Μπριγιέ (Μερτ-ε-Μοζέλ)

Το Μπριγιέ (Γαλλικά: Briey) είναι παλαιά γαλλική κοινότητα στον νομό Μερτ-ε-Μοζέλ, στα βορειοανατολικά της Γαλλίας, στη διοικητική περιοχή Γκραντ Εστ. Την 1η Ιανουαρίου 2017, συγχωνεύτηκε στη νέα κοινότητα Βαλ ντε Μπριγιέ. 

Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης και είναι υπονομαρχία του νομού. Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 5.758 κατοίκους (2014).

Υπήρξε παλαιά πρωτεύουσα κομητείας που ανήκε στον οίκο Μπριγιέ και έδωσε το όνομα στην πιο πλούσια λεκάνη σιδηρομεταλλεύματος στην Ευρώπη στις αρχές του 20ού αιώνα: τη λεκάνη Μπριγιέ.

Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Μπριοτάν.

Περιγραφή 

Η κοινότητα Μπριγιέ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Μερτ-ε-Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ. Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης, κοντά στα σύνορα με το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο.

Είναι η μία από τις τρεις υπονομαρχίες του νομού, οι άλλες είναι οι κοινότητες Λυνεβίλ και Τουλ, και έχει πληθυσμό 5.758 κατοίκους (2014).

Βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα βιομηχανική περιοχή εξόρυξης βορειοδυτικά του Μετς και είναι μια από τις σημαντικές πόλεις μιας ευρύτερης αστικής περιοχής η οποία είχε περισσότερους από 130.000 κατοίκους τη δεκαετία του 1970, αλλά μόνο 112.000 το 1990. Πλέον αποτελεί τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής του Μετς, που βρίσκεται σε απόσταση 30 χλμ.

Η πόλη είναι οργανωμένη σε τέσσερις μεγάλες συνοικίες και διασχίζεται από τον ποταμό Ουαγκό. Το Άνω Μπριγιέ, μια μεσαιωνική πόλη της οποίας το ιστορικό κέντρο ήταν κάποτε οχυρωμένο έχει θέα προς το Κάτω Μπριγιέ, την «κάτω πόλη», που είναι χτισμένη στις δύο όχθες του Ουαγκό και στις πλευρές του υψώματος Μπριοτέν. Ο κεντρικός δρόμος, μια απότομη και λιθόστρωτη μεσαιωνική αρτηρία, τη συνδέει με την «άνω πόλη», ανάμεσα σε κήπους.

Στην περιοχή του Μπριγιέ βρίσκεται η μεγαλύτερη έκταση του δάσους Μουαγιέβρ.

Η έκταση της κοινότητας είναι 27,13 χμ². Βρίσκεται σε υψόμετρο 174 έως 323 μέτρων.

Ιστορία 

Το όνομα Μπριγιέ προέρχεται από την κελτική λέξη Briga, η οποία υποδηλώνει ένα φρούριο. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, στην τοποθεσία υπήρχε μια οχυρωμένη πόλη (oppidum). Σύμφωνα με τα αρχεία, το κάστρο της μικρής πόλης κατά το 1072 ανήκε στους κόμητες του Μπαρ. Το 1263, η πόλη έλαβε προνόμια και ελευθερίες. Τα ταραγμένα χρόνια μετά τον Μαύρο Θάνατο και οι επακόλουθες ξαφνικές μετατοπίσεις της οικονομικής δύναμης έφεραν μια άνοδο της βίας σε ολόκληρη την περιοχή, και το 1369 ο Μπριγιέ κάηκε από επιτιθέμενους από το κοντινό Μετς.

Η αυξανόμενη πολιτική αβεβαιότητα του Δουκάτου της Βουργουνδίας (το οποίο συγχωνεύθηκε τελικά με το βασίλειο της Γαλλίας μετά τη μάχη του Νανσύ το 1477) δημιούργησε μια εύθραυστη κατάσταση στις περιοχές στις δύο πλευρές του Ρήνου και εγκαινίασε πολλούς αιώνες πολέμου που έτειναν, τουλάχιστον μέχρι τη μάχη του Σεντάν (1871), να εμπλέξουν σε πόλεμο τη Γαλλία από τη μία πλευρά και τις γειτονικές χώρες από την άλλη, των οποίων οι ηγέτες δεν ήθελαν να επεκταθεί η Γαλλία. Το Μπριγιέ κατελήφθη από τον Κάρολο της Βουργουνδίας το 1475, καταστράφηκε από τους Προτεστάντες το 1591 και κατελήφθη από τον σουηδικό στρατό το 1635. Η φυσική αμυντική θέση της παλιάς ακρόπολης προφύλαξε την πόλη από ακόμη περισσότερες καταστροφές. Ωστόσο, κατελήφθη για λίγο από τον ρωσικό στρατό κατά τις τελευταίες ημέρες των Ναπολεόντειων Πολέμων το 1815.

Το 1801 το Μπριγιέ έγινε υπονομαρχία του νομού Μοζέλ. Ωστόσο, μετά τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1871, το μεγαλύτερο μέρος του νομού Μοζέλ έγινε μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας ως κατειλημμένο έδαφος της Αλσατίας-Λωρραίνης σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Φρανκφούρτης. Ο πρώην γαλλικός νομός έπαψε να υπάρχει και ό,τι παρέμεινε γαλλικό έδαφος, συμπεριλαμβανομένου του Μπριγιέ, ενσωματώθηκε σε ένα νέο νομό, τον Μερτ-ε-Μοζέλ. Όταν η Λωρραίνη ανακτήθηκε από τη Γαλλία το 1919, αποφασίστηκε να μην επιστρέψει το Μπριγιέ στον παλαιό νομό του. Έτσι, όσον αφορά τα όρια των νομών, η πόλη παραμένει διοικητικά διαχωρισμένη από το ανατολικό τμήμα της λεκάνης του Μπριγιέ.

Αξιοθέατα-Μνημεία 

 Η εκκλησία του Σαιν-Ζανγκού (12ος αιώνας) με το έργο του γλύπτη Λιζιέ Ρισιέ, μια ομάδα έξι σκαλιστών ξύλινων μορφών σε φυσικό μέγεθος, ιστορικό μνημείο

 Το κωδωνοστάσιο (1722), ιστορικό μνημείο 
 Το Δημαρχείο (1750), ιστορικό μνημείο 
 Το συγκρότημα κατοικιών Cité Radieuse, κατασκευάστηκε το 1960 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Λε Κορμπυζιέ.
 Το γερμανικό στρατιωτικό κοιμητήριο (1914-1918)
 Τμήματα του παλαιού τείχους της πόλης
 Η μεσαιωνική γιορτή

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη σελίδα της πόλης  (γαλλικά)

Παραπομπές 

Πόλεις της Λωρραίνης
Πόλεις της Γαλλίας
Υπονομαρχίες της Γαλλίας