Τένταλντ, επίσκοπος του Αρέτσο

Ο Τένταλντ, ιταλ.: Tedald (π. 990 – 12 Ιουνίου 1036) από τον Οίκο της Κανόσα, επίσης γνωστός ως Theodald, Theodaldus, Tedaldus, Tedaldo ή Teodaldo, ήταν ο 43ος επίσκοπος του Αρέτσο από το 1023 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία 
Ο Tένταλντ προερχόταν από τις υψηλότερες τάξεις των ευγενών της βόρειας Ιταλίας. Ήταν ο δεύτερος γιος του Tένταλντ κόμη της Μπρέσια, και της Βίλλα, πιθανώς κόρης του Θεοβάλδου Β΄ δούκα του Σπολέτο. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Boνιφάτιος Γ΄ μάργραβος της Τοσκάνης. Ήταν ο θείος της Mατθίλδης της Τοσκάνης, η οποία γεννήθηκε μετά το τέλος του.

Ως επίσκοπος ο Τένταλντ ενθάρρυνε και προστάτευσε τη μοναστική ζωή. Εκχώρησε' άδεια στον Άγιο Ρομουάλδο να ιδρύσει ένα μοναστήρι και ένα ερημητήριο (eremo) στο Καμαλντόλι στην επισκοπή του (π. 1024). Ο Tένταλντ χρηματοδότησε επίσης το έργο του μοναχού Γκουίντο του Αρέτσο, του οποίου η πραγματεία στη μουσική θεωρία, ο Μικρόλογος, ήταν αφιερωμένη σε αυτόν. Κατόπιν πρόσκλησης του Tένταλντ, ο Γκουίντο ανέλαβε την εκπαίδευση των ψαλμωδών του καθεδρικού ναού στο Aρέτσο γύρω στο 1025. Ο επίσκοπος υποστήριξε επίσης τον αρχιτέκτονα Mαγκινάρντο, ο οποίος προστέθηκε στον καθεδρικό ναό κατά τη διάρκεια της επισκοπείας του και στάλθηκε από τον Tέμπαλντ το 1026 σε μία επίσκεψη επί πληρωμή στη Ραβέννα, για να μελετήσει τη Βυζαντινή αρχιτεκτονική του. 

Τον διαδέχτηκε στη μητρόπολη ο Ίμμο, ένα μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Βορμς και ιερέας στην Αυλή του Κορράδου Β΄ της Γερμανίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Conant, Kenneth John (1978). Carolingian και Romanesque Architecture, 800 έως 1200 . Βιβλία πιγκουίνων.
 Grout, Donald Jay και Palisca, Claude V. (2001). A History of Western Music, 6η έκδοση. Νέα Υόρκη: WW Norton & Co. .
 Wolfram, Herwig (2006). Conrad II, 990–1039. Αυτοκράτορας τριών βασιλείων . Κρατικό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας.
 Tedald στο πρόγραμμα μεσαιωνικών εδαφών — Βόρεια Ιταλία

Σημειώσεις 

 
Οίκος της Κανόσα