Γεωργιανή καλλιγραφία

Η Γεωργιανή καλλιγραφία ( ) είναι μια μορφή καλλιγραφίας ή καλλιτεχνικής γραφής της γεωργιανής γλώσσας χρησιμοποιώντας τα τρία συστήματα γραφής της Γεωργίας.

Ιστορία 
Η Γεωργία έχει μια αιώνια παράδοση καλλιγραφικής σχολής. Χειρόγραφα βιβλία από τους πρώτους αιώνες έγιναν πολιτιστικό και εθνικό φαινόμενο στη Γεωργία. Ο Χριστιανισμός είχε διαδραματίσει τεράστιο ρόλο στη γεωργιανή λογοτεχνική ζωή από τότε που η Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία και οι μοναχοί της συνέβαλαν με τη ζωή τους στη γεωργιανή γραφή δημιουργώντας χειρόγραφα και όλα τα ιστορικά αρχεία για το γεωργιανό έθνος.

Κάθε χρόνο στις 14 Απριλίου, η Γεωργία γιορτάζει την «Ημέρα της Γεωργιανής γλώσσας». Αυτή τη μέρα διοργανώνονται διαγωνισμοί καλλιγραφίας, οι νικητές ονομάζονται και απονέμονται βραβεία στους καλύτερους καλλιγράφους στο Εθνικό Κέντρο Χειρογράφων της Γεωργίας.

Η Γεωργιανή καλλιγραφία δημιουργήθηκε επίσης ενεργά εκτός της Γεωργίας. Οι Γεωργιανοί δημιούργησαν καλλιγραφικά, θρησκευτικά και λόγια έργα στα ακόλουθα μέρη:

 Μοναστήρι του Μπάτσκοβο, Βουλγαρία
 Μονή Ιβήρων, Άγιο Όρος
 Μοναστήρι του Σταυρού, Ιερουσαλήμ
 Μαρ Σάμπα, Ιερουσαλήμ
 Ιερά Μονή Όρους Σινά
 Αντιόχεια και Κωνσταντινούπολη

Μέσα στη Γεωργία, το Βασίλειο των Ιβήρων, που είναι το πολιτιστικό κέντρο της χώρας, είχε δημιουργήσει τους καλύτερους δασκάλους της γεωργιανής καλλιγραφίας, τέχνης, λογοτεχνίας και αρχιτεκτονικής.

Γεωργιανοί καλλιγράφοι 

Μαρτβίρι Σαμπατσμιντέλι (6ος αιώνας)
Μπασίλι Σαμπατσμιντέλι (8ος αιώνας)
Μικαέλι (9ος αιώνας)
Μακάρι Λετέτι (9ος αιώνας)
Τζιόρτζι Μερτσούλ (10ος αιώνας)
Στέφεν Τμπέτι (10ος αιώνας)
Μικαέλ Μοντρεκίλι (10ος αιώνας)
Ευθύμιος του Άθους (10ος αιώνας)
Ιωάννης ο Ιβήριος (10ος αιώνας)
Μπαγκράτ Β´ του Τάο (10ος αιώνας)
Γκαμπριέλι (10ος αιώνας)
Γκάμπριελ Παταράι (10ος αιώνας)
Ιωάννε Ζοσίμε (10ος αιώνας)
Ιωάννε Μπεράι (10ος αιώνας)
Γεώργιος ο Αγιορίτης (11ος αιώνας)
Μικαέλ Μτσεράλι (11ος αιώνας)
Αρσέν Νινοτσμιντέλι (11ος αιώνας)
Μπασίλι (11ος αιώνας)
Μόσε Καντζτέλι (11ος αιώνας)
Ιωάννε Μεσβέτε (11ος αιώνας)
Ιοβάνι Μέλι (11ος αιώνας)
Ιωάννε Ντβάλι (11ος αιώνας)
Τζιόρτζι Ντβάλι (11ος αιώνας)
Σαβ-Ζακαρία (11ος αιώνας)
Ιακόμπ Ιτσρέλιτζε (11ος αιώνας)
Ιοβάνι Pukaralisdze (12ος αιώνας)
Άρσεν Ικάλτο (12ος αιώνας)
Σαμπά Σβινγκελόζι (12ος αιώνας)
Πέτρε Τζελατέλι (12ος αιώνας)
Ιοβάνι Καρτβέλι (12ος αιώνας)
Ιωάννε (12ος αιώνας)
Αρσένι (12ος αιώνας)
Τζιόρτζι Ντοντίσι (12ος αιώνας)
Τζιόρτζι Κουτσεσμοναζόνι (12ος αιώνας)
Νικράι (12ος–13ος αιώνας)
Νίκολοζ Καταρατζίστζε (13ος αιώνας)
Επρέμι (13ος αιώνας)
Αφγκάροζ Μπαντάιστζε (14ος αιώνας)
Αμπρόουζ (15ος–16ος αιώνας)
Νίκολοζ Χολοκασβίλι (16ος αιώνας)
Οικογένεια Μικάτζε (16ος–18ος αιώνας)
Οικογένεια Καργκαρετέλι (16ος–17ος αιώνας)
Οικογένεια Μαγκαλάτζε (17ος–18ος αιώνας)
Οικογένεια Αλέξη Μεσκισβίλι (17ος–19ος αιώνας)
Οικογένεια Μπεντισμτσερλισβίλι (17ος αιώνας)
Ζάαλ-Ζοσίμε Ορμπελιάνι (17ος αιώνας)
Σουλκάν-Σαμπά ορμπελιάνι (17ος αιώνας)
Μαριάμ-Μακρινά (17ος αιώνας)
Ντιμίτρε Α´ Μγκαλομπέλι (17ος αιώνας)
Μάμουκα Ταβακαλασβίλι (17ος αιώνας)
Μεγκτάμπεγκ Τανιασβίλι (17ος αιώνας)
Γκάμπριελ Σαγκινασβίλι (17ος αιώνας)
Γκίβι Τουμανισβίλι (17ος αιώνας)
Ιώσεμπ Τμπιλέλι (17ος αιώνας)
Άνθημος Ιβήριος (17ος αιώνας)
Νταβίτ Τουμανισβίλι (18ος αιώνας)
David the Rector (18ος αιώνας)
Τζιόρτζι Αβαλισβίλι (18ος αιώνας)
Νταβίτ Μποντμπέλι Βατσνάτζε (18ος αιώνας)
Όσε Γαμπασβίλι (18ος αιώνας)
Γκάμπριελ Μτσίρε (18ος αιώνας)
Ισαάκ Μτσίρε (18ος αιώνας)
Πέτερ Λαράτζε (18ος αιώνας)
Νίκολοζ Σιόνις Ντεκανόζι (18ος αιώνας)
Νίκολοζ Ονικασβίλι (18ος αιώνας)
Εράστη Τουρκενστανισβίλι (18ος αιώνας)
Ονάνα Μντιβάνι (18ος αιώνας)
Ιωάννε Πεντελασβίλι (18ος αιώνας)
Γκοντέρτζι Πιραλισβίλι (18ος αιώνας)
Οικογένεια Τσατσικασβίλι (18ος–19ος αιώνας)
Αλεξάντερ Σουλκανισβίλι (19ος αιώνας)
Λάσα Κιντσουρασβίλι (σήμερα)
Νιάζ Ντιασαμίτζε (σήμερα)
Λεβάν Τσαγκανάβα (σήμερα)
Λίλη Τσκετιάνι (σήμερα)
Νίνα Σουμπλάτι (σήμερα)

Φωτογραφίες

Παραπομπές 

Καλλιγραφία