Ομβριακή Φθιώτιδας

Το χωριό της Ομβριακής βρίσκεται στον Δήμο Δομοκού του νομού Φθιώτιδος, στις βόρειες πλαγιές του όρους Όθρυ. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 535 μέτρων και η απόσταση από την πρωτεύουσα του Νομού Φθιώτιδας τη Λαμία είναι 35,5. Μέχρι το 2010 ήταν η έδρα του Δήμου Ξυνιάδας και με το νέο σχέδιο Καλλικράτη αποτελεί μαζί με τη Θεσσαλιώτιδα την τρίτη σε πληθυσμό Δημοτική ενότητα του Δήμου Δομοκού. 

Με βάση τις γραπτές αναφορές που προκύπτουν από το Μοναστήρι της Ρεντίνας, η Ομβριακή ως χωριό υπήρχε το 1565.

Η Ομβριακή υπήρξε μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους το 1881 και μέχρι το 1912 πρωτεύουσα του Δήμου Ξυνιάδας μαζί με τα χωριά Δαουκλί, Ζάπανη, Δερεκλή, Οζερό, Παναγιά, Άνω και Κάτω Αλχάνι, Τερβένι, Παλιούρι και Άγιο Αθανάσιο.

Η Λίμνη της Ξυνιάδας 
Η Ομβριακή πήρε το όνομα της επειδή βρισκόταν κοντά στην αρχαία λίμνη της Ξυνιάδας (από τα όμβρια ύδατα). Η λίμνη βρισκόταν σε υψόμετρο 463 μέτρων και η έκταση που κάλυπταν τα νερά της το χειμώνα στο ανώτατο ύψος ήταν περίπου 33.000 στέμματα, εκ των οποίων τα 5.000 ήταν βάλτος. Το ανώτερο βάθος της λίμνης ήταν 10 μέτρα, ενώ τα νερά που υπερχείλιζαν από τη λίμνη έφευγαν μέσω του χειμάρρου Μπαμπαλή (πενταμύλη) προς τον Ονόχωνο (Σοφαδίτικο) παραπόταμο του Πηνειού. Η λίμνη αναφέρεται ιστορικά από τον Ηρόδοτο και τον Απολλώνιο τον Ρόδιο. Ψάρια τα οποία υπήρχαν στη λίμνη ήταν: τα γλήνια, οι τούρνες, τα χανιά, πλατίτσες, πελεκούδες, τσερνίτσες, τόνος, σαρδέλα και κυπρίνια, ενώ ζούσαν και πολλά είδη πουλιών μεταξύ αυτών, τριών ειδών πάπιες, αγριόχηνες, μεγάλες νερόκοτες, κασιαρίνες, ψαροφάγοι, κορυδαλλοί, μπεκατσίνια, μαυροπούλια, τυμπαναριά, βίδρες και βουτηχτάδες. Να σημειωθεί ότι κατά τους χειμερινούς μήνες πολλές φορές η λίμνη πάγωνε.

Η αποξήρανση 
Το έτος 1926 η εταιρεία Κατζούχ ανέλαβε την αποξήρανση λόγω της ελονοσίας που μάστιζε την περιοχή αλλά και κατά δεύτερο λόγω την ανάγκη για νέα εδάφη προς εγκατάσταση των προσφύγων. Η συγκεκριμένη εταιρία αφού πήρε δάνειο από την Εθνική τράπεζα σπατάλησε τα κεφάλαια, και έτσι οι εργασίες δεν ξεπέρασαν το τρίμηνο.

Το 1936 η εταιρεία Ξυνιάς ανέλαβε την αποξήρανση, που αργότερα λόγω του πολέμου καταστράφηκε οικονομικά, αλλά μετά τα τέλη του πολέμου συνέχισε και ολοκλήρωσε τις εργασίες δίνοντας το 1953 τη δυνατότητα καλλιέργειας της νέας γης. Το 1972 ολοκληρώθηκαν και τα αποστραγγιστικά έργα.

Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Δήμος Δομοκού