Ζοζέ Ζιοβανί

Ο Ζοζέ Ζιοβανί (γαλλικά: Jose Giovanni), (Παρίσι, 22 Ιουνίου 1923 - Λωζάνη, 24 Απριλίου 2004), ήταν Γάλλο-Ελβετός συγγραφέας και σκηνοθέτης.

Πρώτα χρόνια 
Ο Τζόζεφ Νταμιάνι, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε σε μια οικογένεια μεταναστών από την Κορσική. Έλαβε καλή εκπαίδευση σε αναγνωρισμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως το Lyceum Jeanson de Say και το κολλέγιο Στανισλάς, ωστόσο, έχοντας δοκιμάσει πολλές δραστηριότητες, δεν κατέληξε κάπου. Στη συνέχεια εργάστηκε ως λαντζέρης σε ένα εστιατόριο, κουρέας, ανθρακωρύχος,  δύτης και σερβιτόρος σε εστιατόριο ένος ξενοδοχείου στο Σανομί. Κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο ίδιος ισχυριζόταν ότι συμμετείχε στην Γαλλική Αντίσταση, ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές, ήταν συνεργάτης των Γερμανών και της Γκεστάπο.

Φυλάκιση 
Το 1945, ο Ζιοβανί και ο μεγαλύτερος αδελφός του πήγαν στο Παρίσι και προσχώρησαν σε μια μικρή συμμορία ληστών που δημιούργησε ο θείος τους. Την ίδια χρονιά, κατά τη διάρκεια μιας από τις ληστείες που έκαναν υπήρξε αιματηρή συμπλοκή, καθώς ο ιδιοκτήτης του καταστημάτος υπερασπιζόμενος τον εαυτό του, τους πυροβόλησε, με αποτέλεσμα ο θείος του και ο αδελφός του Νταμιάνι να σκοτώθουν μαζί με τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού. Ο Ζιοβανί συνελήφθη ως συνεργός της δολοφονίας, αν και δεν κρατούσε καν όπλο στα χέρια του (αυτό επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια της δίκης).

Στις 17 Νοεμβρίου 1948, το δικαστήριο καταδίκασε σε θάνατο τον Χοσέ Τζιοβάνι μαζί με τον συνεργό του, τον Ζωρζ Ακκάντ. Επί μήνες, ο Ζιοβανί βρισκόταν σε αναμονή και περίμενε την εκτέλεση του. Κατάφερε να γλυτώσει την εκτέλεση, χάρη  στις προσπάθειες του πατέρα του, ο οποίος συνεχώς ενοχλούσε τον τότε Γάλλο πρόεδρο Βινσέντ Οριόλ που αντικαθέστησε τη θανατική ποινή και για τους δύο εγκληματίες με 20 χρόνια καταναγκαστικής εργασίας. Το 1956, μετά από έντεκα χρόνια φυλάκισης, ο Τζιοβάνι τελικά αφέθηκε ελεύθερος.

Λογοτεχνία 
Αφού βγήκε από την φυλακή, ο Ζιοβανί έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα  "Le Trou", το οποίο περιγράφει την απόπειρα απόδρασης, την οποία έκανε μαζί με άλλους κρατουμένους της φυλακής. Ο δικηγόρος του, Στέφεν Έκε και ο συγγραφέας Ροζέ Νιμιέ έδωσαν το χειρόγραφο του μυθιστορήματος στους Αντουάν Μπλοντίν και Αλμπέρτ Καμούς, χάρη στους οποίους δημοσιεύθηκε με το ψευδώνυμο Ζοζέ Ζιοβανί. Το μυθιστόρημα, γραμμένο με ασυνήθιστο ύφος, εντυπωσίασε τους αναγνώστες με 
τα ευρήματα του συγγραφέα και τις πολύ έντονες φυσιολατρικές σκηνές, συχνά στα όρια της ανοχής.

Το 1958, ο εκδότης, ηθοποιός και σεναριογράφος Μαρσέλ  Ντουχαμέλ συμπεριέλαβε τον Τζιοβάνι στη «Μαύρη Σειρά» του, στην  οποία δημοσιεύθηκαν έργα γεμάτα δράση. Και τον ίδιο χρόνο, ο Τζιοβάνι κυκλοφόρησε τρία μυθιστορήματα ταυτόχρονα: "Προσοχή! Δημόσιος κίνδυνος" (Classe tous risques),"Ο Σημαδεμένος" (Excommunicate) και η "Δεύτερη Πνοή" ( Le Deuxième Souffle).

Κινηματογραφική καριέρα 
Η επιτυχία των μυθιστορημάτων του Τζιοβάνι τράβηξε την προσοχή των σκηνοθετών του κινηματογράφου, ειδικά αφού τα αστυνομικά και δικαστικά θέματα ήταν πάντα παραδοσιακά για τον γαλλικό κινηματογράφο.

Το 1959, ο σκηνοθέτης Ζακ Μπεκέρ κάλεσε τον Τζιοβάνι να γράψει ένα σενάριο από το μυθιστόρημα του "Le Trou" και να γίνει τεχνικός σύμβουλος της ταινίας. Έτσι ξεκίνησε μια μακρά κινηματογραφική καριέρα του Ζιοβανί, στην οποία υπήρξε ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

Προσωπική ζωή και θάνατος 
Από το 1969, ο Ζιοβανί ζούσε στην Ελβετία μαζί με τη γυναίκα και τα παιδιά του (τα τελευταία χρόνια στη Λωζάνη).

Τη νύχτα της 20ης Απριλίου 2004, αισθάνθηκε ξαφνικά αδιαθεσία και εισήχθει σε ένα από τα νοσοκομεία της Λωζάνης. Εκεί μετά από μόνο τέσσερις ημέρες νοσηλείας, στις  24 Απριλίου, στις 2 π.μ., πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία.

Μυθιστορήματα
 1957: Le Trou
 1958: Le Deuxième Souffle
 1958: Classe tous risque
 1958: L'Excommunié
 1959: Histoire de fou
 1960: Les aventuriers 
 1962: Le Haut-Fer 
 1964: Ho!
 1969: Meurtre au sommet n°866 
 1969: Le Ruffian 
 1977: Mon ami le traître
 1978: Le Musher 
 1982: Les Loups entre eux
 1984: Un vengeur est passé
 1985: Le Tueur de dimanche
 1987: Tu boufferas ta cocarde
 1995: Il avait dans le cœur des jardins introuvables -Memoirs
 1997: La Mort du poisson rouge 
 1998: Le Prince sans étoile
 1999: Chemins fauves
 2001: Les Gosses d'abord
 2002: Mes grandes gueules - Memoirs
 2003: Comme un vol de vautours 
 2004: Le pardon du grand Nord

Φιλμογραφία 
Ο Σημαδεμένος (1972)
Δύο ξένοι στην ίδια πόλη (1973)
Ο Τσιγγάνος (1975)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο  

Γάλλοι συγγραφείς
Γάλλοι σεναριογράφοι
Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου