Παγετώνας Κόλκα

O παγετώνας Κόλκα (ρωσ. ледник Колка, αγγλ. Kolka Glacier, οσετ. Хъолхъа) είναι μία μάζα πάγου, η οποία βρίσκεται στη βόρεια πλαγιά της οροσειράς Καζμπέκ, του ορεινού συστήματος του Μεγάλου Καυκάσου, στη Βόρεια Οσετία, στη Ρωσία. Ο παγετώνας αυτός είναι γνωστός για τις χιονοστιβάδες του. Η πιο πρόσφατη και η πιο ισχυρή χιονοστιβάδα έλαβε χώρα στις 20 Σεπτεμβρίου 2002, η οποία οδήγησε στον θάνατο περίπου 140 ατόμων. Η χιονοστιβάδα αυτή είναι η μεγαλύτερη ιστορικά τεκμηριωμένη χιονοστιβάδα πάγου μέχρι στιγμής.

Σύμφωνα με τα ευρέως διαθέσιμα δεδομένα, το μήκος του παγετώνα Κόλκα σε ήσυχες περιόδους είναι 3,1 χλμ. με έκταση 2,5 χλμ.² Σύμφωνα με άλλα, ακριβέστερα επιστημονικά δεδομένα, το μήκος του παγετώνα είναι πολύ μεγαλύτερο, υπολογίζεται στα 8,4 χλμ. με έκταση 7,2 χλμ².

Ο παγετώνας ξεκινά από την κορυφή της οροσειράς Καζμπέκ, στο ύψος 4.780 μ. και τελειώνει στα 1.981 μ. Ορισμένοι ερευνητές εκτιμούν ότι ανήκει στον παλλόμενο τύπο, ο οποίος χαρακτηρίζεται από μια απότομη πρόοδο του σώματος σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους (κινήσεις παγετώνων ή surges), συνοδευόμενες από καταρρεύσεις πάγου με ροές λάσπης.

Ιστορικό χιονοστιβάδων 
Το 1902, η πρώτη χιονοστιβάδα που καταγράφηκε σε αυτήν την κοιλάδα προκάλεσε τις ίδιες καταστροφές με το 2002 σκοτώνοντας 32 άτομα. Το 1969, ο παγετώνας Κόλκα αυξήθηκε σε μέγεθος, αλλά όταν προκλήθηκε χιονοστιβάδα, δεν υπήρξαν θύματα και τα χωριά δεν επηρεάστηκαν. Το κύμα του 1969 μελετήθηκε από μια ειδική αποστολή, αλλά αφού σταθεροποιήθηκε ο παγετώνας, η έρευνα στην περιοχή σταμάτησε. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η καταστροφή του 1902 προκλήθηκε από μία κατάρρευση. Ωστόσο, τα τελευταία στοιχεία για την καταστροφή του 2002 δημιουργούν αμφιβολίες σχετικά με αυτό το συμπέρασμα. Είναι πιθανό ότι το γεγονός του 1902 προέκυψε από μια σειρά από καταρρεύσεις.

Όταν ο παγετώνας Κόλκα προκάλεσε την κατάρρευση τον Σεπτέμβριο του 2002, πάγος, λάσπη και βράχοι κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του χωριού Καρμαντόν. Τα συντρίμμια πέρασαν μέσα από την κοιλάδα του ποταμού Γκέναλντον, στηρίχτηκαν στην είσοδο ενός στενού φαραγγιού και λειτούργησαν ως φράγμα.

Έκθεση

Παραπομπές