Μπόμπσλεϊ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924

Στους 1ους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 διεξήχθη το άθλημα του μπόμπσλεϊ ανδρών για πρώτη φορά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Συνολικά, 39 αθλητές από πέντε χώρες, χωρισμένοι σε εννέα ομάδες, έλαβαν μέρος στον αγώνα που διεξήχθη το διήμερο 2-3 Φεβρουαρίου 1924 στην πίστα ελκήθρου του Πελερίν, στο Σαμονί της Γαλλίας.

Κάθε ομάδα είχε στη διάθεσή τις τέσσερις προσπάθειες, με σκοπό να ολοκληρώσει τη διαδρομή της σε όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο. Στο τέλος, οι τέσσερις χρόνοι προστέθηκαν για να βγει ο τελικός χρόνος και να προκύψει η τελική κατάταξη. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε η ομάδα της Ελβετίας, το ασημένιο η Μεγάλη Βρετανία και το χάλκινο το Βέλγιο. Την πρώτη ημέρα, τον αγώνα παρακολούθησαν 1.540 θεατές, ενώ τη δεύτερη 1.854 θεατές.

Συμμετέχουσες χώρες 

Στον ιστότοπό της, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ονομάζει δύο ακόμη ομάδες στο αγώνισμα (μία του Βελγίου και μία της Ουγγαρίας), που όμως δεν ξεκίνησαν τον αγώνα και ως εκ τούτου δεν καταγράφονται στη λίστα των συμμετεχόντων. Οι πέντε χώρες που έλαβαν μέρος είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):

  Βέλγιο (5)
  Γαλλία (8)
  Ελβετία (8)
  Ιταλία (10)
  Μεγάλη Βρετανία (8)

Σύνοψη αγωνίσματος 
Το άθλημα του ελκήθρου ήταν ακόμα αρκετά νέο το 1924, καθώς επινοήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Η Διεθνής Ομοσπονδία Αγωνιστικού Ελκήθρου ιδρύθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1923, μόλις δύο μήνες πριν από τους Αγώνες του Σαμονί. Έτσι, οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν το πρώτο μεγάλο διεθνές πρωτάθλημα στο άθλημα, αφού τα παγκόσμια πρωταθλήματα καθιερώθηκαν το 1930.

Σε αντίθεση με τη σύγχρονη έκδοση του αθλήματος, οι ομάδες το 1924 είχαν τη δυνατότητα να αποτελούνται από τέσσερις ή πέντε άνδρες. Αν και η αύξηση του βάρους θεωρείται πλεονέκτημα, μόνο οι ομάδες του Βελγίου και της Ιταλίας χρησιμοποίησαν πέμπτο άτομο στο έλκηθρό τους. Μεγάλο φαβορί για το χρυσό μετάλλιο ήταν το δεύτερο έλκηθρο της Ελβετίας, με το όνομα "Κισμέτ", του οποίου χειριστής ήταν ο Σαρλ Στοφέλ. Ο Στοφέλ ήταν επίσης ένας εξαιρετικός ιππέας και μάλιστα πήρε μέρος σε αγωνίσματα της ιππασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 και του 1928. Ωστόσο, ο ίδιος και το πλήρωμά του έπεσαν θύματα της επικίνδυνης διαδρομής από την πρώτη κιόλας προσπάθειά τους και εγκατέλειψαν τον αγώνα.

Το γεγονός αυτό άνοιξε τον δρόμο για την έτερη ελβετική ομάδα, με χειριστή τον Έντουαρντ Σέρερ. Είχε κερδίσει το έλκηθρό του, το "Ακρομπάτ", σε κλήρωση και πήρε μαζί του μερικούς συγχωριανούς του για βόλτες. Μπήκαν στις ελβετικές δοκιμές επιλογής ως αουτσάιντερ, όμως το φαρδύ έλκηθρό τους αποδείχθηκε μεγάλο πλεονέκτημα και τους έδωσε μία θέση για το Σαμονί. Κέρδισαν με σημαντική διαφορά χρόνου τις τρεις πρώτες προσπάθειες και η ήττα τους στην τέταρτη από τους Βρετανούς δεν επηρέασε το τελικό αποτέλεσμα.

Η βελγική ομάδα που κατέλαβε την τρίτη θέση, είχε στο πλήρωμά της δύο αθλητές που έλαβαν επίσης μέρος και στο τουρνουά χόκεϊ επί πάγου. Μία θέση χαμηλότερα στην κατάταξη τερμάτισε η πρώτη ομάδα της Γαλλίας, αποτελούμενη από τον 48χρονο Ζορζ Αντρέ και τον 44χρονο Ανρί Αλντεμπέρ, συνιδρυτή της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αγωνιστικού Ελκήθρου. Οι δυο τους πήραν επίσης μέρος με την ομάδα της Γαλλίας και στο κέρλινγκ. Το τρίτο μέλος του πληρώματος, ο Ζαν ντε Σουαρέζ, ήταν ένας πολυτάλαντος αθλητής, καταξιωμένος δύτης και οδηγός αγώνων ταχύτητας, που όμως σκοτώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το μαχητικό του αεροσκάφος καταρρίφθηκε πάνω από τη Γαλλία.

Τελική κατάταξη

Πίνακας μεταλλίων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 

Μπόμπσλεϊ
1924