Ζαν-Φρανσουά Ρενιάρ

Ο Ζαν-Φρανσουά Ρενιάρ (γαλλικά: Jean-François Regnard) (1655-1709), «ο πιο διακεκριμένος, μετά τον Μολιέρο, κωμικός ποιητής του 17ου αιώνα», ήταν  Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, εξίσου διάσημος και για τα ταξιδιωτικά ημερολόγια που έγραψε σε ένα ταξίδι το 1681.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ρενιάρ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 7 Φεβρουαρίου 1655. Από τον πατέρα του, έναν επιτυχημένο έμπορο που του είχε δώσει μια εξαιρετική κλασική εκπαίδευση, κληρονόμησε μεγάλη περιουσία, την οποία ο ίδιος στη συνέχεια αύξησε, όπως αναφέρει, με την χαρτοπαιξία.

Τα ταξίδια 

Άρχισε να ταξιδεύει και σε ένα ταξίδι επιστρέφοντας από την Ιταλία το 1678, σε ηλικία 22 ετών αιχμαλωτίστηκε από έναν Αλγερινό πειρατή, πουλήθηκε ως σκλάβος στο Αλγέρι και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Γάλλος πρόξενος πλήρωσε λύτρα για την απελευθέρωσή του. Συνέχισε να ταξιδεύει, απτόητος. Το Ταξίδι στη Φλάνδρα και την Ολλανδία που άρχισε στις 26 Αυγούστου 1681  όπου περιγράφει το ταξίδι του στις Κάτω Χώρες, τη Δανία και τη Σουηδία, όπου διέμεινε στις βασιλικές αυλές του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και του Καρόλου ΙΑ΄ της Σουηδίας, στη συνέχεια την πορεία του βόρεια στη Λαπωνία και την επιστροφή του μέσω Πολωνίας, Ουγγαρίας και Γερμανίας στη Γαλλία, θεωρείται σημαντικό έργο για την κοινωνική ιστοριογραφία. Το τμήμα που δημοσιεύεται συχνά μόνο του, το Ταξίδι στη Λαπωνία περιγράφει τον τρόπο ζωής των Σαάμι της Λαπωνίας. Δημοσιεύτηκε το 1731, γραμμένο σε επιστολική μορφή (διαδεδομένο είδος στην εποχή), αυτό το κείμενο είναι ένα οδοιπορικό διανθισμένο με φιλοσοφικούς προβληματισμούς, νόστιμα ανέκδοτα, εκπλήξεις μπροστά στις παραξενιές των τρόπων κ. ά. Η περιγραφή του τρόπου ζωής και της απλότητας του λαού των Σαάμι, τα περίεργα ειδωλολατρικά έθιμά τους, ο εθισμός τους στο αλκοόλ και ο ακατάστατος τρόπος ζωής, έκανε αυτόν τον λαό γνωστό στην καλλιεργημένη Ευρώπη της εποχής του.

Παρίσι 
Μετά την επιστροφή του στο Παρίσι αγόρασε μια θέση Θησαυροφύλακα που δεν απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή, την οποία κατείχε για είκοσι χρόνια. Αφού κληρονόμησε τη σημαντική περιουσία της μητέρας του το 1693, αφιέρωνε το χρόνο του ανάμεσα στο μέγαρό του στο Παρίσι και στο εξοχικό του, το κάστρο του Γκριγιόν, κοντά στο Παρίσι, γράφοντας τις κωμωδίες του. 

Στο μέγαρό του, που βρισκόταν κοντά στη Μονμάρτρη, προσκαλούσε τους πιο διακεκριμένους ανθρώπους της Γαλλίας και τους γοήτευε με το σπινθηροβόλο πνεύμα του και τις ιστορίες των ταξιδιών του. Εκεί σύχναζαν και μεγάλοι άρχοντες, μεταξύ άλλων ο Κοντέ, και ο πρίγκιπας του Κοντί. 

Ο Ζαν-Φρανσουά Ρενιάρ πέθανε στο κάστρο του Γκριγιόν στις 4 Σεπτεμβρίου 1709.

Κωμωδίες 

Ο Ζαν-Φρανσουά Ρενιάρ έγραψε φάρσες και σκετς για την Κομεντί Ιταλιέν (Ιταλικό θέατρο), 1688–96. Έγραψε επίσης κωμωδίες σε στίχους για την Κομεντί Φρανσαίζ, είκοσι τρεις συνολικά, ακολουθώντας στενά τα βήματα του Μολιέρου. Οι πιο γνωστές είναι: 

 Le Joueur (Ο Παίκτης, 1696) 
 Le Distrait (Ο Αφηρημένος,1697)
 Le Carnaval de Venise (Το Καρναβάλι της Βενετίας, 1699)
 Démocrite amoureux (Ερωτευμένος Δημόκριτος,1700)
 Le Mariage de la Folie ή Les Folies amoureuses(Ο Γάμος της τρέλας, 1701)
 Les Ménechmes (Οι Μέναιχμοι, 1705)
 Le Légataire universel (Ο γενικός κληρονόμος, 1706), που θεωρείται το αριστούργημά του.

Τα έργα του ήταν πολύ δημοφιλή και ανάμεσα στους πολλούς θαυμαστές του συγκαταλέγονταν και ο Μπουαλώ.

Παραπομπές 

Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς