Ελεονώρα Σάλιβαν

Η Ελεονώρα Σάλιβαν, (γεννημένη ως  Anna-Eleanore Franchi), (12 Ιουνίου 1750 στη Λούκκα - 14 Σεπτεμβρίου 1833) ήταν Ιταλικής καταγωγής αυλική στην Αυλή του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας, μέλος της βασιλικής συνοδείας κατά την φυγή στη Βαρέν στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης 
Ήταν ερωμένη του Καρόλου-Ευγενίου δούκα της Βυρτεμβέργης, του Ιωσήφ Β΄ της Γερμανίας, του Κουίντιν Κρώφερντ και του Άξελ φον Φέρσεν.

Βιογραφία 
Η Eλεονώρα Φράνκι γεννήθηκε  στη Δημοκρατία της Λούκας στην Ιταλία, και στην ηλικία των 15 χρονών παντρεύτηκε έναν χορευτή αλλά πολύ σύντομα έμεινε χήρα, Στο Καρναβάλι της Βενετίας, συνάντησε τον Κάρολο-Ευγένιο δούκα της Βυρτεμβέργης και έγινε ερωμένη του. Μαζί του είχε δύο παιδιά: τον Eυγένιο Φράνκι (γενν. 5 Οκτωβρίου 1768) και την Ελεονώρα Φράνκι, (γενν. 17 Ιανουαρίου 1771). Στο Παρίσι παντρεύτηκε έναν Ιρλανδό αξιωματικό, που ονομαζόταν Σάλιβαν και τον ακολούθησε στην Ινδία. Εκεί γνώρισε τον Κουίντιν Κρώφερντ και έγινε ερωμένη του πριν επιστρέψει στην Ευρώπη μαζί του.

Από το 1780, έζησε με τον Κρώφερντ στη Ρου ντε Κλισύ στο Παρίσι, όπου τράβηξε την προσοχή για τη γοητεία της. Από το 1789 έως το 1799, ο Άξελ φον Φέρσεν, φίλος του Κρώφερντ, είχε ερωτική σχέση μαζί της. Η σχέση τους έχει αναλυθεί από εκείνους τους βιογράφους και τους ιστορικούς, που επιθυμούν να καταλήξουν στο συμπέρασμα εάν ο Άξελ φον Φέρσεν και η Μαρία Αντουανέτα ολοκλήρωσαν ποτέ τη σχέση τους. Η σχέση του Φέρσεν με τη Σάλιβαν επιβεβαιώνεται ότι ήταν ερωτική και η αδελφή του Σοφία Πάιπερ τον κατηγόρησε ότι δεν πρόσεξε τα συναισθήματα της Mαρίας-Αντουανέτας: «ελπίζω πραγματικά ότι δεν θα μάθει ποτέ γι' αυτό, γιατί θα της έδινε μεγάλο πόνο" και "σκεψου την, τη φτωχή, της άφησες τόσο μεγάλες θλίψεις!".  Η Σοφία ήταν η έμπιστη της αδελφού της στη σχέση αγάπης του με τη Mαρία Αντουανέτα, ακριβώς όπως ήταν εκείνος ο έμπιστος της αδελφής του στην εξωσυζυγική της σχέση με τον βαρόνο Έβερτ Τάουμπε. Στην αλληλογραφία τους, o Άξελ συνήθως αναφερόταν στη Mαρία-Αντουανέτα ως "Εκείνη" με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα.  Για την προστασία της φήμης της βασίλισσας Mαρίας-Αντουανέτας, η αλληλογραφία του Άξελ φον Φέρσεν αργότερα λογοκρίθηκε, και κάηκε το μέρος της εκείνο με υλικό που θεωρήθηκε επιβλαβές για τη μνήμη της θανούσης βασίλισσας. 

Το 1791 η Σάλιβαν και ο Κρώφερντ συμμετείχαν στη φυγή στη Βαρέν. Ο Κρώφερντ έκρυψε την άμαξα, που θα χρησιμοποιούσε η βασιλική οικογένεια, στον στάβλο του, ενώ η Ελεονώρα χρηματοδότησε τη διαφυγή: προφανώς παρείχε το ένα τρίτο των απαραίτητων χρημάτων. Η Σάλιβαν και ο Κρώφορντ έφτασαν με ασφάλεια στις Βρυξέλλες, ενώ η απόδραση της βασιλικής οικογένειας απέτυχε. Η Σάλιβαν και ο Κρώφερντ επέστρεψαν αργότερα στο Παρίσι. Το 1792 ο Άξελ φον Φέρσεν επέστρεψε κρυφά στο Παρίσι, σε μία προσπάθεια να κανονίσει μία άλλη απόδραση για τη βασιλική οικογένεια, κατά τη διάρκεια της οποίας τον έκρυψε η Ελεονώρα Σάλιβαν· αυτός χρησιμοποίησε το όνομα Eυγένιος Φράνκι, του νόθου γιου της από τον δούκα της Βυρτεμβέργης. Ωστόσο, δεν μπορούσε να οργανωθεί περαιτέρω προσπάθεια διαφυγής. Εκείνη τη χρονιά, η κόρη τής Σάλιβαν παντρεύτηκε τον Ζαν-Φρανσουά-Λουί-Μαρία-Αλμπέρ-Γκασπάρ Γκριμόντ κόμη του Ορσέ (15 Ιουνίου 1772 - 26 Δεκεμβρίου 1843), από τον οποίο είχε απογόνους.

Η Ελεονώρα Σάλιβαν και ο Κουίντιν Κρώφορντ έφυγαν από τη Γαλλία για τις Αυστριακές Κάτω Χώρες, λίγο μετά από αυτό. Περίπου εκείνη την εποχή, περί το 1794, ο γιος της απεβίωσε άγαμος. Η κόρη της απεβίωσε την ίδια χρονιά με εκείνη.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1765 τον Μαρτίνι, χήρευσε όμως σύντομα.

Έπειτα η Ελεονώρα Φράνκι έκανε δεύτερο γάμο με τον Σάλιβαν, αξιωματικό από την Ιρλανδία που υπηρέτησε στην Ινδία. 

Έγινε ερωμένη του Καρόλου-Ευγενίου δούκα της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα:
 (νόθος) Ευγένιος Φράνκι 1771-1794, απεβ. 24 ετών.
 (νόθη) Ελεονώρα Φράνκι 1771-1883, έγινε βαρόνη του Φράνκβεμοντ. Παντρεύτηκε τον στρατηγό Ιωάννη-Φραγκίσκο-Λουδοβίκο-Μαρία-Αλβέρτο-Γασπάρ Γκριμόντ κόμη του Ορσαί.

Μετά έγινε ερωμένη του Ιωσήφ Β΄ της Γερμανίας, ύστερα του Κουίντιν Κρώφερντ και έπειτα του Άξελ φον Φέρσεν.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Joan Haslip (1991). Μαρία Αντουανέττα. Στοκχόλμη: Norstedts Förlag AB.ISBN 91-1-893802-7
 Quel mite autunno del 1793. AvRaffaella L. Pagliaro
 La Nouvelle revue des deux mondes. sn, 1974

Παραπομπές σε πηγές

Ιταλοί ευγενείς