Μάργκαρετ Λίντσεϊ Χάγκινς

Η Μάργκαρετ Λίντσεϊ, Λαίδη Χάγκινς (Margaret Lindsay, Lady Huggins) (14 Αυγούστου 1848 στο Δουβλίνο - 24 Μαρτίου 1915 στο Λονδίνο),  γεννηθείσα Margaret Lindsay Murray, ήταν μία Ιρλανδή-Αγγλίδα επιστημονική ερευνήτρια και αστρονόμος .        Μαζί με τον σύζυγό της Ουίλιαμ Χάγκινς ήταν πρωτοπόρος στον τομέα της φασματοσκοπίας και συνέγραψε τον Atlas of Representative Stellar Spectra (1899).

Οικογένεια και τα πρώτα χρόνια 
Η Margaret Lindsay Huggins ήταν μέλος μιας τετραμελούς οικογένειας, η Margaret, ο αδερφός της, ο Robert Douglas, ο πατέρας της, ο John Murray και η μητέρα της, Helen Lindsay. Ο πατέρας της, John, ήταν δικηγόρος,  ο οποίος φοίτησε στην Ακαδημία του Εδιμβούργου. Ο μικρότερος κατά τρία χρόνια αδερφός της Margaret,  Robert Douglas, φοίτησε στην Ακαδημία του Εδιμβούργου στην ηλικία των δώδεκα ετών και στη συνέχεια φοίτησε περαιτέρω  στο Trinity College του Δουβλίνου τα τελευταία χρόνια. Το πατρικό της ήταν ένα αρχοντικό γεωργιανού στιλ, στη διεύθυνση 23 Longford Terrace στο Dun Laoghaire.

Ο παππούς της Margaret, Robert Murray, ήταν μια πολύ σημαντική προσωπικότητα στη ζωή της. Ήταν ένας πλούσιος αξιωματικός στην Τράπεζα της Ιρλανδίας, που επίσης απολάμβανε το χόμπι της αστρονομίας. Από νεαρή ηλικία, η Μαργαρίτα είχε έντονο ενδιαφέρον για την αστρονομία ως αποτέλεσμα της σχέσης μεταξύ της και του παππού της. Όταν ήταν μικρή, ο παππούς της την πήγε έξω το βράδυ και της δίδαξε για όλους τους αστερισμούς και πώς μπορούν να ταυτοποιηθούν. Αυτό την ενέπνευσε να γίνει αστρονόμος και ως εκ τούτου φοίτησε σε ιδιωτικό σχολείο στο Μπράιτον από νεαρή ηλικία.

Εκπαίδευση 
Η πρώιμη εκπαίδευση της Margaret έγινε ιδιωτικά στο σπίτι της στο Δουβλίνο, όπου σπούδασε τέχνη, κλασικά κείμενα, λογοτεχνία, γλώσσες και μουσική. Πέρασε επίσης λίγο χρόνο σε σχολείο στο Μπράιτον της Αγγλίας . Η ακριβής τοποθεσία είναι άγνωστη, αλλά κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου το Μπράιτον είχε τουλάχιστον δύο ιδιωτικά οικοτροφεία για κορίτσια, κανένα από τα οποία δεν παραμένει στην αρχική του θέση σήμερα.

Παρά την επιτυχημένη καριέρα της στην Αστρονομία, η Mary δεν έλαβε επίσημη εκπαίδευση σε αυτόν τον τομέα. Αντ' αυτού, μελέτησε δημοφιλή βιβλία Αστρονομίας, συμπεριλαμβανομένων των "Περιγράμματα της Αστρονομίας" του Sir John Herschel Η Margaret ανέπτυξε επίσης έντονο ενδιαφέρον για τη φωτογραφία, την οποία μελέτησε στον ελεύθερο χρόνο της. κάτι που αργότερα θα έπαιζε ρόλο στην καριέρα της.

Το 1873, σε μια συνεχή προσπάθεια να αυτομορφωθεί, η Margaret διάβασε ένα αντίγραφο της έκδοσης του 19ου αιώνα Good Words . Αν και θρησκευτικό φυλλάδιο, δημοσίευε συχνά άρθρα για γενικά θέματα και την επιστήμη. Εδώ, η Μαργαρίτα βρήκε ένα άρθρο από την ομάδα Advancement of Science (now the British Science Association) σχετικά με την πρόσφατη εργασία που έκανε ο William Huggins στο φασματοσκόπιο και δημιούργησε ένα φασματοσκόπιο αφού εμπνεύστηκε από αυτό το άρθρο. 

Το ενδιαφέρον και οι ικανότητες της Huggins στη φασματοσκοπία οδήγησε στην γνωριμία της από τον κατασκευαστή αστρονομικών οργάνων Howard Grubb στον αστρονόμο William Huggins, τον οποίο παντρεύτηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1875 στην Εκκλησία των Ενοριών στο Monkstown του County Dublin .  Τα στοιχεία δείχνουν ότι η Margaret έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην υποκίνηση του επιτυχημένου προγράμματος του William Huggins στη φωτογραφική έρευνα.  Συνείσφερε στην <i id="mwTA">Encyclopædia Britannica</i> Elevenh Edition .

Οι London Times, στην ανακοίνωση για το θάνατο της Huggins, ανέφεραν ότι ο Richard Proctor  αναφέρθηκε σε αυτήν ως « η Herschel του Φασματοσκόπιου». Στη διαθήκη της κληροδότησε στο Wellesley College και στο Αστεροσκοπείο Whitin του Κολλεγίου μέρος της συλλογής της αστρονομίας της, συμπεριλαμβανομένων και αγαπημένων αστρονομικών αντικειμένων.

Γάμος 
Πριν από την πρώτη τους συνάντηση, η Μαργαρίτα ήταν ήδη ένθερμη θαυμάστρια του συζύγου της, Sir William Huggins. Ο Γουίλιαμ ήταν ένας αστρονομικός φασματοσκοπικός  του οποίου η γραμμή εργασίας συνεργάστηκε άμεσα με τη Μαργαρίτα. Η σχέση τους περιγράφηκε   ως "μία από τις πιο επιτυχημένες σχέσεις συζύγων και συζύγων σε ολόκληρη την αστρονομία". 

Μετά τον γάμο τους στις 8 Σεπτεμβρίου 1875, στην Εκκλησία της Ενορίας του Monkstown, το ζεύγος "της παρατήρησης των αστεριών"  αφιερώθηκε στην έρευνά του και η εμπνευσμένη συντροφικότητά του οδήγησε σε μια σειρά αστρονομικών ευρημάτων. Η Margaret και ο William Huggins ήταν οι πρώτοι που "παρατήρησαν και αναγνώρισαν τη σειρά των γραμμών υδρογόνου στο φάσμα του αστεριού Vega."  Οι αναλυτικές καταχωρήσεις των σημειωματάριων των ζευγαριών συνέβαλαν στην πρώτη δημοσίευσή τους το 1889, συζητώντας τις "μελέτες των φασμάτων των πλανητών". Ήταν επίσης μεταξύ εκείνων που "παρατήρησαν τη Nova του 1892, Nova Aurigae."  Η Margarita ήταν συγκεκριμένα υπεύθυνη για τις οπτικές παρατηρήσεις, ενώ μαζί συνέλεξαν «φωτογραφικά φάσματα για αρκετές νύχτες». 

Το έργο του ζευγαριού επηρέασε σημαντικά την καθημερινή τους ζωή. Το σπίτι τους λειτούργησε περισσότερο ως χώρος εργασίας, παρά ως χώρος για οποιουδήποτε είδους οικογενειακής ατμόσφαιρας, και δεν είχαν ποτέ παιδιά. Το 1903, η Margaret και ο William Huggins δημοσίευσαν το τελικό κομμάτι της κοινής τους επιστημονικής έρευνας για τα φάσματα ορισμένων ραδιενεργών ουσιών.

Επαγγελματική πορεία 
Η Margaret Huggins έμαθε τις βασικές δεξιότητες της φωτογραφίας από νωρίς στη ζωή της και χρησιμοποίησε αυτές τις δεξιότητες για να βοηθήσει την έρευνά της στο παρατηρητήριο Tulse Hill. Το 1875, η Margaret και ο σύζυγός της William ξεκίνησαν φωτογραφικά πειράματα, τα οποία τεκμηριώθηκαν σχολαστικά σε τετράδια παρατηρητηρίων. Τα πρώτα πειράματά τους φωτογράφισαν τον Σείριο και την Αφροδίτη, και χρησιμοποίησαν διαφορετικές τεχνικές για να τους τραβήξουν, όπως τη χρήση υγρών και ξηρών πλακών. Η Margaret έκανε μεγάλες βελτιώσεις στον εξοπλισμό των παρατηρητηρίων και η Margaret και ο William ανέβηκαν γρήγορα στην πρώτη γραμμή της φασματοσκοπικής αστροφωτογραφίας .

Η Margaret δούλεψε μαζί με τον σύζυγό της William στο παρατηρητήριο Tulse Hill. Αρχικά, τεκμηριώνεται ότι είναι βοηθός, αλλά μετά από εκτεταμένη έρευνα σχετικά με τα παρατηρητήρια τους, αυτό αποδείχθηκε. Διεξήγαγε πολλά από τα ερευνητικά της έργα και ήταν συνεργατική βοηθός του William. Μετά το 1875, η Margaret και ο William ξεκίνησαν ένα σχολαστικό πρόγραμμα φωτογραφικών πειραμάτων. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1880, το ζευγάρι αφιερώθηκε σε δύο έργα· το πρώτο η προσπάθεια φωτογράφησης της ηλιακής κορώνας και το δεύτερο η εξέταση διαφορετικών νεφελωμάτων . Το δεύτερο έργο σηματοδότησε ένα ορόσημο για τη Margaret, ήταν η πρώτη φορά που θα αναφερόταν ως συν-συγγραφέας της εργασίας μαζί με τον William. Οι Huggins συνεργάστηκαν για τριάντα πέντε χρόνια ως ίσοι συνεργατικοί ερευνητικοί εταίροι.

Θάνατος και κληρονομιά 
Μετά από 30 χρόνια που αφιέρωσε τη ζωή της στην Επιστήμη, η Margaret ένιωσε ότι είχε συνεισφέρει το καλύτερο έργο της. Δυστυχώς, ο σύζυγος της Margaret, William Huggins πέθανε το 1910. Σχεδίαζε να γράψει τη βιογραφία του αείμνηστου συζύγου της, αλλά ποτέ δεν τα κατάφερε. Η Margaret αρρώστησε και υπέστη διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις και για ένα χρονικό διάστημα έμεινε στο νοσοκομείο. Έχοντας επίγνωση της ασθένειάς της, αποφάσισε να δωρίσει τους επιστημονικούς και καλλιτεχνικούς θησαυρούς της στο Wellesley Women's College στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Margaret θαύμαζε πολύ τα επιτεύγματα των Αμερικανών γυναικών στον ακαδημαϊκό κόσμο και υποστήριξε την εκπαίδευση των γυναικών.

Η Margaret Huggins πέθανε στις 24 Μαρτίου 1915 σε ηλικία 66 ετών. Αποτεφρώθηκε και η στάχτη της τοποθετήθηκε δίπλα στον William στο Green Crematorium του Golder .  Η Margaret διήγγελλε στη διαθήκη της να ανεγερθεί ένα μνημείο στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου, στο Λονδίνο, προς τιμήν του συζύγου της. Αυτό το μνημείο αποτελείται από ένα ζευγάρι μενταγιόν στα οποία είναι χαραγμένα "William Huggins, αστρονόμος 1824-1910" και στο άλλο "Margaret Lindsay Huggins, 1848-1915, η σύζυγός του και ο συνάδελφός του". Υπήρξε μια πλάκα που εδραιώθηκε το 1997 και σηματοδοτεί το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε στην οδό 23 Longford Terrace, Monkstown Dublin.

Εκδόσεις 

 Νεκρολογία, William Lassell, 1880. 
 Αστρονομικό Σχέδιο, 1882. 
 Νεκρολογία, Warren de la Rue, 1889. 
 Σε μια νέα ομάδα γραμμών στο φωτογραφικό φάσμα του Sirius, 1890. 
 Το σύστημα των αστεριών, 1890. 
 Στα αστέρια των Wolf and Rayet's Bright-Line στο Cygnus, 1891 
 The Astrolabe, 1895. 
 Το Astrolabe . ΙΙ. Ιστορία, 1895. 
 Φασματοσκοπικές νότες, 1897. 
 Ένας Άτλας αντιπροσωπευτικού αστρικού φάσματος από λ 4870 έως λ 3300, 1899. 
 Obituary, Agnes Mary Clerke, 1907.

Παραπομπές 

 

Ιρλανδοί αστρονόμοι
Φασματοσκόποι