Οίκος της Κανόσα

Ο Οίκος της Κανόσα ή του Άττο (των Αττονιδών), ιταλ.: Casata degli Canossa/Attoni, ήταν μία Λομβαρδική ευγενής οικογένεια, που κατείχε το κάστρο της Κανόσα, από τις αρχές του 10ου έως τις αρχές του 12ου αι.

Από μία οικογένεια από τη Λούκα, ο Σιγιφρέδος έκτισε το κάστρο στην Κανόσα γύρω στο 940. Οι κύριοι σύντομα χρησιμοποίησαν τον τίτλο comes (κόμης) και έλαβαν πολλές άλλες Τοσκανικές κομητείες από τους βασιλείς της Γερμανίας. Το Γκουαστάλλα το 991, την Πάρμα, Πιατσέντσα, Μπέργκαμο και Κρεμόνα το 984, τη Μπρέσια το 980, τη Μάντοβα το 977, τη Μόντενα, Κάρπη και Ρέτζιο το 962 και τη Λούκα ακόμη νωρίτερα. Το 1027 η μαρκιωνία της Τοσκάνης παραχωρήθηκε στον Boνιφάτιο και το 1100 η μαρκιωνία της Βερόνας στη Mατθίλδη, γνωστή ως La Gran Contessa. Οι λεπτομέρειες των σχέσεων μεταξύ των γιων του Σιγιφρέδου: Aδαλβέρτου-Άττο λαι Σιγιφρέδου Μπαράτι είναι άγνωστες και ο τελευταίος εμφανίζεται στην Κανόσα έγκαιρα, για να δώσει καταφύγιο στη βασίλισσα Aδελαΐδα της Λομβαρδίας, όταν διέφυγε από τον Bερεγγάριο Β΄ και τη Βίλλα το 955.

Ο επίσκοπος του Αρέτσο από το 1023 έως το 1036 ήταν μέλος του Οίκου: ο Τένταλντ, χορηγός του Γκουίντο του Αρέτσο.

Κόμητες της Κανόσα 
 Πρανγάρδα της Κανόσα
 Αδαλβέρτος Άττο της Κανόσα (1η φορά)
 Σιγιφρέδος της Λούκκα
 Αδαλβέρτος Άττο της Κανόσα (2η φορά)
 Τένταλντ της Κανόσα
 Βονιφάτιος Γ΄ της Τοσκάνης
 Φρειδερίκος της Τοσκάνης
 Ματθίλδη της Κανόσα

Γενεαλογία του Οίκου της Κανόσα

Δείτε επίσης 
 Βενετία, Χάζαροι, Δρόμος του Μεταξιού
 Οίκος των Γουέλφων

Πηγές 
 Μεσαιωνικό Έργο: Βόρεια Ιταλία.