Χιμιλτρούδη

Η Χιμιλτρούδη (περί το 742 - περί το 780) ήταν η πρώτη σύζυγος ή ερωμένη του Καρλομάγνου, γιος τους ήταν ο Πεπίνος ο Κυφός. Δεν είναι γνωστά πολλά γεγονότα για την καταγωγή της, ο Πολ Δε Ντίκον έγραψε ότι ήταν ένα κορίτσι "ευγενούς καταγωγής". Το όνομα της δείχνει ότι ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια από την Αλσατία. Σύμφωνα με άλλες πηγές πατέρας της ήταν ένα κόμης από την Βουργουνδία γιος του Γκρίμπερτ Α΄, κόμη των Παρισίων. Οι σχέσεις της με τον Καρλομάγνο δεν φαίνεται σε καμιά περίπτωση να ήταν πολιτικές. Η Χιμιλτρούδη είχε ερωτικές σχέσεις με τον Καρλομάγνο την εποχή που ζούσε ο πατέρας του Πιπίνος ο Βραχύς. Όταν ο Καρλομάγνος ανέβηκε στον θρόνο (768) παρέμεινε ανώνυμη σε αντίθεση με την μητέρα του Καρλομάγνου Μπερτράντα του Λον.

Η Χιμιλτρούδη έκανε έναν γιο τον Πεπίνο αλλά αμέσως μετά ο Καρλομάγνος συμμάχησε με το Βασίλειο των Λομβαρδών και τον βασιλιά Δεζιδέριο, σαν αποτέλεσμα της συμμαχίας παντρεύτηκε την κόρη του Δεζιδεράτα. Μετά τον χωρισμό της η Χιμιλτρούδη έγινε ανεπιθύμητη και εξαφανίστηκε από τις ιστορικές πηγές, ένας τάφος στο μοναστήρι της Νιβέλ που περιέχει τα οστά μιας γυναίκας ηλικίας περίπου 40 ετών μπορεί να υποτεθεί ότι ανήκει στην Χιμιλτρούδη. Η Χιμιλτρούδη φαίνεται ότι πέθανε πολλά χρόνια μετά το 770 αλλά η ακριβής ημερομηνία που αποσύρθηκε στο Νιβέλ δεν έχει εξακριβωθεί. Ο γιος της Πεπίνος που υπέφερε από αναπηρία στην σπονδυλική στήλη και πήρε το προσωνύμιο "Κυφός" υποτιμήθηκε από τον Καρλομάγνο του μετά από τον γάμο του με την Χίλντεγκαρντ του Φίντσγκαου. Μετά από μια αποτυχημένη επανάσταση εναντίον του πατέρα του αποκλείστηκε από την διαδοχή και αποσύρθηκε σε μοναστήρι. Υπάρχουν πολλές διαφωνίες σχετικά με τις σχέσεις ανάμεσα στον Καρλομάγνο και την Χιμιλτρούδη, ο βιογράφος του Καρλομάγνου Έινχαρντ την καταγράφει σαν "ερωμένη", ο Πολ Δε Ντίκον αναφέρει αντίθετα ότι ο Πεπίνος γεννήθηκε "πριν από τον νόμιμο γάμο τους". Ο Πάπας Στέφανος Γ΄ σε μια επιστολή που έγραψε στον Καρλομάγνο και στον μικρότερο αδελφό του Καρλομάν Α΄ που είχε παντρευτεί την Γερβέργα τους δίνει συμβουλή να μην χωρίσουν τις συζύγους τους.

Παραπομπές

Πηγές

Silvia Konecny, Die Frauen des karolingischen Königshauses. Die politische Bedeutung der Ehe und die Stellung der Frau in der fränkischen Herrscherfamilie vom 7. bis zum 10. Jahrhundert.
Dieter Hägermann, Karl der Große. Herrscher des Abendlands, Ullstein 2003

Παλλακίδες του Καρλομάγνου