Τζορτζ Μάρσαλ

Ο Τζορτζ Κάτλετ Μάρσαλ Τζ. (George Catlett Marshall Jr., 31 Δεκεμβρίου 1880 - 16 Οκτωβρίου 1959) ήταν Αμερικανός στρατιωτικός και πολιτικός. Ανελήχθηκε μέσω του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών για να γίνει Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου υπό τους προέδρους Φραγκλίνος Ρούσβελτ και Χάρι Τρούμαν, στη συνέχεια υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών και Υπουργός Άμυνας υπό τον Τρούμαν. Ο Γουίνστον Τσόρτσιλ επαίνεσε τον Μάρσαλ ως «οργανωτή της νίκης» για την ηγεσία του στη συμμαχική νίκη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ρούσβελτ προσπέρασε τον Μάρσαλ ως διοικητή των Συμμάχων στην εισβολή της Γαλλίας υπέρ του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ. Μετά τον πόλεμο, πέρασε μια απογοητευτική χρονιά προσπαθώντας να αποφύγει τον επικείμενο εμφύλιο πόλεμο στην Κίνα. Ως υπουργός Εξωτερικών, ο Μάρσαλ υποστήριξε μια σημαντική οικονομική και πολιτική δέσμευση των ΗΠΑ για την μεταπολεμική ανάκαμψη της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου Μάρσαλ, που έφερε το όνομά του. Σε αναγνώριση αυτού του έργου, του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1953.

Βιογραφία 
Γεννημένος στην Πενσυλβάνια, ο Μάρσαλ αποφοίτησε από το Στρατιωτικό Ινστιτούτο της Βιρτζίνια (VMI) το 1901. Ο Μάρσαλ έλαβε την αποστολή του ως δεύτερος υπολοχαγός Πεζικού τον Φεβρουάριο του 1902 και πήγε αμέσως στις Φιλιππίνες. Υπηρέτησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό σε θέσεις αυξανόμενης τάξης και ευθύνης, συμπεριλαμβανομένου του διμοιρίτη και του λοχαγού στις Φιλιππίνες κατά τη διάρκεια του Φιλιππίνου-Αμερικανικού Πολέμου. Ήταν επίτιμος πτυχιούχος του Μαθήματος Πεζικού-Ιππικού το 1907 και αποφοίτησε πρώτος στην τάξη του Στρατού Στρατού του 1908. Το 1916 ο Μάρσαλ ανέλαβε υπασπιστής του Τζέιμς Φράνκλιν Μπελ, διοικητή του Δυτικού Τμήματος. Αφού οι ΗΠΑ εισήλθαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1917, ο Μάρσαλ υπηρέτησε με τον Μπελ που διοικούσε το Τμήμα της Ανατολής. Ανατέθηκε στο προσωπικό του 1ου τμήματος και βοήθησε στην κινητοποίηση και εκπαίδευση του τμήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και στο σχεδιασμό των πολεμικών του επιχειρήσεων στη Γαλλία. Στη συνέχεια, διορίστηκε προσωπικό της έδρας των Αμερικανικών Εκστρατευτικών Δυνάμεων, ήταν βασικός σχεδιαστής των αμερικανικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης Μεζ-Αργκόν.

Μετά τον πόλεμο, ο Μάρσαλ έγινε βοηθός του Τζον Τζ. Πέρσιν, ο οποίος ήταν τότε αρχηγός του στρατού. Ο Μάρσαλ αργότερα υπηρέτησε στο προσωπικό του Στρατού, διοικούσε το 15ο Σύνταγμα Πεζικού στην Κίνα και ήταν εκπαιδευτής στο Στρατιωτικό Πολεμικό Κολλέγιο. Το 1927, έγινε βοηθός διοικητής της Σχολής Πεζικού του Στρατού, όπου εκσυγχρονίζει τις διαδικασίες διοίκησης και προσωπικού, οι οποίες αποδείχτηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1932 και το 1933 διέταξε το 8ο Σύνταγμα Πεζικού και το Φρούριο Σκρέβεν στη Τζόρτζια. Ο Μάρσαλ διέταξε την 5η Ταξιαρχία, το 3ο Τμήμα Πεζικού και τους Στρατώνες του Βανκούβερ από το 1936 έως το 1938, και έλαβε προαγωγή σε ταξίαρχο. Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας, ο Μάρσαλ ήταν επίσης υπεύθυνος για 35 στρατόπεδα Σώματος Πολιτικής Διατήρησης (CCC) στο Όρεγκον και τη νότια Ουάσιγκτον. Τον Ιούλιο του 1938, ο Μάρσαλ μεταφέρθηκε στο τμήμα Πολεμικών Σχεδίων στο προσωπικό του Τμήματος Πολέμου και αργότερα έγινε Αναπληρωτής Αρχηγός Επιτελείου του Στρατού. Όταν ο αρχηγός του επιτελείου Μάλιν Γκραιγκ αποσύρθηκε το 1939, ο Μάρσαλ έγινε ο αρχηγός του επιτελείου του στρατού, μια θέση που κατείχε μέχρι το τέλος του πολέμου το 1945.

Ως αρχηγός του επιτελείου στρατού, ο Μάρσαλ οργάνωσε τη μεγαλύτερη στρατιωτική εκστρατεία στην ιστορία των ΗΠΑ και έλαβε προαγωγή σε θέση πέντε αστέρων ως αρχηγός του στρατού. Ο Μάρσαλ συντόνισε τις συμμαχικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη και τον Ειρηνικό μέχρι το τέλος του πολέμου. Εκτός από τους επαίνους από τον Τσόρτσιλ και άλλους συμμαχικούς ηγέτες, το περιοδικό Time ονόμασε τον Μάρσαλ ως πρόσωπο της χρονιάς για το 1943. Ο Μάρσαλ αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία το 1945, αλλά παρέμεινε ενεργός, όπως απαιτείται για τους κατόχους της τάξης των πέντε αστέρων. Από τις 15 Δεκεμβρίου 1945 έως τον Ιανουάριο του 1947 ο Μάρσαλ υπηρέτησε ως ειδικός απεσταλμένος στην Κίνα σε μια αποτυχημένη προσπάθεια διαπραγμάτευσης μιας κυβέρνησης συνασπισμού μεταξύ των εθνικιστών του Τσιανγκ Κάι Σεκ και των κομμουνιστών υπό τον Μάο Τσε Τουνγκ.

Ως Υπουργός Εξωτερικών από το 1947 έως το 1949, ο Μάρσαλ υποστήριξε την ανοικοδόμηση της Ευρώπης, ένα πρόγραμμα που έγινε γνωστό ως Σχέδιο Μάρσαλ και το οποίο οδήγησε στην απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης του 1953. Αφού παραιτήθηκε ως υπουργός Εξωτερικών, ο Μάρσαλ διετέλεσε πρόεδρος της Αμερικανικής Επιτροπής Μνημείων Μάχης  και πρόεδρος του Αμερικανικού Εθνικού Ερυθρού Σταυρού. Ως υπουργός άμυνας στην αρχή του πολέμου της Κορέας, ο Μάρσαλ εργάστηκε για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη και το ηθικό του στρατού στο τέλος της αποστράτευσης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη συνέχεια την αρχική του ανάπτυξη στην Κορέα και επιχειρήσεις κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Αφού παραιτήθηκε ως υπουργός Άμυνας, ο Μάρσαλ αποσύρθηκε στο σπίτι του στη Βιρτζίνια. Πέθανε το 1959 και θάφτηκε με τιμή στο Εθνικό Νεκροταφείο του Άρλινγκτον.

Παραπομπές 

Αμερικανοί στρατιωτικοί
Αμερικανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Υπουργοί εξωτερικών των ΗΠΑ‎
Υπουργοί αμύνης των ΗΠΑ
Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Λεγεώνα της Τιμής
Ιππότες του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Αμερικανοί διπλωμάτες