Γοδεφρείδος (αρχιεπίσκοπος της Υόρκης)

Ο Γοδεφρείδος, αγγλ.: Geoffrey  ( π. 1152- 12 Δεκεμβρίου 1212) από τον Οίκο του Ανζού ήταν νόθος γιος του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας, ο οποίος έγινε εκλεγμένος επίσκοπος του Λίνκολν και αρχιεπίσκοπος της Υόρκης. Η ταυτότητα της μητέρας του είναι αβέβαιη, αλλά μπορεί να ονομαζόταν Ykenai. Ο Γοδεφρείδος κατείχε αρκετά μικρά αξιώματα πριν γίνει επίσκοπος του Λίνκολν το 1173, αν και δεν χειροτονήθηκε ως ιερέας μέχρι το 1189. Το 1173–1174 ηγήθηκε μίας εκστρατείας στη βόρεια Αγγλία, για να βοηθήσει στην ανατροπή των νόμιμων αδελφών του· αυτή η εκστρατεία οδήγησε στη σύλληψη του Γουλιέλμου Α΄ της Σκωτίας. Μέχρι το 1182 ο πάπας Λούκιος Γ΄ είχε διατάξει ο Γοδεφρείδος να παραιτηθεί από το Λίνκολν ή να χειροτονηθεί ως επίσκοπος· επέλεξε να παραιτηθεί και έγινε Καγκελάριος. Ήταν ο μόνος από τους γιους του Ερρίκου Β΄, που ήταν παρόντες στο τέλος του βασιλιά.

Ο αδελφός τού Γοδεφρείδου, ο Ριχάρδος Α΄, τον όρισε αρχιεπίσκοπο της Υόρκης αφού ανήλθε στον θρόνο της Αγγλίας, πιθανώς για να τον αναγκάσει να γίνει ιερέας και έτσι να εξαλείψει έναν πιθανό αντίπαλο του θρόνου. Μετά από κάποια διαφωνία, ο Γοδεφρείδος χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος το 1191. Σύντομα ενεπλάκη σε μία σύγκρουση με τον Γουλιέλμο ντε Λονσάν, αντιβασιλιά του Ριχάρδου στην Αγγλία, αφού τέθηκε υπό κράτηση στο Ντόβερ κατά την επιστροφή του στην Αγγλία μετά τη χειροτονία του στη Γαλλία. Ο Γοδεφρείδος διεκδίκησε άσυλο στην πόλη, αλλά συνελήφθη από πράκτορες του ντε Λονσάν και φυλακίστηκε για λίγο στο κάστρο του Ντόβερ. Στη συνέχεια, ένα συμβούλιο μεγιστάνων διέταξε τον Λονσάν να παραιτηθεί, έτσι ο Γοδεφρείδος μπόρεσε να προχωρήσει στην αρχιεπισκοπή του. Ο Γοδεφρείδος πέρασε μεγάλο μέρος της αρχιερατείας του με διάφορες διαμάχες με τα αδέλφια του: πρώτα με τον Ριχάρδο και μετά με τον Ιωάννη, ο οποίος ανήλθε στον αγγλικό θρόνο το 1199. Ο Γοδεφρείδος φιλονίκησε επίσης με τους βοηθούς επισκόπους του, τον Σύλλογο του καθεδρικού ναού και άλλους κληρικούς της επισκοπής του. Η τελευταία του διαμάχη με τον Ιωάννη ήταν το 1207, όταν ο αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε να επιτρέψει την είσπραξη ενός φόρου και οδηγήθηκε σε εξορία στη Γαλλία. Απεβίωσε εκεί πέντε έτη μετά.

Σημειώσεις

Αναφορές

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Barlow, Frank (1986). Thomas Becket. Berkeley, CA: University of California Press. ISBN 0-520-07175-1.
 Bethell, Denis (October 1968). "William of Corbeil and the Canterbury-York Dispute". Journal of Ecclesiastical History. 19 (2): 145–159. doi:10.1017/S0022046900056864.
 Carpenter, David (2004). The Struggle for Mastery: The Penguin History of Britain 1066–1284. New York: Penguin. ISBN 0-14-014824-8.
 Cheney, C. R. (1967). Hubert Walter. London: Thomas Nelson and Sons. OCLC 1097086.
 Cheney, Mary G. (1980). Roger, Bishop of Worcester 1164–1179: An English Bishop of the Age of Becket. Oxford, UK: Clarendon Press. ISBN 0-19-821879-6.
 Clanchy, M. T. (2006). England and its Rulers: 1066–1307. Blackwell Classic Histories of England (Third ed.). Oxford, UK: Blackwell. ISBN 1-4051-0650-6.

Περαιτέρω ανάγνωση 
Douie, D. (1960). Archbishop Geoffrey Plantagenet and the chapter of York. Borthwick Papers. 18. York, UK: St Anthony's Hall Press. OCLC 2204595.
Lovatt, Marie (2009). "Archbishop Geoffrey of York: A Problem in Anglo-French Maternity". In Vincent, Nicholas (ed.). Records, Administration and Aristocratic Society in the Anglo-Norman Realm: Papers Commemorating the 800th Anniversary of King John's Loss of Normandy. Woodbridge, UK: Boydell Press. pp. 91–124. ISBN 978-1-84383-485-4.

Οίκος των Πλανταγενετών