Δουκάτο της Σουαβίας

Το Δουκάτο της Σουαβίας (γερμανικά: Herzogtum Schwaben) ήταν ένα από τα πέντε στελέχη του μεσαιωνικού Γερμανικού Βασιλείου. Εμφανίστηκε τον 10ο αιώνα στη νοτιοδυτική περιοχή που είχε κατοικηθεί από τις φυλές των Αλαμαννοί κατά την Ύστερη αρχαιότητα.

Ενώ η ιστορική περιοχή της Σουαβίας πήρε το όνομά της από το αρχαίο Σουάβι, κατοικώντας στη γωνία που σχηματίζεται από τον Ρήνο και τον Δούναβη, το στέλεχος του Δουκάτου αποτελούσε ένα πολύ μεγαλύτερο έδαφος, που εκτείνεται από την οροσειρά των Αλσατικών Βοσγίων στα δυτικά προς τη δεξιά όχθη ο ποταμός Λεχ στα ανατολικά και μέχρι Τσιαβέννα και Πέρασμα Γκόταρντ στα νότια. Το όνομα του μεγαλύτερου στελέχους δούκα χρησιμοποιήθηκε συχνά εναλλάξ με την Αλαμανία κατά τη διάρκεια του Υψηλού Μεσαίωνα, μέχρι περίπου τον 11ο αιώνα, όταν άρχισε να κυριαρχεί η μορφή Σουαβία.

Το Δουκάτο της Σουαβίας ανακηρύχθηκε από τον Παλατινό Κόμη Έρσενγκερ των Αχαλόφινγκ το 915. Είχε συμμαχήσει με τον αντίπαλό του Μπούρχαρτ των Χαντφράϊντινγκς και νίκησε τον Βασιλιά Κορράδο Α΄ της Γερμανίας σε μια μάχη στο Βάλβις. Η πιο αξιοσημείωτη οικογένεια που κατείχε τη Σουαβία ήταν οι Χοενστάουφεν, οι οποίοι το κράτησαν, με μια σύντομη διακοπή, από το 1079 έως το 1268. Για μεγάλο μέρος αυτής της περιόδου, οι Χοενστάουφεν ήταν επίσης Άγιοι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες.

Μετά από έναν αιώνιο αγώνα με τον Οίκο του Ζάρινγκεν, το Μαργραβάτο της Βάδης αποσπάστηκε από το Σουαβικό δουκάτο τον 12ο αιώνα. Το υπόλοιπο δουκάτο παρέμεινε μέχρι το 1268, τελειώνοντας με την εκτέλεση του τελευταίου δούκα των Χόχενσταφεν Κορραδίνο. Ο Κόμης Ροδόλφος των Αψβούργων, και εκλεγμένος Βασιλιάς των Ρωμαίων το 1273, προσπάθησε να αναβιώσει τον Σουαβικό δουκικό τίτλο, δίνοντάς τον στον μικρότερο γιο του, τον μετέπειτα Δούκα Ροδόλφο Β΄ της Αυστρίας, ο οποίος τον έδωσε στον γιο του Ιωάννη. Ο Ιωάννης πέθανε χωρίς κληρονόμο, το 1312 ή το 1313, σηματοδοτώντας το τέλος του "αναβιωμένου" τίτλου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι