Κάρολυν Σουμέικερ

Η Κάρολυν Τζην Σπέλμαν-Σουμέικερ (Carolyn Jean Spellmann Shoemaker, γενν. 24 Ιουνίου 1929-13 Αυγούστου 2021)  ήταν Αμερικανίδα αστρονόμος, που ανεκάλυψε μαζί με τον σύζυγό της Γιουτζίν και τον ερασιτέχνη αστρονόμο Ντέιβιντ Λέβυ τον κομήτη Σουμέηκερ-Λέβυ 9, τον μοναδικό που παρατηρήθηκε ποτέ να πέφτει πάνω σε έναν πλανήτη. Αν και δεν είχε πτυχίο στις θετικές επιστήμες, η Κάρολυν Σουμέικερ κατείχε στο παρελθόν το ρεκόρ των περισσότερων κομητών που ανακαλύφθηκαν από έναν άνθρωπο.

Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Γεννήθηκε ως Κάρολυν Λας Σπέλμαν στο Γκάλαπ του Νέου Μεξικού, στις ΗΠΑ, και ήταν θυγατέρα των Λέοναρντ και Χέιζελ Α. Σπέλμαν. Η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στο Τσίκοου (Καλιφόρνια), όπου μεγάλωσαν η Κάρολυν και ο αδελφός της Ρίτσαρντ. Η Κάρολυν πήρε πτυχία στην ιστορία, την πολιτική επιστήμη και την αγγλική φιλολογία από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Τσίκοου. Ο αδελφός της πήγε στο περίφημο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (Καλτέκ), από όπου απεφοίτησε με πτυχίο χημικού μηχανικού. Συγκάτοικος του Ρίτσαρντ στο Καλτέκ ήταν ένας μεταπτυχιακός φοιτητής ονόματι Τζιν (Γιουτζίν) Σουμέικερ. Η Κάρολυν γνώρισε τον Τζιν το καλοκαίρι το 1950, στον γάμο του αδελφού της. Ο Τζιν είχε τότε μετακομίσει στο Νιου Τζέρσεϋ για να αρχίσει το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, αλλά ταξίδεψε και πάλι στην Καλιφόρνια για να παραστεί ως κουμπάρος στον γάμο του Ρίτσαρντ και μετά επέστρεψε στο Πρίνστον. Ωστόσο διατήρησε αλληλογραφία με την Κάρολυν και, μετά από ένα κατασκηνωτικό ταξίδι δύο εβδομάδων στο Τενεσί, αποφάσισαν να παντρευτούν. Αυτό έγινε στις 18 Αυγούστου 1951. Ο Γιουτζίν Σουμέικερ εξελίχθηκε σε πρωτοπόρο στο πεδίο της πλανητικής γεωλογίας. Το ζεύγος απέκτησε τρία παιδιά: την Κρίστυ, τη Λίντα και τον Πάτρικ (Πατ) Σουμέικερ. Η οικογένεια έζησε αρχικώς στο Γκραν Τζάνκσιον του Κολοράντο, μετά στο Μένλο Παρκ και στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια και τέλος εγκαταστάθηκε στο Φλάγκσταφ (Αριζόνα), όπου το ζεύγος εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο Λόουελ.

Σταδιοδρομία

Η πρώτη εργασία της Κάρολυν μετά τον γάμο της ήταν ως εκπαιδευτικού στην Α΄ τάξη γυμνασίου. Αισθανόμενη όμως ότι δεν την ικανοποιούσε η διδασκαλία, παραιτήθηκε και αφοσιώθηκε στην ανατροφή των τέκνων της. Η Μαίρυ Τσάπμαν, συγγραφέας της βιογραφίας της Σουμέικερ, έγραψε ότι «η Κάρολυν είναι μια ζεστή και εξαιρετικά υπομονετική γυναίκα, αλλά οι δεξιότητές της ήταν καταλληλότερες για ένα μη εκπαιδευτικό περιβάλλον».

Σε ηλικία 50 ετών, όταν τα παιδιά της είχαν μεγαλώσει και φύγει από το σπίτι, η Σουμέικερ άρχισε να αναζητεί μια εργασία που θα καταπολεμούσε «το σύνδρομο της άδειας φωλιάς». Στα νιάτα της δεν είχε ποτέ ενδιαφερθεί για θέματα των φυσικών επιστημών. Είχε πάρει ένα μάθημα γεωλογίας στο πανεπιστήμιο, αλλά το είχε βρεί πολύ βαρετό. Η γνωριμία της με τον σύζυγό της μετέβαλε αυτή τη στάση.

Κάποιος φοιτητής στο Αστεροσκοπείο Λόουελ άρχισε να τη διδάσκει αστρονομία. Μετά άρχισε να εργάζεται ως βοηθός του συζύγου της, στο ερευνητικό του πρόγραμμα για τη χαρτογράφηση και τη μελέτη κρατήρων. Η Κάρολυν Σουμέικερ άρχισε την αστρονομική σταδιοδρομία της το 1980, σε ηλικία 51 ετών, με την αναζήτηση αστεροειδών και κομητών που διέσχιζαν την τροχιά της Γης στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια και στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, κοντά στο Σαν Ντιέγκο. Προσλήφθηκε το ίδιο έτος ως επισκέπτρια ερευνήτρια στον τομέα αστρονομίας της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ (USGS) και το 1989 άρχισε να εργάζεται ερευνητικά στην αστρονομία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αριζόνα, στο Φλάγκσταφ. αναζητώντας πάντοτε αστεροειδείς και κομήτες που τέμνουν τις τροχιές πλανητών. Μαζί με τον Καναδό ερασιτέχνη αστρονόμο Ντέιβιντ Λέβυ, οι Σουμέικερ ανεκάλυψαν στις 24 Μαρτίου 1993 τον κομήτη Σουμέηκερ-Λέβυ 9, ο οποίος είχε τεμαχισθεί από τον γιγάντιο πλανήτη Δία. Τελικώς στις 

Κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 η Σουμέικερ μελέτησε φωτογραφίες που είχαν ληφθεί με το τηλεσκόπιο Σμιντ του Αστεροσκοπείου του Πάλομαρ, σε συνδυασμό με ένα στερεοσκόπιο, ώστε να ανακαλύψει σώματα που κινούνταν σε σχέση με το φόντο των απλανών αστέρων.

Στις 18 Ιουλίου 1997 οι Γιουτζίν και Κάρολυν Σουμέικερ είχαν ένα τροχαίο δυστύχημα στην Αυστραλία. Ο Γιουτζίν σκοτώθηκε επιτόπου, ενώ η Κάρολυν τραυματίσθηκε σοβαρά. Τελικώς η Κάρολυν ανέρρωσε και συνέχισε να εργάζεται στο Αστεροσκοπείο Λόουελ μαζί με τον Λέβυ. Η ενεργός ασχολία της με την παρατηρησιακή αστρονομία συνεχίσθηκε μέχρι τουλάχιστον το 2002. Μέχρι τότε είχε ανακαλύψει, μόνη της ή μαζί με άλλους, 32 κομήτες και περισσότερους από 800 αστεροειδείς.

Τιμητικές διακρίσεις
Η Κάρολυν Σουμέικερ ανακηρύχθηκε επίτιμη διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα και το 1996 πήρε το Μετάλλιο Εξαιρετικού Επιστημονικού Επιτεύγματος, που απονέμει η NASA. Από κοινού με τον σύζυγό της τιμήθηκαν (ο Γιουτζήν μεταθανατίως) το 1998 με το Μετάλλιο Τζέιμς Κραιγκ Γουάτσον από την αμερικανική Εθνική Ακαδημία Επιστημών. Επιπλέον η Κάρολυν είχε τιμηθεί με το Μετάλλιο Ρίτενχαουζ της Αστρονομικής Εταιρείας Ρίτενχαουζ το 1988 και με το «Βραβείο του επιστήμονα της χρονιάς» το 1995. Ο αστεροειδής 4446 Κάρολυν (Carolyn), που ανακαλύφθηκε από το Αστεροσκοπείο Λόουελ το 1985, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της Κάρολυν Σουμέικερ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η Κάρολυν Σουμέικερ στην IMDb

Αμερικανοί αστρονόμοι
Γυναίκες επιστήμονες