Εύδης Α΄ του Τρουά

Ο Εύδης, γαλλ. Eudes/Odo I (απεβ. 10 Ιουνίου 871) ήταν κόμης του Τρουά (852-859) και κόμης του Σατωντάν (871).

Βιογραφία
Η καταγωγή του δεν είναι σίγουρη. Το όνομά του είναι σύνηθες στον Οίκο των Ουνταλριχιδών του Εύδη Α΄ κόμη της Ορλεάνης, πεθερού του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού. Οι πιο πρόσφατες μελέτες τον κάνουν γιο του Ροβέρτου Γ΄ κόμη του Βορμς, από τον Οίκο των Ροβερτιδών και της Βάλντραντα, κόρης του Εύδη Α΄. Αν αυτή η θεωρία είναι ορθή, τότε είναι νεότερος αδελφός του Ροβέρτου του Ισχυρού δούκα του Μαιν.

Όπως και οι υπόλοιποι του Οίκου του, ήταν πιστός ακόλουθος του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας. Αν και είχε καλά προικιστεί με ιδιοκτησίες στην Αυστρασία, όπως και ο αδελφός του Ροβέρτος, τις εγκατέλειψε έπειτα από τη συνθήκη του Βερντέν το 843 με σκοπό να ακολουθήσει πάλι τον Κάρολο Β΄. Το 846 του χορηγήθηκαν γαίες στην περιοχή του Σατωντάν, που τον έκαναν κόμη του Ανζού και νυμφεύτηκε τη Βαντιλμόντις.

Το 852, έπειτα από το τέλος του Αλέραν μαργράβου της Σεπτιμανίας, ορίστηκε στη θέση του και ο Ροβέρτος τον διαδέχθηκε στο Ανζού. Το 853 συμμετείχε στην υλοποίηση της συνθήκης μεταξύ του Καρόλου Β΄ και του ετεροθαλούς αδελφού εκείνου Λοθαρίου Α΄ της Μέσης Φραγκίας στο Σερβαί, ως απεσταλμένος μαζί με τον Βένιλο επίσκοπο του Σαν. Το 858 ο Κάρολος Β΄ ονόμασε τον γιο του Λουδοβίκο Β΄ τον Τραυλό ως δούκα του Μαιν (ducatus Cenomannicus) και ο Ροβέρτος, θυμωμένος για την απώλεια της επιρροής του εκεί, εξεγέρθηκε με τη βοήθεια του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας. Ο Εύδης Α΄ σύντομα τους ακολούθησε. Τότε οι δύο αδελφοί εκτοπίστηκαν από τις κομητείες τους και το Τρουά κατασχέθηκε και ανατέθηκε σε κάποιον Ροδόλφο.

Ο Εύδης Α΄ ίσως ανέκτησε το Τρουά, όταν το 866 απεβίωσε ο Ροδόλφος, ίσως όχι. Πάντως ο γιος του Εύδης Β΄ ήταν στο Τρουά το 876. Όπως και να έχει, ο Ροβέρτος δήλωσε υποτέλεια και έλαβε τη μαρκιωνία της Νευστρίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 846 τη Βαντιλμόντις και είχε τέκνα:
 Εύδης Β΄ άκμασε το 876, κόμης του Τρουά.
 Ροβέρτος Α΄ απεβ. 886, κόμης του Τρουά.
 μία κόρη, παντρεύτηκε τον Εμενόν κόμη του Πουατιέ & Ανγκουλέμ.

Πηγές
 de Saint Phalle, Édouard. "Comtes de Troyes et de Poitiers au IXe siècle : histoire d’un double échec." in Christian Settipani and Katharine S. B. Keats-Rohan, Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval. 2000.

Κόμητες του Ανζού