Ρατζέντρα Πρασάντ

O Ρατζέντρα Πρασάντ (Rajendra Prasad, 3 Δεκεμβρίου 1884 - 28 Φεβρουαρίου 1963) ήταν Ινδός ακτιβιστής της ανεξαρτησίας, δικηγόρος, λόγιος και στη συνέχεια ο πρώτος Πρόεδρος της Ινδίας, με θητεία από το 1950 έως το 1962. Ο Πρασάντ έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της Διάσκεψης Φοιτητών Μπιχάρι το 1906. Εντάχθηκε στο Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο κατά τη διάρκεια του Ινδικού Κινήματος Ανεξαρτησίας και έγινε σημαντικός ηγέτης από την περιοχή του Μπιχάρ. Υποστηρικτής του Μαχάτμα Γκάντι, φυλακίστηκε από τις βρετανικές αρχές κατά τη διάρκεια του Salt Satyagraha του 1931 και του κινήματος «Εγκαταλείψτε την Ινδία» του 1942. Μετά τις εκλογές του 1946, ο Πρασάντ διετέλεσε Υπουργός Τροφίμων και Γεωργίας. Μετά την ανεξαρτησία της χώρας το 1947 εξελέγη Πρόεδρος της Συντακτικής Συνέλευσης της Ινδίας, η οποία προετοίμασε το Σύνταγμα της χώρας και λειτούργησε ως προσωρινό της κοινοβούλιο.

Όταν η Ινδία έγινε δημοκρατία το 1950, ο Πρασάντ εξελέγη από τη Συντακτική Συνέλευση πρώτος πρόεδρος της χώρας. Ως πρόεδρος, ο Πρασάντ καθιέρωσε μια παράδοση μη-κομματισμού και ανεξαρτησίας για το αξίωμα και αποσύρθηκε από την πολιτική του κόμματός του. Αν και ήταν συμβολικός αρχηγός κράτους, ο Πρασάντ ενθάρρυνε την ανάπτυξη της εκπαίδευσης στην Ινδία και συμβούλεψε την κυβέρνηση Νεχρού σε αρκετές περιπτώσεις. Το 1957, ο Πρασάντ επανεξελέγη στην προεδρία και έγινε ο μόνος πρόεδρος που ολοκλήρωσε δύο πλήρεις θητείες παραμένοντας στο αξίωμα για διάστημα περίπου 12 ετών. Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του, παραιτήθηκε από το Κογκρέσο και έθεσε νέες κατευθυντήριες γραμμές για τους βουλευτές, οι οποίες εξακολουθούν να τηρούνται.

Παραπομπές 

Πρόεδροι της Ινδίας