Ακεραθήριο

Το ακεραθήριο (Aceratherium) ή ακεροθήριο ήταν προϊστορικό, εξαφανισμένο σήμερα, γένος θηλαστικών ζώων της οικογένειας του ρινόκερου, που ζούσε στην Ευρασία και την Αφρική κατά τη διάρκεια του Μειόκαινου. Το μήκος του έφθανε τα 2,3 μέτρα, το ύψος του το 1,2 μέτρο και το βάρος του σχεδόν τον 1 τόνο.

Ταξινομική
 
Η ονομασία ακεραθήριο δόθηκε από τον Kaup το 1832 για το είδος Rhinoceros incisivum (Cuvier, 1822) με επιχείρημα την ομοιότητα της οδοντικής δομής δύο κρανίων από το Έπελσαϊμ της Γερμανίας με ολότυπο κοπτήρα δοντιού από το Βάιζεναου. Ωστόσο, μόνο το δόντι του Βάιζεναου έχει αναγνωρισθεί ότι ανήκει σε ζώο της οικογένειας Aceratheriinae, αν και το όνομα Aceratherium έχει αρκετές φορές χρησιμοποιηθεί για τα κρανία του Έπελσαϊμ. Πολλά είδη έχουν αναφερθεί ως «ακεραθήριο», αλλά μόνο τα παρακάτω τρία αναγνωρίζονται σήμερα γενικά:

 Aceratherium incisivum (Cuvier, 1822)
 Aceratherium depereti (Borissiak, 1927)
 Aceratherium porpani (Deng, Hanta & Jintasakul, 2013)

Περιγραφή
Τα ακεραθήρια ήταν ζώα δολιχοκέφαλα, με τρία ανεπτυγμένα δάκτυλα στα μπροστινά πόδια τους και ένα τέταρτο ελάχιστα ανεπτυγμένο (υποτυπώδες). Απολιθωμένα λείψανά τους έχουν βρεθεί σε πολλά μέρη της Γης. Στην Ελλάδα έχουν βρεθεί λείψανα από τα δύο είδη, μέσα σε στρώματα της νεογενούς περιόδου στη νήσο Σάμο.

Δείτε επίσης
 Σαμοθήριο

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «ακεραθήριον» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 280

Ρινοκερωτίδες
Προϊστορικά θηλαστικά