Κλινδαμυκίνη

Η κλινδαμυκίνη είναι ημισυνθετικό αντιβιοτικό που παράγεται από την ένωση λινκομυκίνη, και η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων, όπως η πυελική φλεγμονώδης νόσος, η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα, η πνευμονία, η μέση ωτίτιδα, η ενδοκαρδίτιδα και η σηπτική αρθρίτιδα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στην θεραπεία της ακμής και σε κάποιες περιπτώσεις χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη (MRSA). Σε συνδυασμό με κινίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της ελονοσίας. Είναι διαθέσιμη από το στόμα, για ενδοφλέβια χορήγηση και ως κρέμα για το δέρμα ή τον κόλπο.

Κοινές παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, διάρροια, εξάνθημα και πόνο στο σημείο χορήγησης. Η κύρια και πιο σοβαρή παρενέργεια σχετίζεται με τον κίνδυνο εμφάνισης ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας από Clostridium difficile κατά τέσσερις φορές, και γι' αυτό συστήνεται μόνο σε περιπτώσεις που άλλα αντιβιοτικά δεν είναι κατάλληλα. Φαίνεται να είναι εν γένει ασφαλές για χορήγηση κατά την εγκυμοσύνη. Ανήκει στην τάξη των λινκοσαμίδων. Δρα προσδεδεμένη στο βακτηριακό ριβόσωμα, με αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής πρωτεϊνών και έτσι σταματάει την ανάπτυξη των βακτηρίων.

Η κλινδαμυκίνη συντέθηκε για πρώτη φορά το 1966 από τη λινκομυκίνη. Έχει προστεθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στον κατάλογο βασικών φαρμάκων. Είναι διαθέσιμη ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017 ήταν το 137ο φάρμακο από πλευράς αριθμού συνταγογραφήσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από 4 εκατομμύρια συνταγές.

Παραπομπές 

Αντιβιοτικά
Θειαιθέρες
Αμίδια
Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες
Αλκοόλες
Υδατάνθρακες
Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας