Ιωσήφ Αμπάτης

Ο Ιωσήφ Αμπάτης ή Αββάτης (κορσικανικά: Giuseppe Abbati, Τζουζέππε Άμπατι· , Ζοζέφ Αμπατί· Μπονιφάτσιο, 1780 - Αίγινα, 15 Απριλίου 1850) ήταν Γάλλος, Κορσικανός, αξιωματικός και φιλέλληνας, που συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση 1821-1829, συνταγματάρχης του στρατού του ελληνικού βασιλείου.

Βιογραφία 
Ο Ιωσήφ Αμπάτης γεννήθηκε το 1780 στο Μπονιφάτσιο, στο νησί της Κορσικής, το οποίο από το 1768 τελούσε υπό γαλλικό έλεγχο. Δεν έχουμε πληροφορίες σχετικά με τη συμμετοχή του Αμπατί στους Ναπολεόντειους Πολέμους, αλλά έφτασε στην Κεφαλλονιά με την τάξη του αρχηγού των μηχανικών δυνάμεων του γαλλικού στρατού.

Αμέσως μετά την άφιξή του την 1η Ιουνίου 1821, ο Αμπάτης εντάχθηκε στο πρώτο τακτικό σύνταγμα (στην πραγματικότητα τάγμα) του ελληνικού στρατού και συμμετείχε στη μάχη του Πέτα . Οι πληροφορίες που εμφανίζονται σήμερα περιστασιακά ότι κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης ο Αμπάτης κατέλαβε το τουρκικό έμβλημα είναι αμφίβολες, τόσο επειδή δεν επιβεβαιώνεται από ιστορικά έγγραφα όσο και από Έλληνες ιστορικούς, και επειδή κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης το κανονικό σύνταγμα ηττήθηκε και τα 2/3 της σύνθεσής του, Έλληνες εθελοντές και φιλέλληνα, σκοτώθηκαν . Μετά την ανασύσταση του συντάγματος και την ηγεσία του Γάλλου συνταγματάρχη Φαβιέρου, ο Αμπάτης πολέμησε υπό τη διοίκηση του ως στρατηγός.

Ως αξιωματικός του μηχανικού σώματος, στις αρχές του 1826 ο Αμπάτης συμμετείχε στην κατασκευή μιας οχύρωσης στον ισθμό της χερσονήσου των Μεθάνων, τα ερείπια του οποίου σήμερα ονομάζονται Κάστρο του Φαβιέρου. Τον Νοέμβριο του 1826, υπό τη διοίκηση του Φαβιέρου, ο Αμπάτης συμμετείχε στις μάχες στην Ακρόπολη της Αθήνας.  Ως αξιωματικός των μηχανικών δυνάμεων, ο Αμπάτης συμμετείχε στην κατασκευή οχυρώσεων στο Ναύπλιο, την Τρίπολη και τη Μονεμβασιά . Στο τέλος του Πολέμου της Ανεξαρτησίας, ο Αμπάτης συμμετείχε στην αντιπαράθεση μεταξύ του Ναύαρχου Μιαούλη και του πρώτου κυβερνήτη της χώρας, Ιωάννη Καποδίστρια .

Όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις και τα πλοία μπλόκαραν τα επαναστατικά πλοία του Μιαούλη στη βάση του στόλου του Πόρου, ο Μιαούλης διέπραξε το «Μεγάλο Έγκλημα» , ανατινάζοντας τη ναυαρχίδα του ελληνικού στόλου, τη φρεγάτα « Ελλάς ». Ταυτόχρονα, ο Αμπάτης ο οποίος στην τάξη των μεγάλων ήταν επικεφαλής της φρουράς του ναυτικού φρουρίου στο κοντινό νησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου, ανατίναξε εκεί τις οχυρώσεις. Αφού οι κυβερνητικές δυνάμεις ανέλαβαν τον Πόρο, ο  Αμπάτης βρέθηκε στο βρετανικό προξενείο, συνελήφθη και στάλθηκε στο Ναύπλιο.

Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια και την ίδρυση της μοναρχίας του Όθωνα στη χώρα, ο Αμπάτης απελευθερώθηκε. Το 1834 διορίσθηκε Φρούραρχος Μεθώνης. Τιμήθηκε με τον Αργυρούν Σταυρόν τον Ιπποτών το 1838, ενώ ήταν Φρούραρχος Μεθώνης με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη, ενώ είχε επίσης τιμηθεί με το Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος και το Αργυρό μετάλλιο του Ελληνικού Αγώνα.

Συνταξιοδοτήθηκε το 1839 με το βαθμό του Συνταγματάρχη. Για τις υπηρεσίες του στην Ελλάδα, έλαβε μια αρκετά μεγάλη έκταση στην επαρχία της Καλλονής, στην Τροιζηνία  .

Ο συνταγματάρχης Αμπάτης πέθανε στο κτήμα του στην Αίγινα το 1850.

Αναφορές 

Γάλλοι φιλέλληνες
Γάλλοι αγωνιστές του 1821
Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Αργυρό αριστείο του Αγώνα
Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος