Απόρριψη μοσχεύματος

Η απόρριψη μοσχεύματος συμβαίνει όταν ο μεταμοσχευμένος ιστός απορρίπτεται από το ανοσοποιητικό σύστημα του λήπτη, το οποίο καταστρέφει τον μεταμοσχευμένο ιστό. Η απόρριψη μοσχεύματος μπορεί να μειωθεί προσδιορίζοντας τη μοριακή ομοιότητα μεταξύ του δότη και του λήπτη και με τη χρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων μετά τη μεταμόσχευση.

Πρόληψη απόρριψης πριν από τη μεταμόσχευση 
Η πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση οργάνων, που πραγματοποιήθηκε το 1954 από τον Joseph Murray, περιελάμβανε πανομοιότυπα δίδυμα και έτσι δεν παρατηρήθηκε απόρριψη. Σε άλλες περιπτώσεις, ο αριθμός των μη ταιριασμένων παραλλαγών γονιδίων, δηλαδή αλληλόμορφα, κωδικοποιούμενα μόρια επιφανείας κυττάρων που ονομάζονται μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας (MHC), τάξεις Ι και II, συσχετίζονται με την ταχύτητα και τη σοβαρότητα της απόρριψης μοσχεύματος. Στους ανθρώπους το MHC ονομάζεται επίσης ανθρώπινο αντιγόνο λευκοκυττάρων (HLA).

Αν και ο προσδιορισμός κυτταροτοξικής διασταυρούμενης αντιστοίχισης μπορεί να προβλέψει απόρριψη που προκαλείται από κυτταρική ανοσία, οι δοκιμές γενετικής έκφρασης ειδικές για τον τύπο οργάνου που πρόκειται να μεταμοσχευθούν, για παράδειγμα AlloMap Molecular Expression Testing, έχουν υψηλή αρνητική προγνωστική τιμή. Η μεταμόσχευση μόνο συμβατών μοσχευμάτων ABO (αντιστοίχιση ομάδων αίματος μεταξύ δότη και λήπτη) βοηθά στην πρόληψη της απόρριψης που προκαλείται από χυμική ανοσία .

Παραπομπές