Μαρία Α΄ του Κουσί

Η Μαρία, γαλλ.: Marie I de Coucy (Απρίλιος 1366 - μετά τις 3 Μαρτίου 1405) από τον Οίκο του Κουσύ ήταν κόρη του κυρίου του Κουσύ & Ουαζύ και κόμη του Σουασόν. Διαδέχθηκε στην κομητεία του Σουασόν τον πατέρα της μετά το τέλος του στις 18 Φεβρουαρίου 1397. Εκτός από τον τίτλο της, κατείχε επίσης πολλά κτήματα στη βορειοανατολική Γαλλία. Με τον γάμο της έγινε μαρκησία του Ποντ-α-Μουσόν και κυρία του Μαρλ.

Βιογραφία 

Η Μαρία γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1366 στο κάστρο Κουσύ της Πικαρδίας στη Γαλλία. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη ενός ισχυρού Γάλλου ευγενή, του Ανγκεράν Ζ΄ κυρίου του Κουσύ και της Iσαβέλλας των Ανζού,  κόρης του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Είχε μία μικρότερη αδελφή, τη Φίλιππα (1367–1411), η οποία παντρεύτηκε τον Ροβέρτο ντε Βερ 9ο κόμη της Οξφόρδης, μαρκήσιο του Δουβλίνου, δούκα της Ιρλανδίας.

Όταν η Μαρία ήταν περίπου ενός μηνός, συνόδευσε τους γονείς της στην Αγγλία, όπου στις 11 Μαΐου 1366 ο πατέρας της έλαβε τον τίτλο του κόμη του Μπέντφορντ και εντάχθηκε στο Τάγμα της Περικνημίδος. Το 1376 σε ηλικία δέκα ετών, η Μαρία εντάχθηκε στο νοικοκυριό τής Ιωάννας των Βουρβόνων, συζύγου του Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας και εκπαιδεύτηκε μαζί με τον δελφίνο (διάδοχο) και τα αδέλφια του.

Ο γάμος 
Τον Νοέμβριο του 1384 παντρεύτηκε τον Ερρίκο των Μονμπελιάρ μαρκήσιο του Ποντ-Μουσόν & κύριο του Μαρλ,  γιο του Ροβέρτου Α΄ δούκα του Μπαρ και της Μαρίας του Βαλουά, αδελφής του Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας. Έκαναν τέκνα:
 Ανγκεράρ (1387 - περ. 1400) , απεβ. 13[ ] ετών.
 Ροβέρτος (1390 - 25 Οκτωβρίου 1415), κόμης του Μαρλ και του Σουασόν. Απεβ. στη μάχη του Aζενκούρ. 

Μέχρι τον 15ο αι. η Μαρία και ο σύζυγός της Ερρίκος είχαν μετακομίσει στο κάστρο του Κοντέ (Château de Condé), το οποίο ανήκε στην οικογένεια Κουσύ από το τέλος του 12ου αι.

Νομικές διαφορές 
Η μητέρα της Μαρίας, η Ισαβέλλα, απεβίωσε το 1379. Ο πατέρας της Ανγκεράν νυμφεύτηκε πάλι τον Φεβρουάριο του 1386 με την Iσαβέλλα, κόρη του Ιωάννη Α΄ δούκα της Λωρραίνης. Μετά το τέλος του Ανγκεράν στις 18 Φεβρουαρίου 1397 σε μία τουρκική φυλακή στην Προύσα της Μ. Ασίας, πέντε μήνες μετά την άγρια μάχη της Νικόπολης, η Mαρία κληρονόμησε τον τίτλο του και έγινε ιδίω δικαιώματι (suo jure) κόμισσα του Σουασόν. Κοντά στο τέλος του ίδιου έτους, χήρευσε. Ο σύζυγός της Ερρίκος κρατήθηκε επίσης φυλακισμένος στη μάχη της Νικόπολης, αλλά αργότερα πλήρωσαν τα λύτρα του  . Όμως τον Οκτώβριο του 1397, στο μακρινό ταξίδι επιστροφής στη Γαλλία, ο Ερρίκος απεβίωσε στο στρατόπεδο των σταυροφόρων στο Τρεβίζο, αφού είχε μολυνθεί από την πανώλη κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βενετία.  Τάφηκε στη μονή των Σελεστίνων στο Παρίσι.

Η Mαρία φιλονίκησε για την πλούσια κληρονομιά των Κουσύ με τη μητριά της: η Μαρία αξίωνε ολόκληρη την περιουσία, ενώ η Iσαβέλλα ζητούσε να λάβει το ήμισυ. Καμία δεν κέρδισε. Η πλούσια βαρονία παριγραφόταν ότι «είχε μεγαλειώδη κάστρα, 150 πόλεις και χωριά, περίφημα δάση, ωραίες λίμνες, πολλούς καλούς υποτελείς, πολλούς μεγάλους ευγενείς και απίστευτα έσοδα». Οι γυναίκες ζούσαν σε αμοιβαία εχθρότητα, η καθεμία σε ένα ξεχωριστό κάστρο της ιδιοκτησίας, με τους δικούς τους επιστάτες και την ακολουθία ευγενών, κάνοντας και οι δύο ατελείωτες αγωγές.

Η Μαρία εξαναγκάστηκε από τον Λουδοβίκο Α΄ δούκα της Ορλεάνης να του πουλήσει τη βαρονία το 1404.  Έκανε τουλάχιστον έντεκα αγωγές εναντίον του δούκα σε μία προσπάθεια να ανακτήσει την περιουσία της. Μετά από μία γαμήλια γιορτή, στην οποία είχε παρευρεθεί το 1405, η Mαρία απεβίωσε ξαφνικά. Υπήρχαν επίμονες φήμες ότι είχε δηλητηριαστεί, αλλά τίποτα δεν μπορούσε να αποδείξει αξιόπιστους τους ισχυρισμούς. Ο γιος της Ροβέρτος συνέχισε τη δίκη, αλλά τελικά η βαρονία του Κουσύ πέρασε στο Γαλλικό Στέμμα.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 
 
 
 
 

Γαλλίδες κόμισσες
Κόμητες του Σουασόν
Γάλλοι του 14ου αιώνα