Έλληνες στη Προ-Ρωμαϊκή Κριμαία

Οι ελληνικές πόλεις-κράτη άρχισαν να ιδρύουν αποικίες κατά μήκος της ακτής της Μαύρης Θάλασσας της Κριμαίας τον 7ο ή 6ο αιώνα π.Χ.  Πολλές αποικίες ιδρύθηκαν κοντά στα Πορθμό του Κερτσ, γνωστές τότε ως ο Κιμμέριος Βόσπορος . Η πυκνότητα των αποικιών γύρω από τον Κιμμέριο Βόσπορο ήταν ασυνήθιστη για τον ελληνικό αποικισμό και αντανακλούσε τη σημασία της περιοχής. Η πλειοψηφία αυτών των αποικιών ιδρύθηκε από Ίωνες από την πόλη της Μιλήτου στη Μικρά Ασία .  Στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ., το Βασίλειο του Βοσπόρου έγινε πελατειακό κράτος της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, εγκαινιάζοντας την εποχή της Ρωμαϊκής Κριμαίας κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία .

Ετυμολογία 

Ταυρική, Ταυρική Χερσόνησος και Ταυρίς ήταν ονόματα με τα οποία η Χερσόνησος της Κριμαίας ήταν γνωστή στην κλασική αρχαιότητα και μέχρι την πρώιμη σύγχρονη περίοδο . Οι Έλληνες ονόμασαν τη περιοχή σύμφωνα με την ονομασία των κατοίκων της, οι Ταύροι: Ταυρικὴ Χερσόνησος ή Χερσόνησος Ταυρική ("χερσόνησος" κυριολεκτικά σημαίνει "πόδι"). Το Chersonesus Taurica είναι η λατινική έκδοση του ελληνικού ονόματος.

Ελληνικές αποικίες 

Η πρώτη ελληνική αποικία, Παντικάπαιον, ιδρύθηκε στα τέλη του 7ου ή στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ., ως Αποικία της Μιλήτου (δηλαδή ως μια πραγματική αποικία και όχι ένα απλό εμπορικό κέντρο).  Αυτή η σημαντική πόλη βρισκόταν στο όρος Μιθριδάτης, στη δυτική πλευρά του Κιμμέριου Βοσπόρου, στη σημερινή πόλη του Κερτς. Κατά τη διάρκεια των πρώτων αιώνων της ύπαρξης της πόλης, κυριαρχούσαν εισαγόμενα ελληνικά αντικείμενα: κεραμικά, τερακότα και μεταλλικά αντικείμενα, πιθανώς από εργαστήρια στη Ρόδο, τη Κόρινθο, τη Σάμο και την Αθήνα (ένα στυλ αθηναϊκού αγγείου που βρέθηκε διαδεδομένο στη περιοχή, ονομάζεται στυλ Kerch). Η τοπική παραγωγή ελάμβανε χώρα μιμούμενη τα υποδείγματα από τις μητροπόλεις. Τοπικοί αγγειοπλάστες μιμούνταν τα ελληνικά βάζα σε στυλ που είναι γνωστό σήμερα ως Γνατία (Gnatia ή Egnatia, πόλη στην ανατολική Απουλία) καθώς και είδη ανακούφισης- Mεγαρικά βάζα. Η πόλη έκοβε ασημένια νομίσματα από τον 5ο αιώνα π.Χ. και χρυσά και χάλκινα νομίσματα από τον 4ο αιώνα π.Χ.  Στη μέγιστη έκτασή της κατελάμβανε 100 εκτάρια (250 ακρ). 

Άλλες αποικίες της Μιλήτου στη πλευρά της Κριμαίας προς τον Κιμμέριο Βόσπορο περιελάμβαναν τη Θεοδοσία, το Κιμμερικόν, τη Tυριτάκη και το Mυρμήκιον. Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά τεκμήρια, η Θεοδοσία, η σημερινή Feodosia, ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ.  Καταγράφηκε για πρώτη φορά στην ιστορία ως αντιστεκόμενη στις επιθέσεις του Σάτυρου Α', Σπαρτοκίδη κυβερνήτη του Βασιλείου του Βοσπόρου, περίπου το 390 π.Χ. Ο διάδοχός του, Λεύκων, τη μετέτρεψε σε σημαντικό λιμάνι για τη μεταφορά σιταριού στην Ελλάδα, ειδικά στην Αθήνα .  Το Κιμμερικόν ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. στη νότια ακτή της χερσονήσου Kerch, στη δυτική πλαγιά του όρους Opuk, περίπου 50 χιλιόμετρα (30 μίλια) νοτιοδυτικά του Παντικάπαιου. Το όνομά του μπορεί να αναφέρεται σε έναν παλαιότερο οικισμό των Κιμμέριων στη περιοχή. Το Κιμμερικόν θα αναδείκνυονταν σε σημαντικό προπύργιο υπεράσπισης του Βασίλειου του Βοσπόρου από τους Σκύθες .  Η Τυρικάτη βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της Κριμαίας, περίπου 11 χιλιόμετρα (6.8 μίλια) νότια του Παντικάπαιου. Ταυτίζεται προσωρινά με τα ερείπια στην περιοχή του Κερτς που είναι το μεταλλουργείο Kamysh-Burun (Arshintsevo), στην όχθη του Κιμμέριου Βοσπόρου. Υπάρχουν λίγες σύντομες αναφορές για τον Τυριτάκη, σε αρχαίες λογοτεχνικές πηγές. Αρχαιολογικά έργα έχουν τεκμηριώσει ότι η αποικία, που ιδρύθηκε περίπου στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ., ειδικεύτηκε στη βιοτεχνία και την αμπελουργία. Τους πρώτους αιώνες, η αλιεία και η παραγωγή κρασιού έγιναν το οικονομικό στήριγμα της πόλης. Το Μυρμήκιον βρισκόταν στην ακτή του Κιμμέριου Βοσπόρου, 4 χιλιόμετρα (2.5 μίλια) βόρεια του Παντικάπαιου. Ιδρύθηκε στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. ως ανεξάρτητη πόλη, η οποία σύντομα έγινε μια από τις πλουσιότερες της περιοχής. Τον 5ο αιώνα π.Χ., η πόλη ειδικεύτηκε στην οινοποιία και έκοψε το δικό της νόμισμα. Ήταν περιτριγυρισμένο από πύργινους τοίχους, πάχους περίπου 25 μέτρων.  

Το <i>Νυμφαίον</i> ιδρύθηκε μεταξύ 580 και 560 π.Χ. από αποίκους της Σάμου η οποία ήταν σε αντιπαλότητα με τη Μίλητο. Βρισκόταν περίπου 14 χιλιόμετρα (8.7 μίλια)  νότια του Παντικάπαιου. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία για την παρουσία των Σκυθών στην περιοχή πριν από την ίδρυση της πόλης.  Η πόλη εξέδωσε τα δικά της νομίσματα και γενικά ευημερούσε κατά την περίοδο της κλασικής αρχαιότητας από τον έλεγχο του εμπορίου σιτηρών. Η Αθήνα επέλεξε το Νυμφαίο ως την κύρια στρατιωτική της βάση στην περιοχή περίπου το 444 π.Χ. και ο Γαίλωνας, ο παππούς του Δημοσθένη, εξοστρακίσθηκε από την Αθήνα με την κατηγορία ότι είχε προδώσει το Νυμφαίο κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Προστέθηκε στο Βασίλειο του Βοσπόρου προς το τέλος του αιώνα.

Τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Δωριείς από την Ηράκλεια τη Ποντική στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας της Μικράς Ασίας, ίδρυσαν το λιμάνι της Χερσονήσου στη νοτιοδυτική Κριμαία (έξω από τη σύγχρονη Σεβαστούπολη ). Ήταν μια τοποθεσία με καλά λιμάνια βαθέων υδάτων που βρίσκονται στην άκρη της περιοχής των αυτόχθονων Ταυρίων.  Κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου μέρους της Κλασικής Περιόδου, η Χερσόνησος ήταν μια δημοκρατία, κυβερνούμενη από μια ομάδα εκλεγμένων αρχόντων και ένα συμβούλιο που ονομάζονταν Δημιουργοί. Με την πάροδο του χρόνου, η διακυβέρνηση έγινε πιο ολιγαρχική, με τη δύναμη να συγκεντρώνεται στα χέρια των αρχόντων. Μέχρι τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ., η Χερσόνησος παρέμενε μια μικρή πόλη. Στη συνέχεια επεκτάθηκε σε εδάφη στη βορειοδυτική Κριμαία, ενσωματώνοντας την αποικία της Κερκινίτιδας και κατασκευάζοντας πολλές οχυρώσεις.  Το 2013, η Χερσόνησος καταχωρήθηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς .

Η Κερκινίτιδα είναι η παλαιότερη αποικία στη βορειοδυτική Ταυρική, που βρίσκεται κοντά στη σημερινή Ευπατορία. Ιδρύθηκε γύρω στα τέλη του 6ου-5ου αιώνα π.Χ., πιθανώς από Δωριείς της Ηράκλειας της Ποντικής, ή από άλλη άγνωστη Ιωνική πόλη-κράτος. Μέχρι τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ., η πόλη ήταν μια μικρή ανεξάρτητη πόλη-κράτος, πριν ενσωματωθεί στην πόλη-κράτος της Χερσονήσου. Τον 2ο αιώνα π.Χ., η Κερκινίτιδα καταλήφθηκε από τους Σκύθες, αλλά απελευθερώθηκε αργότερα από τη δεύτερη εκστρατεία του Διοφάντου . Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, η πόλη διήρκεσε μέχρι τις τέλη του 2ου και αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ. 

Το 2016, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τμήματα ενός αρχαίου ελληνικού φρουρίου κοντά στο χωριό Gornostaevka. 

Το 2018, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν έναν προηγουμένως άγνωστο αρχαίο ελληνικό οικισμό του 4ου - 3ου αιώνα π.Χ. κοντά στην πόλη Baherove . Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο οικισμός ονομάζονταν Manitra. Στο έδαφος του οικισμού ανακαλύφθηκαν τα ερείπια ενός ορθογώνιου πύργου και κοντά στον οικισμό μια άκαμπτη νεκρόπολη.

Στη μυθολογία 

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Κριμαία είναι το μέρος στο οποίο στάλθηκε η Ιφιγένεια αφού η Θεά Άρτεμις την έσωσε από την ανθρώπινη θυσία που επρόκειτο να εκτελέσει ο πατέρας της. Η Άρτεμις πέρασε τη νεαρή πριγκίπισσα στη χερσόνησο, όπου έγινε ιέρεια στο ναό της. Εδώ, αναγκάστηκε από τον Ταυριανό βασιλιά Θωά να εκτελεί ανθρώπινες θυσίες σε οποιονδήποτε ξένο που έφτανε στην ξηρά. Σύμφωνα με άλλους ιστορικούς, οι Ταύροι ήταν γνωστοί για τις άγριες τελετές και την πειρατεία τους, και ήταν επίσης οι πρώτοι αυτόχθονες λαοί της χερσονήσου. Η γη των Ταύρων και τα φημολογούμενα έθιμα της δολοφονίας Ελλήνων περιγράφονται επίσης από τον Ηρόδοτο στις Ιστορίες του, Βιβλίο IV, 99–100 και 103.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η Ρωμαϊκή τοποθεσία στο Charax (in Russian)
 Χαμένη Ρωμαϊκή Πόλη
 Ταυρική
 Υψηλή ανάλυση με δυνατότητα zoom Εικόνα ενός παλαιού χάρτη της περιοχής
 Ιστορία Ταυρικής
 Νομίσματα της Όλμπια: Δοκίμιο της Νομισματικής Κυκλοφορίας της βορειοδυτικής περιοχής του Εύξεινου Πόντου στην Αρχαία Εποχή. Киев, 1988.ISBN 5-12-000104-1 .
 Νομισματική και Νομισματική Κυκλοφορία στην Όλμπια (6ος αιώνας π.Χ. - 4ος αιώνας μ.Χ. ) Οδησσός (2003) .ISBN 966-96181-0-Χ .
 Η Πόλη του Τύρα. Ιστορική και Αρχαιολογική Έκθεση. :Десса: Polis-Press, 1994). .ISBN 9785770745313

Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Κριμαία