Μήτρος Μπινιάρης

Ο Μήτρος Αν. Μπινιάρης (Μορόκαμπος Βαγίων Βοιωτίας, 1798 - Βάγια Βοιωτίας, 1875) ήταν Έλληνας επαναστάτης, αγωνιστής και οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στον Μορόκαμπο Βαγίων Βοιωτίας το έτος 1798.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Γ. Τσεβά ήταν μεταξύ των πρωτοπόρων της Επανάστασης και παρευρέθηκε στην ιστορική συνάντηση όλων των οπλαρχηγών της περιοχής που έγινε στα Βάγια αρχές Απριλίου του 1821.

Κήρυξη της Επανάστασης του 1821 
Περιγραφή σε άρθρο σε Θηβαική εφημερίδα από τον Παναγιώτη Ι. Χατζή.

«Τα Βάγια Κέντρον Επαναστατών»

Επειδή εν Θήβες υπήρχε ισχυρά Τουρκική φρουρά, απεφασίσθη να κηρυχθεί η Επανάστασης εκτός των Θηβών, εις ένα χωρίον.

Η τιμή αυτή έλαχεν εις τα Βάγια, εις την πατρίδα του γενναίου οπλαρχηγού Μήτρου Μπινιάρη. Εκεί συνεκεντρώθηκαν πολλοί επαναστάται από όλα τα χωριά υπό την αρχηγίαν των μεμυημένων εις την Εταιρείαν και των ζωηροτέρων και αξιωτέρων χωρικών

Οι Βαγαίοι οπλαρχηγοί Μήτρος Μπινιάρης, Ιωάννης Πρωτόπαπας και Αθανάσιος Τζουνάρας μετά χαράς δέχονται τους επαναστάτας.

Εκεί καταφτάνει ο παπάς της Παλαιοπαναγιάς, ο Παπαζαφίρης με αρκετούς ομόφρονας του.

Οι καπεταναίοι Μάμαλης και Κουτσούρης με πολλά παλληκάρια  από το Ερημόκαστρο και το Κασκαβέλι, ο Γεώργιος Μαυρομματαίος  με πολλούς συμπατριώτες του από το Μαυρομμάτι, οι καπετάνιοι Ιωάννης και Βασίλειος Κόλλιας με πολλά παλληκάρια από την Θίσβη, ο Φροσυνός, ο Γολεμάτης και ο ανδρειώτερος των Θισβίων, ο Δρίτσουλας και ο Γ. Πετεινάρης από τα Παραπούγγια.

Την νύχτα  του Σαββάτου προς Κυριακή των Βαΐων  (3 Απριλίου 1821) κατέφθασαν εις Βάγια, τόπον συγκεντρώσεως, όλοι οι επαναστάται, όπου θα ελάμβανον αποφάσεις δια την κήρυξιν της Επαναστάσως και δράσιν.    

Ο Μήτρος Μπινιάρης έλαβε μέρος στην πολιορκία των Θηβών καθώς και στη μάχη για την κατάληψη του Ανηφορίτη στη περιοχή Καράμπαμπα (Ριτσώνα ) υπό τις διαταγές του Γιάννη Λάππα και σύμφωνα με τον Γ. Τσεβά  «έδειξεν τόλμην και ανδρείαν αξιοθαύμαστον ».

1822 
Το 1822 συγκροτήθηκε σώμα ντόπιων για την προστασία από τους Τούρκους στο οποίο συμμετείχαν ο Μήτρος Μπινιάρης επικεφαλής 120 παλικαριών, ο ηγούμενος Σταύρος Μπεκιρώνας με 140 Θηβαίους και ο Αθανάσιος Σκουρτανιώτης με 260 Ταναγραίους και  Δερβενοχωρίτες.

1824 
Στις 19 Μαΐου 1824   βρίσκεται στο Ναύπλιο και με αίτηση του προς το Υπουργείο των Πολεμικών ζητά να τεθεί στη διάθεση της πατρίδας μαζί με 60 παλικάρια.

1825 
Μέχρι το 1825 πολέμησε με τους ήρωες της Επανάστασης Οδυσσέα Ανδρούτσο, Νικόλαο Κριεζιώτη και Βάσο Μαυροβουνιώτη.

Την άνοιξη του 1825 επικεφαλής σώματος από την επαρχία Θηβών μετέβη στην Κρήτη για την ενίσχυση των εκεί επαναστατών.

Εκεί τέθηκε υπό τις διαταγές του Καλλέργη και πολέμησε σε πολλές μάχες, μεταξύ των οποίων και στη μάχη για την κατάληψη του φρουρίου της Κισσάμου.

Στην μάχη για την κατάληψη του μικρού αλλά δυσπόρθητου φρουρίου της Γραμβούσας έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι τα τρία αδέλφια του Αναστάσιος, Κωνσταντίνος και Νικόλαος και ο ίδιος τραυματίστηκε σοβαρά και επέστρεψε από την Κρήτη το 1826.

Στο ηρώο των πεσόντων στο προαύλιο του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδας Βαγίων αναγράφονται τα ονόματα των αδελφών του.

1826 
Προς τα τέλη του 1826 τέθηκε υπό τις διαταγές του αρχιστρατήγου  της Στερεάς Ελλάδας Γεωργίου Καραϊσκάκη και το ακολούθησε σε όλες τις μάχες πολεμώντας με θάρρος και ηρωισμό.

Στην νικηφόρα μάχη της Αράχοβας τον Νοέμβριο του 1826 η οποία  είχε καταλυτικό χαρακτήρα στην εξέλιξη της Επανάστασης πολέμησε με ξεχωριστή ανδρεία.

1827 

Ήταν στο  πλευρό του Καραϊσκάκη μέχρι τον θάνατο του στις 23 Απριλίου 1827.

Σε μία από τις πολλές μάχες στη περιοχή των Αθηνών  πιθανόν το 1827 τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στη Σαλαμίνα για θεραπεία.

Εκεί τον περιποιήθηκε η νεαρή Μαρδίτσα την οποία  ο Μήτρος ερωτεύθηκε και μετά την απελευθέρωση παντρεύτηκαν και απέκτησαν ένα γιο τον Αναστάση το 1851.

1828 
Το 1828 πλαισίωσε τον αρχιστράτηγο Ανατολικής Στερεάς Δημήτριο Υψηλάντη και πήρε μέρος σε πολλές μάχες στη Στερεά Ελλάδα και στη Πελοπόννησο όπου πολέμησε με τόλμη και γενναιότητα.

Τιμητικές Διακρίσεις 

Μετά την απελευθέρωση προήχθη σε αξιωματικό, τιμήθηκε με το Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος και το Παράσημο του Αγώνος.

Του απονεμήθηκε ο βαθμός του ανώτερου αξιωματικού «Συνταγματάρχη της Φάλαγγας».

Στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στους καταλόγους των κατοίκων της επαρχίας Θηβών που είχαν τα οικονομικά προσόντα για να υπηρετήσουν ως ένορκοι στα δικαστήρια, βρίσκεται καταχωρημένος σαν ένορκος δηλώνοντας κάτοικος Μορόκαμπου από το 1850 μέχρι το 1860 και μετά σαν κάτοικος Βαγίων από 1861 μέχρι 1866.

Διετέλεσε ως Δημογέροντας στον Μορόκαμπο από το έτος 1822 έως το 1835.

Το Τέλος του 

Απεβίωσε το 1875 στα Βάγια σε ηλικία 77 ετών και ετάφη  με τη φουστανέλα του, τα παράσημα, τα όπλα και τα φουσεκλίκια του,   στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στον Μορόκαμπο όπου σήμερα είναι ερειπωμένη.

Πριν το 1940 σύμφωνα με μαρτυρίες, τα οστά του μεταφέρθηκαν στο Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στα Βάγια.

Ο εγγονός του, Μήτρος Μπινιάρης και αυτός δώρισε το 1938-39 τα όπλα και τα προσωπικά κειμήλια του Οπλαρχηγού καθώς και των αδελφών του, στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών όπου και φυλάσσονται.

Πολιτιστικός Σύλλογος Δράσης και Εθελοντισμού Βαγίων " Μήτρος Μπινιάρης " 
Ως ελάχιστο φόρο τιμής για τον μεγάλο Οπλαρχηγό του 1821 ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βαγίων φέρει το όνομα του. Ο Σύλλογος ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2019 με σκοπό την ανάδειξη της υλικής και άυλης πολιτισμικής κληρονομιάς του τόπου μας και την εμπέδωση του πνεύματος του εθελοντισμού.

Επίσης το όνομα του Μήτρου Μπινιάρη φέρει και το Γυμνάσιο Βαγίων.

Παραπομπές

Πηγές 

 Βιβλίο: Γιώργος Ε. Αντωνίου, "ΒΑΓΙΑ-ΚΑΣΝΕΣΙ (Βοιωτίας): Διαδρομή στο χώρο και το χρόνο", Αθήνα: A.D.M. Press, 2016. Ιστοσελίδα του βιβλίου: http://vagia-kasnesi.blogspot.gr
 Βιβλίο: Τσεβάς, Γεώργιος. (1928). Η Ιστορία των Θηβών και της Βοιωτίας. Αθήνα: Τυπογραφείο << ΚΑΔΜΟΣ>> - Γεωργίου κ. Ροδή.
Εφημερίδα: Βοιωτικός Σύνδεσμος, έτος Α΄, φύλλο 8, Μάρτιος 1951.  Χατζής, Παναγιώτης Ι.
Βιβλίο: ΒΑΓΙΑ: Από την Δημογεροντία Στον ΄΄ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ΄΄, Γρηγόρης Λ. Παπαβασιλείου. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΕΣΜΟΣ: ΑΘΗΝΑ 2002.