Βεντσέσλαος του Ζάγκαν

Ο Βεντσέσλαος, πολων. Wenceslaus żagański (π. 1434 - 29 Απριλίου 1488) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους (από το 1439, με τους αδελφούς του ως το 1449) και δούκας του Πσέβους (από το 1449, με τον νεότερο αδελφό του).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Σχολαστικής των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ και της Άννας του Μάισσεν.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1439 στο Ζάγκαν-Πσέβους μαζί με τους αδελφούς του: τους μεγαλύτερους Βαλτάσαρ και Ροδόλφο και τον μικρότερο Ιωάννη Β΄. Το 1449 το δουκάτο διαιρέθηκε: οι δύο μεγαλύτεροι πήραν το Ζάγκαν και ο Βεντσέσλαος με τον Ιωάννη Β΄ έλαβαν το Πσέβους. 

Λόγω της νοητικής ασθένειάς του ο Βεντσέσλαος δεν συμμετείχε στην πολιτική ζωή. Το 1454 απεβίωσε ο Ροδόλφος και ο Ιωάννης Β΄ έγινε ο νόμιμος επίτροπος του Βεντσεσλάου, όπου υποχρεώθηκε να του εξασφαλίσει μία άνετη ζωή. Το 1472 απεβίωσε και ο Βαλτάσαρ και ο Ιωάννης Β΄ πώλησε το Ζάγκαν στους Ερνέστο και Αλβέρτο, ηγεμόνες της Σαξονίας. Ο Βεντσέσλαος έλαβε 2.100 φλορίνια ως σύνταξη.

Το 1276 ο Βεντσέσλαος αποκήρυξε τις διεκδικήσεις του στο δουκάτο τού Γκλόγκουφ για ένα ενοίκιο 400 γκούιλντερς και μετακόμισε στο Βρότσλαφ, όπου εισήλθε στη μονή της Αγ. Βαρβάρας. Εκεί συμμετείχε ενεργά στη θρησκευτική ζωή της πόλης. Το 1478 έκανε διαθήκη, στην οποία έγγραψε την ιδιοκτησία του και τα ενοίκια στην κατασκευή της εκκλησίας της  Αγ. Βαρβάρας. Όταν απεβίωσε, τάφηκε στην εκκλησία που ίδρυσε.

Πηγές
 Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας