Λευκορωσική διασπορά

Η λευκορωσική διασπορά είναι όρος που αναφέρεται σε μετανάστες από το έδαφος της Λευκορωσίας, καθώς και τους Λευκορώσους απογόνους τους.

Σύμφωνα με ερευνητές, υπάρχουν 2.5 με 3.5 εκατομμύρια άτομα λευκορωσικής καταγωγής που ζουν εκτός των συνόρων της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει τους απογόνους οικονομικών μεταναστών από τη Λευκορωσία στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού αιώνα, μετανάστες από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και μεταναστών από το κύμα που ξεκίνησε στη δεκαετία του 1990. Μια άλλη ομάδα της λευκορωσικής διασποράς είναι οι εσωτερικοί μετανάστες επί ΕΣΣΔ πριν από το 1991, οι οποίοι με τη διάλυση της έγιναν κάτοικοι άλλων μετασοβιετικών χωρών. Υπάρχει μια άλλη κατηγορία της λευκορωσικής διασποράς, που είναι οι κοινότητες σε παραπλήσιες περιοχές στην Πολωνία, τη Λιθουανία και τη Ρωσία.

Υπάρχει μια ξεχωριστή ομάδα μεταναστών από τη Λευκορωσία που είναι οι Λευκορώσοι Εβραίοι, με κοινότητες στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ιστορικά λέγονται Λιτβάκοι, από τη λευκορωσική ονομασία Λιτβίν (= λιθουανοί στα λευκορωσικά).

Υπάρχει μια τάση υποτίμησης των αριθμών των ατόμων που δηλώνουν Λευκορώσοι σε επίσημες απογραφές.

Οι μεγαλύτερες λευκορωσικές κοινότητες της διασποράς, και οι καλύτερα οργανωμένες, είναι αυτές στην Ουκρανία, την Πολωνία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις χώρες της Βαλτικής (δηλαδή στην Εσθονία και τη Λετονία), στην Κεντρική Ασία (κυρίως λόγω του σοβιετικού προγράμματος μετεγκατάστασης αγροτών στο Καζακστάν) και τα έθνη της Υπερκαυκασίας (Αρμενία και Γεωργία).

Υπάρχουν μικρές λευκορωσικές κοινότητες στη Σκανδιναβία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, ως αποτέλεσμα των εργασιακών συμφωνιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόσληψη λευκορώσων και ουκρανών εργατών στα τέλη της δεκαετίας του 2000.

Η Παγκόσμια Ένωση των Λευκορώσων με έδρα το Μινσκ είναι ο διεθνής οργανισμός που ενώνει τους ανθρώπους της Λευκορωσικής καταγωγής από όλο τον κόσμο. Η κυβέρνηση της βραχύβιας Λευκορωσικής Λαϊκής Δημοκρατίας βρίσκεται στην εξορία από το 1919 και δρα ως ενοποιητικό κέντρο για πολλούς πολιτικά ενεργούς Λευκορώσους του εξωτερικού, ειδικά στη Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη (στον Καναδά, το Βέλγιο και τη Βρετανία για παράδειγμα).

Υπάρχουν ενεργές λευκορωσικές κοινότητες σε πάνω από 30 χώρες, συγκεκριμένα στις εξής χώρες: Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ελλάδα, Εσθονία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ισπανία, Ισραήλ, Ιταλία, Καναδάς, Κίνα, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Νότια Κορέα, Ολλανδία, Ουγγαρία, Ουκρανία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρωσία, Σιγκαπούρη, Σκωτία, Σλοβενία, Ταϊβάν.

Παραπομπές 

Ευρωπαϊκές διασπορές