Μαργαρίτα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ

Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margaret von Brunswick-Lüneburg (1442 - 8 Απριλίου 1512 στο Βήνχαουζεν) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με το γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ.

Βιογραφία 
Ήταν η μόνη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Μαγδαληνής των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρεδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βραδεμβούργου.

Το 1452 η Μαργαρίτα έγινε η τρίτη σύζυγος του Ερρίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ. Ως προίκα έφερε μαζί της 8.000 γκίλντερς, τα οποία ο σύζυγός της διπλασίασε. Μετά το τέλος του συζύγου της, έζησε στην ιδιοκτησία χηρείας (wittum) στο Πλάου αμ Ζέε, την οποία ο Ερρίκος είχε υποσχεθεί. Ο Ερρίκος από τον 2ο γάμο του είχε γιο τον Ούλριχ Β΄.

Με το τέλος του προγονού της Ούλριχ Β΄ ο κλάδος Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ εξέλιπε και η χρεωμένη χώρα βρέθηκε στο Μεκλεμβούργο-Σβερίν, το οποίο δεν ήταν υπεύθυνο για τη συντήρηση της χήρας του Στάργκαρντ. Στη συνέχεια η Μαργαρίτα έζησε στο Τσέλε για λίγο. Η διαμάχη μεταξύ των οίκων Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και Μεκλεμβούργου-Σβερίν σχετικά με την ιδιοκτησία της χηρείας στο Πλάου αμ Ζέε συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της.

Η Μαργαρίτα πέρασε την 46χρονη χηρεία της στην απόλυτη φτώχεια. Σε επιστολές προς τους συγγενείς τους, έλεγε ότι υπέφερε ακόμη και από πείνα και δίψα. Το 1499, υπό την πίεση των δουκών του Μπράουνσβαϊγκ, έγινε δεκτή ως μόνιμη κάτοικος στο αββαείο του Βήνχαουζεν. Υποστηρίχθηκε οικονομικά από την κουνιάδα της Άννα, τη χήρα του αδελφού της Όθωνα Ε΄, η οποία της έστελνε 12 γκίλντερς το χρόνο μόνο.

Απεβίωσε στις 8 Απριλίου 1512 στο Βήνχαουζεν και τάφηκε εκεί στο Παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1452 με τον Ερρίκο δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και είχε τέκνα:
 Μαγδαληνή 1454-1532. παντρεύτηκε πρώτα τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και μετά τον Μπούρκχαρντ κόμη του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν.
 Άννα 1465–1498, μοναχή στο μοναστήρι Ρίμπνιτς.

Πρόγονοι

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Verein für Mecklenburgische Geschichte und Alterthumskunde, Schwerin: Mecklenburgische Jahrbücher, τόμους. 24–25, 1859, σελ. 33 ff.
 Martina Schattkowsky: Witwenschaft in der frühen Neuzeit: fürstliche und adlige Witwen zwischen Fremd-und Selbstbestimmung, Leipziger Universitätsverlag, 2003, σελ. 106

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://www.guide2womenleaders.com/womeninpower/Womeninpower1450.htm
 http://www.emecklenburg.de/Niklot/i0392.htm

Αναφορές

Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ