Dora (μελέτη περίπτωσης)

Η Dora (ελεύθερη μετάφραση: Ντόρα) είναι ψευδώνυμο που δόθηκε από τον Αυστριακό νευρολόγο - και θεμελιωτή της ψυχανάλυσης - Σίγκμουντ Φρόιντ, σε μία ασθενή του, η οποία είχε διαγνωστεί με υστερία και την οποία κούραρε για έντεκα εβδομάδες το 1900. Το πιο χαρακτηριστικό υστερκό σύμπτωμά της ήταν η αφωνία ή απώλεια φωνής. Το πραγματικό όνομα της ασθενούς ήταν Ίντα Μπάουερ (γερμανικά: Ida Bauer, 1882 - 1945). Αδελφός της ήταν ο γνωστός Αυστριακός μαρξιστής Όττο Μπάουερ, ηγετικό μέλος του μαρξιστικού κινήματος της χώρας. Η Μπάουερ έγινε γνωστή, όταν ο Φρόιντ δημοσίευσε Μελέτη περίπτωσης για αυτήν ονόματι Bruchstücke einer Hysterie-Analyse  (1905 [1901], Standard Edition Vol. 7, pp. 1–122). 

Η ασθενής ζούσε με την οικογένεια της, η οποία δε δίαγε έναν αγαπημένο γάμο. Στα γραπτά του ο Φρόιντ σημειώνει ότι ένα άλλο ζευγάρι που είχε σχέση με την οικογένεια, ονομάζοντάς τους Κύριο και Κυρία Κ., ήταν ο λόγος που ο πατέρας της την πήγε εξαρχής στον ιατρό. Ο πατέρας της πίστευε ότι ο Κύριος Κ. είχε εκμεταλλευτεί σεξουαλικά την κόρη του, γεγονός που ο κ.Κ αρνήθηκε, με τον πατέρα όμως να παραμένει δύσπιστος. Από την άλλη, η Dora είπε στον Φρόιντ πως ο πατέρας της διατηρούσε σχέσεις με την Κυρία Κ., κι ότι τη χρησιμοποιούσε, για αυτόν τον λόγο, ως αντάλλαγμα στον Κύριο Κ. Ο Φρόιντ, από τα συμπτώματα που μπόρεσε να της τερματίσει ήταν ένας βήχας που είχε. Ο Φρόιντ, που την πίεζε να αποδεχτεί τις όποιες δραστηριότητες της σχετικά με το έτερο ζευγάρι, την απομάκρυνε και τελικά η θεραπεία σταμάτησε απότομα, η οποία διήρκησε έντεκα εβδομάδες. Ο Φρόιντ χαρακτήρισε τελικά την υπόθεση μία θεραπευτική αποτυχία. 

Ο Φρόιντ, έφτασε στην κατάληξη μετά από τις συνεδρίες του και δύο περιγραφικά όνειρα που του εξιστόρησε ότι η Dora, τελικά είχε μία έλξη και τους τρεις παραπάνω εμπλεκόμενους, τον πατέρα της, τον Κύριο και την Κυρία Κ. Μετά από αυτό η Dora σταμάτησε τις θεραπείες και ο Φρόιντ απογοητεύτηκε ως αναλυτής. Δύο χρόνια αργότερα, η Μπάουερ πήγε και επισκέφτηκε τον Φρόιντ, και του είπε ότι σχεδόν όλα της τα συμπτώματα υποχώρησαν κι ότι αντιμετώπισε τους Κ., λέγοντας τελικά ότι εκείνη είχε δίκιο εξαρχής. Ο Φρόιντ, αν και πρόσθεσε τις νέες του σημειώσεις, θεώρησε ότι απέτυχε παταγωδώς. Οι τελικές του σημειώσεις ήταν ότι ο πατέρας και η Κυρία Κ. είχαν δεσμό και η Dora ζήλεψε για αυτό, γεγονός που περιέπλεξε την υπόθεση ήταν και η έλξη της για την Κυρία Κ. Η εργασία του Φρόιντ.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 
 C. Bernheim/C. Kahane, In Dora's Case: Freud-Hysteria-Feminism (1985)
 Mary Jacobus, Reading Woman (1986)
 P. McCaffrey, Freud and Dora: The Artful Dream (1984)
 Günter Rebing: Freuds Phantasiestücke. Die Fallgeschichten Dora, Hans, Rattenmann, Wolfsmann. Athena Verlag Oberhausen 2019, ISBN 978-3-7455--1044-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Jacques Lacan's interpretation of the Dora case - article on LacanOnline.com
 Essay about Dora
 Outline of the Case
 Freud's Dora A Victorian Fable by Doug Davis
 Freud exhibit which contains images of 'Dora'

Ασκεναζίτες