Γάιος Ιούλιος Καίσαρ Στράβων

Ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρ Στράβων "Βοπίσκος"  (π. 131 - 87 π.Χ.)  ήταν ο μικρότερος γιος του Λεύκιου Ιουλίου Καίσαρα ΙΙΙ (γιου του Σέξτου Ιουλίου Καίσαρα ΙΙ υπάτου το 157 π.Χ.) και της Ποπιλλίας και ο μικρότερος αδελφός τού Λεύκιου Ιουλίου Καίσαρα IV υπάτου το 90 π.Χ. Το παρωνύμιό του Στράβων υποδηλώνει ότι ήταν πιθανώς αλλοίθωρος και το ψευδώνυμο "Βοπίσκος" υποδηλώνει ότι ήταν ο ένας από τους διδύμους που επέζησε.

Το 103 π.Χ. βρισκόταν σε μία επιτροπή για την εποπτεία της εφαρμογής του Lex frumentaria, ενός αγροτικού νομοσχεδίου που προτάθηκε από τον τριβούνο Λεύκιο Αππουλήιο Σατουρνίνο. Ο Στράβων έγινε pontifex (αρχιερέας) το 99 π.Χ., ταμίας (quaestor) το 96 π.Χ. και ένας αγορανόμος (aedilis) το 90 π.Χ.

Στη μέση του Κοινωνικού Πολέμου, ο Στράβων διεκδίκησε την υπατεία, παρόλο που δεν είχε γίνει ακόμη πραίτωρ. Η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε από τον τριβούνο Πόπλιο Σουλπίκιο Ρούφο, με αποτέλεσμα να γίνουν συγκρούσεις στους δρόμους τον Δεκέμβριο του 89 π.Χ. Όταν απολύθηκε ο Στράβωνας, ο Σύλλας και ο Κουίντος Πομπήιος Ρούφος εξελέγησαν ύπατοι το 88 π.Χ.

Μαζί με τον αδελφό του σκοτώθηκε στους δρόμους από αντάρτες του Μαρίου μετά τον εμφύλιο πόλεμο το 87 π.Χ. Σύμφωνα με τον Τ. Λίβιο, τα κεφάλια τους εκτέθηκαν σε πασσάλους στο Βήμα αγορητών (Ρόστρα) της Αγοράς.

Ο Γ. Ι. Καίσαρ Στράβων έγραψε τουλάχιστον τρεις τραγωδίες με ελληνικά θέματα. Αυτά τα έργα ήταν ο Άδραστος, η Τέκμησσα και ο Τεύτρης. Μόνο θραύσματα των έργων διασώζονται. Σύμφωνα με τον Μ. Τ. Κικέρωνα ήταν ένας ρήτορας γνωστός για το πνεύμα και το χιούμορ του. Ο Κικέρων δημοσίευσε έναν διάλογο που ονομάζεται De Oratore (O Ρήτορας), στον οποίο ο Στράβων εξηγεί γιατί το χιούμορ είναι σημαντικό στην ομιλία.

Ήταν θείος του Λεύκιου Ιούλιου Καίσαρα V (υπάτου το 64 π.Χ.), της Ιουλίας Αντωνίας και μεγάλος θείος του Μάρκου Αντωνίου στρατηγού.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Livius.org: Gaius Julius Caesar Strabo 

Πολιτικοί αξιωματούχοι στην Αρχαία Ρώμη