Ντιπονεγκόρο

Ο Ντιπονεγκόρο (ινδονησιακά: Pangeran Diponegoro, 11 Νοεμβρίου 1785 στην Ιάβα - 8 Ιανουαρίου 1855 στο Μακασάρ, Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες) είναι ο εθνικός ήρωας της Ινδονησίας  και ηγέτης της εξέγερσης της Ιάβας του 1825-1830  κατά των Ολλανδών αποικιοκρατών.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1785 στην πόλη της Γιογκιακάρτας, μέλος της οικογένειας του σουλτάνου Χάμενγκκουμπουβονο Γ΄. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του σουλτάνου. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1814, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το θρόνο υπό την πίεση των Ολλανδών που υποστήριζαν τον αδελφό του  . Ο Ντιπονεγκόρο ανησυχούσε από την αποδυνάμωση των θρησκευτικών τελετουργιών στην αυλή του αδελφού του και έδειξε δυσαρέσκεια με την φιλοολλανδική πολιτική της τοπικής δικαστικής εξουσίας. Εκμεταλλευόμενος επιδέξια τη δυσαρέσκεια του πληθυσμού εναντίον των πολιτικών της ολλανδικής αποικιακής διοίκησης, τη μεσαιωνική διάθεση και το σύνθημα του ιερού πολέμου της τζιχάντ, έφερε ένα μέρος των φεουδαρχών και της αγροτιάς στο πλευρό του. Έδειξε θάρρος στις μάχες και καθιερώθηκε ως ταλαντούχος διοικητής  . 

Ο λόγος για τον οποίο ξέσπασε η εξέγερση ήταν η απόφαση των ολλανδικών αποικιακών αρχών να χτίσουν ένα δρόμο ο οποίος θα περνούσε μέσα από τα υπάρχοντα του Πρίγκιπα Ντιπονεγκόρο, δηλαδή μέσα από το έδαφος στο οποίο βρισκόταν το οικογενειακό νεκροταφείο. Στο αρχικό στάδιο του πολέμου, οι δυνάμεις των ανταρτών κατάφεραν να κρατήσουν το κέντρο της Ιάβας και να περικυκλώσουν την Γιογκακάρτα, θέτοντας την υπό πολιορκία. Οι Ολλανδοί δεν ήταν έτοιμοι για στρατιωτική σύγκρουση και υπέστησαν μεγάλες απώλειες  . Ωστόσο, ο πρίγκιπας είχε σύντομα δυσκολίες να διατηρήσει τη δύναμή του στο σωστό επίπεδο. Και τα ολλανδικά στρατεύματα, εν τω μεταξύ, έλαβαν ενισχύσεις από το Σουλαουέσι και την Ολλανδία. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1825, υπό τη διοίκηση του στρατηγού ντε Κοκ, ολλανδικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Γιογκιακάρτα. Από το 1829 ο Ντιπονεγκόρο πλέον είχε χάσει το πλεονέκτημα του και αμυνόταν, χρησιμοποιώντας παρατασιακές μεθόδους πάλης. Στις 28 Μαρτίου 1830, υπέκυψε σε προβοκάτσια, συμφώνησε στην αρχή ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, όπου συνελήφθη και απελάθηκε στο νησί Σουλαουέσι, όπου πέθανε υπό κράτηση στο Μακασάρ στις 8 Ιανουαρίου 1855  . Όσο βρισκόταν εξόριστος στο Μακασάρ έγραψε τις αναμνήσεις του για τον πόλεμο στην εξορία, μια πολύτιμη πηγή για την ιστορία και τον πολιτισμό της Ιάβας στο τέλος του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα.

Ονομάστηκαν προς τιμήν του 

 Ένας από τους κεντρικούς δρόμους της Τζακάρτα έχει ονομαστεί δρόμος Ντιπονεγκόρο.  
 Το όνομα της 4ης στρατιωτικής περιφέρειας της Ινδονησίας στην Κεντρική Ιάβα περιλαμβάνει το όνομα του Ντιπονεγκόρο.  
 Στο κέντρο της Τζακάρτα το 1965, εγκαταστάθηκε ένα χάλκινο μνημείο προς τιμήν του Ντιπονεγκόρο από τον γλύπτη Κολμπερτάντο. 
 Το πανεπιστήμιο του Σεμαράνγκ είναι Πανεπιστήμιο του Ντιπονεγκόρο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Ένα άρθρο για τον Ντιπονεγκόρο στην Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια (στα ρώσικα) 

Εθνικοί ήρωες της Ινδονησίας
Εξεγερμένοι