Άννα Μάνι

Η Άννα Μάνι (Anna Mani) (23 Αυγούστου 1918 - 16 Αυγούστου 2001) ήταν Ινδή φυσικός και μετεωρολόγος.  Αποσύρθηκε ως Αναπληρώτρια Γενική Διευθυύντρια του Ινδικού Μετεωρολογικού Τμήματος και υπηρέτησε περαιτέρω ως προσωρινή καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Έρευνας Ράμαν.  Έκανε αρκετές συνεισφορές στον τομέα των μετεωρολογικών οργάνων, διεξήγαγε έρευνες και δημοσίευσε πολλά άρθρα σχετικά με τις μετρήσεις της ηλιακής ακτινοβολίας, του όζοντος και της αιολικής ενέργειας.

Πρόωρη ζωή 
Η Άνα Μονταγίλ Μανί γεννήθηκε το 1918 στο Πιρμαντέ της Κεράλας από μια αρχαία συριακή χριστιανική οικογένεια.   Ο πατέρας της ήταν πολιτικός μηχανικός και αγνωστικός. Ήταν το έβδομο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειάς της. Κατά την παιδική της ηλικία, ήταν μια ενθουσιώδης αναγνώστρια.  Εντυπωσιάστηκε από τις δραστηριότητες του Γκάντι κατά τη διάρκεια του σατιαγκράχα του Βάικομ. Εμπνευσμένη από το εθνικιστικό κίνημα, φορούσε μόνο ρούχα χάντι.

Η οικογένεια Μάνη ήταν μια από τα τυπικά επαγγελματικά νοικοκυριά  ανώτερης κατηγορίας όπου από την παιδική ηλικία τα αγόρια προετοιμάζονταν για καριέρα υψηλού επιπέδου, ενώ τα κορίτσια ήταν προετοιμασμένες για γάμο. Η Άννα Μάνη όμως δεν θα έμπαινε σε αυτή την κατάσταση. Στα παιδικά της χρόνια αφιερώθηκε στα βιβλία. Μέχρι την ηλικία των οκτώ, είχε διαβάσει σχεδόν όλα τα βιβλία στη Μαλαγιαλάμ στη δημόσια βιβλιοθήκη της και, όταν ήταν δώδεκα, είχε διαβάσει όλα τα βιβλία στα αγγλικά. Στα όγδοα γενέθλιά της, αρνήθηκε να δεχτεί το συνηθισμένο δώρο της οικογένειάς της, ενα ζευγάρι διαμαντένιων σκουλαρικιών, επιλέγοντας αντ 'αυτού ένα σύνολο της Μπριτάνικα. Ο κόσμος των βιβλίων την οδήγησε σε νέες ιδέες και της ενέπνευσε μια βαθιά αίσθηση κοινωνικής δικαιοσύνης που ενημέρωσε και διαμόρφωσε τη ζωή της.

Εκπαίδευση 
Ήθελε να συνεχίσει το χορό, αλλά αποφάσισε να ασχοληθεί στο αντικείμενο της φυσικής γιατί της άρεσε ο κλάδος. Το 1939, αποφοίτησε από το κολέγιο Πατσαϊγιάπας στο Τσενάι, με πτυχίο μπάτσελορ επιστημών στη φυσική και τη χημεία. Το 1940, κέρδισε υποτροφία για έρευνα στο Ινδικό Ινστιτούτο Επιστημών της Μπανγκαλόρ. Το 1945, πήγε στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου για να συνεχίσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Φυσική. Ωστόσο, κατέληξε να ειδικεύεται σε μετεωρολογικά όργανα.

Καριέρα 
Μετά την αποφοίτησή του από το κολέγιο Πατσάι, εργάστηκε υπό την καθηγήτρια Ο Σολομών Παπάγια, όπου ερεύνησε τις οπτικές ιδιότητες του ρουμπινιού και του διαμαντιού. Έγραψε πέντε ερευνητικές εργασίες και υπέβαλε τη διδακτορική της διατριβή, αλλά δεν της δόθηκε διδακτορικό δίπλωμα επειδή δεν είχε μεταπτυχιακό στη φυσική. Αφού επέστρεψε στην Ινδία το 1948, εντάχθηκε στο Μετεωρολογικό τμήμα στο Πούνε. Δημοσίευσε πολλές ερευνητικές εργασίες για μετεωρολογικά εργαλεία. Ήταν κυρίως υπεύθυνη για την οργάνωση μετεωρολογικών οργάνων, που εισήχθησαν από τη Βρετανία. Μέχρι το 1953, ήταν επικεφαλής του τμήματος με 121 άντρες να εργάζονται γι 'αυτήν.

Η Άννα Μάνη ήθελε να απεξαρτήσει την Ινδία από τα καιρικά όργανα. Τυποποίησε τα σχέδια σχεδόν 100 διαφορετικών καιρικών οργάνων. Από το 1957-58, δημιούργησε ένα δίκτυο σταθμών για τη μέτρηση της ηλιακής ακτινοβολίας. Στο Μπανγκαλόρ, δημιούργησε ένα μικρό εργαστήριο που κατασκευάζει όργανα με σκοπό τη μέτρηση της ταχύτητας του ανέμου και της ηλιακής ενέργειας. Εργάστηκε για την ανάπτυξη μιας συσκευής για τη μέτρηση του όζοντος. Έγινε μέλος της Διεθνούς Ένωσης Όζοντος. Δημιούργησε ένα μετεωρολογικό παρατηρητήριο και έναν πύργο οργάνων στην εγκατάσταση εκτόξευσης πυραύλων Θούμπα. 

Βαθιά αφοσιωμένη στο έργο της, η Άννα Μάνι δεν παντρεύτηκε ποτέ. Συνεργάστηκε με πολλούς επιστημονικούς οργανισμούς όπως η Ινδική Εθνική Επιστημονική Ακαδημία, η Αμερικανική Μετεωρολογική Εταιρεία, η Διεθνής Εταιρεία Ηλιακής Ενέργειας, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO), η Διεθνής Ένωση Μετεωρολογίας και Ατμοσφαιρικής Φυσικής κ.λπ. Το 1987, έλαβε το μετάλλιο ΙΝΣΑ ΚΡ Ραμανάθαν.

Μεταφέρθηκε στο Δελχί το 1969 ως αναπληρώτρια γενική διευθύντρια. Το 1975, υπηρέτησε ως σύμβουλος Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού στην Αίγυπτο. Αποσύρθηκε ως αναπληρώτρια γενική διευθύντρια του Ινδικού Μετεωρολογικού τμήματος το 1976.

Το 1994 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και πέθανε στις 16 Αυγούστου 2001 στο Θιρουβανανθαπουράμ.

Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός την τίμησε στα 100στά γενέθλια και δημοσίευσε το προφίλ της ζωής της μαζί με τη συνέντευξη της Άννας.

Εκδόσεις 

 1992. Έρευνα πόρων αιολικής ενέργειας στην Ινδία, vv. 2. xi + 22 σελ. Εκδ. Allied Publ. ,
 1981. Ηλιακή ακτινοβολία πάνω από την Ινδία x + 548 σελ. 
 1980 Το εγχειρίδιο για δεδομένα ηλιακής ακτινοβολίας για την Ινδία

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Ινδοί φυσικοί
Μετεωρολόγοι