Ντόμινικ Σκουτέτσκι

Ο Ντόμινικ Σκουτέτσκι (σλοβακικά: Dominik Skutecký) (14 Φεβρουαρίου 1849, Γκαγιάρι - 13 Μαρτίου 1921, Μπάνσκα Μπίστριτσα) ήταν Σλοβάκος ζωγράφος, εβραϊκής καταγωγής. Οι εναλλακτικές μορφές του ονόματός του περιλαμβάνουν τον Ντέιβιντ, τον Ντομένικο, τον Ντόμε, τον Σκουτέζκι, τον Σκουτέτσκι και τον Σκουτέτζκι. Ειδικεύτηκε σε τοπία, πορτρέτα και σκηνές ειδών. Τα έργα του διακρίνονται για την ρεαλιστική τους απεικόνιση, τη φυσική απόδοση του φωτός και του αέρα. Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους απλούς καθημερινούς εργάτες, που τους απεικόνισε σε πίνακες ζωγραφικής.

Βιογραφία 
Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1859, η οικογένειά του μετακόμισε στη Βιέννη, όπου ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του με τον γλύπτη Γιόχαν Μάιξνερ (). Πήρε επίσης ιδιωτικά μαθήματα τέχνης στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, όπου σπούδασε με τους Καρλ Βούρτζινγκερ και Καρλ φον Μπλάας από το 1865 έως το 1867. Αφού έλαβε υποτροφία, συνέχισε τις σπουδές του στη Βενετία από το 1867 έως το 1870, όπου συνεργάστηκε με τον ζωγράφο ιστορίας, τον Πομπέο Μαρίνο Μολμέντι στην Accademia di Belle Arti της Βενετίας (Ακαδημία Καλών Τεχνών). Η ανάπτυξη του έργου του καλλιτέχνη επηρεάστηκε ουσιαστικά από την επαφή με το βενετσιάνικο περιβάλλον. Επικεντρώθηκε κυρίως σε ιστορικά και θαλάσσια μοτίβα. Κατά τη διάρκεια της 15χρονης παραμονής του στη Βενετία, δημιούργησε πολλούς πίνακες ζωγραφικής, που συχνά ήταν προσωπογραφίες με στοιχεία κομψότητας και ελαφρότητας. Πέρασε επίσης μερικούς μήνες στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου.

Μετά το 1873, ήταν κάτοικος της Βιέννης, όπου ήταν ως επί το πλείστον ζωγράφος πορτρέτων. Η πρώτη του μεγάλη έκθεση ήταν στο Κουνστλερχάους το 1875. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συνάντησε τη Σεσίλια Λόβι, ένα μοντέλο με το οποίο θα παντρευόταν αργότερα. Κατά την πρώτη παραμονή του στην  Μπάνσκα Μπίστριτσα, από το 1884 έως το 1886, επικεντρώθηκε σε τοπία και σκηνές ειδών από την τοπική αγροτιά. Εγκαταστάθηκε εκεί μόνιμα το 1889 και για άλλη μια φορά άρχισε να παράγει πορτρέτα των αξιοσημείωτων πολιτών της περιοχής. Από τα αγαπημένα του θέματα περιλαμβάνουν τη ζωή των εργαζομένων, που τους ζωγράφισε στους χώρους εργασίας τους (π.χ. λεβητοστάσια, σιδηρουργείο). Δημιούργησε επίσης πολλούς πίνακες του «Χάλκινου Σφυριού», ένα εργοστάσιο χαλκού, που φημίζεται για τις προοδευτικές πρακτικές διαχείρισης. Αργότερα, οργάνωσε εκθέσεις τέχνης, οι μεγαλύτερες (120 έργα) των οποίων πραγματοποιήθηκαν το 1902.

Τα έργα του εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβακίας και στη . Πολλά είναι σε ιδιωτικές συλλογές.

Πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 13 Μαρτίου 1921 και η ταφή του έγινε στο εβραϊκό νεκροταφείο στην Μπάνσκα Μπίστριτσα.

Η κόρη του, η Καρόλα Σκούτετσκα-Καρβασοβά, ήταν επίσης ζωγράφος και ο γιος του, Αλεξάντερ Σκουτέτσκι, ήταν γνωστός αρχιτέκτονας.

Επιλεγμένοι πίνακες

Παραπομπές 

Σλοβάκοι ζωγράφοι
Σλοβάκοι Εβραίοι