Ανάκλιντρο

Ανάκλιντρο (Kline), από την αρχαία ελληνική: ἀνακλίνω = ἀνά + κλίνω, ή ανάκλινδρο, είναι μορφή καναπέ κλασικού ρυθμού με αρχαιοελληνικές ρίζες, ο οποίος έχει μόνο ένα μπράτσο που είναι υπερυψωμένο στο ύψος περίπου της πλάτης. Οι αρχαίοι Έλληνες κάθονταν επάνω σε ανάκλιντρα, που συχνά είχαν και τον ρόλο κρεβατιού. Κατασκευάζονταν από ξύλινο σκελετό και καλύπτονταν από χαλιά και σκεπάσματα. Το ανάκλιντρο ήταν το κυριαρχικό στοιχεία στα συμπόσια των αρχαίων Ελλήνων.

Το ανάκλιντρο μπορεί να μην έχει καθόλου πλάτη. Συνήθως τα ανάκλιντρα ήταν κατασκευασμένα εξ’ ολοκλήρου από ξύλο (συνήθως έβενου ή άλλων σκληρών πλατύφυλλων βλ. δρυς ή οξιά), κάποιες φορές όμως διέθεταν πόδια από μπρούντζο που αναπαριστούσαν πόδια ζώου. Κάτω από το ανάκλιντρο, συνήθως τοποθετούσαν τα χαμηλά τους τραπέζια τα οποία στην πλειοψηφία τους είχαν τρία πόδια.

Οι σύγχρονοι Έλληνες, στις αρχές του 19ου αιώνα, αντέγραψαν το ανάκλιντρο από τους Γάλλους οι οποίοι το πρωτοκατασκεύασαν μετά τη Γαλλική Επανάσταση, στην εποχή του Διευθυντηρίου (Directiore, 1795-1799), πάνω σε σχέδια του ζωγράφου Ζακ-Λουί Νταβίντ ο οποίος επηρεάστηκε πολύ από τα αρχαία ελληνικά πρότυπα. Οι Γάλλοι, σήμερα, το ονομάζουν lit de Repos, δηλ. κρεβάτι αναπαύσεως.

Παραπομπές

Έπιπλα
Ξύλο