Λι Τσουν-τζε

Ο Λι Τσουν-τζε (κορεατικά: 이춘재, Χάντσα: 李春在, RR: Lee Chun-jae, MR: Lee Ch’un-chae, Ιανουάριος 1963) είναι Νοτιοκορεάτης κατά συρροή δολοφόνος, ο οποίος καταδικάστηκε μετά τη δολοφονία της νύφης του το 1994, ενώ αργότερα ομολόγησε ότι είχε δολοφονήσει κατά το παρελθόν άλλους 14 ανθρώπους, συμπερλιμβανομένων και 10 από την υπόθεση γνωστή και ως κατά συρροή δολοφονίες στη Χουασόνγκ, μεταξύ το 1986 και το 1991. Ο Λι καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία της νύφης του, με πιθανότητα να βγει στα 20 χρόνια. Για τις υπόλοιπες δολοφονίες που έκανε, αφού τις ομολόγησε το 2019, έγινε πραγραφή και δεν μπορεί να καταδικαστεί εκ νέου και για αυτές.

Κατά συρροή δολοφονίες στη Χουασόνγκ 

Οι κατά συρροή δολοφονίες στη Χουασόνγκ (Κορεάτικα: 화성 연쇄 살인 사건; Χάντσα: 華 城 連鎖 殺人 事件; RR: hwaseong yeonswae sarin sageon) ήταν μια σειρά βιασμών και δολοφονιών που σημειώθηκαν στην αγροτική πόλη Χουασόνγκ στην επαρχία Γκιόνγκι-ντο μεταξύ 15 Σεπτεμβρίου 1986 και 3 Απριλίου 1991, ήτοι μία περίοδο τεσσάρων ετών και επτά μηνών. Τα θύματα ήταν όλες γυναίκες, οι οποίες βρέθηκαν δεμένες, βιασμένες και στις περισσότερες περιπτώσεις στραγγαλίστηκαν μέχρι θανάτου με τα ίδια τους ρούχα, όπως καλσόν ή κάλτσες.  Οι δολοφονίες πυροδότησαν τη μεγαλύτερη ποινική υπόθεση στη Νότια Κορέα με πάνω από 2 εκατομμύρια εργατοώρες για έρευνα και πάνω από 21.000 υπόπτους. Οι υποθέσεις παρέμειναν άλυτες για 30 χρόνια, έως ότου ο Λι Τσουν-τζε αναγνωρίστηκε ως ύποπτος το 2019 και ομολόγησε τέσσερις ανεξνιχνίαστες δολοφονίες που δεν αφορούσαν τις δολοφονίες στη Χουασόνγκ, με τις δέκα ωστόσο, να αφορούν αυτές. 

Αυτές οι κατά συρροή δολοφονίες θεωρούνται οι πιο διάσημες στη σύγχρονη ιστορία της Νότιας Κορέας. Συγκρίνονται συχνά με εκείνα που διαπράχθηκαν από τον Zodiac στις Ηνωμένες Πολιτείες και χρησίμευσαν ως έμπνευση για την ταινία Memories of Murder του 2003.

Προϊστορία 
Η υπόθεση ξεκίνησε με την εξαφάνιση τη Lee Wan-im στις 15 Σεπτεμβρίου 1986, ενώ επέστρεψε στο σπίτι της αφού επισκέφτηκε την κόρη της. Το σώμα της βρέθηκε σε ένα λιβάδι στις 19 Σεπτεμβρίου 1986, στις 14:00, τέσσερις ημέρες μετά τη δολοφονία.ref name=":02" /> Ένα μήνα αργότερα, στις 20 Οκτωβρίου 1986, η Park Hyun-sook εξαφανίστηκε αφού κατέβηκε από το λεωφορείο ενώ επέστρεφε στο σπίτι από το Σονγκτάν. Το σώμα της βρέθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1986, στις 14:50 σε ένα κανάλι. Δύο μήνες αργότερα, στις 12 Δεκεμβρίου 1986, η Kwon Jung-bon εξαφανίστηκε μπροστά από το σπίτι της. Το σώμα της βρέθηκε τρεις μήνες αργότερα στις 23 Απριλίου 1987, στις 14:00 σε ένα ανάχωμα.ref name=":02" />

Η τελευταία δολοφονία εκτιμήθηκε ότι έλαβε χώρα στις 21:00 στις 3 Απριλίου 1991. Η Kwon Soon-sang  βρέθηκε νεκρή, αφού πρώτα βιάστηκε και στραγγαλίστηκε με το καλσόν της σε ένα λόφο.

Έρευνες 
Η υπόθεση είναι διάσημη στην Κορέα επειδή είναι η πρώτη που αφορά κατά συρροή δολοφονίες. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια αστυνομικοί, αριθμός ρεκόρ για μία μόνο υπόθεση, κινητοποιήθηκαν για τη διερεύνηση των δολοφονιών. Επιπλέον, οι εμπλεκόμενοι αστυνομικοί πέρασαν 2 εκατομμύρια εργατοώρες για την υπόθεση. Ο συνολικός αριθμός των υπόπτων αυξήθηκε επίσης σε τεράστιο αριθμό, φτάνοντας τελικά συνολικά 21.280 άτομα. Επιπλέον, 40.116 άτομα έχουν αφήσει τα δακτυλικά τους αποτυπώματα, και 570 δείγματα DNA και 180 δείγματα μαλλιών αναλύθηκαν συνολικά.

Οι πρώτες πέντε δολοφονίες συνέβησαν σε ακτίνα 6 χιλιομέτρων στο Χουάσονγκ, προκαλώντας την αστυνομία να εξαπλωθεί σε ομάδες των δύο, κάθε 100 μέτρα, αλλά η επόμενη δολοφονία συνέβη όταν δεν υπήρχε αστυνομική παρουσία. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, φήμες λένε ότι ο δολοφόνος στόχευε γυναίκες που φορούσαν κόκκινα ρούχα τις βροχερές μέρες, η υπόθεση αυτή οδήγησε ορισμένες γυναίκες αστυνομικούς να φορούν κόκκινα ρούχα σε μια προσπάθεια να δελεάσουν τον δολοφόνο.

Ένα σκίτσο υπόπτου σχεδιάστηκε με βάση όσα θυμόταν ένας οδηγός λεωφορείου, που είδε έναν άνδρα να πηγαίνει στο λεωφορείο λίγο μετά την έβδομη δολοφονία στις 7 Σεπτεμβρίου 1988.  Τα χαρακτηριστικά του υπόπτου, τα οποία περιγράφηκαν από τον οδηγό του λεωφορείου, ήταν παρόμοια με τις περιγραφές των επιζώντων που δέχτηκαν σεξουαλική επίθεση. Σύμφωνα με τα θύματα, ο ένοχος ήταν ένας λεπτός άντρας κάπου γύρω στα 25, με ύψος από 165 έως 170 εκατοστά, κοντά μαλλιά, χωρίς διπλά βλέφαρα και γαμψή μύτη. Επιπλέον, περιγράφηκε ότι έχει απαλά χέρια. Η αστυνομία δήλωσε επίσης ότι ο ύποπτος είχε τύπο αίματος "Β", αλλά το 2019, η αστυνομία αναγνώρισε ότι αυτό ήταν πιθανώς ανακριβές, επειδή ο Λι έχει τύπο αίματος "Ο".

Στις 27 Ιουλίου 1989, στοιχεία για τα μαλλιά από τη σκηνή του εγκλήματος οδήγησαν στη σύλληψη ενός 22χρονου άνδρα με το επώνυμο του Yoon ως ένοχου στην όγδοη δολοφονία, η οποία αργότερα κρίθηκε άσχετη με τις άλλες δολοφονίες. Επιπλέον, στη δέκατη περίπτωση, τα γονίδια που ελήφθησαν από ένα δείγμα σπέρματος ήταν διαφορετικά από την ένατη περίπτωση και η τοποθεσία και η μέθοδος του εγκλήματος ήταν διαφορετικές από τις άλλες περιπτώσεις, υποδηλώνοντας έναν διαφορετικό ένοχο. Εκτός από το πρώτο έγκλημα, το οποίο σημειώθηκε περίπου στις 06:00, οι υπόλοιπες εννέα δολοφονίες σημειώθηκαν κυρίως μεταξύ 19:00 και 23:00.

Αναφορές λένε ν ότι τουλάχιστον τέσσερα άτομα, που θεωρώθηκαν ύποπτοι, αυτοκτόνησαν κατά τη δεκαετία του 1990, κι αφού διερευνήθηκαν οι υποθέσεις, φαίνεται πως είχαν κακοποιηθεί από την αστυονμία.

Αντίδραση κοινού 
Η κυκλοφορία της ταινίας Memories of Murder το 2003, η οποία εμπνεύστηκε εν μέρει από τις δολοφονίες, προκάλεσε νέο ενδιαφέρον για την υπόθεση. Η δολοφονία μιας φοιτήτριας στο Χουάσονγκ το 2004 προκάλεσε επίσης νέο ενδιαφέρον και φόβους ότι ένας κατά συρροή δολοφόνος είχε επιστρέψει. Οι κατά συρροή δολοφονίες έγιναν πρωτοσέλιδα καθώς το καταστατικό των περιορισμών για τα πιο πρόσφατα θύματα επρόκειτο να λήξει στις 2 Απριλίου 2006. Για πρώτου βαθμού δολοφονία η παραγραφή ερχόταν στα 15 χρόνια, ενώ μετά από λίγο αυξήθηκε στα 25.

Παραπομπές 

Νοτιοκορεάτες εγκληματίες
Κατά συρροή δολοφόνοι