Διονύσιος Πετράκης

Ο Διονύσιος Πετράκης ήταν Έλληνας μοναχός και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 από την Αθήνα.

Βιογραφία 
Ο Διονύσιος καταγόταν από τη γνωστή οικογένεια ιερωμένων των Αθηνών, Πετράκη. Προεπαναστατικά αλλά και κατά την περίοδο της επανάστασης διετέλεσε ηγούμενος της Μονής Πετράκη ως Διονύσιος Β΄. Διάδοχός του ήταν ο αδελφός του Παρθένιος.

Με την ιδιότητα του ηγουμένου μετέβη το 1795 στην Κωνσταντινούπολη επιτυγχάνοντας τον χαρακτηρισμό της μονής ως βακούφι. Επίσης συντάχθηκε με τη μερίδα των Αθηναίων που πέτυχε την οριστική απομάκρυνση από την εξουσία του διοικητή της πόλης Αλή Χασεκή, καθώς και των ντόπιων προεστών που συνεργάζονταν μαζί του. Επί ηγουμενίας του καθιερώθηκε η μισθοδοσία του σχολάρχη της Σχολής Ντέκα, καθώς και η ανάληψη της εποπτείας της από τη μονή Πετράκη. 

Το 1821 συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης Αθηνών, όπου κι εξελέγη για το Βουλευτικό του 1822. Το 1822 υπέγραψε μαζί με άλλους την συνθήκη της παράδοσης της Ακρόπολης. Έπειτα διετέλεσε έφορος της πόλεως Αθηνών και έφορος της Αστυνομίας.

Παραπομπές  

Έλληνες πληρεξούσιοι
Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Διονυσιος
Έλληνες μοναχοί