Τιχομίρ

Ο Τιχομίρ, βουλγαρ. Тихомир (άκμασε τον 11ο αι.) ήταν ένας Βούλγαρος στρατιωτικός διοικητής στο Δυρράχιο, που εστάλη για να πιάσει μία εξέγερση στον βορρά, η οποία είχε επικεφαλής τον Βούλγαρο ευγενή Πέτρο Ντελευάν. Όμως αυτομόλησε και τον ακολούθησε. Αργότερα ήλθε σε διαφωνία μαζί του, καθώς είχε τη δική του αξίωση για τον θρόνο.

Η καταγωγή του
Το 1040 ο Πέτρος Ντελυάν εξεγέρθηκε εναντίων της Ρωμαϊκής εξουσίας στο Θέμα Βουλγαρίας. Η στάση ξεκίνησε στο Βελιγράδι , όπου ο Ντελυάν ανακηρύχθηκε "αυτοκράτορας". Πήγε νότια, διασχίζοντας της Ρασκία και τη Ντέντρα και έπειτα κατέλαβε τα Ρωμαϊκά φρούρια της Ναϊσσού και των Σκοπίων.

Ο Βασίλειος Συναδηνός, στρατηγός του Δυρραχίου, μάζεψε στρατό από τις γύρω περιοχές και βάδισε να τον συναντήσει. Η θέση του όμως υπονομεύτηκε από έναν υφιστάμενό του, τον Μιχαήλ Δερμοκαϊτη, που παραπονέθηκε ψευδώς στον Αυτοκράτορα για την απειθή συμπεριφορά του Βασιλείου και τον συνέλαβε. Ο Μιχαήλ ανέλαβε τη διοίκηση του στρατού, αλλά γρήγορα έχασε την υποστήριξη των στρατιωτών, καθώς εκείνοι ήθελαν να εκλέξουν έναν δικό τους και επέλεξαν τον Τιχομίρ.

Η εξέγερση
Ο στρατός του Τιχομίρ θα πήγαινε στα βόρεια, προς το Βελιγράδι και το Μάργκουμ, όπου θα επετίθετο στον Ντελυάν. Αντ' αυτού ο Τιχομίρ ενώθηκε με τον στρατό του Ντελυάν και τον ακολούθησε.

Αλλά ο Τιχομίρ ανακηρύχθηκε επίσης "αυτοκράτορας" από μόνος του, ξεχωριστά από τον Ντελυάν, ο οποίος κατάλαβε ότι η ύπαρξη δύο χωριστών ηγετών και δύο στρατοπέδων θα έκανε προβληματική την επιτυχία του κινήματος. Κάλεσε σε συνάντηση τον Τιχομίρ και έγινε συζήτηση μεταξύ τους. Ο Ντελυάν ήταν πιο πειστικός, λέγοντας ότι ένας στρατός με δύο ηγέτες θα φέρει αναπόφευκτα αποτυχία στον κοινό στόχο τους. Δήλωσε ότι οι Βούλγαροι θα επέλεγαν έναν αρχηγό και μια και ήταν γιος του βασιλιά Γαβριήλ Ραδομίρ της Βουλγαρίας και απόγονος του ηρωικού βασιλιά Σαμουήλ της Βουλγαρίας, θα ανακήρυσσαν αυτόν ως μόνο αρχηγό και αυτοκράτορα. Ο Τιχομίρ έχασε στη συζήτηση και ως αποτέλεσμα εκτοπίστηκε και σκοτώθηκε.

Πηγές
 Byzantium's Balkan frontier: a political study of the Northern Balkans, 900-1204, p. 130

Βούλγαροι ευγενείς
Βούλγαροι στρατιωτικοί