Κοτζά Αναστάς

Ο Αναστάσιος Παπαδόπουλος (1896 - 2 Δεκεμβρίου 1922), γνωστός και με το ψευδώνυμο Κοτζά Αναστάς, ήταν Έλληνας οπλαρχηγός της περιοχής του δυτικού Πόντου. Υπήρξε ηγετική μορφή της πρώτης και της δεύτερης μάχης της οροσειράς του Τοπ Τσαμ, ενώ ήταν ένας από τους σπουδαιότερους επικεφαλής αντάρτικων ομάδων κατά την Αντίσταση των Ποντίων στις αρχές του 20ου αιώνα. Μετά τον θάνατό του, καθιερώθηκε στην συνείδηση του Ελληνισμού ως Ο Τελευταίος Ακρίτας του Πόντου.

Βιογραφικό 

Γεννήθηκε στο χωριό Εντίκ Πινάρ της επαρχίας Έρπαας του Πόντου. Το ψευδώνυμό του σήμαινε Μέγας Αναστάσης, ενώ οι Τούρκοι σε αντίθεση τον ονόμαζαν Κοτζά Γκιαούρ, που σήμαινε Μέγας Άπιστος. Συγκρινόταν πολλές φορές από τους Ποντίους με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, οπλαρχηγό της Επανάστασης του 1821. Χαρακτηριστικό του ήταν ότι πολεμούσε κρατώντας μαχαίρι και μία ελληνική σημαία, η οποία απεικόνιζε τον ποντιακό αετό. Σκοτώθηκε από τσέτες, μαχόμενος στο χωριό Εζενούς, καλύπτοντας επιχείρηση εκκένωσής του από τον ελληνικό πληθυσμό, στις 2 Δεκεμβρίου 1922. Μέχρι σήμερα, αποτελεί έναν από τους πιο αγνώστους Έλληνες οπλαρχηγούς.

Αναγνώριση 

Η λαϊκή μούσα τίμησε τον οπλαρχηγό, καθώς σήμερα υπάρχει γνωστό ποντιακό παραδοσιακό τραγούδι με αναφορά στον Κοτζά Αναστάς.

Τον Ιούλιο του 2015, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του πρώτου μνημείου για τον οπλαρχηγό Παπαδόπουλο, στο χωριό Νεράιδα Κοζάνης.

Παραπομπές

Ποντιακός Ελληνισμός