Νάντορ Χιντεγκούτι

Ο Νάντορ Χιντεγκούτι (ουγγρικά: Nándor Hidegkuti, 3 Μαρτίου 1922 – 14 Φεβρουαρίου 2002), ήταν Ούγγρος διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνίστηκε ως κεντρικός επιθετικός κυρίως για την ΜΤΚ Βουδαπέστης, ενώ ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής Ουγγαρίας της δεκαετίας του 1950.

Βιογραφία

Καριέρα σε συλλόγους
Ο Χιντεγκούτι γεννήθηκε από οικογένεια αστικής τάξης στη Βουδαπέστη και άρχισε να παίζει για τη ΜΤΚ Βουδαπέστης το 1947. Με την πολιτική αλλαγή του 1949 η ΜΤΚ υπέστη αλλαγές κυρίως στο όνομά της και αρχικά έγινε Textiles SE, μετά Bástya SE, στη συνέχεια Vörös Lobogó SE και τελικά επέστρεψαν στο MTK. Η δεκαετία του 1950 αποδείχθηκε επιτυχημένη εποχή για τον σύλλογο. Ο Χιντεγκούτι αγωνίστηκε ως κεντρικός επιθετικός και με προπονητή τον Μάρτον Μπούκοβι ανταγωνίστηκε τη Χόνβεντ και κέρδισε τρεις τίτλους στο πρωτάθλημα, ένα Ουγγρικό Κύπελλο και ένα Κύπελλο Μιτρόπα. Το 1955 στον τελικό του Κυπέλλου Μιτρόπα σημείωσε χατ τρικ με αντίπαλο τη Ντούκλα Πράγας, στην πρώτη από τις δύο νίκες (6–1) στην άνετη επικράτηση του τίτλου. Στις 9 Ιανουαρίου 1955 στο πιο εντυπωσιακό παιχνίδι στην ιστορία του πρωταθλήματος Ουγγαρίας η Χόνβεντ νίκησε την ΜΤΚ Βουδαπέστης με 9–7 με τέσσερα τέρματα του  Χιντεγκούτι και ίσο αριθμό από το Φέρεντς Πούσκας. Το 1955–56, ως Vörös Lobogó SE, έπαιξαν επίσης στο πρώτο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ο Χιντεγκούτι σκόραρε δύο φορές καθώς νίκησαν την Άντερλεχτ με 10–4 συνολικά στον πρώτο γύρο.

Διεθνής καριέρα
Κατά τη δεκαετία του 1950 ήταν σημαντικό μέλος της θρυλικής Εθνικής Ουγγαρίας, που συμπεριλάμβανε παίκτες όπως οι Πούσκας, Σάντορ Κότσις, Γιόζεφ Μπόζικ και Ζόλταν Τσίμπορ γνωστής ως «Μαγικοί Μαγυάροι». Σκόραρε μόλις οκτώ λεπτά στο διεθνές ντεμπούτο του εναντίον της Ρουμανίας και αργότερα πρόσθεσε ένα δεύτερο στο δρόμο για τη νίκη με 7–2. Εκείνη την ημέρα, το την επιτυχία του στο σκοράρισμα συνάντησε ο Πούσκας, ο οποίος είχε κάνει το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα τον προηγούμενο μήνα. Όμως, όντας πέντε χρόνια μεγαλύτερος από τον Πούσκας, ο Χιντεγκούτι έγινε τελικά γνωστός ως Öreg - παλιός - από τους διεθνείς συναδέλφους του  Μεταξύ 1945 και 1958, ο Χιντεγκούτι έκανε 69 εμφανίσεις και σημείωσε 39 γκολ για την Ουγγαρία. Δύο χρόνια αργότερα μετά το ντεμπούτο του, στις 17 Αυγούστου 1947, έκανε τη δεύτερη διεθνή του εμφάνιση και σημείωσε χατ τρικ απέναντι στη Βουλγαρία. Στις 18 Νοεμβρίου 1951 σημείωσε ένα ακόμα χατ τρικ κατά της Φινλανδίας. Έγινε σημαντικός παίκτης στη «Χρυσή Ομάδα»  αγωνιζόμενος ως «ψευδές 9» (false 9). Στη δεκαετία του 1950 η συντριπτική πλειοψηφία των ομάδων του παγκοσμίου ποδοσφαίρου χρησιμοποιουσε ακόμη τον παραδοσιακό σχηματισμό WM. Ο Χιντεγκούτι ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που λειτούργησε διαφορετικά κάτω από τις οδηγίες τόσο του Μπούκοβι (που θεωρείται ο «πατέρας» της εφαρμογής), όσο του ομοσπονδιακού τεχνικού Γκούσταβ Σέμπες: έρχονταν προς τα πίσω όταν αναπτυσσόταν η ομάδα επιτρέποντας στους υπόλοιπους να εκμεταλλευτούν το χώρο και κυρίως τους Πούσκας και Κότσις. Εκείνη την εποχή ήταν μία επαναστατική τακτική, που απαιτούσε από τον κεντρικό επιθετικό να έχει εξαιρετικό έλεγχο μπάλας, δεξιότητες πασαρίσματος και επίγνωση θέσης. Ήταν οι αρχές της εφαρμογής του συστήματος 4–2–4 που επικράτησε στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Παρά τη σημασία της παρουσίας του στην ανάπτυξη του παιχνιδιού της εθνικής ομάδας συχνά υποτιμάται ιστορικά.

Το 1953 ήταν από τους πρωταγωνιστές της ιστορικής νίκης των Μαγυάρων επί της Αγγλίας στο Λονδίνο με 6–3 σημειώνοντας τρία γκολ (το πρώτο στα 50 δευτερόλεπτα από την έναρξη), σε συνάντηση που τότε ονομάστηκε «ο αγώνας του αιώνα». Μέχρι τότε η Αγγλία μετρούσε 81 νίκες σε 124 εντός έδρας αγώνες. Ο Τζόναθαν Ουίλσον (Jonathan Wilson) στο βιβλίο του Revolution on the Turf έγραψε χαρακτηριστικά: «Ήταν ο Χιντεγκούτι που κατέστρεψε την Αγγλία». Ήταν η πρώτη ήττα των Άγγλων στην έδρα τους από μια μη βρετανική ομάδα, και ακολουθήθηκε από τη συντριβή τους στη Βουδαπέστη μετά από λίγους μήνες με 7–1. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι το 1952, οι «Μαγικοί Μαγυάροι» κέρδισαν εύκολα το χρυσό μετάλλιο με πέντε νίκες σε ισάριθμους αγώνες, νικώντας στον ημιτελικό την κάτοχο του τίτλου Σουηδία με 6–0 (όπου σημείωσε το μοναδικό του τέρμα στη διοργάνωση) και στον τελικό τη Γιουγκοσλαβία με 2–0.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 η Ουγγαρία ήταν το απόλυτο φαβορί διαθέτοντας την για πολλούς καλύτερη ομάδα όλων των εποχών σε σειρά ετών. Στον αγώνα του πρώτου γύρου οι Ούγγροι είχαν συντρίψει τους Γερμανούς με 8–3 με δύο τέρματα του Χιντεγκούτι, ο οποίος σκόραρε και στους δύο αγώνες με αντίπαλο τη φιναλίστ της προηγούμενης διοργάνωσης (Βραζιλία και Ουρουγουάη). Η ήττα όμως στον τελικό από τη Δυτική Γερμανία έμεινε γνωστή ως το «Θαύμα της Βέρνης». Οι φήμες ότι η απόδοση των Γερμανών δεν ήταν φυσική αλλά ότι οι παίκτες ήταν ντοπαρισμένοι έκαναν άμεσα την εμφάνισή τους. Μισό αιώνα αργότερα γίνονταν έρευνες για τα όσα συνέβησαν σε εκείνο τον τελικό: η γερμανική Ολυμπιακή Επιτροπή το 2010 αποκάλυψε ότι οι παίκτες είχαν ντοπαριστεί με περβιτίνη, μία μεθαμφεταμίνη επίσης γνωστής ως «φάρμακο του στρατιώτη»,  γεγονός που αποδείχθηκε ότι βρισκόταν στα πλαίσια μακροχρόνιου προγράμματος ντόπινγκ των Γερμανών από τη δεκαετία του 1940. Αξίζει να σημειωθεί ότι η FIFA καθιέρωσε το έλεγχο ντόπινγκ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966. Ο Χιντεγκούτι συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης. 

Ο Χιντεγκούτι ήταν από τα μέλη της ομάδας που επέστρεψαν στην πατρίδα τους με το ξέσπασμα της πολιτικής αναταραχής του 1956 και τελείωσε την καριέρα του στην ομάδα του. Το τελευταίο του παιχνίδι με την εθνική Ουγγαρίας (69 αγώνες, 39 τέρματα) ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 με αντίπαλο το Μεξικό στη νίκη της ομάδας του με 4–0.  Κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε συνολικά 523 γκολ σε 679 επίσημους αγώνες και συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών τουλάχιστον 1.041.

Μετά την αποχώρηση
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας ομάδες όπως η Φιορεντίνα, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων και η Αλ Αχλί ΣΚ.

Μετά το θάνατό του το 2002 η ΜΤΚ Βουδαπέστης μετονόμασε την έδρα της σε  «Στάδιο Νάντορ Χιντεγκούτι» προς τιμήν του.

Τίτλοι και διακρίσεις

Ποδοσφαιριστής

MTK Βουδαπέστης
 Πρωτάθλημα Ουγγαρίας (3) : 1951, 1953, 1958
 Κύπελλο Ουγγαρίας : 1952
 Μιτρόπα Καπ : 1955
Ουγγαρία
 Ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο : 1952
 Διεθνές Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης : 1953

Ατομικές διακρίσεις
 Παίκτης της Χρονιάς της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Ουγγαρίας : 1953 
 Καλύτερη Ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου : 1954

Προπονητής	
Φιορεντίνα
 Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κυπελλούχων : 1961
Γκιόρι ΕΤΟ ΦΚ 
 Πρωτάθλημα Ουγγαρίας : 1963
Αλ Αχλί
 Αιγυπτιακό πρωτάθλημα (5) : 1975, 1976, 1977, 1979, 1980
 Κύπελλο Αιγύπτου : 1978

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Story of the Magyars: The Real Miracle 

 

Ούγγροι ποδοσφαιριστές
Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας
Ποδοσφαιριστές ΜΤΚ Βουδαπέστης
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Ούγγροι Ολυμπιονίκες
Προπονητές ποδοσφαίρου ΜΤΚ Βουδαπέστης
Προπονητές ποδοσφαίρου Φιορεντίνα
Προπονητές ποδοσφαίρου Μάντοβα ΦΚ
Προπονητές ποδοσφαίρου Γκιόρι ΕΤΟ ΦΚ
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ταταμπάνια
Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Αχλί ΣΚ (Κάιρο)
Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Αχλί Ντουμπάι