Πνευμονική υπέρταση

Η πνευμονική υπέρταση (αγγλ. pulmonary hypertension) είναι συχνή παθολογική κατάσταση, κατά την οποία παρατηρείται αυξημένη πίεση στα αιμοφόρα αγγεία, τα οποία παραλαμβάνουν το οξυγόνο από τους πνεύμονες. Το αίμα που έτσι έχει οξυγονωθεί πλήρως, κατευθύνεται προς όλο το ανθρώπινο σώμα μέσω των βασικών αντλιών της καρδιάς.

Γενικά
Η εν λόγω υπέρταση είναι μια σοβαρή πάθηση, σχετίζεται άμεσα με το αναπνευστικό κύκλωμα της κυκλοφορίας, και προοδευτικά εξελίσσεται και χειροτερεύει με την πάροδο των χρόνων. Πρέπει να σημειωθεί ότι η πνευμονική υπέρταση δεν σχετίζεται άμεσα με την υπέρταση η οποία είναι γενικότερη πάθηση, βλ. συστηματική υπέρταση, και σαφώς επηρεάζει το ευρύτερο κυκλοφορικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού. 

Η πνευμονική υπέρταση, στις περισσότερες των περιπτώσεων, έχει γενετική αιτιολογία.

Τι είναι πνευμονική υπέρταση;
Ορίζεται ως η αυξημένη πίεση, πολύ πιο πάνω από τα φυσιολογικά όρια, ακριβώς στα αιμοφόρα αγγεία που πηγαίνουν στους πνεύμονες του οργανισμού και επιστρέφουν το οξυγονωμένο αίμα στην καρδιά. Για την ακρίβεια η πνευμονική υπέρταση (σε κατάσταση ηρεμίας) είναι υψηλότερη από το επίπεδο των 25 mm Hg, έως και 30 mm Hg (όταν φυσιολογική τιμή της πνευμονικής αρτηρίας θεωρούνται περίπου τα 12-14 mmHg, σε ήρεμη κατάσταση).

Τύποι
Υπάρχουν δύο διαφορετικοι τύποι: η πρωτοπαθής και η δευτεροπαθής. 

Η πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση είναι σαφώς μια ανεξάρτητη πάθηση. Αντίθετα, η δευτεροπαθής συμβαίνει εξαιτίας ορισμένου άλλου υποκείμενου νοσήματος, λ.χ. καρδιακή δυσπλασία.

Συμπτώματα
Οι περισσότεροι ασθενείς, με πνευμονική υπέρταση, έχουν συνεχώς δύσπνοια. Πρόσθετα, πιθανά συμπτώματα της πάθησης αυτής είναι: αδυναμία, κόπωση ή και εξάντληση, όπως και λιγότερο συχνά, λιποθυμία ή ζάλες.

Επακόλουθο 
Δοθέντος ότι όλες οι παθήσεις που προκαλούν πνευμονική υπέρταση καταλήγουν σε πνευμονική καρδία οι δύο αυτές καταστάσεις θα περιγραφούν από κοινού.
 Πνευμονική υπέρταση: Η μέση πίεση στην πνευμονική αρτηρία είναι φυσιολογικά 15mm Hg, για ένα άτομο ευρισκόμενο στο επίπεδο της θαλάσσης. Πιέσεις >25 mm Hg χαρακτηρίζουν την πνευμονική υπέρταση σε ηρεμία ενώ >30mm Hg σε άσκηση.

 Πνευμονική καρδία: Ορίζεται η μεταβολή της δομής (υπερτροφία) ή της λειτουργικότητας της δεξιάς κοιλίας που προκαλούνται από πνευμονική υπέρταση συνεπεία παθήσεων των πνευμόνων ή της πνευμονικής αγγειώσεως. Πρωτοπαθείς παθήσεις των αριστερών κοιλοτήτων της καρδίας καθώς και συγγενείς καρδιοπάθειες εξαιρούνται.

Η πνευμονική υπέρταση όπως και η πνευμονική καρδία είναι οξεία ή χρονία.

Από συνταξιοδοτικής πλευράς, αξία έχουν η ιδιοπαθής πνευμονική υπέρταση και οι παθήσεις του αναπνευστικού που προκαλούν σταδιακή και χρόνια αύξηση της πιέσεως στην πνευμονική αρτηρία καταλήγουσες σε πνευμονική καρδία και όχι εκείνες που
προκαλούν οξεία ή παροδική αύξηση της πιέσεως, όπως π.χ. η πνευμονική εμβολή, ARDS, κλπ.

Η συνύπαρξη πνευμονικής υπερτάσεως ανεβάζει το επίπεδο βαρύτητας της πνευμονικής νόσου και συμπεριλαμβάνεται στο ποσοστό αναπηρίας που προσδίδεται.

Παραπομπές

Πηγές 
http://www.e-cardio.gr/default.aspx?pageid=850
https://www.hellenicpulmonaryhypertension.gr/plerophories-gia-te-noso/
http://www.pneumon.org/el_GR/october-december-2006-vol-19-issue-4/newsid789/56/showfulltext789/1

Αρτηριακή υπέρταση
Παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος