Σαλομόν ντε Μπρος

Ο Σαλομόν ντε Μπρος (γαλλικά: Salomon de Brosse) (1571-9 Δεκεμβρίου 1626) ήταν σημαντικός Γάλλος αρχιτέκτονας των αρχών του 17ου αιώνα, γνωστός για την ανέγερση του παλατιού του Λουξεμβούργου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Σαλομόν ντε Μπρος γεννήθηκε το 1571 στο Βερνέιγ-αν-Αλάτ, στον σημερινό νομό Ουάζ, σε εξέχουσα οικογένεια Ουγενότων. Ήταν εγγονός, μέσω της μητέρας του, του σχεδιαστή και αρχιτέκτονα Ζακ Α΄ Αντρουέ ντυ Σερσώ και γιος του αρχιτέκτονα Ζαν ντε Μπρος. Πιθανώς ξεκίνησε την εκπαίδευσή του μέσα στον ευνοϊκό και επιφανή οικογενειακό του κύκλο. Καθώς ήταν Ουγενότος, μπόρεσε να πάει στην πρωτεύουσα μετά τη δημοσίευση του Εδίκτου της Νάντης από τον Ερρίκο Δ΄ το 1598, οπότε εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και προήχθη σε αρχιτέκτονα της βασιλικής αυλής το 1608.

Ο Ντε Μπρος επηρέασε πολύ τη σοβαρή και κλασικοποιημένη κατεύθυνση που ακολούθησε η γαλλική μπαρόκ αρχιτεκτονική, ειδικά στον σχεδιασμό της πιο εξέχουσας κατασκευής του, του παλατιού του Λουξεμβούργου, Παρίσι (1615-1624), για τη Μαρία των Μεδίκων, της οποίας την προστασία έχαιρε ο θείος του Ζακ B΄ Αντρουέ ντυ Σερσώ και ο ίδιος. Το νέο παλάτι είχε σαν πρότυπο το παλάτσο Πίττι στη γενέτειρα της βασίλισσας τη Φλωρεντία, όπου είχε περάσει τη νεότητά της. Ο Ντε Μπρος κατασκεύασε το κτήριο εξ ολοκλήρου από πέτρα, αποφεύγοντας τον συνδυασμό τούβλου και πέτρας που ήταν διαδεδομένος εκείνη την εποχή. Άρδευσε τους κήπους κατασκευάζοντας το υδραγωγείο του Αρκέιγ.  Αν και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση του στις 24 Μαρτίου 1624, η κατασκευή του Λουξεμβούργου προχώρησε σύμφωνα με τα σχέδιά του. Οι επεκτάσεις που έγιναν τον 19ο αιώνα δεν έχουν αποκρύψει τα εξωτερικά του στοιχεία.

Το στυλ του βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεταξύ της Αναγέννησης και του 17ου αιώνα και παρατηρείται ότι μπορούσε να χρησιμοποιήσει τόσο την μανιεριστική τεχνοτροπία (κάστρο του Κουλομιέ) όσο και την κλασική και πιο σοβαρή, όπως στο παλάτι του Λουξεμβούργου.

Ανάμεσα στους μαθητές του, στους οποίους άσκησε μεγάλη επιρροή, ήταν και ο Φρανσουά Μανσάρ.

Πέθανε στο Παρίσι στις 9 Δεκεμβρίου 1626 σε ηλικία 55 ετών, ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του Σαιν-Ζερμαίν.

Έργα 

Ανάμεσα στα κτήρια που σχεδίασε περιλαμβάνονται:

 το κάστρο του Μονσώ-αν-Μπρι (πιθανή συμμετοχή του Σαλομόν ντε Μπρος στον εξωραϊσμό του κάστρου μετά την κατασκευή)
 το κάστρο του Κουλομιέ (1612–15), για την Catherine Gonzaga, duchesse de Longueville.
 η πρόσοψη της εκκλησίας του Σαν-Ζερβαί στο Παρίσι (1615-1621)
 το παλάτι του Λουξεμβούργου, Παρίσι (1615-1624)
 το Παρλαμέντο της Βρετάνης στη Ρεν (1618) (τώρα Δικαστικό μέγαρο)
 το υδραγωγείο του Αρκέιγ (1624)
 το κάστρο του Μπλερανκούρ (περίπου 1619)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης
Γάλλοι αρχιτέκτονες