Τζόζεφ Μπονάννο

Ο Τζόζεφ (Τζο) Μπονάννο (ιταλικά: Giuseppe Carlo Μπονάννο) (18 Ιανουαρίου 1905 - 11 Μαΐου 2002), ήταν Ιταλοαμερικανός γκάνγκστερ και αφεντικό της Οικογένειας Εγκλημάτος Μπονάννο από το 1931 έως το 1963.

Πρώτα χρόνια 
Ο Μπονάνο γεννήθηκε το 1905 στο Καστελαμάρε ντελ Γκόλφο της Σικελίας, όπου ο πατέρας του Σαλβατόρε Μπονάννο συμμετείχε επίσης στο οργανωμένο έγκλημα (πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1915) Σε ηλικία τρίων ετών το 1908, ο Τζο Μπονάννο μετανάστευσε στην πόλη της Νέας Υόρκης με την οικογένειά του, για περίπου 10 χρόνια προτού επιστρέψει στην Ιταλία. Το 1918 επιστρέφοντας στην Ιταλία άρχισε να δραστηριοποιείται στη μαφία κατά τη διάρκεια της νεαρής ηλικίας του και όταν ο Μπενίτο Μουσολίνι ξεκίνησε μια καταστολή του οργανωμένου εγκλήματος στη χώρα ο Μπονάννο επέστρεψε και πάλι στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1924, από την Κούβα ως λαθρομετανάστης με ένα κουβανικό αλιευτικό σκάφος με προορισμό την Τάμπα της Φλόριντα μαζί με τον Πίτερ Μαγκαντίνο.  Ο ίδιος ο Τζο Μπονάννο ισχυρίστηκε χρόνια αργότερα ότι διέφυγε στις ΗΠΑ επειδή ήταν έντονα αντιφασιστικός.

Σύμφωνα με τον Μπονάννο, κατά την άφιξή του σε σιδηροδρομικό σταθμό στο Τζάκσονβιλ, συνελήφθη από αξιωματικούς της υπηρεσίας μετανάστευσης και αργότερα αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 1.000 δολάρια. Τον καλωσόρισε ο Γουίλι Μορέτι και ένας άγνωστος άντρας, που αποκαλύφθηκε αργότερα ότι ο Μαγκαντίνο ήταν υπεύθυνος για τη διάσωσή του ως χάρη για τον Τζοβάνι Μπονβέντρε, θείο του Μπονάννο. Ο Μπονάννο εργάστηκε αρχικά σε ένα αρτοποιείο που ανήκε στον θείο του και αργότερα πήρε μαθήματα υποκριτικής κοντά στο Union Square του Μανχάταν.

Άνοδος στο οργανωμένο έγκλημα 
Ο Μπονάννο ασχολήθηκε με δραστηριότητες παράνομης παραγωγής αλκοόλ. Λειτουργούσε ένα αποστακτήριο που βρίσκονταν μέσα στο υπόγειο μιας πολυκατοικίας με τους Γκάσπαρ ΝτεΓκριγκόριο και Τζοβάνι Ρομάνο, οι οποίοι αργότερα σκοτώθηκαν στο αποστακτήριο λόγω μιας τυχαίας έκρηξης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο προϊστάμενος του Σαλβατόρε Μαραντζάνο έδειξε μια προτίμηση στον Μπονάννο και έγινε μέντορας του.

Ο πόλεμος και τα επακόλουθα του Καστελαμαρέζε
Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Καστελαμαρέζε, μεταξύ 1930 και 1931, ο Μαραντζάνο και ο Μπονάννο πολέμησαν εναντίον μιας αντίπαλης ομάδας που είχε έδρα στο Μπρούκλιν, με επικεφαλής τον Τζο Μασερία και τον Τζουζέπε Μορέλο. Ωστόσο, σύντομα προέκυψε μια τρίτη μυστική ομάδα αποτελούμενη από νεότερους μαφιόζους και στις δύο πλευρές. Αυτοί οι νέοι μαφιόζοι ήταν αηδιασμένοι με τις παλιές τάσεις των Μασερία, Μαραντζάνο και άλλων ηγέτων της παλαιάς σχολής, τις οποίες ονόμαζαν «Μουστάς Πιτ». Της ομάδας των «Νεοτούρκων» μαφιόζων ηγήθηκε ο δεύτερος υπαρχηγός του Μασερία, Λάκι Λουτσιάνο, και περιελάμβανε τους Φρανκ Κοστέλο, Βίτο Τζενοβέζε, Τζο Άντονις, Κάρλο Γκαμπίνο και Άλμπερτ Ανασταζία από την πλευρά του Μασερία, ενώ απο την πλευρά του Μαραντζάνο ήταν οι Τζο Προφάτσι, Τόμι Γκαγκλιάνο, Τόμι Λουτσέζε, Τζόζεφ Μαγκλιόκο και ο Στέφανο Μαγκαντίνο. Αν και ο Μπονάννο ήταν οπαδός στις παλιές παραδόσεις της «τιμής», της «παράδοσης», του «σεβασμού» και της «αξιοπρέπειας» από άλλους νεότερους μαφιόζους της γενιάς του, είδε την ανάγκη να εκσυγχρονιστεί και να ενώσει τις δυνάμεις του με τους Νεοτούρκους.
 
Σε μια μυστική συμφωνία με τον Μαραντζάνο, ο Λουτσιάνο συμφώνησε να σχεδιάσει το θάνατο του αφεντικού του, Μασερία, σε αντάλλαγμα τις δραστηριοτήτες του Μασερία και να γίνει δεύτερος υπαρχηγός του Μαραντζάνο. Ωστόσο, παρόλο που ο Μαραντζάνο ήταν ελαφρώς πιο προνοητικός από τον Μασερία, ο Λουτσιάνο θεωρούσε ότι ο Μαραντζάνο ήταν ακόμη πιο άπληστος και μυστικοπαθής από τον Μασερία, ανακηρρύσοντας τον εαυτό του ως «capo di tutti capi» (αφεντικό όλων των αφεντικών) Αυτό είχε σαν συνέπεια, ο Λουτσιάνο να οργανώσει τη δολοφονία του Μαραντζάνο στις 10 Σεπτεμβρίου 1931.

Μετά το θάνατο του Μαραντζάνο, ο Μπονάννο έγινε αφεντικό - ή όπως αποκαλούσε τον εαυτό του, «Πατέρας» - του μεγαλύτερου μέρους της οικογένειας του Μαραντζάνο. Σε ηλικία 26 ετών, ο Μπονάννο έγινε ένα από τα νεότερα αφεντικά μιας οικογένειας εγκλημάτος. Ο ρόλος του Μπονάννο στα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο του Μαραντζάνο αμφισβητήθηκε. Χρόνια αργότερα, ο Μπονάννο έγραψε στην αυτοβιογραφία του ότι δεν ήξερε για τα σχέδια του Λουτσιάνο καθώς ισχυρίστηκε ότι είχε μάθει μόνο γι' αυτό από τον Μαγκαντίνο. Σύμφωνα με τον Μπονάννο, έμαθε στη συνέχεια ότι ο Μαραντζάνο και ο Λουτσιάνο είχαν μια διένεξη στην περιοχή Γκαρμέντ. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι σχέσεις μεταξύ των δύο είχαν διακοπεί στο σημείο που ο Μαραντζάνο σχεδίαζε να σκοτώσει τον Λουτσιάνο μόλις μία μέρα μετά τη δολοφονία του Μαραντζάνο. 
Ο Μαραντζάνο είχε αναθέσει το συμβόλαιο θανάτου στον Ιρλανδό γκάνγκστερ Βίνσεντ Κολλ, ο οποίος ήταν πραγματικά προς τον δρόμο στο γραφείο του Μαραντζάνο την ημέρα του θανάτου του Μαραντζάνο. Σύμφωνα με τον Μπονάννο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μετάβαση στον πόλεμο με τον Λουτσιάνο δεν θα είχε κανένα σκοπό, αφού ο Λουτσιάνο ήθελε μόνο να μείνει μόνος του για να τρέξει τις δικές του παράνομες δραστηριότητες και «δεν ζήτησε τίποτα από εμάς». Πίστευε επίσης ότι οι στρατιώτες του δεν θα ενθουσιάζονταν για να πάνε ξανά σε έναν πόλεμο τόσο σύντομα μετά το τέλος του Πολέμου του Καστελαμαρέζε. Για το λόγο αυτό, είπε ο Μπονάννο, αποφάσισε να επιλέξει «το μονοπάτι της ειρήνης».Ωστόσο, σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα της μαφίας Άντονι Μπρούνο, «αψηφά τη λογική του υπόκοσμου» να πιστεύει ότι ο Λουτσιάνο θα επέτρεπε στον Μπονάννο να παραμείνει ζωντανός αν ο εκείνος εξακολουθούσε να υποστηρίζει τον Μαραντζάνο. 

Στη θέση του «capo di tutti capi» στο σχέδιο του Μαραντζάνο, ο Λουτσιάνο δημιούργησε την διαβόητη Επιτροπή στην οποία κάθε οικογένεια εγκλήματος θα εκπροσωπούνταν από το αφεντικό της και η οποία οικογένεια οφείλει να έχει πίστη προς την Επιτροπή. Κάθε οικογένεια εγκλήματος θα ήταν σε μεγάλο βαθμό αυτόνομη στην καθορισμένη περιοχή της, αλλά η Επιτροπή θα διαιτητούσε τυχόν διαφορές μεταξύ των συμμοριών.

Οικογένεια Εγκλήματος Μπονάννο
Ο Μπονάννο είχε αρκετές νόμιμες επιχειρήσεις, όπως τρεις εταιρείες παραγωγής παλτών, πλυντήρια, επιχειρήσεις προμηθείας τυριών, γραφείο τελετών και μια εταιρεία φορτηγών. Το γραφείο τελετών τοτ Μπονάννο που ανήκε στο Μπρούκλιν υπήρχε υποψία ότι χρησιμοποιήθηκε ως μέτωπο για την απόκρυψη πτωμάτων, ειδικά φτιάχνοντας διπλούς πάτους στα φέρετρα για να χωρούν περισσότερα από ένα πτώμα και να ταφούν ταυτόχρονα. Το 1945, ο  Μπονάννο έγινε πολίτης των ΗΠΑ, και αργότερα εκείνο το έτος, καταδικάστηκε για παραβίαση των νόμων περί μισθών, και του επιβλήθηκε πρόστιμο 450 δολάρια.

Ο Μπονάννο φέρεται να παρευρέθηκε στη σύσκεψη της μαφίας στο Γκραντ Χοτέλ του Παλέρμο τον Οκτώβριο του 1957. Ένα μήνα αργότερα, το Νοέμβριο του 1957, κλήθηκε από τον Βίτο Τζενοβέχε στη σύσκεψη των Απαλάχιων για να συζητήσουν το μέλλον της Κόζα Νόστρα. Ωστόσο, η συνάντηση διακόπηκε όταν η αστυνομία διερεύνησε τα οχήματα των πολλών παρευρισκομένων και συνέλαβε πολλούς από τους μαφιόζους.  Ο Μπονάννο αναφέρει στην αυτοβιογραφία του ότι είχε παραλείψει να πάει στη συνάντηση, αλλά σε αυτήν ήταν ο λοχαγός του Γκάσπαρ ΝτεΓκριγκόριο ο οποίος είχε στην κατοχή του την πρόσφατα ανανεωμένη άδεια οδήγησης του Μπονάννο. Αντίθετα, μια επίσημη έκθεση της αστυνομίας  αναφέρει ότι εντοπίστηκε να διαφεύγει με τα πόδια. Όλοι αυτοί που συνελήφθησαν τους επιβλήθηκε πρόστιμο, έως 10.000 δολάρια τον καθένα και αποδόθηκαν ποινές φυλάκισης που κυμαίνονταν από τρία έως πέντε χρόνια, ωστόσο, όλες οι καταδίκες ανατράπηκαν κατόπιν έφεσης το 1960. Σε κάθε περίπτωση, ο Μπονάννο υπέστη καρδιακή προσβολή και δεν παρέστει να καταθέσει στο δικαστήριο.

Σχέδιο και εξαφάνιση της Επιτροπής
Το 1963, ο Μπονάννο έκανε σχέδια για δολοφονία πολλών αντιπάλων του στην Επιτροπή της Μαφίας και τα αφεντικά τους Τόμι Λουτσέζε, Κάρλο Γκαμπίνο, Στέφανο Μαγκαντίνο, καθώς και τον Φρανκ Ντε Σιμόνε. Ο Μπονάννο ζήτησε την υποστήριξη του αφεντικού της οικογένειας εγκλήμάτος του Προφάτσι, Τζόζεφ Μαγκλιόκο, ο οποίος συμφώνησε εύκολα λόγω της πικρίας που είχε επειδή η Επιτροπή στο παρελθόν του είχε στερήσει μια θέση. Ο τολμηρός στόχος του Μπονάννο ήταν να αναλάβει την Επιτροπή και να κάνει τον Μαγκλιόκο το δεξί του χέρι.

Στον Μαγκλιόκο ανατέθηκε το έργο της δολοφονίας του Λουτσέζε και του Γκαμπίνο και έδωσε το συμβόλαιο σε έναν από τους κορυφαίους άντρες του, τον Τζόζεφ Κολόμπο. Ωστόσο, ο Κολόμπο αποκάλυψε τη συνωμοσία στην Επιτροπή. Τα άλλα αφεντικά συνειδητοποίησαν ότι ο Μαγκλιόκο δεν θα μπορούσε να το είχε προγραμματίσει ο ίδιος. Υπενθυμίζοντας πόσο κοντά ήταν ο Μπονάννο με τον Μαγκλιόκο (και πριν από αυτόν, με τον Τζο Προφάτσι), καθώς και τους στενούς δεσμούς τους μέσω συγγενειών, τα άλλα αφεντικά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Μπονάννο ήταν ο πραγματικός εγκέφαλος.

Η Επιτροπή κάλεσε τους Μπονάννο και Μαγκλιόκο να δώσουν εξηγήσεις. Στα μέσα του 1964, ο Μπονάννο κατέφυγε στο Μόντρεαλ, αφήνοντας τον Μαγκλιόκο μόνο του να ασχοληθεί με την Επιτροπή. Σοβαρά κλονισμένος και με ασθενής υγεία, ο Μαγκλιόκο ομολογήθηκε τον ρόλο του στην συνωμοσία. Η Επιτροπή έσωσε τη ζωή του Μαγκλιόκο, αλλά τον ανάγκασε να αποσυρθεί από αφεντικό της οικογένειας Προφάτσι και να πληρώσει πρόστιμο 50.000 δολάρια. Ως ανταμοιβή των αποκαλύψεων του, ο Κολόμπο ανέλαβε τον έλεγχο της οικογένειας Προφάτσι. Στα έγγραφα μετανάστευσης του Μπονάννο, αναφέρεται ψευδώς ότι δεν είχε ποτέ καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα. Ο Μπονάννο τέθηκε υπό κράτηση για σχεδόν 90 ημέρες στη φυλακή του Μπορντό μέχρι που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον Καναδά.

Τον Οκτώβριο του 1964, επέστρεψε στο Μανχάταν, αλλά στις 21 Οκτωβρίου 1964, την προηγούμενη ημέρα που ο Μπονάννο είχε προγραμματιστεί να καταθέσει σε μια έρευνα μιας μεγάλης δικαστικής επιτροπής, οι δικηγόροι του δήλωσαν ότι μετά το δείπνο μαζί τους, ο Μπονάννο φέρεται να απήχθη από τους άνδρες του Μαγκαντίνο, όταν μπήκε στην πολυκατοικία όπου ένας από τους δικηγόρους του ζούσε στην Park Avenue και στην East 36th Street  Οι τηλεφωνικές υποκλοπές του FBI του αφεντικού του Νιου Τζέρσεϊ Σαμ Ντεκαβαλκάντε αποκάλυψαν ότι τα άλλα αφεντικά εξεπλάγησαν όταν ο Μπονάννο εξαφανίστηκε, και άλλες ηχογραφήσεις του FBI ανέφεραν τους θυμωμένους στρατιώτες του Μπονάννο οι οποίοι είπαν πως: «Αυτός ο γαμπρός εξαφανίστηκε και μας άφησε εδώ μόνους».

Ο "Πόλεμος της Μπανάνας"
Κατά τη διάρκεια της διετούς απουσίας του Μπονάννο, ο Γκάσπαρ ΝτεΓκριγκόριο εκμεταλλεύτηκε την οικογενειακή δυσαρέσκεια για το ρόλο του Μπιλ Μπονάννο και διεκδικήσε την οικογενειακή ηγεσία. Η Επιτροπή της μαφίας ονόμασε τον ΝτεΓκριγκόριο ως αφεντικό της οικογένειας Μπονάννο και η εξέγερση του ΝτεΓκριγκόριο οδήγησε σε τέσσερα χρόνια διαμάχης στην οικογένεια Μπονάννο, που χαρακτηρίστηκαν από τα ΜΜΕ ως «Πόλεμος της Μπανάνας». Αυτό οδήγησε σε διαχωρισμό στην οικογένεια μεταξύ πιστών στον Μπιλ και πιστών στον ΝτεΓκριγκόριο.

Στις αρχές του 1966, ο ΝτεΓκριγκόριο φέρεται να έρχεται σε επαφή με τον Μπιλ σχετικά με τη διεξαγωγή ειρηνευτικής συνάντησης. Ο Μπιλ συμφώνησε και πρότεινε το σπίτι του εγγονιού του στην οδό Troutman στο Μπρούκλιν ως τόπο συνάντησης τους. Στις 28 Ιανουαρίου 1966, καθώς ο Μπιλ και οι πιστοί του πλησίαζαν στο σπίτι, δέχθηκαν πυροβολισμούς αλλά κανείς δεν τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια αυτής της αντιπαράθεσης.

Ο Τζο Μπονάννο επανεμφανίστηκε στις 17 Μαΐου 1966, στην πλατεία Φόλεϊ. Το 1968, ο ΝτεΓκριγκόριο τραυματίστηκε από πυροβόλο όπλο και αργότερα υπέστη καρδιακή προσβολή. Η Επιτροπή δυσαρεστημένη με τις προσπάθειες του ΝτεΓκριγκόριο να εξουδετέρωσει τους οικογενειακούς αντιπάλους του, τελικά εγκατέλειψε τον ΝτεΓκριγκόριο και έδωσε την υποστήριξή του στον Πολ Σκιάτσα. 
Το 1968, μετά από καρδιακή προσβολή, ο Μπονάννο τερμάτισε τον οικογενειακό πόλεμο, συμφωνώντας να αποσυρθεί από αφεντικό και να μετακομίσει στην Αριζόνα. Στο πλαίσιο αυτής της ειρηνευτικής συμφωνίας, ο Μπιλ παραιτήθηκε επίσης ως στέλεχος και μετακόμισε από τη Νέα Υόρκη μαζί με τον πατέρα του.

Αργότερα καριέρα στην Αριζόνα και την Καλιφόρνια
Το 1974, ο Τζο Μπονάννο και ο γιος του μετακόμισαν στη συνέχεια στην Αριζόνα,  που ζούσαν στη συνοικία Καταλίνα Βίστα του Τούσον της Αριζόνα με την οικογένειά του.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, οι δύο γιοι του, Μπιλ και Τζο τζούνιορ, έφεραν μεγάλη ένταση στη Βόρεια Καλιφόρνια αφού ασχολήθηκαν με τον Λου Πίτερς, έναν έμπορο αυτοκινήτων Cadillac-Oldsmobile, στο Σαν Χοσέ, στο Λόντι και το Στόκτον. Ο Λου Πίτερς μετατράπηκε σε μυστικό πράκτορα για το FBI , βοηθώντας τους να κατηγορήσουν τον Μπονάννο.

Τον Απρίλιο του 1983, ο Τζο Μπονάννο και ο γιος του Μπιλ εμφανίστηκαν στην τηλεοπτική εκπομπή του CBS News 60 Minutes για μια συνέντευξη με τον δημοσιογράφο Μάικ Γουάλας.

Αργότερα το 1983, ο Τζο Μπονάννο υπηρέτησε οκτώ μήνες στη φυλακή για παρεμπόδιση της δικαιοσύνης.Το 1985, φυλακίστηκε για 14 μήνες για περιφρόνηση δικαστηρίου, αφού αρνήθηκε να καταθέσει σε μια ομοσπονδιακή υπόθεση. Μεταφέρθηκε από το Ομοσπονδιακό Σωφρονιστικό Ίδρυμα στο Τούσον της Αριζόνα στο Ιατρικό Κέντρο των ΗΠΑ στο Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι λόγω της κακής υγείας του σε προχωρημένη ηλικία και τελικά αποφυλακίστηκε την 1η Νοεμβρίου 1986.

Κατά τη διάρκεια της δίκης του ο Σαλβατόρε Μπονάννο, έδωσε συνεντεύξεις στον συγγραφέα Γκάι Ταλέζε που αποτέλεσε μέρος της βάσης του βιβλίου του 1971, Honor Thy Father. Ο Τζόζεφ Μπονάνο αρχικά εξοργίστηκε από το βιβλίο και αρνήθηκε να μιλήσει στον Σαλβατόρε για ένα χρόνο. Ωστόσο, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η στάση του Μπονάννο είχε αλλάξει καθώς είχε ενδιαφερθεί να γράψει μια αυτοβιογραφία για να αφηγηθεί τα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή του. Το βιβλίο του Μπονάννο εκδόθηκε το 1983 με τίτλο: Ένας άνθρωπος της τιμής: Η αυτοβιογραφία του Τζόζεφ Μπονάνο.

Ο Μπονάννο δικαιολόγησε την απόφασή του να γράψει την αυτοβιογραφία του με το επιχείρημα ότι η ομερτά αντιπροσώπευε έναν τρόπο ζωής και παράδοσης μεγαλύτερη από τον κώδικα της σιωπής. Είναι γενικά κατανοητό ότι: καθώς δεν ήταν υποχρεωμένος να αποκαλύψει τα μυστικά του με το να γίνει πληροφοριοδότης ή μάρτυρας της κυβέρνησης, ο Μπονάννο αιτιολόγησε, ότι δεν παραβίασε τον κώδικα τιμής του.  Ο συντάκτης του Μπονάννο για την αυτοβιογραφία του ήταν ο εκδότης Μάικλ Κόρντα, ο οποίος είπε για τον Μπονάννο, «Σε έναν κόσμο όπου οι περισσότεροι από τους μαφιόζοι ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, ημι-γράμματοι, ο Μπονάννο διάβαζε ποίηση, καυχιόταν για τις γνώσεις του για τα κλασικά και έδινε συμβουλές στους δικούς του με τη μορφή αποσπάσματων από τον Θουκυδίδη ή τον Μακιαβέλι».

Προσωπική ζωή και θάνατος
Το 1931, δύο μήνες μετά τη δολοφονία του Μαραντζάνο, ο Μπονάννο παντρεύτηκε την Φέι Λαμπρούτσο,  με την οποία απέκτησε τρία παιδιά: τον Σαλβατόρε Μπιλ Μπονάννο, την Κάθριν και τον Τζόζεφ Τσαρλς τζούνιορ.

Ο Τζο Μπονάννο είχε ιδιοκτησία στο Χέμπστεντ της Νέας Υόρκης και αργότερα στο Μιντλετάουν της Νέας Υόρκης. Ο γιος του, ο Μπιλ ανέπτυξε μια σοβαρή λοίμωξη στα αυτιά σε ηλικία 10 ετών. Οι γονείς του τον έγραψαν σε ένα καθολικό οικοτροφείο στο ξηρό κλίμα στο Τούσον στην Αριζόνα. Μετά από αυτό, ο Μπονάννο διατηρούσε επίσης ένα σπίτι στο Τούσον από τις αρχές της δεκαετίας του 1940.

Ο Τζόζεφ Μπονάννο πέθανε στις 11 Μαΐου 2002, λόγω καρδιακής ανεπάρκειας σε ηλικία 97 ετών. Είναι θαμμένος στο Κοιμητήριο & Μαυσωλείο Holy Hope στο Τούσον.

Στη λαϊκή κουλτούρα
Το 1991, η νύφη του Μπονάννο, η Ροζάλι Προφάτσι Μπονάννο, δημοσίευσε το βιβλίο: Mafia Marriage: My Story. Αυτό το βιβλίο μετατράπηκε τελικά σε μια ταινία του τηλεοπτικού δικτύου Lifetime το 1993 με τίτλο Love, Honor & Obey: The Last Mafia Marriage. Ο Μπονάννο απεικονίστηκε από τον Μπεν Γκαζάρα.

Το 1999, το δίκτυο Lifetime παρήγαγε μια βιογραφική ταινία με τίτλο: Bonanno: A Godfather's Story. Η ταινία περιγράφει την άνοδο και την πτώση του οργανωμένου εγκλήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Μπονάννο απεικονίστηκε από τον Μάρτιν Λαντάου.

Το 2006, στο 66ο επεισόδιο της σειράς The Sopranos, με τίτλο «Only Members», ο Εουτζίν Ποντεκόρβο θέλει να συνταξιοδοτηθεί και χρησιμοποιεί τον Τζο Μπονάννο ως παράδειγμα συνταξιούχου μέλους. Επίσης στο 76ο επεισόδιο, με τίτλο «Cold Stones», ο Τόνι Σοπράνο αναφέρει ότι ο «Τζο Μπανάνας» διεξήγαγε πόλεμο εναντίον του Κάρλο Γκαμπίνο για επτά χρόνια.

Το 2014, στο τελευταίο επεισόδιο της τελευταίας σεζόν του Boardwalk Empire, ο Τζο Μπονάννο, που του υποδύθηκε ο Αμάντεο Φόσκα, έχει έναν ρόλο που δεν μιλάει. Εμφανίζεται να κάθεται στο τραπέζι καθώς ο Λάκι Λουτσιάνο συγκεντρώνει τα πιο ισχυρά αφεντικά εγκλήματος της χώρας και σχηματίζει την Επιτροπή.

Στην ταινία του 2019 Ο Ιρλανδός, ο Φρανκ Σίραν (του υποδύεται ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο), συγκρίνει την «απαγωγή» του Μπονάννο, σε μια τηλεφωνική συνομιλία με τη σύζυγο του Τζίμι Χόφα, μετά την εξαφάνιση του συζύγου της.

Περαιτέρω ανάγνωση
 
 
 
 Talese, Gay (1971). Honor Thy Father. Cleveland: World Publishing Company. 
 Crittle, Simon, The Last Godfather: The Rise and Fall of Joey Massino Berkley (2006) 
 DeStefano, Anthony. The Last Godfather: Joey Massino & the Fall of the Bonanno Crime Family. California: Citadel, 2006.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αμερικανοί μαφιόζοι σικελικής καταγωγής
Αμερικανοί Γκάνγκστερ
Αφεντικά της Μαφίας