Άμπε Λένστρα

Ο Άμπε Μίντερτς Λένστρα (Abe Minderts Lenstra, 27 Νοεμβρίου 1920 – 2 Σεπτεμβρίου 1985) ήταν Ολλανδός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους παίκτες της χώρας του και είναι τρίτος σκόρερ των πρωταθλημάτων όλων των εποχών παγκόσμια με τουλάχιστον 682 τέρματα.

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια 
Ο Άμπε ήταν το μεσαίο παιδί μίας οικογένειας με τρία παιδιά. Εκτός από το ότι ήταν καλός ποδοσφαιριστής, ήταν επίσης ταλαντούχος σκέιτερ και αθλητής  στίβου. Ωστόσο, γρήγορα επέλεξε το ποδόσφαιρο με το ταλέντο του να ανακαλύπτεται από τη διεύθυνση της ΣΚ Χερενφέιν και έτσι σύντομα έπαιξε στη ομάδα νέων του συλλόγου. Ως 15χρονος (1η Μαρτίου 1936), έκανε το ντεμπούτο του στην δεύτερη ομάδα της Χερενφέιν σημειώνοντας τρία γκολ. Αγωνιζόμενος στη δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος ήταν πρώτος σκόρερ την πρώτη χρονιά με 19 γκολ.

Καριέρα σε συλλόγους
Γρήγορα προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα και έγινε βασικός στέλεχος με την τεχνική του, την ταχύτητα (έτρεχε τα 100 μέτρα σε 10,9 δευτερόλεπτα) και τη διεισδυτικότητά του. Είχε εξαιρετική διαίσθηση και τεχνική, που του επέτρεπε να γνωρίζει πώς θα χειριζόταν τη μπάλα πριν ακόμη τη λάβει. Αγωνιζόταν με ευχέρεια σε περισσότερες από μία θέσεις της επίθεσης, ήταν ικανός ντριμπλέρ, χρησιμοποιούσε με ευχέρεια και τα δύο πόδια, ενώ ήταν και ικανός και στο ψηλό παιχνίδι. Ήδη το 1937 αγωνίστηκε με την επίλεκτη ομάδα Βόρειας Ολλανδίας εναντίον της αντίστοιχης της Βόρειας Γερμανίας σημειώνοντας και τα τέσσερα γκολ σε αυτόν τον αγώνα. Με την Χερενφέιν αγωνίστηκε από το 1937 στην πρώτη  κατηγορία της περιφέρειας του Βόρειου πρωταθλήματος (το πρωτάθλημα διεξάγονταν τότε σε έξι περιφέρειες) και ήταν πρωταθλητής εννέα συνεχόμενες φορές και δύο φορές έφτασε μέχρι τον τελικό του εθνικού πρωταθλήματος (1946–47, 1947–48), χωρίς όμως επιτυχία. Ο Λένστρα ήταν πρώτος σκόρερ σε 17 από τις 18 χρονιές που αγωνίστηκε στο σύλλογο και σχεδόν σε κάθε σεζόν στο περιφερικό πρωτάθλημα, ενώ δύο φορές ήταν πρώτος και στο εθνικό, σημειώνοντας 30 τέρματα στην περιφερειακό (και 46 συνολικά, επίδοση ρεκόρ που δεν έχει καταρριφθεί) το 1947 και 28 το 1948. Αγωνίστηκε στο πιο θρυλικό αγώνα του συλλόγου απέναντι στον Άγιαξ στις 7 Μαΐου του 1950 μπροστά σε 69.300 θεατές, αριθμός ρεκόρ στην μέχρι τότε ιστορία του ποδοσφαίρου της χώρας. Μισή ώρα πριν από το τέλος, η ομάδα του Άμστερνταμ ήταν μπροστά με 1–5. Αλλά η Χερενφέιν κατάφερε να το μετατρέψει σε νίκη με 6–5. Ο Λένστρα σημείωσε τα δύο πρώτα γκολ και είχε σημαντική συνεισφορά στα άλλα τρία.

Απολάμβανε μεγάλη δημοτικότητα πολύ πέρα ​​από την πόλη του. Η ομάδα ονομάστηκε επίσης «Αμπεβίν» (Abeveen) τη δεκαετία του 1950. Επιλέχθηκε το 1951 ως ο καλύτερος αθλητής της χώρας, θεσμός που ξεκίνησε εκείνη τη χρονιά, ενώ την επόμενη χρονιά έλαβε ξανά  το βραβείο. Ο Λένστρα ήταν επίσης παίκτης και προπονητής για λίγο, στα έτη 1946 και 1947. Υπό την καθοδήγησή του η ομάδα έγινε πρωταθλήτρια της Βόρειας Περιφέρειας για πέμπτη φορά και ήταν δεύτερη στη μάχη για το εθνικό πρωτάθλημα το 1947. Ήταν πολυπόθητος ως ποδοσφαιριστής από πολλούς συλλόγους και υπήρξε ενδιαφέρον κυρίως από τον Άγιαξ, τη Φιορεντίνα και την Ίντερ αλλά ο ίδιος δεν ήθελε να αφήσει την ιδιαίτερη πατρίδα του.

Στα τέλη του 1954 άρχισε διαπραγματεύσεις για τη μεταγραφή του και έφυγε από την Χερενφέιν με την εισαγωγή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Ο ίδιος ήταν αντίθετος με τον επαγγελματισμό και εργαζόταν στην τοπική αυτοδιοίκηση της πόλης του. Από την 1η Ιουλίου 1955 έγινε παίκτης της ΣΚ Ενσχέντε, καθώς η ομάδα του τελικά αρνήθηκε να τον πληρώσει ως επαγγελματία θέλοντας να διατηρηθεί ως ερασιτεχνικός σύλλογος. Μαζί της έφτασε χωρίς επιτυχία στον τελικό του πρωταθλήματος το 1958 και σημείωσε συνολικά 99 γκολ σε επίσημους αγώνες. Στο πρωτάθλημα του 1957–58 η ομάδα του ισοβάθμισε με την ΝΤΟΣ στην βαθμολογία και χρειάστηκε αγώνας κατάταξης για ανάδειξη του πρωταθλητή, ο οποίος έληξε μετά από τρεις παρατάσεις δίνοντας στη ΝΤΟΣ το μοναδικό τίτλο στην ιστορία της. Το 1960 έκανε τη μετάβαση στην αντίπαλο Ενσχεντένσε Μπόις, που συμμετείχε στη τρίτη κατηγορία του ολλανδικού πρωταθλήματος, κέρδισε την άνοδο στη δεύτερη κατηγορία στην πρώτη του χρονιά και  αγωνίστηκε μέχρι το 1963. Από τον Απρίλιο του 1962 ασκούσε άτυπα και το ρόλο του προπονητή. Συνέχισε την καριέρα του αγωνιζόμενος για λίγο περισσότερο από ένα χρόνο με την De Tubanters 1897 Enschede της τέταρτης κατηγορίας μέχρι το 1965. Το 1966 και σε ηλικία 46 ετών επανήλθε στο τοπικό πρωτάθλημα του Τβέντε αγωνιζόμενος με τη ΣΟΣ Χέλντερουμ για επτά αγώνες σημειώνοντας έξι γκολ.

Διεθνής καριέρα

Στην ηλικία των 19 ετών έπαιξε για πρώτη φορά στην Ολλανδική εθνική ομάδα, κάνοντας το ντεμπούτο του στις 31 Μαρτίου 1940 στο Ρότερνταμ σε αγώνα με αντίπαλο το Λουξεμβούργο. Το ολλανδικό ποδόσφαιρο ήταν ακόμα σε χαμηλό επίπεδο και η εθνική έχασε με 5–4, με το Λένστρα να σημειώνει ένα γκολ. Συνολικά αγωνίστηκε 47 φορές για την ολλανδική εθνική ομάδα και σημείωσε 33 γκολ, ενώ για μικρό χρονικό διάστημα ήταν κάτοχος του εθνικού ρεκόρ (1958–1959). Συμμετείχε σε ένα αγώνα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948, τη μόνη μεγάλη διοργάνωση που αγωνίστηκε. Ο πιο διάσημος διεθνής αγώνας που συμμετείχε ήταν η νίκη με 1–2 επί της παγκόσμιας πρωταθλήτριας Δυτικής Γερμανίας το 1956, όπου σημείωσε και τα δύο τέρματα. Θα είχε αγωνιστεί περισσότερες φορές αλλά συχνά διαφωνούσε με την τεχνική ηγεσία που δεν τον ήθελε να αγωνίζεται στην αγαπημένη του θέση που ήταν μέσα αριστερά. Ο τελευταίος διεθνής αγώνας που συμμετείχε ήταν απέναντι στο Βέλγιο το 1959 (2–2), όπου και σημείωσε το τελευταίο του γκολ για την Ολλανδία.

Σύμφωνα με την RSSSF σημείωσε τουλάχιστον 789 τέρματα σε 850 επίσημους αγώνες και συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών τουλάχιστον 1.030 σε 1.099 συναντήσεις, Η IFFHS τον αναγνωρίζει ως δεύτερο σκόρερ όλων των εποχών σε επίπεδο πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος με 573 γκολ, πίσω μόνο από τον Πελέ. Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας έδωσε επίσης τουλάχιστον 286 τελικές πάσες (ασίστ) σε 720 αγώνες που υπάρχουν  διαθέσιμα στοιχεία.

Μετά το ποδόσφαιρο
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ανέλαβε για λίγο τη Χερενφέιν ως προπονητής, χωρίς όμως να κάνει καριέρα με αυτή την ιδιότητα διατηρώντας την ερασιτεχνική σχέση με το ποδόσφαιρο προπονώντας μικρές ομάδες. Απεβίωσε το 1985 από εγκεφαλική αιμορραγία. Το γήπεδο της Χερενφέιν που ολοκληρώθηκε το 1994, ονομάστηκε στάδιο Άμπε Λένστρα στη μνήμη του καλύτερου ποδοσφαιριστή και πρώτου σκόρερ που έχει γνωρίσει ποτέ ο σύλλογος και ένα άγαλμά του κοσμεί την κύρια είσοδο.  

Όταν ο Γιόχαν Κρόιφ κατάρτισε την ομάδα του 20ού αιώνα, ο Λένστρα ήταν ο μόνος παίκτης που επιλέχθηκε παρά τον θάνατό του. Το 2002 σε δημοσκόπηση του περιοδικού Voetbal Magazine ψηφίστηκε τρίτος καλύτερος Ολλανδός ποδοσφαιριστής πίσω από τον Γιόχαν Κρόιφ και το Μάρκο φαν Μπάστεν.

Στατιστικά στοιχεία καριέρας
      

Πηγή : RSSSF - Abe Lenstra (2023)

Τίτλοι και διακρίσεις

ΣΚ Χερενφέιν
 Βόρειο πρωτάθλημα (9) : 1941–42, 1942–43, 1943–44, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51 

Ατομικές διακρίσεις
 Κορυφαίος σκόρερ στο Ολλανδικό πρωτάθλημα (2) : 1946–47, 1947–48
 Κορυφαίος σκόρερ της Ολλανδικής εθνικής ομάδας : 1958–1959
 Αθλητής της χρονιάς (2) : 1951, 1952

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Abe Lenstra 

 

Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας
Ποδοσφαιριστές ΣΚ Χέρενφεν
Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι 
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948