Μπόζο Βρέτσο

Ο Μπόζο Βρέτσο (; γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1983) είναι Βόσνιος μουσικός.

Παιδική ηλικία 
Ο Μπόζο Βρέτσο, ένας Βόσνιος Σέρβος, γεννήθηκε στη Φότσα, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας στις 18 Οκτωβρίου 1983. Ο πατέρας του πέθανε, όταν ήταν πέντε ετών και μεγάλωσε με τη μητέρα του και τις δύο αδελφές του. Η μητέρα του ήταν καλλιτέχνης και ενθάρρυνε τον Βρέτσο να ζωγραφίσει και να σχεδιάσει, καθώς και να μάθει μουσική. Έμαθε μόνος του πώς να διαβάζει και να γράφει μουσική, καθώς και να τραγουδά, από το Διαδίκτυο.  Ως θηλυπρεπές αγόρι, ο Βρέτσο βίωσε πολλούς αγώνες μεγαλώνοντας στην επαρχιακή πόλη του, και ήταν συχνά θύμα εκφοβισμού.

Επαγγελματική Καριέρα 
Ο Βρέτσο πήγε στο Βελιγράδι της Σερβίας, για να αποκτήσει το μεταπτυχιακό του στην αρχαιολογία, αλλά συνειδητοποίησε ότι το αληθινό του πάθος ήταν το σεβνταλίνκα. Σε ηλικία 27 ετών, άρχισε να μαθαίνει πώς να τραγουδά από παραδοσιακές ηχογραφήσεις. Στη συνέχεια ταξίδεψε στο Σεράγεβο. Ένας ντόπιος μουσικός ανακάλυψε τον Βρέτσο  να τραγουδά σε ένα καφέ και τον κάλεσε να εμφανιστεί στο συγκρότημα Halka, με το οποίο ηχογράφησε το πρώτο του CD. 

Πριν από τη μουσική του καριέρα, ο Βρέτσο εργάστηκε ως καθηγητής αρχαιολογίας. Άρχισε να παίζει επαγγελματικά με το συγκρότημα Halka το 2013 και κέρδισε φήμη εντός και εκτός των Βαλκανίων σε συναυλίες και διεθνή φεστιβάλ μουσικής, στα οποία τα εισιτήρια είχαν εντελώς εξαντληθεί. Ο Βρέτσο εμφανίστηκε ως ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Halka, ηχογραφώντας δύο άλμπουμ μαζί τους το 2013 και το 2015, με αποτέλεσμα μια παγκόσμια περιοδεία.  Το 2014, μεταξύ ηχογράφησης δύο άλμπουμ με το Halka, ο  Βρέτσο ηχογράφησε το πρώτο του σόλο άλμπουμ, Moj Sevdah, όπου έπαιξε δεκαεπτά σεβνταλίνκα σε στυλ a cappella, συμπεριλαμβανομένων δύο αυθεντικών τραγουδιών.  Μέχρι το 2015, ο Βρέτσο έγινε γνωστός και γράφτηκαν κείμενα γι' αυτόν στον αγγλόφωνο κόσμο. Το 2017, ο Βρέτσο ηχογράφησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του, Pandora, το οποίο περιελάμβανε παραστάσεις με τους Μάρκο Λούις, Ιντίγκο, Βελάβαβι και Μερίμα Κλιούτσο.

Δύο τραγούδια από το άλμπουμ Moj Sevdah θα είναι μέρος του Κόστανα, ένα έργο σε σκηνοθεσία του Κοκάν  Μλαντένοβιτς. Ο Βρέτσο είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο.  Ο σουηδικός εθνικός τηλεοπτικός σταθμός θα δημιουργήσει ένα ντοκιμαντέρ για τον Βρέτσο, τη ζωή του και την αφοσίωσή του στη σεβνταλίνκα. 

Εκτός από το σεβνταλίνκα, ο Βρέτσο απολαμβάνει τζαζ, μπλουζ και τη σόουλ, και προσπαθεί να φέρει τα στοιχεία τους στην ερμηνεία του για τη σεβνταλίνκα. Εμπνέεται από τους μουσικούς καλλιτέχνες Χίμζο Πολοβίνα, Σέλιμ Σαλίχοβιτς, Εμίνα Ζετσάι και Νάντα Μάμουλα. 

Ο Βρέτσο παίζει στις παραστάσεις τόσο ως γυναίκα όσο και ως άνδρας, καθώς βλέπει τον εαυτό του ως πρόσωπο και των δύο φύλων.  Στην αρχή της καριέρας του, ο Βρέτσο φορούσε ανδρικά κοστούμια και στη συνέχεια αποφάσισε να παίζει ως αυτό που θεωρεί τον αληθινό του εαυτό. Είναι η πεποίθησή του ότι ένα άτομο, που τραγουδά τραγούδια θάρρους δεν πρέπει να παρουσιάζει τίποτε άλλο παρά ειλικρίνεια στο κοινό του, και αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο περισσότερο παραδοσιακά ακροατήρια τον αγαπούν.  Το θεωρεί προσβλητικό να τον θεωρούν ντραγκ ερμηνευτή. 

Ως αναβίωση ενός παραδοσιακού γυναικείου είδους, ο Βρέτσο υπερασπίζεται τη θέση των γυναικών στη Βοσνιακή κοινωνία τραγουδώντας τα τραγούδια τους.  Έχει μακριά μαλλιά, με κολ γύρω από τα μάτια του, και φορέματα σε καφτάνια, φορέματα ή παλτά, που αιωρούνται, καθώς γυρίζει και τραγουδά στη σκηνή. Ταυτόχρονα, είναι ένας γενειοφόρος άνδρας. Τα εισιτήρια των παραστάσεων του εξαντλούνται συνεχώς σε μια πατριαρχική βαλκανική κοινωνία και οι οπαδοί του πάνε κόντρα  στα φύλα και στα εθνικά σύνορα. Ο Βρέτσο ελπίζει ότι, μέσω των μουσικών του παραστάσεων, μπορεί επίσης να γίνει η φωνή για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ στα Βαλκάνια.

Προσωπική ζωή 
Σε ορισμένες συνεντεύξεις, ο Βρέτσο έχει θεωρήσει τον εαυτό του ως ομοφυλόφιλο, αλλά δηλώνει με συνέπεια ότι είναι και τα δύο και γυναίκα και άντρας και ότι είναι ελεύθερος άνθρωπος, που δεν θα κρύψει τον αληθινό του εαυτό. 

Όταν δεν παίζει, ο Βρέτσο γράφει, ζωγραφίζει και απολαμβάνει να ταξιδεύει για ευχαρίστηση. Ενώ ζει ακόμα στο Σεράγεβο, προσπαθεί να επιστρέψει στο σπίτι στη  Φότσα όσο το δυνατόν συχνότερα, για να επισκεφτεί την οικογένειά του.

Δισκογραφία

Άλμπουμ με το συγκρότημα Halka 

 Χάλκα (2013)
 Ο Λιουμπάβι (2014)

Σόλο άλμπουμ 

 Moj sevdah (2014)
 Πανδώρα (2017)
 ΜΕΛΕΚ (2018)
 Lacrimae (2020)

Παραπομπές 
 

Σερβοβόσνιοι
Γκέι μουσικοί
Βόσνιοι μουσικοί