Λυκά Φρανσουά ο νεότερος

Ο  Λυκά Φρανσουά ο νεότερος (Lucas Franchoys de jonge ή Lucas Franchoys II, 28 Ιουνίου 1616 στο Μέχελεν - 3 Απριλίου 1681 στο Μέχελεν ) ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος από το Μέχελεν, ο οποίος ζωγράφισε πολλές εικόνες για την Αγία Τράπεζα και πορτρέτα σε ύφος που θυμίζει τον Άντονι βαν Ντάικ.

Βίος 

Αρχικά διδάχτηκε ζωγραφική από τον πατέρα του Λυκά Φρανσουά τον πρεσβύτερο στη μητρική του πόλη.  Ακριβώς όπως και ο μεγαλύτερος αδερφός του, Πέτερ Φρανσουά πριν από αυτόν, πιθανότατα συνέχισε την εκπαίδευσή του στην Αμβέρσα, τότε το κέντρο της φλαμανδικής ζωγραφικής. Ο πρώιμος βιογράφος Κορνέλις ντε Μπι αναφέρει μια περίοδο μαθητείας με τον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, αλλά δεν υπάρχουν άλλες μαρτυρίες για κάτι τέτοιο. 

Η πρώτη καταγραφή έργων του χρονολογείται το 1649 όταν εργαζόταν σε παραγγελίες για εκκλησίες στην Τουρναί, όπου έζησε για μερικά χρόνια. Ο πρώτος βιογράφος Κορνέλις ντε Μπι  (Cornelis de Bie) αναγράφει ότι οι Φρανσουά διέμεναν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στη Γαλλία, αλλά αυτό μπορεί να οφείλεται σε σύγχυση λόγω της διαμονής του στην Τουρναί το γαλλόφωνο τμήμα του σημερινού Βελγίου κοντά στη Γαλλία. 

Επέστρεψε στο Mechelen το 1654 και έγινε Δάσκαλος στην τοπική συντεχνία του Αγίου Λουκά τον επόμενο χρόνο. Το 1663 έγινε "διάκονος" της συντεχνίας.  Στο Μέχελν έλαβε πολλές παραγγελίες από εκκλησίες, μοναστήρια και μονές καλογραιών για εικόνες για Αγία Τράπεζα και άλλους θρησκευτικούς πίνακες. Ζωγράφισε επίσης πορτρέτα, συμπεριλαμβανομένου εκείνου του προστάτη του Αρχιεπισκόπου Αλφόνς ντε Μπεργκ. 

Νυμφεύτηκε τη Συζάν Τερέζ (Suzanne Thérèse) και το ζευγάρι απέκτησε οκτώ παιδιά, εκ των οποίων ο Λυκά Ελιά (Lucas Elia)s έγινε ζωγράφος. 

Ήταν ο δάσκαλος του Σεμπάστιεν φαν Άκεν . 

Ο πρώιμος Ολλανδός βιογράφος Άρνολντ Χαουμπράκεν έγραψε ότι ο Λυκά ήταν γνωστός για τα πορτρέτα και τις ιστορικές αλληγορίες του, στις οποίες το χέρι του Ρούμπενς μπορούσε εύκολα να αναγνωριστεί.  Ωστόσο, το ύφος των Φρανσουά συνδέεται στενότερα με αυτό του Άντονι βαν Ντάικ  παρά με το ύφος του Ρούμπενς.

Μέσα από τις πολλές μνημειώδεις του εικόνες για Αγία Τράπεζα σε εκκλησίες στην Τουρναί και στο Μέχελεν ο Φρανσουλα δημιούργησε τη φήμη του ως ενός από τους κορυφαίους θρησκευτικούς ζωγράφους του δεύτερου ημίσεος του 17ου αιώνα. Αυτά τα έργα δείχνουν την επιρροή των μετέπειτα έργων του βαν Ντάικ, με βάση τα οποία ο Φρανσουά δημιούργησε διάφορα χαρακτικά και με τον οποίο επίσης συνεργάστηκε. Ο Φρανσουά τείνει να τονίζει τη συναισθηματικότητα στη θρησκευτική του εικονογραφία. Το ύφος στους πρώτους πίνακες του από την εποχή του στην Τουρναί δεν είναι ώριμο και πάσχει από περιορισμένη σύνθεση και στην απεικόνιση στιβαρών μορφών Τα μετέπειτα έργα του ζωγραφισμένα στο Μέχελεν εμφανίζουν μια πιο αποτελεσματική σύνθεση των μορφών και περισσότερη εκφραστικότητα στις πόζες. Σε αυτό το μετέπειτα έργο, οι Φρανσουά δείχνουν μια μεγάλη ομοιότητα με το έργο του Πίτερ Τάις ενός άλλου σύγχρονου έργου υπό την επιρροή του βαν Ντάικ.

Τα πορτρέτα του Φρανσουά απεικονίζουν τα μοντέλα του σε υπολογισμένη ανέμελη εικόνα, όπως στα πορτραίτα του βαν Ντάικ. Η αυτοπροσωπογραφία του, γνωστή μόνο από χαρακτικό από την Κούνρετ Βάουμανς (Coenraet Waumans), είναι παρόμοιο σε ύφος των χαρακτικών καλλιτεχνικών πορτρέτων στην «Εικονογραφία» του βαν Ντάικ. 

Συνεργάστηκε με πολλούς σύγχρονους ζωγράφους όπως οι Λούνας Αχτσέλινκ, Ζακ ντ'Αρτουά, Γκρεγκουάρ Μπέερινγκς, Βίλχελμ Σούμπερτ φαν Έρενμπερχ, Εχίντε Σμέιερς  και Φρανς Σνάιντερς.

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Φλαμανδοί ζωγράφοι