Λιούις Πάουελ

Ο Λιούις Θόρντον Πάουελ (Lewis Thornton Powell, 22 Απριλίου 1844 - 7 Ιουλίου 1865), επίσης γνωστός ως Lewis Payne και Lewis Paine, ήταν Αμερικανός στρατιώτης της Συνομοσπονδίας που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Αμερικανό υπουργό προεδρίας της Κυβέρνησης Ουίλιαμ Χένρι Σούαρντ ως μέρος της συνωμοσίας κατά του Αμερικανού προέδρου Λίνκολν. Τραυματίστηκε στη διάρκεια της Μάχης του Γκέτισμπεργκ και αργότερα υπηρέτησε στους Mosby's Rangers πριν συνεργαστεί με τη Συνομοσπονδιακή Μυστική Υπηρεσία στο Μέριλαντ. Ο Τζον Γουίλκς Μπουθ τον ένταξε στα σχέδια του σε μια συνωμοσία με στόχο την απαγωγή του Λίνκολν και εν συνεχεία την παράδοση του προέδρου στη Συνομοσπονδία. Αργότερα ο Μπουθ ματαίωσε το σχέδιο της απαγωγής και το άλλαξε σε σχέδιο δολοφονίας των Λίνκολν, Σούαρντ και του αντιπροέδρου Άντριου Τζόνσον, και ανέθεσε προσωπικά στον Πάουελ τη δολοφονία του Σούαρντ.

Το βράδυ της 14ης Απριλίου 1865 ο συνωμότης Ντέιβιντ Χέρολντ τέθηκε υπεύθυνος να συνοδεύσει τον Πάουελ στο σπίτι του Σούαρντ, και στη συνέχεια να τον βοηθήσει να δραπετεύσει, αλλά τελικά το σχέδιο απέτυχε αφού ο Πάουελ τραυμάτισε τον Σούαρντ αλλά όχι θανάσιμα και ο Χέρολντ έφυγε από το σημείο χωρίς να περιμένει τον Πάουελ για να αποδράσουν μαζί. Ο Πάουελ μετά την επίθεση χαμένος έφτασε στο οικοτροφείο της Μαίρυ Σάρατ, μητέρας του συνωμότη Τζον Σάρατ, τρεις ημέρες αργότερα, ενώ η αστυνομία ήταν ήδη εκεί και διεξήγαγε έρευνα για τη ανθρωποκτονία του Λίνκολν και την απόπειρα κατά της ζωής του Σούαρντ και συνελήφθη. Οι Πάουελ, Μαίρυ Σάρατ, Χέρολντ και Τζορτζ Άντσεροντ καταδικάστηκαν σε θάνατο από στρατοδικείο και εκτελέστηκαν με απαγχονισμό στο οπλοστάσιο Washington στην Ουάσινγκτον στις 7 Ιουλίου 1865.

Βιογραφία 
Ο Λιούις Πάουελ γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1844 στην Αλαμπάμα. Ο πατέρας του, ο Τζορτζ Κάντερ, ήταν Βαπτιστής ιερέας και ιεραπόστολος. Ως ο μικρότερος από εννέα παιδιά της οικογένειας, διακρίθηκε για τον εσωστρεφή χαρακτήρα του και την επιθυμία του για μάθηση. Ανατράφηκε από τους γονείς του στο σπίτι. Όταν ο Λιούις ήταν 12 ετών, κλωτσήθηκε στη γνάθο από ένα μουλάρι ενώ έπαιζε στην αυλή του σπιτιού του, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα ένα κάταγμα. Όπως αργότερα σημείωσε ο γιατρός της φυλακής που τον εξέτασε αφού κατηγορήθηκε για συνωμοσία, η αριστερή πλευρά του σαγονιού του ήταν πιο εμφανής από τη δεξιά. Όταν ήταν 15 ετών η οικογένεια μετακόμισε στη Φλόριντα.

Συμμετοχή στον Αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο 
Στις 30 Μαΐου 1861, αναφορές για στρατολόγηση έφτασαν στην πόλη του, και έτσι έφυγε από το σπίτι και εθελοντικά εντάχθηκε στο στρατό της Συνομοσπονδίας . Ήταν 17 χρονών, αλλά στο γραφείο προσλήψεων ο Πάουελ είπε ψέματα πως ήταν 19. Μεταξύ των συμπολεμιστών του, ήταν γνωστός για την ιδιαίτερη σκληρότητα του απέναντι στους στρατιώτες της Ένωσης. Τον Νοέμβριο του 1862 ο Πάουελ αρρώστησε σοβαρά  και υποβλήθηκε σε θεραπεία σε στρατιωτικό νοσοκομείο για αρκετές εβδομάδες. Συμμετείχε στη μάχη του Φρέντερικσμπουργκ.

Το 1863, ο Πάουελ υπηρέτησε με το πρώτο λόχο του 2ο Συντάγματος Πεζικού της Φλόριντα και συμμετείχε στη Μάχη του Γκέτισμπουργκ. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, τραυματίστηκε στον καρπό και συνελήφθη από τους βόρειους. Μεταφέρθηκε σε ομοσπονδιακό νοσοκομείο στην πόλη της Βαλτιμόρης, όπου, έχοντας καταφέρει να αποκτήσει την εμπιστοσύνη μιας νοσοκόμας, της Μαργαρίτας Μπράνσον, έβαλε τη στολή ενός στρατιώτη της Ένωσης και δραπέτευσε από την αιχμαλωσία στις 7 Σεπτεμβρίου 1863.

Η Μαργαρίτα Μπράνσον οδήγησε τον Πάουελ στο οικοτροφείο της μητέρας της στην οδό North  Eutaw Street στη Βαλτιμόρη.  Το οικοτροφείο των Μπράνσον ήταν ένας πολύ γνωστός ασφαλής οίκος της Συνομοσπονδίας όπου γίνονταν συχνά ραντεβού για τα μέλη της Μυστικής Υπηρεσίας της Συνομοσπονδίας. Ο Πάουελ μπορεί να είχε περάσει έως και δύο εβδομάδες στο σπίτι των Μπράνσον πριν κατευθυνθεί νότια.  Ενώ ήταν ακόμα στο Μέριλαντ, έμαθε την τοποθεσία του Χάρι Γκίλμορ και των «Γκίλμμορ Ρέιντερς» - μιας μονάδας  ιππικού που αποσπάστηκε από το Δεύτερο Σώμα - και πέρασε μερικές μέρες μαζί τους. Διέσχισε τη Βιρτζίνια και στις 30 Σεπτεμβρίου, κατέληξε στο σπίτι του Τζον Σκοτ Πέιν, ενός εξέχοντος γιατρού και υποστηρικτή της συνομοσπονδίας ,ο οποίος ζούσε στο Granville Tract, μια φυτεία περίπου 4 μίλια (6,4 χλμ.) από το Warrenton. Μέχρι τώρα, ο Πάουελ φορούσε μια στολή νοτίου, και ο Πέιν τον καλωσόρισε στο σπίτι του για ένα γεύμα και μια διανυκτέρευση. Συζήτησαν για τους Mosby's Rangers του συνταγματάρχη Τζον Σ .Μόσμπυ, μιας μεγάλης ανεξάρτητης μονάδας ανταρτών που έδρευε στο Warrenton. Ο Πάουελ έγινε μέλος των Mosby την επόμενη μέρα.  

Για περισσότερο από ένα χρόνο, ο Πάουελ υπηρέτησε υπό τον Μόσμπυ. Ο Μόσμπυ θεώρησε ότι ο Πάουελ ήταν ένας από τους πιο αποτελεσματικούς στρατιώτες του και έτσι κέρδισε το ψευδώνυμο "Λιούις ο Τρομερός" για την αγριότητα του στο πεδίο της μάχης. Έζησε ως πολίτης με τους Paynes, φορώντας τη στολή του και συμμετέχοντας σε στρατιωτικές δραστηριότητες μόνο όταν διεξήγαγαν κομματικές επιδρομές.  στις 17 Νοεμβρίου 1864, η ομάδα του Πέιν κατάφερε να συλλάβει το περιβόητο Υπολοχαγό Ρίτσαρντ Μπλέιζερ. Αυτή η τελευταία επιδρομή αποδείχτηκε ένα σημείο καμπής για τον Πάουελ. Ο υπολοχαγός του Στρατού της Ένωσης Ρίτσαρντ Ρ. Μπλέιζερ ήταν ένας διακεκριμένος ιθαγενής μαχητής που στάλθηκε για να καταστρέψει τους  Ρέιντζερ Μόσμπι. Αντ' αυτού, ο Μπλέιζερ συνελήφθη. Ο Πάουελ και τρεις άλλοι είχαν το προνόμιο να οδηγήσουν τον Μπλέιζερ στη φυλακή στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια, στα τέλη Νοεμβρίου.  

Η επίσκεψη του Πάουελ στο Ρίτσμοντ τον άλλαξε. Επέστρεψε στον Γουόρεντον  ενδοσκοπικός. Η βιογράφος του Πάουελ, Betty Ownsbey, , υποστηρίζει ότι το ταξίδι του στο Ρίτσμοντ τον έκανε να αναγνωρίσει ότι πλέον η  Συνομοσπονδία είχε χαθεί και η κατάθλιψή του προκλήθηκε από την επιθυμία του να βγει από τη μάχη.  Αρκετοί άλλοι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι η Συνομοσπονδιακή Μυστική Υπηρεσία τον είχε ήδη προσλάβει στις τάξεις της κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους - με τη συγκατάθεση του Mosby - και ότι η κυκλοθυμία του Πάουελ προήλθε από ηθικές αμφιβολίες που είχε καθώς σκέφτηκε να σταλεί στο Βορρά για να βοηθήσει με διάφορα σχέδια απαγωγής  του Αβραάμ Λίνκολν.

Συμμετοχή στη συνωμοσία 
Δεν είναι γνωστό τι συνέβη στον Λιούις Πάουελ στη συνέχεια, αλλά το απόγευμα της 31ης Δεκεμβρίου 1864, εγκαταλείφθηκε από τη μονάδα του που βρισκόταν στο Ρίτσμοντ. Τότε πούλησε το άλογό του και αγόρασε ένα εισιτήριο για ένα τρένο με κατεύθυνση την Αλεξάνδρεια.. Εκεί, στις 13 Ιανουαρίου 1865, με το νέο όνομα Λιούις Πέιν, παραδόθηκε σε στρατιώτες της Ένωσης , προσποιούμενος ότι ήταν πρόσφυγας από το νότο.

Στις 14 Ιανουαρίου, ο Πάουελ έφτασε στη Βαλτιμόρη και έκανε check in στο Miller Hotel. Εκεί ήρθε σε επαφή με τους Μπράνσον και σύντομα εγκαταστάθηκε ξανά στο οικοτροφείο τους.  

Την ίδια ημέρα που ο Πάουελ έφτασε στη Βαλτιμόρη, ο Τζον Σάρατ και ο Λούις Τζ.Βάιχμαν αγόρασαν μία βάρκα στο λιμάνι Tobacco στο Charles County, στο Maryland. Ο Σάρατ, και σε πολύ μικρότερο βαθμό ο Βάιχμαν, ήταν μέλη μιας ομάδας με επικεφαλής τον Τζον Γουίλκς Μπουθ , ο οποίος σχεδίαζε να απαγάγει τον πρόεδρο Λίνκολν.

Είτε στα τέλη Ιανουαρίου είτε στις αρχές Φεβρουαρίου του 1865.  ο Πάουελ συναντήθηκε με τον Τζον Γουίλκς Μπουθ έξω από το ξενοδοχείο Barnum στη Βαλτιμόρη. Καθοδηγούμενος από τις απόψεις του, ο Booth αποφάσισε  να οργανώσει την απαγωγή του προέδρου για την επακόλουθη ανταλλαγή του Λίνκολν με ομοσπονδιακούς κρατουμένους.

Στον Πάουελ ο Μπουθ, βρίσκει έναν αξιόπιστο σύντροφο. Η απαγωγή έπρεπε να πραγματοποιηθεί στις 17 Μαρτίου 1865, κατά την επίσκεψη του Λίνκολν σε τοπικό νοσοκομείο  αλλά το σχέδιο ανατράπηκε από την ακύρωση της προεδρικής επίσκεψης. Μετά την αποτυχία αυτή, ο Μπουθ αποφάσισε να οργανώσει τη δολοφονία του προέδρου και των μελών της κυβέρνησής του.

Απόπειρα δολοφονίας του Ουίλιαμ Σούαρντ 
Στις 14 Απριλίου 1865, ο Μπουθ έμαθε για τα σχέδια του Λίνκολν να παρακολουθήσει μια παράσταση στο θέατρο της Ford. Στις 8:00 μ.μ., οι συνωμότες συναντήθηκαν στο διαμέρισμα του Τζον Γουίλκς Μπουθ για να συζητήσουν τις λεπτομέρειες της επερχόμενης δράσης τους. Οι ρόλοι διανεμήθηκαν ως εξής: Ο Πάουελ, συνοδευόμενος από τον Χέρολντ θα σκότωνε τον υπουργό Ουίλιαμ Σούαρντ και ο ίδιος ο Μπουθ  τον Πρόεδρο Λίνκολν. Ο Τζορτζ Άντζεροντ θα σκότωνε τον Αντιπρόεδρο Τζόνσον. Υποτίθεται ότι οι επιθέσεις θα διεξάγονταν ταυτόχρονα, περίπου στις 22:15.

Περίπου 15 λεπτά αφότου πυροβολήθηκε ο Λίνκολν στο θέατρο Ford, ο Lewis Powell, οπλισμένος με ένα μαχαίρι και ένα περίστροφο, εισέβαλε στο σπίτι του  Ουίλιαμ Σούαρντ στην άλλη πλευρά της πόλης. Σκόπευε να τρέξει κατευθείαν στην κρεβατοκάμαρα, αλλά τον σταμάτησε ο μπάτλερ Ουίλιαμ Μπελ και ο γιος του Σούαρντ, Φρέντερικ. Τότε ο Πάουελ έβγαλε ένα περίστροφο και προσπάθησε να ανοίξει πυρ , αλλά απέτυχε. Μετά από αρκετές προσπάθειες να πυροβολήσει, ο Πάουελ χτύπησε το κεφάλι του γιου του υπουργού Εξωτερικών και έβγαλε ένα μαχαίρι. Σε αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα, ο μπάτλερ Ουίλιαμ Μπελ κατάφερε να τρέξει έξω από το σπίτι  φωνάζοντας "δολοφόνος!" 

Ταυτόχρονα, φοβισμένος, ο Χέρολντ έδεσε το άλογο του Πάουελ σε ένα δέντρο, και ο ίδιος έσπευσε να φύγει.

Ο Πάουελ κατάφερε να σπάσει την πόρτα του υπνοδωματίου του Σούαρντ και να μπει μέσα. Εκεί, εκτός από τον Υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος ήταν ξαπλωμένος με τραυματισμούς μετά από πτώση από άλογο, ήταν μια νοσοκόμα, ο λοχίας της αστυνομίας Τζορτζ Ρόμπινσον και η κόρη του Σούαρντ, Φάνυ. Ο Πάουελ χτύπησε στο στήθος το λοχία της αστυνομίας Ρόμπινσον,  Ο Πάουελ έπειτα χτύπησε το πρόσωπο της Φάνυ και έπειτα επιτέθηκε στον Σούαρντ,  και προσπάθησε να τον μαχαιρώσει αρκετές φορές. Ωστόσο, λόγω των συνεπειών της πτώσης από το άλογο, ήταν καθισμένος σε μεταλλικές πλάκες που στερέωναν το σώμα του και ο Πάουελ, σε λίγα δευτερόλεπτα, εκτός από αρκετά ρηχές μαχαιριές στο λαιμό, κατάφερε να προκαλέσει μόνο μία σοβαρή πληγή, διαπερνώντας το δεξί μάγουλο του Σούαρντ τραυματίζοντας το σαγόνι του.

Στη συνέχεια, ο δεύτερος γιος του Ουίλιαμ Σούαρντ, Augustus, μπήκε στο δωμάτιο, ο οποίος χωρίς δισταγμό έσπευσε να σταματήσει τον Πάουελ και δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει αυτό που είχε ξεκινήσει. Για αρκετή ώρα ,ο Αύγουστος και ο Πάουελ πάλευαν μεταξύ τους , αλλά ο τελευταίος ήταν σωματικά ισχυρότερος από τον αντίπαλό του, και κατάφερε να κόψει τον Αύγουστο στην περιοχή του αυτιού με ένα μαχαίρι και στη συνέχεια χτύπησε το κεφάλι του στο μεταλλικό πόδι του κρεβατιού. Τότε ο Πάουελ κατάφερε να  μαχαιρώσει τον Ρόμπινσον ελαφρά στο στήθος, και φώναξε «Είμαι τρελός!» αρχίζοντας να τρέχει προς τα κάτω.

Σύλληψη, δίκη και εκτέλεση 

Για αρκετές μέρες ο Πάουελ, περιπλανήθηκε στους δρόμους της Ουάσινγκτον . Ωστόσο, περίπου στις 11:00 μ.μ. στις 17 Απριλίου 1865, ο Πάουελ εμφανίστηκε στο πανδοχείο της Μαίρη Σάρατ. Όταν είδε τους αστυνομικούς που ήδη βρίσκονταν στο σημείο , τους είπε ότι ήταν νέος ανειδίκευτος εργάτης, τον οποίο τον είχε προσλάβει η κυρία Σάρατ για να σκάψει μία υδρορροή στο δρόμο. Εξήγησε ότι ήρθε στο πανδοχείο απλώς για να μάθει τι ώρα θα έπρεπε να αρχίσει να εργάζεται το επόμενο πρωί. . Η αστυνομία ήθελε να αφήσει τον Πάουελ να φύγει, αλλά είχαν αμφιβολίες για τα λόγια του, καθώς ο Πάουελ φορούσε πολύ καθαρά ρούχα για έναν απλό εργάτη. Ο δράστης συνελήφθη αμέσως με την υποψία της επίθεσης.

Στις 18 Απριλίου 1865, ο μπάτλερ του υπουργού Εξωτερικών, Ούλιαμ Μπελ, αναγνώρισε τον Πάουελ ως τον άνθρωπο που επιτέθηκε στον Σούαρντ στις 14 Απριλίου, και έτσι πλέον ο Πάουελ κατηγορήθηκε επίσημα.

Ο Μπουθ κατάφερε να πραγματοποιήσει το σχέδιό του - τη δολοφονία του προέδρου . Ωστόσο, δεν αποφάσισαν όλοι οι συνωμότες για τις ενέργειές τους. Ο Άντζεροντ δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του Μπουθ και το βράδυ της προγραμματισμένης απόπειρας δολοφονίας του αντιπρόεδρου, έχασε την ψυχραιμία του, μέθυσε και δεν μπόρεσε να πετύχει αυτό που είχε προγραμματίσει να κάνει.

Μετά τις απόπειρες δολοφονίας, συνελήφθησαν όλοι οι συνωμότες και οι συνεργοί τους, όπως η Μαίρη Σάρατ, ο Λιούς Πάουελ, ο Τζορτζ Άντζεροντ, ο Ντέιβιντ Χέρολντ, ο Σάμουελ Μαντ, ο Μάικλ Ο'Λόκλιν, ο  Έντμαν Σπάνγκλερ και ο Σάμουελ Άρνολντ. Ο ίδιος ο Μπουθ πυροβολήθηκε ενώ προσπαθούσε να δραπετεύσει.

Η δίκη των συνωμοτών ξεκίνησε στις 9 Μαΐου 1865 και στις 30 Ιουνίου 1865 η Μαίρη Σάρατ, ο Λιούς Πάουελ, ο Τζορτζ Άντζεροντ και ο Ντέιβιντ Χέρολντ, κρίθηκαν ένοχοι για τη διοργάνωση της δολοφονίας του Λίνκολν και την απόπειρα δολοφονίας του Υπουργού Εξωτερικών Ουίλιαμ Σούαρντ και καταδικάστηκαν σε θάνατο με απαγχονισμό.Κατά τη διάρκεια της δίκης και αμέσως πριν από την εκτέλεση, ο Πάουελ επέμεινε στην αθωότητα της Μαίρη Σάρατ.

Η ετυμηγορία εκτελέστηκε στο οπλοστάσιο Washington, φυλακή στην Ουάσιγκτον, στις 13:30 στις 7 Ιουλίου 1865. Τα τελευταία λόγια του Πάουελ ήταν: "Ευχαριστώ για τα πάντα και αντίο!"

Το 1992, το κρανίο του Πάουελ ανακαλύφθηκε στο τμήμα ανθρωπολογίας του ιδρύματος Smithsonian. Αργότερα επέστρεψε στους απογόνους του Πάουελ και θάφτηκε κοντά στον τάφο της μητέρας του στη Γενεύη της Φλόριντα.

Παραπομπές 

Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος