Ύδρευση και αποχέτευση στην Ελλάδα

Η ύδρευση και αποχέτευση στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από ποικιλομορφία. Ενώ η Αθήνα υδροδοτείται από μια σειρά δεξαμενών, μερικές από τις οποίες βρίσκονται και 200 ​​χιλιόμετρα μακριά, ορισμένα μικρά νησιά υδροδοτούνται από δεξαμενόπλοια, από δεξαμενές αποθήκευσης του βρόχινου νερού ή τοπικές γεωτρήσεις. Η Ελλάδα έχει υποστεί επανειλημμένως λειψυδρία, η πιο πρόσφατη που συνέβη το 2007 κυρίως στον Θεσσαλικό κάμπο, την Ήπειρο και μερικά νησιά του Αιγαίου.

Η ΕΕ υποστήριξε την κατασκευή βιολογικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων από τη δεκαετία του 1990, προκειμένου να συμμορφωθεί η Ελλάδα στα περιβαλλοντικά πρότυπα της ΕΕ. Ενώ η απόρριψη λυμάτων των μεγαλύτερων πόλεων είναι πλέον σύμφωνη με αυτά τα πρότυπα, ορισμένες μικρότερες πόλεις εξακολουθούν να υστερούν.

Στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, δύο κρατικές επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας - η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ - είναι υπεύθυνες για την υδροδότηση και την αποχέτευση του πολεοδομικού τους συγκροτήματος και είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο Αθηνών. Ανά την επικράτεια, υπάρχουν, επίσης, 125 ΔΕΥΑ, υπεύθυνες για την ύδρευση και αποχέτευση των ιδίων αλλά και μικρότερων όμορων δήμων.

Κατά μέσο όρο, η Ελλάδα διαθέτει άφθονους υδάτινους πόρους 58 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως (1977-2001), εκ των οποίων χρησιμοποιείται μόνον το 12 τοις εκατό. Από αυτό, το 87 τοις εκατό χρησιμοποιείται για τη γεωργία (άρδευση), το 3 τοις εκατό στη βιομηχανία και μόνο το 10% (ή το 1,2 τοις εκατό των συνολικών υδάτινων πόρων) για την ύδρευση.

Παραπομπές

 Εταιρείες ύδρευσης στην Ελλάδα