Κιόκο Νακαγιάμα

Η Κιόκο Νακαγιάμα (ιαπωνικά: 中山 恭子, Nakayama Kyōko) είναι Ιαπωνίδα πολιτικός, γεννημένη στις 26 Ιανουαρίου 1940, η οποία διετέλεσε μέλος της Κυβερνήσεως Φουκούντα ως Κρατική Υπουργός για τον Πληθυσμό, την Ισότητα των Φύλων και το Ζήτημα των Απαγωγών, καθώς και μέλος της Βουλής των Συμβούλων.

Νεανικά χρόνια και σπουδές 
Γεννημένη στις 26 Ιανουαρίου 1940, πραγματοποίησε σπουδές Γαλλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, προτού, στη συνέχεια, ξεκινήσει να εργάζεται για λογαριασμό του Υπουργείου Εξωτερικών Υποθέσεων της Ιαπωνίας το 1964, καθώς και, στη συνέχεια, στο Υπουργείο Οικονομικών, το 1966.

Εκλογική σταδιοδρομία 

Παρέμεινε στο συγκεκριμένο αξίωμα έως το 1999, όταν και ορίστηκε ως πρέσβης της Κυβέρνησης της Ιαπωνίας στο Ουζμπεκιστάν και το Τατζικιστάν.

Το 2002, ορίστηκε από τον Τζουνιτσίρο Κοϊζούμι ως ειδική σύμβουλος επί του ζητήματος των απαγωγών Ιαπώνων πολιτών από τη Βόρεια Κορέα, αξίωμα το οποίο και διατήρησε έως το 2004. Ορίστηκε εκ νέου στο συγκεκριμένο αξίωμα από τον Σίνζο Άμπε, το 2006, προτού καταστεί, στη συνέχεια, Κρατική Υπουργός για τον Πληθυσμό, την Ισότητα των Φύλων και το Ζήτημα των Απαγωγών, το 2008, κατά τη διάρκεια της Κυβερνήσεως Φουκούντα.

Το 2007, εξελέγη για πρώτη φορά ως μέλος της Βουλής των Συμβούλων, ενώ, το 2013, εξελέγη εκ νέου στο συγκεκριμένο αξίωμα.

Τον Ιούνιο του 2010, η ίδια και ο σύζυγός αποχώρησαν από το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα προκειμένου να ενταχθούν στο Κόμμα της Αυγής, ενώ, κατά τη συγχώνευση του τελευταίου με το Κόμμα της Παλινόρθωσης της Ιαπωνίας, κατέστη μέλος του συγκεκριμένου κόμματος, επίσης μαζί με τον σύζυγό της. Κατά την αποχώρηση του Σιντάρο Ισιχάρα με απώτερο σκοπό την δημιουργία δικού του κόμματος, το Κόμμα για τις Μελλοντικές Γενιές, η Νακαγιάμα και ο σύζυγός της τον ακολούθησαν και εντάχθηκαν, και οι δύο, στο συγκεκριμένο κόμμα. Τον Οκτώβριο του 2015, ανέλαβε την προεδρία του συγκεκριμένου κόμματος, το οποίο και μετονόμασε, στη συνέχεια, ως Κόμμα για το Ιαπωνικό Κοκόρο. Κατά τις απαρχές της θητείας της, επιθυμούσε την αλλαγή προσανατολισμού του κόμματός της, καθώς και την συνεργασία του με την κυβέρνηση, πράγμα το οποίο αρνείτο ο Σιγκεφούμι Ματσουζάουα, τότε γενικός γραμματέας, ο οποίος προτίμησε να παραιτηθεί παρά να οδηγήσει σε εσωκομματική διαίρεση ιδεών.

Παρά το γεγονός πως εξελέγη εκ νέου, δίχως ανάγκη εκλογικής διαδικασίας, τον Σεπτέμβριο του 2017, για δεύτερη θητεία ως επικεφαλής του Κόμματος για το Ιαπωνικό Κοκόρο, η ίδια γνωστοποίησε την πρόθεσή της να ενταχθεί, μαζί με τον σύζυγό της, το νεοϊδρυθέν Κόμμα της Ελπίδας, στην ίδρυση του οποίου προχώρησε η Δήμαρχος του Τόκιο, Γιουρίκο Κοΐκε, καθιστάμενη, ως αποτέλεσμα, ως ένα εκ των ιδρυτικών μελών του.

Τοποθετήσεις 

Η Κιόκο Νακαγιάμα είναι θετικά διακείμενη ως προς την αναθεώρηση του Συντάγματος της Ιαπωνίας, καθώς θεωρεί πως είναι απαραίτητο για την Ιαπωνία να εξοπλιστεί, εξετάζοντας, παράλληλα, το ενδεχόμενο απόκτησης πυρηνικού οπλισμού. Επίσης, επιθυμεί την αναθεώρηση του του Συντάγματος, προκειμένου να είναι αποτελεσματικότερη η αντιμετώπιση υποθέσεων απαγωγής Ιαπώνων πολιτών από τη Βόρεια Κορέα. Ως πρέσβης, εκτιμά, επίσης, πως η Ιαπωνία θα έπρεπε να ευνοήσει τις εμπορικές σχέσεις με τις χώρες της Κεντρικής Ασίας, παρά το γεγονός πως κύριος εμπορικός συνέταιρός της παραμένουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ακόμη, δεν βλέπει κάποιο αρνητικό στις επισκέψεις Ιαπώνων αξιωματούχων στο Γιασουκούνι-τζίντζα, ενώ, επίσης, αμφισβητεί την χρήση, εκ μέρους της Ιαπωνίας, γυναικών αναψυχής κατά τη διάρκεια του πολέμου. Τέλος, είναι υπέρ της διατήρησης της θανατικής ποινής στην Ιαπωνία.

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένη με τον Ναριάκι Νακαγιάμα, πρώην Υπουργό Τουρισμού και, επίσης, μέλος του Ιαπωνικού Κοινοβουλίου. Προς υποστήριξή του, εγκατέλειψε το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα, αλλάζοντας, έκτοτε, πολιτικά κόμματα, με σημείο εκκίνησης το 2010. Επισκέπτεται την Τασκένδη σε ετήσια βάση, ακόμη και μετά το πέρας της παρουσίας της ως πρέσβη στο Ουζμπεκιστάν.

Δείτε επίσης 
 Ναριάκι Νακαγιάμα
 Κόμμα για το Ιαπωνικό Κοκόρο
 Κόμμα της Ελπίδας

Παραπομπές

Πηγές 

  

Υπουργοί της Ιαπωνίας
Ιαπωνίδες πολιτικοί
Ιάπωνες αντικομμουνιστές
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Τόκιο
Μέλη της Βουλής των Συμβούλων (Ιαπωνία)