Ζακ Μπλοντώ

Ο Ζακ Μπλοντώ (Jacques Blondeau , εναλλακτικά ονόματα: Jacomo Blondel, Hansje Blondeau, Jacobus Blondeau, Jean Jacques Blondeau, Jacques Blondel και ψευδώνυμο: Weyman,  Αμβέρσα, 9 Μαΐου 1655 - Ρώμη, 1698) ήταν Φλαμανδός μπαρόκ χαράκτης που μετά την εκπαίδευσή του στην Αμβέρσα πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στην Ιταλία.

Βιογραφία 
Ήταν μαθητής του χαράκτη της Αμβέρσας Φρέντερικ Μπάουττατς του νεότερου (Frederik Bouttats the Younger) . Πέρασε λίγο χρόνο στο Παρίσι.  Το 1675 ταξίδεψε στη Ρώμη όπου συνέχισε να ζει και να εργάζεται για το υπόλοιπο της ζωής του.

Έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας ένωσης κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη. Το ψευδώνυμό του στους Bentvueghels ήταν Weyman, που σημαίνει «άνθρωπος των λιβαδιών». Ο Μπλοντώ ήταν πολύ ενεργό μέλος της ομάδας και το όνομά του εμφανίζεται δύο φορές στην ιστορία των Bentvueghels. Έγραψε το όνομά του με κόκκινη κιμωλία σε μια από τις κόγχες της εκκλησίας της Santa Santa Costanza όπου συνήθιζαν να συγκεντρώνονται οι Bentvueghels: jacobus Blondeau / alias de weymyn. Το όνομά του εμφανίζεται επίσης σε μια λίστα με τα μέλη των Bentvueghels, τα οποία ήταν παρόντα στην υποδοχή των νέων μελών Άμπραχαμ Χενούλς , Φρανσουά Μενς (François Moens) και Πίτερ Φερμπρούγκεν του νεότερου . Η υποδοχή αυτή αναφέρεται επίσης από τον πρώιμο βιογράφο Άρνολντ Χαουμπράκεν.

Έργο 
Χάραξε αρκετά πορτρέτα, όπως εκείνο του Πάπα Ουρβανού Η΄ και διαφόρων καρδιναλίων στη Ρώμη. 

Πέρασε κάποιον χρόνο στη Φλωρεντία, όπου λέγεται ότι είχε δημιουργήσει πολλά χαρακτικά, μαζί με τον Άμπραχαμ Μπλούμερτ και τον Φρανσουά Σπίρρε (François Spierre) σύμφωνα με τις τοιχογραφίες του Πιέτρο ντα Κορτόνα στο Παλάτσο Πίττι.

Δείτε επίσης
 Bentvueghels

Παραπομπές 

Φλαμανδοί χαράκτες