Σημείο δρόσου

Το σημείο δρόσου είναι η θερμοκρασία στην οποία πρέπει να ψυχθεί ο αέρας ώστε να κορεστεί με υδρατμούς, υπό σταθερή πίεση και περιεκτικότητα υδρατμών. Περαιτέρω ψύξη του αέρα θα οδηγήσει σε συμπύκνωση των ατμοσφαιρικών υδρατμών προς σχηματισμό υγρού νερού (σταγόνες δρόσου). Στο σημείο δρόσου η σχετική υγρασία είναι 100%. Όταν ο αέρας ψύχεται έως το σημείο δρόσου μέσω επαφής με μια επιφάνεια που είναι πιο ψυχρή από αυτόν, νερό θα συμπυκνωθεί στην επιφάνεια. 

Όταν η θερμοκρασία είναι μικρότερη από το σημείο πήξης του νερού (0 °C), το σημείο δρόσου καλείται σημείο παγετού, καθώς, αντί για δρόσο, σχηματίζεται πάχνη μέσω απόθεσης. Η μέτρηση του σημείου δρόσου σχετίζεται με την υγρασία: υψηλότερο σημείο δρόσου σημαίνει ότι υπάρχει περισσότερη υγρασία στον αέρα.

Σε τεχνικούς όρους, το σημείο δρόσου είναι η θερμοκρασία εκείνη στην οποία οι υδρατμοί σε ένα δείγμα αέρα υπό σταθερή βαρομετρική πίεση συμπυκνώνονται σε υγρό νερό με τον ίδιο ρυθμό με τον οποίο εξατμίζονται. Το συμπυκνωμένο νερό που σχηματίζεται σε μια στερεή επιφάνεια ονομάζεται δρόσος, ή πάχνη (παγετός) εάν παγώσει. Στον αέρα, το συμπυκνωμένο νερό ονομάζεται είτε ομίχλη είτε νέφος, ανάλογα με το ύψος.

Μια υψηλή σχετική υγρασία υποδηλώνει ότι το σημείο δρόσου πλησιάζει την τρέχουσα θερμοκρασία του αέρα. Σχετική υγρασία με τιμή 100% υποδηλώνει ότι το σημείο δρόσου είναι ίσο με την τρέχουσα θερμοκρασία και ότι ο αέρας είναι μέγιστα κορεσμένος με νερό χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει άλλους υδρατμούς.

Όταν η περιεκτικότητα σε υγρασία παραμένει σταθερή και η θερμοκρασία αυξάνεται, η σχετική υγρασία μειώνεται αλλά το σημείο δρόσου παραμένει σταθερό. Επίσης, η αύξηση της βαρομετρικής πίεσης αυξάνει και το σημείο δρόσου.

Παραπομπές 

Αέρια
Θερμοκρασία