Μαργαρίτα του Ζουανβίλ

H Μαργαρίτα, γαλλ. Margarete (1354 - 1418) από τον Οίκο του Ζουανβίλ ήταν Γαλλίδα ευγενής, κόρη και κληρονόμος του κυρίου του Ζουανβίλ και κόμη του Βωντεμόν. Με τον 1ο γάμο της έγινε κυρία του Μονταιγκύ· με τον δεύτερο κόμισσα της Γενεύης. Στον τρίτο σύζυγό της έδωσε τους τίτλους της.

Βιογραφία
Ήταν κόρη και κληρονόμος του Ερρίκου κυρίου του Ζουανβίλ και, ως Ερρίκου Ε΄, κόμη του Βωντεμόν και της Μαρίας του Λουξεμβούργου. Όταν ήταν 7 ετών ο πατέρας της απεβίωσε και τον διαδέχθηκε.

To 1378 o αδελφός του (2ου) συζύγου της, ο Ροβέρτος, εξελέγη ως Αντίπαπας Κλήμης Ζ΄. Τρίτος σύζυγος ήταν ο Φρειδερίκος, δευτερότοκος γιος του δούκα της Λωρραίνης. Το δουκάτο περιήλθε στον μεγαλύτερο αδελφό του Κάρολο Β΄ και ο Φρειδερίκος δεν είχε τίτλο (ιδιοκτησία). Με τον γάμο αυτόν ο Φρειδερίκος Α΄ έγινε jure auxoris κόμης του Βωντεμόν. Τον Κάρολο Β΄ διαδέχθηκε η κόρη του Ισαβέλλα, έτσι το δουκάτο πέρασε στον Οίκο των Βαλουά-Ανζού. Ο εγγονός της Νικόλαος Α΄ δούκας της Λωρραίνης ήταν ο τελευταίος άρρην των Βαλουά-Ανζού και τον διαδέχθηκε η θεία του Γιολάντα των Βαλουά-Ανζού, σύζυγος του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν. Ο τελευταίος ήταν εγγονός του Φρειδερίκου Α΄, έτσι το δουκάτο επέστρεψε στον Οίκο της Λωρραίνης. Ο Οίκος αργότερα απέκτησε τον κλάδο Λωρραίνης-Γκιζ, που κατείχαν το Ζουανβίλ. Το 1745 ο Φραγκίσκος Γ΄ δούκας της Λωρραίνης νυμφεύτηκε τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων, αρχιδούκισσα της Αυστρίας, βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας και Γερμανίας, τίτλοι που έμειναν στον Οίκο του, πιο γνωστό ως Αψβούργων-Λωρραίνης.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1367 τον Ιωάννη των Σαλόν, κύριο του Μονταγκύ (1340-1373), αλλά δεν απέκτησε απογόνους.

Το 1374 η Μαργαρίτα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Πέτρο κόμη της Γενεύης (απεβ. 1392). Δεν είχαν παιδιά.

Το 1392 έκανε τρίτο γάμο. με τον Φρειδερίκο (1368-1415), γιο του δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνα:
 Αντώνιος 1368-1458, κόμης του Βωντεμόν και κύριος του Ζουανβίλ.
 Ελισάβετ π. 1395-1456, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ.
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Τιμπώ Β΄ του Μπλαμόν.

Πηγές
 Henri-François Delaborde: Jean de Joinville et les seigneurs de Joinville, Librairie Picard et fils, Paris, 1894, p. 215, Online

Παραπομπές 

Οίκος του Βωντεμόν
Γαλλίδες κόμισσες