Σαρβεπάλλι Ραντακρίσναν

Ο Σαρβεπάλλι Ραντακρίσναν (ταμίλ: சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன், χίντι: सर्वेपल्लि राधाकृष्णन, 5 Σεπτεμβρίου 1888 – 17 Απριλίου 1975) ήταν Ινδός φιλόσοφος και πολιτικός, πρώτος αντιπρόεδρος της Ινδίας (1952–1962) και δεύτερος πρόεδρος της Ινδίας (1962–1967).

Είναι ένας από τους γνωστότερους μελετητές συγκριτικής θρησκείας και φιλοσοφίας στην Ινδία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Χριστιανικό Κολέγιο του Μαντράς το 1911 και έγινε βοηθός καθηγητής και αργότερα καθηγητής φιλοσοφίας στο Κολλέγιο της Προεδρείας του Μαντράς. Ύστερα έγινε καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Μαϊσούρου (1918-1921). Ύστερα δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτας (1921–1932) και στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1936–1952).

Η φιλοσοφία του βασίστηκε στην Αντβαΐτα Βεντάντα, τροποποιώντας τη για να είναι πιο κατανοητή για το σύγχρονο κόσμο. Υπερασπίστηκε τον Ινδουισμό ενάντια στην "μη πληροφορημένη κριτική από τους Δυτικούς", συνεισφέροντας στον σχηματισμό της σύγχρονης ινδουιστικής ταυτότητας. Έχει ασκήσει επιρροή στην διαμόρφωση της κατανόησης του Ινδουισμό στην Ινδία και τη δύση, έχοντας την φήμη ως γεφυρωτής ανάμεσα στην Ινδία και τη Δύση.

Ο Ραντακρίσναν υπήρξε αποδέκτης διαφόρων βραβείων υψηλού κύρους στην μεγάλη διάρκεια της ζωής του. Ονομάστηκε ιππότης το 1931, το 1954 ήταν αποδέκτης του Μπάρατ Ράτνα (το υψηλότερο βραβείο της Ινδίας) και έγινε επίτιμο μέλος του Βρετανικού βασιλικού τάγματος τιμής το 1963. Ήταν συνιδρυτής της Helpage India (ελληνικά: Χέλπεϊτζ Ινδίας), μη κερδοσκοπικού οργανισμού για φτωχούς ηλικιωμένους. Ο Ραντακρίσναν πιστεύει ότι "οι δάσκαλοι πρέπει να είναι τα καλύτερα μυαλά της χώρας". Από το 1962, τα γενέθλια του εορτάζονται ως Ημέρα των Δασκάλων στην Ινδία.

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Ινδοί φιλόσοφοι
Ινδοί πολιτικοί