Δημογραφία της Ινδίας

Ο πληθυσμός της Ινδίας, έφτανε τα 1.3 δισεκατομμύρια άτομα τον Οκτώβριο του 2019  , το οποίο είναι το ένα έκτο του πληθυσμού της Γης . Η Ινδία είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στη Γη μετά την Κίνα . Οι περισσότεροι Ινδοί είναι χωρικοί. 

Η Κεντρική και Ανατολική Ινδία χαρακτηρίζεται από υψηλή γονιμότητα, ενώ στην νότια Ινδία η γονιμότητα εντοπίζεται η χαμηλότερη. 

Προσδόκιμο ζωής: 65,8 έτη (σύμφωνα με τον ΟΗΕ για το 2013)  .

Εθνικότητες και γλώσσες 
Η Ινδία είναι μια πολυεθνική χώρα. Τα μεγαλύτερα έθνη είναι: Ινδουστάνοι, Τελούγκου, Μαράτι, Βεγγάλης, Τζατ, Ταμίλ, Γκουτζαράτι, Κανάρα, Παντζάμπιοι . 

Τα Χίντι είναι η πιο διαδεδομένη γλώσσα στην Ινδία. Είναι η μητρική περίπου 420 εκατομμυρίων Ινδών. 

Περίπου το 80% του πληθυσμού είναι Ινδουιστές. Οιμουσουλμάνοι αποτελούν το 14% του πληθυσμού (ποσοστό το οποίο αυξάνεται σταθερά). Οι Χριστιανοί αποτελούν το 2.4%, οι Σιχ το 2% και οι Βουδιστές το 0.7%.

Μεγάλες πόλεις 

 Βομβάη - 13 073 926 κάτοικοι, 
 Δελχί - 11.904.217 κάτοικοι 
 Μπανγκαλόρ - 5.281.927 κάτοικοι, 
 Καλκούτα - 5.080.019 κάτοικοι, 
 Τσενάι - 4.376.400 κάτοικοι, 
 Αχμενταμπάντ - 3 819 497 κάτοικοι, 
 Χαϊντεραμπάντ - 3.665.106 κάτοικοι.

Ιστορικός πληθυσμός 
Η πρώτη γενική απογραφή της Ινδίας πραγματοποιήθηκε το 1872 κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Βασίλισσας Βικτώριας .

Γονιμότητα

Τέλη 19ου αιώνα-αρχές 20ού αιώνα 
Η συνολική γονιμότητα είναι ο αριθμός των παιδιών που γεννά μια γυναίκα στην ζωή της. Βασίζεται σε δεδομένα για ολόκληρο το έτος: Πηγές: Our World In Data, ίδρυμα Γκαπμάιντερ.

Προσδόκιμο ζωής, 1881-1950:

Ο πληθυσμός της Ινδίας υπό την Βρετανική Ινδία (συμπεριλαμβανομένων των εδαφών του Πακιστάν και του Μπανγκλαντές) σύμφωνα με απογραφές:

Οι μελέτες του ινδικού πληθυσμού από το 1881 επικεντρώνονται σε θέματα όπως γεννητικότητα και θνησιμότητα, πληθυσμός, ποσοστό ανάπτυξης πληθυσμού, γεωγραφική κατανομή, αλφαβητισμός, αστικό-αγροτικό χάσμα, πόλεις με πληθυσμό άνω του ενός εκατομμυρίου, καθώς και τρεις πόλεις με πληθυσμό άνω των 8 εκατομμυρίων ατόμων (Δελχί, Βομβάη και Καλκούτα).

Οι δείκτες θνησιμότητας υποχώρησαν το 1920-45, κυρίως λόγω εμβολιασμού. Άλλοι λόγοι ήταν το αυξανόμενο εισόδημα, καλύτερες συνθήκες ζωής και διατροφής, ασφαλέστερο και καθαρότερο περιβάλλον, καθώς και βελτιωμένη ιατρική φροντίδα και πολιτική.Συνολικό ποσοστό γονιμότητας σε επιλεγμένα κρατίδια της Ινδίας, 1871-2008 :

Παραπομπές 

Δημογραφία της Ινδίας