Κωνσταντίνος Παναγιωτάκος

Ο Κωνσταντίνος Π. Παναγιωτάκος (2 Δεκεμβρίου 1917 - 29 Μαίου 1993) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Ζυρίχη το 1917, γιος του ιατρού και πολιτικού Παναγιώτη Παναγιωτάκου.

Διπλωματούχος Νομικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (1940), ανακηρύχτηκε Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών (1944) και Υφηγητής του Δημοσίου Δικαίου (1948).

Εισήχθη στο Διπλωματικό Σώμα στο 1947 και υπηρέτησε στην Ιερουσαλήμ, στη Μασσαλία, στην Τρίπολη, στην Άγκυρα και στη Βοστώνη. Προήχθη σε Πρέσβυ το 1966 επί κυβέρνησης Στέφανου Χ. Στεφανόπουλου.

Υπηρέτησε ως Πρέσβης της Ελλάδος στo Νέο Δελχί (1968 - 1969), στο Συμβούλιο της Ευρώπης (1969)  και στην Λευκωσία (1970-1972). Διετέλεσε υπηρεσιακός Υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Γ. Παπαδόπουλου το 1972 και στη συνέχεια μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (1972-1973).  Το 1974 υπηρέτησε ως Πρέσβης στην Ουάσιγκτον (1974).  

Το 1978 παραιτήθηκε από το Διπλωματικό Σώμα και επικεντρώθηκε στο συγγραφικό του έργο.

Με την συζυγό του Ειρήνη απέκτησε έναν γιο.

Συγγραφικό έργο 

 Τυπικόν Διπλωματικής και Προξενικής Αλληλογραφίας, Β. Υπουργείον Εξωτερικών, Εθνικόν Τυπογραφείον 1960, 1965 (Β' Έκδοσις)
 Στην Πρώτη γραμμή Αμύνης, 1978, 1980 (γ' έκδοση).
 Ανάλεκτα Περί Κυπριακού και Φακέλλου, 1984.
 Κύπρος. Ο Φάκελλος της Μεγάλης Προδοσίας, Φιλιππότης 1986.
 30 Καυτά Μερόνυχτα (15 Ιουλίου - 15 Αυγούστου 1974). Η Κυπριακή Τραγωδία από την Σκοπιά του Αμερικανικού Τύπου,  Φιλιππότης 1987.
 Πολλές δημοσιεύσεις στον τομέα του Διεθνούς Δικαίου.

Παραπομπές 

Έλληνες διπλωμάτες
Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών