Τριμερής Επιτροπή

Η Τριμερής Επιτροπή (αγγλικά:The Trilateral Commission) είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση που δημιουργήθηκε το 1973 με πρωτοβουλία της ηγετικής ομάδας της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ (Bilderberg Club) και του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (Council on Foreign Relations), συμπεριλαμβανομένων των Ντέιβιντ Ροκφέλερ, Χένρυ Κίσινγκερ και Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι. Η επιτροπή περιλαμβάνει 300 έως 400 μέλη από τους πιο αναγνωρισμένους επιχειρηματίες, πολιτικούς και διανοούμενους προερχόμενους από τη Δυτική Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού (κράτη μέλη του ΟΟΣΑ). Όπως και η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, είναι υποστηρικτής της παγκοσμιοποίησης.

Ιστορία

Ίδρυση
Η Τριμερής Επιτροπή ιδρύθηκε το 1973 από ιδιώτες πολίτες της Ιαπωνίας, των χωρών της Βόρειας Αμερικής (των ΗΠΑ και του Καναδά) και των χωρών της Δυτικής Ευρώπης για την προώθηση ουσιαστικού πολιτικού και οικονομικού διαλόγου σε όλο τον κόσμο. Η ιδέα για τη δημιουργία της Επιτροπής αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μια εποχή σημαντικών διαφωνιών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στη Δυτική Ευρώπη, την Ιαπωνία και τον Καναδά.
 
Για να παραθέσω την ιδρυτική της δήλωση:

Ιδρυτικά μέλη
Ο Zbigniew Brzezinski, ένας σύμβουλος του Ροκφέλερ ο οποίος ήταν ειδικός στις διεθνείς υποθέσεις (και αργότερα διατέλεσε σύμβουλος στον πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ «ως Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, 1977-1981), άφησε το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια για να οργανώσει την ομάδα, μαζί με τους:

Εντβιν Ρεισάουερ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ιαπωνία, (1961-1966)
Τζορτζ Φράνκλιν, εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων στη Νέα Υόρκη
Τζέραρντ Σμιθ, διαπραγματευτής SALT I και ο πρώτος πρόεδρος της Βόρειας Αμερικής idn poker 88
Χένρι Ντ. Οούεν, διευθυντής σπουδών εξωτερικής πολιτικής στο Brookings Institution
Μαξ Κόνσταμ, Ευρωπαϊκό Κέντρο Πολιτικής
Ρόμπερτ Μπόουι, ο Σύνδεσμος Εξωτερικής Πολιτικής και διευθυντής του Κέντρου Διεθνών Υποθέσεων του Χάρβαρντ
Μάρσαλ Χορνμπλόουερ, πρώην συνεργάτης στο Wilmer, Cutler & Pickering
Ταντάσι Γιαμαμότο, Ιαπωνικό Διεθνές Κέντρο
Γουίλιαμ Σκράντον, πρώην κυβερνήτης της Πενσυλβανίας

Στα υπόλοιπα ιδρυτικά μέλη περιλαμβάνονται ο Άλαν Γκρίνσπαν και ο Πωλ Βόλκερ, και οι δύο αργότερα επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Τα αρχεία του οργανισμού αποθηκεύονται στο Αρχείο του Κέντρου Ροκφέλερ στο North Tarrytown της Νέας Υόρκης.

Συναντήσεις
Η Τριμερής Επιτροπή ξεκίνησε τις εξαμηνιαίες συνεδριάσεις της τον Οκτώβριο του 1973 στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Τον Μάιο του 1976 πραγματοποιήθηκε η πρώτη σύνοδος της ολομέλειας όλων των περιφερειακών ομάδων της Επιτροπής στο Κιότο της Ιαπωνίας. Από την ένατη συνεδρίαση του 1978 και έπειτα οι συνεδριάσεις της ολομέλειας πραγματοποιούνται ετησίως. Εκτός από τις ετήσιες συνεδριάσεις της Ολομέλειας, έχουν πραγματοποιηθεί περιφερειακές συναντήσεις σε κάθε μία από την Ομάδα Ασίας-Ειρηνικού, την Ευρωπαϊκή Ομάδα και την Ομάδα της Βόρειας Αμερικής. Από την ίδρυσή της, η ομάδα συζήτησης δημιούργησε ένα επίσημο περιοδικό, το Trialogue.

Ιδιότητα μέλους
Η ιδιότητα μέλους χωρίζεται σε αριθμούς ανάλογους με καθεμία από τις τρεις περιφερειακές περιοχές της ομάδας συζήτησης. Η Βόρεια Αμερική εκπροσωπείται από 120 μέλη (20 Καναδούς, 13 Μεξικανούς και 87 Αμερικανούς πολίτες). Η ευρωπαϊκή ομάδα έχει φτάσει το όριο των 170 μελών από σχεδόν όλες τις χώρες της ηπείρου. Τα ανώτατα όρια για μεμονωμένες χώρες είναι 20 για τη Γερμανία, 18 για τη Γαλλία, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, 12 για την Ισπανία και 1 εώς 6 για τις υπόλοιπες χώρες. Αρχικά, η Ασία και η Ωκεανία εκπροσωπούνταν μόνο από την Ιαπωνία, αλλά το 2000 η ιαπωνική ομάδα με 85 μέλη έγινε ο όμιλος του Ειρηνικού, αποτελούμενος από 117 μέλη: 75 Ιάπωνες, 11 Νοτιοκορεάτες, 7 Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς και 15 μέλη προερχόμενα από το ASEAN (Ινδονησία, Μαλαισία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη και Ταϊλάνδη). Ο όμιλος Ασίας-Ειρηνικού περιλάμβανε επίσης 9 μέλη από την Κίνα, το Χονγκ Κονγκ και την Ταϊβάν. Η Τριμερής επιτροπή ισχυρίζεται πλέον «ότι αποτελείται περισσότερα από 100» μέλη της Ασίας του Ειρηνικού.

Οι κανονισμοί της Τριμερούς Επιτροπής δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή σε αυτή από δημόσιους υπαλλήλους. Ανταλλάσσει τα μέλη της από την πολιτική, τις επιχειρήσεις και τον ακαδημαϊκό χώρο, και έχει τρεις προέδρους, έναν από κάθε περιοχή. Οι τρέχοντες πρόεδροι είναι ο πρώην βοηθός υπουργός Άμυνας των Διεθνών Υποθέσεων Ασφαλείας των ΗΠΑ  Τζόζεφ Σ. Νιούε, ο πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ και ο Γιασοτσίκα Χασεγκάουα, πρόεδρος της Takeda Pharmaceutical Company.

Ηγεσία 
Από τον Ιούνιο του 2020:

Κριτικές
Ο κοινωνιολόγος και ακαδημαϊκός Νόαμ Τσόμσκι επέκρινε την επιτροπή ως αντιδημοκρατική, επισημαίνοντας στο βιβλίο του Η κρίση της δημοκρατίας, η οποία περιγράφει το έντονο λαϊκό ενδιαφέρον για την πολιτική κατά τη δεκαετία του 1970 ως «υπέρβαση της δημοκρατίας».
 
Το περιέγραψε ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και διορατικά βιβλία που δείχνουν ότι το σύγχρονο δημοκρατικό σύστημα δεν είναι πραγματικά δημοκρατία, αλλά ελέγχεται από ελίτ. Ο Τσόμσκι λέει ότι καθώς ήταν μια εσωτερική συζήτηση, «άφησαν τα μαλλιά τους» και μίλησαν για το πώς πρέπει να μειωθεί το κοινό στη σωστή κατάσταση απάθειας και υπακοής. 

Οι επικριτές κατηγορούν την Επιτροπή ότι προωθεί μια παγκόσμια συναίνεση μεταξύ των διεθνών κυβερνώντων τάξεων προκειμένου να διαχειρίζεται τις διεθνείς υποθέσεις προς το συμφέρον των οικονομικών και βιομηχανικών ελίτ υπό την τριμερή ομπρέλα.

Στο βιβλίο του 1980, With No Apologies, ο γερουσιαστής των Ρεπουμπλικανών Barry Goldwater πρότεινε ότι η ομάδα συζήτησης ήταν «μια επιδέξια, συντονισμένη προσπάθεια να καταλάβει τον έλεγχο και να εδραιώσει τα τέσσερα κέντρα εξουσίας: πολιτικά, νομισματικά, πνευματικά 
και εκκλησιαστικά ... δημιουργώντας μια παγκόσμια οικονομική δύναμη ανώτερης από τις πολιτικές κυβερνήσεις των εμπλεκόμενων εθνών-κρατών.» Δεξιές ομάδες, όπως η John Birch Society και θεωρητικοί συνωμοσίας, όπως ο Alex Jones, προώθησαν επίσης αυτήν την ιδέα.

Θεωρίες Συνωμοσίας
Πολλοί πιστεύουν ότι η οργάνωση είναι μια κεντρική συνωμοσία για τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης. Όπως τεκμηριώθηκε από τον δημοσιογράφο Τζοναθαν Κέι, ο Λουκ Ραντκόβσκι διέκοψε μια διάλεξη του πρώην διευθυντή της τριμερούς επιτροπής, Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, τον Απρίλιο του 2007 και κατηγόρησε την οργάνωση και άλλους ότι ενορχήστρωσαν τις επιθέσεις της 9/11 για να ξεκινήσουν μια νέα παγκόσμια τάξη.

Ο νεοσυντηρητικός ειδικός Τσαρλς Κραουτχάμερ υπαινίχθηκε τις θεωρίες συνωμοσίας όταν ρωτήθηκε το 2012 για το ποιος αποτελεί το Ρεπουμπλικανικό κατεστημένο, λέγοντας «Ο Καρλ Ροβ είναι ο πρόεδρος. Συναντιόμαστε κάθε μήνα την πανσέληνο ... στον Τεκτονικό Ναό. Έχουμε ένα συγκεκριμένο τελετουργικό. Ο Καρλ φέρνει το θυμίαμα, εγώ φέρνω το ζωντανό αρνί και το μακρύ μαχαίρι, και ξεκινάμε ... με μια υπόσχεση υποταγής στην Τριμερή Επιτροπή.»

Εκδόσεις
Βιβλία

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση
Άρθρα
Brzezinski, Zbigniew. “America and Europe”. Foreign Affairs, Vol. 49, No. 1, October 1970.  (pp. 11–30) Includes Brzezinski's proposal for the establishment of a body like the Trilateral Commission.

Βιβλία
 Brzezinski, Zbigniew. Between Two Ages: America's Role in the Technetronic Era. New York, NY: Viking Press, 1970. 
 Gill, Stephen. American Hegemony and the Trilateral Commission (Cambridge Studies in International Relations). Cambridge University Press, 1991.  
 Kay, Jonathan. Among the Truthers: A Journey Through America's Growing Conspiracist Underground. New York, NY: Harper, 17 May 2011. 
 Rockefeller, David. Memoirs. New York, NY: Random House, 2002. 
 Sklar, Holly. Trilateralism: The Trilateral Commission and Elite Planning for World Management. Boston, MA: South End Press, 1980. 
Sutton, Antony C. Trilaterals Over America. Boring, OR: CPA Book Publishers, 1995.  . 162 pages.
Wood, Patrick M. Technocracy Rising: The Trojan Horse Of Global Transformation. Coherent Publishing, 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Official website
  Μέλη από τον Αύγουστο του 2011
  Μέλη από τον Απρίλιο του 2015
   Σύνθεση από τον Δεκέμβριο του 2016 
 Είναι η Τριμερής Επιτροπή ο μυστικός οργανισμός που διαχειρίζεται τον κόσμο; (Έλεγχος γεγονότων ενάντια στις θεωρίες συνωμοσίας από το The Straight Dope, 1987) 

Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Θεωρίες συνωμοσίας