Φίλιπ Χίλντεμπραντ

Ο Φιλίπ Μάικλ Χίλντεμπραντ (γεννημένος στις 19 Ιουλίου 1963) είναι Ελβετός τραπεζίτης. Ήταν επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Ελβετίας, της Εθνικής Τράπεζας της Ελβετίας (SNB) από το 2010 έως ότου παραιτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2012 μετά από αντιδράσεις σχετικά με τις συναλλαγματικές συναλλαγές της συζύγου του. 

Τον Ιανουάριο του 2010, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Ελβετίας τον είχε διορίσει στη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της κεντρικής τράπεζας του SNB στη Ζυρίχη. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της κεντρικής τράπεζας από το 2003. Από το 2012, υπηρετεί ως αντιπρόεδρος της BlackRock.

Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση 
Το Χίλντεμπραντ σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, στο κολέγιο Λίνκολν του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, και το Μεταπτυχιακό Ινστιτούτο Διεθνών Σπουδών στη Γενεύη. Ήταν μέλος μιας ομάδας φοιτητών που βοήθησαν κατά τη διάρκεια των ετήσιων συναντήσεων του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας. Εκεί, συνάντησε κορυφαίους κρατικούς αξιωματούχους από όλο τον κόσμο και τραπεζίτες.

Καριέρα στον ιδιωτικό τομέα 
Το 1994 ο Χίλντεμπραντ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Στη συνέχεια εργάστηκε στην εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων Μουρ, ένα hedge fund στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο, όπου συνάντησε τη γυναίκα του. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επικεφαλής των hedge funds για την Union Bancaire Privée στη Γενεύη και τη Vontobel στη Ζυρίχη.

Καριέρα στην Κεντρική Τράπεζα 
Ο Χίλμπμπραντ λέγεται ότι είναι ο «νεότερος διαμορφωτής πολιτικής» όταν εντάχθηκε στην Κεντρική  Τράπεζα της Ελβετίας το 2003.

Πριν από την παραίτησή του από την Κεντρική Τράπεζα, ο Χιλντεμπραντ ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών στη Βασιλεία καθώς και αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας. Από το 2008, ήταν μέλος της ομάδας των τριάντα.

Αντιδράσεις γύρω από τις παρεμβάσεις συναλλαγματικής ισοτιμίας 2009/2010 
Ο Χίλντεμπραντ δέχθηκε επιθέσεις μετά από απώλειες που προέκυψαν από τις παρεμβάσεις συναλλαγματικής ισοτιμίας της Κεντρικής Τράπεζας μεταξύ Μαρτίου 2009 και Ιουνίου 2010. Σε αυτήν την περίοδο, η Κεντρική Τράπεζα συσσώρευσε αποθεματικά ξένου νομίσματος αξίας άνω των 200 δισεκατομμυρίων ελβετικών φράγκων (Κωδικοί: CHF, SFr). Επειδή το ελβετικό φράγκο είχε ανατιμηθεί, οι παρεμβάσεις προκάλεσαν απώλειες σε θέσεις ξένου νομίσματος της Κεντρικής Τράπεζας που αντιστοιχούσαν σε 26,5 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα το 2010 και 11,7 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα τους πρώτους έξι μήνες του 2011. Η Κεντρική Τράπεζα υπερασπίστηκε αυτές τις παρεμβάσεις καθώς είχαν νόημα στο μηδενικό κατώτερο όριο όταν έχει εξαντληθεί το παραδοσιακό μέσο νομισματικής πολιτικής. Ορισμένοι αναλυτές του διεθνούς Τύπου και των χρηματοοικονομικών αγορών θεώρησαν τις παρεμβάσεις «δαπανηρή αποτυχία». 

Το Λαϊκό Κόμμα (Schweizerische Volkspartei (SVP) / Union Démocratique du Center (UDC)) και το περιοδικό Weltwoche ήταν επικριτές του Χίλντεμπραντ, απαιτώντας την παραίτησή του. Διακεκριμένα πρόσωπα άλλων κομμάτων υποστήριξαν τον Χίλμπμπραντ και τόνισαν την πολιτική ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας. Σε ένα άρθρο με τίτλο "With Unsteady Hand" (με ασταθές χέρι), το μεγάλο επιχειρηματικό περιοδικό Bilanz της Ελβετίας επέκρινε την ηγεσία της Κεντρικής Τράπεζας από τον Xίλντεμπραντ, επικαλούμενο την περιορισμένη εμπειρία του και λέγοντας ότι οι ενέργειες του κ. Χίλντεμπραντ σε μεγάλο βαθμό φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα της επιθυμίας του να γοητεύσει το κοινό.

Σύνδεση του ελβετικού φράγκου στο ευρώ από τις 6 Σεπτεμβρίου 2011 
Ο Χίλντεμπραντ θεωρείται κινητήρια δύναμη πίσω από την προσάρτηση του ελβετικού φράγκου στο ευρώ που ανακοινώθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2011. Η Κεντρική Τράπεζα δεσμεύτηκε να προβεί σε συναλλαγές για να καλύψει την αξία του φράγκου έναντι του ευρώ σε 1,20 το πολύ. Στις αρχές Αυγούστου, το ευρώ υποχώρησε σχεδόν στο 1,00749 έναντι του φράγκου. Μετά από τις  αρχικές προσεκτικές αντιδράσεις των αναλυτών,  η απόφαση της Εθνικής Τράπεζας της Ελβετίας να στοχεύσει στο να διατηρήσει την ισοτιμία ελβετικό φράγκο προς ευρώ πάνω από το 1,20 θεωρείται επιτυχημένη.

Προσωπικές συναλλαγές συναλλάγματος του 2011 και παραίτηση 
Τον Αύγουστο του 2011, η σύζυγος του Χίλντεμπραντ Κάσγια  κέρδισε 60.000 CHF (64.400 $) σε μια συναλλαγματική συναλλαγή. Εκείνη την εποχή, ο Φίλιπ Χίλντεμπραντ ανέφερε τη συναλλαγή στην Κεντρική Τράπεζα και έκανε κινήσεις για να αποτρέψει μελλοντικές τέτοιες συναλλαγές με την Τράπεζα Σαρασίν. Η σύζυγός του υποστήριξε την ανεξάρτητη χρηματοοικονομική και τραπεζική εμπειρία της ως τη βάση για το "σχεδόν γελοία φθηνή" συναλλαγή. Τον Ιανουάριο του 2012, ο Χίλντεμπραντ αρνήθηκε τις κατηγορίες για εμπιστευτικές συναλλαγές σε σχέση με τη συναλλαγή, αντιστάθηκε στις εκκλήσεις για παραίτησή του και χαρακτήρισε την κάλυψη «εκστρατεία κηλίδωσης του».

Είπε ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι έθεσαν σε κίνδυνο τους νόμους περί απορρήτου και "τα συμφέροντα της Ελβετίας" με τις κατηγορίες. "Έκανα λάθη" στο να μην ακυρώσω τη συναλλαγή, η οποία επωφελήθηκε από την απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας να παρέμβει στις αγορές συναλλάγματος δύο ημέρες αργότερα", αλλά πάντα δρούσα  σύμφωνα με τους κανόνες", δήλωσε.

Το κέρδος στην τελευταία έκθεση λέγεται ότι ανερεχόταν σε 75.000 CHF. Ένας πληροφοριοδότης που φέρεται να κυκλοφόρησε τις πληροφορίες για το εμπόριο απολύθηκε και αντιμετωπίζει ποινικές έρευνες βάσει της ελβετικής νομοθεσίας περί τραπεζικού απορρήτου. Η Κάσγια, η οποία διευθύνει μια γκαλερί τέχνης στη Ζυρίχη και προηγουμένως διαπραγματευόταν νομίσματα, πραγματοποίησε δύο άλλες συναλλαγές – οι τρεις είχαν συνολικό βασικό ποσό 2 εκατομμυρίων δολαρίων – αλλά οι άλλοι δύο "δεν παραβίασαν τους κανόνες της Κεντρικής Τράπεζας επειδή είχαν απόσταση περισσότερο από έξι μήνες". Ο Φίλιπ "δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι έχει δωρίσει όλα τα κέρδη που προέρχονται από ... νομισματικές συμφωνίες σε μια ελβετική φιλανθρωπική οργάνωση [και] ... είπε ότι οι κανόνες της Ελβετικής Κεντρικής Τράπεζας πληρούν ήδη τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Η γερμανικη... εφημερίδα Χάντελσμπλατ το αμφισβήτησε αυτό. «Αν ο Χίλντεμπραντ ήταν ο θεματοφύλακας του ευρώ και όχι του φράγκου, τότε οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν θα του έδιναν άλλη επιλογή παρά να παραιτηθεί», γράφει η εφημερίδα."  Αναφέρθηκε ότι ο πληροφοριοδότης έδωσε τις πληροφορίεςγια τις συναλλαγές στον Κρίστοφ Μπλόχερ, αντιπρόεδρο του Λαϊκού κόμματος,  και ο Μπλόχερ ήταν μια από τις κορυφαίες φωνές που ζητούσαν την παραίτηση του Χίλντερμπραντ μετά την αποκάλυψη. Η γερμανική εφημερίδα Die Zeit σε ένα έντονα διατυπωμένο σχόλιο υποβάθμισε τυχόν παρανομίες από την πλευρά του Χίλντεμπραντ, υπογραμμίζοντας ότι τα στοιχεία "είχαν κλαπεί" και η παραίτηση ήρθε μόνο "για να διατηρηθεί η αξιοπιστία" της Κεντρικής Τράπεζας.

Ο Χίλντεμπραντ ανακοίνωσε την παραίτησή του στις 9 Ιανουαρίου 2012 δηλώνοντας ότι «Η αξιοπιστία είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο ενός κεντρικού τραπεζίτη» και ότι οι κατηγορίες ήρθαν «σε μια εποχή που απαιτείται απόλυτη εστίαση στα καθήκοντα». Παραιτήθηκε, επίσης από τις θέσεις του στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Εξέδωσε μια δήλωση, η οποία περιελάμβανε αντίγραφα των e-mails μεταξύ της συζύγου του, του ίδιου και του τραπεζίτη του, δείχνοντας ότι έμαθε για την αμφιλεγόμενη συναλλαγή λίγο μετά την εντολή της συζύγου του, αλλά απέτυχε να ζητήσει την άμεση ακύρωση της.

Τον Χίλντεμπραντ διαδέχθηκε ο αντιπρόεδρος και  προσωρινός επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας Τόμας Τζόρνταν.

Στις 7 Μαρτίου, ανεξάρτητος έλεγχος από την KPMG των χρηματοοικονομικών συναλλαγών όλων των μελών του διοικητικού συμβουλίου της τράπεζας διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε παραβίαση των κανονισμών.

Μετέπειτα καριέρα 
Το 2012, ο Χίλντεμπραντ υπηρέτησε ως ανώτερος επισκέπτης διδάσκων στη Σχολή Διακυβέρνησης Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Από το 2012 έως σήμερα είναι αντιπρόεδρος της BlackRock μέλος της παγκόσμιας εκτελεστικής επιτροπής της εταιρείας.

Το 2020, η ελβετική κυβέρνηση όρισε τον Χίλντεμπραντ ως υποψήφιο για να αντικαταστήσει τον Χοσέ Ανχέλ Γκούρια στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για πενταετή θητεία.

Αλλες δραστηριότητες 

 Blavatnik Σχολή Διακυβέρνησης, University of Oxford, Μέλος του Διεθνούς Συμβουλευτικού Συμβουλίου 
 Βρετανικό Μουσείο, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου 
 Πανεπιστήμιο του Τορόντο, Μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Ηγεσίας 
 Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου (2010-2012)

Αναγνώριση 
 2011 - "Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Χρονιάς 2012", που απονεμήθηκε από το περιοδικό The Banker

Προσωπική ζωή 
Ο Χίλντεμπραντ ήταν μέλος της εθνικής ομάδας κολύμβησης της Ελβετίας τη δεκαετία του 1980 και ήταν εθνικός πρωταθλητής της Ελβετίας το 1983 και το 1984.

Η σύντροφός του είναι η Μαργαρίτα Λουί-Ντρέιφους, η γεννημένη στη Ρωσία Ελβετή δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, πρόεδρος του Ομίλου Louis Dreyfus και πρώην ιδιοκτήτρια της ποδοσφαιρικής ομάδας Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Στις 4 Ιανουαρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι είναι έγκυος με δίδυμα κορίτσια και πρόκειται να γεννήσει στις αρχές Απριλίου. Η Ιζαμπέλα και η Αρίνα γεννήθηκαν στις 20 Μαρτίου 2016.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Τραπεζίτες
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις