Εκατερίνα Μιχαΐλοβα-Ντέμινα

Η Εκατερίνα Ιλαρίοβνα Μιχαΐλοβα-Ντέμινα (ρωσικά: Екатерина Илларионовна Михайлова-Дёмина, 22 Δεκεμβρίου 1925 - 24 Ιουνίου 2019) ήταν Ρωσίδα στρατιωτικός ιατρός και η μόνη γυναίκα που υπηρέτησε στην πρώτη γραμμή αναγνωρίσεων στο Σοβιετικό Ναυτικό, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Κουβάλησε δεκάδες τραυματισμένους άνδρες από το πεδίο μάχης, ενώ κι αυτή είχε τραυματιστεί τρεις φορές επάνω στον αγώνα της και όσο ήταν με το ναυτικό. Αν και μετά τον πόλεμο της προτάθηκαν διάφορες μεγάλες τιμές και βραβεύσεις εκεί αρνήθηκε να παραλάβει κάποια. Παρόλα αυτά, τιμήθηκε το 1990, από τον πρόεδρο της Σοβιετικής Ένωσης, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. 

Γεννήθηκε στο Λένινγκραντ, χάνοντας σε μικρή ηλικία και τους δύο γονείς της, γεγονός που την έφερε στο ορφανοτροφείο του Λένινγκραντ. Όταν, ως μέρος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ξεσπά και ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος, η Ντέμινα ήταν μόλις 15 ετών. Παρά το νεαρό της ηλικίας της αποφάσισε να γίνει εθελόντρια. Έγινε δεκτή, μόνο που είχε προσθέσει δύο χρόνια στην πραγματική της ηλικία, κι αφού έγινε αυτό, τοποθετήθηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο. Σε έναν βομβαρδισμό, την ίδια χρονιά, καταστρέφεται το νοσοκομείο, και τότε ήταν που ακολούθησε τον Κόκκινο Στρατό ως γιατρός. Εκείνη την περίοδο τραυματίζεται σοβαρά στο πόδι και μεταφέρεται σε νοσοκομείο, μετά το εξιτήριο της, στέλνεται στο Ναυτικό θαλάσσιο νοσοκομείο. 

Δεν έκατσε πολύ εκεί, γιατί ένιωθε πως ήταν εκτός δράσης και το 1943 έγινε δεκτό το αίτημα της να μεταφερθεί στα πεδία μαχών. Αρχικά στο ναυτικό και μετά παντού στην Ευρώπη ακολουθούσε τη μονάδα της, αν και στην αρχή λόγω φύλου ήταν δύσπιστοι οι στρατιώτες γρήγορα αναγνώρισαν την αξία της. Πήρε αρκετά μετάλλια κατά τη διάρκεια του Πολέμου. Τον Νοέμβριο του 1945 απαλλάχτηκε από τα καθήκοντά της, αλλά συνέχισε να ασχολείται με την ιατρική, μέσω του Ερυθρού Σταυρού. Το 1950 τελείωσε το Ινστιτούτο Ιατρικής του Λένινγκραντ και υπηρέτησε την ιατρική για 36 χρόνια, όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Το 2017, έγινε η τελευταία γυναίκα που επέζησε από τους Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, μετά τον θάνατο της Ευδοκία Πάσκο. Πέθανε δύο χρόνια αργότερα, σε ηλικία 93 ετών, στη Μόσχα.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 

Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Σοβιετικοί στρατιωτικοί