Μπανιγιάς

Η Μπανιγιάς ( ) είναι πόλη στο Κυβερνείο Ταρτούς στη βορειοδυτική Συρία. Βρίσκεται 55 χιλιόμετρα νότια της Λατάκειας (αρχαία Λαοδίκεια) και 35 χιλιόμετρα βόρεια της Ταρτούς (αρχαία Τορτόσα).

Είναι γνωστή για τους οπωρώνες εσπεριδοειδών και την εξαγωγή ξύλου. Βόρεια της πόλης είναι ένα διυλιστήριο πετρελαίου, ένα από τα μεγαλύτερα της Συρίας, και ένας σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Το διυλιστήριο πετρελαίου συνδέεται με το Ιράκ με τον αγωγό Κιρκούκ-Μπανιγιάς (εκτός λειτουργίας πλέον).

Σε ένα κοντινό λόφο βρίσκεται το κάστρο σταυροφόρων Μαργκάτ (Καλάατ ελ-Μαρκάμπ), ένα τεράστιο κάστρο των Οσπιταλιέρων Ιπποτών χτισμένο από μαύρο βασάλτη.

Ιστορία 
Στους φοινικικούς και ελληνιστικούς χρόνους, ήταν ένα σημαντικό λιμάνι. Μερικοί την ταυτίζουν με την ελληνιστική πόλη Λευκάδα (από αποίκους του νησιού της Λευκάδας), που αναφέρεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο. Ήταν αποικία του Αρουάντ και τοποθετήθηκε από τον Στέφανο στην ύστερη ρωμαϊκή επαρχία της Φοινίκης, αν και ανήκε μάλλον στην επαρχία της Συρίας. Στα ελληνικά και λατινικά, είναι γνωστό ως Βαλανέα.

Κατά τη διάρκεια του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου στις αρχές του 21ου αιώνα, επαναστατικές πηγές ανέφεραν ότι πραγματοποιήθηκε σφαγή στις 2 Μαΐου 2013, που διαπράχθηκε από δυνάμεις του καθεστώτος. Στις 3 Μαΐου  μια άλλη σφαγή, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πραγματοποιήθηκε στην περιοχή Ρας αλ-Ναμπάα της πόλης προκαλώντας εκατοντάδες Σουνίτες κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.  

Σύμφωνα με μια έκθεση της αντιπολίτευσης, σκοτώθηκαν συνολικά 77 πολίτες, συμπεριλαμβανομένων 14 παιδιών.  Άλλες δύο ομάδες αντιπολίτευσης τεκμηρίωσαν, ονομαστικά, 96-145 άτομα που πιστεύεται ότι εκτελέστηκαν στην περιοχή.   Τέσσερις φιλοκυβερνητικοί στρατιώτες και δύο στρατιώτες σκοτώθηκαν επίσης στην περιοχή σε συγκρούσεις με αντάρτες.

Κλίμα 
Η Μπανιγιάς έχει ένα μεσογειακό κλίμα με ζεστό καλοκαίρι (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa). Οι βροχοπτώσεις είναι υψηλότερες το χειμώνα από ό,τι το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι  .

Επισκοπή 
Η επισκοπή της Βαλανέας υπαγόταν στης Απάμειας, της πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής επαρχίας της Συρίας, όπως μαρτυρείται από το Notitiae Episcopatuum του 6ου αιώνα. 

Όταν ο Ιουστινιανός ίδρυσε μια νέα αστική επαρχία, τη Θεοδωριάς, με τη Λαοδίκεια ως μητρόπολη, η Βαλανέα ενσωματώθηκε σε αυτήν, αλλά συνέχισε να εξαρτάται εκκλησιαστικά από την Απάμεια, μέχρι να αποκτήσει το καθεστώς μιας απαλλαγμένης επισκοπής που υπόκειται άμεσα στον Πατριάρχη της Αντιόχειας. 

Ο πρώτος γνωστός επίσκοπός της, ο Ευφρατίων, έλαβε μέρος στην Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας το 325 και εξορίστηκε από τους Αρειανούς το 335. Αργότερα, ο Τιμόθεος ήταν και στη Δεύτερη Σύνοδο της Εφέσου το 449 και στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451. Το 536, ο Θεόδωρος ήταν ένας από τους υπογράφοντες μιας επιστολής προς τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό εναντίον του Σεβήρου της Αντιόχειας και άλλων μη Χαλκηδόνων. Ο Στέφανος συμμετείχε στη Δεύτερη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 553.  

Κατά την περίοδο των Σταυροφοριών, η πόλη έγινε ρωμαιοκαθολική επισκοπή, που ονομάζεται Βαλενία ή Βαλανία στη Δύση. Βρισκόταν εντός του Πριγκιπάτου της Αντιόχειας και υπόκειντο στη μητρόπολη της Απάμειας, της οποίας ο αρχιεπίσκοπος παρενέβη στον διορισμό επισκόπων το 1198 και 1215.   Για λόγους ασφαλείας, ο επίσκοπος ζούσε στο Κάστρο Μαργκάτ.

Παραπομπές 

Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Πόλεις της Συρίας