Λεονίντ Σεντόφ

Ο Λεονίντ Ιβάνοβιτς Σεντόφ (Leonid Ivanovich Sedov) (; 14 Νοεμβρίου 1907 - 5 Σεπτεμβρίου 1999) ήταν κορυφαίος σοβιετικός εμπειρογνώμονας στην υδροδυναμική και αεροδυναμική και στην  εφαρμοσμένη μηχανική. Ήταν διευθυντής του τμήματος υδρομηχανικής του πανεπιστημίου της Μόσχας, μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και ξένο μέλος της γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1907 στο Ροστόφ επί του Ντον. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιβάν Γκεοργκιέβιτς Σεντόφ και ήταν μηχανικός ορυχείων. Η μητέρα του ονομαζόταν Ραΐσα Μιχαηλόβνα και ήταν δασκάλα του σχολείου. Το 1924 αποφοίτησε από το λύκειο στο Ροστόφ επί του Ντον. Εισήλθε στη παιδαγωγική σχολή του κρατικού πανεπιστημίου του Ροστόφ. Το 1926 πήγε στη σχολή Φυσικής και Μαθηματικών του κρατικού πανεπιστημίου της Μόσχας.Το 1930 ο Σεντόφ αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, όπου ήταν φοιτητής του Σεργκέι Τσαπλίγκιν, με πτυχίο Διδάκτωρ Φυσικής και Μαθηματικών Επιστημών. Έλαβε το διδακτορικό του στις τεχνικές επιστήμες το 1936. Το 1937 υπερασπίστηκε τη διατριβή του για το πτυχίο του Διδάκτορα Φυσικών και Μαθηματικών Επιστημών με θέμα «Θεωρία της επίπεδης κίνησης ενός ιδανικού υγρού». Εργάστηκε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας από το 1937. Ήταν Επικεφαλής του Τμήματος Υδρομηχανικής, Τμήμα Μηχανικής και Μαθηματικών (1953-1999). Κατά τα έτη 1938-1941 ήταν επικεφαλής του τμήματος θεωρητικής μηχανικής της στρατιωτικής μηχανικής ακαδημίας του Κόκκινου Στρατού. Κατά τη διάρκεια της εκκένωσης του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας (Οκτώβριος 1941 - Μάιος 1943), ενώ παρέμεινε στη Μόσχα, μίλησε σε φοιτητές φυσικής και μαθηματικών στις εγκαταστάσεις άλλων πανεπιστημίων συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών πανεπιστημίων.  Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έκανε διεξοδική έρευνα σχετικά με την υδροδυναμική θεωρία των τορπιλών σκαφών και των υδροπλάνων. Ήταν αρχισυντάκτης των περιοδικών «Μηχανική» (1953-1999) και «Έρευνα Διαστήματος» (1962-1999) καθώς και μέλος σύνταξης του περιοδικού «Εφαρμοσμένα Μαθηματικά και Μηχανική».

Ανάμεσα στα επιστημονικά του επιτεύγματα συγκαταλέγονται η διατύπωση και επίλυση προβλημάτων προσγείωσης με υδροπλάνο στο νερό, η διατύπωση και επίλυση προβλημάτων ταχείας εμβάπτισης σωμάτων σε ασυμπίεστο υγρό, η δημιουργία της θεωρίας του γραμμικοποιημένου προβλήματος πλάνης λαμβάνοντας υπόψη τη δύναμη της βαρύτητας και τους πίδακες ψεκασμού, η ανάπτυξη βασικών ιδεών για την αεροδυναμική της σταθερής ροής γύρω από τα φτερά κ.α.

Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, επινόησε τη λεγόμενη Λύση Ομοιότητας Σεντόφ για ένα κύμα έκρηξης. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος του προγράμματος Εξερεύνησης Διαστήματος της ΕΣΣΔ και αποκάλυψε τις πρώτες ειδήσεις για την ύπαρξή του το 1955. Διετέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Αστροναυτικής Ομοσπονδίας (IAF) από το 1959 έως το 1961.  Μέχρι πρόσφατα, πιστεύεται ότι ο Σεντόφ ήταν ο κύριος μηχανικός πίσω από το σοβιετικό σχέδιο Sputnik. 

Ο Λεονίντ Σεντόφ πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 1999 σε ηλικία 92 ετών και έχει ταφεί στη Μόσχα.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Αναφορά στην ανακοίνωση του 1955
 Ανακοίνωση θανάτου στα Πρακτικά των Συνελεύσεων της Γενικής Συνέλευσης, ενότητα 2000
 Sedov, LI, 1959, Ομοιότητες και Διαστατικές Μέθοδοι στη Μηχανική, 4η έκδοση. Ακαδημαϊκός.
 LI Sedov, Μάθημα στη συνέχεια της μηχανικής. Τόμοι. Ι-IV. Wolters-Noordhoff Publishing, Ολλανδία, 1971.
 Sedov, LI, "Διάδοση ισχυρών κρουστικών κυμάτων", Journal of Applied Mathematics and Mechanics, Vol. 10, σελίδες 241-250 (1946). (Δείτε επίσης: Barber – Layden – Power effect )
 Αναφορά στη σύγχυση με τον Ουκρανό φυσικό Σεργκέι Κορολίοφ  .

Ταξιάρχες της Λεγεώνας της Τιμής
Ρώσοι εφευρέτες
Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Μέλη της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Ρώσοι φυσικοί
Φυσικοί του 20ού αιώνα
Σοβιετικοί φυσικοί