Άλις Μπολ

Η Άλις Αυγούστα Μπολ (Alice Augusta Ball) (24 Ιουλίου 1892 - 31 Δεκεμβρίου 1916) ήταν μία Αμερικανίδα χημικός που ανέπτυξε την "Μέθοδο Ball", την πιο αποτελεσματική θεραπεία για τη λέπρα στις αρχές του 20ου αιώνα.  Ήταν η πρώτη γυναίκα και η πρώτη αφροαμερικανικίδα που έλαβε μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης και ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα και αφροαμερικανίδα καθηγήτρια χημείας του πανεπιστημίου.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση 
Η Alice Augusta Ball γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1892, στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον, από τους Τζέιμς Πρέσλει (James Presley) και Λόρα Λουίζ (Χάουαρντ) Μπολ (Laura Louise (Howard) Ball).  Ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά, με δύο μεγαλύτερα αδέλφια, τον Γουίλιαμ (William) και τον  Ρόμπερτ (Robert), και μια μικρότερη αδερφή, την Addie.  Η οικογένειά της ήταν μεσαίας τάξης και ευημερούσα, καθώς ο πατέρας της Ball ήταν συντάκτης εφημερίδων του Colored Citizen, φωτογράφος και δικηγόρος.   Η μητέρα της εργάστηκε επίσημα ως φωτογράφος.  Ο παππούς της, ο Τζέιμς Μπολ (ο μεγαλύτερος) (James Ball Sr.), ήταν ένας διάσημος φωτογράφος και ένας από τους πρώτους Μαύρους Αμερικανούς που έκανε χρήση της νταγκεροτυπίας (daguerreotypy),  τη διαδικασία εκτύπωσης φωτογραφιών σε μεταλλικές πλάκες. Μερικοί ερευνητές έχουν προτείνει ότι η αγάπη των γονέων και του παππού της για τη φωτογραφία μπορεί να έπαιξε ρόλο στην αγάπη της για τη χημεία, καθώς δούλευαν με ατμούς υδραργύρου και ασημένιες πλάκες ευαισθητοποιημένες με ιώδιο για να αναπτύξουν φωτογραφίες.  Παρά το γεγονός ότι είναι εξέχοντα μέλη και υποστηρικτές της αφροαμερικανικής κοινότητας, και οι δύο γονείς της Ball αναφέρονται ως "Λευκοί" στο πιστοποιητικό γέννησής της. Αυτό μπορεί να ήταν μια προσπάθεια να μειωθεί η προκατάληψη και ο ρατσισμός που θα αντιμετώπιζε η κόρη τους και θα τη βοηθούσε να «περάσει» στη λευκή κοινωνία. 

Η Alice Ball και η οικογένειά της μετακόμισαν από το Σιάτλ στη Χονολουλού το 1903 με την ελπίδα ότι ο ζεστός καιρός θα ανακουφίσει την αρθρίτιδα του παππού της. Εκείνος πέθανε λίγο μετά τη μετακόμιση και το 1905 μετακόμισαν πίσω στο Σιάτλ μετά από ένα μόνο έτος στη Χαβάη.  Μετά την επιστροφή της στο Σιάτλ, η Μπολ φοίτησε  στο Λύκειο του Σιάτλ και πέτυχε κορυφαίους βαθμούς στις επιστήμες. Αποφοίτησε από το Λύκειο του Σιάτλ το 1910. 

Η Μπολ συνέχισε να σπουδάζει χημεία στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον,  κερδίζοντας πτυχίο στη φαρμακευτική χημεία το 1912 και δεύτερο πτυχίο στην επιστήμη της φαρμακευτικής δύο χρόνια αργότερα, το 1914.  Μαζί με τον εκπαιδευτή της φαρμακευτικής, Γουίλιαμ Ντεν (Williams Dehn), δημοσίευσε ένα άρθρο 10 σελίδων, " Benzoylations in Ether Solution", στο περιοδικό της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας .  Η δημοσίευση ενός άρθρου σε ένα σεβαστό επιστημονικό περιοδικό ήταν ένα ασυνήθιστο επίτευγμα για μια γυναίκα και ειδικά για μια Μαύρη γυναίκα για εκείνη την περίοδο. 

Μετά την αποφοίτησή της, η Μπολ προσφέρθηκε πολλές υποτροφίες. Έλαβε μια προσφορά από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Μπέρκλεϋ, καθώς και από το Κολλέγιο της Χαβάης (τώρα το Πανεπιστήμιο της Χαβάης ), όπου αποφάσισε να σπουδάσει για μεταπτυχιακό στη χημεία.  Στο Κολέγιο της Χαβάης, η διατριβή του μεταπτυχιακού της περιελάμβανε τη μελέτη των χημικών ιδιοτήτων των ειδών φυτών Kava. Λόγω αυτής της έρευνας και της κατανόησής της για τη χημική σύνθεση των φυτών, αργότερα προσεγγίστηκε από τον Χάρι Τ. Χόλμαν (Harry T. Hollman) για να μελετήσει το λάδι καλαμογράφου (Chaulmoogra) και τις χημικές του ιδιότητες. Το λάδι Chaulmoogra ήταν η καλύτερη διαθέσιμη θεραπεία για τη λέπρα για εκατοντάδες χρόνια και ο Ball ανέπτυξε μια πολύ πιο αποτελεσματική ενέσιμη μορφή. Το 1915 έγινε η πρώτη γυναίκα και η πρώτη Μαύρη Αμερικανίδα που αποφοίτησε με μεταπτυχιακό από το Κολλέγιο της Χαβάης.  Ήταν επίσης η πρώτη αφρoαμερικανίδα "χημικός και εκπαιδευτής έρευνας" στο τμήμα χημείας του Κολλεγίου της Χαβάης.

Θεραπεία για  την λέπρα 
Στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, η Μπολ διερεύνησε τη χημική σύνθεση και την ενεργή αρχή του Piper methysticum (kava) για τη διατριβή του μεταπτυχιακού της.  Λόγω αυτής της εργασίας, ήρθε σε επικοινωνία με τον Δρ. Χάρι Τ. Χόλμαν (Dr. Harry T. Hollmann) στο Νοσοκομείο Kalihi στη Χαβάη, ο οποίος χρειαζόταν βοηθό για την έρευνά του πάνω στην θεραπεία της λέπρας . 

Εκείνη την εποχή, η λέπρα ή νόσος του Χάνσεν ήταν μια πολύ στιγματισμένη ασθένεια με σχεδόν καμία πιθανότητα ανάρρωσης. Άτομα που είχαν διαγνωστεί με λέπρα εξορίζονταν στο νησί Molokai της Χαβάης με την προσδοκία ότι θα πεθάνουν εκεί.  Η καλύτερη διαθέσιμη θεραπεία ήταν το λάδι chaulmoogra, από τους σπόρους του δέντρου Hydnocarpus wightianus από την ινδική υποήπειρο, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί ιατρικά από το 1300. Αλλά η θεραπεία δεν ήταν πολύ αποτελεσματική και κάθε μέθοδος εφαρμογής είχε προβλήματα. Ήταν πολύ κολλώδες για να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά τοπικά και ως ένεση η ιξώδης σύσταση του λαδιού το έκανε να συσσωρεύεται κάτω από το δέρμα και να σχηματίζει φουσκάλες αντί να απορροφάται. Αυτές οι φουσκάλες σχηματίζονταν σε τέλειες σειρές και έκαναν να μοιάζει "σαν το δέρμα του ασθενούς να είχε αντικατασταθεί από περιτύλιγμα φυσαλίδων ".  Η κατάποση του λαδιού ήταν εξίσου μη αποτελεσματική επειδή είχε έντονη γεύση που συνήθως έκανε τους ασθενείς να κάνουν εμετό. 

Στην ηλικία των 23 ετών, η Μπολ ανέπτυξε μια τεχνική για να κάνει το λάδι ενέσιμο και απορροφήσιμο από το σώμα. Η τεχνική της περιελάμβανε την απομόνωση εστερικών ενώσεων από το λάδι και τη χημική τροποποίησή τους, παράγοντας μια ουσία που διατηρούσε τις θεραπευτικές ιδιότητες του ελαίου και απορροφόταν από το σώμα κατά την ένεση.  Δυστυχώς, λόγω του πρόωρου θανάτου της, η Μπολ δεν μπόρεσε να δημοσιεύσει τα επαναστατικά της ευρήματα.  Ο Άρθουρ Λ. Ντιν (Arthur L. Dean), χημικός και αργότερα πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Χαβάης, έκλεψε το έργο της, δημοσίευσε τα ευρήματα και άρχισε να παράγει μεγάλες ποσότητες του ενέσιμου εκχυλίσματος chaulmoogra.  Ο Ντιν δημοσίευσε τα ευρήματα χωρίς να δώσει πίστωση στην Μπολ και ονόμασε την τεχνική από τον εαυτό του. Το 1920, ένας γιατρός της Χαβάης ανέφερε στην Εφημερίδα της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης ότι 78 ασθενείς είχαν απολυθεί από το νοσοκομείο Kalihi από το συμβούλιο των εξεταστών υγείας μετά από θεραπεία με ενέσεις τροποποιημένου λαδιού chaulmoogra του Ball.   Ο απομονωμένος αιθυλεστέρας παρέμεινε η προτιμώμενη θεραπεία για λέπρα έως ότου αναπτύχθηκαν φάρμακα σουλφοναμίδης τη δεκαετία του 1940. 

Μόνο έπειτα από κάποια χρόνια μετά το θάνατό της ο Χόλμαν προσπάθησε να διορθώσει αυτήν την αδικία. Δημοσίευσε μια εφημερίδα το 1922 δίνοντας πίστωση στην Μπολ, αποκαλώντας την ενέσιμη μορφή του λαδιού ως «μέθοδος Ball».  Δυστυχώς, παρέμεινε ακόμα ξεχασμένη στο επιστημονικό αρχείο.  Τη δεκαετία του 1970, η  Κάθριν Τακάρα (Kathryn Takara) και ο Στάνλεϊ Άλι (Stanley Ali), καθηγητές στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, έψαξαν τα αρχεία για να βρουν την έρευνα της Μπολ. Μετά από πολλές δεκαετίες μπόρεσαν να φέρουν στο φως τις προσπάθειες και τα επιτεύγματά της, δίνοντάς της την πίστωση που κέρδισε.

Θάνατος και αναγνώριση 
Η Μπολ πέθανε στις 31 Δεκεμβρίου 1916, σε ηλικία 24 ετών. Είχε αρρωστήσει κατά την έρευνά της και επέστρεψε στο Σιάτλ για θεραπεία λίγους μήνες πριν από το θάνατό της.  Ένα άρθρο του Εμπορικού Διαφημιζόμενου του Ειρηνικού  το 1917 πρότεινε ότι η αιτία μπορεί να ήταν δηλητηρίαση από χλώριο λόγω έκθεσης κατά τη διδασκαλία στο εργαστήριο.  Αναφέρθηκε ότι έκανε επίδειξη για το πώς να χρησιμοποιείται σωστά μια μάσκα αερίων για προετοιμασία μιας επίθεσης, καθώς ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος μαινόταν στην Ευρώπη.  Αλλά η αιτία του θανάτου της είναι άγνωστη, καθώς το αρχικό πιστοποιητικό θανάτου της άλλαξε για να αναφέρει τη φυματίωση . 

Η πρώτη αναγνώριση της δουλειάς της Μπολ έγινε έξι χρόνια μετά το θάνατό της, όταν, το 1922, αναφέρθηκε εν συντομία σε ιατρικό περιοδικό,  με τη μέθοδο της να ονομάζεται «Μέθοδος Μπολ».  Μετά το έργο πολλών ιστορικών στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, συμπεριλαμβανομένων των Κάθριν Τακάρα  και Στάνλεϊ Άλι, το Πανεπιστήμιο της Χαβάης τελικά τίμησε την Μπολ το 2000 αφιερώνοντας μια πλάκα σε αυτήν στο μοναδικό δέντρο chaulmoogra του σχολείου πίσω από το Bachman Hall.  Την ίδια ημέρα, η πρώην υπολοχαγός κυβερνήτης της Χαβάης, Μέιζι Χιρόνο (Mazie Hirono), κήρυξε την 29η Φεβρουαρίου "Alice Ball Day", η οποία γιορτάζεται κάθε τέσσερα χρόνια.  Το 2007, το Διοικητικό Συμβούλιο των Περιφερειών του Πανεπιστημίου τίμησε την Μπολ με ένα Μετάλλιο Διάκρισης, την υψηλότερη τιμή του σχολείου.  Τον Μάρτιο του 2016 το περιοδικό Hawaiʻi έβαλε την Μπολ στη λίστα με τις πιο σημαντικές γυναίκες στην ιστορία της Χαβάης.  Το 2018 ένα νέο πάρκο στη γειτονιά Greenwood του Σιάτλ πήρε το όνομά του από την Μπολ.   Το 2019 η Σχολή Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου πρόσθεσε το όνομά της στη ζωφόρο πάνω από το κεντρικό κτίριό της, μαζί με την Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ (Florence Nightingale) και τη Μαρία Κιουρί (Marie Curie), σε αναγνώριση της συμβολής τους στην επιστήμη και την παγκόσμια έρευνα για την υγεία.  Τον Φεβρουάριο του 2020, μια ταινία μικρού μήκους, The Ball Method θα κάνει πρεμιέρα στο Pan African Film Festival.  Οι φοιτητές του Πανεπιστημίου της Χαβάης έχουν ρωτήσει εάν πρέπει να γίνουν περισσότερα για να επιλυθούν οι παράνομες ενέργειες του πρώην Προέδρου Ντιν, συμπεριλαμβανομένων προτάσεων για μετονομασία του Dean Hall μετά την Μπολ.  Στις 6 Νοεμβρίου 2020, ένας δορυφόρος που πήρε το όνομά της ( SuSat 9 ή "Alice", COSPAR 2020-079A) κυκλοφόρησε στο διάστημα.

Παραπομπές 

Αμερικανοί φαρμακοποιοί