Βαλεντίνος (σφετεριστής)

Ο Βαλεντίνος ή Ουαλεντίνος (απεβ. 644) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και σφετεριστής του θρόνου της Κωνσταντινούπολης.

Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Σεβεό ο Βαλεντίνος ήταν Αρμένιος στην καταγωγή, καταγόμενος από το γένος των Αρσακιδών. Αρχικά ήταν μέλος της συνοδείας του σακελλάριου Φιλάγριου και του ανατέθηκε στις αρχές του 641 από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Γ΄ (βασ. Φεβ.-Μαρ. 641) γιο του Ηρακλείου από τον 1ο γάμο εκείνου, να διανείμει χρήματα στους στρατιώτες, με σκοπό να εξασφαλίσει την πίστη τους στον ανήλικο γιο του Κώνστα (Β΄) και όχι στη μερίδα της Μαρτίνας, 2ης συζύγου του Ηρακλείου. Είναι δυνατό ότι είχε διοριστεί ως στρατηγός ή πληρεξούσιος επί του Ρωμαϊκού στρατού ή ότι είχε τη θέση του κόμη του Οψικίου (comes Obsequii).

Όμως τον Μάιο του 641 ο Κωνσταντίνος Γ΄ απεβίωσε και η Μαρτίνα κατέλαβε την εξουσία για τον γιο της Ηρακλεωνά, ενώ οι πιστοί στον Κώνστα, με προεξέχοντα τον Φιλάγριο, εξορίστηκαν. Τότε ο Ουαλεντίνος, που είχε εκτελέσει την αποστολή του και είχε εξασφαλίσει την υποστήριξη του στρατού, οδήγησε τα στρατεύματα στη Χαλκηδόνα, στον Βόσπορο, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη και ζήτησε να γίνει ο Κώνστας συναυτοκράτορας. Αφού υπέκυψε στην πίεση η Μαρτίνα, ο Κώνστας (Β΄) στέφθηκε συναυτοκράτορας με τον Ηρακλεωνά στα τέλη Σεπτεμβρίου. Σε μία προσπάθεια να μειώσει τη σημασία της πράξης αυτής, ο Ηρακλεωνάς έκανε τους δύο μικρότερους αδελφούς του Δαβίδ και Μαρτίνο, συναυτοκράτορες ταυτόχρονα. Ο Βαλεντίνος αμείφθηκε με τον τίτλο του κόμη των Εξκουβιτόρων. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με την περιγραφή του Σεβεού, ο Βαλεντίνος ήταν αυτός που λίγους μήνες μετά σχεδίασε την τελική πτώση και ακρωτηριασμό της Μαρτίνας και των γιών της και επέβαλε τον Κώνστα Β΄ ως μόνο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Στις αρχές του 642 ο Βαλεντίνος ήταν ο πιο ισχυρός άνδρας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του δόθηκαν οιονεί αυτοκρατορικές τιμές: του επιτράπηκε να φορεί τον πορφυρό χιτώνα του Αυτοκράτορα. Ταυτόχρονα διορίστηκε αρχιστράτηγος του Ρωμαϊκού στρατού και η κόρη του Φαύστα παντρεύτηκε τον νεαρό Κώνστα Β΄ και έγινε Αυγούστα. Το 643/644 ο Βαλεντίνος οδήγησε μία εκστρατεία εναντίον των Αράβων, ενώ ταυτόχρονα για αντιπερισπασμό ένας άλλος στρατός με στρατηγό τον Δαβίδ τον Αρμένιο θα έκανε επίθεση από άλλη μεριά. Ο στρατός του Βαλεντίνου ωστόσο προωθήθηκε πιο πριν, πανικοβλήθηκε και έφυγε. Ο θησαυρός που εγκαταλείφθηκε, περιέπεσε στους Άραβες. 

Το 644/645 ο Βαλεντίνος προσπάθησε να σφετεριστεί τον θρόνο του γαμπρού του. Εμφανίστηκε στην Κωνσταντινούπολη με ένα σώμα στρατού και ζήτησε να στεφθεί Αυτοκράτορας. Η προσπάθειά του ωστόσο απέτυχε, καθώς τόσο ο πληθυσμός της πρωτεύουσας, όσο και και η ηγεσία του κράτους, ο Πατριάρχης Παύλος Β΄ απέρριψε το αίτημά του. Σύμφωνα με τους χρονογράφους ο λαός λύντσαρε τον απεσταλμένο του Αντωνίνο, και μετά δολοφόνησε επίσης και τον Βαλεντίνο.

Πηγές
 Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
 Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2001). "Ualentinos (#8545)". Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit: 1. Abteilung (641–867), Band 5 : Theophylaktos (# 8346) – az-Zubair (# 8675), Anonymi (# 10001–12149) (in German). Berlin and Boston: De Gruyter. pp. 69–73. ISBN 978-3-11-016675-0.

Περαιτέρω ανάγνωση
 Kaegi, Walter Emil (1981). Byzantine Military Unrest, 471–843: An Interpretation. Amsterdam, The Netherlands: Adolf M. Hakkert. ISBN 90-256-0902-3.

Βυζαντινοί σφετεριστές
Κόμητες των Εξκουβιτόρων
Κόμητες του βασιλικού Οψικίου
Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κυβερνήτες του Θέματος Οψικίου