Μοντιντιέ (Σομ)

Το Μοντιντιέ (Γαλλικά: Montdidier) είναι γαλλική κοινότητα, υπονομαρχία του νομού Σομ, στη διοικητική περιοχή Ω-ντε-Φρανς, στο βόρειο τμήμα της Γαλλίας. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 6.255 κατοίκους (2017).

Οι κάτοικοι ονομάζονται Μοντιντεριαίν.

Γεωγραφικά στοιχεία 

Η κοινότητα Μοντιντιέ βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού Σομ, στη διοικητική περιοχή Ω-ντε-Φρανς, στην ιστορική περιοχή Πικαρδία. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 55 έως 113 μέτρα στις όχθες του ποταμού Τρουά Ντομ, παραπόταμου του Αβρ, στην κοιλάδα του Σομ.

Το Μοντιντιέ είναι χτισμένο σε έναν λόφο με θέα σε μια εύφορη πεδιάδα που εκτείνεται στα ανατολικά μέχρι τον ποταμό Σομ, την περιοχή Σαντέρ.

Το Μοντιντιέ είναι μία από τις 3 υπονομαρχίες του νομού Σομ. Η απόσταση οδικώς από την πρωτεύουσα Αμιένη είναι  43 χιλιόμετρα και από τις 2 άλλες υπονομαρχίες του νομού απέχει: από το Περόν 52 χιλιόμετρα και από την Αμπεβίλ 86 χιλιόμετρα . Το Παρίσι βρίσκεται 104 χιλιόμετρα νότια της πόλης.

Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 6.255 κατοίκους (2017).

Η έκταση της κοινότητας είναι 12,58 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Το 2007, στην πόλη εγκαινιάστηκε το πρώτο δημόσιο αιολικό πάρκο .

Το κλίμα της πόλης είναι εύκρατο ωκεάνιο, με επικρατούντες δυτικούς, νοτιοδυτικούς και βορειοδυτικούς ανέμους.

Ιστορία 

Η ιστορία του Μοντιντιέ είναι γνωστή από τον Μεσαίωνα, κανένας τίτλος πριν από τον 9ο αιώνα δεν αναφέρει την πόλη. Το όνομα της πόλης προέρχεται από το ιστορικό γεγονός του 774, όταν ο Ντιντιέ, βασιλιάς των Λομβαρδών, ηττήθηκε από τον Καρλομάγνο και εξορίστηκε μαζί με την κόρη του Δεζιδεράτα, πρώην σύζυγο του Καρλομάγνου, στο αβαείο του Κορμπί που βρίσκεται στην περιοχή όπου, αργότερα, χτίστηκε η πόλη που πήρε το όνομα Μοντιντιέ.

Η πρώτη εκκλησία χτίστηκε κοντά στο κάστρο περίπου το 948 από τους κόμητες του Μοντιντιέ.

Το 1063, ο Ραούλ ντε Κρεπί, κόμης των Αμιάν, Βαλουά και Βεξέν, χώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, Αλιενόρ, κληρονόμο του Μοντιντιέ και του Περόν, και παντρεύτηκε τη χήρα του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Α΄, Άννα του Κιέβου. Αυτός ο γάμος προκάλεσε σκάνδαλο, επειδή η χήρα ενός βασιλιά της Γαλλίας, που προέρχονταν και η ίδια από βασιλική οικογένεια, δεν μπορούσε, σύμφωνα με τον κώδικα τιμής, να παντρευτεί έναν υποτελή. Το ζευγάρι αφορίστηκε το 1064. Μετά το θάνατό του το 1074, ο Ραούλ ντε Κρεπί θάφτηκε στην εκκλησία του Σαιν-Πιέρ του Μοντιντιέ.

Το 1184, ο βασιλιάς Φίλιππος Β 'της Γαλλίας έκαψε τμήμα της πόλης  κατά τη διάρκεια του πολέμου για την κατοχή της περιοχής της Αμιένης και του Βερμαντουά. Το 1195, στην πόλη παραχωρήθηκε ο κοινοτικός χάρτης της.

Μετά τη γαλλική ήττα στη μάχη του Πουατιέ το 1356, κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου, το Μοντιντιέ βρέθηκε στο επίκεντρο επεισοδίων της Μεγάλης Ζακερί που συγκλόνισε την Πικαρδία, το Αρτουά, την Καμπανία, την Ιλ-ντε-Φρανς και τη Νορμανδία το 1358. Οι κάτοικοι του Μοντιντιέ λεηλάτησαν και έκαψαν κάστρα και σπίτια που ανήκαν σε άρχοντες της περιοχής. Ωστόσο, δεδομένων των ταραγμένων συνθηκών στις οποίες βρέθηκε το βασίλειο, ο βασιλιάς έδωσε στους κατοίκους συγχώρεση.

Το 1418, οι πόλεις Μοντιντιέ, Ρουά και Περόν δόθηκαν ως προίκα στη Μιχαέλα του Βαλουά, σύζυγο του Φιλίππου Γ', δούκα της Βουργουνδίας και πέρασαν στο δουκάτο της Βουργουνδίας. Το 1472, το Μοντιντιέ πυρπολήθηκε από τους Βουργουνδούς. Ο Κάρολος της Βουργουνδίας δεν εμπόδισε την καταστροφή και φέρεται ότι είπε τη φράση «Αυτοί είναι οι καρποί του πολέμου». 

Κατά τη διάρκεια του Παλαιού καθεστώτος, το Μοντιντιέ βρισκόταν στην περιοχή Σαντέρ (μία από τις οκτώ περιοχές της Πικαρδίας) και ήταν έδρα ενός βαϊλάτου που ιδρύθηκε το 1516. 

Με το διάταγμα του 1575, ο Ερρίκος Γ΄ της Γαλλίας δημιούργησε την εκλογική περιφέρεια του Μοντιντιέ, παραχωρώντας φοροεισπρακτικές εξουσίες σε εκλεγμένους αντιπροσώπους.

Το 1577, κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων της Γαλλίας, το Μοντιντιέ εντάχθηκε στην πλευρά της Ιερής Λίγκας. Το 1590 η κοινότητα απειλήθηκε και τελικά κατελήφθη από τα στρατεύματα του Ερρίκου Δ' της Γαλλίας.

Ο σιδηρόδρομος έφτασε στην πόλη το 1873.

Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μοντιντιέ βρέθηκε κοντά στο επίκεντρο των μαχών και, όπως συνέβη σε πολλές πόλεις της περιοχής, πολλά από τα αρχαιότερα και πολύτιμα μνημεία της πόλης καταστράφηκαν εκείνη την εποχή. Η πόλη ξαναχτίστηκε κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και η θρησκευτική της κληρονομιά αποκαταστάθηκε εν μέρει.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη γνώρισε επέκταση με την κατασκευή κατοικιών στα περίχωρα.

Κύρια αξιοθέατα 

Παρά την σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή της πόλης στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μερικά από τα μνημεία της έχουν διασωθεί ή αναστηλωθεί. 

 Η εκκλησία του Παναγίου Τάφου σε φλογόμορφο γοτθικό ρυθμό (1510), με ταπισερί του 17ου αιώνα που εκτίθενται στο ναό.

 Η εκκλησία Σαιν-Πιέρ, επίσης σε φλογόμορφο γοτθικό ρυθμό.
 Ερείπια της εκκλησίας Σαιν-Μαρτέν.
 Άγαλμα του Αντουάν Παρμαντιέ, στην πλατεία Παρμαντιέ. Ο Παρμαντιέ ήταν φαρμακοποιός (1711-1833)  καταγόμενος από την πόλη, πρώτος που εισήγαγε τις πατάτες στη γαστρονομία της Γαλλίας το 1772.
 Το δημαρχείο, κτήριο του 1899, σε φλαμανδικό ρυθμό και διακοσμημένο σε στιλ αρ ντεκό.
 Το μοναστήρι, χτισμένο στη θέση του μεσαιωνικού ακρόπυργου. Ανακατασκευάστηκε το 1930, μετά τις ζημίες που υπέστη κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Λειτουργούσε ως Δικαστικό μέγαρο και από το 1965 στεγάζει τις Φορολογικές υπηρεσίες.
 Το κτήριο του Ταμιευτηρίου, 19ος αιώνας.
 Το κτήριο του Ταχυδρομείου
 Το μνημείο πολέμου, κατασκευάστηκε το 1923.
 Μνημείο για τους 212 Γάλλους πιλότους που έχασαν τη ζωή τους στην Πικαρδία τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1940 κατά τη μάχη της Γαλλίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η ιστοσελίδα της κοινότητας Μοντιντιέ (γαλλικά)

Παραπομπές 

Πόλεις της Ω-ντε-Φρανς
Πόλεις της Γαλλίας