Ρεγγίνα Εζέρα

Η Ρεγκίνα Εζέρα (συγγραφικό ψευδώνυμο της Ρεγγίνα Σαμρέτο, 20 Δεκεμβρίου 1930 - 11 Ιουνίου 2002) ήταν Λετονή συγγραφέας πολωνικής καταγωγής που έγραψε περισσότερα από 20 μυθιστορήματα.

Γεννημένη στη Ρίγα, η Έζερα ήταν κόρη ξυλουργού και νοσοκόμας. Μεγάλωσε σε μία μικρή κατοικία όπου ζούσαν επίσης η γιαγιά και η θεία της. Η καθολική οικογένειά της μιλούσε Πολωνικά και δεν έμαθε Λετονικά έως ότου ήταν έξι ετών και πήγε στο σχολείο.

Το 1944 η οικογένεια απελάθηκε στη Γερμανία, αλλά επέστρεψε στη Λετονία το 1945. Αφού αποφοίτησε από το γυμνάσιο, η Έζερα σπούδασε δημοσιογραφία στο κρατικό πανεπιστήμιο της Λετονίας στη Ρίγα, αποφοιτώντας το 1955. Την ίδια χρονιά, το διήγημα της Pat īkšķis nelīdzēja (Ούτε ο αντίχειράς μου δεν βοηθούσε) δημοσιεύτηκε στο παιδικό περιοδικό Bērnība με το συγγραφικό ψευδώνυμο Εζέρα. "Ezera" σημαίνει "λίμνη" και επιλέχθηκε να αντικατοπτρίζει την παιδική της ηλικία που ήταν μερικές φορές ανέμελη. Κατά τη δεκαετία του 1950 παντρεύτηκε δύο φορές. Καμία από τις σχέσεις δεν ήταν επιτυχής και η Ρεγγίνα έγινε ανύπαντρη μητέρα τριών κοριτσιών. Εργάστηκε για ένα διάστημα ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Pionieris και για την Bērnība, το παιδικό περιοδικό. Το 1961, δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο με διηγήματα, Un ceļš vēl kūp, σχετικά με τις εμπειρίες της στον πόλεμο. Την ίδια χρονιά ολοκλήρωσε το πρώτο της από πολλά μυθιστορήματα Zem pavasara debesīm (Κάτω από τον ανοιξιάτικο ουρανό). Συνέχισε να γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα και δοκίμια για το υπόλοιπο της ζωής της.

Στη δεκαετία του 1970 ήταν μέλος της Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρίγας και στη δεκαετία του 1980 συνέχισε να εκπροσωπεί τη χώρα της στην Ένωση Σοβιετικών Συγγραφέων. Το 1988, προσχώρησε στο αναδυόμενο κίνημα για την ίδρυση λετονικού κράτους και αυτό επιτεύχθηκε το 1990. Αν και της απονεμήθηκε το Τάγμα των Τριών Αστέρων το 1995, υπέφερε οικονομικά ως αποτέλεσμα του τέλους του κομμουνισμού. Είχε κρατική υποστήριξη για το έργο της, αλλά στο νέο καθεστώς αυτό δεν ήταν διαθέσιμο και έζησε σε μερική φτώχεια στο τέλος της ζωής της.

Από το 1978 η Έζερα ζούσε στο εξοχικό της στο Ķegums της Λετονίας. Πέθανε εκεί στις 11 Ιουνίου 2002. Ένα ατελές τρίτο μέρος αυτού που προοριζόταν να είναι ένα τετραμερές έργο που ονομάζεται "Όντας" δημοσιεύθηκε, όπως και το Ωδές στη θλίψη το έτος μετά το θάνατό της.

Παραπομπές 

Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών