Ε/Γ - Ο/Γ Βιτσέντζος Κορνάρος

Το Βιτσέντζος Κορνάρος ήταν ένα επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο, που αποτελούσε τμήμα του στόλου της LANE Sea Lines. Ναυπηγήθηκε το 1976 στη Δανία και τέθηκε σε υπηρεσία στη ΛΑΝΕ το 1994 (Λειτούργησε και παλαιότερα, υπό διαφορετικές εταιρείες και πλοιοκτήτες).

Πήρε το όνομά του από τον Βιτσέντζο Κορνάρο, Αναγεννησιακό ποιητή με καταγωγή από τη Σητεία Λασιθίου.

Το πλοίο ανήκε αρχικά στη Βρετανική Townsend Thoresen και λεγόταν Viking Viscount. Xρησιμοποιήθηκε στη διαδρομή Πόρτσμουθ προς Χερβούργο μέχρι το 1994, όταν αντικαταστάθηκε από ένα μεγαλύτερο πλοίο, το αρχικό Pride of Le Havre. Το 1989, όταν η εταιρεία του αγοράστηκε από την P&O, μετονομάστηκε σε "Pride of Winchester", αλλά διατήρησε τη γραμμή του. Λειτούργησε επίσης και στη γραμμή Καλαί - Ντόβερ. Το 1995 πωλήθηκε στην Ελληνική Lane Sea Lines και δρομολογήθηκε Πειραιά-Μήλο-Άγιο Νικόλαο-Σητεία. Κατόπιν, το το πλοίο έκανε το δρομολόγιο Πειραιά-Κύθηρα-Αντικύθηρα-Γύθειο-Καλαμάτα-Κίσσαμο. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2017, είχε πρόβλημα με τους κινητήρες του και στη συνέχεια παροπλίστηκε στην Κυνόσουρα Σαλαμίνας. Τον Απρίλιο του 2020, εκποιήθηκε για διάλυση στην Αλιάγα της Τουρκίας..

Χαρακτηριστικά 
Το Βιτσέντζος Κορνάρος χωρούσε συνολικά μέχρι 1200 επιβάτες και 275 οχήματα Ι.Χ. και προωθούνταν από τρεις κύριες μηχανές (2 Werkspoor 8TM410 και 1 Werkspoor 9TM410 ντίζελ) με συνδυασμένη ισχύ 10.655 KW και έφτανε ταχύτητες μέχρι 18 κόμβους. Διέθετε σταθεροποιητές (stabilizers ή "πτερύγια", όπως λέγονταν στη γλώσσα των ναυτικών.) για την πλεύση σε άγρια θάλασσα και -μετά την έλευση στην Ελλάδα-καμπίνες για τα νυχτερινά δρομολόγια. Η χωρητικότητά του ήταν 6.387 gt

Ιστορικό 
Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1976 στη Δανία ως Viking Viscount για την Townsend Thoresen. Το 1989, με τη δημιουργία της P&O European Ferries (Η οποία διαδέχθηκε την Townsend Thoresen) και έλαβε την ονομασία Pride of Winchester. Το 1994, ήρθε στην Ελλάδα, αγορασμένο από τη LANE Sea Lines και υπέστη μικρής κλίμακας μετασκευή, στην οποία προστέθηκαν καμπίνες. Το πρώτο του δρομολόγιο, ήταν το Πειραιάς - Μήλος - Άγιος Νικόλαος - Σητεία, αλλά στην πορεία δρομολογήθηκε και σε άλλες γραμμές -κυρίως άγονες-, όπως τη γραμμή Πειραιάς-Μήλος-Σαντορίνη-Ανάφη-Κρήτη-Κάσο-Κάρπαθο-Χάλκη-Ρόδο και Πειραιάς-Γύθειο-Κύθηρα-Αντικύθηρα-Κίσαμος, ενίοτε προσεγγίζοντας και την Καλαμάτα. Επίσης, το πλοίο λειτούργησε και στη ζεύξη Ρόδου και Αλεξανδρούπολης.

Το τέλος 
Στις 16 Ιουνίου 2017, μετά από 41 χρόνια αδιάκοπης λειτουργίας, το πλοίο καθηλώθηκε στον Πειραιά λόγω μηχανικής βλάβης. Η εταιρεία ήλπιζε ότι μέχρι της 30 Ιουνίου θα είχε επισκευαστεί, αλλά η βλάβη είχε μεγάλη έκταση και η εταιρεία δεν μπορούσε να διαθέσει χρήματα για να το επισκευάσει, ενώ σε περίπτωση οριστικής απόσυρσης θα έπρεπε να καταβάλει ρήτρα 480.000 ευρώ.  Στις 17 Ιουλίου κηρύχθηκε έκπτωτη από την άγονη γραμμή των Κυθήρων και προκηρύχθηκε διαγωνισμός για τη δρομολόγηση νέου πλοίου. Τον Σεπτέμβριο του 2017 μεταφέρθηκε στην Κυνόσουρα Σαλαμίνας και στα τέλη Φεβρουαρίου 2019 κηρύχθηκε διαγωνισμός για την απομάκρυνσή του, ο οποίος απέβη άκαρπος, ενώ ακολούθησαν κι άλλοι. Τελικά, το 2020 πωλήθηκε σε Τούρκους διαλυτές και ρυμουλκήθηκε προς το διαλυτήριο της Αλιάγα για τη διάλυσή του.

Παραπομπές

Περεταίρω ανάγνωση 

Βιτσέντζος