Βλαντιμίρ Πετλιάκοφ

Ο Βλαντιμίρ Μιχαήλοβιτς Πετλιάκοφ (Vladimir Mikhailovich Petlyakov) (; 15 Ιουνίου 1891 - 12 Ιανουαρίου 1942) ήταν σοβιετικός αεροναυπηγός μηχανικός και σχεδιαστής αεροσκαφών.

Βιογραφία 
Ο Πετλιάκοφ γεννήθηκε το 1891 στο Σάμπεκ (Don Host Oblast, Ρωσική Αυτοκρατορία) (επί του παρόντος μέρος της περιφέρειας Νεκλινόφσκι, Περιφέρεια Ροστόφ), όπου ο πατέρας του υπηρέτησε ως τοπικός αξιωματούχος. Μετά την αποφοίτησή του από το Τεχνικό Κολέγιο στο Ταγκανρόγκ (σήμερα το «Ταγκανρόγκ Πετλιάκοφ Κολλέγιο Αεροπορίας», . Таганрогский авиационный колледж им В. М. Петлякова ) το 1910 ταξίδεψε στη Μόσχα, όπου έγινε δεκτός στο Κρατικό Πολυτεχνείο της Μόσχας. Ωστόσο, λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917 συνέχισε την εκπαίδευσή του και προσλήφθηκε, για να εργαστεί ως τεχνικός στο εργαστήριο αεροδυναμικής στο Κρατικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας υπό την καθοδήγηση του Νικολάι Ζούκοφσκι, ενώ συνέχισε τις σπουδές του. Κέρδισε εμπειρία ως βοηθός εργαστηρίου σε σήραγγες ανέμου και πάνω σε υπολογισμούς σχεδιασμού αεροσκαφών. Το 1922 αποφοίτησε από το ίδιο πανεπιστήμιο.

Από το 1921 έως το 1936, ο Πετλιάκοφ εργάστηκε στο Κεντρικό Αεροδυναμικό Ινστιτούτο (TsAGI) (  υπό την καθοδήγηση του Αντρέι Τουπόλεφ. Εκεί ασχολήθηκε με το σχεδιασμό πτερυγίων και την ανάπτυξη ανεμοπλάνων. Το 1936 έγινε επικεφαλής σχεδιαστής αεροσκαφών σε εργοστάσιο αεροπορίας. Ο Πετλιάκοφ συμμετείχε άμεσα στην οργάνωση και την ανάπτυξη σοβιετικών μεταλλικών αεροσκαφών. Ειδικότερα, ο Πετλιάκοφ (μαζί με το μηχανικό Νικολάι Μπελιάεφ) επεξεργάστηκε μεθόδους υπολογισμού της ανθεκτικότητας των υλικών και της θεωρίας για το σχεδιασμό μεταλλικών φτερών με πολλαπλά τμήματα. Ο Πετλιάκοφ βοήθησε στο σχεδιασμό των πρώτων σοβιετικών βαρέων βομβαρδιστικών TB-1, TB-3 (1930–1935), και ενός βομβαρδιστικού τεσσάρων κινητήρων μεγάλου εύρους, το Pe-8 (1935–1937).

Ωστόσο, στις 21 Οκτωβρίου 1937, ο Πετλιάκοφ συνελήφθη μαζί με τον Τουπόλεφ και ολόκληρη τη διεύθυνση της ΤΣΑΓΙ με κατηγορίες για σαμποτάζ, κατασκοπεία και βοήθεια στο ρωσικό φασιστικό κόμμα.  Πολλοί από τους συναδέλφους του εκτελέστηκαν. Το 1939 μεταφέρθηκε από μια φυλακή σε ένα Γραφείο Πειραματικού Σχεδιασμού (sharashka) του NKVD για σχεδιαστές αεροσκαφών κοντά στη Μόσχα, όπου πολλοί πρώην άνθρωποι της TsAGI είχαν ήδη σταλεί να εργαστούν. Ο Πετλιάκοφ ανέλαβε το καθήκον να σχεδιάσει έναν μαχητικό αεροσκάφος μεγάλου υψομέτρου, το οποίο ολοκλήρωσε με επιτυχία. Ωστόσο, η επιχειρησιακή εμπειρία στον σοβιετικό-φινλανδικό πόλεμο του 1939-1940 έδειξε ότι αυτό δεν ήταν αυτό, που χρειαζόταν η Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία, και ο Λαβρέντι Μπέρια, επικεφαλής του NKVD και του συστήματος sharashka, διέταξε να επανασχεδιαστεί το μαχητικό αεροσκάφος ως βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης, με την υπόσχεση ότι ο Πετλιάκοφ και οι συνάδελφοί του θα απελευθερώνονταν μετά την επιτυχή ολοκλήρωσή του.

Το αεροσκάφος, που προέκυψε, το Pe-2, το οποίο τέθηκε σε παραγωγή στο εργοστάσιο αεροπορίας στο Καζάν, αποδείχθηκε ένα από τα πιο επιτυχημένα σχέδια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Πετλιάκοφ κυκλοφόρησε το 1940 και του απονεμήθηκε ένα βραβείο Στάλιν το 1941. Ωστόσο, στο Καζάν, ο Πετλιάκοφ αντιμετώπισε αυξανόμενες δυσκολίες, με πολλούς από τους εκπαιδευμένους τεχνικούς και μηχανικούς του να στρατολογούνται στο σοβιετικό στρατό και να στέλνονται στις πρώτες γραμμές, γεγονός που επηρέασε αρνητικά την ποιότητα των αεροσκαφών παραγωγής. Διαμαρτυρήθηκε στη σοβιετική ανώτερη ηγεσία, και ήταν στο δρόμο του προς τη Μόσχα τον Ιανουάριο του 1942 (πετώντας σε Pe-2), όταν πέθανε σε αεροπορικό δυστύχημα κοντά στον Αρζάμας. Ο τάφος του βρίσκεται στο νεκροταφείο Αρσκόε στο Καζάν.

Ο Βλαντιμίρ Πετλιάκοφ έλαβε το βραβείο Στάλιν (1941) και του απονεμήθηκαν δύο τάγματα του Λένιν και ένα τάγμα του κόκκινου αστεριού

Εικόνες

Παραπομπές 

Ρώσοι επιστήμονες