Καρλ Γιόχαν Άντερσον

Ο Καρλ Γιόχαν Άντερσον (Karl John Andersson ή Karl Johan Andersson, 4 Μαρτίου 1827 – 9 Ιουλίου 1867) ήταν Σουηδός εξερευνητής, κυνηγός, έμπορος και ερασιτέχνης φυσιοδίφης και ορνιθολόγος.

Είναι περισσότερο γνωστός για τα βιβλία που έγραψε σχετικώς με τα ταξίδια του, καθώς και για την εξερεύνηση κυρίως της σημερινής Ναμίμπια.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Καρλ Γιόχαν Άντερσον γεννήθηκε στη Νόρα Ρόντα της επαρχίας Βέρμλαντ, στη Σουηδία. `Ηταν εξώγαμο τέκνο του Βρετανού (Ουαλού) κυνηγού αρκούδων Llewelyn Lloyd (1792-1876) και της Σουηδέζας υπηρέτριάς του.

Ο Άντερσον μεγάλωσε στη Σουηδία και από πολύ νεαρός συνόδευε τον πατέρα του σε κυνηγετικές εξορμήσεις, γνώρισε τη φύση της χώρας και άρχισε να συλλέγει δείγματα φυτών και άλλων οργανισμών. Το 1847 άρχισε να σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο της Λούνδης.

To 1849 ο Άντερσον πήγε στο Λονδίνο με σκοπό να πουλήσει τη φυσιοδιφική συλλογή του, ώστε να κερδίσει χρήματα για να ταξιδέψει στον κόσμο. Εκεί γνώρισε τον εξερευνητή και πολυεπιστήμονα Φράνσις Γκάλτον, με τον οποίο συνδιοργάνωσαν μια αποστολή στο νότιο μέρος της Αφρικής. Τον Δεκέμβριο του 1850 έφθασαν στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος και μετά ταξίδεψαν στο Γουόλβις Μπέυ της σημερινής Ναμίμπια. Από εκεί οδοιπόρησαν προς το εσωτερικό, που τότε είχε ελάχιστα εξερευνηθεί, με στόχο να φθάσουν στη Λίμνη Νγκάμι, αλλά απέτυχαν.

Ο Γκάλτον επέστρεψε στην Αγγλία, ενώ ο Άντερσον παρέμεινε στην περιοχή και μπόρεσε να φθάσει στη λίμνη το 1853. Επέστρεψε στο Λονδίνο το 1855 και εκεί κυκλοφόρησε το ομώνυμο βιβλίο του Η λίμνη Νγκάμι, όπου περιγράφει το ταξίδι του στην Αφρική γενικώς. Το ίδιο έτος επέστρεψε στη νοτιοδυτική Αφρική.

Εκεί προσλήφθηκε ως διευθυντής ορυχείων στις τότε αποκαλούμενες Νταμαραλάνδη και Ναμακουαλάνδη. Ωστόσο, παρέμεινε στη θέση αυτή για λίγο καιρό και μετά συνέχισε τις εξερευνήσεις του. Το 1859 έφθασε στον ποταμό Οκαβάνγκο, μια εξερεύνηση που κατέγραψε στο βιβλίο του The Okavango River.

Μετά την επιστροφή του στην ακτή, ταξίδεψε στην Πόλη του Ακρωτηρίου, όπου νυμφεύθηκε και με τη σύζυγό του εγκαταστάθηκαν κατόπιν στο Οττζιμπίνγκουε (στη σημερινή κεντρική Ναμίμπια).

Ο Άντερσον αντιμετώπισε επανειλημμένα οικονομικό πρόβλημα. Παρά το ότι κυρίαρχα ενδιαφέροντά του ήταν η εξερεύνηση και η φυσική ιστορία, χρειαζόταν συχνά να κερδίζει χρήματα από το εμπόριο και το κυνήγι. Δεν είχε χρήματα για να εκδώσει τα βιβλία του και ο Γκάλτον αρνήθηκε να του δανείσει.

Το 1867, παρά το γεγονός ότι ήταν σοβαρά άρρωστος, ο Άντερσον ταξίδεψε βόρεια, προς τους πορτογαλικούς οικισμούς στη σημερινή Ανγκόλα, προκειμένου να εδραιώσει μια καλύτερη εμπορική οδό προς την Ευρώπη. Δεν μπόρεσε όμως να διασχίσει τον ποταμό Κουνένε, οπότε έπρεπε να επιστρέψει. Η κατάστασή του είχε ήδη επιδεινωθεί στον πηγαιμό και κατά το ταξίδι της επιστροφής απεβίωσε, σε ηλικία 40 ετών. Θάφτηκε από έναν άλλο Σουηδό, τον Άξελ Βίλελμ Έρικσον (1846-1901).

Μετά τον θάνατο του Άντερσον, η σύζυγος και τα παιδιά τους συνέχισαν να ζουν στην Αφρική, στην Αποικία του Ακρωτηρίου.

Ο πατέρας του εξέδωσε σημειώσεις από κάποιες εξερευνήσεις του στο βιβλίο Σημειώσεις ταξιδιών στη Νοτιοδυτική Αφρική.

Εργογραφία

Δημοσιευμένη αλληλογραφία
 Andersson, Charles John (1987): The Matchless Copper Mine in 1857: Correspondence of Manager C.J. Andersson, επιμ. Brigitte Lau, Εθνικά Αρχεία της Ναμίμπια
 Andersson, Charles John (1989): Trade and Politics in Central Namibia 1860-1864: Diaries and Correspondence, Archives Services Division, Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ναμίμπια

Βιβλιογραφία

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Σουηδοί εξερευνητές
Εξερευνητές της Αφρικής
Ουαλοί