Κεντάχ

Το Κεντάχ είναι κρατίδιο της Μαλαισίας και βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της ηπειρωτικής Μαλαισίας. Το κρατίδιο καλύπτει έκταση 9.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελείται από την ηπειρωτική χώρα και τα νησιά Λανγκάουι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός του Κεντάχ είναι 2.131.400 κάτοικοι. Η ηπειρωτική χώρα έχει ένα σχετικά επίπεδο έδαφος, το οποίο χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια ρυζιού, ενώ το Λανγκάουι είναι ένα αρχιπέλαγος, τα περισσότερα νησιά του οποίου είναι ακατοίκητα. Βόρεια, το Κεντάχ συνορεύει με το κρατίδιο Περλίς και την Ταϊλάνδη, ενώ νότια συνορεύει με το κρατίδιο Περάκ και νοτιοδυτικά με το κρατίδιο Πενάνγκ. Η πρωτεύουσα του κρατιδίου είναι η Αλόρ Σετάρ και η βασιλική έδρα βρίσκεται στο Άνακ Μπούκιτ. Άλλες μεγάλες πόλεις περιλαμβάνουν το Σουνγκάι Πετάνι και την Κούλιμ στην ηπειρωτική χώρα και το Κουά στο Λανγκάουι.

Το Κεντάχ ήταν παλαιότερα γνωστό ως «Καντάραμ» (Ταμίλ: கடாரம்; kadāram) από τους αρχαίους και μεσαιωνικούς Ταμίλ, Kataha ή Kalahbar (Αραβικά: قتح; qataḥa ή αραβικά: قلحبر; qalaḥbar) από τους Άραβες, και Syburi (Ταϊλανδέζικα: ไทรบุรี, RTGS: Sai Buri) από τους Σιαμέζους όταν ήταν υπό την επιρροή τους.

Ιστορία

Πρώιμη Ιστορία
Αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στην κοιλάδα Bujang (μαλαισιανά: Lembah Bujang) αποκαλύπτουν ότι ένα ινδουιστικό-βουδιστικό βασίλειο κυβερνούσε το αρχαίο Κεντάχ πιθανότατα ήδη από το 110 μ.Χ.. Η ανακάλυψη ναών, λιμενοβραχίονα, χυτοσίδηρων και μνημείων από τούβλα που χρονολογούνται από το 110 μ.Χ. δείχνουν ότι από τότε υπήρχε θαλάσσια εμπορική διασύνδεση με τα βασίλεια Ταμίλ της νότιας Ινδίας. Οι ανακαλύψεις στην κοιλάδα Bujang έκαναν επίσης το αρχαίο Κεντάχ τον παλαιότερο πολιτισμό της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Το αρχαίο Κεντάχ αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε ένα ποίημα ταμίλ Paṭṭiṉappālai που γράφτηκε στα τέλη του 2ου αι. μ.Χ. Περιγράφει αγαθά από το Καντάραμ «που ήταν συσσωρευμένα στους μεγάλους δρόμους» της πρωτεύουσας της δυναστείας Τσόλα. Εκτός από το Καντάραμ, το Κεντάχ ήταν γνωστό με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικούς χρόνους στην ινδική λογοτεχνία, ως Kataha-Nagara (στο δράμα Kaumudi Mahotsava), ως Anda-Kataha (στην Agni Purana), Kataha-Dvipa (στο Samarāiccakahā) και ως Kataha (στο Kathasaritsagara). Στη μεσανατολική λογοτεχνία, το αρχαίο Κεντάχ αναφέρεται ως Qilah από τον Ibn Khordadbeh στο Kitab al Masalik w'al Mamālik, ως Kalah-Bar από τον Soleiman Siraf & Abu Zaid al Hassan στο Silsilat-al-Tawarikh (ταξίδια στην Ασία) και Kalah από τον Abu-Dulaf Misa'r Ibn Muhalhil στην Al-Risalah al-diniyah. Ο διάσημος βουδιστής μοναχός, Γι Τζινγκ, της δυναστείας Τανγκ, που επισκέφτηκε το Μαλαϊκό Αρχιπέλαγος μεταξύ 688-695 μ.Χ., αναφέρθηκε επίσης σε ένα βασίλειο γνωστό ως Ka-Cha στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου της Μαλαισίας, το οποίο σύμφωνα με αυτόν ήταν 30 ημέρες από το Bogha (Παλεμπάνγκ) την πρωτεύουσα της Sribogha (Σριβιτζάγια).

Τον 7ο και τον 8ο αιώνα, το Κεντάχ βρισκόταν κάτω από τον χαλαρό έλεγχο της Σριβιτζάγια. Ινδικές και αραβικές πηγές θεωρούν το Κεντάχ έναν από τους δύο σημαντικούς τόπους κατά τη διάρκεια της περιόδου Σριβιτζάγια, καλώντας συχνά τον βασιλιά των στενών «τον άρχοντα της Σριβιτζάγια και του Kataha». Το 1025 μ.Χ., ο Rajendra Chola, ο βασιλιάς των Τσόλα από το Coromandel της Νότιας Ινδίας, εισέβαλε στη Σριβιτζάγια και κατέλαβε το Κεντάχ για κάποιο χρονικό διάστημα. Στα τέλη του 11ου αιώνα μια δεύτερη εισβολή από τον Virarajendra Chola της δυναστείας Τσόλα οδήγησε στην κατάληψη του Κεντάχ. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Kulothunga Chola I εδραιώθηκε η επικυριαρχία των Τσόλα στην επαρχία Κεντάχ της Σριβιτζάγια στα τέλη του 11ου αιώνα.

Σουλτανάτο του Κεντάχ
Σύμφωνα με το Hikayat Merong Mahawangsa ή τα Χρονικά του Κεντάχ, το Κεντάχ ιδρύθηκε από έναν ινδουιστή βασιλιά που ονομαζόταν Merong Mahawangsa. Σύμφωνα με το κείμενο, το Σουλτανάτο του Κεντάχ ιδρύθηκε το έτος 1136 όταν ο βασιλιάς Phra Ong Mahawangsa προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ και υιοθέτησε το όνομα Σουλτάνος Mudzafar Shah. Ωστόσο, ένα κείμενο του Άτσεχ αναφέρει το έτος 1474 ως το έτος προσηλυτισμού του βασιλιά του Κεντάχ στο Ισλάμ. Αυτή η μεταγενέστερη ημερομηνία συμφωνεί με μία αναφορά στα Μαλαισιανά Χρονικά όπου ένας raja του Κεντάχ επισκέφθηκε τη Μαλάκκα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τελευταίου σουλτάνου του θέλοντας να τιμήσει τον βασιλιά που σηματοδοτεί την κυριαρχία ενός μουσουλμάνου ηγεμόνα.

Αργότερα κατακτήθηκε από το Σιάμ, έως ότου κατακτήθηκε από το μαλαισιανό σουλτανάτο της Μαλάκκα τον 15ο αιώνα. Τον 17ο αιώνα, το Κεντάχ δέχτηκε επίθεση από τους Πορτογάλους μετά την κατάκτηση της Μαλάκκα και από το Άτσεχ. Με την ελπίδα ότι η Μεγάλη Βρετανία θα προστατεύσει ό, τι απέμεινε από το Κεντάχ από το Σιάμ, ο σουλτάνος παρέδωσε το Πενάνγκ και στη συνέχεια την επαρχία Wellesley στους Βρετανούς στα τέλη του 18ου αιώνα. Οι Σιαμέζοι παρόλα αυτά εισέβαλαν στο Κεντάχ το 1821, και το κατέκτησαν και παρέμεινε κάτω από τον έλεγχο του Σιάμ με το όνομα Syburi. Το 1896, το Κεντάχ μαζί με το Περλίς και το Σέτουλ ενώθηκαν με την επαρχία Monthon Syburi του Σιάμ, η οποία ένωση διήρκεσε μέχρι να μεταφερθεί στους Βρετανούς με την αγγλοσιαμέζικη συνθήκη του 1909.

Ενσωμάτωση στη Μαλάγια
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κεντάχ (μαζί με το Κελάνταν) ήταν οι πρώτες περιοχές της Μαλάγια στις οποίες εισέβαλε η Ιαπωνία. Οι Ιάπωνες επέστρεψαν το Κεντάχ στους Ταϊλανδούς συμμάχους τους οι οποίοι το μετονόμασαν σε Syburi, αλλά επέστρεψε στην βρετανική κυριαρχία μετά το τέλος του πολέμου. Το Κεντάχ ενώθηκε διστακτικά το 1948 με την ομοσπονδία της Μαλάγια.

Από το 1958, ο κληρονομικός σουλτάνος του Κεντάχ ήταν ο Tuanku Abdul Halim Mu'adzam Shah. Το σουλτανάτο του Κεντάχ ξεκίνησε όταν ο 9ος μαχαραγιάς του Κεντάχ Derbar Raja ή Phra Ong Mahawangsa προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ και άλλαξε το όνομά του σε σουλτάνος Mudzafar Shah I. Από τότε υπάρχουν 27 σουλτάνοι που κυβέρνησαν το Κεντάχ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γεωγραφία της Μαλαισίας