Ιτσικάβα Φουσάε

Η Ιτσικάβα Φουσάε (市川 房枝, May 15, 1893 – February 11, 1981) ήταν Ιαπωνέζα φεμινίστρια, πολιτικός και ηγέτης του κινήματος για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών. Η Ιτσικάβα ήταν από τους βασικούς υποστηρικές του δικαιώματος ψήφου των γυναικών στην Ιαπωνία και ο ακτιβισμός της ήταν εν μέρει υπέυθυνος για την επέκταση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες το 1945.

Νεαρή ηλικία 
Γεννημένη στο Μπισάι, Νομός Aichi το 1893, η Ιτσικάβα μεγάλωσε με έμφαση στην εκπαίδευση αλλά και ως μάρτυρας της σωματικής κακοποίησης της μητέρας της από τον πατέρα της. Παρακολούθησε την Ακαδημία Δασκάλων Γυναικών του Αίτσι με την πρόθεση να γίνει δασκάλα δημοτικού σχολείου. Ωστόσο, μετά τη μετεγκατάσταση της στο Τόκιο το 1910, εκτέθηκε στο γυναικείο κίνημα. Επιστρέφοντας στο Aichi το 1917, έγινε η πρώτη γυναίκα δημοσιογράφος με την εφημερίδα Nagoya. Το 1920 συν-ίδρυσε τη Νέα Γυναικεία Ένωση (新 婦人 協会, Shin-fujin kyokai ) μαζί με την πρωτοπόρο ιαπωνική φεμινίστρια Χιρατσούκα Ράιχο.

Ψηφοφορία γυναικών 

Η Νέα Γυναικεία Ένωση ήταν ο πρώτος ιαπωνικός οργανισμός που ιδρύθηκε ρητά για τη βελτίωση της κατάστασης και της ευημερίας των γυναικών. Η ένωση, υπό την ηγεσία της Ιτσικάβα, έκανε εκστρατεία για αλλαγές στην ιαπωνική νομοθεσία που απαγόρευε τη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική. Καθώς στις γυναίκες απαγορευόταν αυτό το είδος εκστρατείας (από τον ίδιο νόμο που η οργάνωση επιδίωκε να ανατρέψει), η οργάνωση διοργάνωσε εκδηλώσεις γνωστές ως "συναντήσεις διαλέξεων" για να προωθήσει τη εκστρατεία τους. Ο νόμος τελικά ανατράπηκε από την Αυτοκρατορική Βουλή το 1922 και μετά από αυτό η ένωση διαλύθηκε.

Δύο χρόνια αργότερα, η Ιτσικάβα ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, με πρόθεση να έρθει σε επαφή με την ηγέτιδα του αμερικανικού κινήματος για το δικαίωμα ψήφου, Άλις Πολ. Επιστρέφοντας στην Ιαπωνία το 1924 για να εργαστεί στο υποκατάστημα της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στο Τόκιο, ίδρυσε την πρώτη γυναικεία οργάνωση δικαιώματος ψήφου για την Ιαπωνία, το Women's Suffrage League of Japan (日本 婦人 有 権 者 同盟, Nippon fujin yûkensha dômei), το οποίο το 1930 διοργάνωσε το πρώτο εθνικό συνέδριο για την εκχώρηση δικαιωμάτων των γυναικών στην Ιαπωνία. Η Ιτσικάβα συνεργάστηκε στενά με την Σιγκέρι Γιαματάκα, η οποία εκλέχθηκε στη Βουλή των Συμβούλων .

Η μεταπολεμική περίοδος κατοχής βρήκε την Ιτσικάβα να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διασφάλιση ότι η ψήφος των γυναικών θα κατοχυρωνόταν στο μεταπολεμικό σύνταγμα της Ιαπωνίας, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική ενδυνάμωση των γυναικών ενδέχεται να είχε εμποδίσει την είσοδο της Ιαπωνίας σε έναν τόσο καταστροφικό πόλεμο. Το New Japan Women's League ξεκίνησε τη λειτουργία του ως οργανισμός αφιερωμένος στη νίκη της ψήφου των γυναικών,  και η Ιτσικάβα ορίστηκε η πρώτη πρόεδρος του οργανισμού.

Οι προσπάθειες της Ιτσικάβα, σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις της Διακήρυξης του Πότσνταμ, οδήγησαν στο  πλήρες δικαίωμα ψήφου για τις γυναίκες το Νοέμβριο του 1945.

Άλλος ακτιβισμός 
Άλλες εκστρατείες περιελάμβαναν προσπάθειες για τον περιορισμό της διαφθοράς στις εκλογές, που οδήγησε στην Ένωση Γυναικών του 1933 για την Εκκαθάριση της Πολιτικής του Τόκιο και τη δημιουργία ενός επίσημου κυβερνητικού γραφείου, της Κεντρικής Ένωσης για την Εκκαθάριση των Εκλογών, στην οποία η Ιτσικάβα διορίστηκε ως μία από τις πέντε γυναίκες διαχειριστές. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιτσικάβα διορίστηκε γραμματέας της Κεντρικής Ένωσης Εθνικής Πνευματικής Κινητοποίησης, ενός οργανισμού που ιδρύθηκε από την ιαπωνική κυβέρνηση με σκοπό την αύξηση της λαϊκής υποστήριξης για την ιαπωνική πολεμική προσπάθεια. Υπηρέτησε, επίσης, ως διαχειρίστρια της Μεγάλης Ιαπωνικής Ένωσης Γυναικών, η οποία συντόνιζε τις προσπάθειες ιδιωτικών οργανώσεων υποστήριξης.

Μια ακούραστη αγωνίστρια γυναικείων θεμάτων, θα διοργάνωνε και θα συμμετείχε σε γυναικείες διασκέψεις στην Ιαπωνία και διεθνώς και το 1980 αναδείχθηκε ηγετική φωνή στην παρότρυνση της ιαπωνικής κυβέρνησης να επικυρώσει τη Σύμβαση για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών.

Πολιτική καριέρα 
Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ιτσικάβα καθαιρέθηκε αρχικά και αποκλείστηκε από πολιτικά ή κυβερνητικά γραφεία από τις Δυνάμεις Κατοχής. Επέστρεψε στην πολιτική μετά το τέλος της κατοχής και εξελέγη στην ιαπωνική βουλή το 1953 ως εκπρόσωπος του Τόκιο. Συνέχισε να επικεντρώνεται σε θέματα σημαντικά για τις γυναίκες, καθώς και στις εκλογικές μεταρρυθμίσεις. Εκλέχθηκε ξανά δύο φορές, αλλά απέτυχε στην επόμενη υποψηφιότητά της για επανεκλογή και έφυγε από το αξίωμα το 1971.

Το 1974, ωστόσο, η τότε 81χρονη Ιτσικάβα κλήθηκε να διεκδικήσει ξανά και τελικά κέρδισε μία τέταρτη θητεία στο κοινοβούλιο. Εκλέχτηκε εκ νέου στη Βουλή των Συμβούλων το 1980, με τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων από την εθνική εκλογική περιφέρεια.

Βραβεία 
Στην Ιτσικάβα απονεμήθηκε το βραβείο Ραμόν Μαγκσέισεϊ για την κοινοτική ηγεσία το 1974 για τις προσπάθειές της για την υποστήριξη της κοινωνικής ισότητας.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος των σουφραζέτων
 Χρονοδιάγραμμα της ψηφοφορίας των γυναικών
 Χρονοδιάγραμμα των δικαιωμάτων των γυναικών (εκτός από την ψηφοφορία)
 Ψηφοφορία γυναικών στην Ιαπωνία

Βιβλιογραφικές αναφορές

Αναφορές

Πηγές

Περαιτέρω ανάγνωση 

  - Interview of Ichikawa by Yoko Nuita

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 ICHIKAWA Fusae Center for Women and Governance (公益 財 団 法人 市 川 房 枝 記念 会 女性 と セ ン タ タ ー) (in Japanese) - Παλαιότερα γνωστό ως Fusae Ichikawa Memorial Association (FIMA, 市 川 房 枝 記念 会)
 The Fusae Ichikawa Memorial Association   Στα Αγγλικά

Ιάπωνες φεμινιστές
Μέλη της Βουλής των Συμβούλων (Ιαπωνία)
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις