Σοφία Πάρνοκ

Η Σοφία Πάρνοκ (, 30 Ιουλίου 1885/ 1 Αυγούστου 1885  - 26 Αυγούστου 1933) ήταν Ρωσίδα ποιήτρια, δημοσιογράφος και μεταφράστρια. Από την ηλικία των έξι ετών, έγραψε ποίηση σε στυλ αρκετά διαφορετικό από τους κυρίαρχους ποιητές της εποχής της. Έχει αναφερθεί ως "Σαπφώ της Ρωσίας", καθώς έγραψε ανοιχτά για τις επτά λεσβιακές της σχέσεις. 

Γεννήθηκε σε μια εύπορη οικογένεια επαγγελματιών Εβραίων. Η μητέρα της πέθανε μετά τη γέννηση των δίδυμων αδελφών της και μεγάλωσε από τον πατέρα της και τη μητέρα της, αφήνοντας την αίσθηση ότι η παιδική της ηλικία στερείται συναισθηματικής υποστήριξης. Από νεαρή ηλικία, έγραψε ποίηση και αναγνώρισε τη μοναδικότητά της - τον λεσβιασμό της, τη νόσο Γκρέιβς και τη θρησκεία της - που την ξεχώριζαν από τους συνομηλίκους της. 

Ολοκληρώνοντας τις σπουδές της στο Γυμνάσιο Mariinskaya το 1894, προσπάθησε να σπουδάσει μουσική στη Γενεύη. Για να απομακρυνθεί από τον έλεγχο του πατέρα της και από την οικονομική της εξάρτηση από αυτόν, δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο ποιημάτων το 1906 με το ψευδώνυμο Σοφία Πάρνοκ και παντρεύτηκε τον Βλαντιμίρ Βόλκενσταϊν το 1907. Μέσα σε δύο χρόνια, ο γάμος απέτυχε και άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος. 

Από το 1913, η Πάρνοκ είχε αποκλειστικά σχέσεις με τις γυναίκες και χρησιμοποίησε αυτές τις ερωτικές σχέσεις για να τροφοδοτήσει τη δημιουργικότητά της. 

Αποκλεισμένη από τη δημοσίευση της ποίησής της μετά το 1928, τα έργα της ξεχάστηκαν ως επί το πλείστον μετά τη σοβιετική περίοδο. Η αυξημένη υποτροφία από τότε, είχε ως αποτέλεσμα τη δημοσίευση των συλλεχθέντων έργων της για πρώτη φορά το 1979. Ενώ οι μελετητές έχουν επικεντρωθεί στην πρώιμη επιρροή της σχέσης με την Τσβετάγεβα, τα καλύτερα έργα της αναγνωρίζονται τώρα ως εκείνα που γράφτηκαν από το 1928. 

Γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1885, στην πόλη Τάγκανρογκ από την Αλεξάντρα Αμπράμοβνα () και τη Γιάκοβ Σολωμόνοβιτς Πάρνοκ  ().    Ο πατέρας της ήταν Εβραίος φαρμακοποιός και ιδιοκτήτης ενός φαρμακείου.  Η μητέρα της ήταν γιατρός, μια από τις πρώτες γυναίκες γιατρούς στην αυτοκρατορία.  Το παλαιότερο από τα τρία παιδιά, η Πάρνοκ, ήταν το μόνο που μεγάλωσε από τη μητέρα της, καθώς η Αλεξάντρα πέθανε λίγο μετά τη γέννηση των διδύμων της Βαλεντίν, γνωστών ως «Βάλια» και της Γελιζαβάτα, γνωστή ως Λίζα.  Από νεαρή ηλικία, διδάσκονταν διάβασμα και εκπαίδευση στα γαλλικά και στα γερμανικά, καθώς και στη μουσική. Η Πάρνοκ και ο αδελφός της και οι δύο έγραψαν ποίηση από την παιδική ηλικία. άρχισε να γράφει σε ηλικία έξι ετών και αυτός, στην ηλικία των εννέα.  

Ενώ ανατράφηκαν ουσιαστικά με άνεση, τα παιδιά είχαν λίγη συναισθηματική υποστήριξη από τη μητριά τους. Ως αποτέλεσμα, η Πάρνοκ αισθάνθηκε ότι αναγκάστηκε να μεγαλώσει πολύ γρήγορα και δεν είχε παιδική ηλικία.  Το 1894, μπήκε στο Γυμνάσιο Mariinskaya και από αυτήν την περίοδο άρχισε να γράφει, παράγοντας περίπου 50 ποιήματα που είναι αντιπροσωπευτικά της νεανικής της.  Σε αντίθεση με τα εφηβικά γραπτά του αδερφού της, τα έργα της Πάρνοκ από την περίοδο δεν αντικατοπτρίζουν τις επιρροές των παρακμιακών ή συμβολιστικών καλλιτεχνών που ήταν παραγωγικοί αυτήν τη στιγμή. Αντ 'αυτού, η δουλειά της διερεύνησε τα συναισθήματά της, τον αυξανόμενο λεσβιασμό και τις φαντασιώσεις με έναν πιο ψυχολογικό, παρά καλλιτεχνικό σκοπό.  Μέσα από την ποίησή της, έγινε ανήσυχη από την αποδοκιμασία της.

Παραπομπές 

Ρώσοι μεταφραστές
Ρωσοεβραίοι
ΛΟΑΤ Εβραίοι
Εβραίοι ποιητές
Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru)
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις