Πελεγκρίνο Γκίτζι

Ο Πελεγκρίνο Γκίτζι (Pellegrino Ghigi) (29 Νοεμβρίου 1899, Ραβέννα - 1995) ήταν Ιταλός διπλωμάτης.

Σταδιοδρομία 
Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη Νομική από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια το 1921.  Από το 1926 έως το 1932 εργάστηκε υπό τον Ντίνο Γκράντι, Υφυπουργό Εξωτερικών. Τον Ιούλιο του 1932 διορίστηκε Γενικός Πρόξενος στη διεθνή ζώνη της Ταγγέρης μέχρι τον Ιούλιο του 1935.  

Από τον Ιούλιο του 1935 έως τον Ιούνιο του 1936 ήταν ο Ιταλός απεσταλμένος στο Κάιρο στο Βασίλειο της Αιγύπτου κατά τη βασιλεία του Φουάντ Α'. Από τις 27 Οκτωβρίου 1937 έως το 1938 ήταν στη Βιέννη  και από το 1938 έως το 1941 ήταν απεσταλμένος στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας.  

Διορίσθηκε Ιταλός πληρεξούσιος στην κατεχόμενη Ελλάδα (1941–1943), με καθήκοντα πολιτικού διοικητή των ιταλικών δυνάμεων κατοχής.  

Μετά την Κατοχή, ανέφερε στον Γκαλεάτσο Τσιάνο στις 2 Οκτωβρίου 1941: "Οι συνθήκες στην Ελλάδα είναι πάντα τόσο άθλιες, ώστε να προκαλούν ανησυχία". Έσωσε 329 Εβραίους από τη Θεσσαλονίκη, εκ των οποίων 48 με ιταλική ιθαγένεια.  

Στις 15 Νοεμβρίου 1945, τέθηκε υπό κράτηση. Οι ελληνικές Αρχές τον κατηγόρησαν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Το υπουργικό συμβούλιο Ντε Γκασπέρι απείλησε να παρακρατήσει αποζημιώσεις από την κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη, εάν καταδικαζόταν ένας Ιταλός, με αποτέλεσμα να παύσει η δίωξη Ιταλών για εγκλήματα πολέμου.

Από τις 27 Ιουλίου 1958 έως τις 5 Μαΐου 1961 ήταν πρέσβης στην Ισπανία κατά το καθεστώς του Φρανθίσκο Φράνκο.

Παραπομπές 

Ιταλική κατοχή της Ελλάδας
Ιταλοί διπλωμάτες