Εκτροχιασμός τρένου στη Νεβάδα (1939)

Ο εκτροχιασμός της αμαξοστοιχίας «Πόλη του Σαν Φρανσίσκο» (City of San Francisco) ήταν σιδηροδρομικό δυστύχημα που  συνέβη στις 12 Αυγούστου του 1939, έξω από την πόλη - φάντασμα του Χάρνεϊ της Νεβάδα των Η.Π.Α., σκοτώνοντας 24 άτομα και τραυματίζοντας άλλα 121.Ο εκτροχιασμός προκλήθηκε από σαμποτάζ των σιδηροτροχιών αλλά, παρά τις έρευνες της Αστυνομίας και τις προσφορές αμοιβής για την σύλληψη των δραστών, το δυστύχημα δεν διαλευκάνθηκε ποτέ.

Το συμβάν
Η Πόλη του Σαν Φρανσίσκο ήταν μια δια - πολιτειακή επιβατική αμαξοστοιχία, που εκτελούσε δρομολόγια από το Όκλαντ της Καλιφόρνια στο Σικάγο του Ιλινόι. Την γραμμή διαχειρίζονταν από κοινού τρεις σιδηροδρομικές εταιρείες, ενώ το τμήμα της πολιτείας της Νεβάδα διαχειριζόταν η Σιδηροδρομική Εταιρεία του Νοτίου Ειρηνικού.

Η αμαξοστοιχία  κατευθυνόμενη προς το  Όκλαντ και έχοντας αναπτύξει ταχύτητα, λόγω καθυστέρησης στο χρονοδιάγραμμα, χτύπησε στις 21:33 σε ένα κομμάτι ράγας που όπως αποδείχτηκε είχε σκόπιμα και με δόλο μετακινηθεί από την θέση του, και εκτροχιάστηκε τη στιγμή που διέσχιζε την στροφή μιας γέφυρας του ποταμού Χούμπολτ στη βόρεια Νεβάδα. Ο μηχανοδηγός ειδοποίησε πρώτος τις Αρχές για το δυστύχημα, ενώ οι πρώτες βοήθειες προσφέρθηκαν από τους κατοίκους των κοντινών χωριών. Οι τραυματίες ωστόσο δεν δέχτηκαν επαγγελματικές ιατρικές φροντίδες παρά μόνο το πρωί της επόμενης ημέρας όταν μια αμαξοστοιχία διάσωσης τους παρέλαβε και τους μετέφερε στο κοντινότερο νοσοκομείο. 
Οι γραμμές ήταν εκτός λειτουργίας για πολλούς μήνες ενώ οι σιδηροδρομικές μεταφορές γίνονταν από τις γραμμές της Σιδηροδρομικής Εταιρείας του Νοτίου Ειρηνικού. Πέντε βαγόνια του τρένου (SF 601 Presidio (καφετέρια 32 θέσεων - βαγόνι κουζίνας), SF-602Mission Dolores (βαγόνι 72 θέσεων), SF-701 Embarcadero (κοιτώνας-μπουφέ-σαλόνι ), και δύο κλινάμαξες, Twin Peaks και Chinatown) καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Έρευνα 
Τις επόμενες μέρες, δύτες ανακάλυψαν πεταμένα εργαλεία στον ποταμό Χούμπολντ, επιβεβαιώνοντας την πιθανότητα σαμποτάζ.  Η αμοιβή για πληροφορίες που θα οδηγούσαν στη σύλληψη των σαμποτέρ ήταν 5.000 δολ. που ανέβηκε στα 10.000 δολάρια αργότερα, πλήθος άστεγων, περιπλανώμενων εργατών, και μεταναστών  σύρθηκαν σε ανάκριση αλλά οι έρευνες δεν οδήγησαν πουθενά.

Τα Μέσα Ενημέρωσης της εποχής ανέπτυξαν διάφορες θεωρίες για τα αίτια του δυστυχήματος, παράλληλα με την επίσημη άποψη της εταιρείας για το σαμποτάζ . Το δυστύχημα προήλθε λόγω της μεγάλης ταχύτητας που αναγκάστηκε να αναπτύξει ο μηχανοδηγός - για να καλύψει το χρονοδιάγραμμα της εταιρείας. Σύμφωνα με συνεντεύξεις επιβατών, πολλοί ήταν αυτοί που είχαν ανησυχήσει από την υπερβολική ταχύτητα - 140 χλμ. με την οποία  το τρένο έμπαινε στη στροφή. Ωστόσο, τόσο η θέση της εταιρείας όσο και του FBI παρέμενε αμετάβλητη, φέρνοντας σαν επιχειρήματα την μετακίνηση των κομματιών της σιδηροτροχιάς και την παράκαμψη των κυκλωμάτων τροχιάς.

Μέχρι σήμερα, το δυστύχημα παραμένει το φονικότερο σιδηροδρομικό δυστύχημα της Νεβάδα, ενώ οι δράστες δεν ανακαλύφθηκαν ποτέ.

Το 1995 έγινε ένας παρόμοιος εκτροχιασμός στην Αριζόνα, ο οποίος έμεινε άλυτος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα