Φλόριτσα Μπαγκντασάρ

Η Φλόριτσα Μπαγκντασάρ (λατινικά: Florica Bagdasar, 24 Ιανουαρίου 1901 - 19 Δεκεμβρίου 1978), το γένος Κιουμέτι, ήταν Ρουμάνα νευροψυχίατρος καθώς και η πρώτη γυναίκα υπουργός του Υπουργείου Υγείας της Ρουμανίας, μεταξύ το 1946 και το 1948. Γεννήθηκε στην Μπίτολα, με την οικογένειά της να έχει βλαχική καταγωγή. Η οικογένειά της μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερα μορφωμένη για την εποχή, με τον πατέρας της να διδάσκει μαθηματικά σε σχολείο και με τον αδεφλό της να είναι ιστορικός. Κατά την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Μπαγκντασάρ σταμάτησε τις εγκύκλιες σπουδές της, τις οποίες συνέχισε τελικά στη Μολδαβία, στην πόλη Ρόμαν, όπου η οικογένειά της είχε καταφύγει. 

Το 1920, πήγε στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Βουκουρέστι, από το οποίο αποφοίτησε το 1925. Το 1927, παντρεύτηκε τον Δρ. Μπαγκντασάρ, με τον οποίο λίγο αργότερα πήγαν για περαιτέρω εκπαίδευση στη Βοστόνη, στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Το 1929, επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Λίγο καιρό αργότερα μετακόμισαν στο Βουκουρέστι, όπου έμειναν μέχρι και το τέλος της ζωής τους. Εκείνη την εποχή, στη Ρουμανία, οι νευρολογικές εγχειρήσεις δεν ήταν διαδεδομένες, με την Μπαγκντασάρ, να παραμένει πιστή στο πλευρό του άνδρα της, στο εγχείρημά του να δημιουργήσει μία ομάδα νευρολόγων χειρουργών. Αφού τελείωσε με την εκπαίδευσή της ολοκληρωτικά, αφιερώθηκε στη νευροψυχιατρική και στην εκπαιδευτική παιδιατρική. 

Εκείνη την περίοδο, σε συνεργασία με την Φλόριτσα Νικολέσκου δημιούργησαν διάφορα παιδαγωγικά βιβλία, τα οποία συνεισέφεραν πολύ στη ρουμανική πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Το 1946, ίδρυσε την κλινική για Ψυχικά Νοσήματα στο Βουκουρέστι, η οποία ειδικευτόταν στη θεραπεία νευρολογικών νοσημάτων, διαταραχών κλπ σε παιδιά. Μετά έγινε η πρώτη γυναίκα υπουργός της χώρας. Κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αντιμετώπισε και η ίδια μεγάλη ασιτία, ενώ παράλληλα συμμετείχε στις εξορμήσεις εναντίον επιδημιών όπως ο ενδημικός τύφος (στη Μολδαβία) και η μαλάρια. Μετά το τέλος του Πολέμου και λίγα χρόνια αργότερα διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ρουμανικού Ερυθρού Σταυρού. Η Μπαγκντασάρ είχε και πολιτικές και κοινωνικές δραστηριότητες, ούσα μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρουμανίας. Το 1978, ούσα πολύ άρρωστη, απεβίωσε στο Βουκουρέστι.

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
Ro Insider "Romania's first woman minister - a Harvard educated physician", Romania-Insider.com, 18 Jan. 2018
Diana Condrea, "Uncover 15 Exceptional Romanian Women Who Made History", uncover Romania
David Mikics, "Bellow's People, How Saul Bellow made Life into Art", W. W. Norton & Company, May 24, 2016
Marius Rotar, Adriana Teodorescu, Corina Rotar (editors). "Dying and Death in 18th-21st Century Europe: Volume 2", Cambridge Scholars Publishing, 3014.
Dan L. Dumitrascu, M.D. (Cluj, Romania), Marc A. Shampo, Ph.D., Robert A. Kyle, M.D."Dumitru Bagdasar - father of Romanian Neurosurgery", Mayo Clinic Proceedings, January 1996Volume 71, Issue 1, Page 31.
Dan Voinescu, Richard Constantinescu, and Alexandru Vlad Ciurea, "Dumitru Bagdasar and the American Neurosurgery", The Publishing House of the Romanian Academy, February 28, 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ρουμάνοι ιατροί