Αρνούλφος της Καμπανίας

Ο Αρνούλφος της Καμπανίας, Δούκας της Καμπανίας (708 - 723) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ντρόγκο της Καμπανίας και της συζύγου του Άνστρουντε, οι γονείς του παντρεύτηκαν γύρω στο 690. Το όνομα του το πήρε από τον προ-προπάππου του επίσκοπο Αρνούλφο του Μετς, ήταν το πρώτο μέλος από τους Πεπινίδες με το όνομα "Αρνούλφος" μετά τον επίσκοπο και γενάρχη της οικογένειας. Τον Ιούνιο του 715 ο Αρνούλφος καταγράφεται σε ένα διάταγμα ως Δουξ, ο ίδιος και οι αδελφοί του Ούγος Καμπανίας, Γοδεφρείδος και Πεπίνος κάνουν δωρεά γης στην εκκλησία του Αγίου Αρνούλφου στο Μετς στην μνήμη του πατέρα τους που τάφηκε εκεί. Ο μικρός ξάδελφος του Πεπίνος ο Βραχύς βαπτίστηκε το Πάσχα του 716, για να τιμήσει το γεγονός ο Αρνούλφος παραχώρησε κληρονομιά στο "αβαείο του Έχτερναχ". Το διάταγμα δείχνει ότι συμφιλιώθηκαν οι δυο κλάδοι της οικογένειας των Πεπινιδών. Ο πρεσβύτερος είχε εκπρόσωπο τον Αρνούλφο, μεγαλύτερο γιο του μεγαλύτερου γιου του Πεπίνου του Χέρσταλ με την Πλεκτρούδη, εκπρόσωπος του νεώτερου κλάδου ήταν ο Κάρολος Μαρτέλος γιος του Πεπίνου με την Αλπαΐδα και πατέρας του Πεπίνου του Βραχέως. Η συμφιλίωση δεν κράτησε πολύ, σε δυο χρόνια ο Κάρολος Μαρτέλος παραχώρησε επίσης δώρο στο "αβαείο του Έχτερναχ" για να το ελέγξει. Τα Χρονικά καταγράφουν ότι με εντολή του Καρόλου Μαρτέλου "δύο γιοι του Ντρόγκο συνελήφθησαν, ο Αρνούλφος και άλλος ένας που πέθανε" (723), ο Γοδεφρείδος ή ο Πεπίνος, η τύχη του Αρνούλφου μετά το γεγονός αυτό είναι άγνωστη.

Παραπομπές

Πηγές

Bouchard, Constance B. (2015). Rewriting Saints and Ancestors: Memory and Forgetting in France, 500–1200. University of Pennsylvania Press.
Fouracre, Paul J. (2013). The Age of Charles Martel. Routledge.
Gerberding, Richard A. (1987). The Rise of the Carolingians and the Liber Historiae Francorum. Oxford: Oxford University Press.
Heidrich, Ingrid (1965–66). "Titular und Urkunden der arnulfingischen Hausmeier". Archiv fur Diplomatik. 11/12: 17–279, at 239–40 and 251–52.

Πεπινίδες