Α-ουν

Ο όρος α-ουν (A-un, ιαπωνικά: 阿吽)  είναι η μεταγραφή στα ιαπωνικά των δύο συλλαβών «a» και «hūṃ», γραμμένα στα Δεβαναγαρικά ως . 

Ο αρχικός σανσκριτικός όρος αποτελείται από δύο γράμματα, το πρώτο και το τελευταίο (Ανουσβάρα) του σανσκριτικού αλφαβήτου. Μαζί, συμβολίζουν την αρχή και το τέλος όλων των πραγμάτων. Στον ιαπωνικό βουδισμό Μικκιό (Mikkyō), τα γράμματα αντιπροσωπεύουν την αρχή και το τέλος του σύμπαντος. Αυτό εμφανίζεται στα ελληνικά ως Άλφα-Ωμέγα, όπως υιοθετήθηκε από τον Χριστιανισμό για να συμβολίσει τον Χριστό ως αρχή και τέλος όλων. 

Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης στη αρχιτεκτονική σιντό και τη βουδιστική αρχιτεκτονική για να περιγράψει τα ζευγάρια αγαλμάτων που είναι κοινά στα ιαπωνικά θρησκευτικά περιβάλλοντα, κυρίως τα Νιό και Κομαϊνού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ένα από τα δύο, το δεξιό, ανοίγει το στόμα του για να προφέρει τον ήχο «a», ενώ το άλλο το έχει κλειστό για να δηλώνει τον ήχο «um». Ο συμβολισμός είναι ο ίδιος που έχει ήδη δει. Το γενικό όνομα για τα αγάλματα με ανοιχτό στόμα είναι το agyō και για τα αγάλματα με κλειστό στόμα ungyō. 

Ο όρος α-ουν χρησιμοποιείται εικονικά σε ορισμένες ιαπωνικές εκφράσεις ως «αναπνοή α-ουν» ή «σχέση α-ουν», που δείχνει μια εγγενώς αρμονική σχέση ή μη λεκτική επικοινωνία. 

Στην Ινδία, το πρωτότυπο σανσκριτικό «α-ουμ» ή απλά «Ομ» χρησιμοποιείται ως μάντρα για διαλογισμό.

Μερικά ζευγάρια α-ουν

Λαϊκή κουλτούρα 
Το «Om» των The Moody Blues (στο In Search Of The Lost Chord, 1968), προφέρεται «a-ohm», είναι ένα τραγούδι διαλογισμού που περιγράφει τη μυστική ιδέα του ουρανού που συνδέει όλα.

Παραπομπές 

Βουδιστική αρχιτεκτονική
Ναοί σιντό
Αρχιτεκτονική στην Ιαπωνία
Ιαπωνική βουδιστική ορολογία
Ιαπωνικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά