Γαλλική εισβολή στη Μάλτα

Η Γαλλική εισβολή στη Μάλτα (στη μαλτέζικη γλώσσα: Invażjoni Franċiża ta' Malta) πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1798, στα πλαίσια της γαλλικής εκστρατείας στη Μεσόγειο (1789), κατά τη διάρκεια των Πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης.

Ειδικότερα στις 10 Ιουνίου 1798 στρατεύματα της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας υπό τον Ναπολέοντα αποβιβάστηκαν στα νησιά Μάλτα και Γκόζο, που μέχρι τότε βρίσκονταν υπό την κυριαρχία του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Τα γαλλικά στρατεύματα αντιμετώπισαν μικρή αντίσταση από μέλη του Τάγματος και της Μαλτέζικης Πολιτοφυλακής και πολύ γρήγορα κατάφεραν να καταλάβουν το μεγαλύτερο τμήμα του Μαλτέζικου Αρχιπελάγους εκτός από τη πρωτεύουσα Βαλέτα και το λιμάνι, που ήταν καλά οχυρωμένα. Τελικά η δυσαρέσκεια μελών του Τάγματος, που ήταν Γάλλοι, και η στάση του μαλτέζικου λαού οδήγησαν τα μέλη του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη να υπογράψουν ανακωχή και να παραδώσουν και τη Βαλέττα αν και είχαν τα μέσα για να αντιμετωπίσουν μια πολιορκία. Έτσι έληξε η εξουσία του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη στη Μάλτα, που διήρκησε 268 χρόνια.

Μερικούς μήνες αργότερα η δυσαρέσκεια από τις μεταρρυθμίσεις στις οποίες είχαν προβεί οι Γάλλοι, οδήγησαν σε εξέγερση κατά την οποία οι εξεγερμένοι Μαλτέζοι, με τη βοήθεια των Βρετανών, των Ναπολιτάνων και των Πορτογάλων, απέκλεισαν τη γαλλική φρουρά. Ο αποκλεισμός κράτησε δύο χρόνια και έληξε με την παράδοση των Γάλλων στους Βρετανούς, το 1800, και τη μετατροπή της Μάλτας σε βρετανικό προτεκτοράτο για τα επόμενα 164 χρόνια.

Βιβλιογραφία

Ιστορία της Μάλτας