Κλινική ψυχολογία

Η κλινική ψυχολογία είναι ένας επιστημονικός κλάδος που σχετίζεται με τη θεωρία και τη κλινική γνώση με σκοπό την κατανόηση, την πρόληψη και την θεραπεία της ψυχολογικής δυσλειτουργίας και για την προώθηση της ευημερίας και της προσωπικής ανάπτυξης και προοδου.   Κεντρικό στοιχείο της πρακτικής της είναι η ψυχική αξιολόγηση και η ψυχοθεραπεία, αν και οι κλινικοί ψυχολόγοι ασχολούνται επίσης με την έρευνα, τη διδασκαλία, τη διαβούλευση, την ιατροδικαστική μαρτυρία και την ανάπτυξη και διαχείριση προγραμμάτων. 

Η ανάπτυξη του πεδίου θεωρείται ότι ξεκίνησε το 1896 με την εγκαινίαση της πρώτης ψυχιατρικής κλινικής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας από τον Lightner Witmer . Στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, η κλινική ψυχολογία επικεντρώθηκε στην ψυχολογική αξιολόγηση, με λίγη προσοχή στη θεραπεία. Αυτό άλλαξε μετά τη δεκαετία του 1940, όταν ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα την ανάγκη αύξησης του αριθμού των εκπαιδευμένων ιατρών. Από τότε, τρία κύρια εκπαιδευτικά μοντέλα έχουν αναπτυχθεί στις ΗΠΑ - το Ph.D. Μοντέλο Κλινικής Επιστήμης (σε μεγάλο βαθμό επικεντρωμένη στην έρευνα),  το Ph.D. μοντέλο επιστήμης-ασκούμενου (ενσωμάτωση επιστημονικής έρευνας και πρακτικής), και η Psy. D  Μοντέλο ασκούμενου-μελετητή (με έμφαση στην κλινική θεωρία και πρακτική). Στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, το Διδακτορικό Κλινικής Ψυχολογίας εμπίπτει μεταξύ των δύο τελευταίων από αυτά τα μοντέλα, ενώ σε μεγάλο μέρος της ηπειρωτικής Ευρώπης, η εκπαίδευση είναι σε μεταπτυχιακό επίπεδο και κυρίως ψυχοθεραπευτική. Οι κλινικοί ψυχολόγοι είναι ειδικοί στην παροχή ψυχοθεραπείας και γενικά εκπαιδεύονται σε τέσσερις κύριους θεωρητικούς προσανατολισμούς - ψυχοδυναμική, ανθρωπιστική, γνωστική συμπεριφορική θεραπεία (CBT) και συστήματα ή οικογενειακή θεραπεία.

Παραπομπές

Συμπεριφορικές επιστήμες
Κλινική ψυχολογία