Βελιουόνα

Η Βελιουόνα (λιθουανικά: Veliuona, σαμογιτικά: Veliouna, πολωνικά: Wielona, γερμανικά: Wehlonen) είναι οικισμός του Διαμερίσματος του Γιουρμπάρκας, στην Κομητεία του Ταουραγκέ, στα δυτικά της Λιθουανίας. Κατά την εθνική απογραφή του 2011, αριθμούσε πληθυσμό 726 κατοίκων. Ο οικισμός βρίσκεται σε κοντινή απόσταση του ποταμού Νέμουνας, ενώ, παράλληλα, αποτελεί έδρα της ομώνυμης σενιούνιγια.

Ιστορία 
Η Βελιουόνα, επίσης αναφερόμενη ως Γιουνιγκέντα, αναφέρεται για πρώτη φορά το 1291, εντός του χρονικού του Πέτρου του Ντούισμπουργκ, ενώ είναι κυρίως γνωστή ως ο τόπος ταφής του μέγα δούκα Γκεντιμίνας. Παλαιάς χρονολογίας εκκλησία, ανεγερθείσα υπό τον Βυτάουτας τον Μέγα το 1421, ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε περαιτέρω το 1636. Μεταξύ του 1501 και του 1506, η Βελιουόνα έλαβε το δίκαιο του Μαγδεβούργου από τον Μέγα Δούκα της Λιθουανίας και Βασιλέα της Πολωνίας, Αλέξανδρο Γιαγκελόν.

Κατά τον 18ο αιώνα, η Βελιουόνα ενσωματώθηκε εντός των εδαφών του πρίγκιπα Γιόζεφ Πονιατόβσκι, ενώ κατά τον 19ο αιώνα ενσωματώθηκε εντός των εδαφών της οικογένειας Ζαλέβσκι. Τον Ιούνιο του 1941, ένα Einsatzgruppen αποτελούμενο από Γερμανούς στρατιώτες και Λιθουανούς δωσίλογους προχώρησε στο φόνο περίπου πενήντα Εβραίων κατοίκων του οικισμού, στο πλαίσιο μαζικών εκτελέσεων.

Φωτοθήκη

Παραπομπές 

Οικισμοί στη Λιθουανία