Αγγελική Πάτση

Η Αγγελική Πάτση το γένος Ζαχαροπούλου, γεννήθηκε στις Σέρρες. Το 1939, παντρεύτηκε τον Θεοχάρη (Χάρη) Πάτση, με τον οποίο απέκτησε δυο θυγατέρες, την Ερμιόνη (Έμμη), το 1940, η οποία παντρεύτηκε τον Henri Garin, και την Τζούλια, το 1946, που παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Θεοδωράκη.

Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (1940-41), υπηρέτησε ως εθελόντρια στην οικογενειακή "Κλινική Ζαχαροπούλου" στις Σέρρες που επιστρατεύτηκε ως καταφύγιο.  Στη συνέχεια, ακολούθησε τον σύζυγό της στην Ήπειρο, όπου ο τελευταίος είχε καταταγεί ως αξιωματικός  του 40ου Συντάγματος Ευζώνων στο πλαίσιο των επιχειρήσεων του αλβανικού μετώπου, όπου και τραυματίστηκε.  Κατά την παραμονή της στην Ήπειρο, σπούδασε παιδαγωγικά στην "Ζωσιμαία Ακαδημία Ιωαννίνων".  Μετά τον πόλεμο, άρχισε να συγγράφει παιδικά αναγνώσματα για διάφορους εκδοτικούς οίκους και δίδαξε στην Σχολή Γουναράκη (πρώην Αττική Σχολή) στην Αθήνα, κατά τα έτη 1950-1956, της οποίας διετέλεσε και διευθύντρια του Δημοτικού.  

Γνωρίζοντας τις ανάγκες και τα κενά της ελληνικής εκπαίδευσης, επιδόθηκε παράλληλα και στη συγγραφή σχολικών βιβλίων για την πρώτη βαθμίδα και εκπαιδευτικών βοηθημάτων, τα οποία έτυχαν της έγκρισης του Υπουργείου Παιδείας.  Τα βιβλία αυτά εκδόθηκαν με την συνεργασία και συμβολή του συζύγου της, αρχικά από τον εκδοτικό οίκο ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (1950-1964) και παράλληλα και στη συνέχεια από τις εκδόσεις ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ, των οποίων ήταν ιδρυτικό μέλος και τις οποίες διεύθυνε και διαχειρίστηκε μέχρι το τέλος της ζωής της.

Τα έργα, στα οποία συμμετείχε, είναι πάμπολλα, με επιστέγασμα την 36τομη ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ.  Σε μια εποχή κατά την οποία η ελληνική γλώσσα παλινδρομούσε ανάμεσα στην καθαρεύουσα και τη δημοτική, πρωτοστάτησε και καθιέρωσε τη δημοτική.  Η συνεισφορά της ήταν πρωτότυπη και διαρκής μέχρι το βαθύ γήρας.  Συνεργάστηκε με διακεκριμένους παιδαγωγούς, συγγραφείς και καθηγητές Πανεπιστημίου, όπως με την Αντιγόνη Μεταξά, τον Μιχάλη Περάνθη, τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη, τον Μανώλη Ανδρόνικο και δεκάδες άλλους διακεκριμένους επιστήμονες κάθε κλάδου.

Με την εξέλιξη της τεχνολογίας των υπολογιστών και του ηλεκτρονικού βιβλίου, η ανάγκη της εγκυκλοπαίδειας στις κατ' οίκον βιβλιοθήκες εξέλειψε και, με εντολή την οποία κληροδότησε η Αγγελική Πάτση, δωρίθηκαν τα αποθέματα των εκδόσεών της σε σχολεία της περιφέρειας Αττικής, Πελοποννήσου και στις διοικήσεις Σερρών και Πρεβέζης.  Το ίδιο είχε πράξει και στο τέλος της δεκαετίας του '50, όταν η έκδοση των σχολικών διδακτικών βιβλίων συμπληρώθηκε από τον δημόσιο οργανισμό που είχε συσταθεί για αυτόν τον σκοπό, και τότε τα αποθέματα σε σχολικά βιβλία δωρήθηκαν στα σχολεία της Κύπρου.

Βιβλιογραφία 

 Νέο Σχολείο, Μηνιαίο παιδαγωγικό περιοδικό, Οκτώβριος, 1951
 Νέο Σχολείο, Μηνιαίο παιδαγωγικό περιοδικό, Οκτώβριος-Σεπτέμβριος, 1954
 Νέο Σχολείο, Μηνιαίο παιδαγωγικό περιοδικό, Μάρτιος, 1959
 Βυζαντινή Ιστορία, εκδόσεις ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, 1956
 Άπειρος Χώρα, Μηνιαία Επιθεώρηση προβολής ηπειρωτικών θεμάτων, αρ.4, σελ.22,  Ιανουάριος, 2000
 Νέα Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 26, σελ.309

Ελληνίδες συγγραφείς
Έλληνες εκπαιδευτικοί