Νίρεγκχαζα

Η Νιρέγκχαζα ( [ˈɲiːrɛchaːzɒ], , , Niredhaz) είναι πόλη στη βορειοανατολική Ουγγαρία και διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Σάμπολτς-Σάτμαρ-Μπέρεγκ. Το 2014 είχε 118.164 κατοίκους, η έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Ουγγαρίας.

Γεωγραφία 
Η πόλη βρίσκεται 270 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Βουδαπέστης, 50 χιλιόμετρα βόρεια του Ντέμπρετσεν και 70 χιλιόμετρα ανατολικά του Μίσκολτς. Σε απόσταση περίπου 50 χιλιομέτρων από τη πόλη βρίσκονται τα σύνορα της Ουγγαρίας με την Ουκρανία και τη Ρουμανία. 

Η πόλη συνδέεται οδικώς και σιδηροδρομικώς με το Ντέμπρετσεν, το Μίσκολτς και το Τσοπ στην Ουκρανία, αλλά και με διάφορες άλλες περιοχές. Με το τρένο ένας επιβάτης θα φτάσει από τη Νιρέγκχαζα στη Βουδαπέστη σε 3-4 ώρες.

Ιστορία 
Η πρώτη γραπτή αναφορά στη Νιρέγκχαζα χρονολογείται από το 1209. Σε αυτή την αναφορά η πόλη παρουσιάζεται με το όνομα Νιρ ( — σημύδα). Σε γραπτό κείμενο του 1326 αναφέρεται ότι το χωριό είχε μια εκκλησία, απ'όπου προέρχεται το δεύτερο συνθετικό του ονόματος της πόλης ( — εκκλησία). Στα μέσα του 15ου αιώνα, ο οικισμός αριθμούσε περίπου 400 κατοίκους. Τον 16ο αιώνα, η πόλη καταστράφηκε από τους Τούρκους και εγκαταλείφθηκε. Στα μέσα του 17ου αιώνα νέοι κάτοικοι κατέφθασαν στην πόλη. 

Τον 18ο αιώνα, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε σημαντικά, κυρίως λόγω της μετανάστευσης Σλοβάκων αποικιστών από την περιοχή της Μπεκετσάμπα στην πόλη. Το 1786, η Νιρέγκχαζα είχε ήδη 7.500 κατοίκους. Στις αρχές του 19ου αιώνα, η πόλη είχε πλουτίσει αρκετά ώστε να ανεξαρτητοποιηθεί από τους φεουδάρχες της, τις οικογένειες Ντεσιούφι και Κάρολι. Τον 19ο αιώνα χτίστηκε ένας μεγάλος αριθμός κτιρίων στην πόλη, μεταξύ άλλων ένα δημαρχείο, ένα νοσοκομείο, διάφορα σχολεία και ένα εστιατόριο στη λίμνη Σόστο (= αλμυρή λίμνη).

Στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Νιρέγκχαζα κατελήφθη από τα ρουμανικά στρατεύματα για δέκα μήνες. Κατά τη μεταπολεμική αλλαγή των συνόρων, η πόλη παρέμεινε στην Ουγγαρία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μέρος των κτιρίων της πόλης καταστράφηκε και ένα σημαντικό μέρος της εβραϊκής κοινότητας της πόλης σκοτώθηκε και 6.000 Εβραίοι της πόλης απελάθηκαν στο Άουσβιτς. Μετά το τέλος του πολέμου 2.000 κάτοικοι εστάλησαν σε ρωσικά στρατόπεδα εργασίας.

Αξιοθέατα και πολιτισμός 
Στα προάστια της πόλης, υπάρχει η λίμνη Σοστογκιόγκιφύρντου (), περισσότερο γνωστή στους ντόπιους ως Σόστο. Η λίμνη δεν παγώνει και η θερμοκρασία του νερού είναι περίπου 26 ° C. 

Παραδοσιακά, στην πόλη ζούσε μια μεγάλη μειονότητα ελληνοκαθολικών, δηλαδή καθολικών που εφαρμόζουν το βυζαντινό εκκλησιαστικό τελετουργικό. Η πόλη διαθέτει ένα Μουσείο Ανατολικής Θρησκευτικής Τέχνης, το οποίο εμφανίζει πολλές ελληνοκαθολικές εικόνες και ιερά αντικείμενα του 17ου-18ου αιώνα. 

Η πόλη φιλοξενεί πολλά μουσικά φεστιβάλ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Ουγγαρίας