Ναζίκ αλ-Αμπίντ

Η Ναζίκ αλ-Αμπίντ () ήταν γνωστή ως η «Ιωάννα της Λωρραίνης των Αράβων» και ως ακτιβίστρια των δικαιωμάτων των γυναικών και κριτικός της Οθωμανικής και Γαλλικής αποικιοκρατίας στη Συρία. Ήταν η πρώτη γυναίκα που απέκτησε βαθμό στον Συριακό Στρατό για τον ρόλο της στη δημιουργία του Συλλόγου Ερυθράς Αστέρας, πρόδρομος του Διεθνούς Κινήματος Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου, κατά τη διάρκεια της μάχης του Μαϊσάλουν. Ήταν επαναστάτρια και υποστηρίκτρια της εθνικής ανεξαρτησίας και του δικαιώματος των γυναικών να εργάζονται και να ψηφίζουν στη Συρία.

Πρώτα χρόνια
Η Αμπίντ προερχόταν από οικογένεια που είχε επιρροή στη Δαμασκό. Ο πατέρας της, Μουσταφά αλ-Αμπίντ, ήταν αριστοκράτης που αναλάμβανε διοικητικές υποθέσεις στο Κιρκούκ και αργότερα εργαζόταν ως απεσταλμένος στη Μοσούλη υπό τον Οθωμανικό Σουλτάνο, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Ήταν ανιψιά του Αχμάντ Ιζά αλ-Αμπίντ, δικαστή και συμβούλου του σουλτάνου. Ενώ ζούσε στην Τουρκία, φοίτησε σε Τουρκικά, Αμερικανικά και Γαλλικά σχολεία μαθαίνοντας αρκετές γλώσσες. Η οικογένειά της εξορίστηκε στην Αίγυπτο για δέκα χρόνια μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων το 1908.

Ακτιβισμός

Εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Η Αμπίντ ήταν ακτιβίστρια για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών και συμμετείχε ενεργά στην αντίσταση εναντίον της Οθωμανικής κατοχής στη Συρία, γράφοντας συχνά με αντρικό ψευδώνυμο στις εφημερίδες της Δαμασκού κατά τη διάρκεια του Συριακού κινήματος των γυναικών το 1919. Το 1914, ίδρυσε μία ομάδα για τη στήριξη των δικαιωμάτων των γυναικών και εξορίστηκε από την Οθωμανική ηγεσία στο Κάιρο, όπου παρέμεινε μέχρι την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1918. Το 1919, η Αμπίντ ίδρυσε την οργάνωση (και ομότιτλη εφημερίδα) Nur al-Fayha''' (Φως της Δαμασκού) και αργότερα, το 1922, ένα σχολείο επίσης με το ίδιο όνομα το οποίο προσέφερε μαθήματα αγγλικών και ραπτικής σε νεαρά ορφανά κορίτσια του πολέμου.

Εναντίον της Γαλλικής κατοχής της Συρίας
Ως επικεφαλής μίας γυναικείας αντιπροσωπείας προς την Επιτροπή King–Crane, η Αμπίντ μίλησε σε Αμερικανούς διπλωμάτες για να καταθέσει εναντίον της Γαλλικής εντολής για κατοχή χωρίς να φοράει χιτζάμπ, σηματοδοτώντας έτσι και την πρόθεσή της η Συρία να γίνει κοσμικό κράτος.

Το 1920, η Αμπίντ ίδρυσε τον Σύλλογο του Ερυθρού Αστέρα, μία πρώιμη μορφή της Ερυθράς Ημισελήνου, και βραβεύτηκε με τον βαθμό του «επίτιμου προέδρου» του Συριακού Στρατού από τον Πρίγκιπα Φαϊζάλ. Η Αμπίντ ηγήθηκε των νοσηλευτριών του Ερυθρού Αστέρα στη μάχη του Συριακού Στρατού εναντίον των Γαλλικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της μάχης του Μαϊσάλουν, τον Ιούλιο του 1920. Παρά το γεγονός πως εξορίστηκε από τη Γαλλική κυβέρνηση μετά την ήττα του Συριακού Στρατού, η Αμπίντ χαιρετίστηκε από τη χώρα ως η Ιωάννα της Λωρραίνης της Συρίας. Ως η πρώτη γυναίκα στρατηγός της Συρίας, φωτογραφήθηκε με στρατιωτική στολή και χωρίς χιτζάμπ, αλλά ξανάρχισε να φοράει τη χιτζάμπ μετά την κατακραυγή που δέχτηκε από συντηρητικούς.

Το 1921, η Γαλλική κυβέρνηση της έδωσε αμνηστία και η Αμπίντ επέστρεψε στη Συρία με τον όρο να αποφεύγει την πολτική. Μετά την ίδρυση του σχολείου «Φως της Δαμασκού» την ίδια χρονιά — κάτι που αντιμετωπίστηκε ως ανταγωνισμός για πόρους με τους Γαλλικούς ανθρωπιστικούς οργανισμούς και προγράμματα — οι Γαλλικές αρχές απείλησαν να την συλλάβουν, με αποτέλεσμα να καταφύγει στον Λίβανο.

Δικαιώματα γυναικών
Το 1933 ίδρυσε τον Niqâbat al-Mar'a al-'Amila'' (Σύλλογος των Εργαζόμενων Γυναικών), ο οποίος ασχολήθηκε με εργασιακά θέματα εκ μέρους των γυναικών της Συρίας, υποστηρίζοντας την οικονομική απελευθέρωση ως μέσο για την πολιτική απελευθέρωση των γυναικών.

Προσωπική ζωή
Το 1922, μετά την εξορία της στον Λίβανο, γνώρισε και παντρεύτηκε τον Άραβα πνευματικό και πολιτικό, Μουχάμαντ Τζάμιλ Μπάιχουμ.

Επιπλέον διάβασμα

Παραπομπές

Σύροι φεμινιστές
Σύροι ακτιβιστές