Ντέμπι Ρέινολντς

Η Ντέμπι Ρέινολντς (αγγλικά: Mary Frances "Debbie" Reynolds, 1 Απριλίου 1932 – 28 Δεκεμβρίου 2016) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και επιχειρηματίας. Η καριέρα της διήρκεσε σχεδόν 70 χρόνια. Ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία Πιο Υποσχόμενου Νέου Ηθοποιού για τον ρόλο της ως Χέλεν Κέιν στην ταινία Δυο μποέμ και δυο κορίτσια (1950), ενώ ο πιο αναγνωρίσιμος ρόλος ήταν ο πρωταγωνιστικός ρόλος της ως Κάθι Σέλντεν στην ταινία Τραγουδώντας στη βροχή (1952). Άλλες επιτυχίες περιλαμβάνουν τις ταινίες The Affairs of Dobie Gillis (1953), Πού κοιμήθηκε η Σουζάνα (1954), Ο απρόσκλητος μουσαφίρης (1956, υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα), Τόπο στα νιάτα (1956, νίκη στο National Board of Review Β' Γυναικείου Ρόλου) και Άγουρο φρούτο (1957), στην οποία η ερμηνεία του τραγουδιού "Tammy" κατέκτησε την πρώτη θέση στα μουσικά chart του Billboard. Το 1959, κυκλοφόρησε τον πρώτο ποπ δίσκο, με τίτλο Debbie.

Πρωταγωνίστησε στις ταινίες Τραγουδώντας στη βροχή (1952), Η κατάκτηση της Δύσης (1962) και Μόλι Μπράουν, η βασίλισσα του Κολοράντο (1964), μια βιογραφική ταινία για τη Μόλι Μπράουν. Η ερμηνεία της ως Μπράουν της χάρισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου. Άλλες ταινίες Ένας άγγελος στη Γη (1966), Διαζύγιο αλά αμερικάνικα (1967), Νύχτα τρόμου (1971), Ο ιστός της Σαρλότ (1973), Σχέση πρώτου βαθμού (1996, υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα) και In & Out (1997). Η Ρέινολντς εργάστηκε και ως χορεύτρια σε καμπαρέ. Το 1979, ίδρυσε το Debbie Reynolds Dance Studio στο βόρειο Χόλιγουντ, το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Το 1969, πρωταγωνίστησε στην τηλεόραση στο The Debbie Reynolds Show, για το οποίο έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Το 1973, η Ρέινολντς πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ Irene στο Μπρόντγουεϊ και ήταν υποψήφια για Βραβείο Τόνυ Α΄ Γυναικείου Ρόλου σε Μιούζικαλ. Ήταν επίσης υποψήφια για Έμμυ για την ερμηνεία της στο A Gift of Love (1999) και στο Will & Grace. Με τη νέα χιλιετία, η Ρέινολντς κατέκτησε την νεότερη γενιά με τον ρόλο της ως Άτζι Κρόμγουελ στην ταινία της Disney Η πόλη του Χάλοουιν. Το 1988, εξέδωσε την αυτοβιογραφία της με τον τίτλο Debbie: My Life. Το 2013, κυκλοφόρησε μια δεύτερη αυτοβιογραφία της με τον τίτλο Unsinkable: A Memoir.

Η Ρέινολντς ασχολήθηκε και με τον κόσμο των επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων ενός ξενοδοχείου και ενός καζίνου στο Λας Βέγκας. Έκανε συλλογή αναμνηστικών αντικειμένων του κινηματογράφου, ξεκινώντας από την δημοπρασία της MGM (1970). Υπηρέτησε ως πρόεδρος του The Thalians, ενός οργανισμού αφιερωμένου σε άτομα με διανοητικά προβλήματα. Συνέχισε να ασχολείται με επιτυχία στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής της. Τον Ιανουάριο 2015, η Ρέινολντς έλαβε το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Life Achievement. Το 2016, έλαβε το Jean Hersholt Humanitarian Award από την Ακαδημία Κινηματογράφου. Την ίδια χρονιά, προβλήθηκε στην τηλεόραση ένα ντοκιμαντέρ για την ζωή της και είχε τον τίτλο Bright Lights: Starring Carrie Fisher and Debbie Reynolds. Ήταν η τελευταία εμφάνισή της στην τηλεόραση. Το ντοκιμαντέρ έκανε πρεμιέρα στο HBO στις 7 Ιανουαρίου 2017.

Η Ρέινολντς πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 28 Δεκεμβρίου 2016, μια μέρα μετά τον θάνατο της κόρης της, Κάρι Φίσερ.

Βραβεία

Φιλμογραφία

Ταινίες μικρού μήκους 
 A Visit with Debbie Reynolds (1959)
 The Story of a Dress (1964)
 In the Picture (2012)

Γκεστ τηλεοπτικές εμφανίσεις

Ραδιοφωνικές εκπομπές

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 
 
 Debbie Reynolds Studio Store website 
 Debbie Reynolds στο TVGuide.com
 
 Photographs and literature
 Debbie Reynolds στ Emmys.com
 The Official Academy Awards Database: Type "Debbie Reynolds" at the Nominee box
 Debbie Reynolds  profile at Aveleyman.com

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Αμερικανίδες συγγραφείς
Γυναίκες αυτοβιογράφοι
Νικητές Ανθρωπιστικού Βραβείου Τζιν Χέρσολτ