Λίντα Μ. Γκόντγουιν

Λίντα Μ. Γκόντγουιν Ph.D. (Linda Maxine Godwin) (γεννημένη στις 2 Ιουλίου 1952) είναι Αμερικανή επιστήμονας και συνταξιούχος αστροναύτης της NASA . Η Γκόντγουιν εντάχθηκε στη NASA το 1980 και έγινε αστροναύτης τον Ιούλιο του 1986. Αποσύρθηκε το 2010. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Γκόντγουιν ολοκλήρωσε τέσσερις διαστημικές πτήσεις και κατέγραψε περισσότερες από 38 ημέρες στο διάστημα. Διετέλεσε επίσης Βοηθός του Διευθυντή Εξερεύνησης,στη Διεύθυνση Επιχειρήσεων Πτήσης στο [Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον]. Από τότε που αποσύρθηκε από τη NASA, αποδέχθηκε τη θέση της καθηγήτριας στο Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι.

Πρώτα χρόνια 
Η Γκόντγουιν γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου 1952 στο Κέιπ Ζιραρντό (Cape Girardeau), Μισούρι, αλλά η γενέτειρά της είναι το Τζάκσον, Μισούρι. . Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο του Τζάκσον στο Τζάκσον, Μιζούρι, το 1970, και στη συνέχεια έλαβε πτυχίο Μαθηματικών και Φυσικής από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοτιοανατολικού Μιζούρι το 1974, και μεταπτυχιακό στη Διδακτορική Επιστήμη και διδακτορικό στη φυσική από το Πανεπιστήμιο του Μιζούρι το 1976 και 1980.

Προσωπική ζωή 
Η Γκόντγουιν είναι μέλος της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας, των Ninety-Nines, Inc., Association of Space Explorers, Aircraft Owners and Pilots Association .

Η Γκόντγουιν δεσμεύτηκε με τον μηχανικό της NASA Τζέιμς Σίμονς κατά τη στιγμή του θανάτου του σε αεροπορικό δυστύχημα, το οποίο σκότωσε επίσης τον αστροναύτη Steve Thorne τον Μάιο του 1986. 

Η Γκόντγουιν παντρεύτηκε αργότερα τον συνάδελφο αστροναύτη Στίβεν Νάγκελ και παρέμεινε παντρεμένη μέχρι το θάνατό του από καρκίνο στις 21 Αυγούστου 2014.

Βραβεία και τιμές 

 Εξαιρετική βαθμολογία απόδοσης της NASA
 Βραβείο βιώσιμης ανώτερης απόδοσης
 Βραβείο εξαιρετικής ηγεσίας.

Ακαδημαϊκή εμπειρία 
Αφού ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές στη φυσική και τα μαθηματικά στο Southeast Missouri State University, η Γκόντγουιν παρακολούθησε μεταπτυχιακό σχολείο στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι στην Κολούμπια του Μιζούρι . Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δίδαξε προπτυχιακά εργαστήρια φυσικής και ήταν η αποδέκτης αρκετών ερευνητικών βοηθών . Διεξήγαγε έρευνα σε φυσική στερεά κατάσταση χαμηλής θερμοκρασίας, συμπεριλαμβανομένων μελετών σε σήραγγες ηλεκτρονίων και τρόπους δόνησης απορροφημένων μοριακών ειδών σε μεταλλικά υποστρώματα (επιφάνειες) σε θερμοκρασίες υγρού ηλίου. Τα αποτελέσματα της έρευνάς της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα περιοδικά.

Η Γκόντγουιν είναι μια ιδιωτική πιλότος που έχει βαθμολογηθεί με όργανα .

Καριέρα στη NASA 
Η Γκόντγουιν προσχώρησε στη NASA το 1980, στη Διεύθυνση Επιχειρήσεων Payload, Διεύθυνση Επιχειρήσεων Αποστολής, όπου εργάστηκε στην ολοκλήρωση ωφέλιμου φορτίου (συνημμένα ωφέλιμα φορτία και Spacelabs), και ως ελεγκτής πτήσης και αξιωματικός ωφέλιμου φορτίου σε διάφορες αποστολές του Διαστημικού Πλοίου.

Αφού επιλέχθηκε από τη NASA ως υποψήφια αστροναύτης τον Ιούνιο του 1985, η Γκόντγουιν έγινε αστροναύτης τον Ιούλιο του 1986. Τα τεχνικά της καθήκοντα περιλάμβαναν τη συνεργασία με την επαλήθευση λογισμικού πτήσης στο Shuttle Avionics Integration Laboratory (SAIL) και το συντονισμό των δραστηριοτήτων ανάπτυξης αποστολών για το Inertial Upper Stage (IUS), τα αναπτυσσόμενα ωφέλιμα φορτία και τις αποστολές Spacelab. Έχει επίσης υπηρετήσει ως αρχηγός των εμφανίσεων αστροναυτών, ως επικεφαλής του τμήματος ανάπτυξης της αποστολής του γραφείου αστροναυτών και ως σύνδεσμος αστροναύτη στην Εκπαιδευτική Ομάδα Εργασίας, Αναπληρωτής Αρχηγός του Γραφείου Αστροναυτών και Αναπληρωτής Διευθυντής, Διεύθυνση Επιχειρήσεων Πτήσης Πτήσης. Η Γκόντγουιν είναι επί του παρόντος Βοηθός του Διευθυντή Εξερεύνησης,στη Διεύθυνση Επιχειρήσεων Πτήσης στο Johnson Space Center .

Βετεράνος τεσσάρων διαστημικών πτήσεων, η Γκόντγουιν έχει καταγράψει περισσότερες από 38 ημέρες στο διάστημα, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από δέκα ωρών EVA σε δύο διαστημικά πεζοδρόμια . Το 1991 υπηρέτησε ως ειδική αποστολής στο STS-37, ήταν η διοικήτρια ωφέλιμων φορτίων στο STS-59 το 1994, πέταξε στο STS-76 το 1996, αποστολή ελλιμενισμού Mir, και υπηρέτησε στο STS-108 / Διεθνής Διαστημικός Σταθμός Flight UF- 1 το 2001.

Εμπειρία Spaceflight 

Το STS-37 Atlantis (5 Απριλίου - 11 Απριλίου 1991) ξεκίνησε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της Φλόριντα και επέστρεψε στην προσγείωση στη Βάση Πολεμικής Αεροπορίας Edwards της Καλιφόρνια . Κατά τη διάρκεια των 93 τροχιών της αποστολής, το πλήρωμα ανέπτυξε το Παρατηρητήριο ακτίνων γάμμα (GRO) για να μελετήσει πηγές ακτίνων γάμμα στο σύμπαν . Η GRO, περίπου 35.000 λίβρες (16 Mg ), ήταν το βαρύτερο ωφέλιμο φορτίο που έχει αναπτυχθεί μέχρι σήμερα από το Shuttle Remote Manipulator System (RMS). Το πλήρωμα διεξήγαγε επίσης ένα μη προγραμματισμένο διαστημικό περίπατο για να ελευθερώσει την κεραία υψηλού κέρδους GRO και πραγματοποίησε την πρώτη προγραμματισμένη εξωσχηματική δραστηριότητα σε 5½ χρόνια για να δοκιμάσει έννοιες για μετακίνηση μεγάλων διαστημικών δομών. Διεξήχθησαν αρκετά πειράματα και δραστηριότητες μεσαίου επιπέδου, συμπεριλαμβανομένης της δοκιμής στοιχείων ενός σωλήνα θερμότητας για τη μελέτη μεταφοράς υγρών που υποβλήθηκαν σε επεξεργασία σε περιβάλλον μικροβαρύτητας (SHARE), μια συσκευή χημικής επεξεργασίας για τον χαρακτηρισμό της δομής των βιολογικών υλικών (BIMDA) και ένα πείραμα για να μεγαλώσουν όλο και περισσότερο και καλύτερα οι κρύσταλλοι πρωτεΐνης από ό, τι μπορεί να αναπτυχθεί στο έδαφος (PCG II). Η Atlantis μετέφερε ερασιτεχνικό ραδιοεξοπλισμό για φωνητική επαφή, τηλεόραση γρήγορης σάρωσης και αργής σάρωσης και ραδιοφωνικό πακέτο . Αρκετές εκατοντάδες επαφές έγιναν με ερασιτέχνες ραδιοφωνικούς φορείς σε όλο τον κόσμο. Η διάρκεια της αποστολής ήταν 143 ώρες, 32 λεπτά, 44 δευτερόλεπτα.

Το STS-59 Endeavour (9 Απριλίου - 20 Απριλίου 1994) ήταν η αποστολή του Space Radar Laboratory (SRL). Το SRL αποτελούνταν από τρία μεγάλα ραντάρ, SIR-C / X-SAR (Shuttle Imaging Radar C / X-Band Synthetic Aperture Radar), και από έναν αισθητήρα από μονοξείδιο του άνθρακα που χρησιμοποιήθηκαν για να ενισχύσουν τις μελέτες της επιφάνειας της Γης και της ατμόσφαιρας . Τα ραντάρ απεικόνισης λειτουργούσαν σε τρεις συχνότητες και τέσσερις πολώσεις . Αυτή η πολυφασματική ικανότητα των ραντάρ παρείχε πληροφορίες σχετικά με την επιφάνεια της Γης σε ένα ευρύ φάσμα ζυγών που δεν ήταν διακριτοί με προηγούμενα πειράματα μίας συχνότητας. Ο αισθητήρας μονοξειδίου του άνθρακα MAPS (Μέτρηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης μέσω δορυφόρου ) χρησιμοποίησε ραδιομετρία φίλτρου αερίου για τη μέτρηση της παγκόσμιας κατανομής του CO στην τροπόσφαιρα . Οι παρατηρήσεις του πληρώματος σε πραγματικό χρόνο των επιφανειακών φαινομένων και των κλιματολογικών συνθηκών αυξήθηκαν με περισσότερες από 14.000 φωτογραφίες που βοήθησαν τους ερευνητές στην ερμηνεία και βαθμονόμηση των δεδομένων. Η αποστολή ολοκληρώθηκε με προσγείωση στο Edwards AFB μετά από τροχιά γύρω από τη Γη 183 φορές σε 269 ώρες, 29 λεπτά.

Το STS-76 Atlantis (22 Μαρτίου - 31 Μαρτίου 1996) ήταν η τρίτη αποστολή ελλιμενισμού στον ρωσικό διαστημικό σταθμό Mir . Μετά από συνάντηση και ελλιμενισμό με τον Mir, πραγματοποιήθηκε η μεταφορά ενός αστροναύτη της NASA στον Mir για 5μηνη παραμονή για να ξεκινήσει μια συνεχής παρουσία αστροναυτών των Ηνωμένων Πολιτειών στο Mir για την επόμενη διετία. Το πλήρωμα μετέφερε επίσης 4800 λίβρες (2.200 kg) επιστημονικού υλικού και υλικού αποστολής, φαγητού, νερού και αέρα στον Mir και επέστρεψε πάνω από 1100 λίβρες (500) kg) επιστήμης και ρωσικού υλικού ΗΠΑ και ESA. Η Γκόντγουιν πραγματοποίησε ένα εξάωρο διαστημικό περίπατο, ο πρώτος ενώ αγκυροβόλησε σε ένα διαστημικό σταθμό σε τροχιά, για να τοποθετήσει πειραματικά πακέτα στη μονάδα σύνδεσης Mir για να ανιχνεύσει και να εκτιμήσει συντρίμμια και μόλυνση σε ένα περιβάλλον διαστημικού σταθμού. Τα πακέτα θα ανακτηθούν από μια μελλοντική αποστολή μεταφοράς. Η μονάδα Spacehab που μεταφέρθηκε στον κόλπο ωφέλιμου φορτίου Shuttle χρησιμοποιήθηκε εκτενώς για μεταφορά και επιστροφή στοιβασίας εφοδιαστικής και επιστήμης και επίσης μετέφερε το Biorack, ένα μικρό εργαστήριο πολλαπλών χρήσεων που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της αποστολής για έρευνα φυτικής και ζωικής κυτταρικής λειτουργίας. Αυτή η αποστολή ήταν επίσης η πρώτη πτήση του Kidsat, μιας ηλεκτρονικής κάμερας που ελέγχεται από μαθητές στην τάξη μέσω ενός συνδέσμου Ku-band μεταξύ του JSC Mission Control και του Shuttle, το οποίο χρησιμοποιεί ψηφιακή φωτογραφία από το Shuttle για την επιστήμη και την εκπαίδευση. Η αποστολή STS-76 πραγματοποιήθηκε σε 145 τροχιές της Γης, ταξιδεύοντας 3,8 εκατομμύρια μίλια (6,1 Gm ) σε 221 ώρες και 15 λεπτά.

Το STS-108 Endeavour (5 Δεκεμβρίου - 17 Δεκεμβρίου 2001) ήταν η 12η πτήση με λεωφορείο για επίσκεψη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το πλήρωμα του Endeavour παρέδωσε το πλήρωμα Expedition-4 και επέστρεψε το πλήρωμα Expedition-3. Το πλήρωμα εκφόρτωσε πάνω από 3 μικρούς τόνους (2,7 Mg) προμηθειών, υλικοτεχνικής υποστήριξης και επιστημονικών πειραμάτων από την ενότητα Logistics Multi-Purpose Raffaello και επανασυσκεύασε πάνω από 2 μικρούς τόνους (1,8 Mg) αντικειμένων που δεν χρειάζονταν πλέον στο σταθμό για επιστροφή στη Γη. Η Γκόντγουιν χρησιμοποίησε το ρομποτικό βραχίονα του Shuttle για να εγκαταστήσει το MPLM στο Station Node, και συμμετείχε σε έναν διαστημικό πεζόδρομο για να τυλίξει θερμικές κουβέρτες γύρω από τα συγκροτήματα ISS Solar Array Beta Gimbal. Το STS-108 πραγματοποιήθηκε σε 185 γήινες τροχιές , ταξιδεύοντας 4,8 εκατομμύρια μίλια (7,7 Gm) σε 283 ώρες και 36 λεπτά.

Βιβλιογραφία

Άρθρα 

 
 Βιογραφία της NASA

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γυναίκες αστροναύτες
Αμερικανοί αστροναύτες