Κάρολος Έντσαρντ της Ανατολικής Φρισίας

Ο Κάρολος-Έντσαρτ, γερμ.: Charles Edzard (18 Ιουνίου 1716 στο Άουριχ - 25 Μαΐου 1744 στο Άουριχ) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν ο τελευταίος πρίγκιπας της Ανατολικής Φρισίας. Κυβέρνησε από τις 12 Ιουνίου 1734 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία 
Γενήθηκε στο κάστρο Άουριχ ως το τέταρτο παιδί του Γεωργίου-Αλβέρτου πρίγκιπα της Ανατολικής Φρισίας και της Χριστίνας-Λουίζας πριγκίπισσας του Nάσσαου-Ίντσταϊν.

Η νεανική ζωή του 
Ο Κάρολος-Έντσαρντ έλαβε μία σκληρή, αυταρχική εκπαίδευση από τον πατέρα του Γεώργιο-Αλβέρτο, σε μία ατμόσφαιρα μισαλλοδοξίας και ασκητικής ευσέβειας, η οποία δεν άφησε στο παιδί καμία ελευθερία ή ευκαιρίες για αυτο-ανάπτυξη. Το γεγονός ότι όλα τα αδέλφια του απεβίωσαν κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής τους, είχε πανικοβάλει τον πατέρα του, που φοβόταν την εξάλειψη του Οίκου των Σίρκσενα. Ο Γεώργιος-Αλβέρτος σχεδίαζε σχολαστικά το καθημερινό πρόγραμμα. Κάθε εβδομάδα, κάθε ημέρα και κάθε ώρα είχε καθοριστεί από ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα, που έπρεπε να ακολουθείται από τον πρίγκιπα. Ακόμη και η ώρες χαλάρωσης, ιππασίας και περπατήματος είχαν προγραμματιστεί ακριβώς.

Ο Κάρολος-Έντσαρντ διδάχθηκε ρωμαϊκό δίκαιο, μεσαιωνική ιστορία και γαλλικά. Δεν έλαβε ποτέ στρατιωτική εκπαίδευση, παρόλο που ο πατέρας του είχε διοριστεί συνταγματάρχης και αρχηγός της μικρής πολιτοφυλακής τού πριγκιπάτου από την ηλικία των 10 ετών. Λόγω του πρόωρου τέλους του πατέρα του, δεν έμεινε χρόνος για σπουδές. Τα ταξίδια του ήταν περιορισμένα στην Αυλή του Άουριχ, στο κυνήγι στο Σάντχορστ και στο πριγκιπικό κάστρο Μπέρουμ. Ποτέ δεν επισκέφτηκε το Έμντεν, τη μεγαλύτερη πόλη της επικράτειάς του, αν και το κοίταξε από απόσταση.

Ως πρίγκιπας 
Ο πατέρας τού Καρόλου-Έντσαρντ ήταν ασθενής για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είχε πάθει εγκεφαλικό επεισόδιο πριν από τα 18α γενέθλια του Καρόλου-Έντσαρντ. Ένας γάμος διοργανώθηκε βιαστικά, για τον άνδρα που δεν είχε ποτέ τη δυνατότητα να αποφασίσει κάτι στη ζωή του. Αυτή τη φορά μάλλον ήταν η μητριά του που αποφάσισε γι' αυτόν. Επέλεξε την ανιψιά της Σοφία-Βιλμελμίνη των Χοεντσόλερν (1714–1749), κόρη του αδελφού της Γεωργίου-Φρειδερίκου-Καρόλου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ-Μπάυροϊτ· τακτοποίησε τον γάμο μεταξύ του Καρόλου-Έντσαρντ και της εξαδέλφης του αυτής, οποία ήταν μόλις δεκαέξι ετών. Παντρεύτηκαν στις 25 Μαΐου 1734 στο κάστρο Μπέρουμ.

Τρεις εβδομάδες αργότερα, στις 12 Ιουνίου 1734, ο πατέρας του απεβίωσε και ο Κάρολος-Έντσαρντ έγινε κυβερνήτης της Ανατολικής Φρισίας, χωρίς να είναι πραγματικά προετοιμασμένος γι' αυτό το έργο. Μετά από χρόνια συγκρούσεων των τελευταίων ετών μεταξύ του πριγκιπικού του Οίκου και της Συνέλευσης των ευγενών, ο πρίγκιπας δεν είχε καθόλου κύρος. Η πόλη του Έμντεν και άλλοι εξεγερμένοι της Συνέλευσης αρνήθηκαν να τού αποτίσουν φόρο υποτέλειας. Το αν ο Κάρλος-Έντσαρντ συνέβαλε καθόλου στη διοίκηση της χώρας του, είναι τουλάχιστον αμφίβολο. Είναι πιθανό ότι οι αποφάσεις "του" να ελήφθησαν από άλλους.

Ο Κάρολος-Έντσαρντ απεβίωσε απροσδόκητα στις 25 Μαΐου 1744, μόλις 28 ετών και τέσσερις ημέρες μετά την αποβολή της συζύγου του πριγκίπισσας Σοφίας-Βιλελμίνης (το μόνο επιζόν παιδί τους ήταν μία κόρη, η Ελισάβετ-Σοφία-Μαγδαληνή, γεννημένη στις 5 Δεκεμβρίου 1740, που απεβίωσε στις 14 Ιουνίου 1742). Ήταν ο τελευταίος κυβερνών πρίγκιπας της Ανατολικής Φρισίας. Οι συνθήκες του τέλους του, είτε φυσικές είτε όχι, δεν μπορούν πλέον να εξακριβωθούν.

Η Ανατολική Φρισία περιήλθε τώρα στην Πρωσία. Μετά τη Σύμβαση του Έμντεν, που συνάφθηκε στις 14 Μαρτίου 1744 μεταξύ της πόλης Έμντεν και του Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας, επετράπη στον τελευταίο να βαδίσει χωρίς αντίσταση στην Ανατολική Φρισία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1734 την εξαδέλφη του Σοφία-Βιλμελμίνη των Χοεντσόλερν (1714–1749), κόρη του Γεωργίου-Φρειδερίκου-Καρόλου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ-Μπάυροϊτ και είχε τέκνο:
 Ελισάβετ-Σοφία-Μαγδαληνή (5 Δεκεμβρίου 1740 - 14 Ιουνίου 1742), απεβ. 2 ετών.

Αναφορές και πηγές 
 Tielke, Martin (εκδ. ): Biographisches Lexikon für Ostfriesland, Ostfriesisches Landschaftliche Verlagu. Vertriebsgeschäft, Aurich, τόμος. 1 (1993), τομ. 2 (1997), τομ. 3 (2001)

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος των Σίρκσενα