Εθνικό Πάρκο του Γκολεστάν

Το Εθνικό Πάρκο του Γκολεστάν () είναι εθνικό πάρκο στα βόρεια του Ιράν, η έκταση του οποίου είναι μοιρασμένη μεταξύ των επαρχιών του Γκολεστάν, του Χορασάν και του Σεμνάν. Παλαιότερα γνωστό ως Πάρκο Μοχάμαντ Ρεζά Σαχ, αποτελεί το πρώτο εθνικό πάρκο της χώρας.

Γεωγραφία 
Το πάρκο βρίσκεται στα ανατολικά της οροσειράς του Ελμπούρζ, εντός ορεινής περιοχής εκτεινόμενης μεταξύ του Γκονμπάντ-ε Καμπούς και του Μποτζνούρντ. Έχει έκταση της τάξεως των 91.895 εκταρίων, ή, ακόμη, των 155.804 εκταρίων, σύμφωνα με στοιχεία προερχόμενα από την UNESCO, καθώς και λαμβάνοντας υπόψη την ζώνη ανάσχεσης, ενώ το υψόμετρό του ποικίλει μεταξύ 450 μέτρων, στο Τανγκράχ, και 2.411 μέτρων, στην κορυφή του Όρους Ντιουρκοτζί.

Κλίμα 
Ευρισκόμενο μεταξύ της ύφυγρης περιοχής της Κασπίας Θάλασσας και της ημιξηρότητας του Ιρανικού Υψιπέδου, το πάρκο χαρακτηρίζεται από μια ποικιλόμορφο κλιματική κατάσταση, καθώς οι βροχοπτώσεις εντός της έκτασής του κυμαίνονται μεταξύ 150 και 1000 χιλιοστόμετρων ετησίως.

Χλωρίδα και πανίδα 
Το πάρκο χαίρει σημαντικής βιοποικιλότητας. Στην πανίδα του περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ουριάλ, αρκούδες, καθώς και πλατώνια. Ωστόσο, με εξαίρεση τα αγριογούρουνα, ο πληθυσμός των οπληφόρων υποχώρησε μεταξύ 68 και 89 % μεταξύ των περιόδων 1970-1978 και 2011-2014 εξαιτίας της λαθροθηρίας, σύμφωνα με σχετική έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε το 2017. Το πάρκο περιλαμβάνει ποσοστό της τάξεως του 5 % επί του συνόλου των δασών του Ιράν, ενώ τουλάχιστον 1362 φυτικά είδη έχουν καταγραφεί. Η δυτική δασική έκταση του πάρκου, χαρακτηριστική του υρκανικού ορεινού όγκου, φιλοξενεί αριθμό πλατύφυλλων, μεταξύ των οποίων πανχρονικά είδη, όπως βελανιδιές και σφένδαμοι, ενώ η ανατολική στεπική έκταση περιλαμβάνει, κυρίως, αειθαλείς θάμνους, όπως η άρκευθος και η αρτεμισία.

Κληρονομική προστασία 
Ο πρώτος νόμος προστασίας της φύσης στο Ιράν, η ψήφιση του οποίου χρονολογείται στο 1956, όρισε προστατευόμενες περιοχές, ενώ, παράλληλα, περιόρισε την πρακτική του κυνηγιού. Ήδη προστατευμένη από τον συγκεκριμένο νόμο του 1957, η προστασία της περιοχής ενισχύθηκε περαιτέρω μέσω της ψήφισης του νόμου του 1967 με αντικείμενο τις προστατευόμενες περιοχές και την περαιτέρω προστασία των οικοσυστημάτων, ενώ, παράλληλα, κατέστη ως το πρώτο εθνικό πάρκο της χώρας. Το 1976, η UNESCO χαρακτήρισε το πάρκο ως απόθεμα βιόσφαιρας. Το κεντρικό τμήμα του πάρκου είναι ακατοίκητο, με εξαίρεση το εργαζόμενο προσωπικό. Επίσης, διασχίζεται από τμήμα του Τείχους του Γκοργκάν.

Παραπομπές

Πηγές 

  
  

Εθνικά πάρκα στο Ιράν
Αποθέματα βιόσφαιρας στο Ιράν