Σιρόπι σφενδάμου

Το σιρόπι σφενδάμου είναι σιρόπι που παράγεται συνήθως από το χυμό ξυλήματος των δένδρων ζαχαροσφένδαμος, κόκκινος σφένδαμος ή μαύρος σφένδαμος, αν και μπορεί επίσης να παρασκευαστεί από άλλα είδη σφενδάμου. Σε κρύα κλίματα, αυτά τα δέντρα αποθηκεύουν άμυλο στους κορμούς και τις ρίζες τους πριν το χειμώνα. Το άμυλο στη συνέχεια μετατρέπεται σε ζάχαρη που αυξάνεται στο χυμό στα τέλη του χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης. Τα δέντρα σφενδάμου αναρροφούνται τρυπώντας τους κορμούς τους και συλλέγοντας το χυμό, ο οποίος επεξεργάζεται με θέρμανση για να εξατμιστεί μεγάλο μέρος του νερού, αφήνοντας το συμπυκνωμένο σιρόπι. Τα περισσότερα δέντρα μπορούν να παράξουν 20 έως 60 λίτρα χυμού ανά εποχή.

Το σιρόπι σφενδάμου κατασκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους ιθαγενείς λαούς της Βορείου Αμερικής, και η πρακτική υιοθετήθηκε από Ευρωπαίους εποίκους, οι οποίοι σταδιακά βελτίωσαν τις μεθόδους παραγωγής. Με τις τεχνολογικές βελτιώσεις στη δεκαετία του 1970 εξευγενίστηκε περαιτέρω η επεξεργασία σιροπιού. Η καναδική επαρχία του Κεμπέκ είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός, υπεύθυνος για το 70% της παγκόσμιας παραγωγής. Οι καναδικές εξαγωγές σιροπιού σφενδάμου το 2016 ανήλθαν στα 487 εκατομμύρια Δολάρια Καναδά (περίπου 312 εκατομμύρια Ευρώ), με το Κεμπέκ να αντιπροσωπεύει περίπου το 90% αυτού του συνόλου.

Το σιρόπι σφενδάμου βαθμολογείται σύμφωνα με τις κλίμακες του Καναδά, των Ηνωμένων Πολιτειών ή του Βερμόντ με βάση την πυκνότητα και τη διαφάνειά του. Η σακχαρόζη είναι το πιο διαδεδομένο σάκχαρο στο σιρόπι σφενδάμου. Στον Καναδά, τα σιρόπια πρέπει να παρασκευάζονται αποκλειστικά από χυμό σφενδάμου για να χαρακτηριστούν ως σιρόπι σφενδάμου και πρέπει επίσης να αποτελούνται από τουλάχιστον 66 τοις εκατό ζάχαρη. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα τέτοιο σιρόπι πρέπει να παρασκευάζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από σφένδαμο για να χαρακτηριστεί ως «σιρόπι σφενδάμου», αν και πολιτείες όπως το Βερμόντ και η Νέα Υόρκη έχουν πιο περιοριστικούς ορισμούς.

Το σιρόπι σφενδάμου χρησιμοποιείται συχνά ως άρτυμα για τηγανίτες, βάφλες, αυγόψωμα, βρώμη ή χυλό. Χρησιμοποιείται επίσης ως συστατικό στο ψήσιμο και ως γλυκαντικό ή αρωματικό μέσο. Οι ειδικοί μαγειρικής έχουν επαινέσει τη μοναδική του γεύση, αν και η χημική ουσία δεν είναι πλήρως κατανοητή.

Παραπομπές

Καναδική κουζίνα
Αμερικανική κουζίνα
Μη ξυλώδη δασικά προϊόντα