Πάπυρος της Λίλλης (Στησίχορος)

Ο Πάπυρος της Λίλλης είναι πάπυρος που περιέχει ένα μεγάλο απόσπασμα, που κατά κανόνα αποδίδεται στον αρχαϊκό λυρικό ποιητή Στησίχορο. Ο πάπυρος ανακαλύφθηκε στο Πανεπιστήμιο της Λίλλης και δημοσιεύθηκε το 1976. Έχει θεωρηθεί ως το σημαντικότερο από όλα τα αποσπάσματα του Στησίχορου, επιβεβαιώνοντας το ρόλο του ως ιστορικό δεσμό μεταξύ διαφορετικών ειδών, όπως η επική ποίηση του Ομήρου και η λυρική ποίηση του Πινδάρου. Το περιεχόμενο και το ύφος γενικά εκφράζουν χαρακτηριστικά το έργο του, αλλά δεν το έχουν αποδεχθεί όλοι οι επιστήμονες ως έργο του. Το απόσπσμα είναι μια αφηγηματική θεραπεία ενός δημοφιλούς μύθου, που περιλαμβάνει την οικογένεια του Οιδίποδος και την τραγική ιστορία της Θήβας, και έτσι ρίχνει φως σε άλλες θεραπείες του ίδιου μύθου, όπως του Σοφοκλέους στο Οιδίπους Τύραννος και του Αισχύλου στο Επτά επί Θήβας. Το απόσπασμα είναι σημαντικό και στην ιστορία της κωλομετρίας, καθώς περιλαμβάνει λυρικές στροφές που έχουν χωριστεί σε μετρική κώλα, μια πρακτική που συνήθως συνδέεται με τη μεταγενέστερη σταδιοδρομία του Αριστοφάνη του Βυζαντίου.

Η Ομιλία της Βασίλισσας

Παραπομπές

Λιλλης