Δεξιός λαϊκισμός

Ο δεξιός λαϊκισμός (αγγλ. Right-wing populism) που ονομάζεται επίσης εθνικός λαϊκισμός ή δεξιός εθνικισμός είναι πολιτική ιδεολογία που συνδυάζει τη Δεξιά και τη λαϊκιστική ρητορική και θεματολογία. Η ρητορική συχνά συνίσταται σε αντι-ελιτιστικά συναισθήματα, αντίδραση κατά του κατεστημένου και συνομιλία απευθείας με το «Λαό». Τόσο ο δεξιός λαϊκισμός όσο και ο αριστερός λαϊκισμός αντιτίθενται στον αντιληπτό έλεγχο των φιλελεύθερων δημοκρατιών από τις ελίτ (προνομιούχες κοινωνικές τάξεις).

Ωστόσο, ο λαϊκισμός της αριστεράς είναι αντίθετος στην ισχύ και την επιρροή των μεγάλων εταιρειών και των συμμάχων τους, ενώ ο δεξιός εθνικισμός συνήθως υποστηρίζει το δραστικό έλεγχο της μετανάστευσης.

Ευρώπη
Στην Ευρώπη, ο όρος δεξιός λαϊκισμός χρησιμοποιείται για να περιγράψει ομάδες, πολιτικούς και πολιτικά κόμματα που είναι γνωστά για την ισχυρή αντίθεσή τους στη μετανάστευση,, ειδικά από τον ισλαμικό κόσμο, και για τον Ευρωσκεπτικισμό.

Υπόλοιπος κόσμος
Ο δεξιός λαϊκισμός στη Δύση συνδέεται σήμερα γενικά με ιδεολογίες, όπως λ.χ. ο αντι-περιβαλλοντισμός,, ο νεοεθνικισμός,, η αντι-παγκοσμιοποίηση,, ο νατιβισμός, και ο προστατευτισμός.

Ιστορική εξέλιξη
Οι Ευρωπαίοι δεξιοί λαϊκιστές μπορούν να υποστηρίξουν την επέκταση του κράτους πρόνοιας, αλλά μόνο για «αυτούς που το αξίζουν»• αυτή η έννοια έχει αναφερθεί ως «σωβινισμός ευημερίας».

Από τη δεκαετία του '90, τα δεξιά λαϊκιστικά κόμματα ιδρύθηκαν και εισήλθαν στα κοινοβούλια διαφόρων κρατών. Αν και τα ακραία δεξιά κινήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (όπου συνήθως αναφέρονται ως «ριζοσπαστική δεξιά») έχουν χαρακτηριστεί ατομικά, ορισμένοι συγγραφείς θεωρούν ότι αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου, δεξιού λαϊκιστικού φαινομένου.

Από τη Μεγάλη Ύφεση, Ευρωπαϊκά δεξιά λαϊκιστικά κινήματα όπως το πρώην Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία, το Σύνδεσμο στην Ιταλία, το Κόμμα για την Ελευθερία και το Φόρουμ για τη Δημοκρατία στις Κάτω Χώρες, το Φινλανδικό Κόμμα, οι Δημοκρατικοί της Σουηδίας, το Λαϊκό Κόμμα της Δανίας, το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας, το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου και το Κόμμα Brexit άρχισαν να αυξάνονται σε δημοτικότητα,
σε μεγάλο βαθμό λόγω της αυξανόμενης αντίθεσης στη μετανάστευση από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, από τον αυξανόμενο Ευρωσκεπτικισμό και την εν γένει δυσαρέσκεια με τις οικονομικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2016, αφού υλοποίησε μια λαϊκιστική προεκλογική καμπάνια που περιλάμβανε αμιγώς λαϊκιστικά θέματα της Δεξιάς.

Δείτε επίσης
Αριστερός λαϊκισμός
Νεοφιλελεύθερος λαϊκισμός

Διαβάστε επίσης
Goldwag, Arthur. The New Hate: A History of Fear and Loathing on the Populist Right. Pantheon, February 2012, .
Wodak, Ruth. The politics of fear: What right-wing populist discourses mean. London: Sage, 2015. .
Wodak, Ruth, Brigitte Mral and Majid Khosravinik, editors. Right wing populism in Europe: politics and discourse. London. Bloomsbury Academic. 2013. .

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Berlet, Chip and Matthew N. Lyons. 2000. Right-Wing Populism in America: Too Close for Comfort. New York: Guilford Press. , .
Betz, Hans-Georg. Radical right-wing populism in Western Europe. New York: Palgrave Macmillan, 1994 .
Betz, Hans-Georg and Immerfall, Stefan. The New Politics of the Right: Neo-Populist Parties and Movements in Established Democracies. Houndsmill, Basingstoke, Hampshire, UK, Macmillan Press Ltd., 1998 ,

Fielitz, Maik; Laloire, Laura Lotte (eds.) (2016). Trouble on the Far Right. Contemporary Right-Wing Strategies and Practices in Europe. Bielefeld: transcript. .
Fritzsche, Peter. 1990. Rehearsals for Fascism: Populism and Political Mobilization in Weimar Germany. New York: Oxford University Press. .

Πολιτικές ιδεολογίες