Καρολάιν Χέρσελ

Η Καρολάιν Λουκρέτια Χέρσελ (αγγλικά: Caroline Lucretia Herschel, 16 Μαρτίου 1750 - 9 Ιανουαρίου 1848) ήταν Γερμανίδα αστρονόμος, της οποίας οι σημαντικότερες συνεισφορές στην αστρονομία ήταν οι ανακαλύψεις πολλών κομητών, συμπεριλαμβανομένου του περιοδικού κομήτη 35P/Χέρσελ–Ριγκολέ, που φέρει το όνομά της. Ήταν η νεότερη αδερφή του αστρονόμου Ουίλιαμ Χέρσελ, με τoν οποίo εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας της.

Ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε μισθό ως επιστήμονας και η πρώτη γυναίκα που κατείχε κυβερνητική θέση στην Αγγλία. Ήταν η πρώτη γυναίκα που δημοσίευσε επιστημονικά ευρήματα στις Φιλοσοφικές Συναλλαγές της Βασιλικής Εταιρείας, η οποία έλαβε το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (1828) και ανακηρύχθηκε Επίτιμο Μέλος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (1835, με τη Μαίρη Σόμερβιλ). Ορίστηκε επίσης επίτιμο μέλος της Βασιλικής Ιρλανδικής Ακαδημίας (1838). Ο Βασιλιάς της Πρωσίας της έδωσε το Χρυσό Μετάλλιο της Επιστήμης με την ευκαιρία των 96ων γενεθλίων της (1846).

Τα πρώτα χρόνια
Η Κάρολαϊν Λουκρητία Χέρσελ γεννήθηκε στην πόλη του Αννόβερου στις 16 Μαρτίου του 1750. Ήταν το όγδοο παιδί και η τέταρτη κόρη του Ισαάκ Χέρσελ, ενός αυτοδίδακτου ομποΐστα, και της συζύγου του, Άννας Ίλζε Μόριτσεν. Η οικογένεια Χέρσελ κατάγεται από την Πίρνα της Σαξονίας κοντά στη Δρέσδη. Ο Ισαάκ έγινε αρχιμουσικός στο Hanoverian Foot Guards, στο οποίο μπήκε για πρώτη φορά το 1731, και έλειπε με το σύνταγμά του σημαντικές περιόδους. Αρρώστησε μετά τη Μάχη του Dettingen (μέρος του Πολέμου της Αυστριακής Διαδοχής) το 1743 και δεν ανάρρωσε ποτέ πλήρως. Υπέφερε από αδυναμία, χρόνιο πόνο και άσθμα για το υπόλοιπο της ζωής του. Η μεγαλύτερη από τις κόρες τους, η Σοφία, ήταν δεκαέξι ετών και η μόνη επιζήσασα κοπέλα εκτός από την Κάρολαϊν. Παντρεύτηκε όταν η Κάρολαϊν ήταν πέντε ετών, που σημαίνει ότι η μικρότερη κόρη έκανε το μεγαλύτερο μέρος της οικιακής δουλειάς. Η Κάρολαϊν και τα άλλα παιδιά έλαβαν μια σύντομη εκπαίδευση, μαθαίνοντας να διαβάζουν και να γράφουν και κάτι περισσότερο. Ο πατέρας της προσπάθησε να την εκπαιδεύσει στο σπίτι, αλλά οι προσπάθειές του ήταν κυρίως επιτυχημένες με τα αγόρια.

Στην ηλικία των δέκα ετών, η Κάρολαϊν χτυπήθηκε από τύφο, ο οποίος επηρέασε την ανάπτυξή της, έτσι ώστε το ύψος της να μην ξεπεράσει το 1,30 μ. Είχε απώλεια όρασης στο αριστερό της μάτι ως αποτέλεσμα της ασθένειάς της. Η οικογένειά της υπέθεσε ότι δεν θα παντρευόταν ποτέ και η μητέρα της θεώρησε ότι ήταν καλύτερο να εκπαιδευτεί στο να είναι υπηρέτρια σπιτιού αντί να μορφωθεί σύμφωνα με τις επιθυμίες του πατέρα της. Ο πατέρας της μερικές φορές επωφελήθηκε από την απουσία της μητέρας της διδάσκοντάς την ατομικά ή συμπεριλαμβάνοντας την στα μαθήματα του αδελφού της, όπως το βιολί. Η Κάρολαϊν επιτράπηκε για λίγο να μάθει ραπτική. Αν και έμαθε να κάνει κεντήματα από έναν γείτονα, οι προσπάθειές της σταμάτησαν λόγω τον πολύωρων οικιακών εργασιών. Για να την αποτρέψουν να γίνει γκουβερνάντα και να κερδίσει την ανεξαρτησία της με αυτόν τον τρόπο, της απαγορεύτηκε να μάθει γαλλικά ή πιο προηγμένα κεντήματα από ό, τι μπορούσε να μάθει από τους γείτονες.

Μετά τον θάνατο του πατέρα της, τα αδέρφια της, Ουίλιαμ και Αλεξάντερ, της πρότειναν να πάει μαζί τους στο Μπαθ της Αγγλίας, για μια δοκιμαστική περίοδο ως τραγουδίστρια για τις μουσικές παραστάσεις του αδερφού της, του Ουίλιαμ. Η Κάρολαϊν έφυγε τελικά από το Ανόβερο στις 16 Αυγούστου του 1772 μετά την παρέμβαση του αδελφού της στην δύστροπη μητέρα τους. Στο ταξίδι στην Αγγλία, για πρώτη φορά εισήχθη στην αστρονομία μέσω των αστερισμών και των καταστημάτων οπτικών.

Στο Μπαθ, ανέλαβε να διευθύνει το σπίτι του Ουίλιαμ και άρχισε να μαθαίνει να τραγουδά. Ο Ουίλιαμ είχε καθιερωθεί ως οργανωτής και δάσκαλος μουσικής στο 19 New King Street, του Μπαθ (τώρα το Μουσείο Αστρονομίας Χέρσελ). Ο Ουίλιαμ ήταν απασχολημένος με τη μουσική του καριέρα και ήταν αρκετά απασχολημένος με τη διοργάνωση δημόσιων συναυλιών.

Η Κάρολαϊν δεν ταίριαξε με την τοπική κοινωνία και έκανε λίγους φίλους, αλλά τελικά μπόρεσε να επιδοθεί στην επιθυμία της να μάθει, και έκανε τακτικά μαθήματα τραγουδιού, αγγλικής και αριθμητικής με τον αδερφό της και μαθήματα χορού με έναν τοπικό δάσκαλο. Έμαθε επίσης να παίζει αρπίχορδο, και τελικά έγινε αναπόσπαστο μέρος των μουσικών παραστάσεων του Ουίλιαμ σε μικρές συγκεντρώσεις. Έγινε η βασική τραγουδίστρια του στις συναυλίες του στο ορατόριο, και απέκτησε τέτοια φήμη ως τραγουδίστρια που της προσφέρθηκε να συμμετάσχει στο φεστιβάλ του Μπέρμιγχαμ μετά από την παράσταση του Μεσσία, του Χαίντελ τον Απρίλιο του 1778, όπου ήταν η πρώτη σολίστ. Αρνήθηκε να τραγουδήσει για οποιονδήποτε άλλο μαέστρο, εκτός του Ουίλιαμ, και μετά από αυτήν την παράσταση, η καριέρα της ως τραγουδίστρια άρχισε να παρακμάζει. Η Κάρολαϊν αντικαταστάθηκε στη συνέχεια ως τραγουδίστρια από διακεκριμένες σολίστ, επειδή ο Ουίλιαμ ήθελε να αφιερώνει λιγότερο χρόνο σε πρόβες για να επικεντρωθεί στην αστρονομία.

Μετάβαση στην αστρονομία

Όταν ο Ουίλιαμ άρχισε να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για την αστρονομία, μεταμορφώνοντας τον εαυτό του από έναν μουσικό σε έναν αστρονόμο, η Κάρολαϊν υποστήριξε και πάλι τις προσπάθειές του. Είπε κάπως πικραμένη, στα απομνημονεύματα της, «Δεν έκανα τίποτα για τον αδερφό μου, αλλά τι θα είχε κάνει ένα καλά εκπαιδευμένο κουτάβι, δηλαδή, έκανα ό, τι με διέταξε». Τελικά, όμως, ενδιαφερόταν για την αστρονομία και απόλαυσε τη δουλειά της. Τη δεκαετία του 1770, καθώς ο Ουίλιαμ ενδιαφερόταν περισσότερο για την αστρονομία, άρχισε να κατασκευάζει τα δικά του τηλεσκόπια, δυσαρεστημένος με την ποιότητα των φακών που μπορούσε να αγοράσει. Η Κάρολαϊν τον τάιζε και τον διάβαζε καθώς δούλευε, παρά την επιθυμία της να γίνει επαγγελματίας τραγουδίστρια. Έγινε από μόνη της μια σημαντική αστρονόμος ως αποτέλεσμα της συνεργασίας της μαζί του. Οι Χέρσελ μετακόμισαν σε ένα νέο σπίτι τον Μάρτιο του 1781 μετά την αποτυχία των μηχανημάτων τους και η Κάρολαϊν φρουρούσε το απομένον απόθεμα στις 13 Μαρτίου, τη νύχτα που ο Ουίλιαμ ανακάλυψε τον πλανήτη Ουρανό. Αν και τον πέρασε λανθασμένα για κομήτη, η ανακάλυψή του απέδειξε την ανωτερότητα του νέου τηλεσκοπίου του. Η Κάρολαϊν και ο Ουίλιαμ έδωσαν την τελευταία τους μουσική παράσταση το 1782, όταν ο αδερφός της δέχτηκε τη θέση του ιδιωτικού γραφείου του αστρονόμου της αυλής από τον Βασιλιά Γεώργιο Γ΄.

Παραπομπές 

Βρετανοί αστρονόμοι
Γερμανοί αστρονόμοι
Γερμανοβρετανοί
Αστρονόμοι του 18ου αιώνα
Αστρονόμοι του 19ου αιώνα