Στο ντιβάνι

To βιβλίο Στο ντιβάνι (αγγλικά: Lying on the Couch), 1996, αποτελεί το δεύτερο μυθιστόρημα του Αμερικανού ψυχιάτρου, ψυχοθεραπευτή και συγγραφέα Ίρβιν Γιάλομ. Με τον πρωτότυπο τίτλο του βιβλίου, ο Γιάλομ κάνει ένα λογοπαίγνιο με τρείς σημασίες, οι οποίες όμως δεν μεταφέρονται στον μεταφρασμένο στα ελληνικά τίτλο. Με την αγγλική λέξη lying, δηλώνει πρώτον τον καθήμενο ασθενή στην πολυθρόνα ή το ντιβάνι του ψυχοθεραπευτή. Δεύτερον, δηλώνει την ερωτική συνεύρεση μεταξύ ασθενή και ψυχοθεραπευτή, ενώ τρίτον αναφέρεται στα τυχόν ψεύδη των ασθενών κατά την διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Το μυθιστόρημα αφορά τα είδη της αμερικανικής ψυχοθεραπείας του 20ου αιώνα.

Εισαγωγή στην πλοκή 
Ο Γιάλομ, στο μυθιστόρημά του επιδιώκει - μέσω μίας σειράς διάφορων ιστοριών και ασθενών που ενίοτε συνδέονται μεταξύ τους - να αναδείξει μέσω του ψυχοθεραπευτή πρωταγωνιστή του Έρνεστ Λας, ότι μπορούν να επιτευχθούν αληθινές ανθρώπινες επαφές ανάμεσα σε θεραπευτή και θεραπευόμενο. Στον αντίποδα, ο συμπρωταγωνιστής του βιβλίου, Μάρσαλ Στράιντερ, ο συντηρητικός επόπτης του Έρνεστ, τον καθοδηγεί προς μία πιο αποστασιοποιημένη και επαγγελματική σχέση των ανθρώπων κατά την διάρκεια της ψυχοθεραπείας. Άλλωστε, ο ίδιος ο Γιάλομ ανήκει στην υπαρξιακή σχολή ψυχοθεραπείας, η οποία πιστεύει πως η διαφάνεια του θεραπευτή μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα στον θεραπευόμενο. Ο Έρνεστ, ξεκινώντας κρυφά από τον επόπτη του την διαδικασία του χτισίματος μίας αυθεντικής σχέσης με τους θεραπευόμενους, μία σχέση δηλαδή αμοιβαίας ειλικρίνειας που στηρίζεται όχι μόνο σε χρηματική αμοιβή, αλλά στην ενσυναίσθηση, βρίσκει τον εαυτό του αντιμέτωπο με μία δύσκολη ασθενή. Έτσι, σε όλη την έκταση του μυθιστορήματος ξετυλίγεται μία συναισθηματική περιπέτεια, αναδεικνύοντας με πολύ ζωντανό τρόπο το τι συμβαίνει πραγματικά όχι μόνο κατά την διάρκεια της ψυχοθεραπείας, αλλά επίσης τι συμβαίνει στην καθημερινή ζωή και στην σκέψη τόσο των θεραπευτών όσο και των ασθενών. Τέλος, αναδεικνύεται η ζωή στην Αμερική κατά τον 20ο αιώνα, μέσω των αντιθέσεων μεταξύ χρήματος και πολυτέλειας από την μία, αλλά μοναχικότητα και προσφυγή σε ψυχοθεραπευτές από την άλλη.

Παραπομπές