Παραλίμνη Γιαννιτσών

Η Παραλίμνη είναι ένα χωριό που βρίσκεται 7 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης των Γιαννιτσών. Ανήκει στον δήμο Πέλλας και υπάγεται στον νομό Πέλλας.

Η Παραλίμνη είναι ένα χωριό που δημιουργήθηκε παρά τη λίμνη των Γιαννιτσών μετά την αποξήρανσή της (1926-1935) στην θέση που βρισκόταν ο σταθμός (πέρασμα) Τσέκρι. Η ονομασία Τσέκρι δηλώνει μια τοποθεσία που τα νερά είναι ρηχά. Γύρω από την λίμνη των Γιαννιτσών αναπτύσσονταν ελώδεις- βαλτώδεις περιοχές και μια από αυτές ήτανε το Τσέκρι. Υπήρχε σκάλα για τις βάρκες (μπλάβες) και καλύβα. Στην τοποθεσία χτίστηκε το 1870 εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο (στην είσοδο του ναού υπάρχει επιγραφή που αναγράφει το έτος 1774). Η ύπαρξη της εκκλησία κρατούσε πάντα κοντά της λίγες οικογένειες.

Το 1886 η περιοχή αναγράφεται ως "Τσιφλίκι" με 4 σπίτια. Ο σταθμός Τσέκρι ήταν πέρασμα πληθυσμών επειδή βρισκόταν πάνω στον άξονα της Εγνατίας Οδού και ταυτόχρονα σημείο εισόδου στην λίμνη. Στους πληθυσμούς της εποχής που χρησιμοποιούσαν τον σταθμό για ανάπαυλα ανήκουνε και οι Σαρακατσάνοι. Περνούσαν από το Τσέκρι την άνοιξη όταν ανέβαιναν στα βουνά της δυτικής Μακεδονίας και το φθινόπωρο όταν οδηγούσαν τα κοπάδια τους στα χειμαδιά της Χαλκιδικής κυρίως. Το Φθινόπωρο του1944 εγκαταστάθηκαν στο Τσέκρι οι Παρδαλαίοι από το Πισοδέρι και στη συνέχεια οι Παλασκαίοι, οι Φλωραίοι, οι Μαλογιανναίοι, οι Γκολφαίοι, οι Γιδαραίοι, οι Τυχαλαίοι, οι Κατσουλαίοι που όλοι τους ήταν Χασσανδρινοί (Κασσανδρινοί) προέρχονταν δηλαδή από τα χειμαδιά της Χαλκιδικής. Οι Γεωργουλακαίοι, οι Συργκαναίοι, η φάρα του Καντή και του Τούμπα προέρχονταν από τα χειμαδιά του Βερμίου - Θεσσαλίας. Το 1941 με την σύμφωνη γνώμη του νομάρχη μεταφέρονται από τα χωριά της Δράμας οικογένειες προσφύγων από την περιοχή της Δράμας. Μετά το τέλος του πολέμου το 1945 παραμένουν στο Τσέκρι περίπου 3 οικογένειες καθώς οι υπόλοιπες επέστρεψαν στη Δράμα. Παράλληλα έρχονται:34 οικογένειες από το Ελεύθερο Γρεβενών οι Σαρουσαβιδαίοι, οι Χατζηπαρασιδαίοι, 20 από το Κολοκυθάκι Βεντζίου Γρεβενών: οι Θεοδωριδαίοι, οι Μαυριδαίοι από τη Κιβωτό Γρεβενών οι Πουρσαλιδαίοι μια οικογένεια και από τη Μερσίνα Γρεβενών λίγοι. Από τα χωριά της Κοζάνης (Ροδίτη και άλλα) η οικογένεια Φούντογλου. Από την περιοχή Βοΐου -Τσοτιλίου, Βροντή η οικογένεια Αθανασιάδη. Από το χωριό Όρμα Έδεσσας 15 οικογένειες και από τη Λεπτοκαρυά (Λιτοβόι) οι Μοσχιδαίοι, οι Κυργεριδαίοι και άλλοι.

Τα πρώτα σπίτια κατασκευάζονται με μόνωση από κανάβια του κάμπου (ίσως καλαμιές που τις έπλεκαν μεταξύ τους) και καλαμωτή για σκεπή. Το 1949 αρχίζουν να χτίζονται τα πρώτα πλίθινα σπίτια. Πλινθοποιεία υπήρχαν 2 στο χωριό. Το πρώτο στην ανατολική μεριά (κοντά στο σημερινό γήπεδο) και το δεύτερο στην δυτική πλευρά όπου εγκαταστάθηκαν οι οικογένειες από το Ελεύθερο. Τις ξυλοσκεπές τις έκαναν με ξύλα που έπαιρναν από τις λεύκες που αφθονούσαν στον βάλτο.

Παραπομπές 

Δήμος Πέλλας
Χωριά του νομού Πέλλας