Άννα ντε Νοάιγ

Η Άννα Ματιέ ντε Νοέγ (15 Νοεμβρίου 1876 - 30 Απριλίου 1933) ήταν Γαλλίδα ελληνικής και ρουμανικής καταγωγής, συγγραφέας και σοσιαλιστική φεμινίστρια .

Βιογραφία

Προσωπική ζωή 
Γεννήθηκε ως Πριγκίπισσα Άννα Ελισάβετ Μπιμπέσκο-Μπασαράμπα ντε Μπρανκοβάν στο Παρίσι, ήταν απόγονος των οικογενειών Μπιμπέσκου και Κραγιοβέστι των Ρουμάνων βογιάρων. Ο πατέρας της ήταν ο πρίγκιπας Γκρεγκουάρ Μπιμπέσκο-Μπασαράμπα, γιος του Πρίγκιπα Τζόρτζε Μπιμπέσκου και της Ζόε Μαυροκορντάτο-Μπασαράμπα ντε Μπρανκοβάν. Η Ελληνίδα μητέρα της ήταν η Ραλούκα (Rachel) Μούσσουρη, μία μουσικός, στην οποία ο Πολωνός συνθέτης Ιγκνάτσι Παντερέφσκι αφιέρωσε πολλές από τις συνθέσεις του. 

Το 1897 παντρεύτηκε τον Ματιέ Φερνάν Φρεντερίκ Πασκάλ ντε Νοέγ (1873–1942), τον τέταρτο γιο του 7ου Δούκα ντε Νοέγ. Το ζευγάρι σύντομα δραστηριοποιήθηκε στην παρισινή υψηλή κοινωνία. Είχαν γιο τον Κόμη Ανν-Ζυλ ντε Νοέγ (1900–1979).

Καριέρα 

Η Άννα ντε Νοέγ έγραψε τρία μυθιστορήματα, μια αυτοβιογραφία και πολλές συλλογές ποίησης. Είχε σχέσεις με την πνευματική, λογοτεχνική και καλλιτεχνική ελίτ της ημέρας, συμπεριλαμβανομένων των Μαρσέλ Προυστ, Φράνσις Τζέιμς, Κολέτ, Αντρέ Ζιντ, Φρεντερίκ Μιστράλ, Ρομπέρ ντε Μοντεσκιού-Φεζενσάκ, Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Πωλ Βαλερύ, Ζαν Κοκτώ, Πιερ Λοτί, Πωλ Ερβιέ και Μαξ Ζακόμπ. 

Πέθανε το 1933 στο Παρίσι, σε ηλικία 56 ετών, και θάφτηκε στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ. Ήταν ξάδερφος του πρίγκιπα Αντουάν Μπιμπέσκο και της πριγκίπισσας Μαρτ Μπιμπέσκο.

Στην τέχνη 
Ήταν τόσο δημοφιλής η Άννα ντε Νοέγ που διάφοροι αξιοσημείωτοι καλλιτέχνες της ημέρας ζωγράφισαν το πορτραίτο της, συμπεριλαμβανομένων των Αντόνιο ντε Λα Γκαντάρα, Ιγκνάτσιο Ζουλοάγκα, Κις βαν Νόντζεν, Ζακ-Εμίλ Μπλανς και του Βρετανού ζωγράφου Φιλίπ ντε Λασλό. Το 1906 η εικόνα της σμιλεύτηκε από τον Ωγκύστ Ροντέν Το μοντέλο εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Ροντέν στο Παρίσι, και η τελική μαρμάρινη προτομή εκτίθεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.

Βραβεία 
Η Άννα ντε Νοέγ ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε Διοικητής της Λεγεώνας της Τιμής, η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή στη Βασιλική Ακαδημία Γαλλικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας και τιμήθηκε με το "Grand Prix" της Γαλλικής Ακαδημίας το 1921  

Η ντε Νοέγ χρησίμευσε ως ένορκος με τη Φλόρενς Μέγιερ Μπλούμενθαλ για την απονομή του Prix Blumenthal, μια επιχορήγηση που δόθηκε μεταξύ 1919-1954 σε ζωγράφους, γλύπτες, διακοσμητές, χαράκτες, συγγραφείς και μουσικούς.

Έργα 

 Le Cœur innombrable (1901) 
 L'Ombre des jours (1902) 
 La Nouvelle Espérance (1903) 
 Le Visage émerveillé (1904) 
 Η Κυριαρχία (1905) 
 Les Éblouissements (1907) 
 Les Vivants et les Morts (1913) 
 Les Forces éternelles (1920) 
 Les Innocentes, ou La Sagesse des femmes (1923) 
 Ποίημα της αγάπης (1924) 
 L'Honneur de souffrir (1927) 
 Exactitude, Paris (1930) 
 Le Livre de ma vie (1932) 
 Derniers Vers et Poèmes d'enfance (1934)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα για την Anna de Noailles, στα Αγγλικά και στα Γαλλικά 
 Anna de Noailles 'Blog, στα Αγγλικά 
 Ένα ελβετικό blog για την Anna de Noailles, στα γαλλικά 
 Ο κύκλος της Anna de Noailles στη Γαλλία 
 Κατάλογος της βιβλιοθήκης Nationale de France από την οποία είναι πλέον δυνατή η δωρεάν λήψη των έργων της Anna de Noailles 
    
 Works by Anna de Noailles    
 Ποιήματα της Anna de Noailles 
 Το γαλλικό σχολείο Anna de Noailles στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας

Ταξιάρχες της Λεγεώνας της Τιμής
Γάλλοι ελληνικής καταγωγής
Γάλλοι ποιητές
Γάλλοι απομνημονευματογράφοι
Γαλλική τάξη ευγενών
Πριγκίπισσες της Ρουμανίας