Διάσκεψη του Βερολίνου (1884-1885)

Η Διάσκεψη του Βερολίνου του 1884-1885, γνωστή και ως Διάσκεψη του Κονγκό ή Διάσκεψη Δυτικής Αφρικής, ρύθμισε θέματα που απασχολούσαν τον ευρωπαϊκό αποικισμό και το ευρωπαϊκό εμπόριο στην αφρικανική ήπειρο, κατά τη διάρκεια της περιόδου του Νέου Ιμπεριαλισμού, ενώ συνέπεσε με την ανάδυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας ως ιμπεριαλιστικής δύναμης.
 Η διάσκεψη οργανώθηκε από Ότο φον Βίσμαρκ, τον πρώτο καγκελάριο της Γερμανίας. Το αποτέλεσμά της, η Γενική Πράξη της Διάσκεψης του Βερολίνου, μπορεί να θεωρηθεί ως η επισημοποίηση του «Αγώνα για την Αφρική», αν και ορισμένοι ιστορικοί προειδοποιούν ενάντια στην υπερβολική έμφαση του ρόλου της Διάσκεψης στην αποικιακή διχοτόμηση της Αφρικής και εφιστούν την προσοχή σε διμερείς συμφωνίες που συνήφθησαν πριν και μετά τη Διάσκεψη. Η διάσκεψη συνέβαλε στην έναρξη μιας περιόδου αυξημένης αποικιακής δραστηριότητας από την πλευρά των ευρωπαϊκών δυνάμεων, οι οποίες εξάλειψαν ή παρέκαμψαν τις περισσότερες υπάρχουσες μορφές αφρικανικής αυτονομίας και αυτοδιακυβέρνησης.

Συνέδριο
Ο ευρωπαϊκός αποικιακός «αγώνας» ανάγκασε τη Γερμανία να ξεκινήσει δικές της αποστολές, οι οποίες τρόμαξαν τόσο τους Βρετανούς όσο και τους Γάλλους. Ελπίζοντας να αποτρέψει μια στρατιωτική σύγκρουση, ο Βέλγος βασιλιάς Λεοπόλδος Β΄ έπεισε τη Γαλλία και τη Γερμανία ότι το κοινό εμπόριο στην Αφρική ήταν προς το συμφέρον και των τριών χωρών. Με την υποστήριξη των Βρετανών και με πρωτοβουλία της Πορτογαλίας, ο Ότο φον Βίσμαρκ, καγκελάριος της Γερμανίας, προσκάλεσε εκπροσώπους 13 ευρωπαϊκών εθνών, καθώς και τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, να συμμετάσχουν στη Διάσκεψη του Βερολίνου του 1884, για να επεξεργαστούν μια κοινή πολιτική για την αφρικανική ήπειρο.

Η Διάσκεψη ξεκίνησε τις εργασίες της στις 15 Νοεμβρίου 1884 και συνεχίστηκε μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου 1885. Ο αριθμός των πληρεξουσίων ποίκιλε ανά έθνος. Οι κάτωθι 14 χώρες έστειλαν εκπροσώπους για να συμμετάσχουν στη Διάσκεψη του Βερολίνου και να υπογράψουν την επακόλουθη Πράξη της Διάσκεψης:

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διατήρησαν το δικαίωμα να αρνηθούν ή να αποδεχθούν μελλοντικά τα συμπεράσματα της Διάσκεψης.

Παραπομπές