Μαριόττο Αλμπερτινέλλι

Ο Μαριόττο ντι Μπίντο ντι Μπιάτζο Αλμπερτινέλλι (Mariotto di Bindo di Biagio Albertinelli, 13 Οκτωβρίου 1474 - 5 Νοεμβρίου 1515) ήταν Ιταλός αναγεννησιακός ζωγράφος που δραστηριοποιήθηκε στη Φλωρεντία. Ήταν στενός φίλος και συνεργάτης του Φρα Μπαρτολομέο. 

Μερικά από τα έργα του έχουν περιγραφεί ως «αρχαϊκά» ή «συντηρητικά». Άλλα θεωρούνται παραδειγματικά του μεγαλοπρεπούς κλασικισμού της τέχνης της Αναγέννησης.

Βίος και έργο 
Ο Αλμπερτινέλλι γεννήθηκε στη Φλωρεντία γιός τοπικού επιχρυσωτή. Ήταν μαθητής του Κόζιμο Ροσσέλλι (Cosimo Rosselli), στο εργαστήριο του οποίου συνάντησε τον Μπάτσο ντελλα Πόρτα, αργότερα γνωστό ως Φρα Μπαρτολομέο. Οι δύο ήταν τόσο συνδεδεμένοι, που το 1494 δημιούργησαν μια "compagnia", ή συνεργασία, στην οποία διατηρούσαν κοινό εργαστήριο και μοίραζαν τα κέρδη για ο,τιδήποτε παραγόταν σε αυτό. Η συνεργασία διήρκεσε μέχρι το 1500, όταν ο Μπάτσο εντάχθηκε στο Δομινικανό Τάγμα και πέρασε δύο χρόνια σε μοναστήρι.

Στην αρχή της καριέρας του, ο Αλμπερτινέλλι τοποθετήθηκε ακόλουθος στην Αλφονσίνα Ορσίνι, σύζυγο του Πιέτρο των Μεδίκωνi και μητέρα του Λαυρεντίου των Μεδίκων.  Τα έργα του από αυτήν την περίοδο, όλα μικρής κλίμακας, εκτελέστηκαν με μικροσκοπική, λεπτή τεχνική και ύφος που προήλθε από τα έργα του κύριου μαθητή του Ροσσέλλι Πιέρο ντι Κόζιμο, καθώς και των Λορέντσο ντι Κρέντι (Lorenzo di Credi) και Περουτζίνο. Όπως πολλοί ζωγράφοι της Φλωρεντίας, ο Αλμπερτινέλλι ήταν επίσης επιδεκτικός στην επιρροή της σύγχρονής του φλαμανδικής ζωγραφικής.  

Τα πρώτα έργα του Albertinelli περιλαμβάνουν ένα μικρό τρίπτυχο της Παναγίας και του Βρέφους με τιςς Αγίες Αικατερίνη και Βαρβάρα (1500) στο Museo Poldi Pezzoli, Μιλάνο, και ένα άλλο τρίπτυχο της Παναγίας και του Βρέφους με Αγίους, Αγγέλους και Διάφορες Θρησκευτικές Σκηνές στο Musée des Beaux-Arts στη Σαρτρ . Τα διάφορα πάνελ με σκηνές από τη Γένεση, βρίσκονται στο Ίδρυμα Τέχνης Κουρτώ στο Λονδίνο, η Πινακοθήκη Strossmayer στο Ζάγκρεμπ, η Accademia Carrara στο Μπέργκαμο και τα Μουσεία Τέχνης του Χάρβαρντ στο Κέιμπριτζ, και πιθανώς χρονολογούνται από αυτήν την περίοδο. 

Το 1503 ο Αλμπερτινέλλι υπέγραψε και χρονολόγησε το πιο γνωστό έργο του, εικόνα για Αγία Τράπεζα για το εκκλησάκι της Sant'Elisabetta della congrega dei Preti στο Σαν Μικέλε άλλα Τρόμπε (San Michele alle Trombe), Φλωρεντία (Σήμερα βρίσκεται στο Ουφίτσ). Ο κεντρικός πίνακας αυτού του έργου απεικονίζει την Επίσκεψη και την προφητεία του Ευαγγελισμού, της Γέννησης και της Περιτομής του Χριστού.  Η πυραμιδική σύνθεση, η κλασική αρχιτεκτονική του φόντου και οι έντονες αντιθέσεις φωτός και σκότους καθιστούν τον πίνακα βασικό παράδειγμα της τέχνης της Ύστερης Αναγέννησης.

Επίσης το 1503 ο Αλμπερτινέλλι ξεκίνησε νέα συνεργασία με τον Τζουλιάνο Μπουτζαρντίνι , η οποία διήρκεσε μέχρι το 1509, όταν ο Αλμπερτινέλλι επανέλαβε τη συνεργασία του με τον Φρα Μπαρτολομέο.  Σε αυτό το σημείο οι Φρα Μπαρτολομέο και Αλμπερτινέλλι χρησιμοποιούσαν παρόμοιο ύφος και περιστασιακά συνεργάστηκαν. Για παράδειγμα, το Kress Tondo, που τώρα βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Κολούμπια, αποδόθηκε στο παρελθόν στον Φρα Μπαρτολομέο, αλλά σήμερα θεωρείται ότι είναι έργο του Αλμπερτινέλλι χρησιμοποιώντας τα σχέδια του Φρα Μπαρτολομέο ή ένα προκαταρκτικό σχέδιο σε κλίμακα.  Ο Ευαγγελισμός στο Μουσείο d'Art et d'Histoire στη Γενεύη υπογράφεται και χρονολογείται (1511) και από τους δύο καλλιτέχνες. Η συνεργασία τερματίστηκε τον Ιανουάριο του 1513, όπως αναφέρεται σε έγγραφο που ορίζει την κατανομή των περιουσιακών στοιχείων του εργαστηρίου. 

Σύμφωνα με το βιβλίο του  Τζόρτζο Βαζάρι "Βίοι", ο ζωγράφος έζησε άγαμος και αγαπούσε την καλή ζωή και τις γυναίκες. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αλμπερτινέλλι αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα και λειτουργούσε ταβέρνα για να συμπληρώσει το εισόδημά του ως ζωγράφου. Στο τέλος της ζωής του δεν μπόρεσε να εξοφλήσει μερικά από τα χρέη του, συμπεριλαμβανομένου ενός στον Ραφαήλ . Η σύζυγός του Αντονία, την οποία νυμφεύτηκε το 1506, πλήρωσε μερικά από τα δάνεια του. Μεταξύ των πολλών μαθητών του ήταν ο Φραντσαμπίτζο (Franciabigio), ο Τζάκοπο ΠαντόρμοJ και ο Ιννοτσέντσο ντα Ίμολα (Innocenzo da Imola).

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

Παραπομπές 

Ιταλοί ζωγράφοι