Οψιγιάς Ρεθύμνης

Ο Οψιγιάς είναι οικισμός της Κοινότητας Αμαρίου του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 31 κατοίκους. Απέχει 39 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 480 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Psigia. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Psigia με 40 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το  1630 το αναφέρει Psigia. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, στο χωριό καταγράφηκαν 7 χριστιανικές οικογένειες και μια μουσουλμανική. Το χωριό αναφέρεται Οψίγα. Ο Στέργιος Σπανάκης ετυμολογεί το όνομα του χωριού από το ρήμα ψύγω, το σημαίνει ξηραίνω ή στεγνώνω, και ψυγιάς είναι το μέρος όπου στεγνώνουν τα σταφύλια για να γίνουν σταφίδες.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Οψυγιάς στον δήμο Μοναστηρακίου και είχε 128 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 135 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Πανακραίων. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στον αγροτικό δήμο Νευς Αμαρίου. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νευς Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Κοντά στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου. Είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός ο οποίος χρονολογείται στον 15ο αιώνα και στο εσωτερικό του οποίου διατηρούνται σπαράγματα τοιχογραφιών. Στη νότια πλευρά βρίσκεται θύρωμα με γλυπτό διάκοσμο. Είναι ο κοιμητηριακός ναός του χωριού. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο ναός του Αγίου Νικολάου. Κοντά στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Παναγίας Πετράιδας, παλιό μετόχι της μονής Ασωμάτων.

Ανάμεσα στα χωριά Οψιγιάς και Αμάρι βρίσκεται ο ναός της Αγίας Αννάς. Ο ναός ήταν δίκλιτος, αλλά το νότιο κλίτος, το οποίο είναι το νεότερο χρονικά έχει ερειπωθεί και δεν έχει αναστηλωθεί. Ο βόρειος τοίχος φαίνεται να κατέρρευσε τον 13ο αιώνα και ξανακτίστηκε συνδυάζοντας βυζαντινές και βενετικές τεχνικές (οδοντωτή ταινία, οξυκόρυφα τόξα). Στο εσωτερικό σώζονται αποσπασματικά τοιχογραφίες του 13ου αιώνα μόνο στην κόγχη του ιερού του βόρειου κλίτους. Σώζεται τμηματικά η κτητορική επιγραφή, με δύο από τα γράμματα της χρονολογίας να έχουν σβηστεί, με πιθανότερες χρονολογίες είναι το 1225 και το 1237.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου