Βίλχελμ Άλβαρντ

Ο Βίλχελμ Άλβαρντ (Wilhelm Ahlwardt, 4 Ιουλίου 1828 – 2 Νοεμβρίου 1909) ήταν Γερμανός ανατολιστής, ο οποίος ειδικεύθηκε στη μελέτη και την έρευνα της Αραβικής λογοτεχνίας. `Ηταν γιος του κλασικού φιλολόγου Κρίστιαν Βίλχελμ Άλβαρντ (1760-1830) και εγγονός του φιλοσόφου Πέτερ Άλβαρντ.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βίλχελμ Άλβαρντ γεννήθηκε στο Γκράιφσβαλτ και σπούδασε ανατολικές γλώσσες στο Πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλτ (1846-1848 και 1849-1850), όπου είχε καθηγητή τον Γιόχαν Γκότφρηντ Λούντβιχ Κόζεγκάρτεν, και στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν (1848-1849), όπου είχε καθηγητή τον Χάινριχ Έβαλντ. Μετά την αποφοίτησή του, πέρασε αρκετά έτη μελετώντας αραβικά χειρόγραφα σε βιβλιοθήκες στην Γκότα και στο Παρίσι. Το 1856 άρχισε να εργάζεται ως βοηθός βιβλιοθηκάριου στο Γκράιφσβαλτ και το επόμενο έτος υπέβαλε με επιτυχία τη διατριβή του επί υφηγεσία. Το 1861 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλτ και στην ίδια πόλη πέθανε σε ηλικία 81 ετών.

Το έργο του
Το βασικό έργο του Β. Άλβαρντ ήταν το Verzeichnis der arabischen Handschriften (1887-1899), ένας δεκάτομος κατάλογος των αραβικών χειρογράφων που φυλάσσονταν στη Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου. Επίσης, ως αφιέρωμα στην 400στή επέτειο από την ίδρυση του Πανεπιστημίου του Γκράιφσβαλτ (1856), συνέλεξε τα αντιπροσωπευτικότερα κείμενά του στον τόμο Über Poesie und Poetik der Araber (= «Επί της ποιήσεως και της ποιητικής των Αράβων»). Σημαντικά έργα του Άλβαρντ είναι επίσης τα εξής:

 Chalef elahmar's Qasside : berichtigter arabischer text (1859)
 (μεταφρ.) Οι συλλογές («diwan») των 6 αρχαίων Αράβων ποιητών Αλ-Ναμπίγκα, Άνταρα, Τάραφα, Ζουχάιρ, Άλκαμα και Ιμρουουλκαΐς, Trübner & co., Λονδίνο 1870 (αγγλική μετάφραση).
 Al-Fakhrî του Μουχάμαντ ιμπν Άλι Ιμπν αλ-Τικτάκα (É. Bouillon, Παρίσι 1895)

Παραπομπές

Γερμανοί ανατολιστές