Νόμος περί Βλασφημίας (1697)

Ο Νόμος περί Βλασφημίας () του 1697 ήταν ένας νόμος του κοινοβουλίου της Αγγλίας. Έκανε αδίκημα το να αρνηθεί την Αγία Τριάδα, να ισχυριστεί ότι υπάρχουν περισσότεροι από ένας θεοί, να αρνηθεί την αλήθεια του Χριστιανισμού και την Βίβλο ως θεϊκή εξουσία, κάθε άτομο που εκπαιδεύτηκε ή έκανε επαγγέλματα της χριστιανικής θρησκείας, γράφοντας, κηρύσσοντας, ή διδάσκοντας.

Το πρώτο αδίκημα είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί ανίκανο να κατέχει, αυτός που θα παραβίαζε τον νόμο, οποιοδήποτε αξίωμα ή τόπο εμπιστοσύνης. Το δεύτερο αδίκημα είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί ανίκανο να ασκήσει οποιαδήποτε ενέργεια, να είναι κηδεμόνας ή εκτελεστής, ή να πάρει κληρονομιά ή πράξη δώρου, και φυλάκιση τριών ετών χωρίς εγγύηση.

Ο νόμος στράφηκε εναντίον των αποστατών στην αρχή του κινήματος του Ντεϊσμού στην Αγγλία, ιδίως μετά τη δημοσίευση του βιβλίου «Christianity not Mysterious» του Τζον Τολάντ () το 1696.

Η νομοθεσία επέτρεπε μόνο τέσσερις ημέρες μετά την παράβαση να υποβληθεί επίσημη καταγγελία και η ίδια η δίκη έπρεπε να διεξαχθεί εντός τριών μηνών. Ως αποτέλεσμα, η υφιστάμενη διαδικασία κοινού δικαίου συνέχισε να είναι η πρώτη γραμμή κατά της ετεροδοξίας στην Αγγλία και την Ουαλία. Η τριαδική διάταξη τροποποιήθηκε με το Νόμο του Τριαδικού Δόγματος του 1813 για την κατάργηση των κυρώσεων από τους Ουνιταριανιστές.

Η Νομική Επιτροπή είπε ότι δεν γνώριζαν ποινικές διώξεις που είχαν πραγματοποιηθεί βάσει του παρόντος νόμου.

Στις 24 Μαΐου του 1966, η Νομική Επιτροπή δήλωσε ότι το αδίκημα που δημιουργήθηκε από αυτό το καταστατικό ήταν παρωχημένο και συνέστησε την κατάργηση ολόκληρης της Πράξης. Η σύστασή τους υλοποιήθηκε από το άρθρο 13 παράγραφος 2 και το μέρος Α´ του παραρτήματος 4 έως του νόμου περί ποινικού δικαίου της Αγγλίας του 1967.

Δείτε επίσης 

 Πράξη Ανοχής (1689)
 Νόμος του Τριαδικού Δόγματος (1813)
 Πράξη Αναθεώρησης του Νόμου (1888)

Παραπομπές 

Θρησκεία στο Ηνωμένο Βασίλειο
Νόμοι στο Ηνωμένο Βασίλειο