Ισοζύγιο μάζας παγετώνα

Στην Παγετωνολογία, το ισοζύγιο μάζας παγετώνα είναι η διαφορά μεταξύ εισροής μάζας (συσσώρευση) και απώλειας μάζας (διάβρωση) ενός σώματος πάγου. Μπορεί να μετρηθεί κατά τη διάρκεια ενός υδρολογικού έτους (ετήσιο ισοζύγιο μάζας) ή κατά τη διάρκεια ετών (μακροχρόνιο ισοζύγιο μάζας). Το ειδικό ισοζύγιο μάζας είναι η μεταβολή της μάζας σε μια χρονική περίοδο σε σχέση με ένα σημείο στον παγετώνα. 

Το υδρολογικό έτος χωρίζεται σε δύο μέρη: την περίοδο συσσώρευσης (χειμερινή περίοδος, συνήθως ξεκινά από Αύγουστο/Σεπτέμβριο) και την περίοδο διαλυτικής διάβρωσης (θερινή περίοδος, ξεκινά Απρίλιο/Μάιο). Το ισοζύγιο μάζας προσδιορίζεται δυο φορές το χρόνο με την ενσωμάτωση ειδικών πασσάλων διαλυτικής διάβρωσης που κατανέμονται στην περιοχή του παγετώνα. Εάν το ισοζύγιο μάζας είναι θετικό για αρκετά χρόνια, ένας παγετώνας θα μεγαλώσει, εάν είναι αρνητικό, θα διαβρωθεί. Για παράδειγμα, από το 1980 έως το 2020, η μέση σωρρευτική απώλεια μάζας των παγετώνων που αναφέρεται στην Παγκόσμια Υπηρεσία Παρακολούθησης των Παγετώνων είναι −20 μ. Αυτό περιλαμβάνει διαδοχικά έτη αρνητικού ισοζυγίου μάζας.

Το μεγαλύτερο μέρος της συσσώρευσης συμβαίνει μέσω χιονοπτώσεων, επηρεασμένο από κινήσεις ανέμου και χιονοστιβάδας. Η μεγαλύτερη απώλεια μάζας στους περισσότερους παγετώνες προκαλείται από την τήξη του χιονιού ή του πάγου στην επιφάνεια.

Παραπομπές 

Παγετωνολογία
Κλιματική αλλαγή