Ριφαμπικίνη

Η ριφαμπικίνη, επίσης γνωστή ως ριφαμπίνη, είναι αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων τύπων βακτηριακών λοιμώξεων, όπως η φυματίωση, το σύμπλεγμα Mycobacterium avium, η λέπρα και η νόσος των Λεγεωναρίων. Χρησιμοποιείται σχεδόν πάντα μαζί με άλλα αντιβιοτικά με δύο αξιοσημείωτες εξαιρέσεις όταν χορηγείται ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για λανθάνουσα φυματίωση και για την πρόληψη της νόσου Haemophilus influenzae τύπου β και της μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου σε άτομα που έχουν εκτεθεί σε αυτά τα βακτήρια. Πριν από τη θεραπεία ενός ατόμου για μεγάλο χρονικό διάστημα, συνιστώνται μετρήσεις ηπατικών ενζύμων και μετρήσεων αίματος.  Η ριφαμπικίνη μπορεί να χορηγηθεί είτε από το στόμα είτε ενδοφλεβίως.

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, διάρροια και απώλεια όρεξης. Χρωματίζει συχνά τα ούρα, τον ιδρώτα και τα δάκρυα με κόκκινο ή πορτοκαλί χρώμα. Μπορεί να εμφανιστούν ηπατικά προβλήματα ή αλλεργικές αντιδράσεις.  Είναι μέρος της συνιστώμενης θεραπείας της ενεργού φυματίωσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αν και η ασφάλειά της κατά την κύηση δεν είναι γνωστή. Η ριφαμπικίνη ανήκει στην ομάδα των αντιβιοτικών ριφαμυκίνης.  Λειτουργεί μειώνοντας την παραγωγή RNA από βακτήρια.

Η ριφαμπικίνη ανακαλύφθηκε το 1965, κυκλοφόρησε στην Ιταλία το 1968 και εγκρίθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1971.  Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει τη ριφαμπικίνη ως εξαιρετικά σημαντική για την ιατρική. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Η ριφαμπικίνη παρασκευάζεται από το βακτήριο εδάφους Amycolatopsis rifamycinica.

Παραπομπές 

Ορφανά φάρμακα
Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Πιπεραζίνες
Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI
Αντιβιοτικά
Ναφθαλίνια
Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις