Έξοδος του 1940 στη Γαλλία

Η έξοδος του 1940 στη Γαλλία ήταν μαζική μετακίνηση πληθυσμών τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1940, όταν ο γερμανικός στρατός εισέβαλε στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και στο μεγαλύτερο μέρος της Γαλλίας κατά τη διάρκεια της μάχης της Γαλλίας. Αυτή η έξοδος ήταν μια από τις σημαντικότερες μετακινήσεις πληθυσμών του 20ου αιώνα στην Ευρώπη.

Η φυγή 

Μεταξύ οκτώ και δέκα εκατομμυρίων αμάχων, μαζί με στρατιωτικούς που υποχωρούαν (συνολικά, σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού), έσπευσαν σε μαζική φυγή λόγω του φόβου του γερμανικού στρατού.

Η πορεία ήταν από τον Βορρά προς τον Νότο. Άρχισε με την εκκένωση αμάχων από το Μπενελούξ, αλλά και από τα βόρεια και ανατολικά της Γαλλίας, το φθινόπωρο του 1939. Πρώτα πήγαν στο Παρίσι και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στα νοτιοδυτικά.

Ήταν οικογένειες από το Βέλγιο, την Ολλανδία και το Λουξεμβούργο (δύο εκατομμύρια άτομα) καθώς και από τη Γαλλία (επίσης περίπου δύο εκατομμύρια). Τον Ιούνιο, όταν ο γερμανικός στρατός πλησίασε το Παρίσι, η πλειονότητα των κατοίκων της πρωτεύουσας διέφυγαν (2 εκατομμύρια άνθρωποι, περίπου τα 2/3 του πληθυσμού). Καθώς οι επιβατικές αμαξοστοιχίες δεν επαρκούσαν, για τη μετακίνηση χρησιμοποιήθηκε κάθε μέσο, ακόμη και ζώα.

Συνολικά, η έξοδος κινητοποίησε περίπου δέκα εκατομμύρια ανθρώπους. Η γαλλική κυβέρνηση είχε εγκαταλείψει το Παρίσι στις 11 Ιουνίου 1940 και έφτασε στο Μπορντώ τρεις ημέρες αργότερα.

Πολλοί πολίτες (πάνω από 100.000 συνολικά) σκοτώθηκαν στο δρόμο από συχνές επιθέσεις των βομβαρδιστικών Στούκας της Λούφτβαφε και για πολλούς μήνες οι εφημερίδες ήταν γεμάτες με αγγελίες ανθρώπων που αναζητούσαν τους συγγενείς τους. Σύμφωνα με τον Ερυθρό Σταυρό, υπήρχαν περίπου 90.000 αγνοούμενα παιδιά.

Γκαλερί

Παραπομπές 

Ιστορία της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο