Γκεβόργκ Εμίν

Ο Γκεβόργκ Εμίν (αρμενικά: Գևորգ Էմին, φιλολογικό ψευδώνυμο του Καρλέν Γκριγκορίεβιτς Μουραντιάν, Ασταράκ, 30 Σεπτεμβρίου 1919 – Γερεβάν, 11 Ιουνίου 1998) ήταν σημαντικός Αρμένιος ποιητής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής που άκμασε κυρίως κατά τη σοβιετική περίοδο.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1919 στο Ασταράκ της Αρμενίας ως Γκεβόργκ Μουραντιάν, ωστόσο σε μικρή ηλικία άλλαξε το όνομά του σε Καρλέν. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός (με ειδίκευση στην υδραυλική μηχανική) στο Πολυτεχνείο του Γερεβάν, αποφοιτώντας το 1940 και το ίδιο έτος πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση στη λογοτεχνία, δημοσιεύοντας την ποιητική συλλογή «Το μονοπάτι», ενώ τα επόμενα χρόνια παρακολούθησε μαθήματα λογοτεχνίας στη Μόσχα. Ως πολιτικός μηχανικός εργάστηκε στην κατασκευή του Ματενανταράν στο Γερεβάν. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με αρμενικά λογοτεχνικά έντυπα, ενώ εργάστηκε επί σειρά ετών στο Ινστιτούτο Τεχνών του Γερεβάν. Παράλληλα, ήταν από το 1958 μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. 

Τα γραπτά του Εμίν περιστρέφονται γύρω από θέματα όπως η Αρμενική Γενοκτονία, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (κατά τη διάρκεια του οποίου υπηρέτησε στον Κόκκινο Στρατό), αλλά και διάφορους προβληματισμούς που προέκυψαν από καταστάσεις όπως ο Ψυχρός Πόλεμος, η ανθρώπινη αποξένωση και η πρόοδος της τεχνολογίας. Στην ποίησή του διακρίνονται στοιχεία ειρωνείας, σαρκασμού, χιούμορ, καθώς και υπερηφάνειας για την αρμενική του καταγωγή. Σημαντικά έργα του θεωρούνται, μεταξύ άλλων, οι  συλλογές «Νέος δρόμος» (1949), «Αναζητήσεις» (1955), «Δύο δρόμοι» (1962), «Επτά τραγούδια για την Αρμενία» (1974), «Γη, Αγάπη, Αιώνας» (1974) κ.ά.

Για το λογοτεχνικό του έργο, ο Εμίν τιμήθηκε δύο φορές με το Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ (τα έτη 1951 και 1976) και έλαβε διάφορες ακόμη διακρίσεις όπως το Λογοτεχνικό Βραβείο Χαρέντς το 1979, το Βραβείο της Φιλίας των Λαών κατά το ίδιο έτος κ.ά. Επιπλέον αναφέρεται μεταξύ των σημαντικότερων Αρμενίων ποιητών της εποχής του. Ποιήματά του μεταφράστηκαν για πρώτη φορά στη ρωσική γλώσσα από τον Μπορίς Παστερνάκ, ενώ έργα του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές ακόμη γλώσσες όπως τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ισπανικά, τα πολωνικά, τα αραβικά κοκ. 

Απεβίωσε στις 11 Ιουνίου του 1998 στο Γερεβάν. Γιος του είναι ο συγγραφέας και μεταφραστής Αρτάσης Εμίν (γεν. 1961) και αδελφός του ήταν ο συνθέτης Βαζγκέν Μουραντιάν (1921-2018).

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια. τόμοι 3ος, 10ος. Αθήνα: Εκδοτική Εταιρεία Ακάδημος. 1979
Bardakjian, Kevork B., επιμ. (2000). A Reference Guide to Modern Armenian Literature, 1500-1920. With an Introductory History. Detroit: Wayne State University Press.
Holding, Nicholas (2006). Armenia. With Nagorno Karabagh. Bradt Travel Guides.
Room, Adrian (2010). Dictionary of Pseudonyms. 13,000 Assumed Names and Their Origins (5η έκδοση). McFarland.

Αρμένιοι ποιητές
Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής
Σοβιετικοί συγγραφείς
Αρμένιοι συγγραφείς
Σοβιετικοί πολιτικοί μηχανικοί
Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών