Χορός των Επτά Πέπλων

Ο Χορός των Επτά Πέπλων είναι ο χορός της  Σαλώμης.  Πρόκειται για μια βιβλική ιστορία για την εκτέλεση του Ιωάννη του Βαπτιστή, η οποία αναφέρει πως η Σαλώμη χορεύει σαγηνευτικά ενώπιον του βασιλιά.

Το όνομα "Χορός των Επτά Πέπλων" προέρχεται από την αγγλική μετάφραση του γαλλικού έργου Σαλώμη (1891) του Όσκαρ Ουάιλντ .  Ο χορός ενσωματώθηκε επίσης στην όπερα Σαλώμη  (1905) του Ρίχαρντ Στράους .

Βιβλική περιγραφή 
Σύμφωνα με την Βίβλο, ο Ιωάννης φυλακίστηκε επειδή επέκρινε το γάμο του Βασιλιά Ηρώδη Αντίπα με την Ηρωδιάδα, την πρώην σύζυγο του αδελφού του Αντίπα Ηρώδη Β . Ο Ηρώδης προσέφερε στην ανιψιά του ότι επιθυμούσε έτσι ώστε να χορέψει για τους καλεσμένους του στα γενέθλια του. Όμως η Ηρωδιάδα έπεισε την κόρη της να ζητήσει το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή σε μια πιατέλα. Ο Ηρώδης δέχτηκε απρόθυμα το αίτημά της.

Όσκαρ Ουάιλντ 
Η ιδέα ότι ο χορός της Σαλώμης περιλαμβάνει "επτά πέπλα" προέρχεται από το θεατρικό Σαλώμη του Ουάιλντ το 1891. Ο Ουάιλντ επηρεάστηκε από παλαιότερους Γάλλους συγγραφείς που μετέτρεψαν την εικόνα της Σαλώμης σε μια ενσάρκωση της γυναικείας επιθυμίας. Η Rachel Shteir γράφει ότι, 

Ο Ουάιλντ μπορεί να έχει επηρεαστεί από το ποίημα  "Η κόρη της Ηρωδιάδας" του Arthur O'Shaughnessy που περιγράφει τον χορό: Άφησε και πέταξε τα χέρια της στον αέρα
Επάνω αχνά πέπλα έκρυβαν τις αρετές του στήθους της
Τα πέπλα έπεφταν γύρω της σαν συσπειρωμένες ομίχλες
Εκτοξευόμενες ανάμεσα σε ηλιακά τοπάζια και αμέθυστους. Το ποίημα συνεχίζει να περιγράφει το «κοσμημένο σώμα» της καθώς και τα ρέοντα πέπλα όπου στροβιλίζονται και χωρίζονται πάνω της.  

Ο Ουάιλντ μετατρέπει τον χορό από μια δημόσια παράσταση για τους καλεσμένους του, όπως στη Βίβλο, σε έναν προσωπικό χορό για τον ίδιο τον βασιλιά. Δεν δίνει καμία περιγραφή του χορού πέρα από το όνομα, αλλά η ιδέα μιας σειράς πέπλων έχει συνδεθεί με διαδικασία αισθησιακής απογύμνωσης. Το έργο του Ουάιλντ έχει προταθεί ακόμη και ως η προέλευση του στριπτίζ .

Παραπομπές

Όσκαρ Ουάιλντ
Ιωάννης ο Βαπτιστής