Ιουλία Φλαβία

Η Ιουλία Φλαβία ή Ιουλία Τίτου (8 Σεπτεμβρίου 64 - 91) από το γένος των Φλαβίων ήταν η κόρη και το μόνο παιδί του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τίτου από τον δεύτερο γάμο του με τη Mαρκία Φουρνίλλα, η οποία είχε καλές κοινωνικές διασυνδέσεις.

Βιογραφία 
Η Ιουλία γεννήθηκε στη Ρώμη. Οι γονείς της διαζεύχθηκαν όταν η Ιουλία ήταν βρέφος, λόγω των σχέσεων τής οικογένειας τής μητέρας της με τους αντιπάλους του Αυτοκράτορα Νέρωνα. Αυτό έγινε ως εξής: το 65, μετά την αποτυχία της συνωμοσίας του Πίσο, η οικογένεια της Μαρκίας Φουρνίλλας απογοητεύτηκε από τον Nέρωνα. Τότε ο Τίτος αποφάσισε ότι δεν ήθελε να συνδεθεί με πιθανούς συνωμότες και τερμάτισε τον γάμο του με τη Μαρκία Φουρνίλλα. Η Ιουλία ανατράφηκε από τον πατέρα της. Ο Τίτος κατέκτησε την Ιερουσαλήμ στα 6α γενέθλια της Ιουλίας.

Όταν μεγάλωνε, ο Τίτος την προσέφερε σε γάμο με τον αδελφό του Δομιτιανό, αλλά εκείνος αρνήθηκε λόγω του ενθουσιασμού του με τη Δομιτία Λογγίνα, την οποία νυμφεύτηκε. Αργότερα η Ιουλία παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Τίτο Φλάβιο Σαβίνο· αυτός ήταν αδελφός του Τίτου Φλάβιου Κλέμενς υπάτου, ο οποίος νυμφεύτηκε την 2η εξαδέλφη του Φλαβία Δομιτία (εξαδέλφη της Ιουλίας). Έπειτα όμως ο Δομιτιανός την αποπλάνησε.

Όταν ο πατέρας και ο σύζυγός της απεβίωσαν, σύμφωνα με τα λόγια του Δίωνα Κάσσιου, ο Δομιτιανός:
 «έζησε μαζί της ως σύζυγος με σύζυγο, κάνοντας λίγη προσπάθεια στο να το αποκρύψει. Στη συνέχεια, μετά από αίτημα του λαού, συμφιλιώθηκε με τη Δομιτία Λογγίνα, αλλά συνέχισε τις σχέσεις του με την Ιουλία παρ' όλα αυτά.» 

Ο Γιουβενάλης καταδικάζει αυτόν τον σύνδεσμο ως εξής:
 «Τέτοιος άνδρας ήταν ο μοιχός [ο Δομιτιανός], ο οποίος, αν και πρόσφατα ζημιώθηκε από έναν γάμο που κατέληξε τραγωδία, αναβίωσε τους αυστηρούς νόμους, που έπρεπε να είναι τρόμος για όλους τους άνδρες, ακόμη και για τον Άρη και την Αφροδίτη. Ταυτόχρονα η Ιουλία, αν και έμενε έγκυος, έκανε αμβλώσεις, όπως ζητούσε ο θείος της" 

Ενώ ήταν έγκυος, η Ιουλία απεβίωσε από αυτό που φημολογείται ότι ήταν μία αναγκαστική άμβλωση. Η Ιουλία θεοποιήθηκε και οι στάχτες της αναμίχθηκαν αργότερα και κάηκαν με αυτές του Δομιτιανού, από την πρώην τροφό του Δομιτιανού, κρυφά στον Ναό των Φλαβίων.

Σημειώσεις

Περαιτέρω αναφορά 
 Suetonius, The Twelve Caesars - Titus & Domitian 17, 22.
 Dio Cassius, lxvii. 3.
 Pliny, Επ. iv. 11. § 6.
 Philostratus, Vit. Μια δημοσκόπηση. Τιαν. vii. 3.

Φλάβιοι