Διεθνής Μαρξιστική Τάση

Η Διεθνής Μαρξιστική Τάση (ΔMT) είναι διεθνής τροτσκιστική τάση που ιδρύθηκε από τον Τεντ Γκραντ και τους οπαδούς του μετά τη διάσπαση με την Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αρχισυντάκτης της ιστοσελίδας τους, www.marxist.com, είναι ο Άλαν Γουντς. Ο ιστότοπος είναι πολύγλωσσος και σε αυτόν δημοσιεύονται άρθρα διεθνούς επικαιρότητας που έχουν γραφτεί από μαρξιστική σκοπιά, καθώς και πολλά ιστορικά και θεωρητικά άρθρα. Η ΔMT δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 40 χώρες παγκοσμίως.

Ιστορία 
Το Militant ή Μαχητής (επίσης γνωστό και ως η τάση του Militant/Μαχητή) ήταν μια εισοδιστική ομάδα μέσα στο βρετανικό Εργατικό Κόμμα που έδρευε γύρω από την εφημερίδα Militant, η οποία ιδρύθηκε το 1964. Το 1974, το Militant και οι σύμμαχοί του στη Σουηδία, την Ιρλανδία και άλλες χώρες συγκρότησαν την Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή. Εκείνη την εποχή ήταν η μεγαλύτερη τροτσκιστική οργάνωση στην Ευρώπη. Η οργάνωση κέρδισε περισσότερα μέλη κατά τη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και κυριάρχησε στο Εργατικό Κόμμα στο Λίβερπουλ. Το 1983, τα πέντε μέλη της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας Militant διαγράφηκαν επειδή παραβίασαν το καταστατικό του Εργατικού Κόμματος και οι διαγραφές μελών του Militant συνεχίστηκαν καθ' όλη την υπόλοιπη δεκαετία.

Ο Τεντ Γκραντ ήταν ο επί μακρόν ηγέτης του Militant έως ότου αυτό διασπάστηκε στις αρχές του 1992 για μια σειρά θεμάτων, κυρίως γύρω από το ζήτημα της συνέχισης της εισοδιστικής δουλειάς στο Εργατικό Κόμμα. Η πλειοψηφία, απορρίπτοντας τον εισοδισμό, σχημάτισε το Militant Labour (Μαχητικό Εργατικό Κόμμα), το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αγγλίας και της Ουαλίας. Ο Γκραντ υποστήριξε ότι η αποχώρηση από το Εργατικό Κόμμα θα ισοδυναμούσε με την απόρριψη πολλών δεκαετιών υπομονετικής δουλειάς και υποστήριξε ότι οι Μαρξιστές θα πρέπει να παραμείνουν μέσα στο κόμμα. Ωστόσο, αυτός και οι υποστηρικτές του διαγράφηκαν από την τάση και μαζί με τον Άλαν Γουντς σχημάτισαν τη Σοσιαλιστική Έκκληση (Socialist Appeal) στη Βρετανία.

Ο φραξιονιστικός αγώνας μέσα στο Militant που οδήγησε στη διαγραφή του Γκραντ και του Γουντς επεκτάθηκε επίσης μέσα στην ΕΕΔ με τους υποστηρικτές της φράξιας του Γκραντ να αποχωρούν για να σχηματίσουν την Επιτροπή για μια Μαρξιστική Διεθνή σε πολλές χώρες, ιδιαίτερα στην Ισπανία.

Στο Παγκόσμιο Συνέδριό της το 2006, η οργάνωση μετονομάστηκε σε Διεθνή Μαρξιστική Τάση (ΔΜΤ).

Ο Ρομπ Σιούελ είναι συντάκτης της εφημερίδας Socialist Appeal του βρετανικού τμήματος και ο Άλαν Γουντς είναι αρχισυντάκτης του περιοδικού της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης In Defence of Marxism (Στην Υπεράσπιση του Μαρξισμού) καθώς και του ιστότοπου της ΔΜΤ, In Defense of Marxism.

Θεωρία και τακτική 

Η Διεθνής Μαρξιστική Τάση ακολουθεί τον ορθόδοξο Τροτσκισμό, δίνοντας έμφαση στην εκπαίδευση των στελεχών από την εργατική τάξη και τη νεολαία.

Το μανιφέστο της ΔMT θέτει αιτήματα όπως «το τέλος της ιδιωτικοποίησης και την εγκατάλειψη της οικονομίας της αγοράς», «την εθνικοποίηση των ιδιωτικοποιημένων εταιρειών χωρίς αποζημίωση» και «την επανεισαγωγή του κρατικού μονοπωλίου του εξωτερικού εμπορίου».

Εθνικά τμήματα 
Η ΔMT έχει τμήματα σε πολλές χώρες παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων των Esquerda Marxista στη Βραζιλία, Sinistra classe rivoluzione  στην Ιταλία, Revolutie (προηγουμένως Vonk ) στην Ολλανδία, Fightback στον Καναδά και Σοσιαλιστική Έκκληση στη Βρετανία.

Το τμήμα της στη Γαλλία, η Révolution (πρώην La Riposte), ασκούσε εισοδιστική τακτική στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Το 2008, το γαλλικό τμήμα υποστήριξε μια εναλλακτική πλατφόρμα στο συνέδριο του ΓΚΚ, το οποίο έλαβε την υποστήριξη του 15% των συνέδρων. Στη συνέχεια, η Révolution εγκατέλειψε το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και έγινε μέλος της La France Insoumise ενώ η La Riposte μένει στο κόμμα και δεν είναι πλέον τμήμα της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης.

Το βραζιλιάνικο τμήμα της ΔMT, Esquerda Marxista (Μαρξιστική Αριστερά) ήταν προηγουμένως αναγνωρισμένη τάση στο κυβερνών Κόμμα Εργαζομένων και έχει την πλειοψηφία στο Movimento Negro Socialista (Σοσιαλιστικό Μαύρο Κίνημα, MNS). Στις 5 Μαΐου 2015, το τμήμα της Βραζιλίας ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το Κόμμα Εργαζομένων, επικαλούμενο την αποτυχία αυτού του κόμματος να αντιταχθεί στη λιτότητα και την υποστήριξή του στην αστυνομική καταστολή των κινημάτων διαμαρτυρίας.

Δύο μέλη του ελληνικού τμήματος (Κομμουνιστική Τάση του ΣΥΡΙΖΑ) εκλέχτηκαν στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου τον Ιούλιο του 2013. Αυτή η φράξια έκτοτε πάλεψε μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ για την απόρριψη της λιτότητας και την εφαρμογή σοσιαλιστικών πολιτικών από την ηγεσία του κόμματος. Οι θέσεις αυτής της οργάνωσης έχουν κερδίσει την προσοχή της Wall Street Journal, η οποία πήρε συνέντευξη από ορισμένα μέλη της ως μέρος ενός άρθρου στις 23 Ιουνίου 2015. Η Κομμουνιστική Τάση εντάχθηκε στη νεοσύστατη Λαϊκή Ενότητα μετά τη διάσπασή της από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αποχώρησε από τη Λαϊκή Ενότητα το 2016.

Το μεξικάνικο τμήμα, La Izquierda Socialista, δραστηριοποιείται στο Εθνικό Κίνημα Αναγέννησης. Αρκετά μέλη του μεξικανικού τμήματος αναφέρθηκαν ονομαστικά σε άρθρα της συντηρητικής εφημερίδας La Razón. Αυτά τα άρθρα σημείωσαν τον μεγάλο ρόλο αυτών των μελών στους φοιτητικούς αγώνες στο Instituto Politécnico Nacional και τους κατηγόρησαν ότι ήταν αγκιτάτορες εκ των έξω και συνδέονταν με τον αριστερό συγγραφέα και πολιτικό Paco Ignacio Taibo II. Στις 26 Αυγούστου 2015, μέλη της La Izquerda Socialista τραυματίστηκαν σε αντιπαράθεση με την αστυνομία αποκατάστασης της τάξης μετά την αποχώρησή τους από μια διαμαρτυρία για τους αγνοούμενους της «Ayotzinapa» στην Πόλη του Μεξικού. Μεταξύ των τραυματιών ήταν και ο Ubaldo Meneses, εκδότης της εφημερίδας του οργάνωσης και μέλος του εθνικού συμβουλίου του MORENA.

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις γενικές εκλογές της Ιταλίας το 2018, το τμήμα της ΔMT (Αριστερά, Τάξη, Επανάσταση) σχημάτισε την εκλογική συμμαχία για μια Επαναστατική Αριστερά με το Εργατικό Κομμουνιστικό Κόμμα, το ιταλικό τμήμα της Συντονιστικής Επιτροπής για την Επανίδρυση της Τετάρτης Διεθνούς (CRFI). Η συμμαχία έλαβε 0,08% των ψήφων.

Ύστερα από την ταχεία ανάπτυξη των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής μετά τις προεδρικές εκλογές του 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα μέλη της ΔMT στις ΗΠΑ έχουν ενταχθεί σε τοπικές οργανώσεις των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής σε όλη τη χώρα.

Στο 13ο Συνέδριό του στις 3 και 4 Μαΐου 2019, το Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα ψήφισε να συγχωνευθεί με το ρωσικό τμήμα της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης και το ενωμένο κόμμα να προσχωρήσει στη ΔMT. Το 2020, η ρωσική οργάνωση της ΔMT ηγήθηκε της αντι-κληρικής εκστρατείας στη Μόσχα και υποστήριξε με επιτυχία την εκλογική εκστρατεία ενός από τους υποψηφίους του Κομμουνιστικού Κόμματος για τη Δούμα της πόλης της Μόσχας (δημοτικό συμβούλιο).

Τμήματα και ομάδες της ΔΜΤ

Δραστηριότητα 

Ακριβώς όπως η Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή ακολούθησε μια πολιτική εισοδισμού στα παραδοσιακά μαζικά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ομάδες της ΔMT σε όλο τον κόσμο ακολουθούν αυτή τη μέθοδο στα αντίστοιχα Εργατικά Κόμματα (όπου υπάρχουν), σε ορισμένα κομμουνιστικά κόμματα όπως εκείνα στη Γαλλία και την Ιταλία και, σε ορισμένες χώρες, μαζικά λαϊκιστικά κόμματα όπως το Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν . Αυτό το έργο, ωστόσο, συνδυάζεται συνήθως με ανεξάρτητη δουλειά εκτός αυτών των κομμάτων και με την έντονη προσοχή της μη διάλυσης της μαρξιστικής οργάνωσης μέσα σε αυτά. Το τμήμα της ΔMT στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν ακολουθεί τον εισοδισμό, απεναντίας υποστηρίζει μια καμπάνια για ένα εργατικό κόμμα που θα δημιουργηθεί από συνδικάτα.

Η ΔMT έχει εξαπλωθεί σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπου τώρα έχει ομάδες σε Βενεζουέλα, Περού, Αργεντινή, Μεξικό, Βολιβία, Βραζιλία και Ελ Σαλβαδόρ . Στα τέλη του 2002 προώθησε την έναρξη της εκστρατείας αλληλεγγύης Κάτω τα χέρια από τη Βενεζουέλα, η οποία δραστηριοποιείται τώρα σε 30 χώρες και είχε εγκρίνει ψηφίσματα στο πλαίσιο των συνδικαλιστικών κινημάτων στη Βρετανία, τον Καναδά, την Ιταλία και άλλες χώρες. Οι ακτιβιστές της ΔMT διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στο κίνημα FRETECO (Μέτωπο για Εργοστάσια Κάτω από Εργατικό Έλεγχο) στη Βραζιλία και τη Βενεζουέλα. Υπήρξαν πολύ δραστήριοι στη Βενεζουέλα, όπου το τμήμα τους υποστηρίζει τον Ούγκο Τσάβες προωθώντας τις ιδέες των Μαρξ, Λένιν και Τρότσκι. Το 2010, ο Ramon Muchacho, αρχηγός του κύριου αντιπολιτευόμενου κόμματος της Βενεζουέλας Primero Justicia, ισχυρίστηκε ότι ο Άλαν Γουντς της ΔMT ήταν ο «κύριος ιδεολογικός σύμβουλος και προσωπικός φίλος» του Τσάβες, ένας ισχυρισμός που είχε ειπωθεί παλαιότερα από τον Άλαν Γουντς.

Κάθε χρόνο όλα τα τμήματα της τάσης συμμετέχουν σε ένα μεγάλο γεγονός που είναι είτε Παγκόσμιο Συνέδριο είτε Παγκόσμιο Σχολείο Μαρξισμού. Η αποστολή του συνεδρίου είναι να συζητήσει την ανάπτυξη της ΔMT στον κόσμο, να παρουσιάσει ραπόρτα και να σχεδιάσει τις μελλοντικές δραστηριότητες, ενώ το Παγκόσμιο Σχολείο στοχεύει κυρίως στην εμβάθυνση της γνώσης της μαρξιστικής θεωρίας, της ιστορίας του εργατικού κινήματος και της πραγματικής κατάστασης του αγώνα για τον παγκόσμιο σοσιαλισμό.

Τις πρώτες μέρες του Μαρτίου του 2009 η Διεθνής Μαρξιστική Τάση διοργάνωσε ένα Μαρξιστικό Σχολείο στο Μεξικό, όπου συγκεντρώθηκαν επαναστάτες από όλη τη Βόρεια, Νότια και Κεντρική Αμερική για να συζητήσουν τη δουλειά που έγινε σε κάθε χώρα, καθώς και τις μαρξιστικές ιδέες και τις προοπτικές για το κίνημα. Ιδιαίτερα παρών σε μια από τις Συζητήσεις ήταν ο Εστεμπάν Βολκώφ, εγγονός του Τρότσκι  που περιέγραψε τον Άλαν Γουντς ως έναν από τους καλύτερους οπαδούς του Τρότσκι. Επίσης, σε αυτή την εκδήλωση, κυκλοφόρησε ένα νέο θεωρητικό περιοδικό, το οποίο ονομάζεται America Socialista, το οποίο δημοσιεύεται επί του παρόντος στα ισπανικά, αλλά προορίζεται να δημοσιευτεί επίσης στα πορτογαλικά, τα αγγλικά και τα γαλλικά.

Το 2012, η ΔMT δημοσίευσε ένα άρθρο που καταγγέλλει την απόπειρα δολοφονίας της Μάλαλα Γιουσαφτζάι, ισχυριζόμενη ότι η τελευταία είναι συμπαθούσα της ΔMT και δημοσίευσε επίσης μια φωτογραφία της που την απεικονίζει να μιλάει σε σχολείο της ΔMT στο Σουάτ του Πακιστάν. Η δήλωση του Γουντς χρησιμοποιήθηκε για να ερμηνεύσει τις πολιτικές πεποιθήσεις της Γιουσαφτζάι  και να υποστηρίξει πως η τελευταία έχει μια κομμουνιστική και όχι μια απλώς αντι-θρησκευτική ατζέντα. Η  Γιουσαφτζάι έστειλε χαιρετισμούς στο συνέδριο του πακιστανικού τμήματος της ΔMT στις 9 Μαρτίου του 2013, στο οποίο είπε: "Είμαι πεπεισμένη ότι ο σοσιαλισμός είναι η μόνη απάντηση και καλώ όλους τους συντρόφους να οδηγήσουν αυτόν τον αγώνα σε ένα νικηφόρο αποτέλεσμα. Μόνο αυτό θα μας ελευθερώσει από τις αλυσίδες της μισαλλοδοξίας και της εκμετάλλευσης."

Διασπάσεις των ετών 2009-2010–2016–2017 
Στα τέλη του 2009 αναπτύχθηκε μια διαμάχη μεταξύ της ηγεσίας της ΔMT και των ηγετών των τμημάτων της στην Ισπανία (El Militante), τη Βενεζουέλα (Corriente Marxista Revolucionaria) και το Μεξικό. Τον Ιανουάριο του 2010, αυτές οι οργανώσεις, μαζί με την ομάδα στην Κολομβία και μέρος του τμήματος στο Μεξικό, διασπάστηκαν με τη ΔMT και ίδρυσαν μια νέα διεθνή οργάνωση, τη Izquierda Revolucionaria (Επαναστατική Αριστερά). Οι μειοψηφίες στη Βενεζουέλα και την Ισπανία επέλεξαν να παραμείνουν στη ΔMT και να δημιουργήσουν νέα τμήματα. Το νέο τμήμα της ΔMT στη Βενεζουέλα κυκλοφόρησε την εφημερίδα, Lucha de Clases, τον Απρίλιο του 2010. Το 2016, το Corriente Marxista Revolucionaria εξέδωσε κοινή δήλωση με την Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή  ανακοινώνοντας ότι οι δύο οργανώσεις διεξάγουν από κοινού εργασία.

Τον ίδιο χρόνο, εμφανίστηκε μια άλλη μικρότερη διάσπαση. Η πλειοψηφία του σουηδικού τμήματος, φράξιες στην Πολωνία και τη Βρετανία και άτομα από πολλά άλλα τμήματα εγκατέλειψαν τη ΔMT για να σχηματίσουν μια νέα ομάδα που ονομάζεται Προς μια Νέα Διεθνή Τάση. Το ιρανικό τμήμα της ΔMT διασπάστηκε επίσης με αφορμή τη θέση της διεθνούς για τις φιλικές σχέσεις της Βενεζουέλας με την ιρανική κυβέρνηση και το 2011 εξέδωσε τη Μαρξιστική Αναβίωση  με συνοδοιπόρους στη Βρετανία.

Το 2016 το τμήμα του Πακιστάν διασπάστηκε, με την πλειοψηφία να αποχωρεί, ενώ η μειοψηφία αναδιοργανώθηκε ως "Lal Salaam" (Κόκκινος Χαιρετισμός).

Τον Απρίλιο του 2017, η ΔMT υπέστη διάσπαση στο τμήμα της Βραζιλίας.

Εκδόσεις 
Εκτός από τον διεθνή ιστότοπο, κάθε εθνικό τμήμα έχει τον δικό του ιστότοπο στις αντίστοιχες γλώσσες της κάθε χώρας. Υπάρχει επίσης μια ποσότητα ηχητικού υλικού και βίντεο στον ιστότοπο. Η ΔMT έχει έναν εκδοτικό οίκο, τον Wellred Books, ο οποίος εκδίδει διάφορα βιβλία των Τρότσκι, Γουντς και άλλων συγγραφέων και τα πουλάει μέσω του διαδικτυακού βιβλιοπωλείου του προμηθεύοντας τα τμήματα της ΔMT με υλικό για τους πάγκους των βιβλίων τους. Κάθε τμήμα της ΔΜΤ δημοσιεύει τακτικά θεωρητικά περιοδικά, όπως το "In Defence of Marxism", το "America Socialista" και το "FalceMartello".

Το όνομα της ιστοσελίδας, In Defense of Marxism, προέρχεται από τον τίτλο μιας συλλογής επιστολών και άρθρων του Τρότσκι.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Ιστότοπος ΗΠΑ 
 Εκδόσεις (ΗΒ)
 Εκδόσεις (ΗΠΑ)