Φλουνιτραζεπάμη

Η φλουνιτραζεπάμη, επίσης γνωστή ως Rohypnol μεταξύ άλλων, είναι βενζοδιαζεπίνη που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σοβαρής αϋπνίας και βοηθά στην αναισθησία. Όπως και με άλλα υπνωτικά, η φλουνιτραζεπάμη έχει συμβουλευτεί να συνταγογραφείται μόνο για βραχυπρόθεσμη χρήση ή σε άτομα με χρόνια αϋπνία σε περιστασιακή βάση.  Λέγεται ότι είναι 10 φορές πιο ισχυρή από τη διαζεπάμη.

Διευθύνθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1962 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 1974. Η φλουνιτραζεπάμη αναφέρεται ως φάρμακο βιασμού, αν και το ποσοστό των αναφερόμενων περιπτώσεων βιασμού στις οποίες εμπλέκεται είναι μικρό.

Χρήση 

Σε χώρες όπου χρησιμοποιείται αυτό το φάρμακο, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία σοβαρών περιπτώσεων προβλημάτων ύπνου και σε ορισμένες χώρες ως προαναισθητικός παράγοντας. Αυτές ήταν επίσης οι χρήσεις για τις οποίες μελετήθηκε αρχικά.

Έχει επίσης χορηγηθεί ως ταυτόχρονη δόση για ασθενείς που λαμβάνουν κεταμίνες. Η φλουνιτραζεπάμη μειώνει τις παρενέργειες του αναισθητικού (κεταμίνη): λιγότερη σύγχυση στις καταστάσεις αφύπνισης, λιγότερη αρνητική επίδραση στον καρδιακό ρυθμό και λιγότερες διακυμάνσεις στην αρτηριακή πίεση.

Έχει επίσης αποδειχθεί ότι έχει θεραπευτική χρήση κατά την κατάχρηση πολλών ναρκωτικών όταν συνδυάζεται με αναισθητικά, οπιοειδή, αιθανόλη, κοκαΐνη και μεθαμφεταμίνη.

Παρενέργειες 
Οι παρενέργειες της φλουνιτραζεπάμης περιλαμβάνουν εξάρτηση, τόσο σωματικές όσο και ψυχολογικές, μειωμένη ποιότητα ύπνου με αποτέλεσμα υπνηλία και υπερβολική δόση, με αποτέλεσμα υπερβολική καταστολή, εξασθένιση της ισορροπίας και της ομιλίας, αναπνευστική καταστολή ή κώμα και πιθανώς θάνατο. Λόγω του τελευταίου, η φλουνιτραζεπάμη χρησιμοποιείται συνήθως στην αυτοκτονία. Όταν χρησιμοποιείται στα τέλη της εγκυμοσύνης, μπορεί να προκαλέσει υποτονία του εμβρύου.

Εξάρτηση 
Η φλουνιτραζεπάμη, όπως και με άλλες βενζοδιαζεπίνες, μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση από το φάρμακο. Η διακοπή μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση συμπτωμάτων στέρησης, γνωστή ως σύνδρομο στέρησης βενζοδιαζεπίνης. Χαρακτηρίζεται από επιληπτικές κρίσεις, ψύχωση, αϋπνία και άγχος. Η αναζωπύρωση της αϋπνίας, χειρότερη από την βασική αϋπνία, συμβαίνει συνήθως μετά τη διακοπή της φλουνιτραζεπάμης ακόμη και από βραχυπρόθεσμη θεραπεία με εφάπαξ βραδινή δόση.

Παράδοξα αποτελέσματα 
Η φλουνιτραζεπάμη μπορεί να προκαλέσει παράδοξη αντίδραση σε ορισμένα άτομα προκαλώντας συμπτώματα όπως άγχος, επιθετικότητα, διέγερση, σύγχυση, αναστολή, παρορμητικότητα, ομιλία, βίαιη συμπεριφορά, ακόμη και σπασμούς. Οι παράδοξες δυσμενείς επιπτώσεις μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε εγκληματική συμπεριφορά.

Υποτονία 
Οι βενζοδιαζεπίνες όπως η φλουνιτραζεπάμη είναι λιπόφιλες και διεισδύουν ταχέως στις μεμβράνες και, ως εκ τούτου, διαπερνούν γρήγορα τον πλακούντα με σημαντική πρόσληψη του φαρμάκου. Η χρήση βενζοδιαζεπινών συμπεριλαμβανομένης της φλουνιτραζεπάμης στα τέλη της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα υψηλών δόσεων, μπορεί να οδηγήσει σε υποτονία, επίσης γνωστή ως σύνδρομο χαλαρού μωρού.

Άλλες 
Η φλουνιτραζεπάμη βλάπτει τις γνωστικές λειτουργίες. Αυτό μπορεί να εμφανιστεί ως έλλειψη συγκέντρωσης, σύγχυσης και προδρομικής αμνησίας - η αδυναμία δημιουργίας αναμνήσεων υπό την επήρεια της ουσίας. Μπορεί να περιγραφεί ως επίδραση που μοιάζει με αποτέλεσμα της μέθης που μπορεί να συνεχιστεί μέχρι την επόμενη μέρα. Επίσης, βλάπτει τις ψυχοκινητικές λειτουργίες παρόμοια με άλλες βενζοδιαζεπίνες και υπνωτικά φάρμακα μη βενζοδιαζεπίνης. Συχνά αναφέρθηκαν πτώσεις και κατάγματα ισχίου. Ο συνδυασμός με το αλκοόλ αυξάνει αυτές τις βλάβες. Μερική, αλλά ατελής ανοχή αναπτύσσεται σε αυτές τις βλάβες.

Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν:

 Ομιλία
 Διαταραχές του γαστρεντερικού, που διαρκούν 12 ή περισσότερες ώρες
 Έμετος
 Αναπνευστική καταστολή σε υψηλότερες δόσεις

Ειδικές προφυλάξεις 
Οι βενζοδιαζεπίνες απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή όταν χρησιμοποιούνται σε ηλικιωμένους, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε παιδιά, σε άτομα που εξαρτώνται από το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά και σε άτομα με συννοσηρές ψυχιατρικές διαταραχές.

Η υποβάθμιση των δεξιοτήτων οδήγησης με επακόλουθο αυξημένο κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων είναι πιθανώς η πιο σημαντική παρενέργεια. Αυτή η παρενέργεια δεν είναι μοναδική για τη φλουνιτραζεπάμη, αλλά εμφανίζεται επίσης και με άλλα υπνωτικά φάρμακα. Η φλουνιτραζεπάμη φαίνεται να προκαλεί ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων σε σύγκριση με άλλα υπνωτικά φάρμακα. Οι οδηγοί πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή μετά τη λήψη φλουνιτραζεπάμης.

Αλληλεπιδράσεις 
Η χρήση της φλουνιτραζεπάμης σε συνδυασμό με αλκοολούχα ποτά δρα συνεργιστικά και μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα και θάνατο.

Υπερβολική δόση 
Η φλουνιτραζεπάμη είναι  φάρμακο που συχνά εμπλέκεται σε τοξικότητα, συμπεριλαμβανομένης της υπερδοσολογίας. Η υπερβολική δόση φλουνιτραζεπάμης μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική καταστολή ή εξασθένιση της ισορροπίας ή της ομιλίας. Αυτό μπορεί να προχωρήσει σε σοβαρές υπερδοσολογίες σε αναπνευστική καταστολή ή κώμα και πιθανώς θάνατο. Ο κίνδυνος υπερδοσολογίας αυξάνεται εάν η φλουνιτραζεπάμη λαμβάνεται σε συνδυασμό με κατασταλτικά του ΚΝΣ όπως η αιθανόλη (αλκοόλη) και τα οπιοειδή. Η υπερδοσολογία της φλουνιτραζεπάμης ανταποκρίνεται στον ανταγωνιστή του υποδοχέα GABAA φλουμαζενίλη, η οποία μπορεί έτσι να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία.

Φαρμακολογία 
Οι κύριες φαρμακολογικές επιδράσεις της φλουνιτραζεπάμης είναι η ενίσχυση του GABA, ενός ανασταλτικού νευροδιαβιβαστή, σε διάφορους υποδοχείς GABA.

Ενώ το 80% της φλουνιτραζεπάμης που λαμβάνεται από το στόμα απορροφάται, η βιοδιαθεσιμότητα σε μορφή υπόθετου είναι πιο κοντά στο 50%.

Η φλουνιτραζεπάμη έχει μακρά ημιζωή 18–26 ωρών, πράγμα που σημαίνει ότι τα αποτελέσματα της φλουνιτραζεπάμης μετά τη νυχτερινή χορήγηση παραμένουν καθ 'όλη τη διάρκεια της επόμενης ημέρας. Αυτό οφείλεται στην παραγωγή ενεργών μεταβολιτών. Αυτοί οι μεταβολίτες αυξάνουν περαιτέρω τη διάρκεια της δράσης του φαρμάκου σε σύγκριση με τις βενζοδιαζεπίνες που παράγουν μη ενεργούς μεταβολίτες.

Η φλουνιτραζεπάμη είναι λιπόφιλη και μεταβολίζεται από το ήπαρ μέσω οξειδωτικών οδών. Το ένζυμο CYP3A4 είναι το κύριο ένζυμο στον μεταβολισμό της φάσης 1 σε μικροσώματα ανθρώπινου ήπατος

Ιστορία 
Η φλουνιτραζεπάμη ανακαλύφθηκε από τη Roche ως μέρος της εργασίας στις βενζοδιαζεπίνες με επικεφαλής τον Λέο Στέρνμπαχ. Η αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας κατατέθηκε το 1962 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1974. Η φλουνιτραζεπάμη είναι φάρμακο του Προγράμματος III σύμφωνα με τη διεθνή Σύμβαση για τις Ψυχοτροπικές Ουσίες του 1971.

Λόγω της κατάχρησης του ναρκωτικού για βιασμό και αναψυχή, το 1998 η Roche τροποποίησε το σκεύασμα για να δώσει χαμηλότερες δόσεις, να το κάνει λιγότερο διαλυτό και να προσθέσει μπλε βαφή για ευκολότερη ανίχνευση στα ποτά. Δεν κυκλοφόρησε ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες και μέχρι το 2016 είχε αποσυρθεί από τις αγορές στην Ισπανία, τη Γαλλία, τη Νορβηγία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ψυχαγωγικές και παράνομες χρήσεις

Ψυχαγωγική χρήση 
Ένα άρθρο του 1989 στην Ευρωπαϊκή Εφημερίδα της Κλινικής Φαρμακολογίας αναφέρει ότι οι βενζοδιαζεπίνες αντιστοιχούσαν στο 52% των πλαστών συνταγών, υποδηλώνοντας ότι οι βενζοδιαζεπίνες ήταν μια σημαντική κατηγορία κατάχρησης συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Η νιτραζεπάμη αντιπροσώπευε το 13% των πλαστών συνταγών.

Η φλουνιτραζεπάμη και άλλα ηρεμιστικά υπνωτικά φάρμακα ανιχνεύονται συχνά σε περιπτώσεις ατόμων που είναι ύποπτα ότι οδηγούν υπό την επήρεια ναρκωτικών. Άλλες βενζοδιαζεπίνες και μη βενζοδιαζεπίνες (αγχολυτικές ή υπνωτικές) όπως η ζολπιδέμη και ηζοπικλόνη (καθώς και κυκλοπυρρολόνες, ιμιδαζοπυριδίνες και πυραζολοπυριμιδίνες ) βρίσκονται επίσης σε υψηλό αριθμό ύποπτων οδηγών για ναρκωτικά. Πολλοί οδηγοί έχουν επίπεδα αίματος που υπερβαίνουν κατά πολύ τη θεραπευτική δόση, γεγονός που υποδηλώνει υψηλό βαθμό πιθανότητας κατάχρησης για τις βενζοδιαζεπίνες και παρόμοια φάρμακα.

Αυτοκτονία 
Σε μελέτες στη Σουηδία, η φλουνιτραζεπάμη ήταν το δεύτερο πιο συνηθισμένο φάρμακο που χρησιμοποιείται σε αυτοκτονίες, ούσα παρούσα σε περίπου 16% των περιπτώσεων. Σε μια αναδρομική σουηδική μελέτη 1.587 θανάτων, σε 159 περιπτώσεις βρέθηκαν βενζοδιαζεπίνες. Σε αυτοκτονίες όταν εμπλέκονται βενζοδιαζεπίνες, οι βενζοδιαζεπίνες φλουνιτραζεπάμη και νιτραζεπάμη εμφανίστηκαν σε σημαντικά υψηλότερες συγκεντρώσεις, σε σύγκριση με τους φυσικούς θανάτους. Σε 4 από τις 159 περιπτώσεις, όπου βρέθηκαν βενζοδιαζεπίνες, οι βενζοδιαζεπίνες από μόνες τους ήταν η μόνη αιτία θανάτου. Συμπεραίνεται ότι η φλουνιτραζεπάμη και η νιτραζεπάμη μπορεί να είναι πιο τοξικές από άλλες βενζοδιαζεπίνες.

Σεξουαλικές επιθέσεις 
Η φλουνιτραζεπάμη είναι γνωστό ότι προκαλεί προδρομική αμνησία σε επαρκείς δόσεις. τα άτομα δεν μπορούν να θυμηθούν ορισμένα γεγονότα που βίωσαν υπό την επήρεια του φαρμάκου, γεγονός που περιπλέκει τις έρευνες. Αυτό το φαινόμενο θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο εάν η φλουνιτραζεπάμη χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στην πραγματοποίηση σεξουαλικής επίθεσης. Τα θύματα μπορεί να μην μπορούν να θυμούνται ξεκάθαρα την επίθεση, τον επιτιθέμενο ή τα γεγονότα που περιβάλλουν την επίθεση.

Ενώ η χρήση της φλουνιτραζεπάμης στη σεξουαλική επίθεση παρουσιαζόταν συχνά στα μέσα ενημέρωσης, όσον αφορά το 2015 φαίνεται να είναι αρκετά σπάνια και η χρήση αλκοόλ και άλλων ναρκωτικών βενζοδιαζεπίνης κατά τον βιασμό φαίνεται να είναι ένα μεγαλύτερο αλλά υποαναφερόμενο πρόβλημα.

Ληστείες 
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η χρήση φλουνιτραζεπάμης και άλλων χαπιών «βιασμού» έχουν επίσης συνδεθεί με την κλοπή από κατασταλμένα θύματα. Ένας ακτιβιστής που ανέφερε μια βρετανική εφημερίδα υπολόγισε ότι έως και 2.000 άτομα ληστεύονται κάθε χρόνο με ισχυρά ηρεμιστικά, καθιστώντας τη ληστεία υποβοηθούμενη από τα ναρκωτικά ένα πιο συχνά αναφερόμενο πρόβλημα από τον βιασμό με τη βοήθεια ναρκωτικών.

Παραπομπές 

Βιασμός
Λακτάμες
Βενζοδιαζεπίνες
Οργανικές ενώσεις φθορίου
Υπνωτικά
Νιτροενώσεις