Μπράιαν Μόλκο

Ο Brian Molko (γεννημένος στις 10 Δεκεμβρίου 1972) είναι -γεννημένος στο Βέλγιο- Σκοτσέζος-Αμερικανός μουσικός, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Είναι γνωστός ως ο κύριος τραγουδιστής, κιθαρίστας και στιχουργός του συγκροτήματος Placebo . Είναι γνωστός ιδιαίτερα για τα ξεχωριστικά ρινικά, ψηλά φωνητικά, τη γυναικεία / ανδρογυνική εμφάνιση, το επιθετικό στυλ κιθάρας και τους μοναδικούς συντονισμούς του.

Παιδικά Χρόνια 
Ο Μόλκο γεννήθηκε στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο, από έναν Αμερικανό πατέρα γαλλικής και ιταλικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του ήταν από τη Σκωτία. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό που ονομάζεται Στούαρτ.  Η οικογένεια του Μπράιαν μετακόμιζε συχνά κατά την παιδική του ηλικία λόγω της καριέρας του πατέρα του ως τραπεζίτη: η οικογένεια ζούσε στο Νταντί στη Σκωτία, τη Λιβερία, το Λίβανο, το χωριό Longeau στο Βέλγιο, πριν τελικά εγκατασταθεί στην πόλη Sandweiler, στο Λουξεμβούργο . 

Αν και ο Μόλκο ανατράφηκε σε ένα αυστηρό νοικοκυριό που αποδοκιμάζει την καλλιτεχνική έκφραση (ο πατέρας του ήθελε να γίνει τραπεζίτης), εξεγέρθηκε υιοθετώντας μια ανδρογυνική εικόνα, βάφοντας τα νύχια του, φορώντας κραγιόν και eyeliner και ακούγοντας πανκ μουσική . Αρχικά παρακολούθησε το Ευρωπαϊκό Σχολείο του Λουξεμβούργου (ESL), αλλά έφυγε επειδή υπήρξε θύμα μπούλινγκ.  Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση του στην Αμερικανική Διεθνή Σχολή του Λουξεμβούργου (AISL),   προτού σπουδάσει δράμα στο Goldsmiths College στο Λονδίνο.

Καριέρα 

Παρόλο που ο Μόλκο και ο συνιδρυτής του Placebo, Stefan Olsdal, είχαν παρακολουθήσει και οι δύο την Αμερικανική Διεθνή Σχολή του Λουξεμβούργου ( AISL ), δεν ήταν φίλοι.  Όταν ο Molko ζούσε στο Λονδίνο, βρήκε τυχαία τον Olsdal στο σταθμό του μετρό South Kensington και τον προσκάλεσε σε μια από τις συναυλίες του που έπαιζε με τον Steve Hewitt ως συγκρότημα με το όνομα Ashtray Heart. 

Μαζί με την Hewitt και Olsdal, ο Μόλκο είχε έναν ρόλο στην ταινία του  Velvet Goldmine,  (1998) για την οποία οι Placebo τραγούδησαν το "20th Century Boy " των T. Rex. Στην ταινία, έπαιζε τον Malcolm, τραγουδιστή του φανταστικού glam rock συγκροτήματος, "The Flaming Creatures", το οποίο έμοιαζε με την αρχική μπάντα της Alice Cooper.

Κατά τη διάρκεια των ζωντανών παραστάσεων του Placebo, ο Μόλκο έχει παίξει πολλά όργανα, όπως κιθάρα, μπάσο, πληκτρολόγια, φυσαρμόνικα και σαξόφωνο.

Προσωπική ζωή 
Ο Μπράιαν είναι αμφιφυλόφιλος, ένα θέμα που αντικατοπτρίζεται σε μερικούς από τους στίχους του με τους Placebo.   Ο Μόλκο ήταν προηγουμένως σε σχέση με την Έλενα Μπέργκ με την οποία έχει έναν γιο, τον Cody Molko που γεννήθηκε το 2005.   Ο Cody είναι πλέον ηθοποιός και εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά The Drowning . 

Ο Μόλκο για τη χρήση ψυχαγωγικών ναρκωτικών: σε συνέντευξη του 1997 με το περιοδικό Kerrang!, παραδέχτηκε ότι η ηρωίνη ήταν "πιθανώς το μόνο ναρκωτιικό σε αυτόν τον πλανήτη που δεν έχω δοκιμάσει".  Ωστόσο, αργότερα παραδέχτηκε ότι κάνει και χρήση ηρωίνης.  Τα φαρμακευτικά ναρκωτικά έχουν επίσης αναφερθεί, όπως αποδεικνύεται από το όνομα της μπάντας, καθώς και από το άλμπουμ Meds και το ομώνυμο κομμάτι. Παραδέχτηκε το 2003 ότι πολλές από τις αρχικές του υπερβολές οφείλονταν σε προβλήματα ψυχικής υγείας. Διαγνώστηκε επίσημα με μεγάλη καταθλιπτική διαταραχή   γύρω στα 28 του χρόνια.  Ισχυρίστηκε το 2016 ότι εγκατέλειψε τα ναρκωτικά εντελώς μετά την ηχογράφηση και την κυκλοφορία του άλμπουμ Meds . 

Τον Δεκέμβριο του 2012, ο Μόλκο έλαβε τιμητική υποτροφία από το Goldsmiths College, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. 

Τον Μάρτιο του 2021, ο Marc Jacobs εγκαινιάζει τη δεύτερη σεζόν του "Heaven" με μια καμπάνια που φωτογραφήθηκε από τον Harley Weir που περιλαμβάνει τον Μπράιαν και την Kate Moss .

Συνεργασίες 
Έχει ερμηνεύσει ως φιλοξενούμενος τραγουδιστής και με άλλους καλλιτέχνες στο δίσκο του Placebo, στα κομμάτια:

 The Cure – "If Only Tonight We Could Sleep" (live)
 Justin Warfield – "Spite & Malice"
 Losers – "Summertime Rolls"
 Asia Argento – "Je T'aime, Moi Non Plus" (Serge Gainsbourg and Jane Birkin cover)
 Alison Mosshart from The Kills – "Meds"
 Michael Stipe of R.E.M. – "Broken Promise"
 Faultline & Françoise Hardy – "Requiem for a Jerk" (Serge Gainsbourg cover)
 Timo Maas – "Pictures", "Like Siamese", "First Day", "College 84"
 Kristeen Young – "No Other God" στο άλμπουμ της, X
 Dream City Film Club – "Some", "Billy Chic"
 Jane Birkin – "Smile"
 T. Rex – "20th Century Boy" (live cover, με τον David Bowie), "Without You I'm Nothing"
 AC Acoustics – "Crush"
 Alpinestars – "Carbon Kid"
 Trash Palace – "The Metric System"
 Hotel Persona – "Modern Kids"
 Indochine – "Pink Water 3"
 Prova Symphonica υπό τη διεύθυνση του Michel Bisceglia – "Across the Universe" (The Beatles cover), "Ne me quitte pas" (Jacques Brel cover, και τα δύο live)
 Westbam – "Sick"
 Fiona Brice – "West End Girls" (Pet Shop Boys cover)
 Trash Palace – "Can't Get You Out of My Head" (Kylie Minogue cover, live)
 Blackfield - "Under My Skin" (Sirens Remix)

Ο Μόλκο έγραψε τους αγγλικούς στίχους στο "Pink Water 3", ένα τραγούδι του Indochine από το άλμπουμ Alice & June, που κυκλοφόρησε το 2005.  Ήταν φίλος με τον Ντέιβιντ Μπόουι, με το οποίο τραγούδησε το " Without You I'm Nothing "  αλλά και live το cover "20th Century Boy".

Εξοπλισμός 
Η Molko χρησιμοποιεί μια ποικιλία κιθάρων. Στην εποχή του Sleeping With Ghosts, χρησιμοποίησε τους Gibson SGs (" The Bitter End ", " Every You Every Me ", "Plasticine", " Black-Eyed ", " Without You I'm Nothing ", " Special K ", "Bulletproof Cupid", "Soulmates/Sleeping With Ghosts", Special Needs ," This Picture"), Fender Jaguars (" Allergic "," Nancy Boy "," Bionic "," Centrefolds "), ένα Fender Thinline Telecaster (" Taste in Men "), Fender Jazzmaster (" Pure Morning ") και Fender Bass VI (" Slave to the Wage "). Για ενίσχυση χρησιμοποίησε ένα Marshall 6100LM. 

Κατά τη διάρκεια της περιοδείας  Meds, χρησιμοποίησε το Gretsch Duo Jets (" Infra-Red ", " Because I Want You ", " Song to Say Goodbye ", "One of a Kind", " The Bitter End ", " Running Up the Hill"), " Special K "), Gibson SGs (" Special Needs ", " Every You Every Me ", " Black-Eyed ", " Without You I'm nothing "), ένα Fender Jaguar ("Drag", " Nancy Boy ", "I Know"), ένα Fender Thinline Telecaster (" Twenty Years ", " Taste in Men ") και ένα Gibson Chet Atkins SST (" Meds "). Ο ενισχυτής του ήταν ένα Fender Twin Reverb.

Στην περιοδεία Battle for the Sun, χρησιμοποίησε ακόμα τα Gretsch Duo Jets ("Devil in the Details", "Come Undone", "Follow The Cops Back Home"), ένα Gibson SG (" Bright Lights "), Fender Cyclone (" Ashtray Heart "," The Never-Ending Why "," Breathe Underwater "," Teenage Angst "), Gibson Les Paul (" For What It Worth "," Speak in Tongues "," Julien "," Meds "), ένα Fender Telecaster Thinline ("Kitty Litter") και ένα Fender Toronado (" Battle for the Sun").  Το πεντάλ του αποτελείται από έναν χρωματικό δέκτη Boss TU-2,αντήχηση  Electro Harmonix Holy Grail, MXR Phase 90 phaser, δύο μονάδες παραμόρφωσης Hot Electro Harmonix, καθυστέρηση Boss DD-3, MXR Distortion + booster, MG Monovibe chorus / vibrato, Electro Harmonix No. 1 Echo delay και ένα effect chain switcher της Radial Loopbone.

Το 2010, υπέγραψε συμβόλαιο έγκρισης για τη χρήση Orange ενισχυτών.

Φιλμογραφία 

 Velvet Goldmine (1998) - Malcolm των The Flaming Creatures
 Sue's Last Ride (2001) - εκτελεστικός παραγωγός

Bιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Brian Molko's (Placebo) guitar rig

Αμερικανοί μουσικοί
Βέλγοι μουσικοί
Σκωτσέζοι μουσικοί