Αρλετί

Η Λεονί Μαρί Ζυλί Μπατιά (Léonie Marie Julie Bathiat, 15 Μαΐου 1898 - 23 Ιουλίου 1992), η οποία έγινε γνωστή με το ψευδώνυμο Αρλετί (Arletty), ήταν Γαλλίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο. Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καταδικάστηκε για οριζόντιο δωσιλογισμό. Αποφυλακίστηκε και συνέχισε την καριέρα της.

Πρώτα χρόνια 
Η Αρλετί γεννήθηκε στο Κουρμπεβουά (Courbevoie), κοντά στο Παρίσι, από οικογένεια της εργατικής τάξης. Μετά το θάνατο του πατέρα της, έφυγε από το σπίτι και ακολούθησε καριέρα μοντέλου.  

Στην αρχή της καριέρας της κυριάρχησε στον χώρο της μουσικής σκηνής και αργότερα εμφανίστηκε σε θεατρικά έργα και καμπαρέ. Ήταν σκηνοθέτιδα για δέκα χρόνια πριν από το ντεμπούτο της στην ταινία το 1930. Η καριέρα της Αρλετί ξεκίνησε γύρω στο 1936 όταν εμφανίστηκε στη σκηνή παίζοντας στις παραστάσεις  Les Joies du Capitole και Fric-Frac, στις οποίες πρωταγωνίστησε πλάι στον Μισέλ Σιμόν (Michel Simon). Αργότερα πρωταγωνίστησε ως Blanche στη γαλλική εκδοχή του A Streetcar Named Desire (Λεωφορείον ο πόθος). 

Το 1945  εμφανίστηκε στον πιο διάσημο κινηματογραφικό της ρόλο,  στη ταινία  Les Enfants du Paradis (Τα παιδιά του παραδείσου). Για αυτόν τον ρόλο αμείφθηκε με έναν από τους υψηλότερους μισθούς που υπήρξαν ποτέ στον γαλλικό κινηματογράφο.

Οριζόντιος δωσιλογισμός
Στη διάρκεια των γυρισμάτων Τα παιδιά του παραδείσου, η Αρλετί είχε μείνει έγκυος από τον Γερμανό εραστή της αλλά στη συνέχεια έκανε άμβλωση.

Η Αρλετί φυλακίστηκε το 1945 για την ερωτική σχέση της με τον Γερμανό αξιωματικό Χανς-Γιούργκεν Ζέρινγκ (Hans-Jürgen Soehring) κατά τη διάρκεια της Κατοχής της Γαλλίας. Αργότερα σχολίασε ότι «η καρδιά μου ανήκει στη Γαλλία, αλλά ο κόλπος μου σε εμένα». Αν και άλλες Γαλλίδες γυναίκες ερωτεύτηκαν  Γερμανούς στρατιώτες, η ρομαντική της σχέση με τον Ζέρινγκ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής προκάλεσε την κατηγορία της προδοσίας.

Σύμφωνα με τις αναφορές σε επιστολές Γάλλων πολιτών που δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατο της, το γεγονός που εξόργισε τους ομοεθνείς της, ήταν ότι έτρωγε την περίοδο που οι Γάλλοι πεινούσαν, παρά το ότι είχε ερωτική σχέση με Γερμανό στρατιωτικό.

Μετέπειτα χρόνια 
Μετά από μια αρκετά επιτυχημένη περίοδο ως σκηνοθέτης στη μετέπειτα ζωή της, αναγκάστηκε να αποσυρθεί λόγω της προοδευτικής απώλειας της όρασης της. Μία από τις τελευταίες εμφανίσεις της ήταν σε μικρό ρόλο ως ηλικιωμένη Γαλλίδα στο The Longest Day (1962).

Μετά τον θάνατό της το 1992, αποτεφρώθηκε και η στάχτη της ρίχτηκε στην πατρίδα της στο Nouveau Cimetière de Courbevoie.

Παραπομπές 

Κατηγορούμενοι για οριζόντιο δωσιλογισμό
Γάλλοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου