Άννα φον Μίλντενμπουργκ

Η Άννα φον Μίλντενμπουργκ (γερμανικά: Anna von Mildenburg, 29 Νοεμβρίου 1872 - 27 Ιανουαρίου 1947) ήταν διαπρεπής βαγκνερική σοπράνο με αυστριακή εθνικότητα, που μετά τον γάμο της, το 1909, έγινε γνωστή ως Άννα Μπορ-Μίλντεμπουργκ (Anna Bahr-Mildenburg). Ο γνωστός Αυστριακός συνθέτης Γκούσταβ Μάλερ, υπήρξε μέντοράς της, όσο ήταν διευθυντής στην Κρατική Όπερα Αμβούργου. Η σχέση τους συνεχίστηκε και το 1898, όταν ο Μάλερ ανέλαβε τη διεύθυνση της Όπερας της Βιέννης, την πήρε μαζί τους. Εκεί, η Μίλντενμπουργκ, καθιερώθηκε ως μία από τις σπουδαιότερες σοπράνο της εποχής. Γεννημένη στη Βιέννη, σπούδασε φωνητική με τη Ρόσα Πάπιερ και τον Γιόχαν Ρες, σε ωδείο, το οποίο σήμερα είναι το Πανεπιστήμιο Μουσικής και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης. Ενώ έκανε και ιδιαίτερα μαθήματα με την Κοσίμα Βάγκνερ και τον Μάλερ (με τον οποίον είχαν και ερωτικές σχέσεις έως και το 1897). 

Η φον Μίλντενμπουργκ έκανε το οπερατικός ντεμπούτο το 1895, στο Αμβούργο, ερμηνεύοντας έναν ρόλο από Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν (όπερα του Βάγκνερ), υπό τις οδηγίες του Μάλερ. Κατόπιν, το 1897, ακολούθησε και ρόλος στο Πάρσιφαλ (επίσης του Βάγκνερ), στο Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ. Στο ίδιο φεστιβάλ, λίγο πριν την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1914) η χήρα του Βάγκνερ, Κοσίμα, έγινε ο μέντοράς της,  και η οποία την προώθησε στο να τραγουδήσει όλα τα βασικά σοπράνο μέρη στα έργα του άνδρα της. Στη Βιέννη τραγούδησε για πρώτη φορά στις 8 Δεκεμβρίου του 1897, στο Hofopoer, ερμηνεύοντας ρόλο από το έργο Βαλκυρίες. Εκείνη την περίοδο ήταν που υπέγραψε συμβόλαιο μετά τη διαμεσολάβηση του Μάλερ, και συνάντησε τεράστια επιτυχία. Την πρώτη της χρονιά εκεί έβγαλε 14.000 γκούλτεν (πάνω από 100.000 ευρώ με σημερινή αντιστοιχία).

Στην Κρατική Όπερα Βιέννης τραγούδησε έως και το 1917 και μετά πάλι από το 1919 έως και το 1920. Κατά αυτήν την περίοδο ο πιο περίφημος ρόλος της ήταν στο Τριστάνος και Ιζόλδη. Εκτός από τη Βιέννη, η Μίλντενμπουργκ, τραγούδησε και στο Λονδίνο, στη Βασιλική Όπερα και στο Covent Garden, ερμηνεύοντας από την όπερα Τανχόυζερ, το 1906. Την ίδια χρονιά συμμετείχε και στο βρετανικό ντεμπούτο της όπερας του Ρίχαρντ Στράους, Ηλέκτρα. Το ρεπερτόριο της κυρίως συμπεριέλαβε Βάγκνερ και Στράους, αλλά εκτός αυτών, ερμήνευσε και στο Φιντέλιο  (Μπετόβεν), τη Νόρμα (Μπελίνι) και στο  Δον Τζιοβάνι (Μότσαρτ), μεταξύ άλλων. Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1920, σταμάτησε να τραγουδά και έγινε καθηγήτρια φωνητικής στο Μόναχο. Κατά τις απαρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου σταμάτησε να διδάσκει τελείως. Απεβίωσε το 1947 και ενταφιάστηκε στο Σάλτσμπουργκ.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
The Concise Oxford Dictionary of Opera, second edition, edited by Harold Rosenthal and John Warrack (Oxford University Press, London, 1980)
The Record of Singing by Michael Scott, Volume One (Duckworth, London, 1977)

Αυστριακοί τραγουδιστές όπερας
Υψίφωνοι