Γεώργιος Μαξιμιλιάνοβιτς του Λόιχτενμπεργκ

Ο Γεώργιος Μαξιμιλιάνοβιτς (ρωσ. Георгий Романовский, 29 Φεβρουαρίου 1852 - 16 Μαΐου 1912) από τον Οίκο του Μπωαρναί, ήταν 6ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ και πρίγκιπας Ρομανόβσκυ.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μαξιμιλιανού του Λόιχτενμπεργκ και της Μαρίας Νικολάγιεβνας, κόρης του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας. Αδέλφια του ήταν ο Νικόλαος και ο Ευγένιος, 4ος δούκας και 5ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ αντίστοιχα.

Επειδή ο πατέρας του είχε ταξιδεύσει στην Αγία Πετρούπολη και είχε νυμφευτεί την κόρη του Τσάρου, είχε γίνει Ρώσος ευγενής ως πρίγκιπας Ρομανόβσκυ, και απεκαλείτο Αυτοκρατορική Υψηλότητα. Το ίδιο και τα τέκνα του.

Το 1852 απεβίωσε ο Μαξιμιλιανός και η Μαρία έκανε το 1854 δεύτερο, μοργανατικό γάμο με τον κόμη Γκριγκόρι Στρογκάνοφ. Ο γάμος της κρατήθηκε μυστικός από τον πατέρα της και η Μαρία έπρεπε να ζει στο εξωτερικό. Το 1855 ο αδελφός της Αλέξανδρος Β΄ έγινε τσάρος, αλλά δεν μπορούσε να επιτρέψει την ένωση, έτσι προτιμούσε να προσποιείται άγνοια. Ο Τσάρος ένοιωθε συμπόνοια για την αδελφή του και έδωσε ιδιαίτερη φροντίδα στα τέκνα της από τον πρώτο γάμο, που ζούσαν στην Αγία Πετρούπολη με τη μητέρα τους.

Ο πρώτος γάμος του
Ο πρώτος γάμος του έγινε με τη Θηρεσία, κόρη του Πέτρου Γεώργιεβιτς του Ολδεμβούργου, εξαδέλφου της Αμαλίας, Βασίλισσας της Ελλάδας. Ο αδελφός της Αλέξανδρος είχε νυμφευτεί την Ευγενία του Μπωαρναί, αδελφή του Γεωργίου, το 1868. Ο πατέρας του Πέτρου, ο Γεώργιος, είχε εγκατασταθεί στην Αγία Πετρούπολη και νυμφευτεί την Αικατερίνη, κόρη του Παύλου της Ρωσίας· οι απόγονοί του είχαν ανατραφεί στη χώρα από τότε και είχαν γίνει Ρώσοι, όπως και η οικογένεια του Γεωργίου. Έτσι η Θηρεσία, παρά τον γερμανικό τίτλο της, όπως και ο πατέρας της Πέτρος, είχε μεγαλώσει εξ ολοκλήρου στη Ρωσία και εθεωρείτο πάντα ως μέλος του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Οίκου. Απέκτησαν τέκνο τον Αλέξανδρο Γεωργίεβιτς, που νυμφεύτηκε μοργανατικά τη Ναντέζντα Καράλλι. Το 1883 η Θηρεσία απεβίωσε 31 ετών στην Αγία Πετρούπολη.

Ο δεύτερος γάμος του
Στο Ίδρυμα Σμόλνυ της Αγίας Πετρούπολης σπούδαζαν η Μιλίτσα και η Αναστασία, 2η και 3η κόρη του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου. Ήταν υπό την άμεση προστασία της τσαρίνας Μαρίας Φιόντοροβνας, συζύγου του Αλεξάνδρου Γ΄. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους, παρέμειναν στη μονή ένα έτος ακόμη και με τις διασκεδάσεις τους έγιναν πολύ δημοφιλείς στην κοινωνία. Τις δύο νέες πρόσεξαν ο Πέτρος Νικολάγιεβιτς μεγάλος δούκας της Ρωσίας (εξάδελφος του Αλεξάνδρου Γ΄) και ο Γεώργιος.

Το 1889 ο Πέτρος Νικολάγιεβιτς νυμφεύτηκε τη Μιλίτσα και το ίδιο έτος, στην ιδιοκτησία Σεργκέγιεβσκο ο Γεώργιος νυμφεύτηκε την Αναστασία. Ο Αλέξανδρος Γ΄ της έδωσε ως δώρο κοσμήματα (trousseau) και σημαντική προίκα. Απέκτησαν τέκνα: τον Σέργιο, που έμεινε άγαμος, και την Έλενα, που παντρεύτηκε τον κόμη Στέφαν Τυσκιέβιτς, Πολωνό ευγενή και βιομήχανο.

Η οικογένεια είχε μία μικρή ιδιοκτησία κοντά στον Εύξεινο Πόντο, όπου έμεναν τον χειμώνα. Ήταν εκεί το 1905, όταν έζησαν την εξέγερση του θωρηκτού Ποτέμκιν. Την άνοιξη πήγαιναν στην κατοικία τους στο Πέτερχοφ, τη Βίλλα Σεργκέβσκαγια Ντάτσα, όπου έμεναν όλο το καλοκαίρι.

Ο Γεώργιος απέκτησε Γαλλίδα ερωμένη και έμενε μαζί της, πράγμα που θύμωσε πολύ τον Αλέξανδρο Γ΄: όταν του είπαν ότι ο Γεώργιος περνούσε τις διακοπές του στην παραθαλάσσια πόλη Μπιαρίτς, νοτιοδυτικά της Γαλλίας, ο Τσάρος είπε: "ώστε ξεπλένει τις βρωμιές του στα κύματα του ωκεανού". Ο γάμος τους ήταν "θύελλα και καταιγίδα" με τον Γεώργιο να προσβάλλει και να ντροπιάζει την Αναστασία από την πρώτη ημέρα. Αυτή μπόρεσε και έλαβε διαζύγιο από εκείνον το 1906. Πολλές πηγές -κυρίως από το περιβάλλον της 2ης συζύγου του- αναφέρουν ότι ήταν εμφανίσιμος, αλλά "χαζός και κάπως λυπημένος ως ιδιώτης". Μετά τον χωρισμό η Αναστασία δήλωσε ότι το έκανε, διότι δεν μπορούσε την "ανυπόφορη βλακεία του". Έπειτα, αυτή παντρεύτηκε για 2η φορά, τον Νικόλαο Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας (αδελφό του Πέτρου, συζύγου της Μιλίτσας). Η μητέρα του Νικολάου και του Πέτρου, Αλεξάνδρα, ήταν αδελφή της Θηρεσίας.

Μετέπειτα ζωή
Ο πρωτότοκος αδελφός του Νικόλαος, 4ος Δούκας του Λόιχτενμπεργκ (απεβίωσε το 1891), είχε κάνει μοργανατικό γάμο, έτσι αποκλείστηκαν οι άρρενες απόγονοί του από τη διαδοχή. Ο δευτερότοκος Ευγένιος, 5ος Δούκας, απεβίωσε το 1901 χωρίς άρρεν τέκνο, οπότε ο Γεώργιος έγινε επικεφαλής του Οίκου των Μπωαρναί. Το 1900 εθεωρείτο πιθανός διάδοχος του άτεκνου Αλεξάνδρου Α΄ της Σερβίας. Όμως ένα αιματηρό πραξικόπημα το 1903 έφερε τον Πέτρο Α΄ Καρατζόρτζεβιτς στον θρόνο.

Ο Γεώργιος κληρονόμησε μία μεγάλη συλλογή πινάκων, γλυπτών και άλλων έργων τέχνης από τον πατέρα του, που τα είχε φέρει από το Μόναχο, όταν ήλθε στην Αγία Πετρούπολη για να νυμφευτεί τη Μαρία Νικολάγιεβνα. Τάφηκε στο Μαυσωλείο των Μεγάλων Δουκών στο Φρούριο Πέτρου και Παύλου, στον τάφο Νο 29, στην Αγία Πετρούπολη.

Επειδή και ο αδελφός του Ευγένιος είχε κάνει μοργανατικό γάμο, ο Γεώργιος ήταν ο μόνος που είχε κάνει δυναστικό. Από τους γιους του ο Αλέξανδρος ήταν άτεκνος και ο Σέργιος άγαμος, έτσι όταν ο τελευταίος απεβίωσε το 1974 ο τίτλος του Δούκα του Λόιχτενμπεργκ εξέλιπε. Ο Γεώργιος αναφέρεται σαν ένας ήρωας στο έργο Η Λευκή Νύχτα της Αγίας Πετρούπολης του Νικολάου της Ελλάδας, γιου της εξαδέλφης του Όλγας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1879 τη Θηρεσία, κόρη του Πέτρου Γεώργιεβιτς του Ολδεμβούργου, και είχε τέκνο:
 Αλέξανδρος (1881 - 1942), 7ος Δούκας το Λόιχτενμπεργκ. Άτεκνος.

Το 1883 απεβίωσε η Θηρεσία και ο Γεώργιος έκανε δεύτερο γάμο, με την Αναστασία των Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρη του Νικολάου του Μαυροβουνίου, και είχε τέκνα:
 Σέργιος (1890 - 1974), 8ος Δούκας του Λόιχτενμπεργκ, άγαμος.
 Έλενα (1892 - 1971), Πριγκίπισσα Ρομανόβσκαγια, παντρεύτηκε τον κόμη Στέφαν Τυσκίεβιτς, Πολωνό ευγενή και βιομήχανο.

Παραπομπές

Πηγές
 Genealogy of the Royal Family of Montenegro. geocities.com
 The Memoirs of Count Witte
 Lundy, Darryl. "p. 11118 § 111176". The Peerage.[unreliable source]
 Rasputin: The Saint Who Sinned

Οίκος του Μπωαρναί