Φρούριο Άμστερνταμ (Κουρασάο)

Το Φρούριο Άμστερνταμ (ολλανδικά: Fort Amsterdam) είναι οχύρωση στο Βίλλεμστατ, πρωτεύουσα του νησιού του Κουρασάο το οποίο αποτελεί εξαρτώμενο έδαφος της Ολλανδίας στην περιοχή των Αντιλλών. Ανεγέρθηκε το 1634 από την Ολλανδική Εταιρεία Δυτικών Ινδιών (DWIC) και χρησίμευσε όχι μόνον ως στρατιωτικό φρούριο, αλλά και ως έδρα της εταιρείας. Σήμερα, αποτελεί έδρα της κυβερνήσεως και του κυβερνήτη του Κουρασάο. Το φρούριο φέρει το όνομα του παραρτήματος της εταιρείας στο Άμστερνταμ, ενώ θεωρείτο ως το κυριότερο εκ των, συνολικά, οκτώ φρουρίων του νησιού. 

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1630, η Ολλανδική Εταιρεία Δυτικών Ινδιών βρισκόταν σε αναζήτηση νέου προκεχωρημένου φυλακίου στην ευρύτερη περιοχή της Καραϊβικής. Τελικώς, η εταιρεία επέλεξε το Κουρασάο, το οποίο, στη συνέχεια, κατελήφθη από τους Ισπανούς. Το 1634, ο Ολλανδός ναύαρχος Γιοχάννες φαν Βάλμπεκ, συνοδευόμενος από 200 στρατιώτες, μετέβη στο νησί και πολέμησε εναντίον των 32 Ισπανών στρατιωτών που αποτελούσαν τη φρουρά του, οι οποίοι και συνθηκολόγησαν έπειτα από χρονικό διάστημα τριών εβδομάδων μεταξύ των δύο πλευρών συγκρούσεων, στις 21 Αυγούστου 1634.

Ο Φαν Βάλμπεκ διέταξε την ανέγερση φρουρίου επί του νησιού. Η τοποθεσία του θα έπρεπε να βρίσκεται στις εκβολές του Όρμου της Αγίας Άννης. Οι Ολλανδοί στρατιώτες, συνεπικουρούμενοι από σκλάβους προερχόμενους από την Ανγκόλα, εργάστηκαν για την ανέγερση του φρουρίου. Μετά το πέρας της ανέγερσής του, το φρούριο χρησιμοποιήθηκε, παράλληλα, και ως έδρα της εταιρείας, εξαρχής. Οι συνθήκες διαβίωσης ήσαν ιδιαιτέρως δύσκολες εντός του φρουρίου, λόγω της έλλειψης πόσιμου νερού, καθώς και τροφίμων. Ως αποτέλεσμα, οι στρατιώτες έφτασαν σχεδόν στα πρόθυρα εξέγερσης, η οποία, ωστόσο, κατεστάλη μέσω αύξησης της μισθοδοσίας τους, καθώς και των μερίδων τροφίμων που τους αναλογούσαν. Μεταξύ του 1635 και του 1636, ολοκληρώθηκε η ανέγερση του φρουρίου, με το μεγαλύτερο μέρος του του τοπικού πληθυσμού να αποφασίζει να κατοικίσει εντός αυτού, ενώ, σταδιακά, η πόλη του Βίλλεμστατ άρχισε να παύει να εξαρτάται από το τελευταίο.

Το φρούριο σχεδιάστηκε έχοντας φαρδιά τείχη πλάτος ενός μέτρου, καθώς και πέντε προμαχώνες, εκ των οποίων, ωστόσο, μόνον τέσσερις ανεγέρθηκαν. Το φρούριο διέθετε βαρύ οπλισμό, ο οποίος ήταν κυρίως παρών επί του παραθαλάσσιου τμήματος των τειχών.

Το 1804, το φρούριο δέχθηκε πλήγμα από οβίδα κανονιού προερχόμενη από τον Βρετανό πλοίαρχο Τζον Μπλάι, του HMS Theseus, ο οποίος ηγείτο ολιγομελούς ναυτικού αποσπάσματος. Η συγκεκριμένη οβίδα βρίσκεται έως σήμερα σφηνωμένη στο νοτιοδυτικό τμήμα των τοιχωμάτων της εκκλησίας του φρουρίου. 

Στις 8 Ιουνίου 1929, το φρούριο δέχθηκε επίθεση και κατελήφθη από, περίπου, 250 εξεγερθέντες προερχόμενους από τη Βενεζουέλα, υπό την ηγεσία του Ραφαέλ Σιμόν Ούρβινα. Στη συνέχεια επιδόθηκαν σε λεηλασία οπλισμών, πολεμοφοδίων, καθώς και των οικονομικών αποθεμάτων του νησιού. Παράλληλα, πέτυχαν να συλλάβουν ως αιχμάλωτο τον κυβερνήτη του νησιού, Λεονάρντους Αλμπέρτους Φρόιτιερ, τον οποίον και μετέφεραν μαζί τους κατά την επιστροφή τους στη Βενεζουέλα, χρησιμοποιώντας αμερικανικό πλοίο τον έλεγχο του οποίου είχαν καταλάβει στο Μαρακαΐβο.

Έπειτα από τη συγκεκριμένη επιδρομή, η Κυβέρνηση της Ολλανδίας αποφάσισε την εγκατάσταση μόνιμης ναυτικής βάσης και ναυτικού αποσπάσματος στο νησί.

Δείτε επίσης 
 Ιστορία της Ολλανδίας
 Καραϊβική Θάλασσα
 Φρούριο Άμστερνταμ (Άγιος Μαρτίνος)

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

Φρούρια στο Κουρασάο
Ιστορία του Βίλλεμστατ
Κτίρια και κατασκευές στο Βίλλεμστατ