Εργατικός έλεγχος

Ο εργατικός έλεγχος είναι η συμμετοχή στη διαχείριση εργοστασίων και άλλων εμπορικών επιχειρήσεων από τους ανθρώπους που εργάζονται εκεί. Έχει υποστηριχθεί με διάφορους τρόπους από τους αναρχικούς, τους σοσιαλιστές, τους κομμουνιστές, τους σοσιαλδημοκράτες, τους διανομιστές και τους χριστιανοδημοκράτες, και συνδυάστηκε με διάφορα συστήματα σοσιαλιστικής και μικτής οικονομίας .

Τα εργατικά συμβούλια είναι μια μορφή ελέγχου των εργαζομένων. Ο κομμουνισμός του Συμβουλίου, όπως στην πρώιμη Σοβιετική Ένωση, υποστηρίζει τον έλεγχο των εργαζομένων μέσω εργατικών συμβουλίων και εργοστασιακών επιτροπών . Ο συνδικαλισμός υποστηρίζει τον εργατικό έλεγχο των μέσων παραγωγής μέσω των συνδικάτων . Ο συντεχνιιακός σοσιαλισμός υποστηρίζει τον εργατικό έλεγχο των μέσων παραγωγής μέσω της αναβίωσης του συστήματος συντεχνιών. Η συμμετοχική οικονομία αντιπροσωπεύει μια πρόσφατη παραλλαγή της ιδέας του ελέγχου των εργαζομένων.

Ο έλεγχος των εργαζομένων μπορεί να αντιπαραβληθεί με τον έλεγχο της οικονομίας μέσω του κράτους, όπως η εθνικοποίηση και ο κεντρικός σχεδιασμός (βλ. Κρατικός σοσιαλισμός ) έναντι του ελέγχου των μέσων παραγωγής από τους ιδιοκτήτες, τα οποία μπορούν να επιτύχουν οι εργαζόμενοι μέσω αγορών που παρέχονται από τον εργοδότη, άμεσων αγορών αποθεμάτων, κλπ., όπως βρίσκεται στον καπιταλισμό.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Διοίκηση Επιχειρήσεων
Σοσιαλισμός