Εμίλιο Αλάρκος

Ο Εμίλιο Αλάρκος Λιοράκ (Emilio Alarcos Llorach, Σαλαμάνκα, 22 Απριλίου 1922 – Οβιέδο, 26 Ιανουαρίου 1998) ήταν Ισπανός ακαδημαϊκός, γλωσσολόγος και φιλόλογος. Θεωρείται ο εισηγητής στην Ισπανία των ευρωπαϊκών ρευμάτων του λειτουργισμού και του δομισμού. Υπήρξε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας και της Ακαδημίας της Αστουριανικής Γλώσσας.

Βιογραφία και έργο 
Σπούδασε αρχικά στο Βαγιαδολίδ και έπειτα στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης υπό τον Ντάμασο Αλόνσο. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Ρομανική Φιλολογία το 1947. Με την παραμονή του στη Βέρνη και τη Βασιλεία ήρθε σε επαφή με την ευρωπαϊκή γλωσσολογία της εποχής, την οποία θα μετέφερε σύντομα στην Ισπανία. Κατείχε την έδρα Ιστορικής Γραμματικής στο Πανεπιστήμιο του Οβιέδο. Έχοντας λάβει την υποστήριξη των Σαμουέλ Ζίλι Γκάγια, Αντόνιο Τοβάρ και Μανουέλ Αλκόν (οι δύο τελευταίοι στενοί φίλοι του φρανκιστή πολιτικού Ραμόν Σεράνο Σουνιέρ) εντάχθηκε στη Βασιλική Ακαδημία το 1973. Ιδεολογικά υπήρξε φιλελεύθερος και διανοητικά ανεξάρτητος και υπέρμαχος της επιστημονικότητας, με αποτέλεσμα πολλάκις υπήρξε θύμα λεκτικών επιθέσεων από μέλη του καθεστώτος. 

Όπως και τα υπόλοιπα μέλη της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας δεν διαχώρισε ποτέ τη γλωσσολογία από τη φιλολογία, κάτι που γίνεται εμφανές από τις πολυάριθμες δημοσιεύσεις και το ποιητικό του έργο. Όσον αφορά την γλωσσολογία, αρχικά επηρεάστηκε από τον Γλωσσολογικό Κύκλο της Πράγας, έπειτα από τη Σχολή της Κοπεγχάγης και τέλος από τον λειτουργισμό του Αντρέ Μαρτινέ. Αναφορικά με τη φιλολογία και την λογοτεχνική κριτική, αρχολήθηκε με ποιητές όπως τον Μπλας ντε Οτέρο, Άνχελ Γκονθάλεθ, Ντάμασο Αλόνσο και Χόρχε Γκιγιέν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Έδρα «Εμίλιο Αλάρκος» του Πανεπιστημίου του Οβιέδο
 Νεκρολογία του Εμίλιο Αλάρκος στην εφημερίδα ABC από τον Μπίκτορ Γκαρθία δε λα Κόντσα

Ισπανοί φιλόλογοι
Ισπανοί γλωσσολόγοι
Ισπανοί ακαδημαϊκοί
Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας