Άλως (Δελφοί)

Η Άλως ήταν πλατεία κοντά στο ναό του Απόλλωνα στου Δελφούς, όπου λάμβαναν χώρα ιερές τελετουργίες.

Περιγραφή
Μεταξύ του Βουλευτηρίου και του βράχου της Σίβυλλας στο ιερό τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς υπάρχει ένα στενό πέρασμα που οδηγεί στην πηγή την οποία λέγεται ότι φύλαγε ο Πύθωνας. Μπροστά από τους βράχους δημιουργείται μία στρογγυλή πλατεία, η Άλως (αλώνι), όπου τελούνταν διάφορες τελετές, μεταξύ των οποίων και το Σεπτήριον, η τελετουργική αναπαράσταση του φόνου του Πύθωνα από τον Απόλλωνα, που τελούνταν κάθε οκτώ χρόνια. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι κατά την τελετουργία καθαρμού ένας “παις αμφιθαλής”, ένα αγόρι δηλαδή που είχε και τους δυο γονείς του στη ζωή, έβαζε φωτιά σε ένα ξύλινο κατασκεύασμα που συμβόλιζε την κατοικία του Πύθωνα και στη συνέχεια πήγαινε να καθαρθεί ο ίδιος, όπως είχε κάνει και ο Απόλλων καταφεύγοντας στα Τέμπη. Σε διάφορα σημεία της πλατείας, κυρίως στα βόρεια, ανεγέρθηκαν κατά τα ελληνιστικά κυρίως χρόνια εξέδρες και βάσεις για μνημεία, εκ των οποίων ξεχωρίζει η βάση για το έφιππο άγαλμα του βασιλιά της Περγάμου Αττάλου Β' (159-138 π.Χ.), που αφιέρωσε η ίδια η πόλη των Δελφών. Στα βορειοδυτικά, η πλατεία οριοθετείται από τον Πολυγωνικό Τοίχο, που κτίστηκε μετά την καταστροφή του ναού του Απόλλωνα το 548 π.Χ., ως αντιστήριγμα στο έδαφος όπου θα κτίζονταν ο ναός των Αλκμαιωνιδών, ενώ βόρεια οριοθετείται από τη Στοά των Αθηναίων, η οποία επίσης στηριζόταν στον πολυγωνικό τοίχο που  αποτελούσε και το οπίσθιο τείχισμά της. Το 1939 κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης της Ιεράς Οδού μπροστά από την Άλω ανακαλύφθηκε αποθέτης εντός του οποίου είχαν ενταφιαστεί πλήθος αναθημάτων που είχαν καταστραφεί από πυρκαγιά, σεισμό ή άλλη αιτία και που, σύμφωνα με τα ήθη της εποχής, απαγορευόταν να μετασκευαστούν ή να πωληθούν. Τα σημαντικότερα από τα ευρήματα αυτά περιλαμβάνουν τα χρυσελεφάντινα αγάλματα του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος, τον αργυρό ταύρο, το θυμιατήριο με τη μορφή πεπλοφόρου και το ζεύγος αθλητών που εκτίθενται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών.

Παραπομπές

Πηγές
Amandry, P., “Rapport preliminaire sur les statues Chryselephantines de Delphes”, BCH 63, 1939, 86-119
Bommelaer, J.-F., Laroche, D., Guide de Delphes. Le site, Paris 1991

Δελφοί