Τετροξειδάνιο

Το τετροξειδάνιο (αγγλικά: tetraoxidane)  είναι η ανόργανη χημική ένωση υδρογόνου και οξυγόνου με μοριακό τύπο Η2Ο4, αλλά χρησιμοποιήθηκαν γι' αυτό και οι τύποι H[O4]H και H(μ-O4)Η. Αποτελεί το τέταρτο μέλος των οξειδάνιων, δηλαδή των πολυοξειδανίων του υδρογόνου με γενικό τύπο H2Ov. Τα τρία πρώτα είναι το νερό [(μον)οξειδάνιο], το υπεροξείδιο του υδρογόνου (διοξειδάνιο) και το τριοξειδάνιο. Το τετροξειδάνιο είναι σαφώς ασταθέστερο από τα προηγούμενα οξειδάνια. Η ρίζα που προκύπτει από την απόσπαση ενός ατόμου υδρογόνου από το τετροξειδάνιο ονομάζεται «υδροτετροξειδανύλιο» (HO4•). Ο όρος τετροξειδάνιο επεκτείνεται και πέραν της «μητρικής» ένωσης, σε μια σειρά «θυγατρικές» ενώσεις γενικού τύπου R2O4, όπου τα όχι απαραίτητα ίδια R παριστάνουν άτομα υδρογόνου, αλογόνου ή διάφορες ανόργανες και οργανικές μονοσθενείς ρίζες. Τα δύο R μαζί μπορούν να αντικατασταθούν με μια δισθενή ρίζα, οπότε υπάρχουν και ετεροκυκλικά τετροξειδάνια.

Παραγωγή 

Παράγεται με χημική αντίδραση ανάμεσα σε υδροϋπεροξυ ρίζες (HO2•) σε χαμηλές θερμοκρασίες:

Ιονισμός 

Το τετροξειδάνιο, όπως και τα υπόλοιπα οξειδάνια, αυτοϊονίζεται, όταν βρίσκεται σε υγρή μορφή:

Παραπομπές

Ανόργανες ενώσεις
Υδρίδια
Οξειδωτικά αντιδραστήρια
Ασταθείς ενώσεις
Οξειδάνια
Μητρικές ενώσεις