Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις Μέσης Ανατολής

Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις της Μέσης Ανατολής κατά το χρονικό διάστημα από το 1941 έως το 1945 αποτελούνταν από τμήματα και σχηματισμούς Ελλήνων αξιωματικών και οπλιτών των τριών όπλων, τα οποία είχαν διαφύγει από την Κατεχόμενη Ελλάδα και είχαν καταφύγει στις τάξεις των Συμμάχων, υπό την αιγίδα της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης που έδρευε στο Κάιρο της Αιγύπτου

Με έναρξη τον Ιούνιο του 1941, τρεις κύριοι σχηματισμοί ιδρύθηκαν και στελεχώθηκαν από Έλληνες στρατιώτες και τέθηκαν υπό τις διαταγές του Συμμαχικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής, συμμετέχοντας στις πολεμικές επιχειρήσεις του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου: Ήταν η 1η Ταξιαρχία υπό την ηγεσία του Παυσανία Κατσώτα που πήρε μέρος στη Μάχη του Ελ Αλαμέιν, ο Ιερός Λόχος υπό τον Χρ. Τσιγάντε και έδρασε σε Αιγαίο, Δωδεκάνησα, Βόρειο Αφρική και η Γ΄ Ορεινή Ταξιαρχία με επικεφαλής το Θρ. Τσακαλώτο, που έλαβε μέρος στη Μάχη του Ρίμινι.

Πηγή
Ιωάννης Δαφνής, στην εφημερίδα "Εθνική Ηχώ", φύλλο 637 (Νοέμβριος 2016), σελ. 6: "Επετειακή εκδήλωση από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, Δήμο Ιλίου και Σύνδεσμο Πολεμιστών Μ.Α."

Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο