Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας

Ο Κάρολος Αλβέρτος Α΄ (Carlo Alberto di Savoia, 2 Οκτωβρίου 1798 - 28 Ιουλίου 1849) ήταν Βασιλιάς της Σαρδηνίας και Δούκας της Σαβοΐας (1831 - 1849). Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με το πρώτο Ιταλικό Σύνταγμα, το Καταστατικό του Αλβέρτου, και τον Πρώτο Ιταλικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1848-1849).

Βιογραφία
Ο Κάρολος Αλβέρτος Εμμανουήλ Βίκτωρ Μαρία Κλήμης Ιαβέρης γεννήθηκε στο Τορίνο τον Οκτώβριο του 1798 και γονείς του ήταν ο Κάρολος Εμμανουήλ της Σαβοΐας-Καρινιάν και η Μαρία Χριστίνα των Βέττιν, κόρη του Καρόλου, Δούκα της Κουρλάνδης.

Εκπαιδεύτηκε στην φιλελεύθερη ατμόσφαιρα της Γενεύης και έπειτα στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο Ναπολέων τον διόρισε αξιωματικό των Δραγώνων το 1814. Μετά την επιστροφή του στο Τορίνο, το επόμενο έτος, ο Κάρολος είχε εκδηλώσει ορισμένες συμπάθειες προς τους φιλελεύθερους.

Το 1821, ως αντιβασιλέας της Σαρδηνίας, ο Κάρολος παραχώρησε ένα σύνταγμα, το οποίο σύντομα αποκηρύχθηκε από τον εξάδελφό του Κάρολο Φήλικα της Σαρδηνίας. Το 1831 διαδέχθηκε στο θρόνο τον ξάδελφό του και εγκαινίασε μια πολιτική μεταρρυθμίσεων. Κατάργησε τους εγχώριους τελωνειακούς και εμπορικούς φραγμούς εντός του βασιλείου, υποστήριξε τις τέχνες και τις επιστήμες και δημοσίευσε το Καταστατικό του Αλβέρτου, το πρώτο δηλαδή Σύνταγμα. Το Σύνταγμα το εμπνεύστηκε από τις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας, του νέου βασιλείου του Βελγίου και από τις μετέπειτα μεταρρυθμίσεις και βουλευτικούς νόμους που συστάθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία.

Κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1848, συμφώνησε σε ένα συνταγματικό καθεστώς που παρέμεινε στην ισχύ και στο Βασίλειο της Ιταλίας. Την ίδια χρονιά κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστρία. Ωστόσο, παρά τις αρχικές νίκες του, έχασε την υποστήριξη του Πάπα και των άλλων Ιταλών ηγεμόνων, με αποτέλεσμα να ηττηθεί στην Κουστότσα, στις 24 Ιουλίου 1848. Υπό την αυξανόμενη πίεση των δημοκρατικών στο Πεδεμόντιο, επανέλαβε τον πόλεμο το επόμενο έτος. Ωστόσο, και αυτός ο πόλεμος είχε αρνητική κατάληξη. Ο Κάρολος Αλβέρτος αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Βίκτωρα Εμμανουήλ και να εξοριστεί στην Πορτογαλία.

Πέθανε στις 28 Ιουλίου 1849 και η σορός του ενταφιάστηκε στη Βασιλική της Σουπέργκα στο Τορίνο.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1817 τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Τοσκάνης. Τα τέκνα του ήταν:
 Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ (1820 - 1878), Βασιλιάς της Σαρδηνίας και μετά της Ιταλίας.
 Φερδινάνδος (1822 - 1855), Δούκας της Γένουας.
 Μαρία Χριστίνα (1826 - 1827).

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές 
 
 Genealogy of recent members of the House of Savoy
 
 Filippo Ambrosini, Carlo Alberto re, Torino, Edizioni del Capricorno, 2004, ISBN 88-7707-030-7.
 Raffaele Ballerini, Pio IX e Carlo Alberto, Roma, 1879.
 
 Marziano Brignoli, Carlo Alberto ultimo re di Sardegna 1798-1849, Milano, Franco Angeli, 2007, ISBN 88-464-8404-5.

|-

Βασιλείς της Σαρδηνίας και του Πεδεμοντίου
Οίκος της Σαβοΐας