Ιερεία

Η Ιερεία ή Ηρία ήταν, κατά την βυζαντινή περίοδο τοποθεσία στα προάστια της Κωνσταντινούπολης, επί των ασιατικών ακτών της Θάλασσας του Μαρμαρά, σε σχετικά κοντινή απόσταση από το άνοιγμα του Βοσπόρου, η οποία φιλοξενούσε μία από τις σημαντικότερες αυτοκρατορικές κατοικίες, το παλάτι της Ιερείας. Η συγκεκριμένη τοποθεσία αντιστοιχεί στη σημερινή χερσόνησο του Φενέρμπαχτσε (παλαιότερα Φαναράκι), στα νοτιοανατολικά του Καντικιόι (η αρχαία Χαλκηδόνα).

Ο Προκόπιος ο Καισαρεύς αναφέρει στο έργο του Περί Κτισμάτων πως ο Ιουστινιανός ανήγειρε στην συγκεκριμένη τοποθεσία εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία, καθώς και ένα παλάτι πλαισιωμένο από ένα λιμάνι. Ο Ηράκλειος διέμεινε εκεί σε αρκετές περιπτώσεις, μεταξύ άλλων το 611 και προς το 636. Το παλάτι έμεινε κυρίως γνωστό για την διεξαγωγή, εντός αυτού, της πρώτης εικονομαχικής συνόδου το 754.

Το παλάτι εξακολούθησε να χρησιμοποιείται από τους αυτοκράτορες έως και το 1203: ο Βασίλειος Α΄ προχώρησε στην προσθήκη ενός παρεκκλησίου αφιερωμένου στον Προφήτη Ηλία, ενώ ο Κωνσταντίνος Ζ΄ πραγματοποίησε, επίσης, σειρά εργασιών.

Παραπομπές

Πηγές 
 , vol. 2, 929, s. v. Hieria.

Συνοικίες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης