Grumman XSBF

Το Grumman XSBF, επίσης γνωστό με την ονομασία G-14, ήταν μονοκινητήριο διπλάνο βομβαρδιστικό - αναγνωριστικό αεροσκάφος που αναπτύχθηκε από την Grumman για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ την δεκαετία του 1930. Ήταν βασισμένο σχεδιαστικά στο επιτυχημένο μαχητικό Grumman FF/SF, όμως η ανάπτυξη του ξεκίνησε την περίοδο που τα μονοπλάνα είχαν ήδη αρχίσει να αντικαθιστούν τα διπλάνα. Στις συγκριτικές δοκιμές με ανταγωνιστικά αεροσκάφη αποδείχθηκε ότι είχε κατώτερες επιδόσεις και έτσι δεν εντάχθηκε σε παραγωγή. Το μοναδικό πρωτότυπο που κατασκευάστηκε χρησιμοποιήθηκε σαν αεροσκάφος συνδέσμου καθώς και για την διεξαγωγή πειραμάτων από την NACA, μέχρι την καταστροφή του σε ατύχημα το 1939.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη 
Στα τέλη του 1934 το Γραφείο Αεροναυτικής (Bureau of Aeronautics, BuAer) του Ναυτικού εξέδωσε απαίτηση για την ανάπτυξη νέου βομβαρδιστικού-αναγνωριστικού αεροσκάφους. Στον σχετικό διαγωνισμό συμμετείχαν οκτώ διαφορετικές εταιρείες που παρουσίασαν δέκα διαφορετικές σχεδιάσεις, εκ των οποίων οι πέντε αφορούσαν μονοπλάνα και οι άλλες πέντε διπλάνα. Η Grumman, που είχε ήδη προμηθεύσει τα μαχητικά FF και F2F, καθώς και το αναγνωριστικό SF στο Ναυτικό,  παρουσίασε ένα αεροσκάφος που ήταν επί της ουσίας μια προηγμένη έκδοση του SF-2 για να καλύψει την απαίτηση ανάπτυξης αεροσκάφους βάρους 2300 kg με ικανότητα μεταφοράς μιας βόμβας των 500 kg. Το αεροσκάφος είχε εσωτερικά την ονομασία G-14, ενώ το Ναυτικό του έδωσε την επίσημη ονομασία XSBF-1. Τον Μάρτιο του 1935 δόθηκε εντολή για την κατασκευή ενός πρωτοτύπου.

Το XSBF-1 ήταν διθέσιο διπλάνο με κλειστό πιλοτήριο, άτρακτο ολομεταλλικής κατασκευής και πτέρυγες που στο μεγαλύτερο μέρος τους είχαν υφασμάτινη επικάλυψη. Προωθούνταν από αερόψυκτο αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-1535 Twin Wasp Junior ισχύος 650 hp που έστρεφε έλικα μεταβλητού βήματος. Ο οπλισμός θα αποτελούνταν από δύο πολυβόλα των 7,62 mm εκ των οποίων το ένα σχεδιάζονταν να αντικατασταθεί αργότερα από βαρύτερο των 12,7 mm. Το πρωτότυπο είχε τελικά μονάχα ένα πολυβόλο. Στο πίσω μέρος είχε εγκατασταθεί ακόμα ένα όπλο των 7,62 mm, ενώ η βόμβα των 500 kg μεταφέρονταν κρεμασμένη κάτω από την άτρακτο. Το σύστημα προσγείωσης ήταν παρόμοιο με του μαχητικού F3F.

Επιχειρησιακή ιστορία 
Το XSBF-1 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 24 Δεκεμβρίου 1934 με τον δοκιμαστή πιλότο Bud Gillies στα χειριστήρια. Μετά την ολοκλήρωση της αρχικής φάσης των δοκιμών, κατά την διάρκεια των οποίων δεν παρουσιάστηκαν αξιοσημείωτα προβλήματα, το αεροσκάφος παραδόθηκε στο Ναυτικό για την πραγματοποίηση συγκριτικής αξιολόγησης με άλλα δύο διπλάνα, τα Great Lakes XB2G και Curtiss XSBC-3. Το αεροσκάφος της Curtiss αποδείχθηκε ανώτερο των άλλων δύο και εντάχθηκε σε παραγωγή σαν SBC-3 Helldiver. Μετά την αποτυχία στον διαγωνισμό, τερματίστηκε η ανάπτυξη του XSBF-1 και το μοναδικό πρωτότυπο στάλθηκε για δοκιμές στον Αεροναύσταθμο της Anacostia όπου αξιολογήθηκε για χρήση σαν αεροσκάφος συνδέσμου. Επιπλέον η NACA το αξιοποίησε στο κέντρο ερευνών του Langley για την διεξαγωγή ερευνών στον χώρο της αεροναυτικής. Μετά το τρίτο κατά σειρά ατύχημα, που συνέβη στις 25 Μαΐου 1939 με θάνατο του πιλότου, κρίθηκε ότι η επισκευή του XSBF-1 δεν ήταν συμφέρουσα και έτσι διαγράφηκε από τις τάξεις του Ναυτικού τον Ιούλιο του 1939.

Χρήστες 
 ΗΠΑ
 Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ

Δείτε επίσης

Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του XSBF 
 Grumman FF

Παρόμοια αεροσκάφη 
 Curtiss SBC Helldiver
 Great Lakes XB2G
 Vought XSB3U

Σημειώσεις

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

XSBF
Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου