Αντρέ Μιραμπέλ

Ο Αντρέ Μιραμπέλ (1900-1970) ήταν Γάλλος γλωσσολόγος και νεοελληνιστής.

Βίος
Ο Αντρέ Μιραμπέλ γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1900 στο Παρίσι. Σπούδασε στη Σορβόννη με καθηγητές τους Antoine Meillet, J. Vendryes και Γιάννη Ψυχάρη. Διορίστηκε στην πόλη Ρεμς ως καθηγητής. Παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Ανώτατων Σπουδών στο Παρίσι (École Pratique de Hautes Études) και στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών (1920-1924). Σπούδασε κλασικές γλώσσες, σανσκριτικά, εβραϊκά, και έμαθε αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, σλαβικά, ρουμανικά και τουρκικά. Στη συνέχεια διδάσκει στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (1925-1928) και παράλληλα ασχολείται με τα νεοελληνικά ιδιώματα των Κυκλάδων και της Πελοποννήσου. Το 1930 αναγορεύεται διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Παρισιού. με τη διατριβή του που έχει ως θέμα της Études descriptive du parler maniote méridional (Περιγραφική μελέτη του ιδιώματος της Μέσα Μάνης). Με τον τίτλο του διδάκτορα διορίζεται καθηγητής στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών διαδεχόμενος τον Ψυχάρη.Το 1938 μετά την αποχώρηση του Hubert Pernot αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Νεοελληνικού Ινστιτούτου του Παρισινού Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Με το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου επιστρατεύεται και περνάει στην Αγγλία όπου χάρη στη γλωσσομάθειά του βοήθησε την εξόριστη γαλλική κυβέρνηση στον τομέα της προπαγάνδας, για να επιστρέψει στη Γαλλία μετά το τέλος του πολέμου.

Από το 1957 εκλέγεται πρόεδρος της Γλωσσολογικής Εταιρείας Παρισίων και από το 1959 Πρόεδρος της Εταιρείας για την προώθηση των Ελληνικών Σπουδών στη Γαλλία. Το 1959 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1961 έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Επίσης είχε τιμηθεί από το Ελληνικό κράτος με το παράσημο του Τάγματος του Φοίνικος.
Πέθανε το 1970 και ως Φιλέλληνας τάφηκε σύμφωνα με την επιθυμία του, σκεπασμένος με την ελληνική σημαία.

Ο Μιραμπέλ ως γλωσσολόγος
Ο Μιραμπέλ ξεκίνησε το έργο του ως ιστορικοσυγκριτικός γλωσσολόγος, αλλά στην πορεία ενημερωμένος από τον ευρωπαϊκό δομισμό ακολουθεί τη νέα αυτή μεθοδολογία.

Το συγγραφικό έργο
Το έργο του, πολυσχιδές, περιλαμβάνει γλωσσολογικά, λεξικογραφικά, γραμματικά, φιλολογικά συγγράμματα, άρθρα που καλύπτουν όλους τους τομείς της νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας. 
Grammaire du grec moderne (Γραμματική της νεοελληνικής γλώσσας), 1930
Introduction au grec moderne (Εισαγωγή στη νεοελληνική), 1948
La littérature grecque moderne (Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας). 1953
Grèce (Ελλάδα) στη σειρά Guide Bleu, 1953, 1960
Histoire de littérature byzantine (Ιστορία της βυζαντινής λογοτεχνίας) στην Encyclopédie de la Pléiade, 1956
Antologie de la prose néohellénique (Ανθολογία της νεοελληνικής πεζογραφίας (1884-1960)), 1960
Γαλλοελληνικό-Ελληνογαλλικό λεξικό, 1960
La France devant l'Hellénisme, 1961
La langue grecque moderne - description et analyse, 1959 (ελλ. μτφρ. Η νέα ελληνική γλώσσα περιγραφή και ανάλυση, εκδ.Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, 1970)

Μεταφραστικό έργο
Μεταφράζει νεοέλληνες πεζογράφους και ποιητές, όπως την Παναγία Γοργόνα του Στρατή Μυριβήλη (1957), Η φυλή των ανθρώπων του Θράση Καστανάκη (1962), του Γιάννη Κουτσοχέρα ποιήματα La marche des lys, Didot (1960). Προλογίζει τα μεταφρασμένα ποιήματα του Καβάφη (1958) και την Αλληλογραφία μεταξύ Πηνελόπης Δέλτα και G. Schluberger, (1962)

Παραπομπές

Πηγές
Αναστάσιος Στέφος, « Μνήμη Andre Mirabel (1900-1970)», Διαβάζω, τχ. 36 (Νοέμβριος 1980), σελ.26-28
Θανάσης Νάκας, «Μιραμπέλ Αντρέ», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, τομ. 6 (1987), σελ.199-200
Γ.Π. «Τα γεγονότα και ζητήματα: Αντρέ Μιραμπέλ » Νέα Εστία, τομ.88, τχ. 1032(1η Ιουλίου 1970), σελ.889
Σταμάτης Καρατζάς, «Andre Mirabel (1900-1970)», Ελληνικά, τομ.23 (1970), σελ.440-442

Γάλλοι γλωσσολόγοι
Γάλλοι ελληνιστές