Αχμέτ Νιχάντ

Ο Αχμέτ Νιχάντ (τούρκικα: Ahmed Nihad Osmanoğlu) (5 Ιουλίου 1883 - 4 Ιουνίου 1954), ήταν ο 38ος Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν και δεύτερος επικεφαλής του Οίκου, μετά την κατάργηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Διαδέχτηκε τον ξάδερφό του, Αμπντούλ Μετζίτ Β΄, μετά τον θάνατό του, στις 23 Αυγούστου 1944, ως επικεφαλής της Οθωμανική Δυναστείας. Ήταν το πρώτο μέλος της Δυναστείας, που δεν έλαβε τον τίτλο του Χαλίφη του Ισλάμ, από την εποχή του πρόγονού του, Σελίμ Α΄, που ίδρυσε τον τίτλο το 1517. Αν βασίλευε, θα ήταν ο Σουλτάνος Αχμέτ Δ΄.

Ζωή
Ο Αχμέτ Νιχάντ, γεννήθηκε το 1883 στο Παλάτι Τσιραγκάν, στο Ορτάκιοϊ της Κωνσταντινούπολης. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Μεχμέτ Σελαχεντίν, από τη σύζυγό του, Ναζικνάζ Μπασανιμεφέντη και ήταν εγγονός του Σουλτάνου Μουράτ Ε΄. Ήταν μορφωμένος ιδιωτικά και είχε κερδίσει τον τίτλο του συνταγματάρχη του Οθωμανικού πεζικού.

Ο Αχμέτ Νιχάντ, πέρασε όλη την παιδική και πρώιμη ενήλικη ζωή του, στο Παλάτι Τσιραγκάν. Το ανάκτορο, χρησίμευε ως κατοικία του παππού του, Μουράτ Ε΄, ο οποίος είχε καθαιρεθεί από σουλτάνος από τον αδερφό του, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Οι περιορισμοί του, ίσχυαν για όλη την οικογένειά του και σταμάτησαν με τον θάνατο του Μουράτ, το 1904. Έπειτα, έζησε σε μερικά ακίνητα που είχε στην Κωνσταντινούπολη. 20 χρόνια αργότερα, μετά την κατάργηση του Σουλτανάτου και του Χαλιφάτου και την ίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας, όλη η οικογένειά του εξορίστηκε τον Μάρτιο του 1924.

Σε ηλικία 41 ετών, ο Αχμέτ Νιχάντ, έφυγε από την Τουρκία και δεν ξαναγύρισε πίσω, γιατί πέθανε πριν λήξει το διάταγμα εξορίας. Πήγε στην εξορία με τις δύο συζύγους του, πρώτα στη Βουδαπέστη και έπειτα για 12 χρόνια, στη Νίκαια, όπου είχαν εγκατασταθεί κι άλλοι συγγενείς του. Το 1937, μετακόμισε στον Βηρυτό, όπου έπαθε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, που τον άφησε με ειδικές ανάγκες. Τον Αύγουστο του 1944, έγινε ο πρώτος Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν, από τον 16ο αιώνα, που δεν έλαβε τον τίτλο του Χαλίφη του Ισλάμ. Ο Αχμέτ Νιχάντ, ήταν ένας ευσεβής και υπάκουος άνθρωπος, που είχε ταλέντο στην αρχιτεκτονική και στην ξυλουργική. Ήταν επίσης ταλαντούχος συνθέτης, μουσικός και ζωγράφος. Πέθανε το 1954 στον Βηρυτό και τάφηκε εκεί.

Τούρκοι