Ένθετα πορσελάνης

Τα ένθετα είναι οδοντιατρικές προθέσεις που αποκαθιστούν μέτριου ή και μεγάλου μεγέθους απώλειες οδοντικής ουσίας που συνέβησαν λόγω τερηδόνας ή κατάγματος, που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με ένα απλό σφράγισμα. Πρόκειται για σχετικά συντηρητικές αποκατάστάσεις γιατί δεν απαιτείται τρόχισμα του δοντιού περιφερικά, όπως για να κατασκευαστεί μια στεφάνη. Ανήκουν στις έμμεσες αποκαταστάσεις, δηλαδή κατασκευάζονται στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο και συγκολλούνται από τον οδοντίατρο στο δόντι του ασθενή. Για να γίνει κατανοητό το τι είναι ένα ένθετο, μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα μεγάλο σφράγισμα που κατασκευάζεται εκτός του στόματος και συγκολλάται στο δόντι, αντί να τοποθετείται μέσα σε αυτό άμεσα, από τον οδοντίατρο. Τα επένθετα έχουν τη διαφορά ότι εκτός από την πλήρωση της κοιλότητας, καλύπτουν και ένα ή περισσότερα φύματα του δοντιού, δηλαδή καλύπτουν μεγαλύτερο μέρος ή και όλοκληρη την μασητική επιφάνεια.

Πλεονεκτήματα
Βασικό πλεονέκτημα των ενθέτων και των επενθέτων είναι η συντηρητική προσέγγιση. Δόντια τα οποία είναι πολύ κατεστραμμένα για να επιδιορθωθούν με ένα απλό σφράγισμα, μπορούν να επανέλθουν λειτουργικά και αισθητικά στην αρχική τους κατάσταση χωρίς να γίνει μεγάλος εκτροχισμός του υγιούς μέρους του δοντιού που έχει απομείνει. Λόγω αυτού, σε πολλές περιπτώσεις αποφεύγεται η απονεύρωση, η τοποθέτηση άξονα και άλλες πιο επιθετικές εργασίες.

Μειονεκτήματα
Τα ένθετα και τα επένθετα έχουν τα μειονεκτήματα των έμμεσων αποκαταστάσεων όπως ότι δεν ολοκληρώνονται σε μια συνεδρία και έχουν αυξημένο κόστος καθότι εμπλέκεται το οδοντοτεχνικό εργαστήριο. Σαν μειονέκτημα σε σχέση με τις άμεσες αποκαταστάσεις (σφραγίσματα) μπορεί να αναφερθεί ότι τα ένθετα απαιτούν συγκεκριμένο σχήμα, άρα κάποιο τρόχισμα του υγιούς μέρους του δοντιού, πολύ λιγότερο όμως από ότι για άλλου τύπου αποκατάστασεις. Η επιβίωσή τους στο στόμα φαίνεται ότι ίσως είναι μικρότερη από τις στεφάνες (θήκες).

Υλικά
Τα ένθετα και τα επένθετα παλιά κατασκευάζονταν από μέταλλο και κυρίως από χρυσό. Τα ένθετα χρυσού αποτελούν τις αποκαταστάσεις με τη μεγαλύτερη μακροβιότητα απ’ ότι φαίνεται από ερευνητικές εργασίες, με διάρκεια παραμονής στο στόμα μέχρι και πάνω από 40 χρόνια. Σήμερα όμως η χρήση αυτών των υλικών έχει σχεδόν καταργηθεί, κυρίως για αισθητικούς λόγους αλλά και γιατί δεν συγκολλούνται ισχυρά στην οδοντική επιφάνεια. Σήμερα, τα υλικά κατασκευής των ενθέτων και επενθέτων είναι η πορσελάνη και πολυμερή υλικά όπως η σύνθετη ρητίνη. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί και τα συστήματα CAD/CAM, μηχανήματα δηλαδή που επιτρέπουν την κατασκευή ενθέτων στο ιατρείο, σε λίγα λεπτά, έτσι ώστε δεν απαιτείται η τοποθέτηση προσωρινής έμφραξης και η διαδικασία ολοκληρώνεται την ίδια μέρα.

Εφαρμογές
Τα ένθετα και επένθετα χρησιμοποιούνται για να αντιμετωπιστούν περιπτώσεις όπως:
Δόντια με μεγάλη τερηδονική καταστροφή
Δόντια με μεγάλα σφραγίσματα που δεν μπορούν να αποδώσουν σωστά την ανατομία του δοντιού., π.χ., όταν υπάρχει έλλειψη σωστού σημείου επαφής με τα παρακείμενα δόντια και γίνεται κατακράτηση τροφής
Σπασμένα ή ραγισμένα δόντια*

Παραπομπές
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25831713
http://www.nature.com/bdj/journal/v204/n7/full/sj.bdj.2008.250.html
http://blog.smile-clinic.gr/?cat=235

Οδοντιατρική