Μπραζίλ (νησί)

Με την ονομασία Μπραζίλ (αγγλικά: Brasil) ή Άι-Μπραζίλ (Hy-Brasil) ή Μπρασίλ (Bracile), αναφέρεται ένα νησί το οποίο θεωρούνταν έως και τον 19ο αιώνα πως βρίσκονταν στον Ατλαντικό Ωκεανό δυτικά της Ιρλανδίας. Οι ιρλανδικοί μύθοι αναφέρουν πως είναι μονίμως καλυμμένο από ομίχλη εκτός για μια ημέρα κάθε επτά χρόνια, όταν και γίνεται ορατό αλλά και πάλι δεν μπορεί κανείς να το φτάσει. Οι λαϊκές παραδόσεις σχετικά με το νησί έχουν συνδεθεί με άλλα μυθικά νησιά στον Ατλαντικό Ωκεανό όπως την Ατλαντίδα, τις Εσπερίδες νήσους, το νησί του Σέιντ Μπρένταν, και τη νήσο Μέιντα.

Ετυμολογία
Η ετυμολογία των ονομασιών Μπραζίλ και Άι-Μπραζίλ είναι άγνωστη, όμως κατά την ιρλανδική παράδοση θεωρείται πως προέρχεται από την ιρλανδική ονομασία Uí Breasail (οι απόγονοι του Μπρέαζαλ), με τους Μπρέαζαλ να είναι μια από τις αρχαίες φυλές της βορειοανατολικής Ιρλανδίας.

Η ομοιότητα της ονομασίας με την αγγλική ονομασία για τη χώρα της Βραζιλίας (Brazil, Μπραζίλ), είναι εντελώς συμπτωματική και δε σχετίζεται με το νησί, με την ετυμολογία της να σχετίζεται με πορτογαλική και ισπανική λέξη για το κόκκινο ξύλο των δέντρων μιας περιοχής της χώρας.

Εμφανίσεις σε χάρτες 
Οι ναυτικοί χάρτες αποτυπώνουν ένα νησί με την ονομασία Μπρασίλ (Bracile) δυτικά της Ιρλανδίας στον Ατλαντικό Ωκεανό ήδη από το 1325, σε ένα λιμενοδείκτη του Αντζελίνο Ντουλκέρτ (Angelino Dulcert). Αργότερα απεικονίστηκε ως Νησί της Μπραζίλ (Insula de Brasil) στον βενετικό χάρτη του Αντρέα Μπιάνκο (Andrea Bianco) το 1436, κοντά σε ένα μεγάλο νησί μιας συστάδας νησιών στον Ατλαντικό, το οποίο αργότερα ταυτοποιήθηκε με το νησί Τερσέιρα στις Αζόρες. 

Ένας νεώτερος λιμενοδείκτης του 1480 περιέχει 2 νησιά ως Νήσοι της Μπραζίλ (Illa de brasil), ένα στα νότιοδυτικά της Ιρλανδίας όπου συνήθως απεικονίζεται το μυθικό μέρος, και ένα νοτίως του πράσινου νησιού (Illa verde) ευρύτερα γνωστού ως Γροιλανδία.

Στις απεικονίσεις των χαρτών το νησί φαίνεται να έχει κυκλικό σχήμα, συχνά με ένα κεντρικό ποτάμι το οποίο διασχίζει το νησί κατά μήκους της διαμέτρου του. Παρά τις αποτυχημένες προσπάθειες των εξερευνητών να το ανακαλύψουν, συνέχισε να περιλαμβάνεται στους ναυτικούς χάρτες του βρετανικού ναυτικού έως και το 1873, όταν και πλέον αναφερόταν ως βράχος Μπραζίλ. Η τελευταία αξιοσημείωτη αναφορά του εμφανίζεται το 1912 όταν το περιοδικό της Ιρλανδικής Βασιλικής Εταιρείας δημοσίευσε ένα άρθρο του οποίου ο αρθρογράφος ισχυρίστηκε πως ο ίδιος είχε δει το νησί της Μπραζίλ κατά το 1872.

Αναζήτηση του νησιού
Κατά το 1480 και 1481 εξερευνητές από το Μπρίστολ ξεκίνησαν την αναζήτηση του νησιού, και ένα γράμμα που διασώζεται από τον Πέντρο ντε Αγιάλα (Pedro de Ayala) αναφέρει πως κάποιες από τις περιοχές που ανακαλύφθηκαν από τον Τζοβάννι Καμπότο στην αποστολή του 1497, είχαν ήδη ανακαλυφθεί από τις αποστολές που ξεκίνησαν από το Μπρίστολ. 

Το 1674 κυκλοφόρησε μια λεπτομερής μαρτυρία για κάποιον θαλασσοπόρο με την ονομασία Τζον Νίσμπετ (John Nisbet), ο οποίος ισχυρίστηκε πως είδε το νησί ενώ ταξίδευε από τη Γαλλία προς την Ιρλανδία. Ανέφερε πως στο νησί κατοικούσαν μεγάλοι μαύροι λαγοί και ένας μάγος ο οποίος ζούσε απομονωμένος στο πέτρινο κάστρο του. Στην πραγματικότητα ήταν μια λογοτεχνική εφεύρεση του Ιρλανδού συγγραφέα Ρίτσαρντ Χεντ (Richard Head) για ένα από τα συγγράμματα του.

Το νησί έχει επίσης ταυτοποιηθεί με το θαλάσσιο ύψωμα του σκατζόχοιρου (Porcupine Bank), έναν ύφαλο στον Ατλαντικό Ωκεανό περίπου 200 χιλιόμετρα δυτικά της Ιρλανδίας ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1862. Η ταυτοποίηση αυτή υπάρχει από το 1870 σύμφωνα με μια μελέτη που αναγνώστηκε στη Γεωλογική Εταιρεία της Ιρλανδίας,καθώς ο συσχετισμός αυτός έγινε και σε άλλες μελέτες που επακολούθησαν.

Ποπ κουλτούρα 
Το νησί της Μπραζίλ εμφανίζεται στη βρετανική κωμωδία φαντασίας του 1989 Έρικ ο Βίκινγκμε πρωταγωνιστή τον Τιμ Ρόμπινς.

Δείτε επίσης
Νήσοι Μακάρων

Παραπομπές

Σχετική βιβλιογραφία

 
 

Ιρλανδική μυθολογία
Τοποθεσίες της κελτικής μυθολογίας