Ναπολέων Β΄

Ο Ναπολέων Β΄ (Napoléon II, Παρίσι, 20 Μαρτίου 1811 – Βιέννη, 22 Ιουλίου 1832) ήταν Αυτοκράτορας των Γάλλων από τις 22 Ιούνιου έως τις 7 Ιουλίου 1815, Βασιλιάς της Ρώμης (με την γέννηση του), Δούκας του Ράιχστατ και Δούκας της Πάρμα, Πλακεντίας & Γκουαστάλλα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ναπολέων Φραγκίσκος Ιωσήφ Κάρολος ήταν γιος του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, Αυτοκράτορα της Α΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας, και της δεύτερης συζύγου του, Μαρίας Λουίζας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Θείοι του, από την μεριά του πατέρα του, ήταν ο Ιωσήφ , Βασιλιάς της Ισπανίας, ο Λουδοβίκος Α΄, Βασιλιάς της Ολλανδίας, και ο Ιερώνυμος, Βασιλιάς της Βεστφαλίας.

Πρώτα χρόνια 
Λίγο μετά την γέννησή του, το 1811, ο πατέρας του τον έκανε βασιλιά της Ρώμης. Τρία χρόνια αργότερα, με την πολιορκία του Παρισιού, ο Ναπολέων Α΄ παραιτήθηκε υπέρ τού γιου του. Ο Ναπολέων Β΄ ήταν τότε τεσσάρων ετών μόνο και κράτησε τιμητικά τον τίτλο για ελάχιστες μέρες, καθώς στη συνέχεια ακολούθησε τη μητέρα του, που γύρισε πίσω στην Αυστρία.

Σταδιοδρομία 
Ο Ναπολέων Β΄ δεν έγινε πότε κανονικός βασιλιάς, αλλά κράτησε τον τίτλο του δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Γκουαστάλλα, τον οποίο απέκτησε από την μητέρα του, καθώς και άλλους τίτλους που του χάρισε ο πάππος του στην Αυστρία, όπως δούκας του Ράιχστατ. Κατατάχθηκε στον στρατό και άρχισε την εκπαίδευσή του, περίπου το 1823, αλλά δεν πρόλαβε να κάνει κάτι άλλο, εκτός από το να τελειώσει την εκπαίδευσή του.

Θάνατος 
Ο Ναπολέων Β΄ απεβίωσε από φυματίωση στις 22 Ιουλίου 1832 σε ηλικία 21 ετών. Με τον θάνατό του δεν υπήρξε άλλος απευθείας νόμιμος απόγονος του Μεγάλου Ναπολέοντα. Η Οικογένεια Βοναπάρτη ήλπιζε ότι κάποια στιγμή, ο Ναπολέων θα κατάφερνε να πάρει τον θρόνο της Γαλλίας, αλλά αυτό που δεν πρόλαβε να κάνει αυτός, το πραγματοποίησε ο εξάδελφός του Ναπολέων το 1852, που για λόγους σεβασμού προς τον εξάδελφό του, ονόμασε τον εαυτό του «Ναπολέων Γ΄».

Παραπομπές 

Μονάρχες της Γαλλίας
Οίκος του Βοναπάρτη