Ούγκο των Έστε

Ο Ούγκο, ιταλ. Ugo,  (1405 – 21 Μαΐου 1425) από τον Οίκο των Έστε κατηγορήθηκε για μοιχεία και εκτελέστηκε.

Βιογραφία
Ο Ούγκο-Αλντομπραντίνο ήταν ένας από τους νόθους γιους του Νικολό Γ΄ μαρκήσιου της Φερράρα και της Μόντενα και της ερωμένης του Στέλλα ντε' Τολομέι.

Ο πατέρας του προόριζε τον μεγαλύτερο από τους γιους του, τον Ούγκο ως διάδοχο, αν και αργότερα νυμφεύτηκε τη δεύτερη και κατά 20 έτη μικρότερή του σύζυγο Παριζίνα Μαλατέστα και απέκτησε νόμιμο γιο, τον Έρκολε Α΄. Ο Έρκολε Α΄ ήταν 26 έτη μικρότερος του νόθου Ούγκο. Στην αρχή ο Ούγκο συμπεριφερόταν ψυχρά στη μητριά του.

Το 1424, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με την σχεδόν συνομήλική του Παριζίνα, ανέπτυξαν σχέση ανάρμοστη. Όταν επέστρεψαν στη Φερράρα η σχέση προχώρησε. Άλλη πηγή αναφέρει ότι για να ξεφύγουν την επιδημία του 1423, έφυγαν από την πόλη και διέμεναν στο καστέλο ντι Φοσανταλμπέρτο. Εκεί στο μικρό κάστρο δημιουργήθηκε η σχέση τους
.

Μία υπηρέτρια ανέφερε το γεγονός στον Νικολό, που έβαλε κατασκόπους στους εραστές. Τους φυλάκισε στο κάστρο και τους καταδίκασε σε αποκεφαλισμό.

Η τραγική ιστορία ενέπνευσε συγγραφείς και ποιητές. Ο Ματτέο Μπαντέλλο, λογοτέχνης της Αναγέννησης έγραψε το μυθιστόρημα Ούγκο και Παριζίνα. Ο Έντουαρντ Γκίμπον αναφέρει την ιστορία στα Διάφορα Έργα και ο λόρδος Μπάυρον έγραψε το ποίημα Παριζίνα το 1816. Με βάση το ποίημα αυτό γράφτηκε ένα λιμπρέτο από τον Φελίτσε Ρομάνι, που το έκανε όπερα ο Γκαετάνο Ντονιτσέττι το 1833 με τον τίτλο Παριζίνα. Ομώνυμη όπερα έγραψε και ο Πιέτρο Μασκάνι βασισμένος στο ποίημα του Γκαμπριέλε ντ' Αννούντσιο το 1912, μια άλλη εκδοχή του ποιήματος του Μπάυρον. Υπάρχει ακόμη μία λιγότερο γνωστή όπερα του Τομάς Γκιριμπάλντι του 1878 και η τραγωδία του Αντόνιο Σόμμα.

Το 1441 απεβίωσε ο Νικολό Γ΄ και τον διαδέχθηκε πρώτα ο Λεονέλλο και μετά ο Μπόρσο, επίσης γιοί του από τη Στέλλα ντε' Τολομέι. Το 1471 έγινε δούκας της Φερράρα ο Έρκολε Α΄, γιος της Παριζίνα.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ercole's career as a condottiero

Οίκος των Έστε