Γκεόργκε Χάτζι

Ο Γκεόργκε Χάτζι (Gheorghe Hagi, γεννήθηκε 5 Φεβρουαρίου 1965) είναι Ρουμάνος, με βλάχικη καταγωγή, πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου, ο οποίος θεωρούταν ένας από τους σπουδαιότερους επιθετικούς μέσους στην Ευρώπη, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1980 και 1990, και ο κορυφαίος Ρουμάνος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Είχε το παρατσούκλι ο «Μαραντόνα των Καρπαθίων» και θεωρούνταν ήρωας στη χώρα του, όπου τον αποκαλούσαν Regele ("Ο Βασιλιάς"). Οι οπαδοί της τουρκικής ομάδας Γαλατασαράι τον αποκαλούσαν Comandante ("Αρχηγός" ή "Διοικητής"). Επτά φορές ήταν Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς στη Ρουμανία (επίδοση ρεκόρ) και θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της γενιάς του διεθνώς.

Βιογραφία

Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας για τις ομάδες νέων στη Κωστάντζα στη δεκαετία του 1970. Αναδείχθηκε στην ομάδα της Σπορτούλ, όπου σημείωσε 53 τέρματα σε 93 αγώνες στη διάρκεια μιας τριετίας και το 1986 μεταγράφηκε στη μεγαλύτερη ομάδα της χώρας, τη Στεάουα Βουκουρεστίου, λίγο πριν τον αγώνα με την Ντιναμό Κιέβου. Στον αγώνα αυτόν, ο οποίος ήταν ο τελικός του Ευρωπαϊκού Σούπερ Κυπέλλου, σημείωσε το μοναδικό γκολ χαρίζοντας στη νέα του ομάδα το τρόπαιο. Με τη νέα του ομάδα κέρδισε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα και Κύπελλα Ρουμανίας (1987–89).

Γρήγορα ξεχώρισε για τη δημιουργικότητά του, τις ντρίπλες του, την τεχνική του κατάρτιση, την πρόβλεψη των φάσεων, τις πάσες του και για τα τελειώματά του διαθέτοντας επιδέξιο αριστερό πόδι. 
Κατά τη διάρκεια των χρόνων στο σύλλογο (1987–90) έπαιξε σε 97 παιχνίδια πρωταθλήματος, σημειώνοντας 76 γκολ, και συνολικά 98 σε 107 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις. Με τον σύλλογο έφτασε στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1988 και στον τελικό τον επόμενο χρόνο, ενώ ο ίδιος ήταν ο κορυφαίος σκόρερ στην προηγούμενη χρονιά της διοργάνωσης.

Αφού εντυπωσίασε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, υπέγραψε με τη Ρεάλ Μαδρίτης στις 27 Ιουνίου την ίδια χρονιά. Έπαιξε δύο σεζόν με τη Ρεάλ Μαδρίτης, οι οποίες ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχείς, στις οποίες σκόραρε 20 γκολ σε 84 παιχνίδια και κέρδισε μόνο ένα Σούπερ Κύπελλο. Μερικές από τις πιο αξιομνημόνευτες παραστάσεις του για τον σύλλογο περιελάμβαναν ένα χατ τρικ στη νίκη με 5–0 επί της Ατλέτικο Μπιλμπάο στο Στάδιο Σαντιάγκο Μπερναμπέου, την 22η αγωνιστική της σεζόν 1991–92, και μία λόμπα 40 μέτρων απέναντι στην  Οσασούνα κατά την ίδια περίοδο.

Την αγωνιστική περίοδο 1992–93 αγωνίστηκε με τη Μπρέσια στην Ιταλία, αλλά ο σύλλογος είχε υποβιβαστεί την ίδια χρονιά στην δεύτερη κατηγορία. Την επόμενη σεζόν βοήθησε τον σύλλογο να κερδίσει το Αγγλο-Ιταλικό Κύπελλο, με την Μπρέσια να νικάει τη Νοτς Κάουντι 1–0 στον τελικό, και επίσης βοήθησε την ομάδα να πετύχει την άνοδο στην πρώτη κατηγορία.

Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 επέστρεψε στην Ισπανία και στην Μπαρτσελόνα για δύο χρόνια, κερδίζοντας ένα ακόμα Σούπερ Κύπελλο. Οι εμφανίσεις του στον καταλανικό σύλλογο δεν ήταν στο αναμενόμενο επίπεδο, σημειώνοντας μόνο επτά τέρματα πρωταθλήματος. 

Ήταν εξαιρετικά επιτυχημένος και έγινε πολύ δημοφιλής στον επόμενο σταθμό της καριέρας του στην τουρκική Γαλατασαράι, οι οπαδοί της οποίας τον αποκαλούσαν Commandante. Κέρδισε τέσσερις συνεχόμενους τίτλους πρωταθλήματος μεταξύ 1996 και 2000. Το 2000, σε ηλικία 35 ετών, είχε μια από τις καλύτερες σεζόν της καριέρας του, κερδίζοντας κάθε πιθανό μεγάλο τίτλο με το σύλλογο. Κατέκτησε το Κύπελλο UEFA 1999–00, όπου η Γαλατασαράι νίκησε την Άρσεναλ στον τελικό, στα πέναλτι, μετά από ισοπαλία 0–0 κατά τη διάρκεια του αγώνα, η οποία και έγινε ο πρώτος τουρκικός σύλλογος που κέρδισε τίτλο σε διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ. Ο θρίαμβος της ομάδας ακολούθησε αμέσως και τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Σούπερ Κυπέλλου, με μια ιστορική νίκη 2–1 εναντίον του πρώην συλλόγου του Χάτζι, Ρεάλ Μαδρίτης, στην παράταση. Η μαζική υστερία που προκλήθηκε από αυτές τις νίκες στην Κωνσταντινούπολη αύξησε τη δημοτικότητά του στους οπαδούς ακόμη περισσότερο. 

Όταν αποχώρησε το 2001 ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς παίκτες τόσο στην Τουρκία όσο και στη Ρουμανία. Ωστόσο, η διεθνής αναγνώρισή του ήταν υποδεέστερη των ικανοτήτων του, περισσότερο οφειλόμενη στην κάτω των προσδοκιών απόδοσή του στις δύο κορυφαίες ομάδες της Ισπανίας.

Διεθνής καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ρουμανίας το 1982 σε ηλικία 18 ετών σε αγώνα με αντίπαλο τη Νορβηγία στο Όσλο, και συμμετείχε σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα, το 1990, το 1994, στο οποίο συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης και το 1998. Στη διοργάνωση του 1990 οι ατομικές του εμφανίσεις συνοδεύτηκαν με την πρόκριση της ομάδας στο δεύτερο γύρο, όπου όμως αποκλείστηκε από την Ιρλανδία στη διαδικασία των πέναλτι. 

Στη διοργάνωση του 1994 είχε σημαντική συμβολή στην επιθετική δραστηριότητες της ομάδας έχοντας την ικανότητα να παρέχει ασίστ, σημείωσε τρία τέρματα, ένα από τα οποία απέναντι στην Κολομβία θεωρήθηκε από τα ωραιότερα της διοργάνωσης και ίσως όλων των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Η Ρουμανία έκανε την καλύτερη εμφάνιση της σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου φτάνοντας μέχρι τα προημιτελικά, όπου αποκλείστηκε στα πέναλτι από τη Σουηδία.  Ο Χάτζι αγωνίστηκε επίσης, και σε τρία Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, το 1984, το 1996 και το 2000. Συνολικά φόρεσε 125 φορές τη φανέλα με το εθνόσημο της χώρας σε επίσημους αγώνες, επίδοση που ήταν ρεκόρ στην εποχή του, και είναι ο δεύτερος σε συμμετοχές πίσω από τον Ντορινέλ Μουντεάνου, και πρώτος σκόρερ (μαζί με τον Αντριάν Μούτου) με 35 γκολ (Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα). 

Το περιοδικό World Soccer τον συμπεριέλαβε στους 100 καλύτερους ποδοσφαιριστές του 20ού αιώνα, στην 25η θέση.
Το Νοέμβριο του 2003, στην επετειακή εκδήλωση της ΟΥΕΦΑ, ήταν "Χρυσός Παίκτης", τίτλος που του απονεμήθηκε από τη Ρουμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, ως ο καλύτερος Ρουμάνος των τελευταίων 50 ετών. Το 2004, συμπεριλήφθηκε στη λίστα του Πελέ, με τους 125 καλύτερους ζώντες ποδοσφαιριστές του κόσμου, σε τελετή της FIFA.

Μετά την αποχώρηση
Μετά το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε και με την προπονητική, χωρίς μεγάλες, όμως, επιτυχίες. Ωστόσο, τη σεζόν 2004–05 πανηγύρισε ένα Κύπελλο Τουρκίας (ποδόσφαιρο ανδρών) με τη Γαλατασαράι. Πέρα από αυτό, το 2009 ίδρυσε δική του ομάδα, την Βιιτόρουλ Κονστάντσα ( FC Viitorul Constanța), στην οποία έως και σήμερα είναι ιδιοκτήτης και πρόεδρος, ενώ την ίδια χρονιά ίδρυσε και τη δική του ακαδημία ποδοσφαίρου, την "Ακαδημία Ποδοσφαίρου Γκεόργκε Χάτζι", η οποία θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες ακαδημίες στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Τίτλοι και διακρίσεις

Τίτλοι ως παίκτης
Στεάουα Βουκουρεστίου
 Ρουμανικό Πρωτάθλημα (3) : 1986–87, 1987–88, 1988–89
 Κύπελλο Ρουμανίας (2) : 1986–87, 1988–89
 Ευρωπαϊκό Σούπερ Κύπελλο: 1986

Ρεάλ Μαδρίτης
 Σούπερ Κύπελλο Ισπανίας: 1990

Μπρέσια
 Αγγλο-ιταλικό Κύπελλο: 1993–94

Μπαρτσελόνα
 Σούπερ Κύπελλο Ισπανίας: 1994

Γαλατασαράι
 Πρωτάθλημα Τουρκίας (4) : 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–2000
 Κύπελλο Τουρκίας (ποδόσφαιρο ανδρών) (2) : 1998–99, 1999–00
 Σούπερ Κύπελλο Τουρκίας (ποδόσφαιρο ανδρών) (2) : 1996, 1997
 Κύπελλο UEFA : 1999–00
 Σούπερ Κύπελλο UEFA: 2000

Τίτλοι ως προπονητής
Γαλατασαράι
 Κύπελλο Τουρκίας (ποδόσφαιρο ανδρών) : 2004–05

Βιιτόρουλ Κονστάντσα  
 Πρωτάθλημα: 2016–17
 Κύπελλο Ρουμανίας: 2018–19
 Σούπερ Κύπελλο Ρουμανίας: 2019

Ατομικές διακρίσεις 
 Κορυφαίος σκόρερ πρωταθλήματος Ρουμανίας (2) : 1985, 1986 
 Κορυφαίος σκόρερ Ευρωπαϊκού Κυπέλλου: 1987–88
 Ρουμάνος ποδοσφαιριστής της χρονιάς (7) : 1985, 1987, 1993, 1994, 1997, 1999, 2000
 Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου: 1994
 Χρυσή Μπάλα: Τέταρτη θέση 1994
 FIFA XI: 1998
 Ποδοσφαιριστής της χρονιάς στην Τουρκία (3) : 1996, 1999, 2000
 World Magazine περιοδικό: 100 μεγαλύτεροι ποδοσφαιριστές του 20ού αιώνα, το 1999 (#25)
 UEFA Jubilee Awards - Κορυφαίος Ρουμάνος ποδοσφαιριστής τα τελευταία 50 χρόνια: 2003 
 FIFA 100: 2004
 Βραβείο Golden Foot Legends: 2015
 Ρουμανία Προπονητής της Χρονιάς (2) : 2015, 2017

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Gheorghe Hagi's official website

Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας
Ρουμάνοι προπονητές ποδοσφαίρου
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Φάρουλ Κονστάντσα
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σπόρτουλ Στουντεντέσκ
Ποδοσφαιριστές Στεάουα Βουκουρεστίου
Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Προπονητές ποδοσφαίρου Μπούρσασπορ
Προπονητές ποδοσφαίρου Στεάουα Βουκουρεστίου
Προπονητές ποδοσφαίρου Γαλατασαράι
FIFA 100
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1984
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ρουμανίας
Προπονητές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
FIFA Century Club
Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF
Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ