13η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 13η Συμφωνία σε Φα μείζονα, K. 112 (γερμανικά:  Sinfonie F-Dur Köchelverzeichnis 112) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε στο Μιλάνο, κατά την περίοδο φθινοπωρινή περίοδο του 1771. Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη, εκ των οποίων το δεύτερο είναι γραμμένο μόνο για έγχορδα.  Υπάρχει πιθανότητα το Μινουέτο να γράφτηκε παλιότερα και να προστέθηκε αργότερα (το χειρόγραφο της Συμφωνίας είναι γραμμένο με τον γραφικό χαρακτήρα του Λέοπολντ Μότσαρτ).  

Ο Νίκολας Κένιον επισήμανε ότι «αυτή η Συμφωνία είναι η τελευταία "συμβατική" του Μότσαρτ και ότι μετά από αυτή ξεκινά ένας διαφορετικός κόσμος». Η Συμφωνία πιθανώς πρωτοεμφανίστηκε σε ένα κονσέρτο του Λέοπολντ και του Βόλφγκανγκ Αμαντέους στον οίκο του Άλμπερτ Μίκαελ φον Μάιρ, στις 22 ή 23 Νοεμβρίου, το 1771.  Στο ίδιο κονσέρτο μπορεί να παρουσιάστηκε και η 12η Συμφωνία.

Δομή και ενορχήστρωση 
Η Συμφωνία είναι γραμμένη για τα εξής μουσικά όργανα: 2 όμποε, 2 κόρνο, φαγκότο, έγχορδα και πληκτροφόρο continuo.

Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:

Allegro, 3/4
Andante, 2/4
Menuetto — Trio, 3/4
Molto allegro, 3/8

Μία τυπική εκτέλεση της διαρκεί περίπου 9 με 10 λεπτά.

Παραπομπές

Πηγές
Dearling, Robert: The Music of Wolfgang Amadeus Mozart: The Symphonies Associated University Presses Ltd, London 1982 ISBN 0-8386-2335-2
Kenyon, Nicholas: The Pegasus Pocket Guide to Mozart Pegasus Books, New York 2006 ISBN 1-933648-23-6
Zaslaw, Neal:Mozart's Symphonies: Context, Performance Practice, Reception OUP, Oxford 1991 ISBN 0-19-816286-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η παρτιτούρα της 13ης Συμφωνίας στο DME.at

13
Συνθέσεις σε Φα μείζονα