Ζαν Μαξιμιλιάν Λαμάρκ

Ο Ζαν Μαξιμιλιάν Λαμάρκ (Jean Maximilien Lamarque, 1770–1832) ήταν Γάλλος διοικητής κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων που αργότερα έγινε μέλος του Γαλλικού Κοινοβουλίου. Ο Λαμάρκ υπηρέτησε με διάκριση σε πολλές από τις εκστρατείες του Ναπολέοντα. Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για την κατάληψη του Κάπρι από τους Βρετανούς, καθώς και για τη νίκη του επί των Βασιλοφρόνων δυνάμεων στη Βαντέ το 1815. Η τελευταία εκστρατεία έλαβε μεγάλο έπαινο από το Ναπολέοντα, ο οποίος είπε ότι ο Λαμάρκ είχε «πραγματοποιήσει θαύματα, και ακόμα ξεπέρασε τις ελπίδες μου».

Μετά την Παλινόρθωση των Βουρβόνων ο Λαμάρκ έγινε σφοδρός αντίπαλος της επιστροφής του Παλαιού Καθεστώτος. Με την ανατροπή των Βουρβόνων στην Ιουλιανή Επανάσταση, τοποθετήθηκε στην διοίκηση μιας δύναμης για την καταστολή τυχόν εξεγέρσεων από τους υποστηρικτές τους, που ήταν γνωστοί ως Νομιμόφρονες.

Ωστόσο, σύντομα έγινε κορυφαίος κριτικός της νέας συνταγματικής μοναρχίας του Λουδοβίκου Φιλίππου, υποστηρίζοντας ότι απέτυχε στην υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πολιτικής ελευθερίας. Συνηγορούσε επίσης για την υποστήριξη των Γάλλων στους αγώνες ανεξαρτησίας στην Πολωνία και την Ιταλία. Οι απόψεις του Λαμάρκ τον έκαναν μια δημοφιλή προσωπικότητα. Ο θάνατός του από χολέρα ήταν ο καταλύτης της παριζιάνικης Ιουνιανής Εξέγερσης του 1832, η οποία έγινε το υπόβαθρο για τα γεγονότα που περιγράφονται στο μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκό, Οι Άθλιοι.

Τιμητικές διακρίσεις 
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Δυτικός πυλώνας, Στήλη 36).

Παραπομπές 

Γάλλοι στρατιωτικοί
Γάλλοι πολιτικοί
Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου