Δρόσος Δροσόπουλος

Ο Δρόσος Δροσόπουλος (1876 - 1967) ήταν αντιστράτηγος της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής, της οποίας διετέλεσε αρχηγός από το 1934 ως το 1941, ο μακροβιότερος στην ιστορία του Σώματος.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1876 στα Καστέλλια Παρνασσίδας Φωκίδας. Σε ηλικία 17 ετών κατατάχθηκε ως απλός στρατιώτης στο 7ο Σύνταγμα Πεζικού, στο οποίο υπηρέτησε μέχρι το 1898, οπότε μετατάχθηκε στη Χωροφυλακή, αρχικά ως υπαξιωματικός και έπειτα ως αξιωματικός. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1917, κατά τον Εθνικό Διχασμό, τέθηκε σε αυτεπάγγελτη διαθεσιμότητα από την κυβέρνηση Βενιζέλου ως βασιλόφρων, αλλά αργότερα επανήλθε στο Σώμα.

Τη δεκαετία του 1920 υπηρέτησε στη Θράκη, τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία, όπου διακρίθηκε στην καταπολέμηση διάφορων λήσταρχων. Επίσης διοίκησε δυνάμεις Χωροφυλακής στη Σάμο, την Αιτωλοακαρνανία και τη Μεσσηνία. Το 1934 τοποθετήθηκε αρχηγός της Χωροφυλακής από την κυβέρνηση Τσαλδάρη, θέση στην οποία τελικά έμεινε για επτά χρόνια, μέχρι το 1941, γινόμενος έτσι ο μακροβιότερος αρχηγός στην ιστορία του Σώματος. Φανατικός βασιλόφρων, την περίοδο του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου συνεργάστηκε στενά με τον δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά και τον υφυπουργό Ασφαλείας Κωνσταντίνο Μανιαδάκη στη δίωξη κομμουνιστών και άλλων αντιφρονούντων.

Από το 1947 ως το 1948, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου, θήτευσε ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.

Έγραψε διάφορα βιβλία για την ιστορία της Χωροφυλακής, ενώ τιμήθηκε και με πολλά παράσημα.

Πηγές 
 Κωνσταντίνος Σπ. Αντωνίου, Ιστορία της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής 1833-1967

Αρχηγοί Ελληνικής χωροφυλακής
Έλληνες βασιλόφρονες