Φιλητάς ο Κώος

Ο Φιλητάς ο Κώος ή Φιλήτας (περίπου 340 π.Χ. – περίπου 285 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από την Κω κατά την Ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Τηλέφου. Αναφέρεται ότι ήταν δάσκαλος του Ζηνόδοτου του Εφέσιου, αλλά και του Αράτου του Σολέα και άλλων ποιητών. Στην Κω, έγινε επίσης δάσκαλος του Πτολεμαίου του Φιλάδελφου, ο οποίος γεννήθηκε στο νησί. Στη συνέχεια θεωρείται ότι πήγε στην Αλεξάνδρεια  γύρω στο 297/6 π.Χ., συνοδεύοντας τον Πτολεμαίο. Περί το 290 π.Χ. επέστρεψε στην Κω. Επέδρασε σημαντικά στην αλεξανδρινή ποίηση.

Κύρια έργα του ήταν ελεγείες. Σε μια συλλογή ελεγειών του έδωσε ως τίτλο το όνομα της ερωμένης του «Βιττίς» ή «Βαττίς». Έχουν διασωθεί μόνο αποσπάσματα ελεγειών, συγκεκριμένα δυο αποσπάσματα από ελεγεία για τη θεά Δήμητρα, το επύλλιο Ερμής, ερωτικό ποίημα με τίτλο Παίγνια. Άλλο έργο του ήταν το «Άτακτοι γλώσσαι» με συλλογή λέξεων δυσνόητων και σπάνιων που προέρχονταν από παλαιότερα ποιήματα. Στην Ελληνική Ανθολογία υπάρχουν δύο επιγράμματα (AP VI 210, AP VII 480), τα οποία αποδίδονται στον Φιλήτα το Σάμιο (Φιλήτα Σαμίου) από την Ανθολογία. Μελετητές εκτιμούν ότι είναι πιθανώς το ίδιο πρόσωπο με τον Φιλητά τον Κώο.

Αναφορές

Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Παλατινή Ανθολογία