Πανόδωρος ο Αλεξανδρεύς

Ο Πανόδωρος ο Αλεξανδρεύς (4ος/5ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Βυζαντινός μοναχός, ιστορικός και συγγραφέας ο οποίος έζησε στην Αλεξάνδρεια, και έθεσε τα θεμέλια του Βυζαντινού ημερολογίου.

Έζησε κατά την εποχή του αυτοκράτορα Αρκαδίου και ήταν σύγχρονος του αρχιεπισκόπου Θεόφιλου. Θεωρούταν ειδήμονας στα θέματα της αιγυπτιακής ιστορίας, και το έργο του αποτέλεσε βάση για το μετέπειτα έργο του εκκλησιαστικού συγγραφέα του 8ου αιώνα Γεωργίου Συγγέλου.

Εισήγαγε επίσης μια νέα μέθοδο υπολογισμού της ηλικίας του κόσμου, η οποία υπολόγιζε πως έως το 412 μ.Χ. είχαν περάσει 5.904 έτη από κτήσεως του (5492 π.Χ.), και βάσει του συστήματος αυτού η πρωτοχρονιά λογιζόταν την 1η Σεπτεμβρίου. Αποτέλεσε τη βάση του Βυζαντινού ημερολογίου το οποίο χρησιμοποιήθηκε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία από τον 10ο αιώνα, και μετέπειτα στις ορθόδοξες χώρες της ανατολικής Ευρώπης έως τα τέλη του 16ου αιώνα. Αντίθετος με τη χρονολόγηση αυτή ως προς τον μήνα, ήταν ο Αννιανός ο Αλεξανδρεύς ο οποίος έζησε την ίδια εποχή με τον Πανόδωρο και υποστήριζε πως ο κόσμος δημιουργήθηκε στις 25 Μαρτίου του 5492 π.Χ. βάσει των δικών του υπολογισμών.

Παραπομπές

Βυζαντινοί ιστορικοί
Βυζαντινοί μοναχοί
Αρχαίοι Αλεξανδρινοί