Νους

Ο νους ή διάνοια είναι ένα σύνολο νοητικών ικανοτήτων που συμπεριλαμβάνει την συνείδηση, την αντίληψη, την σκέψη, την κρίση και την μνήμη.

Είναι η δύναμη του συλλογισμού και των σκέψεων ενός ανθρώπινου όντος. Κατέχει τη δύναμη της φαντασίας, της αναγνώρισης και της εκτίμησης, και είναι υπεύθυνος για την επεξεργασία των συναισθημάτων και των συγκινήσεων, με αποτέλεσμα τις συμπεριφορές και τις δράσεις.

Δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτός ορισμός του τι είναι νους και ποιες είναι οι διακριτικές ιδιότητές του, αν και υπάρχει μια μακρά παράδοση των ερευνών στη φιλοσοφία, στη θρησκεία, στην ψυχολογία και στην γνωσιακή επιστήμη. Το κύριο ανοικτό ερώτημα σχετικά με τη φύση του νου είναι το πρόβλημα νου-σώματος, η οποία διερευνά τη σχέση του νου με το φυσικό εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα. Τυπικές απόψεις περιλαμβάνουν τον δυϊσμό και τον ιδεαλισμό, οι οποίες εξετάζουν το νου κάπως ξεχωριστό από φυσική ύπαρξη, και τον φυσικαλισμό και την λειτουργικότητα, οι οποίες ισχυρίζονται ότι ο νους είναι περίπου ταυτόσημος με τον εγκέφαλο ή να αναχθεί σε φυσικά φαινόμενα όπως η νευρωνική δραστηριότητα. Ένα άλλο ερώτημα αφορά το ποια είδη των όντων είναι ικανά να έχουν νου, για παράδειγμα, αν ο νους είναι αποκλειστικά για τους ανθρώπους, να κατέχεται επίσης από ορισμένα ή όλα τα ζώα, από όλα τα ζωντανά όντα, ή αν ο νους μπορεί επίσης να είναι μια ιδιότητα ορισμένων τύπων τεχνητών μηχανών.

Όποια και αν είναι η φύση του, είναι γενικά αποδεκτό ότι ο νους είναι αυτό που επιτρέπει σε ένα ον να έχει υποκειμενική συνείδηση ​​και αποβλεπτικότητα προς το περιβάλλον του, να αντιλαμβάνεται και να απαντάει σε ερεθίσματα με κάποιο είδος του οργανισμού, και να έχει συνείδηση ​, συμπεριλαμβανομένου την σκέψη και το συναίσθημα.

Η έννοια του νου είναι κατανοητή σε πολλούς διαφορετικούς τρόπους από πολλές διαφορετικές πολιτισμικές και θρησκευτικές παραδόσεις. Κάποιοι βλέπουν το μυαλό ως μια ιδιότητα αποκλειστικά για τους ανθρώπους, ενώ άλλοι περιγράφουν τις ιδιότητες του νου σε μη ζωντανές οντότητες (π.χ. παμψυχισμός και ανιμισμός), σε ζώα και σε θεότητες. Σε μερικές από τις πρώτες ιδιότητες, καταγράφονται οι εικασίες που συνδέονται με το νου (που μερικές φορές περιγράφονται ως ταυτόσημοι με την ψυχή ή το πνεύμα) σε θεωρίες σχετικές τόσο στη ζωή μετά το θάνατο, όσο και στη κοσμολογική και φυσική τάξη, όπως για παράδειγμα, στα δόγματα του Ζωροάστρη, του Βούδα, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και άλλων αρχαίων Ελλήνων, Ινδών και, αργότερα, ισλαμικών και μεσαιωνικών ευρωπαίων φιλοσόφων.

Ο νους του ανθρώπου, σύμφωνα με τον Μέγα Βασίλειο τον Γρηγόριο Παλαμά και  τη  Νηπτική Πατερική Διδασκαλία είναι ο οφθαλμός της ψυχής, ο οποίος, κατά ορά τον Δημιουργό του Θεό.Είναι η ενέργεια εκείνη της ψυχής, μέσω της οποίας ο άνθρωπος αποκτά την εμπειρία της Θεανθρώπινης πορείας και ζωής. Αυτή η εμπειρία διατυπώνεται και εκφράζεται μέσω της λογικής.

Σημαντικοί φιλόσοφοι του νου είναι οι Πλάτωνας, Ντεκάρτ, Λάιμπνιτς, Σέαρλ, Ντένετ, Νάγκελ και Τσάλμερς. Επίσης ψυχολόγοι, όπως ο Φρόυντ και ο Τζέιμς, και επιστήμονες πληροφορικής, όπως ο Τζέιμς και ο Πούτναμ ανέπτυξαν σημαίνουσες θεωρίες σχετικά με τη φύση του νου. Η δυνατότητα του μη ανθρώπινου νου, διερευνάται στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία συνεργάζεται στενά σε σχέση με την κυβερνητική και με την θεωρία των πληροφοριών για την κατανόηση των τρόπων με τους οποίους η επεξεργασία πληροφοριών από μη βιολογικές μηχανές είναι συγκρίσιμη ή διαφορετική από τα νοητικά φαινόμενα στον ανθρώπινο νου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 ThinkQuest: Think.com, Oracle Education Foundation, Projects | Competition | Library , History of Artificial Intelligence.
 Loebner.net , Description by Turing of testing machines for intelligence.

Μυαλό
Γνωσιακή επιστήμη
Φιλοσοφία του νου
Έννοιες στη μεταφυσική
Γνώση
Νοημοσύνη
Ιστορία της ψυχολογίας