Αμφιλόχιος Παρασκευάς

Ο Αμφιλόχιος Παρασκευάς (περ. 1725 - περ. 1800) ήταν Έλληνας λόγιος, δάσκαλος και ιερέας του 18ου αιώνα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην πόλη των Ιωαννίνων γύρω στο 1725 και σύμφωνα με μια άποψη του αρχικό του όνομα ήταν Αθανάσιος. Σπούδασε στην ονομαστή σχολή του Μπαλάνου Βασιλόπουλου που λειτουργούσε στη γενέτειρά του και αργότερα εκάρη μοναχός στη μονή της Παναγίας Ολυμπιώτισσας της Ελασσόνας, ενώ από το 1754 ως το 1757 υπήρξε εφημέριος της ελληνικής παροικίας του Κεσκεμέτ της Ουγγαρίας. 

Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Μπρατισλάβα και με την επιστροφή του στον ελλαδικό χώρο διετέλεσε δάσκαλος σε σχολεία του Τυρνάβου, της Έδεσσας, της Νάουσας, της Κοζάνης (όπου πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της διδακτικής του σταδιοδρομίας αρχικά ως οικοδιδάσκαλος από το 1779 ως το 1782 και έπειτα ως δάσκαλος στο τοπικό σχολείο μέχρι και το 1797) και του Βελβεντού. Μεταξύ των μαθητών του συγκαταλέγονταν οι Γεώργιος Σακελλάριος, Μιχαήλ Περδικάρης, Χαρίσιος Μεγδάνης κ.ά. Σύμφωνα με τον Γεώργιο Ζαβίρα φέρεται ως ο συγγραφέας τριών συγγραμμάτων (Λογική πραγματεία, Βιβλίον Κάτοπτρον φιλοσοφίας και Ύποτόπωσις ρητορικών ζητημάτων) γραμμένα στην απλή ελληνική τα οποία όμως έμειναν αδημοσίευτα. Το 1798 επέστρεψε στη μονή Ολυμπιώτισσας όπου πέθανε μερικά χρόνια αργότερα σε προχωρημένη ηλικία.

Χαρακτηριστικά 
Ο Αμφιλόχιος αναφέρεται ως άνθρωπος εξαιρετικής μόρφωσης. Επηρεασμένος από τη μαθητεία του στη σχολή του Βασιλόπουλου, υπήρξε συντηρητικός ως προς τις απόψεις του αλλά και πολέμιος των νεωτεριστικών απόψεων της εποχής του και κυρίως της διδασκαλίας του Ευγενίου Βούλγαρη. Πέραν του διδακτικού του έργου, ο Αμφιλόχιος ασχολήθηκε και με τη χρησμολογία.

Παραπομπές 

Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Έλληνες κληρικοί