Δημήτριος Τσαμαδός

Ο Δημήτριος Τσαμαδός ήταν Υδραίος αγωνιστής και πολιτικός της επαναστατικής περιόδου. Το 1826 έλαβε μέρος ως πληρεξούσιος στην πρώτη φάση της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης Επιδαύρου.

Δράση 
Μετά την πτώση του Μεσολογγίου, ορίστηκε μέλος της Διοικητικής Επιτροπής της Ελλάδος, η οποία με πρόεδρο τον Ανδρέα Ζαΐμη κλήθηκε να αντιμετωπίσει τις δύσκολες και επείγουσες συνθήκες της συγκυρίας. Η Επιτροπή ζήτησε να εγγυηθεί η Αγγλία τον επώδυνο συμβιβασμό που θα μετέτρεπε τους Έλληνες σε φόρου υποτελείς στους Οθωμανούς.

Στη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του Καποδίστρια, ο Τσαμαδός διετέλεσε μέλος της Γερουσίας από τον Νοέμβριο του 1829, ενώ ανέλαβε και τα καθήκοντα του προέδρου του σώματος τον Ιούνιο του 1830, μετά την παραίτηση του Γεωργίου Σισίνη. Παρέμεινε έως το τέλος αφοσιωμένος στον Καποδίστρια. Μάλιστα, τον Δεκέμβριο του 1831, μετά από τη δολοφονία του κυβερνήτη, εξελέγη πρόεδρος της Ε΄ Εθνοσυνέλευσης η οποία διεξήχθη στο Άργος (5-9 Δεκεμβρίου 1831) και το Ναύπλιο (15 Δεκεμβρίου 1831 - 17 Μαρτίου 1832) και ανακήρυξε ως «πρόεδρο της ελληνικής κυβερνήσεως» τον Αυγουστίνο Καποδίστρια. Ο Τσαμαδός ήταν από εκείνους που προσπάθησαν –παρά τη δυσμενή συγκυρία– να αποτρέψουν τον επερχόμενο εμφύλιο πόλεμο. Πολιτεύτηκε πάντοτε με πνεύμα επιείκειας και πειθούς έναντι των συνταγματικών, των πολιτικών δηλαδή αντιπάλων της καποδιστριακής παράταξης. Αργότερα, από τον Σεπτέμβριο του 1835, υπήρξε μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας που ίδρυσε ο Όθωνας.

Παραπομπές 

Έλληνες πληρεξούσιοι