Ιωάννης Χρόνης

Ο Ιωάννης Χρόνης (1800 - 1879) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας.

Βίος
Ο Ιωάννης Χρόνης γεννήθηκε το 1800 στην Κέρκυρα. Ήταν γιος του Αντωνίου Χρόνη και της Αλεξάνδρας Σταύρου. Σε νεαρότερη ηλικία παρακολουθεί μαθήματα σχεδίου  από τον  C Roger από τον Οκτώβριο του 1812 έως τον Ιανουάριο του 1813. Περί το 1817 φοιτά  στην ειδική σχολή αρχιτεκτονικής του Αντώνιου Βίλλα. αλλά σύντομα εγκατέλειψε τη φοίτηση για λόγους βιοποριστικούς. Στράφηκε στο ναυτικό εμπόριο επισκεπτόμενος διάφορα μέρη στην Ελλάδα και στην Ιταλία.  Στη συνέχεια πηγαίνει στη Βενετία όπου φοιτά στη σχολή Διακοσμητικής της Αυτοκρατορικής και Βασιλικής Ακαδημίας, ενώ παράλληλα παρακολουθεί και μαθήματα στην Αρχιτεκτονική Σχολή. Στη διάρκεια της φοίτησής του συνθέτει μια μητρόπολη, την οποία εκθειάζει ο Dicdo. Το 1820 από τη Βενετία όπου βρίσκεται στέλνει επιστολή στον Ιωάννη Καποδίστρια με σκοπό να τον βοηθήσει να συνεχίσει τις σπουδές του. Ο Καποδίστριας τον κατέταξε μεταξύ των υποτρόφων της Φιλόμουσης Εταιρείας.

Μετά τη Βενετία μεταβαίνει στη Ρώμη για να παρακολουθήσει μαθήματα αρχιτεκτονικής στην Ακαδημία Ωραίων Τεχνών του Αγίου Λουκά.

Η επιστροφή στην Κέρκυρα
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, επιστρέφει στην Κέρκυρα και διορίζεται των Φεβρουάριο του 1831 στο Ιόνιο Κράτος. Στα χρονικά διαστήματα 1831-1833, 1838-1842 και 1845-1850 έχει την ευθύνη της θεώρησης των σχεδίων αδειών οικοδομών. Το 1838 γίνεται βοηθός του γενικού διευθυντή δημοσίων έργων, ενώ το 1863 ορίζεται μέλος της επιτροπής οργάνωσης εξετάσεων για την εκλογή των τοπικών διευθυντών των δημόσιων έργων των νησιών.

Το 1832, επί αρμοστείας Άνταμ, εκτίθενται σχέδιά του στο ανάκτορο των αγ. Μιχάηλ και Γεωργίου, μεταξύ των οποίων αποτυπώσεις αρχαίων ελληνικών και ρωμαϊκών μνημείων.

Διδακτικό έργο
Ο Ιωάννης Χρόνης δίδαξε στο Ιώνιο Γυμνάσιο (ή Κολλέγιο) και στο Λύκειο της Κέρκυρας το προαιρετικό μάθημα της ‘’αρχιτεκτονικής, του ωραϊσμού και της γεωδαισίας’’.

Συγγραφικό έργο
Το 1860 εκδίδει το ‘’Έκθεσις επιστημονική του συστήματος των λθοστραωμάτων άτινα εκτελούνται εν ταις οδόις των πόλεων εις την αλλοδαπήν κλπ’’, με θέμα την οδοποιία. Σε αυτό επαινεί την απόφαση της Κυβέρνησης να διαμορφώσει με λιθόστρωτο τους δρόμους της πόλης και να καταργήσει το μέχρι τότε σύστημα Mc Adam.

Το δεύτερο σύγγραμμά του έχει τον τίτλο ‘’Εγχειρίδιον αστυκής αρχιτεκτονικής’’ και εκδίδεται το 1862. Ήταν διδακτικό βοήθημα των μαθητών στο Ιόνιο Γυμνάσιο στα πλαίσια του προαιρετικού μαθήματος της αρχιτεκτονικής.

Αρχιτεκτονικές συνθέσεις 
Οι πιο σημαντικές συνθέσεις του ήταν το αρχοντικό του Καποδίστρια κοντά στο παλάτι των Αρμοστών, η κατοικία του Αντώνιου Καντώνη στη Σπιανάδα, η Ιονική Τράπεζα στην πλατεία μπροστά στον Ά, Σπυρίδωνα, η Borsa (το Χρηματιστήριο).

Πολεοδομικό έργο
Δύο φορές στην καριέρα του ασχολήθηκε με πολεοδομικές προτάσεις, στην αρχή της το 1832 οπότε έκανε μελέτη για  την ομοιομορφία των κτιρίων της πιο κεντρικής οδού της πόλης της Νικηφόρου Θεοτόκη. Τελικά η πρότασή του δεν εκτελέστηκε έτσι όπως τη φαντάστηκε. Στα 1869 -πέντε χρόνια μετά την Ένωση- με εντολή της Νομαρχίας υπέβαλε σχέδιο επέκτασης της πόλης στον χώρο των κατεδαφισμένων επί Αγγλοκρατίας εξωτερικών οχυρωμάτων της δυτικής γραμμής (ανάμεσα σε προμαχώνα Σαρατάρη και παραλίας Γαρίτσας.

Παραπομπές

Πηγές
Α. Αγοροπούλου-Μπιρμπίλη, «Το έργο του αρχιτέκτονα Ιωάννη Χρόνη», Κερκυραϊκά Χρονικά, τομ.27 (1983), σελ.113-158

Έλληνες αρχιτέκτονες