Ινδικότητα (Χίντουτβα)

Η Ινδικότητα  ή "χίντουτβα" είναι  όρος που επινοήθηκε από τον Vinayak Damodar Savarkar το 1923, και σημαίνει την κύρια  μορφή Ινδουιστικού εθνικισμού στην Ινδία. Το  κόμμα Bharatiya Janata (BJP) υιοθέτησε την ινδικότητα ως επίσημη ιδεολογία το 1989.  Εκπροσωπείται, μαζί με την παλαιότερη ιδεολογία του "Ινδικού Έθνους" (Hindu Rashtra)  από την εθελοντική  εθνικιστική ινδουιστική  οργάνωση, Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) και άλλες συνεργαζόμενες οργανώσεις, ιδίως την  Vishva Hindu Parishad. 

Πολλοί Ινδοί κοινωνικοί επιστήμονες έχουν περιγράψει την κίνηση Hindutva κίνηση ως φασιστική, εμμένοντας στην έννοια της ομογενοποιημένης  πλειοψηφία και πολιτιστικής ηγεμονίας. Η κίνηση Hindutva αμφισβητεί αυτές τις  περιγραφές.

Ιστορικό υπόβαθρο

Savarkar 
Ο Vinayak Damodar Savarkar,  ακτιβιστής που φυλακίστηκε στη δεκαετία του 1920, επιδίωξε  να διαχωρίσει τον όρο "Hindu" (Ινδός) από τον Ινδουισμό.  Η εργασία του  "Βασικά στοιχεία της Hindutva", περισσότερο γνωστή με το μεταγενέστερο τίτλο "Hindutva: Ποιος Είναι Ινδός;", ορίζει ως  Ινδό (Hindu) αυτόν  που γεννήθηκε από Ινδούς  γονείς και θεωρεί την Ινδία ως  πατρίδα του και ως ιερό τόπο. Τα τρία βασικά στοιχεία της Hindutva  λέγεται ότι είναι το κοινό έθνος (rashtra), κοινή φυλή (jati) και η κοινή κουλτούρα/πολιτισμός (sanskriti).  Οι έτσι οριζόμενοι  Ινδουιστές  σχηματίζουν  ένα έθνος που υπήρχε από την αρχαιότητα, ισχυριζόταν ο Savarkar, σε αντίθεση με τη Βρετανική άποψη ότι η Ινδία ήταν απλά μια γεωγραφική οντότητα.

Αυτή η έννοια της Ινδικότητας  αποτέλεσε τη βάση για τον Ινδουιστικό εθνικισμό του Savarkar, που περιλάμβανε όλους τους οπαδούς όλων των Ινδικών θρησκειών, περιλαμβανομένου του Βουδισμού, του Τζαϊνισμού και του Σίκχ, αλλά εξαιρούσε τους  οπαδούς  "ξένων  θρησκειών", όπως το Ισλάμ, το Χριστιανισμό, τον Ιουδαϊσμό και τον Ζωροαστρισμό.  Ήταν μια μορφή εθνοτικού εθνικισμού (ethnic nationalism) , όπως γίνεται αντιληπτός από τους Κλίφορντ Γκερτζ, Lloyd Fallers και  Anthony D. Smith.

Η διατύπωση από τον Savarkar  της ινδικότητας  θεωρήθηκε στην εποχή του ως ισάξια με μια επιστημονική ανακάλυψη, μια "αποκάλυψη".  Ο Christophe  Jaffrelot λέει ότι η ιδέα του  Savarkar για την Χίντουτβα  σήμανε  μια "ποιοτική αλλαγή" στον  Ινδικό εθνικισμό.

Κόμμα "Bharatiya Jana Sangh" 
Ο Syama Prasad Mukherjee, ο οποίος εντάχθηκε στο υπουργικό συμβούλιο του Jawaharlal Nehru  μετά την Ανεξαρτησία, ήταν ένας Ινδός  παραδοσιακός πολιτικός, ο οποίος ήθελε να διατηρήσει τις Ινδικές αξίες αλλά όχι απαραίτητα με τον αποκλεισμό των άλλων κοινοτήτων. Αντιλαμβανόταν  τον Ινδουισμό ως εθνικότητα αντί για  κοινότητα αλλά, συνειδητοποιώντας ότι αυτό δεν είναι η κοινή αντίληψη του όρου "Hindu," επέλεξε τον όρο "Bharatiya" αντί του "Hindu" για να ονομάσει το  κόμμα που ίδρυσε, το οποίο ονομαζόταν Bharatiya Jana Sangh. Έτσι, προστέθηκε ο όρος "Bharatiya", περίπου παρόμοιος  με το Hindutva, ο οποίος  εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στο διάδοχο κόμμα Bharatiya Janata μέχρι σήμερα.

Golwalkar 
Ενώ κατά τον  Savarkar η Hindutva ήταν μια  πολιτιστική ταυτότητα και η θρησκεία  μέρος του ινδικού πολιτισμού, ο  M. S. Golwalkar, αντέστρεψε αυτή τη σχέση. Κατ' αυτόν ο πολιτισμός των Ινδών "είναι προϊόν  μιας ολοκληρωμένης θρησκείας, ένα μέρος από το σώμα του και δεν ξεχωρίζει  από αυτή ." Η "ολοκληρωμένη θρησκεία" του Ινδικού έθνους είναι ο Ινδουισμός του οποίου προϊόν είναι η εθνική κουλτούρα. " Εθνικιστές πατριώτες είναι μόνο αυτοί που έχουν  τη φιλοδοξία να δοξάσουν την Ινδική φυλή και το Έθνος". Οι υπόλοιποι είναι "προδότες και τους εχθροί της  Εθνικής Υπόθεσης".

Vishva Hindu Parishad και Κόμμα Bharatiya Janata 

Η εθνικιστική οργάνωση  RSS ίδρυσε  μια αδελφών οργανώσεων μετά την Ανεξαρτησία της Ινδίας, για να μεταφέρουν την ιδεολογία του στην κοινωνία.  Κυρίαρχη  μεταξύ αυτών είναι η Vishva Hindu Parishad (VHP, Παγκόσμιο Συμβούλιο  Ινδών), που ιδρύθηκε το 1964, με στόχο την προστασία και την προώθηση της Ινδουιστικής θρησκείας. Ενώ είναι μια σαφώς θρησκευτική οργάνωση, η VHP δεν είχε κανέναν ενδοιασμό σχετικά με τη χρήση της ιδεολογίας Hindutva, η οποία κατέληξε να σημαίνει  πολιτικό Ινδουισμό και ινδική μαχητικότητα.

Το  Bharatiya Janata Κόμμα (BJP,  Ινδικό Λαϊκό Κόμμα) ενθαρρύνεται από τους ακτιβιστές του  RSS  να γίνει ένα σαφώς  Ινδικό κόμμα, αξιοποιώντας τα Ινδικά  συναισθήματα. 

Μια σειρά από πολιτικές εξελίξεις κατά τη δεκαετία του 1980, όπως το μαχητικό κίνημα του  Khalistan, η εισροή μεταναστών χωρίς έγγραφα από το  Μπαγκλαντές  στο Assam, η μουσουλμανική κινητοποίηση στην περίπτωση  Shah Bano,  καθώς και η διαμάχη για το βιβλίο Σατανικοί Στίχοι,  προκάλεσαν ένα αίσθημα ανασφάλειας μεταξύ των Ινδών. Το VHP και το BJP χρησιμοποίησαν  αυτή την αίσθηση  ευπάθειας για να προωθήσουν μια μαχητική  εθνικιστική ατζέντα που οδήγησε στο κίνημα  Ram Janmabhoomi.  Το BJP υιοθέτησε επίσημα την Ινδικότητα ως  ιδεολογία του το 1989. Αυτό οδήγησε στην παράνομη κατεδάφιση του Babri Masjid από διαδηλωτές το 1992.

Το BJP ισχυρίζεται ότι  η Ινδικότητα  αντιπροσωπεύει τον "πολιτισμικό  εθνικισμό" και την έννοια του "Ινδικού έθνους", αλλά όχι μια θρησκευτική ή θεοκρατική αντίληψη.  Είναι "η ταυτότητα της Ινδίας", σύμφωνα με τον ηγέτη του RSS  Mohan Bhagwat.
Ωστόσο, στη σημερινή ορολογία, το "Hindu" σταθερά αναφέρεται στην Ινδουιστική θρησκεία, όχι σε μια Ινδική εθνότητα. Μελετητές πιστεύουν ότι ο πολιτισμικός  εθνικισμός είναι απλά ένας ευφημισμός για  να καλύψει τη δημιουργία ενός κράτους με μια Ινδουιστική θρησκευτική ταυτότητα.

Ορισμός 
Σύμφωνα με το Oxford English Dictionary, αρχικά  Hindutva σήμαινε  το να είναι κανείς  Hindu, την "ινδικότητα". Σε μεταγενέστερη χρήση, ορίζει τη  Hindutva ως μια ιδεολογία που επιδιώκει την ηγεμονία των Ινδών και τον ινδικό  τρόπο ζωής. Σύμφωνα με την Encyclopaedia Britannica, η "Hindutva ('Ινδικότητα"), είναι μια ιδεολογία που επιδιώκει να ορίσει την Ινδική κουλτούρα με όρους  Ινδικών αξιών".

Σε μια  απόφαση του  1995, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας αποφάνθηκε ότι "Κανονικά,  η Hindutva είναι κατανοητή ως ένας τρόπος ζωής ή τρόπος σκέψης  και δεν πρέπει να εξισώνεται  ή να νοείται ως θρησκευτικός ινδικός (Hindu)  ριζοσπαστισμός ... είναι πλάνη και  λάθος του νόμου  να γίνεται  η υπόθεση ότι αυτή καθεαυτή η χρήση των λέξεων Hindutva ή  Ινδουισμός   απεικονίζει μια  εχθρική στάση προς όλα τα πρόσωπα που ασκούν οποιαδήποτε θρησκεία εκτός από την Ινδουιστική  ... Μπορεί κάλλιστα να ισχύει  ότι αυτές οι λέξεις χρησιμοποιούνται στο λόγο  για την προώθηση της εκκοσμίκευσης ή για να τονιστεί ο τρόπος ζωής των Ινδών και  Ινδική κουλτούρα ή τα ήθη, ή για να επικριθεί η πολιτική  κάποιου  πολιτικού κόμματος που  κάνει  διακρίσεις ή είναι μη ανεκτικό.

Σύμφωνα με τον Vinayak Ντάμονταρ Savarkar,  η Hindutva είναι μια έκφραση του περικλείει κάθε τι το  ινδικό

Πολιτιστικός εθνικισμός 
Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, οι ιθαγενείς της Ινδίας μοιράζονται μια κοινή κουλτούρα,  ιστορία και  καταγωγή. Ο  M. S. Golwalkar, ένας από τους υποστηρικτές της Hindutva, πίστευε ότι η  ποικιλομορφία της Ινδίας σε  έθιμα,  παραδόσεις και  τρόπους λατρείας ήταν η μοναδικότητά της  και ότι αυτή η ποικιλομορφία είχε μια ισχυρή  πολιτισμική βάση, η οποία ήταν ουσιαστικά γηγενής. Πίστευε ότι οι ντόπιοι Ινδοί  με όλη τους την ποικιλομορφία, μοιράζονταν μεταξύ άλλων, "την ίδια φιλοσοφία  ζωής", "τις ίδιες αξίες" και "τις ίδιες προσδοκίες", το οποίο σχηματίζεται μια ισχυρή πολιτισμική  βάση για ένα έθνος.

Πολλοί Ινδοί κοινωνικοί επιστήμονες έχουν περιγράψει την κίνηση Hindutva κίνηση ως φασιστική, εμμένοντας στην έννοια της ομογενοποιημένης  πλειοψηφίας και πολιτιστικής ηγεμονίας. Η κίνηση Hindutva αμφισβητεί αυτές τις  περιγραφές.

Παραπομπές 

Πολιτικές ιδεολογίες