Στρατηγάτο Ταρσού

Το Στρατηγάτο Ταρσού (Στρατηγάτον τῆς Ταρσοῦ), αναφέρεται και σαν Θέμα<ref name="al"> 
De velitatione bellica, Περί Παραδρομής του κυρίου Νικηφόρου του βασιλέως, 5 : [...] , ὃς ἐν τοῖς γειτονοῦσι τῇ Ταρσῷ θέμασι,  [...]</ref>, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα.

Έδρα του στρατηγάτου ήταν η οχυρωμένη πόλη, με διπλά τείχη και τάφρο, Ταρσός, που βρισκόταν στην Κιλικία και περιελάμβανε την πόλη και τις γύρω περιοχές. Είχε επανακτηθεί από τους βυζαντινούς τον 10ο αιώνα και έγινε αμέσως έδρα στρατηγού που υπαγόταν στον στρατηγό του Θέματος Σελευκείας. Διατηρήθηκε ξεχωριστή διοικητική διαίρεση έως τον 11ο αιώνα.

Η Άννα Κομνηνή αναφέρει την Ταρσό, στην Αλεξιάδα σαν στρατηγάτο και μία από τις περιοχές που αναγνώρισε ο βυζαντινός αυτοκράτορας υπό την εξουσία του Βαλδουίνου της Βουλώνης ως πρώην βυζαντινά εδάφη με την Συνθήκη της Δεαβόλεως το 1108. 

Γνωστοί διοικητές ήταν οι :
 Θεόδωρος Μαρχάψαβος
 Νικήτας
 Απνελγαρίπης
 Μιχαήλ Μοναστράς
 Ασπιέτης

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή'', Θεσσαλονίκη 2007

Βυζαντινά θέματα