Ερνστ Λάνγκλοτζ

Ο Ερνστ Λάνγκλοτζ (), (Ρόνεμπουργκ, 6 Ιουλίου 1895–4 Ιουνίου 1978, Βόννη), ήταν Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος και ιστορικός της τέχνης, ο οποίος είχε ειδικευτεί στην ελληνική γλυπτική του 6ου και 5ου αιώνα π.Χ.

Βιογραφικό - εκπαίδευση
Ο Ερνστ Λάνγκλοτζ ήταν γιος ιδιοκτήτη ελαιοτριβείου. Μετά την ολοκλήρωση των βασικών του σπουδών, από το 1906 ως το 1914, στο Γυμνάσιο Βασιλιά Αλβέρτου (), στη Λειψία, σπούδασε κλασική αρχαιολογία, φιλολογία και ιστορία της τέχνης στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και του Μονάχου. Το 1921 έλαβε στη Λειψία, το διδακτορικό του, υπό τον καθηγητή Φραντς Στουντνίτσκα (, 1860–1929), με τον τίτλο: Zur Zeitbestimmung der strengrotfigurigen Vasenmalerei und der gleichzeitigen Plastik.

Ως φοιτητής, οι επιρροές του προέρχονταν εκτός από τον αρχαιολόγο Φραντς Στουντνίτσκα, στη Λειψία, και από τον ιστορικό τέχνης Χάινριχ Βούλφλιν (, 1864 –1945), στο Μόναχο.

Αρχαιολογικό ταξίδι σε Ιταλία και Ελλάδα
Μετά την αποφοίτησή του, έγινε έκτακτος βοηθός του Λούντβιγκ Κούρτιους (, 1874–1954) στη Χαϊδελβέργη. Το 1923/1924, χάρη σε μια υποτροφία–επιχορήγηση ταξιδιού από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο (), πραγματοποίησε εκπαιδευτικό–ερευνητικό ταξίδι στην Ιταλία και την Ελλάδα, όπου συναντήθηκε με τον Ερνστ Μπούσορ (, 1886 - 1961) στην Αθήνα και συνδέθηκε με τον «Κύκλο George-Kreis».

Πανεπιστημιακή προσφορά
Το 1925 ανέλαβε ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ () και στη συνέχεια εργάστηκε ως συντηρητής-επιμελητής της συλλογής αρχαιοτήτων του Μουσείου Μάρτιν φον Βάγκνερ (). 
Το 1931, εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ιένας (), για το θερινό εξάμηνο του 1933, στη συνέχεια μετακόμισε στη Φρανκφούρτη και δύο χρόνια αργότερα, αναλαμβάνει έδρα ως τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης (). Από το 1941-1963 διετέλεσε καθηγητής της Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης (), ενώ υπηρέτησε επίσης και ως διευθυντής του Μουσείου Ακαδημαϊκών Τεχνών Akademisches Kunstmuseum ().

Εργογραφία
Ο Ερνστ Λάνγκλοτζ, εκτός από την εκτεταμένη αρθρογραφία του σε εξειδικευμένα περιοδικά και τη συμμετοχή του σε διάφορα επιστημονικά συνέδρια, δημοσιεύσε και πολλά βιβλία. Αναφέρονται παρακάτω μερικά από τα πλέον σημαντικά βιβλία του: 

 Zur Zeitbestimmung der Strengrotfigurigen Vasenmalerei und der gleichzeitigen Plastik, 1920.
 Griechische Vasenbilder, 1922.
 Die archaischen Marmorbildwerke der Akropolis (συμμετοχή Hans Schrader και Walter-Herwig Schuchhardt), 1939.  
 Archaische Plastik auf der Akropolis, 1941. 
 Griechische Klassik, 1946. 
 Phidiasprobleme, 1947. 
 Die Darstellung des Menschen in der griechischen Kunst, 1948. 
 Alkamenes-Probleme, 1952. 
 Antike Klassik in heutiger Sicht, 1956.
 Die Kunst der Westgriechen in Sizilien und Unteritalien, 1963.
 Ancient Greek sculpture of South Italy and Sicily, (φωτογραφίες: Max Hirmer, μετάφραση: Audrey Hicks), 1965.
 The art of Magna Graecia: Greek art in southern Italy and Sicily, (φωτογραφίες: Max Hirmer, μετάφραση: Audrey Hicks), 1965.
 Studien zur nordostgriechischen Kunst, 1975, (Studies of northeastern Greek art).

Παραπομπές

Βιβλιογραφία-πηγές
 Bibliographie Ernst Langlotz 1895–1978, zusammengestellt von Peter Noelke und Doris Pinkwart, Berlin 1981 
 Helga Dittmers-Herdejürgen: Langlotz, Ernst. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 13, Duncker & Humblot, Berlin 1982, ISBN 3-428-00194-X, S. 607 f. (ηλεκτρονικό αρχείο).
 Adolf H. Borbein: Ernst Langlotz 1895–1978. In: Reinhard Lullies, Wolfgang Schiering (Hrsg.): Archäologenbildnisse. Porträts und Kurzbiographien von Klassischen Archäologen deutscher Sprache. Mainz 1988, ISBN 3-8053-0971-6, S. 268–269.
 Heidi Bode, Caterina Maderna-Lauter: Ernst Langlotz in Frankfurt (1933–1940). In: Begegnungen. Frankfurt und die Antike, Frankfurt a. M. 1994, S. 347–357.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Nachlass von Ernst Langlotz in der ULB Bonn , (στα γερμανικά)
 Literatur von und über Ernst Langlotz, im Katalog der "Deutschen Nationalbibliothek" (στα γερμανικά-αγγλικά)

Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Γερμανοί αρχαιολόγοι