Άλωση της Πάντοβα (601)

Η πολιορκία και άλωση της Πάντοβα έγινε το 601 από τους Λογγοβάρδους και στον πόλεμο με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Οι Λογγοβάρδοι ή Λομβαρδοί ήδη από το 568 άρχισαν να μετακινούνταν από την Παννονία όπου κατοικούσαν στην βόρειο Ιταλία κατακτώντας βυζαντινές πόλεις και κάνοντας μόνιμη εγκατάσταση εκεί.

Το 598 έγινε ανακωχή μεταξύ των Βυζαντινών και των Λομβαρδών αλλά το 601 ο Έξαρχος Ραβέννας Καλλίνικος εκμεταλλεύτηκε μια εξέγερση από τους δούκες της Τριντέτουμ και του φόρουμ των Ιουλίων και έσπασε την ειρήνη με την απαγωγή της κόρης και του γαμβρού του Λομβαρδού βασιλιά Αγιλούλφου.

Το 601 ο Λογγοβάρδος βασιλιάς, Αγιλούλφος έφτασε στην βυζαντινή Πάντοβα με στρατό αποτελούμενο από Λογγοβάρδους. Είναι άγνωστο πόσο κράτησε η πολιορκία της πόλης, αλλά διασώζεται ότι οι Λομβαρδοί μόλις την κατέλαβαν επέτρεψαν στη φρουρά της πόλης να αποχωρήσει και να γυρίσει ασφαλή στην Ραβέννα κι έπειτα την λεηλάτησαν και κατέστρεψαν ολοσχερώς. Το βυζαντινό κάστρο κοντά στην πόλη, το σημερινό Μονσελίς (Monselice) αναφέρεται ότι καταλήφθηκε το 602. Η καταστροφή της Πάντοβα ήταν τόσο μεγάλη ώστε ελάχιστοι κάτοικοι έμειναν έπειτα εκεί, και για πολλούς αιώνες ήταν ένα μικρό ασήμαντο χωριό. Η απώλεια της πόλης για τους βυζαντινούς σήμαινε και την αποκοπή της Αππίας οδού και την ελεύθερη πρόσβαση στην ανατολική κοιλάδα του Πάδου.

Παραπομπές 

Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Λομβαρδοβυζαντινοί πόλεμοι‎