Ονώριος Ε΄ του Μονακό

Ο Ονώριος Ε΄ (γαλλικά: Honoré V) ήταν ο Πρίγκιπας του Μονακό από τις 16 Φεβρουαρίου 1819 μέχρι το θάνατό του στις 2 Οκτωβρίου 1841. Το πλήρες όνομά του ήταν το Ονώριος Γαβριήλ Γκριμάλντι και γονείς του ήταν ο Πρίγκιπας Ονώριος Δ΄ του Μονακό και η Λουίζα του Ομόν.

Σε ηλικία 20 ετών κατετάγη στο γαλλικό ιππικό. Εκεί, ως αξιωματικός έγινε διαδοχικά υπασπιστής του Εμανουέλ ντε Γκρουσί και του Ζοακίμ Μυρά. Με εντολή του τελευταίου ο Ονώριος έγινε στις 3 Ιουλίου 1807 λεγεωνάριος. Έχοντας ακολουθήσει τον Μουρά στην Ισπανία έγινε αργότερα πρώτος σταβλάρχης της Αυτοκράτειρας Ιωσηφίνας.

Από το 1815 είχε αναλάβει τα χρέη του πατέρα του στο Μονακό και τέσσερα χρόνια αργότερα τον διαδέχτηκε στο θρόνο. Έχοντας νομικές γνώσεις θα υιοθετήσει έναν αστικό κώδικα, εμπνευσμένο από τον ναπολεόντειο κώδικα. Αυτός ο αστικός κώδικας αναθεωρήθηκε το 1818 και παρέμεινε σε ισχύ αμετάλλακτος μέχρι το 1880. 

Ο Ονώριος απέκτησε με την ερωμένη του, Φελισιτέ Προνό ντε Γκαμάς, έναν γιο, τον Όσκαρ (ή Λουδοβίκο) (1807-1894), ο οποίος ωστόσο δεν είχε δικαίωμα επί του μονεγασκικού θρόνου. Με το θάνατο του Ονώριου Ε΄ το 1841, τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Φλορεστάνος.

Παραπομπές

Οίκος Γκριμάλντι
Μονάρχες του Μονακό