Αντόνιο Κασέσε

Ο Αντόνιο Κασέσε (ιταλικά: Antonio Cassese, 1 Ιανουαρίου 1937 – 21 Οκτωβρίου 2011) ήταν Ιταλός νομικός ο οποίος εξειδικευόταν στο . Ήταν ο πρώτος πρόεδρος του  και ο πρώτος πρόεδρος του  όπου και προήδρευσε έως την παραίτησή του για λόγους υγείας τον Οκτώβριο του 2011.

Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε στην , και σπούδασε στο  στη , και κατόπιν αποφάσισε τελικά να επιδιώξει μια ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στο δημόσιο διεθνές δίκαιο.

Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Ο Κασέσε ήταν καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο  από το 1972 έως το 1974. Το 1975 πήγε στο πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, όπου και εργάστηκε ως καθηγητής μέχρι το 2008. Ήταν  στο  του πανεπιστημίου της Οξφόρδης από το 1979 μέχρι το 1980 και καθηγητής δικαίου στο  από το 1987 έως το 1993.

Έγραψε πολλές δημοσιεύσεις σχετικά με τον  και . Ήταν ο συγγραφέας της μελέτης  Διεθνές Δίκαιο και Διεθνές Ποινικό Δίκαιο το οποίο εκδόθηκε από τον , ήταν ο συνιδρυτής και συντάκτης της , και ο ιδρυτής και αρχισυντάκτης της .

Ο Κασέσε έγινε επίτιμος διδάκτορας στο ,  και το πανεπιστήμιο της Γενεύης, και ήταν μέλος του . Το 2002, έλαβε το μεγάλο βραβείο της γαλλικής ακαδημίας πολιτισμού για την συνεισφορά του στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη και τον κόσμο. Στις 13 Νοεμβρίου του 2009, ο Κασέσε έλαβε το βραβείο Εράσμους για τις υπηρεσίες του στο διεθνές δίκαιο.

Δικαστική σταδιοδρομία

Ο Κασέσε ήταν πρόεδρος του εκτελεστικής επιτροπής για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης από το 1987 έως το 1988 και πρόεδρος της  από το 1989 μέχρι το 1993. Αντιπροσώπευσε την Ιταλική κυβέρνηση σε πολλές συνελεύσεις των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και υπηρέτησε ως ο αντιπρόσωπος στο διπλωματικό συνέδριο για το ανθρωπιστικό δίκαιο σε ένοπλες συγκρούσεις της Γενεύης από το 1974 έως το 1977.

Ήταν ο πρώτος πρόεδρος του , θέση την οποία κατείχε από το 1993 έως το 1997. Μετά την θητεία του ως πρόεδρος, συνέχισε να υπηρετεί ως δικαστής μέχρι τον Φεβρουάριο του 2000.

Υποστήριξε πως η εγκληματική υπευθυνότητα των παραβατών θα πρέπει να διευρυνθεί, εξίσωσε τον δόλο με την νομική έννοια της , και διεύρυνε τις έννοιες της  και της  ενός παραβάτη. Επικρίθηκε για την τοποθέτηση του αυτή, καθώς η θέση ερχόταν σε αντίθεση με τον γενικό κανόνα πως η αντικειμενική ευθύνη σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να είναι μέρος του ποινικού δικαίου των πολιτισμένων χωρών.

Τον Οκτώβριο του 2004, ο Κασέσε διορίστηκε από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Κόφι Ανάν ως ο πρόεδρος της . Η επιτροπή αυτή είχε στόχο να μελετήσει τις παραβάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συνέβαιναν στο Νταρφούρ, και να αξιολογήσει το κατά πόσο είχε συμβεί γενοκτονία ή όχι. 

Στις 25 Ιανουαρίου του 2005, η επιτροπή παρέδωσε την αναφορά της στον Γενικό Γραμματέα, σύμφωνα με την οποία ενώ υπήρχαν στοιχεία για εγκλήματα πολέμου και , η κυβέρνηση του Σουδάν δεν είχε διαπράξει γενοκτονία. Η κατάληξη αυτή ήταν αντίθετη με τη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής οι οποίες είχαν ήδη χαρακτηρίσει τις ενέργειες της κυβέρνησης του Σουδάν ως γενοκτονία. Η επιτροπή πρότεινε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να μεταβιβάσει την υπόθεση σύμφωνα με το  στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης. Η πρόταση αυτή ήταν αναμενόμενη καθώς ο Κασέσε ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Τον Μάρτιο του 2005, η υπόθεση παραπέμφθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη στη Χάγη.

Τον Οκτώβριο του 2008, ο Κασέσε ήταν ο νομικός σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οργάνωση .

Ο Κασέσε εκλέχθηκε πρόεδρος του  τον Μάρτιο του 2009. Παραιτήθηκε για λόγους υγείας στις 1 Οκτωβρίου του 2011 και τον διαδέχθηκε ο  .

Θάνατος
Ο Κασέσε πέθανε στη Φλωρεντία στην ηλικία των 74 ετών στις 21 Οκτωβρίου 2011, από καρκίνο.

Πρωτοβουλία Αντόνιο Κασέσε
Τον Απρίλιο του 2012, μια ομάδα φίλων και θαυμαστών του Κασέσε ίδρυσε στη Γενεύη την Πρωτοβουλία Αντόνιο Κασέσε για την Ειρήνη, Δικαιοσύνη και Ανθρωπότητα. Η πρωτοβουλία αυτή σκοπεύει να διατηρήσει τις αξίες που προέκυψαν από τα ακαδημαϊκά διδάγματα του Κασέσε, καθώς και να προάγει μέσω εκπαιδευτικών και ερευνητικών δραστηριοτήτων τη διεθνή ειρήνη, ανθρώπινα δικαιώματα, και τον κανόνα του δικαίου.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 antoniocassese.it
 Introductory note on the General Assembly resolution 95 (I) of 11 December 1946 (Affirmation of the Principles of International Law recognized by the Charter of the Nürnberg Tribunal) in the Historic Archives of the United Nations Audiovisual Library of International Law

Ιταλοί νομικοί
Διεθνές Δίκαιο
Ανθρώπινα δικαιώματα
Παραλήπτες του βραβείου Erasmus