Ντέζι Αρνάζ

Ο Ντέζι Αρνάζ (με πλήρες ονοματεπώνυμο Desiderio Alberto Arnaz y de Acha III, Σαντιάγο ντε Κούβα, 2 Μαρτίου 1917 – 2 Δεκεμβρίου 1986) γνωστότερος σαν Desi Arnaz ή Desi Arnaz, Sr.,  ήταν Αμερικανός (κουβανικής καταγωγής) μουσικός, ηθοποιός, τηλεοπτικός παραγωγός, συγγραφέας και σκηνοθέτης. Έγινε πασίγνωστος περισσότερο λόγω της συμμετοχής του στην Αμερικανική τηλεοπτική σειρά «I Love Lucy», όπου συμπρωταγωνιστούσε με τη Λουσίλ Μπολ της οποίας την ίδια περίοδο, ήταν σύζυγος. Επίσης, ήταν διεθνώς αναγνωρίσιμος ως επικεφαλής μιας μπάντας Λατινοαμερικανικής μουσικής, της «Desi Arnaz Orchestra».

Τα πρώτα χρόνια
Ο Ντέζι Αρνάζ ήταν γιος του Desiderio Alberto Arnaz y de Alberni II (1894 – 1973) και της Dolores de Acha (1896 – 1988). Ο πατέρας του υπήρξε ο νεότερος δήμαρχος της πόλης του Σαντιάγο και μέλος της Κουβανικής Βουλής των Αντιπροσώπων. Σύμφωνα με τον ίδιο το Ντεζί Αρνάζ (στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «A Book», 1976) η οικογένειά του διέθετε τρία ράντσα, μια πολυτελή κατοικία και μια εξοχική οικία σε ιδιωτικό νησί στην παραλία του Σαντιάγο. Ωστόσο, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1933 που ανέτρεψε τον πρόεδρο της χώρας Gerardo Machado και έφερε στην εξουσία το δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα (Fulgencio Batista), ο Alberto Arnaz φυλακίστηκε για 6 μήνες, ενώ ολόκληρη η περιουσία του κατασχέθηκε. Μετά την αποφυλάκιση του πατέρα, η οικογένεια μετοίκησε στο Μαϊάμι των ΗΠΑ, όπου ο Ντεζί γράφτηκε στο Καθολικό Γυμνάσιο St. Patrick. Το καλοκαίρι του 1934 συνέχισε τις σπουδές του, για να βελτιώσει τα αγγλικά του, στο ίδρυμα Saint Leo Prep, κοντά στην Τάμπα.

Καριέρα
Στην Αμερική ο Αρνάζ στράφηκε στην καλλιτεχνική σκηνή, προκειμένου να κερδίζει τα προς το ζην και να εκμεταλλευτεί το ταλέντο του. Το 1939 πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ με τίτλο «Too Many Girls». Τον επόμενο χρόνο βρέθηκε στο Χόλιγουντ για να εμφανιστεί σε μια παραγωγή με βασική πρωταγωνίστρια τη Λουσίλ Μπολ που σύντομα έγινε γυναίκα του (30 Νοεμβρίου 1940). Ο Αρνάζ έπαιζε, παράλληλα, κιθάρα στο συγκρότημα Xavier Curat.

Ο Αρνάζ εμφανίσθηκε σε διάφορες ταινίες κατά τη δεκαετία του ’40, όπως «Bataan» (1943) κ.α. Κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. κλήθηκε να υπηρετήσει στον Αμερικανικό στρατό, διευθύνοντας ένα πρόγραμμα (U.S.O.) σε στρατιωτικό νοσοκομείο του San Fernando Valley. Παρατηρώντας ότι το πρώτο πράγμα που ζητούσαν οι τραυματίες στρατιώτες ήταν ένα ποτήρι κρύο γάλα, κανόνισε να σερβίρεται σε αυτούς από νεαρές ηθοποιούς. Τραγούδησε για άρρωστους στρατιώτες στο Birmingham Hospital μαζί με το John Macchia και προσέλαβε τον παιδικό του φίλο Marco Rizo ως πιανίστα στην ορχήστρα του. Μετά τη δημοφιλία που απέκτησε και στην τηλεόραση,  ανέλαβε ο ίδιος τη μισθοδοσία των μελών της μπάντας του και ταυτόχρονα, ο Rizo επιμελήθηκε την ενορχήστρωση της σειράς «I Love Lucy».

Παραπομπές

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί τραγουδιστές
Αμερικανοί κωμικοί