Μιχαήλο Λάλιτς

Ο Μιχαήλο Λάλιτς (προφέρεται [mixǎilɔ lâlitɕ]; 7 Οκτωβρίου 1914, Τρέπτσα, Αντριέβιτσα,  Βασίλειο του Μαυροβουνίου – 30 Δεκεμβρίου 1992, Βελιγράδι, Σερβία & Μαυροβούνιο) ήταν ένας εξέχων συγγραφέας της σερβικής λογοτεχνίας.

Γενικά 
Γεννήθηκε στο χωριό Τρέπτσα  (στο δήμο Αντριέβιτσα στο βόρειο-ανατολικό Μαυροβούνιο  το 1914. Τα πιο σημαντικά μυθιστορήματά του  είναι "Svadba", "Zlo proljeće", "Raskid", "Hajka", "Ratna sreća", και το αριστούργημά του, "Lelejska gora".

Κέρδισε το Βραβείο ΝΙΝ (το βραβείο του περιοδικού NIN για το μυθιστόρημα της χρονιάς) για το "Ratna sreća" το 1973, και ήταν ο πρώτος αποδέκτης της "Njegos βραβείο" για το "Lelejska gora". Στα μυθιστορήματά  απεικονίζονται σημαντικά γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας του Μαυροβουνίου, παγκόσμιοι Πόλεμοι , ιδίως, και οι μάχες μεταξύ των ανταρτών και των τσέτνικ.

Έζησε στο Χέρτσεγκ Νόβι και στο Βελιγράδι, και ήταν μέλος της Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών του Μαυροβουνίου και της σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, της οποίας ήταν ο αντιπρόεδρος. Ήταν επίσης μέλος της SKOJ και του Κομμουνιστικού Κόμματος. Πέθανε στο Βελιγράδι το 1992.

Βιβλιογραφία

Διηγήματα 
 Izvidnica (Περιπολία) (1948)
 Prvi snijeg (Το Πρώτο Χιόνι) (1951)
 Na mjesečini (Υπό το Σεληνόφως) (1956)
 Posljednje brdo (Ο Τελευταίος Λόφος) (1967)

Μυθιστορήματα 
 Svadba (Ο Γάμος) (1950)
 Zlo proljeće (Η  Κακή Άνοιξη) (1953)
 Raskid (Ο χωρισμός) (1955)
 Lelejska gora (Το Βουνό των δακρύων) (1957,1962)
 Hajka (Η Επιδίωξη) (1960)
 Pramen ήμερο (Η Κλειδαριά του Σκότους) (1970)
 Ratna sreća (Η Τύχη του Πολέμου) (1973)
 Zatočnici (Οι Δικηγόροι) (1976)
 Dokle gora zazeleni (Μέχρι το Βουνό γίνεται Πράσινο) (1982)
 Gledajući dolje na drumove (Κοιτάζοντας κάτω στους Δρόμους) (1983)
 Odlučan čovjek (Ο Αποφασισμένος) (1990)

Παραπομπές

Εξωτερικές σύνδεσμοι 
  Λογοτεχνικά Έργα του Μαυροβουνίου online

Σέρβοι μυθιστοριογράφοι