Messerschmitt Bf 108

Το Messerschmitt Bf 108 Taifun είναι γερμανικό μονοκινητήριο αεροσκάφος συνδέσμου/γενικής χρήσης το οποίο αναπτύχθηκε από την Bayerische Flugzeugwerke τη δεκαετία του 1930.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη 
Το Bf 108, που αρχικά ονομάζονταν M 7, αναπτύχθηκε ως τετραθέσιο αεροπλάνο αθλητισμού και αναψυχής που θα συμμετείχε σε διεθνή διαγωνισμό του 1934 (Challenge International de Tourisme). Πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση την άνοιξη του 1934, προωθούμενο από κινητήρα Hirth HM 8U των 247 hp που έστρεφε τρίφυλλη έλικα. 

Παρόλο που άλλα αεροσκάφη είχαν καλύτερες επιδόσεις από το M 37 στον διαγωνισμό, η σχεδίαση του Βίλι Μέσσερσμιτ αποδείχθηκε ιδιαίτερα ελκυστική για την επίτευξη διάφορων ρεκόρ. Ανάμεσα στα πολύ θετικά χαρακτηριστικά συγκαταλέγονταν η χαμηλή κατανάλωση καυσίμου, η ευκολία στον χειρισμό και η εξαιρετική συμπεριφορά στην απογείωση και την προσγείωση. Το Bf 108A επίσης πέταξε για πρώτη φορά το 1934, ενώ τον επόμενο χρόνο ακολούθησε το Bf 108B που διέθετε αερόψυκτο κινητήρα Argus As 10. Η διάσημη πιλότος Έλλυ Μπάινχορν (Elly Beinhorn]) έδωσε στο δικό της Bf 108 το προσωνύμιο Taifun (τυφώνας στα γερμανικά) που διαδόθηκε και καθιερώθηκε.

Επιχειρησιακή ιστορία 
Η γερμανική Luftwaffe αξιοποίησε επιχειρησιακά τον τύπο σε όλη τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κυρίως για τη μεταφορά στελεχών και ως αεροσκάφος συνδέσμου. Η παραγωγή του μεταφέρθηκε στην κατεχόμενη Γαλλία την περίοδο του πολέμου και συνεχίστηκε μετά το 1945 ως Nord 1000 Pingouin.

Εκδόσεις 
Η αρχική έκδοση του 1934 προωθούνταν αρχικά από κινητήρα Argus As17B των 217 hp, που αντικαταστάθηκε αργότερα από αστεροειδή Siemens των 158 hp.

Bf 108B
Η παραγωγή της βελτιωμένης έκδοσης Β ξεκίνησε στα τέλη του 1935. Το πρωτότυπο είχε κινητήρα Siemens Sh14A, όμως στα αεροσκάφη παραγωγής αυτός αντικαταστάθηκε από τον Argus 10 237 hp ή τον Argus 10E των 266 hp.

Bf 108C
Πρόταση για ανάπτυξη ταχείας έκδοσης, με κινητήρα 395 hp, η οποία δεν υλοποιήθηκε.

Me 208
Βελτιωμένη έκδοση μεγαλύτερων διαστάσεων με τρίκυκλο ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Την περίοδο του πολέμου κατασκευάστηκαν δύο πρωτότυπα στη Γαλλία από την SNCAN (Nord). Μετά το 1945 η Nord συνέχισε την παραγωγή αυτής της έκδοσης με την ονομασία Nord Noralpha. Ένα Nord Noralpha βαμμένο έτσι ώστε να αναπαριστά το Me 208 εκτίθεται στο Valiant Air Command Warbird Museum στη Φλόριντα.

Nord 1000 Pingouin
Bf 108 που κατασκευάζονταν στη Γαλλία στον πόλεμο αλλά και μεταπολεμικά.

Χρήστες 
Βραζιλία
Varig

Βουλγαρία
Η Βουλγαρική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε έξι αεροσκάφη τα οποία αξιοποίησε κυρίως ως εκπαιδευτικά.

Εθνικιστική Κίνα

Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας
Πολεμική Αεροπορία του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας

Τσεχοσλοβακία
Η Τσεχοσλοβάκικη Πολεμική Αεροπορία αξιοποίησε μεταπολεμικά τον τύπο, που εγχώρια έφερε την ονομασία K-70.

Γαλλία
 Η Γαλλική Πολεμική Αεροπορία (Armée de l'Air) ενέταξε σε υπηρεσία αιχμαλωτισμένα Bf 108, ενώ εγχώρια παράγονταν το πανομοιότυπο Nord 1000.

Γερμανία
Luftwaffe

Ουγγαρία
Η Βασιλική Ουγγρική Πολεμική Αεροπορία αξιοποίησε επτά Bf 108 από το 1937 μέχρι το 1945

Βασίλειο της Ιταλίας
 Ιταλική Βασιλική Πολεμική Αεροπορία (Regia Aeronautica)

Ιαπωνία
 Αεροπορία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού 

Μαντσουκούο
Εθνικές Αερογραμμές του Μαντσουκούο

Νορβηγία
Βασιλική Νορβηγική Πολεμική Αεροπορία (μεταπολεμικά)

Πολωνία
Πολωνική Πολεμική Αεροπορία (μεταπολεμικά)

Ρουμανία
Βασιλική Ρουμανική Πολεμική Αεροπορία

Ισπανία
Ισπανική Πολεμική Αεροπορία

Ελβετία
Ελβετική Πολεμική Αεροπορία

ΕΣΣΔ
Η Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία αξιοποίησε πολυάριθμα αιχμαλωτισμένα Bf 108.

Ηνωμένο Βασίλειο
Όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος η RAF ενέταξε σε υπηρεσία τέσσερα Bf 108, τα οποία ονόμασε "Messerschmitt Aldon". Ήταν τα ταχύτερα αεροσκάφη συνδέσμου που διέθετε στις αρχές της σύρραξης. Μεταπολεμικά η RAF αξιοποίησε 15 ακόμη αιχμαλωτισμένα Bf 108.

ΗΠΑ
Ο Στρατιωτικός Ακόλουθος των ΗΠΑ για τα αεροπορικά ζητήματα αγόρασε ένα Bf 108 το 1939. Αυτό ονομάστηκε XC-44 και επιτάχθηκε από τις γερμανικές αρχές τον Δεκέμβριο του 1941.

Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας
Βασιλική Γιουγκοσλαβική Αεροπορία

Δείτε επίσης

Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Bf 108 
Nord Pingouin

Παρόμοια αεροσκάφη 
Klemm Kl 36
Fieseler Fi 97

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Craig, James F. The Messerschmitt Bf.109. New York: Arco Publishing Company, 1968.
 Cross, Roy and Gerald Scarborough. Messerschmitt Bf 109 Versions B-E (Classic Aircraft No. 2, Their History and How to Model Them). London: Patrick Stevens, 1972. ISBN 0-85059-106-6.
 Feist, Uwe. The Fighting Me 109. London: Arms and Armour Press, 1993. ISBN 1-85409-209-X.
 Grey, C.G. "Messerschmitt Bf 108." Jane's All the World's Aircraft, 1938. London: David & Charles, 1972. ISBN 0-7153-5734-4. 
 Hitchcock, Thomas H. Messerschmitt Bf 108 Taifun (Monogram Close-Up 5). Acton, Massachusetts: Monogram Aviation Publications, 1979. ISBN 0-914144-05-7.
 Smith, J. Richard. Messerschmitt: An Aircraft Album. London: Ian Allan, 1971. ISBN 978-0-7110-0224-1.

Bf 108
Αεροσκάφη συνδέσμου
Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Πολιτικά αεροσκάφη