Γκορ Βιντάλ

Ο Γκορ Βιντάλ (Gore Vidal) (γεννημένος ως Ευγένιος Λουίς Βιντάλ (Eugene Louis Vidal) , 3 Οκτωβρίου 1925 – 31 Ιουλίου 2012) ήταν Αμερικάνος συγγραφέας (νουβελών, δοκιμίων, σεναρίων και θεατρικών έργων) και άνθρωπος του πνεύματος γνωστός για τους εκλεπτυσμένους  τρόπους του, την επιγραμματική του εξυπνάδα και το λαμπρό ύφος γραψίματος του.

Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Ευγένιος Λούις Βιντάλ από μια πολιτική οικογένεια, ο παππούς του από την πλευρά της μητέρας του, Τόμας Πράιορ Γκορ (Thomas Pryor Gore), θήτευσε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών στην πολιτεία της Οκλαχόμα,( 1907 – 21 και 1931 – 37). Ο ίδιος ο Γκορ Βιντάλ ήταν πολιτικός του Δημοκρατικού Κόμματος και δυο φορές κατέβηκε ως υποψήφιος, τη πρώτη για την Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών (Πολιτεία Νέας Υόρκης) και τη δεύτερη για τη Γερουσία των Η.Π.Α ( Καλιφόρνια, 1982).

Ως πολιτικός σχολιαστής
Το βασικό αντικείμενο του Βιντάλ ως πολιτικού σχολιαστή και δοκιμιογράφου ήταν η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών και ειδικότερα, πώς η μιλιταριστική εξωτερική πολιτική του Κράτους Εθνικής Ασφάλειας υποβάθμισε την χώρα σε μια ξεπεσμένη αυτοκρατορία. Τα πολιτικά και πολιτισμικά του δοκίμια έχουν εκδοθεί στα περιοδικά The Nation,  New Stateman,  New York Review of Books και Esquire. Ως άνθρωπος του πνεύματος οι δημόσιες αντιπαραθέσεις του με άλλους διανοούμενους πάνω σε θέματα όπως το σεξ, την πολιτικής και τη θρησκεία, συχνά εξελισσόντουσαν σε διαρκείς διαμάχες ( όπως με τους William F. Buckley και Normal Mailer). Επειδή ο Βιντάλ θεωρούσε ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είναι δυναμικά αμφιφυλόφιλοι, απέρριπτε τα επίθετα «ομοφυλοφιλικός» και «ετεροφυλικός» όταν χρησιμοποιούνταν ως ουσιαστικά, θεωρώντας τα ως εν γένει εσφαλμένους όρους οι οποίοι χρησιμοποιούνται για τον διαχωρισμό και τον έλεγχο των ανθρώπων στην κοινωνία.

Η θεματολογία
Ο Γκορ Βιντάλ, ως νοβελίστας, διερεύνησε τη φύση της διαφθοράς στη δημόσια και στην ιδιωτική ζωή. Το λαμπρό και πολυμαθέστατο ύφος αφήγησης του αναπαριστά με έναν φυσικό τρόπο την εποχή και το μέρος των ιστοριών του και σκιαγραφεί με βαθιά κατανόηση τη ψυχολογία των χαρακτήρων του. Η τρίτη του νουβέλα, The City and the Pillar (1948), προσέβαλε τις λογοτεχνικές, πολιτικές και ηθικές ευαισθησίες των συντηρητικών κριτικών βιβλίων, με μια απαθή εξιστόρηση μιας ομοφυλοφιλικής σχέσης μεταξύ δυο ανδρών.  Στο ιστορικό μυθιστόρημα Ιουλιανός (Julian 1964), o Βιντάλ ξαναζωντανεύει τον αυτοκρατορικό κόσμο του Ιουλιανού του Αποστάτη, του Ρωμαίου Αυτοκράτορα που χρησιμοποίησε τη γενική θρησκευτική ανοχή για να επαναφέρει τον παγανιστικό πολυθεϊσμό ώστε να αναχαιτίσει την πολιτικής  αποσάθρωσης του χριστιανικού μονοθεϊσμού. Στο έργο κοινωνικής σάτιρας, Myra Breckinridge (1968) εξετάζει την ευμεταβλητότητα του ρόλου των φύλων και το σεξουαλικό προσανατολισμό ως κοινωνικά κατασκευάσματα που έχουν καθιερωθεί από κοινωνικά ήθη. Στο Μπερ 	(Burr, 1973) και στο Λίνκολν (Lincoln, 1984) ο πρωταγωνιστής παρουσιάζεται ως «ο  Άνθρωπος του Λαού» και ως  «ο Άνθρωπος» σε μια διηγηματική εξερεύνηση για το πώς οι δημόσιες και οι ιδιωτικές πτυχές της προσωπικότητας επηρεάζουν την εθνική πολιτική των Η.Π.Α.

Αναφορές 

Αμερικανοί άθεοι
Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
Αμερικανοί απομνημονευματογράφοι
Αμερικανοί σεναριογράφοι