Οικογένεια Ορλώφ

Η Οικογένεια Ορλώφ (ρωσικά: Орлóв) ήταν ρωσική οικογένεια ευγενών από την οποία αναδείχθηκαν διακεκριμένοι πολιτικοί, διπλωμάτες και στρατιωτικοί της τσαρικής Ρωσίας.

Γενικά
Η οικογένεια κέρδισε την πρώτη διάκριση και έγινε ευρύτερα γνωστή από τους αδελφούς Ορλώφ λαμβάνοντας τίτλους του κόμη και στρατιωτικά αξιώματα. Γενάρχης της οικογένειας αυτής ήταν ο Ιβάν Ορλώφ, ο επονομαζόμενος "Ορέλ" (= αετός), που από απλός στρατιώτης στο σώμα των στερλιτσών, μετά τον όλεθρό τους, οδηγούμενος σε θανατική εκτέλεση επέδειξε ενώπιον του Τσάρου τόση περιφρόνηση προς τον θάνατο που εξέπληξε τον ίδιο τον Μεγάλο Πέτρο Α΄, ο οποίος όχι μόνο του παρέσχε χάρη, αλλά και τον προσέλαβε ως αξιωματικό στην νεοσυσταθείσα τότε αυτοκρατορική φρουρά (1689), γενόμενος έτσι ευγενής και λαμβάνοντας το όνομα Ορλώφ. 
Γιος του ήταν ο Γκριγκόρι Ιβάνοβιτς Ορλώφ, που προήχθη σε στρατηγό και κυβερνήτη του Νόβγκοροντ, ο οποίος απέκτησε πέντε γιους και μία κόρη την Αικατερίνη, η οποία διάγοντας ιδιαίτερο χριστιανικό βίο απέκτησε φήμη αγίας. Προς τιμήν της δε, η αυτοκράτειρα Μεγάλη Αικατερίνη ανήγειρε εκκλησία στη Μόσχα.

Σημαντικότερα μέλη 
Σημαντικότερα πρόσωπα της οικογένειας υπήρξαν οι πέντε αδελφοί Ορλώφ, που ήταν:
 ο Ιβάν Ορλώφ ή Ιβάν Γκριγκορίεβιτς Ορλώφ (1733-1791), αρχηγός της οικογένειας μετά το θάνατο του πατέρα τους, δεν αναμείχθηκε σε δημόσια δράση.
 ο κόμης Γρηγόριος Ορλώφ ή Γκριγκόρι Γκριγκορίεβιτς Ορλώφ  (1734-1783), αξιωματικός του πυροβολικού και υπασπιστής της αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β΄.
 ο κόμης Αλέξιος Ορλώφ ή Αλεξέι Γκρηγκορίεβιτς Ορλώφ (1737-1808), ναύαρχος του τσαρικού στόλου, υποκινητής της λεγόμενης Ορλωφικής επανάστασης. 
 ο κόμης Θεόδωρος Ορλώφ ή Φιοντόρ Γκριγκορίεβιτς Ορλώφ (1741-1796), στρατιωτικός που αναδείχθηκε και διπλωμάτης, υποκινητής της Ορλωφικής επανάστασης. Γιοί του ήταν ο πρίγκιπας Αλεξέι Φιοντόροβιτς Ορλώφ (1787-1862), που έλαβε μέρος στους ναπολεόντειους πολέμους και στην κατάληψη του Παρισιού (1814), πληρεξούσιος στη σύναψη της συνθήκης ειρήνης της Αδριανούπολης το 1829 και αργότερα στη Συνθήκη Παρισίων (1856) καθώς και ο πρίγκιπας Μιχαήλ Ορλώφ ή Μικαήλ Φιοντόροβιτς Ορλώφ (1788–1842). Ανεψιός του προηγουμένου, μοναχογιός του Αλεξέι Φιοντόροβιτς), ήταν ο πρίγκιπας Νικόλαος Ορλώφ ή Νικολάι Αλεξέγεβιτς Ορλώφ (1827–1885).
 ο κόμης Βλαδίμηρος Ορλώφ ή Βλαντιμίρ Γκριγκορίεβιτς Ορλώφ  (1743-1831), ήταν ο περισσότερο μορφωμένος, απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Λειψίας διετέλεσε πρόεδρος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Γιος του ήταν ο κόμης Γκριγκόρι Βλαδιμίροβιτς Ορλώφ (1777 – 22 Ιουνίου 1826), συγγραφέας - ιστορικός, όπου μία από τις πολλές κόρες του είχε παντρευτεί τον Νικήτα Πανίν (πρωθυπουργό) της χώρας .

Πηγές
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τ.ΙΘ΄, σ.78-79.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι