Μερόπη (περιοχή)

Στα Βαλκάνια του 14ου αιώνα, η Μερόπη (, Μερόπα) ήταν υποπεριοχή της Θράκης στη σημερινή βόρεια Ελλάδα και νότια Βουλγαρία. Η περιοχή ευρισκόταν στο δυτικό και μέσο τμήμα της Οροσειράς της Ροδόπης.

Ο όρος απαντάται μόνον στα γραπτά του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού. Η Μερόπη εκτεινόταν έως τον Ποταμό Νέστο προς τα δυτικά και έως την πόλη της Γρατιανούπολης προς τα ανατολικά. Ο Βούλγαρος ιστορικός Πλάμεν Παβλόφ ορίζει την Μερόπη ως περιλαμβάνουσα την ροή του Ποταμού Άρδα προς τα βόρεια έως τον Ποταμό Τσεπελαρέ και περιλαμβάνουσα τα φρούρια Σβέτα Ίρινα ("Αγία Ειρήνη") και Ποντβίς.

Το 1343, ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός παραχώρησε την Μερόπη στον Βούλγαρο λήσταρχο Μόμτσιλ ως ανταμοιβή για την στρατιωτική του βοήθεια στην διάρκεια του Βυζαντινού Εμφυλίου Πολέμου του 1341-1347. Έπειτα από την μεταστροφή του Μόμτσιλ στην διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και την ύστατη ήττα του από τον Καντακουζηνό το 1345, η Μερόπη επέστρεψε υπό την κυριαρχία των Βυζαντινών.

Παραπομπές 

Ιστορικές περιοχές της Βουλγαρίας
Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας
Γεωγραφία της Μεσαιωνικής Θράκης
Ροδόπη