Κατρίν Ντενέβ

Η Κατρίν Ντενέβ (γαλλικά: Catherine Deneuve, πραγματικό όνομα Κατρίν Φαμπιέν Ντορλεάκ, 22 Οκτωβρίου 1943 - ) είναι Γαλλίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, μοντέλο και παραγωγός. Έγινε γνωστή για ρόλους απόμακρων, μυστηριωδών γυναικών που ενσάρκωσε για διάφορους σκηνοθέτες, μεταξύ των οποίων οι Λουίς Μπουνιουέλ, Φρανσουά Τρυφό και Ρόμαν Πολάνσκι. Το 1985 διαδέχθηκε τη Μιρέιγ Ματιέ ως το επίσημο πρόσωπο της Μαριάν, του εθνικού συμβόλου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Ήταν δεκατέσσερις φορές υποψήφια για Βραβείο Σεζάρ και κέρδισε τα δυο για την ερμηνεία της στην ταινία Το τελευταίο μετρό (1980), για την οποία κέρδισε επίσης Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο στην κατηγορία Καλύτερη Ξένη Ηθοποιός και στην ταινία Ινδοκίνα (1992). 

Η Ντενέβ έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1957 και ήρθε για πρώτη φορά στο προσκήνιο το 1964 με το μιούζικαλ του Ζακ Ντεμί Οι ομπρέλες του Χερβούργου, πριν γίνει πρωταγωνίστρια του Πολάνσκι στη ταινία Αποστροφή (1965), του Ντεμί στις ταινίες Τα νεαρά κορίτσια του Ροσεφόρ (1967) και Δέρμα γαϊδάρου (1970) και του Μπουνιουέλ στις ταινίες Η ωραία της ημέρας (1967) και Τριστάνα (1970).

Ήταν υποψήφια για βραβείο BAFTA Καλύτερης Ηθοποιού για την ταινία Η ωραία της ημέρας και υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Ινδοκίνα. Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1998 κέρδισε το Volpi Cup Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Κάτω από τα φώτα της πλατείας. Άλλες σημαντικές ταινίες στην αγγλική γλώσσα περιλαμβάνουν τις Τρέλες του Απρίλη (1969), Ο αστυνόμος και το κολ γκερλ (1975), Αίμα και πάθος (1983), Χορεύοντας στο σκοτάδι (2000) και 8 γυναίκες (2002). Το 2008 έκανε την εκατοστή της εμφάνιση στην ταινία Μια νύχτα Χριστουγέννων.

Βιογραφία 
Η Ντενέβ γεννήθηκε ως Κατρίν Φαμπιέν Ντορλεάκ στο Παρίσι και είναι η κόρη των Γάλλων θεατρικών ηθοποιών Μορίς Ντορλεάκ (1901-1979) και Ρενέ Σιμονό (1911-2021). Έχει δυο αδερφές, τη Φρανσουάζ Ντορλεάκ (1942-1967) και την Σιλβί Ντορλεάκ (14 Δεκεμβρίου 1946 - ), καθώς και μια ετεροθαλή αδερφή, την Ντανιέλα, την οποία απέκτησε εκτός γάμου η μητέρα της το 1937 με τον Εμέ Σαριόν. Αργότερα ο Μορίς Ντενέβ την υιοθέτησε και της έδωσε το επίθετό του. Ντενέβ ήταν το μεσαίο όνομα της μητέρας της, το οποίο η ίδια επέλεξε ως καλλιτεχνικό όνομα, προκειμένου να διαφοροποιηθεί από τις αδερφές της. Η Ντενέβ φοίτησε σε καθολικά σχολεία.

Άλλη καριέρα

Μόντελινγκ 
Η Ντενέβ εμφανίστηκε γυμνή σε δυο εξώφυλλα του περιοδικού Playboy το 1963 και το 1965. Χρησιμοποιήθηκε το πρόσωπό της στη φιγούρα της Μαριάν, του εθνικού συμβόλου της Γαλλίας, από το 1985 έως το 1989. Ως πρόσωπο του αρώματος Chanel No. 5 στα τέλη της δεκαετίας του 1970, προκάλεσε έναν μεγάλο αριθμό πωλήσεων στις ΗΠΑ - τόσο πολύ είχε ο αμερικανικός τύπος εντυπωσιαστεί από την ομορφιά της ώστε την έβαλε στην λίστα με τις πιο καλόγουστες γυναίκες στον κόσμο. Το 1983, η εταιρεία American Home Products την επέλεξε ως το κεντρικό πρόσωπο για την σειρά καλλυντικών της και προσέλαβε τον παγκοσμίου φήμης φωτογράφο Ρίτσαρντ Έιβεντον για να προωθήσει τη σειρά καλλυντικών Youth Garde, για την οποία η ίδια η Ντενέβ δήλωσε: "Κοιτάξτε πιο προσεκτικά. Του χρόνου θα γίνω 40 χρονών".

Θεωρείται η μούσα του σχεδιαστή Ιβ Σεν-Λοράν, ο οποίος την έντυσε στις ταινίες Η ωραία της ημέρας, Η υποταγή, Η σειρήνα του Μισισιπή, Ο μπάτσος, Λίζα και Αίμα και πάθος. Το 1992 έγινε το μοντέλο για τη σειρά καλλυντικών για το σώμα που κυκλοφόρησε ο Ιβ Σεν-Λοράν την ίδια χρονιά. Το 2001 επιλέχθηκε ως το νέο πρόσωπο της L'Oréal Paris. Το 2006 αποτέλεσε την έμπνευση για τη σειρά καλλυντικών της M•A•C Beauty και τον Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου συνεργάστηκε με την εταιρεία για την χρωματική παλέτα της M•A•C που διατέθηκε στα καταστήματα ομορφιάς σε όλο τον κόσμο. Το 2007 η Ντενέβ ξεκίνησε να εμφανίζεται στις διαφημίσεις για τις βαλίτσες της Louis Vuitton. Τον Μάρτιο του 2013 η εφημερίδα Guardian την έβαλε στη λίστα με τις 50 πιο καλοντυμένες γυναίκες άνω των 50. Τον Ιούλιο του 2017 η Ντενέβ εμφανίστηκε σε μια εκστρατεία της Louis Vuitton με τίτλο Connected Journeys, γιορτάζοντας την κυκλοφορία του ρολογιού Tambour Horizon. Και άλλοι καλλιτέχνες συμμετείχαν επίσης, μεταξύ των οποίων οι Τζένιφερ Κόνελι, Μπε Ντούνα, Τζέιντεν Σμιθ και Μιράντα Κερ.

Επιχειρηματίας 
Το 1986 η Ντενέβ κυκλοφόρησε το προσωπικό της άρωμα, με τίτλο Deneuve. Σχεδιάζει γυαλιά, παπούτσια και κοσμήματα.

Φιλανθρωπία 
Η Ντενέβ ορίστηκε Πρέσβειρα της UNESCO για την Προστασία της Κινηματογραφικής Κληρονομιάς από το 1994 μέχρι την συνταξιοδότησή της στις 12 Νοεμβρίου 2003. Η Ντενέβ ζήτησε τα δικαιώματα που της ανήκουν από τον ρόλο της Μαριάν να δοθούν στη Διεθνή Αμνηστία. Η Louis Vuitton έκανε μια δωρεά στον οργανισμό The Climate Project, εκ μέρους της Ντενέβ.

Η Ντενέβ έχει επίσης ενεργό ρόλο στους οργανισμούς Children Action, Children of Africa, Orphelins Roumains, Reporters Without Borders και Douleur sans frontiers (Πόνος Χωρίς Σύνορα). Στα τέλη του 2003, η Ντενέβ ηχογράφησε μια ραδιοφωνική διαφήμιση για να ενθαρρύνει τις δωρεές για την απάλειψη του πόνου στον κόσμο.

Στα μέσα του Ιουλίου 2005, η Ντενέβ δάνεισε τη φωνή της σε ραδιοφωνικές διαφημίσεις, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο για την Handicap International. Η Ντενέβ διάβασε το κείμενο "Le petit garçon" ("Το μικρό αγόρι") του Jean-Lou Dabadie, στο CD, "Voix de femmes pour la démocratie" (Φωνή των Γυναικών για την Δημοκρατία). Τα έσοδα από το CD δόθηκαν σε γυναίκες θύματα πολέμου και σε ΜΚΟ που μάχονται για την διατήρηση της δημοκρατίας.

Η Ντενέβ ασχολείται επίσης με αρκετές φιλανθρωπίες στη μάχη ενάντια του AIDS και του καρκίνου.

Συμμετοχή στην πολιτική 
Το 1972 υπέγραψε το Μανιφέστο των 343. Το μανιφέστο ήταν μια παραδοχή από τις υπογράφουσες ότι είχαν προβεί σε παράνομες αμβλώσεις και εξέθεταν τον εαυτό τους σε έννομες ενέργειες και σε καταδίκη σε φυλάκιση. Δημοσιεύτηκε στο Le Nouvel Observateur στις 5 Απριλίου 1971. Την ίδια χρονιά, η φεμινίστρια δικηγόρος Γκιζέλ Χαλιμί ίδρυσε την ομάδα Choisir, ώστε να προστατεύσει τις γυναίκες που είχαν υπογράψει το Μανιφέστο των 343.

Ασχολείται ενεργά με το πρόγραμμα της Διεθνούς Αμνηστίας αναφορικά με την κατάλυση της θανατικής ποινής. Το 2001 υπέβαλε μια αναφορά στην αμερικανική πρεσβεία στο Παρίσι εκ μέρους της γαλλικής ομάδας "Together Against the death penalty" ("Μαζί ενάντια στην θανατική ποινή"). Τον Απρίλιο 2007 υπέγραψε μια αναφορά στο διαδίκτυο ενάντια στη "μισογυνική" συμπεριφορά της σοσιαλίστριας υποψηφίου στις βουλευτικές εκλογές Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Περισσότεροι από 8,000 Γάλλοι άνδρες και γυναίκες υπέγραψαν την αναφορά, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίδας ηθοποιού Ζαν Μορό.

Τον Ιανουάριο 2018, μαζί με 99 άλλες Γαλλίδες συγγραφείς, καλλιτέχνιδες και ακαδημαϊκούς, υπέγραψε μια ανοιχτή επιστολή που υποστήριζε ότι η εκστρατεία ενάντια στην σεξουαλική παρενόχληση έχει φτάσει στα άκρα και ότι έτεινε να γίνει ένα "κυνήγι μαγισσών". Η επιστολή κατήγγειλε ότι η εν λόγω εκστρατεία ήταν μια μορφή πουριτανισμού. Παρόλο που η ίδια αργότερα ζήτησε συγγνώμη σε όλα τα θύματα που ίσως προσβλήθηκαν από την επιστολή, συνέχισε να τάσσεται υπέρ αυτής δηλώνοντας στη Le Monde ότι "δεν υπάρχει τίποτα επιλήψιμο στην επιστολή".

Προσωπική ζωή 
Η Ντενέβ μιλάει άπταιστα γαλλικά, αγγλικά και ιταλικά και μιλάει ελάχιστα ισπανικά. Οι αγαπημένες δραστηριότητές της περιλαμβάνουν την κηπουρική, τη ζωγραφική, τη φωτογραφία, το διάβασμα, τη μουσική, τον κινηματογράφο, τη μόδα και τη διακόσμηση.

Παντρεύτηκε μια φορά, με τον φωτογράφο Ντέιβιντ Μπέιλι από το 1965 έως το 1972. Έχει υπάρξει ζευγάρι με τον σκηνοθέτη Ροζέ Βαντίμ, τον ηθοποιό Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, τον κινηματογραφιστή Χιου Τζόνσον, τον Ισπανό μοντέλο και σήμερα τηλεοπτικό παρουσιαστή Κάρλος Λοζάνο αλλά και με τον επιχειρηματία του Canal+ Πιερ Λεσκούρ.

Έχει δύο παιδιά: τον ηθοποιό Κριστιάν Βαντίμ, από τη σχέση της με τον Ροζέ Βαντίμ, και την ηθοποιό Κιάρα Μαστρογιάνι από τη σχέση της με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Έχει πέντε εγγόνια.

Είναι στενή φίλη με τον καλλιτέχνη Nall και έχει αγοράσει μερικά έργα του.

Στις 6 Νοεμβρίου 2019 το BBC News ανέφερε ότι η Ντενέβ υπέστη ένα ελαφρύ εγκεφαλικό και ότι αναρρώνει σε ένα νοσοκομείο του Παρισιού. Παρ' όλη την ανησυχία των ιατρών, δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα στις ζωτικές λειτουργίες της.

Φιλμογραφία

Δισκογραφία

1980 
 Dieu fumeur de havanes – από τον και μαζί με τον Σερζ Γκενσμπούρ (πρωτότυπος τίτλος τραγουδιού Je vous aime σε στίχους του Κλοντ Μπερί)
 Quand on s'aime – ντουέτο με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ για ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα

1981 
 Το πρώτο και μοναδικό της άλμπουμ – Souviens-toi de m'oublier σε στίχους του Σερζ Γκενσμπούρ

 Digital delay
 Depression au-dessus du jardin
 Epsilon
 Monna Vanna et Miss Duncan
 Marine bond tremolo
 Ces petits riens (ντουέτο με τον Serge Gainsbourg) – πρώτη εκτέλεση από τον Gainsbourg και την Juliette Gréco (1964)
 Souviens-toi de m'oublier (ντουέτο με τον Serge Gainsbourg)
 Overseas telegram
 What tu dis qu'est-ce tu say
 Oh Soliman
 Alice helas

1993 
 Paris Paris – από τον και με τον Μάλκολμ Μακλάρεν

1997 
 Allo maman bobo – από τον Αλέν Σουσόν, κατά την διάρκεια μιας συνάντησης με το συγκρότημα Les Enfoirés το 1997

1999 
 Joyeux anniversaire maman – από τον Στόρμι Μπάγκσι (πρωτότυπος τίτλος τραγουδιού Belle-maman σε στίχους του Γκαμπριέλ Αγιόν)

2000 
 Cvalda – από και με την Μπιορκ (πρωτότυπος τίτλος τραγουδιού Dancer in the dark σε στίχους του Λαρς φον Τρίερ)

2001 
 Toi jamais – πρωτότυπος τίτλος τραγουδιού Huit Femmes σε στίχους του Φρανσουά Οζόν (πρώτη εκτέλεση από τη Σιλβί Βαρτάν το 1976)

2006 
 Ho capito che ti amo – πρωτότυπος τίτλος τραγουδιού Le héros de la famille σε στίχους του Τιερί Κιλφά

2010 
 C'est beau la vie του Ζαν Φερά – πρωτότυπος τίτλος τραγουδιού Potiche σε στίχους του Φρανσουά Οζόν

2011 
 Tout est si calme με τους Κλάρα Κουστ, Λουντιβίν Σανιέ και Κιάρα Μαστρογιάνι, Une fille légère in duet με την Κιάρα Μαστρογιάνι, Je ne peux vivre sans t'aimer – πρωτότυπος τίτλος τραγουδιού Beloved σε στίχους του Κριστόφ Ονορέ

Ομιλούντα βιβλία για τον εκδοτικό οίκο Éditions des Femmes 
 Σταχτοπούτα του Σαρλ Περό
 Καλημέρα θλίψη της Φρανσουάζ Σαγκάν
 Τ' αλογάκια της Ταρκινία της Μαργκερίτ Ντιράς
 Les Paradis aveugles της Ντουόνγκ Θου Χουόνγκ
 Η μαρκησία του Ο του Χάινριχ φον Κλάιστ
 Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή του Ράινερ Μαρία Ρίλκε
 Lettres à ma mère της Σίλβια Πλαθ

Βραβεία και υποψηφιότητες

Όσκαρ

Βραβεία BAFTA

Βραβεία Σεζάρ

Άλλα βραβεία

Το 2000, ένα αστέρι Golden Palm στην Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ αφιερώθηκε σε αυτήν. Το 2013 τιμήθηκε για το σύνολο της καριέρας της στα 26α Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου. Το 2015 έλαβε το βραβείο Golden Orange για το σύνολο της καριέρας της από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αττάλειας στην Τουρκία.

Παραπομπές

 

Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβευμένες με Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου