Σελτζούκ

Ο Σελτζούκ (σύγχρονα τουρκικά: Selçuk, τουρκμενικά: Seljuk, περσικά: سلجوق Saljūq, πέθανε γύρω στο 1038) ήταν ο επώνυμος ήρωας των Σελτζουκιδών τούρκων. Ήταν γιος κάποιου Τοκάκ με παρατσούκλι Temür Yalığ (σημαίνει «του σιδερένιου τόξου») και είτε ο αρχηγός, είτε εξέχον μέλος της φυλής Κενέκ (Kınık) των Ογούζων Τούρκων. Το 985 η φατρία του διασπάστηκε από τον κορμό των Τοκούζ Ογούζ, μία συνομοσπονδία εννιά φατριών που ήταν εγκατεστημένοι ανάμεσα στην Αράλη και την Κασπία. Εγκαταστάθηκαν προσωρινά στην δεξιά όχθη του κάτω Συρ Ντάρια (Ιαξάρτης), στην κατεύθυνση της Τζέντ, κοντά στο Κζιλ Ορντά στο σημερινό νοτιοκεντρικό Καζακστάν. Εκεί ο Σελτζούκ προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ.

Τα βιβλικά ονόματα των τεσσάρων γιων του — Μικαήλ (Μιχαήλ ιμπν Σελτζούκ), Ισράηλ (Αρσλάν Ισραήλ), Μουσά (Μωυσής), και Γιουνούς (Ιωνάς) — υποδεικνύουν προηγούμενη εξοικείωσή του είτε με τον Ιουδαϊσμό των Χαζάρων, είτε με τον Νεστοριανισμό. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο Σελτζούκ ξεκίνησε την καριέρα του ως αξιωματικός στον χαζαρικό στρατό.

Το όνομα Σελτζούκ από τα χρόνια του Σελτζούκ και έπειτα αποτελεί κοινό αντρικό όνομα των Τούρκων.

Παραπομπές

Πηγές 
Brook, Kevin Alan. The Jews of Khazaria. 2nd ed. Rowman & Littlefield Publishers, Inc, 2006.
Dunlop, D.M. "The Khazars." The Dark Ages: Jews in Christian Europe, 711-1096. 1966.
Grousset, Rene . The Empire of the Steppes Rutgers University Press, 1970.
Rice, Tamara Talbot. The Seljuks in Asia Minor. Thames and Hudson, London, 1961.
Golden, Peter B. "Central Asia in World History". Oxford University Press, New York, 2011.

Σελτζούκοι Τούρκοι