Ερρίκος Γ΄ της Δανίας

Ο Ερρίκος Γ΄ ο Αμνός (δανικά: Erik III Lam) ( – 27 Αυγούστου 1146) ήταν Βασιλιάς της Δανίας από το 1137 έως το 1146. Ήταν εγγονός του Ερρίκου Α΄ της Δανίας και ανιψιός του Ερρίκου Β΄ της Δανίας, τον οποίο και διαδέχθηκε στον θρόνο. Παραιτήθηκε το 1146, αποτελώντας τον πρώτο και μοναδικό Δανό μονάρχη που προχώρησε σε παρόμοια κίνηση. Η διαδοχή του οδήγησε σε μια περίοδο εμφυλίων συγκρούσεων μεταξύ του Σβεν Γ΄, του Κνούτου Ε΄ και του Βάλντεμαρ.

Βιογραφία 

Ο Ερρίκος γεννήθηκε στη Φιονία. Μητέρα του ήταν η πριγκίπισσα Ραγνίλδη της Δανίας, κόρη του πρώην βασιλιά Ερρίκου Α΄ της Δανίας, ενώ πατέρας του ήταν ο Δανός ευγενής Χάκον Σούνιβασον, δισέγγονος του βασιλιά Μάγκνους του Καλού της Νορβηγίας και της Δανίας. Ο Ερρίκος ήταν ανιψιός του Ερρίκου Β΄ της Δανίας, για τον οποίο πολέμησε στην καθοριστικής σημασίας Μάχη του Φόντεβικ το 1134, ενώ διαδέχτηκε τον Ερρίκο Β΄ στον θρόνο, όταν ο τελευταίος δολοφονήθηκε το 1137. Δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία που είναι γνωστά αναφορικά με την βασιλεία του Ερρίκου. Οι χρονικογράφοι της εποχής φαίνεται να διαφωνούν μεταξύ τους σχετικά με την προσωπικότητα του βασιλιά αυτού, ενώ παρουσιάζεται τόσο ως παθητικός και αναποφάσιστος άνθρωπος, όσο και ως πρόθυμος και γενναίος μαχητής. 

Ο Ερρίκος χρειάστηκε να αγωνιστεί για τον θρόνο ενάντια στον εξάδελφό του, Όλαφ Χάραλντσεν, ο οποίος σε ορισμένες πηγές αναφέρεται και ως Όλαφ Β΄. Ο Όλαφ χρησιμοποίησε ως ορμητήριό του τη Σκάνια (1139) και επιχείρησε να σφετεριστεί τον θρόνο από εκεί, μέχρι που ο Ερρίκος τον νίκησε και τον σκότωσε το 1141 κοντά στο Χέλσινγκμποργκ. Στη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων, οι Βένεδοι λεηλάτησαν τα δανικά παράλια και την ενδοχώρα, χωρίς να συναντήσουν ιδιαίτερη αντίσταση. Ο Ερρίκος στήριξε τον Μάγκνους τον Τυφλό και τον Σίγκουρντ Σλέμπε στη διάρκεια του Νορβηγικού εμφυλίου πολέμου. Εργάστηκε για την κατασκευή και επέκταση των υπαρχόντων εκκλησιών, ιδιαίτερα του Αββαείου του Αγίου Κνούτου στο Όντενσε, ενώ είχε στενή σχέση με τον επίσκοπο Έσκιλ του Ρόσκιλε.

Το 1146 ο Ερρίκος παραιτήθηκε, αποτελώντας τον πρώτο και μοναδικό Δανό μονάρχη στην ιστορία που προέβαινε σε τέτοια κίνηση, για αδιευκρίνιστους όμως μέχρι σήμερα λόγους. Εισήλθε στο Αββαείο του Αγίου Κνούτου, όπου και απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 1146, ενώ τάφηκε στο περιστύλιο του αββαείου. Η παραίτησή του έχει εξηγηθεί ως αποτέλεσμα είτε της διαπίστωσης από τον ίδιο της ανικανότητάς του να κυβερνήσει, είτε μιας αρρώστιας, η οποία και αποτέλεσε τελικά αιτία θανάτου του.

Παρακαταθήκη 
Το ψευδώνυμό του, “Lam” που σημαίνει "αμνός". Θεωρείται ότι αναφέρεται είτε στον Αμνό του Θεού, καθώς θεωρείτο ιδιαιτέρως θρήσκος άνθρωπος με ήπιο και γενναιόδωρο χαρακτήρα, είτε στην ανικανότητα και την μαλθακότητά του ως βασιλιά. Νυμφεύθηκε την Λούτγκαρντ του Ζάλτσβεντελ το 1144 σε έναν γάμο που καταδείκνυε τη συνεχώς αυξανόμενη γερμανική επιρροή στη Δανία. Ο Ερρίκος και η Λιουτγάρδη δεν απέκτησαν κάποιον απόγονο, ωστόσο ο Ερρίκος απέκτησε έναν υιό, τον Μάγκνους Έρικσεν, από εξωσυζυγική σχέση. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου, η Λιουτγάρδη νυμφεύθηκε τον Χέρμαν Β΄ κόμη του Βίντσενμπουργκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1143 τη Λούτγκαρντ των Ουντόνεν, κόρη του Ροδόλφου Α΄, μαργράβου του Νόρντμαρκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Από μία σχέση του απέκτησε ένα τέκνο:
 (νόθος) Μάγκνους Έρικσεν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Βασιλείς της Δανίας
Οίκος των Έστριντσεν