Νομός Ραιδεστού

Ο Νομός Ραιδεστού ήταν διοικητική διαίρεση, Νομός, της Ελλάδος κατά την περίοδο 1920-1922. Η Ανατολική Θράκη προσαρτήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών και καταλήφθηκε από τον ελληνικό στρατό υπό τον Εμμανουήλ Ζυμβρακάκη τον Ιούνιο-Ιούλιο του 1920. Εγκαταλείφθηκε όμως τον Οκτώβριο του 1922 στα πλαίσια της Ανακωχής των Μουδανιών.

Με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 η περιοχή προσαρτήθηκε στην Τουρκία. Διοικητικά ο νομός ανήκε στη Γενική Διοίκηση Θράκης μαζί με τους νομούς Έβρου, Αδριανουπόλεως, Καλλιπόλεως, Ροδόπης και Σαράντα Εκκλησιών. Ο νομός σύμφωνα με την απογραφή του 1920 είχε 281 πόλεις, χωριά και οικισμούς.

Ο νομός αυτός βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της χώρας, και καταλάμβανε τα νότια τμήματα της Ανατολικής Θράκης στα παράλια της Προποντίδας. Σήμερα τα εδάφη του τέως ελληνικού νομού αποτελούν κυρίως μέρος τόσο της τούρκικης επαρχίας Ραιδεστού που έχει διαφορετική έκταση, άλλα και της επαρχίας Κωνσταντινούπολης (ανήκουν σήμερα στην επαρχία η Σηλυβρία και το Εξάστερο).

Πρωτεύουσα του νομού ήταν η Σηλυβρία, και είχε 4.500 κατοίκους, που ασχολούνταν με την αλιεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Κατά την ανταλλαγή πληθυσμών στην Ανατολική Θράκη, οι κάτοικοι της Σηλυβρίας κατέφυγαν υποχρεωτικά στην Ελλάδα κυρίως στις πόλεις της Μακεδονίας, όπως η Θεσσαλονίκη και η Καβάλα. Ο νομός πήρε την ονομασία του για ιστορικούς λόγους από την πόλη Ραιδεστό, η οποία επίσης ήταν τότε και η μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό του νομού.

Παραπομπές 

Νομοί της Ελλάδας