Το γεφύρι του Δρίνου

Το γεφύρι του Δρίνου () είναι μυθιστόρημα του Γιουγκοσλάβου συγγραφέα Ίβο Άντριτς. Ο Ίβο Άντριτς έγραψε το βιβλίο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πόλεμου, ενόσω ήταν υπό κατ'οίκον περιορισμό στο Βελιγράδι και το δημοσίευσε το 1945. Ο Άντριτς παρέλαβε το 1961 το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας για το συνολικό λογοτεχνικό έργο του, από το οποίο το γεφύρι του Δρίνου είναι το πιο γνωστό.

Το γεφύρι του Δρίνου περιστρέφεται γύρω από την πόλη του Βίσεγκραντ στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και τη γέφυρα του Μεχμέτ Πασά Σοκόλοβιτς στον ποταμό Δρίνο ή Ντρίνα. Η αφήγηση καλύπτει περίπου τέσσερις αιώνες, από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και αργότερα τη διοίκηση της Αυστροουγγαρίας και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και περιγράφει τις ζωές, το πεπρωμένο και τις σχέσεις των κατοίκων της περιοχής και την συνύπαρξη τριών εθνοτήτων και τεσσάρων θρησκειών.

Η αφήγηση του βιβλίου ξεκινάει το 1516 όταν οι Οθωμανοί παίρνουν ένα παιδί από ένα χωριό κοντά στο Βίσεγκραντ από την μητέρα του, τον μετέπειτα βεζίρη Σοκολού Μεχμέτ Πασά, ο οποίος και πραγματοποιεί το όνειρό του να χτίσει μια γέφυρα στο ποτάμι. Στη συνέχεια ακολουθεί την ιστορία των κατοίκων της Βοσνίας, με το γεφύρι να δρα ως κοινό μνημείο μνήμης και να γίνεται μάρτυρας των βιωμάτων και του δράματος των ανθρώπων που το διασχίζουν και συνδέθηκαν με αυτό.

Παραπομπές 

Το γεφύρι του Δρίνου
Πολιτισμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Σερβική λογοτεχνία