Γεώργιος Σύγγελος

Ο Γεώργιος Σύγγελος ή Σύγκελλος (8ος-9ος αιώνας) ήταν Βυζαντινός ιστορικός και εκκλησιαστικός αξιωματούχος. Πριν μετακινηθεί στην Κωνσταντινούπολη για να αποκτήσει το αξίωμα του Συγκέλλου υπό τον πατριάρχη Ταράσιο, έζησε για πολλά χρόνια στην Παλαιστίνη ως μοναχός. Στο τέλος της ζωής του επέστρεψε στη μοναστική ζωή και έγραψε το ιστορικό έργο για το οποίο έγινε γνωστός μετέπειτα, το .

Ιστορικές αναφορές 
Με το αξίωμα του Συγκέλλου διέθετε σημαντική επιρροή στα εκκλησιαστικά τεκταινόμενα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Τα καθήκοντα του αξιώματος αυτού ήταν απροσδιόριστα, αλλά γενικά η θέση αυτή εξυπηρετούσε ως η γραμματεία του Πατριάρχη. Σύμφωνα με τη διήγηση στη Χρονολογία του Θεοφάνη του Ομολογητή, ο Γεώργιος Σύγγελος εμφανίζεται να διατηρούσε αρνητικά συναισθήματα έναντι του αυτοκράτορα Νικηφόρου Α´, καθώς ο αυτοκράτορας είχε προβεί σε διώξεις πολλών υψηλόβαθμων κληρικών έπειτα από συνωμοσία που ανακάλυψε εναντίον του το 808. 

Κατά τον Αναστάσιο Βιβλιοθηκάριο, ο Σύγγελος ήταν αντίπαλος των εικονοκλαστών και υπέφερε αρκετά αντίποινα.

Η ημερομηνία θανάτου του είναι αβέβαιη, καθώς υπάρχει αναφορά στα γραπτά του για γεγονότα του 810, ενώ από τα γραφόμενα του Θεοφάνη του Ομολογητή στηρίζεται το ενδεχόμενο ο Σύγγελος να ζούσε ακόμα το 813.

Συγγραφικό έργο 

Το έργο του με τίτλο  αποτελείται από χρονολογικούς πίνακες γεγονότων μαζί με σημειώσεις και σχόλια για τα γεγονότα αυτά, παρά καθαρά ιστορικό κείμενο ως εξιστόρηση. Για την συγγραφή του έργου αυτού ο Σύγγελος άντλησε πληροφορίες από παλαιότερα έργα, όπως αυτά του 5ου αιώνα του Πανόδωρου του Αλεξανδρινού και του Αννιανού του του Αλεξανδρινού, καθώς και τα παλαιότερα του Ευσέβιου της Καισαρείας (4ος αι.), Σέξτου Ιούλιου Αφρικανού (3ος αι.), Δεξίππου (3ος αι.), και Μανέθωνα (3ος αι. π.Χ.). Η παράθεση των γεγονότων ήταν καθαρά χρονολογική,  και υπήρχε σύνδεση των γεγονότων με άλλα ιστορικά γεγονότα. 

Ο Σύγγελος ήταν ένθερμος υποστηρικτής της Ορθοδοξίας, και συχνά ανέφερε στα γραπτά του τους λόγους των πατέρων της εκκλησίας όπως ο Γρηγόριος Νανζιανζηνός και ο Ιωάννης Χρυσόστομος. Πέρα από τα εκκλησιαστικά και θρησκευτικά γραφόμενα, το έργο του είναι πολύτιμο για το πλήθος αποσπασμάτων από αρχαία κείμενα των παλαιότερων συγγραφέων τα οποία διασώζει. 

Η Χρονογραφία του συνεχίστηκε μετά τον θάνατο του Συγγέλου από τον Θεοφάνη τον Ομολογητή, ως η βάση για τη δική του Χρονογραφία. Ο Αναστάσιος ο Βιβλιοθηκάριος αργότερα χρησιμοποίησε το έργο αυτό για να συνθέσει το έργο Historia tripartita (Τριμερής ιστορία) στη λατινική γλώσσα στη Ρώμη το οποίο αποτέλεσε μια από τις βάσεις για πολλά μετέπειτα ιστορικά έργα στην δυτική Ευρώπη.

Παραπομπές

Σχετική βιβλιογραφία
Bonn Corpus scriptorum hist. Byz., Editio princeps, Jacques Goar (1652) / Karl Wilhelm Dindorf (1829).
K Krumbacher, Geschichte der byzantinische Litteratur (2nd ed., Munich, 1897).
H Gelzer. Sextus Julius Africanus und die byzantinische Chronographie. New York: B. Franklin, 1967, reprint of Leipzig: 1898.
William Adler. Time immemorial: archaic history and its sources in Christian chronography from Julius Africanus to George Syncellus. Washington, D.C.: Dumbarton Oaks Research Library and Collection, c1989.
Alden A. Mosshammer, ed., Georgii Syncelli Ecloga chronographica. Leipzig: Teubner, 1984.
William Adler, Paul Tuffin, translators. The chronography of George Synkellos: a Byzantine chronicle of universal history from the creation. Oxford: Oxford University Press, 2002.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Chronographiae (CSHB) -Το πρωτότυπο κείμενο του  με σχόλια στα λατινικά 

Βυζαντινοί ιστορικοί
Βυζαντινοί κληρικοί