Άρση βαρών σε πάγκο

Η άρση βαρών σε πάγκο είναι δυναμικό άθλημα για αθλητές με αναπηρία, αντίστοιχο με την ολυμπιακή άρση βαρών. Δεν πρέπει να συγχέεται με το αγώνισμα του δυναμικού τριάθλου, στο οποίο διαγωνίζονται αρτιμελείς αθλητές και περιλαμβάνει συνολικά τρεις κινήσεις: το βαθύ κάθισμα (squat), τον πάγκο (bench press) και το ξεκόλλημα (deadlift).

Όπως και στο άθλημα της ολυμπιακής άρσης βαρών, οι αθλητές έχουν  τρεις προσπάθειες. Το βάρος της μπάρας αυξάνει προοδευτικά και οι αθλητές εκτελούν τις προσπάθειές τους με βάση 1) το βάρος της μπάρας, 2) τη σειρά κλήρωσης, και αντίθετα από την ολυμπιακή άρση βαρών 3) την απόλυτη ολοκλήρωση των προσπαθειών των αθλητών. Π.χ. Έστω οι αθλητές Α, Β και Χ ξεκινούν τις πρώτες τους προσπάθειές τους στα 100 kg, στα 130 kg και στα 150 kg αντίστοιχα: ο αθλητής Α ολοκληρώνει την πρώτη του προσπάθειά του στα 100 kg και ζητά να προσπαθήσει στα 100 kg. Σε αντίθεση με την ολυμπιακή άρση βαρών όπου ο αθλητής Α θα αγωνιζόταν ξανά σε διάστημα 2 λεπτών, στην άρση βαρών σε πάγκο ο αθλητής Α θα περιμένει πρώτα να ολοκληρώσουν όλοι οι αθλητές την πρώτη τους προσπάθεια (ή και τη δεύτερη προσπάθειά κάποιων, εάν κάποιοι έχουν δηλώσει μικρότερο βάρος ή προηγούνται στη σειρά της κλήρωσης-στο παράδειγμά μας δε χρειάζεται, καθώς θα προσπαθήσει σε μικρότερο βάρος). Αφού ολοκληρωθεί και η τρίτη και τελευταία προσπάθεια των αθλητών, οι αθλητές έχουν δικαίωμα να επιχειρήσουν και τέταρτη προσπάθεια, έαν και εφ'όσον πρόκειται για εθνικό ή ηπειρωτικό ή παγκόσμιο ρεκόρ και εκτός συναγωνισμού, πάντα σε συμφωνία με τους κανονισμούς του αντίστοιχου πρωταθλήματος (εθνικά ή ηπειρωτικά ή παγκόσμια πρωταθλήματα ή Παραολυμπιακοί Αγώνες).

Η άρση βαρών σε πάγκο είναι η εξέλιξη ενός αθλήματος που ήταν γνωστό ως "περίεργη άρση", το οποίο ακολούθησε την ίδια μορφή τριών προσπαθειών, αλλά χρησιμοποίησε μια ευρύτερη ποικιλία γεγονότων, σαν ανταγωνισμό δυνατών ανδρών.Τελικά η περίεργη άρση έγινε πρότυπο για την τρέχουσα μορφή τριών προσπαθειών.

References 

Ατομικά αθλήματα