Έλκος Buruli

To έλκος Buruli (γνωστό και ως έλκος Bairnsdale, έλκος Searls ή έλκος Daintree) είναι μία μολυσματική νόσος που προκαλείται από το Μυκητοβακτήριο ulcerans. Το αρχικό στάδιο της μόλυνσης χαρακτηρίζεται από ένα ανώδυνο οζίδιο ή περιοχή οιδήματος. Το οζίδιο αυτό ενδέχεται να μετατραπεί σε έλκος. Το έλκος μπορεί να είναι μεγαλύτερο εσωτερικά, από ότι στην εξωτερική επιφάνεια του δέρματος, και μπορεί να περιβάλλεται από οίδημα. Καθώς η νόσος επιδεινώνεται, μπορεί να μολυνθούν τα οστά. Τα έλκη Buruli επηρεάζουν κυρίως τα άκρα και συνήθως δεν συνοδεύονται από πυρετό.

Αίτια 
Το μυκητοβακτήριο M. ulcerans απελευθερώνει μια τοξίνη γνωστή ως mycolactone, η οποία μειώνει την λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και επιφέρει θάνατο των ιστών. Βακτήρια της ίδιας οικογένειας μπορούν επίσης να προκαλέσουν φυματίωση και λέπρα (M. tuberculosis και M. leprae αντίστοιχα). Δεν είναι γνωστό το πώς μεταδίδεται η νόσος. Στην εξάπλωση μπορεί να συμβάλλουν οι υδάτινες πηγές. Από το 2013 δεν υπάρχει αποτελεσματικό εμβόλιο.

Θεραπεία 
Εάν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η χορήγηση αντιβιοτικών για οκτώ εβδομάδες είναι αποτελεσματική στο 80% των περιπτώσεων. Συχνά η θεραπεία περιλαμβάνει τα φάρμακα ριφαμπικίνη και στρεπτομυκίνη. Η κλαριθρομικίνη ή η μοξιφλοξασίνη χρησιμοποιούνται μερικές φορές αντί της στρεπτομυκίνης. Άλλες θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν την αφαίρεση του έλκους. Μετά την θεραπεία της μόλυνσης, στην περιοχή απομένει συνήθως μια ουλή.

Σχόλια 
Τα έλκη Buruli ενδημούν κυρίως στην αγροτική υποσαχάρια Αφρική, ειδικότερα δε στην Ακτή Ελεφαντοστού, όμως μπορεί να εμφανιστούν και στην Ασία, τον Δυτικό Ειρηνικό και την Αμερική. Έχουν σημειωθεί κρούσματα σε περισσότερες από 32 χώρες. Κάθε χρόνο εμφανίζονται περίπου πέντε με έξι χιλιάδες περιπτώσεις. Η νόσος εμφανίζεται επίσης σε μια σειρά ζώων, εκτός του ανθρώπου. Ο Albert Ruskin Cook ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τα έλκη buruli το 1897.

Αναφορές

Βακτηριακές νόσοι
Τροπικές ασθένειες