Νικολάι Αυξέντιεφ

Ο Νικολάι Ντμίτριεβιτς Αυξέντιεφ (ρωσικά: Николай Дмитриевич Авксентьев, 1878, Πένζα – 1943, Νέα Υόρκη) ήταν ένα ηγετικό μέλος του Ρωσικού Σοσιαλ-Επαναστατικού Κόμματος (Εσέροι). Ήταν ένας από τους «Εσέρους της Χαϊδελβέργης» (μία ομάδα Ρώσων φοιτητών στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης στη δεκαετία του 1890), όπως ο Β. Μ. Ζενζίνοβ. Αυτοί οι Εσέροι ήταν επηρεασμένοι από τη νέο-Καντιανή φιλοσοφία και τον Μαρξισμό. 

Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Αυξέντιεφ συνδέθηκε με την πτέρυγα των «Αμυνιτιστών» του κόμματος των Εσέρων, και συνεργάστηκε στενά με τον Β.Β. Ρούντνεβ, Α. Ρ. Γκοτς και άλλους. Στήριξε τη Φεβρουαριανή Επανάσταση του 1917 και κατείχε διάφορες θέσεις στη Δούμα, το Σοβιέτ και την Προσωρινή Κυβέρνηση υπό τον Α.Φ. Κερένσκι, περιλαμβανομένης της διαδοχής του Γκεόργκι Λβοφ σαν Υπουργού Εσωτερικών, 15 Μαρτίου 1917 – 21 Ιουλίου 1917. Ο Αυξέντιεφ εναντιώθηκε στην Μπολσεβίκικη Οκτωβριανή Επανάσταση και συνελήφθη για λίγο από τους Μπολσεβίκους. Τον Νοέμβριο του 1918 συμμετείχε στο αντι-Μπολσεβίκικο «Διευθυντήριο» στο Ομσκ, αλλά σύντομα τα χάλασε με τους στρατιωτικούς αντεπαναστάτες περί τον Ναύαρχο Κολτσάκ.

Αφού κρατήθηκε για λίγο από τον Κολτσάκ, ο Αυξέντιεφ έφυγε από τη Ρωσία μέσω Βλαδιβοστόκ, με τη βοήθεια Βρετανών στρατιωτικών. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και ενεργοποιήθηκε στους κύκλους των φυγάδων και στον Ελευθεροτεκτονισμό. Μετά τη Γερμανική εισβολή στη Γαλλία το 1940, ο Αυξέντιεφ και η σύζυγός του Μπέρθι διέφυγαν στην Αμερική με έκτακτη βίζα που δόθηκε από την Εβραϊκή Εργατική Επιτροπή και την Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας.

Η κόρη του Αλεξάνδρα έγινε μια ολοκληρωμένη καλλιτέχνης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ρώσοι επαναστάτες