Ακρότατος ο Λακεδαιμόνιος

Ο Ακρότατος (πέθανε το 262 π.Χ.), Βασιλιάς της Σπάρτης από την Δυναστεία των Αγιαδών (265 π.Χ. - 262 π.Χ.) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά της Σπάρτης Αρεύς Α΄ και εγγονός του ομώνυμου Ακρότατου από τον οποίο πήρε το όνομα. Ο βασιλιάς της Σπάρτης Κλεομένης Β΄ είχε δύο γιους τον Ακρότατο και τον Κλεώνυμο, ο μεγαλύτερος Ακρότατος είχε πεθάνει πριν τον ίδιο (309 π.Χ.) με αποτέλεσμα να τον διαδεχθεί ο εγγονός του Αρεύς Α΄, ο μικρότερος γιος του Κλεώνυμος έγινε αρχηγός του στρατού. Ο μικρός Ακρότατος την εποχή που ήταν βασιλιάς ο Αρεύς Α΄ είχε παράνομη σχέση με την νεαρή και πλούσια Χιλωνίς σύζυγο του θείου του πατέρα του Κλεώνυμου πολύ μικρότερης ηλικίας. Ο Κλεώνυμος εξοργισμένος κατέφυγε στην αυλή του βασιλιά της Ηπείρου Πύρρου του Μέγα (275 π.Χ.) που αργότερα προχώρησε σε εκστρατεία στην Αρχαία Σπάρτη (272 π.Χ.). Ο πατέρας του Αρεύς Α΄ απουσίαζε στην Κρήτη με το μεγαλύτερο τμήμα του Σπαρτιάτικου στρατού, έτσι ο Πύρρος στρατοπέδευσε θεωρώντας εύκολη την παράδοση. Οι γενναίες Σπαρτιάτισσες όμως με επικεφαλής την Αρχιδάμεια (μητέρα του Αρχίδαμου Δ΄ από την Δυναστεία Ευρυποντιδών) έσκαψαν τη νύχτα τάφρο γύρω από την πόλη, ενώ ο νεαρός Ακρότατος επικεφαλής 300 επίλεκτων, βγήκε κρυφά έξω από την πόλη και επιτέθηκε στον Πύρρο αιφνιδιάζοντάς τον. Η επιτυχία του εμψύχωσε τους Σπαρτιάτες που τελικά έδιωξαν τον Πύρρο, λίγο αργότερα δολοφονήθηκε στο Άργος. 

Την εποχή που ξέσπασε ο Χρεμωνίδειος Πόλεμος ο πατέρας του έπεσε σε μάχη εναντίον του βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονου Γονατά (265 π.Χ.), τον διαδέχθηκε ο Ακρότατος. Σε τρία χρόνια (262 π.Χ.) έπεσε και ο ίδιος σε μάχη εναντίον του Αριστόδημου που ήταν Τύραννος στην Μεγαλόπολη. Ο Πλούταρχος εσφαλμένα τον καταγράφει σαν γιο του Κλεώνυμου που είχαν το ίδιο όνομα λόγω του παππού τους. Ο συγγραφέας Φύλαρχος κατηγόρησε τον Ακρότατο και τον πατέρα του Αρεύς Α΄ ότι έφεραν την διαφθορά στην Σπάρτη. Τον Ακρότατο διαδέχθηκε ο γιος του Αρεύς Β΄.

Παραπομπές

Πηγές

Smith, William, ed. (1870). "Acrotatus (2)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.
Παυσανίας 3, 6, 7
Πλούταρχος Πύρρος 26, 28
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος

Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης