Γιαν Γιουστ

Ο Γιαν Γιουστ (φλαμανδικά: Jan Joest, αναφέρεται επίσης και ως Jan Joest van Kalkar ή Jan Joest van Calcar (μεταξύ 1450 και 1460 – 1519), ήταν Ολλανδός ζωγράφος είτε από το Βέζελ είτε από το Κάλκαρ (και οι δύο πόλεις σήμερα ανήκουν στη βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία, Γερμανία) γνωστός για τους θρησκευτικού περιεχομένου πίνακές του.

Βίος 

Ο Γιουστ ήταν πρακτικά άγνωστος μέχρι το 1874, όταν ο Πρωτοσύγγελος Βολφφ και ο Δρ. Άιζεμαν κατάφεραν να τον ταυτοποιήσουν, βασιζόμενοι σε έγγραφα που ανακάλυψαν στο αρχείο του ναού.

Ελάχιστα είναι γνωστά για τον βίο του καλλιτέχνη. Φαίνεται πιθανότερο να γεννήθηκε στο Βίζερ (Wieser) και όχι στο Κάλκαρ. Πατέρας του ήταν ο Χάινριχ Γιουστ και μητέρα του η Καταρίνα Μπέχερτ (Katharina Baegert), αδελφή του ζωγράφου Ντίρικ Μπέχερτ, με τον οποίο και μαθήτευσε ο νεαρός Γιαν. Η σημαντικότερή του εργασία είναι οι σκηνές από τη ζωή του Ιησού, που δημιούργησε κατά την περίοδο 1505 με 1508 υπό μορφή πολυπτύχου στην Αγία Τράπεζα του ναού του Αγίου Νικολάου στο Κάλκαρ. Χρησιμοποιώντας έγγραφα που βρήκε στο Κάλκαρ, ο Βόλφφ ανακάλυψε ότι το 1518 ο Γιουστ βρισκόταν στην Κολωνία εργαζόμενος για την οικογένεια Χάκενεχ (Hackeneg), πριν αναχωρήσει για την Ιταλία, όπου επισκέφθηκε τη Γένοβα και τη Νάπολι.

Όταν επέστρεψε από την Ιταλία, ο Γιουστ εγκαταστάθηκε στο Χάαρλεμ. Κατά πάσα πιθανότητα είναι το ίδιο πρόσωπο που καταγράφεται ως "Jan Joesten van Hillegom" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ το 1502 και δημιούργησε τον πίνακα με τους Αγίους Βίλλιμπρορντ και Μπάβο για λογαριασμό της μονής Έχμοντ (Egmont). Η τελευταία έκδοση του έργου του Άντριεν φαν ντερ Βίλλινγκεν (Adriaen van der Willingen) σχετικά με τους ζωγράφους του Χάαρλεμ αναφέρει την ταφή ενός ζωγράφου με το όνομα "Jan Joosten" το 1519.

Δυο από τους μαθητές του Γιουστ ήταν ο Μπάρτελ Μπρούιν ο Πρεσβύτερος (Barthel Bruyn the Elder), κουνιάδος του και ο Γιόος φαν Κλέφε.

Ο Κάρελ φαν Μάντερ στο Schilder-boeck (βιβλίο των ζωγράφων) του τον αναφέρει ως "Ioan van Calcker", που ζούσε στη Βενετία και ήταν μαθητής του Τιτσιάνο γύρω στα 1536-37. Ο φαν Μάντερ επίσης ισχυρίζεται ότι ο Γιουστ ήταν αυτός που εικονογράφησε τα βιβλία ανατομίας του Βεσάλιου και απεβίωσε στη Νάπολι το 1546.

Έργο
Ο Γιουστ συγκρίθηκε με τον Χέραρντ Ντάβιντ και τον Χανς Μέμλινγκ ως προς την τεχνοτροπία του, αλλά πιο σωστά μάλλον ανήκει στη σχολή του Γιαν φαν Σκόρελ. Ένα από τα χαρακτηριστικά της εργασίας του Γιουστ είναι η διαφάνεια των χρωματισμών του και η ευαίσθητη και εκλεπτυσμένη απόδοση των προσώπων στις μορφές του. Είκοσι από τις πτέρυγες του πολυπτύχου που υπάρχει στον ναό του Κάλκαρ είναι δημιουργημένες από αυτόν. Η εργασία της Αγίας Τράπεζας σε αυτό τον ναό είναι συλλογική τόσο από ζωγράφους όσο και από ξυλογράφους, έχει διαστάσεις 6 μέτρων σε ύψος επί 4 μέτρα σε πλάτος και χρειάστηκαν 20 χρόνια για να ολοκληρωθεί.. Άλλες εργασίες που αποδίδονται στον Γιουστ βρίσκονται στο Βέζελ και στο Ρέες της Γερμανίας και ο πίνακας "ο Θάνατος της Παρθένου" στο Μόναχο.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ολλανδοί ζωγράφοι