Παρθένια

Παρθένια ή παρθένεια λέγονται τα αρχαία χορικά λυρικά τραγούδια που έψελνε ο χορός των παρθένων σε διάφορες γιορτές, με κυριότερη του Θεού Διονύσου.

Εκτέλεση
Τα παρθένια εκτελούνταν από τις παρθένες του χορού, οι οποίες είτε όλες μαζί είτε η μία μετά την άλλη, συνομιλούσαν ανοίγοντας διάλογο με τον επικεφαλής του χορού και συνθέτη των τραγουδιών αυτών, και αμφότερα υπήρχαν φιλοφρονήσεις.

Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Οι αρχαίοι Έλληνες ποιητές που έγραψαν παρθένια ήταν ο Σιμωνίδης, ο Βακχυλίδης, ο Πίνδαρος και ο Αλκμάν.

Ο πιο σημαντικός ποιητής παρθενίων θεωρείται ο Αλκμάν που έζησε κατά τα μέσα του 7ου αιώνα π.Χ. και ήταν σπουδαίος ποιητής της Αρχαίας Σπάρτης. 

Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα από ένα παρθένιο του Αλκμάνα, το οποίο βρέθηκε το 1855 και αποτελεί το αρχαιότερο δείγμα ελληνικής χορικής ποίησης.

Αρχαία Σπάρτη
Το εν λόγω είδος της λυρικής ποίησης καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα στην Αρχαία Σπάρτη. Οι γυναίκες είχαν μεγάλη ελευθερία αγωγής, που έφερνε πολύ στην αντρική, και εκδηλωνόταν κυρίως στις γιορτές που γινόντουσαν στην πόλη.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Μετρική