Αχμέντ Μοχάμεντ αλ-Μακάρι

Ο Αμπού-λ-Αμπάς Αχμάντ ιμπν Μοχάμεντ αλ-Μακάρι (Abu-l-'Abbas Ahmad ibn Mohammed al-Maqqari ή Al-Makkari) (περ. 1578–1632) ήταν Αλγερινός λόγιος ο οποίος γεννήθηκε στο Τλεμσέν από επιφανή οικογένεια διανοούμενων που έλκυε την καταγωγή της από το χωριό Μακάρα, κοντά στη Μ'σίλα.

Μετά από την πρώτη εκπαίδευση που έλαβε στο Τλεμσέν, ο αλ-Μακάρι μετακόμισε στο Φεζ του Μαρόκου και έπειτα στο Μαρακές, και στο ανάκτορο του Αχμάντ αλ-Μανσούρ, στον οποίον αφιέρωσε το έργο του Rawdat al-As (Ο κήπος της Μυρτιάς) σχετικά με τους ουλεμάδες του Μαρακές και του Φεζ. Μετά τον θάνατο του αλ-Μανσούρ το 1603, ο αλ-Μακάρι εγκαταστάθηκε στο Φεζ, όπου διορίστηκε μουφτής και ιμάμης του τεμένους Καραουιγίν από τον διάδοχο του αλ-Μανσούρ, Ζιντάν Αμπού Μαάλι. Το 1617, μετακόμισε στην Ανατολή, ενδεχομένως λόγω φιλονικίας με τον τοπικό διοικητή, και εγκαταστάθηκε στο Κάιρο, όπου συνέθεσε το πιο γνωστό του έργο, το Nafh al-Tib.

Το 1620 επισκέφθηκε την Ιερουσαλήμ και τη Δαμασκό, και κατά τη διάρκεια των επόμενων έξι ετών πραγματοποίησε προσκυνήματα πέντε φορές. Το 1628 επέστρεψε και πάλι στη Δαμασκό, πραγματοποίησε διαλέξεις για τη συλλογή Παραδόσεων του Μπουκάρι, μίλησε αρκετά για τις δόξες της Ισλαμικής Ιβηρίας, και έλαβε την παρόρμηση να γράψει το έργο του πάνω στο θέμα αυτό αργότερα. Την ίδια χρονιά επέστρεψε στο Κάιρο, όπου πέρασε έναν χρόνο γράφοντας την ιστορία του. Προετοιμαζόταν για την οριστική του μετακόμιση στη Δαμασκό όταν απεβίωσε το 1632.

Το σημαντικότερο έργο του, Η πνοή του αρώματος από τον κλάδο της Πράσινης Ανδαλουσίας και υπομνήματα του Βεζύρη της Λισάν ουντ-Ντιν ιμπν ουλ-Χατίμπ, αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο αποτελεί απάνθισμα από πολλούς συγγραφείς με περιγραφές και ιστορικά στοιχεία της Ισλαμικής Ιβηρίας. Εκδόθηκε από τους Γουίλλιαμ Ράιτ, Κρίστοφ Κρελ, Ράινχαρτ Ντόζι και Γκυστάβ Ντουγκά ως Analectes sur l'histoire et la littérature des Arabes d'Espagne (Ανάλεκτα της ιστορίας και της λογοτεχνίας των Αράβων της Ισπανίας, 1855–1861), και σε συνοπτική μετάφραση στα Αγγλικά από τον Πασκουάλ ντε Γκαγιάνγκος (1840–1843). Το δεύτερο μέρος είναι βιογραφία του Ιμπν αλ-Χατίμπ. Ολόκληρο το έργο εκδόθηκε στο Μπουλάκ (1863), το Κάιρο (1885) και τη Βηρυτό (1968).

Παραπομπές

Πηγές

  Βιογραφία

Αλγερινοί ιστορικοί
Μουσουλμάνοι ιστορικοί
Μουσουλμάνοι συγγραφείς
Μουφτήδες