Εδμόνδος ο Γηραιός

Ο Εδμόνδος ο Γηραιός (σουηδικά: Emund den gamle, 1000 - 1060) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας από το 1050 έως το 1060. Ήταν νόθος γιος του Όλαφ Σκότκονουνγκ και της ερωμένης του Έντλα. Σύζυγος του Εδμόνδου ήταν η Άστριντ Νγιαλσντότερ, κόρη Νορβηγού ευγενή, με την οποία φέρεται να απέκτησε τρία παιδιά.

Διαδέχτηκε τον αδελφό του Άνουντ Ιάκωβο ως βασιλιά της Σουηδίας γύρω στο 1050. Ο Εδμόνδος απέκτησε την προσωνυμία ο Κακός ("Slemme"), εξαιτίας της στάσης του εναντίον της Αρχιεπισκοπής της Βρέμης και υπέρ του Άγγλου ιεραποστόλου Οσμούνδου. Στο Δίκαιο του Βαστεργκότλαντ αναφέρεται ότι ο Εδμόνδος γινόταν ένας δυσάρεστος άνδρας, όταν ήθελε να επιτύχει ένα στόχο και ότι φρόντισε να οριοθετήσει τα σύνορα μεταξύ Σουηδίας και Δανίας.

Το προσωνύμιο Γηραιός του αποδίδεται από τον Αδάμ της Βρέμης και θεωρείται ότι του δόθηκε εξαιτίας της μεγάλης του ηλικίας, ή επειδή ήταν μεγαλύτερος από τον αδελφό του Άνουντ Ιάκωβο.

Ο Ε(δ)μόνδος ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του Οίκου του Μούνσε, καθώς και οι δύο γιοι του απεβίωσαν πριν από εκείνον. Στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο γαμπρός του Στένκιλ, σύζυγος της κόρης του Ινγκαμόντερ.

Παραπομπές

Βασιλείς της Σουηδίας
Δυναστεία του Μούνσε