Σία

Στην Αιγυπτιακή μυθολογία ο Σία ή Σάα ήταν η θεοποίηση της αντίληψης στην κοσμολογία της Εννεάδας της Ηλιούπολης, και πιθανόν ισοδυναμούσε με τις πνευματικές ενέργειες της καρδιάς του Φθα στη Μεμφιτική κοσμογονία. Είχε επίσης συσχέτιση με το γράψιμο, και συχνά αναπαριστάται σε ανθρωπομορφική μορφή κρατώντας περγαμηνή παπύρου. Ο πάπυρος αυτός θεωρείται ότι περιείχε πνευματικά επιτεύγματα.

Λεγόταν ότι ο Ατούμ δημιούργησε τους δύο θεούς Σία και Χου από το αίμα του που πετάχτηκε όταν έκοψε ο ίδιος το πέος του, μια πιθανή αναφορά στην περιτομή.

Ο Σία εμφανίζεται να στέκεται πάνω στην Ηλιακή Βάρκα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του τη νύχτα, σε ταφικά κείμενα και ταφικές τοιχογραφίες του Νέου Βασιλείου, μαζί με τον Χου, το "Λόγο της Δημιουργίας" και τον Χέκα, τον θεό της μαγείας. Οι θεοί αυτοί θεωρούνταν ως ειδικές δυνάμεις που βοηθούν τον δημιουργό, και αν και ο Χέκα είχε δικιά του λατρεία, ο Σία δεν είχε.

Το ιερογλυφικό Σία χρησιμοποιούταν επίσης για να αντιπροσωπεύσει το "να καταλάβω", "να γνωρίζω" ή "να έχω επίγνωση".

Παραπομπές

Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Θεότητες του θανάτου
Θεότητες της σοφίας