Έντγκαρ Kέισι

Ο Έντγκαρ Κέισι ή αλλιώς Έντγκαρ Κέυση (Edgar Cayce) (/ˈkeɪsi/· 18 Μαρτίου 1877 – 3 Ιανουαρίου 1945), ήταν Αμερικανός μυστικιστής ο οποίος απαντούσε σε θέματα τόσο διαφορετικά όπως ίαση, μετενσάρκωση, πολέμους, Ατλαντίδα και μελλοντικά γεγονότα, ενώ ισχυριζόταν ότι βρισκόταν σε κατάσταση υπνωτιστικής έκστασης (αυτοϋπνωτισμού). Ένας βιογράφος, του έδωσε την προσωνυμία «Ο Κοιμώμενος Προφήτης». Μια μη κερδοσκοπική οργάνωση, η Ένωση για την Έρευνα και τη Διαφώτιση, ιδρύθηκε για να διευκολυνθεί η μελέτη του έργου του Κέυσ, καθώς επίσης, καθιερώθηκαν ένα νοσοκομείο και ένα πανεπιστήμιο.

Ορισμένοι, τον θεωρούν ως τον αληθινό ιδρυτή και την κύρια πηγή από τις πιο χαρακτηριστικές πεποιθήσεις του Κινήματος του New Age.

Ο Κέισι έγινε διάσημος προς το τέλος της ζωής του και πίστευε ότι η δημοσιότητα που δόθηκε στις προφητείες του, επισκίασε τα πιο σημαντικά μέρη του έργου του, όπως τη θεραπεία των πασχόντων και τη μελέτη της θρησκείας. Πολλοί αμφισβητούν τις υποτιθέμενες ψυχικές ικανότητες του Κέισι, καθώς και οι παραδοσιακοί Χριστιανοί επίσης αμφισβητούν τις ανορθόδοξες απαντήσεις του σε θρησκευτικά ζητήματα, όπως τη μετενσάρκωση και τα Ακασικά αρχεία.

Βιογραφία

Παιδικά χρόνια
Ο Έντγκαρ Κέισι γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1877, κοντά στο Μπέβερλι νοτίως του Hopkinsville, Κεντάκι. Ήταν ένα από τα έξι παιδιά των αγροτών Λέσλι Β. Κέισι (Leslie B. Cayce) και Κάρι Κέυσ (Carrie Cayce).  Ήταν ένα πολύ πνευματικό παιδί, έπαιζε τον "little folk" και μερικές φορές "έβλεπε" το νεκρό παππού του. Τους θεωρούσε όλους σαν άυλους, επειδή μπορούσε να δει δια μέσου αυτών, αν κοίταζε αρκετά έντονα. Ωστόσο, το βρήκε πολύ δύσκολο να κρατήσει το μυαλό του στα μαθήματά του στο σχολείο.

Τον πήγαν στην εκκλησία, όταν ήταν 10 ετών και έκτοτε διάβαζε την Αγία Γραφή, απορροφώντας και ολοκληρώνοντας μια ντουζίνα «υπαγορεύσεις» από την εποχή που ήταν 12 ετών. Τον Μάιο του 1889, ενώ μελετούσε τη Βίβλο στην καλύβα του στο δάσος, είδε μια γυναίκα με φτερά, η οποία του είπε ότι οι προσευχές του εισακούσθηκαν και τον ρώτησε τι θα ήθελε περισσότερο. Τρομοκρατήθηκε, αλλά απάντησε ότι αυτό που ήθελε, ήταν να είναι χρήσιμος στους άλλους, ιδιαιτέρως στα άρρωστα παιδιά. Αποφάσισε ότι θα ήθελε να είναι ιεραπόστολος.

Το επόμενο βράδυ, μετά από μια παρατήρηση από τον δάσκαλο του σχολείου, ο πατέρας του τον εξέτασε ανηλεώς στην ορθογραφία και τελικά τον χτύπησε εξοργισμένος και ρίχνοντάς τον από την καρέκλα του. Σ' εκείνο το σημείο, άκουσε την φωνή της γυναίκας που είχε εμφανιστεί χθες. Του είπε ότι αν μπορούσε να κοιμηθεί για λίγο "αυτοί" θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Εκλιπάρησε για λίγη ανάπαυση και έβαλε το κεφάλι του επάνω στο βιβλίο της ορθογραφίας. Όταν επέστρεψε στο δωμάτιο ο πατέρας του και τον ξύπνησε, γνώρισε όλες τις απαντήσεις. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να επαναλάβει οτιδήποτε από το βιβλίο. Ο πατέρας του σκέφτηκε ότι τον είχε κοροϊδέψει πριν και τον χτύπησε και πάλι ρίχνοντάς τον από την καρέκλα του. Τελικά, ο Έντγκαρ χρησιμοποίησε κατ' αυτόν τον τρόπο, όλα του τα βιβλία του σχολείου.

Κατά το 1892, ο δάσκαλος, θεωρούσε τον Έντγκαρ ως τον καλύτερό του μαθητή. Ερωτηθείς, ο Έντγκαρ απάντησε στο δάσκαλό του, ότι έβλεπε τις εικόνες των σελίδων από τα βιβλία. Ο πατέρας του ήταν υπερήφανος για αυτό του το επίτευγμα και το διέδιδε τριγύρω, με αποτέλεσμα ο Έντγκαρ να γίνει «διαφορετικός» από τους συνομηλίκους του.

Λίγο μετά από αυτό, ο Έντγκαρ επέδειξε μία ικανότητα να διαγνώσει στον ύπνο του. Σ' ένα σχολικό αγώνα, χτυπήθηκε από μια μπάλα στη βάση της σπονδυλικής του στήλης, μετά από την οποία άρχισε να συμπεριφέρεται πολύ παράξενα και τελικά τον έβαλαν στο κρεβάτι. Πήγε για ύπνο και διέγνωσε τη θεραπεία, την οποία ετοίμασε η οικογένειά του και η οποία τον θεράπευσε καθώς κοιμόταν. Ο πατέρας του καυχόταν ότι ο γιος του ήταν, «ο πιο σπουδαίος τύπος στον κόσμο, όταν κοιμάται.» Παρ' όλα αυτά, αυτή του η ικανότητα, δεν επιδείχθηκε ξανά για αρκετά χρόνια.

Η ασυνήθιστη προσωπικότητα του Έντγκαρ, αποδεικνύεται επίσης και από ένα ασυνήθιστο περιστατικό, όπου στο τέλος μιας ημέρας εργασίας, οδήγησε έφιππος πίσω στο αγρόκτημα, ένα συγκεκριμένο μουλάρι. Αυτό τους εξέπληξε όλους εκεί, καθώς το μουλάρι δεν άφηνε κανένα να το ιππεύσει. Ο ιδιοκτήτης του, νομίζοντας ότι τώρα πλέον ίσως ήρθε η ώρα για να εξημερώσει το ζώο, προσπάθησε να το ιππεύσει ξανά, αλλά αυτό τον έριξε αμέσως κάτω. Εκείνο το βράδυ, ο Κέισι αναχώρησε για την οικογένειά του στην πόλη.

Γάμος και οικογένεια
Ο Κέισι αρραβωνιάστηκε την Γερτρούδη Έβανς (Gertrude Evans) στις 14 Μαρτίου 1897 και παντρεύτηκαν έξι χρόνια αργότερα, στις 12 Ιουνίου 1903. Έκαναν τρία παιδιά:
 τον Χιου Λυνν Κέισι (Hugh Lynn Cayce) (16 Μαρτίου 1907 – 4 Ιουλίου 1982),
 τον Μίλτον Πόρτερ Κέισι (Milton Porter Cayce) (28 Μαρτίου 1911 – 17 Μαΐου 1911) και
 τον Έντγκαρ Έβανς Κέισι (Edgar Evans Cayce) (9 Φεβρουαρίου 1918 – 15 Φεβρουαρίου 2013).

1877 έως 1912: Περίοδος Κεντάκι
Τον Δεκέμβριο του 1893, η οικογένεια Κέισι μετακόμισε στο Hopkinsville, Κεντάκι και στη  γωνία της οδού 705 West Seventh (στη νοτιοανατολική γωνία των οδών Seventh και Young Streets). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Κέισι έλαβε εκπαίδευση οκτώ τάξεων, λέγεται από την Ένωση για την Έρευνα και τη Διαφώτιση να έχει αναπτύξει ψυχικές επιδεξιότητες και έφυγε από το οικογενειακό αγρόκτημα προκειμένου να ακολουθήσει διάφορες μορφές απασχόλησης.

Η εκπαίδευση του Κέισι, σταμάτησε στην ενάτη τάξη καθώς η οικογένειά του δεν μπορούσε να αντέξει τις οικονομικές δαπάνες που εμπλέκονταν. Η εννέα-τάξεων εκπαίδευση συχνά θεωρείτο περισσότερο από επαρκής για τα παιδιά της εργατικής τάξης. Ένα μεγάλο μέρος του υπολοίπου των νεότερων χρόνων του Κέισι θα πρέπει να χαρακτηρισθεί από την αναζήτηση τόσο της απασχόλησης όσο και των χρημάτων.

Καθ' όλη τη ζωή του ο Κέισι ελκύθηκε προς την εκκλησία ως μέλος των Μαθητών του Χριστού. Διάβαζε τη Βίβλο μία φορά το χρόνο, κάθε χρόνο, δίδασκε στο Κατηχητικό και στρατολογούσε ιεραποστόλους. Έλεγε ότι μπορούσε να δει αύρες γύρω από ανθρώπους, μιλούσε στους αγγέλους και άκουγε τις φωνές των συγγενών που είχαν αποβιώσει. Στα πρώτα του χρόνια, βασανίζονταν κατά πόσον αυτές οι ψυχικές επιδεξιότητες είχαν πνευματικά παραδοθεί από την υψηλότερη πηγή.

Το 1900, ο Κέισι σχημάτισε μία εταιρική επιχείρηση με τον πατέρα του, για να πουλήσουν την Ασφαλιστική, «Woodmen of the World»· ωστόσο, το Μάρτιο χτυπήθηκε από μια σοβαρή λαρυγγίτιδα που είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη απώλεια της ομιλίας. Ανίκανος για εργασία έζησε στο σπίτι των γονέων του, για περίπου ένα χρόνο. Στη συνέχεια αποφάσισε να αναλάβει το επάγγελμα της φωτογραφίας, ενός επαγγέλματος που θα ασκούσε λιγότερη πίεση στη φωνή του. Ξεκίνησε τη μαθητεία του στο φωτογραφείο του W.R. Bowles στο Hopkinsville και τελικά έγινε αρκετά ταλαντούχος στο επάγγελμά του.

Το 1901, μια περιοδεύουσα σκηνή του υπνωτιστή και διασκεδαστή που λεγόταν Χαρτ (Hart), ο οποίος αναφέρονταν για τον εαυτό του ως «Ο Άνθρωπος Γέλιο» θα έδινε παράσταση στην «Opera House» του Hopkinsville. Ο Hart άκουσε για την κατάσταση του Κέισι και προσφέρθηκε να  δοκιμάσει μια θεραπεία. Ο Κέισι δέχθηκε την προσφορά και το πείραμα διεξήχθη στο γραφείο του Dr. Manning Brown, του τοπικού ωτορινολαρυγγολόγου. Η φωνή του Κέισι φέρεται να επέστρεψε, ενώ βρισκόταν σε υπνωτική έκσταση, αλλά εξαφανίστηκε κατά την αφύπνιση. Ο Hart προσπάθησε μια μετά-υπνωτική (posthypnotic) πρόταση ότι η φωνή θα συνεχίσει να λειτουργεί μετά την έκσταση, αλλά αυτό αποδείχθηκε ανεπιτυχές.

Ο Hart είχε ραντεβού σε άλλες πόλεις, αλλά παραδέχθηκε ότι απέτυχε επειδή ο Κέισι δε θα πήγαινε στο τρίτο στάδιο της ύπνωσης για να λάβει μια υπόδειξη. Ο Dr. Quackenboss, ένας υπνωτιστής από τη Νέα Υόρκη, συνάντησε το ίδιο εμπόδιο αλλά, μετά την επιστροφή του στη Νέα Υόρκη, πρότεινε ότι ο Κέισι θα έπρεπε να παρακινηθεί να αναλάβει την δική του περίπτωση, ενώ βρισκόταν στο δεύτερο στάδιο της ύπνωσης. Ο μοναδικός τοπικός υπνωτιστής, ο Al Layne, προσφέρθηκε να βοηθήσει τον Κέισι να αποκαταστήσει την φωνή του. Ο Layne πρότεινε ώστε ο Κέισι περιγράψει τη φύση της κατάστασης του και την θεραπεία, ενώ βρίσκεται σε υπνωτοληψία. Ο Κέισι περιέγραψε τη δική του ασθένεια, από την άποψη του πρώτου πληθυντικού προσώπου: «εμείς» αντί του ενικό «εγώ». Στις επακόλουθες συνεδρίες, όταν ο Κέισι ήθελε να υποδηλώσει ότι η σύνδεση γινόταν με την «οντότητα» του προσώπου που ζητούσε την «υπαγόρευση», γενικώς, θα ξεκινούσε με, «Διαθέτουμε το σώμα». Σύμφωνα με την «υπαγόρευση» για την «οντότητα» του Κέισι, η απώλεια της φωνής του οφειλόταν σε ψυχολογική παράλυση και θα μπορούσε να διορθωθεί με την αύξηση της ροής του αίματος προς τον λάρυγγα. Ο Layne πρότεινε να αυξηθεί η ροή του αίματος και το πρόσωπο Κέισι υποτίθεται ότι κοκκίνισε από αίμα, και αμφότερα τόσο ο θώρακας όσο και ο φάρυγγάς του, μετατράπηκαν έντονα κόκκινοι. 20 λεπτά αργότερα, ο Κέισι, εξακολουθώντας να βρίσκεται σε έκσταση, δήλωσε το πέρας της θεραπείας. Κατά την αφύπνιση, η φωνή του φέρεται να παρέμεινε φυσιολογική. Προφανώς, υποτροπές συνέβησαν, αλλά ειπώθηκε να έχουν διορθωθεί από τον Layne κατά τον ίδιο τρόπο και τελικά η θεραπεία λέγεται πως έγινε μόνιμη.

Ο Λέυν (Layne) είχε διαβάσει παρόμοιες υπνωτικές θεραπείες από τον Marquis de Puységur, ένα οπαδό του Franz Mesmer και ήταν πρόθυμος να διερευνήσει τα όρια των επουλωτικών γνώσεων που εμπλέκονται με την φωνή της έκστασης. Ζήτησε λοιπόν από τον Κέισι, να περιγράψει τις ασθένειες του ιδίου του Layne και να προτείνει θεραπείες και σύμφωνα με πληροφορίες, τα αποτελέσματα βρέθηκαν τόσο ακριβή όσο και αποτελεσματικά. Ο Layne πρότεινε ώστε ο Κέισι, να προσφέρει την επουλωτική του έκσταση, προς το κοινό. Ο Κέισι ήταν επιφυλακτικός, αλλά τελικά πείστηκε, υπό την προϋπόθεση ότι οι «υπαγορεύσεις» θα ήταν ελεύθερες. Ξεκίνησε, με τη βοήθεια του Layne, να προσφέρει δωρεάν θεραπείες προς τους κατοίκους της πόλης. Αναφορές των εργασιών του Κέισι, εμφανίστηκαν στις εφημερίδες, οι οποίες ενέπνευσαν πολλές ταχυδρομικές αιτήσεις. Ο Κέισι δήλωσε ότι θα μπορούσε να εργαστεί εξίσου αποτελεσματικά χρησιμοποιώντας μια επιστολή από το άτομο σαν να ήταν παρών στην αίθουσα. Έχοντας μόνο το όνομα και την τοποθεσία (διεύθυνση) του ατόμου, ο Κέισι είπε ότι μπορούσε να διαγνώσει τις φυσικές και ψυχικές συνθήκες, αυτό που ονόμαζε «η οντότητα» και τότε παρείχε το φάρμακο. Σύντομα, ο Κέισι έγινε διάσημος και άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο, επιζητούσαν τη συμβουλή του μέσω αλληλογραφίας.

1912 έως 1925: Περίοδος Σέλμα, Αλαμπάμα

Η εργασία του Κέισι μεγάλωνε σε όγκο, όσο μεγάλωνε και η φήμη του. Ζήτησε εθελοντικές δωρεές για να στηρίξει τον εαυτό του και την οικογένειά του έτσι ώστε να μπορεί να εξασκείται με πλήρη απασχόληση. Για να βοηθήσει να συγκεντρωθούν χρήματα, εφηύρε το "Πιτ" ("Pit"), ένα καρτο-παιχνίδι με βάση τα εμπορεύματα που διαπραγματεύονται στο Εμπορικό Επιμελητήριο του Σικάγο (Chicago Board of Trade) και το παιχνίδι εξακολουθεί να πωλείται έως και σήμερα. Συνέχισε να εργάζεται σε μια προφανή κατάσταση έκστασης, με υπνωτιστή όλη του τη ζωή. Ο Layne, αργότερα αντικαταστάθηκε σε αυτόν τον ρόλο, από την σύζυγο και τον μεγαλύτερο γιο του Κέισι. Η γραμματέας Gladys Davis, κατέγραφε σε στενογραφία τις «υπαγορεύσεις» του.

Η αυξανόμενη φήμη του Κέισι, μαζί με τη δημοτικότητα που έλαβε από τις εφημερίδες προσέλκυσε αρκετούς πρόθυμους άνδρες με εμπορικό μυαλό οι οποίοι ήθελαν να αναζητήσουν περιουσία, χρησιμοποιώντας τις μαντικές ικανότητες του Κέισι. Παρόλο που ο Κέισι ήταν απρόθυμος να τους βοηθήσει, πείστηκε να δώσει τις «υπαγορεύσεις» του, οι οποίες τον άφησαν δυσαρεστημένο με τον εαυτό του και ανεπιτυχή. Ένας βαμβακέμπορος προσέφερε στον Κέισι, εκατό δολάρια την ημέρα για τις «υπαγορεύσεις» του αναφορικά με τα καθημερινά αποτελέσματα στην αγορά βαμβακιού, ωστόσο, παρά την άσχημη οικονομική του κατάσταση, ο Κέισι αρνήθηκε την προσφορά του εμπόρου. Ορισμένοι ήθελαν να μάθουν πού να κυνηγήσουν θησαυρούς, ενώ άλλοι ήθελαν να μάθουν την έκβαση των ιπποδρομιών. Αρκετές φορές, πείστηκε να δώσει τέτοιες «υπαγορεύσεις», ως μια μορφή πειράματος. Ωστόσο, όταν χρησιμοποιείται για την ικανότητά του για τους ανωτέρω σκοπούς, το έκανε καλύτερα από τύχη και μόνο θα υπαγορεύουν. Αυτά τα πειράματα φέρεται να τον άφησαν εξαντλημένο από ενέργεια, εκνευρισμένο και δυσαρεστημένο με τον εαυτό του. Τελικά, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το χάρισμά του μόνο και μόνο για να βοηθήσει τους αναξιοπαθούντες και τους ασθενείς.

Το 1923, ο Arthur Lammers, ένας πλούσιος τυπογράφος και μελετητής της μεταφυσικής, έπεισε τον Κέισι να δώσει «υπαγορεύσεις» επάνω σε φιλοσοφικά θέματα. Ο Κέισι είπε στον Lammers, ότι ενώ ήταν σε κατάσταση υπνωτοληψίας, μίλησε για τις προηγούμενες ζωές και τις μετενσαρκώσεις του Lammers, κάτι για το οποίο ο Lammers πίστευε. Η μετενσάρκωση ήταν ένα δημοφιλές θέμα, αλλά δεν γίνονταν δεκτό ως μέρος του Χριστιανικού δόγματος. Εξαιτίας αυτού, ο Κέισι αμφισβήτησε τη στενογράφο του, αναφορικά με το τι είπε κατά την υπνωτοληψία του, αλλά παρέμενε αμετάπειστος. Αμφισβήτησε την πρόκληση του Lammers, ότι είχε επικυρώσει την αστρολογία και τη μετενσάρκωση με τον ακόλουθο διάλογο:

Κέισι: Τα είπα όλα αυτά;... Δεν θα μπορούσα να τα έχω πει όλα αυτά σε μία «υπαγόρευση».
Lammers: Όχι. Αλλά τα επιβεβαίωσες. Βλέπεις, μελετώ τη μεταφυσική για χρόνια και ήμουν σε θέση με μερικές ερωτήσεις, από τα στοιχεία που μας έδωσες, μετά από ένα σωρό πράγματα που έχω διαβάσει, να ελέγξω τι είναι σωστό και τι λάθος. Το σημαντικό είναι ότι το βασικό σύστημα που διαπερνά όλες τις μυστηριακές θρησκείες, είτε προέρχονται από το Θιβέτ είτε από τις πυραμίδες της Αιγύπτου, υποστηρίζεται από εσάς. Στην πραγματικότητα είναι το σωστό σύστημα.

Η στενογράφος του Κέισι, κατέγραψε τα παρακάτω:

Σε αυτό βλέπουμε το σχέδιο ανάπτυξης από αυτά τα άτομα που τοποθετούνται επάνω σε αυτό το επίπεδο, που σημαίνει τη δυνατότητα να εισέλθουν στην παρουσία του Δημιουργού και να γίνουν πλήρες μέρος αυτής της δημιουργίας.
Στο βαθμό καθώς αυτή η οντότητα εκφράζει την ανησυχία, αυτή είναι η τρίτη εμφάνιση σε αυτό το επίπεδο και πριν από αυτήν, ως μοναχός. Βλέπουμε τις αναλαμπές στη ζωή της οντότητας τώρα όπως φαινόταν στο μοναχό, σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Το σώμα είναι μόνο το όχημα ενίοτε αυτού του πνεύματος και η ψυχή που ίπταται μέσω όλων των εποχών και πάντα παραμένει ίδια.

Ο Κέισι ήταν αρκετά αμετάπειστος ότι είχε αναφερθεί στο δόγμα της μετενσάρκωσης και το καλύτερο που θα μπορούσε να προσφέρει ο Lammers, ήταν ότι η «υπαγόρευση» «ανοίγει την πόρτα» και να μοιραστεί τις πεποιθήσεις και τις γνώσεις του με τον Κέισι. Ο Lammers είχε έρθει σ' αυτόν, με κάποια μικρά κομμάτια πληροφοριών από τα δικά του, για να τα μοιραστεί με τον Κέισι και φάνηκε προσηλωμένος στο να πείσει τον Κέισι τώρα που ένιωθε την «υπαγόρευση» να επιβεβαιώνει τις έντονα-κρατούσες πεποιθήσεις του. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι 12 χρόνια ενωρίτερα, ο Κέισι είχε εν συντομία αναφερθεί στη μετενσάρκωση. Στην «υπαγόρευση» 4841-1, η οποία δόθηκε στις 22 Απριλίου 1911, ο Κέισι αναφέρθηκε στην ψυχή που «μετεμψυχώθηκε». Επειδή οι «υπαγορεύσεις» του Κέισι δεν καταγράφονταν συστηματικά έως το 1923, είναι πιθανό ότι μπορεί να είχε αναφέρει την μετενσάρκωση, σε άλλες παλαιότερες «υπαγορεύσεις».

Ο Κέισι ανέφερε ότι η συνείδησή του τον ενοχλούσε σοβαρά επάνω από αυτή τη σύγκρουση. Οι «υπαγορεύσεις» για τις μετενσαρκώσεις ήταν εναντίον των βιβλικών διδασκαλιών και σε κάποιο σημείο ήθελε να διακόψει τις συνεδρίες διοχέτευσης. Για άλλη μια φορά, ο Κέισι έχασε τη φωνή του και σε μια «υπαγόρευση» για τον εαυτό του, ενημερώθηκε αν ο Κέισι δεν επρόκειτο πλέον να είναι ένας δίαυλος, η αποστολή του σε αυτή τη ζωή είχε ολοκληρωθεί. Σε τελική ανάλυση η εν υπνώσει φωνή του, το «εμείς» από τις «υπαγορεύσεις», είχε διάλογο με τον Κέισι και τελικά τον έπεισε να συνεχίσει με αυτά τα είδη των «υπαγορεύσεων». Ήταν αυτή τη στιγμή που ο Κέισι, κατεύθυνε τις δραστηριότητές του, να παρέχει «υπαγορεύσεις», επικεντρώνοντας γύρω από την υγεία. Τα διορθωτικά μέτρα που διοχετεύονταν συχνά ενέπλεκαν τη χρήση ασυνήθιστης ηλεκτροθεραπείας, την υπεριώδη ακτινοβολία, τη διατροφή, το μασάζ, τους πολύτιμους λίθους, λιγότερη διανοητική εργασία και περισσότερη χαλάρωση στην άμμο στην παραλία. Τα διορθωτικά του μέτρα, ήταν υπό την προσεκτική εξέταση της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης (American Medical Association) και ο Κέισι ένιωθε ότι είχε έρθει η ώρα για να νομιμοποιηθούν οι πράξεις με τη βοήθεια εξουσιοδοτημένων ιατρών. Το 1925 ο Κέισι ανέφερε, ενώ βρισκόταν σε υπνωτική έκσταση, ότι «η φωνή» του είχε δώσει εντολή να μετακομίσει στο πεζοδρόμιο απέναντι από την παραλία, στη Βιρτζίνια Μπιτς (Βιρτζίνια). Πληροφορήθηκε ότι οι κρύσταλλοι της άμμου, θα είχαν θεραπευτικές ιδιότητες, που θα προωθούσαν την ταχεία επούλωση.

1925 έως 1945: Περίοδος Βιρτζίνια Μπιτς

Η ώριμη περίοδος του Κέισι, κατά την οποία δημιούργησε τα διάφορα θεσμικά όργανα που θα βοηθούσαν στην επιβίωσή του, μπορεί να θεωρηθεί ότι ξεκίνησε το 1925. Κατά την εποχή αυτή ήταν επαγγελματίας ψυχικός με μικρό αριθμό εργαζομένων και εθελοντών. Οι «υπαγορεύσεις» όλο και περισσότερο, ήρθαν να συμπεριλάβουν απόκρυφα ή εσωτερικά θέματα.

Το 1929, το νοσοκομείο Κέισι ιδρύθηκε στην Παραλία της Βιρτζίνια, χρηματοδοτούμενο από την Morton Blumenthall, έναν αποδέκτη των υπνωτικής έκστασης «υπαγορεύσεων». Ο Blumenthall ήταν ένας πλούσιος χρηματιστής από τη Νέα Υόρκη που είχε τις πιο εκτεταμένες «υπαγορεύσεις» με τον Κέισι, κάπου τις 468. Λέγεται ότι είχε κάνει σημαντικά κέρδη μέσω ενοράσεων, στις  μελλοντικές εκπληρώσεις των χρηματιστηριακών συμβολαίων έως τη συντριβή τους εκείνο το έτος. Αυτό το γεγονός προκάλεσε τον Blumenthall να αποσύρει την χρηματοδότηση και λίγο μετά, το νοσοκομείο τελικά έκλεισε τις πόρτες του. 
 
Τα χρόνια της ύφεσης είδαν τον Κέισι να στρέφει την προσοχή του σε πνευματικές διδασκαλίες. Το 1931, οι φίλοι και η οικογένεια του Έντγκαρ Κέισι, τον ρώτησαν πώς θα μπορούσαν να γίνουν ψυχικοί (μέντιουμ) σαν κι αυτόν. Από αυτό το φαινομενικά απλό ερώτημα έφερε έναν ενδεκαετή διάλογο ο οποίος οδήγησε στη δημιουργία των «Ομάδων Μελέτης». Από την αλλαγμένη του κατάσταση, ο Κέισι αναμετέδωσε σε αυτή την ομάδα, ότι ο σκοπός της ζωής δεν είναι να γίνει κάποιος μέντιουμ, αλλά να γίνει ένας άνθρωπος με περισσότερη πνευματική επίγνωση και πιο τρυφερός. Είχε ειπωθεί στην «Ομάδα Μελέτης #1» ότι θα μπορούσαν να «φέρουν φως σε ένα κόσμο που περιμένει» και ότι αυτά τα μαθήματα θα εξακολουθούσαν να μελετώνται εκατοντάδες χρόνια στο μέλλον. Οι «υπαγορεύσεις» ήταν τώρα σχετικά με τα όνειρα, τη σύμπτωση (συγχρονικότητα), την ανάπτυξη της διαίσθησης, το κάρμα, τα ακασικά αρχεία, την αστρολογία, το παρελθόν της ζωής, τις σχέσεις, την αδελφή ψυχή και άλλα εσωτερικά-απόκρυφα θέματα. Εκατοντάδες βιβλία έχουν εκδοθεί για αυτές τις «υπαγορεύσεις».

Το 1943, ο Κέισι κέρδισε πανεθνική δημοσιότητα, μετά τη δημοσίευση ενός άρθρου με τον τίτλο «Ο Άνθρωπος Θαύμα του Βιρτζίνια Μπιτς», στο μεγάλης αναγνωσιμότητας περιοδικό Coronet. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έπαιρνε το τίμημά του από τους Αμερικανούς στρατιώτες και ένιωθε ότι δεν μπορούσε να αρνηθεί στις οικογένειες που ζητούσαν βοήθεια για τους αγαπημένους τους που αγνοούνται στα πεδία των μαχών. Αύξησε τη συχνότητα των «υπαγορεύσεων» του σε οκτώ ανά ημέρα, προσπαθώντας να ικανοποιήσει τον συνεχώς αυξανόμενο σωρό των αιτήσεων. Έλεγε ότι αυτό είχε κάποιο τίμημα στην υγεία του, καθώς τον αποστράγγιζε συναισθηματικά και συχνά τον εξουθένωνε. Οι «υπαγορεύσεις» του αυτές καθ' εαυτές, το επέπλητταν ότι προσπαθούσε πάρα πολύ και ότι θα έπρεπε να περιορίσει τον φόρτο της εργασίας του σε δύο μόλις ζωντανές «υπαγορεύσεις» ανά ημέρα, ειδάλλως, αυτές οι καλές του προσπάθειες τελικά θα τον σκότωναν.

Ο Έντγκαρ Κέισι υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 67 ετών, τον Σεπτέμβριο του 1944 και πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 1945. Ετάφη στο Κοιμητήριο του Riverside Cemetery στο Hopkinsville, Κεντάκι.

Ισχυρισμοί για ψυχικές ικανότητες
Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1923, οι «υπαγορεύσεις» του δεν ήσαν συστηματικά καταγεγραμμένες ή διατηρημένες. Ωστόσο, ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στη Birmingham Post-Herald στις 10 Οκτωβρίου 1922, αναφέρει κατά λέξη, τον Κέισι να λέει ότι ο ίδιος είχε δώσει, 8,056 «υπαγορεύσεις» έως την ημερομηνία αυτή και είναι γνωστό, ότι μετά από αυτή την ημερομηνία, έδωσε περίπου 13,000–14,000 «υπαγορεύσεις». Σήμερα, ένα σύνολο από 14,306 «υπαγορεύσεις» είναι διαθέσιμες στην έδρα του Κέισι, το A.R.E., στη Βιρτζίνια Μπιτς και σε απευθείας σύνδεση μόνο για τα μέλη-του τμήματος μαζί με το ιστορικό αρχείο, την αλληλογραφία και την παρακολούθηση της τεκμηρίωσης.

Άλλες ικανότητες που έχουν αποδοθεί στον Κέισι περιλαμβάνουν: την αστρική προβολή, την προφητεία, μεντιουμισμό, βλέποντας τα Ακασικά Αρχεία ή το «Βιβλίο της Ζωής» («Book of Life») και βλέποντας αύρες. Ο Κέισι είπε ότι άρχισε να ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα σχετικά με αυτά τα θέματα, αφού είχε ενημερωθεί για το περιεχόμενο των «υπαγορεύσεών» του, για τις οποίες ανέφερε, ότι δεν είχε ποτέ πραγματικά ακούσει τον εαυτό του.

Υποστηρικτές
Στους πελάτες του Κέισι, περιλαμβάνονται μια σειρά από διασημότητες όπως: ο Γούντροου Ουίλσον, ο Τόμας Έντισον, ο Irving Berlin, ο Τζορτζ Γκέρσουιν κ.ά.

Η Τζίνα Σερμινάρα (Gina Cerminara) δημοσίευσε πολλά βιβλία όπως το «Πολλές Διαστάσεις» («Many Mansions») και «The World Within». Ο Μπράιαν Βάις (Brian Weiss), δημοσίευσε ένα μπεστ-σέλερ, αναφορικά με την κλινική ανάμνηση των προηγούμενων ζωών, «Πολλές Ζωές, Πολλοί Δάσκαλοι» («Many Lives, Many Masters»). Τα βιβλία αυτά παρέχουν ευρεία υποστήριξη για τον πνευματισμό και τη μετενσάρκωση. Οι «Πολλές Διαστάσεις» εκπονούν την εργασία του Κέισι και υποστηρίζουν τις δηλωθείσες του δυνατότητες με παραδείγματα από την πραγματική ζωή.

Αντιπαράθεση και κριτική

Αμφισβήτηση
Ο Κέισι υποστήριξε ορισμένες αμφιλεγόμενες και εκκεντρικές ιδέες από τις, κατά την υπνωτοληψία του, «υπαγορεύσεις». Σε πολλές υπνωτικές συνεδρίες, επανερμήνευσε εκ νέου την ιστορία της ζωής στη Γη. Μια από τις αμφιλεγόμενες αξιώσεις του Κέισι ήταν η polygenism. Σύμφωνα με τις αμφιλεγόμενες αξιώσεις του Κέισι, πέντε φυλές (η λευκή, η μελανή (μαύρη), η ερυθρή (κόκκινη), η καφέ και η κίτρινη) είχαν δημιουργηθεί χωριστά, αλλά ταυτοχρόνως σε διαφορετικά μέρη της Γης. Ο Κέισι, επίσης, αποδεχόταν την ύπαρξη των εξωγήινων, την Ατλαντίδα και ισχυρίστηκε ότι «η ερυθρά φυλή αναπτύχθηκε στην Ατλαντίδα και η ανάπτυξή της ήταν ραγδαία». Μια άλλη αξίωση από τον Κέισι, ήταν ότι "ψυχή-οντότητες" στη Γη, αναμιγνύονταν με ζώα για να παράγουν «πράγματα»: γίγαντες που είχαν ύψος δώδεκα πόδια.

Ο ιστορικός Olav Hammer έγραψε ότι πολλές από τις «υπαγορεύσεις» του Κέισι συζητούσαν για φυλή και χρώμα δέρματος και ότι η εξήγηση για αυτό είναι ότι ο Κέισι δεν ήταν ρατσιστής, αλλά επηρεάστηκε από τις αποκρυφιστικές ιδέες της κας Μπλαβάτσκυ. Ο Κέισι δήλωσε ότι ο «Άνθρωπος του Πίλτνταουν» να είναι γνήσιος, ισχυριζόμενος ότι ήταν ένας αποικιοκράτης της Ατλαντίδας που είχε ταξιδέψει στη Βρετανία. Ωστόσο το 1953, αποκαλύφθηκε η κοροϊδία από τον «Άνθρωπο του Πίλτνταουν».

Ο φιλόσοφος και σκεπτικιστής Robert Todd Carroll, στο βιβλίο του «The Skeptic's Dictionary», έγραψε, "Ο Κέισι είναι από τους κύριους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για μερικές από τα πιο χαζές αντιλήψεις σχετικά με την Ατλαντίδα." Ο Κάρολ ανέφερε μερικές από αντιλήψεις του Κέισι, όπως την πίστη του σε ένα γιγάντιο ηλιακό κρύσταλλο, ο οποίος ενεργοποιείται από τον ήλιο και που χρησιμοποιόταν για την χαλιναγώγηση και την παροχή ενέργειας στην Ατλαντίδα και την πρόβλεψή του ότι το 1958, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ξανά ανακαλύψουν μια ακτίνα θανάτου, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί στην Ατλαντίδα.

Κριτική
Πολλοί λένε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία για τις δυνάμεις του Κέισι προέρχονται από τα επίκαιρα άρθρα εφημερίδων, ένορκες βεβαιώσεις, ανέκδοτα, μαρτυρίες και βιβλία. Για παράδειγμα, ο Martin Gardner, έγραψε ότι, ενώ οι εκστάσεις συνέβησαν, οι περισσότερες από τις πληροφορίες από τις υπνωτοληψίες του προέρχεται από τα βιβλία που ο Κέισι είχε διαβάσει από συγγραφείς όπως ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, ο Πήτερ Ουσπένσκι και η Έλενα Μπλαβάτσκυ. Η υπόθεση του Gardner ήταν ότι οι υπνωτοληπτικές «υπαγορεύσεις» του Κέισι, περιέχουν «μικρά κομμάτια πληροφοριών τα οποία αποκτήθηκαν από εδώ και από εκεί στην απόκρυφη λογοτεχνία, καρυκευμένη με περιστασιακές καινοτομίες από το ασυνείδητο του Κέισι.»

Πολλοί επίσης, ασκούν κριτική στον Κέισι για την υποστήριξή του προς διάφορες μορφές της εναλλακτικής ιατρικής, την οποία θεωρούν ως ψευδοϊατρική. Ο Μάικλ Σέρμερ (Michael Shermer), γράφει στο «Why People Believe Weird Things: Pseudoscience, Superstition, and Other Confusions of Our Time», «Αγράμματος πέρα από το Γυμνάσιο, ο Κέισι απόκτησε την ευρεία γνώση μέσω αδηφάγου ανάγνωσης και από αυτό ύφαινε περίτεχνα παραμύθια.» Ο Σέρμερ έγραψε ότι, "Ο Κέισι ήταν φαντασιο-επιρρεπής από τα νιάτα του, συχνά μιλώντας με τους αγγέλους και λαμβάνοντας οράματα του νεκρού παππού του". Ο James Randi έχει πει ότι «Ο Κέισι ήταν λάτρης εκφράσεων όπως "αισθάνομαι ότι" και "πιθανόν"—τροποποιώντας λέξεις που χρησιμοποιούνται για την αποφυγή θετικών δηλώσεων.» Οι εξέταση των «υπαγορεύσεων» δεν δείχνουν τροποποιητικούς όρους.

Ο διερευνητής Joe Nickell σημείωσε:

Αν και ο Κέισι δεν έχει ποτέ υποστεί σε κανονικό έλεγχο, ο πρωτοπόρος της Υπεραισθητικής Αντίληψης και Παραψυχολογίας (Extrasensory Perception and Parapsychology (ESP)) Dr. Joseph B. Rhine του Duke University — που θα έπρεπε να είναι συμπαθών στους ισχυρισμούς του Κέισι — ήταν ασυγκίνητος. Η  «υπαγόρευση» που έδωσε ο Κέισι για την κόρη του Rhine, ήταν ιδιαιτέρως ανακριβής. Συχνά, ο Κέισι ήταν ακόμα πλατύτερα εκτός σήματος, καθώς έφταναν αργά οι επιστολές που ζητούσαν τις «υπαγορεύσεις» του, όταν έδινε τις διαγνώσεις των υποκειμένων, ενώ αυτοί είχαν ήδη αποβιώσει.

Η επιστημονικός συγγραφέας Karen Stollznow έχει γράψει:

Η πραγματικότητα είναι ότι οι γιατρειές ήσαν διαδόσεις και οι θεραπείες του ήταν λαϊκές θεραπείες που ήταν στην καλύτερη περίπτωση άχρηστες και στην χειρότερη, επικίνδυνες... Ο Κέισι δεν ήταν σε θέση να θεραπεύσει τον ίδιο του τον εξάδελφο ή τον γιο του, που πέθανε μωρό. Πολλές από τις «υπαγορεύσεις» του Κέισι έλαβαν χώρα αφότου ο ασθενής είχε ήδη αποβιώσει.

Οι Βιβλικοί Χριστιανοί είναι κριτικοί στις απόψεις του Κέισι σε θέματα όπως η μετενσάρκωση, η ενότητα, και τα Ακασικά αρχεία.

Εικόνες

Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές

Επιπρόσθετη ανάγνωση
  Beyerstein, Dale. (1996). Edgar Cayce. In Encyclopedia of the Paranormal edited by Gordon Stein. Prometheus Books. pp. 146–153. ISBN 1-57392-021-5  
  Cayce, Edgar Evans. Edgar Cayce on Atlantis, New York: Hawthorn, 1968, ISBN 0-312-96153-7 ή
 Έντγκαρ Έβανς Κέισι «Έντγκαρ Κέισι, Για Την Ατλαντίδα» Εκδόσεις (Spartan) Βουλούκου, 1η έκδοση Φεβρουάριος 1982, 2η έκδοση Νοέμβριος 1993,  Γερανίου 47, 104 31 Αθήνα
  Cerminara, Gina. Many Mansions: The Edgar Cayce Story on Reincarnation. orig. 1950, Signet Book, reissue edition 1990, ISBN 0-451-16817-8 ή
 Δρ. Τζίνα Σερμινάρα, «Έντγκαρ Κέισι, Πολλές Διαστάσεις» Εκδόσεις (Spartan) Βουλούκου, 1η έκδοση Σεπτέμβριος 1983, Γερανίου 47, 104 31 Αθήνα
  Kirkpatrick, Sidney D. An American Prophet, Riverhead Books, 2000, ISBN 1-57322-139-2
  Kittler, Glenn D. Edgar Cayce on the Dead Sea Scrolls, Warner Books, 1970, ISBN 0-446-90035-4
  Puryear, Herbert B. The Edgar Cayce Primer: Discovering The Path to Self-Transformation, Bantam Books, New York, Toronto, Copyright © September 1982 by Association for Research and Enlightenment, Inc. ISBN 0-553-25278-X
  Stearn, Jess. The Sleeping Prophet, Bantam Books, 1967, ISBN 0-553-26085-5
  Sugrue, Thomas. There Is a River, A.R.E. Press, 1997, ISBN 0-87604-375-9
  Todeschi, Kevin, Edgar Cayce on the Akashic Records, 1998, ISBN 978-0-87604-401-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  Edgar Cayce's Association for Research and Enlightenment (A.R.E.)
  Edgar Cayce Canada (E.C.C.)
  An American Prophet from ABC News
  Edgar Cayce - The Skeptic's Dictionary
  What's the scoop on Edgar Cayce, the "Sleeping Prophet" - The Straight Dope
   (όπου από τη σελ. 180 και μετά υπάρχει πλήθος φωτογραφιών)  

Ατλαντίδα
Αμερικανοί Μαθητές του Χριστού
Αποκαλυπτιστές
Συγγραφείς της Νέας Εποχής
Μετενσάρκωση
Αμερικανοί ψυχικοί
Αγγελικοί οραματιστές
Διορατικοί
Χριστιανοί μυστικιστές