Νατ Κινγκ Κόουλ

Ο Νατ Κινγκ Κόουλ (Nat King Cole, πραγματικό όνομα: Nathaniel Adams Coles, 17 Μαρτίου 1919 - 15 Φεβρουαρίου 1965) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, ο οποίος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο προσκήνιο ως κορυφαίος πιανίστας της τζαζ.

Βιογραφία
Ο Νατ Κινγκ Κόουλ γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1919 στο Μοντγκόμερι (Αλαμπάμα).

Αναδείχτηκε ένας από τους καλύτερους πιανίστες της εποχής του σουίνγκ και επέδρασε θετικά στη διαμόρφωσή του. Η επιτυχία του άρχισε το 1943. Έγινε γνωστός από την μαλακή φωνή του βαρύτονου, με την οποία ερμήνευε τζαζ μελωδίες. Το 1947 ηχογράφησε το Nature Boy, το οποίο έφτασε στην κορυφή του μουσικού chart του Billboard πουλώντας περισσότερα από 1 εκ. αντίτυπα και στην πορεία επανακτελέστηκε από τον  Φρανκ Σινάτρα και τη Σάρα Βων. Το 1948 ο Νατ Κινγκ Κόουλ μετακόμισε στη χλιδάτη και για λίγους περιοχή του Χόλυγουντ.

Το 1956, ο Νατ Κινγκ Κόουλ προπηλακίστηκε από μέλη της ρατσιστικής οργάνωσης White Citizen's Council κατά τη διάρκεια συναυλίας του στο Μπέρμιγχαμ (Αλαμπάμα).

Ο Νατ Κινγκ Κόουλ ήταν ένας από τους πρώτους αφροαμερικανούς καλλιτέχνες που άγγιξαν το μεγάλο ακροατήριο διεθνώς και θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους μαύρους τραγουδιστές όλων των εποχών και από τους πιο παρεξηγημένους μουσικούς του 20ού αιώνα. Επίσης, ήταν ένας από τους πρώτους μαύρους της Αμερικής που απέκτησαν δική τους τηλεοπτική εκπομπή με ποικίλο πρόγραμμα.

Η βελούδινη φωνή του έμεινε χαραγμένη σε δίσκους 45 και 33 στροφών: Unforgettable (1951), Pretend (1952) κ.α. Μεταξύ των καλλιτεχνών που συνεργάστηκαν με τον Νατ Κινγκ Κόουλ είναι ο Τζον Ντάνκγουορθ, ο Φρανκ Σινάτρα, η Έτα Τζέιμς, ο Ντέξτερ Γκόρντον, ο Νέλσον Ριντλ κ.α. Το 1963, ο Νατ Κινγκ Κόουλ ερμήνευσε το τραγούδι In The Cool Of The Day, σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.

Για πολλούς μουσικοκριτικούς τότε και σήμερα ο Κόουλ ήταν ισάξιος του Φρανκ Σινάτρα, που μόνο οι φυλετικές διακρίσεις της εποχής δεν του επέτρεψαν να κάνει ολοκληρωμένη καριέρα στο χώρο του θεάματος και ακροάματος. Σύμφωνα με εκτιμήσεις Βρετανών μουσικολόγων, στη μελωδία του Νατ Κινγκ Κόουλ Answer Me φαίνεται ότι βασίζεται η γνωστή και πολυαγαπημένη μπαλάντα του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ Yesterday. Οι ίδιοι, ωστόσο, υπογραμμίζουν ότι ο ΜακΚάρτνεϋ δεν έκλεψε τη μουσική, αλλά προχώρησε στη σύνθεση του Yesterday, έχοντας στο υποσυνείδητό του τη μελωδία του Νατ Κινγκ Κόουλ. Όπως δήλωσε στο BBC ο μουσικολόγος Σπένσερ Λι, είναι απίθανο ο ΜακΚάρτνεϊ να «έκλεψε» τη μουσική. «Πιστεύω ότι θα είχε ακούσει το κομμάτι του Νατ Κινγκ Κόουλ σε ηλικία δέκα ή 11 ετών» επισήμανε..

Ο Νατ Κινγκ Κόουλ πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα στις 15 Φεβρουαρίου του 1965, σε ηλικία 46 ετών. Τέσσερις μήνες μετά το θάνατό του έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους η ταινία Η Λησταρχίνα, στην οποία έπαιξε δίπλα στην Τζέιν Φόντα και τον Λι Μάρβιν. Ο τάφος του βρίσκεται στο ιστορικό νεκροταφείο Forest Lawn του Λος Άντζελες όπου αναπαύονται πολλοί σταρ του Χόλυγουντ, όπως ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και ο Έρολ Φλιν, ενώ εκεί κηδεύτηκε και ο Μάικλ Τζάκσον.

Επιλογές τραγουδιών
Unforgettable, Pretend, The Way You Look Tonight, When I Fall In Love, It’s Only A Paper Moon, Let There Be Love, Mona Lisa, That Sunday That Summer, Those Lazy Hazy Crazy Days Of Summer, Ramblin Rose, Autumn Leaves, Nature Boy, Route 66. The Christmas Song, Quizas, Quizas, Quizas, Too Young, At Last κ.α.

Επίδραση
Μεταξύ των καλλιτεχνών που επηρεάστηκαν από τον Νατ Κινγκ Κόουλ είναι ο Ρέι Τσαρλς, η Νταϊάνα Κρολ, ο Όσκαρ Πίτερσον και ο Μπόμπι Μπλου Μπλαντ.

Τραγούδια του Νατ Κινγκ Κόουλ ακούγονται στην ταινία Ερωτική Επιθυμία (2000).

Αναφορά στον Νατ Κινγκ Κόουλ υπάρχει στα τραγούδια:
Το μπουζουκάκι και το μπαγλαμαδάκι, που ερμήνευσε ο Λευτέρης Τσαγκάρης στα τέλη της δεκαετίας του 1950: "Τον Νατ Κινγκ Κολ θ’ αρπάξω / μπουζούκι να διδάξω" (μουσική: Βασίλης Καραπατάκης, στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης).
Ιστορία, που ερμήνευσε ο Γιάννης Λογοθέτης σε στίχους δικούς του: "Τυλιγμένος σ’ ένα κίτρινο κασκόλ / τα μαλλιά του γυαλισμένα με μπριγιόλ / ήταν γύρω στα τριάντα / θαυμαστής του Φρανκ Σινάτρα / αλλά και του Νατ Κινγκ Κόουλ" (περιλαμβάνεται στο δίσκο "Τραγούδια Με Νόημα", που κυκλοφόρησε το 1975).

Αναφορές στον Νατ Κινγκ Κόουλ υπάρχουν, μεταξύ άλλων, στα παρακάτω βιβλία:
Καζούο Ισιγκούρο, Νυχτερινά: Πέντε ιστορίες της μουσικής και της νύχτας, Εκδόσεις Καστανιώτη (2009)
Χαρούκι Μουρακάμι, Νότια των Συνόρων, Δυτικά του Ήλιου, Εκδόσεις Ωκεανίδα (2010).
Αλέξης Πανσέληνος, Σκοτεινές Επιγραφές, Εκδόσεις Μεταίχμιο (2011).
Τζούλιαν Μπαρνς, Ιστορία του κόσμου σε 10½ κεφάλαια, Εκδόσεις Μεταίχμιο (2011).

Η κόρη του Νατ Κινγκ Κόουλ, Νάταλι Κόουλ, ηχογράφησε ντουέτο με τον πατέρα της 40 χρόνια μετά το θάνατό του. Μικρότερος αδελφός του Νατ Κινγκ Κόουλ είναι ο επίσης μουσικός Φρέντυ Κόουλ.

Ο Νατ Κινγκ Κόουλ ήταν αυτός που ξεχώρισε τον Τζόνι Ότις (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Γιάννη Βελιώτη) και τον σύστησε στο γνωστό κλαμπ του Λος Άντζελες, Αλαμπάμ. Από τους μεγάλους θαυμαστές του Νατ Κινγκ Κόουλ ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, η Σεζάρια Έβορα, ο Χιου Κόλτμαν και ο Τζόναθαν Ντέμι. Ο ηθοποιός Κολ Σπράους ονομάστηκε έτσι από τους γονείς του προς τιμήν του Νατ Κινγκ Κόουλ.

Παραπομπές

Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές
Αμερικανοί τραγουδιστές
Αμερικανοί πιανίστες
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης