Μαίρη Ρόμπινσον

Η Μαίρη Τερέζ Ουίνιφρεντ Ρόμπινσον (αγγλικά: Mary Therese Winifred Robinson, το γένος Bourke - Μπουρκ, ιρλανδικά: Máire Bean Mhic Róibín, 21 Μαΐου 1944-) υπηρέτησε ως η έβδομη, και πρώτη γυναίκα, Πρόεδρος της Ιρλανδίας την περίοδο 1990-1997, και Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα από το 1997 έως το 2002.

Σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε στο Μπαλινά, Κομητεία Μάγιο.

Γερουσία και Προεδρία 
Ανήλθε στο προσκήνιο πρώτα ως ακαδημαϊκός, δικηγόρος, αγωνίστρια και μέλος της Γερουσίας της Ιρλανδίας (1969-1989). Νίκησε τον Μπράιαν Λένιχαν του Φίανα Φάιλ, και τον Όστιν Κάρι του Φίνε Γκελ, στις προεδρικές εκλογές του 1990, κερδίζοντας ως ανεξάρτητη υποψήφια υποστηριζόμενη από το Εργατικό Κόμμα, το Κόμμα των Εργατών και ανεξάρτητους γερουσιαστές, η πρώτη πρόεδρος στην ιστορία του θεσμού που δεν είχε την υποστήριξη του Φιάνα Φάιλ.

Ηνωμένα Έθνη 
Παραιτήθηκε της προεδρίας, δύο μήνες πριν από τη λήξη της θητείας της, για να αναλάβει τα καθήκοντά της στα Ηνωμένα Έθνη. Κατά τη διάρκεια της θητείας της στα Ηνωμένα Έθνη, επισκέφθηκε το Θιβέτ (1998), η πρώτη Ύπατη Αρμοστής που το έκανε, επέκρινε τη μεταναστευτική πολιτική της Ιρλανδίας, και επέκρινε τη χρήση της θανατικής ποινής στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Επέκτεινε την αποβλεπόμενη ενιαία τετραετή θητεία κατά ένα χρόνο για να προεδρεύσει της Παγκόσμιας Διάσκεψης κατά του Ρατσισμού 2001 στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής. Η διάσκεψη αποδείχθηκε αμφιλεγόμενη, και υπό συνεχή πίεση από τις ΗΠΑ, η Ρόμπινσον παραιτήθηκε από τη θέση της τον Σεπτέμβριο του 2002.

Πρωτοβουλίες 
Μετά την αναχώρηση από τον ΟΗΕ το 2002, η Ρόμπινσον σχημάτισε την Συνειδητοποιώντας Δικαιώματα: η Πρωτοβουλία για  Ηθική Παγκοσμιοποίηση, η οποία έφτασε στην προγραμματισμένη λήξη της το τέλος του 2010. Οι κύριες δραστηριότητές της ήταν:
 η προώθηση του δίκαιου εμπορίου και της αξιοπρεπούς εργασίας, 
 η προώθηση του δικαιώματος στην υγεία και περισσότερο ανθρώπινη μεταναστευτική πολιτική, και 
 η δραστηριότητα για την ενίσχυση της γυναικείας ηγεσίας και την ενθάρρυνση της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. 
Η οργάνωση υποστήριξε επίσης την ανάπτυξη ικανοτήτων και τη χρηστή διακυβέρνηση στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Η Ρόμπινσον επέστρεψε για να ζήσει στην Ιρλανδία, στο τέλος του 2010, και έχει συγκροτήσει το Ίδρυμα Μαίρη Ρόμπινσον - Κλιματική Δικαιοσύνη, το οποίο στοχεύει να είναι «ένα κέντρο για εμπνευσμένη ηγεσία, εκπαίδευση και υπεράσπιση του αγώνα για την εξασφάλιση της παγκόσμιας δικαιοσύνης για τα πολλά θύματα της κλιματικής αλλαγής που συνήθως ξεχνάμε - τους φτωχούς, τους ανίσχυρους και τους περιθωριοποιημένους σε όλο τον κόσμο».

Άλλες δραστηριότητες 
Η Ρόμπινσον είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τις Επιχειρήσεις,  και Καγκελάριος του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου. Από το 2004, είναι επίσης καθηγήτρια της Πρακτικής Διεθνών Υποθέσεων στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, όπου διδάσκει τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώματα. Η Ρόμπινσον επισκέπτεται επίσης και άλλα κολέγια και πανεπιστήμια όπου δίνει διαλέξεις σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Ρόμπινσον βρίσκεται στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Μο Ιμπραχίμ, μια οργάνωση που υποστηρίζει τη χρηστή διακυβέρνηση και τη σπουδαία ηγεσία στην Αφρική, και είναι μέλος της Επιτροπής του Ιδρύματος για το Βραβείο Ιμπραχίμ. Η Ρόμπινσον είναι Έκτακτη Καθηγήτρια στο Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Κέντρο για τη Μελέτη του AIDS στο Πανεπιστήμιο της Πρετόρια.

Η Ρόμπινσον υπηρέτησε ως επίτιμη πρόεδρος της Oxfam από το 2002 μέχρι που παραιτήθηκε το 2012 και είναι επίτιμη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Διαπανεπιστημιακού Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τον Εκδημοκρατισμό EIUC από το 2005. Είναι πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (IIED) και είναι επίσης ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Συμβουλίου των Γυναικών Ηγετών. Η Ρόμπινσον ήταν μέλος των Ευρωπαϊκών μελών της Τριμερούς Επιτροπής.

Διακρίσεις 
 Το 1999 έλαβε το βραβείο Εράσμους
 Το 2004, έλαβε από τη Διεθνή Αμνηστία το Βραβείο Πρέσβειρας Συνείδησης για το έργο της για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφία στον ιστότοπο της Προεδρίας
 Realizing Rights
 

Πρόεδροι της Ιρλανδίας
Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Ιρλανδοί ακτιβιστές
Ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ