Σύντομη συνάντηση

Η ταινία Σύντομη συνάντηση (αγγλ. Brief Encounter) είναι δράμα παραγωγής 1945 σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λην. Το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο σε μονόπρακτο του Νόελ Κάουαρντ του 1936 με τίτλο Still Life, το οποίο διασκευάστηκε για τη μεγάλη οθόνη από τους Άντονι Χέιβλοκ-Άλαν, Ντέιβιντ Λην, Ρόναλντ Νίμι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Σίλια Τζόνσον και ο Τρέβορ Χάουαρντ που πλαισιώνονται από τους Στάνλεϊ Χόλογουεϊ, Τζόις Κάρεϊ και Σίριλ Ρέιμοντ. Η ταινία προτάθηκε 3 βραβεία Όσκαρ το 1946, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Σκηνοθεσίας και Α' Γυναικείου Ρόλου, ενώ την ίδια χρονιά κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών.

Υπόθεση 
Η Λόρα Τζέσον (Σίλια Τζόνσον) και ο γιατρός Άλεκ Χάρβεϊ (Τρέβορ Χάουαρντ) συναντιούνται τυχαία στο σιδηροδρομικό σταθμό, όπου περιμένουν το τραίνο που πρόκειται να οδηγήσει τον καθένα σε αντίθετες κατευθύνσεις. Η γνωριμία τους έχει ως αποτέλεσμα την αμοιβαία συμπάθια και οι δυο τους δίνουν ραντεβού για νέα συνάντηση την επόμενη εβδομάδα την ίδια μέρα (Πέμπτη) και ώρα στο σταθμό. Οι συναντήσεις τους συνεχίζονται για πολλές εβδομάδες και σύντομα οι δυο τους διαπιστώνουν ότι έχουν ερωτευτεί ο ένας τον άλλον. Το πρόβλημά τους είναι ότι και οι δυο τους είναι παντρεμένοι κι έχουν παιδιά. Οι συναντήσεις τους είναι αρχικά δημόσιες, αλλά τα πράγματα αλλάζουν αφού το παράνομο ζευγάρι συναντά τυχαία κάποιους φίλους της Λόρα. Σύντομα οι δυο τους διαπιστώνουν ότι η σχέση τους δεν έχει μέλλον και ο Άλεκ αποφασίζει να δεχτεί μια θέση στο Γιοχάνεσμπουργκ, έτσι συναντιούνται για τελευταία φορά στο σταθμό του τραίνου για να αποχαιρετιστούν.

Πληροφορίες παραγωγής 
Θρυλική ταινία του βρετανικού κινηματογράφου σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λην και βασισμένη σε θεατρικό μονόπρακτο του Νόελ Κάουαρντ με τίτλο Still Life. Το μονόπρακτο του Κάουαρντ γράφτηκε το 1936 και έκανε πρεμιέρα την ίδια χρονιά στα λονδρέζικα θέατρα, μαζί με άλλα 9 μονόπρακτα που στο σύνολό τους έφεραν τον τίτλο Tonight at 8:30 με τον ίδιο τον Κάουαρντ και την Γκέρτρουντ Λόρενς. Όλες οι σκηνές του Still Life διαδραματίζονταν στο μπαρ του σιδηροδρομικού σταθμού, ενώ οι σκηνές της ταινίας διαδραματίζονται σε όλα τα μέρη τα οποία αναφέρονται στο θεατρικό. Η ταινία επενδύθηκε μουσικά από τη Σονάτα Νο 2 για πιάνο του Σεργκέι Ραχμάνινοφ.

Η κυκλοφορία της ταινίας συνοδεύτηκε από διθυραμβικές κριτικές. Οι κριτικοί στάθηκαν στον ευαίσθητο τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται τα γεγονότα της ταινίας και η σχέση μεταξύ δυο ανθρώπων, στις υπέροχες ερμηνείες και την ασπρόμαυρη φωτογραφία της η οποία σε συνδυασμό με τη σκηνοθετική ικανότητα του Ντέιβιντ Λην, συντέλεσε στην ρομαντική ατμόσφαιρα της ταινίας. Η ταινία προβλήθηκε κατά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, σε μια περίοδο που θεωρείται ότι οι γυναίκες είχαν μεγαλύτερη οικονομική και σεξουαλική ελευθερία και μπορούσαν να έχουν σύντομες συναντήσεις με αγνώστους. Φεμινίστριες κριτικές της περιόδου υποστήριξαν ότι η ταινία είχε ως σκοπό να την εξισορρόπηση των πραγμάτων τα οποία έπρεπε να γυρίσουν στην κατάστηση πριν τον πόλεμο. Κάποιος ιστορικός του κινηματογράφου θεώρησε την ταινία αλληγορία πάνω στον απαγορευμένο έρωτα, κάνοντας νύξη στις ερωτικές προτιμήσεις του Νόελ Κάουαρντ. Η Σύντομη συνάντηση ήταν μια από τις αγαπημένες του Ρόμπερτ Όλτμαν.

Βραβεία 
Η ταινία κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών του 1946, ενώ την ίδια χρονιά προτάθηκε και για τρία βραβεία Όσκαρ χωρίς να κερδίσει κάποιο. Η Σίλια Τζόνσον έχασε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου από την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ, που βραβεύτηκε για την ερμηνεία της στην ταινία Δωσ' μου πίσω το παιδί μου  (To Each his Own, 1946) κι ο Ντέιβιντ Λην έχασε το Όσκαρ Σκηνοθεσίας από τον Γουίλιαμ Γουάιλερ που βραβεύτηκε για την ταινία Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (The Best Years of our Lives, 1946)''.

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

Υποψηφιότητα:
Σκηνοθεσίας - Ντέιβιντ Λην
Α' Γυναικείου Ρόλου - Σίλια Τζόνσον
Ασπρόμαυρης Φωτογραφίας - Ρόμπερτ Κράσκερ

Επανεκτελέσεις 
Η ταινία ξαναγυρίστηκε ανεπιτυχώς το 1974 με τους Ρίτσαρντ Μπάρτον και Σοφία Λόρεν, ενώ μεταφέρθηκε αυτούσια, με τίτλο "Brief Encounter" στο θέατρο το 1996 με πρωταγωνιστές του Χέιλι Μιλς και Άντριου Τέιλορ.

Διαχρονικότητα 
Το 1999 το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στη 2η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες βρετανικές ταινίες όλων των εποχών.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος των καλύτερων ταινιών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Βρετανικές ταινίες
Ταινίες του 1945
Βρετανικές δραματικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Νικητές Χρυσού Φοίνικα
Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες