Αϊμερίκ ντε Πεγκιλιάν

Ο Αϊμερίκ ντε Πεγκιλιάν (Aimeric de Peguilhan ή Aimery de Peguillan ή Pégulhan) Πεγκιλάν, περ. 1170 -  Λομβαρδία ; περ. 1230), ήταν Οξιτανός τροβαδούρος, από τους σημαντικότερους του Μεσαίωνα.

Γεννήθηκε στο Πεγκιλάν της -σημερινής- Γασκώνης, ιστορικής περιοχής της Ν. Γαλλίας, κοντά στα ισπανικά σύνορα. Ωστόσο, η γενέτειρά του αμφισβητείται και, από κάποιους ερευνητές, θεωρείται ότι γεννήθηκε στην Τουλούζη.  Καταγόταν από αστική οικογένεια και ο πατέρας του ήταν έμπορος υφασμάτων. Πρώτος πάτρονας του Αϊμερίκ υπήρξε ο κόμης της Τουλούζης, Ραϋμόνδος ο Ε’ (Raimon V) και, κατόπιν, ο γιος του Ραϋμόνδος ο ΣΤ’ (Raimon VI). Αναγκάστηκε να εκπατριστεί υπό την απειλή των εκκαθαρίσεων κατά θρησκευτικής αίρεσης των Αλβιγηνών (Albigensian) και πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα στην Ισπανία. Κατόπιν, πήγε στη Λομβαρδία όπου βρισκόταν υπό των αρχόντων του Este και του Malaspina.  Εκεί έζησε την υπόλοιπη ζωή του, μένοντας πιστός στην αίρεση,  ή κατά άλλη εκδοχή επέστρεψε στην Τουλούζη για χάρη μιας κρυφής αγαπημένης του.

Είναι γνωστό ότι άφησε παρακαταθήκη τουλάχιστον πενήντα έργα, αλλά σώζεται η μουσική μόνον για έξι από αυτά:
Atressi• m pren com fai al jogador
Cel que s'irais ni guerrej 'ab amor
En Amor trop alques en que• m refraing
En greu pantais m'a tengut longamen
Per solatz d'autrui chan soven
Qui la vi, en ditz
Τα περισσότερα από τα έργα του ήταν απλά τραγούδια του καιρού του (cansos), προβηγκιανά sirventés, ερωτικά μοιρολόγια (planhs),  και λίγα πιο δεξιοτεχνικά tensos (γραμμένα μαζί με τους συγχρόνους του Sordello και Albertet de Sestaro).

Παραπομπές

Πηγές
 «Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» (Dictionary of Music and Musicians) του George Grove, D.C.L (Oxford, 1880)
 Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1981, 1996 (ΠΛΜ)
Gaunt, Simon, and Kay, Sarah (edd.) The Troubadours: An Introduction. Cambridge: Cambridge University Press, 1999.ISBN 0-521-57473-0.

Τροβαδούροι
Συνθέτες του Μεσαίωνα