Μπέηδες της Μάνης

Κατά τη δεύτερη τουρκοκρατία του Μοριά (από το 1715), όπου η ατίθαση Μάνη περιέπεσε σε τουρκικό έλεγχο, και την Ορλωφική επανάσταση που ακολούθησε (1770), ο τότε Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ αποφάσισε την υπό υψηλή κυριαρχία αυτονόμηση της Μάνης αναγνωρίζοντάς την ως Μπεηλίκι και θέτοντάς την υπό την εποπτεία του εκάστοτε Καπουδάν πασά (= αρχιναυάρχου), προς έλεγχο και καταστολή της "μανιάτικης πειρατείας".

Το Μπεηλίκι της Μάνης διατηρήθηκε μέχρι την Ελληνική Επανάσταση του 1821. 

Κατά την περίοδο αυτή Ηγεμόνες (Μπέηδες) αυτής αναδείχθηκαν οι παρακάτω κατά σχετικό πίνακα. Άπαντες είναι γηγενείς εκ των σημαντικότερων πατριών της Μανής:

Γενικά οι Μπέηδες της Μάνης ήταν πρόσωπα ισχυρών κατά τόπων οικογενειών, ευρείας όμως αποδοχής, που απολάμβαναν εξαιρετικών τιμών τόσο στην περιοχή, όσο και εκτός αυτής. Σημαντικότεροι των παραπάνω ήταν ο Τζανέτος Γρηγοράκης, ο μακροβιότερος μπέης που διατηρήθηκε στο αξίωμά του για 16 ετών και του οποίου η περίοδος αναφέρεται εξαιρετικά θετικά, καθώς και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης.

Παραπομπές

Πηγές 
 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.12ος,σ.927

 
Τουρκοκρατία στην Πελοπόννησο