Σύνταγμα του Βελγίου

Το Σύνταγμα του Βελγίου χρονολογείται από το 1831. Από τότε, το Βέλγιο διατηρεί ένα πολίτευμα κοινοβουλευτικής μοναρχίας που εφαρμόζει τις αρχές της υπουργικής ευθύνης για την κυβερνητική πολιτική και της διάκρισης των εξουσιών (εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική). Το σύνταγμα καθιέρωνε το Βέλγιο σε ένα συγκεντρωτικό ενιαίο κράτος. Ωστόσο, από το 1970, μέσα από διαδοχικές μεταρρυθμίσεις, εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα ομοσπονδιακό κράτος. Η τελευταία ριζική αλλαγή του συντάγματος πραγματοποιήθηκε το 1993, όταν εισήχθη το Διαιτητικό Δικαστήριο, μετέπειτα Συνταγματικό Δικαστήριο.

Σύμφωνα με το σύνταγμα, το Βέλγιο χωρίζεται σε τρεις κοινότητες: τη Φλαμανδική Κοινότητα, τη Γαλλική Κοινότητα και τη Γερμανόφωνη Κοινότητα. Διαιρείται, επίσης, και σε τρεις περιφέρειες: την Περιφέρεια της Φλάνδρας, την Περιφέρεια Βαλλονίας και την Περιφέρεια των Βρυξελλών. Κάθε δήμος του Βασιλείου του Βελγίου αποτελεί μέρος κάποιας γλωσσικής ζώνης αυτού (υπάρχουν 4 γλωσσικές ζώνες).

Παραπομπές

Πολιτική του Βελγίου
Βελγιο