Κατάλογος χωρών της Eurovision

Πενήντα δύο χώρες έχουν συμμετάσχει στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision από τότε που ξεκίνησε το 1956. Από αυτές, οι είκοσι επτά έχουν κερδίσει τον διαγωνισμό. Ο διαγωνισμός, που διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), διεξάγεται ετησίως μεταξύ των μελών της Ένωσης. Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς από διαφορετικές χώρες υποβάλλουν τραγούδια στην εκδήλωση και ψηφίζουν για να καθορίσουν τα πιο δημοφιλή στο διαγωνισμό.

Η συμμετοχή στον διαγωνισμό απευθύνεται κυρίως σε όλους τους ενεργούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς της EBU. Για να γίνει ενεργό μέλος της EBU, ένας ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός πρέπει να είναι από μία χώρα που καλύπτεται από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Περιοχή ή η χώρα να είναι μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η επιλεξιμότητα συμμετοχής δεν καθορίζεται από τη γεωγραφική ένταξη στην ευρωπαϊκή ήπειρο, παρά το "Euro"/"Ευρώ" της "Eurovision" - ούτε έχει άμεση σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πολλές χώρες γεωγραφικά εκτός των συνόρων της Ευρώπης διαγωνίζονται: το Ισραήλ, η Κύπρος και η Αρμενία από τη Δυτική Ασία, από το , το  και το  αντίστοιχα, το Μαρόκο από τη Βόρεια Αφρική, μόνο στον διαγωνισμό του  και η Αυστραλία που έκανε ντεμπούτο στο διαγωνισμό του . Επιπλέον, αρκετές διηπειρωτικές χώρες με μόνο ένα μέρος της επικράτειάς τους στην Ευρώπη, διαγωνίζονται: η Τουρκία, από το , η Ρωσία, από το , η Γεωργία, από το  και το Αζερμπαϊτζάν, το οποίο έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην έκδοση του . Δύο από τις χώρες που έχουν προηγουμένως επιδιώξει να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό, ο Λίβανος και η Τυνησία, στη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική αντίστοιχα, είναι επίσης εκτός Ευρώπης. Το κρατίδιο του Περσικού Κόλπου, το Κατάρ, στη Δυτική Ασία, ανακοίνωσε το 2009 το ενδιαφέρον της για ένταξη στον διαγωνισμό εγκαίρως για την έκδοση του 2011. Ωστόσο, αυτό δεν υλοποιήθηκε και δεν υπάρχουν γνωστά σχέδια για μια μελλοντική είσοδο του Κατάρ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Η Αυστραλία, όπου ο διαγωνισμός έχει μεταδοθεί από τη δεκαετία του '70, έκανε το ντεμπούτο της ως συμμετέχων στην έκδοση του 2015, με συμμετοχές κάθε χρόνο από τότε.

Ο αριθμός των χωρών που συμμετέχουν κάθε χρόνο αυξήθηκε σταθερά, από επτά το 1956 σε πάνω από είκοσι στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ένα ρεκόρ 43 χωρών συμμετείχαν το 2008, το 2011 και το 2018. Δεδομένου ότι ο αριθμός των διαγωνιζομένων αυξήθηκε, έχουν εισαχθεί προκριματικοί διαγωνισμοί και υποβιβασμοί, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι περισσότερες χώρες θα έχουν την ευκαιρία να διαγωνιστούν. Το 1993, διεξήχθη μια προκαταρκτική επίδειξη, το Kvalifikacija za Millstreet, για την επιλογή τριών χωρών της Ανατολικής Ευρώπης που θα διαγωνιστούν για πρώτη φορά στον κύριο Διαγωνισμό. Μετά τον Διαγωνισμό του 1993, εισήχθη ένας κανόνας υποβιβασμού. Οι έξι χώρες με τις χαμηλότερες θέσεις στο διαγωνισμό δεν θα διαγωνίζονταν τον επόμενο χρόνο. Το 1996 εισήχθη ένα νέο σύστημα. Οι ακουστικές κασέτες των είκοσι εννέα συμμετεχόντων υποβλήθηκαν σε εθνικές επιτροπές. Τα είκοσι δύο υψηλότερα τοποθετημένα τραγούδια μετά τις ψηφοφορίες των κριτικών φτάνουν στο διαγωνισμό. Η Νορβηγία, ως χώρα υποδοχής, έλαβε αυτόματη πρόκριση στον τελικό. Από το 1997 έως το 2001 χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα με το οποίο υποχωρούν οι χώρες με τις χαμηλότερες μέσες βαθμολογίες κατά τα προηγούμενα πέντε χρόνια. Οι χώρες δεν μπορούσαν να υποβιβαστούν για περισσότερο από ένα χρόνο.

Μεταξύ 2001 και 2003 χρησιμοποιήθηκε το σύστημα υποβιβασμού που χρησιμοποιήθηκε το 1994 και το 1995. Το 2004, εισήχθη ημιτελικός. Οι δέκα χώρες με την υψηλότερη θέση στο διαγωνισμό του προηγούμενου έτους προκρίθηκαν για τον τελικό, μαζί με τις "Μεγάλες Τέσσερις": οι μεγαλύτεροι οικονομικοί συνεισφέροντες στην EBU. Όλες οι άλλες χώρες μπήκαν στον ημιτελικό. Δέκα χώρες προκρίνονται από τον ημιτελικό, αφήνοντας ένα τελικό των είκοσι τεσσάρων. Το 2008, πραγματοποιήθηκαν δύο ημιτελικοί με όλες τις χώρες, εκτός από τη χώρα υποδοχής και τις "Μεγάλες Τέσσερις", που συμμετείχαν σε έναν από τους ημιτελικούς .

Ορισμένες χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, έχουν εισέλθει σε όλες τις εκδόσεις του διαγωνισμού, εκτός από λίγες φορές. Το Μαρόκο, από την άλλη πλευρά, εισήλθε μόνο μία φορά. Δύο χώρες, η Τυνησία και ο Λίβανος, προσπάθησαν να εισέλθουν στο διαγωνισμό, αλλά αποσύρθηκαν προτού πραγματοποιήσουν ένα ντεμπούτο. Το Λιχτενστάιν, μια χώρα χωρίς κατάλληλη τηλεοπτική υπηρεσία, προσπάθησε ανεπιτυχώς να εισέλθει το 1976.

Συμμετέχοντες 
Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει τις χώρες που συμμετείχαν στον διαγωνισμό τουλάχιστον μία φορά έως το 2023. Οι προγραμματισμένες συμμετοχές για τον ακυρωμένο  και οι συμμετοχές που δεν προκρίθηκαν στους προκριματικούς γύρους το  ή το  δεν υπολογίζονται.

Η σκίαση υποδεικνύει χώρες που έχουν αποσυρθεί από τον διαγωνισμό ή πρώην συμμετέχοντες που δεν μπορούν να διαγωνιστούν σε μελλοντικούς διαγωνισμούς. Η  και η  διαλύθηκαν και οι δύο, το 1991 και το 2006 αντίστοιχα. Η Σερβία και Μαυροβούνιο συμμετείχαν στον διαγωνισμό του 1992 ως Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας που αποτελούνταν μόνο από τις δύο δημοκρατίες. Τόσο το Μαυροβούνιο όσο και η Σερβία αγωνίζονται ως ξεχωριστές χώρες από το 2007. Ο Λευκορωσικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας BTRC αποβλήθηκε από την EBU τον Ιούλιο του 2021, εμποδίζοντάς τους να διαγωνιστούν σε μελλοντικές εκδόσεις του διαγωνισμού ή σε οποιαδήποτε εκδήλωση της EBU μέχρι το 2024. Μετά τη ρωσική εισβολή του 2022 στην Ουκρανία και τον επακόλουθο αποκλεισμό της Ρωσίας από τον διαγωνισμό του 2022, οι ρωσικοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς VGTRK και Channel One ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να αποσύρουν τη συμμετοχή τους στην EBU τον Φεβρουάριο του 2022 και ανεστάλησαν από την ένωση τον Μάιο, εμποδίζοντας τη Ρωσία να ανταγωνιστεί σε μελλοντικές εκδόσεις του διαγωνισμού ή οποιαδήποτε εκδήλωση της EBU για αόριστο χρονικό διάστημα.

Συμμετοχή των χωρών ανά τις δεκαετίες
Ο πίνακας παραθέτει τις συμμετέχουσες χώρες σε κάθε δεκαετία από τότε που πραγματοποιήθηκε ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision το 1956.

Επτά χώρες συμμετείχαν στον πρώτο διαγωνισμό. Έκτοτε, ο αριθμός των καταχωρήσεων αυξήθηκε σταθερά. Το 1970, ένα μποϋκοτάζ του διαγωνισμού με έδρα τη Σκανδιναβία μείωσε τον αριθμό των χωρών που εισήλθαν σε δώδεκα . Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '80, πάνω από είκοσι χώρες είχαν γίνει στάνταρ.

Το 1993, η κατάρρευση της ΕΣΣΔ στην Ανατολική Ευρώπη έδωσε πολλές νέες χώρες την ευκαιρία να ανταγωνιστούν. Τρεις χώρες - η Κροατία, η Σλοβενία ​​και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όλες οι πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες, κέρδισαν από έναν προκριματικό για να ανταγωνιστούν. Μετά το γεγονός του 1993, εισήχθη ένα σύστημα υποβιβασμού, το οποίο επέτρεψε σε ακόμη περισσότερες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης να ανταγωνιστούν: επτά ακόμη έκαναν το ντεμπούτο τους το 1994.

Το 2003, τρεις χώρες υπέβαλαν αίτηση για να κάνουν το ντεμπούτο τους: Αλβανία, Λευκορωσία και Ουκρανία. Επιπλέον, η Σερβία και Μαυροβούνιο, οι οποίοι δεν είχαν αγωνιστεί από το 1992, υπέβαλαν αίτηση επιστροφής. Η EBU, έχοντας αρχικά αποδεχθεί τις αιτήσεις των τεσσάρων χωρών, απέρριψε αργότερα όλες εκτός από την Ουκρανία. Επιτρέποντας σε τέσσερις επιπλέον χώρες να ανταγωνιστούν θα σήμαινε την υποβάθμιση πάρα πολλών χωρών. Ο ημιτελικός εισήχθη το 2004 σε μια προσπάθεια πρόληψης παρόμοιων καταστάσεων. Η Ένωση όρισε ένα όριο σαράντα χωρών, αλλά μέχρι το 2005 τριάντα εννέα ανταγωνιζόταν. Το 2007, η EBU αύξησε το όριο επιτρέποντας σε σαράντα δύο χώρες να ανταγωνιστούν. Δύο ημιτελικοί διεξήχθησαν για πρώτη φορά το 2008.

1950s

1960s

1970s

1980s

1990s

2000s

2010s

2020s

Σημειώσεις και παραπομπές

Σημειώσεις

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Διαγωνισμός Eurovision Νέων Μουσικών
 Διαγωνισμός Χορού Eurovision
 Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision

Eurovision