Πρωτόκολλο BOOTP

Το Bootstrap Protocol (BOOTP) είναι ένα πρωτόκολλο δικτύων που χρησιμοποιείται από δίκτυα TCP/IP προκειμένου να αντιστοιχίσει αυτόματα διευθύνσεις IP σε συσκευές δικτύου από έναν configuration server. Το BOOTP ορίσθηκε για πρώτη φορά στο 951.

Όταν ένας υπολογιστής συνδεδεμένος σε δίκτυο εκκινήσει και φορτώσει το λειτουργικό του σύστημα, το λογισμικό εκπέμπει μηνύματα 
BOOTP στο δίκτυο για να ζητήσει την απόδοση μιας διεύθυνσης IP. Ένας configuration server αναθέτει την IP βάσει του αιτήματος BOOTP αξιοποιώντας δεξαμενή διαθέσιμων IP που έχει ορίσει κάποιος διαχειριστής.

Το BOOTP υλοποιείται με το πρωτόκολλο μεταφοράς UDP (User Datagram Protocol). Ο server αξιοποιεί την θύρα 67 για να ακούει τα αιτήματα, ενώ η θύρα 68 χρησιμοποιείται για την ανταλλαγή μηνυμάτων ανάμεσα σε clients και τον configuration server. Το πρωτόκολλο λειτουργεί μόνο σε δίκτυα IPv4.

Ιστορικό 
Το BOOTP ορίσθηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1985 στο RFC 951 για να αντικαταστήσει το Reverse Address Resolution Protocol (RARP) που είχε δημοσιευθεί στο RFC 903 τον Ιούνιο του προηγούμενου έτους. Ο κυριότερος λόγος ανάγκης αντικατάστασης του RARP ήταν ότι ήταν ένα link layer πρωτόκολλο, κάτι που καθιστούσε δύσκολη την υλοποίηση σε πολλές πλατφόρμες server και απαιτούσε την παρουσία server σε κάθε υποδίκτυο IP. Η σημαντική καινοτομία του BOOTP ήταν ότι εισήγαγε relay agents, που προωθούσαν τα BOOTP πακέτα από το τοπικό δίκτυο χρησιμοποιώντας κανονική δρομολόγηση IP, με αποτέλεσμα ένας κεντρικός BOOTP configuration server να μπορεί να εξυπηρετεί clients σε πολλά υποδίκτυα.

IETF standards

Δείτε επίσης 
 Preboot Execution Environment (PXE)
 Remote Initial Program Load (RIPL)
 UDP Helper Address — εργαλείο δρομολόγησης αιτημάτων BOOTP ανάμεσα σε υποδίκτυα
 Boot Service Discovery Protocol (BSDP)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 BOOTP Sequence Diagram (PDF)

Πρωτόκολλα του ίντερνετ