Νικολό Γ΄ των Έστε

Ο Νικολό Γ΄ (ιταλ.: Niccolò III d'Este, 9 Νοεμβρίου 1383 – 26 Δεκεμβρίου 1441) από τον Οίκο των Έστε, ήταν μαρκήσιος της Φερράρα και της Μόντενα (1393-1441).

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν ο μόνος γιος του Αλβέρτου μαρκήσιου της Φερράρα και της Μόντενα και της Ιζόττα Αλμπαρεζάνι.

Το 1393 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε σε ηλικία 10 ετών. Την προστασία αυτού και της πόλης ανέλαβαν οι Δημοκρατίες της Βενετίας, της Φλωρεντίας και της Μπολόνια. Τη διαδοχή αμφισβήτησε ο τρίτος ξάδελφός του, ο Άτσο Ι΄, κοντοτιέρος στην υπηρεσία του Τζαν-Γκαλεάτσο Βισκόντι, δούκα του Μιλάνου. Ο Άτσο Ι΄ ανήκε σε νεότερο κλάδο, αλλά προέβαλε το ότι ο Νικολό Γ΄ είχε γεννηθεί αρχικά νόθος. Στη διαμάχη που ακολούθησε, ο κοντοτιέρο Αστόρρε Α΄ Μανφρέντι νίκησε και αιχμαλώτισε τον Άτσο Ι΄ και έτσι αποσοβήθηκε η απειλή.

Το 1403 προσχώρησε στο Συνασπισμό εναντίον του δούκα του Μιλάνου, όπου ο πάπας Βονιφάτιος Θ΄ τον έκανε γενικό διοικητή του Παπικού στρατού. Το 1405 παραχώρησε την προγονική κτήση του Έστε στη Βενετία. Ο διδάσκαλος της τέχνης του πολέμου Φιόρε ντέι Λιμπέρι του αφιέρωσε την πραγματεία του Το άνθος της μάχης, ένα θεμελιώδες βιβλίο για την πολεμική τέχνη στη Δυτική Ευρώπη. Το 1413 ο Νικολό Γ΄ ταξίδευσε προσκυνητής στους Αγίους Τόπους. Φοβούμενος τις φιλοδοξίες του Φιλίππο-Μαρία Βισκόντι δούκα του Μιλάνου, του παραχώρησε την Πάρμα. 

Εκτός από τη σύζυγό του Παριζίνα Μαλατέστα είχε και σχέσεις με άλλες γυναίκες. Όταν το 1425 ο νόθος γιος του Ούγκο κατηγορήθηκε ότι είχε σχέση με την Παριζίνα, ο Νικολό Γ΄ εκτέλεσε και τους δύο. Θέσπισε οι γυναίκες που βρίσκονται ένοχες μοιχείας να εκτελούνται, αλλά αργότερα αναίρεσε το νόμο, διότι θα μειωνόταν ο πληθυσμός της Φερράρα. Το ίδιο έτος έγινε πάλι διοικητής του στρατού του Συνασπισμού εναντίον του Βισκόντι του Μιλάνου. 

Όταν το 1438 η Φερράρα επιλέχτηκε για τη Σύνοδο, που οργάνωσε ο πάπας και που συμμετείχε ο Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων, επιβεβαιώθηκε το κύρος του Νικολό Γ΄ ως ενός από τους ηγέτες της Ιταλίας. Απεβίωσε το 1441 και τον διαδέχθηκαν οι γιοι του Λεονέλλο, Μπόρσο και Έρκολε Α΄.

Οικογένεια

Το 1397 νυμφεύτηκε πρώτα τη Τζιλιόλα ντα Καρράρα, κόρη του Φραντσέσκο Νοβέλλο κυρίου της Πάντουα· δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1416 η Τζιλιόλα απεβίωσε από τον λοιμό και ο Νικολό Γ΄, δύο έτη μετά, νυμφεύτηκε την Παριζίνα Μαλατέστα, κόρη του Αντρέα και είχε τέκνα:
 Τζινέβρα, γενν. 1419, παντρεύτηκε τον Σιγισμόνδο-Παντόλφο Μαλατέστα κοντοτιέρο, κύριο του Ρίμινι. 
 Λουτσία 1419-1437, παντρεύτηκε τον Κάρλο Γκοντζάγκα κύριο της Σαμπιονέτα.

Το 1425 η Παριζίνα εκτελέστηκε λόγω μοιχείας. Τέσσερα έτη μετά ο Νικολό Γ΄ νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, τη Ριχάρδα, κόρη του Θωμά Γ΄ μαρκησίου του Σαλούτσο και είχε τέκνα:
 Έρκολε Α΄ 1431-1505, μαρκήσιος της Φερράρα και της Μόντενα.
 Σιγισμούνδος 1433-1507, κύριος του Σαν Μαρτίνο.

Είχε εκτός γάμου σχέσεις με τουλάχιστον οκτώ γυναίκες και εκτός γάμου τέκνα. Από τη Στέλα ντε' Τολομέι:
 (νόθος) Ούγκο 1405-1425, απεβίωσε 20 ετών.
 (νόθος) Λεονέλλο 1407-1450, μαρκήσιος της Φερράρα και της Μόντενα.
 (νόθος) Μπόρσο 1413-1471, μαρκήσιος της Φερράρα και της Μόντενα.

Από την Φιλίππα ντελα Τάβολα:
 (νόθος) Αλμπέρτο 1415-1502.
 (νόθος) Ιζότα 1425-1456, παντρεύτηκε πρώτα τον Ονταντόριο ντα Μοντεφέλτρο δούκα του Ουρμπίνο και έπειτα τον Στιεπάν Γ΄ Φρανκοπάν Μοντρούτσκι πρίγκιπα του Κρκ της Κροατίας.

Από την Άννα ντε Ρομπέρτι:
 (νόθος) Ρινάλντο π. 1435-1535, κύριος του Οστελλάτο.
 (νόθος) Μπιάνκα 1440-1506, παντρεύτηκε τον Γκαλεόττο Α΄ Πίκο κύριο του Μιράντολα.

Από την Κατερίνα ντε' Μέντιτσι:
 (νόθος) Μελιαντούζε 1406-1452, ηγούμενος στο αβαείο της Πομπόζα και Φερράρα.

Από άλλες σχέσεις του:
 (νόθος) Μπεατρίτσε 1427-1497, παντρεύτηκε τον Νικολό του Κορρέτζο.
 (νόθος) Γκουρόνε, απεβ. 1484, ηγούμενος σε αβαείο.
 (νόθος) Καμίλλα, παντρεύτηκε τον Ροντόλφο ντα Βαράνο κύριο του Καμερίνο.

Αναφορές και Υποσημειώσεις

Πηγές
 Ludovico Antonio Muratori: Delle antichità Estensi. 1717, Modena.
 G. B. Pigna: Historia dei Principi d'Este. 1570, Ferrara.
 Antonio Menniti Ippolito: Este, Niccolò III d’ , in Dizionario Biografico degli Italiani, XLIII, Roma 1993, pp. 396–403.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

The descendants of Aldobrandino II d' Este

Οίκος των Έστε
Μαρκήσιοι της Φερράρα
Μαρκήσιοι της Μόντενα