Επαμεινώνδας Καββαδίας

Ο Επαμεινώνδας Καββαδίας (Αθήνα, 1 Ιανουαρίου 1886 - 10 Απριλίου 1965) υπήρξε Έλληνας αξιωματικός του Ναυτικού και πολιτικός. Πατέρας του ο αρχαιολόγος Παναγής Καββαδίας και αδελφός του ο Δρ. Αλέξανδρος Πολύκλειτος Καββαδίας (Alexander Polycleitos Cawadias)

Βιογραφία 
Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1902 και αποφοίτησε 4 χρόνια αργότερα με το βαθμό του σημαιοφόρου. Πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους. Εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων αποτάχθηκε το 1917 και επανήλθε στην υπηρεσία 3 χρόνια μετά, με το βαθμό του Αντιπλοιάρχου. 
Υπηρέτησε συνολικά 3 φορές ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού από τις 23 Αυγούστου 1933 ως τις 17 Ιουλίου 1934 , από τις 19 Δεκεμβρίου 1936 ως τις 12 Ιανουαρίου 1937 και από τις 13 Αυγούστου 1938 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1938. Ήταν επίσης Αρχηγός Στόλου το 1941-42 και υφυπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού από τις 2 Μαΐου 1942 ως τις 23 Μαρτίου 1943.

Τιμήθηκε:

-στις 25.02.1922, με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας, επειδή: αναμφισβητήτως διεκρίθη επ’ ανδραγαθία και στρατιωτική αξία εν πολέμω,
-στις 27.10.1941, με τον Πολεμικό Σταυρό Β' Τάξης, ως Αρχηγός του Στόλου,
-στις 14.09.1944, με τον Πολεμικό Σταυρός Β' Τάξης, επειδή: Αρχηγός του Στόλου [...] κατά την στιγμήν της καταρρεύσεως της Πατρίδος, υπερνικήσας πάσας τας παρουσιασθείσας πολεμικός δυσχερείας και αποκρούσας τας εχθρικός προσβολάς, επέτυχεν, εν τέλει, να οδηγήση εις Αλεξάνδρειαν, προς συνέχισιν του αγώνος, άπαντα τα υπό τας διαταγάς του τελούντα πλοία, άτινα κατώρθωσαν να μείνουν ανέπαφα από τους συνεχείς αεροπορικούς βομβαρδισμούς, επιδείξας εξαίρετον διοικητικήν ικανότητα, ψυχραιμίαν και αφοσίωσιν προς το καθήκον,
-στις 31.08.1946, με τον Πολεμικό Σταυρό Α’ Τάξης, επειδή: διατελέσας Αρχηγός του Στόλου κατά την πολεμικήν περίοδον 1940- 1941, ωδήγησεν αυτοπροσώπως τούτον εις αλλεπαλλήλους νίκας, καταφέρας καίρια κατά του εχθρού πλήγματα, επιτυχών όπως ουδεμία απώλεια ελληνικού ή συμμαχικού πλοίου λάβει χώραν εις τας παρ’ αυτού γενομένας επιχειρήσεις και συνοδείας,
-στις 31.08.1946, με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων, επειδή: κατελθώνμετά του Στόλου, ως Αρχηγός τούτου, εν Μέση Ανατολή, τον αναδιωργάνωσεν εν βραχυτάτω χρονιώ διαστήματι και τον κατέστησε πολυτιμότατον συντελεστήν της συμμαχικής νίκης
-την 01.07.1947, με τον Ταξιάρχη του Αριστείου Ανδρείας, επειδή: Αρχηγός Στόλου κατά την περίοδον του πολέμου εν Ελλάδι (1940-1941), ωδήγησεν αυτόν αυτοπροσώπως κατά τας υπ’ αυτού διεξαχθείσας επιχειρήσεις και συνοδείας, κατά τας ημέρας δε της καταρρεύσεως υπερνίκησεν απάσας τας παρουσιασθείσας δυσχερείας, απέκρουσε τας εχθρικός προσβολάς και επέτυχε τα υπό τας διαταγάς του πλοία, άτινα περέμεναν ανέπαφα από τας διαρκείς αεροπορικός επιθέσεις, να οδηγήσει εις Μέσην Ανατολήν ένθα αναδιωργάνωσε ταχέως αυτά προς συνέχισιν του αγώνος, επιδείξας πάντοτε εξαίρετον ικανότητα, υπέροχον ηθικόν, θάρρος, ψυχραιμίαν και ανωτέραν αντίληψιν καθήκοντος.

Αποστρατεύτηκε το 1945 με το βαθμό του Υποναυάρχου , επανήλθε το 1946 ως Αντιναύαρχος στην διπλωματική αποστολή του Λονδίνου και το 1947 έλαβε την τιμητική θέση του υπασπιστή του Βασιλέως Γεωργίου Β'. Το 1963 ανακηρύχθηκε επίτιμος Αρχηγός ΓΕΝ.

Συνέγραψε το έργο "Ο ναυτικός πόλεμος του 1940 όπως τον έζησα" (1950).

Απεβίωσε στις 10 Απριλίου 1965.

Παραπομπές 

Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Έλληνες υφυπουργοί Ναυτικών