Ετεροφυλοφιλικό–ομοφυλοφιλικό συνεχές

Το ετεροφυλοφυλικό–ομοφυλοφιλικό συνεχές ή το συνεχές του σεξουαλικού προσανατολισμού είναι μια ψυχολογική και φιλοσοφική προσέγγιση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας που τοποθετεί τον σεξουαλικό προσανατολισμό σε ένα συνεχές φάσμα με άκρα την ετεροφυλοφιλία και την ομοφυλοφιλία, με την σεξουαλικότητα να κυμαίνεται από την αποκλειστική έλξη για το αντίθετο φύλο έως την αποκλειστική έλξη για το ίδιο φύλο.

Αυτή η ιδέα πηγάζει από τις έρευνες του Άλφρεντ Κίνσεϊ το 1940 πάνω στην σεξουαλικότητα. Μεγάλο ποσοστό του δείγματος της έρευνας αυτής, ανέφερε χαρακτηριστικά αμφισεξουαλικότητας σε διάφορους βαθμούς, παρά την αυστηρή διαίρεση των ατόμων μεταξύ ετεροφυλόφιλων–ομοφυλόφιλων που είχε προηγουμένως θεωρηθεί σωστή. Το έργο αυτό επεκτάθηκε από τον Φριτζ Κλάιν (Fritz Klein), ο οποίος υπέθεσε ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός ήταν μια δυναμική διαδικασία με πολλές μεταβλητές, όπως την έλξη, τη συμπεριφορά, τις φαντασιώσεις, τις συναισθηματικές και κοινωνικές προτιμήσεις, τον αυτοπροσδιορισμό και τον τρόπο ζωής. Αυτό το συνεχές επηρέασε σημαντικά τα φεμινιστικά κινήματα και τα κινήματα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων της δεκαετίας του 1970 και του 1980, καθώς πανεπιστημιακοί και ηγέτες των κινημάτων προσπάθησαν να διακρίνουν το φύλο ενός ατόμου (sex), δηλαδή ο χαρακτηρισμός ενός ατόμου ως αρσενικό ή θηλυκό λόγω βιολογικών χαρακτηριστικών, όπως π.χ. τα γεννητικά όργανα, από τις κοινωνικές, πολιτιστικές, και ψυχολογικές πτυχές του φύλου (gender) και της σεξουαλικότητας.

Σύμφωνα με μια δήλωση του American Psychological Association το 2005:

Παραπομπές 

Σεξολογία
Σεξουαλικός προσανατολισμός