19η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 19η Συμφωνία σε Μι ύφεση μείζονα K. 132 (γερμανικά: Sinfonie in Es-Dur Köchelverzeichnis 132) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε τον Ιούλιο του 1772, όταν ο συνθέτης ήταν 16 ετών.

Δομή και ενορχήστρωση 
Η Συμφωνία γράφτηκε για τα εξής μουσικά όργανα: 2 Όμποε, 4 κόρνο (δύο εκ των οποίων γράφτηκαν σε Μι ύφεση alto) και έγχορδα.

Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:

Allegro, 4/4
Andante, 3/8
Menuetto — Trio, 3/4
Allegro, 2/2

Το πρώτο μέρος ανοίγει με ένα μοτίβο, το οποίο ο Μότσαρτ θα το χρησιμοποιήσει στο ξεκίνημα του 22ου κονσέρτου για πιάνο, γραμμένο στην ίδια κλίμακα. Το θέμα βεβαίως είναι μικρό και δεν έχει επανάληψη. Η συνέχεια εξάλλου επικεντρώνεται στο καινούριο υλικό. Υπάρχει, ωστόσο, ένα εναλλακτικό αργό μέρος, το οποίο σημειώθηκε ως Andantino grazioso. Το tempo είναι σημειωμένο, στο πρώτο, στο δεύτερο και στο τέταρτο μέρος, από τον γραφικό χαρακτήρα του Λέοπολντ Μότσαρτ. Το finale είναι σε γαλλικό rondo, σε επτά μέρη. Όλα τα μέρη του rondo επαναλαμβάνονται εκτός από το τελευταίο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Symphony No.19 in E-flat major, K.132 (Mozart, Wolfgang Amadeus) στο IMSLP.org
 Η παρτιτούρα της 19η Συμφωνίας στο DME.at

Συμφωνίες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα