Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1686–1700)

Ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1686-1700) ήταν περιφερειακός πόλεμος, που προέκυψε ως μέρος της κοινής ευρωπαϊκής προσπάθειας για την αντιμετώπιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η ευρύτερη ευρωπαϊκή σύγκρουση, η οποία διεξαγόταν την περίοδο εκείνη, ήταν γνωστή ως ο Μέγας Τουρκικός Πόλεμος.

Αίτια του πολέμου
Ο ρωσοτουρκικός πολέμος αυτός άρχισε μετά την προσχώρηση του Βασιλείου της Ρωσίας, το 1686, στην Ευρωπαϊκή αντι-τουρκική συμμαχία, που περιελάμβανε την Αυτοκρατορία των Αψβούργων στην Αυστρία, την Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και την  Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας και την απόδοχή της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας να αναγνωρίσει τη ρωσική ενσωμάτωση του Κιέβου και της Αριστερής Όχθης της Ουκρανίας (Left-bank Ukraine).

Ιστορικό
 

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο ρωσικός στρατός οργάνωσε τις Κριμαϊκές εκστρατείες του 1687 και 1689, οι οποίες έληξαν με ρωσικές ήττες.

Παρά τις αντιξοότητες, η Ρωσία ξεκίνησε τις  Αζοφικές εκστρατείες  του 1695 και του 1696 και μετά την ενίσχυση των δυνάμεων κατά τη διάρκεια  της πολιορκίας το 1695,  κατέκτησε με επιτυχία το Αζόφ το 1696.

Αποτελέσματα - Συνθήκη Ειρήνης Κάρλοβιτς
Στο πλαίσιο της προετοιμασίας του για τον επερχόμενο πόλεμο κατά της Σουηδικής Αυτοκρατορίας, ο Ρώσος Τσάρος Πέτρος ο Μέγας υπέγραψε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς το 1699. Επακολούθησε η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης το 1700, η οποία παραχωρούσε την κατοχή των περιοχών του Αζόφ, του φρουρίου του Ταγκανρόγκ, του Παυλόφσκ και του ποταμού Μίου στη Ρωσία, καθιέρωνε την αποστολή Ρώσου πρεσβευτή στην Υψηλή Πύλη της Κωνσταντινούπολης και  εξασφάλισε την επιστροφή όλων των αιχμαλώτων πολέμου.  Ο Τσάρος επιβεβαίωσε επίσης ότι οι υπό τον έλεγχό του Κοζάκοι, δεν θα επιτεθούν στους Οθωμανούς, ενώ ο Σουλτάνος επιβεβαίωσε ότι οι υπό τον έλεγχό του Τάταροι της Κριμαίας, δεν θα επιτεθούν στους Ρώσους.

Παραπομπές

Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι
Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας