Ευαγγέλιο του Κονικόβου

Το Ευαγγέλιο του Κονικόβου είναι βιβλίο που γράφτηκε από τον Ιερομάναχο Πάβελ και τυπώθηκε στην Θεσσαλονίκη 1852 για τις Κυριακάτικες λειτουργίες των ορθοδόξων του Κονικόβου (σημ. Δυτικό Πέλλας)  κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (1852) που ανακαλύφθηκε από Φινλανδούς ερευνητές το 2003 στην Μονή Αγίας Αικατερίνης όρους Σινά.

Αυτό που καθιστά το χειρόγραφο (1852) μοναδικό είναι η διγλωσσία του και το γεγονός ότι και τα ελληνικά και τα σλαβικά κείμενα αντιπροσωπεύουν την ιδιωματική και όχι τη γλώσσα της Εκκλησίας. Το σλαβικό μέρος είναι το παλαιότερο γνωστό κείμενο με την μεγαλύτερη έκταση, που απεικονίζει άμεσα τις σλαβικές διαλέκτους της Μακεδονίας.

Η ακριβής απόδοση όσων γράφει το Ευαγγέλιο είναι η εξής :
  
"Ευαγγέλιο του Κυρίου και θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, τώρα νέο εκτυπωμένο στην Βουλγαρική γλώσσα [με ελληνικούς βέβαια και όχι κυριλλικούς χαρακτήρες]. Για κάθε Κυριακή από χρόνο σε χρόνο στη σειρά. Αντιγραμμένο, διορθωμένο και τυπωμένο απόσπασμα μένα τον Ιερομοναχό Παύλο, Αγιοταφίτη πρωτοσύγγελο, γεννημένο στην επαρχία Βοδενών (Έδεσας) από το χωριό Κονίκοβο (Δυτικό). 
Θεσσαλονίκη, τυπογραφείο Κυριάκου Νταρζίντεν, 1852"

Παραπομπές

Πηγές
Bibl.Patr.Alex. 268 .

Δείτε επίσης
Ευαγγέλιο της Κουλακιάς

Νοτιοσλαβικές γλώσσες
Χριστιανικά κείμενα