Ράντι Πέτροβιτς

Ο Ράντι Πέτροβιτς (σερβικά: Радич Петровић), (1738 ή 1740 - 1816 ), ήταν Σέρβος αγωνιστής της πρώτης σερβικής εξέγερσης.

Γεννήθηκε μεταξύ 1738 και 1740 στο χωριό Σιόκοβτσου του ναχαγιέ της Γιαγκόντινα. Είναι γνωστό ότι μετά από πρόσκληση της αυστριακής κυβέρνησης πολλοί Σέρβοι εγκατέλειψαν την Οθωμανική Σερβία και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή των συνόρων στο πλαίσιο της προετοιμασίας για πόλεμο με τους Οθωμανούς. Ο Πέτροβιτς τότε εγκαταστάθηκε στο χωριό Γιάκοβο του Σρεμ και κατατάχτηκε στον Αυστριακό στρατό.

Τον Νοέμβριο του 1787 μαζί με 200 εθελοντές πέρασε τον Δούναβη στην περιοχή του Ζεμούν και κινήθηκαν προς το Βελιγράδι. Στο Βελιγράδι άνοιξαν τις πύλες κι ανέμεναν τα Αυστριακά πλοία που λόγω των κακών καιρικών συνθηκών και της πυκνής ομίχλης δεν ήρθαν κι αναγκάστηκε να φύγει. Για μια τόσο μεγάλη και επιτυχημένη επιχείρηση έλαβε το βαθμό του καπετάνιου.

Για τη συμμετοχή του στον Αυστρο-τουρκικό πόλεμο τιμήθηκε με παράσημο από τον Αυστριακό Βασιλέα το 1792. Στη συνέχεια πήρε μέρος με τον αυστριακό στρατό κατά των Γάλλων και ήρθε σε επαφή με τους νέες τακτικές πολέμου των Γάλων και Αυστριακών στρατηγών, αυτή την πλούσια εμπειρία μετακύλησε στους συναδέλφους του Σέρβους, διδάσκοντας τους τους τρόπους του σύγχρονου πολέμου. 

Μετά το ξέσπασμα της πρώτου σερβικής εξέγερσης το 1804 επιστρέφει στη Σερβία για να λάβει μέρος στις επιχειρήσεις. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης αναδεικνύεται το θάρρος και οι στρατιωτικές του ικανότητες, ιδίως όταν απελευθέρωσε το Καράνοβατς το 1805. Το 1805 ο Καραγιώργης Πέτροβιτς τον έκανε βοεβόδα. Κατά την πολιορκία του Βελιγραδίου το 1806 τραυματίστηκε σοβαρά και του έμεινε αναπηρία για όλη του τη ζωή. Μετά την απελευθέρωση της πόλης εγκαταστάθηκε στο Βελιγράδι, και το 1808 έγινε δημοτικό σύμβουλος του Βελιγραδίου. Το επόμενο έτος, συμμετέχει στην εκπόνηση και την υπεράσπιση Τσουπρίγιε. Μετά την κατάρρευση της εξέγερσης το 1813 εγκαταστάθηκε στη Σρεμ.

Το 1816 με το ξέσπασμα της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης ο Ράντι Πέτροβιτς επέστρεψε στη Σερβία. Η επιστροφή του δεν άρεσε στον Μίλος Ομπρένοβιτς γιατί ήταν γνωστός για τη μεγάλη φιλία του με τον Καραγιώργη και φοβόταν πιθανή εξέγερση. Πολύ σύντομα μετά την άφιξή του, συνελήφθη και εκτελέστηκε από τους Τούρκους, ήταν περίπου ογδόντα ετών.

Ήταν παντρεμένος τρεις φορές, από τον πρώτο του γάμο είχε δύο γιους και μια κόρη από τον τρίτο.

Αναφορές 
 
 Д. Пантелић: Кочина крајина, Београд 1930; 
 Радмило Стефановић: Кочина крајина, Београд: Просвета, 1956 
Познате личности Јагодине - Радич Петровић

Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης