Γη του Ισραήλ

Γη του Ισραήλ (εβραϊκά: אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל, Ereṣ Yiśrāēl) είναι ένα όνομα για το έδαφος περίπου που αντιστοιχεί στην περιοχή που καλύπτεται από τον Νότιο Λεβάντες (επίσης γνωστό ως Χαναάν [από τους αρχικούς κατοίκους της γης, σύμφωνα με την Αγία Γραφή], Παλαιστίνη [όπως ονομάστηκε η Ρωμαϊκή επαρχία Ιουδαία μετά τη λήξη της εξέγερσης Μπαρ Κοχβά], η Γη της Επαγγελίας [από τη βιβλική υπόσχεση της γης στον Αβραάμ και τον εγγονό του Ιακώβ (που ονομάζεται Ισραήλ) και τους γιους του στο διηνεκές], ή απλά Άγιοι Τόποι [από τη θρησκευτική σημασία του στην εβραϊκή, χριστιανική και ισλαμική θρησκεία]).

Η θρησκευτική πίστη ότι η περιοχή είναι κληρονομιά του Εβραϊκού λαού από τον Θεό βασίζεται στην Τορά, ειδικά τα βιβλία της Γένεσης και Εξόδου, καθώς και στους Προφήτες. Σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης, η γη που υποσχέθηκε ο Θεός στους απογόνους του Αβραάμ μέσω του γιου του, Ισαάκ και στους Ισραηλίτες, τους απογόνους του Ιακώβ, εγγονού του Αβραάμ. Από μια κυριολεκτική ανάγνωση του κειμένου προκύπτει ότι η υπόσχεση της γης είναι (ή ήταν σε ένα χρόνο), ένα από τα βιβλικά συμβόλαια ανάμεσα στον Θεό και τους Ισραηλίτες.

Επιπλέον ανάγνωση
W. D. Davies, The Territorial Dimension of Judaism (1982), University of California Press

Γεωγραφία της Βίβλου
Παλαιστίνη
Ιστορία του Ισραήλ