Παντελεήμων Βενάρδος

Ο Παντελεήμων Βενάρδος (ρως.Пантелеймон Его́рович Бенардо́с, Πελοπόννησος 1761-1839) υπήρξε στρατηγός του Ρωσικού στρατού, ελληνικής καταγωγής.

Βιογραφία 
Από οικογένεια Έλλήνων ευγενών. Στις 24 Αυγούστου 1775 εισήλθε στο ελληνικό γυμνάσιο επι της σχολής Ευελπίδων Mozhaisky. Αποφοίτησε από το τμήμα  ομοθρήσκων. Στις 16 Ιουνίου 1781 διορίστηκε με τον βαθμό  Σημαιοφόρος στο 15ο Σύνταγμα Πεζικού του Shlisselburg .Τον  Ιανουάριο του 1786 μεταφέρθηκε στο Ekaterinoslav.
Πολέμησε εναντίον των Τούρκων το 1787-1791  στο Ochakov και Ισμαήλ (Πολιορκία του Ισμαηλίου (1790)). Το 1792 και 1794 πολέμησε εναντίον των ανταρτών της Πολωνίας. Τον Σεπτέμβριο του 1802 διορίστηκε διοικητής συντάγματος του Νίζνι Νόβγκοροντ και τον Μάρτιο του 1806 – διοικητής  συντάγματος του Βλαντίμιρ.
Στον πόλεμο του Τέταρτου Συνασπισμού εναντίον της Γαλλίας, 1806-1807, διακρίνεται ο ίδιος κατά τη διάρκεια των μαχών και συγκεκριμένα στη (Μάχη του Άιλαου) και στη μάχη του Heilsberg (Friedland). 

Του απονεμήθηκε ο βαθμός του στρατηγού στις 12 Δεκμβρίου  1807.
Στον πόλεμο του 1812 ήταν στο τρίτο εφεδρικό Σώμα Στρατού και από 18 Σεπτεμβρίου]] 1812 – στο 3ο, Δυτικό Σώμα , διοικητής της 1ης Ταξιαρχίας του 18ου συντάγματος . Συμμετείχε στη Μάχη του Kobrin, διέπρεψε κατά τη διάρκεια της Μάχης του Gorodechno. Στις 20 Μαρτίου  1813 του  απονεμήθηκε το παράσημο του Τάγματως  του Αγίου Γεωργίου

Το 1813 - 1814 συμμετείχε στην Πολιορκία της Thorne (1813) , πολέμησε στο Bautzen και Katsbahe, στη Μάχη της Brienne , στην μάχη της LA ROTHIERE. Τον Αύγουστος του  1814 διορίστηκε  διοικητής ταξιαρχίας της 18ης Μεραρχία Πεζικού μέχρι την αποστράτευση του στις 16 Μαρτίου 1816.
Στις 17 Ιουνίου 1817 του  απονεμήθηκε το παράσημο του Τάγματως της Αγίας Άννης

Πηγές
Словарь русских генералов, участников боевых действий против армии Наполеона||ссылка=http://www.museum.ru/1812/Persons/slovar/sl_b25.html|страницы=314-315
Государственный Эрмитаж. Западноевропейская живопись|1981||страницы=251, кат.№ 7930

Ρώσοι στρατιωτικοί