Πριγκιπάτο της Σερβίας

Η Ηγεμονία της Σερβίας (σερβικά : Кнежевина Србија ) ήταν ένα ημι-ανεξάρτητο κράτος στα Βαλκάνια που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της Σερβικής Επανάστασης η οποία διήρκεσε από το 1804 έως το 1817. Δημιουργήθηκε μέσω διαπραγμάτευσης και μιας άγραφης συμφωνίας μεταξύ Μίλος Ομπρένοβιτς, ηγέτη της Δεύτερης Σερβικής Εξέγερσης και του Οθωμανού Μαρασλί Πασά. Ακολούθησε σειρά νομικών εγγράφων-συμφωνιών που εκδίδονται από την Υψηλή Πύλη το 1828 το 1829 και τέλος το 1830- των Χαττ-ι-Σερίφ, που αναγνώρισαν τη Σερβία ως ηγεμονία αυτόνομη αλλά υποτελή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η de facto ανεξαρτησία του ακολούθησε το 1867, μετά την εκδίωξη όλων των οθωμανικών στρατευμάτων από τη χώρα. Η Συνθήκη του Βερολίνου (1878) αναγνώρισε διεθνώς την ανεξαρτησία της ηγεμονίας. Το 1882 η χώρα αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο της Σερβίας.

Ιστορία
Κατά τη Σερβική επανάσταση πρώτα ο Καραγιώργης και έπειτα ο Μίλος Ομπρένοβιτς, οι ηγέτες των επαναστατημένων Σέρβων, πέτυχαν τον στόχο τους να απελευθερώσουν τη Σερβία μετά από αιώνες Τουρκοκρατίας. Οι Οθωμανικές αρχές αναγνώρισαν το κράτος το 1830 με το διάταγμα γνωστό ως Χαττ-ι-Σερίφ και ο Μίλος Ομπρένοβιτς έγινε κληρονομικός ηγεμόνας (κνιαζ) της Ηγεμονίας της Σερβίας.

Αρχικά η ηγεμονία περιελάμβανε μόνο το έδαφος του πρώην Πασαλικίου του Βελιγραδίου, αλλά το 1831-1833 επεκτάθηκε προς τα ανατολικά, νότια και δυτικά. Το 1866-1868 η Σερβία ξεκίνησε την εκστρατεία της σφυρηλάτησης της Πρώτης Βαλκανικής Συμμαχίας με την υπογραφή της σειράς συμφωνιών με άλλες Βαλκανικές οντότητες. Στις 18 Απριλίου 1867 η Οθωμανική κυβέρνηση διέταξε την οθωμανική φρουρά, που ήταν από το 1826 η τελευταία εκπροσώπηση της Οθωμανικής επικυριαρχίας στη Σερβία, να αποσυρθεί από το φρούριο του Βελιγραδίου. Ο μόνος όρος ήταν η Οθωμανική σημαία να συνεχίσει να κυματίζει πάνω στο φρούριο μαζί με τη Σερβική. Η de facto ανεξαρτησία της Σερβίας χρονολογείται από αυτό το γεγονός. Ένα νέο σύνταγμα το 1869 όριζε τη Σερβία ως ανεξάρτητο κράτος. Η Σερβία επεκτάθηκε περαιτέρω προς τα νοτιονατολικά το 1878 όταν η ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία έτυχε πλήρους διεθνούς αναγνώρισης με τη Συνθήκη του Βερολίνου. Η Ηγεμονία διήρκεσε μέχρι το 1882, όταν αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο της Σερβίας.

Πολιτική ιστορία

Aυτονομία
Σύμβαση Άκκερμαν (7 Oκτωβρίου 1826), συνθήκη μεταξύ Ρωσικής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε 5 άρθρα για τη Σερβία: αυτονομία και επιστροφή των εδαφών που αφαιρέθηκαν το 1813, ενώ παραχωρήθηκε επίσης στους Σέρβους ελευθερία διακίνησης σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Απορρίφθηκε από το Μαχμούτ Β΄ το 1828.
Χαττ-ι-Σερίφ του 1829
Χαττ-ι-Σερίφ του 1830 
Χαττ-ι-Σερίφ του 1833

Ηγεμόνες 
Η Ηγεμονία κυβερνήθηκε από τη δυναστεία των Ομπρένοβιτς, εκτός από μια περίοδο υπό τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο της δυναστείας Καραγιώργεβιτς. Οι Πρίγκιπες Μίλος και Μιχαήλο Ομπρένοβιτς βασίλεψαν δύο φορές ο καθένας.

Χάρτες

Πηγές 
 Кнежевина Србија - М.Ђ. Милићевић από το Scribd

Παραπομπές 

Ιστορία της Σερβίας
Πρώην κράτη των Βαλκανίων