Αντώνιος Ψαρός

Ό Αντώνιος Ψαρός (... - 1822) ήταν Έλληνας αξιωματικός του ρωσικού ναυτικού, σύμβουλος επικρατείας και διπλωμάτης.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Μύκονο, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια και την εφηβεία. Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου, κατατάχθηκε εθελοντικά στον στόλο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το 1770 διακρίθηκε κατά την κατάληψη του Μυστρά.
Διοικητής του πολεμικού "Ελλάδα", το 1771 κατέπλευσε στο Αιγαίο, και το επόμενο έτος ήταν στον στόλο του στρατηγού Ρίζου στα ανοικτά των ακτών της Συρίας, και έλαβε μέρος στον βομβαρδισμό της Βηρυτού Ανέλαβε τη διοίκηση της φρεγάτας "Μη μ 'αγγίζεις» στη Νάουσα Πάρου.

Προάγεται 31 Δεκέμβρη 1772 στον βαθμό του πλωτάρχη. Τον Φεβρουάριο του 1773 του χορηγήθηκε το παράσημο του Αγίου Γεωργίου 4ου βαθμού (№ 118 στον κατάλογο των κατόχων του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου).
Ο Ψαρός παραιτήθηκε στις 31 του Μάρτη του 1777. Το 1780, είχε επιστρέψει στην υπηρεσία και το 1783 ανέλαβε τη θέση του επιτετραμμένου στο νησί της Μάλτας "επί του Τάγματος της Μάλτας", αφού έλαβε τον βαθμό του πλοιάρχου.

Τον Σεπτέμβρη του 1787 ο Ψαρός προήχθη στον βαθμό του ταξίαρχου. Τον Νοέμβριο του 1787 ήταν επιφορτισμένος για τον εφοδιασμό στην Ιταλία και Σικελία του ρωσικού στόλου στη Μεσόγειο Θάλασσα, λόγο έναρξης του δεύτερου Τουρκικού Πολέμου, στον οποίο συμμετείχε το 1788. Τον Απρίλιο του 1789 προήχθη στον βαθμό του στρατηγού και το 1790 διοικούσε τις ρωσικές ναυτικές δυνάμεις στη Μεσόγειο Θάλασσα και στο Αρχιπέλαγος, αλλά τον Δεκέμβριο η διοίκηση αφαιρέθηκε μετά από εντολή του Ποτέμκιν, ο οποίος έκρινε ότι δεν ήταν κατάλληλος για τη θέση αυτή.
Ό Ψαρός επιστρέφει στο Υπουργείο Εξωτερικών στη θέση του επιτετραμμένου στο Τάγμα της Μάλτας.
Μετά την υπογραφή σύμβασης Ρωσίας -Τάγματος της Μάλτας στις 15 Ιανουαρίου του 1797, ο αυτοκράτορας Παύλος Α΄ της Ρωσίας χορήγησε στον Ψαρό τον Σύμβουλος της Επικρατείας. Στη Μάλτα ο Ψαρός παρέμεινε μέχρι τη γαλλική κατοχή του νησιού τον Ιούλιο του 1797. Πέθανε το 1822.

Πηγές
 Δημήτρη Φωτιάδη, Ιστορία του 21, ΜΕΛΙΣΣΑ, 1971, τομ.Α, σελ.115
 Волков С. В. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том II. Л—Я. М., 2009
 Лурье В. М. Морской биографический словарь. Деятели Российского флота XVIII века. СПб., 2005
 Источник/РБСПбк
 Степанов В. С., Григорович П. И. В память столетнего юбилея императорского Военного ордена Святого великомученика и Победоносца Георгия. (1769—1869). СПб., 1869

Ρώσοι διπλωμάτες
Ρώσοι στρατιωτικοί