Ανάχαρσις ή Περί γυμνασίων

Ο Ανάχαρσις είναι έργο του συγγραφέα Λουκιανού κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ., το οποίο βασίζεται στην ιστορία του Σκύθη ηγεμόνα Ανάχαρσι ο οποίος έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. και ταξίδεψε στις πόλεις της αρχαίας Ελλάδας. Στο διήγημά του ο Λουκιανός τον παρουσιάζει να συζητά με τον νομοθέτη Σόλωνα που δίδει στον Ανάχαρσι πληροφορίες για τις τότε επικρατούσες αντιλήψεις στην αρχαία Αθήνα σχετικά με τη σημασία της αγωγής του πολίτη σε μια ευνομούμενη πόλη, ιδιαίτερα δε περί των γυμναστικών ασκήσεων των νέων.

Θέμα διαλόγου
Το κύριο θέμα του διαλόγου είναι ο τρόπος διαπαιδαγώγησης των νέων και ιδιαίτερα ο αθλητισμός. Για τον ξένο Σκύθη όλες αυτές οι ασχολίες, που ήταν άγνωστες στον λαό του, φαντάζουν άσκοπες και γελοίες. Ο Ανάχαρσις ασκεί την κριτική του με τον τρόπο ενός κυνικού φιλοσόφου. Αμφισβητεί τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής και οι παρατηρήσεις του γελοιοποιούν την ενασχόληση με τον αθλητισμό. Ξεναγείται από τον Σόλωνα στο γυμναστήριο Λύκειο κοντά στο σημερινό Ζάππειο και βλέπουν του νέους που γυμνάζονται ανενόχλητοι μέσα στη λαύρα του καλοκαιρινού μεσημεριού. Ο Ανάχαρσις δεν μπορεί να υποφέρει τον ήλιο και προτού καθίσουν σε σκιερό μέρος ο Σόλων παρατηρεί: «Αυτοί οι μάταιοι κόποι, Ανάχαρσι, οι συνεχείς ανακυβιστήσεις στη λάσπη και οι υπαίθριες ταλαιπωρίες στην άμμο μάς εξασφαλίζουν τις άμυνες απέναντι στα βέλη του ήλιου και δεν χρειαζόμαστε πια καπέλο, που να εμποδίζει τις ακτίνες να φτάνουν στα κεφάλια μας».

Η άθληση στην αρχαία Ελλάδα
Στην αρχαία Ελλάδα η άθληση στις απαρχές της  απέβλεπε στην προπαρασκευή πολεμιστών που απαιτούσε σωματική ευεξία και συνδυάστηκε με την υγεία, την ομορφιά, την διασκέδαση, τον έμφυτο ανταγωνισμό, την ανδρεία και με την ιδέα ακόμα της καλλιγένειας, της άποψης πως δύο σώματα σφριγηλά και ωραία θα είχαν αναγκαστικά ανάλογους απογόνους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ισοκράτους Αρεοπαγιτικός

Έργα του Λουκιανού
Εκπαίδευση στην αρχαία Ελλάδα
Αθλητισμός της Αρχαίας Ελλάδας