Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1982

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1982 ήταν η 27η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στις 24 Απριλίου του 1982 στο Χάρογκεϊτ του Βόρειου Γιόρκσιρ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παρουσιάστρια ήταν η Τζαν Λίμινγκ.

Η Γερμανίδα εκπρόσωπος Nicole ήταν η νικήτρια, με το τραγούδι "Ein bißchen Frieden". Η Γερμανία έλαβε 1,61 φορές περισσότερους πόντους από το δεύτερο Ισραήλ, το οποίο ήταν ρεκόρ στο τρέχον σύστημα βαθμολογίας μέχρι το , όταν η Νορβηγία έλαβε 1,78 φορές περισσότερους πόντους από την δεύτερη Ισλανδία. Το τραγούδι ενέπλεξε επίσης τους Ράλφ Ζίγκελ και Μπερντ Μέινανγκερ, τους συνθέτες του τραγουδιού, στη γερμανική παράδοση Eurovision, γράφοντας 18 τραγούδια Eurovision μεταξύ τους πριν και μετά το "Ein bißchen Frieden", 13 από τα οποία ήταν για τη Γερμανία.

Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η Γερμανία κέρδισε το διαγωνισμό. Είχαν αγωνιστεί στους τελικούς κάθε χρόνο από την έναρξη του διαγωνισμού.

Τοποθεσία

Το Χάρογκεϊτ είναι λουτρόπολη στο Βόρειο Γιορκσάιρ της Αγγλίας. Αποτελεί τουριστικό προορισμό για τα ιαματικά λουτρά της και τους κήπους RHS Harlow Carr. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το εθνικό πάρκο Yorkshire Dales και το Nidderdale AONB. Η πόλη αναπτύχθηκε τον 17ο αιώνα μέσω δύο μικρότερων οικισμών, το Άνω Χάρογκεϊτ και το Κάτω Χάρογκεϊτ. Κατά τη Γεωργιανή εποχή ανακαλύφθηκαν τα νερά της τον 16ο αιώνα και έγινε γνωστή ως 'The English Spa'. Τον 17ο και 18ο αιώνα, τα "chalybeate" νερά της (ενν. νερά από χάλυβα, τα νερά που περιέχουν σίδηρο) ήταν μια δημοφιλής θεραπεία υγείας και η εισροή πλούσιων αλλά ασθενών επισκεπτών συνέβαλε σημαντικά στον πλούτο της πόλης.

Ο χώρος που έγινε ο διαγωνισμός ήταν το Διεθνές Κέντρο του Χάρογκεϊτ. Χρησιμοποιήθηκε το νέο συνεδριακό και εκθεσιακό κέντρο, το οποίο είχε ανοίξει λίγο πριν το διαγωνισμό. Το ωδείο του είναι χωρητικότητας 2.000 ατόμων.

Επισκόπηση διαγωνισμού
Το άνοιγμα του διαγωνισμού έδειξε έναν χάρτη της Ευρώπης, με τη μετάφραση "Πού είναι το Harrogate;" να εμφανίζεται στην οθόνη από τις γλώσσες των διαφόρων χωρών. Η ερώτηση ήταν πάντα στη γλώσσα στην οποία εκτελέστηκε το τραγούδι της αντίστοιχης χώρας, με εξαίρεση την Ιρλανδία. Η ιρλανδική εγγραφή τραγουδήθηκε στα Αγγλικά, αλλά η μετάφραση της ερώτησης στον χάρτη έγινε στα Ιρλανδικά. Στη συνέχεια, ο χάρτης μεγεθύνεται στην τοποθεσία του Harrogate στο Γιορκσάιρ, ακολουθούμενη από ένα εισαγωγικό βίντεο που προβάλλει την πόλη.

Η Ελλάδα επρόκειτο να συμμετάσχει στο διαγωνισμό με το τραγούδι "Σαρανταπέντε Κοπελιές" που ερμήνευσε ο Θέμης Αδαμαντίδης. Αν και κληρώθηκε να εμφανιστεί στη δεύτερη θέση, η ΕΡΤ απέσυρε τη συμμετοχή λίγες εβδομάδες πριν από το διαγωνισμό.

Τον Νοέμβριο του 1981, ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός της Γαλλίας, TF1, αρνήθηκε να συμμετάσχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για το 1982, με τον επικεφαλή της ψυχαγωγίας, τον Pierre Bouteiller, λέγοντας: «Η απουσία ταλέντου και η μετριότητα των τραγουδιών ήταν ενόχληση. Η Eurovision είναι ένα μνημείο της αηδίας". Η Antenne 2 έγινε ο νέος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός για την Eurovision μετά από λαϊκή κατακραυγή, επιστρέφοντας τη χώρα στο .

Την παράδοση των νικητών του προηγούμενου έτους να παραδίδουν το έπαθλο στους νικητές αυτού του έτους δεν ακολούθησαν οι Bucks Fizz, νικητές το 1981.

Το ιρλανδικό συγκρότημα Chips έχασε στους εθνικούς του τελικούς, το οποίο, αν είχε πετύχει, θα οδηγούσε στη μοναδική κατάσταση δύο συγκροτημάτων στην ίδια Eurovision με το ίδιο όνομα (το άλλο είναι από τη Σουηδία).

Φέτος, πριν από την καρτ-ποστάλ μιας συγκεκριμένης χώρας (με εξαίρεση το Ισραήλ, που δεν είχε σχολιαστή, και τη Γιουγκοσλαβία, των οποίων οι σχολιαστές ήταν στη χώρα τους), η κάμερα θα έβγαινε στον θάλαμο του ραδιοτηλεοπτικού φορέα της χώρας, όπου ο σχολιαστής θα έδινε χειρονομία, π.χ. κύμα. Η καρτ-ποστάλ θα ξεκινούσε με τη σημαία της χώρας στην οθόνη και ένα απόσπασμα του εθνικού ύμνου της χώρας (αν και στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, το τραγούδι που παίχτηκε ήταν το "Land of Hope and Glory" αντί του "God Save the Queen", ενώ η ισραηλινή καρτ-ποστάλ ξεκίνησε με ένα απόσπασμα του "Hava Nagila" αντί του "Hatikvah").

Διευθυντές ορχήστρας
Για κάθε ερμηνεία εμφανίστηκε και ένας μαέστρος, ο οποίος διηύθυνε την ορχήστρα.

  – Λουίς Ντουάρτε
  – Ζαν Κλοντρίκ
  – Σίγουρντ Γιάνσεν
  – Ρόνι Χέζλχερστ
  – Γκαρό Μαφιάν
  – Όσι Ρούνε
  – Τζόαν Άμιλς
  Κύπρος – Μάρτιν Φορντ
  – Άντερς Μπέργκλουντ

  – Ρίχαρντ Εστεράιχερ
  – Τζακ Σαΐ
  – Μιγκέλ Άνχελ Βαρόνα
  – Άλαν Μποτσίνσκι
  – Ζβόνιμιρ Σκερλ
  – Σίλβιο Νάνσι Μπράντες
  – Ρόχιρ βαν Ότερλου
  – Νόελ Κίλιαν
  – Νόρμπερτ Ντάουμ

Αποτελέσματα
Υπήρχαν 18 συμμετέχοντες στον τελικό αυτής της χρονιάς. Καμιά χρονιά από τότε δεν είχε τόσους ή λιγότερους συμμετέχοντες στον τελικό του διαγωνισμού.

Δομή ψηφοφορίας
Κάθε χώρα είχε μια κριτική επιτροπή που απένειμε 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 πόντους για τα δέκα κορυφαία τραγούδια τους.

Η Γερμανία είχε το πλεονέκτημα να ερμηνεύσει τελευταία. Αφού ήρθε δεύτερη το 1980 και δεύτερη στο Δουβλίνο το προηγούμενο έτος, οι Ράλφ Ζίγκελ και Μπερντ Μέινανγκερ πήραν το πρώτο Grand Prix για τη Γερμανία. Η νικήτρια, Νικόλ, νίκησε τον πλησιέστερο διαγωνισμό με 61 πόντους και πάνω από 13 εκατομμύρια Δυτικογερμανούς να παρακολουθούν τη νίκη της στην τηλεόραση. Η Γερμανία ήταν ο ηγέτης για σχεδόν ολόκληρη τη διαδικασία ψηφοφορίας.

Η Νικόλ, μετά τη νίκη της τραγούδησε το τραγούδι της στα Αγγλικά, στα Γαλλικά και στα Ολλανδικά, καθώς και στα Γερμανικά, για τη χαρά του προσκεκλημένου κοινού στο Συνεδριακό Κέντρο Harrogate που στάθηκε να την χειροκροτήσει. Η αγγλική έκδοση (που παράγεται επίσης από τους Ζίγκελ και τον Ρόμπερτ Γιούνγκ), "A Little Peace", ήταν Νο 1 στο Βρετανικό Singles Chart.

Πίνακας βαθμολογίας

12 βαθμοί 
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν

Σχολιαστές

Τηλεοπτικοί σχολιαστές
  – Ζοζέ Φιάλιο Γκουβέια (RTP1)
  – Μαριλέν Μπέργκμαν (RTL Télévision)
  – Μπιορν Σίλε (Bjørn Scheele) (NRK)
  – Τέρι Ουόγκαν (BBC1)
  – Ουμίτ Τουντσάγ (TRT)
  – Έρκι Τόιβανεν (YLE TV1)
  – Τέοντορ Χάλερ (TV DRS), Ζορζ Αρντί (TSR), Τζοβάνι Μπερτίνι (TSI)
  Κύπρος – Φρύνη Παπαδοπούλου (ΡΙΚ)
  – Ουλφ Έλφβγκ (SVT, TV1)
  – Ερνστ Γκρίσεμαν (FS2)
  – Ζακ Μερσιέ (RTBF1), Luc Appermont (BRT TV1)
  – Μιγκέλ ντε λος Σάντος (TVE1)
  – Γιούργκεν ντε Μίλιους (DR TV)
  – Μλάντεν Πόποβιτς (TVB2), Όλιβερ Μλάκαρ (TVZ 1), Τόμαζ Τέρτσεκ (TVL1)
  – Χωρίς σχολιαστή
  – Πιμ Γιάκομπς (Nederland 2)
  – Λάρι Γκόγκαν (RTÉ1)
  – Άντο Σλίερ (ARD Deutsches Fernsehen)
  (Μη συμμετέχουσα χώρα) – Αντρέ Τοράν (RTL Radio)
  (Μη συμμετέχουσα χώρα) – Μακώ Γεωργιάδου (ΕΡΤ)

Ραδιοφωνικοί σχολιαστές
  – TBC (RDP Antena 2)
  – Αντρέ Τοράν (RTL Radio)
  – Έρικ Χέγερνταλ (NRK P1)
  – Ρέι Μουρ (BBC Radio 2)
  – Μη διαθέσιμα στοιχεία
  – Γιάκε Νίμαν (YLE Rinnakkaisohjelma)
  – Μη διαθέσιμα στοιχεία
  Κύπρος – Νεόφυτος Ταλιώτης (CyBC Radio 2)
  – Κεντ Φίνελ (SR P3)
  – Βάλτερ Ρίχαρντ Λάνγκερ (Hitradio Ö3)
  – Μαρκ Ντανβάλ (RTBF La Première), Χέρβιγκ Χάες (BRT Radio 1)
  – Μη διαθέσιμα στοιχεία
  – Κάρεν Θίστεντ (DR P3)
  – Μη διαθέσιμα στοιχεία
  – Ντανιέλ Πιρ (Reshet Gimel)
  – Μη διαθέσιμα στοιχεία
  – Πατ Κένι (RTÉ Radio 1)
  – Ρόγκερ Χορνέ (Deutschlandfunk)

Εκπρόσωποι βαθμολογίας
  – TBD
  – Ζακ Αρβέι
  – Έρικ Ντίζεν
  – Κόλιν Μπέρι
  – Μπασάκ Ντογρού
  – Σολβέιγκ Χέρλιν
  – Μισέλ Στοκέρ
  Κύπρος – Άννα Παρτελίδου
  – Άρνε Βάιζε
  – Τίλια Χέρολντ
  – Ζακ Ολιβιέ
  – Μαρίσα Ναράνχο
  – Χανς Ότο Μπίσγκαρντ (Bisgaard)
  – Μίσα Μολκ
  – Γιτζχάκ Σιμόνι
  – Φλιπ φαν ντερ Σάλε
  – Τζον Σκίαν
  – Γκάμπι Σνέλε

Μέλη εθνικών κριτικών επιτροπών 
 – Ζοζέ Βακοντέους, Φιλίπα Κόρτε Ρεάλ, Ίλντα Κόκο Λεότε, Ζοζέ Εντουάνρτο Μέιρα ντε Κούνια, Μαρία Ιζαμπέλ Σοάρες ντα Ρότσα, Ζοζέ Κάρλος Μαγκαλιάες Φερέιρα, Μαρία Ζοζέ Σοβεράλ Γκόμες, Μάριο Νούνο ντος Σάντος Κέιρος, Κάρλος Ριμπέρο Λουίς, Φρεντερίκο Ογκάν Τέβες, Άνα Μανουέλα Πρέτο Πατσέκο
 – Μίνε Αντ, Γιάλε Οζκασίμ, Φαρίζ Ατζάρ, Χακάν Σεραφετίνογλου, Χαλούκ Γκιουνουγούρ, Τανέρ Ατζέρ, Μουαμέρ Τοσούν, Σεζέρ Οκτέμ, Γκιουλσέν Νας, Ντιλέκ Αμπισγκίλ, Μπελμά Εσιγιόκ
 – Μαρίσα Κοφίνιο (ζωγράφος), Λουίς Γκονθάλεθ (κομμωτής), Εστέλα Αλκαράθ (φοιτήτρια), Κολομάν Τραμπάδο (αθλητής), Μαρία Άνχελες Τολεδάνο (χορεύτρια), Εουσέμπιο Πονθέλα (ηθοποιός), Μαρία Τερέζα Πορτάλ (οικοκυρά), Λεάντρο Μαρτίν (χρυσοχόος), Μίριαμ Ρουίθ (απόφοιτος νομικής), Μιγκέλ Μαρτίνεθ (φυτολόγος), Ασουνθιόν Λόπεθ (φοιτητής)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision