Βαρασδάτης της Αρμενίας

Ο Βαρασδάτης, ήταν πρίγκιπας των Αρσακιδών της Αρμενίας που έγινε στην συνέχεια υποτελής βασιλιάς της Ρώμης (374 - 378). Γιος του πρίγκιπα Ανόβ της Αρμενίας διαδέχθηκε τον θείο του Παπ (370 - 374), εγγονός του βασιλιά της Αρμενίας Αρσάκη Β' (350 - 368). Ο επίσκοπος της εκκλησίας της Αρμενίας (Καθολικός) Ναρσής ο μέγας αναφέρει το όνομα του πατέρα του Ανόβ αλλά όχι της μητέρας του. Στη νεότητα του συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της 287ης Ολυμπιάδας του 369 όπου βγήκε πρωταθλητής στην πυγμαχία όπως έχει καταγραφεί τόσο στα αρχεία των βασιλέων της Αρμενίας όσο στους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων σε τιμητικές πλακέτες της Ολυμπίας, ήταν ο δεύτερος Αρμένιος Ολυμπιονίκης μετά τον προπάππου του βασιλιά της Αρμενίας Τιριδάτη Γ' τον μέγα. Στη νεότητα του έζησε πολλά χρόνια στη Ρώμη. Μετά τη δολοφονία του θείου του Παπ, ο αυτοκράτορας Ουάλης τον έστειλε να τον αντικαταστήσει στον θρόνο της Αρμενίας ως υποτελή βασιλιά υπό την ηγεσία του Μωυσή Μαμικονιάν από την γνωστή προ - Ρωμαϊκή οικογένεια με μεγάλη εξουσία στην Αρμενία. Ο Πέρσης βασιλιάς Σαπώρης Β΄ ζήτησε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Ουάλη να αποσύρει τα στρατεύματα του από το δυτικό τμήμα της Ιβηρίας που βρισκόταν υπό την διοίκηση των Σαυρομματών. Ο αυτοκράτορας έστειλε απεσταλμένους να συζητήσουν το θέμα αλλά ο Σαπώρης Β' απέρριψε τις προτάσεις με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει να ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ της Ρώμης και της Περσίας. Ο Ουάλλης άρχισε τις ετοιμασίες για πόλεμο με τον Σαπώρη (376) εξοπλίζοντας τον στρατό του με Γότθους μισθοφόρους ενώ έδιωξε τον νέο απεσταλμένο που έστειλε ο Σαπώρης Β' για να συζητήσουν το θέμα (377). Ο Σαπώρης απάντησε με λεηλασία των Ρωμαϊκών περιοχών της Ιβηρίας αλλά ενώ ετοιμαζόταν ο Ουάλης να εκστρατεύσει στην Περσία ξέσπασε νέος πόλεμος των Ρωμαίων με τους Γότθους ο Ουάλης έχασε την ζωή του στην μάχη της Αδριανούπολης απο τους Γότθους (378). Ο Βαρασδάτης εν τω μεταξύ σκότωσε τον αντιβασιλιά Μωυσή Μαμικονιάν (377) ο αδελφός και διάδοχος του Μανουήλ Μαμικονιάν τον ανέτρεψε από τον θρόνο (378) ο Μανουήλ Μαμικονιάν εξεγέρθηκε κατά των Περσών απαιτώντας την ανεξαρτησία της Αρμενίας από τους Ρωμαίους και τους Πέρσες. Ο Βαρασδάτης κατέφυγε στον Ουάλλη ο οποίος τον έστειλε σε εξορία στην Βρετανία όπου έζησε ώς τον θάνατο του, στον θρόνο της Αρμενίας θα τον διαδεχτούν τα ξαδέλφια του Αρσάκης Γ' και Βολογάσης γιοί του θείου του Παπ, οι γιοί του Χοσρόης Δ' και Βραχμσαπώρ θα βασιλεύσουν αργότερα στην Αρμενία ως υποτελείς των Περσών.

Πηγές
Hovannisian, R.G. (2004). The Armenian People From Ancient to Modern Times, Volume I: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century. Palgrave Macmillan. p. 94.
Kurkjian, V.M. (2008). A History of Armenia. Indo-European Publishing. p. 107.
Wilson, Nigel (2006). Encyclopedia of Ancient Greece, Routledge (UK).
Young, David C. (July 23, 2004). A Brief History of the Olympic Games. Wiley-Blackwell. p. 135. ISBN 1-4051-1130-5.
Armenian Olympic Games Information.
Khanjyan, N., Ministry of Nature Protection of the Republic of Armenia – Specially Protected Nature Areas of Armenia, Yerevan – 2004, p. 8.
Lenski, Noel (March 3, 2003). Failure of Empire: Valens and the Roman State in the Fourth Century A.D. University of California Press. pp. 181–85. ISBN 0-520-23332-8.
Ammianus Marcellinus, 30.2.4 - "ad arbitrium suum vivere coltoribus eius permissis."
Terian, Abraham (2005). Patriotism And Piety In Armenian Christianity: The Early Panegyrics On Saint Gregory. St Vladimir’s Seminary Press. p. 18.
Lang, David Marshall. Armenia: Cradle of Civilization. (Boston: George Allen & Unwin, 1970) p. 162.
Toumanoff, Cyril (1976). Manual genealogy and chronology for the Christian Caucasus (Armenia, Georgia, Albania). ED. Aquila, Rome. p. 76.
Settipani, Christian (2006). Continuities elites in Byzantium during the Dark Ages. Caucasian and princes of the Empire VIe the IXth century. de Boccard, Paris. p. 108. ISBN 978-2-7018-0226-8.

Βασιλείς της Αρμενίας
Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων
Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎
Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας)