Φιλουμένα Μαρτουράνο - Γάμος Αλά Ιταλικά

Το Φιλουμένα Μαρτουράνο - Γάμος Αλά Ιταλικά (ιταλ. Matrimonio all'italiana), είναι δραματική, κωμική και αισθηματική ταινία, παραγωγής 1964 σε σκηνοθεσία Βιττόριο ντε Σίκα,  βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό του Εντουάρντο Ντε Φιλίππο, που συμμετείχε επίσης στη συγγραφή του σεναρίου. Η ταινία έλαβε δυο υποψηφιότητες για Όσκαρ.

Υπόθεση 
Η Φιλουμένα Μαρτουράνο (Σοφία Λόρεν) μια 17χρονη και πανέμορφη ναπολιτάνα πόρνη γνωρίζεται και ερωτεύεται τον Ντομένικο Σοριάνο (Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι) έναν επιτυχημένο επιχειρηματία και ασυγκράτητο γυναικά. Ο Ντομένικο παίρνει τη Φιλουμένα υπό την προστασία του κι εκείνη τον υπηρετεί, βοηθώντας τόσο στην επιχείρηση του Ντομένικο, όσο και στις δουλειές του σπιτιού. Μετά από 20 χρόνια συμβίωσης το χαμόγελο έχει πλέον σβήσει από τα χείλη της Φιλουμένα, που δεν ανέχεται πλέον ούτε τις γυναικοδουλειές του Ντομένικο, ούτε τη θέση της ως υπηρέτρια του σπιτιού. Προσποιείται λοιπόν ότι είναι ετοιμοθάνατη προκειμένου να οδηγήσει τον Ντομένικο σε γάμο. Οι δυο τους παντρεύονται αλλά όταν ο Ντομένικο ανακαλύπτει την απάτη της ακυρώνει το γάμο.

Πληροφορίες παραγωγής 
Ταινία του Βιττόριο Ντε Σίκα, βασισμένη στο θεατρικό δράμα του Εντουάρντο Ντε Φιλίππο, Φιλουμένα Μαρτουράνο. Η ταινία σηματοδότησε την τέταρτη συνεργασία του σκηνοθέτη με τη μούσα του Σοφία Λόρεν. Οι δυο τους είχαν ήδη συνεργαστεί στις ταινίες "Ερωτική πολιορκία" (L'Oro Di Napoli, 1955), "Η ατιμασμένη" (La Ciociara, 1960) και "Χθες, σήμερα και αύριο" (Ieri, Oggi E Domani, 1963). Την τριάδα συμπλήρωσε ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννι, χαρίζοντας ακόμη μια δυνατή ερμηνεία. Η ταινία διαδραματίζεται στη Νάπολη και εξιστορεί το χρονικό μιας σχέσης 20 χρόνων, από τα μέσα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του '60. Η σχέση της Φιλουμένα και του Ντομένικο και τα ήθη της ιταλικής κοινωνίας μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο τοποθετούνται σε πρώτο πλάνο και εξετάζονται από το σκηνοθετικό μάτι του Ντε Σίκα. Εκείνη αναγκάστηκε να γίνει πόρνη για να μπορέσει να επιβιώσει, κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης περιόδου για την ιστορία της ανθρωπότητας κι εκείνος την βλέπει ως πόρνη, που δεν αξίζει να φέρει το όνομά του και της αρμόζει μόνο η θέση της υπηρέτριας στο σπιτικό του.

Βραβεία 
Η Σοφία Λόρεν έλαβε τη δεύτερή της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου (είχε ήδη βραβευτεί για την ταινία Η Ατιμασμένη (La Ciociara, 1960)) αλλά έχασε το βραβείο από την Τζούλι Άντριους που κρίθηκε νικήτρια για την ταινία Μαίρη Πόππινς (Mary Poppins, 1965). Η ταινία προτάθηκε επίσης για όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 1965, το οποίο έχασεαπό το "Μαγαζάκι της κεντρικής οδού" (Obchod na korze, 1965) από την πρώην Τσεχοσλοβακία. Στην Ιταλία βραβεύτηκε με 4 Ντάβιντ του Ντονατέλλο.

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) 
Υποψηφιότητα:
Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας - Κάρλο Πόντι
Α' Γυναικείου Ρόλου - Σοφία Λόρεν

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιταλικές ταινίες
Ταινίες του 1964
Ιταλικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βιττόριο ντε Σίκα
Αισθηματικές κωμικές ταινίες
Ιταλόφωνες ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Ιταλικές αισθηματικές ταινίες
Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία