Εκλογές στη Μαυριτανία

Η Μαυριτανία είναι στρατιωτική χούντα. Ισχύει το Σύνταγμα του 1991 (ισλαμική δημοκρατία). Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται από το λαό με πενταετή θητεία. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κοινοβούλιο (Barlamane/Parlement), το οποίο αποτελείται από την 81μελή Βουλή, τα μέλη της οποίας εκλέγονται κάθε πενταετία με καθολική ψηφοφορία. Ως το 2017 αποτελείτο και από τη Γερουσία (Majlis al-Shuyukh/Sénat), με 56 μέλη, εκ των οποίων τα 53  εκλέγονταν από δημοτικούς άρχοντες για 6ετή θητεία. Η Γερουσία ανανεωνόταν τμηματικά κάθε δύο έτη και 3 μέλη της εκλέγονταν από τους απόδημους Μαυριτανούς. Έπειτα από δημοψήφισμα που έγινε τον Αύγουστο του 2017, η Γερουσία καταργήθηκε. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Τελευταίες εκλογές (2019)

2014 

Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές έγιναν στις 21 Ιουνίου 2014. Πρόεδρος εκλέχθηκε ξανά από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 82% των ψήφων (συμμετοχή 56,4%) ο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντελ Αζίζ από την Ένωση για τη Δημοκρατία. Τα πιο πολλά κόμματα από την αντιπολίτευση δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές.

Προεδρικές εκλογές 1961-1992 
Ως το 1992 η χώρα διεξήγαγε εκλογές υπό μονοκομματικό καθεστώς.

Προεδρικές εκλογές 1961 
Οι πρώτες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη χώρα τον Αύγουστο του 1961. Ο Μοκτάρ Ουλντ Νταντά, ο οποίος ήταν προσωρινός αρχηγός κράτους από την ανεξαρτησία της χώρας το 1960 και μοναδικός υποψήφιος, εξελέγη χωρίς αντίπαλο. Παρότι ήταν μέλος του κυβερνώντος Μαυριτανικού Κόμματος της Επανακατάταξης, η υποψηφιότητά του υποστηρίχθηκε και από την Μαυριτανική Εθνική Ένωση. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 93,6%.

Προεδρικές εκλογές 1966 
Έπειτα από τη συγχώνευση όλων των πολιτικών κομμάτων της χώρας στο Μαυριτανικό Λαϊκό Κόμμα (PPM), η χώρα τέθηκε υπό μονοκομματικό καθεστώς το 1961. Ο ηγέτης του κόμματος και πρόεδρος Μοκτάρ Ουλντ Νταντά ήταν ξανά ο μοναδικός υποψήφιος στις εκλογές που έγιναν στις 7 Αυγούστου 1966 και επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 96,2%.

Προεδρικές εκλογές 1971 
Οι προεδρικές εκλογές του 1971 διεξήχθησαν για πρώτη φορά στις 8 Αυγούστου μαζί με τις βουλευτικές. Πρόεδρος εκλέχθηκε για άλλη μία θητεία ο Μοκτάρ Ουλντ Νταντά, μοναδικός υποψήφιος.

Προεδρικές εκλογές 1976 
Οι εκλογές διεξήχθησαν ξανά μαζί με τις βουλευτικές, στις 8 Αυγούστου 1976. Για μία ακόμη φορά επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο ο Νταντά.

Προεδρικές εκλογές (1992- σήμερα)

Προεδρικές εκλογές 1992 
Μετά το συνταγματικό δημοψήφισμα του 1991, με το οποίο η χώρα έγινε πολυκομματική, διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στις 24 Ιανουαρίου 1992. Πρόεδρος εξελέγη ο από το 1984 αρχηγός κράτους, Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια από το Δημοκρατικό και Σοσιαλιστικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, με ποσοστό 62,7% των ψήφων.

Προεδρικές εκλογές 1997 
Ο Τάγια επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 90% και στις εκλογές που έγιναν στις 12 Δεκεμβρίου 1997. Στις εκλογές δεν πήραν μέρος τα μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης, ισχυριζόμενα νοθεία.

Προεδρικές εκλογές 2003 
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές, στις 7 Νοεμβρίου 2003 ο πρόεδρος Τάγια επανεκλέχθηκε άνετα, κερδίζοντας τον κυριότερο αντίπαλό του, τον πρώην στρατιωτικό ηγέτη Μοχάμεντ Χούνα Ουλντ Χαϊνταλά (ήταν ο άνθρωπος που είχε ανατρέψει ο Τάγια σε πραξικόπημα το 1984). Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία. Ο Χαϊνταλά συνελήφθη πριν και μετά τις εκλογές. Στις εκλογές του 2003 για πρώτη φορά πήρε μέρος και γυναίκα υποψήφια (η Αϊσά Μιντ Ζεντάν (Aicha Bint Jeddane), όπως και ο πρώτος απόγονος σκλάβων, ο Μεσαούντ Ουλντ Μπουλχέιρ (Messaoud Ould Boulkheir).
Οι εκλογές έγιναν λίγους μήνες μετά τη βίαιη αλλά ανεπιτυχή απόπειρα πραξικοπήματος (Ιούνιος 2003). Ο Τάγια ανατράπηκε σε πραξικόπημα δύο χρόνια μετά, τον Αύγουστο του 2005.

Προεδρικές εκλογές 2007 
Στις πρώτες εκλογές μετά το πραξικόπημα του 2005, που έγιναν σε 2 γύρους στις 11 Μαρτίου και στις 25 Μαρτίου 2007, τελικός νικητής αναδείχθηκε ο Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί με 52,85% των ψήφων. Η συμμετοχή ήταν 70,16%. Ο νέος πρόεδρος ανατράπηκε σε πραξικόπημα τον επόμενο χρόνο.

|- style="background-color:#E9E9E9"
!style="background-color:#E9E9E9" align=left colspan=2 rowspan=2 valign=top|Υποψήφιοι – Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan=2|1ος γύρος
!style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan=2|2ος γύρος
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
|-
|
|align=left valign=top|Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί
|valign="top"|183.726
|valign="top"|24,80
|valign="top"|373.520
|valign="top"|52,85
|-
|bgcolor="#000000"|
|align=left valign=top|Αχμέντ Ουλντ Νταντά – Συναγερμός των Δημοκρατικών Δυνάμεων
|valign="top"|153.252
|valign="top"|20,69
|valign="top"|333.185
|valign="top"|47,15
|-
|
|valign="top" align=left valign=top|Ζεΐν Ουλντ Ζεϊντάν
|valign="top"|113.182
|valign="top"|15,28
|-
|bgcolor="#FFCCFF"|
|align=left valign=top|Μεσαούντ Ουλντ Μπουλχέιρ – Λαϊκή Συμμαχία για Πρόοδο
|valign="top"|72.493
|valign="top"|9,79
|-
|
|align=left valign=top|Ιμπραχίμα Μοκτάρ Σαρ 
|valign="top"|58.878
|valign="top"|7,95
|-
|
|align=left valign=top|Σαλέχ Ουλντ Χανενά – Μαυριτανικό Κόμμα της Ένωσης και Αλλαγής
|valign="top"|56.700
|valign="top"|7,65
|-
|bgcolor="#FFA500"|
|align=left valign=top|Μοχάμεντ Ουλντ Μαουλούντ – Ένωση των Δυνάμεων της Προόδου
|valign="top"|30.254
|valign="top"|4,08
|-
|
|align=left valign=top|Νταχάν Ουλντ Αχμέντ Μαχμούντ
|valign="top"|15.326
|valign="top"|2,07
|-
|
|align=left valign=top|Μοχάμεντ Ουλντ Σεΐχα
|valign="top"|14.200
|valign="top"|1,92
|-
|
|align=left valign=top|Μοχάμεντ Χούνα Ουλντ Χαϊνταλά
|valign="top"|12.813
|valign="top"|1,73
|-
|
|align=left valign=top|Ethmane Ould Cheikh Ebi El Maali
|valign="top"|10.868
|valign="top"|1,47
|-
|
|align=left valign=top|Μπα Μαμαντού Αλασάν – Κόμμα για Ελευθερία, Ισότητα και Δικαιοσύνη
|valign="top"|4.076
|valign="top"|0,55
|-
|
|align=left valign=top|Μοχάμεντ Αχμέντ Ουλντ Μπαμπά Αχμέντ Ουλντ Σαλιχί 
|valign="top"|2.779
|valign="top"|0,38
|-
|
|align=left valign=top|Μουλαγιέ Ελχασέν Ουλντ Ζεΐντ – Μαυριτανικό Κόμμα για Ανανέωση και Ομοψυχία
|valign="top"|2.535
|valign="top"|0,34
|-
|bgcolor="#FDD003"|
|align=left valign=top|Ch'bih Ould Cheikh Melainine - Λαϊκό Μέτωπο
|valign="top"|2.111
|valign="top"|0,28
|-
|
|align=left valign=top|Rajel dit Rachid Moustapha – Μαυριτανικό Κόμμα για Ανανέωση
|valign="top"|1.977
|valign="top"|0,27
|-
|
|align=left valign=top|Sidi Ould Isselmou Ould Mohamed Ahid
|valign="top"|1.784
|valign="top"|0,24
|-
|
|align=left valign=top|Isselmou Ould El Moustapha – Κόμμα Δημοκρατικής Συσπείρωσης
|valign="top"|1.779
|valign="top"|0,24
|-
|
|align=left valign=top|Mohamed Ould Mohamed El Moctar Ould Tomi
|valign="top"|1.465
|valign="top"|0,20
|-
|
|align=left valign=top|Mohamed Ould Ghoulam Ould Sidaty
|valign="top"|652
|valign="top"|0,09
|-
|align=left colspan=2 style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο έγκυρα
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|740.850
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|100,0
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|706.705
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|100,00
|-
|colspan=2 align=left |Σύνολο έγκυρα (συμμετοχή 70,2 %/67,4 )
|width="75" align="right"|794.979
|
|width="75" align="right"|764.045
|-
|align=left colspan=6|Πηγές: African Elections, African Press Agency
|}

Προεδρικές εκλογές 2009 
Οι εκλογές διεξήχθησαν με τη συμμετοχή δέκα υποψηφίων, μεταξύ των οποίων και οι πρώην στρατιωτικοί ηγέτες Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ και Ελί Ουλντ Μοχάμεντ Βαλ. Επιβλέποντες ήταν περισσότεροι από 200 εκλογικοί παρατηρητές, ανάμεσα στους οποίους και κάποιοι από την Αφρικανική Ένωση και τον Αραβικό Σύνδεσμο. Μερικοί Μαυριτανοί που ζουν στο εξωτερικό έκαναν αίτηση για να ψηφίσουν αλλά δεν μπόρεσαν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, επειδή τα ονόματά τους δεν ευρίσκονταν στους εκλογικούς καταλόγους. Οι ίδιοι απέδωσαν το γεγονός στο ότι δεν είχαν υποστηρίξει το πραξικόπημα του 2008.

Ο Αμπντέλ Αζίζ εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα κέρδιζε από τον πρώτο γύρο.  Οι παρατηρητές ανέμεναν ότι ένας δεύτερος γύρος θα ήταν αναγκαίος. Τα πρώτα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 19 Ιουλίου και έδειχναν ότι με καταμετρημένο το 61,17% των ψήφων ο Αμπντέλ Αζίζ ήταν ο νικητής των εκλογών. Οι υποστηρικτές του άρχισαν να πανηγυρίζουν στους δρόμους του Νουακσότ. Οι Μπουλχέιρ, Ντάντα, Βαλ και Μεϊμού καταδίκασαν τα αποτελέσματα και έκαναν λόγο για νοθεία. Αργότερα την ίδια ημέρα, τα αποτελέσματα παρέμειναν αμετάβλητα με καταμετρημένο το 92% των ψήφων. Την ίδια ημέρα το υπουργείο Εσωτερικών ανακήρυξε νικητή των εκλογών τον Αμπντέλ Αζίζ, με ποσοστό 52,58% των ψήφων. Η συμμετοχή ήταν 64,58%.

Λίγες ημέρες μετά, στις 23 Ιουλίου του 2009, και εν μέσω των καταγγελιών για παρατυπίες, ο επικεφαλής της εφορευτικής επιτροπής, Σιντ Αχμέτ Ουλντ Ντεγιέ, υπέβαλε την παραίτησή του.
Πρόεδρος, 18 Ιουλίου 2009
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι – Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
|-
|align=left valign=top|Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ – Ένωση για τη Δημοκρατία
|valign="top"|409.100
|valign="top"|52,58
|-
|align=left valign=top|Μεσάουντ Ουλντ Μπουλχέιρ (Messaoud Ould Boulkheir) – Λαϊκή Συμμαχία για την Πρόοδο/Εθνικό Μέτωπο για την Άμυνα της Δημοκρατίας
|valign="top"|126.782
|valign="top"|16,29
|-
|align=left valign=top|Αχμέτ Ουλντ Ντάντα– Συναγερμός των Δημοκρατικών Δυνάμεων
|valign="top"|106.263
|valign="top"|13,66
|-
|align=left valign=top|Μοχάμετ Τζεμίλ Ουλντ Μανσούρ – Εθνικός Συναγερμός για Ανανέωση και Ανάπτυξη  
|valign="top"|37.059
|valign="top"|4,76
|-
|align=left valign=top|Ιμπραχίμα Μοκτάρ Σαρ – Συμμαχία για Δικαιοσύνη και Δημοκρατία/Κίνημα για Ανανέωση
|valign="top"|35.709
|valign="top"|4,59
|-
|align=left valign=top|Ελί Ουλντ Μοχάμετ Βαλ
|valign="top"|29.681
|valign="top"|3,81
|-
|align=left valign=top|Κάνε Αμιντού Μπαμπά
|valign="top"|11.568
|valign="top"|1,49
|-
|align=left valign=top|Σαλέχ Ουλντ Χαλένα – Μαυριτανικό Κόμμα της Ένωσης και της Αλλαγής
|valign="top"|10.219
|valign="top"|1,31
|-
|align=left valign=top|Αμαντά Ουλντ Μεϊμού
|valign="top"|9.936
|valign="top"|1,28
|-
|align=left valign=top|Σγκερ Ουλντ Μπαρέκ
|valign="top"|1.788
|valign="top"|0,23
|-
|align=left style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο ψήφων
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|778.105
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|100,00
|-
|align=left colspan=5|Πηγή: click4mauritania.com
|}

Βουλευτικές εκλογές 
Το Κοινοβούλιο είναι διθάλαμο, αποτελούμενο από τη Γερουσία και από την Εθνοσυνέλευση.

Εκλογές για Γερουσία, 2007 
Οι τελευταίες εκλογές για Γερουσία διεξήχθησαν στις 21 Ιανουαρίου 2007 και στις 4 Φεβρουαρίου 2007. Οι 53 γερουσιαστές εξελέγησαν από 3.688 δημοτικούς συμβούλους, και άλλοι 3 εξελέγησαν για τους Μαυριτανούς της διασποράς.

Στον πρώτο γύρο εξελέγησαν 38 γερουσιαστές, από τους οποίους οι 23 ήταν ανεξάρτητοι και μόνο 3 ανήκαν στο κυβερνών κόμμα του Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ . Ο συνασπισμός των Δυνάμεων για τη Δημοκρατική Αλλαγή της αντιπολίτευσης, κατέλαβε 11 έδρες.
Άλλες 15 έδρες που αποφασίστηκαν στο δεύτερο γύρο.

Η ψηφοφορία για την πλήρωση μίας έδρας ακυρώθηκε εξαιτίας παρατυπιών και ορίστηκε να διεξαχθεί αργότερα. Η συμμετοχή των συμβούλων έφτασε το 97,94%. Οι 3 γερουσιαστές που εκπροσωπούν τους Μαυριτανούς του εξωτερικού εξελέγησαν από τη Γερουσία στις 9 Ιουνίου.

Ο γερουσιαστής από τη Μαγκαμά, Μπα Μαμαντού Μπαρέ, εξελέγη πρόεδρος της Γερουσίας στις 26 Απριλίου 2007, με 40 ψήφους υπέρ και 11 για τον αντίπαλό του, Αχμέντ Σαλέμ Ουλντ Μπακάρ, γερουσιαστή της Μπουτιλιμίτ.

Αποτελέσματα  
Γερουσία, 21 Ιανουαρίου και 4 Φεβρουαρίου 2007 
|- style="background-color:#E9E9E9"
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top colspan=2 rowspan=2|Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" colspan=3|1ος γύρος
!style="background-color:#E9E9E9" colspan=3|2ος γύρος
!style="background-color:#E9E9E9" rowspan=2|Σύνολο
|-
!style="background-color:#E9E9E9"|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9"|%
!style="background-color:#E9E9E9"|Έδρες
!style="background-color:#E9E9E9"|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9"|%
!style="background-color:#E9E9E9"|Έδρες
|-
|bgcolor="#008000"|
|align="left"| Al-Mithaq (ανεξάρτητοι μετριοπαθείς ισλαμιστές)
|align="right"| 2.258
|align="right"| 63,14
|align="right"| 23
|align="right"| 1.081
|align="right"| 69,79
|align="right"| 11
|align="right"| 34
|-
|bgcolor="#000000"|
|align="left"| Συναγερμός των Δημοκρατικών Δυνάμεων (Regroupement des Forces Démocratiques) και σύμμαχοι
|align="right"| 365
|align="right"| 10,21
|align="right"| 5
|align="right"| 98
|align="right"| 6,33
|align="right"| 1
|align="right"| 6
|-
|
|align="left"| Συναγερμός των Δημοκρατικών Δυνάμεων–Ένωση των Δυνάμεων της Προόδου (RFD-UFP)
|
|
|
|align="right"| 76
|align="right"| 4,91
|align="right"| 1
|align="right"| 1
|-
|bgcolor="#981C24"|
|align="left"| Ρεπουμπλικανικό Κόμμα για Δημοκρατία και Ανανέωση (Parti Républicain Démocratique et Renouvellement)
|align="right"| 231
|align="right"| 6,46
|align="right"| 3
|
|
|
|align="right"| 3
|-
|bgcolor="#FFA500"|
|align="left"| Ένωση των Δυνάμεων της Προόδου (Union des Forces du Progrès)
|align="right"| 129
|align="right"| 3,61
|align="right"| 1
|align="right"| 29
|align="right"| 1,87
|align="right"| 0
|align="right"| 1
|-
|
|align="left"| Συνασπισμός των Δυνάμεων για τη Δημοκρατική Αλλαγή (Coalition des Forces de Changements)
|align="right"| 83
|align="right"| 2,32
|align="right"| 3
|
|
|
|align="right"| 3
|-
|
|align="left"| Μαυριτανικό Κόμμα της Ένωσης και της Αλλαγής (Parti mauritanien de l'union et du changement/HATEM) και σύμμαχοι
|align="right"| 31
|align="right"| 0,87
|align="right"| 1
|align="right"| 103
|align="right"| 6,65
|align="right"| 2
|align="right"| 3
|-
|
|align="left"| Ένωση για τη Δημοκρατία και την Πρόοδο (Union pour la Démocratie et le Progrès) και σύμμαχοι
|align="right"| 28
|align="right"| 0,78
|align="right"| 1
|
|
|
|align="right"| 1
|-
|bgcolor="#FFCCFF"|
|align="left"| Προοδευτική Συμμαχία του Λαού (Alliance populaire progressiste) και σύμμαχοι
|align="right"| 12
|align="right"| 0,34
|align="right"| 1
|
|
|
|align="right"| 1
|-
|colspan=2 align="left"| αντιπρόσωποι της διασποράς
|
|
|
|
|
|
|align="right"| 3
|-
|colspan=2  align="left"| Σύνολο
|align="right"| 3.137
|align="right"| 100,0
|align="right"| 38
|align="right"| 1.387
|align="right"| 100,0
|align="right"| 15
|align="right"| 56
|}

Εκλογές για Εθνοσυνέλευση 
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1946, 1952, 1957, 1959, 1965, 1971, 1975, 1976, 1992, 1996, 2001, 2006 ,  2013 και 2018.

Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές

2018

2013 
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 23 Νοεμβρίου και στις 21 Δεκεμβρίου 2013. Η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος στις εκλογές, καθώς έθεσε ως προαπαιτούμενο να παραιτηθεί ο πρόεδρος της χώρας πριν τη διεξαγωγή τους. Συνολικά 438 υποψήφιοι και 74 κόμματα διεκδίκησαν 147 έδρες στο Κοινοβούλιο.

Η αρχική ημερομηνία για τη διεξαγωγή των εκλογών ήταν η 1η Οκτωβρίου 2011, όμως στη συνέχεια οι εκλογές αναβλήθηκαν απανωτά λόγω της διαμάχης ανάμεσα στα κόμματα της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, για τις 16 Οκτωβρίου 2011, 31 Μαρτίου 2012, Μάιο 2012 και Οκτώβριο 2013.

Αποτελέσματα
Έπειτα από τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου στις 23 Νοεμβρίου, ο πρόεδρος του Tewassoul Τζεμίλ Ουλντ Μανσούρ κατήγγειλε σε συνέντευξη Τύπου "σοβαρές παρατυπίες" συνπεριλαμβανομένων ψηφοφοριών μετά την καταμέτρηση.

Βουλευτικές εκλογές 1952 - 2013

Εδαφική Συνέλευση 
Οι εκλογές για Εδαφική Συνέλευση έγιναν το 1952 και είχαν ως αποτέλεσμα τη νίκη της Μαυριτανικής Προοδευτικής Ένωσης, η οποία κέρδισε 22 από τις συνολικά 24 έδρες. Στις επόμενες εκλογές στις 31 Μαρτίου 1957 η Μαυριτανική Προοδευτική Ένωση πήρε 33 από τις 34 έδρες.

1959 
Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 17 Μαΐου 1959 το μοναδικό κόμμα που πήρε μέρος ήταν το Μαυριτανικό Κόμμα Επανακατάταξης (πήρε και τις 40 έδρες στην Εθνοσυνέλευση). Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 90,3%.

1961-1992 
To 1961 η Μαυριτανία γίνεται μονοκομματικό κράτος και μοναδικό νόμιμο πολιτικό κόμμα, το οποίο κέρδισε και τις 40 έδρες στις βουλευτικές εκλογές στις 9 Μαΐου 1965 (συμμετοχή 92,8%), είναι το Μαυριτανικό Λαϊκό Κόμμα.

Οι επόμενες εκλογές, στις 8 Αυγούστου 1971, έγιναν για πρώτη φορά μαζί με τις προεδρικές. Το PPM κέρδισε και τις 50 έδρες της Εθνοσυνέλευσης, ενώ ψήφισαν το 95,6% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Το ίδιο έγινε στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Οκτωβρίου 1975, με τη διαφορά ότι οι έδρες στην Εθνοσυνέλευση αυξήθηκαν σε 70. Η συμμετοχή ήταν 87,4%. Στις γενικές εκλογές στις 8 Αυγούστου 1976 το PPM κέρδισε και πάλι όλες τις έδρες, ενώ για δεύτερη φορά στα χρονικά, οι βουλευτικές και οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα (συμμετοχή 97,9%).

Πολυκομματικές εκλογές

1992 
Οι βουλευτικές εκλογές στις 6 Μαρτίου 1992 ήταν οι πρώτες με τη συμμετοχή άνω του ενός κομμάτων, καθώς εισήχθη ο πολυκομματισμός μετά το δημοψήφισμα του 1991. Το κυβερνών Δημοκρατικό και Κοινωνικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κέρδισε 67 επί συνόλου 79 εδρών στη Συνέλευση.

1996 
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές έγιναν σε δύο γύρους, στις 11 Οκτωβρίου 1996 και για τις 16 από τις 79 περιφέρειες στις 18 Οκτωβρίου. Το κυβερνών κόμμα PRDS κέρδισε 60 από τις συνολικά 63 έδρες που αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο. Ως αποτέλεσμα η αντιπολίτευση με την Ένωση των Δημοκρατικών Δυνάμεων αποφάσισε να μην συμμετάσχει στον δεύτερο γύρο. Έτσι, το PRDS κέρδισε συνολικά 70 έδρες. Η συμμετοχή κυμάνθηκε μόλις στο 30% στη Νουακχότ.

2001 
Οι βουλευτικές εκλογές του 2001 έγιναν στις 19 και στις 26 Οκτωβρίου 2001. Το κυβερνών Δημοκρατικό και Κοινωνικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του προέδρου Τάγια κέρδισε 64 επί συνόλου 81 εδρών.

2006 
Οι βουλευτικές εκλογές του 2006 έγιναν μαζί με τις δημοτικές, στις 19 Νοεμβρίου και στις 3 Δεκεμβρίου 2006. Εξελέγησαν 95 βουλευτές και περισσότερα από 200 τοπικά συμβούλια. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Αχμέντ Ουλντ Νταντά κήρυξε τη νίκη στις εκλογές. Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου επιβεβαίωσαν τη νίκη για το RFD, το οποίο κέρδισε τις 12 από τις συνολικά 43 έδρες του πρώτου γύρου. Οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι πήραν 24 έδρες και άλλες 52 αποφασίστηκαν σε δεύετρο γύρο. 'Επειτα από τη διεξαγωγή και του δεύτερου γύρου το Δεκέμβριο, η αντιπολίτευση κέρδισε συνολικά 39 έδρες, οι ανεξάρτητοι 41 και το πρώην κυβερνών κόμμα 7 έδρες. Το 17,89% των βουλευτών που εξελέγησαν ήταν γυναίκες. Στις 26 Απριλίου 2007 εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης ο Μεσαούντ Ουλντ Μπουλχέιρ από το APP. 

|- style="background-color:#E9E9E9"
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top colspan=3|Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9"|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9"|%
!style="background-color:#E9E9E9"|Έδρες 1ου γύρου
!style="background-color:#E9E9E9"|Έδρες 2ου γύρου
!style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο εδρών
|-
|bgcolor="#008000"|
|align="left" colspan=2| Al-Mithaq (ανεξάρτητοι μετριοπαθείς ισλαμιστές)
|
|
|align="right"|10
|align="right"|31
|align="right"|41
|-
|bgcolor="#000000" rowspan=3|
|align="left" rowspan=3 valign=top|RFD-UFP
|align="left"| Συναγερμός των Δημοκρατικών Δυνάμεων (Regroupement des Forces Démocratiques)
|
|
|align="right"|12
|align="right"|3
|align="right"|15
|-
|align="left"| Ένωση των Δυνάμεων της Προόδου (Union des Forces du Progrès)
|
|
|align="right"|3
|align="right"|5
|align="right"|8
|-
|align="left"|RFD-UFP

|
|
|align="right"|0
|align="right"|2
|align="right"|2
|-
|bgcolor="#981C24"|
|align="left" colspan=2| Ρεπουμπλικανικό Κόμμα για Δημοκρατία και Ανανέωση (Parti Républicain Démocratique et Renouvellement)
|
|
|align="right"|4
|align="right"|3
|align="right"|7
|-
|bgcolor="#FFCCFF" rowspan=3|
|align="left" rowspan=3 valign=top|APP-HATEM
|align="left"|  Προοδευτικός Συνασπισμός του Λαού (Alliance populaire progressiste)
|
|
|align="right"|4
|align="right"|1
|align="right"|5
|-
|align="left"| Μαυριτανικό Κόμμα της Ένωσης και της Αλλαγής (Parti mauritanien de l'union et du changement-HATEM)
|
|
|align="right"|2
|align="right"|0
|align="right"|2
|-
|align="left"| APP-HATEM
|
|
|align="right"|0
|align="right"|2
|align="right"|2
|-
|bgcolor="#4D92F1"|
|align="left" colspan=2| Συναγερμός για Δημοκρατία και Ενότητα (Rassemblement pour la Démocratie et l'Unité)
|
|
|align="right"|2
|align="right"|1
|align="right"|3
|-
|
|align="left" colspan=2| Ένωση για Δημοκρατία και Πρόοδο (Union pour la Démocratie et le Progrès)
|
|
|align="right"|1
|align="right"|2
|align="right"|3
|-
|
|align="left" colspan=2| Δημοκρατική Ανανέωση (Rénovation Démocratique)
|
|
|align="right"|2
|align="right"|0
|align="right"|2
|-
|bgcolor="#FDD003"|
|align="left" colspan=2| Μέτωπο του Λαού (Front populaire)
|
|
|align="right"|1
|align="right"|0
|align="right"|1
|-
|
|align="left" colspan=2| Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Ενωτικών (Parti unioniste démocratique et socialiste)
|
|
|align="right"|1
|align="right"|0
|align="right"|1
|-
|
|align="left" colspan=2| Εθνικός Συναγερμός για Δημοκρατία, Ελευθερία και Ισότητα (Rassemblement national pour la liberté, la démocratie et l'égalité)
|
|
|align="right"|1
|align="right"|0
|align="right"|1
|-
|
|align="left" colspan=2| Ένωση του Δημοκρατικού Κέντρου (Union du centre démocratique)
|
|
|align="right"|0
|align="right"|1
|align="right"|1
|-
|
|align="left" colspan=2| Εναλλακτικοί (Alternative)
|
|
|align="right"|0
|align="right"|1
|align="right"|1
|-
|align="left" colspan=3| Σύνολο
|
|
|align="right"|43
|align="right"|52
|align="right"|95
|-
|align="left" colspan="8"|Πηγή: IPU
|}

2013 
Για τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, που έγιναν το 2013, δείτε παραπάνω.

Δημοψηφίσματα
Στη Μαυριτανία έχουν γίνει δημοψηφίσματα τα έτη 1945, το Μάιο του 1946, τον Οκτώβριο του 1946, το 1958, το 1991 και το 2006.

1958
Ένα νέο Σύνταγμα για τη Γαλλία εγκρίθηκε και στη Μαυριτανία, εντός της Γαλλικής Ένωσης, με 94,04% στις 28 Σεπτεμβρίου 1958. Με βάση του νέο Σύνταγμα η Μαυριτανία έγινε μέλος της Γαλλικής Κοινότητας, καθώς σε περίπτωση που το δημοψήφισμα ήταν αρνητικό, η χώρα θα γινόταν ανεξάρτητη.

1991
Σε δημοψήφισμα εγκρίθηκε ένα νέο Σύνταγμα στις 12 Ιουλίου 1991, με το οποίο αποκαταστάθηκε η πολυκομματική δημοκρατία, για πρώτη φορά από τη δεκαετία του ' 60. Επίσης, θεσπίστηκε η δημιουργία διθάλαμου Κοινοβουλίου με Γερουσία και Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, δεν συμπεριλήφθησαν τα όρια της θητείας για τον Πρόεδρο. Το 97,94% των ψηφοφόρων ενέκριναν το Σύνταγμα, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 85,3%.

2006
Σε δημοψήφισμα για Σύνταγμα, που διεξήχθη στις 25 Ιουνίου 2006, η πρόταση υπερψηφίστηκε με ποσοστό 97%. Το Σύνταγμα του 2006 περιορίζει τη θητεία του Προέδρου σε 2 πενταετείς περιόδους (προηγουμένως η θητεία ήταν 6ετής και δεν υπήρχε όριο για την επανεκλογή του Προέδρου). Επίσης, το ανώτατο όριο ηλικίας για τους υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές ορίστηκε στα 75 έτη.

2017

Παραπομπές 

 *