Ουίλιαμ Ράνκιν

Ο Ουίλιαμ Ράνκιν (αγγλικά: William John Macquorn Rankine, Εδιμβούργο, 5 Ιουλίου 1820 - Γλασκώβη, 24 Δεκεμβρίου 1872) ήταν Σκωτσέζος μηχανικός και φυσικός, θεωρούμενος ως ένας από τους πατέρες της επιστήμης της Θερμοδυναμικής.

Σπουδές και έργο 
Ο Ράνκιν σπούδασε πολιτικός μηχανικός υπό τον Sir John Benjamin MacNeill. Από το 1840 σπούδασε νόμους της Θερμοδυναμικής.

Στην πρώτη του δημοσίευση, το 1843, περιέγραψε και ανέλυσε το φαινόμενο της κόπωσης του μετάλλου στις γραμμές του σιδηροδρόμου, μιας διαδικασίας κατά την οποία κυκλικές διαδικασίες προκαλούν με τον χρόνο φθορές στο μέταλλο και συνεπώς την υποβάθμιση των μηχανικών του ιδιοτήτων. Το έργο αυτό οδήγησε στην επινόηση νέων μεθόδων κατασκευής. 

Ανέπτυξε μια πλήρη θεωρία σχετικά με την ατμομηχανή και κάθε είδους θερμικούς κινητήρες. Περιέγραψε τον θερμοδυναμικό κύκλο του Ράνκιν, ο οποίος βοηθά στην ανάλυση της μέγιστης αποδοτικότητας ενός θερμικού κινητήρα βασιζόμενου στον ατμό. Επίσης, όρισε την συνάρτηση της εντροπίας, την οποία αργότερα βελτίωσε ο Τζέημς Μάξγουελ.

Το 1858 δημοσίευσε το Εγχειρίδιο της Εφαρμοσμένης Μηχανικής (αγγλικά: Manual of Applied Mechanics), ενώ το 1859 το Εγχειρίδιο της ατμομηχανής (αγγλικά: Manual of the Steam Engine and Other Prime Movers). Το τελευταίο αποτέλεσε την πρώτη προσπάθεια για μια συστημική προσέγγιση της θεωρίας της ατμομηχανής.

Την ίδια χρονιά επινόησε μια απόλυτη κλίμακα μέτρησης θερμοκρασίας βασισμένη στην κλίμακα Φαρενάιτ, την κλίμακα Ράνκιν. 

Άλλες θεματικές που προσέγγισε θεωρητικά ήταν η σταθερότητα των τοίχων, η κατανομή της δύναμης σε πλαίσια, η υδροδυναμική σε σχέση με τον σχεδιασμό των πλοίων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Κλίμακα Ράνκιν

Σκωτσέζοι φυσικοί