Βίκτορ Μάσλοφ

Ο Βίκτορ Αλεξάντροβιτς Μάσλοφ (ρωσικά: Виктор Александрович Маслов, ορθή προφορά στα ρωσικά: Βίκταρ Αλιξάντραβιτς Μάσλαφ) ήταν Ρώσος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ως προπονητής το έργο του υπήρξε τεράστιο αν και δεν είναι γνωστό στο πλατύ ποδοσφαιρικό κοινό της Δύσης. Κέρδισε πολλά πρωταθλήματα της Ε.Σ.Σ.Δ. με τις ομάδες Τορπέντο Μόσχας, Δυναμό Κιέβου και ένα με την Αραράτ Ερεβάν.

Θεωρείται ως ένας από τους πιο καινοτόμους και με επιρροή προπονητές όλων των εποχών. Το σημερινό ποδόσφαιρο οφείλει πολλά σε αυτόν το στοχαστή. Ανακάλυψε το σύστημα 4-4-2, ήταν ο πρώτος που πειραματίστηκε με τη διατροφή των παικτών και το πιο σημαντικό απ' όλα, υπήρξε ο πατέρας του πρέσινγκ, το οποίο αποτελεί το κύριο στοιχείο του σύγχρονου ποδοσφαίρου.

Βιογραφία
Ο Μάσλοφ γεννήθηκε το 1910 και υπήρξε ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στα πρώτα χρόνια του σοβιετικού πρωταθλήματος, ένας ρωμαλέος και αρχοντικός χαφ με εξαιρετική ικανότητα στις μεταβιβάσεις. Ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας το 1927 στη μοσχοβίτικη ομάδα Γκορνιάκοφ, από την οποία πήγε το 1930 στη ΡΝΤΠΚ Μόσχας (РДПК-Ερ Ντε Πε Κά), η οποία  μετονομάστηκε στα τέλη του 1930 σε ΆΜΟ (από το Автомобильное Московское Общество), κατόπιν το 1932 σε ZIΣ (ЗиС, από το Завод имени Сталинa) και το 1936 σε Τορπέντο. Στην Τορπέντο τερμάτισε δεύτερος στο πρωτάθλημα το 1934 και 1935 (ως ZIΣ τότε), ενώ το 1936 έγινε αρχηγός της ομάδας μέχρι το 1939, οδηγώντας την στην κατάκτηση ενός διεθνούς ποδοσφαιρικού τουρνουά στη Γαλλία το 1938.

Τη σεζόν 1941-1942 κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια (με την έναρξη της γερμανικής εισβολής τον Ιούνιο του 1941, όταν και είχε ήδη ξεκινήσει η σεζόν 1941-42 μιας και το ρωσικό πρωτάθλημα ξεκινά άνοιξη και όχι φθινόπωρο) και το 1945, μετά τη λήξη του πολέμου, έγινε προπονητής της Τορπέντο Μόσχας, από την οποία έφυγε το 1949 για τη Τορπέντο Γκόρκι, ξαναγύρισε το 1952-53 στην Τορπέντο της Μόσχας,  μετά προπόνησε για ενάμιση χρόνο την ΦΣΜ Μόσχας (ФШМ-Εφ Σα Έμ) και μισό χρόνο τη Μπουρεβέστνικ Κισινιόφ της Μολδαβίας (σημερινή Ζίμπρου Κισινάου), επιστρέφοντας στην Τορπέντο Μόσχας την περίοδο 1957-1961, για να φύγει για τη ΣΚΑ Ροστόφ τη σεζόν 1962-63. Την περίοδο 1964-1970 χρημάτισε προπονητής της Δυναμό Κιέβου για να επιστρέψει ακόμα μια φορά στην αγαπημένη του Τορπέντο για την περίοδο 1971-73, τελειώνοντας τη σπουδαία προπονητική του καριέρα το 1975, προπονώντας στα τέλη της σεζόν την Αραράτ Ερεβάν, αναδεικνύοντάς την πρωταθλήτρια Σοβιετικής Ένωσης.

Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Τορπέντο Μόσχας
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ντιναμό Κιέβου
Προπονητές ποδοσφαίρου Αραράτ Ερεβάν
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ζίμπρου Κισινάου
Προπονητές ποδοσφαίρου Τορπέντο Μόσχας
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ ΣΚΑ Ροστόφ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τορπέντο Γκόρκι ΝΝ Νίζνι Νόβγκοροντ