Πιερ Λουίτζι Νέρβι

Ο Πιερ Λουίτζι Νέρβι (ιταλικά: Pier Luigi Nervi) (21 Ιουνίου 1891 – 9 Ιανουαρίου, 1979) ήταν μηχανικός ιταλικής καταγωγής.

Βιογραφία 
Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια και ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1913. Ο Νέρβι δίδαξε και ως καθηγητής μηχανολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης από το 1946 έως το 1961. Είναι ευρέως γνωστός για τη μελέτη του προσυμπιεσμένου σκυροδέματος και των ελαφρών τόξων για μεγάλες στέγες.

Μετά την αποφοίτησή του, ο Nέρβι μπήκε στη κοινότητα κατασκευαστών τσιμέντου. Πέρασε αρκετά χρόνια στον ιταλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1915-1918), όπου υπηρέτησε στο Σώμα των μηχανικών. Η εκπαίδευσή του ήταν πολύ κοντά σε αυτή που θα δεχόταν ένας Ιταλός φοιτητής αρχιτέκτονας-μηχανικός σήμερα.

Το έτος 1961-62 ο Νέρβι τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ με την ετήσια διάλεξη του (annual lectureship-Norton professor) η οποία είχε θέμα «Η αισθητική και τεχνολογία στην αρχιτεκτονική».

Έργο 
Μετά από μια περίοδο εκπαίδευσης στο τεχνικό τμήμα μιας κατασκευαστικής εταιρίας, ο Νέρβι ίδρυσε δική του εταιρία το 1920 επιλέγοντας ως βάση της τεχνικής των κατασκευών του το προσυμπιεσμένο σκυρόδεμα. Μερικά από τα πιο γνωστά έργα του είναι τα εξής:

 Το Στάδιο της Φλωρεντίας (1930) ήταν το πρώτο έργο που τράβηξε το ενδιαφέρον των κριτικών και του κοινού, εντός και εκτός της Ιταλίας. Πέρα από τη προφανή ομορφιά της κατασκευής και το ισχυρό οπτικό ερέθισμα της μορφής της στέγης, το κυριότερο ήταν το χαμηλό κόστος της.
 Τα υπόστεγα αεροσκαφών για την ιταλική αεροπορία στο Ορβιέτο και το Ορμπετέλο το 1935 και το 1940, δουλειά την οποία κατάφερε να κερδίσει λόγω του χαμηλού κόστους της κατασκευής. Εδώ ο Νέρβι σχεδίασε μια τολμηρή οροφή βασισμένη στις αρχές της γεωδαισίας, μέσω ενός πλαισίου από διασταυρούμενες καμάρες που εμπεριείχε έναν εσωτερικό χώρο εξαιρετικά απλό στην κατασκευή. 
 Ο ευρύχωρος εκθεσιακός χώρος του Τορίνο (1949). Στη πρώτη σημαντική μεταπολεμική δουλειά του ο Νέρβι χρησιμοποίησε οπλισμένο σκυρόδεμα για να φτιάξει τα κατασκευαστικά στοιχεία ενός διαμπερούς θόλου 94 μέτρων φωτός. Αυτό είναι ένα λεπτό στρώμα τσιμέντου ενισχυμένο από μια μεγάλου πάχους συστάδα καλωδίων (συρματόσχοινων) μικρού διαμετρήματος που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να στερεωθούν στοιχεία οποιουδήποτε γεωμετρικού σχήματος (κυματοειδή στη περίπτωση του θόλου στο Τορίνο και του Palazzetto dello Sport του 1960 στη Ρώμη). Στην ενδιάμεση κυλινδρική αψίδα του εκθεσιακού χώρου Β και αργότερα του χώρου Γ της ίδιας έκθεσης, τα προκατασκευαστικά στοιχεία έγιναν στη συνέχεια λεπτά πλακάκια σε σχήμα διαμαντιών πάχους 2 εκ., τα οποία λειτουργούσαν σαν  υπόδειγμα για τα μετέπειτα πλάκες τσιμέντου στην οροφή και στους διαδρόμους στα πλάγια. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιήθηκε και σαν υπόδειγμα για τις μετέπειτα κατασκευές του Νέρβι.

Η πρώτη σημαντική δουλειά του Νέρβι εκτός συνόρων ήταν η αίθουσα διασκέψεων του μεγάρου της UNESCO στο Παρίσι (1953-58) στην οποία συνεργάστηκε με τους Μαρσέλ Μπρόουερ και Μπέρναρντ Τσέρφους. Άλλα σημαντικά έργα του είναι η κατασκευή του ουρανοξύστη Πιρέλι στο Μιλάνο (1958), το μέγαρο αθλητισμού στη Ρώμη (1960) σε συνεργασία με τον Μαρτσέλο Πιατσεντίνι, η αίθουσα διαλέξεων στο Βατικανό (1971) και το Στάδιο Αρτέμιο Φράνκι το οποίο είναι γήπεδο της Φλωρεντίας.

Το πρώτο έργο του Νέρβι στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι η γέφυρα λεωφορείων του Τζορτς Ουάσινγκτον. Σχεδίασε την οροφή η οποία αποτελείται από τριγωνικά κομμάτια κατάλληλα τοποθετημένα. Σήμερα τη χρησιμοποιούν ακόμη πάνω από 700 λεωφορεία.

Βραβεία 
Ο Νέρβι έχει βραβευθεί από το Ινστιτούτο Δομικής Μηχανικής, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτόνων και από το RIBA. Ακόμη βραβεύθηκε με το Frank P. Brown Medal από το Ινστιτούτο Φράνκλιν το 1957.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Iori Tullia, "Pier Luigi Nervi", 24 ORE Cultura s.r.l , 2009

Ιταλοί μηχανικοί
Ιταλοί αρχιτέκτονες