Αοιδός

Ο αοιδός  (< ᾄδω/ἀείδω > ἀοιδή, ᾠδὴ = τραγουδώ, τραγούδι) στην Αρχαία Ελλάδα ήταν επικός ποιητής που αυτοσχεδίαζε,συνέθετε αλλά και τραγουδούσε επικά ποιήματα. Αυτοσχεδίαζαν προφορικά βοηθούμενοι από τη Μούσα, που υποτίθεται πως αυτή τους απάγγελε τα θέματα που επέλεγαν να τραγουδήσουν. Στο έπος Οδύσσεια του Ομήρου ο αοιδός εμφανίζεται σαν πρόσωπο σεβαστό, στο παλάτι του βασιλιά Μενέλαου να τραγουδάει με τη συνοδεία κιθάρας/φόρμιγγας και στην Ιλιάδα σαν μοιρολογητής. Επώνυμοι αοιδοί της Οδύσσειας ήταν ο Φήμιος και ο Δημόδοκος. Συμμετείχαν σε λαϊκά πανηγύρια, συμπόσια αρχόντων, εορταστικές εκδηλώσεις της κοινότητας, δημόσιους αγώνες κλπ  και έτερπαν τους ακροατές ψάλλοντας ή απαγγέλοντας τα επικά αυτά ποιήματα. Σύντομα έγιναν επαγγελματίες περιζήτητοι και το κάθε ανάκτορο ήθελε να έχει τον αοιδό του. Η αλήθεια είναι ότι οι αοιδοί μπορούσαν να αυτοσχεδιάζουν γιατί, εκτός από το ταλέντο που σίγουρα διέθεταν, εκπαιδεύονταν για το έργο τους, οι νεότεροι από τους παλαιότερους, γονείς ή δασκάλους.

Είχαν στη διάθεσή τους ένα «ρεπερτόριο» θρύλων και μοτίβων, μεταβιβασμένα από γενιά σε γενιά, το οποίο μπορούσαν να προσαρμόσουν με παραλλαγές και αυτοσχεδιασμούς κατά περίπτωση.

Δείτε επίσης  
 Ραψωδός

Παραπομπές 

Πολιτισμός στην αρχαία Ελλάδα
Μουσική
Αρχαίοι Έλληνες