Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955

Η (1η) Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955 (Οκτώβριος 1955 - Φεβρουάριος 1956) - σχηματίστηκε αμέσως μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου Παπάγου και την επακόλουθη διάλυση της κυβέρνησής του, με πρωτοβουλία του βασιλιά Παύλου, ο οποίος ανάθεσε την ευθύνη σχηματισμού κυβέρνησης στον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Αν και ο Αλέξανδρος Παπάγος το πρωί της ημέρας του θανάτου του, είχε ορίσει ως αναπληρωτή Πρωθυπουργό, τον Στέφανο Στεφανόπουλο, ο βασιλιάς Παύλος αποφάσισε - για πολλούς λόγους, ο σημαντικότερος των οποίων ίσως, ήταν οι καλές σχέσεις του Καραμανλή με το Παλάτι, και ιδιαίτερα με την βασίλισσα Φρειδερίκη - να διορίσει ως Πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Εκτός όμως από αυτό, ο Κ. Καραμανλής ήταν ο πιο επιτυχημένος υπουργός της κυβέρνησης, (πραγματοποιώντας μεγάλα και αναγκαία δημόσια έργα), και δεν είχε αναμιχθεί στις δημιουργημένες εντός του κόμματος του Ελληνικού Συναγερμού, "φατρίες", που προσπαθούσαν να προετοιμάσουν την διαδοχή του Παπάγου.
Η επιλογή του Καραμανλή ξεσήκωσε φυσικά θύελλα διαμαρτυριών και από τους βουλευτές κυρίως του Ελληνικού Συναγερμού αλλά και από τον Τύπο της εποχής. Ωστόσο, μετά την Πρωθυπουργοποίηση και πολύ περισσότερο μετά την ψήφο εμπιστοσύνης (200 υπέρ - 77 κατά - 19 αποχές) που έλαβε η νέα κυβέρνηση από την Βουλή, στις 12 Οκτωβρίου 1955, τα πνεύματα άρχισαν να ηρεμούν. 
Ο Κ. Καραμανλής έκανε σαφές ότι η κυβέρνησή του θα ήταν ολιγόμηνης διάρκειας, και πράγματι στις 19 Φεβρουαρίου 1956 και μετά την αλλαγή του εκλογικού νόμου έτσι ώστε να πριμοδοτεί το νέο του κόμμα, , την ΕΡΕ, η οποία δημιουργήθηκε στις 4 Ιανουαρίου του 1956, διενεργήθηκαν  οι εκλογές που στερέωσαν τον Καραμανλή στην εξουσία της χώρας.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): Κωνσταντίνος Καραμανλής

 «Υπουργός Προεδρείας της Κυβερνήσεως» : Γεώργιος Ράλλης
 «Υπουργός Συντονισμού» : προσωρινά, Ανδρέας Αποστολίδης
 «Υπουργός Εθνικής Αμύνης» : Κωνσταντίνος Καραμανλής
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1956 από τον Σωτήριο Στεργιόπουλο
 «Υφυπουργός Εθνικής Αμύνης» : Δημήτριος Βουρδουμπάς (από 15 Οκτωβρίου 1955)
 παραιτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου και η θέση έμεινε κενή
 «Υπουργός Εξωτερικών» : Σπυρίδων Θεοτόκης
 «Υπουργός Δικαιοσύνης» : Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1956 από τον Άγγελο Μπουρόπουλο
 «Υπουργός Εσωτερικών» : Ιωάννης Τριανταφύλλης
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου από τον Νικόλαο Λιανόπουλο
 «Υφυπουργός Εσωτερικών επί της Δημόσιας Τάξεως και Ασφαλείας» : Ευάγγελος Καλαντζής
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1956 από τον Στυλιανό Μανιδάκη
 «Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων» : Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος
 «Υπουργός Οικονομικών» : Ανδρέας Αποστολίδης
 «Υφυπουργός Οικονομικών» : Λεωνίδας Δερτιλής
 «Υπουργός Εμπορίου» : Βασίλειος Παπαρρηγόπουλος
 «Υφυπουργός Εμπορίου» : Δημήτριος Αλιμπράντης
 «Υπουργός Βιομηχανίας» : Βασίλειος Βασιλικός (από 15 Οκτωβρίου 1955)
 «Υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων» : Λάμπρος Ευταξίας
 «Υφυπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων» : Δημήτριος Δαβάκης
 «Υφυπουργός Οικισμού και Σεισμοπλήκτων νήσων» του Υπουργείου «Συγκοινωνιών και Δημοσίων έργων»: Νικόλαος Σπέντζας
 «Υπουργός Γεωργίας» : Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου
 «Υφυπουργός Γεωργίας» : Ανδρέας Δερδεμέζης
 «Υπουργός Κοινωνικής Προνοίας»: Πέτρος Λεβαντής (από 15 Οκτωβρίου 1955)
 «Υφυπουργός Κοινωνικής Προνοίας» : Γεώργιος Κατσαφάδος
 «Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας : Γεώργιος Βογιατζής
 «Υπουργός Εργασίας» : Σταύρος Πολυζωγόπουλος
 «Υπουργός Βορείου Ελλάδος» : Δημήτριος Μπαμπάκος (από 15 Οκτωβρίου 1955)
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1956 από τον Χαράλαμπο Φραγκίστα
 «Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου»'' : Γεώργιος Εξηντάρης

Αναφορές

1955
1955
1956
1955