Έξαρση του ιού Έμπολα 2014

Ως «έξαρση του ιού Εμπόλα 2014» αναφέρεται η επιδημία της ασθένειας του ιού Έμπολα στη Γουινέα και πέρα από τα σύνορα της χώρας στη Δυτική Αφρική, ιδιαίτερα τη Σιέρα Λεόνε και τη Λιβερία. Η συγκεκριμένη έξαρση είναι η χειρότερη στην καταγραμμένη ιστορία του ιού, τόσο σε αριθμό νοσούντων όσο και σε αριθμό θανάτων 12.008 περιπτώσεις με 5.078 θανάτους έχουν αναφερθεί έως τις 28 Οκτωβρίου 2014. Ο ίδιος ο Σαΐκ Ουμάρ Καν, αρχίατρος και επιδημιολόγος της Σιέρα Λεόνε πέθανε στην προσπάθειά του να περιορίσει την εξάπλωση της ασθένειας στις 29 Ιουλίου 2014 Διάφοροι οργανισμοί, ανάμεσά τους η Οικονομική Κοινότητα των Δυτικοαφρικανικών Χωρών, το αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης και η Ευρωπαϊκή Ένωση προσέφεραν πόρους και κινητοποίησαν προσωπικό, καθώς και οργανισμοί όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, το Διεθνές Κίνημα Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου και το δίκτυο των Σαμαρειτών που εργάζονται στην ευρύτερη περιοχή.

Εξέλιξη της έξαρσης

Αρχική έξαρση στη Γουινέα
Τον Φεβρουάριο του 2014, το πρώτο ξέσπασμα του ιού Έμπολα εμφανίστηκε στη Γουινέα. Στις 23 Απριλίου ο συνολικός αριθμών των επιβεβαιωμένων περιπτώσεων της ασθένειας του ιού (EHF) αυξήθηκε στους 242, περιλαμβάνοντας 142 θανάτους με αυξημένο ποσοστό 59%. Οι πρώτες περιπτώσεις με την υποψία προσβολής από τον ιό αναφέρθηκαν στις περιφέρειες Κονακρί (τέσσερεις περιπτώσεις), Γκεκεντούγκου (τέσσερεις), Ματσέντα (μία) και στην Ντάμπολα (μία). Στις 25 Μαρτίου το Υπουργείο Υγείας της Γουινέας ανέφερε ότι τέσσερεις νοτιοανατολικές περιοχές —Γκουεκέντου, Ματσέντα, Νζερεκόρε και Κισιντούγκου- είχαν επηρεαστεί χτυπηθεί από το ξέσπασμα του αιμορραγικού πυρετού του Εμπόλα. Την επομένη το Ινστιτούτο Παστέρ στη Λιόν, της Γαλλίας επιβεβαίωσε το στέλεχος του Εμπόλα ως Zaire ebolavirus. Σε μία αρχική αναφορά είχε προταθεί ότι η έξαρση σχετιζόταν με νέο στέλεχος του ιού κάτι που απορρίφθηκε σε μεταγενέστερες εργαστηριακές μελέτες, που τον ταυτοποίησαν ως στέλεχος του Ζαΐρ. Μία περίπτωση για την οποία υπήρξαν υποψίες μόλυνσης εισήχθη στο νοσοκομείο στις 28 Μαρτίου 2014. Στις 31 Μαρτίου, το αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου Ασθενειών απέστειλε πενταμελή ομάδα "για να βοηθήσει το Υπουργείο Υγείας της Γουινέας (MOH) και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) προώθησε κάλεσμα για διεθνή ανταπόκριση στην έξαρση του ιού".

Κονακρί, Γουινέα
Κατά τις 23 Μαΐου, ο ιός διαδόθηκε στην πρωτεύουσα της Γουινέας Κονακρί, πόλη δύο εκατομμυρίων κατοίκων. Σύμφωνα με τον Ιμπραχίμα Τουρέ, διευθυντή του Σχέδιο Γουινέα, μιας ΜΚΟ: "οι κακές συνθήκες ενδιαίτησης και η έλλειψη νερού και ειδών υγιεινής στις περισσότερες περιοχές του Κονακρί έχουν σοβαρό κίνδυνο να ωθήσουν την επιδημία να εξελιχθεί σε κρίση. Οι άνθρωποι δεν σκέφτονται να πλύνουν τα χέρια τους όταν δεν έχουν αρκετό νερό να πιούν".

Εξάπλωση
Στη Λιβερία η ασθένεια αναφέρθηκε στις κομητείες Λόφα και Νίμπα τέλη Μαρτίου και έως τα μέσα του Απριλίου το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Ευημερίας (MOHSW) είχε καταγράψει πιθανές περιπτώσεις στην κομητεία Μαργκίμπι και Μοντσεράντο.

Η Σιέρα Λερόνε, το Μαλί και η Γκάνα διερεύνησαν περιπτώσεις στις οποίες υπήρξε υποψία για μόλυνση από τον ιό κατά τα μέσα Απριλίου, αλλά όλα τα κλινικά δείγματα ήταν αρνητικά στον ιό Εμπόλα Η συνολική εικόνα στη Γουινέα βελτιώθηκε κατά τον Μάιο.Επί σειρά ημερών δεν υπήρξε συναγερμός, περιπτώσεις ή ενδονοσοκομειακή μετυάδοση του ιού στη Λιβερία και στις πέντε από τις έξι περιφέρειες της Γουινέας. Το Γκεκεντούκου ήταν το μόνο ενεργό επιδημιακά σημείο όπου αναφέρονταν περιπτώσεις και θάνατοι.

Από τις 23 έως τις 27 Μαΐου 2014, τρεις προηγούμενες περιοχές στις οποίες είχε ήδη εξαπλωθεί ο ιός (Γκεκεντούκου, Ματσέντα και Κονακρί), τέσσερεις νέες περιοχές (Μπόφα, Τελιμελέ, Μπόκε και Ντουμπρέκα) και μια νέα χώρα (Σιέρα Λεόνε) ανέφεραν αρκετές νέες κλινικές περιπτώσεις. Κατά τα μέσα Ιουνίου αναφέρθηκαν οιπρώτες περιπτώσεις στην πρωτεύουσα της Λιβερίας Μονρόβια.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα περιέγραψαν την κατάσταση ως πλήρως ανεξέλεγκτη στα τέλη του Ιουνίου. Στις αρχές Ιουλίου η Λιβερία ανέφερε 107 περιπτώσεις μόλυνσης (52 εργαστηριακά επιβεβαιωμένες) και τουλάχιστον 65 θανάτους και παρόλο που είχαν αναφερθεί μόνον τέσσερεις θάνατοι έξω από την κομητεία Λόφα στα μέσα Απριλίου κατά τα μέσα Ιουνίου το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Ευημερίας ανακοίνωσε επτά επιπλέον θανάτους μόνο στην κομητεία Μοντσεράτο.

Το ξέσπασμα του ιού προχώρησε γρήγορα στη Σιέρα Λεόνε. Τα πρώτα κρούσματα αναφέρθηκαν στις 25 Μαΐου στην περιφέρεια Καϊλαχούν, κοντά στα σύνορα με το Γκεκεντούκου στη Γουινέα. Έως τις 20 Ιουνίου αναφέρθηκαν 158 παριπτώσεις, κυρίως στο Καϊλαχούν και στις περιφέρειες Κενέμα, Κάμπια, Πορτ Λόκο, όπως και στη δυτική περιφέρεια βορειοδυτικά της χώρας. Έως τις 17 Ιουλίου ο συνολικός αριθμός των περιπτώσεων έφθασε τις 442, υπερβαίνοντας εκείνες της Λιβερίας και της Γουϊνέας Έως τις 20 Ιουλίου αναφέρθηκαν περισσότερες περιπτώσεις στην περιφέρεια Μπο. Η πρώτη περίπτωση ήταν στη Φριτάουν, την πρωτεύουσα της Σιέρα Λεόνε, τέλη Ιουλίου.

Η πρώτη περίπτωση στη Νιγηρία αναφέρθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στις 25 Ιουλίου 2014. Ένας Λιβεριανός ταξιδιώτης στην πόλη Λάγος έφθασε αεροπορικά στις 20 Ιουλίου μπήκε στο νοσοκομείο αλλά πέθανε λίγο αργότερα από την ασθένεια Στις 29 Ιουλίου ο αρχίατρος Σαΐκ Ουμάρ Καν πέθανε νοσήσας από τον ιό.

Στις 29 Αυγούστου η Σενεγάλη ανακοίνωσε το πρώτο της κρούσμα.

Χρονοδιάγραμμα
Χρονοδιάγραμμα της έξαρσης, με τη χρήση στοιχείων από το Κέντρο για τον Έλεγχο και την Πρόληψη Ασθενειών και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας

Ρυθμός θνησιμότητας
Τα δεδομένα θνησιμότητας και επιμόλυνσης του ιού από τη Γουινέα στις 18 Ιουνίου υποδεικνύουν ρυθμό θνησιμότητας 64%, και περιλαμβάνουν, επίσης, περιπτώσεις πιθανής μόλυνσης από τον ιό, όπως αναφέρεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας Η Γουινέα και ο ΠΟΥ διαφωνούν ως προς τον αριθμό των ασθενών και των θανάτων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 .
 .
 .
Doctors Without Borders: Massive Deployment Needed to Fight Epidemic in West Africa
Google Map of Ebola Outbreaks.

Εμπόλα
Επιδημίες