Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2013 ήταν η 58η έκδοση του ετήσιου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Μάλμε της Σουηδίας μετά τη νίκη της Λορίν στο διαγωνισμό του  στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν με το τραγούδι "Euphoria". Ήταν η πέμπτη φορά που η Σουηδία φιλοξένησε τον διαγωνισμό, την τελευταία φορά το . Η Sveriges Television (SVT) επέλεξε το Malmö Arena ως τόπο διεξαγωγής των εκδηλώσεων μετά την εξέταση πολλών χώρων στη Σουηδία. Ο παρουσιαστής του διαγωνισμού ήταν η Πέτρα Μέντε. Συμμετείχαν τριάντα εννέα χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αρμενίας, η οποία εκπροσωπήθηκε τελευταία το . Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, η Πορτογαλία, η Σλοβακία και η Τουρκία ανακοίνωσαν την απόσυρσή τους από τον διαγωνισμό του 2013.

Ο σχεδιασμός του διαγωνισμού χτίστηκε γύρω από το θέμα "We Are One" - τονίζοντας την ισότητα και την ενότητα όλων των συμμετεχουσών χωρών παράλληλα με την πολιτισμική πολυμορφία και την επιρροή κάθε συμμετέχοντος. Σε σύγκριση με πολλούς προηγούμενους διαγωνισμούς στην ιστορία της Eurovision, η Σουηδία επέλεξε να επικεντρώσει την προσοχή της στους καλλιτέχνες και τις αντίστοιχες χώρες τους αντί να εστιάσει στην προώθηση της δικής της χώρας. Οι κάρτες που παρουσιάστηκαν πριν από κάθε τραγούδι που συχνά χρησιμοποιήθηκε για να δείξουν τη φύση, τον πολιτισμό και την κοινωνική ζωή της χώρας που φιλοξενεί το διαγωνισμό, άλλαξαν για να δείξουν τη χαρακτηριστική καθημερινή ζωή του κάθε καλλιτέχνη στις χώρες καταγωγής του, διάσπαρτες σε όλη την Ευρώπη.

Ο νικητής για το 2013 ήταν η Δανία με το τραγούδι "Only Teardrops" από την Εμελί ντε Φόρεστ, η οποία σημείωσαν 281 βαθμούς, κερδίζοντας το Αζερμπαϊτζάν με ένα περιθώριο 47 πόντων. Αυτό καθιστά τη δεύτερη φορά που η Δανία κερδίζει τον διαγωνισμό. Η Ουκρανία τερμάτισε στην τρίτη θέση και η Νορβηγία στην τέταρτη, ενώ η Ρωσία τερμάτισε στην πέμπτη θέση. Από τις χώρες με το καθεστώς των "Μεγάλων Πέντε", μόνο η Ιταλία κατάφερε να τερματίσει στην πρώτη δεκάδα, τρίτη φορά στη σειρά από την επιστροφή της, τερματίζοντας έβδομη με 126 πόντους, ακριβώς διπλάσιο από το ποσό των άλλων Big Five. Η Ολλανδία έφτασαν στην ένατη θέση στην πρώτη τους συμμετοχή σε τελικό από το 2004. 170 εκατομμύρια θεατές παρακολουθούσαν τους ημιτελικούς και τον τελικό της έκδοσης του 2013. Για πρώτη φορά από το 1985, καμία χώρα της πρώην γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας δεν συμμετείχε στον τελικό του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision.

Η φετινή χρονιά ήταν η πρώτη φορά που η ενήλικη Eurovision παρουσίασε την "Παρέλαση των Εθνών", η οποία υπήρχε ήδη στην Junior Eurovision από το 2004, μια ιδέα που εισήγαγε η Σουηδία για να γίνει μια νέα παράδοση της Eurovision. Η ιδέα θεωρεί ότι όλες οι χώρες που εκτελούν στον Μεγάλο Τελικό παρουσιάζονται με τις εθνικές τους σημαίες πριν αρχίσει ο διαγωνισμός. Φέτος, οι διαγωνιζόμενοι μπήκαν στο κύριο στάδιο περπατώντας σε μια γέφυρα πάνω από το κοινό. Η ιδέα συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια από τη Δανία και την Αυστρία, τους οικοδεσπότες της Eurovision 2014 και 2015 αντίστοιχα.

Τοποθεσία

Μάλμε 

Στις 8 Ιουλίου 2012 η Σουηδική Τηλεόραση (SVT) ανακοίνωσε ότι το «Malmö Arena», στο Μάλμε του Βασιλείου της Σουηδίας, θα διοργανώσει τον 58ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Αυτή θα είναι η πέμπτη φορά που το Βασίλειο της Σουηδίας διοργανώνει την, εν λόγω, διοργάνωση μετά το 1975, 1985,1992 και 2000. Ήταν η δεύτερη φορά μετά το 1992 που ο διαγωνισμός διοργανώθηκε στην «Malmö Arena».

Η SVT προέβη στην εκ των προτέρων απόφαση να διαθέσει τη Δανία σε έναν ημιτελικό και η Νορβηγία στην άλλη, λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των οπαδών της Δανίας και της Νορβηγίας που ενδέχεται να έρθουν, ενώ η σκηνή είναι σχετικά μικρή και επομένως δεν είναι κατάλληλη για να φιλοξενήσει τους οπαδούς των δύο χωρών ένα ημιτελικό συμβάν. Η γέφυρα του Øresund τελικά χρησιμοποιήθηκε ως το κύριο καλλιτεχνικό μέσο για το θέμα του διαγωνισμού, ως έκφραση δεσμευτικών πολιτισμών.

Το Μάλμε Σουηδικά: Malmö) είναι η τρίτη σε μέγεθος πόλη στο Βασίλειο της Σουηδίας και βρίσκεται στη νοτιότερη επαρχία Σκάνια. Έχει 300.515 κατοίκους (περίπου 658.704 στη μητροπολιτική περιοχή). Το Μάλμε ήταν μία από τις πρώτες και πιο βιομηχανοποιημένες πόλεις της Σκανδιναβίας, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες προσπαθεί να προσαρμοστεί στη μεταβιομηχανική εποχή. Η πόλη έχει πολλά ιστορικά κτήρια και πάρκα και είναι επίσης ένα δημοφιλές μέρος για ψώνια λόγω των πολλών καταστημάτων της. Τα τελευταία χρόνια έχει ιδρυθεί ένα πανεπιστημιακό κολέγιο (Malmö Högskola) και η πόλη προσπαθεί να επικεντρωθεί στην εκπαίδευση, τις τέχνες και τον πολιτισμό.

Η πόλη είναι γνωστή για τα εκτενή πάρκα, χώρους πρασίνου και θεωρείται ως ένα μοντέλο αειφόρου αστικής ανάπτυξης.

Φάση υποβολής προσφορών

Τη νύχτα του τελικού για τον διαγωνισμό του 2012, ο διευθύνων σύμβουλος της SVT, Εύα Χάμιλτον, δήλωσε στα σουηδικά ΜΜΕ ότι διάφοροι χώροι στη Στοκχόλμη, το Γκέτεμποργκ και το Μάλμο εξετάστηκαν για τη διοργάνωση του διαγωνισμού του 2013. Μια εναλλακτική λύση που προτάθηκε στην Expressen ήταν η διεξαγωγή του διαγωνισμού σε τρεις διαφορετικούς χώρους - τους ημιτελικούς στο Γκέτεμποργκ και το Μάλμο και τον τελικό στη Στοκχόλμη. Η πρόταση αυτή απορρίφθηκε ως ανέφικτη από την SVT, η οποία δήλωσε ότι ο διαγωνισμός θα φιλοξενηθεί σε μία μόνο πόλη.

Στις 20 Ιουνίου 2012, αναγγέλθηκε ότι το Γκέτεμποργκ είχε αποσυρθεί από τη διαδικασία υποβολής προσφορών λόγω της πόλης που ήταν ο οικοδεσπότης του Horse Show του Γκέτεμποργκ στα τέλη Απριλίου 2013. Υπήρξαν επίσης ανησυχίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα των δωματίων του ξενοδοχείου λόγω ποικίλων άλλων εκδηλώσεων πραγματοποιώντας το ίδιο χρονικό διάστημα με τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Ο εκτελεστικός παραγωγός για τον διαγωνισμό 2013, Martin Österdahl, δήλωσε στον σουηδικό Τύπο ότι δεν του αρέσουν οι αποφάσεις των προηγούμενων οικοδεσποτών να διεξαγάγουν τον διαγωνισμό σε μεγαλύτερες αρένες, δηλώνοντας ότι ο ίδιος και η SVT θέλησαν ο Διαγωνισμός 2013 να είναι "πιο στενός και προσωπικός". Η SVT ισχυρίστηκε επίσης ότι η ευρωπαϊκή ένωση ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών (EBU) επιθυμούσε το διαγωνισμό του 2013 να είναι "μικρότερο" λόγω του αυξανόμενου κόστους των προηγούμενων διαγωνισμών.

Οι ακόλουθες υποψήφιες πόλεις διέθεταν προσωρινά χώρους και δωμάτια ξενοδοχείων, ως μέρος των προσφορών τους για να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό του 2013. [18] Στις 8 Ιουλίου 2012, το Malmö Arena επιβεβαιώθηκε ως ο χώρος υποδοχής του διαγωνισμού. Το Malmö Arena είναι η τέταρτη μεγαλύτερη αίθουσα εσωτερικών χώρων της Σουηδίας, μετά από το Friends Arena, το Tele2 Arena και το Ericsson Globe, όλα που βρίσκονται στη Στοκχόλμη.

Χώρος διεξαγωγής 
Υποψήφιοι έγιναν 4 χώροι σε 3 υποψήφιες πόλεις για την διεξαγωγή του 58ου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, το Μάλμε, το Γκέτεμποργκ και η Στοκχόλμη. 

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τους, αρχικά υποψήφιους, χώρους διεξαγωγής του διαγωνισμού.

Κλειδί

 Χώρος φιλοξενίας

Στις 8 Ιουλίου 2012 ανακοινώθηκε ο χώρος διεξαγωγής του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2013. Η Σουηδική τηλεόραση(SVT) εξέφρασε την ανάγκη διεξαγωγής του διαγωνισμού σε ένα συγκριτικά μικρό χώρο, αυτή άλλωστε ήταν και η κύρια αιτία που το «Malmö Arena» επελέγη για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού. Η SVT επίσης ισχυρίστηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) ήθελε ο διαγωνισμός του 2013 να είναι "μικρότερος" λόγω του αυξανόμενου κόστους των προηγούμενων διαγωνισμών.

Κανόνες και μορφή
Ο συνδυασμός της τηλεψηφοφορίας και των αποτελεσμάτων των ψηφοφοριών της κριτικής επιτροπής υποβλήθηκε σε αλλαγές που περιγράφονται λεπτομερώς στους επίσημους κανόνες του διαγωνισμού του 2013. Κάθε μέλος της κριτικής επιτροπής της αντίστοιχης χώρας έπρεπε να ταξινομήσει κάθε τραγούδι εκτός από εκείνο της χώρας του. Τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών από κάθε μέλος της κριτικής επιτροπής μιας χώρας συνδυάστηκαν για να προκύψει η συνολική κατάταξη από την πρώτη έως την τελευταία θέση. Ομοίως, τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας δημιούργησαν μια αυτοτελή κατάταξη, επίσης βαθμολογώντας το σύνολο των συμμετοχών και όχι μόνο την πρώτη δεκάδα. Ο συνδυασμός της συνολικής κατάταξης της κριτικής επιτροπής και της συνολικής κατάταξης της τηλεψηφοφορίας δημιούργησε μια αθροιστική κατάταξη όλων των συμμετοχών. Το τραγούδι που καταλάμβανε την πρώτη θέση σε αυτήν λάμβανε 12 πόντους, ενώ το δέκατο στη συνολική κατάταξη τραγούδι λάμβανε 1 πόντο. Πέραν της τηλεψηφοφορίας το κοινό μπορούσε να ψηφίσει με μήνυμα κινητού (SMS), αλλά και μέσω μιας νέας εφαρμογής κινητού (android και ios app) της Eurovision.

Οι επίσημοι χορηγοί της εκπομπής ήταν η κύρια σουηδική-φινλανδική εταιρεία τηλεπικοινωνιών TeliaSonera και η γερμανική εταιρία καλλυντικών Schwarzkopf. Οι χορηγοί του διαγωνισμού ήταν η εταιρία καλλυντικών IsaDora, το σούπερ μάρκετ ICA και η Tetra Pak.

Η τραγουδίστρια και ηθοποιός Σάρα Ντών Φάινερ εμφανίστηκε στους δύο ημιτελικούς και στον τελικό στα σκίτσα ως ο κόμικ χαρακτήρας Lynda Woodruff. Η "Lynda" είχε παρουσιάσει τις ψήφους για τη Σουηδία στον προηγούμενο διαγωνισμό στο Μπακού. Η Finer εμφανίστηκε επίσης στον τελικό, καθώς παρουσίασε το τραγούδι του ABBA "The Winner Takes It All" πριν ανακοινωθούν τα αποτελέσματα. Ο ποδοσφαιριστής Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς αποκαλύφθηκε στις 28 Απριλίου πως θα συμμετείχε στο εισαγωγικό μέρος του τελικού της Eurovision, σε ένα ηχογραφημένο μήνυμα, όπου καλωσόριζε τους θεατές στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Μάλμε. Ο Σουηδός εκπρόσωπος του 2011 Έρικ Σάαντε, ήταν ο οικοδεσπότης του πράσινου δωματίου κατά τη διάρκεια του τελικού.

Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς
Η κλήρωση που καθορίζει την ημιτελική κατανομή πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2013 στο Δημαρχείο του Μάλμε. Μια κλήρωση στην έδρα της EBU διαπίστωσε ότι, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητάς τους με το Μάλμε, η Δανία θα έπαιζε στον πρώτο ημιτελικό, ενώ η Νορβηγία θα έπαιζε στον δεύτερο ημιτελικό. Αυτό παρέσχε τη μέγιστη διαθεσιμότητα εισιτηρίων για επισκέπτες από τις δύο χώρες. Η EBU χορήγησε επίσης το Ισραήλ στον δεύτερο ημιτελικό μετά από αίτημα της αντιπροσωπείας προκειμένου να αποφευχθούν οι επιπλοκές με την εθνική εορτή που συμπίπτει με την ημερομηνία του πρώτου ημιτελικού. Οι υπόλοιπες συμμετέχουσες χώρες, με εξαίρεση τους αυτόματους φιναλίστ (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο), χωρίστηκαν σε πέντε δοχεία, με βάση τα πρότυπα ψηφοφορίας από τα προηγούμενα εννέα χρόνια. Από αυτά τα δοχεία, 15 (εκτός από τη Δανία) διατέθηκαν για να συναγωνιστούν στον πρώτο ημιτελικό στις 14 Μαΐου 2013 και 15 (επιπλέον της Νορβηγίας και του Ισραήλ) διατέθηκαν για να ανταγωνιστούν στο δεύτερο ημιτελικό στις 16 Μαΐου 2013.

Τα δοχεία υπολογίστηκαν από τον τηλεμεταφορέα Digame και ήταν ως εξής:

Σειρά εμφάνισης
Σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, η διαταγή εκτέλεσης δεν αποφασίστηκε με κλήρωση, αλλά με τους παραγωγούς, με σκοπό να καταστούν οι εμφανίσεις πιο συναρπαστικές και να εξασφαλιστεί ότι όλοι οι διαγωνιζόμενοι είχαν την ευκαιρία να ξεχωρίσουν, εμποδίζοντας τις εισόδους που είναι πολύ παρόμοιες με ακυρώσεις η μία από την άλλη. Η απόφαση προκάλεσε μικτές αντιδράσεις τόσο από τους οπαδούς του διαγωνισμού όσο και από τους συμμετέχοντες ραδιοτηλεοπτικούς φορείς.

Η σειρά εκτέλεσης των ημιτελικών κυκλοφόρησε στις 28 Μαρτίου 2013. Η σειρά εκτέλεσης του τελικού καθορίστηκε στις 17 Μαΐου 2013. Μια πρόσθετη κλήρωση έλαβε χώρα για τον τελικό με κάθε τελικό έθνος να σχεδιάζει να εκτελέσει είτε στο πρώτο είτε στο δεύτερο μισό του τελικού. Η κλήρωση συμμετοχής για τις προκριματικές χώρες από τους ημιτελικούς προέκυψε κατά τη διάρκεια των ημιτελικών συνεντεύξεων Τύπου των νικητών μετά από κάθε ημιτελικό, ενώ η κλήρωση συμμετοχής για τις χώρες της Μεγάλης Πέντε (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) κατά τις πρώτες ατομικές συνεντεύξεις Τύπου τους στις 15 Μαΐου 2013. Ως χώρα υποδοχής, η θέση για τη λειτουργία της Σουηδίας στον τελικό καθορίστηκε αποκλειστικά με ισοπαλία κατά τη διάρκεια των προεδρείων της συνεδρίασης της αντιπροσωπείας στις 18 Μαρτίου 2013. Η Σουηδία κλήθηκε να εκτελέσει στην 16η θέση στον τελικό.

Γραφικός σχεδιασμός
Όπως προαναφέρθηκε, η SVT ήθελε να κάνει καλή χρήση του χώρου του Malmo Arena για να επισημάνει τις παραστάσεις και να αυξήσει την ορατότητα του κοινού σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Η SVT δημιούργησε μια κύρια σκηνή και μια μικρότερη σκηνή με υψηλότερα χαμηλότερα μετατοπισμένα πατώματα, που συνδέονται με ένα μονοπάτι που περιβάλλεται στενά από ένα κοινό πλήθος από τις δύο πλευρές του και γύρω από τη μικρή σκηνή. Η κινητικότητα της κύριας σκηνής εκφράστηκε ως βασικό καλλιτεχνικό μέσο κατά την έναρξη του δεύτερου ημιτελικού και επισημαίνοντας την απόδοση της Μολδαβίας προς το τέλος της, ως κινητό μέρος κάτω από το φόρεμα του τραγουδιστή, κάνοντας την εμφάνισή της σταδιακά ψηλότερη. Η κινητικότητα μικρού σταδίου υπογράμμισε την απόδοση του Ηνωμένου Βασιλείου προς το τέλος του, που σηκώθηκε πάνω από το στενό ακροατήριο.

Στις 17 Ιανουαρίου 2013, κατά την ημιτελική κλήρωση, η EBU αποκάλυψε το γραφικό σχέδιο που δημιουργήθηκε από το πρακτορείο επωνυμίας Happy F&B με έδρα το Γκέτεμποργκ για το διαγωνισμό του 2013, με πεταλούδα και σύνθημα "We Are One". Η πεταλούδα περιείχε μια σειρά από χρώματα και υφές, αντιπροσώπευε επίσης κάτι μικρό που μπορεί να ξεκινήσει ισχυρές και μεγάλες κινήσεις, φαινόμενο γνωστό ως το φαινόμενο της πεταλούδας, που δείχνει ότι ένα πτερύγιο από μια πεταλούδα μπορεί να ξεκινήσει έναν τυφώνα.

Η SVT επιβεβαίωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2013 ότι οι ταινίες με τις κάρτες, που χρησιμοποιούνται για την εισαγωγή κάθε τραγουδιού στο διαγωνισμό, θα περιελάμβαναν κάθε καλλιτέχνη στη χώρα του, για να δώσουν στον θεατή μια προσωπική εικόνα για κάθε ανταγωνιστή συμμετέχοντα. Αυτό έσπασε με την πρόσφατη παράδοση των καρτ-ποστάλ που συχνά περιείχαν μικρά τμήματα της ζωής είτε στην πόλη υποδοχής είτε στη χώρα του διαγωνισμού. Κατασκευάστηκαν από μια εταιρεία που ονομάζεται Camp David. Τα γραφικά του αέρα δημιουργήθηκαν από την εταιρία παραγωγής Broken Doll. Η κινούμενη εικόνα των πολλών πεταλούδων έγινε από το στούντιο οπτικών εφέ Swiss International. Για παράδειγμα, η κάρτα της Σουηδίας δείχνει τον Ρόμπιν και τους φίλους του σε ένα λούνα παρκ, περνώντας καλά και συναντώντας οπαδούς, ενώ η κάρτα της Ιρλανδίας δείχνει τον Ράιαν μαζί με την οικογένειά του. Εκτός από το γραφικό σχέδιο, υπήρχε μια θεματική μουσική για τον διαγωνισμό με τίτλο "Wolverine" που συνέθεσε ο Adam Kafe, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε στις intros και μεταξύ των διαφημιστικών διαλειμμάτων.

Εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας και παρουσίαση
Στις 11 Ιουλίου 2012 ο παραγωγός του σόου Κρίστερ Μπιόρκμαν ενημέρωσε το κοινό να μην αγοράσει εισιτήρια για τον διαγωνισμό του 2013 που κυκλοφορούν σήμερα και να περιμένει να κυκλοφορήσει τα εισιτήρια μέσω επίσημων σταθμών. Ο Μπιόρκμαν δήλωσε ότι τα επίσημα εισιτήρια δεν είχαν ακόμη κυκλοφορήσει, καθώς δεν είχαν ακόμη ληφθεί οι απαραίτητες αποφάσεις για το στάδιο και τα καθίσματα. Ο Björkman έδωσε επίσης τη διαβεβαίωση ότι θα είναι διαθέσιμα τα καταλύματα, καθώς ενώ οι διοργανωτές είχαν κάνει κράτηση για μια μεγάλη ποσότητα ξενοδοχειακών δωματίων, ορισμένοι μπορεί να διατεθούν στο ευρύ κοινό. Στις 21 Νοεμβρίου 2012, η SVT ανακοίνωσε επίσημα την έναρξη της πώλησης των εισιτηρίων.

Στις 17 Οκτωβρίου 2012 ο Martin Österdahl ανάφερε στη σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ότι η Σουηδική τηλεόραση (STV) ανακοίνωσε πως στο διαγωνισμό του 2013 θα υπάρχει μόνο μία παρουσιάστρια που θα παρουσιάσει και τις τρεις βραδιές, σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια που υπήρχαν ακόμα και τρεις παρουσιαστές, κάτι που έχει να συμβεί από το 1995, όταν στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας η Μέρι Κέννεντυ ήταν σόλο παρουσιάστρια. Η Πέτρα Μέντε ανακοινώθηκε πως θα παρουσιάσει τον διαγωνισμό στις 28 Ιανουαρίου 2013.

Διαγωνιζόμενοι 

Στις 21 Δεκεμβρίου 2012 ανακοινώθηκε ότι 39 χώρες θα διαγωνιστούν στο Διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2013. Η Αρμενία θα επιστρέψει στο διαγωνισμό, μετά την περσινή της αποχώρηση για λόγους πολιτικής αντιπαλότητας. Επειδή το Μάλμε είναι, γεωγραφικά, κοντά στη Δανία και τη Νορβηγία, αποφασίστηκε να συμμετάσχουν σε διαφορετικούς ημιτελικούς για να μην υπάρξει έλλειψη εισιτηρίων σε κάποιον από αυτούς. Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη και η Πορτογαλία δεν έλαβαν μέρος για οικονομικούς λόγους.
Επίσης, δεν έλαβαν μέρος η Σλοβακία και η Τουρκία.

Καλλιτέχνες που επανέρχονται 
Η Βαλεντίνα Μονέττα εκπροσώπησε τον Άγιο Μαρίνο για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Η Ελίτσα Τοντορόβα και ο Στόγιαν Γιανκούλοφ που είχαν εκπροσωπήσει τη Βουλγαρία το 2007 και κατάφεραν να πάρουν την καλύτερη θέση για τη χώρα μέχρι σήμερα, επέστρεψαν με το τραγούδι "Samo shampioni" (Μόνο πρωταθλητές). Η Νεβάνα Μπόζοβικ, μέλος τον Moje 3, είχε εκπροσωπήσει τη Δημοκρατία της Σερβίας στον Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision και έγινε η πρώτη διαγωνιζόμενη που συμμετείχε και στους δύο διαγωνισμούς. Ο Μπλένταρ Σέικο, ο οποίος εκπροσώπησε την Αλβανία, ήταν κιθαρίστας για τη χώρα το 2011. Ο Γκορ Σουτζιάν (Αρμενία) και η Αλιόνα Μουν (Μολδαβία) έκαναν φωνητικά για τη χώρα τους το 2010 και το 2012 αντίστοιχα. Επίσης ο Pasha Parfeny που εκπροσώπησε τη Μολδαβία το 2012, έγραψε το τραγούδι της χώρας. Ο Lauri Pihlap και ο Kaido Põldma, που έκαναν φωνητικά για την Εσθονία, ήταν μέλη του συγκροτήματος 2XL που νίκησε το 2001 μαζί με τον Ντέιβ Μπέντον και τον Τάνελ Πάνταρ.

Αποτελέσματα

Ημιτελικοί

1ος Ημιτελικός 
Σε αυτό τον ημιτελικό ψηφίζουν η Ιταλία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Τα δέκα τραγούδια που έχουν σημειωθεί με πορτοκαλί προκρίνονται στον τελικό.

2ος Ημιτελικός 
Σε αυτό τον ημιτελικό ψηφίζουν η Γερμανία, η Γαλλία και η Ισπανία. Τα δέκα τραγούδια που έχουν σημειωθεί με πορτοκαλί προκρίνονται στον τελικό.

Τελικός 
 Ο Τελικός διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2013. 
 Στον τελικό προκρίθηκαν άνευ ημιτελικού οι χώρες που ανήκουν στη λεγόμενη ομάδα Big Five, που είναι οι Γερμανία, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία και Ιταλία και η χώρα που διοργανώνει το διαγωνισμό, δηλαδή η Σουηδία.
 Για πρώτη φορά μετά το , καμία χώρα από την πρώην Γιουγκοσλαβική ομοσπονδία δε συμμετείχε στον τελικό της Eurovision

Πίνακας βαθμολογιών

Πρώτος ημιτελικός 
{| class="wikitable" style="text-align:center; font-size:85%;"
|-
! colspan="2" rowspan="2" |
! colspan="20" | Αποτελέσματα ψηφοφορίας
|-
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
! 
|-
! rowspan="18" | 
| style="text-align:left; background:#f2f2f2;" | Αυστρία
| style="text-align:right; background:#f2f2f2;" | 27
| style="text-align:left; background:#aaa;"| ||1||1||4||4|| || || || || || ||3||4||2||3||2||2|| ||1
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Εσθονία
| style="text-align:right; " | 52
|3|| style="text-align:left; background:#aaa;"| || || ||1||5||1||4|| ||4||5||5||8|| ||1|| ||5||6||4
|-
| style="text-align:left; background:#f2f2f2;" | Σλοβενία
| style="text-align:right; background:#f2f2f2;" | 8
| || || style="text-align:left; background:#aaa;"| ||5|| || || || ||3|| || || || || || || || || ||
|-
| style="text-align:left; background:#f2f2f2;" | Κροατία
| style="text-align:right; background:#f2f2f2;" | 38
|5|| ||2|| style="text-align:left; background:#aaa;"| || ||4||6||3||5||1|| || ||1||1|| ||10|| || ||
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Δανία
| style="text-align:right; " | 167
|12||12||8||12|| style="text-align:left; background:#aaa;"| ||10||4||12||8||6||8||7||12||8||10||8||6||12||12
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Ρωσία| style="text-align:right; " | 156
|10||10||10||8||12|| style="text-align:left; background:#aaa;"| ||7||7||7||10||10||8||10||10||7||6||4||10||10
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Ουκρανία
| style="text-align:right; " | 140
|2||6||12||7||8||7|| style="text-align:left; background:#aaa;"| ||8||12||12||12||12||2||12||8||5||12||1||2
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Ολλανδία| style="text-align:right; " | 75
|8||7||3|| ||10||3|| || style="text-align:left; background:#aaa;"| ||2||7|||| ||5|| ||12||1||1||8||8
|-
| style="text-align:left; background:#f2f2f2;" | Μαυροβούνιο
| style="text-align:right; background:#f2f2f2;" | 41
| || | || ||6||5|| ||8|| || style="text-align:left; background:#aaa;"| || ||2||6|| || || |||12|| ||2||
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Λιθουανία| style="text-align:right; " | 53
| ||4|| || ||2||1||5|| || || style="text-align:left; background:#aaa;"| ||7||2||6||3||6|| ||10|| ||7
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Λευκορωσία| style="text-align:right; " | 64
| || ||4|| || ||2||12||2||6||8|| style="text-align:left; background:#aaa;"| ||10||3||6|| ||4||7|| ||
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Μολδαβία
| style="text-align:right; " | 95
|7||3||7||1||6||12||10||6||4||3||6|| style="text-align:left; background:#aaa;"| || ||5||5||7||8||5||
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Ιρλανδία| style="text-align:right; " | 54
| ||5|| ||2||3||6||3||5|| ||5||4||1|| style="text-align:left; background:#aaa;"| ||7||4|| || ||3||6
|-
| style="text-align:left; background:#f2f2f2;" | Κύπρος
| style="text-align:right; background:#f2f2f2;" | 11
|1||2|| || || || || || || || || || || || style="text-align:left; background:#aaa;"| ||2||3|| || ||3
|- style="background:#ffdead;"
| style="text-align:left; " | Βέλγιο'| style="text-align:right; " | 75
|4||8||6||3||7||8|| ||10||1||2||3||4||7|| || style="text-align:left; background:#aaa;"| || || ||7||5
|-
| style="text-align:left; background:#f2f2f2;" | Σερβία
| style="text-align:right; background:#f2f2f2;" | 46
|6|| ||5||10|| || ||2||1||10|| ||1|| || ||4|| || style="text-align:left; background:#aaa;"| ||3||4||
|}

 12 βαθμοί 

 Δεύτερος ημιτελικός 

 12 βαθμοί 

 Τελικός 

12 βαθμοί

Άλλες χώρες
 - Σε συνάντηση μεταξύ της επικεφαλής της EBU, Ίνγκριντ Ντελτένρε και του πρωθυπουργού της Ανδόρας Αντονί Μαρτί ανακοινώθηκε ότι η Ανδόρα δεν θα επιστρέψει για το διαγωνισμό το 2013 για οικονομικούς λόγους.
 - Η Ραδιοφωνία και Τηλεόραση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (BHRT) ανακοίνωσε ότι η χώρα δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό το 2013, λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός. BHRT broadcast the 2013 Contest despite their withdrawal.
 - ο επικεφαλής της Τηλεόρασης του Λίχτενσταϊν (1FLTV), Πέτερ Κέλμπελ, είχε δηλώσει ότι λόγω της έλλειψης των οικονομικών επιχορηγήσεων από την κυβέρνηση του Λίχτενσταϊν, η συμμετοχή θα ήταν αδύνατη μέχρι το 2013.
 - Στις 13 Σεπτεμβρίου 2012, η RTL Tele Lëtzebuerg ανακοίνωσε ότι δεν θα επιστρέψει στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Μάλμε, λόγω της έλλειψης διαθέσιμων πόρων.
 - Στις 24 Σεπτεμβρίου 2012, η Télé Monte Carlo (TMC) επιβεβαίωσε ότι το Μονακό δεν θα επιστρέψει στο διαγωνισμό το 2013 για άγνωστους λόγους.
 - Στις 20 Σεπτεμβρίου 2012, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας (SNRT) επιβεβαίωσε ότι το Μαρόκο δεν θα επέστρεφε για το διαγωνισμό το 2013, αν και οι λόγοι για την απόφαση αυτή δεν δημοσιοποιήθηκαν.
 - Τον Αύγουστο του 2012, η Telewizja Polska (TVP) ανακοίνωσε ότι η απόφαση σχετικά με την επιστροφή στο Διαγωνισμό 2013 θα λαμβανόταν τον Οκτώβριο του 2012. Στις 22 Νοέμβρη 2012 η TVP ανακοίνωσε επίσημα ότι η χώρα δεν θα επέστρεφε το 2013.
 - Στις 22 Νοεμβρίου 2012, ο πορτογαλικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Radio e Televisão de Portugal (RTP) επιβεβαίωσε ότι η Πορτογαλία δεν θα λάβει μέρος στο διαγωνισμό του 2013 για οικονομικούς λόγους. Ωστόσο, είναι πιθανό ότι θα επιστρέψει στο διαγωνισμό το 2014, δεδομένου ότι μετέδωσε το διαγωνισμό του 2013. RTP broadcast the 2013 Contest despite their withdrawal.
 - Στις 4 Δεκεμβρίου 2012, η ​​σλοβακική ραδιοτηλεόραση Rozhlas ένα televízia Slovenska (RTVS) ανακοίνωσε ότι η Σλοβακία δεν θα συμμετέχουν στο Διαγωνισμό 2013.
 - Στις 14 Δεκεμβρίου 2012, το τουρκικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu (TRT) ανακοίνωσε την απόσυρσή τους από το διαγωνισμό, επικαλούμενοι δυσαρέσκεια με την εισαγωγή ενός μικτού συστήματος ψηφοφορίας της κριτικής επιτροπής / τηλεψηφοφορίας και την τρέχουσα κατάσταση του "Big Five".
 - Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας Česká televize (CT) ανακοίνωσε ότι δεν είχαν καμία πρόθεση να συμμετέχουν στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2013. Ωστόσο, εκείνη τη στιγμή δεν είχαν αποκλείσει την επιστροφή τους το 2014 πράγμα το οποίο δεν έγινε και η Τσεχία δεν επέστρεψε ούτε το 2014.

 Περιστατικά 
 Εξαγορά ψήφων του Αζερμπαϊτζάν 
Πριν από τους τελικούς, η Λιθουανική έδρα των μέσων μαζικής ενημέρωσης 15 λεπτά κυκλοφόρησε ένα βίντεο που υποδηλώνει ότι οι εκπρόσωποι του Αζερμπαϊτζάν προσπαθούσαν να δωροδοκήσουν τους Λιθουανούς για ψήφο κατά τη διάρκεια τηλεφωνικών συνομιλιών [80]. Το βίντεο περιγράφει λεπτομερώς το σχέδιο, το οποίο περιλάμβανε την πρόσληψη ομάδων με 10 άτομα το καθένα και την παροχή κάρτας SIM ώστε να μπορούν να ψηφίζουν πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας στο tele / smsvoting. Προτάθηκε επίσης ότι παρόμοια δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε σε συνολικά 15 χώρες, όπως η Λετονία, η Εσθονία, η Λευκορωσία, η Ουκρανία, η Κροατία και η Ελβετία [81]. Σε απάντηση των ισχυρισμών, ο εκτελεστικός υπεύθυνος Jon Ola Sand επιβεβαίωσε τη δέσμευση του διαγωνισμού για ένα "δίκαιο και διαφανές αποτέλεσμα". Ο ίδιος δήλωσε ότι ενώ οι διοργανωτές της Eurovision έψαχναν για την υπόθεση, «υπογράμμισαν ότι η πρόθεση αυτών των ατόμων δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη και δεν έχει καθιερωθεί καμία σύνδεση μεταξύ των ατόμων του βίντεο και της αντιπροσωπείας των Αζέρων, ή το μέλος της Azeri EBU Ictimai TV. " Πρόσθεσε ότι, από το 1998, όταν συμμετείχε για πρώτη φορά στον διαγωνισμό, "κάθε χρόνο υπάρχουν φήμες για παρατυπίες κατά την ψηφοφορία".

Η EBU επιβεβαίωσε αργότερα μια προσπάθεια εξαπάτησης στον διαγωνισμό, ο οποίος ήταν ανεπιτυχής σύμφωνα με την EBU, καθώς το σύστημα της EBU αποτρέπει την απάτη. Σύμφωνα με την EBU, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι κάποιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας έχει εμπλακεί σε εξαπάτηση. Οι κανόνες άλλαξαν το επόμενο έτος, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς θα είναι υπεύθυνοι για την πρόληψη της απάτης προς όφελός τους ή θα αντιμετωπίσουν τριετή αναστολή εάν αποκαλυφθεί απάτη. Ωστόσο, τον Μάιο του 2015 ένα μέλος της Ομάδας Αναφοράς του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision επιβεβαίωσε ότι το Αζερμπαϊτζάν είχε εξαπατήσει και ότι ήταν οργανωμένο και πολύ ακριβό.

Όταν το Αζερμπαϊτζάν δεν έδωσε επίσημα σημεία στη Δίνα Γκαρίποβα της Ρωσίας, παρά το γεγονός ότι η Γκαριπόβα φέρεται να έρχεται δεύτερη στη δημοσκόπηση της χώρας, ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλιέφ διέταξε μια έρευνα. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ υποστήριξε ότι το αποτέλεσμα ήταν ψευδές και δήλωσε ότι «αυτή η εξωφρενική ενέργεια δεν θα παραμείνει χωρίς απάντηση». Υποσχέθηκε μια συντονισμένη απάντηση με τον ομόλογό του από το Αζερμπαϊτζάν, Έλμαρ Μαμμαντιαρόφ. Ταυτόχρονα, ο Πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλέξανδρος Λουκασένκο ισχυρίστηκε ότι η χώρα του που δεν έλαβε σημεία από τη Ρωσία έδειξε ότι το αποτέλεσμα πρέπει να έχει παραποιηθεί. Τον Ιούνιο του 2013, ο Βρετανός νεοσύλλεκτος Μπόνι Τάιλερ ισχυρίστηκε επίσης ότι άκουσε τους Ρώσους να διαμαρτύρονται ότι το Αζερμπαϊτζάν δεν μας «έδωσε τα δέκα σημεία που πληρώσαμε». Ο υπεύθυνος της εκδήλωσης Sietse Bakker δήλωσε ότι οι ισχυρισμοί διερευνούνται και από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης.

 Λογοτεχνικές καταγγελίες 
Η συμμετοχή της Cascada για τη Γερμανία, "Glorious", αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας από την NDR μετά από ισχυρισμούς ότι ήταν πολύ παρόμοια με τον νικητή του 2012, "Euphoria" του Loreen. Ο εκπρόσωπος της NDR Iris Bents κατέγραψε τους ισχυρισμούς, δηλώνοντας ότι «Κάθε χρόνο υπάρχουν προσπάθειες δημιουργίας σκανδάλων γύρω από τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision και τους συμμετέχοντες». Μετά από ανεξάρτητο έλεγχο, βρέθηκε ότι η "Glorious" δεν έχει καταγγείλει την "Euphoria".

Οι ισχυρισμοί της λογοκριτικής κατά της νικηφόρας εισόδου της Δανίας εμφανίστηκαν μετά τον Eric van Tijn, ένας αξιοσημείωτος παραγωγός ολλανδικής μουσικής, που ανέφερε την ομοιότητα του ανοιχτού φλάουτου σόλο με το "I Surrender", ένα τραγούδι του 2002 από την ολλανδική μπάντα K-Otic. Ωστόσο, ο Eric van Tijn δήλωσε επίσης ότι το σόλο φλάουτο ήταν η μόνη ομοιότητα μεταξύ των δύο τραγουδιών, οπότε το αποκαλούσε «καταιγίδα σε φλυτζάνι».

 Το φιλί μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου στη Φινλανδία 

Η ερμηνεία της φινλανδικής συμμετοχής, "Marry Me", προκάλεσε διαμάχες σε ορισμένες πιο κοινωνικά συντηρητικές χώρες που μεταδίδουν τον διαγωνισμό. Η πράξη χαρακτήρισε τη γυναικεία τραγουδίστρια Krista Siegfrids και μια από τις χορεύτριες στο τέλος, ευρέως χαρακτηρισμένη στα μέσα ενημέρωσης ως το πρώτο «λεσβιακό φιλί» της Eurovision. Η Siegfrids δήλωσε στα ΜΜΕ ότι η πράξη έγινε για να ενθαρρύνει τη Φινλανδία να νομιμοποιήσει το γάμο του ιδίου φύλου. Αναφέρθηκε ότι τα τουρκικά και τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης αντέδρασαν αρνητικά στην πράξη της Siegfrids. Σύμφωνα με την Gay Star News, ο τουρκικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός TRT, ο οποίος είχε αποσυρθεί νωρίτερα από τον διαγωνισμό για το 2013, είχε αρχικά δηλώσει ότι θα εξακολουθούσε να μεταδίδει το διαγωνισμό, αλλά τελικά αποφάσισε να μην το κάνει. Ορισμένες αναφορές των μέσων ενημέρωσης συνδέουν άμεσα αυτή την απόφαση με το φιλί της φινλανδικής ερμηνείας, αν και η TRT δήλωσε ότι οι λόγοι τα χαμηλά ποσοστά τηλεθέασης του διαγωνισμού. Στην Κίνα, απομακρύνθηκε εντελώς από την προκαταγεγραμμένη εκπομπή λόγω του κλάδου της τηλεοπτικής λογοκρισίας στην ηπειρωτική Κίνα.

 Έρικ Σάαντε 
Ο οικοδεσπότης του green room Έρικ Σάαντε αναφέρθηκε στην Πέτρα Μέντε ως "MILF" στον αέρα κατά τη διάρκεια του διαλείμματος μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου ημίσεος της ψηφοφορίας, λέγοντας "Πίσω σε σένα, Πέτρα #MILF". Όταν ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας για το Ηνωμένο Βασίλειο, το BBC το έβαλε αυτό, ο ήχος χάθηκε. Παραμένει άγνωστο αν αυτό ήταν απλώς ένα ατύχημα ή αν το έκανε το BBC σκοπίμως. Ενώ η δήλωση υποτίθεται ότι σχεδιάστηκε και η SVT γνώριζε το σχέδιο του Saade, κάποιοι από τα κοινωνικά μέσα μπερδεύονταν και προσβάλλουν το σχόλιο.

Άλλα βραβεία

 Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν 
Το 2013 απονεμήθηκαν τα βραβεία που καθιερώθηκαν στη μνήμη του Μαρσέλ Μπεζανσόν. Τα βραβεία διακρίνονται σε 3 κατηγορίες: Καλλιτεχνικό, Βραβείο Κοινού και Βραβείο Συνθέτη.

 OGAE 
Τα βραβεία του Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision (κοινώς γνωστού ως OGAE)  απονεμήθηκαν από τα φαν κλαμπ στους:

Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Το χιουμοριστικό βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ για το χειρότερο ντύσιμο κέρδισαν οι Moje 3.

Ανακοίνωση βαθμών και σχολιασμός

Ανακοίνωση βαθμών

 – Τζον Κένεντι Ο'Κόνορ
 – Γιόχιο
 – Άντρι Τζάχου
 – Κόρναλντ Μάας
 – Καταρίνα Μπέλοβιτς
 – Σκοτ Μιλς
 - Όφερ Ναχσόν
 – Μάγια Νίκολιτς
 – Ματίας
 – Εύα Νοβοντόμσκι 
 – Σόνια Άργκιντ
 – Ολίβια Φουρτούνα
 – Ταμίλα Σιρίνοβα

 - Tooji(Εκπροσώπησε τη Νορβηγία στο Διαγωνισμό του 2012)
 – Αντρέ(Εκπροσώπησε την Αρμενία στο Διαγωνισμό του 2006)
 – Φεντερίκα Τζεντίλε
 – Κριστίνα Γουίλερ
 – Ινές Παθ
 – Ντάρια Ντομράτσεβα
 – Anmary(Εκπροσώπησε τη Λετονία στο Διαγωνισμό του 2012)
 – Τζοάνα Ντράγκνεβα(Εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στο Διαγωνισμό του 2008 με το συγκρότημα Deep Zone Project)

<ol start="22">
 – Μπάρμπαρα Λουίζ 
 – Άλσου<small>(Εκπροσώπησε τη Ρωσία στο Διαγωνισμό του 2000)</small>
 – Έμα Χίκεϊ
 – Ρολφ Ρουσάλου
 – Λένα Μάγιερ-Λάντρουτ(Εκπροσώπησε τη Γερμανία στο Διαγωνισμό του 2010, οπότε νίκησε και στο Διαγωνισμό του 2011)
 – Μαρία Σιγρούν Χιλμαρσδότιρ 
 – Μαρίν Βιν (Marine Vignes)
</ol>

 – Αντριάνα Μαγκανιά
 – Νίκι Μπερν
 – Σόφι Λάσεν-Κάλκε
 – Ιβάνα Σέμπεκ
 – Andrea F
 – Λίζα Τσικλάουρι
 – Ντιμίταρ Ατανασόφσκι
 – Λούκας Χαμάτσος
 – Ούρσουλα Τόλι
 – Μελανί Φρεϊμόν
 – Ίγκνας Κρουπαβίτσιους

Διεθνής αναμετάδοση

  – Άντρι Τζάχου (TVSH, TVSH 2, RTSH Muzikë και RTSH HD, όλα τα σόου)
  – Αντρέ και Άρεβικ Ουντουμιάν (Armenia 1, ημιτελικός), Έρικ Ανταρανιάν και Άννα Αβανεσιάν
  – Άντι Κνολ (ORF eins, όλα τα σόου)
  – Κονούλ Αριφγκιζί (İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti), όλα τα σόου)
  – Εβγένι Περλίν (Belarus-1 και Belarus-24, όλα τα σόου)
  – ολλανδικά: Αντρέ Φερμόιλεν και Τομ Ντε Κοκ (één και Radio 2, όλα τα σόου), Γαλλικά: Μορίν Λουίζ και Ζαν-Λουί Λαχαγιέ (La Une, όλα τα σόου)
  – Έλενα Ρόσμπεργκ και Γκεόργκι Κουσβάλιεβ (BNT 1, όλα τα σόου)
 – Ντούσκο Τσούρλιτς (HRT 2, ημιτελικοί - HRT 1, τελικός) Ρόμπερτ Ούρλιτς (HR 2, πρώτος ημιτελικός και τελικός)
  – Μελίνα Καραγεωργίου (ΡΙΚ 1 and ΡΙΚ Τρίτο, όλα τα σόου)
  – Όλε Τόπχολμ (DR1, όλα τα σόου)
  – Μάρκο Ράικοπ (ETV, όλα τα σόου); Μαρτ Γιουρ και Άντρους Κίβιρουκ (Raadio 2, πρώτος ημιτελικός και τελικός)
  – φινλανδικά: Άινο Τόλινεν και Γιούσο Μακιλάχντε, Σουηδικά: Εύα Φραντς και Γιόχαν Λίντρος (Yle TV2 και Yle HD), Σάνα Κόγιο και Γιόρμα Χιτεμάκι (Yle Radio Suomi)
  – Οντρί Σοβό και Μπρούνο Μπερμπερές (France Ô, 2ος ημιτελικός), Σιρίλ Φερό και Μιρέιγ Ντιμά (France 3, τελικός)
  –Τέμο Κβιρκβέλια (GPB 1TV, όλα τα σόου)
  – Πέτερ Ούρμπαν (EinsFestival, 1ος ημιτελικός, 2ος ημιτελικός (με καθυστέρηση) Phoenix, 2ος ημιτελικός NDR, ημιτελικοί (με καθυστέρηση) Das Erste, τελικός)
  – Μαρία Κοζάκου και Γιώργος Καπουτζίδης (ΝΕΤ και ΕΡΤ HD, όλα τα σόου)
  - Γκαμπόρ Γκούντελ Τάκατς (m1, όλα τα σόου)
  –Φελίξ Μπέργκσον (RÚV και Rás 2, όλα τα σόου)
  – Μάρτι Γουέλαν (RTÉ Two, ημιτελικοί RTÉ One, τελικός), Σέι Μπερν και Ζμπίζεκ Ζαλίνσκι(RTÉ Radio 1 1ος ημιτελικός και τελικός)
  – υπότιτλοι στα εβραϊκά/αραβικά (Channel 1 και Channel 33, όλα τα σόου); Κόμπι Μενόρα (88 FM, όλα τα σόου), Όφερ Ναχσόν (88 FM, 1ος ημιτελικός), Αμίτ Κοτλέρ και Γιουβάλ Κασπίν (88 FM, 2ος ημιτελικός), Ρον Λέβινθαλ, Κόμπι Οσράτ και Γιαλόμα Μπατ Ποράτ (88 FM, τελικός)
  – Φεντερίκα Τζεντίλε (Rai 5, 1ος ημιτελικός), Φίλιπο Σολιμπέλο, Μάρκο Αρντεμάνι και Νατάσα Λουζέντι (Rai 2/Rai HD, τελικός)
  – Βάλτερς Φρίντενμπεργκς (LTV1, όλα τα σόου), Kārlis Būmeistars (LTV1, final)
  – Νταρίους Ουζκουράιτις (LRT και LRT Radijas, όλα τα σόου) 
  – Καρολίνα Πετκόφσκα (MRT 1, όλα τα σόου)
  – Γκόρντον Μπονέλο και Ρόντνεϊ Γκάουκι (TVM, όλα τα σόου)
  – Λίντια Σκαρλάτ (Moldova 1 και Radio Moldova, όλα τα σόου)
  – Ντράζεν Μπάουκοβιτς και Ταμάρα Ιβάνκοβιτς (RTCG1, όλα τα σόου); Σόνια Σάβοβιτς και Σάνια Πέγιοβιτς (Radio Crne Gore και Radio 98, όλα τα σόου)
  – Ηιαν Σμιτ και Ντάνιελ Ντέκερ (Nederland 1 και BVN, όλα τα σόου)
  – Όλαφ Φίκσμο Σλέταν (NRK1, όλα τα σόου), Ρόνι Μπρέντε Άασε, Σίλιε Τερέζε Ράιτεν Νόρντνες και Ίνγκβε Χούσταντ Ράιτε (NRK3, τελικός) 
  - Λιάνα Στάντσιου (TVR1, όλα τα σόου)
  – Γιάνα Τσουρίκοβα και Γιούρι Ακσιούτα (Channel One, όλα τα σόου)
  – Λία Φιόριο και Τζίτζι Ρεστίβο (SMtv San Marino και Radio San Marino, όλα τα σόου)
  – Ντούσκα Βούτσινιτς (RTS 1, 1ος ημιτελικός) Μαρίνα Νίκολιτς (RTS 1, 2ος ημιτελικός) Σιλβάνα Γκρούιτς (RTS 1, τελικός)
  – Αντρέι Χόφερ (RTV SLO2, ημιτελικοί RTV SLO1, τελικοί)
  – Χοσέ Μαρία Ινίγο (La 2, 2ος ημιτελικός La 1/TVE HD, τελικός)
  – Τζόζεφιν Σάντστρεμ (SVT1, όλα τα σόου), Καρολίνα Νορέν (SR P4, όλα τα σόου), Ρον Ρίτερλαντ (SR P4, ημιτελικοί) και Μπιόρν Κιέλμαν (SR P4, τελικός)
  – Γερμανικά: Σβεν Επινέ (SRF zwei, ημιτελικοί SRF 1, τελικός), Ιταλικά: Αλεσάντρο Μπερτόλιο (RSI La 2, 2ος ημιτελικός RSI La 1, τελικός), Γαλλικά'': Ζαν Μαρκ Ρισάρ και Νικολά Τανέρ (RTS Deux, 2ος ημιτελικός και τελικός)
  – Τιμούρ Μιροσνιτσένκο και Τετιάνα Τερέχοβα (First National, όλα τα σόου) Ολένα Ζελιντσένκο (UR1, όλα τα σόου)
  – Σκοτ Μιλς και Άννα Μάτρονιτς (BBC Three, ημιτελικοί), Γκράχαμ Νόρτον (BBC One, τελικός), Κεν Μπρους (BBC Radio 2, τελικός)

Μη συμμετέχουσες χώρες 
  – Τζούλια Ζεμίρο και Σαμ Πανγκ (SBS One, όλα τα σόου)
  Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Ντέγιαν Κούκριτς (BHT 1 και BH Radio 1, όλα τα σόου)
 - Χωρίς σχολιαστή (ζωντανή μετάδοση μόνο του τελικού σε HD από τη σουηδική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον, D.C.)
 - Ρόμαν Ράιφελντ (El Arna) και Καλντιμπέκ Ζαϊσανμπάι (El Arna) (όλα τα σόου)
 - Χωρίς σχολιαστές αλλά με πολλούς αφηγητές (όλα τα σόου) (CCTV-15, μετέδωσε τα 3 σόου στις 5–7 Οκτωβρίου 2013. Ο τελικός προβλήθηκε σε επανάληψη στις 19 Ιανουαρίου 2014)
  – Σίλβια Αλμπέρτου (RTP1, ημιτελικοί (με καθυστέρηση) και τελικός)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision