Φασούλα Λεμεσού

Η Φασούλα είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.

Τοποθεσία 
Η Φασούλα απέχει από την πόλη της Λεμεσού περίπου 7 χιλιόμετρα. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 365 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με τους δήμους Αγίου Αθανασίου και Μέσα Γειτονιάς ενώ στα βορειοδυτικά συνορεύει με το δήμο Λεμεσού. Δυτικά συνορεύει με την Παλώδια και το Σπιτάλι, στα βόρεια συνορεύει με την Αψιού και στα ανατολικά με τη Μαθικολώνη.

Φυσικό περιβάλλον και κλίμα 
Στο χωριό καλλιεργούνται χαρουπιές, αμυγδαλιές, ελιές, σιτηρά και ελάχιστα εσπεριδοειδή.

Ιστορία 
Η Φασούλα υπήρχε ως οικισμός από τα μεσαιωνικά χρόνια. Σε παλιούς χάρτες είναι σημειωμένη με το όνομα Fasula και Pasula. Ωστόσο, η περιοχή του χωριού ήταν κατοικημένη από τα αρχαία χρόνια. Στα νοτιοδυτικά του χωριού, σε απόσταση 800 περίπου μέτρων, σε κορφή με την ονομασία Κάστρος, υπήρχε ναός αφιερωμένος στον Λαβράνιο Δία. Η κορφή αυτή είναι και σήμερα γνωστή με την ονομασία «Μούττη του Δκιά» (Κορφή του Δία). Στην κορφή αυτή βρέθηκαν επιγραφές χαραγμένες όλες σε βάσεις αγαλμάτων αφιερωμένες στον Λαβράνιο Δία. Οι επιγραφές αυτές είναι του 2ου μ.χ. αιώνα, όταν δηλαδή ο χριστιανισμός είχε ήδη κυριαρχήσει στην Κύπρο. Η περιοχή της Φασούλας φαίνεται ότι ήταν ένα από τα τελευταία προπύργια της ειδωλολατρίας στο νησί.

Ονομασία 
Δεν είναι εξακριβωμένη η προέλευση της ονομασία τους χωριού. Επικρατέστερες εκδοχές είναι οι εξής:
 Το χωριό πήρε το όνομα του από τον πρώτο οικιστή ο οποίος ονομαζόταν Φασουλάς και ήταν καλόγηρος.
 Το όνομα του χωριού προέρχεται από τα φασόλια που κάποιοι υποθέτουν ότι καλλιεργούνται στο χωριό σε παλαιότερες εποχές, χωρίς όμως αυτό να είναι βέβαιο.
 Το χωριό πήρε το όνομα του από την φράγκικη λέξη «Φασούλα» που σημαίνει δρεπάνι και είναι το γνωστό εργαλείο του θερισμού. Επειδή η κύρια ασχολία των κατοίκων της περιοχής τα παλαιότερα χρόνια ήταν η σπορά και ο θερισμός, η εκδοχή αυτή θεωρείται η πιο πιθανή.

Σημεία ενδιαφέροντος 
Σημαντικά μέρη του χωριού αποτελούν ο τάφος του Αγίου Ρηγίνου και το ξωκλήσι των Αγίων Ρηγίνου και Ορέστη που βρίσκεται δίπλα από αυτόν, η εκκλησία Γέννησις της Θεοτόκου, το ξωκλήσι του Αγίου Ρηγίνου, το ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας και η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Επιπλέον, στο χωριό υπάρχει αγροτικό μουσείο με εργαλεία που χρησιμοποιούνταν στα παλαιότερα χρόνια για τις αγροτικές εργασίες. Ακόμη υπάρχει και λαογραφικό μουσείο, μουσείο χαρουπίων, ελιόμυλος και φωτογραφικό μουσείο. Τέλος, υπάρχει και πάρκο γλυπτικής.

Πληθυσμός 
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, μέχρι το 1964 ο πληθυσμός του χωριού αποτελείτο στη μεγάλη πλειοψηφία του από Ελληνοκύπριους, με λίγους Τουρκοκύπριους. Τον Δεκέμβριο του 1963, λόγω  των δικοινοτικών διαταραχών, όλοι οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του χωριού μετακινήθηκαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα στα Κάτω Πολεμίδια. Παρέμειναν εκεί έως το 1974, όταν κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής, μετακινήθηκαν στη Βρετανική Βάση Ακρωτηρίου. Τον Ιανουάριο του 1975 μετακινήθηκαν από την Τουρκία στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, στα πλαίσια της ανταλλαγής πληθυσμού. Στη Φασούλα παρέμειναν οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι της.

Στην τελευταία απογραφή καταγράφηκε σημαντική αύξηση του πληθυσμού. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Φασούλας όπως καταγράφηκε στις απογραφές που έγιναν στην Κύπρο.

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Πηγές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού