Αβυσσαία ζώνη

Η αβυσσαία ζώνη είναι η αβυσσοπελαγική στοιβάδα ή πιο απλά η πελαγική ζώνη στην οποία ανήκουν τα νερά κοντά στον βυθό των ωκεανών. Η ονομασία προέρχεται από την ελληνική λέξη άβυσσος. Εκτείνεται σε βάθη 4 - 6 χιλιομέτρων και παραμένει στο αιώνιο σκοτάδι, μιας και οι ακτίνες του ήλιου δεν φτάνουν σε τέτοια βάθη. Τα πλάσματα αυτής της ζώνης είναι ικανά να αντέξουν σε τεράστια υδάτινη πίεση, που φτάνει μέχρι και τα 76 megapascal. Τα επίπεδα πίεσης του νερού σε αυτά τα βάθη λειτουργούν αποτρεπτικά για να μπορέσει ο άνθρωπος να τα εξερευνήσει. Για παράδειγμα, η βαθιά τάφρος των Φιλιππίνων είναι σχεδόν εντελώς ανεξερεύνητη. Μόνο το γαλλικό βαθυσκάφος Trieste έχει καταφέρει να εισχωρήσει σε αυτή τη σκοτεινή ζώνη.

Τα πλάσματα σε αυτό τον βαθύ ωκεανό είναι μοναδικά. Αυτές οι περιοχές χαρακτηρίζονται από το συνεχές ψύχος και την έλλειψη θρεπτικών στοιχείων. Στην απεραντοσύνη της αβυσσαίας ζώνης οι θερμοκρασίες κυμαίνονται μεταξύ 2 °C - 4 °C. Στην ουσία, η αβυσσαία ζώνη και η περιοχή κάτω από αυτή αποτελούν τη δεξαμενή των αλάτων που προέρχονται από τα υλικά που αποσυντίθεται στα πιο ρηχά στρώματα της θάλασσας και κατακάθονται στο βυθό. Η έλλειψη ηλιακού φωτός εμποδίζει την απορρόφηση τους μέσω της φωτοσύνθεσης. 

Η αβυσσαία πανίδα, παρόλο που είναι σπάνια, περιλαμβάνει πολλά είδη ψαριών, όλα προσαρμοσμένα σε ένα περιβάλλον που η μέρα με τη νύχτα δεν εναλλάσσονται, και που δεν υπάρχουν εποχιακές αλλαγές. Υπάρχει τεράστια πίεση, αέναο σκότος, ήρεμα νερά, και βυθοί που αποτελούνται από μαλακά ιζήματα. Επειδή το φαγητό είναι σπάνιο, τα περισσότερα ζώα έχουν μεγάλα σαγόνια για να καταπίνουν οτιδήποτε αποτελεί τροφή, οργώνοντας την άμμο που υπάρχει στον πυθμένα για να την βρουν. Τα περισσότερα ζώα έχουν μαύρο ή γκρι χρώμα και έχουν δομή που είναι αντίθετη στην αεροδυναμική. Τα αβυσσαία μαλακόστρακα και ψάρια πιθανώς είναι τυφλά. Επίσης πιστεύεται ότι αναπαράγονται με πολύ βραδείς ρυθμούς, για να μπορούν να διατηρούν την ενέργειά τους. Μάλιστα, νεκροί οργανισμοί βυθίζονται και διαλύονται και έτσι εκεί κάτω υπάρχουν μεγάλες ποσότητες αζώτου, οξυγόνου και πυριτίου που βοηθούν τα ζώα αυτής της ζώνης να επιβιώσουν.

Δείτε επίσης 
 Θαλάσσια διαστρωμάτωση
 Τάφρος των Μαριανών

Παραπομπές

Πηγές 
 Britannica

Ωκεανογραφία