Άσσεν

Το Άσσεν (ολλανδικά: Assen) () είναι πόλη, έδρα δήμου και πρωτεύουσα της επαρχίας Ντρέντε (Drenthe) της Ολλανδίας. Ο δήμος έχει έκταση 83,45 χμ² και πληθυσμό 67.141 κατοίκους (2013). Αποτελεί τμήμα της ευρύτερης περιοχής Χρόνινγκεν-Άσσεν (Groningen-Assen) και την ταχύτερα αναπτυσσόμενη πόλη της Β. Ολλανδίας.

Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Άσσεν-άαρ (Assenaar) (πληθ. Άσσενάρεν (Assenaren).

Ιστορία

Το 1258, η γυναικεία μοναστική κοινότητα Sancta Maria de Campe (που υπαγόταν στο Τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών) μεταφέρθηκε από την πόλη Κουφόρντεν στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το ιστορικό κέντρο του Άσσεν. Τα περισσότερα από τα χράχτεν (αστικά κανάλια) που ανοίχτηκαν τότε, έχουν σήμερα επιχωματωθεί, παραμένουν όμως οι ονομασίες των δρόμων για να θυμίζουν την παρουσία τους εκείνη την εποχή. Η μοναστική κοινότητα διαλύθηκε το 1602.
Κατά τον 17ο αιώνα, άρχισε η κυκλική οικοδόμηση γύρω από τον αρχικό οικισμό, με διάμετρο μόλις 300 μέτρων και, μόνον έναν αιώνα μετά, επεκτάθηκε έξω από αυτόν τον αστικό πυρήνα. Τότε ξεκίνησαν να κτίζονται στο Άσσεν οι πρώτες κατοικίες από τους ευκατάστατους των γύρω περιοχών.

Όταν ο  Ναπολέων αποφάσισε να την χρησιμοποιεί ως καλοκαιρινό θέρετρο το 1807, η πόλη έγινε αυτοτελής δήμος, ενώ το 1809 απέκτησε Χάρτα Δικαιωμάτων, καθιστώντας την μία από τις νεότερες ολλανδικές πόλεις με το συγκεκριμένο προνόμιο. Ο Βοαναπάρτης είχε μεγάλα σχέδια για το Άσσεν τα οποία όμως, μετά την ενσωμάτωση των Κάτω Χωρών στη Γαλλία, εγκατελείφθησαν. Το 1814 έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας Ντρέντε. 

Ως διοικητικό κέντρο, η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται σταδιακά στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, προσελκύοντας κυρίως ευκατάστατους επιχειρηματίες από τις γύρω περιοχές. Απέκτησε εφημερίδα το 1823, Λατινική Σχολή το 1825, δικαστήριο το 1840, στρατιωτική φρουρά το 1852 και σιδηρόδρομο το 1870. Τα μεγάλα κανάλια Ντρέντε και Βόρειο-Βίλεμ βοήθησαν πολύ το διαμετακομιστικό εμπόριο της πόλης. 

Με την είσοδο του 20ού αιώνα άρχισε η σταδιακή εκβιομηχάνιση του Άσσεν με την απόκτηση κτηνοτροφικών μονάδων και επεξεργασίας σιδήρου. Από το 1930, ήταν το κυριότερο κέντρο υγείας στην περιοχή, με την ίδρυση νοσοκομείων και ψυχιατρείων.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε μία φρενήρης οικιστική ανάπτυξη, που έθεσε διάφορα περιβαλλοντικά προβλήματα επί τάπητος. Πάντως, μετά το 1960, οι αρχές έδωσαν μεγάλη προτεραιότητα στο κυκλοφοριακό της πόλης και, κατόρθωσαν να επιβάλλουν το ποδήλατο ως βασικό μέσο μετακίνησης (άνω του 40% των μετακινήσεων γίνονται με ποδήλατα), ενώ το κέντρο της πόλης είναι κλειστό για τα μηχανοκίνητα οχήματα.

Γεωγραφία

Η πόλη βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Ντρέντε, 30 περίπου χιλιόμετρα νοτίως του Χρόνινγκεν, της μεγαλύτερης πόλης στην περιοχή.

Διαιρείται διοικητικά σε 10 διαμερίσματα.

Εραλδική

Ο θυρεός του Άσσεν είναι άμεσα συνδεδεμένος με το γυναικείο μοναστήρι Sancta Maria de Campe, αφού εμπεριέχει τη σφραγίδα του. Η εικόνα της Παναγίας με τον Ιησού στα γόνατά της είναι σχεδόν ίδια με εκείνη στο θυρεό της επαρχίας Ντρέντε.

Αξιοθέατα

Εκκλησίες

Η Εκκλησία του Μοναστηριού (De Kloosterkerk): άρχισε να κατασκευάζεται το 1260 και, αρχικά, ανήκε στη γυναικεία μοναστική κοινότητα Sancta Maria de Campe, γύρω από την οποία άρχισε η οικοδόμηση της πόλης. Αργότερα, πέρασε στη δικαιοδοσία των Μεταρρυθμιστών, μέχρι την καταστροφή της το 1601. Το 1662 αποφασίστηκε η επανακατασκευή της εκκλησίας αν και σε μικρότερο μέγεθος από το αρχικό κτίσμα. Μετά το 1851 χρησιμοποιήθηκε ως δημαρχείο, ακόμη και ως αστυνομικό τμήμα (!), αλλά μετά το 1982 αποτελεί κομμάτι του Μουσείου Ντρέντε.

Ο Αγ. Ιωσήφ (De Jozefkerk): εκκλησία κατασκευασμένη μεταξύ 1845 και 1848 στον νεοκλασικό ρυθμό, που χαρακτηρίζεται από συμμετρία, τοξωτά παράθυρα και επιγυψωμένους εσωτερικούς τοίχους. Μέχρι το 1964 ονομαζόταν Μεγάλη Εκκλησία (Grote Kerk). Διαθέτει εκκλησιαστικό όργανο από το 1848 και, ανήκει στα ολλανδικά μνημεία παραδοσιακής κληρονομιάς (Rijksmonumenten). 

Η Εκκλησία του Νότου (De Zuiderkerk): κατασκευασμένη το 1924 στο εξπρεσιονιστικό στυλ, έχει κάτοψη σταυρού και ανήκει στο Μεταρρυθμιστικό δόγμα. Διαθέτει εκκλησιαστικό όργανο του 1932.

Διάφορα

Το Μουσείο Ντρέντε (Het Drents Museum): ιδρύθηκε το 1854 και, από το [1885]] στεγάζεται στο κτίριο της έδρας της περιφέρειας (provinciehuis). Εκτίθενται έργα σχετικά με την προϊστορική περίοδο της επαρχίας Ντρέντε, μεταξύ των οποίων και οι μούμιες ανθρώπων που ζούσαν στους βάλτους της περιοχής. Επίσης εκτίθεται και το περίφημο Κανό Πέσσε (de Kano van Pesse) που, σύμφωνα με μετρήσεις με τη μέθοδο άνθρακα 14, αποτελεί το αρχαιότερο παγκοσμίως (ανάγεται στη μεσολιθική εποχή, από το 8040 μέχρι το 7510 π.Χ.). Στο μουσείο γίνονται επίσης, πολύ συχνά, εκθέσεις μοντέρνας τέχνης.

Το Όφερσίνγκελ (Overcingel): υποστατικό του 1777, που διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση. Σήμερα καταλαμβάνει 5 εκτάρια, παλαιότερα όμως ήταν μεγαλύτερο σε έκταση. Ανήκει στα διατηρητέα μνημεία ολλανδικής παραδοσιακής κληρονομιάς (Rijksmonumenten).

Το Γραφείο του Τηλεγράφου (Het Telegraafkantoor): κτήριο του 1874 που παλαιότερα στεγαζε τις τηλεγραφικές υπηρεσίες και, αργότερα, το ταχυδρομείο του Άσσεν. Είναι τετραγωνηκής διατομής και ανήκει στο νεογοτθικό ρυθμό. Ανήκει στα μνημεία ολλανδικής παραδοσιακής κληρονομιάς (Rijksmonumenten).

Το Λευκό Σπίτι (Het Witte Huis): αριστοκρατική κατοικία του 1821, κατασκευασμένη στο νεοκλασσικό στυλ, φέρει πρόσοψη με οικόσημο. Συντηρήθηκε το 1978 και συμπεριλαμβάνεται στα μνημεία ολλανδικής παραδοσιακής κληρονομιάς (Rijksmonumenten).

Αθλητισμός
Το Άσσεν είναι παγκοσμίως γνωστό στους φίλους της μοτοσικλέτας, διότι εκεί διεξάγεται, από το 1949 (το τελευταίο Σάββατο κάθε Ιουνίου), ένας από τους αγώνες που συμπεριλαμβάνονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Επίσης στην πόλη διεξάγονται σημαντικοί αγώνες ποδηλασίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις της Ολλανδίας
Ντρέντε