Ιουδαϊκή εμφύλια διαμάχη

Ο Ιωάννης από τα Γίσχαλα έφτασε στην Ιερουσαλήμ και εκεί ενώθηκε με τους φιλοπόλεμους δηλαδή με τον Ελεάζαρο του Σίμωνα και τους Ζηλωτές του (αρχές του 68).

Εκλογή αρχιερέα από τους Ζηλωτές 
Αυτοί είχαν επιβάλλει από το καλοκαίρι του 67 ένα κλίμα τρομοκρατίας στην πόλη στρεφόμενοι όχι μόνο κατά των μετριοπαθών αλλά και εναντίον των εύπορων πολιτών για ιδιοτελείς λόγους. Οι φυλακές γέμισαν με αθώους, ενώ μέσα στην πόλη οι δολοφονίες έγιναν καθημερινή υπόθεση. Οι Ζηλωτές έφτασαν στο σημείο να εκλέξουν νέο αρχιερέα έναν αγροίκο που ονομάζονταν Φαννίας του Σαμουήλ. Οι μετριοπαθείς υπό τον αρχιερέα Ανανία , τον επιφανή ιερέα Ιησού του Γαμάλα, τον Συμεών του Γαμαλιήλ και τον Γωρίωνα του Ιώσηπου αντέδρασαν και παρακίνησαν τους πολίτες να επιτεθούν εναντίον των Ζηλωτών. Οι τελευταίοι αντέδρασαν, οι πολίτες όμως  ύστερα από αιματηρές συμπλοκές κατάφεραν να τους απωθήσουν από την πόλη.

Η πολιορκία των Ζηλωτών στο Ναό 
Οι Ζηλωτές  κατέφυγαν μαζί με τον αρχηγό τους  Ελεάζαρο  του Σίμωνα  και τους βοηθούς του Ελεάζαρο του Γίωνα και Ζαχαρία του Αμφικάλλη στο εσωτερικό του Ναού. Ο αρχιερέας Ανανίας  για να μην μιανθεί ο χώρος αποφάσισε απλώς να τους κυκλώσει (χειμώνας 67 - άνοιξη 68) . Ο Ιωάννης άρχισε να σκευωρεί εμφανιζόμενος ως φίλος και διαμεσολαβητής μεταξύ των δυο παρατάξεων. Υπέβαλε την ιδέα στους Ζηλωτές ότι οι μετριοπαθείς θα παρέδιδαν την πόλη στους Ρωμαίους. Οι τελευταίοι πείστηκαν και αποφάσισαν να  ζητήσουν την βοήθεια των Ιδουμαίων. Το εγχείρημα πέτυχε και 20.000 Ιδουμαίοι με επικεφαλής τους Ιωάννη, Ιάκωβο γιο του Σίμωνα, Σίμωνα γιο του Θακήα και Φινέα του Κλουσώθ έφτασαν έξω από τα τείχη της πόλης (καλοκαίρι 68). Ο αρχιερέας  Ανανίας πρόλαβε να ασφαλίσει την πόλη και ο Ιησούς του Γαμάλα προσπάθησε αποτυχημένα να τους πείσει να επιτρέψουν στην πατρίδα τους.

Η είσοδος των Ιδουμαίων στην πόλη  
Τότε οι Ζηλωτές επωφελούμενοι από μια νυκτερινή καταιγίδα αιφνιδίασαν τους φρουρούς τους και κατάφεραν καταλαμβάνοντας μια πύλη του Ναού να έρθουν σε επαφή με τους Ιδουμαίους.  Έτσι όλοι μαζί ξεχύθηκαν από τον Ναό στην πόλη. Ακολούθησαν σκληρές συμπλοκές και οι μετριοπαθείς ηττήθηκαν έχοντας 8.500 νεκρούς.

Αφού κατέλαβαν την πόλη Ζηλωτές και Ιδουμαίοι εξαπέλυσαν ένα κύμα τρομοκρατίας. Σκοτώθηκαν 12.000 πολίτες και οι ηγέτες των μετριοπαθών Ανανίας  και Ιησούς ενώ οι νεκροί έμεναν άταφοι για παραδειγματισμό. Κατόπιν για να περιοριστεί το μέγεθος της αυθαιρεσίας επινοήθηκε μια παρωδία δικών.

Η τρομοκρατία των Ζηλωτών 
 
Οι περισσότεροι από τους Ιδουμαίους  συνειδητοποιώντας από την μια πλευρά την έκταση της σφαγής και από την άλλη ότι οι κατηγορίες για προδοσία δεν ήταν βάσιμες αλλά ένα δόλιο σχέδιο των Ζηλωτών αποφάσισαν να αποχωρήσουν. Αφού απελευθέρωσαν τους  αιχμαλώτους  οι περισσότεροι  από  αυτούς  εγκατέλειψαν  την Ιερουσαλήμ. 

Οι Ζηλωτές  που απέμειναν σχεδόν μόνοι εξαπέλυσαν νέο κύμα τρομοκρατίας εναντίον των μετριοπαθών που αναθάρρησαν. Μεταξύ αυτών που σκοτώθηκαν στις νέες ταραχές ήταν  ο Γωρίων του Ιώσηπου και ο Νίγερ ο Περαΐτης. Κύριος υποκινητής και  πρωταγωνιστής  των ταραχών ήταν ο Ιωάννης.

Παραπομπές

Πηγές 
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος ΣΤ', Ελληνισμός και Ρώμη, εκδοτική Αθηνών, 1979
Rostovtzeff M., Ρωμαϊκή Ιστορία, Εκδόσεις Παπαζήση 1984
Ιώσηπος, Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους, Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», , εκδόσεις Κάκτος ,1997

Ιουδαϊκοί πόλεμοι