Διονύσιος Φαραζουλής

Ο Διονύσιος Φαραζουλής (1882-1920),  ήταν αρχιμανδρίτης, ιεροκήρυκας και ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Αδελφότης Θεολόγων «Η Ζωή».

Βίος
Ο Διονύσιος Φαραζουλής γεννήθηκε το 1882 στο Αίγιο. Προερχόταν από εύπορη και πολύτεκνη οικογένεια της περιοχής. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών ήλθε στην Αθήνα για να σπουδάσει στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια θα εγγραφεί στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Ως τριτοετής φοιτητής άρχισε να κηρύττει τις Κυριακές σε διαφόρους μικρούς ναούς της Αθήνας. Το 1907 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της θεολογίας με τον βαθμό «άριστα».  Η γνωριμία του με τον Αρχιμ. Ευσέβιο Ματθόπουλο θα τον οδηγήσει για ένα μικρό χρονικό διάστημα στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου, Τον Δεκέμβριο του 1912, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στον Ναό του Αγίου Γεωργίου (Καρύτση) από τον Τιμόθεο Αναστασίου. Κήρυττε στον ναό της Χρυσοσπηλαιωτίσσης. Τον Φεβρουάριο του 1919 μετετέθη από την Χρυσοσπηλιώτισσα, και διορίσθηκε από τον Μητροπολίτη Αθηνών Μελέτιο Γ', ως τακτικός ιεροκήρυκας στο Ναό του Αγίου Γεωργίου (Καρύτση), από όπου είχε ξεκινήσει ως διάκονος. Όμως ο Μητροπολίτης Μελέτιος την 1ην Ιανουαρίου του 1920 τον μετέθεσε στον Καθεδρικό Ναό των Αθηνών για να παρακολουθούν περισσότεροι άνθρωποι τα κηρύγματά του.
Ο Φαραζουλής συνεργάστηκε με το περιοδικό Ανάπλασις και το περιοδικό Ζωή.
Στις αρχές του 1920 προσβλήθηκε από γρίππη η οποία εξελίχθηκε σε πνευμονία και σύντομα πέθανε σε ηλικία μόλις 38 ετών, στις 23 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς.

Εργογραφία
Τα δημοσιεύματα του Φαραζουλή κυκλοφόρησαν σε δύο αυτοτελείς τόμους, με τον τίτλο ΄΄Χριστιανική οικογένεια΄΄, Αθήνα, Έκδοσις του Θρησκευτικού Περιοδικού Ζωή, 1926 και ΄΄Ομιλίαι περί ηθικής και σωφροσύνης΄΄, Αθήναι, Ζωή, 1927

Παραπομπές

Βιβλιογραφία - Πηγές 
 Αρχιμ. Χρυσοστόμου Κ. Παπαθανασίου, Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Φαραζουλής 
 Έφη Γαζή, «Πατρίς θρησκεία, οικογένεια». Ιστορία ενός συνθήματος (1880-1930), Πόλις, Αθήνα 2011 ISBN 978-960-435-307-1

Κληρικοί