Γαλλοϊνδιανικός πόλεμος

Με τον όρο Γαλλοϊνδιανικός Πόλεμος (1754-1763) περιγράφονται οι συγκρούσεις που έλαβαν χώρα στην Βόρεια Αμερική, στα πλαίσια του Επταετούς πολέμου (1755-1764) που διεξήχθηκε μεταξύ όλων σχεδόν των μεγάλων δυνάμεων της εποχής και επηρέασε την Ευρώπη, τη Βόρεια και Νότια Αμερική, τη Αφρική (δυτικό τμήμα) και την Ασία (Ινδία και Φιλιππίνες). Στον Γαλλοϊνδιάνικο Πόλεμο συγκρούστηκαν το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και το Βασίλειο της Γαλλίας και ειδικότερα οι Βορειοαμερικανικές αποικίες και κτήσεις των δύο (δηλ. η Βρετανική Αμερική και η Νέα Γαλλία αντίστοιχα), καθώς και Ιθαγενείς Αμερικανοί, σύμμαχοι της δεύτερης στην πλειοψηφία τους. Για τους Γάλλους, ο πόλεμος είναι γνωστός ως La guerre de la Conquête (δηλ. Πόλεμος της Κατάκτησης).

Στην αρχή του πολέμου οι Βρετανικές αποικίες είχαν πληθυσμό πάνω από 2.000.000 κατοίκους ενώ οι Γαλλικές 60.000, έτσι οι Γάλλοι βασίστηκαν σημαντικά στους Ιθαγενείς Αμερικανούς. Οι συγκρούσεις έλαβαν χώρα κυρίως στα σύνορα μεταξύ της Νέας Γαλλίας, από τη Βιρτζίνια στο Νότο έως τη Νέα Σκωτία στο Βορρά. Η ένοπλη σύγκρουση ξέσπασε το Μάιο του 1754, όταν πολιτοφύλακες από τη Βιρτζίνια, υπό την ηγεσία του τότε εικοσιδυάχρονου Τζορτζ Ουάσινγκτον, έστησαν ενέδρα σε μια γαλλική περίπολο. Παρά τις αρχικές τους αποτυχίες στα πρώτα χρόνια του πολέμου, οι Βρετανοί ανέκαμψαν και προέλασαν στην περιοχή των Γάλλων, καταλαμβάνοντας το Μόντρεαλ το Σεπτέμβρη του 1760.

Το αποτέλεσμα του πολέμου αποτέλεσε τη σημαντικότερη εξέλιξη σε πάνω από έναν αιώνα διαμάχης μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας. Η Γαλλία παρέδωσε την ανατολική γαλλική Λουϊζιάνα στους Βρετανούς με την Συνθήκη των Παρισίων και τη δυτική του Μισσισσιππή στους σύμμαχούς της Ισπανούς με την Συνθήκη του Φονταινεμπλώ. Με αυτόν τον τρόπο, η παρουσία της Γαλλίας βόρεια της Καραϊβικής περιορίστηκε μόνο στα νησιά Σαιν Πιερ και Μικελόν και η Βρετανία αναδείχτηκε ως η κυρίαρχη αποικιακή δύναμη στη Βόρεια Αμερική.

Παραπομπές

Ιστορία της Αμερικής
Νέα Σκωτία
Πόλεμοι