Νικόλαος Πολίτης (διπλωμάτης)

Ο Νικόλαος Πολίτης (Κέρκυρα, 1872 - Κάννες, 4 Μαρτίου 1942) ήταν Έλληνας νομικός, διπλωμάτης και πολιτικός.

Βιογραφία 
Σπούδασε νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Παρίσι. Απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα παράλληλα με την ελληνική. Πρώτευσε σε διαγωνισμό των γαλλικών Πανεπιστημίων για τη διδασκαλία του Δημοσίου Δικαίου, και ανέλαβε (1898) σε ηλικία 26 ετών τη διδασκαλία του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Αιξ, όπου δίδαξε ως το 1903. Καθηγητής της ίδιας έδρας στο Πανεπιστήμιο του Πουατιέ (1903-14), αναδείχτηκε σε μια από τις πιο έγκυρες επιστημονικές προσωπικότητες του απόδημου ελληνισμού και κέρδισε την εκτίμηση του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου του οποίου έγινε στενός συνεργάτης. Στα 1912-13 ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις διεθνείς διασκέψεις του Λονδίνου και του Βουκουρεστίου, ενώ το 1914 επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών. Διετέλεσε πρώτος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη νεοϊδρυθείσα τότε Κοινωνία των Εθνών (1920). Συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις για τη Συνθήκη της Λοζάνης (1923) καθώς και την ελληνοτουρκική συμφωνία υποχρεωτικής ανταλλαγής πληθυσμών (1923).

Στις 29 Σεπτεμβρίου 1924 υπέγραψε ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στην ΚτΕ, το Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ που πήρε το όνομά του μαζί με τον αντίστοιχο ομόλογό του της Βουλγαρίας και αφορούσε εφαρμογή όρου της Συνθήκης Νεϊγύ για την αμοιβαία και οικοιοθελή ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας.
Χρημάτισε συνολικά τρεις φορές Υπουργός Εξωτερικών: τις δύο πρώτες σε κυβερνήσεις Βενιζέλου (α)14/06/1917-13/12/1918 β)20/11/1919-04/11/1920) και την τρίτη στην κυβέρνηση Κροκιδά (από 03/10/1922-14/11/1922).

Συγγραφικό έργο 
Διακεκριμένη προσωπικότητα του ελληνικού και γαλλικού νομικού κόσμου και διαπρεπής διεθνολόγος συνέγραψε μεγάλο αριθμό μελετών και αυτοτελών έργων, μεταξύ τών οποίων ξεχωρίζουν

 Les emprunts d'État en droit international, A. Durand & Pedone-Lauriel, 1894, 420 σ.
 La Convention consulaire gréco-turque et l'Arbitrage des ambassadeurs des grandes puissances à Constantinople du 2 avril 1901.
 La condition internationale des Nouvelles-Hébrides, A. Pedone, 1901, 76 σ.
 L'arbitrage anglo-brésilien de 1904, με τον Albert de Geouffre de la Pradelle, V. Giard & E. Brière, 1905, 105 σ.
 Les capitulations et la justice répressive ottomane à propos de l'affaire Joris, L. Larose & L. Tenin, 1906, 27 σ.
 Le condominium franco-anglais des Nouvelles-Hébrides, 1908.
 La justice internationale, Paris, Hachette, 1923, 325 σ.
 Le problème des limitations de souveraineté, Paris, Hachette, 1925.
 Les nouvelles tendances du droit international, Paul Brodard, 1927, 249 σ.
 La neutralité et la paix, Hachette, 1935.
 La morale internationale, Neuchâtel,  Éditions de La Baconnière, 1943, 182 σ.

Παραπομπές

Πηγές
Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.77-78
Papadaki, Marilena. Nicolas Politis, une approche biographique. Monde(s) 2015, n. 77, p. 45-64.
Évelyne Lagrange, Société française pour le droit internationa lhttp://www.sfdi.org/internationalistes/politis/

Δείτε επίσης 
 Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ψηφιακό Αρχείο, Επιστολή του Ν.Πολίτη στον Βενιζέλο σχετικά με το Πρωτόκολλο περί μειονοτήτων

Έλληνες νομικοί
Έλληνες διπλωμάτες
Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Βενιζελισμός