Βίτο Κάσιο Φέρρο

Ο Βίτο Κάσιο Φέρρο (Vito Cascio Ferro) ή «Δον Βίτο» (Παλέρμο, Σικελία, 22 Ιανουαρίου ή Σεπτεμβρίου 1862-1943 ή 1945) ήταν Ιταλός κακοποιός, ένας από τους πρώτους «νονούς» της Μαφίας. Ψηλός και κομψός αλλά παντελώς αμόρφωτος, ο Κάσιο Φέρρο πέτυχε να συσπειρώσει γύρω του τους «γκαμπελόττι» (όπως ονομάζονταν οι διαχειριστές των κτημάτων των ισχυρών γαιοκτημόνων της Σικελίας στις αρχές του 20ού αιώνα) και να προσδώσει στην οργάνωσή τους τα χαρακτηριστικά μιας κλειστής συντεχνίας η οποία καταδυνάστευε τους φτωχούς καλλιεργητές, γεωργούς και κτηνοτρόφους ολόκληρου του νησιού.

Επίσης, δημιούργησε έναν στόλο από εξήντα περίπου καράβια με τα οποία εκτελούσε υπερατλαντικά λαθρεμπορικά δρομολόγια προς τις ΗΠΑ, όπου και επέκτεινε τάχιστα τις δραστηριότητές του ιδρύοντας το αμερικανικό παρακλάδι της Μαφίας, την εγκληματική οργάνωση «Μαύρη Χειρ» η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Κόζα Νόστρα.
Χάρη στις ικανότητές του αλλά και στον απόλυτο τρόμο που σκορπούσαν οι άνθρωποί του σε όσους του αντιστέκονταν, ο Δον Βίτο πέτυχε να κερδίσει τον σεβασμό και την αναγνώριση σε όλη τη Σικελία, αναδεικνυόμενος σε άτυπο τοπικό ανώτατο άρχοντα με δικαιώματα ακόμη και φορολόγησης των γηγενών. Οι διάφορες προσβάσεις που απέκτησε σε πολιτικές προσωπικότητες της νήσου του επέτρεπαν, παρά τα πολλαπλά εγκλήματα που διέπραξαν τα εκτελεστικά του όργανα αλλά και ο ίδιος (όπως τη δολοφονία του Ιταλοαμερικανού αστυνομικού διώκτη του Τζόε Πετροζίνο (Joe Petrosino), στις 12 Μαρτίου του 1909) να διαφεύγει της σύλληψης. Σταδιακά, πιστοί συνεργάτες του κατέλαβαν τις περισσότερες από τις δημόσιες θέσεις, ενώ βουλευτές και υπουργοί της κυβέρνησης προσέβλεπαν στη στήριξή του.

Όταν όμως ο νομάρχης του Παλέρμο Τσέζαρε Μόρι  (Cesare Mori) διορίσθηκε αρμόδιος να εξαρθρώσει το δίκτυο της Μαφίας από τον ίδιο τον Μπενίτο Μουσολίνι, ο Βίτο κατέστη ένας από τους βασικούς στόχους του. Τον συνέλαβε τελικά το 1926 για λαθρεμπόριο και τον παρέπεμψε σε δίκη κατά την οποία του πρόσαψαν και πολλές από τις παλαιότερες κατηγορίες, αφού είχε απαλλαγεί άλλες 70 φορές. Στις 27 Ιουνίου του 1930 ο Δον Βίτο καταδικάστηκε σε ισόβια και οδηγήθηκε στις φυλακές «Ucciadone» του Παλέρμο, όπου ο διευθυντής τον υποδέχτηκε με τιμές. Εκεί και πέθανε από φυσικά αίτια, σε ηλικία περίπου 81 ετών. Στους κληρονόμους του άφησε μια τεράστια περιουσία, καρπό των εγκληματικών του πράξεων.

Πηγές
 Περιοδικό «Ρομάντσο», τεύχος 2207 (Τρίτη 23 Ιουλίου 1985, σελ. 81).

Παραπομπές

Σικελική μαφία
Ιταλοί εγκληματίες
Αφεντικά της Μαφίας