Αλκιβιάδης Μπουρδάρας

Ο Αλκιβιάδης Μπουρδάρας (1895 - 1959) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.

Γεννήθηκε στη Φουρνά Ευρυτανίας το 1895. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία εξήλθε το 1917 συνεχίζοντας ευρύτερη μόρφωση στη Στρατιωτική Σχολή Πεγιέ στο Παρίσι. Διακρίθηκε σε πολεμική δράση στη Μικρασιατική Εκστρατεία, αλλά και στο Β' Π.Π., τόσο στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ως επιτελάρχης της 9ης Μεραρχίας, όσο και στη συνέχεια στη Μέση Ανατολή όπου διέφυγε και ανέλαβε τη διοίκηση  της 2ης ελληνικής ταξιαρχίας με το βαθμό του συνταγματάρχη.

Σημειώνεται ότι είχε συμμετάσχει στο κίνημα του 1922 και αμέσως μετά ως στρατοδίκης στη Δίκη των εξ, καθώς και στο κίνημα 1ης Μαρτίου 1935, μετά το οποίο συνελήφθη και αποτάχθηκε. Τελικά αμνηστεύτηκε μετά την παλινόρθωση της βασιλείας στην Ελλάδα με τη γενική αμνηστία που έδωσε ο βασιλεύς Γεώργιος Β΄ το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, οπότε και επανήλθε στο στράτευμα με το βαθμό που κατείχε πριν την καθαίρεση. Διετέλεσε επίσης καθηγητής στη Σχολή Πολέμου και στρατιωτικός ακόλουθος στην Άγκυρα. 
Είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα ελληνικά και συμμαχικά. Πέθανε στην Αθήνα το 1958. Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Μπουρδάρας, ενώ κόρη του είναι η σύγχρονη καθηγήτρια Πανεπιστημίου και πολιτικός Κέλλυ Μπουρδάρα.

Πηγές 
 "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄(συμπλήρωμα), σελ. 756.
 Ευστ. Γεωργόπουλος "Εμφύλιος Πόλεμος - το πρώτο αίμα 1942-1944", περιοδικό "Στρατιωτική Ιστορία" Εκδ, Περισκόπιο Αθήνα 2010, σελ.49.

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Έλληνες στρατοδίκες