True Blue

Το True Blue είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια - τραγουδοποιό, Μαντόνα, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου του 1986, από την εταιρεία Sire Records. Εργάστηκε με τους Stephen Bray και Patrick Leonard, ενώ συνέβαλε στο γράψιμο και την παραγωγή όλων των τραγουδιών. Θεωρείται το πιο 'κοριτσίστικο' άλμπουμ της. Μοιράζεται τα οράματα της για την αγάπη, την εργασία, τα όνειρα και τις απογοητεύσεις, ενώ είναι εμπνευσμένο από τον τότε σύζυγό της Σον Πεν, άφου, όπως έιπε, το άλμπουμ είναι αφιερωμένο σε αυτόν. Μουσικά, τα τραγούδια πήραν μια πιο διαφορετική κατεύθυνση από τις προηγούμενες δουλειές της, ενσωματώνοντας  κλασική μουσική, προκειμένου να τραβήξει την προσοχή σε μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό, που ήταν δύσπιστο για την ποιότητα της μουσικής της.

Το άλμπουμ περιλαμβάνει όργανα από ακουστικές κιθάρες, τύμπανα, συνθεράιζερ και μουσικά όργανα της Κούβας. Τα θέματα των τραγουδιών κυμαίνονται από την αγάπη, την ελευθερία, και στην περίπτωση του Papa Don't Preach, τα κοινωνικά ζητήματα, όπως η εγκυμοσύνη στην εφηβική ηλικία. Έλαβε γενικά θετικές κριτικές, το χαρακτήρισαν ως έναν τέλειο χορευτικό-ποπ δίσκο, και τον περιέγραψαν ως το αρχέτυπο για κάθε ποπ άλμπουμ στα τέλη της δεκαετίας του '80 και στις αρχές της δεκαετίας του '90. Εξήραν επίσης το γεγονός ότι η φωνή της Μαντόνα ακουγόταν ισχυρότερη από ότι στις προηγούμενες προσπάθειές της, συγχαίροντας παράλληλα, και τις δεξιότητές της ως τραγουδίστρια, τραγουδοποιό και ηθοποιό!

Ήταν μια άμεση επιτυχία, φθάνοντας στην κορυφή των τσαρτ σε 28 χώρες παγκοσμίως, -που για την τότε εποχή αποτελούσε ρεκόρ- συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, του Καναδά, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών. Έμεινε για 34 συνεχόμενες εβδομάδες στην κορυφή του ευρωπαϊκού τσαρτ ,-European Top 100 Albums-, περισσότερο από κάθε άλλο άλμπουμ στην ιστορία εώς σήμερα. Ήταν το πιο εμπορικό άλμπουμ του 1986 παγκοσμίως, καθώς και το πιο επιτυχημένο άλμπουμ της δεκαετίας του 1980 από γυναίκα καλλιτέχνη. Με εκτιμώμενες πωλήσεις πάνω από 25 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, το True Blue παραμένει ένα από τα πιο εμπορικά άλμπουμ όλων των εποχών. Όλα τα σινγκλς που κυκλοφόρησε, έφθασαν στο τοπ 5 των αμερικάνικων τσαρτ, Billboard Hot 100, με τρία από αυτά να φτάνουν το νούμερο ένα. 

Για την προωθησή τού, η Μαντόνα ξεκίνησε την δεύτερη περιοδεία της, Who's That Girl Tour, η οποία επισκέφθηκε  πόλεις της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας το 1987. Το True Blue πιστώνεται ως το άλμπουμ που μετέτρεψε την Μαντόνα σε ένα μουσικό είδωλο για την δεκαετία του 1980, που ισούται με τους Μάικλ Τζάκσον και Prince. Τα σινγκλς του άλμπουμ και τα συνοδευτικά μουσικά βίντεο τους, πυροδότησαν συζητήσεις μεταξύ μελετητών και κοινωνικών ομάδων. Έγινε η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης που έλαβε το βραβείο Video Vanguard Award στα MTV Video Music Awards το 1986, ως αναγνώριση για την επιρροή που είχε στην λαϊκή κουλτούρα. Με το άλμπουμ έκανε επίσης, και την πρώτη της εμφάνιση στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες.

Ιστορικό 

Στις 6 Μαρτίου του 1986, στο 'Kensington Roof Gardens' του Λονδίνου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης για την ταινία, Shanghai Surprise, επιβεβαίωσε ότι εργαζόταν σε ένα νέο άλμπουμ ονόματι 'Live to Tell', που αργότερα θα αλλάζε τίτλο σε 'True Blue'. Συνεργάστηκε ξανά με τον Stephen Bray, ο οποίος είχε εργαστεί και στο προηγούμενο άλμπουμ της Like a Virgin, ενώ άρχισε να εργάζεται με τον Patrick Leonard για πρώτη φορά. Η Μαντόνα έγραψε και συν-έγραψε όλα τα τραγούδια του άλμπουμ, αν και η συμμετοχή της στα  τραγούδια 'Papa Don't Preach' και 'Open Your Heart' περιορίστηκε μόνο στο να προσθέσει κάποιους στίχους. Επίσης, βοήθησε στην παραγωγή κάθε κομματιού. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε από τον Δεκέμβριο του '85 μέχρι τον Απρίλιο του '86, κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους του γάμου της με τον Σον Πεν. Αφιέρωσε το άλμπουμ στο Πεν λέγοντας, "Το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στον άντρα μου, τον πιο κουλ τύπο στο σύμπαν." Προσπάθησε να προσελκύσει ένα μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό που μέχρι τότε ήταν δύσπιστο για την μουσικής της, υιοθετώντας ένα πιο παραδοσιακό λουκ, και ενσωματώνοντας κλασική μουσική στα τραγούδια της. 

Θεωρείται το πιο κοριτσίστικο άλμπουμ της ενώ ασχολείται  με τις απόψεις της για την αγάπη, την εργασία, τα όνειρα αλλά και τις απογοητεύσεις. Σύμφωνα με την ίδια, ο τίτλος του οφείλεται σε μια αγαπημένη έκφραση του τότε συζυγού της, Σον Πεν, και την πολύ αγνή άποψη που είχε για την αγάπη. Κάθε τραγούδι αναπτύχθηκε ξεχωριστά. Το πρώτο κομμάτι του άλμπουμ, Papa Don't Preach, γράφτηκε από τον Brian Elliot, ο οποίος το περιέγραψε ως ένα τραγούδι αγάπης, ίσως πλαισιωμένο λίγο διαφορετικά.

Κριτικές 

Έλαβε θετικές κριτικές και επαίνεσαν το γεγονός ότι η φωνή της Μαντόνα ακουγόταν ισχυρότερη από ό,τι στις προηγούμενες προσπάθειές της. Ο Stephen Holden σε μια κριτική λέει ότι "η Madonna πηγαίνει βαριά πάνω στην καρδιά σε αυτό το άλμπουμ". Σε μια Rolling Stone αναθεώρηση, ο Davitt Sigerson δήλωσε ότι η Μαντόνα "τραγουδάει καλύτερα από ποτέ." Τα τραγούδια του άλμπουμ ονομάστηκαν "πιασάρικα", αλλά Sigerson σχολίασε επίσης την έλλειψη των εκκρεμών στα τραγούδια και επίσης ότι είναι ένα "ανθεκτικό, αξιόπιστο και αξιαγάπητο άλμπουμ"

Ο Stephen Thomas Erlewine δήλωσε ότι είναι ένα απ' τα μεγαλύτερα ποπ χορευτικά άλμπουμ και ότι είναι ένας δίσκος που αποδεικνύει τις πραγματικές δεξιότητες της Μαντόνα. Ο Sal Cinquemani από το περιοδικό Άποψη ονόμασε το άλμπουμ "υπέρτατο αρχέτυπο για τα τέλη της δεκαετίας του '80 και την αρχή της δεκαετίας του '90". Η Michael Paoletta από το Billboard σχολίασε το 2001 ότι σχεδόν 20 χρόνια μετά το ντεμπούτο του, το άλμπουμ εξακολουθεί να είναι ακαταμάχητο.

Εμπορικότητα 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το True Blue έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 28 στο Billboard 200 και έφθασε στον αριθμό ένα στις 16 Αυγούστου του 1986. Έμεινε στην πρώτη θέση για πέντε συνεχόμενες εβδομάδες και στα τσαρτ γενικά 82 εβδομάδες συνολικά. Έφθασε επίσης στον αριθμό 47 στα Top R&B/Hip-Hop Albums chart. Πιστοποιήθηκε επτά φορές πλατινένιο στην Αμερική, καθιστώντας το τρίτο καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ της εκεί, πίσω απ' το Like a Virgin (1984) και The Immaculate Collection (1990). Με την εμφάνιση της Nielsen SoundScan το 1991, το άλμπουμ πούλησε επιπλέον 404.000 αντίτυπα. Στον Καναδά, έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 73, αλλά ανέβηκε γρήγορα στο ένα. Έχει γίνει διαμαντένιο με πάνω από ένα εκατομμύριο πωλήσεις.

Ήταν επίσης μια εμπορική επιτυχία στην Ασία και την Ωκεανία. Στην Ιαπωνία κέρδισε τα βραβεία "Album of the Year Pop Solo" και "Grand Prix Album of the Year" για το άλμπουμ, ενώ η Μαντόνα τιμήθηκε "Καλλιτέχνης της Χρονιάς". Στο Χονγκ Κονγκ έγινε πλατινένιο, στην Αυστραλία τέσσερις φορές πλατινένιο (280.000 αντίτυπα) και στη Νέα Ζηλανδία πέντε φορές πλατινένιο (75.000 αντίτυπα).

Το True Blue είναι η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία στην Ευρώπη, όπου έμεινε στα "European Top 100 Albums charts" για 34 συνεχόμενες εβδομάδες (από 19 Ιουλίου 1986 έως 7 Μαρτίου 1987) - ρεκόρ οπού δεν έχει ξεπεραστεί μέχρι σήμερα. Πήγε στην κορυφή και στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθιστώντας την ως την πρώτη Αμερικανίδα καλλιτέχνη (άντρας - γυναίκα) που κάνει ντεμπούτο με το άλμπουμ στο νούμερο ένα στην ιστορία των Βρετανικών τσαρτς. Παρέμεινε στο ένα για έξι εβδομάδες και γενικά στα τσαρτ 85 εβδομάδες, ήταν το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ του 1986 εκεί και έχει πιστοποιηθεί επτά φορές πλατινένιο με 2,1 εκατ. αντίτυπα. Μέχρι σήμερα έχει πουλήσει 1.353.100 αντίτυπα στη Γαλλία, 1.000.000 στη Γερμανία και 1.500.000 στην Ιταλία (οι μεγαλύτερες πωλήσεις από ξενο καλλιτέχνη εκεί).

Κληρονομιά 

Ο Stephen Thomas Erlewine σημείωσε "το True Blue είναι το άλμπουμ στο οποίο η Μαντόνα πραγματικά έγινε, Μαντόνα: η Σουπερστάρ - η άφοβα προκλητική τραγουδίστρια που ήξερε πως να σοκάρει και προκαλεί, με την ατελείωτη φιλοδοξία. Ο Mark Savage από το BBC ανέφερε ότι το True Blue είναι το άλμπουμ που εδραίωσε τη φήμη της Μαντόνα ως 'First Lady of Pop' (Πρώτη κυρία της Ποπ). Ομοίως, ο Sal Cinquemani από το περιοδικό Slant Magazine είπε ότι με το άλμπουμ "Η Μαντόνα έκανε τη μετάβαση από την "ποπ τάρτα" σε άψογη καλλιτέχνη, που εντάσσεται στην ίδια τάξη με εικονίδια της δεκαετίας του '80s  όπως ο Michael Jackson και Prince. Ο τότε Debbie Gibson διευθυντής του Doug Breitbart σχολίασε: "Έφερε πίσω ενα πραγματικό ισχυρό, μελωδικό στοιχείο για την ποπ μουσική. Έχει κάτι το πολύ νεανικό, μέχρι, αφρώδη και διασκεδαστικό ήχο." 

Η παγκόσμια επιτυχία του True Blue σηματοδότησε την πρώτη φορά που η Μαντόνα μπήκε στο Βιβλίο Γκίνες το 1988, όπου είχε ονομαστεί ως η πιο επιτυχημένη τραγουδίστρια για το 1986. Το άλμπουμ επίσης, είχε το ρεκόρ για τα περισσότερα νούμερα ένα σε συνολικά 28 χώρες παγκοσμίως. Το True Blue περιλήφθηκε ξάνα στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως το μεγαλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ από μια γυναίκα καλλιτέχνη, με πωλήσεις πάνω από 17 εκατομμύρια μέχρι τον Οκτώβριο του 1990. Το Slant Magazine το περιλαμβάνει στο νούμερο εξήντα στον κατάλογο για τα καλύτερα άλμπουμ του 1980s.

Το "Papa Don't Preach δέχτηκε επικρίσεις, για την στήριξη των ομάδων που ασχολούνται με την εγκυμοσύνη και την αποβολή του μωρού ενός κοριτσιού που μένει έγκυος και αποφασίζει να το κρατήσει. Ο Alfred Moran υποστήριξε ότι το τραγούδι ενθαρρύνει εφηβική εγκυμοσύνη.

Susan Carpenter-McMillan - "Papa Don't Preach" is a message song that everyone is going to take the wrong way. Immediately they're going to say I am advising every young girl to go out and get pregnant. When I first heard the song, I thought it was silly. But then I thought, wait a minute, this song is really about a girl who is making a decision in her life. She has a very close relationship with her father and wants to maintain that closeness. To me it's a celebration of life. It says, 'I love you, father, and I love this man and this child that is growing inside me'. Of course, who knows how it will end? But at least it starts off positive."

Τα συνοδευτικά βίντεο κλιπ του άλμπουμ έχουν και πολιτιστική σημασία. Ο Semonche εξήγησε ότι με το άλμπουμ η Μαντόνα θα μπορούσε να εμφανιστεί στην τηλεόραση η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της δημοτικότητάς της.  Προσπάθησε να πειραματιστεί με διαφορετικές μορφές και στυλ στα βίντεο και στη διαδικασία κατασκευής μιας νέας εικόνας και ταυτότητας στο κάθε ένα. Εφάρμοσε μια διαφορετική αισθητική στρατηγικής για να τονίσει τα τραγούδια της, αφηγηματικά και αποδομώντας το πραγματικό νόημα του τραγουδιού. Το 1986 στα MTV Video Music Awards, απονεμήθηκε στη Μαντόνα ένα "επίτευγμα ζωής" βραβείο, "Video Vanguard Award", αναγνωρίζοντας την επίδραση των μουσικών βίντεο της στη μουσική βιομηχανία και τον λαϊκό πολιτισμό. Ήταν η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης που έλαβε τέτοια τιμή.

Track listing

Προσωπικό

Προσωπικό
Madonna – vocals, background vocals
Dave Boroff – saxophone
Stephen Bray – drums, keyboard
Keithen Carter – background vocals
Paulinho da Costa – percussion
Bruce Gaitsch – guitar, electric guitar, rhythm guitar
Siedah Garrett – background vocals
Dann Huff – guitar
Jackie Jackson – background vocals
Paul Jackson Jr. – guitar
Edie Lehmann – background vocals
Patrick Leonard – drums, keyboard
Richard Marx – background vocals
Bill Meyers – strings
Jonathan Moffett – percussion, drums, background vocals
John Putnam – acoustic guitar, guitar, electric guitar
David Williams – guitar, rhythm guitar, background vocals
Fred Zarr – keyboard

Παραγωγή
Producers: Stephen Bray, Patrick Leonard, Madonna
Engineers: Michael Hutchinson, Michael Verdick
Mixing: Dan Nebenzal, Michael Verdick
Mixing assistant: Dan Nebenzal
Drum programming: Stephen Bray, Patrick Leonard
String arrangements: Billy Meyers

Design
Art direction: Jeffrey Kent Ayeroff, Jeri McManus
Design: Jeri McManus
Photography: Herb Ritts

Εταιρία
Sire Records – record label, U.S. copyright owner (1986)
Warner Bros. Records – U.S. marketing and distributor (all releases), record label, copyright owner (2001)
WEA International – international distributor, international copyright owner (all releases)

Source

Τσαρτς και Πιστοποιήσεις

Τσαρτς

Τέλος Δεκαετίας Τσαρτς

Πωλήσεις και Πιστοποιήσεις

Σινγκλς

Παραπομπές

Πηγές 

 

Δισκογραφία της Μαντόνα
Άλμπουμ του 1986
Άλμπουμ της Μαντόνα