Ύας

Ο Ύας, κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν ο θεός των εποχιακών βροχών και αδελφός των Υάδων και των Πλειάδων. Ήταν γιος του Τιτάνα Άτλαντα και της Πλειόνης, μια από τις Ωκεανίδες και κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος. Πέθανε σε νεαρή ηλικία κατά τη διάρκεια κυνηγιού από έναν αγριόχοιρο  (μια άλλη εκδοχή λέει από μία λέαινα, όταν ο Ύας προσπάθησε να πάρει τα μικρά της, ενώ μια άλλη από αγριόχοιρο). Μετά τον θάνατό του έγινε αστέρι στον αστερισμό του Λέοντα. Οι αδελφές του, οι Υάδες, τον πένθησαν με τόσο πάθος και αφοσίωση, που πέθαναν από την θλίψη τους. Ο θεός Δίας, ως αναγνώριση της οικογενειακής τους αγάπης, τις λυπήθηκε και τις έκανε αστέρια στον ουρανό (ο αστερισμός των Υάδων) και τις τοποθέτησε επάνω από τον Ταύρο.

Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Θεότητες της βροχής