Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1992

Οι προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ του 1992 είχαν τρεις βασικούς υποψηφίους: τον Ρεπουμπλικανό Πρόεδρο Τζωρτζ Μπους, τον Δημοκρατικό Κυβερνήτη του Αρκάνσας Μπιλ Κλίντον, και τον ανεξάρτητο Τεξανό επιχειρηματία Ρος Περό.

Ο Μπους είχε αποξενώσει μεγάλο μέρος της συντηρητικής του βάσης διακόπτοντας την εκστρατεία του 1988 για δέσμευση εναντίον της αύξησης των φόρων, η οικονομία ήταν σε ύφεση και η θεωρούμενη ως μεγάλη δύναμη του Μπους, η εξωτερική πολιτική, θεωρείτο λιγότερο σημαντική μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και το σχετικά ειρηνικό κλίμα στη Μέση Ανατολή μετά την ήττα του Ιράκ στον Πόλεμο του Κόλπου.

Ο Κλίντον κέρδισε την απλή πλειοψηφία της λαϊκής ψήφου και ένα μεγάλο προβάδισμα στο Εκλεκτορικό Κολλέγιο. Η εκλογή αποτέλεσε μια κρίσιμη αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό των ΗΠΑ, καθώς μετά από τρεις συνεχόμενες Ρεπουμπλικανικές σαρωτικές νίκες το Δημοκρατικό Κόμμα απέκτησε υποστήριξη στα Βορειοανατολικά, την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών και την Καλιφόρνια, αν και κέρδισε μόνο τέσσερις πολιτείες στο Νότο, από όπου προερχόταν ο Κλίντον.

Προτεινόμενοι

Χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος

Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι
Τζωρτζ Μπους, Πρόεδρος των ΗΠΑ από το Τέξας
Πατ Μπιουκάναν, συντηρητικός στηλογράφος από τη Βιρτζίνια
Ντέιβιντ Ντιούκ, πολιτειακός αντιπρόσωπος σπό τη Λουιζιάνα
Πατ Πόλσεν, κωμικός από την Καλιφόρνια και πολυετής υποψήφιος
Χάρολντ Στάσσεν, πρώην Κυβερνήτης της Μινεσότα και πολυετής υποψήφιος
Τζακ Φέλλιουρ, συνταξιούχος μηχανικός από τη Δυτική Βιρτζίνια
Τέννι Ρότζερς, πολυετής υποψήφιος από την Οκλαχόμα
Ίζαμπελ Μάστερς, πολυετής υποψήφιος από το Κάνσας

Πινακοθήκη των υποψηφίων

Ο συντηρητικός δημοσιογράφος Πατ Μπιουκάναν ήταν ο κύριος αντίπαλος του Προέδρου Μπους. Ωστόσο, η καλύτερη επίδοση του Μπιουκάναν ήταν στον προκριματικό του Νιου Χάμσαϊρ στις 2/18/1992 - όπου ο Μπους κέρδισε με μια διαφορά 53-38%. Ο Πρόεδρος Μπους κέρδισε το 73% όλων των προκριματικών ψήφων, με 9.199.463 ψήφους. Ο Μπιουκάναν κέρδισε 2.899.488 ψήφους· οι μη δεσμευμένοι εκλέκτορες κέρδισαν 287.383 ψήφους, και ο Ντέιβιντ Ντιούκ, ένας πρώην Μέγας Μάγος της Κου Κλουξ Κλαν και αργότερα ο ιδρυτής της ομάδας National Association for the Advancement of White People, κέρδισε 119.115 ψήφους. Όλοι οι άλλοι υποψήφιοι μόλις και κατάφεραν να ξεπεράσουν αθροιστικά τις 100.000 ψήφους και από αυτές οι μισές πήγαν στον Ρος Περό.

Ο Πρόεδρος Τζωρτζ Μπους και ο Αντιπρόεδρος Νταν Κουέιλ εύκολα κέρδισαν πάλι το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Όμως, η επιτυχία της συντηρητικής αντιπολίτευσης ανάγκασε τον μετριοπαθή Μπους να κινηθεί περαιτέρω προς τα δεξιά απ' ό,τι το 1988, και να ενσωματώσει πολλές κοινωνικά συντηρητικές ετικέτες στην κομματική πλατφόρμα. Ο Μπους επέτρεψε στον Μπιουκάναν να  απευθύνει την εναρκτήρια ομιλία στο Ρεπουμπλικακανικό Εθνικό Συνέδριο στο Χιούστον, στο Τέξας, και ο culture war speech του αποξένωσε πολλούς μετριοπαθείς. Ο Ντέιβιντ Ντιούκ επίσης εισήλθε στους Ρεπουμπλικανικούς προκριματικούς, αλλά η επίδοσή του ήταν φτωχή στις δημοσκοπήσεις.

Με εντατική πίεση στους εκλέκτορες του Μπιουκάναν να υποχωρήσουν, η ψήφος των εκλεκτόρων διαμορφώθηκε ως εξής:
 Τζορτζ Μπους 2.166
 Πατ Μπιουκάναν 18
 Alan Keyes (πρώην πρεσβευτής) 1

Ο Αντιπρόεδρος Νταν Κουέιλ ξαναπήρε το χρίσμα με ψήφο δια βοής.

Χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος

Δημοκρατικοί υποψήφιοι
Μπιλ Κλίντον, Κυβερνήτης του Αρκάνσας
Τζέρρυ Μπράουν, πρώην Κυβερνήτης της Καλιφόρνια
Πολ Τσόνγκας, πρώην Γερουσιαστής των ΗΠΑ από τη Μασαχουσέτη
Μπομπ Κέρρεϋ, Γερουσιαστής των ΗΠΑ από τη Νεμπράσκα
Τομ Χάρκιν, γερουσιαστής των ΗΠΑ από την Αϊοβα
Λύντον ΛαΡους, ακτιβιστής από τη Βιρτζίνια
Ντάγκλας Ουάιλντερ, Κυβερνήτης της Βιρτζίνια
Γιουτζίν ΜακΚάρθυ, πρώην Γερουσιαστής των ΗΠΑ από τη Μινεσότα
Τσαρλς Γουντς, επιχειρηματίας από την Αλαμπάμα
Λάρρυ Άγκραν, πρώην δήμαρχος του Ίρβιν

Πινακοθήκη των υποψηφίων

Επισκόπηση
Μετά την επιτυχή δράση των ΗΠΑ και συμμαχικών δυνάμεων στον Κόλπο του Περσικού Κόλπου, τα ποσοστά δημοτικότητας του Τζωρτζ Μπους ήταν 89%. Η επανεκλογή του θεωρείτο πολύ πιθανή. Ως αποτέλεσμα, πολλοί υποψήφιοι με υψηλό προφίλ όπως ο Μάριο Κουόμο αρνήθηκαν να διεκδικήσουν το Δημοκρατικό χρίσμα. Επιπρόσθετα, ο Γερουσιαστής Αλ Γκορ αρνήθηκε να διεκδικήσει το χρίσμα εξαιτίας του γεγονότος ότι ο γιος του χτυπήθηκε από αυτοκίνητο και υφίστατο εκτεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις καθώς και φυσικοθεραπεία. Ωστόσο, αρκετοί υποψήφιοι όπως ο Τομ Χάρκινn, ο Πολ Τσόνγκας, ο Τζέρρυ Μπράουν, ο Μπομπ Κέρρεϋ, ο Ντάγκλας Ουάιλντερ και ο Μπιλ Κλίντον αποφάσισαν να διαγωνιστούν.

Αναφορές

 Bulk of article text as of January 9, 2003 copied from this page, when it was located at http://usinfo.state.gov/usa/infousa/facts/history/ch13.htm#1992 and titled “An Outline of American History: Chapter 13: Toward the 21st Century”.
 An 
 This page is in the public domain as a government publication.

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 The Election Wall's 1992 Election Video Page
 1992 popular vote by counties
 1992 popular vote by state
 1992 popular vote by states (with bar graphs)
 Presidential Campaign Commercials, C-SPAN
 Campaign commercials from the 1992 election
 Film footage of Gore speech on the election campaign trail
 How close was the 1992 election? — Michael Sheppard, Massachusetts Institute of Technology

Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής