Αλβέρτος ο Μέγας

Ο Αλβέρτος ο Μέγας (Albertus Magnus,  περίπου 1200 - 15 Νοεμβρίου 1280), ο επικαλούμενος Doctor Universalis (διδάσκαλος πασών των επιστημών), ήταν θεολόγος και φιλόσοφος, άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

Γεννήθηκε στο Λάουινγκεν της Γερμανίας, σπούδασε στην Πάντοβα και στο Παρίσι, έγινε Δομινικανός μοναχός και το 1260 επίσκοπος του Ρέγκενσμπουρκ.

Δίδασκε ότι τα χριστιανικά δόγματα (Αγία Τριάδα, ενσάρκωση, Ανάσταση) πρέπει να πιστεύονται απλώς χωρίς να επιχειρείται η εξήγησή τους με την λογική και ότι όταν υπήρχε διάσταση απόψεων έπρεπε να προτιμάται ο Ιερός Αυγουστίνος από τους αρχαίους φιλοσόφους.
 
Σχολίασε όσα έργα του Αριστοτέλη του ήταν προσιτά σε λατινικές μεταφράσεις και τον θεωρούσε ως «ευρισκόμενον μεταξύ των Επικουρείων αφενός και των Πυθαγορείων και Σωκρατικών αφετέρου». Από τη διδασκαλία του Αριστοτέλη απέρριπτε την περί αιωνιότητος του κόσμου διδασκαλία του και τον περί ψυχής ορισμό του. Ασχολήθηκε επίσης με τη βοτανική και τη ζωολογία. Το κύριο θεολογικό του έργο περιέχεται στη Summa Theologiae.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Attwater, Donald and Catherine Rachel John. The Penguin Dictionary of Saints. 3rd edition. New York: Penguin Books, 1993. ISBN 0-14-051312-4.
Collins, David J. "Albertus, Magnus or Magus?: Magic, Natural Philosophy, and Religious Reform in the Late Middle Ages." Renaissance Quarterly 63, no. 1 (2010): 1–44.
Miteva, Evelina. "The Soul between Body and Immortality: The 13th Century Debate on the Definition of the Human Rational Soul as Form and Substance", in: Philosophia: E-Journal of Philosophy and Culture, 1/2012. ISSN: 1314-5606
 

Γερμανοί θεολόγοι
Γερμανοί φιλόσοφοι
Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Σχολαστικοί φιλόσοφοι
Φυσικοί φιλόσοφοι
Δομινικανοί μοναχοί
Επίσκοποι του 13ου αιώνα