Γκουίντο Παλαβιτσίνι

Ο Γκουίντο (Guido Pallavicini) (ή Γουίδων με την ελληνική απόδοση) από τον Οίκο των Παλαβιτσίνι ήταν σταυροφόρος της Δ' Σταυροφορίας, ο οποίος μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης ανέλαβε μαρκήσιος της Βοδονίτσας, στην περιοχή της Φθιώτιδας. Οι Έλληνες τον ονόμαζαν «μαρκιζόπουλο».

Ο Γκουίντο ήταν ο νεώτερος γιος ενός ευγενή από την Πάρμα της Ιταλίας, με δυναμική προσωπικότητα και συμπατριώτης του Βονιφάτιου του Μομφερρατικού, ηγέτη της Δ΄ Σταυροφορίας.

Πιθανότατα ο αδελφός του ονομαζόταν Ρουμπίνο (Rubino) και το 1209 πήραν και οι δυο τους μέρος στο αποτυχημένο Λομβαρδικό κίνημα των ευγενών της Θεσσαλονίκης εναντίον του Ερρίκου Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης.

Από το κάστρο της Βοδονίτσας, κοντά στη σημερινή Μενδενίτσα, μπορούσε να εποπτεύει την είσοδο του Μαλιακού Κόλπου και τη Στυλίδα. Με ρητές εντολές του Λατίνου αυτοκράτορα, ήταν υποτελής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας.

Πέθανε πιθανότατα μετά το 1237 (η διαθήκη του είχε ημερομηνία 2 Μαΐου 1237). Το Μαρκιζάτο ανέλαβε μετά το θάνατό του ο γιος του Ουμπερτίνο.

Οικογένεια
Ο Γκουίντο είχε παντρευτεί μια ευγενή από τη Βουργουνδία, τη Σιβύλλα, εξαδέλφη του Γκυ Α΄ ντε λα Ρος, Δούκα των Αθηνών. Με τη Σιβύλλα, έκαναν τρία παιδιά, δυο κόρες και έναν γιο:
 Ουμπερτίνο Παλαβιτσίνι.

Αναφορές

Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας
Ιταλοί Σταυροφόροι
Γκουιντο