Ραμαγιάνα

Η Ραμαγιάνα είναι  ένα από τα μεγαλύτερα έπη της ινδικής λογοτεχνίας.

Περιεχόμενο
Αποτελούμενο από 48000 στίχους,  προβάλει έναν ιδεώδη ανθρώπινο τύπο καθορίζοντάς του τις υποχρεώσεις του έναντι των γονέων του, των συνανθρώπων του, των κατωτέρων του, αλλά και προσδιορίζοντας την ορθή διοίκηση ενός κράτους και την ειρηνική ζωή της κοινωνίας.  Εξυμνείται η τιμή, η καλοσύνη, η αλήθεια ως οι μόνοι δρόμοι που οδηγούν στον Θεό. 

Ο ιδεώδης αυτός ανθρώπινος τύπος ενσαρκώνεται από τον ημίθεο Ράμα ο οποίος υφίσταται πολλές περιπέτειες από τη στιγμή που ενώ ζούσε ευτυχισμένος με τη σύζυγό του Σίτα, του την άρπαξε ο κακός δαίμονας Ραβάνα και την μετέφερε στο παλάτι του.
Την απελευθερώνει  με τη βοήθεια των πιθήκων και του βασιλιά τους, αλλά την υποψιάζεται για απιστία. Εκείνη φεύγει και κρύβεται στο δάσος. Όμως ο Βάλμικι , ο μυθικός ποιητής του έπους,  Ραμαγιάνα, την βρίσκει και του την επιστρέφει. Πρέπει να υποστεί τη δοκιμασία της φωτιάς που θα κρίνει αν λέει αλήθεια ή ψέματα. Όμως αιφνιδίως η Σίτα εξαφανίζεται μέσα στη γη και τότε είναι που ο Ράμα συνειδητοποιεί τη θεία του καταγωγή και ανεβαίνει στους ουρανούς, όπου στο μεταξύ έχει μεταστεί η Σίτα, αφήνοντας πίσω το σώμα του.

Χρόνος σύνθεσης
Η τελική εκδοχή του έπους έλαβε την μορφή της τον 2ο ή 3ο  αι. μ.Χ.  αλλά η οι ρίζες του ανάγονται τον 4ο αιώνα π.Χ.

Aπήχηση
Τα περιγραφόμενα  στο έπος επεισόδια του βίου του Ράμα, αναπαριστάνονται από θρησκευτικούς αλλά και κοσμικούς  λαϊκούς θιάσους. 
Είναι επίσης μέρος της θρησκευτικής μυθολογίας της Ταϋλάνδης και της Καμπότζης. Εκεί υπάρχουν ναοί διακοσμημένοι με πληθώρα αγαλμάτων των ηρώων του έπους Ραμαγιάνα.

Παραπομπές

Πηγές 
Γρηγόριος  Ζιάκας, Ιστορία των θρησκευμάτων. Τομ.Α΄  Τα  Ινδικά θρησκεύματα,  εκδ.  Π.Πουρναράς,  Θεσσ/ίκη, 1986, σελ.193-194
Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής  φιλοσοφίας, εκδ. Δωδώνη, Αθήνα, 1975, σελ.144-146 
Αναστάσιου Γιαννουλάτου,  Όψεις Ινδουισμού –Βουδδισμού,  Εκδόσεις Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα, 1985, σελ.21

Ραμαγιανα