Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1963

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 1963 ήταν ο όγδοος ετήσιος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision. Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, αφού ο βρετανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός BBC προχώρησε για να διοργανώσει την εκδήλωση. Η Γαλλία είχε κερδίσει την έκδοση του 1962 με το δικαίωμα να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό, αλλά δεν μπόρεσε, λόγω οικονομικών ελλείψεων.

Ο διαγωνισμός κερδήθηκε από τη Δανία με το τραγούδι "Dansevise", που εκτελείται από τους Γκρέτε και Γιούργκεν Ίνγκμαν. Η νίκη της Δανίας ήταν η πρώτη. Τέσσερις χώρες σημείωσαν 0 πόντους, ενώ η Φινλανδία, η Νορβηγία και η Σουηδία δεν σημείωσαν πόντους για πρώτη φορά και η Ολλανδία για δεύτερη φορά, καθιστώντας την πρώτη χώρα που για δύο συνεχόμενα χρόνια δεν κατάφερε να λάβει ούτε έναν πόντο.

Τοποθεσία

Το BBC προθυμοποιήθηκε να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό στη θέση της περσινής νικήτριας (Γαλλίας), η οποία δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις της διοργάνωσης.

Ο χώρος όπου φιλοξενήθηκε ο διαγωνισμός ήταν το BBC Television Centre στο Γουάιτ Σίτι του Λονδίνου, το οποίο άνοιξε το 1960. Το εν λόγω κέντρο έκλεισε το 2013.

Μορφή
Χρησιμοποιήθηκαν δύο στούντιο (TC3 και TC4): ένα για την παρουσιάστρια των τελετών Κέιτι Μπόιλε, το ακροατήριο και τον πίνακα αποτελεσμάτων και το άλλο για τους ερμηνευτές και την ορχήστρα που τις συνοδεύει. Ασυνήθιστα, χρησιμοποιήθηκε ένα μικροφωνικό βραχίονα (συνήθως χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις και κωμωδίες) - ο θεατής δεν το βλέπει αυτό, έτσι φαίνεται ότι οι καλλιτέχνες μιμούνται τα φωνητικά τους. Αυτό δεν συνέβη, αλλά αυτή η καινοτομία ήταν να δημιουργήσει μια νέα ματιά στον διαγωνισμό.

Προβλήματα με την ψηφοφορία
Τη χρονιά εκείνη προέκυψε ένα πρόβλημα με την ψηφοφορία. Όταν ήρθε η σειρά της Νορβηγίας να ανακοινώσει τις ψήφους, ο εκπρόσωπος στο Όσλο δεν χρησιμοποίησε τη σωστή διαδικασία ώστε ο αριθμός του τραγουδιού ακολουθούμενος  από το όνομα της χώρας να ανακοινώνεται πριν την ανακοίνωση των βαθμών. Η Κέιτι Μπόιλ ζήτησε από τη Νορβηγία να επαναλάβει τα αποτελέσματά της, όμως ο Νορβηγός εκπρόσωπος ζήτησε από την Κέιτ να επανέλθει σε εκείνους μετά την ανακοίνωση όλων των άλλων αποτελεσμάτων. Όταν επέστρεψε η Μπόιλ στη Νορβηγία τα αποτελέσματα ξανά άλλαξαν, με αποτέλεσμα να κερδίσουν οι γείτονες της Νορβηγίας (η Δανία) σε βάρος της Ελβετίας. Στην πραγματικότητα, ο Νορβηγός εκπρόσωπος δεν είχε δώσει τις σωστές ψήφους την πρώτη φορά.

Επίσης, ζητήθηκε και από το Μονακό να ψηφίσει για 2η φορά καθώς αρχικά το Μονακό έδωσε έναν βαθμό σε αμφότερα το Ηνωμένο Βασίλειο και στο Λουξεμβούργο. Όμως, όταν η Κέιτι Μπόιλ επέστρεψε για να επαναληφθεί η ανακοίνωση των ψήφων, η ψήφος του Μονακό στο Λουξεμβούργο απορρίφθηκε, χωρίς να έχει καμία επίδραση στην κατάταξη των χωρών.

Συμμετέχουσες χώρες 
Στον διαγωνισμό έλαβαν μέρος όλες οι χώρες που ήταν παρούσες και στους αντίστοιχους του 1961 και του 1962. Ξανά δεν υπήρχε επιστροφή ή αποχώρηση κάποιας χώρας.

Διευθυντές ορχηστρών 
Οι μαέστροι ήταν:

  – Έρικ Ρόμπινσον
  – Έρικ Ρόμπινσον
  – Βίλι Μπέρκινγκ
  – Έρβιν Χάλετς

  – Έιβιντ Μπεργκ
  – Τζίτζι Τσικελέρο 
  – Τζορτζ ντε Γκοτζίνσκι
  – Κάι Μόρτενσεν

  – Μιλιένκο Προχάσκα
  – Έρικ Ρόμπινσον
  – Φρανκ Πουρσέλ
  Ισπανία – Ραφαέλ Ιμπάρμπια

  – Ουίλιαμ Λιντ
  – Φράνσις Μπαΐ
  – Ρεϊμόν Λεφέβρ
  – Έρικ Ρόμπινσον

Επιστροφές καλλιτεχνών 
Τη χρονιά αυτή επανήλθε ένας μόνο καλλιτέχνης, ο  Ρόνι Κάρολ εκπροσωπώντας το Ηνωμένο Βασίλειο για 2η συνεχόμενη χρονιά.

Αποτελέσματα

Πίνακας βαθμολογίας 
Κάθε χώρα είχε 20 μέλη της κριτικής επιτροπής που έδωσαν στα πέντε αγαπημένα τραγούδια τους 5, 4, 3, 2 και 1 ψήφους. Όλοι αυτοί οι ψήφοι θα προστεθούν στη συνέχεια και τα πέντε τραγούδια με τους περισσότερους πόντους πήραν 5, 4, 3, 2 και 1 βαθμούς.

5 βαθμοί

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία 
Την ανακοίνωση των ψήφων έκανε ένας εκπρόσωπος από κάθε χώρα με την ακόλουθη σειρά. Ο κάθε εθνικός φορέας έστειλε και έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στην αντίστοιχη γλώσσα.

Εκπρόσωποι βαθμολογιών 

  – Νίκολας Πάρσον
  – Πιμ Γιάκομπς
  – Βέρνερ Φάιγκελ
  – Εμίλ Κολπάχερ
  – Ρόαλντ Έγιεν
  – Έντσο Τορτόρα
  – Πόπε Μπεργκ
  – TBC
  – Μίλογιε Όρλοβιτς
  – Αλεξάντρ Μπέργκερ
  – Αρμάν Λανού
  Ισπανία – Χούλιο Ρίκο
  – Έντβαρντ Ματς
  – Βαρτ Μπόγκερτ (Ward Bogaert)
  – TBC
  – TBC

Παρουσιαστές 

  – Χανς Γιόαχιμ Φρίντριχς (ORF)
  – Χέρμαν Φέρελστ και Ντενίζ Μάες (BRT); Πιέρ Ντελχάς (RTB)
  – Όλε Μόρτενσεν (DR TV)
  – Άαρνο Γουάλι (Suomen Televisio)
  – Πιέρ Τσερνιά (RTF)
  – Χανς Γιόαχιμ Φρίντριχς (ARD Deutsches Fernsehen)
  – Ρενάτο Ταλιάνι (Programma Nazionale)
  – Πιέρ Τσερνιά (Télé-Luxembourg)
  – Πιέρ Τσερνιά (Télé Monte Carlo)
  – Βίλεμ Ντόις (NTS)
  – Έιβιντ Γιόνσεν (NRK και NRK P1)
  Ισπανία – Φεντερίκο Γκάγιο (TVE)
  – Γιόργκεν Σέντερμπεργκ (Sveriges Radio-TV και SR P1)
  – Τέοντορ Χάλερ (TV DRS), Ζορζ Αρντί (TSR), Ρενάτο Ταλιάνι (TSI)
  – Ντέιβιντ Τζέικομπς (BBC TV), Μάικλ Άσπελ (BBC Light Programme)
  – Λιούμπομιρ Βουκαντίνοβιτς (Televizija Beograd), Γκορντάνα Μπονέτι (Televizija Zagreb) και Τόμας Τέρτσεκ  (Televizija Ljubljana)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision 

Διαγωνισμοί τραγουδιού Eurovision