Κράτος της Θάλασσας

Το Κράτος της Θάλασσας (ιταλικά: Stato da Mar) ή Κτήσεις της Θάλασσας (Domini da Mar) ήταν το όνομα που δόθηκε από τη Δημοκρατία της Βενετίας στις θαλάσσιες και υπερπόντιες κτήσεις της, συμπεριλαμβανομένης της Ιστρίας, Δαλματίας, των Επτανήσων, της Εύβοιας, του Μοριά (το «Βασίλειο του Μορέως»), των νησιών  του Αιγαίου του Δουκάτου του Αρχιπελάγους, καθώς και τα νησιά της Κρήτης (το «Βασίλειο της Κρήτης») και της Κύπρου. Ήταν μία από τις τρεις υποδιαιρέσεις της Ενετικής δημοκρατίας, μαζί με το Ντογκάντο (Dogado), δηλαδή την ίδια την πόλη της Βενετίας, και το Ηπειρωτικό Κράτος (Stato di Terraferma) στην βόρεια Ιταλία.

Η δημιουργία της υπερπόντιας αυτοκρατορίας της Βενετίας άρχισε γύρω στο 1000 με την κατάκτηση της Δαλματίας και έφτασε στη μεγαλύτερή της έκταση ως συνέπεια της Δ΄ Σταυροφορία, με την διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που έδωσε στη Βενετία κυριαρχικά δικαιώματα πάνω στα τρία όγδοα της «Ρωμανίας». Η Βενετία συνέχισε να αποκτά κτήσεις, ιδιαίτερα στον ελληνικό χώρο, αφομοιώνοντας μικρότερες λατινικές ηγεμονίες, ως τον 15ο αιώνα. Αργότερα, υπό την αυξανόμενη πίεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πολλές περιοχές χάθηκαν. Όταν η Δημοκρατία έπεσε το 1797, μόνο η Ιστρία, η Δαλματία, η Κέρκυρα και τα υπόλοιπα Ιόνια Νησιά έμεναν σε βενετικά χέρια.

Βιβλιογραφία 

 Da Mosto, Andrea: L'Archivio di Stato di Venezia, Biblioteca d'Arte editrice, Roma, 1937.
 Mutinelli, Fabio: Lessico Veneto, tipografia Giambattista Andreola, Venezia, 1852.

 
Υπερπόντιες αυτοκρατορίες
Σταυροφορικά κράτη
Ενετοκρατία