Ναχαγιέ Σαμπάτσκα

Το Ναχαγιέ Σαμπάτσκα ή Σάμπατς (σερβικά : Шабачка нахија) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας που δημιουργήθηκε με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του 1819 και διατηρήθηκε έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Έδρα του ήταν η πόλη Σάμπατς που κτίστηκε ως φρούριο από τους Οθωμανούς με το όνομα "Ζάσλον".

Η περιοχή μέχρι το 1459 ανήκε στο Δεσποτάτο της Σερβίας όταν κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς και οργανώθηκε διοικητικά, διοικητικά ανήκε στο Σαντζάκι του Ζβόρνικ και εκκλησιαστικά στην επισκοπή Σάμπατς. Παρέμεινε διοικητική διαίρεση όταν το Πριγκιπάτο της Σερβίας αυτονομήθηκε το 1818 έως το 1834, αναφέρεται ότι είχε 3 Κνεζίνες και 189 χωριά ή οικισμούς. Διοικητής του ναχαγιέ το 1809 αναφέρεται ο Μίλισαβ Ίλιτς, επίσης από το 1816 έως το 1831 ήταν ο Γεβρέμ Ομπρένοβιτς.

Παραπομπές 

Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας
Σαμπατσκα
Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας