Ιωάννης Υρκανός

Ο Ιωάννης Υρκανός έγινε αρχιερέας του Ναού των Ιουδαίων ύστερα από τον θάνατο του πατέρα του Σίμωνα.

Ο Ιωάννης Υρκανός καταλαμβάνει την εξουσία       
Ύστερα από την δολοφονία του Σίμωνα και των δυο γιων του στην Ιεριχώ, ο επίδοξος αρχιερέας Πτολεμαίος του Αβούβου προχώρησε στο τελευταίο μέρος του σχεδίου του. Έστειλε ένα απόσπασμα να δολοφονήσει τον τελευταίο γιο του Σίμωνα Ιωάννη Υρκανό που βρίσκονταν στην Γέζερ (Γάδαρα) και ένα άλλο να καταλάβει την Ιερουσαλήμ. Ο Ιωάννης Υρκανός πληροφορήθηκε έγκαιρα το σχέδιο του Πτολεμαίου και κατόρθωσε να εξοντώσει τους επίδοξους δολοφόνους του. Οι Σαμαρείτες ζήτησαν την βοήθεια του Αντίοχου Θ΄, ο οποίος έσπευσε να ανταποκριθεί. Ηττήθηκε όμως από τον Αριστόβουλο και κατέφευγε στην Σκυθόπολη. Παρόλα αυτά έκανε και δεύτερη προσπάθεια αφού έλαβε 6.000 άνδρες από τον συμβασιλέα της Αιγύπτου Πτολεμαίο Λάθυρο ωστόσο απέτυχε και πάλι να λύσει την πολιορκία της Σαμάρειας και κατέφευγε στην Τρίπολι. Στην Ιουδαία έμειναν δυο στρατηγοί του οι Καλύμανδος και Επικρατής για να συνεχίσουν τον πόλεμο. Ο πρώτος όμως φονεύθηκε ενώ ο δεύτερος εξαγοράστηκε από τους Ιουδαίους στους οποίους παρέδωσε την Σκυθόπολη. Κατόπιν οι Ιουδαίοι κατέλαβαν και κατέσκαψαν την Σαμάρεια (Νοέμβριος του 108 π.Χ.).

Αντίθεση μεταξύ Φαρισαίων και Σαδδουκαίων 
Οι επιτυχίες και ο τρόπος ζωής του Ιωάννη Υρκανού προκάλεσαν την οργή των Φαρισαίων. Κατά την διάρκεια μιας γιορτής που παρέθεσε κάποιος από αυτούς που ονομάζονταν Ελεάζαρος του ζήτησε να εγκαταλείψει το αρχιερατικό αξίωμα εκστομίζοντας μια κατηγορία εναντίον του. Οι Σαδδουκαίοι με επικεφαλής κάποιον Ιωνάθαν, φίλο του Ιωάννη Υρκανού τους αντεπιτέθηκαν ζητώντας από τους Φαρισαίους να προτείνουν την τιμωρία που θα έπρεπε να επιβληθεί στον Ελεάζαρο για την πράξη του. Όταν εκείνοι πρότειναν μια ελαφρά τιμωρία ο Ιωάννης Υρκανός εξοργίστηκε. Το επεισόδιο αυτό πάντως δεν είχε άλλη συνέχεια.

Το τέλος του Ιωάννη Υρκανού
Ο Ιωάννης Υρκανός πέτυχε με πρεσβεία του, που απέστειλε στην Ρώμη την αναγνώριση των νέων του κατακτήσεων. Λίγα χρόνια αργότερα (το 104 π.Χ.) πέθανε.

Παραπομπές

Πηγές
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Τόμος Ε΄, Ελληνιστικοί Χρόνοι, Εκδοτική Αθηνών, 1979
Η Παλαιά Διαθήκη, Τόμος Γ΄, Εσδράς Α΄, Β΄-Νεεμίας-Τωβίτ-Ιουδίθ-Εσθήρ-Μακκαβαίων Α΄, Β΄, Γ΄ -Ψαλμοί υπό Ι.Θ.Κολιτσάρα. Εκδόσεις Αδελφότητος Θεολόγων η «Ζωή»,1997
 Hersel Shanks, Η περιπέτεια των χειρογράφων της Νεκρής θάλασσας Εκδόσεις, Ενάλιος, 1997
 Библиотека Руслана Хазарзара, Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας, Josephus Flavius, Antiquitas Judaeorum, Graece (ed. B. Niese), Flavius Josephus, Flavii Iosephi opera, B. Niese, Berlin, Weidmann, 1892, Liber XIIΙ

Ιουδαίοι
Βασιλείς του αρχαίου Ισραήλ
Ασμοναϊκή δυναστεία