Έντζο Σίφο

Ο Βισέντζο «Έντζο» Ντανιέλε Σίφο (ιταλική  προφορά [ˈɛntso ˈʃʃiːfo], γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1966) είναι Βέλγος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν τη θέση του επιθετικού μέσου. Ήταν μέλος της ομάδας του Βελγίου, με το οποίο αγωνίστηκε σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα, αποτελώντας τον έναν από τους συνολικά τρεις Βέλγους ποδοσφαιριστές που έχουν πετύχει κάτι τέτοιο.

Νεανικά χρόνια
Ο Σίφο γεννήθηκε στην Λα Λουβιέρ. Κατάφερε να αναδειχθεί ως μεγάλο ταλέντο στον χώρο του ποδοσφαίρου, λαμβάνοντας, μάλιστα το ψευδώνυμο "Μικρός Πελέ" στην τοπική ομάδα, όπου αγωνιζόταν κατά τα παιδικά του χρόνια. Ο Σίφο εντάχθηκε στην τοπική Λα Λουβιέρ σε ηλικία 14 ετών, όμως, σύντομα, πήρε μεταγραφή για την ΡΣΚ Άντερλεχτ, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1983.

Καριέρα σε συλλόγους
Μεταγράφηκε στην Ιντερνατσιονάλε το 1987 όμως δεν κατάφερε να πείσει για την αξία του με τις εμφανίσεις που πραγματοποίησε, με αποτέλεσμα, λίγο καιρό αργότερα, να πάρει μεταγραφή για την Ζιροντέν Μπορντό και πιο συγκεκριμένα το 1988, όπου, ωστόσο, απογοήτευσε εκ νέου με την απόδοσή του. Η καριέρα του αναγεννήθηκε με την μεταγραφή του στην Οσέρ το 1989, με αποτέλεσμα την επιστροφή του στην Ιταλία για λογαριασμό της Τορίνο το 1991. Ο Σίφο, στη συνέχεια, πήρε μεταγραφή για την ΑΣ Μονακό, προτού ολοκληρώσει την καριέρα του με την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, την Άντερλεχτ. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2000, αφού διαγνώσθηκε ότι πάσχει από χρόνια αρθρίτιδα.

Εθνική ομάδα
Ο Σίφο πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με το Βέλγιο τον Ιούνιο του 1984 απέναντι στην Γιουγκοσλαβία.

Αγωνίστηκε με το Βέλγιο στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1986, 1990, 1994 και του 1998, αγωνιζόμενος, συνολικά, σε δεκαέξι αναμετρήσεις. Ήταν ο καλύτερος νέος παίκτης της διοργάνωσης του 1986. Συνολικά, στη διάρκεια της καριέρας του με την Εθνική Βελίου μέτρησε 84 διεθνείς συμμετοχές, ενώ πέτυχε 18 τέρματα.

Μετά την αποχώρηση
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Σίφο ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Σπορτίνγκ Σαρλερουά, στις αρχές της σεζόν 2000-01. Τα μέτρια αποτελέσματα της ομάδας τον οδήγησαν σε παραίτηση τον Ιούνιο του 2002. Τελευταία ομάδα που προπόνησε ήταν η ΡΕ Μουσκρόν. Στις 6 Ιουνίου 2009, ο Σίφο εγκατέλειψε την Μουσκρόν, ελέω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η βελγική ομάδα.

Τίτλοι

Με την ΡΣΚ Άντερλεχτ

Πρωτάθλημα Βελγίου: 1985, 1986, 1987, 2000
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: φιναλίστ το 1984

Με την ΑΣ Μονακό

Λιγκ 1: 1997

Με την Τορίνο

 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: φιναλίστ το 1992
 Κύπελλο Ιταλίας: 1992/1993

Παραπομπές 

Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΡΑΑ Λουβιερουάζ
Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ
Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Βέλγοι προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1984
Μέσοι ποδοσφαιριστές