Διοξείδιο του ξένου

To διοξείδιο του ξένου ή ξενοδιοξείδιο είναι μια χημική ένωση του ξένου και του οξυγόνου, με χημικός τύπο XeO2, που συντέθηκε (για πρώτη φορά) το 2011. Συντέθηκε με υδρόλυση του τετραφθοριούχου ξένου, που έγινε στους 0 °C με νερό που περιείχε και 2 mole/lit θειικό οξύ.

Δομή 

Το διοξείδιο του ξένου έχει μια επεκτεινόμενη (αλυσιδωτά ή σε δίκτυο) δομή στην οποία το ξένο και το οξυγόνο έχουν αριθμούς συναρμογής τέσσερα (4) και δύο (2), εναλλασόμενα. Η μοριακή γεωμετρία του ως προς το ξένο είναι επίπεδη τετραγωνική, που είναι σύμφωνη με τη θεωρία VSEPR για τέσσερεις (4) συναρμωτές και δυο (2) μονήρη ζεύγη ηλεκτρονίων (δηλαδή AX4E2 διαμόρφωση της θεωρίας VSEPR).

Επιπρόσθετα, η ύπαρξη ενός μορίου με τύπο XeO2 προβλέφθηκε από μια «ab initio» μέθοδο της κβαντικής χημείας, αρκετά νωρίτερα από την πρώτη παραγωγή της ένωσης, από τους Ρύκκο (Pyykkö) και Ταμ (Tamm), αλλά αυτοί οι ερευνητές δεν είχαν πάρει υπόψη την επεκτεινόμενη δομή.

Ιδιότητες 

Στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, tο διοξείδιο του ξένου είναι ένα κίτρινο προς το πορτοκαλί στερεό. Είναι μια ασταθής ουσία, με ημιζωή περίπου δύο (2) λεπτά, που μετατρέπεται σε τριοξείδιο του ξένου και αέριο ξένο. Η ταυτότητα και η δομή του επιβεβαιώθηκαν με ψύξη στους −78 °C, οπότε η διάσπαση της ένωσης επιβραδύνεται αρκετά, ώστε να είναι εφικτή η πραγματοποίηση φασματοσκοπίας Raman.

Παραπομπές και παρατηρήσεις 

Ενώσεις ξένου
Οξείδια