American Life

Το American Life είνα το ένατο στούντιο άλμπουμ της Αμερικανίδας τραγουδίστριας - τραγουδοποιού, Μαντόνα. Κυκλοφόρησε στις 21 Απριλίου 2003 από τη Maverick Records και την Warner Bros. Records. Στο άλμπουμ δουλεύουν η Μαντόνα με τον Mirwais Ahmadzaï και έχει πολλές αναφορές σε διάφορα σημεία της Αμερικάνικης κουλτούρας. Θεωρείται ως άλμπουμ με "αντίληψη", με επαναλαμβανόμενα θέματα για το Αμερικάνικο όνειρο κτλ, τα οποία  απορρίπτουν τη φήμη της Μαντόνα με το hit της στα 80's Material Girl. Περιέχει ροκ και ηλεκτρονική μουσική καθώς και ακουστική σε πολλά κομμάτια.

Έλαβε μικτές κριτικές, προκάλεσε σύγχυση και οι κριτές τον αποκαλούν "δίσκος φτιαγμένος για τη Μαντόνα". Ήταν εμπορική επιτυχία φτάνοντας στο νούμερο ένα σε δεκατέσσερις χώρες, στην Αμερική έγινε πλατινένιος με πωλήσεις πάνω από 1 εκατομμύριο και 300.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έχει πουλήσει πάνω από 5.000.000 παγκοσμίως και ήταν υποψήφιο σε δύο κατηγορίες σατ Grammy το 2004.

Η Μαντόνα το προώθησε με μια μικρή συναυλία από τον Απρίλιο - Μάιο του 2003. Επίσης εμφανίζεται στα  "MTV Video Music Awards" το 2003 μαζί με την Britney Spears, την Christina Aguilera και την Missy Elliott τραγουδώντας ένα medley των "Like a Virgin/Hollywood", κερδίζοντας πολύ δημοσιότητα και προκαλώντας μεγάλο σάλο και διαμάχη. Ξεκίνα την περιοδεία της "Re-Invention World Tour" η οποία ήταν η εμπορικότερη του 2004 με πωλήσεις πάνω από 125.000.000 δολάρια. Παράλληλα, βγάζει και ένα ντοκιμαντέρ για την περιοδεία της "I'm Going to Tell You a Secret".

Σχετικά με το άλμπουμ
Στις αρχές της δεκαετίας του '90, η Μαντόνα είχε επικεντρωθεί σε μια σειρά από προκλητικές κυκλοφορίες, όπως το Sex book, το σαδoμαζοχιστικό Erotica και το ερωτικό θρίλερ, "Body of Evidence", με τα οποία δείχνει "πολλή οργή και θυμό μέσα της".  Ωστόσο, από την αρχή της νέας χιλιετίας, η Μαντόνα ζούσε μια πιο ήρεμη, πιο εσωστρεφής και υγιεινή ζωή με τον σύζυγό της Guy Ritchie της και τα παιδιά τους, Lourdes και Rocco. Σύμφωνα με τον βιογράφο J. Randy Taraborrelli, η παρουσία του Ritchie στη ζωή της Μαντόνα είχε μια ηρεμιστική επίδραση στην τραγουδίστρια, κάνοντάς την πιο ώριμη και ψύχραιμη. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, βομβιστές κατέλαβαν δύο αεροσκάφη και τα συνέτριψαν στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, με αποτέλεσμα να πεθάνουν περίπου 3.000 άνθρωποι. Αυτό το τραγικό γεγονός είχε μια βαθιά επίδραση στην αμερικανική κοινωνία, με το πολιτιστικό κλίμα να είναι ζοφερό και μες την παράνοια. Οι άνθρωποι, όπως και η Μαντόνα, άρχισαν να θέτουν ερωτήσεις σχετικά με τον πολιτισμό τους και το αμερικανικό όνειρο. Όταν η Μαντόνα άρχισε να εργάζεται στο άλμπουμ της, ήθελε απαντήσεις στα ερωτήματά της και μια κατάλληλη απάντηση για τις καταστροφές που έγιναν στον πόλεμο του Ιράκ το 2003. Πίστευε ότι στους επόμενους μήνες ο πόλεμος θα οδηγούσε σε μια πολιτικά φορτισμένη ατμόσφαιρα σε όλη τη χώρα, και ήθελε να το εκφράσει στον δίσκο της.

Όπως και στο Music η Μαντόνα ζήτησε τη βοήθεια του Mirwais Ahmadzaï. Πάντα ενδιαφέρεται να προσαρμόζει τον εαυτό της και τη μουσική της σε σύγχρονες συνθέσεις. "Ξεκινήσαμε να ενώνουμε ακουστική και ηλεκτρονική μουσική μαζί" είπε η Μαντόνα, "είναι ένα ακόμη βήμα για μένα, ποτέ δεν ήθελα να επαναλαμβάνομαι. Δεν ήθελα ποτέ να επαναλαμβάνω τον εαυτό μου ή να κάνω τον ίδιο δίσκο δύο φορές". Σε μια συνέντευξη με το VH1 η Μαντόνα αποκάλυψε "Έχω πολλά "υλικά" πράγματα και πεποιθήσεις για αυτά και το τι είναι σημαντικό. Κοιτάζω 20 χρόνια πριν και συνειδητοποιώ ότι είχα πολλά "άχρηστα πράγματα". Συζητώντας τις σκέψεις της σχετικά με τη σύλληψη του άλμπουμ είπε ότι μετά από 20 χρόνια στη βιομηχανία του θεάματος έχει μια σωστή άποψη για τη φήμη, τη δόξα και τον πλούτο, τα οποία είναι η βάση του άλμπουμ.

Μουσική και Στίχοι

Το Slant Magazine δήλωσε ότι "Η Μαντόνα δεν είχε πρόθεση να κάνει ένα ποπ άλμπουμ. Το American Life είναι ένα folk άλμπουμ." Ο Greg Kot απ' το Chicago Tribune ονόμασε το άλμπουμ ως "ένα electro-folk άλμπουμ με ηλεκτρονικά beats και συνθετικά burps".  Το American Life, το τραγούδι, ξεκινάει με τη Μαντόνα να ρωτάει "Am I gonna be a star, should I change my name". Οι στίχοι συνοδεύονται από ένα "punchy octave synth figure" και συγχρονίζεται με έναν ρυθμό drum and bass. Μέτα, η Μαντόνα τραγουδάει ραπ αναφερόμενη σε ανθρώπους που εργάζονται γι 'αυτήν π.χ. για μπάτλερς, νταντάδες, προσωπικούς γυμναστές κλπ. Το "Hollywood" αρχίζει με ήχους πουλιών να κελαηδάνε και μετά προστίθονται drums και πλήκτρα μέχρι ενός σημείου όπου η Μαντόνα τραγουδάει με τη συνοδεία μιας ακουστικής κιθάρας. Προς το τέλος η Μαντόνα ραπάρει επαναλαμβάνοντας τη φράση "Push the button". Στιχουργικά, όπως και το πρώτο κομμάτι, ασχολείται με την αμερικανική κουλτούρα και την απληστία με ιδιαίτερη έμφαση στο Χόλιγουντ, καθώς και σ' ένα κομμάτι των σταρς και τα απατηλά όνειρα.

Το επόμενο κομμάτι, "I'm So Stupid" διαθέτει μια εισαγωγή με ηλεκτρική κιθάρα που οδηγεί σε ένα μικρό τύμπανο ρυθμό. Στιχουργικά, το τραγούδι εκφράζει την απογοήτευση με τη Μαντόνα να  τραγουδάει "I used to live in a fuzzy dream, It was just greed". Το τέταρτο κομμάτι "Profusion Love" ξεκινά ξανά με ακουστική κιθάρα. Φωνητικά, η γραμμή  "I got you under my skin" επαναλαμβάνεται με την υποστήριξει μιας αντρικής φωνής να τραγουδάει "feel good". Στο "X-Static Process", έχει αμφιβολίες για τη σύγχρονη ζωή τραγουδώντας "Jesus Christ will you look at me, don't know who I'm supposed to be". Το "Mother and Father", αντικατοπτρίζει την παιδική ηλικία της Μαντόνα συμπεριλαμβανομένου του θανάτου της μητέρας της όταν ήταν πέντε χρονών, την αντίδραση του πατέρα της και την επίδραση στη σχέση τους.

Artwork και κυκλοφορία

Το 2003, η Μαντόνα είπε οτί είχε μια επαναστατική διάθεση, η οποία οδήγησε σε δημοσιογραφικές συζητήσεις για το τι "makeover" θα πραγματοποιηθεί σ'αυτήν.  Άλλαξε την εικόνα της τελείως και έμοιαζε σαν έναν μαχητή, με κύρια έμπνευση τον Αργεντινό ηγέτη Che Guevara.  Η φωτογράφηση για το άλμπουμ έγινε από τον φωτογράφο Craig McDean τον Ιανουάριο του 2003 στο Λος Άντζελες, και κόστισε $415.000. Ο McDean είχε ήδη συνεργαστεί με τη Μαντόνα για το εξώφυλλο του περιοδικού Vanity Fair τον Οκτώβριο του 2002.

Όπως και στο Like a Prayer το 1989, η Μαντόνα έβαψε τα μαλλιά της μαύρα για να δείξει σοβαρότητα και να αναστήσει  την εικόνα του διάσημου Guevara.  Σε μια συνέντευξη με το περιοδικό Veja περιέγραψε τον Guevara "ένα άνθρωπο που ταυτίζεται με πνεύμα επανάστασης, και αυτό ισχύει σε ολόκληρο το άλμπουμ: αυτή τη στιγμή έχω μια επαναστατική διάθεση".  Λόγω του πατριωτικού θέματος, τα βαμμένα μαλλιά και την καλλιτεχνική σύνθεση, συγκρίθηκε με μια κακόφημη φωτογραφία του Patty Hearst απ'τα 70's. Η φωτογραφία του άλμπουμ έχει στρατιωτικό στυλ και το όνομα του, "American Life", είναι γραμμένο με κόκκινο χρώμα σαν αίμα σε punk-rock στυλ.

Σε μια συνέντευξη με το Larry King τον Οκτώβριο του 2002, είπε ότι ήθελε να δώσει στο άλμπουμ εβραϊκό όνομα. Στη συνέχεια εξέτασε το "Ein Sof" (απεραντοσύνη - ατελεύτητο?), ως πιθανό τίτλο για το άλμπουμ.  Ωστόσο, καθώς οι μήνες περνούσαν το άλμπουμ επικεντρώθηκε περισσότερο σχετικά με τη δυσκολία να ζήσει κάποιος μια "πνευματική" ζωή στη βιομηχανία του θεάματος, αποφάσισε να αλλάξει τον τίτλο σε "Hollywood". Όμως, δεν ήταν ικανοποιημένοι ούτε με αυτό το όνομα και οριστικοποιήθηκε ως "American Life".

Εμπορικότητα

 

Πήγε στο νούμερο ένα στα Billboard 200 chart με 241.000 πωλήσεις την πρώτη εβδομάδα του. Την επόμενη εβδομάδα έπεσε στο οκτώ με πωλήσεις 91.000. Μετά από λίγους μήνες έγινε πλατινένιο στην Αμερική με πωλήσεις 1.000.000. Ωστόσο, είναι το δεύτερο άλμπουμ της Μαντόνα με τις χαμηλότερες πωλήσεις πίσω απ' το MDNA. Στον Καναδά πήγε στο νούμερο ένα με 18.000 πωλήσεις. Μετά από έναν μήνα έγινε πλατινένιο και εκεί με πωλήσεις πάνω από 100.000. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έφτασε στην κορυφή των τσαρτς με 65.013 πωλήσεις, οι οποίες ήταν λιγότερες απ' τό Music το 2000 που είχε πουλήσει 151.891 την πρώτη εβδομάδα. Τον Ιούλιο του 2008 είχε πουλήσει 335.115 αντίτυπα και πιστοποιήθηκε ως πλατινένιο. Στις ευρωπαϊκές χώρες, το άλμπουμ έφτασε στην κορυφή των charts στην Αυστρία, το Βέλγιο (Φλάνδρα), το Βέλγιο (Βαλλονία), τη Δανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Ελβετία. Το άλμπουμ επίσης, πιστοποιήθηκε πλατινένιο σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ρωσία και η Ελβετία, και χρυσό στη Βραζιλία, την Ελλάδα, και τις Κάτω Χώρες.

Στην Ιαπωνία πήγε στο τέσσερα και ξόδεψε δεκατρείς βδομάδες στο τσαρτ, ώσπου πιστοποιήθηκε ως χρυσό με 100.000 πωλήσεις. Στην Αυστραλία μέχρι το τρία. Παρ' όλα αυτά έγινε πλατινένιο με 70.000 πωλήσεις. Συνολικά, ήταν το 32ο άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις το 2003 και μέχρι σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 5.000.000 αντίτυπα.

Singles

Το "Die Another Day" κυκλοφόρησε ως σινγλ για την εικοστή ταινία του James Bond. Αργότερα, προστέθηκε στο album. Έφτασε στο νούμερο οχτώ στις ΗΠΑ  και το τρία στο Ηνωμένο Βασίλειο.. Το κόστος παραγωγής του βίντεο πέρασε τα 6.000.000 δολάρια κάνοντας το δεύτερο πιο ακριβό βίντεο κλιπ όλων των εποχών πίσω από τον Michael Jackson - Scream.  Το ομώνυμο τραγούδι American Life κυκλοφόρησε ως πρώτο σινγλ στις 8 Απριλίου το 2003 στην Αμερική και στις 14 στην Ευρώπη. Υπάρχουν δύο μουσικά βίντεο, στο πρώτο είναι σ'έναν διάδρομο μόδας με θέμα τον πόλεμο. Στο τέλος, εμφανίζεται ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, George W. Bush. Κατηγορήθηκε ως αντιπατριωτικό και η Μαντόνα το απέσυρε. Αργότερα, γύρισε ένα δεύτερο βίντεο όπου δείχνει τη Μαντόνα με στρατιωτική ενδυμασία να τραγουδάει μπροστά από διάφορες σημαίες του κόσμου. Την πρώτη εβδομάδα πήγε στο ενενήντα στο Billboard Hot 100 και την επόμενη στο τριάντα επτά.

Το δεύτερο single, "Hollywood", κυκλοφόρησε στις 3 Ιουλίου 2003 στην Ευρώπη και 8 Ιουλίου 2003 στις ΗΠΑ. Ήταν στα τοπ πέντε στον Καναδά, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το "Nothing Fails" κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου του 2003 ως τρίτο single αλλά δεν έκανε μεγάλη επιτυχία όπως τα προηγούμενα.  Το "Love Profusion" ήταν το τέταρτο και τελευταίο single από το άλμπουμ, κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου 2003. Πήγε στο Τοπ 10 μόνο στην Ελλάδα, την Ιταλία και τον Καναδά. Τα "Nobody Knows Me" και "Mother and Father" τα οποία τα κυκλοφόρησε για την προώθηση του άλμπουμ, είχαν μεγάλη επιτυχία στα αμερικάνικα κλαμπς. Το άλμπουμ έγινε το πρώτο άλμπουμ που είχε εφτά τοπ 10 τραγούδια στα US Hot Dance Club Songs chart.

Προώθηση

Για την προώθηση του άλμπουμ της η Μαντόνα ξεκίνησε την παγκόσμια περιοδεία της Re-Invention World Tour με έσοδα πάνω από 125.000.000 δολάρια. Το 2004 κέρδισε το βραβείο "Top Tour" στα Billboard Touring Awards. Επίσης, στις 27 Αυγούστου του 2003, άνοιξε τα  MTV Video Music Awards εκτελώντας ένα μίντλεϊ των "Like a Virgin" και "Hollywood" , με την Britney Spears και την Christina Aguilera και προς στο τέλος εμφανίζεται και η Missy Elliott. Η Μαντονα αντάλλαξε φιλί με την Britney και την Christina κάνοντας τους πάντες να ασχολούνται με αυτό εκείνη τη στιγμή. Το φιλί θεωρήθηκε ως η πιο αξιοσημείωτη εμφάνιση στα MTV. Τέλος, συνεργάστηκε με τον Steven Klein για τη δημιουργία ενός project: X-STaTIC PRO=CeSS.

Track listing

Συντελεστές και προσωπικό

 Madonna – vocals, background vocals
 Mirwais Ahmadzaï – acoustic guitar, keyboards, programming, background vocals
 Mark "Spike" Stent – producer
 Stuart Price – piano, synthesizers, keyboards, sequencing, programming
 Michel Colombier – songwriter, conductor, string arrangement
 The London Community Gospel Choir – backing vocals 
 Monte Pittman – composer, guitar
 Jem Griffiths – songwriter
 Guy Sigsworth – songwriter

George Foster – string engineer
Rob Haggett – assistant engineer
Tom Hannen – assistant engineer
Jeff Kanan – assistant engineer
Tim Lambert – assistant engineer
Gabe Sganga – assistant engineer
David Treahearn – assistant engineer
Tim Young – mastering
Craig McDean – photography

Credits and personnel adapted from the album's liner notes.

Charts και Βραβεία

Εβδομαδιαία Charts

Τέλος Χρονιάς Charts

Certifications

Παραπομπές

Δισκογραφία της Μαντόνα
Άλμπουμ του 2003
Άλμπουμ της Μαντόνα