ΑΕΛ Λεμεσού (ποδόσφαιρο)

Η Αθλητική Ένωση Λεμεσού είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα που αποτελεί το σημαντικότερο και μακροβιότερο τμήμα του σωματείου της Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού. Ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1930. Έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το Στάδιο Αλφαμέγα στη Λεμεσό. Ως χρώματα χρησιμοποιεί το κίτρινο και το μπλε. Μετέχει στις επαγγελματικές κατηγορίες ως Α.Ε.Λ. Ποδόσφαιρο Δημόσια ΛΤΔ. 

Το σωματείο αρκετά τρόπαια στην Κύπρο και είναι η μοναδική ομάδα που έφερε ευρωπαϊκό τρόπαιο στην Κύπρο (FIBA Regional Challenge Cup 2003). Η ΑΕΛ Λεμεσού έχει κατακτήσει 6 Πρωταθλήματα Κύπρου 7 Κύπελλα Κύπρου, 4 Super Cup, όντας η τέταρτη πιο πετυχημένη ομάδα σε κατακτήσεις τροπαίων στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Αποτελεί το πιο ιστορικό σωματείο στην Κύπρο της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, στα πρωταθλήματα και κύπελλα της οποίας συμμετέχει ανελλιπώς, με εξαίρεση την περίοδο 1968-69 που συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής. Η ΑΕΛ Λεμεσού έχει συμμετάσχει πολλές φορές στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου με σημαντικότερο επίτευγμα την συμμετοχή της ομάδας στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ το 2012.

Η ομάδα έχει 82 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου, όντας στην πρώτη θέση στη σχετική κατάταξη.

Ιστορία

Ίδρυση 
Η Αθλητική Ένωση Λεμεσού ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1930 από μια ομάδα επιφανών μελών της κοινωνίας της Λεμεσού. Το σωματείο συγκέντρωσε εξαρχής τη μαζική υποστήριξη των φιλάθλων από όλα τα κοινωνικά στρώματα της πόλης και ανέπτυξε αθλητική δράση. Από την ίδρυση της η ομάδα υιοθέτησε ως χρώματα της το μπλε και το κίτρινο. Εμπνευστής του ονόματος της ομάδας ήταν ο εκ των ιδρυτών της Δημήτρης Τσέπης, ο οποίος διετέλεσε και πρώτος προπονητής της ποδοσφαιρικής ομάδας.

Τα πρώτα χρόνια

Πρώτος αγώνας 
Με την ίδρυση της η ΑΕΛ σχημάτισε και ποδοσφαιρική ομάδα. Ωστόσο, όταν ιδρύθηκε, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου δεν είχε ακόμα δημιουργηθεί και έτσι δεν διεξαγόταν παγκύπριο πρωτάθλημα. Είχαν, όμως, ήδη δημιουργηθεί αρκετά σωματεία. Ο πρώτος αγώνας της ΑΕΛ έγινε στις 6 Ιανουαρίου 1931, στο στάδιο ΓΣΟ, έδρα της ομάδας, με αντίπαλο τον Πεζοπορικό Λάρνακας. Η ΑΕΛ κέρδισε με 6-1. 

Την πρώτη ομάδα της ΑΕΛ απετέλεσαν οι: Ονούφριος Δημητρίου, Γεώργιος Πλατσιάρας, Πρίαμος Φράγκος, Ευαγόρας Φυλακτού, Κώστας Σολέας, Πυγμαλίων Ριαλάς, Αριστείδης Μιχαηλίδης, Πολυνίκης «Πικής» Καλογήρου, Βίκτωρ Μουστερής, Χριστάκης Πιερίδης, Βάσος Αϊβαλιώτης, Θεοδόσης Κωνσταντινίδης.

Πρωταθλήματα πόλεων 
Το 1932, με πρωτοβουλία του Πεζοπορικού Λάρνακας, διεξήχθη, με σύστημα νοκ-άουτ, το πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα, το «πρωτάθλημα πόλεων». Η ΑΕΛ συμμετείχε στο πρωτάθλημα και έφτασε μέχρι τον τελικό όπου έχασε με 4-0 από τον ΑΠΟΕΛ (5 Μαΐου 1932, Παλιό ΓΣΖ). Τον Νοέμβριο του 1932 η ΑΕΛ προσέλαβε ως προπονητή της τον Αργύρη Γαβαλά, ο οποίος τα επόμενα χρόνια οδήγησε την ΑΕΛ σε μεγάλη άνοδο και επιτυχίες.

Το δεύτερο παγκύπριο πρωτάθλημα διοργάνωσε ο ΑΠΟΕΛ (1933). Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετείχαν 8 ομάδες. Είχε συμφωνηθεί όπως οι 8 ομάδες αγωνιστούν μεταξύ τους σε ένα γύρο και οι πρώτες πέντε στη βαθμολογία να αγωνιστούν μεταξύ τους, πάλι σε ένα γύρο. Η ΑΕΛ τερμάτισε στην τρίτη θέση. Η ΑΕΛ διοργάνωσε το τρίτο ανεπίσημο πρωτάθλημα την περίοδο 1933-34. Ίσχυαν οι ίδιο κανονισμοί όπως και στο δεύτερο πρωτάθλημα. Η ΑΕΛ τερμάτισε στην πρώτη θέση. Το τέταρτο πρωτάθλημα πόλεων θα το διοργάνωνε η Ανόρθωση. Ωστόσο, λόγω προκήρυξης πρωταθλήματος από τον Τραστ στη Λευκωσία  (με την ευκαιρία των εορτασμών της δεκαετηρίδας από την ίδρυση του) και διαμάχης μεταξύ των δύο ομάδων, αλλά και άλλων θεμάτων για τα οποία υπήρχαν διαφωνίες (ο Ολυμπιακός Λευκωσίας και ο Άρης Λεμεσού έθεσαν θέμα ελεύθερης συμμετοχής ποδοσφαιριστών από ένα σωματείο σε άλλο), τα σωματεία αποφάσισαν τη δημιουργία μιας αρχής η οποία θα είχε την ευθύνη διοργάνωσης των πρωταθλημάτων. Έτσι, στις 23 Σεπτεμβρίου 1934 ιδρύεται η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, με την ΑΕΛ να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη.

Παγκύπριο Πρωτάθλημα και Κύπελλο

Περίοδος 1934-1939 
Την περίοδο 1934-35 διεξήχθη το πρώτο επίσημο παγκύπριο πρωτάθλημα. Η ΑΕΛ συμμετείχε στο πρωτάθλημα. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το στάδιο ΓΣΟ (μαζί με τον Άρη Λεμεσού). Η ΑΕΛ τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Την περίοδο 1935-36 τερμάτισε και πάλι στην τέταρτη θέση όπως και την περίοδο 1936-37. Στην ίδια θέση τερμάτισε και την περίοδο 1937-38. Στο κύπελλο Κύπρου 1937-38 έφτασε μέχρι τον τελικό αλλά έχασε το τρόπαιο από τον Τραστ Λευκωσίας. Την περίοδο 1938-39 τερμάτισε στην τρίτη θέση. Την περίοδο αυτή η ΑΕΛ κέρδισε τον Άρη με σκορ 24-1, το οποίο αποτελεί μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη νίκη που πέτυχε οποιαδήποτε ομάδα στο κυπριακό πρωτάθλημα (ο Άρης είχε παραταχθεί με την εφηβική του ομάδα). Στο κύπελλο Κύπρου 1938-39 έφτασε και πάλι στον τελικό, καταφέροντας αυτή τη χρονιά να κατακτήσει το τρόπαιο κερδίζοντας τον ΑΠΟΕΛ με 3-1. Ήταν το πρώτο τρόπαιο στην ιστορία της ομάδας και ήταν η πρώτη φορά που ένα τρόπαιο (είτε πρωτάθλημα, είτε κύπελλο) κατακτιόταν από ομάδα που δεν έδρευε στη Λευκωσία. 

1Η ΑΕΛ, ο Άρης και η Τσετίν Καγιά συμφώνησαν να μην ολοκληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, για άγνωστους λόγους, παρά τις αντιρρήσεις της ΚΟΠ. Οι αγώνες έγιναν τελικά τον Οκτώβριο του 1938, αλλά τα αποτελέσματα τους παραμένουν άγνωστα, όπως και η ολοκληρωμένη βαθμολογία.

Δεκαετία 1940-1949 
Την περίοδο 1939-40 η ΑΕΛ τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Στο κύπελλο Κύπρου 1939-40 κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Στον τελικό αντιμετώπισε τον Πεζοπορικό. Ο αγώνας διακόπηκε στο ημίχρονο λόγω βροχών ενώ το σκορ ήταν 1-1. Στον επαναληπτικό αγώνα η ΑΕΛ κέρδισε με 3-1. Την περίοδο 1940-41 η ΑΕΛ τερμάτισε στην πρώτη θέση, έχοντας τους ίδιους βαθμούς με το ΑΠΟΕΛ. Για την ανάδειξη του πρωταθλητή έπρεπε να δοθούν αγώνες μπαράζ. Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα του ΑΠΟΕΛ με την ΑΕΛ να επικρατεί με 2-1. Επικράτησε και στο δεύτερο αγώνα στο στάδιο ΓΣΟ με 3-1, κατακτώντας για πρώτη φορά το κυπριακό πρωτάθλημα. Ήταν η πρώτη πρωταθλήτρια ομάδα που δεν έδρευε στη Λευκωσία. Η ομάδα κατάφερε να φτάσει και στον τελικό του κυπέλλου για τέταρτη συνεχόμενη φορά, χάνοντας 2-1 από τον ΑΠΟΕΛ. Από το 1941 έως το 1944 δεν διεξήχθη παγκύπριο πρωτάθλημα λόγω του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, επειδή πολλοί Κύπριοι εντάχθηκαν στις αντικατοχικές ομάδες που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα. Την περίοδο 1944-45 το πρωτάθλημα επανήλθε και η ΑΕΛ τερμάτισε στην τρίτη θέση. Την περίοδο 1945-46 τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Την επόμενη περίοδο κατέλαβε και πάλι την τέταρτη θέση. Την περίοδο 1947-48 η ομάδα κατέκτησε τη δεύτερη θέση. Στο κύπελλο Κύπρου 1947-48 κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο για τρίτη φορά στην ιστορία της, κερδίζοντας τον ΑΠΟΕΛ με 2-0. Την περίοδο 1948-49 τερμάτισε στην 4η θέση.

Δεκαετία 1950-1959 
Την περίοδο 1949-50 κατέλαβε την τέταρτη θέση, την περίοδο 1950-51 την έκτη θέση και την περιόδο 1951-52 την πέμπτη θέση. 

Τα επόμενα τέσσερα χρόνια η ΑΕΛ κατάφερε να κατακτήσει τέσσερα πρωταθλήματα. Την περιόδο 1952-53 η ΑΕΛ κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημα της ιστορία της. Στην έναρξη της περιόδου 1953-54 η πρωταθλήτρια ΑΕΛ διεκδίκησε την Ασπίδα Πάκκου αντιμετωπίζοντας την κυπελλούχο Ε.Π.Α. Λάρνακας, με την ΑΕΛ να κερδίζει με 4-2 και να κατακτά την ασπίδα για πρώτη φορά. Την περίοδο 1953-54 η ομάδα τερμάτισε στην πέμπτη θέση. Την περίοδο 1954-55 η ΑΕΛ κατέκτησε το τρίτο της πρωτάθλημα και την αμέσως επόμενη το τέταρτο πρωτάθλημα της. Το 1955 διεκδίκησε και πάλι την Ασπίδα Πάκκου και πάλι με αντίπαλο την ΕΠΑ, χάνοντας με 3-2.

Το 1956 προκλήθηκε μεγάλη αναταραχή μεταξύ συμβουλίου και ποδοσφαιριστών. Αιτία ήταν η τιμωρία-αποβολή πέντε ποδοσφαιριστών. Σε ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τους συμπαίκτες τους, άλλοι 17 ποδοσφαιριστές αποσκίρτησαν από την ΑΕΛ. Κατά τη θέση του συμβουλίου η διαμάχη ξέσπασε όταν οι ποδοσφαιριστές έθεσαν εκβιαστικά θέμα επαναπρόσληψης στην ΑΕΛ του προπονητή Αργύρη Γαβαλά, ο οποίος είχε αποχωρήσει το 1954 εξαιτίας διαφορών με το συμβούλιο. Η διοίκηση της ΑΕΛ δεν ενέδωσε στον εκβιασμό και τιμώρησε του πέντε ποδοσφαιριστές για διατήρηση της πειθαρχίας στην ομάδα. Κατά την εκδοχή των ποδοσφαιριστών, αιτία της αποβολής ήταν η μη ψήφιση υπέρ ενός συγκεκριμένου παράγοντα (ο οποίος τελικά εξελέγη) στις εκλογές της ΑΕΛ για ανάδειξη διοικητικού συμβουλίου από τους ποδοσφαιριστές που είχαν δικαίωμα ψήφου. Η διοίκηση θεώρησε τη στάση των ποδοσφαιριστών ως ανταρσία. Μερικές βδομάδες αργότερα οι ποδοσφαιριστές κλήθηκα να παραστούν σε σύσκεψη στο οίκημα του σωματείου. Όταν τους ζητήθηκε να εξεταστούν ατομικά από τα μέλη του συμβουλίου, εκείνοι αρνήθηκαν και αποχώρησαν διαμαρτυρόμενοι, υποστηρίζοντας ότι είχαν κληθεί σε σύσκεψη και όχι σε απολογία ή ανάκριση ως προς τη στάση που τήρησαν στις εκλογές. Το συμβούλιο προχώρησε σε διαγραφή πέντε ποδοσφαιριστών τους οποίους θεώρησε πρωτοστάτες της κίνησης των ποδοσφαιριστών. Οι ποδοσφαιριστές αυτοί μαζί με άλλους 17 ποδοσφαιριστές που αποσκίρτησαν από την ΑΕΛ, αρχικά αποτάθηκαν για να ενταχθούν στην ομάδα Β΄ κατηγορίας Πανελλήνιο Λεμεσού, ο οποίος δεν τους αποδέχθηκε. Τότε οι ποδοσφαιριστές αποτάθηκαν στον Απόλλωνα Λεμεσού (ο οποίος είχε μια αδύναμη ομάδα και αγωνιζόταν επίσης στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας), ο οποίος τους αποδέχτηκε (Σεπτέμβριος 1956). Ενισχυμένος πλέον ο Απόλλωνας κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1956-57 και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Από τότε, ΑΕΛ και Απόλλωνας αποτελούν τις δύο μεγάλες ομάδες της Λεμεσού και αντίπαλο δέος η μία για την άλλη.

Μετά από αυτή την αποχώρηση των 22 ποδοσφαιριστών η ΑΕΛ αποδυναμώθηκε σημαντικά. Στην ομάδα εντάχθηκαν ποδοσφαιριστές από τον Ανταίο Λεμεσού, ο οποίος διέλυσε το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Τα επόμενα χρόνια η ομάδα έμεινε μακριά από τους τίτλους. Την περιόδο 1956-57 τερμάτισε στην έκτη θέση και την επόμενη περίοδο στην τέταρτη θέση. Την περίοδο 1959-59 δεν διεξήχθη πρωτάθλημα λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στο νησί (απελευθερωτικός αγώνας). Διεξήχθη ωστόσο το κύπελλο Κύπρου με την ΑΕΛ να φτάνει στον τελικό, όπου έχασε από την Ανόρθωση με 1-0.

Δεκαετία 1960-1969 
Την περίοδο 1959-60 η ΑΕΛ τερμάτισε στην πέμπτη θέση και τις περιόδους 1960-61 και 1961-62 στην τέταρτη θέση.

Την περίοδο 1962-63, η ΑΕΛ τερμάτισε στη δέκατη θέση, τη χειρότερη που κατέλαβε ποτέ μέχρι την εποχή εκείνη. Την περίοδο 1963-64 τo πρωτάθλημα διακόπηκε τον Δεκέμβριο του 1963 λόγω των δικοινοτικών διαταραχών και δεν συνεχίστηκε ποτέ. Την περίοδο 1964-65, η ΑΕΛ τερματίζει στην τρίτη θέση. Τις περιόδους 1965-66 και 1966-67 τερμάτισε στην όγδοη θέση.

Την περίοδο 1967-68 η ΑΕΛ επανήλθε στην κατάκτηση τίτλων, κατακτώντας το πρωτάθλημα.  Θα περνούσαν περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες μέχρι η ομάδα να κατακτήσει και πάλι το τίτλο. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Λοΐζος Παντελίδης. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος έδωσε την ευκαιρία στην ΑΕΛ να συμμετάσχει για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, στο Κύπελλο Πρωταθλητριών 1968-69. Αντίπαλος ήταν η Ρεάλ Μαδρίτης. Και οι δύο αγώνες έγιναν στην έδρα της ισπανική ομάδας, Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου, με την ΑΕΛ να χάνει και στα δύο παιχνίδια με 6-0.

Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, η ΑΕΛ εξασφάλισε την συμμετοχή της στην Α΄ Εθνική Ελλάδας καθώς ίσχυε ο θεσμός συμμετοχής της πρωταθλήτριας Κύπρου στο ελληνικό πρωτάθλημα. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής 1968-1969 και τερμάτισε στη 18η και τελευταία θέση με απολογισμό 2 νίκες, 1 ισοπαλία και 31 ήττες. Στο Κύπελλο Ελλάδας αφού απέκλεισε τον Ατρόμητο Αθηνών, αποκλείστηκε στον Γ΄ γύρο από τον Πανιώνιο.

1: Η ΑΕΛ κέρδισε 38 βαθμούς, αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 1 βαθμού και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 37 βαθμοί.

Δεκαετία 1970-1979 
Την περίοδο 1970-71, αφότου είχε υποβιβαστεί από το ελληνικό πρωτάθλημα, η ΑΕΛ επέστρεψε στο κυπριακό πρωτάθλημα. Η πορεία της ομάδας τη δεκαετία του 1970 ήταν απογοητευτική. Την περίοδο 1969-70 τερμάτισε στην έβδομη θέση και τις περιόδους 1970-71 και 1971-72 στην 11η θέση. Μάλιστα την περίοδο 1971-72 κινδύνεψε άμεσα με διαβάθμιση, τερματίζοντας στο τέλος μόλις δύο βαθμούς πάνω από την ομάδα που διαβαθμίστηκε. Την 1972-73 η ομάδα κατέλαβε την όγδοη θέση. 

Η περίοδος 1973-74 ήταν η μόνο στην οποία η ομάδα τερμάτισε στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας και συγκεκριμένα στην τρίτη θέση. Την περίοδο 1974-75 κατέλαβε την ένατη θέση, και την περίοδο 1975-76 την όγδοη. Η πτώση συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια με την ομάδα να τερματίζει στη 14η θέση την περίοδο 1976-77, στη 12η θέση την περίοδο 1977-78 και στην 9η θέση την περίοδο 1978-79. 

Μοναδική επιτυχία της ομάδας ήταν η πρόκριση στο τελικό του κύπελλο Κύπρου 1978-79. Αντίπαλος ήταν το ΑΠΟΕΛ. Η ΑΕΛ έχασε με 1-0.

Δεκαετία 1980-1989 
Την περίοδο 1979-80 η ΑΕΛ τερμάτισε στην πέμπτη θέση και την επόμενη περίοδο στη 12η, ισοβαθμώντας με τη 13η ομάδα που υποβιβάστηκε. Την περίοδο 1981-82 τερμάτισε στην πέμπτη θέση, την περίοδος 1982-83 στην τέταρτη θέση και την περίοδος 1983-84 στην έβδομη θέση.

Την περίοδο 1984-85 κατέλαβε την πέμπτη θέση. Στο κύπελλο Κύπρου 1984-85 έφτασε μέχρι τον τελικό και κατέκτησε το τρόπαιο κερδίζοντας την ΕΠΑ με 1-0. Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να συμμετάσχει για δεύτερη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Συμμετείχε στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1985-86. Αντίπαλος ήταν η Ντούκλα Πράγας. Ο πρώτος αγώνας έγινε στο Τσίρειο Στάδιο παρουσία 10000 θεατών. Οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 2-2. Στον επαναληπτικό η τσέχικη ομάδα κέρδισε με 4-0 και η ΑΕΛ αποκλείστηκε.

Την περίοδο 1985-86 κατέλαβε την έκτη θέση και τις περιόδους 1986-87, 1987-88 και 1988-89 στην τέταρτη, έκτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα. Ωστόσο η ομάδα είχε εκπληκτική πορεία στο κύπελλο Κύπρου. Συμμετείχε και τις τρεις περιόδους στον τελικό, κατακτώντας δύο φορές το τρόπαιο. Το 1987 αντιμετώπισε στον τελικό το συμπολίτη της Απόλλωνα τον οποίο κέρδισε με 1-0. Το 1988 έχασε από την Ομόνοια με 2-1. Το 1989 κέρδισε την άλλη ομάδα της Λεμεσού, τον Άρη, με 3-2. Μέσα σε πέντε χρόνια η ΑΕΛ κατακτούσε το τρίτο της κύπελλο.

Οι δύο κατακτήσεις κυπέλλου έδωσαν την ευκαιρία στην ομάδα να συμμετάσχει σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1987-88 αποκλείστηκε με δύο ήττες από την ΦΚ ΝΑΚ 1904 Ντούναϊσκα Στρέντα. Στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1989-90 αντιμετώπισε την ΦΚ Αντμίρα Βάκερ Μέντλινγκ. Έχασε με 3-0 στον πρώτο αγώνα εκτός έδρας. Στον επαναληπτικό στο Τσίρειο στάδιο η ΑΕΛ πέτυχε την πρώτη της ευρωπαϊκή νίκη με 1-0, η οποία ωστόσο δεν ήταν αρκετή για να της χαρίσει την πρώτη της πρόκριση.

Δεκαετία 1990-1999 
Την περίοδο 1989-90 η ΑΕΛ τερμάτισε στην έκτη θέση Την περίοδο 1991-92 τερμάτισε στην 11η θέση. Την περίοδο 1991-92 τερμάτισε στη έβδομη θέση, όπως και την περίοδο 1992-93. Ακολούθησε η 6η θέση της περιόδου 1993-94 και η δέκατη θέση της περιόδου 1994-95.

Η περίοδος 1995-96 ήταν η χειρότερη στην ιστορία της ομάδας. Τερμάτισε στη 12η θέση του πρωταθλήματος και για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Στην πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1996-97 κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας πολύ άνετα (19 βαθμοί διαφορά από τη δεύτερη ομάδα) και επέστρεψε στην Α΄ κατηγορία.

Την περίοδο 1997-98 τερμάτισε στην 9η θέση και την περίοδο 1998-99 στην πέμπτη.

Δεκαετία 2000-2009 
Την περίοδο 1999-00 η ΑΕΛ τερμάτισε στην έκτη θέση. Την περίοδο 2000-01 η ΑΕΛ διεκδίκησε το πρωτάθλημα, αλλά τελικά περιορίστηκε στην τρίτη θέση. Την ίδια θέση κατέκτησε και την περίοδο 2001-02, αλλά αυτή τη φορά η τρίτη θέση έδινε το δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2002-2003. Αντιμετώπισε την Φερεντσβάρος την οποία κέρδισε με 2-1 εντός έδρας αλλά έχασε με 4-0 εκτός έδρας και αποκλείστηκε.

Την περίοδο 2002-03 τερμάτισε στην πέμπτη θέση και την περίοδο 2003-04 στην τέταρτη. Και τις δύο αυτές περιόδους συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου, χάνοντας και τις δύο φορές το τρόπαιο. Στον τελικό του 2003 αντιμετώπισε την Ανόρθωση. Ο κανονικός αγώνας έληξε 0-0. Η ΑΕΛ έχασε το τρόπαιο στη διαδικασία των πέναλτι (5-3). Στον τελικό του 2004 αντιμετώπισε την ΑΕΚ Λάρνακας. Η ΑΕΛ έχασε με 2-1.

Την περίοδο 2004-05 τερμάτισε στη δέκατη θέση, την περίοδο 2005-06 στην έβδομη θέση, την περίοδο 2006-07 στην ένατη θέση, όπως και την περίοδο περίοδο 2007-08. Την περίοδο περίοδο 2008-09 κατέκτησε την τέταρτη θέση ενώ για ακόμη μια φορά συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου χάνοντας το τρόπαιο από τον ΑΠΟΠ Κινύρα Πέγειας (2-0).

Δεκαετία 2010-2019 
Την περίοδο 2009-10 η ΑΕΛ τερμάτισε στην πέμπτη θέση και την επόμενη περίοδο στην έβδομη.

Η περίοδος 2011-12 ήταν ιστορική για την ομάδα. Κατάφερε μετά από 44 χρόνια να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Παράλληλα, συμμετείχε στο τελικό του κυπέλλου, χάνοντας το τρόπαιο από την Ομόνοια (1-0). Προπονητής της ομάδας την περίοδο αυτή ήταν ο Πάμπος Χριστοδούλου.

Ως πρωταθλήτρια Κύπρου, η ΑΕΛ συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ 2012-13. Στον πρώτο γύρο αντιμετώπισε την Λίνφιλντ ΦΚ και κατάφερε για πρώτη φορά στην ιστορία της να προκριθεί στον επόμενο γύρο. Ακολούθησε η πρόκριση επί της Παρτιζάν Βελιγραδίου με δύο νίκες. Ακολούθως διεκδίκησε στα πλέι-οφ την είσοδο της στους ομίλους της διοργάνωσης. Αντίπαλος ήταν η ΡΣΚ Άντερλεχτ. Στον πρώτο αγώνας κέρδισε εντός έδρας με 2-1 αλλά ηττήθηκε στον επαναληπτικό με 2-0 και αποκλείστηκε. Η συμμετοχή, ωστόσο, στα πλέι-οφ, εξασφάλιζε για τις αποκλειόμενες ομάδες τη συμμετοχή τους στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ 2012–13. Αντίπαλοι της ήταν οι Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ, Ολιμπίκ Μαρσέιγ και Φενερμπαχτσέ. Η ΑΕΛ τερμάτισε στην 4η θέση πετυχαίνοντας μια σημαντική νίκη με 3-0 επί της Ολιμπίκ Μαρσέιγ και φέρνοντας εντός έδρας ισοπαλία 0-0 με την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ.

Την περίοδο 2012-13 τερμάτισε στην πέμπτη θέση ενώ συμμετείχε ξανά στο τελικό του κυπέλλου, χάνοντας το τρόπαιο από τον Απόλλωνα (2-1).

Την περίοδο 2013-14 διεκδίκησε το πρωτάθλημα μέχρι την τελευταία αγωνιστική, τερματίζοντας τελικά στη 2η θέση. Το πρωτάθλημα διεκδικείτο μέχρι την τελευταία αγωνιστική από την ΑΕΛ και τον ΑΠΟΕΛ, οι οποίοι αγωνίζονταν μεταξύ τους. Ήταν ένας από τους ελάχιστους «τελικούς πρωταθλήματος» στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου. Η ΑΕΛ προπορευόταν με 3 βαθμούς διαφορά, οπόταν χρειαζόταν νίκη ή ισοπαλία για να στεφθεί πρωταθλήτρια ενώ ο ΑΠΟΕΛ χρειαζόταν μονάχα νίκη καθώς υπερτερούσε στην ισοβαθμία. Το παιχνίδι διακόπηκε στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, όταν το αποτέλεσμα ήταν 0-0, μετά από ρίψη κροτίδας από την κερκίδα της ΑΕΛ και τον τραυματισμό ποδοσφαιριστή του ΑΠΟΕΛ, ο οποίος βρισκόταν στον πάγκο τις ομάδας του. Η Δικαστική Επιτροπή της ΚΟΠ αποφάσισε όπως το παιχνίδι επαναληφθεί, χωρίς θεατές, σε ουδέτερο γήπεδο. Το ΑΠΟΕΛ άσκησε έφεση η οποία όμως δεν εκδικάστηκε εγκαίρως λόγο παραίτησης του εφετείου. Το ΑΠΟΕΛ κέρδισε το παιχνίδι και ανακηρύχτηκε πρωταθλητής. Λίγες μέρες αργότερα, η έφεση εκδικάστηκε και το ΑΠΟΕΛ πήρε το παιχνίδι με σκορ 3-0.

Η ΑΕΛ συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ 2014-2015 ως η δευτεραθλήτρια Κύπρου. Ήταν η πρώτη φορά που η Κύπρος είχε δύο θέσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στον γ΄ προκριματικό γύρο αντιμετώπισε την Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Κέρδισε εντός έδρας με 1-0 αλλά έχασε 3-0 στη Ρωσία και αποκλείστηκε. Ο αποκλεισμός από τον γ΄ προκριματικό οδήγησε την ΑΕΛ στα πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ 2014-15. Κληρώθηκε με την Τότεναμ Χότσπερ, από την οποία αποκλείστηκε.

Την περίοδο 2014-15 έφτασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Κύπρου αλλά έχασε το τρόπαιο από τον ΑΠΟΕΛ με 2-4. Ως φιναλίστ του κυπέλλου συμμετείχε στον αγώνα για την κατάκτηση του Super Cup με αντίπαλο τον ΑΠΟΕΛ ο οποίος είχε κατακτήσει πρωτάθλημα και κύπελλο. Η ΑΕΛ κέρδισε με 4-3 στα πέναλτι (0-0 ο αγώνας στην κανονική του διάρκεια) και κατέκτησε το Super Cup για τέταρτη φορά στην ιστορία της.

Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην τέταρτη θέση, ενώ συμμετείχε στο τελικό του κυπέλλου Κύπρου όπου κατέκτησε το τρόπαιο για 7η φορά στην ιστορία της και για πρώτη φόρα μετά από 30 χρόνια, επικρατώντας του ΑΠΟΕΛ με 2-0.

1: Η ΑΕΛ κέρδισε 49 βαθμούς, αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 2 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 47 βαθμοί.

Συνολικά στατιστικά στην Α΄ κατηγορία 

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τη συνολική πορεία της ΑΕΛ στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας από την περίοδο 1935-34 έως και την περίοδο 2018-19. Η βαθμολογία είναι το άθροισμα της πραγματικής βαθμολογίας κάθε περιόδου, ανεξάρτητα από το σύστημα βαθμολόγησης. Χρησιμοποιώντας το σύγχρονο σύστημα βαθμολόγησης (Νίκη=3 Βαθμοί, Ισοπαλία=1 Βαθμός, Ήττα:0 βαθμοί) οι βαθμοί που εξασφαλίζει είναι 2715. Η περίοδος 1963-64, στην οποία το πρωτάθλημα διακόπηκε, δεν συμπεριλαμβάνεται.

Η ΑΕΛ πέτυχε τις περισσότερες νίκες (25) την περίοδο 2013-14. Την περίοδο 1937-38 η γνωστή βαθμολογία δίνει στην ΑΕΛ μόνο μία νίκη. Ωστόσο, την περίοδο εκείνη η ΑΕΛ, ο Άρης και η Τσετίν Καγιά συμφώνησαν να μην ολοκληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, για άγνωστους λόγους, παρά τις αντιρρήσεις της ΚΟΠ. Οι αγώνες έγιναν τελικά τον Οκτώβριο του 1938, αλλά τα αποτελέσματα τους παραμένουν άγνωστα, όπως και η ολοκληρωμένη βαθμολογία. Την περίοδο 1945-46 η ΑΕΛ είχε μόνο τρεις νίκες που είναι η δεύτερη χειρότερη επίδοση μετά την περίοδο 1937-38.
Οι περισσότερες ισοπαλίες (16) σημειώθηκαν την περίοδο 1978-79. Τις περιόδους 1939-40, 1940-41 και 1946-47 δεν σημείωσε καμία ισοπαλία.
Την περίοδο 1940-41 δέχθηκε μόνο μία ήττα. Τις περισσότερες ήττες (16) δέχτηκε την περίοδο 1994-95.
Τα περισσότερα τέρματα (68) σημείωσε την περίοδο 2013-14. Τα λιγότερα τέρματα (12) σημείωσε την περίοδο 1971-72.
Τα λιγότερα τέρματα (10) δέχτηκε τις περιόδους 1947-48 και 2011-12. Τα περισσότερα τέρματα (57) δέχτηκε την περίοδο 1994-95.
Την καλύτερη αναλογία τερμάτων (+45) είχε την περίοδο 1967-68 και τη χειρότερη (-20) την περίοδο 1974-75. 
Τους περισσότερους βαθμούς (81) κέρδισε την περίοδο 2013-14.

Συμμετοχές ανά κατηγορία 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
<center>
{|
|valign="top" width=50%|

|valign="top" width=50%|
{| class="wikitable"
! colspan=2| Κύπελλο
|-
| Κατηγορία
| Αριθμός συμμετοχών
|-
| Κύπελλο Κύπρου || <center>76|-
|}
|}

Επιπρόσθετα, η ομάδα έχει μία συμμετοχή στην Α΄ Εθνική Ελλάδας και μία συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδας.

Τελικοί κυπέλλου 
Η ΑΕΛ έχει κατακτήσει 7 φορές το Κύπελλο Κύπρου. Είναι στην πέμπτη θέση κατακτήσεων του κυπέλλου και στην τρίτη θέση σε συμμετοχές στον τελικό. Συνολικά έχει συμμετάσχει 18 φορές στον τελικό του κυπέλλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους τελικούς στους οποίους συμμετείχε η ΑΕΛ.

1 Ο αγώνας διακόπηκε στο ημίχρονο λόγω βροχών ενώ το σκορ ήταν 1-1 και για το λόγω αυτό έγινε επαναληπτικός μια βδομάδα αργότερα.

Αγώνες για Super Cup 
Η ΑΕΛ έχει κατακτήσει 4 φορές το Super Cup (Ασπίδα Πάκκου/Στυλιανάκη/ΚΟΠ). Συνολικά έχει διεκδικήσει 9 φορές το τρόπαιο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους αγώνες για την κατάκτηση του Super Cup στους οποίους συμμετείχε η ΑΕΛ.

Ευρωπαϊκή πορεία 

Η ΑΕΛ συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση την περίοδο 1968-69, όπου και αποκλείστηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης στα πλαίσια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1968-69. Ακολούθησαν άλλες 3 συμμετοχές τη δεκαετία του 1980, με την πρώτη νίκη να έρχεται στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1989-90. Τη δεκαετία του 1990 δεν συμμετείχε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, ενώ τη δεκαετία του 2000 συμμετείχε μόνο μία φορά.

Την περίοδο 2012-13 η ΑΕΛ επανήλθε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ως πρωταθλήτρια Κύπρου, συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ 2012-13. Στον πρώτο γύρο αντιμετώπισε την Λίνφιλντ ΦΚ και κατάφερε για πρώτη φορά στην ιστορία της να προκριθεί στον επόμενο γύρο. Ακολούθησε η πρόκριση επί της Παρτιζάν Βελιγραδίου με δύο νίκες. Ακολούθως διεκδίκησε στα πλέι-οφ την είσοδο της στους ομίλους της διοργάνωσης. Αντίπαλος ήταν η ΡΣΚ Άντερλεχτ. Στον πρώτο αγώνας κέρδισε εντός έδρας με 2-1 αλλά ηττήθηκε στον επαναληπτικό με 2-0 και αποκλείστηκε. Η συμμετοχή, ωστόσο, στα πλέι-οφ, εξασφάλιζε για τις ομάδες που αποκλείστηκαν τη συμμετοχή τους στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ 2012–13. Αντίπαλοι της ήταν οι Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ, Ολιμπίκ Μαρσέιγ και Φενερμπαχτσέ. Η ΑΕΛ τερμάτισε στην 4η θέση πετυχαίνοντας μια σημαντική νίκη με 3-0 επί της Ολιμπίκ Μαρσέιγ και φέρνοντας εντός έδρας ισοπαλία 0-0 με την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ.

Η ΑΕΛ συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15 ως η δευτεραθλήτρια Κύπρου. Ήταν η πρώτη φορά που η Κύπρος είχε δύο θέσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στον γ΄ προκριματικό γύρο αντιμετώπισε την Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Κέρδισε εντός έδρας με 1-0 αλλά έχασε 3-0 στη Ρωσία και αποκλείστηκε. Ο αποκλεισμός από τον γ΄ προκριματικό οδήγησε την ΑΕΛ στα πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ 2014-15. Κληρώθηκε με την Τότεναμ Χότσπερ, από την οποία αποκλείστηκε.

Έδρα 
Πρώτη έδρα της ΑΕΛ ήταν το Παλιό Στάδιο Γ.Σ.Ο. στη Λεμεσό. Το στάδιο αυτό το χρησιμοποιούσε από την ίδρυση της έως το 1975 που ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Τσιρείου Σταδίου - Γ.Σ.Ο., χωρητικότητας 13.300 θεατών, έδρα που χρησιμοποιoύσε έως το 2022 όπου και μετεγκαταστάθηκε στο Στάδιο Άλφαμεγα. Τα στάδια αυτά αποτελούσαν και αποτελούν έδρα και των δύο άλλων ομάδων της Λεμεσού, Απόλλωνα και Άρη.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
Το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΑΕΛ Λεμεσού έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:
 Πρωτάθλημα Κύπρου:
 Πρωταθλήτρια (6): 1940-41, 1952-53, 1954-55, 1955-56, 1967-68, 2011-12

 Κύπελλο Κύπρου:
 Κυπελλούχος (7): 1939, 1940, 1948, 1985, 1987, 1989,  2019

 Super Cup (Ασπίδα Πάκκου/Στυλιανάκη/ΚΟΠ):
 Νικήτρια (4): 1953, 1968, 1985, 2015

 Β΄ κατηγορία:
 Πρωταθλήτρια (1): 1996-97

Δείτε επίσης 
 Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
 Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
 Super Cup (ποδόσφαιρο ανδρών Κύπρου)
 Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Ανεπίσημη ιστοσελίδα σωματείου ΑΕΛ
 
 Στίχοι του ύμνου της ΑΕΛ Λεμεσού
 Η πορεία της ΑΕΛ στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
 

 
 
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)