Νίκος Μιχαλολιάκος

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος (Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 1957) είναι Έλληνας πολιτικός, ιδρυτής και γενικός γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή καταδικασμένος για την διεύθυνσή της σε 13 έτη κάθειρξη και 6 μήνες. Έχει διατελέσει βουλευτής του κόμματος στην περιφέρεια της Α' Αθηνών (7 Μαΐου 2012 - 11 Ιουνίου 2019). Κατά τη διάρκεια της αρχηγίας του οδήγησε τη Χρυσή Αυγή στη Βουλή.

Στο παρελθόν, έχει δηλώσει φασίστας, νεοναζί και ρατσιστής. Από την είσοδο της Χρυσής Αυγής στο ελληνικό Κοινοβούλιο το 2012 ο Νίκος Μιχαλολιάκος έχει κατηγορηθεί για παράνομες πράξεις που οδήγησαν στη σύλληψή του. Η νεοναζιστική ρητορική του έχει συνδεθεί άμεσα με αντικομμουνιστικές, ρατσιστικές, αντισημιτικές, και ξενοφοβικές αντιλήψεις από μεγάλο μέρος του πολιτικού φάσματος.

Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα το 2013, έλαβαν χώρα δικαστικές έρευνες και απαγγέλθηκαν κατηγορίες στο Μιχαλολιάκο για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης. Ο Μιχαλολιάκος είχε αναλάβει την πολιτική ευθύνη της δολοφονίας Φύσσα από το 2015, αρνούμενος κατηγορηματικά κάθε ποινική ευθύνη. Ακολούθησε η πολύμηνη δίκη της Χρυσής Αυγής με αποτέλεσμα στις 7 Οκτωβρίου 2020 να κριθεί ένοχος σε πρώτο βαθμό για διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Ο ίδιος χαρακτήρισε την δίωξη του πολιτική και ιδεολογική.

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια: Δικτατορία και Μεταπολίτευση (1957-1980) 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, στη Γούβα (Άγιος Αρτέμιος). Μαθητής ακόμα, σε ηλικία 16 ετών, το 1973, εντάχθηκε στην ακροδεξιά οργάνωση του Κωνσταντίνου Πλεύρη «4η Αυγούστου», στην οποία δραστηριοποιήθηκε και κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων, στο τμήμα Μαθηματικών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σε ομιλία του 2012 σε μέλη της ΧΑ για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ο Μιχαλολιάκος είπε ότι «εκείνη την εποχή ήμουν ήδη πολιτικά ενεργός καίτοι δεν είχα συμπληρώσει ακόμη τα 16 μου έτη». Σύμφωνα με το Γιάννη Περδικάρη, συνεργάτη του Μιχαλολιάκου και μελλοντικού συνιδρυτή της Χρυσής Αυγής, το Νοέμβριο του 1973 μια ομάδα περίπου 100 νεολαίων του Κόμματος 4ης Αυγούστου, μεταξύ των οποίων και ο Μιχαλολιάκος, αποφάσισαν να εισβάλλουν στο κτήριο του Πολυτεχνείου, που είχαν καταλάβει φοιτητές που είχαν εξεγερθεί εναντίον της στρατιωτικής δικτατορίας. Ελλείψει σχεδιασμού και ηγεσίας εγκατέλειψαν το εγχείρημα και περιορίστηκαν «στην παρεμπόδιση και αποτροπή της τροφοδοσίας των εγκλείστων από τις εξωτερικές ομάδες περιφρούρησης».

Ο Μιχαλολιάκος ήταν μέλος της Επιτροπής Συντονισμού Ενωτικού Αγώνος (ΕΣΕΑ), παραρτήματος στην Αθήνα της ΕΟΚΑ Β΄ του Γεωργίου Γρίβα, η οποία είχε κηρυχθεί τότε από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο παράνομη τρομοκρατική οργάνωση. Σύμφωνα με ομιλία του Μιχαλολιάκου το 2014 στη Βουλή στους κύκλους της ΕΟΚΑ Β΄ γνώρισε το 1973 τον Τάκη Μπαλτάκο. Συνελήφθη στις 24 Ιουλίου 1974, τη νύχτα της Μεταπολίτευσης, όταν μαζί με άλλα δύο άτομα, τον Περδικάρη και τον Αριστοτέλη Καλέντζη, αποπειράθηκαν να κάψουν τη βρετανική πρεσβεία στο Κολωνάκι, διαμαρτυρόμενοι για τη στάση της Μεγάλης Βρετανίας κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Σύμφωνα με τον Περδικάρη, ο Καλέντζης με ψυχραιμία έκρυψε το σχέδιο του κτηρίου που είχε πάνω του όταν συνελήφθησαν, αφού είχαν αναρριχηθεί στα κάγκελα της πρεσβείας, και οι τρεις τους αφέθηκαν ελεύθεροι.

Στις 16 Δεκεμβρίου 1976, κατά τη διάρκεια της κηδείας του απότακτου αστυνόμου και βασανιστή της δικτατορίας Ευάγγελου Μάλλιου, που είχε δολοφονηθεί πριν από δύο ημέρες από τη «17 Νοέμβρη» εκφώνησε ομιλία ο Γεώργιος Γεωργαλάς που προανήγγειλε ότι: «Θα απαντήσουμε οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος». Μετά την εξόδιο ακολουθία, μια ομάδα χουντικών και νεοφασιστών επιτέθηκε στους δημοσιογράφους που κάλυπταν την κηδεία για να τους λιντσάρουν με αποτέλεσμα πέντε δημοσιογράφοι να καταλήξουν στο νοσοκομείο με σοβαρά τραύματα. Από μαρτυρίες και φωτογραφίες εντοπίστηκαν ορισμένοι από τους δράστες, ανάμεσα στους οποίους και ο Μιχαλολιάκος, τον οποίο ένας από τα θύματα αναγνώρισε ως έναν από τους επικεφαλής της ομάδας που του επιτέθηκε. Ο Μιχαλολιάκος ισχυρίστηκε ότι δε συμμετείχε στα επεισόδια, ότι δεν εμφανιζόταν σε καμιά από τις φωτογραφίες και ότι ο μάρτυρας που τον ενέπλεκε είχε περιπέσει σε αντιφάσεις. Προφυλακίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα, αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος, όπως και οι υπόλοιποι συλληφθέντες. Από τα τέλη του 1977 ο Μιχαλολιάκος υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία και, όταν ξεκίνησε η δίκη το Μάιο του 1978, το δικαστήριο αποφάσισε να διαχωρίσει την υπόθεση γι’ αυτόν και άλλον έναν κατηγορούμενο, κρίνοντας ότι δεν είχαν κλητευθεί εμπρόθεσμα. Ο Μιχαλολιάκος δεν δικάστηκε για την υπόθεση αυτή, καθώς τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνταν παραγράφηκαν πέντε χρόνια μετά το συμβάν, το Δεκέμβριο του 1981.

Σύμφωνα με τον Γιάννη Περδικάρη, ο Μιχαλολιάκος και ο Αριστοτέλης Καλέντζης ήταν οι δράστες μιας επίθεσης εναντίον του δημοσιογράφου Νίκου Κακαουνάκη, τον οποίο δύο άγνωστοι είχαν χτυπήσει στο κεφάλι και είχαν ρίξει σε ένα λάκκο με ασβέστη τον Ιανουάριο του 1977.

Στις 31 Ιουλίου 1978 ανακοινώθηκε η σύλληψή του μαζί με άλλους για σειρά βομβιστικών ενεργειών στην Αθήνα, ενώ ταυτόχρονα καθαιρέθηκε από το βαθμό του Δόκιμου Αξιωματικού των Ειδικών Δυνάμεων. Αρχικά παραπέμφθηκε στον ανακριτή για παράβαση του νόμου 774/78 «περί καταστολής της τρομοκρατίας» σε βαθμό κακουργήματος ως ύποπτος για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση μαζί με τους Α. Καλέντζη, Α. Πρωτοπαπά, Θ. Παπουτσά, Λ. Παξινόπουλο, Ν. Τσάμη, Ι. Γιαννόπουλο και «συντονιστή» τον Λοχαγό Τζαβέλα. Με βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου παραπέμφθηκε στο πενταμελές εφετείο για παράβαση του νόμου 495/76 «περί όπλων και εκρηκτικών υλών». Μετά από μετατροπή της κατηγορίας σε πλημμέλημα, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 13 μηνών. Υπάρχουν έγγραφα της εποχής που θέλουν τον Νίκο Μιχαλολιάκο, κατά τη δεύτερη κατάθεσή του στις 27 Ιουλίου 1978, να καταδίδει στην Αστυνομία τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης στην οποία συμμετείχε. Ο Μιχαλολιάκος φέρεται να έδωσε 8 ονόματα συνεργατών του, που οι ποινές τους κυμάνθηκαν από 5 μέχρι 12 χρόνια φυλάκιση, ενώ η ποινή του Μιχαλολιάκου περιορίστηκε στους 13 μήνες.

Υπόθεση «Αστυάναξ» 
Με έγγραφο που εμφανίζεται να χρονολογείται από το 1981, ο μετέπειτα Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής κατηγορήθηκε από τον πολιτευτή του ΛΑ.Ο.Σ. Σωτήριο Σοφιανόπουλο για συνεργασία με την Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών και πως με την κωδική ονομασία «ΑΣΤΥΑΝΑΞ» λάμβανε από αυτήν μηνιαία αμοιβή 120.000 δραχμές. Σύμφωνα με την απόφαση 52803/04 του Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής (πριν αυτή καταργηθεί από την wordpress), το έγγραφο αυτό κρίνεται πλαστό καθώς μεταξύ άλλων ο αξιωματικός που φερόταν να το υπέγραφε ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο. Για αυτή την υπόθεση ο Σοφιανόπουλος καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμηση κατ' εξακολούθηση και χρήση πλαστού εγγράφου κατ' εξακολούθηση.

ΕΠΕΝ 
Το 1983 ο Μιχαλολιάκος βρέθηκε για πολλούς μήνες στη Νότια Αφρική. Όταν επέστρεψε, ο έγκλειστος δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος τον διόρισε στην ηγεσία της νεολαίας της Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (ΕΠΕΝ).

Τοπική αυτοδιοίκηση 
Ο Μιχαλολιάκος συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές του 2010, ως επικεφαλής του συνδυασμού «Ελληνική Αυγή για την Αθήνα», καταφέρνοντας να εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος Αθηνών, καθώς συγκέντρωσε 10222 ψήφους, που αντιστοιχούσαν σε ποσοστό της τάξης του 5,29%. Κατά τη διάρκεια της θητείας του διετέλεσε μέλος της επιτροπής Ποιότητας Ζωής. Η συμμετοχή του στο δημοτικό συμβούλιο είχε προκαλέσει αρκετές εντάσεις, με κυριότερη εκείνη της 17ης Ιανουαρίου 2011, όταν χαιρέτησε ναζιστικά στραμμένος προς τον δημοτικό σύμβουλο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πέτρο Κωνσταντίνου, ο οποίος τον είχε αποκαλέσει φασίστα.

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 2011 μετά από μία δημόσια εκστρατεία στην περιοχή ο Μιχαλολιάκος πραγματοποίησε, μετά από εισαγωγή του Κασιδιάρη, ομιλία σε μέλη της ΧΑ στα γραφεία της Ανατολικής Αττικής κατά την οποία αναφέρθηκε απειλητικά μεταξύ άλλων στο δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε, στον επιχειρηματία Βίκτωρα Ρέστη, λέγοντας ότι «κάποτε αν υπάρχει δίκαιο θα γίνει σαπούνι και αυτός και τα Εβραιόπουλα που έχει», και στους πολιτικούς αντιπάλους της ΧΑ, λέγοντας ότι «θα τους σπάγαμε τα κεφάλια». Μετά τη δημοσίευση της ομιλίας από την Εφημερίδα των Συντακτών και μηνυτήρια αναφορά του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι σχηματίστηκε κατηγορητήριο εις βάρος του Μιχαλολιάκου για παράβαση του άρθρου 184 του ποινικού κώδικα για «διέγερση σε διάπραξη εγκλημάτων, βιαιοπραγίες ή διχόνοια». Μετά από αναβολές λόγω αιτημάτων των συνηγόρων υπεράσπισης του Μιχαλολιάκου, η υπόθεση εκδικάστηκε τελικά απόντος του Μιχαλολιάκου το Φεβρουάριο του 2018 από το Δ΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που έκρινε ένοχο το Μιχαλολιάκο και τον καταδίκασε σε ποινή 8 μηνών με αναστολή. Σε δεύτερο βαθμό τον Ιανουάριο του 2019 ο Μιχαλολιάκος κρίθηκε αθώος από το Η' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών. Λίγες μέρες αργότερα ο Αντιεισαγγελέας του Άρειου Πάγου άσκησε αίτημα αναίρεσης της αθωωτικής απόφασης, το οποίο θα εκδικαστεί από το ποινικό τμήμα του δικαστηρίου.

Δραστηριότητα μετά την εκλογή στη Βουλή 
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, η Χρυσή Αυγή του Νίκου Μιχαλολιάκου μπήκε στη Βουλή, κερδίζοντας ποσοστό αρκετά πάνω από το όριο εισόδου 3%, επιβεβαιώνοντας τις δημοσκοπήσεις, τα exit polls έδιναν στη Χρυσή Αυγή ποσοστό από 6,5 έως 7,5%. Τελικά, η Χρυσή Αυγή πήρε ποσοστό 7% και κατέλαβε 21 έδρες. Μιλώντας σε μέλη του τάγματος εφόδου Νίκαιας της ΧΑ μετά την επίθεση του στελέχους της ΧΑ Ηλία Κασιδιάρη στη βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής στις 7 Ιουνίου ο Μιχαλολιάκος καθησύχασε όσους ανησυχούσαν ότι το επεισόδιο θα κόστιζε εκλογικά στη ΧΑ και προειδοποίησε ότι αριστερές αντιδράσεις στην ισχυροποίηση της ΧΑ θα οδηγούσαν σε επανάληψη των γεγονότων του Εμφυλίου. Στις εκλογές της 17ης Ιουνίου ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή πήρε 6,92% και κατέκτησε 18 βουλευτικές έδρες.

Στο παρελθόν αρθρογραφούσε στο περιοδικό Χρυσή Αυγή και συνεχίζει να αρθρογραφεί στην εβδομαδιαία πανελλήνια εφημερίδα Χρυσή Αυγή.

Το Μάρτιο του 2018, μετά από πρόταση του ΠτΒ και ομόφωνη απόφαση των υπολοίπων κομμάτων, αποδόθηκε στον Μιχαλολιάκο και σε δύο άλλους βουλευτές της ΧΑ μομφή για αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά και τους επιβλήθηκε ποινή παρακράτησης του 25% της μηνιαίας βουλευτικής αποζημίωσης.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου 2019 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής, καθώς η Χρυσή Αυγή δεν κατάφερε να συγκεντρώσει το ελάχιστο 3% για την είσοδό της.

Σύλληψη 
To βράδυ της 12ης Σεπτεμβρίου 2013, κατά το οποίο αφισοκολλητές του ΠΑΜΕ δέχτηκαν επίθεση στο Πέραμα από χρυσαυγίτες, ένας φίλος του Μιχαλολιάκου του έστειλε ένα γραπτό μήνυμα όπου αναφερόταν «Αδερφέ μου, ν' αγιάσουν τα χεράκια τους..!! Freikorps!». Τη νύχτα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα στις 24:37 το βράδυ, ο  Μιχαλολιάκος έστειλε ένα SMS στον Γιάννη Λαγό, ο οποίος είχε προηγουμένως επικοινωνήσει με το Γιώργο Πατέλη, πυρηνάρχη της Νίκαιας, ο οποίος είχε νωρίτερα μιλήσει τηλεφωνικά με τον Ρουπακιά. Ο Λαγός κάλεσε το Μιχαλολιάκο και συνομίλησαν για 45". Έπειτα, ο Λαγός κάλεσε πάλι τον Πατέλη, που συνομίλησε στη συνέχεια με τον Ρουπακιά. Στην απολογία του ο Μιχαλολιάκος είπε ότι η συνομιλία του με τον Λαγό αφορούσε τη μετακίνησή του την επόμενη μέρα. Τη νύχτα της δολοφονίας Φύσσα ο ίδιος φίλος του Μιχαλολιάκου που του είχε στείλει μήνυμα τη νύχτα της επίθεσης στους αφισοκολλητές του ΠΑΜΕ του έστειλε το μήνυμα «Γουστάρω, γουστάρω, γουστάρω ΧΑ ελληνικό Σεπτέμβριο!!!».

Στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013, την επομένη της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, ο Μιχαλολιάκος μαζί με τον Κασιδιάρη και το Λαγό επικοινώνησαν με ένα στέλεχος της ΧΑ και του είπαν, εάν κληθεί από την Αστυνομία, να πει ότι δεν ήξερε τον Ρουπακιά. Στις 19 Σεπτεμβρίου αναρτήθηκε στο κανάλι της ΧΑ στο youtube ένα μήνυμα του Μιχαλολιάκου στο οποίο έλεγε ότι λάμβανε χώρα ένα παράνομο «κυνήγι μαγισσών» εναντίον της Χρυσής Αυγής, η οποία θα συνέχιζε να αντιστέκεται «απέναντι στη λάσπη και τη σκευωρία». Σε τηλεοπτική συνέντευξή του που προβλήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου ο Μιχαλολιάκος, ερωτώμενος για το αν έχουν κλείσει τα γραφεία της ΤΟ της Νίκαιας, απάντησε αποφατικά, λέγοντας ότι πρόκειται για "μια συνήθ[η] Τοπική Οργάνωση της Χρυσής Αυγής". Οι δικαστικές έρευνες για τη δράση της Χρυσής Αυγής που ξεκίνησαν μετά τη δολοφονία Φύσσα είχαν ως αποτέλεσμα ο Μιχαλολιάκος να συλληφθεί στις 28 Σεπτεμβρίου 2013 και να προφυλακιστεί με την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης σύμφωνα με το άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα.

Ο Μιχαλολιάκος παρέμεινε προσωρινά κρατούμενος ως την παρέλευση του ανώτατου ορίου προσωρινής κράτησης των δεκαοκτώ μηνών στις 20 Μαρτίου του 2015, οπότε αποφυλακίστηκε και του επιβλήθηκαν με βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου περιοριστικοί όροι: κατ' οίκον περιορισμός, λόγω κατηγοριών για παράβαση του νόμου περί όπλων, και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, ενώ του επιτράπηκε να μεταβαίνει στη Βουλή.

Ρατσιστικές επιθέσεις 
Ο Μιχαλολιάκος έχει επιτεθεί φραστικά κατά βουλευτών -κάτι που έχει οδηγήσει στην παραπομπή του στην Επιτροπή Δεοντολογίας- αλλά κατά άλλων προσώπων.

Στις 18 Μαΐου 2018 επιτέθηκε στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μουσταφά Μουσταφά, χαρακτηρίζοντας τον επικίνδυνο για την Ελληνική Βουλή και λέγοντας ότι είναι ανεπίτρεπτη η παρουσία ξένων βουλευτών, ειδικά Τούρκων, στην ελληνική βουλή. Τον Μάρτιο αντίστοιχα είχε επιτεθεί ξανά στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που οδήγησε στη παραπομπή βουλευτών της Χρυσής Αυγής στην επιτροπή δεοντολογίας.

Σε άλλη περίπτωση, το 2013, είχε ζητήσει και την απέλαση του Γιάννη Αντετοκούνμπο, τον οποίο αποκάλεσε «χιμπατζή».

Ιδεολογία 
Το 1992 εκδόθηκε από τις εκδόσεις της Χρυσής Αυγής ένα μανιφέστο γραμμένο από το Μιχαλολιάκο με τον τίτλο «Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη». Σε αυτό το κείμενο ο Μιχαλολιάκος δε χρησιμοποιεί τον όρο «εθνικοσοσιαλισμός» για την περιγραφή της ιδεολογίας της ΧΑ, αλλά προειδοποιεί για τον κίνδυνο να εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο η "Pax Judaica", μια φράση που προέρχεται από ένα άρθρο του 1921 στους Times του Λονδίνου που παρουσίαζε τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Περιγράφοντας την ιδεολογία της ΧΑ, γράφει ότι «Κυρίαρχη και Απόλυτη είναι για την Ιδεολογία μας η Ιδέα της Φυλής, ή αλλιώς η Ιδέα του Αίματος». Στο κλείσιμο του κειμένου, ο Μιχαλολιάκος γράφει ότι «οι δικές μας ιδέες είναι περισσότερο κοντά στις θέσεις και τη φιλοσοφία των 'νικημένων' παρά στην κοινοβουλευτική δημοκρατία» και καλεί «να προβληματιστούμε σοβαρά» αν ήταν σωστή επιλογή η συμμετοχή της Ελλάδας στο Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων, καθώς «ο Γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός και η Νέα Ευρώπη των Waffen SS ήταν ένα μήνυμα φωτεινό σε μια σκοτεινή εποχή που πιστεύω πως ο ελληνισμός θα έπρεπε να έχει δεχθεί».

Σε κείμενό του 2000 με τον τίτλο «Εχθροί του καθεστώτος - Χρυσή Αυγή 1993-1998» ο Μιχαλολιάκος έγραφε σχετικά με την παύση της χρήσης του όρου «εθνικοσοσιαλισμός» για τον ιδεολογικό και πολιτικό αυτοπροσδιορισμό των χρυσαυγιτών ότι η επιλογή του όρου «εθνικισμός» δεν «περιέχει ίχνος απολογίας» ούτε σημαίνει την απομάκρυνση των στελεχών της ΧΑ από τις έως τότε θέσεις της, αλλά οφείλεται στο ότι θεώρησαν τον όρο αυτό «πλέον δόκιμο και πολιτικά κατάλληλο».

Μιλώντας σε συγκέντρωση υποστηρικτών της ΧΑ στη Λαμία το 2011, ο Μιχαλολιάκος δήλωσε ότι «αν ζούσα στη Γερμανία του '33, θα ήμουν μέλος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος και θα αισθανόμουν ιδιαίτερα χαρούμενος γι' αυτό» και ότι «[ο] στρατηγικός, ο απώτερος στόχος είναι να πάρουμε την εξουσία» που «σημαίνει να καταργήσουμε τη δημοκρατία». Σε κλειστή συγκέντρωση το Μάρτιο του 2012 είπε ότι: «Εμείς δεν είμαστε Λεπέν, εμείς είμαστε σπορά των νικημένων του 1945, οι εθνικοσοσιαλιστές, οι φασίστες... Είμαστε οι μαχητές που θα ακονίσουν αν χρειαστεί τις ξιφολόγχες στα πεζοδρόμια για να απελευθερώσουμε τις πατρίδες μας από τον εβραίο που έχει καθίσει στον σβέρκο ολόκληρου του κόσμου». Το Σεπτέμβριο του 2015 ο Μιχαλολιάκος αρνήθηκε ότι υπάρχει το βίντεο στο οποίο είναι καταγεγραμμένος να κάνει αυτή τη δήλωση, ενώ το 2019 είπε ότι με τη δήλωσή του περί "νικημένων του 1945" αναφερόταν στους Έλληνες που δεν ωφελήθηκαν οικονομικά από την ήττα της Γερμανίας με τη μέθοδο του «ντεμοντάζ».

Μιλώντας σε μια ομάδα οπαδών της ΧΑ πριν τις εκλογές του 2012 ο Μιχαλολιάκος δήλωσε ότι σκοπός της εισόδου της ΧΑ στο κοινοβούλιο είναι η διάλυσή του και ότι κατά την ορκωμοσία του ως δημοτικός σύμβουλος δεν ορκίστηκε στο Σύνταγμα διότι δεν πιστεύει σε αυτό.

Συγγραφικό έργο 
 Περικλής Γιαννόπουλος, Απολλώνιος Λόγος
 Υπερασπίζοντας την εθνική μνήμη
 Για μια μεγάλη Ελλάδα σε μια ελεύθερη Ευρώπη
 Ομάδα Κρούσεως Λόγχη (2001) -- με το ψευδώνυμο «Νίκος Έξαρχος»
 Η εξομολόγησις ενός εθνικού (1980 [;], επανέκδοση 2008)
 Από τις στάχτες του Βερολίνου στην παγκοσμιοποίηση (2008, 2012)
 Εμείς οι κακοί «φασίστες» και οι καθώς πρέπει... «πατριώτες» (2014)
 Ελλάς - 21ος Αιών, Πατρίδα ή Χάος (2014)
 Φυλακές Κορυδαλού, 1-15 Ιανουαρίου 2014 (2014)
 Οι τελευταίοι πιστοί
Εχθροί του καθεστώτος
“Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή”  - 18 κείμενα για την Ελληνική λογοτεχνία
Τα πρώτα χρόνια 
Φυλακές Δομοκού: “Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη” (2021, 1ος τόμος)
Το Αθάνατο Νερό (2021)
Εγκληματίας Σκέψης (2021)
200 χρόνια από το 1821: Η προδοσία μίας Επανάστασης
Αστέρια σ’ αφέγγαρο ουρανό (Ποιητική συλλογή)
Ο Μαύρος Κύκνος
Ο Δικαίος – Μια ιστορία της Μάνης
1922: Αλήθειες και Ψέματα
Φυλακές Δομοκού: Η αλήθεια δεν φυλακίζεται (2022, 2ος τόμος)

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
{ Βικιφθέγματα}}
Η άγνωστη ζωή του Νίκου Μιχαλολιάκου

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή
Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Έλληνες νεοναζιστές
Έλληνες εγκληματίες
Έλληνες αντικομμουνιστές