Λαβράκι

Το λαβράκι (επιστημονική ονομασία: Dicentrarchus labrax) είναι ψάρι της οικογένειας των Μορονίδων, που απαντάται στη Μεσόγειο και στις ακτές του βορειοανατολικού Ατλαντικού. Το λαβράκι μαζί με την τσιπούρα, από πλευράς διατροφικής αξίας, ανήκουν στα περιζήτητα ψάρια της Μεσογείου, καθώς είναι πλούσια στα λιπαρά οξέα ω-3. Είναι ένα από τα κύρια ψάρια για τις ιχθυοκαλλιέργειες.

Το λαβράκι θεωρείται εκλεκτό ψάρι στην ελληνική κουζίνα, ενώ χρησιμοποιείται για διατροφή και από άλλους λαούς. Μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς τρόπους, π.χ. στη σχάρα, στον ατμό, στον φούρνο κ.α. Στα ελληνικά η λέξη λαβράκι χρησιμοποιείται από τους δημοσιογράφους για να περιγράφουν νέα αποκλειστικά ρεπορτάζ με μεγάλη αξία, μια αναφορά στην τύχη που χρειάζεται για να πιάσει κάποιος αυτό το ψάρι. Αλιεύεται κυρίως με την τεχνική του spinning. Παρόλ' αυτά, κάθε άλλο παρά σπάνιες είναι οι συλλήψεις λαβρακιών με πολυάγκιστρα ή με casting. Σπανιότερα πιάνονται λαβράκια με συρτή αφρού ή με ζωντανά ψάρια δολωμένα (γωβιούς, κέφαλους, ζαργάνες). Τέλος, σπανιότατες είναι οι συλλήψεις λαβρακιών με ζόκα σε βάθη 40+ μέτρων, με δολώματα σουπιές ή καλαμάρια. Αυτές οι συλλήψεις αφορούν μεγάλα ψάρια, βάρους τουλάχιστον 5 κιλών.

Περιγραφή 
Το λαβράκι έχει σύνηθες μήκος 40 με 65 εκατοστά και βάρος 300 γραμμάρια με 7 κιλά, ενώ μπορεί να φτάσει σε μήκος το ένα μέτρο και βάρος τα 15 κιλά. Έχει καταγραφεί ότι μπορεί να ζήσει μέχρι 15 χρόνια. Το σώμα του είναι επιμήκες. Το όνομα δικέντραρχος έχει να κάνει με την παρουσία στο σώμα του δύο ραχιαίων πτερυγίων: το πρόσθιο τριγωνικό και το οπίσθιο τραπεζοειδές. Έχει ασημί χρώμα, ενώ τα μικρά ιχθύδια φέρουν μαύρα στίγματα σε πλάτη και πλευρά. Το ασημί είναι λίγο πιο σκούρο στη ράχη και πιο ανοικτό στην κοιλιά (φαινόμενο της αντισκίασης).

Βιολογία 
Το λαβράκι είναι ένα είδος ωκεανόδρομο, που απαντάται στη Μεσόγειο, στη Μαύρη Θάλασσα και στον Ατλαντικό, από τη Νορβηγία μέχρι τη Σενεγάλη. Ζει σε παραλιακά ύδατα, σε βάθος μέχρι 100 μέτρων. Είναι ψάρια ευρύαλα και ευρύθερμα, αντέχουν δηλαδή σε μεγάλες μεταβολές αλατότητας και θερμοκρασίας του νερού. Είναι κυρίως ψάρι της ανοικτής θάλασσας, αλλά πλησιάζει σε υφάλμυρα και γλυκά νερά, όπως σε λιμνοθάλασσες και εκβολές ποταμών. Θεωρείται ότι έχει καλή όραση και βλέπει καθαρά και στο σκοτάδι – ώρα κατά την οποία κυνηγάει. Τρέφεται κυρίως με άλλα ψάρια,όπως γοβιούς, κέφαλους, ζαργάνες, ενώ δεν λέει όχι σε μαλάκια, όπως σουπιές, καλαμαράκια, χταπόδια και μοσχούς (μοσχοχτάποδα). Ακόμα, τρέφεται με γαρίδες και καβούρια, ακόμα και σκουλήκια. Τα μικρότερα ψάρια του είδους τρέφονται περισσότερο με ασπόνδυλα, όπως μαλάκια, γαρίδες και αμμοσκούληκα.

Παραπομπές 

Μορονίδες
Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Αλιεύματα