Γκρέγκορ Ζέριαβ

Ο Γκρέγκορ Ζέριαβ ή Ζέριαλ (σλοβενικά : Gregor Žerjav) (14 Νοεμβρίου 1882 - 27 Ιουνίου 1929), ήταν σλοβενικής καταγωγής νομικός και φιλελεύθερος πολιτικός της Αυστρίας και της Γιουγκοσλαβίας.

Βίος 
Γεννήθηκε στη Λοζ της Καρνιόλα στην Αυστροουγγαρία και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, από όπου αποφοίτησε το 1906. Ήταν παντρεμένος με τη Μιλένα Ζέριαβ, το γένος Λάβρεντσιτς. Είχε τρία παιδιά, το πρώτο ο Μπορούτ και τα δίδυμα Ναντίνα και Τατιάνα.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από φυματίωση και γι' αυτό είχε μετέβη στο Βερολίνο. Πέθανε στο κτήμα του στο Πόλιτσε και τάφηκε στο νεκροταφείο στη Λιουμπλιάνα. Η σύζυγός του και η κόρη του Τατιάνα επίσης πέθαναν από φυματίωση αργότερα. Ο γιος του Μπορούτ έγινε δημοσιογράφος και έζησε στο Παρίσι. Η κόρη του Ναντίνα ήταν παντρεμένη με τον Κάλρο Άρμπαθ.

Πολιτική 
Από το 1908 έγινε ο συντονιστής του Εθνικού προοδευτικού κόμματος στην Καρνιόλα. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, έγινε ένας από τους κύριους οικονομικούς συμβούλους του εθνικού φιλελεύθερου πολιτικού κατεστημένου της Σλοβενίας. Το 1910 έγινε γνωστός για τη συμμετοχή του στην πτώχευση της πιστωτικής τράπεζας "Agro Merkur" που ιδρύθηκε λίγα χρόνια νωρίτερα ως χρηματοπιστωτικό ίδρυμα στην υποστήριξη του Εθνικού Προοδευτικού κόμματος. Το 1911 εξελέγη στο αυστριακό κοινοβούλιο όπου έγινε ο ηγέτης της "Γιουγκοσλαβικής ομάδας", μία ομάδα που εκπροσωπείται με βουλευτές από τα εδάφη της Σλοβενίας, Ιστρίας και Δαλματίας.

Μετά το ξέσπασμα του Α΄ παγκοσμίου πολέμου ξεκίνησε ένα μυστικό δίκτυο, τα μέλη του οποίου εργάζονταν εναντίον της αυστροουγγρικής μοναρχίας και υπέρ της δημιουργίας ενός ενιαίου γιουγκοσλαβικού κράτους. Μεταξύ στους στενότερους συνεργάτες του στην προσπάθεια αυτή ήταν δύο άλλοι ριζοσπάστες εθνικιστές της νεότερης γενιάς, ο Άλμπερτ Κράμερ και ο Μπογκομίλ Μπόσνιακ. Οι αυστροουγγρικές αρχές δεν αποκαλύπτουν το δίκτυο. Ωστόσο, ήδη από τα πρώτα στάδια του πολέμου ο Ζέριαβ προληπτικά συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Κάστρο της Λιουμπλιάνας για την πρότερη δράση του. Αφέθηκε ελεύθερος μετά από λιγότερο από ένα μήνα. Τον Μάιο του 1915 μαζί με τον Μπογκομίλ Βόσνιακ έφυγαν προς τα δυτικά, προκειμένου να ενταχθούν στη Γιουγκοσλαβική Επιτροπή αλλά ο Ζέριαβ συνελήφθη ξανά για να τεθεί υπό κράτηση στην πόλη Γκουμντ και αργότερα στο Γκρατς, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου.

Μετά τη διάλυση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας ήταν μέλος της αντιπροσωπείας των Νοσισλάβων της Αυστροουγγαρίας, που υπέγραψαν τον Δεκεμβρίο του 1918 τη διακήρυξη για την ίδρυση του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Μετά το 1918 έγινε ένθερμος υποστηρικτής του συγκεντρωτισμού και του ενιαίου χαρακτήρα της Γιουγκοσλαβίας. Τον Ιούνιο του 1918 ήταν ένας από τους συνιδρυτές του Δημοκρατικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας.

Εκλέχτηκε στο γιουγκοσλαβικό Κοινοβούλιο για τρεις συνεχόμενες θητείες, το 1920, το 1925 και το 1927, την πρώτη φορά ως εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Κόμματος, και τις δύο τελευταίες στον κατάλογο του Ανεξάρτητου Δημοκρατικού Κόμματος. Από τον Δεκέμβριο 1921 έως τον Δεκέμβριο του 1922 υπηρέτησε ως Υπουργός Πρόνοιας, και μεταξύ Νοεμβρίου του 1924 και του Ιούλη 1925 ως Υπουργός Δασών στην κυβέρνηση συνασπισμού του Νίκολα Πάσιτς.

Παραπομπές

Πηγές 
 Igor Grdina, Vojko Strahovnik (2003) Slovenci med tradicijo in perspektivo. Ljubljana: Študentska založba. ISBN 961-6446-52-5
 LLC Books (2010). Members of the Independent Democratic Party: Svetozar Pribicevic, Gregor Žerjav, Milko Brezigar, Juraj Demetrovic. General Books LLC, ISBN 9781159161057.

Σλοβένοι πολιτικοί
Βουλευτές της Αυστρίας
Γιουγκοσλάβοι νομικοί
Υπουργοί πρόνοιας της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί δασών και ορυχείων της Γιουγκοσλαβίας
Σλοβένοι νομικοί