Skande

Geç Antik Çağ

Skanda'dan Bizans kaynaklarında bahsedilmiştir, İmparator I. Justinianus'un Novellae adlı eseri ve o dönemde yaşamış Prokopius ve Menander Protektor'un eserleri de bu kaynaklardan bazılarıdır. Kaynaklarda, Skanda'nın Lazika'nın iç kesimlerinde olduğu ve bölgede Bizans ve Sasani İmparatorlukları arasında çatışmalar yaşandığı yazar. Ulaşılması zor bir yerde konumlanan Skanda kalesi, Sarapanis'le birleştiğinde ülkenin doğusunda kalan İberya sınırından gelecek tehditlere karşı ülkeyi korur. 522 civarında, Lazika, Bizans hükümdarlığını kabul ettikten kısa bir süre sonra, bu iki sınır kalesinin Laz garnizonları, imparatorluk birlikleriyle değiştirildi. Bu birlikler çok zaman geçmeden lojistikteki zorluklar nedeniyle kaleleri terk etti. Bununla birlikte Sasani birlikleri 532 yılında imzalanan "Sürekli Barış"a kadar kaleleri işgal etti. Lazlar, Sasani ordusunu gelecekte kaleleri kullanmalarını engellemek için Skanda ve Sarapanis’i yok etti, ancak, Lazika’da çatışmalar yeniden başladığında, Sasaniler 551’de Skanda’yı restore ettiler ve yaklaşık 25 yıl boyunca çatışmalar süresince kullandılar.

Orta Çağ ve Erken Modern dönem

Skanda’nın Orta Çağ’da kaydedilmiş tarihi çok azdır. Eski Lazika ve İberya bölgelerinin 11. yüzyılda birleşerek Gürcistan Krallığı'nı oluşturması, Skanda'nın sınır kalesi olma özelliğini yok etmiş ve stratejik önemini azaltmıştır. 15. yüzyılın ortalarında, savaşın Gürcistan'ı parçalamasıyla İmereti Krallığı tekrar oluşmuştur ve Skanda yeniden stratejik önem kazanmıştır. Yerli tarihi belgelerin ötesinde, 1470'lerde Giosafat Barbaro ve Ambrogio Contarini, 1650'lerde Nikifor Tolochanov ve Aleksey Yevlyev, 1660'larda Jean Chardin ve 1770'lerde Johann Anton Güldenstädt gibi yabancı yazarlar da bölgeden bahseder. Skanda, 16. ve 18. yüzyıllarda ülkede gerçekleşmiş çatışmaların savaş alanıydı.
Rus elçiler Toloçanov ve Yevlyev, 1650'lerde İmereti'yi gezdi. Gezdikleri sırada Kral  III. Alexander'ın favori yaz mekanı olan Skanda'ya da uğradılar. Skandayı şu şekilde tarif ettiler: Bir nehir vadisinde tepenin üzerine inşa edilmiş sağlam bir kale olan Skanda, 20 metre yüksekliğinde ve 600 metre uzunluğundaki tuğla duvarla sarılmış ve toplarla desteklenmiş dört kule ile güçlendirilmiştir. Duvarların içinde üç katlı bir saray, St. George Kilisesi ve kralın zenginlikleri vardı. On yıl sonra, Fransız Jean Chardin, Skanda'yı çökmüş halde gördü. Skanda daha sonra İmereti hükümeti tarafından restore edildi. Gürcistan'ın 1745 yılındaki coğrafyasını derleyen Gürcü tarihçi Prens Vakhushti, Skanda'ya bir kraliyet sarayı ve "heybetli ve harika bir inşaat eseri" olarak yorumladı. 1810'da Ruslar İmereti'yi fethettikten sonra, Skanda kalesi terk edildi ve kalıntılara çürümeye bırakıldı. 1830'larda, İsviçreli bilim adamı Frédéric Dubois de Montpéreux, Skanda için şu yorumu yaptı: "terk edildiğinden beri bir harabeden farklı değil".

Skanda kalesi

Skanda Kalesi, kendisiyle aynı adı taşıyan köyün kuzeyindeki harabelerde, iki akarsu arasındaki tepede bulunuyor (42°16′6″K 43°2′46″D). Toplam alanı 7,000 m² ve yüksekliği 120 metreye ulaşıyor. Kalenin nispeten daha iyi korunmuş yerleri kraliyet sarayının doğu cephesi ve Gürcüce yazıt içeren kilisenin duvarıdır. Anıt, arkeolojik olarak 1949 ve 1995 yıllarında incelenmiştir. Elde edilen malzemelerin çoğu geç Orta Çağ'a aittir. Skanda araştırmacısı Lekvinadze, kalenin en eski yapılarının 4. yüzyıldan kalma olduğunu bulmuştur. Skanda kompleksi, Gürcistan hükümeti tarafından Ulusal Önem Sahip Taşınılması Yasak Anıtlar listesine eklenmiştir.