Taşlıca, Dereli

Tarihçe

Köyün ilk ismi Titirik'tir. Sonradan Taşlıca olarak değiştirilmiştir.Yerleşim olarak tahminen 200 yılık geçmişi vardır. Köyün ilk sahipleri Rum sülalelerdir. Daha sonra Çepni Türklerinin köye yerleştiği görülür.Akmehmetoğulları,Karavellioğulları,Angutoğulları,Aydaşoğuları,Tomakoğulları köyün kalabalık sülalelerindendir. Köye yerleşen insanlar; Şalpazarı,Akçaabat ve Şebinkarahisar'dan geldiği bilinmektedir.

Kültür

Klasik Giresun kültürü hakimdir. Sürekli göç vermesiyle artan şehirleşme köyün kültürünü etkilemiştir. Örf,adet ve ananeler unutulmaya yüz tutmuştur. Yöresel kadın kıyafeti olan peştemal ve kuşağın hiç kullanılmadığı günümüzde görülmektedir. Bu da kültür yozlaşmasının bir sonucudur. Modernizasyonla öz kültür unutulmuştur. Bir ara kültür ortaya çıkmıştır. Lahana yemeği hala yaşlılar için sofraların baş tacıdır. Ayrıca lahanadan yapılan Dible, sarma gözde yemeklerdendir. Bundan başka Galdirik, Kabalak ve fasulye turşusu sık sık tüketilmektedir. Sütlü kabak,sırgan, yağlaş (Trabzon yöresinde guymak denir) erikten yapılan samaksa. Mıhlama,Böğce(fasulye)çorbası,patates tekerlemesi,mendek(baldıran) çorbası köyün belli başlı yemeklerindendir. Köyün belki de en unutulmamış geleneği, düğün, asker yollama ve cenaze işlerindeki birlik ve beraberliktir. Ayrıca İstanbulda kurulmuş olan köy derneği insanların gurbette bir araya gelmesine vesile olmuştur.Dernek merkezi İstanbul Sanayi Mahallesi'ndedir. Giresun'nun ünlü ozanı, Ozan Gezgini bu köyde doğup büyümüş,ilkokulu Taşlıca Köyü İlkokulu'nda okumuştur.

Coğrafya

Giresun iline 25 km, Dereli ilçesine 4 km. uzaklıktadır .

İklim

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.Aksu vadisinin Karadenize uzantısı nedeniyle deniz etkisi hakimdir.Ilıman bir iklime sahiptir.Karayelin etkisinde kaldığında karasal iklimi andıran bir yapıya bürünür.Son zamanlarda küresel ısınmanın etkisiyle iklimde değişiklikler görülmüştür.''''

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Temel geçim kaynağı fındıktır.Lakin arazinin geniş olmaması sebebiyle yeterli değildir. Önceleri mısır ekimi yaygındı.Daha sonra nüfusun hızlı göç vermesi mısır ekimini kısıtlamıştır. Ayrıca arazilerin kardeşler arasında bölünmesi yapılacak tarım ve hayvancılığa sekte vurmuştur. Köydeki tarım ve hayvancılık yörede yaşayan yaşlıların alışılagelen uğraşı haline dönüşmüştür. Köyde aileleri geçindirebilecek yeterli tarımsal faaliyet yoktur. Genelde Gurbetcilere dayanan bir yapı mevcuttur. Yaz aylarında yaylaya çıkılarak hayvanlar için ot temin edilmektedir. Ayrıca yaylada patates ve yeşil sebze(lahana,marul,mısır,patates,yeşil soğan vb.)yetiştririlmektedir. Yetiştirilen meyve ve sebzeler günlük hayatta ihtiyaç olarak kullanılmakta olup ekonomik değeri yoktur.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Dağınık yerleşim hakim olduğu için Kanalizasyon yapımı oldukça pahalıya mal olacağı için her evin kendine has alt yapısı vardır.Kanalizasyon olmamakla beraber foseptik çukurları mevcut olup kanuni bi zorunluluktur.