Željko Bebek

Yaşamı

Çocukken eve gelen annesinin misafirlerine radyodan dinlediği şarkıları söyleyerek müzikğe olan ilgisini gösterdi. Akordiyon çalmayı denedi ama ortaokul 3. sınıfta gitar çalıp şarkı söyleme isteğiyle akordiyon çalmayı bıraktı. Öğretmeni onun hevesini kırdı ve gitar yerine mandolin çalmaya başladı. Kısa zamanda okulun en iyi mandolin çalan öğrencisi oldu ve ödül olarak tekrar gitar çalmasına izin verildi.
16 yaşındayken Saraybosna’da lise öğrencilerinden müziğe meyilli olanlar için bir okul etkinliği olan “Eho61” grubuna girdi. İlerleyen yıllarda ünlü bir müzisyen ve besteci olan Kornelije Kovač’ın 2 yıl önce bu grupta önemli bir rolü vardı.
Bir sonraki müzik deneyimi ünlü olmayan Šento Borovčanin ve Redžić kardeşler (Zoran ve Fadil) grubu ile oldu. Bebek, Fadil Redzic İndexi grubuna girene kadar grupla birlikte çaldı.
Edo Bogeljić 1965 yılında İsmeta Dervoz’un vokalde, Luciano Paganotto’nun bateride ön plana çıktığı KODEKSİ grubuna cover albüm yapması için Zeljko’yu çağırdı.
Bebek birkaç yılını bu grupta ritmik gitar çalarak ve solistlik yaparak geçirdi. Grubun yerel bölgede ön plana çıkmasına yardımcı oldu.
Grupta bas gitar çalan kişilerin sürekli değişmesinin yarattığı problem nedeniyle, Bebek 1969 yılında Bestijede çalan 18 yaşındaki Goran Bregović'i önerdi. İtalya’da bulunduğu sıralarda grup üyeleri ile ayrılığa düşünce 1970 yılında grubu bıraktı ve Saraybosna’ya döndü.
Eve döndüğünde Kodeksi grubunun diğer öncüsü Edo Bogeljić ile “Novi Kodeksi” grubunu kurdu. Grup küçük bir başarı yakalasada Čičak grubunun en fazla sahnede kalma rekorunu kırdılar. 1971 yılında ise 32 saat sahnede kaldılar.
Yeni yılla birlikte repertuarlarında yabancı şarkıların söylenmesi grubu durgunlaştırdı. 1971 kasımında Yugoslavya Ordusunda askerliğe çağrıldı. Novi Kodeksi son sahne performansını Saraybosna'da Dom Mladih’te sergiledi. 26 yaşında evlendi ve müzik kariyerini noktalamaya karar verdi.
Željko Bebek 1972 yılında askerden döndüğünde Goran Bregović "Patim evo deset dana" şarkısının kaydı için yeni kurulan JUTRO grubuna davet etti. Bebek bu teklifi kabul etti.
1973 martında Željko Bebek askerden döndükten sonra istekli bir şekilde Jutro grubuna katıldı ama grubun yaratıcılığından ve ticari potansiyelinden pek emin değildi. Bunun için sosyal güvenlik idaresinde çalışıyordu. JUTRO kısa sürede başarılı oldu, Željko Bebek zamanının hepsini müziğe vermek için devlet işinden ayrıldı. JUTRO kısa sürede Bijelo Dugme olarak değişti.
Željko Bebek 1974'ten beri Bijelo Dugme’de vokal yaptı ve ara sıra da bas gitar çaldı. Yugoslavya'nın önde gelen ünlülerden biri oldu. Grupla beraber dolu dolu geçen 10 yılın ardından solo kariyerine devam etmek için 1984 yılında gruptan ayrıldı.
Aslında Željko Bebek'in solo kariyeri Bijelo Dugme ile paralel devam ediyordu. 1978 yılında Skoro da smo isti adlı albümü çıkardı. Bateride Điđi Jankelić, gitarda Edo Bogeljić ve orgda Neven Pocrnjić eşlik etti. Ama albüm başarısız oldu ve çabuk unutuldu. 1984 yılında Bijelo Dugme’den ayrıldığında ikinci solo albümünü "Mene tjera neki vrag"'ı çıkardı.
Željko’nun solo kariyeri özellikle Bijelo Dugme’deki şöhreti ile mukayese edildiğinde pek başarılı değildi. Šta je meni ovo trebalo", "Da Bog da te voda odnijela", "Kako došlo, tako prošlo", "Sinoć sam pola kafane popio", "Il' me ženi, il' tamburu kupi" gibi güçlü folk ezgilerinin olduğu birkaç hit şarkısı oldu.
Savaş çıktığında Zagreb'e taşındı ve orada yaşamaya başladı.
2005 yılında ise Bijelo Dugme ile 3 büyük konser verdi. Saraybosna, Belgrad, Zagreb’de yapılan konserlerin her birini yüz binden fazla kişi izledi.