google/wiki40b huggingface dataset:
Dünya veteriner hekimleri birliği

Dünya veteriner hekimleri birliği (WVA), Veteriner hekimliği mesleğini dünya çapında temsil eden küresel bir meslek kuruluşu. Bu birlik, ulusal düzeydeki veteriner hekimleri birlikleri için ve veteriner tıbbın farklı alanlarında çalışan veteriner hekimler için bir çatı kuruluştur. Türk Veteriner Hekimleri Birliğide bu birliğin bir üyesidir.
Dünya veteriner hekimleri birliği, Hayvan ve insan sağlığı konularının yanı sıra hayvan refahı konusunda ve birliğe üye örgütlerin/hekimlerin hakları konusunda faaliyetler gösterir. Veteriner hekimliği mesleğinin ve veteriner tıp biliminin geliştirilmesini amaçlar.

Kuruluşu

1963 yılında Dr J. Gamgee, ilk Uluslararası Veteriner Hekimler Kongresini topladı. Sonrasında bu girişim "Dünya Veteriner Hekimleri Birliği" halini aldı. Ulusal düzeydeki meslek kuruluşları bu organizasyona üye oldular, bu sayede uluslararası koordinasyon sağlanmış oldu.

Organizasyonlar

Birliğin rutin görevlerinin yanı sıra yürüttüğü bazı organizasyonlar da vardır. Bunlardan en önemlisi olan Dünya Veteriner Kongresinin 32.'si 2015 yılında İstanbulda gerçekleşmiştir. 2001 yılında alınan bir karar ile Nisan ayının son Cumartesi gününü “Veteriner Hekimler Günü” olarak kutlanmaya başlanmıştır. Ayrıca 2011 yılı "Dünya Veteriner Hekimler Yılı" olarak kutlanmıştır.
Şecere-i Türkî

Şecere-i Türki

28 Eylül 1863-23 Şubat 1864 arasında diğeri gibi Tasvir-i Efkâr gazetesinde kitap sayfası şeklinde tefrika edilip (nr.131, 14 Rebîülâhir 1280-nr. 173, 16 hicri 1280) orada çıkanı kadarıyla ay­rıca 152 sayfalık bir kitap halinde or­taya konan bu tercüme, dokuz babdan meydana gelen eserin baştan sadece üç bablık kısmını vermektedir.
Tefrikanın bu noktada kesilmesinden sonra deva­mının sonraki bir vakte bırakıldığı ilân edilmiş ise de {Tasvîr-i Efkâr, nr. 175, 23 Ramazan 1280/1 Mart 1864}, tercüme tamamlanamadan bu kadarı ile kalmıştır.

Bâblar

Cengiz Han'in hayatının anlatıldığı üçüncü babda, onun oğullarını Hârizm fethine yollamasına ait faslın sonlarında kesilen bu tercüme, bilhassa Orta Asya Türk­lüğü'nün Moğollarla birlikte efsanevî tarihini nakleden ilk iki kısmı ile ülke­mizde geniş bir ilgi çekerek, Türklüğün Anadolu'ya gelmeden önce anayurttaki geçmişini tanıtmak gibi bir millî tarih hizmetini yerine getirmiştir.
A. Vefik'in neşri, Desmaisons'un neşir ve Fransızca tercümesinin 1872 den beri ortada ol­masına rağmen. Necip Âsım'dan Ziya Gökalp ve 1920 den önceki yazıları ile Fuad Köprülü'ye kadar birçok türkologa Oğuz Han menkıbesi ve diğer millî ef­saneler konusunda doğrudan doğruya kaynaklık etmiştir.
Eserin kapağına başlık olarak konu­lan, 1824 Kazan Hanlığı baskısının başında mev­cut "Uşal Şecere-i Türkî" ibâresindeki "bu, işbu" mânasına gelen Çağatayca "uşal" sözünün mahiyetinin bilinmemesi yüzünden, Ahmed Vefik'in tercümesinin adı yanlış bir okuyuşla yakın zamanla­ra kadar hep "Evşâl-i Şecere-i Türkî" ve daha da tahrife uğrayarak "Şecere-i Evşâl-i Türkî" şeklinde gösterilmiştir.

Tanzimat Aydınları ve Şecere-i Türki

Şecere-i Türk adlı eserin tesiriyle Türklerin menşeinin Orta Asya’ya dayandığını keşfeden Tanzimat aydınları, bu etkiden olsa gerek, Orta Asya’da o devirde hâlen kullanılmakta olan Çağatay Türkçesini de Türk dilinin aslı saymışlardır. Hattâ bazı aydınlar daha da ileri giderek Osmanlı Türkçesini, asıl Türk dili kabul ettikleri Çağatay Türkçesinden bozulma galat bir dil olarak görmeğe başlamışlardır. Tanzimat aydınları içinde Çağatay Türkçesinin Türk dilindeki yeri hususunda en doğru ve günümüzde de hâlâ geçerli olan tespiti, bu dille ilgilenen ilk aydın olmasına rağmen, yine Ahmed Vefik Paşa yapmıştır. Ahmed Vefik Paşa, ilk baskısı 1888 yılında neşredilen Lehce-i Osmânî adlı sözlüğünün mukaddimesinde, Çağatay Türkçesini şöyle tanımlamaktadır: “Uygur dili Çin taraflarından Kâşgar’a doğru yayılıp, ondan yedi yüz tarihlerinde Cengiziyân akvâmı Türk ve İslâmiyete duhûl eylediklerinde, Çağatay lisânı mütevellid olup, sekiz yüz â’vâmında ziyâde şüyû bulmuştur.” O, Türk dilini de Oğuz, Kıpçak ve Uygur olmak üzere üç ana şubeye ayırarak bizce doğru bir tasnifte bulunmuştur.
Dylan ve Cole Sprouse

Oyunculuk

Büyükannelerinin desteği ile Sprouse kardeşler 6 aylıkken oyunculuk eğitimine başlatıldılar. Kardeşler ilk olarak reklamlarda oynadılar.  Birçok ikiz aktörler gibi, ikizler önceleri aynı karakterleri oynadılar. Sekiz aylkken ABC-TV'nin bir dizisi olan  Under Fire Grace'de aynı karakterleri 1993'ten 1998'e kadar oynadılar.
1999 yılında Sprouse'ların ilk sinema filmi olan Süper Baba'da oynadılar. Dylan ve Cole Adam Sandler tarafından yönetilmiş başka filmlerde de oynatıldılar. 2000'i yılında Shia LaBeouf ile oynadıkları The Nightmare Room'da rol aldılar aslında bir tek Cole aldı. Cole aynı zamanda Friends dizisinde Ross karakterinin çocuğu olan Ben'i oynadı. 2002 ve 2003 yıllarında filmlerinde ikiz olarak oynadılar. Buna örnek  Annemi Noel Babayı Öperken Gördüm ve Sadece Tekmelemek için. 2005'te Sprouse'lar sonrasında Disney Channel'ın bir dizisi olan Zack ve Cody serisinin bir parçası oldular. Sprouse'lar 11 kişilik bir grup olan Disney Channel Circle of Star'da şarkı söylediler. Sprouse'lar aynı zamanda 2006'dan beri Disney Channel Games'e katılıyorlar. (2008 yılında bitti).
2008-2011 yılları arasında devam eden ve Zack ve Cody'nin Lüks Yaşamı 'nın devamı olan Zack ve Cody Güvertede'nin çekimlerine başladılar. Ve Disney tarafından desteklenmiş filmlerde de rol aldılar.
1995 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Hırvatistan

Eurovision'da

18 Mayıs 1995 tarihinde yapılan finalde yarışan Hırvatistan, Türkiye'den sonra ve Fransa'dan önce 11. sırada sahneye çıkmıştır.
Florissant, Missouri

2010 Sayımı

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 17,353 kişiden, 7,405 evden ve 4,415 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise 97.7% Beyaz, 0.3% Yerli Amerikan, ve 1.4%'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.

2000 Sayımı

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 16,331 kişiden, 6,951 evden ve 4,233 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise 97.7% Beyaz, 0.3% Yerli Amerikan, ve 1.4%'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Karaçam, Koyulhisar

Tarihçe

Köyün eski adı Turhu'dur. Eski Rum Köyüdür. Rumlar Koyulhisar Gazvesinde köyü terketmiş, köye Kafkasyadan göç olmuştur. Köy halkı çoğunlukla Kafkas Türküdür. Koyulhisar ilk olarak Trabzon'a bağlı bir ildir. Daha sonra Şebinkarahisar il iken Şebinkarahisar'a bağlanmıştır. Şebinkarahisar il olacak büyüklükte olmadığından Şebinkarahisar Giresun'a Koyulhisar ise Sivas'a bağlanmıştır.

Kültür

Köy'ün kendine özgü gelenek ve görenekleri bulunmamaktadır. Anadolu adetleri,genelek ve görenekleri ile birebirdir. Köyün şu anki kış nüfusu ortalama 5 hanedir. 2000'li yıllarda köy nüfusu yoğunken genellikle İstanbul'a göç nedeniyle şimdiki zamanımızda köy nüfusu çok fazla azalmıştır. Yaz aylarında İstanbul'dan memleketini ziyaretine gelenler olduğundan nüfus artmaktadır.

Coğrafya

Sivas iline 193, Koyulhisar ilçesine 23 Km. uzaklıktadır. Sivas ilinden ulaşım çok zordur. Meşhur Gemin Beli geçidinden dolayı ulaşım özellikle kış aylarında çok zor şartlar altında gerçekleşmektedir. 2014 yılında yapımına başlanan Gemin Beli Tüneli bittiğinde ulaşımın 55 km kadar daha kısalacağı düşünülmektedir.

İklim

Köyün Karadenize, özellikle Ordu ve Giresun'a yakınlığından dolayı Karadeniz iklimi görülmektedir. Diğer köylerde kırsal iklim görülürken Karaçam Köyü yeşil görüntüsü ile Karadeniz bölgesini andırmaktadır. Köyde Giresun fındığı yetiştiği de görülmüştür.

Ekonomi

Köyün geçim kaynağı nüfus azlığından dolayı yok denilebilir. Köyün erkekleri genellikle Koyulhisar'da çalışmaktadır. Köy'de yaz-kış kalan halk hayvancılık ile uğraşmaktadır.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün çocukları Koyulhisar'da eğitim görmektedir. Sadece hafta sonu köylerine gelen çocuklar Koyulhisar'da yurtta kalmaktadırlar. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köy içi 2016 yılında parke taşları ile döşenmiştir.
Anomalohimalaya

Konakçıları

Erginleri Cricetulus cinsinden avurtlaklarda, larva ve nimfleri ise Alticola cinsinden dağ sıçanlarında asalaktır.

Yayılımı

Tanrı Dağları ile Pamir Dağları 'nda, Kırgızistan, Özbekistan, Tacikistan, Çin'de Sincan Uygur Özerk Bölgesi ve Tibet, Nepal.
Turgut Atakol

Turgut Atakol, (1915, İstanbul - 9 Nisan 1988, İstanbul, Türkiye), Türk basketbolcu, hakem ve spor yöneticisi.
Spora Alman Lisesi'nde başladı.Galatasaray'da basketbol ve kürek dallarında forma giydi.Galatasaray'ın geçilmez olarak bilinen dört tek kürek takımında yer aldı.Basketbol hakemliği yaptı.Uluslararası alanda, aralarında Çekoslovakya ile Macaristan takımları arasında oynanan 1955 Avrupa Basketbol Şampiyonası finali de dahil, toplam 79 maç yönetti.1946-1958 yılları arasında Spor Oyunları Federasyonu Basketbol Sorumlusu üyeliği, 1958-1964 yılları arasında da Türkiye Basketbol Federasyonu'nun ilk başkanlığı yaptı.FIBA Teknik Komite üyeliği yaptı, Komite üyeliği sırasında "Basketbol Hakem Tekniği" isimli kitabı FIBA tarafından, dünya hakemleri için kılavuz kitap kabul edildi.İzmir'de düzenlenen 1971 Akdeniz Oyunları direktörlüğü ve Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi (TMOK) başkanlığı yaptı (1982-1988). Türk Spor Vakfı'nı kurdu.Uluslararası Olimpiyat Komitesi başkanı Juan Antonio Samaranch tarafından aday gösterilerek bu kuruluşun genel kurul üyeliğine seçildi (1984).
Üçüncü göz kapağı

Üçüncü göz kapağı bazı hayvanlarda bulunan ve gözü koruma ya da nemlendirme işlevi gören saydam ya da yarı saydam üçüncü bir göz kapağıdır. Bazı sürüngenlerde, kuşlarda ve köpekbalıklarında tam işlevli olabilen üçüncü göz kapağı memelilerin çoğunda ise gözün köşesinde körelmiş olarak küçük bir kısmı kalmıştır. Develer, kutup ayıları, yüzgeçayaklılar ve yerdomuzları gibi bazı memelilerin ise üçüncü göz kapakları tam işlevlidir. Bilimsel terminolojide plica semilunaris, membrana nictitans ya da palpebra tertia olarak kullanılır.
Tam işlevli üçüncü göz kapakları balıklarda, amfibilerde, sürüngenlerde, kuşlarda ve memelilerde bulunur ancak primatlarda nadiren görülür. İnsanlarda görülen plica semilunaris ve bağlantılı olan kaslar diğer memeliler ve omurgalılarda görülen üçüncü göz kapakları ile homolog organlardır. Primat türlerinin çoğunda plica semilunaris bulunur ve makimsiler ile lorisiler de ise tam işlevli üçüncü göz kapakları vardır.
Alt ve üst göz kapaklarının aksine üçüncü göz kapağı göz küresi üzerinde yatay olarak hareket eder. Normalde saydamdır. Kunduzlar ve manatiler gibi su altına dalan bazı hayvanlarda gözü su altında korumak için kapatırken deniz aslanı gibi başka su altına dalan hayvanlarda ise kum ya da başka birikintileri gözden çıkarmak için karada iken işlev görür. Hayvanların çoğunda işlevi gözdeki yabancı maddeleri çıkarmaya yardımcı olmaktır. Yırtıcı kuşlarda aynı zamanda yavrularını beslerken ebeveynlerin gözlerini yavruların gaga darbelerinden korur. Bayağı doğanlar yaklaşık 320 km/h'lik hızla dalış yaptıklarında üçüncü göz kapakları açılıp kapanarak yabancı maddeleri dışarı atarken gözün de nemlenmesini sağlar. Kutup ayılarında, üçüncü göz kapağı gözleri kar körlüğüne karşı korur. Köpekbalıklarında, avlarına saldırırken kapanarak gözlerini korur. Ağaçkakanlar, ağacın gövdesine gagalarıyla vurmadan bir milisaniye önce üçüncü göz kapaklarını kapatarak sarsıntı kaynaklı retina hasarlarını önlerler.
Kedilerde ve köpeklerde üçüncü gözkapağının çok fazla kas demeti bulunmaz ve bu nedenle de normalde görünmez. Sürekli görünür halde olması ise bir sağlık sorunu olduğuna işarettir. Ancak sağlıklı bir hayvan uyurken nazik bir şekilde gözünün açılması sırasında görünür hale gelir. Bazı köpek ırklarında üçüncü göz kapağı dışarı doğru sarkmaya meyillidir ve bu duruma kiraz göz denir. Kiraz gözün sebebi üçüncü göz kapağı bezinin sarkmasıdır. Bu bez bazı hayvanlarda gözyaşı sıvısının %50'sini üretir. Başka hayvanlarda da Harder bezi adı verilen başka bir bez mevcuttur. Kuşlar üçüncü göz kapaklarını kontrol edebilirler.
Bazı türlerde, göz küresine gelen herhangi bir dürtüde (mesela hava üflenmesi gibi) üçüncü göz kapağı refleks olarak kapanır. Bu refleks tavşanlarda üzerinde yapılan klasik koşullanma deneylerinde yaygın olarak kullanılır.
Kazançlı, Of

Tarihçe

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Kültür

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya

Trabzon iline 65 km, Of ilçesine 13 km uzaklıktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Georgi Kostandov

Georgi P. Kostandov (d. 17 Şubat 1944, İstanbul - ö. 18 Temmuz 2019, İstanbul), uzun yıllar İtalyan Lisesi'nde yöneticilik yapmış eğitimci, yazar.

Hayatı

Georgi P. Kostandov, 1944 yılında, Makedonya kökenli, Bulgar asıllı bir ailede, İstanbul'da doğdu. İtalyan Lisesi'ni bitirdikten sonra İstanbul Devlet Mimar Mühendis Akademisi'nde Kimya Mühendisliği Bölümü'nden mezun oldu.
1957 yılında, 13 yaşında bir hazırlık sınıfı öğrencisi olarak girdiği İtalyan Lisesi'nde uzun yıllar memuriyet, öğretmenlik ve yöneticilik yaptı. 1964 yılından itibaren İtalyan Lisesi'nde memur, laborant ve yardımcı öğretmen olarak çalıştıktan sonra 1976 yılında, aynı yerde fen dersleri öğretmenliği; 1984 yılında ise müdür yardımcılığı görevine getirildi. 2009 yılında emekli oldu.
İtalyan Dışişleri Bakanlığı'na bağlı devlet okulu niteliğinde olan İtalyan Lisesi'nde eğitimin dışında; genel mevzuat, uluslararası hukuk, çifte vatandaşlık, yabancılar ve yabancıların oluşturduğu cemaatlere ait vakıf şeklinde tescil edilmemiş taşınmazlar hakkında çeşitli araştırmalar yaptı.
1994 yılında kültür alanındaki çalışmalarıyla, İtalya ve Türkiye arasındaki dostluk ilişkilerinin gelişmesine olan kişisel katkılarından dolayı, İtalya Cumhurbaşkanı adına İtalya Cumhuriyeti'nin Şövalye unvanı ve Devlet Liyakat Nişanı ile onurlandırıldı.
1998 - 2003 yılları arasında Bulgar Ekzarhlığı Vakfı'nda Yönetim Kurulu Başkanlığı görevini üstlendi. Bu görevi sırasında İstanbul ve Edirne'de vakfa bağlı Bulgar kiliselerinin tanıtımıyla ihtiyaç duyulan restorasyonları için gerekli işlemlerin takibi ve finansmanının sağlanması amacıyla, Türkiye ve Bulgaristan'da çeşitli temaslarda bulundu. 2002 yılında tarihi eserlerin korunmasına yönelik kişisel gayretiyle Türkiye ile Bulgaristan arasında iyi komşuluk, dostluk ve işbirliğinin gelişmesindeki katkılarından ötürü Bulgaristan Dışişleri Bakanlığı'nın Altın Dal Madalyası ile onurlandırıldı.
Alberto Bayo

Alberto Bayo y Giroud (d. 1892, Camagüey-Küba – ö. 1967, Havana-Küba). İspanya iç savaşında yenilen sol-kanat loyalistlerin askeri lideri, şair.
Henüz 14 yaşındayken İspanya Ordusuna er olarak katıldı. 1912 yılında Teğmen rütbesindeyken Hava Kuvvetlerinde pilot olan kardeşinin ölümü üzerine İspanya Hava Kuvvetlerine alındı. Çünkü, kardeşi İspanya'nın ilk hava şehidiydi. I. Dünya Savaşından sonra Kuzey Afrika'da İspanyolların sömürdüğü halklara bir bomba atılması görevi verildi. Etkisi saklandı, bomba atıldı. Yerli halkın kör olduğunu gören Alberto Bayo, İspanya Kraliyet Ailesine tepki göstererek onların bu gaddarca tutumunu yerdi. İspanya Devrimi üzerine Havacı General Batet'in emir subayı oldu. Mallorca Adasına kendine bağlı birliklerle çıktı fakat yenilince geri çekildi. 1939 yılında karşıdevrimcilerin kazandıkları zaferden ötürü Fransa'ya kaçtı. 1939-1942 yıllarında İngiltere ve Fransa'da öğretmenlik yaptı. II. Dünya Savaşından sonra Orta Amerika'da (Kosta Rika ve Dominik) bağımsızlık savaşı veren gerillara eğitim verdi. Buralarda kendisine El Generalsanı verildi. Latin Amerika Üniversitesinde İngilizce ve Fransızca,Teknisyen Okulunda ise Mekanik Öğretmenliği yaptı. 1955 yılında Moncada Baskını sonrası tutuklanıp Meksika'ya sürülen Fidel Castro kendisinden yardım istedi.Öğrencileri arasında 'en iyi öğrenci' olarak, 7 ekim 1967 yılında Bolivya'da vurulan öncü devrimcilerimizden Ernesto Che Guevara yı seçmişti. 87 savaşçıyı gerilla tipi eğitimden geçirerek 1956 yılında Küba'ya geldiler. 1956-1959 Küba Devrimi sırasında önemli komutanlarından biri oldu. General rütbesinde ve 75 yaşındayken Havana'da hayatını kaybetti.
Yeşilpınar, Ayvacık

Tarihçe

Mahallenin İlk Adı Taşlıyatak'tır. Köy 1995'li Yıllarda Çarşamba'ya Baglı İdi Daha Sonralardan Ayvacık'a Daha Yakın Oldugu İçin Oraya Baglanmıştır.

Coğrafya

Samsun iline 66 km, Ayvacık ilçesine 8 km uzaklıktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi yoktur,kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol toprak olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Batı Göktürk Kağanlığı

Kağanlığın bölünmesi ve kuruluş

Göktürk Kağanlığı 552 yılında kurulduğunda Bumin Kağan, devletin batısının idaresini kardeşi İstemi'ye vermiştir. İstemi, ölümüne kadar devletin batı kanadını yabgu unvanı ile yönetmiştir. 576 yılında ölümünden sonra batı kanadının başına oğlu Tardu geçmiştir. Tardu da önce kağanlığın merkezine bağlı kalmıştır. Ardından doğu kısmın yönetimini de ele alıp Göktürk Kağanlığı'nın başına geçmek isteyince Tapo Kağan ile arası açılmıştır. Doğunun hükümdarı Tapo Kağan 581 yılında ölürken oğlunun hakan olmasını istemiştir. Fakat Devlet Meclisi bunu kabul etmeyerek K'o-lo'nun oğlu İşbara'yı hakanlığa getirmiştir. Siyasi ihtiras peşindeki Tardu da İşbara ile devletin tamamına hakim olma mücadelesine girmiştir.
Geleneklere göre doğu tarafının baş kağan olması gerekmektedir. Bu karışıklıktan yararlanmak isteyen Çin, Göktürk Kağanlığı'ndaki mevcut anlaşmazlığı daha da körüklemiştir. Çin İmparatoru batının yabgusu Tardu'ya elçi, hediyeler ve kurt figürü bulunan bir sancak göndererek Tardu'nun hükümdarlığını tanıdığını belirtmiştir. Çin'in kışkırtmaları sonucu Tardu, İşbara'nın kağanlığını tanımadığını bildirmiştir. Çıkan çatışmalar sonucu Göktürk Kağanlığı ikiye ayrılmış, Tardu batının yönetimini tamamen ele almıştır.

Tong Yabgu Kağan Dönemi ve tekrar güçlenme

618 yılında Tardu'nun küçük torunu Tong Yabgu (T'ung Yabgu, Tong Yabğu Kağan, geleneksel: 統葉護可汗, pinyin Tǒngyèhù Kěhán) ülkenin başına geçmiştir. Onun adı eski Türkçede genellikle "Kaplan Yabgu" anlamındadır.  Xuanzang (Çince: 玄奘; pinyin: Xuán Zàng; Wade-Giles: Hsüan-tsang) Erken Tang döneminden tanınmış bir Çinli Budist rahip, bilgin, gezgin ve çevirmen ilk defa 629 yılında Suyab gezmiştir. Akademisyenler Xuanzang tarafından tanımlanan Kağan'nın Tong Yabgu olduğuna inanırlar.
Tong Yabgu döneminde Çinde meydana gelen karışıklar sebebiyle Batı Göktürkler yeniden bağımsız hareket etmeyi başarmışlar ve yeniden güçlenmiştirler. Bu dönemde yeni bir ordu ve düzen kurulmuştur. Töles boylarının ayaklanmaları bastırılmıştır. 619 yılında Sasani İmparatorluğu ile yapılan savaşta Batı Göktürk Kağanlığı yenilgiye uğramıştır. Bu sırada Karluk ve On-ok boylarının isyanı Batı Göktürk Kağanlığı'nın çöküşüne ortam hazırlamıştır.
Tong Yabgu amcası Sebu (Si-bi veya Sebi) ile yaptığı mücadele sonucu 628 yılında ölmüştür. Tong Yabgu'nun ölümünden sonra Batı Göktürk Kağanlığı ikiye bölünmüştür. Nuse-pi Boyu devletin batı bölümünü, Tulu Boyu da devletin doğu bölümünü yönetmiştir. Tong Yabgu'dan sonra yerine Se-Yabgu Kağan ve Bağatur Sepi Kağan geçmiştir ve Bağatur Sepi Kağan sadece 1 yıl tahtta kalmıştır. Töleslerin ayaklanması Batı Göktürklerin Çin'e bağlanmasında etkili olmuştur. Batı Göktürk kağanı Uluğ İşbara (Ho-Lu), Türgişler ve Karlukların yardımıyla Çin ile mücadele etse de yenilmiştir. 658-659 yıllarında Çinli general Su Dingfang kağanlığa son vermiştir. Batı Göktürkler 660 yılından 681 yılına kadar Çin baskısı altında yaşamıştır. Batı Göktürk Kağanlığı yaz başkenti Talas vadisindeki Navekat ve ana başkenti Suyab Çu Nehri vadisinde Bişkek'in doğusunda Kırgızistan'dadır.
Kenize Murad

Soy ağacı

Sultan V. Murad, 5 Şubat 1869 tarihinde Şayan Kadın Efendi (d. Hopa, 4 Ocak 1853 - ö. Ortaköy, 15 Mart 1945) ile üçüncü evliliğini yapmıştır. Bu evlilikten bir kızı Hatice Sultan ve bir oğlu Şehzade Seyfeddin Efendi (1872 - 1872) olur. Kenize Murad'ın anneannesi Hatice Sultan (d. Beşiktaş, 4 Mayıs 1870 - ö. Beyrut, 13 Mart 1938) İstanbul'da Ortaköy Köşkünde, 1 Mayıs 1909 tarihinde kuzeni olan Damat Sultanzade Rauf Beyefendi ile evlenmiş ve 1918 yılında da boşanmıştır. Rauf Beyefendi Kenize Murad'ın büyükbabasıdır. Dayısı Hayri Beyefendi'dir. 3 Mart 1924'te kabul edilen yasayla halifelik kaldırılmış, aralarında Selma Rauf Hanımsultan'ın da bulunduğu Osmanlı hanedan üyelerinden toplam 155 kişi yurt dışına çıkarılmıştır.

Hayatı

Kenize Murad, 20 yaşında iken, köken arayışı onu İslama götürmüş, büyük tasavvufların metinlerini incelemiştir. Kenize Murad, Mart 1971 tarihinden itibaren belgeler servisine bağlı makaleler yayınlamaya başlar. Sorumluluk alanını kapsayan Bangladeş ve Pakistan gibi ülkelerde bir süre yaşamış, Bangladeş, Etiyopya ve 1982 yılında Beyrut kuşatması sırasında üç ay boyunca Lübnan'da kalmış, bir yıldan fazla bir süre de İran devrimini kapsayan savaş muhabirliği yapmıştır. Kendisi Türkçe konuşamamaktadır.
1987 yılında Fransa'da yayınlanan, "De la part de la princesse morte" (Saraydan Sürgüne) adlı ilk romanında sürgünde ölen annesinin hayatını anlatmıştır. Bu romanı dünyada en çok satan kitaplar listesine girmiş, otuzdan fazla dilde ve 42 ülkede yayınlanmıştır. Bu roman, Türkiye'de ilk kez Osmanlı İmparatorluğu'nun imparatorluk ailesinin bir üyesi gözüyle görülmüş, belirli bir başarı kazanmıştır. 1998 yılında ilk romanından sonra, "Le Jardin de Badalpur" (Badalpur Bahçesi) adlı ikinci romanını, 2003 yılında da "Le parfum de notre terre, voix de Palestine et d'israel" (Toprağımızın Kokusu - Filistin ve İsrail'in Sesleri) adlı, iki halkın acıklı olaylarını anlamaya çalıştığı, araştırma yazıları ile Filistinli ve İsrailli erkek, kadın ve çocukların yazılı betimlemelerini içeren bir kitap yayınlamıştır.
Kendisi 10 Temmuz 2010 tarihinde Tarihin Arka Odası programına katılmış, anılarının yanı sıra görüşlerini aktarmış ve önemli açıklamalarda bulunmuştur. Yine aynı programa 5 Şubat 2011 tarihinde de katılmıştır.