Aleksandr Fadeyev

Biyografi

Fadeyev, Rus İmparatorluğu'nun Tver Governorate'nde bulunan Kimrı şehrinde doğdu. 1908 ile 1912 yılları arasında Primorskiy Krayı'nda Chuguyevka kırsalında yaşadı. 1918 yılında Bolşevik Parti'ye katıldı ve Rus İç Savaşı sırasındaki Japon müdahalesine ve Beyaz Ordu'ya karşı gerilla eylemlerine katıldı. 1927 yılında genç gerilla savaşçılarını anlattığı Bozgun (Ondokuz olarak da bilinir) isimli romanı yayınlandı. Hayatının kalanında üzerinde çalışacağı (tümünü tamamlamayı başardığında ikinci cildi de içeren ikinci baskı 1940 yılında basıldı.)  Udegeyin Sonu kitabının ilk bölümü 1930 yılında yayınladı. Bu kitapta, Fadeyev "Çok ilkel bir insanın aşiret komünizminden, 20. yüzyılın karmaşık kolektif organizasyonuna, aile, özel mülkiyet, kölelik, feodalizm, kapitalizm ve sosyalizm gibi tarihsel aşamaları aşarak atılım gösterebilir.[...] Udegelerin Sonu Fadeyev'in en iyi sayfalarından bazılarnı içermesine rağmen, tüm enerjisini bu romanın tamamlanmasından çok edebiyat yönetimi üzerine harcaması küçük bir trajedir." göstermeyi amaçladı.
1945'te Genç Muhafızlar romanını yazdı. Kitap, II. Dünya Savaşı sırasında işgal altında bulunan Krasnodon (Ukrayna SSC) şehrinde Nazilere karşı mücadele veren Genç Muhafızlar isimli yer altı Komsomol teşkilatının gerçek olaylarından esinlenmiştir. Roman nedeniyle Fadeyev 1946 yılında Stalin Ödülü almıştır. 1948 yılında kitap, Sovyet filmi Genç Muhafızlar konu olmuştur ve daha sonra  1964 yılında kitabın hatalarının düzeltildiği revize baskı yayınlanmıştır.
Fadeyev, Josef Stalin'in gözdesiydi, onu "dünyanın bilinen en büyük hümanisti" olarak ilan etti. 1940lar boyunca, Sovyetler Birliği'nin önde gelen yazar ve bestecilerinin çoğuna karşı eleştiri ve zulüm uygulayan Jdanov doktrinini uyguladı. Bununla birlikte, Mihail Şolohov'un arkadışıydy. Fadeyev ünlü bir sahne oyuncusu Angelina Stepanova ile evlendi (1905–2000).
Hayatının sonlarında sürekli alkol kullanımı yüzünden şiddetlenmiş nöroloji temelli sıkıntılar gelişti. Bazı kaynaklar bunun sebebinin Nikita Kruşçev dönemindeki Stalinizmin lanetlenmesi olduğunu iddia ederler. Sonunda Peredelkino'da bulunan daçasında kalbinden kendini vurarak intihar etti, arkasında bıraktığı mektupta Parti'nin yeni liderlerine karşı olumsuz tavrı görülebilir. Ölümü, komşusu Boris Pasternak'ın bir hicvine neden olmuştur.
Aleksander Fadeyev, Novodeviçi Mezarlığı'na gömülmüştür.

Mirası

Nadezhda Mandelstam anılarında, Fadeyev'in Osip Mandelstam'a son tutuklanmasından hemen önce sevgi gösterdiği vedalaşmasını anlattıktan sonra şunları yazdı: "Liuba [Ehrenburg] bana Fadeyev'in soğuk ve acımasız bir adam olduğunu söylemişti - duygusallık ve göz yaşartma kabiliyeti ile oldukça uyumlu bir şey Bu, Liuba'ya göre, Yidiş yazarlarının idam zamanında çok netleşti ve tutuklanma konusundaki resmi anlaşmasını imzaladıktan sonra gözyaşı döktüğü veda kucaklamasıydı. Tasfiye - Yidiş yazarları Mandelstam'ın aksine arkadaşlarıydı." Korney Çukovski, Fadeyev'in intiharından sonra günlüğüne aşağıdaki notu düşmüştür:
Sevgili Aleksander Aleksanderoviç için çok üzülüyorum: Bir insan, tüm tabaka altındaki bir doğal doğal Rus markası olan bir boylu adam hissetti - ama efendim, orada hangi katmanlar vardı! Stalinist dönemin tüm yalanları, aptalca acımasızlıkları, tüm korkunç bürokrasisi, tüm yolsuzlukları ve kırmızı bant, onun içinde istekli bir aksesuar buldu. Edebiyat gemisini "gözyaşları altında" seven özünde iyi bir insan, edebiyat gemisini en tehlikeli, en utanç verici sulara yöneltti ve insanlığı gizli polis zihniyetiyle birleştirmeye çalıştı. Dolayısıyla davranışındaki zikzaklar, dolayısıyla son yıllarının işkence görmüş vicdanı. O, kaybeden olmak için doğmadı; Bir lider olmaya, yazarların kaderlerinin hakemine, edebi mareşal pozisyonundan çekilmek zorunda kaldıkları onun için acı çekmeye alıştı. Hiçbir arkadaşı, kendisine  Metalurjisi  nin değersiz olduğunu, son birkaç yıldır yazdığı, korkak, bulanık ve normatif iddialarla dolu yazıların yalnızca kendisinin gözünde düşürebileceğini söylemeye istekli değildi. Okur kitlesi, Genç Muhafızlar bu güçlere uyacak şekilde yeniden hazırlanıyor utanç vericiydi. Vicdani, yetenekli ve duyarlı olduğu haliyle, çalkantılı, çürümüş bir çamurda akıp gidiyordu ve vicdanını şarapta boğuyordu.