Kore müziği

Giriş

Kore müziği Budist ve doğal şamanistik inanışlara dayanır. Budist ve şamanistik dans ve şamanistik davul müziği melodik ve sinawi olarak adlandırılan dans müziği olarak günümüzde hala mevcuttur.
Geleneksel olarak Kore müziği en az dört tipe: Kibar, aristokratik, bilimsel ve dinsel bölünebilir.

Kore Folk müziği

Kore folk müziği değişik ve karmaşıktır, fakat bütün formlar Jangdan olarak adlandırılan ritimlerin bir düzenini ve gevşek olarak tanımlanan melodik tarzı sürdürürler. Çünkü çeşitli alanların folk şarkıları Dongbu folk şarkıları altında kategorize edilirler, onların vokal stilleri ve tarzları kısıtlıdır. Bundan dolayı, günümüzde bilginler farklı müzikal özelliklere dayanan Dongbu folk şarkılarını artık sınıflandırmayı deneyecekler. Bu şarkılar çoğunlukla gösterişsiz ve neşelidir. Namdo folk şarkıları jeolla bölgesi ve Chungcheong bölgesinin bir kısmındadır. Diğer bölgelerin folk şarkıları çoğu kez müziksel olarak sade iken ,Namdo bölgesi folk şarkıları, orada tanınmış müzik türlerinden pansori ve sanjo yaratıldı, zengin ve dramatiktirler. Bazı Namdo folk şarkıları pansori de kullanılır veya profesyonal şarkıcılar tarafından geliştirilir ve onların repertuarlarının bir parçasını teşkil eder. Jeju folk şarkıları jeju adasında söylenir. Onlar diğer bölge folk şarkılarından sayıca daha boldur ve bugün yaklaşık 1600 şarkı yayımlanmıştır. Jeju folk şarkıları onların sade ve yegane melodik çizgisi ve zengin konuları ile karakterize edilir.

Pansori

Pansori, bir sarkıcı ve bir davulcu tarafından çalınan uzun bir vokal ve vuruş türünden müziktir. Güfte beş farklı hikâyeden birini anlatır, fakat her bir uygulamacı tarafından kişiselleştirilir, nükteler ve katılan dinleyicilerle sık sık güncellenir. En çok tanınan pansori şarkıcılarından birisi Pak Tongjin'dir.

Sanjo

Sanjo, daha hızlı tempoda durma yapmaksızın çalınır. Şarkı esnasında ritimleri ve melodik tarzı değiştirir. Tempolar her bir ölçüde artar. Sanjonun genel tarzı yavaş ölçüler ve hızlı ölçülerdeki ritmik güçlüklerdeki kayma ile işaretlenir. Sanjo, şarkı süresinde ritimleri ve melodik üslubu değiştiren tamamiyle enstrumantal bir müziktir. Enstrumanlar, melodik enstrumana karşı gayageum veya ajaeng gibi changgo davul setini içerir. Meşhur uygulamacılar Kim Chukp'a, Yi Saenggang ve Hwang Byungki'tır.

Saray müziği

Kore saray müziği 1392 yılındaki Choson Hanedanı'nın başlangıcına kadar korunmuştur. Günümüzde nadiren, Kore Geleneksel Uygulama Sanatları Ulusal Merkezi gibi hükümet destekli organizasyonlar tarafından icra edilir.
Üç türlü Kore saray müziği türü vardır. Biri Aak olarak adlandırılır ve Çin törensel müziğinden ithal edilen bir formdur, diğeri ise Hyang-ak olarak adlandırılan bir Kore formudur ve sonuncusu Çin ve Kore etkisinin bir birleşimi olan ve Dang-ak olarak adlandırılan müzik dir.

Aak

Aak Kore’ye 1116 yılında getirildi ve ölmeden öncesine kadar bir zaman çok popülerdi. 1430 yılında yeniden yaşatıldı, eski melodilerin yeniden inşası üzerine dayanıyordu. Müziğe şimdi yüksek derecede özellik kazandırıldı ve hayatta kalan iki farklı melodiyi kullanılır. Aak sadece belirli çok nadir konserlerde çalınır, Seul’deki Konfüçyüs’e Kurban gibi.

Dang-ak

Modern dangak, aak' ' a benzer nadiren uygulanır. Sedece iki kısa parçaları bilinir; onlar Springtime in Luoyang ve Pacing the Void dir.