Adnan Binyazar

Yaşamı

Adnan Binyazar, Elâzığ, Ağın’dan Diyarbakır’a göç eden bir ailenin çocuğu olarak 7 Mart 1934 tarihinde Diyarbakır’da doğdu. Küçük yaştayken babası annesini terk etti. Genç yaşta yalnız kalan annesi ile birlikte anneannesi ve dedesiyle yaşadı. İlkokula 14 yaşında Ağın'da başladı. İlkokulun ardından Dicle Köy Enstitüsü’nü ve Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü’nü bitirdi.
Enstitüden mezun oluktan sonra Çorum ve Maraş İlköğretmen okullarında öğretmenlik yaptı. Emin Özdemir’den aldığı çağrıyla geldiği Ankara'da Hacettepe Üniversitesi Temel Bilimler Yüksekokulu’nda öğretim görevlisi oldu. Gazi Eğitim Enstitüsü’nde, Şentepe Lisesi’nde, Devlet Konservatuvarı’nda, İktisadi ve Ticari İlimler Fakültesi Basın Yayın Yüksekokulu’nda öğretmeyi sürdürdü, Maraş’ta öğretmenlik yaptığı yıllarda kültür, yazın, dil, eğitim sorunlarını ele aldığı deneme, inceleme, değerlendirmeleri çeşitli dergilerde yayınlandı. Ankara döneminde de halk anlatılarına, halk edebiyatı ve diline ilgisini kitaplarıyla yansıtttı. Türk Tarih Kurumu'nda, Kültür Bakanlığı'nda, Türk Dil Kurumu'nda görev yaptı.  1978’de Ecevit Hükümetinin Kültür Bakanlığını yapan Ahmet Taner Kışlalı’nın çağrısıyla Kültür Bakanlığı Tanıtma ve Yayınlar Dairesinin başkanlığını üstlendi; bu görevi sırasında Ulusal Kültür ve Çeviri dergilerinin sorumlu yönetmenliğini yaptı. Türk Dil Kurumu yayın kolu başkanlığına seçildi; Türk Dili dergisini yönetti.
1981’de Berlin Eğitim Senatosu’nun çağrısıyla Berlin’e giden Binyazar, İncila Özhan'la birlikte altı ciltlik Türkçe-Dil ve Okuma Kitabı'nı yazdı. Bu çalışmaya yönelik bir Öğretmen Kılavuzu hazırladı. Almanya’daki liselerde okutulan Türkçe müfredatı hazırlayan kurullara başkanlık yaptı. İsveç ve İsviçre’de öğretmen yetiştirme, Hollanda’da kitap yazma projelerinde görev aldı. Alman okullarında Türkçenin ikinci yabancı dil olarak okutulması üzerine, bu derslerin çerçeve planına uygun Türkçe 1, 2 kitaplarını yazdı. 1999’da Berlin Senatosu’ndan emekliye ayrılarak Türkiye’ye döndü.

Çalışmaları

Öğretmenliğini yazarlığı ile birleştirdiği 1961-1966 arasında çeşitli dergilerde öyküleri yayınlanan Binyazar, daha sonra eleştiri, deneme, roman, inceleme, araştırma türünde toplumun kültürel değerlerini öne çıkartan birçok kitap yazdı. Toplumların ulusal kültürlerini yaşatması ve geliştirmesinin gerekliliğine inandı ve  Türk edebiyatının halk anlatılarının estetiği ile beslenmedikçe okuyucuya yabancı kalacağını savundu. Halk anlatılarını ve halk edebiyatını günümüze taşımak amacıyla birçok masal ve öyküyü yeniden kaleme aldı.
1972’den beri hep bütünleyerek geliştirdiği Dede Korkut kitabı anlatı kültürünün temel dayanağıdır. Kan Turalı kitabında 12 Dede Korkut öyküsünden birini yeniden biçimleyip yazar. İncelemelerinde diğer yazarlardaki halk anlatısının izlerini takip eder.
Adnan Binyazar, Masalını Yitiren Dev adlı anı-romanında yoksulluk içinde geçen çocukluk dönemini, yaşamla verdiği dişe diş mücadeleyi, abartıya, duygusallığa yer vermeden anlatır. Çocukluk yıllarını kaleme alırken o yılların Türkiyesi'ne ve yaşam biçimlerine de ayna tutar.
Orhan Kemal Roman Armağanı'nı kazanan Ölümün Gölgesi Yok adlı kitabında eşine olan sevgisinden yola çıkarak bir sevda öyküsü anlatır.