Pontus Rumları

Mitoloji

Yunan Mitolojisi’nde Karadeniz Bölgesi, Yason ve Argonotlar’ın Altın Post’u aramak için yelken açtıkları yerdir. Amazonlar (Yunan Mitolojisi’ndeki bayan savaşçılar) Pontus‘ta yaşıyorlardı. Ayrıca Amazonlar’ın önemli bir kısmı da Pontus Rumları’nın eşsiz yerleşim yeri olan Kırım’ın Tavrida bölgesinde yaşıyorlardı.Bu yüzden Pontus Rumları’nın savaş tarzının Amazonlar‘dan geldiği söylenir.

Doğu Anadolu Rumları

Doğu Anadolu'nun yüksek platosuna özgü olan ve Trabzon Rum İmparatorluğu sınırlarının hemen güneyinde yer alan etnik Rumlar (Erzurum Vilayeti)  hem Pontus Rumlarından hem de Kafkasyalı Rumlardan farklılaşır. Buradaki Rumların bir kısmının kökeni 1461 yılında Trabzon’un fethedilmesiyle bu bölgelere göç eden Rumlara dayanır. Buradaki Rumların büyük bir kısmının kökeni, geç Roma ve Bizans döneminde buraya Pontus Alpleri’nden gelen çiftçilere, askerlere, devlet memurlarına ve tüccarlara dayanır.
Batı, Orta Karadeniz ve Pontus Alpleri’nde bulunan büyük Rum nüfusunun aksine Erzurum ve Erzincan bölgelerinde çoğunlukla Türkçe ve Ermenice konuşulur. Rumlar bu bölgede nüfusun sadece küçük bir kısmını oluşturur. Sonuç olarak bu bölgeye yerleşen Rumlar, Ermeni v e Türk kültütel etkilerine maruz kalmışlar ve yaşadıkları bölge Bizans’tan sonra Selçukluların ve Türk beyliklerin hakimiyeti altında kalmasından dolayı Rumlar arasında Türkçe’nin kullanımı artmıştır. Bu bölgedeki Rumlar’ın çoğunluğunun İslam’ı kabul ederek “Türk olduğu” ve bir kısmının ise 19. yüzyılda tekrar Hristiyan olmak üzere gizli Hristiyan olduğu bilinmektedir. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılın başlarında Erzurum, Ruslar tarafından birçok kere işgal edildi. Bu dönemde Hristiyan olan Pontus Rumları’nın, Ruslar ile işbirliği yaptığı ve Erzurum‘un kuzeyindeki bölgelere yerleştiği bilinmektedir.
Kuzey Anadolu Rumları Klasik Osmanlı dönemi ve 1829 arasında, Kars’a, Ermenistan‘a, Gürcistan’a ve Güney Rusya’ya göç etmiştir. Bu bölgelere göç edenler Kafkas kültürü etkisinde kalmaları sonucu bu bölgedeki Rumlar Kafkasya Rumları olarak adlandırılır. 20. yüzyılın başlarına kadar Hristiyan kalan Rumlar ya 1923 nüfus mübadelesi sonucu Yunanistan‘a gönderildi ya da Rum Kırımı sırasında öldü.

Kültür

Pontus Kültürü, farklı bölgelerin topografyasından etkilenmiştir. Trapezonda, Samsunda, Karasunda ve Sinopi gibi ticari şehirlerde; sanat ve eğitim kozmopolit bir orta sınıfın kontrolü altında gelişti. Argipolis gibi iç kesimde kalan şehirlerde ekonomi tarım ve madenciliğe dayanıyordu Bu durum, gelişmiş limanları bulunan şehirler ile Pontus Alpleri‘nin tabanından uzanan vadi ve ovalarda kurulmuş şehirler arasında kültürel ve ekonomik bir fark yarattı.

Dil

Pontus Rumcası, çoğu Modern Yunanca lehçeleri gibi Helenistik ve Roma dönemlerinde M.Ö. 4. yy ve M.S. 4. yy arasında konuşulan Koini Yunancası'ndan türemiştir. M.S. 11. yy'da Selçuklu Devleti'nin Küçük Asya'yı ele geçirmesinden sonra Pontus bölgesi Bizans İmparatorluğu'ndan ayrı kaldı. Pontusluların ana karadaki Yunanlardan ayrı kalması sonucu Pontus Rumcası, belirgin bir şekilde farklı olarak gelişti. Bununla birlikte Pontus Rumcası, yakın bölgelerde konuşulan Türkçe, Farsça ve Kafkas dillerinden etkilenmiştir.

Eğitim

Pontus Rumlarının zengin kültürü, bölgedeki eğitim kurumlarına, kiliselerine ve manastırlarına yansımıştır. Bu yapıların arasından en çok bilineni 1682-1921 yılları arasında bölgedeki Rumların eğitiminin hızlı bir şekilde gelişmesini sağlayan Kemerkaya Rum Koleji (Φροντιστήριο Τραπεζούντος)’dir. Bu okul, halen Trabzon’un en etkileyici yapıları arasında yer almaktadır.
Diğer Rum kurumlarına örnek olarak 1682-1722 yılları arasında kullanılan Argyrupolis’deki okul, Sinope’de 38 lise, Karesunda’da 39 lise ve pek çok kilise ve manastır örnek verilebilir. Kiliselere örnek olarak Trapezonda’daki St. Eugenios ve Ayasofya Kilisesi, manastırlara ise başta aralarında en ünlü olan Panagia Sumela olmak üzere St. George ve St. Ioannes Vazelonos manastırları örnek verilebilir.
19. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’ndaki  okuryazar oranı en yüksek olan yerlerden biri Trabzon Vilayeti’dir. Bunda bölgede bulunan Pontus Rumları’nın kurduğu okulların büyük bir payı vardır. Osmanlı vergi kayıtlarına göre günümüz Trabzon’unun Çaykara ve Dernekpazarı ilçelerinde yer alan 17. yüzyılda İslam’ı kabul etmiş olan Pontus Rumları, eğitimdeki ustalıkları ile tanınırlardı. Bu bölgede eğitim görmüş olan hocalar, Anadolu’da binlerce öğrenciye medreselerde dersler verdi. Bu bölgedeki okulların bir kısmı Arapça ile Pontus Rumcası da öğretti (daha az derecede Farsça ve Osmanlı Türkçesi de öğretildi). Cumhuriyet’in ilk dönemlerinde medreseler kaldırılsa da, bazı medreseler uzak konumlarından dolayı 20. yüzyılın ikinci yarısına kadar devam etti. Bu eğitim mirasının etkileri, günümüzde bile devam etmekte olup pek çok din adamı, bilim adamı ve siyasetçi, Nakşibendilik tarikatına bağlı olan Rum alimlerden önemli bir ölçüde etkilenmiştir.

Müzik

Pontus müziği; Antik Yunan, Bizans ve Kafkasya‘nın (özellikle Kars’ta) müzikal öğelerini taşır. Muhtemelen, bu duruma bölgedeki Rumlar ile yaşayan diğer halkların da bir katkısı vardır ancak bu etki belirgin değildir.
Dil ve diğer kültürel özellikler gibi müzik tarzı da Pontus topografyasından etkilenmiştir. Bölgenin dağları ve nehirleri bölgedeki Rum toplulukları arasındaki iletişimi engelledi ve bu durum müziğin tarzının yöreden yöreye değişmesine yol açtı. Bu müzik tarzlarının şekillenmesinde, bölgedeki Rum olmayan halkların da etkisi vardır. Bu nedenle Doğu Pontus’un müzik tarzı, Batı ve Güneybatı Pontus’unkinden daha farklıdır. Örneğin Kars’daki Pontus müziğinde; Kafkas müziğinin ve Anadolu’daki çalgıların etkileri görülebilir. Türklerin Karadeniz Bölgesi’ndeki müzik ve dansları Pontus Rumlarınınkine çok benzer ve Türklerin yaygın müzikleri melodi bakımından Rumlarınki ile aynıdır. Bazı ağıtlar ve baladlar dışında bu müzik daha çok halk oyunlarında kullanılır.
Pontus müziğinin kökeni, 9. yüzyılda Bizans İmparatorluğu’nda ortaya çıkan epik ya da destansı şiirlere dayanan Akritik müziğe dayanmaktadır. Akritik müzik, Bizans İmparatorluğu’nun doğu sınırlarını savunan Akriteslerin maceralarını konu alan müzik türüdür.
Pontus müzik enstrümanları arasındaki en popüleri; kit kema ve Rebek gibi Ortaçağ Avrupası’ndaki diğer yaylı müzik enstrümanları ile ilişkilendirilen kemençedir(Yunanca:Ποντιακή λύρα). Ayrıca dankiyo, tulum, aulos ve kaval da kullanılan enstrümanlara örnek verilebilir.
Zurnanın türü bölgeden bölgeye değişir. Bafra tarzı zurna büyüklüğü ve çıkardığı farklı ses ile diğer türlerinden belirgin bir biçimde ayrılır. Kema, Bafra ve Batı Pontus’da çok popülerdi. Kapadokya kökenli olan Kemane, Kapadokya ve Pontus’da yaşayan Rumlar arasında çok popülerdi. Kars’da ise def, ud ve klarnet çok popülerdi.

Halk Oyunları

Horon, Yunan ve Fars dans stillerinin özelliklerini korur. Bu dansın adı, köken olarak Yunanca’da ”dans“ anlamına gelen ”Horoi” (Χοροί, tekili; Χορος) kelimesinden gelmektedir. Bu oyun dairesel olarak ve kısa adım atarak oynanır. Pontus halk oyunlarından benzersiz olanı ise hızlıca dönerek oynanan tremulodur (Rumca:Τρέμουλο). Diğer Yunan oyunları gibi bu oyunlar da bir daire içinde çizgisel bir hareket içinde oynanır. Ayrıca Pontus dansları diğer Ortadoğu oyunları ile tek bir kişi tarafından yönetilmemesi bakımından benzerlik taşır. En ünlü halk oyunları arasında: Horon, Serra, Maheria, Prihhos, Koçari ve Omal bulunur.