google/wiki40b huggingface dataset:
Fenerbahçe Feneri

Fenerbahçe Feneri, İstanbul'un Asya yakasında Fenerbahçe burnunda bulunan deniz feneridir.
İstanbul Kadıköy ilçesinde, semte adını veren Fenerbahçe Burnu'ndaki bu fenerin tarihi Bizans dönemine kadar inmektedir. Burada tanrıça Hera'ya adanmış bir tapınak olup, Hera ve İreas diye adlandırılan kayalıklara yakın bir yerde imiş. Bu kayalıkların üzerine ise bir ateş kulesi yapılmış. Osmanlı dönemi kaynaklarında bu "Bağçe-i fener" adı ile 1570 senelerinde kullanıldığı yazılıdır. Kanuni Sultan Süleyman Recep 969 (Mart 1562) tarihli bir fermanında bu fenerden şöyle bahsedilmektedir:
"Kalemiç burnu nâm mahalde Müslümanların ve gayrin gemileri gece ile gelüp geçerken fânûs olmamağın, ekser zamanda taşa çalup zarar ve ziyan olmağın mahâll-i mezkûrda bir fânûs yeri bina etmek murad edinmeğin, buyurdum ki."
Bu fermandan anlaşıldığına göre, bugün Fenerbahçe Burnu dediğimiz o zamanki (Kalemiç) Burnunda çalışan bir fener olmadığı ve ilk kez Kanuni Sultan Süleyman zamanında inşa edildiği anlaşılmaktadır. Kömürciyan 1661’de yazdığı "İstanbul Tarihi" isimli kitabında buradan,
" …denizin içine atılmış metin bir temel üzerinde yekpare bir heykel gibi yükselen kulenin tepesinde yanan ve gemileri kayalara çarpmaktan korumak için her gece sabaha kadar bir yıldız gibi parlayan"
diye bahsetmektedir.
17. yüzyıl Vakanüvistlerinden Râşid 1720-1721'deki tarihinde bu feneri yeni yapılacak fenerlere örnek olarak gösterir. Hüseyin Ayvansarayî de Hadîkatü’l-Cevâmi isimli eserinde:
"Fenerbahçesinde bir mahsus kule vardır ki sefinelerin gecelerde mürûr ve ubûrları içün bâlâsından kebîr kandil yanar"
diye buradan bahsetmektedir.
18. yüzyıla ait tarihlerde ise burasının sadrazam ve devlet ricalinden sürgüne gönderildiklerinde kısa bir süre burada tutulduklarını yazar. 1707’de III. Ahmed'in kubbe veziri olan Seyyid Firarî Hasan Paşa Fenerbahçe Feneri'nin fenerci odasında, fenere çıkan kapının dibinde boğdurulmuş ve başı kesilerek vücudu buradan denize atılmıştır. Kesik baş, önce saraya götürülmüş sonra da Sarayburnu'ndan denize atılmıştır.
Bugünkü Fener binası 1837'de II. Mahmut zamanında yenilenmiş ve daha sonra da zaman zaman tamir edilmiştir. Zeminden 21 m. yükseklikteki yuvarlak kulesinin üzerinde iki ayrı kat halinde etrafı parmaklıklı gezinti yeri bulunmaktadır. Kulenin dibinde ise tek katlı bir bina fenere ait depo ve lojman olarak kullanılmaktadır. Ayrıca mercek yapısı sabit kristal olan fener, ışığın 15 deniz mili uzaktan görülmesini sağlıyor. Fenerbahçe Feneri, idamlar dahil pek çok olaya sahne olmuş, İngiliz işgali sırasında İngiliz askerleri kuleye çıkmak istemişler Fenerci Mediha Hanım ve annesi, içkili askerleri elinde sopayla kovalamış. Cumhuriyet'in 10. yıl kutlamalarında ışıklandırılıp süslenmiş. II. Dünya Savaşı yıllarında fenerin kristali siyah perde ile kapatılarak karartılmıştır.
Gülkız Ürbül

Hayatı

Gülkız Ürbül, ilk eşini ve 6 erkek kardeşinden 5'ini I. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı sırasında kaybetmiştir.
Türkiye'de kadınlara seçme ve seçilme hakkı, ilk kez belediye seçimleriyle ilgili olarak 1930 yılında çıkarılan 1580 sayılı kanun ile verilmiştir. Daha sonra çıkarılan 26 Ekim 1933 tarih ve 2349 sayılı kanun ile de kadınların köy ihtiyar heyetlerine ve muhtarlığa seçilme hakkını elde etmişlerdir.
Gülkız Ürbül, Türkiye Cumhuriyeti tarihinin ilk kadın muhtarı olmuştur. 1933 yılında yapılan yerel seçimlerde, günümüzde Aydın'a bağlı (eski adı Demircidere olan) Karpuzlu köyünde 7 erkek adaya karşı yarışmış ve seçim sonunda oy çokluğuyla muhtar seçilmiştir.
Muhtar Gül Esin, görev yaptığı 2 yıl içerisinde Türk kadını için çalışmış, köy odası başta olmak üzere çocukların okula yazdırılması, kadınların sosyal hayata hazırlanması ve modern kıyafete geçişte önemli rol oynamıştır. Kahvehanelerde kumar oynamayı yasaklayan Gül Esin, kız kaçırma olaylarını önlemiş ve nikah işlerini düzene sokmuştur. Mustafa Kemal Atatürk tarafından da ödüllendirilmiştir. Zaman zaman Atatürk ile mektuplaşmıştır.

Son dönemi

Son 20 yılını, Aydın ilinin 1970 yılında taşındığı Nazilli ilçesinde geçirmiş ve 18 Aralık 1990 tarihinde hayatı sona ermiştir.

Anısı

2011 yılında Aydın'da büstü dikilerek anılan Gül Esin Aydın'ın 2012 yılında da Eğriboyun mezarlığındaki mezarı belediye tarafından restore edildi.
Rustaveli Bulvarı

Rustaveli Bulvarı (Gürcüce: რუსთაველის გამზირი, "rustavelis gamziri"), Gürcistan'ın başkenti Tiflis'te bir bulvardır. Eski adı Golovin Caddesi'dir.
Bulvar Ortaçağ'da yaşamış Gürcü şair Şota Rustaveli'nin adını taşır. Rustaveli Bulvarı Özgürlük Meydanı'ndan başlar ve 1.5 kilometre boyunca uzandıktan sonra, Rustaveli Metrosu İstasyonunda Kosatava Caddesiyle birleşir. Bulvarın üzerinde çok sayıda hükümet binası, kültür kuruluşlarının binaları ve iş merkezleri bulunmaktadır. Gürcistan Parlomentosu, Kaşveti Kilisesi, Simon Canaşia Müzesi (Gürcistan Ulusal Müzesi'nin bir parçasıdır), Tiflis Opera ve Bale Tiyatrosu, Rustaveli Devlet Akademisi Tiyatrosu, Rustaveli Müzesi ve Gürcistan Bilimler Akademisi bulvarın üzerinde bulunmaktadır.
2007 yılında bulvarda hükümet karşıtı gösteriler düzenlenmiştir.
Bayanay

Etimoloji

(Bay/Pay/May) kökünden türemiştir. Geçim, zenginlik, rızk ve kutsallık anlamları vardır. Bilgelik, yönetmek, egemenlik bildirir. Türkçede Bay erkek, Bayan ise kadın demektir. Bayan sözcüğünün zenginlik anlamı Moğolcada da aynen mevcuttur. Bayar ise Bayram anlamına gelir ve bu sözcüklerde aynı köktendir.

Bay kökü

Türk inanç sisteminde mitolojik varlıkların adlarında kutsallık içeriğini bildiren bir sözcük ve köktür. Örneğin Ülgen ve onun oğulları gibi, en ulu ilâhî varlıkların ve en güçlü şamanların adlarıyla birlikte yer alır. Veya "Bay Terek" (Bay Kayın) adı verilen hayat ağacının adında da kullanılır. Bayram sözcüğü ve benzeri bir anlam taşıyan Bay-gün yine bu kavramla alakalıdır. Moğolcada "Boyan", "Bayan", "Buyan" ve "Poyan" gibi kişi adlarının içerisinde de korunmuştur. Bay/Pay/May kökü. anlam itibarıyla efsun, büyü, dua ve kurban, şölen, bayram ve benzeri anlayışlarla bağlılık içerir. Anadolu Türkçesinde "bağı" sözü, efsuncu, büyücü anlamında kullanılır. Altaylarda, "baylu" sözü, dokunulmaz, kutsal ve yasak anlamına gelir. Slav dillerine bu kökten geçen bazı kelimeler vardır. Örneğin Sırp-Hırvatça'da kullanılan, "Bayati" (büyülemek, efsunlamak, fala bakmak) gibi...
Işık Yanar

Işık Yanar (d. 30 Eylül 1976, Adana), Türk roman yazarı.
İlk ve orta öğrenimini İskenderun’da, lisans eğitimini ise Konya’da tamamladı. Bir süre ajanslarda ve yayınevlerinde editör olarak çalıştı. Birçok edebiyat dergisinde makale, deneme ve çeviriler yayınladı. Romanlarının karakteristik özelliği parçalı kurgu kullanması ve detaylardan beslenen bir üsluba dayalı olmasıdır. Özellikle eşya-insan, insan-mekan üzerine romanlarında farklı yaklaşımları vardır. Bunun yanında romanlarında karakterlerin ruhsal değişimleri üzerine odaklanan güçlü yaklaşımlar söz konusudur. Ana eğilim olarak klasik roman damarına yakındır ama post-modern unsurları da bir imkan olarak görür. Halen TRT’de yayınlanan Akl-ı Selim programının danışmanlığını yapmaktadır.

Ödüller

Türkiye Yazarlar Birliği 2012 Roman Ödülü, "Taşra Şairi"
Çakırbağ, Bayburt

Coğrafya

Dağlık bir arazi.köye uzaklığı 1.5 km olan Çoruh Nehri geçiyor.
Bayburt merkezine 33 km uzaklıktadır.

İklim

Köyün iklimi,Karasal iklimin etkisi altındadır.Kışlar uzun ve sert geçer.Kar yağışlıdır ve çok soğuk olur.Bahar aylarında yeterli derecede yağış düşer.Yaz ayları sıcaktır.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Köyde ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi yoktur ancak kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Kadriye, Karamürsel

Coğrafya

Kocaeli il merkezine 67 km, Karamürsel ilçesine 35 km uzaklıktadır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Şemkir

Şemkir  (Azerice:  Şəmkir ), Azerbaycan'da şehir. Şemkir Rayonunun idarî merkezidir.
Eski meskun yerlerinden birisidir. 1944'te şehir statüsü almıştır.
Nüfusu 2008 hesaplarıyla 36.300 kişi.
Sabancılar, Akhisar

Tarihçe

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya

Manisa il merkezine 80 km, Akhisar ilçesine 28 km uzaklıktadır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Okyanusların sınırları

Okyanusların sınırları, Dünya'da bulunan okyanus suların sınırlarıdır. Okyanusların tanımı ve sayısı, bu kabul kriterine bağlı olarak değişiklik gösterebilir. Dünyadaki okyanusların çoğunlukla birkaç ayrı okyanus gibi görülmesine rağmen, okyanus sularının birbirine bağlı şekilde olması ve bu sular arasında bir vücudun parçaları gibi sürekli bir değişim olabilmesidir. Ozinografi olarak adlandırılan bu kavram hayati önem taşır. Okyanuslarda çeşitli kriterlere göre adlandırılan birtakım bölünmeler vardır. Bunlar; Pasifik Okyanusu, Atlantik Okyanusu, Hint Okyanusu, Arktik Okyanusu ve Antarktika gibi bölünmelerdir. Okyanusların küçük bölümlerine de Deniz, körfez, koy, boğaz vb. isimler verilir.
Okyanus jeolojik olarak; Su ile kapalı Okyanus kabuğunun bir alanı olarak tanımlanır.Okyanus kabuk dünyanın manto kısmını kapsar şekilde katılaşmış volkanik-bazalt ince bir kabuk şeklindedir. Kıtasal kabuk ise kalın ama daha az yoğundur. Bu perspektiften bakıldığında Dünya üç tane okyanusa sahiptir. Bu okyanuslar Kimmerya ve Lavrasya’nın çarpışması sonucu oluşmuştur.
İsimlerine rağmen dünya sularıyla bağlantısı olmayan yerler vardır.Bunlar  Aral Denizi gibi diğer kıyısı olan göllerdir. Fakat denizlere ait tam bir hiyerarşik yapı gösteren  Uluslararası Hidrografya Örgütü’dür. Dünya denizlerinde çok değişik tanımlar olsa da tek bir otorite vardır.

Arktik Okyanusu

Arktik Okyanusu; Asya, Avrupa ve Kuzey Amerika'nın kuzeylerinde yer alan, Kuzey Kutbu'nu kapsayan, buzlarla kaplı bir okyanustur.

Atlas Okyanusu

Atlas Okyanusu veya Atlantik, Büyük Okyanus'tan sonraki en büyük ikinci okyanustur. Bir zamanlar tek parça olan ana kıtanın bölünmesiyle oluşmuştur. Avrupa ve Afrika'yı Amerika Kıtası'ndan ayırır.

Hint Okyanusu

Hint Okyanusu, kuzeyde Asya, batıda Afrika ve Arabistan Yarımadası, doğuda Malezya Yarımadası, Sunda Adaları ve Okyanusya tarafından çevrilen, dünyanın üçüncü büyük okyanusudur. Agulhas Burnu'nun güneyinde 20° Doğu boylamının geçtiği yerde Atlas Okyanusu'ndan; 147° Doğu boylamının geçtiği yerde de Pasifik Okyanusu'ndan ayrılır. En kuzeyde Basra Körfezi'nde, 30° enlemine kadar uzanır.Dünya sularının %20'sini kapsar. Afrika'dan Avustralya'ya kadar okyanusun genişliği 10.000 kilometre kadardır. Bu alanda yaklaşık olarak 73.566.000 km² yer kaplar. Hacminin yaklaşık olarak 292.131.000 km³ olduğu tahmin edilmektedir.

Büyük Okyanus

Büyük Okyanus veya Pasifik Okyanusu, Amerika, Asya ve Okyanusya kıtaları arasındadır

Antarktika Okyanusu

Antarktika Okyanusu; konum
•60° G enlemi ile Antarktika arasında kalan su kitlesi.
Coğrafi koordinatlar
•60° 00' G - 90° 00' D :
Buradaki boylam tanımı ismen var olan bir tanımdır çünkü Güney Okyanusu’nun büyük bir kutup çevresi su kitlesi olmak gibi benzersiz bir özelliği vardır ve Antarktika’nın çevresini 360° boylam tarayarak çevreler.
Gramofon

Gramofon (eski Yunanca fone, "ses" ve grammein, "yazmak") veya fonograf kelimelerinden kaynaklanıyor. Bu makine ile ses ve müzik kayıtı veya dinleme olanakları bulunmaktadır. İlk patenti , 8 Kasım 1887 tarihinde Alman bilim adamı Emile Berliner tarafından alındı.

Taş plak veya silindir üzerine ses kayıtları

Gramofon bir yuvarlak ince taş plak ile, fonograf ise bir silindir ile çalışır. Fonografı ilk tasarlayanlardan biri ünlü Thomas Alva Edison dir. İlk müzik çalar kutusu. Günümüzde hala dinlenmektedir.
Plaklar üzerine tespit edilmiş olan esasları tekrarlamaya yarayan alet. Gramofon iki bölümden ibarettir: Plâk ve makine.
Plâk, gomalaka ve mumlu maddelerle (son yıllarda plâstik maddelerle) yapılan bir disktir. İki yüzünde helezon şeklinde oyuklar vardır. Bu oyuklar, girintili çıkıntılıdır, özel olarak yapılmış olan gramafon iğnesi, bu oyuklar arasında dolaşırken, meydana gelen titreşimler, plâğa alınan sesin tekrar duyulmasını sağlar.
Makine, plâğın devamlı olarak ve aynı hızda dönmesini sağlayan bir motor ile, sesi yansıtan bir bölümden ibarettir. Motor, zemberek ya da elektrikle çalıştırılabilir. Her iki şekilde de dakikada ortalama olarak 78 devir yapılır. Elektrikle çalışan gramofonlara pikap adı verilir.
İğne, plâk üzerinde dolandıkça, oyukların girinti ve çıkıntısına göre meydana gelen titreşimler, iğnenin bağlı bulunduğu diyagrama yansır, ses titreşimleri, diyagram ve ses kutusu yardımı ile büyütülerek aksettirilmiş olur.
Gramofon 1877 yılında Edison tarafından icat edilmiş olan fonografın geliştirilmiş şeklidir.

Plâk doldurulması

Balmumundan yapılmış düz ve daire biçimli kalıplar, gramofona benzeyen bir makineye konur. Bu makine, balmumundan kalıbı, belli bir hızla döndürür. Kalıbın üzerine bir iğne konmuştur. Bu iğne bir diyaframa bağlıdır.
Makinenin karşısında yapılan bir konuşma ya da söylenen bir şarkı, havayı titreştirir, hava da diyagramda titreşimler meydana getirir. Bunun sonucu olarak, diyagrama bağlı olan iğnede de titreşmeler olur. İğne, titreşerek, dönmekte olan balmumu kalıbı üzerinde, titreşme durumuma göre inişli çıkışlı çizgiler çizer. Böylece, bir kalıp elde edilmiş olunur. Bu kalıptan nikel kalıplar çıkarılır. Sonra da bu nikel kalıptan, bildiğimiz gramafon plâkları çoğaltılır. İlk müzik çalar kutusu. Günümüzde hala dinlenmektedir.Ancak bu bilindiği gibi Edison'un icadı değildir. Gramofon Edison'dan yaklaşık 50 sene öncesinde dedesi tarafından tasarlanmıştır.
Jean Michel Jarre'nin Büyükbabası André Jarre, ilk kez ses miksaj masasını icat etmiş ve bunu Radyo Lyon'da kullanmıştır. Ayrıca ikinci dünya savaşından sonra ilk taşınabilir fonograf (Teppaz)  cihazını yapmış, daha sonra bunu torunu Jean-Michel'e hediye etmiştir.
Doludizgin, Mazgirt

Tarihçe

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Kültür

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya

Tunceli il merkezine 46 km, Mazgirt ilçesine 13 km uzaklıktadır.

İklim

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Vampir Günlükleri

Oyuncu Kadrosu

Nina Dobrev, hikâyenin ana kahramanı Elena Gilbert 3. sezon finalinde vampire dönüşmüştür. Nina Dobrev, aynı dizide ikiden fazla karakteri canlandırmıştır. Amara, Tatia, Katherine Pierce ve Elena Gilbert. Hikâyenin en kötü karakterlerinden Katherine Pierce'ı (Katerina Petrova olarak da bilinir) canlandırır. 6. sezonun finalinde ise uyku lanetine maruz kalır, Bonnie öldüğü zaman Elena uyanacaktır. Elena, kendini bir anda birçok doğaüstü olayın ortasında bulur. Paul Wesley, Salvatore kardeşlerden iyi kalpli ve sevecen olan Stefan Salvatore'u canlandırır. Ağabeyi, çapkın vampir Damon Salvatore'u ise Ian Somerhalder canlandırmaktadır. Damon Salvatore, serinin sonlarına doğru daha duygusal ve düşünceli taraflarını da göstermeye başlamıştır.
Elena'nın küçük erkek kardeşi,sonradan ortaya çıktığına göre aslında kuzeni, Jeremy Gilbert'ı Steven R. McQueen; Jeremy ve Elena'nın teyzesi ve yasal vasisi Jenna Sommers'ı ise Sara Canning canlandırır. Katerina Graham, Elena'nın en yakın arkadaşı ve bir cadı olan Bonnie Bennett'ı; Candice Accola Elena'yla rekabet halinde olan ve ikinci sezonda vampire dönüşen yakın arkadaşı Caroline Forbes'u; Zach Roerig, Elena'nın çocukluk arkadaşı ve sonradan Caroline ile sevgili olan eski sevgilisi Matt Donovan'ı; Michael Trevino, Jeremy'nin düşmanı, Matt'in en yakın arkadaşı, Mystic Falls'un başkanının oğlu, kurtadam Tyler Lockwood'u canlandırır. Kayla Ewell, Matt'in başına bela açan kız kardeşi ve Tyler'ın daha sonra da Jeremy'nin sevgilisi olan Vicki Donovan'ı canlandırdı. Vicki, Damon tarafından vampire dönüştürüldükten sonra Stefan tarafından öldürülerek diziden çıkarıldı. Daha sonra Matthew Davis, tarih öğretmeni, vampir avcısı ve Jenna'nın sevgilisi Alaric Saltzman karakterini canlandırmak üzere oyuncu kadrosuna katıldı. Daniel Gillies ikinci sezonun başlarında asıllardan biri olan Elijah karakterini canlandırmak için oyuncu kadrosuna katıldı. İkinci sezonun sonlarına doğru Joseph Morgan dizinin en kötü karakterlerinden, en eski vampir Klaus'u (Lord Niklaus) canlandırmak için diziye dahil oldu. Üçüncü sezonda ise kadroya Klaus'un kız kardeşi vampir Rebekah'ı canlandırmak için Claire Holt alınmıştır. Dördüncü sezonda ise diziye ilk olarak Tyler'ın kurtadam arkadaşı Hayley olarak katılan, sonra ise The Originals dizisinin kaderini degistirecek olan güzel aktris Phoebe Tonkin katilmistir.
Dizinin 5. sezonunda Joseph Morgan,Phoebe Tonkin,Daniel Gillies ve Claire Holt diziden ayrılarak, yine aynı rollerde The Originals adlı yeni bir dizide rol almaya başladılar.
Sonralarsa Nathaniel Buzolic Kol Mikaelson olarak diziye The Originals 'e katıldı.
Maradit

Maradit, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı Muratlı köyünün eski adı. Gürcüce Maradidi (მარადიდი; "maradidi") adı Türkçede Maradit biçimini almıştır. Gürcistan'da, Maradit köyüne yakın aynı adı (Maradidi) taşıyan bir köy vardır.

Tarihçe

Bir Gürcü köyü olan Maradidi, Çoruh nehrinin iki yakasına yayılan bir Gürcü köyüydü. Köy 16. yüzyılda Osmanlıların eline geçti. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusya imparatorluğun işgali altındaki Gürcistan'a katıldı. 1918-1921 arasında bağımsız olan Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgal etmesinden sonra 1921'de Sovyetler Birliği-Türkiye sınırı belirlenince, köy ikiye bölündü ve iki köy ortaya çıktı. Gürcistan'daki köy Maradidi adını korurken, Türkiye'de kalan kısmı, adı Muratlı olarak değiştirilineceye kadar Maradit olarak anıldı. 
Maradit, 1876’da Trabzon vilayeti Lazistan sancağına bağlı Hopa kazasının Gönye nahiyesi içinde yer alıyordu. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda bölge Rusya'nın eline geçti ve savaşın ardından Maradit'te yaşayan nüfusun bir kısmı Türkiye'nin batı yörelerine göç etti. Rusların kayıtlarına göre 1886'da Yukarı Maradit'te 69 hanede 260, Aşağı Maradit'te  39 hanede 153 kişi yaşıyordu.
Maradit köyü, 1920'lerde 16 köyden oluşan Maradit nahiyesinin merkeziydi. 1922 tarihli nüfus cetveline göre Maradit nahiyesinde 276 hanede 1.333 kişi yaşıyorken, Maradit köyünün nüfusu, 60 hanede yaşayan 280 kişiden oluşuyordu. 1926 nüfus sayımına göre 90 hanede 225’i erkek 192’si kadın olmak üzere köyde 417 kişi yaşıyordu.  1925’te Maradit’in adı değiştirildi ve köye Muratlı adı verildi.
Maradit bol yağış alan yerlerden biriydi.  Maradit aynı zamanda, yakınlarında Solseya ya da Soshoba diye adlandırılan maden suyuyla biliniyordu. Köyde yer alan Maradit Camisi ahşap işçiliğin önemli bir örneğiydi. Özellikle minberi süslemeleriyle dikkat çekiyordu.
Maradit köyü halkının tamamı Gürcüce konuşuyordu. Burada yaşayan insanlar Gürcüce şarkı söyleyip Gürcü halk danslarını icra ediyordu.
Maradit köyü Borçka’ya bağlanmadan önce Maradit nahiyesinin merkeziydi ve 13 köyü kapsıyordu. Bu dönemde burada 5’i kadın ve 28’i erkek olmak üzere 33 yabancı yaşıyordu. Çarşısı ve dükkânlarıyla Maradit küçük bir kasabayı andırıyordu. On beş dükkânı, bir fırını ve iki kahvehanesi vardı. Bir vergi dairesi, polis karakolu, kız ve erkek çocuklar için iki mektebi vardı. Maradit’te başta gelen uğraş tarım ve hayvancılıktı. En çok mısır ve tütün ekiliyordu. En çok keçi ve koyun yetiştiriliyor, halkın bir kısmı Çoruh Nehrinde kayıkçılık yapıyordu.
Tuğgeneral

Türk Silahlı Kuvvetleri

Türk Silahlı Kuvvetleri'nde en düşük seviyedeki general rütbesidir. Bu rütbede defne yaprağından oluşan çelengin yerine çapraz kılıçlardan oluşan kokart eklenir ve bu apolete bir yıldız eklenir. Kıta görevlerini Tugay Komutanı olarak yaparlar. Bu rütbedeki görev süresi genellikle 4 yıldır. 4 yılın sonunda Yüksek Askerî Şûra (YAŞ) tarafından görev süresi uzatılabilir, emekliye ayrılabilir veya tümgeneral ( deniz kuvvetlerinde tümamiral) rütbesine terfi ettirilebilir.

Osmanlı

Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarındaki karşılığı Mirliva'dır.
Reşat Oyal Kültür Parkı

Reşat Oyal Kültür Parkı, 1955’te Bursa'da Belediye Başkanı Reşat Oyal tarafından Kültürpark adıyla hizmete açılan park.
393.000 metrekarelik alana kurulmuştur. Konumu, büyüklüğü ve yeşil dokusuyla kent merkezi için büyük öneme sahiptir. İçinde sandalla gezilen bir göl alanı, çevresinde çay bahçeleri, lokantalar, Bursa Arkeoloji Müzesi, Konservatuvar Binası, Açık Hava Tiyatrosu bulunur. 1958'de yılında gerçekleşen ulusal bir yarışma ve 1985'te parkın fuar alanına dönüştürülmesi için açılan ikinci bir yarışma sonucunda elde edilen projelere göre düzenlenmesi gerçekleşmiştir.
143.000 metrekarelik yeşil alana sahiptir ve 61 türde yaklaşık 5000 adet ağaç bulunmaktadır. 1 sıla ağacı, 3 gingko ağacı gibi endemik bitki türleri ile tarihi anıt nitelikte tescilli ağaç türleri bulunmaktadır. Bunlar 2 adet manolya ağacı, 1 adet uludağ göknarı, Tarihi Yağcılar Çınarı olarak anılan 1 adet çınar ağacıdır.
1963’teki ilk festivalden itibaren Uluslararası Bursa Festivali'ne ev sahipliği yapmaktadır.
1999’da Reşat Oyal’ın ismi Kültürpark’a verilmiştir.
Tilkicek, Kürtün

Altyapı bilgileri

Köyde ilköğretim okulu yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol toprak olup kullanılmaktadır. Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Belding, Michigan

2010 Sayımı

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 2,707 kişi, 884 ev ve 655 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de  64.0% Beyaz, 33.0% Afrikan Amerikan, 0.1% Yerli Amerikan, 1.2% Asyalı, 0.6%'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Arapçanın romanizasyonu

Latinizasyon (Romanizasyon) tabiri genel olarak Latin alfabesi dışındaki ses sistemlerinin Latin alfabesine çevrilmesini ifade eder. Arapçanın Latin alfabesine çevirisi yapılırken bu uygulamaların hiçbirisinde (fonetik alfabeler hariç) ortak bir uygulama geliştirilememiştir. Çünkü her ülke kendi harflerini esas alan bir çeviri sistemi benimsemiştir. Fakat yine de ana hatlarıyla genel kabul görmüş bazı sesler ve simgeler tercih edilmeye başlanmıştır. Ortak Türkçe alfabesi esas alınarak yapılan bir işaret sistemi büyük oranda geliştirilmiş durumdadır. Fakat yine de çeşitli ülkelerin sesleri simgelerken kullanıdıkları harflerin değişik olması nedeniyle farklılıklar ortaya çıkmaktadır.
Rabindra Prasad Adhikari

Rabindra Prasad Adhikari (Nepalce (makro dil): रविन्द्र प्रसाद अधिकारी; d. 4 Haziran 1969 – ö. 27 Şubat 2019), Nepalli siyasetçi ve bakandır.

Yaşamı ve kariyeri

Nepal Komünist Partisi üyesi olarak siyasi kariyerini sürdürdü. 16 Mart 2018'den 27 Şubat 2019'da ölümüne kadar Nepal Kültür, Turizm ve Sivil Havacılık Bakanı olarak görev almıştır.
 Siyasetçi Adhikari 4 Haziran 1969'da Bharat Pokhari, Nepal'de doğmuştur.

Ölümü

Nepalli siyasetçi Rabindra Prasad Adhikari, 27 Şubat 2019'da yanındaki altı kişiyle birlikte Nepal'deki Taplejung Pathibhara Devi Tapınağı'nı ziyaretten dönerken bindikleri helikopterin düşmesi sonucu meydana gelen kazada 49 yaşında ölmüştür.