Washington Irving

İlk yıllar

Washington Irving'in ebeveynleri William Irving, Sr. (Shapinsay, Orkney kökenli) ve Sarah (ilk soyadı Sanders), İngiliz-İskoç göçmeniydiler. Çift 1761'de William İngiliz Donanması'nda astsubay olarak görev yaparken evlendiler. Ailenin on bir çocuğundan sekizi yetişkinliğe erişebildi. Her ikisinin de adı William olan ilk iki erkek çocukları ve dördüncü çocukları bebeklikte öldüler. Hayatta kalan çocuklar William, Jr. (1766), Ann (1770), Peter (1772), Catherine (1774), Ebenezer (1776), John Treat (1778), ve Sarah'ydı (1780).
3 Nisan 1783'de Washington Irving doğduğunda Irving ailesi şehrin küçük canlı tüccar sınıfının bir parçası olarak Manhattan, New York'a yerleşmişlerdi. Doğumun olduğu haftada şehir sakinleri Amerikan Devrimi'ni bitiren İngiliz ateşkesini duymuşlardı. Sonuç olarak Irving'in annesi ona devrimin kahramanı George Washington'ın adını verdi. Altı yaşındayken dadısının yardımlarıyla Irving 1789'da başkan olarak göreve başlamasıyla New York'ta yaşayan adaşı ile tanışma fırsatı buldu. Başkan genç Irving'i kutsadı. Irving'in bu olayın anısına yaptığı küçük suluboya çalışması hala evinde asılıdır.
Hukuk eğitimi almış olmasına ve bir hukuk bürosunda çalışmış olmasına rağmen Irving yazarlık yapmayı tercih etmişti. Washington Irving'in büyük erkek kardeşlerinden birkaçı New York'ta aktif tüccarlar oldular ve onlar genç erkek kardeşlerini edebi isteği konusunda cesaretlendirdiler. Washington yazarlık kariyerinde ilerlerken büyük erkek kardeşleri onu maddi açıdan desteklediler.
İlgisiz bir öğrenci olan Irving, macera ve drama hikâyelerini tercih etti. On dört yaşına kadar düzenli olarak akşamları okuldan kaçarak tiyatroya katılıyordu. 1798'de New York'ta sarıhummanın patlak vermesi ailesini onu daha sağlıklı bölgelere göndermesine teşvik etti, ve Irving arkadaşı James Kirke Paulding ile kalması için Tarrytown, New York'a gönderildi. Tarrytown'da iken Irving, antika Alman adetleri ve yerel hayalet hikâyeleri ile yakındaki Sleepy Hollow kasabası ile içli dışlı odu. Irving genç iken başka birkaç yolculuğu da Hudson'a yaptı. Johnstown, New York'a kadar uzattığı bu yolculuk esnasında "Rip Van Winkle" hikâyesinin kurulduğu Catskill dağlarından geçti. Irving daha sonra "Bütün Hudson manzarasından, Kaatskill Dağları benim çocukça hayal gücümde en büyüleyici etkiye sahip yerdir" şeklinde yazdı.
Irving 1802'de on dokuz yaşına geldiğinde Jonathan Oldstyle adı altında The Morning Chronicle'a New York'un sosyal ve tiyatro manzaraları üzerine yorumlar içeren mektuplar yazmaya başladı. Yazarın Federalist yanlısı eğilimlerini yansıtan Jonathan Oldstyle ismi Irving'in kariyeri boyunca kullanacağı birçok takma ismin ilkiydi. Mektuplar Irving'e erken bir ün ve orta derecede kötü bir şöhret getirdi. Chronicle'ın ortak yayımcılarından biri olan Aaron Burr, Oldstyle piyeslerinden parçalar kesip kızı Theodosia'ya gönderecek kadar hayran kalmıştı. Yazar Charles Brockden Brown ise Philadelphia'da editörlük yaptığı bir edebiyat dergisi için çaylak Oldstyle ile görüşmek amaçlı New York'a bir gezi yaptı.
1804'te tüberküloz tehditi altında olan Irving'in sağlığından endişelenen abileri onu 1804'ten 1806'ya kadar sürecek bir Avrupa turuna gönderdiler. Irving Avrupa'dayken genç bir adamın gelişmesi için faydalı olabilecek pek çok şehri uğramadan geçti. Irving'in abisi William kardeşinin sağlığının düzelmesinden memnun olduğunu ancak "Floransa'yı solda Venedik'i sağda bırakarak dörtnala İtalya'yı dolaşmak" seçimini istemediğini yazdı. Bunun yerine  Irving ileride onu aranan bir misafir yapacak olan sosyal kabiliyetini geliştirdi. 1805'te Roma ziyareti sırasında ressam Washington Allston ile dostluk kurdu, Allston ressam olması konusunda neredeyse Irving'i ikna ediyordu.

İlk büyük yazıları

Irving, New York City'de yasal yol göstericisi yargıç Josiah Ogden Hoffman ile hukuk çalışmak için Avrupa'dan geri döndü. Onun kendi itirafı ile Irving iyi bir öğrenci değildi ve baro sınavından ancak 1806'da geçebilmişti. Irving "Kilkenny Delikanlıları" unvanını verdiği iyi egitim görmüş gençlerin oluşturduğu grupla katif bir şekilde sosyalleşmeye başladı. Ocak 1807'de Irving, kardeşi William ve delikanlılardan James Kirke Paulding'in yardımlarıyla Salmagundi adlı edebiyat dergisini kurdu. Dergi ilk olarak 24 Ocak 1807'den 25 Ocak 1808 tarihine kadar karton ciltler halinde yirmi sayı olarak Amerikalı yayımcı David Longworth tarafından yayımlandı.
Irving, William Wizard ve Launcelot Langstaff gibi çeşitli takma isimlerle New York'un kültür ve politikasını bugünün Mad dergisine benzer bir tavırla yerdi. Salmagundi Irving'in ismini ve tanınmışlığını New York'un ötesine taşıyan makul bir başarıydı. Derginin 11 Kasım 1807 tarihli on yedinci sayısında Irving, New York şehrine "Gotham" (anglosakson dilde keçilerin şehri anlamına gelen bir kelime) lakabını taktı.
1809 senesinin sonlarında on yedi yaşındaki nişanlısı Matilda Hoffman'ın öldüğü sabah Irving ilk büyük kitabı A History of New-York from the Beginning of the World to the End of the Dutch Dynasty, by Diedrich Knickerbocker üzerindeki çalışmalarını tamamladı. Kitap kendini beğenmiş yerel tarih ve çağdaş politika üzerine bir hiciv niteliği taşıyordu. Irving kitap yayımlanmadan önce bugünün viral pazarlama kampanyalarına benzer bir kafesleme yöntemini kullanmaya başladı. Irving New York gazetelerine, sözde New York City'deki otelinden kaybolan Diedrich Knickerbocker adında huysuz bir Hollandalı tarihçi hakkında bilgi arayan birkaç ilan verdi. Hilenin bir parçası olarak Irving gazetelere verdiği ilanlara (sözde otelin sahibinden) eğer bay Knickerbocker otele dönüp faturayı ödemezse Knickerbocker'ın arkasında bıraktığı manuskriptin yayımlanacağını belirten bir uyarı yerleştirdi.
Şüphelenmeyen okuyucular Knickerbocker'ın hikâyesini ve manuskriptini ilgi ile takip ettiler. Ayrıca New York City memurları da kayıp tarihçi hakkında yeterince endişeliydiler ve hatta onun güvenli bir şekilde dönüşü için ödül teklif etmeyi bile düşündüler. Yarattığı oyunun keyfini süren Irving 6 Aralık 1809'da (Hollandalı tarihçinin takma ismini benimseyerek) A History of New York`u yayımladı. Irving kitabın başarısını "Halkın hoşuna gitti ve Amerika'da nadir ve dikkate değer bir özgün çalışma olarak bana şöhret getirdi" şeklinde yorumladı. Irving'in bu çalışması ayrıca Amerikalılara ilk ayrıntılı Noel Baba tasvirini de vermişti. Bugün Irving'in bu ve diğer çalışmalarının kurgusal anlatıcısı Diedrich Knickerbocker'in soyadı Manhattan sakinleri için genel bir lakap olarak kullanılır.
Irving A History of New York başarısından sonra iş araştırmaya başladı ve sonunda Analectic dergisinin editörlerinden biri oldu. Bu dergide James Lawrence ve Oliver Perry gibi donanma kahramanlarının biyografilerini yazdı. Irving ayrıca Francis Scott Key'in "Defense of Fort McHenry" şirinin yeniden basımını yapan ilk editörlerden biriydi. Şiir daha sonra Birleşik Devletler'in Ulusal Marşı, "The Star-Spangled Banner" olarak ölümsüzleştirilecekti.
Birçok tüccar ve New Yorklu gibi Irving de başlangıçta 1812 Savaşı'na karşı çıktı ancak daha sonra İngilizlerin Washington'a saldırması onu gönüllü olarak orduya yazılması konsunda ikna etti. New York valisi ve New York Eyalet Milisi'nin kumandanı Daniel Tompkins'in personelinden biri olarak çalıştı. Irving burada Great Lakes bölgesinin keşif misyonu dışında hiçbir gerçek çarpışma görmedi. Savaş Irving'in ailesi de dahil çoğu tüccar için felaketti ve Irving 1815'in ortalarında ailenin ticaret şirketini kurtarma teşebbüsü için İngiltere'ye gitti ve daha sonraki on yedi yıl boyunca burada kaldı.

The Sketch Book

Irving aile şirketini, içinde bulunduğu mali durumdan kurtarmak için, sonraki iki yıl boyunca çok çalıştı ancak sonunda iflas etmek zorunda kaldı. Irving iş beklentisi olmadan 1817 ve 1818 boyunca yazmaya devam etti. 1817 yazında o romancı Walter Scott'ın evini ziyaret etti. Bu ziyaret iki adam için ömür boyu sürecek olan bir dostluğun işareti oldu. Irving üretken bir şekilde yazmaya devam etti. "Rip Van Winkle" hikâyesini Birmingham'da kızkardeşi ve onun kocası Henry van Wart ile kalırken geceyarısı yazdı. Birmingham, Irving için bazı başka çalışmalarına da ilham kaynağı olmuş bir yerdir. Ekim 1818'de Irving'in kardeşi William ona Birleşik Devletler donanmasında baş yazmanlık işi ayarladı ve onu eve dönmesi için zorladı. Irving yine de İngiltere'de yazarlık kariyerine devam etmeyi yeğleyerek teklifi reddetti.
1819'un baharında New York'taki erkek kardeşi Ebenezer'e bir deneme seti yolladı ve ondan bunları The Sketch Book of Geoffrey Crayon, Gent. (Geoffrey Crayon'ın Karalama Defteri) adıyla yayımlamasını rica etti. "Rip Van Winkle"'ı kapsayan ilk kısım muhteşem bir başarıydı. Çalışmanın geri kalanı yedi bölüm halinde ("The Legend of Sleepy Hollow" altıncıdaydı) 1819 ve 1820 yılları boyunca Birleşik Devletler ve İngiltere'de yayımlandı ve eşit derecede başarı elde etti.
Bu çağın birçok başarılı yazarı gibi Irving de edebi korsanlara karşı mücadele etti. İngiltere'de iken Britanyalı yayımcılar, telif hakları ile ilgili açık seçik uluslararası yasalar olmadığı için tamamen yasal bir hile ile, Irving'in izni olmaksızın onun skeçlerini kitaplaştırarak yayımladılar. Telif haklarını korumak için İngiliz bir yayımcı arayışı içinde Walter Scott'tan yardım istedi. Scot, Irving'i The Sketch Book`u almayı kabul eden kendi yayımcısı ve Londra'nın etkin gücü olan John Murray'a gönderdi. Irving sonrasında telif haklarını korumak adına İngilizce yayım hakları Murray'da olmak üzere kitabı Amerika'da ve İngiltere'de aynı aynda yayımladı.
Irving'in şöhreti tırmandı ve sonraki iki yıl boyunca edebiyatın anormalliği olarak ağırlanacağı Paris ve İngiltere'deki aktif sosyal yaşama girdi. Irving İngiltere'deyken Bracebridge Hall, ve Tales of a Traveller adlı iki hikâye kitabını daha tamamladı. Bu çalışmalar beğeniyle karşılansa da her ikisi de The Sketch Bookun başarısını elde edemedi.

Bracebridge Hall ve Tales of a Traveller

Irving The Sketch Book başarısından sonra hevesliydi ve yeni malzemeler araştırmak için kıtaya yolculuk yaptı. Geniş ölçüde Hollanda ve Alman halk hikâyelerini okudu. Bir sonraki kitabı Bracebridge Hall, or The Humorists, A Medley (kitaptaki mekân Irving'in kız kardeşinin Birmingham'daki evinin yakınlarındaki Aston Hall'u temel alır) 1822'de yayımlandı. Kitap okurlar ve eleştirmenler tarafından iyi karşılandı.
Irving 1822 kışında Almanya'ya yolculuk yaptı ve Dresden'e yerleşti. Burada, Dresden'de beş çocuğu ile birlikte yaşayan bir Amerikalı olan Amelia Foster ile tanıştı. Irving özellikle Amelia Foster'ın kızı Emily ile ilgileniyordu. Ancak Emily, 1823'ün baharında Irving'in evlenme teklifini reddetti. Irving bundan sonraki hayatı boyunca da bekar olarak kalacaktı.
Irving Parise döndü ve oyun yazarı John Howard Payne ile birlikte İngiliz sahneleri için Fransızca oyunlarını tercüme etmeye başladı. Irving ayrıca Payne'den roman yazarı Mary Wollstonecraft Shelley'nin kendisiyle romantik anlamda ilgilendiğini öğrendi.
Ağustos 1824'te Irving, Geoffrey Crayon adı altında, The Devil and Tom Walker adlı kısa hikâyeyi de içeren, deneme koleksiyonu Tales of a Traveller`ı yayımladı. Kitap başarılı bir şekilde satarken eleştirmenler tarafından bombalandı. Kitaba olan tepkiler yüzünden morali bozulan Irving, gelecek yılı maddi endişeler içinde, asla hayata geçmeyecek olan projeler için planlar karalayacağı, Paris'te inzivaya çekilerek geçirdi.

İspanyolca kitaplar

Irving Paris'te iken 30 Ocak 1826'da Alexander Hill Everett'ten bir mektup aldı. Henüz, ABD'nin İspanya büyükelçisi olan Everett, Irving'in İspanyolların Amerika kıtasındaki fetihleri ile ilgili, halka açılmış olan, el yazmalarının belgelenmesi konusunda Madrid'de kendisine katılması için ısrar etti. Irving, Madrid'e gitti ve çeşitli malzemeler için İspanyol arşivlerini hevesle araştırmaya başladı.
Amerikan konsolosluğunun İspanya tarihi ile ilgili dev kütüphanesine sınırsız erişimle Irving hemen birkaç kitap üzerinden çalışmaya başladı. Bu zorlu işin ilk ürünü The Life and Voyages of Christopher Columbus Ocak 1828'de yayımlandı. Kristof Kolomb hakkındaki bu ilk İngilizce biyografi Birleşik Devletler'de ve Avrupa'da başarılı olmuştu ve yüzyılın sonuna kadar 175 baskısı yayımlanacaktı. Kitap aynı zamanda Irving'in baş sayfada takma isim yerine kendi ismini kullandığı ilk projesiydi. Chronicles of the Conquest of Granada bir yıl sonra yayımlandı, onu 1831'de yayımlanan Voyages and Discoveries of the Companions of Columbus izledi.
Irving'in Kolomb üzerine yazdıkları, şimdilerde romantik tarih denilen bir tür, tarih ve kurgunun karışımıdır. Irving İspanyol tarihi ile ilgili geniş araştırmaları temel aldı ancak hikâyeyi kuvvetlendirmek gayesiyle yaratıcı ögeler ekledi. Bu çalışmaların ilki orta çağda Avrupalıların dünyanın düz olduğuna inandıkları uzun süreli mitin kaynağıdır.
1829'da Irving Elhamra'ya giti. Irving burada önemli yazılar yazmaya başlamadan önce kendisine Londra'daki Amerikan Ulçiliği'ne sekreter olarak tayin edildiği bildirildi.  Görevi reddederse dostlarının ve ailesinin hayal kırıklığına uğrayacağını düşünen Irving, Temmuz 1829'da İngiltere'ye gitmek üzere İspanya'dan ayrıldı.

Amerikan Elçiliği'nde sekreterlik görevi

Irving, Londra'ya vardığında Amerika büyükelçisi Louis McLane'in kadrosuna katıldı. McLane hemen başka birini günlük sekreterlik işleri için atadı Irving'e de aide-de-camp görevini verdi. İkili sonraki yıl boyunca Amerika Birleşik Devletleri ve British West Indies arasındaki ticaret anlaşmasını görüştü. Nihayet 1830'da anlaşmaya varılabildi. Aynı yıl Irving Royal Society of Literature tarafından bir madalya ile ödüllendirildi, bunu 1831'de Oxford Üniversitesi'nden gelen sivil hukuk üzerine fahri doktora unvanı izledi.
MacLane, Hazine Sekreterliği görevi için ABD'ye çağırıldıktan sonra, Irving, başkan Jackson'un Britanya Elçiliği için adayı Martin Van Buren gelinceye kadar, chargé d'affaires olarak elçilikte kaldı. Van Buren geldiğinde, Irving yazarlığa yoğunlaşmak için görevinden ayrıldı. Sonunda 1832'de ABD ve İngiltere'de eş zamanlı olarak yayımlanan Tales of the Alhambra çalışmasını tamamladı.
Van Buren, Birleşik Devletler Senatosu'ndan, yeni elçi olarak atanmasının reddedildiğine dair bildiri aldığında, Irving hala Londra'daydı. Van Buren'i avutan Irving, senatonun bu partizan hareketinin geri tepeceğini öngörmüştü. Irving "senatonun bu oyu Van Buren'i başkanlık koltuğuna uzandırırsa şaşırmazdım" dedi.

Amerika'ya dönüş

Washington Irving yurtdışında geçen on yedi yılın ardından 21 Mayıs 1831'de takdir edilen ünlü bir yazar olarak New York'a döndü. Irving arkadaşları Charles La Trobe ve Count Albert-Alexandre de Pourtales ile birlikte Indian Affairs komisyon üyesi Henry Ellsworth'a  Yerli Bölgesi ile ilgili bir görevde eşlik etti. Batıdaki turunu tamamlarken Washington, D.C. ve Baltimore boyunca yolculuk yaptı. Burada politikacı ve romancı John Pendleton Kennedy ile tanıştırıldı.
Kötü yatırımlarla hüsrana uğrayan Irving ek gelir elde edebilmek için yazarlığa geri döndü. Yazmaya  sınırda yaptığı en son yolculuklarla ilgili olan çalışması A Tour on the Prairies ile başladı. Bir diğer popüler bir başarı getiren kitap ayrıca Irving'in 1809'daki A History of New York`tan sonra Birleşik Devletler'de yazdığı ve yayımladığı ilk kitaptı. 1934'te kürk mogulu John Jacob Astor Irving'i şimdilerde Astoria, Oregon olarak bilinen kuzeybatı Amerika'daki kürk ticareti kolonisinin tarihini yazması konusunda ikna etti. Hemen işe koyulan Irving, Şubat 1836'da Astoria isimli çalışmasını tamamladı.
Irving, Astor'daki ziyaretini uzattığı esnada Kayalık Dağları'nın ötesindeki bölgelerle ilgili hikâyeleri ve haritalarıyla ilgisini uyandıran kaşif Benjamin Bonneville ile karşılaştı. İki adam birkaç ay sonra Washington, D.C.'de karşılaştıklarında Bonneville haritalarını ve kabataslak notlarını 1000 dolar karşılığında Irving'e satmaya karar verdi. Irving bu materyalleri 1837'deki kitabı The Adventures of Captain Bonneville için kaynak olarak kullandı.
Bu üç çalışma Irving'in kitaplarının "western" dizisini oluşturur ve onun İngiltere ve İspanya'da geçirdiği zamanların onu Amerikalıdan çok Avrupalı yaptığı yönündeki eleştirilere cevap niteliği taşır. Özellikle James Fenimore Cooper gib bazı eleştirmenlere göre de Irving, İngiliz aristokrasisi lehine Amerikan mirasına sırtını dönmüştür.  Irving'in western kitapları özellikle de A Tour on the Prairies Birleşik Devletler'de iyi kabul edilirken İngiliz eleştirmenler Irving'i "book-making"??? ile suçladı.
Irving 1835'de Tarrytown, New York'taki bakımsız bir kulübeyi ve onun nehir kenarındaki arazisini satın aldı. Irving'in 1841'de Sunnyside ismini verdiği ev  sonraki yirmi yıl boyunca sürekli bir onarım ve yenileme gerektirecekti. Hiç evlenmeyen ve çocuğu bulunmayan Irving bu evde kardeşi Ebenezer ve onun beş kızı ile birlikte yaşadı. Sunnyside'ın artan masrafları yüzünden Irving gönülsüzce Knickerbocker dergisinin yazarlarından biri oldu. Irving burada Knickerbocker ve Crayon takma isimleriyle yeni denemeler ve kısa hikâyeler yazdı.
"William Wilson" ve "The Fall of the House of Usher" gibi hikâyeleri için Irving'den yorum isteyen Edgar Allan Poe da dahil yüksek amaçlara sahip genç yazarlar öğüt veya destek için Irving'le yakınlık kuruyordu. Irving ayrıca Amerika'nın olgunlaşan edebiyatının destekleyicisiydi. Kendisinde daha önce The Sketch Book adlı eserinde sıkıntı veren korsanlığa karşı yazarları korumak için daha etkin telif hakkı yasalarını savundu. Irving Knickerbocker dergisinin Ocak 1840 sayısında, Birleşik Devletler Kongresi'nde kanunlaştırılmayı bekleyen, telif hakları ile ilgili önergeyi açık bir şekilde destekledi. Irving, "Yeni şekillenen ve harika enerji ve bollukla her geçen gün gelişen genç bir edebiyata sahibiz...gelişmesi yöneinde her türlü özeni hakediyor." yazdı. Ancak kanun kongreden geçemedi.
Bu dönemde Irving, İngiliz yazar Charles Dickens'la dostça yazışmaya başladı ve onu ve karısını Dickens 1842'de Amerika turuna çıktığında Sunnyside'da misafir olarak kabul etti.

İspanya Büyükelçiliği

1842'de Dışişleri Bakanı, Daniel Webster'ın onayından sonra, Başkan John Tyler Irving'i İspanya Büyükelçisi olarak atadı. Irving böylece Birleşik Devletler'in İspanyolca bilen ilk İspanya büyükelçisi oldu.
Irving Büyükelçi olarak yazmaya daha çok zaman bulabileceğini umduysa da, İspanya onun memuriyet döneminde, on iki yaşındaki kraliçe II. Isabel'i kontrol edebilmek için mücadele eden birkaç grupla, devamlı bir siyasal karışıklığın içindeydi. Irving çeşitli generaller ve politikacılarla iyi ilişkiler sürdürdü.
İspanya'daki siyasi durumun göreli olarak sakinleşmesiyle, Irving yeni hükümetin gelişmesini Isabella'nın kaderini gözlemlemeye devam etti. Amerika'nın Küba ile olan ticari çıkarları ve İspanya Parlamentosu'ndaki köle ticareti konusunda tartışmaları da Irving'in İspanya Büyükelçisi olarak görevleri arasındaydı.

Son yılları ve ölümü

Irving 1846'da İspanya'dan döndüğünde kalıcı ikametgâhı Sunnyside'a yerleşti ve yayımcı George Palmer Putnam için eserlerinin gözden geçirilmiş versiyonları üzerinde çalışmaya başladı. Bu eserin yayımlanmasıyla Irving satılan her kopyanın bedelinin yüzde on ikisini garanti altına alan bir anlaşma yaptı. Bu o dönem için emsali olmayan bir anlaşmaydı. 1848'de John Jacob Astor'ın ölümü üzerine Irving, Astor'ın vasiyetiyle Astor Kütüphanesi'nin ilk başkanı olarak onun gayrimenkullerinin vasiyet yöneticisi oldu.
Irving bir taraftan Puntham için eski çalışmalarını gözden geçirirken bir taraftan da 1849'da yazar ve şair Oliver Goldsmith ve 1850'de de peygamber Muhammed'in biyografilerini yayımlayarak düzenli bir şekilde yazmaya devam etti. 1855'te Knickerbocker ve diğer yayımlar için hikâye ve denemelerin toplandığı Wolfert's Roost`u üretti ve ara zamanlarda başyapıtı olacağını düşündüğü adaşı George Washington'ın biyografisini yayımlamaya başladı. Beş ciltten oluşan biyografi 1855 ve 1859 yılları arasında yayımlandı. Irving araştırması için düzenli olarak Mount Vernon ve Washington, D.C.'ye ziyaretler yaptı ve başkanlar Millard Fillmore ve Franklin Pierce ile dostluk başlatı.
Washington Irving, yetmiş altı yaşındayken 28 Kasım 1859'da Washington biyografisinin son cildini tamamladıktan sadece sekiz ay sonra Sunnyside'daki yatak odasında geçirdiği kalp krizi sonucunda öldü. Yazarın son sözleri "Yastıklarımı başka bir bezdirici gece için daha düzenlemeliyim. Bu ne zaman sona erecek" oldu. Irving 1 Aralık 1859'da, Sleepy Hollow mezarlığında sade bir mezartaşının altına gömüldü. Irving'in büyük çalışmaları ölümünden sonra 1960 ve 1961 yıllarında 21 bölüm halinde tekrar yayımlandı.