Dedoplis Mindori

Genel bakış

Kareli Belediyesi'ne bağlı Aradeti köyünün yaklaşık 3 km batısında konumlanmış olan kompleks, yaklaşık 25 kilometrekarelik alanı kaplamaktadır. Kura Nehrinin doğu ve batı kolları arasındaki hafifçe eğimli ovada konumlanmıştır. Ptsa nehrinin Kura nehrine katıldığı Doghlauri kasabasının yanında, güney kenarında, üç höyükten oluşan Aradetis Orgora vardır. Bu höyüklerden en baskın olan Dedoplis Gora ("kraliçenin tepesi") olarak bilinir ve nehir seviyesinden 34 metre yüksekliğe ulaşmaktadır. 1950 ve 1960'larda hem ova, hem de tümsekler üzerinde bir dizi arkeolojik keşif araştırması yapılmıştır. Bölgedeki sistematik arkeolojik çalışmalar ise 1972 ve 1982 yılları arasında İulon Gagoşidze yönetiminde yapılmıştır. Kazılar, Dedoplis Mindori'de geniş bir dini yapı kompleksi ve Dedoplis Gora'da bir saray kompleksini ortaya çıkarmıştır. Aradetis Orgora'daki kazılar, Gürcü-İtalyan Şida Kartli Arkeoloji Projesi kapsamında, Gürcistan Ulusal Müzesi ve Venedik Ca'Foscari Üniversitesi'nin 2009 yılında başlattığı bir işbirliği ile devam etmektedir.
Dedoplis Mindori sığınağının yazılı tarihçesi bilinmemektedir. Sığınağın kazılarını yapan İulon Gagoşidze'ye göre, burası Hristiyanlık öncesi dönemdeki başlıca tapınaklardan biriydi. Ayrıca, Gagoşidze'ye göre yapı muhtemelen, Klasik dünya tarafından İberya olarak bilinen Kartli antik krallığının kraliyet tapınağı olarak da kullanılmıştır. Tapınaklar, arkeologlar tarafından MÖ 2. yüzyıla tarihlenmektedir. MS 1. yüzyılın sonlarında, kompleks yangınla tahrip olmuştur. Bu tarihleme, yakınlardaki Dedoplis Gora'da yer alan saray kompleksinin arkeolojik kanıtlarıyla birleştirilmiştir: çanak çömlek, Roma İmparatorluğu'ndan ithal edilmiş bronz eşyalar, tahıl depolarına yapılan radyokarbon analizleri bu kanıtlardan bazılarıdır. İmha yataklarında bulunan ok uçları, yangının askeri çatışma sırasında alevlendiğini göstermektedir.

Planı

Dedoplis Mindori ovasının orta kısmında, toplam 4 hektarlık (225 × 180 m) bir dini yapı kompleksi bulunmaktadır. Kompleks, iyi tasarlanmış düzgün bir dikdörtgen plana göre eş zamanlı olarak inşa edilmiş sekiz tapınak, iki giriş kapısı, konutlar ve diğer ek yapılarından oluşmaktadır. Güney-kuzey yönünde yapılmış olan binalar, 105 × 103 metrekare boyutlarındaki merkezi bir kare avluyu çevrelemektedir. Yapılar, kaldırım taşlarıyla desteklenmiş kerpiç taşlarla inşa edilmiştir. Ana tapınak harici binaların çatılar terakota kiremitlerle kaplanmıştır. Tapınak ve kapıların ahşap sütunları, ayrıntılı oymalarla süslenmiş kumtaşı sütun başlıkları ile taçlandırılmıştır.
Ana tapınak kompleksin güney ucunda yer almaktadır. Merkezi bir mimari unsur olan sütunlu salon tasarımı, Ahameniş mimari geleneğinden esinlenmiştir. Geniş açık sütunlu Revak ve kare cella, üç taraftan bir çevredalız ile çevrelenmiştir. Binanın kuzey ucunda, balkonlu ve iki sütunlu bir revak vardır. 300 metrekarelik alanı kaplayan cella, dört sütunla desteklenen bir kubbenin altında bir sunak barındırmaktadır; kerpiç sütun tabanı günümüze kadar gelmiştir. Tapınağın duvarları sıvanmış ve duvar resimleriyle süslenmiştir. Benzer tasarımlı daha küçük bir tapınak, çevredalız ve kiremitli çatısı ile avlunun kuzey ucunda yer almaktadır. Bu özellikler tapınağa Helenistik bir görünüm kazanmaktadır. Tapınağın yakınlarında mimari olarak daha basit yapılmış 6 ibadet yeri daha vardır, ve her biri bir giriş kapısına sahip kare bir cellaya bağlı olan açık bir sütunlu girişe sahiptir. Dini yapılar, muhtemelen tapınakta ikamet edenlerin kullandığı çağdaş konutlarla çevrilidir. Tapınağının 400 metre kuzeybatısında, inşaat işçileri ve zanaatkarların yaşadığı yerleşim yerinin yanı sıra, atılmış ve kırılmış çanak çömlekle birlikte bir toprak ocağının kalıntıları vardır.