Düzköy, Düzce

Tarihçe

1877 (93 Harbi) Osmanlı-Rus Harbi'nde Batum, Hopa ve Borçka'da yaşayan vatandaşlar devlet tarafından Batı'ya gönderilmiş ve bir kısmı Kabalak bölgesine (Kabalak, Dokuzlu, Şekerpınar, Yazlık, Ballar, Çaylık, Suncuk, Yeşilköy, Osmanca, Enbiya, Düzköy) yerleştirilmiştir. Diğer bir kımı ise Akçakoca Çuhalı Çarşısı'na (Eski Çarşı) bir kısmı da Bursa (İznik, Gemlik, Orhangazi) diğer bir kısmı da Yalova, Kocaeli (Gölcük, Karamürsel, Gebze), Sakarya'ya (Hendek ve Sapanca)  yerleştirilmiştir.
93 Harbi öncesinde köyde yaşantı olduğuna ilişkin kanıtlar vardır. Köyün muhtelif yerlerinde tarihi kaldırım taşları vardır. Konuralp antik kentine yakınlığı köyde daha eski bir yaşantı olabileceğinin kanıtıdır. Ancak, bu köyde daha önce kimlerin yaşadığı konusunda kesin bir bilgi yoktur.

Kültür

Köyün gelenek ve göreneklerinde tamamen Laz kültürü hakimdir. Denizden uzak olması nedeni ile balık ve balık ürünleri konusunda yemekler unutulmuş olmasına rağmen diğer orijinal laz yemeklerine rastlamak mümkündür.
Köyde çocuklar dahil herkes Lazca konuşur. Yaşlı kadınlar, kılık kıyafette Doğu Karadeniz geleneğini aynen yaşatırlar. Ancak gençlerden post-modert İslamist kıyafetler ön plandadır.
Lazca, enstrümansız orijinal Laz Müziği ve popüler karadeniz müziği hakimdir. Lazca unutulmamış olmasına rağmen geleneksel Lazca şarkılara nadir rastlanır.
Lazca masallar ve destanlar, halen unutulmadan anlatılmakta ve söylenmektedir. İmece geleneğinin kaybolması nedeni ile destanlar da kaybolmak tehlikesi ile karşı karşıyadır.
Kısaca köyde Laz Kültürü hakimdir ve yaşanmaktadır.
Çevre köylere kıyasla eğitim ve öğretim seviyesi yüksektir. Hemen hemen her ailede üniversite mezunu bulunmaktadır.

Coğrafya

Akçakoca yolu üzeri Düzce merkezine 9 km uzaklıktadır.

İklim

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

köyün geçim kaynağını tarım, ticaret, kamu ve özel sektör iş gücü ve yöneticiliği oluşturmaktadır.
Köyün verimli topraklara sahip olması ve deniz seviyesinden yüksek olmaması, iklimin özelliği olarak her yıl fındık üretimi dengeli bir gelir sağlamaktadır. Başlıca gelir kaynağı fındık olan köyde her türlü meyve ve sebze yetiştirilmektedir. Caminin altında bir Tekstil atölyesi bulunmaktadır.
Köy, Düzce Merkez'e yakın olması dolayısıyla halkının bir kısmı ticaret ile uğraşmaktadır. Bir kısmı da kamu ve özel sektörde yöneticilik ve ara eleman olarak çalışmaktadır.
Köyde küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık yapan aile sayısı çok azdır. Birkaç aile de arıcılıkla uğraşmaktadır.
Arazinin verimli olmasından dolayı 70'li yıllarda başlayan yurt dışı işçi alımlarına pek rağbet etmemiş, işçi olarak çalışmak için çok az sayıda aile gitmiştir. Daha sonraki yıllarda ise bazı ailelerden yurt dışında çalışmak için gidenler olmuştur.
Köyde tuğla ocağı mevcut olup günümüzde işletilmektedir. Bu tuğlalar çok sağlam olduğundan bina inşaatlarında kullanılmaktadır. Ayrıca seracılık ve sebze yetiştiriciliğine çok önem verilmektedir. Fazla gelen sebze ve meyveler köylü pazarında kadınlar tarafından pazarlanmaktadır.

Altyapı bilgileri

Köyde, 2012-2012 Eğitim ve Öğretim yılında ilk kademe yani ilkokul açılmış bulunmaktadır, ortaokul ve lise eğitimi merkezde alınmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.