google/wiki40b huggingface dataset:
Osmanlı İmparatorluğu'nda diller

Osmanlı İmparatorluğu'nda devlet işlerinde ve sarayda kullanılan dil Osmanlı Türkçesi olmasına karşın imparatorluğun hâkimiyeti altındaki bölgelerde diğer diller de kullanılmaktaydı. Ekalliyet kendi cemaatleri içinde kendi dillerini kullanmak konusunda serbest idi ancak hükûmet ile resmî konularda Osmanlı Türkçesi kullanmak zorundaydı.
Osmanlı döneminde nüfuzu yüksek olan üç dil bulunmaktaydı: Anadolu'da ve Balkanlarda Arnavutluk, Bosna ve Ege Denizi adaları dışında müslümanların çoğunun konuştuğu Türkçe; yalnızca eğitimli nüfus tarafından konuşulan Farsça ve asıl olarak Arabistan, Kuzey Afrika, Irak, Kuveyt ve Bilad eş-şâm'da konuşulan Arapça. İçinde Arapça ve Farsçadan hem dil bilgisi kuralları hem de kelimeler içeren Osmanlı Türkçesi ise geniş Osmanlı bürokrasisi içinde resmî dil olarak kullanılmaktaydı.
19. yüzyıl başlarına kadar okuryazarlık oranı %2 ila %3 arasındaydı ve bu oran 19. yüzyılın sonunda ancak %15'e gelebilmişti. Bu düşük okuryazarlık oranı nedeniyle halktan bir kişi hükümet ile resmî işlerini hâlledebilmek için arzuhâlcilere başvurmak zorunda kalıyordu. Gayrimüslim halk, kendi ailesiyle ve mahallesinde kendi dilini konuşmaktaydı. Farklı iki cemaatin bulunduğu köylerde ise genellikle birlikte yaşayan topluluklar birbirlerinin dilini konuşabilmekteydi. Eğitimli Osmanlılar ise genellikle Arapça ve Farsça konuşmaktaydı.
İmparatorluğun son iki yüzyılında Fransızca ve İngilizce, özellikle Levant bölgesinde yaşayan hristiyanlar arasında popülerlik kazanmıştır. Elit tabakanın çocukları okulda Fransızca öğreniyor ve Avrupa'dan gelen ürünler bir moda unsuru olarak kullanılıyordu. Özellikle Farsça, eğitimli nüfus arasında edebiyat dili olarak kullanılıyordu. Arapça ise dinî törenlerde kullanılan dil idi.
İmparatorluk sınırları içinde çok değişik dil gruplarına ait topluluklar bulunmaktaydı. Balkan Yarımadası'nda çoğunlukla Slav dilleri, Yunanca ve Arnavutça konuşulmakta, Türkçe ile Rumence azınlıklar tarafından konuşulmaktaydı. Anadolu'da ortak dil Türkçe idi ancak Rumca, Ermenice, Lazca ve Kürtçe de konuşulmaktaydı. Suriye, Irak, Arabistan, Mısır ve Kuzey Afrika'da ise halkın çoğu Arapça konuşurken elit tabaka Türkçe konuşmaktaydı. Osmanlı İmparatorluğu'nun hiçbir eyaletinde tek bir dil konuşulmamaktaydı.
NGC 1068

Kara delik

NGC 1068'in X-ışını (mavi ve yeşil) ve optik dalga boylarındaki görüntülerinden oluşturulan montajda, merkezdeki dev kütleli bir karadelik yakınlarından kaynaklanan şiddetli bir rüzgarla savrulan gaz görülüyor. Gökadanın iç sarmal kolları üzerindeki yoğun yıldız oluşum bölgeleri hem optik hem de X-ışını dalga boylarında izlenebiliyor. Gaz bulutunun uzamış biçiminin, karadeliği çevreleyen çörek biçimli soğuk gaz ve toz bulutundan (torus) kaynaklandığı düşünülüyor. Görüntülerde üç renkli X-ışını görüntülerinde uzamış birer beyaz leke biçiminde izlenen torusun yaklaşık beş milyon Güneş kütlesinde olduğu hesaplanıyor. Radyo gözlemleri, torusun karadeliğin birkaç ışıkyılı yakınından, 300 ışıkyılı ötesine kadar uzandığını gösteriyor.
Chandra X-ışını Uzay teleskopu'ndaki tayfölçerler, gazın bileşimini, sıcaklığını ve akış hızını ölçüyorlar. Ölçümler rüzgardaki maddenin bir oksijen eksikliği dışında, Güneş'in atmosferindeki maddeyle aşağı yukarı aynı olduğunu gösteriyor. Rüzgarla sürüklenen maddenin sıcaklığı 100.000 °C. Gazın ortalama hızı da saatte yaklaşık 1,6 milyon km.
Dev kütleli karadeliklerin genellikle buradaki gibi torus biçimli gaz ve toz bulutlarıyla çevrili olmasına karşın, bazen karadelik, Pergel gökadasının merkezinde olduğu gibi ince bir gaz ve toz diski tarafından beslenebilir. Bu örnekte, diskin egriliği hemen göze çarpıyor. Disk, tıpkı bir şemsiye gibi gökadanın bazı kesimlerini, karadeliğe düşen ısınmış maddeden kaynaklanan yoğun ışınımdan koruyor. Karadeliklerin çok güçlü kütleçekimleri, kritik bir eşiği geçen madde ve ışınımın bir daha geri dönmesine izin vermiyor. Ancak, delik yakınında disk yüzeylerindeki ışınım basıncı ve diskte dolanan madde içindeki akım kararsızlıkları nedeniyle bir kısım madde uzaya kaçabiliyor. Kaçan bu madde açısal momentumu da birlikte taşıdığından geride kalan maddenin delik içine düşmesine yol açıyor. Pergel karadelik diskinin bir özelliği de, kaçan maddenin, öteki disklerde olduğu gibi dar bir fıskiye (jet) biçiminde değil, geniş bir demet halinde uzaklaşması. Bu durum bir paradoks yaratıyor: Işınım, öteki karadeliklerde olduğu gibi yoğun ve konsantre biçimde uzaklaşırken, madde parçacıklarından oluşan rüzgarın şiddeti görece düşük. Bu da sürüklenen parçacıkların moleküller ve toz oluşturmasına izin veriyor.
Güzelyurt, İnegöl

Tarihçe

Mahallenin; Fatih Sultan Mehmet zamanında Karaman Beylerbeyliği'nden Balkanlar'a sürülmüş, Hicri 1293'te Anadolu'ya geri dönmek zorunda kalan, Bulgaristan Deliorman muhacirleri tarafından kurulduğu bilinmektedir. Sıtmadan korktukları için ovada verilen yerler beğenilmemiş Ahi Dağı eteklerine yerleşmeyi yeğlemişlerdir. Buradaki meşe ormanlarından odun kömürü elde edip geçim kaynağı olabileceği düşüncesi de köylülerin o mevkiyi seçmelerinde etken olmuştur. Mahallenin ilk adı; ÜÇLER MEZARLIĞI'dır. Daha sonra sadece ÜÇLER, son olarak da bu isimler terkedilerek GÜZELYURT adı kullanılmaya başlanmıştır.

Coğrafya

Bursa il merkezine 69 km., İnegöl ilçesine 24 km. uzaklıktadır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Zagreb Ulusal Hırvatistan Tiyatrosu

Tarihçe

Tüccar Kristofor Stankovic, piyangodan kazandığı parayla 1834 yılında Marko Meydanında 750 koltuklu bir tiyatro binası yaptırmıştı. Başlangıçta  Alman tiyatro topluluklarının oyunlarını sahnelediği bu mekanda Novi Sadlı oyuncuların 10 Temmuz 1840’ta Ivan Kukuljevic Sakcinski’nin  Hırvatça oyunu “Juan ve Sofya veya Sisak’taki Türkler” adlı oyununu sahnelemesi ile Zagreb Tiyatrosu  perdelerini açmış oldu. 1846’da ilk Hırvatça opera olan, Vatroslav Lisinski’nin “Aşk ve Kin” adlı eserinin galası da Marko Meydanı’ndaki eski tiyatro binasında yapıldı. Zagreb Tiyatrosu 1860’ta “Ulusal Zagreb Tiyatrosu” adını aldı. 24 Kasım 1869’da aktör Toot Lesic şu açıklamayı yaptı: “Yarından başlayarak bu tiyatroda sadece Hırvatça oyunlar oynanacaktır.” 
1870’te Hırvat Operası kuruldu ve daha donanımlı yeni bir bina yapılması düşüncesi  doğdu ancak eski binanın depremde hasar gördüğü 1880 yılına kadar bu konuda bir adım atılmamıştır. 1880’de Hırvat parlamentosu Zagreb’te yeni bir tiyatro binasının inşa edilmesi için gerekli mali kaynakları yaratmak üzere Hırvat yazar ve milletvekili Marijan Derencina  öncülüğünde girişimde bulundu; tiyatro inşaatı konusunda tecrübeli  Viyanalı iki mimara (Helmer ve Fellner) ayrıntılı planı hazırlatıldı. Derencina’nın tiyatrodan ayrılması üzerine çalışmalar yarım kaldı.
İmparator Franz Joseph’in Zagreb’i ziyaret etmesi gündeme gelince tiyatro inşaatı 1893’te yeniden gündeme geldi. Yeni binanın şehrin dışında, o devirde Zagreb pazarının kurulduğu yerde (bugünkü Mareşal Tito Meydanı) inşa edilmesine karar verildi. 1894/1895 sezonu eski binadaki son tiyatro sezonu oldu. Yeni binanın inşaatı dört ayda tamamlandı ve iç dekorasyon işleri başladı. Sahnenin demir perdesi  (sahneyle seyirci salonunu birbirinden ayıran perde) üzerine ressam Vlaho Bukovac tarafından “Hırvat Reformu” başlıklı resim yapıldı. Resimde başta  Ljudevit Gaj olmak üzer Hırvat reformcular Rönesans şairi Ivan Gundulic’i ziyaret ederken gösterilir.  Salonun tavanı ve duvarlarındaki resimler Viyanalı sanatçı Alexander Demetrius Goltz tarafından yapıldı.
Tiyatro binası 14 Ekim 1895’te törenle açıldı. İmparator, tiyatronun balkonundaki bir sütun üzerine özel olarak tasarlanmış gümüş bir çekiçle kilit taşına vurarak binanın açılışını gerçekleştirdi.
Binanın önüne ünlü heykeltıraş Ivan Meštrović’in “Yaşam Kuyusu” heykeli 1905 yılında yerleştirildi.
Balenin tiyatro ve operaan bağımsız bir bölüm olarak gelişmesi 1921’den itibaren gerçekleşti. 
Bina 1967-1969’da kapsamlı bir tadilat gördü. Kurum,  1991’de Hırvatistan Cumhuriyet’nin bağımsızlığını kazanmasından sonra Zagreb tiyatrosu devlet ve merkez tiyatrosu statüsünü kazandı.
Hayreti

Hayretî (d. ? - ö. 1534) Türk Divan edebiyatı şairi.
Doğum tarihi bilinmese de Hayreti'nin Vardar'da doğduğu bilinmektedir. Gerçek ismi Mehmed'tir. Çok genç yaşlarda tasavvufla ilgilenmiş, çeşitli tarikatlarla yakın temasa geçmiştir. Ömrü boyu tasavvufi bir yaşam anlayışını benimsemiş ve anlayışını şiirlerine de yansıtmıştır. Hayatının son yıllarında kör olmuş, gözlerini kaybetmiştir. 1534 yılında vefat etmiştir.
16. yüzyılın en önemli şairlerinden biri olsa da bugün pek bilinmemektedir. Divanı 1981 yılında Prof. Dr. Mehmed Çavuşoğlu ve M. Ali Tanyeri tarafından yayımlanmıştır. Şiirlerinde tasavvufi öğelere sıklıkla rastlanır, uslubu samimi ve coşkuludur.

Eserlerinden örnek

Gazel
Ben bu bâzrun ne bazerganı ne bezzaâzıyam
 Kûy-ı ışkun onmadık bir rind-i şâhid-bâzıyam
Bir megesce kadrüm olsa hân-ı vaslunda n’ola
 Ben de hâlümce muhabbet evcinin şeh-bâzıyam
Câna kalmazam bu gün meydanda aslâ Hâk bilür
 Rîsmân-ı kâhkül-i dil-dârumun cân bâzıyam
Sen nice erbâb-ı hüsn içinde müstesnâ isen
 Pâdişâhum ehl-i ışkun ben de bir mümtâzıyam
İt gibi öldürmez isen ger rakîb-i kâfiri
 Dime hiç ey Hayretî âlemde ben de gaaziyem
(Vezin: Fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilün)
Eugène Ionesco

Yaşam öyküsü

Resmi internet sitesine göre 1912, başka kaynaklara göre 1909 yılında Romanya'da doğan Ionesco'nun babası Rumen, annesi Fransız'dır. Çocukluğu Fransa'da geçen Ionesco anne ve babasının boşanmasının ardından 1925 yılında Romanya'ya döner. 1928 – 1933 yılları arasında Bükreş Üniversitesi'nde Fransız Edebiyatı okuyarak öğretmenlik sertifikası alan Ionesco, burada Emil Cioran ve Mircea Eliade ile tanışır.
1936 yılında Rodica Burileanu ile evlenerek sıradışı çocuk öykülerini ithaf ettiği bir kız babası olur. 1938 yılında doktora çalışmasını tamamlamak için ailesiyle birlikte Fransa'ya döner.II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle Marsilya'ya taşınan aile, Fransa'nın özgürlüğe kavuşmasından sonra 1944 yılında Paris'e yerleşir.
1967 yılında İsrail'e gider ve daha sonra öz yaşam öyküsünde Yahudi kökenli olduğunu açıklar.
1970 yılında Fransa Akademisi üyeliğine seçilen Ionesco, (accession speech, Fransızca) birçok ödüle de layık görülmüştür. Bunlardan bazıları: Tours Festivali Film Ödülü, 1959; Prix Italia, 1963; Society of Authors Theatre Prize, 1966; Grand Prix National for theatre, 1969; Monaco Grand Prix, 1969; Austrian State Prize for European Literature, 1970; Kudüs Ödülü, 1973; bunun yanında New York Üniversitesi ve Leuven (Belçika), Warwick (İngiltere), Tel Aviv (İsrail) üniversiteleri tarafından fahri doktora derecesine lâyık görülmüştür.
84 yaşında ölen Ionesco, Paris'teki Montparnasse Mezarlığı'na gömülmüştür.
Genellikle Fransızca yazmasına rağmen Romanya'nın en çok gurur duyduğu isimlerden biridir. Rumenlerin bu konudaki temel kırgınlığının, gerçek adı olan Eugen Ionescu yerine isminin Fransızca söylenişi olan Eugène Ionesco olarak tanınması olduğu bilinir.
Guatemala bayrağı

Guatemala bayrağı ilk olarak 17 Ağustos 1871 tarihinde kullanılmış, 18 Kasım 1871 tarihinde ise ülkenin arması bayrağa ilave edilmiştir. 15 Eylül 1968'de ise bayrağın şekli, rengi yasal çerçevede belirlenerek bugünkü son halini almıştır.
Bayrak, dikey olarak bayrağı üç eşit parçaya bölen gök mavisi-beyaz-gök mavisi renklerinden oluşmaktadır.
Gök mavisi ülkenin her iki yanında bulunan Pasifik Okyanusu ile Atlas Okyanusu 'nu sembolize ederken, ortada bulunan beyaz renk ise ülke değerlerinin temizliğini ve saflığını ifade etmektedir.
Ülkede milli bayrak olarak kullanılan bu bayrağın yanı sıra var olan resmi bayrakta ayrıca ülkenin arması yer almaktadır.
Bayrağın tam ortasında bulunan armada üzerinde Orta Amerika'nın İspanya'dan bağımsızlığını kazandığı 15 Eylül 1821 tarihi bulunan yazı kağıdının üstünde duran ülkenin ulusal sembolü olarak görülen Quetzal kuşu gözükmektedir. Arka planında ülkenin gerektiğinde bağımsızlığı için aktif olarak savunabileceğini simgeleyen iki adet çapraz şekilde konumlandırılmış tüfek ve kılıç bulunan arma son olarak iki adet zeytin dalından oluşturulan çelenk ile çevrelenmiş konumda gözükmektedir.
Her ne kadar ülkenin bayrağı milli ve resmi bayrak olarak iki bayraktan oluşsa da, ülke genelinde armalı bayrağın kullanımı daha yaygın durumdadır.
Cowboy Bebop

Karakterler

Spike Spiegel: Ana hikâyenin kahramanı. Mars doğumlu, 27 yaşında. Üreticileri, ismini "cool" geldiği için bu şekilde koyduklarını belirtmiştir. Görünüş olarak uzun ve incedir. Kabarık kumral saçlı ve kırmızımsı-kahverengi gözleri vardır. Bir bölümünde kaza sonucu doğal gözlerinden birini kaybettiğini ve bir gözünün sahte olduğunu söyler. Fakat hangisinin gerçek, hangisinin sahte gözü olduğu bilinmemektedir. Hayatı tıpkı bir rüya gibi yaşayan Spike, dikkatsiz davranışlı ve tehlikeli ya da düpedüz ölümcül durumlarda bile umursamaz bir tavır içerisindedir. Ana silah olarak tabanca kullansa da, Bruce Lee’nin geliştirdiği “Jeet Kune Do” stilinde de gayet can yakıcı olabiliyor. Ölüm kalım durumlarında bile “Amaaan olacaksa olur” mantığıyla şansına güvenen Spike, RedDragon (Kırmızı ejderha) suç örgütünün eski üyesidir. Bir zamanlar en yakın dostu, serideki baş düşmanı olan Vicious ve Julia adlı gizemli bir kadın, Spike’ın bir gözüyle sürekli bakmaya devam ettiği geçmişinin bir türlü kaybolmayan hayaletleridir.
Faye Valentine: 54 yıllık bir uykuya yatırılan (dondurulan) ve uyandırıldığında kendini bir borç batağında bulan dolandırıcı kadın karakter. Silah kullanır, yakın dövüşü becerir, güzel de pilotluk yapar. Fakat kumarda da büyük borçlara girdiği için başı beladan hiç kurtulmaz. Giyim zevki ne kadar az o kadar iyi mantığı üzerine kurulu olduğundan serinin güzel kızı olma görevini fazlasıyla yerine getirir.
Jet Black: Eski ISSP dedektifi (iç güneş sistemi polisi) ve “Bebop” ın sahibi. “Black Dog” olarak da biliniyor. 36 yaşında olması onu daha çok babacan konuma sokmuş olsa da; silahı, kasları, mekanik bilgisi, pilotluğu ve gerekirse kılık değiştirerek soruşturmasını sürdürebilmesi iyi bir “kelle avcısı” olma konusundaki yeteneklerini kanıtlıyor. Ayrıca gemisinde Bonsai ağaçları yetiştirmekte ve yemekleri de pişirmektedir.
Edward: Dünya’dan 13 yaşında dahi bir bilgisayar korsanı (hacker). Her dahi gibi biraz garip olan, seri boyunca bir yere yürümektense koşmayı, sürünmeyi, yuvarlanmayı, amuda kalkıp gitmeyi tercih eden yalın ayaklı kızımız konuşmalarını da anlamsız ama kafiyeli kelimelerle sürdürmeyi sevmektedir.
Ein: Zekası yapay olarak geliştirilmiş, süper zeka laboratuvar kaçkını bir köpek. Telefona bakıp, internette gezebilen, araba direksiyonu bile kullanabilen bu köpek, diğer karakterler tarafından sadece sıradan bir köpek olarak görülür.
„Appledelhi Siniz Hesap Lütfen“, Edward karakterinin babasıdır ve isminde Türkçe ögeler bulunmaktadır.
Ferdinand Tönnies

Ferdinand Tönnies (26 Temmuz 1855, Oldenswort - 9 Nisan 1936, Kiel, Almanya), Alman sosyolog. En bilinen eseri Gemeinschaft und Gesellschaft 'tır. Toplumcu bakış açısına sahiptir. Toplumu hastalıklardan korumanın önemini vurgular.
Bu eserde Toplulukları Cemaat ve Cemiyet olmak üzere ikiye ayırmıştır. Cemaat toplumu ona göre organik olandır. Aile ilişkileri önemsenmiş, kır ve geleneksel yaşam yoğunlaşmıştır. Cemiyet toplumunda ise bütün yapı ekonomizm üzerine inşa edilmiştir. İnsanlar metaya dönüşmüştür. İlişkiler soğumuş ve çıkar ön plana çıkmıştır. Cemiyet toplumun da ciddi sorunlar baş gösterir. Bu teorisi; özünde Émile Durkheim 'ın Dayanışma kavramıyla benzerlikler gösterir.
Tiyatro Cezve

Ödüller

XV. Dileklerarası Seyirci Ödülleri - "Umut Veren Yeni Tiyatro Grubu"
VOL-İ

Konusu

Harap edilmiş, kirli ve kuru bir dünyada hikâye başlar. Yüz yıllar önce bütün insanlar, çevrenin kesintisiz kötü kullanımı yüzünden yaşanamaz hale gelen dünyayı BnL isimli bir mega şirketin inşa ettiği uzay gemileri ile terk etmiştir. Vol-İ dünyayı temizlemek için üretilmiş bir robottur. İnsanlar bir gün dünyayı terk etmek zorunda kalırlar ancak giderken tüm robotları kapatmışlardır, Vol-İ dışında. Gezegende bir başına kalan Vol-İ yüzyıllar boyunca gezinir durur. Ancak bir gün gezegene Eve adında bir arama robotu gönderilir. Vol-İ Eve'e âşık olur; 700 yıl öncesinden kalma plazma televizyonunda 1969 yapımı Cici Kız (Hello, Dolly!) filmini izlerken yaşadığı hislerinin aynısını duyar. Vol-İ ile Eve galaksiler arası bir macera yaşarlar.
Filmdeki insanlarsa Axiom adlı gemide yaşarlar. Bir koltukta, yıllarca hareketsiz duran tembel ve obez insanlar yan yana otururken dahi birbirlerinin yüzüne bakmadan bir ekran aracılığıyla iletişim kurarlar. Burası insanların yiyecekleri yemekten giyecekleri renge kadar her şeyin yönetildiği otomatik bir gemidir. Burada insanlar obezite sorunları yaşamaktadırlar.
Geleceğin daha önce hiç hayal edilmemiş vizyonlarını içeren bu filmde Vol-İ'ye, aralarında bir hamamböceği ile bozuk robotlardan oluşan kahraman ruhlu bir topluluğun da yer aldığı ilginç karakterler eşlik eder.

Ödülller

Wall-e, En İyi Özgün Senaryo, En İyi Orijinal Müzik, En İyi Orijinal Şarkı, Ses düzenleme ve Ses Karıştırma ve En İyi Animasyon Akademi Ödüllleri için aday gösterilmiştir. Daha önce sadece bir animasyon filmi, 1991 yapımı Güzel ile Hayvan filmi, En İyi Görüntü Akademi Ödülü için aday gösterilmiştir.
Ayrıca Boston Society of Film Eleştirmenleri'nden, Chicago Film Eleştirmenleri Derneği'nden, Ohio Merkez Film Eleştirmenleri'nden ve Online Film Eleştirmenleri Derneği'nden, ödül aldı. Ve en önemlisi de, Los Angeles Film Eleştirmenleri Derneği'nden ödül almasıdır. Los Angeles Film Eleştirmenleri Derneği'nden bu prestijli ödülü kazanan ilk animasyon filmidir.
BBC tarafından yayımlanan ve 117 sinema eleştirmenin karşılıklı mülahazaları ile oluşturulan ''21. Yüzyılın En İyi 100 Filmi'' çalışmasında 29. sırada yer almıştır.
Madrid Skilicis

Madrid Skilicis Kroniği 811 yılında I. Nikeforos'un ölümünden 1057 yılında VI. Mikhail'in görevden alınmasına kadarlık bir tarihi içeren İoannis Skilicis'in Tarihin Özeti (Σύνοψις Ἱστοριῶν, Latince: Sinopsis Historiarum) adlı eserinin çok zengin resimler  içeren el yazmasıdır. El yazması 12. yüzyılda Sicilya'da üretilmiştir ve şu anda Madrid'de Biblioteca Nacional de España'da MS Graecus Vitr. 26-2 raf numarası ile muhafaza edilmektedir. Bu eser Madrid Skilicis, Codex Græcus Matritensis Ioannis Skyllitzes, ya da Skyllitzes Matritensis olarak bilinmektedir. Yunan Vakanüvisin günümüze ulaşan resimli tek el yazmasıdır ve 574 minyatür içerir.
Yanıkara

Etken

Etken Clostridium chauvoei'dir.
Sporları dezenfektanlara ve çevre şartlarına dayanıklı, bu nedenle toprakta yıllarca yaşayabilirler.

Epidemiyolojisi

Genellikle toprakta Clostridium chauvoei etkenin sporlarının bulunduğu çiftliklerde görülür. Koyunlarda görülme olasılığı vardır. Bulaşma şekli sindirim ve deri yoluyla olur. Enfeksiyon kaynağı enfektelerin dışkıları ve ölenlerin karkaslarının kontamine ettiği toprak ve meralardır. Daha çok ılık yağışlı aylarda görülür. Morbidite değişkendir. Ölüm oranı %100 bulur. İnkubasyon süresi kısadır.

Patogenez

Ağız yoluyla alınan etken ağız ve sindirim kanalı lezyonları ile vücuda girer. Bazen de vücudun travmalara maruz kalarak deri ve kazlarda ezilmeler ve yaralar sonucu oluşur. Sindirim kanalında vegetatif formda bulunan etken, lenf ve kan yoluyla kaslara ve karaciğere ulaşır. Oksijensiz ortamda hemolitik, lökositik ve kapiller permeabilityi (geçirgenlik) artıran alfa-toksin ve hyaluronidase toksinlerini üretirler. Toksinler lokal şiddetli nekrotik myositise ve öldürücü sistemik toksemiye neden olur.

Prognoz

Hastalığın seyri kötüdür ve 12-36 saatte ölümle sonuçlanır. İlk dönemlerde sağaltımla sonuç alınabilir.
Canelli

Coğrafi konumu

Canelli "Yüksek Monferrat" bölgesinde Belbo Nehri'nin bir kavisinde konumlanmıştır.

Nüfus gelişimi

Canelli'nin belediye sınırları içinde nüfusu (1.1.2010 itibarıyla) 10.720 kişidir. Nüfus_yoğunluğu 454 kişi/km² olur. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılda Canelli'nin nüfusunun komün sınırları içinde gelişmesi şu gösterimde izlenebilir:
Kişi

Ekonomi

Canelli beldesi etrafında bulunan tarım alanları şarapçılık için üzüm bağları ile kaplıdır. Canelli beldesi beldede bulunan yer altı şarap depoları ile de çok iyi tanınınmıştır. Beldede  yer altında yıllar önce hazırlanmış çok büyük  mahzenler ve mağaralar bulunmaktadır.  Bu beldede yapılan şaraplar (Capelli şarabı  ve özellikle köpüklü şarap nevi olan "Asti Spumante") yaşlanması için, bu yer altı depolarında 12-15 C. derecede yıllandırılmaktadır. Bu mağaraların uzunluğunun  12 km yi aştığı hesaplanmıştır. Şu anda bu yer altı mahzen ve mağaraları UNESCO Dünya Mirasları İtalya listesine alınmaya namzettir.
Ne yazık ki şehrin yakınlarında bulunan Belbo Nehri zaman zaman (örneğin 1994de) taşıp bu mahzen ve mağazalara sel basmasına ve çok büyük maddi zararlara neden olmaktadır.

Komşu komünler

Canelli'ye komşu olan komünler Asti ilinde bulunan Bubbio, Calamandrana, Calosso, Cassinasco, Loazzolo, Moasca ve San Marzano Oliveto ile Cüneo ili'ndeki Santo Stefano Belbo'dur.
Vаsiliy Еrеnçin

Yaşamı

V. L. Erençin 17 Şubat 1917'te Tandı Tıva ülkesinin o zamanki adıyla Salçak koşuğunda Kalbak-Hadı adlı yerleşimde doğmuştur. Yazı bölgümünde yeni Tıva yazısını öğrenip, Dağ-Altay ülkesinin Oyrot-Tura adlı yerleşiminde teknik öğretmenlik bölümünü bitirmiştir. Yeni Tıva yazısını halka öğretmiştir. Şagaan-Arıg, Erzin, Tes-Hem kentlerinde öğretmenlik ve okul idareciliğini yapmıştır. Tıva Arat Cumhuriyetinin Tudug bolgaş ületpur Yamızı (Yapı ve Sanayi Bakanlığı)nda, Sıstıg-Hem beldesinde kerestecilik idaresinde yönetici olmuştur. «Şın» gazetesinin muharriri olarak da çalışmıştır.
İlk şiiri 1933 yılda «Şın» gazetesinde yayınlanmıştır. Şiirleri, denemeleri, nesir yazıları ülkenin gazetelerinde, «Ulug-Hem» almanağında yayınlanır. 1942 yılından beri Tıva Arat Cumhuriyeti Yazarlar Birliğinin üyesi olmuş, 1945 yılından sonra SSCB'nin Yazarlar Birliği üyeliğine girmiştir.
21 Temmuz 1961 bir kaza sonucu ölmüştür.
Sarıyakup, Elâzığ

Coğrafya

Elâzığ merkezine 15 km uzaklıktadır. Köyün batısında Tadım köyü, kuzeyinde Yalnız , doğusunda Erpinik, kuzeydoğusunda Miyadun ,güneyinde Kuyulu köyleri vardır.

İklim

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi genelde tarıma dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Şabanmera, Keşan

Tarihçe

Şabanmera halkı 1877 yılındaki Osmanlı Rus savaşında Bulgaristan'dan buraya göç etmek zorunda kalmışlar. Bulgaristan'da odun kömürü imal ederek geçindikleri için şimdiki yerlerindeki ormanlık alan bu göçmenlere cazip gelmiş ve şimdiki yerlerine yerleşmişler.
Bu köyün arazisi göçden önce yerleşimi olmayan boş bir meraydı ve şaban adlı yaşlıca birine aitti. Vefatından önce araziyi göçmenlere miras etti. O yüzden buraya şabanın merası denirdi. Tabii bu isim yerleşimden sonra zamanla Şabanmera köyü oldu.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır.Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Tuncer Baytok

Tuncer Baytok (1938 Ayvalık-1999 Ankara) TRT'nin ilk yönetmenlerindendir.

Hayatı

Ayvalık'ta dünyaya geldi. Kırşehir'de lise eğitimini tamamladı.Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesine devam etse de bitirmez. 1960 yılında Hindistan'a güzel sanatlar lisans eğitimi görmek için gitti. Yurda dönüşünde TRT'nin açtığı sınavlarda başarılı olarak yönetmen olarak görev yapmaya başladı.

Ressamlığı

Yönetmenliğin yanı sıra aynı zamanda ressam olan Baytok'un çok sayıda eseri bulunmaktadır.

Ailesi

Eşi Füsun Baytok, TRT'de muhabirlik yapmış ve halen denetçi olarak görev yapmaktadır. İki kızı bulunmaktadır. Büyükelçi Taner Baytok'un kardeşidir.