Elizabet, İngiltere kraliçesi

Hazırlanış ve sahnelenmeleri

Elizabet, İngiltere kraliçesi operası Rossini'nin Napoli'deki San Carlo Tiyatrosu için hazırlayıp yapımladığı 9 opera eserinden birincisidir. Rossini'nin Nopoli'de ikamet edip yaşadığı dönemde hazırlamış olduğu 18 opera eserinden biridir.
Rossini Elizabet adlı eserini bestelerken daha önce bestelemiş olduğu opera eserlerinde bulunan müziksel parçaları da hazırlamakta olduğu Elizabet operası içine yeni operanın bir parçası olarak koymuştur. Bu tür daha önceki eserlerden aktarılan en önemli parça Elizabet operasının uvertürü olup bu daha önce hazırlanmış "Aureliano Palmira'da" operasının uvertürü olarak operaseverler tarafından sevilmiş bir parça idi. Bazı kritikler Rossini'nin bu aktarmalarını Napoli opera seyircisine temsil edilmeyen daha eski önemli eserlerini tekrar hatırlatıp yeni eserinin popüleritesini artırmak için kullandığını belirtirler. Benzer şekilde Rossini, daha sonra hazırladığı opera eserlerine Elizabet operası içeriğinde bulunan popüler müziksel parçaları aktarmıştır. Bunlardan en iyi bilinenleri Elizabet'den 4 ay sonra hazırladığı Sevil Berberi operasına Elizabet operasının uvertürünü ve  ilk aryası olan "Una voce poco fa" parçasını aktarmasıdır.
Bu eser opera janrında iki önemli yenilik getirmiştir. Başrolü oynayan şarkıcıya fazla seçim hakkı bırakmadan aryalar ayrıntılı dekorasyonlu koloratura olarak hazırlanmıştır.  Eserde sade sesle resitatif yerine çalgılarla eşlik edilen resitatifler kullanılmıştır.
Bu eser 1815'de Napoli'deki prömiyerin temsilinden sonra 10-20 yıl kadar çok sevilmiş ve tekrarlarca yapımlanıp sahnelenmiştir. Ama ondan sonra 1950li yıllarda yeniden diriltilmesine kadar, unutulmuş bir eserdir. Bu eser 21. yüzyılda dünya opera evlerinin repertuvarlarında nadir olarak temsil edilmektedir. "Operabase" adlı websitesinde verilen ististiklere göre 2005-2010 döneminde bu eser 3 defa yapımlanmıştır.

I. Perde

Leicester Kontu İskoçya'ya karşı kazandığı askeri zaferi kutlamaktadır. Burada bulunan Norfolk Dükü Leicester Kontu'nun bu başarısını kıskanmaktadır. Kraliçe Elizabet sahneye girer. (Arya: Quant'è grato all'alma mia). Leicester Kontu böylece şereflendirilmiştir. Kont Kraliçe'ye İskoçya'dan bazı asillerinin çocuklarının Londra'ya rehine olarak getirdiğini bildirir. Ama gizlice evlilik yaptığı karısı Matilda ve onun kardeşi ve kendi kayınbiraderi olan Enrico da bu rehineler arasında olduğunu billmektedir.
Karısı Matilda ile yalnız kaldığında Leicester Kontu karısına serzenişte bulunur. (İkili: İncauta, che festi?). Matilda İskoçya Kraliçesi Mary'nin kızıdır ve rehinelik onun için şahsi tehlike yaratmaktadır. Matilda şanssızlığına yakınan bir arya söyler.(Arya: Sento un'interna voce) Leicester Kontu karısı ve kayınbiraderine hiç zarar getirmeyi önlemek hedefiyle onlarla şahsen konuşma yapmasının hic görülmemesi için herhangi birkaç kişilik bile toplantılardan bile onlarla hiç konuşma yapmayacağını onlara bildirir.
Kraliyet dairesi:
Leicester Kontu Matilda ile gizli evlilik yaptığını arkadaşı sandigi Norfolk Dükü'ne sifsa eder. Norfolk Dükü'de bunu haber olarak Kraliçe'ye bildirir. (İkili: Perché mai, destin crudele). Leicester Kontu ile kendi evlenme  planları olan Kraliçe Elizabet bu haberi gayet kızgınlıkla karşılar. Rehinelerin hepsi ve Leicester Kontu kraliçe huzuruna çağrır. Kraliçe bu toplantıda Leicester Kontu'nu kendisiyle evlenip kraliçe eşi kral olmaya davet eder. Fakat Leicester Kontu bunu kabul etmez. Kraliçe Leicester Kontu'nu vatan ihaneti ile itham eder ve onu ve gizli eşi olan Matilda'ya tutuklatıp Londra Kalesi'nde hapise attırır.

II. Perde

Kraliçe Matilda'yı idam cezasına çarptırdığını ilan eder. Fakat sonra Matilda'ya konuşarak eğer Leicester Kontu ile evliliğinin feshedilip ondan ayrılmayı kabul ederse bu cezasını afedeceğini ve onu ve kardeşi Enrico'yu hapisten çıkartacağını ona bildirir. Matilda bunu kabul etmeye hazırlanıp evlilik fesih vesikasıni imzalamağa hazırlanmakta iken Leicester Kontu sahneye girer. Leicester Kontu hazırlanmış fesih vesikasını yırtıp yere atar. Kendisi ve Matilda'nın ancak ölümle ayrılabileceklerini söyler. Kraliçe Leicester Kontu'nu ve Matilda'yı idam edilmeyi beklemek üzere tutuklatıp Londra Kalesi'nde hapse attırır. Ayni zamanda Leicester Kontu'nu gammazladığı için de Norfolk Dükü'nü  saraydan uzaklaştırır.
Londra Kalesi dışında:
Kale dışında toplanan ahali Leicester Kontu ve eşi Matilda'nın idam edilmesine karşı olup onlar lehine mersiyeler okumaktadırlar. Norfolk Dükü sahneye gelir. Ahaliye hitap ederek onları Leicester Kontu'nun salıverilmesi için protestoda bulunmaya teşvik eder.
Leicester Kontu'nun kulede hapis edildiği hücre:
Leicester Kontu talihsizliğine yakınmaktadır. Norfolk Dükü hücreye gelir ve Leicester Kontu'nu ona şahsen ihanet etmediğine ve aksine onun idam edilmeyip bağışlanması için Kraliçe'ye yalvarışlarda bulunduğunu inandırır. Tam bu sırada Kraliçe idam edilmeden önce Leicester Kontu'nu ziyaret etmeye gelir. Hücrede bulunan Matilda ve Enrico saklanmışlardır ve Norfolk Dükü'de kendini kraliçeden saklar. Leicester Kontu kraliçeye Norfolk Dükü'nün yanlış olarak vatana ihanetle kendini itham ettiğini bildirir. Norfolk Dükü bu sırada elinde hançeri ile saklandığı yerden çıkar ve Kraliçe'yi hançeri ile arkasından vurup öldürmeye kararlıdır. Fakat Matilda'da saklandığı yerden fırlayıp çıkar ve kendini Norfolk Dükü ile Kraliçe arasına atıp Kraliçe'yi kurtarır. Norfolk Dükü yakalanır ve idama mahkûm edilir. Kraliçe Leicester Kontu'nu, İskoç rehineler olan karısı Matilda'yı ve kardeşi Enrico'yu affeder. (Arya, Bell'alme generose)

Müziksel parçalar

Uvertür