Eymür, Demirözü

Tarihi

Köy yerleşim alanının yaklaşık bir kilometre batısında yer alan tepeler üzerindeki düz kesimde, Oğuzlara ait bir mezarlık günümüze kadar gelmiştir.

Kültür

Köyün gelenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur

Coğrafya

Eymür Köyü Demirözü ilçesinin batısında 6 kilometre mesafededir. Kalecik tepesinin güney eteğinde taşlık kesim üzerinde bulunmaktadır. Doğusunda Demirözü ilçesi, batısında Gökçedere beldesi, kuzeyinde Bayrampaşa köyü ve güneyinde Devetaşı köyü bulunmaktadır.
Doğu Karadeniz'in iç kesimlerinde bulunması nedeniyle çoğunlukla karasal iklim özelliğine sahiptir. Bu nedenle nispeten kışları soğuk ve karlı, yazları kurak ve sıcak geçer. Köy halkı tarım, hayvancılık ve sebzecilikle geçimini sağlar.
Köy yerleşim alanına bir buçuk kilometre mesafede 1978 de başlayıp 1981 bitirilen gölet sayesinde, sürekli sulama imkanı elde edilmiştir. Bu nedenle kavakçılıkta hatırı sayılır bir ilerleme gözlenmiştir. Ancak göletten su taşıyan betonarme kanallar henüz tamamlanabilmiş değildir.
Bayburt iline 34 km, Demirözü ilçesine 6 km uzaklıktadır.

Ekonomi

Yaygın tahıl ekimi yanında, sulama imkanı olan araziye; fasulye, mercimek, pancar, patates, havuç, turp, lahana, salatalık ve domates ekimi yapılabilmektedir. Küçükbaş hayvancılıktan çok, büyükbaş hayvancılık gelişmiştir. Kümes hayvancılığında ise hindi, kaz ve ördek yanında daha çok tavukçuluk gelişmiştir. Yerleşim bölgesine dört km. mesafede bulunan ormanlık alanda; dağ armudu (ahlat), alıç, kuşburnu, germişo, dağ elması, dağ eriği de yetişmektedir. Arıcılık 2000 yılında hatırı sayılır derecede ilerleme kaydetmiştir. Karadeniz kıyı kesiminden gelerek köy arazisine geçici olarak yerleşen arıcılardan işgaliye geliri alınmaktadır.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Köy merkezinde köyün kuruluşundan bu yana varlığı muhafaza edilen mescit ve kuran kursu müştemilatı bulunmaktadır. Sonradan bu müştemilata bitişik olarak 1966 yılında minareli ve tuvaletli bir cami inşa edilmiştir. Mescit, yakın zamanda yenilenmiştir.
1936 yılında üç sınıflı eğitmenli ilkokul açılmış ve 1961 yılına kadar hizmet vermiştir. 1961 yılında ilkokul beş sınıflı hale getirilmiştir. 1969 yılında lojmanlı ve iki derslikli yeni bir okul binası yapılmış ve bu bina günümüze kadar kullanılmıştır.
Köy kuruluşunda yerleşim alanı yukarısı ve alt kesiminde olmak üzere iki adet yakın kaynaktan beslenen çeşme bulunurken; 1952 de köy ortasına uzaktaki kale deresinden gelen suyun bağlandığı bir çeşme daha yapılmıştır. Gölet yapılıncaya kadar köyün sebze ihtiyacı bu çeşmelerin alt kesiminde oluşturulan küçük bahçelerden karşılanmıştır. 1971 de yerleşim alanı yukarısına bir adet su deposu yapılarak her eve su verilmeye başlanmıştır. Köy ortasındaki çeşme suyu bu depoya bağlanmıştır.
Köyün kuruluşundan bu yana, yerleşim alanı 500 metre doğusunda iki adet, 700 metre batısında bir ve iki kilometre güneyinde bir olmak üzere, sonradan kuzeyde yapılanlarla beraber toplam altı adet hayvanların içmesi için üç bölmeli on metre boyunda ve bir metre eninde beton yalaklı (kurunlu) bitişik kaynaklı çeşme hayırsever köylülerin onarımıyla varlığını sürdürmektedir. 1980'li yıllarda köy elektrik ve telefona kavuşmuştur.
Köy çobanları ve köy kurs öğretmenlerinin iskanı için yapılan lojmanlar halen varlığını sürdürmektedir. 1998’de yerleşim alanına ilk kez kanalizasyon yapılarak, atık su yerleşim alanının bir kilometre uzağına taşınmış, henüz arıtmalı sistemi tamamlanamamıştır. 2005 yılında ilçeye bağlantı yolu tamamen asfalt hale getirilmiştir.
Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

İklim

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.