Akyazı, Yapraklı

Tarihçe

Rivayete göre ticaretin kervanlarla yapıldığı dönemlerde, kervanlardan birisinin yolu köyün bulunduğu araziye uğrar. Kervan, köyün üst başına geldiğinde mola verir. O dönemlerde köyün olduğu arazi boştur. Mola yerinde kervan dinlenmeye çekilir. Kervancıbaşı bir müddet sonra vadiyi seyre dalar. Seyrettikçe gönlünü burukluk sarar. Bu burukluk içinde seyrettikçe seyreder. Bir ara dudaklarından şu sözler dökülüverir: Ah yazı! Bir de suyun olsaydı... İşte o zaman değerine paha biçilmezdi.
Bu Ah yazı sözü zamanla dudaklarda tekrarlanır. Daha sonra burada bir köy kurulur. Ah yazı sözü zaman içinde Ak yazı olarak köye ad olarak yerleşir.
Ayrıca köylülerin anlattıklarına göre, 1071, Malazgirt Zaferi'nden sonra, Anadolu'da Selçuklu Türkleri'nin yurt tutmaya başladığı dönemlerde, köy buraya kurulmuştur. Bugünkü ilçe merkezi Yapraklı'nın henüz burada kurulmamış olması nedeniyle geniş bir araziye sahip olan Akyazı'nın sınırları o dönemde Çankırı merkez ilçeye bağlı Ahlatköy'ü içine alacak kadar uzanmıştır.

Kültür

Akyazı köyünde okuma yazma oranı yüksektir. Türk-İslam gelenek ve görenekleri sürdürülmektedir. Köy tarihten itibaren çok misafirperver olmasıyla bilinir. Benli Muhittin Efendi Türbesi Akyazı köyünde bulunur. Osmanlı döneminde yaya olarak seyahat edildiğinden yolu Akyazı'dan geçen herkese ikramda bulunduğu söylenmektedir. Köy odası kültürü ile misafirperverlik anlayışı yüzyıllardır süregelmiştir.

Coğrafya

Çankırı iline 26 km, Yapraklı ilçesine 8 km uzaklıktadır. Köy üç tarafı tepelerle çevrili bir vadi üzerine kurulmuştur. Köyün ön tarafında açık bir arazi yapısı göze çarpar. Doğusunda Kıvcak, güneydoğusunda Doğanbey, Tatlıpınar (Şıhosman), batısında Yapraklı ilçesi, güneybatısında Buluca, kuzeyinde Kavakköy ve kuzeybatısında İğdir köyleri yer alır. Köyün faydalanabileceği akarsu yoktur. Köyde kendiliğinden yetişen bir meşelik vardır. Doğal bitki örtüsü bakımından zayıflığından olsa gerek, suni bitki örtüsü de gelişmemiştir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Sebze ve meyvecilik yapılmasına rağmen ilerleme kaydedilememiştir. Köylünün kendi ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde elma ve armut yetiştirilmektedir. Arpa, buğday, fiğ ve mercimek köyde yetiştirilen tarım ürünleri arasında başta gelir.
Köyün ekonomisini yakından ilgilendiren, hatta ekonomisinin temelini oluşturan küçükbaş hayvan yetiştiriciliğidir. Köyde toplam küçükbaş hayvan sayısı 750 iken, büyükbaş hayvan sayısı 150 kadardır. Ayrıca 70 dolayında kümes hayvanı beslenmektedir. 85 dolayında fenni arı kovanı vardır. Yörenin özelliğine uygun olarak köyde kurt, tilki, tavşan, sansar gibi yabani ve evcil hayvanlara; keklik, güvercin, bıldırcın ile yırtıcı kuşlardan doğan, kartal ve puhu kuşlarına da rastlanmaktadır.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu kapalıdır. Köyün içme suyu şebekesi vardır. kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köyde 1988 yılı itibarıyla 32 traktör, 10 kamyon, 1 otobüs ve 2 adet otomobil vardır. Bu araçlar köyün ulaşım ve taşıma işlerinde kullanıldığı gibi, söz konusu araçlardan tarım alanında da yararlanılmaktadır. Gölpınarı ve İğdir mevkilerinden gelen iki çeşme suyu vardır. Buna karşın, İğdir köyünden gelen suyun içilmezlik raporu olduğu kaydedilmektedir. Köyün kuzeyinde küçük bir karbonatlı su kaynağı olduğu ve bu suyun hazmı kolaylaştırdığı bilinmektedir.