Messerschmitt

Messerschmitt AG, daha sonra Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB), özellikle Bf 109 ve Me 262 gibi uçaklar başta olmak üzere II. Dünya Savaşı avcı uçaklarının üreticisi olan Alman firması. Firma savaş sonrası hayatta kaldı ve bir dizi birleşme ve DASA tarafından 1989 yılında satın alınmadan önce ismi Messerschmitt olarak değiştirildi, şu anda EADS'ın bir parçası.

Altyapı

Hükümet yetkilileri Bayerische Flugzeugwerke AG (BFW)'nin, kâr etmeyen Otto-Flugzeugwerke üzerinden kurulmasında büyük yararları olmuştur,1916 yılının şubatında, güney Almanya'daki mühendislik firması MAN AG ve bazı bankalar, uçak üreticisi Otto-Flugzeugwerke'yi satın aldılar. Firmanın bina ve mülkleri üzerinde yatırımcılar yeni bir iş kurdular:
Bayerische Flugzeugwerke AG.
Şirket sözleşmesi 19 ve 20 Şubatta hazırlandı ve 2 Mart 1916 tarihinde tamamlandı. 7 Mart 1916 tarihinde şirketin detayları Ticaret Sicilinde 1,000,000 RM (Reich Mark) sermaye ile kaydedildi. Sermayenin %36'sı Bank für Handel und Industrie, Berlin, %30'u MAN AG ve %34'ü Hermann Bachstein, Berlin şeklinde bölündü. İlk genel müdürü daha önce Albatros Flugzeugwerke'de çalışan Peter Eberwein oldu. 
Acil uçak üretimi gereksinimi yüzünden, geliştirme iine zaman yoktu bu yüzden BFW, Albatros Flugzeugwerke lisansı altında uçak üretimine başladı. Bu, hazırlıkların bir ay içinde tamamlanmasından sonra Prussia ve Bavyera Savaş Bakanlıklarına uçak tedarik etmeye başlayabilecekleri anlamına geliyordu. Ancak başlangıçta büyük kalite problemleri ile karşılaşıldı. Alman havacılık mürettebatları, BFW'nin ilk makinelerinde beliren ciddi noksanlardan sık sık şikayetçiydiler. Aynı şey Gustav Otto tarafından iletyilen önceki şirkette de yaşanmıştı. Bu eksikliklerin nedeni üretimdeki hassasiyetsizlikti. İşgücünün büyük çoğunluğu BFW tarafından Otto Flugzeugwerke'den alınmıştı. 1916'nın sonlarında sadece organisazyondaki değişiklikler ve montaj hattında yapılan yoğun denetim bu sorunların çözülmesini sağladı. Bu yapılanlarla BFW ilerleyen aylarda 3000 kişilik bir işgücü ile ayda 200 uçak üreten, Bavaria'da en büyük uçak üreticisi oldu.
Savaşın bitmesi ve uçaklara karşı askeri talepin bitmesi BFW'yi şiddetli sarstı. Böylece şirket yönetimi pazardaki yerini korumak için yeni ürünler aramaya zorlandı. I. Dünya Savaşı sırasında uçakalar ağırlığı hafif tutmak için ağaçtan yapılmaktaydı ve BFW oldukça eski marangoz teçhizatlarına sahipti. Ve şirket hala 200 uçak çıkartacak materyale ve 4.7 milyon reichmarka sahipti. Bu nedenle gerek hammadeyi gerekse teçhizatı mobilye ve mutfak montajı için kullanmak iyi bir fikir olarak göründü. Ek olarak 1921 yılının başlarından itibaren, şirket kendi tasarımı olan Flink ve Hellios adlı motorsikletleri üretmeye başladı.
1921 sonbaharımda Avusturyalı finansçı Camillo Castiglion BFW'yi satın almakla isteğini ilk kez duyurdu. Birçok hissedar Castiglioni'nin teklifini kabul ederken, MAN AG başlangıçta hissedarlığını korudu. Fakat Castiglioni tüm hisseleri satın almak istedi ve MAN'ın genel müdürüne yazdığı bir mektupta BFW'yi "ölmüş, söz bile edilemeyecek tesislere sahip, endüstriyel faaliyetler için favori olmayan bir şehire hiç de uygun olmayan ahşap saclardan yerleşmiş geniş bir döküntü ve coşku için çok az umut ve olayla devam eden bir statüye sahip bir şirket" olarak tanımlayan BMW'nin genel kurul başkanı Franz Josef Popp tarafından destekleniyordu. Görünüşe göre Popp Castiglioni ile hala yakın temastaydı ve belki de sonraki planların başında BMW'nin BFW ile birleşmesi geliyordu. Büyük olasılıkla 1922 yılının ilkbaharında Castiglioni ve Popp, MAN'ı BFW üzerindeki hisseleri konusunda ikna etti, böylece şirket sadece Castiglioninin sahibi olduğu bir hal aldı. Aynı yılın mayıs ayında, İtalya doğumlu yatırımcı BMW'nin motor işlerini Knorr-Bremse AG'den kazandı ve uçak firması BFW ile motor üreticisi BMW'nin birleşmesi arasında bir şey kalmadı.

Reenkarnasyon

Bayerische Flugzeugwerke (Bavarian Aircraft Works-Bavyera Uçak İşleri), kısaca BFW, 1926 yılında Augsburg, Bavyera'da, Udet-Flugzeugbau GmbH limited şirkete dönüşünce reforma uğradı. İlk başlarda BMW AG şirketteki hisselerine bağlı olarak şirketi tuttu ve denetim kurulunda bulunan Josef Popp tarafından temsil edildi.
Willy Messerschmitt, 1927 yılında şirkete şef tasarımcı ve mühendis olarak katıldı ve bir tasarım birimi oluşturdu. Kendi deyimiyle "hafif ağırlıklı konstrüksiyon" adını verdiği genellikle farklı yatakların tek bir güçlendirilmiş kalkan şeklinde birleştiği bir konsept sözü verdi. Konseptin ilk gerçek testi daha sonra birçok defa rekorlar kaydedecek Bf 108 Tayfun spor uçağıydı. Bu performansa dayanarak şirket Luftwaffe için bir tasarımda bulunması isteğiyle 1935 avcı yarışmasında davet edildi ve aynı tasarım metoduna sahip Bf 109 ile yarışmayı kazandı.
Bu noktadan sonra Messerschmitt, tasarımları kadar politik yapısı ve Güney Almanyadaki fabrikasının, Kuzey sahillerindeki kümelenmiş havacılık tarlalarından uzak olduğu kadar güçlü bir şekilde Nazi partisinin favorilerinden biri oldu. BFW, 11 Temmuz 1938 tarihinde Messerschmitt AG olarak ve Willy Messerschmitt'in yönetiminde olacak şekilde yeniden yapılandırıldı. RLM Uçak Tanımlama Sistemindeki Bf öneki , Me şeklinde değiştirildi. Bf 109 ve Bf 110 gibi var olan modeller resmi dökümanlarda eski isimleri ile kalmasına karşın yeni modellerde yeni kodlama kullanıldı. Pratikte 108'den 163'e (Me-163 ile aynı uçak değil) bütün BFW/Messerschmitt Bf önekini kullandılar, sonraki bütün yeni modeller ise Me ön ekini kullandı.

II. Dünya Savaşı

Savaş sırasında Messerschmitt başlıca tasarım tedarikçisi oldu, Bf 109 ve Bf 110 savaşın ilk yarısı boyunca avcı gücünün muazzam çoğunluğunu oluşturdu. Devasa irilikteki Me 321 Gigant nakliye planörü ve altı motorlu Me 323 gibi birkaç farklı tasarım siparişi verildi. Bununla birlikte savbaşın ikinci yarısında Messerschmitt tamamen jet motorlu tasarımlara yöneldi ve Dünyanın ilk operasyonel jet avcı uçağı Me 262 Schwalbe 'yi (“Swallow” "Kırlangıç") üretti. Ayrıca DFS ( Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug- Alman Planör Uçuşu Araştırma Enstitüsü) tasarımı olan ve ilk roket güçlü tasarımı Me 163 Komet 'i üreterek hizmete soktu. 
Messerschmitt, 110'un bir sonraki modeli olan Me 210, gibi şirketi neredeyse dağılmaya götürecek kadar felaket etkisi yaratan kötü tasarımlara da sahipti. Tasarım problemleri en sonunda Me 410 Hornisse 'da görüldü fakat sadece birkaç tane yapılmıştı ve bütün hepsi 262'ye çevirildi. Savaşın sonlarında Messerschmitt ayrı ağır bir "Amerikabomber" tasarımı üzerinde çalıştı, Me 264, prototip formunda uçtu ama savaşı görmek için çok geç kalmıştı.