Saul'un Oğlu

Konusu

Saul Ausländer (Géza Röhrig) Ekim 1944'te Auschwitz toplama kampında ölüleri yakmakla görevli, Sonderkommando üyesi Macar-Yahudi bir mahkûmdur. Bir gün oğlunun olduğuna inandığı bir cesede rastlar. Cesedi yakılmaktan kurtarmak ve bir haham bulup gizlice gömmek ister. Bu arada diğer Sonderkommando üyeleri kendilerinin öldürüleceğini öğrenir, ayaklanır ve krematoryumu yıkar. Saul ise daha önce bakımını üstlenmediği oğluna dair planını uygulamak için çabalamaya devam eder.

Eleştiriler

Film Cannes'da yayınlanmasının ardından olumlu eleştirilerle karşılandı. Rotten Tomatoes sitesinde film, 10 üzerinden 8,5 ortalama puanla, 70 eleştirmenden %93 oranında olumlu görüş aldı. Sitedeki eleştirel görüş birliğine göre, "Katı ciddiyetinin yanında seyrinin karşılığını tamamıyla veren Saul'un Oğlu, unutulmaz bir seyir deneyimi sunmakta ve yönetmen László Nemes'i takip edilecek yetenekler arasına koymaktadır." Metacritic'te film 27 eleştirmenin görüşleri doğrultusunda "evrensel övgü" anlamına gelen 100 üzerinden 89 ağırlıklı ortalamaya sahiptir.
The Guardian'daki yazısında filme beş üzerinden beş yıldız veren Peter Bradshaw, film için "hayret uyandıran bir ilk film" ve "olağanüstü odağa ve cesarete sahip bir korku filmi" sözlerini kullandı. Bradshaw değerlendirmesini "Nemes'in filmi kuru, şiddetli türden bir cesaretle kurgusal bir drama yaratmanın bir yolunu bulmuş ki o cesaret filmi seyretmek için gerekiyor." cümlesiyle sonlandırdı. Time Out dergisine yazan Dave Calhoun filme beş üzerinden beş yıldız verdi. Indiewire'dan Eric Kohn filme A- verirken, "hikâyenin geçtiği yeri olağanüstü bir dolaysızlıkla yeniden alevlendiren, dikkate değer ölçüde yenilikçi bir Holokost draması" ifadelerine yer verdi. The Hollywood Reporter için yazdığı eleştiride Boyd van Hoeij filmin görüntü yönetmenliğini ve ses çalışmasını övdü. van Hoeij filme ilişkin şu sözleri kullandı: "35mm ile çekilen (ve Cannes'da gösterilen) ve Erdely'nin genellikle derin gölgelerle solgun yeşil ve sarı renklerin hâkim olduğu görüntü yönetmenliği filmin başlıca değerleri arasında. Ancak filmdeki ses çalışması olmasa, görüntü yönetmenliği  olduğunun yarısı kadar bile etkili olamazdı. Filmdeki ses çalışması Saul'un etrafında neler olduğuna ilişkin fikir vermekte büyük rol oynuyor ki seyirci çoğu zaman büyük ve korkunç resmi yalnızca bu sesler aracılığıyla kafasında canlandırmak zorunda kalıyor." Giovanni Marchini Camia The Film Stage için yazdığı yazıda filme A verirken onu "Holokost'un filmsel kurgulaştırmaları arasında büyük bir dönüm noktası" olarak niteledi. Filme A- veren The A.V. Club yazarı A.A. Dowd ise filmin özgün perspektifini övdü: "Saul'un Oğlu yalnızca umutsuzluğu değil, asıl dramayı toplama kampınının cehenneminde bulan nadir Holokost filmlerinden."[...] "Saul'un Oğlu çabada insanlığı, eylemde kimliği görüyor; hiçbir şeyi olmayan birini, istatistiğe indirgenmiş bir adamı, kendisinin küçük bir parçasını geri kazanışını, çoğunlukla da anlamsız şeytanlığın mekânında bir anlam buluşunu gösteriyor."
Shoah belgeselinin yönetmeni Claude Lanzmann filmi överken görüşlerini şöyle dile getirdi: "Bu çok yeni bir film, çok özgün, çok sıradışı. Sonderkommando olmanın ne olduğunu gerçekten hissettiren bir film. Hiç melodramatik değil. Büyük bir alçakgönüllülükle yapılmış." Filozof Georges Didi-Huberman da filmi övdü ve Nemes'e "Filminiz 'Saul'un Oğlu', bir canavar. Gerekli, tutarlı, yararlı, masum bir canavar." cümlesiyle başlayan, 25 sayfalık bir açık mektup yazdı.