google/wiki40b huggingface dataset:
Dodo (Alice Harikalar Diyarında)

Alice's Adventures in Wonderland

Pasajda Lewis Carroll Alice Harikalar Diyarında hikâyesinin ilk anlattığı zamana, 4 Temmuz 1962'deki kayık gezisine atıfta bulunur. Hikâyede Alice kendisi olarak ve diğerleri kuşlar olarak ortaya çıkar. Lorina Liddell, Lory (papağan); Edith Liddell, Eaglet (kartal yavrusu); Dodgson, Dodo; ve Robinson Duckworth, Duck (ördek) olarak betimlenmiştir. Dodo, yüzdükten sonra kuruyabilmek için bir grup yarışı düzenlemeyi teklif eder. Bu yarışta yarışmacılar istedikleri yolu izleyerek koşma ve istedikleri yerden başlayıp istedikleri yerde yarışı bitirme hakkına sahip olacak ve dolayısı ile herkes birinci olacaktır.  Yarışın sonunda Alice ödül olarak cebinden çıkarttığı şekerlemeleri tüm kazananlara dağıtır, ancak kendisine şekerleme kalmaz. Dodo cebinde başka ne olduğunu sorar ve Alice'in cebinden bir de yüksük çıkar. Dodo Alice'den yüksüğü ister ve hemen arkasından onu aynı yüksükle ödüllendirir. Hikâyedeki yarış, Carroll'un politik sistem ve partilerin karar mekanizmasını ve dürüstlüğünü eleştirmek için kullandığı, hicivli bir betimlemedir.
Bayrambey, Keşap

Tarihçe

köye Türkler Selçuklu dönemiyle birlikte yerleşmeye başlamışlardır.Beylikler döneminde Ordu Giresun Yöresinda Bayramlı beyliği denirdi.köyün isminin 1397 de Giresun'u fetheden Giresun fatihi Emiroğlu Süleyman beyin dedesi Bayram beye hürmeten verildiği sanılmaktadır.
köyde çok eski tarihlerde, nereden ve ne zaman geldiği bilinmeyen bir Türk soyunun yaşadığı, sülale adlarının Kuruoğulları olarak bilindiği rivayet edilir.
Bu sülalenin yaşadığı üç yerleşim yeri vardır:
GÜNİ-(Güney) : Şimdiki Ocakyanı ve aşağı tarafları.
MAZİYANI : İmamlar mahallesinin alt tarafı. Ballıkuzu mevkii.
AŞŞAKÖY-(Aşağıköy) : Doğu yakasının dereye yakın bölümü.
Bu yerleşim yerleriyle ilgili hiçbir kalıntı yoktur. Bunun nedeni bilinmemektedir.
Bu sülaleyle ilgili iki büyük mezarlık olduğu, birinin doğu yakada Ahmetler yakınında, diğerinin batı yakada Çayır mevkii yanında bulunduğu ve zamanla ikisinin de yok olduğu bilinmektedir.
Tahminen1700 yılı sonlarında, köyde salgın bir hastalık başlar. Halk arasında davun (veba) olarak bilinen hastalıktan çok insan ölür. Zamanla nesil tükenir. Birkaç aileden başka kimse kalmaz.

O yıllarda, Güni mahallesinde çocuğu olmayan yaşlı bir kadın yaşamaktadır. Bu kadın Demirci köyünde Onbaşıoğulları sülalesinin düğününe gider. Düğünde çalgı çalan, henüz çocuk yaşta biridir. Adı Süllah, Çanakçı’dan gelmiştir.
Yaşlı kadın, küçük yaşlarda buralara kadar gelen birinin kimsesiz olabileceğini düşünür ve çocuğa kimi-kimsesi olup olmadığını sorar. Çocuk yalnız olduğunu söyleyince yaşlı kadın onu evlat edinmek ister. Konuşup anlaşırlar. Kadın, tapu karşılığında kendi gömleğini çocuğa giydirir. O zamanki evlat edinme adeti böyleymiş.
Rivayete göre Süllah çok yönlü bir insanmış. Hem düğünlerde çalgı çalar, hem de ağaçtan çanak çömlek yaparmış. Çanak çömlek yapmada kullanacağı çark için derelerde tezgâh yeri aramış. Sonunda doğu yakada bulunan Köfu deresinde tezgâh kurmuş.
Şimdiki Tahirlerin ev yanında Mehmet Ağa adında biri yaşarmış. Mehmet Ağa ölünce Süllah onun karısıyla evlenmiş. Ama çocukları olmamış.
Daha sonra Dede Yusuf adında bir adamın kızıyla evlenmiş. Bu evlilikten doğan çocuklarla Hacıoğulları sülalesi oluşmuş.
Dizdaroğulları sülalesinin de aynı yıllarda köye gelerek yerleştikleri söylenir.
Zamanla köye diğer sülaleler de yerleşir. Kimi sülalesiyle, kimi içgüvey olarak gelir. Birbirinden kız alıp vererek kaynaşırlar.

Keşap Kaymakamlığı arşivlerinde, Muhtar Musa dönemine ait, köy sınırlarının tespiti ile ilgili birkaç belgeye rastlanmıştır.

Kültür

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur. Ne yeyip - içtikleri kesinlikle tespit edilememiştir.

Coğrafya

Giresun iline 28 km, Keşap ilçesine 16 km uzaklıktadır.

İklim

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Polizei (film)

Konusu

Ali Ekber (Kemal Sunal) çocukluğunda Berlin'e gelmiş ve burada çöpçülük yapan bir Türk işçisidir. Türklerin ağırlıkta olduğu bir semtte yaşamaktadır. Yalnız yaşadığı evinin bütün sırlarını Garip adlı kuşuyla paylaşmaktadır. İşinden arta kalan zamanlarda ise küçük de olsa bir rol alacağı günü beklediği bir Türk tiyatrosunun temizlik işleriyle ilgilenmektedir. Günün birinde kafede çalışan bir Alman kızına (Babett Jutte) aşık olur; onunla tanışmak için büyük çaba gösterir fakat bir türlü başaramaz. Hatta aşık olduğu kızı tavlayabilmesi için arkadaşından yardım ister fakat arkadaşı da kıza yakınlık gösterir. Bu arada tiyatrodan beklediği bir haber gelir; Alman Polisi rolünü oynayacaktır. Polis üniformasını giyer. Bu arada acele bakkala gitmesi gerekir. Ali Ekber'in giydiği polis üniformasıyla bakkala gittiğinde sahibi olduğu Türk bakkal tarafından tanınmaz, gerçek Polis zannedilir ve fazlaca ilgi görür. Bunun üzerine Ali Ekber'in aklına çok parlak fikirler gelir.
Quezon City

Coğrafik Konum

Quezon Şehri Luzon ve Metro Manila'daki en büyük şehirdir. Yaklaşık olarak 160 kilometre karedir ve Metro Manila'nın dörtte birini kaplar. Marikina Nehri vadisi doğusundadır.
Quezon Şehri güneybatıda Manila, batı ve kuzeybatıda Valenzuela Şehri ve Caloocan Şehri tarafından çevrilmiştir.

Diliman

Diliman, içinde belediye binasının da bulunduğu birçok hükümet binası ile beraber Quezon Şehri'nin güney merkezinde bulunur. Filipinler Üniversitesi'nin merkez kampüsü de buradadır. Uzak Doğu Üniversitesinin Teknoloji Enstitüsü (şimdiki adıyla FEU-FERN Koleji) Diliman'ın merkezinde 15 hektarlık bir alanı kaplar.
İçinde eski devlet başkanı Manuel L. Quezon'un bulunduğu sandık mermerden inşa edilmiş olan Quezon Memorial'dadir. Bu şehrin en önemli yapıtıdır.
Diana Abgar

Hayatı

Diana Anahid Aghabegyan, (vaftiz ismi Gayane) İngiliz Birmanyası (bugün Yangon, Myanmar), Rangoon'da 12 Ekim 1859'da doğdu. Babası, İran'ın İsfahan şehrinde bir Ermeni mahallesi olan Yeni Culfa'dan Hindistan'a göç eden Hint Ermenisidir. Diana Abgar'ın annesi Avet, İran'ın Şiraz bölgesinde yaşayan Tateos Avetum ailesinden gelmektedir. Diana, yedi çocuklu bir ailenin en genç üyesiydi. Kalküta'da büyüdü ve ilk eğitimini bölgesel bir manastırda aldı. Diana Apgar, akıcı bir şekilde İngilizce, Ermenice ve Hintçe konuşuyordu. İsfahan'da yaşamakta olan ailesi ile aynı bölgede yaşayan Michael Apgar ile evlendi. Güneydoğu Asya'nın bütün bölgelerinde esnaflık ve tüccarlık yapan Apgar ailesi, özellikle likör ithalatı ve ihracatıyla uğraşmaktaydılar. 1881 yılında, işlerini daha da genişletmek için ailecek Japonya'ya taşındılar. Taşındıklarında 5 çocukları vardı ama 3 tanesi hayatta kalabildi. Diana, 67 yaşına geldiğinde görme ve işitme kaybı ile kireçlenme gibi çeşitli fiziksel problemlerle karşılaştı. Bu sağlık sorunları sonucunda 8 Temmuz 1937 tarihinde Yokohama'da hayatını kaybetti. Yabancılar mezarlığında kocasının yanına defnedildi. Tokyo'da bulunan Ermenistan-Japonya Dostluk Topluluğu tarafından hala anılmaktadır.

Diplomatik kariyer

Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti, 28 Mayıs 1918 tarihinde bağımsızlığını kazandıktan sonra, uluslararası alanda hiçbir ülke tarafından tanınmadı. Bununla birlikte 1920 yılında Diana'nın çabaları ile Japonya, Ermenistan'ın bağımsızlığını tanıyan ilk ülke oldu. Hamo Ohanjyanyan'ın çabaları sonucunda Diana Abgar, Japonya Fahri Müşaviri oldu. Bunun sonucunda Diana Abgar, ilk Ermeni kadın diplomat oldu ve büyük ihtimalle o yüzyıl içerisinde diplomatik görevlere tayin edilmiş ilk kadın oldu. 1920'de Ermenistan'ın Sovyetleştirilmesiyle birlikte Diana'nın görevleri zorla bitirildi.

Çalışmaları

Diana'nın erkek çocuğu Japonya'da işleri devralmasından sonra Diana, yardımseverlik, edebiyat ve diplomatik kariyer için daha fazla zaman bulabildi. The Japan Advertiser, The Far East, The Japan gazette ve Armenia (daha sonra New Armenia oldu) gazetelerinde çalıştı. Osmanlı İmparatorluğu sınırları içerisinde bulunan Ermenistan'ın durumu hakkında farkındalık yaratmak için yazılar yazdı. 1920 yılında Ermeni Soykırımı hakkında dokuzdan fazla kitap yazmıştı. Ayrıca emperyalizmin dünya işlerine ve küresel barışa olan etkileri hakkında da kitaplar yazdı.
Abbas Halim Paşa

Abbas Halim Paşa (d. 1866, Kahire – ö. 1934, Kahire), Osmanlı Devlet adamı, Mısır prensi.
Osmanlı Devleti’nde sadrazamlık yapmış Sait Halim Paşa’nın kardeşidir. Malta sürgünlerindendir. Sanatsever bir kişi olan Abbas Halim Paşa, hayatı boyunca pek çok sanatçıya maddi destek sağlamış; milli şair Mehmet Âkif Ersoy’un yakın dostu ve hâmisi olmuştur.

Yaşamı

1866’da Kahire’de dünyaya geldi. Babası, Mısır valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa’nın oğullarından Halim Paşa’dır. Halim Paşa, Hıdiv İsmail Paşa ile arası açılınca İstanbul’a yerleşmiş, oğulları Abbas ve Sait’i İstanbul’da yetiştirmişti.
Abbas Halim, İstanbul’da özel hocalardan ders alarak eğitim gördükten sonra ağabeyi Sait ile birlikte İsviçre’de yüksek öğrenim gördü. İstanbul’a döndükten sonra devlet memurluğuna başladı. Osmanlı Devleti’nde Devlet Şûrası (Danıştay) üyeliği yaptı. Kardeşi Sait Halim Paşa’nın sadrazamlığı sırasında bir yıl kadar Bursa valiliği görevinde bulundu ve 1915 yılında Nafıa Nâzırı (Bayındırlık Bakanı) oldu. Sait Halim Paşa’nın istifasının ardından kabineden ayrıldı. İstanbul’un işgalinden sonra İngilizler tarafından Malta’ya sürüldü, orada iki yıl kaldı.
Sürgünden döndükten sonra bir süre İstanbul’da yaşadı ve tekrar Mısır’a döndü. Çocuklarının hocası olan Mehmet Akif ile dostluğunu ömür boyu sürdürdü. Onun daveti üzerine ömrünün son yıllarını Mısır’da geçiren Akif; “El-Uksur’da” şiirini ona ithaf etmiş, ayrıca kendisine hitaben iki manzum tebrik ile “Arîza” isimli iki de manzume yazmıştır. Pek çok gencin yurt dışında okumasına destek olan, ilim, fikir ve sanat adamlarını koruyan Abbas Halim Paşa’nın desteklediği sanatçılar arasında şair Ahmet Şevki, Ressam Halil Paşa, ressam Fikret Mualla, ressam Feyhaman Duran da vardır.
1934 yılında Kahire’de hayatını kaybetti.
Heybeliada’nın kuzeybatı kesimindeki Abbashalimpaşa Mahallesi, onun adını taşır. Paşa, burada "Abbas Paşa Köşkleri" denen köşkleri ve Beyoğlu’ndaki Mısır Apartmanı’nı yaptırmıştır.
Dabbe: Zehr-i Cin

Hikaye

Eşi Ömer ile mutlu bir ömür sürmekte olan Dilek, bir hırsızlık olayıyla sarsılır. Takip eden günlerde Dilek'e ruhani varlıklar musallat olsa da Ömer eşindeki bu gariplikleri yaşadığı psikolojik travmaya bağlar. Durum gitgide kötüleşip, Dilek bedenin kontrolünü yitirmeye başlayınca, cinler alemi hakkında ilim sahibi Bitlisli Belkıs Hoca'yla iletişime geçerler.
Virginia Üniversitesi

Tarihi

ABD'nin 3. başkanı olan Thomas Jefferson tarafından 1819 yılında kurulmuştur. Kurulduğu tarihte, ABD'de ilk kez yüksek öğrenimin dinsel eğitimden tamamen bağımsız tutulduğu ilk üniversite olma özelliğini kazanmıştır.
Barry Moser

Barry Moser (1940), sayısız edebiyat eserinin baskıcısı ve illüstratörü olarak bilinen bir sanatçı. Ayrıca Pennyroyal Press'in operatörü ve sahibidir.

Hayatı

Chattanooga, Tennessee'de 1940 yılında doğdu ve Baylor Okulu, Auburn Üniversitesi ile Chattanooga'daki Tennessee Üniversitesi'nde eğitim gördü. Massachusetts Amherst Üniversitesi'nde lisansüstü eğitim aldı. Leonard Baskin ile ders aldı.
Lewis Carroll'un Alice Harikalar Diyarında ile Aynanın İçinden adlı çocuk romanları üzerindeki çalışmaları en bilinenlerdir. 1982'de Amerikan Kitap Ödülü kazandı. 200'e yakın çalışmada çizim yaptı. Bunların arasındaKitâb-ı Mukaddes, Moby Dick de yer almaktadır.
Eserleri British Museum, Metropolitan Müzesi, Harvard ve Kongre Kütüphanesi gibi yerlerde sergilendi.
Ali Ağaoğlu

Erken yaşamı

Ali Ağaoğlu, 3 Mart 1954 tarihinde Trabzon'un Of ilçesinde doğdu. Babası Mithat Ağaoğlu, Of'ta dönemin tanınmış müteahhitleri arasında idi. Babasının da etkisiyle gençlik yıllarında bir yandan okuyup bir yandan da inşaatlarda mesleği öğrendi. 1975 yılında babasının geçirdiği bir kalp rahatsızlığı sonrasında bir süreliğine aile işlerinin başına geçti; bu dönemde iş yükünden dolayı liseyi yarıda bırakmak zorunda kaldı.

Ağaoğlu Şirketler Grubu

Babasından ticari olarak 1977 yılında ayrılarak Ağaoğlu Şirketler Grubu'nu kurdu. 1981 yılından itibaren toplu konut siteleri üretmeye başlayan Ağaoğlu Şirketler Grubu, özellikle 1990’lı yılların sonlarında başladığı “My” konseptli yaşam alanları ve My World, My Office, My Towerland gibi projeleri ile Ataşehir, Ayazma ve Çekmeköy bölgelerinde çalıştı.
Ali Ağaoğlu, Ekonomi dergisi Forbes'in 2012 yılında yayınladığı “En Zengin 100 Türk” listesinde 10. sırada yer aldı. Mart 2013 itibarıyla Forbes'in yaptığı araştırmaya göre, 2.7 milyar ABD doları servetiyle, Türkiye'nin 8., dünyanın ise 527. en zengin iş adamıdır. Türkiye Vergi Rekortmeneleri Listesinde ilk kez 2008 yılında yer almıştır.

Özel hayatı

Ali Ağaoğlu halen ayrı yaşadığı ilk eşi ile evlidir ve bu evlilikten iki çocuk sahibidir. Nikahlı ve nikahsız eşlerinden 5 çocuğu vardır.

Serveti

Ali Ağaoğlu, Forbes Türkiye'nin 2017'de hazırladığı “En Zengin 100 Türk” listesinde 1 milyar dolarlık servetiyle 27. sırada yer almaktadır.
Hüseyin Çiftçi

Hüseyin Çiftçi, (d. 1945 Mucur, Kırşehir)(ö. 2014 Avanos, Nevşehir)  Türk şairdir.
Gazi Üniversitesi Fransızca Bölümü’nden mezun oldu. Türkiye'nin değişik yerlerinde Fransızca ve Türkçe öğretmenliği yaptı. Edebiyat çalışmalarına ortaokul yıllarında başladı. Şiirleri, televizyonda “ Şiir Dünyası” , “Bir Şiirdir Yaşamak” programlarında yayınlandı. Gülpınar, Kemalist Ülkü, Milli Kültür, Milli Eğitim, Ajans-Türk, Tay, Şiiri Özlüyorum gibi dergilerde de yer aldı. Hüseyin Çiftçi, evli ve dört çocukludur.
Kurtbağı, Arsuz

Tarihçe

Mahallenin 800 yıllık geçmisi vardır. Kurtbağı mahallesi, 2014 yılında Hatay'ın Arsuz ilçesine bağlanmıştır.

Coğrafya

Hatay iline 72 km, Arsuz ilçesine 19 km uzaklıktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarıma (kayısı zeytin, domates, elma, lahana, erik vb.) dayalıdır. Mahallede ayrıca küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık da yapılmaktadır.

Altyapı bilgileri

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon vardır. PTT şubesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır. Mahallede orta okul vardır.
Emmy Göring

Emma Johanna Henny "Emmy" Göring (kızlık soyadı Sonnemann) (d. 24 Mart 1893, Hamburg – 8 Haziran 1973, Münih), Alman aktris, sahne sanatçısı ve Luftwaffe Komutanı Hermann Göring'in ikinci eşi.
Emmy, varlıklı bir fabrika sahibinin beş çocuğundan biri olarak doğdu. 1916 yılında aktör Karl Köstlin ile evlendikten sonra İsmi Emmy Köstlin oldu ama birkaç yıl sonra boşandı. Emmy Göring Weimar Devlet Tiyatrosu'nda oynadı. 1934 Sonbaharında Hermann Göring ile tanıştı. 10 Nisan 1935'te evlendiler. Bu Hermann Göring'in aynı zamanda ikinci evliliği oldu. İsveçli ilk eşi Carin, Ekim 1931'de öldü.
Emmy ile Hermann Göring'in Kızı Edda Göring 2 Haziran 1938 tarihinde doğdu. Kızının doğumu kocasının isteği üzerine Berlin üzerinden uçan 500 uçak tarafından kutlandı. Emmy Göring, Alman Reich'ının toplumsal yaşamında öncü bir rol oynadı. Emmy Göring II. Dünya Savaşı öncesinde birçok devlet fonksiyonlarında Hitler'in hostesi olarak görev yaptı. Avrupa'nın en zengin ve en güçlü adamlarından birinin eşi olarak, Emmy Göring, kamuoyunun çok dikkatini çekti ve sürekli fotoğraflandı. Kocası Avusturya, Almanya ve Polonya'da köşk, malikaneler ve de kale sahibi idi.
II. Dünya Savaşı'nın bitiminden sonra Göring'in Obersalzberg'teki malikanesinde küçük kızı ile beraber yakalandı. Savaşın sona ermesinden sonra, Almanya'nın Nazilerden arındırılması mahkemesi, Nazi olması nedeni ile onu suçlu buldu ve 1 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Serbest bırakıldıktan sonra malvarlığının %30'una el koyuldu. Alman Nazi Savaş Suçları Mahkemesi tarafından sahneye çıkması 5 yıl boyunca yasaklandı. Hayatının büyük bölümünde Siyatik hastalığına muzdarip oldu. Hapishaneden serbest bırakıldıktan sonra Etzelwang'da (Yukarı Pfalz eyaleti) daha sonra da Münih'te yaşadı. Daha sonra Berlin'de yeniden yeni bir yapı içinde küçük bir dairede yaşadı. Hayatının geri kalanında orada kaldı. 1967'de Seite meines Mannes adlı kitabı yazdı. 1972 yılında yazdığı My Life with Goering (Göring ile Yaşamım) adlı otobiyografisi İngilizce olarak yayımlandı.
Hanami

Hanami (Japonca: 花見; "çiçek seyretme"), geleneksel bir Japon çiçek seyretme festivalidir. Japonya'da Mart ayı sonundan Mayıs'ın başına kadar ve Okinawa Adası'nda Şubat ayının başlangıcında tüm sakuralar çiçek açmaktadır.

Tarihçe

Hanami ilk olarak Nara döneminde Çin'deki Tang Hanedanlığı'nın Japonya'ya etkisi sırasında ortaya çıktı ve Heian döneminde yaygınlaşmıştır. Sakura ağacı kutsal sayılıyordu ve o dönemden bu yana Japonya'nın kültürel sembolü olarak kabul edilir. İnsanlar bu ağaçlarda Tanrıların yaşadığına inanıyorlardı ve hanami festivalinin, yılın başlangıcını ve pirincin ekin zamanını belirtmekteydi.
Hanami kavramı ilk kez Genji'nin Hikâyesi eserinde kullanıldı. Daha sonradan tanka ve haiku şiirlerinde çiçek "sakura" anlamına geliyordu ve "hanami" ve "çiçek bayramı" kavramları sadece sakura çiçeklerini seyretmek anlamını taşıyordu.

Günümüzde

Japonlar hanami geleneğine günümüzde de devam etmektedirler. Binlerce kişi çiçek açan ağaçların altında şenlikleri kutlamak için parkları doldurmaktadır ve bazen bu partiler geceleri geç saatlere kadar devam etmektedir. Japonya'nın çoğu bölgesinde kiraz çiçeklerinin açması okulların açıldığı ve iş sonrası tatil gününe denk gelmektedir ve önemli partiler sık sık hanami ile açılır. Bazen insanlar birkaç saat ve hatta birkaç gün önce parka gelip arkadaşları, ailesi ve arkadaşları ile birlikte tatil geçirmek için parklardaki en iyi yerleri tutmaktadırlar. Tokyo gibi şehirlerde de geceleri sakura altında hanami kutlamaları yaygındır. Gece hanamisi yozokura (夜桜, "gece sakurası") olarak adlandırılır. Ueno Parkı gibi yerlerde yozakurada özel olarak geçici kâğıt fenerler asılır.
Hanami kutlamaları genellikle yeme ve içme, oynama ve müzik dinlemek gibi etkinlikleri içerir. Bununla birlikte dango ve bento gibi özel yemekler de hazırlanılır ve sake içmek yaygın olarak festivalin parçası sayılır.
Daha küçük hanami festivalleri Tayvan, Kore, Filipinler ve Çin'de de gerçekleşmektedir.
Gregg Allmann

Yaşamı

1970'lerde Southern Rock Festivali 'ni popüler kılan erkek kardeşi Duane Allman ile birlikte Allman Brothers müzik grubu'nun üyesiydi.
1974'te Sonny Bono'dana ayrılan şarkıcı Cher ile evlenmiştir. 1979'da oğlu Elijah Blue Allman doğduktan sonra boşanmışlardır. Yakın zamana kadar  Greg All Allens and Friends  adlı grubuyla sahneye devam etmiş ve son yıllarını Georgia eyaletinde ailesiyle birlikte geçirmiştir.

Ölümü

Bir dizi sağlık sorunu sonrasında müzisyen Gregg Allman, karaciğer kanseri komplikasyonları nedeniyle 27 Mayıs 2017'de Savannah'daki evinde öldü. 69 yaşındaydı.
Eneda Tarifa

Hayatı ve Kariyeri

Tarifa 30 Mart 1982 tarihinde Tiran, Arnavutluk'ta doğmuştur. Müzik kariyerine 2003 yılında başlamış, Festivali i Këngës 42 festaline "Qëndroj" adlı şarkıyla katılmış, finale yükselmiştir. 2006 yılında, Tarifa Kënga Magjike yarışmasına "Rreth zjarrit tënd" adlı şarkıyla katılmış, ve yarışmada döründü olmuştur. Ayrıca Çesk Zadeja Ödülü almıştır. Bir sonraki yıl, Tarifa Festivali i Këngës 46 festivaline "E para letër" adlı şarkıyla katılmıştır. Finalde, on yedi katılımcı arasından onunucu olmuştur. In 2008 yılında yeniden Kënga Magjike yarışmasına katılmış, "Zeri im"  adlı şarkıyla katıldığı yarışmada 577 puan almıştır
2010 yılında, Tarifa Top Fest 2010 yarışmasına "Me veten" adlı şarkıyla katılmıştır. Yarışmayı kazanmış, ve daha sonra TV programı Portokalli'de sunucu olmuştur. verdiği aradan sonra, Tarifa, Festivali i Këngës 2015'e yeniden "Përrallë" adlı şarkıyla katılmıştır. Tarifa yarışmayı kazanmış, ve İsveç'in başkenti Stockholm'da yapılacak 2016 Eurovision Şarkı Yarışması'nda  Arnavutluk'un temsilcisi olmaya hak kazanmıştır.

Özel hayatı

Tarifa, müzisyen Erjon Zaloshnja ile evlenmiştir. 2013 yılında, kız çocukları Aria dünyaya gelmiştir.
Tsebelda Kalesi

Tsebelda Kalesi Gürcistan'ın Abhazya bölgesindeki Tsebelda köyünde yer alan bir Geç Antik Çağ/Erken Orta Çağ tahkimatı ve kalesidir.

Tarihi

Tsebelda Kalesi, harap olmuş kuleler, Hristiyan şapelleri, saray, nekropol ve diğer birçok yapıdan oluşan bir mimari komplekstir. Kodori Vadisi'nin 400 metre yukarısındaki iki kayalık üzerine kurulmuştur. Tsebelda'daki mevcut yapılar, Prokopius gibi klasik yazarlarca Tsibilium veya Tzibile şeklinde tanımlanmıştır. 6. yüzyılda Lazika Krallığı'nın vasal prensliği olan Apsilia'da bir ana kale olduğu anlaşılmaktadır. Kale, Avrasya stepleri'nden Karadeniz'e uzanan üç ana yolun birleştiği yere hakim bir noktadaydı. 550'li civarındaki Lazika Savaşı sırasında, tanınmış bir Laz olan Terdet, kralı II. Gubaz'a ihanet etti  ve Tzibile Kalesi'ni Farslılara verdi. Apsililer kaleyi yeniden ele geçirdi, ancak Bizans generali John Guzes tarafından ikna edilinceye kadar Lazika egemenliğinde olmayı reddettiler.

Günümüzdeki durumu

Gürcistan yasaları, anıtı, işgal altındaki topraklardaki kültürel mirasın bir parçası olarak değerlendiriyor. Ocak 2017'de Gürcistan, Amerika Birleşik Devletleri’nin AGİT operasyonundan sonra, Rus ordusunun bir poligon inşa etmek amacıyla yakınlarda bulunan 19. yüzyıldan kalma bir Polonya mezarlığını ve bir kiliseyi yıkmasından dolayı, Rus ordusunu tarihi Tsebelda bölgesini yıkım riski altına sokmakla suçladı. Ayrılıkçı Abhazya'nın yetkilileri, poligon inşaatı sırasında oluşan hasarı teyit ettiler, ancak olayı detaylandırmadılar. Rus savunma bakanlığı her türlü suçlamayı reddetti.