W. G. Sebald

Yaşamı

Sebald, Bavyera'nın Wertach adlı kasabasında dünyaya geldi. Rosa (Egelhofer) ve Georg Sebald'in üç çocuğunun ortancasıydı. Gertrud (d. 1941) ve Beate (d. 1951) isimli iki kardeşi vardır. Babası Georg bir demiryolu işçisinin oğluydu, Bavyera Ormanı kökenliydi ve bir çilingirdi. 1929 yılında Reichswehr'e katıldı ve Üçüncü Reich boyunca görevini sürdürdü; Wehrmacht'ta yüzbaşı oldu. 1947 yılına kadar Fransızların elinde savaş tutsağıydı; sonrasında Bundeswehr içinde görev yaptı, yarbaylığa kadar yükseldi. Babası dışında Sebald'in hayatındaki en önemli kişi jandarma olan dedesiydi. Aile 1948 yılından 1963'e kadar Sonthofen'da yaşadı.
1954 yılında Sebald önce Immenstadt'taki Maria Stern Gymnasium'unda, 1955'ten sonra Obertsdorf'ta okudu. Sebald, Obertsdorf'ta öğretmenlerinin kendilerine Holokost'tan fotoğraflar gösterdiğini, kimsenin gördüklerine anlam veremediğini hatırlar. Holokost ve savaş sonrası Almanya'nın durumu Sebald'in eserlerinin başlıca konularıdır.
Sağlık sebepleriyle askerlikten muaf tutulan Sebald, önce Freiburg Üniversitesi'nde, sonra Fribourg Üniversitesi'nde Alman ve İngiliz Dili ve Edebiyatı okumuş, 1965 yılında mezun olmuştur. Aynı yıl İngiltere'ye yerleşen Sebald, 1966 ila 1969 yılları arasında Manchester Üniversitesi'nde dersler de verdi. Bir yıllığına İsviçre'deki St. Gallen'a öğretmen olarak iş bulma ümidiyle dönse de buraya yerleşemedi. 1967 yılında Avusturya doğumlu sevgilisi Ute ile evlendi. 1968 yılında yüksek lisans tezini Carl Stenheim üzerine yazdı. 1970 yılında East Anglia Üniversitesi'nde ders vermeye başladı. 1973 yılında burada Alfred Döblin üzerine doktora tezini yazdı.
1976 yılında karısı ve kızı ile "The Old Rectory" isimli bir Victoria devri evine taşındılar. Sebald 1986 yılında Hamburg Üniversitesi'ne habilitasyon verdi. 1987 yılında East Anglia Üniversitesi'nde Çağdaş Alman Edebiyatı profesörü oldu. 1989 yılında Britanya Edebi Çeviri Merkezi'nin kurucularından biri oldu. 1996 yılında Almanya Dil ve Şiir Akademisi üyesi oldu.
Sebald, 14 Aralık 2001 günü Norwich yakınlarında arabasında kalp krizi geçirerek hayata gözlerini yumdu. Altı ay sonra basına sunulan otopsi raporuna göre Sebald bir anevrizma geçirmiş ve araba yoldan çıkıp karşıdan gelmekte olan bir kamyonla çarpışmadan önce hayatını kaybetmişti. Arabada bulunan kızı, Anna, çarpışmadan sağ kurtulmuştur. Sebald yaşadığı kasabanın yakınlarında, St. Andrew's Kilisesi'nin mezarlığına gömülmüştür.
Sebald, kendisine verilen "Winfried" ve "Georg" isimlerini reddetmişti. Winfried", ona göre "gerçek bir Nazi adı"ydı; ailesinden ve dostları ona kendi isteğiyle "Max" adıyla hitap ediyordu. 2011 yılında Grant Gee, yazarın İngiltere'deki yolculuklarını konu alan Patience (After Sebald) adında bir belgesel yapmıştır.

Yazarlığı

Sebald'in eserleri hafıza ile hafızanın kaybını (kişisel ve toplumsal düzeyde) ve çürümeyi (medeniyetlerin, geleneklerin ve nesnelerin) konu alır. Eserlerinde Sebald, II. Dünya Savaşı'nın travmasını ve savaşın Alman halkı üzerindeki tahribatını edebi terimlerle düşünmeye çalışır. Hava Savaşı ve Edebiyat'ta (1999) savaş sırasında Alman kentlerinin bombalanması, ve bu olayların Alman yazınında yer bulmaması üzerine bir yazı kaleme almıştır.
Özgün ve yenilikçi romanlarında Sebald eski ve ağdalı bir Almancaya başvurur (Austerlitz romanında bir cümle tam 9 sayfa uzunluğundadır). Önemli eserleri arasında Vertigo, Göçmenler, Satürn'ün Halkaları ve Austerlitz sayılabilir. Gerçeği (ya da sözde gerçekleri) anı ve kurgu ile birleştirdiği eserlerinde genellikle siyah-beyaz fotoğraflara başvurur. Romanları, Avrupa'daki seyahatleri sırasındaki gözlemleri ve anıları olarak sunulur.

Etkilendiği yazarlar

Jorge Luis Borges, özellikle de "Yolları Çatallanan Bahçe" ve "Tlön, Uqbar, Orbis Tertius" öyküleri Sebald'i çok etkilemiştir. (Tlön ve Uqbar, Satürn'ün Halkaları'nda mevcuttur.) Sebald aynı Thomas Bernhard'ın da etkisinden de söz etmiştir. Eserlerinde Kafka'ya ve Nabokov'a da göndermeler bulunur (Göçmenler'in dört bölümünde de Nabokov bir karakter olarak karşımıza çıkar).