Yupik maskeleri

Yupik maskeleri (Yupikçe dans maskeleri: kegginaquq tekil  kegginaquk ikil  kegginaqut çoğul, şaman maskeleri: nepcetaq tekil  nepcetat çoğul, Aşağı Yukon şivesinde: avangcaq tekil  avangcak ikil  avangcat çoğul ; Nunivak Çupikçesi agayu),  Amerika Birleşik Devletlerine bağlı Alaska eyaletinin batı ve güneybatısında yaşayan Yupiklerin dansta ya da şamanistik törenlerde kullanılan maskeleri. Yupikler Eskimo maskeleri geleneğini sürdürdükleri gibi Alaska yerli sanatında da maskeleriyle öne çıkarlar. Maskelerde insan yüzü olarak yalnızca erkek kullanılır. Tek ya da çift olabilirler. Boyu 3 inç olan yüz maskelerinden, ağırlığı 10 kiloya ulaşan yüz maskelerine kadar değişik boy ve ağırlıkta olabilirler ve bu ağır maskeleri birkaç kişi taşır. Yapımında birkaç kişinin emeği bulunabilir. Avın bereketli geçmesi için kullanılır. Yupik maskeli danslarında yüz maskeleri (kegginaquq, nepcetaq) ile parmak maskeleri (tegumiaq, taruyamaarun) kullanılır. Maskeler törenlerde geleneksel olarak kullanıldıktan sonra imha edilir. Maskelerde labret, dövme, kar gözlüğü gibi aksesuarlar da kullanılır. Yupik maskeleri sürrealist değildir. Mücevher tasarımcılarına da ilham kaynağı olur.
Maskeli danslar geleneksel olarak uzun kış aylarında Eskimo köy odası (Yupikçe qasgiq, Çupikçe qaygiq, Nunivak çupikçesi Kiiyar) içinde yapılır. 19. tüzyılın sonlarında (1840 larda) Hristiyanlıkla temastan sonra maskeli danslar misyonerler tarafından doğrudan ya da dolaylı olarak bastırılıp yasaklandı. Bugün bu maskeli danslar Hristiyanlık öncesinde olduğu gibi şamanistik inancın ibadeti olarak değil, yalnızca folklorik gösteri biçimindedir. Hristiyan misyonerlerin mahalle baskıları sonucu gözden düşen Yupik maskelerinin son örnekleri tâcir ve kâşifler tarafından toplanmış ve kişi ya da müze koleksiyonlarına aktarılmıştır. En geniş Yupik maskeleri ve tören nesneleri koleksiyonu Smithsonian Enstitüsü'ndeki National Museum of Natural History müzesindedir.

Amaç ve kullanımı

Davul çalma (cauyartuq) , dans etme (yurartuq) ve hikâye anlatımı (quliriuq) bütün Yupik köylerinde ve büyük metropolit alanlarda canlı ve en önemli toplumsal aktivitelerdir. Maskeli danslar geleneksel olarak uzun kış aylarında Eskimo köy odası (Yupikçe qasgiq Çupikçe qaygiq, Nunivak çupikçesi Kiiyar) içinde yapılır. Bazı maskeler laik ve komik olsa da çoğu dini törenler için yapılır.
Av mevsiminin başladığı şubat sonu ile mart başında düzenlenen Agayuyaraq adlı maskeli dans töreninde avın bol ve bereketli geçmesi amaçlanır.
19. tüzyılın sonlarında (1840 larda ) Hristiyanlıkla temastan sonra maskeli danslar misyonerler tarafından doğrudan ya da dolaylı olarak bastırılıp yasaklandı. Bugün bu maskeli danslar Hristiyanlık öncesinde olduğu gibi şamanistik inancın ibadeti olarak değil, yalnızca folklorik gösteri biçimindedir. Her maskenin bir hikâyesi ve amacı vardır.
Kutup tilkisi kar ve buz üzerinde avlanırken keskin görme yeteneğiyle bilinir ve Yupik kar gözlükleri (nigaugek) tilkinin görme gücünü kazanmak için tilki maskesi olarak da düzenlenir.
Yupik maskeleri için kullanılan adlar (Yupikçe kegginaquq, Nunivak Çupikçesi agayu) günümüzde  Hristiyanlığın etkisiyle Cadılar Bayramı (Yupikçe Qaariitaarvik, Nunivak çupikçesi Qaaritar) maskeleri için de kullanılmaktadır.

Yapımı

Maskelerin yapımında kullanılan ana malzeme, yukarıdaki İç Alaska'da Kızılderili Alaska Atabasklarının coğrafyasındaki ağaçların sele kapılıp deniz sahiline ya da ırmak kıyılarına vurmuş olan ve equq denen kuru odunları ile talliruat (harfiyen «taklit kol») denen ağaç kökleridir. Bu kuru odunlar baltayla kesilir ve kıvrık bir bıçakla da oyulur, boyanır ve süslenir, dahiyane figürlerle donatılır, hatta giyim kuşam, incik boncuk takılarak Arktika'nın ruhlar aleminin görünür kılınması sağlanır. Maskeler erkek ya da kadınlarca yapılabilse de çoğu uzun kış günlerinde erkekler tarafından yapılır. Şamanlar maskeleri ya kendileri yapar ya da yapımını yönetir.

Türlerine göre maskeler

Yupik maskelerinin ilk sınıflandırması çok perspektif biçimde Amerikalı etnolog Edward William Nelson tarafından 1899 yılında yapılmıştır. Nelson, seçkin şaman maskelerini ("tunghak" ya da yua temsil eden) "totemik hayvanlarla" (yardımcı hayvan ruhları) temsil edilen maskelerden ayırır. Fakat, maskeleri "yua" ya da "tunghak" bazlı sınıflandırmak risklidir; zira maskenin şekli aldatıcı olabilir. Yupik şamanizminde (ve de genel Eskimo şamanizminde) ruhlar (hatta yaradan: Ellam Yua «göğün/evrenin insanı») insan (yuk kelimesinin relative hâli yua) olarak tasvir edildiği için hayvan ruhları da tıpkı "tunghak" (Yupikçenin günümüzdeki imlâsıyla: tuunraq) ruhları gibi insan biçiminde tasvir edilir.

Parmak maskeleri

Parmak maskeleri (Yupikçe Yukon şivesinde: tegumiaq tekil  tegumiak ikil  tegumiat çoğul < tegu-  «to take (into hands), to take in hand, to grasp» Kuskokwim şivesinde taruyamaarun tekil  taruyamaarutek ikil  taruyamaarutet çoğul ; Nunivak Çupikçesi tegumiar tekil ; İngilizce dance fans, women's finger masks, finger maskettes), harfiyen «thing held/carried in hands/arms» anlamına gelen parmak maskeleri ya da dans yelpazeleri kadınlar tarafından parmaklara geçirilerek dansta kullanılır. Kadın dansçılar agayu danslarında ortalıkta dolaşan ruhlardan korunmak için parmak maskelerini eldivenlerinin üstüne takarlar. Parmak maskelerinde de ritüel eylemleri çağrıştıran öğeler bulunabilir; örnek olarak, beş deliği olan parmak maskesinde her delik qasgiq içinde beş gün kutlanan Mesane Bayramını (Nakaciuq, Nakaciuryaraq) çağrıştırır.
El biçimli parmak maskelerine unatnguak tegumiak denir. Yupik evreninin gözünü tasvir eden parmak maskesine ellam iinga («eye of Ella or eye of the universe») denir.
Parmak maskeleri genelde kadınlar tarafından kullanılsa da erkek (angucetaak tegumiak) ve genç delikanlılar (tan'gurrartaak tegumiak) tarafından kullanılan örnekler de bulunur.

Atabask maskeleri

Kızılderili Alaska Atabasklarının tarihinde maske yapımı görülmez ve Eskimolara komşu olan Değinaklar, Holikaçuklar, Yukarı Kuskokvimler, Koyukonlar ve Denağinalar gibi Atabask halklarında komşuluk ve ticaretten kaynaklanan Yupik Eskimo etkisi görülür.
Değinakça konuşan Alaska Atabaskları geçmişte komşuları Yupik Eskimoları tarafından Ingqiliq («Kızılderili») olarak adlandırılmış ve bu ad İngilizce kaynaklarda Ingalik biçiminde yıllarca kullanılmıştır. Günümüzde 250  kişilik nüfusa sahip olan Değinaklar (İngalikler) Yupik Eskimo kültüründen en çok etkilenen Atabask halkıdır. Yupiklerin coğrafyasının hemen üzerinde Yukon Nehrinin aşağılarında yaşayan Değinaklar Yupikler ile diğer Atabasklar arasından kültürel kilit noktadadır. Atabasklar içinde maskeli dans geleneği yalnızca Değinaklarda görülür. Alaska'da Yupik ve İnyupiklerde görülen ve kışlık yeraltı erkek evi olarak kullanılan Eskimo köy odası (trałtth’et) yapılanması Değinaklarda da görülür. Yarı yarıya yere gömülü olan bu kışlık toplanma evlerinin bir girişi, bir duman çıkışı, bir de deriden yapılma penceresi (yolq’at) olurdu. Geçmişte Anvik'te aralık ayında birkaç gün süren maskeli dans festivalleri düzenlenir ve bu festivaller/bayramlar (vav)  İngilizcede kashim (önceleri: kashime) olarak da bilinen Eskimo köy odalarında (trałtth’et) yapılırdı. Anvik'te çalışmış olan okul öğretmeni Margaret C. Graves 1913 yılında bir maskeli dans gözlemini kaydetmiştir. Değinak erkekleri rüyalarında görünen insanları, hayvanları ve ruhları maskelere nakşederler. Maskeler (giyema) tipik olarak kış öncesi hazırlanır. Değinakçada giyema adı hem maske hem de maske töreni, hatta maskeli dans (giq’i) için de kullanılır. Yupiklerdeki Qevgiq (Messenger Feast) bayramına benzer biçimde Değinaklarda da k’idz ntr’ił’in («little flash of light») adı verilen Messenger Feast bayramı düzenlenir. Bayram yapılacağı zaman bir köyden başka bir köye küçük maskeler taşıyan haberciler tarafından haber verilerek davet edilir. Maskeli yapılır ve bu bayramda takılan maskelere giyema k’idz ntr’ił’in adı verilir. Maskelere dokunmak isteyen çocuklara «tehlikelidir» (vixinjit iy) ya da «sakın dokunmayın» (inagh iy) biçiminde uyarı yapılır. Törenlerden önce şamanlar güç ve hayat vermek için maskeleri patlatır (blew). Törenden sonra en az bir yıl Eskimo köy odasında kalan maskelerle bir dansçını dans etmesi gerekir. Kullanılmadığı zaman maskeler kapı girişinde muhafaza edilir. Müze koleksiyonlarında Atabask maskelerinin çok az örneği bulunur. Presbiteryen misyoneri Sheldon Jackson (1834–1909) tarafından Değinakların köyü Anvik'ten 1893 yılında toplanan maskeler, önce Sitka'da Sheldon Jackson College kampüsünde yer alan sonra da Alaska Department of Education & Early Development dairesine bağlanan Sheldon Jackson Museum içinde sergilenmektedir. Frederica de Laguna tarafından 1936 yılında Anvik köyünden topladığı maskelerde ‘Berry Woman” ve “Dog Salmon Woman” adlı maskeler Sheldon Jackson'ın koleksiyonundaki maskelerden bazılarıyla benzerlik taşır: söğüt dalından üç kat yapılan çemberde takı olarak martının kanat tüyü; yua olarak beyaz suratlı ve kırmızı elmacık yanaklı, saçları ortadan ikiye ayrılıp yanlara taranmş, göz çevresi siyah gözlük izi ve çenesinde dövmesi olan "insan" figürü bulunur; arkasında maskeyi başa takmada kullanılan deri şerit ve buna bağlı insan saçından iplik bulunur. Smithsonian Enstitüsü'ndeki National Museum of the American Indian müzesinde de Değinak maskeleri bulunur: kuzgun suratlı, Yupik maskeleri gibi çemberli, kırmızı yanaklı, çenesi dövmeli, dudağı labretli kadın suratlı ve göğü sembolize eden yıldızlı plak maske, kargayı andıran ve gözlüklü insan yua motifli Messenger Feast maskesi (“Te-yequ / water shadow” etiketli) ya da giyema k’idz («smal mask»), Jump Dance sırasında kullanılan Jumping Mask, küçük yuvarlak ağızlı, uzun sarkık küpeli ve gözlüklü Wild Man figürlü maske Mask Dance ile Stick Dance (ya da Animals’ Ceremony) denen dans ve törenlerde giyilir. İngalik (=Değinak) plak maskeleri (plaque mask) merkezde surat, şekil, tüyler, çevreleyen oluklar ve boyalı şeritler bakımından Bering Denizi maskeleri (=Yupik) gibi olsa da renk, saç, kulak tüyleri, kulak süsleri, yanak noktaları (elmacık), şekil ve olukların yerleştirilmesi tamamen İngalik tarzıdır.
Koyukonların maskeleri (Merkezî denaanaan’ edeetonee):

Tabular

Agayuyaraq dansı öncesi hayvan ruhları rahatsız olabilir diye maskelerin insanların bakışından kaçırılması gerekir ve çim paspaslara sarılarak qasgiq'teki oturma yerlerinin altına saklanır. Maskeleri görmek isteyen kişilerden arkalarına saklayarak gizlerler. Maskeler asılı durduğu zaman ruhların yalnızlık hissetmemesi için kesinlikle qasgi tamamen boş bırakılmaz, içinde muhakkak insanların olması gerekir. Agayuyaraq törenlerinde kullanılan hayvan ruhlarıyla dolu maskeleri kullanmak ve onlara dokunmak tehlikeli olduğu için çok dikkatle ele alınması gerekir. Maskelerde ruhların insan olarak yansıması erkek suratı olarak resmedilir. Kadınlar, özellikle de âdet kanaması olan kadınların maskelere dokunması kesinlikle yasaktır.

Agayuliyararput

Alaska'da Hristiyanlığı yaymaya çalışan misyonerlerin çabalarıyla dansla birlikte maskelerin de yasaklanıp gözden düşmesinden önce, 1900 lerde son Yupik maskeleri ve bunların 33 Yupik yaşlısı tarafından dillendirilen hikâyeleri antropolog Ann Fienup-Riordan'ın editörlüğünde Nunapitchuk, Alaska Yupiklerinden dilci ve çevirmen Marie Meade'nin Yupikçe transkripsiyonu ve İngilizce çevirisyle 1996 yılında Agayuliyararput, Kegginaqut, Kangiit-llu / Our Way of Making Prayer, Yup'ik Masks and the Stories They Tell adı altında yayımlanmıştır. Bu çalışma uluslararası dil bilimi, halk bilimi, antropoloji ve sanat tarihi uzmanlarının kullanımına yönelik değerli verilerle doludur. Yine aynı kişiler tarafından aynı yıl yayımlanan The Living Tradition of Yupik Masks Agayuliyararput, Our Way of Making Prayer adlı kitap bu çalışmaya bütünleyen ikinci yayındır.
Güneybatı Alaska'daki Yupik topluluğunun katılımıyla antropolog ve müze yetkililerinin organizasyonu sonucu 19. ve 20 yüzyıl Yupik maskeleri üzerine yapılan bu serginin gerçekleşmesinde özellikle Anchorage Müzesi ile Coastal Yukon Mayors' Association kuruluşu etkili olmuştur. Agayuliyararput, Yupik kültürünün değerlerini yitip gitmeden ortaya koyan bir çalışmadır ve aynı adla anılan sergi 1996, 1997 ve 1998 yıllarında Amerika Birleşik Devletlerinde turneye çıkartılıp sergilenmiştir ve bu sergi Yupik bakış açısıyla Yupik kültürünün ortaya konduğu ilk sergidir.

Etkileri ve stilize kullanımı

Yupik maskeleri, mücevher tasarımcılarına da ilham kaynağı olur. Bu tasarımcılar arasında özellikle Denise Wallace (doğumu: 1957) ile Samuel Wallace (doğumu: 1936) öne çıkar ve bu ikilinin tasarımları müzeler dahil birçok yerde sergilenmiştir.
Rabinowitz Courthouse'un beşinci kat lobisinde sanatçı Joshua Mathlaw tarafından yapılan kar baykuşu konulu stilize çağdaş Yupik ruh maskesi bulunur.
Kızılderili Alaska Atabasklarının tarihinde maske yapımı görülmez ve Tanana'da doğan Fairbanks'te yaşayan Koyukon Atabasklarından sanatçı Kathleen Carlo-Kendall bu yüzden soyut maske yapmak için kendini oldukça özgür hisseder ve sürrealist maskelerinde bir olay ya da ruhu sembolize eder. Alaskada erkek egemenliğindeki maske oymacılığı sanatında bir kadın olarak başarılı bulunur.