Hoffmann'ın masalları

Prolog (Öndeyiş)

Nürnberg'de hancı Luther'in bari:
İlham perisi sahnede görünür ve seyirciye dönerek amacının Hoffmann'ın tüm dikkatini kendine çekmek, onun tüm diğer sevdiklerinden ayrılmasını sağlamak ve böylece Hoffmann'ı tamamen kendine - şiire - hasretmesine neden olmak istediğini ilan eder. Peri, Hoffmann'ın en yakın arkadaşı, Nicklausse'un görünümünü alır. O sıralarda  Mozart'ın Don Giovanni eserinin temsilinde rol almış olan prima donna Stella, performansdan sonra Hoffmann'ı kendi soyunma odasına gelip görmesini çok arzu ettiğini açıklayan bir mektup yazarak bunu Hoffmann'a gönderir. Mektup ve onunla birlikte zarfa konulmuş bulunan soyunma odası anahtarını avukat Lindorf eline geçirir. Lindorf, Hoffmann'ın bütün kötü taraflarının  cisimlenmiş bir hali ve Hoffmann'ın bir aksi kopyasıdır. Lindorf Stella ile randevuya Hoffmann kılığı ile gitmeye karar verir. Hanın barında bir grup öğrenci şair Hoffmann'ı beklemektedirler. Hoffman en nihayet gelir ve onlara Kleinzach cücesinin efsanesini anlatarak onları eğlendirir. Orada bulunan Lindorf Hoffmann'ı tatlı sözlerle hayatının en büyük üç aşkının öyküsünü kendini dinleyen öğrencilere anlatmaya ikna eder.

I. Perde

Hoffmann ilk aşkı, bilim adamı Spalanzani tarafından oluşturulan bir otomatik robot olan, Olimpiya'dır. Olimpiya'nin ortak yapıcısı olan ve bu perdede şeytanın cisimleşmiş hali olan Doktor Coppelius Olimpiya'yı gerçek bir kadın olarak görünür hale getirmek için Hoffmann'a sihirli bir gözlük satmıştır. Tam bu sırada Olimpiya, bu operanin en ünlü aryalarından birisi olan Les oiseaux dans la charmille (Kuşlar yuvaları içinde) veya "Kukla Bebek Şarkısı"'nı söylemeye koyulur; bu şarkıyı söylerken, en son tiz notlara erişince kadar, zaman zaman sanki zembereği boşalan bir saat veya müzik kutusu tekrar kurulmaktaymış gibi hareketler yapar. Hoffmann bu "kadına" karşı olan aşk duygularının yanıt gördüğünü düşünmeye başlar; ama bunu şaşkınlıkla izleyen Nicklausse tarafından kurnazca uyarılmaya çalışılır. Hoffmann Olympiya ile dans etmeye başlar; ama ayağı takılıp yere düşer gözlükleri düşüp kırılır. Tam o sırada Doktor Coppelius görünür ve Olimpiya'yı Hoffmann'ın kollarından ayırıp kucaklayıp götürmeye başlar. Spalanzani'ye verdiği borçları geri alamadığı için, onun malı olan otomatik robot bebeğe ele koymaktadır. Hoffmann'ın etrafındakilerin gülüşüp şakalaşmaları arasında, Hoffmann bir robota aşık düştüğünü anlar.

III. Perde

Giulietta : Venedik'te bir Sarayda.
Hoffmann bir hayat kadini olan Giulietta'ya asik olmuştur ve kadinında askina karsilik verduigini sanmaktadır. Fakat Guilietta Subay Departutto'nin emirlerini uyarak Hoffmann'in aynada aksini ve golgesini bir elmas ile kesip almak nedeniyle Hoffmann'i kandirmiştir. Guiletta'nin daha önce golgesini kesip aldığı Schlemiel ve golgesini gonullu olarak Guiletta'ya bagislayan Departutto sahneye girerler. Hoffmann'in sirilsiklama asikligından dolayi akilsizca hareket edip golgesini bu hayat kadinina kaybetmesini onlemek onu oldurmek istemektedirler. Departtuto ise Scheimel'e dusmandir ve onu  sairle bir duello etmeye tesvik eder. Scheimel bu kilic kavgasında sair tarafından oldurulur. Nicklausse sairi Venedik'ten kacirmak için iki at bulmuştur ve onları getirmek için Hoffmann'in yanından ayrilir. Bu sırada Hoffmann yine Guiletta ile bulusur. Kendini ondan ayiramaz ve ona elmasla aynada yansiyan golgesini kesmesip almasına izin verir. Fakat Guiletta hic vefali degildir; bir gondola woytarisi Pittichinaccio ile atlar ve gondolda ikisi birbiyle kucaklaşip otururlar. Hoffmann aldatıldığını anlamıştır. Orijinal verziyonda kendine ihanet edilen Hoffman Guiletta'yi bicaklayip oldurmeyi dener ama Dapertutto tarafından gozleri gormez hale getirildığı için  Pittichinaccio'yu oldurur. Diğer verziyonda Departtuto Nicklausse'yi oldurmek için zehirli bir icki hazırlamıştır ama bu ickiyi bilmeden Giuletta icer ve zehirlenerek sairin kolları arasında hayatina gozlerini kapar.

Epilog (Sondeyiş)

Nürnberg'de Luther'in barında
  
Herkes sarhos Hoffmann'in sozlerini dinlemektedir; ama o masallarının bittigini bildirir. Onu dinleyen ogrenciler bu masalların ne mana verdiğini anlayamamislardir. Niclausee soze karisarak Olympia, Antonia ve Giuletta'nin tek bir kisi olan Stella'nin uc değişik yonunu (yani sırasıyla genç kizligini, hayat kadinligini ve prima donna yonunu) anlattigini bildirir. Hoffmann artik hic asik olmayacagini soyleyince Nicklausee kendinin ilham perisi olduğunu aciga vurur ve Hoffmann'i oper ve "Tekrar bir sair olarak hayata don, Hoffmann; ben seni cok seviyorum; Yine bana don!" der. Kendini siirin sihirine kaptirmis olan Hoffmann "Sevgili ilham perim, ben seninin." diye cevap verir. Tam bu sırada Hoffmann'i soz verip gelmedığı randevu yerinde beklemekten çok cani sikilan Stella bara girer ve onu orada sarhos bulur. Sair ona "Sana elveda; gecmisin hayaleti" der ve Stella'nin oradan ayrilmasini ister. Barin golgeli kosesinde oturmakta olan Lindorf ortaya cikar. Nicklausse Stella'ya Hoffmann'in artik kendini sevmedığını ama Avukat Lindorf'un kendini bekledığını aciklar. Stella Lindorf'la birlikte bardan çıkarken yakasındaki bir cicegi cikartip Hoffmann’a atar. Bara yeniden ogrenciler icki icmek için gelirler ve opera öğrencilerin neşeli şarkıları ile sona erer.

Barkarol

Bu operada en iyi bilinen ünlü aryalardan biri de  III. Perde'de bulunan Belle nuit, nuit d'amour veya "Barkarol" aryasıdır. Bu arya Offenbach tarafından Hoffman'ın Masalları içeriği olarak bestelenmemiştir. Arya, besteci tarafından Les fées du Rhin adı ile hazırlanan ve 8 Şubat 1864de Viyana'da Die Rheinnixen adı altında prömiyeri yapılan eserindeki hayalet şeklinde olan bir karakterin şarkısıdır.
Offenbach bu eserini tamamlayamadan ölmüştür. Eserin prömiyeri için notaların tamamlanması ve resitatiflerin hazırlanması "Ernest Guiraud" tarafından yapılmıştır. Bu eklemeler yapılırken bu yeni opera eserine Offenbach'in eski ve unutulmuş olan eserlerinde bulunan parçalar da eklenmiştir ve bunlar arasında Barkarol da bulunmaktadır.[3].
Barkarol parçasının ana kaynağının İngiliz bestecisi Kaikhosru Shapurji Sorabji tarafından bestelenmiş Passeggiata veneziana sopra la Barcarola di Offenbach olduğu iddia edilmektedir.