google/wiki40b huggingface dataset:
Rocky Balboa (film)

Konusu

Eski Philadelphia'lı boksör Rocky Balboa, 16 yıldır bokstan emekli ve dört yıl önce kanser nedeniyle eşi Adrian Pennino Balboa'nın ölümünden sonra bir dul olarak sakin bir hayat yaşamaktadır. Düzenli olarak mezarına gitmekte ve onun yanında oturmaktadır. Hatta oturmak için mezarlıkta bir ağaca sıkıştırdığı bir sandalyesi bile vardır. Artık hayat ona anlamsız ve gereksiz gözükmektedir. Eski dostu Paulie (Burt Young) "Artık geçmişi bırak Rocky, bu günü yaşa" dese de Rocky bildiğini okur. Zaten Paulie de öyle söylemesine karşın alkol müptelası olmuş ve o da belli etmese de o günlerde kalmış bir adamdır. Eski boksör yeni lokanta sahibi Rocky'nin oğlu ile de sıkıntılı bir yaşamı vardır. Onun gölgesinde ve isminin altında ezilen genç Rocky (Milo Ventimiglia) sürekli Rocky'den uzak durmaya çalışmaktadır. Böyle karmaşık bir psikoljik yapı içindeki kahramanımız günün birinde  eskiden eve bıraktığı ve nasihatler verdiği bir kızla tesadüfen karşılaşır (Marie ile)(Geraldine Hughes).
O andan sonra Rocky hayata yeniden dönme ihtiyacı hisseder. Bölge kuruluna yeniden boks lisansı için başvurur. Bu arada televizyonlarda o anki ağır siklet şampiyonu (Mason The Lion Dixon) (Antonio Tarver) Rocky ile dövüşse ne olurdu tarzı bilgisayar oyunu destekli görüntüler yayınlanmaktadır. 
Bu esnada lokantasına gelen yeni şampiyonun menajerleri de Rocky'e bir gösteri maçı teklif ederler. Teklif komiktir ama Rocky kabul eder ve çalışmalarına klasik Rocky filmlerinin müziği eşliğinde başlar. Bu esnada olayları gören oğlu da birden babasının yanında olma ihtiyacı hisseder ve istifayı bile göze alarak Rocky ile kucaklaşır.
Rocky artık mutludur. Oğlu ile barış sağlanmış, müstakbel bir sevgili bulunmuş ve eski özlemi boksa dönmüştür. Sıra maçtadır. Las Vegas'ta maç başlar. Rocky 20 yaş civarı genç rakibine göre favori değildir. Ama heyecanlı ve Rocky açısından geçmişi hatırlamalarla dolu bir maç beklendiği gibi Rocky'nin yıkılıp kalması ile sonuçlanmaz. Nihayetinde olay juri puanlarına kalır ve Rocky halkın sevgilisi olmasına karşın juri gerçekleri değerlendirmeyi tercih eder.
Kaleiçi, Denizli

Kaleiçi, Denizli'nin Merkezefendi ilçesi sınırları içerisinde yer alan kara surları tarafından kuşatılan günümüzde çarşı olarak kullanılan semte verilen isimdir. Denizli'nin Anadolu Selçukluları zamanındaki ilk yerleşim yeri, bugünkü Kaleiçi ve çevresi olduğu ve burada iç kale ve dış kaleden oluşan surun varlığı bilinmektedir. Ancak zamanla dış surlar tamamen yok olmuş ve iç surların bazı bölgelerde izleri mevcuttur. Kaleiçi'ndeki yerleşimin 11. yüzyıl'da başladığı bilinmektedir. Kaleiçi ilk kez Selçuklular zamanından başlayarak, Ladik Beyliği daha sonra Germiyan Beyliği, İnançoğulları Beyliği ve Osmanlı İmparatorluğu döneminde kullanılmıştır. Denizli ilinin en eski ve günümüzde de halen önemli tarihi ve turistik bir arastasıdır. Tarihi Kaleiçi Çarşısı'nda yok olmaya yüz tutmuş kuyumculuk, bakırcılık, demircilik gibi geleneksel el sanatları ürünlerinin üretim ve satışı yapılmaktadır. Ayrıca çarşı ve yakın çevresinde Denizli'de üretilen her türlü tekstil ürününü bulmak mümkündür.
Çeki, Orhaneli

Coğrafya

Bursa il merkezine 84 km, Orhaneli ilçesine 26 km uzaklıktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede ilköğretim okulu yoktur. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Lor

Etimoloji

Türkçeye, Farsçadaki Lür kelimesinden geçmiştir. Arapçada da Farsçada olduğu gibi Lür denmektedir. Ermenicede ise Türkçedeki gibi Lor denmektedir. Anadolu'da farklı yörelerde farklı söylenişleri de bulunmaktadır: Şor (Kars), Nor (Antalya, Niğde), Ekşimik (Trakya), Minci (Doğu Karadeniz).

Yapımı

Peynirden kalan peynir altı suyu 90 dereceye kadar kazanda ısıtılır. Bu işlem sırasında pıhtı oluşmaya başlar. Daha sonra bu pıhtı bezden torbaların içine konularak süzülür .Elde edilen lorun taze kullanımı dışında özellikle Erzurum-Bayburt yöresinde inek sütünden yapılan civil peynir ile birlikte tuzlanmış karışımı küp, teneke kutu, gibi kaplara konularak, kabın ağzı hava almayacak şekilde özellikle kül üzerine ters şekilde kapatılır. Birkaç hafta sonra kap açılıp karışım tüketilmeye başlanır. Karışımda bu süreçte oluşan küflenme lorun kendine özgü göğermiş (kerti) lora dönüşmüş halidir. Erzurum ve Bayburt yöresinde lor, özellikle bu haliyle tüketilir.
Öküz (dergi)

Öküz, eski bir kültür sanat(kendi deyimleriyle kültür-fizik) dergisi.
İlk 31 sayısı haftalık, daha sonra aylık yayımlanan ve 90 sayı çıkan dergi Metin Üstündağ, Hatice Meryem, Cebrail Okçu ve Oylum Gölbaşı tarafından yayıma hazırlanıyordu.
İlham kaynağını 'sokak' olarak belirleyen dergi, Ece Ayhan, Orhan Pamuk gibi yazarların yanı sıra tanınmamış yazarları da ağırlıyordu. Ece Ayhan ile yapılan söyleşiler daha sonra kitap hâline geldi.
Çılgın Max

Konusu

Distopik bir gelecekte Avustralya’da kanun ve nizam enerji kıtlığı sebebiyle bozulmaya başlamıştır. Merkezden uzak bölgelerin çoğu az nüfuslu, az yakıta sahip distopik toplumlar haline dönüşmüş ve nispeten barış içerisinde bir hayata sahiptirler. Fakat motosiklet çeteleri arazilerde çöplenmekte ve halka dehşet saçmaktadır. Hal böyle olunca, Ana Güç Devriyesi adında  arazide devriye gezip kanun ve adalet kalıntılarını sürdürmek için aşkın bir polis gücü oluşturulmuştur. Polis gözaltısından kaçarken acemi bir Ana Güç Devriye (AGD) polisini öldüren  Crawford "Gecesürücüsü" Montizano isimli çılgın bir motosiklet çetesi üyesi, 1973 model bir Holden Monaro süren diğer bir AGD polisinden kaçmaya çalışır. İlk takipçilerinden kurtulmayı başarmasına rağmen daha sonra AGD’nin en iyi takipçisi Max Rokatansky, bu daha az becerikli Gecesürücüsü’nü ateşli bir çarpışmada ölümüyle sonuçlanacak yüksek hızlı bir takibe girişir.
Altın alınlı ağaçkakan

Fiziksel özellikleri

Altın alınlı ağaçkakan 20–22 cm. civarında boyuyla orta büyüklükte bir ağaçkakandır. Başı, boğazı, göğsü ve karnı soluk gridir. Ensesinde ve gagasının hemen üstünde parlak turuncu - sarı renkte tüyler bulunur. Sırtı belirgin bir şekilde siyah ve beyaz çizgilidir. Siyah kanatları da beyaz çizgili ve beneklidir. Arka kısmı ve kuyruk uçları beyaz renktedir. Erkeklerin başı üzerinde kırmızı renkte olan leke, dişilerde siyahtır. Erkeklerin tüyleri dişilere göre daha parlaktır. Gözler kahve-kızıl arasında, ayaklar ise soluk gri renktedir. Genç kuşların göğüsleri çizgili ve başlarındaki lekeler kahverengidir. Renkleri erişkin kuşlardan daha donuktur. Gözler kahverengidir.

Davranış

Yuva yapma özellikleri kızıl karınlı ağaçkakana benzer ve genellikle uzun pecan, meşe ve mesquite ağaçlarına yuva yapar. Sıklıkla çit direkleri, telefon direkleri ve tahta kuş yuvalarını da kullanır. Altın alınlı ağaçkakan hem böceklerle hem de bitkisel besinlerle beslenir. Genellikle çekirgelerin yanında karınca ve diğer böcekleri yer. Bitkisel olarak da tahıl, meşe palamudu, yaban meyveleri ile beslenir. Ağaçkakanların genel davranışının aksine altın alınlı ağaçkakan besin bulmak için ağaçları delmek yerine yerdeki ve ağaç kabuğunun üzerindeki ya da hemen altındaki böcek ve larvaları arar. Uzun bir dile sahiptir ve birkaç santimetre dışarı çıkarabildiği bu dille ağaç kabukları üstündeki boşluklarda böcek ve larvalara ulaşabilir.
Dişi altın alınlı ağaçkakan yılda iki kere her seferinde 4-7 arası parlak, yuvarlak ve beyaz yumurta yumurtlar. Kuluçka süresi 12-14 gün arasındadır. Yuvadaki kuşları hem anne hem de baba besler. Yavru kuşlar 30 gün içinde palazlanır ve uçabilir.
Altın alınlı ağaçkakan yuvarlanan ve tek ya da arka arkaya gelen “çur-çur” sesi ile birlikte gürültülü ve ritmik “kiik-kiik” sesi çıkarır. Aynı zamanda genizden gelen ve hızlı bir “yak-yak-yak-yak” sesi ile birlikte tambur vuruşları da duyulur.
Amerikan Pastası: Buluşma

Konusu

Uzun geçirilmiş hafta sonunda hayatlarındaki değişmeleri ve bu zaman ve mesafenin aralarındaki dostluk bağını kıramadığını keşfediyorlar. 1999 yazında küçük kasaba Michigan’nın dört erkeği bekaretlerini kaybetmek için arayışa başlamıştı. Yıllar geçtiğinde Jim ve Michelle evlenirken Kevin ve Vicky ayrıldı. Oz ve Heather ayrı büyüdüler ve ikisi de farklı farklı kişilerle evlendi fakat Finch, hala Stifler’in annesini arzu ediyor. Şimdi de bu uzun ömürlü arkadaşlar, komedi efsanelerinin başlangıcı hormonsal gençliklerinin üzerine yetişkin hatıraları gibi geri geldiler. Yeniden buluşup eski günlerdeki gibi eğleneceklerdir.

Ticari

Chris Moore bu filmi komedi filmi olarak rekor bir bütçeyle yaklaşık 50 milyon $ ile çekti. Açılış hafta sonunda film bütçesinin yani 50 milyon'un neredeyse yarısını telafi ederek 21,514,080 $ hasılat elde etti. Film ABD'de 56.758.835 hasılat elde etmeyi başardı ve toplamda film vizyon'dan kalktıktan sonra dünya çapında 233,566,407 $ hasılat elde ederek bütçesinin 4 katı daha fazla hasılat elde etti.

Çekim ve roller

Filmin asıl çekim yeri Atlanta, Georgia'dır. Filmin yapımcısı Chris Moore bu filmi yaklaşık 50 milyon $ ile çekti. Film şirketi çekim sahnelerinde okullar ve çevresi için toplam 10 bin $ ödedi. Mart, 2011'de Jason Biggs, Seann William Scott ve Eugene Levy rollerini imzaladıklarını ve filmin çekimlerine başladıklarını duyurdular. Film çekimleri bittiğinde başrolde bulunan ikili Jason Biggs ve Seann William Scott'un film için 5 milyon $ kazandığı açıklandı. Tara Reid'e 500 bin $ Eugene Levy ve Alyson Hannigan'a 250 bin $ ve diğer oyunculara toplam 3 milyon $ dağıtıldı.
Cidde

Tarihi

Cidde kentinin tarihi merkezi "Al-Balad" olarak adlandırılan deniz kıyısındaki bölgedir. Yerel mimari üslup ile yapılmış tarihi evleri ve sur kalıntılarıyla UNESCO dünya miras listesi 2014 yılında girmeye hak kazanmıştır.

Osmanlı Dönemi

1. Selim tarafından 1517 yılında feth edilmiştir . Osmanli Hukumeti 1525 yılında duvarları onarmıştır . Yeni Turk duvarları 6 adet kapi ve kule icermektedir . Ayrica Cidde Redif Kışlası o donemde yapılmıştır.

Yerleşim ve Altyapı

Kanalizasyon şebekesi olmayan bir kenttir.
San Giorgio del Sannio

Beldenin ismi

Beldenin ismi önce civarında bulunan "Montefasco" adlı malikaneye atfen San Giorgio della Montagna di Montefusco (yani Montefusco Dağı'nın San Giorgio'su) idi. İtalyan Faşistleri iktidara geldiklerinde çok güçlü polis şefi olan "Arturo Bocchini" bu beldede doğduğu için devamlı "Montefasco Dağlı" hatta "Dağlı" lakabı ile çağrılmasından çok sinirlenmekteydi. Bu nedenle iktidar gücünü kullanarak bir krallık kararnamesi ile 1929da bu beldenin ismini kendi ismi olan "Arturo Bocchini"'ye çevirtmişti. Böylece beldenin ismi 1929dan savas sonuna kadar "Arthur Bocchini" olarak bilinmekteydi. Savaştan sonra bu beldeye yakın olan "Samnit Apeninleri"ne atfen beldenin isminde "del Sannio" sıfatı kullanılması ve beldenin "San Giorgio del Sannio" olarak adlandırılması kararnamesi çıkartılmıştır.

Coğrafi konumu

Bu belde Samnit Apeninleri silsilesinde doğan "Sabato Nehiri" ile "Calore İrpino Nehri" arasında bulunan "Montefusco" tepesi eteklerinde 382m rakımlı bir mevkide konumlanmıştır. Sabato Nehri vadisinin çok güzel görüntüleri belde merkezinden izlenebilir. Belde, il merkezi olan Benevento şehirnden 9 km uzaklıktadır.
Beldede tarımcılık ve zanatkarlık en önemli geçim kaynaklarıdır. Tütün, üzüm, zahire, dut ve diğer meyveler beldede yetiştirilen önemli tarımsal bitkilerdir ve hayvancılık alanında damızlık domuz ve sığır yetiştirilmesi de önemlidir. Beldede tarımla bağlantılı zanatkarlar bulunur.

Nüfus gelişmesi

San Giorgio del Sannio kasabasının komün sınırları içindeki nüfusu (31.12.2009 tahminleri itibarıyla) 9.881 kişidir ve nüfus yoğunluğu 443 kişi/km² olur. San Giorgio del Sannio komününün içinde nüfusunun 19. ve 20. yüzyıllarda gelişmesi resmi nüfus sayımı sonuçlarına göre şu gösterimde özetlenmiştir:
KişiAbitanti censiti

Yarı özerk bağlı semt ve köyler

Cardarella Tuoppolo, Cesine, Cuocci Ambrosino, Ginestra, Marzani, Monterone, Porreta Fustelle, San Giovanni Marcopio, San Rocco, Sant'Agnese, Sterpara Costa D'Arco

Komşu komünler

San Giorgio del Sannio beldesinin şu belediyelerle ortak sınırları bulunmaktadır:
Apice, Calvi, Paduli, San Martino Sannita, San Nazzaro, San Nicola Manfredi
Osman Asaf

Osman Asaf (Bora) ( d. 1868 Saraybosna - ö. 1938) Türk ressam.
Osman Asaf, şimdiki adıyla Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi olan dönemin Sanayi-i Nefise Mektebi’den 1889 yılında mezun olan ilk resim öğrencilerinden biridir. Ressam Ruhi’nin girişimi ve Şehzade Abdülmecid’in de desteği ile kurulan Osmanlı Ressamlar Cemiyeti’nin kurucuları arasında yer aldı. Osmanlı Ressamlar Cemiyeti üyelerinin yurt dışında eğitime gönderildiği dönemlerde kendisi de yurt dışında eğitim gördü. Çallı Kuşağı ressamları gibi empresyonist türde eserler verdi. Zengin bir renk paleti ile suluboya, yağlı boya ve guaj boya çalışmaları ile tanınan sanatçı, I. Dünya Savaşı yıllarında Bandırma Belediye Başkanlığı da yaptı. Yurda dönüşten sonra resim alanında çok fazla varlık gösteremediği dönem bu dönemdir.
Abdülkadirzade Hüseyin Haşim Paşanın yönetiminde kuruluşun adını taşıyan ve 1914 yılına kadar 18 sayı yayınlanan Osmanlı Ressamlar Cemiyeti Gazetesi’nin sorumlu yöneticiliğini de yapan Osman Asaf 1938 yılında öldü.
Çavullar, Demirci

Tarihçe

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Kültür

Mahallenin kulturu cok guzeldır. dugunleri, eğlencelerı, kendıne özgü yemekleri yoktur ama yoresel yemeklerin en guzel örneklerı bu mahallede bulabilirsiniz. insanları sevecen, misafirperver, çalışkan insanlardır

Coğrafya

Manisa iline 170 km, Demirci ilçesine 36 km uzaklıktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
II. Menelik

II. Menelik, asıl adı Sahle Mariam (d. 17 Ağustos 1844 - ö. 12 Ocak 1913), Etiyopya imparatoru.
1865 ile 1889 yılları arasında Şeva (Şoa) Krallığı ve 1889 ile 1913 yılları arasında Etiyopya İmparatorluğu'nu yönetmiştir. . Ülke topraklarını genişleterek hemen hemen bugünkü sınırlarına ulaştırmış, İtalya'nın 1896'daki istila girişimini püskürtmüş ve kapsamlı bir modernleşme programı uygulamıştır.
Aşağıincesu, Karayazı

Tarihçe

İncesu adını, mahallenin içinden akan ince çaydan almıştır.

Kültür

Yöresel yemekleri, kilimleri, halıları, yurtseverlik ve misafirperverlik kavramlarını öne çıkartan Cemaldini aşiretinin kültürü bölgede etkindir. Mahallenin kurucuları;Fetullah, Hacı Tahir, Abdullah kardeşler ile Memet, Ahmet kardeşler adında kişilerdir.
Daha sonraları akraba, hizmetli, çoban veya başka nedenlerle mahallenin diğer sakinleri getirilerek köye yerleştirilmiştir. Bu durum mahallede kültür zenginliğini oluşturduysa da bazı olumsuzluklara da yol açtı. Düğün ve şenlikleri kültürel altyapıdan dolayı çok renklidir. Bayramlarda, bayram namazından sonra toplu olarak kabristanlar ziyaret edilir. Daha sonra bayram yemeğini veren evlere gidip yemek yenir. Tüm köylü evleri tek tek gezerek ziyaret eder. Köy halkı Foklor ve oyun yönünde zengin bir kültüre sahiptir. Mahallede Osmanlıdan Kalma dini medrese bulunup; Arapça dili ve edebiyatı, Farsça, Fıkıh, İlmihal, dini dersler veriliyordu. Bu medresede 25-30 kişi arasında yabancı öğrenci de bulunurdu. Yeme içme ihtiyaçlarını köylü tarafından karşılanıyordu. Ancak çeşitli nedenlerle medrese günümüzde kapalıdır. Yöresel yemekleri olan Gırar, keşke ve mercimekli bulgurları tanınmıştır. Urartular'dan kalma topa kele (buyuk kalae) Osmanlı'dan kalma çift başlı aslan çeşmesi Hınıs yolunun 500 metre doğusunda bulunmaktadır. Mahallede at sporları, Dengbejlik (türkü anlamına da gelebilir) gibi eskiye dayalı spor ve müzik kültürü süregelmektedir.

Coğrafya

Erzurum il merkezine 89 km, Karayazı ilçesine 27 km uzaklıktadır. İlin doğusunda, ilçenin batısında yer almaktadır. Erzurum-Hınıs ana yoluna 2 (iki)km uzaklıktadır. Mahallenin yerleşimi ve arazisinin tamamı ovadadır. Ağaçlandırma bakımından çok zayıftır. Mahallenin coğrafi bakımdan büyük ve verimli bir araziye sahip olduğu gözlenmektedir. Coğrafi konumunda, düz(ova) bir yerleşim yerinde bulunup mahallenin dış tarafları da tarıma el verişli topraklara sahiptir.

İklim

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. Mahallede iklimsel anlamda kışlar uzun, yazlar kısa ve serin olur. Bu kısa yaz döneminde Doğu ve Anadolu bölgesinde Karayazı, Aşağı İncesu mahallesinin düzlüğünde bulunan toy kuşu avlanır.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır, ama son zamanlarda mahallede küçük baş hayvanın neredeyse hiç kalmadığı genellikle büyük baş hayvana rağbet edildiği görülmektedir. Mahallede sulama alanlarının sınırlı olması bu durum üstündeki önemli bir etmendir. Çok az da olsa arıcılık da yapılmaktadır.

Altyapı bilgileri

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Kubbeli, 45 metre yüksekliğinde minareli bir camisi ve yeni yapılmış kültür ve taziye evi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır. Ayrıca mahallede cep telefonu şebekeleri çeker.
Kılıçköy, Keşan

Tarihçe

93 Harbi sonrası bölgeye gelen insanlarca kurulmuştur.

Kültür

Köyün dallık şenliği meşhurdur.

Coğrafya

Edirne iline 120 km, Keşan ilçesine 10 km uzaklıktadır. Köyün rakımı 27 metredir.

İklim

Köyün iklimi, Trakya karasal iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Köyün içme suyu şebekesi mevcuttur. Köyde kanalizasyon sistemi mevcuttur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur.Sağlık evi vardır ancak haftada bir kez mobil hizmet vermektedir. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik , sabit telefon ve internet şebekesi vardır.
Konakdelen

Morfoloji

Erginler 15–20 mm boyunda tamamen esmer siyahtan sarımsı esmere kadar değişen renkte olup, thorax üzerinde birisi ortada, ikisinde yanda olmak üzere üç siyah leke ile beyazımsı leke bulunur. Erginler beslenmezler.
Larva, tipik birer teke böceğigil (Cerambycidae) larvası olup, düzgün vücutları şişmanca, segmentler arası derin pilelerle bölünmüş ve beyaz renklidir. Baş ön göğsün içine doğru geri çekilmiş olup, rahatlıkla görülmez. Olgun larva 20–22 mm kadar büyüklüğündedir.

Yaşam döngüsü

Erginler Mayıs-Ağustos aylarında aktif hale gelir. Dişiler yumurtalarını ovipozitörleri ile odunların enine kesitindeki yarık ve çatlakların arasına koyar.Yumurtadan çıkan larvalar diri odunu tamamen tahrip ederek geriye ince karton kalınlığında bir tabaka bırakmaktadırlar. Bu nedenle böceğin zararı çoğu kez dışarıdan belli olmayıp, yalnız bazı yerlerde ince talaş yığınları göze çarpmaktadır. Türkiye koşullarında ergin çıkışları Temmuz-Eylül ayları arasındadır.

Zararları

Daha çok, ev kirişlerinde, döşemelerde ve tavan kısımlarında zarar verir. Zarara uğrayan diri odun kısmı tamamen kullanılmayacak duruma gelir. Dışarıdan bakılınca sadece oval şekilde çıkış deliği görülür, böceğin tasallutu görülemez. Bu çıkış deliklerinden ince öğüntüler dökülür. Larva yolları oval, kısa ve birbirine bağlanmış olup derine doğru gider.
Özellikle binaların ahşap kısımlarında yaptığı zarar sonucu özellikle çatıları 15–25 yıl gibi kısa sürede çökertmekte, telefon ve telgraf direkleri ile tahta perdelerdeki zararı sonucu, bunların değiştirilmesi ekonomik bir yüktür. İğne yapraklı ağaçlarda da zarar yapmaktadır.

Dağılımı

Avrupa, Akdeniz, Güney Afrika, Asya, Amerika ve Avustralya'da görülür: Türkiye, Kıbrıs, Almanya, Arnavutluk, Avusturya, Belçika, Bulgaristan, Büyük Britanya, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Finlandiya, Fransa, Hırvatistan, İspanya, İsveç, İsviçre, İtalya, Lüksemburg, Macaristan, Norveç, Polonya, Portekiz, Romanya, Rusya, Slovakya, Slovenya, Yunanistan, Suriye, Irak, İran, Lübnan, İsrail, Madagaskar, Yeşil Burun Adaları, Yeni Kaledonya, Avustralya, ABD, Kanada, Brezilya, Uruguay, Arjantin.
Türkiye'deki yayılışı: Ankara, Aydın, Amasya, Antalya, Adana, Artvin, Bursa, Bilecik, Bolu, Çanakkale, Denizli, Düzce, Erzincan, Eskişehir, Erzurum, Giresun, Gümüşhane, Hatay, Isparta, İzmir, İstanbul, Kars, Kastamonu, Kayseri, Karabük, Kahramanmaraş, Konya, Kütahya, Mersin, Muğla, Rize, Sinop, Sivas, Trabzon, Uşak, Zonguldak.
Ağzıkara, İpekyolu

Coğrafya

Van merkezine 45 km uzaklıktatır. Özalp ilcesi yolu ve İran yolu üzerine düşmüştür. İsmini kale üzerinde kurulduğu icin önceden aç kale deniliyordu sonradan ismini Ağzıkara yapmışlar. Daha çok göçmenlerin uğrak yeri olmasıyla dikkat çekmektedir çok az sayıda yerli köy halkı bulunuyor. İki vadinin birleştiği yerde kurulan köy arazilerin susuz kalmasıyla arazilerden verim alınamamakta. Mahallenin ortasında gecen dere köy arazisine yeterli derecede fayda sağlanamamaktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ama öğrenci azlığından dolayı faaliyet gösterememektedir. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı yoktur, sağlık evi 2007'de yapılmıştır ancak kullanılmamaktadır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Asteriks Galya Turu

Plot özet

Romalılar bir türlü yenemediği Galyalıları, köylerine hapsetmeye karar verir. Köyün çevresine büyük bir duvar inşa ederler. Asteriks ve Oburiks, bu duvarın kendilerini durduramayacağını ve Galya'nın her köşesine istedikleri gibi gidebilecekler üzerine Romalılarla bahse girerler. Böylece bir Galya Turu başlar.
İvan İlyiç'in Ölümü

Konusu

İvan İlyiç’in Ölümü, son günlerinde, ölümle önce mücadele eden, daha sonra çaresizce kendisini ona bırakan bir adamın yaşadıklarını anlatır. Yüksek rütbeli bir yargıç olan İvan İlyiç, iyi bir hayat yaşadığını düşünür; ancak hasta yatağında ölümün yaklaştığını anladıkça, yavaş yavaş aslında ne kadar boş bir ömür sürmüş olduğunu fark eder. O güne kadar büyük anlam yüklediği ve uğruna büyük çaba verdiği serveti, şöhreti ve saygınlığı, ölüm döşeğinde bir anda gözüne boş ve saçma görünür. Tolstoy’un büyük bir samimiyetle anlattığı bu kısa ama etkileyici romanda, insan doğası, hayatın anlamı ve ölümün gerçekliği gibi temel sorulara cevap aranır.
Eşek Adası

Coğrafya

13,5 km²'lik bir alana sahip olan ada, Megálo Chorió ("Büyük Köy") ve Mikró Chorió ("Küçük Köy") olmak üzere iki bölgeden oluşmaktadır. Gláros, Kounéli, Nerá ve Psathonísio adlarındaki ıssız adalar da  Eşek Adası sınırları içinde yer almaktadır. Bu ıssız adalar da dahil edildiğinde belediyenin toplam sınırı 14,5 km²'ye çıkmaktadır.
Megálo Chorió bölgesinde bulunan Agios Georgios, adadaki tek limandır.
Adanın en yüksek noktası, Mikró Chorió yakınlarında bulunmakta olup deniz seviyesinden 209 metre yüksekliğindedir.

Nüfus

1981 yılındaki nüfus sayımına göre 133 kişinin yaşadığı adanın nüfusu 1991'de 112 kişiye düştü. 2001 nüfus sayımında, yaşayan kişi sayısı yeniden artarak 158 oldu. 2011'de yapılan son sayıma göre ada nüfusu 185 olarak belirlendi. Bunun 168'i Megálo Chorió'da yaşarken, 17'si Mikró Chorió'da yaşamaktadır.

Türkiye'nin hak iddiası

Mayıs 2011'de Demokrat Parti Genel Başkanı Namık Kemal Zeybek, Didim yakınlarınki Bulamaç ve Eşek adalarının 2004 yılında Yunanlar tarafından işgal edildiğini ve hükûmetin buna sessiz kaldığını iddia etmiş, "Yunanlar, Eşek Adası’na gittiler ve kilise yaptılar. Yanına da Yunan Bayrağı çektiler" şeklinde bir açıklama yapmıştır. Adaların Yunan işgalinde olduğu gerekçesiyle 18 Mayıs 2011'de küçük bir tekneyle yola çıkan DP heyetinin pasaportsuz olarak adaya çıkma girişimi, teknenin iskeleye yanaşmasına Yunan askerlerinin izin vermemesiyle başarıya ulaşamamıştır.