google/wiki40b huggingface dataset:
SERENDIP

SERENDIP (Search for Extraterrestrial Radio Emissions from Nearby Developed Intelligent Populations, "Yakın, Gelişmiş, Akıllı Topluluklara Ait Dünya Dışı Radyo Yayımları Araması") Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley kaynaklı bir Dünya-dışı akıllı yaşam araştırması (SETI) programıdır.
SERENDIP, devam eden ana radyo teleskop gözlemlerinden yararlanmanın avantajını kullanır. SERENDIP kendi gözlem programına sahip olmaktan ziyade, diğer astronomlar teleskobu kullanırken kaydedilen derin uzay radyo verisini analiz eder.

Arka plan

SERENDIP programının ilk enstrümanı 100 kHz bant genişliğine sahip 100 kanallı bir analog radyo spektrometresidir. Daha sonraki enstrümanları, taradığı kanal sayısını yaklaşık olarak her yıl katlamasıyla önemli ölçüde daha becerikli olmuştur. Bu enstrümanlar, NRAO'nun Green Bank'taki 90 metre çaplı teleskobu ve Arecibo'daki 305 metre çaplı teleskop da dahil olmak üzere pek çok teleskoba yayılmışlardır. SERENDIP gözlemleri, çoğunluğu hidrojenin doğal geçişi olan 1.42 GHz (21 cm) ve hidroksilin doğal geçişi olan 1.66 GHz civarında olmak üzere 400 MHz ile 5 GHz frekans aralığında yapılmıştır.

Projeler

En son katılan SERENDIP spektrometresi olan SERENDIP Vb Arecibo Gözlemevi´ne Haziran 2009'da kurulmuştur ve şu an kullanılmaktadır. Bu cihaz, 200 MHz genişliğinde bir bant aralığını kapsayan 128 milyon frekans kanalı olan FPGA-tabanlı dijital bir spektrometredir. Cihaz verileri her iki dairesel kutupta da, 1.27 GHz ile 1.57 GHz arasında bir tayf aralığını kapsayan Arecibo L-band Feed Array (ALFA) ile birlikte alır.
Jean Genet

Hayatı

Camille Gabrielle Genet tarafından 1910 yılında kimsesizler yurduna bırakılan yeni doğmuş bebeğe Jean adı verilmişti. Jean, yedi yaşına geldiğinde zanaatçı bir ailenin yanına yerleştirildi. 10 yaşında hırsızlığa başladı, on üç yaşında bir zanaat okuluna kaydoldu. Ancak orada da çok kalmayacaktı; 1926'da, 3 ay süren ilk hapishane deneyimini yaşadığında 15 yaşındaydı. Serbest kaldığında uslanmamıştı; bu kez reşit olana kadar kalmak üzere ıslahevini boyladı. 1930'ların sertliği ile ünlü bu ıslahevi Genet’yi gerçek bir suçlu haline getirdi.
Islahevinden kurtulabilmek için yazıldığı askerlikten ve ardından Fransa'dan firar eden Genet, pek çok ülkeyi ve hapishaneyi ziyaret edeceği bir yıllık seyahatinin sonucunda 1937’de Fransa’ya geri döndü ve yeniden suç dünyasına daldı. Beş yıl boyunca ya hırsızlık yaptı ya fahişelik. 1942’de bir kez daha cezaevine düştüğünde olgunlaşmıştı artık. İlk şiirini yazdı, ilk kitabı Notre-Dame des Fleurs (Çiçeklerin Meryem Anası) yayımlandı. Ardından Miracle de la rose (Gülün Mucizesi) geldi. 1948 yılında yayımlanan Journal du voleur (Hırsızın Günlüğü) bir anlamda Genet'nin otobiyografisi niteliğindedir. Le balcon (Balkon), oyunları ve hatta tüm eserleri içinde en çarpıcı olanı kabul edilir. Balkon adlı oyununda yeryüzü egemenlerini alaycı ve acımasız bir dille eleştirir. Bu oyun Türkçe olarak 1998 yılında Tiyatro Stüdyosu tarafından sahnelendi. Ölümünden kısa süre önce, atölyesinde ziyaret ettiği Alberto Giacometti ile yaptığı röportaj ve Giacometti'nin sanatı üzerine kendi yorumunun bulunduğu L'Atelier d'Alberto Giacometti Giacometti'nin Atölyesi adlı röportaj/sanat içerikli kitabı, Genet'nin son yapıtıdır.

Edebiyat kariyeri

Kitapları sayesinde tanıştığı André Gide, Jean Cocteau ve Jean-Paul Sartre'ın cumhurbaşkanına verdikleri dilekçe sonucu özgürlüğüne kavuşmuştur. Bu af sonrası, tekrar yeraltı dünyasına dönmemiş, kendisini tamamıyla edebiyata vermiştir. Ancak toplumsal olaylara, ezilen insanlara karşı hiç duyarsız kalmamış; Mayıs 1968'de öğrencilerin, Vietnam Savaşı sırasında Amerikan solunun, ırkçılığa karşı Kara Panterler'in ve İsrail’e karşı da Filistinliler'in yanındaydı. Bu konular hakkında yazdıkları ve röportajları Türkçe olarak Açık Düşman başlığıyla yayımlanmıştır.

Ölümü

Bir süredir gırtlak kanseriyle mücadele eden Genet 1986'da Paris'te bir otel odasında ölü olarak bulundu. Genet'nin başını sert bir şekilde çarpmış olabileceği düşünülmektedir.
Akdeğirmen, Zara

Tarihçe

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur. Köyün eski adı Halhavu olup daha sonra Akdeğirmen adını almıştır.

Kültür

Köyün özel yamekleri yoktur ama katmer, sac ekmeği ,kül kömbesi, içli kömbe, çökelikli kelecoş, pancar çorbası, yarma aşı, cikko yapılır özellikle peyniri meşhurdur.

Coğrafya ve ulaşım

Sivas iline 85 km, Zara ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.(1980) günümüzde ise köy sadece yazlık için kullanılır

Altyapı bilgileri

Köyde ilköğretim okulu yoktur. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Yeniosmaniye, Saruhanlı

Tarihçe

Yeni Osmaniye (Tepeağlı) 1864'te başlayan sürgün sürecinin ardından 1877 Şapsığ-Wubıh sürgününde ŞAPSIĞA BÖLGESİ'nin (bugünkü KROSNADAR) Şapsığlarından olan köy halkı ilk olarak Köstence limanına (Romanya) oradan İstanbul Çerkezköy'e yerleştirilmiş, akabinde İzmir Bornova'ya ve nihayetinde 1890'larda bugünkü mevkiine yerleştirilmiştir. Osmanlı Devleti bu bölgede yerleşmeleri için üç ayrı yer göstermiş; Yakalı, Kemerliova ve Tepeağılı. Bu tercihler arasından köy Thamateleri kendi fıtratlarına ve daha önceki yerleşim yerlerine uygunluk gösteren, önü ova, arkası tepelik, fundalık olan Tepeağlı'yı seçmişlerdir. Padişah fermanı ile köy halkına dörder – beşer dönüm arazi verilmiştir. Kurtuluş Savaşı sırasında Tepeağılı yakınlarındaki bir başka Çerkes Köyü olan Dedeli'nin Yunan askerleri tarafından yakılması ile oradaki köylüler de Tepeağlı'ya yerleşmişlerdir. Şapsığ köyü olarak bilinmesine rağmen Bjeduğ ve Abzekh ve Wubıh aileleri mevcuttur.
Köydeki sülaleler şunlardır: 
ŞAPSIĞ SÜLALELERİ:
Çüntij, Duğe, Hatrame, Ğuney, Kobli, Melişaph, Noxu'ç, Nuwig Saxte, Şhalaho, Teş'u, Thlif, Tur-kaw, Yequaj, Yeuş'tâl
ABZEKH SÜLALELERİ:
Guser, Huaj, Xabreç'ü
BJEDUĞ SÜLALELERİ:
Hudij
WUBIH SÜLALELERİ:
Kumıx
1960 ihtilalinden sonra köyün ismi Çerkes Osmaniye olmuş, 1980 ihtilalinden sonra ise köyün adı Yeni Osmaniye olarak değiştirilmiştir.
Ekim 2015'te köyün ismi tekrar Çerkes Osmaniye Mahallesi olarak değiştirilmiştir.

Kültür

Köy halen geldiği coğrafyadaki örf ve adetlerini yaşatmakta olup buna istinaden her yıl büyük bir katılımla kafkas şöleni düzenlenmektedir.

Coğrafya

Manisa iline 39 km, Saruhanlı ilçesine 20 km, Akhisar ilçesine 12 km uzaklıktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallenin bütün iç yolları parke taş ile döşenmiştir.Mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Loma Linda, Kaliforniya

2010 Sayımı

15 Mart 2010  tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 10,295 kişi, 4,226 ev ve 2,456 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise 79.0% Beyaz, 11.3% Afrikan Amerikan, 0.3% Yerli Amerikan, 5.2% Asyalı, 0.1% Pasifik Islander, 1.1%'i ise diğer gruplardandır.

2000 Sayımı

1 Nisan 2000  tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 18,681 kişi, 7,536 ev ve 4,498 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise 79.0% Beyaz, 11.3% Afrikan Amerikan, 0.3% Yerli Amerikan, 5.2% Asyalı, 0.1% Pasifik Islander, 1.1%'i ise diğer gruplardandır.
Protagoras (diyalog)

Protagoras (İngilizce telaffuz: [proʊˈtæɡərəs]; ), Platon'a ait bir diyalogdur. Geleneksel alt başlığı (Platon'a ait olabilir ya da olmayabilir) "Sofistler"dir. Ana argüman yaşlı Protagoras, ünlü bir sofist ve Sokrates arasındadır. Tartışma, şehirde iken Protagoras'a ev sahipliği yapan Callias'ın evinde gerçekleşir ve Sofistlerin doğasını, erdemin birliği ve öğretilebilirliğini konu alır. Toplamda yirmi bir kişi halihazırda adlandırılmıştır.

Karakterler

Özel olarak mevcut olduğu söylenen yirmi bir kişiden üçü sofist olarak bilinir. Protagoras'a ek olarak, Hippias ve Prodikos da yer almaktadır. Perikles'in iki oğlunun da, Paralus ve Xanthippus, orada olduğu söylenmektedir. Sokrates'in Sempozyum'undaki tüm arkadaşları da, Aristofanes hariç, oradadır: doktor Eryximachus ile Phaedrus; aşıklar Pausanias ile Agathon ve Alkibiadis. Ek olarak, Protagoras'ın seyahatlerinde topladığı söylenen birkaç isimsiz yabancı ve Callias'ın istihdamında bir hizmetçi (hadım) vardır.
Özne-yüklem uyumu

Özne-yüklem uyumu; Türkçe bir cümlede özne ve yüklemin şahıs (kişi), tekillik-çoğulluk ve olumluluk-olumsuzluk yönünden uyumlu olması. Özne-yüklem uyumsuzluğu, dil bilgisiaçısından bozukluklara neden olur.
Varsağı

Varsağı, özel bir ezgiyle söylenen koşmaya denir. İlk olarak Güney Anadolu’da yaşayan Varsak Türkmenleri tarafından söylendiği için bu adla anılır. Güney Anadolu'da Maraş'tan Mersin'e kadar uzayan bölgede yaşayan Varsak Türkleri, Selçuklular zamanında Anadolu'ya yerleşmişlerdi. Varsağı, Varsak Türkleri'nin kendilerine özgü bir ezgiyle söyledikleri türkü biçimidir.
Semâiye benzer, hece ölçüsünün en çok sekizli kalıbıyla yazılır. 4+4 duraklı veya duraksız olur. Kafiye şeması şöyledir: xaxa bbba ccca Semâiden ezgi yönüyle ayrılır. Varsağı yiğitçe bir havayla okunur. Çoğunlukla "bre", "hey", "hey gidi", gibi ünlemler yer alır. Bu ünlemlerin bulunmadığı varsağılar ezgisiyle fark edilir.
Kaları Kır Yerleşimi

Kaları Kır Yerleşimi (Rusça:Кала́рское се́льское поселе́ние) — Rusya Kemer Oblası Taştagol rayonunda köy ve köy altı yerleşimlerin bağlı olduğu bir köy belediyesi. Yönetim merkezi — Kaları köyü. Kemerovo — Taştagol otoyolu arasında yer alır.

Tarih

Kemerovo Oblastı № 104-OZ kanunu kararınca Kaları Köy Yönetimi 17 Aralık 2004 yılında kuruldu.

Etnik yapı

Şorlar ve Ruslar yaşamaktadır.

Bakan

Belediye başkanı Tatyana Zaynulina ( Зайнулина Татьяна Ивановна )
Faik Baysal

Baysal'ın Sanatı

Baysal, öyle gözler önünde olmayan, köşesinde kozasını ören; ömrünü edebiyatla iç içe yaşamaya, hatta bununla soluk almaya adayan, çevirileriyle yeryüzü kültürlerine açılmayı bir yaşama biçimine dönüştüren aydınlanmacı bir yazın insanıydı. Şiirle adım attı yazın dünyasına. Ama asıl öykü ve romanlarıyla "1940 Kuşağı" içinde yer aldı, adını duyurdu. Bir bakıma 1944'te yayımladığı ilk romanı Sarduvan, yazarımızın edebiyat alanındaki yönelimini de ortaya koyan bir yapıt oldu. Romanın yeni basımındaki sunuş yazısında, Baysal; "Roman büyük gürültü kopardı ve sonunda edebiyat kazandı," derken; gerçekten de o koparılan gürültünün üzerinde, en az bu roman kadar, durmak gerektiğini düşündürüyordu bizlere.
Baysal, 19 yaşında bir genç edebiyatçı olarak, içinden çıktığı toplumun sorunlarına ilgi duyan, yaşanılan düzensizlik ve yoksulluklardan rahatsız olan biridir. Amacı o tanıklığını romanıyla yansıtmaktır. Öyle de yapar. Yazar, gelip yaşadığı kentle yüzleşirken; taşrada (Adapazarı) yakından tanıdığı bir yörenin insan-yaşam gerçekliğine döner yüzünü. Duyduğu rahatsızlık toplumdaki değişimle gelen çarpıklık, yozlaşmadan kaynaklanır. Yazarı harekete geçiren de toplumun vicdanı olma duygusudur diyebiliriz. Bunu kendisi şöyle dile getirir: "Ben Sarduvan'ı daha çok bu rezilliği sarsmak, okuyucuya uyarıda bulunmak, biraz abartılı da olsa insanımızın gerçek dramını gözlerin önüne sermek, edebiyatımızı saçmasapan kitaplarıyla halkı afyon yutmuş gibi uyutan tefrikacılarımızın gerçek yüzlerini ortaya koymak için yazdım."
Romancımız, döneminin yazın ortamına da tepki duymaktadır aslında. Bu ilk roman, Baysal'ın bundan sonraki edebiyat yolu için bir kilometre taşı olur.
1957'de yayımladığı ikinci romanı Rezil Dünya, o çıkışının ne denli yerinde olduğunu pekiştiren bir örnektir. Henüz köy-kent kavramlarının edebiyatımızda tartışılmadığı bir ortamda, toplumcu bir bakışla yalın gerçekçilik savının roman ve öyküde nasıl biçim alabileceğini gösterebilen bir kuşağın yazarıdır, Baysal.
Bir yanı "Garip Şiiri"nin getirdiği açılımla dışa/sokağa/toplum yaşamına, ötedeki 'küçük insan'a nasıl bakılması gerektiğini; diğer yanı da toplumcu gerçekçi bakışla insan-toplum gerçekliğinin nasıl yansıtılması gerektiğini gösterir. İşte bu iki bileşimdir Faik Baysal kuşağının edebiyatını var eden. Gelenekselle modern arasındaki çizginin önünü açan, düzyazıda yeni bir dil kurup biçim geliştirerek, farklı bakış açılarının edebiyatı nasıl zenginleştirebileceğini gösterirler.
Baysal, işte bu oluşumun en 'sahih', en 'yalın' yerinde durur. İnandırıcı, içten, insanı ve toplumu seven, yerellikten çok yöre/kasaba-kent gerçekliğini önceleyen; giderek de öykü ve romanlarında bunun daha derişik yanlarını irdelemeyi amaçlayan bir tavır geliştirdiğini söyleyebiliriz. Elleri Sesinin Rengindeydi (1998) kitabındaki öyküleri bunun güzel örneğini sergiler.
Rezil Dünya (1957), Drina'da Son Gün (1972) ve Voli (1993) romanları değişimin dönemsel tanıklıklarını içermesi bakımından hem Faik Baysal'ın anlatı dünyasında, hem de romancılığımızda önemli bir yere sahiptir. Son romanı Madam Bambu'dur.
1914 Dünya Artistik Patinaj Şampiyonası

Dünya Artistik Patinaj Şampiyonası Uluslararası Patenciler Birliği'nin (ISU) onayladığı, artistik patencilerin Dünya unvanı için yarıştığı yıllık artistik patinaj müsabakasıdır.
1914 yılı erkekler yarışması Finlandiya'nın Helsinki kentinde 21 Şubat-22 Şubat tarihlerinde yapıldı. Bu ilk defa on dan fazla erkek yarışmacının katıldığı müsabakaydı.
1914 yılı bayanlar müsabakası 24 Ocak-25 Ocak 1914 tarihinde İsviçre'nin St. Moritz kentinde yapıldı.
1914 yılı çiftler yarışması da 25 Ocak 1914 tarihinde yine İsviçre'nin St. Moritz kentinde yapıldı.
Bu müsabakalar I. Dünya Savaşı öncesi son Dünya Şampiyonalarıydı.
Rachel, Nevada

Rachel, Nevada, Lincoln County, Nevada'da bulunan nüfus sayımının yapıldığı bir yerleşim yeridir. 2010 nüfus sayımı sonucunda nüfusu 54'tür. Nellis Hava Kuvvetleri'ne ve 51. Bölge'ye en yakın yerleşim yeri olan Rachel, özellikle havacılık meraklıları ve UFO avcıları arasında ılımlı bir şöhrete sahiptir. Kasabanın kuzeyinde, Aden'in hayalet kasabası olan Quinn Kanyonu vardır.

Genel Bakış

Rachel, Nevada Otoyolu 375 boyunca Big Basin Çölü'nde Las Vegas'ın 160 mil kuzeyinde bulunan küçük bir kasabadır. Küçük bir turizm mağazası olan Rachel, 12 odalı otel, yabancı temalı bir restoran ve barı olan, Küçük A'Le'Inn'e hitap eden önemli sayıda ziyaretçi ve turisti ağırlamaktadır. Rachel yakınlarındaki birkaç asfal yol, arazinin 375. karayolundan 51. Bölge sınırına kadar gitmekde.
Rachel'ın ikamet eden nüfusu genellikle 50 civarında yaşıyor. Rachel'ın sakinlerinden çoğunluğu tarlada çalışıyor. Yıl boyunca yaşayan sakinlerin çoğu mobil evlerde yaşamaktda. Rachel'ın hiç postahanesi yoktur. Çocuklar okul için Nevada'ya otobüsle giderler.

Tarihi

Erken yıllar
Rachel, Mayıs 1973'te D. C. adlı yerel bir yonca çiftçisi tarafından kuruldu. Topluluk ilk olarak "Tempiute Köyü", daha sonra "Kum Yaylası" olarak bilinmekteydi. 15 Şubat 1977'de, kasaba, vadide doğan ilk bebek Rachel Jones'dan adında olunca kasaba "Rachel Kasabası" olarak yeniden adlandırıldı. Ne yazık ki, Rachel Jones 23 Mayıs 1980'de öldü. Anısına Rachel Kasabası sakinleri mezarlık ve anıt parkı yaptılar. 1980'de, Rachel Kasabası'nın tek kilisesi olan "Rachel Baptist Misyon", bağışlanmış bir mobil evde hizmete başladı. O zamandan beri, her pazar sabahı din hizmetleri için Rachel'a part-time bir papaz geldi.
Orta hava çarpışması
10 Temmuz 1986 günü saat 21.46'da sahibi Norveç Hava Kuvvetleri olan iki F-16, Rachel yakınlarındaki Kırmızı Bayrak egzersizlerine katıldığı sırada havada çarpıştı.
F-16'lardan biri, Rachel'ın Hareketli Ev Parkı'nın kenarından sadece 23 metre (25 yard) uzağına düştü. Düşen savaşçının pilotu kazadan önce güvenli bir şekilde atılmış ve diğer F-16 da Nellis Hava Kuvvetleri Üssüne geri döndürülmüştür. Görünüşe göre, atlamış F-16 pilotu hiçbir önemli yaralanma yaşamadı. Kazadan 20 dakika sonra bir Hava Kuvvetleri helikopteri tarafından kaza yerine gönderildi.
Son olaylar
Yerel bir tungsten madeninin 1988'de kapanmadan önce, cemaatin nüfusu 500'ün üzerindeydi, ancak madenin kapanmasından sonra nüfus hızla azaldı.  Rachel'ın kurucusu, 25 Temmuz 1997'de öldü. Dul eşi ise, 13 Mart 2011'de öldü. 19 Mart 2011'de Rachel Mezarlığı'a gömüldü.
1995 yılında "Rachel Baptist Misyon", daha önce işgal ettiği aynı yerde kalıcı bir binaya taşındı. Küçük bir UFO hediyelik eşya dükkanı olan "Area 51 Research Center", 2001 sonbaharında kapanmıştır. O zamandan beri Little A'Le'Inn'ın bir köşesinde yeniden açılmıştır. Kasabanın tek benzin istasyonu, California'lı bir yatırımcı olan yeni bir sahibi tarafından satın alınmasından kısa bir süre sonra 2006/2007 kışında kapandı.
Selâhiye, Kocaali

Tarihçe

Köy 93 harbinden sonra Anadoluya göçen Abhazyalılar tarafından kurulmuştur.İlk geldiklerinde sahildeki Caferiye mahallesine yerleşen mülteciler bugünkü Selahiye mahallesinin çevresini mera olarak kullanmışlardır.Küçükbaş hayvancılığın yapıldığı o günlerde her gün köye gidip-gelmeyi önlemek için buraya kışla yapılmıştır.Daha sonra üç ailenin buraya yerleşmesiyle sürekli iskan başlamıştır.
1950'li yıllardan sonra Doğu Karadenizden başlayan göç dalgasıyla köye yeni sakinler katılmıştır. Bu gün mahallede Abhazyalılar, Hemşinliler, Oflular, Giresunlular ve Ordulular mahalleler oluşturmuştur.
Mahallenin ilk adı Kobaşlar'dır. 1980 darbesinden sonra doğuda Kürtçe ve Ermenice isimlerin değiştirildiği zamanlarda Kobaşlar'ın adı da Selahiye olarak düzenlenmiştir.

Coğrafya

Sakarya il merkezine 70 km, Kocaali ilçesine 5 km uzaklıktadır. Mahallenin genel görünümü fazla yüksek olmayan,parçalanmış bir arazi şeklindedir.En yüksek yeri 225 m ile Selahiye tepesidir.Gölgelik tepe 222m, Deniz tepesi 205m ile mahallenin yüksek yerleri arasındadr. Eğimin hafiflediği Erenler, Kiraztarla, Yanıkorman sırtları haricinde mahallede düzlük alan yoktur.
Mahallenin içinden doğan ve bir müddet köy içinden akan Akpınar deresi araziyi derince yarmıştır.Dere daha sonra Melen Çayına karışarak Karadenize ulaşır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır.Mahallenin içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Siraküza ili

Coğrafi konumu

Siraküza ili kuzeyinde ve kuzeybatısında Katanya ili; batısında Ragusa ili, doğusunda İyonya Denizi ve güneyinde Akdeniz bulunur.

Demografi

Siraküza ili nüfusu (31.12.2008 tahmini itibarıyla) 402.840 kişi olup nüfus yoğunluğu 191 kişi/km² olur. Siraküza ili Sicilyalı nüfusun %8 ine ve Sicilya adasının %8.2 sine sahiptir.
Eti Maden İşletmeleri

AB Etiproducts OY

1982'de AB Etiproducts Oy, Fin çoklu metal madencilik şirketi Outokumpu Grubu ve Etibank tarafından ortaklaşa kuruldu. 1993 yılında Outokumpu'nun payı, Batı Avrupa'daki Türk bor ürünlerinin pazarlamasından sorumlu olan Ab Etiproducts Oy'un kardeş şirketi olan Etimine SA'ya devredildi. 2005 yılında Ab Etiproducts Oy, Rusya'da bir yan kuruluş olan Etiproducts Llc'yi kurdu.
Şirket şu anda İskandinavya'da (Finlandiya, İsveç, Danimarka, İzlanda ve Norveç), Baltık ülkelerinde (Estonya, Letonya, Litvanya), Polonya, Rusya, Kazakistan ve diğer BDT ülkelerinde faaliyet göstermektedir.
Depoları, Baltık Bölgesi ve Karadeniz Bölgelerinde bulunmaktadır. Yan kuruluşu olan Etiproducts Llc'nin stokları, Rusya'nın Azov şehrinde bulunmaktadır. Ab Etiproducts Oy, Finlandiya, İsveç, İzlanda, Norveç, Polonya, Letonya, Litvanya, Rusya, Estonya, Kazakistan ve diğer BDT ülkelerinde bor ürünlerinin uluslararası satış ve dağıtımını denetler.
Abutiu

Arka plan

Herodot, Antik Fars toplumlarında köpeklerin korunduğunu ve yaşamları boyunca saygı duyulan hayvanlardan biri olduğunu belirtir. Eski Yunan kaynaklarına göre Antik Mısır'daki köpekler, Fars toplumlarındaki köpeklerle aynı muameleyi görmüş ve genellikle öldükten sonra, aile mezarlarına gömülmeden önce mumyalanmışlardır. Antik Mısırlılar ve Yakın Doğu’daki diğer halklar, köpeklerin insanlara benzer manevi varlıklar olduğuna ve “genellikle belirli tanrılar ve sahip oldukları güçlerle ilişkilendirildiklerine” inanıyorlardı. Hanedanlığın erken dönemlerinde inşa edilmiş mezarlık alanlarının birçoğunda, kadınlar ve kraliyet hanesinin hizmetkârları ile birlikte köpeklerin de mezarları bulunur. İsrail'in Güney Bölgesinde bulunan Aşkelon mezarlığı, antik dünyanın en iyi belgelenmiş köpek mezarlığı olarak sınıflandırılır, ancak köpek mumyaları Mısır genelinde Roda, Teb, Abidos ve Maghagha gibi bölgelerde de topluca ortaya çıkartılmıştır.
Antik Mısırlılar, kedi, ceylan, timsah, babun ve çeşitli kuşlar gibi birçok hayvan türünü mumyalamıştır. Genellikle pek çok hayvan türü öldükten sonra et olarak tüketilirdi, ancak köpeklerin yenmiş olması pek olası gözükmemektedir. Radyografik incelemeler, antik dünyada yaşamış köpeklerin mumyalanma işlemi esnasında, mumyalanmış kemiklerinin bir bandaj ile sarıldığını ve tahtadan bir Anubis heykelciği içine yerleştirildiğini göstermiştir. Antik Mısır dininde Anubis, mumyalama ve ölümden sonra yaşam ile ilişkilendirilen çakal başlı bir tanrıdır.

Yorumlama

Eski Mısır'da köpekleri gömmek yaygın bir gelenek olmasına rağmen, Abutiu'nun cenazesi olağandışı bir şekilde ayrıntılıdır ve bu normalde üst sınıf insanları onurlandırmak için yapılan bir şeydir.  Firavunun hediyeleri, o dönemde insanlarda yaygın olarak görülen mumyalamanın, köpeğin üzerinde de uygulandığını düşündürmektedir. Antik Mısır'da mumyalamanın ve mezarda hediye bulundurmanın nedeni, Ka'nın (ruhun) törensel defin yoluyla ölümden sonraki dünyaya gireceği inancıydı.
Abutiu'nun hiçbir resmi bulunamamış olmasına rağmen, metin onu tzm (Tesem) olarak tanımlar. Bu kelime hafif yapılı, dik kulaklı, kıvrık kuyruklu tazı benzeri av köpeklerini tanımlamak için kullanılmıştır. Tesem köpeği, onu bilinen en eski köpek ırklarından biri haline getiren tarihöncesi betimlemelere sahiptir ve Antik Mısır tarihi boyunca da resmedilişi yaygındır. Reisner’e göre, “Abutiu” ismi tamamen çevrilemez, ancak köpeğin isminde bulunan -bw kısmı (“abu”), Antik Mısır'daki köpek adlarında sıkça karşılaşılan bir ektir ve bir köpeğin havlamasının yansımasal bir temsili olduğu tahmin edilmektedir. Edward C. Martin Jr., köpeğin adının Tesem tanımına uygun olan "Sivri Kulaklı" anlamına geldiğini iddia etmiştir.
Refo Çapari

Refo Çapari (1884-1944) Arnavut bir devlet adamı ve dini önder idi. Çapari Avlonya ilinin ilk valisi ve İsmail Kemal Bey'in biyografisini yazan ilk yazardır. Bahai Dinini Arnavutluk'a tanıtan kişi olarak bilinir.

Yaşamı

Çapari ailesinin bir üyesi olarak günümüz Yunanistan'ının kuzeybatısında bulunan Çamlık'ta doğdu. 1900'lerin sonunda İstanbul Üniversiesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Arnavutluk Bağımsızlık Bildirgesinden sonra Avlonya ilinin ilk valisi oldu. Birinci Dünya Savaşı esnasında ABD'ye göç etti ve orada 1928 yılında Bahai oldu. 1931 yılında Arnavutluk'un Görice şehrine dönüş yaptı ve orada Bahai yazılarını Arnavutça'ya tercüme etti.1938'de Görice ve Tiran'da Yüce kuşun tüyü (Arnavutça: Pënda siprore) isimli bir Bahai mecmuası yayınlamaya başladı.