Beyalan, Nallıhan

Tarihçe

köy hakkında tam bir bilgi olmamakla beraber eski muhtar RAFET UYSAL'dan ögrendiğim kadariyla köy,eymir mahallesinden gelen 3 aile tarafından kurulmus.sürüm ilk yerlesim yerinden 1965 te yandiktan sonra suan ki yerine tasinmiştir.köy yazlari bi yayla havasi içine bürünür ve en fazla nüfusa yaz aylarinda ulaşir.mahalleden suan kanalizasyon hatti elektrik ve sabit telefon hatti bulunmaktadir.ulaşim asfaltla saglanmakta ve nallıhana 28 km.'dir.
Ankara ve Bolu il sınırında bulunmaktadır.Komşuları Nallıgölcük mahallesi,Belenören mahallesi ve Bolu'nun Seben ilçesine bağlı Kösenözü mahallesidir.Geçim Kaynağı Beyalan da şu an çok göç vermiş olmasına bağlı olarak genç nüfus azdır.Yaşayan köylünün geçimide tarım ve hayvancılıktır.Nüfus 2000 yılı verilerine göre mahalle nüfusu 64'dür.Ayrıca son yapılan 22.07.2007 seçimlerindeki seçmen sayısı da 43 kişidir İklim Mahallede tipik Karasal iklim hakimdir.Ayrıca deniz seviyesinden yüksekliği nedeniyle de kışları sert geçer fakat yazları nispeten serindir.mahallenin görünümü itibarı ile şirin ve gelenleri kendine hayran birakan bir havasi vardir.herkesi bekleriz:))))

Kültür

Her yıl mahallede haziran ayının 2. pazarına denk gelen " DEDEBAŞI" adıyla kutlanan bayramımız vardır. bu bayramın özellikle haziran ayına ve 2. haftasına denk gelmesi mahallede o tarihlerde "kiraz" yetişmesi ve gelen misafirlerimizin o kirazlardan tatması için yapılmaktadır. ayrıca bu bayramda camimizde mevlüt okunmakta ve ayrıca büyük kazanlarda pilavlar pişmektedir... bu yazıyı okuyan herkesi bayramımıza bekliyoruz. 2009 yılında "DEDEBAŞI" bayramı 14 haziranda kutlancaktır..

Coğrafya

Ankara il merkezine 189 km, Nallıhan ilçesine 28 km uzaklıktadır. ayrıca Bolu il sınırınada 3 km uzaklıktadır....

İklim

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. Fakat mahallede bolu il merkezine yakın olması itibarı ile bolu hava koşullarıda kısmen etkilidir..

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede ilköğretim okulu binası vardır fakat öğretim yapılmamaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.

 Sevgili Sürümlüler;
 Bu bilgileri okuyunca derin hülyalara daldım ve 1960 yılına götürdü beni anılarım.Muhtemelen bu günün köy çocukları(bebeleri)
ve delikanlıları beni bilmeseler de ismimi çok duymuşlardır. Ben SÜRÜM mahallesinin ilk asker öğretmeniyim.Dedeleriniz,babalarınız mutlaka hatırlarlar,beraber yaşadığımız iki yıl (1960 eylül.1962 mayıs)benim olduğu kadar onlarında değerli hatıraları arasındadır. O yıllarda ilkokul çağında olan zamanın (o'ranın tabiriyle bebeleri) ve de dedeleri,anaları,babaları benim hafızamda en seçkin yerde durduğu gibi onların da hafızalarından umarım çıkmamıştır.Bu arada hayata veda etmiş olanları rahmet ve saygıyla anıyorum. O günlerin anısına yazdığım bir ŞİİR'i sevgili öğrencim Şaban Özdemir'e gönderdim.Bu sayfa yazmama müsait olursa aşağıya geçireceğim,olmaz ise Şaban gereğini yapacak.Hepinizi hasretle kucaklar gözlerinizden öperim. Önder ARGÖNÜL 17/12/2014

                     AKLIMDAN ÇIKMIYOR

       Düşünürken yine dün nerden düştü fikrime
       Mazim'de en anlamlı yıllar nerede diye
       Birden mahallesimü hatırladım o canım mahallesimü
       Duygulara daldım da gittim bir asır geriye.

       Körpecik fidanlarla ak sakallı dedeler
       Gözleri yolda kalmış ümidi bekler gibiler
       işte bendim o mahallenin umudu olmuştum birden
       Köyümün beklediği ilk asker öğretmendim ben.

       Çamlarla bezelenmiş ulu dağlar ortası
       Üç yanında doruklar bir yanda Seben ovası
       Dalardım uzaklara gurub ederken güneş
       Sıla hasreti deşer kanardı gurbet yarası.

       Bir ulvi görevdi bu tesellisiydi gurbetin
       Zor gelse bile gurbet onur'u çoktu hizmetin
       Anadolu bağrında ihmalin vurduğu köydü
       Ne öğretmeni vardı ne de suyu çeşmenin.

       İşte böyle bir mahallede ömrümden iki yıl aktı
       Sevgi doldu yüreğim gönlümde heyecan vardı
       Varlığımla sarıldım bu mahallede doğmuşum gibi
       Hemdert olduğum köylü beni hep bağrına bastı
         
       Yıllar geçti aradan yine vardım mahallesime
       Öğrensin çocuklarım tanısın mahallesi diye
       Mutlu bir bayram günü bayramlaştık özlemle
       Anılar tazelendi mazi'deki günlerle.

       Ne yazık ki köy bir felaket geçirmiş
       Ahşap evler kül olmuş taş binalar dikilmiş
       Çoğu yaşlanmış köylü hayata veda etmiş
       Ömrümüzden bir dönem hüzünle kayıp gitmiş.

       Tek tesellimdi benim gördüm muhtar emmiyi
       Ali dede,Emin'i ve de terzi dedeyi
       İsmailler,Şabanlar,Halimeler,Nurdanlar
       Mutlu kıldılar beni daima hatırlamışlar
       Benim gibi onlar da belli ki unutmamışlar.
       Önder ARGÖNÜL
       KÖYE TEKRAR GİDİŞLER,
       1989 Mayıs (Ramazan bayramı)
       1993 Haziran (kurban bayramı)       
       
       
                                            e