Martha Wilson

Eğitimi ve erken meslek hayatı

Memleketi Newtown, Pennsylvania'da bir Quaker hazırlık okulu olan George School devam ettikten sonra, 1969'da Ohio'daki bir Quaker koleji olan Wilmington kolejinden Güzel Sanatlar lisans derecesini aldı. Halifax'taki -daha sonra bir kavramsal sanat yuvası- haline gelen Nova Scotia Sanat ve Tasarım Koleji'nde (NSCAD) 1971'de ders vermeye başlamadan önce Halifax, Nova Scotia, Kanada'dk  Dalhousie Üniversitesi'nde yüksek lisans eğitimi aldı.  Bir kadın ve genç bir sanatçı olarak ciddiye almaya gönülsüz olan NSCAD’ın kavramsal sanat topluluğundan dışlandığını hissetti. Wilson, çoğu sanat okulunda edindiği, öğretildiği ve cesaretlendirildiği gibi dil tabanlı sanatta çalıştı.

Kariyer

Daha sonra kendi vücudunu kendi aracı olarak kullanarak performans sanatına odaklandı. Bu seçim, onu prensip olarak performans sanatlarını aşağılayan "akıl için vücudun Kartezyen bağımsızlığınıFF" destekleyen kavramsal sanatçı akranlarından uzaklaştırdı.  
"Tanrıça", "Ev hanımı", "Lezbiyen" ve "Profesyonel" olmak üzere birçok farklı cinsiyet çeşitlerini canlandırdığı "Portfolyo Modelleri" adlı fotoğraf portresini oluşturdu. Rol oynama ve maskaralıkla çalışarak, "kendini nesneleştirme süreci olumlu olarak çelişkili bir şekilde yaşandı, çünkü kendine özgü görüş ve acente öznelliği ile doldurulabilecek bir alanı temizledi."  Wilson, toplumsal cinsiyet normlarını aşmak için bir alan oluşturduğu ve insanların sınıflandırdıklarını ve farklı kadın cinsiyet türlerinden neler beklediğini gösterdiği performansı için yüzünü üretirken dönüşümünü oluşturmak için makyaj kullandı. Wilson'un kendi sözleriyle, "benliğin yokluğu, anlatımın oyunlarındaki serbest alandır. Dolayısıyla ‘engel’ boyalı yüzey ironi olarak ifadenin anlamıdır.’’ İlk kariyerinde, eserleri çoğunlukla otobiyografikti. Bununla birlikte, son yıllarda, rol oynama, kostümler yoluyla farklı kadın türlerine dönüşme ve diğer insanların kişiliklerini kullandığı çalışmalarda kadının öznelliğini çok daha az [açıklama] gerekmektedir. 1976'da feminist şarkılar geliştiren, kadın performans grubu ve diğer sanatçıların olduğu Disband'a üye oldu. Disband ile yaptığı bu çalışma sayesinde Alexander M. Plague, Jr karakterini yarattı ve geliştirdi. Hem kurgusal hem de gerçek olmak üzere birçok karakterle birlikte bu karakter Barbara Bush’dan birini içeren kariyerinde kullanıldı.

Franklin Furnace

1974'te kendi evinin çatı katını sanatçı performans alanına ve sergi alanına dönüştürdüğü New York'a taşındı, 1976'da Franklin Furnace Archive, Inc.'ı kurdu. 1976 ve 1996 yılları arasında Franklin Furnace, Lower Manhattan'da bulunan Tribeca'daki Franklin Caddesi'ndeki mağazasında, birçok farklı sergi düzenledi. Arşiv, bazı montaj parçaları ve halka sanat ile birlikte sanatçı kitaplarının tarihsel ve çağdaş sergilenmesini sundu. Franklin Fırını, asıl amacı sanat eğitimine ve genellikle kamuoyunun gözünde olmayan eserlerin çevrimiçi yayımlarına odaklanan sanatçıları finanse etmek olan kendini "sanal bir kurum" olarak yeniden keşfediyor.

Disband

1978’den 1982’ye kadar New York'ta bulunan, tüm kadınların vokal performans sanatçı grubu olan Disband, Wilson, IIona Granet, Donna Hennes, Ingrid Sischy ve Dianne Torr tarafından kuruldu. Grup kendisi müzisyen olarak görmedi, ama onun yerine "Her Kız", "Hey Bebek" ve "Moda" gibi şarkılar yaratan, konuşulan kelimeleri ve sesi kullanarak performans sergileyen bir grup sanatçı olarak gördü. Grubun sesi çoğunlukla Franklin Furnace’daki mağaza alanında performans gösteren acapellanındı. 2008'de grup Los Angeles Çağdaş Sanat Müzesi tarafından bir araya getirilen sergide "WACK! Sanat ve Feminist Devrim" in bir parçası olarak performans gösterdikleri PS.1 Çağdaş Sanat Merkezi'nde yeniden toplandı ve performanslarını sürdürdü. Grup, özellikle de sanat dünyasında aynı düşünceye sahip olan ve şarkı sözlerini anlayan feministlerle popüler hale geldi.

En kötü korkum benim

P.P.O.W, Wendy Olsoff ve Penny Pilkington tarafından 1983'te New York'taki East Village sanat sahnesinin ilk dalgasında kuruldu. 1988'de galeri Soho'ya, 2002'de Chelsea'ye taşındı. P.P.O.W, ulusal ve uluslararası sanatçılardan oluşan çeşitli bir liste halindedir. Galeri, kurulduğu günden bu yana, tüm medyadaki çağdaş çalışmayı gösteren, erken vizyonuna sadık kaldı. Aynı zamanda temsili resim ve heykel ile sosyal ve siyasi içerikli eserler yaratan sanatçılar için bir taahhüdü vardır. Wilson, Mayıs 2011'de katıldıktan sonra burada bulunan yapıtlarını/etkinliklerini ve sergilerini gösteren bu galeri ile yakından çalıştı.
Galeri ile yapılan çalışmalar, Martha'nın kırk yıl boyunca endişe ettiği düşüncelerle doludur. "En kötü korkum benim" yeni çalışması 1974'te Wilson'un yapmış olduğu bir videokasetle gösterilecek olan çoğunlukla fotoğraf/metin görüntüsünden oluşuyor. Dokuz yeni fotoğraf /metin çalışmalarından oluşan eserler 2008’de kariyerindeki ilk iki eseriyle birlikte 1973’ten Simya ve 1974’ten Otantik Kendim’den oluşturuldu.

Performans ve öncekis Sergiler

1970'lerin başından beri Wilson, çalışmalarını New York’ta ve başka yerlerde çeşitli galeri ve müzelerde gösterdi ve sergiledi. 1973'te, Breast Forms Permutated, Kaliforniya Valencia'daki Kaliforniya Sanat Enstitüsünde kadınlar tarafından kavram sanatının "c.7.500" sergisine dahil edildi. Aynı yılın Nisan ayında Cambridge, Massachusetts'teki Project Inc'de Öz Portre’sini sergiledi. Daha yakın bir zamanda, 2002'de New York'taki Beyaz Sütunlar'da sergilenen 1970'te “Gloria: Feminist Sanat'a Bir Bakış’’ serisinin bir parçasıydı ve DISBAND 2007'de Los Angeles Çağdaş Sanat Müzesi'nde Wack! Sanat ve Feminist Devrimine ve aynı zamanda 2009'da Güney Kore, Incheon'da düzenlenen Incheon Kadın Sanatçılar Bienalinin içine dahil edildi.]  
İmzalı performans çalışmaları, First Leydiler Nancy Reagan, Barbara Bush ve Second Lady Damper Gore rolünü taklit eden politik bir hicivdir. 2008'de New York, Chelsea'deki Mitchell Algus Galerisinde "Fotoğraf / Metin Eserleri, 1971-1974" New York’ta açtığı ilk kişisel sergiydi. New York Times'taki gösterinin incelemesinde, Holland Cotter, Martha Wilson'ın "1970'lerde Manhattan'ın merkezinde sanat için en önemli yarım düzine insandan biri" olduğunun altını çizdi.

Kendini evrelendirme

Marttan Mayıs 2009’a kadar, Halifax'taki Dalhousie Sanat Galerisi için Wilson ve Peter Dykhuis tarafından yapılan bir sergi, birinin belirli bir kişiye yapmak zorunda olabileceği görüşmeleri çevreleyen bir dizi hareketsiz görüntü ve oluşturulmuş karakterlerle yarattığı eserlerin daha derin bir anlamını ve anlayışını sağladı. Wilson, rol oynama, kostüm dönüşümleri ve erkeklerin ve diğer kadın kişiliklerinin istilalarının yaygın kullanımı yoluyla kadın öznelliğini araştıran fotoğrafik ve video eserleri yarattı. Bu sergi, Franklin Furnace’ın onayını alarak benzer düşünen bireylerin çalışmalarının yaygınlaştırılmasının yanı sıra erken feminist ve sosyal açıdan meşgul stüdyo uygulaması bağlamında, Wilson'ın yaratıcı katkılarının (Franklin Furnace'ın kullanımıyla orada arşivlendiği gibi) aşamalarını vurgular. Serginin merkezinde dönüştürücü değişimin ajanı olarak Wilson'ın varlığı vardır, başlangıçta sanat eserlerinde ve daha sonra Franklin Furnace’da yönetmenlik varlığıyla kültürel değişimin kolaylaştırılmasında. Franklin Furnace’da 30 yıllık programlamadan 30 projenin seçimi kendine has bir portre haline dönüşüyor çünkü geniş bir alandaki toplumun yanı sıra tarihsel olarak sergiyi ve sergileme kültürüyle sınırları zorlamada önemli olan eserleri vurguluyor. Sergi, Uluslararası Bağımsız Küratörler Kurulu himayesi altında 2013'e kadar [nerede?] taşındı.

Akademik çalışmaları

Wilson, New York Üniversitesi, Görsel Sanatlar Okulu, Nova Scotia Sanat ve Tasarım Yüksekokulu ve başka yerlerde bir sanat formu, performans sanatı ve "değişken medya sanatı" olarak kitaplarda çokça ders verdi. 1997'de, Üniversite Sanat Derneğinde performans sanatının kökeni üzerine bir makale yazdığı Sanat Dergisinde misafir sanat editörü olarak hizmet vermiştir. 2003 ve 2006 yılları arasında, İnternette canlı sanat üzerine bir yazı yazdığı Leonardo dergisinin konuk editörü olarak çalışmış. Wilson, iki Sanat bursu için Ulusal Bağış ve New York Sanatlar Burs Kuruluşu gibi performans sanatları için çok sayıda ödül aldı. Ayrıca, sanatçıların ifade özgürlüğüne olan bağlılığı nedeniyle Obie Ödülü’nü içeren ifade özgürlüğüne verdiği destekten dolayı övgü aldı.
Franklin Furnace Arşivi'nin kurucu yönetmeni olarak Martha Wilson, çağdaş değişken medyanın önemli bir savunucusudur. Franklin Furnace bir zamanlar Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sanatçı kitaplarının en büyük koleksiyonuydu ve hala önemsenmeyen sanatçı kitap ortamı için önemli bir tarihsel kuruluş olarak kalmaktadır. Franklin Furnace Arşivi çağdaş çalışma yaratan az temsil edilen sanatçılara verilen fonlarla çağdaş yenilikleri desteklemeye devam ediyor. New York Times'ın Cotter ve Karen Rosenberg, kâr amacı gütmeyen organizasyon ve arşivi Wilson’un New York'taki sanatlara en önemli katkısı olmasına rağmen, erken sanat eseri feminist, performans ve kavramsal sanat tarihinde önemli bir yere sahip olduğunu yazmaktadırlar.