Thomas Young

Yaşamı

Young 1773 yılında on çocuklu bir ailenin en büyük çocuğu olarak Milverton, Somerset'de dünyaya geldi. Ailesi Quaker mezhebine mensuptu. 16 yaşına geldiğinde Latince  ve Yunanca'yı öğrenmiş, Fransızca, İtalyanca, İbranice, Almanca, Keldanice, Süryanice, Sümerce, Arapça, Farsça, Türkçe ve diğer dillerle yakından ilgilenmişti.
Young, tıp okumak üzere 1792'de Londra'ya  1794'te Edinburg'a gitti. 1795'te Almanya’nın Aşağı Saksonya bölgesindeki Göttingen Üniversitesi'ne başladı ve bir yıl sonra fizik doktoru derecesini elde etti. 1797 yılında Cambridge Üniversitesi’ne bağlı  Emmanuel College’da çalışmaya başladı. Aynı yıl dayısı Richard Brocklesby’ten miras olarak kalan emlak nedeniyle mali açıdan bağımsız hale geldi ve 1799’da Londra’da hekim olarak çalışmak üzere kendi muayenehanesini açtı.  İlk akademik makalelerini hekimlikle ilgili olarak yayınladı. 1801 yılında Kraliyet Enstitüsü’nde doğa felsefesi profesörü oldu; iki yıl içinde 91 ders verdi. 1802’de doğa bilimlerinin geliştirilmesi için kurulmuş olan Royal Society’de yabancılar sekreterliğine getirildi. Görevinin tıp çalışmalarına engel olacağı kaygısıyla 1803 yılında profesörlükten istifa etti. Üniversite’de verdiği doğa felsefesi derslerinin  notları 1807’de basıldı ve daha sonraki teorik çalışmaları için birer öngörü oldu. 
Young , 1911’de St. George Hastanesi’de hekimlik yapmaya başladı ve 1814'te Londra’da gazla aydınlanan yerlerdeki tehlikelerle ilgili çalışan bir komitede hizmet verdi. 1818 yılında Boylam Kurulu’na sekreter oldu. ardından HM Denizcilik Almanak Ofisi’nde yöneticiliğe getirildi. 
Ölümünden birkaç yıl önce Hayat sigortası ile ilgilenmeye başladı. 1827 yılında Fransız Bilimler Akademisi’ne seçilen sekizinci yabancı oldu. 1828 yılında İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi’nin fahri  üyesi seçildi.
Thomas Young 10 Mayıs 1829 tarihinde Londra'da öldü ve Kent bölgesindeki Farnborough’da bulunan St Giles Kilisesi'nin mezarlığına defnedildi. Hudson Gurney tarafından  Westminster Abbey Kilisesi’ne anısını yaşatmak için  mermerden sembolik bir mezartaşı konuldu.
Young kendi alanındakilerce biliniyor olsa da toplum tarafından bilinen bir bilgin değildi. Sonradan gelen akademisyen ve bilim adamları Young’ın çalışmalarını övmüşlerdir.  Çağdaşı Sir John Herschel  "gerçekten orijinal deha" olduğunu vurgulamış,  Albert Einstein, Newton’un 1931’de yeniden basımı yapılan ‘’“Opticks”’’  eseri için yazdığı  önsözde Young’ı övmüştür. Fizikçi Lord Rayleigh ve Nobel ödüllü Philip Anderson, Young’ın hayranlarıdır.
Thomas Young ismi, malzeme teorisi ve simülasyon yapan akademik araştırma gruplarının birliği’ne verilmiştir. Thomas Young Merkezi (Thomas Young Center) araştırma grupları arasında işbirliğini oluşturmak için lisans üstü çalışmalara kaynak sağlamaktadır.

Işığın Dalga Teorisi

Young’un başarılarının en önemlisi Işığın Dalga Teorisi’ni kurmak olmuştur. 19. yüzyılın başlarında Young,  17. ve 18. yüzyılda ışığın yayılma modeli olarak kabul edilen ışığın parçacık teorisini test ederek ışığın dalga teorisini oluşturan  bir takım nedenleri ortaya koymak ve bu bakış açısını desteklemek için iki deney geliştirdi. Dalgalanma tankı ile su dalgalarının bağlamında girişim fikrini gösterdi. Çift yarık deneyi ile de dalga ışık bağlamında girişimi gösterdi. Deneylerindeki “girişim” sayesinde ışığın dalga boyunu ölçmüştür.
Young tarihi deneyini ve vardığı sonuçları 24 Kasım 1803’de Royal Society’de açıkladı. Konuşması ertesi yıl ‘’“Philosophical Transactions”’’’da yayınlandı. Günümüzdeki basımı okunacak bir klasiktir. 
1804 yılında yayınlanan “Deneyler ve Fiziksel Optik Göreli Hesaplamalar” çalışmasında “Işık demeti” ile oynayarak yaptığı bir deneyi açıklar. Bu deney “ışık dalgaları oluşmaktadır” savını destekler. Ayrıca lif ve uzun dar şeritler kullanarak iki önemli kırılma deneyi daha yapar. 1807’de “Doğal Felsefe ve Mekanik Sanatlar Teorisi”  kursu verir. Sonraki on yılda Young çalışmalarını çoğaltmış ve daha sonra Fresnel tarafından devam ettirilmiştir.

Görüş ve Renk Teorisi

Young Fizyolojik optiğin kurucusu olarak da bilinir. 1793 yılında gözdeki lensin eğriliğindeki değişikliklere bağlı olarak farklı mesafelerde gözün aldığı durumu açıkladı. 1801 yılında ise Astigmatizm’i ilk tanımlayan oldu    ve sonradan Hermann von Helmholtz tarafından geliştirilen görme algısının retinadaki üç çeşit sinir lifinin varlığına bağlı olduğu hipotezini sundu.

Young-Laplace denklemi

Young, 1804'te yüzey gerilimi ilkesinde kılcal fenomen teorisini geliştirdi. Ayrıca katı yüzey ile sıvının temas açısının sabitliğini de gözlemlemiştir. Kılcal eylem olgularını anlamak için bu iki ilkenin nasıl olduğunu gösterdi. 
1805^de Fransız filozof  Pierre-Simon Laplace kılcal hareket ile ilgili olarak bir tarafı içbükey diğeri dışbükey merceklerin yarıçaplarının önemini keşfetti
1830’da Alman matematikçi  Carl Friedrich Gauss bu iki bilim adamının çalışmalarını birleştirerek iki statik akışkan arasındaki arabirimde sürekli kılcal basınç farkını açıklayan formülünü üretmek için Young-Laplace denklemini kullandı. 
Young, modern anlamda enerji dönemini tanımlayan ilk kişi oldu.

Young denklemi ve Young -Dupré denklemi

Young’ın denklemi düz bir katı yüzey üzerinde bir sıvı damlanın temas açısı yüzey serbest enerjinin bir fonksiyonu gibi ara yüzey serbest enerjisi ve sıvının yüzey gerilimini açıklar. Young’ın denklemi yaklaşık 60 yıl sonra Dupré  tarafından termodinamik etkileri hesaba katarak daha da geliştirildi. Bu denklem Young-Dupré denklemi olarak bilinir

Tıp

1808 yılında "Kalp ve Damar Fonksiyonları" üzerine verdiği konferansta Fiyzolojide hemodinamikler için önemli bir katkı yaptı. Nabız dalgası hızı için bir formül üretti. “Tıp Literatürüne Bir Giriş” ,  Pratik Burunoloji Sistemi (1913) ve  Veremin Pratik ve Tarihsel Risalesi (1915) adlı tıp yazıları vardır. 
Young,  çocuklarda ilaç dozu belirlemek için de pratik bir kural geliştirmiştir.

Dilbilim

Göttingen Üniversitesi’nde verdiği tezin ekinde Fransızca ve İngilizce çekilen 16 "saf" ünlü sembollerini, burun ünlülerini, çeşitli ünsüzleri ve bunların örneklerini içeren evrensel bir fonetik alfabe öneren dört sayfa vardır. Britannica Ansiklopedisi’ne yazdığı "Diller" makalesinde  Young,  400 dili gramer ve sözcük bakımından karşılaştırmıştır. 1813 yılında Hint-Avrupa Dilleri terimini tanıtmıştır.

Mısır hiyeroglifleri

Young 1802 yılında Johan David Åkerblad tarafından düşünülen  29 harflik (14 tanesinin yanlış olduğu ortaya çıktı) bir demotik alfabe yardımıyla Mısır hiyerogliflerini deşifre etmeye çalışan ilk kişilerdendi. Rosetta taşındaki hiyaroglifleri tercüme etmeyi başardı. Sonrasında Mısır hiyeroglif alfabesi üzerinde çalıştıysa da başaramadı. 
Fransız dilbilimci Jean-François Champollion 1822 yılında hiyerogliflerin çevirisi ve gramer sisteminin anahtarını yayınladığı zaman Young ve diğerleri çalışmaları övmüşlerdi.  1823’de Champollion'un sisteminin temel olarak tanınması için "Eski Mısır Eserleri ve Hiyeroglif Yazısındaki Yeni Keşiflerin Önemi"ni yayınladı. Young altı işaretin ses değerini bulduğunu, ancak dilin gramerini ile ilgili sonuca varamadığını belirtti. Bulgularının çoğunu 1816’da yayınladığını ve Paris’e gönderdiğini açıkça belirtti.  Champollion, paylaşma konusunda isteksizdi. Bunu takip eden o zamanın siyasi gerilimleri ile motive olan hizipleşmelerde İngilizlerin şampiyonu Young, Fransızların şampiyonu Champollion’du. hiyeroglif grameri için ortaya kuyduğu bakış Young tarafından yapılan hataların aynını göstermesine rağmen Champollion yalnızca kendisinin  hiyeroglifleri deşifre ettiğini ileri sürüyordu. 1826’dan sonra Louvre Müzesi'nin müdürü de olan Champollion, Young’un hiyeroglif el yazmalara erişimine izin vermedi.

Müzik

Young, müzik aletlerinin ayarlanması için adına “Young Akordu” adı verilen bir yöntem geliştirmiştir.