David Harvey

Yaşamı

Harvey, lisans ve lisansüstü eğitimlerini Gillingham Grammar School for Boys ve St John's College, Cambridge okullarında almıştır. Harvey'in doktorası ile başlayan, erken dönem çalışmaları doğasında tarihseldir ve o dönemde Cambridge ve Birleşik Krallık'ta kullanılan bölgesel-tarihsel sorgulama geleneğinden etkilenmiştir. Tarihsel sorgulama sonraki çalışmalarında da hakimdir.
1960'ların ortalarında, sosyal bilimlerdeki eğilimleri takip ederek sayısal metotları uygulamış ve mekansal bilim ile pozitivist teoriye katkıda bulunmuştur. Bilim felsefesinden türetilen prensiplerin coğrafya bilgisine uygulandığı Explanation in Geography (1969) (Coğrafyada Açıklama) isimli kitabı coğrafya metodolojisi ve felsefesinde bir temel taşıdır. Fakat kitabın  basımından sonra Harvey yine sosyal adaletsizlik ve kapitalist sistemin doğası ile ilgili konularla ilgilenmeye başlamıştır. Açıklamasında öne sürdüğü argümanları benimsemekten vazgeçmiş fakat hala mutlak mekanın ve Kantçı sentetik a priori bilginin sonucu olarak gördüğü bölgesel-tarihsel geleneğin coğrafyasındaki ayrıcalıklılığın eleştirisini benimsemektedir.
Bristol Üniversitesinden Baltimore'daki Johns Hopkins Üniversitesi'ne geçtiğinde kendisini yeni ortaya çıkmış olan radikal ve Marksist coğrafyanın merkezine yerleştirmiştir. Adaletsizlik, ırkçılık ve sömürü Baltimore'da gözle görülür bir biçimdedir ve bu konular etrafındaki aktivizm 1970'lerin başında somut bir olgudur. Antipode dergisi Clark Üniversitesi'nde kurulmuş ve Harvey ilk katkı yapanlardan olmuştur. Harvey ve arkadaşlarının meslektaşlarının yaklaşımlarını eleştirdikleri 1971'deki Boston Amerikan Coğrafyacılar Birliği toplantıları bir dönüm noktası olmuştur. 1972'de getto oluşumuyla ilgili ünlü makalesinde, “devrimci teori”nin, “devrimci pratik vasıtasıyla meşru kılınan” teorinin,  yaratılışını tartışmıştır.
Social Justice and the City (1973) (Sosyal Adalet ve Şehir), Harvey'in kentsel yoksulluk ve ilişkili sorunlara rağmen coğrafyanın objektif kalamayacağı düşüncesini açıkça ifade eder. Çalışmaya yaygın olarak atıfta bulunulmuş (50 atfın bile nadir  görüldüğü bir disiplinde 2005 itibarıyla 1000'den fazla) ve çalışma kapitalizmin kendi yeniden üretimini garantiye almak için mekanı yok ettiğini tartışarak Marksist teoriye önemli katkılarda bulunmuştur. 
Diyalektik materyalizm sonraki çalışmalarına, özellikle de teorik olarak karmaşık olan Limits to Capital'a (Sermayenin Sınırları) (1982), yol gösterici olmuştur. Sermayenin Sınırları kapitalizmin radikal coğrafi analizini daha da ileriye götürmüştür ve bunu kentsel süreçler ve kent yaşamına dair birçok kitap izlemiştir. Oxford Üniversitesi'nde profesör iken yazdığı The Condition of Postmodernity (Postmodernliğin Durumu) (1989) en çok satan haline gelmiştir (Independent kitabı 1945'ten beri basılan en önemli elli edebiyat dışı eser arasında göstermiştir).  Postmodernliğin Durumu, postmodern fikir ve argümanlara materyalist bir saldırıdır ve bunların aslında kapitalizmin kendi içerisindeki çelişkilerden ortaya çıktığını öne sürmektedir. Justice, Nature and the Geography of Difference (Adalet, Doğa ve Farklılıkların Coğrafyası) (1996) sosyal ve çevresel adalet üzerine odaklanmaktadır. Spaces of Hope (Umut Mekânları)(2000), ütopyacı bir temaya sahiptir ve alternatif bir dünyanın nasıl olabileceği konusunda kurgusal düşünceler içerir. İkinci İmparatorluk'u ve Paris Komününü çevreleyen olayları ele aldığı Paris, Capital of Modernity (Paris, Çağdaşlığın Sermayesi) tartışmasız en özen gösterilmiş tarihi-coğrafi çalışmasıdır. 2001'de başlayan Amerikan askeri saldırıları birçok eleştiriye yol açmıştır ve The New Imperialism (Yeni Emperyalizm) (2003) kitabında Harvey neo-muhafazakarların ilgiyi 'evdeki' kapitalizmin başarısızlıklarından Irak'taki savaşa çektiklerini dile getirmektedir. A Brief History of Neoliberalism (Noeliberalizmin Kısa Tarihi) (2005) adlı son eserinde 1970'lerin ortalarından beri neoliberal teori ve pratiklerin tarihsel incelemesini yapmaktadır. Bu çalışma neoliberalleşmiş küresel politik iktisadı, "mülksüzleştiren birikim (accumulation by dispossession)" vasıtasıyla sınıf ayrımının tekrar yaratılması sonucunda oluşan bir sistem olarak kavramsallaştırmaktadır.
Harvey Ocak 1990'da kızı Delfina'nın doğumunun ardından, 1993'te Oxford Üniversitesi'nden tekrar Johns Hopkins Üniversitesi'ne dönmüştür fakat zamanının çoğunu konuşmacı ve misafir olarak başka yerlerde, özellikle de ücretli akademi üyesi olduğu Londra Ekonomi Okulu'de, geçirmiştir. 2001 yılında, City University of New York Antropoloji Bölümü'ne geçmiştir. Akademik kariyerinin büyük bölümünü, kısa Fransa ve Şangay ziyaretleri dışında, Anglo-Amerika'da geçirmiştir. Neil Smith, Richard Walker, Erik Swyngedouw, Michael Johns, Maarten Hajer, Patrick Bond, Melissa Wright, ve Greg Ruiters gibi birçok doktora öğrencisine danışmanlık yapmıştır. Harvey'in hayatı boyunca sürekli olarak yapageldiği iki şey vardır. Bunlardan ilki Marx'ın Kapital'i üzerine verdiği ders, ikincisi ise öğrenci aktivizmi ile işçi hareketlerine verdiği sürekli destektir.
Harvey'nin kitapları Korece, İspanyolca, Japonca, İtalyanca, Arapça, Türkçe, Norveççe, Portekizce, Rusça, Almanca, Çince, Lehçe ve Romence gibi birçok dile çevrilmiştir. Aynı zaman da Harvey, Roskilde (Danimarka), Buenos Aires (Arjantin), Uppsala (İsveç), Ohio State Üniversitesi(ABD), Lund Üniversitesi(İsveç) ve University of Kent (Birleşik Krallık) üniversitelerinden fahri doktora unvanına sahiptir. Aldığı diğer ödüller arasında İsveç Antropoloji ve Coğrafya Topluluğu Anders Retzius Altın Madalyası, Royal Geographical Society Patron Madalyası ve Vautrin Lud International Prize in Geography (Fransa) bulunmaktadır. 2007 yılında American Academy of Arts and Sciences üyeliğine seçilmiştir.
Harvey, Türkiye'nin güneydoğu illerinde süregelen sokağa çıkma yasaklarının ve şiddetin bir an önce son bulmasını talep eden akademisyen ve araştırmacılardan oluşan bir inisiyatif olan Barış İçin Akademisyenler inisiyatifinin bildirisine imza atan 1128 akademisyen arasındadır.