Nationalpolitische Erziehungsanstalten

Nasyonal Siyasal Eğitim Enstitüsü (Almanca: Nationalpolitische Erziehungsanstalten; Resmi olarak kısaltılmış NPEA, Nationalpolitische Lehranstalt için Milli Politika Enstitüsü anlamına gelen Napola olarak kısaltılır) Nazi Almanyasında orta yatılı okullardı. 1933'te Nasyonal Sosyalistlerin iktidara gelmesinden sonra "topluluk eğitim siteleri" olarak kuruldu.

Görevi

NPEA'nın asıl görevi "halka ve devlete hizmet amacıyla beden ve ruh bakımından etkin nasyonal sosyalistlerin eğitimi" idi. Bu okullara katılan öğrencilerin Almanya'nın gelecekteki lideri olması amaçlandı (politik, idari ve askeri). II. Dünya Savaşı'nın başlangıcına dek 1 Eylül 1939'da Napolas, genel yüksek öğrenim sistemi çerçevesinde güçlü siyasi ağırlıklı elit hazırlık okullarına hizmet etti. Savaş sırasında, Wehrmacht ve Waffen-SS'e giriş için hazırlık okullarına girişler arttı. Eşsiz doğaları gereği, Napolara okulları diğer tüm Alman orta öğretim okullarından ayrı olarak faaliyet gösterdi.

Genel bakış

İlk üç NPEA, 1933'te Plone, Potsdam ve Köslin'de Eğitim Bakanı Bernhard Rust tarafından kuruldu. Okullar normal okullar gibi herhangi bir devletten ziyade doğrudan Reich Eğitim Bakanlığına bağlıydı. 1936'dan itibaren, NPEA'lar Nasyonal Siyasi Eğitim Enstitülerinden SS-Obergruppenführer August Heissmeyer'e bağlı tutuldu. Ağustos 1940'tan itibaren, Hauptamt Dienststelle Heissmeyer'ın bir parçasıydı. İleriye doğru, okullar kendilerini temin eden ve destekleyen SS'nin doğrudan etkisi altındaydı. Okulların amacı gelecekteki liderleri yetiştirmekti ve özellikle SS'nin etkisini göz önüne alarak mezunların SS ya da polislikte bir kariyer seçmeleri umuluyordu. 1941 yılına gelindiğinde, Nazi Almanyasına kayıtlı toplam 6.000 öğrencisi olan 30 NPEA vardı. Napola okulları cinsiyete göre ayrılmıştı ve yalnızca birkaç tane kız öğrencilerin olduğu Napolara okulu vardı. 1942'de faaliyet gösteren 33 Napola okulundan sadece üçü kızdı. 1945 savaşının sona ermesiyle 43 Napola okulu listeye alındı.
Napola öğrencileri 11-18 yaş aralığındaydı. 10-14 yaş arası çocuklar için, Deutsches Jungvolk'un veya Alman Genç Folk üniforması kullanıldı. 14-18 yaşlarında olanlar için, bunun yerine Hitler Gençliği üniforması kullanıldı. Kullanılan rütbe yapısı, bu iki organizasyonda mevcut olan rütbe yapısına tekabül ediyordu. Heißmeier üniforma tanıtmayı ve öğrencilere ve öğretmenlere göre SS'ye benzer safları kabul etti, ancak sonuçta Hitler Gençliği organizasyon yapısını korudu.
Nazi Almanyasının aşırı militarist yapısı gereği, NPEA'lardaki yaşam, askeri disiplin tarafından yönetiliyordu. Yatılı okullara "ırksal açıdan kusursuz" olduğu düşünülen sadece erkek ve kızlar kabul edildi. Bu, zayıf işitme veya görme yeteneğine sahip herhangi bir çocuğun kabul edilmediği anlamına geliyordu. "Ortalama zeka ortalamasının" da olması gerekiyordu, böylece kabul edilmek isteyenlerin 8 günlük giriş sınavlarını tamamlaması gerekiyordu.
Erkeklerin Napola'daki hayat son derece rekabetçi, hatta acımasızdı. İçeri girmek son derece zordu ve neredeyse daha da zorlaşıyordu. Tüm eğitim kademelerinin yaklaşık beşte biri, eğitim kazalarında yaralanmalar nedeniyle gerekli standartları karşılamadı ve çocuklar evlerine gönderiliyordu.
Napolara okulları, öğrencilerini Nazi rejimine ve ideolojisine inananları yaratmak için kasıtlı olarak yoğun politik, siyasi dersler veriyordu. Bu, sonuçta SS'e giren Jungmannen yüzdesine yansımaktadır -% 13, genel Alman nüfusundaki% 1.8'den çok daha yüksektir.
Napoli eğitiminde Nasyonal Sosyalist dünya görüşü en büyük plan olarak kabul edildi. Hükümdarlar arasındaki en önemli inanç "Endsieg" veya Final Zaferidir. Napolara okullarının ayrıcalıklı öğrencileri, savaşın son aylarında harekete geçirildi ve yetersiz donanımlı, eğitimsiz, ancak motivasyonu yüksek piyade görev yaptı. Çocuklar savaşın son aylarında kör fanatizm yüzünden fazlasıyla silahlanarak birçok savaşta şiddetli direniş gösterdiler. Aralarındaki zayiatlar son derece yüksekti.

Film

NPEA'yı anlatan bir film olan Napola, 2004'te gösterime girdi. Film Dennis Gansel tarafından yönetildi ve Tom Schilling ve Max Riemelt başrollerde yer aldılar. Yönetmen Gansel'in büyükbabası da eski bir Napola öğrencisiydi. Film, Napola okullarındaki hayatın sert ve son derece politik doğasını doğru bir şekilde tasvir etmesi ve filmin sonunda, Napola'daki okullara kayıtlı 15.000 çocuğun yaklaşık yarısının öldürülmesi üzerine bir açıklama yaptı. Savaşın son aylarında direnişi hareketini de göstermiştir.