Birinci Yahudi-Roma savaşı

İsyan çıkıp gelişmesi

İsyan MÖ 66 yılında Kudüs'te yaşayan Yunanlar ve Yahudiler arasındaki dinsel gerilim yüzünden çıktı. Çok geçmeden bu rakip gruplar Kudüs'te yaşayan Roma vatandaşlarına da saldırılarda bulunmaya başladılar. Romalılar bu karışıklıklara gayet sert şekilde müdahele edip Yahudi Tapınağı'na saldırıp talan etme ve 6,000 Yahudi'yi idam etme ile karşılık verdiler. Bu da karışıklıkların tam bir Yahudiler ayaklanmasına dönüşmesine neden oldu. Yahudilerin Roma'ya tabi olan Yahudiya Kralı II. Herrodı Agrippa yanında çalışmakta olan Romalı devlet memurları ile Kudüs'ten kaçtı. Yahudiye'de bulunan Romalı garnizon birliklerinin kışla ve komuta merkezleri üzerlerine saldıran Yahudi isyancılar çok geçmeden bu Romalı birliklerini yenip bu kuruluşları ellerine geçirdiler.
Roma'nın Suriye Eyaleti Genel Valisi olan Cestius Gallus bu ayaklanmanın gittikçe kontrol edilmez bir şekil aldığını görerek Suriye'de konuklanmış olan  "XII. Lejyon Fulminata "  adli Romalı Lejyonu ile yörel yedek askerlerle takviyeli bir Romalı ordusunu ayaklanmayı bastırıp Yahudiye'ye sulh ve sükunu yeniden geri getirmek görevi ile Kudüs ve Yahudiye'ye gönderdi. Bu Suriye Romalı Lejyonu önce ayaklanmaya karşı başarılı askeri harekat yaptı ve Yafa kalesini tekrar eline geçirdi. Fakat Yahudi ayaklanmacılar ordusu MÖ 66'da Romalı Suriye Lejyonu'nu pusuya düşürdüler ve yapılan Beth Horon Muharebesi (MÖ. 68)'inde ise takviyeli Suriye Romalı Lejyonu ordusuna karşı büyük bir galibiyet kazandılar. Bu muharebede  6,000 Romalı lejyoner ve asker öldürüldü ve Romalı Lejyonu'na ait olan "Kartal Sancağı" ayaklanmacılar eline geçti. Özellikle Kartal Sancağı'nın kaybedilişi Roma'nın şerefi addedilen bu sancak sembolüne gayet büyük önem veren tüm Romalıları, özellikle Roma'dan imparatorluğu yönetenleri,  büyük bir şoka maruz bıraktı.
Sonra Kudüs'te, (Yahudilerin devamlı bir küçük kama taşıdıkları için) "Sicari" adını verdikleri aşırı inançlı isyancı bir grubun başkanı olan "Monahem Ben Yehuda" şehrin kontrolünü kendi isyancı grubunun eline geçirme çabasına girişti. Bu grup Kudüslüler arasında istenmez bir aşarı kanattan olduğu için Kudüs'lu isyancılar tarafından "Monahem Ben Yehuda yakalanıp idam edildi. Bu gruba dahil olan diğer "Sicari" mensupları da şehirden kovuldu. Kudüs'te "Ananus ben Ananus" liderliğinde yeni Yahudiye devleti hükümeti kuruldu. Halk tarafından gayet popüler olarak sevilen ama radikal tutumlu olan köylü asıllı lider olan "Simon bar Giora" da şehirde kurulan bu yeni Yahudiye hükümeti tarafından şehirden kovuldu.Yeni Yahudiye hükümeti Kudüs'ün surlarını pekiştirip takviye ettirmeye başladı. Celile'de bulunan ayaklanmacılara komutan olarak  "Yosef ben Matityahu" ve Edom bölgesi için ayaklanma komutanı olarak  "Elazar ben Hamaniye" seçildiler.

Kudüs'ün Romalılar eline geçmesi ve isyanın sonu

70 yazında şehirdeki Yahudi orduları ve halk açlıktan bitkin bir hale geldikleri halde, Romalılar tarafından yapılan bir hücumla Kudüs duvarlarında açılan gediklerden sehre giren  Romalılar surlardan geçip şehri fethettiler.  Şehri eline geciren Romalı ordusu, tüm dinsel tapınakları dahil, sehri tümüyle yakıp yıkti ve talan etti.  Yahudiler için en kutsal olan  Herod Tapınağı  talan edildikten sonra  29/30 Temmuz 70'te yakılıp yerle bir edildi. Sonra şehir tümüyle yakıldı.
Josephus'a göre ortaya çıkan silahlı kargaşalık ve açlık dolayısıyla Kudüs'te asker olmayan 1.1 milyon kişi ölmüştür. Bu ölenlerin büyük kısmı Kudüs'te yaşamayanlar olup bunlar Kudüs'e önemli Yahudi kutsal bayramı olan Hamursuz Bayramı için yapılan ayinler ve kutsal etkinlikleri izlemek için gelen ziyaretçiler olup Romalıların Kudüs'ü gayet kargaşalıklar içinde kuşatması ve ele geçirmesi askeri harekatı sırasında  hayatlarını kaybetmişlerdir. Josephus'e göre bu harekat sırasında 97,000 Yahudi de esir edilip köle olarak satılmışlardır. Bazı modern kaynaklara göre toplam öldürülen sayısı 250,000 Yahudidir.
John Giscala'lı tabi Yahudiya Kralı II. Herrod Agrippa'nın kalesi olan Jotapata'da Romalılara teslim  oldu ve müebbet hapse mahkûm edildi. Simon bar Giora ise Kudüs Tapınağı yıkılıp yakıldıktan sonra sığındığı bir mevkiden  bir tünel açıp kaçmaya çalıştıktan sonra başarısız kaldığı için Romalılara teslim oldu. Roma'ya götürülüp Titüs onurana tertip edilen Zafer Alayı'nda Titus'un savaş arabası arkasında yürütülerek halka teşhir edildi. Sonra bir yargılamaya tabi tutulup Romalılara isyan ve ihanetten dolayı idam  cezası verildi. Roma'da Tarpeia Kayalığı uçurumundan aşağı atılarak bu idam cezası uygulandı.
Bu kuşatma ve Tapınak  yıkımdan geri kalan kalıntı taşlar günümüzde bile Kudüs şehrinde görülebilmektedir. Roma'da bu zafer anısına 82'de yaptırılan "Titus Flavius Vespasianus Zafer Takı" üzerinde bulunan kabartma heykellerden birinde Romalı lejyonerlerin Kudüs Tapınağı'ndan ganimet olarak aldıkları kutsal eşyaları, bu arada   Yedi Kollu Şamdan (Menora)yı, alıp götürmeleri gösterilmektedir. Bu kutsal eşyalar Roma'da Titus şerefine yapılan Zafer Alayı sırasında da alayda tüm Romalılara gösterilmişlerdir.
Bu olaylar tarihçi Flavius Josephus tarafından yazılan Kudüs'ün yıkılışı (Phlauiou Iôsêpou historia Ioudaïkou polemou pros Rhômaious bibliona) adlı eserde anlatılmaktadır.
Kudüs'un düşmesinden sonra Titus Roma'ya döndü. Suriye Romalı Lejyonu "X. Lejyon Frettensis" Yahudiya eyaletinde 73'e kadar  isyancılara ait bulunan  birçok kale ve şehri Romalılar adına alarak  bu isyanın son kısımlarını ortadan kaldırdı. Birinci Yahudi-Roma savaşının en son muharebesi yüksek bir tepe üzerinde bulunan  Masada  kalesinin kuşatılması ve direnişçilerinin hepsinin intiharmesinden sonra 74'te Romalılar eline geçinceye kadar sürdü.
Yahudi isyanlarının Roma İmparatorluğu tarafından bastırılması, Yahudilerin çoğunun dağıtılıp köle olarak satılması nedeniyle Yahudi diasporasının dağıldığı coğrafya ve diasporadakilerin sayısı üzerinde etkili olmuştur.