Kurşunlu, Karacabey

Kurtuluş Savaşı öncesi dönem

Kurşunlu mahallesinin Osmanlı döneminde bir Rum mahallesi iken de aynı isimle anıldığı bilinmektedir. Bizans ve Osmanlı dönemlerine ait çeşitli maden işletmelerinin kalıntıları ve mahallenin yaşlılarının beyanları, köye bu isminin mevcut kurşun yatakları nedeniyle verildiğine işaret etmektedir.
Mahallede bulunan manastır ve kilise kalıntıları ve dağ eteğindeki ev kalıntıları, mahallenin çok eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermektedir. Bizans ve Osmanlı döneminde bu mahallede bulunan manastırda rahibelerin yetiştiği, halkın zeytincilik, bağ ve bahçe işlerinin yanında şarap üretimiyle geçimini sağladığı bilinmektedir. Mahallenin Osmanlı himayesi altında olduğu 600 yıla yakın süre boyunca Rum asıllı halk burada yaşamaya devam etmiştir fakat Osmanlı Devleti’nin zayıf anlarında yöre halkı bazı problemler çıkarmıştır. Kurtuluş Savaşı sırasında Yunanların bölgeyi ele geçirmesinin ardından Kurşunlu halkı da işgal kuvvetlerine yardım etmiştir. Kurtuluş Savaşı’nın Türk kuvvetlerince kazanılmasının ardından Rum asıllı halk mahallesi terk ederek Yunanistan’a yerleşmiştir.
Köyle ilgili olarak; Malkara mahallesinde yaşayan ve gemileri soyduğu düşünülen Manol isminde bir korsan; Kirman ismiyle nam salmış bir eşkiyadan bahsedilmektedir. Ayrıca köyle ilgili başka bir rivayette ise Bizans döneminde cüzzam hastalığına yakalanan bir imparator kızının Kurşunlu deresine girdikten sonra şifa bulduğu anlatılmaktadır.

Mahallenin yeniden kurulması

1923-1933 yılları arasında köy tamamen boş kalmıştır. 1933 yılında yapılan halkları karşılıklı değiştirme anlaşması ile Kurşunlu mahallesine Yunanistan'ın Drama şehri yöresinden 18 aile gelmiştir. Bu aileler burada iskan edilmişlerdir.
Kurşunlu’ya gelen aileler çiftçilikle uğraştıkları için orman isçiliği ve balıkçılık yapılmamıştır. Mahalleye gelenlerden iki aile burada kalırken diğerleri çiftçiliğe daha müsait olan Karacabey’in ova köylerine gitmişlerdir. Mahallede kalan iki aileden birisinin oğlu olan Hüseyin Poyraz o dönemde boşalan köye yeni aileler getirme çabasına girişmiş ve köy muhtarı olup mahallenin gelişmesi için yoğun bir çaba sarfetmiştir. Daha önce buraları tanıyan Rizeli Mehmet Köseoğlu ve Giresunlu Hüseyin Civelek’i bulan köy muhtarı onların aileleriyle beraber köye yerleşmelerini istemiştir. Bu iki aile 1949 yılında Kurşunlu’ya gelerek yerleşmiştir. Daha sonra aileler Rize ve Giresun’daki akrabalarını da köye getirmişlerdir. Yine bu dönemde Batum'dan göç eden Mehmet Yılmaz (Fileke Kuru Mehmet), Kazanbaş ailesi ve Rize Çayeli'nden Okumuş aileleri kalabalık bir nüfus olarak mahallenin ilk yerleşimcileri olmuştur.

Tarihi Eserler

Mahallenin en önemli tarihi eseri manastırdır. Yaklaşık 5 dönüm arsada kurulmuş olan manastır, gerek köye ilk gelen muhacirler gerekse sonradan gelenlerin bilinçsizliği ile tahrip olmuştur. Manastırdan kalan sütun başları ve bazı kalıntılar açık müze halinde korunmaya alınmıştır. 1950 yılında köy içinde hâla ayakta duran bir kilisenin varlığı düşünülmektedir. Günümüzde bu eserlerin sadece ufak tefek kalıntıları vardır.

Kültür

Mahallenin halkı Doğu Karadeniz Bölgesi'nden geldikleri için Karadeniz şivesiyle konuşmasına karşın özellikle genç nüfus aldıkları eğitim sayesinde İstanbul Türkçesi'yle konuşmaktadır. Nüfusun hepsi Müslüman olup, Hanefi mezhebindendir. Mahallede bulunan Kurşunlu İlköğretim Okulu, yeni binasında bilgisayar laboratuvarlı olarak eğitim-ögretim hizmetlerine devam etmektedir. Mahallede okuma çağında olup da okula gitmeyen öğrenci yoktur. Mahallede 7-50 yaş arası okur-yazarlık oranı %96’dır. Mahallede kadın erkek ayrımı olmayıp herkes çalışmaktadır. Genç kızlar mahallede açılan dikiş-nakış kursuna gitmektedir. Mahallede iki kahve, bir gazino bulunmaktadır. Köy içinde cuma günleri pazar kurulmaktadır. Köy halkının yemek kültürü çok gelişmiş olup özellikle Karadenizli oldukları için karalahana ve mısırla yapılan yemekleri meşhurdur. Sportif faaliyetleri yerine getirmek için imkânlar oldukça az olmasına karşın halk arasında özellikle futbol, voleybol ve yüzme sporuna ilgi çok fazladır.

Coğrafya

Köy, Türkiye’nin kuzey batısında Marmara Denizi’nin güney sahilinde, Bandırma Körfezi’nin 26 km doğusundadir. Bursa il merkezine 96, Karacabey ilçesine 42 km uzaklıktadır. Mahallenin kuzeydoğusunda 13 deniz mili mesafesinde İmralı Adası yer almaktadır. Köy doğuda, Karacabey’e bağlı Bayramdere, Şahmelek; batıda Balıkesir'in Bandırma ilçesinin Yenice köyleri ile komşudur.

İklim

Mahallenin iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi ormancılığa, balıkçılığa ve tarıma dayalıdır.
Mahallenin en büyük zenginlik kaynağı deniz ve ormandır. Köy halkının tamamı deniz ve orman ürünlerinden doğrudan ya da dolaylı olarak yararlanmaktadır. Osmanlı Devleti zamanında Karadağ’da Fransızlar’ın maden çıkardığı bilinmektedir. Bugün ise işletilen maden ocağı yoktur. 1990 yılında MTA çevrede araştırma yapmış ve Kuvars madeni olduğunu tespit etmiştir. Köylü, bahçelerde mandalina, elma, armut, incir, nar, erik, kiraz, vişne ve zeytin yetiştirmekte olup asıl gelirini deniz ürünlerinden elde etmektedir. Yerli balık türleri olan mezgit, tekir, dil, lipsöz, kırlangıç, istavrit balıklarının haricinde göç veya mevsim balığı olan karides, kefal, karagöz, levrek, mirmir, lüfer, hamsi, palamut balıkları tutulmakta ve ülke ekonomisine katkıda bulunulmaktadir.

Altyapı bilgileri

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon hattı vardır.