Demirciler, Akçadağ

Tarihi

Demirciler'in yaklaşık 200 yıl önce Barak bölgesi olarak da nitelendirilen Kilis ve Gaziantep'in güneyinde yer alan ve şu anda Halep’e bağlı Bab kazasının Akdere veya Akderin mahallesinden geldiği mahallenin yaşlıları tarafından söylenmektedir. Önce Akçadağ Yağmurlu mahallesi civarına yerleştikleri ancak orada Yağmurlu'da çevre ile yaşadıkları bir anlaşmazlık sonucu Şu anda bulundukları Kürecik bölgesine geldikleri söylenmektedir. Bu bölgeye ilk olarak gelen Demirci Topal Süleyman çocukları ve belki de diğer akrabaları demirci körüğünü kurarlar ve demircilik zenaatını icra ederler. Demirci Süleyman o sıralarda şu anda Demirciler mahallesine komşu olan Kasımuşağı mahallesi ile Kepez mahallesinin o zamanki ahalisi arasındaki kavgayı sona erdirir.Demirci Süleyman ve ailesi barıştırdığı köylerin de yardımı ve desteği ile şu andaki yerine yerleşir.Daha sonra rivayet odur ki Demirciler mahallesinden birçok kişi çeşitli anlaşmazlıklar sonucunda göç eder ve çevre illerdeki dağlık bölgelere yerleşirler. Bu yerleştikleri yerler ise şunlardır:Kayseri- Pınarbaşı Borandere mahallesinin Çalolar mezrası(söylentiye göre şu anda bu mahallede Demirciler'den kimse kalmamış başka yerlere göç etmişlerdir.), Kahramanmaraş- Afşin Armutalan mahallesinin hemen hemen tamamı, Sivas- Gürün Güllübucak mahallesinin yine büyük bir kısmı, Gürün İncesu mahallesinin bir kısmı, Gürün Yolgeçen(Tekrama) mahallesinin bir kısmı(bu bilgi doğru olmayabilir), Akçadağ Esenli mahallesinin bir kısmı, Akçadağ Kırkpınar mahallesinin bir kısmı, Akçadağ Yağmurlu mahallesinin bir kısmı, Akçadağ Doğanlar mahallesinin Demirciler mahallesi, Hekimhan Güzelyurt Karamahmut mahallesinde soyadı Demirci olan aileler,(şu anda köyle bağlantıları kalmamış Malatya merkezine yerleşmişler.) Yazıhan Sarsap mahallesinde soyadı Özkul olanlar(bu bilgi tam olarak doğru olmayabilir.) bir şekilde Demirciler'den ayrılmışlardır. Bu köylerin bazıları ile hala akrabalık ilişkileri sürdürülmektedir. Yine bir rivayete göre de Demirciler’in bir kısmı şu anda Osmaniye Düziçi'ne bağlı Gökçayır mahallesinde ve Hatay İskenderun Sarıseki  beldesindedir. (Bir rivayete göre de İskenderun Azganlık beldesi olabilir.)Bu bölgelere giden Demirciler önce Armutalan'a daha sonra da bu bölgelere gitmişlerdir. Ancak bu bölgelere giden Demirciler'le herhangi bir ilişki kalmamıştır. Mahallenin bilinen yakın tarihi içerisinde ise köy ahalisinin önemli bir kısmı İstanbul Elbistan ve Adana gibi yerlere göç etmiştir. Köy halkından daha sonra sayılan yerlere göç edenlerin köyle hala ilişkileri devam etmektedir. Demirciler önceleri konar-göçer Türkmen hayatı yaşayan bir topluluk iken bu sayılan yerlerde yerleşik hayata geçmişlerdir. Yerleşik hayata geçmeleri ise muhtemelen Osmanlı'nın zorunlu iskan politikası sonucu olabilir.
Demirciler'in bağlı olduğu boy veya aşiret ise rivayete göre AVŞAR TÜRKMENLERİ boyudur. Bu konuda Gürünlü tarihçi Mehmet Ali Öz Güllübucak Köyü’nün tarihçesinde Demircilerle ilgili olarak kısaca şöyle demektedir: “Güllübucak Mahalleninde yaşayanların bir kısmı, Malatya Akçadağ Demirciler, Kürecik bölgelerinden gelmişlerdir. Dadaloğlu-Avşar Türkmenleri Oymağına mensupturlar” demektedir. Bunun dışında Demirciler'in gidip yerleştiği bölgeler genel olarak AVŞAR köyleridir.
Kahraman Maraş Elbistan Gecit mahallesinin büyük bir kısmı ile Darende Ayvalı beldesinde soyadı Demir olanların Demirciler sülalesinden olduğu da iddia edilmektedir. Yine Osmaniye Merkez Köyyeri, Hatay Kırıkhan Akpınar köylerinde de Demirciler obasının uzantıları olduğu söylenmektedir.Ancak bu bilgiler henüz teyid edilmiş bilgiler değildir.

Coğrafya

Akçadağ’a 35 km Malatya’ya ise yaklaşık 70 km uzaklıkta Sultansuyu’nun kolu olarak bilinen Dipsizçay’ın kenarında bulunan toplam 23 haneden oluşan küçük bir mahalledir. Mahallenin çevresinde Kepez, Çakıllıpınar ve Düvencik,Şemşik köyleri bulunmaktadır.

Kültür

AVŞAR TÜRKMENLERİ kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.
Mahallenin Demirciler’den başka eski bir ismi yoktur. Mahallenin kuruluşundan beri ismi Demirciler’dir. Demircilik köye ilk gelenlerin yaptığı meslek olarak bilinmektedir. Ancak bu mesleği devam ettiren kimse kalmamıştır. Mahallenin kendisine özgü bir yemeği yoktur. Yemekler genellikle Malatya yöresinde görülen yemeklerdir. Eskiden var olan halı ve kilim dokumacılığı genç ve üretken nüfusun mahallesi terketmesi sebebiyle yok olmaya yüz tutmuştur.

Ekonomi

Mahallede yaşayanlar geçimini kaysıcılık ve diğer tarım ürünleri ile sağlamaktadır.Bunun dışında mahallenin büyük bir kısmı geçim sıkıntısı yüzünden İstanbul'a göç etmiştir. Yine mahalle nüfusuna kayıtlı birçok kişi çeşitli sebeplerle Türkiye'nin muhtelif yerlerinde yaşamaktadır. Dolayısıyla yerleşik nüfusu çok azalmıştır. Son sayıma göre yerleşik nüfus 89 kişidir.