Pınarcık, Çorum

Tarihçe

Köyün adı 1964 yılına kadar EZİL olup, bu adın nereden geldiği bilinmemektedir. 1964 yılında köyün adı PINARCIK olarak değiştirilmiş olup o tarihten itibaren tüm resmi işlem ve kayıtlarda bu isim kullanılmaktadır. Ancak  köy halkı veya köy halkının diğer insanlarla olan sosyal münasebetlerinde halen Ezil ismi yaygın bir şekilde kullanılmaktadır.Çorum-Osmancık yolu üzerinde 3. km de, Bayat gediğinden sonra, köy yoluna girişteki çayın ismi de Ezil Çayı'dır.
Köyün kuruluş yıllarının tahminen 18.yy ikinci çeyreği (1725-1750) olma ihtimali oldukça yüksek olup kesin tarihler ancak  o dönemlere ait Osmanlı tapu, vergi vb kayıtlarından anlaşılabilir. 
Köyün kuruluşunun, şu anda Laçin İlçesine bağlı eski adı BAĞZIK, yeni adı İKİZCE olan köy sakinlerinden BÖLÜKBAŞIOĞLU HACIBEKİR (Vefatı h. 1299, m. 1882)ve beraberinde bir arkadaşı (tapu kayıtlarında ve köyün geçmişini bilen yaşlılarından alınan bilgide lakabı İMİRZAOĞLU olarak geçen) İmirzaoğlu Mustafa tarafından, satın alınarak gerçekleştirildiği, köyün kuruluşunu gerçekleştiren zatın torunlarından nakledilmektedir. Halen köyde yaşayan en büyük aile de Bölükbaşıoğlu ailesinden gelen soy olup; soyadı kanununa kadar kullanılan "Bölükbaşıoğlu" lakabı, soyadı uygulamasını yapan memurun tasarrufu ile BAŞ haline getirilmiştir. Aynı "soy"un, eski ismi BAĞZIK yeni ismi İKİZCE(halen Laçin'e bağlı) olan köyde yaşamakta olan kolunun soyadı "Bölükbaş" dır. Şu anda Köy Halkı 3 aileden oluşmaktadır: Bölükbaşılar, Canik/Cenikliler ve Nazimgiller.. Bugün köyde kullanılmakta olan soyadları Baş("Bölükbaşı"lar), Demirten ve Şen (Canikliler) ve Sarıkaya (Nazimgiller)dir. Aslında bugünkü Canikliler sülalesi de, köyün kurucusu olan Bölükbaşıoğlu Hacıbekir'in kızını evlendirdiği Canikli bir kişiden (Canikli İmamoğlu Abdullah oğlu Ali) gelişerek büyümüş olup Baba tarafı "Canikli", ana tarafı "Bölükbaşıoğlu" olup kısaca Bölükbaşıoğlu HacıBekir'in kızdan torunlarıdır. Sarıkaya'lar ise Birinci Cihan harbinde Erzurum civarından gelerek köye yerleşip, harp sonrası dönmeyip köyde kalanların torunlarıdırlar.  Köyde ayrıca 1952 yılında Devlet tarafından Bulgaristan getirtilerek  iskan edilmiş olan bir "Göçmen" aile meskundur.

Kültür

Gelenek, görenekleri: Çorum merkeze yakın olması sebebiyle, eski köy geleneğine ilave olarak Çorum merkezdeki gelenek göreneğin büyük bir kısmı da sosyal hayatın içindedir.
Düğünleri Çorumun her yerinde olduğu gibi davul zurna ile ve en az birkaç gün çaldırılarak yapılır. Eskiden en önemli düğün yemeği KEŞKEK olup, modernitenin etkisinde kalmayanlar için gene geçerliliğini sürdürmektedir.
Yemekleri :
Çorbaları: Tarhana (Çorum yöresinde katık içine yarma konularak yapılan tarhanadan), bulguraşı, çatalaşı, sütlaş, helle, yarmaaşı, yoğurt çorbası,
Tatlıları: Un helvası, hasıda (şekerli veya pekmezli su içine nişasta ilave edilerek yapılır), Sütlaç,Çorum baklavası (paklava),
Ana yemekleri: Mantı, keşkek, bulgur pilavı, et yahnisi, mumbar, madımak
Hamur işleri:  Yanıç, yağlı pezi, saç çöreği, mayalı, katmer, börek, ev makarnası,

Coğrafya

Çorum'un Kuzey-Doğu istikametinde, Çorum merkezine 6 km uzaklıktadır. Ancak Çorum'daki imar, nüfus ve sanayi gelişmesi bu mesafeyi göreceli olarak adeta kısaltmış olup, gerek yerleşim ve gerekse sanayi tesisleri Köy merkezine birkaç km. mesafeye kadar yaklaşmıştır.

İklim

Köyün iklimi, esas itibarıyla İç Karadeniz iklimi hakim iklim olup; yazları sıcak, kışları soğuk, sonbaharı sonbahara ilkbaharı da ilkbahara benzer bir yapıdadır. Yağış miktarı Çorum merkez ile aynı olup esas yağış sonbahar ve ilkbaharda olmakta iken küresel iklim değişimi her yer gibi buraları da etkilemiştir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi ağırlıklı olarak TARIMA dayalıdır. Geçmiş yıllarda, özellikle boş kalınan kış aylarında hayvancılık da yapılırken son yıllarda küçükbaş hayvancılık yapan birkaç ailenin dışında hayvancılık yok olmuş durumdadır.
Ziraat esas itibarıyla Buğday, arpa, yeşil mercimek, nohut, şekerpancarı, soğan, patates gibi tahıl ve kısmi endüstriyel ürünlere dayalıdır. Daha önceleri suya yakın olan yerlerde sadece akan tabii suya dayalı ziraat yapılırken, gerek akarsuların azalması ve gerekse imkânların değişimi ile derin kuyu sulamasına dayalı tarım ağırlık kazanmıştır. Meyvecilik Her ailenin kendisine ait meyveliği bulunmakta fakat ticari bir yeri yoktur.

Altyapı bilgileri

Köyde yakın zamanlara kadar ilköğretim okulu olmasına rağmen  (ilk defa 1964 yılında hizmete girdi), Çorum merkeze yakın olması ve nüfusun önemli bir kısmının kış yaz Çorum merkezde ikameti seçmesi neticesinde nüfustaki fiili azalma sebebiyle öğretim işi TAŞIMALI sisteme dönmüştür.
Köyün hem içme suyu şebekesi hem de kanalizasyon şebekesi vardır. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup ulaşım hem kolay hem de emniyetlidir. Köyde Türkiye'de elektrik dağıtımı|elektrik ve evlerde sabit telefon vardır.