Vickers (makineli silah)

Tarihi

Vickers makineli tüfeğinin tasarımda en çok 19. yüzyılın sonlarında kullanılan çok başarılı Maxim topundan esinlenilmiştir. Maxim firmasını satın alan Vickers, Maxim silahını daha da geliştirdi. Ağırlığı azaltılan silahın namlusu geliştirildi.
26 Kasım 1912 tarihinde Vickers İngiliz ordusunun standart makineli tüfeği olarak servise girdi. Ancak  1914 yılında I. Dünya Savaşı sırasında Fransa ya giden BEF (İngiliz Dış Sefer Gücü) hala Maxim model makineli tüfek kullanıyordu. Vickers, firmaya karşı savaş fırsatçılığı kovuşturması açılacağı tehdidi karşısında silahın fiyatında büyük bir indirim yaptı. Savaşın ilerleyen yıllarında Vickers MT bütün cephelerde İngiliz Ordusunun standart makineli tüfeği konumuna geldi. Lewis silahının hafif makineli silah olarak sınıflandırılmasının ardından Vickers silahları da ağır makineli olarak değiştirildi. Daha sonra piyade birliklerinin elinden alınan bu MTler yeni kurulan Makineli Tüfek Kolordusu içerisinde kullanıldı. 0.5" kalibreli üç ayaklı ve tüfek kalibreli makineli silahların ortaya çıkması ile  Vickers bu kez orta sınıf makineli tüfek oldu. II. Dünya Savaşı planları yapılırken Vickers MT düşünülmesine rağmen savaşın ilerleyen yıllarında  7.92 mm Besa makineli tüfek (Çek tasarımı), İngiliz ordusunudaki tankların standart makineli tüfeği oldu. Buna rağmen Vickers 30 Mart 1968 yılına kadar İngiliz Ordu servisinde kaldı. En son kullanıldığı yer Yemen topraklarında bulunan Radfan tepelerindeki  Aden Buhranıdır. Kendisinden sonra İngiliz Ordu servisine  L7 makineli tüfek girmiştir.
Vickers 1916 yılında İngiliz ve Fransız savaş uçakları için standart silah olmuştur. Bunlardan bazıları Sopwith Camel ve SPAD XIII uçaklarıydı. Bu silah uçağın ön bölümüne ateşi kesen bir tesisat ile takılıyordu. Bu sayede silaha ait mermiler uçağın pervanesine isabet etmeden aralıklarla ateşleniyordu. Ayrıca su soğutma sistemi çıkartılan silah, motorun içine giren hava ile soğutuluyordu.
II. Dünya Savaşından önceki yıllarda değişen uçak teknolojisi ile silah motor kısmından uçağın gövdesine taşındı. Vickers MTler daha sonra yerini Browning Model 1919 model makineli tüfeğe bıraktı. Bazı İngiliz bombardıman ve savaş uçaklarına tasarımı çok farklı Vickers K makineli tüfek takıldı.

Modelleri

Vickers a ait daha geniş  kalibreli  0.5"/62 Vickers Makineli Tüfek Mark III (yarım inç daha geniş) modeli İngiliz Donanma gemilerinde uçaksavar silahı olarak kullanıldı. Bu tipik dörtlü kombinasyonlu (360°) yanal ve (+80° to -10°) yükselme açısı ile ateş edebilen bir silahtı. Mermi kuşağı dönerek geliyor ve besleme gözünden silaha bağlanıyordu. Mermilerin tanesi 37 gram geliyor ve 1,300 m ye kadar menzile sahipti.

Özellikleri

Silahın kendi ağırlığı 11 ila 13 kg, takıldığı üç ayaklı sehpa  ise 18 ila 23 kg geliyordu. İçerisinde 250 adet mermi bulunan mühimmat kutuların tanesi ise 10 kg geliyordu. Ek olarak namluyu soğutmaya yarayan sistemde  4.3 litreden oluşuyordu. Sistem namlunun çevresini saran içinden su geçen borulardan oluşuyordu. Isınarak buhara dönüşen su esnek bir tüp içerisinde yoğunlaştırılıyordu. Yedekte bekleyen tüpler ile değiştirilen sistemde soğuyan su buharı tekrar tekrar kullanılabiliyordu. Bu çöl ortamında silaha büyük bir kolaylık sağlıyordu.
İngiliz ordu servisinde Vickers silahı elle doldurulan  Lee Enfield tüfeğinde kullanılan standart .303 inç (7.7 x 56 mm) mermi bulunan bez mühimmat şeritleri  kullanıyordu. Ayrıca silahın 12.7 mm kalibreli modeli uçaksavar silahı olarak kullanıldı. Daha farklı kalibreye sahip tüfekler ise yabancı ülkelere satıldı. II. Dünya Savaşının ilk yıllarında bazı İngiliz tanklarına 12.7 mmlik  Vickers makineli tüfek takıldı.
Tüfeğin boyu 1.1 metreydi. Atış hızı dakika da  450 ila 600 mermiyi buluyordu. Pratikte saatte 10,000 mermi atması beklenen silahın saat başı namlusunun değiştirilmesi gerekiyordu. Eğitimlerde bu işlem 2 dakikalık bir iş oluyordu. Aerodinamik  Mark 8 mermisi atan silahın etkili menzili 740 m ve azami menzili ise 4.1 kmyi buluyordu.