Sihirli Flüt

Galası

Operanın galası 30 Eylül 1791 tarihinde Viyana'nın Wieden kasabasındaki Freihaus-Wieden sahnesinde (Almanca Freihaus-Theater auf der Wieden) yapıldı. 
Prömiyerinde Mozart orkestranın şefliğini yaparken libretto Schikaneder, kuş avcısı (kuş adam) Papageno karakterini canlandırmış ve Mozart'ın baldızı Josepha Weber (Josepha Hofer) ise Karanlıklar Kraliçesi (gecelerin kraliçesi) rolünü oynamıştı.
Mozart uzmanı ve müzik tarihi araştırmacısı Maynard Solomon'un ifadesiyle:
 İlk performansların hiçbir sanatsal incelemesi olmadığı halde devasa kalabalıklar toplayan, 1790 senesi boyunca yüzlerce kez oynanan opera eseriyle Mozart ve Schikaneder'ın büyük bir başarı elde ettikleri aşikârdı.
 — Maynard Solomon, 1995
Sihirli Flütün başarısı birkaç hafta öncesinde Prag'da hasta düşen bestecisini yüreklendirdi. Solomon şöyle devam eder:
 Ekimin ikinci haftasını Baden'de kızkardeşi Sophia ile geçiren eşi Constanze'a yazdığı son üç mektup Mozart'ın menuniyetini yansıtır. 7 Ekim tarihli mektubunda kaç kere seyirciler tarafından tekrar çaldırılma istendiği geldiğini sıralayarak "Şu anda daha önce hiç bu kadar dolu görmediğim operadan yeni döndüm...Ama bana en fazla zevk veren sessiz tasvip idi! Bu operanın gitgide ne kadar çok takdir topladığını görebilirsiniz."... Mozart, Hemen her gece arkadaş ve akrabalarını alarak operayı dinlemeye gitti.
 — Maynard Solomon, 1995
Opera eseri Kasım 1792 tarihinde 100ncü performansını kutladı. Mozart bu kilometre taşını görmenin sevincini tadamadan hastalığından dolayı 5 Aralık 1791 tarihinde yaşamını yitirdi.

Arka planı

Opera Mozart'ın 1789 yılından beri süren Schikaneder'ın auf der Wieden tiyatrosundaki kumpanyasına katılımının zirve noktasına ulaştığı dönemin bir ürünüydü. Mozart kumpanyanın şarkıcı ve bestecisi ilk Tamino rolünü oynayan tenor Benedict Schack'ın yakın arkadaşıydı ve tiyatro kumpanyasının sıklıkla elbirliğiyle yazılan yapımlarına katkıda buluyordı. 1790 yılında Der Stein der Weisen (Felsefe Taşı) isimli ortaklaşa bestelenen opera ve içindeki "Nun liebes Weibchen," K. 625/592a ikilisi ve belki de başka pasajlardaki yardımı ile Mozart'ın katılımı arttı. Sihirli Flütte olduğu gibi Felsefe Taşı da (Almanca: Der Stein der Weisen), perili ve masalsı bir operaydı ve onun habercisi kabul edilebilirdi. Bu operada da aynı oyuncular benzer rollerde oynadı.
Sihirli Flüt, öne çıkan Masonik öğeleri ile dikkat çeker; hem Schikaneder hem de Mozart Masondurlar ve aynı locanın üyesidirler. Opera aynı zamanda Aydınlanma Çağı felsefesinin izlerini taşır ve alegorik hikâyeleri ile Aydınlanmacı Mutlakiyeti savunduğu kabul edilir. Karanlıklar Kraliçesi, mutaasıp cehaletin tehlikeli bir formunu temsil ederken, onun hasmı Sarastro, ataerkil bir bilgelik ve aydın görüşlü irfanıyla hükmeden mâkul bir hükümdarı sembolize eder.
Mozart prömiyer için düşünülen kimi virtüöz kimi sadece komik vokalist aktörlerin yeteneklerini sırası geldikçe onların şarkı söylemelerini dinleyerek yazmayı sürdürdü. Böylece Papageno ve Monastatos için vokal çizgiler şarkıcı ayak uydurabilsin diye sıklıkla yaylılar ile belirlendi ve enstrümanlarla desteklendi. Buna karşın Mozart'ın baldızı Geceler Kraliçesi rolündeki Josepha Hofer açıkça daha az yardıma ihtiyaç duyuyordu: Bu rol zorluğu ile meşhurdur. Mozart piyesin orkestrasyonunda değişik kabiliyetteki seslerin kombinasyonunu ustalıkla birleştirdi.
Özel surette istek alan Gecelerin Kraliçesi'nin aryası yüksek F6 ses seviyesine erişen "Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen" ("Kalbimde kaynayan intikam cehennemi") operada nadirdir. Alt seviyelerde (baslar) Sarastro'nun  göze çarpan F seviyelerindeki parçalarını içerir.
Operanın kadın rolleri değişik ses türlerine atanmıştır, prömiyer performansının tiyatro afişi bütün kadın sesleri soprano olarak lanse ediyordu. Rollerin paylaşımı parçaların ses perdesi dağılımına dayanıyordu.

Enstrümantasyon

Bu opera şarkıcılarına akompaniman orkestra iki flüt (bunlardan biri pikoloda olmakta), iki obua, iki klarinet (önce Basset horn), iki fagot, iki korno, iki trompet, üç trombon (alto, tenör ve bas), timpani ve yaylılar'dan oluşmaktaydı. Bu eser özellikle sahnelerin finallerinde dört-sesli bir koro ve Papageno'nun müziği için de bir glockenspiel'de gerektirmektedir.