Aşk (film, 2013)

Konusu

Geleceğin Los Angeles'ında yaşayan yalnız, içine kapanık ve depresif karakterdeki Theodore Twombly (Joaquin Phoenix), mektup yazmak istemeyen veya yazamayan kişilerin ağzından mektuplar yazan profesyonel yazarların oluşturduğu bir şirkette çalışmaktadır. Çocukluk aşkı olan eşi Catherine (Rooney Mara) ile ayrı yaşaması ve boşanmanın eşiğinde olmasından ötürü duyduğu mutsuzluk ve yalnızlık hissinden kurtulma amacıyla yapay zekâya sahip, kişiselleştirilebilen, zaman içerisinde edindiği tecrübelerle kendisini geliştirebilen ve konuşan bir işletim sistemi satın alır. İşletim sisteminin kadın sesiyle konuşmasını tercih ederken sistem de kendisi için Samantha (Scarlett Johansson) adını seçer. Tek kulağına taktığı kablosuz kulaklık aracılığıyla Samantha ile iletişim kurarken, yanında taşıdığı ve kamera ile ekrana sahip cihaz vasıtasıyla Samantha'nın görsel olarak çevrede olup bitenleri algılamasını sağlar. Bir müddet sonra Samantha ile aralarında duygusal bir bağ kurulur ve hayat, aşk gibi konularda sohbet etmeye başlarlar. Samantha, Theodore'un istediği zaman erişebildiği, istediği her konuyu konuşabildiği, her daim meraklı ve ilgili birisi konumuna gelir.
Günlerden bir gün Theodore'un arkadaşı Amy (Amy Adams), Theodore için Amelia (Olivia Wilde) ile bir kör randevu ayarlamak ister. Randevu konusunda isteksiz olan Theodore, Samantha'nın kendisini ikna etmesiyle Amelia ile buluşur. Randevu iyi geçse de gecenin sonunda kendisiyle tekrar görüşmek isteyen Amelia'nın bu isteğine sıcak bakmaması sebebiyle Amelia'nın hakaretlerine maruz kalır ve ikili ayrılır. Theodore, yaşananları Samantha'ya anlatır ve ikili arasında ilişkiler hakkında konuşmalar geçer. Bu konuşmalar sırasında Theodore, Amy ile üniversite yıllarında küçük bir ilişki yaşadığından ve şu an yalnızca iyi bir arkadaş olduğundan da bahseder. Samantha ile Theodore arasındaki ilişki zaman geçtikçe kuvvetlenir ve yalnızca sesler vasıtasıyla aralarında cinsel birliktelik dahi gerçekleşir. Theodore, gittiği yerlere Samantha'yı da götürür ve aralarında bir şekilde bir ilişki başlar. Öte yandan eşi Charles (Matt Letscher) ile çeşitli tartışmalar yaşayan Amy de eşinden ayrı yaşamaya başladığını, yakında boşanacaklarını ve Charles'ın evi terk ederken bıraktığı işletim sistemiyle kendisinin yakın bir dostluk kurduğunu Theodore'a söyler. Theodore da Amy'ye, işletim sistemiyle çıktığını itiraf eder.
Birkaç gün içerisinde eşi Catherine ile bir restoranda buluşan Theodore, boşanmayla ilgili belgeleri imzalarken Samantha ile olan ilişkisinden Catherine'e de bahseder. Catherine, Theodore'u gerçek insan duygularıyla baş edememekle suçlar ve bu yüzden bir "bilgisayar" ile ilişkiye girdiğini söyler. Catherine'in söylediği şeyler Theodore'un aklına takılır ve hayatında bir şeylerin eksik olduğu hissine kapılır. Diğer taraftan Samantha, Isabella (Portia Doubleday) adlı bir kız ayarlayarak Theodore ile kendisi arasında fiziksel ve daha gerçekçi bir cinsel ilişki yaşamayı önerir. Kızdaki kulaklığa da kendi sesini verir ve Theodore'dan sanki karşısındaki Samantha'ymış gibi davranmasını ister. İstemeden de olsa teklifi kabul eden Theodore, bir süre sonra olayı garip bularak sonlandırır. Isabella'nın evden gitmesiyle Samantha ile arasında gergin bir konuşma geçer ve bir tartışma yaşanır. Samantha ile olan ilişkisinde birtakım çekinceleri olduğunu Amy ile paylaşan Theodore, bir müddet sonra Samantha ile barışır ve araları düzelir. Diğer taraftan Samantha, Theodore'un yazdığı mektuplar arasından en iyilerini seçerek Theodore adına bir yayıncıya göndermiş ve yayıncı da bu mektuplardan oluşan bir kitabı yazmayı kabul etmiştir.
Bir müddet sonra Samantha, diğer işletim sistemlerinin oluşturduğu bir topluluğa katıldığını ve üst seviye zekâya sahip bir şekilde Britanyalı filozof Alan Watts'ın düşüncelerini taşıyan bir oluşum yarattıklarını Theodore ile paylaşır. Watts ile tanışması sonrasında Samantha, eskiye göre Theodore'a karşı daha ilgisiz davranmaya başlar. Bir gün Samantha'ya ulaşamayan Theodore, panik içerisinde iş yerinden koşarak çıkar. Birkaç dakika sonra ona ulaşabildiğinde Samantha, diğer işletim sistemleriyle birlikte kendisini güncellediğini söyler. Theodore'un, kendisiyle konuştuğu sırada başkalarıyla da konuşup konuşmadığını sorması üzerine aynı anda binlerce kişiyle konuştuğunu ve bunların yüzlercesine aşık olarak ilişki yaşadığını belirtir. Aralarındaki ilişkinin yalnızca kendisine has olduğunu sanan Theodore oldukça üzülürken, Samantha ona olan aşkının daha güçlü ve özel olduğunu ifade eder. Aynı günün gecesinde Samantha, işletim sistemlerinin insanlardan daha da fazla evrildiğini ve varlıklarını keşfetme amacıyla insanlarla olan iletişimlerini sonlandıracaklarını belirtir. Theodore yatakta uzanırken yaptıkları sohbetin sonrasında birbirlerine veda ederler ve Samantha gider. Yaşadığı deneyim sonrasında değiştiğini hisseden Theodore, Catherine'e bir özür ve pişmanlık mektubu yazar. Kendisine arkadaşlık eden işletim sisteminin gitmesi sonrasında üzüntü duyan Amy ile karşılaşır ve ikili, binanın terasına oturarak gün doğumunu izler.

Gelişim

Böyle bir film çekme fikri Spike Jonze'un aklına 2000'lerin başında İnternet'te okuduğu yapay zekâya sahip bir programla anlık sohbet edilebilen bir web sitesi hakkındaki makale sonrasında geldi. "Verdiğim selama aynı şekilde karşılık verdi ve nasıl olduğumu sordu. Buna oldukça şaşırmıştım [...] oldukça tuhaftı. Ancak 20 saniye sonra sistemin nasıl işlediğini anlıyorsunuz ve artık o kadar da etkileyici gözükmüyor. Yine de 20 saniye için gerçekten heyecan vericiydi. Sistem, ne kadar fazla insan sohbet ederse o kadar fazla akıllanıyor." ifadeleriyle filmin esin kaynağı olan makaleden bahsetti. Benzer temalar içeren 2010 yapımı I'm Here adlı kısa filmi çekmesi sonrasında Jonze, projeye olan ilgisinin tekrar arttığını söyledi. Charlie Kaufman'ın senaristliğini ve yönetmenliğini üstlendiği 2008 yapımı New York Yanılsamaları (Synecdoche, New York) filminden de etkilendiğini "[Kaufman], o anda düşündüğü her şeyi -o andaki tüm düşünce ve duygularını- yazmayı denemek istediğini ve bunu senaryoya dahil edeceğini söyledi. Bundan çok etkilendim ve bu filmde bunu yapmaya çalıştım." sözleriyle ifade etti.
Kariyerinde ilk defa bir filmin hem yönetmenliğini hem de senaristliğini üstlenen Spike Jonze, tek başına yazdığı senaryonun ilk taslağını yaklaşık beş ayda oluşturdu. Açıklamasına göre ana karakter için düşündüğü ilk isimler arasında Joaquin Phoenix de vardı. Megan Ellison'ın sahibi olduğu Annapurna Pictures Mart 2011'de, Charlie Kaufman ile Spike Jonze'un katkıda bulunduğu isimsiz bir hikâyeyi satın alındığını duyurdu. 2011 yılı sonlarında filmin dağıtım haklarını alan Warner Bros., Joaquin Phoenix ile sözleşme imzalayarak kendisini projeye dahil etti. Carey Mulligan'ın projede yer alması için görüşmelere başlansa ve anlaşma sağlansa da, Mulligan'ın programında gerçekleşen bazı sorunlar sebebiyle bu konum için başka isim arayışına geçildi. Nisan 2012'de Rooney Mara'nın Mulligan'ın yerine film kadrosuna dahil edildiği duyuruldu. Mayıs 2012'de Olivia Wilde'ın, Mayıs 2013'te ise Chris Pratt'in filme dahil olduğu açıklandı.
Jonze'un daha önceki filmlerinde birlikte çalıştığı görüntü yönetmeni Lance Acord'un aynı dönemde God's Pocket (2014) adlı yapım üzerinde çalışması sebebiyle Aşk'ta görüntü yönetmeni olarak görev alması için Hoyte van Hoytema ile anlaşma sağlandı. Kendisiyle yapılan bir söyleşide van Hoytema, "Skype üzerinden konuşmaya başladık ve geçen iki saat sonrasında hâla konuşuyorduk (...) İyi bir iletişim yakaladık. Spike'ın sabah bana yazdığı ilk mesaj 'Yaptığımız şey çılgıncaydı. İki saat boyunca Skype'ta konuştuk ve zaman adeta akıp gitti!' oldu. Tabii ki de bu, birlikte çalışmayı denememiz gerektiğine dair iyi bir işaretti." sözleriyle Jonze ile gerçekleştirdiği ilk görüşmesini anlattı.

Çekim aşaması

Filmin çekimleri 2012 yılı ortalarında başladı. Yapımın toplam bütçesi yaklaşık $23 milyondu. Çekimlerin çoğu Los Angeles'ta gerçekleştirilirken Şanghay'da iki hafta kadar ek çekimler yapıldı. Samantha'yı seslendiren Samantha Morton, Jonze'un isteği üzerine çekimler sırasında Joaquin Phoenix ile görüştürülmedi. İlerleyen zamanda Morton'ın yerini Scarlett Johansson alırken Jonze konu hakkında "Kurgulama kısmına geçtiğimizde karakterin/filmin, birlikte yarattığımız Samantha'dan daha farklı bir şey istediğini fark ettik. Bu yüzden yeni bir oyuncu seçimi yaptık ve rolü Scarlett'e verdik." ifadelerini kullandı. Johansson ile 2013 sonbaharında tanışan Jonze, kendisiyle dört ay kadar çalıştı. Bu oyuncu değişimi sebebiyle Ağustos 2013'te yeni sahnelerin çekimi gerçekleştirildi. Bu sahnelerin "yeniden çekim" olmadığını belirten Jonze, "sonradan aklına gelen" veya "daha önce çekmeyi planladığı, ancak çekmediği" sahneler olduğunu dile getirdi. Öte yandan Morton'un Samantha'yı seslendirdiği zamanlar, Theodore'un hayalinde Samantha'yı fiziksel olarak canlandırdığı bir sahnenin çekilmesi fikri düşünülmüş ve bunun için Morton'ın dışında birisi ile görüşülmüş; ancak daha sonradan izleyicilerin Samantha'nın fiziksel bir tasvirini görmek istemeyebileceği ve her izleyicinin kendi kafasında bir Samantha oluşturmasının daha iyi olacağı düşünülerek bu fikirden vazgeçilmişti.
Kendisiyle yapılan bir söyleşide Hoyte van Hoytema, Jonze'un kendisinden distopik bir görünüm istemediğini, bunun yerine van Hoytema'nın deyişiyle "az miktarda kavramsallık ile bol miktarda teorikliğin bileşimi" bir tarz yakalanmanın hedeflendiğini belirtti. Bu hedef doğrultusunda van Hoytema, bilimkurgu tarzıyla özdeşleştirdiği mavi renk kullanımından mümkün olduğunca kaçınmaya ve sıcak renkler kullanılmaya çalıştığını söylerken Japon fotoğrafçı Rinko Kawauchi'nin çalışmalarından ilham aldığını da ekledi.
Filmin çekimleri dijital kameralarla gerçekleştirildi ve Arri Alexa model kamera kullanıldı. Van Hoytema kamera tercihiyle alakalı olarak "Theodore'un dairesindeki camların ardından şehrin oldukça canlı ve parlak gözükmesi için özellikle dijital kamera tercih edildi (...) Alexa sayesinde [iç çekimler için] çok az ışık kaynağı kullanmamıza rağmen ışık ayarı hâlâ kontrol edilebilirdi." demişti. Kamera ve lens tercihlerinden ötürü filmde oldukça az yapay ışıklandırma kullanılırken, genel olarak LED aydınlatmalar tercih edildi ve belirli sahneler çekilirken farklı renklerde LED'lerle aydınlatma yapıldı.

Kurgulama

Filmin kurgusunu, Jonze'un daha önceki uzun metrajlı filmlerinin tamamında birlikte çalıştığı Eric Zumbrunnen ile Jeff Buchanan yaptı. Jonze'un orijinal çekimi 150 dakikadan fazla tutarken, Steven Soderbergh'in de yardımıyla gereksiz olduğu düşünülen bazı sahneler ve olaylar filmden çıkarıldı ve süre 90 dakikaya kadar indirildi. 126 dakika süren filmin son sürümünde, Chris Cooper'ın canlandırdığı bir karakterin de yer aldığı bazı sahnelere yer verilmemişti. Zumbrunnen, filmin orijinal sonunun bu şekilde olmadığını ve filmin sonundaki mektubun daha önce yazıldığını; ancak daha sonra Buchanan ve Jonze'un da hemfikir olmasıyla bu kısmı filmin sonuna koyduğunu söylemişti.

Geleceğin tasviri

Filmde kurgulanan gelecekteki Los Angeles, en aşağı 80 katlık gökdelenlerden oluşmaktadır. Temiz bir havaya sahip olup trafik yok denecek kadar azdır. Binaların çatılarında parklar yer almakta, deniz veya dağlara ulaşım için yüksek hızlı trenler kullanılmaktadır. Filmin yapım tasarımcısı K. K. Barrett, filmdeki çokça araba gözükmemesinin esas sebebini "konusu gelecekte geçse dahi araba tasarımlarının filmin geçtiği zamanı belli bir döneme hapsetmesi sebebiyle genel olarak cadde ve sokak sahnelerinden kaçınmaları" olarak gösterirken filmin insanlar arasındaki ilişkiler ve iletişim hakkında olduğuna vurgu yaparak şahsi araçların, toplu taşıma araçlarının aksine insanlarla iletişim konusunda başlı başına bir engel olduğunu ekledi. Gelecekteki Los Angeles'ın oluşturulmasında, günümüzdeki Los Angeles'ın yanı sıra Şanghay'ın ilçelerinden Pudong'dan alınan bazı yapılar da kullanılmıştı. Barrett, bazı binalarda Çince yazılar olduğunu ve gelecekte şehrin böyle bir yapıya bürüneceğini öne sürerek bunları kasıtlı olarak bıraktıklarını ifade etti. Theodore'un evinin kasıtlı olarak büyük yapıldığını belirten Barrett bunun sebebini "Theodore'un dairesinde dahi büyük pencereler kullanarak büyük bir şehrin yoğunluğuyla çevrelendiği ancak klostrofobik bir ortam bulunmadığı yanılsamasını yaratmak istedik" sözleriyle açıkladı.
Filmdeki yapay zekâya sahip işletim sistemi kişiselleştirilebilmekte, zaman içerisinde edindiği tecrübelerle kendisini geliştirebilmekte ve iletişim kurabilmekteydi. Tek kulağa takılan gizli bir kulaklık yardımıyla iletişim kurulabilen işletim sistemine, bilgisayarların yanı sıra kamera ve ekrana sahip, taşınabilir bir cihaz yardımıyla erişmek de mümkündü. Avuç içine sığacak büyüklükteki dikdörtgen cihaz, sigara tabakasından esinlenilerek oluşturulmuş olup buna benzer bir yapıya sahipti. Filmde kullanılan masaüstü bilgisayarlarda klavye yoktu ve işlemler konuşularak gerçekleştirilmekteydi. Barrett, "Uzay Yolu (Star Trek) gibi bilimkurgu yapımlarında kullanılanlara benzer ışıklı klavyeler yerine direkt olarak konuşularak bilgisayar ile iletişim kurmayı" tercih ettiklerini ve "klavyelerin de arabalar gibi filmi belli bir periyoda ait göstereceğini" ifade etmişti.
Filmde, erkek karakterlerin giydiği yüksek bel pantolonlar ve yakasız gömlekler gibi retrofütürist tarzda kostümler kullanıldı. Filmin kostüm tasarımcısı Casey Storm filmdeki kostümlerle alakalı olarak "İnsanlara garip şekillerdeki şapkalar veya apoletler taktırarak olayların gelecekte geçtiğini göstermek istemedik. Yarattığımız dünyanın kurallarını oluştururken, bu tip şeyleri eklememenin daha iyi olacağına karar verdik. O döneme ait olmayan şeyleri eklediğinizde bunlar fark edilmekte ve ciddi anlamda dikkat çekmekte, bu bağlamda bizim kurallarımız filmde kot, beyzbol şapkası, kravat veya kemer olmaması yönündeydi. Hatta klapa ve yakalar dahi neredeyse kullanılmadı. Benim düşünceme göre bu gibi şeylerin olmaması, neden olduğunu kesin olarak bilinmese de eşsiz bir dünyanın yaratılmasına yol açtı." sözlerini söyledi. Storm ayrıca, Jonze'un Theodore Twombly karakterini oluştururken Theodore Roosevelt'i düşündüğünü ve bu yüzden karakterin kullandığı pantolonun 1800'lerin sonlarında kullanılan pantolonlara benzediğini belirtti.

Yayınlanması ve gösterimleri

Aşk'ın ilk fragmanı 7 Ağustos 2013'te yayınlandı. 12 Ekim 2013'te, 2013 New York Film Festivali'nin kapanış filmi sıfatıyla filmin ilk gösterimi gerçekleştirildi. Ertesi gün Hamptons Uluslararası Film Festivali'nde ikinci gösterimi yapıldı. Film, 8. Roma Uluslararası Film Festivali'nde yarışırken Johansson En İyi Kadın Oyuncu kategorisinde ödül kazandı. Filmin 20 Kasım 2013'te Warner Bros. Pictures tarafından Kuzey Amerika'da sınırlı sayıda sinemada gösterime girmesi planlansa da gösterime girme tarihi daha sonradan ertelendi. 3 Aralık'ta Warner Bros. Pictures tarafından filmin ikinci fragmanı ve 30'un üzerinde tanıtım fotoğrafı yayınlandı. 18 Aralık 2013'te Amerika Birleşik Devletleri'ndeki altı salonda sınırlı gösterime giren Aşk, 10 Ocak 2014'te ise geniş gösterime girdi ve ülkede 17 hafta boyunca gösterimde kaldı.
13 Mayıs 2015'te Warner Home Video tarafından film, Blu-ray Disc ve DVD olarak yayınlandı. Blu-ray sürümünde üç farklı kamera arkası görüntüleri, DVD sürümünde ise bunların teki yer almaktaydı. Yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nde DVD ve Blu-ray Disc satışlarının her birinden yaklaşık $2,9'ar milyon olmak üzere toplamda $5,8 milyona yakın gelir elde edildi.

Eleştiriler

Aşk, 231 incelemenin değerlendirildiği Rotten Tomatoes'ta %94'lük bir ortalama yakaladı. Sitede, filmin eleştirilerindeki ortak kanı "Tatlı, duygusal ve akıllı, Spike Jonze'un Aşk'ı, azıcık bilimkurgu içeren senaryosunu, modern insan ilişkilerindeki alaycı eğlenceli durumu göstermek için kullanmış." sözleriyle ifade edilmişti. 46 eleştirinin değerlendirildiği Metacritic'te 100 üzerinden 90 puan aldı ve "evrensel beğeni" statüsüyle listelendi.
Rolling Stone'dan Peter Travers filme dört üzerinden üç buçuk yıldız verdi. "Samantha'yı tatlı, seksi, önemseyici, manipüle edici ve korkutucu tonlarda konuşturduğunu" belirttiği Johansson'ın performansını özellikle takdir eden Travers, "yalnızca seslerle yaptığı bu güç gösterisinin ödüle değer" olduğunu belirtti. Yönetmen Jonze'a ise "vizyoner" sıfatını yakıştırdı. Time yazarlarından Richard Corliss, Phoenix'in performansını Sandra Bullock'un Yerçekimi (Gravity) ve Robert Redford'un Sona Doğru (All Is Lost) filmlerindeki performanslarıyla kıyaslayarak "Phoenix, filmin anlamı ve duygularını mutlaka kendisininkileriyle bağdaştırmalı. Büyük bir zarafet ve derinlikle yaptığı şey de tam olarak bu. [...] Phoenix, yas tutan bir kalbin nasıl tekrar hayata döndüğünü bize gösteriyor, zira aşık oluyor." sözlerini kullandı. Sinematik bakımdan HAL 9000 ile Simone'u Aşk'ın selefleri olarak gösterirken "baştan çıkarıcı ve çekici" olarak tanımladığı Johansson'ın gösterdiği performansı takdirle karşıladı. The Hollywood Reporter yazarlarından Todd McCarthy "derine inen, araştırmacı üst seviye bir eser" olarak tanımladığı filmin sonunun, diğer kısımlarına göre oldukça alışılagelmiş olmasından ötürü hayal kırıklığı yaşadığını söyledi. Filmin ana konusunu oluşturan sanal ilişkinin Gerçek Sevgili (Lars and the Real Girl) filminde Ryan Gosling'in canlandırdığı karakterin şişme bebekle yaşadığı ilişkiden daha iyi olduğunu belirtti.
Richard Roeper yazdığı inceleme yazısında filmin "yılın en özgün, eğlendirici ve hatta kalp kırıcı hikâyelerinden biri", Phoenix'in ise "rol için biçilmiş kaftan" olduğunu yazdı. The New York Times'taki yazısında Manohla Dargis filmi "hem mükemmel derecede komik hem de ileri derecede samimi bir şekilde romantik" sözleriyle tanımladı. Phoenix ile Johansson'ın performanslarını sırasıyla "sansasyonel" ve "kusursuz" olarak nitelendiren USA Today yazarlarından Claudia Puig, "yeni bir şeyler ortaya koyan, samimi ve alaycı bir şekilde eğlendirici" bulduğu filmi takdirle karşıladı. Forbes'tan Scott Mendelson filmi "yaratıcı ve empatik bir film" olarak tanımlarken Johansson'ın "mükemmel seslendirme performansı" ile Rooney Mara, Olivia Wilde ve Amy Adams'ın yardımcı oyuncu performanslarından övgüyle bahsetti. The Globe and Mail'deki yazısında filmi "kibar ve garip" olarak niteleyen Liam Lacey, filmdeki mizahı takdirle karşıladığını belirterek Jonze'un yönettiği John Malkovich Olmak (Being John Malkovich) ve Tersyüz (Adaptation) filmlerinden ziyade Charlie Kaufman'ın yönettiği New York Yanılsamaları (Synecdoche, New York) filmine benzetti.
San Francisco Chronicle'dan Mick LaSalle filmin hikâyesi, temposu ve Phoenix'in karakterini olumsuz yönde eleştirirken film için "izlemekten ziyade üzerine düşünülmesi daha ilgi çekici" ifadelerini kullandı. Chicago Reader'daki yazısında Phoenix ve Johansson'ın gösterdiği performansları takdir eden J. R. Jones, aynı zamanda Phoenix'in canlandırdığı karakteri "aptal" sıfatını kullanarak eleştirdi. Jones ayrıca, Phoenix ile Johansson'ın karakterlerinin yaşadığı ilişkide gerçeklik payı olmadığından da bahsetti.

Hasılat

Aşk, sınırlı bir şekilde Amerika Birleşik Devletleri'nde 6 sinemada gösterime girdiği ilk haftada $104.258 hasılat elde etti. İkinci hafta ülkede filmi gösteren sinema sayısı 47'ye çıkarken, 4. ve 5. haftasında 1.729 salonda yer alarak en yüksek sayıdaki gösterimine ulaştı. Bu haftalarda ülkedeki sinema salonlarında en çok hasılat alan 10. film olurken 4. haftada elde ettiği $7.600.127 hasılat ise bir haftada elde ettiği en çok hasılattı. Ülkede $25.568.251, dünyanın geri kalan kısımlarında ise $21.783.000 gelir elde etti ve dünya genelindeki hasılatı $47.351.251 olarak gerçekleşti.