Kaderin Gücü

I. Perde

Don Alvaro Güney Amerika'dan (olasılıkla Peru'dan) gelmiş soylu bir gençtir. Melezdir ve Sevil'de yerlesmiştir ama orada namı iyi değildir. Calatrava Markizi'nin kızı Donna Leonara'ya aşık olur. Kızın babası, kızını sevmekle beraber, her ne olursa olsun onun sadece çok yüksek rütbeli bir asilzade ile evlenmesini istemektedir. Leonara Alvaro'yu bütün kalbi ile sevmektedir ve babasının ona karşı antipatisini de bilmektedir. Bu nedenle Alvaro ile birlikte olup kaçmak için Leonara evini ve ûlkesini, sırdaşı Curra'nın yardımı ile gerçekleştirmeye karar vermiştir. ("Me pellegrina ed orfana" - Çocukluk evimden sürgün edildim ve bir yetim gibi sevgime ayri düştüm.).
Leonara'nın babası hiç beklenmedik bir anda gelir ve Alvaro'yu kızıyla bulur. Leonara'nın namusuna hiçbir gölge düşürmek istemediği için Alvaro kızın babasına teslim olmaya hazır olduğunu bildirir. Bu nedenle tabanacasını yere atar; fakat çok şansızlıkla tabanca birden ateş eder ve Marquis'i öldürücü şekilde yaralar. Marquis son nefesini verirken kızını lanetler.

II. Perde

Belediye reisi, birkaç köylü katırcı ve, Dona Leonara'nın erkek kardeşi olan, Vargaslı Don Carlo bir hanın mutfağında bulunmaktadırlar. Don Carlo, kıyafet değiştirmiş; Salamancalı bir öğrenci hüviyetini almış ve takma bir isim olarak Pereda adını almış olup Alvaro ve Leonara'dan intikam almak peşindedir. ("Son Pereda son ricco d'onore" - Benim ismim Pereda ve ben bir soyluyum.). Akşam yemeğinde bir genç çingene olan Preziosilla oradaki gençlerin fallarına bakmaktadır ve gençlerin hepsini İtalya'nın istiklal kazanması için savaşa iştirak için asker yazılmalarına teşvik etmektedir. ("Al suon del tamburo" - Trampetler çalmaya başlayınca) ve gençlerin hepsi asker yazılmayı kabul ederler. Alvaro'dan ayrılmış olan Leonara erkek kıyafetıyle seyahat etmektedir ve Carlo tarafından tanınmadan oradan ayrılmayı başarır.
2. Sahne: Yakında bulunan bir manastır
Leonara bir manastıra sığınmaya muvaffak olur.  (Sono giunta! . . . Madre, pietosa Vergine - "Buraya gelebildim! ... Meryem'e tesekkurler"). Orada Manastırın baş-keşişi Padre Guardino'ya asıl ismini söyler ve hayatından geri kalan kısmını bu manastıra çekilip geçirmeyi istediğini de bildirir. Baş-keşiş bunu yapabilmesi için onun geçmesi gereken sınavları anlatır. 
Leonara, Padre Guardino, Fra Melitone ve diğer keşişler bir ayine başlayıp dua etmeye koyulurlar.

III. Perde

Bu arada Don Alvaro Ispanyol ordusuna katılmıştir ve Don Federico Herreros takma adını kullanmaktadır.(La vita è inferno . . . O tu che in seno aglı angeli - "Mutsuz olan kişiye hayat bir cehennemdir... Sevgilim sen melekler arasına çıktın.") Bir akşam aynı orduda subay olan ve Don Felix Bornos takam adını taşıyan Don Carlo'nun hayatını kurtarır. Bundan sonra yakın arkadaş olurlar ve her savaşa ve çarpışmaya yan yana katılırlar.
2. Sahne: Subayların yerleşme yeri
Bu çarpımaların birinde Don Alvaro, ölümcül olduğunu sandıgı, ciddi bir yara alır. 
Son isteği olarak, Don Carlo'ya her  zaman yanında bulundurduğu valizi ve içinde bir demet mektubu verip kendisi olduğu zaman onları hemen tahrip edip ortadan kaldırmasını ister. (Solenne in quest'ora - Bu acil saatte bana yemin et.) Don Carlo mektupların içindekilerine bakmayacağına yemin eder; fakat arkadaşına şüphe ile bakmaya başlar. 
(Morir! Tremenda cosa! . . . Urna fatale del mio destino - "Ölmek; Ne kötü bir fikir. 
Ayrıl sen buradan kaderime gönderilmiş olan ölümcül eşya). 
Valizi açar; kız kardeşinin resmini içinde bulur ve yakın silah arkadaşının Alvaro olduğunu anlar. Tam o sırada bir askeri cerrah gelip Don Alvaro'nun iyileşmesinin mümkün olduğunu söyler. Don Carlo artık babasının intikamını alabileceği için çok sevinir.
Scene 3: Savaş meydanının yakınında bir askerî kamp
Alvaro iyileşmiştir ve Carlo onun karşısına çıkar. İkisi bir kılıç düellosuna başlarlar; ama askerler tarafları birbirinden ayırırlar. Özellikle Carlo'yu uzakta tutmaya çalışırlarken cok sıkılmış olan Don Alvaro bir manastıra çekilmeye and içer. Askerler tekrar toplanırlar. Çerçi Trabucco onlara taşıdığı ticari esyaları satmaya çalışır. Fra Melitone askerleri hiç tanrısız hayat yaşadıkları için hepsini suçlu gördüğünü ilan eder. Preziosilla ise askerleri hayatlarının övgüsünü yapan bir şarkı söyletip şarkılarını yönetir. (Rataplan, rataplan, della gloria - "Rap-rap-rap.. san seref verir davul sesi")

IV. Perde

Don Alvaro Hornachuelos'daki manastıra keşiş olarak çekilmiştir. Ama yakında bir mağarada Padre Rapheal adı altında Leonara yaşamaktadır. Don Carlo gelir ve Alvaro'yu kılıçla döğüse zorlar.(Le minacci, i fieri accenti - "Rüzgarlar onu taşıyıp götürsün.")
2. Sahne: Leonara'nın manastırının yakınlarında ıssız bir yer
Leonara ölüpde huzur ve barış bulmak için dua etmektedir (Pace, pace mio Dio! - "Huzur ve barış büyuk tanrım..!"). Alvaro koşarak yardım istemek için gelir; düelloda Carlo'yu ölümcül yaralamıştır. İki eski sevgili birbirlerini tanırlar. Leonara koşarak sahneden dışarı çıkarak kardeşini görmeye gider. Fakat kardeşinin üzerine eğildiği zaman Carlo bir kama ile Leonara'yi kalbinden yaralar. Padre Guardino ile Leonara geri gelirler ve Leonara ölmekte iken iki keşiş onun huzur bulması için duaya başlarlar.

Eserin fena talih getirmesi

Bu eser birçok opera şarkıcı tarafından fena talih getirir sanılmakta ve çok batıl inançları olan bazı opera şarkıcıları bu eserde oynamayı kabul etmemektedirler. Örneğin ünlü İtalyan şarkıcı Luciana Pavarotti Don Alvaro rolünü hiç almamıştır. Bu şansızlık olayları arasinda en korkuncu 1960da New York  Metropolitan Operada olmuş ve bu eser oynarken 48 yaşında olan Amerikan bariton "Leonard Warren" III. Perde'de aryasını Yardım yardım diye bitirdikten sonra yere yığılmış; kalkmayınca bir kalp krizinden öldüğü anlaşılmıştır.