Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri

Genelkurmay

22 Eylül 1935'te Kızıl Ordu Komutası Sovyetler Birliği Genelkurmay'ı adını aldı. Buradaki çoğu subay daha önce Rusya İmparatorluğu Genelkurmay'ında görev yapmıştı. Genelkurmay subayları katı akademik eğitimliydi ve çatışma deneyimine sahipti.

Askeri eğitim

Rus İç Savaşı sırasından komuta kadrosu Kızıl Ordu Genelkurmay Akademisi(Академия Генерального штаба РККА)nde eğitildi. 5 Ağustos 1921'de akademi Kızıl Ordu Askeri Akademisi (Военная академия РККА) adını aldı ve 1925 yılında Frunze Askeri Akademi adını aldı. Üst düzey subaylar Yüksek Askeri Akademik Kursunda (Высшие военно-академические курсы) eğitim görüyordu. Burasının adı 1925 yılında Yüksek Komutanlık İçin İleri Kursları (Курсы усовершенствования высшего начальствующего состава) adını aldı. 1931'de bu kursları desteklemek için Frunze Askeri Akademisinde Operasyonlar Fakültesi açıldı. 2 Nisan 1936 da Genelkurmay Akademisi tekrar açıldı. Burası üst düzey subay için temel okul ve ileri askeri çalışmalar için bir merkez oldu.
Kızıl Ordu akademileri Batılı ülkelerdekilere eşdeğer değildi. Bu akademiler ileri düzey eğitim ve üst düzey subay yetiştirmek içindi. Normal subaylar yetiştirmek için военная школа adlı fakülteler vardı.

Tecritler

Kızıl Ordu kadrolarındaki tecritler 1930ların sonundaki Stalin'in Büyük Temizliğinin bir parçasıydı. Kızıl Ordu içindeki politik olarak güvenilmeyen unsurların temizlenmesi olayı çoğunlukla üst rütbeli subaylara karşıydı. Bu olaylar kişisel kan davaları oluşturmuş ve bir cadı-avına dönüşmüştü. 1937 yılında mevcudu 1.3 milyon olan Kızıl Ordu, Haziran 1941'de bu sayının 3 katına (3,900,000)çıkmıştı. Bu da subay ihtiyacını karşılamak için alt düzey subayların hızlı terfilerine neden oldu çünkü Nazi Almanyası ile yaklaşan savaş için ordunun hazırlanması gerekiyordu. Fakat bu yeni subaylar eğitim ve deneyimlerden yoksundu.
Tecritler sırasında üst düzey subaylardan 3 mareşal, 13 ordu komutanı, 8 amiral, 50 kolordu komutanı, 154 tümen komutanı, 16 ordu komiseri ve 25 kolordu komiseri uzaklaştırıldı.

Silahlı Kuvvetler üstünde parti kontrolü

Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin ülkenin silahlı kuvvetleri üzerinde hâkimiyetini sağlayacak bir dizi yöntemi vardı. İlk olarak, belirli bir rütbeden itibaren ancak bir parti üyesi komuta seviyesine gelebiliyordu, dolayısıyla parti disiplinine tabiydiler. İkinci olarak en üst düzey askerî liderler sistematik bir şekilde partinin en üst kademelerine de katılıyordu. Üçüncü olarak da tüm silahlı kuvvetlere dağılmış olan siyasî komiserler ağı ile askerî eylemleri etkileyebiliyordu.
"Zampolit" denen bir siyasî komutan yardımcısı parti oluşumlarına öncülük ediyor ve askerî birlik içindeki parti siyasetini yürütüyordu. Askerlere Marksizm-Leninizm üzerine dersler veriyor, Sovyetler açısından dış olayları değerlendiriyor ve Parti'nin silahlı kuvvetlerden beklentilerini anlatıyorlardı. II. Dünya Savaşı'nı takiben Zampolit tüm komuta yetkisini kaybetse de, kendi birlik komutanının siyasî tavrı ve performansını bir üst siyasî subaya veya kuruma raporlama gücünü elinde tuttu.
1989 yılında tüm silahlı kuvvetler personelinin yüzde 20'yi aşkın bir bölümü parti ya da Komsomol üyesiydi. Bu oran subaylarda yüzde 90'ı aşıyordu

Silahlar ve ekipmanlar

Sovyetler Birliği'nde silah sanayisi Stalin'in 1920 ve 1930lardaki Sanayi Programı çerçevesinde başladı. İkinci Dünya Savaşı'nda Kızıl Ordunun standart piyade silahı Mosin Nagant'tı. 1930 ile 1945 yılları arası 17 milyonun üstünde Mosin Nagant modeli üretilmişti. 1943 yılında bu silahın yeni bir dizaynı tasarlandı ve üretildi. 1948 de Mosin Nagant yerine SKS yarı-otomatik tüfek kullanılmaya başlandı. Aynı zamanda tam otomatik bir hafif makineli silah olan PPŞ-41 de temel silahlardan biriydi.
Kızıl Ordu, İkinci Dünya Savaşı'nda uygun makineli ve yarı otomatik tüfek eksikliği yüzünden sıkıntıdaydı. SVT Tokarev yarı otomatik tüfeği Mosin-Nagant gibi 7.62x54mm mermi kullanıyordu fakat atış sesindeki sorunlar yüzünden fazla üretilemedi. Sovyetler Birliği'nin silah deneyimi İkinci Dünya Savaşı ile başladı. 1945te 7.62x39mm mermi kullanan SKS üretildi. 1947 yılında SKS'nin devamı olarak üretilen AK-47 saldırı tüfeği SKS'nin yerini aldı. 5.45x39mm'lik mermi kullanan ve AK-47'nin bir benzeri olan AK-74 1978 yılında Amerikan M16 'nın karşılığı olarak üretildi. Bu silah bugün de Rus ordusunda bulunmaktadır.
Tarihte Kızıl Ordu tank teknolojisinde de önemli bir yere sahiptir. T-34, T-62, T-72 ve T-80 dikkate değer tanklarındandır. Hava branşı ise yine meşhur MiG ve Mi serisi uçak ve helikopterlere sahiptir. Ayrıca deniz branşıda denizaltı teknolojisinde ilerlemiştir. Ve yine Sovyet Silahlı Kuvvetlerinin birçok nükleer başlıkta taşıyabilen füze sistemi bulunmaktadır.