google/wiki40b huggingface dataset:
Kırım Arkeolojisi ve Sanatı

Kırım Arkeolojisi ve Sanatı, Altınordu devrinin de öncesine kadar uzanan eserleri kapsamaktadır. Bunun için; Yunan Kolonileri, İskit toplulukları, Bosfor devleti, Samurlat, Kimmerler, Avrupa Hunları, Gotlar, Alanlar, Avarlar, Peçenekler ve Hazarlar için önem taşımaktadır.

Tarihi

Kırım Arkeolojisi ve Sanatı üzerinde pek çok kez durulmasına rağmen; Altınordu devrine kadar gidilmiştir.
100.000 - 30.000 önce bulunan insan fosilleri Afrika, Avrupa ve Asya'nın yanı sıra; Kırım yarımadasında; Starosele mağarasında da bulunmuştur. Bunun yanında bebek mezarı, çeşitli malzemeler de bulunmuştur. Mağara yaşamıyla ilgili birçok bilgi ele geçirilmiştir.
Yine ne kadar çok gerilere gittiğinin bir kanıtı da; yetişkin ve bir çocuğa ait neandertal tipte kalıntılar bulunmasıdır.
Mezolitik devre ait kültürel kalıntılar, taş aletler ele geçirilmiştir. Aynı zamanda Garnakrımskaya kültürü bulunmuştur.
Eneolitik kültürler (M.Ö 4500 - 2500), yani Srendni Stog, Novodanilovka, Aşağı Mikhaylovka-Kemi Oba, Samara, Khvalynsk ve Güney Urallar'a ait kültürlerle ilgili bilgi edinilmiştir.

Buluntulara ilişkin

Mikhaylovka ve aşağı Dinyeper bölgelerinde yapılan arkeolojik çalışmalarda, Yamnaya'nın devirlerine ait tabakalar bulunmuştur. Bunun yanı sıra keramikiler, aletler ve hayvan fosilleri ele geçirilmiştir. Küçük evler, çakmaktaşları, temrenler, hançerler, taş yapımı baltalar ve topuzlar bulunmuştur.
Mezar kalıntılarından da anlaşılmıştır ki; Bozkır Kültürü'nün altyapıları bu zamanlara dayanmaktadır. [ref] Yaşar Çoruhlu [/ref]
Yine bu devirde bakır eserler, ip, tarak gibi dekorasyonlardan oluşan tabaklar görülmüştür.
Orta Kırım'da yaşamış olan İskitler'in yerleşimlerine dair kalıntılar da yer almaktadır.
Yine İskit'lerin mezar tipleri genellikle kurgan modelindedir.
Ayrıca Bozkır Kültürü'nü yansıttığı sanılan birçok hayvan figürlü alet-edavat ele geçirilmiştir.
Ömer Halisdemir

Hayatı

Yedi çocuklu bir aileden gelen Ömer Halisdemir, çocukluğunu Bor, Niğde'nin Çukurkuyu beldesinde geçirdi. Çukurkuyu'da okul sonralarında çobanlık yaptı. Hatice Halisdemir ile olan evliliğinden Elifnur ve Doğan Ertuğrul adlarında iki çocuğu dünyaya geldi. Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde Türkiye sınırları içinde ve dışında çeşitli görevlerde yer aldı. Babası Hasan Hüseyin Halisdemir'in aktardığı bilgiye göre, 15 Temmuz darbe girişimi sırasında öldürdüğü komutan Semih Terzi ile birlikte daha önceden Afganistan'da görev yapmıştı.

Ölümü

15 Temmuz 2016'da darbe girişimi sırasında Özel Kuvvetler Komutanlığına girmeye çalışan Özel Kuvvetler Komutan Yardımcısı Tuğgeneral Semih Terzi'yi, Özel Kuvvetler komutanı Korgeneral Zekai Aksakallı'dan aldığı emir üzerine göğsünden vurarak öldürdü. Bunun üzerine Semih Terzi'nin korumalarından Binbaşı Fatih Şahin ve Üsteğmen Mihrali Atmaca da otuz kurşunla Halisdemir'in hayatına son verdi. Daha sonra ise darbe yanlısı astsubaylar Nedim Şahin ve Gökmen Ata ölü ele geçirilmiş; otuz altısı ise teslim alınarak Gölbaşı Sulh Ceza Hâkimliğince tutuklanmıştır.
Habertürk, Hürriyet ve Takvim gazeteleri dâhil olmak üzere çeşitli Türk basın kuruluşları, Halisdemir'den "darbe girişimin seyrini değiştiren isimlerden biri" diye bahsetti. 24 Ağustos 2016'da başlayan Fırat Kalkanı Operasyonu'na katılan Özel Kuvvetler Komutanlığı'na bağlı askerler ise üniformalarına "Şehit Ömer Halisdemir" yazan apoletler takmıştır.

Hatırası

Halisdemir'in vurulduğu nokta özel bir kaplama ile koruma altına alınarak çiçeklerle süslendi. Dursun Ali Erzincanlı, Halisdemir'in öldürülmesi sonrasında kendisine atfen "30 Kuş" adlı bir şiir yazdı ve bu şiire bir klip çekildi. Ömer Halisdemir'i anlatan "30 Kuş" adlı şiirle aynı isme sahip bir kısa bir film de yapıldı. Ağustos 2016'da Toroslar, Mersin'deki Şehitler Parkı'na kaide ve gövde uzunluğunun toplamı 4.60 metre olan bir heykeli dikildi. Daha sonra Türkiye'deki birçok meydan, cadde, okul ve öğrenci yurdu gibi yerlere kendisinin adı verildi. Ayrıca Niğde'de kendisi için bir hatıra ormanı da oluşturulmuş ve şehirdeki üniversiteye de adı verilmiştir.
Türkiye'deki cezaevleri

Tarihi

Osmanlı Devleti'nde cezaevlerine zindan denirdi. Zindan olarak karanlık, havasız ve nemli kale kuleleri kullanılırdı. Burada hükümlülerin gereksinimlerini genellikle iyiliksever kişiler karşılardı. İlk kez cezaevi olarak 1831'de İstanbul’da Sultanahmet'te Hapishane-i Umumi (Genel Cezaevi) kuruldu. 1858'de yürürlüğe giren yeni bir yasayla suçlar ve cezalar sınıflandırıldı. Bu yasada özgürlüğü bağlayıcı ceza olarak iki ağır ceza vardı: kürek cezası ve kalebentlik. Kürek cezasına çarptırılan suçlular eskiden gemilerde kürek çekerek cezalarını tamamlarlardı. Daha sonra “kürek cezası” deyimi yalnızca "ağır ceza" anlamında kullanıldı. Kalebentlik ise, hapsedilen kişinin bir kalenin içinde çektiği cezaydı. Hafif cezalarda ise, hüküm giyilen süre normal cezaevlerinde geçiriliyordu.
1926'da çıkan Türk Ceza Kanunu'yla suçlar ikiye ayrıldı: cürümlüler ve kabahatliler. Ağır suçlulara cürümlüler, hafif suçlulara kabahatliler dendi. 1929'da cezaevleri Adalet Bakanlığı'na bağlandı. Günümüzde cezaevleri niteliklerine göre ikiye ayrılır: Kapalı ve açık cezaevleri. Kapalı cezaevleri de yapı tipine ve barındıracağı hükümlü sayısına göre A tipi, B tipi, F tipi gibi birkaç türe ayrılır. Türkiye'de son dönemde hücre sistemine dayanan F tipi cezaevlerine bir yönelme olmuştur. F tipi cezaevlerinin koşullarını protesto etmek amacıyla yapılan açlık grevlerinde 100’den çok kişi yaşamını yitirmiştir. İlk L tipi hapishane, aralık 2005'te, Sakarya'nın Ferizli ilçesinde açıldı.

Genel bilgiler

Ceza evleri Açık, Yarı-açık ve kapalı olarak üç kategoride sınıflandırılır.

Açık cezaevi

Dıştan koruma ile görevli personeli bulunmayan ve firara karşı herhangi bir koruma tedbiri alınmamış olan cezaevleridir. İyi halli, çalışma gücüne sahip ve firar etmeyeceklerine kanaat getirilen hükümlüler bu cezaevlerine gönderilir. İnfaz ve koruma memuru nezaretinde dışarı çıkmak, ziyaretçilerle serbestçe görüşmek mümkündür. Açık cezaevindeki hükümlülerin bir işte çalışmaları zorunludur. Emekleri karşılığı olarak gündelik ve prim alırlar. İaşe bedelleri kendilerinin kazançlarından tahsil olunduktan sonra geriye kalan tasarrufları tahliyelerinde kendilerine, vefatlarında mirasçılarına ödenir.

Yarıaçık cezaevi

Dıştan koruma ile görevli personeli bulunmayan, ancak firara karşı engelleri olan cezaevleridir. Bu cezaevinde hükümlülerin açık cezaevinde olduğu gibi serbestçe dışarı çıkabilmeleri mümkün değildir. Hükümlüler bir iş veya sanat kolunda çalışmak zorundadırlar. Günümüz Türkiye'sinde yarı açık cezaevi bulunmamaktadır. Yarı açık cezaevleri açık cezaevine dönüştürülmüştür.
Aktarıcı (yayıncılık)

Aktarıcı Radyo ve televizyon yayıncılığında bir önceki istasyondan aldığı yayını değişik bir radyo frekansla yeniden yayınlayan yardımcı vericilere verilen addır.Aktarıcı adı TRT kurumunda 1970 li yıllarda Fransızca transposer kelimesinin karşılığı olarak kullanılmaya başlamıştır.

Yer vericileri

Günümüzde yayıncılık yer vericileri, uydu yayın sistemleri ve kablo yayın sistemleri yoluyla yapılır. Yer vericileri yoluyla yapılan yayıncılıkta çeşitli yayın frekansları  (radyo frekans, RF) kullanılır. 
Genellikle, yayın frekansı düşük olan orta dalga veya uzun dalga radyo vericilerinde verici ile alıcının birbirlerini görmesi zorunlu değildir. Çünkü bu frekanslarda yayın sinyali engellerin arkasına geçebilir. Ancak yayın frekansı yükseldikçe, alıcı ve verici arasındaki engeller büyük bir sorun oluşturmaya başlar. Çok yüksek frekanslar(UHF,VHF) kullanan vericilerde alıcı ve verici arasında doğrudan görüş olması zorunludur. Ancak doğa koşullarında bunu sağlamak çok zordur. Verici istasyon ne kadar yüksek olursa olsun, kimi alıcılar bir tepenin ardında kalabilirler. Bu sorun gerek televizyon ve gerekse FM radyo vericilerinden yararlanma konusunda büyük sıkıntılara yol açar.

Aktarıcı

Verici ve alıcı arasındaki engellerin etkisini gidermek için aktarıcı adını alan nispeten düşük güçlü ve basit yardımcı vericiler kullanılır. Aktarıcılar bir vericinin kuramsal yayın alanında, fakat bir engel yüzünden vericiyi izleyemeyen alıcılar için monte edilmiş sistemlerdir.Tipik bir aktarıcının ilke şaması şekildeki gibidir.
Bir alıcı antenden alınan yayın sinyali girişteki elektronik filtre ve yükselteçlerden (amfi) geçtikten sonra miksere girer. Bu mikserde frekans ara frekans sinyali haline gelir. Yükseltilen ara frekans sinyali daha sonra ikinci bir mikser yardımıyla yeniden yayın sinyali haline gelir. Sinyal daha sonra bir çıkış yükselteci ve filtreden geçerek yayınlanır. (İlke şamada tek kat olarak gösterilen osilatörler bir kristalli osilatör ve çeşitli çarpıcı katlarından veya faz kontrol devrelerinden oluşabilir. Çıkış yükselteci de gerçekte yüksek güç için seri bağlanmış birkaç yükselteçten oluşabilir.)
Burada dikkat edilmesi gereken şey, giriş ve çıkıştaki yayın frekanslarının  farklı olmasıdır. Şayet iki yayın frekansı aynı olacak olursa, çıkıştaki sinyal giriş filtresinden geçerek, giriş yükseltecine girer.Bu bir tür pozitif geri beslemedir. Uzaktaki vericinin sinyaline göre çok daha güçlü olan bu sinyal düşük sinyal alışı için geliştirilmiş giriş yükseltecini doyuma sokarak vericiyi sonsuz döngüye sokar(çınlama olayı). Bu sebepten filtreler iyi ayarlanmalı, ayrıca giriş ve çıkış yayın frekansları bu filtrelerin izalasyon sağladığı bölge göz önüne alınarak, farklı farklı seçilmelidir.Günümüzde bu durum 0:0 röleler ve buna bağlı yönlendirilmiş güçlü alıcı antenleri ile çözülmüştür.
Sıldız, Hınıs

Tarihçe

Alevi Zaza mahallesidir.
Mezraları :(Mazra ,Henek mahallesi) çevre köyler:(Tanır Köyü , Derviş ali Köyü , Memis Köyü, Kazanci mahallesi , Helefan Köyü ,ketenci mahallesi, Hircan ) Bu köyler Haydarhan aşiretinin Bexiz koluna bağli Köylerdir.
Bexiz kolu (bıyıklı ahmet) Heyderiz aşiretine (Haydarhan) bağlı olup Dersim'den bu bölgeye gelmişlerdir.
Dersimden Hınıs'a gelerek oluşturulan ilk alevi Köyü Sıldiz'dır. Haydarhan Aşireti Türkiyede çeşitli illere, Avrupa'ya, Amerika'ya ve Avustralya'ya dağilmistir. Sıldız Mahalleninde topraklarından kaçan ermenileri ermeni mezarları ve kalıntıları bulunmaktadır. Ayrıca kalıntılardan anlaşıldığı kadarıyla Sıldız mahallesinin geçmiş tarihlerde bir tür kervan geçiş yolu olduğu tahmin edilmektedir. Bu tahminleri kuvvetlendiren kalıntılar, insanların yaptığı mağaralar (tıpkı ev gibi) bulunmaktadır fakat hiç araştırılmamıştır.

Kültür

Zaza Alevi kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.
Gelenek ve görenekleri Erzurumlulardan çok farklıdır. Çoğunlukla hayvancılık yaptıklarından etli ve hamurlu yemek türleri yaygındır. En çok yapılan ve alevilere has yemek olan 'bıçıka şir ve Zerifet'dır.

Coğrafya

Erzurum il merkezine 169 km, Hınıs ilçesine 19 km uzaklıktadır. sıldız mahalleninde yasıyan aile sayısı gün gectikçe azalmaktadır.ekonomik kosullar ınsanların topraklarından ayrılmasına neden olmustur.her seye ragmen ınsanlar bu topraklara olan baglılıkları ve hasretlerı nedenıyle yaz ayların da sıldız mahallesinin nüfusunda büyük bir artış olmaktadır.en büyük sorun öğrencilerin okumasını sağlayacak bir öğretmen yok.

İklim

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfaltlı olumayıp mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Muş'ta 1923 Türkiye genel seçimleri

28 Haziran 1923 Türkiye Genel Seçimleri Muş İli sonuçları;
Çalışanlar, Dernekpazarı

Kültür

Yemeklerde Tiroglosti havits lahana yemeğidir.

Coğrafya

Trabzon iline 76 km, Dernekpazarı ilçesine 7 km uzaklıktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Zamalek (futbol takımı)

Kulüp başarıları

Toplam kupa sayısı: 72
Tayyib Ebu'l-Kasım

Tâyyîb’îyye fırkasının kurulması

Babası El-Âmir bi'Ahkâmi’l-Lâh Hasan Sabbah'ın fedayinleri tarafından Hicrî 3 Zilkade 524 / Milâdî 7 Ekim 1130 Salı günü katledildiğinde Tâyyîb henüz altı yedi aylıktı. Bu nedenle hilâfet makâmına getirilmesi mümkün değildi. "Et-Tâyyîb" taraftarları daha sonra onun adıyla anılan Tâyyîb’îyye fırkasını oluşturdular. Tâyyîb’îyye-Mustâ‘lî fıkhına göre Tâyyib bir köşeye saklanmadan evvel babası hâlife El-Âmir bi'Ahkâmi’l-Lâh zamanın Yemen Melikesi olan ve Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh tarafından "Hüccet-i Mûstensir" ünvânıyla şereflendirilen "Ervâ el-Sûleyhi el-İsmâilîyye" (ʾArwà bint ʾAḥmad bin Muḥammad bin Qaasim bin Mūsà al-Ṣulayḥī al-ʾIsmāʿīliyyä)’ye kendisinin vefâtından sonra yerine din ve devlet işlerinden tam sorumlu olacak olan ve "Dâvah" (Dâvet) hareketinin başına geçecek bir "Dâ'î el-Mutlak" ataması tâlimatını vermişti. "Banû Sûleyhîler" dâima Yemen'deki Zeydî hükümdârlara muhalefet etmişler ve Kahire'deki Fâtımî İsmâilîyye hanedânlığı'nın himâyesi altıda yaşamayı tercih etmişlerdi.

İlk Dâ'î el-Mutlak

Görevleri İsmâilîlik mezhebinin Kahire ve Yemen'deki iki büyük karargâhları arasınaki irtibâtı tesis emek olan zamanın Dâ'î el-Beliğ'leri, 1126 yılında "Dâ'î el-Beliğ Lamak ibn Mâlik" ve oğlu "Dâ'î el-Beliğ Yahyâ ibn Lamak" idi. Hâlife El-Âmir bi'Ahkâmi’l-Lâh 1130 yılında Hasan Sabbah'ın fedayinleri tarafından öldürüldüğünde ise henüz yeni doğmuş bir bebek olan Tâyyîb'in "Dâvah" Hareketi'nin sorumluluğunu üstlenmesi mümkün olmadığından, Ervâ el-Sûleyhi, El-Âmir bi'Ahkâmi’l-Lâh'ın kendisine verdiği selâhiyeti kullanarak ilk Dâ'î el-Mutlak olarak Zû’ayib bin Mûsâ'yı görevlendirmişti. Ayrıca Yemen Melikesi Mûsâ'yı, hem "Dâvah" hareketinini tam yetki ve sorumluluklarıyla Yemen'de idâre edebilecek, hem de bu hareketin tesirlerini tâ Hindistan'ın içlerinde hissettirebilecek kadar selâhiyetli kılmıştı. Melike Ervâ, Dâ’îliği siyâsetten arındırılmış fakat dinî mes'elelerde mutlak otorite sahibi bir mevkiye dönüştürmek suretiyle, bu hareketin Yemen'de "Banû Sûleyhîler" Hanedânlığı'nın sona ermesinden sonra da bağımsız olarak yaşamını sürdürebilecek bir müessese haline gelmesinin temellerini atmış olmaktaydı.
Dâ'î el-Mutlak Mûsâ tam on dört yıl Yemen'de yaşamını sürdürdü. Onun Me’zûn'u yani selâhiyetli ve icâzetli temsilcisi ise "Seyyîdinâ Khattab bin Hasan" idi. Fâtımî Hâlifesi Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh tarafından "Hüccet-i Mûstensir" ünvânıyla Hindistan'a İsmâilîyye mezhebini yaymak amacıyla gönderilen Fâtımî Dâvetçisi Molla Abadullah Vâli’ûl-Hind'in ölümünden sonra ise Dâ’î Zû’ayib, Molla Yakûb'u Hindistan Fâtımî "Dâvah" Hareketi'nin başına Dâvetçi-Vâli ("Veli") olarak atadı. Böylece Hindistan'da başlamış olan "Dâvah" Hareketi bu güne değin sürdü.
Günümüzde bu Fâtımî-Tâyyibî-Davûdîlik "Dâvah" Hareketi'nin başında Elli İkinci Dâ'î el-Mutlak "Muhammed Burhan’ûd-Dîn" seyyîdinânın De facto tâkipçisi durumunda bulunan Alevî-Tâyyîbî-Davûdî İsmâilîlileri'nin Elli Üçüncü Dâ'î el-Mutlak’ı Hindistan El-Cemeâ't-us Seyfiyeh Akademisi eski Rektörü Seyyîdinâ Mufaddal Seif’ûd-Dîn bulunmaktadır.
Chen Ding

2012 Yaz Olimpiyatları

Chen 2012 Londra Olimpiyatları'ndaki performansıyla, 20 km yürüyüş dalında altın madalya kazanan ilk Çinli oldu. Sporcu ayrıca, Liu Xiang'ın Atina 2004'teki 110 metre engelli zaferinden sonra, herhangi bir Olimpiyat atletizm mücadelesinde şampiyon olan ikinci Çinli olma başarısı gösterdi. Altın madalyaya 1:18:46'lık dereceyle uzanan Chen, Olimpiyat rekoruna da imza attı. Sporcu doğum günününden bir gün önce ulaştığı bu başarıyı "mükemmel bir hediye" diye niteledi. Chen'in takım arkadaşları Wang Zhen ile Cai Zelin yarışı üçüncü ve dördüncü, Guatemalalı Erick Barrondo ise ikinci sırada tamamlamıştı.
Çiftlikköy, İnegöl

Tarihçe

1877-78 Osmanlı Rus harbi neticesinde Batum'un Osmanlı hakimiyetinden çıkması ile Batum ve çevresinde yaşayan müslüman gürcüler savaş durumunun ortaya çıkardığı çeşitli nedenlerle göç etmek zorunda kalmışlardır. Bölgede hakimiyetin ruslara geçmesi ile oluşan zorlu durum göçü gerekli kılan unsurlardan biri olmuştur. Osmanlı devletinin bir devlet politikası olarak Acara müslümanlarına kapılarını açmasıyla göçler başlamıştır. Göç eden gruplardan biri de Çiftlik Köyü'ne yerleşen gürcülerdir. Çeşitli kaynaklarda ifade edilenin aksine köye göç edenler köken itibarı ile gürcüdür. Kıpçak Türkü oldukları ve Selçuklular tarafından Batum'a yerleştirildikleri bilgisi gerçeği yansıtmamaktadır. Mahalleye göç eden gürcülerin geldiklerinde kesinlikle Türkçe bilmiyor olmamaları bu durumu desteklemektedir. Ayrıca gürcülerin nakle dayalı tarih ve kültür hafızalarında kıpçaklık ile ilgili herhangi bir kayıt yoktur.

Coğrafya

Bursa il merkezine 55 km, İnegöl ilçesine 10 km uzaklıktadır. inegölü tamamen kuş bakışı gören , manzarasının ufku açıktır.Yenice kasabasının hemen üstünde yeşilliğiyle göz kamaştırır. Köyümüz suları ile ün kazanmıştır sultasu bu mahallesimüzden çıkmaktadır

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Jaiku

Jaiku, kurulduğu zamanlarda Twitter ile karşılaştırılabilir bir sosyal ağ, mikro-blog ve yaşam öyküsü servisiydi. Jaiku, Şubat 2006'da Finlandiyalı Jyri Engeström ve Petteri Koponen tarafından kurulmuş ve o yılın Temmuz ayında hizmete girmiştir. Google tarafından 9 Ekim 2007'de satın alındı.

Özellikler

Jaiku.com, kullanıcıların yaşamları ya da başka herhangi bir konuda düşüncelerini, görüşlerini ve yorumlarını göndermesini sağlar. Kullanıcıların oluşturduğu yayınlara "Jaikus" denir ve kullanıcılar açık veya gizli olarak görünür hale getirme seçeneğine sahiptir. Site, kullanıcıların web sitesinde ya da mobil uygulama vasıtasıyla iletişim kurmaları ve arkadaşlarıyla etkileşimde bulunmalarına olanak tanır.
Cenup Demiryolları

Cenup Demiryolları (CD) ya da Güney Demiryolları, eski Bağdat Demiryolu hattının bir kısmı üzerinde 1933-1948 yılları arasında Türkiye tarafından işletilen demiryolu hattıdır.

Tarihçe

1918 yılında kurulan Kilikya-Kuzey Suriye Demiryolu (CNS), yeni kurulan Türkiye tarafından işletilen Bağdat Demiryolu'nun iki ardılından biriydi. CNS sonradan Suriye merkezli bir Fransız şirketine dönüştü. 1927 yılında CNS'nin adı "Pozantı-Halep-Nizip Demiryolu ve Uzantıları" (BANP) olarak değiştirildi.
Türk Hükümeti ve BANP arasında 27 Ekim 1932'de Ankara'da imzalanan anlaşma gereğince  hattın Türkiye sınırlarında kalan kısmının bir Türk şirketine satılması konusunda anlaşıldı. Ve Cenup Demiryolları 27 Nisan 1933'te kuruldu. BANP hattının Suriye sınırlarında kalan kısmı da Şam-Hama Demiryolu ve Uzantıları (DHP) hattına devredildi.
1937 yılında TCDD bu demiryoluna bağlı olarak işletilen Toprakkale-Payas ve Fevzipaşa-Meydan-ı Ekbez hatlarını devraldı. Böylece Cenup Demiryolları da sadece Çobanbeyli-Nusaybin arasında işletilmeye başlandı. 1948 yılında ise Cenup Demiryolları TCDD tarafından tamamen satın alarak feshedildi.
Periodonsiyum

Periodonsiyum, dişi çevreleyen ve destekleyen dokular olan periodontal membran, alveol kemiği, sement tabakası ve diş etini kapsayan bölgedir.
Periodonsiyum, dişlerin çene kemiğine sabitlenmesi (ataçman, attachment), çiğneme işlevi esnasında diş üzerine gelen basınçların amortismanı, diş çevresinde biriken mikroorganizmaların derin dokulara ulaşmasının engellenmesi gibi önemli işlevlere sahiptir.

Periodontal Hastalık (periodontitis)

Gingivitis basit bir dişeti iltihabiyken onun daha ilerlemiş hali periodontitis olarak adlandırılır. İltihap, dişi kemiğine bağlayan periodonsiyumun derin tabakalarındaki ataçmanı bozmaya başladığı andan itibaren periodontitis olarak adlandırılır. Burada kriter ataçman kaybıdır. Olayı başlatan etmen genellikle kötü ağız hijyenidir.
Bazı ender türleri haricinde ağrısız seyreder. Gingivitisin ilk aşamalarından itibaren diş eti kanaması vardır. Yaşlı bireylerde kanama görülmeyebilir. Diş kolelerinde dental calculus (tartar, diş taşı) görülebilir.
Bu hastalık, eğer tedavi edilmezse dişin mobiletesini arttırır ve alveolüyle bağlarını kaybeden diş ağızdan kolayca düşer.
Periodontal hastalıkların tedavileri periodontoloji uzmanları veya diş hekimleri tarafından yapılır.
Bedzin Şatosu

Tarih

Bedzin köyü 9. yüzyıl orijinlidir. Kayıtlar yerel ağaç istihkamlarının 11. yüzyıl kadar eski olduğunu gösterir. 1241 yılındaki Tatar istilası sırasında tahrip edilmiş, daha sonra tekrar inşa edilmiştir. Polonya Kralı III. Casimir veya Büyük Casimir (30 Nisan 1310-5 Kasım 1370; Polonya Krallığı: 1333-1370) hükümdarlığı zamanında ağaç kalelerin yerini taş hisarlar aldı. 1348 yıllarında büyüyen ticaret ile Bytom köyüne Magdeburg Kanunu şehir hakları verildi, kısaca daha sonra 1358 de Şato Polonya Krallığı'nın güney batı sınırının bir askeri ileri karakolu olacağı anlamını veriyordu. Daha çok batı tarafı istihkamı idi. Ve Bohemya, Silezya (şimdiki Warşova) bölgesinden gelecek istila ve işgalleri önleme anlamını ifade ediyordu.
Şato 1364 yılında Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu IV. Charles tarafından ziyaret edildi. 1588 yılında Avusturya Arşüdükü Maximillian III Polonya ardıllık savaşı War of the Polish Succession (1857-1858)'nda yenilmesinden sonra burada esir tutuldu. Şato 16. yüzyılda bakıma muhtaç hale geldi. 1616 yangını, 1657 İsveç ve Rus istila ve işgali ile tahribatla sonuçlandı. Hisarlar periyodik olarak yeniden tamir edildi.Fakat sınırlardaki düzenleme değişikliği, Polonya ve onun komşuları ile ilişkileri nedeniyle şato eski önemini çok kaybetti. Polonya'nın bölünmesinden sonra Bedzin Rusya'nın kontrolüne girdi ve şato Hohenzollern Ailesi nin mülkiyeti haline geldi. 
1807'de yakındaki topraklar Warşova Dükalığı'na transfer edildi ve 1815]] Polonya Krallığı'na. 1825 yılında şato,taşlarından biri yoldan geçen birisine çarptığında fiilen yalnız bırakılmıştı. Şatonun yıkılması emredildi. Fakat başlamadan önce şato anıt olarak deklare edildi. 1830 yılında şato kont Edward Raczynski tarafından satın alındı. Ve kısmen tamir edildi. Raczynski'nin 1845'de ölümünden sonra akademi veya bir hastane açılması planı terk edildi. Ve şato Polonya Halk Cumhuriyeti'ne kadar bir daha inşa edilmedi. 1952-1956 da bir müze olarak açıldı.

Müze

Şato 1956 yılında müze haline geldi. Müze pek çok koleksiyona sahiptir: teçhizatlarında biri, Ortaçağ'dan II. Dünya Savaşına; ikincisi, Bedzin şatosu hikâyesine adanır; üçüncüsü, Büyük Casimir'in kurduğu diğer şatoların yakınındaki şatolara. Ve son bir tanesi Bedzin bölgesi askeri tarihine.

Mimari

Şato biri silidirik, diğeri kare olan iki kuleye sahiptir. Daha küçük yapılar kulelerle birleştirilmiştir. Duvarlarda üç katman vardır. Şato şehir duvarları ile bağlantılıdır.
Bazı kısımları bugün hala ayaktadır.