Van Gogh'un resimlerinde ailesi

Vincent van Gogh (büyükbabası)

Vincent van Gogh'un büyükbabasının (d. 1789) adı da Vincent van Gogh'tur. Ressamın biyografisini ilk yazan yengesi Johanna van Gogh'a göre protestan bir rahip olan büyükbabası Mechelenli Johanna van der Vin ile Johannes van Gogh'un oğludur. Johanna van Gogh, Johannes'in "önce babası gibi altın sırma haddecisi olduğunu ancak sonra da İncil öğretmeni ve Lahey'de Kloosterkerk kilisesinde kâtip olduğunu" yazar. Johanna, Johannes van Gogh'un büyük babasını dikkate değer çalışmaları için çok sayıda ödül almış, görevine düşkün ve aydın bir kişi olarak tanımlar. Heykeltıraş olan büyük amcasından kalan miras sayesinde büyükbabası Vincent van Gogh Leiden Üniversitesi'nde teoloji okumuştur. Eğitimini tamamladıktan ve Benschop'ta papazlık görevine atandıktan sonra 1810 yılında E. H. Vrydag ile evlenir. Eşi Elisabeth 7 Mart 1857'de, Rahip Vincent van Gogh ise 1874'te ölmüştür.
Van Gogh, 1881 yılının Temmuz ayında büyükbabasının portresini (Ressamın Büyükbabasının Portresi, F876) yapmıştır. Bu çalışması karakalem ve kahverengi mürekkeple, opak beyaz suluboya ile kahverengi kaplama boyayla yapılmıştır. Çizim Amsterdam'da Van Gogh Müzesi'nde bulunmaktadır.

Theodorus van Gogh

Theodorus van Gogh 8 Şubat 1822 günü doğmuştur. On bir çocuklu ailenin altı erkek çocuğundan babası gibi papaz olan bir tek Theodorus'tur. Theodorus, 1849 yılında Utrecht Üniversitesi'nde teoloji bölümünden diplomasını aldıktan sonra Hollanda'nın Kuzey Brabant bölgesinde Groot-Zundert köyüne papaz olarak atanmıştır. Papazlığa, 1 Nisan 1849'da Zundert'te babası Vincent van Gogh tarafından kabul edilmiştir. Theodorus van Gogh, Kalvenizm öğretisine bağlı Protestan Hollanda Reform Kilisesi'nin bir papazıydı. 1851 Mayıs'ında Theodorus, babası kitap işinde olan Anna Cornelia Carbentus ile evlendi. Johanna van Gogh'a göre, Theodorus "bazılarının yakışıklı olarak nitelediği, canayakın bir karaktere ve mükemmel ruhanî özelliklere" sahip bir kişiydi. 
Vincent van Gogh, babasının 1885 Mart ayında aniden ölümünden sonra, incilini tasvir eden İncilli Natürmort (F117) resmini yapmıştır. İncil, babasının inancını sembolize eder. İncilin sayfası Yeşaya kitabının 53. konusuna açık olarak resmedilmiştir. İncil'in önüne konmuş olan Émile Zola'nın "La Joie de vivre" (Türkçe: Yaşama Sevinci) adlı romanı dünyeviliği sembolize eder. Sönmüş olan mum ise muhtemelen hem babasının yaşamının hem de Vincent'ın inancının sönüşünü göstermektedir.

Anna van Gogh

Anna Cornelia Carbentus, 10 Eylül 1819'da Lahey'de doğmuştur. Babası, kraliyet için kitap ciltçisi olarak çalışan Willem Carbentus'tur. Küçük kız kardeşi Cornelia, Theodorus'un erkek kardeşi sanat simsarı Vincent van Gogh (ressamın Cent amcası) ile, büyük kız kardeşi de Stricker adlı bir din adamıyla evlenmiştir. Dinine bağlı olan Anna, rahip olan eşine görevinde de yardımcı olmuştur. Sanattan zevk alan ve "bitki ve çiçek çizimleri ile doldurduğu defterleri olan" Anna, Hendrik van de Sande Bakhuyzen'den resim dersi almıştır. Eşi ve üç büyük oğlundan daha uzun süre yaşamış olan Anna yine de "enerji ve maneviyatını koruyarak kederini ender görülen bir cesaretle karşılamıştır."
Ressamın Annesinin Portresi (F477) tablosu annesinin siyah-beyaz bir fotoğrafından yapılmıştır. Resimde Vincent'ın annesi, yeşil bir arka plan önünde, dikkatli ve gururlu duran, saygıdeğer bir orta sınıf kadını olarak görülür.
Van Gogh Etten'deki Bahçenin Anısı (F496) tablosunu yatak odasına asmak için yapmıştır. Resimde yaçlı kadını annesi, ekose şallı kadını da kız kardeşi Wil olarak tahayyül etmiştir. Kardeşi Wil'e yazdığı bir mektubunda "sizi Dickens romanlarındaki gibi tahayyül ettim" diye belirtmiştir. Wil, resimde annesinin hemen arkasındadır. Onların arkasında, eğilmiş olarak bahçede çalışan bir kadın daha vardır. Ana-kız, resmin sol kısmını doldurur ve sahneden çıkarken görülürler. Vincent van Gogh, kız kardeşine yazdığı mektupta tabloyu şöyle tarif eder:
"Yürüyüşe çıkmış iki hanımefendiden genç olanı yeşil ve turuncu ekose şal takmıştır ve kırmızı bir şemsiye taşır. Yaşlı hanımefendi ise nerdeyse siyah, mor bir şal taşır. Ama bazıları limon sarısı, diğerleri karışık beyaz ve pembe renkli yıldız çiçekleri bu koyu renkli figürün üzerinde bir renk patlaması gibi. Arkalarında birkaç sedir çalılıkları ile zümrüt yeşili selviler var. Selvilerin arkasında çevresi küçük beyaz çiçeklerle çevrilmiş, soluk yeşil ve kırmızı lahana tarlası görülür. Toprak yol ham turuncu renginde; kızıl sardunyaların olduğu iki çiçek yatağı yemyeşil yapraklıdır. Sonra da, orta düzlemde, mavi elbiseli bir hizmetçi beyaz, pembe, sarı ve nar kırmızısı bitkileri düzenlemektedir."

"İşte böyle. Biliyorum buna benzerlik denemez ama benim için bahçenin şiirsel karakterini ve üslûbunu hissettiğim gibi anlatıyor. Yine de, varsayalım ki yürüyüşe çıkan o iki hanımefendi annem ile sensin; varsayalım ki hiçbir benzerlik, tamamen adi ve aldatıcı hiçbir benzerlik olmasın- yine de kastî renk seçimi, koyu mor rengin üzerinde yıldız çiçeklerinin parlak limon sarısı renk lekesi bana annemin kişiliğini hatırlatıyor."

"Turuncu ve yeşil ekose şallı figür selvinin koyu yeşili üzerinde öne çıkıyor ve kırmızı şemsiyesi ile daha da kontrast oluşturuyor - bu figür bana senin, Dickens romanlarında olduğu gibi kabaca simgeleyen bir figür izlenimini veriyor."
Vincent kariyerinin doruğuna yükseldikçe değer verdiği resimlerini ailesine hediye etmekten hoşlanmıştır. "Büyük çiçek buketleri, mor renkli irisler, büyük gül buketleri," annesine gitmiştir. Bir başka örnek ise kız kardeşi ve annesi için yapılan zeytin toplayan kadınları tasvir eden "en azimli ve stilize üç resim"dir.

Ailesi

Anna ve Theodorus, kendilerini hizmet verdikleri cemaate vakfetmişlerdi ve davranışları Theodorus'un pazar vaazlarını gönülden uyguladıklarını gösteriyordu. Vincent'ın hem annesi hem de babası Tanrı'nın her zaman kendileri kollayıp koruduğuna inanıyor ve çocuklarını da doğada, örneğin bulutların şekillerinde ya da günbatımının farklı renklerinde, Tanrı'nın varlığını aramalarına teşvik ediyorlardı.
Vincent, 1889'da şöyle yazmıştır: "Diğer konularda ne düşünürsem düşüneyim, babamızın ve annemizin evliliği örnek alınacak bir evlilikti."

Anna, Elizabeth ve Cornelius

Vincent'ın Elizabeth ve en küçük erkek kardeşi Cornelius ile yakın bir ilişkisi olmamıştır.
Anna, Vincent ile 1874-5 yıllarında Londra'da birlikte yaşamıştır. Başlangıçta yakın olan ilişkileri zamanla kötüleşmiştir; 1875 Nisan'ında Anna Vincent'ın davranışları hakkında Theo'ya şöyle yazmıştır: "İnsanlar hakkında illüzyonları olduğuna ve onları tanımadan önce haklarında karar verdiğine inanıyorum, ve sonra onların gerçekten nasıl olduklarını öğrenip kafasında kurduğu fikre uymadıklarını görünce öyle hayal kırıklığına düşüyor ki onları solmuş bir demet çiçek gibi atıveriyor, öyle ki o demetin içinde henüz solmamış ve biraz ihtimamla yeniden canlanabilecek çiçekler olup olmadığına bile bakmadan." Anna 1878 Ağustos ayında Joan Marius van Houten ile evlendi. Vincent evlenme merasimine katıldı ama kız kardeşi ile arası soğuk kaldı; Anna onun kayıtsız kalmasından şikayet ederek Vincent'ı "tahta aslan" olarak tanımlamıştır. Babalarının 1885'te ölümünden sonra ikisi daha da yabancılaşmıştır.

Papaz evi ve kilise

Vincent'ın babası 1882 yılında Hollanda'nın Kuzey Brabant eyaletinde bulunan Nuenen'in papazı oldu. Birkaç aydır Drenthe'de kalan Vincent Aralık 1883'te ailesi ile yaşamak için geldiği Nuenen'de 1885 Mayıs ayına kadar kaldı. Evin arka kısmında bulunan çamaşırlığı atölye olarak kullandı. Babasının Theo'ya yazdığı bir mektupta atölyeden şöyle bahseder: "Çok da uygun olduğunu düşünmüyoruz ama odaya uygun bir soba da kurdurduk...Daha büyük bir pencere de yapmayı istedim ama o istemiyor."
İki katlı basit bir taş bina olan papaz evi Nuenen'in ana caddesindeydi. İkinci kattan Vincent, eski bir kilise kulesi de dahil olmak üzere çok güzel bir manzaraya sahipti. Çamaşırlık atölyesi olmuştu. Vincent yüksek bir duvarla çevrilmiş olan, içinde ördekler için bir gölet, patikalar, şimşir çalılar, sebze ve meyveler için ayrı yerleri olan bahçenin değişik mevsimlerde görünüşünü resmetmiştir.
Nuenen'de Protestan Kilisesinden Çıkan Cemaat (F25) tablosunu kilisenin papazlığını 1882'den beri yapan babası ve annesi için 1884'in başlarında yaptı. Vincent'ın annesi Anna van Gogh'un o sırada kalça kemiği kırığı iyileşme safhasındaydı. Vincent kardeşi Theo'ya şöyle yazmıştır: "Zor durumunu gözönüne alınca, annemin moralinin yerinde olduğunu söylemekten gurur duyuyorum. Ve ufak şeylerden eğleniyor. Geçen gün onun için çalılı ve ağaçlı küçük bir kilise resmi yaptım." Mektupta önünde elinde bir kürek tutan bir köylü de duran bir kilise resmi eskizi de vardır. Resmin X ışınları ile yapılan incelemesinde Vincent'ın kilise cemaatini ve sonbahar yapraklarını daha önceden yapraksız olan ağaçlara sonra dan ekleyerek resmi daha da renklendirdiği görülür. Değişiklikler muhtemelen 1885 sonbaharından önce yapılmamıştır. Vincent, resme yas tutan kadın figürü ile cemaati annesi için babasının ölümünden sonra eklemiş olması muhtemeldir. Resim 7 Aralık 2002'de Van Gogh Müzesinden çalındı. Resim Eylül 2016'da İtalya'nın Napoli şehrinde ele geçirildi.
Kar Altında Nuenen'de Rahip Evinin Bahçesi (F194) tablosunda Vincent'ın bahçesinde kar altında yol açan bir işçi resmedilir. Ağaçlarda kalmış birkaç kızıl yaprağın dışında yapraksız ağaçlar ve kapalı bir gökyüzü ile kış manzarası tasvir edilmiştir. Vincent Theo'ya: "Köylülerin yaşamı ve ölümü sonsuza kadar aynı kalıyor, köylüler kilisenin bahçesindeki otlar ve çiçekler gibi solup gidiyorlar" diye yazmıştır. Norton Simon Müzesinin bildirdiğine göre bu resmin X ışınları ile yapılan analizinde tuvalin üzerinde, resmin altında çıkrığı ile çalışan bir köylü kadın resmi vardır.