Çizgi romanda gümüş çağ

Çizgi romanın gümüş çağı, Amerikan çizgi romancılığında özellikle süper kahraman temasında sanatsal ve ticari olarak ilerlemenin kaydedildiği, 1950'lerin ortasından 1970'lerin ilk yıllarına kadar uzanan bir dönemi kapsar. Gümüş Çağ yaklaşık olarak 1956-1970 tarihlerini kapsayacak şekilde Tunç ile Modern Çağ arasındaki ara dönem olarak kabul edilir.
Gümüş çağ'da, özellikle süper kahramanların karakterleri detaylandırılmış ve geliştirilmiştir. Maceralarda bilim kurgu öğelerine sıklıkla rastlanır. Ancak en önemli unsur, süper kahramanların daha "insansı" oluşları ve sorunlarının da bu yönde işlenmesidir. Gümüş Çağ'da başlayan bu konsept günümüzde de devam etmektedir ve karakterlerin süper güçleri ile sürdürdükleri maceralar kadar hayatta karşılaşılabilinecek olağan sorunlar konusu da işlenmektedir.

Terimin kaynağı

Çizgi roman tarihçisi ve film yapımcısı “Michael Uslan”, "Gümüş Çağı" teriminin, Justice League of America serisinin Şubat 1966'da yayınlanan 42. sayısının okuyucu mektup bölümünde yer alan bir okuyucu mektubuna dayandığını belirtmektedir. Okuyucu “Scott Taylor” mektubunda "Eğer siz Altın Çağ'dan kahramanları geri getirmeye devam ederseniz, 20 yıl sonra insanlar bu döneme Gümüş Altmışlar diyecek!" yazmıştır. Elbette olimpiyatlardaki gibi altın - gümüş - bronz sıralaması kastedilmiştir. Uslan bu terimin geniş kitlelerce benimsendiğini eklemiştir.

Gümüş Çağ'ın başlamasına yol açan olaylar

İkinci Dünya Savaşı dönemini kapsayan 1930'ların başı 1940'ların sonunda Çizgi romanda altın çağ olarak kabul edilen dönemde çizgi romanlar ucuz ve gerçek dünyadan kaçışı sağlayan eğlence olarak tercih edilmiştir. Büyük süper kahraman serileri kahramanları Süperman, Batman, Wonder Woman, Kaptan Marvel ve Kaptan Amerika bu dönemde oluşturulmuştur. II. Dünya Savaşı'nın bitmesini takiben, Altın Çağın “Atom dönemi” olarak adlandırılan 1949-1956 yılları arasında süper kahramanlar hakkındaki çizgi romanların popülerliği ve satışı azalmış, korku, suç ve romantizm üzerine yazılan çizgi roman pazarının payı büyümüştür. 1954 yılında Alman-Amerikan psikiyatrist “Dr. Fredric Wertham”'ın yazdığı “Seduction of the Innocent” kitabı çizgi roman yayıncılık dünyasını sarsmıştır. Kitap suç ve gagsterlerle dolu çizgi romanları okuyan çocukların benzer davranışlara teşvik edildiğini belirtmiştir. Toplumun tepkilerinde ve Birleşik Devletler senatosunda dile getirilen reşit olmayan gençlerin işlediği suçların kaynaklarından birinin de çizgi romanlar olduğuna dair görüşlere bu kitap kaynak gösterilmiştir.
26 Ekim 1954 tarihinde yayıncılar çizgi içeriği düzenlemek için “Comics Code Authority (CCA)”'yı kurmuşlardır. Kurum çiz roman konuları ve içeriğiyle ilgili yönetmelik niteliğinde kanun düzenlemiştir. Bu yönetmeliğin maddelerinde çizgi romanlarda kan, cinselliğe dair söylemler ve görüntüler, otoriteye karşı çıkış ve karşıt diğer görüşler yasaklandı. Bu durum, diğer sinema ve televizyon yapımlarında olduğu gibi çizgi romanlarda da pek çok tarzın yayınlanmasını zorlaştırmış, dolayısı ile anlatım değişmiş ve hikâyelere yeni bir yön verilmiştir.

Tarihçe

Gümüş Çağ'ın başlangıcı ve sonu çizgi roman dünyasına dair tartışmalara dayanır. Ancak başlangıcının tam tarihinin “DC Comics” yayın firması tarafından 4 Ekim 1956'da yayımlanan “Showcase #4”ün modern versiyonu olan Flashın çıkması ile başladığı görüşü genel kabul görür. “Julius Schwartz” editörlüğündeki bu yeni Flash, bilim kurgu öğelerini de kullanarak yeniden kurgulanan pek çok eski süper kahramanların ilki olmuştur. Diğerlerinin arasında “Green Lantern”, “Atom” ve “Hawkman” de vardır. DC'nin bu dönemde çıkarttığı bir diğer oluşum da en popüler karakterlerin beraber yaşadığı maceraların anlatıldığı “Justice League of America” 'dır.
Bu serilerin başarısı, CCA kısıtlamaları altında da olsa DC Comics'e yeni alanlar üretebileceğini gösterdi. Sonuçta endüstriye gelen bu yeni hava satışların da artmasına neden oldu.
“Marvel Comics” çizgi roman yayın şirketinin yükselişi de Gümüş Çağ'da olmuştur. Yazar - editör “Stan Lee” ve çizer-yardımcı yazar “Jack Kirby” ile “Steve Ditko” liderliğindeki Marvel, daha ince işlenmiş karakterler ve hikâyelerdeki dinamizm ile başarılı olmuştur. Bu dönemde Marvel'in en meşhur karakteri ise Spider-Man olmuştur. Kayda değer diğer kahramanların içinde adı öne çıkanlar ise Fantastic Four, Hulk, Iron Man, Thor, Daredavil, X-Men ve Marvel'in büyük kahramanlarından oluşturduğu grup olan Avangers sayılabilir. Bu yükselişin ardından “DC Comics”, Marvel'in bazı fikirlerini ve karakterlerini kendi bünyesinde uyarlamaya başlamıştır.
Süper kahramanların dirilişi o kadar büyük ilgi uyandırdı ve ticari başarı elde etti ki, bünyelerinde süper kahraman barındırmayan “Archie Comics”, “Charlton Comics” ve “Dell Comics” gibi firmalar da kendi süper kahramanlarını yarattılar. Ancak DC ve Marvel kadar popülerite yaratamadılar. “Tower Comics” bu konuda bir istisna sayılabilir. “Wally Wood” önderliğinde çıkan “T.H.U.N.D.E.R. Agents” serileri büyük ilgi görse de kısa sürede yayın hayatına son verildi.
Ayrıca, çizgi romanlarla büyüyen ve çizim yeteneklerini de akademik eğitimlerle geliştiren yeni nesil çizerler, çizgi romanlara yeni sanat akımlarını da yansıttılar. Örnek olarak “Neal Adams” ve Jim “Steranko” verilebilir.
Bu dönem ticari olarak zirveye Batman'in 1966-1968 yılları arasında yapılan televizyon dizileri ile ulaşmıştır. Bu dizi çigi romanlara olan ilgiyi arttırdı, ancak diğer yandan sanatsal açıdan sığlığı ile halkın çizgi roman sanatını hor görmesine neden oldu. 
Yeraltı çizgi romanları da Gümüş Çağ içinde, 60'lı yıllarda ilk çıkışlarını yaptılar. Ancak gerek sanatsal duruşlarının, gerekse de pazarlama yöntemlerinin ana akımdan çok farklı olması nedeni ile genelde çizgi roman dünyasında ayrı bir akım olarak nitelendirildiler.

Sonraki dönemler

Korku ve fantezi temalı serilerin (DC: 'House Of Mystery', 'House of secrets', 'Ghosts','Witching Hour', 'Unexpected' , Marvel: 'Crypt of Shadows', 'Vault of Evil', 'Dead of Night','Chamber of Chills' ve Warren ile Charlton'ın gizem temalı serileri gibi) hakim olduğu kısa bir süreden sonra, süper kahramanların üçüncü dönemi (genellikle Bronz Çağ adı verilir) başladı; bu dönemde öne çıkan yazarlar arasında Steve Englehart, Mike Friedrich, Steve Gerber, Don McGregor, Doug Moench ve Len Wein, çizerler arasında da Rich Buckler, Marshall Rogers, P. Craig Russell ve Bernie Wrightson sayılabilir.
Sonraki çağ ise genellikle çizgi romanın Modern Çağı olarak adlandırılır. Ancak “Batman: The Dark Knight Returns” (Frank Miller) ve Watchmen (Dave Gibbons) gibi karanlık temalı çizgi romanlar yüzünden çizgi romanın “Karanlık Çağı” olarak isimlendirildiği de görülmüştür. Scott McCloud tarafından çizgi romanların Demir Çağı ve çizgi romanların Elmas Çağı isimleri de önerilmiştir.
"Neo-silver" deyimi, (IGN yazarı Peter Sanderson) Astro City (Kurt Busiek) gibi nazaran daha aydınlık, daha edebi kaygı taşıyan çizgi romanları tanımlamak için de kullanılır.
Şubat 2007 'de özellikle DC Comics için çizgi roman okurları tarafından İkinci Gümüş Çağ olarak isimlendirilmeye başlanmıştır; ana nedeni ilk Gümüş Çağ'da yaygın olan pek çok tasarının yeniden ele alınmış olmasıdır.

Kapaklar ve dizayn

İlk sayfanın (diğer adı ile splash page) ikinci bir kapak olarak kullanılması yaygındır. Kitabın içeriğine dair kısa bir özet olarak düşünülebilir. Pek çok hikâye ikinci sayfadan başlar.
DC kapaklarında çağ genelinde konuşma balonları görülür. Marvel ise konuşma balonlarını ancak çağın sonuna doğru kapaklarda kullanmıştır. Günümüzde ise bu kullanımın modası geçmiştir nadiren kullanılır.

Gümüş Çağ sanatçıları

Bu dönemde özellikle Marvel 'de sanatçılar co-plotter olarak hikâyenin oluşumunda büyük rol üstlenmiştir.