No Doubt (albüm)

Genel

John Spence, Eric Stefani ve Eric'in kız kardeşi Gwen Stefani, 1986'da Apple Core olarak bir grup kurdular ve yerel bir mekân olan Dairy Queen'de beraber çalmaya başladılar. Spence'in sahnedeki tuhaf hareketlerinin oluşturduğu performansıyla, Orange County çevresindeki küçük yerlerde çaldılar. Tony Kanal, bu showlardan birine gitti ve ardından gruba katıldı. Gwen'in teklifini reddedişinden sonra, Gwen ile çıkmaya başladı fakat gruptan kimsenin Gwen'e teklif edememesi konuşulmayan bir kural olduğundan birlikteliklerini bir yıl sakladılar.
Aralık 1987'de Spence, The Roxy Theatre'da kayıt endüstrisi çalışanları için çalacakları günden birkaç gün önce intihar etti. No Doubt dağıldı fakat Alan Meade'in vokale getirilmesiyle birkaç hafta sonra tekrar bir araya geldi. Meade grubu bırakınca No Doubt, Kaliforniya'da canlı bir gösteri için hazırlanırken, onun yerine Gwen solist oldu. 1988'in başlarında Tom Dumont, kız kardeşiyle birlikte üyesi olduğu heavy metal grubu Rising'i bıraktı. Bunu yerel metal grupları “içiyorlardı, Sapndex giyiniyorlardı” diye belirtti ve kendisi, müziğe odaklanmak istiyordu. Dumont gruba katıldı ve grubun gitaristi olarak Jerry McMahon'un yerine aldı. Bir sonraki yıl Adrian Young, grubun davulcusu olarak Chris Webb'in yerini aldı.
Ska konserlerinde stagediving yapmaları ve Gwen'in sahnedeki varlığı sonucunda Tony Ferguson, yeni kurulmuş olan Interscope Records ile No Doubt arasında bir multi-albüm kontrat anlaşması yapılmasını sağladı.

Önemi

Grubun brass-ağırlıklı şarkıları ile funk tarzı bas tekrarlarının harmanlanışı, ABD'nin çoğunda etkin halde bulunan ve global sorunlara duyarlı bir tür olan grunge müziği döneminde yayınlandı. Beklendiği gibi grup, grunge müziğine yenildi ve albüm, 30.000 kopya satışıyla ticarî bir başarı elde edemedi. Grubun çalınma başarısı gösterdiği radyolardan biri olan Kaliforniya Radyo İstasyonu KROQ'nun program yönetmeninin sözlerine göre: "Bu grubun radyoda çalınması bir doğal afetti."
Kayıt şirketi desteğinin olmayışı grubu engelledi ve grubun sıradaki albümünü, The Beacon Street Collection'ını, bir ev-yapımı stüdyoda kendi başına yapmasına neden oldu ve bu, grubun slick pop soundundan Interscope tarafından arzulanan biraz daha punk tarzına doğru ilerlemesini sağladı. Grubun bağımsız çalışmaları, grubun kayıt şirketinin temsilcisi Tony Ferguson'u şaşırttı ve albüm, 1995'te yaklaşık 100.000 kopya satışıyla No Doubt albümünün üç katı civarı bir satış elde etti. Bu başarıyla Interscope, gruba üçüncü albümü Tragic Kingdom'da grubun anlaştığı Trauma Records bölümü altında kapsamlı bir yardımı önerdi.
Üçüncü albümleri Tragic Kingdom'ın elde ettiği başarı, dinleyicilerin grubun ilk albümlerine, No Doubt ve The Beacon Street Collection, ilgi göstermesini sağladı ve bu albümlerden birçok kopya üretildi ve satıldı. The Beacon Street Collection, Ekim 1997'de grubun geri kataloğunun bir parçası olarak tekrar piyasaya sürüldü ve 1997 yazında, No Doubt albümü 250.000 kopya sattı.

Eleştiriler

Yahoo! Music eleştirmeni Bill Holdship, albümü "daha doğrusu ne idüğü belirsiz bir ska-pop çabası" olarak adlandırdı. Allmusic albüme biraz daha olumlu yaklaştı, albümü "cilalanmış prodüksiyon" olarak adlandırdı. Albümdeki müziğin "new wave klavyeleri ve güçlü üflemelilerin temel ska iskeletine bir folyo olduğunu kanıtladığı" ve "pop merkezli" olduğu yorumunu yaptı ve Gwen Stefani'nin "dışa dönük" vokallerini övdü. Rhapsody de albüme olumlu yorum yaptı, retrospektif de olsa, albümü "grubun tanınmaya çalışması için radyo poptan uzun bir haykırış" olarak adlandırdı. Müziği ise "parlak, renkli, eğlenceli" ve Gwen Stefani'nin vokallerini "güçlü" olarak yorumladı.