Hamidiye, Uzunköprü

Tarihçe

Hamidiye köyü 1895 yılında, Rus harbi sonrası Bulgaristan'dan göç eden dedelerimiz tarafından kurulmuştur.Köy halkı 1887 yılında Bulgaristan’ın Plevne ilinin Bejenova (becenova) kasabasından 17 aile ile göç etmişlerdir.Anadolu’ya gelen Bejenovalı diğer Pomak göçmenler ise Kırklareli ili, Vize ilçesi, Doğanca köyünde, Kütahya ili ,Merkez BüyükSaka köyünde ve Aydın ili, Söke ilçesinin Yuvaca Mahallesinde (eskiden köydü) ikamet etmektedir.
Köyün isminin nereden geldiği ile ilgili olarak iki tane rivayet vardır. Birincisi; köyün Sultan 2.Abdülhamid döneminde kurulmuş ve Sultanın kendisine atfen bu ismin verildiğidir. İkincisi; Osmanlı döneminde transit ticaret yolu üzerinde bulunan köyün yakınındaki bir handaki hancının kızından gelmektedir. Kızın adı Hamidiye'dir. Kısa bir hikâyesi vardır. Bu handa hancı ve kızından başka devamlı ikamet eden başka kimseler yokmuş. Gelen birkaç gün konaklar ve gidermiş. Hancının hanımı bir hastalıktan dolayı vefat edince kızıyla başbaşa kalmış. Hamidiye isimli bu kızın göz alıcı bir güzelliğe sahip olduğu ve babasının da kızcağızın başına bir hal gelmesin, beni bırakıp gitmesin diye hanın ikinci katındaki kendilerine ait odada sürekli kilitli tuttuğu rivayet edilir. Yüzünü bir gören olmasın diye kızını çok sakınırmış. Günün birinde handa konaklamak için gelen akıncı bey'i Kurtbey ve arkadaşları birkaç gün orada kalırlar. Hedefleri kefereye vurkaç yaparak Osmanlı ordusunun önünü açmakmış. Kurtbey, han bahçesinde dolaşırken, pencerenin kenarından kaçamak bakışlarla kendisini izleyen Hamidiye'yi fark eder ve bir bakışta her ikisi de birbirine aşık olurlar. Kurtbey hancıyı her ne kadar sıkıştırdıysa da hancı handa bir kadının olmadığı konusunda Kurtbey'i ikna etmeye çalışır. Ama pek inandırıcı olmaz bu Kurtbey için. Ertesi sabah Hamidiye tekrar pencereye çıkar ve Kurtbey ile konuşur. Kurtbey bir görev için gitmek zorundadır ve dönüşte kendisini alarak kaçıracağını söyler. Hamidiye havalara uçar ve hazırlarını tamamlar. Kurtbey görev sonrası tekrar hana uğrar ve bir akşam Hamidiye'yi kaçırır. Hamidiye ve Kurtbey evlenirler. Ama kızın babası inatçı hancı bunu kabul etmez. Kızını bir daha asla göremeyeceği ve yalnız kalacağını sanan baba kahrolur. Kahrından kızının ismini sayıklaya sayıklaya ölür. İşte, kısaca hikâyesiyle iki rivayet...

Kültür

Köyün gelenek ve görenekleri kendine has Rumeli özelliğini taşır. Meşhur yemekleri; tarhana çorbası, kesme yufka makarnası, koyurtmaç (inek sütünün beyaz peynir ile mayalan- masıyla ve içine közlenmiş yeşil biber atılmasıyla yapılır.)
Giyim kuşamından günümüz genç nesile kalan bir emaneti ne yazık ki kalmamıştır. Halen orta yaşlı ve yaşlı kadınların ev dışına çıkarken örtünmek için kullandığı "PÜRGÜ" denilen örtüleri vardır. Başa örtülen kapak ve bele kadar giyilen etek olmak üzere iki parçadır. Ancak genç nesil tarafından benimsenmemektedir.
Asırlardır değişmeyen ve dünya döndükçe değişmeyecek çok güzel bir gelenekleri daha vardır. Özellikle düğün derneklerinde, köy sancağı ( köyü temsil eden bayrak) her zaman muhtarlık odasından çıkarılır ve en önde gider . İstiklal marşımız okunarak açılır ve toplanır. Cemiyet devam ettiği sürece görünür bir noktada tutulur. Milli birlik ve beraberliğimizi simge- leyen bu gelenek daha asırlar boyu unutulmadan devam edecektir.

Coğrafya

Edirne iline 80 km, Uzunköprü ilçesine 13 km, Keşan ilçesine 35 km uzaklıktadır. Köy kurulduğu günlerde etraftaki diğer köylerden daha büyük olduğundan dolayı Nahiye (Bucak Merkezi)olarak anılmaktadır. 60'lı yılların sonuna kadar köyde bir jandarma karakolu kurulu idi. Daha sonra Uzunköprü'ye taşınmış olmasına rağmen halen karakol içinde bir bölüm Hamidiye Karakolu olarak anılmaktadır. Uzunköprü'den Hamidiye Köyüne doğru seyahat ederken, köy öncesi dik bir rampa tırmanırsınız. Bu rampaya Hamidiye rampası denir. Köyün kuzey doğusundan geçen dere de Hamidiye Deresi olarak anılır ve Ergene Nehri'ne dökülür. Doğu tarafında da Paraşüt tepesi denilen, köy rakımından daha yüksek bir tepe mevcuttur. Köyün batı tarafı Ergene ovasının düzlüklerine açılır. Kuzeyden güneye doğru Edirne-Çanakkale E-87 karayolu geçmektedir. Bu karayolu köyün ortasından geçmektedir.

İklim

Köyün iklimi, Trakya karasal iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Ayrıca köy çevresinde 3 adet çeltik fabrikası mevcuttur. Köy halkından bu fabrikalarda çalışanlar mevcuttur. Toprak Mahsülleri Ofisine ait buğday alım ofisi ve Şeker Pancarı alım ofisi mevcuttur.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ayrıca kanalizasyon şebekesi de mevcuttur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı vardır ancak sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.