google/wiki40b huggingface dataset:
Ekspresyonist mimarlık

Ekspresyonist mimarlık veya Dışavurumcu Mimarlık, modern mimarlık akımlarından biridir. Almanya’da I. Dünya Savaşı sonrası ortaya çıkan Ekspresyonist mimarlık, 1930’a kadar varlığını sürdürmüştür. Çok kesin ve çizgileri belirlenmiş bir üsluba sahip değildir. Ekspresyonist mimarlık, genelde tarihten biçim aktarmaları yapmayı yadsımış olmasına rağmen ortaya çıkan bazı ürünlerde geçmişi yorumlama çabası görülmektedir. Yine de Ekspresyonistlerin ana özelliği hiçbir biçimsel ön yargı taşımamaları ve daima yaratma sorunsalını ön plana çıkarmalarıdır.
P. Behrens, ilk Ekspresyonist mimar olarak bilinmektedir. Onun 1908–13 yılları arasında Berlin’de AEG firması için yaptığı yapılar akımın başlangıç ürünleri sayılırlar. Daha sonraları H. Poelzig ve E. Mendelsohn gibi mimarlar da Ekspresyonizme yönelirler. Berlin yakınlarındaki Postdam’daki Einstein Kulesi (1920) Ekspresyonizmin klasik yapıtı sayılır.
1920’li yıllarda Hollanda’da Ekspresyonist doğrultusunda ürünler belirmeye başlandı. En önemli sanatçı M. de Klerk’tir.
Doğruluk değeri

Mantıkta ve matematikte, bir doğruluk değeri ya da mantıksal değer, bir önermenin doğruluk ile ilişkisini belirleyen bir değerdir.

Klasik mantık

Klasik mantıkta doğruluk değerleri doğru (1 ya da )  ve yanlış (0 ya da ) olabilir; yani klasik mantık iki değerlidir. Bu iki değerden oluşan küme aynı zamanda Bool tanım kümesi olarak adlandırılır. Mantık bağlaçlarının anlamsal karşılığı doğruluk tablosu olarak ifade edilen doğruluk fonksiyonlarıdır. İki koşulluluk karşılıklı eşitlik anlamına gelir. Tümleme ise doğru ve yanlış arasında birebir ilişki kurar. Veya bağlacı ile ve bağlacı birbirinin tümleyenidir ve bu ilişki De Morgan yasasına göre şöyle ifade edilir:
Can Hasan 1

Kazılar

Can Hasan 1'den Kılıç Kökten'in yayınlarında, Karaman'ın kuzeydoğusundaki höyüklerden biri olarak geçmektedir. Daha sonraki tarihlerde 1951-52 ve 1958 yıllarında James Mellaart, A. Hall ve David French tarafından Konya Ovası yüzey araştırmaları sırasında incelenmiştir. Kazı çalışmaları ise İngiliz Arkeoloji Enstitüsü tarafından, yine David French başkanlığında 1961-67 yılları arasında yapılmıştır.

Buluntular

Ana yapı malzemesi olarak kerpiç tuğla kullanılmıştır ve ağaç dikmelerle desteklenmiştir. Duvarlar ve tabanlar çamur sıvalıdır. Konut girişlerinin tavandan olduğu belirtilmektedir.
Geç Kalkolitik Çağ mimarisi, Erken Kalkolitik mimarisinden, yapıların yön, plan, duvar kalınlığı ve tuğla boyutları yönünden farklılıklar göstermektedir. Yapılar kendi içlerinde bir süreklilik göstermektedir, hemen hemen hepsinde yenilemeler ya da duvar eklemeleri görülmektedir. Yapılar dağınık ve düzensizdir, aralarında avlular ve açık alanlar bulunmaktadır. Bu avlu ve açık alanlarda ocaklar, etrafı çevrili küçük alanlar ve petekler yer alır. Duvarlar genellikle beyaz kille sıvanmıştır.
Orta Kalkolitik mimarisi sınırlı bir alanda kazılmıştır. 2A tabakası olan bu tabakadaki mimarinin, 2B tabakası mimarisinden en belirgin farkları 2A'da taş temel kullanılması ve kerpiç boyutlarının 2B'den daha küçük olmasıdır. 2B tabakası mimarisi Geç Kalkolitik tabakasından daha düzenli bir mimari plan vermektedir. Doğrudan doğruya toprak üzerine oturan kerpiç duvarlı yapılar, aralarında boşluk bırakılmadan bitişik düzende inşa edilmiştir. Geç Kalkolitik yapılarda ikinci kata ilişkin herhangi bir ize rastlanmazken bu tabakada yapılar iki katlı olup ikinci katın duvarları daha incedir. Bu tabakanın yangın gördüğü anlaşılmaktadır.
Geç Kalkolitik Çağ tabakasının baskın çanak çömlek grubu kırmızı, kırmızı-kahve ve siyah açkılı mal grubudur. 2A tabakasında açık kahverengi ve devetüyü renkli yalın mallar en sık buluntu veren gruptur.
2A tabakasında kilden insan biçimli sacayağı parçaları, hayvan heykelcikleri, küçük bir heykelcik gövdesi, diskler, sapan taşları ve kaşıklar ele geçmiştir. 2B tabakasında ise yangın görmüş bir yapıda çok sayıda kilden küçük kadın heykelciği bulunmuştur. Bazıları yassı ve nispeten şematiktir, fakat yüz hatları açıkça işlenmiştir.
Kalkolitik Çağ tabakalarında hem çakmak taşı, hem de obsidiyen yontmataş aletler bulunmuştur. 2B tabakasında ele geçenlerde özensiz bir işçilik görülür. 2A tabakasında sürtme taş olarak çeşitli taşlardan oyulmuş kaplar, taş boncuklar, baltalar, mermer bilezikler, ezgi ve öğütme taşları bulunmuştur.
Geç Kalkolitik Çağ tabakasında evcil hayvanlardan koyun, keçi, sığır, domuz ve at ile geyik, kaplumbağa, kedi ve kemirgen kemik kalıntıları bulunmuştur. Bir inek kafatasının incelenmesinde bu türün evcilleştirilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Değerlendirme ve tarihlendirme

Bazı buluntular üzerinde yapılan radyokarbon tarihleme yöntemi sonuçlarına göre Erken Kalkolitik Çağ MÖ 5500 – 5000, Orta Kalkolitik Çağ MÖ 5000 – 4250 tarihleri verilmektedir. Geç Kalkolitik Çağ için bu tarz bir sonuç olmamakla birlikte kazı başkanı MÖ 3750 – 3250 tarihlerini önermektedir.
Şahdamar (Edip Akbayram albümü)

Albüm Hakkında

Edip Akbayram'ın, 1990 tarihli, 8. stüdyo albümünün adı. Albüm, Edip Akbayram'ın ilk kez seslendirmiş olduğu, kimisi ilk kez kendisi tarafından yorumlanan kimisi daha evvel başka başka sanatçılar tarafından da yorumlanmış olan şarkılardan, türkülerden oluşmaktadır. Edip Akbayram bu albümünde, sözlerinde ve/ veya müziklerinde,Özdemir Asaf'tan, Nevzat Çelik'ten Ülkü Tamer'e, Ahmed Arif'den Mustafa Uysal'a, Ataol Behramoğlu'na değin pek çok farklı şarkı sözü yazarı, müzisyen ve şairin imzasının bulunduğu şarkılara yervermiştir.
Stutthof Toplama Kampı

Stutthof Toplama Kampı, günümüzde Polonya'nın Sztutowo (Stutthof) kentinde bulunan bir Nazi toplama kampıydı. Kamp, II. Dünya Savaşı'nda Polonya'nın işgalinden sonra mevcut yapıların çevresinde kuruldu ve Polonyalı aydınlarının hapsedilmesi için kullanılmaktaydı. Gerçek barakalar ise ertesi yıl yüzlerce tutsak ile inşa edildi. Stutthof, 2 Eylül 1939'dan bu yana Almanya sınırlarının dışındaki ilk kamp ve 9 Mayıs 1945'te Müttefikler tarafından ele geçirilen son kamptı. Kampta 110.000 mahkûm olup bunlardan  85.000'den fazlası hayatını kaybetti.
Jöleli ayıcık

Tarihi

Bonn'lu bir şekerlemeci olan Hans Riegel, 1920'de Haribo şirketinde başladı. 1922'de Avrupa sokak şenlikleri ve pazarlarında görülen eğitimli ayılar onun için esin kaynağı oldu. O, çocuklar ve yetişkinler için küçük, uygun fiyatlı, meyve aromalı jöleli şeker olan "Dancing Bear"i (Tanzbär) icat etti. Kısa zamanda onun ürünü tüm Avrupaya yayıldı ve tüketilen şekere dönüştü.

Çeşitler ve tatlar

Jöleli ayıların başarısı sonucunda, yüzükler, solucanlar, kurbağalar, yılanlar, hamburgerler, kirazlar, köpekbalıkları, penguenler, su balığı, ıstakozlar, ahtapotlar, elmalar, şeftaliler, portakallar, hatta Ampelmännchen ve Şirinler gibi hayvanlara ve diğer nesnelere benzeyen birçok jöleli şekerler de üretilti. Üreticiler standart şeker boyutundan küçük olanlardan birkaç kilo ağırlığında ayılara kadar çeşitli boyutlar sundu.

Malzemeleri

Geleneksel ayı şekerleri, jelatin, şeker, glikoz şurubu, nişasta, aroma, gıda boyası, sitrik asit
karışımından yapılır. Bununla birlikte, tarifler vejetaryenler veya dini yasalara göre değişir.
Sığır, domuz veya az miktarda balık jelatini ile yapılan jöleli ayılar vejetaryenler ve et yemeyenler için uygun değildir. Domuz jelatini, ya da herhangi bir dinde kesilmesi kabul edilmeyen hayvanlardan olanlar koşer ya da helal diyet yasalarına uymuyor. Türkiye'de bulunan fabrikasında Kervan Gıda ve Haribo sığır jelatinli helal ayılar ve diğer tatlılar üretmektedir. Ayrıca, bazı jöleli ayılar, jelatin yerine pektin veya nişasta ile yapılır; bu da vejetaryenler için uygundur.
Ekşi jöleli ayılar, normallerinden daha büyük ve daha hamardır, daha yumuşak bir dokuya sahiptirler. Ekşi bir lezzet üretmek için fumarik asit veya diğer asit içerik maddeler kullanılır. Bazı üreticiler, jelatin yerine nişasta dayalı farklı bir dokuya sahip ekşi ayılar üretmektedir.
David Garrett

Çocukluğu ve Müzik Hayatı

David 4 yaşındayken babası, David'in büyük kardeşine keman hediye etmiştir. Bir sene geçmeden David keman çalmayı öğrendi. Ve bir yarışmayı kazandı. 7 yaşındayken düzenli olarak resitaller vermeye başladı. 12 yaşında iken Polonyalı keman virtüözü Ida Haendel ile çalışmaya başladı.
13 yaşındayken 2 CD kaydetti. Hollanda ve Alman televizyonuna konuk oldu. Enstrüman olarak Stradivarius "San Lorenzo" kullandı. Bu keman döneminin en iyi kemanlarından biriydi. 14 yaşındaki genç keman virtüözü Alman plak markası Deutsche Grammophon'ile anlaştı. 17 yaşında Münih Filarmoni Orketrasıyla bir dizi konserler verdi. Bu konserler Hindistan'ın bağımsızlığa kavuşmasının 50. yılı kapsamında Mumbai ve Delhi yapıldı.
Hannover'daki Expo 2000 etkinliklerine katıldı. Eğitimine Londra'daki Royal Collage Of Music'te devam etti. 2004'te New York'ta bulunan Julliard School'dan mezun oldu. Julliard School'da Itzhak Perlman ile çalıştı. Bazı moda yazarları David Garrett'ı klasik müziğin David Beckham'ı olarak nitelendirdi.
2008'de BBC TV'nin Blue Peter adlı programında David Garret, Guiness Rekorlar Kitabı'na Dünyanın En Hızlı Keman Çalan İnsanı olarak geçti. Flight of The Bumble Bee'yi 1 dakika 6,56 saniyede çaldı. Yani saniyede 13 nota çaldı.

Guadagnini Kazası

2007'in aralık ayında David, Guadagnini marka kemanını yanlışlıkla ezdi. Bu kemanı 2003'te 1 milyon Amerikan Dolarına almıştı. Düşürdüğü bu keman Giovanni Battista Guadagnini tarafından 1772 yılında yapılmıştı.

Kariyeri

Bugün dünya çapında bir şöhret ve başarıya sahip David Garrett yaşayan en önemli keman virtüözlerinden biri kabul edilmektedir. Dünyanın pek çok ülkesinde gerçekleştirdiği konserlerinin biletleri aylar önceden tükenen ve gittiği her ülkede medya ve halkın yoğun ilgisiyle karşılaşan David Garrett ayrıca bilinen parçaları da cover yapıyor. Bu parçalar arasında Nothing Else Matters, He is A Pirate ve Smooth Criminal gibi parçalar bulunmaktadır. Grubunda gitarist, baterist, bassist ve klavyeciler bulunmaktadır.

Stüdyo albümleri

Free (2007)
Virtuoso (2007)
Encore (2008)
David Garrett (2009)
Classic Romance (2009)
Rock Symphonies (2010)
Legacy (2011)
Music (2012)
Garret vs. Paganini (2013)
Caprice (2014)
Köksal Şengün

Köksal Şengün (d. 19 Ocak 1950; Sürmene, Trabzon), Türk hukukçu, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi başkanı.
İlkokulu doğduğu Baştımar Köyünde, ortaokulu Sürmene Ortaokulu’nda okudu. 1972 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Aldığı hukuk eğitiminin ardından hakimlik mesleğini seçti. Meslek hayatının ilk yıllarında Bursa Kemalpaşa ve Rize’de hâkimlik yaptı. 1980’lerde, Erzurum Sıkı Yönetim Mahkemesi'nde ardından Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde çalıştı. 2000'de İstanbul’daki 5 No’lu DGM Başkanlığı görevini üstlendi. Köksal Şengün, 2004 yılında Devlet Güvenlik Mahkemelerinin kapatılarak Ağır Ceza Mahkemelerine dönüştürülmesiyle halen çalışmakta olduğu İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi'ne atandı.
2008 yılında Zekeriya Öz'ün de aralarında olduğu İstanbul Cumhuriyet Savcıları tarafından yürütülen Ergenekon soruşturması sonucu açılan davanın mahkeme heyeti başkanlığını yapmaktadır. İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi hakimi iken Hizbullah ana davası, yasadışı DHKP/C davası ve El-Kaide üyesi Loui Sakka'nın avukatı Osman Karahan'ın davasına bakmıştır. Ergenekon davasının 13. mahkemeye verilmesiyle, baktığı diğer davalar başkanı olduğu mahkemden alındı ve bu davaya odaklanması sağlandı.
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun son süreçte almış olduğu yer değiştirme kararı ile Bolu'ya Hakim olarak atanmıştır. 21 Ağustos 2013 tarihi itibarıyla emekli olmuştur.
Sibirya kurdu

Özellikler

Genelde buz mavisi gözleriyle korkutucu olsa da, sevgi dolu bir hayvandır.Her köpek gibi dillerinden terlerler. Özgürlüklerine düşkünlükleri ve inatçılığıyla tanınırlar. Bazılarının göz renkleri farklı olabilir. Çocuklara karşı çok hoşgörülüdür. Aslında herkesle iyi geçinir, ama kuş, fare gibi küçük hayvanları avlamak isterler. Yalnız kalırsa sıkılıp evdeki eşyaları kemirebilirler. Gereksiz yere havlamayan bir köpek ırkıdır, ancak uluyabilirler. Sibirya kurtları sıcağı hiç sevmezler ve sıcaklarda bunalırlar, eksi 60 derece soğukta yaşayabilirler.
Ortalama ömrü 11-13 yıldır. Erkeğinin ağırlığı 20 ila 27, dişisinin ağırlığı ise 16 ila 23'tür.

Karakteri

Zeki, fazlasıyla oyuncu, sosyal, Ailelerine bağlı ancak inatçı ve haylaz köpeklerdir. Zeki ve sosyaldirler, çok kolay öğrenirler ama kendi mantıklarınca amaçsız buldukları komutlara uymamakta ısrar ederler .Eğitim verilmesi zor bir ırktır. Evdeki/çevrelerindeki diğer hayvanlarla çok iyi geçinirler ancak fare ve küçük kuşlar gibi küçük hayvanları avlamaya meyillidirler. Çok kolay öğrenirler ancak komutlara cevap almak için sabır ve tutarlılık gerekir. Hava sıcak olmadığı sürece koşup oynamayı çok severler ancak sıcaklarda korunmalı serin bir yerde tutulmalıdırlar. Bu köpeklerin karakteristik bir özelliği daha havlamayı pek sevmemeleridir, o yüzden de bekçi köpeği olarak pek uygun değildirler. Havlamamalarına karşın ulumayı çok severler. Çocuklarla araları çok iyidir, onlara karşı çok tutarlı ve sabırlıdırlar. Sık kürkleri nedeniyle sıcağa tahammülleri yoktur. Özgürce koşup oynamayı çok severler. Boş bırakılmaya gelmezler çünkü kaçıp başıboş gezmeye bayılırlar.

Bakımı

Özgürce koşup oynamayı çok seven bir ırk olduklarından dolayı apartman yaşamı için çok uygun köpekler değildirler. Hava sıcak olmadıkça çok iyi koşu arkadaşıdırlar. Tüylerinin uzun olmamasından dolayı düzenli aralıkla fırçalamak gerekmektedir. Fırçalarken acıtmamaya dikkat ediniz, sinirlenebilirler. Oldukça fazla egzersiz gereksinimleri vardır. Tek başlarına olmayı hiç sevmezler, tek başlarına kaldıklarında etraftaki nesneleri kemirmeye başlayabilirler.

Tarihçe

Bu ırk yüzyıllarca Sibirya'da Çukçi halkı tarafından kızak çekme, Ren geyiği sürülerini gütmede ve bekçi köpeği olarak kullanılmışlar. 1905 yılında bu köpekler Alaskaya götürüldü. Bölgede 1925'te ortaya çıkan Difteri salgını için gereken ilaçları, bu köpeklerden oluşan bir sürü bölgeye getirmeyi başarmıştır ve bu olaydan sonra insanların dikkatini çekmiştir.
Glioksizom

Glioksizom, bitkilerde, özellikle çimlenen tohumların yağ depolama dokularında ve filamentli mantarlarda bulunan özel peroksizomlardır. Yağ ve yağ içeren tohumlar mısır, soya fasulyesi, ayçiçeği, yer fıstığı ve balkabağını içerir. Tüm peroksizomlarda olduğu gibi, glioksizomlar da yağ asitlerini asetil koenzim A'ya peroksizomal β-oksidasyon enzimleriyle oksitler. Yağ asitleri oksitlendiğinde oksijen (O₂) tüketilir ve hidrojen peroksit  (H₂O₂) açığa çıkar. Bu nedenle tohumların çimlenmesi için oksijene ihtiyaç vardır. Peroksizomal fonksiyonların yanı sıra, glioksizomlar ayrıca glioksilat döngüsünü gerçekleştiren kilit enzimlerine sahiptir.
Bu nedenle, glioksizomlar (tüm peroksizomlar gibi), yağ asitlerinin parçalanmasını başlatan enzimleri içerir ve şekerlerin glukoneogenez yoluyla sentezi için ara ürünler üretmeye yarayan enzimlere de sahiptir. Çimlenen bitki, fotosentez ile üretilebilecek kadar olgunlaşana kadar yağlardan sentezlenen bu şekerleri kullanır.
Bitki peroksizomları ayrıca  fotosolunuma ve kök nodüllerinde gerçekleşen azot metabolizmasına yardım eder.
Yıldırım Mayruk

Yıldırım Mayruk, (Temmuz 1940, Bursa) Türk moda tasarımcısı.
Çok küçük yaşlarda babasını kaybeden Yıldırım Mayruk, 1960 yılında askerlik hizmetini yaptıktan sonra ablasının terzi atölyesinde çalışmaya başladı. Lise yıllarında şapka yapıp satarak başladığı moda hayatına sonraları Bursa'da atölye kurarak devam etti. Moda tasarımcısı Mualla Özbek ile tanışmasından sonra daha da tanındı. Yıldırım Mayruk, sonraları İstanbul'a yerleşmiştir. 1990 yılından beri de Barbaros Şansal'la çalışmaktadır.
Zhongshan

Ekonomi

Zhongshan ekonomisi tarıma dayalı olup pirinç, liçi, muz ve şeker kamışı gibi ürünler üretilmektedir. Torch Yüksek Teknoloji Endüstriyel Kalkınma Bölgesi ise 1990 yılında kurulmuştur.
Jarosław Jach

Kulüp takımları kariyeri

Profesyonel kariyerine 2011 yılında Lechia Dzierżoniów kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Zagłębie Lubin, Crystal Palace ve Çaykur Rizespor kulüplerinde oynadı.
Bezendi, Kelkit

Coğrafya

Gümüşhane iline 95 km, Kelkit ilçesine 19 km uzaklıktadır. Bezendi Köyü Kelkit in kuzey doğusunda Şiran ilçesi sınırı ve Gümüşhane il sınırında bulunmaktadır. Kuzeyinde Gümüşhane ye bağlı Kurdoğlu Köyü ve Kara Mustafa köyü bulunlamaktadır.Doğusunda Şiran ilçesi Barutçu Köyü ve Çambaşı Şinik köyleri yer almaktadır.

İklim

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Köye ulaşımı sağlayan yol yarı asfalt yarıtoprak olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Hasan Aydın

Hasan Aydın (d. 10 Mayıs 1971, Ünye, Ordu), Türk felsefeci, eğitimci ve dinbilimci.

Hayatı

10 Mayıs 1971’de Ordu/Ünye’de doğdu. İlk ve orta öğrenimini Ünye’de, yüksek öğrenimini ise Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde tamamladı. Üniversiteyi bitirdiği yıl, aynı üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsü’ne araştırma görevlisi olarak atandı ve 1994-1996 yılları arasında yüksek lisans öğrenimini tamamladı. 1996 yılında, Malatya İkinci Ordu Komutanlığı’nda kısa dönem olarak askerlik görevini yaptı. Askerlik dönüşü, çeşitli özel okullarda ve devlet okullarında öğretmenlik yaptı.

Akademik yaşamı

2001 yılında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde doktora öğrenimine başladı ve 2004 yılında "Gazzâlî’nin Tanrı ve Evren Tasarımı ve Günümüze Yansımaları" adlı çalışmasıyla kelâm bilim doktoru unvanını aldı. 2004 yılında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sinop Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalı’na Yrd. Doç. olarak atandı. 2008’de aynı üniversitede Eğitim Fakültesi’ne, 2012 yılında ise İlahiyat Fakültesi’ne geçti. 24 Ocak 2014’te felsefe anabilim dalında doçent unvanını aldı. Çalışmaları genel olarak felsefe tarihi, İslam felsefesi, İslam teolojisi (kelâm) ve eğitim felsefesi alanlarındadır.
Hasan Aydın'ın halen çalışmakta olduğu Ondokuz Mayıs Üniversite'nin web sitesinde bulunan kişisel sayfalardan Bilimsel Çalışmalar adlı sayfada ,Mayıs 2018 tarihi itibarıyla yer alan bilgilere göre, beşi uluslararası otuziki makale, sekiz konferans sunumu, dokuzu monografi, biri editörlük, biri akademisyen Mehmet Dağ ile ortak olmak üzere onbir kitap, sekiz konferans bildirisi, dokuz kitap bölümü ile ilgili bilgiler listelenmektedir.

Popüler bilim faaliyetleri

2013 yılında ODTÜ Felsefe Topluluğu'nun düzenlediği 1. Teoloji Sempozyumu'nda "Kim Haklı: Teist mi, Ateist mi, Agnostik mi?" başlıklı bir konuşma yaptı. 
Akademik dergilerin yanı sıra Bilim ve Ütopya, Toplum ve Bilim, İnsancıl ve Bilim ve Gelecek gibi dergilerde de makaleleri yayınlanmaktadır.
2002 yılında Turan Dursun Araştırma ve İnceleme Ödülü'ne layık görüldü.
Martin Lings

Martin Lings (d. 24 Ocak 1909, Manchester, İngiltere – ö. 12 Mayıs 2005, Kent, İngiltere), İngiliz tasavvuf bilimcisi. Tradisyonalist ve perennialist akımın öncü temsilcilerinden birisi olan Martin Lings, ünlü bir yazar, editör, mütercim ve araştırmacı kişiliğinin yanı sıra dini öğreti, kutsal metin, sembolizm, edebiyat ve sanat aracılığıyla ağırlıklı olarak Tanrı-insan ilişkisini terennüm eden bir şair olarak bilinmektedir. Önceleri Protestandı, sonra ateist oldu.

Eğitim bilgileri

Oxford Üniversitesi'nde İngiliz edebiyatı okudu. Bir süre Polonya'da İngilizce öğretmenliği yaptıktan sonra 1939'a kadar kaldığı Litvanya'daki Kaunas Üniversitesi'nde İngilizce okutmanlığı görevini üstlendi. 1940-1951 yılları arasında Kahire Üniversitesi'nde İngilizce ve İngiliz edebiyatı okuttu. 1955'te British Library'de Arapça Kitaplığı ve ardından, 1973'te emekli olana kadar da British Library ve British Museum'da Doğu Yazmaları sorumlusu oldu. 1959'da Londra Üniversitesi'nden doktora derecesini aldı. Yirmili yaşlarında diğer dünya dinlerini incelemeye başladı. 1938'de tanıştığı Kuzey Afrikalı Müslümanlar aracılığıyla sufi Şeyh Ahmed Alevî eş-Şazelî ile karşılaştı, Müslüman oldu. Ebubekir Siraceddin adını aldı. 1939 yılında Mısır'a gitti. Burada Kahire Üniversitesi'nde, özellikle Shakespeare üzerine on iki yıl ders verdi. 1948'de İngiltere'ye döndü. Londra Üniversitesi'nden Arap dili diploması aldı. 1955 yılından itibaren British Museum'da Doğu elyazmalarının (özellikle Arapça) sınıflandırılmasına katıldı.
Pepuk Kuşu Efsanesi

Pepuk/Pepug kuşu efsanesi

Dersim Yöresinde geçtiğine inanılan aileden çocuklara aktarılan bir efsane. Bugün Dersim kökenli Zazalar'ın Varto, Erzincan, Kiğı ve diğer Dersim kökenli insanların bulunduğu bölgelerde anlatılır.
Pepuk kuşunun Türkçe karşılığı Guguk Kuşu'dur.
Söylenen ve anlatılanlar yöreden yöreye az da olsa değişkenlik gösterir, ancak hikâyede genel olarak şöyle söylenir:
"İki küçük kardeş varmış,anneleri ölünce babaları evlenmiş. Üvey anne sert mi sertmiş, çocukları hep dövüyor korkutuyormuş. Üvey anne bir gün çocukları kenger (bir tür yer sebzesi) toplamaları için dağa gönderir. Erkek çıkardığı kergerleri kız kardeşinin boynunda asılı duran torbaya atıyormuş. Akşama kadar bir hayli kenger çıkarmışlar, fakat bir aksilik varmış; delik torbadan düşmüş bütün kengerler, böylece tüm emekleri boşa gitmiş. Ama erkek kardeş, bundan kız kardeşini sorumlu tutmuş, kengerleri onun yediğini düşünmüş. Üvey annelerinden görecekleri şiddeti düşününce daha da korkmuş ve sinirlenmiş. Kız kardeşi, "Eğer inanmıyorsan karnımı aç bak" demiş. Kız kardeşinin karnını açıp midesini boş görünce onun kengerleri yemediğine inanmış ama kardeşi de oracıkta ölmüş. Kardeşine inanmamakla hata yapıp onun ölümüne sebep olan abi, bu acı ve vicdan azabıyla Allah'a yalvarmaya, dua etmeye başlamış: "Allah'ım beni Pepuk kuşu yap bu dağlara sal ki dünya döndükçe dağlardan dağlara kardeşim diye seslenip durayım!..."
O gece, çocuğun dileği kabul olur. Genç erkek, o gece Allah'tan, Pepuk kuşu olmuş ve gidip kardeşinin başucundaki ağaca konup hep kardeşi için seslenip durmuş. O gün bu gündür bu çocuk, Pepuk kuşu olarak dağlarda oradan oraya dolaşarak, kardeşini öldürdüğü için herkese kendini ihbar eder durur:
Her bahar mevsimi, kengerin yerden bitmesi ile beraber Pepuk kuşunun acıklı ötüşü de başlar.
Ergene

Özellikler

Türkiye'de Marmara Bölgesi'nin Karadeniz kıyılarındaki Yıldız Dağları'ndan doğar. Çok çatallı bir hâlde bulunur. Birçok kolu vardır. En sonunda Meriç Nehri ile birleşerek Ege Denizi'ne dökülür. Ayrıca Marmara Bölgesi'nde Ergene Bölümü'ne ismini vermiştir.
Ergene Nehri'nin batıdan-doğuya dizilişleri ile kuzey kolları şunlardır: Ovadere, Kuleli Dere, Anaçay Dere, Üsküp Dere, Kaynarca Dere, Sulucak Çayı, Yuvalı Dere, Çorlu Çayı. Batıdan doğuya sıralanışı ile güney kolları ise; Fakara Dere, Beyköy Dere, Hayrabolu Deresi, Ovaçay Deresi, Hamam Dere'dir.

Coğrafi Durum

Nehir Çerkezköy ve Çorlu’daki sanayi tesisleri yüzünden kirletilmektedir. Özellikle taştığı zaman bütün Ergene Ovası kirlenmektedir. Bu kirlilikten Uzunköprü, Pehlivanköy, Alpullu, Sinanlı, Çorlu, Çerkezköy, Muratlı gibi nehir üzerinde bulunan yerleşim birimleri etkilenmektedir.