Günören, Altınordu

Tarihçe

Mahallenin eski adı "Komutantepe" anlamına gelen Fermudetepedir. Bu ad, Osmanlı Devleti'nin 1455 yılında yapmış olduğu tapu yazım defterinde geçmektedir. Bu aynı zamanda 5-6 yerleşim yerinin yani bir bölgenin adıdır. Mahallenin adı, 1962 yılında Günören mahallesi olarak değiştirilmiştir. Mahallenin en eski tarihi eseri, Çatalağız Mahallesinde bulunan, Kültür Turizm İl Müdürlüğü tarafından da tespiti yapılmış olan kaya kütlesine oyulmuş 3 adet anıt kaya mezarıdır. Mezarların yapımının en az bin yıl öncesine dayandığı ve müslümanların bölgede yaşamaya başlamasından önce yapıldığı sanılmaktadır.

Mahalleye ilk Olarak Yerleştiği Bilinen Aileler

Mahalleye yerleşen ailelerden en eskileri olup da soyları halen mahallede devam eden aileler 1750'li yıllarda köy yerleşen Uğurluoğulları (soyadları 'Ur ve Uğurlu'dur.)Sünnetcioğulları(Soyadları Sarı'dır.)Tomakinoğulları (Soyadları Tomakin ve Tomakinoğlu'dur.)Arlakoğulları (Soyadları Akarsu'dur.)Kocamustafaoğolları (soyadları KOÇ'tur)ve Gökçeoğulları(Soyadları GÖK'tür) Delihasanoğulları (soyadları Demir'dir)olarak bilinmektedir.Ancak Tepecik Mahallesinde Aporoğlu Ahmet,Abazoğulları,Arapoğulları,Arıoğulları,gibi sülaler'in 1700 lü yıllar ile 1900 yıllar arasında yaşadığı bilinmektektedir.Arıoğulları,Arapoğulları,Abazoğulları diğer çeşitli bölgelere göç etmiştirler.Ancak Aparoğlu Ahmet'in sülalesi Garipoğulları olarak devam etmektedir.Halen Tepecik Mahallesin'de ikamet etmekte olan Aksoy,Özcanlı ve Aydemir sülaleri yaşamaktadır. Bunların dışında da birçok büyük aile mahallesimüzde ikamet etmektedir.Köyümüzde 93 harbi(1876-1877)ve 1.dünya savaşından sonra(1914-1915)Batum,Çürüksu,Acara,Murgul ve muhtelif yerleşim bölgelerinden Müslüman Gürcü aileler ve yine bu tarihlere yakın tarihlerde diğer komşu köylerden (uzunmusa dikence...) gelen aileler de mevcuttur.

Kültür

Mahallenin düğünlerinde kemençe çalgısına ve horon oyununa rastlanmaz. Çalgı olarak davul, zurna ve saz vardır. Oyunlardan en çok karşılama oynanır. Düğünlerin olmazsa olmaz yemeği buğday kırmasından yapılan "Keşkek" yemeğidir. Normal ev yemekleri ise yöreye özgü sebze ve yeşillik ağırlıklıdır. Isırgan otundan Isırgan Çorbası yapılır. Böğürtlen, yaban çileği ve kirazdan reçel yapılır, kirazdan ayrıca turşu da yapılır. Mantar ve hamsinin tuzlaması yapılır. Pezik (pazı) yaprağından kavurma yapılır. Köy insanları örf, adet, gelenek-görenek ve kültürüne bağlı bir yapıya sahiptir.

Coğrafya

Mahallenin; kuzeyinde Dikence, güneyinde Yenisayaca, doğusunda Kayadibi, batısında ise Yeşilköy ve Kısacık bulunurken güneybatısında ise önceden köye bağlı bir mahalle olup sonradan köy statüsü kazanan Örencik yer alır. Mahallenin deniz seviyesinden yüksekliği 498 metredir.
Mahallenin Kurşunçal Ormanı'na da sınırı olup bu ormanın bir kısmı köy sınırları içide kalmaktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Denizden yükseklik ortalaması düşük olduğundan kışları kar yağışı fazla görülmez. Yağmur yağışlarını en çok ilkbahar ve sonbahar mevsinlerinde alır. Yağışlar genellikle güneybatı yönünden gelir. Yükselti de bu yöne doğru gidildikçe artar. Bütün mevsimlerde az da olsa yağış alır. Kışları yumuşak geçer yazları da ılıktır.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Mahallede arıcılık da yaygındır. Ağaç biçme ve doğrama atölyeleri mevcuttur. Başta fındık tarımının yanı sıra, kivi üretimi de yapılır. Mavi Ladin fidanları da yetiştirilir. Köy nüfusuna kayıtlı olan kişilerin yaklaşık 3'te 2'si Ordu Merkez başta olmak üzere yurt dışı ve yurt içindeki İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya gibi birçok ilde iş nedeniyle ikamet etmektedir.

Ulaşım

Ordu il merkezine 21 km uzaklıktadır. Ordu Merkez'den 2 farklı güzergahtan gelen yollarla köye ulaşılır. Ulubey ilçesi'ne de 12 km mesafededir. Ordu-Sivas Karayolu'na da mahallenin üst sınırından 5 km sonra ulaşılmaktadır.