google/wiki40b huggingface dataset:
Crestwood, Illinois

Crestwood, Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletinde yer alan ve Cook ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 10,950'dir.

2010 Sayımı

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 15,857 kişiden, 6,130 evden ve 4,027 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise 97.7% Beyaz, 0.3% Yerli Amerikan, ve 1.4%'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Afrasiyab, Semerkand

Afrasiyab, (Afrāsīāb), günümüz Özbekistan'da MÖ 500 ile MS 1220 yılları arasında yerleşilmiş Semerkand'ın kuzeyinde eski bir yerleşim yeridir. Bugün bir dağlık çim höyük üzerinde emir Timur'un karısı Bibi Hanım Camii yakınlarındadır. Burası savunma amaçlı yüksek bir yer üzerinde kurulmuş, bir nehir vadisinin güneyinde ve kuzeyi geniş verimli bölgedir ve günümüzde Semerkand şehrinin bir parçası olmuştur.
Hicri 617 Muharrem veya 1220 yılı Mart ayında Semerkand Cengiz Han'ın ordusu tarafından tahrip edilip ele geçirilmiş. Afrasiyab bu olaydan sonra asla kalkınamamış ve şehir yıkkın bir yerleşim yeri olmuştur. 20. yüzyıla kadar bir mezarlık dışında Šāh-e Zenda civarı atık alana dönüşmüştür. Daha sonraları Afrasiyab yapılanmış, medrese ve yaz camii Šāh-e Zenda, kalıntıların kuzey bölgesindeki Hâce Daniyel (Ḵāǰa Dānīāl) mezarı, Hazrat-e Ḵeżr camii (19. yüzyılın ikinci yarısında, 1919 yılında mimar Abdülkadir b. Baki Semerkandi (ʿAbd-al-Qāder b. Bāqī Samarqandī) tarafından yeniden inşa edilmiştir.) gibi tarihi eserler tamir edilmiştir.

Kazı bilimsel kalıntılar

Afrasiyab, 219 hektar alanı kaplar, kazıbilimsel katmanların kalınlığı 8–12 m. ulaşır. Yıkkın yerleşim yeri düzensiz bir üçgen şeklinde, doğusunda sulama kanalı Āb-e Mašhad ile sınırlı ve batısında eski çağda bir su hendeği görevini yapmış derin Aṭčapar uçurumu bulunur. Kuzey kesiminde bir kale (90 ila 90 m.) yükselir, doğu cehpesi boyunca yokuşdur. Yıkkın yerleşim yeri toprak yığınları ile çevrilidir ve kale duvarlarına ilişkin kalıntılar dört ardışık yaşla ilgilidir. Afrasiyab kalıntıları 1923 yılından bu yana devlet koruması altında alınmış ve 1966 yılında da bu alan bir devlet arkeolojik korumaya alınmış saha ilan edilmiştir. Uzun yıllardır toplanan kazıbilimsel araştırma buluntularını barındıran, bir Afrasiyab Müzesi kurulmuştur.
Crest (diş macunu)

Tarihçe

Crest, Amerika Birleşik Devletleri'nde florit (Tin(II) florür) içeriği ile 1954 yılında "Fluoristan" olarak tanıtıldı. 1955'te, ürünün ismi "Fluor with Fluoristan" olarak değiştirildi. Diş macununun bileşimi Dr. Muhler, Harry Day ve William H. Nebergall tarafından, Indiana Üniversitesi'nde patentlendi. Procter & Gamble, patent kullanımından kaynaklanan telif haklarını ödedi ve bu üniversitede yeni bir diş araştırma enstitüsünü finanse etti ("The Crest of the Crest"). Crest'in aktif bileşeni 1981'de sodyum monoflorofosfat veya "Fluoristat" olarak değiştirildi. Bugün, Crest diş macunları sodyum florür kullanmaktadır; Crest Pro-Health yine stanik florür ve "Polyfluorite" olarak adlandırılan bir aşındırıcı beyazlatıcı kullanır. Crest, Amerikan Dişhekimleri Birliği (ADA), ve diğer ülkelerde eşdeğer dişhekimleri tarafından kabul edilmektedir. 1962'de Crest, Amerika Birleşik Devletleri'nde en çok satan diş macunu oldu. 1976'da Amerikan Kimya Derneği, diş macununu son 100 yıldaki en büyük keşiflerden biri olarak adlandırdı.
Crest markası ayrıca diş macunu, diş fırçası, ağız gargarası, diş ipi ve Crest Whitestrips adı verilen diş beyazlatma ürünü de dahil olmak üzere yaklaşık yirmi marka diş bakım ürünü ile ilişkilendirilmiştir. Diş macunlarına örnek olarak Crest Pro Health, Crest 3D White, Crest Tartar Protection, Crest Whitening ve Scope-flavoured diş macunu dahildir. 2004'ten 2010'a kadar Crest, şimdi Oral-B Glide adı verilen Crest Glide markası altında diş ipi sattı. Orijinal Crest logosu Donald Deskey tarafından tasarlanmıştır.
2014 yılında, durdurulan Gleem markası için Crest Fresh ve White piyasaya sunuldu.
Moğollar

Yönetim Şekli ve Birimleri

Cengiz Han'ın teşkilâtlandırdığı Moğollarda, ahâliye ivgen, boya obop, âile ve en küçük birliklere de aymuğ ve yasun denirdi. Ordu da bu usûle göre teşkilâtlanmıştı. Ulus denilen Moğol kâbile birliklerinin hepsi asker sayılırdı. Kabîleler sefere, kendi çadırları, hayvanları ve kadınları ile bir ordu gibi giderdi. Her kabîle kendini idâre ederdi. Sanat bölükleri, idârî kumanda teşkilâtları yoktu. Silâhlarını kendileri yaparlardı. İşgâl ettikleri ülkeler, merkezî bir devletten idâre edilemeyecek kadar genişledi. Siyâsî ve idârî bakımdan tecrübesiz olan Moğollar, bu yüzden çok zor duruma düştüler. Devlet kadrosunda idâreci ve vergi toplayacak memurları yok denecek kadar azdı.
Cengiz Han'ın soyundan olanlar, Çağatay Hanlığı (1227-1370), İlhanlılar (1256-1353), Altınordu (1226-1502), Şeybani Hanlığı (1500-1598) ve Kırım Hanlığı'nı kurdular. Cengiz Hanın oğulları ve torunlarının hâkimiyeti çok kısa sürdü. Abbâsî halîfeliğinin merkezi Bağdat'ı 1257'de yıktılar. Suriye dâhil Doğu Akdeniz, Batı Anadolu kıyılarına Avrupa'da Viyana şehri civârına kadar hâkim oldular. Moğolların yenilmezliğini, Mısır Memlûkleri yıktı. Hülâgu Hân'ın ordusunu, Memlûk Sultânı Kutuz ve komutanı Baybars, 1260'ta Ayn Calut'ta büyük bir bozguna uğrattı. Doğu Karadeniz'deki Haçlı kralları ve Kilikya Ermenileri ile de Memlûkler Devletine karşı anlaştılar. Anadolu'da da on üçüncü asrın ortalarından sonra Moğol vâliler söz sâhibi oldu.
On dördüncü asrın başlarında Orta ve Güneybatı Asya'da İslâm ülkelerinde yaşayan Moğollar İslam dinini kabul etmeye başladılar. İlhanlı hükümdârı Gazan Hanın İslâmiyeti kabûl etmesiyle, kumandan, vezir ve askerlerinden pek çoğu müslüman oldu. İslâmiyeti kabûl eden İlhanlılar devlet adamları, bölgedeki ahâliyle kaynaşmayı sağladılar. Mâverâünnehr, Yedisu ve Doğu Türkistan'a hâkim olan Çağatay Hanlığı, on dördüncü asrın sonunda Timur İmparatorluğu'nun hâkimiyetine girdi. Güney Rusya ve Batı Sibirya’daki Cuci sülâlesinden Altın Orda'da Berke Han Müslüman oldu.
On beşinci asrın sonuna kadar bölgeye hâkim olan Altın Orda, Tîmûrlular tarafından yıkıldı. Bir kısım toprakları üzerinde Kazan Hanlığı kuruldu. Cuci sülâlesinden Şeybânî Hanlığı sülâlesinden Kırım Hanlığı, en uzun ömürlü hânedân oldu. Osmanlı Devleti'ne tâbi idiler.
On beşinci asırdan on sekizinci asrın sonuna kadar iktidârda kaldılar. Dış Moğolistan’daki Moğolistan bağımsız, Rusya'ya; İç Moğolistan'daki muhtar idâre de Çin'e bağlıdır. Moğolistan'da yaşayan Moğollar, Buda inancının Lamaizm mezhebine mensuptur. Din adamlarına “lama” adını verirler. Lamalar, tabiblik ve büyücülük de yaparlar. Din merkezleri Tibet'teki Lhasa şehri olup ikinci derecedeki dînî merkezleri Urga'dır. Moğolistan'da, Tengricilik ve Hıristiyanların yanında, çok az da İslâm dînine mensup olanlar vardır.
Faruk Ilgaz

Hayatı

1939 yılında Saint Joseph Fransız Lisesi'nden mezun oldu. 1967'de Adalet Partisi kontenjanından İstanbul Belediye Başkan vekilliğine seçildi. 1968 yılında, İstanbul Belediye Başkanı Haşim İşcan'ın görevi başında yaşamını kaybetmesi nedeniyle başkan vekili sıfatıyla Haziran ayındaki seçimlere kadar yaklaşık 3 ay bu göreve vekalet etti.
1956 yılında Fenerbahçe yöneticisi olan Ilgaz, 1965'te 2. Başkanlığa getirildi. 1966-1974 ve 1976-1980 yılları arasında Fenerbahçe Spor Kulübü Başkanlığı yapmıştır. Fenerbahçe Spor Kulübü en fazla kupayı Faruk Ilgaz'ın başkanlığı döneminde kazanmıştır. Başkanlık yaptığı yıllar, Fenerbahçe'nin en çok şampiyonluk yaşadığı dönemler oldu.
15 Temmuz 2014 tarihinde hastaneye kaldırılıp, 16 Temmuz 2014 sabaha doğru 92 yaşında vefat etmiştir. Cenazesi Sahrayıcedid Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Çavdarhisar

Tarihçe

Yerleşim tarihi yapılan kazılar sonucunda elde edilen bulgulara göre MÖ 3000'li yıllara dayanan, Efes, Bergama, Side gibi kentlerle çağdaş olan Aizanoi Antik Kenti’nin adının; Penkalas (Koca Çay) ırmağının yukari kesiminde, tanrıça Meter Steunene’nin kutsal mağarası civarında yaşayan Frigyalılarin su perisi Erato ile efsanevi kral Arkas’ın birleşmesinden ortaya çıktıği sanılan antik kaynaklarda adı Azan olarak geçen mitoloji kahramanından geldiği sanılmaktadir. Aizanoi, antik Frigya’ya bağlı olarak yaşayan Aizanitis’lerin ana yerleşim yeriydi. Hellenistik dönemde bu bölge değişimli olarak Bithinya’ya ve Bergama’ya bagli iken MÖ 133'te Roma egemenliğine girmiştir. Roma İmparatorluk döneminde; tahıl ekimi, sarap ve yün üretimi sayesinde zenginlesmiş ve ünü bölge sınırlarını aşmış olan Aizanoi’de kesin kentleşme bulgularina ancak 1. yüzyılın sonlarına doğru rastlanmaktadir. En parlak dönemini ise 2. yüzyılda yaşamıştır. Erken Bizans döneminde piskoposluk merkezi iken 7. yüzyıldan itibaren önemini yitirmiştir. Tapınak düzlüğü Ortaçağ’da hisara dönüştürülmüştür. Selçuk Beyliği döneminde (13. yüzyıl) Çavdar Tatarları boyu tarafından üs olarak kullanılmistir. Aizanoi, 1824 yılında Avrupalı gezginlerce yeniden kesfedilmiş ve 1830-1840’li yillarda incelenerek, tanımlanmıştir. 1926 yılından itibaren de Alman Arkeoloji Enstitüsü tarafından kazı çalışmalarına başlanılmıştır.Kazı çalışmaları halen devam etmektedir. Aizanoi’den günümüze kalan yapı kalıntılarının büyük bir kismi Roma İmparatorluk dönemi eserleri olup, antik kentte bulunan Zeus Tapinağı, dünyanın ilk borsası, sütunlu yol, dünyada benzeri olmayan stadyum-amfi tiyatro kombinasyonu, bugün bile geçmişe hizmet eden antik köprüler, mozaikli hamam ile Roma hamamı görülmeye değerdir.

Köprüler

Antik dönemde iki yakayı birbirine bağlayan 4 köprüden 2’si (1 ve 2 numaralı köprüler) bugün bile geçişe hizmet etmektedir. Yaya geçidi amaçlı kullanılan alçak ahşap köprü ile kemerli köprü yıkılmış olup, beş kemerli taş köprü (1 numaralı) günümüze dek koruna gelmiştir. Şehrin ana köprüsü olan bir diğer beş kemerli köprü (2 numaralı) ise günümüzde de şehrin bütün trafik yükünü taşımaktadır. Köprü korkuluğunun bir kaidesi üzerindeki yazıttan açılış merasiminin M.S. 157 yılının Eylül ayında yapıldığı anlaşılmaktadır. Köprünün önünde sergilenen yazıt ve kabartmalı iki korkuluk taşında köprüyü bağışlayan M. Apuleius Eurykles’in deniz yolculuğu (İmparator Hadrianus tarafından kurulan Panhellenion denilen Hellen Birliği’nde, M.S. 153-157 yılları arasında Aizanoi’yi Atina’da temsil etmiştir) gösterilmektedir. Köprüye 1990 yılında yeni korkuluklar konmuş ve yeniden kaplanmıştır.
The Oxonian Review

Tarih:2001-2008

2001 yılında The Oxonian Review of Books adıyla Oxford Balliol College'de dönemlik dergi olarak çıkmaya başladı.Dergide Oxford Üniversitesi mezunlarının sanat, polita, tarih, edebiyat alanlarında çeşitli deneme ve eleştiri yazıları yayınlanır.
2008 kasım ayında dergi Balliol Koleji'nin dışınada yayıldı. Bu dönemden sonra dergi internet üzerinde iki haftada bir yayınlanmaya ve yıl içerisinde de bir kez yayımlanmaya başladı. Dergi büyüdükçe film gösterimleri, dinletileri, yarışmalar, yemekler gibi çeşitli organizasyonlar düzenlenmeye başlandı.
Erdal Öz Edebiyat Ödülü

Erdal Öz Edebiyat Ödülü, Erdal Öz’ün anısını yaşatmak için ailesi ve Can Yayınları tarafından her yıl bir şair ya da yazara verilen edebiyat ödülü.
İlk ödül 2008 yılında Gülten Akın'a verilmiştir. Ödül, 15.000 TL tutarında maddi destek ve bir heykelcikten oluşur. Ödül heykelciği Handan Börüteçene tarafından tasarlanmıştır.

Değerlendirme ve seçici kurul

Ödül her yıl, seçici kurulun öykü, şiir ya da deneme alanındaki tüm eserleri değerlendirmesi sonucunda, yaşamakta olan ve son üç sene içinde bir yapıtı yayınlanmış olan bir şair ya da yazara verilir. Ödülü bir kez alan kişiye tekrar ödül verilmez. Seçici kurul altı üye ile Can Yayınları'nın temsilcisinden oluşur. Her sene kurula başkanlık eden üye kuruldan ayrılır ve yerine yeni bir kişi seçilir. Kuruldan ayrılan üye altı yıl içinde yeniden seçici kurulda yer almaz, böylece kurulun 6 yılın sonunda yenilenmesi sağlanmış olur.
2008 yılındaki kurucu seçici kurul, Tahsin Yücel, Doğan Hızlan, Cevat Çapan, Jale Parla, Nüket Esen, Semih Gümüş ve Can Yayınları temsilcisi olarak Celal Üster'den oluşmuştur.
2009 yılındaki kurucu seçici kurul, Doğan Hızlan, Cevat Çapan, Jale Parla, Nüket Esen, Semih Gümüş, Enis Batur ve Can Yayınları temsilcisi olarak Faruk Duman'dan oluşmuştur.
2010 yılındaki kurucu seçici kurul, Cevat Çapan, Jale Parla, Nüket Esen, Semih Gümüş, Enis Batur, Feride Çiçekoğlu ve Can Yayınları temsilcisi olarak Zeynep Çağlıyor'dan oluşmuştur.
2011 yılındaki kurucu seçici kurul, Jale Parla, Nüket Esen, Semih Gümüş, Enis Batur, Feride Çiçekoğlu, Turgay Fişekçi ve Can Yayınları adına Zeynep Çağlıyor'dan oluşmuştur.
2012 seçici kurulu: Nüket Esen, Semih Gümüş, Enis Batur, Feride Çiçekoğlu, Turgay Fişekçi, Kaya Genç ve Zeynep Çağlıyor.
2013 seçici kurulu: Semih Gümüş, Enis Batur, Feride Çiçekoğlu, Turgay Fişekçi, Handan İnci, Kaya Genç ve Zeynep Çağlıyor.
2014 yılındaki kurucu seçici kurul, Enis Batur, Feride Çiçekoğlu, Turgay Fişekçi, Handan İnci, Kaya Genç, Asuman Kafaoğlu Büke ve Can yayınları adına Sırma Köksal'dan oluşmuştur. Ödül Küçük İskender'e verilmiştir.
2015 yılının seçici kurul üyeleri: Feride Çiçekoğlu (başkan), Turgay Fişekçi, Handan İnci, Kaya Genç, Asuman Kafaoğlu Büke, Oğuz Demiralp ve Can yayınları adına Sırma Köksal.
2016 yılındaki seçici kurul: Turgay Fişekçi (başkan), Kaya Genç, Handan İnci, Asuman Kafaoğlu Büke, Oğuz Demiralp, Sibel Irzık ve Can Yayınları adına Sırma Köksal
2017 yılındaki seçici kurul: Kaya Genç(başkan), Handan İnci, Asuman Kafaoğlu Büke, Oğuz Demiralp, sibel Irzık, Cemil Kavukçu ve Can Yayınları adına Sırma Köksal'dan oluşmuştur.

Ödülün açıklanması

Her yılın 17 Mart gününde, seçici kurul tarafından belirlenen ödül sahibi basına açıklanır. Ödül, Erdal Öz'ün doğum günü olan 26 Mart günü Pera Müzesi'nde yapılan törenle sahibine verilir.
Terkehaliller, Bartın

Tarihçe

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Kültür

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya

Bartın merkezine 9 km uzaklıktadır.

İklim

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tekstil,inşaat,tarım ve hayvancılığa dayalıdır.ayriyeten köyde arcılık faaliyetlkeri yaygınlaşmakta olup çeşitli bölgelere bal ihracatı yapılmaktadır.

Altyapı bilgileri

Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Her türlü cep telefon oparetörü çekmekte olup köyün şehir merkezine devamlı arabsı mevcuttur.köy bartın-karabük yolunun kıyısındadır.
Göltepesi, Bingöl

Tarihçe

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Kültür

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya

Köyün Bingöl merkeze uzaklığı km'dir.

İklim

Karasal iklim görülmektedir.

Ekonomi

Köyde tarım ve hayvancılık yapılmaktadır.

Altyapı bilgileri

Köyün okulu vardır. Sağlık evi ve sağlık ocağı yoktur. Yolu asfalttır.Su şebekesi vardır.
1987-88 Football League Cup

Birinci tur

Birinci turda; Second Division'dan 8 takım, Third Division ve Fourth Division'da yer alan takımların tamamı ve olmak üzere 56 takım mücadele etti. Kulüpler, 28'er takımdan oluşan iki gruba ayrılmış ve her bir takım, diğer gruptaki bir takımla eşleşmişti.

İkinci tur

İlk turdan gelen 28 takımın yanı sıra, ilk turu bay geçen Second Divion'daki 14 takım ile ve First Division'da yer alan 22 takımın da eklenmesiyle, toplam 64 takımın katılımıyla gerçekleştirildi. Maçların birinci ayakları 22 ve 23 Eylül; ikinci ayakları ise 6 ve 7 Ekim günlerinde oynandı.

Yarı final

İki ayaklı olarak oynanan yarı final maçlarının ilk ayakları 7 ve 10 Şubat'ta, ikinci ayakları ise 24 ve 28 Şubat günlerinde gerçekleştirildi.
Yazılım mühendisliği

Yazılım mühendisliği, yazılım geliştirme ile ilgilenen bilim dalıdır. Yazılım mühendisliği tanımı ilk olarak 1968 yılında gerçekleştirilen NATO toplantısında Almanya'da gündeme gelmiştir.
Yazılım mühendisliği tanım olarak "karmaşık yazılım sistemlerinin belirli bir hedefe ve sisteme dayalı olarak ve işbölümü yapılarak, belirli prensipler, yöntemler ve araçlar kullanılarak geliştirilmesidir."
Yazılım mühendisliği belirli aşamalardan oluşmaktadır. Yazılım geliştirmenin yanında yazılımı işletmek de yazılım mühendisliğinin en önemli görevlerindendir. Bu alandaki güncel gelişmeler "Software Engineering Body of Knowledge" (SWEBOK) adlı dokümanda tarif edilmektedir.
Akçakışla, Akdağmadeni

Tarihçe

Köyün Ağcakışla adıyla 1575 yılında kurulduğu bilinmektedir. Konar-göçer hayat süren Türkmen ve yörük ailelerce uzun süre kışlak olarak kullanılmıştır. 1940'lı yıllarda ise Akçakışla şekline dönülmüştür.

Coğrafya ve ulaşım

Yozgat iline 139 km, Akdağmadeni ilçesine 26 km Sarıkaya ilçesine 30 km uzaklıktadır. Sarıkaya ilçe sınırını oluşturan bir orman köyüdür.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Faaliyette olmayan deri sanayi fabrikası ve maden ocakları bulunmaktadır. Bu iş olanaklarının yok olması insanların kentlere göçüne neden olmuştur. Sulama barajı sayesinde sulu tarım yapılmaktadır. Geçmiş yıllarda köyde Çinko-Kurşun madeni çıkarılmıştır ancak şu an maden ocakları çalışmamaktadır. Ayrıca Köyde Akdağ Deri Sanayi A.Ş isimli Deri fabrikası mevcuttur. Bu fabrika da günümüzde çalışmamaktadır.
Işık Elfleri

Işık Elfleri(Ljosalfar),Beyaz Elfler.İskandinav Mitolojisi'ndeki iki Elf türünden biri. Elfler genellikle insanlara benzerler fakat insanlardan biraz daha narindirler. Bu narinliğe rağmen hızlı ve güçlüdürler. Melodik bir ses tonuna sahiptirler.Elfler insanlara oranla daha güzeldirler.Gökyüzünü görerek yaşamak bir şeyler yetiştirmek, ormanlarında huzurlu bir hayat sürmek elflerin istediği yaşam tarzıdır. Diğer Elf türü olan Kara Elfler ise daha çok Cücelere yakındır ve bazen Cüce sayılmaktadırlar.Işık Elfleri'yse daha çok Vanirlere yakındır ve Vanir büyüsünde ustadırlar.Kara Elfler Svartalfheim'de,Işık Elfleri Alfheim'de yaşamaktadır.
Yaylabaşı, Maçka

Tarihçe

Mahallenin eski adı "Mulaka-i Bala"dır. Mulaka adı aynı zamanda mahallesin deresine de adını vermektedir. Yeni adını "yaylanın başı" anlamında yüksek rakımlı yaylası dolayısı ile almıştır. Yaylası bölgede görülebilecek en güzel yaylalardan birisidir. Ormanla iç içe olan bu güzellikte bir yaylayı mutlaka görmeniz tavsiye edilir.
Köy nüfusundan Osmanlı'nın son vilayeti Yemen'i kurtarmak için Yemen'e savaşa gidip dönemeyenler olduğu gibi, döndükten sonra Sarıkamış'a Ruslarla savaşmak için Allahuekber Dağlarında şehit olanlar hayatını kaybedenler ve ardından;
Mahallenin bulunduğu bölgede Rusların 1916-1918 yıllarında karadenizi işgali sırasında oldukça yoğun ve kanlı çatışmalar olmuştur. Ruslara karşı en büyük direnişin gösterildiği mahallesin yaylasında o günlerden kalma siperleri hala görmek mümkündür. Yaylada gezinirken ayağınıza o dönemde atılmış bir Rus veya osmanlı mermisi takılırsa şaşırmayın.

Kültür

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.
köy rakımı yüksek ve ulaşımı zor olduğundan eğitim ve öğretim bakımından pek istenilen yere gelememiştir..fakat son yıllarda bu seviye hızlı bir şekilde yükselmektedir..bu da yaylabaşı mahallesinün geleçeğine ışık tutmaktadır..

Coğrafya

Trabzon iline 47 km, Maçka ilçesine 13 km uzaklıktadır.Köy iki büyük mahalleden oluşmaktadır oldukça geniş araziye sahip olan mahallesin birinci mahallesi Yeni Mahalle Maçka'ya 13 km dereboyu ikinci mahallesi Yukarı Mulaka 28 km dir.1300 - 2050 rakımları arasındaolan mahallesin arazisi oldukça sarptır. Bu nedenle birçok yerde heyelana rastlanmaktadır. Mahallede Osmanlı zamanında da işletilen birçok madeni içinde barındırmakla beraber bakır madeni bulunmaktadır.
Mahallenin sınırları içerisinde oldukça zengin bir bitki örtüsü mevcuttur..yüzde seksenden fazlası ormanlarla kaplıdır..Başlıça ağaç çeşitleri arasında:Ladin,sarıçam,köknar ince yapraklı;kayın,kavak,meşe gibi geniş yapralı olmak üzere birçok ağaç çeşidi mevcuttur..ayrıca mahallesin içerisinde oldukça fazla tatlı su kaynağı bulunmaktadır..

İklim

Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.İklimin etkisiyle gür ormanlara sahip olan mahallede Yeşilin her tonuna, çicek çeşitlerinin her çeşidine rastlanmaktadır.Her mevsim ayrı güzellikle süslenen dağı taşı görülmeye değerdir.

Altyapı bilgileri

Mahallede ilköğretim okulu vardır. Mahallenin içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. ve sağlık evi vardır. Mahalleye ulaşımı sağlayan yolun ilk 2 km.si asfalt,15 km.si toprak yol olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.
Kurupınar, Karayazı

Coğrafya

Erzurum il merkezine 143 km, Karayazı ilçesine 27 km uzaklıktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Altyapı bilgi

Mahallede cami, okul, su şebekesi, kütüphane ve lojman bulunur.
Çakır, Kızıltepe

Coğrafya

Köy, Mardin il merkezine 46, Kızıltepe ilçesine 16 km mesafededir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarıma dayalıdır.Son yıllarda sulu tarımın gerçekleşmesi,insanların bilinçlenmesi ile tarıma dayalı ekonomi yapan kişilerin farklı alanlarda iş yaptığı görülmektedir.

Altyapı bilgileri

Mahallenin ilköğretim okulu vardır. ORTA OKUL VE LİSE OLMADIĞINDAN faal olmadığından taşımalı eğitim yapılmaktadır. İçme suyu şebekesi KÖYDES KAPSAMINDA vardır. Sağlık evi ve sağlık ocağı yoktur.Fakat 1 km yukarıdaki Dikmen Beldesi'nde Sağlık Ocağı mevcuttur. PTT şubesi yoktur fakat PTT acentesi vardır. Köy diğer köylerden daha derli toplu,ağaç sayısı bakımından üstündür.Okulu ise modernize edilmiş,hazır beton duvarı,ağaçlık alanı,parkı, interneti ve klimalı sınıfları mevcuttur.Gap kapsamında yolları yeniden bakıma alınmış ve mucur(çakıl) dökülmüştür.Mahallenin şu an tek eksiği kanalizasyon eksiğidir.Bu altyapı eksikliğide 2011-2012 dönemi içerisinde giderilmeye çalışılacaktır. Okul döneminde ise kesinlikle ulaşım sorunu yoktur.Haftanın 7 günü öğrenci servisleri ilçeye sefer düzenlemektedir.
Demirdelen, Karakoçan

Tarihçe

Köy 200 yıl önce Ermeni vatandaşların köyü terk edip amerikaya yerleşmesiyle boşalmış zamanın Osmanlı idaresi köye Urfa/Birecik Karyesinden KARAKEÇİLİ TÜRKMEN aşiretinden insanları iskan ederek köy toplumunu oluşturmuşlardır.Karakoçan yerlileri Ulaşlı aşiretinden insanlarca ve Dersim,Bingöl zaza halkı ve KARAKEÇİLİ TÜRKMENLERİNDEN oluşmuştur.yöre Kığı-Yedisu-Karakoçan-Yayladere yerleşimleri tamamen Ermeni yurttaşlardan oluşurken son iki yüz yılda buraları terk etmişler onlardan boşalan yerleşimlere Alevi-Sünni Türkmen-Kürt-Zaza Aşiretleri iskan olmuşlardır.Köyün Ermenice ismi kerkor Kurmanci ismi ise Kefan'dır.Yeni ismi Demirdelen olmuştur.

Kültür

KARAKEÇİLİ TÜRKMENLERİ kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır.

Coğrafya

Elazığ il merkezine 110 km, Karakoçan ilçesine 5 km uzaklıktadır.

İklim

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Zaječar

Tarihi

Üç Roma İmparatoru Zajecar belediyesinde doğmuştur: Galerius (h. 293-311), Maximinus (r. 305-312) ve Licinius (r. 308-324).
Slavlar 7. yüzyılda bölgeye girdi ve bölgede yaşayan kabileye Timočani denirdi. 15. yüzyılın ilk yarısında Osmanlı egemenliği altına girdi.
Birinci Sırp Ayaklanması'nda, Hajduk Veljko Petroviç tarafından 1806 yılında Osmanlı egemenliğinden kurtuldu. Şehir, 1813 yılında Osmanlılar tarafından geri alındı ​​ve 1833 yılında tekrar Sırbistan'a katılmış oldu. Şehir 1876-1878 arasındaki Türk-Sırp Savaşı'na sahne oldu.
1915-1918 yıllarında, I. Dünya Savaşı sırasında Avusturya-Macaristan İmparatorluğu tarafından tekrar işgal edildi. İkinci Dünya Savaşı sırasında, şehir 14 Nisan 1941 tarihinde Alman ordusu tarafından işgal edildi. Partizan ve Kızıl Ordu birlikleri tarafından ortak operasyonla 7-8 Ekim 1944 tarihinde tekrar işgalden kurtuldu.
I. René

I. René (Oksitanca: Rainièr d'Anjau; Fransızca: René d'Anjou İtalyanca: Renato I di Napoli; d. 1409 ö. 1480) Piyemonte bölgesinde hüküm sürmüş, Bar Düklüğü (1430–80), Lorraine Düklüğü (1431–53), Anjou Düklüğü (1434–80) ve ayrıca Napoli Kralı (1435–42), Kudüs Kralı (1438–80) ve Aragon Kralı (Sicilya, Majorca ve Korsika dahil) (1466–70).gibi unvanların sahibi bir soyludur.