Uluslararası Jeofizik Yılı

Uluslararası Jeofizik Yılı (İngilizce: International Geophysical Year; IGY), 1 Temmuz 1957 tarihinde başlayıp 31 Aralık 1958'ye kadar süren uluslararası bilimsel proje. Batı Bloku ve Doğu Bloku'nun oluştuğu ve bilimsel değişimin ciddi kesintiye uğradığı Soğuk Savaş döneminde, 1953 yılında Sovyetler Birliği lideri Joseph Stalin'in ölümünden meydana gelen ve Barış içinde bir arada yaşama olarak isimlendirilen yumuşama döneminde işbirliği için yeni bir dönem açıldı. Çin'in Çin Cumhuriyeti (Tayvan)'ın katılımını protesto için katılmadığı proje, 67 ülkenin katılımıyla gerçekleşti. Doğu ve Batı ilgili uluslararası örgütün genel sekreteri olarak Belçikalı Marcel Nicolet'i seçtiler.
IGY, toplamda on bir yer bilimi konu ve alanını kapsıyordu: Kutup ışıkları, Gök aydınlığı, Kozmik ışın, İyonosferik Fizik, Yerçekimi, Yerin manyetik alanı, Enlem ve Boylam tespitleri (hassas haritalama), Meteoroloji, Oşinografi, Sismoloji ve Güneş aktivitesi.
Sovyetler Birliği ve ABD, IGY için yapay uydular fırlattılar. 4 Ekim 1957 tarihinde fırlatılan Sovyetler Birliği'nin Sputnik 1 uydusu ilk başarılı yapay uydu oldu. IGY etkinliklerinde elde edilen diğer önemli başarılar, Van Allen radyasyon kemeri'nin keşfi, levha hareketlerinin önemli bir onayı olan okyanus ortası sırtların denizaltıyla keşfi oldu. Ayrıca insanlı uzay uçuşları için son derece tehlikeli olabilecek, sert güneş zerresi radyasyonunun nadir olay olduğu algılandı.

Dünya Veri Merkezleri

1932 Kutup Yılı hedeflerinde çok başarılı olmasına rağmen, II. Dünya Savaşı nedeniyleasıl hedefi tutturamadı. 1932 Kutup Yılı sırasında toplanan veriler ve bilimsel analizlerin çoğu savaş nedeniyle sonsuza dek kayboldu.
Savaş ve siyasetin veri potansiyelinde kayba sebep olması, organizasyon komitesinin özellikle rahatsızlık duyduğu bir durumdu. Komite soruna "Tüm gözlemsel veriler tüm ülkelerde bilim adamları ve bilimsel kuruluşlar için mevcut olmalıdır." görüşüyle bakıyordu. Verilerin serbest dolaşımı olmadan, uluslararası bir projeye sahip olmanın hiçbir anlamı olmayacağı görüşündeydiler.
Uluslararası Jeofizik Yılı'nın başlamasından sadece birkaç ay önce 1957 Nisan'ında, çeşitli disiplinleri temsil eden bilim adamları, Dünya Veri Merkezi sistemini kurdular. Amerika Birleşik Devletleri Dünya Veri Merkezi "A"'ya ev sahipliği yaparken Sovyetler Birliği Dünya Veri Merkezi "B"'ye ev sahipliğini üstlendi. Dünya Bilgi Merkezi "C" ise Batı Avrupa, Avustralya ve Japonya'da arasında bölüştürüldü. Günümüzde, on beş Dünya Veri Merkezi'nin yedisine ABD'deki NOAA ev sahipliği yapmaktadır.
Her Dünya Veri Merkezi tam bir veri setini arşivlemeyi, birçok farklı veri formatını işlemek için donanımlı olmayı, Ayrıca, her ev sahibi ülke organizasyon komitesinin uluslararasında verinin açık ve özgür değişiminin olması gerektiği kararına uymayı kabul etmiştir.
Uluslararası Jeofizik Yılı Projesi birçok bilimsel başarının yanı sıra verilerin güvenliği ve ulaşılılabilirliğini sağlamak anlamında bilimsel çalışmalara çok önemli bir katkı yapmıştır.

Antarktika

Uluslararası Jeofizik Yılı, Antarktika'daki bilimsel çalışmaları 18 ay boyunca tetikleyen bir proje olmuştur. Uluslararası Bilim Konseyi ve katılımcılar projeyi kutup çalışmalarından jeofizik araştırmalarına genişletince, kutup araştırmaları 70'ten fazla ulusal bilim kuruluşunun oluşturduğu komitelerin ortak çalışması haline geldi.
Halley Araştırma İstasyonu, Royal Society'den bir ekip tarafından, Uluslararası Jeofizik Yılı için, 1956 yılında kuruldu. 
Üsse ve üssün bulunduğu körfeze Astronom Edmond Halley'in adı verildi.
Japonya'da, Monbusho Bilim ve Teknoloji Ajansı ve Japonya Deniz Güvenliği Ajansı tarafından 1955 yılında Antarktika keşif seferi planlandı.  Güney Kutbu gözlem gemisi olarak buz kırıcı Soya (buzkıran) inşa edildi. Takeshi Nagataya komutasındaki ilk Japon Antarktika gözlem ekibi 1956'da yola çıkarak 29 Ocak 1957 tarihinde Antarktika^ya ulaştılar. Bu ekip tarafından kurulan Showa İstasyonu Antarktika üzerindeki ilk Japon gözlem üssü oldu.
Sovyetler Birliği Antarktika'ya ilk kez IGY çalışmaları kapsamında ayak bastı. ilk Sovyet seferini 1955 yılında düzenledi IGY'ye hazırlık olarak 1956'da Mirny VE Pionerskaya istasyonlarını kurdu. 1957'de bu iki istasyona Komsomolskaya ve Vostok istasyonları ile 1958'de Erişilebilir Kutup İstasyonu eklendi.
Fransa Adélie Toprakları'nda Dumont d'Urville İstasyonu ile Charcot İstasyonu'nu kurarak projeye katkıda bulunmuştur. Jeofizik Yılı'ndan önce bir öncü sefer düzenlenmiş ve Bir öncüsü seferi olarak, Fransız Donanması'ndan Komutan Charcot gemisi Adelie Toprakları kıyısında 1949-1950 yıllarında dokuz ay geçirmiş, İyonosfer sondajları bu gemide yapılmıştır. İlk Fransız istasyonu, Port Martin, 9 Nisan 1950'de tamamlanmış, ancak 22-23 Ocak 1952'de çıkan bir yangınla yok olmuştur.
Amundsen-Scott Güney Kutbu İstasyonu Ocak 1957'de Güney Kutbu'nda ilk kalıcı yapı olarak inşa edilmiştir. Günümüze kadar kullanılan yapı, güvenlik nedeniyle Aralık 2010 yılında yavaş yavaş yıkılmaya terkedilmiştir. Tüm yapıları buza gömülmüştür.

Sonuçları

Uluslararası Jeofizik Yılı projesi planan hedeflere ulaşma bakımından başarılı geçmiştir. Bununla birlikte bazı alanlarda, veri toplamada eksikler olduğu görülmüş ve bu yüzden bazı projeler eklenmiş veya uzatılmış ve yeni ortak çalışmalar başlatılmıştır.
Proje birçok gelişmeye yol açmıştır. Örneğin, Uluslararası Jeofizik Yılı komitesinin Antarktika'nın barışçıl amaçlarla ve ortak bilimsel araştırma için kullanılması çağrısı Antarktika Antlaşması'na giden yolu açmıştır. O zamandan beri, Antarktika için uluslararası işbirliği, çevreyi koruma, tarihi mekanların korunması, hayvan ve bitkilerin korunmasını sağlayacak tedbirler için çalışmaktadır. Günümüzde, 41 ülke Antarktika Antlaşması'nı imzalamış ve uluslararası işbirliği araştırmaları devam etmektedir.
Uluslararası Bilim Konseyi'nin (ICSU), 29. Genel Kurulu tarafından oluşturulan ICSU Dünya Veri Sistemi (WDS),  Uluslararası Jeofizik Yılı nedeniyle oluşturulan eski ICSU Dünya Veri Merkezleri (WDCS) ile eski Astronomik ve Jeofizik Veri-Analiz Servisleri Federasyonu'nun (FAGS) 50 yıllık mirası üzerine inşa edilmiştir. ICSU Dünya Veri Sistemi, dünya genelinde 15 veri merkezi ile Uluslararası Jeofizik Yılı'nda  toplanan verileri depolayarak ev sahipliği yapıyor. Veri merkezlerinin Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan yedisi NOAA Ulusal Veri Merkezlerinde veya NOAA iştiraklerinde bulunuyor. Bu ICSC Veri Merkezleri sadece tarihsel verileri korumak değil, aynı zamanda araştırma ve sürekli veri toplanmasını teşvik edici bir rol oynuyorlar.
Jeofizik Yılı'nın kazandırdığı ivme ile Kutup araştırmaları derinleşmiştir. 2007-2008 yıllarında düzenlenen Dördüncü Uluslararası Kutup Yılı'nda , iklim değişikliği ve kutup, çevre üzerindeki etkileri üzerinde durulmuştur. Arktika ve Antarktika araştırmalarını içeren bu çalışmaya altmış ülke katılmıştır.