Halk Mahkemesi (Almanya)

Yargılanma şekli

Halk Mahkemesindeki davalar, birkaç istisna dışında, kararlar duruşmalardan önceden alınıyordu. Hatta bu yüzden bazı davalar on beş dakika sürüyordu. Masumiyet karinesi prensibi olmadığı gibi sanıklar kendilerini yeterince temsil edemiyor ve bir avukata danışamıyordu. Davalıların, avukatlarıyla davadan önce görüşmesine neredeyse hiç izin verilmedi.
Mahkemede savcı olmasına rağmen, soruları genellikle soran hakim olurdu. Davalıların, isnat edilen suçlarla ilgili cevap vermelerine izin verilmezdi. Hakim, sürekli olarak davalıya hakaretler ederdi.
İncelemenin ardından, avukatlara herhangi bir açıklama veya soru olup olmadığını sorulur. Ama avukatlar sadece bir formalite icabı vardı ve avukatlar hiç konuşmaya yapmazdı. Hakim, daha sonra sanıklardan açıklama ister. Ancak sanık, açıklama yapmaya çalıştığı zaman hakim, sanığa daha fazla hakaret ediyor ve sanığa bağırıyordu. Hemen hemen çoğu davada insanlar "suçlu" bulunuyor ve cezalar veriliyordu.
Aslında Stalingrad Savaşı öncesinde, siyasi suçlardan dolayı yargılanan insanlara verilen kararlarda suçlu bulunanlar düşüktü. Hatta bazı durumlarda avukatlar, sanıklarını daha rahat savunabiliyordu. Ancak, bu tür davaların yaklaşık üçte ikisinde, Gestapo duruşmaları takip ediyor ve serbest bırakılanları yeniden tutuklayıp toplama kampına gönderiyordu. Stalingrad Savaşı'ndaki yenilgiden sonra, Alman hükümetinde ve halk arasında yenilgi korkusu artmıştı. Halk Mahkemesi ise bu korkuları dile getirip, halkın zafere olan "inancını" kırmaya çalışan insanları acımasız bir şekilde cezalandırıyordu.

20 Temmuz suikast girişiminin yargılanması

Halkın Mahkemesindeki en tanınmış dava, 20 Temmuz suikast girişimi hakkında açılan davaydı. Dava 7 Ağustos 1944'te başladı. Duruşmalar, Ellassholzstrasse'deki Berlin Oda Mahkemesi'nde görülüyordu. Ernst Kaltenbrunner ve seçilmiş memurlar, parti memurları, askeri subaylar ve gazeteciler dahil olmak üzere yaklaşık 300 seyirci duruşmayı izliyordu. Bir film kamerası davayı götürülüyordu. Freisler, Sovyet başsavcısı olan Andrey Vyshinsky gibi sanıklara yüksek sesle ve şiddet içeren istismar konuşmaları yaptı. O kadar bağırıyordu ki kameramanlar, yüksek sesin kameraya zarar verdiğini o yüzden biraz daha alçak sesle konuşması için onu uyarmak zorunda kalmıştı. Mahkeme görüntüleri o zamanlar yayınlanmadı.
Sanıklardan Erwin von Witzleben, Erich Hoepner, Paul von Hase, Peter Yorck von Wartenburg, Helmuth Stieff, Robert Bernardis, Friedrich Klausing ve Albrecht von Hagen, davada ilk yargılananlardı. Sanıklar perişan haldeydi. Kıyafetleri pisti, kemer takmak veya pantolonlar için askılık takmak yasaktı. Polis memurları, sanıkları kelepçeli olarak duruşmaya getirdi.
Sanıklar, duruşmada bulunmayan avukatlarına danışamadı. Hiçbir sanığa mahkemeye hitap etme izni verilmedi ve Freisler bunu yapmak için herhangi bir girişimde bulunmadı. Her biri idama mahkûm edildi ve idam kararları kısa bir süre sonra Plötzensee Cezaevi'nde yapıldı.
Bu davanın ardından başka bir dava 10 Ağustos'ta yapıldı. Suçlananlar; Erich Fellgiebel, Alfred Kranzfelder, Fritz-Dietlof von der Schulenburg, Georg Hansen ve Berthold Schenk Graf von Stauffenberg'dir.
15 Ağustos'ta Wolf-Heinrich Graf von Helldorf, Egbert Hayessen, Hans Bernd von Haeften ve Adam von Trott zu Solz, Freisler tarafından idama mahkûm edildi.
30 Ağustos'ta Caesar von Hofacker, Hans Otfried von Linstow, Albay-General Carl-Heinrich von Stülpnagel ve Eberhard Finckh mahkemeye sevk edildi ve ölüm cezasına çarptırıldı.

Halk Mahkemesinin bombalanması

3 Şubat 1945'te USAAF Sekizinci Hava Kuvvetlerine ait bombardıman uçakları Berlin'de bulunan Reich Şansölyeliği, Gestapo genel merkezi ve Parti Başkanlığı da dahil olmak üzere hükümet ve Nazi Partisi binalarını vurdu. Freisler, saldırı gerçekleştirilmeden önce Halk Mahkemesinin Cumartesi günü oturumunu yapıyordu. Bir rapora göre, Freisler bombardıman başlayınca aceleyle mahkemeyi erteledi ve o gün tutukluların bir sığınma evine alınmasını emretti. Kendisi ise o günün ve 20 Temmuz suikast girişiminde bulunan Fabian von Schlabrendorff'un dosyalarını toplamak için durdu. Freisler, binanın içindeyken uçaklar, binaya bomba bıraktı. Freisler'in vücudu, bir duvar sütununun altına ezildi ve öldü. Başka bir rapora göre, Freisler, bombardıman başlayınca avukat barınaklarına kaçmaya başladı. Kaçamaya çalışırken bir avukat tarafından öldürüldü.
Freisler'in ölümünden sonra hakim Schlabrendorff, hakimlerin başkanı olarak seçildi.