Beni Adınla Çağır

Konusu

Elio isimli 17 yaşındaki Yahudi Amerikalı İtalyan genç, İtalya'nın kuzey kısmında şehirden uzakta ebeveynleri ile yaşamaktadır. Arkeoloji profesörü olan babası, bir Amerikalı Yahudi mezun öğrencisi olan Oliver'ı 1983 yazı sırasında ailesi ile yaşaması ve akademik evrak işlerinde yardımcı olması için davet eder. İçine kapanık, kitap kurdu ve müzikal yetenekleri olan Elio, ilgisiz ve coşkun kişiliği olan Oliver ile aralarında çok az benzerlik bulur ve kendi kişiliği ile zıtlaştığını düşünür. Elio ayrıca Oliver'ın evde kaldığı süre boyunca kendi yatağından olduğu için de alınır. Elio yazın büyük bir kısmını kitap okuyarak ve kız arkadaşı Marzia ile takılarak geçirirken, Oliver da kasabalı kızlardan birisine bağlanır, ki bu durum Elio'yu üzer.
Elio ve Oliver birlikte zaman geçirmeye başlar ve aralarında baştan çıkarıcı bir ilişki başlar-birlikte yüzerler, kasabada yürüyüşlere çıkarlar ve Elio'nun babasına arkeolojik bir gezide arkadaşlık ederler. Elio'nun Marzia ile cinsel bir ilişkiye başlamasına ve Oliver'ın önünde onun tepkisini ölçmek amaçlı böbürlenmesine rağmen kendisinin Oliver'dan fazlasıyla hoşlandığını fark eder. Oliver'ın odasına gizlice girerek onun mayosunu koklar ve mastürbasyon yaparken onu düşünür. Postaneye yaptıkları bir gezide, Elio hislerini Oliver'a karşı açar, ama Oliver kibarca bunu yapamayacağını söyler. Bir gün birlikte yüzmeye gittiklerinde Elio, Oliver'ı dudaklarından öper. Oliver öpücüğe karşılık verir ama daha ileri gitmeye isteksizdir. İkili ilerleyen günlerde aralarına mesafe koyar.
Elio'dan aldığı bir nota karşılık olarak Oliver, Elio'nun masasına kendisiyle gece yarısı buluşmasını söyleyen bir not bırakır. Elio o günü Marzia ile geçirir, ama Oliver'ı göreceği zamanı iple çeker. Nihayetinde, gece yarısı olur ve Oliver'ın yanına verandada yaklaşır. İkili ilk defa cinsel ilişkiye girer. İlerleyen birkaç gün içerisinde yakınlaşırlar, bir yandan ilişkilerini gizli tutarken diğer yandan sürekli seks yaparlar. Yatakta Oliver, Elio'ya "Beni adınla çağır ve ben de seni adımla çağıracağım" der. Hem fiziksel hem de duygusal olarak daha da yakınlaşırlar. Bir gün Elio, ikiye böldüğü bir şeftaliye boşalır ve Oliver bunu keşfettiğinde, aşağılanmış Elio'nun karşısında şeftaliden bir ısırık almaya çalışır, ama Elio yapmaması için yalvarır. Bu olaydan sonra Oliver'a tamamen abayı yakmış olan Elio, Marzia'dan kaçınmaya başlar.
Oliver'ın ayrılmasına az bir zaman kala, çift kendilerini belirsizlik ve hasret içerisinde bulur. İkilinin arasındaki bağdan haberi olan Elio'nun ebeveynleri onlara Oliver, Amerika'ya dönmeden önce birlikte Bergamo'ya gezi yapmalarını önerirler. Birlikte üç romantik gün geçirirler, ardından Oliver ayrılır ve kalbi kırılmış olan Elio eve döner. Cana yakın davranan Marzia ile karşılaşır, ve hala arkadaş kalmalarını istediğini öğrenir. Oğlunun ne kadar ümitsiz olduğunu gören oğluna Elio ile Oliver arasındaki ilişkiden haberi olduğunu söyler. Gençliğinde başka bir arkadaşıyla kendisinin de ilişkisi olduğunu itiraf eder ve Elio'ya yasında haz bulması nasiyatini verir, çünkü Elio ve Oliver'ın arasındaki gerçek aşkın nadir bulunduğunu söyler.
Hanukkah sırasında Elio ve aileri, Oliver'dan bir telefon alır ve Elio onun nişanlandığını öğrenir. Telefon görüşmesinden sonra, içi parçalanan Elio şöminenin yanına oturur. Ebeveynleri ve hizmetliler bir bayram yemeği hazırlarken yüzünde çeşitli duygular belli olur.

Gelişimi

Amerikalı yapımcılar Peter Spears ile Howard Rosenman, 2007 yılında André Aciman'ın Adınla Çağır Beni isimli ilk romanının ekran yayın haklarını satın aldılar. Kitabın, filme uyarlanması öncesi Spears ve Rosenman, ortak arkadaşları olan James Ivory'e filmin yönetici yapımcısı olmasını teklif ettiler ve Ivory bu teklifi geri çevirmedi. Spears ve Rosenman daha sonra tek başlarına kitabı okudular ve uyarlamayı 2008 yılında tamamladılar. Bu süreçte birkaç zorlukla da karşılaştılar; filmin yönetmenliği ve senaristliği için farklı kişilerle görüşmeler gerçekleştirdiler. Gabriele Muccino, Ferzan Özpetek ve Sam Taylor-Johnson bunlardan bir kaçıydı ancak yine de filmdeki bu görevler için istedikleri "iyi performansa sahip" kimseyi bulamadılar. Yapımdaki zorluklardan diğerleri ise filmin, İtalya'da sadece yaz aylarında çekmek istemeleri ve bu sebeple çekim programlarını yapımın bir sonraki yıla ertelenmemesi için sürekli değiştirmek zorunda kalınması oldu.
Yapımcılar, filmin yönetmenliği için Luca Guadagnino teklif götürdüler ancak Guadagnino, gelen teklifi yoğun programı nedeniyle geri çevirdi. Bunun üzerine yapımcılar, Kuzey İtalya'nın bir yerlisi olan Luca Guadagnino'ya bölgeyi iyi bilmesinden kaynaklı mekan danışmanlığını teklif ettiler ve Guadagnino bu teklifi kabul etti. Daha sonra kâğıt üzerinde hiçbir anlaşma yapılmamasına rağmen Guadagnino ve Ivory'nin filmi birlikte yöneteceği açıklandı. Ivory de gelen bu yönetmenlik teklifini kabul etti ve daha sonra senaryo üzerine çalışmalara başladı. Ivory, filmin senaryosunu 2014 yılında yazmaya başladı. Romanı, "geçmişi hatırlama ve kaybedilen şeylerin melankolisinde eğlenmek konulu bir Proustian kitabı" olarak tanımlayan Guadagnino, uyarlamayı Ivory ile birlikte yazdı ve aynı zamanda da Walter Fasano ile "ince ayarları" yapmak için çalıştı. Senaryo yazımı genellikle Ivory'nin evinde, Guadagnino'nun Crema'daki evinin mutfak masasında ve bazen de New York'ta gerçekleştirildi. Ivory bu süreçte yönetmen Guadagnino ile çok az bir araya geldi, çünkü Guadagnino o sıralar Sen Benimsin (2015) filmini yapmakla meşguldü.
Senaryo, 2015'in sonları ve 2016'nın başlarında tamamlandı. Senaryoya, "dolaysız, gerçekçi ve ikna edici" yorumunu yapan Aciman, yapılan uyarlamayı onayladı ve "yazar olarak ben kendimi, 'Vay canına, kitaptan daha iyi iş çıkartmışlar' derken buldum" yorumunu da ekledi. Tamamlanan senaryo filmin yapımının finanse edilmesinde önemli bir faktördü. Finanse edenler arasında La Cinéfacture (Fransa), Frensy Film Company (Guadagnino'nun sahibi olduğu), M.Y.R.A. Entertainment (ABD), RT Features (Brezilya) ve Water’s End Productions (ABD) şirketleri ile İtalya'daki Kültür Varlıkları ve Faaliyetleri ve Turizm Bakanlığı bulunmaktadır. Bütçe ile ilgili yapılan görüşmeler sonrası, filmin üretim bütçesi $12 milyondan $3.5 milyona düşürüldü.
2016 yılında Ivory, olası çatışmalardan kaçınmak için filmi yönetmekten vazgeçti ve görevi tek başına üstlenmesi için Guadagnino'ya bıraktı. Ivory'e göre, Memento Films International finansörleri projeye iki yönetmenin birden dahil olmasını istemediler, çünkü "Çok tuhaf olurdu" diye düşündüler ve "Daha uzun sürebilirdi, eğer sette kavgalar çıksaydı çok kötü görünürdük ve buna benzer daha birçok sorun olabilirdi" dediler. Guadagnino, Ivory'nin yazdığı versiyonunun "piyasa gerçekleri" dolayısıyla yapılması mümkün olmayacağını ve muhtemelen "çok paraya mal alabilecek [ve] farklı bir film" olacağını açıkladı. Yapımda Ivory'nin ismi tek başına ve senarist olarak geçti ve daha sonradan kendisi, senaryonun haklarını Guadagnino'nun şirketine sattı. Bu, Le Divorce (2003) filminden sonra Ivory'nin ürettiği ilk, yazıp yönetmediği tek uzun metrajlı film senaryosu oldu. Buna rağmen Ivory, yapımın diğer alanlarında aktif olarak görev aldı. Guadagnino, bu filmi Şubat 2017'deki ölümünden sonra yapımcı Spears ve kocası Brian Swardstrom'un bir arkadaşı olan Bill Paxton'a adamaya karar verdi.

Uyarlama

Benim Adım Aşk (2009) ve Sen Benimsin (2015) filmlerinden sonra gelen Beni Adınla Çağır, Guadagnino'nun Arzu temalı üçlemesinin son filmidir. Guadagnino filmin, önceki çalışmalarından farklı olduğunu çünkü filmde saldırgan olmayan ve sakin bir tarz tercih ettiğini bunun da şu ana kadar yaptığı "en sakin" film olduğunu söyledi. Film, bir romandan uyarlama olmasına rağmen, çoğu sahnesinde diyaloglara yer verilmedi. Guadagnino bunun nedenini; "Kelimeler filmde neler olduğunu anlatmanın bir parçasıdır, ama alt metinde yatan şeyleri açıklamak için gerekli değil." diyerek açıkladı. Guadagnino, öz babası ve kendisine ilham kaynağı olan dört film yapımcısına -Jean Renoir, Jacques Rivette, Éric Rohmer ve Bernardo Bertolucci- atıfta bulunarak filmi "babalar için saygı" olarak nitelendirdi.
Guadagnino, Beni Adınla Çağır'ı "farklı nesillerden ve kuşaklardan insanları bir araya getirip, aralarında bilgi aktarımını hedefleyen" aile odaklı bir film olarak nitelendirdi. Luca, bu eseri "gey filmi" kategorisinde değerlendirmeyi reddederek bunun yerine, "yeni doğan arzunun güzelliği ve tarafsızlığı" ile ilgili bir film olduğunu, sloganının da "joie de vivre (Türkçe: yaşama sevinci)" olduğunu belirterek "Birisine karşı hissettiklerimizi saklamak veya kendimizi bu duygulara kapatmak yerine, bunları ciddiye almalıyız" dedi. Luca, filmin genelinin reşitliğe geçiş zamanlarını konu aldığını, büyümenin getirdiği önyargı ve bazı ikilemlerin (iki sevgili arasında seçim yapmak gibi) çözülmesinin tasvir edildiğini belirtti. Yönetmen ayrıca hikâyenin, büyük bir düşmana veya trajediye odaklanmasından ziyade iki kişiyi takip etmesini istedi ve Maurice Pialat tarafından yönetilen À Nos Amours (1983) isimli filmden aldığı esinlenme ile özel olarak bunu hedefledi. Filmde bulunan seksin, karakterlerin davranışları ve kişiliklerini etkilediğini düşünen birisi olarak Guadagnino, filmin tarzını planlandığı gibi tutmak istediğinden dolayı açık seks sahnelerini filme eklemeyi düşünmedi, "Ben seyircinin tamamen bu iki insanın arasındaki duygusal yolculuğa güvenmelerini ve ilk aşklarını hissetmelerini istiyorum [...] Benim için bu evrenselliği oluşturmak önemliydi, çünkü filmde anlatılmak istenen asıl fikir başka bir insanın seni güzel yapması - aydınlatması, cesaretlendirmesidir." dedi.
Kaynak materyal olan roman ile karşılaştırıldığında filmin bazı farklılıkları bulunmakta. Romanda Elio'nun bakış açısıyla bir flaşbek (geçmişe dönüş) anlatılırken, yapımcılar filmin tamamıyla mevcut zaman diliminde geçmesine karar verdiler ve izleyiciye "kitabın özünü yansıtmak" ve onların karakterleri anlamalarına yardım etmekte "çok daha etkili" bir çözüm olduğunu söylediler. Filmdeki olayların geçtiği yer romanda Bordighera olmasına rağmen, filmde bu durum Guadagnino'nun yaşadığı yer olan Crema, Lombardy'ye olarak değiştirldi. Guadagnino hikâyenin orijinal tarihi 1987 olmasına rağmen, "İtalya'da, 1970'ler ile ilgili güzel olan her şeyin kesinlikle yok olduğu" ve "1980'lerde Reagan ve Birleşik Krallık'ta Thatcher'ın dönemlerindeki yozlaşmanın karakterlere dokunmadığı bir yıl" olarak açıkladığı 1983'te çekmeye karar verdi. Perlman'ın mesleği de Ivory tarafından klasik bir bilim adamından "sanat tarihçisi / arkeolog"a dönüştürüldü.
Guadagnino romanda bulunan, Elio'nun oyduğu bir şeftali ile mastürbasyon yaptığı sahneyi çıkartmak istedi, çünkü bunun "cinsel dürtüler ve enerji" için bir metafor olduğunu ve bu sahnenin bu metafora göre çok açık olduğunu açıkladı. Ayrıca Timothée Chalamet de bu sahne için gergindi ve bu sahneyi karakterin içindeki "aşırı abartılı cinsel enerjisini" ortaya çıkartan bir anahtar olarak açıkladı. Buna rağmen Guadagnino ve Chalamet bu sahneyi kendileri denediler ve işe yaradığını ikisi de kabul ederek sahneyi filmden çıkartmadılar. Elio ve Oliver'ın "coşkulu" bir şekilde The Psychedelic Furs'ün "Love My Way" şarkısı eşliğinde küçük bir barda dans ettikleri sahne de kitaptan alınmadı, Guadagnino bu sahneyi gençken yatak odasında kendi başına dans etmesinden esinlenerek ekledi.
Ivory'nin senaryo taslağını revize ederken, Guadagnino bazı kafa sesi anlatımlarını ve önemli oranda bir çıplaklığı filmden çıkarttı. Yönetmen, ana karakterin hikâyeyi geriye dönerek anlatması fikrinin kötü olduğunu düşündü. "Sürprizi öldürüyor," dedi. Romanın sonuna doğru, iki kahramanın birlikte Roma'ya yaptığı bir gezi sırasında birden fazla yerde yeni karakterler içeren bir bölüm başlıyor. Sınırlı bütçe nedeniyle, Ivory ve yapımcılar, "herkesin evden ayrılmaları ve ikilinin evde yalnız kalması" fikri de dahil olmak üzere çeşitli varyasyonlar geliştirdiler; ve bu bölümü birlikte zaman geçirdikleri "küçük bir geziye" dönüştürdüler. Orijinal senaryonun son sahnesinde Ivory, Elio'yu ailesinin evinde bir Noel ağacını mumlarla süslerken tasvir etti. Ivory ayrıca romanda daha uzun olan Perlman'ın konuşmasını da kısa kesmek zorunda kaldı ama en azından bu konuşmayı senaryoda tutmaya kararlıydı. Ivory, Elio'nun Oliver'a olan hisleri ile yüzleştiği sahneyi en önemli sahnelerden birisi olarak nitelendirdi ve ilk aşklarının "heyecanını, tutkusunu ve sinirliliğini" yakaladığını belirtti.

Oyuncu seçimi

2015'te, Shia LaBeouf ve Greta Scacchi isimlerinin oyuncu kadrosunda yer alacakları duyuruldu. Eylül 2016'da Ivory, LaBeouf ve Scacchi'nin projede artık bulunmadıklarını açıkladı. Ivory'e göre, LaBeouf New York'a film okuması yapmak için gitti, ama yapım şirketi onun "çeşitli sorunları" nedeniyle bu ekipte uyumsuz olduğunu hissetti. Yine de Ivory ikilinin "birlikte güzel sahneleri olduğunu" düşündü ve bunları filme ekleyebilirlerdi, ama şirket aynı fikirde değildi.
Armie Hammer'ın Sosyal Ağ (2010) filmindeki performansını gördükten sonra, Guadagnino onun oyunculuğuna "aşık oldu" ve filmi Hammer'ın oyunculuğu üzerine yoğunlaştırdı. Luca onu "geniş bir yelpazeye sahip sofistike bir oyuncu" olarak buldu ve Oliver rolü için uygun olduğunu düşündü. Guadagnino'nun Sen Benimsin filmine gösterdiği ilgisini açıklayan Hammer, yönetmen ile film daha gösterime girmeden yıllar önce tanışmıştı. Hammer senaryoyu aldığında, en başında içerisinde olan çıplak sahneler dolayısıyla neredeyse rolü reddediyordu, ve "Bunu geri çevirmek istedim. Beni korkuttu. Daha önce hiçbir filmde yapmadığım birçok şey var burada. Ama bunu [filmi] yapmama imkânım da yoktu" dedi. Guadagnino'ya göre, Hammer ajansı ile konuşup bu rolü reddedecekti, ama ikilinin konuşması sonucunda fikrini değiştirdi. Bu Hammer'ın Clint Eastwood'un J. Edgar (2011) ve Stanley Tucci'nin Son Portre (2017) filmlerinden sonra bir gey karakteri canlandırdığı üçüncü film olmuştur.
Chalamet çocukluğundan beri oyunculuk yapmaktaydı ve profesyonel ilk oyunculuk deneyimini 2012'de Showtime'ın Homeland televizyon dizisinde gerçekleştirdi. Ertesi sene, Spears'ın kocası ve temsilcisi olan Brian Swardstrom, 17 yaşındaki Chalamet'i Guadagnino ile tanıştırdı ve Guadagnino anında oyuncunun, Elio rolü için gerekli "hırs, zeka, duyarlılık, saflık ve sanat yeteneğinin" olduğunu düşündü. Chalamet, Aciman'ın romanını 17 yaşındayken okudu ve romanı "genç bir kişiye açılan bir pencere" olarak yorumladı. Fransızca'yı akıcı bir şekilde konuşabilen ve piyano tecrübesi olan Chalamet İtalyanca, piyano ve gitar dersleri almak için İtalya'ya çekimlerden beş hafta önce gitti.
Michael Stuhlbarg, Elio'nun babası rolündeki Perlman karakterini canlandırdı. Yapıma dahil olmadan önce oyuncu kitabı hiç okumamıştı. İlk defa senaryoyu okuduğunda "ifade edilen birçok güzel düşünce" ile senaryodan etkilendi, Stuhlbarg özellikle Perlman'ın "cömertlik anlayışı ve aşkı kavramasından" çok etkinlendi. Amira Casar, Esther Garrel ve Victoire Du Bois oyuncuları da Annella, Marzia ve Chiara rollerinde yardımcı karakter olarak filmde yer aldı. Rol dağıtımı yönetmeni Stella Savino, Vanda Capriolo ile şehir merkezi dışında bisiklet sürerken tanıştı. Oyunculuk yapmayan Capriolo daha sonra hizmetçi Mafalda rolü için seçildi. Aciman ve Spears da ayrıca, bir akşam yemeği partisine katılan gey çift Mounir ile Isaac rollerinde filmde yer aldılar. Aciman'a oyuncuların müsait olmaması nedeniyle filmde oynaması teklif edildi. "Bir son dakika kararıydı," diye açıkladı Spears, "Andrė meğerse olağanüstü bir oyuncuymuş! Çok rahat, hiç de gergin değildi. Karısı orada oturuyordu ve dedi ki, 'Hiçbir fikrim yoktu bu konuda!'"
Hammer ve Chalamet ön cepheden herhangi bir çıplaklığın filmde bulunmayacağı konusunda bir sözleşme imzaladılar. Yazdığı orijinal senaryoda "çıplaklığın her türlüsünü" barındıran Ivory, bu kararı duyduğunda dehşete kapıldı, "Tekrar söylüyorum, bu sadece Amerikalı tavrı. Tamamen çıplak kadınları gördüklerinde kimse umursamıyor ya da o kadar şaşırmıyor. Sadece erkekler böyle." Beni Adınla Çağır için oyuncu seçimlerine de aktif olarak dahil olan Guadagnino, oyuncuları seçerken cinsel yönelimlerini "araştırmayı ya da sınıflandırmayı" seçmekten ziyade performansları ve uyumları açısından değerlendirmeyi tercih ettiğini açıkladı. Guadagnino açıklamasına, "Yalnızca belli özelliklere sahip kişileri oyuncu kadrosuna dahil etme, ve daha kötüsü, her role belirli bir cinsel kişilik seçme fikri: bu bana çok bunaltıcı geliyor." diye devam etti.

Yapım tasarımı ve kostümler

Filmin ana mekanı olan Perlman'ların konutu, Moscazzano'da 17. yüzyıl'dan kalma bir malikane olan Villa Albergoni'dir. Yönetmen ilk başta malikaneyi satın almak istedi ancak fiyatının çok yüksek olması nedeniyle sadece çekimler için kiraladı. Bir peyzaj mimarı, malikanenin bahçesine bir bostan yapması için tutuldu. Bahçede, Lombardiya'ya özgü olmayan kayısı ve şeftali ağaçlarıyla birlikte verandada da bir pergola gösterildi.
Yapımdan altı hafta önce, yapım tasarımcısı Samuel Dehors ve ilk defa set tasarımcılığı yapan Violante Visconti di Modrone, sanat ekibi ile birlikte karakterlerden de esinlenerek mekanı kademeli olarak mobilyalar, aksesuarlar gibi dekorasyon malzemeleri ile düzenlediler. 50'lerden kalma yemek takımları ve cam eşyalar da dahil olmak üzere mobilyaların çoğu, Guadagnino ve di Modrone'un ebeveynlerine aitti. "Bu sayede keyifli ve kişisel bir iş oldu," diyen di Modrone, "Zamanın geçmekte olduğu anlamını vermek istedim." dedi. Asya esintisindeki tablolar, haritalar ve aynaların birçoğu Milano'daki antikacılardan geldi. Arka planda gösterilen kitaplar ise 1982'den önce yayınlanan kitaplardı. Filmde kullanılan yüzme havuzu, o bölgede yaygın olan çiftlik hayvanlarının sulama oluğundan inşa edildi.
Halka açık mekanlarda ise filmin yapımcıları 1983'teki İtalya genel seçimlerini yansıtabilmek amacıyla eskimiş siyasi reklam panoları kurdular ve belirli dönemin dergilerinin bulunduğu bir gazete bayiini yeniden tasarladılar. Guadagnino, filmin "80'lerin bir yansıması gibi görünmesinden" kaçınmaya çalıştı, "çünkü o zaman film tarihi bir dramaya dönüşüyordu." Film ekibi  Crema'nın yerlilerinden de yardım alarak kapsamlı araştırmalar yaptılar; insanların evlerine girerek onların 80'lerden kalma fotoğraflarını topladılar. Filmin grafik tasarımcılığını Milano'da yaşayan Çinli bir kadın olan Chen Li üstlenmekteydi. Chen, yönetmenin, Xerox'un heykel imgelerini kullandığı ve onları Perlman'ın kişisel figürleriyle değiştirdiği açılış jeneriğindeki başlıkları yazdı.
Kostüm tasarımcısı Giulia Piersanti dönem kostümlerini kullanmaktan kaçındı ve karakterlerde "yetersiz ergenlik duyguları, yaz sıcağı ve cinsel uyanış duygularını" sağlamak istedi ve bu sebeple filmdeki birkaç kostüm sıfırdan tasarlanıp üretildi. Kostümlerin çoğu, Pauline at the Beach (1983), A Tale of Springtime (1990) ve A Summer's Tale (1996) isimli Fransız filmlerinden esinlenerek tasarlandı. Piersanti, Perlman'ların gardropları için ebeveynlerinin fotoğraf albümlerinden ilham aldı. Oliver'ın "seksi, sağlıklı Amerikalı" görünümü için, Piersanti "Bruce Weber'ın eski fotoğraflarının bazılarından" yararlandı. Elio'nun kendine güvenen tarzını vurgulamayı amaçlayarak, kostüm tasarımcısı birkaç Lacoste kostümü ve final sahnesinde kendini ortaya çıkartan Yeni Romantik görünümlü bir tişört seçti. Elio'nun polo yaka tişörtü ve Fido Dido tişörtü ise Piersanti'nin kocasının dolabından geldi ve bunun için "Sonsuza kadar filmde kalacak olmalarına bayılıyorum" dedi.

Çekimler ve yapım sonrası

Beni Adınla Çağır'ın temel çekimleri 32-34 gün arası sürdü. Çekimler, 9 Mayıs 2016'da Sen Benimsin filminin Amerika Birleşik Devletleri'nde yayınlanmasından kısa bir süre sonra başladı ve Haziran 2016'da tamamlandı. Çekimler olabildiğince sessiz gerçekleştirildi, bu sebeple muhabirlerin, filmin çekimlerinin başlamasından iki hafta sonra haberi oldu. Yönetmenin ilk filmi kestiği versiyonu 4 saat uzunluğundaydı. Filmin temel çekimlerinin bitmesinden yalnızca bir ay sonra (Haziran ve Temmuz ayları arasında) filmin kurgucusu Walter Fasano Beni Adınla Çağır'ın kurgusunu tamamladı. Böylece film, Guadagnino'nun kurgulanan en hızlı yapımı oldu.
Filmin çekimlerine ilk olarak Crema, Lombardy'de ve aynı zamanda Cremona'da başlandı. Çekimler, İtalya'daki tarihin en fazla yağışının olduğu sırada gerçekleştirildi, hava durumu muhabirleri bu yağışları "eşi görülmemiş yağmur" olarak tarif ettiler. Crema'da başlayan çekimler hızlı bir şekilde başladı ve Mart, Nisan aylarında figüran oyuncular için arayışlar başladı. Crema yakınlarındaki köylerden olan Pandino ve Moscazzano'da geçen sahnelerin çekimleri 17 Mayıs'ta başladı 1 Haziran'da sona erdi. Geri kalan birkaç dış çekim ise 4 Aralık 2016'da çekildi. Crema ve Pandino'da Crema Katedralindeki Torrazzo Kemeri de dahil olmak üzere birkaç tarihi mekan ve etraflarındaki caddeler çekim mekanı olarak seçildi. Bu durum, çekimler için mekanların kapatılması nedeniyle bazı mali kayıplara sebep oldu ve çekimlerin de 30 - 31 Mayıs'ta gerçekleştirilmesi planlandı. Katedraldeki iki günlük çekim ise yağmur sebebiyle ertelendi. Crema'daki çekimler €7,500 maliyetindeki tanıtım ücreti ile birlikte€18,000'e mal oldu.
Çekimler ayrıca Crespiatica yakınındaki Lodigiano alanında ve Crema'nın yakın çevresinde bulunan Montodine ile Ripalta kasabalarında da devam etti. Arkeolojik keşif sahnesi Sirmione'daki Garda Gölü'nün yakınında olan Grottoes of Catullus'te çekildi. Bergamo'da gerçekleşen gezi birkaç tarihi mekanda çekildi, bunlara Bergamo Katedrali, Santa Maria Maggiore Bazilikası ve Bilim, Edebiyat ve Sanat Üniversitesi de dahildir. Yapım ekibi, güvenlik nedenlerinden dolayı Valbondione'da bulunan Cascate del Serio'da çekim yapabilmek için yalnızca yarım saatlik izin alabilmişlerdir.
Oyuncular Crema'da yaşadı ve küçük kasaba yaşamının ritmini emebildiler. Guadagnino oyuncu kadrosu ve film yapımcıları ile derin bir şekilde yakınlaştı, sıklıkla onları evine davet ederek onlara yemek yaptı ve filmler gösterdi. Kimyalarının uyumlu olup olmaması için test edilmeleri gerekmeyen Hammer ve Chalamet, ilk defa Crema'daki yapım sürecinde tanıştılar. Karakter gelişimi yapabilmek amacıyla çekimlerden önce bir ay birlikte zaman geçirdiler, Mike Tyson belgeselleri izlediler ve yerel restorantlara gittiler. "Sürekli birlikte dışarıda gezerdik, çünkü neredeyse oradaki tek Amerikalılar bizdik ve birbirimizi savunabiliyorduk, ayrıca birbirimizi gerçekten tanıma fırsatımız da oldu," dedi Chalamet. Yapımın ilk iki gününde Guadagnino, oyuncu kadrosuyla birlikte oturup senaryoyu okudu. Hammer ve Chalamet ilk provada öpüşme sahnesine gittiler. Oyuncular sahnelerini çekmeden bir gece önce hep prova ettiler ve birkaç günü tamamen çıplak çekerek geçirdiler. "Daha önce hiçbir yönetmenle bu kadar yakın olmamıştım. Luca bana bakıp beni tamamen çözebiliyordu," diye itiraf etti Hammer.
Guadagnino filmi kronolojik sıraya göre çekti, ki bu film yapımcılarının "iki ana karakter ve oyuncunun da yetişkinliğine şahit olmalarını" sağladı. Bay Perlman'ın Ellio'ya eğitimsel konuşmayı verdiği sahne çekimler tamamlanmadan bir gün önce çekildi. Stuhlbarg sahne için aylarca hazırlandı, bu sahneyi Guadagnino, etraftakileri azaltıp "sadece oyuncunun olmasını" sağlayarak "olabildiğince basit" yapmaya çalıştı. Fasano'ya göre, sahne üç tekrarda çekildi, çünkü Stuhlbarg "duygusal olmanın üç farklı seviyesindeydi."
Dans etme sahnesi sırasında, Hammer bunu "kamerada görünmeyen 50 figüranın önünde," diyalogu kaydetmek için müziğin azaltıldığı ortamda yapmak zorundaydı. "Hiç eğlenceli değil, dans etmekten tam olarak haz almıyorum," dedi Hammer. Film yapımcıları kesilmiş bir sahnenin veremeyeceği esnekliği ve "duygu akışını" sağlayabilmek amacıyla uzun bir dolly hareketi ekledi ve Elio'nun Oliver'a hislerini açtığı sahneyi tek seferde çektiler. Filmin son sahnesinde Chalamet, film için yazılmış orijinal şarkılardan birisi olan "Visions of Gideon" parçasını kulaklığında dinlerken, yönetmen ondan tek sahnede üç farklı durumu canlandırmasını istedi.
Daha önce Ferdinando Cito Filomarino'nun Antonia (2015) filminde Guadagnino ile birlikte çalışan Sayombhu Sayombhu Mukdeeprom, görüntü yönetmeni olarak kadroda yer aldı. Senaryoyu almadan önce Aciman'ın kitabını okumuştu ve "her şeyin hissini almak [...] rengi görmek, ışığın gün içerisinde nasıl değiştiğini görmek ve bunları belleğinde depolamak" çekim mekanlarında gezmekle zaman geçirdi. Mukdeeprom'un çalışmalarında ışıklandırma önemli bir etkendir, çünkü ışığın karakterlerle bütünleşmesine ihtiyacı vardır. Call Me by Your Name'deki Kuzey İtalya'nın yaz atmosferini yakalayabilmek için, çekimlerin başından sonuna kadar olan ağır yağmurlu havadan dolayı ışığı tamamen yapay olarak oluşturmak zorundaydı. Mukdeeprom, teknik yaklaşımını hava durumu ile bağdaştırmak zorundaydı, "bir paket ışık istemek zorunda kaldım. Sonuç olarak 2.5 15K'lar ile kaldım" dedi. Ayrıca sahneyi çekerken oyunculara da bağlandı; Oliver ve Elio arasındaki ilk karşılaşma sahnesini çektikten sonra bir odanın köşesinde ağlıyordu. Film tek bir 35 mm lens kullanılarak çekildi, ki bu da "bakış açısını sağlamlaştırmak" ve "performansın gerilimini ekranın dışından hissedilmesi" amacıyla David Cronenberg'ün çalışmasından esinlenildi.

Yayınlanma

Beni Adınla Çağır ilk gösterimini Sundance Film Festivali'nde 22 Ocak 2017'de gerçekleştirdi. İlk açılışının ardından ise Sony Pictures Classics şirketi, filmin B.D.'deki yayın haklarını $6 milyon karşılığında aldı. Anlaşma WME Global ve UTA Independent Film Group tarafından ciro edildi. Uluslararası dağıtım hakları Kasım 2016'da American Film Market'te filmin bir tanıtım fragmanını gösteren Fransız bir şirket olan Memento Films International tarafından satın alındı. Film ayrıca Berlin Uluslararası Film Festivaliinde 13 Şubat 2017'de, Toronto Uluslararası Film Festivalinde 7 Eylül 2017'de, ve New York Film Festivalinde de 3 Ekim 2017'de gösterildi.
Beni Adınla Çağır, Birleşik Krallık'ta 27 Ekim 2017 tarihinde sadece seçilen sinema salonlarında gösterime girdi, 24 Kasım 2017'de ise Birleşik Devletler'de seçilen salonlarda gösterime girdi. 15 Aralık 2017 tarihinde Birleşik Devletler'de filmin yayınlandığı yer sayısı dörtten otuza yükseldi ve daha sonra da 22 Aralık'ta 114 sinema salonunda yerini aldı. 12 Ocak 2018'de henüz dünya çapında yayınlanmadan önce, 174 sinema salonu sayısına ulaştı. Oscar adaylığı duyurusu kutlamalarından birkaç gün önce 19 Ocak 2018'de, toplam 815 sinema salonunda gösterimdeydi. İtalya'da, Warner Bros. Entertainment filmi 25 Ocak'ta gösterime soktu; ayrıca 27 ila 29 Ocak arasında Crema'da özel gösterimleri de gerçekleşti. Film, Brezilya'daki açılışını 18 Ocak'ta yaptı ve Fransa'da 28 Şubat 2018'de yayınlanacaktır. Tunus'taki dağıtıcı, Kültür Bakanlığının orada "filmin ana konusu" olarak "özgürlüğe saldırı" suçu nedeniyle filmi yasakladığını açıkladı.
Beni Adınla Çağır, dijital indirme ortamında 27 Şubat 2018'de yayınlandı. Blu-ray ve DVD'de ise 13 Mart 2018'de yayınlanacaktır. Disk biçimi ekstra içerikler arasında oyuncu kadrosu ve film yapımcılarından sesli belgeseller, sahne arkası fotoğrafları ve "Mystery of Love" için bir müzik videosu.

Pazarlama

Sony Pictures Classics, 28 Temmuz 2017'de Beni Adınla Çağır için ilk resmi afişi yayınladı. İlk tanıtım fragmanı 1 Ağustos 2017'de yayınlandı. 11 Ekim 2017'de, Sony Pictures Classics Uluslararası Coming Out Günü adında "Dance Party" isimli bir teaser yayınladı. 42 saniyelik video, Hammer ve Chalamet'in barda dans ettiği bir devam eden çekimi barındırmaktadır, ki bu video Twitter'da internet fenomeni oldu. Snippetteki yerleşimi nedeniyle, "Love My Way" de ayrıca oynatma sayısı dolayısıyla popüler oldu, filmin yayınlanmasından iki ay önce on-demand veri akışlarında 13%'e ulaştı. Haftanın sonunda 30 Kasım 2017'de şarkı toplam 177,000 on-demand veri akışına sahip oldu, ülkedeki en yüksek veri akışı haftası da bu oldu.
Reklam konusu sosyal medyada negatif bir tepki aldı, buna çoğunlukla Sony Pictures'ın "yanlışlıkla" ana karakterlerin ilişkisi yerine Chalamet ve Garrel'ın ilişkisini göstermeleri sebep oldu. Gay Times dergisinden Daniel Megarry bu durumu "filmde baskın gelen aynı cinse karşı olam romantizme karşılık bir 'heteroseksizm' hareketi" olarak tanımlarken, The Guardian dergisinden Benjamin Lee "Call Me by Your Name'i heteroseksüel bir aşk hikayesi olarak gösterip korkunç bir şekilde Oscar ödülü kazandırma çabası" olarak yorumladı ve reklam verenin "endüstrinin tuhaf bir şekilde eşcinselliği kabul görmediğini düşündüğünü" de söyledi. Sony Pictures Classics daha sonra, 19 Ocak 2018'de filmi desteklemek amacıyla filmin ulusal alanda yayılması sırasında ticari reklamlar yayınladı.

Gişe

19 Şubat 2018'e kadar Beni Adınla Çağır, $3.5 milyon yapım bütçesine karşılık olarak Birleşik Devletler ve Kanada'da toplam $16.2 milyon ve diğer bölgelerde $13.3 milyon topladı, bu da dünya çapınca $29.5 milyon etmektedir. Film Sony Pictures Classics'in 2017 yayınları arasında üçüncü en çok kazanç getiren yapım oldu.
Birleşik Devletler'de, film sınırlı sayıdaki salonlarda gösterimine 24 Kasım 2017'de dört sinema salonunda başladı: New York şehrindeki The Paris Theater ile Union Square Theatre ve Los Angeles'taki ArcLight Hollywood ile Landmark Theatres. Film gösterime girdiği ilk haftasonu ortalama olarak her salondan $101,219 olmak üzere toplam $404,874 elde etti. 2017'nin en yüksek ortalamasıydı bu, bir önceki sene Aralık ayında Aşıklar Şehri filminin yayınlanışından beri en yükseği olup aynı zamanda Brokeback Mountain (2005) filminden sonra bir gey romantik filmi için en iyi salon başına düşen kazancını topladı. İkinci haftasında film, salon başına $70,320 elde ederek "mükemmel" bir ortalama ile birlikte toplamda $281,288 kazanç elde etti. Üçüncü haftasında filmin gösterime girdiği salon sayısı dokuza yükseldi ve salon başına $32,345 ortalama ile toplamda $291,101 ekde etti. Dördüncü haftasında ise toplamda 30 salondan, $16,398 ortalama ile toplamda $491,933 elde etti.
Film, beşinci haftasında toplam 114 salonda gösterimdeydi ve salon başına $7,463 ortalama ile $850,736 kazandı. Altıncı haftasında toplam 115 salondan ortalama $6,105 ile $702,098 topladı. Film yedinci haftasında 115 mekandan $758,726 daha kazanarak $6 milyona ulaştı. Sekizinci haftasında 174 salondan, salon başına $4,185 ortalama ile $715,559 kazanç sağladı. Bir sonraki hafta ise ulusal yayınlanması ile birlikte film 815 mekandan $1.4 milyon elde etti, "benzer rakamlara sahip olan bazı rakiplerine" kıyasla düşük bir performanstı bu. Daha sonraki hafta, dört Oscar adaylığının duyurulmasının ardından, film 6% oranda düşerek $1.3 milyon topladı. Film on birinci haftasında 581 mekandan $1,723 ortalama ile toplam $1,000,790 elde etti. On ikinci haftasında, 475 salondan $1,439 ortalama ile toplam $683,460 hasılat kaldırdı. On üçüncü haftasında toplam 332 salondan $1,563 ortalama ile $519,028 elde etti. 675 salondan ortalama $818 ile kazandığı $552,141 ile de on dördüncü haftasını kapattı. On beşinci haftasında toplam 914 salondan $919,926 hasılat topladı.
Birleşik Krallık'ta, film ilk defa 27 Ekim 2017'de gösterildi ve ilk haftasonunda 112 salondan, ön gösterimlerden kazandığı £4,000 da dahil edilmek üzere toplam £231,995 ($306,000) elde etti. On günden sonra, toplamda £568,000 ($745,000) topladı, hemen ardından üçüncü haftasında ise $1 milyona (£767,000) ulaştı. 21 Şubat 2018'e kadar, film Birleşik Krallık'ta toplam $2,105,609 elde etmişti.

Eleştirel tepkiler

Sundance Film Festivalindeki gösteriminin ardından, Beni Adınla Çağır eleştirel övgülerini almaya başladı. Alice Tully Hall salonunda gerçekleşen New York Film Festivalinde 10 dakika boyunca seyirciden alkış aldı, festivalin tarihinde aldığı en uzun süren alkıştı bu. Eleştiri toplayıcı site olan Rotten Tomatoes'te film, toplamda 271 eleştirinin değerlendirilmesiyle 8.7/10 ortalama skoru yakalayarak 96% puana sahip oldu. Sitenin eleştiri fikir birliğine göre, "Beni Adınla Çağır melankoli sunuyor, ilk aşkın ifadesini güçlü bir şekilde aktarıyor ve Timothée Chalamet ile Armie Hammer karakterlerini iyi bir empati yansıtıyorlar." Siteye göre film, 2017'nin en iyi eleştirileri alan sınırlı yayını ve en iyi eleştirileri alan romantik filmi. 1 Şubat 2018'e kadar topladığı puan ile film, Rotten Tomatoes'in en iyi eleştirileri almış romantik filmi, ikinci en iyi eleştirileri almış drama filmi, ve tüm filmler arasında beşinci en iyi eleştirileri almış filmiydi. 17 Şubat 2018'e kadar, Rotten Tomatoes'in skorlarına göre en çok eleştiri almış romantik filmi, üçüncü en çok eleştiri almış drama filmi ve altıncı en çok eleştiri almış genel filmi oldu. Metacritic'te, 51 eleştirinin değerlendirilmesiyle film 100 üzerinden ortalama 93 puan aldı ve "genel beğeni" yorumunu da elde etti. Metacritic'te yılın beşinci en yüksek puanını alan film oldu.
The Hollywood Reporter yazarı Boyd van Hoeij, Aciman'ın romanının uyarlaması Beni Adınla Çağır'ı "son derece duygusal [...] samimi ve etkileyici bir şekilde dürüst" olarak tanımladı. Yazısında ayrıca Chalamet'in performansı için "filmin asıl çıkışı" yorumunu yaptı. Variety dergisinden Peter Debruge, filmin "genelleşmiş gey sinemasını aşıyor" olduğunu söyledi ve "ana çiftinin aynı cinsiyetli dinamiklerini aşan [...] ilk aşkın bir hikayesi" sözlerini de ekledi. Guadagnino'nun "duygusal" yönetmenliğini Pedro Almodóvar ile François Ozon'un filmleri ile karşılaştırdı, aynı zamanda filmi "çıkardıklarının en  iyisi" olarak tanımladı. IndieWire'dan David Ehrlich de ayrıca filmi onun yönetmenliği yönünden övdü, Carol (2015) ve Ay Işığı (2016) filmlerinin "sanatkarlığı ve empatisi uyuş[tuğunu]" söyledi. BBC'den Sam Adams ise Stuhlbarg'ın performansının "filmin renklerine bir çerçeve eklediğini ve keşfedilemeyeceğini düşündüğümüz caddeleri aç[tığını]" söyledi ve şu ana kadarki "en iyi performanslarından" olduğunu ekledi. "Patrice Chéreau ile André Téchiné'nin parlak dönemlerinden sonra çıkan hem entelektüel hem de erotik kısımları çok başarılı üreten birçok filmden" birisi olduğunu söyleyerek filmi övdü.
The Boston Globe'dan Ty Burr filme üç buçuk yıldız verdi, yönetmen için "sinematik mutluluğun yeni sınırlarına ulaşırken bir yandan da insanlığın benimsenmesini genişletiyor" yorumunu yaptı ve filmin "fantezi olabileceğini ama sevimli ve bilge olan bir fantezi" olduğunu da söyledi CBS'ten David Morgan görüntü yönetmenliğini, yapım tasarımını ve kostümleri "seksenlerde geçen bir yazı tekrar hissedilir şekilde canlı kıldıkları" yorumuyla övdü. Ayrıca Stuhlbarg'ın karakterini "film tarihinin en ileri görüşlü ebeveyni" olarak tanımladı. Richard Lawson, Vanity Fair eleştirisinde Guadagnino'nun uyarlamasının "gerçek aşkla, iyi niyetlerle, kalbin ve bir amacı oluşunun netliği, tartışmasız zekası ile yapıl[mış]" olduğunu söyledi ve uyarlamayı "modern gey klasiği" diye tanımladı. Chicago Tribune'den Michael Phillips yönetmenin "mantığa aykırı düşen harika" bakış açılarını beğendiğini belirtti ve Stevens'ın şarkılarına "Elio’nun duygusal uyanışını tasvir ederek mükemmel bir uyum içerisinde" yorumunu yaptı. Hammer'ın oyunculuğunu ise "kariyerinin en kolay nefes alabildiği ve en rahat olduğu çalışmalarından biri" olarak yorumladı.
The Economist filmde bulunan "ızdırap ve haz arasındaki" gerginliği dikkate aldı, ve Chalamet'i özellikle "insanlığın birçok tonunu yansıtması, çoğu oyuncunun yapamayacağı gibi daha çılgın, dengesiz ve nihayetinde dürüst olan kendini keşfeden bir gençliğin yolu sergilemesiyle" övdü. Filme iki buçuk yıldız veren Globe and Mail yazarı Kate Taylor "enfes" romantik gerginliği ve Chalamet'in sanatının "ilk aşkı ve kaçınılmaz kalp kırıklığını" yakaladığı ile yorumladı, ama yine de "çok dilli, neredeyse AIDS öncesi olan temiz aşkın, saflığa ulaşamadığını" düşündü. Paste'den Kyle Turner, filmin LGBT topluluğuna karşı başarısız olduğunun ve detayların eksikliğinin üzerinde durdu, "neredeyse hiçbir zaman risk almıyor ve neredeyse hiçbir zaman karakterlere o kadar yakınlaşmıyor." The Georgia Straight yazarı Ken Eisner merkezi zamanı sorguladı ve ayrıca filmin "şiirsel açıdan dokunaklılığı ve hoşgörülü mantıksızlık arasında gidip geldiği" yorumunu yaptı. Forbes'dan Luke Y. Thompson Beni Adınla Çağır'ı yılın en çok değerinden fazla abartılan filmlerinden biri olarak listeledi, süresini eleştirdi ve filme "işkence boyutunda bir seyahat" dedi.

Film yapımcılarının tepkileri

Beni Adınla Çağır ayrıca diğer film yapımcılarından da eleştiriler aldı. Ay Işığı filminin yönetmeni ve senaristi Barry Jenkins, Guadagnino'dan "mükkemmel biçimde hassas ve insani bir eser" çıktığını söyleyerek film hakkında "tüm yönleriyle ciddi, olgun ve cezbedici" yorumunu yaptı. Kanadalı oyuncu ve yönetmen Xavier Dolan filme "romantik başarısızlıklarımız hakkındaki acımasız gerçekleri birebir aktardığı" yorumunu yaparak filmi, hem de Hammer ve Stuhlbarg'ın performanslarını övdü. Almodóvar, filmin 2017 yılının en iyisi olduğunu söyledi. Film yapımcılarını "duyuların tutkusu ve arzunun vücut bulmuş hali için aldıkları risk" dolayısıyla onları alkışladı ve Lombardy ile Chalamet'e "yılın en büyük çıkışları" yorumunu yaptı. Justin Simien, filmin "görüntülerinin gücünden" ve Guadagnino ile Mukdeeprom'un bakış açısından etkilendiğini belirtirken, Max Winkler filmin sonunda Bay Perlman ile Elio arasında geçen konuşmayı "şu ana kadar tanık olduğum bir baba ile oğul arasındaki en güzel anlardan bir tanesi" olarak betimledi.
Toronto Uluslararası Film Festivalinde çıktıktan sonra Amerikalı oyuncu James Woods, "Terbiyenin son bariyerlerini de yavaşça yık[mak]" diyerek filme ithamda bulunarak Elio ile Oliver'ın cinsel ilişkilerindeki yaş farkını Twitter üzerinden eleştirdi ve bunu bir pedofili yardımı organizasyonu North American Man/Boy Love Association ile bir tuttu. Hammer ise cevap olarak, Woods ile 2013'te kendisi 20 adam da 66 yaşındayken çıkmaya başlayan Kristen Bauguess ile Woods'un olan ilişkisini eleştirdi, "Sen de 60 yaşındayken 19 yaşındaki birisiyle çıkmadın mı?" The Hollywood Reporter için verdiği bir röportajda Hammer açıklar ki "Biz müstehcen, yağmacı bir film yapmaya çalışmıyorduk. İtalya'daki izleyici kitlesi yaşı 14. Yani, teknik olarak orada yasadışı değil […] Ama bu normal bir durum değil: Genç adamın yaşlı olanın peşinden gitmesi. Konsept yaşlı avcı genç çocuğa karşı değil." Daha sonra da Woods "seviyesini düşünürüyor ve bizim yaptığımız şeyi ucuzmuş gibi gösteriyor" açıklamasını ekledi.

Muhtemel devam filmi

Guadagnino filmin ilk gösterime girdiği Sundance'da, karakterlerin "filmin sınırları dışına çıkabileceğini" fark ettiği zaman devam filmi hakkında tartıştı. Ekim 2017'de, bir devam filmini 2020'de yapmayı ümitlediğini açıkladı, aynı zamanda da François Truffaut'ın The Adventures of Antoine Doinel serisi tarzında olabileceğini önerdi, yani Oliver ve Elio yaşlandığı zaman hala hikâyeyi anlatmaya devam edecekler şeklinde. "Eğer Elio'yu Timothée'nin filmdeki yaşı ile eşlersem, bundan üç yıl sonra Timothée 25 yaşında olacak, aynı zamanda Elio da ikinci hikayenin geçeceği zamanda bu yaşta olacak" dedi. Romanda, Elio ve Oliver 15 yıl sonra Oliver evlendiği zaman tekrar bir araya gelirler. Guadagnino devam filminde şunu belirtti ki, "Bence Elio illa gey bir adam olmak zorunda değil. Henüz kendi ait olduğu yeri bulamadı. Şunu söyleyebilirim ki Marzia ile birlikte tekrar yoğun ilişkiye başlayacağına inanıyorum." Guadagnino ayrıca doksanların siyaseti ile de yakından ilgili bir şekilde, "İtalya'da Berlusconi döneminin başlangıcı olacak ve bu da demektir ki Irak'ın savaşı ile ilgileneceğiz."
Kasım 2017'de, Guadagnino beş tane filmden oluşan bir seri çekmeye niyeti olduğunu açıkladı, bu sayede izleyiciler "oyuncuların yaşlandığını ve karakterlerde nasıl can bulduklarına şahit olabilecekler." Bir ay sonra, bir devam filmi için senaryo yazmaya başladığını, bu senaryonun Oliver hakkında daha çok bilgi açığa çıkarttığını ve Michael Apted'in Up serisine benzediğini bildirdi. Hammer ve Chalamet ikisi de eğer bir devam filmi olursa katılmaya niyetli olduklarını belirtti, ama diğer bir yandan Ivory bu ürüne hiç ilgi göstermedi, "bu olabilir, gerçekten. Ama 40 yaşında gözüken birini [Chalamet] nereden bulacaklarını bilmiyorum!" dedi. Ocak 2018'de, Guadagnino olayın "hemen Berlin Duvarı'nın yıkılışından sonra ve SSCB'nin [...] sonu olan bu mükemmel boşlukta" geçeceğini ve filmin ilk sahnesinin Elio'nun sinema tarihinde AIDS'i konu alan ilk Fransız film olan Paul Vecchiali'nin Once More (1988) filmini izlediği bir sahne olabileceğini açıkladı.