Çamurlu, Divriği

Tarihçe

Yaşlılarımızın söylediğine göre köy 1800’lü yıllarda kurulmuştur. Köye ilk Can’lar yerleşmiş ancak daha sonra başka yerlere göç etmişler akabinde de Çınar’lar gelmiştir. Çınar’ların gelmesinin ardından Can’ların tekrar köye dönüş yaptıkları yaşlılarımız tarafından söylenmektedir..
Köyde yerleşimin başladığı Osmanlı döneminde toprak sistemi sipahi ve tımar usulü yapılırdı. Derebeylerin altında Ayanlar bulunurdu ve bu Ayanlar köylerde oturup her tarlanın icarını alırdı. Bizim köyde de köylünün ekip biçip emek sarfettiği topraktan Divriği’li Ayanoğulları icar alırdı. Ayanoğlulları köyü çiftlik olarak kullanır, ilkbaharda köye gelip sonbahara kadar köyde oturur, her tarladan icar alır ve yiyecekleri sıra ile her gün köylülerden biri tarafından karşılanırdı.
1930’lara köylüyle hiçbir problem yaşamayan  Ayanoğullarının  bu yıllarda köylülerle arası açılır. Ağa bir gün yediği pilavın yağsız olmasından dolayı pilavı geri çevirip köylüye bozuk atar. Bu haberi alan köylülerden Süleyman Çınar ağa ile kavga eder. Normalde ağa ile arası iyi olan Süleyman Çınar ağayı tehdit ederek köyü terk etmesini söyler. Süleyman Çınarın kardeşi Mahmut Çınar(Efendi) bu sorununun çözüme kavuşması için uğraşır ve çevredeki köylülerle de konuşarak bundan sonra ağaya icar verilmemesi konusunda anlaşır.
Bunun üzerine ağa ile köylü mahkemelik olur ve mahkemeler 1934 yılına kadar sürer. Mahkemeler Sivas ve Kangal’da yürütülür ancak o sıralarda Sivas’ta büyük nüfuzu olan ve  il meclisinde bulunan Hacı  Ağa mahkeme hakimini de tanımaktadır. Mahmut Çınar ağanın mahkemeyi etkileyeceği endişesini taşımaktadır. Bunun üzerine bundan sonraki mahkemenin Kemaliye’de yapılmasını talep eder ve talebi onaylanır. Mahkeme Kemaliye’de devam eder. Ağa ehli vukuf (bilirkişi) bulmakta zorluk çeker. Kısa bir süre sonra ağa ölür. Delil yetersizliği ve ölümden sonra ağanın varislerinin çoğalması sebebi ile işler zorlaşır ve dava iptal edilir. O günden sonra ağa köylüyü, köylü ağayı tanımaz ve köylü kimseye icar ödemez. Ancak köylünün tapusu da yoktur.

Coğrafya

Köy; Sivas ili, Divriği ilçesi, Sincan Nahiyesine bağlı, Ahmetören, Özbağ, Sırçalı, İğdeli, Yusufşeyh, Karaman, Kırkgöz köylerinin arasındadır. Sivas’a 140 km, ilçeye 58 km, Çetinkaya’ya 30 km dir.

Köyde yerleşim

Kuruluşunda 9-10 hane olan köy 1960’lı yıllarda kentlere göç etmeden önce 80 haneye ulaşmıştır. Göçlerin başlamasının ardından köyde kalan hane sayısı 7-8 eve düşmüş ve 1997 yılından sonra yazı köyde geçirenlerle birlikte 20-25 eve ulaşmıştır. Şimdilerde ise geri dönüşlerin başlamasıyla birlikte tekrar 60 haneye doğru çıkıştadır.

Göçler

İstanbul’a ilk 1928’de Hasan Günday, İsmail Bakar ve İsmail Dilber gitmiştir. Köyden Giresun’a ve Samsuna oradan da vapurla İstanbul’a 30 günde ancak gidebilmişlerdir. Daha sonra İstanbul’a gurbete gitme başlamışlardı. 1955’te Hüseyin Çınar (Ali oğlu), Hüseyin Çınar (Kahraman oğlu) ve Hüseyin Yurttaş aileleriyle birlikte İstanbul’a gelip Gaziosmanpaşa’da Karlıtepeye yerleştiler. Daha sonra yavaş yavaş köylüler İstanbul’a  ve bazı köylüler de Mersin’e göç etmeye başlamıştır.
1962 yılında ilk olarak Hüseyin Can (Yusuf), Musa Durmuş ve Mustafa Günday Almanya’ya gitmiş sonra da çoğalmaya başlamışlardır.
1960’lı yıllardan itibaren köyü terk edip yoğunlukla İstanbul’da Gazi Mah., Pınar Mah., Nurtepe, Sanayii, Tarabya, Sarıyer, İçerenköy, Sultanbeyli, Çekmeköy, Bakırköy gibi semtlere yerleşilmiştir. 1989 yılında köy derneğinin kurulması ile bu dağınık yerleşmeye rağmen köylüler arasındaki komşuluk bağları daha güçlenerek devam etmiştir.

Köyde aşiretler

Anadolu’nun birçok yöresi gibi Çamurlu köyü 4 aşireti içinde barındırdı. Bu aşiretler Kurmaşlı Aşireti, Canbek Aşireti,Şadılı Aşireti ve Türkmen Aşireti

Ekonomi

Köylülerimiz geçimlerini tarım ve hayvancılıkla sağlamışlardır. köyde buğday, arpa, fiy mercimek, burçak ,yonca ekimi yapılır. Karasal iklime sahip bölgede çam, ardıç, alıç, kuşburnu, kavak, ıhlamur, ceviz, çınar ağaçları yetişir.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.