Devletlibaba, Sındırgı

Tarihçe

Mahallenin adı Osmanlı devleti zamanından gelmektedir. 1800’lü yıllarda kurulmuştur. Karakeçili yörükleri tarafından kurulmuştur.Kurulduğu bölge karakeçili yörüklerinin kışlak merkezidir. Yörükler yer seçiminde, göç ettikleri bölgenin hayvan otlatmaya müsait olup olmadığına, su bolluğuna ve iklim şartlarının elverişliliğine bakar; şartlar olumsuzlaştığında ve ‘öletlik’ diye tabir edilen salgın hastalık zuhur ettiğinde, şartların uygun olduğu bölgelere göç ederlerdi. Devletlibaba Yörüklerinin de ilk çıkış yeri Bilecik Söğüt’tür. Söğüt’ten Kütahya Domaniç yaylasına, Domaniç yaylasından da bir ilkbahar günü Akdağ’a göç etmişlerdir. Burada sonbahara kadar kalmışlar, iklim elverişsizliğinden Çayır adı verilen mevkie yerleşmişlerdir. Çayır’da uzunca süre konakladıktan sonra öletlik zuhur etmiş; hastalıktan sağ kalanların bir kısmı Bigadiç’in Karkın Köyü yakınlarına, bir kısmı da Binmurt yakınlarına göç etmiştir. Sultan Abdulaziz Yörüklerin konar-göçer özelliği sebebiyle, orduya asker bulmakta zorluk çekmektedir. Bunun üzerine tüm uç beylerine Yörüklerin yer gösterilerek, yerleşik düzene geçmesi gerektiği fermanını göndermiştir. Çorum beyi (=Düvertepe) Gece Kuşu Ahmet Vefik Paşa Devletlibaba Yörüklerine Osmanlar mahallesi yakınlarında bir yer göstermiştir; ancak arazinin yapısı (toprağının et çamuru oluşu) ve hayvan otlatmaya müsait olmayışı sebebiyle, Paşadan kendilerine başka bir yer göstermelerini istemişler; Paşa da yer seçimini tamamen kendilerine bırakmıştır. Bunun üzerine mahallenin şu an bulunduğu mevkii yurt edinmişlerdir. Böylece uzunca bir sürelik konar-göçer serüveni son bulmuş; yerleşik düzene geçilmiştir. Devletlibaba ismini de bu sebeple Ahmet Vefik Paşa kendisi vermiştir. Mahallenin adının mezarlıkta Osmanlıca olarak da yazıldığı görülmektedir.Milli direnişte İbrahim Ethem Akıncı’nın bölge halkının örgütlemek için kullandığı yerlerden birisidir.

Kültür

Bu mahallenin ahalisi, Osmanlı döneminde Konar-göçerdi. Bu yüzden civarda sonradan yerleşik hayata geçen köylere yörük mahallesi denmektedir. Yani Köyümüz yörük (müslüman türk) mahallesidir. Geleneklerinin en başında düğünlerimiz yer alır. Düğünlerimiz genelde 3 gün 3 gece sürer. Bu süreç cuma günü davulcuların gelip kız evinde sepi serilmesiyle başlar. Sepi serme denilen şey gelin kızın çeyizinin serilmesi olayıdır. Sepi serildikden sonra davul zurna ile gidilip dibek taşında keşkek dövülür. Aynı günün gecesinde yerel olarak "çırakman" diye tabir ettiğimiz çıraların yakılmasıyla oluşan ateş etrafında davullu zurnalı eğlence düzenlenir. Bu eğlence arasında tiyatro kabiliyeti olan kişilerce yine yerel dilde "matrak" adını verdiğimiz 2-3 kişilik kısa tiyatro sergilenir. Düğünün ikinci günü "düğüncü birikme" diye tanımlanan yemekli düğün ziyafetidir. Düğüne gelen misafirler yemekten sonra takısını takar. Yemek gün boyu sürer akşamına ise kız evinin önünde yine "çırakman" tertip edilir. Düğünün üçüncü günü kızın eşyaları gelin gideceği eve taşındıktan sonra erkek evinden gelin almaya gidilir ve ikindiden sonra gelin davul zurna ile erkek evine getirilir. Gelin, eve girdikden sonra düğün sahipleri peksimet dağıtır ve düğün biter.

Coğrafya

Balıkesir il merkezine 99 km., Sındırgı ilçesine 40 km. uzaklıktadır. Kütahya'nın Simav ilçesine ise 45 km.'dir. Mahalleye ulaşım Sındırgı ilçesinden veya Kütahyanın Simav ilçesinden belirli aralıklarla kalkan şehirlerarası otobüs firmasıyla yapılabilir. Köy, Sındırgı-Simav karayoluna sadece 2 km. mesafededir.

İklim

Mahallenin iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.
Kuzey Batısında yer alan Güneş Tepesi (yerel olarak güni kıranı denir) mahallesi kuzey batıdan esen sert ve soğuk rüzgarlardan koruduğu için kışları genelde ılık geçer. Yazları mahallenin buluduğu konumdan dolayı öğlen civarı ve akşam kızıllığında lokal rüzgarlar esmektedir. Bu durum yazlarıda mahallenin serin olmasını sağlar. Mahallenin havasının içerdiği yüksek oksijen ve düşük nemden dolayı astımı ve bronşiti olanlar için iyi bir dinlenme yeridir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Mahallenin başlıca gelir kaynağı bir zamanlar tütün idi. Fakat genel olarak tütüne uygulan kota köylülerin tütünü bırakmasına ve kendilerine alternatifler geçim kaynakları aramasına yol açtı.
Hayvancılığın iyi gelir getirmemesi mahalledeki 35-40 yaş altı kişilerin büyük şehirlere göç etmesini neden oldu. Mahalleden göç edenlerin büyük bölümü İstanbul'u seçerken birkaç kişi İzmir'e gitmeyi tercih etti. Çok kısa bir sürede Bahçelievler Devletlibaba'nın mahallesi gibi oluverdi. Bahçelievler de artık köylünün ikinci mekanıdır.

Altyapı bilgileri

Mahallede okul olmasına rağmen öğrenci azlığından dolayı taşımalı eğitimle öğrenciler Düğüncüler Köyü İ.Ö okulunda eğitim görmektedir. Mahallede içme suyu şebekesi vardır. İçme suyu Koca Dağ diye bilinen dağın Akpınar mevkisindeki kaynaktan gelmektedir. Emsal memba sularından içimi daha güzel olmasına rağmen uzmanlarca sıfır kireç dolayısıyla gelişim çağındaki çocukların içmesi pek uygun değildir. 2008 yılı itibarı ile mahallede Muhtar Süleyman AKDAĞ'ın üstün gayretleri ile kanalizasyon sistemine geçilmiştir. Mahallede etraftaki köylerle birlikte kullanılan yarı dijital telefon santrali bulunmaktadır. Ancak henüz ADSL hizmeti verilememektedir. Mahallenin yolu asfalttır.