Ansible

Mimari

Çoğu yapılandırma yönetimi yazılımında olduğu gibi Ansible da iki tür sunucuyu ayırmaktadır: kontrol makineleri ve uçlar. İlk olarak düzenlemenin başladığı tek bir kontrol makinesi vardır. Uçlar SSH üzerinden bir kontrol makinesiyle yönetilirler. Kontrol makinesi uçların konumunu envanterinden tanımlar.
Ansible uçları düzenlemek için modülleri uçlara SSH üzerinden dağıtır. Modüller geçici olarak uçlarda depolanır ve kontrol makinesiyle standart çıktı üzerindeki bir JSON protokolü aracılığıyla iletişim kurar. Ansible uçları kontrol etmezken kaynak tüketmez çünkü Ansible için artalanda herhangi bir hizmet ya da program çalışmaz.
Çoğu popüler yapılandırma yönetimi yazılımının (örneğin Chef, Puppet ve CFEngine) aksine Ansible vekilsiz bir mimari kullanır. Vekil tabanlı bir mimaride kontrol makinesiyle iletişim kurmak için uçlarda yerel olarak kurulmuş bir hizmet olmalı. Vekilsiz bir mimarideyse uçların kontrol makinesiyle bağlantı kurması için herhangi bir hizmetin kurulumuna gerek yoktur. Bu tür mimariler uçların kontrol makinesini sürekli taramasını önleyerek ağ üzerindeki yükü azaltır.

Modüller

Modüller Ansible'da her bir iş için bir birim olarak hesaba katılır. Her birim genelde kendi başına çalışabilir ve standart bir betik dilinde (örneğin Python, Perl, Ruby, bash, gibi) yazılabilir. Modüllerin en temel özelliklerinden biri eşkuvvetli olmalarıdır. Bunun anlamı eğer bir işlem birçok kez tekrar etse bile (örneğin bir elektrik kesintisinin ardından) her zaman sistemi aynı duruma geri döndürecektir.

Envanter yapılandırması

Envanter Ansible tarafından erişilebilen uçların tanımlamasıdır. Öntanımlı olarak Envanter /etc/ansible/hosts altındaki INI biçimindeki bir yapılandırma dosyasında tanımlanır. Yapılandırma dosyası Ansible tarafından erişilebilen her bir ucun ya IP adresini ya da ana makine adını listeler. Ayrıca uçlar gruplara atanabilir. Örnek bir yapılandırma dosyası:
192.168.6.1

[webservers]
foo.example.com
bar.example.com
Bu yapılandırma dosyası üç uç belirtmektedir. İlk uç bir IP adresiyle ve diğer ikisi de ana makine adıyla belirtilmektedir. Ek olarak son iki uç webservers grup adı altında gruplandırılmıştır.
Ansible ayrıca herhangi bir yazılım sisteminden veri çekebilen bir özelleştirilmiş "Dinamik Envanter"e de yöneltilebilir.

Oyun Kitapları

Oyun Kitapları Ansible'daki yapılandırmaları, dağıtımları ve düzenlemeleri ifade eder. Oyun Kitabı biçimi YAML'dir. Her bir Oyun Kitabı bir ana makine grubunu bir rol dizisiyle eşler. Her bir rol Ansible görev çağrılarına yapılan çağrılarla ifade edilir.

Platform desteği

Kontrol makinelerinde Python 2.6 olmalıdır. Kontrol makinelerinde desteklenen işletim sistemleri çoğu Linux ve Unix dağıtımını destekler. Bunlar arasında Red Hat, Debian, CentOS, OS X, BSD ve diğerleri gösterilebilir.
Yönetilen uçlarda Python 2.4 veya daha sonrası olmalıdır. Yönetilen uçlardan Python 2.5 veya öncesi yüklü olanlarda ayrıca python-simplejson paketinin yüklenmesi gereklidir. Ansible 1.7 sürümünden itibaren Windows uçlarını da yönetebilmektedir.

Bulut bütünleşmesi

Ansible sanallaştırma ortamlarına ve açık ve kapalı bulut ortamlarına dağıtım yapabilir. Bunlar arasında VMware, OpenStack, AWS, Rackspace Bulut Sunucuları, DigitalOcean Damlacıkları, Eucalyptus Bulut, KVM ve CloudStack gösterilebilir.

Büyük veri bütünleşmesi

Ansible büyük veri ve Hadoop, Riak ve Aerospike gibi saklama ve analiz ortamlarının dağıtımını yapabilir. Ansible'ın bu ortamlarda irdelediği sorunlardan biri her bir ucun kaynak tüketiminin yönetimidir. Özellikle büyük veri, depolama ve analiz ortamları olabildiğince az işlemci zamanı ve hafıza harcayarak kaynaklarda tutumlu olmayı amaçlamaktadır. Bunun da ötesinde Ansible kullanılabilir işlemci kaynakları gibi değerleri ölçmek için izleme özellikleri sunmakta ve bu sayede uçların yönetimini daha kolaylaştırmaktadır.

Kullanıcılar

Ansible Atlassian, Twitter, OneKingsLane, Evernote, TrunkClub, edX, hootsuite, GoPro, NewsCred, Mavenlink, Care.com ve başka birçok kurum tarafından kullanılmaktadır.