Tebliğ Cemaati

Tarihi

Tebliğ Cemaati'nin ortaya çıkması, asıl Deobandi Hareketi'nin ferdî reform yönlerinin yoğunlaştırılmasıydı. Aynı zamanda Maratha İmparatorluğu'na ve sonraki Britanya yönetiminin güçlenmesiyle Müslüman siyasî gücünün çöküşü sonrasında Hindistan'daki İslâmî uyanışın bir devamı oldu.
Tebliğ Cemaati'nin ortaya çıkması, yirminci yüzyılın başlarında İslâm'a ve Hıristiyanlıka geçmiş olan Hinduları tekrar Hindu yapmak için büyük çaba sarfeden (Şuddi (arıtma) ve Sangatan (takviye) gibi) çeşitli Hindu misyonerlik hareketlerinin yükselişi ile çakışır.
Birkaç Meosun Müslüman olduğuna, fakat İslâm'ın siyasî iktidarı bölgede zayıflayınca tekrar Hinduizme döndüklerine dair deliller vardır. Ballard'a göre Mevâtîler, genelde Tebliğ Cemaati çıkmadan önce cahil Müslümanlardı ve Hinduların kültürel ve dinî etkisine karşı gerekli dirayetten mahrumdu.
Birkaç Meosun Müslüman olduğuna, fakat İslâm'ın siyasî iktidarı bölgede zayıflayınca tekrar Hinduizme döndüklerine dair deliller vardır. Ballard'a göre Mevâtîler, genelde Tebliğ Cemaati çıkmadan önce cahil Müslümanlardı ve Hinduların kültürel ve dinî etkisine karşı gerekli dirayetten mahrumdu.

Menşei

Tebliğ Cemaati'nin kurucusu Muhammed İlyas, hocası Reşit Ahmed Gangohi'nin hayal ettiği gibi Kur'an'daki 'iyiliği emredip kötülükten men etmek' esasına dayanan bir hareket meydana getirmek istedi. Bunun için ilham, 1926 yılında Mekke'ye yaptığı ikinci hac sırasında geldi. Âlimce öğrenme, soğukkanlılık, karizma veya konuşma yeteneği bakımındaki eksiklerini şevk ile telafi etti. Başlangıçta İslâm inanç ve uygulamaları hakkında Mevati Müslümanlarını eğitmek için cami-merkezli dinî bir okullar ağı kurmaya çalıştı. Kısa süre sonra bu kurumların din adamı değil, vaizler üreten yerler olduğu gerçeği ile hayal kırıklığına uğramıştı.
 "!اﮮ مسلمانو! مسلمان بنو"İlyas, Saharanpur'daki Mezahir Ulûm Medresesi'ndeki hocalığı bırakarak misyoner oldu. Delhi yakınlarındaki Nizamuddin'e taşınıp bu hareketi 1926 veya 1927 yılında resmen başlattı. Hareket için kuralları belirlerken İslam'ın başında Muhammed tarafından kabul edilen uygulamalardan ilham aldı. Muhammed İlyas, Urduca "! اے مسلمان مسلمان بنو", "Ey Müslümanlar, Müslüman olun!" sloganını ileri sürdü. Bu da Tebliğ Cemaati'nin merkezî odağını ifade ediyordu: Müslümanları yenilemek için İslâm Peygamberi'nin hayat tarzını kabul ederek onları birleştirme gayesi. Hareket nispeten kısa bir sürede ivme kazandı ve Kasım 1941'deki yıllık konferansa yaklaşık 25.000 kişi katıldı."!اﮮ مسلمانو! مسلمان بنو"O zamanlar bâzı Müslüman Hint liderler, Müslümanların çoğunluğun Hindu kültürü lehine dînî kimliklerini kaybetmelerinden korkuyordu. Harekete resmen herhangi bir ad verilmemesine rağmen İlyas ona Tahrik-i Îmân derdi.
TC'nin başladığı Delhi TC'nin başladığı Delhi çevresindeki Mevat bölgesi, Tebliğ Cemaati buraya gelmeden evvel bazıları sözde Müslüman olmuş, Müslüman siyasî gücü bölgede azalınca Hinduların kültürel ve dînî etkisine karşı direnmek için (Ballard adlı bir yazara göre) gerekli dirayete sahip olmadıklarından tekrar Hinduizme dönmüş olan Rajput etnik grubundan Mevâtîlerin yaşadığı yerdi.

Yayılması

Grup, 1946 yılında faaliyetlerini genişletmeye başlattı. Güney Asya'daki ilk genişleme, 1947 yılında Hindistan'ın bölünmesinden hemen sonra Pakistan Bölümü'nün Lahor yakınlarındaki Raivind şehrinin hinterlandında kurulduğunda oldu. Pakistan Bölümü, Bangladeş 1971'de Pakistan'dan bağımsız en büyük olarak kaldı. Bugün, en büyük kısım Bangladeş'i ikinci büyük kısım Pakistan izler. Kurulduğu iki onyıl içinde grup, Güneybatı ve Güneydoğu Asya'ya, Afrika'ya, Avrupa ve Kuzey Amerika'ya yayıldı. Tebliğ Cemaati'nin hem siyasetten kaçınması, hem de Filistin'in işgali gibi herhangi bir pratik ekonomik, siyasî-içtimâî bakış açısının olmaması, onun siyaseten aktif dînî grupların ciddî kısıtlamalarla karşı karşıya kaldığı ülkelere, bilhassa Batı ülkelerine ve toplumlarına girmesine ve toplumlarda faaliyet gösterebilmesine yardımcı olmuştur.

Yabancı misyonlar

İlk yabancı misyonlar, 1946 yılında Hicaz'a (Suûdî Arabistan'ın batısı) ve Britanya'ya gönderildi. Amerika Birleşik Devletleri bunu izledi ve 1970'li ve 1980'li yıllarda Tebliğ Cemaati, Kıta Avrupa'sında da büyük bir varlığı sürdürebildi. Fransa'da 1960'larda tanıtıldı ve 1970'ten sonra gelen iki onyılda önemli ölçüde büyüdü.
Avrupa'da Tebliğ, marjinal nüfuslara odaklandı — "Avrupa toplumunda herhangi bir kültürel imkândan mahrum göçmen işçiler, `kayıp` gençler, uyuşturucu bağımlıları". 1970'lerin ortalarıyla 1980'lerin ortaları arasında Avrupa'da popülerlik ve sayıları zirveye yükseldi ve bundan sonra Avrupa'da eğitim görmüş Müslüman ailelerden gelen gençlerin "inançları için daha entelektüel bir çerçeve aramaya başlaması" ve Selefî İslâm'a doğru yönelmesiyle (söylendiğine göre Fransa'da 1989 civarında gerilemeye başlamasıyla) azaldı.
2004'te Fransa'da Fransız Müslüman İnancı Konseyi'nde (Fr. Conseil français du culte musulman) temsil edilmekteydi. 21. asrın ilk yarı onyılında Tebliğ Cemaati Fransa'da büyük ölçüde canlanarak 2006'da 100.000 taraftara çıktı. Fakat şimdi,öncelikle 1960'larda oraya gelmeye başlayan büyük Güney Asyalı nüfusundan dolayı Avrupa'daki ana odakları Birleşik Krallık'tır. 2007 îtibariyle Tebliğ üyüleri, Britanya'nın 1350 camiinin 600'ünde bulunuyordu.
Sovyetler Birliği'nin 1991'deki çöküşünden sonra hareket Orta Asya'ya doğru yayılmaya başladı. Başta çoğunlukla Pakistanlı üyelerin çalışmaları sayesinde 2007 itibarıyla Kırgızistan'da,  10.000 Tebliğ Cemaati üyesinin bulunabileceği tahmin edilmiştir.
FBI, Tebliğ Cemaati'nin neredeyse 50.000 üyesinin Amerika Birleşik Devletleri'nde faal olduğunu tahmin eder. Bir tahmine göre 2008 itibarıyla teşkilat 213 ülkede varlığını sürdürmekte olup bütün takipçilerin sayısı 100 ilâ 150 milyon kişi arasındadır. Bâzı ölçümlere göre böylece Tebliğ Cemaati Dünya'nın en büyük Müslüman hareketidir. Taraftarların çoğunluğu Güney Asya'da yaşamaktadır. Başka bir araştırmada (Pew Research Center’s Religion and Public Life project) tahminler 12 ilâ 80 milyon taraftar arasında olup 150 ülkede varlığını sürdürmektedir.
Tebliğ Cemaati Hong Kong'da faal olup büyük Kowloon Camii'nden faaliyet göstermekte olup cemaatler oraya muhtelif ülkelerden davah için gelmektedir. Birçoğu Hong Kong'dan civardaki ilçelere öğretmek ve davah için giderler. Mazhar Paşa, Ömer Faruk, Navid Ahmed, Şabbir Ahmed ve başkaları aktif cemaat üyeleridir. Büyük Kowloon Camii, Hong Kong ve en yakın ilçeler için mahallî bir merkezdir.

İnançlar ve hedefler

TC üyelerine Sünnî İslâm'dan sapmadıkları sürece kendi fıkıhlarını takip etmelerine izin verilir. Tebliğ Cemaati, hedefini davah, yani İslam'ın misyonerliği veya vaaz edilmesi esasına atıfta bulunarak tanımlar. Tebliğ Cemaati, davayı yalnızca iyiliği emredip kötülükten sakındırma olarak yorumlar ve hedefini iki özel Kur'an ayeti çerçevesinde tanımlar. Bu iki ayet şunlardır:
Tebliğ Cemaati, dini çok iyi anlamasa bile İslâm'ın şartı olan davayı yerine getirmesi için herkesi teşvik eder. Bu, özellikle ulemâ liderliğinde olup din âlimlerinin kendi liderlik rollerini genişlettiği diğer İslâmî hareketlerden farklıdır. Tebliğ Cemaati, en yüksek standartların İslâmî öğrenim ve ahlâkta misyonerlik için ön şart olduğuna dair hâkim fikre katılmayarak davayı ve kendi kendini düzeltme mekanizması olarak teşvik eder.
Selefiler gibi Tebliğ, "onları çevreleyen `inançsız` toplumdan günlük hayatlarında ayrılmaya" çalışırlar. Açıkça çoğu vaazlarında belirtildiği gibi Tebliğ Cemaati'nin tek hedefi, Müslümanların Muhammed tarafından ideal şekilde gösterilen İslâmî hayat tarzını kabul edip ona davet etmeleridir. Bu detaylı bir orthopraksi içerir: "taraftarlar Peygamber gibi giyinir, onun gibi yerde sağ tarafına yatarak uyur"; sol ayakla banyoya gir, fakat önce sağ ayakla pantolonu giy; yemek yerken çatal kullanma, bunun yerine orta, işaret ve başparmağı kullan; erkekler üst dudaklarını tıraş eder, ama sakalları uzatır; pantolon veya elbiseleri "Peygamber, elbiseyi yerde sürüklemek kibir işareti olduğunu söylediğinden" kendi ayak bilekleri üzerinde olmalıdır. Hareket, Müslümanları günlük rutinleri dışında Tebliğ faaliyetleriyle vakit geçirmeleri için teşvik ederek geri kalan rutinin Tebliğ hayat tarzı ile uyumlu hâle gelmesini sağlamak ister. Taraftarları, inançlarını derinleştirmek için Pakistan'daki Deobandi medreselerine kayıt için teşvik de edilir.
Muhammed İlyas tarafından kabul edilen metoda göre en az on kişiden müteşekkil cemaatler (Arapça جماعات), çeşitli köylere ve mahallelere vaaz etmeye gönderilmesini organize etmek oldu. Bu geziler, dawah turları (aşağıya bakınız), şimdi TC liderleri tarafından organize edilmektedir. Bu turlarda Muhammed taklit edilerek "faaliyetin faziletleri hakkındaki hadis"e vurgu yapılır. Faziletlerle alakalı bu hadiste bunlar inanç ve (Allah rızası için) ihtisap olarak adlandırılır ve TC, bunun Âhiret'te mükâfatlandırılmak için en çok güç veren kuvvet olduğuna inanır. TC kurucusu İlyas, faziletleri bilmenin ve a'malu-saliha'nın (iyi işlerle faziletlerin) hukuktan (masâ'il) öncelikli olduğunu vaaz ederdi. İçtihadın detayını (farâ'id (görev) ve sünen (gelenekleri)) bilmenin kişinin namazı teklif etmesi gibi ibadetler yapması hâlinde faydalıdır. Onlar, öğrenmenin ve başkalarını teşvik etmenin en iyi yolunun Kur'an ve peygamberlerin, sahabelerin ve evliyaullahın hadislerdeki hikâyeleri ışığında Tebliğ Cemaati Hareketi tarafından tavsiye edilen kitaplarla öğretmenin en iyi yolu olduğu konusunda ısrar ederler. Özellikle Zekeriyya Kandhalvi tarafından hareket ile ilişkili yayınlar olsa da vurgu, kitapla öğrenmeden ziyade ilk elden şahsî iletişim olmuştur. Genellikle Tebliğ Nisâbı (Tebliğ müfredatı) olarak adlandırılan kitapların koleksiyonu, Tebliğ Cemaati büyükleri tarafından genel okuma için tavsiye edilmektedir. Bu set dört kitabı ihtiva eder: Hayat-us Sahaba, Fazâil-e-a'mâl, Fazâil-e-sadaka ve Muntakab Ehadîs.
Tebliğ'in ahlâkı, genellikle Güney Asya'da aşırı şekilde takip edilen bâzı ortodoks olmayan âdet ve törensel âyinler konusunda sosyal mesuliyeti veya bunlara katılımı tavsiye etmemektedir. Mesela Güney Asya'da yaygın olarak yıllık toplantılarda yapılan evlilikler ve başka benzeri kitle toplantılarına katılmayı tavsiye etmez.
İlk başlarda ve Güney Asya'da Tebliğ Hareketi, ortodoksluğa dönmek ve Müslümanların dinî-kültürel kimliklerini hâlâ Hinduizm ile bağlantılı dinî âyinler uygulayan heterodoks ya da "sınırdaki" Müslümanlardan "arındırma"yı hedeflerdi. Böylece bilhassa Hindu misyonerlik hareketlerinin son zamanlarda Hinduizm'den dönmüş kişileri hedefleyen çabalarına karşı koymak için bu şekilde hareket ederdi. Ortak misyonerlik hareketlerinin aksine TC, gayrimüslimlere vaaz vermek yerine çoğunlukla Müslümanları 'daha iyi ve daha temiz' ve ideal olarak 'dini mükemmel' yapmaya odaklanmıştır. Bunun sebebi, gayrimüslimlere davanın yalnızca Müslümanın "mükemmelliği" vaaz edilirse ya da böylece çok daha etkili olacağına inandığı içindir.

Teşkilât

Tebliğ Cemaati gayriresmî bir organizasyon yapısına sahiptir ve içine kapanık kurumsal profili vardır. "Minimal hiyerarşi bağımlılığı, liderlik pozisyonları ve karar verme işlemleri ile serbest bir dinî hareket" şeklinde tarif edilmiştir." Kitle iletişim araçlarından, faaliyetler ve üyelikler hakkında ayrıntılar yayınlamaktan uzak durur. Grup, ayrıca esas olarak siyasî ve tartışmalı konularda görüşlerini ifade etmekten bu konularda anlaşmazlıkları önlemek için kaçınır. Bir teşkilat olarak Tebliğ Cemaati bağış talep etmez ve herkes tarafından finanse edilmez, hatta üyeleri kendi harcamalarını kendileri karşılar. Hiçbir resmî kayıt işlemi ya da resmî üyelik olmadığından üye sayısı şimdiye kadar tespit edilmemiş olup tam üyelik istatistikleri bilinmemektedir. Hareket, büyükleri ile mülâkattan uzak durur ve hareketle ilişkili (genellikle Tebliğ Nisâb (Tebliğ müfredatı) olarak zikredilen) yayınları olmasına rağmen hiçbir zaman resmî yazılar yayınlamamıştır. Vurgu kitap öğrenme yerine, daha ziyade ilk elden kişisel iletişim olmuştur.
Teşkilatın faaliyetleri Markaz adı verilen merkez ve genel merkezlerden koordine edilmektedir. Tebliğ Cemaati, başlangıçta başladığı yer olan Hindistan'daki Güney Delhi'nin Nizamuddin Batı ilçesindeki Nizamuddin Markaz denilen uluslararası merkezi hâlen muhafaza eder. Aynı zamanda faaliyetlerini koordine etmek için 213 ülkede ülke merkezleri vardır. Bu merkezler ortalama 10 ilâ 12 kişiden müteşekkil cemaatler hâlinde Müslümanları Allah'ın yoluna sadık kalınmasını hatırlatmak için yola çıkan gönüllü ve kendi kendini finanse eden insanları teşkilatlandırır. Bu cemaatler ve vaaz misyonları kendi üyeleri tarafından finanse edilmektedir.

Başkanlık

Emir, Tebliğ Cemaati liderinin ünvânı olup bilhassa aranan özelliği dünyevî rütbeden ziyade itikat kalitesidir. Tebliğ Cemaati'nin emiri merkezî bir danışma konseyi (şûrâ) ve Tebliğ Cemaati büyükleri tarafından hayat boyu tayin edilir. İlk emir, hareketin ayrıca kurucusu olan Mevlana Muhammed İlyas Kandalavi, ikincisi oğlu Mevlana Muhammed Yusuf Kandalavi ve üçüncüsi de Mevlana Inaam ul-Hasan oldu. Şu anda Hacı Abdul Vahhab ve Mevlana Saad Kandalvi v.s.'den müteşekkil bir âlimler konseyi vardır. İnam-ul Hasan'ın oğlu Mevlana Zübeyir ul-Hassan Delhi'de 18 Mart 2014 tarihinde vefat etti. Kendisi Tebliğ Cemaati'nin dördüncü emiri idi.

Faaliyetler ve âdetler

Tebliğ Cemaati'nin faaliyetleri Altı İlke'nin sonuncusu ile karakterize edilebilir. Bu ilke, Tafrik-i Vakt'dir (zaman ayrılması) ve geçici olarak seyahat için de olsa dünyadan çekilmeyi doğru görür. Seyahat, şahsî reformun en etkili yöntemi olarak kabul edilmiş olup kuruluşun sembolik bir özelliği haline gelmiştir. Bu geri çekilmenin gayesini açıklamak üzere dünyevî hoşgörünün yol açtığı tahribatı yamamak için kuru havuz benzetmesini kullanırlar.
Her biri bir emir tarafından yönetilen bu ferdî cemaatler, Allah'ın yolunda dâim olmayı insanlara hatırlatmak için şehir veya ülke genelinde her Markaz tarafından gönderilirler. Çalışmanın süresi her cemaatin takdirine bağlıdır. Bir gezi bir akşam, birkaç gün ya da uzun bir süre devam edebilir.

Hurûc (misyonerlik gezisi)

En büyük İslâmî hareket olan Tebliğ Cemaati, takipçilerini harcamalarını bir kalıp takip ederek onun teşvik "haftada bir gece, ayda bir hafta sonu, yılda 40 sürekli gün ve hayatta en az bir kere 120 günü tebliğ görevleri yapmayı" tavsiye eder. Bu turlar sırasında genellikle sırtlarında uyku tulumu taşıyan basit, beyaz, gevşek elbiseler giymiş üyeleri görülür. Bu üyeler tebliğ faaliyetleri için üs olarak camiler kullanırlar, fakat bâzı camiler daha sık tebliğ faaliyetleri yüzünden bu yolculuklarda özellikle teşkilatla ilişkili olduğu görülür. Bu camiler genellikle mahalle üyeleri için periyodik ve daha küçük toplantıların yapıldığı yerdir.
Camilerde kaldıkları süre boyunca bu cemaatler günlük bir gaşt yaparak tercihen bir kılavuz yardımı ile oranın mahallelerini ziyaret eder. Camide akşam namazını kılmak üzere insanları davet ederler ve katılanlarla Altı İlke'yi özetleyen bir vaazı namazdan sonra verirler. Onlar kendi kendine islâh ve İslâm'ın yayılması için kendilerinin tebliği için vakit ayırması için katılımcılara davette bulunurlar. Ayrıca yeme, uyku gibi düzenli faaliyetler de camilerde gerçekleştirilmektedir. Bilhassa kılık kıyafet ve şahsî tarvırlar konusunda dönmeye çağıran bir küresel Sünnî misyonerlik ve dirilişçi hareketidir. Cemaatin çoğunluğu Güney Asya'da yaşayan takriben 12 ilâ 150 milyon arasında taraftarı 213 ülkede bulunmaktadır. Generally, the assumed role of these jamaat members cycle in a way that they may be engaged as a preacher, a cook or as a cleaner at other times. Among Tabligh Jamaat members, this is generally referred to as khidmat which essentially connotes to serving their companions and freeing them for tablighi engagements. The members of the Jamaat are assigned these roles based on the day's mashwara. The markaz keeps records of each jamaat and its members, the identity of whom is verified from their respective mosques. Mosques are used to assist the tablighi activities of individual jamaats that voluntarily undertake preaching missions. Members of a jamaat, ideally, pay expenses themselves so as to avoid financial dependence on anyone. Tablighi Cemaati'nin ortaya çıkması, İslâm ve Hristiyanlığa dönmüş olan Hinduları yeniden Hinduism'e döndürmek için yirminci yüzyılın başlarında büyük çaba sarfeden çeşitli Hindu misyonerlik hareketlerinin yükselişi ile aynı zamana denk gelir. Bu Hindu dirilişçi hareketler arasında dikkat çeken Shuddhi'dir (saflaştırma) ve Sanghatan (konsolidasyon) hareketlerdi. Tebliğ hareketi hâlâ Hinduizm ile bağlantılı âdet ve dinî ayinleri uygulayan "sınırda" Müslümanların dinî-kültürel kimliklerini teyit etmeyi hedeflemiştir. Ortak misyonerlik hareketlerinin aksine, TC çoğunlukla Müslümümanları 'daha iyi ve temiz' yapmayı (Rabbin Gücü'ne olan inançlarını güçlendirmeyi) hedefler, ayrıca gayrimüslimlere davayı taşısa da çok daha düşük seviyede taşır. Bunun sebebi, insanın gayrimüslimlere davayı getirmeden evvel mükemmel olması gerektiği, ancak o zaman etkili olabileceğidir. Bu yüzden bu hareket, Müslümanları mükemmel Müslüman yapmaya İlyas tarafından başlatılmıştır.

İçtimâ (yıllık toplanma)

İçtimâ denen taraftarların yıllık toplanmasına, her ülkenin genel merkezinde olur. Tipik bir içtima üç gün sürer ve son derece uzun bir dua ile biter. Bu toplanmalar, Tebliğ Cemaati taraftarlarınca yoğun olarak nimetlerin indiği zamanlar olarak görülür ve bâzı memleketlerde 2 milyondan fazla üyeyi bir araya getirir. Dünya'nın en eski içtiması Hindistan'ın Madhya Pradesh'in eyalet başkenti Bhopal'da yapıldı. İçtimalar, bütün Dünya'dan insanları bir araya getirir. Neredeye 2 milyon insan, bu yıllık toplanmaya katılır. Bu toplanmaların en büyüğü Bangladeş'te yapılmaktadır. Bangladeşli toplanmaya Bishwa Ijtema (Dünya Toplanması) denir ve bütün Dünya'dan 3 milyonu aşan taraftar kitlesini Dakka yakınlarındaki Tongi'de bir araya getirir. İkinci büyük Tebliğ Cemaati toplanması Pakistan'da Raiwind'de olur ve buna 2004'te takrîben 1,5 milyon insan katılmıştır. 2011'de Pakistan, içtimayı iki kısma ayırdı ve toplamda 1 milyon insan her birine katıldı.

Kadınların yeri

TC'de kadınlara evde kalmaları ve "kadınla erkeği radikâl olarak ayıran" bir hayatı seçmeye teşvik edilir. Fakat onlar da küçük gruplarda bir araya gelip Tebliğ Cemaati'nin temellerini görüşerek ve kocalarıyla misyonerlik gezilerine katılarak misyonerlik yaparlar. Tebliğ Cemaati, davanın hem kocalarından, hem de çocuklarına bakmaktan mühim olduğunu öğretir.
1996'da Barbara Metcalf'ın yaptığı bir araştırmaya göre TC'de kadınlar, hareketin başlangıcından beri katılmaya teşvik edilmişlerdir. Bâzı âlimler kadınların katılmasına karşı çıkmış, fakat Muhammed İlyas yavaş yavaş onların desteğini kazanabilmiş ve ilk kadın cemaati Delhi yakınlarındaki Nizamuddin'de kuruldu. Bir erkek yakını ile beraber kadınların da cemaatlerle çıkıp başka kadınlarla çalışmalarını tevâzû, halvet ve erkeklerden ayırı durma çerçevesinde çalışmalarına teşvik edilirler. Kadınlar hicaba el ve yüzlerini de örterek sıkı olarak uyarlar. Kadın cemaatleri bazen büyük yıllık toplantılara katılırlar; bunun dışında genelde mahallelerarası toplantılar yaparlar. Güney Asya İslâm kültürü kadınların camiye ve türbeye gitmesine teşvik etmediğinden bu buluşma yerleri, kadınlara bir araya gelip beraberce dua etme imkânı sağlar.
Birçok modern İslâmî harekette kadınlar ancak evlerinde bir rol oynar. Tebliğ Cemaati, cinsiyetlerarası roller muğlaklaşmış olup her iki cins de ortak davranışsal modele ve tebliğe kendini verme esasına tâbîdir. Burada vurgu her iki cinsin bölüştüğü mesuliyetlerdedir. Erkekler de dava turları sırasında cinsiyetlerarası rolleri âdetâ yeniden çizerek yıkayıp yemek pişirirken kadınlar da ev halkını beslemekte erkeklere yardımcı olurlar. Kadınlar, hareketin yüksek seviyelerinde herhangi bir rol oynamamaktadır, fakat görüşleri kāle alınır.

Tenkit

Tebliğ Cemaati'ndeki kadınlar tam örtündüğünden kadınları "kesinlikle boyun eğen ikinci sınıf" insan gibi tutmakla suçlanıyor.
Tebliğ Cemaati ayriyeten İslâmî çevrelerce de tenkit edilmiş olup Hindistan alt kıtasındaki ana karşıtı Berelvi hareketidir. Ana tenkitlerden biri, erkeklerin bilhassa da'va turlarına çıkarak ailelerini ihmal ve göz ardı ettiğidir. Tebliğ Cemaati'ne katılanlar, buna cevâben her iki cinsiyetin de eşit şekilde tebliğe katılması gerektiğini ileri sürerler. Bunun dışında kadınların erkekler gibi aynı zamanda tebliğ sorumluluğunu taşımaya çağrıldığını ve erkeklerin çocuk bakımı sağlayarak kadınların katılımını kolaylaştırmaları gerektiğini söylerler.
Bilhassa Hizb ut-Tahrir'den ve Cemaat-i İslâm'den gelen birçok tenkitçi, Tebliğ Cemaati'nin politik nötür duruşlarından dolayı tenkit eder. İslâmî kuvvetlerin gayri İslâmi kuvvetlerle mücadelesinde Tebliğ Cemaati üyelerinden destek almış olabileceğini söylerler. Tebliğ Cemaati'ni Pakistan'ın 1956'da kabul ettiği İslâmî anayasa, İslâm ve sosyalizm (1969-1971), Hindistan'da 1970'ler ve 1980'lerdeki toplumsal isyanlar Tahrik-e-Hatme Nübüvvet (1974) ve Tahrik-e-Nizâm-e-Mustafa (1977) gibi mühim meselelerde nötr kaldığını tenkit ederler.> Tebliğ Cemaati, bunlara cevap olarak ancak politik tartışmalara katılmayarak TC'nin mânevî şuurun yeniden uyanışıda başarılı olduğunu iddia eder. Ayrıca politikadan uzak duruşuyla Eyüb Han (1960'lar) ve İndira Gandhi (1975-1977) gibi zor zamanlarda başka sosyopolitik İslâmî grupların sınırlamalarla karşı karşıya kalırken faaliyet gösterebilmesine yardım etmiş olduğunu söyler.
Siyasî katılımı konusundaki görüş farklılığı, aynı zamanda Tebliğ Cemaati'yle İslâmî hareketler arasındaki temel farklılığa da işaret eder. İslâmcılar, İslâmî toplumu kurmak için politik güce sahip olmanın mutlak şart olduğuna inanırken Tebliğ Cemaati, sadece politik gücü elde etmekle İslâmî sosyal düzeni kurmak için yeterli olmadığı görüşündedir. Tebliğ Cemaati'nin özel olarak odaklandığı cemiyetin fertleri olup üyeler, cemiyetin ve müesseselerin reformunun ancak eğitimle ve fertlerin reformuyla mümkün olacağına inanırlar. Millet ve sosyal sistemlerin yüksek seviyedeki politik yapılarla değil fertler sayesinde var olduğu konusunda ısrarlıdırlar..
TC, ayriyeten de yetersiz ortodoksi ve Sufilerle işbirliğiyle de suçlanıyor. Suudi Arabistan'ın eski büyük müftüsü Şeyh Abdulazin bin Baz'ın "Cema’at-ul-Tebliğ'in … birçok sapıklıkları mevcuttur. Bâzı bidat ve şirk yönleri olduğundan onlarla çıkmak doğru olmaz" dediği haber verilmektedir. Başka bir Vahhabi din adamı olan Fâlih ibn Nâfî el-Harbî'nin TC için "uydurma masalların ve kaynaksız hikâyelerin kaynağıdir ve ehl-i bid’attır" dediği haber verilmiştir.
Tebliğ Cemaati'nin ileri gelenleri, İslâm'de (diğer dinlerdeki gibi) farklı düşünce okulları olduğu, toplanmalarında farklı noktaları görüşürlerse Ümmet'i birleştirecekleri yerde bölecekleri görüşündedirler.

Mühim üyeleri

Tebliğ Cemaati'nin üye listeleri veya üyelik için formel prosedürleri olmadığından ona bağlılıkları ölçmek ve teyyid etmeyi zorlaştırmaktadır.
Hindistan'ın eski cumhurbaşkanı Dr. Zakir Hüseyin de bu harekete bağlıydı. Pencap'ın eski başbakanı Pervaiz Elahi de Tebliğ Cemaati'nin güçlü bir destekçisidir. 2011'de Raiwind Markaz'da bir Tebliğ Cemaati camii için 75 kanal toprak vermiştir.
Mevlana Tarık Cemil, Tebliğ Cemaati'nin tanınmış bir üyesidir. Eski şarkıcı ve pop yıldızı Cüneyt Cemşit'in Tebliğ Cemaati ile yakın bağlantıları olup profesyonel şarkıcı kariyerine son vermesi, bu harekete olan meyline atfedilmektedir. Attaullah Khan Essa Khailwi|Attaullah Essa Khailwi de dahil olmak üzere şarkıcılar, aktörler ve modeller, Gulzar Alam, Bacha, Alamzeb Mujahid de harekete bağlıdırlar.
Pakistan'ın eski korgenerali ve istihbarat teşkilatı Servislerarası İstihbarat'ın başkanı olan Caved Nasir ve Pakistan Ordusu generali Mahmud Ahmed, iş hayatı sırasında Tebliğ Cemaati üyesi olmuşlardır. Tebliğ Cemaati'nin ayriyeten Pakistanlı profesyonel kriket oyuncuları arasında kayda değer taraftarları vardır: Şehid Afridi, Muhammad Yusuf ve eski kriketçiler Saklayn Muştak, İnzamam-ul-Hak, Muştak Ahmed, Sayid Enver ve Sayid  aktif üyelerdir. Muhammed Yusuf'un İslam'a girişi, yaygın olarak Tebliğ Cemaati etkisine bağlanmaktadır.