Shirin Neshat

Hayatı

Neshat, "çok sıcak, destekleyici Müslüman bir aile ortamı" altında geleneksel dini değerleri öğrendiği kuzey batı İran'da Qazvin kasabasında yetişen varlıklı ebeveynlerin beş çocuğunun dördüncüsüdür. Neshat'ın babası doktordu ve annesi ev işlerinde çalışıyordu. Neshat, babasının "batıyı hayal etmiş, batıyı romantikleştirmiş ve kendi değerlerini yavaş yavaş reddettiğini" ve her iki ebeveyninin de bunu yaptığını söyledi. "Bence yaşananlar, kimliklerinin yavaş yavaş çözülmesi, rahatlık için fikir alışverişinde bulunmalarıydı. Sınıflarına hizmet ettiler."
Neshat'ın "Batılılaşma"nın bir parçası olarak Tahran'daki bir Katolik yatılı okuluna kaydoldu. Babasının Batı ideolojilerini kabul etmesi yoluyla bir tür batı feminizmi kabul edildi. Neshat'ın babası, kızlarını "birer birey olarak risk almak, öğrenmek, dünyayı görmek" için teşvik etti ve kızlarını ve oğullarını üniversiteye göndererek onların yüksek öğrenimini üstlendi.
Neshat, 1975 yılında İran'ı UC Berkeley'de okumak için ayrıldı ve BA, MA ve MFA'larını tamamladı. Neshat, 1983'te UC Berkeley'den mezun olduktan sonra New York'a taşındı; sanat yapmanın o zaman mesleği olamayacağını hızla fark etti. Manhattan'da alternatif bir mekan olan Sanat ve Mimarlık Mağazası'nı işleten gelecekteki kocasıyla tanıştıktan sonra,  gerçek eğitiminin başladığı bu mağazada onunla birlikte çalışmak için hayatının on yılını adadı.
Bu süre zarfında, sanat yaratımında ciddi bir girişimde bulunmadı ve birkaç deneme daha sonra imha edildi. 1990'da İran'a döndü. "Muhtemelen şimdiye kadar yaşadığım en şok edici deneyimlerden biriydi. İran kültüründen hatırladığım ve tanık olduğum şey arasındaki fark çok fazlaydı.Bu değişim korkutucu ve heyecan vericiydi; hiçbir ülkede bulunmamıştım. Tabii ki en göze çarpan şey, insanların fiziksel görünüşündeki ve halkın davranışlarındaki değişimdi.
New York'taki sanat sahnesinde çok korkutulmuştu ve yaptığı sanat yeterince önemli değildi. Mağazanın kültürel bir laboratuvar gibi koştuğunu, sadece sanatçılara, mimarlara, filozoflara, vb. Maruz kalmanın ötesinde olmadığını açıkladı.Sanat tutkusu onu tekrar vurmaya başladı, kendi hakkında derin bir şekilde düşünmeye başladı ve sanatçı olarak yaratmak istediğini yaptı."Hemen hemen hiç sanat yapmadığım on yıl ve yapmış olduğum sanattan memnuniyetsiz kaldım ve nihayetinde imha ettim" diye belirtti.Sadece 1993'e kadar Neshat' tekrar sanat yapmaya başlamıştı, bunlardan birincisi fotoğrafları oldu.

Çalışmalar

Neshat'ın en eski eserleri, kendi ülkesinde İslami fundamentalizm ve militanlık ile ilgili olarak kadınlık kavramlarını keşfeden Sergileyen ve Kadınların Allah'ı gibi serilerdi. Yaşadığı kültür ile gelişmeye devam ettiği İran'ın arasındaki tutarsızlıktan kurtulmanın bir yolu olarak, ilk olgun çalışması, Allah'ın Kadınları serisi, kadınların portresi İran kaligrafisi ile tamamen kaplandı.
Çalışmaları, Müslüman toplumların sosyal, kültürel ve dini kodlarına ve insan ve kadın gibi belirli muhalefetlerin karmaşıklığına atıfta bulunmaktadır. Neshat sık sık, iki veya daha fazla eşgüdümlü film gösteren bu temayı vurguluyor ve açık ve koyu, siyah beyaz, erkek ve kadın gibi motiflerle belirgin görsel kontrastlar yaratıyor. Neshat ayrıca Zarin gibi daha geleneksel anlatı kısa filmleri de yapmıştır.
Neshat'ın çalışması çağdaş İslam toplumlarında kadın deneyiminin toplumsal, politik ve psikolojik boyutlarını ele almaktadır. Neshat aktif olarak İslam'ın basmakalıp temsiline karşı koysa da, sanatsal hedefleri açıkça polemik değildir. Daha ziyade, eseri dünyadaki Müslüman kadınların kimliğini şekillendiren karmaşık entelektüel ve dini güçleri tanır. Pers şiirini ve hattatını kullanarak şehitlik, sürgün mahali, kimlik ve kadınlık gibi konularda incelemelerde bulundu.
2001 ve 2002 yıllarında Neshat, şarkıcı Sussan Deyhim'le işbirliği yaptı ve küratör ve sanat tarihçisi RoseLee Goldbergtarafından üretilen Kuşların Mantığını yarattı. Tam uzunlukta multimedya üretimi 2002'de Lincoln Center Summer Festivalinde gösterildi ve Minneapolis'teki Walker Art Institute'a ve Londra'daki Artangel'e gitti. Bu işbirliğinde ve müziği içeren diğer projelerinde Neshat, hem doğu hem de batı kültürlerinin izleyicileri ile birlikte olacak duygusal açıdan hatırlatıcı ve güzel bir parça yaratmaya yardım etmek için müzik kullandı. Neshat, 2000 yılında Bomb dergisine yaptığı bir röportajda "Müziğin ruhun, kişinin, sezgiselleşmesinin ve eserin sosyopolitik yönlerini etkisiz hale getirdiğini" söyledi. Bu görüntü ve müzik kombinasyonu, kitleyi etkileyen bir deneyim yaratmak için hazırlandı.
Neshat filmi ilk kez kullanmaya geldiğinde, İranlı yönetmen Abbas Kiarostami'nin etkisinde kaldı. Aralarında Anchorage (1996) ve iki karşıt duvar üzerine projelendirilen birkaç video yönetti: Webde Gölge, Türbülanslı, Rapture ve Soliloquy. Neshat'ın tanınmışlığı, 1999'da XLVIII Venedik Bienali Türbülansı ve Çöküşüyle ​​Uluslararası Ödülünü kazandığında, neredeyse 250 ekstra içeren ve Galerie Jérôme de Noirmont tarafından üretilen ve eleştirmenlerin ve kamuoyunun başarısıyla karşılaştığı bir projeydi. Mayıs 1999'da Şikago Sanat Enstitüsünde dünya çapında bir avant-première idi. Rapture ile Neshat, estetik, şiirsel ve duygusal şok yaratma amacıyla saf fotoğrafçılığı ilk kez denedi. Desire oyunları (video ve fotoğraf bölümü) 3 Eylül - 3 Ekim tarihleri ​​arasında Brüksel'deki Gladstone Galerisi'nde Kasım ayında Paris'teki Galerie Jérôme de Noirmont'a taşınmadan önce sergilendi. Laos'a dayalı film, cinsel içerikli şarkı sözleri ile türküler söyleyen yaşlı insanlardan oluşan küçük bir grup - tükenmeye yüz tutmuş bir uygulama.
2009 yılında Shahrnush Parsipur'un aynı adlı romanına dayanan ilk yönetmenlik denemesi olan Kadınsız Erkekler ile 66'uncı Venedik Uluslararası Film Festivali'nde en iyi yönetmenlik için Silver Lion'ı kazandı.Film hakkında şunları söyledi: "Bu altı yıldır bir aşk emeği" (...) Bu film dünyaya ve ülkeme hitap ediyor.Film, 1953'te İngiliz-Amerikan destekli , İran'ın demokratik olarak seçilen hükümetini bir monarşiyle değiştiren darbeyi inceledi.
Temmuz 2009'da Neshat, 2009 İran cumhurbaşkanlığı seçimini protesto etmek için New York'taki Birleşmiş Milletler Merkezi'ndeki üç günlük açlık grevine katıldı.

Sergiler ve film festivalleri

Neshat, 1993 yılında New York'taki Franklin Furnace'de ilk kişisel sergisinden bu yana, Meksiko'daki Museo de Arte Moderno'da kişisel sergilerde yer aldı; Çağdaş Sanatlar Müzesi, Houston; Walker Art Center, Minneapolis; Castello di Rivoli, Turin; Dallas Sanat Müzesi; Wexner Sanat Merkezi, Columbus; Chicago Sanat Enstitüsü; Serpentine Gallery, Londra; Castilla y León, León Çağdaş Çağdaş Sanatlar Müzesi; ve Hamburg Hamburg Bahnhof, Berlin. 2008'de, Danimarka'daki ARoS Aarhus Kunstmuseum'da "Erkeksiz Kadınlar" adlı kişisel sergisi açıldı ve Atina Ulusal Sanat Müzesi'ne ve Stockholm Kulturhuset'a gitti. Prospect.1, 2008 New Orleans Bienali, XI belgesi, 2000 Whitney Bienali ve 1999 Venedik Bienali'ne dahil edildi. 2012'de Shirin Neshat'ın Singapur'da Tek Sergi, İstenilen Oyun, Sanat Çoğal Galerisi'nde gerçekleştirildi. Detroit Enstitüsü tarafından düzenlenen Neshat'ın çalışmalarının önemli bir retrospektifinin 2013'te açılması planlandı.
2000 yılından bu yana Telluride Film Festivali (2000), Chicago Uluslararası Film Festivali (2001), San Fransisco Uluslararası Film Festivali (2001), Locarno Uluslararası Film Festivali (2002), Tribeca Film Festivali (2003), Sundance Film Festivali (2003) ve Cannes Film Festivali (2008) gibi film festivallerine de katılmıştır.
2013'te 63. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde jüri üyeliği yaptı.

Son Sergi (Dreamers)

Dirimart,  Heinz Peter Schwerfel'in yönetiminde olan, Shirin Neshat'ın bir sergisi olan Dreamers'ı duyurmaktan memnuniyet duyar. Gösteride, "Dreamers" başlıklı yeni bir dizi fotoğrafın yanı sıra 2 video kurulumu yer alacak; "Roja" (2016) ve "Sara" (2016).  Her video, duygusal ve psikolojik anlatıları rüya ve gerçeklik sınırında kalan;  delilik ve akıllık; ve bilinç ve alt-bilinç ile her biri kendi iç endişeleriyle yüzleşen kadın kahramanların etrafında dönüyor.
Bu güzel çekim, siyah-beyaz filmler benzer gerçeküstü ve rüyasal görsel efektleri paylaşıyorlar.Sanatçının kendi yinelenen hayallerinin, anıların ve özlem duygularının özelliklerine dayalı olarak; Neshat, basit, doğrusal olmayan öyküleri ve ince kamera tekniklerini etkili bir şekilde kullanarak kalpli bir kaliteye ulaşmayı başarıyor. Sanatçının kendi yinelenen hayallerinin, anılarının ve özlem duygularının özelliklerine dayalı olarak; Neshat, basit, doğrusal olmayan öyküleri ve ince kamera tekniklerini etkili bir şekilde kullanarak yüksek bir kaliteye ulaşmayı başarıyor. Tüm eserlerde, doğal peyzajlar ve tek monolitik mimari, dolaylı olarak cinsiyet sorgulama, iktidar, yerinden etme, protesto, kimlik, bireysel ile politikal arasındaki boşluk konularını araştıran kısa anlatımların baskın yönleri haline geliyor.

Takdir

Neshat, Wexner Sanat Merkezi'nde ve MASS MoCA'da ikamet eden sanatçı idi. 2004'te Berlin'deki Universität der Künste'de fahri profesörlük ödülü aldı. 2006'da Dorothy ve Lillian Gish Ödülü ile onurlandırıldı, ki bu "dünyanın güzelliklerine, insanlığın keyif ve hayat anlayışına olağanüstü katkıda bulunan bir erkeğe veya kadına" verilen en zengin ödüllerden biridir. Neshat; dünya olaylarını, artan küresel kültürle alakalı sanatını yaparken kronolojik olarak uygun hale getirerek sanatçıyla buluşma derecesinden daha fazlasını  yansıttığı için, ideolojik cinsiyet, din ve demokrasi konuları üzerinden İslam ve laik dünya arasında yürütülen savaşı yansıtmak için ve çalışmalarının etkisi, insan haklarını savunmak için hayati ve geniş kapsamlı mücadeleyi yansıtan sanat alanlarını aştığı için 2010'da Huffington Post eleştirmeni G. Roger Denson tarafından On Yıllın Sanatçısı seçildi. 2015 yılında Neshat seçildi ve Annie Leibovitz tarafından dünyanın en etkileyici kadınlarından bazılarını kutlayan 43. Pirelli Takvimi kapsamında fotoğraflandı.

Sanat piyasası

Cindy Sherman, Neshat'ın eserini 1995 yılında Annina Nosei Gallery'de satın alan ilk kişi oldu.

Opera

2017 Salzburg Festivalinde Neshat, Giuseppe Verdi'nin opera Aida'sını yönetti; Riccardo Muti şef ve Anna Netrebko ana karakterin şarkısını söyledi. Festival organizatörleri, İran'lı bir kadının özel hayata ve aşka  bağlı olan siyasi itaat ve din tehditleri ile ilgili bir oyun hazırlamasını istediler. Neshat, "Bazen Aida ile kendim arasındaki sınırlar bulanık." dedi.

Film ve video

Açıklanamayan [videokayıt DVD]: Shirin Neshat. 2004, 42 dakika, Renkli. Princeton, NJ: Beşeri Bilimler ve Bilimler için Filmler. Başlangıçta 2000 yılında Westdeutscher Rundfunk tarafından üretildi. Women Without Men (2009 yapımı film)