Romanya Sosyalist Cumhuriyeti

Gheorghiu-Dej dönemi

Gheorghiu-Dej, inançlı bir Stalinist idi ve 1953'te onun ölümünden sonra, Nikita Kruşçev'in başa geçmesiyle başlayan reformlardan hoşnut değildi. Comecon'un Romanya'yı, Doğu Bloku'nun "ekmek sepeti" haline getirme planlarına karşı da karşı çıkıyordu. Ağır sanayiye ve enerji üretimine dayanan bir ekonomik plan sürdürmeye çalışıyordu. Çalışma kamplarını kapattı, Tuna-Karadeniz Kanalı Projesi'nden vazgeçti, karne sistemini kaldırdı ve işçi ücretlerini arttırdı. Ayrıca, tarihsel olarak Romanya'nın bir parçası olarak addedilen toprakların, Moldova SSC olarak Sovyet Birliği'ne bağlı olması, halk arasında hoşnutsuzlukla karşılanıyordu. Tüm bu faktörlerin birleşmesiyle, Gheorghiu-Dej önderliğindeki Romanya, görece olarak daha bağımsız ve milliyetçi çizgiye kaydı.
Stalinizm ile özdeşleşen Gheorghiu-Dej, daha liberal bir Sovyet yönetiminin onun otoritesini sarsacağına inanıyordu. Pozisyonunu sağlamlaştırma amacıyla, siyasi ve ekonomik sistemi ne olursa olsun, Romanya'nın içişlerine müdahale etmeyen herhangi bir devletle karşılıklı eşitlik ilkeleri içinde ilişki kurmaya hazırdı. İzlediği bu politika, Self determinasyon ilkesini savunan ve, Sovyet hegemonyasına karşı çıkan Çin ile ilişkilerini güçlendirmesini sağladı.
Gheorghiu-Dej, 1954 yılında Parti Genel Sekreterliği görevinden istifa etti, fakat Başbakanlık görevine devam etti. Gheorghiu-Dej bu görevi iade alıncaya kadar aralarında Nicolae Ceaușescu'nun da olduğu dört kişilik bir ekip Parti Sekreterliği görevini bir yıl boyunca ortaklaşa sürdürdü. Uluslararası alanda takip ettiği politikalara rağmen, Romanya 1955 yılında Varşova Paktı'na üye oldu. Bu da Rumen ordusunun bir bölümünün, Sovyet askeri mekanizmasının emrine verilmesini gerektiriyordu. Romanya, daha sonrasında Varşova Paktı'na ait askeri tatbikatların kendi topraklarında yapılmasına izin vermeyerek, başka ülkelerde yapılan tatbikatlara katılımında da sınırlamalar getirecekti.
Sovyetler Birliği Başbakanı Nikita Khrushchev, 1956 yılında, Sovyetler Birliği Komünist Partisi 20. Kongresi'nde yaptığı ve sonrasında "Gizli söylev" olarak anılacak, Stallin dönemini sert bir dille eleştiren konuşmasını yaptı. Gheorghiu-Dej ve Romanya İşçi Partisi (Partidul Muncitoresc Român, PMR) yönetimi de destalinizasyon sürecine kendi ülkelerinde destek oldular. Gheorghiu-Dej, komünist rejimin geçmişteki aşırılıkları konusunda , Pauker, Luca ve Georgescu'yu suçlayarak, onları günah keçisi yaptı. Hatta Stalinci unsurları, 1953'te Stalin henüz hayattayken tasfiye etmeye başladığını iddia etti. Kolektivizasyon işlemleri esnasında uygulanan şiddet ve baskı, büyük olasılıkla bizzat Gheorghui-Dej tarafından emredilmişti, öyle olmasa bile bu işlemi yürütenlere göz yuman da oydu. Gerçekte köylülere uygulanan baskıyı, çekirdek yönetim kadroda, yüksek sesle eleştiren Pauker idi. Zaten ona yöneltilen bu suçlamanın yersiz olduğu, baskıcı uygulamaların onun görevden alınmasından sonra da devam etmesinden anlaşılmaktaydı.
1956'da, Polonyalı komünist yöneticiler, Sovyetler Birliği'nin talep ettiği, daha uyumlu bir politbüro oluşturulması talebini kendi içişlerine müdahale sayarak, askeri tehditlere rağmen bu talebe  karşı çıktılar. Bundan birkaç hafta sonra, bir halk ayaklanması ile Macaristan Komünist Partisi neredeyse alaşağı oluyordu. Polonya'nın bu meydan okuyuşu ve Macaristan'daki ayaklanmalar, Romanya'daki işçi ve öğrencilere de ilham kaynağı oldu. Sokağa dökülen halk, daha fazla özgürlük, daha iyi yaşam koşulları ve Sovyet hakimiyetinin sonlanması yönündeki taleplerini dile getiriyorlardı. Macaristan'daki isyanın kendi ülkesine sıçraması endişesiyle, Gheorghiu-Dej bir dizi sıkı tedbirler aldı. Bu tedbirlere muhalifleri, özellikle de Macar asıllı olanları, hapse atmak da  dahildi. Ayrıca olası bir tehdide karşı acil müdahale amacıyla, ülkedeki Sovyet askeri varlığını, özellikle de Macaristan sınırında olanakları, arttırdı. Romanya'daki ayaklanmalar kolaylıkla bastırıldıysa da, Macaristan'daki ayaklanmalar, ancak kanlı bir Sovyet askeri müdahalesi ile kontrol altına alındı.
1956 Devrimi'nden sonra, Gheorghiu-Dej Macaristan'ın Sovyetler Birliği tarafından göreve getirilen yeni lideri János Kádár ile yakın ilişkiler geliştirdi. Romanya, Macaristan'ın Devrimden önceki Başbakanı Imre Nagy'ı gözaltına alırak, Bükreş'in kuzeyindeki Snagov'da hapsetti. Sovyet ve Rumen yetkililer arasında süren bir dizi görüşme neticesinde, Nagy, yargılanmak üzere (yargılama sonrası idam edildi) Budapeşte'ye iade edildi. Rumen yetkililer Transylvania'da Cluj'da bulunan, Macarca eğitim veren Bólyai Üniversitesi'ni Rumen üniversiteleriyle birleştirerek varlığına son verdi. Ayrıca Macarca eğitim veren orta dereceli okulları, Rumence eğitim veren okullara dönüştürdüler. Gheorghiu-Dej, Macarların Transilvanya'yı işgal edeceği endişesini taşıyordu. Bir yandan Romanya Macarlarının kurduğu Romanya Macarları Demokratik İttifakı adlı örgüt liderlerini tutuklarken, diğer yandan SSCB baskısıyla Sekelistan'da, Macar Özerk Bölgesi adıyla bir bölge kurulmasına izin vermek zorunda kalıyordu.
Halkın artan hoşnutsuzluğunu gidermek amacıyla, Romanya hükumeti ağır sanayi yatırımlarında kısıntıya giderek, tüketim malları üretimini arttırdı. Ekonominin tek merkezden yönetilmesi fikrinden vazgeçilmiş, işçi ücretlerini arttırmış ve işçileri teşvik edici yöntemler geliştirilmiş ve onların örgütlenebilmelerinin önü açılmıştı. Küçük çiftçilere belli ürünleri üretmesi konusunda yapılan kısıtlamalar kaldırılmakla birlikte, 1950'li yılların ortasında, öncekiler kadar zalim yöntemler yardımıyla olmasa da, kolektivizasyon işlemlerine hız verilmişti. Yetkililer, 1962 yılında kolektivizasyonun tamamlandığını bildirdikleri zaman, kolektifler ve devlet kontrolündeki tarımsal alanlar, ekilebilir-dikilebilir alanların %77'lik kısmını oluşturuyordu.
Gheorghiu-Dej's partiyi Stalincilerden temizlediğini söylese de, 1944-1953 yılları arasındaki faaliyetleri yüzünden, bu konuda şüpheleri üzerinde taşımaya devam edecekti. 1956 yılı Mart ayında Romanya Komünist Partisi Genel Kurulunda, ikisi de Başbakan yardımcısı ve Politbüro üyesi olan Miron Constantinescu ve Iosif Chișinevschi Gheorghiu-Dej'i açıkça eleştirdiler. Kruşçev tipi liberalizasyonu savunan ve Moskova ile iyi ilişkilere sahip Constantinescu, Gheorghiu-Dej için başlıca tehlikeydi. Ancak 1957 yılında Constantinescu ve Chișinevschi Stalinci oldukları ve Pauker ile işbirliği yaptıkları gerekçesiyle Komünist Parti'den tasfiye edildiler. Artık Gheorghiu-Dej'in liderliğini tehdit edebilecek kimse kalmamıştı.  Constantinescu'nun yerine de Nikolay Çavuşesku çekirdek kadroya dahil edildi.

Çavuşesku yönetimi

Gheorghiu-Dej 1965 yılında, Moskova'da tedavi görmekteyken hayatını kaybetti. Ölümüyle başlayan iktidar mücadelesini, önceleri pek de tanınmayan ve ön planda bulunmayan, Nicolae Ceaușescu kazandı. SSCB'de reformist bir süreç devam ederken, Gheorghiu-Dej oldukça Stalinci bir çizgide durmakta iken, Cevușesku başlangıçta reformist bir görünüm arz ediyordu.
Gheorghiu-Dej iktidarının son iki senesinde, Sovyet–Çin anlaşmazlığından istifade ederek, Sovyet hegemonyasına karşı çıkmıştı.  Gheorghiu-Dej'in, Maurer gibi yandaşlarının da desteğini alan Çavuşeski, Dej ile aynı popüler politikayı sürdürdü. Batı ülkelerinin de aralarında olduğu birçok ülkeyle, Romanya'nın çıkarına görülen ilişkiler geliştirdi. 1950'lere damgasını vuran ve tüm ülkede hakim olan SSCB'nin kültürel etkisinden (özellikle Rus) çıkıldı.Batı medyasının ülkeye girmesine izin verildi.

İlk yıllar

21 Ağustos 1965 tarihinde, Cekoslavakya örneğinde olduğu gibi, ülkenin adı "Romanya Sosyalist Cumhuriyeti" (Republica Socialistă România-RSR), partinşn adı da Partidul Communist Român, PCR; Romanya Komünist Partisi olarak değiştirildi.
İktidarının  ilk yıllarında, Çavuşesku, hem ülke içinde hem de dışında, gerçekten popüler bir liderdi. Tarım ürünleri bollaşmış, değişik tüketim malları tekrar görünür olmuş, kültürel bir rahatlama dönemi başlamış ve Batı için esas önemlisi, Çavuşesku 1968 Çekoslovakya İşgali'ne açıkça karşı çıkıyordu.  Ülke içindeki popülerliğinin azalmaya başladığı dönemde, Batılı ülke ve örgütlerle (IMF ve Dünya Bankası gibi) ilişkilerini geliştiriyordu. Bu da onun izlediği bağımsız dış politikanın sonucuydu. Çavuşesku yönetimindeki Romanya, Sovyetler Birliği'nin çeşitli nedenlerle ilişkilerinin bozuk olduğu, Batı Almanya, İsrail, Çin, Arnavutluk, Pinochet'nin Şili'si gibi ülkelerle olan diplomatik ilişkilerini güçlendirdi.

İnsan hakları ihlalleri

Ülkedenin doğum oranının düşüklüğü sebebiyle, Çavuşesku agresif bir doğum yanlısı kampanya başlattı. Doğum kontrolü ve kürtaj yasaklandı.Kadınlara rutin hamilelik testleri uygulanmaya başlandı. Çocuk sahibi olmayan ailelere ilave vergiler uygulandı ve bu ailelere ayrımcılık uygulandı. Çok daha sonra, 4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün ve Children of the Decree gibi bu dönemle ilgili filmler ve belgeseller yapılacaktı. Nüfustaki azalmaya karşı, Romanya Komünist Partisi toplam nüfusu 23 milyon kişiden 30 milyon kişiye çıkartma kararı aldı ve bunu sağlamak için, 1966 yılında 770 Sayılı Kararı yürürlüğe soktu.
Doğum yanlısı politikalar bir dereceye kadar başarı sağladı. 1960'ların sonunda doğum patlaması yaşandı. 1967-1968 yıllarında dünyaya gelen nesil, Romanya tarihindeki en kalabalık kuşaktı. Doğum oranları bir müddet yükselmeye devam ettiyse de, bu oran daha sonra, yasa dışı kürtaj olaylarının artmasıyla epey azalacaktı. Çavuşesku'nun politikaları yüzünden, yasa dışı kürtaj işlemleri esnasında 9,000'den fazla kadın yaşamını yitirdi. Çocuklarına yeterli bakımı sağlayamayacağını düşünen aileler, çocuklarını yetimhanelere terk ediyorlardı. 1990'larda bu yetimhanelerin çoğu kapanınca, çocuklar kendilerini sokakta buldu. Çavușesku'nun izlediği doğum yanlısı politikalar sonucu dünyaya gelen kuşak, ironik bir şekilde, Çavuşesku'nun devrilip, onun idamla sonuçlanacak yargılamasının kapısını açacak Romanya Devrimi'nde başı çeken kuşaktı.
Gizli polis Securitate'ın özel yaşamı ihlal eden uygulamaları, sansür ve zorunlu iskan gibi uygulamalar, 1950'lerdeki benzerleri gibi çok ağır olmasa da, diğer insan hakkı ihlallerinin başlıcalarıydı.
Çavuşesku döneminde, İsrail ve Batı Almanya ile gizli bir ticaret de yürütülmekteydi ki, Romanya devleti, Alman veya İsrail kökenli olduğunu kanıtlayan Romanya vatandaşlarının, bu ülkelerin ödediği para karşılığında, bu iki ülkeye gitmelerine izin verilmekteydi.

Sanayileşme

Çavuşesku da, Gheorghiu-Dej'in izlediği sanayileşme politikalarını sürdürdü. Ekonomik olarak büyük gelişme kaydedildi. 1951'den 1974'e kadar geçen dönemde, Romanya'nın bürüt sanayi mamulleri üretimi yıllık ortalama %13 oranında arttı. Makine ve alet üretimi, traktör ve otomotiv sektörü, büyük tonajlı gemi üretimi, dizel elektrikli lokomotif üretimi, elektronik ve petrokimya endüstrisi gibi alanlarda büyük yatırımlar yapıldı. Romanya, dış ticaret alanında, makine, tüketim malları, kimyasal maddeler, tarım ve petrol ihraç eden bir ülkeydi.
1970'lerin ortalarından önce Bükreş, çoğu diğer şehirler gibi  kentsel gelişime tabi tutularak, özellikle güney, doğu ve batı yönünde büyütüldü. Şehrin dış eteklerine doğru, bazıları önemli şehir planlaması örneklerinden olan, Drumul Taberei, Berceni, Titan veya Giurgiului gibi, yüksek nüfus yoğunluklu yurt bölgeleri inşa edildi. 1960 ve 70'ler boyunca yapılan koruma planları, Çavuşesku'nun Kuzey Kore ve Çin ziyaretinden sonra uygulamaya koyduğu ve Küçük Kültür Devrimi ("Mica revoluție culturală") adını verdiği reform hareketi ile son buldu. Bunu da Temmuz Tezleri adıyla anılan konuşmasında duyurmuştu. 1970'lerin sonuna doğru Bükreş metrosu inşaatına başlandı. İki yıl içinde projenin  10 km'lik kısmı tamamlandı. Sonraki iki yıl içinde de  9 km uzunluğunda tüneller kullanıma alınmıştı. 17 Ağustos 198 tarihine gelindiğinde 9, 49.01 km'lik metro sistemi, 34 istasyonda hizmet vermekteydi.
1977 yılında meydana gelen depremde başkent Bükreş'te pek çok bina yıkılmış, birçoğu da kullanılamaz hale gelmişti. Depremden etkilenen, tarihsel öneme sahip anıtların ve birçok mimari başyapıt sayılan eserlerin yıkılarak yeniden inşa edilmesini sağlayan uygun bir ortam oluşmuştu. Bu binalar arasında; Vǎcǎrești Manastırı (1722), "Sfânta Vineri" (1645) ve "Enei" (1611) Kiliseleri, Cotroceni (1679) ve Pantelimon (1750) Manastırları ve art deco tarzda yapılmış "Cumhuriyet Stadyumu" (ANEF Stadium, 1926) da bulunmaktaydı. Sistemizasyon evraklarına göre, Romanya'nın en ünlü mimarı Ion Mincu tarafından yapılan Adalet Sarayı'nın bile 1990'larda yıkılması planlanmıştı.Uygulanan bir diğer taktik de, hasar görmüş binaları kendi haline bırakarak, yıkılmaya ve çürümeye terk etmekti. Dolayısıyla, depremden sonra oluşturulan proje, yıkılan binaların yeniden inşa edilmesi değil, bu binaların tamamen yıkılarak yerlerine yenisinin yapılması şeklindeydi. 1990 yılında Mimarlar Birliği tarafından yapılan incelemede, 77'si yüksek mimari öneme sahip ve çoğunluğu iyi durumda olan, 2000'den fazla binanın yıkıldığı bildirildi. Hatta Romanya Mimari Miras Lşstesinde bulunan Gara de Nord (şehrin ana tren garı) yıkılarak, yerine 1992 yılında yenisi yapıldı.
Tüm bunlara rağmen, hatta kafalarda pek çok kuşkuya yol açan, HIV virüsü bulaşmış yetim çocukların tedavisi sorununa rağmen, Romanya oldukça iyi bir eğitim ve okul sistemine sahipti. Ayrıca, Çavuşesku'nun tüm projeleri başarısız değildi. Ülkeye oldukça etkin bir enerji üretim ve iletim sistemi bıraktı. Bükreş Metrosu da onun eseriydi. Ayrıca vatandaşları için,  tüm büyük şehirlerde yaşanabilir modern apartman daireleri inşa ettirdi.

Artan baskılar ve devletin son yılları

Toplum üzerindeki baskı ve kontrol günden güne artıyordu. Telefon dinlemeleri artmış, Securitate daha fazla eleman istihdam etmeye başlamış, sansür şiddetlenmiş, toplumun geniş kesimi fişlemeye tabi tutulmuştu. Yapılan bir araştırmaya göre, 1989 yılına gelindiğinde, her üç kişiden biri gizli polis teşkilatının muhbiri haline gelmişti. Ülkenin içinde bulunduğu bu ağır koşullar yüzünden, Romanya'yı ziyaret eden turist sayısı %75 oranında azaldı. Romanya'ya seyahat düzenleyen üç büyük tur şirketi, 1987'de ülkeyi terk etti. Çavuşesku putlaştırılıyor, tüm cadde ve kamu binalarına resmi asılıyordu.
1988'de SSCB'de perestroyka ve glasnost politikaları etkiliydi. Çin'de devam eden bir ekonomik reform süreci vardı. Romanya'nın Stalinist sosyopolitik sistemi sıra dışı bir hale gelmişti. Mevcut rejimin tüm çabası ülkeyi dış dünyadan izole ederek, halkı dış dünyada  olup bitenlerden uzak tutmaktı. Çavuşesku'nun Sovyet karşıtı duruşu sebebiyle, Batı, onun insan hakları konusundaki kötü karnesini görmezden gelmeye razıyken, Soğuk Savaş rüzgarları dinmeye başlamışken, bunun da artık çok önemi kalmamıştı. ABD ve Batılı müttefiklerinin Romanya'ya yönelik eleştirileri artmaya başladı. Tüm suçlama ve eleştiriler "yabancıların ülkemize müdahale çabaları" söylemiyle geçiştirilmeye çalışılıyordu.

Devrimden önceki olaylar

Komünist Parti içinde önde gelen muhaliflerden bir kısmı, 1989 Mart ayında, Çavuşesku ve onun ekonomik politikalarını eleştiren bir mektup yayınladılar.   Ancak bundan kısa bir süre sonra Çavuşesku çok önemli siyasi başarılar elde etti: Romanya, Çavuşesku'nun bile öngördüğü süreden önce, 11 milyar US$ civarındaki dış borcunu kapattı. Komünist Parti'nin 14 Kasım tarihindeki XIV. Kongresinde Çavuşesku yeniden Genel Sekreter olarak seçildi
Parti kongresinden önce, Cluj-Napoca ve Bükreşli öğrenciler, 11 Kasım 1989 tarihinde, başkentin Brezoianu Caddesi ve Kogalniceanu Bulvarı'nda, ellerinde taşıdıkları, reform taleplerini ve hükümet karşıtı sloganları içeren pankart ve dövizlerle toplandılar.Gösterilerden sonra öğrencilerin bir kısmı tutuklanarak, sosyalist toplum düzenine karşı propaganda yapmakla suçlandılar. Öğrenciler 22 Aralık 1989 tarihinde serbest bırakıldı. Toplumun değişik kesimlerinden, Romanya'daki ekonomik duruma, siyasi ve kültürel baskılara dikkat çeken mektuplar yayınlandıysa da, bu mektuplar polis baskısını arttırmaktan başka işe yaramadı.