Çin uzay programı

Çin Halk Cumhuriyeti'nin uzay programı Çin Ulusal Uzay İdaresi (CNSA - China National Space Administration) tarafından yönetilmektedir. Teknolojik kökenleri, Çin Halk Cumhuriyeti'nin algılanan Amerikan (ve daha sonra Sovyet) tehditlerine tepki olarak balistik füze programı başlattığı 1950'lerin sonlarına kadar izlenebilir. Bununla birlikte, ilk Çin mürettebatlı uzay programı, birkaç yıl sonra, Yang Liwei'nin 2003'te Shenzhou 5 ile başarılı bir uçuşunda hız kazanıp, bir teknolojik gelişme programı sona erdiğinde başladı. Bu başarı, Çin'i insanları uzaya bağımsız olarak gönderen üçüncü ülke yapmıştır. Tasarılar şu anda 2020'de kalıcı bir Çin uzay istasyonu ve Ay'a sefer ekiplerinin gönderilmesini içeriyor.
Yetkililer, Endüstri gelişimi için Dünya-Ay alanından yararlanım için uzun vadeli emelleri dile getirdi. Amaç, enerjiyi Dünya'ya gönderecek uzaya dayalı güneş enerjisi uydularının inşası olacaktı.

Çift kullanımlı teknolojiler ve dış uzay

ÇHC, Birleşmiş Milletler Uzayın Barışçıl Kullanımları Komitesinin üyesi ve 1979'da yapılan popüler Ay Antlaşması hariç Birleşmiş Milletler'in uzay anlaşmalarına ve sözleşmelerine imza atan bir taraftır. ABD hükümeti, Kuzey Kore, İran veya Suriye gibi ülkelere çift kullanımlı askeri başvuru yapabileceği iddia edilen sivil teknoloji transferi endişeleri nedeniyle ABD sanayisi tarafından ÇHC'nce fırlatma hizmetlerinin kullanılmasına uzun süre direndi ve 2000'de ÇHC'ye karşı resmi ambargo ilan etti. Bu nedenle, birçok Çinli uzay şirketine karşı finansal misilleme önlemleri alındı.

NASA'nın Çin'i dışlama politikası

Güvenlik endişeleri nedeniyle, ABD Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi'nden (NASA) gelen tüm araştırmacıların, bir Çin devlet kuruluşu veya birimi bulunan Çin vatandaşlarıyla çalışması yasaklanmıştır. Nisan 2011'de 112. ABD Kongresi, NASA'nın fonlarının kullanılarak NASA tesislerinde Çinli ziyaretçilerin ağırlanmasını yasaklamıştı. Mart 2013'te ABD Kongresi, Çin vatandaşlarının NASA'dan feragat etmeden NASA tesislerine girmesini yasaklayan bir yasayı onayladı.

Örgütlenme

Başlangıçta ÇHC'nin uzay programı Halk Kurtuluş Ordusu, ayrıntılı olarak İkinci Topçu Birliği'nde örgütlendi. Bununla birlikte, 1990'larda, ÇHC, savunma sanayisinin Batılı savunma alımları biçimine benzemek üzere genel bir yeniden yapılanma parçası olarak uzay programını yeniden düzenledi.
Sun Laiyan'ın başında bulunduğu Bilim Teknoloji ve Sanayi Millî Savunma Komisyonu bünyesindeki bir organ olan Çin Ulusal Uzay Dairesi şimdi fırlatmalardan sorumludur. Uzun Yürüyüş roketi Çin Fırlatma Araçları Teknolojisi Akademisi tarafından üretildi ve uydular Çin Havacılık ve Uzay Bilimleri Teknolojisi Kuruluşu tarafından üretildi. İkincil kuruluşlar devlete ait işletmelerdir; ancak, ÇHC hükümetinin amacı, etkin olarak devlet yönetiminde olmamalarını sağlamak ve Batı'daki gibi özel şirketlerin yapacakları kadar davranmalarını sağlamaktır.

Proje 863

Mart 1986'da Çin Bilimler Akademisi tarafından Uzayda Yolculuk Bilimi 863-2 planı olarak yeni bir mürettebatlı uzay programı önerildi. Bu, astronot mürettebatını bir uzay istasyonuna taşımak için kullanılan bir mürettebatlı uzay aracından (Proje 863-204) oluşuyordu (Proje 863-205). O yılın Eylül ayında, eğitim alan astronotlar Çin medyası tarafından sunuldu. Önerilen çeşitli mürettebatlı uzay araçları çoğunlukla uzay uçaklarıydı. Proje 863 sonuçta 1992'de Proje 921'e dönüşmüştür.

Uzaya Dayalı Güneş Enerjisi

Toronto, Kanada'daki 2015 Uluslararası Uzay Gelişimi Kongresi'ndeki Çin Uzay Teknolojisi Akademisi'nin (CAST - China Academy of Space Technology) sunumuna göre, Uzaya Dayalı Güneş Enerjisine Çin'in ilgisi 1990-1995 döneminde başladı. 2011 yılına kadar ulusal bir program önerisi getirildi, Öncü Profesör Wang Xiji gibi savunucularla Bilim ve Teknoloji Bakanlığı'nın bir makalesinde "Çin sağlam bir sanayi vakfı inşa etmişti, Yeterli teknolojiyi edindi ve tarihteki en iddialı uzay projesini gerçekleştirecek kadar parası vardı. Tamamlandığında, 100MW kapasiteli güneş istasyonu, en az bir kilometrekareye kadar uzayacak ve Uluslararası Uzay İstasyonunu gölgede bırakacak ve uzaydaki en büyük insan yapımı nesne haline gelecektir." ve "hızla harekete geçmezse Çin'in başta ABD ve Japonya olmak üzere diğer ülkelerin uzayda stratejik olarak önemli yerlerde bulunmasına izin vereceğini söyledi." Global Security, 2011-01 Roket İtkileri Dergisi'nde, 10.000 MW kapasiteli, 50.000 ton kütleli bir yörünge güneş enerjisi santrali inşaatı için Uzun Yürüyüş-9 (CZ-9) ağır yük sisteminin 620+ fırlatımına ihtiyaç duyulduğunu belirtti.
2013 yılına kadar ulusal bir hedef vardı; "Devlet, dünyanın dışından gelen gücün, güneş enerjisi ve diğer alan enerji kaynaklarının geliştirilmesi gibi, Çin'in gelecekteki yönü olmaktadır" ve aşağıdaki yol haritası belirlenmiştir: "Çin Uzay Teknolojisi Akademisi, 2010 yılında kavram tasarımını tamamlayacak; 2020'de, yörünge içi yapı ve kablosuz yayınların endüstriyel düzeyde testlerini bitirecektir. 2025'te LEO'da ilk 100kW SPS gösterisini tamamlayacağız; ve 2035 yılında, 100MW SPS'nin elektrik üretim kapasitesi olacaktır. En sonunda 2050'de ilk ticari seviyedeki SPS sistemi GEO'da faaliyete geçecektir." Makale, "SPS gelişiminin büyük bir proje olmasından bu yana, bir Apollo programı enerjisine eşdeğer olarak kabul edilecektir. Geçen yüzyılda, Amerika'nın dünya çapında bilim ve teknolojideki lider konumu, Apollo programının uygulanması ile ilişkili teknolojik ilerlemelerle ayrılmaz bir biçimde bağlantılıydı. Benzer şekilde, Çin'in uzay teknolojisindeki güncel başarıları, uzaydaki ardışık nesillerdeki uydu projeleri üzerine inşa edildiğinde, Çin uzaydan enerjinin sürdürülebilir kalkınmasını sağlamak için uzay bilimindeki yeteneklerini kullanacaktır."
Çin Uzay Teknolojisi Akademisi ekibi, 2015 yılında Çoklu-Döner Ortak kavramının videolarıyla Uluslararası SunSat Tasarım Yarışması'nı kazandı. Tasarım, Uzay İletişimi Çevrimiçi Yayınındaki bir makalede ayrıntılı olarak sunuldu.
2016'da, Merkezi Askeri Komisyon'un Halk Kurtuluş Ordusu Silahlanma Geliştirme Bölümünün Genel Sekreter Yardımcısı Korgeneral Zhang Yulin, Çin'in bir sonraki adımında, endüstriyel kalkınma için Dünya-Ay alanından faydalanmaya başlamasını önermişti. Amaç, enerjiyi Dünya'ya ışınlayacak uzaya dayalı güneş enerjisi uydularının inşası olacaktı.

Araştırma

Uzay Bilimi ve Uygulamalı Araştırma Merkezi (CSSAR), 1987'de Uzay Fiziği Enstitüsü'nün (yani, 1958'de Uygulamalı Jeofizik Enstitüsü'nün) ve Uzay Bilimi ve Teknolojileri Merkezi'nin (1978'de kurulan) birleştirilmesiyle kuruldu. CSSAR'ın araştırma alanları ağırlıklı olarak kapak 1'i kapsar. Uzay Mühendisliği Teknolojisi; 2. Uzay Hava Araştırması, Araştırma ve Tahmin; 3. Mikrodalga Uzaktan Algılama ve Bilgi Teknolojisidir.