Yeniarslan, Koyulhisar

Tarihçe

Yeniarslan köyünün tarihi yaklaşık 1850'li yıllara dayanır. Mesudiye’ye bağlı çeşitli köylerden gelenler, Yeniarslan köylüsünü oluşturmuştur. Köyün birçok yerinde tarihi kalıntılara rastlanmıştır. Galadağı bölgesindeki tepede bulunan höyük, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu tarafından koruma altına alınmıştır. Kumru bölgesinde uzunluğu 200 metreyi bulan 2 metre çapında Eğriçimen’den gelen dere istikametine doğru bir mağara vardır. Mağaraya birçok defa girmeye teşebbüs edilmişse de sadece 1960’lı yıllarda Daylı Köyü’nden Mehmet Çavuş (Mehmet Arslan) halatları birbirine bağlayarak inmeyi başarmıştır. Mehmet Çavuş’un ifadesiyle mağaranın sonu iki küçük bölmeye ayrılmaktadır. Zaman zaman insanların ses yankısını dinlemek için mağaraya attıkları taşlar deliğin bitiminde yığıntı oluşturduğu için aşağıya inen şahsın alt çıkış noktasını bulunmasını engellemiştir. Zaten teçhizat bakımından yetersiz olan Mehmet Arslan yaralanarak çıkmıştır.

Kültür

Gelenek ve görenekleri hakkında bilgi yoktur.
Başlıca yemek çeşitleri; ısırgan çorbası, ayranlı çorba, kete (gözleme) kül çöreği, madımak, bazlama, keşkektir.

İklim

köy rakımı yüksek olup orman içinde bir köydür. Bu nedenle kışları oldukça soğuk ve karlı, yazları ise kuraktır. Gündüz ve gece arasındaki sıcaklık farkı oldukça yüksektir. Bu nedenle yaz akşamları dahi soba yakılmaktadır. İğdir ormanı, çam ağaçları ile kaplı olup köye ayrı bir güzellik katmaktadır.

Ekonomi

Köyün başlıca geçim kaynağı tarım, hayvancılık ve ormandır. Yeniarslan; ekili arazisi az olan, verimli toprağı çok sınırlı bir orman köyüdür. Yapılan tarım, gerek iklim şartları gerek toprağın kıraç olması sebebiyle emeği yeterince karşılamamaktadır. Rakımının yüksek olması nedeniyle sınırlı cins sebze ve meyve yetişmektedir. Ekili arazisi kendisine yetmeyecek kadar az olduğundan geçimini genellikle hayvancılıkla sağlamaktadır. Sabahları bol kırağının olması, ürün yetiştirme önünde büyük bir engel oluşturmaktadır. Köyün birçok yerinde yabani fındık ve kiraz yetişmesine rağmen ziraat fındığı ve kiraz geliştirilememiştir.
Meyve ağaçları olarak yabani ahlat, encep, aluç, kuşburnu, erik ve elma gibi iklim şartlarına dayanıklı ağaçlar bulunmaktadır. Yeniarslan, bir orman köyü olmasına rağmen ormandan da yeterince faydalanamamıştır. Batı yönü açık olan Yeniarslan’ın etrafını hilal biçiminde çeviren ormanlarda çam, meşe, fındık, gürgen, pelit, köknar, kavak gibi birçok ağaç çeşidi vardır. Orman içerisinde ve arazide birçok mantar çeşitleri de bulunmaktadır. 1920-1960 yılları arasında köyün birçok yerinde faaliyet gösteren kireç ocakları, köylünün önemli bir geçim kaynağı halindeyken, 1960’lı yıllarda bazı ailelerde dokuma tezgâhı kurarak o günün şartlarında kazanın ekonomi bakımından en güçlü köyü haline gelmiş olmalarına rağmen gelişen teknolojiye ayak uyduramadıkları için hem dokuma tezgâhları hem de o bölgenin en kaliteli kirecini çıkaran ocaklar işlevini kaybetmiştir. Yeniarslan’da eski zamanlarda, ormana yakın olmanın avantajıyla tarım araçlarının her türünü üretip, bunun ticaretini yaparak geçimini sağlayan aileler de gelişen teknoloji sebebiyle artık bu işi yapmamaktadır. Nüfusun artması toprağın yetersiz ve verimsizliği, Yeniarslanlıları aş ve iş sorunuyla karşı karşıya bırakmıştır. Anadolu’nun diğer köyleri gibi göç, Yeniarslan’ın önemli sorunudur. Çoğunluğu İstanbul olmak üzere Ankara ve Niksar’a göçen Yeniarslanlılar, inşaat işçiliğinden başlayarak çeşitli meslek dallarında kendilerini geliştirerek işyerlerini kurmayı başarmışlardır. Aynı zamanda çeşitli kamu kuruluşlarında çalışan lise ve üniversite mezunu Yeniarslanlı memurlar da vardır. Eğitimin de önemini kavrayan köyün birçok genci, halen üniversitelerin çeşitli bölümlerinde okumaya devam etmektedir. Kışın 15 haneye kadar düşen Yeniarslan, emeklilerin ve çalışanların tatilini köyde geçirmek istemeleriyle yazın 70-80 haneye ulaşır. Geçim derdi için köyden göçenler, hayatın yıpranmışlığı ile emekli olup tekrar köye dönerek özlem duyduğu yaşama kavuşmanın huzuru ile günlerini geçirmektedir. Evlere kadar getirilen su, telefon, elektrik sayesinde, köy hayatını teknolojik nimetlerden faydalanarak yaşama imkânı sağlanmıştır.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamakta, taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. Ancak evlerdeki içme suyu çok kireçli olduğundan eskiden kalma mahalle çeşmelerinden akan su, içme suyu olarak kullanılmaktadır.PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köyün girişinden itibaren yayla yönündeki çıkışına kadar ana yol Devlet-vatandaş işbirliği ile 2000 m² parke taşı döşenmiştir.