Bizsiz Dünya

Arka plan

Bizsiz Dünya'dan önce yazar Alan Weisman 1998'de yazdığı Kolombiya'daki bir ekoköy hakkındaki Gaviotas: A Village to Reinvent the World ve 1999'da yazdığı ailesinin Ukrayna'dan ABD'ye göçünü konu alan An Echo In My Blood da dahil toplam dört kitap yazdı. Weisman birçok Amerikan gazetesi ve dergisinde uluslararası gazeteci olarak çalıştı ve yazarlığında Arizona Üniversitesi'nde Gazetecilik ve Latin Amerika İncelemeleri doçentiydi. Üniversitedeki pozisyonu ona sadece bahar döneminde bir sınıfa ders vermesini zorunlu kılıyordu ve yılın geri kalanında gezi yapmak ve araştırma yapmak için serbestti.
Bizsiz Dünya Weisman'a 2004'te bir Discover editörü olan Josie Glausiusz tarafından önerildi. Glausiusz, Weisman'ın Harper's Magazine'de yayımladığı Çernobil'in terk edilişten sonraki sekiz yılını konu alan "Journey through a Doomed Land" adlı makalesini okuduktan sonra birkaç yıl düşündü ve ondan bu makale temalı bir çalışma yapmasını istedi. Weisman'ın Discover makalesi "Earth Without People" derginin Şubat 2005 sayısında yayınlandı ardından The Best American Science Writing 2006 antolojisinde tekrar basıldı. Makale terkedilmiş Kore Silahsız Bölgesi'nde doğanın nasıl zenginleştiğini ve doğanın New York çevresini nasıl alt edebileceğini tasvir ediyordu. Paleoekolojistlerle yapılan görüşmelerin kullanıldığı makale megafaunanın geri döneceği ve Białowieża Ormanı gibi orman örtüsünün Avrupa'yı ve Amerika Birleşik Devletleri'nin doğusunu istila edeceği tahmininde bulunur.
Makalenin kitaba genişletilmesi için Weisman'ın ajansı St. Martin's Press'te bir yayımcı ve bir editör buldu. 23 sayfalık bibliyograya içinde Discover'ın "Earth Without People" makalseine ek olarak Weisman'ın Los Angeles Times Magazine için yazdığı iki makale (kalıcı organik kirleticiler konulu "Naked Planet" ve Maya uygarlığı konulu "The Real Indiana Jones") ve Condé Nast Traveler dergisinde yayımlanan bir makale (elmas madenciliği üzerine "Diamond in the Wild") yer alır. Weisman ek araştırmalar için İngiltere, Kıbrıs, Türkiye, Panama ve Kenya'ya yolculuk yaptı. Kitapta, Kore Silahsız Bölgesi konusunda biyolog E. O. Wilson, çöplerdeki plastik konusunda arkeolog William Rathje, Britanya'daki bitki örtüsü konusunda orman botanikçisi Oliver Rackham, Maya uygarlığının çöküşü konusunda antropolog Arthur Demarest, evrim konusunda paleobiyolog Douglas Erwin, transhümanizm konusunda filozof Nick Bostrom gibi, akademisyenlerle yapılan görüşmelerden alıntılar kullanıldı.

Özet

Kitap giriş, final, bibliografya ve indeksle birlikte 19 bölümden oluşur. Her bir bölümde plastiklerin, petrol altyapısının, nükleer tesislerin ve sanat eserlerinin potansiyel kaderi gibi yeni bir konuya değinilir. Kitap tahminleri destekleyen açıklamalar ve ispatlarla bir bilim yazarının bakış açısıyla yazılmıştır. Kitapta birleştirici bir hikâye, tek bölümlük kohezif bir bakış açısı ya da tez yoktur.
Weisman'ın düşünce deneyi iki temayı takip eder: insanların ortadan kaybolması ile doğanın nasıl bir tepki vereceği, insanların geride nasıl bir miras bırakacağı. İnsanların yokluğunda diğer yaşamların nasıl devam edebileceğini tahmin etmek için Weisman Białowieża Ormanı, Kingman Resifi ve Palmyra Atoll gibi doğal çevrede insan müdehalesinin az olduğu yerlerden raporlar aldı. Yazar biyolog E. O. Wilson ile görüşme yaptı ve Kore Çevre Hareketi Federasyonu'nun üyeleri ile 1953'ten beri çok az insanın girebildiği Kore Silahsız Bölgesi'ne ziyarette bulundu. Prehistorik bitkilerin ve hayvanların evrimlerini tarif ederek yaşamın nasıl gelişebileceğini kavramaya çalışır, ancak Douglas Erwin'in bu konudaki "şimdiki canlılara bakarak dünyanın beş milyon yıl sonraki halini öngöremeyiz" uyarısına da dikkat çeker.
Birkaç bölüm Weisman'ın hızlıca çoğalacağını öngördüğü megafaunaya ithaf edilmiştir.
Weisman, önceki makaledeki malzemelerle Maya uygarlığının kaderini kullanarak köklü bir toplumun ortadan kaybolması ihtimalini ve doğal çevrenin kanıtları çabucak nasıl gizlediğini tasvir eder. Bitki örtüsünün insan yapımı altyapı ile nasıl uzlaşabildiğini göstermek için Weisman ormanın uzak tutulabimesi ve barajlarda alüvyon birikmesini önlenmesi için düzenli bakımın gerektiği Panama Kanalı'nın çalışanları ve subilimciler ile görüşme yaptı. Weisman, terkedilmiş şehirlerin doğaya nasıl yenik düştüklerini göstermek için Çernobil, Ukrayna (1986'da terkedildi) ve Maraş, Kıbrıs (1974'te terkedildi) şehirlerinden raporlar yazdı. Weisman, havanın geri dünüşü olmayan tahribatı ve diğer yaşam formlarının yeni habitatlar yaratması sebebiyle bu şehirlerdeki yapıların ufalandığını gördü. Türkiye'de Weisman, tipik bir az gelişmiş ülke şehri olarak hızla büyüyen İstanbul'daki yapı tekniği ile Kapadokya'daki yeraltı şehirlerini karşılaştırır. İstanbul'daki büyük konut ihtiyacı sebebiyle yapılaşmanın büyük bölümü hızlıca gelişti ve malzemelerin uygunluğu ve depremde ya da diğer büyük doğal afetlerde yıkılabilirliği önemsenmedi. Buna karşın  binlerce yıl önce volkanik tüfün dışında inşa edilen Kapadokya'daki yeraltı şehirleri, gelecek yüzyıllar boyunca da ayakta kalacak gibi görünmektedir.
Weisman, kentsel alanın nasıl bozulacağını özetlemek için New York'u model olarak kullanır. O atık su kanallarının tıkanacağını, yeraltı sularının metro koridorlarını basacağını ve yolların altında bulunan toprağın aşınıp çökeceğini belirtir. Wildlife Conservation Society ve New York Botanical Gardens üyleri ile yaptığı röportajlar ile Weisman yerli bitkilerin döneceğini ve kendilerine yiyecek sağlayan insanların yokluğunda farelerin ve hamamböceklerinin tükeneceğini öngörür.
Wesiman evlerin çatılarındaki sac örtünün etrafından su sızdıracağını ve bu suyun ahşabı aşındırıp çivileri paslandıracağını ve en sonunda da evin çökmesine sebep olacağını belirtir. 500 yılın sonunda ise heer şeyden geriye sadece bulaşık makinesinin alüminyum parçaları, paslanmaz çelik tencereler, plastik araçlar kalacaktır. İnsan varlığının en uzun süre dayanabilecek kalıntıları ise rodyoaktif malzemeler, seramikler, bronz heykeller ve Mount Rushmore olacaktır.

Yayım

Kitap ilk olarak ciltli bir şekilde ABD'de St. Martin's Thomas Dunne Books, Birleşik Krallık'ta Virgin Books ve Kanada'da HarperCollins yayınevleri tarafından yayımlandı. Ciltsiz kitap Temmuz 2008'de yayımlandı. Kitap Fransa'da Groupe Flammarion tarafından Homo disparitus adıyla, Almanya'da Piper tarafından Die Welt ohne uns adıyla, Portekiz'de Estrela Polar tarafından O Mundo Sem Nós adıyla, İtalya'da Einaudi tarafından Il mondo senza di noi adıyla, Polonya'da CKA tarafından Świat bez nas adıyla ve Japonya'da Hayakawa Publishing tarafından Jinrui ga kieta sekai adıyla yayımlandı. Kitap anadilindeki ilk baskısının üzerinden bir yıl geçtikten sonra, 2008 yılında Türkiye'de Altın Kitaplar tarafından Füsun Doruker'in çevirisiyle yayımlandı.
Kitabın kapak tasarımı Pete Garceau tarafından yapıldı. Bir eleştirmen bu tasarım için "potansiyel okurları alarm durumuna getirmemek amacıyla yapılmış şeker kaplı, sevimli bir kalın katman. 'Evet ben çevre ile ilgili bir kitabım ama zararsızım! Hayır gerçekten.'" yorumunu yaptı. Kitabın Kanada versiyonunun kapak tasarımını Ellen Cipriano yaptı. Bu tasarım Amerika versiyonununki ile benzerdir ancak bunda yatıştırıcı bir çizim yerine, fotoğraf kullanımı tercih edilmiştir. Uluslararası sürümler için kapak tasarımı olarak, doğal çevre ve azalan yapılaşma karşılaştırılması kullanıldı. Adam Grupper'in seslendirdiği kısaltılmamış sesli kitap Macmillan Audio ve BBC Audiobooks tarafından yayımlandı ve ciltli kitap ile eş zamanlı olarak piyasaya sürüldü.

Tür

Bizsiz Dünya kurgusal olmayan bilim kitabı olarak kategorilendirilir ancak bazı yorumcular kitabın spekülatif kurgu olarak tanımlanmasının daha iyi olacağını vurgular. Bizsiz Dünya çevre ve bilim gazeteciliği temellidir. Diğer çevre kitapları gibi o da insan ırkının gezegendeki etkilerini ele alır. Weisman'ın düşünce deneyi kuramsal insan sonrası dünyaya odaklanarak insan yargılarını ve eziyetlerini ortadan kaldırır. Türe "dünyanın kendisini ön plana yerleştiren" böyle bir yaklaşım yaratıcı ve objektif bulundu. Gregory Benford'un 1999'da yazdığı Deep Time: How Humanity Communicates Across Millennia adlı kitabı da benzer konulara hitap eder. Bilim kurgu yazarları H.G. Wells (The War of the Worlds, 1898) ve John Wyndham (The Day of the Triffids, 1951) şehirlerin ve diğer insan yapımı yapıların, yaratıcılarının aniden yok olması sonrasındaki kaderlerine temas eden daha evvelki yazarlardır. Berkeley'deki İngilizce profesörü George R. Stewart 1949'da yazdığı Earth Abides adlı kıyamet sonrası bilim kurgu romanında medeniyetin çöküşünü benzer bir şekilde ayrıntılamıştır.