İnceğiz, Kahramankazan

Tarihçe

Köyün kuzeyindeki yamaçta Hamamın Yıkık denilen yerde İnce Beyler denilen bir sülalenin yaşadığı ve köyün adının buradan geldiği söylenir. Bunlara ait mezarlar hala köyün okulunun bahçesinde mevcuttur. İnce Beyler sülalesini düşmanları ortadan kaldırmıştır. Sadece bir kız çocuğu sağ kalmış, onu da Çubuğun Yiğitli (İbek) köyündeki akrabaları almış ve orada kalmıştır. Köydeki belli başlı sülaleler: Ali Kethüdaoğulları (Ersoy), Terlemezoğulları (Şimşek), Çanlıaligil (Yavuz), Kocaihtiyarlar (Ozcan), Onbaşılar(Yılmaz),Tüloğulları(GÜL), Hacigiller(Öztürk), İmamlar(Tatar)'dır.
İNCEĞİZ
İlçeye uzaklığı 13 km ve ilçenin kuzeydoğusunda, Ovaya doğru uzanan tabansız vadi başlangıcında bulunan yerleşme, Yayalar, Uçarı ve Aşağı Karaören köyü ile Kızılcahamam ilçesine bağlı Şaraç köyü komşudur. Engebeli coğrafyaya sahip olan yerleşmenin toprak yapısı kireçsiz kahverengi orman toprağı olduğu için III. ncü ve IV.ncü sınıftır. Kısmen fundalıklar ve meralar ile kuru tarıma uygun arazisi vardır. Yerleşmenin kuzeybatı tarafında, seyrak fundalık alanlarda jeolojik fosilimsi erozyonal kaya örnekleri görülür.
Eski adı “İncüğez” olan İnceğiz Köyü, 1530 yılında Murtazaabad kazasına bağlı ve “Hâssa-yi Mîr-livâ” (Alaybeyi hassı) köylerinden olup, 28 hane, 13 mücerred (bekar erkek) ve yaklaşık 153 nüfuslu ve yıllık hasılatı olan 3.400 akçe. Ankara Alaybeyi’ne aittir. Bölgede bulunan bazı köyler “Celali” baskınları, hastalık ve afetler dolayısıyla tamamen terkedilmiş ve köyü terk edenler dolayısıyla nüfusu azalmıştır.
İnceğiz Köyü’de 1845 yılında 3 haneye düşmüş ve Murtazaabad kazasına bağlıdır. Köyde bu tarihlerde Süleyman oğlu Ömer (çiftçi), Tolu oğlu Hüseyin (çiftçi) ve Ali Kethüda oğlu Ali (çiftçi) oturmaktadır. 1844 yılında Yenimahalle-Dodurga Köyünden Akman oğlu Süleyman, Akman oğlu Ahmed, Akman oğlu Osman ve Hacı oğlu Ali, İnceğiz köyüne gelir ve yerleşir. Cumhuriyet döneminde İnceğiz köyü, Yabanabad kazası Merkez (Kızılcahamam) nahiyesine, Kızılcahamam ilçesinin kurulması ile de Pazar nahiyesine bağlanır. Daha sonraki yıllarda Kahramankazan ilçesine bağlanır. Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi’nin kararı ile de Büyükşehir mücavir alanı içerisine alınır ve mahalle statüsüne geçer. 1935 nüfus sayımında 160 olan nüfusu, 1945 yılında en yüksek seviyesi olan 228 kişiye ulaşmıştır. 2007 adrese dayalı nüfus sayımına göre nüfusu 53’dür. Kitabesiz eski çeşmeler bulunmakta olup, geleneksel mimari taş duvarlı ve çatılı evlerdir. Camii minareli ve çatılıdır. Çok amaçlı köy konağı bulunmaktadır. Yerleşme yakınında jeolojik oluşumlardan olan “sıra kayalar” görülür. Geçim kaynağı kuru tarım ve hayvancılıktır. Sulama imkanı olmadığından arpa, buğday, kavun, nohut, fiğ gibi ürünler ekiliyor. Sülale isimleri: Ali Kethüdaoğulları (Ersoy), Terlemezoğulları (Şimşek), Çanlıaligil (Yavuz) ve Kocaihtiyarlar (Gül, Ozcan). İlköğretim taşımalı olarak yapılmaktadır.

Coğrafya

Ankara iline 59 km., Kahramankazan ilçesine 12 km. uzaklıktadır.

İklim

Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamaktadır. Köyün içme suyu şebekesi olup,PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.