Grand Bahama

Erken dönem İspanyol bağlantısı

İspanyollar adaya, "Büyük Kumsallar" anlamına gelen Gran Bajamar adını vermişlerdir ve Bahamalar'daki adaların nihai isimleri, bu kelimeden türemiştir. Bununla beraber, adanın Lucaya (önceden Kolombiyalı olan) dilindeki adı “Bahama” idi. Grand Bahama’nın hemen hemen iki yüzyıllık varlığı bu “Büyük Kumsallar”ın –adayı çevreleyen mercan kayalığı tehlikeliydi ve bu durum, gemileri karaya oturttukları ve yağmaladıkları yer olan kayalıklara çeken korsanları etkilerken adanın (gemiler tarafından erzak tedariki maksadıyla rota dışı duruşlar dışında adayı çoğunlukla yalnız bırakan) İspanyol sahiplerine itici geldi- doğal yapısı tarafından yönetildi. İspanyollar, yerli Lucaya halkını köleleştirdikten sonra, adada az ilgi gördüler.

İngiliz hakimiyeti

Adalara 1670 yılında Büyük Britanya tarafından sahip çıkıldı. Nihayetinde sorun kontrol altına alınmasına rağmen korsanlık, İngilizler’in yönetimi ele almasından sonra en azından yarım yüzyıl daha başarı sağlamaya devam etti.
Grand Bahama, sadece başkent West End’teki 200-400 civarında sürekli mukim ile göreceli olarak 19. Yüzyılın ortalarına kadar dinginliğini sürdürdü. 1834 yılında, Britanya İmparatorluğunda kölelik rejiminin sonlandırılmasından sonra eski Bahamalı köleler tarafından Pinder’s Point, Russell Town ve Williams Town şehirleri kuruldu. Ada Amerikan İç Savaşı boyunca, ablukadan kaçanların Federasyona kaçak mal sağladığı bir merkez olduğunda ekonomik aktivitede yaşanan kısa süreli bir patlamaya kadar az gelişmiş idi. İkinci kısa süreli kaçakçılık patlaması ABD’deki yasaklanma dönemi yılları boyunca vuku buldu.

Hawksbill Creek Anlaşması dönemi

20. yüzyılın ortalarına kadar, Grand Bahama nüfusu 500 civarındaydı ve ada Bahamalar’daki adaların en az gelişmişlerinden biriydi. Bununla birlikte, 1955 yılında Wallace Groves isimli Virginialı bir müteşebbis, Bahama Hükümeti ile Freeport şehrini inşa etmek ve Grand Bahama Liman Yönetimini oluşturmak için yapılan Hawksbill Creek Anlaşması uyarınca yeniden geliştirmeye başladığı zaman ada, sonunda, sabit bir gelir kaynağı kazandı. Bir müddet sonra, Sir Jack Hayward’ın finansal yardımıyla, hırslı Edward St. George şirketi yeni sınırlara taşıdı.
Zengin Amerikalılar için turist güzergahı olma konusunda Küba’nın başarısını görmek St. George’u Grand Bahama’nın benzer bir tarzı geliştirmesi konusunda heveslendirdi. St.George’un şehre, kurulduktan sonra bir liman, daha sonra bir havaalanı (dünyadaki en büyük kişiye özel havaalanı) ve 1962 yılında Lucaya Limanı turist merkezini kazandırmasıyla şehir hızlı bir şekilde büyüdü. Grand Bahama, Bahamalar’daki nüfusu en çok olan ikinci ada oldu (2004 yılında 50,000’den fazla). ).

Ekonomi

Turizm, ada ekonomisinin başlıca dayanağıdır. Lucaya Limanı’ndaki mesire yeri ve yolcu gemilerinin ziyaretleri, bu aktivitenin esas kısmını oluşturmaktadır. Grand Bahama’nın turizm sektörü, Vopak’a ait yakıt ikmal tesisi ve kısmen Hong Konglu şirketler grubu Hutchison Whampoa ile Grand Bahama Liman Yönetimi’ne ait bir aktarma/konteyner limanı tarafından tamamlanmıştır. Adada, aynı zamanda, taş ocağı işletmeleri ve büyük bir gemi sığınağı da bulunmaktadır.
Adada iki havaalanı vardır: Freeport’ta Grand Bahama Uluslararası Havaalanı ve West End’te West End Havaalanı. Grand Bahama Uluslararası Havaalanı daha büyüktür. West End Havaalanı ise çoğunlukla kargo uçaklarına hizmet sunmaktadır.