Çobanbeyli, Afşin

TARİHÇE

Anadolu’nun kapısının Türklere açılmasını sağlayan Malazgirt savaşından sonra Türk topraklarına katılan kasabanın ilk adı hükümdar malı anlamına gelen “Malikyer”idi.
Bu isim halk arasında Meykir şeklinde söylenmekte ise de,Osmanlı Dönemi 1563 tarihli Maraş Tahrir Defterindeki resmi kayıtlarda “Meligir” olarak geçmektedir.Yine aynı kaynakta 262 nüfusa sahip bir yerleşim yeri olarak görülmektedir.
Kasabanın yeni ismi,Afşin ilçe olmadan bu bölge ve çevre köylerin tamamı Elbistan ilçesine bağlı iken,zamanın Elbistan kaymakamı Meykir’den geçerken ağaçların gölgesinde koyunları dinlendiren çobanlara rastlar.Çobanlar Kaymakama çeşitli ikramlarda bulunur. Çobanlarla sohbet eden kaymakam çobanların bu beyefendi davranışlarından etkilenerek Meykir’in adını 1939 yılında Çobanbeyli olarak değiştirir.1972 yılında kasaba olan yerleşim yeri 2014 yılında Büyükşehir kanunu kapsamında Afşin'e bağlı bir mahalle olmuştur.

Kültür

TÜRK kültür gelenek ve görenekleri yaşanmaktadır. Geleneklerine sahiptirler.Akrabalık bağları güçlüdür.

KASABA YERLEŞİMİ

Düz ve verimli bir arazi üzerine yerleşmiş olan güzel ve yeşil kasabanın içerisinden Mağara Gözü ve Hunu çayı adında iki çay akmaktadır. Kasabanın doğusunda Bakraç mahallesi, batısında Arıtaş kasabası, güneyinde bağlı bulunduğu Afşin ilçesi, Kuzeyinde Kangal mahallesi, kuzeybatısında Altunelma kasabası, güneybatısında ise Emirilyas mahallesi bulunmaktadır. Kasaba bağlı olduğu Afşin ilçesine yaklaşık 6 km mesafede yer almakta olup kasabanın içinden Tanır ve Altunelma Kasabaları ile Dağlıca,Armutalan,Söğütderesi, Topaktaş,İncirli,Poskof,Kangal köylerinin yolu geçmektedir. Ayrıca aynı yol üzerinden Kayseri, Sarız ulaşımı da sağlanmaktadır.Arıtaş ve Emirilyas yolu da yine kasabanın içerisinden geçmektedir.

EKONOMİ

Kasaba ekonomisi genel olarak tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır.Yakın bir zamana kadar sulu arazi yok denecek kadar az olan kasabada DSİ tarafından açılan derin su kuyuları ve kasabalının kurduğu Sulama Kooperatifi neticesinde yer altında bulunan nehirler yerüstüne çıkarılmış ve kıraç arazimiz yok denecek kadar azalmıştır.Önceleri tahıl üretimi yapılırken artık Şekerpancarı,fasulye,ayçiçeği üretimi yapılmaktadır.Bunun yanında çeşitli sebze yetiştirme denemeleri yapılmaktadır.
Kasabanın ikinci önemli geçim kaynağı ise hayvancılıktır.Başta büyükbaş hayvancılık olmak üzere küçük ve kümes hayvancılığı da yapılmaya çalışılmaktadır.

DOĞAL ZENGİNLİKLER

Kasaba Çoğulhan Termik santralinin kömür ihtiyacını sağlamakta olan zengin linyit kömür havzasının üzerinde yer almaktadır.Ayrıca yer altı su kaynakları yönünden çok zengin olan kasabada çok sayıda artezyen ve derin su kuyuları bulunmaktadır.Su zenginliği aynı zamanda çalışkan kasaba halkı tarafından maddi zenginliğe dönüştürülmüş ve kasabada işsizlik sorunu yok denecek kadar azalmıştır.

EĞİTİM

Kasabada eğitim çok önceleri başlamıştır.İlk önce 3 sınıflı ve eğitmenli eğitim ve öğretim başlamış,1940 yılından itibaren de 5 sınıflı eğitime geçilmiştir.1965 yılında 2 derslikli bir ilkokul ,1972 yılında 6 derslikli ilkokul,1976 yılında ise ortaokul açılmıştır.1989 yılında yapılan İlköğretim okulu sayesinde bölgede ilköğretim uygulamasına ilk geçen yerlerden biri kasabamız olmuştur.Daha sonra ise diğer okul da ilköğretime dönüştürülmüştür.1996 yılında açılan Çok Programlı Lise ise kasabanın yanında yöre öğrencilerine de hizmet vermektedir. Okullaşma oranının yüksek olduğu ve kasabanın insanının eğitime önem verdiği görülmektedir.