Falcon 9

Sermaye

SpaceX bir önceki fırlatma aracı olan Falcon 1'i tamamen kendi parasıyla geliştirmişken, Falcon 9'un geliştirilmesi; Ticari Yörüngesel Taşımacılık Hizmetleri (COTS) programı çerçevesinde, NASA'nın sağladığı parasal kaynak ile başlamıştır. SpaceX 2006 yılında "ticari yörüngesel taşıma hizmetini geliştirip ispat etmek" üzere  doğrudan-kaynak-sağlanan, üç adet ispat uçuşu da içeren , "Uzay Yasası Anlaşması"na (UYA) hak kazandı.   NASA ayrıca, 2008 yılında UUİ'ye Ticari İkmal Hizmetlerinin fırlatmalarını (ilk uçuştan iki yıl önce) satın alarak fırlatma aracının ana müşterisi olmuştur  ; 1.6 milyar $ değerindeki sözleşme, UUİ'ye malzeme götürüp ve UUİ'den malzeme getirecek olan en az 12 adet görev içermekteydi.
SpaceX'in NASA ile olan sözleşmesi hakkındaki açıklaması:
SpaceX bu günlere  NASA'nın inanılmaz başarılarının üzerinde geliştirerek, NASA'nın fırlatmaları için ana müşterisi olması sayesinde, ve gelişim süreci boyunca verilen tavsiyeler ile gösterilen rehberlik sayesinde gelebilmiştir. SpaceX,  NASA COTS ofisine bu süreç boyunca gösterdikleri devamlı destek ve rehberlik için özel bir teşekkür iletmek istiyor. COTS programı gerçek bir özel/kamu işbirliğinin gücünü göstermiştir ve takımımızın gelecekte başaracağı heyecan verici işleri iple çekiyoruz.
2011 yılında, SpaceX Falcon 9 v1.0 için geliştirme maliyetinin 300 milyon $ civarında olacağını öngörmüştü. NASA'ya göre , SpaceX eğer geleneksel bir artı-maliyet sözleşme türü yaklaşım sergilemiş olsaydı, maliyetler  3.6 milyar $ civarında olurdu.
2014 yılında, SpaceX  Falcon 9 ve Dragon kapsülü için toplam geliştirme maliyetini açıkladı. NASA toplamda 396 milyon $ kaynak sağlarken SpaceX roket ve kapsül geliştirme çabaları için  450 milyon $'dan fazla kaynak sağlamıştır.

Geliştirme, üretim ve test tarihçesi

SpaceX aslında, hafif bir fırlatma aracı olan Falcon 1'den sonra , 'Falcon 5' isimli, ara  seviye bir fırlatma aracı üretmek niyetindeydi. Bunun yerine 2005 yılında SpaceX, "tamamen tekrar-kullanılabilir ağır yük fırlatma aracı" olan Falcon 9'un geliştirilmesine devam ettiğini açıklamıştır, o sırada bu araç için hükümet ile müşteri olarak anlaşmıştı bile. Falcon 9, alçak dünya yörüngesine yaklaşık olarak 9500 kg (21000 lb) ağırlığında yük taşıyabilecek bir araç olarak tanımlanmıştı, 3.7 m (12 ft)  kalınlığında koruma hazneli haliyle uçuş başına 27 milyon $'a ve  5.2 m (17 ft) kalınlığında koruma hazneli haliyle uçuş başına 35 milyon $'a malolacağı tahmin edilmişti. SpaceX ayrıca Falcon 9'un, 25000 kg (55000 lb) ağırlığında görev-yükü taşıyabilen ağır bir uyarlamasının geliştirildiğini duyurmuştu. Falcon 9'un ADY'ye, YTY'ye erişebilecek fırlatmaları ve mürettebat ile malzemeleri taşıyan araçların UUİ'ye ulaşmalarını mümkün kılması hedeflenmişti.
NASA COTS sözleşmesinin özgün halinde Falcon'un ispat uçuşunun 2008 Eylül ayı içinde olması ve 2009 Eylül ayına kadar da üç ispat uçuşunun hepsinin tamamlanmış olması öngörülmüştü. 2008 Şubat ayında, Falcon 9/Dragon COTS İspat uçuşunun planları ,2009 yılın ilk çeyreğinin sonlarına doğru, altı ay kadar ertelendi. Elon Musk'a göre, geliştirme işinin karmaşıklığı ve Cape Canaveral'dan fırlatma için  gerekli düzenleyici önlemler de gecikmeye katkıda bulunmuştur.
2008 Ocak ayında (ilk aşamaya bağlanan iki motorun aynı anda ateşlenmesi ile yapılan) ilk çoklu-motor  testi  başarıyla tamamlandı, ardışık testlerden sonra, 22 kasım 2008 tarihinde Falcon 9'a ait tüm 9 adet motor da ilk aşamanın görev süresi (178 saniye) boyunca  ateşlenmiştir.  2009 Ekim ayında ilk uçuşa-hazır 'ilk aşama', şirketin Teksas,McGregor'daki test rampasında, tüm motorlar test ateşlemesi yapılarak, başarı ile gerçekleştirilmiştir. 2009  Kasım ayında SpaceX ,40 saniye süren, ilk 'ikinci aşama' test ateşlemesini gerçekleştirmiştir. Bu test iptal edilmeden ya da yeniden yapılmadan başarılmıştır. 2 Ocak 2010 tarihinde  McGregor test sahasında, Falcon 9'un ikinci aşamasının  tam süreli (329 saniye) yörünge-giriş ateşlemesi gerçekleştirilmiştir. 2010 Şubat ayında tüm parçalar birleştirilmek ve bağlanmak üzere fırlatma sahasına getirildi. SpaceX başta 22 Mart 2010 tarihini fırlatma tarihi olarak belirlemişti, ancak şirket yetkileri birleştirme işlemlerinin ve testlerin bitmesinin 1 ile 3 ay arasında süreceğini öngörmüşlerdi.
25 Aralık 2010 tarihinde, SpaceX'in ilk uçuş yığını(flight stack-fırlatma aracının donanımları,parçaları), Cape Canaveral'daki Uzaya Fırlatma kompleksi 40'ın fırlatma rampasında dikey olarak konumlandırıldı, ve 9 Mart'ta SpaceX, ilk aşamanın yerden kalkış olmadan ateşlenmesini içeren, statik bir ateşleme testi gerçekleştirdi. Test T-2. saniyede iptal edildi çünkü ilk aşamanın turbo-pompalarına, fırlatma rampasından, yüksek basınçlı Helium basarak pompaları uçuşa hazırlamak amacıyla döndüren sistemin çalışması sırasında sorun oluşmuştu. Sonrasında yapılan incelemede sorunun vanalardan birinin açılma komutunu almamasından kaynaklandığı anlaşıldı. Sorun roketle değil de fırlatma rampasıyla ilgili olduğundan, farklı vana ayarına sahip olan McGregor test sahasında ortaya çıkmamıştı. Roketin altından bir miktar alev ve duman çıkınca, bu durum motorda yangın olduğu söylentisine yol açtı. Ancak alev ve duman  fırlatma öncesinde sistemde bulunan sıvı oksijenle yakıt karışımının yanmasının olağan sonucuydu ve araç ile fırlatma rampası hiçrbir hasar almamıştı. İptal etme anına kadar aracın tüm sistemleri beklendiği gibi çalışmışlardı, ve ilgilenilmesi gereken başka herhangi bir sorun tespit edilmemişti. Hemen ardından 13 Mart'ta yapılan test tüm 9 adet ilk-aşama motorunun 3.5 saniye boyunca ateşlenmesiyle başarılı bir şekilde sonuçlanmıştı.
İlk uçuş; Hava Kuvvetlerinin  Falcon 9 uçuş sonlandırma sistemi üzerinde gerçekleştirdiği değerlendirme yüzünden 2010 Mart ayından Haziran ayına ertelendi. İlk fırlatma denemesi   4 Haziran Cuma günü saat 1:30 pm EDT tarihinde yapılmıştır. Fırlatma ateşlemeden hemen sonra durdurulmuştur, ve roket  başarılı bir şekilde hata-önleyici(failsafe) iptal sürecinden geçmiştir.
Yer mürettebatı roketi başarılı bir şekilde tekrar hazır hale getirebildiler, ve sonrasında roket aynı dün saat 2:45 pm EDT civarında başarılı bir şekilde fırlatıldı.
İkinci Falcon 9 fırlatılışı ( ayrıca ilk COTS ispat uçuşu ) 8 Aralık 2010 tarihinde yerde kalkış yapmıştır.
İkinci Falcon 9 uyarlaması —v1.1—      2010-2013 yılları arasında geliştirilmiştir, ve ilk kez 2013 yılın içinde fırlatılmıştır.
2010 Aralık ayında SpaceX'in üretim hattı, her altı haftada çiftlemek hedefiyle,  her üç ayda bir adet yeni Falcon 9 (ve Dragon uzayaracı) üretiyordu. 2013 Eylül ayı itibarıyla, SpaceX'in toplam üretim alanı neredeyse 93 Bin m² (1 Milyon feet2 )'ye ulaşmış ve  imalathane yılda 40 adet roket çekirdeği üretime ulaşabilecek şekilde ayarlamalar yapıldı.  2013 Kasım ayında Falcon 9 araçlarının üretim miktarı ayda bir adetti. Şirket 2014 ortalarına doğru bu sayının yılda 18 adete , 2014 sonunda ise yılda 24 adete  ve 2015 yılının sonunda 40 adete . yükseleceğini belirtmiştir.

Fırlatıcı uyarlamaları

İlk Falcon 9 2010–2013 yılları arasında 5 adet fırlatmayı başarılı bir şekilde gerçekleştirmiştir. Çok daha büyük olan Falcon 9 v1.1 uyarlaması ilk uçuşunu bir İspat göreviyle 29 Eylül 2013 tarihinde yapmıştır, bu ispat görevinde  500 kg (1100 lb) ağırlığında çok küçük bir uydu olan CASSIOPE uydusunu, görevin ispat uçuşu olması sebebiyle "indirimli fiyat"tan, taşımıştır. Bunu, her ikisi de YTY'ye başarılı bir şekilde ulaştırılan, büyük SES-8 ve Thaicom haberleşme uydularının fırlatılmasıyla birlikte v1.1 için daha gerçekçi görev-yükleri takip etmiştir.  Hem Falcon 9 v1.0 hem deFalcon 9 v1.1   harcanabilir fırlatma araçlarıdır (ELV).
Buna ek olarak, yeniden kullanılabilir Falcon 9 fırlatma aracı için yeniden kullanılabilir bir 'ilk aşama'  geliştirme aşamasındadır. Bu aracın  ilk yörünge-altı uçuş testi Grasshopper deneysel teknoloji-ispat-edici Yeniden kullanılabilir fırlatma aracı (RLV) üzerinde yapılmaktadır.

Ortak tasarım parçaları

Tüm Falcon 9 araçları yörüngeye-iki-aşamada-çıkan, LOX/RP-1 yakıt karışımını kullanan fırlatma araçlarıdır.
Falcon 9 akaryakıt tankı duvarları ve kubbeleri 2195 numaralı alüminyum lityum alaşımından yapılmıştır. SpaceX  tamamı, en yüksek dayanıklılığı veren ve en güvenilir kaynak yöntemi olan,sürtme-karıştırmalı-kaynak yöntemiyle yapılmış olan akaryakıt tankı kullanmaktadır. Falcon 9 aracının ikinci aşama akaryakıt tankı  basitçe  ilk aşama akaryakıt tankının kısa halidir ve  aynı alet edevatın,malzemenin ve üretim yöntemlerinin çoğunu kullanır. Bu aracın üretimi sırasında paradan tasarruf sağlamaktadır.
Her iki aşama da motor ateşleyicisi olarak havada kendiliğinden alev almaya yatkın(piroforik) olan  trietilalüminyum-trietilboran (TEA-TEB) karışımı kullanır .
SpaceX birden çok yedekli hataya-dayanıklı tasarıma sahip uçuş bilgisayarları kullanmaktadır. Merlin motorlarının her biri 3 adet oylama-mantığı kullanan bilgisayar tarafından yönetilir, her bir bilgisayarın, sürekli birbirini denetleyen, iki adet fiziksel işlemcisi bulunmaktadır. C++ programlama diliyle geliştirilmiş olan yazılım Linux işletim sistemi üzerinde çalışmaktadır.  Esneklik için,  ışınıma dirençlenmiş parçalar yerine, ticari olarak genel üretimi olan parçalar  ve sistem-geneli "ışınıma(radyasyona)-dayanıklı" tasarım kullanılmıştır. Aşama yönetim işlevlerini ele almak üzere her aşama, Merline-özel motor denetçilerine ek olarak,  aynı hataya-dayanıklı  üçlü tasarıma sahip olan  aşama-seviyesi uçuş bilgisayarına sahiptir.
Falcon 9'un üst ve alt aşamalarını birbirine bağlayan, ara kademe kısmı karbon fiber ve alüminyum dolgulu bir bileşikten yapılmıştır. Tekrar kullanılabilir ayrılma halka-kelepçeleri ve havalı itici sistem sayesinde aşamalar birbirinden ayrılır. Aşama ayırma sisteminin asıl tasarımında  on iki adet ek noktası vardı,  v1.1 fırlatma aracında bu sayı üçe düşürülmüştür  .

Görev-yükü kaplaması (Payload fairing)

Altıncı uçuş (CASSIOPE, 2013) Falcon 9'un atılabilir görev-yükü kaplaması (İng: payload fairing) ile donatıldığı ilk fırlatılışı olmuştur, bu durumda araca fazladan bir ayrılma işlemi eklenmiştir ki bu işlem, daha önceki pek çok devlet ve özel sektör fırlatma görevini başarısızlığa uğratmış olan riskli bir işlemdi, bu başarısızlıkların arasında  her ikisi de Taurus roketleriyle gönderilmiş olan 2009'daki Orbiting Carbon Observatory ve 2011'deki Glory uydusu sayılabilir.
Koruma haznesi tasarımı SpaceX tarafından yapılmıştır,  13 m (43 ft)-uzunluğunda ve 5.2 m (17 ft)-çapındaki görev-yükü koruma haznesi üretimi ise SpaceX'in  Hawthorne şehrindeki roket fabrikasında yapılmıştır. Falcon 9'un ilk beş  fırlatılışında kapsül  taşıdığından ve de uydu taşımadığından, o uçuşlarda görev-yükü koruma haznesine ihtiyaç duyulmamıştı.  Diğer pek çok uyduda olduğu üzere CASSIOPE  uçuşunda, fırlatma sırasında yükü korumak için ihtiyaç duyulmuştu.  Yeni koruma haznesi tasarımının testi  2013 baharında NASA'nın Plum Brook Station test tesisinde  tamamlanmıştır. Bu testte   fırlatış anındaki ses şoku, mekanik titreşimi, buna ek olarak elektromanyetik statik deşarj koşulları çok büyük bir vakum odası içinde oluşturuldu.  SpaceX, 150 milyon $ değerindeki NASA simülasyon odasındaki test zamanı için NASA'ya 581300$  kira ödemiştir.  Koruma haznesi, CASSIOPE uydusunun fırlatılışı sırasında sorunsuz ayrılmıştır.

Falcon 9-R

Roketin üçüncü bir  uyarlaması geliştirilme aşamasındadır. Falcon 9-R, Falcon 9'un —yeniden kullanılabilir (RLV) hızlandırıcı aşamalı— kısmi olarak yeniden kullanılabilir bir uyarlaması  , Grasshopper ile F9R Dev teknoloji ispat edicilerinde  test edilmiş olan sistemler ve yazılım kullanılarak geliştirilmektedir. Geliştirmede ayrıca   SpaceX tarafından ilk aşamanın,daha uzun vadede ikinci aşamanın, hızlıca yeniden kullanılabilir getirilmesi için geliştirilmekte olan bir dizi teknoloji de kullanılmaktadır.  İlk başta sadece ilk aşama hızlandırıcısı tekrar kullanılacaktır.
Falcon 9 v1.0 ve Falcon 9 v1.1  arasındaki farklılıklar kayda değer miktardayken, Falcon 9 v1.1 ve Falcon 9-R için olan geri-getirilebilir hızlandırıcının belirginleşmeye başlayan tasarımı arasında çok az miktarda farklılık görünmektedir.  Roket uzunluğunda veya itki kuvvetinde herhangi bir değişiklik planlanmazken, esas görünür değişiklik, F9R ilk-aşama hızlandırıcısının alt kısmındaki uzatılabilir iniş takımları(bacakları)nın varlığıdır.  Ek değişiklikler daha az görünür durumdadır, bunlara ,dikey iniş yapmayı düzenli ve güvenilir bir şekilde etkileyebilmek için ,roketin konum yönetimi teknolojisine ve yönlendirme yönetim sistemi yazılımına yapılan değişiklikler dahildir.
SpaceX'in 2014 Mart ayı itibarıyla, Falcon 9 v1.1 harcanabilir roketi için yayımladığı fiyatlandırma ve görev-yükü özellikleri, aslında yayımlanmış olan listenin belirttiğinden  yüzde 30 daha fazla verimi içermektedir; ek verim kısmı SpaceX'in , müşteriler için belirtilmiş olan görev-yükünün yörüngeye çıkarılmasını başardıktan sonra,  tekrar-kullanılabilir hızlandırıcı ispat uçuşu testlerini yapabilmesi için ayrılmıştır. Tekrar-kullanılabilirliği ve geri-kazanımı desteklemek için gerekli tüm mühendislik değişiklikleri yapıldıktan ve  testlerinin başarılı olmasından sonra, SpaceX Falcon 9-R için görev-yükü verimini artırmak için hala fırsatı olacağı  ya da gerektiğinde fiyat düşümüne gidebileceği kanısındadır.

Güvenilirlik

Falcon 9'un güvenilirliği ,araç önemli miktarda uçuş yapana kadar belirlenemeyecektir. Şirket "basitlik sayesinde, güvenilirlik ve düşük maliyet el-ele gidebilir" felsefesinden hareketle aracın yüksek güvenilirliğe sahip olacağını tahmin etmektedir,ancak bu ileride belli olacaktır. Bir karşılaştırma olarak  Rus yapımı Soyuz roket dizisi, tarihinde 1700'den fazla fırlatma gerçekleştirmiştir, bu rakam diğer herhangi bir roketten çok daha fazladır (bozulma oranı 39'da 1) .Şimdiki fırlatma araçlarının %75'i  en azından ilk üç uçuşundan birinde başarısız olmaktadır.
Şirketin ,daha küçük aracı, Falcon 1 aracında olduğu gibi, Falcon 9'nun fırlatma işlem silsilesi, kalkış öncesi tam motor ateşlenmesine ve sistem denetimine izin veren, bir 'hold-down' (bastırma/zaptetme) özelliği içermektedir. İlk-aşama motor ateşlenmesinden sonra fırlatma aracı; tüm itki ve araç sistemlerinin beklendiği gibi çalıştığı teyit edilene kadar, fırlatma kulesinde tutulur ve bırakılmaz. Benzer 'zaptetme' (hold-down) sistemleri Saturn V ve Uzay mekiği gibi fırlatma araçları tarafından da kullanılmıştır. Olağan dışı herhangi bir koşul algılanırsa, otomatik güvenli 'kapatma' işlemi ve itki yakıtı boşaltımı yapılır.
Falcon 9 üçlü yedekli yapıda uçuş bilgisayarlarına ve  'yörüngeye yerleşme' işleminde daha kesin sonuçlar için ek olarak GPS ile donatılmış, atalet seyrüseferine sahiptir.

Eksik-motor yeteneği (Engine-out capability)

Apollo programı'ndaki Saturn serisi gibi , birden çok ilk-aşama motorunun varlığı, uçuş sırasında ilk-aşama motorlarından birisi bozulsa dahi görevin tamamlanabilmesine olanak verir. 2007 yılında SpaceX tarafından açık bir şekilde yayımlanan "güncelleme" içerisinde, aşırı zararlı motor bozulma biçimlerinin çeşitli yönlerinin ayrıntılı tanımları ve tasarıma eklenmiş olan 'eksik-motor' yetenekleri (engine-out capabilities) açıkça anlatılmıştır.
SpaceX pek çok yıl boyunca, Falcon 9'un ilk aşamasının eksik-motor yeteneği için tasarlandığını vurgulamıştır. SpaceX CRS-1 görevi , ilk aşamadaki bir motor arızası yüzünden, kısmi olarak başarıya ulaşmıştır: birincil görev-yükü doğru yörüngeye yerleştirimişti, ancak birincil görev-yükü müşterisi olan NASA'nın sözleşmesel gereksinimleri sebebiyle, ikincil görev-yükünü daha yüksek bir yörüngeye yerleştirmek üzere Falcon 9'nun bir üst aşamasına geçiş için ikinci kez motor ateşlenmesine izin verilmedi. Sözleşme imzalanırken bu risk ikincil görev-yükü müşterisi tarafından kabul edilmişti. Sonuç olarak, fırlatmadan birkaç gün sonra ikincil görev-yükü atmosfere tekrar girmişti.
Ayrıntılandırılacak olursa, 2012 Ekim ayındaki fırlatmadan 79 saniye sonra, ilk aşamanın  1 numaralı motorunda basınç düşmesi yaşanmıştır, akabinde bu motor kapatılmıştır. Sonuçta oluşan hızlanma kaybını karşılamak için ilk aşama motorları planlanandan  28 saniye fazla çalışmıştır, ve benzer bir şekilde ikinci aşama motorları 15 saniye fazla çalışmıştır. Bu fazladan motor çalışma zamanı yüzünden ikinci aşamanın yedek yakıtı azalmıştı, böylece  yakıtın ikincil görev-yükü ile birlikte aracı, uzay istasyonun üzerindeki bir yörüngeye çıkarmak için yetebilmesi ihtimali %99'dan  %95'e düştü. NASA, fırlatmayı satın alan ve böylece sözleşmeyle sabitlenmiş bir dizi 'görev karar noktası' yönetimini elinde tutan ana müşteri olduğu için; SpaceX'in , ikinci aşama motorlarını tekrar çalıştırıp ikincil görev-yükünü doğru yörüngeye yerleştirmeyi denemesine izin vermeyi reddetmiştir. İkincil görev-yükü  fırlatmadan birkaç gün sonra dünya atmosferinde yitirilmiştir ve böylece kayıp olarak değerlendirilmiştir.

Fırlatma sahaları

Cape Canaveral Hava Kuvvetleri İstasyonundaki  fırlatma kompleksi 40 tesisi; Falcon 9'un ilk fırlatma sahası ve UUİ malzeme ikmal fırlatmalarında kullanılan ana tesistir, ayrıca yer sabit yörüngeye gönderilen görev-yüklerinin fırlatmaları için de bu tesis kullanılmaktadır. SpaceX'in kiraladığı ikinci bir  fırlatma sahası Vandenberg Hava Kuvvetleri Üssü'nde bulunan SLC-4 tesisidir ve kutup yörüngesi fırlatmaları için kullanılmaktadır.  Vandenberg sahası 29 Eylül 2013 tarihinde ,Kanada-yapımı CASSIOPE uydusunun fırlatılışında kullanıldığında,  faal hale gelmiştir. Tamamen ticari fırlatmalarda kullanılması amaçlanan,üçüncü bir saha planlama aşamasındadır. Olası konumlar arasında Teksas, Florida, Georgia, ve Porto Riko değerlendirilmiştir. Ağustos 2014 tarihinde nihai konum Teksas'taki Boca Chica sınırları içerisinde seçilmiştir.

Fırlatma fiyatları

Kullanımı bırakıldığı tarihte, Falcon 9 v1.0 uyarlamasının fırlatılış fiyatı 54 milyon  $ - 59.5 milyon $  aralığında verilmekteydi. 2013 yılında, Falcon 9 v1.1 uyarlamasının liste fiyatı  56.5 milyon $ idi, ve 2014 Kasım ayı itibarıyla bu fiyat 61.2 milyon $ olmuştur. UUİ'ye yapılan Dragon kargo görevlerinin ortalama maliyeti ,NASA ile imzalanmış olan sabit fiyat sözleşmesi çerçevesinde, 133 milyon $ değerindedir.
2004 yılında, Elon Musk şunu söylemiştir: " uzun vadeli planlarımız ağır yük taşıyan bir ürün öngörmektedir , ve hatta ,müşteri talebi olması durumunda, süper-ağır yük taşıyan bir ürün de geliştirilecektir [...] Nihayetinde, inanıyorum ki   yörüngeye taşınan görev-yükü için  pound başına 500 $ (1100$/kg) değerine ve hatta daha da az maliyete erişmek gayet mümkündür." 2013 yılındaki fırlatma fiyatı ve ADY(LEO) tam görev-yük sığası, Falcon 9 v1.1 için pound başına 1864  $  (4109$/kg) olarak gerçekleşmiştir.
2011 yılında, Musk Falcon 9 v1.0 roketi için yakıt ve yükseltgen maliyetinin toplam 200 Bin $ civarında olacağını tahmin etmişti. İlk aşama 39 Bin ABD galonu (150 Bin L)  sıvı oksijen ve neredeyse 25 Bin ABD galonu (95 Bin L kerosen kullanırken ikinci aşama  7300 ABD galonu (28 Bin L; 6100 İngilizce galonu)  sıvı oksijen  ve   4600  ABD galonu (17 Bin L)  kerosen kullanmaktadır.

İkincil görev-yükü hizmetleri

Falcon 9 görev-yükü hizmetleri, EİYU-halkası (ESPA-ring) aracılığıyla, ikincil ve üçüncül görev-yükü  bağlantısı içermektedir, burada kullanılan ara-aşama uyarlayıcısı, ilk defa  ABD Savunma Bakanlığı'na ait, EHFA (EELV) türündeki Atlas V ve Delta IV araçlarını kullandığı görevlerindeki ikincil görev-yükleri için kullanılan uyarlayıcı ile aynıdır. Bu ana göreve en az etki yapılarak ikincil ve üçüncül görevlerin yapılabilmesine olanak verir. 2011 yılından itibaren, SpaceX  Falcon 9 için  EİYU-uyumlu görev-yüklerinin fiyatlarını açıklamaya başlamıştır.