Sabkha

Kökeni ve Gelişimi

Sabka’nın gelişme kökeni ve ilerlemesi Al-Farac (2005) tarafından incelemiştir. Khor-Lagün Sabka modelinde, deniz seviyesinde bir artış meydana gelir ve daha sonrasında sığ su özellikleri görülür. Buralar alüvyon ile dolar, arazi yükselir ya da deniz seviyesi düşerse, su buharlaşarak Sabka’yı terk eder.

Khor-Lagün

Eğer kıyı bölgesi düzensiz bir topografyaya sahipse, sel taşkınları büyük dereler ya da khor adı verilen bölgeleri oluşturur. Khor]]’lar sığ gelgitli ya da girintili çıkıntılı olabilirler. Girişlerinde gri mangrovları barındırabilmeleri, kuru derelerden ya da su yataklarından tuzlu suya ulaşılıp ulaşılamayacağına bağlıdır. Tortular birikmeye başladığında, Khor’lar daha sığ hale gelerek gölcükleri oluştururlar. Gölcükler küçük gelgitlere maruz kalana kadar dolmaya devam eder ve Sabka’lar oluşmaya başlar. Olgunlaşmamış bir Sabka, yağmur fırtınalarından sonra, normalden daha yüksek bahar gelgitleri sırasında sular altında kalacaktır ya da hızla esen rüzgarlar deniz suyunu kıyıdan derinliklere doğru birkaç santimetre çeker. Olgunlaşmış Sabka’lar ise, ağır yağmur fırtınalarından sonra, sadece sular altında kalırlar ve sonunda birleşerek Sabka kıyı düzlüklerini oluştururlar. Bu kıyı düzlükleri 10-50 cm arasındaki kabartmalarla birlikte çok düz alanlar olarak nitelendirilirler ve denize doğru eğimleri 1/1000 gibi küçük bir orandır. Bir Sabka’nın düzlüğü topoğrafik alçaklıklarda biriken aeolian silisiklastik tozları sayesinde gelişmiştir.
Bu çevreler kıyıya doğru paralel kemerler şeklinde yanlamasına bulunur. Mercan kayalıkları, bariyer adaları ve sığlaşmalar, açık kaya tabakalarını oluştururlar. Bu tip tortular, yükselen enerjinin göstergesidir ve khor-lagün çevrelerini korur. Sabka’lar denize doğru çok miktarda tortu aracılığıyla sağlanan 15 km kadar geniş bir kumsal alana yayılmış olabilirler.

İklim Etkileri

İklim, Sabka’nın gelişmesinde en önemli faktörlerden biridir.  Bu kurak bölgedeki yağış miktarı genellikle ortalama 4 cm/yıl olarak meydana gelmektedir. Sıcaklık ortalamaları 50 °C’nin üzerinden 0 °C gibi düşük değerlere kadar uzanabilir. Nem, rüzgar yönüyle bağlantılıdır. Gündüzleri %20 civarında olan nem, geceleri ise %100 oranına çıkabilir ve yoğun sislere yol açabilir. Su sıcaklıkları, derinlik ve sığlık değişimiyle beraber yaklaşık 10 °C değişime uğrar. Yüksek sıcaklıklar, Basra Körfezi’nde çok yüksek buharlaşma oranlarını meydana getirir (124 cm/yıl). Son 4000-5000 yıl içinde Sabka’nın net buharlaşma oranı 6 cm/yıl olarak ölçülmüştür. Sabka’nın yüzeyinin özgür su yüzeyi olmamasının sebepleri arasında geceleri oluşan yoğun nem miktarı ve hava sütunundaki dikey tabakalaşma gösterilebilir. Buharlaşmayla oluşan su kaybına rağmen yer altı suları, sürekli denize doğru olan kıta suları akıntıları ve yağmur fırtınaları nedeniyle 1,5 metrenin altına inmez.
İklim çeşitlilikleri, Sabka’nın çok hareketli bir tabiata sahip olmasına sebep olur. Sabka’nın daha kuru bölgelerinde alçıtaşları anhidtrite dönüştürülebilir; aragonit ise diyajenetik olarak dolomotize olabilir. Geceleri termal daralma ve gündüzleri genişleme; çok köşeli, içbükey, kenarları kalkık, yassı şekillerin oluşmasına yol açar. 
Halite kaya tuzunun yol açtıkları haricinde art arda sıralanan olaylar, kolaylıkla önlenebilir.

Hidrokarbon Rezervuarlar

Sabka, büyük yer altı yüzeylerini oluşturduğuna inanılan Orta Doğu’daki hidrokarbon rezervuarlarını biriktirir. Bu hidrokarbonların(gaz ve petrol) ana kaynağı, Sabkha dizilerinde bulunan ve maksimum %8,2 organik karbon ve hidrojen endeksleri içeren  mikrobiyal paspaslar ve mangrov paleo topraklar olabilir.