Doctor Who

Öncül

Doctor Who, ana karakter olan Gallifrey gezegeninden, adının "Doktor olduğunu söyleyen serseri bir Zaman Lordu'nun maceralarını anlatmaktadır. Mark I tip 40 model bir TARDIS'le gezegeninden kaçıp uzay ve zamanda yolculuk yapmaya başlamıştır. Normalde "bukalemun devresi" olan TARDIS, gittiği yerle uyumlu bir nesneye dönüşmektedir. Ancak, Doktor'un TARDIS'inde bu devre bozulduğu için son şeklini aldığı polis kulübesi olarak kalmıştır.
Doktor, nadiren yalnız ve genelde bir veya daha fazla yol arkadaşıyla yolculuk yapmaktadır. Genelde insan olan yol arkadaşlarını hayranlık duyduğu Dünya'dan bulmaktadır. Çoğu zaman merakları onları olaylara götürmekte ve beraber masum insanlara zarar veren veya tarihi değiştirmeye çalışan şeytani güçlere karşı savaşmaktadırlar. Doktor, marifetlerini ve çok yönlü sonik tornavidası gibi en düşük kaynaklarını kullanarak bu olaylardan sıyrılmaktadır. Bir Zaman Lordu olarak Doktor, ölümcül bir yara aldığında rejenerasyon geçirip yeni bir vücuda ve kişiliğe sahip olmaktadır. Doktor, yaptığı yolculuklarda karşısında gelen Dalekler, Siberler ve hain bir zaman Lordu olan Usta'nın olduğu düşmanlara karşı hep kazanmıştır.

Kamu bilinci

Önceki gün ABD Başkanı John F. Kennedy'nin suikasti nedeniyle haberlerin genişletilmesinden ilk bölümün on dakika gecikmeli yayınlandığı iddia edilmişti. Oysaki bölüm seksen dakika gecikmeli olarak yayınlanmıştı. BBC, suikastle ilgili verilen haberler ve ülke genelindeki elektrik kesintilerinden dolayı birçok izleyicinin yeni dizinin girişini kaçırdığına inanıyordu ve ilk bölüm 30 Kasım 1963 tarihinde ikinci bölümden hemen önce tekrar yayınlandı.
İzleyici sayısı arttıkça dizi, yakın zamanda Birleşik Krallık'ta ulusal bir kurum hâline geldi. Ünlü birçok oyuncu dizinin çeşitli hikâyelerinde oynamak istedi veya onlara konuk oyunculuk teklifi yapıldı.
Ünün artmasıyla dizinin çocuklar için uygunluğu tartışılmaya başlandı. İngiliz sosyal aktivist Mary Whitehouse, 1970'lerde gösterilenleri korkutucu ve kanlı olarak gördüğünü söylüyor ve BBC'ye tekrar tekrar şikayette bulunuyordu. 1980'lerde yapımcı olan John Nathan-Turner, Whitehouse'un söylediklerine göre hareket edeceğini söyledi.
Bir televizyon programının korkutucu sahnelerini görmeyi istemeyen çocukların geri kalanını izlemek için odada kaldıkları davranışını mizah olarak ifade eden "Hiding behind (veya 'watching from behind') the sofa" [Kanepenin arkasında gizleniyor (veya 'arkasından izliyor')] deyimi Britanya'nın pop kültürüne girdi. 1991 yılında bu deyim Doctor Who ile bağlantısını kaybetmedi ve Londra'daki Museum of the Moving Image, Doctor Who ile ilgili bir sergisine "Behind the Sofa" adını verdi. O zamanlar dizinin elektronik tema müziği ürkütücü, tuhaf ve korkutucu olarak adlandırılıyordu. 2012 yılında yayınlanan bir makalede o zamanlar çocukluk dönemindeki "birçok insanın dizi ile ilişkisinin merkezinde" korku ve heyecanın bir arada olduğunu anlatan bir makale yayınlandı. Ayrıca 2011 yılında Digital Spy'dan internette sunulan oylamada bu seri "tüm zamanların en korkunç TV şovu" olarak gösterildi.
Klasik serinin Jon Pertwee döneminde dizi, sekizinci sezondaki Terror of the Autons (1971) hikâyesinde gösterilen katil plastik bebek resimleri, masumları öldüren nergislerden dolayı dizinin çocukları korkutma konusunda zirvede olduğu söylenmişti. Ayrıca 1976 yılında yayınlanan The Brain of Morbius hikâyesinde bedeninden ayrılmış bir beyin zemine düşüyordu. Yine 1976 yılında yayınlanan The Deadly Assassin hikâyesinde Doktor, Şansölye Goth tarafından boğuluyordu.
1972 yılında bir BBC izleyicisi kendi şiddet tanımıyla ("kasıtlı veya kaza sonucu insanlara, hayvanlara fiziksel veya psikolojik hasara neden olabilecek hareketler") ilgili bir araştırma anketi gerçekleştirdi. Doctor Who, o dönem üretilen en şiddetli drama programlarından biri olarak gösterilmişti. Aynı raporda, ankete katılan kitlenin %3'ü diziyi aile için "hiç uygun değil" olarak değerlendirdi. Ankettekilere yanıt olarak The Times gazetesinden gazeteci Philip Howard, "Şiddetin çok daha gerçekçi olduğu, insanlara benzeyen oyuncuların kan gibi görünen boyayla boyandıkları dizileri Dr Who'nun şiddeti ile karşılaştırmanın tamamen saçmalık olduğunu ve bu karşılaştırmanın Londra emlak piyasası ile Monopoly oyununu karşılaştırmak gibi olduğunu, ikisinin de fantezi olduğunu ama birinin ciddiye alınması gerektiğini" söyleyerek dizide şiddetin olmadığını savundu.
TARDIS'in şekli halkın bilincindeki diziyle sıkı sıkıya bağlantılı duruma geldi. Herne Körfezi, Kent'te yaşayan BBC senaristi Anthony Coburn, zaman makinesi olarak bir polis kulübesini düşünenlerden biriydi. 1996 yılında BBC, TARDIS'in mavi polis kulübesi tasarımını Doctor Who'nun ticarî markası olması için başvuru yaptı. 1998 yılında Büyükşehir Emniyet Müdürlüğü, ticarî marka talebine itirazda bulundu; ama 2002 yılında Patent Ofisi BBC lehine karar verdi.
Dizinin başvurusu bilim kurgu hayranları kadar çocukların ve ailelerinin de dikkatini çekti.
21. yüzyılda tekrar yayınlanmaya başlayan dizinin modern serisi BBC One'ın Cumartesi programının merkezi ve "kanalın tanımı" hâline geldi. Geri dönüş sonrası hem izleyici sayısı hem de Takdir İndeksi ile ölçülen Doctor Who, sürekli yüksek reytingler aldı. 2007 yılında The Times'tan televizyon eleştirmeni Caitlin Moran, Doctor Who'nun "tam bir Britanyalı olduğunu" yazdı. Yönetmen Steven Spielberg, "Dünya, Doctor Who olmasaydı daha zavallı bir yer olurdu" dedi.
4 Ağustos 2013 tarihinde BBC One, Doctor Who Live: The Next Doctor adlı canlı bir programda On İkinci Doktor'u kimin oynayacağını açıkladı. Program aynı anda ABD ve Avustralya'da yayınlandı.

Bölümler

Doctor Who'nun 26 sezondan oluşan klasik serisi, 23 Kasım 1963 tarihinden 6 Aralık 1989 tarihine kadar BBC One kanalında yayınlandı. Klasik seride her hafta yayınlanan bölümler bir öykünün parçalarını oluşturdu. İlk yıllarda öyküler genelde dört ile altı bölüm arasında oluşuyordu ve son yıllarda öyküler üç ve dört bölümdü. Bunun dışında The Daleks' Master Plan öyküsü 12 bölümden (ayrıca bir önceki bölümde düzenli kadroyu içermeyen "Mission to the Unknown" adlı bir teaser); yedinci sezonun neredeyse tamamı yedi bölümlük hikâyelerden; The War Games öyküsü 10 bölümden ve The Trial of a Time Lord adlı sezon 14 bölümden (her ne kadar üç üretim koduna ve dört öyküye ayrılmış olsa da) oluşmuştu. Bazen hikâyeler sekizinci sezondaki gibi gevşek bir senaryo ile birbirine bağlıydı. 8. sezonda Doktor, Usta adında hain bir zaman lorduyla savaş hâlindeydi. Diğer gevşek senaryolar 16. sezonda Zamanın Anahtarı görevi, 18. sezonda E-Uzay yolculuğu ve entropi teması ve 20. sezondaki Siyah Gardiyan Üçlemesi idi.
Her Cumartesi akşamı yayınlanan dizinin ailece izlenebilecek eğitici bir dizi olması amaçlanmıştı. Başlangıçta geçmişte geçen hikâyeler, daha genç izleyicilere tarih hakkında bilgi vermeyi amaçlıyordu. Gelecekteki veya dış uzayda geçen bölümler de bilimi öğretmek için yapılmıştı. Bu durum, aynı zamanda Doktor'un ilk yol arkadaşlarına da yansıyordu. Biri fizik öğretmeni, biri de tarih öğretmeniydi.
Ancak bilim kurgu hikâyeleri diziyi domine etti ve "tarihsel" hikâyeler geride kaldı. 1967 yılında tarihsel olarak The Highlanders hikâyesi yayınlandı. Sonrasında çekilen tarihsel bölümler, 1920 yılında İngiltere'de geçen Black Orchid hikâyesi dışında genelde bilim kurgu hikâyelerine zemin hazırlıyordu.
İlk hikâyelerde, bir hikâyenin anlatısı bir sonraki hikâyeye akıyordu. Her bölüm, kendi üretim kodlarıyla farklı hikâyeler olarak üretilmesine rağmen kendi başlıklarına sahipti. Bu durum 1966 yılında yayınlanan The Gunfighters hikâyesine kadar devam etti. Sonraki hikâyeleri oluşturan bölümlerin adı, hikâyenin bölüm numarası olarak gösterildi.
Dizinin senaristlerinden Robert Holmes, aralarında en üretken olanıydı. Doctor Who'da da senaryo yazmasına rağmen Douglas Adams, daha çok Hitchhiker's Guide to the Galaxy çalışmasıyla biliniyordu.
2005 yılında yeniden başlayan dizide bölüm formatı değiştirildi. Her sezon genelde 45 dakikalık 13 bölümden oluşmaya başladı. Bağımsız bölümler (denizaşırı ticarî kanallarda reklamlarla beraber 60 dakika) ve Noel'e özel yayınlanan bölümler daha uzun olarak yayınlandı. Her sezonda gevşek bir hikâye arkına bağlı çeşitli bağımsız ve çok parçalı bölümler bulunur. Hikâye arkları sezonun son bölümünde çözülür. Bölümler erken "klasik" dönemdekine benzer şekilde her bağımsız bölümün veya bir hikâyeyi oluşturan iki veya üç parçalı bölümler kendi özel adına sahip oldu. Bazen özel olmayıp da 45 dakikayı aşan bölümler gerçekleşti. 2008 yılında yayınlanan "Journey's End" ve 2010 yılında yayınlanan "The Eleventh Hour" adlı bölümler bir saat sürmüştü.
1963 yılından beri 800'ü aşkın Doctor Who bölümü yayınlandı. Klasik seride yaygın olarak 25 dakikalık bölümler yayınlanırken 1984 yılında yayınlanan Resurrection of the Daleks hikâyesi, 1985 yılında bir sezon boyunca ve modern serinin genelindeki bölümler 45 dakika olarak ayarlanıyordu. İki uzun metrajlı yapım (1983 yılındaki The Five Doctors ve 1996 televizyon filmi), on bir Noel özel bölümü (biri 72 dakika olmak üzere çoğu 60 dakika) ve 2009, 2010, 2013 yıllarındaki dört ek bölüm 60-75 dakika arasında değişti. 1993, 2005 yıllarındaki kısa bölümler, 2007 Children in Need'e özel hayır bölümü ve 2008 yılında The Proms'un Doctor Who temasından oluşan dört kısa bölüm yaklaşık sekiz dakika sürdü. 1993 yılında yayınlanan Dimensions in Time adlı iki bölümlük hikâye BBC pembe dizisi EastEnders oyuncularıyla işbirliği yapılarak yayınlandı ve hikâyenin çekimleri kısmen EastEnders setinde yapıldı. Ayrıca Comic Relief'in 2011 programı için iki parçalı kısa bölüm yapıldı. Dizi, 2009 özel bölümü "Planet of the Dead"den itibaren HDTV için 1080i olarak çekilmeye başladı. BBC One ve BBC HD aynı anda diziyi de yayınladı.
2013 yılında dizinin 50. yıl dönümüne özel olarak 3 boyutlu "The Day of the Doctor" bölümü yayınlandı. Mart 2013'te Tennant ve Piper'ın döneceği açıklandı. Bölüm ayrıca dünyaçapında aynı anda yayınlanırken sinemalarda da gösterildi.
Nisan 2015'te Steven Moffat, Doctor Who'nun en az beş yıl daha süreceğini söyledi.

Farklı rejenerasyonların bir araya gelmesi

Sonraki dönemlerde oyuncuların geri dönüp kendi Doktor rollerini oynadığı bölümler de yapıldı. 1973 yılındaki The Three Doctors bölümünde William Hartnell ve Patrick Troughton geri dönüp dönemin Doktor'u Jon Pertwee ile beraber dizide yer almıştı. 1983 yılında yayınlanan The Five Doctors bölümünde, Troughton ve Pertwee geri dönüp Peter Davison ile beraber oynamış ve Tom Baker'ın tamamlanmamış olan Shada bölümündeki gösterilmeyen görüntüleri kullanmıştı. Ayrıca William Hartnell'ın yerine Birinci Doktor rolünü Richard Hurndall oynamıştı. 1985'in  The Two Doctors hikâyesinde Patrick Troughton tekrar gerri dönmüş ve Colin Baker ile oynamıştı. 2007 yılında Children in Need programına özel olarak yayınlanan  "Time Crash" adlı kısa bölümde Peter Davison ve David Tennant, beraber oynamıştı. 2013 yılında yayınlanan 50. yıla özel "The Day of the Doctor" bölümünde ise David Tennant'ın Onuncu Doktor'u ile beraber Matt Smith'in On Birinci Doktor'u yer alırken; John Hurt, Savaş Doktoru'nu oynamıştı. Ayrıca kısa bir süre önceki oyuncuların görüntüleri gösterilmişti. Buna ek olarak Doktor, bazen yakın gelecekten veya geçmişten kendi yüzleriyle karşılaşmıştı. Birinci Doktor, The Space Museum (sergide dondurulmuş şekilde olsa da) bölümünde kendisiyle karşı karşıya gelmişti. Day of the Daleks hikâyesinde Üçüncü Doktor, kendisiyle karşılaşmış ve etkileşim kurmuştu. Logopolis hikâyesinde Dördüncü Doktor, rejenerasyon sırasında kendisinin gelecekteki bir yüzüyle ('İzleyici') bağlantı kurarken; Dokuzuncu Doktor, "Father's Day" bölümünde mevcut rejenerasyonun eski bir versiyonunu gözlemlemişti. On Birinci Doktor, "The Big Bang" bölümünde kısa süre kendisiyle yüz yüze gelmişti. "The Almost People" bölümünde Doktor, kendisinin etten kopyasıyla karşılaşmıştı. "The Name of the Doctor" bölümünde On Birinci Doktor, "sırrı" olarak tanımladığı kendisinin bilinmeyen rejenerasyonuyla karşılaşmış ve sonunda onun Savaş Doktoru olduğu ortaya çıkmıştı.
Buna ek olarak, birçok Doktor dizinin radyo oyunlarında beraber yeni maceralara döndü. Peter Davison, Colin Baker ve Sylvester McCoy; 1999 yılında radyoda yayınlanan The Sirens of Time adlı oyunda yer aldı. 2003 yılında dizinin 40. yıl dönümüne özel olarak yapılan Zagreus adlı radyo oyununda Paul McGann, Colin Baker, Sylvester McCoy ve Peter Davison oynadı. Ayrıca yapımda, Jon Pertwee'nin arşivdeki ses kayıtları kullanıldı. Yine 2003 yılında Colin Baker ve Sylvester McCoy, beraber Project: Lazarus adındaki radyo macerasında oynadı. 2010 yılında Peter Davison, Colin Baker, Sylvester McCoy ve Paul McGann; tekrar bir araya gelerek The Four Doctors adlı radyo oyununda yer aldı.

Doktor hakkındaki tutarsızlıklar

Dizinin tarihi boyunca, Doktor hakkında ek sorular gündeme geldi. The Brain of Morbius'ta (1976), Birinci Doktor'un ilk enkarnasyon olmayabileceği ima edildi. (diğer yüzler tasvir edilmiş olsa da Zaman Lordu Morbius'un enkarnasyonları olabilir). Sonraki hikâyelerde Birinci Doktor, Doktor'un en erken enkarnasyonu olarak ifade edildi. Mawdryn Undead (1983) adlı hikâyede Beşinci Doktor, açıkça beşinci yüzünde olduğunu doğruladı. Daha sonra aynı yılda yapılan 20. yıl dönümüne özel The Five Doctors hikâyesinde Birinci Doktor, Beşinci Doktor'un rejenerasyonunu sorguladı; Beşinci Doktor, "dördüncü" rejenerasyonunu geçirdiğini açıklarken Birinci Doktor, heyecanla "Tanrım! Yani şu anda beşincim var." dedi. 2010 yılındaki "The Lodger" bölümünde On Birinci Doktor, kendisini "On Birinci" olarak belirtti. 2013 "The Time of the Doctor" bölümünde On Birinci Doktor'un, saymamayı seçtiği bir yüzü ve başka bir durdurulan yenilenme süreci yüzünden on ikinci rejenerasyonunu geçirdiği netleşti. Aynı bölümde "On Birinci'nin Düşüşü" kehaneti tasvir edildi. Bu yüzden Doktor'un bu enkarnasyonu hâlâ On Birinci olarak adlandırılmaya devam etmektedir.
Yedinci Doktor döneminde, Doktor'un sıradan bir zaman lordundan başka bir şey olmadığı ima edildi. 1996 televizyon filminde Sekizinci Doktor, kendisini "yarı insan" olarak tanımladı.
Dizinin ilk hikâyesi olan An Unearthly Child'da Doktor'un torunu Susan Foreman tanıtıldı. 1967 The Tomb of the Cybermen hikâyesinde Victoria Waterfield, "çok yaşlı" olmadı dolayısıyla Doktor'un ailesini tanıyabildiğinden şüphe ettiğini açıkladı. Doktor, "zamanın geri kalanında onlar aklımda uyuyorlar" diyerek gerçekten istediğinde bunu yapabildiğini söyledi. 2005 yılındaki modern serinin ilk sezonunda Dokuzuncu Doktor'un son kalan zaman lordu olduğu ve gezegenin yok edildiği ortaya çıktı. "The Empty Child" (2005) bölümünde Dr. Constantine, "Savaş başlamadan önce bir babam ve büyükbabam vardı. Şimdi hiçbiri yok" dedi. Doktor, buna "Evet, o duyguyu biliyorum." cevabını verdi. "Smith and Jones" (2007) bölümünde kardeşinin olup olmadığı sorulduğunda Doktor, "Hayır, artık yok." dedi. "Fear Her" (2006) ve "The Doctor's Daughter" (2008) bölümlerinde ise Doktor'un eskiden baba olduğu söylendi.
"The Wedding of River Song" (2011) bölümünde Doktor'un gerçek adının asla ortaya çıkmaması gereken bir sır olduğu söylendi. "The Name of the Doctor" (2013) bölümünde River Song, Büyük Zeka'nın Doktor'un mezarına girmesine izin vermek için onun adını içinden söylediğinde bu daha da araştırıldı ve "The Time of the Doctor" (2013) bölümünde Doktor'un gerçek adının konuşulması durumu, zaman lordlarının evrene güvenli bir şekilde dönmesini sağlayan bir sinyal hâline geleceği anlaşıldığından birçok türün karşı çıktığı bir olay oldu.

Düşmanlar

Sydney Newman, diziyi kabul ettiğinde özellikle bilim kurgu yapımlarında "patlak gözlü canavar" istemediğini söyledi. Ancak, canavarlar seyircinin daha çok ilgisini çekti ve neredeyse başından beri Doctor Who dizisinin başlıca ögeleri oldu.
2005 yılında yeniden başlatılan dizide yürütücü yapımcı Russell T Davies, klasik serinin simgeleşmiş ögelerini yeniden kullanmaya niyetli olduğunu belirtti. Birinci sezonda Nestene Bilinci ile Autonlar ve Dalekler, ikinci sezonda Siberler, üçüncü sezonda Macra ve Usta, dördüncü sezonda Sontaranlar ve Davros, 2009-10 özel bölümlerinde Rassilon'un da aralarında olduğu Zaman Lordları geri döndü. Davies'in görevini devralan Steven Moffat bunu devam ettirdi; beşinci sezonda Silurianlar, altıncı sezonda Cybermat'ler, yedinci sezonda Büyük Zeka ve Buz Savaşçıları ve 50. yıla özel bölümde Zygonlar dönüş yaptı. Ayrıca modern seride yeni uzaylı olarak Slitheen (Raxacoricofallapatoris'lu), Ood, Judoon, Ağlayan Melekler ve Sessizlik tasarlandı.
Nadir görülen Buz Savaşçıları, Ogronlar, Rani ve Siyah Gardiyan dışında özellikle üç düşman ikon hâline geldi: Dalekler, Siberler ve Usta.

Ek müzikler

İlk yıllarda bazı bölümlerde, zaman zaman ve The Beatles ile The Beach Boys popüler müzik akımlarının orijinal kayıtlarından alınan alıntılar gibi stok müzikler kullanılmış olsa da Doctor Who için yapılan yenilikçi müziklerin çoğundan serbest besteciler görevlendirildi. 2005 yılında dizi yeniden başladığından beri, ara sıra 1970'lerden 2000'li yıllara kadarki pop müzik alıntıları kullanılıyordu.
Doctor Who dizisinin ilk macerası olan An Unearthly Child'ın müziği Norman Kay tarafından yazıldı. William Hartnell hikâyelerinin birçoğunun (The Daleks, Marco Polo, The Daleks' Master Plan, The Gunfighters ve The Mutants) bestesi, elektronik müziğin öncüsü Tristram Cary tarafından notaya geçirildi. Bu dönemde görev yapan diğer besteciler Richard Rodney Bennett, Carey Blyton ve Geoffrey Burgon idi.
İlk 15 yıl, müziğe katkısı bulunan Dudley Simpson'dı. Simpson, ayrıca Blake's 7 için yaptığı müzik ile The Tomorrow People'ın 1970'lerdeki orijinal notalarıyla tanınıyordu. Simpson'ın ilk Doctor Who müziği Planet of Giants (1964) hikâyesinde yer alırken, Jon Pertwee/Tom Baker dönemlerini içeren 1960'lar ve 1970'lerin birçok macerasının müziğini yazdı. Son müziği The Horns of Nimon (1979) hikâyesinde çalmıştı. Besteci, ayrıca The Talons of Weng-Chiang hikâyesinde cameo (müzik salonu şefi rolüyle) olarak göründü.
1980'de The Leisure Hive hikâyesi itibarıyla dizinin müziklerini yapma görevi Radiophonic Workshop'a verildi. Bu dönemde Paddy Kingsland ve Peter Howell birçok beste yaparken, bestecilik görevini Roger Limb, Malcolm Clarke ve Jonathan Gibbs de üstlendi.
The Radiophonic Workshop, 1986 yılındaki The Trial of a Time Lord sezonundan sonra görevi bıraktı ve klasik serinin sonuna kadar ana besteci görevini Keff McCulloch üstlendi. Dominic Glynn ve Mark Ayres de besteciler arasında yer aldı.
2005 yılında yeniden başlayan modern seninin besteciliğini Murray Gold ve Ben Foster üstlenirken, ek müzikler 2005 Noel özel bölümü "The Christmas Invasion"dan bu yana BBC National Orchestra of Wales tarafından yapıldı. 19 Kasım 2006 tarihinde Children in Need programı için para toplamaya yönelik orkestranın ilk iki sezonunda yaptıkları müziklerden oluşan bir konser yapıldı. Etkinliğin sunuculuğunu yapan David Tennant, konserin farklı bölümlerini tanıttı. Murray Gold ve Russell T Davies, yapılan aralarda sorulan soruları cevapladı. Hikâyelerindeki mzüikler çalınırken, Dalekler ve Siberler göründü. Konser, 2006 Noel gününde BBCi'dan yayınlandı. 27 Temmuz 2008 tarihinde Royal Albert Hall'da yıllık gerçekleştirilen BBC Proms'ta Doctor Who Prom yapıldı. BBC Philharmonic ve London Philharmonic Choir, uzay ve zaman temasına dayalı klasik seçimlerle beraber Murray Gold'un Ben Foster tarafından yürütülen sezonlardaki bestelerini çaldı. Dizideki sayısız yaratığın katıldığı balonun sunuculuğunu Freema Agyeman ve çeşitli konuk yıldızlar üstlendi. Ayrıca baloya özel olarak Russell T Davies'in yazıp, David Tennant'ın baş rolünü üstlendiği  "Music of the Spheres" bölümü çekildi.
2005 yılından bari altı soundtrack albümü çıkarıldı. İlk albümde ilk iki sezon, ikinci ve üçüncü albümde sırasıyla üçüncü ve dördüncü sezonun müzikleri yer aldı. 4 Ekim 2010 tarihinde çıkan dördüncü albüm iki diskten oluşurken, albüme 2008-2010 özel bölümlerindeki (The Next Doctor bölümünden End of Time Part 2 bölümüne kadar) müzikler eklendi. Beşinci sezona özel yapılan soundtrack albümü 8 Kasım 2010 tarihinde çıkarıldı. Silva Screen Records, Şubat 2011'de 2010 Noel özel bölümü "A Christmas Carol"a, Aralık 2011'de altıncı sezona özel albüm çıkardı.
2013 yılında, 50. yıl dönümüne özel bir set çıkarıldı ve Doctor Who'nun 50 yıllık tarihinden ses efektleri de sete eklendi. New York'ta yer alan Spacelab9 tarafından 2016 yılında Doctor Who: The 50th Anniversary Collection Four LP Box Set adlı bir set çıkarıldı. Şirketin "Metalik Gümüş" vinil üzerine yazdığı “Cyberman Edition” yapımı 1.000 kopya sattı.

Doctor Who filmleri

1965 yılında çıkan Dr. Who and the Daleks ve 1966 yılında çıkan Daleks – Invasion Earth: 2150 A.D. adlı iki adet olmak üzere Doctor Who filmi vardır. İki film de daha büyük bütçe ve konseptteki değişikliklerle dizideki iki hikâyenin tekrar uyarlama (The Daleks ve The Dalek Invasion of Earth hikâyeleri) versiyonudur.
Bu filmlerde Peter Cushing, "Dr. Who" adında bir bilim insanını oynamıştır. Dr. Who, kendi icat etmiş olduğu zaman makinesinde torunu, yeğeni ve diğer yol arkadaşlarıyla yolculuğa çıkmaktadır. Cushing versiyonu, daha sonra hem çizgi romanda hem de kısa öykülerde devam etmiş ve dizide olanlarla bağdaştırılmaya çalışılmıştır.
Buna ek olarak, klasik seri iptal edildikten sonra Cushing Doktoru için dizideki ilk hikâyesine dayanan The Chase filminin yanı sıra televizyon filmleri yapmak için büyük yapım şirketleri tarafından teklifler aldı.
Paul McGann, diziyle ilişkili tek televizyon filminde Doktor'un sekizinci yüzünü oynadı. Filmden sonra McGann, rolüne radyo oyunlarında devam etti. 2005 yılında yeniden başlayan modern seride flashback görüntülerinde ve bir kısa bölümde Sekizinci Doktor'u MecGann'ın oynadığı doğrulandı.
2011 yılında David Yates, BBC ile bir Doctor Who filminin yapımına başlamış olduklarını ve projenin tammalanmasının üç veya daha fazla yıl süreceğini açıkladı. Filmin Doctor Who'ya farklı bir yaklaşım getireceğini belirtti, ancak Doctor Who'nun baş yazarı Steven Moffat, böyle bir filmin yapılmayacağını ve herhangi bir filmin ancak BBC takımı tarafından mevcut Doktor ile yapılabileceğini söyledi.