Derecikören, Sındırgı

Tarihçe

Mahalleye gelen göçerler önceleri EFİR merasini, cuma alanı ve kızılcık yaylasını yayla olarak kullanmislardir.Sonraları tabii sebebler (cuma alanı kışları soğuk ve yasami el verisi degildir)kizilcik yaylasida öyledir.Güvenlik ve salgin hastalıklar bu daginik aileleri bugün mahallenin bulunduğu yerde toplamıştır.köyün oturduğu yer kuzey rüzgarlarına kapali güneye bakan yer kaymalarından olusmus düzlüklerin olustugu ve alt kesimlerinde iki kaynak suyu iki yüz metre assagida akan bir dere ve dere boyunca yemyesil bir vadi,yine bu dere yatagi kenarında yer yer sulu tarima dayali arazilerin bulunmasi, o zaman şartları içinde bu mekani bir iskan yeri haline getirmiştir.
köyün suan mahalle ve mezrai olmamakla beraber yukarida zikr edilen kizilcik yaylasinin ön kesimlerinde bir mahalle olusmus bu mahalle 1952 yılına kadar mahallesimüzün bir mahallesi iken 1952 de köy statüsüne kavusarak Kütahyanin Simav ilcesine bağlanmıştır.Halen iki mahalledede ortak aileler ayni isimlerle anilan sülaleler mevcuttur.

Tarihi eserler

Mahallede kayda deger tarihi eser yoktur .Sadece Efir alanı denilen arazide gec bizans dönemine ait bir yerlesim yeri kalıntılarına raslanılmaktadır.Köy ortasında bulunan Aga cesmesi halen ayakta olup ,kitabesi mevcut degildir .Kesme tastan yapılmış olup hazinesi yoktur.Ayni isimle anilan Aga hamami seksenli yılların basında köy meydanının genisletilmesi amaciyla yıkılmıştır.Ayrica mahallesimüzde yine köy meydanına yakin olan Haci Eyübe ait evin duvari ile Haci Adile ait evlerin duvarlarında birer osmanlica kitabe bulunmaktadır.Kitabeler okunamamıştır. Ayrica mahallesimüzün altından gecen ve Simav cayini olusturan kocadere üzerinde degirmen önü denilen yerde bir tarihi kemer köprü bulunmakta iken buda cahillige kurban edilerek 1985-86 yıllarında yıkılıp yerine beton köprü yapılmıştır.

Kültür

Mahallenin gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya

Balıkesir il merkezine 119 km, Sındırgı ilçesine 60 km uzaklıktadır.

İklim

Mahallenin iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.

Ekonomi

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. köy hayvan ve hayvanciliga bagli bir kültür üzerine kurulduğundan ve merkezlere cografi uzaklığından dolayi ciddi bir ticaretten söz etmek mümkün degildir .Bununla beraber hayvancilik ve tarim ana gelir kaynagidir . Bağları hep bol olmus fakat bu zenginligi meyvecilikte hiçbir zaman istedigi seviyeye cikaramamis ,bu yüzden meyvecilikte hep cevre köylerin arkasında kalmıştır.Son yıllarda Dut,Kiraz,Elma,Ayva ve Ceviz gibi meyvelerin yetistirilmesine agirlik verilmiştir.Üzüm bagciligi ise gerilemis ,baglar ekin tarlasina ya da hayvan otlagina dönmüstür .köyde ilk zamanlar Arpa (Akca ve Kilcikli olmak üzere )ve cavdar ekilmekte iken bugday simav yöresinden tegmin edilen tohumla 1960 li yıllarda mahallesimüze gelmis önemli bir tarim ürünüdür.Tütünde bugday gibi mahallesimüze gec gelen bir tarim ürünüdür .
Mahallede sari tütün denilen ve sadece kisilerin kendi ihtiyaçları için ekilen bir tütün biliniyordu .Ticari amacli tütün Koca Ahmetler ile Düvertepeli ormanci Osman ortakligi ve Ali cavusların Bayram dayilar gibi isimler bu ürüne büyük emek vererek ,köylülerin halen bu üründen para kazanmalarına vesile olmuslardir .köy sınırları içerisinde önemli bir maden ve minerale raslanılmamıştır.
DEGIRMENLER:1960 lardan 1990 lara kadar mahallesimüzde üc degirmen mevcut iken bunlarda sanaiye ve tarihe yenik düsmüslerdir.Bu degirmenler Sükrü aganin degirmeni (Süküro degirmeni)degirmen önünde Orta degirmen ve Aşağı degirmen olmak üzere .
YAG ve KISPE IMALATHANELERI : köyde üc adet yaghane varken bunlarda degirmenler gibi sanaiye ve tarihe yenilmislerdir . Bunlarda yagciların yag degirmeni ,Adillerin yag degirmeni ve Yetim Hasanlarınki....
Bu degirmenlerde Susam,Hashas (Önceleri hashas ekimi önemli bir yer tutmakta iken sonraları hashas ekimi yasaklanmıştır)Citlenbik vb.ürünlerin yağları sıkılmakta idi .Bu ürünlerin sikilmis arta kalan kispeleri hayvan yemi olarak kullaniliyor ,bazen özellikle de susam kispesi yiyecek olarak da saklaniyordu.
ÜZÜM ve SARAPHANELER:Üzüm önemli bir tarim ürünü iken mahallesimüzde üc adet saraphane (Halk dilinde söylenis sekli Sarpina )mevcut idi .Bu isim kullanılmakla birlikte hiçbir zaman buralarda sarap üretilmemis sadece Pekmez ve Sira üretilmiştir .Bu saraphanelerden biri bugün imam evi ve PTT santrali olan binanin yerinde ,digeri eski ilk okulun alt tarafında idi.Hala yikik duvarları durmaktadır .
Diger ücüncüsü ise degirmen önünde Orta degirmene yakin bir yerde iken 1976 da simav yolu acilmaya baslandigında yol güzergahında kalarak yıkılmıştır .Bu sarphanelerin tamaminin mülkiyeti köy tüzel kisiligine ait idi .
KÖY ODALARI :Koca oda ,Efendo nun odasi ve Hamzaların odasi olmak üzere üc köy odasi mevcuttur .Bunların tamami hala ayakta olup kismi olarak tarihi görevlerini yerine getirmeye çalışmaktadırlar. Günün şartlarında tanidigi olmayan tüccar ,gece gec gelen misafirler (Tuzcular , Nane yagciları ve Gezerler) bu konaklardan istifade etmekte idiler . Bu konaklar gece ve gündüz aciktirlar . Koca odanin bakimi muhtarliga , diğer odaların bakimi (iase ,temizlik ve gerekli malzemenin temini) sahislara aittir .

Altyapı bilgileri

Mahallede, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.