Anna Kolesárová

Çocukluk ve ergenlik

Anna Kolesárová, 14 Temmuz 1928'de eski Çekoslovakya'daki Michalovce Bölgesi'nde, Anka Kušnírová'da doğdu. Arkadaşları arasında "Hruška" olarak tanınıyordu. Anna, üvey ablası Mary ve ağabeyi Michal ile birlikte üç kardeşti. Vaftiz töreni 15 Temmuz'da yerel semtlerinde yapıldı. Kolesár ailesi, muhafazakâr dünya görüşüne sahip olan ve inançlarını yaşayan ve sıkça kilise ayinlerine katılan dindar çiftçilerdi.
On yaşını henüz tamamlamıştı ki, annesi öldü. Evine ve ağabeyi Michal'a bakma görevi ona düştü. Tanıyanlar yaşamını hem mütevazı hem de basit olarak nitelendirirken, sık sık kiliseye gittiğini de belirtiyorlardı. Kolesárová, ev işlerini tamamladıktan sonra arkadaşlarıyla birlikte Mass'a katılıyordu.
1944 yılının sonbaharında, II. Dünya Savaşı'nın Doğu Cephesi'ndeki son ve en kanlı dönem (daha sonra Macaristan'ın bir parçası olan) doğudaki Michalovce bölgesinde yaşanıyordu. Bu şiddetli geçiş döneminde çevredeki köylerde yaşayan insanlar bombardımanların ve savaşın sona ermesini beklemek için mahzenlerinde saklanıyorlardı.

Cinayet

22 Kasım 1944'te Kızıl Ordu askerleri şehre girdi. Babası Jan, çocukları ve komşularıyla mutfağın altındaki mahzende saklanıyorlardı. Evin dolaşan sarhoş bir Sovyet askeri gizlenen aileyi keşfetti ve içeri baktı. Kolesárová'nın babası onu "yiyecek bir şeyler vermesi" için gönderdi ve böylece gizlendiği yerden çıkıp mutfağa girdi. Savaşın belirsiz doğası, onu ve köydeki diğer kadınları, üzerlerine dikkat çekmemeleri ve askerleri uygunsuz davranışlardan caydırmak için siyah elbiseler giymekteydiler. Ancak bu, askerin kendisine yönelik istenmeyen cinsel yönelimde bulunmasını engellemedi. Kolesárová askeri reddetti ve kendisine tecavüz etmeye çalıştığı için kaçtı. Asker onu bodruma doğru sürdü.
Orada asker ona atladı ve reddetmesi halinde öldüreceğini söyledi; sonuçta babası ve erkek kardeşinin önünde öldürdü. Yüzüne ve göğsüne iki el ateş etti. Anna'nın son sözleri şu şekilde kaydedildi: "Hoşçakalın baba! İsa, Meryem, Yusuf!" Böylece ölmeden hemen önce son duasını da yapmış oldu. Bölgede meydana gelen yoğun çatışmalara rağmen ertesi akşam naaşı gömüldü, ancak cenaze töreni güvenli kalmak için bir rahip olmadan gizlice yapıldı. Papaz Anton Lukáč, bir hafta sonra 29 Kasım 1944'te asıl cenaze törenini gerçekleştirdi.

Sonrası

Lukáč, Pavlovce nad Uhom köyünün baş rahibesiydi ve daha sonra da ölümünü araştırdı. Köylülerle röportaj yaptı ve beş tanığın imzalı ifadelerini aldı. Daha sonra olayı cemaatinin kroniklerine kaydetti ve kayıt defterinde masumiyetini savunmak için öldüğünü belirtti. Cizvit rahip Michal Potocky, Kolesárová'nın hayatı ve ölümünü çevreleyen koşullar hakkında da bilgi verdi. Buna rağmen - ve savaş sona erdikten sonra - Çekoslovakya'nın yeni sosyalist hükümeti olaydan bahsetmeyi yasakladı ve mezar yerinde açık toplantılara katı bir yasak koydu.
Bir zamanlar yaşadığı ev hâlâ duruyor. Şimdi onun için kurulmuş ve kendine adanmış bir kuruluş tarafından kullanılıyor. Domcek kuruluşu, gönüllü çalışmaların yanı sıra sosyal etkinlikler ve atölye çalışmaları düzenlemektedir. Pavlovce nad Uhom'da, ergenler arasında popüler olan kendisine adanmış büyük bir toplantı varken, mezarına sık sık hacimler (yılda üç kez, Şubat, Nisan ve Ağustos aylarında) da vardır.

Azize ilan edilmesi

Azize ilan edilmesi süreci, 3 Temmuz 2004 tarihinde, Congregation for the Causes of Saints (Azizlik Sebepleri Cemaati), onu "Tanrı'nın Hizmetkârı" (Servant of God) olarak tanımladıktan sonra "nihil obstat" (itirazsız) olarak azizeliğini ilan etti. Hayatı ve cinayeti ile ilgili diocesan soruşturması, 2 Nisan 2005 tarihinde Slovakya'nın Kösice şehrinde başlatıldı ve 38 kişiden bilgi alındıktan sonra 14 Şubat 2012 tarihinde kapatıldı. C.C.S. daha sonra 14 Haziran 2013'te Roma'daki diocesan sürecini doğruladı ve değerlendirme için 2015 yılında 650 sayfalık Positio dosyasını postülasyondan (nedenini belirleyen yetkililer) aldı. Daha sonra ilahiyatçılar da, C.C.S. üyeleri gibi azizelik kararını tanıdıklarını 6 Şubat 2018 tarihinde açıkladılar.
Papa Papa Franciscus, Kolesárová'nın kendini savunarak ve bakire olarak öldüğünü onayladıktan sonra, onaylanması 6 Mart 2018'de resmî olarak gerçekleşti. Azizelik ilanı, 1 Eylül 2018 tarihinde Anna'nın vatanı Slovakya'da kutlandı ve bu kutlama toplantısına yaklaşık 30.000 kişi katıldı.
Bu azizelik kanıtlanması çalışması için geçerli postülatör Dr. Andrea Ambrosi, geçerli yardımcı-postülatör ise Juraj Jurica idi.