İleri güvenlik

Tarihi

İleri güvenlik terimi C.G Gunter tarafından 1990 yılında bulunmuş  ve daha sonra,  1992 yılında  Station-to-Station protokolünde bir özelliği tanımlamak üzere Whitfield Diffie, Paul van Oorschot ve Michael James Wiener tarafından  daha da detaylandırılmıştır .
Ayrıca, ileri güvenlik, şifre tabanlı kimlik doğrulamaya dayalı anahtar anlaşma protokollerindeki benzer bir özelliği tanımlamak için de kullanılmaktadır 
.
EEE 1363-2000 standardının D.5.5 numaralı eki muhtelif anahtar anlaşma modellerinin tek taraflı ve iki taraflı ileri güvenlik özelliklerini kapsamaktadır.

İleri Güvenlik

Bir açık anahtar sistemi, anahtar oluşturulmasında kullanılmak üzere oturum başına bir adet rastgele açık anahtarı deterministik bir algoritma kullanılmaksızın oluşturuyorsa ileri güvenlik özelliğine sahiptir. Bu, bir mesajın kırılmasının diğer mesajların da kırılması anlamına gelmemesi ve yalnız bir adet gizli değerin elde edilmesinin  birden fazla mesajın istismar edilememesi anlamına gelmektedir. Bu kavram, one-time padler tarafından sağlanan ileri güvenlik kavramı ile karıştırılmamalıdır. Uygun şekilde  kullanıldığında, one-time-pad, birden fazla tarafın tek kullanımlı anahtarı tamamıyla güvenli olarak haberleşmeleriyle paylaşmasını ve paylaşılan anahtarların her birini sadece tek bir mesaj için kullanılmasını kapsamaktadır.

Saldırılar

İleri güvenlik, uzun donem gizli anahtarın istismar edilerek eski iletişimin gizliliğini bozulmasını engellemek üzere tasarlanmıştır. Ancak, ileri güvenlik, basarili bir cripto analize karşı savunma sağlayamamaktadır. Çünkü, cripto analiz şifrelenmiş bir mesajın anahtar olmadan çözümünden ibarettir ve ileri güvenlik şifrelerden ziyade anahtarları korumaktadır. Sabırlı bir saldırgan, açık anahtar şifrelemesi ile korunan iletişimi kaydedebilir ve mesajda kullanılan şifreleme kırılana kadar bekleyebilir. Bu durum, sistem ileri güvenlik içerse bile acık mesajların geri elde edilmesine olanak sağlayacaktır.

Zayıflatılmış İleri Güvenlik

Zayıflatılmış ileri güvenlik özelliği tarafların uzun donem anahtarları istismar edildiği durumlarda, daha önceden kurulmuş oturum anahtarlarının güvenliği ancak saldırganın aktif saldırı düzenlemediği oturumlar için garanti edilmesi özelliğidir. Söz konusu kavram ve ileri güvenlik kavramı arasındaki ayrım ilk olarak Hugo Krawczyk tarafından 2005 yılında ortaya atılmıştır . Zayıflatılmış ileri güvenlik, ileri güvenliğin eski oturum anahtarlarının güvenliğinin sağlanmasını aktif saldırı ve man-in-the-middle saldırıları durumlarında dahi sağlanmasını gerektirmektedir.

Kullanım

İleri güvenlik bazı internet bilgi sağlayıcıları tarafından önemli bir özellik olarak değerlendirilmektedir. Gmail, Google Docs ve şifreli arama servisleri ile Google kullanıcılarına ileri güvenlik özelliğini 2011 yılı sonundan itibaren TLS vasıtasıyla varsayılan özellik olarak sağlamaktadır . Kasım 2013 tarifinden beri Twitter kullanıcılarına TLS ileri güvenlik özelliği sağlamaktadır . Wikimedia foundation tarafından host edilen wikis Temmuz 2014 tarihinden itibaren ileri güvenlik sağlamaktadır .

E-mail şifrelemeye yönelik bir araştırmanın parçası olarak Facebook, Mayıs 2014 itibarıyla STARTTLS uyumlu makinelerin %74.4 ünün ayni zamanda ileri güvenlik sağladığını raporlamıştır .  Mart 2016 itibarıyla TLS etkin websitelerinin %49.4 ü ileri güvenlik sağlayan şifre suitleri kullanmak üzere konfigüre edilmiştir.