Sinema (dergi)

Derginin yayın öyküsü

Türkiye'de bugüne kadar çıkan sinema dergilerinin genellikle çok kısa ömürlü olmalarına ve bazılarının oldukça seyrek ve düzensiz yayımlanmış olmalarına karşın "Sinema" dergisi yayın hayatı boyunca birkaç kez el değiştirmiş de olsa bu tür dergiler için rekor sayılabilecek bir süredir düzenli olarak çıkmaktadır. "Sinema" dergisinin yayın çizgisindeki kilometre taşları şunlardır:
Sabah Dergi Grubu
"Sinema Dergisi"'nin ilk sayısı 1 Ekim 1994'te çıktı. Derginin üst başlığında "Popüler Sinema Dergisi" yazıyordu. Sabah Dergi Grubu bünyesinde yayımlanan derginin sahibi Dinç Bilgin, imtiyaz sahibi de Ercan Arıklı'ydı. İlk sayısı 60.000 TL.'ye satılan dergi 3-4 sayıda bir zamlanarak kademeli olarak 100.000 TL.sına kadar çıkmıştı.
1 Numara Yayıncılık13 Kasım 1995 tarihli 13. sayısıyla birlikte derginin üzerinde, yine Sabah Grubu'na bağlı olan 1 Numara Yayıncılık Hearst tarafından çıkartıldığı belirtilmiştir. Derginin künyesinde sahibi ve imtiyaz sahibi değişmemiştir. Dergi Aralık 2003 tarihli 104. sayıya kadar bu grup tarafından çıkartılmıştır. Önceleri 100.000 TL. olan fiyatı gittikçe artarak 104. sayısında 4.500.000 TL.sına ulaşmıştır. ilk 21 sayısı tek forma halinde ortadan zımbalıyken, sonraki sayılar sayfalar sırtlarından tutkallanarak ciltlenmiş halde piyasaya verilmiştir.
Merkez YayıncılıkOcak 2004 tarihli sayısıyla birlikte Turgay Ciner'in sahibi olduğu Merkez Yayıncılık tarafından devralınan dergiye sayı numarası verilmesi uygulamasına da son verilmiştir. Dergi sayıları sadece ait oldukları ay ve yıl adıyla anılmaya başlanmıştır. Bir sayı sonra da derginin üst başlığı olan "Popüler Sinema Dergisi" kaldırılmış ve derginin adı sadece "Sinema" olmuştur. Derginin yayın kadrosunda önemli bir değişiklik olmamıştır. 4.500.000 TL. ile başlayan fiyatı Mayıs 2008 sayısıyla 5 YTL olmuştur.
TurkuvazHaziran 2008 tarihli sayısından itibaren dergi Ahmet Çalık'ın sahibi olduğu Turkuvaz şirketine geçmiştir. 2010 yılında dergi halen aynı şirket bünyesinde yayımını sürdürmektedir. Grup devraldığında 5 YTL olan fiyatı şu anda 8 TL.dir

Format

Önceleri mat kuşe kağıda basılırken sonradan parlak kuşe kağıda ortalama 120 sayfa (100 ilâ 136 sayfa arasında değişiyordu) olarak basılmaya başlayan "Sinema" dergisi 22x30 cm ebatlarındaydı ve başından beri bu boyutlar aşağı yukarı aynı kalmıştır. Çok sayıda renkli ve siyah beyaz fotoğrafın yer aldığı dergi sayfalarında bolca reklama da yer verilmiştir. Önceki yıllarda reklamları iç kapak ve ona yakın sayfalarda yoğunlaştırmaya, ara sayfalara mümkün olduğunca reklam alınmamasına özen gösterilirken, son yıllarda reklam sayfalarına derginin her yerinde rastlanır olmuştur.Dergi bazı yıllar 11 sayı çıkmıştır. Yaz aylarında tirajların düşük olması nedeniyle özellikle yayın hayatının ilk yıllarında Temmuz ve Ağustos aylarının sayıları birleşik tek bir sayı olarak çıkartılmıştır. ilk 21 sayısı tek forma halinde ortadan zımbalıyken, sonraki sayılar sayfalar sırtlarından tutkallanarak ciltlenmiş halde piyasaya verilmiştir.
Promosyona çok sıcak bakmayan dergi yönetimi, bazı dergilerin yaptığı gibi dergiyle birlikte hiç film DVD'si vermemiştir. Bunun yerine her sayıda büyük boy bir veya iki sinema afişi, ayrıca güncel sinema afişlerinin küçültülmüş halleri dördü bir arada olacak şekilde sert kartona basılmış halde insert olarak veriliyordu. Ara sıra özel kitap ve dergi ekleri ile bedava sinema biletleri de verilmiştir. Dergiyle birlikte bir kez "Best of Cinema" adında bir film müzikleri CD'si verilmişti.

Tarz

Derginin önceki editörü ve yazarı Mehmet Açar bir röportajında derginin bu kadar uzun ömürlü olmasını 1980'lerde yayımlanan Gelişim Sinema ve Videosinema ile 1990’larda çıkan Antrakt sinema dergilerinin hatalarını tekrarlamamak olduğunu söylemiştir. Söz konusu bu dergiler nitelikli ve zengin içeriklerine ve güçlü yazar kadrolarına rağmen kısa sürede kapanmışlardı. Sinema eleştirmenleri tarafından çıkartılmış, kuramsal yazılara da yer veren sinema 
kültürü ağırlıklı bu dergiler dar ama çok kemik bir kitleyi yani entelektüel kesimi hedeflemişlerdi. Ona göre "Türkiye'de bir sinema dergisi uzun yaşamaz" mitini kırmanın formülü daha geniş kitleye hitab eden bir dergiden geçiyordu. Bunu yaparken de sıradan sinema seyircisi yerine sinefilleri tatmin edecek bir politika gerekiyordu.
İlk çıkmaya başladığında dergide entelektüel yazarlara ve film eleştirmenlerine yer verilmemişti, Hıncal Uluç dışında kendi imzasını koyan yazarı yoktu. "Sinema" daha çok çeviri ağırlıklı bir dergiydi. Ancak bu yanlış politikadan kısa sürede dönüldü ve başta Atilla Dorsay olmak üzere birçok yazarın imzaları görülmeye başladı. Zaman içinde dergi kendi yazar kadrosunu da yetiştirmişti.
1980'lerdeki Fransız dergicilik ekolünü benimseyen sinema dergilerinin aksine "Sinema" dergisi Türkiye'de denenmemiş olan İngiliz dergicilik ekolünü seçmiştir. Derginin başarısı sektörü cesaretlendirerek Total Film, Empire Altyazı ve Cinemascope gibi benzeri dergilerin de çıkmasına yol açtı.