Tore ng Tokyo

Konstruksiyon

Kinakailangan ang malaking tore ng pagsasahimpapawid sa rehiyon ng Kanto pagkatapos ng NHK, pampublikong istasyon ng pagsasahimpapawid ng bansang Hapon, nagsimula sa pagsasahimpapawid ng telebisyon noong 1953. Ang mga pribadong kumpanya ng pagsasahimpapawid ay nagsimulang magpapatakbo sa mga buwan kasunod ng pagtatayo ng sariling tore ng NHK. Ang komunikasyon ng boom na ito ay humantong sa pamahalaan ng Hapon upang maniwala na ang mga paghahatid ng mga tower ay malapit nang itayo sa buong Tokyo, sa huli ay binabagsak ang lungsod. Ang iminungkahing solusyon ay ang pagtatayo ng isang malaking tore na may kakayahang magpadala sa buong rehiyon. Bukod pa rito, dahil sa pagbagsak ng postwar ng bansa noong 1950s, hinanap ng bansang Hapon ang monumento upang simboloin ang pagkakasunud-sunod nito bilang isang global powerhouse na pang-ekonomiya.
Si Hisakichi Maeda, tagapagtatag at pangulo ng Nippon Denpatō, ang may-ari at operator ng tore, na orihinal na nagplano para sa tore na mas matangkad kaysa sa Empire State Building, na sa 381 metro ay ang pinakamataas na istraktura sa mundo. Gayunpaman, ang plano ay nahulog dahil sa kawalan ng parehong mga pondo at mga materyales. Sa huli ay tinutukoy ng taas ng tore ang distansya na kailangan ng mga istasyon ng TV upang magpadala sa buong rehiyon ng Kantō, isang distansya na mga 150 kilometro (93 mi). Ang Tachū Naitō, kilalang taga-disenyo ng matataas na gusali sa Hapon, ay pinili upang magdisenyo ng bagong ipinanukalang tore. Naghahanap sa Western mundo para sa inspirasyon, Naitō batay sa kanyang disenyo sa Eiffel Tower sa Paris, France. Sa tulong ng engineering company na Nikken Sekkei Ltd, sinabi ni Naitō na ang kanyang disenyo ay maaaring makatiis ng mga lindol na may dalawang beses na intensity ng 1923 Great Kantō na lindol o bagyo na may bilis ng hangin na hanggang 220 kilometro bawat oras (140 mph)
Ang bagong proyektong konstruksiyon ay nakakuha ng daan-daang tobi (鳶), tradisyunal na mga manggagawa sa konstruksiyon ng Hapon na nagdadalubhasa sa pagtatayo ng mga istruktura na may mataas na pagtaas. Ang Takenaka Corporation ay sinira ang lupa noong Hunyo 1957 at ang bawat araw ng hindi bababa sa 400 manggagawa ay nagtrabaho sa tore. Ito ay itinayo ng bakal, isang ikatlo ng kung saan ang scrap metal na kinuha mula sa US tank na napinsala sa Digmaang Koreano. Nang ang 90-meter antenna ay nabuksan noong ika-14 ng Oktubre 1958, ang Tore ng Tokyo ang pinakamataas na tore ng freestanding sa mundo, na kinuha ang pamagat mula sa Eiffel Tower sa 13 metro. Sa kabila ng pagiging mas mataas kaysa sa Eiffel Tower, ang Tokyo Tower ay humigit lamang sa humigit-kumulang 4,000 tonelada, 3,300 tonelada na mas mababa kaysa sa Eiffel Tower. Habang ang iba pang mga tower ay lampas na sa taas ng Tokyo Tower, ang istraktura ay ang pinakamataas na artipisyal na istraktura sa Japan hanggang Abril 2010, nang ang bagong Tokyo Skytree ang naging pinakamataas na istraktura sa Japan. Ito ay binuksan sa publiko noong 23 Disyembre 1958 sa huling gastos na ¥ 2.8 bilyon ($ 8.4 milyon noong 1958). Ang Tokyo Tower ay na-mortgage para sa ¥ 10 bilyon noong 2000.
Ipinlano bilang isang antena para sa telekomunikasyon at maliwanag na kulay alinsunod sa Aviation Law ng oras, ang dalawang panoramic observatories ng tower ay madalas na binibisita ng mga turista ngayon; ang tore ay bumubuo ng isang malinaw na sanggunian sa sentro ng magulong kalangitan, na bumubuo ng isang malakas na palatandaan, parehong gabi at araw.

Pagpapanatili

Bawat 5 taon, ang tore ay repainted sa isang proseso na tumatagal ng hanggang sa isang taon upang makumpleto. Ang susunod na Tokyo Tower ay pinlano na muling pipintahan sa 2019.

Mga pag-andar

Ang dalawang pangunahing pinagkukunan ng kita ng Tokyo Tower ay ang pagpapaupa ng antena at turismo. Nagtatampok ito bilang radyo at telebisyon pagsasahimpapawid ng istraktura ng suportang antenna at isang destinasyon ng turista na may maraming iba't ibang atraksyon. Higit sa 150 milyong katao ang bumisita sa tore sa kabuuan simula noong pagbubukas nito noong huling bahagi ng 1958. Ang pagdalo sa Tower ay patuloy na bumagsak hanggang sa ito ay bumaba sa 2.3 milyon noong 2000. Mula noon, dumarami ang pagdalo, at kamakailan ay nakapag-akit ng halos 3 milyon mga bisita bawat taon. Ang unang lugar na kailangang bisitahin ng mga turista sa pag-abot sa tore ay ang FootTown, isang apat na palapag na gusali na direktang nakatalaga sa ilalim ng tore. Dito, ang mga bisita ay maaaring kumain, mamimili at bisitahin ang ilang mga museo at mga gallery. Ang mga elevator na umalis mula sa unang palapag ng FootTown ay maaaring magamit upang maabot ang una sa dalawang deck ng pagmamasid, ang dalawang palapag na Main Observatory. Para sa presyo ng isa pang tiket, ang mga bisita ay maaaring sumakay ng isa pang hanay ng mga elevator mula sa ikalawang palapag ng Main Observatory upang maabot ang pangwakas na pagmamasid deck-ang Special Observatory.tory.

FootTown

Matatagpuan sa base ng tower ay isang 4-story na gusali na kilala bilang FootTown. Kasama sa unang palapag ang Aquarium Gallery, isang reception hall, 400-person-capacity na "Tower Restaurant", isang convenience store ng FamilyMart at isang tindahan ng souvenir. Gayunpaman, ang mga pangunahing atraksyong ito sa sahig ay ang tatlong mga elevator na nagsisilbi bilang direktang pagsakay sa Main Observatory. Ang pangalawang palapag ay pangunahing pagkain at shopping area. Bilang karagdagan sa limang standalone restaurant, ang food court ng ikalawang palapag ay binubuo ng apat na restawran, kabilang ang McDonald's at Pizza-La.
Ang ikatlo at ikaapat na palapag ng FootTown ay may ilang atraksyong panturista. Ang ikatlong palapag ay tahanan ng Guinness World Records Museum Tokyo, isang museo na nagtatampok ng mga numero ng buhay, mga panel ng larawan at mga memorabilia na naglalarawan ng mga kagiliw-giliw na rekord na napatunayan ng Guinness Book. Ang Tokyo Tower Wax Museum, na binuksan noong 1970, ay nagpapakita ng mga numero ng waks na na-import mula sa London kung saan sila ginawa. Ang mga numero sa display ay mula sa mga icon ng pop culture tulad ng The Beatles sa mga relihiyosong figure tulad ni Hesus Kristo. Ang isang hologram gallery na nagngangalang Gallery DeLux, isang lounge at ilang specialty store ay matatagpuan din sa sahig na ito. Ang Trick Art Gallery ng Tokyo Tower ay matatagpuan sa ikaapat at huling silid ng gusali. Ang gallery na ito ay nagpapakita ng optical illusions, kabilang ang mga kuwadro na gawa at mga bagay na maaaring makisalamuha ng mga bisita.
Sa bubong ng gusali ng FootTown ay isang maliit na amusement park na naglalaman ng maraming maliliit na rides at nagho-host ng live performance para sa mga bata. Sa mga katapusan ng linggo at pista opisyal, maaaring gamitin ng mga bisita ang bubong upang ma-access ang hagdanan sa labas ng tower. Sa humigit-kumulang 660 na mga hakbang, ang hagdanan ay isang alternatibo sa mga elevator ng tower at direktang humantong sa Main Observatory.

Tokyo One Piece Tower

Batay sa hit na manga at anime One Piece, ang Tokyo Tower ay nagtatampok ng isang maliit na One Piece na may temang amusement park na binuksan sa 2015. Ang amusement park ay nag-aalok ng iba't-ibang atraksyon, tindahan, at restaurant, lahat batay sa mga character mula sa Eiichiro Oda's manga. Tatangkilikin ng mga patrons ang iba't ibang mga laro o atraksyon batay sa kanilang mga paboritong character, o tangkilikin ang mga pagkain mula sa mundo ng One Piece. Mayroon ding tindahan ng regalo na nagtatampok ng mga eksklusibong kalakal para sa mga tagahanga ng One Piece.