Pinagbabawalang Lungsod

Pangalan

Ang karaniwang pangalan sa Ingles, "Forbidden City" ay pagsasalin ng pangalang Tsino Zijin Cheng (Tsino: 紫禁城; pinyin: Zǐjìnchéng; literal na "Lilang Pinagbabawalang Lungsod"). Unang lumitaw ang pangalang Zijin Cheng sa pormal na konteksto noong. Isang pangalang Ingles na may magkatulad ng pinagmulan dito ay "Forbidden Palace" ("Pinagbabawalang Palasyo").
Mahalaga ang pangalang "Zijin Cheng" sa maraming paraan. Tumutukoy ang Zi o "Lila" sa Hilagang Bituin, na Ziwei ang itinawag sa sinaunang Tsina, na naging langiting tirahan ng Makalangit na Emperador at sa tradisyonal na astrolohiyang Tsino. Ang pumapaligid na rehiyong makalangit, ang Bakurang Ziwei (Tsino: 紫微垣; pinyin: Zǐwēiyuán), ay naging kaharian ng Makalangit na Emperador at ang kanyang pamilya. Ang Pinagbabawalang Lungsod, bilang paninirahan ng panlupang emperador, ay ang kanyang panlupang katapat. Tumutukoy ang jin o "Pinagbabawalan" sa katotohanan na walang makakapasok at makakalabas ng palasyo nang walang pahintulot mula sa emperador. Lungsod ang kahulugan ng cheng.
Ngayon, pinakakilala ang lugar sa Tsino bilang Gùgōng (故宫), na may kahulugang "Dating Palasyo". Ang museo na nakabatay sa mga gusaling ito ay kilala bilang "Museo ng Palasyo (Tsino: 故宫博物院; pinyin: Gùgōng Bówùyùan).

Kasaysayan

Noong naging Emperador Yongle si Zhu Di, ang anak ni Emperador Hongwu, inilipat niya ang kabisera mula Nanjing papuntang Beijing, at nagsimula noong 1406 ang konstruksyon na magiging Pinagbabawalang Lungsod.
Tumagal ng 14 na taon ang konstruksyon at nangailangan ng higit sa isang milyong manggagawa. Kabilang sa mga materyales na ginamit ang mga buong troso ng mahahalagang kahoy ng Phoebe zhennan (Tsino: 楠木; pinyin: nánmù) na nahanap mula sa mga gubat ng timog-kanlurang Tsina, at malalaking bloke ng marmol mula sa mga tibagan malapit sa Beijing. Tinakpan ang mga sahig ng mga pangunahing bulwagan ng mga "gintong ladrilyo" (Tsino: 金磚; pinyin: jīnzhuān) espesyal na inihurnong ladrilyo mula sa Suzhou.
Mula noong 1420 hanggang 1644, ang Pinagbabawalang Lungsod ay sentro ng dinastiyang Ming. Noong Abril 1644, nabihag ito ng mga rebeldeng hukbo sa patnubay ni Li Zicheng, na ipinroklama ang kanyang sarili bilang emperador ng dinastiyang Shun. Di nagtagal ay tumakas siya bago dumating ang mga pinagsamang hukbo ni dating heneral ng Ming, Wu Sangui at hukbo ng Manchu, na sinunog ang mga bahagi ng Pinagbabawalang Lungsod sa proseso.
Noong dumating ang Oktubre, nakamit ng mga Manchu ang kataas-taasang kapangyarihan sa hilagang Tsina, at naganap ang isang seremonya sa Pinagbabawalang Lungsod para iproklama ang batang Emperador Shunzhi bilang hari ng buong Tsina sa ilalim ng dinastiyang Qing. Pinalitan ng mga pinunong Qing ang mga pangalan sa mga ibang pangunahing gusali upang bigyang diin ang "Pagkakaisa" sa halip ng "Pangingibabaw", ginawang bilingguwal ang mga plaka (Tsino at Manchu), at ipinakilala ang mga Shamanistikong elemento sa palasyo.
Noong 1860, sa panahon ng Ikalawang Digmaan ng Opyo, sinakop ng mga puwersang Anglo-Pranses ang Pinagbabawalang Lungsod at inokupahan ito hanggang dulo ng digmaan. Noong 1900, tumakas si Emperatris Dowager Cixi mula sa Pinagbabawalang Lungsod noong Himagsikang Boxer, na iniwang okupado ng mga puwersa ng mga kapangyarihan ng kasunduan hanggang sa susunod na taon.
Pagkatapos maging tahanan ng 24 na emperador – 14 ng dinastiyang Ming at 10 ng dinastiyang Qing – tinigilan ang pagiging sentro ng Pinagbabawalang Lungsod ng pulitika sa Tsina sa 1912 sa pagbibitiw ni Puyi, ang huling Emperador ng Tsina. Sa ilalim ng isang kasunduan sa gobyerno ng bagong Republika ng Tsina, nanatili si Puyi sa Panloob na Hukuman habang ibinigay ang Panlabas na Hukuman sa pampublikong paggamit, hanggang pinalayas siya pagkatapos ng isang kudeta noong 1924. Pagkatapos ay itinatag ang Museo ng Palasyo sa Pinagbabawalang Lungsod noong 1925. Noong 1933, pinilit ng pagsalakay ng Hapones sa Tsina ang ebakwasyon ng mga pambansang kayamanan sa Pinagbabawalang Lungsaod . Ibinalik ang bahagi ng koleksyon sa wakas ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ngunit nilisan ang natitirang bahagi sa Taiwan noong 1948 sa ilalim ng utos ni Chiang Kai-shek, noong natatalo ang kanyang Kuomintang sa Digmaang Sibil ng Tsina. Itinago ang koleksyon na medyo maliit ngunit dekalidad hanggang 1965, kung saan naging publiko ito, bilang kalagitnaan ng Pambansang Museo ng Palasyo sa Taipei.
Pagkatapos ng pagtatatag ng Republikang Bayan ng Tsina noong 1949, nasira nang kaunti ang Pinagbabawalang Lungsod habang nabighani ang bansa sa rebolusyonaryong sigasig. Noong Himagsikang Pangkalinangan, gayunman, naiwasan ang higit pang pagkawasak noong ipinadala ng Punong Ministrong Zhou Enlai ang isang batalyon ng hukbo para bantayan ang lungsod.
Idineklarang Pandaigdigang Pamanang Pook ang Pinagbabawalang Lungsod noong 1987 ng UNESCO bilang "Imperial Palace of the Ming and Qing Dynasties ("Palasyong Imperyal ng mga Dinastiyang Ming at Qing")", dahil sa kanyang kabuluhan sa pag-unlad ng arkitekturang Tsino at kultura. Kasalukuyang pinangangasiwaan ito ng Museo ng Palasyo, na nagsasagawa ng proyektong pagpapanumbalik upang kumpunihin ang lahat ng gusali sa Pinagbabawalang Lungsod sa kanilang kalagayan bago ng 1912. Nagpaningas ng pagtutol ang pagbukas ng isang tindahan ng Starbucks noong 2000 at sa huli ay nasara noong Hulyo 13, 2007. Napansin din ng Tsinong midya ng dalawang tindahan ng mga pasalubong na hindi tumanggap sa mga mamamayang Tsino upang taasan ang mga presyo para sa mga banyagang mamimili noong 2006.
Noong Nobyembre 8, 2017, si Pangulo ng Estados Unidos Donald Trump ang unang Amerikanong Pangulo na ipinagkaloob ng estadong hapunan sa Pinagbabawalang Lungsod magmula noong pagtatatag ng Republikang Bayan ng Tsina.