Rosario, Cavite

Relihiyon

Romano Katoliko ang karaniwang relihiyon ng mga taga-Rosario. Mayroong dalawang Simbahang Katoliko ang Bayan ng Rosario. Isa sa Poblacion, ang Parokya ng Santissimo Rosario de Caracol at sa Ligtong, ang Parokya ng San Isidro Labrador.

Heograpiya

Ang Rosario ay napapaligiran sa hilagang at hilagang-silangan ng Noveleta, sa timog ang Tanza, at sa kanluran at timog-kanluran ay ang Look ng Maynila. Matatagpuan ang Rosario mahigit na 30 km patimog mula sa Maynila, 20 km pahilaga mula sa kapital ng probinsiya, ang Lungsod ng Trece Martires at 17 km patimog at patimog-kanluran mula sa Lungsod ng Cavite. Ang Rosario ay maaring dayuhin sa pamamagitang ng mga sasakyang panlupa at pandagat (bangka).

Kabuhayan at ekonomiya

Ang pangalawa sa pinaka maliit na nayon sa lalawigan ng Cavite, ang Rosario, ay ngayon isa sa "pinakamalaki" hindi dahil sa kalawakan nito ni hindi rin sa kabuuang ipon kung hindi dahil sa malaking biglaang pagunlad at pagbago ng pamahalaan, lipunan, kultura, at kabuhayan mula noong 1845.
Ang Rosario ay unang nabahagi sa San Francisco de Malabon na sa ngayon ay Gen. Trias, at tinawag itong "Tejero" ng mga Kastila. Ang pangalan na "Tejero" ay maaaring nanggaling sa salitang kastila na "tejer" (na ang ibig sabihin ay "habi") dahil sa paghahabi ng mga kababaihan ng mga lambat para maabot ang pangangailangan ng mga mangingisda, ang pangunahing hanapbuhay, sa nayon. Nakikilala rin ang bayan sa pangalan na "Salinas" na nagmula sa salitang Kastila na "sal" (na ang ibig sabihin ay asin) dahil sa paggagawa ng asin at patis, na bukod sa pangingisda, isa sa pinakamalaking pagkakabuhayan ng bayan. Ang nayong ito ay nakilala rin sa pangalan na Marcelles o Marcella na nagmula sa salitang Kastila na mar (na ang ibig sabihin ay dagat) dahil sa kalapitan nito sa dagat.Dito sa Bayan ng Rosario, matitikman ang tanyag at pinakamasarap na "TINAPANG SALINAS".

Himno ng Rosario

Ang himno ng Rosario ay isinulat at kinompows ng Kagalang - galang na Alkalde ng Bayan ng Rosario na si Atty. Jose "Nonong" M.Ricafrente, Jr. para sa 150th Anibersaryo ng Rosario, Kabite noong 1995.
Mahal ko ang Rosario
Ito ang aking bayan
Dagat ang aming langit
At gabay n'ya ring buhay
Tayo'y magkapit bisig
Tungo sa 'ting pangarap
Isang bayang tahimik,
Masaya, at maunlad

Kasaysayan

Ayon sa unang bersyon, ang imahe ng Madonna and The Child ay nakita ng ilang kabataan na namamayagpag sa may dalampasigan. Kinuha nila ito at ginawang laruan na pagkatapos ay tinatago sa damuhan na malapit sa dagat. Pero sa bawat oras na sila'y magbalik para paglaruan ang imahe, nakikita na lamang nila ito na muling lumulutang sa dagat na parang hinihintay silang maglangoy. Nagtaka ang mga kabataan kung paano nangyari iyon at hindi nila ito mapaliwanag.
Ilang araw ang makalipas, nalaman ng mga matatanda ang tungkol sa imahe. Kinuha nila ito at inilagay sa isang kubo na gawa sa nipa para maipamahagi sa publiko. Hindi nagtagal at ang reputasyon ng imahe ay lumaganap sa iba't ibang lugar. Sa tindi ng pananampalataya ng mga tao, dulot ng imahe, ginawa nila itong patrona ng bayan. Dahil rin dito ay naiba na ang pangalan ng bayan mula sa SALINAS MARCELLA papunta sa ROSARIO.
Ayon naman sa pangalawang bersyon ang imahe ng Madonna and The Child ay nakita sa isang puno ng Sampaloc. Nagpasya ang mga tao na gumawa ng isang maliit na kapilya para maging bahay ng imahe na kung saan din idaraos ang isang piyesta na nakasaalang-alang sa La Nuestra Señora Virgen del Santissimo Rosario, Reina de Caracol sa bawat unang Linggo ng Oktubre ng bawat taon. (Source: Medina's M.A. Thesis, p.ixx)
Ayon sa pangatlong bersyon, ayon sa pananaliksik ni Rev. Fr. Virgilio Saenza Mendoza, noong panahon ng mga Kastila, mayroon isang malakas na bagyo na sumira sa mga bahay at kabuhayan ng mga tao na nakatira sa baybayin ng Maynila. Maraming manlalayag ang naapektuhan ng malalakas na hangin sa gitna ng karagatan. Isa sa mga bangkang ito ay isang bangkang galing sa Mindoro, na naglalaman ng maraming kagamitan. Ang mga manlalayag na nakasakay rito, dulot ng takot sa posibleng pagkamatay, ay tinali ang kanilang mga katawan sa bangka. Subalit ang kapitan ng bangka ay pumasok sa kaban ng bangka para kumuha ng mga kagamitan na puwedeng maisalba. Habang nasa loob, napansin niya ang isang litrato ng Birhen ng Santo Rosario na nakasabit sa dingding. Nagdasal siya sa imahe na iligtas siya at ang kaniyang mga kasamahan sa kapahamakan kapalit ng pagpapatayo ng isang kapilya na alang-alang sa Birhen sa oras na sila'y makaapak muli sa lupa.