Audrey Hepburn

Breakfast at Tiffany's at patuloy na tagumpay (1961-1967)

Hepburn susunod na star bilang New Yorker Holly Golightly, sa Blake Edwards's Breakfast at Tiffany's (1961), isang pelikula na maluwag batay sa nobela ng parehong pangalan na isinulat ni Truman Capote. Hindi naaprubahan ng Capote ang maraming mga pagbabago na ginawa upang sanitize ang kuwento para sa adaptasyon ng pelikula, at mas gusto ang Marilyn Monroe na na-cast sa papel, bagaman sinabi rin niya na si Hepburn ay "gumawa ng isang napakalakas na trabaho". Ang karakter ay itinuturing na isa sa mga pinakamahusay na kilala sa American cinema, at isang tukoy na papel para kay Hepburn. Ang damit na kanyang isinusuot sa panahon ng mga kredito sa pagbukas ay itinuturing na isang icon ng ikadalawampu siglo at marahil ang pinaka sikat na "maliit na itim na damit" sa lahat ng oras. Sinabi ni Hepburn na ang tungkulin ay "ang jazziest ng aking karera" pa pinapapasok: "Ako ay isang introvert. Ang paglalaro ng extroverted girl ang pinakamahirap na bagay na ginawa ko." Siya ay hinirang para sa isang Academy Award para sa Best Actress para sa kanyang pagganap.
Sa parehong taon, si Hepburn ay naka-star sa kontrobersiyal na drama ni William Wyler na pinamagatang The Children's Hour (1961), kung saan siya at ang Shirley MacLaine ay naglalaro ng mga guro na ang mga buhay ay nababagabag pagkatapos ng isang mag-aaral accuses sa kanila ng pagiging lesbians. Dahil sa mga social mores ng panahon, ang pelikula at ang pagganap ni Hepburn ay halos hindi nabanggit, kapwa critically at komersyal. Ang Bosley Crowther ng  The New York Times  ay nagpahayag na ang pelikula ay "hindi masyadong maayos na kumilos" maliban sa Hepburn na "nagbibigay ng impresyon ng pagiging sensitibo at dalisay" ng "naka-mute na tema" nito, habang ang 'Variety' magazine ay pinarangalan din ang "soft sensitivity, mar-velous  [sic] projection at emotional understatement ng Hepburn" na idinagdag na ang Hepburn at MacLaine ay "maganda na umakma sa isa't isa".

Karerang humanitaryanismo

Noong dekada ng 1950, sinalaysay ni Hepburn ang dalawang programa sa radyo para sa UNICEF, na muling nagsasabi ng mga kuwento ng digmaan ng mga bata. Noong 1989, hinirang si Hepburn ng Goodwill Ambassador ng UNICEF. Sa kanyang appointment, sinabi niya na siya ay nagpapasalamat para sa pagtanggap ng internasyonal na tulong pagkatapos ng pagtitiis sa Aleman trabaho bilang isang bata, at nais na ipakita ang kanyang pasasalamat sa organisasyon.

1988-1989

Unang misyon ng field ng Hepburn para sa UNICEF ay sa Ethiopia noong 1988. Siya ay dumalaw sa isang pagkaulila sa Mek'ele na nakatira sa 500 na mga anak na gutom at nagkaroon ng pagkain ng UNICEF. Sa paglalakbay, sinabi niya,
"Hindi ko maitatayo ang ideya na ang dalawang milyong tao ay nasa malapit na panganib na mamatay sa gutom, marami sa kanila ang mga bata, [at] hindi dahil walang tons ng pagkain na nakaupo sa ang hilagang port ng Shoa. Hindi ito maipamahagi. Noong nakaraang tagsibol, ang Red Cross at mga manggagawa ng UNICEF ay inutusan mula sa hilagang lalawigan dahil sa dalawang magkasabay na digmaang sibil ... Nagpunta ako sa rebeldeng bansa at nakita ang mga ina at ang kanilang mga anak na naglakad nang sampung araw, kahit na tatlong linggo, naghahanap ng pagkain, nakahiga sa sahig ng disyerto sa mga pansamantalang kampo kung saan sila ay maaaring mamatay. Hindi ko talaga gusto, dahil lahat tayo ay isang daigdig. Gusto kong malaman ng mga tao na ang pinakamalaking bahagi ng sangkatauhan ay nagdurusa."
Noong Agosto 1988, pumunta si Hepburn sa Turkey sa isang kampanya sa pagbabakuna. Tinawag niya ang Turkey na "pinakamainam na halimbawa" ng mga kakayahan ng UNICEF. Sa biyahe, sinabi niya, "Ibinigay sa amin ng hukbo ang kanilang mga trak, binigay ng mga fishmonger ang kanilang mga bagon para sa mga bakuna, at sa sandaling maitakda ang petsa, umabot ng sampung araw upang mabakunahan ang buong bansa. Hindi masama." Noong Oktubre, pumunta sa South America si Hepburn. Sa kanyang mga karanasan sa Venezuela at Ecuador, sinabi ni Hepburn sa Kongreso ng Estados Unidos, "Nakita ko ang maliliit na komunidad ng bundok, slums, at shantytowns na tumatanggap ng mga sistema ng tubig sa unang pagkakataon ng ilang himala - at ang himala ay UNICEF. na may mga brick at semento na ibinigay ng UNICEF."
Naglakbay si Hepburn sa Central America noong Pebrero 1989, at nakilala ang mga lider sa Honduras, El Salvador, at Guatemala. Noong Abril, dinalaw niya ang Sudan sa Wolders bilang bahagi ng isang misyon na tinatawag na "Operation Lifeline". Dahil sa digmaang sibil, ang pagkain mula sa ahensya ng tulong ay pinutol. Ang misyon ay ang pagpapadala ng pagkain sa southern Sudan. Sinabi ni Hepburn, "Nakita ko ngunit isang nakikitang katotohanan: Ang mga ito ay hindi natural na kalamidad kundi mga ginawa ng tao na mga trahedya na mayroon lamang isang solusyon na ginawa ng tao - kapayapaan." Noong Oktubre 1989, pumunta sa Bangladesh ang Hepburn at Wolders. John Isaac, isang photographer ng UN, ay nagsabi, "Kadalasan ang mga bata ay lilipad sa lahat ng ito, ngunit yakapin lamang niya sila. ng pag-aalinlangan, ngunit nais niyang kunin ang mga ito. Ang mga bata ay darating upang mahawakan ang kanyang kamay, hawakan siya - siya ay tulad ng Pied Piper."

1990-1992

Noong Oktubre 1990, nagpunta si Hepburn sa Vietnam, sa pagsisikap na makipagtulungan sa gubyerno para sa mga pambansang programa ng UNICEF na suportado ng pagbabakuna at ng malinis na tubig. Noong Setyembre 1992, apat na buwan bago siya namatay, pumunta si Hepburn sa Somalia. Tinatawag itong "apocalyptic", ang sabi niya, "Naglakad ako sa isang bangungot. Nakakita ako ng taggutom sa Ethiopia at Bangladesh, ngunit wala akong nakitang ganito - mas masahol pa kaysa sa maaari kong isipin. Hindi ako handa para sa." Bagaman nasaktan sa nakita niya, may pag-asa pa rin si Hepburn. "Ang pag-aalaga sa mga bata ay walang kinalaman sa pulitika. Palagay ko marahil sa oras, sa halip na maging politicization ng humanitarian aid, magkakaroon ng humanisation ng pulitika."

Mga kasal, ugnayan at mga bata

Noong 1952, ang Hepburn ay nakikibahagi sa James Hanson, na kilala niya mula pa noong unang araw sa London. Tinawag niya itong "pag-ibig sa unang tingin", ngunit pagkatapos ng pagkakaroon ng kanyang damit-pangkasal marapat at ang set ng petsa, siya ay nagpasya na ang kasal ay hindi gagana dahil ang mga pangangailangan ng kanilang mga karera ay panatilihin ang mga ito bukod sa halos lahat ng oras.

Pagkakasakit at kamatayan

Noong pagbalik siya patungong Switzerland mula sa Somalia noong Setyembre 1992, siya ay nagkasakit sa tiyan. Siya ay namatay sa kanser noong 1993.

Mga pamana

"Paano ko ibubuhos ang aking buhay? 
 Sa palagay ko ay lalo akong masuwerte."
—  Audrey Hepburn

Style icon

Natukoy ang Hepburn para sa kanyang mga pagpipilian sa fashion at natatanging hitsura, hanggang sa inilarawan siya ng talyer Mark Tungate bilang isang makikilalang tatak. Noong una siyang tumindig sa istorya sa Roman Holiday (1953), siya ay itinuturing na isang alternatibong ideal na pambabae na umaapaw pa sa mga kababaihan kaysa sa mga lalaki, kumpara sa curvy at mas sekswal Grace Kelly at Elizabeth Taylor. 
Sa kanyang maikling estilo ng buhok, malapad na kilay, slim body, at "gamine", tinitingnan niya ang hitsura kung saan natagpuan ang mga kabataang babaeng mas madaling sundin kaysa sa mas maraming sekswal na mga bituin sa pelikula. oong 1954, ipinahayag ng fashion photographer na si [[Cecil Beaton] Hepburn ang "pampublikong sagisag ng ating bagong pambabae na pambabae" sa Vogue, at isinulat na "Walang sinuman ang mukhang tulad nito bago ang Mundo Digmaan II ... Ngunit nakikilala natin ang katwiran ng hitsura na ito na may kinalaman sa ating makasaysayang mga pangangailangan. Ang patunay ay ang libu-libong imitasyon ay lumitaw." Ang magasin at ang bersyon ng Britanya ay kadalasang iniulat sa kanyang estilo sa buong dekada. Alongside model Twiggy, Hepburn has been cited as one of the key public figures who made being very slim fashionable.