Aklat ni Isaias

Katauhan

Si Isaias ang itinuturing na pinakadakilang propeta sa Lumang Tipan ng Bibliya. Nangangahulugang "Panginoon ay nagliligtas" sa wikang Ebreo. Tinatawag siya ng Diyos sa pagkapropeta noong taon ng kamatayan ni Haring Ozias, noong 738 BK. Natanggap niya ang katungkulang humula mula sa Diyos sa loob ng templo ng Herusalem sa pamamagitan ng isang pangitain. Naging tungkulin ni Isaias ang akitin ang sambayanang Juda para manumbalik sa Diyos sapagkat kung hindi nila gagawin ito parurusahan sila ng Diyos. Namuhay siya noong mga mahalagang panahon kung kailan sinakop ng Asiria ang Israel at kung kailan naging isang tributaryo o "nagbibigay ng buwis" sa Asiria ang Juda at nanganganib ring lubos na masakop ng Asiria. Ipinagpatuloy niya ang tungkuling ito hanggang sa sumapit ang mga paghahari nina Joatan, Acaz, at Ezequias. Marami siyang naging mga hula hinggil sa Mesias na si Hesukristo. Tinatawag na propesiya ang mga ganitong uri ng hula. Ayon sa alamat ng mga Hudyo, ipinapatay si Isaias ng haring si Manases.

Estilo at impluho ng pagsulat

Dahil sa estilo ni Isaias bilang manunulat, at maging dahil sa sariwang paglalarawan ng mga kaganapan, itinuturing siyang isang makatang henyo sa larangan ng panitikang pambibliya. Isa rin siyang tanyag na pambansang pigura, partikular na sa mga usapin at gawaing pambayan. Sa kapanahun ng Bagong Tipan, karaniwang ipinaliwanag ng mga Kristiyanong manunulat na tumutukoy sa makasaysayang si Kristo ang mga propesiya ni Isaias tungkol sa pagdating ng Mesias.

Sa Nagkakaisang mga Bansa

Hinango ng Nagkakaisang mga Bansa ang paggamit ng isang hindi opisyal na paglalahad ng misyong pang-organisasyon, na nasa wikang Ingles, mula sa Isaias 2:4 na naglalaman ng ganitong mga pananalita:
Siya ang huhukom sa mga bansa at hahatol sa maraming bayan, at gagawing sudsod ang kanilang mga tabak at karit ang kanilang mga sibat. Hindi na sila gagamit ng patalim, ang isang bansa sa kapwa bansa at hindi sila magsasanay sa digmaan.
Nagsasabi ito sa Ingles ng ganito:
And he shall judge between the nations, and shall reprove many peoples: and they shall beat their swords into plowshares, and their spears into pruninghooks: nation shall not lift up sword against nation, neither shall they learn war any more.
Ang mga sumusunod ang mismong hinango ng Nagkakaisang mga Bansa, at nakaukit sa tinatawag na Pader ni Isaias sa isang muog malapit sa himpilan nito sa Lungsod ng New York:
Sa Ingles:
They shall beat their swords into plowshares. And their spears into pruning hooks. Nation shall not lift up sword against nation. Neither shall they learn war any more.
Na katumbas sa Tagalog na:
Gagawin (nilang) sudsod ang kanilang mga tabak at karit ang kanilang mga sibat. Hindi na sila gagamit ng patalim, ang isang bansa sa kapwa bansa at hindi sila magsasanay sa digmaan.

Hinggil sa Mesias

Mababasa sa mga kabanata 7 hanggang 12 ang hinggil sa pagsilang ng Mesias mula sa isang birhen, samantalang makikita naman sa ang tungkol sa paghihirap ng "Lingkod ng Panginoon" na larawan ng Manunubos sa mga kabanata 51 hanggang 53.

Paglalarawan

Nagbibigay ng babala ang unang hati ng aklat sa mga makasalanan ng Israel at Juda na parurusahan ng Diyos ang kanilang kawalan ng pananampalataya sa pamamagitan ng mga taga-Asiria. Bagaman ganito, tinatanaw rin ng aklat ang paghahari ng isang "Prinsipe ng Kapayapaan."
Sa ikalawang hati ng aklat, inilahad ang pinakadakila at pinakamahalagang kaganapan sa kapanahunan ni Isaias: ang paglusob ni Senaquerib (kilala bilang Sennacherib sa Ingles) noong 701 BK at kung paano pinanatiling ligtas ng Diyos ang Israel.
Sa huling hati ng libro, binigyang diin ni Isaias ang paghahari at pagiging maawain ng Diyos. Dito ipinahayag ni Isaias na pinatawad ng Diyos ang mga kasalanan ng Israel upang magkaroon ng wakas ang mga paghihirap ng mga mamamayan.