Panggagahasa sa Pilipinas

Ang mga batas

Ang Batas Laban sa Panggagahasa ng 1997 (Anti-Rape Law of 1997), na nagpalit ng nakaraang kahulugan ng panggagahasa ayon sa tinukoy ng Binagong Kodigo Penal ng 1930 (Revised Penal Code of 1930), ngayon ay tumutukoy sa krimen ng panggagahasa gaya ng sumusunod:
Artikulo 266-A. Panggagahasa: Kapag at paano ginawa.
1. Sa pamamagitan ng isang taong pagkakaroon ng kaalaman ukol sa laman ng isang babae sa ilalim ng mga sumusunod na pangyayari:
a. Sa pamamagitan ng puwersa, pagbabanta o pananakot;
b. Kapag ang naapi ay inalisan ng mga kadahilanang tumanggi o sa kabilang banda ay hindi namamalayan;
c. Sa pamamagitan ng mga mapanlinlang na pakana o malupit na pang-aabuso ng kapangyarihan; at
d. Kapag ang naapi ay sa ilalim ng labindalawang (12) taong gulang o kaya naman hindi, kahit na wala sa mga pangyayari na nabanggit ngunit katumbas ng mga nasabi sa itaas.
2. Sa pamamagitan ng sinumang tao na, sa ilalim ng anumang mga pangyayari na nabanggit sa talata 1 nito, ilalaan na isang gawa ng sexual assault sa pamamagitan ng paglagay ng kanyang ari sa bibig ng ibang tao o sa puwet, o anumang instrumento o bagay, sa genital o puwet ng ibang tao. [1]
Ang 1997 na pagbabago ay pinalawak ang kahulugan ng panggagahasa sa isang mas malinaw na pagpapakahulugan at pagbibilang na krimen bilang isang krimen laban sa mga taong sa halip na, tulad dati, sinasama o binibilang ito sa mga krimen laban sa kalinisan. [2]

Estadistika

Ang statistics sa mga kaso ng panggagahasa ay karaniwang batay sa mga talaan ng pulis. More often, these are inaccurate and not a true representation of the problem, for cultural and social stigmatisation associated with rape act as significant barriers to women reporting rape. Mas madalas, ang mga ito ay hindi tumpak at hindi isang tunay na representasyon ng mga problema, kaugnay sa panggagahasa bilang malakas na ebidensiya sa mga kababaihang nagsasabing biktima ng rape. Bukod dito, ang mga kababaihan ay mas malamang na hindi na mag-uulat ng kasong rape kung ito ay mayroon lamang maliit o kaya’y walang suporta mula sa kanilang mga pamilya, pagpapatupad ng batas ahensiya at sa nauukulang sektor at ahensiya ng gobyerno. Sa Pilipinas, ang Asian Women's Resource Exchange (AWORC), isang Internet-based tungkol sa mga impormasyon ng mga kababaihan, ay nakapagtala ng 794 kaso ng rape na naganap sa Pilipinas sa unang apat na buwan ng 1997. [3] Sa unang semestre ng 1999 lamang, may mga 2,393 mga bata na naging biktima sa panggagahasa, tinangka panggagahasa, "incest", gawa ng kalibugan at prostitusyon. [4] Sa bilang noong 2006, ang rape ay nagpatuloy na maging isang problema, sa karamihan ng mga kasong hindi naisasangguni sa may kaalaman. Sa parehong taon, ang PNP ay nakapagtala ng 685 na kasong panggagahasa. Nagkaroon ng mga ulat ng panggagahasa at sekswal na pang-aabuso ng mga kababaihan sa pulis o mga kababaihan mula sa mahihirap na mga grupo, tulad ng mga pinaghihinalaang mga prostitute, drug user, at ang mas mababang kita na mga indibidwal naaresto para sa mga menor de edad na krimen. [ 5] . Ang kalagayan ay patuloy noong 2007, kasama ang bilang ng mga iniulat na kaso panggagahasa sa pagtaas sa 879. [6] Ayon sa pag-aaral na isinasagawa sa mga paaralan ipakita na para sa bawat tatlong Pilipinong bata, isang bata ang nakakaranas sa pang-aabuso. Sa unang semestre ng 1999 lamang, may 2,393 na bata na nahulog bilang biktima sa panggagahasa, tinangka panggagahasa, incest , gawa ng kalibugan at prostitusyon . [4] Ang panggagahasa ay palaging kaugnay sa mga panganib ng sexually transmitted diseases , lalo na Human Immunodeficiency Virus (HIV). [7]

Pambibiktima

Sa isang konserbatibong bansa tulad ng Pilipinas na kung saan ang isang kapurihan ng pagkababae ay itinataguyod bilang isang kabutihan , ang kahihiyan ng pagiging biktima ng rape ay isang malalim na sugat sa mga biktima. Ang parehong mga saloobin ay sisihin ang biktima, pagpapangalan sa babae bilang "isang alembong" na sanhi ng pagkilos, pabiro o nang hindi sinasadya, sa pamamagitan ng iba't-ibang mga signal ng pangrahuyo o paanyaya. [8]

NGO

Ang mga grupo ng mga kababaihan tulad ng GABRIELA ay nagbibigay ng pagpapayo para sa mga nagulping kababaihan, biktima ng panggagahasa at iba pang mga biktima ng karahasan laban sa kababaihan. [14] Ang Bathaluman Crisis Centre Foundation ay tumutulong sa mga biktima ng panggagahasa at incest. Ang Support Group Volunteers ay nagbibigay ng tulong, at sikolohikal na mga panghihimasok. Kung angkop, ang kaso ay isinangguni sa iba pang ahensiya para sa karagdagang espesyalista sa tulong. Ang Women's Crisis Centre (WCC) ay nagbibigay ng pansamantalang tirahan, medikal na tulong at pagtataguyod, legal na tulong at pagtataguyod, at stress management, ito ay may dalawang mga partikular na makabagong parte- pagpapayo sa mga kababaihan, at isang pagligtas ng Support Group sa mga biktima sa panggagahasa. [7]