Juan Araneta

Talambuhay

Si Araneta ay isinilang kay Romualdo Araneta at Agüeda Torres sa Molo, Iloilo, Pilipinas. Ang mga Araneta sa kalaunan ay lumipat sa Negros at nanirahan doon nang permanente. 
Sa edad na 19, dinala siya ng kanyang bayaw na si Pedro Sarmiento, sa Maynila at nakatala sa Ateneo Municipal de Manila.  Nagpakita siya ng malaking pangako sa paaralan, kumita ng mga medalya ng merito para sa kanyang mga pagsusumikap.  Nagtapos siya sa isang perito mercantil degree, katumbas sa degree na bachelor's sa Commerce ngayon.  Ang kanyang mga kontemporaryong kasama sa paaralan ay sina José Rizal, Jose Alejandrino, Cayetano Arellano, at Apolinario Mabini, at iba pa. 
Nang bumalik sa Molo, siya ay hinirang na si Capitan del Pueblo , tulad ng kanyang ama bago sa kanya.  Ang mga prayle sa lalawigan, gayunpaman, ay naging kahina-hinala sa kanya, at tanging ang mataas na pagsasaalang-alang at respeto ng mga tao ng Bago at iba pang mga bayan sa lalawigan ay pumigil sa kanyang pagbubuwag ng mga awtoridad ng Espanyol. 
Noong 1891, pumunta si Juan sa Europa kasama ang kanyang kaibigan, si Don Claudio Reina matapos mamatay ang kanyang asawa.  Nagkaroon siya ng pagkakataong makilala ang maraming lider ng Pilipino at naninirahan sa Madrid , London at Paris .  Bilang kinahinatnan, ang mga awtoridad ng Espanyol ay mas nakakaanghang sa kanya sa kanyang pagbabalik.  Bilang resulta, nawala niya ang lupa na minana niya at ng kanyang mga kapatid mula sa kanilang mga magulang.  Kinailangan niyang dalhin ang kanyang pamilya sa mga slope ng Mt. Kanlaon kung saan nagsimula silang magsasaka muli.  Nagdala siya ng maraming mga gadget sa kanyang asyenda sa Dinapalan.  Ang isang popular na kuwento ay ang paggamit niya ng isang teleskopyo upang pangasiwaan ang kanyang mga manggagawa sa malawak na asyenda mula sa kalayuan.  Ito ay naging isang alamat sa mga karaniwang tao na siya ay may mga mahiko kapangyarihan, ngunit sa katotohanan, siya ay lamang magagawang makita ang kanilang mga aksyon sa pamamagitan ng paggamit ng teleskopyo.

Balitatakan sa mga awtoridad ng Espanyol

Ang kanyang mga paglalakbay sa Europa ay ginawa sa kanya ng kamalayan sa paggamit ng mga bagong makinarya at kasangkapan para sa agrikultura.  Nag-import siya ng isang sugar mill mula sa Inglatera at na-install ito sa kanyang asyenda sa Dinapalan.  Paminsan-minsan, binili niya ang mga kagamitan sa sakahan tulad ng baler sa Abaka , isang tagapagtanggol ng bigas , at daloy nito ng pinahusay na mga modelo. 
Gayunpaman, ang kagustuhang ito para sa mga modernong pang-agrikultura na kasangkapan ay naging pagwawasak.  Ang mga awtoridad ng Espanyol ay nagsusumala sa mga barko ng kargamento na hindi naabot sa lupa sa Lumangub.  Siya ay naaresto at dinala sa Concordia noong Enero 1897.  Siya ay dinala sa Himamaylan at pagkatapos ay muli sa Ilog na kung saan ay ang kabisera ng lalawigan.  Ang kanyang talaarawan ay nagpapahiwatig na kahit na sa bilangguan, may mga plano na ayusin ang mga rebolusyonaryong pwersa sa lalawigan.  May mga anotasyon na nagpapakita na nakipag-ugnayan siya sa ibang mga lider sa lalawigan.  Sa wakas ay dinala siya sa Bacolod kung saan siya ay inilabas noong Oktubre 1897.

Ang Revolusyong Negros

Noong Nobyembre 5, 1898, (Cinco de Noviembre) isang mensahero mula sa Talisay ang nagdala ng balita na ang mga rebolusyonaryo at ang mga cazadores ay nakikibahagi sa mga labanan.  Sa mga ika-1 ng hapon, nagsimulang maglakad ang mga rebolusyonaryong pwersa sa Bago sa Bacolod.  Mayroon silang tatlong mga armas sa kanila: isang Remington rifle, isang rifle ng Mauser, at isang baril.  Si General Araneta, na namuno sa mga pwersa ng rebelde, ay nagsabi sa kanyang mga kalalakihan na i-cut ang mga stipa ng nipa o pagong, at ipagtanggol ang mga ito na parang mga riple.  Kung sakaling makipag-ugnay sila sa isa't isa, ang password ay magiging utod (kapatid) sa Hiligaynon. 
Ang mga awtoridad ng Espanyol sa Bacolod, na nakakita sa mga rebelde na nagmartsa patungo sa bayan, ay nag-isip na nais nilang isuko ang kanilang mga armas.  Nagulat, pinayuhan ng mga Kastila ang mga rebelde upang sumuko upang maiwasan ang pagdanak ng dugo.  Ang mga Kastila ay madaling sumang-ayon.  Ito ay lamang nang ang Bacolod ay nasa mga kamay ng mga rebelde, na ang mga Espirito mula sa Iloilo ay dumating. 
Ang Espanyol na Gobernador ng Isla ng Negros, si Don Isidro Castro, ay sumuko sa pwersa sa ilalim ni Aniceto Lacson at Juan Araneta sa Bacolod noong Nobyembre 6, 1898.  : 476

Ang Republika ng Negros

Ang isang cantonal form ng pamahalaan ay itinatag sa Bacolod sa Pangkalahatang Aniceto Lacson bilang Pangulo at Heneral Juan Araneta na naglilingkod bilang Kalihim ng Digmaan.  Nang dumating ang mga Amerikano sa Iloilo, pinayuhan niya ang pang-kanton na pamahalaan na isumite sa mga pwersang Amerikano.  Ito ay labis na tinututol at tinutuya ng kanyang mga kasama.  Ang kanyang ideya ay sa wakas ay pinagtibay, gayunpaman, at ang mga Amerikano ay sinakop ang Negros nang hindi nakakaranas ng labanan.

Kamatayan

Noong 1904, siya ay hinirang bilang isa sa mga komisyonado sa St. Louis Exposition kung saan siya ay naglagay ng eksibit sa mahigit isang libong uri ng bigas, sample ng kakaw, abaca, at marami pang ibang pananim mula sa Negros at Panay .  Ang lahat ng mga exhibit ay may katangi-tanging merito; Bilang isang resulta, siya ay iginawad sa mga medalya ng ginto at pilak.  Binubuo rin niya ang Buenos Aires Mountain Resort para sa kanyang malalaking pamilya upang gamitin at matamasa.  Pagkaraan ay ibinigay niya ang ari-arian na ito sa kanyang anak na si Maria A. Matti. 
Siya ay patuloy na nakikipag-ugnayan sa mga bagong pagpapaunlad sa agrikultura, alinman sa mga kasangkapan at pagpapatupad o pananim.  Sinubukan niyang lumaki ang iba't ibang pananim sa kanyang sakahan at nagtanim pa ng mga puno na hindi katutubo sa Negros.  Nang maorganisa ang Ma-ao Sugar Central , naging isa siyang tagapagtatag nito.  Ipinagkaloob niya sa korporasyon ang mga pamagat ng kanyang lupa. Nagtagumpay siya sa kanyang mga lessee upang itanim ang malawak na lugar ng lupa sa tubo.  Sa kasamaang palad, ang "Don Juan" ay hindi sapat na mabubuhay upang mapagtanto ang kanyang pangarap na makita ang sentral na asukal na napalaya sa mga obligasyon nito.  Namatay siya noong Oktubre 3, 1924, na iniiwan ang isang malaking pamilya ng mga 25 miyembro.