Tanggapan ng Pangkalahatang Kalupunan ng Makaharing Hukbong Katihang Hapones

Ang Tanggapan ng Pangkalahatang Kalupunan ng Makaharing Hukbong Katihang Hapones (参謀本部 Sanbō Honbu), na tinatawag ding Pangkalahatang Kalupunang Hukbong Katihan, ay isa sa dalawang pangunahing sangay na may katungkulang pangasiwaan ang Makaharing Hukbong Katihang Hapones.

Gampanin

Ang Kagawaran ng Hukbong Katihan (陸軍省 Rikugunshō) ay itinatag noong Abril 1872, kasabay ang Kagawaran ng Hukbong Pandagat, upang palitan ang Kagawaran sa Ugnayang Panghukbo (Hyōbushō) ng sinaunang pamahalaang Meiji.  Sa simula, ang Kagawaran ng Hukbong Katihan ay kapwang may katungkulan sa pangangasiwa at pagpapatakbo ng Makaharing Hukbong Katihang Hapones; ngunit mula noong Disyembre 1878, ginampanan na ng Tanggapan ng Pangkalahatang Kalupunan ng Makaharing Hukbong Katihan ang lahat ng pagpapatakbo sa Hukbong Katihan, kung kaya't ang Kagawaran ng Hukbong Katihan ay may pangasiwaang katungkulan na lamang. Kaya naman ang Pangkalahatang Kalupunan ng Makaharing Hukbong Katihan ay may pananagutan sa paghahanda ng mga panukalang pandigma; sa pandigmang pagsasanay at paggawa ng mga sandata; pamalayang pandigma; panuto sa mga paraang pandigma ng mga pulutong; paglulunsad ng mga pulutong; at ang pagtitipon ng mga patakaran sa paglilingkod sa larangang panghukbo, kasaysayang panghukbo, at kartograpiya.
Ang Punong Pangkalahatang Kalupunan ng Hukbong Katihan ay mataas na kawani ng Makaharing Hukbong Katihang Hapones, at kasama ng Tagapangasiwa sa Digmaan, Tagapangasiwa ng Hukbong Pandagat, at ng Punong Pangkalahatang Kalupunan ng Hubong Pandagat, ay tinatamasa ng mga ito ang tuwirang pahintulot sa Baginda. Sa panahon ng digmaan, ang Pangkalahatang Kalupunan ng Makaharing Hukbong Katihan ay magiging isa sa mga sangay ng hukbong katihan ng Makaharing Pangkalahatang Pununghimpilan, isang natatanging kalupunan sa ilalam ng pamamalakad ng baginda na itinatag upang tumulong sa pagsasaayos ng pangkalahatang kautusan.

Kasaysayan

Matapos ang pagbagsak ng shogunatong Tokugawa noong 1867 at ang "panunumbalik" ng tuwirang pamamahalang makahari, sinikap ng mga pinuno ng bagong pamahalaang Meiji na bawasan ang kapanganiban ng Hapon sa Kanluraning pagkamakabaginda sa pamamagitan ng mahusay na paggaya sa pamamaraang aghimuanin, pamamahala, panlipunan, at panghukbo ng mga pangunahing bansa sa Europa. Sa simula at sa ilalaim ng pamamalakad ni Ōmura Masujirō at ng kanyang bagong katatalagang Kagawaran sa Ugnayang Panghukbo (Hyōbu-shō), naging huwaran ng hukbuning Hapones ang Pransya . Ngunit ang kahanga-hangang pagtatagumpay ng Prusya at ng iba pang mga kasapi sa Kalagumang Hilagang Aleman sa Digmaang Pranses-Pruso noong 1870/71, nahikayat ang mga untipunuang Meiji ang kahigitan ng huwarang pandigmang Pruso. At noong Pebrero 1872, pinanukala nina Yamagata Aritomo at Oyama Iwao na baguhin ang huwaran ng hukbuning Hapones at itulad ito sa mga Pruso. Sa paghihikayat ni Katsura Taro noong Disyembre 1878, na siya ring nanilbihan bilang sugong panghukbo sa Prusya, tuluyang tinaguyod ng pamahalaang Meiji ang pamamaraang pangkalahatang kalupunang Pruso/Aleman (Großer Generalstab) na kung saan ang hukbunin at mamamayan ay magkahiwalay na lupon ng pamahalaan. Sa pamamagitan nito, ang hukbunin ay nakahihigit sa kapangyarihan ng mga panig banwahin, at tuwirang tapat sa baginda sa halip sa Punong Tagapangasiwa na maaaring subuking agawin ang kapangyarihan ng baginda.
Ang gawaing pangasiwaan at pagpapatakbo ng hukbong katihan ay nahahati sa dalawang sangay. Ang kababalitatag na Kagawaran ng Digmaan ay ang sangay na nangangasiwa, tumutustos, at nagpapakilos ng hukbong katihan, at isang hiwalay na Pangkalahatang Kalupunang Hukbong Katihan naman ay ang sangay na may pananangutan sa pagkathang patigayunin at gawaing pag-uutos. Ang Punong Pangkalahatang Kalupunang Hukbong Katihan, na may tuwirang pahintulot sa baginda ay maaaring kumilos hiwalay sa pamahalaang pangmamamayan. Ang lubos ng pagsasarili ng hukbunin sa panunuri ng mamamayan ay isinabatas sa saligang-batas ng Meiji noong 1889 kung saan isinakatuparan na ang Hukbong Katihan at Hukbong Pandagat ay tuwirang nasa ilalim ng pamumuno ng baginda at hindi sa mamamayan o sa mga kalihim.
Si Yamagata ang naging unang pinuno ng Pangkalahatang Kalupunan ng Hukbong Katihan noong 1878. Dahil sa kahibuan ni Yamagata, naging higit na makapangyarihan ang Pinuno ng Pangkalahatang Kalupunan ng Hukbong Katihan kaysa sa Tagapangasiwa ng Digmaan. Bukod pa rito, isang kautusang makahari (Batas sa Mga Tagapangasiwang Hukbuhin na maging Kawaning may Kasalukuyang Katungkulan (軍部大臣現役武官制 Gumbu daijin gen'eki bukan sei)) ang nag-aatas na dalawa sa mga tagapangasiwang panlingkod ay mahihirang mula sa mga heneral o laksamanang tenyente heneral o sa pangalawang laksamana na nasa talaan ng may kasalukuyang katungkulan. Sa pamamagitan ng pag-atas sa nanunungkulang Tagapangasiwa ng Digmaan na magbitiw o sa pag-atas sa mga heneral na tanggihan ang anumang paghirang bilang Tagapangasiwa ng Digmaan, ang Pinuno ng Pangkalahatang Kalupunan ng Hukbong Katihan ay maaaring sapilitang pagbitawin ang mga gabinete o maiwasan ang pagbuo ng isang bagong gabinete.
Sa labingpitong mga kawani na nanilbihan bilang Pinuno ng Pangkalahatang Kalupunan ng Hukbong Katihan mula 1879 hanggang 1945, tatlo ay mga kasapi ng Pamilyang Marangal (Lakang Arisugawa Taruhito, Lakang Komatsu Akihito, at Lakang Kan'in Kotohito) at nagtamo ng mataas na karangalan dahil sa kanilang kaugnayan sa Baginda.
Binuwag ng maykapangyarihan sa Pananakop ng mga Amerikano ang Pangkalahatang Kalupunan ng Makaharing Hukbong Katihan noong Setyembre 1945.