Turkong katamisan

Kasaysayan

Tinitiyak pa rin ang eksaktong pinagmulan ng mga matatamis na ito; gayunpaman, ang salitang lokum ay mula sa Arabong al-halkum. Sa mundo ng Arabo , ang mga Turkong katamisan ay tinatawag na rāḥat al-ḥulqūm (راحة الحلقوم) na nangangahulugang "ginhawa ng lalamunan." 
Ayon sa kumpanyang Hacı Bekir, Bekir Efendi, na pinangalanang Hacı Bekir matapos maganap ang Hajj, ay lumipat sa Istanbul mula sa kanyang bayan na Kastamonu at binuksan ang kanyang konpeksyonan sa distrito ng Bahçekapı noong 1777. Gumawa siya ng iba't ibang uri ng kendi at lokum, kalaunan kasama ang isang natatanging anyo ng lokum na ginawa mula sa almirol at asukal. Ang negosyo ng pamilya, ngayon sa ikalimang henerasyon nito, ay ipinapatakbo pa rin sa ilalim ng pangalan ng tagapagtatag. 
Inusisa ni Tim Richardson, isang mananalaysay ng mga matatamis, ang tanyag na pagpapalagay ng Hacı Bekir bilang imbentor ng Turkong Katamisan, at sinulat na "kadalasang nauugnay nang mali ang mga espesipikong pangalan at petsa sa pag-imbento ng mga partikular na matamis, lalo na para sa mga komersyal na layon". Ang mga magkatulad na resipi ng Arabo at Persyano, kasama na ang paggamit ng almirol at asukal, ay nanguna sa Bekir nang maraming mga siglo.  Sinasabi ng Oxford Companion to Food na bagaman madalas na pinapaniwalaan ang Bekir sa pag-imbento nito, walang matatag na katibayan para rito.

Pangalan

Ang Turkong pangalan lokma at lokum ay nagmula sa Arabong salita luqma(t) at ang pangmaraming luqūm na may kahulugang "kapiraso" at "sansubo" at ang alternatibong Turkong Ottoman na pangalan, rahat-ul hulküm, ay isang Arabong pagbabalangkas, rāḥat al-hulqūm , na ibig sabihing "kaginhawaan ng lalamunan", na nananatiling pangalan nito sa pormal na Wikang Arabo.  Sa Libya, Saudi Arabia, at Tunisia ito ay kilala bilang ḥalqūm, habang sa Kuwait ito ay tinatawag na كبده الفرس "kabdat alfaras" at sa Ehipto ito ay tinatawag na malban (ملبن [ˈmælbæn]) o ʕagameyya at sa Syria rāḥa.  Ang pangalan nito sa iba't ibang wika sa Europa ay mula sa Turkong Ottoman na lokum o rahat-ul hulküm .  Ang pangalan nito sa Griyego, λουκούμι (loukoumi) ay nagkakatulad nang etimolohiya sa modernong Turko at ito ay ibinebenta bilang Greek Delight. Sa Tsipre, kung saan ang panghimagas ay protektado ng heograpikal na indikasyon (PGI), ito ay ibinebenta din bilang Cyprus Delight.  Sa Armenian ito ay tinatawag na lokhum (լոխում).  Ang pangalan nito sa Bosnia at Herzegovina at Israel ay rahat lokum, at nagmumula sa isang napakalumang pagkalito ng dalawang Turkong Ottoman na pangalan na mahahanap na sa Turkong Ottoman; katunayan maaari ding matagpuan  itong magkahahalong pangalan sa Turkey ngayon. Ang pangalan nito sa Serbo-Krowasya ay ratluk, isang nabawasang anyo ng parehong pangalan. Sa Persyano, ito ay tinatawag Rahat-ol-holqum (Persa: راحت الحلقوم). 
Sa Ingles, dating kilala ito bilang Lumps of Delight.

Bulgarya

Sa Bulgaro, ang Turkong Katamisan ay kilala bilang lokum (локум) at medyo tanyag ito. Bagama't marahil na dumating ito mula sa Imperyong Ottoman, posible na dumating na ito nang mas maaga, dahil naging maimpluwensya ang Gitnang Silangan sa bansa sa aspeto ng lutuin. Gumagawa ang Bulgaria ng sarili nitong mga tatak ng lokum, na maaaring payak o pinaanghang ng talutot ng rosas, puting nogales, o "endreshe".

Gresya

Sa Gresya, ang Turkong Katamisan, na kilala bilang loukoumi [λουκούμι] ay isang napakatanyag na pagkain mula pa noong ika-19 na siglo, na kilala sa lungsod ng Patras, Patrina loukoumia, pati na rin sa isla ng Syros at sa hilagang Griyego na mga lungsod sa Thessaloniki, Serres at Komotini ngunit sa ibang lugar din. Isang karaniwang tradisyonal na merienda ang loukoumi, na karaniwang inihahain sa halip ng mga biskwit at kape. Bilang karagdagan sa karaniwang mga baryanteng tubig-rosas at bergamot, mayroong lasang-Mastic na loukoumi at napakapopular ito.  Ang isa pang matamis, katulad ng loukoumi, na eksklusibo sa bayan ng Serres, ay Akanés.

Rumanya

Ang salitang Rumanya na naglalarawan ng konpeksyong ito ay rahat, isang pagpapaikli ng Arabong rahat ul-holkum.  Gayunpaman, sa wikang Rumano, ang salitang rahat ay nakakuha ng isang nakakasirang kahulugan, sa kasong ito ang isang eupemismo na sinasalin bilang walang kwenta.  Ayon sa lingguwista na si Lazăr Şăineanu, ang mga salitang Turko na pumasok sa wikang Rumano noong ikalabimpitong siglo at ikalabing-walong siglo ay halos antikuwado at nakuha ang isang nagpapabang o kablintunaang kahulugan. Sa aspetong pulitika at lipunan, pinahina nito ang impluwensiya ng lipunang Ottoman, at ang mga bahagi ng wikang Turkong Ottoman na hindi nagkaroon ng panahon upang makapag-ugat sa wikang Rumano ay nagkaroon ng kaunting kabalintunaan at naging isang minahan para sa nakakatawang panitikan.  Kinakain o idinadagdag ang Rahat bilang sa maraming mga keyk ng Rumanya na tinatawag na cornuleţe, cozonac o salam de biscuiţi.

Albanya at dating Yugoslabya

Sa mga bansa ng dating Yugoslavia (Serbia, Krowasya , Bosnia at Herzegovina, Montenegro, Hilagang Macedonia at Eslobenya), pati na rin sa Albanya, Turkong katamisan ay kilala bilang rahat-lokum, ratluk o lokum. Ipinakilala ito noong panahon ng panuntunan ng Ottoman sa mga Balkans at nanatiling tanyag. Ngayon ay karaniwang kinakain ito na may kasamang kape. Ang rosas at nogales ay ang pinakakaraniwang lasa.

Hilagang Amerika

Ang kumpanya ng Nory Candy sa lugar ng Kalakhang Los Angeles ay gumagawa ng Turkong Katamisan o Rahat Locum mula noong 1964. Nagbubuo ang kumpanya ng iba't ibang lasang prutas at kakaibang lasa kabilang ang rosas at anis pati na rin ang iba't-ibang na kinabibilangan ng mga mani tulad ng Almendras, Pistatso, at Nogales. 
Noong 1930 dalawang Armenyanong imigrante, Armen Tertsagian at Mark Balaban, na itinatag ng Liberty Orchards  ng Cashmere, Washington, at nagsimula sa paglilikha ng "Aplets " (mansanas at nogales na locoum) at "Cotlets" (aprikot at nogales na locoum). Noong 1984 idinagdag nila ang surtidos-lasa na "Fruit Delights" na linya na may presa, prambuwesas, dalandan, blueberry, melokoton, cranberry, at mga assortment ng pinya.  Kahit na ang lahat ng mga confections ay marketed sa ilalim ng American-style na pangalan ng tatak, sila ay tinutukoy sa packaging ng produkto bilang "Rahat Locoum". 
Sa Canada, binubuo ang Big Turk chocolate bar na ginawa ng Nestlé ay ng maitim na mahentang Turkong katamisan na pinahiran sa gatas na tsokolate, at ibinebenta bilang Turkish tuwa at loukoum.

Brazil

Kilala ang konpeksyon sa Brazil bilang Manjar Turco, Delícia Turca, Bala de Goma Síria o Bala de Goma Árabe. Tulad ng karamihan sa mga pagkaing Gitnang Silangan, dumating ito kasama ng diaspora ng mga Lebantinong Arabo sa Latin America.

Bretanya at iba pang mga bansa ng Komonwelt

Ibinebenta ang Fry's Turkish Delight ng Cadbury sa Reyno Unido, Australia, at South Africa at maaari ring matagpuan sa Canada at Bagong Silandiya. Ito ay may lasang tubig-rosas, at pinahiran sa lahat ng panig ng gatas na tsokolate.  Kontrobersyal na inilipat ang produksyon mula sa UK papunta sa Polonya noong 2010.

Protektadong heograpikal na indikasyon

Sa kabila ng katanyagan nito at produksyon nito sa mararaming bansa, sa kasalukuyan, ang tanging protektadong heograpikal na indikasyon o protected geographical indication (PGI) para sa produktong ay ang pangalan na Λουκούμι Γεροσκήπου (Loukoumi Geroskipou) para sa Turkong katamisan mula sa Yeroskipou, Tsipre.

Mga kaugnay na produkto

Isang tagapaguna sa munggong gulaman ang Turkong katamisan na nagbigay inspirasyon sa malagkit na loob nito. 
May mga gormandong pabango na hango sa Turkong katamisan, tulad ng "Loukhoum" ni Ava Luxe, "Loukhoum" ni Keiko Mecheri, at "Rahat Loukoum" ni Serge Lutens.