google/wiki40b huggingface dataset:
อำเภอวารินชำราบ

ประวัติศาสตร์

อำเภอวารินชำราบ เดิมเรียกว่า บ้านน้ำคำเอือกก่อนจอ ต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ ยกขึ้นเป็น เมืองวารินชำราบ ขึ้นกับเจ้านครจำปาศักดิ์ มีพระกำจรจัตุรงค์เป็นเจ้าเมือง ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองเมืองอุบลราชธานี ที่ว่าการอำเภอหลังแรกสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2451 ใช้ชื่อว่า อำเภอทักษิณูปนิคม ผู้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรกคือ ท้าวธรรมกิติกา (เป้ย สุวรรณกูฏ) ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2456 สมัยของขุนภูมิพิพัฒน์เขตร์ (แท่ง เหมะนัค) ซึ่งเป็นนายอำเภอคนที่ 2 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอจากฝั่งอำเภอเมืองอุบลราชธานี ข้ามแม่น้ำมูลมาตั้งอยู่ที่บ้านคำน้ำแซบ ตำบลธาตุ แล้วเปลี่ยนชื่ออำเภอเป็น อำเภอวารินชำราบ
เมืองวารินทร์ชำราบ & อำเภอวารินชำราบ เป็นคนละเมืองกันครับ 
เมืองวารินทร์ชำราบ(ปัจจุบัน : ต.วารินชำราบ อ.ศรีเมืองใหม่ จ.อุบลราชธานี) ปี พ.ศ.2423 รัชกาลทีี่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกบ้านนากอนจอ ขึ้นเป็น เมืองวารินทร์ชำราบ แต่งตั้งให้ พระกำจรจตุรงค์ เจ้าเมือง ขึ้นกับเมืองนครจำปาศักดิ อยู่ต่อมาได้ 6 ปีเจ้าเมืองวารินทร์ชำราบไม่พอใจจะทำราชการกับเมืองนครจำปาศักดิ์ จึงขอมาสังกัดเมืองเขมราษฎร์ธานีพร้อมกับเมืองเสมี๊ยะ ในปี พ.ศ.2440 กระทรวมหาดไทยได้ลดฐานะเมืองวารินทร์ชำราบลงเป็นอำเภอวารินทร์ชำราบ โดยมี ราชวงศ์บุญ รักษาราชการนายอำเภอ ครั้นถึงปี พ.ศ.2454 สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย รับพระราชโองการยุบอำเภอวารินทร์ชำราบ โดยให้ไปรวมกับ อ.บูรพาอุบลและ อ.พิมูลมังษาหาร
อำเภอวารินชำราบ จ.อุบลราชธานี ในปี พ.ศ.2451 สมเด็จพระบรมวงศ์เธอกรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ผูู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แบ่งเมือง อุุุุุุบลราชธานีตั้งเป็นเมืองอีก 4 อำเภอ คือ อ.บูรพูปลนิคม(อ.บูรพาอุบล) อ.อุตรูปลนิคม(อ.อุดรอุบล) อ.ปจิมูปลนิคม(อ.ปจิมอุบล) และ อ.ทักษิณูปลนิคม(อ.ทักษิณอุบล) โดยตั้งที่ว่าการอยูู่บริเวณศาลาว่่่่่าการมณฑลอุุุุบล
อำเภอทักษิณูปลนิคมหรืออำเภอทักษิณอุบล มีท้าวธรรมกิติกา(เป้ย สุวรรณกูฏ) ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรก ในสมัยขุนภูมิพัฒน์เขตร์(แท่ง เหมะนัค) นายอำเภอคนที่ 2 ได้ย้ายทีี่ว่่่่่่่่าการอำเภอมาต้้งที่บ้านคำน้ำแซบ ตำบลธาตุ 
  ปี พ.ศ.2456 อำเภอทักษิณอุบลได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น อำเภอวารินทร์ชำราบ(โดยนำเอาชื่อเมืองวารินทร์ชำราบที่ถูกยุบไปมาตั้งแทนชื่อ อ.ทักษิณอุบล ในต่อๆมาชื่ออำเภอวารินทร์ชำราบ ได้เขียนเป็นอำเภอวารินชำราบ ครับ
               นายอร่าม สมสวย

วัฒนธรรม

อำเภอวารินชำราบมีเทศกาลสำคัญคือ เทศกาลงานไม้ดอกไม้ประดับ ซึ่งจัดในบริเวณพื้นที่ทุ่งคำน้ำแซบของทุกปี
สมัยโบราณ

สมัยโบราณในยุโรป

สมัยโบราณในยุโรปหรือบางครั้งเรียกว่า “สมัยคลาสสิก” (อังกฤษ: Classical antiquity หรือ Classical era หรือ Classical period) เป็นคำกว้าง ๆ ที่ใช้เรียกสมัยของประวัติศาสตร์วัฒนธรรมที่มีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ประกอบด้วยวัฒนธรรมของกรีกโบราณ และ โรมันโบราณที่เรียกรวมกันว่าโลกกรีก-โรมัน
ยุคโบราณโดยทั่วไปเริ่มขึ้นเมื่อมีการบันทึกมหากาพย์โดยโฮเมอร์เมื่อราว 800 ถึง 700 ปีก่อนคริสต์ศักราช และดำเนินต่อมาจนถึงการรุ่งเรืองของคริสต์ศาสนาและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ยุคโบราณสิ้นสุดลงเมื่อเกิดการสลายตัวของวัฒนธรรมคลาสสิกในตอนปลายของยุคโบราณตอนปลาย (Late Antiquity) (ค.ศ. 300-ค.ศ. 600) ที่คาบต่อไปยังสมัยยุคกลางตอนต้น (ค.ศ. 600-ค.ศ. 1000)
ยุคโบราณมักจะหมายถึงมุมมองอันเป็นอุดมคติของยุคของผู้คนในสมัยต่อมาเช่นในคำกล่าวของเอดการ์ อัลเลน โพ ที่ว่า “ความรุ่งโรจน์ในกาลครั้งหนึ่งของกรีกโบราณ, ความยิ่งใหญ่ในกาลครั้งหนึ่งของโรมันโบราณ!”
วัฒนธรรมของกรีกโบราณมีอิทธิพลอันยิ่งใหญ่ต่อภาษา การปกครอง ระบบการศึกษา ศิลปะ และ สถาปัตยกรรมของโลกยุคใหม่ เป็นเชื้อเพลิงของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุโรปตะวันตกและอีกครั้งหนึ่งในยุคฟื้นฟูคลาสสิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19
2,800 ปีก่อน ในเอเซีย เป็นยุคทองของราชวงศ์โจว ของจีน มีตำนานนาจา เกิดจากดอกบัว มี 3 เศียร 6 กร มีเทพนักรบเอ้อหลางพร้อมเทพสุนัขคู่ใจ
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

การเตรียมการ

คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้ก่อสร้างสนามกีฬาโอลิมปิกพย็องชัง เป็นการเฉพาะสำหรับ โอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ซึ่งสนามกีฬาโอลิมปิกมีลักษณะเป็นรูปห้าเหลี่ยม มีความจุ 35,000 ที่นั่ง ซึ่งที่มาของการเลือกรูปห้าเหลี่ยมนี้เกิดจากรูปร่างนี้เป็นรูปผสมระหว่างวงกลม สี่เหลี่ยมจัตุรัส และสามเหลี่ยม ซึ่งเป็นตัวแทนของสวรรค์ โลก และมนุษย์ โดยสนามแห่งนี้จะไม่จัดการแข่งขันในรายการใด ๆ เลย แต่จะจัดเฉพาะพิธีเปิด และพิธีปิดเท่านั้น
อุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น

ลักษณะภูมิประเทศ

สภาพภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขาสลับซับซ้อน เป็นเทือกเขาสูงที่วางตัวตามแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ มีที่ราบแคบๆ ระหว่างหุบเขาอยู่ทางตอนเหนือของอุทยานแห่งชาติ ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ เขาครก มีความสูงประมาณ 329 เมตรจากระดับน้ำทะเล สามารถมองเห็นตัวเมืองสระบุรี และอำเภอใกล้เคียงได้อย่างชัดเจน ป่าแห่งนี้เป็นต้นกำเนิดของน้ำตกหลายแห่ง เป็นต้นน้ำลำธารที่ไหลไปหล่อเลี้ยงไร่นาของราษฎรที่อยู่ใกล้เคียง สภาพของดินเป็นดินเหนียวและดินร่วนปนทราย หินชั้นล่างเป็นพวกหินดินดาน

พืชพรรณและสัตว์ป่า

สภาพป่าประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง มีพันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ แดง ประดู่ พลวง เต็ง รัง ตะเคียนทอง มะค่าโมง ตะแบก เป็นต้น และพันธุ์ไม้อื่นๆ ที่ทำการสำรวจไว้กว่า 800 ชนิด ส่วนไม้พื้นล่างเป็นพวกไม้ไผ่ชนิดต่างๆ ตลอดจนหวาย และกล้วยไม้ เป็นต้น 
สำหรับสัตว์ที่มีอาศัยอยู่เป็นสัตว์ขนาดเล็ก เช่น ไก่ฟ้า ไก่ป่า เก้ง กระจง ลิง หมูป่า กระรอก กระแต และนกชนิดต่างๆ ที่สำคัญ ได้แก่ นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร ซึ่งคาดว่าจะสูญพันธุ์ ไปแล้ว
วีรชน สุคนธปฏิภาค

ประวัติ

พลโท วีรชน สุคนธปฏิภาค มีชื่อเล่นว่า โหน่ง เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 สื่อมวลชนจึงมักเรียกว่า เสธ.โหน่ง โดยต้นตระกูลมีเทือกเถาเหล่ากอมาจากจังหวัดนครศรีธรรมราช และจังหวัดสงขลา จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 22 และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่นที่ 33 เริ่มรับราชการที่ยศร้อยตรีเมื่อปี พ.ศ. 2529 ตำแหน่ง ผู้บังคับหมวด กองพลทหารราบที่ 9 (พล.ร.9) ปี พ.ศ. 2533 เลื่อนยศขึ้นเป็นร้อยเอกกองการต่างประเทศ ที่กรมข่าวทหารบก ต่อมาได้เลื่อนขึ้นเป็นรองผู้อำนวยการกองข่าว กรมข่าวทหารบก แล้วจึงเลื่อนเป็นผู้อำนวยการกองการต่างประเทศ กรมข่าวทหารบก จากนั้นเลื่อนเป็นรองผู้บัญชาการโรงเรียนข่าวทหารบก ผู้ชำนาญการกองทัพบก และผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษกองทัพบกตามลำดับ
ในวันที่ 5 กันยายน 2562 มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง พลโท วีรชน สุคนธปฏิภาค เป็นผู้อำนวยการสำนักพัฒนาระบบราชการกลาโหม สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2562 เป็นต้นไป
เคยถูกส่งไปร่วมงานรักษาสันติภาพร่วมกับสหประชาชาติ ที่ประเทศเซียร์ราลีโอน เป็นเวลา 1 ปี ได้ทุนการศึกษาของกระทรวงกลาโหมออสเตรเลีย ศึกษาต่อระดับปริญญาโท สาขาวิชาการป้องกันประเทศ มหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์
หลังการรัฐประหารของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ พลตรี วีรชน ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโฆษกกองอำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อยทำหน้าที่เป็นผู้แถลงข่าวภาษาอังกฤษ ต่อมาในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 คณะรัฐมนตรีได้มีมติแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ได้รับพระราชทานยศ พลโท เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559
ชัมภละ

ชัมภละ เป็นเทพเจ้าที่ชาวทิเบตให้ความเคารพนับถือมาก่อนจะนับถือพุทธศาสนา โดยเป็นเทพแห่งความมั่งคั่ง เมื่อหันมานับถือพุทธศาสนาแล้ว เทพชัมภละกลายเป็นยิดัมสังกัดรัตนโคตร รูปบูชาของท่านเป็นเพศชาย กายสีน้ำเงิน มี 6 แขน รูปร่างอ้วน ถือเพชรนิลจินดาหรือถุงเงิน บางแห่งกำหนดให้เป็นภาคสำแดงของกุเวระหรือมหากาฬ
อิตถีภาวะของชัมภละคือวสุธาราถือว่าเป็นเทวีแห่งแผ่นดิน กายสีเหลือง มีแขน 2-6 ข้าง ตามแต่ความเชื่อ ถือรวงข้าวและอุ้มแจกันใส่เพชรพลอย ในเนปาลมีกายสีขาว ถือรวงข้าว ปีกนกยูงและลูกศร เชื่อกันว่าท่านเป็นเทพีแห่งโลกที่เป็นประจักษ์พยานในการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าและบิดน้ำออกจากมวยผมเพื่อขับไล่พวกมาร เช่นเดียวกับพระธรณีตามความเชื่อของชาวพุทธในไทย
ลียง

สภาพทางภูมิศาสตร์

ลียงมีแม่น้ำสองสายได้แก่ แม่น้ำซาโอน (Saône) และแม่น้ำโรห์น (Rhône) ไหลผ่านใจกลางเมืองแล้วบรรจบกันทางใต้ของเมือง ทำให้ลียงมีทัศนียภาพแบบเกาะกลางน้ำอยู่ใจกลางเมือง ลียงยังมีเนินเขาขนาดใหญ่ทางด้านฝั่งตะวันตกและทางเหนือของเมือง ทางฝั่งตะวันตกของเกาะเป็นที่ตั้งของเมืองเก่าลียง (Vieux Lyon) บริเวณด้านล่างของเนินเขาฟูร์วิแยร์ (Fourvière hill) ซึ่งเป็นบริเวณที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก โดยเป็นที่ตั้งของวิหารน็อทร์-ดาม เดอ ฟูร์วิแยร์ รวมถึงอารามนางชีและหอคอยเหล็กซึ่งเป็นหอคอยเหล็กที่จำลองการสร้างหอไอเฟลในขั้นตอนสุดท้ายเอาไว้ ทางตอนเหนือของเมือง คือบริเวณเนินเขาครัวซ์ รูสส์ (Criox-Rousse) ซึ่งเป็นบริเวณที่เต็มไปด้วยโรงงานทอผ้าไหมแบบดั้งเดิมที่ครั้งหนึ่งเคยมีชื่อเสียงของเมืองลียง จตุรัสแบลเลอกูร์ (Place Bellecour) เป็นจตุรัสที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนเกาะกลางระหว่างสองแม่น้ำ ทางทิศเหนือของจตุรัสติดกับถนนเรปูบลิค (Rue de la République) ซึ่งเป็นถนนทางเท้าสำหรับคนเดินเท่านั้น ในบริเวณเขต 2 ของเมืองลียงเป็นศูนย์รวมอาคารสวยงาม เก่าแก่มากมาย และเป็นบริเวณที่ชาวคาทอลิกเก่า (Old Catholic) อาศัยอยู่ โดยเฉพาะในย่าน Ainay ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโรห์น เป็นบริเวณที่ราบอันกว้างขวางอันเป็นที่ตั้งของอาคารบ้านเรือนสมัยใหม่มากมายและเป็นที่อยู่ของประชากรส่วนใหญ่ของเมือง ทางเหนือของเขตนี้เป็นที่ตั้งของสวนสาธารณะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป Parc de la Tête d'Or ภายในจัดให้เป็นสวนสัตว์เข้าชมฟรี ทางทิศใต้ของสวนสาธารณะเป็นที่ตั้งของโรงเรียนชื่อดัง Lycée du Parc และยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ Interpol ทางทิศตะวันตก
ลียงมีสโมสรกีฬาอาชีพที่มีชื่อเสียง คือ สโมสรฟุตบอลออแล็งปิกลียอแน (โอลิมปิก ลียง)
สมาคมคาราเต้แห่งประเทศไทย

ประวัติ

ตุลาคม พ.ศ. 2519: ก่อตั้งสมาคมสหพันธ์คาราเต้-โดแห่งประเทศไทย (The Federation of All Thailand Karate-do Organizations -FATKO) พฤษภาคม พ.ศ. 2530: ได้รับการรับรองสมาคมฯจากการกีฬาแห่งประเทศไทย กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539: เปลี่ยนชื่อจากสมาคมสหพันธ์คาราเต้-โดแห่งประเทศไทย (The Federation of All Thailand Karate-do Organizations -FATKO) เป็นสมาคมคาราเต้-โดแห่งประเทศไทย (Thailand Karate-do Federation -TKF) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสมาคมคาราเต้แห่งประเทศไทย (Thailand Karate Federation) โดยตัดคำว่า"-โด(-do)" ออก และในปี 2556 พระราชบัญญัติส่งเสริมกีฬาอาชีพ พ.ศ. 2556 มีผลใช้บังคับ และกำหนดให้เพิ่มคำว่า “กีฬา” อยู่หน้าคำว่า สมาคมของทุกสมาคมกีฬา ดังนั้น เพื่อให้เป็นไปตามข้อกำหนดของพระราชบัญญัติ ดังกล่าว สมาคมคาราเต้แห่งประเทศไทย จึงได้ดำเนินการแก้ไขข้อบังคับ และเปลี่ยนชื่อสมาคมฯ เป็น “สมาคมกีฬาคาราเต้แห่งประเทศไทย” โดยได้ดำเนินการเสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2559
ยูนิโคล่

ต้นกำเนิดที่ประเทศญี่ปุ่น

ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2492 จากบริษัทที่มีที่ตั้งอยู่ในจังหวัดยะมะงุชิ โอะโกะริ โชจิ ได้เปิดร้านขายเสื้อผ้าสำหรับผู้ชายที่มีชื่อว่า "เมนส์ช็อปโอเอส" (Men's Shop OS) ขึ้น ในเมืองอุเบะ
ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2527 เขาก็เปิดร้านขายเสื้อผ้าโดยมีคอนเซ็ปต์ made for all หรือเสื้อผ้าลำลองที่ทำมาเพื่อทุกคน คุณภาพดี ใส่สบาย ราคาถูก มีให้เลือกหลายสี และไม่ตามเทรนด์แฟชั่น เหมาะสำหรับทุกเพศทุกวัยใน ฟุกุโระมาชิ ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองนะกะกุ จังหวัดฮิโระชิมะ ภายใต้ชื่อ "ยูนีคโคลธิงแวร์เฮาส์" (Unique Clothing Warehouse) ในช่วงแรกนั้น จากชื่อ "ยูนีคโคลธิง" ก็ได้ปลี่ยนชื่อเป็น "ยูนิโคล่" (uni-clo) อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2531 จากการบริหารงานระหว่างในสาขาที่ฮ่องกง พนักงานได้อ่านผิดจาก "ซี" (C) เป็น "คิว" (Q) ทำให้หลังจากนั้นจึงกลายเป็นชื่อใหม่ ซึ่งทะดะชิ ยานะอิ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ยูนิโคล่" (uniqlo) ในประเทศญี่ปุ่นด้วย หลังจากนั้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2534 ชื่อบริษัทได้ถูกเปลี่ยนจาก "โอะโกะริ โชจิ" (Ogori Shōji) เป็น "ฟาสต์รีเทลลิง"(Fast Retailing) และในเดือนเมษายน พ.ศ. 2537 ก็มีร้านยูนิโคล่มากกว่า 100 สาขาในประเทศญี่ปุ่น
ตะพาบไต้หวัน

ความเชื่อ

ในความเชื่อของญี่ปุ่น ตะพาบไต้หวันมีชื่อเรียกว่า ซึปปง (ญี่ปุ่น: すっぽん) เป็นสัตว์น้ำที่พบได้ทั่วไปในแหล่งน้ำของญี่ปุ่น โดยในบางครั้งจะมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pelodiscus japonica (ซึ่งถือเป็นชนิดย่อย) เชื่อกันว่าซึปปงเป็นสาเหตุที่ทำให้เด็กจมน้ำเสียชีวิตเช่นเดียวกับ กัปปะ ซึ่งเป็นพรายน้ำ
เรื่องราวของซึปปงถูกรวบรวมไว้ในหนังสือรวบรวมเรื่องแปลกเหนือธรรมชาติของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1812 เกี่ยวกับพ่อค้าคนหนึ่งชื่อ คิโระกุ (亀六) อาศัยอยู่ที่นิอิกะตะ ทำการค้าขายซุปตะพาบน้ำ ด้วยการฆ่าขายเป็นจำนวนร้อย ๆ ตัว เป็นเวลานาน คืนหนึ่ง ขณะที่นอนหลับอยู่เขาฝันว่าที่นอนซึ่งเขานอนอยู่นั้นก็เปลี่ยนสภาพเป็นสิ่งที่อ่อนหยุ่นคล้ายน้ำ และรอบตัวก็มีแต่ตะพาบน้ำคืบคลานมาทำร้ายเขา และกัดเข้าที่คอ จนเขาสะดุ้งตื่น ภรรยาเขาถามว่าเกิดอะไรขึ้น และคืนต่อ ๆ มาก็ฝันในลักษณะเช่นนี้ทุกคืน จนท้ายที่สุดเขาต้องยุติอาชีพนี้และออกบวช
ทรงเจ้าหญิง

การดูแลและรักษาทรง

เพื่อคงรูปทรงไว้ ผู้ที่มิได้มีผมตรงโดยธรรมชาติจำจะต้องเอาใจใส่ผมทรงนี้เป็นอันมาก ต้องสละเวลาแต่งปอยข้างและหน้าม้าเป็นอาจิณ และจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องยืดผมให้ตรงด้วยสารเคมีและความร้อนเพื่อเปลี่ยนโครงสร้างผมไปชั่วระยะหนึ่ง หรือไม่ก็รีดผมให้ตรงด้วยเครื่องรีดเป็นประจำ เพราะผมที่มิได้ตรงตามธรรมชาติจะกลับคืนสภาพเดิมเมื่อชื้นเหงื่อเป็นต้น นอกจากนี้ ผู้ที่ไม่พึงใจจะรอให้ผมยาว อาศัยผมเทียมต่อเสริมผมจริงก็มี

ความนิยม และรูปแบบต่าง ๆ

ปัจจุบัน นิยมกันว่า ไว้ทรงเจ้าหญิงแล้วดู "สง่า สูงศักดิ์ และอ่อนวัยราวเด็กหญิง" ("elegant, regal, and girly")  วัฒนธรรมย่อยกอทิกโลลิตา (Gothic Lolita) มักพึงใจในทรงเจ้าหญิง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มกอทิกโลลิตาแบบหรู (Elegant Gothic Lolita) นิยมทรงนี้มากกว่าทรงอื่น ๆ ที่ทำเป็นลอน เพราะเห็นว่า ทรงลอนเหล่านั้นทำให้ผมเสียระยะยาว
ตัวละครหลาย ๆ ตัวในอนิเมะ ซึ่งมีบุคลิกภาพแบบ "คุณหนู" (お嬢さま; young lady) กล่าวคือ ดูเป็นกุลสตรี เรียบร้อย โก้เก๋ หรือสูงศักดิ์ มักไว้ผมทรงเจ้าหญิง เป็นต้นว่า มิโอะ อากิยามะ (Mio Akiyama) จาก เค-อง! (K-On!)  และ คิเคียว (Kikyo) จาก อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน (Inuyasha)  ที่ไว้ทรงเดียวกัน โดยมีปอยเรี่ยหู, ขณะที่ ไอ เอ็นมะ (Ai Enma) จาก สัญญามรณะ ธิดาอเวจี (Hell Girl)  ไว้ปอยระดับแก้ม และผมม้าคลุมถึงคิ้ว
บางที ก็มีผู้คนไว้ทรงเจ้าหญิงประกอบทรงดังโงะ (odango) ไม่ว่าจะเกล้าผมเป็นมวยหรือเป็นจุกก็ดี และจะมวยหรือจุกเดียวหรือมากกว่าก็ดี ตัวละครที่ไว้ทรงทำนองนี้ ได้แก่ ยูกิ มิอากะ (Yuki Miaka) จาก พลิกตำนานมาพบรัก (Fushigi Yūgi)  ซึ่งไว้สองมวย และ มิยู (Miyu) จาก สวย ดุ กัด (Vampire Princess Miyu)  ซึ่งไว้มวยเดียว เป็นต้น ขณะที่หลายคนนิยมรวบเป็นทวินเทลส์ (twin tails) แล้วผูกริบบิน เรียก "สึนเดะเระทวินเทลส์" (Tsundere twin tails)  ดังที่ตัวละคร คางามิ ฮิรากิ (Kagami Hiiragi) จาก ลักกี☆สตาร์ (Lucky☆Star)  ไว้
อนึ่ง ทรงเจ้าหญิงแบบตัดสั้นก็มี นับเป็นรูปแบบหนึ่งของทรงมหาดเล็ก (pageboy) และที่ไว้แต่หน้าม้าและปอยข้าง ส่วนด้านหลังตัดจนสั้นติดต้นคอก็มีเช่นกัน ตัวละครที่ไว้เช่นนี้ มี ฮอนดะ คิคุ (Honda Kiku) จาก พลังอักษะ เฮตาเลีย (Hetalia: Axis Powers)  เป็นอาทิ
โดยปรกติและตามรูปแบบดั้งเดิมแล้ว ผมทรงเจ้าหญิงมักทำตรง แต่สมัยหลัง ทำเป็นลอนก็มี เรียกว่า "ลอนเจ้าหญิง" (Princess Curls) ซึ่งกำลังได้รับความนิยมทั้งในโลกจริงและในตัวละครอนิเมะแนวสูงศักดิ์
เกาะกระดาน

เกาะกระดาน จังหวัดตรัง ได้ชื่อว่า เกาะที่มีชายหาดสวยที่สุดในทะเลตรัง พื้นที่บนเกาะแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนของเขตอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมและส่วนของเอกชน  พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตความรับผิดชอบของหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมที่ 3 (เกาะกระดาน) ทางด้านตะวันออกเป็นสวนยาง สวนมะพร้าว และรีสอร์ทของเอกชน 
ด้วยความที่อยู่ไกลจากชายฝั่งจึงทำให้เกาะกระดานมีน้ำทะเลเขียวใส มีแนวชายหาดเกือบรอบเกาะเหมาะกับการเล่นน้ำ จึงเคยถูกเลือกให้เป็นสถานที่จัดงานวิวาห์ใต้สมุทรของจังหวัดตรัง เกาะกระดานอยู่ทางด้านตะวันตกของเกาะมุก และเกาะลิบง โดยใช้เวลาเดินทางจากปากเมง ประมาณ 1 ชั่งโมง 40 นาที หรือจากท่าเรือควนตุงกู (เรียกอีกชื่อว่า ท่าเรือเกาะมุกต์) โดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 50 นาที
เฉวียนจวี้เต๋อ

เฉวียนจวี้เต๋อ หรือฉวนจู้เต๋อ (จีน: 全聚德; พินอิน: Quánjùdé) เป็นภัตตาคารอาหารจีนเก่าแก่ ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานมากว่า 150 ปีตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง นอกจากตำรับอาหารสูตรวังหลวง ยังขึ้นชื่อลือชาเรื่อง เป็ดปักกิ่ง ที่ใช้กรรมวิธีปรุงแบบ "แขวนย่าง" ด้วยฟืนจากไม้ผลไม้ เช่น พุทรา ท้อ หรือสาลี่ ที่นี่ยังอวดอ้างสรรพคุณว่า เป็ดร้านนี้กินได้ทั้งตัว (all duck banquet) 
เฉวียนจวี้เต๋อเป็นหนึ่งในสุดยอดยี่ห้อเก่าแก่ของจีน (老字號)  ได้รับรางวัลต่าง ๆ มากมาย ทั้งในฐานะอาหารอันเป็นเอกลักษณ์ของชาติ ยอดขายเป็ดปักกิ่งปีละกว่าสองล้านตัว มีอาหารจานเป็ดให้เลือกกว่า 400 ชนิด ให้บริการลูกค้ากว่าห้าล้านรายต่อปี ปัจจุบัน ยังขยับขยายกิจการและขายแฟรนไชส์ไปสร้างชื่อในต่างแดนด้วย

ประวัติ

เฉวียนจวี้เต๋อเปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1864 ในรัชสมัยของจักรพรรดิถงจื้อ แห่งราชวงศ์ชิง แต่เริ่มโด่งดังเพราะนายกรัฐมนตรี โจว เอินไหล ใช้ร้านนี้รับรองแขกบ้านแขกเมืองสำคัญ ผู้นำหลายคนที่มาเยือนกรุงปักกิ่งเคยรับประทานเป็ดปักกิ่งร้านนี้
ปัจจุบัน เฉวียนจวี้เต๋อ นอกจากจะเป็นชื่อร้านเป็ดปักกิ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศจีนแล้ว ยังเป็นยี่ห้อของกลุ่มเฉวียนจวี้เต๋อ (China Beijing Quanjude Group) เปิดขายแฟรนไชส์ทั้งในและต่างประเทศ และออกผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับเป็ดปักกิ่งทุกรูปแบบ อาทิเช่น ตัวเป็ดปักกิ่งบรรจุถุงวางตามตลาดและซูเปอร์มาร์เก็ต ชุดเป็ดปักกิ่งสำเร็จรูป ที่บรรจุด้วยเป็ดหั่นเป็นชิ้น แผ่นแป้ง และซอส ไส้กรอก แผ่นแป้ง ซอสหวานของทางร้าน เป็นต้น และยังเปิดร้านเป็ดปักกิ่งแบบอาหารจานด่วนด้วย ปัจจุบันมีร้านค้าสาขาและแฟรนไชส์มากกว่า 60 แห่งทั่วประเทศ
ในแต่ละปี กลุ่มเฉวียนจวี้เต๋อ ขายเป็ดย่างปีละกว่า 2 ล้านตัว มีลูกค้ากว่า 5 ล้านคน มีรายรับต่อปีกว่า 500 ล้านหยวน (ราว 2,500 ล้านบาท) มีสินทรัพย์รวมทั้งสิ้นกว่า 1,300 ล้านหยวน หรือราว 6,500 ล้านบาท

ปักกิ่ง

เฉวียนจวี้เต๋อมีสาขาหลักอยู่ทั้งหมด 8 สาขาทั่วปักกิ่ง ร้านแรกเปิดที่บนนถนนเฉียนเหมิน ถนนสายการค้าเก่าแก่ของกรุงปักกิ่ง ภัตตาคารเจ็ดชั้นบนถนนเหอปิงเหมิน เคยเป็นสถานที่ที่นายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล ใช้รับรองแขกบ้านแขกเมือง มีพื้นที่ทั้งหมด 15,000 ตารางกิโลเมตร มีห้องรับรองส่วนตัวมากกว่าสี่สิบห้อง และสามารถรับรองแขกเหรื่อได้ถึงสองพันราย

ฮ่องกง

ที่ฮ่องกง ภัตตาคารเฉวียนจวี้เต๋อตั้งอยู่ในย่านจิมซาจุ่ย ภายใต้ชื่อร้าน QuanJude Roast Duck Restaurant (全聚德烤鴨店)

สาขานอกประเทศจีน

ภัตตาคารแฟรนไชส์ที่อยู่นอกประเทศจีนแห่งล่าสุดของเฉวียนจวี้เต๋อ เพิ่งเปิดในเมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย อาจเป็นเพราะเมลเบิร์นมีประชากรเชื้อสายจีนอยู่จำนวนมาก หรืออาจเป็นเพราะได้รับการสนับสนุนจากนายจอห์น ซู (John So หรือ 苏震西; พินอิน Sū Zhènxī) อดีตนายกเทศมนตรีที่มีเชื้อสายจีนก็เป็นได้

ความหมายของชื่อ

ครั้งหนึ่ง ระหว่างที่นายกรัฐมนตรี โจว เอินไหล รับรองแขกบ้านแขกเมืองที่ภัตตาคารแห่งนี้ มีแขกท่านหนึ่งถามว่า “เฉวียนจวี้เต๋อ แปลว่าอะไร” นายกรัฐมนตรีโจวยิ้มและตอบว่า "เฉวียน (全) หมายถึง สมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ, จวี้ (聚) หมายถึง รวมเป็นหนึ่ง ไม่มีแตกแยก และ เต๋อ (德) หมายถึง คุณธรรมสูงสุด" ฉะนั้น คำว่า เฉวียนจวี้เต๋อ เมื่อรวมกันแล้วจึงสื่อถึงความสมบูรณ์ ความเป็นเอกภาพ และคุณธรรมสูงสุด นั่นคือ ความเมตตากรุณา
ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก

พระประวัติ

ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2470 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน แม็กซิมิเลียน ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก และ เคาน์เตสเอลิซาเบธ วอลวัลเดอบูร์ก โดยทรงเป็นพระนัดดาใน อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย และ โซฟีอา ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยเมือ่แรกประสูตินั้นทรงมีพระยศที่ ฮิสเซอรีนไฮเนส เจ้าชายฟรันซ์แห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยในฐานะที่พระองค์นั้นเสกสมรสต่างฐานันดรทำให้ไม่มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ฮังการี
หลังจากการล่มสลายของสถาบันพระมหากษัตริย์ในออสเตรีย พระอิสริยยศทั้งหมดจึงถูกยกเลิก และผู้ที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์นั้นจะต้องมีคำว่า ฟอน ขั้นระหว่างชื่อและราชสกุลนั้นๆ พระนามของพระองค์จึงเป็น ฟันซ์ ฟอน โฮเฮนเบิร์ก
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556

ประวัติ

ในกรณีที่หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ ดำรงตำแหน่งจนครบวาระในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้ง จะต้องจัดให้มีการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ภายใน 45 วัน แต่หากลาออกก่อนครบวาระ คณะกรรมการการเลือกตั้ง จะต้องจัดให้มีการเลือกตั้ง ภายใน 60 วัน

การรับสมัคร

คณะกรรมการการเลือกตั้งเปิดรับสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ณ ห้องรัตนโกสินทร์ ชั้น 1 ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร ในวันที่ 21 มกราคม ถึง 25 มกราคม พ.ศ. 2556 เวลา 08:30 - 16:30 นาฬิกา

การเปลี่ยนแปลง

นายประทีป วัชรโชคเกษม ผู้สมัครรับเลือกตั้งหมายเลข 14 เคยถูกตัดสิทธิ์ด้วยเหตุไม่ไปเลือกตั้งเป็นการทั่วไปเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แต่จากการพิจารณาใหม่อีกครั้งของ กกต. พบว่านายประทีปได้ไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 จริง ทำให้ได้รับคืนสิทธิ์สมัครรับเลือกตั้งเช่นเดิม
เอิร์ธอาวเออร์

เอิร์ธอาวเออร์ (อังกฤษ: Earth Hour) เป็นโครงการร่วมมือระดับนานาชาติ รณรงค์ให้ปิดไฟเป็นเวลา 1 ชั่วโมง เพื่อกระตุ้นให้คนหันมาตระหนักถึงปัญหาเรื่องภาวะโลกร้อนมากขึ้น ริเริ่มโครงการโดย กองทุนสัตว์ป่าโลก (World Wildlife Fund : WWF)

ประวัติ

โครงการเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี 2550 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ผลคือหลังจากการปิดไฟเป็นเวลา 60 นาที  คน 2.2 ล้านคน ปิดไฟและสามารถลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนลงเท่ากับลดจำนวนรถยนต์ในถนนไปถึง 48,000 คัน หรือช่วยลดปริมาณการใช้ไฟฟ้าลงได้ 10% เมื่อเทียบกับช่วงเวลาปกติ 
ในปี พ.ศ. 2551 มีเมืองที่เข้าร่วมกิจกรรมถึง 370 เมืองทั่วโลก ใน 37 ประเทศ และในจำนวนนั้นเป็น 26 เมืองสำคัญของโลก โดยร่วมปิดไฟในวันที่  29 มีนาคม เวลา 20.0 ถึง 21.00 น ตามเวลาท้องถิ่นของเมืองนั้น เริ่มจากเมือง ซิดนีย์จะมืดลง นิวซีแลนด์และฟิจิเป็น 2 ประเทศแรกที่เดินทางมาถึงเวลา 20.00 น. และมีเมืองใหญ่ ๆ ในเอเชียร่วมปิดไฟ 1 ชั่วโมงตามมาอีกมากมาย อาทิ โตเกียว, มะนิลา, จาการ์ตา, สิงคโปร์, นิวเดลี บังกอร์ รวมถึงกรุงเทพมหานคร นอกจากนี้เว็บไซต์กูเกิ้ล เสิร์ชเอนจินชื่อดังร่วมโครงการโดยหน้าเว็บเพจของกูเกิลภาษาไทยจะเปลี่ยนพื้นเป็นสีดำทั้งหมดในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2551
ในปี พ.ศ. 2552 เอิร์ธอาวเออร์ กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 28 มีนาคม เวลา 20.30 ถึง 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น โดยมีประเทศผู้เข้าร่วมโครงการจำนวน 82 ประเทศ รวมแล้วมากกว่า 2,100 เมือง
ในปี พ.ศ. 2553 เอิร์ธอาวเออร์ กำหนดให้มีขึ้นในวันเสาร์ที่ 27 มีนาคม เวลา 20.30 ถึง 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น
ในปี พ.ศ. 2556   แอนดี ริดลีย์ ประธานบริหารและผู้ร่วมก่อตั้ง Earth Hour กล่าวในพิธีเปิดการรณรงค์เพื่อสิ่งแวดล้อมในประเทศสิงคโปร์ ในวันนี้ว่า Earth Hour 2556 จะจัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 23 มีนาคม 2556 เวลา 20.30 น."Earth Hour เป็นมากกว่าการรณรงค์ปิดไฟหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ทุกคนเห็นผลลัพธ์ด้านสิ่งแวดล้อมที่น่าทึ่ง ระหว่างการเดินทางสู่ความสำเร็จด้วยวิสัยทัศน์ระยะยาว" ริดลีย์กล่าว
ในปี พ.ศ. 2560 เอิร์ธอาวเออร์ กำหนดมีขึ้นในวันเสาร์ที่ 25 มีนาคม เวลา 20.30 ถึง 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น ในประเทศไทยมีการจุดงานขึ้นที่ลานหน้าศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซาแกรนด์ พระราม 9 โดยกรุงเทพมหานคร (ก.ท.ม.) ร่วมกับการไฟฟ้านครหลวง (กฟน.)  ปิดไฟเชิงสัญลักษณ์ตามสถานที่สำคัญต่าง ๆ เช่น วัดอรุณราชวราราม, เสาชิงช้า, สะพานพระรามแปด, พระบรมมหาราชวัง, ถนนข้าวสาร, ถนนสีลม, เซ็นทรัลพลาซา, เอเชียทีคเดอะริเวอร์ฟรอนต์ รวมถึงบ้านเรือนทั่วไป เป็นต้น
นั่นสื่อนัยว่ากิจกรรม Earth Hour จะไม่ประสบความสำเร็จแค่ภายใน 1 ชั่วโมงเท่านั้น แต่เป็นเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการกระตุ้นสร้างจิตสำนึกของผู้คนในสังคมให้หันมาใส่ใจการประหยัดพลังงานและรักษาสิ่งแวดล้อม โดยสิ่งที่สำคัญมากกว่าการปิดไฟ 1 ชั่วโมงคือการที่เราปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและสินค้าที่เราใช้ในชีวิตประจำวัน ที่ประหยัดพลังงานและเป็นมิตรต่อสื่งแวดล้อม เช่น การใช้ถุงผ้าแทนถุงพลาสติก การปั่นจักรยานไปทำงานนอกจากจะประหยัดค่าน้ำมันแล้วยังได้สุขภาพที่ดีมาอีกด้วย การปิดไฟที่ไม่ได้ใช้ การใช้หลอดประหยัดไฟ รวมถึงสินค้าพร้อมใช้โซล่าเซลล์ต่าง ๆ ซึ่งเหมาะสำหรับใช้งานในประเทศไทยที่มีแสงแดดยาวนานตลอดวัน ไม่ว่าจะเป็นไฟสนามพลังงานแสงอาทิตย์ ไฟถนนโซล่าเซลล์ ที่ปัจจุบันเทคโนโลยีได้พัฒนาให้มีคุณภาพสูง ส่องสว่างยาวนาน สะดวกและประหยัดค่าใช้จ่ายในการติดตั้ง
เห้ง โสภาพงศ์

นายเห้ง โสภาพงศ์ ศิลปินแห่งชาติ ประจำปี 2529 สาขาทัศนศิลป์ (เครื่องถม)

ประวัติ

นายเห้ง โสภาพงศ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2455 ที่บ้านหน้าวัดพระบรมธาตุ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของนายชี และนางนุ้ย โสภาพงศ์  เมื่ออายุ 8 ปี ได้เข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนพระเสื้อเมือง (โรงเรียนวัดพระมหาธาตุในปัจจุบัน) จบชั้นประถมปีที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2466 แล้วไปเรียนต่อที่โรงเรียนช่างถม วัดวังตะวันออก ซึ่งได้พัฒนาเป็นวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมนครศรีธรรมราชในปัจจุบัน จนจบหลักสูตรช่างถม เมื่อ พ.ศ. 2471 ได้ปฏิบัติงานอยู่ที่โรงเรียนนี้ถึง 3 ปี แล้วจึงออกไปทำงานเป็นช่างถมอย่างเต็มตัว เมื่ออายุ 22 ปี โดยประจำอยู่ที่ร้านสุพจน์(เป็นโรงงานและร้านที่ผลิตและจำหน่ายเครื่องถม ที่มีชื่อเสียงของจังหวัดนครศรีธรรมราช ) ณ ที่นี้ นายเห้ง ได้รับการฝึกทำเครื่องถมเป็นพิเศษจาก นายรุ่ง สินธุรงค์  ช่างถมฝีมือเยี่ยมยุคนั้น จนทำให้นายเห้ง โสภาพงศ์ มีฝีมือเข้าขั้นเป็นช่างถมยอดเยี่ยมของเมืองนครศรีธรรมราชตามไปด้วย
เครื่องถมที่นายเห้ง โสภาพงศ์ ประดิษฐ์ มีตั้งแต่สิ่งเล็กๆ เช่น แหวน ล็อคเก็ต กำไล ไปจนถึงสิ่งของชิ้นใหญ่ๆ เช่น ขัน พาน ถาด การประดิษฐ์ ทำด้วยมือทั้งสิ้น นับตั้งแต่ขึ้นรูป การเขียนลวดลาย การสลัก การถม การขัด โดยใช้ความชำนิชำนาญ และความละเอียดลออและความอุตสาหวิริยะเป็นสำคัญ เครื่องถมเหล่านี้ได้ถูกจำหน่ายจ่ายแจก และเปลี่ยนมือไปหลายต่อหลายแห่ง ที่มีสะสมตอทอดอยู่บ้างในเวลานี้ พอจะหาดูได้ในวัดพระเขียน วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร  นครศรีธรรมราช
ผลงานที่นายเห้ง โสภาพงศ์ ภาคภูมิใจก็คือ ชุดน้ำชาถมทอง ซึ่งตนร่วมกับช่างถมชาวนครหลายคนประดิษฐ์ขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2502 ชุดน้ำชาถมทองชุดนี้ เป็นชุดที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงนำไปพระราชทานแด่ ประธานาธิบดีไอเซนฮาวด์ แห่งสหรัฐอเมริกา ในคราวเสด็จประพาสสหรัฐอเมริกาและยุโรปครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2503 นอกจากนั้นในช่วง 50 ปีเศษ ของการเป็นช่างถม นายเห้ง ได้ทำเครื่องถมเพื่อจำหน่ายบ้าง ทำตามที่ลูกค้าสั่งบ้าง รวมหลายร้อยชิ้น ในจำนวนนี้เคยส่งเข้าร่วมประกวดในงานศิลปหัตถกรรมที่กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กระทรวงอุตหกรรม จัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2514 โดยได้รับรางวัลที่ 3 ด้วย
นายเห้ง โสภาพงศ์ สมรสกับนางตุ้น โสภาพงศ์  มีบุตรธิดา 8 คน ในจำนวนนี้ผู้ชายสองคนคือ นายโสฬส โสภาพงศ์ และนายจรวย โสภาพงศ์ ได้สืบทอดวิชาการทำเครื่องถมและนำไปประกอบอาชีพสืบแทนบิดา
นายเห้ง โสภาพงศ์ ได้สร้างผลงานด้วยความประณีตและพัฒนาอยู่เสมอ พร้อมที่จะเผยแพร่และถ่ายทอดวิชาความรู้แก่ศิษย์และผู้สนใจตลอดเวลา ซึ่งสมควรยกย่องไว้ในฐานะศิลปินแห่งชาติ ด้วยเหตุนี้คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ จึงได้ประกาศยกย่องให้นายเห้ง โสภาพงศ์ เป็นศิลปินพื้นบ้านดีเด่น ประจำปี 2529 สาขาเครื่องถม เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ.2529  ต่อมาในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ.2530 คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติก็ได้ยกย่องให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ ประจำปี 2529 สาขาทัศนศิลป์ (เครื่องถม) เข้ารับพระราชทานรางวัลจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ปัจจุบัน  นายเห้ง โสภาพงศ์  ได้ถึงแก่กรรมแล้ว (รับช่วงต่อ นายนิติกร กังกุสล)