กันดั้ม (โมบิลสูท)

ลักษณะ

รูปแบบของกันดั้มนั้นนับเป็นลักษณะมาตรฐานของกันดั้มในภาคต่อๆมา กันดั้มมีรูปร่างเหมือนกับมนุษย์ เซนเซอร์ที่ส่วนหัวประกอบด้วยตาสองข้างและกล้องหลักที่อยู่ด้านบน ที่หน้าผากมีเสาอากาศซึ่งเรียกว่า"วีฟิน" (V-fin) ตำแหน่งของปากจะมีรอบบากสองรอยและส่วนคางมีชิ้นส่วนซึ่งดูคล้ายกับเคราหรือลิ้นสีแดง โทนสีของกันดั้มจะเป็นแบบไตรรงค์ โดยส่วนแขนขาและหัวจะเป็นสีขาว ส่วนลำตัวจะใช้สีน้ำเงินเป็นหลักแต่ส่วนท้องด้านข้างจะเป็นสีแดงและที่หน้าอกมีช่องระบายความร้อนกับส่วนที่ใกล้กับคอจะเป็นสีเหลือง มือสองข้างเป็นสีเทาและส่วนเท้าเป็นสีแดง
ในบทดั้งเดิมนั้นโยชิยูกิ โทมิโนะผู้กำกับและเขียนบทได้ระบุว่ากันดั้มมีสีขาวทั้งตัวเพื่อความสมจริง แต่ได้ถูกเปลี่ยนแปลงเพื่อให้ดูสะดุดตากว่าเดิม

เนื้อเรื่อง

กันดั้มเป็นซีรี่ RX-78 ซึ่งเป็นโมบิลสูทรุ่นที่สามที่พัฒนาในโปรเจกต์Vของสหพันธ์โลกเพื่อใช้ต่อสู้กับโมบิลสูทของอาณาจักรซีอ้อน กันดั้มเป็นโมบิลสูททื้เน้นที่การสู้รบในระยะประชิด ใช้โครงสร้างแบบระบบคอร์บล็อกซึ่งใช้ยานขับไล่ FF-X7 คอร์ไฟเตอร์ เป็นห้องควบคุมและสามารถบินหนีออกมาได้ในยามคับขัน กันดั้มยังใช้เกราะโลหะผสมลูน่าไททาเนี่ยมซึ่งมีน้ำหนักเบาและทนทานยิ่งกว่าไททาเนี่ยมมาก บีมเซเบอร์ของกันดั้มสามารถยืดส่วนด้ามออกไปเพื่อใช้เป็นเหมือนทวนได้ อาวุธอื่นๆนอกจากนี้ก็มีไฮเปอร์บาซูก้า 360 มม.และลูกตุ้มสองแบบคือกันดั้มแฮมเมอร์ และไฮเปอร์แฮมเมอร์ซึ่งมีไอพ่นติดไว้เพื่อเพิ่มแรงกระแทก
มีการสร้างกันดั้มขึ้นมาทั้งหมดสามเครื่อง แต่มีเพียงเครื่องเดียวเท่านั้นที่รอดจากการโจมตีของหน่วยรบของซีอ้อนที่ไซด์ 7 ภายใต้การบัญชาการของชาร์ อัซนาเบิ้ล โดยที่พลเรือน อามุโร่ เรย์ ได้เป็นนักบินจากความสามารถในการบังคับกันดั้มในสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งในภายหลังนั้น ความสามารถของอามุโร่ได้พัฒนาขึ้นจนระบบของกันดั้มไม่สามารถตามการควบคุมของอามุโร่ได้ทัน สหพันธ์โลกจึงได้เสริมประสิทธิภาพของกันดั้มอีกขั้นโดยเสริมแม็กเน็ตโค้ตติ้ง ซึ่งเป็นการเสริมแม่เหล็กกับชิ้นส่วนต่างๆเพื่อลดการเสียดสีในขณะที่เคลื่อนไหว ทั้งยังติดตั้งระบบคอมพิวเตอร์แบบเรียนรู้ได้(Learning Computer)ซึ่งสามารถตามการควบคุมของอามุโร่ได้ในระดับหนึ่ง สหพันธ์โลกยังได้ใช้ข้อมูลของกันดั้มเป็นพื้นฐานในการพัฒนาโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากแบบแรกนั่นคือ RGM-79 จิม
กันดั้มนับเป็นโมบิลสูทเครื่องเดียวที่มีผลต่อสงครามหนึ่งปีอย่างมากที่สุด ขณะที่ซีอ้อนทุ่มกำลังในการกำจัดกันดั้ม นำมาซึ่งการสูญเสียนักบินมือดีและยุทโธปกรณ์ไปอย่างมาก สหพันธ์โลกก็มีเวลาพอที่จะผลิตจิมเป็นจำนวนมากพอที่จะใช้เป็นกำลังหลักในการสู้รบได้ กันดั้มถูกทำลายในการต่อสู้กับ MSN-02 ซีอองก์ที่อบาโอกูในวันสุดท้ายของสงครามหนึ่งปี ซึ่งชื่อเสียงของกันดั้มนี้ทำให้โมบิลสูทที่พัฒนาขึ้นในภายหลังหลายๆรุ่นได้ใช้รูปแบบภายนอกและตั้งชื่อตามกันดั้ม

RX-78-1 กันดั้มรุ่นต้นแบบ

รูปแบบดั้งเดิมของกันดั้มซึ่งใช้ทดสอบระบบพื้นฐานและอาวุธในอาณานิคมกลุ่มไซด์7 กันดั้มรุ่นต้นแบบถูกดัดแปลงเป็น RX-78-2 ทั้งหมดในภายหลัง กันดั้มรุ่นต้นแบบเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทวาริเอชั่น ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

FA-78-1 ฟุลอาร์เมอร์กันดั้ม

ในช่วงท้ายของสงครามหนึ่งปี สหพันธ์โลกได้พัฒนาเกราะเสริมพลังให้กันดั้ม เรียกว่าFull Strike Weapon System (FSWS) โดยเป็นเกราะที่จะปกคลุมทุกส่วนของกันดั้มและเพิ่มอาวุธหนักอย่างมิสไซล์หรือบีมแคนน่อนลำกล้องแฝด ซึ่งทำให้ฟุลอาเมอร์กันดั้มเป็นMSที่ทนทานและมีพลังทำลายสูง
ทว่า จากการคำนวณแล้วเกราะนี้จะหนักมาก เนื่องจากกันดั้มไม่ได้พัฒนาไว้ให้รองรับเกราะแบบนี้ น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาจะทำให้ความคล่องแคล่วของกันดั้มลดลงมาก ทั้งยังไม่สามารถใช้บีมเซเบอร์ได้ด้วย เกราะนี้จึงมีแค่ดีไซน์บนกระดาษเท่านั้น ไม่มีการสร้างจริง
ฟุลอาเมอร์กันดั้มเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทวาริเอชั่น ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

FA-78-2 เฮฟวี่กันดั้ม

โครงการFSWPนี้จึงพัฒนาต่อมาเป็นFA-78-2 เฮฟวี่กันดั้ม โดยเป็นMSที่สร้างขึ้นมาใหม่ มีอาวุธหลักคือ"เฮฟวี่ลันเชอร์" ที่รวมปืนกลแก็ตลิ่งและมิสไซล์ลันเชอร์สี่ลำกล้องไว้ด้วยกัน เฮฟวี่กันดั้มนั้นมีการสร้างขึ้นมาหนึ่งเครื่อง แต่เนื่องจากอามุโร่ เรย์นั้นทำลายMSของซีอ้อนได้เรื่อยๆ เฮฟวี่กันดั้มจึงเป็นส่วนเกินไป เพราะสิ่งที่เป็นปัญหาของกันดั้มไม่ใช่อาวุธด้อยประสิทธิภาพ แต่เป็นกันดั้มตอบสนองต่อการควบคุมของของอามุโร่ไม่ทันแล้วต่างหาก โครงการนี้จึงถูกยุติและสหพันธ์โลกก็หันไปพัฒนากันดั้มอเล็กซ์แทน อย่างไรก็ตาม มีรายงานว่าพันเอกแดน เบอร์เซิร์กได้ใช้เฮฟวี่กันดั้มในการบุกยึดฐานเพซุนได้ในช่วงหลังสงครามหนึ่งปี
เฮฟวี่กันดั้มเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับMS-X ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

RX-78-3 กันดั้ม จี3

โมบิลสูทที่สร้างจากชิ้นส่วนของ RX-78-2 สองเครื่องที่ถูกทำลายที่ไซด์ 7 และบรรทุกมากับยานชั้นเปกาซัส "ไวท์เบส" เมื่อไวท์เบสมาถึงศูนย์บัญชาการของสหพันธ์โลกที่จาโบร ชิ้นส่วนเหล่านี้ก็ถูกนำมาสร้างใหม่เป็น RX-78-3 กันดั้ม G3 เพื่อใช้เป็นยูนิตทดลองแม็กเน็ตโค้ตติ้ง ก่อนที่จะเอาไปเสริมให้กับกันดั้ม นอกจากโทนสีที่แตกต่างกันแล้วกันดั้ม G3ก็มีคุณสมบัติไม่ต่างจากกันดั้ม กันดั้ม G3 เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทวาริเอชั่น ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
ในฉบับนิยายของโมบิลสูทกันดั้ม กันดั้ม จี3ได้เป็นโมบิลสูทตัวเอกของเรื่องหลังจากที่กันดั้มถูกทำลายไปแล้ว ซึ่งจี3ในฉบับนิยายจะมีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากกว่าเดิม

RX-78-7 กันดั้มหมายเลข 7

โมบิลสูทที่สหพันธ์โลกพัฒนาขึ้นโดยเน้นการใช้งานในอวกาศและการใช้งานร่วมกับเกราะฟุลอาเมอร์ RX-78-7 มีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากอยู่แล้ว แต่ในเกราะฟุลอาเมอร์ยังมีเครื่องกำเนิดพลังงานเสริมอีกด้วย ส่วนโครงสร้างเป็นแบบเดียวกับของกันดั้มอเล็กซ์และมีแม็กเน็ตโค้ตติ้งกับห้องนักบินแบบพาโนรามิคมองได้รอบตัวเหมือนกัน
เมื่อสวมเกราะฟุลอาเมอร์เป็น FA-78-3 ฟุลอาเมอร์กันดั้มหมายเลข 7 แล้วสมรรถนะของกันดั้มหมายเลข 7 ก็ไม่ได้ตกลงไปแม้แต่น้อย เพราะนอกจากเครื่องกำเนิดพลังงานแล้วเกราะนี้ยังมีถังเชื้อเพลิงเสริมอีกด้วย เกราะนี้เป็นแบบเน้นพลังทำลายจากอาวุธจำนวนมากที่เสริมเข้ามามากกว่าจะเน้นการป้องกัน
FA-78-3 ยังสามารถพัฒนามาอีกขั้นเป็น HFA-78-3 เฮฟวี่ฟุลอาเมอร์กันดั้มหมายเลข 7 ซึ่งติดตั้งเมก้าบีมแคนน่อนที่มีเครื่องกำเนิดพลังงานและถังเชื้อเพลิงเสริมแยกต่างหากเพิ่มเข้าไปอีก ในสภาพนี้สมรรถนะของกันดั้มหมายเลข7ก็ยังไม่ลดลงไปแม้แต่น้อยในขณะที่มีพลังทำลายที่ไม่มีโมบิลสูทใดในช่วงสงครามหนึ่งปีเทียบได้ แต่เมื่อสงครามหนึ่งปียุติลง โครงการนี้ก็ถูกยกเลิกไปโดยที่กันดั้มหมายเลข7สร้างเสร็จไปแค่โครงสร้างพื้นฐานเท่านั้น
กันดั้มหมายเลข7เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

RX-78NT-X เนทิกซ์

โมบิลสูทที่พัฒนาหลังสงครามหนึ่งปีโดยใช้พื้นฐานของกันดั้มอเล็กซ์เพื่อพัฒนาระบบไซคอมมิวที่ศึกษามาจากของซีอ้อน ด้านหลังมีอาวุธควบคุมระยะไกลขนาดใหญ่ซึ่งเรียกว่าบิทติดตั้งไว้ บิทของเนทิกซ์จะเป็นแบบควบคุมผ่านสายเคเบิล ในภายหลังเนทิกซ์ถูกย้ายไปทดสอบที่สถานีวิจัยมุราซาเมะและได้รับรหัสใหม่เป็น MRX-003 ชื่อเนทิกซ์เป็นการออกเสียงของอักษร NT-X
เนทิกซ์ปรากฏตัวในวิดีโอเกม เอสดีกันดั้ม จีเจเนเรชัน สปิริทซ์สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ออกแบบโดยคิมิโทชิ ยามาเนะ