ท่าอากาศยานขอนแก่น

ประวัติความเป็นมา

ท่าอากาศยานขอนแก่น เดิมเป็นท่าอากาศยานเล็กๆ แห่งหนึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองขอนแก่นอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 450 กิโลเมตร  มีขนาดทางวิ่งเป็นดินลูกรัง ขนาด30 x 1,300 เมตร ไม่มีอุปกรณ์สื่อสารเครื่องช่วยการเดินอากาศ การให้สัญญาณเครื่องบินขึ้น – ลง โดยใช้เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลสนามบินและธงเขียวแดงให้สัญญาณ เมื่อเห็นว่าปลอดภัยนักบินก็จะนำเครื่องบินลง
รัฐบาลในสมัย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรีได้เห็นความสำคัญในการพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ให้มีความเจริญทัดเทียมกับภาคอื่นๆของประเทศโดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้เลือกจังหวัดขอนแก่นเป็นศูนย์กลางของภาค และให้เป็นศูนย์กลางพัฒนาที่ตั้งอยู่ระหว่างกลางของภาค สามารถเดินทางไปจังหวัดต่างๆได้สะดวกโดยทางรถยนต์และรถไฟในบางจังหวัด แต่ยังขาดการเดินทางโดยทางเครื่องบินซึ่งธุรกิจต่างๆต้องการความรวดเร็ว ความคล่องตัว การเดินทางโดยเครื่องบินจึงมีความจำเป็นและเห็นสมควรให้เปิดการบินพาณิชย์ขึ้น โดยการให้มีการพัฒนาสนามบินขอนแก่นที่เดิมแต่ไม่เหมาะสมที่จะขยายปรับปรุง อีกทั้งอยู่ในเขตชุมชนจะทำให้ขยายตัวเมืองไม่ได้ ประกอบกับส่วนราชการต่างๆของจังหวัดก็มีมากขึ้น ไม่มีที่ปลูกที่ทำการจึงได้ให้จังหวัดขอนแก่นจัดหาที่ดินแห่งใหม่เพื่อทำการก่อสร้างสนามบินใหม่ทดแทนสนามบินเดิม.โดยมีข้อตกลงระหว่างกระทรวงมหาดไทยและกระทรวงกลาโหม(โดยกองทัพอากาศ) ในที่สุดก็เลือกได้ที่ดินซึ่งเป็นที่สาธารณะ ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันตกประมาณ 8 กิโลเมตร และเป็นที่เหมาะสมที่จะสร้างสนามบินได้
ในปี พ.ศ. 2505 สำนักงานการบินพลเรือน กรมการขนส่ง กระทรวงคมนาคม ได้เป็นส่วนราชการที่รับผิดชอบในการก่อสร้างสนามบินขอนแก่นขึ้นใหม่ โดยเริ่มปลูกสร้างคือ อาคารที่ทำการและที่พักผู้โดยสารชั่วคราว(ลักษณะเป็นเรือนไม้) โรงเก็บเครื่องยนต์กำเนิดไฟฟ้า โรงจอดรถยนต์ ทางวิ่งเครื่องบินมีขนาด 30 x  1,000  เมตร ลานจอดขนาด 60 x 90  เมตร พื้นที่ลาดยางแอสฟัลต์
เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2506 บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ได้นำเครื่องบิน DAGOTA (D.C.3) บรรจุผู้โดยสาร 28 ที่นั่ง ทำการบินเส้นทางกรุงเทพฯ –ขอนแก่น – อุดร – นครพนม – อุบลราชธานี – กรุงเทพฯ เพื่อดำเนินกิจการขนส่งผู้โดยสาร สินค้าและไปรษณียภัณฑ์ ซึ่งเป็นเส้นทางทำการบินมายังจังหวัดขอนแก่นเป็นครั้งแรก ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ท่าอากาศยานขอนแก่นได้ประกาศเป็นสนามบินอนุญาตตามพระราชบัญญัติการเดินอากาศ เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2506 และต่อมาประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากร เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2534

แผนการก่อสร้างและปรับปรุง สนามบินขอนแก่น

กระทรวงคมนาคมได้อนุมัติงบประมาณศึกษาออกแบบ ซึ่งรูปแบบใหม่จะเป็นอาคาร 3 อาคาร 
แยกเป็น อาคารจอดรถ 7 ชั้น, อาคารสำนักงานและพิธีการบิน ซึ่งจะเป็นอาคารตรงกลางความสูง 3 ชั้น และอาคารผู้โดยสารต่างประเทศ รวมทั้งที่ตั้งของสำนักงานสายการบินและสำนักงานของกรมท่าอากาศยานประจำ จ.ขอนแก่น โดยอาคารหลักที่ใช้ปฏิบัติการการบินมีความสูง 3 ชั้น เป็นอาคารเดิมที่ตั้งอยู่ แต่จะขยายการก่อสร้างออกไป โดยใช้บันไดเลื่อนในปัจจุบันเป็นจุดกึ่งกลางของอาคารผู้โดยสารใหม่ และจะเวนคืนพื้นที่ซึ่งเป็นอาคารบ้านพักของเจ้าหน้าที่โดยรอบออกไปทั้งหมด ทั้งนี้อาคารทั้ง 3 ชั้นแยกเป็น 
ชั้นที่ 1 อาคารผู้โดยสารขาเข้า
ชั้นที่ 2 อาคารผู้โดยสารขาออก เคาน์เตอร์เช็คอิน 24 จุด รวมทั้งเพิ่มที่พักผู้โดยสารหลังจากตรวจบัตรโดยสารแล้ว สอดคล้องกับหลุมจอดเครื่องบิน คือ 6 หลุมจอด และ อีก 6 GATE สามารถจอดอากาศยานได้ 12 ลำในเวลาเดียวกัน นอกจากนี้ยังเพิ่มที่ทำการของศุลากรและตำรวจตรวจคนเข้าเมือง ตำรวจท่องเที่ยวและตำรวจท้องที่แยกออกเป็นสัดส่วน
ขั้นที่ 3 เป็นที่ตั้งของสำนักงานสายการบินและสำนักงานของกรมท่าอากาศยาน
โดยอาคารผู้โดยสารใหม่นี้จะสามารถรองรับให้บริการผู้โดยสารได้ 5.5 ล้านคนต่อปี  เริ่มก่อสร้างในปี 2561 และจะแล้วเสร็จในปี 2563 ซึ่งจะเพิ่มการให้บริการของเที่ยวบินพาณิชย์ ให้สามารถรองรับเครื่องบินขนาดใหญ่ คือ Airbus A330 , Boeing 777 รวมไปถึงเครื่องบินขนาดกลาง อย่าง Airbus A320 และ Boeing 737 สำหรับการทำการบินต่างประเทศได้  ซึ่งจะทำให้ท่าอากาศยานขอนแก่น กลายเป็นสนามบินขนาดใหญ่ที่สุดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อีสาน)