google/wiki40b huggingface dataset:
สถานีบางหว้า

สถานีบางหว้า เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม และรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล

ที่ตั้ง

ถนนราชพฤกษ์ บริเวณด้านข้างสะพานยกระดับข้ามแยกเพชรเกษม ในพื้นที่แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
ปัจจุบัน สถานีบางหว้า ยังคงเป็นสถานีปลายทางในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ส่วนใต้ จนกว่าจะมีความชัดเจนในการก่อสร้างส่วนต่อขยาย บางหว้า-ตลิ่งชัน ขึ้นตามแนวถนนราชพฤกษ์ เพื่อเชื่อมต่อระบบรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลมเข้ากับรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน ที่สถานีตลิ่งชัน ในอนาคตสถานีตลิ่งชันยังเป็นจุดกลางสายสีแดงระหว่างช่วงสายสีแดงตลิ่งชัน-ศาลายา และสายสีแดงตลิ่งชัน-บางซื่อ และสายสีแดงศิริราช-ตลิ่งชัน อย่างไรก็ตามสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร และองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น หรือไจก้า มีแผนศึกษาเส้นทางทับซ้อน ช่วงบางหว้า - ลำสาลี เพื่อเชื่อมต่อเข้ากับระบบรถไฟฟ้าสายหลักและสายรองถึง 5 สาย ซึ่งขณะนี้ยังอยู่ในระหว่างความชัดเจนในการจัดทำแผนแม่บทและการร่างเส้นทางต่อไป โดยเส้นบางหว้าในอนาคตจะเชื่อมต่อ ตลิ่งชัน-นนทบุรี-บางกะปิ แนวเส้นทางจะเป็นลักษณะวงแหวน ระยะทาง 42 กม  ใช้วงเงินลงทุนมากกว่า 50,000 ล้านบาท

รูปแบบของสถานี

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (Side Platform Station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา ในส่วนของหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด

ที่ตั้ง

ถนนเพชรเกษม บริเวณแยกเพชรเกษม ในพื้นที่แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร

สัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีน้ำเงินตกแต่งบริเวณเสาสถานี ประตูกั้นชานชาลา ทางขึ้น-ลงสถานี และป้ายบอกทางต่างๆ ในสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ส่วนหลังคาใช้สีน้ำเงินเพื่อสื่อว่าเป็นสถานีเชื่อมต่อระบบ

รูปแบบของสถานี

เป็นสถานีลอยฟ้า เป็นชานชาลาแบบข้าง (Station with Side Platform) ทางวิ่งยกระดับสูง 19 เมตร เพื่อให้วางอยู่เหนือสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส

ลักษณะพิเศษของสถานี

สถานีบางหว้าเป็นสถานีเชื่อมต่อที่สำคัญแห่งหนึ่งของฝั่งธนบุรี เนื่องจากเป็นการเชื่อมต่อระหว่างระบบ และฝั่งบางหว้าของรถไฟฟ้าบีทีเอสเป็นสถานีปลายทาง การก่อสร้างทั้งสองสถานีจึงต้องคำนึงถึงความสะดวกในการเข้า-ออกระบบมากเป็นพิเศษ ผู้รับเหมาก่อสร้างคือ บริษัท ซิโน-ไทย เอ็นจีเนียริ่งแอนด์คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) จึงได้เสนอให้มีการปรับแบบของทั้งสถานีบางหว้าฝั่งบีทีเอสซึ่งมีผู้รับเหมาเป็นเจ้าเดียวกัน และออกแบบให้สถานีฝั่งรถไฟฟ้ามหานครให้เป็นสถานีที่ใช้โครงสร้างบางส่วนร่วมกัน
กล่าวคือโครงสร้างชั้นขายบัตรโดยสารของรถไฟฟ้าบีทีเอส จะเป็นการสร้างฐานชั้นลอยของสถานีฝั่งรถไฟฟ้ามหานครไปในตัว ในขณะที่ชั้นชานชาลาจะใช้วิธีการสร้างของฝั่งบีทีเอสและเร่งการวางรางให้ข้ามสถานีของฝั่งบีทีเอสให้แล้วเสร็จก่อนก่อสร้างชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลาของฝั่งรถไฟฟ้ามหานคร และได้ออกแบบให้ทางออกที่ 3, 4 ของสถานีฝั่งบีทีเอส เป็นทางเข้า-ออกที่ใช้งานร่วมกันด้วย ทำให้เกิดการหมุนเวียนของผู้โดยสารที่ดีและลดความซ้ำซ้อนในการตั้งทางเข้า-ออกโดยไม่จำเป็น
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส

โครงร่าง

1. ลักษณะอันทรงสิริของความรอด 1:1 - 23
2. เอกภาพของทุกคนที่เชื่อในพระคริสต์ 2:1 - 22
สบฃฃฃบว
3. ความลี้ลับแห่งความรักของพระคริสต์ 3:1 - 21
4. ลักษณะชีวิตคริสเตียน 4:1 - 6:24
ชาติชาย ณ เชียงใหม่

ประวัติ

ชาติชาย ณ เชียงใหม่ เป็นบุตรของเจ้าโสภณ ณ เชียงใหม่ ผู้เป็นหลานของเจ้าราชภาคินัย (สิงห์โต ณ เชียงใหม่) สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ระดับปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2517 ระดับปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (การปกครอง) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2519 และปริญญาโท-ปริญญาเอกทางด้านรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2526 ตามลำดับ

การทำงาน

ชาติชาย ณ เชียงใหม่ เป็นอาจารย์ประจำสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และเป็นศาสตราจารย์สาขารัฐประศาสนศาสตร์ และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการชุดสำคัญในส่วนราชการหลายแห่ง อาทิ เป็นกรรมการศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) เป็นผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (17 มกราคม 2549 - 30 กันยายน 2552)
ชาติชาย ณ เชียงใหม่ เป็นนักวิชาการที่มีผลงานวิจัยและบทความวิชาการจำนวนมาก เคยได้รับรางวัลผลงานวิจัยดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี 2532 จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้ง เป็น ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการยุทธศาสตร์ชาติ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560  กรรมการในคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ยกร่าง พ.ศ. 2558) สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ คณะทำงานรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
สนธิ บุณยะชัย

ประวัติ

พลเรือเอกสนธิ บุณยะชัย เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2460 เป็นบุตรของขุนอนุสิทธิ์พิรุฬการ (ไชยา บุณยะชัย) และนางต่วน บุณยะชัย เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ส.ก.5991 และ โรงเรียนนายเรือ สมรสกับคุณหญิงผคุณ บุณยะชัย มีบุตร-ธิดา 2 คน
พลเรือเอกสนธิ บุณยะชัย ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการปอดอักเสบติดเชื้อในกระแสเลือด เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 สิริอายุรวม 94 ปี

การทำงาน

พลเรือเอกสนธิ เริ่มรับราชการทหารเรือ ยศเรือตรี เมื่อ พ.ศ. 2483 และมีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน โดยดำรงตำแหน่งสำคัญ อาทิ เสนาธิการ กรมนาวิกโยธิน เจ้ากรมการเงินทหารเรือ เจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหาร รองผู้บัญชาการทหารเรือ และตุลาการศาลทหารสูงสุดก่อนที่จะเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2520

งานการเมือง

พลเรือเอกสนธิ เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และ สมาชิกวุฒิสภา ก่อนที่จะลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งซ่อม พ.ศ. 2522 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2526 รวม 2 สมัย 
พลเรือเอกสนธิ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรองนายกรัฐมนตรี 2 สมัย เมื่อ พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
อันดับสัตว์กินแมลง

อันดับสัตว์กินแมลง (อันดับ: Insectivora, อ่านออกเสียง /อิน-เซค-ทิ-วอ-รา/, โดยมาจากภาษาละตินคำว่า insectum หมายถึง "แมลง" และ vorare หมายถึง "ไปกิน") เป็นอันดับของสัตว์ที่จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Insectivora
มีลักษณะโดยรวมคือ เป็นสัตว์ขนาดเล็ก กินแมลงเป็นอาหาร มีทั้งพวกที่ออกหากินในเวลากลางวัน และออกหากินในเวลากลางคืน อาศัยอยู่บนพื้นและบนต้นไม้ ยืนด้วยฝ่าเท้า มีสมองส่วนรับกลิ่นเจริญดี แต่สายตาไม่ดี นอกจากกินแมลงแล้วยังอาจจะยังกินสัตว์ที่มีขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร ตัวอย่างเช่น หนูผี, หนูเหม็น, ตุ่น เป็นต้น
สัตว์ในอันดับนี้ ช่วยทำลายศัตรูป่าไม้ ต้นไม้ในป่าจะมีศัตรูตามธรรมชาติเสมอ ๆ เช่น โรคพืชที่จากแมลง เป็นต้น แต่ศัตรูเหล่านี้จะไม่ระบาด โดยเฉพาะแมลงหากมีตัวทำลายสัตว์ป่าหลายชนิดเป็นตัวกำจัดแมลง กินแมลงที่มาทำลายใบ ดอก และผล ตุ่นและหนูผี จะกินหนอนที่มากินรากและลำต้นใต้ดิน
แต่ในปัจจุบัน อันดับนี้ได้ถูกยกเลิกไปแล้วโดยได้แยกออกมาเป็นอันดับต่างหากเอง 5 อันดับ คือ Afrosoricida, Erinaceomorpha, Macroscelidea, Scandentia, Soricomorpha แต่ในบางข้อมูลยังคงจัดเป็นอันดับอยู่
เครื่องชนอนุภาคแฮดรอนขนาดใหญ่

เครื่องชนอนุภาคแฮดรอนขนาดใหญ่ (อังกฤษ: Large Hadron Collider; LHC) คือเครื่องเร่งอนุภาคที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีเป้าหมายที่จะสร้างอนุภาคโปรตอน 7 TeV ขึ้น เพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงและข้อจำกัดของทฤษฎีทางฟิสิกส์อนุภาคที่มีอยู่ในปัจจุบันอันอยู่ภายใต้กฎของแรงทั้งสี่ องค์กรวิจัยนิวเคลียร์แห่งยุโรป (European Organization for Nuclear Research) หรือ เซิร์น (Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire) เป็นผู้สร้างเครื่องนี้ขึ้นที่บริเวณเขตแดนประเทศฝรั่งเศสและสวิตเซอร์แลนด์ ใกล้กับกรุงเจนีวา เป็นท่อใต้ดินลักษณะเป็นวงแหวนขนาดความยาวเส้นรอบวง 27 กิโลเมตร
เครื่อง LHC นี้ถือว่าเป็นเครื่องเร่งอนุภาคที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและใช้พลังงานสูงที่สุดของโลก สร้างขึ้นจากเงินทุนและการสนับสนุนรวมทั้งความร่วมมือจากนักฟิสิกส์มากกว่า 8,000 คน จาก 85 ประเทศ ในมหาวิทยาลัยและห้องทดลองทั่วโลกนับร้อยแห่ง
ในระหว่างการก่อสร้าง เซิร์นเปิดโอกาสให้อาสาสมัครจากทั่วโลก ได้เข้าร่วมบริจาคการทำงานของคอมพิวเตอร์ เพื่อจำลองพฤติกรรมที่เกิดขึ้นภายในเครื่อง LHC เพื่อช่วยในการออกแบบ และปรับแต่งระบบ ด้วยโครงการที่มีชื่อว่า LHC@home  ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2547 โครงการนี้ดำเนินการบนระบบ Berkeley Open Infrastructure for Network Computing ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
เครื่องเร่งนี้สามารถทำความเย็นลงได้ต่ำที่สุดที่ประมาณ 1.9 K (หรือ −271.25 °C) เป็นอุณหภูมิที่ทำลงไปใกล้อุณหภูมิสัมบูรณ์มากที่สุด ได้มีการทดสอบยิงอนุภาคเริ่มต้นสำเร็จแล้วในช่วงวันที่ 8-11 สิงหาคม พ.ศ. 2551 และมีกำหนดจะยิงอนุภาคให้เคลื่อนที่ไปครบวงรอบของท่อตัวนำในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2551 โดยใช้พลังงานเริ่มต้นที่ 0.45 TeV เมื่อเส้นทางของอนุภาคเข้าสู่ภาวะเสถียร เครื่องจะปรับเส้นทางให้เกิดการชนกันของอนุภาค หลังจากนั้นจะค่อยๆ เพิ่มระดับของพลังงานขึ้นไปจนถึง 5 TeV และสังเกตการณ์ผลที่เกิดขึ้น
ในทางทฤษฎีแล้ว เชื่อว่าเมื่อเดินเครื่องเครื่องเร่งอนุภาค จะสามารถสร้างอนุภาคฮิกส์ (หรือ อนุภาคพระเจ้า) ขึ้น อันเป็นอนุภาคหนึ่งในสองชนิดในแบบจำลองมาตรฐานที่ยังไม่ถูกค้นพบ ซึ่งจะเป็นการตอบคำถามอันหาคำตอบไม่ได้ภายใต้กฎทางฟิสิกส์ปัจจุบัน และทำให้สามารถอธิบายคุณสมบัติพื้นฐานของอนุภาคที่ประกอบกันขึ้นเป็นมวล
ผู้คนจำนวนหนึ่งเป็นกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยในการทดลองครั้งนี้ ว่าอาจจะทำให้เกิดหลุมดำ บางส่วนถึงกับฟ้องร้องต่อศาลให้ระงับการทดลอง แต่ชุมชนนักวิทยาศาสตร์ต่างเห็นพ้องกันว่าการทดลองเครื่องเร่งอนุภาคครั้งนี้ไม่ก่อให้เกิดอันตรายแต่อย่างใด
การย่อยสลายด้วยแสง

การย่อยสลายด้วยแสง (อังกฤษ: photodegradation) เป็นการแตกของโมเลกุลที่เกิดจากการดูดซับโฟตอน ที่มาจากความยาวคลื่นของแสงอาทิตย์ เช่นรังสีอินฟราเรด แสงที่ตามองเห็น และรังสีอัลตราไวโอเลต รูปแบบของอนุภาครังสีชนิดอื่นๆอาจทำให้เกิดการย่อยสลายด้วยแสงได้ การย่อยสลายด้วยแสงนี้รวมถึงการสลายตัวของสารที่มีโครงสร้างขนาดใหญ่ไปเป็นสารที่มีโครงสร้างโมเลกุลขนาดเล็กกว่า การเปลี่ยนรูปโมเลกุลไปอยู่ในสภาพที่เปลี่ยนแปลงกลับเป็นอย่างเดิมไม่ได้ เช่น การเสียสภาพของโปรตีน และการเติมอะตอมบางชนิดเข้าในโมเลกุล ตัวอย่างที่เห็นได้โดยทั่วไปคือการกำจัดของเสียในน้ำดื่มหรือน้ำเสียด้วยแสงแดด
พันธมิตรประชาธิปไตยสิงคโปร์

พันธมิตรประชาธิปไตยสิงคโปร์ (อังกฤษ: Singapore Democratic Alliance, SDA; อักษรจีน: 新加坡民主联盟) เป็นพันธมิตรของพรรคการเมืองในประเทศสิงคโปร์ ก่อตั้งขึ้นในช่วงสั้น ๆ ก่อนการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เพื่อรวมพรรคการเมืองที่หลากหลายเข้ามาเป็นแนวร่วมที่มีเอกภาพ เพื่อต่อสู้กับพรรคกิจประชาชน ประธานพันธมิตรคือ เชียม ซีตง หัวหน้าพรรคประชาชนสิงคโปร์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกร่วมก่อตั้งได้แก่ พรรคความเป็นปึกแผ่นแห่งชาติ พรรคยุติธรรมสิงคโปร์ พรรคประชาชนสิงคโปร์ และองค์การแห่งชาติสิงคโปร์เชื้อสายมลายู ต่อมาใน พ.ศ. 2550 พรรคความเป็นปึกแผ่นแห่งชาติถอนตัวออกจากพันธมิตร ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เชียมได้ประกาศว่าพรรคประชาชนสิงคโปร์ออกจากพันธมิตรเช่นกัน

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2544

พันธมิตรได้ส่งผู้สมัคร 13 คน ได้คะแนนร้อยละ 12.0 เชียมได้รับเลือกตั้ง พร้อมกับสตีฟ เชีย จากพรรคความเป็นปึกแผ่นแห่งชาติ โดยเชียมได้เป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภา

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2549

ในการเลือกตั้งครั้งนี้ พันธมิตรประกาศเป้าหมายว่าต้องการ 15 ที่นั่ง และเตรียมจัดตั้งคณะรัฐมนตรีเงา แต่ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าพันธมิตรไม่ได้รับเลือกตั้ง ตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านเป็นของ โล เทียเคียว จากพรรคแรงงานสิงคโปร์
หลังการเลือกตั้งครั้งนี้ พรรคความเป็นปึกแผ่นแห่งชาติได้ประกาศถอนตัวออกไปใน พ.ศ. 2550 ต่อมา ใน พ.ศ. 2553 เชียมพยายามดึงพรรคปฏิรูปเข้ามาร่วมในพันธมิตร แต่สมาชิกไม่พอใจบทบาทของเชียมและได้ลงมติในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ปลดเชียมออกจากประธานพันธมิตร ต่อมาในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2554 เชียมจึงตัดสินใจนำพรรคประชาชนสิงคโปร์ออกจากพันธมิตร
เบบี้เมทัล

จุดเริ่มต้น

วงเบบี้เมทัลก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2553 โดยเป็นวงที่เป็นกลุ่มย่อยของ วงดนตรีประเภทไอดอลหญิงของประเทศญี่ปุ่นชื่อว่าซากุระ กาคุอิน
ในเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2556 ซูได้จบการศึกษาของวงซากุระ กาคุอิน โดยที่เธอยังทำหน้าที่เป็นนักร้องนำของวง เบบี้เมทัล ต่อไปจนถึงปัจจุบัน
จักรพรรดิจิมมุ

นิรุกติศาสตร์

ตำนานโคจิกิกล่าวไว้อีกว่าจักรพรรดิจิมมุเสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมพรรษา 126 พรรษาซึ่งพระนาม "จิมมุ" นี้เอง ถูกเรียกขานภายหลังพระองค์สวรรคตเป็นนามที่บุคคลในรุ่นต่อมาใช้เรียกปฐมจักรพรรดิซึ่งมีความหมายที่แท้จริง คือ "เทพผู้ทรงฤทธิ์" หรือ "พระเจ้านักรบ"

การมีตัวตน

นักวิชาการสมัยใหม่ได้ตั้งคำถามถึงการมีตัวตนอยู่จริงของจักรพรรดิญี่ปุ่น 9 พระองค์แรก ซึ่งจักรพรรดิซูจิง จักรพรรดิองค์ที่ 10 เป็นจักรพรรดิองค์แรกที่พิสูจน์ได้ว่ามีตัวตนอยู่จริงในศตวรรษที่สามหรือสี่ ทั้งนี้ในยุคประวัติศาสตร์ ส่วนใหญ่ได้ยอมรับว่า เป็นไปได้น้อยมากว่าหลงเหลือบันทึกใด ๆ ถึงการมีตัวตนของจักรพรรดิ 9 พระองค์แรก นักโบราณคดีและนักประวัติศาสตร์ได้ถือว่า จักรพรรดิ 9 พระองค์แรกนี้ เป็นจักรพรรดิในตำนาน คติชนญี่ปุ่นเชื่อว่า ยุคสมัยก่อนจักรพรรดิจิมมุ เป็นยุคของพระเจ้า

ตำนานของชินโต

ตามความเชื่อของชินโต มีอยู่ว่า จักรพรรดิจิมมุสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ สึกูโยมิ และ สุริยะเทพี อามาเตราซุ ซึ่งทั้งสองมีโอรสนาม อาเมะ โนะ โอชิโฮมิมิ ซึ่งโอรสองค์นี้ก็มีโอรสอีก นาม นินิงิ' สุริยเทพีจึงส่งนินิงิ โนะ มิโกโตะไปยังเกาะญี่ปุ่นซึ่งที่สุดเขาก็ได้แต่งงานกับ ธิดาโคโนฮานะ ซากูระ และมีโอรส 3 องค์ หนึ่งในเหล่าโอรสนั้นมีนามว่า อิเกโฮโฮเดมิ หรืออีกนามคือ ยามาซาชิ ฮิโกะ เขาแต่งงานกับ ธิดาโทโยตามะ ธิดาในเทพรีวจิง เทพเจ้าแห่งผืนนที ทั้งสองมีโอรสองค์เดียว นาม ฮิโกนางิซะ ทาเกอูงายะ ฟูกิอาเอซุ โอรสองค์นี้ถูกทอดทิ้งจากบิดาและมารดาตั้งแต่เกิดเขาจึงติดตาม ธิดาทามาโยริ น้องสาวของมารดาของเขา ซึ่งในที่สุดพวกเขาก็แต่งงานกันและมีโอรสสี่องค์ ซึ่งโอรสสุดท้องนี้มีนามว่า คามูยามาโตะ อิวาเรบิโกะ  หรือก็คือ จักรพรรดิจิมมุ

การอพยพของจิมมุ

ตำนานโคจิกิและนิฮนโชกิบันทึกว่า บรรดาพี่น้องจิมมุเกิดในทากาชิโอะทางตอนใต้ของคีวชู (จังหวัดมิยาซากิในปัจจุบัน) ได้ตัดสินใจที่จะอพยพไปทางทิศตะวันออก จากภูมิประเทศที่ไม่เหมาะสมแก่การตั้งอาณาจักรพี่ชายของจิมมุ อิตสึเซะ โนะ มิโกโตะ ได้พาตระกูลอพยพไปทางตะวันออกผ่านทะเลเซโตะใน ด้วยความช่วยเหลือของประมุขท้องถิ่น นาม ซาโอะ เน็ตสึฮิโกะ เมื่อพวกเขามาถึงนานิวะ (โอซากะในปัจจุบัน) ณ ที่นั่น พวกเขาก็ได้พบกับประมุขท้องถิ่น นาม นางาซูเนฮิโกะ พวกเขาได้รบกับนางาซูเนฮิโกะ ในการรบนั้นทำให้อิตสึเซะตายในการรบ 
จิมมุตระหนักว่า การที่พวกเขาพ่ายแพ้นั้น มาจากพวกเขารบไปทางทิศตะวันออกซึ่งเข้าหาพระอาทิตย์ ดังนั้นแล้ว เขาจึงตัดสินใจย้ายมาอยู่ทางด้านตะวันออกของคาบสมุทรคิอิ เพื่อที่จะรบไปทางตะวันตก พวกเขาก็มาถึงคูมาโนะ จากการนำพาของอีกาสามขานามว่า ยาตางาราซุ พวกเขาเดินทางต่อไปยังยามาโตะ ณ ที่นั่น พวกเขาได้รบกับนางาซูเนฮิโกะอีกครั้ง และได้รับชัยชนะ
ในยามาโตะ มีบุคคลนาม นิงิฮายาฮิ โนะ มิโกโตะ เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากเทพใน ทากามางาฮาระ ดินแดนแห่งเทพ เดิมเขาถูกพิทักษ์โดยนางาซูเนฮิโกะ แต่เมื่อนิงิฮายาฮิได้พบกับจิมมุแล้ว เขายอมรับในตัวของจิมมุ ณ จุดนี้เอง ทำให้จิมมุกล่าวว่าจะขึ้นครองบัลลังก์แห่งญี่ปุ่น
อะริตะ

เรื่องย่อ

นานมาแล้วตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เรามี อะริตะ อยู่ทั่วทุกหนแห่ง จวบจนเมื่อเราโตขึ้น อะริตะ กลับหายไป อะริตะ หายไปไหน อะริตะ มันคืออะไรกันแน่ หรือว่ามันคือ..
รักสลับขั้ว สาวสลับร่าง

เนื้อเรื่องย่อ

ชิราโทริ ริวชิ ชายหนุ่มผู้มีความฝันที่จะวาดภาพประกอบการ์ตูนเด็กสักเรื่องหนึ่ง จึงได้เดินทางเข้ามาในโตเกียวเพื่อเข้าเรียนในโรงเรียนสอนศิลปะ เพื่อความสะดวก เขาจึงต้องย้ายเข้ามาอยู่ใน "นารุทากิโซ" ที่เป็นของลูกพี่ลูกน้องของแม่ริวชิ เมื่อมาถึงเขาก็ได้พบกับ อาโอบะ โคซุเอะ สาวน้อยเจ้าของหอพัก เป็นคนใจดีกับทุกคน จึงตกหลุมรักเมื่อพบเห็น เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องรุ่นที่สองกับริวชิ ซึ่งแต่งงานกันได้ แล้วเธอก็เคยได้พบเขาเมื่อสิบปีก่อน ซึ่งริวชิเองก็ยังจำไม่ได้ว่าได้พบเมื่อไหร่ แต่เวลาผ่านไปผ่านไป เขาก็เริ่มนึกออก
แต่โคซุเอะนั้น ยังเป็นสาวน้อยที่มีความลับซ่อนอยู่ เธอเป็นโรคหลายบุคลิก เธอสามารถเปลี่ยนนิสัยไปได้ทันที หากมีใครทำให้เธอตกใจจนช็อค ซึ่งเธอสามารถเปลี่ยนนิสัยไปได้ถึง 4 นิสัยตามเหตุการณ์ที่กระตุ้นเธอ ซึ่งน่าสงสารนายริวชิ ที่นอกจากต้องมาวุ่นวายกับ 4 นิสัยของโคซุเอะแล้ว จะต้องมาโดนผู้อาศัยอีก 5 คนรุมกลั่นแกล้งอีก แล้วเรื่องวุ่นๆในนารุทากิโซ ก็เริ่มขึ้น

อะนิเมะ

ในส่วนของอะนิเมะ ได้ถูกสร้างขึ้นมาเนื่องจากได้รับนิยมสูงโดยใช้ชื่อ Mahoraba ~Heartful Days~ สร้างโดยสตูดิโอ J.C.Staff ออกฉายครั้งแรกทางสถานีทีวีโตเกียว ในวันที่ 9 มกราคม 2548 - 26 มิถุนายน 2548 รวมเวลาฉาย 6 เดือนเศษ มีทั้งหมด 26 ตอน ในประเทศไทยออกฉายทาง ช่องทรู สปาร์ค ในปี 2551
พีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต

พีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (อังกฤษ: gyroelongated pentagonal pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) ด้วยแอนติปริซึมห้าเหลี่ยม (pentagonal antiprism) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 15 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 16 หน้า รูปทรงนี้มี 11 จุดยอด 25 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 11 (Johnson solid: J11)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในอีกชื่อหนึ่งคือ ทรงยี่สิบหน้าดิมินิช (diminished icosahedron) ซึ่งเป็นการนำทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) มาตัด "ฝา" ออก ซึ่ง "ฝา" นั้นก็เป็นพีระมิดห้าเหลี่ยมอีกอันหนึ่งนั่นเอง
ตลาดกลางคืนซื่อหลิน

ภาพรวม

ตลาดกลางคืนแห่งนี้ประกอบด้วยสองส่วนที่ผสมผสานเข้าด้วยกัน ส่วนแรกเป็นส่วนที่เคยตั้งอยู่ในอาคารตลาดซื่อหลินเก่า ซึ่งประกอบด้วยร้านอาหารขนาดเล็กเป็นส่วนใหญ่ และอีกส่วนหนึ่งจะเป็นธุรกิจร้านค้าและร้านค้าที่ขายสินค้าอื่น ๆ ที่ไม่ใช่อาหารอื่น ศูนย์อาหารภายในตลาดใช้พื้นที่ 539 แผงและชั้นสองเป็นที่จอดรถสำหรับรถยนต์ 400 คัน
นอกเหนือไปจากศูนย์อาหารแล้ว ถนนด้านข้างและตรอกซอกซอยยังเรียงรายไปด้วยร้านค้าต่าง ๆ ที่ตั้งอยู่บริเวณหน้าร้านและบริเวณริมถนน โดยพื้นที่นั้นจะมีโรงภาพยนตร์ ร้านวิดีโอ รวมถึงคาราโอเกะบาร์อย่างแพร่หลาย โดยธุรกิจและร้านค้าต่าง ๆ จะเริ่มเปิดบริการประมาณ 16.00 น. เช่นเดียวกับตลาดกลางคืนหลาย ๆ แห่งในไต้หวัน โดยในช่วง 20.00 - 23.00 น. จะเป็นช่วงที่มีผู้คนมากที่สุด เนื่องจากเหล่านักเรียนนักศึกษาต่างพากันกลับบ้าน และปิดบริการประมาณ 01.00 - 02.00 น.
จำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นในไม่กี่ปีที่ผ่านมาเนื่องจากมีการเปิดใช้ระบบรถไฟใต้ดินไทเป โดยตลาดกลางคืนแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีเจี้ยนถานทางสายสีแดง รวมทั้งตลาดสามารถมองเห็นได้จากบนชานชาลาของสถานีด้วย

ประวัติการพัฒนา

ตลาดกลางคืนแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับตำแหน่งเดิมของท่าเรือบริเวณแม่น้ำจีหลง โดยมักจะนำผลผลิตทางการเกษตรจากฟาร์มในซื่อหลินที่ถูกส่งไปยังท่าเรืออื่น ๆ เช่น ว่านหัว และต้าเต้าเฉิง มาขายในพื้นที่นี้ โดยตลาดนัดกลางคืนซื่อหลินแห่งนี้เริ่มสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2452 และเปิดบริการอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2456 ด้วยลูกค้าที่หลั่งไหลเข้ามา ก็เริ่มมีร้านค้าและร้านอาหารใหม่ ๆ มาเปิดบริการในบริเวณนี้ และได้กลายเป็นตลาดกลางคืนซื่อหลินในเวลาต่อมา
ตลาดกลางคืนแห่งนี้ได้กลายเป็นตลาดกลางคืนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและรุ้จักกันมากที่สุดในไต้หวัน โดยเฉพาะในเรื่องของอาหารการกิน และเป็นสถานบันเทิงยามกลางคืนที่น่าสนใจสำหรับทั้งคนท้องถิ่นและผู้มาเยือน
โครงสร้างเดิมของตลาดซื่อหลินถูกรื้อถอนเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยเทศบาลนครไทเป ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย สุขาภิบาล และความกังวลเกี่ยวกับการเกิดไฟไหม้ โดยร้านอาหารและร้านค้าต่าง ๆ ที่เดิมตั้งอยู่ในโครงสร้างแห่งเก่าได้ถูกย้ายไปโครงสร้างแห่งใหม่ชั่วคราวที่อยู่ห่างออกไปประมาณไม่กี่ร้อยเมตร ซึ่งติดกับรถไฟใต้ดินไทเปสถานีเจี้ยนถาน แผนการปรับปรุงพื้นที่เริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 และเริ่มทำการปรับปรุงในปี พ.ศ. 2549 และกลับมาเปิดใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2554

การเดินทาง

ตลาดกลางคืนซื่อหลินสามารถเข้าถึงได้ผ่านรถไฟใต้ดินไทเปสายสีแดง สถานีเจี้ยนถาน และรถโดยสารประจำทางบางสายที่มีบริการหยุดรถที่สถานีเจี้ยนถาน
ปีกมาร

เนื้อเรื่อง

ศลัยลา สาวนักโบราณคดีพบรักกับ ภูฉาย นายธนาคารหนุ่มอนาคตไกล แม้จะคบกันไม่นานแต่ทั้งคู่ก็ตกหลุมรักกันและกันอย่างลึกซึ้ง จนในที่สุดภูฉายและศลัยลาตกลงที่จะแต่งงานกัน ภูฉายพาศลัยลาไปพบกับ สลัก แม่ของเขา 
แต่ทั้งคู่กลับเจอสลักกำลังอาละวาดใส่พ่อของภูฉายซึ่งทิ้งครอบครัวไปตั้งแต่เขายังเด็ก สลักโกรธแค้นพ่อของภูฉายมากที่ทอดทิ้งเธอกับลูกไป จนทำให้สลักกลายเป็นคนมีอาการทางจิตชอบเรียกร้องความรักความสนใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากภูฉาย ยิ่งสลักได้รู้ว่าภูฉายจะแต่งงานกับศลัยลาก็ยิ่งเพิ่มความรักความหวงภูฉายมากขึ้น 
ฝ่ายศลัยลาที่ได้เห็นสภาพจิตที่ไม่ปกติของสลักก็ตกตะลึง แต่เธอก็ยังยืนกรานจะแต่งงานกับภูฉาย ท่ามกลางเสียงคัดค้านของ นวลนภาและภาษิต แม่และน้องชาย รวมทั้งเพียรภมร ทนายความสาวเพื่อนรุ่นน้องของศลัยลาที่เป็นโรคเกลียดผู้ชายขึ้นสมอง 
เพียรภมรพยายามพูดให้ศลัยลาคิดให้ดีเพราะไม่อยากให้ศลัยลาทุกข์ใจเพราะผู้ชายเหมือน ฉวี แม่ของตนที่ถูกผู้ชายทุบตีทำร้ายมาตลอดชีวิต เมื่อภูฉายบอกสลักว่านวลนภายินดียกที่ดินพร้อมบ้านและรถให้เป็นของขวัญแต่งงาน 
สลักจึงยอมให้ทั้งคู่แต่งงานกัน แต่ในคืนแต่งงานสลักแกล้งเป็นลมหมดสติจนทำให้ภูฉายไม่ได้เข้าหอกับศลัยลา ศลัยลาเสียใจมากแต่ไม่ยอมแสดงความรู้สึกให้ใครรับรู้ 
ระหว่างนั้นสลักแกล้งไม่สบายพร้อมทั้งใช้แผนต่างๆ นานาเพื่อให้ภูฉายมาอยู่ดูแลตนที่บ้านดังเดิม ในขณะที่ชีวิตคู่ของภูฉายกับศลัยลากำลังดิ่งลงเหว ศลัยลาก็พบว่าตัวเองตั้งท้อง ทำให้สลักยิ่งอิจฉาศลัยลาจึงพยายามเรียกร้องความสนใจจากภูฉายมากขึ้น 
จนในคืนที่ศลัยลาคลอดลูก ภูฉายก็ถูกสลักดึงตัวไว้จนไม่ได้ไปหาศลัยลา สลักกลัวภูฉายจะทิ้งตนไปสนใจแต่ศลัยลากับลูก จึงพูดเกลี้ยกล่อมจนภูฉายยอมยกลูกให้เลี้ยง ศลัยลาเสียใจมากที่ภูฉายยอมตามใจสลักจนครอบครัวแตกแยก 
เธอจึงตัดสินใจขอหย่าขาดจากภูฉาย แต่ภูฉายไม่ยอมและขอให้ศลัยลาคิดทบทวนอีกครั้ง ในขณะที่สลักกลับคอยยุยงให้ภูฉายหย่ากับศลัยลา ระหว่างที่ศลัยลาแยกกันอยู่กับภูฉาย เธอก็ถูกส่งตัวไปทำงานที่แหล่งขุดค้นวัตถุโบราณแถบภาคอีสาน ทำให้เธอได้พบกับ ลายสือ นักศึกษาโบราณคดีเพื่อนสนิทของภาษิต 
เมื่อลายสือได้เจอกับศลัยลาครั้งแรก ก็สะดุดตาทันทีโดยที่ไม่รู้ว่าเธอคือพี่สาวของภาษิต ด้วยความที่ลายสือขาดแม่ตั้งแต่ยังเด็กและถูกพัลลพ พ่อของเขาทิ้งไปมีครอบครัวใหม่ ทำให้ลายสือตกหลุมรักความเป็นผู้ใหญ่ อบอุ่นและพึ่งพาได้ของศลัยลา
ยิ่งทั้งคู่ได้ทำงานใกล้ชิดกันลายสือก็ยิ่งรักศลัยลาจนถอนตัวไม่ขึ้นแม้จะรู้ว่าเธอมีครอบครัวแล้ว ฟากศลัยลาเมื่อเจอคนที่เข้าใจเธอจริงๆ ก็เริ่มหวั่นไหว 
แต่เพราะในใจศลัยลายังมีภูฉาย ประกอบกับความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ศลัยลาจึงพยายามขับไสไล่ส่งลายสือออกไปจากชีวิตตน แต่ลายสือก็ดื้อแพ่งจะทำตามหัวใจตัวเองให้ได้ ทำให้ศลัยลายิ่งสับสนว้าวุ่นใจมากกว่าเดิม
อำนวย ยศสุข

ประวัติ

อำนวย ยศสุข เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ที่ตำบลหางดง อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายทองดี ยศสุข  สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2504 ระดับปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์การเกษตร จากมหาวิทยาลัยอริโซนา สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2511 และระดับปริญญาเอกดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาเศรษฐศาสตร์การเกษตร จากสถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ ในปี พ.ศ. 2526

การทำงาน

อำนวย ยศสุข เริ่มรับราชการในตำแหน่งเศรษฐกรตรี กองแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปี พ.ศ. 2505 จนถึงปี พ.ศ. 2518 
อำนวย ยศสุข เริ่มเข้าสู่การเมืองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคกิจสังคม ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 ได้เข้าร่วมกับพรรคนำไทย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2539 จึงย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ จนกระทั่งได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค ในปี พ.ศ. 2543 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร รวม 7 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการหลายกระทรวง ได้แก่ กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงการคลัง และกระทรวงสาธารณสุข และตำแหน่งที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ) ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคความหวังใหม่ แต่ได้คะแนนเพียงอันดับที่ 3 รองจากนางผณินทรา ภัคเกษม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ภรรยานายส่งสุข ภัคเกษม) จากพรรคไทยรักไทย และนายขุนทอง อินทร์ไทย จากพรรคประชาธิปัตย์
ในปี พ.ศ. 2549 อำนวย ยศสุข ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดเชียงใหม่ ได้คะแนน 50,313 คะแนน เป็นลำดับที่ 5 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้เข้าร่วมงานทางการเมืองกับพรรคมัชฌิมาธิปไตย และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ในนามพรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
อำนวย ยศสุข ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยแม่โจ้ ในปี พ.ศ. 2552 จนถึงปัจจุบัน
แฮปปี้ (เพลงฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์)

การต้อนรับ

"Happy" ถูกเขียนและผลิตโดยวิลเลียมส์ พร้อมด้วยเสียงสนับสนุนโดย รี ดัมเมตต์,เทรวอน เฮนเดอร์สัน , แอชลีย์ เอล. ลี, ชามิก้า ไฮต์ทาวเวอร, จัสมิน เมอเรย์ และ เทอร์เรนซ์ โรลเล เพลงถูกตัดต่อในระบบดิจิตอล และเรียบเรียงโดย แอนดรูว์ โคลแมน และ ไมค์ ลาร์สัน ผู้ที่บันทึกเสียงไว้ด้วยความช่วยเหลือจาก แมทธิว เดสราเมอูซ ในที่ เซอร์เคิลเฮ้าส์สตูดิโอส์ ในไมแอมี ,รัฐฟลอริดา เพลงนี้ได้รับการรีมิกซ์ภายหลังโดย เลสลี่ บราธไวต์ ในที่ มิวสิคบ็อกสตูดิโอส์ ในแอตแลนตา ,รัฐจอร์เจีย
"Happy" มีความยาว 3 นาที และ 53 วินาที ในระยะเวลาร่วมกัน และในจังหวะของ 160 ครั้งต่อนาที เป็นเพลงแนวนีโอโซล และฟังก์ในคอร์ด F ไมเนอร์ วิลเลียมส์ร้องบันทึกเสียงบนตัวโน้ตเสียงสูง ระดับเสียงของเขาครอบคลุมจาก F₄ ถึงC₆ การร้องเพลงของเขาบนเพลงที่ได้รับเมื่อเทียบกับเคอร์ทิส เมย์ฟิลด์

ความนิยมในวัฒนธรรม

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 Conor Maynard ได้ขับร้องเพลง "Happy" และไม่กี่วันต่อมา Angel ได้ขับร้องเพลงนี้ตาม
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เพลงนี้ได้รับอนุญาตจาก Fiat สำหรับการใช้งานในสปอตทั่วโลก เพลงนี้ถูกนำมาใช้ในเชิงพาณิชย์ที่ชื่อว่า "Mirage" เล่นในเบื้องหลังซึ่งเป็นลักษณะของ ฌอน "แดดดี้" คอมบ์ส เพลงนี้ยังได้ปรากฏอยู่ในบริษัทบีตส์ อิเล็กทรอนิกส์ ทางเชิงพาณิชย์ในปี ค.ศ. 2014
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 Daniel Evans ผู้เข้ารอบคนสุดท้ายในรายการThe X Factor ซีซัน 5 สร้างร้องปากเปล่าเวอร์ชันที่มีการช่วยเหลือเล็กน้อยจากลูกสาว 6 ปีของเขา Pentatonix ออกจำหน่ายเพลงขับร้องในเดือนเดียวกัน เพลงนี้ถูกขับร้องในตอนที่ 100 ของกลี ในชื่อ 100 ที่ดำเนินการโดย Holly Holliday (กวินเน็ธ พัลโทรว์) ในรอบการแข่งของThe Voice ซีซัน 6 ทางช่องเอ็นบีซี จอช คอฟแมน และออสติน เอลลิส ได้ร้องเพลงเพื่อทีมโค๊ช อดัม เลวีน 
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2014 สถานทูตสหรัฐอเมริกา ในเยเรวาน ประเทศอาร์มีเนีย ออกวิดีโอชื่อ "Happy Yerevan" ซึ่งกำกับโดย Artyom Abovyan featuring เอกอัครราชทูตสหรัฐ จอห์น เอ. แฮฟเฟิร์น และอีกหลายคนดังที่อาร์มีเนีย เช่น นักร้อง André และAram Mp3 ในเดือนเดียวกัน artsmedia Albania ผลิตวิดีโอเพลงสำหรับเพลง featuring คนที่อาศัยอยู่ในติรานา วิดีโอเร็ว ๆ นี้กลายเป็นไวรัสในประเทศแอลเบเนีย และก่อให้เกิดการโต้เถียงในเรื่องการใช้ภาพของอดีตผู้เผด็จการ Enver Hoxha John Butler Trio ได้สร้างเพลงอคูสติกการกระทำที่ขี้ขลาดในวิทยุ Triple J
ในประเทศไทย มีการเผยแพร่เพลงนี้ในสปอตโทรทัศน์จัดทำขึ้นโดย สถานีโทรทัศน์วอยซ์ทีวี โดยใช้ผู้แสดงเป็นคณะผู้ดำเนินรายการทอล์กกิงไทยแลนด์ ซึ่งจัดทำเพื่อประชาสัมพันธ์รายการดังกล่าว ในเทปประจำวันเสาร์ที่ 21 มิถุนายน 2557 ซึ่งเป็นเทปแรกหลังจากที่วอยซ์ทีวีกลับมาออกอากาศได้อีกครั้งหลัง รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557