google/wiki40b huggingface dataset:
โล่กันกระสุน

โล่กันกระสุน (อังกฤษ: Ballistic shield) เป็นอุปกรณ์ป้องกันที่ตำรวจและกองกำลังทหารใช้งาน ซึ่งออกแบบมาเพื่อหยุดหรือหันเหกระสุนที่ยิงใส่ที่ผู้ถือ โล่กันกระสุนยังสามารถป้องกันภัยคุกคามที่ร้ายแรงไม่มากนัก เช่น ของขว้างปา แม้ว่าโดยทั่วไปจะใช้ในสถานการณ์ที่โล่ปราบจลาจลไม่ให้ความคุ้มครองที่เพียงพอ
โล่กันกระสุนสามารถทำจากวัสดุเช่นยูเอชเอ็มดับเบิลยูพีอี หรือเส้นใยอะรามิดพรีเพรก โดยอาจมีลักษณะเช่นช่องมองหุ้มเกราะแบบใส, มือจับและไฟสปอตไลท์สำหรับใช้งานตอนกลางคืน รวมถึงอาจเป็นแบบใช้มือถือหรือติดตั้งบนเฟรมแบบล้อ มันมีขนาดแตกต่างกันไป บางตัวถูกออกแบบมาเพื่อปกป้องเฉพาะส่วนบน และอื่น ๆ ที่ออกแบบมาเพื่อปกป้องทั้งร่างกาย ไม่เหมือนกับเสื้อเกราะกันกระสุน วัตถุที่ถูกขว้างหรือถูกยิงออกมาจะไม่ถ่ายโอนการบาดเจ็บหรือความเจ็บปวดให้ผู้ถือ เนื่องจากถูกออกแบบมาให้ไม่สัมผัสกับร่างกายโดยตรง
โล่ขนาดเล็กพอที่จะถือโดยคนเดียว อาจได้รับการเรียกว่าเป็น "โล่ส่วนบุคคล" และอาจนำไปใช้ในรถตำรวจที่สหรัฐในฐานะอุปกรณ์มาตรฐาน การใช้งานโล่หรือไม่จะขึ้นอยู่กับนโยบายและสถานการณ์แต่ละอย่าง ซึ่งอาจเป็นนโยบายของกองกำลังตำรวจที่จะใช้โล่ในสถานการณ์ป้องกันเท่านั้น เช่น การสร้างขอบกั้นและรอการเสริมกำลัง ในขณะที่คนอื่นอาจอนุญาตให้ใช้ในสถานการณ์เชิงรุก เช่น การหยุดยานพาหนะที่ถือว่ามีความเสี่ยงสูงหรือเข้าใกล้ผู้ต้องสงสัยที่ถือว่าเป็นอันตราย
คุณสมบัติที่แนะนำของโล่กันกระสุนสำหรับตำรวจประกอบด้วยระบบสะพายที่ช่วยให้แบกได้ในระยะยาวโดยไม่เมื่อยล้า รวมถึงความสามารถในการบรรจุกระสุนปืนพกในขณะที่ถือโล่และยิงได้อย่างแม่นยำด้วยมือเดียว การแบกโล่กันกระสุนในมือข้างหนึ่งจะจำกัดทั้งประเภทของอาวุธปืนที่สามารถใช้กับมืออื่น ๆ รวมถึงวิธีการยิงบางอย่าง
ยูแอนด์ไอ (เพลงเลดี้ กาก้า)

มิวสิกวิดีโอ

ฉากเริ่มที่กาก้าเดินจากนิวยอร์กเพื่อไปเนบราสก้าเป็นการสะท้อนถึงอดีตที่เธอกำลังมองอนาคตของเธอ กาก้าในชุดแบบ bionic อยู่ในทางที่จะไป Nebraska เพื่อจะกลับไปหา Luc ไม่ว่าเธอจะต้องเสี่ยงขนาดไหนเธอก็จะเดินไป ฉากรถไอศครีมและกาก้าล้มลงบนถนนขณะถือตุ๊กตาก็คือ เธอจะไม่ยึดติดกับอดีตสมัยเธอเป็นเด็กที่ถูกรังแกอีกต่อไป เพราะตอนนี้เธอมีความรักที่มันจะอยู่กับเธอตลอดไปและตลอดกาล ต่อมากาก้าในผมสีน้ำตาลนั่นคือกาก้าสมัยช่วงเป็น Stefani ก่อนอัลบั้ม The fame สมัยที่เธอยังอยู่กับ Luc จากนั้นเริ่มความสู่ช่วง The Fame โดย Luc (ในร่างนักวิทยาศาสตร์) พยายามเปลี่ยนกาก้าซึ่งอยู่ในร่างของเงือก เพราะเธอเริ่มอยู่กับครึ่งนึงในโลกแห่งความจริง และอีกครึ่งในโลกจินตนาการ (จาก twitter ที่กาก้าเคยบอกว่า Yüyi is between half reality and half fantasy)
ฉากตัดมาที่โรงนา น่าจะหมายถึง Luc เคยร้องเพลงต่างๆให้เธอฟัง แล้วตอนนี้กาก้ากลับมาร้องเพลงนี้ เพื่อจะขอให้เค้ากลับมาหาเธอ (ในเพลงจะมีท่อนที่บอกว่า On my birthday you sang me a heart of gold with a guitar humming and no clothes) ถึงตอนนี้ Luc พร้อมที่จะยอมรับเธอดั่งที่เธอเป็นนางเงือกที่อยู่ในครึ่งแห่งความจริง ครึ่งแห่งจินตนาการแล้ว โดยให้เห็นเป็นครึ่งมนุษย์ ครึ่งปลา จะเห็นว่า Luc รับเธอได้ก็เพราะในฉากที่นักวิทยาศาสตร์ ที่แทนตัว Luc มีเซ็กส์กับกาก้าที่เป็นเงือก ตอนนี้กาก้ายอมทำทุกอย่างเพื่อ Luc ตราบเท่าที่เธอยังสามารถเป็นตัวเธอเองเวลาอยู่กับเค้าได้อยู่ และเค้ายอมรับตรงนี้ได้ โดยจะเห็นได้จากเธอยอมเดินจาก New York เพื่อมาหา Luc โดยยังคงใส่ชุดแปลกประหลาดที่เป็นตัวเธอนั่นเอง
ฉากต่อมาเป็น Jo กับกาก้าที่ทุ่งข้าวโพดกับเปียโน หมายถึงกาก้าที่อยู่ตัวคนเดียว กำลังค้นหาตัวเอง ทั้งในฉากที่ Jo สูบบุหรี่และดื่มวิสกี้อย่างหนัก กาก้ายอมไปกับ Jo นั่นหมายถึงเธอรักตัวเธอเอง เธอยอมรับตัวเธอเอง และเธอก็เรียนรู้ว่าจะรักใคร และฉากกลับมาที่นักวิทยาศาสตร์ที่มีกาก้าอยู่ในหลอดแก้วพร้อมเทน้ำใส่ในหลอดนั้นหมายถึง Luc พร้อมที่จะสนับสนุนเธอ แม้ว่าตอนนี้เธอจะอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงหรือจินตนาการ Luc อยู่เคียงข้างไม่ว่าเธอจะเป็นเงือก ซึ่งจะเห็นได้ว่าเขากอดจุบ และมีความสุขดูเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เพราะต่างยอมรับซึ่งกันและกันแล้ว ซึ่งกาก้าเคยบอกว่า ถ้าจะเป็นแฟนของเธอนั้น จะต้องยอมรับในสิ่งที่ตัวเธอเป็นให้ได้ และในท้ายสุด Luc ก็ทำได้ ที่กาก้ารัก Luc ได้อีกครั้งนั้นก็เพราะความรักที่เธอมีต่อตัวเอง (ในฉาก Jo และกาก้าในทุ่งข้าวโพด) ท้ายสุด กาก้าและ Luc ก็จบแบบมีความสุข พวกเขามีกันและกัน ไม่พยายามเปลี่ยนแปลงกัน และได้แต่งงานกัน
เพชร โอสถานุเคราะห์

ประวัติ

เพชร โอสถานุเคราะห์
เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 เป็นบุตรชายของ สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยกรุงเทพ  และ ปองทิพย์ โอสถานุเคราะห์ (สกุลเดิม เธียรประสิทธิ์) ซึ่งปองทิพย์เป็นพี่สาวของสปัน เธียรประสิทธิ์ อดีตภรรยาของชรินทร์ นันทนาคร[1]
เพชรเกิดที่กรุงเทพฯ เพชรเริ่มเรียนที่โรงเรียนสมประสงค์จนถึง ป.3 จากนั้นก็ย้ายไปเรียนต่อที่ โรงเรียนพิพัฒนาถึงชั้นม.4 (มศ 3 ในอดีต) ก็ย้ายไปเรียนต่อชั้นมัธยมปลายที่ Teaneck High School ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ ประเทศสหรัฐอเมริกา หลังจากจบแล้วก็กลับมาเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพเป็นเวลา 2 ปี แล้วจึงกลับไปเรียนต่อจนจบปริญญาตรีทางด้านบริหารธุรกิจ สาขาการตลาดที่ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นอิลลินอยส์ และกลับมาทำงานโฆษณา ก่อนออกผลงานเพลง แล้วหันไปทำงานนิตยสารสำหรับผู้หญิง จากนั้นก็ขยายไปทำงานด้านรายการโทรทัศน์ คือ รายการผู้หญิงวันนี้ และมีงานแต่งเพลงเคยแต่งเพลง หมื่นฟาเรนไฮต์ ให้วงไมโคร

งานเพลง

มีผลงานอัลบั้มแรกชุด ธรรมดา...มันเป็นเรื่องธรรมดา มีเพลงดังอย่าง 'เพียงชายคนนี้ (ไม่ใช่ผู้วิเศษ)' ในปี 2530 และกลับเข้าวงการเพลงอีกครั้งหลังจากหายหน้าไปร่วม 20 ปีเพื่อทำงานเพลงอีกครั้ง ในปี 2550 ได้ออกผลงานอัลบั้มที่ 2 Let's Talk About Love ที่ได้ผู้กำกับมิวสิกวิดีโออย่าง เป็นเอก รัตนเรือง, วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง, อภิชาติพงษ์ วีระเศรษฐกุล มาร่วมทำ โดยมิวสิกวิดีโอแต่ละชิ้นมีงบประมาณราว 20,000 ถึง 1 ล้านบาท  และในปี พ.ศ. 2551 ได้นำผลงานชุดแรกไปรีมาสเตอร์ที่ประเทศอังกฤษ และนำกลับมาวางจำหน่ายใหม่
ซูซาน คอลลินส์

ชีวิตช่วงต้น

คอลลินส์เกิดใน ค.ศ. 1962 ที่รัฐคอนเนตทิคัต เธอเป็นลูกสาวของนายทหารกองทัพอากาศที่ได้ปฏิบัติหน้าที่ในสงครามเวียดนาม ในฐานะที่เป็นลูกสาวของนายทหารคนหนึ่ง เธอและครอบครัวของเธอจึงโยกย้ายถิ่นฐานอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเธอใช้เวลาช่วงวัยเด็กของเธออยู่แถบตะวันออกของสหรัฐฯ เธอได้เข้าศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนอลาบามาสาขาวิจิตรศิลป์ โดยเธอได้เรียนวิชาเอกศิลปะภาพยนตร์ และเธอสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอินเดียนา ในสองสาขาวิชาเอก ซึ่งได้แก่สาขาละครและการสื่อสารโทรคมนาคม

ชีวิตส่วนตัว

คอลลินส์ พำนักอยู่ที่นิวทาวน์ รัฐคอนเนตทิคัต กับสามีของเธอ รวมถึงลูกสาวสองคนกับแมวอีกสองตัว
กนกฉัตร มรรยาทอ่อน

ประวัติ

กนกฉัตร มรรยาทอ่อน เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของคุณพ่อบัญชา มรรยาทอ่อน และ คุณแม่มณีวรรณ มรรยาทอ่อน ซึ่งคุณพ่อรับราชการเป็นตำรวจ คุณแม่เป็นคุณครูสอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนบ้านป่าเหมือด มีพี่สาว 1 คน ไต้ฝุ่นจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกนาฏศิลป์สากล มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร

เข้าสู่วงการ

ในปี พ.ศ. 2554 ไต้ฝุ่นได้เข้าประกวดร้องเพลงในรายการ เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 21 จนได้ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย และได้คว้าตำแหน่งรองนักร้องยอดเยี่ยมแห่งประเทศไทย อันดับ 1 มาครองได้สำเร็จ โดยเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน ไต้ฝุ่นได้รับโอกาสในการแสดงเป็นครั้งแรกกับหนังดังสุดสัปดาห์ "สายสืบบอยแบนด์" ออกอากาศทางช่อง 3 และมีผลงานละครเวทีตามมาอีก 1 เรื่องคือ ละครเวที เธอเท่านั้น สุนทราภรณ์ เดอะมิวสิคัล ซึ่งในการแสดงของไต้ฝุ่นนั้นเองทำให้ไปเข้าตาผู้จัดฯ คุณหน่อง อรุโณชา ภาณุพันธุ์ แห่งค่ายบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น ไต้ฝุ่นได้เซ็นสัญญากับทางค่ายฯ เป็นเวลา 5 ปี มีผลงานละครกับทางค่ายฯ ถึง 2 เรื่องด้วนกัน นั้นก็คือเรื่อง มาดามดัน และเรื่อง ดาวเคียงเดือน ซึ่งกำลังถ่ายทำอยู่ และล่าสุดกับละครซิทคอมเรื่องแรกของไต้ฝุ่นเรื่อง รักจัดเต็ม ที่กำลังออกอากาศทุกวันอาทิตย์ โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 18 สิงหาคม 2556 - ปัจจุบัน
หลังจบการแข่งขัน ไต้ฝุ่นมีผลงานซิงเกิ้ลชิ้นแรกที่ร้องร่วมกันกับเพื่อนๆทั้ง 4 คน คือ โฟนลิ้ง วทัญญู เพิท พงษ์ปิติ ซัน ภัทรกร และ อาร์ม ศิริพงษ์ นั้นก็คือเพลง ทุกนาที Acoustic Version นอกจากนี้แล้วไต้ฝุ่นยังได้มีผลงานมิวสิกวิดีโอของตัวเองเป็นครั้งแรกกับเพลง คนน่ารักหักอกได้

เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 21

ไต้ฝุ่นได้เข้ามาประกวดรายการ เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 21 เป็นตัวแทนภาคเหนือ ได้รับหมายเลขรหัส KPN2
เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล

เรื่องย่อ

เคนจิ (ทาดาโนบุ อาซาโนะ) ชายหนุ่มชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่ในประเทศไทย เขาครุ่นคิดเรื่องฆ่าตัวตายอยู่ตลอดเวลา วันหนึ่งเขาพบเจอกับ น้อย หญิงสาวชาวไทย ในตอนที่น้องของเธอถูกรถชน และเสียชีวิตในเวลาต่อมา ที่บ้านพักของเขา พี่ชายของเขาที่หนีความผิดมาจากญี่ปุ่น ถูกเพื่อนยากูซ่าฆ่าตาย เพื่อนพี่ชายเขากำลังจะฆ่าเคนจิ แต่หลังไฟดับ เคนจิเป็นผู้เดียวที่รอดชีวิต เขาเจอน้อยอีกครั้ง ที่ห้องสมุด ที่ทำงานของเขา เมื่อน้อยเอากระเป๋าของเขามาคืน เคนจิไปพักที่บ้านน้อย และเรื่องราวต่าง ๆ ก็ดำเนินไป
โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย

ประวัติ

โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย สังกัดสำนักงานพันธกิจการศึกษา มูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2417 (ค.ศ. 1874) โดยมิชชันนารีคณะเพรสไบทีเรียนมิชชันจากสหรัฐอเมริกา เดิมมีชื่อเรียกว่า "โรงเรียนกุลสตรีวังหลัง" ตั้งอยู่บริเวณพระราชวังหลัง ขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของโรงพยาบาลศิริราช เป็นโรงเรียนสตรีประจำ และโรงเรียนอนุบาลแห่งแรกของประเทศไทย โดยมิสซิสแฮเรียต เอ็มเฮาส์ เป็นครูใหญ่คนแรก มีจุดมุ่งหมายจัดการเรียนการสอนด้านการอ่านเขียน การศึกษาคริสตจริยธรรม และวิชาเย็บปักถักร้อย ซึ่งเป็นวิชาสำหรับกุลสตรีสมัยนั้น 
ในปี พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1921) กิจการของโรงเรียนเจริญขึ้นทำให้สถานที่ตั้งโรงเรียนเดิมไม่สามารถรองรับจำนวนนักเรียนที่เพิ่มขึ้นได้ มิสเอ็ดน่า เซร่ะ โคล์ ครูใหญ่ในขณะนั้นได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ในสถานที่ปัจจุบันและเปลี่ยนชื่อเป็น “วัฒนาวิทยาลัย”
สลักจิตร เทียนหิรัญ

ประวัติ

สลักจิตร เทียนหิรัญ หรือ "ใบ้จอมศอกกลับ" มีชื่อจริงว่า นายกรี สังข์บัวแก้ว (พ.ศ.2499-2561)  เป็นชาวคลองกระจง จังหวัดสุโขทัย ในวัยหนุ่มได้เคยใช้ชีวิตต่อยมวยไทยอาชีพ เป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งมีชื่อเสียงและเป็นที่กล่าวขวัญถึง เมื่อเลิกจากอาชีพชกมวย ก็ไปประกอบอาชีพ และใช้ชีวิตปกติที่บ้านเกิด คือจังหวัดสุโขทัย จนกระทั่งมาเป็นข่าวอีกครั้งด้วยอุบัตเหตุ ตกน้ำเสียชีวิต ในวัย 62 ปี ถูกกระแสน้ำยมพัดร่างจมหาย ขณะดำน้ำงมแหจับปลา บริเวณฝายยางลำน้ำยม หมู่ 4 ต.คลองกระจง อ.สวรรคโลก จ.สุโขทัย ตั้งแต่เมื่อเวลา 01.30 น. วันที่ 20 ก.ค. 61 ดังปรากฏเป็นภาพข่าวถึงอุบัตเหตุ ว่า พบแล้วศพอดีตนักมวยดังถูกกระแสน้ำพัดจมหายขณะจมแหหาปลา
เทสซี อ็องตอนี

ประวัติ

เทสซีเกิดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2528 มีนามเดิมว่าเทสซี อ็องตอนี เป็นธิดาของช่างปูน ชื่อ ฟร็องซัว อ็องตอนี กับมารดาชื่อเรยีน อาน มีพี่น้องห้าคน ได้แก่ ไมก์, เจอร์รี (เสียชีวิต; เป็นฝาแฝดของไมก์), แพตตี และรอนนี (พี่ชายฝาแฝดของพระองค์) เมื่อสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมเทคนิคในเมืองเพเตร็ง ก็เข้าร่วมเป็นทหารของกองทัพลักเซมเบิร์กเช่นเดียวกับพี่ชายฝาแฝด คือ รอนนี อ็องตอนี เมื่อมีพระชันษา 18 ปี
ในช่วงเดือนมีนาคมจนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 เธอเข้าร่วมกับปฏิบัติหน้าที่การทหารในยูโกสลาเวียที่เมืองวิโตรวิกา ในกองกำลังรักษาสันติภาพของนาโตภายในคอซอวอ
พระแม่มารีแห่งพาร์โต

ความหมาย

ภาพพระแม่มารีทรงครรภ์เป็นหัวเรื่องหนึ่งในชีวิตของพระแม่มารีที่นิยมเขียนกันในตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในทัสเคนี เช่นงานเขียนของแทดดิโอ แกดดี (Taddeo Gaddi), เบอร์นาร์โด แดดดี (Bernardo Daddi) และ นาร์โด ดิ ชิโอเน (Nardo di Cione) ที่จะเป็นพระแม่มารีในรูปที่ทรงยืนอยู่คนเดียวโดยมีหนังสืออยู่เหนือพระครรภ์ซึ่งเปรียบเหมือนโลก
แต่พระแม่มารีของเปียโรไม่มีทั้งหนังสือและสิ่งใดที่เป็นสัญลักษณ์เช่นภาพเขียนในหัวเรื่องเดียวกันที่เขียนกันก่อนหน้านั้นในยุคกลาง ในภาพของเปียโรพระแม่มารีทรงยืนมีพระหัตถ์ซ้ายเท้าสะเอวพระหัตถ์ขวาอยู่บนพระครรภ์เป็นทำนองพยุง สองข้างกระหนาบด้วยเทวดาที่เบิกม่านของศาลาที่ภายในตกแต่งด้วยผลทับทิมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาของพระเยซูที่จะมาถึง เทวดาสององค์สองข้างเหมือนกันเพียงแต่กลับข้างกัน เพราะจิตรกรใช้ร่างเดียวกันปรุผนังก่อนวาด ส่วนบนของภาพสูญหายไป
สัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนวิทยาค่อนข้างจะซับซ้อน มอริซิโอ คาลเวซิ เสนอว่าอาจเป็นสัญลักษณะของ “หีบพันธสัญญา” (Ark of the Covenant) โดยมีพระแม่มารีเป็นผู้ประสานเพราะเป็นพระมารดาของพระเยซู ส่วนนักวิชาการผู้อื่นสันนิษฐานว่าศาลาเป็นสัญลักษณ์ของคริสต์ศาสนจักรและพระแม่มารีคือสัญลักษณ์ของ “แท่นบูชา” (Tabernacle) เพราะทรงเป็นผู้แบกร่างของพระเยซูก็เป็นได้
อำเภอภูผาม่าน

ประวัติ

ประมาณปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา นายภูมิ บิดาเป็นกรมการเมืองนครไทย (อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก)ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ควบคุมสมัครพรรคพวกไปซ่องสุมคอยดักจับเอาพวกจรจัดที่หลบหนีอยู่ตามป่าในเขตเมืองเพชรบูรณ์และเมืองหล่มสักมารวมไว้ ท่านปฏิบัติหน้าที่เป็นผลดีแก่ทางราชการมาก จึงได้รับการพิจารณาแต่งตั้งให้เป็น หมื่นอร่ามกำแหง และต่อมาท่านได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น หลวงวิชิตสงคราม และได้รับใช้บ้านเมืองด้วยความอุตสาหะวิริยะ และซื่อสัตย์ สุจริต จึงเป็นที่โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง จนเป็นที่อิจฉาริษยาของข้าราชการในสมัยนั้นหลายคน จนในที่สุดถูกใส่ร้ายจึ่งถูกถอดยศลดตำแหน่งหลวงวิชิตสงครามลงเป็นไพร่หลวง สังกัดกองด่านเมืองเพชรบูรณ์ ท่านจึงพาพรรคพวกอพยพหาทำเลที่เหมาะสมสำหรับตั้งบ้านเรือนซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของบ้านเป้า ซึ่งเป็นที่ว่าง (บ้านเป้า ตำบลบ้านเป้า อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ) เป็นที่มีดินอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วย ลำคลองหลายสาย น้ำพุ น้ำซับหลายแห่งเพียงพอที่จะทำการทดหรือระบายเข้าสู่ไร่นาในอนาคตได้ ประกอบกับพื้นที่มีพืชพันธุ์นานาชนิด ทั้งที่ใช้เป็นอาหารมนุษย์ได้และใช้ทำเป็นเครื่องใช้สอยขึ้นอยู่หนาแน่น คล้ายคลึงกับภูมิภาคบ้านเดิมของท่าน ดังนั้นท่านจึงตั้งบ้านเมืองอยู่ที่บ้านคอนสาร 
และได้ทำหน้าที่ขุดร่อนทองคำเป็นอากรส่วยทูลเกล้าถวายเป็นประจำทุกปี เมืองคอนสารมีเจ้าเมืองปกครองมาเรื่อย ๆ จนถึงสมัยเปลี่ยนแปลงการปกครองในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ กองบ้านคอนสารถูกยุบเป็นตำบลได้ ๓ ตำบล คือ
๑. ตำบลคอนสาร ขึ้นอยู่กับอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ (ปัจจุบันคืออำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ)
๒. ตำบลโนนหัวนา ขึ้นอยู่กับอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ ต่อมาเมื่อมีประชากรมากขึ้น ทางราชการจึงแยกออกเป็นตำบลทุ่งพระ (ปัจจุบันคือตำบลโนนหัวนาและตำบลทุ่งพระ อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ)
๓. ตำบลโนนคอม ขึ้นอยู่กับอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เมื่อทางราชการตั้งอำเภอชุมแพขึ้น ก็ถูกยุบไปรวมกับตำบลโนนหัน ขึ้นกับอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ต่อมาจึงยกฐานะขึ้นเป็น กิ่งอำเภอภูผาม่าน และ อำเภอภูผาม่าน ในลำดับต่อมา

ประเพณีที่สำคัญ

ประเพณีตรุษไท หรือบุญเดือนสี่ กิจกรรมสำคัญ คือ การขอขมาผู้สูงอายุ มีการแข่งกีฬาพื้นบ้านที่สำคัญและเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่น คือ การแข่งขันสะบ้า
วิโรจน์ ณ บางช้าง

ประวัติ

วิโรจน์ ณ บางช้าง เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 เขาแพ้การเลือกตั้งให้กับร้อยตรี นุกูล ธนิกุล จากพรรคความหวังใหม่ ในการเลือกตั้ง 3 ครั้งติดต่อกัน เขาจึงประกาศยุติบทบาททางการเมือง และหันไปอุปสมบทในพุทธศาสนา
ต่อมาเขากลับมามีบทบาทในสังคมอีกครั้ง เมื่อได้ลงสมัครรับเลือกตั้งวุฒิสมาชิก ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และเข้ารับการสรรหาเป็นกรรมการปฏิรูปกฎหมาย แต่ไม่ได้รับเลือก
วิโรจน์ ณ บางช้าง ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับตาลมะพร้าว และเข้ามามีบทบาทในฐานะนายกสมาคมพลังผู้บริโภคแห่งประเทศไทย รวมทั้งเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค กรุงเทพมหานคร ในสมัยของนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
วิโรจน์ ณ บางช้าง ได้อุปสมบทในพุทธศาสนา มีฉายาว่า "พระวิโรจน์ ภูริสีโร" จนกระทั่งมรณภาพ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ด้วยโรตมะเร็งไต อายุ 65 ปี
น้ำยาง

น้ำยาง (อังกฤษ: latex) คือวัสดุพอลิเมอร์ที่มีต้นกำเนิดจากของเหลวของพืชบางชนิด ซึ่งมีลักษณะเป็นของเหลวสีขาว คล้ายน้ำนม มีสมบัติเป็นคอลลอยด์ อนุภาคเล็ก มีตัวกลางเป็นน้ำ

ประวัติ

น้ำยางมาจากต้นไม้ยืนต้น มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งคือ ยางพารา ยางพารามีถินกำเนิดบริเวณลุ่มน้ำอเมซอน ประเทศบราซิล และเปรู ทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งชาวมายาในอเมริกากลาง ได้รู้จักการนำยางพารามาใช้ก่อนปี พ.ศ. 2000 โดยการจุ่มเท้าลงในน้ำยางดิบเพื่อทำเป็นรองเท้า ส่วนเผ่าอื่น ๆ ก็นำยางไปใช้ประโยชน์ ในการทำผ้ากันฝน ทำขวดใส่น้ำ แบะทำลูกบอลยางเล่นเกมส์ต่าง ๆ เป็นต้น จนกระทั่งคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสได้เดินทางมาสำรวจทวีปอเมริกาใต้ ในระหว่างปี พ.ศ. 2036-2039 และได้พบกับชาวพื้นเมืองเกาะไฮติที่กำลังเล่นลูกบอลยางซึ่งสามารถกระดอนได้ ทำให้คณะผู้เดินทางสำรวจประหลาดใจจึงเรียกว่า "ลูกบอลผีสิง"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2279 นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสชื่อชาลส์ มารีเดอลา คองตามีน์ (Charles Merie de la Condamine) ได้ให้ชื่อเรียกยางตามคำพื้นเมืองของชาวไมกาว่า "คาโอชู" (Caoutchouc) ซึ่งแปลว่าต้นไม้ร้องไห้ และให้ชื่อเรียกของเหลวที่มีลักษณะขุ่นขาวคล้ายน้ำนมซึ่งไหลออกมาจากต้นยางเมื่อกรีดเป็นรอยแผลว่า ลาเทกซ์ และใน พ.ศ. 2369 ไมเคิล ฟาราเดย์ (Faraday) ได้รายงานว่าน้ำยางเป็นสารที่ประกอบด้วยธาตุคาร์บอนและไฮโดรเจน มีสูตรเอมไพริเคิล คือ C₅H₈ หลังจากนั้นจึงได้มีการปรับปรุงสมบัติของยางพาราเพื่อให้ใช้งานได้กว้างขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของมนุษย์
ออริคโตโดรมีอุส

รายละเอียด

ออริคโตโดรมีอุส มีแขนเหมือนกับตุ่น, อีคิดนา และวอมแบต แต่วิ่งเร็วเหมือนกับaardwolves, หนูตะเภา, ไฮยีน่า และกระต่าย. อาศัยอยู่ในหลุม

การแบ่งประเภท

ออริคโตโดรมีอุส มีความใกล้ชิดกับฮิปซิโลโฟดอน เช่น Orodromeus และ Zephyrosaurus

ชีววิทยา

เนื่องจากเป็นฮิปซิโลโฟดอน ออริคโตโดรมีอุสจึงมีตัวเล็ก, เป็นสัตว์กินพืช. ชื่อ Oryctodromeus cubicularis แปลว่า "นักขุดแห่งถ้ำ" ในการอ้างอิงถึงวิถีชีวิตของมัน. ออริคโตโดรมีอุสวัยผู้ใหญ่มีความยาว2.1 เมตร (6.9 ฟุต) มีน้ำหนักประมาณ 22-32 กิโลกรัม (50-70) วัยเจริญพันธุ์มีขนาดประมาณ 1.3 เมตร (4.3 ฟุต).

ที่อยู่อาศัย

ออริคโตโดรมีอุสอาศัยอยู่ในหลุมที่มียาวประมาณ 2 เมตร (6.6 ฟุต) และกว้าง 70 ซม. (2.3 ฟุต). ลักษณะหลุมดูเหมือนกับหลุมที่ไฮยีน่าและนกพัฟฟินทำ. ในหลุมปกคลุมไปด้วยทราย และในหินทรายนี้มีหินโคลนและดินโคลนอยู่รอบๆหลุม.
พิซซาเป็นชิ้น

พิซซาเป็นชิ้น (อังกฤษ: Pizza by the Slice) เป็นอาหารจานด่วนที่จัดให้มีขายในร้านพิซซ่าและแผงขายอาหารโดยเตรียมพิซซ่าไว้เป็นชิ้นเป็นอาหารยอดนิยมและอาหารข้างถนนในหลายพื้นที่ในโลก ร้านอาหารบ้างร้านและแผงขายพิซซ่าอาจขายพิซซ่าเป็นชิ่้นเท่านั้น และมีบางร้านที่ขายทั้งแบบเป็นชั้นและทั้งถาด พิซซ่าขนาดจัมโบ้เป็นนิวยอร์กสไตล์พิซซ่าชิ้นใหญ่ที่มีขายอย่างแพร่หลายในวอชิงตัน ดี.ซี. พิซซ่า อัล แทจลีโอ เป็นอีกรูปแบบของพิซซ่าที่มีต้นกำเนิดมาจากโรม ประเทศอิตาลี เสิร์ฟเป็นชิ้นและขายตามน้ำหนัก

ภาพรวม

ร้านขายพิซซ่าบางแห่งขายพิซซ่าทั้งถาดและแบ่งขายเป็นชิ้นพิซซ่าเป็นชิ้นมักทำและหั่นไว้ก่อนแล้ว และบางครั้งทำให้อุ่นอยู่โดยใช้โคมไฟร้อนอุ่นอาหาร
  หลักจากลูกค้าสั่ง ชิ้นพิซซ่าบางครั้งจะถูกทำให้ร้อนในเตาอบพิซซ๋าก่อนนำไปเสริฟ การขายพิซซ่าเป็นชิ้นจะช่วยเพิ่มกำไรให้กับร้านอาหารเนื่องจากการขายแบบนี้ ช่วยลดเวลาเตรียมพิซซ่าในช่วงเวลาอาหารกลางวัน เมื่อเทียบกับการที่ลูกค้าต้องสั่งและรอพิซซ่าที่ทำใหม่ราคาของพิซซ่าเป็นชิ้นถูกกว่าพิซซ่าเป็นถาดอยู่มาก ส่งผลให้ลูกค้ามีกำลังซื้อมากขึ้น
การขายพิซซ่าเป็นชิ้นพบเห็นได้มากในสหรัฐอเมริกาและมีความต้องการของลูกค้าอยู่มากในสหรัฐ ร้านขายพิซซ่าในนครนิวยอร์กโดยมากขายพิซซ่าสไตลย์นิวยอร์กเป็นชึ้นและบางแห่งก็มีสิซิเลี่ยนพิซซ่าเป็นชิ้นขายด้วยมีร้านขายเป็นพิซซ่ามากกว่าพันร้านในนครนิวยอร์กและหลายร้านขายทั้งถาดและเป็นชิ้นในนครนิวยอร์ก พิซซ่าเป็นชิ้นสไตล์นิวยอร์กเป็นพิซซ่าที่ลูกค้าสั่งมากที่สุด พิซซ่าเป็นอาหารข้างถนนที่พบเห็นได้ง่ายในนครนิวยอร์กหลายร้านแข่งขัน ประชันกันว่าร้านตัวเองขายพิซซ่าชิ้นที่ดีที่สุดในเมือง 
พิซซ่าเป็นชิ้นพบเห็นได้มากในบางพื้นที่ของบอลข่าน เช่น บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บัลแกเรีย โครเอเชีย มาซิโดเนีย สโลวีเนียในบัลแกเรีย พิซซ่าเป็นชิ้นเป็ยอาหารข้างถนนที่ขายโดยร้านข้างทางและแผฃพิซซ่าข้างถนน
พิซซ่าเป็นชิ้นยังถูกผลิตขายเป็นในรูปแบบอาหารแช่แข็ง และบางครคั้งยังถูกแพ็คเป็นชิ้นๆอีกด้วยหนึ่งในตัวอย่างได้แก่ ยี่ห้อเรด บารอน "ทีละชิ้น" ทีี่สามารถนำเข้าไมโครเวฟได้ ผลิคโดยบริษัทชวาน (Schwan's)

จัมโบ้สไลส์

จัมโบ้สไลส์เป้นพิซซ่าสไตล์นิวยอร์กขนาดใหญ่ที่มักจะขายเป็นชิ้น
เป็นอาหารที่แพร่หลายในวอชิงตัน ดี ซี และบางครั้งก็เป็นอาหารวางยามดึกเมื่อบาร์ใกล้บ้านปิดร้านพิซซ่าในวอชิงตัน ดี ซีหลายร้านขึ้นชื่อเรื่องพิซซ่าจัมโบ้สไลส์

พิซซ่า อัล แทจลีโอ

พิซซ่า อัล แทจลีโอเป็นพิซซ่าแบบอิตาเลี่ยนที่เป็นสี่เหลี่ยมพื้นผ้า ขายเป็นชิ้นและโดยมากตามน้ำหนักอาหารประเภทนี้มีต้นกำเนิดและเป็นที่นิยมในโรม ประเทศอิต่าลี หาทานได้ในหลายพื้นที่ของโลกในปัจจุบันแป้งของพิซซ่า อัล แทจลีโอบางครั้งจะทำให้สุกก่อน เพื่อความรวดเร็วในการเตรียม โดยซอสและหน้าพิซซ่าจะถูกใส่ในพิซซ่าแล้วจึงนำไปอบอีกที
มาสด้า ทริบิวต์

รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2543-2550)

มาสด้า ทริบิวต์ รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อ พ.ศ. 2543 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2544 ออกมาขายเพื่อทดแทนเอสยูวีรุ่นเก่า มาสด้า นาวาโจ (อังกฤษ: Mazda Navajo) มีเครื่องยนต์ 2 ขนาด คือ 2.3 และ 3.0 ลิตร ในประเทศไทยจะเป็นเครื่องยนต์ 2.3 ลิตร มีเกียร์ 2 แบบ คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และมีตัวถังรูปแบบเดียวคือ SUV 4 ประตู
รุ่นนี้ มีการผลิตในหลายประเทศเช่น ญี่ปุ่น ,สหรัฐอเมริกา ,ไต้หวัน ,ไทย ,ฟิลิปปินส์ และ ตูนีเซีย
ในรุ่นนี้ เป็นรุ่นแรก รุ่นเดียวและรุ่นสุดท้ายที่มีขายในประเทศไทยและญี่ปุ่น เพราะหลังจากสิ้นสุดรุ่นนี้ ญี่ปุ่นได้นำมาสด้า CX-7 มาทำตลาดแทน ส่วนในประเทศไทยไม่มีการนำรุ่นต่อไปมาทำตลาดด้วย และเลิกผลิตรุ่นนี้พร้อมกันทั่วโลกในปี พ.ศ. 2550

รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2550-2554)

มาสด้า ทริบิวต์ รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อ พ.ศ. 2550 และยังคงใช้ชิ้นส่วนร่วมกับฟอร์ด เอสเคปเหมือนเดิม มีเครื่องยนต์ 2 ขนาด คือ 2.5 และ 3.0 ลิตร มีเกียร์ 3 แบบ คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด ,เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 6 สปีด และมีตัวถังรูปแบบเดียวคือ SUV 4 ประตูเช่นเดิม โดยรุ่นนี้ไม่เป็นที่รู้จักของประเทศไทย และประเทศญี่ปุ่นได้ยกเลิกการทำตลาด เปลี่ยนไปนำ มาสด้า CX-7 (อังกฤษ: Mazda CX-7) มาผลิตแทน
รุ่นนี้ เป็นรุ่นแรกและรุ่นเดียวที่มีการผลิตทริบิวต์ในรูปแบบของเครื่องยนต์ไฮบริดออกมาขาย และยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2554 โดยมีมาสด้า CX-5 เข้ามาทำตลาดแทน ซึ่งมาสด้าประเทศไทย เตรียมจะนำ CX-5 เข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยในเร็วๆ นี้
อัลเฟรด เวล

ประวัติ

บิดามารดาของเวล ได้แก่ สตีเฟน เวล (1780-1864) และเบ็ธทีอะห์ ยังส์ (1778-1847) เวลเกิดในมอร์ริสทาวน์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ บิดาของเขาเป็นผู้ประกอบการและนักอุตสาหกรรม ผู้ก่อตั้งสปีดเวลล์ ไอร์ออนเวิร์กส์ ให้เป็นหนึ่งในโรงงานผลิตเหล็กที่มีความก้าวหน้าที่สุดแห่งยุค พี่น้องของอัลเฟรด ได้แก่ จอร์จ เวล ผู้ซึ่งเป็นนักการเมืองที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้น
อัลเฟรดเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนรัฐบาล ก่อนที่จะเข้าทำงานเป็นช่างเครื่องในโรงงานผลิตเหล็ก เขาเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กในด้านเทววิทยา ใน ค.ศ. 1832 ที่ซึ่งเขาเป็นนักเรียนที่กระตือรือร้นและประสบความสำเร็จ โดยสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1836 การเดินทางเยี่ยมโรงเรียนเก่าเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1837 ทำให้เขาได้เป็นพยานเห็นหนึ่งในการทดลองโทรเลขครั้งแรก ๆ ของซามูเอล มอร์ส เขาได้มีความสนใจในเทคโนโลยีดังกล่าวเป็นอย่างมาก และเจรจาข้อตกลงกับมอร์สเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีดังกล่าวที่สปีดเวลล์ โดยที่เขาจะต้องออกค่าใช้จ่ายเอง แต่จะได้รับผลตอบแทนเป็น 25% ของรายได้ อัลเฟรดได้แตกหุ้นของเขากับน้องชาย จอร์จ เวล เมื่อมอร์สว่าจ้างฟรานซิส สมิธ สมาชิกรัฐสภาจากรัฐเมน เป็นผู้ช่วยงาน เขาได้ลดสัดส่วนถือหุ้นของเวลเหลือหนึ่งในแปด มอร์สผูกขาดสิทธิบัตรในทุกสิ่งที่เวลได้พัฒนาขึ้น
หลังจากได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากบิดา เวลได้ปรับปรุงต้นแบบโทรเลขของมอร์ส เพื่อให้เหมาะสำหรับการนำเสนอต่อสาธารณะและการนำไปประกอบธุรกิจ การสื่อสารด้วยโทรเลขประสบความสำเร็จครั้งแรกที่สปีดเวลล์ไอร์ออนเวิร์กส์ เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1838 โดยส่งข้อความผ่านสายโทรเลขยาว 3 กิโลเมตร ข้อความดังกล่าวเขียนว่า "ผู้ที่อดทนรอไม่ใช่ผู้แพ้" ตลอดเวลาอีกหลายเดือนต่อมา มอร์สและเวลได้แสดงโทรเลขต่อสถาบันแฟรงกลินของฟิลาเดลเฟีย สมาชิกรัฐสภา และประธานาธิบดีมาร์ติน แวน บิวเรน ตลอดจนสมาชิกคณะรัฐมนตรี การแสดงดังกล่าวมีความสำคัญต่อการได้รับเงินสนับสนุนจากรัฐสภาจำนวน 30,000 ดอลลาร์สหรัฐ ในการสร้างสายโทรเลขสายแรกใน ค.ศ. 1844 จากวอชิงตันไปยังบัลติมอร์
มีข้อถกเถียงกันไม่น้อยว่า ระหว่างเวลหรือมอร์ส ผู้ใดเป็นผู้คิดค้น "รหัสมอร์ส" นักวิชาการจำนวนหนึ่งเห็นว่าแท้ที่จริงแล้ว เวลเป็นผู้คิดค้นรหัสดังกล่าว 
เวลได้เกษียณจากกิจการโทรเลขใน ค.ศ. 1848 และย้ายกลับไปอาศัยยังมอร์ริสทาวน์ เขาใช้ชีวิตสิบปีสุดท้ายในการวิจัยเกี่ยวกับวงศ์ตระกูลของตน เนื่องจากเวลได้รับผลประโยชน์เพียงหนึ่งในแปดจากสิทธิบัตรโทรเลขของมอร์สร่วมกับน้องชาย เวลจึงเห็นว่าตนได้รับรายได้จากผลงานของเขาน้อยกว่ามอร์สและคนอื่น ๆ
ผลงานและอุปกรณ์ของเขาได้รับการบริจาคให้แก่สถาบันสมิทโซเนียนและสมาคมประวัติศาสตร์นิวเจอร์ซีย์ โดยบุตรชายของเขา สตีเฟน
เลโอ บาเกอลันด์

ประวัติ

เลโอ บาเกอลันด์ เกิดในปี ค.ศ. 1863 ที่เมืองเกนต์ ประเทศเบลเยียม บิดาของเขาเป็นช่างทำรองเท้า ส่วนมารดาเป็นแม่บ้าน บาเกอลันด์เรียนจบจากโรงเรียนช่างเทศบาลเกนต์ (Ghent Municipal Technical School) และได้รับทุนไปเรียนต่อด้านเคมีที่มหาวิทยาลัยเกนต์ เขาสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมขณะมีอายุแค่ 21 ปีเท่านั้น ต่อมาบาเกอลันด์ได้รับตำแหน่งรองศาสตราจารย์ที่นั่นและแต่งงานกับบุตรสาวคนหนึ่งของหัวหน้าสาขาวิชาของเขา
ขณะที่ไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา บาเกอลันด์ได้พบกับริชาร์ด แอนโทนี เจ้าของบริษัทถ่ายภาพ แอนโทนีสนใจในตัวบาเกอลันด์จึงเสนองานให้เขา บาเกอลันด์ย้ายมาทำงานที่บริษัทของแอนโทนีพร้อมรับตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ขณะทำงานที่นั่น เขาได้พัฒนากระดาษถ่ายภาพ Velox ซึ่งเขาขายให้กับบริษัทโกดัก
หลังจากนั้นบาเกอลันด์ก็หันมาสนใจในด้านพลาสติก เขามองหาสิ่งที่จะเอามาใช้แทนเชลแล็ก และเริ่มทดลองกับฟีนอลและฟอร์มาลดีไฮด์ จนในปี ค.ศ. 1909 เขาก็ได้ผลิตภัณฑ์ที่เรียกว่า "เบคิไลต์" ซึ่งต่อมาถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลาย และก่อให้เกิดกระแสการทำอุตสาหกรรมพลาสติกในภายหลัง
ในช่วงบั้นปลายชีวิต บาเกอลันด์มีพฤติกรรมแปลกแยกและเก็บตัว เขาเสียชีวิตด้วยอาการเลือดออกในสมองใหญ่ที่สถานพักฟื้นผู้ป่วยเรื้อรัง ในเมืองบีคอน รัฐนิวยอร์ก ขณะมีอายุได้ 80 ปี
โดมิงกุส ซิวาเลตเต้

ประวัติ

สถิติการชกของซิวาเลตเตมีบันทึกใน boxrec.com ครั้งแรกเมื่อเขาเดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ในประเทศไทยเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2536 แพ้แตก รัตนพล ส.วรพิน ยก 4 จากนั้น เขาเดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่สุพรรณบุรีเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ชนะน็อค เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาล ยก 12 ได้ครองแชมป์ จากนั้น เขาเดินทางมาชกนอกรอบในประเทศไทยอีก 3 ครั้ง แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ และวันวิน จ.เจริญ ก่อนที่จะเสียแชมป์เงาให้กับโรเจอร์ เอสปาโนรา โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 7 เมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 หลังจากเสียแชมป์เงาไปแล้ว ซิวาเลตเตชกแพ้รวด รวมทั้งมาแพ้คะแนนฟ้าใหม่ ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ ประจวบคีรีขันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2539 ด้วย หลังจากที่แพ้น็อค มูฮัมหมัด ราชมัน ยก 8 เมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2540 แล้ว ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย