จูลี คลารี สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน

ภูมิหลัง

มารี จูลี คลารีประสูติที่ มาร์แซย์ ฝรั่งเศส เป็นบุตรีของฟรองซัวส์ คลารี (เกิดที่มาร์แซย์, แวงต์เฟร์เรออล, 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1725 - เสียชีวิตที่มาร์แซย์, 20 มกราคม ค.ศ. 1794) เป็นพ่อค้าและผู้ผลิต ผ้าไหมที่มั่งคั้ง กับภริยาคนที่สองของเขา (สมรสกันเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1759) ฟรองซัวส์ โรเซ โซมิส (เกิดที่มาร์แซย์, แวงต์เฟร์เรออล, 30 สิงหาคม ค.ศ. 1737 - เสียชีวิตที่ปารีส, 28 มกราคม ค.ศ. 1815) น้องสาวที่อายุอ่อนกว่ามารี จูลี 6 ปี คือ เดซีเร คลารี ได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ เมื่อสามีของเดซีเรคือ นายพลฌ็อง แบ็ฟติสท์ เบอร์นาด็อตต์ ได้ครองราชย์เป็นพระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮันแห่งสวีเดน น้องชายของมารี จูลีคือ นิโกลัส โจเซฟ คลารี ได้รับการแต่งตั้งเป็นกงเตคลารีที่ 1 (1st Comte Clary) และสมรสกับแอนน์ ฌานน์ โรแยร์

สมรส

ในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1794 ที่เขตคูเกซ-เลซ-ปินส์ จังหวัดบุช-ดูว์-โรน มารี จูลีสมรสกับโจเซฟ โบนาปาร์ต พี่ชายของนโปเลียน โบนาปาร์ต

สมเด็จพระราชินี

ในปีค.ศ. 1806 พระสวามีของพระนางได้รับการแต่งตั้งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์ ซึ่งทำให้มารี จูลีกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเนเปิลส์ ในปีค.ศ. 1808 พระเจ้าโจเซฟได้รับการแต่งตั้งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสเปนในฐานะ พระเจ้าโคเซที่ 1 แห่งสเปน และพระนางจูลีจึงได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน อย่างไรก็ตามพระนางไม่เคยเสด็จไปประทับที่สเปน ทรงโปรดที่จะประทับที่มอร์เตฟงเตน จังหวัดอวซ พระนางทรงเก็บข้อมูลจากเมืองวิชีและปลอมบีเรส์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางชู้สาวของพระสวามีของพระนาง

หลังหายนะของนโปเลียน

หลังความพ่ายแพ้ของจักรพรรดินโปเลียนในสมรภูมิที่บิโตเรียวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1813 และฝ่ายพันธมิตรได้เคลื่อนทัพเข้ากรุงปารีสในปีค.ศ. 1814 พระนางจูลีทรงซื้อปราสาทแพลนกินส์ในสวิตเซอร์แลนด์ใกล้ทะเลสาบเลม็อง
หลังจากยุทธการที่วอเตอร์ลูและเป็นหายนะครั้งที่สองของจักรพรรดินโปเลียน อดีตพระเจ้าโคเซทรงซื้อทรัพย์สินในรัฐนิวเจอร์ซีย์ใกล้แม่น้ำเดลาแวร์ ด้วยพระราชทรัพย์ที่ได้มาจากการขายภาพวาดสเปนที่ทรงนำมาจากการรื้อค้นพระราชวังมาดริด, ปราสาท, อารามและศาลากลางของเมือง ในปีค.ศ. 1816 พระขนิษฐาของพระนางซึ่งก็คือ พระนางเดซีเร ซึ่งเป็นมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน ทรงหวังจะนำพระนางจูลี พระเชษฐภคินีมาประทับร่วมกันเมื่อทรงเสด็จกลับสวีเดน อย่างไรก็ตามพระสวามีของพระนางเดซีเรเห็นว่าการกระทำเช่นนี้เป็นเรื่องที่โง่เขลา เนื่องจากพระนางจูลีเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ราชวงศ์โบนาปาร์ตและการปรากฏของพระนางอาจจะเป็นการแสดงสัญญาณว่าพระองค์อยู่ฝ่ายเดียวกับอดีตจักรพรรดินโปเลียนซึ่งทรงถูกปลดจากราชบัลลังก์ และในที่สุดเรื่องนี้ก็ไม่เกิดขึ้น

บั้นปลายพระชนม์ชีพ

พระนางจูลีเสด็จไปยังแฟรงก์เฟิร์ตพร้อมพระราชธิดา ซึ่งทรงประทับอยู่ที่นี่เป็นเวลา 6 ปี โดยทรงแยกกันประทับกับพระสวามีซึ่งกลายเป็นครึ่งฝรั่งเศสครึ่งอเมริกัน หลังจากนั้นพระนางทรงประทับที่บรัสเซลส์และจากนั้นทรงไปที่ฟลอเรนซ์ อิตาลี ประทับที่พระราชวังเซอร์ริสโตรี พระนางไม่ทรงเข้าสังคมกับชาวฝรั่งเศส พระนางทรงถูกบรรยายว่าเป็นผู้ที่มีเสน่ห์, เงียบ, สง่างามและเงียบสงบ โดยทั่วไปถือว่าดี ในช่วงนี้พระนางทรงต้องแยกจากกับพระนางเดซีเร พระขนิษฐาซึ่งกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและต้องย้ายไปประทับที่สวีเดน ในปีค.ศ. 1840 โจเซฟหรืออดีตพระเจ้าโคเซเสด็จมาร่วมประทับกับพระนางจูลีที่ฟลอเรนซ์ ทั้งๆที่มีการผิดประเวณีหลายครั้งแต่พระนางทรงเรียกโจเซฟว่า "พระสวามีสุดที่รักของข้า"
โจเซฟ โบนาปาร์ตสวรรคตในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1844 ขณะมีพระชนมายุ 76 พรรษา พระนางจูลีสิ้นพระชนม์ในอีกแปดเดือนต่อมาในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1845 ขณะมีพระชนมายุ 73 พรรษา ทั้งสองพระองค์ถูกฝังพระบรมศพเคียงข้างกันที่มหาวิหารซันตาโกรเชในฟลอเรนซ์ อีก 17 ปีต่อมาในปีค.ศ. 1862 จักรพรรดิฝรั่งเศสผู้ทรงสถาปนาพระองค์เองขึ้นครองราชย์คือ จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ทรงโปรดให้นำพระบรมศพของพระเจ้าโจเซฟ โบนาปาร์ตกลับคืนสู่ฝรั่งเศสและฝังพระศพไว้ทางเบื้องขวาของพระอนุชาคือ จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระบรมศพของพระนางจูลียังคงอยู่ที่มหาวิหารซันตาโกรเชเคียงข้างพระศพของพระราชธิดาคือ เจ้าหญิงชาร์ล็อตต์ ซึ่งสิ้นพระชนม์ที่ลุกกาในอิตาลี ในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1839 ขณะมีพระชนมายุ 37 พรรษาขณะทรงให้กำเนิดบุตรซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อคลอดออกมา