google/wiki40b huggingface dataset:
นาตาเลีย คอฟโชวา

ชีวิตช่วงต้น

นาตาเลีย คอฟโชวา เกิดวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 ในอูฟา เมืองใหญ่ซึ่งเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐบัชคอร์โตสถาน ในประเทศรัสเซีย และอูฟายังถือเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศรัสเซีย ไม่นานหลังจากที่เธอถือกำเนิด ครอบครัวของเธอได้ย้ายไปยังมอสโก ซึ่งเธอเข้ารับการศึกษาในไฮสกูลในกรุงมอสโก หลังสำเร็จการศึกษาจากไฮสกูล คอฟโชวาเริ่มทำงานที่สถาบันวิจัยมอสโกในขณะที่รอการเข้ารับการศึกษาในมหาวิทยาลัยการบิน เธอได้พบกับหญิงสาวชื่อมารียา โปลีวาโนวา ขณะที่อยู่ในสถาบัน ซึ่งทั้งสองได้กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

มหาสงครามของผู้รักชาติ

เมื่อมหาสงครามของผู้รักชาติเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1941 คอฟโชวาเข้าร่วมหน่วยนารอดโนโอโปลเชนีเย (ป้องกันตนเอง) ในมอสโกกับโปลีวาโนวาเมื่ออายุ 21 ปี กลุ่มป้องกันตนเองเหล่านี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อเครื่องบินลุฟท์วัฟเฟอของเยอรมนีเริ่มระเบิดนครและเมืองต่าง ๆ ของรัสเซีย คอฟโชวารับผิดชอบในฝ่ายสังเกตการณ์และการสื่อสาร เธอใช้เวลาหลายคืนในหอควบคุม หลังจากเธอเก็บประสบการณ์ในกลุ่มป้องกันตนเอง คอฟโชวาได้เข้าร่วมการฝึกซุ่มยิงในกองทหารปืนเล็กยาวที่ 528 เช่นเดียวกับโรงเรียนฝึกซุ่มยิงแห่งสตรีส่วนกลาง หลังจากการฝึกฝนของเธอเสร็จสิ้น เธอได้รับการส่งไปยังแนวรบร่วมกับกองทหารปืนเล็กยาวที่ 528
ในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1942 คอฟโชวาและโปลีวาโนวา ที่เข้าร่วมกองทหารเดียวกันหลังจากคอฟโชวา ได้เริ่มต่อสู้กับกองกำลังเยอรมันที่แนวรบด้านตะวันตกเฉียงเหนือ เธอทั้งสองเป็นที่ยอมรับในฐานะพลซุ่มยิงผู้อยู่ประจำของกรม คอฟโชวาทำหน้าที่เป็นมือปืนในทีมพลซุ่มยิงสาวสองคน ส่วนโปลีวาโนวาทำหน้าที่เป็นผู้ระบุเป้าหมายการยิง พวกเธอทั้งสองต่อสู้ในยุทธการที่มอสโกเมื่อกองทหารปืนเล็กยาวที่ 528 ถูกส่งไปช่วยปกป้องเมืองหลวงของรัสเซีย ระหว่างการทำศึก คอฟโชวาได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นพลซุ่มยิงผู้ชำนาญ ด้วยการสังหารทหารเยอรมันจำนวนมาก เธอยังขุดที่ตั้งฐานปืนใหญ่ต่อต้านรถถัง, รังปืนกล และสนามเพลาะทหารราบในระหว่างการป้องกันจำนวนมาก นอกจากนี้ เธอได้รับหน้าที่ฝึกทหารใหม่ถึงวิธีการใช้ปืน ตลอดจนฝึกนักเรียนที่ดีที่สุดให้เป็นพลซุ่มยิง โดยสอนให้พวกเขาเป็นนักแม่นปืนเร็ว สำหรับการปฏิบัติของเธอในยุทธการที่มอสโก คอฟโชวาได้รับบำเหน็จเครื่องอิสริยาภรณ์ดาวแดง
เลือด

ส่วนประกอบของเลือด

เมื่อนำเลือดไปปั่นเหวี่ยงเพื่อทำการแยกชั้น จะพบส่วนประกอบของเลือดต่าง ๆ ดังนี้

น้ำเลือด (พลาสมา)

น้ำเลือดหรือพลาสมา เป็นส่วนประกอบส่วนใหญ่มีอยู่ร้อยละ 55 ของเลือดทั้งหมดมีสภาวะเป็นเบส ค่าพีเอช 7.4 ประกอบด้วย น้ำ  91% สารอื่น ๆ เช่น โปรตีน 7% วิตามิน เกลือแร่ เอ็นไซม์ ฮอร์โมน ก๊าซ 2% (ทำหน้าที่ลำเลียงเอมไซม์ ฮอร์โมน แก๊ส แร่ธาตุ วิตามิน และสารอาหารประเภทต่าง ๆ ที่ผ่านการย่อยมาแล้วไปให้เซลล์และรับของเสียจากเซลล์ส่งไปกำจัดออกนอกร่างกาย)

เกล็ดเลือด

เกล็ดเลือดไม่ใช่เซลล์ แต่เป็นชิ้นส่วนของเซลล์ รูปร่างไม่แน่นอน มีขนาดเล็ก ไม่มีนิวเคลียส มีอายุประมาณ 3-4 วัน ถูกสร้างมาจากไขกระดูก มีปริมาณประมาณ 150,000-300,000 ชิ้น/เลือด 1 ลูกบาศก์เซนติเมตร นอกจากนี้เกล็ดเลือดจะหลั่งสารเคมี (ไฟบริน) ช่วยให้เลือดแข็งตัวเมื่อเกิดบาดแผล
เมก้า XLR

เนื้อเรื่อง

ในโลกอนาคตมนุษย์ได้ทำสงครามกับกลุ่มเอลี่ยนชั่วร้ายที่เรียกว่า กลอร์ฟท ซึ่งพวกกลอร์ฟทได้ต่อสู้กับพวกมนุษย์จนสามารถกดดันมนุษย์จนล่าถอยมาจนมุมได้ แต่ทว่าพวกมนุษย์สามารถขโมยแบบแปลนของหุ่นของพวกกลอร์ฟทแล้วนำมาดัดแปลงจนสามารถสร้างเมก้า (Megas มาจากคำว่า Mechanizd Earth Guard Attack System) ขึ้นมาได้ ซึ่งได้กลายเป็นความหวังเดียวของมนุษยชาติ แต่เมื่อมนุษย์ถูกจนมุม พวกเขาจึงใช้เครื่องย้อนเวลารุ่นทดลอง โดยจะส่งหุ่นเมก้ากลับไปในอดีตและให้คีว่าปกป้องมันไว้จากพวกกลอร์ฟท ทว่าการส่งเมก้าไปนั้นเกิดผิดพลาดมันกลับไปลงในปี 1936 ในนิวเจอร์ซีย์ จากนั้นในปี 2004 คูปกับเจมี่ก็ซื้อมันมาในราคาสองเหรียญและดัดแปลงมันขึ้นมาและเรียกมันว่า XLR (eXtra Large Robot) จากนั้นคีว่าก็เดินทางมาถึงปี 2004 เพื่อมาควบคุมเมก้า แต่ทว่าคูปดัดแปลงจนเธอไม่สามารถควบคุมได้ เธอจึงตัดสินใจสอนคูปให้รู้จักการใช้งานเมก้าและต่อกรกับพวกกลอร์ฟทที่เดินทางย้อนเวลามาเพื่อทำลายเมก้า
พัก ชัน-ฮี

ประวัติ

พักเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเคยติดทีมชาติเกาหลีใต้เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล และเคยเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ได้เหรียญทอง
พักขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ชนะน็อก ชูจิ มูโตะ ยก 1 ที่เกาหลีใต้ จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด มีเสมอกับ ซีโอนี การูโป เมื่อ พ.ศ. 2522 เพียงครั้งเดียว จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC เมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2522 ชนะคะแนน มิเกล คันโต ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ป้องกันแชมป์ไว้ได้ 5 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 แพ้น็อก โชจิ โอกูมะ ยก 9 ที่ เกาหลีใต้ พักขึ้นชิงแชมป์คืนจากโอกูมะถึง 2 ครั้งแต่ไม่สำเร็จ โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2523 และ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ที่ ญี่ปุ่น หลังจากที่ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2525 แพ้น็อก วิก เทนกัม ยก 4 พักก็แขวนนวมไป
โจวันนี บาลยีโอเน

ชีวิต

จิโอวานนิ บากลิโอเนเป็นลูกศิษย์ของฟรานเชสโค โมเรลลิ (Francesco Morelli) ส่วนใหญ่แล้วบากลิโอเนทำงานเขียนที่โรมโดยเริ่มด้วยลักษณะการเขียนแบบปลายสมับแมนเนอริสม์ และไดัพิมพ์หนังสือสองเล่ม “วัดเก้าวัดในโรม” ในปี ค.ศ. 1639) และ “ชีวิตของจิตรกร, ประติมากร และช่างแกะภาพพิมพ์ (ที่ทำงานระหว่าง ค.ศ. 1566-1642)” ในปี ค.ศ. 1642 หนังสือเล่มที่สองเป็นงานสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเป็นแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับจิตรกรที่พำนักอยู่ในกรุงโรมในสมัยเดียวกับบากลิโอเน
ในบรรดาชีวประวัติที่เขียนบากลิโอเนบันทึกประวัติของคาราวัจโจผู้ที่ไม่ลงรอยด้วยแต่มีอิทธิพลต่อการเขียนของบากลิโอเนมาก คาราวัจโจถูกไล่ออกจากเมืองหลังจากที่บากลิโอเนตั้งข้อกล่าวหาว่าการเล่นเพื่อนเพศเดียวกัน (sodomy) บากลิโอเนเขียนภาพ “ความรักอันศักดิ์สิทธิ์และความรักอันเป็นราคะ” (Sacred Love Versus Profane Love) เป็นการตอบโต้ภาพ “ชัยชนะของความรัก” ของคาราวัจโจ ที่เป็นภาพของเทวดา (ความรักอันศักดิ์สิทธิ์) ยับยั้งคิวปิด (ความรักอันเป็นราคะ) กับปีศาจ (ใบหน้าเป็นของคาราวัจโจ)
บากลิโอเนได้ทำงานในตำแหน่งดีๆ ที่รวมทั้งงานในสำนักของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 และต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 งานชิ้นสำคัญเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังในมหาวิหารซานตามาเรียมายอเรในกรุงโรมในชาเปลบอร์เกเซ สำหรับวัดซานตามาเรียเดลลอร์โตบากลิโอเนเขียนงานภาพในชาเปลพระแม่มารีเกับเฟเดริโค ซุคคาริ (Federico Zuccari) เป็นภาพฉากชีวิตของพระแม่มารี งานอื่นๆ ที่เขียนให้วัดก็ได้แก่ภาพนักบุญเซบาสเตียน, “พระกระยาหารมื้อสุดท้าย” ที่วัดซานนิโคลาคาเชเร (San Nicola in Carcere), “นักบุญสตีเฟน” ที่มหาวิหารเปรูเจีย, และ “นักบุญแคทเธอริน” ที่โลเรโต พระสันตะปาปาปอลที่ 5 ประทานบรรดาศักดิ์ให้เป็นขุนนางในตำแหน่ง “อัศวินแห่งพระเยซู” (Order of Christ) สำหรับภาพเขียน “นักบุญปีเตอร์ชุบชีวิตทาบิธา” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1607) สำหรับมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ นอกจากนั้นบากลิโอเนก็ยังเขียนจิตรกรรมฝาผนังทั้งหมดในท้องพระโรงจุสติเซียในปราสาทเดอิโรสสิ (Rocca dei Rossi) บากลิโอเนเสียชีวิตที่กรุงโรม
กรมการท่องเที่ยว

ประวัติการก่อตั้ง

กรมการท่องเที่ยว เดิมชื่อ "สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว" จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยเป็นการถ่ายโอนภารกิจบางส่วนของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และภารกิจด้านภาพยนตร์จากกรมประชาสัมพันธ์ มาไว้ในการดูแลของสำนักงานฯ
ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ให้เปลี่ยนชื่อสำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว เป็น กรมการท่องเที่ยว  ทั้งนี้มีผลตั้งแต่วันที่พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อสำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว เป็นกรมการท่องเที่ยว พ.ศ. 2553 มีผลบังคับใช้ คือ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2553

อักษรย่อส่วนราชการ

กรมการท่องเที่ยว ใช้อักษรย่อว่า “กทท.”
DEPARTMENT OF TOURISM ใช้อักษรย่อว่า “DOT”
“DOT” หมายถึง จุดหลาย ๆ จุดต่อเรียงกันก็จะเป็นเส้นตรง การทำให้บางสิ่งบางอย่าง
เจริญเติบโตขึ้นได้ก็จะต้องเกิดจากจุด จุดต่าง ๆ เหล่านี้ สามารถนำมาสร้างสรรค์เป็นพื้นฐาน เพื่อป้องกันมิให้
ส่วนต่อยอดขึ้นไปนั้นสั่นคลอน จุดเป็นหลักเพื่อควบคุมส่วนประกอบ หรือสาขา จุดถูกใช้กับทุกสิ่งทุกอย่าง
ตั้งแต่เรื่องใกล้ตัว ไปจนถึงการพัฒนาความเจริญก้าวหน้าของบ้านเมือง และอารยธรรมของมนุษยชาติ ดังนั้น
จุดศูนย์กลางเล็ก ๆ นี้ สามารถสร้างสรรค์จินตนาการให้แผ่ขยายออกไปได้อย่างกว้างขวาง

สถานที่ตั้ง

กรมการท่องเที่ยว มีสำนักงานตั้งอยู่ที่สนามกีฬาแห่งชาติ ถนนพระรามที่ 1 แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ยูกิโอ ARC-V

โครงเรื่อง

ในเมื่องไมแอมีที่โรงเรียนสอนการดูเอลยูโช นักเรียนมัธยมปลายปีที่สองชื่อว่าซาคากิ ยูยะ ปรารถนาที่จะเป็นดูเอลเอนเตอร์เทนมืออาชีพเหมือนกับพ่อ วันหนึ่งตอนที่ยูยะกำลังดูเอลได้ปลุกวิธีการอัญเชิญแบบใหม่ที่เรียกว่า การอัญเชิญเพนดูลัม จึงทำให้ดึงดูดความสนใจจากอาคาบะ เรย์จิ ประธานบริษัทเลโอ คอร์ปอเรชัน และทำให้ได้ดวลหนึ่งต่อหนึ่งกันแต่การดวลก็ถูกหยุดไว้ก่อน ต่อมายูยะพบกับดูเอลลิสต์สามคนที่มีหน้าตาคล้ายคลึงกับเขาอย่างมากซึ่งจะโผล่มาตามลำดับ ดูเอลลิสต์นิสัยเงียบสงบเป็นผู้อัญเชิญเอกซ์ซีสชื่อว่ายูโตะ, ดูเอลลิสต์ที่มีความมั่นใจสูงเป็นผู้อัญเชิญซิงโครชื่อว่ายูโก, และดูเอลลิสต์นิสัยซาดิสเป็นผู้อัญเชิญฟิวชันชื่อว่ายูริ ในภายหลังยูยะได้รู้ว่าคนที่หน้าเหมือนกับเขามาจากมิติอื่นซึ่งยูยะอยู่ใน มิติสแตนดาร์ด ในระหว่างการแข่งขันไมแอมีแชมเปียนซิพยูยะและเพื่อนพ้องก็รู้ว่าอยู่ในท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างมิติกับ ดูเอลอคาเดเมีย ที่อยู่ใน มิติฟิวชัน ซึ่งมีพ่อของเรย์จิเป็นผู้นำที่มีชื่อว่า อาคาบะ เลโอ ผู้ที่พยายามรวมทั้งสี่มิติเข้าด้วยกัน เพื่อที่จะหยุดเป้าหมายของพ่อ เรย์จิได้สร้างกลุ่มที่เรียกว่า เลนเซอร์ (ญี่ปุ่น: ランサーズ โรมาจิ: Ransāzu; อังกฤษ: Lancers) โดยมียูยะและเพื่อนพ้องเข้าร่วมด้วยและจะต้องเดินทางข้าม มิติซิงโคร และ มิติเอกซ์ซีส
ภาษาอราเมอิกพระเยซู

ภูมิหลังทางวัฒนธรรมและภาษา

เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าพระเยซูประสูติเป็นชาวยิวและเติบโตขึ้นในครอบครัวชาวยิวในกาลิลี ในช่วงเวลาดังกล่าว ภาษาอราเมอิกเป็นภาษาของชาวยิวภาษาหนึ่ง ซึ่งเป็นผลมาจากการที่จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่รุกรานอาณาจักรทางเหนือเมื่อ 179 ปีก่อนพุทธศักราช และการรุกรานอาณาจักรยูดาห์ของบาบิโลเนียเมื่อ 43 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งทำให้เกิดภาษาอราเมอิกสำเนียงตะวันตก และเป็นรูปแบบมาตรฐานของภาษาอราเมอิกที่เคยเป็นภาษาพูดในดามัสกัส และมีศัพท์ภาษาฮีบรูเข้าไปผสมเป็นจำนวนมากเมื่อใช้พูดในหมู่ชาวยิว แต่ก็ยังมีชาวยิวบางส่วนใช้ภาษาฮีบรูเป็นภาษาแรกจนถึงราว พ.ศ. 843 ซึ่งยุคนั้นเป็นยุคที่เริ่มเขียนไบเบิลภาษาฮีบรู ในยุคมหาวิหารครั้งที่สองและอื่นๆ บางส่นของไบเบิลภาษาฮีบรูได้นำมาเขียนไว้ในไบเบิลภาษาอราเมอิกด้วย และเริ่มใช้อักษรทรงเหลี่ยมที่ได้รับอิทธิพลมาจากอักษรอราเมอิก ต่างจากการการเขียนในยุคคลาสสิก (เช่นยุคมหาวิหารครั้งที่ 1) เช่น จารึกโซโลมอนที่ใช้อักษรปาเลียว-ฮีบรู ในยุคนี้มีตาร์คุมซึ่งเป็นการแปลไบเบิลภาษาฮีบรูเป็นภาษาอราเมอิก
ตั้งแต่ พ.ศ. 343 เป็นต้นมา ดินแดนยูเดียได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมกรีกมากและภาษากรีกเข้ามาเป็นภาษากลางในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตกแทนที่ภาษาอราเมอิกและกลายเป็นภาษาของพ่อค้าไปในที่สุด จึงเป็นไปได้ที่พระเยซูจะรู้ภาษากรีก
เตอร์กิชเมนส์วอลเลย์บอลลีก

รูปแบบการแข่งขัน

รูปแบบการแข่งขันในปัจจุบันมีทีมร่วมแข่งขัน 12 ทีม จะแข่งขันในระบบพบกันหมด เหย้าและเยือน เมื่อการแข่งขันรอบคัดเลือกเสร็จสิ้น 8 อันดับแรกจะผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟ โดย 4 ทีมที่ชนะจากรอบเพลย์ออฟจะผ่านเข้ากลุ่มชิงชนะเลิศ ส่วนทีมที่แพ้จะต้องไปแข่งขันในกลุ่มจัดอันดับ 5–8 และทีมอันดับที่ 9–12 จะต้องแข่งขันรอบเพลย์ออฟตกชั้นจะมีเพียง 2 ทีมที่จะตกชั้นไปเล่นเตอร์กิชแมนส์วอลเลย์บอลเซคันด์ลีก ในฤดูกาลต่อไป
การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง

การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง (อังกฤษ: Strength training) เป็นรูปแบบหนึ่งของการออกกำลังกายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการใช้แรงต้านให้เกิดการหดของกล้ามเนื้อเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง เกิดความทนทานในการออกกำลังกายที่ไม่ใช้ออกซิเจน และเพิ่มขนาดกล้ามเนื้อโครงร่าง
เมื่อออกกำลังกายอย่างถูกต้องแล้ว การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งนั้นจะส่งผลดีต่อร่างกายได้อย่างเห็นได้ชัด ทั้งสุขภาพโดยรวม ที่รวมถึงการเพิ่มของมวลกระดูก กล้ามเนื้อ เอ็น และแข็งแกร่งและทรหดของเส้นเอ็น ยังทำให้การทำงานของข้อต่อดีขึ้น สามารถลดอาการบาดเจ็บได้ สามารถเพิ่มความหนาแน่นของกระดูก เพิ่มเมแทบอลิซึม เพิ่มสมรรถภาพทางกาย และยังทำให้การทำงานของหัวใจดีขึ้น การฝึกโดยทั่วไปแล้วใช้เทคนิคในการค่อย ๆ เพิ่มแรงต่อกล้ามเนื้อ ทั้งจากการเพิ่มน้ำหนักและความหลายหลายในการออกกำลังกาย และรูปแบบของอุปกรณ์ที่เจาะจงกล้ามเนื้อในแต่ละกลุ่ม การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งถือว่าเป็นกิจกรรมที่ไม่ใช้ออกซิเจน แต่บางครั้งก็มีการประยุกต์การออกกำลังกายเพื่อให้แบบใช้ออกซิเจน อย่างเช่น การฝึกแบบเซอร์กิต (circuit training)
กีฬาที่เป็นการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง เช่น การเพาะกาย ยกน้ำหนัก พาวเวอร์ลิฟติง กีฬาสตรองแมน กีฬาไฮแลนด์ ทุ่มน้ำหนัก ขว้างจักร พุ่งเหลน มีกีฬาบางประเภทที่ใช้การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งเป็นส่วนประกอบ เช่น อเมริกันฟุตบอล เบสบอล บาสเกตบอล ฟุตบอล ฮอกกี ลาครอส ศิลปะการต่อสู้แบบผสม พายเรือ รักบี้ลีก รักบี้ยูเนียน ลู่และลาน และมวยปล้ำ

การค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักเกินกำลัง (Progressive overload)

หนึ่งในวิธีทั่วไปในการฝึกโดยใช้น้ำหนักคือการใช้หลักการค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักเกินกำลัง ซึ่งหมายถึงกล้ามเนื้อกำลังรับน้ำหนักเกินกำลังโดยพยายามจะยกน้ำหนักให้มากที่สุดที่จะสามารถทำได้ ทำให้เกิดการตอบสนองโดยทำให้กล้ามเนื้อใหญ่ขึ้นและแข็งแรงขึ้น หากกระบวนการนี้มีการทำซ้ำให้มีน้ำหนักมากขึ้น ผู้ฝึกก็จะเพิ่มความแข็งแกร่งและทนทานมากขึ้น
อย่างไรก็ดี การออกกำลังโดยที่เต็มขีดจำกัดของความแข็งแกร่ง (เรียกว่า One-repetition maximum) ถือว่าเสี่ยงเกินไป เว้นแต่ผู้ฝึกจะมีประสบการณ์มากพอ จากนั้นผู้ฝึกส่วนใหญ่จึงจะคาดหวังพัฒนาทั้งความแข็งแกร่ง ความทนทาน และขนาดของกล้ามเนื้อ การยกเพียง 1 ครั้งต่อเซ็ตจึงดูไม่เหมาะกับจุดประสงค์ดังกล่าว ดังนั้นผู้ฝึกควรยกน้ำหนักที่เบาไว้ก่อน (การออกกำลังแบบกิจวัตรประจำวัน หรือ sub-maximal) แต่เพิ่มจำนวนครั้งมากขึ้น เพื่อให้กล้ามเนื้อและเส้นใยภายในกล้ามเนื้ออ่อนล้า ตามที่ต้องการในหลักการค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักเกินกำลัง
ปรัชญาโอลิมปิกระหว่างประเทศ

การแข่งขันปรัชญาโอลิมปิกระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Philosophy Olympiad: IPO) เป็นสาขาหนึ่งของโอลิมปิกวิชาการเกี่ยวกับปรัชญาของนักเรียนในระดับมัธยมศึกษา จัดโดยสหพันธ์สมาคมปรัชญานานาชาติ (Fédération Internationale des Sociétés de Philosophie: FISP) และได้รับการสนับสนุนจากองค์การยูเนสโก ซึ่งเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2536 โดยครูผู้สอนปรัชญาจากประเทศบัลแกเรีย ประเทศโรมาเนีย ประเทศโปแลนด์ ประเทศตุรกี และประเทศเยอรมนี โดยผู้ที่เข้าร่วมการแข่งขันจะต้องเขียนเรียงความเกี่ยวกับปรัชญา จากหนึ่งในสี่ของหัวข้อที่กำหนดให้ และมีข้อกำหนดว่าห้ามเขียนเรียงความด้วยภาษาประจำชาติตน เช่น ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศเยอรมนี ต้องเขียนเรียงความเป็นภาษาใดก็ได้ที่ไม่ใช่ภาษาเยอรมัน
ภาษาลิซานิด โนซาน

จุดกำเนิด

สำเนียงของภาษาอราเมอิกใหม่จำนวนมากใช้พูดในบริเวณทะเลสาบอูร์เมียและทะเลสาบวานในตุรกี จนถึงที่ราบโมซุลในอิรักและบริเวณซานานดาซในอิหร่าน ภาษาลิซานิดใช้พูดในแถบตอนกลางของบริเวณนี้จัดอยู่ในสำเนียงตะวันตกเฉียงใต้ ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดีย

การใช้ในปัจจุบัน

ภาษานี้มีสำเนียงหลักสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือกลุ่มตะวันตกใช้พูดรอบๆอาร์บิล ชาวยิวส่วนใหญ่ในบริเวณนี้พูดภาษาอาหรับด้วยและภาษาสำเนียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับแบบอิรักมาก สำเนียงตะวันออกพบในเมืองกอย ซันจัต ในเขตภูเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิรัก สำเนียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและภาษาเคิร์ดมาก
ระบบคำกริยาของภาษาลิซานิดต่างจากภาษาอราเมอิกใหม่อื่นๆมาก และมีความผันแปรไปตามกลุ่มสำเนียง สำเนียงอาร์บิลแสดงเป้าหมายกำลังกระทำโดยใชคำอุปสรรค la- กับรูปกริยา เช่น laqatil (เขากำลังฆ่า) สำเนียงโดเบใช้ระบบเดียวกันแต่ใช้คำอุปสรรค na- กลุ่มสำเนียงตะวันออกใช้รุปกริยาไม่จำกัดขอบเขตกับคำเชื่อมเพื่อแสดงการกำลังกระทำ
ความไม่สงบในดินแดนที่เคยอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอล ทำให้ชาวยิวส่วนใหญ่ในเคอร์ดิสถานอพยพออกไปที่อื่น ในกลุ่มคนรุ่นใหม่ ภาษานี้ถูกแทนที่ด้วยภาษาฮีบรู เหลือผู้พูดภาษานี้เพียง 3,000 คน ส่วนใหญ่อายุมากกว่า 40 ปี และจะกลายเป็นภาษาตายในอนาคตอันใกล้ เขียนด้วยอักษรฮีบรู
ถวิล รายนานนท์

ประวัติ

พลเรือเอกถวิล รายนานนท์ เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 ที่จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของ นายร้อยเอก หลวงพลภัทรพิจารณ์ (ขำ รายนานนท์) และนางจันทร์ พลภัทรพิจารณ์

ถึงแก่อนิจกรรม

พลเรือเอกถวิล รายนานนท์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยระบบการทำงานของหัวใจล้มเหลวที่ โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้ากรุงเทพมหานคร เมื่อวันอังคารที่27 ธันวาคม พ.ศ. 2526 รวมอายุได้ 72 ปี 1 เดือน 24 วัน
โทะ อะรุ ฮิกูชิ เอะ โนะ ซึอิโอะกุ

เรื่องย่อ

เรื่องนี้กล่าวถึงชีวิตของชาร์ล คะริโนะ ผู้เป็นทหารรับจ้างต้อยต่ำแห่งราชอาณาจักร Levam จากวัยเด็กถึงผู้ใหญ่เขาถูกเหยีดผิวและเลือกปฏิบัติโดยเพื่อนร่วมชาติเพราะสืบเชื้อสายครึ่งหนึ่งมาจากต่างชาติและมีผมสีดำแตกต่างจากผู้อื่นอย่างเห็นได้ชัด ชาร์ลต่อสู้ปากกัดตีนถีบมาได้จนไต่เต้าเป็นนักบินเครื่องบินทะเลสำหรับขับไล่ลาดตระเวลาสองที่นั่งนามว่า Santa Cruz วันหนึ่งเขาได้รับหน้าที่สำคัญยิ่งให้บินเดี่ยว 12,000 กิโลเมตร ผ่านน่านน้ำศัตรู เพื่อนำหญิงสูงศักดิ์นามว่า Fana del Moral คู่มั่นของเจ้าชายไปส่งยังจุดหมาย บรรดาเครื่องบินอื่นที่ส่งมาปกป้องเขาในภารกิจนี้ถูกข้าศึกโจมตีแตกพ่ายไปสิ้น เพราะมกุฎราชกุมารส่งจดหมายรักถึง Fana ผ่านโทรเลขทหาร ความจึงล่วงรู้ถึงข้าศึก ชาร์ลโมโหโกรธาอย่างยิ่งเมื่อได้ทราบความนี้จาก Fana เพราะเห็นว่าเพื่อนร่วมฝูงบินของเขาต่างพลีชีพไปเพราะจดหมายโง่ๆ นั่น
ระหว่างการเดินทาง ชาร์ล และ Fana ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันหลายคืนและได้เผยความในใจแก่กัน หลังจากชาร์ลถูกยิงได้รับบาดเจ็บ Fana ก็ตัดผมสั้นและรับบทบาทในการต่อสู้กับข้าศึกด้วยในเวลากลางวัน ตกกลางคืนจึงได้พูดคุยกัน Fana จึงรู้ว่าแม่ของชาร์ลเคยเป็นพี่เลี้ยงของ Fana มาก่อน และ Fana ก็เคยมอบดอกไม้ให้แก่ชาร์ลในวัยเด็กที่ถูกคนอื่นข่มเหงรังแก  แม่ของชาร์ลเสียชีวิตหลังจากถูกขับไล่ออกจากคฤหาสน์ของ Fana  เธอเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่รับรู้ถึงชะตากรรมของชาร์ลและรับรู่ว่าเป้าหมายของการเดินทางหาใช่เมืองหลวงแต่เป็นเกาะใกล้กับเมืองหลวงเพราะทางกองทัพจะส่งฝูงบินพิเศษมารับเพื่อออกข่าวไปว่าฝูงบินพิเศษเป็นผู้ช่วยชีวิตพระคู่หมั้น  Fana ถึงกับขอให้พาเธอไปกับเขาด้วย เพราะไม่ต้องการใช้ชีวิตที่สูงศักดิ์อีกต่อไป
ในที่สุดเขาทั้งสองก็ถึงเกาะที่ตกลงกันไว้ ทหารชั้นผู้ใหญ่โยนถุงทองให้ชาร์ลอย่างหมูหมาเป็นค่าจ้างตอบแทนตามที่ตกลง มิหนำซ้ำยังยักยอกทองไปสองกำมือเสียด้วย เมื่อถูกกระทำย่ำยีเสียเช่นนี้ ชาร์ลจึงบินตามไปและโปรดทองที่เหลือบนท้องฟ้า เป็นการเฉลิมฉลองที่พระคู่หมั้นเข้าสู่พระนคร เป็นการยืนยันว่าเขายอมรับภารกิจครั้งนี้เพราะเป็นภารกิจช่วยชีวิตคน หาใช่เพื่อเงินที่กินไปสามชาติก็ไม่หมด
เมื่อจบภาพยนตร์ มีข้อความว่า Fanna ได้อภิเสกสมรสและรับการสถาปนาได้เป็นพระจักรพรรดินี ทรงอุทิศพระองค์เพื่อความสงบสุขและความสัมพันธ์อันดีระหว่างอาณาจักร Levam และ Amatsukami จนพระนามเลื่องลือระบือไป เป็นที่จารีกไว้ในประวัติศาสตร์ ส่วนชาร์ลนั้นก็หามีผู้ใดพบเห็นอีกเลย แม้ระเบียนประวัติทางของจักรวรรดิและของกองทัพก็ถูกทำลายไปเสียสิ้น
เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา

พระประวัติ

เจ้าชายฟริโซ ประสูติ ณ โรงพยาบาลอูเครก เมื่อวันที่25 กันยายน พ.ศ. 2511 เป็นพระราชโอรสพระองค์กลางใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อแรกประสูติทรงอยู่ในอันดับที่ 3 ของการสืบราชบัลลังก์ ต่อมาปีพ.ศ. 2523 พระราชมารดาครองราชย์ ทำให้เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ พระเชษฐา เลื่อนเป็นดันดับที่ 1 พระองค์จึงเลื่อนอันดับเป็นที่ 2   ทรงได้รับการบัพติศมาเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ในปีเดียวกัน ณ มหาวิหารเซนต์มาร์ตินอูเครก พระบิดkมารดาอุปถัมภ์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ โจฮัส คริสเตียน  บารอนเจนนิส เฮอร์แมน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์(พระราชอัยยิกา) และ คริสตินา ฟอนส์ อัมส์เบิร์ก(พระปิตุจฉา)

การศึกษา

ในปี พ.ศ. 2529 พระองค์ทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมแอสเตรง ในกรุงเฮก และในปี พ.ศ. 2531 ทรงศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกล พระองค์เรียนที่Delft University of Technologyซึ่งเขาได้รับการศึกษาระดับปริญญาของวิศวกรในวิศวกรรมการบิน นอกจากนี้ยังทรงได้รับปริญญาด้านเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยอีราสมุส เพื่อทรงเตรียมความพร้อมของพระองค์ในการสืบทอดราชบัลลังก์

ทรงงาน

เมื่อทรงเรียนจบแล้ว ทรงทำงาน ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม ในด้านของการให้คำปรึกษาการค้าระหว่างประเทศ ทั้งนี้ยังทรงเป็นเหรัญญิก ของครอบครัว เนื่องจากพระราชมาดาทรงไว้วางพระราชหฤทัยให้ทรงดูแลการเงินของครอบครัว

เสกสมรส

30 มิถุนายน พ.ศ. 2546 สำนักพระราชวังเนเธอร์แลนด์ได้ประกาศว่าเจ้าชายฟริโซจะเสกสมรสกับนาสาวมาเบล วินเซอร์ สมิทธิ์ แต่คณะรัฐมนตรีไม่เห็นชอบในเรื่องนี้ แต่พระเชษฐาก็ไม่ขัดขวางความรักของพระอนุชาแต่อย่างใด และเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2547 พระองค์ก็อภิเษกสมรสที่เมืองเดล์ฟ แต่อย่างไรก็ดีพระองค์ทรงหลุดพ้นจากการเป็นรัชทายาทในการสืบบัลลังก์ลพดับ 2 แต่มาเบลได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิง พร้อมฐานันดร รอยัลไฮเนส

พระศพ

พิธีพระศพของพระองค์ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย โดยภายในงานมีเพียงพระราชวงศ์ดัตช์เข้าร่วมพิธี ประกอบด้วยสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าชายวิลเลิม มกุฎราชกุมาร เจ้าหญิงแม็กซิมา มกุฎราชกุมารี พระราชวงศ์อื่นๆเช่น สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ซึ่งเป็นพระบิดาทูลหัว สมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์
ภราดร วิสุทธิ์มิตรนาคร

ภราดร วิสุทธิ์มิตรนาคร (เกิด 27 สิงหาคม พ.ศ. 2524) นักบาสเกตบอลชาวไทย และเป็นผู้เล่นในทีมชาติไทย ในชุดมหาวิทยาลัยอาเซียน2006 ปัจจุบัน (ฤดูกาล 2549) เล่นบาสเกตบอลให้ สโมสรธนาคารกรุงเทพ

ประวัติ

ภราดร วิสุทธิ์มิตรนาคร เกิดวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ที่ อำเภอ จังหวัด จบการศึกษาจาก โรงเรียน และ โรงเรียน และต่อระดับอุดมศึกษาที่ มหาวิทยาลัย
ประเทศฮังการี

การเมือง

ประชาธิปไตยแบบรัฐสภา ซึ่งเป็นระบบสภาเดียว โดยมีประธานาธิบดีซึ่งมาจากการเลือกตั้ง
ทำหน้าที่เป็นประมุขของประเทศอยู่ในตำแหน่งวาระละ 5 ปี ดำรงตำแหน่งได้เพียง 2 วาระ
ปัจจุบัน คือ นาย János Áder
โรงเรียนเลขธรรมกิตติ์วิทยาคม

ประวัติ

โรงเรียนเลขธรรมกิตติ์วิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ประจำตำบลบางอ้อ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 7  ที่ได้รับโอนมาจากโรงเรียนเอกชนเดิมคือ  โรงเรียนนายกวัฒนากร วัดเลขธรรมกิตติ์  เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์  2535  มีผู้บริหารโรงเรียน
ตามลำดับดังนี้ 1. นายสำเนียง พาแพง รักษาการครูใหญ่ 1 กุมภาพันธ์ 2535 – 30 กันยายน 2535 2. นายเฉลิมชัย ทองหล่อ ครูใหญ่,อาจารย์ใหญ่ 1 ตุลาคม 2535 – 16 กันยายน 2542 3. นางสาวละออ หอมทวี อาจารย์ใหญ่,ผู้อำนวยการ 16 กันยายน 2542 – 18 มิถุนายน 2548 4. นายบุญชิต รอดแก้ว ผู้อำนวยการ 19 มิถุนายน 2548 – 7 กุมภาพันธ์ 2550 5. นายนิวัฒน์ พัฒนไพบูลย์ ผู้อำนวยการ 10 พฤศจิกายน 2551 6. นายธีรสิทธิ สวัสดิ์ ผู้อำนวยการ ปัจจุบัน
ปัจจุบัน โรงเรียนเลขธรรมกิตติ์วิทยาคม ตั้งอยู่บริเวณวัดเลขธรรมกิตติ์ ถนนรังสิต – นครนายก หมู่ที่ 14 ตำบลบางอ้อ อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก มีเนื้อที่ 48 ไร่ 41 ตารางวา เป็นโรงเรียน แบบสหศึกษา ไป – กลับ เปิดทำการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ปีการศึกษา 2554 มีข้าราชการครู 19 คน ครูอัตราจ้าง 1 คน ครูธุรการ 1 คน พี่เลี้ยงเด็กพิการ 1 คน ลูกจ้างประจำ 3 คน
พระมหากัจจายนะ

พระมหากัจจายนะ (บาลี: มหากจฺจายน, สันสกฤต: มหากาตฺยายน) เป็นพระอรหันต์องค์หนึ่งในพระอสีติมหาสาวกของพระโคตมพุทธเจ้า ได้รับการยกย่องว่าเป็นเอตทัคคะในทางผู้อธิบายความย่อให้พิสดาร ในประเทศไทยนอกจากชื่อตามภาษาบาลีแล้ว ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "พระสังกัจจายน์" หรือ "พระสังกระจาย" 
พระมหากัจจายนะเกิดในตระกูลพราหมณ์ตระกูลหนึ่งในกรุงอุชเชนี ได้ศึกษาพระเวทตามอย่างตระกูลพราหมณ์ทั้งหลาย ท่านเป็นศิษย์ของอสิตดาบสแห่งเขาวินธัย (ผู้ทำนายว่าเจ้าชายสิทธิตถะจะได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิหรือพระพุทธเจ้าในอนาคต) พระมหากัจจายนะพร้อมด้วยมิตรอีก 7 คนได้อาราธนาพระพุทธเจ้าให้ทรงแสดงธรรมเทศนา และได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในระหว่างฟังธรรมนั้นเอง  หลังจากนั้นท่านจึงทูลขออุปสมบทต่อพระพุทธเจ้า และได้เผยแผ่ศาสนาพุทธอยู่ในแคว้นอวันตีจนมีผู้เข้ามาเป็นสาวกในพุทธศาสนาเป็นจำนวนมาก
ในสัทธรรมปุณฑรีกสูตร บรรพที่ 6 ว่าด้วยการพยากรณ์ ได้กล่าวถึงพุทธพยากรณ์ว่า พระมหากัจจายนะ พระสุภูติ พระมหากัสสปะ และพระมหาโมคคัลลานะ (ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นพระอรหันต์ทั้งสิ้น) หลังจากได้สดับพระสูตรนี้แล้ว จักได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต