google/wiki40b huggingface dataset:
น้ำมันวอลนัต

น้ำมันวอลนัต (อังกฤษ: Walnut oil) น้ำมันวอลนัตคือน้ำมันที่กลั่นจากวอลนัตเปอร์เซีย (Juglans regia)

การใช้ในการทำอาหาร

น้ำมันวอลนัตเป็นน้ำมันที่กินได้แต่มักจะไม่ค่อยใช้ในการทำอาหารเช่นน้ำมันพืชชนิดอื่นเพราะมีราคาสูง น้ำมันมีสีจางและรสนุ่มนวลและมีกลิ่นหอมเหมือนถั่ว บางครั้งก็จะใช้ทอด แต่มักจะไม่ใช้ในการทำอาหารที่ใช้อุณหภูมิสูง เพราะความร้อนจะทำลายรสและคุณค่าทางอาหารของน้ำมัน และทำให้รสออกขม ฉะนั้นการใช้จึงมักจะใช้กับอาหารที่เย็นเช่นในการเป็นส่วนผสมสำหรับทำน้ำมันสลัดที่ทำให้ได้รสที่ต้องการ นอกจากนั้นคุณค่าในการต้านต้านอนุมูลอิสระ (antioxidant) ในน้ำมันวอลนัตก็ยังสามารถถูกกำจัดได้ในระหว่างการปรุงอาหาร
น้ำมันวอลนัตมี กรดไขมันโอเมกา-3 ซึ่งเป็นสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกาย

การใช้ทางด้านศิลปะ

น้ำมันวอลนัตเป็นหนึ่งในน้ำมันที่มีความสำคัญต่อจิตรกรในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา คุณสมบัติที่ทำให้สีแห้งเร็วและไม่ออกสีเหลืองทำให้เหมาะแก่การใช้ในการทำให้สีใส (paint thinner) ขึ้น หรือในการทำความสะอาดแปรงสี แต่ฟิล์มที่เกิดจากการใช้ถือว่ามีคุณภาพด้อยกว่าการใช้น้ำมันเมล็ดฝ้าย
น้ำมันวอลนัตเป็นสินค้าที่หาซื้อยาก และมีผู้ต้องการซื้อน้อย และน้ำมันที่เก็บไว้จะหืนถ้าเก็บรักษาไว้อย่างไม่ถูกต้อง ฉะนั้นแทนที่จะเป็นน้ำมันวอลนัตร้านขายอุปกรณ์การเขียนภาพมักจะขายน้ำมันเมล็ดฝ้าย, น้ำมันเมล็ดฝิ่น หรือ น้ำมันดอกคำฝอยแทนที่
น้ำมันวอลนัตเป็นที่นิยมกันในการเคลือบงานไม้สำหรับอุปกรณ์ที่ใช้ในการทำอาหารเช่นเขียง หรือ ชามสลัดไม้ ถ้าทำน้ำมันหรือขี้ผึ้งเองก็มักจะใช้วอลนัตเพราะความปลอดภัยและมีความหืนต่ำ แต่ควรจะผสมกับขี้ผึ้งในอัตรา 1/3 น้ำมันต่อ 2/3 ขี้ผึ้ง
ดอคูเมนทา

ดอคูเมนทา (เยอรมัน: documenta) เป็นงานแสดงศิลปะสมัยใหม่และศิลปะร่วมสมัยที่สำคัญที่สุดงานหนึ่งของโลก ซึ่งในปัจจุบันจัดขึ้นทุก ๆ ห้าปี ที่เมืองคัสเซิล ประเทศเยอรมนี งานแสดงนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1955 โดย Arnold Bode ซึ่งเป็นศิลปิน อาจารย์ และผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์ โดยเป็นส่วนหนึ่งของ Bundesgartenschau (งานแสดงพืชสวนสหพันธ์) ซึ่งจัดขึ้นที่คัสเซิลในตอนนั้น งาน documenta ครั้งแรกนั้นถือว่าประสบความสำเร็จ ผิดจากความคาดหมายส่วนใหญ่ เนื่องจากมันแสดงผลงานจากศิลปินซึ่งนับว่ามีอิทธิพลอย่างยิ่งอยู่แล้วในขณะนั้นต่อศิลปะสมัยใหม่ เช่น ปีกัสโซ หรือ วาสสิลี่ คานดินสกี้. งาน documenta ในช่วงหลังจัดแสดงผลงานศิลปะจากทุกทวีป - อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานสร้างสรรค์ขึ้นมาเฉพาะสถานที่ (ศิลปะเฉพาะที่)
ชื่อ documenta นั้นโดยปกติจะใช้ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด และมักจะย่อเหลือแค่ "d" (เช่น "d 12") และบางครั้งก็อาจจะเรียกงานนี้ว่า "พิพิธภัณฑ์ร้อยวัน" จากระยะเวลาแสดงงาน
documenta นั้นเป็นที่รับรู้กันว่าเป็นงานแสดงศิลปะที่สำคัญที่สุดของโลกงานหนึ่ง

documenta X

จัดเมื่อ ค.ศ. 1997 ผู้อำนวยการศิลปะคือ Catherine David ชาวฝรั่งเศส เป็นผู้ำอำนวยการศิลปะหญิงคนแรกของ documenta แนวความคิดในการจัดงานคือ "วิกฤตการเผชิญหน้าที่สำคัญกับยุคปัจจุบัน" (critical confrontation with present)

Documenta11

จัดเมื่อ ค.ศ. 2002 ผู้อำนวยการศิลปะคือ Okwui Enwezor ชาวไนจีเรียที่เกิดและเติบโตในประเทศดังกล่าว เป็นครั้งแรกที่มีผู้อำนวยการศิลปะที่ไม่ใช่ชาวยุโรป

งานของไทยใน document 12

งานครั้งที่ 12 นี้ ทาง documenta ได้ร่วมมือกับสื่อมวลชนทางเลือกของไทย (มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน, โอเพ่น, ประชาไท, ฟ้าเดียวกัน, Budpage, และ Questionmark) จัดทำนิตยสารเฉพาะกิจ ในชื่อ Bangkok Documenta No. 1 มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวและความเป็นไปของสถานการณ์ประชาธิปไตยในปัจจุบัน ซึ่งมีทั้งบทความจากประเทศไทยและทั่วโลก คัดเลือกโดยภัณฑารักษ์ Keiko Sei ชาวญี่ปุ่น จัดพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ openbooks
ในส่วนของงานจัดแสดง ศิลปินสาครินทร์ เครืออ่อน จากภาควิชาศิลปไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร จะปลูกข้าวแบบขั้นบันไดหน้าปราสาท Wilhelmshöhe โดยได้เดินทางไปทำงานล่วงหน้าถึง 2 เดือน และได้ปลูกต้นกล้าทั้งหมดเสร็จในวันที่ 15 มิถุนายน ก่อนวันเริ่มงานเพียงวันเดียว โดยคะเนว่าข้าวจะเริ่มออกรวงในเดือนกันยายน ซึ่งเป็นเดือนสุดท้ายของงานแสดง โดยในการปลูกนี้ ได้มีอาสาสมัครทั้งชาวเยอรมันและชาวไทย ร่วมกันลงแขก โดยมีนักวิชาการเกษตรชาวเยอรมนี และกลุ่มหญิงไทยที่อาศัยอยู่ที่นั่นกลุ่มหนึ่งซึ่งยังไม่ลืมวิชาการทำนาคอยดูแลให้อย่างใกล้ชิด
การปลูกข้าวนี้ ทีมงานจากเมืองไทย ซึ่งหนึ่งในนั้นคือชาวนาจริง ๆ ได้หลีกเลี่ยงที่จะใช้เครื่องจักรให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ที่เพาะปลูกดังกล่าวจะเป็นที่นาข้าวแบบขั้นบันไดแห่งแรกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเยอรมนี “สิ่งที่น่าสนใจของศิลปะโครงการปลูกข้าว แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างกันระหว่างการร่วมมือกันในการทำงานกับการแบ่งงานกันทำในสังคมสมัยใหม่ ความแตกต่างของภูมิปัญญาชาวบ้านกับความรู้ของผู้เชี่ยวชาญทางวิชาการ และความแตกต่างกันของการปลูกพืชกับพื้นที่สวนสาธารณะที่ได้รับการดูแล” ผู้จัดงาน documenta กล่าว
เทศมณฑลที่เป็นมหานครและไม่ใช่มหานครของอังกฤษ

มณฑลเมโทรโพลิตัน

มณฑลเมโทรโพลิตันคือนครแมนเชสเตอร์และปริมณฑล, เมอร์ซีย์ไซด์, เซาท์ยอร์คเชอร์, ไทน์และเวียร์, มณฑลเวสต์มิดแลนด์ และเวสต์ยอร์คเชอร์ มณฑลเหล่านี้มักจะมีประชากร 1.2 ถึง 2.8 ล้านคน

นครลอนดอนและปริมณฑล

เขตบริหารของนครลอนดอนและปริมณฑลและเทศบาลนครลอนดอนและปริมณฑลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1965 ภายใต้พระราชบัญญัติรัฐบาลลอนดอน ค.ศ. 1963 เทศบาลนครลอนดอนและปริมณฑลถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1986 ในเวลาเดียวกับการยุบเทศบาลมณฑลเมโทรโพลิตัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 นครลอนดอนและปริมณฑลมีสภาการปกครองลอนดอน (London Assembly) ที่ต้องได้รับเลือกตั้งและนายกเทศมนตรีนครลอนดอนและก่อตั้งเป็นหนึ่งในเก้าภาคการปกครองของอังกฤษ

มณฑลไชร์

“มณฑลไชร์” คือ “มณฑลนอกเมโทรโพลิตันของอังกฤษ” ที่มีกลุ่มอำเภอนอกเมโทรโพลิตัน ชื่อของมณฑลไชร์ไม่จำเป็นต้องมีคำว่า “ไชร์” อยู่ในชื่อ คำว่า “มณฑลไชร์” เป็นคำที่ใช้อย่างไม่เป็นทางการ
มณฑลไชร์มีด้วยกัน  35 มณฑล:
เบดฟอร์ดเชอร์, บาร์คเชอร์, บัคคิงแฮมเชอร์, เคมบริดจ์เชอร์, เชสเชอร์, คอร์นวอลล์, คัมเบรีย, ดาร์บีเชอร์, เดวอน, ดอร์เซ็ท, เดอแรม, อีสต์ซัสเซ็กซ์, เอสเซ็กซ์, กลอสเตอร์เชอร์, แฮมป์เชอร์, ฮาร์ทฟอร์ดเชอร์, เค้นท์, แลงคาสเชอร์, เลสเตอร์เชอร์, ลิงคอล์นเชอร์, นอร์โฟล์ค, นอร์ทแธมป์ตันเชอร์, นอร์ทธัมเบอร์แลนด์, นอร์ธยอร์คเชอร์, น็อตติงแฮมเชอร์, ออกซฟอร์ดเชอร์, ชร็อพเชอร์, ซอมเมอร์เซ็ท, สตาฟฟอร์ดเชอร์, ซัฟโฟล์ค, เซอร์รีย์, วอริคเชอร์, เวสต์ซัสเซ็กซ์, เวสต์ยอร์คเชอร์, วิลท์เชอร์, และวูสเตอร์เชอร์

รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียว

รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวคือเขตการปกครองที่มีเทศบาลเดียว เขตการปกครอง 40 เขตที่ว่านี้เป็นระดับการปกครองที่เท่าเทียมกับมณฑลนอกเมโทรโพลิตัน: 
บาธและนอร์ธอีสต์ซอมเมอร์เซ็ท, แบล็คเบิร์นกับดาร์เว็น, แบล็คพูล, บอร์มัธ, ไบรตันและโฮฟ, บริสตอล, ดาร์ลิงตัน, ดาร์บี, อีสต์ไรดิงแห่งยอร์คเชอร์, ฮาลตัน, ฮาร์เติลพูล, แฮรฟอร์ดเชอร์, ไอล์ออฟไวท์, ฮัลล์, เลสเตอร์, ลูตัน, เม็ดเวย์, มิดเดิลบะระห์, มิลตัน คีนส์ , นอร์ธอีสต์ลิงคอล์นเชอร์, นอร์ธลิงคอล์นเชอร์, นอร์ธซอมเมอร์เซ็ท, น็อตติงแฮม, ปีเตอร์บะระห์, พลิมัธ, พูล, พอร์ทสมัธ, เรดคาร์และคลีฟแลนด์, รัทแลนด์, เซาท์กลอสเตอร์เชอร์, เซาท์แธมป์ตัน, เซาเธ็นด์-ออน-ซี, สต็อคตัน-ออน-ทีส, สโตค-ออน-เทรนท์, สวินดัน, เทลฟอร์ดและเรคิน, เธอร์ร็อค, ทอร์เบย์, วอร์ริงตัน, และยอร์ค
ในจำนวนนี้ 39 เป็นมณฑลที่มีเทศบาลอำเภอ (district council) เทศบาลเดียวและไม่มีเทศบาลมณฑล (county council) ไอล์ออฟไวท์ตามทฤษฎีแล้วเป็นมณฑลที่มีเทศบาลมณฑลและไม่มีเทศบาลอำเภอแต่อันที่จริงแล้วก็เหมือนกัน
อำเภอของบาร์คเชอร์เป็น รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวแต่มิได้รับฐานะเป็นมณฑล
ไอลส์ออฟซิลลิมิได้เป็นส่วนหนึ่งของคอร์นวอลล์ในด้านการบริหารแต่ก็มิได้เป็นมณฑล
การปั่นจักรยาน

การปั่นจักรยาน หรือ การขี่จักรยาน (อังกฤษ: cycling หรือ bicycling หรือ biking) เป็นการใช้จักรยานในการเดินทาง การพักผ่อน หรือสำหรับการแข่งขันกีฬา หลังจากที่เกิดจักรยานขึ้นในศตวรรษที 19 ปัจจุบันมีผู้ใช้จักรยาน 1 พันล้านคนทั่วโลก และยังเป็นยานพาหนะที่สำคัญในหลายแห่ง
การปั่นจักรยานเป็นการเดินทางที่มีประสิทธิภาพสูง เหมาะสำหรับการเดินทางในระยะกลาง เมื่อเปรียบเทียบกับรถยนต์แล้ว จักรยานมีประโยชน์หลายอย่าง ทั้งการออกกำลังกาย เกิดพลังงานที่ไม่มีวันหมด ไม่เป็นมลพิษทางอากาศ ลดความคับคั่งของจราจร มลพิษทางเสียงน้อย (เกือบจะเงียบ) ใช้ง่ายและประหยัดค่าจอดรถ มีอุบัติเหตุน้อย ยังสามารถเดินทางได้บนถนนหรือทางพิเศษ ค่าใช้จ่ายน้อย
วัดวังตะคร้อ

ประวัติ

วัดวังตะคร้อ ตั้งเมื่อ พ.ศ 22498 เรียกตามชื่อบ้าน ตั้งอยู่ที่ บ้านวังตะคร้อ หมู่ที่ 4 ตำบลหนองหญ้าปล้อง อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 16 ตารางวา น.ส.๓ ก.เลขที่ 1352 อาณาเขต ทิศเหนือ จดถนนสาธารณะ ทิศใต้ จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออก จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันตก จดหมู่บ้านวังตะคร้อ อาคารเสนาสนะ ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2499 กุฎิสงฆ์ 3 หลัง และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง ปูชนียวัตถุมีเจดีย์ 1 องค์ องค์ที่ 1 กว้าง 59 นี้ว สูง 59 นี้ว
วัดวังตะคร้อ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 เรียกตามชื่อบ้าน ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว ๑๗ เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2499 การบริหารการศึกษาและการปกครอง มีเจ้าอาวาสปัจจุบัน คือ พระสังฆรักษ์สน ปิยสีโร การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525
ลิคี

เพิ่มเติม

จ๊กก๊ก ขงเบ้ง รายชื่อตัวละครในสามก๊ก
ตำรวจอวกาศไชเดอร์

เรื่องย่อ

หลังจากที่ชาลีบันได้ปราบองค์กรมาโด้แล้วและได้ฟื้นฟูดาวต่างๆไว้หมดแล้วต่อมากลุ่มลัทธิฟูม่าก็มาทำลายดวงดาวต่างๆทั้งหมดต่อมาดาวบาสคัดเลือกผู้ที่เป็นตำรวจอวกาศเพื่อให้ป้องกันโลกที่ฟูม่ากำลังยึดครอง
ไทรเบกา

ไทรเบกา (อังกฤษ: TriBeCa; ย่อมาจาก "Triangle Below Canal Street") เป็นย่านหนึ่งบนเกาะแมนฮัตตันในมหานครนิวยอร์ก ตั้งอยู่ไม่ไกลจากไชน่าทาวน์ โซโห หรือลิตเติ้ลอิตาลี จากเหนือจรดใต้อยู่ระหว่างถนนแชมเบอรส์ จนถึงถนนคาแนล และด้านตะวันตกจรดตะวันออกอยู่ระหว่างแม่น้ำฮัดสันถึงถนนบรอดเวย์
ไทรเบกาเป็นย่านอุตสาหกรรมอาหารมาก่อน จนในปี ค.ศ. 1995 สภาเมืองอนุมัติให้ดัดแปลงตึกบริเวณนี้เพื่อประโยชน์ด้านที่พักอาศัย ธุรกิจ และศิลปะได้ อาคารเก็บสินค้าจำนวนมากจึงถูกเปลี่ยนเป็นบ้านแบบลอฟต์ ซึ่งก็มีคนดังหลายคนอาศัยอย่างเช่น เมอรีล สตรีพ, กวินเน็ธ พัลโทรว์, มารายห์ แครี และ เอ็ม ไนต์ ชยามาลอน ผู้กำกับ ปัจจุบันไทรเบค่ามีทั้งร้านค้าและภัตตาคารหรู
ชาโดว์แดนเซอร์: เดอะซีเครตออฟชิโนะบิ

รูปแบบการเล่น

รูปแบบการเล่นของเกมเหมือนกับเวอร์ชันอาร์เขดพอสังเขป กับแตกต่างที่สำคัญคือการเพิ่มเกจของสุนัขนินจาซึ่งติดสอยห้อยตามผู้เล่น เพื่อใช้สุนัขในการโจมตีศัตรู ผู้เล่นจะต้องกดปุ่มโจมตีจนกว่าพลังเกจจะเต็ม สุนัขจะโจมตีเมื่อมันกำลังเห่าต่อศัตรูที่อยู่ใกล้เคียงเท่านั้น นอกจากนี้ สุนัขนินจายังเป็นผู้ช่วยในการไล่งับศัตรูเมื่อผู้เล่นกำลังยืนหรือกำลังกระโดด ซึ่งก่อให้เกิดความคล่องตัวมากขึ้นกว่าเวอร์ชันอาเขด (โดยสุนัขจะโจมตีขณะผู้เล่นกำลังนั่งหมอบเท่านั้น) ส่วนท่าไม้ตายของแต่ละด่านมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยจากการร่ายอาคมกวาดล้างเพื่อช่วยตัวประกัน ซึ่งเหมือนกับเกมอาเขดชิโนะบิ ฉบับดั้งเดิม ตัวประกันชายจะให้โบนัสเพิ่มและชีวิตพิเศษตามแต่โอกาส ในขณะที่ตัวประกันหญิงจะเพิ่มพลังโจมตีพื้นฐานจนกว่าจะถึงด่านต่อไปหรือจนกว่าจะสูญเสียชีวิต
ในขณะที่ระบบการลดจุดเมื่อถูกโจมตีของหนึ่งชีวิตจากสองระบบอาเขดได้รับการสงวนไว้ โดยจะมีโบนัสชีวิตจำนวนมากซ่อนอยู่ตลอดทั้งเกม เมื่อจบด่าน ผู้เล่นจะเข้าสู่โบนัสสเตจโดยเขาจะกระโดดลงมาจากอาคารและปาอาวุธใส่กองทัพนินจาฝ่ายศัตรู 50 คนที่กระโดดมาจากฝั่งตรงข้ามของเขา หลังจากสิ้นสุดโบนัสสเตจ ผู้เล่นจะได้รับจุดพลังหรือชีวิตพิเศษจำนวนหนึ่ง
มีสามระดับความยากที่สามารถตั้งค่าได้ในเกมนี้ โดยแต่ละระดับจะมีผลต่อตำแหน่งของศัตรูและจำนวนครั้งในการเล่นต่อของผู้เล่น ผู้เล่นยังสามารถเลือกที่จะปิดการใช้งานของดาวกระจาย โดยสามารถใช้ได้ในช่วงสู้กับบอส กับช่วงโบนัสสเตจเท่านั้น คะแนนโบนัสจะได้รับเมื่อชนะในแต่ละด่านรวมถึงการต่อสู้กับบอส (ยกเว้นด่านสุดท้าย) โดยขึ้นอยู่กับเวลาที่เหลืออยู่ของผู้เล่นในแต่ละด่านและพิจารณาว่าได้มีการใช้อาคมนินจุสึกวาดล้างหรือไม่ นอกจากนี้ ยังมีโบนัสที่ซ่อนอยู่ที่ผู้เล่นสามารถบรรลุได้เมื่อผ่านด่านหรือต่อสู้กับบอสภายใต้เงื่อนไขบางอย่าง
ทฤษฎีทำเลที่ตั้ง

ที่มา

มีหลายคนที่ควรได้รับการยกย่องในการให้กำเนิดทฤษฎีนี้ (เช่น ริชาร์ด แคนทิลลอน, Étienne Bonnot de Condillac, เดวิด ฮูม, เซอร์เจมส์ สจวต, และเดวิด ริคาโด) แต่เมื่อจนกระทั่ง โจฮันน์ ไฮน์ริช วอน ทูเนน (Johann Heinrich von Thünen) ได้ตีพิมพ์หนังสือ Der Isolierte Staat เล่มแรกขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2369 จึงจะนับได้ว่าทฤษฎีทำเลที่ตั้งได้เริ่มมีตัวตนชัดเจนขึ้น  ความจริงแล้ว วอลเตอร์ ไอสาร์ด (Walter Isard) นักภูมิภาควิทยา (regional scientist) ได้ยกย่องให้ทูเนนว่าเป็น “บิดาแห่งนักทฤษฎีทำเลที่ตั้ง” ในหนังสือเล่มดังกล่าว ทูเนนให้ข้อสังเกตว่าค่าใช้จ่ายในการขนส่งสินค้าเป็นตัวการที่ทำให้ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจตาม ทฤษฎีของริคาโด ลดลง ทูเนนให้ข้อสังเกตอีกด้วยว่า เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการขนส่งและผลตอบแทนเชิงเศรษฐกิจที่มีความผันแปรไปตามประเภทของสินค้า ตามประเภทการใช้ที่ดินและความเข้มในการใช้การขนส่งนี่เองเกิดจากระยะทางของแหล่งผลิตสินค้ากับตลาด
ความเป็นเจ้าผู้ครองตลาดหลายชนิดสินค้าของเยอรมันดูเหมือนจะเป็นผลจากทฤษฎีทำเลที่ตั้งนับแต่สมัยของฟอนทูเนนไปถึงสมัยของหนังสือเรื่อง Die Zentralen Orte in Sűddeutschland ของวอลเตอร์ คริสทัลเลอร์ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2476 ที่แสดงให้เห็นว่าสิ่งเรารู้จักในชื่อ “ทฤษฎีทำเลกลาง” (central place theory) อีกแนวหนึ่งที่มีส่วนมากได้แก่หนังสือของ อัลเฟรด เวเบอร์ ชื่อ Über den Standort der Industrien ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2452 โดยปรับแนวคิดของกรอบทางกายภาพคล้ายความคิด Varignon frame ของ Pierre Varignon โดยเวเบอร์ประยุกต์อัตราค่าขนส่งวัตถุดิบและสินค้าไปพร้อมกับการผลิตสินค้าที่สำเร็จแล้วพัฒนาให้เป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้ในการบ่งชี้ว่าตำแหน่งที่ตั้งที่เหมาะสมที่สุดของแหล่งผลิตควรอยู่ที่ใด นอกจากนี้ยังบ่งบอกถึงความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากแรงงานที่เกาะกลุ่มและกระจาย จากนั้นเวเบอร์จึงอภิปรายถึงการรวมกลุ่มของหน่วยการผลิตโดยอาศัยการคาดการณ์แหล่งตลาด
คาร์ล วิลเฮม เฟรดริช ลุนฮาร์ต (Carl Wilhelm Friedrich Launhardt Launhardt) มีส่วนให้แนวคิดนี้แก่เวเบอร์ผู้ได้รับการยกย่องเป็นอย่างมากก่อนงานตีพิมพ์ของเวเบอร์ นอกจากนี้ความคิดของลุนฮาร์ตยังมีความเป็นสมัยใหม่ในเชิงของการวิเคราะห์มากกว่าของเวบเบอร์เสียอีก ซึ่งชี้ให้เห็นว่าลุนฮาร์ตก้าวหน้าเกินสมัยทำให้ไม่มีผู้ในร่วมสมัยเข้าใจผลงานของตนมากนัก ไม่เป็นที่ชัดแจ้งว่าเวเบอร์รู้เรื่องงานของลุนฮาร์ตมากน้อยเพียงใด เป็นที่แน่ชัดว่าเวเบอร์ได้รับอิทธิพลจากคนอื่นๆ โดยเฉพาะจากวิลเฮล์ม รอชเชอร์ (Wilhelm Roscher) และอัลเบิร์ต แชฟเฟิล (Albert Schäffle) ซึ่งดูเหมือนจะได้เคยอ่านงานของเวเบอร์มาก่อน แต่อย่างก็ดี การแพร่หลายของทฤษฎีทำเลที่ตั้งที่อย่างเป็นที่รู้จักกันมากนั้น ได้เกิดขึ้นหลังการตีพิมพ์ผลงานของเวเบอร์
แคสเคดดิงสไตล์ชีตส์

ตัวอย่าง

ตัวอย่างโค้ดของ CSS
selector [, selector2, ...][:pseudo-class] {
  property: value;
 [property2: value2;
  ...]}/* comment*/
รูปสี่เหลี่ยม

การจำแนกชั้น

การจำแนกชั้นของรูปสี่เหลี่ยมสามารถแสดงได้ตามแผนภาพทางขวามือ รูปแบบที่ต่ำกว่าเป็นกรณีพิเศษของรูปแบบที่สูงกว่า คำว่า trapezium ในภาพเป็นชื่อแบบบริเตน (ชื่อแบบอเมริกันคือ trapezoid) คือรูปสี่เหลี่ยมคางหมูทั่วไป และ kite นอกจากจะหมายถึงรูปสี่เหลี่ยมรูปว่าวแล้ว ยังหมายถึงรูปสี่เหลี่ยมหัวลูกศรด้วย
สุทิน วรรณบวร

สุทิน วรรณบวร (เกิด: พ.ศ. 2492) นักข่าวการเมืองอาวุโส สังกัดสำนักข่าวเอพี เจ้าของฉายา "นักข่าวสายโจร" มีชื่อเสียงจากการตั้งคำถามที่ดุดัน จนเป็นไม้เบื่อไม้เมากับแหล่งข่าวหลายคน เคยปะทะคารมกับนักการเมืองหลายคน เช่น สมัคร สุนทรเวช
สุทิน เป็นชาวจังหวัดตรัง เริ่มต้นการทำข่าวตั้งแต่ช่วงสงครามอินโดจีน  เคยสังกัดสำนักข่าวยูพีไอ และสำนักข่าวรอยเตอร์ส นอกจากนี้สุทิน วรรณบวร ยังเป็นนักแปลวรรณกรรมการเมือง  มีผลงานแปลหนังสือมาแล้ว 26 เล่ม  มีผลงานเขียนหนังสือ ชื่อ "เรื่องอยากเล่าของนักข่าวสายโจร"
สุทินลาออกจากตำแหน่งผู้สื่อข่าวอาวุโส สำนักข่าวเอพี เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยให้เหตุผลว่า ต้องการเป็นแนวร่วมให้กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ระหว่างการชุมนุมขับไล่รัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ปัจจุบันหลังเสร็จสิ้นการชุมนุม เขาทำงานเป็นบรรณาธิการอาวุโสให้กับสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมภาคภาษาอังกฤษ TAN Network ของเอเอสทีวี ที่มี นางสาวสโรชา พรอุดมศักดิ์ เป็นผู้อำนวยการช่อง
อันดับโลกฟีฟ่า

การคำนวณแต้ม

การคำนวณแต้มระบบปรับปรุง 2549 นี้ได้เปลี่ยนจากระบบเดิมให้เรียบง่ายขึ้น โดยเปลี่ยนจากระบบเดิมที่มีแต้มสะสม 8 ปี เหลือเพียง 4 ปี และยกเลิกระบบเดิมที่มีการคำนวณการเล่นในบ้านและนอกบ้าน รวมถึงแต้มพิเศษที่นับจากประตูที่ทำได้ ค่าใหม่นี้จะคำนวณจากผลการแข่งขัน ความสำคัญของการแข่งขัน สมาพันธ์ และอันดับของคู่แข่ง โดยนำมาคูณกันทั้งหมดและคูณด้วย 100 ซึ่งจะเป็นคะแนนที่ได้ในการแข่งขันนั้น
บะหมี่ถ้วย

บะหมี่ถ้วย คือบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ผลิตมาพร้อมกับภาชนะ บรรจุในโฟมชนิด XPS หรือในถ้วยพลาสติกแข็ง เป็นที่รู้จักกันดีเนื่องจากมีราคาถูกและง่ายสำหรับการเตรียมอาหาร บะหมี่ถ้วยถูกผลิตเป็นครั้งแรกโดย นิสชิน ในชื่อ คัพ นูดเดิลส์ (อังกฤษ: Cup Noodles) ชื่อผลิตภัณฑ์ของประเทศอื่น ๆ เช่น คัพ นูดเดิล (Cup Noodle) ในประเทศญี่ปุ่น
บะหมี่ถ้วย เกิดจากการที่โมโมฟุคุ อันโดะ ผู้ที่คิดค้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปออกมาเป็นคนแรก และได้ก่อตั้งโรงงานผลิตขึ้นมาและประสบความสำเร็จอย่างมากในประเทศญี่ปุ่น จึงได้ต่อยอดการขายออกไปยังต่างประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา แต่ทว่ายอดขายที่นั่นกลับไม่ประสบความสำเร็จเลย เนื่องจากชาวอเมริกันนอกจากที่ไม่ได้อยู่ในวัฒนธรรมที่รับประทานอาหารเส้นเป็นหลักแล้ว เมื่อชาวอเมริกันจะรับประทานจะเทก้อนบะหมี่ใส่ลงในถ้วยกาแฟ และใช้ช้อนชงกาแฟตักเส้นบะหมี่แทน เนื่องจากใช้ตะเกียบไม่เป็น จึงคิดค้นวิธีการที่จะให้ผู้คนที่ไม่มีชามและตะเกียบรับประทานได้สะดวกขึ้น อันเป็นที่มาของการที่มีบะหมี่ถ้วยและใช้ส้อมในการรับประทานในที่สุด
ดาวหางบีลา

ดาวหางบีลา (อังกฤษ: Comet Biela) หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบการตั้งชื่อดาวหางคือ 3D/Biela เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งค้นพบโดย วิลเลห์ม ฟอน บีลา ในปี ค.ศ. 1826 จึงได้ชื่อว่า "บีลา" ตามผู้ค้นพบ
เคยมีผู้สังเกตพบดาวหางนี้มาก่อนแล้ว คือ ชาร์ลส เมอสิเออร์ ในปี ค.ศ. 1772 และ ฌอง-หลุยส์ ปอนส์ ในปี ค.ศ. 1805 แต่วิลเลห์ม ฟอน บีลา เป็นผู้ค้นพบจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 1826 และสามารถคำนวณวงโคจรของมันออกมาได้ว่ามีคาบโคจรประมาณ 6.6 ปี นับเป็นดาวหางดวงที่สาม (หลังจากดาวหางฮัลเลย์และดาวหางเองเคอ) ที่มีการค้นพบคาบโคจร
เมื่อดาวหางกลับมาปรากฏอีกครั้งในปี ค.ศ. 1846 ผู้สังเกตการณ์พบว่าดาวหางแตกออกเป็นสองเสี่ยง หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1852 ชิ้นส่วนทั้งสองชิ้นพบอยู่ห่างกัน 1.5 ล้านไมล์ แต่หลังจากนั้นมันก็ไม่กลับมาให้เห็นอีกในรอบการปรากฏตัวปี 1859, 1865 และ 1872 แต่ในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1872 มีการค้นพบฝนดาวตกสว่างไสว (ประมาณ 3,000 ดวงต่อชั่วโมง) ส่องสว่างมาจากบริเวณของท้องฟ้าที่ควรจะเป็นตำแหน่งซึ่งดาวหางเคลื่อนผ่านในเดือนกันยายน 1872 เวลานั้นเป็นวันที่โลกโคจรตัดผ่านเส้นทางโคจรของดาวหางพอดี ฝนดาวตกเหล่านี้ต่อมาได้ชื่อว่า "ฝนดาวตกแอนโดรเมดีดส์" หรือ "ฝนดาวตกบีลา" ดูเหมือนว่า นั่นจะเป็นสัญญาณแจ้งว่า ดาวหางได้แตกสลายไปเสียแล้ว มีการค้นพบฝนดาวตกเหล่านี้อีกหลายครั้งตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เหลืออยู่ แต่ปัจจุบันได้จางหายไปหมดแล้ว
แยกสำราญราษฎร์

ประตูผี

ประตูผีเป็นย่านการค้าเก่าแก่ของกรุงเทพฯ บริเวณริมคลองโอ่งอ่าง จุดตัดถนนมหาไชยและถนนบำรุงเมือง ระหว่างวัดเทพธิดารามกับวัดสระเกศ ได้ชื่อมาจากจากประตูเมืองที่เป็นเส้นทางสำหรับลำเลียงศพออกจากเขตประตูเมืองของกรุงเทพฯ (เกาะกรุงรัตนโกสินทร์) โดยเฉพาะเจาะจง ประตูผีมีบทบาทสำคัญต่อประวัติศาสตร์ของกรุงเทพมหานครในคราวที่มีประชาชนเสียชีวิตจากโรคระบาดเช่น อหิวาตกโรค จำเป็นต้องลำเลียงศพจำนวนมากผ่านประตูผีออกมาทำพิธีฌาปนกิจที่วัดสระเกศ

ปัจจุบัน

ปัจจุบันแยกสำราญราษฎร์เป็นแหล่งที่ตั้งของร้านอาหารประเภทอาหารริมทางจำนวนมาก โดยเฉพาะในเวลาค่ำคืน ที่ขึ้นชื่อได้แก่ ผัดไทย ที่ได้การแนะนำเป็นบิบกูร์มองด์จากมิชลินไกด์, บัวลอย, ขนมเบื้อง, เย็นตาโฟ และร้านอาหารตามสั่ง เป็นที่ตั้งของร้านเจ๊ไฝ ซึ่งได้ดาวมิชลินไกด์ และยังเป็นที่ตั้งโรงรับจำนำแห่งแรกในประเทศไทยอีกด้วย ซึ่งยังคงเปิดกิจการมาจนถึงปัจจุบัน
จุน ฮุน

ประวัติตามท้องเรื่อง

จุน ฮุน รู้จักกับคิม คัพฟานตั้งแต่สมัยยังเด็กเมื่อครั้งที่ฝึกวิชาร่วมสำนักเดียวกัน ต่อมาพวกเขาได้แยกออกมาเป็นอาจารย์คนละสำนัก โดยจุนเป็นฝ่ายใช้รูปแบบเทควันโด้บางส่วนที่ต่างไปจากคนอื่น เมื่อจุนได้พบกับคิมอีกครั้ง เขาได้เสนอโครงการฟื้นฟูบางสิ่งขึ้นมาใหม่ ภายหลังจากที่ได้เห็นคิมอบรมด้านจริยธรรมและการฝึกฝนให้แก่สมาชิกในกลุ่มซึ่งประกอบด้วยชางและชอย จุนได้ตัดสินใจแสดงให้คิมได้เห็นถึงการจัดการอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น วิธีการของจุนมีความแปลกแหวกแนวและมากกว่าการออกกำลังแบบยุคใหม่ทั่วไป ซึ่งประกอบด้วยการใช้เครื่องมือชนิดพิเศษในการฝึกฝน ตลอดจนให้เข้าร่วมชมคอนเสิร์ต จุนได้ท้าทายคิมโดยบังคับให้ใช้วิธีการแบบนี้ และเสนอให้ใช้ทักษะด้านต่างๆแบบเดียวกับเขาในการเป็นนักสู้ โดยหวังให้พวกเขายอมเห็นด้วยกับวิธีการต่างๆเพื่อร่วมงานกันในช่วงเวลานี้
เลโอคารีส

ผลงาน

เลโอคารีสทำงานก่อสร้างมอโซเลียมแห่วมอสโซลลอสที่ฮาลิคาร์นาสซัสซึ่งเป็นหนึ่งใน "เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก", ประติมากรรม “ไดแอนาแห่งแวร์ซายส์” ของพิพิธภัณฑ์ลูฟร์เป็นงานก็อปปีโดยโรมันของงานชิ้นเดิมที่สร้างราว 325 ก่อนคริสต์ศักราช และเชื่อกันว่าเป็นผู้สร้างประติมากรรม “อพอลโลเบลเวเดียร์” ที่ปัจจุบันอยู่ที่กรุงวาติกันด้วย
ส่วนงานประติมากรรมภาพเหมือนชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีคือประติมากรรมของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิดอน, อเล็กซานเดอร์มหาราช, อมินทาสที่ 3 แห่งมาซิดอน, โอลิมเปียส และ ยูริดิซีที่ 2 แห่งมาซิดอน ที่ทำด้วยงาช้างและทอง และ ตั้งอยู่ที่ตึกฟิลิปเปียนซี่งเป็นตึกทรงกลมที่สร้างที่อัลตีสที่โอลิมเปีย, กรีซโดยพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิดอนเพื่อเป็นการฉลองชัยชนะในยุทธการแคโรเนีย (338 ปีก่อนคริสต์ศักราช)
เซเกอเซนิ

หลักฐานการมีตัวตน

หลักฐานของเซเกอเซนิมีเพียงหินสลักหนึ่งหรือสองชิ้นที่ค้นพบในอัมบาราคาบ (คอร์-เดฮ์มิต) ในดินแดนนิวเบียล่าง พระนามของเซเกอเซนิที่สลักอยู่ที่หินสลักก็ยังมีข้อสงสัย เนื่องจากพระนามของพระองค์ถูกสลักอย่างไม่เรียบร้อยหรืออาจจะเสื่อมโทรมตามกาลเวลา ซึ่งอาจจะเป็นบุคคลที่มีพระนมว่า เมงค์คาเร หรือ วัดจ์คาเร ซึ่งเป็นที่ยอมรับว่ามีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์ หนึ่งในหินสลักของพระองค์อาจจะมีการบันทึกสงครามที่ไม่ปรากฏในพื้นที่ชื่อว่า เพอร์เซนเบต 
พระนามของเซเกอเซนิไม่ได้ถูกสลักอยู่ที่บันทึกรายนามฟาโรห์แห่งอียิปต์ใดๆ

ชีวประวัติ

แม้ว่าเซเกอเซนิจะถูกนับรวมเป็นฟาโรห์อีกพระองค์หนึ่ง แต่พระองค์ไม่มีหลักในภายนอกดินแดนนิวเบีย พระองค์จึงมีโอกาสมากที่สุดแค่เป็นผู็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อียิปต์หรือนิวเบีย โดยมีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่นิวเบียล่างในช่วงระยะเวลาที่มีปัญหาทางการเมืองช่วงช่วงต่อที่หนึ่งถึงช่วงช่วงต่อที่สอง หรือช่วงรัชสมัยของเมนทูโฮเทปที่ 4 ของราชวงศ์ที่ 11 และช่วงรัชสมัยของอเมเนมเฮตที่ 1 ของราชวงศ์ที่ 12 ซึ่งเป็นไปได้ที่สุดแล้วโดยนักไอย์คุปต์วิทยา โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ปกครองทั้งสองดูเหมือนจะมีปัญหาในการได้รับการยอมรับการเป็นฟาโรห์ที่ชอบธรรม
อาร์กเดอทรียงฟ์เดอเลตวล

ประวัติ

อาร์กเดอทรียงฟ์เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานที่โด่งดังที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงปารีส ได้ถูกมอบหมายให้สร้างในปี พ.ศ. 2349 (รัชกาลที่ 1 พ.ศ. 2325-2352 ราชวงศ์จักรี)  หลังจากจักรพรรดินโปเลียนที่ 1ได้รับชัยชนะในยุทธการเอาสเตอร์ลิทซ์ กว่าจะวางรากฐานของการก่อสร้างก็ใช้เวลาเกือบ 2 ปีไปแล้ว และในปี พ.ศ. 2353 เมื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เสด็จกรุงปารีสจากทางทิศตะวันตกพร้อมด้วยเจ้าสาว อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย อาร์กเดอทรียงฟ์ก็ถูกสร้างขึ้นด้วยไม้ในแบบจำลองเท่านั้นเอง สถาปนิกฌ็อง ชาลแกร็งได้เสียชีวิตลงในปี พ.ศ. 2354 ดังนั้นอูยงจึงได้ดูแลงานนี้ต่อมา ในช่วงราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู การก่อสร้างได้หยุดชะงักลงและไปเสร็จสิ้นในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ ในระหว่าง พ.ศ. 2376 - พ.ศ. 2379 โดยสถาปนิกคือกูสต์ ต่อมาคืออูโยต์ ภายใต้การดูแลของหลุยส์-เอเตียน เอรีการ์ เดอ ตูว์รี (Louis-Étienne Héricart de Thury)

การดูแลรักษา

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 อาร์กเดอทรียงฟ์ได้มีสีดำขึ้น เนื่องจากถูกเขม่าถ่านหิน ต่อมาในช่วงปี พ.ศ. 2508 - พ.ศ. 2509 ประตูชัยได้ถูกทำความสะอาดโดยเครื่องพ่นทราย ในปัจจุบันคราบสีดำเริ่มก่อตัวขึ้นมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง

การเข้าชม

การเข้าสู่อาร์กเดอทรียงฟ์ด้วยการเดินเท้านั้นคือผ่านทางเดินใต้ดิน ถ้าเดินข้างบนมักจะไม่ปลอดภัยเนื่องจากจราจรอันคับคั่งบริเวณจัตุรัสชาร์ล เดอ โกล บริเวณส่วนโค้งจะมีลิฟต์ 1 ตัว นักท่องเที่ยวสามารถเดินขึ้นบันได 284 ขั้นเพื่อขึ้นสู่ยอดส่วนโค้งหรือสามารถขึ้นลิฟต์ดังกล่าวและขึ้นบันไดอีก 46 ขั้นได้เหมือนกัน บนยอดของอาร์กเดอทรียงฟ์เป็นสถานที่ชมวิวได้สวยที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงปารีส เนื่องจากสามารถเห็นถนนใหญ่ 12 สายมาบรรจบกันยังอาร์กเดอทรียงฟ์ (จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล) ได้ด้วย นักท่องเที่ยวสามารถขึ้นรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์หรือรถไฟฟ้าปารีสได้ โดยลงที่สถานีชาร์ล เดอ โกล-เอตวล
เอกภพ โพธิไสย

ประวัติ

เอกภพ โพธิไสย เป็นชาวมุกดาหาร ศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ และเป็นทหารกองประจำการ สังกัดกรมรบพิเศษที่ 1 จังหวัดลพบุรี

ผลงาน

ปี พ.ศ. 2535 ได้อันดับที่ 3 รายการนักเรียนอาเซียน และในปี พ.ศ. 2537 ติดทีมเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี และติดทีมชาติชุดดรีมทีม หลังจากนั้น เข้าสังกัดทีมสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค และเป็นผู้เล่นในชุดรองแชมป์ ดิวิชั่น 1 ในปี พ.ศ. 2546
เปลือก

มิวสิกวีดิโอ

มิวสิกวีดีโอเพลง "เปลือก" เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เป็นกา­รนำเอาความหมายของเพลงที่พูดถึงการมองกันแ­ต่เพียงภายนอก และหลายสิ่งหลายอย่างที่คนเราปฏิบัติต่อกั­นนั้นก็เป็นเพียงบทบาทการแสดงอย่างหนึ่งเท­่านั้น จึงหยิบเอาการแสดง "ลิเก" การแสดงพื้นบ้านของไทยมาเป็นอุปมาอุปมัยกั­บความหมายของเพลงนี้ ด้วยรูปแบบของการแสดงที่จัดจ้านทั้งเนื้อห­า การแสดง การแต่งหน้า การแต่งตัวที่ดูแตกต่าง และเกินจริงไปจากชีวิตปกติของคนทั่วไป เนื้อหาและรูปแบบการถ่ายทำมิวสิกวีดีโอเป็­นเหมือนกับการทำสารคดีตามติดชีวิตจริงของค­ณะลิเก ครั้งนี้ทีมงานได้ติดต่อไปยังคณะลิเกบรรหา­ร (สอง) ศิษย์หอมหวล และได้ติดตามไปถ่ายทำกันถึงวัดไทรใหญ่ อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี การถ่ายทำเจาะลึกถึงเบื้องลึกเบื้องหลังขอ­งการแสดง ตั้งแต่การคิดเนื้อเรื่อง การแต่งหน้า ทำผม แต่งตัว รวมทั้งบรรยากาศระหว่างการแสดงที่คนเบื้อง­หน้าไม่เคยเห็นว่าภายใต้ฉากม่านนั้นพวกเขา­ทำอะไรกันบ้าง การแสดงลิเกที่ปัจจุบันหาดูได้ยากขึ้น และได้รับความสนใจน้อยลงเรื่อย ๆ จากคนทั่วไป พวกเขาคิดอะไรกันอยู่? ทำไมถึงเลือกมาเป็นลิเก? ทำไมถึงยังเล่นลิเกอยู่? แล้วถ้าไม่เล่นลิเกพวกเขาจะทำอะไรกัน?