google/wiki40b huggingface dataset:
ไฟนอลแฟนตาซี XIV

โครงเรื่องหลัก

ในเวอร์ชันแรกผู้เล่นจะได้สวมบทบาทเป็นนักผจญภัยและเดินทางตามหาความท้าทายในอาณาจักรที่ชื่อเอออร์เซีย (Eorzea) ซึ่งประกอบไปด้วยเมืองใหญ่ 3 เมืองด้วยกันคือ ลิมซ่า-โลมินซ่า (Limsa-Lominsa), อุลดาห์ (U'ldah) และ กริดาเนีย (Gridania)

รูปแบบการเล่น

ไฟนอลแฟนตาซี XIV จะแบ่งการเก็บค่าประสบการณ์ออกเป็นสองส่วนคือ เลเวลทางกายภาพ (Physical Level) และ ระดับอาชีพ (Class Rank) โดยผู้เล่นสามารถเปลี่ยนอาชีพได้ตลอดเวลาด้วยการเปลี่ยนอาวุธหรืออุปกรณ์งานช่างต่าง ๆ
เมื่อเริ่มเกมผู้เล่นจะเลือกเผ่าพันธุ์จากทั้ง 5 เผ่า ได้แก่ ฮีวร์ (Hyur), เอเลเซน (Elezen), มิโคเท่ (Miqo'te), โรกาดีน (Rogadein), และ ลาลาเฟล (Lalafel) จากนั้นจึงเลือกอาชีพ ซึ่งมี 4 หมวด ได้แก่ หมวดนักสู้ (นักรบ นักธนู โจร จอมยุทธ และพลทวน) หมวดนักเวทย์ (ผู้ใช้ธรรมชาติ พ่อมด) หมวดนักประดิษฐ์ (ช่างตีดาบ พ่อครัว ช่างไม้ ช่างเกราะ ช่างทอง ช่างฟอกหนัง และช่างทอผ้า) และหมวดเกษตรกรรม (ชาวสวน ชาวประมง นักขุดแร่ และชาวเหมือง) นอกจากนี้ยังมีระบบการสร้างภารกิจ (ลีฟเควสต์) โดยใช้การ์ดสำหรับกำหนดลักษณะของเควสต์ ยิ่งมีการผสมการ์ดมากเควสท์ก็ยิ่งซับซ้อนมากตามไปด้วย

การปรับปรุงตัวเกม

หลังจากเกมได้รับเสียงตอบรับที่แย่ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 โยอิชิ วาดะ ประธานบริษัทสแควร์เอนิกซ์ ได้ประกาศว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงทีมพัฒนาเกมนี้ พร้อมกับ ฮิโรมิชิ ทานากะ ได้ประกาศถอนตัวจากการเป็นโปรดิวเซอร์และลาออกจากบริษัทไปทำให้ นาโอกิ โยชิดะ ได้รับตำแหน่งทั้งไดเรกเตอร์และโปรดิวเซอร์ของเกมนี้แทน รวมถึงการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งบุคลากรอีกมาก ส่งผลให้เวอร์ชัน เพลย์สเตชัน 3 ที่มีกำหนดออกวางจำหน่ายประมาณ มีนาคม พ.ศ. 2554 ต้องถูกเลื่อนออกไป โยชิดะได้กล่าวว่า เขาหวังว่าเวอร์ชัน เพลย์สเตชัน 3 จะวางจำหน่ายได้เมื่อเกมได้ทำการปรับปรุงเรียบร้อยแล้ว ทั้งนี้บริการให้เล่นฟรี 30 วันแรกได้ขยายเวลาออกไป โดยในระยะแรกได้ขยายเวลาออกไป 2 เดือน และมีการขยายเวลาเพิ่มเติมออกไปอีก เพื่อให้ผู้เล่นได้รับประสบการณ์จากการปรับปรุงตัวเกมของทีมบริหารชุดใหม่ ในที่สุด การเรียกเก็บค่าบริการได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2555 ซึ่งกินเวลามากกว่าหนึ่งปีหลังจากเกมเปิดตัว
นอกจากนี้โยชิดะได้เปิดกระดานสนทนา ไฟนอลแฟนตาซี XIV เพื่อฟังเสียงตอบรับและคำแนะนำจากผู้เล่น โยชิดะกล่าวว่า เขาจะเปลี่ยนมาให้ความสำคัญกับการใกล้ชิดสังคมผู้เล่นเป็นสิ่งต้นๆ และผู้เล่นน่าจะยอมรับในการเปลี่ยนแปลงนี้ตัวเกมได้เริ่มปรับปรุงหลังจากเวอร์ชัน 1.18 เป็นต้นมา ทั้งในส่วนของกราฟิก การต่อสู้ การสร้างไอเทม และการให้ค่าประสบการณ์ ทั้งนี้ ในส่วนของระบบการปรับลดค่าประสบการณ์ที่ได้รับลงเรื่อยๆ เมื่อเล่นต่อเนื่องนานเกินไปถูกนำออก และในส่วนเสริมเวอร์ชันต่อๆ มาได้เพิ่มเนื้อหาของเกมเข้าไปใหม่ เช่น ระบบเมทีเรีย การเดินทางผ่านเรือเหาะ การขี่โจโคโบะ และยังเพิ่มความยากของสัตว์ประหลาดในเกม โดยเพิ่มการร่ายเวทของสัตว์ประหลาด และปรับค่าสถานะของตัวละครให้ส่งผลต่อการเล่นมากขึ้นอีกด้วย
กริช

ลักษณะ

ตัวกริชหรีอส่วนใบมีดนั้นมักจะเรียวและคด ส่วนโคนกว้าง ความยาวของกริชนั้นแตกต่างกันไปไม่จำกัด ใบมีดก็ตีจากแร่เหล็กต่าง ๆ กัน แต่โดยมากจะมีนิกเกิลผสมอยู่ ช่างทำกริชหรือ เอิมปู จะตีใบมีดเป็นชั้น ๆ ด้วยโลหะต่าง ๆ กัน กริชบางเล่มใช้เวลาสั้น บางเล่มใช้เวลาตีนานเป็นปี ๆ หรือใช้เวลาชั่วชีวิตก็มี กริชที่มีคุณภาพสูง ตัวใบมีดจะพับทบเป็นสิบ ๆ หรือร้อย ๆ ครั้ง โดยมีความแม่นยำสูงมาก ใบมีดนั้นอาจมีรอยประทับของช่างกริช เช่นรอยนิ้วหัวแม่มือ ริมฝีปาก ในระหว่างการตีใบมีดนั้น การใช้โลหะต่างชนิดกันมาตีเป็นมีดใบเดียวทำให้เกิดเป็นลายน้ำที่แตกต่างกัน ซึ่งเรียกว่า ปาโมร์ หรือ ปามีร์ อันเป็นแนวคิดเดียวกับเหล็กกล้าดามัสกัสและญี่ปุ่น มีการใช้กรดกัดตัวใบมีดหลังจากตีแล้ว เพื่อให้เกิดรอยเงาและทึบบนโลหะ สำหรับแหล่งแร่เหล็กนั้นจะเป็นแหล่งแร่ที่หายากแถบมาเลเซียหรืออินโดนีเซีย
ใบกริชนั้นจะคดหรือหยักเป็นลอนคลื่น เรียกว่า ลุก หรือ ลก กริชส่วนใหญ่มีน้อยกว่า 13 หยัก และนับเลขคี่เสมอ
แอเบอร์ดีน

แอเบอร์ดีน (อังกฤษ: Aberdeen, เสียงอ่าน: /ˌæb.əˈdiːn/; สกอต: Aiberdeen; แกลิกสกอตแลนด์: Obar Dheathain) เป็นเมืองที่ใหญ่อันดับสามของสกอตแลนด์ อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหราชอาณาจักร
เมืองแอเบอร์ดีนนั้นถูกสร้างขึ้นด้วยหินแกรนิตซึ่งทำให้ตัวเมืองดูเป็นสีเทาเงินระยิบระยับเมื่อถูกแสงแดด โดยมีถนนที่มีชื่อเสียงคือ Aberdeen’s Granite Mile เป็นที่ต้งของร้านค้า ร้านอาหาร และบาร์กว่าแปดร้อยร้าน บรรยากาศในเมืองแอเบอร์ดีนนั้นมักจะถูกกล่าวขานว่ามีสีเทาทะมึนของหินแกรนิต แต่ทว่าจุดเด่นอย่างหนึ่งที่ทำให้เมืองนี้กลายเป็นอีกเมืองหนึ่งที่น่าอยู่คือ สวนสาธารณะที่สวยงามมีสีสันตัดกับตึกรามบ้านช่องอย่างลงตัว โดยเมืองแอเบอร์ดีนได้ชนะเลิศการประกวดสวนดอกไม้หลายครั้งติดต่อกันมาโดยตลอดเป็นระยะเวลานานมากกว่าสิบปี ยกตัวอย่างเช่นรางวัล Best City ใน งาน Royal Horticultural Society’s Britain in Bloom ของสมาคมพืชสวนสหราชอาณาจักร รางวัลชนะเลิศในงาน Bloom Competition ของสกอตแลนด์ และงาน International City in Bloom
ทางด้านอุตสาหกรรม นับตั้งแต่ได้มีการขุดพบแหล่งน้ำมันในทะเลเหนือ ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมืองแอเบอร์ดีนได้กลายเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของยุโรป หรือที่เรียกกันว่า "เมืองหลวงน้ำมันแห่งยุโรป" ด้วยเหตุนี้ทำให้อุตสาหกรรมที่ทำรายได้หลัก ๆ ของเมืองในสามสิบปีมานี้ คือธุรกิจที่เกี่ยวกับน้ำมัน นอกจากธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับน้ำมันแล้ว ธุรกิจอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมนี้เช่น ศูนย์อากาศยานเฮลิคอปเตอร์ของเมืองแอเบอร์ดีนนั้น เป็นศูนย์ที่มีเฮลิคอปเตอร์ขึ้นลงมากที่สุดในโลก
เมืองแอเบอร์ดีนมีมหาวิทยาลัยตั้งอยู่สองแห่งคือ มหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีนและมหาวิทยาลัยโรเบิร์ตกอร์ดอน ซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านงานวิจัยการเกษตร ดิน และที่สำคัญที่สุดคือ อาหารและโภชนาการ โดยมีศูนย์วิจัยที่มีชื่อเสียงคือ สถาบันวิจัย Rowett Research Institute ซึ่งเป็นที่ที่ให้กำเนิดผลงานของนักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลหลายคนด้วยกัน
เห็ดหลุบ

รูปภาพ

ปลาการ์ตูนและสัตว์ทะเลต่าง ๆ กับเห็ดหลุบ
สถานีหัวลำโพง (รถไฟฟ้ามหานคร)

ที่ตั้ง

สถานีหัวลำโพง ตั้งอยู่ใต้ถนนพระรามที่ 4 บริเวณแยกหัวลำโพง จุดบรรจบ ถนนพระรามที่ 4, ถนนรองเมือง, ทางขึ้นทางด่วนหัวลำโพง และ ถนนมหาพฤฒาราม ในพื้นที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน และแขวงมหาพฤฒาราม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
นับตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 สถานีหัวลำโพงไม่ใช่สถานีปลายทางของระบบรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล อีกต่อไป หลังจากที่ รฟม. ได้เปิดให้บริการรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินส่วนต่อขยายช่วงหัวลำโพง-บางแค (หลักสอง) โดยหลังจากนี้อุโมงค์รถจะลดระดับกลายเป็นชานชาลาแบบสองชั้นเหมือนเดิม เนื่องจากวิ่งเลียบเข้าถนนเจริญกรุงที่มีทางแคบ และจะลดระดับลงไปเรื่อยๆ จนถึงความลึกที่ 30 เมตรจากผิวดิน เพื่อลอดข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา แล้วยกระดับกลับขึ้นมาเรื่อยๆ จนมาขึ้นพ้นระดับใต้ดินที่บริเวณสถานีอิสรภาพ ก่อนมุ่งหน้าเข้าสู่สถานีท่าพระต่อไป
ในอนาคต สถานีหัวลำโพงจะเชื่อมต่อกับ สถานีหัวลำโพงอีกแห่งในบริเวณสถานีหัวลำโพง ของโครงการรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้มอีกด้วย

สัญลักษณ์ของสถานี

ตราสัญลักษณ์เป็นรูปทรงครึ่งวงกลมของอาคารสถานีรถไฟกรุงเทพ โดยมีรูปทรงปกติอยู่เหนือเงาสะท้อนรูปหัวกลับ ใช้สีแดงเพื่อบ่งบอกถึงความเป็นย่านธุรกิจ หรือตลาด

รูปแบบของสถานี

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 23 เมตร ยาว 206 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึกจากผิวดิน 14 เมตร  เป็นชานชาลาแบบกลาง  (Station with Central Platform)
ดองคัสเตอร์

สภาพทางภูมิศาสตร์และประชากร

ดองคัสเตอร์เป็นเมืองที่อยู่นอกกรุงลอนดอนที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 15 ของสหราชอาณาจักร ตัวเมืองถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่ยุคโรมัน มีความมั่งคั่งเนื่องจากเป็นศูนย์กลางทางการคมนาคมและอุตสาหกรรมเหมืองถ่านหิน จนกระทั่งเมื่อมีการปิดเหมือนถ่านหินเมื่อประมาณปี 1970-1990 เมืองนี้ก็ได้มีโรงงานอุตสาหกรรมใหม่ ๆ เข้ามาตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก เนื่องจากจากอยู่ในจุดที่เหมาะสมต่อการคมนาคมติดต่อกับส่วนอื่นของสหราชอาณาจักร

การแข่งขันม้า

เมื่อประมาณศตวรรษที่ 16 ดองคัสเตอร์มีการค้าขายด้วยรถม้า ทำให้มีการเลี้ยงและผสมพันธุ์ม้า ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการแข่งขันม้า มีข้อมูลยืนยันว่ามีการแข่งขันม้าตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 17
ดองคัสเตอร์เป็นเมืองที่ร่ำรวยมาตั้งแต่สมัยโบราณ เมืองนี้เป็นที่รู้จักในเรื่องเจ้าของที่ดินผู้ร่ำรวยที่มีที่ดินผืนใหญ่และบ้านอันหรูหรา อย่างเช่น Brodsworth Hall, Cantley Manor, Nether Hall, Wheatley Hall, Hickleton Hall และ Cusworth Hall
ปัจจุบันนี้ ดองคัสเตอร์เป็นศูนย์กลางการคมนาคม โดยตั้งแต่อยู่บนทางหลวงสายเหนือหรือ A1 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมระหว่างลอนดอนกับเอดินบะระ
อิซาเบลแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส

สายตระกูล

อิซาเบลเป็นพระธิดาของพระเจ้าไชเมที่ 1 ผู้พิชิตแห่งอารากอน กับพระมเหสีคนที่สอง โยลานแห่งฮังการี พระธิดาของพระเจ้าอ็อนด์ราชที่ 2 แห่งฮังการีและโครเอเชีย บิอูลันต์แห่งอารากอน พระเชษฐภคินีคนโตของอิซาเบลอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยาและเป็นพระมารดาของพระเจ้าซันโชที่ 4 พระเจ้าเปโดรที่ 3 พระเชษฐาของพระองค์สืบทอดตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งอารากอนต่อจากพระบิดาและเป็นพระบิดาของพระเจ้าอัลโฟนส์ที่ 3 ส่วนพระเจ้าไชเมที่ 2 พระเชษฐาคนที่สองของพระองค์กลายเป็นกษัตริย์แห่งมาจอร์กา

การสมรสและการสิ้นพระชนม์

วันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1262 อิซาเบลวัย 15 พรรษาสมรสกับพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส (ขณะนั้นยังไม่เป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส) พระโอรสวัย 17 พรรษาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 กับมาร์การิดาแห่งพรอว็องส์ในแกลร์มง พระองค์กลายเป็นพระราชินีหลังพระสวามีขึ้นครองบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1270
ในช่วงปี ค.ศ. 1270–1271 ราชตระกูลฝรั่งเศสได้ประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 สิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270 ระหว่างทำสงครามครูเสดครั้งที่ 8 ที่ประสบความล้มเหลวในตูนิส ฌ็อง ทริสต็อง พระโอรสคนที่สี่ (ซึ่งอาวุโสเป็นลำดับที่สองในบรรดาพระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่) วัย 20 พรรษาสิ้นพระชนม์ในตูนิสก่อนหน้าพระองค์สามสัปดาห์ คาดกันว่าทั้งคู่น่าจะสิ้นพระชนม์ด้วยโรคบิด อีซาแบล พระราชินีแห่งนาวาร์ พระธิดาคนโตสิ้นพระชนม์ในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1271 ขณะมีพระชนมายุไม่ถึง 30 พรรษา มาร์เกอรีต ดัชเชสแห่งบราบ็องต์ พระธิดาคนที่สามสิ้นพระชนม์หลังคลอดบุตรในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1271 ด้วยวัยเพียง 16 พรรษา อาลฟงส์แห่งปัวตีเย พระอนุชาของพระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1271 โดยที่ฌานแห่งตูลูซ พระชายาของอาลฟงส์เสียชีวิตหลังสามีสี่วันในวันครบรอบหนึ่งปีของการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าหลุยส์
ผู้เคราะห์ร้ายอีกหนึ่งคนในช่วงเวลาแห่งโศกนาฏกรรมของราชตระกูลฝรั่งเศสคืออิซาเบลแห่งอารากอน พระสุณิสาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 พระชายาของฟิลิป พระโอรสคนที่สอง อิซาเบลได้ให้กำเนิดพระโอรสธิดาสี่คนที่รอดชีวิตสองคน คือ ฟีลิปที่ต่อมากลายเป็นพระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และชาร์ล เคานต์แห่งวาลัว พระบิดาของพระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส พระนางติดตามพระสวามีไปทำสงครามครูเสดครั้งที่ 8 ที่ตูนิส ระหว่างเดินทางกลับ ทั้งคู่แวะพักที่โกเซนซาในคาลาเบรีย วันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1271 อิซาเบลแห่งอารากอนในวัยยี่สิบกลาง ๆ ตกจากหลังม้าระหว่างออกเดินทางกลับฝรั่งเศส พระนางกำลังตั้งครรภ์พระโอรสธิดาคนที่ห้า ไม่กี่วันหลังประสบอุบัติเหตุพระนางได้ให้กำเนิดพระโอรสที่สิ้นพระชนม์ในครรภ์ ความบอบช้ำจากอาการบาดเจ็บและการให้กำเนิดพระโอรสทำให้พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 28 มกราคม หลังเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสได้เพียงห้าเดือน
พระเจ้าฟีลิปที่ 3 พระสวามีได้นำร่างของพระองค์และพระโอรสที่สิ้นพระชนม์ในครรภ์กลับไปฝังที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนีในฝรั่งเศส หลุมฝังศพของพระนางถูกทำลายพร้อมกับหลุมฝังศพอื่น ๆ ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1793
ชีซ่า.คอม

ประวัติ

ชีซ่าดอตคอม เป็นเว็บไซต์ที่ทางบริษัทอาร์เอสจัดตั้งขึ้น โดยมีเป้าหมายในเบื้องต้นคือให้ศูนย์รวมของกลุ่มวัยรุ่น โดยเน้นไปที่กลุ่มเด็กผู้หญิงมัธยมต้น เพื่อให้ทำกิจกรรมสอดรับกับการเปิดตัวค่ายเพลงสำหรับวัยรุ่นอย่าง กามิกาเซ่ ไปพร้อม ๆ กัน ซึ่งได้รับการตอบรับที่ดีจนทำให้มีการพัฒนาเนื้อหาและรูปแบบของเว็บไซต์ตามความต้องการของผู้เล่นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เช่น การเปิดตัวเกมส์ออนไลน์ "ชีซ่าไฟท์ติ้ง", การปรับรูปแบบเว็บตามกระแสของ Social Network ในนาม "มายชีซ่า" และการเข้าสู่กระแสของโลกสังคมเสมือนจริงใน "ชีซ่าเวิลด์"

ชีซ่า เร็คคอร์ด

จากความสำเร็จในการทำกิจกรรมร่วมกับค่ายเพลงกามิกาเซ่ ทำให้ผู้บริหารของเว็บไซต์มีความคิดที่จะเปิดค่ายเพลงในนามของชีซ่าขึ้นมาเอง เพื่อเป็นการเปิดโอกาสให้กลุ่มผู้ใช้ของชีซ่าได้มีโอกาสนำเสนอผลงานในแนวทางของเว็บไซต์เอง จึงได้มีการเตรียมที่จะเปิดค่ายเพลง "ชีซ่า เรคคอร์ด" ขึ้นในปี 2552 โดยมีศิลปินที่รอเปิดตัวพร้อมกับค่ายในตอนนี้ 4 กลุ่ม คือ "ลินนา ลี" (สาวน้อย Handmade), "Simon" (The Rapper), ทอมหล่อ "ซี" และ แก๊งกระเทยมหัศจรรย์ "Wonder Gay"
ตำบลเปือยใหญ่

ประวัติ

ตำบลเปือยใหญ่ แต่เดิมนั้นขึ้นอยู่ในการปกครองของอำเภอบ้านไผ่ 
เมื่อปี พ.ศ. 2539 ทางกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้ง กิ่งอำเภอโนนศิลา อำเภอบ้านไผ่ ตำบลเปือยใหญ่จึงได้โอนมารวมอยู่ในการปกครองของกิ่งอำเภอโนนศิลา และเป็น อำเภอโนนศิลา ในปัจจุบัน สาเหตุที่ชื่อตำบลเปือยใหญ่ เพราะบ้านเปือยใหญ่เป็นจุดศูนย์กลางของตำบล โดยมีชุมชนอยู่อย่างหนาแน่นและมีต้นเปือยใหญ่เป็นสัญลักษณ์ประจำหมู่บ้าน จึงเรียกขานติดต่อกันมาว่า "ตำบลเปือยใหญ่" มาจนถึงปัจจุบัน
ปีเตอร์ เบลเกอร์

ปีเตอร์ เบลเกอร์ (ดัตช์: Pieter Bleeker; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1819 ที่ซานดัม – 24 มกราคม ค.ศ. 1878 ที่เดอะเฮก) นักมีนวิทยาและวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวดัตช์ มีชื่อเสียงจากผลงานตีพิมพ์ชื่อ Atlas Ichthyologique des Orientales Neerlandaises ซึ่งเป็นบันทึกที่ได้จัดทำขึ้นระหว่างสำรวจพันธุ์ปลาในอินโดนีเซีย ตีพิมพ์ระหว่างปี ค.ศ. 1862 และ 1877
เบลเกอร์ทำงานเป็นศัลยแพทย์ทหารให้กับบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1842 ถึง 1860 โดยมีที่ตั้งอยู่ที่อินโดนีเซีย ระหว่างนั้นได้ทำงานเกี่ยวกับปลาควบคู่ไปกับงานในกองทัพด้วย โดยได้ตัวอย่างต้นแบบมาจากชาวประมงท้องถิ่น และยังได้จัดตั้งเครือข่ายของผู้ส่งตัวอย่างมาจากหลายพื้นที่ในเครือจักรภพต่าง ๆ ทั่วเกาะ
ระหว่างที่อยู่ในอินโดนีเซีย เบลเกอร์ได้สะสมตัวอย่างได้มากกว่า 12,000 ชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาที่ไลเดิน
หลังจากกลับมาถึงเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1860 เบลเกอร์ได้ตีพิมพ์ Atlas Ichthyologique ซึ่งเป็นการแสดงบัญชีที่ครอบคลุมของการศึกษาของตนในประเทศอินโดนีเซียที่มีกว่าภาพกว่า 1,500 ภาพ โดยได้รับการตีพิมพ์ใน 36 เล่มระหว่าง ปี ค.ศ. 1862 จนกระทั่งเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1878 ระหว่างปี ค.ศ. 1977 และปี ค.ศ. 1983 สถาบันสมิธโซเนียนตีพิมพ์ผลงานทั้งหมด 10 เล่ม ส่วนเบลเกอร์ตีพิมพ์มากกว่า 500 เล่ม ซึ่งเป็นเอกสารเกี่ยวกับการอนุกรมวิธานสกุลใหม่ 511 สกุล และอีก 1,925 ชนิด
นอกจากนี้แล้วเบลเกอร์ยังเป็นนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสะเทินน้ำสะเทินบก โดยอนุกรมวิธานอย่างน้อย 14 ชนิดของสัตว์เลื้อยคลาน ซึ่งส่วนใหญ่รวบรวมไว้ใน Reptilien van Agam
ในปี ค.ศ. 1855 เบลเกอร์ได้เข้าเป็นสมาชิกสมทบของราชบัณฑิตยสถานอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์เนเธอร์แลนด์ และในปี ค.ศ. 1862 จึงได้เป็นสมาชิกเต็ม
เมืองงา

เมืองและหมู่บ้าน

{{Empty section date = Februa ry 2013}}
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิอิเอะ

มินะโมะโตะ โนะ โยะชิอิเอะ (ญี่ปุ่น: Minamoto no Yoshiie  ; 1582 – 4 สิงหาคม 1649) ซะมุไรจาก ตระกูลมินะโมะโตะ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการรบหลายครั้งจนได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ชินจุฟุโชกุน หรือ จอมทัพปกป้องด้านเหนือ
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีชุมพร สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้

เปิดสอน

ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้
เนื้องอกชนิดเซลล์กลมสีน้ำเงินขนาดเล็ก

เนื้องอกชนิดเซลล์กลมสีน้ำเงินขนาดเล็ก (อังกฤษ: small-round-blue-cell tumor (SRBCT), small-blue-round-cell tumor (SBRCT), small-round-cell tumor (SRCT)) เป็นคำที่ใช้เรียกมะเร็งชนิดใดๆ ที่ผลการตรวจชิ้นเนื้อด้วยกล้องจุลทรรศน์เห็นเป็นเซลล์กลมขนาดเล็ก ติดสีน้ำเงินด้วยการย้อมแบบ H&E
เนื้องอกเหล่านี้มักพบในเด็กมากว่าในผู้ใหญ่ ส่วนใหญ่เป็นเซลล์ที่ไม่มีการจำแนกประเภท (undifferentiate) การที่ย้อมติดสีน้ำเงินเนื่องจากเซลล์แต่ละเซลล์มีสัดส่วนของนิวเคลียสมาก จึงมีซัยโตพลาสซึมน้อย
ธนกร วังบุญคงชนะ

ประวัติ

ดร.ธนกร วังบุญคงชนะ เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก ปริญญาโท จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น และหลักสูตร ปปร.รุ่น 20 พตส.รุ่น 2

งานการเมือง

ปี พ.ศ. 2550 เขาลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคมัชฌิมาธิปไตย เขตเลือกตั้งที่ 4 พร้อมกับ ร้อยเอกรชฏ พิสิษฐบรรณกร และนางสาวอภิญญา สุนทรสาธิต แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้รับคะแนนไปเพียง 2,455 คะแนน 
ต่อมาในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐพร้อมกับกลุ่มสามมิตร และได้รับตำแหน่งเป็นรองโฆษกพรรค และลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 27
โครงการก่อสร้างเขื่อนแม่วงก์

ผลกระทบ

การก่อสร้างเขื่อนแม่วงก์ จะทำให้สูญเสียพื้นที่ป่าไม้ในเขตอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ ไม่น้อยกว่า 13,000 ไร่ เป็นไม้ใหญ่ประมาณ 500,000 ต้น ซึ่งในจำนวนนี้มีไม้สักประมาณ 50,000 ต้น กล้าไม้อีก 10,000 ต้น หรือเปรียบ เทียบได้ว่าพื้นที่ป่า 1 ไร่ ที่จะถูกน้ำท่วมจะมีไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ 80 ต้นเป็น ไม้สัก 13 ต้น ลูกไม้ 576 ต้น และกล้าไม้อีก 1,880 ต้น
จากการคำนวณพื้นที่ป่าที่จะสูญเสียไป จากการสร้างเขื่อนแม่วงก์ เมื่อคำนวณเป็น ปริมาณคาร์บอนที่ต้นไม้สามารถดูดซับไว้ได้นั้น หากมีการสร้างเขื่อนแม่วงก์ ประเทศไทยจะสูญเสียพื้นที่ที่ สามารถดูดซับคาร์บอนได้ประมาณ 10,400 ตันคาร์บอน ป่าแม่วงก์มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่อย่างน้อย 549 ชนิด และมีปลาอาศัยอยู่ในลำน้ำ 64 ชนิด (ใน EIA รายงานไว้ 61 แต่สำรวจเจอเพิ่มจากการลงพื้นที่อีก 3 ชนิด) ในจำนวนนี้มีเพียง 8 ชนิด หรือ 13% ที่สามารถผสมพันธุ์ในแหล่งน้ำนิ่งในอ่างเหนือเขื่อนได้นอกนั้นต้องอาศัยพื้นที่น้ำไหลหรือน้ำหลากซึ่งเกิดขึ้นตามธรรมชาติ

สื่อมวลชน

โครงการก่อสร้างเขื่อนแม่วงก์ถูกกล่าวถึงในสื่อมวลชนหลายแหล่งโดยเริ่มจากกระแสของการประท้วงการอนุมัติ EHIA โดยศศิน เฉลิมลาภ เลขาธิการมูลนิธิสืบนาคะเสถียร การลงรายชื่อหยุดโครงการสร้างเขื่อนแม่วงก์ กว่า 100,000 คน ที่ change.org รวมถึงการห้ามออกอากาศ รายการ คนค้นฅน ตอน ศศิน เฉลิมลาภ 388 กม. จากป่าสู่เมือง
พรรคประชาภิวัฒน์ (พ.ศ. 2561)

การเลือกตั้ง

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกตั้งแบบัญชีรายชื่อ จำนวน 1 ที่นั่ง
การปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1848

การปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ในประเทศฝรั่งเศส บ้างเรียก การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ (ฝรั่งเศส: révolution de Février) เป็นคลื่นการปฏิวัติลูกหนึ่งใน ค.ศ. 1848 ในทวีปยุโรป ในประเทศฝรั่งเศส เหตุการณ์ปฏิวัติยุติราชาธิปไตยออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1830–1848) และนำสู่การสถาปนาสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2
หลังการโค่นพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปในเดือนกุมภาพันธ์ รัฐบาลสาธารณรัฐที่ 2 จากการเลือกตั้งปกครองประเทศฝรั่งเศส ในหลายเดือนต่อมา รัฐบาลนี้เปลี่ยนมาเป็นอนุรักษนิยมมากขึ้น วันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1848 ประชาชนกรุงปารีสก่อการกบฏ ซึ่งได้ชื่อว่า การก่อการกำเริบวันมิถุนายน (June Days Uprising) เป็นการกบฏที่นองเลือดแต่ไร้ผลโดยแรงงานกรุงปารีสต่อการเปลี่ยนแปลงอนุรักษนิยมในเส้นทางของสาธารณรัฐ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐที่ 2 โดยส่วนใหญ่ได้การสนับสนุนจากชาวนา สามปีพอดีต่อมา เขาระงับรัฐสภาจากการเลือกตั้ง สถาปนาจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 ซึ่งดำรงอยู่จน ค.ศ. 1870 หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ตเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์สุดท้าย
การปฏิวัติกุมภาพันธ์สถาปนาหลัก "สิทธิทำงาน" (droit au travail) และรัฐบาลที่เพิ่งตั้งนั้นสร้าง "โรงฝึกงานแห่งชาติ" แก่ผู้ว่างงาน ในเวลาเดียวกัน มีการสถาปนาสภาอุตสาหกรรม ณ พระราชวังลุกซ็องบูร์ โดยมีหลุยส์ บลังเป็นประธาน มีวัตถุประสงค์เตรียรมแผนจัดระเบียบแรงงาน ความตึงเครียดเหล่านี้ระหว่างกลุ่มออร์เลอ็องเสรีนิยมกับสาธารณรัฐนิยมหัวรุนแรงและนักสังคมนิยมนำสู่การก่อการกำเริบวันมิถุนายน
รัฐบาลผสม

รัฐบาลผสม (อังกฤษ: coalition government) หมายถึง คณะรัฐมนตรีในการปกครองระบบรัฐสภาซึ่งพรรคการเมืองหลายพรรคได้ร่วมมือกันจัดตั้งรัฐบาล สาเหตุที่นำไปสู่การก่อตั้งรัฐบาลผสมนั้นส่วนใหญ่เนื่องมาจากไม่มีพรรคการเมืองใดได้รับเสียงข้างมากในรัฐสภา รัฐบาลผสมยังอาจก่อตั้งขึ้นในกรณีที่เกิดปัญหาระดับชาติหรือวิกฤตการณ์ ยกตัวอย่างเช่น ระหว่างช่วงสงคราม เพื่อให้รัฐบาลมีระดับความชอบธรรมทางการเมืองที่สูง ขณะที่ยังได้มีบทบาทในการลดความขัดแย้งทางการเมืองภายใน ในช่วงเวลาดังกล่าว พรรคการเมืองอาจประกอบกันขึ้นเป็นรัฐบาลแห่งชาติ ซึ่งประกอบด้วยพรรคการเมืองทุกพรรค เมื่อรัฐบาลผสมเกิดแนวคิดที่ต่างกัน จะมีการอภิปรายไม่ไว้วางใจ
เตแรซแห่งลีซีเยอ

ประวัติ

นักบุญเทเรซาแห่งพระกุมารเยซูมีนามเดิมว่ามารี ฟร็องซวซ เตแรซ มาร์แต็ง เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1873 ที่เมืองอาล็องซง ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรคนสุดท้องในบรรดาบุตรทั้ง 9 คนของหลุยส์ และเซลี มาร์แต็ง บิดามารดาของเตแรซมีศรัทธาต่อศาสนาอย่างมากและอยากเข้าคณะนักบวชคาทอลิก แม้จะไม่ได้เป็น แต่เมื่อมีแต่งงานมีบุตร ทั้งสองก็ปลูกฝังความศรัทธาในพระเป็นเจ้าต่อลูกทุก ๆ คน บุตรที่มีชีวิตอยู่มาจนโตทั้ง 5 คน ต่อมาได้ปฏิญาณตนเป็นนักพรตหญิงทั้งหมด ในวัยเด็ก เมื่อมารดาของเตแรซเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1877 ทั้งครอบครัวก็ย้ายมาอยู่เมืองลีซีเยอนับแต่นั้นมา
เตแรซเข้าเรียนในอารามคณะเบเนดิกติน จนอายุได้ 15 ปีก็ตัดสินจะเข้าคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้าที่เมืองลีซีเยอ แต่ไม่ได้รับการยินยอมจากอธิการิณีอารามเพราะอายุเธอยังน้อยไป เมื่อหลุยส์พาบุตรสาวไปรวมงานฉลองครบรอบ 50 ปีที่สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ได้รับศีลบวชเป็นบาทหลวง ทั้งสองได้รับเลือกให้เข้าเฝ้า เตแรซจึงใช้โอกาสนี้ทูลขอพระอนุญาตเข้าอารามคณะคาร์เมไลท์ พระองค์ประทับใจในความมุ่งมั่นกล้าหาญของทั้งสอง แต่ให้ยอมรับการตัดสินใจของอธิการิณี ในที่สุดอธิการิณียินยอม เตแรซก็ได้เข้าคณะคาร์เมไลท์ที่อารามลีซีเยอ เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1888 ได้รับแฮบิตเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1889 และปฏิญาณตนเป็นนักบวชเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1890 มีฉายาว่านักบุญเทเรซาแห่งพระกุมารเยซูและพระพักตร์ศักดิ์สิทธิ์
ตลอดช่วงเวลาที่อยู่ในอาราม ภคินีเทเรซาใช้ชีวิตและรักษาวัตรปฏิบัติอย่างดี นบนอบเชื่อฟังอธิการิณี เติบโตในจิตวิญญาณ เต็มเปี่ยมด้วยพระหรรษทานและความศักดิ์สิทธิ์สิทธิ์ อุทิศตนต่อพระเป็นเจ้า
ภคินีเตแรซเริ่มป่วยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896 ด้วยวัณโรค แม้อาการจะทรุดหนักขึ้นเรื่อย ๆ แต่ยังพยายามรักษาวัตรปฏิบัติตามปกติ ภคินีโปลีนพี่สาวของท่านจึงขอให้ท่านเขียนอัตชีวประวัติ เพื่อถ่ายทอดเรื่องราวและชีวิตฝ่ายวิญญาณของท่านแก่คนอื่น ๆ
ภคินีเทเรซาแห่งพระกุมารเยซูถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1897 สิริอายุได้ 24 ปี

เกียรติยศหลังมรณกรรม

หลังภคินีเทเรซาแห่งพระกุมารเยซูถึงแก่มรณกรรม ภคินีเซลีนพี่สาวของท่านได้รวบรวมข้อเขียนของท่านตีพิมพ์เป็นหนังสือแล้วแจกจ่ายไปยังสถานที่ต่าง ๆ ปรากฏว่าได้รับกระแสตอบรับอย่างดี สร้างแรงบันดาลใจแก่บุคคลจำนวนมาก ทำให้ชื่อเสียงของท่านเริ่มแพร่หลายมากขึ้น
ภคินีเตแรซได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 เมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1923 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1925 ในสมณสมัยเดียวกัน และยังได้รับแต่งตั้งเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1997 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
การฮั้วประมูล

การฮั้วประมูล หรือภาษากฎหมายเรียก การสมยอมในการเสนอราคา (อังกฤษ: bid rigging) เป็นการฮั้ว (collusion) รูปแบบหนึ่งซึ่งบุคคลหลายฝ่ายสมยอมกันเสนอราคาโดยไม่ได้ประสงค์จะเสนอเช่นนั้นจริง เพื่อช่วยให้บุคคลฝ่ายหนึ่งหลีกเลี่ยงการแข่งขัน ประเทศส่วนใหญ่ถือว่ากระทำเช่นนี้ผิดกฎหมาย การฮั้วประมูลยังเป็นการกำหนดราคาและการจัดสรรตลาดรูปแบบหนึ่งซึ่งมักกระทำกันเมื่อมีการประมูลราคา (call for bids)
การฮั้วประมูลมักเป็นผลร้ายต่อสภาพทางเศรษฐกิจของหน่วยงานที่จัดการประมูล และต่อสาธารณชนซึ่งต้องแบกรับค่าใช้จ่ายในฐานะที่เป็นผู้เสียภาษีหรือผู้บริโภคด้วย
ทอย สตอรี่

เรื่องย่อ

วูดี้ ของเล่นคาวบอย ในฐานะของเล่นตัวโปรดของแอนดี้ เด็กชายวัย 6 ขวบ ทำให้วูดี้กลายเป็นหัวหน้าบรรดาของเล่น ด้วยความมาดมั่น ใกล้วันที่ย้ายบ้าน แอนดี้ จึงจัดวันเกิดก่อนวันเกิดจริง แต่เมื่อบัซ ไลท์เยียร์ ตุ๊กตาตำรวจอวกาศที่แม่ให้เป็นของขวัญซอไพรซ์ ได้ก้าวเข้าในถิ่นของวูดี้ ในฐานะของขวัญวันเกิดชิ้นโปรดของแอนดี้ การชิงดีชิงเด่น เพื่อเป็นขวัญใจ ของเจ้านายตัวน้อยจึงเกิดขึ้น และส่งผลให้ทั้งคู่ต้องตกไปอยู่ในบ้านของซิด เด็กชายข้างบ้านผู้รักที่จะทำลายของเล่นเป็นชีวิตจิตใจ และการร่วมมือระหว่างวูดี้กับบัซ เพื่อหลบหนีกลับมานี่เองที่ทำให้พวกเขาตระหนักถึงมิตรแท้ วู้ดดี้ และ บัซ ไลท์เยียร์ ได้พยายามไปให้ทันรถขนส่งให้ได้ คู่หูที่ดูไม่น่าจะเข้ากันได้ทั้งสองต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยวายความแตกต่างของแต่ละคนเพื่อที่จะเอาชนะอุปสรรคที่จะทำให้ทั้งคู่ต้องแยกจาก แอนดี้ เจ้าของพวกเขา กับการผจญภัยสุดป่วน ภารกิจสุดฮา กับเพื่อนพ้องของเล่นอีกมากมาย
ตลาดโบ๊เบ๊

ตลาดโบ๊เบ๊ หรือที่นิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า โบ๊เบ๊ (อักษรโรมัน: Bo-Be Market, Bo-Be) เป็นตลาดแห่งหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่บนถนนกรุงเกษม แขวงคลองมหานาค เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย  ระหว่างแยกกษัตริย์ศึก (ยศเส) กับแยกสะพานขาว โดยเลียบไปกับคลองผดุงกรุงเกษมตัดกับคลองมหานาค เป็นตลาดที่เป็นที่รู้จักกันดีจากการเป็นตลาดขายส่งเสื้อผ้าราคาถูก
ตลาดโบ๊เบ๊ เดิมเป็นชุมชนที่เกิดขึ้นราว พ.ศ. 2470  ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง  ชาวชุมชนตรงนี้มีอาชีพที่หลากหลาย เช่น ย้อมผ้า หรือขายชา, กาแฟ หรือน้ำมะพร้าว ต่อมามีกลุ่มพ่อค้าแม่ค้าชาวจีนตั้งแผงขายของกันอยู่ในบริเวณถนนดำรงรักษ์ (ตรอกขี้เถ้า) โดยนำสินค้าเครื่องอุปโภคบริโภคสารพัดชนิดมาวางขายกันแบบแบกะดิน นอกจากนี้ยังเป็นตลาดขายส่งเสื้อผ้าราคาถูก บริเวณลานวัดบรมนิวาสราชวรวิหารด้านติดกับคลองแสนแสบ จนกระทั่งเกิดสงครามโลก สินค้าอุปโภคบริโภคขาดเแคลนเนื่องจากภาวะสงคราม เช่น เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม จึงมีการนำมาขาย เสื้อผ้าที่นำมาขายระยะแรกส่วนหนึ่งเป็นเสื้อผ้าของผู้เสียชีวิตจากการทิ้งระเบิดในสงคราม โดยนำมาซักทำความสะอาดและขายลักษณะแบกะดิน หรือเสื้อผ้ามืองสองที่ใช้แล้ว จึงทำให้มีราคาถูกมาก และได้ย้ายที่ขายมาเป็นริมทางรถไฟข้างวัด จนกลายมาเป็นตลาดอย่างถาวร ต่อมาเมื่อมีพ่อค้าแม่ค้าเพิ่มมากขึ้นจนพื้นที่ขายไม่พอทำให้บางส่วนต้องอาศัยพาดผ้ากับแขนแล้วเดินขายให้ลูกค้าทั่วไป เมื่อตลาดเริ่มคึกคักจนเป็นที่รู้จักมากขึ้นจึงได้เปลี่ยนลักษณะการขายแบกะดินมาเป็นแผงลอย และอาคารพาณิชย์ดังเช่นปัจจุบัน
โดยชื่อตลาดโบ๊เบ๊ สันนิษฐานว่าเป็นชื่อที่เรียกเพี้ยนมาจากคำว่า "บ๊งเบ้ง" โดยชื่อนี้มีที่มาจากอดีตขณะที่ยังเป็นตลาดขายเสื้อผ้าเก่าอยู่ ผู้คนที่มาค้าขายมักจะส่งเสียงดังหนวกหูจนกระทั่งแถบนี้ได้ชื่อเรียกว่า "ตลาดบ๊งเบ้ง"
ทั้งนี้คำว่า "โบ๊เบ๊" ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานได้ให้นิยามไว้ว่า "ว. มีเสียงเอ็ดอึงจนฟังไม่ได้ศัพท์." 
ในย่านตลาดโบ๊เบ๊ ตรงข้ามกับตลาดโบ๊เบ๊สะพาน 4 คือ มัสยิดมหานาค อันเป็นมัสยิดและชุมชนชาวมุสลิมที่เก่าแก่แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ติดกับคลองมหานาค ใกล้กับสะพานเจริญราษฎร์ 32
ตลาดโบ๊เบ๊แบ่งเวลาขายออกเป็น 2 ช่วง คือ เวลากลางวันตั้งแต่เวลา 09.00–15.00 น. และเวลากลางคืนตั้งแต่เวลา 23.00–05.00 น. โดยเฉพาะกลางคืนจะมีความคึกคักมาก จนกระทั่งถึงรุ่งสาง จากนั้นแผงลอยและอาคารพาณิชย์ซึ่งตั้งอยู่ด้านในก็จะกลับมาเปิดขายอีกครั้ง โดยลูกค้าส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าแม่ค้าจากต่างจังหวัด เสื้อผ้าสำเร็จรูปยังเป็นที่นิยมของประเทศเพื่อนบ้าน เช่น เวียดนาม, กัมพูชา, ลาว, สิงคโปร์ และมาเลเซีย ส่วนตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดคือประเทศในกลุ่มตะวันออกกลาง โดยมีมูลค่าส่งออกถึงปีละหนึ่งหมื่นล้านบาทต่อปี