google/wiki40b huggingface dataset:
หลิน อีเฉิน

ประวัติ

หลิน อีเฉิน ได้รับการทาบทามจากวงการบันเทิงหลายราย ภายหลังจากการประกวดซูเปอร์โมเดล โดยเธอมีผลงานละคร, ถ่ายแบบ และพรีเซ็นเตอร์อย่างต่อเนื่อง รวมทั้งผลงานที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงจากละครโทรทัศน์ซีรีส์ แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก ที่แสดงคู่กับ เจิ้ง หยวนช่าง นอกจากนี้ เธอยังมีผลงานถ่ายมิวสิควิดีโอในเพลง ซวงเจี๋ยกุ้น ของ เจย์ โชว์, เมคอะวิช ของ ไจ๋ไจ่ (วิค F4 หรือ โจว อวี๋หมิน) รวมถึง ห่าวเผิงโหย่ว ของ โชว์ หลัว และเธอยังได้ร่วมถ่ายมิวสิควิดีโอในเพลงร่วมกับ ชเว ชีวอน กับ อี ดงแฮ จากบอยแบนด์เกาหลี ซูเปอร์จูเนียร์ มาแล้วครั้งหนึ่ง
พระพุทธบาท

พระพุทธบาท คือรอยประทับพระบาทของพระโคตมพุทธเจ้า อาจเป็นรอยหนึ่งข้างหรือทั้งสองข้าง พระพุทธบาทมีสองรูปแบบ คือ เป็นรอยประทับตามธรรมชาติ เช่นพบในหิน และอีกประเภทคือ พระพุทธบาทที่สร้างขึ้นมา พระพุทธบาทตามธรรมชาตินั้นจริง ๆ แล้วไม่ใช่รอยประทับพระบาทที่แท้จริงของพระโคตมพุทธเจ้า แต่เป็นการจำลองหรือเป็นรูปแทน อาจถือได้ว่าเป็นเจดีย์ (พระธาตุเจดีย์) และเป็นรูปเคารพยุคแรกและเป็นสัญลักษณ์แทนพระองค์
สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ โรบินสัน

สโมสรกีฬาเซ็นทรัล

สโมสรแอร์ฟอร์ซ โรบินสันก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2533 ในนาม สมาคมสโมสรกีฬาเซ็นทรัล โดยมี สุทธิเกียรติ จิราธิวัฒน์ โดยส่งสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยส่งเข้าร่วมการแข่งขัน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ง. ปี 2534 และเคยลงเล่นใน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก. ปี 2538 แต่ผลงานไม่ดีจึงตกชั้นไปเล่นใน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข. จนกระทั่งปี 2541 สโมสรได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ได้สิทธิ์เพลย์ออฟ เลื่อนชั้น/ตกชั้น กับ สโมสรอันดับรองสุดท้ายของ ไทยดิวิชั่น 1 2541 อย่าง สโมสรระยอง-ราชพฤกษ์ และสโมสรสามารถเอาชนะได้ถึง 6 ประตูต่อ 0 ได้เล่นในไทยดิวิชั่น 1 จนถึงปี 2550

สโมสรนอร์ทกรุงเทพ-เซ็นทรัล

พอมาถึงประมาณปี 2549 ถึง 2550 ทาง สโมสรกีฬาเซ็นทรัล ได้ร่วมมือกับ วิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ (ชื่อในขณะนั้น) มาร่วมพัฒนาสโมสรโดยใช้ชื่อว่า สโมสรฟุตบอลนอร์ทกรุงเทพ-เซ็นทรัล โดยใช้สนามใน กองพันทหารช่างที่ 1 รักษาพระองค์ เป็นสนามเหย้า จนกระทั่งปี 2552 โดยที่ทาง วิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ส่งสโมสรลงเล่นเอง ทำให้ทาง สโมสรกีฬาเซ็นทรัล ต้องร่วมมือกับทาง โรงเรียนสารวิทยา และเปลื่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลนอร์ท-สารวิทยา ลงทำการแข่งขันใน ลีกภูมิภาค โซนกรุงเทพฯ และ ปริมณฑล ฤดูกาล 2552 จนถึงปี 2554 สโมสรถูกตัดสินไม่ให้ลงทำการแข่งขันเนื่องจากไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานที่ฝ่ายจัดการแข่งขันตั้งไว้

สโมสรเซ็นทรัล-ราชสีห์

จนกระทั่งในปี 2555 ทางสโมสรกีฬาเซ็นทรัลได้มอบสิทธิ์การทำทีมให้แก่ อุดมศิลป์ ปัญชัยโย มาบริหารสโมสรในนาม สโมสรฟุตบอลเซ็นทรัลราชสีห์ เอฟซี โดยแข่งขันใน ลีกภูมิภาค โซนกรุงเทพฯ และ ปริมณฑล ฤดูกาล 2555 แต่ก็ผลงานไม่ดีนัก โดยจบอันดับที่ 15 จาก 18 สโมสร สโมสรพักสโมสรเป็นเวลาสองปี

สโมสรแอร์ฟอร์ซ โรบินสัน

ในปี 2559 สโมสรแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล ได้ซื้อสิทธิการแข่งขันของ สโมสรฟุตบอลเซ็นทรัลราชสีห์ ที่ยุติการทำทีมไป มาทำทีมต่อแล้วร่วมมือกับ โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ โรบินสัน เอฟซี โดยมี ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน ในเครือเซ็นทรัลเป็นผู้สนับสนุนหลักซึ่งสโมสรแห่งนี้ทางแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัลได้ใช้เป็นทีมสำรองเพื่อปั้นนักเตะเยาวชนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ โดยใช้นักกีฬา กองทัพอากาศ ผสมกับนักเตะระดับมหาวิทยาลัย อายุ 18-23 ปี มาลงทำการแข่งขันอย่างเต็มรูปแบบในปีนี้ และใช้ สนามจันทรุเบกษา เป็นสนามเหย้า และได้ สุวโรจน์ อภิวัฒน์วราชัย ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนและทีมงานของ สะสม พบประเสริฐ เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน แต่ผลงานก็ไม่น่าพอใจโดยจบอันดับที่ 11 ซึ่งเป็นอันดับสุดท้าย
ทิวลิป

ที่มาของชื่อ

แม้ว่าทิวลิปจะเป็นดอกไม้ที่ทำให้นึกถึงฮอลแลนด์ แต่ทั้งดอกไม้และชื่อมีที่มาจากจักรวรรดิเปอร์เชีย ทิวลิปหรือ “lale” (จากเปอร์เชีย لاله, “lâleh”) เช่นเดียวกับที่เรียกกันในตุรกี เป็นดอกไม้ท้องถิ่นของตุรกี, อิหร่าน, อัฟกานิสถาน และบางส่วนของเอเชียกลาง แม้ว่าจะไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้นำทิวลิปเข้ามาทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรปแต่ที่สำคัญคือตุรกีเป็นผู้ทำให้ทิวลิปมีชื่อเสียงที่นั่น เรื่องที่เป็นที่ยอมรับกันก็คือ Oghier Ghislain de Busbecqไปเป็นราชทูตของสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชสำนักของสุลต่านสุลัยมานมหาราชแห่งจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1554 Busbecq บรรยายในจดหมายถึงดอกไม้ต่างๆ ที่เห็นที่รวมทั้งนาร์ซิสซัส ดอกไฮยาซินธ์ และทิวลิปที่ดูเหมือนจะบานในฤดูหนาวที่ดูเหมือนผิดฤดู (ดู Busbecq, qtd. in Blunt, 7) ในวรรณคดีเปอร์เชียทั้งสมัยโบราณและสมัยใหม่ต่างก็ให้ความสนใจกับดอกไม้ชนิดนี้ 
คำว่า “tulip” ที่ในภาษาอังกฤษสมัยแรกเขียนเป็น “tulipa” หรือ “tulipant” เข้ามาในภาษาอังกฤษจากฝรั่งเศสที่แผลงมาจากคำว่า “tulipe” และจากคำโบราณว่า “tulipan” หรือจากภาษาลาตินสมัยใหม่ “tulīpa” ที่มาจากภาษาตุรกี “tülbend” หรือ “ผ้ามัสลิน” (ภาษาอังกฤษว่า “turban” (ผ้าโพกหัว) บันทึกเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และอาจจะมาจากภาษาตุรกีอีกคำหนึ่งว่า “tülbend” ก็เป็นได้)

ทิวลิปในประเทศไทย

ในประเทศไทย สำนักงานเกษตรที่สูงดอยผาหม่น ได้ปลูกดอกทิวลิป ในพื้นที่เกษตรที่สูง ดอยผาหม่น ต.ตับเต่า อ.เทิง จ.เชียงราย ตั้งปี พ.ศ. 2549 เพื่อการท่องเที่ยว
องค์การรัฐชาน

องค์การรัฐชาน (อังกฤษ: Shan State Organization) เป็นองค์การของชาวไทใหญ่โพ้นทะเล มีสำนักงานที่ประเทศแคนาดา ประธานคือเจ้าสิงหะหรือขุนปู้ องค์การนี้ทำหน้าที่ประสานงานกับสมาคมชาวไทโพ้นทะเลในสหรัฐอเมริกา และชาวไทใหญ่ที่ลี้ภัยอยู่ในตะวันตก แนวนโยบายหลักขององค์กรเพื่อสร้างความเป็นเอกภาพในหมู่ชาวไทใหญ่ ฟื้นฟูวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของรัฐชาน รวมทั้งเรียกร้องเอกราชจากพม่า มีกิจกรรมประสานกับองค์กรเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยอื่น ๆ ในพม่าด้วย
กระติบ

กระติบข้าว คือ ภาชนะในการเก็บอาหารที่เป็นงานหัตถกรรมอันทรงคุณค่าชนิดหนึ่งที่มากด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่น เป็นของที่มีประจำบ้านของชาวไทยทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือมายาวนาน  ใช้สำหรับบรรจุข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้วหรือใช้เก็บเมล็ดพันธุ์พืช หรือแม้แต่ใช้เป็นเครื่องประดับในครัวเรือนหรือประดับสถานที่ต่างๆ เป็นเครื่องจักสานที่ทำจากวัสดุธรรมชาติ เช่น ไม้ไผ่ ใบจาก ใบตาล ใบลาน ต้นคล้า หรือ จากต้นพืชที่มีลักษณะยาวเรียว

ประวัติ

การสานกระติบเป็นงานหัตถกรรมที่มีพื้นฐานมาจากสังคมเกษตรกรรม และค่านิยมในการบริโภคข้าวเหนียวเป็นอาหารหลักของคนไทยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือ แต่เดิมภาชนะที่ใช้บรรจุข้าวเหนียวมักทำจากต้นไม้ต้นเล็กๆ นำมาเจาะลำต้นให้กลวงแล้วตัดเป็นท่อนขนาดสั้นๆเป็นกระบอก มีฝาปิด หรือบางครั้งก็ใช้ไม้ไผ่มาตัดเป็นกระบอกสั้นๆนำมาเป็นภาชนะบรรจุข้าวเหนียว ต่อมามีการคำนึงถึงปริมาณไม้ไผ่ในพื้นที่ซึ่งมีมากบ้างน้อยบ้างและความสะดวก หากนำต้นไผ่มาทั้งต้นแบบเดิมต้นไผ่ก็อาจจะไม่เพียงพอต่อการใช้งาน อีกทั้งภาชนะบรรจุข้าวเหนียวรูปแบบเดิมก็เทอะทะ พกพาไม่สะดวกในการเดินทางไกล  
จึงมีการริเริ่มนำเอาไม้ไผ่มาผ่าเป็นซีกเล็กๆ มาเหลาเป็นแผ่นบางๆ นำมาจักสานเป็นตะกร้ากระบุง บรรจุข้าวสาร และพัฒนานำไม้ไผ่มาจักสานมาเป็นภาชนะบรรจุข้าวเหนียว (กระติบ) ซึ่งมีน้ำหนักเบาและระบายอากาศได้ดีทำให้ไอน้ำระเหยออกไปได้ ซึ่งจะทำให้ข้าวเหนียวที่บรรจุอยู่ภายในยังมีความร้อนและข้าวไม่แฉะด้วยไอน้ำ พกพาง่ายเพราะมีการทำสายสะพาย อีกทั้งยังมีหลายรูปแบบ รูปทรงกลม รูปทรงรี หลากหลายขนาดสอดคล้องกับการใช้งาน คือ กระติบขนาดเล็กสำหรับบรรจุข้าวเหนียวสำหรับรับประทานคนเดียว ขนาดกลางสำหรับรับประทาน 2-3 คน ขนาดใหญ่สำหรับรับประทานทั้งครอบครัว เป็นต้น 
ซึ่งผู้สานจะใช้ช่วงเวลาว่างหลังจากการทำไร่ทำนา เลือกใช้ทรัพยากรธรรมชาติซึ่งหาได้ในท้องถิ่นมาผลิตเป็นเครื่องจักสาน เพื่อความสุข สนุกเพลิดเพลินในการรวมกลุ่มกันทำงานหัถกรรม ตลอดจนสนองประโยชน์ใช้สอยในครัวเรือนของตนเองและสมาชิกในครอบครัว การสานกระติบเป็นงานที่มักจะกระทำกันภายในครอบครัวหรือชุมชน ซึ่งหลังจากรับประทานอาหารเย็นแล้ว คนในครอบครัวจะมารวมกันเพื่อช่วยกันทำงาน ทำให้เกิดความอบอุ่น สมัครสมานสามัคคีเพราะเมื่อมารวมตัวกันทำงาน ก็จะมีการแลกเปลี่ยนพูดคุยกันถึงเรื่องวิถีชีวิตความเป็นอยู่ในแง่มุมต่างๆ ตลอดจนสอนลูกสอนหลานไปด้วย 
ก่อให้เกิดให้เป็นภูมิปัญญาพื้นถิ่นที่ตกทอดและสืบสานกันมาจากรุ่นสู่รุ่น รูปแบบผลิตภัณฑ์เครื่องจักสานจึงเป็นศิลปหัตถกรรมพื้นบ้านที่มีความ งามบริสุทธิ์แบบธรรมชาติ สะท้อนถึงความเป็นอิสระและการแสดงออกถึงความเฉลียวฉลาดและความสามารถของผู้จักสาน ชี้ให้เห็นคุณค่าทางอารธรรมในการเข้าใจใช้วัสดุธรรมชาติให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมของการดำรงชีวิต อีกทั้งยังคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานอีกด้วย
อุปกรณ์การทำ
1. ไม้ไผ่บ้าน
2. ด้ายไนล่อน
3. เข็มเย็บผ้าขนาดใหญ่
4. กรรไกร
5. มีดโต้
6. เลื่อย
7. เหล็กหมาด (เหล็กแหลม)
8. ก้านตาล
9. เครื่องขูดตอก
10. เครื่องกรอด้าย
ขั้นตอนการทำ
ขั้นตอนที่ 1 จักรตอกให้เป็นแผ่นเล็กบางๆ
ขั้นตอนที่ 2 เหลาตอกให้เรียบเนียน
ขั้นตอนที่ 3 นำตอกมาตากแดด
ขั้นตอนที่ 4 เริ่มสานเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมยาวพอที่จะทำโค้งเข้าหากัน
ขั้นตอนที่ 5 นำโค้งเข้าหากันแล้วสานเป็นวงกลม
ขั้นตอนที่ 6 นำก้านตาลมาเหลาให้เป็นวงกลมเล็กแล้วนำมาโค้งใส่ก้อกระติบข้าว
ขั้นตอนที่ 7 สานในแต่ละส่วนเสร็จก็นำมาประกอบกัน
ขั้นตอนที่ 8 กระติบข้าวแบบธรรมดาไม่ใส่สี
นตอนที่ 9 กระติบข้าวมีสีสานเป็นตัวอักษร
วิธีใช้
นิยมใช้ กระติบข้าวบรรจุข้าวเหนียว
1.ทำให้ข้าวเหนียวที่บรรจุไม่เหนียวแฉะไม่ติดมือ
2.พกพาสะดวก หิ้วไปได้ทุกหนทุกแห่ง
โมเสส

ต้นตระกูลของ​โม‌เสส​

คัมภีร์ไบเบิลกล่าวไว้ว่า โมเสสเกิดในเผ่าเลวี บิดาชื่อ อับราม มารดาชื่อ โยเคเบด มีพี่ชาย คือ อาโรน ก่อนหน้าโมเสสเกิด ฟาโรห์แห่งอียิปต์ เห็นว่าชาวยิวมีจำนวนมากและแข็งแกร่ง จึงต้องการลดปริมาณชาวยิวลง โดยมีคำสั่งให้อิสราเอลนำเด็กเกิดใหม่ที่เป็นเพศชาย ทิ้งลงแม่น้ำไนล์ แต่มารดาของโมเสสได้ซ่อนโมเสสไว้ จนกระทั่งถึงวัยที่ไม่สามารถจะหลบซ่อนได้อีก มารดาจึงนำโมเสสใส่ตะกร้าวางไว้ในกอไม้ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ เมื่อธิดาฟาโรห์ลงมาสรงน้ำ จึงเจอทารกน้อยโมเสส จึงนำไปเลี้ยงดู โมเสสได้โตขึ้นมาโดยมีมารดาเป็นแม่นมของตนเอง
โมเสส แปลว่า ฉุดขึ้นมา เพราะถูกฉุดขึ้นมาจากน้ำ

โม‌เสส​หนี​ไป​มี‌เดียน

เมื่อ​โม‌เสส​โต​ขึ้น ท่าน​ไป​หา​พวก​พี่‍น้อง เห็น​พวก‍เขา​ต้อง​ทำ​งาน​หนัก โม‌เสส​เห็น​คน​อียิปต์​คน​หนึ่ง​กำลัง​ตี​คน​ฮีบรู ซึ่ง​เป็น​ชน‍ชาติ​เดียว​กับ​ตน ท่าน​มอง​ซ้าย​มอง​ขวา​เห็น​ว่า​ไม่‍มี​ใคร​อยู่ จึง​ฆ่า​คน​อียิปต์​นั้น แล้ว​ซ่อน​ศพ​ไว้​ใน​ทราย เมื่อ​โม‌เสส​ออก​ไป​อีก​ใน​วัน‍รุ่ง‍ขึ้น ก็​เห็น​คน​ฮีบรู​สอง​คน​ต่อ‍สู้​กัน​อยู่ จึง​ตัก‍เตือน​คน​ที่​ทำ​ผิด​นั้น​ว่า “ท่าน​ตี​พี่‍น้อง​ของ​ท่าน​เอง​ทำไม?” เขา​ตอบ​ว่า “ใคร​ตั้ง​เจ้า​ให้​เป็น​เจ้า‍นาย​และ​เป็น​ตุลา‌การ​ปก‍ครอง​เรา? เจ้า​ตั้ง‍ใจ​จะ​ฆ่า​ตัว​ข้า​เหมือน​ที่​ได้​ฆ่า​คน​อียิปต์​คน​นั้น​หรือ?” โม‌เสส​ก็​กลัว คิด​ว่า “เรื่อง​นั้น​คง​รู้​กัน​ทั่ว​แล้ว​แน่ ๆ” 
เมื่อ​ฟา‌โรห์​ทรง​ทราบ​เรื่อง​ก็​หา​ช่อง‍ทาง​ประ‌หาร​โม‌เสส แต่​โม‌เสส​หนี​ฟา‌โรห์​ไป​อยู่​ใน​แผ่น‍ดิน​มี‌เดียน เขา​นั่ง‍ลง​ที่​ริม​บ่อ‍น้ำ​แห่ง​หนึ่ง ปุ‌โร‌หิต​ของ​คน​มี‌เดียน​มี​บุตร‍หญิง​เจ็ด​คน หญิง​เหล่า‍นั้น​พา​กัน​มา​ตัก‍น้ำ​ใส่​ราง​ให้​ฝูง‍แพะ‍แกะ​ของ​บิดา​กิน เวลา​นั้น​มี​พวก​คน​เลี้ยง​แกะ​มา​ไล่​หญิง​เหล่า‍นั้น โม‌เสส​จึง​ลุก‍ขึ้น​ช่วย​พวก​นาง และ​ให้​สัตว์​ของ​พวก​นาง​กิน​น้ำ เมื่อ​หญิง​เหล่า‍นั้น​กลับ​ไป​หา​เร‌อู‌เอล​ผู้​เป็น​บิดา ท่าน​ถาม​ว่า “วัน‍นี้​ทำไม​พวก‍เจ้า​จึง​กลับ​เร็ว​นัก?” พวก​นาง​ตอบ​ว่า “มี​ชาย​อียิปต์​คน​หนึ่ง​ช่วย​เรา​พ้น​จาก​มือ​ของ​พวก​คน​เลี้ยง​แกะ ทั้ง​ยัง​ตัก‍น้ำ​ให้​เรา และ​ให้​ฝูง‍แพะ‍แกะ​กิน​ด้วย” บิดา​จึง​ถาม​บุตร‍หญิง​ของ​ท่าน​ว่า “ชาย​คน​นั้น​อยู่​ที่​ไหน? ทำไม​จึง​ทิ้ง​เขา​ไว้​ล่ะ? ไป​เชิญ​เขา​มา​รับ‍ประ‌ทาน​อาหาร​สิ” โม‌เสส​ก็​ตก‍ลง‍ใจ​อาศัย​อยู่​กับ​เร‌อู‌เอล แล้ว​เร‌อู‌เอล​ก็​ยก​ศิป‌โป‌ราห์​บุตร‍สาว​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​โม‌เสส นาง​ก็​คลอด‍บุตร‍ชาย​คน​หนึ่ง โม‌เสส​ตั้ง‍ชื่อ​ว่า เกอร์‌โชม เพราะ​ท่าน​กล่าว​ว่า “ข้าพ‌เจ้า​เป็น​คน‍ต่าง‍ด้าว​ใน​ต่าง‍แดน” 
หลาย​ปี​ผ่าน​ไป กษัตริย์​อียิปต์​ก็​สิ้น‍พระ‍ชนม์ ชน‍ชาติ​อิสรา‌เอล​ทุกข์​ระทม​เพราะ​การ​เป็น​ทาส จึง​ร้อง‍คร่ำ‍ครวญ เสียง​ร่ำ‍ร้อง‍ขอ​ความ​ช่วย‍เหลือ​เพราะ​การ​เป็น​ทาส​นี้ ดัง​ขึ้น​ไป​ถึง​พระ‍เจ้า พระ‍เจ้า​ทรง​ได้‍ยิน​เสียง​คร่ำ‍ครวญ​ของ​พวก‍เขา จึง​ทรง​ระลึก‍ถึง​พันธ‌สัญญา​ที่​พระ‍องค์​ได้​ทรง​ทำ​ไว้​กับ​อับ‌รา‌ฮัม อิส‌อัค และ​ยา‌โคบ พระ‍เจ้า​ทอด‍พระ‍เนตร​ชน‍ชาติ​อิสรา‌เอล แล้ว​พระ‍เจ้า​ทรง​ทราบ​ถึง​สภาพ​ความ​เป็น​ไป​ของ​พวก‍เขา

ชีวิตครอบครัว

เมื่อโมเสสไปอาศัยอยู่กับ เรอูเอล ปุโรหิตแห่งเมืองมีเดียนนั้น เยโธร ได้ยก ศิปโปราห์ บุตรสาวของตนให้โมเสส และมีบุตร ชื่อ เกอร์โชม

บั้นปลายชีวิต

โมเสสใช้เวลาปกครองอิสราเอล และนำอิสราเอลเดินทางผ่านทะเลทราย เป็นเวลา 40 ปี เมื่อท่านอายุได้ 120 ปี ก็สิ้นชีวิต โดยมิได้เข้าไปในแผ่นดินคานาอัน แผ่นดินแห่งพันธสัญญาของพระเจ้า เพราะการไม่เชื่อฟังพระเจ้าเพียงครั้งเดียว ตามบันทึกพระคัมภีร์กล่าวว่า ศพของโมเสส ถูกฝังไว้ในเขตแดนก่อนเข้าแผ่นดินคานาอันนั่นเอง
เน็น

เทคนิคขั้นสูงของการใช้เน็น

เทคนิคขั้นสูงของการใช้เน็น เป็นการนำ 4 มหาวิถีมาใช้ในรูปแบบที่ซับซ้อนขึ้น ต้องใช้ความเชี่ยวชาญมากขึ้น ซึ่งจะมีประโยชน์มากในการต่อสู้ โดยเฉพาะกับผู้ที่มีเทคนิคการใช้เน็นขั้นสูงเช่นกัน
ชู (การผสาน)  เป็นเทคนิคการนำ"เท็น"มาใช้ร่วมกับอุปกรณ์ที่ถืออยู่ โดยการคิดว่าอุปกรณ์ชิ้นนั้นเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของร่างกาย และแบ่งออร่าของตนไปครอบคลุมอุปกรณ์นั้น ทำให้สามารถใช้อุปกรณ์นั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
อิน (พราง)   เป็นเทคนิคขั้นสูงของ"เซ็ทสึ" สามารถพรางเน็นที่ปล่อยออกมาได้ 100% โดยยังคงผลของเน็นนั้นอยู่ พูดอีกอย่างก็คือการใช้ฮัทสึได้โดยศัตรูไม่สามารถรับรู้ได้ถึงพลังนั้น ยกเว้นว่าจะใช้"เงียว"ในการดู ซึ่งก็ต้องใช้สมาธิเพิ่มขึ้นอีก
เงียว (ผนึก)   เทคนิคขั้นสูงของ"เท็น" ใช้การรวมออร่าไว้ที่ดวงตา เพื่อเพ่งมองให้ได้ชัดเจนขึ้น การใช้เงียวจะสามารถมองเห็นออร่าของผู้ที่พรางไว้ด้วย "อิน" ได้ อย่างไรตาม"เซ็ทสึ"ที่เป็นการดับพลังออร่า ไม่ใช่การซ่อน จึงไม่สามารถใช้เงียวมองเห็นว่าผู้ใดกำลังใช้เซ็ทสึอยู่
เอ็น (รัศมี)   เทคนิคขั้นสูงของ "เร็น" ใช้การแผ่ขยายออร่าที่คลุมร่างของตนเองให้เป็นรัศมีกว้างออกไปมากกว่าปกติ ทำให้สามารถรับรู้สิ่งที่เข้ามาในขอบเขตของ"เอ็น" ได้ ยิ่งเอ็นแผ่ขยายไปมากก็ยิ่งรับรู้ได้กว้างขึ้น แต่ต้องอาศัยการฝึกขั้นสูง  โดยปกติผู้ที่ทำได้ก็จะใช้แค่ในระยะจู่โจมของตนเท่านั้น แต่ถ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญอาจใช้"เอ็น"ที่มีรัศมีได้ร่วมร้อยเมตรทีเดียว 
โค (รวม)  เทคนิคการผสานการใช้ "เท็น" "เซ็ทสึ" "เร็น" "ฮึทสึ" และ "เงียว" เข้าด้วยกัน โดยการใช้"เท็น"และ"เร็น"ปล่อยออร่าออกมา จากนั้นรวมออร่าไปที่จุดใดจุดหนึ่งของร่างกาย (เงียว) แล้วดับออร่าที่ยังเหลืออยู่ในส่วนอื่นของร่าง (เซ็ทสึ) ทำให้สามารถรวมออร่าไว้ได้เข้มข้นกว่าปกติ แล้วโจมตี (ฮัทสึ) ก็จะได้พลังการโจมตีที่รุนแรงกว่าเดิมหลายเท่าตัว
เค็น (การป้องกัน)   เทคนิคการผสาน"เท็น"และ"เร็น"เข้าด้วยกัน เป็นเสมือนกับการใช้"โค"คลุมทั้งร่าง เพื่อให้สามารถปกป้องร่างกายจากการถูกคู่ต่อสู้โจมตีด้วย"โค"ซึ่งมีอานุภาพรุนแรงเกินที่การคลุมออร่าด้วย"เร็น"จะรับได้  แม้"เค็น"จะมีพลังด้อยกว่าแต่ก็เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการป้องกัน
เรียว (???)  การ "เคลื่อนย้าย" ออร่าไปตามส่วนต่างๆของร่างกายตน เพื่อประยุกต์ใช้ในการต่อสู้ทั้งรุกและรับ ตัวอย่างเช่น ในขณะที่รับการจู่โจม บริเวณลำตัวจะถูกคลุมไว้ด้วยออร่า 80% จากนั้นเมื่อโจมตี ก็ทำการเคลื่อนย้ายออร่าจากลำตัว 60% มาไว้ที่หมัด ทำให้เหลือออร่าอยู่บริเวณลำตัวเพียง 20% ผู้ที่เชี่ยวชาญการต่อสู้ควรจะใช้"เรียว" ได้อย่างคล่องแคล่ว
เมธี อรุณ

ประวัติ

เมธี มีชื่อเล่นเป็นภาษาอาหรับว่า อัสวาน (أسوان) เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเวียงสุวรรณวิทยาคม ตำบลแว้ง อำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส ก่อนจะได้รับทุนศึกษาต่อในชั้นมัธยมปลายทีโรงเรียนอิสลามวิทยาลัยแห่งประเทศไทย และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะเทคโนโลยีนวัตกรรมการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ระดับปริญญาโทในหลักสูตรการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน คณะรัฐประศาสนศาสตร์ ของ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และเคยเป็นเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล (อบจ.สตูล) ในช่วงพักวงลาบานูนเพลงที่ผู้ฟังส่วนใหญ่คุ้นเคยจนติดหู ได้แก่ "ยาม", "191", "คนตัวดำ", "รักแท้", "เป็นตายร้ายดี", "เท่าเดิม", "ปฏิทิน", "เชือกวิเศษ", "แพ้ทาง"และ",ใจกลางเมือง" เป็นต้น

ชีวิตส่วนตัว

เมธี อรุณเคยลงเล่นการเมืองที่บ้านเกิดเป็นอดีตเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล แต่ไม่ผ่านเกณฑ์เนื่องจากอายุยังไม่ถึง และยังเป็นอาจารย์สอนที่มหาลัยหาดใหญ่ ในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2558 เมธียังรับตำแหน่งเป็นรองประธาน สโมสรฟุตบอลสตูล ยูไนเต็ด
อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ

ลักษณะภูมิประเทศ

สภาพพื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบ เป็นเขาเตี้ยๆ มีแม่น้ำมูล แม่น้ำโขง และ ลำโดมน้อย ซึ่งเป็นแม่น้ำขนาดเล็ก ไกล้เคียงกับแม่น้ำมูล ไหลผ่าน เขื่อนสิรินธร มาบรรจบกับแม่น้ำมูล ที่หน้าเขื่อนปากมูล ความสูงโดยเฉลี่ยของพื้นที่ประมาณ 200 เมตร จากระดับน้ำทะเล ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ยอดเขาบรรทัด สูงประมาณ 543 เมตร สภาพป่าทั่วไปเป็น ป่าเต็งรัง ป่าแพะหรือป่าแดง จะมีป่าดิบเฉพาะบริเวณริมห้วยขนาดใหญ่เท่านั้น สภาพพื้นที่ส่วนมากเป็นป่าสลับพลาญหินทราย และหินศิลา ส่วนดินเป็นดินลูกรัง ดินบรบือ และดินตะกอน จะมีทรายปะปนในดิน

ทรัพยากรป่าไม้

อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ สามารถสำแนกประเภทของสังคมพืชออกได้เป็น
ป่าดิบแล้ง ป่าดิบแล้งในบริเวณอุทยานแห่งชาติมีอยู่เพียงเล็กน้อย ประมาณ 6.96 ตารางกิโลเมตร หรือ 8.354 เปอร์เซ็นต์ ของพื้นที่ทั้งหมด โดยขึ้นปกคลุมอยู่ทางด้านทิศตะวันออก ของอุทยานแห่งชาติบริเวณห้วยกระดิน และห้วยหัวเจ้า ป่าชนิดนี้มีลักษณะโครงสร้างทางด้านตั้งประกอบด้วยไม้ที่ขึ้นอยู่ 4 ชั้นระดับด้วยกัน โดยชั้นสูงสุด ประกอบด้วยไม้ชนิดต่างๆ ที่มีความสูงตั้งแต่ 21 เมตรขึ้นไป ได้แก่ ยางนา ตะเคียนหิน กะบก ตะแบก และชนิดอื่นๆ ไม้ชั้นกลาง ซึ่งมีเรือนยอดปกคลุมต่อเนื่อง ประกอบด้วยไม้ขนาดกลางที่มีความสูงตั้งแต่ 15-20 เมตร ไม้ที่พบเห็นโดยทั่วไป ได้แก่ ติ้ว ประดู่ และ มะค่าโมง ไม้ชั้นล่าง ประกอบด้วยไม้ขนาดเล็กที่มีความสูงระหว่าง 4-14 เมตร ชนิดไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เหมือด ตีนนก และหว้า
ป่าเต็งรัง ป่าเต็งรังในบริเวณอุทยานแห่งชาติปกคลุมเป็นบริเวณกว้าง กล่าวคือ ครอบคลุมเนื้อที่ 69.97 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 84 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ทั้งหมด โดยขึ้นปกคลุมพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติอยู่ทั่วๆ ไป โครงสร้างตามแนวดิ่ง ประกอบด้วยไม้สามชั้น ชั้นบนสุด (Upper Layer) ประกอบด้วย ไม้ที่มีความสูงตั้งแต่ 16 เมตรขึ้นไป เป็นไม้ขนาดใหญ่ ลำต้นค่อนข้างเปล่าตรงขึ้นกระจัดกระจายห่างๆ พันธุ์ไม้ที่พบ ได้แก่ รกฟ้า ประดู่ ไม้ชั้นกลาง ประกอบดด้วยไม้ขนาดกลางที่มีความสูงระหว่าง 15-20 เมตร ขึ้นรวมกันหนาแน่นกว่าชนิดอื่นๆ ไม่ที่เด่นและพบเห็นทั่วไป ได้แก่ เต็ง รัง พลวง แดง เป็นต้น ส่วนไม้ล่าง เป็นไม้ขนาดเล็กที่มีความสูงต่ำกว่า 5 เมตร ลงมา ประกอบด้วย รักทะนง ยอป่า เหมือด เป็นต้น ส่วนไม้พื้นล่าง เป็นพวกลูกไม้ต่างๆ ปรงป่า
แคทริน ดัชเชสแห่งเคนต์

พระชนม์ชีพช่วงต้น

ดัชเชสแห่งเคนต์มีพระนามเดิมว่าแคทริน ลูซี แมรี เวิร์สลีย์ ประสูติ ณ คฤหาสน์ฮอวิงฮัม ยอร์กเชอร์ เป็นธิดาเพียงคนเดียวของเซอร์วิลเลียม เวิร์สลีย์ กับจอยซ์ มอร์แกน บรุนเนอร์ เป็นหลานตาของเซอร์จอห์น บรุนเนอร์ บารอเน็ตที่ 2 และเป็นเหลนของเซอร์จอห์น บรุนเนอร์ บารอเน็ตที่ 1 ผู้ก่อตั้งบรุนเนอร์มอนด์ (Brunner Mond) และเคมีอุตสาหกรรมอิมพีเรียล (Imperial Chemical Industries) นอกจากนี้พระองค์ยังสืบสันดานจากโอลิเวอร์ ครอมเวลล์
แคทรินบัพติศมา ณ คริสตจักรนักบุญทั้งหลาย (All Saints' Church) ในฮอวิงฮัมในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2476 มีพ่อแม่ทูนหัวคือ เซอร์เฟลิกซ์ บรุนเนอร์ บอรอเน็ตที่ 3, เซอร์ดิกบี ลอว์สัน บารอเน็ตที่ 2, วินิเฟรด คอลเกต และมาร์กาเรต ไฟฟ์แห่งคฤหาสน์นันนิงตัน

เสกสมรส

แคทรินทรงพบกับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ พระโอรสในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ กับเจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เมื่อครั้งที่เจ้าชายประจำการที่ค่ายแคตเทอริก (Catterick Camp) พระราชพิธีเสกสมรสถูกจัดขึ้น ณ อาสนวิหารยอร์กในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2504 ซึ่งอาสนวิหารดังกล่าวเคยจัดพิธีสมรสของเจ้านายครั้งล่าสุด คือพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษกับฟิลิปปาแห่งเฮนอลต์เมื่อ 633 ปีก่อน ในพระราชพิธีนี้ได้เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว และเจ้าหญิงแอนน์เป็นหนึ่งในเพื่อนเจ้าสาว โดยมีไมเคิล แรมซีย์ อาร์ชบิชอปแห่งยอร์กเป็นผู้ดำเนินพิธี มีแขกผู้มีเกียรติจำนวนมากเข้าร่วมพระราชพิธี เป็นต้นว่า นอแอล คอวอร์ด และดักลัส แฟร์แบงส์ จูเนียร์ รวมทั้งพระราชวงศ์ต่างประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร, กรีซ, เดนมาร์ก, นอร์เวย์, ยูโกสลาเวีย, โรมาเนีย และสเปน
ทั้งสองมีพระบุตรสี่คน ได้แก่ จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูส์ (26 มิถุนายน พ.ศ. 2515),  เลดีเฮเลน เทย์เลอร์ (28 เมษายน พ.ศ. 2507), ลอร์ดนิโคลัส วินด์เซอร์ (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2513) และลอร์ดแพทริก วินด์เซอร์ (5 ตุลาคม พ.ศ. 2520; ตายคลอด)

เข้ารีตคาทอลิก

ดัชเชสแห่งเคนต์ทรงเปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกในปี พ.ศ. 2537 ถือเป็นการตัดสินพระทัยส่วนพระองค์และทรงได้รับพระราชานุญาตจากสมเด็จพระราชินีนาถ พระองค์ทรงให้สัมภาษณ์กับบีบีซี ความว่า "เราชอบแนวทางปฏิบัติ และนิกายคาทอลิกก็มีแนวทางให้คุณปฏิบัติตาม ซึ่งฉันปรารถนาที่จะทำเช่นนี้มาตลอดในชีวิตนี้ ฉันอยากจะรู้เสียด้วยว่าตัวฉันถูกคาดหวังอะไรไว้บ้าง ฉันชอบถูกสอนว่า "เธอจะต้องเข้าโบสถ์ทุกวันอาทิตย์นะ ไม่งั้นเจอดีแน่ !"" พระคาร์ดินัลเบซิล ฮิวม์ อาร์ชบิชอปแห่งเวสต์มินสเตอร์ ผู้นำทางจิตวิญญาณแห่งคริสตจักรคาทอลิกในอังกฤษและเวลส์ เกรงว่าอาจเกิดกระแสต่อต้านจากการเปลี่ยนนิกายของดัชเชส
แม้จะมีพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ที่กล่าวว่า หากมีสมาชิกแห่งพระราชวงศ์พระองค์ใดเสกสมรสกับคู่สมรสที่เป็นคาทอลิก ก็จะถูกถอดออกจากการสืบราชสันตติวงศ์แห่งสหราชอาณาจักร แต่ไม่รวมไปถึงกรณีที่เจ้านายเสกสมรสกับคริสต์ศาสนิกชนนิกายแองกลิคัน แต่คู่เสกสมรสเปลี่ยนไปนับถือนิกายคาทอลิกในภายหลัง ด้วยเหตุนี้ดยุกแห่งเคนต์จึงมิถูกถอดจากการสืบราชบัลลังก์
ทว่าหลังจากการเปลี่ยนนิกายของพระองค์ ลอร์ดนิโคลัส วินด์เซอร์ พระโอรสคนเล็ก, เอ็ดเวิร์ด วินด์เซอร์ ลอร์ดดาวน์แพทริก และเลดีมารีนา ชาร์ลอตต์ วินด์เซอร์ พระนัดดาได้เปลี่ยนไปเข้ารีตคาทอลิกเช่นกัน ส่วนจอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูส์ พระโอรสคนโต สมรสกับสตรีคาทอลิก ด้วยเหตุนี้พวกเขาทั้งหมดจึงถูกถอดออกจากการสืบราชสันตติวงศ์แห่งสหราชอาณาจักร ส่วนลอร์ดดาวน์แพทริกจึงถือเป็นผู้สืบสายตระกูลดยุกและเอิร์ลแห่งเคนต์คนแรกที่เป็นคาทอลิก นับตั้งแต่การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์เป็นต้นมา
ปราณี สังขะตะวรรธน์

การศึกษา

รองศาสตราจารย์ ดร.ปราณี สังขะตะวรรธน์ หรือ รศ.ดร.ปราณี สังขะตะวรรธน์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ครุศาสตร์บัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโท M.S. และ Ed.S. สาขาการมัธยมศึกษา และระดับปริญญาเอก สาขาหลักสูตรและการสอน จาก Kansas State University

ประสบการณ์การทำงาน

รศ.ดร.ปราณี สังขะตะวรรธน์ เริ่มทำงานในตำแหน่งอาจารย์ สังกัดสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เมื่อปี พ.ศ. 2531  ได้รับตำแหน่งผู้ช่วยอธิการบดี ในปี พ.ศ. 2548 ตำแหน่งรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ ในปี พ.ศ. 2550 และเป็นอธิการบดี คนที่ 5 ของมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2551
ปลาหมอแคระ

ปลาหมอแคระ (อังกฤษ: Dwarf cichlid) เป็นชื่อเรียกปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) กลุ่มหนึ่ง ที่มีขนาดลำตัวเล็กกว่าปลาในวงศ์เดียวกันสกุลอื่น ๆ ทั่วไป โดยจะมีความยาวลำตัวจรดหางเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 2 นิ้ว หรือ 12-15 เซนติเมตร 
โดยมากแล้วนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามในตู้กระจก ที่มีการปลูกพืชจำพวกไม้น้ำควบคู่ไปด้วย ซึ่งปลาหมอแคระหลายสกุล หลายชนิดสามารถเพาะขยายพันธุ์กันได้ในที่เลี้ยง เป็นปลาที่มีประวัติการเลี้ยงมายาวนาน และจากการเพาะขยายพันธุ์เอง ที่ทำให้มีสายพันธุ์ที่หลากหลาย มีสีสันและลวดลายที่แตกต่างไปจากปลาที่พบในธรรมชาติ
ปลาหมอแคระสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ ปลากลุ่มที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ และปลาที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา มักอาศัยในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่างระหว่าง 4-7 (pH) แตกต่างออกไปตามถิ่นที่อยู่
งานเลือกตั้งเซ็มบัตสึ

งานเลือกตั้งเซ็มบัตสึ หรือ เซ็มบัตสึโซเซ็งเกียว (ญี่ปุ่น: 選抜総選挙 โรมาจิ: Senbatsu Sousenkyo) เป็นงานกิจกรรมประจำปีของเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) ที่เปิดโอกาสให้แฟนคลับสามารถลงคะแนนสมาชิกที่ตนชื่นชอบให้เป็นเซ็มบัตสึของซิงเกิลได้ กิจกรรมนี้จัดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2552 และได้จัดขึ้นอีกทุกปีเรื่อยมา

แนวคิด

กิจกรรมนี้เป็นการค้นหาสมาชิกวงที่ได้รับความนิยมจากมุมมองของแฟนคลับ ซึ่งจัดขึ้นทุก ๆ ปีในช่วงเดือนมิถุนายนตั้งแต่ พ.ศ. 2552 การลงคะแนนสามารถทำได้ผ่านทางการซื้อแผ่นซีดีซิงเกิลที่บรรจุบัตรลงคะแนนไว้อยู่ สมาชิกที่ได้รับคะแนนอันดับต้น ๆ จะได้มีส่วนร่วมกับเพลงในหน้าเอ (A-side) ส่วนสมาชิกที่เหลือจะได้ออกเพลงในหน้าบี (B-side) สมาชิกที่มีคะแนนสูงเป็น 7 อันดับแรกจะเรียกว่า "คามิเซเวน" (神7 Kami 7) ซึ่งแปลว่า "เทพเจ้าทั้ง 7"
เนื่องจากวงเอเคบีโฟร์ตีเอตมีสมาชิกจำนวนมาก จึงเป็นเรื่องยากที่จะให้สมาชิกทุกคนมีเวลาออกอากาศเท่า ๆ กัน ดังนั้นจึงมีการเลือกสมาชิกแถวหน้าจำนวน 10 ถึง 20 คน (ส่วนใหญ่ 16 คน) มาเป็นสมาชิกหลักที่เรียกว่า "เซ็มบัตสึ" (ญี่ปุ่น: 選抜 โรมาจิ: senbatsu; หรือ "สมาชิกที่ได้รับเลือก") ซึ่งก่อนที่จะมีงานเลือกตั้ง ยาซูชิ อากิโมโตะ โปรดิวเซอร์ของวง เป็นผู้เลือกเซ็มบัตสึด้วยตัวเองมาโดยตลอด แต่ภายหลังเริ่มมีกระแสวิพากษ์วิจารณ์จากแฟนคลับถึงการตัดสินใจเลือกเซ็มบัตสึของอากิโมโตะ โดยตั้งข้อสงสัยว่าเป็นการเลือกโดยมีอคติและความลำเอียง นอกจากนี้ ตำแหน่งเซ็นเตอร์ของวง (ผู้ที่ยืนอยู่ตรงกลาง) นั้นเป็นของอัตสึโกะ มาเอดะ มาโดยตลอด ทำให้ผู้คนจำนวนมากไม่พอใจถึงการกระทำดังกล่าว และมองว่าไม่เป็นการเปิดโอกาสให้กับสมาชิกอื่น เหตุการณ์เหล่านี้จุดประกายความคิดของอากิโมโตะให้จัดงานเลือกตั้งขึ้นมา ในประเทศญี่ปุ่น เอเคบีโฟร์ตีเอตถือเป็นวงไอดอลกลุ่มแรกที่มีระบบการคัดสรรสมาชิกจากคะแนนโหวตอย่างเปิดเผย
ในปี2561 เพื่อฉลอง10ปีงานเลือกตั้งเซ็มบัตสึ จึงมีการเพิ่มตำแหน่งคือ คิเน็นวากุ ซึ่งคือสมาชิกที่อยู่อันดับที่81-100 จะติดอันดับและได้มีส่วนร่วมในซิงเกิ้ล รวมถึงเปิดโอกาสให้วงน้องสาวต่างประเทศมีส่วนร่วมในงานเลือกตั้งอีกด้วย
ในปี2562 ทางAKB48 ได้ออกมาประกาศว่าในปี2562 จะไม่มีการจัดงานเลือกตั้งเซ็มบัตสึ

การหาเสียง

การหาเสียงของงานเลือกตั้งเซ็มบัตสึมีความคล้ายคลึงกับการเลือกตั้งทั่วไป สมาชิกที่เข้าร่วมงานแต่ละคนจะได้รับโปสเตอร์หาเสียงของตนเอง และจะมีเวลาออกอากาศบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ตสำหรับการกล่าวปราศรัยหาเสียงทั่วประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลาประมาณ 1 ถึง 2 นาที นอกจากนี้สมาชิกยังสามารถแต่งกาย ทำทรงผม หรือทำท่างใด ๆ ให้เป็นที่น่าสนใจจากผู้ชมได้