google/wiki40b huggingface dataset:
ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ

ประวัติ

ท่าอากาศยานถูกสร้างประมาณปี ค.ศ. 1939–1942 เป็นช่วงระหว่างภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น

ยุคสงครามเกาหลี

ท่าอากาศยานคิมโพได้เป็นฐานทัพหลักของกองทัพสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามเกาหลี ในชื่อ เค-14
วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1950 กองทัพเกาหลีเหนือ ได้บุกโจมตีเกาหลีใต้ ก่อให้เกิดชนวนสงครามขึ้น และเครื่องบินที่นี่ (ซี-54 สกายมาสเตอร์) ได้เสียหายไป 1 ลำ ทำให้อเมริกาต้องอพยพผู้คนรวม 748 คนออกจากท่าอากาศยานคิมโพและซูว็อน บ่ายวันนั้น เครื่องบินเอฟ-82 ทวินมัสแตง จำนวน 5 ลำ ได้นำเครื่องบินซี-54 สกายมาสเตอร์ จำนวน 4 ลำออกจากคิมโพ เมื่อเห็นว่าซี-54 หนึ่งลำถูกทำลายที่ซูว็อนโดยเครื่องบิน KPAF ลาว็อคกิน ลา-7 5 ลำ ต่อมา เครื่องบิน LA-7 จำนวนหนึ่ง ถูกยิงโดยเครื่องบินของอเมริกา
ไม่กี่วันต่อมา เครื่องบินเอฟ-80ซี 4 ลำ ได้ยิงเครื่องบิน อิลยูชิน อิล-10 จำนวน 4 ลำ ตกที่คิมโพ
คิมโพถูกยึดครองโดย KPA หลังจากการยึดครองโซลในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1950 วันถัดมา เครื่องบินบี-29 8 ลำ ได้ระเบิดคิมโพและย่านรถไฟโซล ต่อมาในเดือนกรกฎาคม KPAF ได้ใช้ฐานที่ตั้งนี้ในการโจมตีกองทัพสหประชาชาติ ต่อมาวันที่ 10 กรกฎาคม เครื่องบินยัก-7 จำนวนเจ็ดลำ ได้มาซ่อนอยู่ที่คิมโพ เพื่อใช้โจมตีสหประชาชาติที่ช็องจู ซึ่งวันถัดมาก็ได้ทำการระเบิดเครื่องเอฟ-80 บางลำในบริเวณนี้ ในวันที่ 15 กรกฎาคม กองทัพอเมริกาได้บุกคิมโพอีกครั้ง และได้ทำลายเครื่องบินยัก-7 จำนวนสองถึงสามลำ รันเวย์ก็ได้รับเสียหาย ในวันที่ 5 สิงหาคม กองทัพอากาศที่ห้าได้บุกคิมโพ และทำลายเครื่องบินอีก 9 ลำ
เมื่อสงครามอินช็อนเริ่มขึ้นในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1950 กองทัพแบตตาไลออนที่สอง ได้ยึดคิมโพในวันที่ 17 กันยายน และคิมโพถูกควบคุมโดยกลุ่มกองทัพ และเช้าวันที่ 18 กันยายน กองทัพสามารถรักษาลานจอดให้ปลอดภัยได้ ซึ่งลานจอดก็อยู่ในสภาพดีเยี่ยม เนื่องจากเกาหลีเหนือไม่สามารถทำลายมันได้ วันที่ 19 กันยายน กองทัพวิศวกรรมอเมริกาได้ทำการซ่อมทางรถไฟ 13 กิโลเมตร และซ่อมเครื่องบิน 32 ซี-54 ให้บินได้เหมือนเดิม ซึ่งกลุ่มทหาร VMF-212 ก็ถือเป็นกลุ่มแรก ๆ ที่ขึ้นเครื่องบินจากคิมโพไปย็อนโป ในวันที่ 25 กันยายน กองทัพวิศวกรรมได้ทำการซ่อมแวมรันเวย์ยาว 6,000 ฟุต (1,800 เมตร) ให้กลับมาใช้งานได้เหมือนเดิม วันที่ 6 ตุลาคม กลุ่ม USAF ได้มาควบคุมท่าอากาศยานต่อจาก USMC
ต่อมาทหารอเมริกาถูกโจมตีที่เส้นขนานที่ 38 ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1951 นายพลริดจ์เวย์ จึงได้สั่งให้ทหารถอนกำลังย้ายลงไปทางใต้ ทำให้กัมโปถูกจีนและเกาหลีเหนือยึดครอง
กองทัพอเมริกาได้กลับมาอีกครั้งในเดือนมกราคม ค.ศ. 1951 และได้ทำการบุกโจมตีจีนและเกาหลีเหนือที่คิมโพในวันที่ 25 มกราคม ทำให้จีนและเกาหลีเหนือต้องย้านไปที่ราบลุ่มแม่น้ำฮัน และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951 กองทัพได้กลับมายึดครองคิมโพอีกครั้ง
วันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1953 นักบินชาวเกาหลีเหนือ โน คัม-ซ็อก ได้นำเครื่องบินเอ็มไอจี-15 ลงจอดที่คิมโพ

สิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ

หน่วยงานการสืบสวนอุบัติเหตุทางรถไฟและเครื่องบิน (ARAIB) ได้ทำห้องตรวจสอบความปลอดภัยของท่าอากาศยาน ถึงแม้หน่วยงานการสืบสวนอุบัติเหตุทางเครื่องบินเกาหลี (KAIB) จะเข้ามาแทนที่ แต่ก็ยังคงมีห้องนั้นอยู่เช่นเดิม
เฟลเวอร์

Miracle (2556)

หลังจากได้ทดลองทำเพลงป๊อบมา2อัลบั้ม ซึ่งก็สามารถเข้าถึงคนฟังได้กว้างและหลากหลายตามความตั้งใจเมื่อ5ปีก่อนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มาอัลบั้มนี้พวกเขาเหลือสมาชิกเพียงแค่3คน คือก้อย เจน และเอ็กซ์ บวกกับเริ่มเกิดความรู้สึกซ้ำซากจำเจ จึงอยากริเริ่มทำสิ่งแปลกใหม่อีกครั้ง ตามหัวใจและความฝัน จึงเป็นที่มาของแนวเพลง Alternative Dance Rock (A.D.R) ซึ่งเฟลเวอร์ได้เรียกชื่อนี้ขึ้นมาเอง เพราะเป็นการผสมผสานระหว่างดนตรีสดที่เกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ของทุกคนตั้งแต่ยุคอัลเทอร์เนทีฟมาจนถึงปัจจุบัน กับดนตรีอิเล็คทรอนิค เสียงสังเคราะห์ต่างๆ โดยเจนได้ผันตัวเองมาเล่นซินธิไซเซอร์ และเป็นดีเจเปิดซาวด์ต่างๆในการแสดงสดแทนการเล่นกีต้าร์ และก้อยได้เพิ่มบทบาททางดนตรี คือรับตำแหน่งเป็นมือเปียโนด้วย โดยมีซิงเกิ้ลเปิดตัวเพลงแรกชื่อว่าเพลง "ผี" เป็นการกล่าวถึงเรื่องความรักซึ่งถือว่าเป็นสิ่งลึกลับซับซ้อ­น มีทั้งเสน่ห์ชวนให้หลงไหลไขว่คว้า แต่บางครั้งก็น่ากลัวจนบางคนอยากหลีกให้­ไกล นำมาเปรียบเทียบกับผี ด้วยวิธีเล่าแบบสนุกๆ โดยมีจุดหลักๆ ว่า " ความรักนั้นก็เหมือนผี ถึงรู้ว่ามีแต่กลับหาไม่เจอ ยิ่งดิ้นรนไขว่คว้าก็อาจทำให้เรา มืดมนสับสน ให้เรารอเวลาที่เหมาะสมและอย่าหมดศรัทธาไป­ซะก่อน ถึงวันนั้นความรักก็จะมาหาเราเอง"
แม่น้ำชากูจิอิ

แม่น้ำชากูจิอิ (ญี่ปุ่น: 石神井川 Shakujii-gawa) เป็นแม่น้ำที่ผ่านแถบตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีต้นน้ำอยู่ที่เขตฮะนะโคะกะเนะอิมินะมิโจ ในเมืองโคะไดระ และไหลไปบรรจบกับ แม่น้ำซุมิดะ ที่เขตคิตะ ในกรุงโตเกียว 
แม่น้ำชะกุจิอิมีความยาวรวม 25.2 กิโลเมตร มีพื้นที่รับน้ำ 61.6 ตารางกิโลเมตรและถูกจัดอยู่ในประเภทแม่น้ำระดับหนึ่งโดยรัฐบาลญี่ปุ่น
สาริน รณเกียรติ

ประวัติ

สาริน รณเกียรติ ชื่อเล่น อิน โดยชื่อ "สาริน" คุณแม่ตั้งให้ มีความหมายว่า “ผู้เป็นใจกลางของทุกสิ่ง” เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2538 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นลูกชายคนกลางของครอบครัว มีพี่สาว 1 คน และน้องสาว 1 คน ครอบครัวทำธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน ระดับอุดมศึกษาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาออกแบบสถาปัตยกรรม (หลักสูตรนานาชาติ) หรือ International Program in Design & Architecture (INDA) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เกียรตินิยมอันดับ 2 อินเริ่มต้นจากการเป็นที่รู้จักในฐานะคิวต์บอยหนุ่มสุดฮ็อตจากสถาปัตย์จุฬาฯ หลังจากเรียนจบ ประกอบอาชีพสถาปนิก ส่วนในวงการบันเทิงเริ่มมาจากการเป็นดีเจของ Get 102.5 โดยการชักชวนของรุ่นพี่ที่รู้จัก และก้าวเข้ามาเป็นนักแสดงกับทางช่อง 3 กับผลงานละครเรื่องแรกคือ ดวงใจในไฟหนาว
ระหว่างศึกษาต่อที่เกาหลี ได้ทำการทดสอบบทการแสดง จนในปี 2562 สารินได้รับโอกาสร่วมแสดงในละครซีรีส์ชุด ลูกผู้ชาย ตอน ภูผา ในบทบาท "ภูผา" ซึ่งเป็นพระเอกเรื่องแรก จากนั้นรับบทเป็น "พ่อเพิ่ม" ในละครเรื่อง ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง และรับบทร้ายเรื่องแรกในเรื่อง ฟากฟ้าคีรีดาว
การฝึกงาน

การฝึกงาน เป็นช่วงเวลาหาประสบการณ์ทำงานที่องค์การเสนอให้เป็นระยะเวลาจำกัด คำว่า intern เดิมจำกัดเฉพาะบัณฑิตแพทย์ (หมายถึง "แพทย์จบใหม่") แต่ปัจจุบันคำนี้มีใช้แพร่หลายในธุรกิจ องค์การไม่แสวงหาผลกำไร และหน่วยงานราชการ โดยทั่วไปนักเรียนนักศึกษาและบัณฑิตเข้าฝึกงานเพื่อมุ่งได้รับทักษะและประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องในสาขาวิชานั้น ๆ นายจ้างได้รับประโยชน์จากตำแหน่งเหล่านี้เพราะมักรับสมัครลูกจ้างจากพนักงานฝึกงานที่ดีที่สุด ซึ่งมีสมรรถภาพที่ทราบกันอยู่แล้ว ฉะนั้นจึงประหยัดเวลาและเงินได้ในระยะยาว ปกติองค์การภายนอกเป็นผู้จัดการการฝึกงาน ซึ่งรับสมัครพนักงานฝึกงานในนามของกลุ่มอุตสาหกรรม มีกฎต่างกันในแต่ละประเทศว่าพนักงานฝึกงานควรถือเป็นลูกจ้างหรือไม่ ระบบการฝึกงานอาจเปิดช่องให้เกิดการเอารัดเอาเปรียบจากนายจ้างบางคน 
การฝึกงานในวิชาชีพมีความคล้ายกันในบางด้าน แต่ไม่เข้มงวดเท่ากับการเป็นลูกมือฝึกหัด (apprenticeship) สำหรับวิชาชีพ การค้าและงานอาชีวะ ด้วยเหตุที่ไม่มีการวางมาตรฐานและการกำกับดูแล คำให้คำว่า "การฝึกงาน" เปิดช่องให้ตีความอย่างกว้างขวาง พนักงานฝึกงานอาจเป็นได้ทั้งนักเรียนไฮสกูลหรือมัธยม นักศึกษาวิทยาลัยหรือมหาวิทยาลัย หรือผู้ใหญ่หลังสำเร็จการศึกษาแล้ว ตำแหน่งเหล่านี้อาจได้หรือไม่ได้รับค่าจ้าง และเป็นตำแหน่งชั่วคราว 
ตรงแบบการฝึกงานประกอบด้วยการแลกเปลี่ยนบริการกับประสบการณ์ระหว่างพนักงานฝึกงานและองค์การ การฝึกงานยังใช้ตัดสินว่าพนักงานฝึกงานผู้นั้นยังมีความสนใจในสาขานั้นหรือไม่หลังได้ประสบการณ์ชีวิตจริงหรือไม่ นอกจากนี้ การฝึกงานยังสามารถใช้สร้างเครือข่ายวิชาชีพที่สามารถช่วยเหลือเรื่องจดหมายแนะนำหรือนำไปสู่โอกาสการจ้างงานในอนาคต ประโยชน์ของการนำพนักงานฝึกงานเข้าสู่การจ้างงานเต็มเวลา คือ พนักงานฝึกงานจะมีความคุ้นเคยกับบริษัทและตำแหน่งเดิมอยู่แล้ว และโดยทั่วไปแล้วต้องการการฝึกอบรมเพียงเล็กน้อยหรือไม่ต้องการเลย การฝึกงานให้นักศึกษาปัจจุบันสามารถมีส่วนร่วมในสาขาที่ตนเลือกเพื่อรับการเรียนรู้เกี่ยวกับอาชีพในอนาคต และเตรียมความพร้อมสำหรับการทำงานเต็มเวลาหลังสำเร็จการศึกษา

ค่าธรรมเนียมการฝึกงาน

บริษัทที่มองหาพนักงานฝึกงานมักค้นหาและมอบหมายนักศึกษาในตำแหน่งไม่ได้รับค่าจ้างโดยมีค่าธรรมเนียม บริษัทเหล่านี้เรียกเก็บเงินจากนักศึกษาเพื่อช่วยในการวิจัยโดยสัญญาว่าจะคืนเงินค่าธรรมเนียมหากไม่พบการฝึกงาน  โปรแกรมดังกล่าวมีหลากหลายและมุ่งจัดการหาพนักงานฝึกงานให้แก่บริษัทที่มีชื่อเสีงย บางบริษัทอาจให้การเคหะที่มีการควบคุมในนครใหม่ ระบบพี่เลี้ยง การสนับสนุน เครือข่าย กิจกรรมสุดสัปดาห์หรือหน่วยกิตวิชาการ 
บางบริษัทเจาะจงจัดหาทุนการศึกษาและเงินอุดหนุนแก่ผู้สมัครรายได้น้อย นักวิจารณ์การฝึกงานวิจารณ์ว่าระบบต้องการหน่วยกิตมหาวิทยาลัยซึ่งจะได้มาต่อเมื่อการฝึกงานโดยไม่ได้รับค่าจ้างเท่านั้น ขึ้นอยู่กับค่าใช้จ่ายของโรงเรียน พฤติการณ์ดังกล่าวมักถูกมองว่าเป็นการปฏิบัติที่ไร้จริยธรรม เพราะกำหนดให้นักศึกษาแลกเปลี่ยนหน่วยกิตค่าเล่าเรียนที่ต้องเสียเงินและมักมีจำกัดเพื่อทำงานที่ไม่ได้รับค่าตอบแทน การจ่ายค่าหน่วยกิตวิชาการเป็นวิธีรับประกันว่านักศึกษาสำเร็จระยะเวลาของการฝึกงาน เพราะพวกเขามีสถาบันวิชาการรับผิดชอบอยู่ ตัวอย่างเช่น นักศึกษาอาจได้รับหน่วยกิตวิชาการเฉพาะหลังมหาวิทยาลัยได้รับบทปฏิทัศน์ททางบวกจากผู้ควบคุมดูแลของพนักงานฝึกงานที่องค์การผู้สนับสนุน
ฤทธิ์หมัดเสือหิว

เนื้อเรื่อง

นักมวยที่เป็นความภาคภูมิใจของมุโคดะยิม โคซาคุ ฮาตานากะ เขามีพรสวรรค์และเป็นนักมวยอาชีพด้วยอายุเพียง 19 ปี แต่โคซาคุกลับมีปัญหาที่ใหญ่ยิ่ง เขาไม่สามารถควบคุมความหิวกระหายที่จะกินอาหารได้กระทั่งครูฝึกยังรู้สึกเหนื่อยหน่าย โคซาคุรักการกินเป็นชีวิตจิตใจ ทำให้การควบคุมน้ำหนักอย่างเคร่งครัดให้เหมาะสมกับรุ่นชกเป็นไปได้อย่างอเนจอนาถยากจะเข็น จนเมื่อวันหนึ่งเขาหิวจนถูกน็อคเอ้าท์แพ้การแข่งขัน โคซาคุได้เดินไปในบริเวณโบสถ์แห่งหนึ่งและนั่นทำให้เขาได้พบกับ ซิสเตอร์แองเจล่า แม่ชีฝึกหัด แล้วโคซาคุก็ค้นพบตัวเองทันทีว่าเขาตกหลุมรัก
แต่ชีวิตของแองเจล่าซิสเตอร์ฝึกหัดมีแต่เพียงพระผู้เป็นเจ้า เธอเป็นเด็กสาวกำพร้าที่มีโอกาสได้เติบโตมาในคอนแวนต์จนมาเป็นซิสเตอร์ฝึกหัดผู้แสนดี ระหว่างที่โคซาคุช่างขยันบอกรักเธออย่างสม่ำเสมอในแทบทุกครั้งที่ได้เจอกัน ซิสเตอร์แองเจล่ามุ่งมั่นที่จะทำให้โคซาคุลูกแกะผู้หลงทางที่น่าสงสารได้ก้าวเดินไปบนเส้นทางที่ถูกต้องและตั้งใจช่วยทำลายนิสัยในการกินของโคซาคุ เธอคอยให้กำลังใจเขาเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะอยู่ห่างจากอาหารและพร้อมขึ้นชกเพื่อเป็นแชมป์ได้ แต่น่าเสียดายความใกล้ชิดบางครั้งอาจทำให้ก่อเกิดความรัก ซิสเตอร์แองเจลาตระหนักว่าตัวเธอเองกำลังเริ่มมีปัญหา
ด้วยพลังใจอันเป็นแรงผลักดันในการพยายามฝึกซ้อมอย่างหนักและการแอบกินของกินที่ซุกซ่อนไว้ โคซาคุ ต่อสู้เพื่อชัยชนะของตนและเพื่อเอาชนะใจของเธอ
เวอชวลแอดเดรสสเปซ

เวอชวลแอดเดรสสเปซ (Virtual Address Space: VAS) คือพื้นที่ ที่ระบบปฏิบัติการสร้างขึ้นมาเพื่อให้แต่ละโปรแกรม สามารถทำงานได้ โดยแต่ละโปรแกรมจะมี virtual address space เป็นของตัวเอง
พิสัยที่เป็นไปได้ของ VAS อยู่ที่ขนาดของ pointer เช่น pointer ขนาด 32บิตจะมีพิสัยตั้งแต่ 0x000000 ถึง 0xFFFFFFFF รวมทั้งหมด 4กิกะบิต
address ของแต่ละ virtual address space ไม่ได้แสดงถึง ตำแหน่งของ physical memory แต่ระบบจะเก็บ page table เอาไว้แทน โดย page table จะถูกใช้แปลง virtual address ไปเป็นตำแหน่งของ physical address อีกที ทำให้โปรแกรมสามารถใช้พื้นที่ได้อย่างต่อเนื่องกันถึงแม้ว่าข้อมูลที่เก็บจริงๆจะไม่ได้ต่อเนื่องกันหรืออยู่ต่างอุปกรณ์กันก็ตาม
ถึงแม้ virtual address space จะมีขนาดใหญ่แต่ก็ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาจริงทั้งหมดเมื่อต้องการใช้งานพื้นที่บน virtual address space โปรแกรมจะขอให้ระบบปฏิบัติการสร้างพื้นที่ให้

ไมโครซอฟท์วินโดวส์

สำหรับระบบปฏิบัติการวินโดวส์ของบริษัทไมโครซอฟท์ virtual address ของ วินโดวส์ 32บิต โดยปกติจะมีขนาด 4กิกะไบต์ หรือ 2^32 ไบต์ โดยแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนแรกตั้งแต่ 0x00000000 ถึง 0x7FFFFFF เรียกว่า user space และอีกส่วนหนึ่งคือ 0x80000000 ถึง 0xFFFFFFFF เรียกว่า system space เว้นแต่จะกำหนดขนาดของ user space ผ่านทาง boot configuration ซึ่งสามารถกำหนดได้สูงสุดถึง 3กิกะไบต์
ส่วน วินโดวส์ 64บิตจะมีขนาด 16อิกซะไบต์ หรือ 2^64 ไบต์ โดย 8เทระไบต์แรกตั้งแต่ 0x000’00000000 ถึง 0x7FF’FFFFFFFF จะถูกใช้สำหรับ user space แต่สำหรับ system space นั้นจะมีขนาด 248 เทระไบต์เริ่มตั้งแต่ 0xFFFF0800'00000000 ถึง 0xFFFFFFFF'FFFFFFFF โดยพื้นที่ ที่เหลือนอกจากนี้จะไม่ถูกใช้งาน
เซนเซอร์พิกเซลตอบสนอง

เซนเซอร์พิกเซลตอบสนอง (อังกฤษ: Active pixel sensor: APS) เป็นเซนเซอร์รูปภาพที่ประกอบด้วยวงจรประยุกต์ซึ่งบรรจุเซนเซอร์พิกเซลอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ละพิกเซลบรรจุตัวตรวจจับรูปภาพและตัวเพิ่มพลังงานไฟฟ้าแบบตอบสนอง มีเซนเซอร์พิกเซลตอบสนองที่ใช้กันอยู่ทั่วไปหลากหลายชนิดเช่น CMOS APS พบได้ในกล้องของโทรศัพท์มือถือหรือกล้องเว็บ หรือDSLR การเซนเซอร์รูปภาพประเภทนี้ใช้ประมวลการ CMOS (และมักพูดกันในชื่อ เซนเซอร์ CMOS) ซึ่งมาใช้แทนที่อุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) ได้
ชอปเปอร์

ชอปเปอร์ (อังกฤษ: chopper) คือรถจักรยานยนต์ประเภทหนึ่ง มาจากการดัดแปลงรถจักรยานยนต์แบบดั้งเดิม (chop แปลว่า สับ) หรือสร้างขึ้นมาใหม่ มีออกแบบให้ยาวกว่าปกติ โดยการปรับมุมส่วนของคอบังคับเลี้ยวให้สามารถใส่ตะเกียบที่ยาวขึ้น ข้อสังเกตอีกประการคือ ไม่มีระบบกันกระเทือนที่ล้อหลัง จึงให้ความรู้สึกถึงสภาพผิวถนนขณะขับขี่ และสร้างความท้าทายให้ผู้ขับขี่

ประวัติ

ก่อนจะมีชอปเปอร์ เคยมีบอบเบอร์(อังกฤษ: bobber) ซึ่งแปลว่ารถจักรยานยนต์ที่ถูก "ตัด" หรือนำชึ้นส่วนต่างๆ ออกเพื่อลดน้ำหนักตัวรถ โดยเฉพาะบังโคลน ตัวอย่างรถบอบเบอร์ในยุคแรกๆ ได้แก่ อินเดียน สปอร์ต สเกาต์ ปี ค.ศ. 1940 ซึ่งมีบังโคลนขนาดใหญ่ และชิ้นส่วนตกแต่งอื่นๆที่มีน้ำหนักมาก ซึ่งรถชอปเปอร์ก็ได้เติบโตมาในระหว่างนี้ โดยการเอาชิ้นส่วนตกแต่งออก และลดน้ำหนักตัวรถ
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เหล่าทหารอเมริกันที่กลับจากสงคราม ได้ดัดแปลงรถโดยถอดชิ้นส่วนที่ ใหญ่ หนัก น่าเกลียด และไม่จำเป็นต่อกลไกการทำงานพื้นฐานของรถจักรยานยนต์ เช่นบังโคลนหน้า ไฟเลี้ยว หรือแม้แต่ห้ามล้อหน้า สปริงขนาดใหญ่ที่อยู่ใต้อานก็ถูกนำออกไปเพื่อให้อานชิดกับตัวถังมากขึ้น พักเท้าแบบดั้งเดิมถูกแทนที่ด้วยแผ่นวางเท้าขนาดใหญ่ หล้อหน้าและถังน้ำมันขนาดใหญ่ถูกเปลี่ยนให้เล็กลง รถชอปเปอร์หลายคันถูกทำให้มีสีดำ หรือสีโลหะ (อังกฤษ: metallic) ขณะที่ชิ้นส่วนเครื่องยนต์และท่อไอเสียได้รับการปัดเงาให้แวววาว มือจับถูกเปลี่ยนให้สูงขึ้น หรือเปลี่ยนให้ลู่ไปข้างหลังและชิดกัน ขึ้นอยู่กับรสนิยมของเจ้าของ ปลายท่อไอเสียถูกออกแบบใหม่ บางครั้งเบาะนั่งตำแหน่งของผู้โดยสารก็จะมีพนักที่สูงกว่าหัวของผู้ขับขี่
มหาวิทยาลัยปักกิ่ง

ประวัติ

ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ซิง ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 ในชื่อมหาวิทยาลัยจักรวรรดิ์ปักกิ่ง ต่อมาเกิดเหตุการณ์การปฏิวัติซินไฮ่ ในปีพ.ศ. 2454 ราชวงศ์ชิงถูกล้มล้างอันเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิจีนอายุกว่า 2,000 ปี เริ่มต้นของการปกครองแบบสาธารณรัฐของจีนมหาวิทยาลัยแห่งชาติปักกิ่ง (National Peking University) ก่อตั้งโดยพรรคชาตินิยมจีน(ก๊กมินตั๋ง) ในปี พ.ศ. 2463 มหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นมหาวิทยาลัยแรกที่รับนักศึกษาหญิงเข้ามาศึกษาในระดับอุดมศึกษาสมัยใหม่ของจีน
และเมื่อพรรคก๊กมินตั๋งพ่ายแพ้สงครามกลางเมืองจีน เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์ประกาศตั้ง สาธารณรัฐประชาชนจีนมหาวิทยาลัยแห่งชาติปักกิ่งสูญเสียสถานะความเป็นมหาวิทยาลัยแห่งชาติที่แต่งตั้งโดยพรรคก๊กมินตั๋ง และต้องย้ายวิทยาเขตออกจากในเมืองไปอยู่บริเวณชานเมือง(วิทยาเขตเดิมอยู่บริเวณพระราชวังต้องห้าม)แต่มหาวิทยาลัยยังคงเป็นมหาวิทยาลัยที่ดึงดูดปัญญาชนจากทั่วแผ่นดินจีน จากเหตุการณ์การชุมนุมประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินโดยมีนักศึกษาและปัญญาชนจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นแกนนำ  
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยปักกิ่ง เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียงลำดับต้นๆของแผ่นดินใหญ่ เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ(National Key Universities)ที่มีอัตราการสอบแข่งขันเข้าศึกษามากที่สุดในแผ่นดินจีน
โคะโนะเอะ โคะเระโกะ

โคะโนะเอะ โคะเระโกะ (ญี่ปุ่น: 近衛維子 โรมาจิ: Konoe Koreko ; 26 มกราคม 2303 – 6 พฤศจิกายน 2326) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 118 และเป็นพระมารดาใน เจ้าหญิงโยะชิโกะ จักรพรรดินี (ชูงู) ใน จักรพรรดิโคกากุ จักรพรรดิองค์ที่ 119
กระทั่ง ค.ศ. 1781 จักรพรรดิโคกากุได้สถาปนาขึ้นเป็น พระพันปีหลวง
พายุ (จอร์โจเน)

เนื้อหาของภาพ

ด้านล่างซ้ายของภาพเป็นภาพของชายที่อาจจะเป็นทหารถือไม้พลองที่อาจจะเป็นหอกที่มองไปยังด้านขวาของภาพแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มองตรงไปยังสตรีที่นั่งอยู่ทางขวาของภาพ นักประวัติศาสตร์ศิลปะกล่าวว่าชายผู้นี้อาจจะเป็นทหาร คนเลี้ยงแกะ ยิปซี หรือชายโสด จากการเอ็กซเรย์พบว่าเดิมจอร์โจเนเขียนเป็นภาพสตรีเปลือยอีกคนหนึ่ง บ้างก็มีความเห็นว่าชายคนนี้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นหลักที่เห็นได้จากเสาหินที่ตั้งอยู่ด้านหลังที่มักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของพลังและความแข็งแกร่ง แต่เสาที่เห็นเป็นเสาหัก—ซึ่งถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของความตาย อีกสิ่งที่น่าสังเกตอีกอย่างหนึ่งคือนกกระสาที่อยู่บนหลังคาทางด้านขวาที่เป็นสัญลักษณ์ของความรักของพ่อแม่ต่อลูก
ฉากหลังของภาพดูเหมือนว่าจะมีพายุอยู่รำไร สีของภาพเป็นสีที่ไม่แจ่มใสและแสงก็เป็นแสงที่นุ่ม สีที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นสีเขียวและน้ำเงิน ภูมิทัศน์มิได้เป็นแต่เพียงฉากหลังแต่เป็นสิ่งสำคัญของภาพเช่นจิตรกรรมภูมิทัศน์ในสมัยแรก ภาพเขียนมีบรรยากาศที่ “เงียบ” ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังทำให้ผู้ดูในปัจจุบันยังฉงนอยู่
ภาพนี้ไม่มีคำบรรยายร่วมสมัยเท่าที่ทราบฉะนั้นจึงไม่มีความหมายที่ตีไว้ ความเห็นในเรื่องความหมายของภาพก็มีด้วยกันหลายทัศนะ บ้างก็ว่าเป็นภาพ “พระเยซูหนีไปอียิปต์” บ้างก็ว่าเป็นฉากจากตำนานเทพคลาสสิกของเทพปารีส และ เทพอีโนนี (Oenone) หรือ จากนวนิยายกรีกโบราณ นักวิชาการอิตาลีซาลวาตอเร เซตติสให้ความเห็นว่าเมืองร้างในฉากหลังของภาพเป็นสัญลักษณ์ของสวรรค์ คนสองคนในภาพคืออาดัมและอีฟและลูกชายเคน สายฟ้าในสมัยกรีกโบราณและฮิบรูถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของพระเจ้าผู้ขับทั้งสองคนออกจากสวนอีเด็น บ้างก็ให้ความเห็นว่าเป็นภาพอุปมานิทัศน์ทางจริยธรรม แต่บ้างก็ว่าจอร์โจเนไม่มีจุดประสงค์ใดใดในการสื่อความหมาย
นักวิชาการกล่าวว่าภาพนี้มีอิทธิพลต่อภาพ “อาหารกลางวันบนลานหญ้า” (Le déjeuner sur l'herbe) โดยเอดวด มาเนท์
แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย

การรณรงค์

แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย ทำงานร่วมทั้งกับภาครัฐและเอกชน อีกทั้งยังได้มีการจัดงานรณรงค์หลายกิจกรรมเพื่อส่งเสริมความรู้ความเข้าใจและการปกป้องสิทธิมนุษยชน 
ในเดือนมิถุนายน 2559 แอมเนสตี้ประเทศไทยเรียกร้องให้รัฐบาลไทยยกเลิกการตั้งข้อหาต่อนักกิจกรรมเพื่อประชาธิปไตยทั้ง 13 คน และให้ปล่อยตัว 7 นักกิจกรรมที่รณรงค์ต่อต้านร่างรัฐธรรมนูญ
อัษฎาวุธ วัฒนางกูร

ตระกูลวัฒนางกูร

นาวาอากาศตรีอัษฎาวุธ วัฒนางกูรเป็นหลานของ จอมพลอากาศ เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูรอดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและ
นาง พรรณี วัฒนางกูร ภรรยา จอมพลอากาศ เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูรหนึ่งในผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ วีรกรรม พ.ศ. 2484 
อีกทั้งเป็นอาของ นางสาวกวิตา วัฒนะชยังกูรและนายภาคิน วัฒนะชยังกูร บุตร ดร.อภิวัฒน์ วัฒนางกูร ซึ่งเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เป็นอดีต คณบดีคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และพิธีกรทางสถานีช่อง 7

กรรมการบริษัท

บริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศไทย
บริษัทเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ

พระอาจารย์ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ

นาวาอากาศตรีอัษฎาวุธ วัฒนางกูร เป็นพระอาจารย์ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ ตั้งแต่ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายฝึกอบรมนักบิน เมื่อ พ.ศ. 2547 และเป็นนักบินผู้ช่วยในการทำการบินในเที่ยวบินมหากุศลไปเชียงใหม่ ในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2550 TG8870/8871 และ TG8842/8843 ไปยังพุทธคยาประเทศอินเดีย 13 พฤษศจิกายน พ.ศ. 2553และเป็นนักบินผู้ช่วย TG8866จากกรุงเทพ ไปขอนแก่นใน วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

รองกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ สายปฏิบัติการ บริษัทการบินไทย

รองกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ สายปฏิบัติการ บริษัทการบินไทย เป็นตำแหน่งบริหารสูงสุดของกัปตันการบินไทย โดยตำแหน่งนี้จะเป็นตำแหน่งที่กัปตันอาวุโสของการบินไทยจะเป็นผู้ดำรงตำแหน่งเท่านั้น อาจถือว่าเทียบเท่าตำแหน่งหัวหน้านักบินบริษัทการบินไทย
ผิน คิ้วคชา

ผิน คิ้วคชา หรือ ผิน คิ้วไพศาล (เกิด 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 - )  นักธุรกิจชาวไทย เจ้าของภูเก็ตแฟนตาซี และซาฟารีเวิลด์  นอกจากนี้ยังเป็นนักธุรกิจการเงิน เป็นเจ้าของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ แอ๊ดคินซัน  และบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ เฟิสท์ทรัสต์ ที่ถูกกระทรวงการคลังสั่งปิดกิจการเมื่อปี พ.ศ. 2527
นายผินเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน จบชั้นมัธยมปลายภาษาจีน จากโรงเรียนสหคุณวิทยา จากนั้นจบสาขาการบัญชีและกฎหมาย จากโรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย และปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ รัฐศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และในปี พ.ศ. 2554 ได้รับพระราชทานปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สาขาวิชาศิลปะการจัดการแสดง คณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต
นายผินมีภรรยาสองคน คือ สุเนตร คิ้วคชา และ อาภา เตชะรัตนไชย มีบุตร 9 คน คือ โสภิดา เชิดชัย กิตติกร คิ้วคชา (ดูแลกิจการภูเก็ตแฟนตาซี) อัมพรศรี คิ้วคชา ธนะ คิ้วคชา (ดูแลกิจการบางกอกฟาร์ม) สมหวัง คิ้วคชา อำนาจ คิ้วคชา  ฤทธิ์ คิ้วคชา (ดูแลกิจการไอศครีมสฟรี) เดช คิ้วคชา ดวง คิ้วคชา
ไฮพาเทีย

ประวัติ

ไฮปาเธียแห่งอะเล็กซานเดรีย เป็นธิดาของธีออนแห่งอะเล็กซานเดรีย เธอเข้าศึกษาที่ เอเธนส์ ประมาณปี ค.ศ.400 ในวัยสาวนั้น นอกจากปัญญาที่ฉลาดหลักแหลมแล้ว เธอยังมีรูปร่างหน้าตาที่สะสวยเป็นที่เลื่องลือไปทั่วอะเล็กซานเดรีย ต่อมาเธอได้เป็นครูที่โรงเรียนสอนคตินิยมแบบเพลโตในอเล็กซานเดรีย ที่นี้เธอได้สอนความรู้ของเพลโตและอาลิสโตเติลให้กับนักเรียนของเธอรวมทั้งเพเกิน,คริสตชน และชาวต่างชาติ นอกจากนี้เธอยังเป็นบรรณารักษ์ของหอสมุดอะเล็กซานเดรียอีกด้วย

การตาย

ในปี ค.ศ.415 หลังจากกลับจากการประชุมที่สภา ขณะที่นั่งรถเทียมม้าออกจากสภาเพื่อกลับบ้าน เมื่อผ่านลานกว้างที่เรียกว่า อโกร่า"Agora"ที่เปรียบเสมือนจัตุรัสกลางเมือง กลุ่มชาวคริสต์หัวรุนแรงที่เรียกว่า "พาราโบนี" ได้ทำการรุมสังหารไฮปาเธียจนสิ้นใจ และเผาทำลายตำราที่เธอเขียนขึ้น ไม่เหลือแม้กระทั่งภาพเขียนของเธอแม้แต่ภาพเดียว
จำนวนเฉพาะ

การค้นหาจำนวนเฉพาะ

ตะแกรงเอราทอสเทนีส และ ตะแกรงของ Atkin เป็นวิธีที่ใช้สร้างรายการจำนวนเฉพาะทั้งหมดตามจำนวนที่กำหนดอย่างรวดเร็ว
ในทางปฏิบัติ เราต้องการตรวจสอบว่าเลขที่กำหนดให้ว่าเป็นจำนวนเฉพาะหรือไม่ มากกว่าจะสร้างรายการจำนวนเฉพาะทั้งหมดขึ้นมา ซึ่งวิธีที่ทดสอบ จะให้คำตอบด้วยความน่าจะเป็น เราสามารถตรวจสอบเลขที่มีขนาดใหญ่ (มี 1 พันหลักขึ้นไป) ว่าเป็นจำนวนเฉพาะหรือไม่ได้อย่างรวดเร็ว โดยใช้การทดสอบความเป็นจำนวนเฉพาะด้วยความน่าจะเป็น (probabilistic primality tests) ซึ่งวิธีนี้ จะต้องทำการสุ่มตัวเลขขึ้นมาตัวหนึ่ง เรียกว่า "พยาน" (witness) และใช้สูตรที่เกี่ยวข้องกับพยาน และจำนวนเฉพาะ N ทำการทดสอบ หลังจากที่ทดสอบไปหลายรอบ เราจะตอบได้ว่า N เป็น"จำนวนประกอบอย่างแน่นอน" หรือ N "อาจเป็นจำนวนเฉพาะ" วิธีทดสอบไม่สามารถให้คำตอบได้ว่าเป็นจำนวนเฉพาะอย่างแน่นอนหรือไม่ การทดสอบบางครั้ง เมื่อใส่จำนวนประกอบลงไป ก็ให้คำตอบว่า"อาจเป็นจำนวนเฉพาะ"เสมอ ไม่ว่าจะเลือกพยานตัวใดก็ตาม จำนวนเหล่านี้เรียกว่า จำนวนเฉพาะเทียม (pseudoprimes) สำหรับการทดสอบ

การประยุกต์

จำนวนเฉพาะที่มีขนาดใหญ่มาก (ใหญ่กว่า 10¹⁰⁰) นำไปใช้ประโยชน์ในขั้นตอนวิธีเข้ารหัสลับแบบกุญแจสาธารณะ นอกจากนี้ยังใช้ในตารางแฮช (hash tables) และเครื่องสุ่มเลขเทียม

จำนวนเฉพาะที่มากที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ

อดีตจำนวนเฉพาะที่เคยมากที่สุดค้นพบในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ถูกเรียกด้วยชื่อรหัสว่า M77232917 ได้จากการนำเลข 2 ไปยกกำลัง 77,232,917 แล้วลบออกด้วย 1 อีกครั้ง ซึ่งมีตัวเลขเรียงต่อกันยาวถึง 23,249,425 หลัก
จำนวนเฉพาะ M77232917 ล้มแชมป์เก่าที่มีการค้นพบเมื่อช่วงต้นปี 2016 ไปด้วยตัวเลขที่ยาวกว่าเกือบ 1 ล้านหลัก โดยโครงการความร่วมมือเพื่อค้นหาจำนวนเฉพาะแมร์เซนน์ทางอินเทอร์เน็ต (GIMPS) ซึ่งใช้พลังการประมวลผลจากคอมพิวเตอร์ของอาสาสมัครทั่วโลก เป็นผู้ค้นพบและตรวจพิสูจน์ตัวเลขนี้เมื่อวันที่ 26 ธ.ค. ปีที่ผ่านมา
คอมพิวเตอร์ของนายโจนาธาน เพซ วิศวกรไฟฟ้าจากรัฐเทนเนสซีของสหรัฐฯ ซึ่งเป็นหนึ่งในอาสาสมัครของโครงการที่ช่วยค้นหามา 14 ปี เป็นเครื่องที่ค้นพบจำนวนเฉพาะดังกล่าวหลังใช้เวลาคำนวณไม่หยุด 6 วัน ทำให้เขาได้รับเงินรางวัลจากทางโครงการเป็นมูลค่า 3,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ราว 96,500 บาท)
จำนวนเฉพาะที่มากที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2561 จำนวนนั้นคือ 2⁸² ⁵⁸⁹ ⁹³³ − 1 และมี 24,862,048 หลัก
บรอนโตเทอเรียม

ลักษณะ

บรอนโตเทอเรียมมีความสูงประมาณ 2.5 เมตร (8.2 ฟุต) ที่บริเวณหัวไหล่ มีลักษณะคล้ายแรดตัวใหญ่ บนจมูกมีเขารูปตัววาย มีปลายทู่ยื่นออกมา
ตำบลศรีษะเกษ

ประวัติความเป็นมา

ตำบลศรีษะเกษเป็นตำบลเก่าแก่มาหลายร้อยปีเดิมเป็นแขวงแขวงหนึ่ง จากการเล่าขานต่อกันมาว่า เจ้าเมืองน่านได้เสด็จประพาสมายังแขวงนี้ได้เห็นสายน้ำไหลกลับทิศ คือไหลจากทิศใต้มาทิศเหนือเป็นที่น่าสังเกตและแปลกจากแขวงอื่นๆ จึงตั้งชื่อแขวงนี้ว่า แขวงศรีษะเกษ คำว่าศรีษะเกษ แผลงมาจากคำว่า "สังเกต" ต่อมาตั้งชื่อเป็นอำเภอศรีษะเกษ แต่ชื่อไปตรงกับจังหวัดศรีสะเกษ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นอำเภอ นาน้อย แต่ชื่อตำบลยังเป็นตำบลศรีษะเกษจนถึงปัจจุบัน
การขนส่งในประเทศติมอร์-เลสเต

การขนส่งในประเทศติมอร์-เลสเต ค่อนข้างที่จะลำบากเพราะความยากจนของประเทศ ทำให้โครงสร้างพื้นฐานทั่วไปไม่ค่อยเจริญมากนัก เช่น โทรศัพท์ ถนน ที่ยังคงจำกัดเฉพาะบางท้องที่เท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนบท ประเทศติมอร์-เลสเต มีสนามบินอยู่ทั้งหมด 6 แห่ง มีท่าอากาศยานนานาชาติประธานาธิบดีนีกูเลา ลูบาตู เป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ แต่ที่นี่ไม่มีทางรถไฟ

ทางรถไฟ

ไม่มีทางรถไฟ

ถนน

รวม 6,040 กิโลเมตร
เชลเตอร์ (เพลงพอร์เตอร์ รอบินสันและเมเดียน)

การออก

เพลงนี้ได้อัปโหลดลงช่องยูทูบของเมเดียนเมื่อ 11 สิงหาคม 2016 รวมถึงเพลงนี้ยังออกแบบดิจิตอลดาวน์โหลด และในสปอติฟาย, ดีเซอร์, แอปเปิลมิวสิก, กูเกิลเพลย์มิวสิก และซาวน์คลาวด์อีกด้วย เพลงนี้ยังออกมาพร้อมกับการประกาศว่าพอร์เตอร์ รอบินสันและเมเดียนจะทำการทัวร์เมืองต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาในชื่อ"Shelter Live Tour" พอร์เตอร์ รอบินสันได้ทำการยืนยันอีกด้วยว่าตัวเขาและมาเดียนจะไปพร้อมกันและจะเริ่มเมื่อท้ายปี 2016
เดชนางพญาผมขาว (ภาพยนตร์)

เนื้อเรื่องย่อ

หลังจากที่ราชวงศ์หมิงเกิดการฉ้อโกงการใหญ่ทั่วทั้งแผ่นดินจีนทำให้เกิดนางอสุนีหยก สาวสวยที่ต่อต้านการฉ้อโกงทุกรูปแบบ ทหารข้ารับใช้ฮ่องเต้ผู้ชัวช้าจึงใส่ความว่าอสุนีหยกเป็นผู้สังหารท่านเจ้าเมืองทำให้อสุนีหยกต้องหนีเอาตัวรอดไปแถวชายแดน ในขณะที่จั่วอี้หังถูกไล่ล่าจากทหารเช่นกันเมื่อเจ้าสำนักของเขาตั้งใจจะให้อี้หังขึ้นเป็นเจ้าสำนักแทนตนจึงถวายยาอายุวัตถนะแด่ฮ่องเด้ แต่กลับถูกหักหลังอี้หังจึงต้องหนีเช่นกัน เมื่ออสุนีหยกพบกับอี้หัง และรู้ว่าเขาก็ถูกใส่ร้ายเหมือนเธอ อสุนีหยกจึงพาอี้หังหนีไปในหมู่บ้านที่มีชื่อว่า”ถ้ำปีศาจ” ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดีขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดทั้งสองจึงตัดสินใจแต่งงานกัน แต่เมือทหารบุกเข้าหมู่บ้านและบอกอี้หังว่าความจริงแล้วอสุนีหยกเป็นคนฆ่าท่านเจ้าเมืองที่เป็นปู่ของเขา ทำให้หัวใจของอี้หังแทบแตกสลาย เขาตัดสินใจเลิกกับเธอและไปมีผู้หญิงคนใหม่ เมื่อเวลาผ่านไปอี้หังกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงใหม่ของเขาแต่หัวใจที่ช้ำไปด้วยความรักก็ฝังด้วยความแค้นของอสุนีหยก จึงทำให้เธอบุกไปงานแต่งงานของอี้หังและแทงเข้าที่หัวใจของเขา จากความเสียใจครั้งนี้ทำให้ผมของอสุนีหยกกลายเป็นสีขาวหรือนางพยาผมขาวนั้นเอง