google/wiki40b huggingface dataset:
ประเทศโบลิบาร์

ประเทศโบลิบาร์ (สเปน: países bolivarianos) หรือ สาธารณรัฐโบลิบาร์ (repúblicas bolivarianas) คือชื่อเรียกโดยรวมของประเทศในฮิสแปนิกอเมริกา 6 ประเทศ ได้แก่ โคลอมเบีย, โบลิเวีย, ปานามา, เปรู, เวเนซุเอลา และเอกวาดอร์ ซึ่งมีต้นกำเนิดสาธารณรัฐจากอุดมการณ์ของซิมอน โบลิบาร์ และจากสงครามการประกาศเอกราชจากสเปนซึ่งนำโดยกองทัพเวเนซุเอลาในเขตอุปราชนิวกรานาดาและเปรู
แม้ว่าโบลิบาร์จะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการประกาศเอกราชของปานามาจากสเปนและการอุบัติขึ้นของปานามาในฐานะสาธารณรัฐเอกราช (ค.ศ. 1903) แต่โดยทั่วไปถือว่าปานามาเป็นประเทศโบลิบาร์เพราะหลังจากที่ชาวคอคอดปานามาประกาศเอกราชใน ค.ศ. 1821 พวกเขาได้นำดินแดนคอคอดไปรวมเป็นส่วนหนึ่งของแกรนโคลอมเบียโดยสมัครใจ และเมื่อแกรนโคลอมเบียถูกยุบเลิกใน ค.ศ. 1830 ดินแดนนี้ก็ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของโคลอมเบียจนกระทั่ง ค.ศ. 1903 นอกจากนี้ โบลิบาร์ยังเคยเลือกคอคอดปานามาเป็นสถานที่จัดการประชุมใหญ่แห่งปานามาอีกด้วย ในขณะเดียวกัน ใน ค.ศ. 1824 กองทัพของโบลิบาร์เป็นฝ่ายมีชัยในการรบกับสเปนที่ฆูนินและอายากูโช การประกาศเอกราชของเปรูซึ่งโฆเซ เด ซาน มาร์ติน ได้ริเริ่มไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1821 จึงกลายเป็นปึกแผ่นนับแต่นั้น
ความผูกพันระหว่างประเทศโบลิบาร์เกิดขึ้นผ่านการเป็นพันธมิตรทางเศรษฐกิจและสนธิสัญญาระหว่างประเทศ เช่น ประชาคมแอนดีส ซึ่งได้รวมประเทศเหล่านี้ (ยกเว้นปานามา) เข้าเป็นกลุ่มเดียวกันตั้งแต่ ค.ศ. 1939 โดยชิลีและเวเนซุเอลาที่เคยเป็นสมาชิกได้ถอนตัวออกไปภายหลัง ในทำนองเดียวกัน ยังมีหน่วยงานทางวัฒนธรรมและกีฬาต่าง ๆ เช่น องค์การกีฬาโบลิบาร์ (โอเดโบ) ซึ่งตั้งแต่ ค.ศ. 1938 ได้จัดการแข่งขันกีฬาโบลิบาร์ทุก 4 ปี
สุวิทย์ วัดหนู

ประวัติ

สุวิทย์เกิดที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ริมทะเลในตำบลบางเสร่ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ วิทยาเขตบางแสน (มหาวิทยาลัยบูรพาในปัจจุบัน) และเริ่มเข้าร่วมงานกิจกรรมค่ายอาสาพัฒนา ต่อมาเข้าเริ่มเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับรุ่นพี่คือ วิทยากร เชียงกูล และ จรัล ดิษฐาอภิชัย ภายในรั้วมหาวิทยาลัย และก้าวไปกับขบวนการประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ 3 ทรราช "ถนอม-ประภาส-ณรงค์" อันนำไปสู่เหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516
ปี พ.ศ. 2518 เขาเพิ่งจบศึกษาศาสตร์บัณฑิต และเป็นอาจารย์สอนโรงเรียนช่างกล พระราม 6 และมีบทบาทสำคัญในฐานะแกนนำ "แนวร่วมอาชีวะเพื่อประชาธิปไตย" ป้องกันกำลังจัดตั้งนักเรียนอาชีวะของฝ่ายขวาจัด ในการชุมนุมเรียกร้องของฝ่ายประชาธิปไตยอันนำไปสู่เหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 หลังจากถูกปราบปรามในเหตุการณ์ 6 ตุลา เขาถูกสถานการณ์กดดันให้ต้องหนีเข้าป่า ไปประจำเขตงานทางใต้ (สุราษฏร์-ชุมพร) ใต้ร่มเงาพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย นานถึง 8 ปี
เมื่อออกจากป่าในปี พ.ศ. 2528 ก็เข้าทำงานกับมูลนิธิดวงประทีป และต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2532 ก็เข้าทำงานที่มูลนิธิพัฒนาที่อยู่อาศัย โดยเริ่มตั้งแต่ตำแหน่งเจ้าหน้าที่, เลขาธิการ และกรรมการมูลนิธิฯ จนกระทั่งเสียชีวิต
สุวิทย์เคยเป็นเลขาธิการคณะกรรมการรณรงค์เพื่อประชาธิปไตย (ครป.) ที่ปรึกษาสมัชชาคนจน, ที่ปรึกษาเครือข่ายสลัม 4 ภาค และเลขาธิการเครือข่ายคนเดือนตุลา และมีบทบาทขับไล่เผด็จการในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535
หลังเหตุการณ์รัฐประหารเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 เขาเก็บตัว ลดกิจกรรมที่เคยร่วมกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยลง เนื่องจากตั้งใจจะเคลื่อนไหวตั้งพรรคการเมืองภาคประชาชนดังที่เคยคิดไว้กับผู้ร่วมอุดมการณ์ เพื่อผลักดันประชาธิปไตยในแนวทางรัฐสภา
สุวิทย์เสียชีวิตเมื่อเที่ยงคืนของวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2550 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน โดยนางสุวรรณี วัดหนู ภรรยาบอกว่า ก่อนหน้านั้นเขาไปประชุมกับเครือข่าย เมื่อกลับมาบ้านก็รับประทานอาหารและดูโทรทัศน์ จากนั้นได้บ่นปวดหลัง จึงให้ภรรยานวด และกินยานอนหลับ (ซึ่งทำเป็นประจำเมื่อมีอาการปวดหลัง) หลังจากอาบน้ำและเข้านอนตามปกติแล้ว คืนนั้นเธอแปลกใจที่ไม่ได้ยินเสียงเขานอนกรนเช่นที่เคยเป็น เมื่อลองเรียกก็ไม่เสียงตอบ กระทั่งไปปลุกพบว่าหมดสติไปแล้ว จึงนำตัวส่งโรงพยาบาลเกษมราษฎร์ สุขาภิบาล 3 แต่แพทย์ระบุว่าเสียชีวิตก่อนมาถึง
การค้าโดยชอบธรรม

ฉลากสินค้าแฟร์เทรด

Fairtrade Labelling Organizations International (FLO) เป็นองค์กรที่รับรอง ดูแล และประชาสัมพันธ์เรื่องการติดฉลากสินค้าแฟร์เทรด โดยจะมีการตรวจสอบการผลิตสินค้าว่าได้มาตรฐานการค้าโดยชอบธรรมหรือไม่ เพื่อให้ผู้บริโภคได้มั่นใจว่า การบริโภคสินค้าดังกล่าว จะทำให้ผู้ผลิตในทุกลำดับชั้นได้รับค่าตอบแทนที่เป็นธรรมจริง. FLO ประกอบไปด้วยองค์กรสมาชิกจากชาติต่าง ๆ ซึ่งโดยมากจะมาจากกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้วและมีมาตรฐานในการครองชีพสูง สำหรับตราสินค้าของ FLO นั้น จะใช้คำว่า Fairtrade ติดกัน (ไม่มีเว้นวรรคระหว่าง fair และ trade)
ถึงแม้ว่าผู้ผลิตไม่น้อยรายในประเทศตะวันตกที่พัฒนาแล้วจะประสบกับปัญหาการค้าโดยไม่ชอบธรรมก็ตาม การติดฉลากสินค้าแฟร์เทรดถูกจำกัดโดยองค์การ FLO ให้มีได้กับเฉพาะสินค้าที่ผลิตในประเทศที่กำลังพัฒนาเท่านั้น ทั้งนี้เป็นเพราะหนึ่งในจุดประสงค์หลักของการติดฉลากสินค้าแฟร์เทรดคือการบรรเทาความยากจนในประเทศเหล่านั้นนั่นเอง
หากสังเกตให้ดี ฉลากสินค้าแฟร์เทรดจะเป็นรูปคนโบกมือ ซึ่งคนโบกมือนี้จะหมายถึงทั้งผู้ผลิตหรือผู้บริโภคก็ได้
ปอเนาะ

ประวัติ

สำนักสอนศาสนาอิสลามที่ให้บริการที่พักนี้มีมาตั้งแต่ยุคแรกของอิสลาม เพราะนักศึกษาในอดีตจะเดินทางไกลและพักเป็นแรมปีเพื่อเล่าเรียนกับปรมาจารย์ เช่นในเมืองมะดีนะหฺ มีสำนักสอนศาสนาของอิมามอัศศอดิก ที่ใหญ่โตจนเรียกว่ามหาวิทยาลัย และของ มาลิก บินอะนัส (เจ้าของมัซฮับมาลิกีย์)ในสมัยฟาฏิมียะหฺมีการสร้างมหาวิทยาลัยในไคโร  นอกจากนั้นปอเนาะอาจมีที่มาจากการศึกษาศาสนาอิสลามในตะวันออกกลางในซาอุดิอาระเบียและเยเมน แล้วจึงแพร่หลายเข้าสู่ทวีปเอเชีย เข้าสู่ประเทศไทยแห่งแรกที่ปัตตานี โดยรับผ่านทางมาเลเซีย หรืออาจจะเข้ามาที่ปัตตานีก่อนมาเลเซียในประเทศอาหรับสำนักสอนศาสนาแบบนี้เป็นที่รู้จักในนาม มัดรอสะหฺ (โรงเรียน) หรือเฮาซะหฺ ถ้าเป็นโรงเรียนของชีอะหฺ ปอเนาะที่ปาตานีมีความสำคัญต่อชาวมุสลิมในภูมิภาคนี้มาก ชาวจามในเขมรและเวียดนามจะเรียกปาตานีว่า กิบลัตที่สอง เนื่องจากเป็นสถานที่ที่พวกเขาส่งลูกหลานมาเรียนศาสนา
จากการสำรวจของศูนย์พัฒนาการศึกษา จ.ยะลา เมื่อ พ.ศ. 2521 พบว่าปอเนาะที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีหลักฐานเปิดสอนตั้งแต่ราว พ.ศ. 2442 มุฮัมหมัด เศาะฆีร ระบุว่า ปอเนาะแห่งแรกในจังหวัดชายแดนภาคใต้คือปอเนาะกัวลาบือเกาะที่ก่อตั้งโดยบุตรของชัยคอุษมานที่มาจากเยเมน  ปอเนาะที่เก่าแก่อื่น ๆ มีอีกหลายแห่ง เช่น ปอเนาะสะนอญันญาร ก่อตั้งเมื่อราว พ.ศ. 2143 และปอเนาะปันนัดายอก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2360

การจัดการเรียนการสอน

การเรียนการสอนในปอเนาะดำเนินการโดยโต๊ะครู ซึ่งเป็นผู้มีความรู้ทางศาสนา การเปิดปอเนาะถือเป็นวิทยาทาน ไม่เก็บค่าเล่าเรียน โต๊ะครูมีรายได้จากการบริจาค (ศอดะเกาะหฺ) หรือซะกาต วิชาที่สอนในปอเนาะได้แก่ การสอนภาคศรัทธา (เตาฮีด) ภาคปฏิบัติ (ฟิกหฺ) ซึ่งรวมถึงศาสตร์มรดกและครอบครัว (ฟะรออิฏ) ภาคจริยธรรม (อัคลาก)ภาคประวัติศาตสตร์ (ตารีค) การอ่านอัลกุรอาน และการปฏิบัติตนที่ถูกต้องตามหลักศาสนา สอนเป็นภาษามลายูและภาษาอาหรับ ระยะเวลาในการเรียนของแต่ละคนไม่เท่ากัน ขึ้นกับความสมัครใจ ส่วนใหญ่อยู่ระหว่าง 2-6 ปี แต่ก็มีผู้ศึกษาจนถึง 10-15 ปี
การเรียกชื่อปอเนาะมักเรียกตามชื่อหมู่บ้าน สถานที่ตั้งอาจเป็นของโต๊ะครู หรือจากการบริจาคของชาวบ้านที่ศรัทธาโต๊ะครูผู้นั้นก็ได้

ปอเนาะในปัจจุบัน

ในปัจจุบันปอเนาะได้พัฒนากลายเป็นโรงเรียนสอนศาสนาที่มีทั้งภาคสามัญและภาคศาสนา นักเรียนส่วนน้อยเท่านั้นที่พักอยู่ในหอพัก ปอเนาะแบบเดิมมีเหลืออยู่ไม่มาก และทางรัฐบาลก็ได้มีกฎหมายเข้มงวดในเรื่องใบอนุญาตเปิดปอเนาะ เนื่องจากสถานการณ์ภาคใต้ ที่มีพวกแบ่งแยกดินแดนเอาปอเนาะเป็นฐานในการปลุกระดม รัฐบาลได้ออกระเบียบต่างๆ เพื่อเปลี่ยนแปลงการศึกษาศาสนาอิสลามในปอเนาะ 2 ช่วงด้วยกัน ช่วงแรกระหว่างพ.ศ. 2502-พ.ศ. 2508  เพื่อเปลี่ยนปอเนาะเป็นโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม
การเปลี่ยนแปลงช่วงที่ 2 เกิดขึ้นหลังเหตุการณ์ปล้นปืน 4 มกราคม พ.ศ. 2547 ปอเนาะถูกมองในแง่ลบ ทางรัฐพยายามจัดให้มีการจดทะเบียนปอเนาะ 28 เมษายน พ.ศ. 2547 กระทรวงศึกษาธิการได้ออกระเบียบว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะ เพื่อให้ปอเนาะมาจดทะเบียนให้ถุกต้องตามกฎหมาย ปอเนาะที่จดทะเบียนแล้วนี้จะเรียกสถาบันศึกษาปอเนาะ (pondok institute) ไม่ใช่โรงเรียนปอเนาะ ซึ่งพบว่าในเดือนพฤษภาคม 2547 มีปอเนาะมาจดทะเบียน 214 โรง ในเดือนกรกฎาคม 2547 มีปอเนาะจดทะเบียนทั้งหมด 249 โรง แยกเป็นปัตตานี 150 โรง ยะลา 53 โรง และนราธิวาส 46 โรง และใน พ.ศ. 2550 ปรากฏว่ามีปอเนาะจดทะเบียนเป็น “สถาบันการศึกษาปอเนาะ” ทั้งหมด 317 โรง
โว้ก (นิตยสาร)

ช่วงปีแรก ๆ

ในปี ค.ศ. 1892 อาร์เทอร์ บอลด์วิน เทอร์นอร์ เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันผู้ก่อตั้ง นิตยสารโว้ก เป็นนิตยสารรายสัปดาห์ในสหรัฐอเมริกา ได้รับการสนับสนุนโดยคริสโตเฟอร์ ไรต์ ฉบับแรกได้รับการตีพิมพ์ในวันที่ 17 ธันวาคมของปีนั้น ด้วยราคาปิด 10 เซ็นต์  เนื้อหาของนิตยสารจะเติบโตช้ามากในช่วงเวลานี้

ค.ศ. 1905-1920: คอนเด นาสท์

คอนเด นาสท์ ซื้อโว้กในปี ค.ศ. 1905 หนึ่งปีก่อนการตายของเทอร์นอร์ และค่อย ๆ ขยายการตีพิมพ์ เขาเปลี่ยนไปเป็นนิตยสารรายปักษ์ และเริ่มโว้กต่างประเทศในปี ค.ศ. 1910 นาสท์ได้เปลี่ยนความสนใจของนิตยสารไปที่ผู้หญิง และในไม่ช้าราคาของนิตยสารก็เพิ่มขึ้น จำนวนสิ่งพิมพ์และผลกำไรของนิตยสารเพิ่มขึ้นอย่างมากภายใต้การบริหารของนาสท์ จนถึงปี ค.ศ. 1911 แบรนด์โว้ก ได้รับชื่อเสียงว่ายังคงรักษาเป้าหมายไว้ และเป็นกลุ่มเป้าหมายที่ยอดเยี่ยม

ค.ศ. 1920-1970: การขยายตัว

จำนวนสมาชิกนิตยสารเพิ่มขึ้นในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ และอีกครั้งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1932 นิตยสารเปิดตัวภาพปกสีเป็นครั้งแรก ถ่ายโดยช่างภาพเอ็ดเวิร์ด สไตเชน เป็นรูปนางแบบแสดงท่าทางในชุดว่ายน้ำที่กำลังยกลูกบอลชายหาด
ในปี ค.ศ. 1930 นิตยสารได้ลดภาพประกอบแฟชั่นลง และพวกเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นการถ่ายภาพจากศิลปินคนดังต่าง ๆ
ในปี ค.ศ. 1960 ไดอาน่า วีนแลนด์ ได้ขึ้นเป็นหัวหน้าบรรณาธิการนิตยสารโว้ก ได้มีการมุ่งเน้นที่แฟชั่นร่วมสมัย การปฏิวัติทางเพศ การกล่าวถึงเรื่องเพศอย่างเปิดเผย
ในปี ค.ศ. 1973 โว้กได้เปลี่ยนเป็นนิตยสารรายเดือน ภายใต้หัวหน้าบรรณาธิการ เกรซ มิราเบลลา

ค.ศ. 1988-ปัจจุบัน: การนำของแอนนา วินเทอร์

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1988 แอนนา วินเทอร์ หัวหน้าบรรณาธิการของโว้กคนใหม่ เธอพยายามที่จะทำให้ทุกคนเข้าถึงนิตยสารได้ง่ายขึ้น มุ่งเน้นไปที่แนวคิดใหม่ การเข้าถึงแฟชั่นสำหรับผู้ชมที่กว้างขึ้น
วันเดอร์วูแมน

ต้นกำเนิดของวันเดอร์วูแมน

ตามต้นกำเนิดดั่งเดิมแล้วเธอเป็นลูกสาวของราชินีฮิปโปลิต้า เกิดจากดินที่ถูกนำมาปั้นแล้วชุบให้มีชีวิตโดยเทพอะธีน่า เจ้าหญิงไดอาน่ากลายเป็นวันเดอร์วูแมนและได้ออกจากเกาะมีสกีร่า ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จากการที่ สตีฟ เทรเวอร์ นักบินสหรัฐทำเครื่องบินตกบริเวณเกาะเทอมิสกีร่า ราชินีฮิปโปลิต้าจึงจัดงานประลองคัดเลือกผู้ที่เหมาะสมเพื่อพาสตีฟไปส่งยังสหรัฐอเมริกา  
ในปี 2011 ดีซีคอมมิกส์ ทำการเริ่มต้นเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในจักรวาลของดีซีใหม่ ตัวละครวันเดอร์วูแมนถูกเปลี่ยนต้นกำเนิดจากดินปั้นที่ถูกชุบให้มีชีวิต เป็นลูกสาวที่เกิดจากการเสพสมระหว่างราชินีฮิปโปลิต้าและเทพเจ้าซุส
ไวเวิร์น

ไวเวิร์น (อังกฤษ: Wyvern) คือ สิ่งมีชีวิตลักษณะคล้ายมังกรชนิดหนึ่ง แต่มีลำตัวขนาดเล็กว่ามังกรทั่วไป มีปีกเป็นค้างคาว ปลายหางเป็นรูปหัวหอก (สามเหลี่ยม) มีขาเพียง 2 ขา(ขาหน้าและปีกเป็นส่วนเดียวกัน) บางตำนานว่าไวเวิร์นนั้นต่างจากมังกรตรงที่ไม่สามารถพ่นไฟได้ แต่ก็มีฤทธานุภาพไม่แพ้มังกรในเผ่าพันธุ์อื่น ๆ อาศัยตามโพรงถ้ำหรือภูเขาสูง
ไวเวิร์น มักถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นสูงในยุโรปสมัยกลาง เช่น เป็นตราอัศวิน หรือติดตามสัญลักษณ์ของราชวงศ์ต่าง ๆ
ไวเวิร์น ยังมีชื่อเรียกอื่น เช่น ไวบาน หรือ ไวเบิร์น (Waiban ออกเสียงตามสำเนียงภาษาญี่ปุ่น), วายเวิร์น (ในเกม magicfortress) เป็นต้น นอกจากนี้แล้วในยุคกลาง ในแคว้นกาตาลุญญาของสเปน ไวเวิร์นถูกเรียกว่า ไวเบรีย (Vibria) เป็นมังกรตัวเมียบินได้
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส

ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ (อังกฤษ: Super Smash Bros.) เป็นเกมต่อสู้ พัฒนาโดย HAL Laboratory และจัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับนินเทนโด 64 วางจำหน่ายในญี่ปุ่นวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1999, 26 เมษายน ค.ศ. 1999 ในอเมริกาเหนือ และในยุโรปวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 สามารถเล่นได้ทั้งหมด 4 คนและเป็นเกมที่อยู่ในซีรีส์ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส
เกมดังกล่าวประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 4.9 ล้านชุด ซึ่งแบ่งออกเป็น 2.93 ล้านชุดในสหรัฐ และ 1.97 ล้านชุดในญี่ปุ่น
ทิโมธี อีแวนส์

ทิโมธี จอห์น อีแวนส์ (อังกฤษ: Timothy John Evans) (20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1924 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1950) เป็นชายชาวเวลส์ที่ถูกตัดสินประหารชีวิตผิดพลาด เสียชีวิตด้วยวิธีแขวนคอ ในข้อหาฆาตกรรมภรรยาและลูกสาววัยทารกของตัวเอง ในบ้านเลขที่ 10 ริลลิงตันเพลส น็อตติงฮิล ลอนดอน ระหว่างการไต่สวนเขาได้กล่าวหาว่าเพื่อนบ้านชั้นล่างของเขา ชื่อว่า จอห์น คริสตี เป็นคนร้ายตัวจริง
สามปีหลังจากอีแวนส์ถูกประหารชีวิต เจ้าพนักงานจึงพบว่าคริสตีเป็นฆาตกรต่อเนื่อง ที่ได้ฆ่าผู้หญิงในบ้านหลังเดียวกันนี้มาแล้ว 6 คน รวมถึงภรรยาของตัวเองด้วย ก่อนจะถูกตัดสินประหารชีวิต คริสตีได้สารภาพว่าเขาเป็นผู้ที่ฆ่าภรรยาของอีแวนส์เอง ต่อมาใน ค.ศ. 1966 ก็ได้ข้อสรุปเพิ่มเติมว่าคริสตีเป็นผู้ที่ฆ่าลูกสาวของอีแวนส์ด้วย หลังจากนั้นอีแวนส์จึงได้รับการอภัยโทษ หลังจากเสียชีวิตไปแล้ว
ร็อคแมน ZX

เนื้อเรื่อง

รุ่นพี่ของ วานท์ และ เอล ที่ชื่อว่า ซิลเว ผู้ซึ่งมีธุรกิจส่วนตัว "Silve Express" ในการส่งของ(ทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่จดหมายกระทั่งอาวุธ และจัดส่งในทุกพื้นที่และไม่สนใจด้วยว่าจะถูกกฎหมายหรือไม่ ) ได้รับการติดต่อจาก Prairie ให้ทำการส่ง ไลฟ์เมทัล Model X และ Model Z Live Metals คือโลหะลึกลับที่ถูกขุดค้นขึ้นมาจากซากปรักหักพังเพื่อที่จะนำเอาข้อมูลจาก ในอดีตมาและยังสามารถที่จะสร้างความรู้และความสามารถใหม่ๆอีกด้วย อย่างที่ทำกันเป็นประจำอยู่ทุกวัน ซิลเว และ วานท์/เอล ได้มายังจุดที่พวกเขาจะทำการส่งของ เมื่อได้รับข้อความจากศูนย์ย่อยของ Guardian ทันใดนั้นเองอิเรกกิล่าร์ก็เข้าจู่โจม รถมอเตอร์ไซต์ของ วานท์/เอล ก็ถูกยิงจนระเบิดและเขาก็ตกลงไปในเหว เมื่อตกลงมายังก้นเหวกับสินค้าที่จะนำมาส่งแล้วสำรวจพื้นที่บริเวณดังกล่าว ก็พบวัตถุส่องแสงลอยอยู่กลางอากาศ ทันใดนั้นเองผู้หญิงคนหนึ่งก็ออกมาพร้อมกับบอกว่าตนคือ Guardian และตอนนี้ก็ไม่มีเวลาที่จะแนะนำตัวเพราะว่าอิเรกกิล่าร์ปรากฏตัวเข้ามาจู่ โจมก่อน แมคานิลอยด์รูปร่างคล้ายงูขนาดใหญ่ทำให้ทุกคนเข้าตาจน แต่เมื่อ วานท์/เอล สัมผัสกับวัตถุส่องแสง ไลฟ์เมทัล ที่พวกเขานำมาก็ถูกปกคลุมไปด้วยแสงสว่าง เป็นการใช้ระบบ R.O.C.K. On เขาได้ปลดล็อก Model X และเปลี่ยนร่างเพื่อจัดการกับแมคานิลอยด์ โดยใช้ Double Charged Shot และเป้าหมายต่อไปของพวกเขาก็คือเดินทางไปยัง Inner…

เหล่าร่าง Pseudoroid ของ Model ทั้ง 8

เป็นพวกที่เซนปัลได้คัดเลือก และมอบพลังเอาไว้ให้ คาดว่าเกือบทั้งหมดจะเป็นกลุ่มชาวเมืองที่เคยประสบเหตุการณ์มาก่อนแทบทั้งนั้น และก็ยังเป็นผู้รอดพ้นจากการจลาจลของอิเรกูลาร์อีกด้วย ซึ่งเดิมทีก็จะเป็นมนุษย์ธรรมดาที่มี ความโลภ ไม่ก็แค้นเคืองอย่างมาก เซนปัลจึงได้อาศัยสิ่งนี้ในการชักจูงพวกเขา ซึ่งพวกเขาทั้ง 8 ก็ได้เทิดทูลเซนปัลเป็นวีรบุรุษ
เกาะลิบง

ที่มาและความหมายของชื่อ

ชื่อของเกาะลิบงได้ปรากฏอยู่ในเอกสารหลายแห่ง ซึ่งแต่ละแห่งได้เรียกผิดเพี้ยนแตกต่างกันไป เช่น ปูเลาลิบง,ตะลิงโบง,ปลิบง,ตาลิบง, ลิบอง, ปูลูติลิบอง และ ตะลิบง
หนังสืออักขรานุกรมภูมิศาสตร์ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ได้อธิบายความหมายของ เกาะลิบงเอาไว้ว่า”…เกาะลิบงได้ชื่อมาจากต้นเหลาชะโอน ซึ่งเป็นภาษามลายูเรียกว่าลิบง…เพราะแต่เดิมเกาะนี้มีต้นเหลาชะโอนมาก…เกาะตะลิบง ก็เรียก” ส่วนคำว่า “ปูเลา หรือปูลู” นั้นก็เป็นภาษามลายูซึ่งแปลว่า “เกาะ” เมื่อนำเอาคำว่าปูลู มารวมเข้ากับคำว่า ลิบงแล้วก็มีความหมายว่า เกาะที่มีต้นเหลาชะโอน คำว่า “ตะ” นั้นก็ได้มีผู้กล่าวว่าเป็นคำในภาษามลายูเช่นกัน ซึ่งแปลว่า “ไม่มี” ดังนั้นคำว่า เกาะตะลิบง จึงมีความหมายตรงกันข้ามกับคำว่า ปูลูลิบง อย่างสิ้นเชิง คือแปลความว่า เป็นเกาะที่ไม่มีต้นเหลาชะโอน

ประวัติความเป็นมา

ชุมชนบนเกาะลิบงได้เริ่มมาตั้งแต่สมัยใดยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่จากหลักฐานหลายประการที่ยังเหลืออยู่ทั้งที่เป็นเอกสาร โบราณสถานรวมทั้งชื่อบ้านนามเมือง นิทานพื้นบ้าน และชุมชนเกาะลิบงได้ในระดับหนึ่งว่า ครั้งหนึ่งชุมชนแห่งนี้เคยมีฐานะเป็นเมืองมาแล้ว โดยครั้งแรกอยู่ภายใต้การปกครองของไทรบุรี ต่อมาได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเมืองตรังและยังปรากฏหลักฐานว่าในช่วงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นเมืองตรังเคยตั้งอยู่บนเกาะแห่งนี้ด้วย

ลักษณะภูมิประเทศ

เกาะลิบงมีลักษณะคล้ายกับรูปสามเหลี่ยม ที่มีฐานแผ่นเป็นรูปแนวยาวไปทางทิศเหนือ – ใต้ และด้านทั้งสองจะค่อย ๆ รวบสอบเข้าหากันทางทิศตะวันออก สภาพพื้นที่บนเกาะลิบงนั้นทางทิศตะวันตกจะเป็นภูเขาซึ่งทอดตัวขวางเกาะไปในแนวทิศเหนือ – ใต้ ถัดจากนั้นแผ่นดินจะค่อย ๆ ลาดเอียงลงมาทางทิศตะวันออกจนกระทั่งเป็นที่ราบก่อนจะถึงชายทะเล

แหล่งธรรมชาติอื่น ๆ

เกาะลิบงมีหาดทรายที่น่าสนใจอยู่หลายแห่งเช่น หาดแหลมจุโหย ซึ่งเป็นที่ตั้งของเขตห้ามล่าสัตว์ป่าหมู่เกาะลิบง หาดหลังเขา หาดทุ่งหญ้าคา อ่าวโต๊ะเก อ่าวโต๊ะแซะ และหาดแหละโต๊ะชัย เป็นต้น
นอกจากหาดทรายแล้วที่เกาะลิบงยังมีสิ่งมหัศจรรย์อีกประการหนึ่งนั่นคือ บ่อน้ำจืดในทะเล ซึ่งมีลักษณะเป็นแอ่งน้ำจืดเช่นเดียวกับแอ่งน้ำทั่ว ๆ ไป แต่ที่เกาะลิบงนั้นเวลามีน้ำทะเลขึ้นสูงน้ำในบ่อก็จะมีความเค็ม แต่พอน้ำลงแอ่งน้ำทั่ว ๆ ไป แต่ที่เกาะลิบงนั้นเวลามีน้ำทะเลขึ้นสูงน้ำในบ่อก็จะมีความเค็ม แต่พอน้ำลงแอ่งน้ำในบ่อจะมีรสจืดสนิท ดังนั้นบ่อน้ำแห่งนี้จะเป็นแหล่งน้ำจืดสำหรับนกทะเล และชาวบ้านในยามหน้าแล้ง

ประชากร

ชุมชนบนเกาะลิบงในปัจจุบันมีมากขึ้นจนสามารถแบ่งการปกครองออกได้เป็น 3 หมู่บ้านคือ บริเวณบ้านพร้าว บ้านโคกท้อน อยู่ในเขตหมู่ที่ 1 บ้านบาตูปูเต๊ะ อยู่ในเขตหมู่ที่ 4 และบ้านหลังเขาอยู่ในเขตหมู่ที่ 5 ซึ่งประชากรทั้ง 3 หมู่บ้านนั้นนับถือศาสนาอิสลามเป็นส่วนใหญ่

อาชีพ

การประกอบอาชีพของชาวเกาะลิบง ส่วนใหญ่แล้วยังคงประกอบอาชีพทำประมงขนาด และบางส่วนได้ประกอบการทำสวนยางพารา ซึ่งการประกอบอาชีพประมงนั้นชาวบ้านจะใช้เครื่องมือง่าย ๆ แบบพื้นบ้าน
เอเซอร์

ประวัติ

เอเซอร์เริ่มกิจการในชื่อบริษัท Multitech เมื่อ ค.ศ. 1976 และเปลี่ยนชื่อมาเป็นเอเซอร์ในปี ค.ศ. 1981 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมือง Sijhih City ในไต้หวัน เอเซอร์มีพนักงานมากกว่า 39,000 คน และมีสาขาอยู่มากกว่า 100 ประเทศ มีรายได้มากกว่า 12,900 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในประเทศไทย เอเซอร์มียอดขายในระดับที่ดี เทียบเท่ากับ Toshiba
พินทุ์สุดา ตันไพเราะห์

ประวัติ

พินทุ์สุดา ตันไพเราะห์ ชื่อเล่น "บอลลูน" เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2526 เข้าวงการมาด้วยลุคน่ารักสวยใสจากนิตยสารแคตช์ (Katch) วัยรุ่นชื่อดังที่อยู่ในเครือเบเกอรี่มิวสิค เป็นลุคดาราวัยรุ่นทั่วไป เสื้อยืด ขาสั้น กับแฟชั่นริมทะเล จากนั้นเธอก็มีงานอื่น ๆ เช่นงานเอ็มวี คือเล่นเอ็มวีของ วง Jeffrey ในเพลง "พิซซ่าหน้าเธอ"
พินทุ์สุดา มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง สยิว เมื่อปี พ.ศ. 2546 เธอรับบทเป็น หมวย นักศึกษาสาวสวย ผู้มากด้วยเสน่ห์และจริตจะก้าน อย่างถอนตัวไม่ขึ้น ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เธอแจ้งเกิดในวงการบันเทิงได้ระดับหนึ่ง ต่อมาได้มีผลงานภาพยนตร์มากมาย เช่น เจ้าสาวผัดไทย , ขุนกระบี่ ผีระบาด ,  อาถรรพ์แก้บนผีฯลฯ
ด้านผลงานเพลง บอลลูนเคยร้องเพลงลงอัลบั้ม คอนเนคชั่น ซึ่งเป็นโปรเจกต์พิเศษของค่ายเพลง คอนเนคชั่นเรคคอร์ด ของนักร้อง พีระ เทศวิศาล ในชื่อเพลง ฝุ่นเกาะหัวใจ 
ภายหลังห่างหายจากวงการบันเทิง พินทุ์สุดาได้ไปศึกษาต่อ และในปีพ.ศ. 2559 กลับมาฮือฮาอีกครั้งกับการถ่ายแบบนิตยสารแนวเซ็กซี่

การศึกษา

พินทุ์สุดา สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์, ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์, ระดับอุดมศึกษา ปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต สาขาวิทยุโทรทัศน์ ปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
บีบีเอท

บทบาท

บีบีเอทเป็นหุ่นดรอยด์ของโพ ดาเมรอนนักบินเอ็กซ์วิง ก่อนที่โพจะถูกไคโล เร็นจับตัวไป โพได้ฝากแผนที่สำหรับตามหาสกายวอล์คเกอร์ที่หายสาปสูญไป ซึ่งเป็นภารกิจที่ได้รับมาจากนายพลเลอา ออร์กานา ทำให้บีบีเอทได้หลงทางมาเจอกับเรย์หญิงสาวผู้พูดกับดรอยด์ได้

ภาพยนตร์

บีบีเอทได้ปรากฏครั้งแรกในตัวอย่าง 90 วินาทีของ อุบัติการณ์แห่งพลัง เผยแพร่โดยลูคัสฟิล์ม เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014
เอกเซกิเอล ปาลาซิโอส

สโมสรอาชีพ

ปาลาซิโอสเป็นนักฟุตบอลจากที่มาจากทีมเยาวชนของริเบร์เปลต เขาลงเล่นในลีกครั้งแรกในวันที่ 8 พฤศจิกายน 2015 ในเกมที่พบกับนีเวลล์ส โอลด์ บอยส์

ระดับทีมชาติ

ปาลาซิโอสลงเล่นให้กับทีมชาติอาร์เจนตินาครั้งแรกในวันที่ 8 กันยายน 2018 ในเกมกระชับมิตรกับกัวเตมาลา ในเกมนั้นอาร์เจนตินาเอาชนะกัวเตมาลา 3-0

ชีวิตส่วนตัว

ปาลาซิโอสมีข่าวในทางไม่ดีกับสื่ออาร์เจนตินาหลายครั้ง ใน Olé.com มีการแสดงความคิดมากมายเกี่ยวกับเรื่องที่ว่าเขาเป็นที่รู้จักในเรื่องการใช้ชีวิตนอกสนามฟุตบอลมากกว่าในอาชีพนักฟุตบอล ปาลาซิโอสเริ่มเป็นที่รู้จักโดยสื่อในเดือนสิงหาคม 2018 ด้วยการคบหากันอย่างเปิดเผยของเขากับนางแบบที่ชื่อ โซล เปเรซ เรื่องนี้ถูกเปิดเผยขึ้นเร็วมากแต่ว่าในเวลาเดียวกันที่ปาลาซิโอสและเปเรซกำลังคบหากัน ปาลาซิโอสก็ยังเดทกับนักแสดงสาวดาวรุ่ง, นักร้อง, และนักเต้นสาวที่มีชื่อ ฆูเลียนา โอเรยาโน เปเรซและโอเรยาโนทั้งคู่คบหากับปาลาซิโอสในเวลาอันสั้นหลังจากได้รู้ว่าเขานั้นยังเดทกับผู้หญิงคนอื่นอีกและยังมีเรื่องราวดรามาอีกมาก แต่อย่างไรก็ตามวันที่ 21 สิงหาคม กลายเป็นที่รู้กันว่าปลาซิโอสนั้นได้คบหากับเพื่อนในระแวกบ้านเดียวกันที่มีชื่อว่า คาเรน กรามาโฆ มีอาชีพเป็นช่างทำเล็บมาเป็นเวลา 4 ปีแล้ว ผู้หญิงสามคนนั้นโกรธอย่างมากและใช้โซเชียมีเดียโจมตีปลาซิโอสในเรื่องที่เขาไม่มีความซื่อสัตย์เลย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 106

ประวัติ

ถนนช่วงเชียงใหม่-ลำพูน เป็นเส้นทางที่ผูกพันกับปิงห่าง ต้นยาง และต้นขี้เหล็ก ในอดีตแม่น้ำปิงจะไหลผ่านทางทิศตะวันออกของเวียงกุมกาม เมืองหริภุญชัย และวัดอรัญญิกรัมการาม (วัดดอนแก้ว) ซึ่งเป็นสี่มุมเมืองในสมัยพระนางจามเทวี เมื่อคราวที่พญามังรายยึดครองเมืองหริภุญชัย และสร้างเมืองใหม่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองหริภุญชัย ชื่อว่า เมืองชะแว ได้เกิดน้ำท่วม จึงย้ายไปสร้างเมืองแห่งใหม่ คอื เวียงกุมกาม ทำให้แม่น้ำปิง เกิดการเปลี่ยนทางไหลผ่านเข้าในตัวเมืองหริภุญชัย และไหลผ่านหน้าวัดพระธาตุหริภุญชัยในสมัยพญามังราย
ในราว พ.ศ. 2101 สมัยท้าวแม่กุ (พระเจ้าเมกุฏิ) แม่น้ำปิงยังไหลผ่านทางทิศตะวันออกของเวียงกุมกาม และตัวเมืองหริภุญชัยอยู่ ในระหว่างปี พ.ศ. 2101-2317 อาณาจักรบริเวณนี้อยู่ภายใต้การปกครองของพม่า จนถึงราวปี พ.ศ. 2317 มีบันทึกว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ยกทัพตามแม่น้ำปิง (สายปัจจุบัน) ที่ไหลผ่านทิศตะวันตกของเวียงกุมกามและเมืองหริภุญชัย ซึ่งแสดงว่าแม่น้ำปิง เกิดการเปลี่ยนร่องน้ำ ในระหว่างที่พม่าปกครองพื้นที่ดังกล่าว
แม้ว่าแม่น้ำปิงจะมีการเปลี่ยนร่องน้ำ แต่ยังปรากฏว่ามีการตั้งถิ่นฐานของราษฎรตามแนวแม่น้ำปิงสายเดิม (ปิงห่าง) ทำให้เกิดเส้นทางคมนาคมทางบกเลียบตามแนวแม่น้ำสายดังกล่าว เป็นเส้นทางสายหลักในการติดต่อค้าขายระหว่างชาวเมืองเชียงใหม่ และเมืองลำพูนมาจนปัจจุบัน 
ถนนสายเลียบแม่น้ำปิงห่าง หรือถนนเชียงใหม่-ลำพูน มีการสร้างถนนอย่างเป็นทางการขึ้น โดยพระยาทรงสุรเดช (อั้น บุนนาค) ข้าหลวงใหญ่มณฑลลาวเฉียง ในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อปี พ.ศ. 2438 เริ่มสร้างตั้งแต่เชิงสะพานนวรัฐ (หน้าโรงเรียนเชียงใหม่คริสเตียนในปัจจุบัน) เลียบตามแนวแม่น้ำปิงห่างจนถึงเมืองลำพูน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2454 ทางราชการได้นำต้นยางนามาให้ราษฎรช่วยกันปลูก เพื่อความร่มรื่น สวยงามตลอดสองข้างทางในเขตจังหวัดเชียงใหม่ ส่วนในเขตจังหวัดลำพูน ได้ปลูกต้นขี้เหล็ก รวมจำนวนต้นไม้ตลอดเส้นทางสายนี้มีจำนวนกว่าสองพันต้น ระยะห่างระหว่างต้นประมาณ 10 ถึง 20 วา จนกลายเป็นเอกลักษณ์ของถนนสายนี้จนถึงปัจจุบัน
โรงเรียนโพรงมะเดื่อวิทยาคม

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนโพรงมะเดื่อวิทยาคม ประกาศจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528  โดยเป็นโรงเรียนแบบสหศึกษา ในช่วงแรกๆ นายโอสถ  ทองมี ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนพอเงินวิทยาคม และได้รับแต่งตั้งให้มารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนโพรงมะเดื่อวิทยาคมอีกตำแหน่งหนึ่ง ต้องใช้ศาลาการเปรียญของวัดโพรงมะเดื่อ เป็นอาคารเรียนชั่วคราว

สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน

คติธรรม : สุโข พุทธานํ อุปปาโท "ความเกิดขึ้นแห่งท่านผู้รู้ทั้งหลายนำสุขมาให้" "ให้รู้จักเหตุแห่งสุขและทุกข์ ให้ละเหตุแห่งทุกข์ บำเพ็ญเหตุแห่งสุข จึงชื่อว่าให้เกิดสุข"
คติพจน์ : แต่งกายดี มีวัฒนธรรม เรียบร้อยประจำ นำชาติพัฒนา
เครื่องหมายประจำโรงเรียน : รูป “อุณาโลม” มีรัศมี 28 รัศมี อยู่เหนืออักษร “พ.ด."
สีประจำโรงเรียน : เหลือง-แดง      
สีเหลือง หมายถึง ความเยือกเย็น อ่อนหวานและมีคุณธรรม
สีแดง หมายถึง ความเป็นศิริมงคล เข้มแข็งและอดทน
ต้นไม้ประจำโรงเรียน : ต้นมะเดื่อ
ราชอาณาจักรเกย์และเลสเบียนแห่งหมู่เกาะคอรัลซี

ประวัติ

หลังจากที่รัฐสภากลางแห่งออสเตรเลียได้ออกกฎหมายห้ามการสมรสระหว่างเพศเดียวกันใน พ.ศ. 2547  กลุ่มเรียกร้องสิทธิชาวเกย์แห่งออสเตรเลียได้ล่องเรือไปถึงเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะคอรัลซีและปักธงแห่งชาวเกย์กลางเกาะแล้ว ได้ประกาศแยกหมู่เกาะคอรัลซีจากประเทศออสเตรเลียและสถาปนาเป็น "ราชอาณาจักรเกย์และเลสเบียนแห่งหมู่เกาะคอรัลซี" เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2547 โดยนายเดล พาร์เคอร์ แอนเดอร์ซัน (Dale Parker Anderson; เกิด พ.ศ. 2508) สมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มฯ ได้สถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิเดลที่ 1 (อังกฤษ: Emperor Dale I)
ในปีถัดมา กลุ่มเรียกร้องสิทธิชาวเกย์แห่งออสเตรเลียจำใจเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องในข้อพิพาทภายในประเทศหลายประการ และในการแยกตัวจากออสเตรเลียของหลายกลุ่ม เช่น การสถาปนาเครือจักรภพเกย์และเลสเบียน (อังกฤษ: Gay and Lesbian Commonwealth Kingdom) อันมีนายแจ็กซ์ บรูกซ์ (Jaix Broox) เป็นผู้นำคนแรก, การสถาปนาชนเผ่าเกย์ (อังกฤษ: Unified Gay Tribe) มีนายบิล ฟรีแมน (Bill Freeman) และนายอองรีก เปแรซ (Enrique Pérez) เป็นผู้นำร่วมกันคนแรก, ตลอดจนการสถาปนามูลนิธิเพื่อปิตุภูมิของชาวเกย์ (อังกฤษ: Gay Homeland Foundation) มีนายวิกเตอร์ ซิมเมอร์แมน (Victor Zimmerman) เป็นประธานมูลนิธิคนแรก
อย่างไรก็ดี การสถาปนาราชอาณาจักรเกย์และเลสเบียนแห่งหมู่เกาะคอรัลซีไม่ได้รับการยอมรับจากรัฐชาติใด ๆ และไม่ได้มีการตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนจริง ๆ บนเกาะ หมู่เกาะคอรัลซียังคงร้างผู้คนอยู่ตามเดิม และถึงแม้ว่าในวันที่ 1 มกราคม 2549 ราชอาณาจักรฯ ได้เริ่มจัดตั้งและให้บริการไปรษณีย์ระหว่างรัฐควีนส์แลนด์กับหมู่เกาะคอรัลซี เรียกชื่อ "ราชไปรษณีย์เกย์" (อังกฤษ: Royal Gay Mail) แต่ก็มิได้มีการรับรองหรือยืนยันเอกราชของราชอาณาจักรฯ นี้จริง ๆ
กระนั้น ผู้บริหารราชอาณาจักรฯ นับแต่เดือนมิถุนายน 2549 เป็นต้นมา ได้จำหน่ายตราไปรษณียากร และตั้งเป้าไว้ว่าจะผลิตตราไปรษณียากรชุดอนุรักษนิยมออกมาเรื่อย ๆ เพื่อ "ส่งเสริมเกียรติภูมิอันสูงส่งและเป็นเอกลักษณ์ของบรรดานักสะสมตราไปรษณียากร" นอกจากนี้ เว็บไซต์ของราชอาณาจักรฯ ยังได้ประกาศว่าราชอาณาจักรมีสิทธิที่จะดำเนินด้วยตนเองซึ่งเศรษฐกิจทั้งปวงของราชอาณาจักร ทั้งทางการท่องเที่ยว การประมง และการจำหน่ายตราไปรษณียากรอีกด้วย
สเตาต์

สเตาต์ (อังกฤษ: stout) เป็นเบียร์สีเข้ม เนื่องมาจากการใช้เมล็ดข้าวมอลต์ ที่ผ่านการคั่วหรืออบเป็นเวลานาน. สเตาต์นั้นแรกเริ่มเดิมที ถือเป็นประเภทหนึ่งของเบียร์พอร์เตอร์ ซึ่งผลิตและจำหน่ายในกรุงลอนดอนประมาณปี ค.ศ. 1730 และกลายเป็นที่นิยมในอังกฤษและไอร์แลนด์ นอกจากนั้นยังเป็นที่นิยมพอสมควรในแคนาดาและออสเตรเลีย และเริ่มได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกา
สเตาต์เป็นเบียร์สีเข้มเนื่องจากใช้ข้าวมอลต์อบหรือคั่วเป็นเวลานาน เป็นเครื่องดื่มที่คล้ายพอร์เตอร์ที่มีแอลกอฮอล์สูง มีสีดำ แต่มีรสฝาดมากกว่า ซึ่งสเตาต์เป็นเครื่องดื่มที่มีความเข้มข้นมากที่สุด
คำว่า "สเตาต์" นั้น เริ่มใช้ครั้งแรกจาก "สเตาต์-พอร์เตอร์" หมักโดยบริษัทกินเนสแห่งไอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1820 ซึ่งเป็นผุ้ผลิตพอร์เตอร์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1759 สเตาต์นั้นต่างจากพอร์เตอร์โดยมีสีเข้มกว่า เนื่องจากการใช้ปริมาณของข้าวมอลต์คั่วที่มากกว่า สเตาต์และพอร์เตอร์นี้บางครั้งก็ยากที่จะแยกแยะความแตกต่างได้ถ้าไม่ได้สังเกตจากป้ายที่ติดมา