google/wiki40b huggingface dataset:
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวโร)

ชาติกำเนิด

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ มีนามเดิมว่า เจริญ เกิดเมื่อวันอังคารที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 ตรงกับวันขึ้น 4 ค่ำ เดือน 8 หลัง ปีวอก โยมบิดาชื่อทองสุข โยมมารดาชื่อย่าง นามสกุล สุขบท ชาติภูมิอยู่ตำบลตลาดกลาง อำเภอบางปลาสร้อย จังหวัดชลบุรี เมื่ออายุได้ 8 ปี ได้ศักษาในสำนักของพระชลโธปมคุณมุนี (พุฒ ปุณฺณโก) วัดเขาบางทราย อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี

อุปสมบท

เมื่ออายุได้ 12 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่ศาลาในสวนของย่า โดยย่านิมนต์พระชลโธปมคุณมุนี (พุฒ ปุณฺณโก) มาเป็นพระอุปัชฌาย์ ท่านเล่าเรียนในสำนักเดิมต่อจนอายุได้ 14 ปี จึงย้ายมาศึกษาในสำนักของพระครูวินัยธร (ฉาย) ฐานานุกรมในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระอรุณนิภาคุณากร จนอายุได้ 20 ปี จึงกลับไปอุปสมบทที่วัดเขาบางทราย โดยพระชลโธปมคุณมุนี (พุฒ ปุณฺณโก) เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาทางธรรมว่า าณวโร

การศึกษา

หลังอุปสมบทได้ย้ายมาอยู่วัดกันมาตุยารามเป็นเวลา 4 ปี เพราะใกล้สำนักของอาจารย์คือพระยาธรรมปรีชา (บุญ) แล้วย้ายไปศึกษากับพระเทพกวี (อ่อน อหึสโก) วัดพิชยญาติการามวรวิหาร จนปีวอก พ.ศ. 2439 จึงสอบได้บาเรียนตรี (เทียบเท่าเปรียญธรรม 4 ประโยค) แล้วย้ายมาอยู่วัดเทพศิรินทราวาสในปีระกา พ.ศ. 2440 เพื่อศึกษาพระวินัยปิฎกจากพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส และในปีเดียวกันนั้นก็สอบได้บาเรียนเอก (เทียบเท่าเปรียญธรรม 7 ประโยค)

มรณภาพ

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวโร) อาพาธด้วยโรคเนื้องอกที่ตับ ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันศุกร์ที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2494 เวลา 10.00 น. สิริอายุ 80 ปี พรรษา 59 ได้รับพระราชทานเพลิงศพในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2495 ณ สุสานหลวงวัดเทพศิรินทราวาส
ไอเอิร์นโดม

Iron Dome (ฮีบรู: כִּפַּת בַּרְזֶל
‎, kipat barzel) หรือ "Iron Cap" เป็นระบบป้องกันภัยทางอากาศทุกลมฟ้าอากาศเคลื่อนที่ พัฒนาโดยบริษัท Rafael Advanced Defense Systems เป็นระบบขีปนาวุธที่ออกแบบมาเพื่อขัดขวางและทำลายจรวดพิสัยใกล้และระเบิดปืนใหญ่ ที่ยิงจากระยะ 4 ถึง 70 กิโลเมตร และอาจวิถีโค้งอาจนำมันไปสู่พื้นที่อยู่อาศัย อิสราเอลมีความต้องการจะเพิ่มระยะขัดขวางของ Iron Dome จากปัจจุบันสูงสุดที่ 70 ก.ม. ไปเป็น 250 ก.ม. และเพิ่มความรอบตัวให้สามารถขัดขวางจรวดที่มาจากสองทิศทางได้พร้อมกัน
ไฮเปอร์ไดมอนด์

ต้นกำเนิด

ในปี 2003 ทีมนักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่น (Irifune, Tetsuo; Kurio, Ayako; Sakamoto, Shizue; Inoue, Toru; Sumiya, Hitoshi) ได้สังเคราะห์วัสดุชนิดใหม่ คือ แอกกริเกตทิดไดมอนด์นาโนรอดส์ ขึ้นเป็นครั้งแรกในโลก โดยสร้างขึ้นจากการบีบอัดแกรไฟต์ และพบว่ามีความแข็งสูงกว่าเพชรธรรมชาติ
ในปี 2005 ทีมนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไบรอยท์ในประเทศเยอรมนี ได้ยืนยันผลของทีมชาวญี่ปุ่นด้วยการนำคาร์บอนบริสุทธิ์มาบีบอัดภายใต้ความร้อนสูง โดยในการบีบอัดครั้งนี้ทีมนักวิทยาศาสตร์ได้นำคาร์บอนบริสุทธิ์แบบหนึ่ง (แกรไฟต์) และคาร์บอนบริสุทธิ์อีกแบบหนึ่ง คือ ฟูลเลอร์ไรต์ (หรือบัคมินสเตอร์ฟูลเลอรีน) ซึ่งประกอบไปด้วยคาร์บอน 60 อะตอมเชื่อมต่อกันเป็นโดมทรงกลม หรือ รูปทรงกลม
ในสสารใหม่นี้เกิดจากแท่งนาโนขนาดจิ๋วเชื่อมต่อกัน ที่เรียกว่าแท่งนาโนเพราะพวกมันมีขนาดเล็กมาก (นาโน มาจากภาษากรีก แปลว่า "แคระ") แต่ละแท่งยาว 1 ไมครอน (หนึ่งในล้านส่วนของหนึ่งเมตร) ซึ่งมันมีขนาดแค่ 1 ใน 50,000 ของความกว้างเส้นผมมนุษย์เท่านั้น

คุณสมบัติ

ไฮเปอร์ไดมอนด์เป็นแร่สังเคราะห์ที่มีสีดำระยิบระยับโครงสร้างผลึกมีรูปร่างคล้ายโดมทรงกลมหรือรูปทรงกลม มีความหนาแน่นมากที่สุดในโลก โดยตรวจสอบโดยการเอกซเรย์ ซึ่งผลปรากฏว่าไฮเปอร์ไดมอนด์มีความหนาแน่นมากกว่าเพชร 0.3 เปอร์เซ็นต์ นอกจากนี้ไฮเปอร์ไดมอนด์ยังมีความแข็งตึงที่สุดในโลก โดยมีความแข็งตึง 491 จิกะปาสกาล โดยมากกว่าเพชรที่มีความแข็งตึง 442 จิกะปาสกาล หมายความว่าไฮเปอร์ไดมอนด์ถูกบีบอัดได้ยากกว่าเหล็กเกือบสามเท่า และความมีแข็งที่สุดในโลก ตามมาตราวัดค่าความแข็งของฟรีดริช โมส ซึ่งในมาตราวัดนี้มีอยู่ 10 ระดับ ซึ่งเพชรจัดอยู่ในความแข็งระดับที่ 10  แสดงว่าเพชรแข็งมากนั่นก็แปลว่าไฮเปอร์ไดมอนด์มีความแข็งเกินมาตรวัด
จักรพรรดินีซุนจ็อง

พระชนม์ชีพช่วงต้น

จักรพรรดินีซุนจ็องมีพระนามเดิมว่าพระสนมยุนแห่งแฮพย็อง พระราชสมภพในฮันยัง เป็นธิดาของมาร์ควิสยุน แท็ก-ย็อง (윤택영, 尹澤榮) ขุนนางแห่งแฮพย็อง ทั้งนี้พระองค์เป็นญาติชั้นที่เก้ากับยุน โบ-ซ็อน ประธานาธิบดีคนที่สองของประเทศเกาหลีใต้
พระสนมยุนแห่งแฮพย็องได้เข้ารับราชการเป็นฝ่ายในของมกุฎราชกุมารช็อกตั้งแต่มีพระชันษาเพียง 10 ปี แต่หลังการสวรรคตของพระสนมมินแห่งยอฮึงพระชายาพระองค์แรก พระสนมยุนจึงขึ้นเป็นพระชายาเอกแทนที่ และเมื่อมกุฎราชกุมารช็อกเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซุนจงหลังจักรพรรดิโคจงสละราชสมบัติ จึงสถาปนาพระสนมยุนขึ้นเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2450 แต่ไม่มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน แต่หลังจากดำรงพระอิสริยยศได้ไม่นาน พระองค์และพระราชสวามีก็ถูกรัฐบาลญี่ปุ่นลดพระอิสริยยศอันสืบเนื่องมาจากสนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น-เกาหลี จึงมีพระอิสริยยศเป็น พระราชินีอีแห่งเกาหลี (แต่ไม่เป็นที่ทราบในเกาหลี) และตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดินีซุนจ็องทรงตกพุ่มหม้าย หลังจักรพรรดิซุนจงพระราชสวามีเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2469 ซึ่งเป็นไปได้ว่าถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษ

สงครามเกาหลี

ในช่วงสงครามเกาหลี พระองค์ประทับอยู่ในพระราชวังชังด็อกที่ถูกกองกำลังของเกาหลีเหนือครอบครอง โดยมีทหารเกาหลีเหนือบุกเข้ามาในพระราชฐานพระองค์จึงบริภาษและทรงขับไล่ทหารเหล่านั้นออกไป หลังจากนั้นพระองค์จึงเสด็จไปประทับในพระราชวังอุนฮย็อน ทว่าเมื่อสถานการณ์เริ่มเลวร้ายลง พระองค์จึงเสด็จพระราชดำเนินไปเมืองปูซานกับพระราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ อันรวมไปถึงเจ้าหญิงฮี พระชายาในเจ้าชายวันฮึง ในหนังสือ "The World is One" พระนิพนธ์ของเจ้าหญิงพังจาระบุว่าจักรพรรดินีซุนจ็องพระราชดำเนินด้วยพระบาทไปจนถึงปูซาน

หลังสิ้นสงคราม

หลังสิ้นสงครามเกาหลี เกาหลีใต้มีการปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐ โดยมีอี ซึง-มันเป็นประธานาธิบดีคนแรกและเขาไม่ชอบระบอบราชวงศ์ อดีตจักรพรรดินีซุนจ็องมิได้รับอนุญาตให้เสด็จกลับไปประทับที่พระราชวังชังด็อก แต่ถูกจัดให้ประทับอยู่ในพระตำหนักซูอินในช็องนึงอย่างอัตคัตคับแคบและไม่สมพระเกียรติ หลังเปลี่ยนรัฐบาลในปี พ.ศ. 2504 พระองค์ได้รับอนุญาตให้กลับไปประทับ ณ พระตำหนักนักซ็อนในพระราชวังชังด็อกพร้อมกับเหล่านางสนองพระโอษฐ์คือพัก ชัง-บก, คิม มย็อง-กิล, ซ็อง อก-ย็อม และพนักงานอีกห้าคน
ในปัจฉิมวัยพระองค์เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ จักรพรรดินีซุนจ็องเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ด้วยพระหทัยพิการขณะพระชนมายุ 71 พรรษา ณ พระตำหนักนักซ็อน พระราชวังชังด็อกหลังกลับไปประทับเพียงห้าปี พิธีปลงพระบรมศพเป็นรัฐพิธีทางพุทธศาสนา พระบรมศพถูกบรรจุเคียงข้างกับพระบรมศพของจักรพรรดิซุนจงพระราชสวามี
อีลี เมตช์นิคอฟ

ประวัติ

อิลียา อิลยิช เมชนิคอฟเกิดที่หมู่บ้านอิวานอฟกา ใกล้กับเมืองคาร์คิฟในปี ค.ศ. 1845 เป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมด 5 คนของอิลียา อิวาโนวิช เมชนิคอฟและเอมิลียา ลวอฟนา (เนวาโควิช) เมชนิคอฟเรียนที่โรงเรียนในเมืองคาร์คิฟและเริ่มสนใจด้านชีววิทยา เขาพยายามจะเรียนต่อด้านชีววิทยาที่มหาวิทยาลัยเวือร์ซบูร์ก แต่เนื่องจากมหาวิทยาลัยยังไม่เปิดภาคเรียนจึงย้ายไปเรียนด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติที่มหาวิทยาลัยคาร์คิฟ หลังเรียนจบจากมหาวิทยาลัย เมชนิคอฟเดินทางไปเยอรมนีเพื่อศึกษาสิ่งมีชีวิตบนเกาะเฮลโกลันด์ในทะเลเหนือ เขาได้รับคำแนะนำให้ไปทำงานกับรูดอล์ฟ ลิวคาร์ตที่มหาวิทยาลัยกีสเซิน ที่นั่นเมชนิคอฟค้นพบวงจรชีวิตแบบสลับของนีมาโทดาและค้นพบการย่อยระดับเซลล์ของทรีมาโทดา ต่อมาเขาย้ายไปที่เมืองเนเปิลส์เพื่อทำดุษฎีนิพนธ์ แต่ต้องย้ายไปที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินเนื่องจากเกิดโรคระบาด ในปี ค.ศ. 1867 เมชนิคอฟกลับไปที่รัสเซียเพื่อรับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เขาได้รับการแต่งตั้งให้ทำงานที่มหาวิทยาลัยอิมพีเรียลนอวอรอสซียา (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยโอเดสซา) แต่ด้วยวัยเพียง 22 ปีทำให้เขามักมีปัญหากับเพื่อนร่วมงานที่มีอายุมากกว่า เมชนิคอฟจึงถูกย้ายไปที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก แต่ในปี ค.ศ. 1870 เขาย้ายกลับมาที่โอเดสซาเพื่อรับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านสัตววิทยาและกายวิภาคเปรียบเทียบ เมชนิคอฟลาออกในปี ค.ศ. 1882 แล้วตั้งห้องปฏิบัติการของตัวเองแต่ไม่สำเร็จ เขาเดินทางไปที่ปารีสเพื่อขอคำแนะนำจากหลุยส์ ปาสเตอร์ แต่ปาสเตอร์มอบตำแหน่งงานในสถาบันปาสเตอร์ให้เมชนิคอฟ ซึ่งเขาทำงานอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจวายในปี ค.ศ. 1916
ด้านชีวิตส่วนตัว เมชนิคอฟแต่งงานครั้งแรกกับลุดมิลา ฟีโอดอโรวิตช์ในปี ค.ศ. 1863 แต่เธอเสียชีวิตด้วยวัณโรคในอีก 10 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1875 เขาแต่งงานใหม่กับโอลกา เบลอโกพีโตวา เมชนิคอฟเป็นอเทวนิยม
อาหารไอนุ

อาหารไอนุ เป็นอาหารประจำของชาวไอนุในประเทศญี่ปุ่น อันมีเอกลักษณ์เฉพาะต่างจากอาหารญี่ปุ่นของชาวญี่ปุ่น รวมถึงชาวยามาโตะซึ่งเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ของประเทศ อาหารดิบอย่างซาชิมิมีอยู่อย่างจำกัดในสำรับอาหารไอนุ อาหารส่วนใหญ่จะผ่านกรรมวิธีต่าง ๆ เป็นต้นว่า ต้ม, ย่าง หรือการหมักซึ่งเป็นวิธีถนอมอาหารที่มาจากเนื้อสัตว์ ปัจจุบันมีชาวไอนุตั้งถิ่นฐานบนเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่นมากที่สุด และยังมีชาวไอนุอาศัยกระจายบริเวณหมู่เกาะคูริล, ทางตอนใต้ของเกาะซาฮาลิน และทางตอนบนของเกาะฮนชู
ร้านอาหารไอนุมีน้อยและหายากมาก ในญี่ปุ่นมีร้านอาหารไอนุ เช่น ร้านอาชิริโคตันนากาโนชิมะ (Ashiri Kotan Nakanoshima) ในเมืองซัปโปโระ, ร้านโปรอนโน (Poron'no) และร้านมารูกิบูเนะ (Marukibune) ในเมืองอากังของจังหวัดฮกไกโด
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย

ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม, พ.ศ. 2496. มีลักษณะเป็น, ธงพื้นสีแดงที่มุมบนธงมีรูปค้อนเคียวสีทองกับดาวแดงขอบเหลือง โดยมีแถบเล็กสีขาวซ้อนอยู่บนแถบสีเขียว แต่ก่อนหน้านั้นที่มุมบนธงมีตัวอักษรลาตินสีเหลือง เขียนว่า LIETUVOS TSR ด้วยตัวอักษรแซนด์-เซอร์ริฟ.
วินนี่เดอะพูห์ รัมบลีทัมบลีแอดเวนเจอร์

รูปแบบการเล่น

เกมนี้มีวัตถุประสงค์สำหรับเด็กเล็ก และมีสามโหมดที่แตกต่างกัน ซึ่งได้แก่ เบิร์ธเดย์แอดเวนเจอร์, จูเนียร์โหมด และมัลติเพลย์เยอร์เกม โดยเบิร์ธเดย์โหมด เป็นโหมดการผจญภัยแบบพื้นฐาน ในขณะที่คริสโตเฟอร์ โรบิน และวินนี่เดอะพูห์ทำการผจญภัยในป่า พูห์เริ่มรู้สึกจะหิว คริสโตเฟอร์ โรบิน บอกให้พูห์ระลึกถึงความทรงจำอันแสนสุข พูห์คิดว่านี่เป็นความคิดที่ดี เขาจึงไม่ห่วงเรื่องนั้นในภายหลัง ส่วนจูเนียร์โหมดเป็นโหมดสำหรับเด็กที่มีอายุน้อย และมัลติเพลย์เยอร์เกมนี้ช่วยให้ผู้เล่นสามารถเล่นมินิเกมต่างๆได้

การตอบรับ

เกมนี้ได้รับคะแนนที่ 5.5 เต็ม 10 คะแนนจากเว็บไซต์ไอจีเอ็น โดยได้รับการยกย่องสำหรับการนำเสนอ แต่รูปแบบการเล่นไม่ได้รับการยกย่องเฉกเช่นเดียวกับการนำเสนอ และได้รับ 6 คะแนนจากคะแนนเต็ม 10 คะแนน ที่เว็บไซต์เฌอวิดีโอ ส่วนเว็บไซต์เมต้าคริทิคให้คะแนนเกมดังกล่าวที่ 59 คะแนน สำหรับระบบเกมคิวบ์ ในขณะที่เว็บไซต์เกมแรงกิงส์ให้การตอบรับที่ค่าระดับ 65.65% สำหรับระบบเดียวกันนี้
มหาวิทยาลัยแม่โจ้-ชุมพร

ประวัติ

ผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพร (นายบุญนาค สายสว่าง) ได้ลงนามในคำสั่งจังหวัดชุมพรที่ 18/2523 ลงวันที่ 7 มกราคม 2523 แต่งตั้งคณะกรรมการเตรียมการจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีการเกษตร วิทยาเขตชุมพร และขอให้สถาบันเทคโนโลยีการเกษตร พิจารณาจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาทางการเกษตรในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติเขตอำเภอละแม จังหวัดชุมพร
ต่อมาสภาสถาบันเทคโนโลยีการเกษตร ได้พิจารณาในการประชุมเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2523 รับหลักการและแต่งตั้งกรรมการชุดหนึ่งเพื่อกำหนดแผนดำเนินงานกับคณะกรรมการจังหวัดชุมพร อย่างไรก็ดีสภาสถาบันฯ มีความเห็นโดยสรุปว่า การจัดตั้งเป็นวิทยาเขตนั้นคงต้องอาศัยเวลาและงบประมาณสนับสนุน และที่สำคัญจะต้องได้รับความเห็นชอบจากทบวงมหาวิทยาลัย ให้บรรจุไว้ในแผนการศึกษาตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ระยะที่ 5 (พ.ศ. 2525-2529) ในระยะแรกของการจัดตั้งให้ดำเนินงานเป็นศูนย์ไร่ฝึกนักศึกษาและการศึกษาต่อเนื่อง เพื่อให้เป็นสถานที่ฝึกงานของนักศึกษาในการฝึกอบรมหลักสูตรระยะสั้น และงานวิจัยทางการเกษตรของท้องถิ่น กระทั่งวันที่ 27 มิถุนายน 2523 นายวิภาต บุญศรี วังซ้าย อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีการเกษตร ได้มีหนังสือถึงผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพร ว่าสภาสถาบันฯ ในขณะนั้นได้มีมติรับหลักการ
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ได้อนุมัติให้สถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้เข้าใช้พื้นที่ป่าไม้เคี่ยมในท้องที่ตำบลละแม อำเภอละแม จังหวัดชุมพร พื้นที่ 1,750 ไร่ ซึ่งเป็นป่าสงวนแห่งชาติ ตามกฎกระทรวงฉบับที่ 137 (พ.ศ. 2505) ออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองและสงวนป่า พุทธศักราช 2481 เพื่อจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ วิทยาเขตชุมพร ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้มีประกาศแบ่งหน่วยงานของมหาวิทยาลัยแม่โจ้เป็นการภายใน ได้แก่ โครงการจัดตั้งสำนักสหวิชาการละแม ต่อทบวงมหาวิทยาลัยได้อนุมัติให้จัดตั้ง “สำนักสหวิชาการ” เป็นการภายใน และวันที่ 21 มีนาคม 2547 สภามหาวิทยาลัยพิจารณาเห็นให้สำนักสหวิชาการละแม มีฐานะเทียบเท่าส่วนราชการระดับคณะ และให้จัดการเรียนการสอนเป็นแบบวิทยาเขต โดยเห็นชอบให้ใช้ชื่อ “โครงการมหาวิทยาลัยแม่โจ้ – ชุมพร” เป็นหน่วยงานภายในมีฐานะเป็นส่วนราชการระดับคณะ และให้จัดการบริหารงานเป็นแบบวิทยาเขต เพื่อสนองวัตถุประสงค์ของโครงการ อันจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการพัฒนาท้องถิ่นภาคใต้ตอนบน ซึ่งจะมีการดำเนินการให้เป็นไปตามมติดังกล่าวต่อไป มติที่ประชุมกรรมการบริหารมหาวิทยาลัย ครั้งที่ 16/2549 เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 2549 ได้มีมติให้ตัดคำว่า “โครงการ” นำหน้าชื่อหน่วยงานออกคือ โครงการมหาวิทยาลัยแม่โจ้-ชุมพร ให้ใช้เป็น “มหาวิทยาลัยแม่โจ้ -ชุมพร”
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยแม่โจ้ – ชุมพร เป็นหน่วยงานที่เทียบเท่าคณะ สังกัดสำนักงานอธิการบดี มีผู้อำนวยการมหาวิทยาลัยแม่โจ้ – ชุมพร เป็นผู้บริหาร ทั้งนี้มีหน่วยงานประสานงานเป็นหน่วยงานตั้งอยู่ในสำนักงานอธิการบดี โดยมีภารกิจประจำที่พื้นที่ของมหาวิทยาลัยแม่โจ้ จำนวน 2005-3-45 ไร่ ที่อำเภอละแม จังหวัดชุมพร
พญาแสนภู

พญาแสนภู (คำเมือง: ) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ล้านนา ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1868 ถึง 1877 เมื่อพระองค์ได้ขึ้นครองราชสมบัติแล้ว ไม่ทรงโปรดประทับอยู่ในเวียงเชียงใหม่ จึงทรงย้ายเมืองหลวงไปไว้ที่เชียงแสน แล้วลดฐานะเชียงใหม่เป็นเมืองลูกหลวง และทรงตั้งพระโอรสคือเจ้าคำฟูเป็นเจ้าเมืองเชียงใหม่ พญาแสนภูเสด็จสวรรคตที่เชียงแสนในปี พ.ศ. 1877 เมื่อเจ้าคำฟูขึ้นครองราชสมบัติก็ย้ายเมืองหลวงกลับมาไว้ที่เชียงใหม่
ทฤษฎีแนววิพากษ์

ทฤษฎีแนววิพากษ์ (อังกฤษ: critical theory) เป็นสำนักคิดที่เน้นย้ำการประเมินสะท้อนและการวิพากษ์สังคมและวัฒนธรรมโดยการประยุกต์ความรู้จากสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ คำว่า "ทฤษฎีแนววิพากษ์" มีสองความหมาย ที่มีจุดกำเนิดและประวัติศาสตร์ต่างกัน คำแรกกำเนิดในวิชาสังคมวิทยา และอีกคำหนึ่งกำเนิดในวิชาวรรณคดีวิจารณ์ โดยที่มีการใช้และประยุกต์เป็นคำรวม ๆ ที่สามารถอธิบายทฤษฎีที่ตั้งอยู่บนการวิพากษ์ ฉะนั้น นักทฤษฎี มักซ์ ฮอร์คไฮเมอร์ (Max Horkheimer) อธิบายว่าทฤษฎีหนึ่งเป็นแนววิพากษ์ตราบเท่าที่ทฤษฎีนั้นมุ่ง "ปลดปล่อยมนุษย์จากพฤติการณ์ท่ี่ทำให้เป็นทาส"
ในวิชาสังคมวิทยาและปรัชญาการเมือง คำว่า "ทฤษฎีแนววิพากษ์" อธิบายปรัชญาลัทธิมากซ์ใหม่ของสำนักแฟรงก์เฟิร์ต ซึ่งมีการพัฒนาในประเทศเยอรมนีในคริสต์ทศวรรษ 1930 การใช้คำนี้ในภาษาอังกฤษจะต้องใช้ตัวใหญ่เป็นวิสามานายาม (Critical Theory) ส่วนทฤษฎีแนววิพากษ์ (a critical theory) อาจมีส่วนประกอบของความคิดคล้ายกัน แต่ไม่เน้นการสืบทางปัญญาโดยเฉพาะจากสำนักแฟรงก์เฟิร์ต นักทฤษฎีสำนักแฟรงก์เฟิร์ตนำวิธีการวิพากษ์จากคาร์ล มากซ์ และซิกมุนด์ ฟรอยด์ ทฤษฎีแนววิพากษ์ยืนยันว่าอุดมการณ์เป็นอุปสรรคหลักของการปลดปล่อยมนุษย์ นักทฤษฎีสำนักแฟรงก์เฟิร์ต เฮอร์เบิร์ต มาร์คูเซอ (Herbert Marcuse), ทีโอดอร์ อะดอร์โน (Theodor Adorno), วัลเทอร์ เบนจามิน (Walter Benjamin), และอีริช ฟรอมม์ (Erich Fromm) เป็นบุคคลหลักในการตั้งทฤษฎีแนววิพากษ์เป็นสำนักคิด ทฤษฎีแนววิพากษ์สมัยใหม่ได้รับอิทธิพลเพิ่มเติมจากจอร์จี ลูกัช (György Lukács)  และอันโตนีโอ กรัมชี ตลอดจนนักวิชาการสำนักแฟรงก์เฟิร์ตรุ่นที่สอง คนสำคัญคือ เยือร์เกิน ฮาเบอร์มัส (Jürgen Habermas) ในงานของฮาเบอร์มัส ทฤษฎีแนววิพากษ์ดีกว่าเหง้าทฤษฎีของมันในจิตนิยมเยอรมันและก้าวหน้าใกล้เคียงกับปฏิบัตินิยมอเมริกัน  ความกังวลสำหรับ "ฐานและโครงสร้างส่วนบน (superstructure)" ทางสังคมเป็นมโนทัศน์ปรัชญาลัทธิมากซ์ที่ยังเหลืออยู่อันหนึ่งในทฤษฎีแนววิพากษ์ร่วมสมัยจำนวนมาก
แม้นักทฤษฎีแนววิพากษ์มักนิยามบ่อยครั้งเป็นปัญญาชนลัทธิมากซ์ แต่แนวโน้มของพวกเขาในการประณามมโนทัศน์บางอย่างของลัทธิมากซ์ และการผสมการวิเคราะห์แบบมากซ์กับขนบธรรมเนียมทางสังคมวิทยาและปรัชญาอย่างอื่นทำให้นักลัทธิมากซ์คลาสสิก ทรรศนะดั้งเดิมและวิเคราะห์ ตลอดจนนักปรัชญาลัทธิมากซ์–เลนินกล่าวหาว่าเป็นลัทธิแก้ มาร์ติน เจย์แถลงว่า ทฤษฎีแนววิพากษ์รุ่นแรกเข้าใจกันดีว่าไม่เป็นการสนับสนุนวาระปรัชญาหรืออุดมการณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง แต่เป็น "เหลือบของระบบอื่น"
อินคาร์เนชัน ออฟ มันนีย์

เนื้อเรื่อง

ประธาน ลีจุงมัน มหาเศรษฐี ที่เริ่มต้นโดยการเดินทางมาโซลเพียงตัวคนเดียว เริ่มต้นเก็บสะสมเงินจนกลายเป็นเศรษฐี เขาแต่งงานกับ พาร์คกีซุน มีลูกชาย 1 คน ชื่อลีคังซอก
แต่เพราะกิเลสตัณหา ประธานลีจุงมันแอบมีเมียน้อยเปนนักแสดงสาว อึนบีรยอง แต่ทว่า เขากลับถูก จีเซกวาง คนที่เขาเลี้ยงดูเหมือนลูกชายอีกคน สวมเขาโดยแอบไปมีอะไรกับ นักแสดงสาว อึนบีรยอง ประธานลีเลยวางแผนจะฆ่าทั้งคู่ แต่นายฮวางจางซิกรู้เรื่องเข้า นำเรื่องไปบอก จีเซกวาง จีเซกวางจึงซ้อนแผนฆ่าประธานลีซะแทน และป้ายความผิด ให้ปาร์คกีซุนบอกว่าเธอป่วยทางจิต
และเปลี่ยนพินัยกรรมยกสมบัติทั้งหมดให้นักแสดงสาว อึนบีรยอง และไล่คังซอกออกจากบ้าน คังซอกพยายามหาทางเพื่อเปิดโปงความชั่วของเซกวาง แต่ทว่าคนที่เขาไปขอความช่วยเหลือกลับถูกเซกวางซื้อตัวไปหมด คังซอกต้องหนีหัวซุกหัวซุน และโดนบ๊กฮวาซุลขับรถชนอาการสาหัส จน เซกวางคิดว่าคังซอกตายไปแล้ว แม้จะมีชีวิตรอดมาได้ คังซอกสูญเสียความทรงจำทั้งหมด ฮวาซุลจะเลี้ยงดูเขาในฐานะลูกบุญธรรม ฮวาซุลมีลูกสาว 1 คน ชื่อ บ๊กแจอิน แต่คังซอกปฏิเสธและต้องการตามหาแม่ ทำให้ ฮวาซุลต้องส่งเขาไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และตั้งชื่อใหม่ให้ ชื่อ ลีชาดอน และแอบอุปถัมภ์เขา
จนวันนึง ลีชาดอนได้กลายเป็นอัยการฝึกหัด และมีโอกาสรู้จักกับ จอนจีฮู อัยการสาวมากฝีมือที่เชื่อมั่นในความยุติธรรม และ เซกวาง ที่ได้กลายเป็นอัยการระดับประเทศไปแล้ว
หลอดดูด

หลอดดูด เป็นอุปกรณ์ในการดูดของเหลว มักใช้กับเครื่องดื่ม โดยทั่วไปหลอดดูดจะเป็นท่อผอมและยาว ทำจากพลาสติก (มักจะเป็น polystyrene) มีทั้งหลอดดูดตรง และหลอดดูดที่สามารถงอตรงปลายได้ เพื่อให้ดูดเครื่องดื่มได้ง่ายขึ้น เมื่อดูดเครื่องดื่ม เราจะนำปลายข้างหนึ่งใส่ลงในเครื่องดื่ม อีกข้างหนึ่งใส่ปาก โดยมักจะใช้มือจับไว้ด้วย เมื่อกล้ามเนื้อบริเวณปากทำการออกแรงดูด ทำให้ความดันอากาศภายในปากลดลง ความดันอากาศรอบเครื่องดื่มซึ่งมีมากกว่าจะดันเครื่องดื่มให้ไหลเข้าไปในหลอดดูดเข้าสู่ปาก หลอดดูดถูกคิดค้นโดยชาวสุเมเรียน โดยใช้ในการดื่มเบียร์ หลอดดูดในรูปแบบปัจจุบันคิดค้นในปี พ.ศ. 2431

ประวัติ

หลอดดูดถูกคิดค้นโดยชาวสุเมเรียน โดยใช้ในการดื่มเบียร์ เพื่อเลี่ยงเศษตะกอนจากการหมัก หลอดที่เก่าที่สุดพบที่สุสานชาวสุเมเรียน อายุ 3000 ปีก่อนคริสตการ เป็หลอดทองประดับด้วยแลพิสแลซูลี ชาวอาร์เจนตินาและข้างเคียงใช้เครื่อฃมือเหล็กคล้าย ๆ กันเรียกว่า bombilla ใช้เป็นทั้งหลอดและตะแกรงสำหรับดื่มชาเมท (Yerba mate) หลายร้อยปี
ตุลาการภิวัตน์

ตุลาการภิวัตน์ (อังกฤษ: judicial activism) ใช้เรียกกรณีที่อำนาจตุลาการต้องสงสัยว่าบังคับใช้กฎหมายตามความเชื่อส่วนบุคคลหรือการเมือง แทนที่จะอิงตามกฎหมายที่บัญญัติไว้ พจนานุกรมกฎหมายของแบล็ค ให้คำจำกัดความไว้ว่า "แนวคิดที่ตุลาการให้ความเชื่อส่วนบุคคลเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน นอกเหนือไปจากปัจจัยอื่น ๆ มาชี้นำการตัดสินของตน" ("philosophy of judicial decision-making whereby judges allow their personal views about public policy, among other factors, to guide their decisions.")
คำจำกัดความของตุลาการภิวัตน์นั้น สามารถสืบต้นกำเนิดไปได้ถึงทอมัส เจฟเฟอร์สันซึ่งวิจารณ์ตุลาการอย่างจอห์น มาร์แชลว่ามี "พฤติกรรมแบบเผด็จการ" (despotic behaviour) ส่วนผู้ใช้คำนี้เป็นคนแรกคืออาเธอร์ เชลสซิงเจอร์ จูเนียร์ โดยใช้วิจารณ์ศาลผ่านบทความชื่อ The Supreme Court: 1947. ในวารสารฟอร์ชูนฉบับมกราคม พ.ศ. 2490 คำว่าตุลาการตุลาการภิวัตน์นั้น ทำให้เกิดการถกเถียงมาแต่แรก โดย เครก กรีน ได้วิจารณ์เชลสซิงเจอร์ไว้ในบทความชื่อ An Intellectual History of Judicial Activism ว่า "การนำคำตุลาการภิวัตน์มาใช้ของเชลสซิงเจอร์นั้นกำกวมอย่างน่ากังขา ไม่เพียงแต่เขาจะอธิบายสิ่งที่เรียกว่าตุลาการภิวัฒน์ไม่ได้ แต่เขายังไม่ยอมบอกด้วยว่าสิ่งนี้ดีหรือเลว"
กรณีที่ถูกกล่าวว่าเป็นตุลาการภิวัตน์อันมีชื่อเสียงก็คือในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2543 เมื่อศาลสูงสหรัฐอเมริกาให้ยุติการนับคะแนนใหม่ของรัฐฟลอริดา และทำให้จอร์จ ดับเบิลยู. บุชได้รับชัยชนะเหนืออัล กอร์ไปโดยปริยาย
ส่วนในประเทศไทย ธีรยุทธ บุญมีบัญญัติศัพท์นี้หลังพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัสในโอกาสที่พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ประธานศาลปกครองสูงสุด (อักขราทร จุฬารัตน) และประธานศาลฎีกา (ชาญชัย ลิขิตจิตถะ) นำตุลาการศาลปกครองสูงสุดและผู้พิพากษาประจำศาล สำนักงานศาลยุติธรรม เฝ้าฯ ถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้ารับตำแหน่งหน้าที่ ณ พระตำหนักเปี่ยมสุข วังไกลกังวล เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2549 เพื่อหาทางออกวิกฤตการณ์การเมืองไทย
พระครูประสิทธิศีลวัฒน์ (ปล้อง อุตฺตโร)

ชาติภูมิ

พระครูประสิทธิศีลวัฒน์ (ปล้อง  อุตฺตโร) นามสกุล  ยิ้มย่อง อุปสมบทเมื่อ พ.ศ. 2480   ณ  พัทธสีมาวัดประสิทธิเวช ตำบลบางปลากด อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก  พระครูศรัทธาภินันท์ (ทา จนฺทปญฺโญ) เป็นพระอุปัชฌาย์  พระปลัดหร่าย พรหมโชโต  เป็นพระกรรมวาจาจารย์  พระอธิการมั้ว  เจ้าอาวาสวัดอรุณฉายาราม  เป็นพระอนุสาวนาจารย์

การปกครอง

พ.ศ. 2495 - 2535 เป็น เจ้าอาวาสวัดประสิทธิเวช (ลาออก)
พ.ศ. 2535 เป็น เจ้าคณะตำบลบางปลากด
ไมค์หมดหนี้

รูปแบบและกติกาของรายการ

ทางรายการจะให้ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 2 คน โดยไม่จำกัดเพศ, อายุ, การศึกษา และอาชีพ ที่ได้ทำการสมัครเพื่อร่วมรายการพร้อมส่งหลักฐานการเป็นหนี้ผ่านทางเฟซบุ๊ก และผ่านการคัดเลือกแล้ว มาแจ้งจำนวนหนี้ที่มีอยู่ แล้วทำการแข่งขันประกวดร้องเพลงประเภทลูกทุ่งคนละ 1 เพลง โดยมีคณะกรรมการเป็นผู้ตัดสิน ถ้าใครชนะจะได้เข้าสู่รอบ "ไมค์หมดหนี้" ซึ่งเป็นรอบแจ็คพอต โดยถ้าแจ็คพอตแตก ผู้เข้าแข่งขันคนนั้นจะได้รับการชำระหนี้ที่มีอยู่จากทางรายการ

รอบแข่งขันประกวดร้องเพลง

ทางรายการจะให้ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 2 คน มาแข่งขันประกวดร้องเพลงประเภทลูกทุ่งคนละ 1 เพลง โดยมีคณะกรรมการจำนวน 3 คน เป็นผู้ตัดสิน ซึ่งถ้าผู้เข้าแข่งขันคนใดได้ผลการตัดสินจากคณะกรรมการจำนวน 2 คน ใน 3 คน หรือทั้ง 3 คน ผู้เข้าแข่งขันคนนั้นจะชนะทันที แล้วได้เข้าสู่รอบแจ็คพอต

รอบไมค์หมดหนี้ (รอบแจ็คพอต)

ผู้เข้าแข่งขันที่ชนะจากรอบที่แล้วจะต้องเลือกไมโครโฟน เพียง 1 ตัว/หมายเลข จากหลาย ๆ ตัว/หมายเลข เท่านั้น โดยจะมีไมโครโฟนที่มีเสียงเพียงแค่ตัวเดียว (ซึ่งในรายการจะเรียกว่า "ไมค์หมดหนี้") จากจำนวนของไมโครโฟนตามจำนวนหนี้ของผู้เข้าแข่งขันคน ๆ นั้น ที่ได้แจ้งเอาไว้แล้วก่อนการประกวด (ไมโครโฟนจำนวน 1 ตัว = จำนวนหนี้ 10,000 บาท โดยจะปัดเศษที่เกิน 10,000 บาทขึ้นเสมอ) (สถิติสูงสุด ณ ปัจจุบัน คือ 25 ตัว คิดเป็นจำนวนหนี้ 250,000 บาท) แล้วจะต้องร้องเพลงโดยใช้ไมโครโฟนที่ได้เลือกเอาไว้ ถ้าไมโครโฟนมีเสียง (ใช้งานได้) (เมื่อร้องเพลงไปได้สักพักจะปรากฎคำว่า "หมดหนี้" ขึ้นที่จอ) แจ็คพอตแตกทันที โดยผู้เข้าแข่งขันคนนั้นจะได้รับการชำระหนี้ของตนทั้งหมดจากทางรายการ แต่ถ้าไมโครโฟนไม่มีเสียง (ใช้งานไม่ได้) (เมื่อร้องเพลงไปได้สักพักจะมีเครื่องหมาย X ขึ้นที่จอพร้อมกับเสียงสัญญาณออดดังในสตูดิโอ) ผู้เข้าแข่งขันคน ๆ นั้นจะได้รับการชำระหนี้เพียง 10,000 บาท เป็นทุนสะสม (ซึ่งจะหักจากยอดหนี้ปัจจุบันของผู้เข้าแข่งขันทันที ทำให้ในการเข้ารอบแจ็คพอตครั้งต่อไป จำนวนไมโครโฟนจะลดลง 1 ตัว ซึ่งจะทำให้สามารถทำแจ็คพอตแตกได้ง่ายขึ้นในครั้งต่อๆไป) และจะต้องทำการแข่งขันในครั้งต่อไป จนกว่าผู้เข้าแข่งขันคนนั้นจะแพ้ตกรอบ, ทำแจ็คพอตแตก, หรือได้รับทุนสะสมจากรอบแจ็คพอตได้ครบตามจำนวนหนี้ของตน (ในกรณีที่แจ็คพอตไม่แตกเลย) โดยหลังจากรู้ผลในรอบแจ็คพอตนั้นแล้ว ผู้ดำเนินรายการจะเฉลยหมายเลขประจำตัวของไมโครโฟนที่ใช้งานได้
และตั้งแต่เทปวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 เป็นต้นไป ผู้เข้าแข่งขันที่หมดหนี้ ไม่ว่าจะหาไมค์หมดหนี้เจอ (แจ๊คพอตแตก) หรือได้รับทุนสะสมจนหมดหนี้ จะได้รับทุนตั้งตัวจากผู้สนับสนุนรายการมูลค่า 50,000 บาทด้วย (สนับสนุนโดย M-150)
วัดท้องคุ้ง (จังหวัดสมุทรสงคราม)

ประวัติ

วัดทองคุ้งเป็นวัดที่มีอายุประมาณ ๒๐๐ ปี ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้าง มีแต่ผู้ปฏิสังขรณ์วัดต่อๆกันมา เดิมมีชื่อว่า “วัดราชบูรณะ” ตัวอารามอยู่ติดกับฝั่งแม่น้ำซึ่งเป็นท้องคุ้งของแม่น้ำแม่กลอง ประชาชนผู้ซึ่งอาศัยแม่น้ำสายนี้เป็นทางสัญจรไปมาจะมองเห็นวัดนี้ได้แต่ในระยะไกลด้วยเหตุนี้จึงเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ว่า “วัดท้องคุ้ง” มาจนกระทั่งปัจจุบันนี้
พระประธานในอุโบสถ เป็นพระปั้นด้วยปูนพระองค์เป็น “พระปางมารวิชัย” หน้าตักกว้าง ๒.๕๖ เมตร สูง ๔.๖๑ เมตร หรือเรียกว่า “หลวงพ่อโต”เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขัดสมาธิราบ คาดว่าด้านในอาจเป็นพระพุทธรูปสำริด เนื่องจากในช่วงหนึ่งมีการรบติดพัน มีข้าศึกพม่าเข้ามาในบ้านเรา กลัวว่าพวกทหารพม่าจะเข้ามาพบและนำเอาพระพุทธรูปล้ำค่ากลับประเทศพม่า จึงได้มีการอำพรางเอาไว้ เมื่อครั้งสงครามไทยพม่านั่นเอง
ชุมชนแออัด

ชุมชนแออัด  หรือ สลัม (อังกฤษ: slum) ตามคำจำกัดความของสหประชาชาติ หมายถึงพื้นที่เสื่อมโทรมส่วนหนึ่งของเมืองที่มีลักษณะเฉพาะคือ บ้านเรือนที่สร้างขึ้นต่ำกว่ามาตรฐาน ความสกปรกรุงรัง และการขาดการรักษาความปลอดภัยที่มั่นคง จากข้อมูลของสหประชาชาติ พบว่าอัตราส่วนของผู้อยู่อาศัยในชุมชนแออัดในเขตเมืองในช่วง พ.ศ. 2533-2548 ลดลงจากร้อยละ 47 เป็นร้อยละ 37  อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยประชากรโลกที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งประชากรในเขตเมือง ผู้อยู่อาศัยในชุมชนแออัดในเขตเมืองจึงเพิ่มขึ้นตาม จำนวนผู้อยู่อาศัยในชุมชนแออัดทั่วโลกมีประมาณหนึ่งพันล้านคน  และจะเพิ่มขึ้นเป็นสองพันล้านคนในปี พ.ศ. 2573 
ลักษณะเฉพาะของชุมชนแออัดอาจต่างไปในแต่ละภูมิภาค สิ่งที่มักจะเหมือนกันคือผู้อยู่อาศัยมีฐานะยากจนมากหรือด้อยโอกาสทางสังคม สิ่งก่อสร้างในชุมชนแออัดมีหลากหลายตั้งแต่กระท่อมหรือเพิงอย่างง่าย ๆ ไปจนถึงโครงสร้างถาวรที่อนุรักษ์ไว้อย่างดี ชุมชนแออัดส่วนมากขาดแคลนน้ำสะอาด ไฟฟ้า สุขาภิบาล และสาธารณูปโภคอื่น ๆ
แทมรอน

รายชื่อเลนส์ที่ผลิต

เลนส์ส่วนใหญ่ของแทมรอน ผลิตขึ้นเพื่อใช้กับ นิคอน เอฟเมาท์ (F-mount) แคนอน อีเอฟเมาท์ (EF mount) มินอลตา/โซนี เอ เมาท์ (A-mount) และเพนแท็กซ์ เคเมาท์ (K-mount) ซึ่งเป็นเมาท์ระบบฟิล์ม 35 มม. หรือฟูลเฟรมในระบบกล้องดิจิตอล
ภาษาฮาจิโจ

ประวัติ

ภาษาฮาจิโจมีอัตลักษณ์ของภาษาญี่ปุ่นตะวันออกแบบโบราณดังปรากฏในบันทึกมันโยชูช่วงศตวรรษที่ 8 นอกจากนี้ภาษาฮาจิโจยังมีความคล้ายคลึงกับสำเนียงแถบคีวชูและกลุ่มภาษารีวกีว แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะอธิบายว่าชาวหมู่เกาะอิซุนั้นอพยพมาจากดินแดนดังกล่าว และก็ไม่ทราบที่มาที่ไปของภาษานี้ บ้างก็ว่าผู้ใช้ภาษานี้อาจเป็นภาษาที่ชาวเรือในหมู่เกาะตอนใต้ยืมคำมา และบ้างก็ว่าเป็นภาษาดั้งเดิมจากภาษาญี่ปุ่นโบราณ
สำเนียงของภาษาฮาจิโจในแต่ละหมู่บ้านมีความแตกต่างกันด้านการออกเสียง แต่ที่สำเนียงเกาะอาโองาชิมะนั้นแตกต่างมากที่สุด นอกจากนี้ยังเคยมีผู้ใช้ภาษานี้บนเกาะฮาจิโจน้อย (ญี่ปุ่น: 八丈小島 Hachijō-kojima ) แต่อพยพออกไปจากเกาะทั้งหมดในปี ค.ศ. 1969
ในปี ค.ศ. 2009 ยูเนสโกได้จัดให้เป็นภาษาใกล้สูญแน่นอน

ไวยากรณ์

ภาษาฮาจิโจจะใช้กริยาช่วย "อารุ" กับทุกอย่างทั้งมีชีวิตและไม่มีชีวิต และยังแยกแยะระหว่างกริยาและคุณศัพท์ที่เปลี่ยนรูปกับที่ใช้ระบุประธานต่าง ๆ ทั้งนี้การแยกไวยากรณ์ให้เป็นคนละหัวข้อเช่นนี้ปรากฏในภาษาญี่ปุ่นยุคกลางตอนต้น และสาบสูญไปแล้วในภาษาญี่ปุ่นถิ่นอื่นในปัจจุบัน