google/wiki40b huggingface dataset:
เดซาโกตา

เดซาโกตา (อินโดนีเซีย: Desakota) คือคำที่ใช้ในสาขาภูมิศาสตร์เมืองในการอธิบายพื้นที่ที่มีการแผ่ขยายไปยังบริเวณโดยรอบของเมืองขนาดใหญ่ซึ่งมีรูปแบบของการใช้ที่ดินและการตั้งถิ่นฐานของเมืองและเกษตรกรรมอยู่ร่วมกันอย่างหนาแน่น 
คำนี้ถูกตั้งขึ้นโดยเทร์รี มักกี นักวิจัยชุมชนเมืองจากมหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบียประมาณ ค.ศ. 1990 มาจากคำในภาษาอินโดนีเซียประกอบด้วย desa (หมู่บ้าน) และ kota (นคร)  พื้นที่เดซาโกตามักเกิดขึ้นในทวีปเอเชียโดยเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถพบตัวอย่างได้ในภูมิภาคที่เป็นชุมชนเมืองบนเกาะชวา ซึ่งมีประชากรหนาแน่น เป็นพื้นที่ดินดอนสามเหลี่ยมรอบนอกของกลุ่มเมืองจาการ์ตา ("จาโบเดตาเบิก") และยังรวมถึงภาคมหานครอย่างกรุงเทพมหานครหรือมะนิลาเช่นกัน 
พื้นที่เดซาโกตาตั้งอยู่บริเวณนอกเขตชานเมืองซึ่งการเดินทางในชีวิตประจำวันเป็นไปได้อย่างสะดวก เช่น ระยะทางมากกว่า 30 หรือ 50 กิโลเมตรจากใจกลางเมือง เดซาโกตามักจะแผ่ขยายไปยังบริเวณข้างเคียงของถนนสายหลักและเส้นทางคมนาคม บางครั้งอาจมีการรวมกลุ่มจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง เดซาโกตามีลักษณะเด่นคือมีความหนาแน่นของประชากรสูงและมีการใช้ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมอย่างหนาแน่น (โดยเฉพาะบริเวณที่มีการปลูกข้าวแบบทดน้ำ) แต่แตกต่างจากพื้นที่ชนบทที่มีประชากรหนาแน่นที่มีลักษณะคล้ายชุมชนเมืองมากขึ้น หลักเกณฑ์ประกอบด้วย เครือข่ายการขนส่งที่พัฒนาแล้ว การเคลื่อนย้ายของประชากรที่สูง กิจกรรมที่เพิ่มขึ้นนอกเหนือจากภาคเกษตร การอยู่ร่วมกันของรูปแบบการใช้ที่ดินที่แตกต่างกันจำนวนมาก การมีส่วนร่วมของสตรีในการจ้างแรงงาน และการใช้ที่ดินที่ไม่เป็นระเบียบ 
เมื่อพิจารณาถึงขอบเขตที่ไร้รูปแบบและคลุมเครือ การอุบัติของภูมิภาคเดซาโกตาทำให้เกิดความยากลำบากในการบริหาร เนื่องจากการวางแผน ออกข้อบังคับ หรือออกแบบให้เป็นในทางเดียวกันเป็นไปได้ยากที่จะใช้จริง ภูมิภาคเดซาโกตามีลักษณะเฉพาะในเรื่องของการเคลื่อนย้ายของสินค้าและการบริการสูงและแบบรูปของการตั้งถิ่นฐานเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว โดยทั่วไปเดซาโกตาไม่สามารถปฏิบัติตามการแบ่งแยกพื้นที่เพื่อจัดเขตตามหน้าที่เฉพาะตามที่ประยุกต์รูปแบบในภูมิศาสตร์เมือง มีรูปแบบการใช้ที่แตกต่างแต่อยู่ใกล้กันอย่างสมบูรณ์ เช่น การเกษตรแบบดั้งเดิม อุตสาหกรรมขนาดใหญ่กับครัวเรือน สวนสนุกกับสนามกอล์ฟ ศูนย์การค้ากับร้านค้าปลีก และรูปแบบการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ชุมชนแออัดไปจนถึงชุมชนรั้วรอบขอบชิดซึ่งอยู่ร่วมกัน 
นอกเหนือจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ยังมีพื้นที่ที่มีคุณสมบัติคล้ายกันในประเทศจีน อินเดีย ญี่ปุ่น ไต้หวัน และเกาหลีใต้
โรงเรียนพนัสพิทยาคาร

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนพนัสพิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ตั้งขึ้นครั้งแรกที่วัดพิมพฤฒาราม เมื่อ พ.ศ. 2460 “โรงเรียนวัดใหม่ประจำอำเภอพนัสนิคม” จัดสอนตั้งแต่ชั้น ประถมศึกษาปีที่ 1 จนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนนี้ตั้งอยู่ได้จนถึง พ.ศ. 2464 พอดีมีประกาศใช้พระราชบัญญัติประถมศึกษา ครูใหญ่โรงเรียนนี้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นศึกษาธิการอำเภอ อีกตำแหน่งหนึ่ง จึงเริ่มมีความไม่สะดวกประกอบกับโรงเรียนรัฐบาลจำเป็นต้องเก็บค่าศึกษาเล่าเรียนตามระเบียบ ผู้ปกครองนักเรียนไม่ประสงค์จะเสียค่าเล่าเรียนโรงเรียนนี้จึงยุบไป
ต่อมามีผู้ปกครองต้องการจะให้มีโรงเรียนมัธยมศึกษาขึ้นอีก จึงได้ขออนุญาตตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2476 ในระหว่างที่ขอตั้งโรงเรียนอยู่นี้  อำเภอได้เปิดสอนชั้นมัธยมเป็นการเตรียมตัวไว้รับเหตุการณ์ก่อนเรียกว่า
“โรงเรียนราษฎร์เสริมพนัส” ทำการสอนที่ ศาลาการเปรียญวัดกลางทุมมาวาส จนถึงปี พ.ศ. 2479 กระทรวงศึกษาธิการจึงได้อนุญาตให้จัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาได้โดยใช้ชื่อว่า“โรงเรียนประจำอำเภอพนัสนิคม” และเลิกล้มโรงเรียนราษฎร์เสริมพนัส โดยโอนให้กับโรงเรียนประจำอำเภอ และสอนที่ศาลาการเปรียญวัดกลางทุมมาวาสตามเดิม มีนายเจียม รุธิระกุล เป็นครูใหญ่ ครั้นถึง พ.ศ. 2480 ทางวัดมีความจำเป็นต้องรื้อศาลาเพื่อสร้างใหม่ โรงเรียนนี้จึงต้องย้ายไปสอนที่โรงเรียนประชาบาล ประจำตำบลกุฎโง้ง (พนัส-ศึกษาลัย) เมื่อนายสนิท อนันตสมบูรณ์ ย้ายมารับตำแหน่งศึกษาธิการประจำอำเภอพนัสนิคม ได้ของบประมาณสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ เป็นเงิน 4,000 บาท ในปี พ.ศ. 2481 และใช้เรียนได้ตั้งแต่วัน 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 อาคารนี้มีรูปทรงมนิลา ใต้ถุนโล่ง หลังคามุงกระเบื้อง มีมุขริมด้านหน้าสองมุข มีห้องเรียน 3 ห้อง ห้องครูใหญ่ 1 ห้อง ห้องประชุม 1 ห้อง รวมถึงได้ย้ายมาอยู่ในที่ดินของนายสุชาติ  และนางเฉลียว เจริญผล และได้ซื้อที่ดินเพิ่มเป็น 47 ไร่ 3 งาน 39 ตารางวา นอกจากนี้กระทรวงศึกษาธิการได้ตั้งชื่อโรงเรียนแห่งนี้ว่า โรงเรียนพนัสนิคม “พนัสพิทยาคาร”
โรงเรียนนี้มีนักเรียนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี   ทางโรงเรียนจึงของบประมาณสร้างอาคารเรียนขึ้นอีกแต่ไม่เป็นผลสำเร็จจนกระทั่งปี พ.ศ.  2496   นายชาติ  สุอังคะ  สมาชิกผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี นายชลิต มุตตามระ นายอำเภอพนัสนิคม นายเฉลิมศักดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา ศึกษาธิการอำเภอพนัสนิคมในสมัยนั้นได้ช่วยเหลือติดต่อกับกระทรวงศึกษาธิการ ให้ได้รับงบประมาณอีก เป็นเงิน จำนวน 50,000 บาท เพื่อก่อสร้างต่อเติมอาคารเรียนจนแล้วเสร็จ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2496 ทำให้มีมุขหน้า 3 มุข มีห้องเรียน 14 ห้อง เต็มรูปทั้งชั้นล่างและชั้นบน ต่อมานายเฉลิมชัย รัตนกรี  ผู้อำนวยการโรงเรียนคนแรกได้ขออนุญาตกรมสามัญศึกษา ใช้ชื่อให้สั้นลงว่า “โรงเรียนพนัสพิทยาคาร”เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ.  2520 และปัจจุบัน นายอัมพร อิสสรารักษ์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนคนที่  14   ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559  
จนถึงปัจจุบัน โรงเรียนพนัสพิทยาคาร โรงเรียนมีเนื้อที่ประมาณ 46 ไร่ มีนักเรียนประมาณ 3,000 คน  โรงเรียนพนัสพิทยาคารจัดเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ มีอาคารเรียน 3 ชั้นจำนวน 4 อาคาร อาคาร 6 ชั้นจำนวน 1 อาคาร อาคารห้องสมุด อาคารประกอบประมาณ 7-10 อาคาร สนามกีฬาในร่ม และสนามกีฬากลางแจ้ง มีธนาคารโรงเรียนโดยธนาคารออมสิน ศูนย์ศิลปะ สถานนีวิทยุโรงเรียนพนัสพิทยาคาร มีศาลาอาจารย์สาโรจน์ มีป้อมยาม 2 ป้อมที่มียามเฝ้าเพียงแค่คนเดียว
โรงเรียนธัญรัตน์

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนธัญรัตน์เดิมเป็นโรงเรียนประถมศึกษามีชื่อเดิมว่าโรงเรียนรังสิต มีเนื้อที่ทั้งหมด 15 ไร่ 2 งาน 90.25 ตารางวา   มีรูปลักษณะคล้ายตัวที (T) จัดตั้งตามหนังสือของกระทรวงศึกษาธิการ ที่ 360/2499 ลงวันที่ 7 มิถุนายน  พ.ศ. 2499 โดยมีนายประสิทธิ์ เจริญชอบ ผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอ รักษาการแทนในตำแหน่งครูใหญ่  โดยในครั้งนั้นมีครู 1 คน นักเรียน 42 คน
วันที่  20 เมษายน พ.ศ. 2519 ได้ยกฐานะจากโรงเรียนประถมศึกษาเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาและเปลี่ยนชื่อโรงเรียนรังสิตเป็นโรงเรียนธัญรัตน์

การรับสมัครนักเรียนเข้าศึกษาในโรงเรียน

โรงเรียนธัญรัตน์เปิดรับสมัครนักเรียนและสอบคัดเลือกในช่วงเดือนมีนาคมทั้งระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ 4 เช่นเดียวกับโรงเรียนรัฐบาลทั่วไป โดยในแต่ละปีจะกำหนดจำนวนการรับและประเภทนักเรียนที่รับซึ่งโรงเรียนจะประกาศแจ้งผ่านในโรงเรียนและในเว็บไซต์ของโรงเรียนซึ่งสามารถตรวจสอบได้
ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จะรับสมัครนักเรียนปีละประมาณ 650 คน โดยจะแบ่งออกเป็น นักเรียนในเขตพื้นที่บริการ นักเรียนทั่วไป และนักเรียนเงื่อนไขพิเศษ
ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จะรับสมัครนักเรียนปีละประมาณ 550 คน  โดยจะมีการแบ่งออกเป็นแผนการเรียนต่างๆ โดยจะแบ่งออกเป็น นักเรียนที่เรียนจบในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนธัญรัตน์ นักเรียนที่เรียนจบในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนอื่นและนักเรียนที่จบจากโรงเรียนธัญรัตน์แต่ไม่ผ่านการคัดเลือก และนักเรียนเงื่อนไขพิเศษ
ปราสาทมงเทรย-เบแล

ประวัติ

ระหว่างสมัยกลางอสังหาริมทรัพย์ของปราสาทประกอบด้วยที่ดินกว่า 4 ตารางกิโลเมตรที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มจังหวัด 32 จังหวัดที่ไม่ไกลนักที่เรียกว่า “ล็องฌู” (L'Anjou) ประมุขของมงเทรย-เบแลเดิมเป็นของ “แกลดุแอ็ง เลอ ดานัว” (Gelduin le Danois) หลังจากนั้นก็ตกไปเป็นของ “แบร์แล เลอ วีเยอ” (Berlay le Vieux) ผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นขุนนางคนแรกของเบแล ในปี ค.ศ. 1025 ปราสาทก็ถูกยึดโดยฟูลก์ แนรา สมาชิกตระกูลแพลนทาเจเน็ท จนฌีโร แบร์แลต้องยอมเป็นดินแดนบริวารระหว่างครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 1100 หลังจากที่พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ทรงพ่ายแพ้ต่อฝ่ายอังกฤษการปกครองเบแลก็กลับคืนไปเป็นของกีโยม เดอ เมอเลิงแห่งตระกูลแบร์แล เลอ วีเยออีกครั้ง ในช่วงนี้ก็ได้มีการสร้างเสริมระบบการป้องกันของปราสาทกันขึ้นอย่างขนานใหญ่โดยการสร้างกำแพงอันใหญ่โตที่ประกอบเด้วยหอใหญ่สิบสามหอวางซ้อนประสานต่อกัน โดยมีทางเข้าทางเดียวที่สร้างเสริมอย่างแน่นหนา และในช่วงเดียวกันนี้ชื่อปราสาทก็เปลี่ยนเป็นสำเนียงอังกฤษจากบาร์ลีย์เป็นเบแล
ระหว่างสงครามศาสนาของฝรั่งเศส (ค.ศ. 1562‑ค.ศ. 1598) เมืองมงเทรย-เบแลก็ถูกปล้นทำลายและเผา แต่ตัวปราสาทอันมั่นคงได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย ความเป็นเจ้าของปราสาทเปลี่ยนมือหลายครั้งรวมทั้งโดยการสมรสกับตระกูลกอเซ-บรีซัก (Cossé-Brissac) ระหว่างสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสปราสาทถูกยึดโดยรัฐบาลปฏิวัติและใช้เป็นคุกสำหรับจำขังสตรีผู้ถูกกล่าวหาว่ามีพฤติกรรมเช่นแม่มดหรือเป็นฝ่ายกษัตริย์นิยม
ในปี ค.ศ. 1822 อาเดรียง นีฟว์โล นักธุรกิจจากเมืองโซมูร์ก็ซื้อปราสาทและแบ่งเป็นห้องเช่า ในปี ค.ศ. 1860 บุตรีของนีฟว์โลก็ย้ามาพำนักที่ปราสาทและเริ่มดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ บางห้องก็ทำเป็นแบบ “ทรูบาดูร์” ผู้สืบเชื้อสายจากสามีเป็นเจ้าของปราสาทมงเทรย-เบแลในปัจจุบัน
ปราสาทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์
หม่อมราชวงศ์เพ็ญพิไชย เพ็ญพัฒน์

ประวัติ

หม่อมราชวงศ์เพ็ญพิไชย เพ็ญพัฒน์ เป็นบุตรของหม่อมเจ้าเผ่าเพ็ญพัฒน์ เพ็ญพัฒน์กับหม่อมหลวงพอจิตร ปัทมสิงห์ เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2476 เมื่อโตขึ้นได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ต่อมาได้เดินทางไปศึกษาด้านธุรกิจและการโฆษณาที่ประเทศอังกฤษ

การทำงาน

หม่อมราชวงศ์เพ็ญพิไชย ได้เข้าทำงานด้านการโฆษณาธุรกิจ จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2514 ก็ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมโฆษณาแห่งประเทศไทยเป็นคนที่ 4 และดำรงตำแหน่งต่อเนื่อง 2 วาระ เป็นเวลา 2 ปี
ผลงานที่โดดเด่นคือสัญลักษณ์ของสมาคม ซึ่งในอดีตสัญลักษณ์ของสมาคมไม่ได้เป็นรูปคนเป่าสังข์เช่นในปัจจุบัน แต่ใช้สัญลักษณ์ของลิง 3 ตัวขี่คอกัน ตัวแรกป้องตา ตัวที่สองป้องหู และตัวที่สามป้องปาก และได้ใช้สัญลักษณ์นี้เรื่อยมา จนกระทั่ง ถึงปีที่ 4 ซึ่งเป็นสมัย ของท่านนายกสมาคมฯ หม่อมราชวงศ์เพ็ญพิไชย เพ็ญพัฒน์ คณะกรรมการจึงได้ลงมติ เปลี่ยนเป็นรูปสัญลักษณ์ เทวดาเป่าสังข์รูปมน และปรับเปลี่ยนมาเป็น เทวดาเป่าสังข์รูปเหลี่ยม จนถึงปัจจุบัน
ภาวะน้ำเป็นพิษ

พยาธิสรีรวิทยา

เมื่อดื่มน้ำมากเกินไป จะทำให้เกิดความไม่สมดุลของสารอิเล็กโทรไลต์ต่าง ๆ เพื่อทำให้ทั้งภายในและภายนอกเซลล์มีความเข้มข้นเท่ากัน เซลล์จึงต้องขยายตัวขึ้น ซึ่งหากเกิดกับสมองจะทำให้ความดันในกะโหลกศีรษะเพิ่มสูงขึ้น ผลที่ตามมาจะทำให้ปวดหัว สับสน และง่วงซึม และอาจหายใจลำบาก กล้ามเนื้ออ่อนแรง กระตุกหรือเป็นตะคริว สัญญาณชีพที่ผิดปกติจะเริ่มเด่นชัด เช่น หัวใจและชีพจรเต้นช้าลง หากเซลล์สมองขยายตัวมากเกินไปจะทำให้หลอดเลือดถูกบีบ ทำให้สมองบวม และนำไปสู่การเสียชีวิตได้
ยุคมืดของกัมพูชา

ยุคเสื่อมของอาณาจักรเขมร

อาณาจักรเขมร ในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 (พ.ศ. 1786-1838) ความไม่มั่นคงภายในอาณาจักรเริ่มเกิดขึ้น ประเทศราชเกิดการแข็งข้อ พ่อขุนผาเมืองเจ้าเมืองราดร่วมมือกับพ่อขุนบางกลางหาว แข็งเมืองไม่ขึ้นกับพระนคร และต่อมาได้ก่อตั้งอาณาจักรสุโขทัยขึ้น ในช่วงนี้มีการเปลี่ยนศาสนาจากศาสนาพุทธนิกายมหายานมานับถือพระศิวะเหมือนเดิม และได้ทำลายภาพจำหลักหินที่เป็นรูปพระพุทธเจ้า ทำลายภาพสลักหินที่เกี่ยวกับพุทธประวัติออกไปจากปราสาทหลายแห่ง อาทิ ปราสาทตาพรหม หลังจากสิ้นรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 อาณาจักรเขมรเสื่อมอำนาจลงอย่างมาก
ราชวงศ์ต่างๆเริ่มเกิดการแย่งชิงราชสมบัติกัน ในช่วงนี้ไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดๆเกิดขึ้น หัวเมืองต่างๆเริ่มกบฏแข็งข้อและแยกตัวออก รวมไปถึงการขึ้นเป็นใหญ่ของ"อาณาจักรสุโขทัย"

การล่มสลายของอาณาจักรเขมร

พ.ศ. 1896 ในสมัยพระเจ้าอู่ทองแห่งกรุงศรีอยุธยา อาณาจักรเขมรก็ถูกกองทัพกรุงศรีอยุธยานำโดยขุนหลวงพระงั่วซึ่งเป็นพี่เมียของพระเจ้าอู่ทองยกทัพโจมตียึดเป็นเมืองขึ้น กองทัพไทยจากพระนครศรีอยุธยาไปรวมกำลังที่นครโคราปุระหรือโคราชหรือนครราชสีมา แล้วแยกกองทัพลงไปโจมตีกัมพูชาเป็น 3 ทางมีทหารไทย มอญ ลาวรวมกันประมาณ 50,000 คนและสามารถทำให้อาณาจักรขอมแตกได้ อาณาจักรเขมรจึงกลายเป็นเมืองขึ้นของอยุธยา เป็นผลให้อาณาจักรเขมรล่มสลายอย่างสิ้นเชิง จนไม่สามารถฟื้นฟูอาณาจักรให้กลับมายิ่งใหญ่ตามเดิมได้

ยุคมืดของกัมพูชา

หลังจากนั้นมาเขมรก็กลายเป็นประเทศราชของสยาม ต่อมาในปี พ.ศ. 1936 อาณาจักรเขมรแข็งเมืองจนสมเด็จพระราเมศวร กษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาส่งกองทัพไปยึดเมืองพระนครเมืองหลวงของเขมรได้อีกครั้ง ประมาณว่ากองทัพไทยยกทัพไป 2 ทางมีทหารรวมกันระหว่าง 40,000 – 50,000 คน ในขณะที่กองทัพเขมรมีทหารระดมมาจากทั่วแคว้นประมาณ 100,000 คน ต่อมาในปีพ.ศ. 1974 อาณาจักรเขมรเกิดแข็งเมืองไม่ยอมส่งเครื่องบรรณาธิการมายังกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 โอรสของเจ้านครอินทร์หรือสมเด็จพระอินทราชายกทัพหลวงจากกรุงศรีอยุธยา คาดกันว่ามีกำลังพลประมาณ 60,000 คนไปตีเมืองพระนครของเขมร ยุทธวิธีรบของทหารไทยจากพระนครศรีอยุธยาจัดกำลังออกเป็น 2 กองทัพแรกคือกองทัพบกมีกำลัง 50,000 คนเข้าตีเขมรตรงด้านหน้ามีทั้งทหารช้าง ทหารม้า ทหารราบเครื่องทำลายกำแพงและทหารธนู กองทัพเรือมีกำลัง 10,000 คนล่องเรือไปทางแม่น้ำโขงเป็นเรือพายขนาดใหญ่จู่โจมทางด้านหลัง ฝ่ายอาณาจักรเขมรนั้นได้เกณฑ์ทหารตั้งรับจากทั่วอาณาจักรมีกำลังมากกว่าทหารไทย ประมาณกันว่ามีจำนวนระหว่าง 70,000 – 75,000 คน ประกอบด้วยพลเดินเท้าใช้ดาบยาว 2 มือและดาบยาวกับโล่หรือดั้งป้องกันตัว ทหารธนูมีกำลังพล 1 ใน 5 ของทหารทั้งหมด กองทหารม้ามีหอกยาว ทวนและโตมรพร้อมกับดาบยาวที่เอว เมืองพระนครของเขมรถูกทำลายจนต้องย้ายเมืองหลวงจากเมืองพระนครไปที่เมืองจตุรพักตร์ที่ตั้งของกรุงพนมเปญในปัจจุบัน และต่อมาย้ายไปเมืองละแวกใกล้ริมทะเลสาบเขมร และย้ายไปเมืองศรีสุนทร และเมืองอุดงมีชัย ตามลำดับ
การที่กองทัพไทยตีเมืองพระนครแตกทำให้ขอมหรือเขมรสิ้นอาณาจักร เขมรอยู่ในการปกครองของไทยเรื่อยมาตั้งแต่สมัย อยุธยา กรุงธนบุรี ถึงกรุงรัตนโกสินทร์ ต่อมาเกิดสงครามอานามสยามยุทธในสมัยรัชกาลที่3 ทำให้กัมพูชากลายเป็นรัฐอารักขาระหว่างสยามและญวณก่อนที่จะตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสในเวลาต่อมา
ช่างกฺวัน อี๋

ช่างกฺวัน อี๋ (จีนตัวย่อ: 上官仪; จีนตัวเต็ม: 上官儀; พินอิน: Shàngguān Yí; เวด-ไจลส์: Shang-kuan Yi; ค.ศ. 608 – 4 มกราคม ค.ศ. 665) ชื่อรองว่า โหยวเฉา (游韶) บรรดาศักดิ์ว่า ฉู่กง (楚公; Duke of Chu) เป็นข้าราชการจีนสมัยราชวงศ์ถัง เป็นอัครมหาเสนาบดีในรัชกาลจักรพรรดิถังเกาจง ใน ค.ศ. 664 เขาเสนอให้ถังเกาจงปลดมเหสีอู่ เจ๋อเทียน (武則天) แต่ไม่สำเร็จ อู่ เจ๋อเทียน จึงกล่าวหาว่า เขาคบคิดกับหลี่ จง (李忠) โอรสของถังเกาจง เพื่อเป็นขบถ เขาจึงถูกประหารชีวิต อย่างไรก็ดี อู่ เจ๋อเทียน วางพระทัยในช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์ (上官婉兒) หลานสาวของเขา และให้เป็นราชเลขาธิการในพระองค์ ภายหลังยังให้เป็นชายาของหลี่ เสี่ยน (李顯) โอรสผู้ต่อมาเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิถังจงจงด้วย
มหาวิทยาลัยอุปซอลา

หอสมุดมหาวิทยาลัยอุปซอลา

หอสมุดแห่งมหาวิทยาลัยอุปซอลามีหนังสือมากกว่า 5.25 ล้านเล่ม ต้นฉบับประมาณ 62,000 เล่ม หนึ่งในต้นฉบับที่สำคัญคือหนังสือ Codex Argenteus หรือ ‘’หนังสือสีเงิน’’ ในสมัยศตวรรษที่ 6 เป็นไบเบิ้ลที่แปลเป็นภาษาโกธิก 
หอสมุดของมหาวิทยาลัยชื่อว่า หอสมุดคาโรลินา เรียดิวิวา (Carolina Rediviva) เป็นอาคารหลังใหม่สร้างและเปิดใช้เมื่อ คศ.ที่ 18 ซึ่งตั้งชื่อตามชื่ออาคารเก่าที่ใช้เป็นห้องสมุดตั้งแต่เริ่มก่อตั้งมหาวิทยาลัย คศ.ที่ 15 จนถึงปลาย คศ.ที่17  หอสมุดคาโรลินา เรียดิวิวา เป็นอาคารหอสมุดที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดในประเทศสวีเดน 
ปัจจุบันระบบของห้องสมุดมหาวิทยาลัยอุปซอลาประกอบไปด้วยห้องสมุด 19 แห่ง

โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลา

หรือ Academic Hospital ใช้ในการเรียนการสอนของคณะแพทยศาสตร์และโรงเรียนพยาบาล ดำเนินการโดยสภามณฑลอุปซอลาร่วมกับมหาวิทยาลัย เป็นโรงพยาบาลขนาดใหญ่ขนาด 1080 เตียง มีเจ้าหน้าที่กว่า 7,700 คน
โรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยนั้นมีอายุเก่าแก่กว่ามหาวิทยาลัยอุปซอลา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1302 ภายหลังได้ควบรวมกับคลินิคของมหาวิทยาลัยและใช้งานมากว่า 400 ปี จนกระทั่งเกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ในเมืองอุปซอลาในปี 1702 สร้างความเสียหายเกือบทั้งเมือง
โรงพยาบาลแห่งใหม่ถูกสร้างขึ้นในบริเวณเดิมที่ถูกไฟไหม้ และได้ย้ายออกมานอกเมืองบนที่ตั้งในปัจจุบันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1811

ห้องแลบ สเวียดแบร์ก The Svedberg Laboratory

ตั้งชื่อตาม Theodore the svedberg นักเคมี ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีชาวสวีเดน ใช้เป็นศูนย์วิจัยเรื่อง proton therapy  ในการรักษาโรคมะเร็งร่วมกับคลินิคมะเร็งวิทยาของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย
เยฟเกนี ซาเมียติน

เยฟเกนี อีวาโนวิช ซาเมียติน (รัสเซีย: Евге́ний Ива́нович Замя́тин, Yevgeny Ivanovich Zamyatin; มกราคม/กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1884–10 มีนาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์และงานวิจารณ์การเมืองชาวรัสเซีย
เขาร่ำเรียนด้านวิศวกรรมต่อเรือ ก่อนจะเข้าร่วมกับกลุ่มบอลเชวิกเมื่ออายุได้ 18 ปี ซเมียตินถูกจับกุมระหว่างการปฏิวัติ ค.ศ. 1905 พร้อมถูกส่งตัวไปยังไซบีเรีย เขาหลบหนีกลับมายังเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก แล้วย้ายหนีไปยังฟินแลนด์ในสมัยที่ยังอยู่ใต้อำนาจของจักรวรรดิรัสเซีย (Grand Duchy of Finland) เพื่อศึกษาต่อ หลังสำเร็จการศึกษา เขาทำงานเป็นวิศวกรต่อเรือในหลายประเทศ พร้อม ๆ กับเขียนหนังสือเป็นงานอดิเรก งานเขียนของเขามักมีเนื้อหาวิพากษ์วิจารณ์สังคมการเมืองของสหภาพโซเวียตโดยเฉพาะในยุคหลังการปฏิวัติปี ค.ศ. 1917
งานเขียนชิ้นสำคัญคือ We (1921) นวนิยายที่มีอิทธิพลอย่างสูงและสร้างแรงบันดาลใจให้กับวรรณกรรมแนวดิสโทเปีย (dystopia) ในยุคต่อมา ทั้งกับ Brave New World (1932) ของอัลดัส ฮักซลีย์ (Aldous Huxley) และ Nineteen Eighty-Four (1949) ของจอร์จ ออร์เวลล์ (George Orwell) อนึ่ง นวนิยายชิ้นนี้เป็นงานเขียนชิ้นแรกที่ถูกแบนโดยกองเซนเซอร์ของโซเวียต
กัญชง

กัญชงกับชาวม้ง

กัญชงนั้นถือว่า เป็นพืชพื้นบ้านที่มีความสำคัญกับวัฒนธรรมประเพณีของชาวม้งนับตั้งแต่ที่เกิดมาจนตายเป็นอย่างมาก เรียกในภาษาม้งว่า "หมั้ง" หรือ "ม่าง" ตามความเชื่อของม้ง เชื่อว่าเทพเจ้า หรือ เย่อโซ๊ะ (Yawm Saub) เป็นผู้สร้างโลก สร้างมนุษย์ และได้ประทานพันธุ์พืช พันธุ์สัตว์ มาให้มนุษย์ได้ใช้ หมั้งก็เป็นพันธุ์พืชชนิดหนึ่งที่ได้ประทานมาให้มนุษย์ได้ใช้ทำเป็นเครื่องนุ่งห่ม ใช้สอย และใช้ในพิธีกรรมต่างๆ
ชาวม้งจะลอกเปลือกกัญชง แล้วนำเส้นใยมาต่อกันเป็นเส้น เพื่อใช้เป็นเส้นด้ายและเส้นเชือก นอกจากนี้ยังใช้ในพิธีกรรมต่างๆ และใช้เป็นรองเท้าของคนตายเพื่อเดินทางไปสวรรค์ ทำเป็นเป็นด้ายสายสิญจน์พิธีกรรมต่างๆ ตลอดจนใช้ทอผ้า ทำเครื่องนุ่งห่ม ที่สำคัญคือในพิธีอัวเน้งหรือพิธีเข้าทรง ซึ่งเป็นงานประเพณีสำคัญของชาวม้ง

การส่งเสริมให้เป็นพืชเศรษฐกิจในประเทศไทย

ในอนาคต กัญชงมีโอกาสที่จะเป็นพืชที่ถูกกฎหมายในประเทศไทย เนื่องจากกัญชงมีเส้นใยที่เหนียว เหมาะแก่การทำเครื่องนุ่งห่ม
บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2018–19

ทีม

ทั้งหมด 18 ทีมที่เข้าร่วมในฤดูกาล 2018–19 ของบุนเดิสลีกา ณ วันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2018, 16 ทีมได้รับการยืนยันพื้นที่ในลีกเรียบร้อยแล้ว
พร่องแป้ง

ประวัติ

มีการบันทึกในประวัติศาสตร์ตะวันตกว่า มีผู้กล่าวถึงแนวทางพร่องแป้งนี้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยนายวิลเลี่ยม แบนทิ้ง ชาวอังกฤษได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ Letter on Corpulence Addressed to the Public (จดหมายว่าด้วยเรื่องความอ้วนเสนอต่อสาธารณชน) เล่าถึงความสำเร็จในลดความอ้วนของเขาโดยวิธีลดการบริโภคคาร์โบไฮเดรต
ในปี ค.ศ. 1972 นายแพทย์แอตคินส์ ชาวอเมริกันตีพิมพ์หนังสือชื่อ Diet Revolution (ปฏิวัติการกิน) ซึ่งพูดถึงหลักการและแนวทางในการลดและความคุมน้ำหนักด้วยการลดการบริโภคแป้งและน้ำตาลอย่างละเอียด หนังสือเล่มนี้ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกา แต่ก็ได้สร้างเสียงวิพากย์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากนักโภชนาการและวงการแพทย์ด้วยเช่นกัน แม้จะมีเสียงวิพากย์วิจารณ์แต่นายแพทย์แอทคินส์ก็ยังคงยืนยันความถูกต้องของแนวทางนี้และออกหนังสือเล่มใหม่ชื่อ New Diet Revolution ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งกลายเป็นหนังสือที่ขายดีมากจนปัจจุบัน และดูเหมือนว่าแนวทางพร่องแป้งกำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆในสังคมตะวันตก

เหตุผลสนับสนุนแนวทางพร่องแป้ง

ผู้สนับสนุนแนวทางพร่องแป้งบางคนให้เหตุผลว่า บรรพบุรุษของมนุษย์ในยุคหินกินอาหารพวกเนื้อสัตว์และไขมันเป็นหลัก ร่างกายของมนุษย์ไม่ได้มีวิวัฒนาการที่เหมาะสมกับการรับประทานแป้งและน้ำตาลเป็นอาหารหลักในลักษณะที่ผู้คนในปัจจุบันปฏิบัติ โดยแป้งและน้ำตาลจะถูกเปลี่ยนไปเป็นไขมันสะสมไว้ แต่ไม่มีขบวนการที่จะทำให้ร่างกายรู้สึกว่าสะสมไขมันเพียงพอแล้ว ทำให้ไขมันถูกสะสมไปเรื่อยๆ และนำไปสู่ภาวะอ้วนในที่สุด
นอกจากนั้น ยังมีผลการศึกษามากขึ้นที่แสดงให้เห็นว่า การจำกัดอาหารพวกแป้งและน้ำตาลและหันมารับประทานเนื้อสัตว์และไขมันมากขึ้น ช่วยให้ลดน้ำหนักได้จริง

เหตุผลคัดค้าน

ผู้คัดค้านแนวทางพร่องแป้งอ้างว่า การรับประทานอาหารที่เน้นเนื้อสัตว์และไขมัน อาจทำให้ระบบเผาผลาญของร่างกายเปลี่ยนไปสู่ภาวะ ketosis ซึ่งมีผลข้างเคียงคือ การปวดหัว อาการคลื่นเหียนวิงเวียน อ่อนเพลีย ภาวะขาดน้ำ และกลิ่นปาก นอกจากนั้น หากไม่มีการบริโภคพวกผักและผลไม้ด้วย ก็อาจเกิดการท้องผูก
นอกจากนั้น การบริโภคไขมันอิ่มตัวมากอาจเพิ่มความเสี่ยงของโรคหัวใจ

สูตรต่าง ๆ ของแนวทางพร่องแป้ง

แนวทางพร่องแป้งมีอยู่หลายสูตร เช่น South Beach Diet, Atkins Diet, Zone Diet. สูตรเหล่านี้ให้ลดการบริโภคแป้งและน้ำตาลหันมาบริโภคโปรทีนและไขมันเช่นเดียวกัน ความแตกต่างอยู่ที่ปริมาณการบริโภคผักและผลไม้ โดยหลักอาจกล่าวได้ว่า น้ำตาลเป็นตัวเดียวที่ทุกสูตรห้ามไม่ให้รับประทาน ถัดมาก็เป็นผลไม้ ส่วนผักบางสูตรไม่ห้าม และบางสูตรห้ามเฉพาะในช่วงแรก
สารอาหารสำหรับพืช

กระบวนการที่สำคัญในการดูดซึมธาตุอาหารของพืช

พืชสามารถรับสารอาหารที่จำเป็นได้จากดินโดยผ่านทางราก  และได้จากอากาศ (ส่วนใหญ่คือ คาร์บอน ไฮโดรเจน และ ออกซิเจน) โดยผ่านทางใบ

หน้าที่ของธาตุอาหาร

ธาตุอาหารแต่ละตัวมีหน้าที่ต่างๆกัน
จิระภาคย์ ปิติโรจน์จิรธร

ประวัติ

จิระภาคย์ ปิติโรจน์จิรธร เป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันรายการไทยแลนด์โอเพนเชสแชมเปี้ยนชิพ 2552 ซึ่งรายการดังกล่าวมีนักหมากรุกชั้นนำจากทั่วโลกร่วมแข่งขันกว่า 37 ประเทศ รวมถึงเป็นนักหมากรุกระดับฟีเดมาสเตอร์เรตติงตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันหมากรุกสากลเอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 3 ที่ซึ่งเขาได้รับการฝีกสอนจากดราเซ็น เซอร์เม็ค ผู้เป็นนักกีฬาทีมชาติสโลวีเนียสายเลือดโครเอเชีย
จิระภาคย์มีผลงานที่น่าสนใจจากแข่งขันรายการไทยแลนด์โอเพ่น 2010 ที่ซึ่งเขาเสมอราฟ สตีลเบช นักหมากรุกชาวเยอรมัน ในรอบที่ 5  นอกจากนี้ เขายังเป็นประธานผู้จัดการแข่งขันหมากรุกสากลเยาวชนชิงแชมป์ประเทศไทย ประจำปี 2554 ด้วยเช่นกัน
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 72

รางวัล

ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
พริกชี้ฟ้า

พริกชี้ฟ้า (ชื่อวิทยาศาสตร์ Capsicum annuum Linn. Var acuminatum Fingerh.) เป็นพืชวงศ์ Solanaceae

ลักษณะ

ไม้ล้มลุก สูง 0.5-1.5 เมตร ใบเดี่ยวออกตรงกันข้ามหรือออกสลับ รูปใบหอก กว้าง 1-4 เซนติเมตร ยาว 2-8 เซนติเมตร ดอกสีขาว ออกเดี่ยวตามซอกใบและปลายกิ่ง โคนกลีบดอกเชื่อมกัน ปลายแยกเป็น 5 แฉก ดอกห้อยลง เมื่อบานเส้นผ่าศูนย์กลาง 1-1.5 เซนติเมตร เกสรตัวผู้ 5 อัน ผลรูปทรงกระบอกยาว ปลายเรียวแหลม มักโค้งงอ ยาว 6-9 เซนติเมตร ผิวเป็นมันสีเขียว เมื่อสุกเปลี่ยนเป็นสีเหลืองหรือสีแดง มีเมล็ดแบนสีนวลจำนวนมาก

การปลูก

มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ จัดเป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก มีอายุยืน 1-3 ปี ในประเทศไทยมีการนำเข้าและเพาะปลูกกันมานานแล้ว เจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนระบายน้ำดีหรือปลูกบนดินรังปลวกก็จะมีอายุอยู่ได้นาน พบได้ในทุกภาคของประเทศไทย มีสรรพคุณช่วยให้เจริญอาหาร บำรุงธาตุในร่างกาย ลดความดันโลหิต เพราะทำให้เลือดอ่อนตัว และทำให้ระบบการไหลเวียนของเลือดเป็นไปได้ด้วยดี ช่วยเร่งการย่อยสลาย ขับเหงื่อ และช่วยลดน้ำหนักได้ดี ช่วยกระตุ้นการทำงานของกระเพาะ ทำให้ระบบการย่อยอาหารทำงานได้ดียิ่งขึ้น ทั้งนี้พริกชี้ฟ้ามีรสชาติที่เผ็ดร้อนน้อยกว่าพริกขี้หนูมาก
สโมสรฟุตบอลนครศรี เฮอริเทจ

ประวัติสโมสร

ทีมนครศรี เฮอริเทจ มีประธานสโมรคือ นายพิชัย บุญยเกียรติ เป็นสโมสรฟุตบอลจากจังหวัดนครศรีธรรมราชซึ่งเป็นจังหวัดที่ใหญ่และมีประชากรมากที่สุดของภาคใต้ ซึ่งในอดีตจังหวัดนครศรีธรรมราชคือมหาอำนาจลูกหนังทีมหนึ่งของภาคใต้ สร้างนักเตะชื่อดังมาแล้วมากมาย ไม่ว่าจะเป็น บุญนำ สุขสวัสดิ์ นันทปรีชา คำแหงศิริพงษ์ ศิริรัตน์ นันทวัฒน์ จิตตรง อมฤต เอกวงศ์ สมศักดิ์ น้อยหีด อุดมศักดิ์ ยี่ระเหม เป็นต้น ส่วนทีมจังหวัดก็ไม่น้อยหน้าเพราะเคยได้เข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลยามาฮ่าไทยแลนด์คัพมาแล้ว ถึงแม้จะได้เพียงรองแชมป์ แต่ตำแหน่งนักฟุตบอลยอดเยี่ยมก็ตกเป็นของ อนิรุจน์ กลับดี ซึ่งก็สร้างความภูมิใจให้กับชาวนครศรีธรรมราชเป็นอย่างมาก 
สโมสรฟุตบอลนครศรีธรรมราช เริ่มต้นความยิ่งใหญ่ในปี พ.ศ. 2541 ที่สโมสรแห่งนี้ได้รองแชมป์ฟุตบอลยามาฮ่าไทยแลนด์คัพ ครั้งที่ 14 โดยเข้าไปชิงชนะเลิศฟุตบอลยามาฮ่าไทยแลนด์คัพ ครั้งที่ 14 ในวันที่ 2 เมษายน 2541 ที่สนามกีฬา ไทย-ญี่ปุ่น ดินแดง ซึ่งแพ้ให้กับสโมสรฟุตบอลกรุงเทพมหานคร(สโมสรทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์)ไป 0-1 โดยในการแข่งขันครั้งนี้สโมสรฟุตบอลนครศรีธรรมราชได้สร้างปรากฏการณ์ในนัดชิงชนะเลิศคือกองเชียร์ที่เป็นคนนครศรีธรรมราชและคนใต้แห่เข้าไปชมเกมนี้กันอย่างล้นหลาม 
ตั้งแต่เวลานั้นเป็นต้นมาเป็นระยะหลายปีวงการฟุตบอลนครศรีธรรมราช เหมือนว่าจะหายไปจากสารบบของวงการฟุตบอลไทย นักเตะของจังหวัดนครศรีธรรมราชกระจัดกระจายไปเล่นให้กับทีมต่างๆ ทั้งในสโมสรที่กรุงเทพหรือจังหวัดอื่นๆอย่างมากมาย ในขณะที่ทีมฟุตบอลเองแทบจะไม่ประสบความสำเร็จถึงแม้จะเป็น การแข่งขันฟุตบอลในรายการต่างๆของภาคใต้ก็ตามที จนกระทั่งปี 2552 ทางสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยได้ดำเนินการจัดการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาคขึ้นมาแทนการแข่งขันฟุตบอลโปรลีก ซึ่งมีทีมสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครศรีธรรมราชโดยนายชัยชนะ เดชเดโช ทำหน้าที่ประธานสโมสรนครศรีธรรมราชเอฟซี แต่ด้วยสิ้นฤดูกาลปี 2555 ทีมสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครศรีธรรมราชได้ขอพักทีม ไม่ส่งทีมเข้าแข็งขันฤดูกาลปี 2556
เพื่อความต่อเนื่องของฟุตบอลแห่งนครศรีธรรมราช จึงได้กำเนิดทีมสโมสรฟุตบอลทีมใหม่ชื่อว่า นครศรี เฮอริเทจ ในปีพ.ศ. 2556 ภายใต้การบริหารงานของสมาคมกีฬาจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยได้รับการยืนยันจาก วิมล นับทอง รองประธานจัดการแข่งขันฟุตบอลเอไอเอส ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนภาคใต้ ว่าเกมการแข่งขันฤดูกาลปี 2556 ที่จะเริ่มต้นขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ สโมสรนครศรีธรรมราช เอฟซี จะเปลี่ยนชื่อเป็น นครศรี เฮอริเทจ โดยทีมงานชุดใหม่ได้ส่งเรื่องมายังสมาคมฟุตบอลและได้รับการตอบรับเข้าร่วมการแข่งขันแล้ว

สนามเหย้า

THE SAINT STADIUM (สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช อ.ร่อนพิบูลย์ จ.นครศรีธรรมราช)

สัญลักษณ์ทีม

สโมสรฟุตบอลนครศรี เฮอริเทจ 
 ขุนพลทะเลใต้ 
 Southern Warlord
</gallery>