google/wiki40b huggingface dataset:
ฟุตบอลทีมชาติเอสโตเนีย

สนามเหย้า

เกมในบ้านทั้งหมดเล่นในสนามอา เลอ ค็อก อารีน่าในเมืองทาลลินน์ ซึ่งมีความจุ9,692และมีการติดตั้งที่นั่งเสริมไว้ถึง 11,000ที่นั้ง โดยมีผู้สนับสนุนคือบริษัทเบียในเอสโตเนียสนามนี้ถูกเปิดใช้เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2001 และเป็นสนามที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเอสโตเนียและยังใช้เป็นสนามเหย้าของทีมเพ็ดลินนามีสกอนด์อีกด้วย
โดยสนามเก่าที่ใช้คือสยามKadriorg Stadiumซึ่งเปิดขึ้นในเดือนมิถุนายนปี 1926 มี 5,000 ที่นั่ง
อา เลอ ค็อก อารีน่าใน ทาลลินน์, ประเทศเอสโตเนีย

โอลิมปิก

เอสโตเนียได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1924ซึ่งมีเจ้าภาพตือปารีส,ประเทศฝรั่งเศสซึ่งในขณะนั้นฟุตบอลทีมชาติเอสโตเนียอยู่ภายใต้การการดูแลของFerenc Kónya ผู้จัดการชาวฮังการี โดยผลการแข่งขันคือ แพ้สหรัฐ1-0 แพ้ไอร์แลนด์1-3และหลังจากการแข่งโอลิมปิกก็ได้ไปแข่งกระชับมิตรที่ประเทศเยอรมนีโดยได้แข่งกับทีมแอร์สเทอเอฟเซไคเซอร์สเลาเทิร์นซึ่งผลออกมาคือเสมอ 2-2
ฮายาเตะ พ่อบ้านสั่งได้

เนื้อเรื่องย่อ

หลิงฉีซา นักศึกษามหาวิทยาลัยวัย 21 ปี ได้ชื่อว่าเป็นเด็กส่งของที่รวดเร็วที่สุด แต่ถูกไล่ออกจากงานส่งของในวันคริสต์มาสอีฟเนื่องจากทำผิดพลาดขณะส่งงานชิ้นสำคัญ และงานพิเศษที่บาร์ของเขาก็ถูกไล่ออกเพราะเรื่องอายุไม่ถึงเกณฑ์ เมื่อเขากลับไปบ้านก็พบว่าพ่อแม่ของเขาเสียเงินไปกับการพนันจนหมด และเหลือเพียงลูกเหล็กจากร้านพนัน แถมยังทิ้งหนี้ที่ติดแก๊งมาเฟียไว้ให้ถึง 55,556,789 ดอลลาร์ไต้หวันเป็นของขวัญวันคริสต์มาสอีกด้วย
ฉีซาได้หลบหนีออกมาและพยายามจะลักพาตัว ซันเฉียนยวน จื่อ เพื่อนำเงินมาใช้หนี้ แต่แผนการผิดพลาดเพราะเขาพูดชื่อตัวเองออกมา ความตั้งใจของฉีซาในครั้งนั้นทำให้จื่อเข้าใจผิดว่าฉีซาต้องการจะสารภาพรักกับตน ฉีซาได้นอนลงเพื่อรอที่จะหนาวตาย ทำให้เขาได้พบกับมาเรีย พี่เลี้ยงของจื่อ ฉีซาได้โกหกเธอว่าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับจื่อ แต่ความมุ่งมั่นของเขาก็ได้กลับมาเมื่อมาเรียมอบร่มให้กับเขา และฉีซาได้ช่วยเหลือจื่อจากการถูกลักพาตัวโดยกลุ่มคนที่ติดหนี้เช่นกัน หลังจากนั้น เขาได้ให้เธอช่วยหางานใหม่ให้เขา ซึ่งต่อมาทำให้เขาได้เป็นพ่อบ้านคนใหม่ของจื่อ ผู้ซึ่งทำหน้าที่ปกป้องเธอจากอันตรายต่างๆ
จันดี (อินโดนีเซีย)

จันดี (candi) เป็นศัพท์กว้าง ๆ ที่แปลว่าศาสนสถานซึ่งอาจหมายถึงโบสถ์พราหมณ์ หรือพุทธศาสนสถาน
ในประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งสร้างขึ้นในยุค ฮินดู-พุทธ แบบซามัน (Zaman Hindu-Buddha) กล่าวคือยุคที่มีการปฏิบัติร่วมกันของทั้งสองศาสนาในอินโดนีเซีย ราวศตวรรษที่ 4 ถึง 15
ในพจนานุกรมหลักภาษาอินโดนีเซีย (The Great Dictionary of the Indonesian Language of the Language Center) ได้ระบุ จันดี ว่าหมายถึงศาสนสถานสร้างด้วยศิลา หรือบ้างใช้ในการบรรจุอัฐิของนักบวชและกษัตริย์ผู้ล่วงลับ อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วคำว่า จันดี ก็ใช้เรียกโครงสร้างโบราณอื่น ๆ ทางฆารวาศ เช่น ประตู ซากอารยธรรทจำพวกบ้านเรือน โรงอาบน้ำ เช่นกัน ส่วนจันดีสำหรับใช้เป็นสุสานจะมีชื่อเรียกเฉพาะไปอีกว่า จังกับ (cungkup)
นอกจากนี้คำว่า "จันดี" เป็นศัพท์เฉพาะทางสำหรับสถาปัตยกรรมบาหลีแบบฮินดู หมายถึงโครงสร้างศิลาหรืออิฐที่เป็นลักษณะศาลเจ้าห้องเดียว มี เทอเรซ ทางเข้า บันไดทางเข้า หลังคาทรงพีระมิดอล อยู่ภายในโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี
ในมุมมองของพุทธศาสนาแบบอินโดนีเซียแบบร่วมสมัย จันดี อาจะหมายถึงศาลเจ้า ทั้งเก่าและใหม่ รวมไปถึงวิหารที่สร้างจำลองพุทธศาสนสถานโบราณที่มีชื่อเสียง เช่น บุโรพุทโธ หรือ ปาวอน
ในภาษาอินโดนีเซียปัจจุบัน คำว่า "จันดี" แปลว่า "วัด" หรือ "โบสถ์" สำหรับพุทธและฮินดู ทั้งในและนอกประเทศ ทั้งเก่าและที่สร้างขึ้นใหม่ โดยรวมแล้วใช้งานเหมือนคำว่า "วัด" ในภาษาไทย ภาษาลาว และภาษาเขมร
กีรอ กลีกอรอฟ

การถูกลอบสังหาร

เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1995 กีรอ กลีกอรอฟ เป็นเป้าหมายของการลอบสังหารรถระเบิดในสโกเปีย ระหว่างเดินทางจากที่พักไปยังที่ทำงานของเขา รถยนต์ของเขาระเบิดส่งผลทำให้คนขับรถเสียชีวิตคนในรถได้รับบาดเจ็บ ส่วนกีรอ กลีกอรอฟได้รับบาดเจ็บสาหัสทางตาด้านขวา เขาถูกส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน

ชีวิตส่วนตัว

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2486 กีรอ กลีกอรอฟได้แต่งงานกับนาดา มิเชลล์วา (6 มกราคม พ.ศ. 2463 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2552)และมีบุตรชายหนึ่งคน และบุตรสาวสองคน

เสียชีวิต

กีรอ กลีกอรอฟเสียชีวิตเมื่ออายุครบ 94 ปีในช่วงเวลาของวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 ขณะเวลานอนเป็นที่ทราบกันว่า เขาขอร้องให้จัดงานศพแบบส่วนตัว และให้ฝังใกล้กับครอบครัวเขา เขาถูกฝังอยู่ในเขตเทศบาลบีเตอร์, สโกเปีย
หมาป่าไคโยตี

ชื่อ

ชื่อ "ไคโยตี" เป็นภาษาสเปนคำว่า โคโยเต coyote ที่มาจากประเทศเม็กซิโก ที่ยืมต่อมาจาก ภาษานาวาเติล ของชาวแอซเทค คำว่า cóyotl [ˈkojoːtɬ] ที่หมายถึง สุนัขร้องเพลง

รูปร่างลักษณะ

ขนของหมาป่าไคโยตีมีอยู่หลายสี ข้างบนมีตั้งแต่สีน้ำตาลอมเทาจนถึงสีเทาอมเหลือง ส่วนตรงลำคอและท้องมักมีน้ำตาลเหลือง หรือ สีขาว ขาหน้า ข้างหัว ปาก และ ตีน มักมีสีน้ำตาลอมแดง ขนสั้นตรงหลังมักมีสีเหลืองเข้ม ปลายสีดำ ซึ่งทำให้มีลายสีดำกลางหลัง ไหล่มักมีสีเข้มเป็นเส้นขวาง ต่อมกลิ่นอยู่ตรงปลายหางมักเป็นสีดำ หมาป่าไคโยตีสลัดขนปีละครั้ง โดยเริ่มจากเดือนพฤษภาคม ซึ่งเป็นช่วงที่สลัดขนบาง จนกระทั่งถึงเดือนกรกฎาคม ซึ่งเป็นช่วงที่สลัดขนมากกว่า หมาป่าไคโยตีมีหูขนาดใหญ่เมื่อเปรียบเทียบกับขนาดของหัว ส่วนตีนมีขนาดเล็กเมื่อเปรียบเทียบกับขนาดของลำตัวนักวิชาการหลายคนสังเกตว่ากระดูกหุ้มสมองของหมาป่าไคโยตีมีขนาดที่ใกล้เคียงกระดูกหุ้มสมองของหมาบ้านมากกว่ากระดูกหุ้มสมองของหมาป่า หมาป่าไคโยตีที่อาศัยอยู่ตามภูเขามักมีขนที่สีเข้มว่าหมาป่าไคโยตีที่อาศัยอยู่ตามทะเลทราย
หมาป่าไคโยตีมีลำตัวยาวประมาณ 76–86 เซนติเมตร โดยไม่รวมหางซึ่งยาวประมาณ 30–41 เซนติเมตร ยืนสูงประมาณ 58–66 เซนติเมตร โดยวัดจากตีนถึงไหล่ มีน้ำหนักประมาณ 6.8–20.9 กิโลกรัม  หมาป่าไคโยตีพันธุ์ภาคเหนือมักตัวใหญ่กว่าหมาป่าไคโยตีพันธุ์ภาคใต้ โดยมีน้ำหนักหนักสุดคือ 33.91 กิโลกรัม ความยาวทั้งสิ้น 1.75 เมตร

พฤติกรรม

ส่วนมากฝูงหนึ่งมักมีหมาป่าไคโยตีที่อายุใกล้กันไม่ว่าจะโตเต็มตัวหรือกำลังเติบโตประมาณ 6 ตัว ฝูงหมาป่าไคโยตีส่วนใหญ่มักมีจำนวนน้อยกว่าฝูงหมาป่า และความสัมพันธุ์ระหว่างสมาชิกมักไม่มั่นคงเท่าความสัมพันธุ์ระหว่างสมาชิกของฝูงหมาป่า ซึ่งทำให้พฤติกรรมทางสังคมของหมาป่าไคโยนีใกล้เคียงกับหมาป่าดิงโกมากกว่า

การสื่อสาร

เสียงร้องของหมาป่าไคโยตีเป็นเสียงที่สูง ไม่ว่าจะเป็นเสียงเห่าหรือหอน เสียงดั่งกล่าวอาจเป็นเสียงยาวจากต่ำไปสูงหรือจากสูงไปต่ำ (เวลาหอน) มักใช้เสียงนี้ยามกลางคืนหรือหัวค่ำ แต่บางครั้งก็อาจหอนยามกลางวัน มักใช้เสียงเหล่านี้ในยามฤดูใบไม้ผลิซึ่งเป็นฤดูผสมพันธุ์ และในยามฤดูใบไม้ร่วงซึ่งเป็นยามที่ลูกหมาป่าไคโยตีต้องจากลาจากครอบครัวเพื่อไปตั้งรากฐานใหม่เป็นของตัวเอง หมาป่าไคโยตีมักร้องเป็นเสียงสูงเมื่อเรียกฝูงตนมารวมตัว ฝูงหมาป่าไคโยตีจะหอนเสียงสูงขึ้นสูงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมารวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่

ในสื่ออื่น

ในการ์ตูนเรื่องไวลี อี. ไคโยตี และโรด รันเนอร์ ไวลี อี. ไคโยตี เป็นหมาป่าไคโยตีที่ต้องวิ่งไล่จับนกโรด รันเนอร์แต่ไม่เคยสำเร็จ
ในภาพยนตร์เรื่อง โคโยตี้ อั๊กลี่ บาร์ห้าวสาวฮ็อต (Coyote Ugly) ลิล (เจ้าของบาร์) ได้ตั้งชื่อร้านตามคำสแลง ในภาษาอังกฤษจากคำว่า "coyote ugly" หมายถึง คนที่น่าเกลียดมาก ใช้กับเหตุการณ์ที่ผู้ชายหรือผู้หญิงตื่นขึ้นมาจากการร่วมหลับนอนกับคนที่เพิ่งพบกัน และสังเกตเห็นว่าคู่นอนหน้าตาน่าเกลียดมาก ไม่เหมือนกับตอนก่อนหลับนอนกัน และพยายามที่จะหนีแม้ว่าจะต้องตัดแขนตัวเองให้ขาด เปรียบเทียบกับ หมาป่าไคโยตีเมื่อเวลาติดกับดักจะพยายามดึงขาตัวเองให้หลุดออกจากกับดัก แม้ว่าขาจะขาดก็ตาม
เอ็นเอ๊กซ์ที ยูเค วีเมนส์ แชมเปียนชิป

ประวัติ

เอ็นเอ๊กซ์ที ยูเค วีเมนส์ แชมเปียนชิป ถูกประกาศก่อตั้งขึ้นเมื่อ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ในยูไนเต็ดคิงดอมแชมเปียนชิปทัวร์นาเมนต์ (2018) พร้อมกับตำแหน่งยูไนเต็ดคิงดอม แทกทีม แชมเปียนชิป หลังจากประกาศ 2 วัน ได้จัดทัวร์นาเม้นท์ 8 คน เพื่อหาแชมป์คนแรกในการบันทึกเทปรายการเอ็นเอ๊กซ์ที ยูเค ในวันที่ 25 สิงหาคม และเป็น Rhea Ripley เอาชนะ Toni Storm ในรอบสุดท้ายไปได้และเป็นแชมป์คนแรก
เข็มขัดแชมป์เส้นนี้ จะมีความคล้ายคลึงกับ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ยูไนเต็ดคิงดอมแชมเปียนชิป แต่ต่างที่แค่โลโก้เป็น NXT UK ในส่วนกลางแทนโลโก้ WWE
เรน (นักร้อง)

ประวัติ

เรนเริ่มสนใจในเพลงแนวอาร์แอนด์บีและฮิปฮอปตั้งแต่ตอนเกรด 6 (ป.6) เขาเป็นสมาชิกวงบอยแบนด์ที่ชื่อว่า แฟนคลับ
เรนได้เข้าไปออดิชันกับ JYP เอนเตอร์เทนเมนต์ ซีอีโอ บริษัท JYP ปาร์ค จิน ยอง เริ่มสนใจในตัวเขา
เรนได้ฝึกการเต้นและได้เป็นแบ็คอัพให้ศิลปินอย่างปาร์ค จิ ยูน และ ปาร์ค จิน ยอง
ในที่สุดปี 2545 เขาได้ออกอัลบั้มแรก  "Rain" ซิงเกิ้ลแรก "Bad Guy" ก็กลายเป็นเพลงฮิต และเขาได้มีโอกาสเล่นหนังซีรียส์เรื่อง  "Sang Doo! Let's Go To School"  ทำให้เขาได้รับรางวัลในฐานะนักแสดง หน้าใหม่ยอดเยี่ยม จากสถานีโทรทัศน์ KBS ของเกาหลี หลังจากนั้นไม่นานเรนก็ออกอัลบั้มที่ 2 "Ways To Avoid The Sun" ซึ่งมีเพลงฮิตชื่อเดียวกับอัลบั้มคือ "Ways To Avoid The Sun"
ในปี พ.ศ. 2547 เขาได้แสดงซีรีส์เรื่องฟูลเฮาส์ ของ “ ลียองเจ” ที่เป็นละครที่มีเรทติ้งสูงที่สุดในเกาหลี และดังทั่วในทวีปเอเชีย ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงดีเด่นจาก KBS Acting Awardsไปครองถึง 3 รางวัล  คือ Popularity Award, Excellence Award และ Best Couple Award (กับซอง เฮ เคียว)
อัลบั้มที่ 3 "It's Raining" ขายได้มากกว่า 1 ล้านทั่วทั้งเอเชีย
ในปี 2005 เรนได้รับรางวัลจากเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส สาขา ศิลปินยอดนิยมเกาหลี นอกจากนั้นยังได้รับรางวัล MTV Video Music Awards Japan, MTV China Awards และ Channel[V] Thailand Music Video Awards อีกด้วย
หลังจากนั้นเรนก็ได้ทัวร์โดยใช้ชื่อทัวร์ว่า  RAINY DAY 2005 Tour โดยเริ่มต้นที่โซล บัตรขายหมดทุกรอบ โดยในเดือนกุมภาพันธ์ 2006 เรนได้เปิดคอนเสิร์ตที่เมดิสัน สแควร์ การ์เด้น ที่นิวยอร์ก บัตรขายหมดตั้งแต่วันแรก โดยตัวโชว์มีการแสดงเปิดโดย Lim Jeong Hee และมีศิลปินรับเชิญอย่างโจโจ้ , โอมาเรียน และ พี ดิดดี้
เรนกลับมากับอัลบั้มที่ 4 "Rain's World" โดยมีซิงเกิ้ลแรกคือ "I'm Coming" ตามด้วยซิงเกิ้ลที่ 2 "In My Bed"
เรนกลับพร้อมอัลบัมที่ 5 "Rainism" โดยมีซิงเกิ้ลเปิดตัวคือ " Rainism "
และในปี 2009 เขาก็ได้เป็นโปรดิวเซอร์ให้กับวงบอยแบนด์ เอ็มแบล็ค ภายใต้สังกัด J. Tune Entertainment
ด้านชีวิตส่วนตัวเขาคบหาดูใจกับนักแสดงสาวชาวเกาหลีใต้ คิม แท-ฮี สมรสกันแล้ว วันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2017  ปัจจุบันมีลูกสาวด้วยกัน 1 คน
คาราไม

สภาพทางภูมิศาสตร์

คาราไมตั้งอยู่ในแอ่งเป่ย์เจียง (北疆)

ภูมิอากาศ

คาราไมจะมีอากาศร้อน และแห้งแล้งในฤดูร้อน และมีอุณหภูมิ -25 ถึง 40 องศาเซลเซียส

ประชากร

ร้อยละ 75 ของประชากรของคาราไมส่วนใหญ่เป็นชาวจีนฮั่น และมีส่วนน้อยได้แก่ ชาวอุยกูร์, ชาวคาซัค, ชาวมองโกล และชาวหุยซึ่งมีมากขึ้น
ถนนนครสวรรค์

ถนนนครสวรรค์ (อักษรโรมัน: Thanon Nakhon Sawan) เป็นถนนสายหนึ่ง ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นที่สะพานผ่านฟ้าลีลาศ บริเวณแยกผ่านฟ้าลีลาศจากส่วนปลายของถนนราชดำเนินกลาง ทอดผ่านแยกจักรพรรดิพงษ์ ผ่านแยกเทวกรรมข้ามสะพานเทวกรรมรังรักษ์ พื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และไปสิ้นสุดลงที่แยกนางเลิ้ง จุดตัดกับถนนพิษณุโลก บริเวณหน้าราชตฤณมัยสมาคม หรือสนามม้านางเลิ้ง พื้นที่เขตดุสิต รวมระยะทางทั้งสิ้น 1.31 กิโลเมตร
ถนนนครสวรรค์เดิมมีชื่อว่า "ถนนตลาด" สร้างขึ้นมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นถนนนครสวรรค์ดังในปัจจุบัน ในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต หรือทูลกระหม่อมบริพัตร พระบรมวงศานุวงศ์องค์สำคัญ 
บริเวณถนนนครสวรรค์ เป็นที่ตั้งของตลาดนางเลิ้ง ตลาดบกแห่งแรกของประเทศไทย เป็นชุมชนที่มีความเก่าแก่ยาวนาวนานและมีสินค้ามากมายจำหน่าย โดยเฉพาะอาหารนานาชนิด เช่น กล้วยแขก, ขนมถ้วย และขนมไทยอีกหลายอย่าง อีกทั้งอาคารบ้านเรือนแถบนี้ยังมีความเก่าแก่และมีสถาปัตยกรรมที่สวยงามอีกด้วย
ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช

ประวัติ

ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช หรือ ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2493 ที่อำเภอเชียงยืน จังหวัดมหาสารคาม จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร จบปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต (สุขาภิบาล) รางวัลเหรียญทอง คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปี พ.ศ. 2515 จากนั้นเข้าทำงานในบริษัทเอกชนเป็นเวลา 3 ปี ก่อนที่จะได้รับทุน ก.พ. ให้ไปต่อระดับปริญญาโท และปริญญาเอก ด้านการจัดการคุณภาพน้ำ มหาวิทยาลัยทูเลน ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2523
สำหรับชีวิตครอบครัว ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช สมรสกับนางปิยะธิดา ตรีเดช มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นายชาญวิทย์ ตรีเดช ได้รับทุน ก.พ. กำลังศึกษาปริญญาเอก ด้านวิศวกรรมศาสตร์ ที่วิทยาลัยอิมพีเรียล ลอนดอน สหราชอาณาจักรอังกฤษ และนายศักดา ตรีเดช กำลังศึกษาต่อระดับปริญญาเอกด้านวิศวกรรมศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยบรูเนล สหราชอาณาจักรอังกฤษ

การทำงาน

หลังจากจบปริญญาเอก ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช กลับมารับราชการในตำแหน่งนักวิชาการสิ่งแวดล้อม ระดับ 4 สังกัดกองมาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อม และได้รับราชการเรื่อยมาจนก้าวหน้าเป็นผู้อำนวยการกอง เป็นรองเลขาธิการสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จนขึ้นสู่ตำแหน่งเลขาธิการสำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม และอธิบดีกรมควบคุมมลพิษ
ต่อมามีการปฏิรูประบบราชการในปี พ.ศ. 2545 จัดตั้งกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยแยกออกจากกระทรวงวิทยาศาสตร์ฯ ซึ่ง ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จนขึ้นเป็นปลัดกระทรวง และในปี พ.ศ. 2550 ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช ได้รับการผลักดันจากนายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ให้ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติฯ เนื่องจากเห็นว่าเป็นข้าราชการที่ทำงานในด้านนี้มาก่อน

การทำงานในตำแหน่งปลัดกระทรวงทรัพยากร

ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช ได้รับการยอมรับในเรื่องผลงานมากมาย โดยเฉพาะเรื่องการวางแผนนโยบายยุทธศาสตร์ด้านสิ่งแวดล้อมและมลพิษ การผลักดัน พ.ร.บ.ส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม การจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) การผลักดันโครงการดาวเทียมธีออส ของกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การแก้ปัญหาหมอกควันไฟป่า รวมทั้งสนับสนุนให้มีโครงการจัดตั้งป่าชุมชนรอบเขตป่าอนุรักษ์ เป็นต้น
ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช เป็นหนึ่งในคณะที่ร่วมเดินทางไปประชุมเรื่องเขาพระวิหารที่ประเทศบราซิล กับนายสุวิทย์ คุณกิตติ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่ง ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช ได้รับการชื่นชมว่ามีความรอบรู้เกี่ยวกับเรื่องข้อมูลเป็นอย่างมาก ด้วยความสามารถ และเป็นข้าราชการที่มีประวัติดีมาโดยตลอด ทำให้มีการเตรียมเสนอชื่อ ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช เป็นบุคคลดีเด่นของชาติ ในสาขาอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ประจำปี 2553

การเสียชีวิต

ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเฮลอคอร์ปเตอร์ตก บริเวณอำเภอนาหมื่น จังหวัดน่าน ระหว่างเดินทางไปตรวจราชการที่อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยตั้งศพบำเพ็ญกุศลที่ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กรุงเทพฯ และได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2553
โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย

ประวัติ

โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย (อังกฤษ: Chiang Rai Municipality School 6) (ย่อ: ท.๖, C.R.M.S.6) เดิมชื่อ โรงเรียนเทศบาล 6 สลากกินแบ่งรัฐบาล ได้เริ่มเปิดการศึกษาครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2542 ภายใต้นโยบายการขยายโอกาสทางการศึกษาและเพิ่มพูนศักยภาพทางการเรียนรู้ให้แก่เยาวชนของนายวันชัย จงสุทธนามณี นายกเทศมนตรี และนายทวี ธรรมอดิศัย ปลัดเทศบาลนครเชียงราย โดยได้รับงบประมาณสนับสนุนครั้งแรกจำนวน 10 ล้านบาทจากสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล
และสภาเทศบาลนครเชียงราย อนุมัติงบประมาณเพิ่มเติมอีก 72,000,000 บาทและได้รับอนุมัติให้ใช้พื้นที่สำรองส่วนราชการจำนวน 34 ไร่เศษ โดยนายวิจารณไชยนันท์ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย หลังจากนั้นได้ทำบุญอาคารเรียนและเปิดโรงเรียนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2542 โดย ฯพณฯ อุไรวรรณ เทียนทอง รัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมเป็นประธาน

ความหมายตราประจำโรงเรียน

รัศมีสีส้มรอบทิศ  หมายถึง  ความรอบรู้และรุ่งเรืองทางการศึกษา
พ่อขุนเม็งรายมหาราช  หมายถึง  ความกตัญญู สำนึกรักท้องถิ่นและเชิดชูพ่อขุนเม็งราย ปฐมกษัตริย์ผู้สร้างเมืองเชียงราย
อักษรย่อ ท.๖ ชร.๒๕๔๒  หมายถึง โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงรายได้เริ่มก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ในสังกัดเทศบาลนครเชียงราย

ระบบการเรียน

พ.ศ.2557 ปรับหลักสูตรสถานศึกษา โดยระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นประกอบด้วยหลักสูตรภาคพิเศษภาษาอังกฤษ (EP Plus) จำนวน 4 ห้องเรียน
หลักสูตรววิทย์ศาสตร์ คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษเข้มข้น (SM Plus) และหลักสูตรวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (SM) จำนวน 3 ห้องเรียน และระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ประกอบด้วยหลักสูตรคณิตศาสตร์-ภาษาอังกฤษเข้มข้น (ME Plus) จำนวน 4 ห้องเรียน 
หลักสูตรวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์-ภาษาอังกฤษเข้มข้น (SM Plus) จำนวน 5 ห้องเรียน 
และหลักสูตรวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (SM) จำนวน 3 ห้องเรียน
พ.ศ.2560 ได้มีจัดทำหลักสูตรดังนี้
มะฮอกกานีใบใหญ่

การตั้งชื่อ

ชื่อสกุล Swietenia ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ Gerard von Swieten (1700-1772) นักพฤกษศาสตร์และนักฟิสิกส์ และ จักรพรรดินีออสเตรีย Maria Theresa
ชื่อระบุสปีชีส์ macrophylla มาจากคำว่าใบใหญ่จากภาษากรีก 'makros' แปลว่าใหญ่ และ 'phyllon' แปลว่าใบ

การกระจายพันธุ์

อเมริกากลาง ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก จนถึงตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้ มะฮอกกานีในธรรมชาติเคยมีราว 278 ล้านเฮกตาร์ 57% พบในบราซิล และ 21% ถูกโค่นไปในปี 2000
อุณหภูมิระหว่าง 20-28 องศาเซลเซียส อุณหภูมิเฉลี่ย 24 องศาเซลเซียส ไม่เกิน 35 องศาเซลเซียส ปริมาณฝน 1600-2500 มิลลิเมตรต่อปี ความสูง 0-1500 เมตรจากระดับน้ำทะเล สามารถพบได้ในป่าทุกประเภทตั้งแต่ป่าสน ทุ่งหญ้าเขตร้อนจนถึงป่าดงดิบ การค้นพบครั้งแรกของทวีปอเมริกาใต้พบริมแม่น้ำแอมะซอนที่มีความอุดมสมบูรณ์ ทำให้ทราบได้ว่า มะฮอกกานีสามารถโตได้ในอากาศร้อนชื้นและกึ่งร้อนชื้น มีการกระจายตัวเป็นกลุ่มเล็ก หาได้ยากที่มีความหนาแน่นมากกว่า 4-8 ต้นต่อเฮกตาร์ ในเขตร้อนชื้นของทวีปอเมริกาพบเป็นพืชกลุ่มเริ่มต้นหลังจากการฟื้นฟูจากการแผ้วถางที่ดินเพื่อการเพาะปลูก มีการปลูกร่วมกับต้นสัก [] ในฟิลิปปินส์มีรายงานว่าทนทานต่อลมและพายุไซโคลน

บทบาทต่อระบบนิเวศ

ในสภาพแวดล้อมปกติ มีจำนวนเรือนยอดไม่มากนักแต่มีความสำคัญทางโครงสร้างและบทบาททางชีวภาพ มะฮอกกานีมีอายุได้มากกว่า 200ปี เป็นที่อยู่ของสัตว์และแมลง มีโพรงเป็นที่อยู่อาศัยของนกเช่น นกทูแคน และนกมาคอว์ การออกดอกแต่ละมีมีเรณูและหวานสำหรับผีเสื้อ ผีเสื้อกลางคืน ผึ้ง นกมาคอว์และนกแก้ว กินผลแก่ได้หลายเดือนในฤดูฝน  สัตว์ฟันแทะที่อาศัยอยู่ตามพื้นหลายชนิดรวมถึงปาคาสและคูเทียกินเมล็ดที่ตกบนพื้นในปลายฤดูแล้ง แมลงนักล่ามีหลายชนิด ผีเสื้อกลางคืน Steniscadia poliophaea มีวงจรชีวิตอยู่กับมะฮอกกานี การเจริญที่รวดเร็วแต่มีอายุขัยยาวนานทำให้ไม้เลื้อยมาอาศัยที่ให้ดอกและผลเป็นอาหารของให้สัตว์และแมลงต่างๆ

การใช้ประโยชน์(ดั้งเดิม) และประโยชน์ทางการค้า

เนื้อไม้มะฮอกกานีเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกเพราะความแข็งแรง ทนทาน ใช้ประโยชน์ได้หลากหลายและมีความสวยงาม ใช้ในการผลิตเครื่องเรือน และของประดับตกแต่ง เปลือกและเมล็ดของมะฮอกกานีใช้บรรเทาอาการท้องร่วง และแก้ปวดฟันของชาวพื้นเมือง น้ำมันที่สกัดจากเปลือกใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง

การค้า

ต้นทศวรรษ 1970 ถึงปลายทศวรรษ 1990 ประเทศที่มีความสำคัญทางการค้าคือ บราซิล แต่เนื่องด้วยข้อโต้แย้งของสากล ว่าเป็นแหล่งผลิตที่ผิดกฎหมาย รัฐบาลห้ามการตัด การขนส่ง หรือทำการค้าขายในปี 2001 ทำให้การค้าขายไม้มะฮอกกานีของบราซิลลดลง โบลิเวียเริ่มเข้ามาแทนที่ในปี 1990 แต่ก็ตกลงเพราะ จำนวนมีน้อยลง และการตัดต้นมะฮอกกานีถือเป็นสิ่งผิดกฎหมาย ความต้องการเพิ่มขึ้น ราคาจึงพุ่งสูงขึ้น 
จนเกิดเหตุการณ์ red gold จนมีความเสี่ยงที่จะสูญพันธุ์ เกิดข้อโต้แย้งในการใช้ประโยชน์ทางการค้าและการอนุรักษ์ และท้ายสุดได้ถูกบรรจุในอนุสัญญาไซเตส (CITES Appendix II) มีผลวันที่ 15 พฤศจิกายน 2003

มะฮอกกานี(mahogany)ที่นำมาใช้ประโยชน์จากเนื้อไม้(timber)มี 3 สปีชีส์
ได้แก่
West Indian mahogany ชื่อวิทยาศาสตร์ Swietenia mahagoni (Linnaeus) Jacquin, Enum. Syst.[]
Hondurus  mahogany ชื่อวิทยาศาสตร์ Swietenia macrophylla King
และSwietenia humulis
มะฮอกกานีที่พบในประเทศไทย มี 2 สปีชีส์ คือ มะฮอกกานีใบใหญ่ และมะฮอกกานีใบเล็ก แต่ส่วนมากเป็นมะฮอกกานีใบใหญ่
สิบพยัคฆ์กวางตุ้ง

สิบพยัคฆ์กวางตุ้ง (อังกฤษ: Ten Tigers of Canton, Ten Tigers of Guangdong, จีน: 廣東十虎, ออกเสียงสำเนียงแต้จิ๋ว: กังตั้งจับโฮ่ว) หรือในบางครั้งเรียกว่า สิบพยัคฆ์เส้าหลิน เป็นชื่อเรียกกลุ่มคนสิบคนในแถบมณฑลกวางตุ้ง ที่เชี่ยวชาญในวิชากังฟูหรือวูซู มีบทบาทในช่วงยุคราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–ค.ศ. 1912) ด้วยความที่เป็นผู้ต่อต้านราชวงศ์ชิงที่กดขี่ชาวฮั่นและการรุกรานประเทศจีนของชาวตะวันตกในแบบมวยกังฟูของสำนักเส้าหลิน

เรื่องเล่าขานและในวัฒนธรรมร่วมสมัย

อย่างไรก็ดี เรื่องราวของสิบพยัคฆ์กวางตุ้งนั้นได้ถูกเล่าขานสืบต่อกันมาและได้มีการแต่งเติมเป็นสีสันต่าง ๆ เข้าไปจนดูเหมือนตำนานหรือนิทานมากกว่าความเป็นจริง ซึ่งในวัฒนธรรมร่วมสมัยได้มีการแต่งเป็นนิยายกำลังภายในและภาพยนตร์หรือซีรีส์ในแนวเดียวกันนี้อย่างมาก อาทิ Iron Monkey ในปี ค.ศ. 1977 และปี ค.ศ. 1993 และ Iron Monkey 2 ในปี ค.ศ. 1996 และซีรีส์ เรื่อง Heroes Ten Tigers of Canton (英雄廣東十虎) ของ ATV ในปี ค.ศ. 2007
โดยเฉพาะในส่วนของซู ชาน หรือ ยาจกซู จะมีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์หรือซีรีส์มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็น Drunken Master ที่นำแสดงโดย เฉินหลง ในปี ค.ศ. 1978, King of Beggars นำแสดงโดย โจว ซิงฉือ ในปี ค.ศ. 1992, Hero Among Heroes นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน ในปี ค.ศ. 1993, ซีรีส์ชุด Kung fu Beggar ในปี ค.ศ. 2006 และ True Legend นำแสดงโดย จ้าว เหวินจั๋ว ในปี ค.ศ. 2010 เป็นต้น
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์

ประวัติ

เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายเหิน กับนางปราณี เก็บทรัพย์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง และ ปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

งานการเมือง

เฉลิมลักษณ์ เริ่มต้นสู่งานการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลตำบลป่าตอง และดำรงเทศมนตรีเทศบาลตำบลป่าตอง ตามลำดับ
ต่อมา ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 3 ครั้ง  
ปี พ.ศ. 2554 ได้ย้ายตนเองมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 52 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
พิศาล มูลศาสตรสาทร

ประวัติ

นายพิศาล มูลศาสตรสาทร เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 ที่อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรของขุนมูลศาสตรสาทร (พงศ์ มูลศาสตรสาทร) กับนางผกา มูลศาสตรสาทร และเป็นพี่ชายแท้ของ นายพูนสวัสดิ์ มูลศาสตรสาทร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ (ส.ส.สุรินทร์) 7 สมัย สมรสกับ คุณหญิงมะลิ มูลศาสตรสาทร มีบุตรคือ นายเกียรติศักดิ์  มูลศาสตรสาทร อดีตรองผู้ว่าราชการหลายจังหวัด และ นายทศพร มูลศาสตรสาทร อดีต ส.ส. สุรินทร์ 2 สมัย
พิศาล เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2539 สิริอายุรวม 67 ปี

การทำงาน

นายพิศาล มูลศาสตรสาทร รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย จนได้รับตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด เช่น จังหวัดนครพนม, จังหวัดศรีสะเกษ ตำแหน่งสูงสุด คือ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในระหว่างปี พ.ศ. 2524 ถึงปี พ.ศ. 2532 รวมระยะเวลากว่า 8 ปี ต่อมาจึงได้เข้ามาสู่วงการการเมืองและได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีถึง 2 สมัย คือ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
นายพิศาล มูลศาสตรสาทร ได้รับฉายาว่า "ปลัดฮิ" มาจากการที่เคยเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย จากบุคลลิกที่เป็นผู้ทำงานว่องไว ตอบสนองฝ่ายการเมืองอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นการล้อคำโฆษณาทางโทรทัศน์ของโทรทัศน์สียี่ห้อ ฮิตาชิ ที่ว่า "เปิดปุ๊บ ติดปั๊บ"
นอกจากนั้นในทางการเมือง เขายังเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
เฟรนช์พอลินีเชีย

ประวัติศาสตร์

ฝรั่งเศสปกครองหมู่เกาะนี้ตั่งแต่ พ.ศ. 2332 หมู่เกาะนี้จึงกลายเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสนับแต่นั้นโดยมีชื่อว่าเฟรนซ์โปลินิเซีย ต่อมาเฟรนโปลินิเซียได้รับการเลื่อนฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2547 ดินแดนนี้จึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นประเทศโพ้นทะเลของฝรั่งเศสโดยรัฐบาลฝรั่งเศสอนุญาตให้เฟรนโปลินิเซียมีประธานาธิบดีได้ ประธานาธิบดีคนแรกของเฟรนโปลินิเซียคือนายกาสตง ตง ซองโดยได้ดำรงตำแหน่งในปี พ.ศ. 2547

การบริหาร

ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2489-2546 เฟรนช์พอลินีเชียมีฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเล (overseas territory, ฝรั่งเศส: territoire d'outre-mer หรือ TOM) 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 ได้ยกเป็นอาณานิคมโพ้นทะเล (overseas collectivity, ฝรั่งเศส: collectivité d'outre-mer หรือ COM) 
และตามพระราชบัญญัติลงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ได้กำหนดให้เฟรนช์พอลินีเชียมีฐานะพิเศษอีกฐานะเรียกว่า ประเทศโพ้นทะเล (overseas country, ฝรั่งเศส: pays d'outre-mer หรือ POM) เพื่อเน้นความเป็นอิสระในการปกครองตนเองของดินแดน

เศรษฐกิจ

เฟรนช์พอลินีเชียมีการพัฒนาเศรษฐกิจในระดับปานกลาง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสินค้าเข้า การท่องเที่ยว และความช่วยเหลือทางการเงินจากฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ สิ่งอำนวยความสะดวกต่อการท่องเที่ยวได้รับการพัฒนาและนำมาใช้ประโยชน์ได้บนเกาะหลัก ๆ  ลูกยอ (noni fruit) จากหมู่เกาะแห่งนี้ถูกค้นพบว่ามีสรรพคุณทางการแพทย์ และผู้คนทั่วไปก็สามารถที่จะหางานที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรมการเกษตรประเภทนี้ได้

เชื้อชาติ

ประชากรทั้งหมดของดินแดนเฟรนช์พอลินีเชียเมื่อปี พ.ศ. 2545 มีจำนวน 245,405 คน เป็นชาวโพลินีเซียนร้อยละ 83 ชาวผิวขาวร้อยละ 12 และชาวเอเชียตะวันออกร้อยละ 5 (ส่วนใหญ่เป็นชาวจีน) ในปี พ.ศ. 2545 ร้อยละ 69 ของชาวเฟรนช์พอลินีเชียอาศัยอยู่บนเกาะตาฮีตีเพียงเกาะเดียว ส่วนเขตเมืองปาเปเอเตซึ่งเป็นเมืองหลวงนั้น มีประชากร 127,635 คน

คมนาคม

ในขณะที่ถนนสายหลักนั้นได้รับการลาดยางและบำรุงรักษาอย่างดี แต่ถนนสายรองกลับไม่เป็นเช่นนั้น การจราจรก็เป็นไปอย่างเร่งรีบ ยานพาหนะทุกชนิดและคนเดินเท้าต่างแย่งกันใช้พื้นที่บนถนนแคบ ๆ มีการกำหนดทางม้าลายบนพื้นถนนและกฎหมายท้องถิ่นก็กำหนดให้ยานยนต์หยุดให้คนเดินเท้าด้วย แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้รับการปฏิบัติเสมอไป นักท่องเที่ยวจึงควรใช้ความระมัดระวังขณะขับรถ โดยเฉพาะในเวลากลางคืน

การศึกษา

ฝรั่งเศสเป็นผู้จัดการศึกษาในดินแดนแห่งนี้ เฟรนช์พอลินีเชียมีมหาวิทยาลัย 1 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยเฟรนช์พอลินีเชีย (Université de la Polynésie Française: UPF, "University of French Polynesia") ตั้งอยู่ในฟาอา, ตาฮีตี เป็นมหาวิทยาลัยขนาดเล็กที่มีนักศึกษาอยู่ประมาณ 2,000 คน และมีนักวิจัย 60 คน ลุยส์ เปลต์เซอร์ (Luise Peltzer) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมของเฟรนช์พอลินีเชีย ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยมาเป็นเวลา 5 ปี