google/wiki40b huggingface dataset:
ประเทศเกาหลี

ประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์เริ่มจากอาณาจักรโชซ็อนโบราณ สถาปนาขึ้นโดย "ทันกุน" ต่อมาสมัยสามอาณาจักรแห่งเกาหลี (โคกูรยอ, แพ็กเจ, และชิลลา) ถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นสหอาณาจักรชิลลา ซึ่งมีพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรือง  และต่อมา ค.ศ. 918 ได้สถาปนาอาณาจักรโครยอซึ่งเป็นชื่อของเกาหลี (Korea) และเมื่อราชวงศ์โชซ็อน (ราชวงศ์ลี) ครองอำนาจเปลี่ยนชื่ออาณาจักรใหม่ ชื่อ อาณาจักรโชซ็อนเมืองหลวงชื่อว่า ฮันยาง (โซล) มีลัทธิขงจื้อ เป็นคติธรรมประจำชาติ และได้ประดิษฐ์อักษรเกาหลี ขึ้น
ในปี ค.ศ. 1910 เกาหลีต้องอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศเกาหลีได้แบ่งเป็น 2 ประเทศ คือ เกาหลีใต้ และ เกาหลีเหนือ อย่างถาวร โดยประเทศเกาหลีใต้สถาปนาเป็นสาธารณรัฐเกาหลี ส่วนประเทศเกาหลีเหนือสถาปนาเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี

ภูมิประเทศ

คาบสมุทรเกาหลีทอดตัวไปทางทิศใต้ทางด้านตะวันออกของทวีปเอเชีย มีความยาว 1,020 กิโลเมตร (612 ไมล์) และกว้าง 175 กิโลเมตร (105 ไมล์) ณ จุดที่แคบที่สุดของคาบสมุทร พื้นที่ร้อยละ 70 ของประเทศเป็นเทือกเขา จึงจัดเป็นประเทศที่มีภูมิประเทศเป็นเทือกเขามากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ความเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของแผ่นดินที่เป็นหินแกรนิตและหินปูนทำให้เกิดภูมิประเทศที่สวยงามอย่างมหัศจรรย์ ประกอบด้วยเทือกเขาและหุบเขา เทือกเขา ตลอดชายฝั่งด้านตะวันออกสูงชันและทอดตัวลงสู่ทะเลตะวันออก ในขณะที่ชายฝั่งทางด้านใต้ และตะวันตก เทือกเขาค่อย ๆ ลาดลงต่ำสู่ที่ราบชายฝั่ง ซึ่งเป็นแหล่งเกษตรกรรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในเกาหลีโดยเฉพาะในด้านการผลิตข้าว
คาบสมุทรเกาหลีถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ที่บริเวณเหนือเส้นขนานที่ 38 คือ ประเทศระบอบประชาธิปไตย สาธารณรัฐเกาหลีอยู่ทางใต้ และประเทศระบอบคอมมิวนิสต์ เกาหลีเหนือ โดยถูกคั่นกลางโดยเขตปลอดทหาร
ประเทศเกาหลีใต้มีพื้นที่ 99,500 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 47.9 ล้านคน (ค.ศ. 2003) ประกอบด้วย 9 จังหวัด (โด) โซลเป็นเมืองหลวงของประเทศ และประกอบด้วยเมืองใหญ่ ๆ 6 เมือง คือปูซาน แทกู อินช็อน ควังจู แทจ็อน และอุลซัน รวมมีเมืองทั้งหมด 77 เมือง (ชี) 88 มณฑล (ตุน) ใน 9 จังหวัด
มีแต่คิดถึง

การตอบรับ

เพลง มีแต่คิดถึง ได้อันดับสูงสุด 17 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ลัทธิซาตานลาวี

ลัทธิซาตานลาวี (อังกฤษ: LaVeyan Satanism) เรียกอย่างง่ายว่าลัทธิซาตาน เป็นปรัชญาทางศาสนาที่ก่อตั้งโดยแอนตัน ลาวีในปี พ.ศ. 2509 โดยใช้ซาตานไบเบิลที่เขียนขึ้นตามหลักปรัชญาและความเชื่อของเขาเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นหลักคำสอน และอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของศาสนจักรซาตานที่เขาก่อตั้งขึ้น แนวความเชื่อและปรัชญาหลักมีพื้นฐานมาจากปัจเจกชนนิยม สุขนิยม ฆราวาสนิยม อัตตานิยม ยึดถือตนเองเป็นศูนย์กลาง และเชื่อในกฎหมายแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน
ผัดซีอิ๊ว

ผัดซีอิ๊ว หรือ ก๋วยเตี๋ยวผัดซีอิ๊ว เป็นอาหารยอดนิยมที่มีขายทั่วไปในประเทศไทย เป็นอาหารที่มักจะเป็นเมนูของทุกร้านอาหารตามสั่ง โดยส่วนใหญ่แล้วร้านใดที่ขายราดหน้าจะมีขายผัดซีอิ๊วควบคู่กันไปด้วย ลักษณะการปรุงคล้ายก๋วยเตี๋ยวคั่ว แต่จะใส่ซีอิ๊วดำหวาน และใช้ผักคะน้าเป็นวัตถุดิบในการปรุง
เส้นก๋วยเตี๋ยวที่ใช้เป็นส่วนใหญ่คือเส้นใหญ่และเส้นหมี่ขาว ไม่นิยมใช้เส้นเล็กและบะหมี่ ผักที่นิยมใส่จะมีแต่คะน้าเพียงอย่างเดียว เนื้อสัตว์ที่นิยมคือไก่และหมู ไม่นิยมใส่ปลาหมึก โดยทั่วไปมักใส่ไข่ด้วย ปรุงรสด้วยซีอิ๊วดำ น้ำตาล น้ำปลา นำไปผัดในกระทะไฟแรง รสชาติโดยทั่วไปของผัดซีอิ๊วจะออกหวานนำ
ในปี พ.ศ. 2556 CNNgo.com สำรวจว่า ผัดซีอิ๊วเป็นอาหารไทยอันดับ 1 ที่นักท่องเที่ยวรับประทานมากที่สุด
กฎของเมอร์ฟี

กฎของเมอร์ฟี (อังกฤษ: Murphy's Law) เป็นภาษิตที่มีการกล่าวถึงการอย่างกว้างขวางว่า "ทุกสิ่งที่สามารถผิดพลาด จะผิดพลาด" (Anything that can go wrong, will go wrong)
ภาษิตดังกล่าวยังใช้ในความหมายประชดประชันว่า เหตุการณ์ทั้งหลายมักไม่เป็นไปดังหวังหรือเกิดผิดพลาด หรือหากเจาะจงกว่านั้น อาจเป็นการสะท้อนแนวคิดคณิตศาสตร์ที่ว่า ภายใต้เวลานานระดับหนึ่ง เหตุการณ์ซึ่งมีโอกาสเกิดขึ้นได้ยากยิ่งจะมีโอกาสเกิดขึ้นอย่างแน่นอน (เนื่องจากความน่าจะเป็นมีค่ามากกว่า 0) แม้ว่า ส่วนใหญ่มักใช้กับเหตุการณ์แง่ร้ายมากกว่าแง่ดี

เกี่ยวกับกฎของเมอร์ฟี

จากหนังสือ A History of Murphy's Law โดยผู้ประพันธ์ นิค ที. สปาร์ค ซึ่งกล่าวว่าเนื่องมีส่วนร่วมจำนวนมาก ทำให้การสืบหาตัวผู้เริ่มใช้คำว่า "กฎของเมอร์ฟี" จึงแทบเป็นไปไม่ได้ โดยชื่อดังกล่าวสันนิษฐานว่ามาจากความพยายามในการใช้อุปกรณ์ใหม่โดยเอ็ดเวิร์ด เมอร์ฟี ซึ่งเป็นคำที่เมอร์ฟีแต่งขึ้นจากปฏิกิริยาที่เมอร์ฟีแสดงออกมาเมื่อสิ่งประดิษฐ์ของเขาผิด และสื่อเปลี่ยนมาสู่รูปแบบปัจจุบันในอีกหลายเดือนต่อมา
ผู้ชายไม้ประดับ

ผู้ชายไม้ประดับ เป็นละครแนวดราม่าจากบทประพันธ์ของ น้ำอบ เจ้าของผลงานเดียวกับ คือหัตถาครองพิภพ ได้นำมาสร้างเป็นละครเมื่อปีพ.ศ. 2538 สร้างโดย กันตนา วิดีโอ กำกับโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน ออกอากาศเมื่อ 23 สิงหาคม 2538 - 9 พฤศจิกายน 2538 นักแสดงนำ ปรียานุช ปานประดับ และ  ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์ ร่วมด้วย เหมียว ชไมพร,สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์,อุ๊ ช่อผกา,นีโน่ เมทนี,เจี๊ยบ กาญจนาพร,ดุ๊ก ภาณุเดช,ดวงใจ หทัยกาญจน์ และอีกมากมาย ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
หลอดเลือดดำซาฟีนัสเส้นเล็ก

ทางเดิน

จุดเริ่มต้นของหลอดเลือดนี้อยู่ที่หลอดเลือดดำด้านหลังเท้าจากนิ้วก้อยเท้าที่เชื่อมกับโค้งหลอดเลือดดำหลังเท้า (dorsal venous arch of the foot) ซึ่งให้สาขาไปเชื่อมกับหลอดเลือดดำซาฟีนัสเส้นใหญ่ (great saphenous vein) ด้วย หลอดเลือดดำนี้จัดเป็นหลอดเลือดดำชั้นตื้น (superficial vein) และอยู่ใต้หนัง (subcutaneous)
จากจุดเริ่มต้น หลอดเลือดนี้ทอดตัวรอบๆ ด้านข้างของเท้าฝั่งนิ้วก้อย (โดยอยู่ใต้และหลังตาตุ่มนอก (lateral malleolus)) และวิ่งตลอดด้านหลังของขา (ไปกับเส้นประสาทซูรัล (sural nerve)) ผ่านระหว่างหัวทั้งสองของกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียส (gastrocnemius muscle) และนำเลือดเทเข้าหลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ที่ตำแหน่งประมาณหรือเหนือระดับของข้อเข่า
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์

ปลายพระชนม์ชีพ

ในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2491 หลังจากการครองสิริราชสมบัติมาเป็นระยะเวลา 58 ปี 50 วัน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาได้ทรงสละราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าหญิงยูเลียนา พระราชธิดาพระองค์เดียว และนับแต่นั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (Her Royal Highness Princess Wilhelmina of the Netherlands) หลังจากสิ้นรัชกาลของพระองค์ อิทธิพลของระบอบราชาธิปไตยดัตช์ได้เริ่มลดน้อยลงแต่ความรักของพสกนิกรต่อพระราชวงศ์ยังคงมีอยู่ เมื่อมิได้ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ พระองค์ได้ประทับอยู่ที่พระราชวังเฮตลู และปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชนเพียงเล็กน้อยจนกระทั่งประเทศประสบกับอุทกภัยจากทะเลเหนือในปี พ.ศ. 2496 พระองค์จึงเสด็จทั่วประเทศเพื่อทรงเป็นกำลังใจและแรงผลักดันให้แก่พสกนิกรชาวดัตช์
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 ขณะมีพระชนมพรรษา 82 พรรษา และพระศพฝังอยู่ที่ห้องฝังพระศพใต้ดินประจำพระราชวงศ์ที่โบสถ์ใหม่ (Niuewe Kerk) เมืองเดลฟท์ ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2505 งานพระบรมศพของพระองค์ ซึ่งเกิดขึ้นตามพระประสงค์และต่างจากพิธีการทั่วไป เป็นแบบสีขาวเพื่อแสดงถึงความเชื่อของพระองค์ที่ว่าการสิ้นชีพในทางโลกเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตอันเป็นนิรันดร์
ถ้าสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินามิได้ทรงสละราชสมบัติให้กับพระราชธิดาก่อนการเสด็จสวรรคต พระองค์จะทรงครองสิริราชสมบัติเป็นเวลา 72 ปี 5 วัน ซึ่งเป็นการครองราชสมบัติยาวนานที่สุดเป็นอันดับที่สองของทวีปยุโรป (หลังจากรัชกาลของสมเด็จพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส) เป็นอันดับที่หกของโลกและเป็นรัชกาลที่ยาวนานที่สุดของพระประมุขที่เป็นผู้หญิงในประวัติศาสตร์
น้ำตาลขอนแก่น

ประวัติ

เป็นบริษัทดำเนินกิจการโรงงานน้ำตาล ก่อตั้งเมื่อปี 2489 เมื่อครอบครัวชินธรรมมิตร์ ครอบครัวโตการัณยเศรษฐ์ และครอบครัวโรจนเสถียร ร่วมกันก่อตั้งบริษัทกว้างสุ้นหลี จำกัด โรงงานน้ำตาลแห่งแรกของบริษัทตั้งอยู่ที่ถนนพระราม 1 จังหวัดพระนคร ต่อมา พ.ศ. 2495 ได้ย้ายโรงงานไปที่ถนนเพชรเกษม จังหวัดธนบุรี ตั้งชื่อว่า บริษัท โรงงานน้ำตาลธนบุรี จำกัด
ภิกษุณีจิ้งเจี่ยน

ประวัติ

ภิกษุณีจิ้งเจี่ยนมีชื่อเดิมว่า หลิงยี่ แซ่จุง เป็นชาวเมืองเปิงเจิง บิดาแซ่ตัน เคยดำรงตำแหน่งข้าหลวงแห่งเมืองหวูเว่ จิ้งเจี่ยนเป็นผู้สนใจในการศึกษาเล่าเรียนมาแต่เด็ก เธอเป็นหม้ายตั้งแต่อายุยังน้อย และด้วยฐานะครอบครัวที่ยากจน เธอจึงรับจ้างสอนพิเศษให้แก่ลูกข้าราชการต่างๆโดยสอนดนตรี และการอ่านเขียน ต่อมา เมื่อเธอได้ฟังเกี่ยวกับคำสอนในพุทธศาสนา เธอจึงเกิดศรัทธา แต่ไม่สามารถหาอาจารย์ที่จะสอนเธอได้ ในเวลาต่อมา เมื่อเธอได้พบกับภิกษุฟาซื่อ ซึ่งเป็นอาจารย์ที่รอบรู้ในพุทธศาสนา และได้สร้างวัดขึ้นที่ประตูเมืองด้านตะวันตกของเมืองหลวงในสมัยเจียนซิง จิ้งเจี่ยนจึงไปนมัสการพระอาจารย์รูปนี้ ซึ่งเป็นผู้สอนธรรมะแก่เธอ ทำให้เธอเป็นผู้มีความตื่นในทางจิตวิญญาณ เธอได้ไตร่ตรองว่าเธอควรแสวงหาผลประโยชน์ในทางธรรมในขณะที่เธอยังมีสุขภาพดีอยู่และร่างกายแข็งแรง เธอจึงยืมพระสูตรในทางพุทธศาสนาจากพระอาจารย์ และเริ่มต้นศึกษาพระธรรมอย่างจริงจัง จนเข้าใจหลักธรรมในพุทธศาสนา

ปลงผม

จิ้งเจี่ยนได้เดินทางไปติดต่อถามวิธีบวชภิกษุณีและข้อวัตรจากนั้นจิ้งเจี่ยนได้ตัดสินใจปลงผมและขอรับศีล 10 จากพระอุปัชฌาย์ มีผู้หญิงร่วมบวชพร้อมเธอ24คนแล้วก่อตั้งอารามจู๋หลินซื่อ(วัดป่าไผ่) ในขณะเดียวกันเธอก็สอนธรรม มีท่าทีสง่าผ่าเผย คือการปฏิบัติทางสายกลางเป็นผู้มีจริยาวัตรมั่นคงในธรรม

อุปสมบท

ท่านได้อุปสมบทอย่างเป็นทางการ กลางน้ำพร้อมกับภิกษุณีอีก 3 รูป ปรากฏว่ามีกลิ่นหอมประหลาด ซึ่งว่ากันว่าเป็นการสรรเสริญคุณธรรมของภิกษุณีจิ้งเจี่ยน ภิกษุณีจิ้งเจี่ยนยังคงสอนและเผยแพร่ธรรมจนมีผู้คนศรัทธามากมาย

บังเกิดปาฏิหาริย์ อำลาขึ้นฟ้า

ในปลายปีสมัยเฉิงปิง(พ.ศ.900-904)ประชาชนได้กลิ่นหอมประหลาดนั้นอีกครั้ง และปรากฏมีควันสีแดงลอยกลางอากาศในเวลาเดียวกัน มีผู้หญิงถือดอกไม้หลากสีในมือ ได้ลอยมาจากอากาศ ภิกษุณีจิ้งเจี่ยนดีใจที่ได้พบหญิงคนนี้ ท่านจึงได้กล่าวกับภิกษุณีรูปอื่นว่า ดูแลตัวของท่านเองให้ดีในอนาคต ฉันจะลาพวกท่านไปแล้วละ เมื่อกล่าวอำลาจบ ภิกษุณีจิ้งเจี่ยนก็ลอยขึ้นไปในอากาศ ทางที่ท่านล่องลอยขึ้นไปนั้น มองดูเหมือนสายรุ้งที่พุ่งตรงขึ้นไปในฟากฟ้า ในปีที่จากไปท่านอายุได้ 70 พรรษา
วัดเดโบด

วัดเดโบด (สเปน: Templo de Debod) เป็นวัดโบราณของประเทศอียิปต์ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด เมืองหลวงของประเทศสเปน ใกล้กับปลาซาเดเอสปัญญา (Plaza de España) โดยยังคงลักษณะการวางตำแหน่งของวัดให้ใกล้เคียงกับแบบดั้งเดิม คือการวางเรียงตัวจากทิศตะวันออกไปสู่ทิศตะวันตก
วัดโบราณแห่งนี้เป็นของขวัญที่ประเทศอียิปต์มอบให้กับประเทศสเปนเมื่อปี ค.ศ. 1968 จากการร้องขอความช่วยเหลือผ่านทางองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ในการรักษาโบราณสถานในภูมิภาคนิวเบีย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งมหาวิหารอะบูซิมเบล) จากความกังวลในการที่อาจจะได้รับความเสียหายจากการสร้างเขื่อนอัสวาน ด้วยเหตุนี้ทางการของประเทศอียิปต์จึงได้มอบวัดโบราณสี่แห่งให้กับประเทศต่าง ๆ ที่ได้ให้ความช่วยเหลือดังนี้ วัดเดนดูร์ให้กับสหรัฐอเมริกา วัดเอลเลซิยาให้กับประเทศอิตาลี วัดตาฟฟาให้กับประเทศเนเธอแลนด์ และวัดเดโบดให้กับประเทศสเปน
ในปัจจุบันวัดอียิปต์โบราณแห่งนี้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของกรุงมาดริดทั้งสำหรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติและชาวมาดริดเอง โดยเวลาที่นิยมเยี่ยมชมโบราณสถานแห่งนี้คือเวลายามเย็นก่อนไปจนถึงหลังพระอาทิตย์ตกดิน นอกจากนี้ตำแหน่งที่ตั้งสามารถใช้เป็นจุดชมวิว วังหลวงของกรุงมาดริด (Palacio Real de Madrid) ที่ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กันได้อีกด้วย

ประวัติของวัด

ที่ตั้งเดิมของวัดแห่งนี้อยู่บนพื้นที่เล็ก ๆ ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ในภูมิภาคนิวเบีย ทางตอนใต้ประเทศอียิปต์ปัจจุบัน มีชื่อเรียกเดียวกันว่า เดโบด สร้างในสมัยของพระเจ้าทอเลมีที่ 4 ฟิโลเพเตอร์ เมื่อ 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช จุดประสงค์ของการสร้างวัดเดโบดนี้ก็เพื่อใช้เป็นที่บูชาเทพอามอนแห่งเมืองเดโบด ตามความเชื่อในสมัยก่อน

การเคลื่อนย้ายและการก่อสร้างใหม่ที่สเปน

การทำการเคลื่อนย้ายวัดเดโบดทั้งวัดจากประเทศอียิปต์สู่ประเทศสเปนนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบาก ทางการประเทศอียิปต์ได้มอบแผนผังพร้อมกับภาพร่างของวัดและรูปถ่ายบางรูปที่ไม่มีการอ้างอิงใด ๆ เนื่องด้วยระยะทางที่ไกลมากระหว่างสองประเทศ ทำให้มีแท่นหินหายไปมากกว่าร้อยชิ้นในระหว่างการขนส่ง เมื่อถึงที่หมายแล้วยังพบปัญหาหมายเลขอ้างอิงบนบางแท่นหินไม่ตรงกับที่ระบุไว้ในแผนผัง อย่างไรก็ดี ทางประเทศสเปนได้แก้ปัญหาเหล่านี้โดยการใช้การก่อสร้างแบบแอนัสไตโลซิส (anastylosis) ในส่วนของชิ้นส่วนที่ขาดหายไปนั้นก็ได้นำหินจากจังหวัดซาลามังกา มาใช้สร้างทดแทน
ยานลงดวงจันทร์

ส่วนลงดวงจันทร์ของโครงการอะพอลโล่ (อังกฤษ: Apollo Lunar Module; LM) เป็นส่วนลงจอดของยานอวกาศอะพอลโลสร้างโดยบริษัท กรัมเมน เพื่อโครงการอะพอลโลในการขนส่งนักบินอวกาศไปและกลับจากพื้นผิวของดวงจันทร์ โดยระหว่างปี ค.ศ. 1969–1972 ได้มีการลงจอดบนดวงจันทร์โดยยานประเภทนี้ 6 ครั้ง
ส่วนลงดวงจันทร์หรือ LM ประกอบไปด้วยส่วนสำหรับลงจอด และ ส่วนสำหรับกลับยานแม่ จะถูกนำไปสู่วงโคจรของดวงจันทร์โดยส่วนควบคุมและบริการ (Command/Service Module) ซึ่งเป็นยานอวกาศแยกต่างหากที่ทำหน้าที่ขนส่งไปและกลับจากโลกสู่ดวงจันทร์ โดยเมื่อสิ้นสุดภารกิจแล้ว ส่วนลงดวงจันทร์จะถูกปล่อยทิ้งไว้ในอวกาศ เนื่องจากถูกออกแบบสำหรับการใช้งานในอวกาศเท่านั้น จึงมีโครงสร้างและสรีระทางอากาศพลศาสตร์ที่ไม่เหมาะสมในการเดินทางหลับสู่บรรยากาศโลกโดยปลอดภัย
แม้ว่าจะประสบปัญหาล่าช้าหลายครั้งระหว่างขั้นตอนพัฒนา ส่วนลงดวงจันทร์ของโครงการอะพอลโล่ก็ได้กลายเป็นส่วนที่พิสูจน์แล้วว่าเชื่อถือได้มากที่สุดของระบบยานอวกาศอะพอลโล่-เซตเทิรน โดยไม่เคยประสบความล้มเหลวระหว่างการปฏิบัติงานที่ส่งผลกระทบต่อภารกิจเลยแม้แต่ครั้งเดียว และหนึ่งในยานรุ่นนี้ LM-7 Aquarius ก็ได้พิสูจน์แล้วว่ามีศักยภาพเกินกว่าสภาวะที่ได้ออกแบบไว้ หลังจากถูกใช้เป็นยานฉุกเฉินในการเดินทางจากดวงจันทร์สู่โลกได้สำเร็จในโครงการอะพอลโล่ 13

การฝึกอบรมนักบินอวกาศ

เมื่อต้องการอนุญาตให้นักบินอวกาศได้มีโอกาสที่จะเรียนรู้เทคนิคของการร่อนลงจอดของยานร่อนลงจอดบนดวงจันทร์ หรือ ยานลูน่าร์ (lunar = ดวงจันทร์), นาซาจึงได้ทำสัญญากับบริษัท เบลล์ แอโรซิสเต็มส์ (Bell Aerosystems) ในปี 1964 เพื่อที่จะสร้าง ยานเพื่อการวิจัยลงจอดบนดวงจันทร์ (LLRV)

เที่ยวบินผลิตผล

ยานลงจอดบนดวงจันทร์ ที่มีมนุษย์คอยบังคับดวบคุมโดยสารไปด้วยได้ร่อนลงจอดบนดวงจันทร์เป็นครั้งแรก เหตุการณ์ได้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ปี 1969 ด้วยยานชื่อเต็มยศว่า อพอลโล 11 แอลเอ็ม อีเกิล (พญาอินทรีแห่งดวงจันทร์) อีกสี่วันต่อมา หลังจากนั้น ลูกเรือที่อยู่ภายในยานโมดูลบังคับการ ชื่อว่า "โคลัมเบีย" ก็ได้นำยานกลับสู่ผิวโลก และได้ถูกคลื่นซัดสาดกระเซ็นลงไปลอยแพเทิ้งเติ้งอยู่ในทะเลแห่งมหาสมุทรแปซิฟิก
อำเภอสันป่าตอง

ประวัติ

อำเภอสันป่าตองได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2495 เดิมเป็นการเขตการปกครองของสองอำเภอ คือ อำเภอแม่วาง และอำเภอบ้านแม มีที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ที่บ้านกาด เมื่อปี พ.ศ. 2477 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยุบอำเภอแม่วางและอำเภอบ้านแม รวมเป็นอำเภอเดียวกันให้ชื่อว่า "อำเภอบ้านแม" โดยมีที่ว่าการอำเภอ ตั้งอยู่ที่บ้านเปียง หมู่ที่ 13 ตำบลบ้านแม ต่อมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2482 ได้มีการย้ายที่ว่าการอำเภอบ้านแม มาตั้ง ณ ที่บ้านสันป่าตอง หมู่ที่ 10 ตำบลยุหว่า ซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบันและเปลี่ยนชื่ออำเภอเป็น "อำเภอสันป่าตอง" โดยมีเขตการปกครอง เพิ่มอีก 2 ตำบล คือตำบลหารแก้วและตำบลหนองตองรวมเป็น 14 ตำบล ครั้นในปีพ.ศ. 2489 ทางราชการได้ประกาศตั้งกิ่งอำเภอหางดง ขึ้นเป็นอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่  ซึ่งติดกับอำเภอสันป่าตอง ตำบลหารแก้วและตำบลหนองตอง จึงโอนไปขึ้นในเขตการปกครองของอำเภอหางดงจนถึงทุกวันนี้ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้มีพระราชกิจจานุเบกษาเปลี่ยนชื่อ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงท่ากาน

เหตุการณ์สำคัญ

เหตุการณ์โรงงานอบลำไยระเบิด ในวันเสาร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2542 การระเบิดทำให้รู้สึกถึงการสะเทือนจากพื้นดินรัศมี 5 กิโลเมตร และเกิดควันดำกระจายเต็มท้องฟ้า มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 36 ศพ บาดเจ็บประมาณ 100 ราย

ลักษณะทั่วไป

อำเภอสันป่าตองเป็นอำเภอรอบนอกอำเภอเมืองเชียงใหม่ อยู่ห่างจากอำเภอเมืองเชียงใหม่ 22 กิโลเมตร มีตำบลทั้งหมด 11 ตำบล เส้นทางเชียงใหม่-สันป่าตอง แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมมากมาย เช่น แหล่งผลิตเครื่องเขิน การแกะสลักไม้ นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวทั้งทางประวัติศาสตร์ และธรรมชาติ ได้แก่ เวียงท่ากาน หนองสะเรียม วัดป่าเจริญธรรม วัดพระบาทหยั้งหวิด วัดน้ำบ่อหลวง(วนาราม) และเจดีย์งามเวียงแม เป็นต้น อำเภอสันป่าตองมีสภาพภูมิอากาศโดยทั่วไป แบบมรสุม มี 3 ฤดู ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูหนาว พืชเศรษฐกิจที่สำคัญคือ ลำไย, หอม, ข้าว
เมโทรเซ็กชวล

เมโทรเซ็กชวล (อังกฤษ: metrosexual) มาจากศัพท์ 2 คำ ที่นำมารวมกัน คำแรกคือคำว่า “Metropolitan” ที่มีความหมายตรงกับคำว่าเมือง เมื่อนำมาใช้ในคำว่า “Metro sexual” ก็หมายถึงว่า ผู้ชายที่ใช้ชีวิตในรูปแบบสังคมเมือง เป็นบุคคลที่เข้าสังคม ในขณะเดียวกัน “Sexual” เป็นศัพท์ที่นำมาจาก “Heterosexual” ซึ่งในที่นี้มีหมายถึง ผู้ชายปกติที่ชอบเพศตรงข้าม แต่ก็มีความกังวลเกี่ยวกับรูปร่าง การดูแลรักษาตัวเอง รวมถึงเรื่องแฟชั่นซึ่งไม่ต่างจากเกย์ เป็นกลุ่มคนผู้ชายที่นิยมความสวยความงามบนตัวเองมากกว่าปกติ โดยจะมีเรื่องการดูแลเครื่องแต่งกาย ใบหน้าและผิวพรรณสูงกว่าผู้ชายทั่วไป ซึ่งส่วนมากนิยมใช้สินค้าที่มียี่ห้อราคาสูง ใช้น้ำหอม ชอบช๊อปปิ้ง เล่นฟิตเนส โดยพฤติกรรมของคนกลุ่มนี้ ไม่ได้สนใจแต่เรื่องสุขภาพอย่างเดียว แต่ยังเป็นคนทันสมัย ชอบการเปลี่ยนแปลง สนใจเรื่องเทคโนโลยี เรียนรู้และพัฒนาตนเองตลอดเวลา มุ่งมั่นทุ่มเทในการทำงาน เพื่อความสำเร็จ มีอาชีพที่มั่นคง และมีรายได้สูง ที่สำคัญยังเป็นนักช็อปตัวยง ซึ่งจะมีลักษณะตรงข้ามกับลักษณะที่เรียกว่า เรโทรเซ็กชวล
เมโทรเซ็กชวลมีลักษณะคล้ายลักษณะจิตวิทยาที่เรียกว่า นาร์ซิสซิสซึม เป็นลักษณะที่เพศชายหลงใหลในตัวเอง เปรียบเทียบตามเทพเจ้าในตำนานกรีก นาร์ซิสซัส วิจัยโดย ซิกมุนด์ ฟรอยด์ ในปี 2457
คำว่า "เมโทรเซ็กชวล" เริ่มใช้ครั้งแรกโดย มาร์ก ซิมป์สัน นักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษเขียนในหนังสือของเขาที่ตีพิมพ์เมื่อ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 แต่ไม่เป็นที่นิยมจนกระทั่งในปี 2545 ซิมป์สันได้นำมาใช้ในแมกาซีนที่เขาเขียนอีกครั้งในหัวข้อชื่อ Meet the metrosexual และในเดือนมิถุนายน 2546 หนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้มีการใช้คำศัพท์นี้โดยใช้ชื่อหัวข้อว่า Metrosexuals Come Out โดยกล่าวว่ามาจากคำที่ มาร์ก ซิมป์สันใช้ในปี 2537
สำหรับในไทยนั้นได้มีการเริ่มใช้กันในช่วงปี 2547 โดยมีการกล่าวถึงในนิตยสาร Positioning ของไทย หรือ อย่างบริษัทโฆษณาชื่อดัง โอกิลวี่ แอนด์ เมเธอร์ แอดเวอร์ไทซิ่ง ได้มีการจัดสัมมนา ในหัวข้อชื่อ Meet the Metrosexuals : The Next Big Spender ต้นปี 2549 
บุคคลที่มีชื่อเสียงที่อาจเข้าข่ายเมโทรเซ็กชวล เช่น เดวิด เบคแคม
อุทยานแห่งชาติถ้ำผาไท

ลักษณะภูมิประเทศ

สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน สภาพป่าเป็นป่าเบญจพรรณและพื้นที่ถูกบุกรุกแผ้วถาง มีสวนสักกระจายอยู่ทั่วไป ยอดเขาสูงที่สำคัญ คือ ดอยกิ่วลม สูง 1,202 เมตร รองลงมาคือ ดอยสันกลางสูง 1,022 เมตร ดอยผาหวด สูง 975 เมตร ซึ่งมีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าเบญจพรรณสลับกับป่าเต็งรัง ส่วนทิศใต้ ได้แก่ ดอยหลวง สูง 1,100 เมตรทางทิศตะวันออกของพื้นที่เป็นแหล่งผลิตผลทางด้านเกษตรกรรมที่สำคัญ ส่วนทางด้านทิศตะวันตกของพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าเต็งรัง น้ำจากลำห้วยและลำธารสายต่างๆ ที่ไหลไปทางทิศตะวันตกจะไหลลงสู่แม่น้ำวัง ส่วนที่ไหลไปทางด้านทิศตะวันออกจะไหลลงสู่แม่น้ำงาวเป็นส่วนใหญ่

พืชพรรณและสัตว์ป่า

เนื่องจากสภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน ป่าไม้ที่พบได้แก่ ป่าดิบแล้ง พันธุ์ไม้ที่พบ คือ ตะเคียน ไม้ตระกูลยาง ไม้ตระกูลไม้ก่อ ยมหอม อบเชย ดีหมี ฯลฯ ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง พันธุ์ไม้ที่พบเห็น คือ ประดู่ มะค่าโมง แดง อ้อยช้าง ชิงชัน ไผ่ชนิดต่างๆ ตุ้มกว้าว อุโลก สะแก และหญ้าแพก เป็นต้น
ปิยวดี มาลีนนท์

ประวัติ

ปิยวดี เป็นบุตรคนที่ 4 จากพี่น้อง 7 คนของประชา มาลีนนท์ (อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร) และ แพ็ตตริเซีย แมรี่ มาลีนนท์ เป็นหลานสาวของประวิทย์ มาลีนนท์ (กรรมการบริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด ผู้ได้รับสัมปทานดำเนินกิจการ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และกรรมการบริหาร บริษัท บีอีซีเวิลด์ จำกัด (มหาชน))
จบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิทยุ โทรทัศน์ คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปริญญาโทด้านการเงิน (Finance) มหาวิทยาลัยบอสตัน และได้ประกาศนียบัตรด้านการตลาดจากที่เดียวกัน 
ปัจจุบันเป็นผู้จัดละคร ช่อง 3 และกรรมการ บริษัท เวฟ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งเปลี่ยนชื่อจาก บริษัท ซีวีดี เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน)  นอกจากนั้นเธอยังเป็นผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการของไทยทีวีสี ช่อง 3
เคยเป็นข่าวว่าคบหากับมาวิน ทวีผล นายแบบและนักแสดงชาย แต่ฝ่ายชายได้ออกมาปฏิเสธว่าไม่ได้มีความสัมพันธ์กันปัจจุบันกำลังคบกันอยู่
วรกาญจน์ โรจนวัชร

ชีวิตส่วนตัว

ด้านชีวิตส่วนตัวพั้นช์ คบหาดูใจกับ อรรถกร คูพัฒนาวิบูลย์ ชื่อเล่น ปลั๊ก แฟนหนุ่มนอกวงการ ที่คบหาดูใจกันมานานกว่า 8 ปี ปัจจุบันสมรสกันแล้วจัดงานสมรสที่ จังหวัดชุมพร ซึ่งเป็นบ้านเกิดของฝ่ายเจ้าบ่าว
ยางเครพ

ยางเครพ (Crepe Rubber) เป็นยางที่ได้จากการนำเศษยางไปรีดด้วยเครื่องรีดยางเครปสองลูกกลิ้ง โดยทั่วไปเรียกว่าเครื่องเครพ จะมีการใช้น้ำในการทำความสะอาดในระหว่างการรีด เพื่อนำสิ่งสกปรกออกจากยางในขณะรีดยาง เนื่องจากยางที่ใช้โดยมากเป็นยางที่มีมูลค่าต่ำมีสิ่งสกปรกเจือปนค่อนข้างมาก เช่น น้ำยางสกิม เศษยางก้นถ้วย เศษยางที่ติดบนเปลือกไม้หรือติดบนดิน และเศษยางที่ได้จากการผลิตยางแผ่นรมควัน เป็นต้น หลังจากรีดในเครื่องเครพแล้วจะนำยางไปผึ่งแห้ง หรืออบแห้งด้วยลมร้อน ยางเครพที่ได้จะมีสีค่อนข้างเข้ม และมีหลายรูปแบบ เช่น ยาง Brown crepe, Flat bark crepe , Skim crepe และ Blanket crepe เป็นต้น ทั้งนี้จะขึ้นอยู่กับความบริสุทธิ์และชนิดของวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต ส่วนยางเครพขาวเป็นยางเครฟที่ได้มาจากน้ำยาง ที่มีการกำจัดสารเกิดสีในน้ำยางคือ สารบีตา-แคโรทีน ซึ่งมีสีเหลืองอ่อน โดยการฟอกสียางให้มีสีขาวด้วยสารเคมี เช่น xylyl mercaptane (0.05 wt%) หรือ totyl mercaptan (0.05 wt%) และ sodium bisulfide (0.5-0.75 wt%) ก่อนการทำให้ยางจับตัวกันเป็นก้อนด้วยกรด ยางเครพขาวเป็นยางที่มีคุณภาพและราคาค่อนข้างสูง
ผ้าไทย

ภาคเหนือ

ในภาคเหนือ ผ้าโบราณของภาคเหนือมีความโดดเด่นที่ผ้าของเจ้านายล้านนา ที่นิยมใช้ผ้ายกดอก ทอด้วยไหมเงินไหมทอง นอกจากนี้วัฒนธรรมผ้าที่หลากหลายโดยทั่วไป เพราะเป็นถิ่นเดิมของชาวไทยวน ที่มีชื่อเสียงด้านผ้าซิ่นตีนจก เช่น อำเภอแม่แจ่ม เชียงใหม่ อำเภอลอง แพร่ อำเภอลับแล อุตรดิตถ์ ชาวไทพวนบ้านหาดเสี้ยวสุโขทัยโดดเด่นทางด้านผ้าเข็นและผ้ามุกต่อตีนจก ชาวไทยลื้อมีวัฒนธรรมการทอผ้าที่โดดเด่นโดยเฉพาะผ้าลายน้ำไหล พบได้ในแถบจังหวัดพะเยา เชียงราย และน่าน ในภายหลัง  ผ้าฝ้ายของป่าซางยังมีชื่อเสียงโดดเด่นมาช้านาน
ในภาคเหนือยังมีผ้าชาวเขาจากหลายเผ่า เช่น กะเหรี่ยง (ปกะญอ, ปกากญอ, ยาง) แม้ว (ม้ง), เย้า (เมี่ยน), อีก้อ (อาข่า), ลีซอ (ลีซู), ปะหล่อง เป็นต้น ซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทั้งเทคนิคการทอ วัสดุ และลวดลาย
รักนี้หัวใจเราจอง

การสร้างเป็นละครโทรทัศน์

ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2550 สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ทางช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด บทโทรทัศน์โดย ปณธี ศุภศักดิ์สุทัศน์ และ อภิวัฒน์ เล่าสกุล นำแสดงโดย ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ และ เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ เริ่มออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.30 น. 
ครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2562 สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 ผลิตโดย นำแสดงโดย โทนี่ รากแก่น, ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช
จามาฮิริยา

จามาฮิริยา (อาหรับ: جماهيرية‎; อังกฤษ: Jamahiriya) เป็นคำในภาษาอารบิกซึ่งมีความหมายโดยทั่วไปว่า "รัฐของปวงชน" คำดังกล่าวเป็นคำสร้างใหม่ ประดิษฐ์ขึ้นโดยมูอัมมาร์ กัดดาฟี ในเดอะกรีนบุ๊ก ซึ่งมีเจตนาที่จะใช้เป็นคำทั่วไปซึ่งสามารถใช้คำว่า "สาธารณรัฐประชาชน" แทนได้ และอธิบายถึงรูปแบบความเป็นรัฐของลิเบีย
ในปรัชญาการเมืองอย่างเป็นทางการของลิเบีย ระบบนี้ถือว่าแตกต่างจากประเทศอื่นในโลก ถึงแม้ว่าจะเป็นลักษณะที่เป็นจริงของทฤษฎีสากลที่สาม ซึ่งเสนอโดยกัดดาฟีซึ่งใช้กับโลกที่สามทั้งหมดก็ตาม คำดังกล่าวใช้กับลิเบียเท่านั้นในทางปฏิบัติ ถึงแม้ว่ากัดดาฟีจะไม่ถือครองตำแหน่งทางการเมืองใด ๆ ก็ตาม เขาก็ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ภราดาผู้นำและผู้ชี้ทางแห่งการปฏิวัติ" หรือ "ผู้ชี้นำการมหาปฏิวัติวันที่ 1 กันยายน แห่งมหาสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับลิเบีย" ในแถลงการณ์ของรัฐบาลหรือสื่อทางการ

สมัชชาและรัฐบาลชนเผ่า

รัฐบาลลิเบียประกาศว่าลิเบียเป็นประชาธิปไตยทางตรง โดยไม่มีพรรคการเมือง ปกครองโดยประชากรผ่านสภาท้องถิ่นที่ได้รับการเลือกตั้งและหน่วยการปกครองท้องถิ่น (ชื่อว่า สภาประชาชนพื้นฐาน) ทางการได้โน้มน้าวดูถูกเหยียดหยามแนวคิดรัฐชาติ และพันธะชนเผ่ายังคงมีความสำคัญมากแม้แต่ในลำดับยศทหาร
เวลามาตรฐานจีน

เวลามาตรฐานจีน หรือ เวลาปักกิ่ง เป็นเขตเวลาซึ่งใช้ในจีนแผ่นดินใหญ่ โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดอยู่ 8 ชั่วโมง (UTC+8)  ในขณะที่ประเทศอื่นในเอเชียตะวันออก รวมไปถึงมาเลเซียและฟิลิปปินส์ ได้ใช้เขตเวลาเดียวกันนี้ เพียงแต่ใช้ชื่อเรียกแตกต่างกันเท่านั้น
ประเทศจีนเคยใช้เวลาออมแสงระหว่างปี ค.ศ. 1986-1991 แต่ปัจจุบันได้ถูกยกเลิกแล้ว

เขตเวลาอื่นในจีนแผ่นดินใหญ่

ถึงแม้ว่าเขตเวลาอย่างเป็นทางการของจีนจะเป็นเวลาปักกิ่งเพียงอย่างเดียว รัฐสภาประชาชนแห่งเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เนื่องจากที่ตั้งทางภูมิศาสตร์อยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ จึงได้ประกาศเขตเวลาอุรุมชี (UTC+6) ช้ากว่าเวลาปักกิ่งไปสองชั่วโมง และถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ แต่พลเมืองในท้องถิ่นก็ใช้กันอย่างกว้างขวาง