ชมรมนิเทศศิลป์

ฝ่ายต่างๆ ของชมรมนิเทศศิลป

ชมรมนิเทศศิลปเป็นชมรมที่เน้นพัฒนาทักษะด้านการสื่อสาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสื่อสารผ่านงานศิลปะ (เป็นที่มาของชื่อนิเทศศิลป์ หมายถึงศิลปะแห่งการสื่อสาร) ทำให้ชมรมฯ มีฝ่ายต่างๆ ถึง 4 ฝ่าย เพื่อตอบสนองความต้องการของนักเรียนสมาชิกชมรม ผู้มีใจรักในการสื่อสารอย่างมีศิลปะ และในปีนี้ชมรมนิเทศศิลปจะเปิดอีกหนึ่งฝ่ายนั่นคือ ฝ่ายประชาสัมพันธ์

ฝ่ายละครเวที

ละครเวทีเป็นงานศิลปะแขนงหนึ่งที่ใช้ถ่ายทอดสารได้เป็นอย่างดี มีสเน่ห์ และมีความน่าสนใจ ทั้งยังไม่จำกัดในเรื่องของเพศ วัย และสถานะ จึงไม่น่าแปลกใจ ที่ละครเวทีจะเป็นสื่อแรกๆ ที่เราเลือกใช้เพื่อ ถ่ายทอดเรื่องราวและประสบการณ์ให้แก่ผู้อื่น
หลายคนคงกำลังเข้าใจละครเวทีผิดไป เราอาจนึกว่าละครเวทีคือละครที่เล่นบนเวทีในโรงละครเท่านั้น จริงๆ แล้วละครเวทีไม่ได้จำกัดอยู่แค่นั้น ละครเวทีสามารถ เล่นได้ทุกที่ ทุกเวลา และไม่จำเป็นต้องใช้โรงละครหรือเครื่องแต่งกายหรูหรา ต้องการเพียงผู้ส่งสาร สาร และผู้รับสารเท่านั้น อย่างอื่นเป็นเพียงองค์ประกอบเสริม ยกตัวอย่างละครเวทีที่เรารู้จักกันดี และหลายคนคงนึกไม่ถึงว่าสิ่งนี้เป็นละครเวที นั่นคือ นิทานอีสป
นิทานอีสปจะกล่าวถึงเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ซึ่งมักใช้สัตว์เป็นตัวละครหลัก และในตอนท้ายมักจบด้วยการให้ข้อคิดด้วยประโยคที่เราคุ้นหู 'นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า' นับได้ว่านิทานอีสปเป็นละครเวทีอย่างแท้จริง เพราะประกอบไปด้วยองค์ประกอบหลักของละครเวทีอย่างครบถ้วน ตั้งแต่ผู้ส่งสารนั่นก็คือผู้แสดงรวมถึงทีมงานทั้งหมด สารคือข้อคิดที่ได้จากละครเรื่องนี้ และผู้รับสารก็คือเด็กๆ ที่นอนฟังนิทานอย่างใจจดใจจ่อก่อนจะม่อยหลับไปในทุกๆ คืน
ฝ่ายละครเวที ชมรมนิเทศศิลป์ ได้เข้าร่วมเรียนรู้และฝึกฝนละครกับผู้เชี่ยวชาญมากมาย ไม่ว่าจะเป็นรุ่นพี่จากภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนไปถึงระดับมืออาชีพอย่างเครือข่ายหน้ากากเปลือย (Naked Masks) ที่เพิ่งกวาดรางวัลชนะเลิศจากการประกวดละคร(เวทีสุขภาวะ) ในเทศกาลละครกรุงเทพมาแล้วถึง 2 ปีซ้อน ซึ่งฝ่ายละครเวที ชมรมนิเทศศิลป์ก็มีส่วนร่วมในความสำเร็จทั้ง 2 ครั้งนี้ด้วย

ฝ่ายออกแบบ

งานออกแบบเป็นศิลปะอีกแขนงที่เราเริ่มหันมาให้ความสนใจกันมากขึ้น แม้หลายคนจะยังไม่ค่อยเข้าใจงานออกแบบสักเท่าไรนัก แต่อย่างน้อยที่สุดงานออกแบบ ก็ได้ชื่อว่าสวย จึงไม่น่าแปลกใจที่ไม่ว่าจะเป็นศิลปินตัวจริงหรือคนเดินถนนผ่านไปมา ทุกคนต่างก็ให้ความสนใจกับงานออกแบบ
ฝ่ายออกแบบ ชมรมนิเทศศิลป์กำหนดให้เรียนรู้ทักษะการออกแบบใน 4 ด้านได้แก่ ออกแบบเรขศิลป์ (Computer Graphic) ออกแบบผลิตภัณฑ์ (Product Design) ออกแบบบรรจุภัณฑ์ (Packaging Design) และออกแบบภายใน (Interior Design) แต่โดยมากแล้วจะเน้นไปทางออกแบบเรขศิลป์ เพราะงานด้านนิเทศศิลป์ ส่วนใหญ่จำเป็นต้องใช้ Computer Graphic เข้าช่วย
ปัจจุบันงานออกแบบเป็นที่นิยมกันค่อนข้างมาก บรรดาห้างสรรพสินค้า ร้านค้าและสถานที่ท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวต่างๆ ต่างก็หันมาให้ความสำคัญในเรื่อง การออกแบบมากขึ้น นอกจากนั้นยังมีองค์กรส่วนหนึ่ง ที่มีนโยบายสนับสนุนวงการออกแบบไทยให้ก้าวหน้า ด้วยการจัดตั้งศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (Thailand Creative & Design Center - TCDC) เพื่อปลุกเร้าแรงบันดาลใจให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ใหม่ๆ และตอบสนอง Lifestyle ของผู้มีใจรักงานออกแบบ นี่ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ชี้ให้เห็นว่า ยุคแห่งงานออกแบบได้มาถึงแล้ว

ฝ่ายนิตยสาร

นิตยสารเป็นอีกสื่อหนึ่งที่เรียกได้ว่าถือกำเนิดมาช้านานแล้ว จนในระยะหลังได้มีการปรับเปลี่ยนวงการนิตยสาร ทำให้นิตยสารกลายเป็นสื่อที่เป็นที่เรานิยมกัน ในอันดับต้นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่วัยรุ่น เพราะนิตยสารสามารถถ่ายทอดสารในรูปแบบที่เข้าใจได้ง่าย ตรงประเด็น และสะดวก อีกทั้งยังไม่ราคาไม่แพงมากนัก ทำให้ปัจจุบันมีนิตยสารในท้องตลาดมากมาย ไม่ว่าจะเป็นสำนักพิมพ์น้อยใหญ่ รวมทั้งฝ่ายนิตยสาร ชมรมนิเทศศิลป์เองด้วย
ฝ่ายนิตยสาร ชมรมนิเทศศิลป์ จัดตั้งขึ้นเพื่อผลิตนิตยสารเกี่ยวกับโรงเรียนซึ่งยึดนำโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาเป็นหลัก ผลิตนิตยสารออกมาให้เราได้ชมกันอยู่เนืองๆ ในชื่อ ZODOTU ข้อมูลและเนื้อหา สาระต่างๆ จึงเกี่ยวกับนักเรียนในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา แต่นิตยสารก็ยังคงคุณภาพและความน่าเชื่อถือเอาไว้ ไม่ได้เดินเอียงหรือ เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เนื้อหาด้านในมีทั้งสาระและความบันเทิงอยู่ด้วยกัน ทำให้ผู้อ่านรู้สึกเพลิดเพลินเหมือนได้อ่านนิตยสารบันเทิงทั่วไป แต่ในส่วนของความรู้ทาง วิชาการก็ยังเป็นสิ่งที่ให้เป็นประโยชน์กับนักเรียน แต่เมื่อได้อ่านแล้วจะไม่รู้สึกตึงเครียดเหมือนกับนิตยสารทางวิชาการทั่วไป นับได้ว่าเป็นสเน่ห์อีกอย่างหนึ่งของนิตยสาร ZODOTU
นอกจากนี้ฝ่ายนิตยสารยังได้เดินทางไปศึกษาดูงานตามสถานที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นนิตยสาร Lifestyle+Travel ซึ่งเป็นนิตยสารที่มีการทำงานอย่างเป็นระบบ มีการจัดการที่ดีทั้งทางด้านการทำเนื้อหา การจัดรูปเล่มและเป็นนิตยสารที่มีการวางแผงขายทั่วโลก สัมภาษณ์นักเขียนมากประสบการณ์อย่างคุณปราบดา หยุ่น ซึ่งเคยได้รับรางวัลซีไรต์มาแล้วในปี 2545 จากผลงานชื่อความน่าจะเป็น สัมภาษณ์และศึกษาดูงานที่สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 รวมถึงสัมภาษณ์ศูนย์หนังสือ ที่มีระบบการจัดการหนังสือดีเยี่ยมอย่างศูนย์หนังสือจุฬาฯ และอีกมากมาย ทั้งหมดนี้ทำให้นิตยสาร ชมรมนิเทศศิลป์มีความแข็งแกร่ง มากไปด้วยประสบการณ์ และมีความเข้าใจในกระบวนการผลิตนิตยสาร เป็นอย่างดี

ฝ่ายออกแบบพัสตราภรณ์

สำหรับหลายคนต่อให้แปลอีกกี่ครั้ง ก็ยังคงไม่เข้าใจว่าฝ่ายนี้มีหน้าที่อะไร พัสตราภรณ์นั้นแปลว่าเครื่องนุ่งห่มที่สวยงาม แปลอีกครั้งก็จะได้ความว่าฝ่ายนี้คือฝ่าย Fashion Design นั่นเอง ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ายุคนี้เป็นยุคแห่งงานออกแบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งศิลปะบนร่างกายอย่างเสื้อผ้า การออกแบบเสื้อผ้านั้นนับเป็นศิลปะการ สื่อสารแบบประยุกต์ เนื่องจากเสื้อผ้านั้นไม่สามารถนำมาสื่อสารหรือถ่ายทอดสารได้โดยตรง แต่กระนั้นเสื้อผ้าก็ยังเป็นองค์ประกอบสำคัญและจำเป็นเป็นอย่างยิ่งสำหรับ การสื่อสารในเกือบทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นงานละครเวทีที่ต้องใช้เสื้อผ้าช่วยในการสื่อสารร่วมกับนักแสดง งานพิธีกรที่บุคลิกภาพมีความสำคัญมาเป็นอันดับหนึ่ง หรือแม้แต่งานประชาสัมพันธ์ที่ต้องเป็นตัวแทนให้แก่องค์กร ต่างก็ขาดงานออกแบบเสื้อผ้าดีๆ ไม่ได้ทั้งสิ้น
ฝ่ายออกแบบพัสตราภรณ์เคยมีผลงานในระดับประเทศเช่นกัน ล่าสุดส่งชุดเข้าประกวดในงาน Bangkok Fashion Week ปี 2548 และผ่านเข้าถึงรอบ 15 ชุดสุดท้าย ซึ่งนั่นเป็นสัญญาณที่ดีที่บ่งชี้ว่าฝ่ายออกแบบพัสตราภรณ์กำลังจะขยายตัวและเติบโตขึ้นเรื่อยๆ และจะพัฒนาฝีมือและผลงานต่อไป