google/wiki40b huggingface dataset:
จักรพรรดิวัยสะออน

เนื้อเรื่อง

คูสโก้ องค์จักรพรรดิหนุ่มได้ถูกกฎมนเฑียรบาลว่า ผู้ที่จะสืบทอดเป็นองค์จักรพรรดินั้นจะต้องเป็นผู้สำเร็จการศึกษามาก่อน แต่คูสโก้กลับไม่มี ทำให้คูสโก้ต้องสละบังลังก์เป็นการชั่วคราว เพื่อไปเข้าเรียนศึกษาโรงเรียนแห่งหนึ่ง พอจบการศึกษาแล้วจึงจะกลับมาครองราชย์ตามเดิม คูสโก้เองก็ไม่ได้เต็มใจเรียนมากซะเท่าไร แต่ก็ได้เจอเพื่อนร่วมห้องสาวที่ชื่อว่า มาลีน่า ซึ่งคูสโก้นั่นหลงรักมาลีน่ามาก แต่มาลีน่าไม่ค่อยจะชอบคูสโก้ เพราะนิสัยของคูสโก้เป็นที่น่าเบื่อมากคือ นิสัยหลงตัวเอง คุยโม้โออวด และไม่สนใจการเรียน มักชอบลอกการบ้านเสมอ
ทางด้านอีสม่าผู้ที่หวังจะขึ้นบังลังก์แทนคูสโก้ก็ได้ไปปลอมตัวเป็นแอมซี่ ผู้อำนวยการของโรงเรียนที่คูสโก้เรียนอยู่และให้ครองท์ ชายร่างใหญ่ผู้เป็นลูกน้องของอีสม่าเข้าเรียนร่วมกับคูสโก้ เพื่อคอยหาทางกำจัดคูสโก้ ไม่ให้กลับมาครองบังลังก์ แล้วทีนี้คูสโก้จะสามารถทำลายแผนการของอีสม่าและเรียนจบแล้วกลับมาครองบังลังก์ได้หรือไม่
จูดิธ เลย์สเตอร์

ประวัติ

เลย์สเตอร์ฮาร์เล็มในประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นลูกหนึ่งในแปดคนของยาน วิลเล็มสซ์ เลย์สเตอร์ผู้มีอาชีพกลั่นเบียร์และทอผ้า รายละเอียดของการศึกษาไม่ทราบแน่นอน แต่ในวัยรุ่นเลย์สเตอร์ก็มีความสามารถพอที่จะได้รับการกล่าวถึงหนังสือ “Beschrijvinge ende lof der stadt Haerlem” (ค.ศ. 1621) ที่เขียนโดยซามูเอล แอมพ์ซิง ที่เดิมเขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1621 และมาปรับปรุงในปี ค.ศ. 1626-1627 และตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1628
ในปี ค.ศ. 1633 เลย์สเตอร์ก็เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมเซนต์ลูค ซึ่งเป็นเพียงสมาชิกสตรีหนึ่งในสองคนที่ได้รับเข้าเป็นสมาชิกของสมาคม ภายในสองปีหลังจากนั้นเลย์สเตอร์ก็มีลูกศิษย์ฝึกงานเป็นชายสามคน จากหลักฐานทางเอกสารเลย์สเตอร์ฟ้องฟรันส์ ฮาลส์ว่าขโมยลูกศิษย์ไปคนหนึ่ง แม่ของลูกศิษย์จ่ายค่าเสียหายให้เลย์สเตอร์ 4 กิลเดอร์เพียงครึ่งหนึ่งของที่เรียกร้อง และแทนที่จะคืนลูกศิษย์ให้ฮาลส์ก็ยอมเสียค่าปรับ 3 กิลเดอร์ แต่เลย์สเตอร์เองก็ถูกปรับในฐานะที่ไม่ได้ลงทะเบียนลูกศิษย์ไว้กับสมาคม
ในปี ค.ศ. 1636 เลย์สเตอร์สมรสกับยาน มีนเซอ โมเลเนอร์ผู้เป็นจิตรกรผู้มีผลงานมากแต่มีความสามารถด้อยกว่า เลย์สเตอร์กับสามีย้ายอัมสเตอร์ดัมไปเพื่อไปหาช่องทางทางงานอาชีพที่ดีกว่า สองสามีภรรยาไปอยู่ได้สิบเอ็ดปีมีบุตรธิดาด้วยกันห้าคนแต่เพียงสองคนเท่านั้นที่รอดชีวิตมาจนโต ต่อมาก็ย้ายไปอยู่ที่ฮีมสเตดและไปเสียชีวิตที่นั่นในปี ค.ศ. 1660 เมื่ออายุได้ 50 ปี
งานเขียนส่วนใหญ่ของเลย์สเตอร์เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1629 ถึงปี ค.ศ. 1635 ก่อนที่จะมีบุตรธิดา เท่าที่ทราบก็มีงานเขียนเพียงสองชิ้นเท่านั้นที่เขียนหลังปี ค.ศ. 1635 ที่เป็นภาพประกอบสองภาพสำหรับหนังสือเกี่ยวกับดอกทิวลิปที่เขียนในปี ค.ศ. 1643 และภาพเหมือนที่เขียนในปี ค.ศ. 1652
แม้ว่าจะเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงและเป็นผู้ที่ได้รับความนับถือจากผู้ร่วมสมัยในระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่งานของเลย์สเตอร์ก็ถูกลืมกันไปหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว และมาได้รับการรื้อฟื้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1893 พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ซื้อภาพที่เชื่อกันว่าเขียนโดยฟรันส์ ฮาลส์แต่กลับพบว่าเป็นภาพที่เขียนโดยเลย์สเตอร์ นักประวัติศาสตร์ศิลป์ตั้งแต่นั้นมามักจะถือว่าเลย์สเตอร์เป็นจิตรกรที่เขียนงานลอกเลียนแบบหรือผู้ที่เขียนตามแบบฟรันส์ ฮาลส์ แต่ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมาทัศนคติดังว่าก็เริ่มจะเปลี่ยนไป

เลย์สเตอร์ และ ฟรันส์ ฮาลส์

นอกไปจากการฟ้องร้องที่กล่าวข้างต้นแล้วความสัมพันธ์ทางอาชีพระหว่างเลย์สเตอร์ และ ฟรันส์ ฮาลส์ก็ไม่กระจ่างแจ้งว่าเป็นไปในรูปใด เลย์สเตอร์อาจจะเป็นลูกศิษย์หรือเป็นเพื่อนร่วนอาชีพ และอาจจะเป็นพยานในพิธีรับศีลจุ่มของมาเรียลูกสาวของฮาลส์เมื่อราวต้นคริสต์ทศวรรษ 1630 ก็เป็นได้ ตามหลักฐานจากบันทึกของจูดิธ ยานส์ แต่ก็ไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับจูดิธ ยานส์ในฮาร์เล็ม และไม่มีหลักฐานด้วยว่าเลย์สเตอร์ฝึกงานกับฮาลส์ แม้ว่างานของเลย์สเตอร์ “Merry Drinker” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1629 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งอัมสเตอร์ดัม มีลักษณะคล้ายงานเขียนของฮาลส์ชื่อ “The Jolly Drinker” ของปี ค.ศ. 1627-1628 ที่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งอัมสเตอร์ดัมเช่นกัน นักประวัติศาสตร์บางคนให้ความเห็นว่าเลย์สเตอร์น่าจะเป็นลูกศิษย์ของฮาลส์เพราะลักษณะการเขียนภาพที่ใกล้เคียงกัน

งานจิตรกรรม

เลย์สเตอร์เป็นจิตรกรผู้มีความคิดใหม่ๆ เกี่ยวกับการเขียนภาพชีวิตประจำวันภายในที่อยู่อาศัย ที่จะเขียนภาพสตรีที่อยู่ในบ้านซึ่งไม่ได้นิยมเขียนกันมาจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1650 งานเขียนอื่นๆ ก็มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับจิตรกรร่วมสมัยเช่นฮาลส์, ยาน สตีน, และจิตรกรกลุ่มคาราวัจจิโออูเทร็คช์ เฮ็นดริค เทอร์บรุกเก็น และ เจอราร์ด ฟาน โฮนท์ฮอร์สต์
กล้องโทรทรรศน์กระจกเหลว

กล้องโทรทรรศน์กระจกเหลว (อังกฤษ: Liquid mirror) เป็นกล้องโทรทรรศน์แบบสะท้อนแสง ที่มีกระจกปฐมภูมิเป็นแอ่งของเหลวสะท้อนแสง หมุนตลอดเวลา โดยปกติจะใช้ปรอท
ไอแซก นิวตันนับเป็นบุคคลแรกที่รู้ว่าของเหลวที่หมุนรอบตัว จะก่อให้เกิดรูปพาราโบลาร์แบบวงกลม และด้วยเหตุนี้ จึงสามารถนำมาใช้สร้างกล้องโทรทรรศน์ได้ แต่เขาไม่สามารถสร้างขึ้นมาได้จริงๆ เพราะไม่ทราบวิธีการควบคุมความเร็วการหมุนให้คงที่ได้ (ในสมัยนั้นยังไม่มีมอเตอร์ไฟฟ้า)
ข้อดีที่สำคัญของการใช้กระจกเหลวก็คือ ต้นทุนที่ประหยัด กล้องโทรทรรศน์แบบกระจกเหลวขนาด 6 เมตร ของมหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย ใช้ต้นทุนการผลิตเพียง 1/5 ของกล้องโทรทรรศน์แบบเดิมที่ใช้กระจกเงาซึ่งทำมาจากแก้ว
เนื่องจากรูปร่างของของเหลวนั้นจะขึ้นอยู่กับความถ่วง กล้องโทรทรรศน์แบบนี้จึงต้องมีการวางในตำแหน่งที่ตั้งตรง ทำให้กล้องโทรทรรศน์ต้องชี้ขึ้นไปยังจุดเหนือศีรษะเสมอ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ยุ่งยากแต่อย่างใด เพราะวัตถุในท้องฟ้าย่อมเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ตามฤดูกาล และช่วงเวลาของวัน
ไอ้หนุ่มหมัดเมา ภาคหมัดวานร

เนื้อเรื่อง

อาจารย์เหวินเบียว แห่งสำนักคุ้มภัย เชนหยวน ได้มาเจอชายคนหนึ่งกำลังจะขโมยม้า ทั้งสองได้เกิดการปะทะกัน ในที่สุดชายคนนั้นก็สารภาพว่าตนเอง คือ ตำรวจชื่อฮังยี่หู แต่ที่ต้องมาขโมยม้าก็เพื่อจะนำไปจับคนร้าย หลังจากกลับมาที่สำนัก เหวินเบียวพบว่าน้องชายของเขา เหวินเบา ลักลอบค้ากัญชา เหวินเบียวสั่งให้น้องชายของเขาเข้ามอบตัว แต่ภรรยาของเหวินเบาได้คุกเข่าขอร้อง ด้วยความสงสาร เหวินเบียวจึงยอมทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น โดยหารู้ไม่ว่าการลักลอบค้ากัญชาในครั้งนี้ เหวินเบาได้ร่วมมือกับหยูไห่หยาง หัวหน้าคุ้มภัยของสำนัก จากเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เหวินเบาและหยูไห่หยาง คิดที่จะกำจัดเหวินเบียว จีงได้วางแผนลอบทำร้ายเหวินเบียวจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ทั้งสองคิดว่าเหวินเบียวเสียชีวิตแล้ว จึงนำไปโยนทิ้งในแม่น้ำ แต่ได้มีหญิงสาวชื่อเซ้าหมินมาพบเข้า จึงได้ช่วยชีวิตเขาไว้ ตระกูล เฉิน เป็นครอบครัวที่ร่ำรวย เฉินเจี่ยพยายามที่จะศึกษาวิทยายุทธ์ที่มีชื่อว่า หมัดวานร เฉินเจี่ยมีอาแท้ๆ คนหนึ่งชื่ออาเดะ ซึ่งมีอายุไล่เลี่ยกับเฉินเจี่ย ทั้งสองจึงสนิทกันเหมือนพี่น้อง วันหนึ่งทั้งสองคนได้ร่วมมือกันวางแผนโกหกพ่อของเฉินเจี่ย เพื่อหาทางไปเมืองหลวง เมื่อมาถึงเมืองหลวง เฉินเจี่ยได้พบกับเซ้าหมิน ซึ่งมีความเชี่ยวชาญในการใช้หมัดวานร ทั้งสองจึงพยายามสะกดรอยตาม เพื่อต้องการรู้ที่มาของหมัดวานร
การากุม

ทะเลทรายการากุม (เติร์กเมน: Garagum, รัสเซีย: Каракумы, คาซัค: 'Қарақұм') ในภาษาเตอร์กิก ชื่อทะเลทรายมีความหมายว่า ทะเลทรายดำ เป็นทะเลทรายในเอเชียกลาง ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทะเลอารัล มีเนื้อที่ประมาณ 350,000 กม² ครอบคลุมพื้นที่ 70% ของประเทศเติร์กเมนิสถาน มีประชากรอยู่อาศัยบางตา มีค่าเฉลี่ย 1 คนต่อพื้นที่ 6.5 กม² และมีฝนตกน้อย ค่าเฉลี่ย 70 ถึง 150 มม.
เขาศูนย์

เขาศูนย์ เป็นภูเขาที่อยู่ในอำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช อยู่ห่างจากภูเขาหลวงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 15 กิโลเมตร ทิศเหนือตั้งอยู่ในเขตตำบลกระเปียด ทิศใต้ และตะวันออกตั้งอยู่ในเขตตำบลไม้เรียง ทิศตะวันตกตั้งอยู่ในเขตตำบลคลองเส
ภูมิประเทศของเขาศูนย์ เป็นพื้นที่ป่าที่มีการปลูกต้นยางพาราแทรกอยู่โดยทั่วไปจนถึงยอดเขา บางส่วนเป็นพื้นที่ปลูกไม้ผล ลักษณะพื้นที่เป็นแนวเขาสูงสลับกับร่องเขา ร่องน้ำทางทิศเหนือจะไหลสู่คลองชัยต่อกับแม่น้ำตาปี ร่องน้ำทางทิศตะวันตกของพื้นที่จะไหลสู่คลองขันต่อกับแม่น้ำตาปี ร่องน้ำทางทิศตะวันออกและทิศใต้ของพื้นที่จะไหลลงสู่คลองเสต่อกับแม่น้ำตาปี เขาศูนย์มีเขาบริวารอีกสามลูก คือ เนินลูกกรอก ควนไฟไหม้ และเขาขวาง
ยอดเขาศูนย์ มีความสูง 510 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง บนยอดเขาเป็นที่ตั้งของสถานีถ่ายทอดสัญญาณโทรคมนาคม มีการตัดถนนลาดยาง ขึ้นไปบนเขาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 ระยะทาง 7 กิโลเมตร ในช่วงตอนเช้า หรือหลังฝนตกจะมีทะเลหมอกปกคลุมโดยรอบ

การประวัติทำแร่วุลแฟรมบนเขาศูนย์

มีการค้นพบแร่วุลแฟรมบนภูเขา  ทำให้ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาหาแร่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 เป็นต้นมา โดยเริ่มจากการหาแร่บนผิวดินที่เรียกว่าลูกพลัดต่อมาพัฒนาเป็นการขุดลึกลงไปในชั้นหินเป็นอุโมงค์ไปตามสายแร่ เมื่อมีการขุดกันมากสาย แร่ที่พบก็อยู่ลึกลงไปทุกทีและสินแร่ที่ขุดได้มีปริมาณน้อยลง แต่เนื่องจากชื่อเสียงที่โด่งดังของเขาศูนย์ยามนั้นว่าเคยสร้างคนขุดให้รวยได้ภายในเวลารวดเร็ว ทำให้ผู้คนที่หวังจะแสวงโชคยังคงอพยพเข้ามา จนกระทั่ง พ.ศ. 2524 กองทัพภาคที่ 4 โดยพลโทจวน วรรณรัตน์ (ยศในขณะนั้น) ได้ออกคำสั่งปิดเขาศูนย์ ห้ามมีการขุดและซื้อขายแร่บนเขาอย่างเด็ดขาด โดยให้เหตุผลด้านความมั่นคงของประเทศ แต่ยังคงมีการดื้อแพ่งของผู้แสวงโชคส่วนหนึ่งที่ทำการต่อไปตามปกติ ดังนั้นในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2525 กองทัพภาคที่ 4 โดยพลโทหาญ ลีนานนท์ (ยศในขณะนั้น) ได้ออกคำสั่งรื้อถอนสิ่งก่อสร้างทั้งหมด และให้ขนย้ายสิ่งของ สัมภาระและคนทั้งหมด ลงจากเขาศูนย์ภายใน 24 ชั่วโมง มีการจัดบริการรถยนต์และรถไฟขบวนพิเศษอพยพย้ายผู้คนที่มาแสวงโชคกลับภูมิลำเนา ส่วนผู้ไม่มีที่ทำกินก็ให้อพยพไปที่นิคมสร้างตนเองสุคิริน อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาสพร้อมมอบที่ดินทำกินให้ ตามแนวนโยบาย 66/23 หรือ “ใต้ร่มเย็น” ทำให้การทำแร่บนเขาศูนย์ได้หยุดลงนับแต่นั้นเป็นต้นมา
การขุดแร่ที่ผ่านมาทำให้เหลือสายแร่อยู่ในระดับที่ลึกมากกว่า 200 เมตร ประกอบกับแร่วุลแฟรมมีราคาที่ตกต่ำมาก แม้สถานการณ์ในพื้นที่จะสงบลงแล้วก็ตาม จึงไม่มีผู้สนใจจะขุดแร่ที่เขาศูนย์อีกต่อไป เพราะไม่คุ้มกับความเสี่ยงและการลงทุน ในที่สุดการขุดแร่วุลแฟรมบนเขาศูนย์ก็หยุดไปโดยปริยายจนถึงปัจจุบัน
ซึตูบัล

ซึตูบัล (โปรตุเกส: Setúbal) เป็นเมืองใหญ่ในเทศบาลซึตูบัล ประเทศโปรตุเกส มีพื้นที่ 172.0 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 118,696 คน ในเขตเทศบาล เมืองมีประชากร 89,303 คน เป็นเมืองท่าทางทะเล ผลิตและค้าเหล้าองุ่น เปลือกไม้ก๊อก ส้มและเกลือ มีอุตสาหกรรมต่อเรือ
อินทรโจก

อินทรโจก (เนปาล: इन्द्रचोक) หรือ วังฆะ (เนวาร์: वंघः) เป็นจัตุรัสสำหรับประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ย่านตลาด และเส้นทางที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของกรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ในอดีตย่านอินทรโจก ย่านมรุ จัตุรัสกาฐมาณฑุดูร์บาร์ ชนพหา และย่านอสัน ถือเป็นจุดหมายตาในเส้นทางการค้าระหว่างอินเดีย-ทิเบต ปัจจุบันเป็นย่านการค้าที่มีชีวิตชีวา
มีถนนหกสายบรรจบที่จัตุรัสอินทรโจก เชื่อมโยงกับจัตุรัสอื่น ๆ ในกาฐมาณฑุ เป็นเส้นทางที่มีวัดวาอารามและตลาดหลายแห่ง ดึงดูดผู้แสวงบุญและนักท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก จัตุรัสแห่งนี้ตั้งชื่อตามพระอินทร์ เทพเจ้าในศาสนาฮินดู
สถานีพระราม 9

ที่ตั้ง

ถนนรัชดาภิเษก บริเวณทิศเหนือของสี่แยกพระราม 9 จุดบรรจบถนนรัชดาภิเษก, ถนนอโศก-ดินแดง และถนนพระราม 9 ในพื้นที่แขวงดินแดง เขตดินแดง และแขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร

สัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สัญลักษณ์เป็นรูปเลข 9 ไทย (๙) เนื่องจากสถานีตั้งอยู่บริเวณสี่แยกพระราม 9 จุดตัดถนนพระราม 9 โดยใช้สีแดงเพื่อบ่งบอกถึงความเป็นย่านธุรกิจ หรือตลาด

รูปแบบของสถานี

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 23 เมตร ยาว 199 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 18 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาแบบเกาะกลาง (Station with Central Platform)

ศูนย์การค้าภายในสถานี

ภายในสถานีพระราม 9 ได้จัดให้มีส่วนร้านค้า หรือเมโทรไนน์ ที่ชั้นบนสุดของสถานี เปิดให้บริการวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 และยังมีทางเข้าสู่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา แกรนด์ พระราม 9 ที่ชั้น B ของศูนย์การค้า เพื่อเชื่อมทางเดินเข้าตัวสถานีที่ชั้นบนสุดของสถานี นับเป็นอาคารอสังหาริมทรัพย์หลังที่สองที่สามารถเจาะตัวสถานีเพื่อทำทางเดินเข้าสู่สถานีได้
เทือกเขาเกรตดิไวดิง

การสำรวจครั้งแรก

การสำรวจเทือกเขาเกรตดิไวดิงครั้งแรกเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1813 โดยชาวยุโรปชื่อ Gregory Blaxland,  William Charles Wentworth และ William Lawson. T การสำรวจในครั้งนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของการอพยพชาวยุโรปจากชายฝั่งตะวันออกเข้าไปภายในของประเทศออสเตรเลียหรือในชนบท ที่ก่อนหน้านี้จะถูกกั้นโดยที่ราบสูงของเทือเขานี้

ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศของเทือกเขาเกรตดิไวดิงมีลักษณะที่แตกต่างกันตามตำแหน่งที่ตั้ง แถบชายฝั่ง ไหล่เขาด้านตะวันตก และแนวเขาทางทิศตะวันตกแถบชายฝั่งจะมีภูมิอากาศอบอุ่น พื้นที่แถบภูเขาจะหนาวเย็น และหิมะตกในช่วงฤดูหนาว และแนวเขาทางทิศตะวันตกมีปริมาณหิมะน้อยลงกว่าพื้นที่แถบภูเขา นอกจากนี้เทือกเขานี้ยังมีผลกระทบต่อภูมิอากาศของประเทศออสเตรเลีย เพราะมันสามารถกั้นทิศทางและความชื้นจากทะเลมายังประเทศออสเตรเลียได้ ทำให้ทางตะวันออกเฉียงใต้ในประเทศออสเตรเลียมีอากาศแห้งแล้งและเป็นพื้นที่เงาฝน
เดอะเน็กซ์บอย/เกิร์ลแบนด์ไทยแลนด์

กติกา

การแข่งขันจะถูกแบ่งออกเป็น 2 ทีมใหญ่คือทีมบอย และ ทีมเกิร์ล โดยแต่ละทีมจะมีกรรมการหรือโปรดิวเซอร์ทีมละ 4 คน ซึ่งผู้เข้าแข่งขันจะต้องผ่านการแนะนำตัวและผ่านการคัดเลือกอีก 2 รอบคือรอบลิปซิ้ง และ รอบร้องเพลง ถึงจะได้ไปรอในรอบฮอตซีท

รอบลิปซิ้ง

หลังจากที่ผู้เข้าแข่งขันทำการแนะนำตัวเสร็จจะต้องขึ้นลิฟท์ไปบนเวทีเพื่อไปแสดงความสามารถด้านการลิปซิ้งและการเอ็นเตอร์เทนผู้คน แต่หากผู้เข้าขันได้ปุ่มสีแดงอย่างน้อย 2 ปุ่มจากโปรดิวเซอร์ผู้เข้าแข่งขันก็จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันที

รอบฮอตซีท

ในแต่ละทีมจะมีฮอตซีทอย่างละ 6 ที่ เมื่อฮอตซีทในแต่ละทีมมีผู้เข้าแข่งขันครบทั้ง 6 คนแล้ว ผู้เข้าแข่งขันที่ได้นั่งบนฮอตซีทสามารถถูกคัดออกและสับเปลี่ยนเป็นผู้เข้าแข่งขันคนใหม่ได้ทุกเมื่อ หากโปรดิวเซอร์ในทีมนั้นได้ทำการปรึกษาจะว่าจะคัดเลือกผู้ที่นั่งอยู่บนฮอตซีทออกแล้วเอาผู้เข้าแข่งขันคนใหม่เข้ามาแทน ซึ่งผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกจากฮอตซีทจะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันที 
โดยผู้เข้าแข่งขันที่นั่งฮอตซีทเป็น 6 คนสุดท้ายทั้ง 2 ทีมจะได้ผ่านเข้ารอบไปในรอบแสดงสดและจะได้เป็นศิลปินบอยแบนด์และเกิร์ลกรุ๊ปวงใหม่ของประเทศไทย
เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์

ประวัติ

เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์จัดตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2478 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2478 ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ 20 สิงหาคม 2478) น.อ.อาทิตย์ทิพอาภา ร.น. เจ้าพระยายมราช พล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรชัยยัน ออกไว้ ณ วันที่ 25 มีนาคม 2478 โดยจัดเขตชุมนุมชนในบรรดาตำบล อันเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมือง 
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จากเดิม 4.85 ตารางกิโลเมตร เป็น 14 ตารางกิโลเมตร ตามพระราชกฤษฎีกาการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2512 ให้ไว้ ณ วันที่ 26 ธันวาคม 2512 เพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและทำนุบำรุงท้องถิ่น โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบล ประกอบด้วย ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งหมด ตำบลเกาะหลักบางส่วน และตำบลอ่าวน้อยบางส่วน มีชุมชนย่อยในเขตเทศบาล 10 ชุมชน
เหตุเขื่อนแตกที่ลาว พ.ศ. 2561

การซื้อขายไฟฟ้าไทยกับลาว

โดยเมื่อวันที่ 6 ก.พ. 2556 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย หรือ กฟผ. ได้ลงนามสัญญาซื้อขายไฟฟ้า กับ บริษัท ไฟฟ้า เซเปี่ยน-เซน้ำน้อย โดย กฟผ. รับซื้อไฟฟ้าประมาณ 354 เมกะวัตต์ ที่จุดส่งมอบไฟฟ้าชายแดนไทย-ลาว คิดเป็นพลังงานไฟฟ้า 1,575 ล้านหน่วยต่อปี อายุสัญญา 27 ปี มีจุดเชื่อมโยงระบบส่ง 500 เควี ฝั่งลาวที่สถานีไฟฟ้าปากเซ และฝั่งไทยที่สถานีไฟฟ้าแรงสูงอุบลราชธานี 3 โครงการฯ กำหนดเริ่มจำหน่ายไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ให้ กฟผ. ในปีหน้า 2562

ผลกระทบ

ภายในไม่กี่วันของภัยพิบัติ ผู้รอดชีวิตกำลังตั้งคำถามว่าเหตุใดพวกเขาจึงได้รับคำเตือนเล็กน้อยก่อนที่มันจะเกิดขึ้น "กับบางส่วนของพลัดถิ่นว่าพวกเขาได้รับคำเตือนให้อพยพบ้านเพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่ภัยพิบัติจะเกิด" หนังสือพิมพ์เดอะวอชิงตันโพสต์ ตั้งข้อสังเกตว่า "มันก็ไม่มีความชัดเจนว่าจะเสียหายร้ายแรงต่อแผนโดยรวม"สำหรับความปรารถนาต่อกระแสไฟฟ้าที่ใช้กำลังน้ำของประเทศลาว ในขณะเดียวกัน หุ้นในบริษัทต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับโครงการ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เอสเค อีแอนด์ซี (SK E&C) ร่วงทันทีหลังจากเกิดภัยพิบัติ

ประกันส่งทีมลงสำรวจพื้นที่

ขณะที่นางสาวนิตยา พิริยะธรรมวงศ์ ประธานกรรมการบริหารของบริษัท บมจ.ชับบ์สามัคคีประกันภัย เปิดเผย “ประชาชาติธุรกิจ” ว่า ในส่วนของบริษัทได้เข้าไปรับประกันภัยเขื่อนเซเปียน-เซน้ำน้อย ที่ สปป.ลาว โดยเป็นการรับประกันภัยต่อมาจาก บมจ.อลิอันซ์ ประกันภัย ลาว (Allianz General Laos) ในสัดส่วน 17.5% บนกรมธรรม์ประกันการก่อสร้าง (contractors all risks) รวมทั้งการประกันความรับผิดต่อบุคคลภายนอก ซึ่งขณะนี้บริษัทได้แต่งตั้ง surveyor loss ad-juster เพื่อเข้าไปทำการสำรวจตรวจสอบความเสียหายในพื้นที่ โดยเบื้องต้นที่ยังไม่มีข้อมูลจากผู้สำรวจภัย แต่จากที่ประเมินความเสียหายในส่วนของชับบ์สามัคคีประกันภัย ที่รับประกันภัยต่อมา คาดว่าจะอยู่ที่ประมาณ 180 ล้านบาท
รายงานข่าวระบุสำหรับบริษัทประกันในประเทศไทยที่ได้รับประกันภัยต่อจาก บมจ.อลิอันซ์ ประกันภัย ลาว มี 2 บริษัทคือ บมจ.ชับบ์สามัคคีประกันภัย และบริษัท ไอเอจี ประกันภัย (ประเทศไทย) จำกัด

น้ำเขื่อนแตกทำให้กับระเบิดย้ายที่

นายบลอสซัม กิลมอร์ ผู้อำนวยการกลุ่มให้คำปรึกษาด้านกับระเบิดหรือเอ็มเอจี มูลนิธิของอังกฤษในสปป.ลาว ออกแถลงแสดงความกังวลต่อเหตุเขื่อนเซเปียน-เซน้ำน้อย แตกเมื่อปลายเดือนกรกฎาคม ส่งผลให้เกิดน้ำท่วมเป็นวงกลว้าง ว่าอาจทำให้กับระเบิดที่ไม่ทำงานจำนวนมากที่ตกค้างมาตั้งแต่ยุคสงครามเวียดนามเคลื่อนย้ายตำแหน่ง จากสถานการณ์พบว่า สิ่งที่อันตรายคือชาวบ้านไร้ที่อยู่อาศัยหลายพันคนเข้าไปตั้งค่ายหลบภัยในพื้นที่ไม่ปลอดภัยด้านกับระเบิด โดยเฉพาะเขตสะหนามไซ ซึ่งถือว่าเป็นพื้นที่ที่ได้รับยืนยันว่าอันตราย ขณะที่แขวงอัตตะปือเป็นพื้นที่ปนเปื้อนไปด้วยวัตถุระเบิดจำนวนมาก ซึ่งมีความเป็นไปได้ว่ากรณีน้ำท่วมครั้งนี้อาจทำให้พื้นที่ที่เคลียร์กับระเบิดไปแล้วต้องมีการตรวจสอบใหม่

นโยบายหลังเขื่อนแตก

ภายหลังเหตุการณ์เขื่อนเซเปียน-เซน้ำน้อยแตก รัฐบาลลาวได้มีมติ ค.ร.ม. เพื่อระงับการสร้างเขื่อนใหม่ซึ่งมีแผนว่าจะสร้างกว่า 50 แห่งลงชั่วคราวเพื่อสอบสวนสาเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนี้
พระวรปิตา

พระวรปิตา เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราช เดิมเป็นสามัญชน นามเดิมไม่ปรากฏ เมื่อพระหน่อแก้วกุมารสวรรคต ทางราชสำนักล้านช้างได้เลือกเจ้าวรวงศาขึ้นเป็นกษัตริย์เมื่อ พ.ศ. 2139 แต่เนื่องจากขณะนั้น เจ้าวรวงศาพระชนม์เพียง13 พรรษา จึงให้พระวรปิตาขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ จนกระทั่งพระเจ้าวรวงศาพระชนม์ครบ 15 พรรษา พระวรปิตาไม่ยอมคืนอำนาจแต่ต้องการกำจัดพระเจ้าวรวงศาเพื่อเป็นกษัตริย์เสียเอง จึงเกิดรบพุ่งกับพระยาแสนหลวงที่เป็นญาติฝ่ายมารดาของพระเจ้าวรวงศา ในที่สุดได้ไกล่เกลี่ยกัน พระเจ้าวรวงศาได้ขึ้นครองราชย์ดังเดิม
ต่อมา ใน พ.ศ. 2140 พระวรวงศากับพระยาแสนหลวงยกทัพไปกวาดต้อนครัวลาวที่เชียงใหม่ที่ถูกกวาดต้อนไปแต่ครั้งพม่าตีล้านช้างกลับมา พระวรปิตาถือโอกาสนี้ก่อกบฏ โดยเมื่อทัพของพระเจ้าวรวงศาและพระยาแสนหลวงกลับมาถึงใน พ.ศ. 2142 พระวรปิตาสั่งปิดประตูเมือง ไม่ให้เข้าเมือง เกิดรบพุ่งกัน 4 เดือน พระเถระอาวุโสจึงไกล่เกลี่ยให้คืนดีกัน พระวรปิตาได้เป็นเจ้าเมืองมรุกขนครหรือนครพนม ต่อมาใน พ.ศ. 2145 พระเจ้าวรวงศายกทัพขึ้นไปหลวงพระบางเพื่อตั้งรับทัพพม่าที่เข้ามาตีไทใหญ่ พระวรปิตาก่อกบฏ ยกทัพมายึดเวียงจันทน์ พระเจ้าวรวงศาจึงให้พระยาแสนหลวงยกทัพมายึดเวียงจันทน์คืน พระวรปิตาเป็นฝ่ายแพ้หลบหนีไป ก่อนจะถูกจับตัวได้ที่เมืองปากซัน หลังจากนั้น พระวรปิตาได้ขออภัยโทษและออกบวชตลอดชีวิต
โต๊ะบิลเลียด

โต๊ะบิลเลียด (อังกฤษ: Billiard table) เป็นโต๊ะที่มีบริเวณสำหรับเกมบิลเลียดชนิดต่างๆ ในยุคโมเดิร์นทุกโต๊ะบิลเลียด (ไม่ว่าจะเป็น แครอมบิลเลียด พูล และ สนุกเกอร์) มีพื้นผิวเรียบทำแบบกระดานชนวนที่โต๊ะลองด้วยกระเบื้องปูพื้นที่ปกคลุมด้วยผ้าและขอบโต๊ะล้อมรอบด้วยยางที่ขอบชิ่งสูงจากเหนือพื้น ในอดีตคำว่า billiard board (กระดานบิลเลียด) ในภาษาอังกฤษเคยใช้ในศตวรรษที่ 16 ถึงศตวรรษที่ 17
วิทยาลัยเทคนิคกาญจนาภิเษกสมุทรปราการ

ประวัติการจัดตั้ง

วิทยาลัยเทคนิคกาญจนาภิเษกสมุทรปราการเป็นสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2537 บนเนื้อที่ 86 ไร่ 67 ตารางวา ในพื้นที่ธรณีสงฆ์กรรมสิทธิ์ของวัดสุคันธาวาส เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราช ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ในปีพุทธศักราช 2539 กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้ขอรับพระราชทานนามสถานศึกษา โปรดพระราชทานนาม วิทยาลัยเทคนิคกาญจนาภิเษกสมุทรปราการ
พระสนมเซียว

พระสนมเซียว (? – 6 พฤศจิกายน 1198) พระสนมเอกในตำแหน่ง เซียวซูเฟย (蕭淑妃) พระสนมเอกใน จักรพรรดิถังเกาจง (หลี่จื้อ) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่ง ราชวงศ์ถัง พระองค์เป็นที่โปรดปรานขององค์จักรพรรดิมากโดยมีพระราชโอรส 1 พระองค์และพระราชธิดา 2 พระองค์
พระองค์มีพระประวัติน้อยมากแต่สันนิษฐานว่าได้เข้ามาถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาตั้งแต่รัชสมัย จักรพรรดิถังไท่จง จักรพรรดิองค์ที่ 2 พระราชบิดาของจักรพรรดิเกาจงครั้งองค์จักรพรรดิเกาจงยังคงเป็นองค์ชายรัชทายาทโดยพระองค์มีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรกคือองค์ชาย หลี่ซู่เจี๋ย เมื่อ พ.ศ. 1188 หรือก่อนที่องค์ชายรัชทายาทจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ใน พ.ศ. 1192 ต่อมาจักรพรรดิเกาจงได้แต่งตั้งให้บาทบริจาริกาแซ่เซียวเป็นพระสนมซู่เฟยซึ่งเป็นพระสนมขั้น 2 
ต่อมา จักรพรรดินีหวัง จักรพรรดินีในจักรพรรดิเกาจงได้วางแผนให้องค์จักรพรรดิรับ อู่เม่ยเหนียง อดีตพระสนมในจักรพรรดิไท่จงซึ่งจักรพรรดิเกาจงเคยมีสัมพันธ์มาก่อนตั้งแต่เป็นองค์ชายรัชทายาทซึ่งต่อมาคือจักรพรรดินี บูเช็กเทียน เข้ามาเป็นพระสนมเอกเพื่อหวังจะให้จักรพรรดิเกาจงลืมพระสนมเซียวและจะได้กำจัดพระสนมอู่ไปพร้อมกับพระสนมเซียวแต่ในท้ายที่สุดจักรพรรดินีหวังและพระสนมเซียวก็ถูกพระสนมอู่วางแผนใส่ร้ายจนถูกปลดเป็นสามัญชนและประทานยาพิษจนสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1198
เทศบาลเมืองเลย

ภูมิศาสตร์

เมืองเลยตั้งอยู่ในลุ่มแม่น้ำเลย ซึ่งไหลผ่านทางตะวันออกของตัวเมืองจากทิศใต้ไปยังทิศเหนือ มียอดเขาที่เรียงตัวในทางตะวันออก ได้แก่ ภูบ่อบิด ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมือง 3 กิโลเมตร (1.9 ไมล์)

การขนส่ง

ในเขตเทศบาลเมืองเลยเป็นจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินสายสำคัญ 2 สาย ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ซึ่งเชื่อมไปยังทิศตะวันตกผ่านอำเภอภูเรือ แล้ววกลงทิศใต้ไปยังอำเภอหล่มสัก และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ซึ่งมาจากอำเภอเชียงคานทางทิศเหนือ บริเวณพรมแดนกับประเทศลาว เข้าสู่เมืองเลย ไปยังอำเภอโนนสะอาด
นอกจากการขนส่งทางบกแล้ว เมืองเลยยังมีท่าอากาศยาน 1 แห่ง คือ ท่าอากาศยานเลย ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลนาอาน อยู่นอกเขตเทศบาลลงไปทางทิศใต้
สมเด็จพระราชินีรัตนาแห่งเนปาล

พระราชประวัติ

สมเด็จพระราชินีรัตนา เป็นธิดาของมหาราชกุมาร หริศัมเศร์ ชังพหาทุรราณา กับมหาราชกุมารี เมฆากุมารี ราชยลักษมีเทวี และเป็นพระขนิษฐาของเจ้าหญิงอินทระ มกุฎราชกุมารีแห่งเนปาล พระชายาพระองค์แรกของสมเด็จพระเจ้ามเหนทระเมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมาร ทั้งสองมีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน 6 พระองค์ 
ครั้นมกุฎราชกุมารีอินทระได้สิ้นพระชนม์ลงในปี พ.ศ. 2493 สองปีต่อมามกุฎราชกุมารมเหนทระจึงได้เสกสมรสใหม่กับรัตนา ราณา น้องสาวของอดีตพระชายา พระองค์ดำรงเป็นพระอิสริยยศเป็นมกุฏราชกุมารีพระองค์ใหม่และย้ายเข้าไปประทับที่พระราขวังนารายัณหิตี แต่ไม่มีพระราชบุตรด้วยกัน

ในตำแหน่งพระราชินี

มกุฎราชกุมารีรัตนาได้ครองตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งเนปาลหลังจากสมเด็จพระเจ้าตริภูวันเสด็จสวรรคต ในปี พ.ศ. 2498 
ภายหลังสมเด็จพระเจ้ามเหนทระ พระสวามี ได้เสด็จสวรรคตด้วยพระอาการพระหทัยวายในอุทยานแห่งชาติป่าจิตวัน พระองค์จึงได้ดำรงตำแหน่งเป็นพระราชชนนี ก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครองของเนปาล พระองค์ได้ประกอบพระราชกรณียกิจเกี่ยวกับกิจกรรมต่าง ๆ ของเยาวชนในเนปาล
จากการรับรู้ของประชาชนต่างมองว่า พระองค์เป็นเจ้านายผู้ทรงเย่อหยิ่ง กล่าวกันว่าพระองค์เป็นผู้สนับสนุนให้กษัตริย์ชญาเนนทระทรงยึดอำนาจเมื่อปี พ.ศ. 2548

หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง

หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองในประเทศเนปาล พระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ถูกลดพระยศเป็นสามัญชน พระบรมวงศานุวงศ์ต้องเสด็จออกจากจากที่ประทับในพระราชวังนารายัณหิตีซึ่งจะมีการดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระได้เสด็จออกจากพระราชวังนารายัณหิตีก่อนหน้าเส้นตาย 1 วัน โดยได้อาศัยอยู่ในพระราชวังฤดูร้อนนาคารชุนะ (Nagarjuna) ซึ่งอยู่ชานเมือง ส่วนมกุฎราชกุมารแห่งเนปาลได้อาศัยอยู่ในบ้านส่วนพระองค์กลางกรุงของสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระ 
แต่อย่างไรก็ตามรัฐบาลเนปาลก็อนุญาตให้พระองค์ และสาราลา โกร์คาลี หรือ สาราลา ตามาง (Sarala Tamang) อดีตนักนางสนมในสมเด็จพระเจ้าตริภูวัน สามารถพำนักภายในเรือนหลังเล็กภายในพระราชวังนารายัณหิตีได้ เนื่องจากรัฐบาลเห็นว่าทรงชราภาพแล้ว ส่วนพระองค์ประทับอยู่ในพระตำหนักมเหนทรมันซิล (Mahendra Manzil) ที่มีพื้นที่เพียง 30 เฮกตาร์