google/wiki40b huggingface dataset:
ตำรวจภูธรภาค 2

ประวัติ

ในสมัย นายพลตรีพระยาวาสุเทพ เป็นอธิบดีกรมตำรวจในขณะนั้น ตำรวจภูธรภาค 2 ได้ถูกจัดตั้งขึ้น ราวปี พ.ศ. 2440 โดยแต่เดิมตั้งเป็น 2 หน่วย คือ ตำรวจมณฑลปราจีนบุรี โดยมีหน้าที่ดูแล 3 จังหวัด คือ ฉะเชิงเทรา, นครนายก และ ปราจีนบุรี และ ตำรวจมณฑลจันทบุรีปกครอง 4 จังหวัด คือ จันทบุรี, ชลบุรี, ระยอง และ ตราด กระทั่งต่อมามีการเปลี่ยนชื่อเป็น กองตำรวจภูธรที่ 9 มณฑลปราจีนบุรี  และกองตำรวจภูธรที่ 12 มณฑลจันทบุรี ภายหลังในปี พ.ศ. 2447 กรมตำรวจภูธร และกรมตำรวจนครบาล มีการรวมกันเป็น กรมตำรวจ จึงมีการแบ่งส่วนราชการใหม่ โดยครั้งนี้ อยู่ในส่วนของ ตำรวจภูธรภาคตะวันออก มีผู้บังคับการเป็นหัวหน้า และภายในภาคก็แบ่งเป็นกองกำกับเป็นสาย สายละ 3-4 จังหวัด โดยครั้งนี้ก็ถูกเปลี่ยนเป็น กองกำกับการตำรวจภูธรสายที่ 6  มีเขตการปกครอง 4 จังหวัด คือ ฉะเชิงเทรา ,ปราจีนบุรี และ นครนายก กองกำกับการตำรวจภูธรสายที่ 7  มีเขตการปกครอง 4 จังหวัด คือ จันทบุรี, ชลบุรี, ระยอง และตราด 
ในปี พ.ศ. 2481 ได้มีการจัดแบ่งเขตตำรวจภูธรใหม่ ให้มี 8 เขต ครั้งนี้กองกำกับการตำรวจภูธรสาย 6 และ 7 รวมเป็น 1 เขต จัดตั้งขึ้นเป็น "กองบังคับการตำรวจภูธรเขต" 5 (ตั้งอยู่ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา) ดูแล 7 จังหวัดด้านตะวันออก สี่ปีถัดมาได้มีการย้ายที่ตั้งกองบังคับการ ไปอยู่ที่จังหวัดพระตระบอง และเพิ่มจังหวัดในปกครองอีก 2 จังหวัด คือ พระตะบอง และพิบูลย์สงคราม เนื่องมาจากอนุสัญญาสันติภาพระหว่างไทย กับ ฝรั่งเศส พ.ศ. 2484 และได้โอน จังหวัดสมุทรปราการ มาปกครองเพิ่มอีก 1 จังหวัด
มีพระราชกฤษฎีกาจัดวางระเบียบราชการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2495 ให้แบ่งส่วนราชการของกระทรวงมหาดไทย "เขต" เป็น "ภาค" จึงได้เปลี่ยนแปลง "กองบังคับการตำรวจภูธรเขต 5" เป็น "กองบังคับการตำรวจภูธรภาค 2" ภายหลัง มีพระราชกฤษฎีกาจัดวางระเบียบส่วนราชการกรมตำรวจ พ.ศ. 2498 ในกระทรวงมหาดไทย ให้ "กองบังคับการตำรวจภูธรภาค 2" เป็น "กองบังคับการตำรวจภูธรเขต 2" มีเขตการปกครอง 7 จังหวัด คือ ฉะเชิงเทรา นครนายก ปราจีนบุรี ชลบุรี ระยอง จันทบุรี และ ตราด ในปี พ.ศ. 2514  ได้ย้าย กองบังคับการตำรวจภูธรเขต 2 มาตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี  
ถัดมาปี พ.ศ. 2519 มีพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกรมตำรวจ กระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2519 ให้ยุบกองบังคับการตำรวจ ภูธรเขตทั้ง 9 เขต  หลังจากนั้นได้มีคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับ 45 ลงวันที่ 27 ต.ค.2519 ปรับปรุงแบ่งส่วนราชการกรมตำรวจขึ้นใหม่ จัดตั้งกองบังคับการตำรวจภูธร 2 ขึ้น โดยขึ้นตรงกับกองบัญชาการตำรวจภูธร 1 มีเขตการ ปกครองรับผิดชอบ รวม 7 จังหวัด คือ ฉะเชิงเทรา นครนายก ปราจีนบุรี ชลบุรี ระยอง จันทบุรี และตราด 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2536 มีพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกรมตำรวจ โดยให้ยุบกองบัญชาการตำรวจภูธร 1-4 และกองบังคับการตำรวจภูธร 1-9 ตั้งแต่วันที่ 1 ม.ค. 2537 มีผู้ช่วย อธิบดีกรมตำรวจเป็นหัวหน้าภาค ผู้บัญชาการเป็นรองหัวหน้าภาค กองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 2 มีเขตการปกครอง 8 จังหวัด คือ จันทบุรี ฉะเชิงเทรา ชลบุรี ตราด นครนายก ปราจีนบุรี ระยอง และ สระแก้ว พ.ศ. 2539 มีพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกรมตำรวจใหม่ ลงวันที่ 17 ต.ค. 2539 ให้ยุบเลิกกองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 1-9 เป็นตำรวจภูธรภาค 1-9 มีผู้บัญชาการเป็นหัวหน้า มีเขตการปกครองในความรับผิดชอบ 8 จังหวัดเช่นเดิม
เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์

เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ (อังกฤษ: MTV Video Music Awards) เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1984 เป็นการมอบรางวัลประจำปีให้กับมิวสิกวิดีโอ มีลักษณะแตกต่างจากการแจกรางวัลแกรมมี
โดยออกอากาศทางช่องเอ็มทีวี และ CTV (ในแคนาดา) โดยที่ผ่านมางานจัดขึ้นใน นิวยอร์ก,ลอสแอนเจลิส,แคลิฟอร์เนีย,ไมอามี และ ฟลอริดา
ลักษณะรูปปั้นรางวัลเรียกว่า Moon Man มีลักษณะเป็นนักบินอวกาศบนดวงจันทร์ ที่เป็นโฆษณาในยุคแรกในช่องเอ็มทีวี ออกแบบรูปปั้นรางวัลโดย R.S. Owens & Company โดยทั่วไปงาน เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ จะจัดขึ้นวันพฤหัสแรกของเดือนกันยายน แต่งานเลื่อนมาก่อนอีก 1 อาทิตย์เพื่อมาให้ขัดกับงานรำลึก 11 กันยายน
งานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ ปี 2007 จัดขึ้นที่ลาสเวกัส ที่เพิร์ล เธียเตอร์ ที่ปาล์มส โฮเทล แอนด์ คาซิโน เมื่อวันที่ 9 กันยายน โดยในปี 2007 นี้ มีผู้ชมในสหรัฐฯกว่า 7.1 ล้านคน ซึ่งเป็นตัวเลขที่มากกว่าปี 2006 ถึง 23%
ภาษาเกาหลี

เกี่ยวกับชื่อ

คำว่า เกาหลี มาจากภาษาจีน โดยอักษรจีนคือ 高麗 (พินอิน: Gāo lí) ซึ่งหมายถึงประเทศโครยอ ซึ่งเป็นชื่อเก่าและปัจจุบันชาวเกาหลีมิได้ใช้ชื่อนี้แล้ว ในเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้มีความแตกต่างกัน ในเกาหลีเหนือ ชาวเกาหลีเหนือส่วนใหญ่มักเรียกว่า โชซ็อนมัล (조선말) หรือหากเป็นทางการขึ้นจะเรียกว่า โชซอนอ (조선어)
ในเกาหลีใต้  ประชาชนส่วนใหญ่เรียกภาษาของตนว่า ฮันกุงมัล (한국말) หรือ ฮันกูกอ (한국어) หรือ กูกอ (국어; "ภาษาประจำชาติ") บางครั้งอาจเรียกในแบบภาษาพื้นเมืองหรือภาษาถิ่นว่า อูรีมัล (แปลว่า "ภาษาของเรา"; มาจากคำว่า 우리말 (เขียนติดกันในเกาหลีใต้) หรือ 우리 말 (เขียนแยกกันในเกาหลีเหนือ))

สัทศาสตร์

ข้อมูลการเทียบเสียงต่อไปนี้เป็นเพียงการเทียบเสียงเบื้องต้น ซึ่งอาจจะไม่ถูกต้องมากนัก พยัญชนะทุกตัวในภาษาเกาหลีมีเสียงแตกต่างกัน แต่พบว่าบางครั้งการได้ยินของคนไทยไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างได้เหมือนคนเกาหลี  เช่น คำว่า 자 (ja; ชา) กับ 차 (cha; ชา) เป็นต้น

กฎการอ่านแบบกลมกลืนเสียง*

ในพยางค์ใดที่ลงท้ายด้วยตัวสะกดและพยัญชนะต้นในพยางค์ถัดไปที่ติดกัน
เสียงของตัวสะกดจะเปลี่ยนเพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน  โดยจำแนกไว้เป็นกฎต่างๆดังต่อไปนี้
1. พยางค์ใดลงท้ายด้วยตัวสะกดในแม่ /ㄱ/, /ㄷ/, /ㅂ/ และพยัญชนะต้นในพยางค์ถัดไปเป็นเสียงนาสิก เสียงตัวสะกดจะเปลี่ยนเป็น /ㅇ/,/ㄴ/,/ㅁ/ ตามลำดับ เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน

ตัวอย่างเช่น
집는다   -> /짐는다/            เขียนว่า "ชิบนึนดา" แต่จะอ่านเป็น "ชิมนึนดา" เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน
받는다    -> /반는다/           เขียนว่า "พัดนึนดา" แต่จะอ่านเป็น "พันนึนดา" เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน
속는다    -> /송는다/           เขียนว่า "ซกนึนดา" แต่จะอ่านเป็น "ซงนึนดา" เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน

ที่คุ้นเคยกันดีได้แก่ ไวยากรณ์ลงท้ายประโยคอย่างสุภาพ "~습니다" ถึงแม้ว่าจะเขียนเป็น ซึ่บนิดา แต่เพื่อให้เป็นไปตามเหตุผลดังที่กล่าวไว้ข้างต้นแล้ว เราก็จะอ่านว่า ซึมนิดา

ไวยากรณ์

การวางคำในประโยคภาษาเกาหลีมีลักษณะใกล้เคียงกับการเรียงในภาษาญี่ปุ่นและภาษาตุรกีรวมไปถึงภาษาในประเทศอินเดีย โดยเรียงลำดับคำในประโยคเป็น "ประธาน-กรรม-กริยา" ซึ่งแตกต่างกับประโยคในภาษาไทยที่เป็น "ประธาน-กริยา-กรรม" เช่นประโยค "ฉันกินข้าว" ในภาษาไทย จะเขียนลำดับเป็น "ฉันข้าวกิน" [나는 밥을 먹는다.] ในภาษาเกาหลี
ภาษาเกาหลีมีคำช่วยเพื่อบอกหน้าที่ของคำต่างๆ ในประโยค เช่น เป็นคำช่วยที่ใช้วางหลังสถานที่เพื่อระบุตำแหน่ง และ 가 หรือ 를 เป็นคำช่วยที่วางหลังคำเพื่อระบุว่าคำนั้นเป็นประธานของประโยค เป็นต้น นอกจากนี้ภาษาเกาหลียังมีการผันรูปกริยาหลายรูปแบบเพื่อเปลี่ยนแปลงกาลเทศะ เช่น ระดับความสุภาพและความเป็นทางการของประโยค สภาพกาลของประโยคว่าเป็นอดีต อนาคต หรือปัจจุบัน

การเทียบเสียง

ในภาษาเกาหลี ได้มีการกำหนดระบบในการถอดภาษาเกาหลีด้วยอักษรโรมันไว้ โดยเป็นที่นิยมมาก 2 ระบบ คือ ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 ระบบที่ใช้อย่างเป็นทางการในประเทศเกาหลีใต้ปัจจุบัน และ ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ ใช้ในประเทศเกาหลีเหนืออย่างเป็นทางการในปัจจุบัน และเคยใช้ในเกาหลีใต้อย่างเป็นทางการในช่วง พ.ศ. 2527-2543
ครอบครัวรูแล็ง

ที่มา

โฌแซ็ฟ รูแล็งเกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1841 ที่เมืองล็องแบ็สก์ ราว 60 กิโลเมตรทางตะวันออกของเมืองอาร์ล และเสียชีวิตในเดือนกันยายน ค.ศ. 1903 ที่เมืองมาร์แซย์ เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1868 โฌแซ็ฟแต่งงานกับโอกุสตีน-อาแล็กซ์ แปลีโก ซึ่งเกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1851 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1930
โฌแซ็ฟและโอกุสตีน-อาแล็กซ์มีบุตรสามคน ได้แก่ อาร์ม็อง ลูกชายคนโตเกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1871 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 ฟัน โคควาดภาพเมื่ออาร์ม็องเมื่ออายุได้ 17 ปี ต่อมาอาร์ม็องก็ทำงานเป็นผู้ฝึกงานตีเหล็กอยู่ที่ล็องแบ็สก์ กามีย์ ลูกสาวคนโตเกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1877 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1922 และมาร์แซล เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1888 และมีอายุเพียงสี่เดือนเมื่อฟัน โคคเขียนภาพเหมือนให้

เบื้องหลัง

จำนวนสมาชิกในครอบครัวรูแล็งพอ ๆ กับครอบครัวฟัน โคคเอง ลูแบงสันนิษฐานตามแนวจิตวิทยาว่าฟัน โคคอาจจะรับครอบครัวรูแล็งเหมือนตัวแทนเป็นครอบครัวของตน
พ่อที่ต้องกระเบียดกระเสียรเพื่อหาเงินมาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องครอบครัว ขณะที่แม่ดูแลลูกอยู่ที่บ้าน ครอบครัวรูแล็งเป็นตัวอย่างของผู้ที่มาจาก ชนชั้นแรงงาน ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของฝรั่งเศส

สิงหาคม ค.ศ. 1888

ฟัน โคคมีความตื้นตันกับการต้อนรับลูกสาวคนใหม่ที่เพิ่งเกิดของครอบครัวรูแล็ง และนั่งลงดื่มเหล้ากับโฌแซ็ฟ ต่อมาก็เริ่มเขียนภาพเหมือนของโฌแซ็ฟ แต่ก็ไม่แน่ใจในคุณภาพ ฟัน โคคจึงวาดเวอร์ชันที่สองที่มีขนาดเล็กกว่าที่เน้นศีรษะ เขาชอบเวอร์ชันที่สองมากกว่าเวอร์ชันแรก รวมทั้งภาพวาดลายเส้นด้วยปากกาและหมึกหลังจากก๊อบปี้งานแล้ว ให้กับเพื่อนจอห์น ปีเตอร์ รัสเซลล์ และส่งภาพไปให้เตโอน้องชาย เวอร์ชันแรกอยู่ที่อาร์ลมาจนถึงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1889
V

อื่นๆ

V เป็นอักษรหนึ่งที่ไม่ค่อยมีการใช้งานในภาษาอังกฤษ เช่นเดียวกับ J, K, W และ Y
อำเภอเมืองยาง

ก่อนประวัติศาสตร์

ในอดีต อำเภอเมืองยาง เคยเป็นแหล่งที่ตั้งถิ่นฐานชุมชนโบราณสมัยก่อนประวัติศาสตร์ เช่น ตามโคกเนิน จะปรากฏหลักฐานทางโบราณคดี เช่นการพบเครื่องปั้นดินเผาที่ขุดพบในใจกลางเมืองบ้านเมืองยาง  และบ้านกระเบื้องนอก พบเศษกระเบื้องเครื่องปั้นดินเผาจำนวนมากในเขตชั้นดินลึกเพียงแค่ 1 เมตร ซึ่งตามรายงานการขุดค้นพบของกรมศิลปากร พบว่าเป็นหลักฐานในยุคหินเก่า อายุประมาณ  3,500  ปี  ก่อนประวัติศาสตร์ และในยุคต่อมายังพบเศษซากกู่ปราสาทขนาดเล็กตามเนินเล็กๆที่บ้านเมืองยาง  บ้านนางออ  นอกจากนี้ที่ตั้งหมู่บ้านเมืองยาง  บ้านเมืองเก่า ในปัจจุบันยังมีลักษณะเป็นคูน้ำวงล้อมรอบชุมชน ซึ่งแสดงให้เห็นร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของชุมชนที่มาแต่อดีต

พื้นฐานทางสังคม

อำเภอเมืองยาง  มีพื้นฐานทางสังคมประกอบด้วยชนพื้นเมือง ผสมผสานกันระหว่างชาวอีสานและชาวโคราช  เป็นเขตพื้นที่เชื่อมติดต่อกันระหว่างกลุ่มชนชาวอีสานและชาวโคราชของพื้นที่ภาคอีสาน และมีภาษาถิ่นที่ใช้กันอยู่ทั้งสองภาษา   โดยดั้งเดิมกลุ่มชนชาวโคราช ส่วนใหญ่จะมีการอพยพบุกเบิกตั้งถิ่นฐาน มาจากเขตพื้นที่อำเภอพิมาย  ในขณะกลุ่มชนชาวอีสานจะเป็นการย้ายมาจากจังหวัดละแวกใกล้เคียง เช่น จ.ร้อยเอ็ด จ.มหาสารคาม จ.ขอนแก่น จ.บุรีรัมย์  โดยชาวโคราชส่วนใหญ่ ซึ่งมักจะเป็นการอพยพบุกเบิกเข้ามาก่อนหรือเป็นกลุ่มชนดั้งเดิม  จึงได้เลือกทำเลที่สำคัญ เหมาะสมสำหรับการตั้งชุมชน  คือ แม่น้ำมูล ลำสะแทด  ทำให้หมู่บ้านที่อยู่ในละแวกพื้นที่ดังกล่าวมักเป็นชุมชนหมู่บ้านชาวโคราช  เช่น  บ้านครบุรี บ้านกระเบื้องนอก  ในขณะที่ชาวอีสานซึ่งเป็นการอพยพ ขยายการตั้งถิ่นฐานมาทีหลัง  จึงได้ยึดพื้นที่ตามทำเลที่เหมาะสมอื่น เช่น หนองน้ำ  สระน้ำ โคกเนิน เช่น บ้านเมืองยาง บ้านเมืองเก่า ในช่วงต่อๆมาก็มีการขยายการตั้งถิ่นฐานไปเรื่อยๆ กระจัดกระจายกันไป และมีการผสมผสานกันทางเครือญาติ  ทั้งภายในชุมชนและระหว่างชุมชน ทำให้พื้นฐานทางสังคมในด้านชุมชนพื้นเมืองเป็นแบบผสม
อาหารจานหลัก

อาหารจานหลัก (อังกฤษ: main course) เป็นจานหลักในมื้ออาหารที่มีหลายจาน มักรับประทานหลังอาหารจานแรก (entrée)

การใช้

ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา (ยกเว้นรัฐควิเบก) อาหารจานหลักอาจถูกเรียกว่า "entrée" ส่วนชาวควิเบกที่พูดภาษาอังกฤษใช้ความหมายตามชาวฝรั่งเศส

การเสิร์ฟ

อาหารจานหลักมักเป็นจานที่หนักที่สุดและมีความซับซ้อนที่สุดในเมนู ส่วนประกอบหลักมักเป็นเนื้อสัตว์, ปลา หรือแหล่งโปรตีนอื่น มักรับประทานต่อจากอาหารเรียกน้ำย่อย (appetizer), ซุป หรือสลัด และตามด้วยของหวาน ด้วยเหตุนี้บางครั้งอาหารจานหลักอาจถูกเรียกว่า "อาหารจานเนื้อ (meat course)"
อาซีซุลฮัซนี อาวัง

ประวัติ

ในปี ค.ศ. 2010 อาซีซุลฮัซนีได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันจักรยานประเภทลู่ในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2010 จากนั้นเขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ 2014 ในประเภททีมสปรินต์ และในการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2010 ที่เมืองแบเลอรุบ ประเทศเดนมาร์ก อาซีซุลฮัซนีได้รับเหรียญเงินจากการแข่งประเภทคีริน 
เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 อาซีซุลฮัซนีได้รับอุบัติเหตุในรอบสุดท้ายของการแข่งขันประเภทคีริน ในการแข่งขันรายการเวิลด์คัพที่เมืองแมนเชสเตอร์ ซึ่งเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเนื่องจากมีเศษไม้ยาวประมาณ 20 ซม. ทิ่มแทงทะลุผ่านขาซ้ายของเขา ทำให้เขาถูกตัดสิทธิ์ออกจากการแข่งขันชิงแชมป์โลกในปีนั้น หลังจากที่ใช้เวลาพักฟื้นอาการบาดเจ็บเขาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน
ในปี ค.ศ. 2015 ในการแข่งขันจักรยานประเภทลู่รายการจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2015 จัดขึ้นที่ประเทศฝรั่งเศส อาซีซุลฮัซนีได้รับเหรียญทองแดงจากการแข่งประเภทคีริน
วัดหัวข่วง

เจดีย์วัดหัวข่วง

เจดีย์วัดหัวข่วง เป็นเจดีย์ทรงปราสาทหรือทรงเรือนธาตุ ได้รับอิทธิพลศิลปะล้านนา ประกอบด้วย ส่วนฐานสร้างเป็นสี่เหลี่ยมฐานปทม ประดับด้วยลูกแก้วสองชั้น มีฐานไม้ คั่นกลาง ฐานบัวลูกแก้วชั้นบนย่อมุม รับกับเรือนธาตุไปจรดชั้นบัวถลาใต้องค์ระฆัง ส่วนเรือนธาตุมีซุ้มจรนัมด้านละซุ้ม ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยสำริด ประดับมุมด้วยรูปเทวดาทรงเครื่องยืนพนมมือ เรือนธาตุเป็นชั้นบัวถลาซ้อนกันสามชั้น ยอดขององค์เจดีย์เป็นทรงระฆังมีขนาดเล็กไม่มีบัลลังก์ สันนิษฐานว่าเป็นศิลปะที่ดัดแปลงตามแบบของช่างเมืองน่าน มีอายุระหว่างสมัยล้านนาตอนปลาย

หอธรรมวัดหัวข่วง

หอธรรมวัดหัวข่วงเป็นสถานที่เก็บพระไตรปิฏก และคำภีร์โบราณ ที่มีอายุหลายปี ตั้งแต่สมัยก่อสร้างวัด
เดอะมอลล์ (ถนน)

เดอะมอลล์ (อังกฤษ: The Mall) คือถนนสายหนึ่งในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยเริ่มตั้งแต่พระราชวังบักกิงแฮมทางทิศตะวันตกเรื่อยไปถึงประตู แอดมีรัลตีอาร์ช (Admiralty Arch) ก่อนที่จะไปบรรจบกับถนนไวต์ฮอลที่จัตุรัสทราฟัลการ์ทางทิศตะวันออก นอกจากนี้ยังตัดผ่านถนนสปริงการ์เดนส์อันเคยเป็นที่ตั้งของสำนักแรงงานกรุงลอนดอนและสภาเมืองลอนดอนอีกด้วย ถนนเดอะมอลล์ปิดการจราจรทุกวันอาทิตย์, วันหยุดราชการ และวันงานพิธีสำคัญต่างๆ ของประเทศ
เดอะมอลล์ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นถนนประกอบพิธีของรัฐในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เช่นเดียวกับถนนหลักในเมืองสำคัญอื่นๆ เช่น กรุงเบอร์ลิน, กรุงเม็กซิโกซิตี, กรุงออสโล, กรุงปารีส, กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, กรุงเวียนนา และ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งถนนในเมืองเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ประกอบพิธีการของรัฐเป็นหลัก ต่อมาจึงมีการปรับปรุงโครงสร้างภายนอกของพระราชวังบักกิงแฮมและก่อสร้างอนุสาวรีย์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเพิ่มเติมเข้าไป การปรับปรุงนี้เป็นส่วนหนึ่งของการปรับปรุงถนนซึ่งออกแบบโดยแอชตัน เวบบ์
อนุสาวรีย์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้าประตูทางเข้าพระราชวังบักกิงแฮม ขณะที่ประตูแอดมีรัลตีอาร์ชตั้งตระหง่านอยู่ก่อนถึงจัสตุรัสทราฟัลการ์ในฝั่งตรงข้าม ความยาวของถนนนับตั้งแต่ประตูแอดมีรัลตีอาร์ชถึงอนุสาวรีย์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียนั้นยาวทั้งสิ้น 0.5 ไมล์ทะเล (0.93 กม.; 0.58 ไมล์) พอดิบพอดี สวนสาธารณะเซนต์เจมส์ตั้งอยู่ฝั่งทิศใต้ของถนนตรงข้ามกันกับสวนสาธารณะกรีนและพระราชวังเซนต์เจมส์ในฝั่งทิศเหนือ ใกล้กับปลายสุดถนนด้านทิศตะวันออกเป็นที่ตั้งของลานฮอร์สการ์ดพาเหรด (Horse Guards Parade) ซึ่งใช้ในพิธีสวนสนามในวันเฉลิมพระชนมพรรษา
พื้นผิวจราจรของถนนถูกทำให้เป็นสีแดงเพื่อให้ความรู้สึกเปรียบเสมือนพรมสีแดงขนาดใหญ่มุ่งสู่พระราชวังบักกิงแฮม ซึ่งสีแดงนี้เป็นเม็ดสีของสนิมเหล็กสังเคราะห์จากแหล่งออกไซด์ในดีนเชนเจอร์ (Deanshanger) อันผ่านกระบวนการดีนอกซ์ซึ่งถูกคิดค้นโดยนักเคมีนามว่า เออร์เนสต์ โลเวลล์ ต่อมารัฐมนตรีแรงงานช่วง พ.ศ. 2494 - 2498 นามว่า เดวิด เอคเคิลส์ ก็ได้ตัดสินใจใช้สนิมเหล็กทำให้พื้นผิวของถนนเป็นสีแดง
ในวันแห่งชัยชนะในทวีปยุโรป 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 พระราชวังบักกิงแฮมเป็นจุดศูนย์กลางแห่งการเฉลิมฉลองในสหราชอาณาจักร ที่ซึ่งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6, สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ, เจ้าหญิงเอลิซาเบธ และเจ้าหญิงมาร์กาเรต ปรากฏพระองค์พร้อมกับนายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลล์ บนบัญชรของพระราชวังบักกิงแฮมท่ามกลางฝูงคนจำนวนมากมายบนถนนเดอะมอลล์
ในช่วงการของการเสด็จฯ เยือนหรือเยือนอย่างเป็นทางการของประมุขต่างประเทศ ประมุขต่างประเทศจะเดินทางสู่พระราชวังบักกิงแฮมเพื่อเข้าเฝ้าพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรผ่านถนนเดอะมอลล์ ซึ่งประดับตกแต่งด้วยธงชาติสหราชอาณาจักรและธงชาติของประมุขที่เสด็จฯ เยือนหรือเยือน ช่วงพระราชพิธีกาญจนาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในปี พ.ศ. 2545 ประชาชนมากกว่าล้านคนออกมายังถนนเดอะมอลล์เพื่อเข้าเฝ้าพระบรมวงศานุวงศ์อังกฤษซึ่งปรากฏพระองค์จากบัญชรพระราชวังบักกิงแฮม ภาพการปรากฏพระองค์เช่นนี้เกิดขึ้นอีกครั้งในพระราชพิธีเสกสมรสของเจ้าชายวิลเลียมและแคเธอริน มิดเดิลตัน พ.ศ. 2554, พระราชพิธีพัชราภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และงานคอนเสิร์ตพระราชพิธีพัชราภิเษก พ.ศ. 2555

กิจกรรมทางการกีฬา

โดยปกติแล้วถนนเดอะมอลล์จะเป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทางการแข่งวิ่งลอนดอนมาราธอน นอกจากนี้ถนนยังถูกใช้เป็นจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดสำหรับการแข่งขันวิ่งมาราธอน, การแข่งขันจักรยาน และการแข่งขันเดินเร็ว ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนและกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2555 อีกด้วย
มหาวิทยาลัยเทคนิคเดรสเดิน

มหาวิทยาลัยเทคนิคเดรสเดิน (เยอรมัน: Technische Universität Dresden, TU Dresden หรือ TUD) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเดรสเดิน ใหญ่ที่สุดซัคเซิน และหนึ่งในสิบมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนี มีจำนวนนักศึกษา 36,066 คน (ใน ค.ศ. 2010) ชื่อ Technische Universität Dresden นี้เริ่มใช้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1961 แต่ตัวมหาวิทยาลัยนั้นมีประวัติย้อนไปถึง ค.ศ. 1828 เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศเยอรมนี เทอูเดรสเดินเป็นสมาชิกของกลุ่มมหาวิทยาลัยเทคนิคเยอรมัน เทอูน็อยน์
เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน

พระราชประวัติ

ยัสมิน อาเตมัด อามินี ประสูติที่โรงพยาบาลปาร์สในกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่านเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 พระองค์ได้เข้าเรียนในโรงเรียนเอกชนชุมชนเตหะราน ในเตหะรานจนกระทั่งความตึงเครียดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1970 ครอบครัวของพระองค์ถูกบังคับให้ออกจากอิหร่านอย่างถาวร พวกเขาตั้งรกรากอยู่ในซานฟรานซิสโกในรัฐแคลิฟอร์เนีย ที่นี่พระองค์เธอได้เข้าเรียนและสอบวัดผลที่โรงเรียน Notre Dame
พระองค์จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน ได้รับปริญญาตรีทางรัฐศาสตร์และปริญญาเอกนิติศาสตร์จาก โรงเรียนกฎหมายแห่งมหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน พระองค์เป็นสมาชิกของเนติบัณฑิตยสภารัฐแมรี่แลนด์ พระองค์ทำงานเป็นเวลาสิบปีในฐานะพนักงานทนายความสำหรับศูนย์กฎหมายเพื่อเด็กกำพร้าในกรุงวอชิงตันดีซี แสดงสิทธิของเยาวชนที่มีความเสี่ยง
พระองค์ได้เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการมูลนิธิเพื่อเด็กของอิหร่าน ซึ่งเริ่มต้นในปี 1991 ร่วมกับนาซี เอฟเตกฮารี มีจุดประสงค์คือเพื่อช่วยเหลือทางด้านการพยาบาลและการสาธารณสุขแก่เด็กชาวอิหร่นโดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติ ศาสนา และการเมือง

การเมือง

เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี ได้รับการสนับสนุนจากแกนนำของขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยในอิหร่าน ที่ปรากฏที่ชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตยหลายที่เกิดขึ้นหลังจากการเปลี่ยนแปลงการเลือกตั้ง 2009 ในอิหร่าน
เขมวิช ภังคานนท์

ประวัติการทำงาน

หลังจากที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เขมวิช ภังคานนท์ เริ่มทำงานเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ บริษัท โพสต์ พับลิชชิง ก่อนจะใช้เวลาในการทำงานประจำในภาคการเงินการธนาคาร เป็นเวลาเจ็ดปี โดยเริ่มจาก เป็นเจ้าหน้าที่ฝึกอบรมพนักงานธนาคาร ที่ธนาคารไทยพาณิชย์สำนักงานใหญ่ และเจ้าหน้าที่กฎหมาย (associate counsel) ที่ บริษัท Lehman Brothers กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และ vice president ที่ บริษัท Lehman Brothers กรุงเทพฯ ประเทศไทย 
ต่อมาในปี 2547 เขมวิช ภังคานนท์ ได้ตัดสินใจลาออกจากการทำงานประจำ เพื่อมาทำงานด้านดนตรี โดยเป็น ศิลปิน นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ โดยมีผลงาน ออกมาในรูปซีดีอยู่ห้าชุด คือ Insomnia Lullabies (2548), cu@dnOfTheWorld (2550), Space Station (2552), Songs for T (2554) และ Ocean of Time (2556) โดยผลงานเพลงในชุด cu@dnOfTheWorld (ซี ยู แอท ดิ เอ็น ออฟ เดอะ เวิลด์) ได้รับรางวัล คม ชัด ลึก อวอร์ด สาขา อัลบั้มยอดเยี่ยม ศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม และ เพลงบรรเลงยอดเยี่ยม 
และในขณะเดียวกันกับที่ทำงานดนตรี เขมวิช ภังคานนท์ ก็ได้ทำงานเขียนไปด้วย โดยเริ่มจาก บทความวิชาการด้านกฎหมายการเงินการธนาคาร ตลอดจน งานเขียนวิจารณ์ร่วมสมัยทั้งในแง่ของการเมืองและวัฒนธรรม จนมาถึงงานเขียนในรูปหนังสือคือ “สิ่งที่ตี๋ไม่มีวันลืม โดย ตีตี๋ หมาอ้วน” (2554) และ รวมเรื่องสั้นที่เชื่อมโยงกัน “ทะเลเวลา” (2556)

รางวัลเกียรติยศในวิชาชีพ

- รางวัล “คม ชัด ลึก อวอร์ด” ประจำปี 2550: มีผลงานจากอัลบั้ม cu@dnOfTheWorld ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสี่สาขา คือ อัลบั้มยอดเยี่ยม, ศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม, เพลงยอดเยี่ยม (เพลง “โลกในรอยน้ำตา” และ “หัวใจกับความฝัน”), และ เพลงบรรเลงยอดเยี่ยม (เพลง “Get Going”) โดยได้รับรางวัล อัลบั้มยอดเยี่ยม, ศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม และ เพลงบรรเลงยอดเยี่ยม
- รางวัล “คม ชัด ลึก อวอร์ด” ประจำปี 2552: มีผลงานจากอัลบั้ม Space Station ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสามสาขา คือ อัลบั้มยอดเยี่ยม, ศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม และ เพลงบรรเลงยอดเยี่ยม (เพลง “แม่น้ำร้อยสาย” และ เพลง “สิ้นรักสิ้นสุข” ที่ประพันธ์ทำนองโดยหลวงสุขุมนัยประดิษฐ) 
- รางวัล “สีสันอะวอร์ดส์” ประจำปี 2552: มีผลงานจากอัลบั้ม Space Station ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขา ศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม และ เพลงบรรเลงยอดเยี่ยม (เพลง “แม่น้ำร้อยสาย”)

ผลงานด้านดนตรี

- Insomnia Lullabies (2005) 
- cu@dnOfTheWorld (2007) 
- Space Station (2009) 
- Songs for T (2011) 
- Ocean of Time (2013)

ผลงานเขียนในรูปบทความ

- Money for Nothing, Your Crises for Free?: A Comparative Analysis of Consumer Credit Policies in Post-1997 South Korea and Thailand, Pacific Rim Law & Policy Journal, Volume 17, Number 1, January 2008 (co-authored with Jasper Kim)
- 24 Hours with 24 Lawyers: Profiles of Traditional and Non-Traditional Careers: Jasper Kim (2001) (contributor for the chapter: “Kem: Musician”)
- To Lehman Brothers (with love), Bangkok Post, September 17, 2009
- Norah Ephron และ ‘เสียง’ ของ Romantic Comedies, กรุงเทพธุรกิจ, 17 กรกฎาคม 2555
- Crossroads Thailand: Protest Politics and Key Factors for Investors, Asia Pacific Global Research Group, November 30, 2013
- Thailand’s Military Strikes Back: Tail Risks Explained, Asia-Pacific Global Research Group, June 6, 2014
บีกินเนอร์

ข้อมูลเพลง

ซิงเกิ้ลลำดับที่ 20 ของ AKB48 ออกจำหน่ายใน 5 อิดิทชั่น ได้แก่ ลิมิเต็ดอิดิทชั่น CD+DVD ไทป์ A และ B, เร็กกูล่าอิดิทชั่น CD+DVD ไทป์ A และ B, และเทียร์เตอร์อิดิทชั่น CD เท่านั้น
ใน DVD จะแบ่ง Dance Formation ออกเป็นไทป์ละ 3 แบบ ไทป์ A จะประกอบด้วย โอชิมะ ยูโกะ, ชิโนดะ มาริโกะ และคู่ดับเบิ้ลวาตานาเบะ มายุกับมัตสึอิ จูรินะ และ ไทป์ B จะประกอบด้วย มาเอดะ อัตสึโกะ, อิตาโนะ โทโมมิ และทากาฮาชิ มินามิ นอกจากนี้ออริจินัลมิวสิกวิดีโอกำกับโดยนาคาชิมะ เท็ตสึยะ แต่ถูกห้ามไม่ให้ลงในซิงเกิ้ลนี้เนื่องจากมีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง ต่อมามิวสิกวิดีโอดังกล่าวได้เปลี่ยนให้เป็นรูปแบบ Digital Download
ซิงเกิ้ลนี้ทำยอดจำหน่ายได้ถึง 568,095 แผ่นในวันแรกที่จำหน่าย

สมาชิก

หมายเหตุ: สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ

สมาชิก

หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
เบียร์ดำ

เบียร์ดำ หรือ ดาร์กเบียร์ (อังกฤษ: dark beer) หรือ ดุงเคลส เบียร์ (เยอรมัน: dunkles Bier) คือเบียร์ที่มีสีน้ำตาลเข้มจนดำ หรือมีสีคล้ายน้ำโคล่าเพราะใช้มอลต์ที่คั่วจนเกรียมให้กลิ่นหอมเป็นรสนำ
การประชามติว่าด้วยร่างรัฐธรรมนูญพม่า พ.ศ. 2551

การประชามติว่าด้วยร่างรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพพม่า ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทั่วสหภาพพม่า ตามประกาศเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ของสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ และวันที่ 24 พฤษภาคม 2551 สำหรับพื้นที่ประสบพิบัติภัยจากพายุหมุนนาร์กิส

รายละเอียดเกี่ยวกับร่างรัฐธรรมนูญ

คณะทหารได้จัดให้มีการพิมพ์เผยแพร่แก่สาธารณะซึ่งร่างรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพพม่า และตามการแถลงของคณะทหาร ร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่มีสาระสำคัญเป็นการสนับสนุนระบอบประชาธิปไตยอันเป็นระบบระเบียบ" และจะได้จัดให้มีการเลือกตั้งผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปใน พ.ศ. 2553 ด้วย
เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2551 คณะทหารได้ตรากฎหมายว่าด้วยการออกเสียงประชามติเกี่ยวกับร่างรัฐธรรมนูญ และแต่งตั้งคณะกรรมการควบคุมการออกเสียงประชามติเช่นว่าด้วย โดยกฎหมายดังกล่าวมีสาระสำคัญเป็นการอำนวยความสะดวกในการลงคะแนนลับ และให้ประชาชนสามารถตรวจสอบการนับคะแนนนั้นได้ ทั้งนี้ ไม่มีข้อมูลว่าคะแนนลับที่เอ่ยถึงคืออะไร
อย่างไรก็ดี นานาชาติต่างมองว่าประชาธิปไตยในพม่าดูเลือนรางนักแม้จะได้มีการออกเสียงประชามติครั้งนี้ก็ตาม เพราะร่างรัฐธรรมนูญของพม่ากำหนดให้ที่นั่งหนึ่งในสี่ของสภานิติบัญญัติมีไว้สำหรับข้าราชการทหาร และคณะทหารที่ยึดอำนาจการปกครองก็ยังคงมีอิทธิพลเหนือกระทรวงกลาโหมซึ่งมีอำนาจหน้าที่ในการจัดและควบคุมการประชามตินี้อยู่ อีกประการหนึ่ง ร่างรัฐธรรมนูญพม่ายังตัดสิทธิในการลงสมัครรับเลือกตั้งของชาวพม่าที่สมรสกับชนต่างด้าว ซึ่งได้แก่ นางอองซาน ซูจี อีกด้วย

การรณรงค์และการประชาสัมพันธ์

รัฐบาลทหารพม่าได้สั่งให้บรรดาสื่อมวลชนในประเทศดำเนินการประชาสัมพันธ์ให้มีการรับร่างธรรมนูญเท่านั้น โดยในโทรทัศน์ของรัฐทุกช่องจะปรากฏแถบข้อความว่า “เชิญชาวเรารับร่างรัฐธรรมนูญ เพื่อเพิ่มพูนประโยชน์บ้านเมือง” (Let's vote Yes for national interest) กับทั้งมีการเปิดเพลงเชิญชวนให้ออกเสียง “รับ” ผ่านสถานีแพร่ภาพและกระจายเสียงของรัฐทุกประเภทตลอดวัน
สันนิบาตเพื่อประชาธิปไตยแห่งสหภาพพม่า (สปต.) อันเป็นพรรคการเมืองฝ่ายค้านที่มีนางอองซาน ซูจี เป็นหัวหน้า ก็ได้ประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนออกเสียง “ไม่รับ” ร่างรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ดี สปต. แถลงว่า รัฐบาลทหารได้สั่งให้ระงับการประชาสัมพันธ์เช่นนี้ กับทั้งสั่งจับผู้ประชาสัมพันธ์และให้ยึดสื่อประชาสัมพันธ์เสียสิ้น