google/wiki40b huggingface dataset:
เดดช็อต

ประวัติตัวละคร

เดดช็อตทำงานเป็นมือสังหารรับจ้าง ใช้อาวุธหลากหลายแต่นิยมใช้ปืนเก็บเสียงที่ติดอยู่ที่ข้อมือทั้งสองข้าง เดดช็อตปรากฏตัวที่เมืองก็อทแทมเพื่อปราบอาชญากร แต่ต่อมาเป็นศัตรูกับแบทแมนและถูกจับกุม เมื่อพ้นโทษเดดช็อตรับจ้างเป็นมือสังหารและเปลี่ยนมาสวมชุดสีแดงและติดอุปกรณ์เล็งเป้าที่ตาขวา ประวัติของเดดช็อตมีการเปิดเผยในภายหลังว่าชื่อจริงคือ ฟลอยด์ ลอว์ตัน เติบโตในครอบครัวที่บิดาชอบทำร้ายร่างกายและมีพี่ชายที่เขาเคารพรัก วันหนึ่งพี่ชายของเดดช็อตถูกบิดาทำร้าย เดดช็อตจึงใช้ปืนยิงบิดา แต่กระสุนกลับพลาดไปถูกพี่ชายเสียชีวิต เหตุการณ์นี้ส่งผลต่อชีวิตของเดดช็อตในเวลาต่อมา
เดดช็อตมีลูกชายชื่อ เอ็ดเวิร์ด ลอว์ตัน ที่ปรากฏตัวในซีรีส์เดิม ซึ่งต่อมาถูกเวส แอนเซล์มฆ่าตาย ในมินิซีรีส์ที่สองที่เผยแพร่ในปี 2005 เดดช็อตพบว่าตัวเองมีลูกสาวชื่อ โซอี ซึ่งเติบโตในย่านเสื่อมโทรมของเมืองสตาร์ซิตี เดดช็อตตั้งใจจะดูแลเธอและจัดการกับแก๊งอาชญากรรมที่ครองพื้นที่นั้น ในตอนจบเดดช็อตจัดฉากให้ตัวเองตาย หลังกำจัดแก๊งอาชญากรรมได้ เดดช็อตขอให้กรีนแอร์โรว์ช่วยดูแลพื้นที่ส่วนนี้ของเมือง

ความสามารถ

เดดช็อตมีความสามารถที่โดดเด่นคือการยิงปืนแม่น เคยหลับตายิงถูกแอปเปิลบนศีรษะของกัปตันบูมเมอแรงและตั้งใจยิงถากศีรษะของเอนแชนเทรสที่บินอยู่ นอกจากนี้เดดช็อตยังมีความสามารถในการต่อสู้มือเปล่า สามารถต่อสู้กับแบทแมนและโจ๊กเกอร์ได้อย่างสูสี
เดดช็อตมีความสามารถในการใช้อาวุธที่หลากหลาย โดยเฉพาะปืนไรเฟิลซุ่มยิงและปืนกลที่ติดอยู่ที่แขนสองข้าง
เดดช็อตพูดได้สองภาษาและเคยเรียนภาษารัสเซียสมัยเป็นวัยรุ่น
ซิกนัส

ความสามารถของModel

ร็อคแมน Model P เป็นร็อคแมนที่ Rock On มาจาก Model P โดยชิกนัส ใช้ Kunai เป็นอาวุธหลัก รูปแบบการต่อสู้ใกล้เคียงกับร็อคแมน Model Px ถ้าเล่นเป็นอาเช่ เขาจะด้อยกว่าร็อคแมน Model Pxในด้านการชาร์จโจมตี ถ้าเล่นเป็นเกรย์ เขาจะด้อยกว่าร็อคแมน Model Pxในด้านการกางบาเรีย ไม่มีคุณสมบัติประจำตัว ความสามารถพิเศษในจอ Touch Screen คือ สามารถระบุตำแหน่งของศัตรูที่อยู่ใกล้ตัวและระบุทางเดินในความืดได้เหมือนกับ ร็อคแมน Model Px ถ้าเล่นเป็นอาเช่ เขาจะใช้ท่า Mandala Star แทนท่า Cross Star
Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3

ระบบการเล่น

เกมมีตัวละครให้ 80 และตัวละครลับอีก 7 ตัวเป็นผู้ช่วยเหลือ  โดยใช้ระบบการต่อสู้ และระบบวิชาเฉพาะตัวละคร
ลิลิต

ประวัติ

ความเป็นมาของลิลิต ไม่ปรากฏแน่ชัด โดยสืบค้นได้เก่าสุดถึงสมัยอยุธยา ได้แก่ ลิลิตยวนพ่าย และลิลิตพระลอ (สำหรับอายุของลิลิตพระลอยังเป็นที่ถกเถียง ยังไม่ยุติ) แต่ถ้าจะนับอย่างธรรมเนียมลิลิตแล้ว น่าจะมีเพียงลิลิตพระลอ เพียงเรื่องเดียวเท่านั้น เนื่องจากในยวนพ่ายนั้น มีร่ายนำ 1 บท แล้วมีร่ายแทรกตอนปลายๆ (ไม่ใช่ท้ายเรื่อง)กลางเรื่องอีก 1 บทเท่านั้น ส่วนลิลิตพระลอนั้น แต่งด้วยร่ายสุภาพและโคลงสุภาพอย่างหลากหลาย สลับเป็นช่วงๆ (โปรดอ่านรายละเอียดในหัวข้อ ลิลิตพระลอ) มีทั้งโคลงสองสุภาพ โคลงสามสุภาพ และโคลงสี่สุภาพ นอกจากนี้ยังมีร่ายสอดสร้อยอีกด้วย 
สำหรับโองการแช่งน้ำ แม้จะเคยเรียกกันว่า ลิลิตโองการแช่งน้ำ มาก่อน แต่ในภายหลัง นักวรรณคดีส่วนใหญ่สมัครใจที่จะเรียกชื่อโดยไม่มีคำว่าลิลิต ทั้งๆ ที่ในโองการแช่งน้ำ ก็แต่งด้วยร่ายสลับโคลง ทว่าเป็นร่ายโบราณ สลับกับโคลงห้า ซึ่งไม่ปรากฏแบบแผนที่ไหนมาก่อน 
เป็นที่น่าสังเกตว่า นิราศคำโคลง หรือที่เรียกชื่อขึ้นต้นด้วย "โคลงนิราศ" ในสมัยส่วนใหญ่ จะขึ้นต้นด้วยร่ายนำ 1 บทเสมอ เช่น นิราศนรินทร์ นิราศพระยาตรังโคลงทวาทศมาส แต่มิได้เรียกว่าลิลิตแต่อย่างใด 
วรรณคดีที่เรียกว่าลิลิตจำนวนหนึ่ง จึงเป็นเพียงวรรณกรรม คำโคลง ที่มีร่ายนำเท่านั้น นอกจากลิลิตยวนพ่ายแล้ว ยังมีลิลิตพยุหยาตราเพชรพวง มีร่ายนำเพียงหนึ่งบท  
ลิลิตเป็นแบบแผนคำประพันธ์ที่มีผู้นิยมแต่งเสมอมา แม้จนปัจจุบัน เนื่องจากสามารถเปลี่ยนลีลาอารมณ์ของบบร้อยกรองได้ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันการส่งสัมผัสระหว่างบท หรือ "เข้าลิลิต" นั้นไม่ถือเคร่งครัดนัก
สตริกต์ลี บอลรูม

เรื่องย่อ

ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับนักเต้นบอลรูมแดนซ์ชาวออสเตรเลีย ชื่อ สกอต เฮสติงส์ (พอล เมอร์คิวริโอ) มารดาเป็นครูสอนเต้นรำ จึงได้รับการฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก เป็นนักเต้นที่มีพรสวรรค์ มีเทคนิคการเต้นสูง แต่ไม่ชอบเต้นตามแบบแผน นำท่าเต้นที่คิดเองออกมาใช้ระหว่างการแข่งขัน จนเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชมทั้งห้อง แต่ไม่ถูกใจแบร์รี ไฟฟ์ (บิล ฮันเตอร์) ประธานจัดการแข่งขัน และตัดสินไม่ให้คู่ของสกอตได้รางวัลชนะเลิศ สร้างความไม่พอใจให้กับคู่ซ้อม คือ ลิซ (เกีย คาริดีส) ที่ไม่ยอมเต้นกับสกอตอีกต่อไป สกอตต้องการจะเต้นในการแข่งขันเต้นบอลรูมระดับชาติ Pan-Pacific Grand Prix จึงต้องเร่งหาคู่เต้นคนใหม่มาแทน แต่ก็หาคู่เต้นไม่ได้ มีเพียง ฟราน (ทารา มอริซ) นักเต้นสมัครเล่นที่เพิ่งหัดเต้นได้ไม่นาน ที่เสนอตัวเป็นคู่ซ้อมให้กับสกอต
หลังจากฝึกซ้อมเต้นด้วยกันไประยะหนึ่ง และสร้างสนิทสนมกันจนเกิดเป็นความคุ้นเคย ฟรานเริ่มเต้นด้วยความมั่นใจมากขึ้น สกอตได้ทำความรู้จักกับครอบครัวของฟราน ที่เป็นชาวยิปซีเชื้อสายสเปน และได้เรียนรู้การเต้นพาโซ โดเบล พร้อมกับตระหนักว่าฟรานนั้นมีศักยภาพเพียงพอที่จะเข้าร่วมเต้นประกวดได้
สกอตมารู้ความจริงในภายหลังว่า ดัก เฮสติงส์ (แบร์รี ออตโต) บิดาของตนนั้น เดิมเป็นนักเต้นบอลรูมแข่งขันมาก่อน โดยเต้นจับคู่กับ เชอร์ลีย์ เฮสติงส์ (แพท ทอมสัน) มารดา ดักมีนิสัยเหมือนกับสกอต คือไม่ชอบเต้นตามแบบแผน ในการแข่งขันระดับชาติ เชอร์ลีย์จึงเลือกจับคู่เต้นกับ เลส เคนดัล (ปีเตอร์ วิตฟอร์ด) แทน เพราะเธอโน้มน้าวใจว่าท่าเต้นแปลกประหลาดของดักจะเป็นสาเหตุให้เธอไม่ชนะการแข่งขัน ดักรู้สึกสะเทือนใจจึงเลิกเต้นรำมาตั้งแต่นั้น
ในวันแข่งขันเต้นบอลรูมระดับชาติ สกอตต้องชั่งใจว่าจะเลือกใครเป็นคู่เต้น ระหว่างเต้นกับลิซตามแบบแผนเพื่อให้ได้รับรางวัลชนะเลิศ กับเต้นกับฟรานด้วยท่าพาโซ โดเบล ที่ซ้อมด้วยกันมาระยะหนึ่ง ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจได้ โดยการกระตุ้นจากดักว่า "การเต้นด้วยจังหวะของตัวเองแล้วไม่ชนะนั้น ไม่ใช่ความผิดพลาด โอกาส(ที่จะเต้นจังหวะของตัวเอง) มาถึงแล้ว หากเรามีชีวิตอยู่กับความกลัว(แพ้) แล้วทิ้งโอกาสนั้นไป ก็จะเสียใจไปตลอดชีวิต"
การเต้นนอกแบบแผนของสกอตกับฟรานถูกขัดขวางโดยแบร์รี ไฟฟ์กับพวก ทั้งโดยปิดเสียงดนตรี ประกาศเชิญออกจากฟลอร์เต้น แต่กลับได้รับความชื่นชมจากผู้ชมทั้งห้อง ที่ตบมือให้จังหวะแทนจังหวะดนตรี ภาพยนตร์จบลงที่ดักปรับความเข้าใจกับเชอร์ลีย์ได้ในท้ายที่สุด และเต้นรำด้วยกันเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี

ดนตรีประกอบภาพยนตร์

เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ มีเพลงหลักอยู่ 6 เพลงที่ใช้ประกอบการเต้น คือเพลงวอลต์ซ "The Blue Danube" ของโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่สอง เพลง "Love is in the Air", "Standing In The Rain" และ "Yesterday's Hero" ของ จอห์น พอล ยัง นักแต่งเพลงชาวออสเตรเลีย, เพลง "Perhaps, Perhaps, Perhaps" ของดอริส เดย์ และเพลง "Time After Time" เพลงฮิตของ ซินดี ลอเปอร์ ดนตรีประกอบภาพยนตร์ได้รับรางวัลบาฟตา ประจำปี 1992
เมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ฤดูกาล 2019

รูปแบบ

แต่ละทีมจะเล่น 34 เกม โดยเป็นเกมเหย้า 17 เกม และ เกมเยือน 17 เกม ซึ่งแต่ละทีมจะต้องพบกับคู่แข่งขันในภูมิภาคเดียวกัน 2 ครั้ง และทีมคู่แข่งขันนอกภูมิภาค 1 ครั้ง
พัมพุต

ประวัติตามท้องเรื่อง

พัมพุต เป็นนักมวยไทยที่เข้าร่วมการประลอง ศึกชิงจ้าวยุทธภพครั้งที่ 22 โดยมีซุน โกคู เป็นคู่ต่อสู้ แต่เนื่องด้วยความประมาทในฝีมือ ทำให้พัมพุตต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปในที่สุด อย่างไรก็ตาม เท็นชินฮัง เป็นผู้จับการเคลื่อนไหวการต่อสู้ได้ทัน เขามองเห็นพัมพุตถูกซุนโกคูกระแทกศอก 3 ครั้งอย่างรวดเร็ว โดยที่คนทั่วไปไม่รู้
ในขณะที่ "แจ็คกี้ ชุน" หรือ ผู้เฒ่าเต่า ยังกล่าวยกย่องฝีมือของพัมพุตว่าเป็นยอดนักสู้ เพียงแต่ ซุนโกคู มีทักษะการต่อสู้เกินกว่ามนุษย์ทั่วไปเท่านั้นเอง อย่างไรก็ตามในภายหลัง พัมพุตได้ถูกแทมโบรีน (Tambourine) ซึ่งเป็นสมุนเอกของพิคโคโลกำจัดลง เช่นเดียวกับนักสู้จากงานประลองยุทธรายอื่น
โคอิซูรุฟอร์จูนคุกกี้

งานเลือกตั้งประจำปี 2556

สมาชิกที่มีส่วนร่วมในซิงเกิลนี้มาจากผลการเลือกตั้งของ AKB48 ประจำปี 2556 โดยอันดับที่ 1-16 จะได้รับเลือกให้เป็นเซ็มบัตสึ นักร้องเพลงหลักของซิงเกิล และผู้ที่ได้รับเลือกในอันดับที่ 17-64 จะได้ร้องเพลงในฐานะอันเดอร์เกิร์ล (Under Girls), เน็กซ์เกิร์ล (Next Girls), และฟิวเจอร์เกิร์ล (Future Girls) กลุ่มละ 16 คน ตามลำดับ ซึ่ง ริโนะ ซาชิฮาระ จากวง HKT48 เป็นสมาชิกที่ได้รับคะแนนโหวตมากที่สุดและส่งผลให้เธอเป็นเซ็นเตอร์ของเพลงนี้ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เธอได้รับเลือกให้เป็นเซ็นเตอร์
สมาชิกในซิงเกิลนี้ยังประกอบด้วยสมาชิกที่ประกาศจบการศึกษาก่อนที่ซิงเกิลนี้จะถึงกำหนดการออก เช่น มาริโกะ ชิโนดะ หนึ่งในสมาชิกวง AKB48 ที่ได้รับอันดับ 5 ซึ่งงานจบการศึกษาของเธอจัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม และ โทโมมิ อิตาโนะ สมาชิกที่ได้รับอันดับที่ 11 ก็ประกาศจบการศึกษาไปก่อนหน้านี้แล้วในเดือนกุมภาพันธ์ 2556 นอกจากนี้ยังมีสมาชิกที่จบการศึกษาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เช่น นะสึมิ ฮิระจิมะ สมาชิก AKB48 ที่ได้รับอันดับที่ 62

การประชาสัมพันธ์และการเปิดตัว

เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ริโนะ ซาชิฮาระ หนึ่งในสมาชิกวง AKB48 ได้ประกาศในรายการโทรทัศน์ AKB Eizou Center ว่าชื่อซิงเกิลลำดับที่ 32 ของวงคือ "โคอิซูรุฟอร์จูนคุกกี้" และจะเปิดตัวในวันที่ 21 สิงหาคม
ซิงเกิลนี้แบ่งออกจำหน่ายเป็น 4 ฉบับ ได้แก่ ฉบับ A, ฉบับ K, ฉบับ B, และฉบับเธียเตอร์ ฉบับที่ไม่ใช่เธียเตอร์นั้นจะประกอบด้วยรูปภาพของสมาชิก 1 แบบ จากทั้งหมด 50 แบบ และบัตรจับมือ 1 ใบ
มีการแสดงเพลงนี้ครั้งแรกในรายการโทรทัศน์ชื่อ "Ongaku no hi" เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน

มิวสิกวิดีโอ

เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ในจังหวัดฟูกูโอกะ ซึ่งเป็นภูมิลำเนาของ มาริโกะ ชิโนดะ ได้มีการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอของเพลงหลัก ประกอบด้วยตัวประกอบจำนวน 3,800 คน ซึ่งมากที่สุดในการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอของเพลงที่ผ่านมา
พาพายะ ซูซูกิ เป็นผู้ออกแบบท่าเต้น ซึ่งมีสมาชิกบางคนของวง AKB48 ได้พูดถึงท่าเต้นนี้ มายุ วาตานาเบะ กล่าวว่า "ท่าเต้นนี้จะทำให้คุณรู้สึกเหมือนกำลังจะบอกคำทำนาย" โทโมมิ อิตาโนะ กล่าวว่า "เป็นเพลงที่จะทำให้ทุก ๆ คนรู้สึกกระปรี้กระเปร่า และเป็นเพลงที่เข้าถึงคนทั่วไปได้ง่าย มีท่าเต้นที่สามารถเต้นตามได้" มินามิ ทากาฮาชิ กล่าวว่า "เพลงนี้ทำให้รู้สึกคิดถึงวันวาน เหมือนกับอยู่ในดิสโกขนาดใหญ่"
เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม AKB48 ได้ออกมิวสิกวิดีโอฉบับทีมงานออกมา ซึ่งประกอบด้วยการเต้นของทีมงานทั้ง 365 คน โดยถ่ายทำใน 7 วัน มียอดชมบนยูทูปในปี 2556 กว่า 8 ล้านชม
เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2559 ยอดชมของมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ได้เพิ่มขึ้นถึง 100 ล้านชมบนยูทูป ซึ่งเป็นเพลงของ AKB48 ลำดับที่ 2 ที่มียอดชมเกิน 100 ล้านชม (อีกเพลงคือ "เฮฟวีโรเทชัน")

ในสื่ออื่น

ในเดือนมีนาคม 2557 เพลงนี้ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในเพลงในเกม Just Dance Wii U

สมาชิก

หมายเหตุ : สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" คือตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ เลขในวงเล็บหมายถึงตำแหน่งจากงานเลือกตั้ง

มิวสิควิดีโอ

เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน BNK48 ได้เปิดโอกาสให้แฟนคลับจำนวนกว่า 2,000 คนเข้าร่วมถ่ายทำมิวสิควิดีโอของเพลง "คุกกี้เสี่ยงทาย" ที่สวนสยาม โดยทางวงได้เปิดตัวมิวสิควิดีโอนี้ครั้งแรกในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ในงานจับมือครั้งที่สองของวง

สมาชิก

หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)

สมาชิก

หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
ข้าวลืมผัว

ประวัติ

ข้าวลืมผัว ปลูกโดยกลุ่มชาติพันธุ์ม้งหรือพี่น้องม้ง ที่บ้านรวมไทยพัฒนาที่ 3 ตำบลรวมไทย พัฒนา อำเภอพบพระ จังหวัดตาก โดยจะปลูกในสภาพไร่พื้นที่สูง (สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ประมาณ 650 เมตร) อยู่ในกลุ่มพันธุ์ข้าวเหนียวดำที่พี่น้องม้งเรียกรวมๆกันว่า "เบล้ฉัง" และปลูกเพื่อใช้ทำขนมพิเศษในโอกาสปีใหม่ โดยจะนำข้าวไปนึ่ง แล้วตำให้เหนียว ห่อด้วยใบตอง ย่างไฟจนหอม รับประทานกับน้ำอ้อย นมข้นหวาน หรือน้ำตาล เรียกว่า "จั๋ว" ในภาษาไทยจะเรียกว่า "พิซซ่าม้ง"
ในปี 2533 นายพนัส สุวรรณธาดา ตำแหน่งในขณะนั้น คือ เจ้าพนักงานการเกษตร 5 ศูนย์วิจัยข้าวพิษณุโลก ได้นำมาคัดเลือกพันธุ์ให้บริสุทธิ์ครั้งแรก ระหว่าปี 2534-2538 และทำแปลงผลิตเมล็ดพันธุ์บริสุทธิ์ในปี 2539 เพื่อนำเมล็ดพันธุ์ที่ได้ไปให้พี่น้องม้งเพื่อใช้ประโยชน์ต่อไป แต่ด้วยวิธีการปลูกแบบชาวเขาที่มักปลูกข้าวหลายพันธุ์ใกล้กันหรือปลูกด้วยกัน ทำให้ข้าวเหนียวลืมผัวมีเมล็ดพันธุ์ข้าวพันธุ์อื่นปน และไม่เป็นพันธุ์บริสุทธิ์ เพื่อไม่ให้สูญพันธุ์ ในปี 2550 ศูนย์วิจัยข้าวพิษณุโลก และศูนย์วิจัยข้าวแพร่ จึงได้เริ่มทำการคัดเลือกพันธุ์บริสุทธิ์อีกครั้ง และในวันที่ 9 มีนาคม 2555  คณะกรรมการพิจารณาพันธุ์ข้าว มีมติรับรองพันธุ์ข้าวเหนียวลืมผัว

ที่มาของชื่อ

ในระหว่างการคัดเลือกพันธุ์บริสุทธิ์ครั้งแรก พี่น้องม้งที่เป็นคนงานให้นักวิจัยได้เล่าถึงความอร่อยของพันธุ์ข้าวนี้ว่า "อร่อยมากจนภรรยารับประทานเองหมด จนลืมแบ่งไว้ให้สามี" นักวิจัย จึงพูดเล่นๆว่า "อย่างนี้ก็เป็นข้าวลืมผัวน่ะสิ" ไม่ได้หมายถึงรับประทานแล้วจะลืมผัวเหมือนที่เข้าใจกัน

ลักษณะเด่น

ข้าวลืมผัว มีลักษณะเด่น คือ เมื่อหุงสุก  จะมีกลิ่นหอม ลักษณะสัมผัสเมื่อแรกเคี้ยวจะกรุบหนึบ ภายในนุ่มเหนียว และหอมกรุ่นในปาก

การพัฒนา

จากผลงานการวิจัยโดย ดร.อัจฉราพร ณ ลำปาง เนินพลับ นักวิชาการเกษตรชำนาญการพิเศษ ศูนย์วิจัยพิษณุโลก สำนักวิจัยและพัฒนาข้าว กรมการข้าว พบว่า ข้าวเหนียวดำลืมผัวมีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำกว่าข้าวเหนียว ที่บริโภคทั่วไปมาก และมีคุณค่าทางโภชนาการสูงกว่าข้าวเจ้าสีพันธุ์ทั่วไป ประกอบด้วยสารต้านอนุมูลอิสระรวมต่างๆ จึงมีแนวโน้มที่ดีในการนำสารสกัดจากข้าวเหนียวพันธุ์ลืมผัวมาพัฒนาเป็นยาต้านโรคอัลไซเมอร์ได้ในอนาคต
เส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 10 องศาตะวันออก
ฮิโตะมิ โยะชิซะวะ

มอร์นิงมุซุเมะ

โยะชิซะวะเริ่มงานในวงการบันเทิงด้วยการได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 4 ของกลุ่มนักร้องหญิงมอร์นิงมุซุเมะ ของสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ เมื่อปี ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) โดยมีสมาชิกร่วมรุ่นได้แก่ ริกะ อิชิกาวะ, โนโซมิ สึจิ และไอ คาโงะ ผลงานเปิดตัวครั้งแรกคือเพลง แฮปปีซัมเมอร์เวดดิง (Happy Summer Wedding) ซึ่งเป็นเพลงซิงเกิลลำดับที่ 9 ของกลุ่ม ในช่วงแรกที่เธอเป็นสมาชิกของกลุ่มนั้น เธอได้รับบทบาทเป็นสมาชิกทอมบอยประจำกลุ่ม เนื่องมาจาก เสียง บุคลิกลักษณะ และงานอดิเรกของเธอ ผลงานที่มาสนับสนุนความเป็นผู้ชายของเธอให้โดดเด่นยิ่งขึ้นคือการต้องสวมบทบาทของหนุ่มเจ้าสำราญเพื่อมาถ่ายทอดเนื้อหาในเพลงซิงเกิลที่ชื่อ มร. มูนไลท์ ~ไอโนะบิกแบนด์~ (Mr. Moonlight ~Ai no Big Band~, ค.ศ. 2001) แต่ต่อมาบทบาทการเป็นทอมบอยของเธอก็ถูกลดทอนลงไป และถูกแทนที่ด้วยความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) โยะชิซะวะได้รับตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ แทนที่มาริ ยางูจิ ที่ปลดตัวเองไปอย่างกะทันหัน เธอดำรงตำแหน่งนี้จนถึงวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) ซึ่งเป็นวันที่เธอประกาศ 'สำเร็จการศึกษา' ออกจากกลุ่มอย่างเป็นทางการในคอนเสิร์ต ~เซ็กซี 8 บีต~ สปริงทัวร์ รอบสุดท้าย ที่ไซตามะซูเปอร์แอรีนา ซึ่งอยู่ในบ้านเกิดของเธอเอง 
โยะชิซะวะถือเป็นสมาชิกหนึ่งในสี่คนของกลุ่มที่อยู่ในกลุ่มนานกว่า 7 ปี โดยอีกสามคนที่เหลือได้แก่ คาโอริ อีดะ (สมาชิกรุ่นที่ 1) ไอ ทากาฮาชิ และริสะ นีงากิ (สมาชิกรุ่นที่ 5) ซึ่งเธอมีอายุการทำงานในกลุ่มนี้รวมแล้ว 7 ปี 21 วัน ถือเป็นที่ 2 รองจากทากาฮาชิและนีงากิ

งานอื่น ๆ

นอกจากงานนักร้องแล้ว โยะชิซะวะยังเคยร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง พินช์รันเนอร์ (Pinch Runner, ค.ศ. 2000) ร่วมกับสมาชิกกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะในขณะนั้น และปัจจุบัน เธอยังทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมและกองกลางของทีมฟุตซอลประจำสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ ที่ชื่อ Gatas Brilhantes H.P. ด้วย

อนาคต

หลังการสำเร็จการศึกษาของโยะชิซะวะ สึงกุ โปรดิวเซอร์ประจำกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะและสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ และตัวโยะชิซะวะเอง ได้กล่าวกับแหล่งข่าวว่า เธอจะทำงานเป็นนักร้องเดี่ยวต่อไป สำหรับปัจจุบันนี้ เธอได้ใช้เวลาส่วนใหญ่กับการเป็นนักฟุตซอลของทีม Gatas Brilhantes H.P. ควบคู่ไปกับการเป็นหัวหน้ากลุ่มนักร้อง Ongaku Gatas ร่วมกับลูกทีมฟุตซอลอีกจำนวนหนึ่งอยู่
หยุด แสงอุทัย

ความเป็นอิสระทางวิชาการ

ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. หยุด แสงอุทัย เป็นผู้ที่กล้าแสดงความคิดเห็นทางวิชาการของตนผ่านทางช่องทางต่างๆ เสมอ และเป็นผู้ที่สนับสนุนให้นักศึกษากฎหมายมีความคิดเห็นเป็นของตัวเอง อันจะทำให้วิชาการทางนิติศาสตร์มีความเจริญก้าวหน้า ไม่หยุดอยู่กับที่ 
ซึ่งการแสดงความคิดเห็นทางวิชาการอย่างตรงไปตรงมาของศาสตราจารย์พิเศษ ดร. หยุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคิดเห็นทางวิชาการเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ ทำให้ท่านต้องประสบกับมรสุมในชีวิตเสียเองระหว่างที่ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี ท่านถูกกล่าวหาว่า หมิ่นพระบรมเดชานุภาพ จากศัตรูทางการเมืองของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของศาสตราจารย์พิเศษ ดร.หยุด โดยอ้างอิงจากบทความเรื่อง “อำนาจและความรับผิดชอบในระบอบประชาธิปไตย” ที่ท่านนำมาอ่านออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียงของกรมประชาสัมพันธ์ เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2499 ซึ่งใจความส่วนที่มีปัญหาคือ “องค์พระมหากษัตริย์ไม่พึงตรัสสิ่งใด ที่เป็นปัญหาหรือเรื่องราวเกี่ยวกับเศรษฐกิจ การเมือง หรือทางสังคมของประเทศโดยไม่มีรัฐมนตรีในคณะรัฐบาล เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ” โดยข้อความในตอนนี้ได้มีผู้นำไปโยงว่าเป็นปฏิกิริยาหลังจากการพระราชทานพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในวันกองทัพบกไทย เมื่อวันที่ 25 มกราคม 2499 ใจความตอนหนึ่งว่า “ให้ทหารรู้จักหน้าที่ในความเป็นทหาร ทหารไม่บังควรเล่นการเมือง” ที่มีผู้มองว่าเป็นพระราชวิจารณ์ต่อคณะรัฐบาลในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.หยุด แสงอุทัย ได้ยืนยันถึงความบริสุทธิ์ใจของท่านว่า “ถึงแม้ขณะนี้ผมก็ยังยืนยันว่าผมไม่ผิด ผมพูดตามหลักวิชาการ และเคยพูดแบบนี้ทางวิทยุกระจายเสียงมา ๗ ครั้งแล้ว เช่น ในวันเฉลิมพระชนมพรรษา วันฉัตรมงคล มีข้อความคล้ายคลึงกัน แต่ก็ไม่เห็นมีเรื่องอะไรแต่คราวนี้กลับเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตไปได้ .... ส่วนที่ว่าผมกำลังรวบรวมหลักฐานที่จะฟ้องคุณสงวนและหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าว เรื่องนี้นะหรือ ตราบใดที่ผมยังเป็นข้าราชการอยู่ ตราบนั้นผมจะไม่ฟ้องใครในฐานหมิ่นประมาทเลยเป็นอันขาด เพราะผมถือว่าใครทำดีทำชั่วคนเขารู้เอง สำหรับเรื่องที่ว่าผมหมิ่นพระมหากษัตริย์นั้น ผมสู้เต็มที่ ผมก็เป็นคนที่รักในหลวงคนหนึ่งเหมือนกัน เพราะผมรักพระองค์ท่าน ผมจึงไม่ต้องการให้ใครเอาในหลวงเป็นเครื่องมือ” ดู ["หนังสือพิมพ์ประชาธิปไตย วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499"]
แม้ว่าศาสตราจารย์พิเศษ ดร.หยุด แสงอุทัย จะถูกโจมตีจากผู้ที่ไม่หวังดีเพราะได้แสดงความคิดเห็นทางวิชาการเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ แต่ท่านก็ยังคงยืนยันความคิดเห็นเดิม ในหลักการ “The King Can Do No Wrong” ซึ่งปรากฏในคำอธิบายรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2511 และคำอธิบายธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2515 ที่ท่านได้แต่งขึ้น
ธงชาติแอฟริกาใต้

ธงเรืออาณานิคม

หลังจากสิ้นสุดสงครามบัวร์ครั้งที่2 (พ.ศ. 2442 - 2445) และ เมื่อ พ.ศ. 2453 ได้รวบรวมดินแดนอาณานิคมต่างๆ เพื่อสถาปนาเป็นสหภาพแอฟริกาใต้ โดยใช้ ธงสหภาพ หรือ ธงยูเนี่ยนแจ็ค เป็นธงชาติสำหรับอาณานิคมในทางนิตินัย เช่นเดียวกับดินแดนอาณานิคมอื่นๆ
ในครั้งนั้นได้มีการกำหนดธงเรือประเภทต่างๆสำหรับใช้ในดินแดนอาณานิคม, โดย ธงเรือแดง สำหรับ กองเรือพาณิชยนาวี และ ธงเรือน้ำเงิน สำหรับ เรือราชการที่สังกัดรัฐบาล, เรือช่วยรบ และ ใช้เป็นธงฉานหน้าหัวเรือรบของกองเรืออาณานิคม  โดยให้มีตราอาร์มสหภาพ ที่ปลายธง ธงเรือดังกล่าวได้มีการใช้เป็นธงชาติบนแผ่นดินในทางพฤตินัยแทนธงยูเนี่ยนแจ็ค
ปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส

ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ

ปีเตอร์ เธโอฟีลัส อีตัน แพดโนส เกิดที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย โดยเป็นบุตรของไมเคิล แพดโนส ซึ่งเป็นนักเขียนที่ตอนนี้อาศัยอยู่ในปารีส (จากนั้นเขาทำงานเป็นนักกฎหมาย) และแนนซี เคอร์ติส เขาได้รับวุฒิปริญญาตรีจากวิทยาลัยมิดเดิลบูรีในรัฐเวอร์มอนต์ และวุฒิปริญญาเอกสาขาวรรณคดีเปรียบเทียบจากมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ที่อัมเฮิร์สต์ เขาสามารถพูดภาษาฝรั่งเศส, อาหรับ, เยอรมัน และรัสเซียได้อย่างคล่องแคล่ว
เขาย้ายไปเวอร์มอนต์และสอนงานประพันธ์ให้แก่นักโทษในเรือนจำท้องถิ่น หนังสือเล่มแรกของเขาชื่อมายไลฟ์แฮดสทูดอะโหลดกัน (My Life Had Stood a Loaded Gun) เป็นการเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์ ในหนังสือเล่มนี้เขาแสดงความสนใจในการเขียนเกี่ยวกับเด็กหนุ่มที่ไม่เป็นมิตร จากนั้นเขาก็ย้ายไปที่ประเทศเยเมน ที่ซึ่งเขาเปลี่ยนชื่อตามกฎหมายเป็น ปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส โดยเขายังคงทำการเขียนหนังสือต่อ แพดโนสเริ่มศึกษาศาสนาอิสลามในประเทศเยเมนที่ดาร์ อัลฮะดิธ ก่อนที่จะย้ายไปดามัสกัส ประเทศซีเรีย เพื่อลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนศาสนาอิสลาม หนังสือเล่มที่สองของเขาชื่ออันเดอร์คัฟเวอร์มุสลิม ที่ซึ่งเขาเน้นหัวข้อลัทธิสุดโต่งในอิสลาม โดยได้รับการตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร หลังจากการตีพิมพ์และการเปลี่ยนชื่อ (เป็นปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส) ทำให้การเดินทางของเขาในตะวันออกกลางง่ายขึ้น เนื่องจากเขาได้ประกาศความจงรักภักดีต่อศาสนาอิสลามในที่สาธารณะ หนังสือเล่มนี้จึงอาจตีความได้ว่าเป็นการละทิ้งความเชื่อ ในปี ค.ศ. 2012 เขากลายเป็นนักข่าวอิสระ เขาเขียนบทความเกี่ยวกับตะวันออกกลางสำหรับนิตยสาร เช่น นิวรีพับลิก, เดอะฮัฟฟิงตันโพสต์ และลอนดอนรีวิวออฟบุ๊กส์
ตอร์ตียาเดปาตาตัส

วิธีทำโดยทั่วไป

เริ่มต้นจากการตีไข่ดิบเตรียมทำไข่เจียวแล้วพักไว้ ซอยมันฝรั่งและหัวหอมแล้วนำไปทอดในน้ำมัน (นิยมใช้น้ำมันมะกอกเพราะสามารถทอดและต้มมันฝรั่งในตัวเสร็จได้) เมื่อสะเด็ดจากน้ำมัน ผสมมันฝรั่งและหัวหอมกับไข่ดิบที่ตีไว้แล้วทอดส่วนผสมก่อนด้านหนึ่ง แล้วกลับด้านเพื่อให้อีกด้านหนึ่งให้สุก สามารถกลับด้านโดยใช้อุปกรณ์ช่วย เช่น จาน หรือ "บูเอลเบตอร์ติยัส" (vuelvetortillas เป็นภาชนะเซรามิกที่เหมือนฝาปิด ซึ่งเป็นอุปกรณ์ทำไข่เจียวโดยเฉพาะ) หรือถ้ามันไม่ใหญ่เกินไป ก็โยนไข่เจียวขึ้นเพื่อกลับด้านจากกระทะแล้วรับด้วยกระทะ
อัลปากา

ลักษณะ

อัลปากาเป็นสัตว์ที่ไม่มีฟันหน้า มีความสูงเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 180 เซนติเมตร ลักษณะคล้ายยามา แต่จะแตกต่างกันตรงที่อัลปากาไม่ได้ถูกเลี้ยงไว้ใช้ขนสัมภาระ แต่จะถูกเลี้ยงเพื่อนำขนมาทำเป็นเสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่ม ขนอัลปากานำมาใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย ตั้งแต่ผ้าห่ม เสื้อกันหนาว หมวก ถุงมือ ผ้าพันคอ และเครื่องนุ่งห่มประเภทต่าง ๆ โดยขนของอัลปากาตามธรรมชาติมีหลายสี โดยในเปรูมีการจำแนกสีขนออกเป็น 52 สี ขณะที่ทางออสเตรเลียจำแนกไว้ 12 สี และสหรัฐอเมริกาจำแนกเป็น 16 สี
ขนอัลปากาได้ชื่อว่าเป็นขนสัตว์ที่นุ่มที่สุดในโลกจนได้รับการขนามนามว่า "เส้นใยจากพระเจ้า" ขนของอัลปากาเมื่อตัดแล้วจะมีราคาขายสูงถึงกิโลกรัมละ 30,000 บาท

พฤติกรรม

อัลปากามีเสียงร้องหลายเสียง มักร้องเสียงแหลมสูงเมื่อตกอยู่ในภัยอันตราย หมาหรือแมวที่แปลกหน้าอาจทำให้อัลปากานึกว่าตนตกอยู่ในภัยอันตรายได้ มักทำเสียงดูดเพดานอ่อนหรืออาจทำเสียงในโพรงจมูกเมื่อแสดงความเป็นมิตร
อัลปากามักฮัมเป็นเพลงสั้น ๆ เมื่ออยากแสดงให้อัลปากาตัวอื่นรู้ว่าตนอยู่ใกล้หรือกำลังมีความสุข โดยมีเสียงฮัมที่แตกต่างกันไปในแต่ละตัว
มักร้องสูงเหมือนนกเมื่อตัวผู้ต่อสู้กัน ซึ่งอาจเป็นเสียงที่ทำให้ศัตรูหวาดกลัว อัลปากาจะรู้สึกว่าเป็นอันตรายหรือถูกคุกคามเมื่อถูกสัมผัสที่ช่วงก้น และจะป้องกันตัวด้วยการพ่นน้ำลายออกมาเหมือนอูฐ

สัตว์เลี้ยง

ปัจจุบัน มีการนิยมเลี้ยงอัลปากากันหลากหลายมากขึ้นในฐานะของปศุสัตว์และสัตว์เลี้ยง เนื่องจากเป็นสัตว์ที่เชื่องต่อผู้เลี้ยง ผู้ที่มีชื่อเสียงที่เลี้ยงอัลปากาไว้ในฐานะสัตว์เลี้ยง คือ นิโคล คิดแมน และ รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ นักแสดงฮอลลีวุด มีราคาซื้อขายกันสูงถึงตัวละหลักแสนหรือล้านบาท อัลปากาสามารถเลี้ยงไว้ในบ้านได้เหมือนกับสุนัขโกลเดินริทรีฟเวอร์ตัวหนึ่ง ให้อาหารด้วยหญ้าและเสริมด้วยอาหารเม็ด อัลปากาเป็นสัตว์ที่รักสะอาด ขับถ่ายอย่างเป็นที่เป็นทางในพื้นทรายที่เตรียมไว้ให้ และเป็นสัตว์ที่ไม่มีกลิ่นเหม็นแม้ไม่ได้อาบน้ำ อัลปากาจะอาบน้ำต่อเมื่อถูกส่งเข้าประกวด ซึ่งต้องใช้เวลาเป่าขนนานถึง 4 ชั่วโมงให้แห้งต่อตัว
ในประเทศไทย มีฟาร์มเลี้ยงอัลปากาที่ใหญ่ที่สุดอยู่ที่อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี บนพื้นที่กว่า 250 ไร่
เทศบาลตำบลด่านขุนทด

ที่ตั้ง

เทศบาลตำบลด่านขุนทด ปัจจุบันตั้งอยู่ที่สำนักงาน หมู่ที่ 2 ถนนเฉลิมพระเกียรติ ตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา เป็นศูนย์กลางอำเภอด่านขุนทดเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอด่านขุนทด และห่างจากจังหวัดนครราชสีมา ประมาณ 70 กิโลเมตร การเดินทางจากกรุงเทพฯ โดยเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 ถึงบริเวณแยกต่างระดับสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา แยกเข้าถนนสีคิ้ว-ชัยภูมิ โดยเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ประมาณ 40 กิโลเมตร เดินทางโดยรถประจำทางปรับอากาศและรถประจำทาง ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 4 ชั่วโมง

เขตการปกครอง

เทศบาลตำบลด่านขุนทด มีพื้นที่ 4.39 ตารางกิโลเมตร ประกอบไปด้วยพื้นที่บางส่วนของหมู่บ้านในตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งเดิมมีการปกครองส่วนท้องถิ่นในรูปแบบของสุขาภิบาล และได้มีการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลด่านขุนทด เป็นเทศบาลตำบลด่านขุนทด เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542
ภูมิประเทศ เทศบาลตำบลด่านขุนทด มีลักษณะเป็นที่ราบสูงรูปแอ่งกะทะ มีลำเชิงไกรไหลผ่านด้านทิศใต้

การคมนาคม

สภาพการจราจรในเขตเทศบาล มีสภาพคล่องตัวพอสมควร แต่จะมีปัญหาในด้านถนนสายหลัก ที่เป็นบริเวณสี่แยกหน้าที่ว่าการอำเภอด่านขุนทด เพราะเป็นถนนสายหลักที่อำเภอด่านขุนทดเข้าสู่จังหวัดนครราชสีมา ตัดกับถนนสีคิ้ว-ชัยภูมิ ซึ่งเป็นถนนสายหลักที่ไปสู่จังหวัดชัยภูมิ

ประชากร

จำนวนประชากร ณ มกราคม พ.ศ. 2557 ประชากรในเขตเทศบาลทั้งสิ้น 6,514 คน เป็นชาย 3,112 คน หญิง 3,402 คน บ้าน จำนวน 3,574 หลังคาเรือน

ภาษา

ส่วนมากใช้ภาษาไทยโคราชปนกลาง และยังมีภาษาไทยอีสานบ้างบางพื้นที่

เศรษฐกิจ

ประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือน, การเกษตร

อาชีพ

ประชาชนส่วนใหญ่มีอาชีพค้าขาย รับจ้าง โดยอาชีพเกษตรกรรมส่วนใหญ่อยู่นอกเขตเทศบาลและมีการประกอบอาชีพอุตสาหกรรมในครัวเรือนที่เป็นอาชีพพื้นบ้าน รายได้เฉลี่ย 69,836.50 บาท/คน/ปี การประกอบอาชีพเป็นไปตามสภาพของครัวเรือน ยังไม่มีการลงทุนในเชิงพาณิชย์ในด้านของการบริหาร จัดการ
ดอลลาร์ช่องแคบ

ดอลลาร์ช่องแคบ (อังกฤษ: Straits dollar) เป็นสกุลเงินตราประจำนิคมช่องแคบระหว่างปี ค.ศ. 1904 - 1939 และยังใช้ในสหพันธรัฐมลายู รัฐนอกสหพันธ์ ซาราวัก บรูไน และบอร์เนียวเหนือของอังกฤษด้วย

ประวัติ

ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 สกุลเงินที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในกว้างขวางในอินเดียตะวันออกคือดอลลาร์​สเปน ซึ่งมาจากทั้งสเปนและอาณานิคมของสเปนในทวีปอเมริกา ส่วนสกุลเงินที่ผลิตในท้องถิ่นก็มีอยู่บ้าง ได้แก่ กปิงกลันตัน กปิงตรังกานู และดอลลาร์ปีนัง
ในปี ค.ศ. 1837 รัฐบาลได้กำหนดให้รูปีอินเดียเป็นสกุลเงินอย่างเป็นทางการของนิคมช่องแคบ เนื่องจากขณะนั้นยังบริหารขึ้นตรงกับทางอินเดีย แต่ดอลลาร์สเปนก็ยังคงหมุนเวียนอยู่ในระบบ ต่อมาในปีค.ศ. 1845 ก็เริ่มมีเหรียญกษาปณ์ของนิคมช่องแคบเองโดยใช้ระบบ 100 เซนต์ = 1 ดอลลาร์ โดย 1 ดอลลาร์มีค่าเท่ากับ 1 ดอลลาร์สเปน และในปี ค.ศ. 1867 ที่นิคมช่องแคบได้แยกระบบการปกครองออกมาเป็นของตนเองแล้ว ก็เริ่มใช้ดอลลาร์เป็นสกุลเงินมาตรฐานอย่างเป็นทางการ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1898 เป็นต้นมา คณะกรรมาธิการสกุลเงินได้ประกาศใช้สกุลเงินดอลลาร์ช่องแคบ และประกาศห้ามธนาคารต่าง ๆ ผลิตเงินตราออกมา ขณะนั้นมูลค่าของดอลลาร์ช่องแคบกำหนดไว้ให้เท่ากับ 2 ชิลลิง 4 เพนนี
เบตชิอัน

เบตชิอัน (ฮีบรู: בֵּית שְׁאָן ‎ Beth Šəān; อาหรับ: بيسان‎,  Beesān  , Beisan or Bisan) เป็นนครในเขตนอร์เทิร์นดิสตริกต์ ในประเทศอิสราเอล ทางตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน มีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ยุคสัมฤทธิ์ (3,000-2,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นพื้นที่ที่พบโบราณวัตถุก่อนยุคอิสราเอไลต์จำนวนมาก มีความสำคัญตั้งแต่สมัยชนเผ่าฮิตไทต์ อียิปต์ยุคต้น และโรมันโบราณ ตกอยู่ใต้การปกครองของอาหรับใน ค.ศ. 636