google/wiki40b huggingface dataset:
สุทธาทิพย์ วุฒิชัยประดิษฐ์

ประวัติ

แอมแปร์ สุทธาทิพย์เป็นบุตรสาวคนโตของนายศักดิ์ชัย วุฒิชัยประดิษฐ์ กับ นางมณีรัตน์ วุฒิชัยประดิษฐ์ โดยมีน้องชายอีก 2 คน คือ ศุภฤกษ์ วุฒิชัยประดิษฐ์ และ กิตติพงศ์ วุฒิชัยประดิษฐ์ เข้าศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา ตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงมัธยมศึกษาตอนต้น และเข้าศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายต่อที่โรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม และจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 สาขาศิลปะการแสดง เอกการแสดงและกำกับการแสดง ที่คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร โดยในสมัยเรียนยังได้เล่นละครเวทีกับทางคณะศิลปกรรมศาสตร์อยู่บ่อยครั้ง (40 กะรัต, มนต์รักทรานซิสเตอร์, บุษบาสมาคม)
แอมแปร์เริ่มเข้าสู่วงการจากการถ่ายโฆษณา ในปีพ.ศ. 2551 ซึ่งโฆษณาตัวแรกคือ รองเท้านักเรียนหญิง โดยผู้กำกับโฆษณาชื่อดังอย่าง คุณต่อ ธนญชัย ศรศรวิชัย และมีผลงานต่อมาเรื่อยๆ ทั้งมิวสิควิดีโอ พิธีกรทางช่องทรูปลูกปัญญา และโฆษณาตลกอีกหลายสิบตัว จนกระทั่งได้ถ่ายละครเรื่องแรกกับคุณคิง สมจริง ศรีสุภาพ ทาง ช่อง3 เรื่องนางร้ายสายลับ ในบท "พายไก่" ทำให้มีผลงานมาอย่างต่อเนื่องทั้งภาพยนตร์เรื่อง แฟนเดย์..แฟนกันแค่วันเดียว รับบท “จอย” และ เรื่อง 20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น รับบท “แบม” ซึ่งผลงานเด่นคือ ละครเรื่อง ปดิวรัดา ในบทของ "จิ้มลิ้ม" และเรื่องที่สร้างชื่อ เพลิงบุญ ในบทของ "แอ๊ด" ทางช่อง 3
แชลเลนเจอร์ดีป

แชลเลนเจอร์ดีป (อังกฤษ: Challenger Deep) เป็นจุดที่ลึกที่สุดในมหาสมุทรของโลกเท่าที่รู้จัก โดยมีระดับความลึก 10,911 เมตร ตั้งอยู่ทางปลายด้านใต้สุดของร่องลึกมาเรียนา ใกล้กับกลุ่มหมู่เกาะมาเรียนา แชลเลนเจอร์ดีปมีลักษณะเป็นแอ่งขนาดเล็กที่ก้นของร่องลึกใต้มหาสมุทรรูปดวงจันทร์เสี้ยวขนาดค่อนข้างใหญ่ ซึ่งร่องเหล่านี้ก็เป็นลักษณะภูมิประเทศที่ลึกผิดปกติใต้ท้องมหาสมุทรอยู่แล้ว แผ่นดินที่อยู่ใกล้กับแชลเลนเจอร์ดีปที่สุด คือ เกาะไฟส์ (ส่วนหนึ่งของหมู่เกาะแย็พ) ห่างออกไป 289 กิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และกวม ห่างออกไป 306 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ แอ่งดังกล่าวได้ชื่อตามเรือสำรวจราชนาวี เอชเอ็มเอส แชลเลนเจอร์ ซึ่งจัดการสำรวจใน ค.ศ. 1872-76 เป็นการบันทึกความลึกของมหาสมุทรเป็นครั้งแรก
การทำแผนที่โซนาร์ของแชลเลนเจอร์ดีปครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2009 โดยระบบโซนาร์หลายทิศทางซิมรัด อีเอ็ม 120 สำหรับการทำแผนที่ที่ระดับความลึก 300-11,000 เมตร บนเรืออาร์วี กิโล โมอะนา ได้บ่งชี้ถึงจุดที่มีความลึก 10,971 เมตร ระบบโซนาร์ดังกล่าวใช้เฟสและแอมพลิจูดใต้การตรวจจับ โดยมีค่าความแม่นยำสูงกว่า 0.2% ของระดับความลึกของน้ำ (แสดงว่ามีข้อผิดพลาดราว 22 เมตรที่ระดับความลึกขนาดนี้)
การดำลงไปในแชลเลนเจอร์ดีปมีการจดบันทึกไว้เพียงสามครั้ง ครั้งแรกเป็นการดำโดยยานสำรวจน้ำลึกตรีเอสต์ ใน ค.ศ. 1960 ซึ่งมีมนุษย์ลงไปด้วย และครั้งต่อมา ไม่มีมนุษย์ลงไป ได้แก่ พาหนะควบคมใต้น้ำควบคุมระยะไกลไคโก ใน ค.ศ. 1995 และเนเรซัส ใน ค.ศ. 2009 การดำทั้งสามครั้งได้วัดค่าความลึกใกล้เคียงกันระหว่าง 10,902 ถึง 10,916 เมตร ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 ซึ่งเป็นปีครบรอบปีที่ 50 ของการดำของครีเอสต์ มูลนิธิเอกซ์ไพรซ์ประกาศว่าจะให้รางวัล 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สำหรับยานพาหนะของเอกชนรายแรกที่สามารถดำลงไปถึงแชลเลนเจอร์ดีปตามรอยตรีเอสต์
วรชัย เหมะ

ประวัติ

นายวรชัย เหมะ เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายหนาม และนางเอิบ เหมะ มีพี่น้อง 4 คน พื้นเพดั้งเดิมเป็นชาวจังหวัดชุมพร มีชื่อเล่นที่เรียกกันในหมู่เพื่อนฝูงว่า "เงาะ" แต่ได้มาปักหลักอาศัยอยู่ที่จังหวัดสมุทรปราการมานานกว่า 40 ปี ชีวิตครอบครัวผ่านเคยผ่านการสมรสและหย่า มีบุตร 2 คน

งานการเมือง

ในช่วงผลิกพันทางการเมืองไทยระหว่างเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516–เหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 นายวรชัยได้มีส่วนร่วมในการเมืองภาคประชาชน เหมือนเช่นคนหนุ่มสาวหรือนิสิตนักศึกษาในสมัยนั้น โดยรู้จักและมักคุ้นกับสมาชิกพรรคชนชั้นกรรมาชีพ ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีแนวความคิดฝักใฝ่ลัทธิคอมมิวนิสต์และสังคมนิยม แต่ต่อมาได้เกิดความขัดแย้งกันในแนวความคิด โดยนายวรชัยไม่เห็นด้วยกับการนำเอาสังคมชนบทมาล้อมสังคมเมือง หรือที่เรียกกันว่า "ป่าล้อมเมือง" จึงถูกขับออกจากพรรค  
ต่อมาได้เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย (รปภ.) ประจำห้างสรรพสินค้าอิมพีเรียลเวิลด์ สาขาสำโรง ของนายสงคราม กิจเลิศไพโรจน์ ซึ่งเป็นนักการเมืองในสังกัด พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และนายทุนคนสำคัญที่สนับสนุนการเคลื่อนไหวของกลุ่มคนเสื้อแดง หลังเหตุการณ์รัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 จึงทำให้นายวรชัยได้กลายมาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มคนเสื้อแดง ประจำจังหวัดสมุทรปราการ และเป็นผู้นำเอากลุ่มคนเสื้อแดงจังหวัดสมุทรปราการ ในนาม "กลุ่มคนรักทักษิณปากน้ำ" เข้าร่วมการชุมนุมที่ท้องสนามหลวง ในปี พ.ศ. 2552 จึงทำให้ได้รู้จักกับแกนนำคนเสื้อแดงหลายคน เช่น นายจตุพร พรหมพันธุ์, นายณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ, นายวีระ มุสิกพงศ์, น.พ.เหวง โตจิราการ และนางธิดา ถาวรเศรษฐ์ และกลายมาเป็นหนึ่งในแนวร่วมคนสำคัญในที่สุด 
ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ส.ส. สมุทรปราการ ซึ่งสังกัดพรรคเพื่อไทย 2 คน คือ นายกรุง ศรีวิไล และนายจิรพันธ์ ลิ้มสกุลศิริรัตน์ ได้แถลงย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย อย่างเป็นทางการ  ในวันเดียวกับที่พรรคเพื่อไทยจึงมีการแถลงเปิดตัวว่าที่ผู้สมัคร ส.ส. ของพรรคแทนทันที คือ นายวรชัย และนางสลิลทิพย์ สุขวัฒน์
ต่อมาเมื่อมีการยุบสภาเลือกตั้งใหม่ พ.ศ. 2554 นายวรชัยลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย สามารถเอาชนะนายจิรพันธ์ ลิ้มสกุลศิริรัตน์ จากพรรคภูมิใจไทย และได้เป็นเป็น ส.ส. สมัยแรก นายวรชัยเป็น 1 ใน 8 ส.ส. ที่ถูกยื่นถอดถอนความผิดตาม พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ(ป.ป.ช.) มาตรา 62
ในกลางปี พ.ศ. 2556 นายวรชัย ได้นำเสนอพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม หรือพระราชบัญญัติปรองดองแห่งชาติ ที่มีเนื้อหานิรโทษกรรมทุกกลุ่มการเมืองในเหตุความวุ่นวายทางการเมืองก่อนหน้านั้นโดยครอบคลุมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา ซึ่งเรื่องนี้ได้ก่อให้เกิดความวุ่นวายในรัฐสภาระหว่างการประชุมพิจารณา และกลายมาเป็นการชุมนุมของกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) รวมถึงแนวร่วมกลุ่มอื่น ๆ ในที่สุด โดยเริ่มต้นที่บริเวณสถานีรถไฟสามเสน
เขาเคยจำคุกในคดี เหตุการณ์ก่อความไม่สงบของกลุ่ม นปช. เมษายน พ.ศ. 2552 ในศาลชั้นต้น ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 ต่อมาใน วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2558 เขาได้รับการประกันตัวในวงเงิน 8 แสน บาท เขาจำคุกในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2560 ตามคำตัดสินของศาลอุทธรณ์ในคดีดังล่าว และไม่ได้รับการประกันตัวในวันดังกล่าว
ในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 พล.ต.อ. ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ได้แจ้งข้อหานายวรชัย ในข้อหามีเครื่องกระสุนปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต พร้อมกับนายประชา ประสพดี ซึ่งเป็น ส.ส.จังหวัดสมุทรปราการ พรรคเพื่อไทย เช่นเดียวกัน
ข่าวช่อง 7 เอชดี

การบรรยายภาษามือ

สืบเนื่องจากที่ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ออกประกาศเรื่อง หลักเกณฑ์การจัดทำผังรายการ สำหรับการให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ พ.ศ. 2556 ซึ่งระบุให้จัดบริการต่าง ๆ เพื่อผู้พิการและผู้ด้อยโอกาส ฝ่ายข่าวช่อง 7 สี ในขณะนั้น จึงเริ่มนำเสนอการบรรยายภาษามือ สำหรับผู้พิการทางการได้ยิน บริเวณส่วนล่างของหน้าจอ เป็นครั้งแรกในราวปี พ.ศ. 2556 เพื่อให้ผู้พิการทางการได้ยิน สามารถรับชมสารประโยชน์จากโทรทัศน์ ได้เช่นเดียวกับคนปกติ ในช่วงข่าวภาคเที่ยง วันจันทร์ถึงวันศุกร์, ข่าวภาคค่ำช่วงที่ 1 ทุกวัน และข่าวภาคค่ำช่วงที่ 2 เฉพาะช่วงสะเก็ดข่าว และช่วงฝนฟ้าอากาศ ต่อมาจึงดำเนินการ เพิ่มเติมในรายการ สนามข่าว 7 สี และรายการ เช้านี้ที่หมอชิต รวมถึงรายการ 7 สีช่วยชาวบ้าน ตามลำดับ ถือเป็นโทรทัศน์ระบบแอนะล็อก ช่องที่สามของไทยที่ดำเนินการ หลังจาก สทท.และไทยพีบีเอส โดยในระยะแรกใช้กรอบสี่เหลี่ยมด้านขนานเบ้ขวาสีขาว มีแถบสีแดงสองแถบคาดทางขวา ต่อมาตั้งแต่ราวกลางปี พ.ศ. 2556 ใช้กรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้าแนวตั้งสีฟ้าอ่อน จนถึงปัจจุบัน โดยถ่ายทอดการบรรยาย ผ่านล่ามภาษามือจำนวน 6 คน ซึ่งประกอบด้วย กรรชา ธนะพันธ์, เพลงรบ ฐิติกุลดิลก หรือ เพลงรบ สุดดีพงษ์, ศักดา โกมลสิงห์, วรรณรัตน์ พวงมาลัย, ศศิธร ทรัพย์วัฒนไพศาล และสุจิตรา พิณประพัฒน์
ทั้งนี้ ก่อนหน้านั้น ในปี พ.ศ. 2529  ทางช่อง 7 เคยนำเสนอกรอบล่ามผู่บรรยายภาษามือในรายการ พุทธประทีป ซึ่งออกอากาศร่วมกับสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก

ศูนย์ข่าวภูมิภาค

ฝ่ายข่าว ช่อง 7 เอชดี ก่อตั้งศูนย์ข่าวภูมิภาคขึ้น เป็นแห่งแรกที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2516 เพื่อรายงานข่าวเหตุการณ์ปัจจุบันในแต่ละท้องถิ่น ให้ผู้ชมทั่วประเทศรับทราบพร้อมกัน ปัจจุบันมีทั้งสิ้น 9 ศูนย์ แบ่งเป็นศูนย์ข่าวหลัก ซึ่งมีห้องออกอากาศข่าว พร้อมระบบส่งสัญญาณผ่านดาวเทียม กลับมายังฝ่ายข่าวส่วนกลางที่กรุงเทพมหานคร จำนวน 4 ศูนย์คือ ภาคเหนือที่จังหวัดเชียงใหม่, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่จังหวัดนครราชสีมา, ภาคตะวันออกที่จังหวัดระยอง และภาคใต้ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา กับศูนย์ข่าวย่อย ซึ่งมีเพียงสำนักงานกองบรรณาธิการเท่านั้น อีกจำนวน 5 ศูนย์คือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่จังหวัดขอนแก่น และจังหวัดอุบลราชธานี, ภาคกลางที่จังหวัดนครสวรรค์, ภาคใต้ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดภูเก็ต
อบิเกล เอ็ดมอนดส์

อบิเกล ซูซานเอ็ดมอนดส์ (เกิดเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1990 ที่เมืองวัดฟอร์ด) เป็นนักพายเรือชาวอังกฤษ โดยเป็นตัวแทนจากบริเตนใหญ่ ในการแข่งขันพายเรือ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน
หง ซีกวน

หง ซีกวน หรือ อั้ง อีกัว (แต้จิ๋ว) (อังกฤษ: Hung Hei-Gun; จีน: 洪熙官; พินอิน: Hóng Xīguān) วีรบุรุษมวยกังฟูผู้คิดค้นเพลงมวยสกุลหง หรือ หงฉวน (洪拳) และเป็นตำนานร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก หรือ ปึง ซีเง็ก และ โอว ฮู้ยเคียง
ซึ่งทั้ง 3 ได้รับการขนามนามว่าเป็น 3 พยัคฆ์เส้าหลิน เช่นเดียวกับ 10 พยัคฆ์เส้าเหลิน (廣東十虎) นักสู้กังฟูอีกกลุ่มในเวลาต่อมา
หง ซีกวน เกิดที่มณฑลกวางตุ้ง เดิมมีชื่อว่า จิว อาชีพเดิมเคยเป็นคนขายใบชา ก่อนที่จะฝึกกังฟูกับวัดเส้าหลินกับหลวงจีนจื้อส้าน ร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก และ โอว ฮู้ยเคียง โดยที่ หง ซีกวน เป็นแกนนำกลุ่มด้วยความที่เป็นคนอาวุโสและอุปนิสัยเยือกเย็นที่สุด เพื่อเข้าร่วมกับพรรคดอกไม้แดงทำการต่อต้านแมนจูที่กดขี่ชาวฮั่นโดยราชวงศ์ชิง
ซึ่งเรื่องราวของ 3 นั้นได้ถูกกล่าวถึงไว้ในนิยายกำลังภายในเรื่อง เฉียนหลงประพาสกังหนำ อันเป็นเรื่องราวของฮ่องเต้เฉียนหลงเมื่อครั้งเสด็จประพาสภาคใต้ของจีน พร้อมกับทรงส่งยอดฝีมือจากสำนักต่าง ๆ เช่น บู๊ตึ้งและง้อไบ๊ เพื่อกำจัดคนจากสำนักเส้าหลินที่ต่อต้านแมนจู ซึ่ง ฟ่ง ไสหยก เป็นคนแรกที่เสียชีวิต ก่อนจะตามด้วย โอว ฮู้ยเคียง ส่วน หง ซีกวน นั้นเป็นบุคคลสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่
ในวัฒนธรรมร่วมสมัยบางอย่าง เช่น นวนิยาย หรือภาพยนตร์และซีรีส์ ได้กำหนดให้ หง ซีกวน เป็นตัวเอกในบรรดาคนทั้ง 3 และในบางเรื่องก็ให้ หง ซีกวนถูกฆ่าตายในที่สุด แต่ในบางเรื่อง หง ซีกวน ก็มิได้ตาย และในบางตำนานก็เชื่อว่า หง ซีกวนมีชีวิตยืนยาวนานถึง 182 ปี
อย่างไรก็ดี เมื่อเทียบกับ ฟ่ง ไสหยก แล้ว หง ซีกวน ถือว่าเป็นบุคคลที่มีความเป็นไปได้มากว่าที่จะมีตัวตนจริงมากกว่า แต่บางส่วนก็ถิอว่า หง ซีกวน เป็นเพียงบุคคลในอุดมคติ โดยเป็นบุคคลในบุคลาธิษฐานที่แต่งขึ้นมาเพื่อเสริมวีรกรรมของ หง ซิ่วฉวน (洪秀全) ผู้นำกบฏไท่ผิง ที่มีตัวตนจริงมากกว่า
หวั่นกุ้ยไท่เฟย์

ประวัติ

พระอัครชายาหว่านทรงกำเนิดในครอบครัวชาวฮั่นตระกูลของพระนางคือตระกูลเฉิน บิดาคือเฉินถิงจาง พระนางทรงกลายเป็นซู่ฝูจิ้นในองค์ชายหงลี่หรือต่อมาก็คือสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง เมื่อพระสวามีได้ครองราชย์พระสนมเฉินก็ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนมขั้นกุ้ยเหริน และได้รับแต่งตั้งเป็นพระชายาหว่าน (婉嬪) ในปี 1749 และได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาหว่าน (婉妃) ในปี 1794 เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงสวรรคตในปี 1799 พระโอรสคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนจึงขึ้นครองราชย์แทนเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง พระอัครชายาก็ทรงดำรงตำแหน่งหว่านกุ้ยไท่เฟยหรือพระอัครชายาในสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อน พระอัครชายาหว่านทรงสิ้นพระชนม์ในปี 1807 ทรงมีพระชนมายุยืนถึง 91 ปี พระสุสานชื่อว่าอวี้หลิงอยู่ในสุสานราชวงศ์ชิง
วิรุฬ เตชะไพบูลย์

ประวัติ

นายวิรุฬ เตชะไพบูลย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2486 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายอุเทน เตชะไพบูลย์ กับนางจำเรียง เตชะไพบูลย์ ด้านครอบครัวสมรสกับนางกัญญา เตชะไพบูลย์ (พงศ์ไพโรจน์) มีบุตร 5 คน (เสียชีวิตแล้ว 2 คน)

การศึกษา

นายวิรุฬ เตชะไพบูลย์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ศรีราชา โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนเซนต์สตีเว่น ฮ่องกง จากนั้นเข้ารับการศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาบริหารงานทั่วไป มหาวิทยาลัย HAWTHONE รัฐนิวแฮมป์เชียร์ สหรัฐอเมริกา และเข้ารับการศึกษาอบรมหลักสูตร "ป้องกันราชอาณาจักร ภาครัฐร่วมเอกชน รุ่นที่ 2" วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร และหลักสูตร "CORPORATE FINANCE" สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นอกจากนั้นยังได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาการตลาด) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหงด้วย

งานการเมือง

นายวิรุฬ เตชะไพบูลย์ เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติฯ (15 มี.ค. 2534 - 21 มี.ค. 2535) และสมาชิกวุฒิสภา (22 มี.ค. 2535 - 21 มี.ค. 2539) หลังจากนั้นจึงได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคความหวังใหม่ ในตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค จนกระทั่งได้รับตำแหน่งหน้าที่ทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ ที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (กระแส ชนะวงศ์) ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง (วราเทพ รัตนากร) และกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการคลัง
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 วิรุฬ เตชะไพบูลย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มที่ 5 สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช ต่อมาจึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย พร้อมกับสมาชิกคนอื่นๆ ของพรรคพลังประชาชน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ต่อมาถูกปรับออกจาตำแหน่งรัฐมนตรีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนการค้าไทย ในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน
องครักษ์เสื้อแพร

ประวัติ

องครักษ์เสื้อแพรมีต้นกำเนิดมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1360 พวกเขาทำหน้าที่รับใช้จู หยวนจาง ในฐานะเป็นผู้คุ้มกันส่วนตัวและปกป้องเขาในระหว่างการต่อสู้กับขุนศึก เฉิน โหย่วเลี่ยง หลังจากจูหยวนจางได้สถาปนาราชวงศ์หมิงและต่อมาได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิหงหวู่ พระองค์ทรงสงสัยในความจงรักภักดีของเหล่าอาสาสมัครที่มีต่อพระองค์และคอยระวังไม่ให้เกิดการกบฏชิงบัลลังก์และลอบสังหารเกิดขึ้นได้ หนึ่งในหน้าที่ในช่วงแรกขององครักษ์เสื้อแพร คือการช่วยสอดแนมผู้ต้องสงสัยของจักรพรรดิ จักรพรรดิหงหวู่ทรงมอบหมายเพิ่มหน้าที่ของเหล่าองครักษ์ในภายหลังทำให้พวกเขาสามารถตรวจสอบเจ้าหน้าที่ของเขาที่ทำงานในเมืองหลวง ก่อนที่จะมีกานจัดตั้งองค์กรอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1382 โดยมีสมาชิกประมาณ 500 คน ตัวเลขของพวกเขาเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 14,000 คนภายในระยะเวลาสามปี
ในปี ค.ศ. 1393 จักรพรรดิหงหวู่ทรงลดหน้าที่ขององครักษ์เสื่อแพรลง หลังจากที่พวกเขาถูกกล่าวหาว่าใช้อำนาจในทางที่ผิดในระหว่างการสอบสวนเรื่องแผนการกบฏโดย หลัน หยู มีผู้เกี่ยวข้องและถูกตัดสินประหารชีวิตประมาณ 40,000 คน เมื่อถึงรัชสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อขึ้นครองราชย์ พระองค์ทรงวิตกว่าเหล่าอาสาสมัครของพระองค์อาจไม่พอใจกับการครองราชย์ของพระองค์ เนื่องเพราะพระองค์เข้ามามีอำนาจโดยแย่งชิงบัลลังก์หลานชายของพระองค์ (จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน) แต่อย่างไรก็ตามพระองค์ก็ได้ให้อำนาจแก่เหล่าองครักษ์ ในช่วงที่ทรงครองราชย์เพื่อเพิ่มการควบคุมของพระองค์ในราชสำนัก
องครักษ์เสื้อแพรถูกยุบเลิกหลังจาก 262 ปีของการดำรงอยู่เมื่อกองกำลังกบฏชาวนาของหลี่ จื้อเฉิงเข้ายึดกรุงปักกิ่งและล้มล้างราชวงศ์หมิงในปี ค.ศ. 1644
โรงภาพยนตร์เฮาส์

โรงภาพยนตร์เฮาส์ เป็นโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่งของไทย เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2547 ในย่านบันเทิงอาร์ซีเอ ซึ่งอยู่ในพื้นที่เดียวกับโรงภาพยนตร์ ยูเอ็มจี อาร์ซีเอ บนอาคารชั้น 3 ซึ่งเคยเป็นโรง UMG 4 และ 5 มีอยู่ 2 โรง ซึ่งโรงใหญ่จุประมาณ 200 ที่นั่ง ส่วนโรงเล็กมีเก้าอี้ประมาณ 140 ตัว ภายในบริเวณยังมีพื้นที่สำหรับการสัมมนา หรือ เวิร์กช็อป รวมถึงการแสดงผลงานทางศิลปะ เพื่อให้นักเรียน นักศึกษา สามารถมาจัดแสดง ก่อตั้งโดย ยุทธนา บุญอ้อม พงศ์นรินทร์ อุลิศ (เฮนรี จ๋อง) พรชัย วิริยะประภานนท์ (นรา)  และ ชมศจี เตชะรัตนประเสริฐ 
โรงภาพยนตร์เฮาส์ เน้นฉายภาพยนตร์ที่เข้าฉายแบบจำกัดโรง อย่างเช่นเรื่อง AMELIE, LOST IN TRANSLATION, SEA BISCUIT, NOT ONE LESS, MY BIG FAT GREEK WEDDING, HIGH FIDELITY ฯลฯ และในทุกๆ ปีจะมีการจัดเทศกาลภาพยนตร์ขึ้นมาปีละประมาณ 3 ครั้ง ซึ่งจะแบ่งเป็นหมวดหมู่ของหนัง อาทิ เทศกาลหนังแอนิเมชัน , เทศกาลหนังสยอง, เทศกาลหนังสารคดี เทศกาลภาพยนตร์สั้น เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2562 โรงภาพยนตร์เฮาส์ ได้ย้ายไปยังโครงการสามย่านมิตรทาวน์ เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2562 โดยประกอบด้วยโรงภาพยนตร์ย่อย 3 โรง
เกน (อิเล็กทรอนิกส์)

ในสาขาวิชาอิเล็กทรอนิกส์ เกน เป็นการวัดความสามารถของวงจรอิเล็กทรอนิกส์สองพอร์ต (มักจะเป็นตัวขยายสัญญาณ) เพื่อเพิ่มพลังหรือความสูง (อังกฤษ: amplitude) ของสัญญาณจากพอร์ตอินพุทไปยังพอร์ตเอาท์พุท โดยการเพิ่มพลังงานที่ถูกแปลงจากแหล่งจ่ายไฟไปเป็นสัญญาณ มันมักจะถูกกำหนดให้เป็นอัตราส่วนเฉลี่ยของขนาดสัญญาณหรือกำลังงานที่พอร์ตเอาท์พุทต่อขนาดสัญญาณหรือกำลังงานที่พอร์ตอินพุต มันมักจะแสดงค่าโดยใช้หน่วยเป็นเดซิเบล (dB)("dB gain") เกนที่มากกว่าหนึ่ง (ศูนย์เดซิเบล) เป็นการขยายสัญญาณและเป็นคุณสมบัติที่กำหนดให้กับองค์ประกอบหรือวงจรแบบแอคทีฟ (อังกฤษ: active element) ในขณะที่วงจรแบบ passive จะมีเกนน้อยกว่าหนึ่ง
คำว่า เกน เฉย ๆ จะกำกวมไม่ชัดเจนและสามารถหมายถึงอัตราส่วนของเอาท์พุทต่ออินพุตของแรงดันไฟฟ้า (เกนแรงดันไฟฟ้า) ของกระแส (เกนกระแสไฟฟ้า) หรือของกำลังงานไฟฟ้า (เกนกำลังงานไฟฟ้า) ก็ได้ ในด้านเสียงและตัวขยายสัญญาณอเนกประสงค์, โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ออปแอมป์ คำนี้มักจะหมายถึงเกนแรงดันไฟฟ้า แต่ในตัวขยายสัญญาณคลื่นความถี่วิทยุ มันมักจะหมายถึงเกนกำลังงาน นอกจากนี้คำว่าเกนยังถูกนำไปประยุกต์ใช้ในระบบเซ็นเซอร์ที่ input และ output มีหน่วยที่แตกต่างกัน ในกรณีดังกล่าวหน่วยของเกนจะถูกระบุใหม่ เช่นเป็น "5 microvolts ต่อโฟตอน" สำหรับค่าความสามารถในการตอบสนอง (อังกฤษ: responsivity) ของตัวตรวจจับแสง (อังกฤษ: photosensor) เป็นต้น. "เกน" ของทรานซิสเตอร์สองขั้ว (อังกฤษ: bipolar transistor) ปกติจะหมายถึงอัตราการถ่ายโอนกระแสไปข้างหน้า หรือ hFE ( "เบต้า" ซึ่งเป็นอัตราส่วนคงที่ของ Ic หารด้วย Ib ที่จุดปฏิบัติการ) หรือบางครั้ง hfe (เกนกระแสสัญญาณขนาดเล็ก ความลาดชันของกราฟของ Ic เมื่อเทียบกับ Ib ที่จุดหนึ่ง)
เกน ของอุปกรณ์หรือวงจรอิเล็กทรอนิกส์โดยทั่วไปจะขึ้นอยู่กับความถี่ของสัญญาณที่ใส่เข้าไป ยกเว้นที่ระบุไว้เป็นอย่างอื่น คำนี้หมายถึงเกนสำหรับความถี่ใน passband ซึ่งเป็นช่วงความถี่ปฏิบัติการของอุปกรณ์ที่ถูกออกแบบไว้ คำว่าเกนมีความหมายที่แตกต่างกันในการออกแบบสายอากาศ; เกนสายอากาศจะเป็นอัตราส่วนของความเข้มของคลื่นจากเสาอากาศตามทิศทางต่อ P_\text{in}/4\pi (ความเข้มเฉลี่ยของคลื่นจากสายอากาศที่ไม่มีการสูญเสียเลย)
พระเจ้าทันจง

พระนามเต็ม

สมเด็จพระราชาทันจง คงอี อนมุน ชุงจอง อันจาง คยองซุน ดนฮโย พระเจ้าโชซ็อน
ปิติพงษ์ กุลดิลก

ประวัติ

ปิติพงษ์ กุลดิลก เคยทำหน้าที่เป็นนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทย รวมถึงเคยทำหน้าที่เป็นนักฟุตบอลอาชีพร่วมกับสโมสรฟุตบอลเซมบาวังเรนเจอร์ส ในการแข่งเอส.ลีก ที่ประเทศสิงคโปร์ ตลอดจนเคยทำหน้าที่เป็นนักกีฬาฟุตบอลชายหาดทีมชาติไทย ในการแข่งขันฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2005 ที่ประเทศบราซิล และตั้งแต่ พ.ศ. 2553 เขาได้ป่วยเป็นโรคเอสแอลอี (โรคพุ่มพวง) ในครั้งที่ทำหน้าที่ให้แก่สโมสรฟุตบอลสิงห์ท่าเรือ โดยได้พักรักษาตัวเป็นระยะเวลาประมาณครึ่งปี หลังจากนั้น เขาได้ห่างหายจากวงการฟุตบอลไปกว่า 3 ปีครึ่ง กระทั่งได้กลับมาเข้าร่วมทีมฟุตบอลชายหาดทีมชาติไทยอีกครั้งในวัย 33 ปี
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 ได้มีการแข่งขันนัดอุ่นเครื่องระหว่างฟุตบอลชายหาดทีมชาติไทย กับทีมรวมนักเตะแอฟริกา ที่จัดขึ้น ณ สนามกีฬาหัวหมาก ซึ่งปิติพงษ์ กุลดิลก เป็นหนึ่งในผู้ทำประตูในนาทีที่ 15 และทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะที่ 7–3 ประตู
ช่วงปลายปี พ.ศ. 2556 ปิติพงษ์ได้รับการเรียกตัวจากพงษ์ศักดิ์ คงแก้ว เพื่อคัดตัวนักกีฬาเข้าร่วมทีมฟุตบอลชายหาดทีมชาติไทย เข้าร่วมการแข่งรายการใหญ่ 2 ทัวร์นาเมนต์ ที่ซึ่งเขาได้รับเลือกเข้าแข่งขันรายการ 4 เส้า ที่มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน รวมถึงรายการออสเตรเลียนบีชซอคเกอร์คัพ 2013 ที่รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย โดยในวันที่ 7 ธันวาคม พงษ์ศักดิ์ คงแก้ว ได้วางแผนให้ปิติพงษ์เป็นผู้รับมือกับลูกกลางอากาศของทีมชาติจีนที่นักกีฬามีความสูงใหญ่ และเขาได้เป็นผู้มีส่วนช่วยให้ทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะที่ 3–2 ประตู และวันที่ 8 ธันวาคม ปิติพงษ์ได้ทำหน้าที่เป็นผู้เล่นตัวจริงในรอบชิงชนะเลิศ โดยได้พบกับทีมเจ้าภาพออสเตรเลีย ซึ่งทีมของเขาได้ตำแหน่งรองแชมป์
และใน พ.ศ. 2557 ปิติพงษ์ได้เซ็นสัญญาร่วมทำหน้าที่กองหน้าให้แก่สโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรปราการ
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8

รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8 ประจำปี พ.ศ. 2559 เป็นงานประกาศผลรางวัลยอดเยี่ยมด้านวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ กำหนดประกาศผลในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร โดยสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี เป็นเจ้าภาพถ่ายทอดสด

รายชื่อผลงานและบุคคลที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัล

รางวัลนาฏราชครั้งที่ 8 มีรางวัลทั้งสิ้น รางวัล มีรายชื่อผู้เข้าชิงในแต่ละรางวัลดังต่อไปนี้
พระเจ้าชางโจ้ว

ครอบครัว

โจ้วหวังเป็นบุตรของตี้ อี่ (帝乙) กษัตริย์องค์รองสุดท้ายของราชวงศ์ชาง
ตี้ อี่ มีพี่ชายหรือน้องชายสองคน คือ จีจื่อ (箕子) และปี่ ก้าน (比干)
โจ้วหวังมีพี่ชายสองคน คือ จื๋อ ฉี่ (子启) และจื๋อ หย่าน (子衍) ภายหลัง ทั้งสองได้ครองรัฐซ่ง (宋国) ในฐานะประเทศราชของราชวงศ์โจว (周朝)
โจ้วหวังยังมีบุตรชายหนึ่งคน คือ อู่ เกิง (武庚)

ต้นรัชกาล

เอกสาร ฉื่อจี้ (史記) ของซือหม่า เชียน (司馬遷) ว่า เมื่อแรกครองราชย์ โจ้วหวังมีความสามารถมากกว่าคนทั่วไป และไหวพริบปฏิภาณดี แต่ฉุนเฉียวง่าย ตำนานเล่าว่า โจ้วหวังมีสติปัญญามากถึงขนาดเอาชนะทุกคนที่มาถกปัญหาด้วยได้ ทั้งยังแข็งแรงถึงขนาดล่าสัตว์ป่าได้ด้วยมือเปล่า

ปลายรัชกาล

ปลายรัชกาล โจ้วหวังปล่อยตัวไปกับการร่ำสุรานารี ละเลยศีลธรรมจรรยา ละทิ้งราชกิจการเมือง ซือหม่า เชียน ว่า โจ้วหวังถึงขนาดจัดการร่วมเพศหมู่เป็นประจำเพื่อให้ผู้คนมามั่วสุมกระทำลามกต่าง ๆ ร่วมกัน ทั้งยังมักประพันธ์เพลงกลอนหยาบช้าอนาจาร ร่ำลือกันว่า โจ้วหวังหลงใหลสตรีนาม ต๋าจี่ (妲己; ฮกเกี้ยนว่า "ถันกี", เอกสารไทยโบราณเรียกเพี้ยนเป็น "ขันกี") และนางมักชวนโจ้วหวังประพฤติต่ำทรามต่าง ๆ มีการนำเรื่องนี้ไปเสริมแต่งหลายขนาน โดยเฉพาะในนวนิยายสมัยราชวงศ์หมิง (明朝) เรื่อง เฟิงเฉิน (封神; ฮกเกี้ยนว่า ห้องสิน, แปลว่า "สถาปนาเทวดา") ที่ระบุว่า ต๋าจี่กลายเป็นคนชั่วเพราะถูกปิศาจจิ้งจอก (狐狸精) สิงสู่
หนึ่งในสิ่งบันเทิงที่โจ้วหวังนิยมชมชอบมาก คือ จิ่วฉือรั่วหลิน (酒池肉林; "บ่อสุราป่าเนื้อ") เป็นบ่อขนาดใหญ่ที่เรือลงไปลอยลำได้หลายลำ ขุดขึ้นในเขตราชฐาน เอาหินรูปไข่จากชายหาดมาขัดเงาแล้วปูพื้นบ่อ แล้วเทสุราลงไปให้เต็มบ่อ ทั้งสร้างเกาะขนาดเล็กไว้กลางบ่อ ปลูกต้นไม้บนเกาะนั้น แล้วเอาเนื้อสัตว์แขวนไว้บนกิ่ง โจ้วหวังมักชวนญาติสนิทมิตรสหายพร้อมด้วยสนมชายาทั้งหลายมาล่องเรือในสระ ใครกระหายก็จ้วงเหล้าขึ้นมาดื่มได้ ใครหิวก็คว้าเนื้อมากินได้ ถือกันว่า นี่เป็นหนึ่งในตัวอย่างอันโด่งดังที่สุดแห่งความเสื่อมทรามและฉ้อฉลของผู้ปกครองแผ่นดินจีน
โจ้วหวังยังสั่งให้สร้างเผาเล่า (炮烙; ฮกเกี้ยนว่า "เผาหลก", แปลว่า "เสานาบ") ขึ้นเพื่อเป็นความบันเทิงแก่ต๋าจี่ สิ่งนี้เป็นเสาทรงกลมสูงใหญ่ ทำจากสำริด ข้างในกลวง เอาถ่านร้อนใส่เข้าไป เมื่อเสาร้อนจนแดง ก็จับนักโทษมานาบให้ตายอย่างช้า ๆ และทรมาน ผู้เคราะห์ร้ายนั้นมีตั้งแต่สามัญชนไปจนถึงขุนนางผู้ใหญ่อย่างเหมย์ ปั๋ว (梅伯)
ชีวิตเสเพลของโจ้วหวังทำให้ค่าใช้จ่ายรายวันสูงลิ่ว โจ้วหวังแก้ปัญหาด้วยการเก็บภาษีอย่างหนัก ผู้คนได้รับทุกข์เข็ญและหมดหวังกับราชวงศ์ชาง ญาติพี่น้องที่มาตักเตือนก็ประสบชะตากรรมโหดร้าย เช่น ปี่ ก้าน ที่ถูกโจ้วหวังสั่งแหวะอกเอาหัวใจออกมาถึงแก่ความตาย และจีจื่อที่ถูกจองจำ
ราชวงศ์โจวอาศัยพฤติการณ์ดังกล่าวมาเป็นโอกาสล้มล้างราชวงศ์ชาง ราชวงศ์โจวส่งเจียง จื่อหยา (姜子牙; ฮกเกี้ยนว่า "เกียงจูแหย") นำทัพมาปราบ และเมื่อได้รบกันในยุทธการมู่เหย่ (牧野之戰) เมื่อ 1046 ปีก่อนคริสตกาล ราชวงศ์ชางก็พ่ายแพ้ราบคาบ โจ้วหวังทราบข่าวแล้วก็ขังตัวเองอยู่ในวัง ก่อนจะเผาตัวตายไปพร้อมกับสมบัติพัสถานต่าง ๆ
นวนิยายเรื่อง เฟิงเฉิน ว่า เจียง จื่อหยา เห็นว่า โจ้วหวังที่ถึงแก่กรรมลงนั้นเดิมเป็นผู้มีความรู้ความสามารถมากคนหนึ่ง แต่หลงผิดคิดชั่วเพราะปิศาจ จึงสถาปนาโจ้วหวังเป็นเทวดา เรียกว่า เทียนสี่ซิง (天喜星; "ดาวฟ้าปลื้ม") ทำหน้าที่ส่งเสริมความรักและการครองคู่ของมนุษย์
สุริยันจันทรา ตราบนั้นฉันรักเธอ

เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวเกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์การเสียสละชีวิตของ สุราจ-สันติ (จากเรื่อง “ลิขิตรักนี้เพื่อเธอ”)  กว่า 20 ปีให้หลังชีวิตของลูกสาวของสุราจและสันติ หรือ “กนก” ที่โหยหาความรักจากซานโตซ (ย่า) ของเธอ ซึ่งเธอไม่เคยได้รับมันทั้งๆ ที่เธอรักย่าของเธอมาก ด้วยสาเหตุของการตายของ สุราจและสันติ ทำให้ซานโตซเมินเฉยต่อ กนก หลานสาวคนเดียวของเธอ โดยถึงขั้นต่อว่าหลานสาวของเธอหลายครั้ง ไม่ยอมรับ และพยายามเลี่ยงที่จะพบหน้ากนกเสมอ มีเพียง 2 คน คือ วิชและวัช พี่ชายของเธอเท่านั้นที่ดูแลและให้ความอบอุ่นกับกนกมาตลอด กนกพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ซานโตซ ยอมรับเธอตลอดมาตั้งแต่เด็กจนโต แต่ก็ยังไม่สามารถทำลายกำแพงที่ซานโตซสร้างขึ้นภายในจิตใจได้
อุมา ชานการ์ ชายหนุ่มผู้ที่เชื่อในศาสนาของตนอย่างเข้มงวดและเคร่งครัดอย่างมาก ทุกๆสิ่ง ทุกๆ อย่างอุมาคิดว่าเป็นเพราะความต้องการของพระเจ้า อุมาเป็นแพทย์อายุรเวชที่รักษาคนทั่วไปแต่ไม่รับรักษาสตรีเพียงเพราะความเชื่ออันสุดโต่งของตน การที่อุมาเคร่งครัดในความเชื่อในพระเจ้าอย่างสุดโต่งทำให้เขาคิดว่าแม้แต่การแต่งงานกับใครสักคนนั้นก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาและพระเจ้าได้กำหนดคู่ของเขาไว้แล้ว รอเพียงแต่จะมาพบเจอกันเท่านั้น ซึ่ง กนก เป็นหญิงสาวผู้นั้นที่อุมาคิดว่าเป็นพรและลิขิตจากองค์ศิวะที่สร้างมาเพื่อคู่กับเขา ดังเช่น พระแม่อุมาคู่กับองค์ศิวะนั่นเอง
ด้วยความเคร่งครัดและศรัทธาอย่างแรงกล้าในศาสนาความเชื่อของตน ทำให้อุมาเชื่อในการครอบงำความคิดและการกระทำจาก มาซิซาร์ (นันดา) ซึ่งได้เลี้ยงดูอุมาแทนแม่ของเขามาตั้งแต่เด็กๆ หลังจากที่แม่ของอุมาป่วยเป็นอัมพาต นันดามีเบื้องหลังที่เจ้าเล่ห์และโลภ จึงพยายามสั่งสอนและยุยงให้อุมาต้องปฏิบัติตามกฎของศาสนาอย่าเคร่งครัดแบบตึงโดยไม่ให้หย่อนเลยแม้แต่น้อย และหวังจะให้ลูกชายของตนครอบครองทุกอย่างแทนอุมา
การแต่งงานของ กนก และ อุมา เกิดขึ้นจากการพบกันในงานเฉลิมฉลองงานพระแม่อุมาและองค์ศิวะ อุมาตัดสินใจแต่งงานทันทีเพราะมั่นใจว่า กนก คือผู้ที่พระเจ้าส่งมาให้เป็นคู่ของตนและมี นันดู สนันสนุนการแต่งงานในครั้งนี้ แต่กนนนั้นมีเหตุผลที่จะมาพบกับอุมาไม่ใช่เพราะหวังแต่งงานแต่เพราะอยากได้ร้านขนมหวานของสุราจพ่อของเธอคืน หลังจากที่เธอทนเห็นซานโตซเสียใจไม่ได้ แต่กลับต้องมาเข้าพิธีแต่งงานกับอุมาเหมือนดังตกกะไดพลอยโจน ด้วยความที่เป็นสาวทันสมัย ความคิดสมัยใหม่ ทำให้ กนก สร้างความวุ่นวายให้กับบ้านของอุมาหลายครั้งจนทำให้ นันดา อยากจะกำจัด กนก ออกไปจากชีวิตของอุมา ความรักของ อุมาและกนก จะเป็นอย่างไรต่อไป กนกซึ่งเหมือนพระจันทร์ และ อุมาที่เปรียบเหมือนดวงอาทิตย์ จะโคจรมาพบกันและรักกันได้หรือไม่ การแต่งงานโดยที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนจะทำให้ชีวิตคู่ของทั้งสองคนราบรื่นหรือไม่