google/wiki40b huggingface dataset:
สไลด์รูล

สไลด์รูล (ภาษาอังกฤษ : slide rule) หรือ สลิปสติก (slipstick) นับเป็นคอมพิวเตอร์แบบอนาลอกอย่างหนึ่ง มักประกอบด้วยแถบปรับได้ 3 แถบ และช่องสำหรับเลื่อน 1 ข่อง เรียกว่า "เคอร์เซอร์" (cursor) นิยมใช้กันทั่วไปในหมู่วิศวกรและสถาปนิก หรือนักศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ กระทั่งพ.ศ. 2513 เมื่อมีการผลิตเครื่องคิดเลขออกมา และมีราคาไม่แพง สไลด์รูปจึงกลายเป็นเทคโนโลยีที่ล้าสมัยไป สไลด์รูลนั้นมีประโยชน์สำหรับการคำนวณทางคณิตศาสตร์หลายอย่าง ทำให้สามารถหาค่าที่ต้องการได้อย่างรวดเร็วด้วยกัน
สไลด์รูลใช้สเกลอนาลอกแบบลอการิธึม โดยตำแหน่งอ้างอิงเริ่มต้นคือเลข 1 ซึ่งทำให้การบวกระยะทางบนสไลด์รูล จะทำให้เกิดการคูณ และการลบระยะทางบนสไลด์รูล จะทำให้เกิดการหาร และการที่สเกลบนและล่างต่างกันเท่าตัว จึงเป็นการยกกำลังสองหรือถอดรากที่สองก็ได้
วิธีใช้สำหรับการคูณ
เมื่อต้องการคูณ 2 กับ 4 ให้ใช้จุดตั้งต้นของไม้บรรทัดอันล่างชี้ไปที่เลข 4 ของไม้บรรทัดอันบน เมื่ออ่านไม้บรรทัดอันล่างไปที่เลข 2 ตำแหน่งของไม้บรรทัดอันบนจะเป็นเลข 8
วิธีใช้สำหรับการหาร
เมื่อต้องการหารเลข 8 ด้วย 2 ให้เลข 8 ของไม้บรรทัดอันบนวางบนเลข 2 ของไม้บรรทัดอันล่าง แล้วอ่านค่าบนไม้บรรทัดอันบนที่ตรงกับเลข 1 ของไม้บรรทัดอันล่าง จะได้ 4
วิธีใช้สำหรับการถอดรากที่สอง
เมื่อต้องการหารากที่สองของ 4 ให้ใช้ไม้บรรทัดแกนกลางเป็นตัวเลื่อนให้จุดตั้งต้นชี้ที่เลข 4 ของโครงอันบน เมื่อดูที่จุดตั้งต้นด้านล่างของไม้บรรทัดแกนกลาง จะชี้ที่เลข 2 นั่นคือ เลข 2 ด้านล่าง เป็นรากที่สองของเลข 4 ด้านบน
ปี่มอญ

ปี่มอญ เป็นเครื่องเป่าในตระกูลปี่ ไทยได้แบบอย่างมาจากมอญ ปี่ชนิดนี้แบ่งเป็น 2 ท่อน ท่อนแรกเรียกว่า"ตัวเลา" ทำด้วยไม้จริง กลึงให้กลมเรียวยาว ภายในโปร่งตลอด ตอนปลายกลึงผายออกเล็กน้อย ถัดลงมากลึงเป็นลูกแก้วคั่นสำหรับผูกเชือกโยงกับตัวลำโพง ที่ตัวเลาด้านหน้าเจาะรู 7 รู เรียงตามลำดับเพื่อเปิดปิดนิ้วบังคับเสียง ด้านหลังตอนบนเจาะอีก 1 รูเป็น"รูนิ้วคำ" อีกท่อนหนึ่งเรียกว่าลำโพง ทำด้วยทองเหลืองหรือสแตนเลส ลักษณะคล้ายดอกลำโพง แต่ใหญ่กว่า ปลายผายบานงุ้มขึ้น ตอนกลางและตอนปลายตีเป็นลูกแก้ว ตัวเลาปี่จะสอดใส่เข้าไปในลำโพง โดยมีเชือกเคียนเป็นทักษิณาวัฏ ในเงื่อน"สับปลาช่อน" ยึดระหว่างลูกแก้วลำโพงปี่กับลูกแก้วตอนบนของตัวเลาปี่ เพื่อไม่ให้หลุดออกจากกันง่ายๆ
เนื่องจากว่าปี่มอญมีขนาดใหญ่และยาวกว่าปี่อื่นๆ ทำให้กำพวดของปี่จึงต้องยาวไปตามส่วนโดยมีความยาวประมาณ 8-9 ซม. และเขื่องกว่ากำพวดของปี่ชวา และมีแผ่นกะบังลมเช่นเดียวกับปี่ชวาและปี่ไฉน
ปี่มอญใช้เล่นในวงปี่พาทย์มอญและเล่นประกอบเพลงออกภาษาในภาษามอญ
กันดั้มโปรเจกต์

เนื้อเรื่อง

โมบิลสูทของกันดั้มโปรเจกต์นั้นได้รับการพัฒนาโดยบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิก โดยใช้ข้อมูลของ RX-78 กันดั้มและพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ๆให้เหนือกว่าที่ใช้งานอยู่ในขณะนั้น หลังจากเนื้อเรื่องของกันดั้ม 0083 ซึ่งกันดั้มโปรเจกต์มีส่วนเกี่ยวข้องกับการก่อการร้ายโดยกองกำลังของเอกิล ดีลาซ อดีตนายทหารแห่งอาณาจักรซีอ้อน จากเหตุการณ์นี้ นายพลจามิทอฟ ไฮแมนแห่งสหพันธ์โลกได้ฉวยโอกาสจากความวุ่นวายตั้งกองกำลังพิเศษ ทิทานส์ และปิดบังเรื่องของกันดั้มโปรเจกต์รวมถึงเทคโนโลยีที่พัฒนาระหว่างนั้นจากสาธารณชน ทำให้โมบิลสูทในกันดั้มโปรเจกต์มีสมรรถนะที่สูงกว่าโมบิลสูทในช่วงเวลาต่อมาเสียอีก
ชื่อของโมบิลสูทที่พัฒนาในแผนกันดั้มโปรเจกต์จะตั้งตามดอกไม้ชนิดต่างๆ

กันดั้มรุ่นทดลองหมายเลข 0 "บลอสซัม"

เรียกสั้นๆว่า GP00 RX-78GP00 กันดั้มบลอสซัมปรากฏตัวครั้งแรกในนิตยสารเด็นกิฮอบบี้แม็กกาซีนฉบับเดือนมิถุนายน พุทธศักราช 2545
เนื้อเรื่องประกอบของกันดั้มบลอสซัมระบุว่ากันดั้มบลอสซัมเป็นเครื่องทดสอบดั้งเดิมของกันดั้มโปรเจกต์ที่เตรียมใช้ในการพัฒนาเทคโนโลยีทั้งหมดในเครื่องเดียว กันดั้มบลอสซัมสามารถประกอบกับยานคอร์บูสเตอร์ทูว์เพื่อใช้เพิ่มอัตราขับเคลื่อนได้ ด้านอาวุธจะใช้บีมไรเฟิลขนาดใหญ่ที่มีพลังทำลายสูง กันดั้มบลอสซัมยังมีอุปกรณ์รูปร่างเหมือนจานเรดาร์ซึ่งเป็นระบบนำร่องด้วยอนุภาคไมนอฟสกี้ซึ่งเรียกว่า MPIWS (Minovsky-Particles Interference-Wave Searcher)
เนื่องจากข้อจำกัดของเทคโนโลยีในขณะนั้น แผนการทดสอบเทคโนโลยีทั้งหมดในเครื่องเดียวจึงไม่ประสบความสำเร็จ บีมไรเฟิลซึ่งเป็นอาวุธหลักนั้นไม่สามารถยิงได้ต่อเนื่องและระบบนำร่อง MPIWS นั้นขาดความเที่ยงตรงในการค้นหาเป้าหมาย ระหว่างการทดสอบกันดั้มบลอสซัมได้ถูกทหารซีอ้อนที่เหลืออยู่โจมตีและถูกทำลายในการต่อสู้ บริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกจึงเปลี่ยนแผนการเป็นการแยกพัฒนาโมบิลสูทสำหรับเทคโนโลยีต่างๆโดยเฉพาะแทน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

ที่มา

ที่มาของการเลือกตั้งครั้งนี้ สืบเนื่องจากนายบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรี และหัวหน้าพรรคชาติไทย ซึ่งเป็นแกนนำรัฐบาล ได้ตราพระราชกฤษฎีกายุบสภาเมื่อคืนวันศุกร์ที่ 27 กันยายน ปีเดียวกันนั้น เพราะก่อนหน้านั้นไม่นานมีการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล โดย พรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นฝ่ายค้าน การอภิปรายฯครั้งนั้น มีหลายกรณีทั้งข้อสงสัยเรื่องสัญชาติกำเนิดของบิดานายบรรหาร, การหลีกเลี่ยงที่จะเสียภาษีจำหน่ายที่ดินให้กับธนาคารแห่งประเทศไทยของรัฐบาล, การรับเงินสนับสนุนจากนายราเกซ สักเสนา ซึ่งเป็นอาชญากรจากคดียักยอกเงินของธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ, กรณีคัดลอกวิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยรามคำแหงของนายบรรหาร เป็นต้น สร้างความสะเทือนแก่เสถียรภาพของรัฐบาลเป็นอย่างมาก ต่อมา ก่อนการวันลงมติอภิปรายฯ พรรคร่วมรัฐบาลได้มีมติที่จะให้นายบรรหาร ลาออกจากตำแหน่ง มิฉะนั้นจะไม่ยกมือไว้วางใจให้ แต่นายบรรหารต่อรองที่จะขอลาออกภายใน 7 วันแทน ขณะเดียวกันได้มีความพยายามที่จะรวบรวมเสียงสนับสนุนของพรรคร่วมรัฐบาลต่าง ๆ ที่จะสนับสนุน พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ด้วยจำนวนเสียง 118 เสียง แต่ทว่านายบรรหารได้เลือกที่จะยุบสภาฯขึ้นเสียก่อน
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ประวัติสโมสร

สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ก่อตั้งในปี 2486 โดยเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลระดับสมัครเล่นที่จัดขึ้นโดย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในรายการ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. และได้เลื่อนขึ้นมาแข่งขันในประเภท ค. และ ประเภท ข. รวมไปถึงการแข่งขันฟุตบอลระดับอุดมศึกษาตามลำดับ
จนกระทั่งสโมสรได้เข้ามาสู่การแข่งขันในระบบฟุตบอลลีกของประเทศไทยเป็นครั้งแรก เมื่อสามารถคว้าอันดับที่ 3 ได้ในการแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ประจำปี 2543 และได้สิทธิเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นใน ฤดูกาล 2544/45  ก่อนจะตกชั้นเป็นครั้งแรกเมื่อจบการแข่งขัน ฤดูกาล 2549
ใน ฤดูกาล 2550 สโมสรลงแข่งขันในดิวิชั่น 2 และทำผลงานได้อย่างย่ำแย่จนได้อันดับสุดท้ายของตารางคะแนน จนต้องตกชั้นออกจากระบบฟุตบอลลีก กลับไปแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. อีกครั้ง โดยนับเป็นการตกชั้นถึง 2 ครั้งติดต่อกันของสโมสร 
ในปี 2551 สโมสรสามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. และกลับขึ้นมาสู่ดิวิชั่น 2 ได้สำเร็จ จนกระทั่งในปี 2554 สโมสรได้ตำแหน่งชนะเลิศ ลีกภูมิภาค 2554 โซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยการนำทีมของ พนิพล เกิดแย้ม หัวหน้าผู้ฝึกสอนที่เคยนำสโมสร คว้าตำแหน่งชนะเลิศ ถ้วย ข. ได้สำเร็จเมื่อปี 2551 (โดยเป็นโค้ชร่วมกับ ภานุพงษ์ ฉิมผูก) แต่ผลงานในรอบแชมเปี้ยนส์ ลีก กลับไม่ดี โดยจบอันดับสุดท้ายมี 5 คะแนน จาก 10 ไม่ได้สิทธิ์เลื่อนชั้น 
จากนั้นอีกสองปีต่อมา สโมสรได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ลีกภูมิภาค 2556 โซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ได้เข้าไปเล่นในรอบแชมเปี้ยนส์ ลีก โดยในปีนี้ ผู้ฝึกสอนเป็น ชูศักดิ์ ศรีภูมิ และมีโอกาสที่จะได้เลื่อนชั้นอีกครั้ง แต่ไม่สำเร็จ โดยมี 12 คะแนน จาก 10 นัด ต่อมา สโมสรได้ขอพักทีมไปในปี 2557 และกลับมาเข้าร่วมแข่งขันอีกครั้งในปี ลีกภูมิภาค 2558 โดยได้ เทเวศน์ กมลศิลป์ เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน ซึ่งในปีนั้น สโมสรจบอันดับ 5 ของการแข่งขัน 
ฤดูกาล 2559 สโมสร ทำผลงานได้ดี โดยสามารถจบฤดูกาลปกติด้วยตำแหน่งชนะเลิศของโซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และได้เข้าไปเล่นรอบแชมเปี้ยนส์ ลีก เป็นครั้งที่สาม โดยในฤดูกาลนั้น สืบเนื่องจาก สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีมติให้ยุติการแข่งขันฟุตบอลทุกรายการภายในประเทศเพื่อถวายความไว้อาลัย จึงได้มีการจับสลากเพื่อหา 3 สโมสรที่ได้เลื่อนชั้นสู่ ดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2560 โดยผลการจับสลากเป็นสโมสร ที่ได้อันดับที่สาม ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปแข่งขันได้สำเร็จ
ไมน็อกซิดิล

ประวัติ

เดิมไมน็อกซิดิล เป็นยาชนิดรับประทานเพื่อรักษาผู้มีภาวะความดันโลหิตสูงผิดปกติ ในทางการแพทย์พบว่ามีผลข้างเคียงทำให้ผู้ใช้ยามีผมหรือขนงอกขึ้น จึงได้มีการดัดแปลงเป็นชนิดใช้ภายนอกมาสำหรับรักษาอาการผมร่วงอย่างแพร่หลาย โดยความเข้มข้นของยาจะอยู่ในช่วง 2 - 5%

การออกฤทธิ์

กลไกการออกฤทธิ์ของยา ในทางการแพทย์พบว่าตัวยาจะออกฤทธิ์ด้วยการเปิดช่องโปตัสเซียม ซึ่งเชื่อกันว่าจะเป็นการกระตุ้นให้เกิดงอกใหม่ของเส้นผม หรือ ผมร่วงอาจเกิดจากภาวะความดันโลหิตสูงกว่าปกติตัวยาทำให้ความดันลดลงส่งผลให้อาการผมร่วงลดลงไปด้วย

ผลข้างเคียง

ในทางการแพทย์แต่เดิมใช้รักษาเกี่ยวกับภาวะความดันโลหิตสูงอยู่แล้วหากนำมาใช้เพื่อรักษาอาการผมร่วงอาจมีผลทำให้ความดันลดลง หรือหากใช้ยาเพื่อรักษาอาการความดันโลหิตสูงก็อาจมีผลทำให้ผมงอกได้เช่นกัน ส่วนผลข้างเคียงอื่น ๆ เช่น หากใช้ภายนอกอาจมีอาการคัน พุพอง หรือมีขนหรือเส้นผมขึ้นในบริเวณใบหน้า
อังคณา วรรัตนาชัย

ประวัติ

อังคณา วรรัตนาชัย เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ที่จังหวัดชลบุรี เป็นน้องคนเล็ก มีพี่สาว 1 คน บิดาเป็นนักการเมืองท้องถิ่น ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเลขานุการนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองชลบุรี

วงการบันเทิง

เส้นทางในการเข้าสู่วงการบันเทิง มาจากการแคสติ้ง และหลังจากนั้นได้เซ็นสัญญากับ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 โดยได้เล่นละครเรื่องแรกคือ คุณชายเลี้ยงหมู คุณหนูเลี้ยงแกะ แต่เรื่อง ลูกไม้หลากสี ได้ออกอากาศเป็นเรื่องแรกก่อน

การศึกษา

จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จาก วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยเบญจบริหารธุรกิจ อ.เมือง จ.ชลบุรี และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาศิลปะการแสดง มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตบางเขน ได้รับเกียรตินิยมอันดับ 1 ปีการศึกษา 2561   ,
ตัวฉันกับวันสิ้นโลก

เนื้อเรื่องย่อ

โลกในยุคอนาคตอีกหลายศควรรษข้างหน้า ที่มนุษยชาตินั้นอยู่ในภาวะเสื่อมถอย ตัวเอก สาวน้อยผู้ทำงานเป็นอนุญาโตตุลาการระดับชาติ หรือ คนกลาง ให้กับองค์การสหประชาชาติ ผู้มีหน้าที่ไกล่เกลี่ยระหว่าง มนุษย์ที่ยังคงหลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิด กับ มนุษยชาติกลุ่มใหม่ที่ขึ้นมาปกครองโลก "เหล่าภูต" สิ่งมีชีวิตที่มีความสูงเพียง 10 เซนติเมตร ที่เธอเลือกมาทำงานด้านนี้เพราะคิดว่าเป็นงานที่ไม่ลำบากมาก ใคร ๆ ก็สามารถทำได้เพราะเป็นงานง่าย ๆ แม้แต่จะเป็นปู่ของเธอที่อายุมากแล้วก็ตาม แต่เมื่อเธอได้มาเจอกับเหล่าภูตตัวเป็น ๆ เธอก็พบว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเอาเสียเลยที่จะรับหน้าที่นี่
เบอาทริสแห่งแวร์ม็องดัว

ชีวประวัติ

เบอาทริสประสูติในปี ค.ศ. 880 เป็นบุตรสาวของแอร์แบร์ที่ 1 เคานต์แห่งแวร์ม็องดัว พระองค์เป็นน้องสาวของแอร์แบร์ที่ 2 เคานต์แห่งแวร์ม็องดัว และเป็นลูกหลานในสายตระกูลเพศชายของชาร์เลอมาญผ่านทางพระเจ้าแบร์นาร์แห่งอิตาลี การแต่งงานกับพระเจ้ารอแบร์ที่ 1 ทำให้พระองค์เป็นบรรพบุรุษของราชวงศ์กาเปเซียง ในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 923 พระสวามีของพระองค์ถูกสังหารที่สมรภูมิซัวซง หลังจากนั้นไม่นานพระโอรสของทั้งคู่ อูก ได้รับการเสนอให้ครองราชบัลลังก์แต่อูกปฏิเสธ เบอาทริสสิ้นพระชนม์หลังเดือนมีนาคม ค.ศ. 931
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น

ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น (อังกฤษ: introduced species) หมายถึงสิ่งมีชีวิตใดๆ ที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่มีอยู่ดั้งเดิมในพื้นที่นั้น ๆ  หรือมีต้นกำเนิดอยู่ในสิ่งแวดล้อมนั้นๆ แต่เป็นชนิดพันธุ์หรือสิ่งมีชีวิตถูกนำเข้ามาหรือแพร่กระจายมาจากที่อื่น ชนิดพันธุ์ที่นำเข้ามานั้น อาจก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและส่งผลเสียต่อระบบนิเวศดั้งเดิมได้

ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในประเทศไทย

ในปี พ.ศ. 2542 ประเทศไทยมีจำนวนชนิดพรรณพืชต่างถิ่น 915 ชนิด แต่ในปัจจุบันมีพรรณพืชต่างถิ่นอีกหลายชนิดที่พบใหม่ โดยในปี พ.ศ. 2547 พบว่า มีจำนวน 1,763 ชนิด และจำนวนชนิดพันธุ์พืชต่างถิ่นที่คาดว่าเป็นชนิดพันธุ์พืชต่างถิ่นรุกราน มีจำนวน 14 ชนิด โดยหลายชนิดเริ่มเข้ามามีบทบาทต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพถิ่นที่อยู่ และชนิดพันธุ์ท้องถิ่นเป็นอย่างมาก เช่น ไมยราบยักษ์ บัวตอง และ ธูปฤๅษี เป็นต้น
ข้อมูลชนิดและจำนวนสัตว์ต่างถิ่น 4 กลุ่ม คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (Mammals) นก (Birds) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก (Amphibians) และสัตว์เลื้อยคลาน (Reptiles) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2547 ที่มีการนำเข้าและส่งออกในประเทศไทยและจัดอยู่ในอนุสัญญา CITES พบว่า ประเทศไทยมีการนำเข้าสัตว์ต่างถิ่นทั้งหมด 258 ชนิด จำนวนทั้งสิ้น 25,004 ตัว และมีการส่งออกสัตว์ต่างถิ่น (โดยรวมทั้งชนิดสัตว์ที่มีประเทศไทยเป็นถิ่นกำเนิด และประเทศไทยเป็นประเทศทางผ่านของสัตว์ต่างถิ่น) ทั้งหมด 108 ชนิด จำนวนทั้งสิ้น 64,848 ตัว และเมื่อนำสัตว์ต่างถิ่นที่มีการส่งออก หักออกจากจำนวนสัตว์ต่างถิ่นที่มีการนำเข้าในประเทศแล้ว พบว่า มีจำนวนสัตว์ต่างถิ่นคงเหลือในประเทศเป็นจำนวนมาก ส่งผลให้สัตว์ต่างถิ่นมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นจากการขยายพันธุ์ และมีแนวโน้มการนำเข้าในประเทศมากขึ้น เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ซื้อ หรือผู้ที่ต้องการนำไปเลี้ยงที่มีเพิ่มจำนวนมากขึ้นนั่นเอง
ข้อมูลชนิดของแมลงต่างถิ่น (Alien species) และแมลงต่างถิ่นรุกราน (Invasive species) ที่พบในประเทศไทย พบแมลงต่างถิ่นจำนวนทั้งสิ้น 66 ชนิด ใน 7 อันดับ (ประกอบด้วย Coleoptera, Diptera, Hemiptera, Homoptera, Hymenoptera, Lepidoptera และ Thysanoptera) และจัดเป็นแมลงต่างถิ่นรุกราน จำนวน 29 ชนิด ในทั้ง 7 อันดับ 
แมลงต่างถิ่นที่ได้มีการนำเข้ามาในประเทศไทยตั้งแต่ปี 2547 ถึง 2549 มีแนวโน้มของจำนวนตัวและจำนวนชนิดค่อนข้างมาก โดยพบว่าแมลงที่นำเข้ามาส่วนใหญ่เป็นพวกกลุ่มผีเสื้อ (Butterflies) และกลุ่มด้วง (Beetles) พบทั้งหมด 47 ชนิด 5,790 ตัว
สัตว์น้ำต่างถิ่นในประเทศไทย ได้มีการนำเข้ามาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา คือ ปลาเงินปลาทอง (Carassius auratus) เพื่อใช้เพาะเลี้ยงเป็นอาหารและสัตว์น้ำสวยงาม ปัจจุบันพบว่ามีสัตว์ฺน้ำต่างถิ่นในประเทศไทยมากกว่า 1,100 ชนิด จากประเทศต่าง ๆ เช่น ปลา ประมาณ 1,000 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ประมาณ 50 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน ประมาณ 50 ชนิด หอย 3 ชนิด กุ้ง ปู 8 ชนิด
คามาโบโกะ

คามาโบโกะ (ญี่ปุ่น: 蒲鉾 Kamaboko ) เป็นผลิตภัณฑ์อาหารทะเลของประเทศญี่ปุ่น มีลักษณะคล้ายลูกชิ้นปลาเส้น ของประเทศไทย โดยคามาโบโกะจะถูกทำให้สุกและเก็บไว้ในห่อ โดยเมื่อต้องการกิน จะหั่นคามาโบโกะออกมาเป็นแผ่น ๆ โดยสามารถกินได้โดยอุ่นก่อนกิน หรือกินโดยไม่ต้องอุ่น นิยมใส่ในราเม็ง นอกจากนี้ยังสามารถกินจิ้มกับน้ำจิ้ม หรือใส่ไว้ในอาหารประเภทต้ม คามาโบโกะส่วนมากจะผลิตออกมาในลักษณะเป็นทรงกระบอกหรือครึ่งทรงกระบอก เมื่อหั่นออกมาเป็นแผ่น ๆ จะเรียกว่า นารูโตะ
คามาโบโกะเริ่มในช่วงคริสต์ศตรวรรษที่ 14 ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในปัจจุบันมีจำหน่ายทั่วโลก
ATC รหัส C02

C02DG Guanidine derivatives

C02DG01 Pinacidil

C02LX Other antihypertensives and diuretics

C02LX01 Pinacidil and diuretics
เกลียวอาร์คิมิดีส

เกลียวอาร์คิมิดีส (อังกฤษ: Archimedes' screw) หรือปั๊มเกลียว (screwpump) คือเครื่องจักรในประวัติศาสตร์ที่ใช้ในการขนถ่ายน้ำจากที่ต่ำไปยังท้องร่องชลประทาน อาร์คิมิดีสได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดค้นปั๊๊มเกลียว แต่ที่แท้แล้วมีการใช้งานเครื่องจักรลักษณะนี้มาก่อนหน้าเขาแล้วหลายศตวรรษในประเทศอียิปต์
อดุลย์ ณ สายบุรี

นายอดุลย์ ณ สายบุรี หรือ ตนกูอับดุลยาลาล์ นาเซร์ ผู้สืบเชื้อสายตระกูลเจ้าเมืองสายบุรีในอดีต ซึ่งเป็นหนึ่งในหัวเมืองเจ้าแขกประเทศราชทั้ง ๗ ฝ่ายใต้ และเป็นผู้ก่อตั้งขบวนการแนวร่วมปลดแอกแห่งชาติปัตตานี ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 เป็นครั้งแรก
ในปี พ.ศ. 2487 นายอดุลย์ ได้อภิปรายในสภาผู้แทนราษฎรกล่าวว่ารัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม ข่มเหงรังแกพี่น้องมุสลิมทำให้ไม่อยากเป็นคนไทย เพราะรู้สึกเป็นการเสื่อมเสียเกียรติและศักดิ์ศรีเป็นอย่างมาก จากเหตุการณ์ที่พี่ชายของนายอดุลย์ ถูกจับกุมเนื่องจากแต่งกายแบบชาวมลายู เดินในตลาดสายบุรี
จากบทบาทดังกล่าว ทำให้ราชการเพ่งเล็งว่าเป็นผู้ยุยงส่งเสริมให้ราษฎรกระด้างกระเดื่องต่อทางราชการ และได้ติดตามพฤติกรรมของนายอดุลย์ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2488 นายอดุลย์ จึงได้หลบหนีออกจากประเทศไทย ไปอยู่ที่รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย และต่อมาได้เป็นประธานขบวนการปลดแอกแห่งชาติปัตตานี โดยให้เหตุผลว่ารับไม่ได้กับนโยบายของจอมพล ป.พิบูลสงคราม จนกระทั่งเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2521
เซนต์ครอย

ภูมิศาสตร์

เกาะเซนต์ครอยตั้งอยู่ที่พิกัด 17 ° 45'N 64 ° 45'W พื้นที่ส่วนใหญ่ขรุขระแต่ไม่มากนักทอดตัวจากตะวันตกถึงตะวันออกยาว 45 กม. จุดกว้างสุดยาว 11 กม. จุดที่สูงสุดคือ 355 เมตร ที่ Mount Eagle
รถรางในลินซ์

รถรางในลินซ์ (เยอรมัน: Linzer Straßenbahn-Netz) เป็นระบบขนส่งมวลชนประเภทรถราง ในเมืองลินซ์ รัฐอัปเปอร์ออสเตรีย ประเทศออสเตรีย รางที่ใช้มีขนาด 900 มม. (2 ฟุต 11 ⁷⁄₁₆ นิ้ว) ประกอบด้วย 4 เส้นทาง ได้แก่ สายสีน้ำเงิน สายสีม่วง สายสีส้ม ละสายสีเขียว (Pöstlingbergbahn) นอกจากรถราง ยังมีรถโดยสารไฟฟ้าให้บริการด้วย
การรั่วไหลของน้ำมันที่มอนทารา

การรั่วไหลของน้ำมันที่มอนทารา เป็นการรั่วไหลของน้ำมันและแก๊ส รวมถึงคราบน้ำมัน (slick) ในภายหลัง ซึ่งเกิดขึ้นที่บ่อน้ำมันมอนทาราในทะเลติมอร์ นอกชายฝั่งทางเหนือของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในภัยพิบัติด้านน้ำมันครั้งเลวร้ายที่สุดของออสเตรเลีย คราบน้ำมันถูกปล่อยออกมาหลังการระเบิดออกจากแท่นหลุมผลิตมอนทาราเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2552 และยังคงรั่วไหลออกมาต่อเนื่องจนถึงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 (รวม 74 วัน) เครื่องขุดเจาะน้ำมันเวสต์แอตลาสมีซีดริล บริษัทของนอร์เวย์-เบอร์มิวดา เป็นเจ้าของ และมี ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม ออสตราเลเซีย (PTTEPAA) เป็นผู้ดำเนินงาน ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของปตท. สผ. ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของปตท. อีกต่อหนึ่ง ปตท. เป็นบริษัทน้ำมันและแก๊สธรรมชาติซึ่งรัฐไทยเป็นเจ้าของ และได้ดำเนินงานเหนือบ่อติดกันบนแท่นขุดเจาะมอนทารา บ่อน้ำมันมอนทาราตั้งอยู่นอกชายฝั่งคิมเบอร์ลี ห่างจากฐานทัพอากาศทรุสคอตต์ (Truscott) ไปทางเหนือ 250 กิโลเมตร และห่างจากดาร์วินไปทางตะวันตก 690 กิโลเมตร คนงานหกสิบเก้าคนถูกอพยพออกมาอย่างปลอดภัยจากเครื่องขุดเจาะน้ำมันเวสต์แอตลาสเมื่อเกิดระเบิดขึ้น
กระทรวงทรัพยากร พลังงานและการท่องเที่ยวออสเตรเลียประเมินว่า การรั่วไหลของน้ำมันที่มอนทาราอาจมีปริมาณสูงถึง 2,000 บาร์เรล (320 ม.³/วัน) ซึ่งเป็นห้าเท่าจากที่ ปตท. สผ. ออสตราเลเซียได้ประเมินไว้ โฆษกรัฐมนตรีทรัพยากร กล่าวว่า ปริมาณ 2,000 บาร์เรลนั้นหมายถึง ปริมาณน้ำมันซึ่งบ่อผลิตได้เมื่อมีการผลิตสูงสุด
ความพยายามสี่ครั้งแรกของ PTTEPAA ที่จะหยุดการรั่วไหลของน้ำมันล้มเหลว แต่ความพยายามครั้งที่ห้าสำเร็จเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เมื่อ PTTEPAA ปั๊มของไหลสำหรับการเจาะ (drilling fluid หรือ drilling mud) ปริมาณอย่างน้อย 3,400 บาร์เรล (540 ม.³) เข้าไปในบ่อลดความดัน (relief well) เพื่อหยุดการรั่วไหล
วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ระหว่างความพยายามหยุดการรั่วไหล เกิดเพลิงไหม้ขึ้นบนเครื่องขุดเจาะเวสต์แอตลาส วันที่ 2 พฤศจิกายน PTTEPAA กล่าวว่า ไฟนั้นดูเหมือนว่าจะเผาทำลายน้ำมันและดังนั้นจึงป้องกันมิให้เกิดการรั่วไหลลงทะเลเพิ่มเติม ไฟนี้ส่วนใหญ่ถูกดับแล้วเมื่อการรั่วไหลยุติลง เมื่อถึงเกณฑ์ความปลอดภัยแล้ว ทีมผู้เชี่ยวชาญจึงได้เข้าไปประเมินความเสียหาย
ตำบลบางตะไนย์

ประวัติ

ตั้งแต่ปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา บางตะไนย์อาศัยอยู่อย่างเป็นปึกแผ่นโดยชาวมอญจำนวนมาก พวกเขาอาศัยพื้นที่ตามแม่น้ำเจ้าพระยา เช่น บางคูวัด ใน จังหวัดปทุมธานี
หลังจากเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ใน พ.ศ. 2310 พื้นที่ตรงนี้ก็ร้างไป สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้ชาวมอญกลับมาอาศัยอดีตหมู่บ้านแห่งนี้ ใน พ.ศ. 2365 ชาวมอญจำนวนมากอพยพจากพม่า เข้ามาอาศัยในสยาม พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) โปรดเกล้าฯ ให้พวกเขาอาศัยที่บางตะไนย์ บางพูด และคลองบ้านแหลมใหญ่ ซึ่งพวกเขาอาศัยที่นี่สืบมาจนถึงปัจจุบัน
ชื่อ "บางตะไนย์" หมายถึง "พื้นที่ที่ปลูกต้นข่อย"  ในภาษามอญเรียกพืชสายพันธุ์นี้ว่า "คะไน" แต่ไทยเรียกเพี้ยนเป็น "ตะไน" คำว่า "บาง" ในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน หมายถึง "หมู่บ้านเล็ก ๆ หรือชุมชนที่ตั้งอยู่ริมน้ำ"

เศรษฐกิจ

ชาวบ้านตำบลบางตะไนย์ส่วนมากประกอบอาชีพเกษตรกรรม สินค้าพื้นบ้าน ได้แก่ งานหัตถกรรม ผลิตภัณฑ์สมุนไพร ข้าวหมาก
วัฏจักรแมงกานีส

วัฏจักรแมงกานีสคือการหมุนเวียนของแมงกานีสในสิ่งแวดล้อม แมงกานีสเป็นธาตุจำเป็นต่อพืชและสัตว์รวมถึงจุลินทรีย์หลายชนิด สามารถถูกหมุนเวียนโดยจุลินทรีย์โดยการรีดิวซ์และออกซิไดส์เช่นเดียวกับเหล็ก แมงกานีสพบในระบบนิเวศทั้งสภาพรีดิวซ์ (Mn²⁺) และสภาออกซิไดส์ (Mn⁴⁺) ความคงตัวขึ้นกับ pH และค่า redox potential Mn²⁺ จะคงตัวในสภาวะที่มีอากาศและ pH ต่ำกว่า 5.5 หรือ pH สูงกว่านี้ในสภาวะไร้ออกซิเจน
Mn⁴⁺ในรูป MnO₂ ไม่ละลายน้ำและพืชเอาไปใช้ไม่ได้ ในทะเลและแหล่งน้ำจืด แมงกานีสจะตกตะกอนอยู่ในดินตะกอน แบคทีเรียและราหลายชนิดสมารถเปลี่ยน Mn²⁺ ไปเป็น MnO₂ ได้ดังสมการ
Mn²⁺ + 1/2O₂ + H₂O → MnO₂ + 2H⁺
แบคทีเรียที่สามารถออกซิไดส์ Mn²⁺ในสภาวะไร้ออกซิเจนได้ ได้แก่ Gallionella, Metallogenium, Sphaerotilus, Leptothrix, Bacillus, Pseudomonas, และ Arthrobactor มีแบคทีเรียหลายกลุ่มที่สามารถรีดิวซ์ Mn⁴⁺ ให้เป็น Mn²⁺ ซึ่งเป็นการเพิ่มการละลายและการเคลื่อนที่ของแมงกานีส ตัวอย่างเช่น Shewanella putrefaciens ซึ่งใช้ MnO₂เป็นตัวรับอิเล็กตรอนได้
อำเภอปะนาเระ

ที่มาของชื่อ

"ปะนาเระ" เป็นภาษามลายูปัตตานีซึ่งมีที่มาจากคำว่า "ปาตา" แปลว่า หาด และคำว่า "ตาเระ" แปลว่าอวนลากปลา เมื่อนำมารวมกันเป็น ปาตาตาเระ จึงหมายถึงหาดที่ตากอวน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญของชาวประมงทางภาคใต้ ต่อมาคำว่าปาตาตาเระเมื่อใช้นาน ๆ ก็กร่อนเป็น ปะนาเระ และเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดปัตตานี
มะไฟจีน

การใช้ประโยชน์

เป็นไม้พื้นเมืองและปลูกทั่วไปทางตอนใต้ของจีนและเวียดนาม มีผู้นำมาปลูกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลายประเทศรวมทั้งในอินเดีย ศรีลังกา ออสเตรเลีย สหรัฐ รับประทานผลสุก เนื้อใช้ทำแยมหรือพาย ผลดิบเปรี้ยวใช้ทำเยลลี่ ไวน์ ผลดิบตากแห้งและรากเป็นยารักษาหลอดลมอักเสบ ใบต้มเคี่ยวกับน้ำใช้สระผม แก้รังแคและรักษาสีผม
ชาวจีนกล่าวว่าผลตากแห้งหรือเชื่อมแห้งสามารถใช้รับประทานแก้หวัด แก้ไอ หรือแก้พิษร้อน ใบสามารถนำไปทำยาขจัดรังแค และรักษาสีผมให้ดำสนิทได้
อูฐ

จุดกำเนิดของอูฐ

นักวิทยาศาสตร์พบชิ้นส่วนกระดูกของอูฐบนเกาะของประเทศแคนาดาในเขตอาร์กติก อยู่ในพื้นที่ไกลกว่าจุดเหนือสุดของโลกที่เคยพบฟอสซิลอูฐก่อนหน้านี้ 750 กิโลเมตร แต่นั่นก็เป็นเวลา 3.5 ล้านปีมาแล้ว
มีการพบเศษซากกระดูกของอูฐในเกาะเอลเลสเมียร์ ของประเทศแคนาดา ค่อนข้างจะเป็นเรื่องเหลือเชื่อที่ว่าสัตว์ท่องทะเลทรายอันร้อนระอุชนิดนี้จะเคยมีถิ่นอาศัยในพื้นที่หนาวยะเยือกของเขตอาร์กติก ทีมนักวิทยาศาสตร์เปิดเผยว่า อูฐในสมัยดึกดำบรรพ์เดินทางไปมาในป่าไม้ที่หนาวเย็นซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าปัจจุบัน 30 เปอร์เซ็นต์ และอุณหภูมิในพื้นที่ขณะนั้นสูงกว่าตอนนี้ประมาณ 14-22 องศาเซลเซียส แต่ก็ถูกปกคลุมด้วยหิมะประมาณ 9 เดือนต่อปี นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าอูฐได้ปรับสภาพร่างกายให้เหมาะสมกับอุณหภูมิในเขตขั้วโลกเหนือ โดยหนอกของพวกมันทำหน้าที่สะสมไขมัน ซึ่งจะนำมาใช้ในช่วงอากาศหนาวที่หาอาหารได้ยาก ส่วนเท้าที่แบนและกว้างก็เพื่อช่วยในการทรงตัวขณะเดินบนหิมะ ส่วนในปัจจุบันก็มีประโยชน์ในการประคองร่างกายในทะเลทราย ขณะที่ดวงตาใหญ่โตมีไว้เพื่อหาอาหารในสภาพดินฟ้าอากาศที่มืดครึ้มปีละหลายเดือน นาตาลี ริบซินสกี ผู้ศึกษาซากดึกดำบรรพ์ของพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติแห่งแคนาดา ผู้นำการสำรวจในครั้งนี้ เปิดเผยว่า ทีมของเขาพบชิ้นส่วนกระดูกขาล่างของอูฐจำนวน 30 ชิ้น ในดินแดนที่อยู่ในละติจูดสูงสุดในโลกเท่าที่เคยพบมา ซึ่งห่างจากจุดที่เคยพบฟอสซิลสัตว์ชนิดนี้ขึ้นไปทางเหนือ 1,200 กิโลเมตร นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า อูฐมีการกำเนิดสายพันธุ์ขึ้นในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อประมาณ 45 ล้านปีก่อน จากนั้นพวกมันก็กระจัดกระจายย้ายถิ่นไปยังยูเรเซียเมื่อ 7 ล้านปีที่แล้ว โดยใช้พื้นดินที่เชื่อมระหว่างอะแลสกาและรัสเซีย (ในปัจจุบัน) ในการเดินทาง ส่วนซากฟอสซิลที่พบล่าสุดนี้อายุประมาณ 3.5 ล้านปี นักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ได้สกัดคอลลาเจนจากกระดูกของฟอสซิลที่พบ และเปรียบเทียบกับอูฐ 37 สปีชีส์ในปัจจุบัน พบว่าซากอูฐที่พบนี้มีลักษณะคล้ายยูคอน อูฐหนอกเดียวขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปในปัจจุบัน ซึ่งเป็นอูฐหนอกเดียวขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในช่วงยุคน้ำแข็ง

การใช้ประโยชน์อื่น

นอกจากจะใช้เป็นพานะ และใช้ขน, เนื้อ หรือนมในการบริโภคแล้ว ที่ตุรกียังมีการละเล่นสู้อูฐ โดยเป็นประเพณีที่ทำกันมานานกว่า 2,400 ปีแล้ว จัดขึ้นปีละครั้งในช่วงฤดูหนาว ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่อูฐตัวผู้จะต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมีย การสู้อูฐไม่โหดร้ายเหมือนการสู้วัวกระทิง อูฐจะไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก โดยอูฐตัวใดที่สามารถกดคู่แข่งให้ลงกับพื้นได้ จะเป็นผู้ชนะ ซึ่งอูฐตัวใดที่เป็นแชมป์หรือชนะอยู่เป็นประจำ จะมีค่าตัวนับล้าน นอกจากนี้แล้วยังมีการแข่งวิ่งอูฐ เหมือนกับการแข่งม้า แต่จ็อกกี้จะไม่ขึ้นขี่หลังอูฐ แต่จะควบคุมอูฐด้วยการใช้รีโมตคอนโทรลเป็นแส้ตวัดไปในอากาศ โดยไม่โดนตัวอูฐ ซึ่งจ็อกกี้จะอยู่ในรถยนต์ที่วิ่งไปข้าง ๆ ขนานกับอูฐของตน
นอกจากนี้แล้ว ยังเชื่อมาตั้งแต่โบราณด้วยว่าปัสสาวะของอูฐใช้เป็นยารักษาได้สารพัดโรค แม้กระทั่งโรคมะเร็ง เชื่อว่าการใช้ปัสสาวะอูฐในอัตรา 1:5 ผสมกับนมอูฐ ดื่มเป็นเวลาติดต่อกัน 40 วัน จะทำให้มะเร็งหายได้ ซึ่งในเรื่องนี้ยังไม่ได้มีการยืนยันทางการแพทย์หรือวิทยาศาสตร์ใด ๆ เพียงแต่อยู่ในขั้นศึกษาเบื้องต้น
เคเมโรโว

การขนส่ง

จากเคเมโรโว สามารถเดินทางสู่ภาคตะวันตกของประเทศได้โดยสายย่อยของทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย ซึ่งสามารถขึ้นรถไฟได้ที่สถานีรถไฟเคเมโรโว นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางอากาศยานได้ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเคเมโรโว ระบบขนส่งในตัวเมือง ได้แก่ รถโดยสารประจำทาง รถโดยสารไฟฟ้า และรถราง
คอนเสิร์ตฉลองปีใหม่เวียนนา

คอนเสิร์ตฉลองปีใหม่ของวงเวียนนาฟิลฮาร์โมนิค (เยอรมัน: Das Neujahrskonzert der Wiener Philharmoniker) เป็นการแสดงคอนเสิร์ตดนตรีคลาสสิกที่จัดขึ้นตอนเช้าของวันที่ 1 มกราคม ของทุกปี ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย มีการถ่ายทอดสดไปทั่วโลก ประเมินว่ามีผู้รับชมมากกว่า 50 ล้านคน จาก 72 ประเทศ ในวันปีใหม่ ค.ศ. 2010 
การแสดงทุกปีจัดขึ้นที่ห้องโถงใหญ่ของอาคารสมาคมดนตรีเวียนนา (Wiener Musikverein) ครั้งแรกจัดขึ้นในคืนวันส่งท้ายปีเก่าของค.ศ. 1939 โดยบรรเลงเพลงของโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่สอง ในปีถัดมาได้เลื่อนไปจัดตอนเช้าของวันขึ้นปีใหม่ ตั้งแต่เวลา 11.00 น. และทำต่อเนื่องมาทุกปี
เป็นธรรมเนียมว่าจะต้องนำเพลงโพลกา วอลซ์ มาเซอร์กา (เพลงเต้นรำของโปแลนด์) และมาร์ช ผลงานประพันธ์ของตระกูลชเตราสส์ คือ โยฮันน์ ชเตราสส์ ที่หนึ่ง, โยฮันน์ ชเตราสส์ ที่สอง, โยเซฟ ชเตราสส์ และเอดวร์ด ชเตราสส์ มาบรรเลงเป็นหลัก มีบางครั้งที่นำผลงานของคีตกวีชาวออสเตรียท่านอื่นมาบรรเลง เช่น เฮลเมสแบร์แยร์ แลนเนอร์ โมซาร์ท ชูเบิร์ต ซุปป์ ไฮเดิน
ในปี 2009 ได้มีการบรรเลงเพลงของโจเซฟ ไฮเดินเป็นครั้งแรก เป็นมูฟเมนต์ที่ 4 ของซิมโฟนีหมายเลข 45 "Farewell" เพื่อเป็นฉลองครบปีที่ 200 ของผลงานชิ้นนี้
ศิลปะการแสดง

ศิลปะการแสดง (performing arts) คือ การแสดงออกซึ่งอารมณ์ ความรู้สึกและเรื่องราวต่างๆ ประกอบด้วยดนตรี นาฏศิลป์ และการแสดงประเภทต่างๆ
สำหรับความหมายของศิลปะการแสดง อริสโตเติล (Aristotle) นักปราชญ์ชาวกรีกให้ความหมายไว้ว่า "ศิลปะการแสดง คือ การเลียนแบบธรรมชาติ" และ ลีโอ ตอลสตอย ให้ความหมายไว้ว่า "ศิลปะการแสดง  เป็นการสื่อสารอย่างหนึ่งระหว่างมนุษย์ ด้วยการใช้คำพูดถ่ายทอดความคิด และศิลปะของการแสดงออกทางอารมณ์ความรู้สึก"
ประเภทของศิลปะการแสดง เช่น ดนตรี การละคร การเต้นรำ

สมัยสงครามโลก

Post-World War II performing arts were highlighted by the resurgence of both ballet and opera in the Western world.
Postmodernism in performing arts dominated the 1960s to large extent.