google/wiki40b huggingface dataset:
ที-62

การจัดหารถถังใหม่

ในช่วงปี 1950 สหภาพโซเวียตได้ใช้งานรถถัง ที-54/55 ปืนขนาด 100 มิลลิเมตร แต่มันก็ไม่สามารต่อกรกับรถถังชาติตะวันตกเช่น เอ็ม 48 แพทตัน เซ็นจูเรี่ยน ซึ่งใช้ปืนลำกล้องเรียบไร้เกลียว สหภาพโซเวียตจึงจัดตั้งโครงการจัดหารถถังขนาดคันใหม่ในปี 1951 ของโซเวียตเริ่มขึ้น ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55และในปี 1951 รถถัง ที-62เอ รุ่นแรกได้ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมปืนลำกล้องเกลียว 100 มิลลิเมตร แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 พร้อมด้วยปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 115 มิลลิเมตร ก็ได้ถูกใช้งานแทน และในขณะเดียวกัน ที-62เอ ที่เป็นรุ่นแปลงของรถถังรุ่นนี้ก็ได้รับเข้าประจำการเช่นกัน ในเดือนมีนาคมปี 1962 สายการผลิตจำนวนมากของ ที-62 ก็หยุดลง รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคันด้วยกัน และปัจจุบันรถถังรุ่นนี้ยังคงประจำการในกองทัพบางประเทศอยู่อยู่เช่นอัฟกานิสถาน อิรัค ยูเครน ซึ่งได้รับการอัพเกรดให้มีความทันสมัยมากยิ่งขึ้น
โอโกโนมิยากิ

แบบคันไซ

โอโกโนมิยากิแบบคันไซหรือแบบโอซากะนั้นเป็นโอโกโนมิยากิขนาดเท่าจานและแพร่หลายที่สุดในญี่ปุ่น ทำมาจากแป้งสาลี ฮ่วยซัว (พืชตระกูลมันเทศ) น้ำหรือซุปดาชิ ไข่ กะหล่ำปลีหั่น และมักจะใส่ส่วนผสมอื่น ๆ อย่างหัวหอมเขียว เนื้อ (มักเป็นเนื้อหมูหั่นบาง ๆ) ปลาหมึก ปลาหมึกเล็ก ผัก กิมจิ หรือชีสลงไปด้วย โอโกโนมิยากิมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับไข่เจียวหรือแพนเค้กเพราะมีรูปร่างคล้ายกัน บางครั้งก็ถูกเรียกว่า "พิซซาญี่ปุ่น" หรือ "อาหารจิตวิญญาณของโอซากะ"
ร้านโอโกโนมิยากิบางแห่งเป็นร้านที่ลูกค้าจะต้องย่างด้วยตัวเอง โดยพนักงานจะเสิร์ฟถ้วยวัตถุดิบให้ลูกค้าเลือกและนำไปย่างเองบนแผ่นกระทะร้อน (เท็ปปังยากิ) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารแบบที่พ่อครัวจะทำโอโกโนมิยากิตรงหน้าลูกค้าเลย
กล่าวกันว่า โอโกโนมิยากิมีจุดกำเนิดที่โอซากะ มีลักษณะการเตรียมคล้ายแพนเค้ก โดยนำแป้งและวัตถุดิบต่าง ๆ ไปย่างบนกระทะร้อนก่อนที่จะหั่นแบ่งเป็นส่วน แต่งหน้าโอโกโนมิยากิที่ทำเสร็จแล้วด้วยซอสโอโกโนมิยากิ/โอตาฟูกุ สาหร่ายทะเล ปลาคัตสึโอะแห้ง มายองเนสญี่ปุ่น และขิงป่น

แบบฮิโรชิมะ

ส่วนผสมของโอโกโนมิยากิที่ฮิโรชิมะจะแบ่งออกเป็นชั้น ๆ ไม่ได้รวมกันเหมือนกับแถบคันไซ แต่ละชั้นส่วนใหญ่จะแบ่งเป็นแป้ง กะหล่ำปลี หมู และส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ปลาหมึกหรือชีส บางครั้งก็มีการนำเส้นมาผสมด้วย และมีการโรยด้วยไข่ทอด ส่วนใหญ่จะตกแต่งด้วยซอสโอโกโนมิยากิ
ที่ฮิโรชิมะจะใส่กะหล่ำปลีประมาณ 3-4 เท่าของที่ใส่ในโอซากะ แต่ละชั้นของโอโกโนมิยากิจะแตกต่างกันเล็กน้อยขึ้นกับแบบฉบับของพ่อครัวแต่ละคน และวัตถุดิบก็มักจะขึ้นกับความต้องการของลูกค้า บางครั้งก็เรียกว่า ฮิโรชิมายากิ หรือ ฮิโรชิมาโอโคโนมิ

ประวัติ

เทกิชู โมโตยามะ นักวิจัยอาหารของญี่ปุ่นเผยว่า อาหารแผ่นบางที่ชื่อ ฟูโนยากิ (麩の焼き) อาจจะเป็นต้นแบบของโอโกโนมิยากิ แม้จะไม่ค่อยมีส่วนผสมที่ใกล้เคียงกับโอโกโนมิยากิเลยก็ตาม คำว่า ฟูโนยากิ ปรากฏในหลักฐานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จากงานเขียนของเซ็ง โนะ ริกีว พ่อค้าชงชาผู้มีชื่อเสียง (แต่บ้างก็ว่าเป็นเพียงคำบอกเล่าเท่านั้น) โดยมีการใช้แป้งเปียกในการทำ แม้ในช่วงปลายของยุคเอโดะ ฟูโนยากิ จะหมายถึงแผ่นแป้งบางทามิโซะแล้วนำไปอบที่เตา
นักวิจัยโมโตยามะเผยว่า หลังจากนั้นก็มีการดัดแปลงจนอยู่ในรูปอาหารที่เรียกว่า เนริอัง (練餡) หรือแผ่นถั่วหวาน จากนั้นก็ถูกเรียกว่า กินสึบะ (銀つば) ที่เกียวโตและโอซากะ และเมื่ออาหารนี้เผยแพร่ไปถึงเอโดะ (โตเกียว) อาหารนี้ก็ถูกเรียกว่า คินสึบะ (金つば)
ในยุคเมจิ ขนมชนิดนี้ถูกนำไปขายที่ร้านขายขนมแบบ ดางาชิยะ (駄菓子屋) และมีชื่อเรียกว่า โมจิยากิ แต่หลังจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต พ.ศ. 2466 เมื่อผู้คนไม่มีสิ่งบันเทิงใจ ก็เกิดแนวคิดทำอาหารชนิดนี้เพื่อฆ่าเวลา
ต่อมาที่เกียวโต ย่านอิซเซ็งโยโชกุ (一銭洋食) หรือย่านอาหารตะวันตกหนึ่งเซน ในช่วงเริ่มต้นของยุคไทโช ก็เริ่มมีการคิดค้นโอโกโนมิยากิฉบับแรกขึ้น
แมคบุ๊ก

รายละเอียด

แมคบุ๊กนั่นมีรายละเอียดย่อยๆ ประกอบด้วย จอภาพ glossy LCD ขนาด 13.3นิ้ว ด้วยรายละเอียด 1280x800 และ กล้องWebcam iSight แบบ Built-in พร้อมทั้งพอร์ตสำหรับชื่อต่อด้วย mini-DVI ซึ่งสามารถเชื่อต่อได้ทั้ง Video,S-Video,VGA และ DVI และ พอร์ตแลน built-in 10/100/1000 1 พอร์ต กับ Airport Extreme ในมาตรฐาน IEEE 802.11n และ พอร์ต FireWire400 1 พอร์ต และ Bluetooth2.0 และมีช่องสำหรับเสียบหูฟังแบบ Stereo กับช่องเสียบไมโครโฟนอีกอย่างละ1ช่อง แมคบุ๊คใช้ Scrolling TrackPad. ซึ่งมีเซ็นเซอร์พิเศษเมื่อใช้นิ้วสองนิ้วทาบลงบนแทร็กแพท จะทำให้มีความสามารถเหมือนกับตัวScorllingบนเมาส์ทั่วไป แมคบุ๊คนั้นใช้ฮาร์ตดิสท่ถูกป้องกันด้วยระบบ ซัดเดน โมชั่น เซ็นเซอร์ (Sudden Motion Sensor) และเมมโมรี่ที่มีคุณสมบัติ Dual Channel แมคบุ๊คในรุ่นปัจจุบันใช้ แมคโอเอสเท็นv10.10 ( Mac OSXv10.10 หรือ Mac OSX Yosemite) เป็นระบบปฏิบัตการ ซึ่งบวกความสามารถของโปรแกรมเช่น Time Machine, Spaces, Spotlight, Dashboard, Mail, iChat, Safari, Address Book, QuickTime, iCal, DVD Player, Photo Booth, Front Row, iTunes และยังมีโปรแกรม iLife '09 ซึ่งประกอบด้วย iPhoto, iMovie, iDVD, iWeb, GarageBand. เพิ่มเติม และโปรแกรม iWork ซึ่งเป็นโปรแกรมสำหรับในการช่วยทำงานหลายๆด้าน เช่น Keynote ที่เป็นโปรแกรมสำหรับนำเสนอ
MacBook Air รุ่น 13 นิ้ว ปี 2015 จอภาพไวด์สกรีน แบ็คไลท์แบบ LED ชนิดมันเงา ขนาด 13.3 นิ้ว (แนวทแยง) พร้อมรองรับ การแสดงสีสันหลายล้านสี เป็นจอเรติน่า เวอร์ชัน 1.21
ความละเอียดที่รองรับ: 1440 x 900 (ปกติ), 1280 x 800, 1152 x 720 และ 1024 x 640 พิกเซล ที่อัตราส่วน 16:10 และ 1024 x 768 และ 800 x 600 พิกเซล ที่อัตราส่วน 4:3
Intel Core i5 แบบ Dual-core ความเร็ว 1.6GHz (Turbo Boost สูงสุด 2.7GHz) พร้อมแคช L3 แบบใช้ร่วมกันขนาด 3MB
สามารถปรับแต่งให้เป็น Intel Core i7 แบบ Dual-core ความเร็ว 2.2GHz (Turbo Boost สูงสุด 3.2GHz) พร้อมแคช L3 แบบใช้ร่วมกันขนาด 4MB หน่วยความจำ หน่วยความจำออนบอร์ด LPDDR3 1600MHz ขนาด 4GB
สามารถเพิ่มเป็น 8GB ได้
ท่องเว็บผ่านระบบไร้สาย นานสูงสุด 12 ชั่วโมง เล่นภาพยนตร์ iTunes นานสูงสุด 12 ชั่วโมง ระยะเวลาสแตนด์บาย นานสูงสุด 30 วัน แบตเตอรี่ลิเธียมพอลิเมอร์ ภายในตัวเครื่อง 54 วัตต์ ต่อชั่วโมง MagSafe 2 Power Adapter ขนาด 45 วัตต์ พร้อมที่เก็บสายไฟ, พอร์ตจ่ายไฟ MagSafe 2 ความสูง: 0.3-1.7 ซม. (0.11-0.68 นิ้ว) ความกว้าง: 32.5 ซม. (12.8 นิ้ว) ความลึก: 22.7 ซม. (8.94 นิ้ว) น้ำหนัก: 1.35 กก. (2.96 ปอนด์) การรองรับกราฟิกและวิดีโอ Intel HD Graphics 6000 การแสดงผลสองจอภาพและการเชื่อมต่อภาพระหว่างหน้าจอ: รองรับ การแสดงผลสองจอภาพพร้อมกัน โดยแสดงผลแบบเต็มความละเอียดบนจอภาพของเครื่องและให้ความละเอียดถึง 3840 x 2160 พิกเซลบนจอภาพภายนอกที่เชื่อมต่อ และให้สีสันนับล้านทั้งสองจอ ส่งสัญญาณภาพดิจิตอลผ่าน Thunderbolt
ส่งสัญญาณผ่าน Mini DisplayPort ในตัว ส่งสัญญาณภาพ DVI โดยใช้ Mini DisplayPort to DVI Adapter (จำหน่ายแยกต่างหาก) ส่งสัญญาณภาพ VGA โดยใช้ Mini DisplayPort to VGA Adapter (จำหน่ายแยกต่างหาก) ส่งสัญญาณภาพ Dual-link DVI โดยใช้ Mini DisplayPort to Dual-Link DVI Adapter (จำหน่ายแยกต่างหาก) ส่งสัญญาณภาพและเสียง HDMI โดยใช้ Mini DisplayPort to HDMI Adapter ของบริษัทอื่น (จำหน่ายแยกต่างหาก)
ศิลปกรรมเมืองเพชร

ช่างสิบหมู่

วิชาที่เรียนกันสมัยก่อนมีอยู่มากมายหลายสาขา เช่น การเรียนหนังสือให้อ่านออก เขียนได้ การเรียนด้านตำราพิชัยสงคราม หรือจะเป็นทางช่าง ที่นี่ก็มีหลายแขนง ดังที่เรียกว่า “ ช่างสิบหมู่” ซึ่งหมายถึงหมู่ช่างศิลปะ เช่น ช่างกระจก ช่างไม้ ช่างแกะ ช่างเขียน ช่างทอง ช่างดอกไม้เพลิง ฯลฯ ช่างเมืองเพชรมักจะสร้างงานที่มีเอกลักษณ์ที่เป็นของตนเอง ดังนั้นผู้ที่มีความรู้เรื่องศิลปะถึงได้เรียกว่า เป็นสกุลช่างเมืองเพชร

สกุลช่างเมืองเพชร

ศิลปกรรมเมืองเพชร เป็นผลงานที่เกิดจากช่างพื้นบ้าน และได้พัฒนาทั้งระดับฝีมือ รูปแบบ เนื้อหา จนเป็นลักษณะเฉพาะของสกุลช่างเมืองเพชรบุรี และพร้อมกันนั้นก็ได้มีการถ่ายโอน ค้นคว้า ศึกษาวิธีการทางศิลปกรรมจากกลุ่มช่างต่าง ๆ อันได้แก่ สกุลช่างจากวัดต่าง ๆ เช่น กลุ่มช่างวัดใหญ่ กลุ่มช่างวัดพระทรง กลุ่มช่างวัดเกาะ กลุ่มช่างวัดยาง ฯลฯ
เจ้าสุริยะจางวาง

พระประวัติ

เจ้าสุริยะจางวาง มีพระนามเดิมว่า "เจ้าคำป้อ" เป็นราชบุตรของเจ้าวรญาณรังษี กับแม่เจ้าสุวันไล ณ ลำปาง ได้ครองนครลำปางสืบต่อจากเจ้าหลวงพรหมาภิพงษธาดา เมื่อคราวที่เจ้าหลวงพรหมาภิพงษธาดา ชราภาพตั้งแต่ปี พ.ศ. 2425 เป็นต้นมา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2429 เจ้าหลวงพรหมาภิพงษธาดา ถึงแก่พิราลัย เจ้าสุริยะจึงได้เป็นผู้รักษาราชการเมืองนครลำปาง โดยในเอกสารบันทึกของครูบาอาโนธรรมชัย วัดปงสนุก ได้กล่าวไว้ในบันทึกประวัติวัดปงสนุกเหนือว่า "ในปี พ.ศ. 2430 ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดปงสนุกเหนือครั้งใหญ่ มีโยอุปัฐากคือ พระองค์ตนเป็นเจ้าหลวงสุริยะจางวาง และ พระองค์ตนเป็นเจ้านรนันท์ชัยชวลิต
แต่ในขณะนั้นรัฐบาลทางกรุงเทพฯ พยายามที่จะปลดเจ้าสุริยะจางวาง ออกจากการเป็นเจ้าผู้ครองนครลำปาง แต่ทว่าเจ้าสุริยะไม่ยอมรับอำนาจการจัดการของรัฐบาลกรุงเทพ และยึดถือตราประจำตำแหน่งไว้ครอบครอง
กระนั้นรัฐบาลทางกรุงเทพ ก็พยายามสนับสนุนเจ้าอุปราช (นรนันท์ไชย) ให้เป็นเจ้าหลวงอีกพระองค์หนึ่งในเวลาเดียวกัน นับได้ว่าช่วงเวลาดังกล่าวนครลำปาง มีเจ้าหลวง 2 พระองค์ แต่ในบางตำราประวัติศาสตร์กล่าวว่าเจ้าหลวงสุริยะ ลาออกจากตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครลำปางในปี พ.ศ. 2430
ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2436 รัฐบาลได้ส่งพระยาทรงสุรเดชขึ้นมาเป็นข้าหลวงมณฑลลาวเฉียง และพระยาทรงสุรเดช ได้เจรจากับเจ้าสุริยะจางวางจนสำเร็จและยอมสละอำนาจดังกล่าว และกับการได้รับเงินปี 3,000-4,000 รูปี
เคลอจี

เคลอจี (อังกฤษ: clergy ไทย: อ่านว่า เคลอ-จี) คือ ผู้ได้รับศีลบวช ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติว่านักบวช รูปเอกพจน์เรียกว่าเคลริก (cleric) ศาสนาคริสต์เริ่มใช้คำนี้เพื่อหมายถึงศาสนบุคคลที่ได้รับศีลบวช ได้แก่ ดีกัน บาทหลวง และบิชอป ในปัจจุบันหมายถึง บุคคลในศาสนาใด ๆ ที่ผ่านพิธีบวชเพื่อปฏิบัติหน้าที่รับใช้ศาสนา
ศิริโรจน์ ศิริเจริญ

ประวัติ

ศิริโรจน์ ศิริเจริญ (ชื่อเล่น: อาร์มี่) เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่จังหวัดกำแพงเพชร เป็นนักร้องชาวไทย ที่ทีชื่อเสียงคนหนึ่งในช่วงปี พ.ศ. 2542-พ.ศ. 2546 โดยมีผลงานทั้งหมด 6 อัลบั้มด้วยกันกับทางค่ายอาร์เอส ไม่รวมอัลบั้มพิเศษ
พ.ศ. 2542 อาร์ม แจ้งเกิดในฐานะนักร้องชายกับทางสังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น โดยออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก ชื่อว่า อาร์ม โดยมีเพลงสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองก็คือเพลง "ปื๊ด" ต่อมามีเพลงโปรโมทอีก เช่นเพลง นายรู้มั้ย และเพลง ไม่คิดสั้น ออกวางจำหน่าย 26 มกราคม พ.ศ. 2542
พ.ศ. 2543 อาร์ม มีผลงานเพลงชุดที่สอง ในชื่อ อาร์ม โต้รุ่ง เปิดตัวด้วยเพลงจังหวะโจ๊ะๆ นั่นก็คือเพลง "โต้รุ่ง" ซึ่งเพลงนี้ได้รับการตอบรับอย่างดีมากๆ ต่อมากับเพลง รักเธอแล้วแย่ รักแม่ดีกว่า, ขอเปลี่ยนใจ และเพลง ซะเมื่อไหร่ ออกวางจำหน่าย 6 ตุลาคม พ.ศ. 2543
พ.ศ. 2544 อัลับ้มชุดต่อมาของอาร์ม อัลบั้มชุดที่สาม "อาร์ม สมัชชาคนซน" อัลบั้มชุดนี้ยังคงแนวเพลงเดิม และเปิดตัวด้วยเพลงเร็ว "ลงขัน (โอเย)" ออกวางจำหน่าย 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 นอกจากนี้ ในปีเดียวกับยังได้ออกอัลบั้มพิเศษ "อาร์ม ออกรส" โดยการนำเพลงจากสามอัลบั้มแรก มาบรรจุอยุ่ในอัลบั้มเดียว และยังมีเพลงใหม่ 2 เพลง ได้แก่ ขอให้เป็นเธอ และเพลง รักชุลมุน ซึ่งทั้งสองเพลง เป็นเพลงประกอบละครรักเกิดในตลาดสด ที่อาร์มได้ขับร้องไว้
พ.ศ. 2545 อัลบั้ม สหประชาชื่น อัลบั้มชุดที่สี่ของอาร์ม เปิดตัวด้วยเพลงช้า "ให้เธอเกลียดฉัน" ออกวางจำหน่าย 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 และในปีถักมาอัลบั้ม ไทยมุง อัลบั้มชุดที่ห้า และพ.ศ. 2547 อัลบั้ม สภาโจ๊ะ 3 ช่า NON-STOP อัลบั้มชุดสุดท้ายภายใต้สังกัดอาร์เอส
ภายหลังหมดสัญญากับทางต้นสังกัด ได้เปิดค่ายเพลงเป็นของตนเอง โดยออกอัลบั้มเดี่ยว เมื่อช่วงพี่ 2549-2556
การศึกษา จบการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา  ปริญญาโท  นิเทศศาสตร์มหาบัณฑิตย์ สาขานิเทศศาสตร์สารสนเทศ  มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
หน่วยเสียงย่อย

ในทางสัทวิทยา หน่วยเสียงย่อย (อังกฤษ: allophone) คือเสียงพูดเสียงหนึ่งในชุดของเสียงพูดที่เป็นไปได้ที่ใช้เปล่งเสียงหน่วยเสียงในภาษาหนึ่ง ๆ ตัวอย่างเช่น ในภาษาอังกฤษ เสียงไม่พ่นลม [t] (อย่างในคำ stop [stɒp]) และเสียงพ่นลม [tʰ] (อย่างในคำ top [ˈtʰɒp]) เป็นหน่วยเสียงย่อยของหน่วยเสียง /t/ แต่เสียงทั้งสองมีสถานะเป็นหน่วยเสียงคนละหน่วยในภาษาไทย (อย่างในคำ ตา /tāː/ และ ทา /tʰāː/) ในทางกลับกัน ในภาษาสเปน เสียงหยุด [d] (อย่างในคำ dolor [doˈloɾ]) และเสียงเสียดแทรกหรือเสียงเปิด [ð] (อย่างในคำ nada [ˈnaða]) เป็นหน่วยเสียงย่อยของหน่วยเสียง /d/ แต่เสียงทั้งสองมีสถานะเป็นหน่วยเสียงคนละหน่วยในภาษาอังกฤษ (อย่างในคำ day /deɪ/ และ they /ðeɪ/)
หน่วยเสียงย่อยที่ปรากฏในสถานการณ์หนึ่ง ๆ มักสามารถคาดเดาได้จากสัทบริบท โดยหน่วยเสียงย่อยเหล่านั้นจะถูกเรียกว่ารูปแปรตามตำแหน่ง (positional variant) แต่หน่วยเสียงย่อยบางหน่วยปรากฏในลักษณะแปรอิสระ (free variation) การแทนที่เสียงหนึ่ง ๆ ด้วยหน่วยเสียงย่อยอื่นของหน่วยเสียงเดียวกันโดยปกติไม่ทำให้ความหมายของคำเปลี่ยนไป แต่เสียงที่เปล่งออกมาอาจฟังดูไม่เหมือนที่เจ้าของภาษาออกเสียงหรืออาจฟังไม่รู้เรื่อง
เจ้าของภาษาหนึ่ง ๆ รับรู้ว่าหน่วยเสียงแต่ละหน่วยในภาษาของตนเป็นเสียงหนึ่งเสียงต่างหาก และ "ทั้งไม่ตระหนักถึงและตกใจกับ" การแปรของหน่วยเสียงย่อยที่ใช้ในการเปล่งเสียงหน่วยเสียงเดียวกัน

ประเภท

เมื่อใดก็ตามที่คำพูดหนึ่ง ๆ ถูกเปล่งเสียงออกมาเป็นหน่วยเสียงหนึ่ง ๆ มันจะมีลักษณะทางเสียงต่างจากถ้อยคำอื่น ๆ เล็กน้อย แม้จะมาจากผู้พูดคนเดียวกันก็ตาม สิ่งนี้นำไปสู่การถกเถียงกันว่าที่จริงแล้วหน่วยเสียงมีความเป็นรูปธรรมและมีความเป็นสากลมากน้อยอย่างไร มีการแปรเพียงไม่กี่แบบเท่านั้นที่มีนัยสำคัญ (เนื่องจากสามารถตรวจพบหรือรับรู้ได้) สำหรับผู้พูด 
หน่วยเสียงย่อยมีสองประเภท ขึ้นอยู่กับว่าผู้พูดจะต้องเปล่งเสียงหน่วยเสียงหนึ่ง ๆ โดยใช้หน่วยเสียงย่อยที่เฉพาะเจาะจงในบริบทที่เฉพาะเจาะจง หรือว่าผู้พูดมีอิสระ (โดยไม่รู้สึกตัว) ที่จะเลือกใช้หน่วยเสียงย่อยเพื่อเปล่งเสียงหน่วยเสียงนั้น
หากหน่วยเสียงย่อยหนึ่ง ๆ ของหน่วยเสียงหนึ่ง ๆ จำเป็นต้องปรากฏในบริบทหนึ่ง ๆ และการแทนที่หน่วยเสียงย่อยนั้นด้วยหน่วยเสียงย่อยอื่น (แม้จะเป็นสมาชิกของหน่วยเสียงเดียวกัน) อาจก่อให้เกิดความสับสนหรือทำให้ฟังดูไม่เป็นธรรมชาติสำหรับเจ้าของภาษา จะกล่าวได้ว่าหน่วยเสียงย่อยเหล่านั้นมีการแจกแจงแบบสับหลีก (complementary distribution) ดังนั้น หน่วยเสียงย่อยเหล่านั้นจึงเติมเต็มกันและกัน และหนึ่งในนั้นจะไม่ถูกใช้ในสถานการณ์ที่ซึ่งการใช้หน่วยเสียงอีกหน่วยถือเป็นมาตรฐาน สำหรับหน่วยเสียงย่อยที่มีการแจกแจงแบบสับหลีก หน่วยเสียงย่อยแต่ละหน่วยจะถูกใช้ในสัทบริบทที่เฉพาะเจาะจงและอาจเกี่ยวข้องกับกระบวนการทางระบบเสียง
ในกรณีอื่น ผู้พูดสามารถเลือกใช้หน่วยเสียงย่อยที่มีการแปรอิสระตามความเคยชินหรือความนิยมส่วนตัว แต่บรรดาหน่วยเสียงย่อยที่แปรอิสระจะยังคงปรากฏในบริบทที่เฉพาะเจาะจง ไม่ใช่ในทางตรงกันข้าม
หน่วยเสียงย่อยยังอาจเกิดจากการกลมกลืนเสียง (assimilation) ซึ่งทำให้หน่วยเสียงหนึ่งมีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกับอีกหน่วยเสียงที่ปรากฏใกล้กัน ตัวอย่างหนึ่งของการกลมกลืนเสียงคือ การเพิ่มความก้อง (voicing) และการลดความก้อง (devoicing) ของเสียงพยัญชนะ โดยเสียงพยัญชนะไม่ก้องจะถูกเพิ่มความก้องเมื่อปรากฏหน้าและหลังเสียงพยัญชนะก้อง และเสียงพยัญชนะก้องจะถูกลดความก้องเมื่อปรากฏหน้าและหลังเสียงพยัญชนะไม่ก้อง
ชิ้น ศิลปบรรเลง

คุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลง (5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 - 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักดนตรีไทย นักแต่งเพลงชาวไทย และยังได้รับยกย่องให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2530
ลุก แบซง

ชีวิตวัยเด็ก

ชีวประวัติในวัยเด็กของแบซงนั้นมีน้อยมาก เนื่องจากเขาไม่ค่อยยอมให้สัมภาษณ์ชีวิตส่วนตัวกับสื่อซักเท่าไร เกิดที่เมืองปารีส พ่อแม่ของเขาเป็นผู้ฝึกสอนดำน้ำ (scuba diving instructors) จุดนี้เองที่ทำให้ตัวเขาชื่นชอบเกี่ยวกับความลึกลับใต้น้ำและชีววิทยาใต้น้ำ แต่เมื่ออายุ 17 ปี เขาประสบอุบัติเหตุจากการดำน้ำ และหลังจากนั้นเขาก็เลิกดำน้ำไปเลย ถึงแม้ว่าจะหายดีแล้วก็ตาม แบซงได้กล่าวว่า จากอุบัติเหตุตรงนี้เอง ที่ทำให้เขาได้พบประสบการณ์บางอย่างที่ทำให้เขาอยากจะถ่ายทอดเป็นเนื้อเรื่องภาพยนตร์ให้คนอื่นได้ชม
ในช่วงชีวิตวัยรุ่น แบซงมีความคิดสร้างสรรค์หลายอย่างมาก ซึ่งส่วนใหญ่เวลาที่เขาเบื่อ หรือไม่มีอะไรให้ทำ ก็มักจะเขียนเรื่องราวสั้น ๆ เล่น ๆ และมีเรื่องสั้นชิ้นหนึ่งที่เขาแต่งได้กลายมาเป็นหนังที่เขากำกับชื่อ The Fifth Element

ช่วงเริ่มเข้าสู่วงการ

พออายุได้ 18 ปี แบซงได้กลับไปปารีสอีกครั้ง และพยายามหางานที่เกี่ยวกับสาขาภาพยนตร์ แต่เขารู้สึกอึดอัดกับวิธีทำงานของวงการภาพยนตร์ฝรั่งเศส หลังจากนั้นจึงตัดสินใจย้ายไปอเมริกา นาน 3 ปี และได้ก่อตั้งบริษัทอำนวยการสร้างหนังของเขาเองชื่อ "Les Films du Loup" แต่อีกไม่นานก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น Les Films du Dauphin

อิทธิพล

แบซงนั้นถือว่ามีอิทธิพลต่อแนวทางการทำหนัง ต่อผู้กำกับรุ่นหลังอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับ สาวนักฆ่าที่ไร้เดียงสาต่อโลก อย่าง นิกิต้า (2533) และหนุ่มนักฆ่ามืออาชีพที่ชื่นชอบการดื่มนมและรักต้นไม้ อย่าง ลีออง (2537) หลังจากที่หนัง 2 เรื่องนี้เข้าฉาย การ์ตูนคอมมิกส์ในอเมริกาบางเรื่องก็มีพล๊อตที่คล้ายคลึงกับ 2 เรื่องนี้ USA network TV ได้ฉายซีรีส์เรื่องยาวชื่อ La Femme Nikita ส่วนสถานีโทรทัศน์ ABCก็ได้ฉาย Alias ที่เจนิเฟอร์ การ์เนอร์ เป็นนักแสดงหลัก มีเนื้อหาเกี่ยวกับสปายสาวผู้ลึกลับ
สำหรับในประเทศไทย หม่ำ จ๊กมก เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า เขาชื่นชอบหนังเรื่อง "ลีออง" ของลุก แบซงมาก และเป็นแรงบันดาลใจในการกำกับหนังเรื่อง บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยมภาคหนึ่ง
โรงเรียนวัดโปรยฝน

ประวัติ

โรงเรียนวัดโปรยฝน ตั้งอยู่หมูที่ 11 ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี จัดตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2477 ใช้ชื่อว่า “ โรงเรียนประชาบาลหนองสามวัง 1 (วัดโปรยฝน) “ โดยการดำเนินงานของนายเฉลียว ทะยานศิลป์ ศึกษาธิการอำเภอหนองเสือ มีครู 3 คนคือ นายห่วง เพาะบุญ (ครูใหญ่) นายไล้ แซ่โง้ว และนายพูน เพาะบุญ ซึ่งอยู่ในความอุปการะของพระอธิการเพชร เจ้าอาวาสวัดโปรยฝน ได้อนุญาตให้ใช้ศาลาการเปรียญเป็นสถานที่เรียน
ต่อมาในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2513 คุณสนาน อมาตยกุล ได้มอบที่ดินพร้อมโฉนด จำนวน 6 ไร่ ให้ก่อสร้างอาคารเรียนแบบ ป.1ข จำนวน 4 ห้องเรียน ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ปัจจุบันโรงเรียนวัดโปรยฝน มีครู 9 คน นักการภารโรง 1 คน เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 166 คน มีข้าราชการและลูกจ้าง จำนวน 10 คน อัตราจ้าง จำนวน 3 คน

อาคารเรียน

1) อาคารเรียนแบบป.1ข ขนาด 4 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
2) อาคารเรียนแบบป.1ข ขนาด 5 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
3) อาคารเรียนแบบสปช.105/2526 ขนาด 3 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง

อาคารประกอบ

1) อาคารเอนกประสงค์ แบบ 312 จำนวน 1 หลัง
2) อาคารโรงอาหาร(โรงเรียนจัดสร้างเอง) จำนวน 1 หลัง
3) ส้วมแบบกรมสามัญ 401 ขนาด 5 ที่นั่ง จำนวน 2 หลัง
4) ส้วมแบบสปช.601/26 ขนาด 4 ที่นั่ง จำนวน 1 หลัง

บ้านพักครู

1) บ้านพักครูแบบกรมสามัญ จำนวน 2 หลัง
2) บ้านพักครูโรงเรียนจัดสร้างเอง จำนวน 1 หลัง

ลานกีฬาเอนกประสงค์

1) ลานกีฬาเอนกประสงค์แบบกรมพลศึกษา จำนวน 1 สนาม
ไมก์ คอนเนอส์

ไมก์ คอนเนอส์ (15 สิงหาคม ค.ศ. 1925 – 26 มกราคม ค.ศ. 2017) เป็นนักแสดงชายชาวอเมริกา รู้จักกันดีในบทนักสืบโจ แมนนิกส์ เรื่อง แมนนิกส์ ของสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส

การเสียชีวิต

คอนเนอส์เสียชีวิตที่เมืองทาร์ซานา รัฐแคลิฟอร์เนีย ด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ด้วยอายุ 91 ปี

รางวัล

ในปี ค.ศ. 1969 คอนเนอส์ชนะลูกโลกทองคำ จากบท โจ แมนนิกส์ เรื่องแมนนิกส์
18 ฝน คนอันตราย

เนื้อเรื่องย่อ

18 ฝน คนอันตราย เป็นเรื่องราวของเด็กวัยรุ่นทั้ง 4 คน คือ ต๊ะ (ฌานิศ ใหญ่เสมอ) โด่ง (สิทธิพร นิยม) ต่อ (นันทวัฒน์ อาศิรพจน์กุล) และนิคกี้ (สุระ ธีระกล) หลังจากที่โด่งได้ออกมาจากคุกแล้ว ทั้ง 4 คนก็พร้อมจะกลับตัวเป็นคนดีของสังคม แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อ หญิง (ฌัชฌา รุจินานนท์) น้องสาวของต๊ะถูกข่มขืน สร้างความเจ็บปวดให้กับต๊ะเป็นอย่างมาก และต้องการแก้แค้นกับคนที่ทำกับหญิงให้ได้
ยอดเยี่ยม เทพธรานนท์

ผลงานออกแบบ

สถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์ รพ.รามาธิบดี, อาคารนวมินทรบพิตร ๘๔ พรรษา รพ.ศิริราช, หมู่บ้านเด็กกำพร้าโสสะ (บางปู,หนองคาย,เวียงจันทร์,เชียงราย), คณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.พระจอมเกล้าธนบุรี, ศูนย์ศาสนศึกษา ม.มหิดล, ตึกอุบัติเหตุ โรงพยาบาลมหาราช นครราชสีมา, อาคารมหิตลาธิเบศร์ จุฬาฯ, สนง.ใหญ่ธนาลงกรณ์ (ที่ทำการกระทรวงวัฒนธรรม), U.M.office, Richmond Office (สุขุมวิท 26), Richmond Palace (สุขุมวิท 43), Taipan Hotel, Crystal Garden, Pilot Plant (Science Park), กระทรวงยุติธรรมแห่งใหม่, อาคารใน รพ.จุฬาฯ และ ศิริราช, รพ.มหาราช, ฯลฯ

ผลงานบริหารโครงการ-การก่อสร้าง-ควบคุมงาน

โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์,  โรงพยาบาลพระมงกุฎ,  โรงพยาบาลจุฬาภรณ์, โรงพิมพ์ธนบัตรแห่งที่ 2 ธ.ประเทศไทย, ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเศก, สถานทูตไทยในประเทศพม่า, รัชดาแกรนด์เทียร์เตอร์, โรงแรมพลาซ่าแอททินี, โรงแรมอิมพิเรียลควีนส์พาร์ค, โรงแรมบ้านท้องทรายรีสอร์ท, โรงแรมสมุยเพนนินซูล่า, อาคารสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์, อุทยานวิจัยวิทยาศาสตร์ (Science Park), ศูนย์วิจัยโยธี, ศูนย์วิจัยไมโครอิเล็คโทรนิค, โครงการกลุ่มบริษัท Noble 20 โครงการ, กรมทางหลวงชนบท, อาคารบรรณสารสนเทศ มหาวิทยาลัยพระจอมเกล้าธนบุรี,  อาคารมหิตลาธิเบศร์ จุฬาฯ, ยิมเนเซียม จุฬาฯ ฯลฯ รวมพื้นที่อาคารทั้งหมดประมาณ 3,000,000 ตรม.

ผลงานวิชาการ

อาจารย์และผู้บรรยายพิเศษ ให้กับ  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, มหาวิทยาลัยศิลปากร, มหาวิทยาลัยขอนแก่น, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาวิทยาลัยรังสิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล, สมาคมสถาปนิกสยามฯ, วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย, ฯลฯ
ยู ฮวัน-กิล

ประวัติ

ยู ฮวัน-กิล เป็นอดีตแชมป์โลกชาวเกาหลีใต้ ได้ครองแชมป์ OPBF เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2524 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท IBF ด้วยการชนะ รอด ซีเกวนัน ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งให้เลสเตอร์ เอลลิสเมื่อ พ.ศ. 2528 เขาเสียชีวิตเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2552 หลังจากเป็นเจ้าชายนิทรามาสามปี ด้วยอาการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุ
ชิเอโกะ ไอโออิ

เรโกะ โคมัตสึ (ญี่ปุ่น: 小松 礼子 Komatsu Reiko) หรือชื่อในวงการคือ ชิเอโกะ ไอโออิ (ญี่ปุ่น: 相生 千恵子 Aioi Chieko) (28 ธันวาคม ค.ศ. 1934 - 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น
ไอโออิเกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1934 ที่กรุงโตเกียว
ในปี ค.ศ. 2008 ไอโอโกะได้ป่วยเป็นโรคเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง พร้อมกันนี้เธอก็ได้หยุดงานการแสดงนับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งเธอเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ด้วยอายุ 78 ปี ที่เมืองโตเกียว<ref>劇団東京芸術座の相生千恵子さん死去 (Japanese)
โกปี๊เตี่ยม

โกปี๊เตี่ยม หรือ กอปี๊เตี่ยม (จีน: 咖啡店; พินอิน: kā fēi diàn) เป็นร้านกาแฟแบบดั้งเดิมที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ไทย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย เป็นสถานที่ขายขายอาหาร โดยเน้นที่อาหารเช้าและเครื่องดื่มจำพวกชาและกาแฟ โดยคำว่า โกปี๊ หรือ กอปี๊ (咖啡) เป็นภาษามลายู/ฮกเกี้ยน ที่หมายถึง "กาแฟ" และ เตี่ยม เป็นภาษาฮากกาและแต้จิ๋ว หมายถึง "ร้านค้า" หรือ "โรงเตี๊ยม" (店)
เฉพาะในสิงคโปร์ที่เดียว มีโกปี๊เตี่ยมตามสถานที่ต่าง ๆ ครอบคลุมทั้งสถานที่อยู่อาศัย, แหล่งอุตสาหกรรม และธุรกิจภายในประเทศ มากถึง 2,000 แห่ง สำหรับในส่วนประเทศไทย โกปี๊เตี่ยมสามารถพบได้ในสถานที่ทั่วไป แต่ที่มีชื่อเสียงและขึ้นชื่อ คือ ในท้องถิ่นภาคใต้
โดยรายการอาหาร มักประกอบไปด้วยอาหารแบบเรียบง่าย หลากหลายชนิด เช่น ไข่ลวก, ขนมปังปิ้ง, สังขยา, ชาหรือกาแฟผสม และไมโล
ในส่วนของโต๊ะขายกาแฟและเครื่องดื่มทั่วไปมักขายโดยเจ้าของร้าน และอาจรวมไปถึงน้ำอัดลมและเครื่องดื่มอื่น ๆ รวมถึงอาหารเช้า เช่น ขนมปังปิ้งทาหน้าต่าง ๆ, อาหารว่าง หรือแม้แต่ร้านให้เช่าโดยเจ้าของร้านค้าอิสระที่จัดเตรียมอาหารหลากหลายซึ่งมักจะมีอาหารแบบดั้งเดิมจากหลายชาติพันธุ์เพื่อให้ผู้คนจากภูมิหลังที่แตกต่างกันและมีพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่แตกต่างกันสามารถรับประทานอาหารในสถานที่เดียวกันและแม้กระทั่งรายการอาหารที่ปรากฏบนป้ายรายการภายในร้าน
นอกจากนี้แล้ว โกปี๊เตี่ยม ยังเป็นชื่อของห่วงโซ่ธุรกิจอาหารในสิงคโปร์ และเป็นชื่อของร้านกาแฟและร้านอาหารในจังหวัดภูเก็ต ในภาคใต้ของไทยอีกด้วย ในชื่อ "โกปี้เตี่ยม"

สภากาแฟ

คำว่า สภากาแฟ เป็นวลีที่ใช้ในในเชิงความหมายที่เป็นที่รู้กันทั่วไปในกลุ่มคนงานหรือผู้สูงอายุจะดื่มกาแฟและแลกเปลี่ยนข่าวสารหรือข้อคิดเห็นต่าง ๆ ในเรื่องต่าง ๆ เช่น เรื่องการเมืองระดับชาติ, การเมืองระดับท้องถิ่น, ละครโทรทัศน์, กีฬาและอาหาร หรือเรื่องราวในชีวิตประจำวันทั่ว ๆ ไป
ดาราจักรชนิดก้นหอยมีคาน

ดาราจักรชนิดก้นหอยมีคาน (อังกฤษ: barred spiral galaxy) เป็นประเภทหนึ่งของดาราจักรชนิดก้นหอยที่มีดาวฤกษ์อยู่มากในบริเวณแกนกลางรูปร่างคล้ายโครงสร้างคาน พบเป็นจำนวนมากประมาณครึ่งหนึ่งของดาราจักรชนิดก้นหอยทั้งหมด แกนกลางแบบคานนี้มีผลกระทบต่อทั้งการเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์และแก๊สระหว่างดวงดาวภายในดาราจักรชนิดก้นหอย รวมถึงมีผลกระทบต่อแขนกังหันของดาราจักรด้วย
เอ็ดวิน ฮับเบิล จัดประเภทดาราจักรชนิดนี้ในลำดับของฮับเบิลด้วยรหัส "SB" (มาจาก "Spiral" (ก้นหอย) และ "Barred" (คาน)) โดยมีประเภทย่อยมี 3 ประเภท ตามลักษณะการเปิดกว้างของแขนกังหัน กล่าวคือ SBa เป็นดาราจักรที่มีแขนค่อนข้างแคบแน่น ส่วน SBc จะมีแขนที่กว้างและหลวมกว่า โดย SBb เป็นแบบที่อยู่กึ่งกลางระหว่างทั้งสองแบบแรก นอกจากนี้ยังมีประเภทที่ 4 คือ SBm ซึ่งตั้งขึ้นในภายหลังเพื่อแยกประเภทของกังหันมีคานที่มีรูปร่างแปลกประหลาด เช่น ดาราจักรเมฆแมกเจลแลนทั้งหลาย ซึ่งแต่เดิมถูกจัดประเภทไว้เป็นดาราจักรไร้รูปแบบ แต่ต่อมาพบว่ามีโครงสร้างที่เห็นได้ว่าเป็นแบบก้นหอยมีคาน
ผลการสังเกตการณ์ของกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ในปี ค.ศ. 2005 เป็นหลักฐานช่วยยืนยันแนวคิดที่ว่า ดาราจักรทางช้างเผือกก็เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยมีคาน หลังจากที่ผลสังเกตการณ์จากกล้องโทรทรรศน์วิทยุบ่งชี้ไปเช่นนั้นมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่ผลการสังเกตการณ์ในย่านอินฟราเรดของกล้องสปิตเซอร์ช่วยทำให้การคำนวณมีความแม่นยำมากยิ่งขึ้น
พระครูสาธกธรรมคุณ (ลั้ง สุทสฺสโน)

มรณภาพ

หลวงพ่อลั้ง ได้มรณภาพ ด้วยความสงบ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2533  เวลา 06.45 น. รวมสิริอายุได้ 74 ปี พรรษา 51
รัฐประหารในประเทศไทย

คณะรัฐประหารของไทยที่ก่อการสำเร็จ มักจะเรียกตนเองหลังก่อการว่า "คณะปฏิรูป" หรือ "คณะปฏิวัติ" เพื่อให้มีความหมายไปในเชิงบวก อย่างไรก็ตาม มีผู้เสนอว่าการ "ปฏิวัติ" หรือ "อภิวัฒน์" (revolution) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองนั้น เกิดขึ้นกับประเทศไทยเพียงครั้งเดียว จากสมบูรณาญาสิทธิราชย์ (Absolute Monarchy) เป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ (Constitutional Monarchy) เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 แต่ความเห็นอีกด้านหนึ่งกล่าวว่า เหตุการณ์ดังกล่าวมีลักษณะผสมผสาน ระหว่างการปฏิวัติกับการรัฐประหาร เนื่องจากมีการใช้กำลังทหาร ในการควบคุมบังคับ เพื่อระงับอำนาจของรัฐบาล ในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผู้ก่อการรัฐประหารในประเทศไทยเป็นผลสำเร็จ ส่วนใหญ่เกิดจากฝ่ายกองทัพบก ส่วนทหารเรือเคยพยายามก่อรัฐประหารมาแล้ว ในกรณีกบฏวังหลวง เมื่อปี พ.ศ. 2492 และกบฏแมนฮัตตัน เมื่อปี พ.ศ. 2494 แต่กระทำการไม่สำเร็จ แล้วหลังจากนั้น ทหารเรือก็เสียอำนาจในการเมืองไทยไป