google/wiki40b huggingface dataset:
พรสุดา ถาวราภา

ประวัติ

พรสุดา ถาวราภา (เจแอน) เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2532 ที่จังหวัดภูเก็ต จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ภูเก็ต และศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสตรีภูเก็ต ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง

เข้าสู่วงการ

เจแอนเป็นชาวภูเก็ต ฐานะทางบ้านค่อนข้างลำบาก คุณพ่อของเจแอนต้องหาเงินเลี้ยงครอบครัว จุดเปลี่ยนของเจแอนคือเริ่มทำงานตั้งแต่ม.2 เพราะเกิดอุบัติเหตุกับคุณพ่อจึงไม่สามารถทำงานได้ เจแอนเลยต้องหาเงินเลี้ยงตัวเองโดยการเป็นนักร้องตามงานดนตรีต่างๆ พอจบชั้นมัธยมศึกษาจึงย้ายมาเรียนที่กรุงเทพที่ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จนมีโอกาสได้ประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 7 แต่ไม่ผ่านการคัดเลือก จึงมีแมวมองชวนให้ไปเล่นหนังเรื่อง รักสุดทีน แสดงคู่กับ มาริโอ้ เมาเร่อ และยังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์อีกด้วย
ปัจจุบันเจแอนเป็นศิลปินดูโอ้ในโปรเจกต์ Croissong Long Long Do ภายใต้สังกัดแกรมมี่ ร่วมกับ ลิช่า อาทิตรา บริสุทธิ์ ชื่อวง เจลิส (JLIS) มีซิงเกิลเปิดตัวที่ชื่อว่า "ช่วยมาทำให้หายคิดถึงที"
โลตัส อีลิส

โฉมที่ 1

โลตัสอีลิส โฉมปี ค.ศ. 1996 ใช้เครื่องยนต์ 1.8 ลิตรของ Rover K-series I4 รถมีน้ำหนักรวมเพียง 725 กิโลกรัม (1,598 lb) เพราะเหตุนี้เองจึงช่วยให้ทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 5.8 วินาที ทั้งๆที่เป็นที่มีกำลังไม่สูงมากเพียง 118 แรงม้า (88 kW; 120 PS) อีลิสใช้ระบบส่งกำลังเป็นเกียร์ธรรมดา 5 จังหวะ
อีลิสโฉมแรกได้รับการออกแบบโดนนายจูเลียน ทอมสัน (Julian Thomson) หัวหน้าฝ่ายการออกแบบของโลตัส และมีวิศวกรใหญ่คือนายริชาร์ด แร็คแฮม (Richard Rackham)

โฉมที่ 2

โฉมที่ 2 ของออีลิส เปิดตัวในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2000 มีการปรับแต่งหลายส่วนจากโฉมแรกทั้งไฟหน้าและโครงรถ แต่ยังคงใช้เครื่องยนต์ K-series ของโรเวอร์เช่นเดิม และนับเป็นรถคันแรกของโลตัสที่ออกแบบด้วยคอมพิวเตอร์

คัพ 250

โลตัสเปิดตัว อีลีส คัพ 250 (Lotus Elise Cup 250) มาพร้อมคำนิยามว่าเป็นรถตระกูลอีลีสที่แรงที่สุดเท่าที่เคยผลิตมา
อีลีส คัพ250 จะมาแทนที่อีลีส คัพ 220 เพียบพร้อมแพ็คเกจแอโรไดนามิกรอบคัน ล้ออัลลอยฟอร์จน้ำหนักเบามีทั้งขนาด 16 นิ้วและ 17 นิ้ว รวมถึงการติดตั้งแบตเตอรี่ลิเธียม-ไอออน และเบาะที่นั่งคาร์บอนไฟเบอร์ ลูกค้าทีต้องการลดน้ำหนักเพิ่มเติมก็สามารถสั่ง Carbon Aero Pack ที่จะเปลี่ยนกันชนหน้า สปอยเลอร์หลัง ดิฟฟิวเซอร์และสเกิร์ตด้านข้างให้เป็นวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ซึ่งจะลดน้ำหนักลงได้อีกเกือบ 10 กก. ทำให้น้ำหนักรวมทั้งหมดอยู่ที่เพียง 920 กก. เท่านั้น
Read more at https://www.autospinn.com/2016/02/lotus-elise-cup-250-unveiled/#aACxoEUtb8Rzv2oV.99
พรีเควล

พรีเควล (อังกฤษ: prequel) เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นโดยนักเขียน กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้า เรื่องที่เคยบรรยายในงานเขียนก่อนๆ
ลายประจำยาม

ลักษณะของลายประจำยาม

ลายประจำยาม จะอยู่ในรูปสี่เหลี่ยมทแยงมุม ประกอบด้วยวงกลมและกระจังใบเทศ ถ้าเป็นตัวย่อจะเป็นกระจังตาอ้อย

ลายประจำยามประเภทอื่น ๆ

ลายประเภทอื่น ที่อยู่ในลักษณะเช่นเดียวกับลายประจำยาม ได้แก่ พุ่มทรงข้าวบิณฑ ลายหน้าขบ
ยัน ฟัน โคเยิน

ประวัติ

ฟัน โคเยินผู้เป็นลูกชายของช่างทำรองเท้าในไลเดิน ได้รับการศึกษาทางศิลปะกับเอเซยัส ฟัน เดอร์แฟ็ลเดอ เมื่ออายุได้ 35 ปี ฟัน โคเยินก็มีห้องเขียนภาพของตนเองที่เดอะเฮก พี. เครนชอว์กล่าวว่างานของฟัน โคเยินไม่เคยขายได้ในราคาสูง แต่เขาก็ทดแทนโดยการเขียนภาพจำนวนมาก การเขียนใช้สีที่บางและเขียนอย่างรวดเร็วโดยใช้สีที่มีราคาถูก แม้ว่าจะปรับปรุงงานเขียนด้วยวิธีต่าง ๆ แล้วฟัน โคเยินก็ยังต้องหารายได้เพิ่มโดยเป็นตัวแทนการซื้อขายและนักประมูลภาพเขียน รวมทั้งเก็งราคาทิวลิปและราคาบ้าน แม้ว่าธุรกิจหลังมักจะเป็นธุรกิจที่ค่อนข้างปลอดภัยสำหรับการลงทุน แต่ในกรณีของฟัน โคเยินกลับเป็นสิ่งที่ทำให้มีหนี้สินมหาศาล เปาลึส โปตเตอร์เช่าบ้านจากฟัน โคเยิน และนีโกลาส ฟัน แบร์เคม ได้มาเป็นลูกศิษย์ของเขา
ในปี ค.ศ. 1652 ถึงปี ค.ศ. 1654 ฟัน โคเยินจำต้องขายงานเขียนและงานกราฟิกที่สะสมไว้ และต้องย้ายไปอยู่บ้านที่มีขนาดเล็กกว่าเดิม เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1656 ขณะที่มีหนี้สินจำนวนถึง 18,000 กิลเดอร์ดัตช์ ทำให้ภรรยาหม้ายต้องขายภาพเขียนและเครื่องเรือนที่ยังคงเหลือ การเป็นหนี้สินของฟัน โคเยินอาจจะมีผลต่อโอกาสความก้าวหน้าทางอาชีพของยัน สเตน ลูกศิษย์และลูกเขยซึ่งย้ายออกจากเดอะเฮกในปี ค.ศ. 1654

งานเขียน

ตามปกติแล้วจิตรกรรมดัตช์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือจิตรกรรมของยุคทองของเนเธอร์แลนด์แบ่งออกเป็นห้าประเภทตามทฤษฎีการจัดลำดับคุณค่าของศิลปะ ซึ่งได้แก่ จิตรกรรมประวัติศาสตร์, ภาพเหมือน, ภาพชีวิตประจำวัน, จิตรกรรมภูมิทัศน์ และจิตรกรรมภาพนิ่ง ฟัน โคเยินจัดอยู่ในกลุ่มจิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีความถนัดในการแฝงหัวข้อเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ฟัน โคเยินเขียนภาพคลองในบริเวณเดอะเฮก และหมู่บ้านในชนบทของเดลฟต์, โรตเตอร์ดัม, ไลเดิน และเคาดา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญา

พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญาเป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระชนนีคือเจ้าจอมมารดาบัว (สกุลเดิม ณ นคร) ธิดาของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) กับท่านผู้หญิงอิน พระองค์ได้รับพระราชทานพระนามจากพระชนกนาถ มีพระเชษฐาและพระอนุชาร่วมพระชนกชนนีคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมลักษณเลิศ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนศิริธัชสังกาศ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนมรุพงศ์ศิริพัฒน์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดำรงฤทธิ์
กล่าวกันว่าพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญาทรงประชวรกระเสาะกระแสะ พระพลานามัยไม่สู้สมบูรณ์มานาน ทรงพึ่งวิธีการรักษาทั้งแพทย์สมัยใหม่และไสยศาสตร์ แต่พระโรคหาคลายไม่ พระองค์ทรงหมั่นประกอบพระราชกุศลอยู่เสมอหวังให้หายจากพระอาการประชวร เช่น ทรงบริจาคเงินสำหรับสร้างกุฏิถวาย ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหารและวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร ทรงทำพิธีสะเดาะเคราะห์ด้วยพิธีการบำเพ็ญทานสลากท่วมหลังช้างตามวิธีไสยศาสตร์อย่างโบราณ ดังปรากฏในพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวถึงพระยาอนุรักษ์ราชมณเฑียร (หม่อมราชวงศ์ปุ้ม มาลากุล) เจ้ากรมราชพิธีกระทรวงวัง ความว่า "อรทัยขอยืมช้างใส่ฉลาก จะขอให้มายืนที่ประตูศรีสุดาวงศ์ ให้จัดมาให้ตามประสงค์ จะยืนแห่งใดเมื่อใดให้พูดกับกรมมรุพงษ์" ก่อนสิ้นพระชนม์ พระองค์นำความกราบบังคมทูลพระกรุณา ขอพระราชทานทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเงินส่วนพระองค์แด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อโปรดให้จัดการพระศพ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญาสิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 09.45 น. ของวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2449 ณ พระตำหนักภายในวังสวนดุสิต พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดเทพศิรินทราวาสเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2449 พระอัฐิบรรจุไว้ในโกศทอง ประดิษฐาน ณ หอพระนาก มีการเล่าลือกันว่าการสิ้นพระชนม์นี้เกิดจากการอัตวินิบาตกรรมในเขตพระราชฐาน และยิ่งโจษขานมากขึ้นในหมู่ชาววัง ว่ามีผู้ได้ยินเสียงโหยหวนในยามวิกาล รวมทั้งมีผู้พบเห็นวิญญาณ โดยเฉพาะวันพระหรือวันถือศีล จึงคาดกันไปว่าคงเป็นวิญญาณของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญามาร้องขอส่วนบุญ เหล่าพราหมณ์หลวงและโหรหลวงทั้งหลายต่างแนะนำกันว่าต้องกระทำการบางอย่างเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้ดวงพระวิญญาณไปผุดไปเกิด 
เรื่องราวดังกล่าวได้เข้าไปถึงพระเนตรพระกรรณของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพราะถือเป็นเรื่องเสื่อมเสียพระเกียรติยศและอัปมงคล สร้างความหวาดกลัวในหมู่ชาววัง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดให้มีการบำเพ็ญกุศลถวายสังฆทาน และขุดสระน้ำอุทิศส่วนกุศล พระราชทานนามว่า "สระพระองค์อรไทยฯ" ในการบำเพ็ญพระราชกุศลดังกล่าวได้จัดอย่างครึกครื้น มีเจ้านายฝ่ายในเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก มีการลอยสลากลงในสระเป็นกุศลทาน แล้วให้ข้าหลวงและเจ้าพนักงานมาตักสลากกันคนละลูก หลังการสมโภชเสร็จสิ้น เรื่องผีที่เล่าลือกันของชาววังจึงยุติลง
ไอทูนส์

คุณลักษณะ

ผู้ใช้สามารถจัดระเบียบเพลงของตนเองได้ในรายการเพลง (playlist), แก้ไขข้อมูลของไฟล์, บันทึกซีดี, คัดลอกไฟล์ไปยัง เครื่องเล่นเพลงดิจิทัล, ซื้อเพลงผ่านร้านขายเพลงออนไลน์ที่มากับตัวโปรแกรม (iTunes Store) ซึ่งจะต้อง สมัคร Apple ID ก่อนเพื่อเข้าซื้อ, ดาวน์โหลดพอดคาสต์, สำรองไฟล์ลงในซีดีหรือดีวีดี, แสดงภาพกราฟิกที่สอดคล้องกับเพลง (visualizer), แสดงภาพปกอัลบัมแบบตาราง (grid) และแบบคัฟเวอร์โฟลว์ (Cover Flow)
เพิร์ท (ออสเตรเลีย)

ประวัติศาสตร์

เพิร์ทถูกค้นพบโดยกัปตัน เจมส์ สเตอร์ลิง เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1829 เพิร์ทอยู่ชายฝั่งตะวันตกของประเทศออสเตรเลีย ติดกับมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่บนสองฝั่งของแม่น้ำสวอน (Swan River) เป็นเมืองทันสมัย ในเมืองมีตึกสูงใหญ่
ธงชาติซาอุดีอาระเบีย

ยุคก่อนการรวมชาติ

ซาอุดีอาระเบียถือกำเนิดจากอาณาจักรทั้งสองคือ นัจญด์ และ ฮิญาซ, มีพื้นฐานจากแบบธงรัฐสุลต่านนัจญด์ ก่อนหน้านี้ได้ใช้ธงสีเขียวรูปพระจันทร์เสี้ยวสีขาวตั้งแต่ ค.ศ. 1744 ในปีค.ศ. 1902 เอมิเรตนัจญด์และฮะซาอ์ได้มีการใช้ธงที่มีอักษรภาษาอาหรับจนถึงค.ศ. 1921 ภายหลังจากราชวงศ์ซะอูดทำสงครามได้รับชัยชนะเหนือคาบสมุทรอาหรับ พร้อมกับผนวกดินแดนของราชวงศ์เราะชีด.
เพย์แพล

เพย์แพล (อังกฤษ: PayPal) เป็นระบบธุรกิจที่ทำให้สามารถจ่ายเงินและโอนเงินผ่านทางอินเทอร์เน็ต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทขายของออนไลน์อีเบย์ตั้งแต่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 เพย์แพลเป็นระบบการจ่ายเงินอีกรูปแบบหนึ่งใช้แทนที่การจ่ายเงินสด เช็ค หรือบัตรเครดิต โดยผู้ซื้อจะจ่ายเงินผ่านระบบ และผู้ขายจะเสียค่าบริการให้กับทางบริษัท  
เพย์แพลมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่แซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ 
เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 บริษัทอีเบย์ได้ซื้อกิจการเพย์แพลและได้เป็นผู้ถือหุ้นทั้งสิ้น
โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย

ประวัติ

โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย ตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ  ลงวันที่ 16 มีนาคม 2521 เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำจังหวัดแห่งที่  ๓ ของจังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินดังกล่าวเดิมเป็นที่ดินของทหารบกจังหวัดเชียงใหม่ นางสวาท  รัตนวราห (ต่อมาเป็นคุณหญิง)  ผู้อำนวยการโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ ได้รับมอบหมายจากกองมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้เป็นตัวแทนเจรจาขอที่ดินดังกล่าวจาก พลตรีจวน  วรรณรัตน์ ผู้บังคับการจังหวัดทหารบกเชียงใหม่ยกที่ดินดังกล่าวให้กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการในปี 2518 เพื่อยืมใช้เป็นที่ก่อสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งที่ 3 กรมสามัญศึกษาได้กำหนดผังโรงเรียนเสนอกรมธนารักษ์ในปี 2519
สำหรับชื่อโรงเรียนนั้นเดิมกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษาจะให้เรียกว่า "โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ ๒" แต่นางสวาท  รัตนวราห ผู้ดำเนินการติดต่อประสานงาน จนกระทั่งก่อตั้งโรงเรียนเป็นผลสำเร็จ มีความประสงค์จะให้ ครู - อาจารย์ และผู้บริหารชุดแรก มีความภาคภูมิใจในการสร้างโรงเรียนใหม่แห่งนี้ จึงเสนอขอให้ตั้งชื่อว่า "โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย" ตามพระนามของพระเจ้ากาวิละ การที่ผู้เสนอชื่อโรงเรียนเลือกเอาพระนามของพระเจ้ากาวิละ ผู้ครองนครเชียงใหม่ และเป็นต้นตระกูล ณ เชียงใหม่ มาเป็นชื่อโรงเรียนเพราะมีความเห็นว่าโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดเชียงใหม่ จึงควรได้รับชื่อจากบุคคลสำคัญที่สุดของจังหวัดเชียงใหม่ ทั้งนี้เพื่อจะได้รับทุนบำรุงจากชาวเชียงใหม่อย่างเต็มภาคภูมิใจ ประกอบกับผู้ที่ยกที่ดินให้คือทหารบกจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งตั้งอยู่ในค่ายกาวิละ และได้รับฉันทานุมัติจากเจ้าพงษ์อินทร์ ณ เชียงใหม่ หัวหน้าเจ้านายฝ่ายเหนือด้วย
โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย เปิดทำการสอนครั้งแรกในวันที่ 22 พฤษภาคม 2521 โดยยังไม่ได้งบประมาณใด ๆ ทั้งสิ้น จึงต้องขออาศัยสถานที่เรียนสองแห่ง คือ ชั้น ม.ศ. ๑ จำนวน ๔ ห้องเรียนที่โรงเรียนคำเที่ยงอนุสรณ์ ชั้น ม.๑ จำนวน ๔ ห้องเรียนที่โรงเรียนวัดท่าสะต๋อย
ต่อมาได้รับงบประมาณถมที่ดินเพื่อสร้างถนน อาคารเรียนชั่วคราว 10 ห้องเรียน บ้านพักครู 2 หลัง บ้านพักภารโรง 1 หลัง และห้องส้วม 2 หลัง 16 ห้อง เมื่อสร้างเสร็จจึงย้ายนักเรียนทั้งหมดออกมา ณ ที่ตั้งโรงเรียนปัจจุบัน
หลุน-อฺวี่

หลุน-อฺวี่ (อักษรจีน: 论语; อังกฤษ: Analects) แปลว่า "ปกิณกคดี" เป็นคัมภีร์พื้นฐานของสำนักปรัชญาขงจื่อ เป็นคัมภีร์รวมบทสนทนาที่เหล่าศิษย์สำนักขงจื่อได้รวบรวมขึ้นหลังมรณกรรมของขงจื่อ หลุน-อฺวี่ ฉบับปัจจุบันแบ่งออกเป็น 20 เล่ม (แต่ละเล่มแบ่งออกเป็นบทย่อย ๆ หลายบท) ชื่อของแต่ละเล่มเรียกตามอักษรสองหรือสามตัวเแรกของบทที่หนึ่งในเล่มนั้น ๆ มิได้เป็นการตั้งชื่อเล่มเพื่อสื่อความหมายแต่อย่างใด
ข้อความส่วนมากในหลุน-อฺวี่ เป็นบันทึกการสนทนาระหว่างขงจื่อกับบุคคลต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นลูกศิษย์ เจ้าเมือง ขุนนาง ผู้หลีกลี้สังคม นายด่าน หรือกระทั่งคนบ้า โดยขงจื่อมีบทบาทเป็นผู้สนทนาหลักซึ่งถ่ายทอดความคิดหรือคำสอนให้กับคู่สนทนา (มีอยู่ไม่กี่บทเท่านั้นที่ผู้สนทนาหลักไม่ใช่ขงจื่อ แต่เป็นศิษย์ซึ่งภายหลังได้รับยกย่องให้เป็นอาจารย์ในสำนัก เช่น เจิงจื่อ (曾子) กับ โหยวจื่อ (有子)

แก่นความคิดของหลุน-อฺวี่ และลัทธิขงจื๊อ

เมตตาธรรม （仁）รักผู้อื่น คือแก่นทฤษฎีของระบบความคิดของขงจื่อ อันเป็นมาตรฐานและอุดมการณ์สูงสุดทางคุณธรรม จริยธรรม การเมือง สังคมของขงจื่อ ทั้งยังสะท้อนถึงทัศนะเชิงปรัชญาของท่านด้วย ความหมายสำคัญสองประการของ เมตตาธรรม ที่ขงจื่อให้คำนิยามคือ ผู้มีเมตตาย่อมรักผู้อื่น ควบคุมตนเอง ฟื้นฟูจริยธรรมคือเมตตาธรรม ขงจื่อเรียกร้องผู้บริหารปกครอง ให้ชาวบ้านทำในสิ่งที่พวกเขาได้ประโยชน์

เนื้อหาหลุน-อฺวี่

เนื่องจากหลุน-อฺวี่ มิได้มีการตั้งชื่อเล่มและจัดหมวดหมู่ในแต่ละบท การจัดหมวดหมู่ข้างล่างนี้จึงเป็นการจัดหมวดหมู่เพื่อความเข้าใจที่ง่ายขึ้นและสะดวกต่อการนำไปประยุกต์ใช้เท่านั้น วงเล็บตัวเลขข้างหน้าในแต่ละข้อ คือแหล่งที่มาในหลุน-อฺวี่ต้นฉบับ (เล่มที่/บทที่)
เดอะซิมส์ วัยรักพักร้อน

วัยรักพักร้อน

ถ้าในบ้านของคุณมีโทรศัพท์ติดอยู่บนผนังหรือที่วาง และคุณสามารถโทรเรียกรถแท็กซี่เพื่อที่จะไปเกาะวันหยุดพักผ่อน คุณจะต้องเลือกอะไรว่า จะไปโซนไหนถ้าคุณคลิกเข้าไปและส่งชาวซิมส์ไปสถานที่นั้นๆ ในเกาะวันหยุดพักผ่อนจะมีกิจการให้เล่นมากมาย
กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์

ประวัติหน่วย

โดยมีนามหน่วยว่า กองพันทหารราบที่ 7 นามย่อว่า "ร.พัน.7" ตั้งอยู่ที่ สะพานแดง เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นที่ตั้งของ กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ในปัจจุบัน ขึ้นการบังคับบัญชาโดยตรงกับ มณฑลทหารบกที่ 1 พ.ศ. 2484 กองทัพบกได้จัดตั้งกรมทหารราบที่ 2 ขึ้นใหม่ ได้แบ่งมอบกองพันทหารราบที่ 7 เป็นหน่วยขึ้นตรงของกรมทหารราบที่ 2 แต่ยังคงใช้นามหน่วยเดิม พ.ศ. 2488 กองทัพบกได้แปรสภาพ กรมทหารราบที่ 2 เป็นกรมทหารราบที่ 11 และได้แบ่งมอบให้ กองพันทหารราบที่ 7 เป็นกองพันทหารราบที่ 2 ขึ้นตรงต่อกรมทหารราบที่ 11 พ.ศ. 2492 กรมทหารราบที่ 11 ภายใต้การบังคับบัญชาของ พันเอก ถนอม กิตติขจร ได้รับการสถาปนาให้เป็นหน่วยทหารรักษาพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2492 ดังนั้น กองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 11 จึงได้เป็นหน่วยทหารรักษาพระองค์ และใช้นามหน่วยเต็มว่า "กองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์" นามย่อว่า "ร.11 พัน.2 รอ." นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน 1 มิถุนายน 2495 ได้ย้ายที่ตั้งหน่วยจากสะพานแดงมาเข้าที่ตั้งแห่งใหม่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันเลขที่ 2 หมู่ที่ 3 ถนนพหลโยธิน แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร 10220 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ประดับธงชัยเฉลิมพลที่ได้รับ คือ เหรียญรัตนาภรณ์ ชั้นที่ 1 ซึ่งได้รับพระราชทาน เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ในพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตน และสวนสนามของทหารรักษาพระองค์
นอกจากนี้แล้ว กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ ยังเป็นสถานที่ตั้งของศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) รวมถึงเป็นที่พักและบัญชาการของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี และนายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรี ในเหตุการณ์การชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดงเมื่อปี พ.ศ. 2553 อีกด้วย 
1 ตุลาคม พ.ศ. 2561 หน่วยได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
18 มกราคม พ.ศ. 2562 หน่วยได้เปลี่ยนชื่อใหม่อีกครั้งเป็น กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 11 ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
23 เมษายน พ.ศ. 2562 ราชกิจจานุเบกษาประกาศชื่อหน่วยเป็น กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เฉพาะกองบังคับการ)
4 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เนื่องด้วยพระราชพิธีบรมราชาภิเษกจึงมีการเปลี่ยนนามหน่วยอีกครั้งเป็น กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และกองพันขึ้นตรงเรียกนามหน่วยว่า กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
วันจันทร์ที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562 ราชกิจจานุเบกษาประกาศพระราชกำหนดที่กำหนดให้โอนอัตรากำลังพลและงบประมาณของ กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ไปเป็นของ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ พร้อมกับ กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ โดยให้มีผลนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาคือในวันอังคารที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562
ระนาดทุ้ม

ระนาดทุ้ม เป็นเครื่องดนตรีที่สร้างขึ้นมาในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นการสร้างเลียนแบบระนาดเอก ใช้ไม้ชนิดเดียวกันกับระนาดเอก ลูกระนาดทุ้มมีจำนวน 17 ลูก ลูกต้นยาวประมาณ 42 ซม  กว้าง 6 ซม และลดหลั่นลงมาจนถึงลูกยอด ที่มีขนาดยาว 34 ซม กว้าง 5 ซม รางระนาดทุ้มนั้นประดิษฐ์ให้มีรูปร่างคล้ายหีบไม้ แต่เว้าตรงกลางให้โค้ง โขนปิดหัวท้ายเพื่อ เป็นที่แขวนผืนระนาดนั้น ถ้าหากวัดจากโขนด้านหนึ่งไปยังโขนอีกด้านหนึ่ง รางระนาดทุ้มจะมีขนาดยาวประมาณ 124 ซม ปาก รางกว้างประมาณ 22 ซม มีเท้าเตี้ย รองไว้ 4 มุมราง
หน้าที่ในวงของระนาดทุ้มนั้น ทำหน้าที่เดินทำนองรอง ในทางของตนเองซึ่งจะมีจังหวะโยน ล้อ ขัด ที่ทำให้เกิดความไพเราะสนุกสนานและเติมเต็มช่องว่างของเสียง
อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของระนาดทุ้ม ส่วนมากในการเดี่ยวเครื่องดนตรีระนาดทุ้ม นิยมเล่นคู่กับฆ้องวงเล็กและฉาบเสียมากกว่า
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไน

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไน ตั้งเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2520 มีเนื้อที่ประมาณ 643,750 ไร่ หรือ 1,030 ตารางกิโลเมตร  อยู่รอยต่อของ 5 จังหวัดได้แก่ อำเภอท่าตะเกียบ อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา, อำเภอวังน้ำเย็น อำเภอวังสมบูรณ์  จังหวัดสระแก้ว, อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง, อำเภอแก่งหางแมว จังหวัดจันทบุรี และ อำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี

ภูมิประเทศ

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไน พื้นที่ตอนบนและตอนกลางส่วนใหญ่เป็นที่ราบลูกฟูก มีความลาดชันปานกลาง ส่วนพื้นที่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันออกเฉียงใต้เป็นภูเขาสูง ความสูงของพื้นที่จากระดับน้ำทะเลปานกลางตั้งแต่ 30 - 802 เมตร ยอดเขาสูงสุดอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเขตฯ คือ เขาสิบห้าชั้น มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 802 เมตร พื้นที่ทางตอนใต้เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาบรรทัด และเทือกเขาจันทบุรี ประกอบด้วยภูเขาที่มีความลาดชันต่อเนื่องกัน เช่น เขาอ่างฤาไน เขาใหญ่ เขาชะมูนและเขาชะอม เป็นต้น ป่ารอยต่อ 5 จังหวัด เป็นที่เกิดของลำห้วยและลำธารที่สำคัญหลายสาย ไหลลงสู่แม่น้ำสำคัญๆ คือ แควระบม - สียัด ที่ไหลไปรวมกับแม่น้ำบางปะกง ที่อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา คลองลำพระเพลิงใหญ่ คลองพระสะทึง จากเขาสิบห้าชั้น ไหลไปรวมกับแม่น้ำปราจีนบุรี คลองตะโหนด ไหลลงสู่อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี และคลองประแสร์ที่ต้นน้ำมาจากเทือกเขาใหญ่ ไหลผ่านอำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี ออกสู่ทะเลที่จังหวัดระยอง เป็นต้น

ภูมิอากาศ

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไน เป็นป่ารอยต่อ 5 จังหวัด เป็นพื้นที่ที่มีร่องมรสุมพาดผ่าน ฝนตกค่อนข้างชุกและเนื่องจากมีเทือกเขาบรรทัดและเทือกเขาจันทบุรี ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของพื้นที่ จึงทำให้พื้นที่บริเวณดังกล่าวมีฝนตกมากกว่าทางตอนเหนือ นอกจากอิทธิพลของลมมรสุมที่พัดผ่านแล้วยังได้รับอิทธิพลจากทะเล ลักษณะของภูมิอากาศจึงมีทั้งแบบสะวันนาทางตอนบนของพื้นที่และแบบมรสุมเขตร้อนทางตอนล่างของพื้นที่ ด้วยเหตุของภูมิอากาศที่แตกต่างกันของพื้นที่โดยรอบผืนป่าของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน ดังนั้น จึงเป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดความหลากหลายของสังคมพืชและสังคมสัตว์ในพื้นที่ค่อนข้างมาก โดยเฉพาะสังคมพืชนั้นมีการกระจายของพรรณพืชจาก 2 ภูมิภาคด้วยกัน คือ ภูมิภาคอินโดจีน (Indo-China) และภูมิภาคอินโดมาลายา (Indo-Malaya)
มะเร็งในวัยเด็ก

อาการและอาการแสดง

เด็กที่ป่วยเป็นมะเร็งมีความเสี่ยงเกิดปัญหาการคิดหรือการเรียนรู้หลายอย่าง ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บของสมองที่เกิดจากมะเร็งเอง เช่น เนื้องอกสมองหรือการกระจายสู่ระบบประสาทส่วนกลาง หรือจากผลข้างเคียงของการรักษามะเร็งอย่างเคมีบำบัดและรังสีบำบัด การศึกษาหลายการศึกษาแสดงว่าเคมีบำบัดและรังสีบำบัดอาจเป็นอันตรายต่อเนื้อขาวและรบกวนกัมมันตภาพของสมอง

การวินิจฉัย

มะเร็งที่พบบ่อยที่สุดในเด็ก ได้แก่ มะเร็งเม็ดเลือดขาว (ร้อยละ 32) เนื้องอกสมอง (ร้อยละ 18) และมะเร็งปุ่มน้ำเหลือง (ร้อยละ 11) ในปี 2005 เยาวชนอายุน้อยกว่า 20 ปีในสหรัฐ 4.1 คนต่อ 100,000 คนได้รับวินิจฉัยด้วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว และมีผู้เสียชีวิต 0.8 คนต่อ 100,000 คน จำนวนผู้ป่วยใหม่สูงสุดในกลุ่มอายุ 1–4 ปี แต่จำนวนผู้เสียชีวิตสูงสุดอยู่ในกลุ่มอายุ 10–14 ปี
ในปี 2005 ผู้มีอายุ 0–19 ปี 2.9 คนต่อ 100,000 คนพบว่ามีมะเร็งสมองหรือมะเร็งระบบประสาทส่วนกลาง และมีผู้เสียชีวิต 0.7 คนต่อ 100,000 คน มะเร็งชนิดนี้พบบ่อยสุดในเด็กอายุระหว่าง 1 ถึง 4 ปี แต่ผู้เสียชีวิตสูงสุดอยู่ในกลุ่มอายุ 5–9 ปี ชนิดย่อยหลักของเนื้องอกสมองและระบบประสาทส่วนกลางในเด็ก ได้แก่ มะเร็งแอสโทรไซต์ (astrocytoma) เนื้องอกเกลียก้านสมอง (brain stem glioma) เนื้องอกกะโหลกและคอหอย  (craniopharyngioma) เนื้องอกเซลล์ประสาทและเกลียทารกแบบเดสโมเพลเชีย (desmoplastic infantile ganglioglioma) เนื้องอกอีเพนไดมา (ependymoma) เนื้องอกเกลียระดับสูง เนื้องอกสมองน้อยวัยอ่อน (medulloblastoma) และเนื้องอกรูปแท่งคล้ายทารกวิรูปนอกแบบ (atypical teratoid rhabdoid tumor)

พยากรณ์โรค

ผู้รอดชีวิตจากมะเร็งในวัยเด็กเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่จะประสบความยากลำบากทางกายภาพ จิตวิทยาและสังคมบางประการ
โรคหัวใจก่อนกำหนดเป็นภาวะแทรกซ้อนระยะยาวที่สำคัญของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งในวัยเด็กเมื่อเป็นผู้ใหญ่ บุคคลดังกล่าวมีโอกาสเสียชีวิตจากโรคหัวใจสูงกว่าประชากรทั่วไป 8 เท่า และกว่าครึ่งของเด็กที่ได้รับการรักษาโรคมะเร็งเกิดความผิดปกติของหัวใจบางชนิด แม้ความผิดปกตินั้นอาจไม่มีอาการหรือมีอาการน้อยเกินกว่าจะเข้าเกณฑ์การวินิจฉัยทางคลินิกโรคหัวใจ
รัชชานนท์ สุประกอบ

ประวัติ

รัชชานนท์เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2532 เป็นบุตรคนโตของ ดร. อภิชาติ สุประกอบ กับรัตติยา ไกรคุ้ม เคยย้ายไปศึกษาที่สหรัฐอเมริกาตอนอายุ 8 ปี จากนั้นกลับมาประเทศไทยตอนอายุ 14 ปี ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนไอเอสบี (International School Bangkok) และระดับอุดมศึกษาที่วิทยาลัยนานาชาติ  มหาวิทยาลัยมหิดล สาขาการศึกษาระหว่างประเทศ
ผลงานด้านวงการบันเทิง มีผลงานแสดงละครเรื่องแรกคือ บัวปริ่มน้ำ มีผลงานโฆษณาอย่าง ซูกัส, โซนี่, เครื่องดื่มสปอนเซอร์, เอฟเวอร์เซ็นส์ โรลออน และยังแสดงภาพยนตร์เรื่อง หอแต๋วแตก และ ตายโหง นอกจากนั้นยังมีผลงานอัลบั้มเพลงชุด GUY ที่ออกกับสังกัดอาร์เอสปัจจุบันอยู่ในสังกัดเอ็กแซ็กท์
ด้านชีวิตส่วนตัวคบหากับแฟนสาวคือฮารุ ยามากูชิ คบหากันมาสี่ปี ทั้งสองได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันที่ 11 สิงหาคม 2556
ปัจจุบันมีบุตรชายและบุตรสาวรวมกัน 3 คน ชื่อ คิริน สุประกอบ, ไนร่า สุประกอบ และเอเดน สุประกอบ
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

การยื่นญัตติขอเปิดการอภิปราย

นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ผู้นำฝ่ายค้าน และคณะจำนวน 153 คน ได้เสนอต่อที่ประชุมเพื่อพิจารณาขอเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล จำนวน 1 ราย คือ พลตำรวจเอกประชา พรหมนอก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในประเด็นของการบริหารราชการที่ผิดพลาดล้มเหลว โดยเฉพาะการแก้ไขปัญหาอุทกภัย (ในฐานะผู้อำนวยการ ศปภ.) และไม่ไว้วางใจการบริหารราชการแผ่นดินในกระทรวงยุติธรรม โดยสภาผู้แทนราษฎรได้กำหนดกรอบการอภิปราย 1 วัน คือ วันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

การลงมติ

ที่ประชุมได้ลงมติเห็นชอบด้วยกับญัตติ (ไม่ไว้วางใจ) 188 เสียง ไม่เห็นชอบด้วยกับญัตติ (ไว้วางใจ) 273 เสียง งดออกเสียง 5 เสียง และไม่ลงคะแนนเสียง 15 เสียง
เลดิออน เชนิชา

ประวัติ

เชนิชาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน เนลสัน เนลมิดา จากนั้นขึ้นชกชนะรวดอีก 12 ครั้ง ซึ่งรวมทั้งชกชนะเซลโซ่ แดงก๊อด และ นีล กาก้า ด้วย จากนั้น เชนิชาเดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ชาง ยังซุน ยก 7 จากนั้น ก็มาชกในประเทศไทย แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ เทพสตาร์ เฉลิมศรี จากนั้นได้มาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2538 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ และมาชกนอกรอบในเดือนต่อมา ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์
หลังจากกลับไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์ 2 ครั้ง เชนิชามาชกที่ไทยอีก คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนนดัทซ์บอย ดัทซ์บอยยิม น้องชายของแซมซั่น ดัทซ์บอยยิม หลังจากนั้น เชนิชาไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนซูซูกิ คาบาโตะ จากนั้น เชนิชามาชกแพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม และเมื่อขึ้น พ.ศ. 2539 เชนิชามาชกนอกรอบ ชนะทีเคโอ โชคชัย โชควิวัฒน์ในยกที่ 4 โดยโชคชัยไหล่หลุดจนต้องยุติการชกไป จากนั้น เชนิชามาชกแพ้น็อควีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 9 และกลับไปชกที่ฟิลิปปินส์อีกเพียงครั้งเดียว แพ้น็อค ราฟฟี มอลทันบัล เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทไม่สำเร็จ จากนั้น เชนิชาก็แขวนนวมไป
เมอร์ไลออน

เมอร์ไลออน (อังกฤษ: Merlion; มลายู: Singa-Laut ซีงา-ลาอุต; จีน: 鱼尾狮; พินอิน: Yúwěishī หยูเหว่ยซือ) ถูกออกแบบขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของคณะกรรมการการท่องเที่ยวของสิงคโปร์ (Singapore Tourism Board - STB) ในปี 1964 – รูปปั้นนี้มีหัวเป็นสิงโต ร่างเป็นปลา ยืนอยู่บนยอดคลื่น ต่อมาไม่นานทั่วโลกก็ถือกันว่าสิงโตทะเลตัวนี้คือเครื่องหมายประจำชาติสิงคโปร์
แต่เดิมรูปปั้นนี้ตั้งอยู่ที่สวนสิงโตทะเล (Merlion Park) ข้างสะพานเอสพลาเนด (Esplanade Bridge) แม่สิงโตและลูกสิงโตได้กลายเป็นจุดสนใจของนักท่องเที่ยว มีการจัดพิธีติดตั้งสิงโตทะเลในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1972 โดยมีประธานในพิธีคือนายกรัฐมนตรีของสิงคโปร์ ณ เวลาดังกล่าว ซึ่งก็คือ นายลี กวน ยู   
สิงโตตัวนี้สูง 8.6 เมตร มีน้ำหนัก 70 ตัน ทำจากวัสดุจำพวกซีเมนต์ โดยช่างฝีมือชาวสิงคโปร์ผู้เสียชีวิตไปแล้วที่ชื่อนายลิมนังเซ็ง ส่วนรูปปั้นสิงโตทะเลตัวที่สองจะมีขนาดเล็กกว่า ขนาดสูง 2 เมตรและหนัก 3
ตัน ก็ถูกสร้างขึ้นโดยนายลิมเช่นกัน ตัวสิงโตทำจากวัสดุจำพวกซีเมนต์ ผิวหนังทำจากแผ่นกระเบื้อง และตาทำจากถ้วยชาสีแดงขนาดเล็ก
ผู้ออกแบบคือนายฟราเซอร์ บรูนเนอร์ (Mr Fraser Brunner) เป็นผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแวนคลีฟ หัวรูปปั้นเป็นสิงโตหมายถึงสิงโตที่เจ้าชายซางนิลาอุตามะเคยเห็นตอนที่พระองค์พบเกาะสิงคโปร์ในปี ค.ศ. ที่ 11 ตามบันทึกของชาวมลายู ส่วนหางที่เป็นปลาคือสัญลักษณ์ของเมืองโบราณเทมาเซ็ก (หมายความว่า "ทะเล" ในภาษาชวา) ซึ่งสิงคโปร์ถูกค้นพบมาแล้ว ก่อนที่เจ้าชายนิลาจะตั้งชื่อเกาะนี้ว่า "สิงคปุระ" (หมายความว่า "สิงโต" (สิงห์) และ "เมือง" (ปุระ) ในภาษาสันสกฤต) นอกจากนี้ยังหมายถึงจุดเริ่มต้นของสิงคโปร์ที่ในอดีตเคยเป็นหมู่บ้านชาวประมง