google/wiki40b huggingface dataset:
ชาวไทยในอินเดีย

การกระจาย

มีชาวไทยอยู่ประมาณ 60 คนพักอาศัยและทำงานในรัฐกัว โดยมากอยู่ในเมืองพานาจิ และมาร์เกา  โดยงานที่ทำมักเป็นงานนวดแผนไทย ร้านเสริมสวยและเชฟในโรงแรมห้าดาว เช่น ทัชฮอลิเดย์วิลเลจ และฮอลิเดย์อินน์ นอกจากนี้ยังมีชาวไทยอยู่อีกราว 50 - 60 คนอาศัยอยู่ในมุมไบ

นักเรียน นักศึกษา

มีนักศึกษาไทยอยู่ราว 7,000 คนศึกษาในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยหลายแห่งของอินเดีย โดยมีสาเหตุมาจากความพอใจในระบบการศึกษาของอินเดียที่มีคุณภาพแต่มีราคาถูกกว่า โดยมากนักศึกษาไทยจะมาศึกษาต่อทางด้านมนุษยศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์
บุญมาก กิตติสาร

การศึกษา

บุญมาก กิตติสาร เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2441 (ค.ศ. 1898) ที่จังหวัด ราชบุรี และจบการศึกษาจาก กรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ในปี 1921 ท่านกลับใจรับเชื่อพระเยซูคริสต์ขณะกำลังศึกษาอยู่ ณ วิทยาลัยแห่งนี้

งานประกาศและฟื้นฟู

หลังจบการศึกษา ท่านก็ได้เป็นนักประกาศของหน่วยงานมิสชั่นเพรสไบทีเรียนอเมริกันประจำจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาท่านก็จบการศึกษาจากวิทยาลัยศาสนศาสตร์แมคกิลวารีในปี 1930 และในปี 1933 ท่านก็ย้ายไปเป็นนักประกาศของเพรสไบทีเรียนประจำกรุงเทพฯ การประชุมใหญ่ครั้งแรกของสภาคริสตจักรในประเทศไทยเมื่อเดือนเมษายน 1934 ได้มีมติเลือกท่านเป็นผู้ช่วยเลขาธิการ และในเดือนสิงหาคม 1934 ท่านก็ได้รับการสถาปนาเป็นศิษยาภิบาลของคริสตจักรที่สอง กรุงเทพฯ ในระหว่างปี 1938-1939 ท่านเป็นล่ามให้กับ ดร. จอห์น ซง ซึ่งเป็นนักประกาศฟื้นฟูชาวจีน และท่านก็กลายเป็นผู้สนับสนุน ดร. ซง อย่างออกนอกหน้าที่สุด สภาคริสตจักรฯ ได้เลือกท่านเป็นเลขาธิการในปี 1938 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ศาสนาจารย์บุญมากเดินทางต่อเนื่องยาวนานเพื่อไปหนุนใจบรรดาคริสตจักรในสังกัดสภาคริสตจักรฯ และช่วยคริสตจักรเหล่านี้ให้อดทนต่อการกดขี่และความกดดันต่างๆ

เผยแพร่คำสอนของคณะเพ็นเทคอสตอล

ในปี 1948 ท่านก็ลาออกจากสภาคริสตจักร เพราะไม่เห็นด้วยกับการตัตสินใจของสภาฯ ที่จะเข้าเป็นสมาชิกของสภาคริสตจักรโลก และเข้าร่วมในการสนับสนุนและก่อตั้งงานของกลุ่มคณะเพ็นเทคอสตอลในประเทศไทย อาจารย์บุญมากมีบทบาทสำคัญในงานรณรงค์ประกาศของ อาจารย์ ที.แอล.ออสบอร์น นักเทศน์เพ็นเทคอสต์ชาวอเมริกัน ผู้ที่มาจัดงานประกาศในรูปแบบเพ็นเทคอสตอลที่กรุงเทพในปี 1956 อาจารย์บุญมากทำหน้าที่เป็นล่ามสำหรับออสบอร์น
ต่อมาภายหลัง ท่านยังได้เข้าร่วมกับกลุ่มสหคริสตจักรเพ็นเทคอสต์ (United Pentecostal Church หรือยูพีซี) ของอเมริกา อ.บุญมาก เชื่อตามคณะยูพีซีว่าผู้เชื่อต้องการรับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูเท่านั้น ไม่ไช่ในพระนามของพระบิดาและพระบุตร เมื่อ อ.บุญมาก นำคำสอนเรื่องนี้มาเผยแพร่ในคริสคจักรไทย ก็มีบางคนเห็นด้วย และบางคนไม่เห็นด้วย ซึ่งส่งผลให้มีการแตกแยกเกิดขึ้นในกลุ่มคณะเพ็นเทคอสตอลในประเทศไทย แม้ว่าในตอนแรกยูพีซีในประเทศไทยจะเติบโตอย่างมาก แต่กลุ่มนี้ก็เสื่อมสลายลงอย่างรวดเร็วเมื่อท่านถอนตัวจากการเป็นผู้นำในช่วงท้ายของทศวรรษที่ 1960

ก่อตั้งคริสตจักรอิสระแห่งแรก

ในปี 1957 ท่านได้ก่อตั้ง คริสตจักรอิสระ ขึ้นเป็นแห่งแรกในประเทศไทยที่ชื่อ คริสตจักรกรุงเทพ และท่านยังได้ก่อตั้ง “สมาคมคริสตจักรอิสระ” โดยตัวท่านเองดำรงตำแหน่งเลขาธิการทั่วไป

ความตาย

ศาสนาจารย์บุญมากเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 (ค.ศ.1987)
อัลเฟรท เบราน์

อัลเฟรท เบราน์ (เยอรมัน: Alfred Braun; 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1888 – 3 มกราคม ค.ศ. 1978) เป็นนักเขียนบท นักแสดง และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเยอรมัน
เทศบาลนครของประเทศเวียดนาม

เขตการปกครอง

เทศบาลนครจะแบ่งออกเป็นเขต (quận) และอำเภอ (huyện) หรือเมืองระดับอำเภอ (thị xã) เขตจะแบ่งออกเป็นแขวง (phường) อำเภอจะแบ่งออกเป็นตำบล (xã) และเมืองระดับตำบล (thị trấn) ส่วนเมืองระดับอำเภออาจแบ่งออกเป็นแขวงหรือตำบลก็ได้
กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์

สถานะปัจจุบัน

นาซ่าปลดประจำการ
Win Win War Thailand สุดยอดนักธุรกิจแบ่งปัน

แนวคิด

รายการ Win Win War Thailand สุดยอดนักธุรกิจแบ่งปัน เกิดขึ้นเนื่องจากกระแสของการพัฒนาที่ยั่งยืนโดยการนำธุรกิจเพื่อสังคมมาใช้ในการแก้ไขปัญหาสังคมเอง ด้วยการเชื่อมโยงคนรุ่นใหม่ในภูมิภาคอาเซียน ทำให้เกิดการเรียนรู้ การแลกเปลี่ยน และนำไปสู่การพัฒนาประเทศ

ประโยชน์

ผู้เข้าแข่งขันแต่ละทีมในรายการ Win Win War Thailand สุดยอดนักธุรกิจแบ่งปัน ล้วนหยิบยกปัญหาขึ้นมาเพื่อแสดงไอเดียของธุรกิจแบ่งปัน ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการช่วยเหลือสังคมแบบเดิมที่มักทำในเชิงการกุศลเท่านั้น นอกจากนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของโครงการที่ช่วยผลักดันให้บรรลุเป้าหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืนของสหประชาชาติ โดยการเผยแพร่การทำธุรกิจเพื่อสังคม เพราะสังคมไทยนั้นยังไม่เข้าใจการทำธุรกิจเพื่อสังคม และการพัฒนาอย่างยั่งยืนยังไม่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย ทั้ง ๆ ที่เราสามารถทำธุรกิจให้ประสบความสำเร็จไปพร้อมกับสังคมและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนได้

รอบ Audition

ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 100 ทีม จะออกมานำเสนอธุรกิจของตนเอง จบแล้วคณะกรรมการจะซักถามข้อสงสัยทั้งหมดจากผู้เข้าแข่งขัน และพิจารณาเพื่อให้คะแนน โดยกดปุ่มสีเขียวเมื่อเห็นว่าควรให้ผ่านเข้ารอบ และกดปุ่มสีแดงเมื่อไม่เห็นด้วย ผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับความเห็นชอบให้ผ่านเข้ารอบจากคณะกรรมการ 3 ท่านขึ้นไปจะผ่านเข้ารอบ โดยรอบนี้จะคัดเหลือ 20 ทีมให้ผ่านเข้ารอบ

รอบ Market Test

ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 20 ทีมจะถูกแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม ตามจำนวนกรรมการ ซึ่งกรรมการจะเป็นที่ปรึกษาในแต่ละกลุ่ม โดยทั้ง 4 ทีมในแต่ละกลุ่มจะออกมานำเสนอผลิตภัณฑ์ของตนเองเพื่อทดลองตลาด โดยมีผู้ทดลองตลาด 100 คนที่จะซักถามข้อสงสัยเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ และร่วมให้คะแนนในแต่ละทีม การตัดสินมาจากผู้ทดลองตลาด 100 คน คนละ 1 คะแนน และคณะกรรมการ 4 ท่านที่ไม่ใช่ที่ปรึกษาของกลุ่มที่แข่ง ท่านละ 25 คะแนน โดยคะแนนที่ทั้ง 4 ทีมในแต่ละกลุ่มมีโอกาสได้สูงสุดคือ 200 คะแนน และผู้เข้าแข่งขันที่ได้คะแนนมากที่สุดของแต่ละกลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบ Market Launch

รอบ Market Launch

ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 5 ทีมจะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ที่แต่ละทีมสร้างขึ้นออกสู่ตลาดจริง โดยการตัดสินจะแบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนละ 50% โดยคะแนนส่วนที่ 1 มาจากคณะกรรมการทั้ง 5 ท่าน  และส่วนที่ 2 มาจากการโหวตของผู้ชมทั่วประเทศ โดยการส่ง SMS มาที่ 4806999 นับคะแนน 1 เบอร์ 1 โหวต ผู้เข้าแข่งขันที่ได้คะแนนทั้ง 2 ส่วนรวมกันมากที่สุดจะเป็นสุดยอดนักธุรกิจแบ่งปันและรับเงินรางวัล 2,000,000 บาท
มิซาโตะ คิมูระ

ประวัติ

มิซาโตะ คิมูระ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายชิโมะกิทะซะวะเซโทะกุ และได้เข้าร่วมการแข่งขันอินเตอร์ไฮ รอบคัดเลือก โดยได้อันดับ 3 เมื่อครั้งที่เธออยู่ชั้นปีที่ 2
ปี ค.ศ. 2010 เธอได้เข้าร่วมทีมโทเรย์แอร์โรส์ซึ่งเป็นสังกัดทีมเดียวกันกับพี่สาวของเธอ ถัดจากชุดของ 2 พี่น้องคะนะ โอยะมะ และมิกิ โอยะมะ (ที่ได้ออกจากทีมภายในปีเดียวกัน)
และในปี ค.ศ. 2010 เธอยังได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของทีมชาติญี่ปุ่น ในการเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 2010
โอนิงุโมะ

บุคลิก

เขาเป็นคนที่เชื่อมั่นในความยุติธรรมเป็นที่สุด จากตอนที่ทหารพยายามที่จะขัดคำสั่งของโอนิงุโมะที่จะโจมตีเรือลำหนึ่งที่มีทหารบนเรือ 1000 คนเพียงเพื่อที่จะเอาชีวิตของลูฟี่ โอนิงุโมะจึงตัดสินใจที่จะยิงทหารคนดังกล่าวทิ้งทันที โอนิงุโมะเต็มใจยอมเสียสละคนจำนวนหนึ่งเพียงเพื่อจะปราบสิ่งที่ ชั่วร้าย

พลังและความสามารถ

จากยศของโอนิงุโมะ ทำให้โอนิงุโมะสามารถนำทัพเรือเข้าโจมตีตามคำสั่งจากบัสเตอร์คอลได้

ผลปิศาจ

โอนิงุมะน่าจะมีพลังจากผลปิศาจสายโซอนทำให้เขาสามารถงอกแขนสีดำสามคู่ซึ่งมีลักษณะเหมือนแมงมุมออกมาจากหลังได้ จากแขนแมงมุมรวมกับแขนของเขาเอง ทำให้เขาสามารถใช้ดาบคัทลาสแปดเล่มได้ซึ่งคล้ายกับวิชาหกดาบของมนุษย์ปลาหมึก ฮัจจัง
เอชบีโอ

ภาพรวม

เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ.2013 ช่องเอชบีโอให้บริการทั้งหมด 32,445,000 ครัวเรือน (คิดเป็น 28.41% ของลูกค้าเคเบิลและดาวเทียม) ในสหรัฐอเมริกา 
ทำให้กลายเป็นช่องพรีเมี่ยมที่ใหญ่เป็นอันดับสองในประเทศสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ช่องเอชบีโอยังออกอากาศอีกอย่างน้อย 151 ประเทศ มีสมาชิกรวม 114,000,000 สมาชิกทั่วโลก 
รายการบางรายการของช่องเอชบีโอได้ออกอากาศไปยังสถานีโทรทัศน์ช่องอื่น ๆ และมีซีรีส์ รวมไปถึงภาพยนตร์ของเอชบีโอจำนวนมากที่ประสบความสำเร็จ และได้นำออกมาขายในรูปแบบของดีวีดี (เช่น Sex and the City, The Sopranos, The Wire, Entourage, Six Feet Under, Boardwalk Empire, Game of Thrones และ True Blood) อีกทั้งยังได้ออกอากาศในประเทศอื่น ๆ ด้วย เช่น ประเทศแคนาดา, ประเทศออสเตรเลีย และประเทศในทวีปยุโรป
ในปี 2015 เอชบีโอจะเริ่มให้บริการบนอินเทอร์เน็ตผ่านบริการสตรีมมิ่งมีชื่อว่า HBO Go
ไบรนีเกอร์แบร์ค

ไบรนีเกอร์แบร์ค (เยอรมัน: Breinigerberg) เป็นเขตในเมืองอาเคิน เป็นเมืองที่อยู่ด้านตะวันตกสุดของประเทศเยอรมนี ติดกับพรมแดนประเทศเนเธอร์แลนด์และเบลเยียม อยู่ห่างจากเมืองโคโลญมาทางตะวันตก 65 กิโลเมตร พิกัดภูมิศาสตร์ 50°44′ เหนือ 6°14′ ตะวันออก มีประชากร 971 คน
หุ่นยนต์มือปราบผู้พิทักษ์แจนเปอร์สัน

หุ่นยนต์มือปราบผู้พิทักษ์แจนเปอร์สัน (ญี่ปุ่น: 特捜ロボ ジャンパーソン Tokusou Robo Janpāson) เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึแนวเมทัลฮีโร ลำดับที่ 12 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 และจบลงเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1994 โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8:00 ถึง 8:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮีรวมทั้งสิ้น 50 ตอนและมีตอนพิเศษทางภาพยนตร์อีก 1 ตอน
บ้านแกร์ด้า

บ้านแกร์ด้า เป็นโครงการที่จัดตั้งเพื่อดูแลเด็กกำพร้าที่ติดเชื้อเอชไอวี (เอดส์) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2536 อยู่ที่ โครงการธรรมรักษ์นิเวศน์ 2 อำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี โดยคาร์ล มอร์สบัค อยู่ในความดูแลของมูลนิธิสิทธิเด็ก โดยสร้างเป็นบ้านทั้งหมด 8 หลัง โดยแต่ละหลังจะมีเด็กอยู่ประมาณ 8-10 คน และมีพ่อแม่อุปถัมภ์ 2 คน ซึ่งเป็นผู้ติดเชื้อเอชไอวีเช่นเดียวกัน
บ้านแกร์ด้าตั้งอยู่ที่ตำบลดงดินแดง อำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี
ทิสานาฏ ศรศึก

ประวัติ

ทิสานาฏ ศรศึก เกิดเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการชักชวนของคุณเก๋ ผู้จัดการส่วนตัวนักแสดงปัจจุบัน ของ ซี ศิวัฒน์ , เอมี่ กลิ่นประทุม , นิว วงศกร , เชียร์ ฑิฆัมพร , ดอม เหตระกูล , แม็ค วีรคณิศร์ , แก้วใส คริสตัล , น้ำหวาน กรรณาภรณ์ ฯลฯ  ไปเจอทิสานาฏกำลังเดินอยู่กับคุณแม่ของเธอ ผลงานครั้งแรกเริ่มจากการถ่ายแบบและแสดงมิวสิควิดีโอหลายเพลง อีกทั้งยังได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง เลิฟ จุลินทรีย์ รักมันใหญ่มาก ก่อนที่จะเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2554 และมีผลงานละครเรื่องแรกเรื่อง หอบรักมาห่มป่า คู่กับชนะพล สัตยา ต่อด้วย เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง คู่กับวงศกร ปรมัตถากร และ อาญารัก ซึ่งทำให้ทิสานาฏเป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้น ในปี พ.ศ. 2557 ทิสานาฏได้พลิกบทบาทมารับบทที่แรงขึ้นใน กุหลาบเล่นไฟ

การศึกษา

จบปริญญาตรี  วิทยาลัยนาฏศิลป์ กรุงเทพ  ความสามารถพิเศษ คือ รำไทย
โฮซูมิ ฮาเซงาวะ

ประวัติ

โฮซูมิ ฮาเซงาวะได้ขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นแบนตั้มเวท สภามวยโลก (WBC) กับ วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น ในปี พ.ศ. 2548 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างสูสี จากนั้นจึงป้องกันตำแหน่งกับเฆรัลโด มาร์ติเนซ นักมวยชาวเม็กซิกัน เป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 7 จากนั้นจึงให้วีระพลล้างตาอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2549 และเป็นฝ่ายชนะน็อกย้ำแค้นวีระพลไปได้อีกครั้งในยกที่  9 
โฮซูมิ ฮาเซงาวะ เป็นนักมวยหนุ่ม สภาพร่างกายแข็งแกร่ง มีช่วงชกยาว หมักหนักโดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ซึ่งฮาเซงาวะสามารถป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ทั้งหมด 9 ครั้ง ก่อนที่จะเสียแชมป์ไปด้วยการแพ้ทีเคโอ ให้กับเฟร์นันโด มอนติเอล นักมวยชาวเม็กซิกัน ซึ่งเป็นแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันนี้ของ WBO ไปในยกที่ 4 เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2553 
จากนั้น ฮาเซงาวะจึงได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นเฟเธอร์เวท และสามารถเอาชนะ ฮวน การ์โลส เบร์โกส นักมวยชาวเม็กซิกันไปได้ ทำให้กลายเป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ของสภามวยโลกไปด้วยการเอาชนะคะแนน 
แต่เมื่อขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับ จอห์นนี่ กอนซาเลซ ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 4
ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ได้ลดรุ่นมาชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ กิโก มาร์ติเนซ แชมป์โลกชาวสเปนที่โอะซะกะไปในยกที่ 7
ฮาเซงาวะได้แชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวต WBC เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2559 จากการเอาชนะอาร์ทีดีในยกที่ 9  หลังจากอูโก รุยซ์ เจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกันไม่ยอมออกจากมุม ทำให้เป็นแชมป์โลกไปเป็นรุ่นที่ 3 
ต่อมาในปลายปีเดียวกัน ฮาเซงาวะได้ประกาศแขวนนวม โดยให้เหตุผลว่าเต็มอิ่มกับการชกมวย กอรปกับร่างกายก็ไม่แข็งแกร่งเหมือนเดิม
ภูเขาน้ำแข็ง เอ-68

ภูเขาน้ำแข็ง เอ-68 เป็นภูเขาน้ำแข็งขนาดยักษ์ที่แยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งลาร์เซนซีในเดือนกรกฎาคม 2560 ซึ่งครอบคลุมพื้นที่มากว่า5,800 ตารางกิโลเมตรและมีน้ำหนักน้ำหนักกว่า 1 ล้านล้านตัน และเป็น1ในภูเขาน้ำแข็งขนาดยักษ์ที่เคยมีการบันทึกมา

ประวัติและผลกระทบ

ภูเขาน้ำแข็ง เอ-68นั้นเป็นส่วนหนึ่งของหิ้งน้ำแข็งลาร์เซนซีแต่เนื่องจากอุณหภูมิของโลกที่สูงขึ้นทำให้มันค่อยๆแยกตัวอย่างรวดเร็วตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557และแยกตัวออกมาอย่างสมบูรณ์ในวันที่ 12 กรกฎาคม 2560
นักวิทยาศาสตร์ได้ออกมากล่าวว่าการที่ภูน้ำแข็งเอ-68แตกออกมาจากหิ้งน้ำแข็งลาร์เซนซีนั้นเป็นเพียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและไม่ได้มีผลกระทบต่อระดับน้ำทะเลในมหาสมุทรแต่ถึงอย่างนั้นการที่ภูน้ำแข็งเอ-68แตกออกมานั้นจะทำให้น้ำทะเลไหลเข้ามาแทนที่จนทำให้ธารน้ำแข็งไหลลงทะเลได้มากขึ้นจนอาจส่งผลต่อระดับน้ำทะเลในอนาคตได้

ที่มาของชื่อ

ชื่อของภูเขาน้ำแข็ง "เอ-68" ได้รับการตั้งชื่อจากศูนย์น้ำแข็งแห่งชาติสหรัฐอเมริกา
ท่าอากาศยานนานาชาติโกตากีนาบาลู

การขยายและการปรับปรุง

ในช่วงกลางปี ค.ศ. 2005 รัฐบาลมาเลเซียอนุมัติโครงการปรับปรุงอาคารท่าอากาศยานหลัก (อาคารผู้โดยสาร 1) และการขยายทางวิ่ง ด้วยงบประมาณ 1.4 พันล้านริงกิต ได้ขยายทางวิ่งเพิ่มจาก 2,988 เมตร (9,803 ฟุต) ให้เป็น 3,780 เมตร (12,402 ฟุต) และขยายพื้นที่อาคารผู้โดยสารจาก 34,000 m² (370,000 sq ft) ให้เป็น 87,000 m² (940,000 sq ft) เพื่อให้สามารถรองรับเครื่องบิน Boeing 747, Airbus A330, Boeing 737, Fokker 50 และ Dorniers ได้ อาคารมีสะพานเทียบเครื่องบิน 12 แห่ง และได้มีการก่อสร้างหอควบคุมการบินแห่งใหม่ขึ้น ปัจจุบัน การก่อสร้างทางวิ่งเพิ่มเติม ยังล่าช้าอยู่มาก
เมื่อโครงการนี้เสร็จสมบูรณ์ ท่าอากาศยานจะสามารถรองรับเครื่องบินที่ใหญ่สุด ซึ่งก็คือ Airbus A380 ได้ และจะกลายเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองในมาเลเซีย ซึ่งมีผู้โดยสาร 12 ล้านคนต่อปี โดยเป็นผู้โดยสารที่ใช้งานอาคารหนึ่ง 9 ล้านคน และอาคารสองอีก 3 ล้านคน
ปัจจุบัน เครื่องบินขนาดใหญ่ที่สุดที่สามารถลงจอดที่สนามบินนี้ได้ คือ Boeing 777-200ER ให้บริการโดยสายการบินรอยัลบรูไนแอร์ไลน์, มาเลเซียแอร์ไลน์ และดราก้อนแอร์ (เฉพาะฤดู)
ท่าอากาศยานนานาชาติโกตากีนาบาลู เป็นสนามบินแห่งแรกที่เครื่องบิน โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ ของสายการบินรอยัลบรูไนแอร์ไลน์ลงจอด โดยลงจอดครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013

อาคารผู้โดยสาร 2

อาคารผู้โดยสาร 2 สร้างขึ้นมาเพื่อใช้งานเป็นอาคารหลักแทนอาคารผู้โดยสาร 1 โดยตั้งอยู่ด้านข้างทางวิ่งจากอาคารผู้โดยสาร 1 อาคารนี้ใช้งานเป็นอาคารสายการบินราคาประหยัด โดยสายการบินที่เปิดใช้งาน คือ แอร์เอเชีย อาคารนี้ได้ปรับปรุงและเปิดใช้งานวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2007 พร้อมกับคำโฆษก ท่องเที่ยวมาเลเซีย 2007 ในอนาคต อาจย้ายสายการบินอื่นมาที่อาคารนี้
อาคาร 2 มีเคาน์เตอร์เช็ค-อิน 26 ช่อง ทั้งภายในและระหว่างประเทศ มีหลุมจอด 6 หลุม เครื่องบินหลักได้แก่ โบอิง 737 และแอร์บัส เอ 320 มีเครื่องตรวจกระเป๋า 7 ตัว ช่องตรวจคนเข้าเมือง 13 ช่อง อาคารนี้สามารถรองรับผู้โดยสารได้ถึง 3 ล้านคนต่อปี
อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์

กายวิภาคประสาทร่วมหลอดเลือด

ชั้นผิวของอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์มีหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) โดยทอดตัวมาจากบริเวณคลำชีพจรของหลอดเลือดแดงเรเดียล (บริเวณข้อมือด้านนิ้วโป้ง) ไปยังช่องว่างระหว่างกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 และ 2 แล้วจะกลายเป็นโค้งหลอดเลือดแดงฝ่ามือชั้นตื้นและชั้นลึก (superficial and deep palmar arches) หลอดเลือดดำเซฟาลิค (cephalic vein) เริ่มต้นจากภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ และแขนงดอร์ซัล คิวทาเนียส (dorsal cutaneous branch) ของเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) สามารถคลำได้โดยการลูบตามเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสกับด้านหลังของนิ้วมือ

พยาธิวิทยา

ข้อต่อระหว่างกระดูกเรเดียสและกระดูกสแคฟฟอยด์ซึ่งอยู่ลึกต่อสนัฟฟ์ บอกซ์ เป็นฐานของข้อมือ หากเกิดอุบัติเหตุตกลงมาโดยที่มือยังยืดเหยียดออก บริเวณนี้จะเกิดการกระทบอย่างรุนแรง และถือว่าเป็นจุดรวมแรง ทำให้กระดูก 2 ชิ้นนี้หักได้ หากเกิดอาการเจ็บที่สามารถระบุตำแหน่งได้ภายในสนัฟฟ์ บอกซ์ ความรู้จากกายวิภาคของข้อมือจะทำให้ทราบได้ว่าน่าจะเกิดการหักของกระดูกสแคฟฟอยด์ กระดูกสแคฟฟอยด์เป็นกระดูกขนาดเล็ก มีลักษณะแปลกเพื่อช่วยในการเคลื่อนไหวมากกว่าการคงให้ข้อมืออยู่นิ่ง หากมีการใช้แรงที่ไม่เหมาะสมกับข้อมือ กระดูกสแคฟฟอยด์นั้นจะเสี่ยงที่จะหักสูงมาก

ลักษณะเฉพาะทางกายวิภาค

ลักษณะเฉพาะที่แปลกของเลือดที่มาเลี้ยงกระดูกสแคฟฟอยด์คือในบริเวณนี้จะเป็นบริเวณแรกที่เลือดถูกขนส่งเข้ามา เลือดจะเข้าสู่กระดูกสแคฟฟอยด์ที่บริเวณด้านปลาย ดังนั้นหากเกิดการหักบริเวณส่วนต้นของกระดูก จะทำให้ไม่มีเลือดเข้ามาเลี้ยง และหากไม่ได้รับการรักษาอาจทำให้เกิดการตายเฉพาะส่วนจากการขาดเลือด (avascular necrosis) ภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ เนื่องจากกระดูกสแคฟฟอยด์มีขนาดเล็กและรูปร่างของมันทำให้ยากที่จะวินิจฉัยในระยะแรกเริ่มว่ากระดูกนี้หักหรือไม่โดยการเอกซ์เรย์ ภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ ที่ตามมาเช่น ความไม่มั่นคงของกระดูกข้อมือ (carpal instability) จากการที่เอ็นถูกทำลาย (ligament disruption) และเกิดกระดูกหักข้อเคลื่อน (fracture-dislocations)
ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางกายวิภาคภายในข้อมือทำให้สามารถวินิจฉัยและรักษาความผิดปกติได้อย่างรวดเร็ว ถูกต้อง และเหมาะสม
เฮอังเกียว

ประวัติ

ในปีพ.ศ. 1327(ค.ศ. 784)สมเด็จพระจักรพรรดิคัมมุได้มีพระบรมราชโองการให้ย้ายเมืองหลวงจากนางาโอกาเกียวเมืองหลวงเก่าทางตอนใต้ของจังหวัดเกียวโตในปัจจุบัน มาสู่เฮอังเกียว ซึ่งใช้เวลาสร้างถึง 10 ปี เฮอังเกียวในปัจจุบันก็ยังมีรูปร่างคงสภาพอยู่เหมือนเดิม คือรูปทรงสี่เหลี่ยมพื้นผ้าแบบจีน เป็นแบบจำลองย่อส่วนจากนครฉางอานของราชวงศ์ถังตั้งอยู่ใจกลางตัวเมืองเกียวโตในปัจจุบัน กว้าง 4.5 กิโลเมตร และ ยาว 5.2 กิโลเมตร เมื่อถึงยุคกลาง ประชากรของเมืองเพิ่มมากขึ้น จึงมีการสร้างบ้านเรือนออกไปนอกพื้นที่เดิม จนในที่สุดก็กลายมาเป็นเมืองเกียวโตในปัจจุบันซึ่งมีอาณาเขตกว้างขวางมาก
ในยุคคามากูระและยุคเอโดะเฮอังเกียวหมดอำนาจลงเนื่องจากการปกครองได้เปลี่ยนจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ตามแบบประเทศจีนมาเป็นระบอบโชกุนซึ่งมีนักรบเป็นใหญ่ แต่เฮอังเกียวก็ยังมีฐานะเป็นเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นและเป็นสถานที่ประทับของสมเด็จพระจักรพรรดิเรื่อยมา แต่ในบันทึกนั้น ไม่มีการบอกว่าเฮอังเกียวนั้นเป็นเมืองหลวงเลย จนมาถึงในสมัยยุคเมจิได้เกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองไปสู่แบบตะวันตกสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิซึ่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิในยุคนั้น จึงต้องทรงย้ายที่ประทับไปสู่เมืองหลวงใหม่โตเกียวแทน ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของเฮอังเกียวในฐานะเมืองหลวง

มูลเหตุของการย้ายเมืองหลวงจากนางาโอกะสู่เฮอังเกียว

ในปี ค.ศ. 784 องค์จักรพรรดิมีพระบัญชาให้ย้ายเมืองหลวงจากนครเฮโจเกียว (นารา) ซึ่งถูกกุมอำนาจโดยพระสงฆ์ในศาสนาพุทธไปสู่นางาโอกะที่อยู่ทางเหนือของเฮโจเกียวประมาณ 30 ไมล์ โดยจำลองผังเมืองจากนครฉางอันเช่นเดียวกับเฮโจเกียว แต่สามารถขยายเมืองหลวงไปได้กว้างไกลว่าเฮโจเกียว โดยผู้คุมการก่อสร้างนครหลวงแห่งใหม่คือฟูจิวาระ โนะ ทาเน็ตสึงุ สมาชิกของตระกูลฟูจิวาระที่กำลังไต่เต้าขึ้นสู่อำนาจ
พระราชวังหลวงและหน่วยราชการต่าง ๆ ได้ย้ายมาสู่นางาโอกะ แม้ทาเน็ตสึงุจะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ในขณะเดียวกันก็บ่มเพาะศัตรูไว้มากมาย และศัตรูคนหนึ่งของเขาคือองค์ชายรัชทายาทซาวาระ พระอนุชาของจักรพรรดิคัมมุ และตระกูลบางตระกูลที่มีความแค้นกับตระกูลฟูจิวาระ ได้ปล่อยข่าวลือ (ซึ่งค่อนข้างถูกต้อง) ว่ามีตระกูลเชื้อสายจากจีนให้เสนอที่ดินที่ใช้สร้างเมืองหลวงแห่งใหม่ให้เพื่อแลกกับการให้ทาเน็ตสึงุสนับสนุนในราชสำนัก เพียง 1 ปีหลังจากการย้ายเมืองหลวงไปนางาโอกะ ทาเน็ตสึงุได้ถูกลอบสังหาร เชื่อกันว่าผู้จ้างวานลงมือคือองค์ชายซาวาระและตระกูลฝ่ายศัตรู
ฝ่ายฟูจิวาระใช้การถูกลอบสังหารของทาเน็ตสึงุเป็นเครื่องมือกล่าวหาจนผู้ต้องสงสัยบางคนถูกสั่งประหาร และถูกเนรเทศ องค์ชายซาวาระถูกลงทัณฑ์ด้วยการถูกคุมขังไว้ในวัด หลังจากนั้นถูกเนรเทศไปยังเกาะอาวาจิและสิ้นพระชนม์ หลังจากนั้นเมืองนางาโอกะ เกิดหายนะอย่างใหญ่หลวง ทั้งยังเกิดโรคระบาด สมัยนั้นเชื่อว่าเกิดจากวิญญาณอาฆาตขององค์ชายซาวาระ ในปี ค.ศ. 800 สำนักราชวังจึงแต่งตั้งองค์ชายซาวาระผู้สิ้นพระชมน์ไปแล้วถึง 5 ปี ให้มีตำแหน่งพระจักรพรรดิสุโด (Sudou) เพื่อคลายความอาฆาต
จากนั้น จักรพรรดิคัมมุ จึงมีพระดำริให้ย้ายเมืองหลวงอีกครั้ง สู่หมู่บ้านเล็กที่ห่างไปทางเหนืออีก 10 ไมล์ เป็นสถานที่ที่เหมาะสมตามลักษณะฮวงจุ้ย ทั้งธาตุลม ทั้ง ธาตุน้ำ สามารถรองรับการขยายตัวของเมืองได้เป็นอย่างดี และเหตุผลทางด้านไสยศาสตร์ ที่เชื่อว่า ในนางาโอกะ กลายเป็นที่สิงสถิตย์วิญญาณอาฆาตของทั้งองค์ชายซาวาระและฟูจิวาระ ทาเน็ตสึงุ กลายเป็นที่อัปมงคล 
ในปี ค.ศ. 794 เป็นปีที่ย้ายไปสู่นครหลวงแห่งใหม่ สำนักพระราชวังประกาศชื่อนครหลวงแห่งนี้ว่า นครเฮอังเกียว นครหลวงแห่งความสงบสันติ และเป็นนครหลวงสืบต่อมากว่าพันปี
สิทธิเหนือพื้นดิน

กรณีที่สิทธิเหนือพื้นดินไม่สิ้นสุดลง

ตามกฎหมายไทยแล้ว สิทธิเหนือพื้นดินไม่สิ้นสุดลงไปในกรณีที่โรงเรือน สิ่งปลูกสร้างหรือสิ่งเพาะปลูกสลายไป แม้ว่าเป็นเพราะเหตุสุดวิสัยก็ตาม ดังที่ ป.พ.พ. ว่า
"ม.1415 สิทธิเหนือพื้นดินไม่สิ้นไปโดยเหตุที่โรงเรือน สิ่งปลูกสร้างหรือสิ่งเพาะปลูกสลายไป แม้การสลายนั้นจะเป็นเพราะเหตุสุดวิสัย
ม.8 คำว่า 'เหตุสุดวิสัย' หมายความว่า เหตุใด ๆ อันจะเกิดขึ้นก็ดี จะให้ผลพิบัติก็ดี เป็นเหตุที่ไม่อาจป้องกันได้ แม้ทั้งบุคคลผู้ต้องประสบหรือใกล้จะต้องประสบเหตุนั้นจะได้จัดการระมัดระวังตามสมควรอันพึงคาดหมายได้จากบุคคลในฐานะและภาวะเช่นนั้น"

หน้าที่ของผู้ทรงสิทธิเหนือพื้นดินเมื่อสิทธิสิ้นสุดลง

ตามกฎหมายไทยแล้ว เมื่อสิทธิเหนื้อพื้นดินสิ้นสุดลง ผู้ทรงสิทธิเหนือพื้นดินมีหน้าที่ตามที่ ป.พ.พ. บัญญัติไว้ดังนี้
"ม.1416 เมื่อสิทธิเหนือพื้นดินสิ้นไป ผู้ทรงสิทธิจะรื้อถอนโรงเรือน สิ่งปลูกสร้าง สิ่งเพาะปลูกของตนไปก็ได้ แต่ต้องทำให้ที่ดินเป็นตามเดิม
แต่ถ้าเจ้าของที่ดินจะไม่ยอมให้รื้อถอนไป และบอกเจตนาจะซื้อตามราคาท้องตลาดไซร้ ท่านว่าผู้ทรงสิทธิเหนือพื้นดินจะไม่ยอมขายไม่ได้ เว้นแต่จะมีเหตุอันสมควร"
ฎ.688/2511 (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา ครั้งที่ 13/2511) ว่า โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2505 นางสาวอยู่ดีได้ขายฝากบ้านให้แก่โจทก์ โดยทำหนังสือและจดทะเบียน ณ ที่ว่าการอำเภอ ครบกำหนดขายฝากปรากฏว่าจำเลยเข้าอยู่ในบ้าน จำเลยไม่ยอมออก ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยออกไปจากบ้านพิพาท และให้ใช้ค่าเสียหาย. จำเลยให้การว่า นางสาวอยู่ดีได้ขายที่ดินและสิ่งปลูกสร้างให้จำเลย โดยจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ สำนักงานที่ดิน เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2506 จำเลยรับซื้อไว้โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน บ้านพิพาทเป็นส่วนควบกับที่ดิน หากโจทก์ได้ซื้อฝากบ้านพิพาทจนพ้นเวลาไถ่ถอนแล้ว โจทก์ชอบที่จะจดทะเบียนสิทธิเหนือพื้นดินต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ แต่โจทก์ไม่ทำ จำเลยย่อมเป็นเจ้าของบ้านพิพาทด้วย. ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีสิทธิในบ้านดีกว่าโจทก์, พิพากษายกฟ้องโจทก์. โจทก์อุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยและบริวาร และให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย. จำเลยฎีกา.
ศาลฎีกาได้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ เห็นว่า เรื่องนี้ แม้โจทก์ได้ซื้อเรือนพิพาทก่อนจำเลย โดยจดทะเบียนการซื้อขายฝากต่อกรมการอำเภอตาม ป.พ.พ. ม.456 และประมวลกฎหมายที่ดิน ม.71 (2) (ประมวลกฎหมายที่ดิน ม.71 ปัจจุบัน) แต่คดีนี้มีข้อพิพาทระหว่างโจทก์ผู้ซื้อเรือนกับจำเลยผู้ซื้อที่ดิน และเรือนซึ่งได้จดทะเบียนทรัพย์สิทธิของจำเลยตามกฎหมายแล้ว. ศาลฎีกาเห็นว่า ตราบใดที่เรือนยังปลูกอยู่บนที่ดินที่จำเลยซื้อมา เรือนย่อมเป็นส่วนควบกับที่ดิน การที่จะก่อตั้งกรรมสิทธิ์ในเรือนแยกออกต่างหากจากที่ดินจะทำได้ก็โดยการก่อตั้งสิทธิเหนือพื้นดินตาม ป.พ.พ. ม.1410 ดังที่จำเลยยกเป็นข้อต่อสู้. คดีนี้โจทก์เพียงแต่จดทะเบียนนิติกรรมซื้อขายเรือน จะได้จดทะเบียนก่อตั้งสิทธิเหนือพื้นดินโดยให้โจทก์เป็นเจ้าของเรือนพิพาทอันเป็นสิ่งปลูกสร้างบนที่ดินก็หาไม่, จำเลยซื้อที่ดินพร้อมด้วยโรงเรือนซึ่งเป็นส่วนควบกับที่ดิน และได้จดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตแล้ว สิทธิของจำเลยในเรือนพิพาทจึงดีกว่าของโจทก์. ประเด็นเรื่องทรัพย์สิทธิคือสิทธิเหนือพื้นดินนี้ จำเลยได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ไว้ในคำให้การแล้ว. ที่ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีไม่มีประเด็นในเรื่องนี้นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย, พิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
ปาโอโล โจวีโอ

ประวัติ

ชีวิตเบื้องต้นของปาโอโล โจวีโอไม่เป็นที่ทราบมากนัก โจวีโอมาจากโคโม ครอบครัวมาจากเกาะโคมาชินาในทะเลสาบโคโม บิดาเป็นพนักงานจดทะเบียนผู้เสียชีวิตราว ค.ศ. 1500 โจวีโอได้รับการศึกษาโดยการนำของฟรานเชสโคพี่ชายคนโตผู้เป็นนักมานุษย์วิทยาและนักประวัติศาสตร์ แม้ว่าจะมีความสนใจทางด้านวรรณคดีแต่โจวีโอก็ถูกส่งตัวไปเรียนทางการแพทย์ที่ปาดัวและเรียนสำเร็จในปี ค.ศ. 1511
โจวีโอเป็นนายแพทย์อยู่ที่โคโมอยู่ได้สองปี ก่อนที่จะย้ายไปตั้งบ้านเรือนที่โรมในปี ค.ศ. 1513 แต่หลังจากเกิดการระบาดของกาฬโรคในโคโม สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ทรงแต่งตั้งโจวีโอในตำแหน่งประธานคณะปรัชญาคติธรรม (Moral Philosophy) และต่อมาประธานคณะปรัชญาธรรมชาติ (Natural Philosophy) ที่มหาวิทยาลัยโรมัน และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอัศวินด้วย ในช่วงเวลานั้นโจวีโอก็เริ่มเขียนบทความทางประวัติศาสตร์ และหลังจากที่พระสันตะปาปาลีโอโจวีโอสิ้นพระชนม์ก็เขียนบันทึกความทรงจำเกี่ยวกับพระองค์
ในปี ค.ศ. 1517 โจวีโอก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายแพทย์ประจำพระองค์ของหคาร์ดินัลจุยลิโอ ดิ จุยลิอาโน เดอ เมดิชิผู้ต่อมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ในด้านการแพทย์โจวีโอก็เขียนตำราเช่น “De optima victus ratione” ที่โจวีโอแสดงความกังขาเกี่ยวกับสถานะภาพของเภสัชวิทยา (pharmacology) และเน้นความจำเป็นในการปรับปรุงการป้องกันก่อนการรักษา
โจวีโอช่วยสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ระหว่างการผลาญกรุงโรมในปี ค.ศ. 1527 ในปี ค.ศ. 1528 โจวีโอก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นบาทหลวงแห่งโนเซราเดพากานิ โจวีโอเขียนบรรยายการเป็นทูตของดมิทริ เจราซิมอพในราชสำนักของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ที่ประกอบด้วยรายละเอียดทางภูมิศาสตค์ของอาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งมอสโก
ในปี ค.ศ. 1536 โจวีโอก็สร้างคฤหาสน์ที่ทะเลสาบโคโมที่เรียกว่า “มูซิโอ” (พิพิธภัณฑ์) ที่ใช้เป็นที่เก็บงานสะสมของภาพเหมือนของบุคคลสำคัญๆ หลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 สิ้นพระชนม์โจวีโอก็ปลดเกษียณ นอกจากภาพเขียนแล้วโจวีโอก็ยังสะสมงานโบราณ (antiquities) อื่นๆ และโจวีโอเป็นหนึ่งในนักสะสมคนแรกที่มีสิ่งของจากโลกใหม่ (the New World) ในงานสะสมของตนเอง ภาพเขียนชุดหนึ่งจากงานสะสมของโจวีโอที่เรียกว่า “งานสะสมชุดโจวีโอ” ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในเมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1549 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ไม่ทรงยอมแต่งตั้งโจวีโอให้เป็นบาทหลวงแห่งโคโม โจวีโอจึงย้ายไปฟลอเรนซ์และไปเสียชีวิตที่นั่นในปี ค.ศ. 1552