google/wiki40b huggingface dataset:
จิญจมาณวิกา

ข้อมูลที่ปรากฏในอรรรถกถา

หลักฐานในคัมภีร์อรรถกถาธรรมบทมีว่า  
พระพุทธเจ้าขณะประทับที่เชตวันมหาวิหาร นครสาวัตถี เผยแผ่พระพุทธศาสนาจนเป็นที่ศรัทธาแก่มหาชนอย่างมาก ทำให้เกิดลาภสักการะในพระพุทธศาสนาอย่างมาก   นักบวชในศาสนาอื่น ๆ ก็ได้รับผลกระทบเสื่อมลาภ   ผู้คนนับถือน้อยลง เกิดความอิจฉา และคิดจะกำจัดพระพุทธเจ้าเสีย  จึงคิดอุบาย โดยส่งสาวงามชื่อว่า "จิญจมาณวิกา" ให้ไปใช้กลอุบายตามที่พวกตนวางไว้ 
นางจิญจมาณวิกาทำทีเป็นศรัทธาในพุทธศาสน จึงไปยังวัดพระเชตุวันมหาวิหาร ร่วมฟังธรรมพร้อมกับคนอื่น ๆ แต่พอถึงเวลากลับ ไม่กลับ ทำทีเดินลับหายไปยังที่ ๆ พระพุทธเจ้าประทับแล้วแอบออกไปทางอื่น พอรุ่งเช้านางมาวัดแต่เช้ามืดแล้วไปแอบซุ่มบริเวณที่ประทับ พอผู้คนมาฟังการแสดงธรรมนางก็จะแกล้งเดินออกไปเป็นกลลวงให้ใคร ๆ เห็น และเข้าใจว่านางค้างคืนที่วัด 
ผ่านไป ๓ เดือน นางได้นำผ้ามาพันผูกท้องให้นูนแล้วนุ่งผ้าปิดทับเอาไว้ให้แลดูคล้ายตั้ง ครรภ์อ่อนๆ พอถึงเดือนที่ ๘ นางก็นำท่อนไม้มาพันผ้าผูกให้แลดูเหมือนตั้งครรภ์แก่ใกล้คลอด
วันหนึ่งขณะที่พระพุทธเจ้ากำลังแสดงธรรม  นางจิญจมาณวิกา ก็ทำทีเป็นหญิงท้องแก่เดินอุ้ยอ้ายเข้าไปยืนตรงหน้าที่ประทับพร้อมกับกล่าว เสียงดังให้ทุกคนได้ยิน
"ท่านสมณะ ท่านจะมาเสแสร้งนั่งแสดงธรรมจอมปลอมหลอกลวงผู้คนไปไย ด้วยเวลานี้ท้องฉันนั้นได้โตใหญ่จนยากจะปกปิดความลับระหว่างเราทั้งสองได้อีกต่อไปแล้ว ท่านจงหันมาไยดีในตัวฉันซึ่งเป็นภรรยา และบุตรในครรภ์ฉัน ซึ่งเป็นลูกของท่านจะดีกว่า"
พระพุทธองค์ทรงหยุดแสดงธรรมและกล่าวกับนางว่า
“ดูก่อนน้องหญิง เรื่องนี้เจ้ากับเราสองคนเท่านั้นรู้กันว่าจริงหรือไม่จริงตามคำของนาง” จิญจมาณวิกาจึงตอบว่า “จริงทีเดียว เพราะการที่ข้าพเจ้ามีครรภ์ขึ้นนี้ มีแต่ท่านกับข้าพเจ้าเท่านั้นที่รู้กัน”
ผู้คนที่นั่งฟังธรรมได้ยิน นางจิญจมาณวิกา พูดก็ตกตะลึง หลายคนไม่เชื่อแต่บางคนก็เริ่มสงสัยเพราะเคยเห็นนางเดินเข้าออกที่ประทับจึง พากันซุบซิบแต่พระพุทธองค์ทรงนิ่งเฉย ชาวบ้านจึงกล่าวเตือนสติจิญจมาณวิกาว่า
"จิญจมาณวิกาเอ๋ย การกล่าววาจาโป้ปดนั้นเป็นการผิดศีล แต่วาจาที่กล่าวเท็จใส่ร้ายต่อผู้ทรงศีลนั้น ผิดยิ่งกว่ามากมายนัก นางจงหยุดเถิด"
แต่แทนที่จิญจมาณวิกาจะรู้สึกผิด กลับจาบจ้วงดุด่าใส่ร้ายพระพุทธองค์ต่อ หาว่าพระพุทธองค์ทรงปัดและบ่ายเบี่ยงไม่รับผิดชอบต่อบุตรในครรภ์ เทพเทวดารู้เห็นการกระทำอันเป็นบาปของจิญจมาณวิกา จึงแปลงกายเป็นหนู ปีนไต่ไปบนตัวนาง และกัดสายคาดผ้าที่ผูกท้องจนหลุดร่วงลงมากองที่พื้น 
ความจริงจึงปรากฏแก่คนทั้งหลายว่า นางมิได้ตั้งครรภ์ นางได้กล่าวตู่หาความใส่ร้ายพระพุทธองค์ คนทั้งหลายพากันลุกฮือขึ้นไล่ทุบตี พอออกไปพ้นประตูพระเชตวันมหาวิหาร นางก็ถูกแผ่นดินสูบ

ผลกรรมจากการถูกใส่ร้าย

พระพุทธเจ้าตรัสว่าเหตุ มาสู่ผลที่ถูกกล่าวตู่ เพราะเคยไปกล่าวตู่พระปัจเจกพุทธเจ้านามว่า “สุรภี” “ในชาติอื่น  ๆ    ในปางก่อน เราเกิดเป็นนักเลงชื่อว่าปุนาลิ ได้กล่าวตู่พระปัจเจกพุทธเจ้ามีนามว่าสุรภี ผู้ไม่ประทุษร้ายใคร”  ด้วยผลของการกระทำนั้น ทำให้ตกนรก เสวยทุกขเวทนาหลายพันปี  กล่าวตู่พระเถระนามนันทะ และทำให้ตกนรกถึง 100,000 ปี  และเศษของการกระทำ ทำให้ต้องได้รับการกล่าวตู่จากนางสุนทรี และนางจิญจมาณวิกา หรือข้อมูลในพุทธาปทานชื่อปุพพกัมมปิโลติพระพุทธเจ้า ตรัสบุพกรรมของตนไว้ว่า เพราะการกล่าวตู่พระเถระนามว่านันทะ ผู้เป็นสาวกของพระพุทธเจ้า ผู้ครอบงำอันตรายทั้งปวง เราจึงเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในนรกเป็นเวลานาน เราเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในนรก เป็นเวลานานถึง 100,000 ปี ครั้นได้เกิดเป็นมนุษย์ ก็ได้รับการกล่าวตู่มาก ด้วยผลกรรมที่เหลืออยู่นั้น นางจิญจมาณวิกาจึงมากล่าวตู่เราด้วยคำไม่จริงท่ามกลางหมู่ชน
การถ่ายภาพแบบแอลบูเมน

การถ่ายภาพแบบแอลบูเมน (อังกฤษ: albumen print) ได้รับการเผยแพร่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1847 โดย Louis Désiré Blanquart-Evrard และเป็นวิธีถ่ายภาพทางการค้าครั้งแรก ที่ตีพิมพ์ลงในกระดาษ ในลักษณะเนกาทีฟ โดยใช้แอลบูเมนที่พบได้ในไข่ขาวผสมเข้ากับสารเคมีบนกระดาษ จนภาพจัดเจนขึ้นเป็นภาพโพซิทีฟ วิธีนี้ใช้กันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1855 จนถึงเปลี่ยนศตวรรษที่ 20 โดยมีจุดสูงสุดระหว่างปี ค.ศ. 1860-90 จนช่วงกลางศตวรรษที่ 19 วิธีถ่ายภาพแบบการ์ตเดอวีซิตได้รับความนิยมกว่าวิธีแบบแอลบูเมน
หาดปากเมง

หาดปากเมง (อังกฤษ: Pak Meng Beach) ชายหาดแห่งหนึ่งในประเทศไทย ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลไม้ฝาด อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม ซึ่งอยู่ใกล้กัน เป็นชายหาดแห่งหนึ่งที่ขึ้นชื่อและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับนิยมของจังหวัดตรัง ได้ชื่อว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งแรก ๆ ที่ผู้คนมักคิดถึงและไปท่องเที่ยวของจังหวัดตรัง
หาดปากเมง อยู่ห่างตัวอำเภอเมืองตรังประมาณ 35 กิโลเมตร เป็นชายหาดรูปพระจันทร์เสี้ยวติดทะเลอันดามัน ของมหาสมุทรอินเดีย เมื่อน้ำลดลงต่ำสุดจะมีความกว้างขวาง 500 เมตร จนสามารถขับรถยนต์ลงไปได้ เพราะทรายมีความหนาแน่นเพียงพอที่จะรองรับน้ำหนักรถได้ มีจุดสังเกต คือ เขารูปคล้ายคนขนาดยักษ์นอนหงายอยู่ มีชื่อเรียกว่า "เขาเมง" หรือ "เกาะเมง" อันที่มาของชื่อเรียก ซึ่งมาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องของเฒ่าเมง ผู้เฒ่าชาวประมงที่กำลังจะแต่งงานลูกสาวชื่อ มุก กับพระยาลันตา มีความงามอย่างยิ่งยามพระอาทิตย์ตก ขนาบด้วยแนวต้นสนทะเลยาว 5 กิโลเมตร ถัดออกไปทางอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมยังมีสะพานคอนกรีต 2 แห่ง ที่นิยมใช้เป็นสถานที่ตกปลาอีกด้วย
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นสถานที่ตั้งของท่าเรือปากเมง ซึ่งเป็นท่าเรือที่รับส่งนักท่องเที่ยวเดินทางไปเที่ยวยังเกาะต่าง ๆ ที่อยู่ในบริเวณทะเลจังหวัดตรัง เช่น เกาะมุก, ถ้ำมรกต, เกาะไหง
ฮันนิบาล เล็กเตอร์

ภาพยนตร์

ฮันนิบาล เล็กเตอร์ ถูกกล่าวถึงในภาพยนตร์ครั้งแรกในปี 1981 แต่เป็นที่รู้จักดีในปี 1991 จากเรื่อง The Silence of the Lambs โดยผู้แสดงนำที่ทำให้ตัวละครนี้ถูกกล่าวถึงคือ แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (Anthony Hopkins)ดาราชั้นนำชาวเวลส์ ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเขาสามารถถ่ายทอดบุคลิกของฮันนิบาลในโลกภาพยนตร์ได้ใกล้เคียงกับ ฮันนิบาลในโลกวรรณกรรม
นานาเซะ นิชิโนะ

อาชีพ

ในปี 2011 เธอคัดเลือกโนกิซากะ46และได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 36 คน สมาชิกรุ่นแรกต่อมาเธอได้รับเลือกเป็นหนึ่งในสมาชิกเลือกสำหรับการเปิดตัวของพวกเขาเพลง Guruguru Cartain ปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2012 ในวันที่ 8 พฤศจิกายน 2012 เธอเปิดตัวเป็นนางแบบพร้อมกับไม ชิระอิชิที่เป็นสมาชิกของโนกิซากะ46ด้วย
เธอเข้ามามีตำแหน่งเซ็นเตอร์เป็นครั้งแรกใน โนกิซากะ46 ซิงเกิ้ลที่ 8 กิซุอิตะระคะตะโอะโมะอิ ของพวกเขา ซึ่งได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 2 เมษายน 2014 เธอได้เป็นเซ็นเตอร์ 2 ซิงเกิ้ลต่อกัน ก่อนที่จะสูญเสียตำแหน่งที่ เธอได้กลับมาที่ตำแหน่งเซ็นเตอร์ ในซิงเกิ้ลที่ 11 ของวง อิโนะชิ วะ อุสึกุชิ ซึ่งได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2015และปัจจุบัน เธอได้เป็น เซ็นเตอร์ทั้งหมด 7 ครั้งเยอะที่สุดในวง โดยแบ่งเป็น เซ็นเตอร์เดี่ยว 4 ซิงเกิ้ล และ W center 3 ซิงเกิ้ล
เธอปรากฏตัวในนิตยสารแฟชั่น non-no เป็นนางแบบพิเศษที่เริ่มต้นด้วยปัญหามิถุนายน 2015  ในเดือนกรกฎาคมปี 2015 เธอจะได้เล่นบทบาทแสดงนำในละครโนกิซากะ ฮะสึโมะริ เบะมาซุ
ค้างคาวสเปกตรัม

ลักษณะ

ค้างคาวสเปกตรัมจัดเป็นค้างคาวขนาดใหญ่ ถือเป็นค้างคาวขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในซีกโลกใหม่ โดยมีความกว้างของปีกเมื่อกางออกได้ถึง 60–91.4 เซนติเมตร (24–36 นิ้ว) โดยมีตัวอย่างที่กว้างมากกว่า 100 เซนติเมตร (39 นิ้ว) ความยาวลำตัว 12.5–13.5 เซนติเมตร (4.9–5.3 นิ้ว) และมีน้ำหนักประมาณ 145–190 กรัม (5.1–6.7 ออนซ์)
ถูกเรียกว่าเป็นค้างคาวแวมไพร์แปลง (ซึ่งมิใช่ Megadermatidae ที่พบในทวีปเอเชีย) ด้วยมีพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกับค้างคาวแวมไพร์ หรือค้างคาวดูดเลือด หากแต่ค้างคาวผีจะไม่ดูดเลือดเป็นอาหาร แต่จะมีพฤติกรรมบินโฉบสัตว์อื่นกินเป็นอาหาร เช่น หนู และนก โดยเฉพาะนกพิราบ หรือแม้แต่ค้างคาวเหมือนกัน สามารถบินโฉบจับได้ทั้งบนพื้นและกลางอากาศ ด้วยการใช้ประสาทสัมผัสที่ดีเลิศทางการดมและฟังเสียงจากระบบเอคโคโลเคชั่น ที่ฟังจากเสียงสะท้อนจากวัตถุที่มันปล่อยเสียงออกมาคล้ายกับโซนาร์

ถิ่นที่อยู่

กระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นของภูมิภาคอเมริกากลาง ตั้งแต่ ตอนใต้ของเม็กซิโก จนถึงตอนเหนือของบราซิล และหมู่เกาะต่าง ๆ ของตรินิแดด

การหากิน

ค้างคาวสเปกตรัม ออกหากินในเวลากลางคืนเหมือนค้างคาวชนิดอื่น สามารถจับสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าและแข็งแรงกว่าได้รวมถึงเหยื่อที่มีกลิ่นแรง บางครั้งเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ หรือสัตว์เลื้อยคลาน โดยจะโจมตีขณะอยู่บนกิ่งไม้มากกว่าหลบอยู่ในโพรง แต่อัตราน้ำหนักของเหยื่อโดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 20–150 กรัม (0.71–5.3 ออนซ์) ซึ่งเท่ากับน้ำหนักของตัวมันเอง และพบว่าสามารถกินนกที่แตกต่างกันได้มากถึง 18 ชนิด รวมถึงสัตว์ขนาดเล็กอย่างแมลง เช่น จิ้งหรีด, จักจั่น ด้วย
อารยธรรมซิคละดีส

ประวัติ

ความสำคัญของอารยธรรมซิคละดีสของปลายยุคหินใหม่ และต้นยุคสำริด อยู่ที่รูปสลักสตรีแบบแบนราบที่แกะจากหินอ่อนสีขาวบนเกาะหลายร้อยปีก่อนยุคสำริดตอนกลางจะรุ่งเรือง ("อารยธรรมมิโนอัน") ทางตอนใต้ในครีต รูปสลักหินอ่อนเหล่านี้ถูกโจรกรรมจากสุสานเพื่อสนองความต้องการสิ่งของโบราณอารยธรรมซิคละดีสของตลาดมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ประมาณกันว่าเพียง 40% ของรูปสลัก 1,400 ชิ้นเท่านั้นที่พบที่ทราบที่มาดั้งเดิม เพราะผู้ลักสิ่งมีค่าเหล่านี้ได้ทำการทำลายหลักฐานไปเสียสิ้น
ภวริศา พุทธวิบูลย์

ประวัติ

ภวริศา พุทธวิบูลย์ เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 โดยเธอเป็นบุตรคนเดียวของครอบครัว ต่อมา เธอทำการเปลี่ยนชื่อ จากชื่อเดิม คือ 'เมทิกา' เป็น 'ภวริศา' และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน

การศึกษา

เธอจบการศึกษาในระดับอนุบาลและประถมศึกษา ที่โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ จบการศึกษาในระดับตอนมัธยมศึกษาที่นานาชาติ The American school of bangkok จบการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยที่ Northumbria university

วงการบันเทิง

เข้าวงการตอนอายุ 17 เพราะไปแคสหนังเรื่องแรก คือ เรื่องเขี้ยวอาฆาต ของพี่พจน อานนท์ (พระนครฟิลม์) โดยตอนนี้เธอยังไม่มีสังกัดที่แน่นอน ยังคงเป็นนักแสดงอิสระ
สุพิทย์ วรอุทัย

การศึกษา

จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม จากนั้นเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 8 รุ่นเดียวกับ พลเอก ยุทธศักดิ์ ศศิประภา อดีตรองนายกรัฐมนตรี , พลเอก กิตติ รัตนฉายา อดีตแม่ทัพภาคที่ 4
เอริก โกรแฟล

ประวัติ

เอริก โกรแฟล เกิดและเติบโตในแก็งแปร์ ประเทศฝรั่งเศส (บนชายฝั่งตะวันตก) เอริกยังคงอาศัยอยู่ที่นั่นตอนที่เขาไม่ได้เดินทางไปแข่งขันทั่วโลก เขาเริ่มยิงปืนลมเมื่ออายุได้แปดขวบ เมื่ออายุ 10 ปีก็เริ่มยิงปืนพกเป็นครั้งแรกและเอริกก็ได้เข้าร่วมการแข่งขันภายในปีเดียวกันนี้ เขาชนะการแข่งขันชิงแชมป์ประเทศฝรั่งเศสเมื่ออายุได้ 15 ปี และเข้าแข่งขันรายการระดับโลกเป็นครั้งแรกเมื่ออายุได้ 18 ปี เอริกอุทิศตนสามชั่วโมงต่อวัน ร่วมห้าวันต่อหนึ่งสัปดาห์ในการเตรียมตัวสำหรับกีฬาของเขา ในแต่ละวัน เขาต้องฝึกการยิงในค่ายทหารรวมถึงการฝึกฝนทางกายภาพ ตามแนวคิด "เทคนิคพื้นฐานของกีฬานี้ คือการมีทักษะ ที่ซึ่งคุณจำเป็นต้องมีการคิดแบบหุ่นยนต์" ซึ่งในการยิงปืนรณยุทธ ผู้เข้าแข่งขันจะต้องยิงจากตำแหน่ง, สถานที่ และมุมที่แตกต่างกัน โดยการยิงมักมาจากการเคลื่อนย้ายหรือเป้าเคลื่อนที่ นักกีฬาทุกคนล้วนมีความเชี่ยวชาญระดับสูง ในขอบเขตของผู้เข้าแข่งขันระดับท็อปจะได้รับผ่านการฝึกฝนทางกายภาพ ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญมาก
นอกจากการฝึกรณยุทธที่หลากหลายแล้ว เอริกยังใช้เวลาหลายชั่วโมงในการบรรจุกระสุนในแต่ละวัน โกรแฟลกล่าวว่าการบรรจุกระสุนของตนเองเป็นสิ่งที่ต้องทำให้มีประสิทธิภาพเป็นอย่างมาก และผู้เข้าแข่งขันหลายคนก็ทำเช่นนี้เพราะช่วยให้พวกเขาสามารถควบคุมทุกอย่างที่เกี่ยวกับกระสุนของพวกเขาได้

การรับรอง

โกรแฟลได้รับการสนับสนุน, เป็นผู้แทนประจำ และเป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียงของ ทานโฟกลิโอ (ผู้ผลิตปืนพก), ซีมอร์ (ผู้ผลิตอุปกรณ์ช่วยเล็ง), อาร์มสกอร์, โนเบลสปอร์ท, ซีซีไอ, ฟรอนเทียร์, ดิลลอนพรีซิชัน, จีเอสไออินเตอร์เนชันแนลอิงค์, สปรินโกยูเอสเอ, โวล์ฟกันสปริงส์, อาร์เอชที (เรสคอมพ์แฮนด์กันเทคโนโลยี), ซีอาร์สปีด, ดีชอร์ท, โบลเล, อีเอชพี (อิเล็กทรอนิกส์เฮียริงโปรเทคชัน) และการถ่ายภาพอื่นบางรายการที่เกี่ยวข้อง เช่น ไซเบอร์กัน (ผู้นำระดับโลกในแอร์ซอฟท์กัน), กีเบิลส์ (นิตยสารยิงปืนฝรั่งเศส)
ชาเบลกลาง

ชาเบลลาฮากลาง (โซมาลี: Shabeellaha Dhexe, pronunciation  อาหรับ: شبيلي الوسطى‎) เป็นภูมิภาคของโซมาเลีย ซึ่งมีเมืองหลวงคือ Jawhar  พื้นที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งของมหาสมุทรอินเดียทางตอนเหนือของโมกาดิชูและครอบคลุมพื้นที่ 22,663 ตารางกิโลเมตร  มันตั้งชื่อตามแม่น้ำชาเบลลาฮาโจเอล ("ชาเบลกลาง")  ในปี 2551 จำนวนประชากรประมาณ 863,000 คน.   เผ่าที่สำคัญที่สุดคือ Hawiye 
บริเวณนี้เคยเป็นที่รู้จักในนาม ขนมปังแห่งโซมาเลีย แต่ทุกวันนี้มันเป็นสถานที่ที่มีความอดอยาก  สหประชาชาติให้อาหารประชากรมากกว่า 1.2 ล้านคนในภูมิภาคนี้
โรงเรียนชื่นชมพิทยาคาร

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนชื่นชมพิทยาคาร ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2520 ตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ เป็นโรงเรียนมัธยม ประจำตำบล ในปีการศึกษาแรกคือปีพ.ศ. 2520 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอน 2 ห้องเรียน ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในเนื้อที่ 52 ไร่ 1 งาน เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2520 โดยมีนายวิศิษฏ์ หิรัณยโกวิท เป็นผู้บริหารคนแรก
ปัจจุบันมีการเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 โรงเรียชื่นชมพิทยาคาร ได้เข้าเป็นศูนย์วัฒนธรรมในสถานศึกษาแห่งเดียวของอำเภอชื่นชและเป็นโรงเรียนในฝัน ตามโครงการ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝันม

อาคารเรียน

โรงเรียนชื่นชมพิทยาคาร ตั้งขึ้นในที่ดินสาธารณประโยชน์ บ้านหนองหว้า ตำบลชื่นชม อำเภอชื่นชม จังหวัดมหาสารคาม ในเนื่อที่ 52 ไร่ 1 งาน ภายในประกอบด้วยอาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารเอนกประสงค์ 3 หลัง อาคารหอประชุม โรงอาหาร สนามฟุตบอล สนามวอลเลย์บอลและสนามบาสเกตบอล
ตลาดน้ำดำเนินสะดวก

ตลาดน้ำดำเนินสะดวก  ตั้งอยู่ใน จังหวัดราชบุรี และยังเชื่อมไปถึง จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดสมุทรสงครามเข้าด้วยกันตลาดน้ำดำเนินสะดวกจะเริ่มค้าขายกันตั้งแต่ 08.00-12.00 น. สินค้าที่มีให้เลือกซื้อ ก็จะมีทั้งของกิน ของใช้ และของที่ระลึกมากมาย รวมถึงสินค้าหัตถกรรม ซึ่งเป็นที่นิยมของชาวต่างชาติ

ประวัติ

คลองดำเนินสะดวก เป็นนามพระราชทานจากรัชกาลที่ 5 เป็นคลองที่ขุดด้วยแรงงานคนซึ่งขุดได้ตรงและยาวที่สุดในประเทศ จากพระราชดำริของรัชกาลที่ 4  ที่ทรงพระประสงค์ให้ขุดคลองเชื่อมต่อระหว่างแม่น้ำแม่กลองและแม่น้ำท่าจีน  เพื่อประโยชน์ในการคมนาคมและการค้าขาย คลองดำเนินสะดวก  ใช้เวลาในการขุด 2ปีเศษ จากปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 4 แล้วเสร็จต้นรัชกาลที่ 5 มีความยาวประมาณ 32 กิโลเมตรมีซอยน้อยแยกออกไปอีกประมาณ 200 คลอง ตลาดน้ำดำเนินสะดวก หรือที่ชาวบ้านเรียกว่าตลาดน้ำคลองต้นเข็ม
สักประมาณ 30 ปีที่แล้ว ตลาดน้ำดำเนินสะดวกอยู่ที่คลองลัดพลี หนาแน่นช่วงปากคลองต่อกับคลองดำเนินสะดวก ซึ่งอยู่ตรงข้ามตลาดน้ำปัจจุบัน(ฝั่งตรงตลาดน้ำดำเนินสะดวก) มีเรือพายแท้ ๆ จากชาวสวนแน่นขนด สามารถเดินข้ามคลองได้โดยเหยียบไปบนเรือเหล่านั้น ปี 2514-2516 ตลาดน้ำคลองลัดพลีเป็นช่วงที่มีความเจริญมาก มีการค้าขายกับอย่างสนุกสนาน โดยมีนักท่องเที่ยวแต่ชาวต่างชาติ จนมีนายทุนได้ทำการขุดคลองเทียมขึ้นมา ระหว่างคลองลัดพลี และคลองดำเนินสะดวก หวังที่จะทำเป็นแหล่งท่องเที่ยวแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ตั้งแต่ลาดน้ำที่แท้จริงหายไป (20กว่าปีมาแล้ว) ซึ่งตลาดน้ำในปัจจุบันนี้ เป็นเพียงการสตาฟตลาดน้ำในอดีตให้คงอยู่เท่านั้น อย่างไรก็ตามตลาดน้ำดำเนินที่เก่าแก่กว่าร้อยปี ยังคงมีมนต์ขลังเป็นตลาดน้ำที่ยังคงเป็นของจริง ยังมีจากแม่ค้าที่นำผลไม้จากสวนมาขาย หรือบางครั้งอาจรับผลไม้มาจากรถบรรทุกที่อื่นขาย เป็นอะไรสุดท้ายที่ควรไปชม

บริการเสริมการท่องเที่ยว

ตลาดน้ำดำเนินสะดวก ยังมีบริการเรือเช่านำเที่ยว เรือพาย ราคา 300 บาท เรือหางยาว ราคา 600 บาท นั่งได้ประมาณ 8 คน พาไปดูสวน การทำน้ำตาลสด ใช้เวลาประมาณ 45 นาที สามารถสอบถามเพิ่มเติมได้ที่ ศูนย์ประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวอำเภอดำเนินสะดวก  ห่างจากตลาดน้ำดำเนินสะดวกออกมาประมาณ 1 กิโลเมตร มีการบริการนั่งช้าง ชมตลาดน้ำดำเนินสะดวก  มีสถานีตำรวจค่อยให้บริการนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติทางด้านภาษาและค่อยตรวจสอบทางด้านราคาสินค้าให้แก่นักท่องเที่ยว ทางด้านอาหาร มีเรือบริการพายมาขายตามข้างทาง ทางด้านการเงิน มีธนาคาร กรุงไทย และ ธนาคารอยุธยา บริการทางด้านการเงินสำหรับการแลกเปลี่ยนเงินตราและการตรวจสอบอัตราการแลกเปลี่ยน
รีเฟล็กซ์

รีเฟล็กซ์ หรือ ปฏิกิริยารีเฟล็กซ์ (อังกฤษ: Reflex) เป็นการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยนอกการควบคุมของจิตใจ (involuntary) ที่เกิดขึ้นอย่างแทบฉับพลันทันที (instantaneous) เพื่อเป็นการตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้น (stimulus) โดยปกติและเมื่อหมายถึงรีเฟล็กซ์ของมนุษย์แล้ว รีเฟล็กซ์จะเกิดผ่านระบบการนำกระแสประสาทที่เรียกว่า วงรีเฟล็กซ์ (reflex arc) ซึ่งเมื่อกล่าวถึงสัตว์ประเภทอื่นๆ คำว่ารีเฟล็กซ์อาจมีรายละเอียดของความหมายที่แตกต่างกันออกไปได้

เวลาตอบโต้

เวลาตอบโต้ (reaction time หรือ latency) คือช่วงเวลาที่ร่างกายเริ่มรับสัญญาณความรู้สึกจากสิ่งกระตุ้น จนร่างกายมีการตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้นนั้น
เวลาของปฏิกิริยาต่อสิ่งกระตุ้นสามารถมองเห็นได้ มักอยู่ในช่วงเวลา 150 ถึง 300 มิลลิวินาที (millisecond)
กระทรวงวัฒนธรรม (ประเทศไทย)

ประวัติ

การดำเนินงานด้านวัฒนธรรมของชาติ มีการพัฒนาปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงมาหลายยุคสมัย รูปแบบของหน่วยงานเริ่มจากกองวัฒนธรรม สภาวัฒนธรรมแห่งชาติและจัดตั้งเป็นกระทรวงวัฒนธรรมเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2495 โดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมด้วย ใน พ.ศ. 2501 เนื่องจากสภาวะผันแปรทางการเมือง กระทรวงวัฒนธรรมจึงถูกยุบเลิกตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม โดยโอนย้ายไปสังกัดกระทรวงศึกษาธิการและอื่นๆ
ต่อมากระทรวงวัฒนธรรมได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ถือเป็น 1 ใน 20 กระทรวงหลักของประเทศตามนโยบายปฏิรูประบบราชการของรัฐบาล
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559 พระราชบัญญัติส่งเสริมกิจการฮัจย์ (ฉบับที่ 3) มีผลบังคับใช้ ส่งผลให้ปลัดกระทรวงวัฒนธรรมต้องเป็นกรรมการในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย โดยมีกฤษศญพงษ์ ศิริ ปลัดกระทรวงวัฒนธรรมคนแรกที่เป็นกรรมการในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย

ตราสัญลักษณ์

ตราแรกของกระทรวงวัฒนธรรมนั้นเป็นรูปพระพรหม 4 หน้า 4 หัตถ์ ประทับอยู่บนดอกบัวบานโผล่จากน้ำ หัตถ์ซ้ายบนถือสมุดดำ (หมายถึงศิลปวิทยา) หัตถ์ซ้ายล่างถือประคำ (เกี่ยวกับคะแนนนับ) หัตถ์ขวาบนถือช้อนตักเนย (แสดงว่าไม่มีอาวุธอย่างไร) หัตถ์ขวาล่างถือหม้อน้ำ (เกี่ยวกับน้ำอมฤต) ภายในกรอบวงกลมเบื้องล่างมีอักษร "กระทรวงวัฒนธรรม"
ตราสัญลักษณ์เป็นรูปดวงประทีปภายในบุษบก เหนือหมู่ลายเมฆหมอก หมายถึง ปัญญาซึ่งเป็นรากฐานของวัฒนธรรม กรมศิลปากรเป็นผู้ออกแบบโดยศึกษาจากรูปแบบตราสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ เมื่อ พ.ศ. 2485 และนำมาดัดแปลงปรับรูปแบบให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้น
กบฏต่อแผ่นดิน

กบฏต่อแผ่นดิน (อังกฤษ: High treason) เป็นความผิดทางอาญาในการทรยศต่อประเทศของตนเองซึ่งครอบคลุมการกระทำต่างๆ ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อประเทศของตนเอง ที่รวมทั้งการเข้าร่วมสงคราม, การพยายามโค่นล้มรัฐบาล, การสืบความลับทางการทหารหรือทางการทูต, หรือการพยายามสังหารผู้นำของประเทศ
การ “กบฏต่อแผ่นดิน” อยู่บนพื้นฐานที่ว่าผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต้องมีความสวามิภักดิ์ต่อประเทศที่ตนจงใจที่จะทำร้ายเช่นการเป็นประชาชนของประเทศนั้น แต่การมีที่อยู่อาศัยในประเทศหรือรัฐก็พอเพียง ชาวต่างประเทศที่เป็นสายลับ, ผู้ล่าสังหาร, และผู้ก่อการร้ายแม้ว่าจะไม่เข้าข่ายการเป็นกบฏต่อแผ่นดินอาจจะถูกฟ้องร้องและลงโทษในข้อหาเป็นสายลับ, เป็นผู้ล่าสังหาร, และเป็นผู้ก่อการร้าย แต่ในปัจจุบันผู้ต้องสงสัยในกรณีเหล่านี้มักจะถูกเนรเทศหลังจากถูกจับ
ในประวัติศาสตร์ในประเทศที่ใช้ระบบคอมมอนลอว์ (common law) ข้อหาการกบฏต่อแผ่นดินแตกต่างจากกบฏย่อย (petty treason) ซึ่งเป็นการฆ่าผู้มีอำนาจเหนือกว่าตามกฎหมายเช่นผู้รับใช้ฆ่านายซึ่งถือว่าเป็นกรณีการฆาตกรรมที่หนักกว่าปกติ แต่กฎหมายครอบคลุมการกบฏย่อยถูกยุบเลิกกันไปจากประเทศต่างๆ เกือบทั้งสิ้น แนวคิดเกี่ยวกับกบฏย่อยจึงหายไป ในปัจจุบันคำว่า “กบฏ” จึงมักจะหมายถึงการ “กบฏต่อแผ่นดิน”
ข้อสังเกตในกฎหมายของแคนาดาแยก “กบฏ” และ “กบฏต่อแผ่นดิน” เป็นสองกรณีแต่อันที่จริงแล้วในทั้งสองกรณีเป็นการกล่าวถึงการกบฏต่อแผ่นดินในประวัติศาสตร์
ทองเนื้อเก้า

ประวัติ

นำมาทำเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530 นำแสดงโดยอภิรดี ภวภูตานนท์ มารับบทลำยอง ร่วมด้วยโกวิท วัฒนกุล, พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, สาวิตรี สามิภักดิ์, บุญส่ง ดวงดารา, จุรี โอศิริ, วิทยา สุขดำรงค์, จักรกฤษณ์ คชรัตน์
ถัดมาในปี พ.ศ. 2540 นำมาทำใหม่โดยได้รชนีกร พันธุ์มณี มารับบทลำยอง ร่วมด้วยนักแสดงอื่นอย่างบิลลี่ โอแกน, เจสัน ยัง, วันวิสาข์ ดำขำ, ปณิษฐา ตัณฑนาวิวัฒน์, เปียเชอร์ คริสเตนเซ่น, น้ำทิพย์ เสียมทอง, มยุริญ ผ่องผุดพันธุ์, อัจฉรา เหลืองสวัสดิ์, ครรชิต ขวัญประชา, อมรา อัศวนันท์, อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ โดยละครทั้ง 2 ฉบับผลิตโดยค่ายดาราวิดีโอ ออกอากาศทางช่อง 7 และกำกับโดยมานพ สัมมาบัติ
ในปี พ.ศ. 2556 กลับมาสร้างอีกครั้งออกอากาศทางช่อง 3 กำกับการแสดงโดยพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง รับบทลำยองโดยวรนุช ภิรมย์ภักดี ร่วมด้วยณัฐวุฒิ สะกิดใจ, จิรายุ ตั้งศรีสุข, ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ, พิศาล อัครเศรณี, ธนากร โปษยานนท์, ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา, ญาณี ตราโมท, อำภา ภูษิต, ชลิต เฟื่องอารมย์, โชติรส ชโยวรรณ, วิรากานต์ เสณีตันติกุล, ณฉัตร จันทพันธ์, อรรถพล เทศทะวงศ์, ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์, ณิชชาพัณณ์ ชุณหะวงศ์วสุ, สุมณทิพย์ เหลืองอุทัย
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

สัญลักษณ์ประจำสาขา

"สิงห์นครพิงค์" เป็นตราสัญลักษณ์ประจำหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ โดยมีความเป็นมาเนื่องจากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ถูกก่อตั้งขึ้นมาเป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น โดยที่ตั้งมหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ในวิทยาเขตเวียงบัว อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีพระธาตุดอยสุเทพเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดเชียงใหม่ ประกอบชัยภูมิที่ตั้งมหาวิทยาลัยถูกล้อมด้วยชุมชนเมืองเชียงใหม่ จึงเป็นที่มาของคำว่านครพิงค์ หรือชื่อเดิมของเมืองเชียงใหม่ จึงเป็นที่มาทั้งหมดของ สิงห์นครพิงค์ หรือ สิงห์ชมพู

คำขวัญ

รปศ. รวมใจเป็นหนึ่ง เพื่อประเทศชาติและปวงชนชาวไทย
พระยาขร

ประวัติ

พญาขร เป็นโอรสองค์ที่ ๔ ของท้าวลัสเตียนกับนางรัชฎา น้องชายร่วมบิดามารดาของทศกัณฐ์  กุมภกรรณ  พิเภก  ทูษณ์ ตรีเศียร และนางสำมนักขา    พญาขรเป็นกษัตริย์เมืองโรมคัลองค์ที่ ๑ มีบทบาทแค่ตอนที่ นางสำมนักขา ผู้เป็นน้องสาว แค้น พระรามและได้มาขอความช่วยเหลือ ให้ไปฆ่าพระราม แต่สุดท้าย พระยาขร ก็โดนพระรามแผลงศร ตายในที่สุด

ลักษณะและสี

สีเขียว ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฎจีบ
บุญดีผีคุ้ม

เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวของอาจารย์บุญดี สุดท้ายก็มาเป็นหมอผีเพราะความคิดถึงลูกของตน แต่เพราะความคิดถึงลูกชายที่ตายไปเพราะหนีพ่ออกไปแว๊นมอเตอร์ไซค์จนรถคว่ำ อาจารย์บุญดีจึงพยายามศึกษาเรื่องของภูตผีและจิตวิญญาณจนสามารถติดต่อกับลูกชายได้ และกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องผีไปโดยปริยาย
อาจารย์บุญดีมีลูกศิษย์ 1 คนนั่นคือ ไอ้แกลบ และลูกอีก 1 คนคือ บุญเลิศ อาจารย์พักอยู่ที่บ้านเช่าของป้าอัม (เจ้าของร้านขายอาหารตามสั่ง) เพื่อเปิดกิจการปราบผีและแก้ปัญหาให้กับคนที่มีปัญหาเรื่องผี รวมถึงช่วยผีที่มีปัญหากับคน หรือในหมู่ผีๆ ด้วยกันเอง
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้อาจารย์บุญดีได้เจอกับ ขวัญ (ลูกชายป้าอัม) ชายผู้มีสัมผัสพิเศษหรือเซนส์สามารถมองเห็นผีได้ ซึ่งขวัญนั้นเป็นคนที่กลัวผีมาก และยังเป็นคนที่ไปปรึกษาอาจารย์บุญดีเรื่องผีอยู่เสมอ ส่วนผีที่มาก่อกวนขวัญอยู่เป็นประจำคือ ผีลุงศักดิ์ (สามีป้าประนอม เจ้าของมินิมาร์ท) สาเหตุที่ลุงสักต้องมาหาขวัญบ่อยๆ นั้นเป็นเพราะลุงศักดิ์เห็นว่าขวัญเป็นคนดี จึงอยากจะให้ขวัญดูแลขิง ลูกสาวแทนตน แต่ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เพราะขิงกับขวัญดไม่ถูกกัน และมักจะมีปากเสียงกันอยู่เป็นประจำ

ไตเติ้ลเริ่มเรื่อง

บุญดีผีคุ้ม ร้องโดย วีรชัย-จุฑาทิพย์ ตอนที่ 1-29

ไตเติ้ลจบเรื่อง

บุญดีผีคุ้ม ร้องโดย วีรชัย-จุฑาทิพย์ ตอนที่ 1-29
คลองสุนัขหอน

คลองสุนัขหอน เป็นคลองสายหนึ่งที่เชื่อมระหว่างแม่น้ำท่าจีนในจังหวัดสมุทรสาคร กับแม่น้ำแม่กลองในจังหวัดสมุทรสงคราม ในอดีตเป็นที่ตั้งชุมชนและเป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญแห่งหนึ่ง

ประวัติ

ชื่อคลองสุนัขหอนนั้น ไม่ปรากฏที่มาแน่ชัด บ้างก็ว่าคนเรือขณะจอดเรือรอน้ำขึ้นนั้น จะได้ยินเสียงสุนัขหอนยามค่ำคืนชวนขนหัวลุกนัก บ้างก็ว่าในอดีตลำคลองนี้แทบไม่มีบ้านเรือนอาศัยอยู่ ครั้นชาวเรือจุดไต้หาปลา พายเรือ หรือแม้แต่พูดคุยเสียงดังจนสุนัขได้ยินก็จะหอนเป็นทอด ๆ บ้างก็ว่าในอดีตคลองนี้ผีดุ มักมีผีกระสือเพ่นพ่าน สุนัขจึงหอน ก็ว่า และด้วยชื่อเสียงของคลองสุนัขหอนเป็นที่เลื่องลือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จไปทอดพระเนตรคลองนี้ก่อนจะเสด็จไปอัมพวา
คลองสุนัขหอนมีมาแต่สมัยกรงศรีอยุธยาแล้วจนเกิดชุมชนเรียกว่า ตำบลสุนัขหอน ซึ่งปรากฏใน นิราศท่าดินแดง ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก นิราศตามเสด็จลำน้ำน้อย ของพระยาตรัง ส่วน นิราศพระแท่นดงรัง ของสามเณรกลั่น อธิบายไว้ว่า "...ถึงเขตแขวงแหล่งหลักสุนัขหอน เรือสลอนรายรอถือถ่อไสว ทั้งพ่วงแพแซ่ซ้อนอีกมอญไทย บ้างมาไปปะกันเสียงครั่นครื้น..." ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าให้สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) เป็นแม่กองขุดคลองสุนัขหอนเมื่อปี พ.ศ. 2377 โดยใช้แรงงานกุลีจีน และขอแรงกระบือจากชาวบ้านด้วย คิดเป็นเงิน 102 ชั่ง 4 ตำลึง 1 สลึง 1 เฟื้อง แต่เสร็จเมื่อปีใดไม่ปรากฏ
ปัจจุบันตำบลสุนัขหอนได้เปลี่ยนชื่อเป็นตำบลลาดยาว ขึ้นกับอำเภอเมืองสมุทรสงคราม คลองสุนัขหอนยังคงเป็นเส้นทางคมนาคมของคนในท้องถิ่น และเป็นสถานท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ที่นักท่องเที่ยวสามารถชมหิ่งห้อยยามค่ำคืน

ลักษณะ

คลองสุนัขหอนเป็นคลองที่แยกจากแม่น้ำท่าจีน ผ่านตำบลท่าจีน ตำบลบางกระเจ้า ตำบลบ้านบ่อ ตำบลบางโทรัด ตำบลกาหลง ตำบลนาโคก อำเภอเมืองสมุทรสาคร และตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว บรรจบกับแม่น้ำแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม ระยะทางยาวประมาณ 30 กิโลเมตร
นยายะ

ลัทธินยายะ (Nyaya; ภาษาสันสกฤต:ny-āyá) เป็นปรัชญาในศาสนาฮินดู คำว่านยายะมาจากภาษาสันสกฤตหมายถึงนำไปสู่ความจริงแท้ ลัทธินี้เริ่มขึ้นหลังพุทธกาลโดยมีฤๅษีโคตมะเป็นผู้แต่งนยายสูตร ต่อมาได้มีผู้แต่งคัมภีร์อธิบายความเพิ่มเติมต่อมาคือวาตสยายนะ แต่งนยายภาษยะ อุททโยตกระ แต่งวารติกะ และ วาจัสปติแต่งตาตปรยฎีกา ทำให้ได้คัมภีร์ในลัทธินยายะที่สมบูรณ์
ลัทธินี้มีความเห็นว่าชีวิตในโลกเต็มไปด้วยความทุกข์ และโมกษะเป็นสภาวะที่ดับทุกข์สิ้นเชิง ความทุกข์ของสัตว์โลกเกิดจากสังโยชน์หรือพันธนะเป็นเครื่องผูกมัดสรรพสัตว์ให้ติดอยู่ในสังสารวัฏ เหตุที่ทำให้เกิดโลกคือปรมาณูของธาตุทั้งสี่คือดินน้ำลมไฟ ปรมาณูของธาตุทั้งสี่นี้เกิดขึ้นเองไม่มีใครสร้างและทำลายได้ พระเจ้าทรงสร้างโลก โดยนำปรมาณูของธาตุทั้งสี่มารวมกันในสัดส่วนที่เหมาะสม และการทำลายโลกของพระเจ้าคือการที่ทรงแยกปรมาณูเหล่านี้ออกจากกัน ชีวาตมันหรือวิญญาณเป็นสภาวะที่เกิดขึ้นเองและดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ มนัสหรือจิตรเป็นสื่อในการรับรู้อารมณ์ของชีวาตมัน จนกระทั่งชีวาตมันบรรลุโมกษะจึงแยกออกจากมนัสได้โดยเด็ดขาด การเกิดคือการที่ชีวาตมันมาอาศัยในร่างกายและการตายคือการที่ชีวาตมันแยกออกจากร่างกาย
พรรคแห่งชาติชีน

พรรคแห่งชาติชีน (อังกฤษ: Chin National Party; พม่า: ချင်းအမျိုးသားပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่าที่เป็นตัวแทนของชาวชีน ในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2553 พรรคลงสมัครรับเลือกตั้งในรัฐชีน และได้ 2 ที่นั่งในสภาล่าง 2 ที่นั่งในสภาบน และ 5 ที่นั่งในสภาท้องถิ่น