google/wiki40b huggingface dataset:
โจเซฟ เชริดัน เล ฟานิว

โจเซฟ ทอมัส เชริดัน เล ฟานิว (อังกฤษ: Joseph Thomas Sheridan Le Fanu; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2357 - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416) เป็นนักประพันธ์แนวกอทิกชาวไอริชเชื้อสายฝรั่งเศสแห่งศตวรรษที่ 19 มีชายาว่า "บิดาแห่งเรื่องสยองขวัญของอังกฤษ" ผลงานเรื่องสั้นเรื่อง Camilla ไว้ด้วย เป็นผลงานอมตะและเป็นต้นแบบให้นักเขียนรุ่นหลังหลายคน รวมไปถึงแบรม สโตกเกอร์ (Bram Stoker) นับว่าเล ฟานิวเป็นผู้บุกเบิกนวนิยายสยองขวัญ ส่งต่อไปให้นักเขียนในยุควิกตอเรีย (ช่วงปี พ.ศ. 2380-2444) พัฒนารูปแบบต่อไป

ประวัติ

โจเซฟ เชริดัน เล ฟานิว เกิดที่กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ เรียนกฎหมายที่วิทยาลัยทรินิตี กรุงดับลิน เป็นนักเรียนดีเด่นและนักกิจกรรม เมื่อเรียนจบแล้วถูกเรียกตัวให้มาทำงานที่ศาล แต่เขาปฏิเสธเพราะอยากจะทำงานวรรณกรรมมากกว่า เขาเริ่มทำงานเป็นนักข่าวในปี พ.ศ. 2380 ปีต่อมาเรื่องสั้นสยองขวัญเรื่องแรกของเขาก็ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร Dublin University Magazine ชื่อว่า The Ghost and the Bone-Setter และต่อมาไม่กี่ปี เล ฟานิวก็ก้าวหน้าในอาชีพจนกลายเป็นแถวหน้าในวงการสื่อสิ่งพิมพ์ เป็นเจ้าของและมีหุ้นส่วนในหนังสือพิมพ์หลายหัว อาทิ The Warder, Statesman, Dublin Evening Mail, Dublin University Magazine
เขาได้อาศัยช่องทางที่เขาเป็นเจ้าของและหุ้นส่วนในการตีพิมพ์ผลงานของตัวเอง และแสดงความคิดทางการเมืองแบบอนุรักษนิยม เขาแต่งงานกับลูกสาวของหัวหน้าทนายความแห่งกรุงดับลิน ชื่อซูแซนนา เบนเนตต์ในปี พ.ศ. 2386 มีบุตรด้วยกัน 4 คน ภายหลังภรรยาของเขามีอาการทางโรคประสาทและเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2401 ทำให้เล ฟานิวเสียใจมาก กล่าวโทษตนเองว่าเป็นต้นเหตุการตายของภรรยา เขาใช้ชีวิตสันโดษ แยกตัวจากสังคม ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านและสำนักงาน ในช่วงที่เขาเก็บตัวเขาได้ออกผลงานเรื่องสั้นและนิยายออกมาจำนวนมาก อาทิ All in the Dark, A Lost Name, The Wyvern Mystery และ Willing to Die  และผลงานเด่นคือเรื่อง In a Glass Darkly ซึ่งรวมนิยายขนาดสั้นเรื่อง Camilla ไว้ด้วย เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับแวมไพร์เลสเบี้ยน ซึ่งกลายเป็นผลงานอมตะและเป็นต้นแบบให้แบรม สโตเกอร์ ผู้เขียน Dracula ด้วย
เล ฟานิวกลับสู่ชนบทในไอร์แลนด์ และเป็นแรงบันดาลใจให้เพื่อนของเขา แพทริก เคนเนดี เขียนเรื่อง D.U.M. เล ฟานิวเสียชีวิตในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416 ที่ดับลิน
บรีฌิต มาครง

ประวัติ

บรีฌิตเกิดที่อาเมียง เป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมดหกคน ของฌ็อง ทรอเญอ (Jean Trogneux; 2452–2537) กับซีมอน ปูฌอล (Simone Pujol; 2453–2541) ครอบครัวเป็นเจ้าของกิจการช็อกโกแล็ตทรอเญอรุ่นที่ 5 ซึ่งก่อตั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2415 ในอาเมียง ปัจจุบันเป็นที่รู้จักในชื่อฌ็อง ทรอเญอ (Jean Trogneux) โดยมีฌ็อง-อาแล็กซ็องดร์ ทรอเญอ (Jean-Alexandre Trogneux) ผู้เป็นหลานของเธอดูแลกิจการ

การทำงาน

ช่วงปี พ.ศ. 2523 บรีฌิตเป็นครูสอนวิชาวรรณกรรมที่กอแลฌลูว์ซี-แบร์เฌ (Collège Lucie-Berger) ในสทราซบูร์ (Strasbourg) ต่อมาช่วงปี พ.ศ. 2533 เธอสอนวิชาภาษาฝรั่งเศสและละตินที่ลีเซลาพรอวีด็องส์ (Lycée la Providence) ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายของคณะเยสุอิตในอาเมียง เธอพบกับแอมานุแอล มาครง ครั้งแรกที่นั่นในฐานะครูกับศิษย์ ซึ่งเธอได้สอนวิชาวรรณกรรมแก่มาครง และยังเป็นผู้รับผิดชอบห้องเรียนของมาครงเสียด้วย ความรักของทั้งคู่ถือว่าต่างวัยกันพอสมควรเพราะเธอและเขาอายุห่างกันถึง 24 ปี 8 เดือน มาครงกล่าวถึงความรักว่า "เป็นความรักที่ลี้ลับ สับสน ซุกซ่อนจากสายตาคนก่อนที่จะเผยตนออกมา"

การเมือง

บรีฌิตเคยลงแข่งขันเป็นนายกเทศมนตรีเมืองทรูชแตร์แช็ง (Truchtersheim) เมื่อปี พ.ศ. 2532 แต่พ่ายแพ้แก่คู่ชิง และถือเป็นประสบการณ์บนเส้นทางการเมืองเพียงครั้งเดียวของเธอ
บรีฌิตมีบทบาทในช่วงการรณรงค์หาเสียงของสามีเป็นอย่างสูง ที่ปรึกษาระดับสูงคนหนึ่งกล่าวว่า "การแสดงตัวตนของเธอคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา" บ้างก็กล่าวกันว่าเธอคือ "หนึ่งในไม่กี่คนที่เขาไว้ใจ" มาครงเคยกล่าวถึงภริยาไว้เมื่อตอนที่เขาได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสว่า "จะมีบทบาทเดิมที่เคยมีเสมอมา ผมจะไม่ให้เธออยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ"

ชีวิตส่วนตัว

บรีฌิตสมรสครั้งแรกกับอ็องเดร-หลุยส์ โอซีแยร์ (André-Louis Auzière) นายธนาคาร เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2517 มีบุตรด้วยกันสามคน แต่เดิมครอบครัวอาศัยอยู่ในเมืองทรูชแตร์แช็ง ก่อนย้ายไปอยู่เมืองอาเมียงเมื่อปี พ.ศ. 2534 ภายหลังเธอหย่ากับโอซีแยร์ในปี พ.ศ. 2549 และสมรสกับมาครงในปี พ.ศ. 2550
ยวน แม็คเกรเกอร์

ประวัติ

ยวน แม็คเกรเกอร์ เกิดที่เพิร์ธ ในสก็อตแลนด์ พออายุ 16 ปี เขาก็จากบ้านไปทำงานกับโรงละคร Perth Repertory ในสก็อตแลนด์ จากนั้น ก็อพยพไปยังลอนดอน เพื่อเรียนทางด้านการแสดงในโรงเรียนดนตรีและการแสดง Guildhall School of Music and Drama ภาพยนตร์เรื่องแรกที่เขาแสดงเป็นละครโทรทัศน์ของช่อง 4 เรื่อง Lipstick on Your Collar ในปี 1993 ในปีเดียวกัน เขาก็มีผลงานจอเงินเรื่องแรกเรื่อง Being Human
แม็คเกรเกอร์ มาโด่งดังในปี 1994 จากบท อเล็กซ์ ลอว์ นักหนังสือพิมพ์ที่ถูกจับข้อหาฆ่าคน  เรื่อง Shallow Grave กำกับโดย แดนนี่ บอยลี และต่อมาเขาได้ร่วมงานกับ บอยลี อีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง Trainspotting โดยรับบทเป็นคนติดยาในปี 1995 ในปี 1996 เขาได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง Emma แสดงร่วมกับแฟร้งค์ เชอร์ชิล และ กวินเน็ธ พัลโทรว์ และเรื่อง The Pillow Book ภาพยนตร์อีโรติกของ ปีเตอร์ กรีน่าเวย์ และภาพยนตร์แนวโรแมนติก คอเมดี้ ในบทของคนงานเหมืองแร่ที่ตกงาน เรื่อง Brassed Off ในปีต่อมา
และในปีเดียวกัน (1997) เขาได้ร่วมงานกับ บอยลี อีกครั้ง ในภาพยนตร์เรื่อง A Life Less Ordinary แม็คเกรเกอร์ แสดงร่วมกับ คาเมร่อน ดิแอซ และต่อมาได้รับบทหนุ่มชาวดัชที่ไปเกี้ยวพาราสีแม่ลูกคู่หนึ่งในภาพยนตร์เรื่อง A Serpent’s Kiss และในบทของหนุ่มไร้เดียงสาที่ต่อมาต้องกลายเป็นฆาตกรผู้ต้องสงสัยในเรื่อง Nightwatch และรับบทบาทนักดนตรีร็อก ในภาพยนตร์เรื่อง Velvet Goldmine และ Little Voice ในบทของพนักงานติดตั้งโทรศัพท์จอมขี้อาย (1998)
แม็คเกรเกอร์ ได้รับคัดเลือกให้รับบทโอบีวัน เคโนบี ซึ่งทำให้ชื่อเสียงของเขาเป็นที่รู้จักอย่างดีในภาพยนตร์เรื่อง สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น ของ จอร์จ ลูคัส ในปี 1999 และในปี 2001 เขาก็ได้รับคำชมอย่างมากจากภาพยนตร์เพลงของ บาซ ลูห์มานน์ เรื่อง Moulin Rouge! ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เพลง ที่ได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการร้องเพลงของเขา จนทำให้ลูห์มานน์ถึงขนาดกล่าวว่า เขาสามารถเป็น แฟร้งค์ ซินาทร้า ในยุคใหม่ได้ และในปีเดียวกัน แม็คเกรเกอร์ ก็มีผลงานในภาพยนตร์แนวสงครามของ ริดลี่ย์ สก็อต เรื่อง Black Hawk Down และเรื่องต่อมาที่เขารับบทร่วมกับ เรเน่ เซลเวเกอร์ ในภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ เรื่อง Down With Love และปีเดียวเขาก็ได้รับบทนำในหนังเรื่อง Big Fish ของผู้กำกับทิม เบอร์ตัน 
และในปี 2006 ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Miss Potter เมื่ออยู่นอกเหนือเวลาทำงานแม็คเกรเกอร์ยังสานต่อความฝันของเขาด้วยการขี่มอเตอร์ไซค์ข้ามโลกเป็นระยะทาง 20,000 ไมล์ และถ่ายทำสารคดีเรื่อง Long Way Round ไปด้วย ผลงานต่อไปของเขาคือ การร่วมแสดงในภาพยนตร์ของวู้ดดี้ อัลเลน เรื่อง Cassandra's Dream กับโคลิน ฟาร์เรล และในเรื่อง The Tourist กับฮิวจ์ แจ็คแมน ข้อตกลงที่ทำกับโคตี้ถือเป็นครั้งแรกที่แม็คเกรเกอร์ก้าวเข้าสู่ตลาดผลิตภัณฑ์น้ำหอม
ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 1989

ทีมเจ้าภาพ

ฟุตซอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ได้ผ่านเข้ารอบอัตโนมัติ เนื่องจากเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
กรงกรรม

งานสร้าง

ผู้เขียนบทละครโทรทัศน์เรื่องนี้คือ ยิ่งยศ ปัญญา ที่เคยทำงานให้กับละครเรื่อง รากนครา วิธีการทำงานเริ่มต้นตั้งแต่อ่านบทประพันธ์ให้จบ แล้วจึงค่อย ๆ เรียบเรียงตามเส้นเวลาของเรื่อง  เสร็จแล้วจึงทำความรู้จักกับตัวละครอย่างทะลุปรุโปร่ง และทำความเข้าใจกับบริบทสังคม ตัดรายละเอียดเหตุการณ์ที่ไม่สำคัญออกหรือแก้ไข นำมายุบรวมกับอีกเหตุการณ์ หรือบางเหตุการณ์ไม่มีความแข็งแรงพอ ก็อาจเพิ่มเติม ขณะเดียวกันก็มีการตัดบางตัวละครในนิยายออกไป
การคัดเลือกนักแสดง เดิมพงษ์พัฒน์วางตัวบท อาซา ให้ธีรเดช เมธาวรายุทธ แต่เนื่องจากคิวงานไม่ลงตัวบทจึงตกมาเป็นของจิรายุ ตั้งศรีสุข และบทพิไล เดิมวางให้สาวิกา ไชยเดชแสดง แต่บทก็ตกเป็นของ พิชชาภา พันธุมจินดา
ละครเริ่มถ่ายทำวันแรกเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2560 ฉากถ่ายทำที่ ช่อง 3 หนองแขม และมีหลายฉากถ่ายทำที่​จังหวัดสุพรรณบุรี​ กาญจนบุรี​ ราชบุรี​ นครนายก​ อยุธยา​ ละครใช้เวลาถ่ายทำนาน 8 เดือน

คำวิจารณ์

สนุก.คอม วิจารณ์สรุปละคร กรงกรรม หลังออกฉายครบทั้ง 19 ตอนว่า "ถือเป็นละครที่ให้ข้อคิดการใช้ชีวิตในบทบาทหน้าที่ต่าง ๆ ได้อย่างดี ไม่มีใครดีทั้งหมด และไม่มีใครเลวทั้งหมดในชีวิตนั้น" เดอะสแตนดาร์ด วิจารณ์การแสดงของนักแสดงเรื่องนี้ว่า "การแสดงของนักแสดงทุกคนก็นับว่าทำการบ้านกันมาอย่างหนัก โดยเฉพาะใหม่ ที่เราเชื่อเหลือเกินว่าเธอตั้งใจเล่นบทนี้อย่างมากจนโดดเด่นออกมา" และยังชื่นชมผู้เขียนบทยิ่งยศ ปัญญา ว่า "สามารถสร้างประเด็นเล็กๆ น้อยๆ เก็บรายละเอียดตัวละครได้ค่อนข้างยอดเยี่ยม" รวมถึง "โปรดักชันและงานภาพที่สวยงาม ทำให้บรรยากาศของเรื่องนั้นโดดเด่นขึ้นมา"

ภาคต่อ

จุฬามณี ผู้แต่ง กรงกรรม  ได้พูดถึงบทละครเรื่อง ระบำบุญ อันเป็นภาคต่อจากกรงกรรม  แต่ ระบำบุญ  มีฉากหลังอยู่ที่อำเภอไพศาลี แต่ยังคงมีจักรวาลวิถีชีวิตในพื้นที่ จังหวัดนครสวรรค์ อีกเช่นเคย โดยมีเรื่องราวของ มาลา ภรรยาของอาสี่ ซึ่งอาสี่ได้เสียชีวิตไปแล้ว  แต่เนื่องจากมีลูกด้วยกัน มาลาเลี้ยงลูกไม่ไหว จึงเอาลูกไปทิ้งไว้ที่หน้าบ้านของแม่ย้อย ที่อำเภอชุมแสง
ไซเบอร์พังก์

ไซเบอร์พังก์ (อังกฤษ: Cyberpunk) เป็นแนวนิยายวิทยาศาสตร์ชนิดหนึ่ง ที่เน้นในเรื่อง "ความไฮเทคและชีวิตคุณภาพต่ำ" ชื่อนี้เป็นคำผสมของคำว่า cybernetics (มีความหมายว่า วิทยาเกี่ยวกับการติดต่อและควบคุมของสัตว์และเครื่องจักร) และ พังก์ เกิดขึ้นโดย Bruce Bethke โดยเขาใช้ในเรื่องสั้นที่ชื่อ "Cyberpunk" ตีพิมพ์ในปี 1983 โดยมีเนื้อหาเรื่องราววิทยาศาสตร์ล้ำยุค อย่างเช่นเทคโนโลยีสารสนเทศ และวิทยาเกี่ยวกับการติดต่อและควบคุมของสัตว์และเครื่องจักร ซึ่งทั้งสองอย่างอยู่ในช่วงที่ล้มเหลวหรือเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในสังคม
เนื้อเรื่องของไซเบอร์พังก์ จะมุ่งเน้นไปที่ความขัดแย้งกันของเหล่าบรรดาแฮกเกอร์ ปัญญาประดิษฐ์ และ Megacorporation และมีแนวโน้มว่าเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ของโลกมนุษย์ มากกว่าอนาคตอันไกลโพ้น ทัศนคติเกี่ยวกับกับกาแล็กซี่ พบในบทประพันธ์อย่างเช่น สถาบันสถาปนา ของ ไอแซค อสิมอฟ และ ดูน ของแฟรงค์ เฮอร์เบิร์ต โดยเกิดขึ้นในยุคหลังยุคอุตสาหกรรมดีสโตเพียส (โลกอนาคตที่ไม่พึงประสงค์) แต่มีแนวโน้มที่จะท่าทีเกิดความอลหม่านทางวัฒนธรรมผิดธรรมดา และการใช้เทคโนโลยีในทางที่คาดการณ์ไม่ได้ของผู้สร้าง แนวทางบรรยากาศเช่นนี้ยังยังสะท้อนรูปแบบฟิล์มนัวร์ และผู้เขียนผลงานในประเภทนี้มักจะเทคนิคการเขียนแบบการสืบสวน
คนเจ้าชู้ (บีดับบีดู)

การตอบรับ

เพลง "คนเจ้าชู้ (บีดับบีดู)" ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
น้ำมันดิน

น้ำมันดิน หรือ ทาร์ (อังกฤษ: tar) เป็นของเหลวสีดำ ได้จากการกลั่นทำลายของสารอินทรีย์เช่น ถ่านหิน ไม้ และน้ำมันดิบ เป็นต้น ส่วนผสมประกอบด้วยธาตุไฮโดรคาร์บอนและคาร์บอนอิสระ Tar ที่ได้จากการน้ำมันดิบ มีประโยชน์ในการรักษาเนื้อไม้ โดยใช้ทาเรือไม้ป้องกันการผุกร่อน หรือทาหลังคาบ้านกันรั่วซึม แต่ Tar ที่ได้จากไม้บางชนิด ใช้เป็นยารักษาโรคได้ บางชนิดให้กลิ่นหอมและช่วยเพิ่มรสชาติอาหาร Tar ที่ได้จากการเผาไม้หรือถ่านหินเป็นพิษต่อร่างกาย เพราะเป็นต้นเหตุของมะเร็ง
Tar ที่เกิดจากขบวนการแปรสภาพเป็นแก๊ส (Gasification) จะต้องกำจัดออกก่อนนำไปใช้ เพราะ Tar จะติดไปกับ syngas เมื่อนำ syngas ป้อนเข้าไปในเครื่องยนต์ Tar จะไปติดลูกสูบของเครื่องยนต์นั้น ทำให้เครื่องยนต์เสียหายได้ เนื่องจาก Tar ดังกล่าว มีพิษต่อร่างกาย จึงต้องทำการกำจัดอย่างเหมาะสม
สายเซอเริมบัน

สายเดินรถแยก ราวัง–ตันจงมาลิม

สายเดินรถแยก ราวัง–ตันจงมาลิม เปิดใช้งานครั้งแรกวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2007 มีสถานีเริ่มแรก 3 สถานี ได้แก่ เซอเรนดาห์, บาตังกาลี และ ราซา ต่อมาได้เปิดใช้งานส่วนต่อขยายไปยัง กัวลากูบูบาห์รู ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2008 และ ตันจงมาลิม ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2009
ผู้โดยสารที่มาจากสถานีก่อนหน้าสถานีราวัง จะต้องเปลี่ยนขบวนรถที่สถานีราวัง ก่อนเข้าไปในสายนี้ รถไฟมีความถี่ทุก ๆ 30 นาที ขบวนแรกและขบวนสุดท้ายให้บริการเวลา 05:42 และ 21:24 น. ใช้เวลาในการเดินทาง 25 นาที
องค์การสัมพันธภาพสหกรณ์ระหว่างประเทศ

องค์การสัมพันธภาพสหกรณ์ระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Co-operative Alliance; ICA) มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ขบวนการสหกรณ์โลกมีการประชุมสมัชชาสหกรณ์ระหว่างชาติเป็นครั้งแรกเมื่อ วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2438 ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ได้มีมติก่อตั้งองค์กรสัมพันธภาพสหกรณ์ระหว่างประเทศ (ICA) เพื่อประสานความร่วมมือในด้านต่าง ๆ เมื่อ พ.ศ. 2538 องค์การ ICA จึงได้ปรับปรุงและประกาศหลักการสหกรณ์เป็น 7 ประการที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน นอกจากนี้ องค์การ ICA ได้ประกาศให้สหกรณ์ทั่วโลก ร่วมเฉลิมฉลองวันสหกรณ์สากลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2465 ต่อมาสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2535 มีมติให้วันเสาร์แรกของเดือนกรกฎาคมทุกปี เป็น "วันสหกรณ์สากล"
ในปัจจุบัน องค์การ ICA ได้มีสมาชิกทั่วโลกกว่า 200 ประเทศ
แม่น้ำปาย

แม่น้ำปาย (คำเมือง: ) คือแม่น้ำที่ไหลผ่านอำเภอปาย อำเภอปางมะผ้า และอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน  ก่อนที่จะไหลลงไปสู่แม่น้ำสาละวิน ในรัฐกะยา ประเทศพม่า มีต้นสายอยู่ในเทือกเขาถนนธงชัย และเทือกเขาแดนลาว อยู่ในท้องที่ของอำเภอปาย แม่น้ำสายนี้มีความยาวประมาณ 180 กิโลเมตร
เทพลิขิต

การเสริมสร้างรากฐานปรัชญา

ผู้บุกเบิกอเมริกันจำนวนมากมีสำนึกที่แข็งแกร่งว่า เสรีภาพของชาติและอุดมคตินั้นมีความสำคัญมาก และจำเป็นที่จะต้องนำไปเผยแพร่ในดินแดนใหม่โดยการขยายขอบเขตของชาติและพรมแดนของประเทศให้กว้างขวางออกไปจนสุดขอบฟ้า สองศตวรรษก่อนหน้านั้น จอห์น วินโทรพ ข้าหลวงแห่งอาณานิคมอ่าวแมซซาชูเสตต์ ได้อ้างเหตุผลสนับสนุนแนวคิดนี้ว่า อาณานิคมของเขานั้นจะเป็นเสมือน เมืองบนยอดเขา ที่แสดงให้ดินแดนส่วนที่เหลือของโลกได้เห็นว่า สังคมเสรีในวิถีของพระผู้เป็นเจ้านั้นเป็นอย่างไร คนจำนวนหนึ่งได้ออกมาเสนอแนวคิดเพิ่มเติมว่าการแพร่ขยายหลักการนี้ออกไป เนื่องเพราะมันเป็นโชคชะตาที่กำหนดไว้และหลีกเลี่ยงไม่ได้นั้น สหรัฐอเมริกาควรจะขยายอาณาเขตออกไปให้ครอบคลุมทั่วทั้งทวีปอเมริกาเหนือ ขบวนการอเมริกันหนุ่ม (The Young America movement) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากแฟรงกลิน เพียรซ ได้เคลื่อนไหวส่งเสริมทรรศนะดังกล่าวนี้อย่างคึกคักยิ่ง
ฟาเบิลเจิสกรันต์

เนื้อเรื่องย่อ

ในแต่ละตอนจะมีการอิงเรื่องราวจากนิทานของฌ็อง เดอ ลา ฟงแตน, อีสป, ฟีดรัส และได้รับการออกแบบรายการโทรทัศน์โดยเลน ฟัลเกอเนียร์ ซึ่งตัวละครหลักคือ นกฮูก "เมอเนร์ เดอ เอยล์" ได้ทำการเสนอการอ่านนิทานแต่ละตอนให้แก่ตัวละครตัวอื่น ๆ บนต้นไม้ โดยมีสภาพแวดล้อมเป็นป่าซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ที่ทำจากกระดาษนานาชนิดและออกอากาศตอนแรก ณ วันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1968 ทางช่องเอ็นโอเอส
พรรคเอกภาพแห่งชาติ

พรรคเอกภาพแห่งชาติ (อังกฤษ: National Unity Party : NUP; พม่า: တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่า เดิมใช้ชื่อว่า พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า (Burma Socialist Programme Party : BSPP) ก่อตั้งโดยนายพลเน วิน ต่อมาเมื่อเกิดการก่อการกำเริบ 8888 ซึ่งส่งผลให้ประชาชนเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก และเน วินต้องออกจากตำแหน่ง จึงได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็น "พรรคเอกภาพแห่งชาติ" 
พรรคเอกภาพแห่งชาติเข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2533 แต่พ่ายแพ้ให้กับพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยของนางออง ซาน ซูจี อย่างขาดลอย ได้รับเลือกตั้งเพียง 10 ที่นั่ง เป็นอันดับสาม รองจากพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (392 ที่นั่ง) และพรรคสันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย (23 ที่นั่ง) และคณะทหารเข้าก่อการรัฐประหาร และยกเลิกผลการเลือกตั้ง
ขาหมูพะโล้

ขาหมูพะโล้ เป็นอาหารที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีนเป็นอาหารที่สามารถกินเป็นอาหารจานเดียวหรือแยกกินกับข้าวต่างหากก็ได้เป็นอาหารที่มีวิธีการทำโดยการนำขาหมูส่วนหน้าที่ผ่านการเผาไฟไปต้มเคี่ยวกับเครื่องพะโล้,เครื่องเทศ เครื่องปรุงรส ให้เปื่อยๆ
ในประเทศไทย อาจกินเป็นอาหารจานเดียว ตักเสริฟกับข้าวสวยและไข่ต้ม ราดน้ำพะโล้ลงไปทานกับผักลวก โดยมีเครื่องเคียง เช่น ผักดอง น้ำส้ม กระเทียม พริก ข้าวขาหมูหากินได้ง่าย มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทั้งร้านข้างทาง หรือฟู้ดเซ็นเตอร์ในห้างสรรพสินค้า
สะพานเดชาติวงศ์

สะพานเดชาติวงศ์ เป็นสะพานที่ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมถนนพหลโยธินที่หลักกิโลเมตรที่ 340 ก่อนเข้าสู่ใจกลางเมืองจังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งกรมทางหลวงได้เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2485 และเปิดให้ใช้งานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2493 ซึ่งชื่อของสะพานนั้นมาจากชื่อสกุลของพันตรี หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์ อธิบดีกรมทางหลวงในสมัยนั้น โดยปัจจุบันสะพานแห่งนี้เป็นสะพานที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทยในการเดินทางเข้าสู่จังหวัดทางภาคเหนือ และนอกจากนี้ยังเป็นจุดชมวิวแม่น้ำสองสีที่สวยงามที่สุดอีกจุดหนึ่งด้วย

ประวัติ

สะพานเดชาติวงศ์ ได้เริ่มสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2485 สมัยสงครามมหาเอเชียบูรพาโดยกรมทางหลวง ซึ่งสร้างสะพานแห่งนี้โดยมีจุดประสงค์ให้เป็นเส้นทางที่เชื่อมโยงระหว่างภาคกลางและภาคเหนือแทนเส้นทางเรือ โดยมีพิธีเปิดให้ใช้งานได้เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2493 โดยมีพันตรี หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์ อธิบดีกรมทางหลวงในสมัยนั้นเป็นประธานเปิดสะพาน ต่อมาในปี พ.ศ. 2512 กรมทางหลวงได้งบประมาณทางหลวงหมายเลข 32 ตอน บางปะอิน-นครสวรรค์ จึงได้สร้างสะพานขึ้นอีกสะพานหนึ่งคู่กับสะพานเดชาติวงศ์เดิม เรียกว่า สะพานเดชาติวงศ์ 2 โดยเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กคู่ขนานไปกับสะพานเดชาติวงศ์เดิม และเปิดใช้เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ต่อมาได้มีการสร้างสะพานเดชาติวงศ์ 3 เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 และสร้างเสร็จและเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2536

การใช้งานในปัจจุบัน

ในปัจจุบันสะพานเดชาติวงศ์จะเปิดใช้งานเพียง 2 สะพาน คือ สะพานเดชาติวงศ์ 2 และ 3 ส่วนสะพานเดชาติวงศ์ 1 ทางจังหวัดนครสวรรค์เปิดไว้เป็น สะพานประวัติศาสตร์ ซึ่งใช้ในการจัดงานต่างๆของจังหวัด หรือเปิดให้ใช้งานได้ในกรณีฉุกเฉิน เช่น เกิดอุบัติเหตุ การจราจรติดขัด เป็นต้น และในช่วงเทศกาลการจราจรจะหนาแน่นมาก เช่น ช่วงสงกรานต์,ปีใหม่ ฯลฯ
โต หง็อก เวิน

โต หง็อก เวิน (เวียดนาม: Tô Ngọc Vân) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2449 เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงของเวียดนาม ผลงานของเขาหลายชิ้นจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งชาติเวียดนาม  ถนนสายหนึ่งในฮานอยตั้งตามชื่อของเขา
เวินทำงานเป็นครูสอนศิลปะ และเป็นจิตรกรที่เป็นแรงบันดาลใจของจิตรกรรุ่นต่อมา เวินเข้าร่วมกับขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสในภาคเหนือของเวียดนาม และเขาเสียชีวิตหลังจากได้รับบาดเจ็บระหว่างการรบในยุทธการเดียนเบียนฟู
ข้ามสีทันดร

การสร้างเป็นละครโทรทัศน์

ข้ามสีทันดรสร้างเป็นละครโทรทัศน์ถึง 2 ครั้งด้วยกัน ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 เขียนบทโทรทัศน์โดย ศัลยา สุขะนิวัตติ์ กำกับการแสดงโดย สุชาติ ทับแป้น ละครเรื่องนี้ถือเป็นการเล่นละครโทรทัศน์ครั้งแรกของ ธีรภัทร์ สัจจกุล ในบทบาทสุดท้าทาย ประกบคู่กับนางเอก สุวนันท์ คงยิ่ง ร่วมด้วย จักรกฤษณ์ คชรัตน์, ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี, ดวงดาว จารุจินดา, ดวงตา ตุงคะมณี, วันชัย เผ่าวิบูลย์, พอเจตน์ แก่นเพชร ออกอากาศปี พ.ศ. 2542 ทางช่อง 7
และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2561 โดย บริษัท จันทร์ 25 จำกัด มอบทีมผลิต เพ็ญพุธ เขียนบทโทรทัศน์โดย กู๊ดโฮป กำกับการแสดงโดย อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร แล้วเป็นการพลิกบทบาทครั้งสำคัญของ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ, พชร จิราธิวัฒน์, ศิรินทร์ ปรีดียานนท์, ร่วมด้วย เพ็ญพักตร์ ศิริกุล, นพพล โกมารชุน, อริศรา วงษ์ชาลี, ธนากร โปษยานนท์ และนักแสดงมากฝีมืออีกคับคั่ง ในเวอร์ชั่นครั้งนี้ได้ยกกองไปถ่ายทำไกลถึง แอฟริกาใต้ ตามเนื้อหาบทประพันธ์ ออกอากาศทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เริ่ม 21 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ทาง ช่อง 3
คุซาจิชิ ยาจิรุ

ลักษณะ/อุปนิสัย

ยาจิรุ เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่สุดในบรรดาหน่วยพิทักษ์ทั้ง 13 ชอบเกาะอยู่บนหลังของซาราคิ เคมปาจิอยู่เสมอ ภูมิใจในความเบาหวิวของตัวเอง มีพลังมหาศาล (สามารถยกร่างของซาราคิ เคมปาจิที่บาดเจ็บจากการต่อสู้กับอิจิโกะได้สบาย) มีจิตสังหารที่รุนแรงและหนักหน่วงมาก คาดว่าจะเป็นยมทูตหญิงที่มีจิตสังหารน่ากลัวที่สุดในบรรดาสมาคมยมทูตสตรี และมักจะตั้งชื่อเล่นให้กับคนในหน่วยที่ 11 โดยเรียกอิกคาคุว่า "เจ้าหัวเหม่ง" อยู่เสมอ

ภาคโซลโซไซตี้

ยาจิรุและเคมปาจิได้ออกตามหาเรียวกะหลังจากการประชุมหัวหน้าหน่วย โดยทั้งสองได้เจอพวกอิจิโกะที่เข้ามาในหอสำนึกผิด โดยยาจิรุได้คอยดูการต่อสู้ของอิจิโกะและเคมปาจิอยู่ห่างๆ ก่อนที่เคมปาจิจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป ยาจิรุได้แบกร่างเคมปาจิไปที่ด้านบน เพื่อให้หัวหน้าอุโนฮานะพาไปรักษา
หลังจากที่เคมปาจิฟื้นตัวแล้วยาจิรุได้เจออารามาคิ มาคิโซ (ยาจิรุเรียกว่า "มาคิมาคิ") ที่กำลังพาโอริฮิเมะหนีจาก คุโรซึจิ หัวหน้าหน่วยที่ 12 โดยได้พามาที่สถานพยาบาลหน่วยที่ 4 โดยเคมปาจิขอร้องให้โอริฮิเมะพาไปหาอิจิโกะ

ภาคเบาท์

ยาจิรุและเคมปาจิทราบข่าวว่ามากิ อิชิโนเสะอดีตยมทูตหน่วยที่ 11 ที่ออกไปจากโซลโซไซตี้ได้เข้าร่วมมือกับพวกเบาท์ในการทำลายโซลโซไซตี้ เคมปาจิและยาจิรุจึงได้ออกไปยังเมืองลูคอนเพื่อควานหาตัวอิชิโนเสะ จนกระทั่งเกิดการต่อสู้กัน โดยยาจิรุคอยเฝ้าดูการต่อสู้ของทั้งสองคนอยู่ห่างๆ

ภาคฮูเอโก้มุนโด้

ยาจิรุได้ตามเคมปาจิมายังฮูเอโก้มุนโด้เพื่อช่วยเหลือพวกอิจิโกะ โดยยาจิรุคอยยืนดูการต่อสู้ระหว่างเคมปาจิกับนอยโทร่าอยู่ข้างๆอิจิโกะ

ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)

ไม่มีบังไค
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 28

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 28 ของไทย (1 มกราคม พ.ศ. 2501 - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501)
พลโท ถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2501
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ
พลเอก พระประจนปัจจนึก ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

การแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 28 ของไทย

รัฐบาลแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2501 และได้รับความไว้วางใจ ในวันเดียวกัน
นโยบายของรัฐบาลคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2501 เล่ม 75 ตอน 4 หน้า พ. 3

การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 28 ของไทย

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะนายกรัฐมนตรีกราบถวายบังคมลาออก เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
และในวันนั้นเองได้มีคณะปฏิวัติอันมี จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นหัวหน้า
ทำการยึดอำนาจการปกครองประเทศ และสถาบันทั้งหลายอยู่ในความควบคุมของคณะปฏิวัติตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นไป
ญาติ ไหวดี

ประวัติ

นายญาติ ไหวดี เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 สำเร็จการศึกษาได้ประกาศนียบัตรครูประถมกสิกรรม สมรสกับ นางสงบ ไหวดี
ญาติ ไหวดี เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2534 สิริอายุรวม 79 ปี

การทำงาน

ญาติ เริ่มทำงานในอาชีพครูที่โรงเรียนสุรวิทยาคาร จังหวัดสุรินทร์ จากนั้น พ.ศ. 2475 ได้รับแต่งตั้งเป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนวัดบ้านนาเกา ที่ อำเภอเมืองสุรินทร์ และเจริญในหน้าที่การงานตามลำดับ ทั้งการดำรงตำแหน่งธรรมการอำเภอและจังหวัด (ต่อมาคือตำแหน่ง ศึกษาธิการอำเภอและจังหวัด)

งานการเมือง

ญาติ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน เดือนมกราคม พ.ศ. 2489 จังหวัดพิบูลสงคราม และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2522 รวม 7 สมัย
อติล่า กานโยซ์

ประวัติ

อติล่ามีบิดาเป็นชาวสวิสและมารดาเป็นชาวไทย  เขาเกิดและเติบโตที่เจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ขณะอายุสี่ขวบได้ย้ายไปอยู่แถบหาดป่าตอง จังหวัดภูเก็ต กระทั่งถึงอายุเจ็ดขวบจึงย้ายกลับไปประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จบการศึกษาจาก Collège et Ecole de Commerce Madame de Staël ในเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หลังสำเร็จการศึกษา เพื่อนจึงแนะนำให้เขาทำงานเป็นนายแบบในประเทศไทยเพื่อหาเลี้ยงตนเอง ในปี พ.ศ. 2557 เขามีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือ The Room ห้อง หลอก หลอน ตอน Honey Moon Sweet รับบทเป็นไมก์ แสดงคู่กับสาวิกา ไชยเดช และเข้าประกวดรายการเดอะเฟซเมนไทยแลนด์เมื่อปี พ.ศ. 2560 และได้รับรางวัลรองชนะเลิศในฤดูกาลดังกล่าว นอกจากงานแสดงแล้ว เขายังเป็นครูกังฟูในโรงเรียนสอนศิลปะป้องกันตัว FMMA Bangkok

ชีวิตส่วนตัว

ในวัยเยาว์เขาป่วยด้วยโรคซึมเศร้า อติล่าสนใจในศาสนาพุทธ หลังจากเขาเริ่มศึกษาศาสนาพุทธ ต่อมาจึงบวชศึกษาพระธรรม ณ วัดป่าสุวรรณโณ จังหวัดชัยภูมิ
เขาสนใจกังฟู โดยเขาจะใช้เวลาไปกับการสอนมวยหย่งชุนผสมไทเก๊ก
เขามีบุตรชายคนหนึ่งกับภัทตรา พงษ์วิลัย แฟนสาว ชื่ออาร์เธอร์ ภาคิน กานโยซ์  (Arthur Phakin Gagnaux) ชื่อเล่น อาเธอร์ เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2561
หมากรุกสากลโอลิมเปียดครั้งที่ 41

หมากรุกสากลโอลิมเปียดครั้งที่ 41 (อังกฤษ: 41st Chess Olympiad) จัดขึ้นโดยสมาพันธ์หมากรุกโลก และประกอบไปด้วยการแข่งขันแบบโอเพ่นและการแข่งขันประเภทหญิง ตลอดจนหลายรายการที่ออกแบบมาเพื่อส่งเสริมการแข่งขันหมากรุกสากล ซึ่งจะใช้สถานที่การแข่งขัน ณ ทรมเซอ ประเทศนอร์เวย์ ช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2014 
โดยมีสองเมืองที่เสนอการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ซึ่งได้แก่อัลเบนา ในประเทศบัลแกเรีย กับทรมเซอ ขั้นตอนการเสนอชื่อจัดขึ้นใน ค.ศ. 2010 ที่คานทียา-แมนซีสค์ ซึ่งกินระยะเวลาหลายวัน ในที่สุดนอร์เวย์ก็เป็นฝ่ายชนะที่ 95-47 คะแนน
ทั้งนี้ กรรมการผู้จัดการของโอลิมเปียดคือโบร์ช โรเบิร์ตสัน ส่วนประธานกรรมการคือเฮนริก เอนเดเนส และในภายหลังคือแฮร์มัน คริสตอฟเฟอร์เซน
แนวร่วมแห่งชาติ

แนวร่วมแห่งชาติ (มลายู: Barisan Nasional) เป็นแนวร่วมทางการเมืองในมาเลเซีย จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นพรรคที่เป็นรัฐบาลของสหพันธรัฐมาเลเซียมาอย่างยาวนานตั้งแต่ได้รับเอกราช

การจัดองค์กร

พรรคสำคัญ 3 พรรคในแนวร่วมเป็นพรรคที่เน้นเชื้อชาติคือ อัมโน สมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน และสภาชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย สมาชิกอื่นๆในแนวร่วมเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์การเมือง ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 สมาชิกในแนวร่วมนอกเหนือจากพรรคหลักได้แก่ ขบวนการประชาชนมาเลเซีย พรรคประชาชนก้าวหน้า พรรคสหประชาชนซาราวัก สหพรรคซาบะฮ์ พรรคประชาธิปไตยเสรี พรรคสหประชาชนซาบะฮ์ พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าซาราวัก พรรคประชาชนซาราวัก พรรคมรดกภูมิบุตร และองค์กรสหปาซกโมโมฆัน กาดาซันดูซัน มูรุต

ความภักดีของพรรคในสภา

ใน พ.ศ. 2548 หัวข้อเกี่ยวกับการออกเสียงตามมติพรรคเกิดขึ้นเมื่อสมาชิกแนวร่วมแห่งชาติ 2 คน คือ บุง มกตาร์ ราดิน และโมฮาเหม็ด อาซิซ สนับสนุนฝ่ายค้านจากพรรคกิจกรรมประชาธิปไตย ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในที่สุดสมาชิกสภาทั้งสองคนออกมาขอโทษว่าเป็นความผิดพลาด หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 สมาชิกที่เป็นพรรคการเมืองจากรัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวักเรียกร้องให้มีความเป็นอิสระจากรัฐบาลสหพันธ์มากขึ้น และในปีเดียวกันนั้นพรรคซาบะฮ์ก้าวหน้าซึ่งเป็นต้นสังกัดของสมาชิกสภา 2 คนที่สนับสนุนฝ่ายค้านได้ออกจากแนวร่วม

แนวร่วมแห่งชาติและการแบ่งขั้วทางเชื้อชาติ

แนวร่วมแห่งชาตินั้นบางครั้งแสดงถึงสังคมพหุเชื้อชาติที่ยังไม่ได้รวมกัน พรรคหลักที่เน้นเชื้อชาติเป็นศูนย์กลางขององค์กรที่เน้นเชื้อชาติอื่นๆ สังคมที่เน้นเชื้อชาติเกิดขึ้นแม้ในระดับโรงเรียน แม้อุมโนจะเสนอนโยบายที่เน้นการรวมกันทางเชื้อชาติแต่ก็ไม่ก่อให้เกิดแรงบันดาลใจในสังคม สิ่งสำคัญคือนโยบายภูมิบุตรของอุมโนที่ให้สิทธิชาวมลายูมากกว่าเชื้อชาติอื่น การรวมตัวเป็นพรรคการเมืองเดียวของแนวร่วมแห่งชาติเกิดขึ้นได้ยากเพราะการแบ่งแยกตามเชื้อชาติอย่างเข้มข้นในระบบของพรรคการเมือง ซึ่งเป็นภาพสะท้อนของสังคมมาเลเซีย
ท่าอากาศยานซุนช็อน

องค์ประกอบ

ท่าอากาศยานมีรันเวย์ทางเดี่ยวสภาพพื้นผิวคอนกรีตที่ 15/33 รันเวย์มีขนาด 8150 x 157 ฟุต (2484 x 48 เมตร) รันเวย์มีเส้นทางขนาดยาวและยังมีลานจอดเครื่องบิน 2 ลานจอด ในเส้นทางแรกจะนำเครื่องบินเก็บไว้ที่ชั้นใต้ดิน ท่าอากาศยานนี้เป็นที่ตั้งของกองทหารโจมตีที่ 55 ซึ่งมีมิโคยัน มิก-29 และ ซุกฮอย ซู-25