google/wiki40b huggingface dataset:
มีฮาอิล กอร์บาชอฟ

การศึกษาและการทำงาน

กอร์บาชอฟเกิดที่เมืองรีวอลโนเย ศึกษาวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยมอสโกและที่สถาบันเกษตรกรรมสตัฟโรโปล จากนั้นจึงเริ่มทำงานเป็นพนักงานเดินเครื่องจักรกลเมื่อปี พ.ศ. 2489 และต่อมาเข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ในปี พ.ศ. 2495 กอร์บาชอฟก้าวหน้าในด้านการงานอย่างมากโดยได้ทำงานในตำแหน่งระดับสูงต่าง ๆ ในเมืองสตัฟโรโปลและในองค์กรพรรคประจำอำเภอตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 - 2513

ความก้าวหน้าทางการเมือง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 กอร์บาชอฟได้รับเลือกให้เป็นผู้ช่วยผู้บริหารสูงสุดของ "สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต" และเป็นสมาชิกกรรมการกลางของพรรคในปี พ.ศ. 2514 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรระหว่างปี พ.ศ. 2523 - 2528 เป็นสมาชิกโปลิตบูโรในปี พ.ศ. 2533 และเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ ระหว่าง พ.ศ. 2528 - 2534 แทนเชร์เนนโกที่เสียชีวิตลง จนกระทั่งได้เป็นประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด (President of the Presidium of the Supreme Soviet) ในปี พ.ศ. 2533 ซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายของระบอบใหม่ก่อนการล่มสลายของสหภาพ

นโยบายการปฏิรูป

ในระหว่างการดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรค กอร์บาชอฟได้ริเริ่มโครงการปฏิรูปและปรับโครงสร้างระบบเศรษฐกิจและการเมืองจากหน้ามือเป็นหลังมือ ด้วยนโยบายที่รู้จักกันในชื่อ "เปเรสตรอยคา" (Perestroika - แปลว่า "การปรับโครงสร้าง") เป็นการให้เสรีภาพแก่ประชาชนมากขึ้น ยอมให้มีการวิพากษ์วิจารณ์แสดงความคิดเห็นในที่สาธารณะ เพิ่มเสรีภาพแก่สื่อและสิ่งพิมพ์ ยอมให้มีเสรีภาพทางวัฒนธรรม และนโยบาย "กลัสนอสต์" (Glasnost - แปลว่า "ความโปร่งใส") ที่ยอมให้มีการประเมินและแก้ไขประวัติศาสตร์ของประเทศ

รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ

จากที่เขาปรับปรุงระบบเศรษฐกิจและการเมืองให้เสรีภาพแก่ประชาชนมากขึ้นทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในพ.ศ. 2533

การล่มสลายของสหภาพโซเวียต

ด้านนโยบายการต่างประเทศและกลาโหม กอร์บาชอฟได้ตัดทอนลดงบประมาณด้านการทหาร นำนโยบาย "การผ่อนคลายความตึงเครียด" (Détente) กลับมาใช้ใหม่ ลดอาวุธนิวเคลียร์กับฝ่ายตะวันตก พร้อมทั้งถอนทหารออกจากประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2532 ในที่สุดฝ่ายอนุรักษนิยมในกองทัพยอมไม่ได้จึงรัฐประหารในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งกอร์บาชอฟรอดมาได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ จากการประท้วงของประชาชนนำโดยบอริส เยลต์ซิน แต่ในที่สุดก็ถูกบังคับให้ลาออก หลังพรรคคอมมิวนิสต์ถูกยุบและสหภาพล่มสลายในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน
นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 เป็นมา กอร์บาชอฟได้ดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธินานาชาติเพื่อการศึกษาด้านเศรษฐกิจ-สังคมและการเมือง ชื่อว่า มูลนิธิกอร์บาชอฟ
ปราสาทฮิโกเนะ

ปราสาทฮิโกเนะ (ญี่ปุ่น: 彦根城 โรมาจิ: Hikone-jō) เป็นปราสาทที่สร้างขึ้นในยุคเอโดะที่เมืองฮิโกเนะ จังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของจังหวัดชิงะ และเป็นปราสาทหนึ่งใน 12 แห่งของญี่ปุ่นที่ยังคงอนุรักษ์สภาพเดิมเอาไว้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง และเป็นหนึ่งในสี่ปราสาทของญี่ปุ่นที่เป็นมรดกแห่งชาติ

ประวัติ

ในปี ค.ศ. 1603 อิอิ นาโอกัตสึ หลานชายของอดีตไดเมียวอิอิ นาโอมาซะสั่งให้สร้างปราสาทฮิโกเนะขึ้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว ปราสาทฮิโกเนะถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1575 เป็นส่วนหนึ่งของปราสาทโอตสึ แต่ต่อมาตระกูลอิอิได้สั่งให้ย้ายไปยังฮิโกเนะ และยังมีส่วนอื่น ๆ ของปราสาทฮิโกเนะที่ย้ายมาจากปราสาทนางาฮามะ ตัวปราสาทฮิโกเนะแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1622 และมีตระกูลนาโอกัตสึเป็นผู้ปกครองซึ่งขึ้นตรงต่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และเมื่อนาโอตาเกะได้เข้ามาปกครองมณฑลโอมิ ปราสาทแห่งนี้ก็เสร็จสมบูรณ์ โดยนำหินมาจากปราสาทซาวายามะ
ในสมัยการปฏิรูปเมจิในปี ค.ศ. 1868 ปราสาทหลายแห่ง สมเด็จพระจักรพรรดิเมจิได้สั่งให้รื้อถอนปราสาทหลายแห่ง แต่สำหรับปราสาทฮิโกเนะนั้นสมเด็จพระจักรพรรดิทรงไม่ต้องการให้รื้อถอน จึงทำให้ปราสาทฮิโกเนะยังคงสภาพดั้งเดิมมาได้จนถึงทุกวันนี้ เป็นหนึ่งในปราสาทที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่นที่ยังคงโครงสร้างเดิมเอาไว้ได้ และกระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีของญี่ปุ่นได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกแห่งชาติเมื่อปี ค.ศ. 1952
กิตติ เชี่ยววงศ์กุล

เข้าวงการ

กิตติเข้าในกรุงเทพเพื่อเข้าศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ  ในขณะที่กิตติศึกษาอยู่ปี 1 ทางเอ็กแซ็กท์ไปจัดออดิชั่นที่ ม.กรุงเทพ และเขาได้ไปออดิชั่นจนกระทั่งติดเป็นหนึ่งในนักแสดงละครเวทีเรื่อง วิมานเมือง และทำให้กิตติเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงแล้วได้แสดงละครจนได้มาเป็นผู้กำกับละครอีกหลายเรื่อง

ชีวิตส่วนตัว

กิตติ เชี่ยววงศ์กุลได้แต่งงานแบบเงียบ ๆ กับ จูน แฟนสาวนอกวงการ บุตรชาย 1 คน ชื่อ น้องสายฟ้า ปัจจุบันทั้งคู่หย่าร้างกันแล้ว

การเมือง

ในขณะที่เหตุการณ์ วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ยังคงดำเนินอยู่กิตติได้ออกมาแสดงจุดยืนรวมกับกลุ่มมหาประชาชน กปปส และได้โพสต์บนกลอนผ่านอินสตาแกรมและเฟซบุ๊ก ซึ่งแต่งขึ้นเพื่อแสดงทัศนะทางการเมือง  โดยใช้ชื่อผู้แต่งว่า "กวีตีสาม"
อาสนวิหารเวสต์มินสเตอร์

ประวัติศาสตร์

ในช่วงปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นช่วงที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกในอังกฤษและเวลส์เพิ่งจะถูกฟื้นฟูขึ้นมาได้ไม่นาน มีการแต่งตั้งอาร์ชบิชอปแห่งเวสต์มินสเตอร์องค์แรก คือ พระคาร์ดินัลนิโคลัส ไวส์แมน (อาร์ชบิชอปแห่งเวสต์มินสเตอร์องค์แรก ในช่วงปี ค.ศ. 1850 - ค.ศ. 1865) เป็นผู้ที่รวบรวมเงินมาก่อสร้างอาสนวิหารแห่งนี้ และต่อมาจึงได้รับที่ดินสำหรับก่อสร้างในปี ค.ศ. 1884 แต่ท่านก็มิได้มีชีวิตอยู่จนถึงเวลาที่อาสนวิหารเสร็จสมบูรณ์ โดยผู้ที่มาสานต่อการก่อสร้างอาสนวิหารแห่งนี้ก็คือพระคาร์ดินัลเฮนรี เอ็ดเวิร์ด แมนนิง ซึ่งก่อนหน้านี้ได้ถูกขังในเรือนจำทอตฮิลล์ ฟิลด์ บริดเวลล์ หลังจากความล่าช้าทั้งสองครั้ง (คือในปี ค.ศ. 1867 และ ค.ศ. 1892) การก่อสร้างจึงเริ่มอีกครั้งในปี ค.ศ. 1895
กลุ่มภาษาตามาง

กลุ่มภาษาตามาง (อังกฤษ: Tamangic languages) เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าที่ใช้พูดในเขตเทือกเขาหิมาลัยของเนปาล ภาษาในกลุ่มนี้ได้แก่ภาษาตามาง (มีสองสำเนียง ผู้พูดราวล้านคน) ภาษากูรุง (มีสามสำเนียง ที่เข้าใจกันได้น้อยมาก ภาษาทากาลี (รวมสำเนียงเซเกของชาวตามาง) และภาษาที่ใกล้เคียงอย่างภาษามานัง ภาษากยาซัมโด และภาษานัรพู
ภาษาฆาเลที่พูดโดยชาวฆาเล ใกล้เคียงกับกลุ่มภาษานี้ แต่การจัดจำแนกยังไม่แน่นอน

การจัดจำแนก

กลุ่มภาษาตามางเป็นกลุ่มเดียวกับกลุ่มภาษาโบดิชหรือหิมาลัยตะวันตกตามการจัดจำแนกของ Bradley (1997) และกลุ่มภาษาทิเบต-กาเนารีของ Van Driem (2001)
ฟ้าวันใหม่

ประวัติ

ฟ้าวันใหม่ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เวลา 13.00 น. โดยใช้ชื่อว่า บลูสกายแชนแนล 
บลูสกายแชนแนล ก่อตั้งโดย เถกิง สมทรัพย์ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2554 โดยระยะแรกออกอากาศทางดาวเทียมระบบเคยูแบนด์ และจาน IPM ช่อง 42 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 สถานีจึงเริ่มออกอากาศทางดาวเทียมระบบซีแบนด์ ไทยคม 5 โดยได้ร่วมมือกับสถานีโทรทัศน์เพื่อสุขภาพอายุยืน (AyuyuenTV) และแสดงชื่อช่อง BlueSky channel และ Ayuyuen ในเวลาต่อมา
ในช่วงแรกก่อตั้ง สถานีถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นสถานีโทรทัศน์ที่พรรคประชาธิปัตย์ตั้งขึ้นเพื่อใช้สื่อสารทางการเมือง โดยเฉพาะการให้ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรค จัดรายการในช่วงเช้า และการใช้โทนสีฟ้า ซึ่งเป็นสีประจำพรรคประชาธิปัตย์ และมีพิธีกรซึ่งเป็นคนที่ทำงานด้านสื่อสารกับพรรคประชาธิปัตย์  โดยบลูสกายแชนแนลทำการเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2555
ในช่วงการชุมนุมทางการเมืองในปี พ.ศ. 2556–2557 บลูสกายแชนแนลได้ติดตามถ่ายทอดการชุมนุมตลอด 24 ชั่วโมง ส่งผลให้เรตติ้งของสถานีพุ่งขึ้นสูงมากเป็นประวัติการณ์
ตั้งแต่วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 บลูสกายแชนแนลได้ระงับออกอากาศชั่วคราวตามคำสั่ง กอ.รส. ฉบับที่ 6/2557 เนื่องจากมีประกาศกฎอัยการศึกเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เวลา 03.00 น. และวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นวันรัฐประหาร ทางคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ขอให้ระงับการถ่ายทอดของสถานีโทรทัศน์ดาวเทียม เคเบิล โทรทัศน์ดิจิตอล และ วิทยุชุมชน ตามประกาศ คสช.ฉบับที่ 15/2557
บลูสกายแชนแนลกลับมาออกอากาศออกอากาศอีกครั้ง หลัง คสช. อนุญาตสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมทั้ง 12 สถานีกลับมาออกอากาศอีกครั้ง และบลูสกายแชนแนลได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ฟ้าวันใหม่ โดยเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2557
คู่เดือด เฉือนคม

เรื่องย่อ

ไห่ และ บ็อง เป็นสองนักสืบรุ่นพี่รุ่นน้องที่ต่างกันสุดขั้ว คนหนึ่งดูเหมือนจะจัดการทุกอย่างบนโลกนี้ได้หมด แต่รุ่นน้องผู้อ่อนประสบการณ์อย่างบ็องนั้นยังใหม่กับอาชีพนักสืบที่ต้องขอคำชี้แนะจากไห่อยู่เสมอ รวมทั้งปัญหาส่วนตัวของตัวเองกับ เฟิง แฟนสาวที่กำลังตั้งครรภ์ก็รบกวนจิตใจทุกวัน ไม่นับการเป็นชายที่ไม่ประสาเรื่องสุราเลยแม้แต่น้อย
แต่แล้วชีวิตของบ็องก็ต้องเปลี่ยนไปเมื่อการหวนกลับไปคืนดีกับ เฟิง กลายเป็นว่าเขาต้องกับกับศพของเธอแทน นั่นเป็นจุดหักเหที่ทำให้ชีวิตต้องเปลี่ยน ขณะเดียวกัน ไห่ เองก็ประสบพบกับปัญหาเหมือนกัน เมื่อ คิม พ่อตาตัวเองที่เป็นมหาเศรษฐีถูกฆาตกรรมในคฤหาสน์สุดหรู โดยหลักฐานทั้งหมดไปที่ตัวของ ซูซาน (จิงเล่ย ซู) ลูกสาวของคิม ซึ่งเป็นภรรยาของไห่เอง ก็กำลังเกิดอาการหวาดระแวง ดังนั้นไห่จึงขอให้บ็องซึ่งเป็นนักสืบเอกชนเข้าช่วยในคดีนี้อีกแรง แต่แล้วฆาตกรรายเดียวกันพยายามฆ่าซูซานอีกคน บ็องเริ่มเกิดความสงสัยว่าฆาตกรที่พวกเขาตามล่าตัวอยู่คือคนใกล้ชิดพวกเขานั่นเอง ก่อนที่จะพบกับบทสรุปที่หักมุมและคาดไม่ถึง

เบื้องหลังและคำวิจารณ์

Confession of Pain เป็นภาพยนตร์ในแนวแอ็คชั่นทริลเลอร์อีกครั้งจากการกำกับของ แอนดริว เลา และอลัน มัก ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากจาก Infernal Affairs ในปี ค.ศ. 2002 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ในแนวเดียวกัน ที่เป็นเสมือนการหวนระลึก Infernal Affairs อีกครั้ง โดยการใช้นักแสดงชุดเดียวกันอย่าง โทนี่ เหลียง เฉาเหว่ย และ ตู้ เหวินเจ๋อ กลับมาร่วมงานอีกครั้ง ในบทคู่หูนักสืบ
การแสดงของ ทาเคชิ คาเนชิโร่ ได้รับการวิจารณ์ว่าในตอนแรกทำท่าเหมือนว่าจะโดน โทนี่ เหลียง เฉาเหว่ย กลบรัศมีในช่วงแรก แต่แล้วเมื่อผ่านไป ได้เปลี่ยนบุคลิกตัวละครไปจากชายหนุ่มเรียบร้อยกลายเป็นชายหนุ่มเจ้าสำราญ ที่เจ้าตัวดูเหมือนจะเหมาะมากกับบทอย่างนี้
และถึงแม้จะไม่เข้มข้นเท่า Infernal Affairs แต่ว่า ในเรื่องนี้ก็ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกงยอดเยี่ยม ครั้งที่ 26 ถึง 7 สาขา โดยโทนี่ เหลียง เฉาเหว่ย ได้ชิงในสาขานักแสดงนำชาย แต่ตัวภาพยนตร์ไม่ได้เข้าชิงในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
หมู่บ้านบ่อพระ

ความเป็นมาชื่อหมู่บ้าน

ในอดีตบริเวณที่เป็นที่ตั้งบ้านบ่อพระในปัจจุบันนั้น เป็นป่าทึบและมีทางผ่านไปเมืองฝางสวางคบุรี ตามคำบอกเล่าของคนเฒ่าคนแก่กล่าวว่าอดีตแถบที่นากว้างด้านทิศเหนือของบ้าน บ่อพระใกล้กับเมืองฝาง เป็นสถานที่รบพุ่งกันในสมัยโบราณ เมื่อคราวสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกยกทัพมาตีเอาก๊กพระฝาง ซึ่งปรากฏว่าได้มีผู้ขุดพบอาวุธสมัยโบราณในบริเวณนั้นเสมอ ๆ
ตามประวัติกล่าวว่า เคยมีพระภิกษุจาริกธุดงค์ผ่านมาพักแถบนี้และได้ขุดบ่อน้ำซึมขึ้นมา เพื่อให้ชาวบ้านที่สัญจรผ่านมาได้อาศัยดื่มกิน ต่อมาเมื่อมีคนมาอาศัยอยู่แถบนี้มากขึ้น จึงเรียกบริเวณแถบหมู่บ้านนี้ว่า "บ้านบ่อพระ"
อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่าพระธุดงค์ได้ขุดบ่อน้ำและพบพระพุทธรูปในหลุมที่ขุดนั้น จึงเรียกกันต่อมาว่า "บ้านบ่อพระ"

สภาพด้านสังคม

หมู่บ้านบ่อพระ มีประชากรอพยพย้ายถิ่นฐานมาจากหลายท้องที่ มาจับจองพื้นที่และได้รับการจัดสรรที่ดินจากสำนักงานปฏิรูปที่ดินเกษตรกรรม (สปก.) ให้อยู่อาศัยและทำกิน ลักษณะการตั้งบ้านเรือนจึงกระจายเป็นกลุ่มบ้าน ภายในแต่ละกลุ่มบ้านจะเป็นเครือญาติกัน แต่ละกลุ่มจะมีผู้นำ (แบบไม่เป็นทางการ) ของตนเอง และบริหารความคิดของกลุ่มตนเอง วิถีการดำรงชีวิตของประชากรแตกต่างกันออกไปตามลักษณะของกลุ่มบ้าน แต่ค่อนข้างจะเหมือนเมือง ชาวบ้านมีรายได้เฉลี่ยต่อครอบครัว 20,000 บาท ต่อปี

การปกครอง

ปัจจุบันบ้านบ่อพระมีผู้ใหญ่บ้านคือ นายวิเชียร พ่วงขำ

เศรษฐกิจ

ประชาชนในพื้นที่ส่วนใหญ่จะมีฐานะยากจน มีอาชีพหลัก 2 ประเภท คือ อาชีพการเกษตรและอาชีพรับจ้าง การประกอบอาชีพทางการเกษตรได้แก่ การปลูกพืชไร่และพืชล้มลุก เช่น ถั่ว แตงกวา ต้นหอมผักชี เป็นต้น ส่วนอาชีพรับจ้าง ปัจจุบันจะออกไปรับจ้างในถิ่นอื่น

วัฒนธรรมประเพณี

ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธเถรวาท ประเพณีต่างๆ ยึดถือปฏิบัติเหมือนกันกับชาวพุทธเถรวาทในแถบใกล้เคียง เช่น บวชพระ ประเพณีแต่งงาน งานศพ ฯลฯ

วัดประจำหมู่บ้าน

วัดบ่อพระ เริ่มก่อตั้งและมีพระภิกษุมาจำพรรษามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 เหตุที่ก่อตั้งที่พักสงฆ์แห่งนี้เพราะว่าเมื่อก่อนนี้ไม่มีวัดที่อยู่ใกล้ และการไปทำบุญของบรรดาญาติโยมนั้นก็เป็นการลำบากและบ้านบ่อพระนั้นก็เริ่มขยายตัว เพราะพื้นที่ส่วนมากเป็นที่ดินของ ส.ป.ก. จึงได้ จัดสรรที่ดินให้แก่ราษฎรประชาชนก็เริ่มมีจำนวนมาก จึงได้จัดตั้งที่พักสงฆ์แห่งนี้ขึ้นมาเพื่อให้ประชาชนใกล้เคียงได้มาบำเพ็ญกุศล
ดูเพิ่มได้ที่ วัดบ่อพระ

โรงเรียนประจำหมู่บ้าน

โรงเรียนบ้านบ่อพระ ตั้งอยู่ติดกับวัดบ่อพระ ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ โรงเรียนบ้านบ่อพระ ก่อตั้งเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518 เมื่อแรกก่อตั้งสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยอาศัยอาคารเรียนชั่วคราว หลังคามุงหญ้าคา ไม่มีฝา ที่ก่อสร้างในบริเวณวัดบ้านบ่อพระพุทธลีลา ในปีแรกโรงเรียนได้เปิดสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ต่อมาจึงเปิดตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยมี นายธีรจิตร แก้วใจ เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น 2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายรัตนศักดิ์ มณีรัตน์ ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านบ่อพระคนปัจจุบัน
ดูเพิ่มได้ที่ โรงเรียนบ้านบ่อพระ
ลี ฮยองเทก

ชีวิตส่วนตัว

ลีเกิดในหมู่บ้านที่มีการทำฟาร์มมันฝรั่งในเขตฮงซง ประเทศเกาหลีใต้ เขาเริ่มเล่นเทนนิสตั้งแต่อายุเก้าขวบกับครูที่โรงเรียน ภายหลังจากอำลาวงการแล้ว เขาได้เริ่มโครงการสถานศึกษาของเขาเอง ซึ่งมีชื่อว่า "วิทยาลัยลี ฮย็องเทก" ที่จังหวัดกังวอน

การแข่งขันประเภทคู่

ในบางช่วง ลีได้เข้าแข่งขันประเภทคู่ร่วมกับชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีที่มีชื่อว่า เควิน คิม ซึ่งเป็นคู่ที่สามารถเข้าถึงรอบที่สามของรายการเฟรนช์โอเพ่น 2005

รูปแบบการเล่น

ลีถนัดขวาและการเล่นแบ็คแฮนด์ด้วยมือข้างเดียว เขาเชื่อว่าการใช้แบ็คแฮนด์เป็นการเล่นที่ดีที่สุดสำหรับเขา พื้นสนามที่เขาชอบมากที่สุดคือพื้นสนามแบบฮาร์ดคอร์ท แม้ว่าพื้นสนามที่พบในประเทศเกาหลีจะเป็นพื้นแบบดิน เขาได้รับการฝึกฝนจากเพื่อนร่วมชาติและเป็นอดีต ATP มืออาชีพที่มีชื่อว่า ยูน ยังอิล (ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2006)
ถ้าเลือกได้ คือรักเธอ

เรื่องย่อ

เมื่อ แก๊บบี้ (เทเรซ่า พาล์มเมอร์) นักเรียนแพทย์ได้ย้ายที่อยู่มาอาศัยข้างบ้­านกับ ทราวิส (เบนจามิน วอล์คเกอร์) หนุ่มเจ้าสำราญผู้เพียบพร้อมแต่ไม่เคยคิดจ­ะใช้ชีวิตคู่กับใคร ทั้งสองก็ได้แบ่งประสบการณ์ชีวิตและสานสัม­พันธ์จนก่อให้เกิดความผูกพันที่หักห้ามใจไ­ม่ได้ และแล้วทราวิสก็เจอคนที่ใช่ในชีวิตแม้แก๊บ­บี้จะมีคู่หมั้นอยู่แล้วก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและทราวิสจึงถูกท้า­ทายด้วยโชคชะตาและถูกทดสอบด้วยระยะเวลาว่า­พวกเขาจะรักกันได้นานแค่ไหน
สถาบันพัฒนาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

สถาบันพัฒนาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยภาคตะวันออกเฉียงหนือ เดิมมีชื่อว่า ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 โดยใช้ชื่อเมื่อครั้งก่อตั้งว่า ศูนย์กลางอบรมการศึกษาผู้ใหญ่จังหวัดอุบลราชธานี มีชื่อย่อว่า ศ.อ.ศ.อ. เป็นหน่วยงานการศึกษานอกโรงเรียนในระดับภาค ตั้งอยู่ใจกลางเมืองอุบลราชธานี
เคยเป็นสถานที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานี (ชั่วคราว) ซึ่งถูกเผาทำลายจากเหตุการณ์ชุมนุมทางการเมือง เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
ฮารี ซูฮารียาดี

ประวัติ

ซูฮารียาดีเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ลา อามีร์ ไลลา จากนั้น เดินทางมาชกชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่นครราชสีมาเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2545 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาล ยก 3 จากนั้นขึ้นชกแก้มือกับไลล่าอีกครั้งในอีก 2 เดือนก็มาก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก ซูฮารียาดีหยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีกเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 โดยเป็นการชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท คราวนี้ ซูฮารียาดีเป็นฝ่ายชนะน็อคยองกี้ อาฟรีซัด ยก 10 ได้แชมป์มาครอง
หลังจากนั้น ซูฮารียาดีขึ้นชกอีก 4 ครั้ง ไม่ชนะใครเลยรวมทั้งมาแพ้น็อค แท่งทอง เกียรติทวีสุข ยก 2 ที่กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2550 ด้วย ต่อมา ซูฮารียาดีได้ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนริชาร์ด ซาโมซีร์ไป อีก 2 ปีต่อมา ซูฮารียาดีขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นนี้กับซาโมซีร์อีกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอีก หลังจากนั้น ซูฮารียาดีมาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทกับทับทิมแดง ณ ราชวัตร เมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5 จากนั้น ซูฮารียาดีก็แขวนนวมไป
อักษรวาดาอัด

อักษรวาดาอัด (Wadaad writing) หรืออักษรอาหรับวาดาอัด (wadaad Arabic) เป็นการนำอักษรอาหรับมาเขียนภาษาโซมาลี แต่เดิมนั้น หมายถึงภาษาอาหรับที่ไม่ถูกไวยากรณ์โดยมีคำจากภาษาโซมาลีปนอยู่ อักษรวาดาอัดใช้โดยชายผู้รู้ศาสนาชาวโซมาลี (วาดาอาโด) เพื่อบันทึกกฎหมาย และยังใช้ในการค้าและการเขียนจดหมาย ต่อมามีนักวิชาการปรับอักษรอาหรับสำหรับใช้กับภาษาโซมาลี โดยในราว พ.ศ. 2493 มีการประดิษฐ์อักษรฆาลาล โดยเพิ่มอักษรแทนเสียงสระ

ประวัติ

อักษรอาหรับเข้าสู่โซมาเลียในราวพุทธศตวรรษที่ 18 โดยเชค ยูซุฟ บิน อะห์หมัด อัลกอเนน เขาได้จัดตั้งการสอนอัลกุรอ่าน และได้พัฒนาการเขียนภาษาโซมาลีด้วยอักษรอาหรับ เนื่องจากมีวาดาอัดชาวโซมาลีจำนวนมากที่ใช้อักษรอาหรับเขียนภาษาโซมาลี จึงมีการปรับปรุงโดยเชค อูวาย อัลบาราวีในราวพุทธศตวรรษที่ 24 โดยใช้กับสำเนียงมาอายในโซมาลีใต้ซึ่งในเวลานั้นใกล้เคียงกับสำเนียงมาตรฐานของภาษาโซมาลี
อักษรวาดาอัดจะไม่สามารถเข้าใจได้โดยชาวโซมาลีที่เรียนภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ในโรงเรียน ต่อมา ในราว พ.ศ. 2473 โซมาลิแลนด์ที่อยู่ภายใต้การอารักขาของอังกฤษ มูฮัมหมัด อับดี มากาฮีอิล ได้พยายามปรับมาตรฐานอีกครั้ง ต่อมาในราว พ.ศ. 2493 นักภาษาศาสตร์ชาวโซมาลี มูซา ฮายี อิสมาอิล ฆาลาล ได้เสนอการปรับปรุงอักษรอาหรับเพื่อเขียนภาษาโซมาลี โดยเพิ่มสัญลักษณ์ที่เรียกว่าสระโซมาลี ซึ่งถือว่าใช้ออกเสียงภาษาโซมาลีได้ใกล้เคียงที่สุด
เอแอลเอส

ประวัติ

รถจักรดีเซลไฟฟ้าอัลสธอม รหัสเอแอลเอส ผลิตขึ้นครั้งแรกที่โรงงานของบริษัทอัลสธอม ประเทศฝรั่งเศส และได้ทยอยขนส่งมาถึงประเทศไทยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2517 จนถึงปี พ.ศ. 2518 โดยรถจักรอีลสธอม รหัสเอแอลเอสชุดแรกนี้ มีจำนวนทั้งสิ้น 54 คัน ตามหมายเลขรถ 4101 - 4154 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำมาใช้งานแทนรถจักรดีเซลรุ่นเก่าๆ ก่อนหน้านี้
ตั้งแต่เริ่มใช้งาน จนถึงปลายปี พ.ศ. 2549 มีรถจักรอัลสธอม รหัสเอแอลเอสที่ถูกตัดบัญชีมากถึง 8 คัน อันเนื่องมาจากอุบัติเหตุ และในช่วงปีเดียวกันนั้น ได้มีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ แกนซ์ (Ganz)  ในรถจักรเอแอลเอส หมายเลข 4106, 4112, 4121, 4136 และ 4138 แต่หลังจากเปลี่ยนเครื่องแล้ว เครื่องตัวดังกล่าวได้ประสบปัญหาชำรุดบ่อยมาก ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2551 ได้มีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ เอ็มทียู (MTU) 16V4000R41R ในรถจักรอัลสธอม รหัสเอแอลเอส 3 คันแรก ได้แก่รถจักรหมายเลข 4140, 4146 และ 4150 และในปลายปี พ.ศ. 2552 ก็ได้มีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ แคตเตอร์พิลลาร์ (Caterpillar) 3516BHD แต่ติดตั้งในรถจักรล็อตอื่นก่อน
ต้นปี พ.ศ. 2554 - กลางปี พ.ศ. 2555 ได้มีการปรับปรุงทำสีตัวรถจักรอัลสธอมใหม่ โดยรถจักรคันแรกในล็อตนี้ที่ได้รับการทำสีตัวรถใหม่ คือรถจักรหมายเลข 4107 และรถจักรคันแรกที่ได้มีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์เอ็มทียู พร้อมกับทำสีตัวรถใหม่ คือรถจักรหมายเลข 4144 ตามด้วยรถจักรคันอื่นๆ ที่เคยใช้เครื่องยนต์ แกนซ์ มาก่อน ได้แก่ 4106, 4112, 4121, 4136 และ 4138 ก็ทยอยเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์เอ็มทียูเหมือนกัน
ช่วงปี พ.ศ. 2556—2559 มีรถจักรอัลสธอม รหัสเอแอลเอสบางคัน ได้เปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์แคตเตอร์พิลลาร์ 3516BHD พร้อมกับทำสีตัวรถใหม่
อุทยานแห่งชาติแม่จริม

ลักษณะภูมิประเทศ

เป็นภูเขาสลับซับซ้อนทอดตัวจากทิศเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 300-1,652 เมตร ความสูงของเทือกเขาจะค่อยลดหลั่นไปทางทิศตะวันตก โดยมีดอยขุนลาน เป็นจุดสูงสุดที่ความสูง 1,652 เมตร จากระดับน้ำทะเล มีแม่น้ำว้าซึ่งไหลมาจากเทือกเขาหลวงพระบางผ่านทางทิศตะวันตกของพื้นที่

ลักษณะภูมิอากาศ

แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม ฤดูฝน เริ่มเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม และฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์

การเดินทาง

จากตัวอำเภอเมืองน่าน ใช้ทางหลวงหมายเลข 1168 (น่าน - แม่จริม) ระยะทางประมาณ 38 กิโลเมตร จากอำเภอแม่จริมใช้ทางหลวงหมายเลข 1243 (นาเซีย-น้ำมวบ) ระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร ถึงบ้านห้วยทรายมูลเลี้ยวซ้ายเข้าที่ทำการอุทยานฯ ระยะทาง 4 กิโลเมตร

สถานที่ติดต่อ

ที่ทำการอุทยานแห่งชาติแม่จริม ตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน 55170
โทรศัพท์: 0-5473-0040, 0-5473-0041
เวียดมินห์

กองทัพประชาชนเวียดนาม หรือ เหวียดมิงห์ หรือ เวียดมินห์ (เวียดนาม: Việt Nam Độc Lập Đồng Minh Hội หรือ Việt Minh) หรือบางแหล่งก็เรียก สันนิบาตเพื่อเอกราชเวียดนาม คือ ขบวนการทางการเมือง โดยมีจุดประสงค์เพื่อปลดปล่อยเวียดนามออกจากการปกครองของฝรั่งเศส จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2484 โดยมีโฮจิมินห์เป็นผู้นำ และมีนายพลหวอ เงวียน ซ้าป เป็นผู้บัญชาการกองทัพคนแรก

สงครามมหาเอเชียบูรพา

พ.ศ. 2485 เมื่อญี่ปุ่นมีเข้ายึดครองประเทศต่าง ๆ เวียดนามได้แยกตัวเป็นอิสระ ขบวนการเวียดมินห์ก็ได้ร่วมมือฝ่ายสัมพันธมิตร ทำการต่อต้านญี่ปุ่น เมี่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม โฮจิมินห์จึงจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2488 และหลังจากที่จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงสละราชสมบัติ โฮจิมินห์ก็ตั้งรัฐบาลขึ้นบริหารประเทศ และเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐ ฝรั่งเศสได้กลับไปมีอิทธิพลเหนือเวียดนามอีก โดยมีอังกฤษให้ความช่วยเหลือ ขบวนการเวียดมินห์ได้พยายามต่อสู้ เพื่อขับไล่ฝรั่งเศสอยู่อีก 9 ปี

ยุทธการที่เดียนเบียนฟู

7 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 ฝ่ายเวียดมินห์ได้รับชัยชนะเหนือฝรั่งเศสในยุทธการที่เดียนเบียนฟู ฝรั่งเศสกับเวียดนามก็ได้ทำสัญญาสงบศึกที่กรุงเจนีวา เรียกว่า อนุสัญญาเจนีวา มีสาระสำคัญคือ ให้แบ่งเวียดนามออกเป็นสองส่วน คือ เวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ โดยใช้เส้นรุ้งที่ 17 เหนือ ซึ่งผ่านเมืองกว๋างจิ ตามแนวแม่น้ำเบ๊นหาย เป็นเส้นแบ่งเขตแดน และให้เวียดนามเหนือ เวียดนามใต้ ลาว และกัมพูชา ซึ่งเคยรวมเป็นอินโดจีนของฝรั่งเศสตั้งแต่ปี พ.ศ. 2468 แยกออกเป็นรัฐอิสระ พ้นจากการปกครองของฝรั่งเศส พื้นที่บริเวณเส้นรุ้ง 17 องศาเหนือ มีเขตแดนปลอดทหารด้านละไม่เกิน 5 กิโลเมตร
ฮิเดะอะกิ โอมุระ

ฮิเดะอะกิ โอมุระ (ญี่ปุ่น: 大村 秀章 Ōmura Hideaki ; 9 มีนาคม พ.ศ. 2503) เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเขาเป็นผู้ว่าการจังหวัดไอชิ ตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
รหัสลับระทึกโลก

เรื่องย่อ

ฌาคส์ โซนิแยร์ ภัณฑารักษ์ของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ถูกซิลาส นักบวชผิวเผือกเค้นถามถึง "หลักศิลา" กุญแจซึ่งนำไปสู่จอกศักดิ์สิทธิ์ก่อนจะถูกฆ่า ตำรวจพบร่างของโซนิแยร์อยู่ในลักษณะคล้ายภาพ "วิทรูเวียนแมน" เบซู ฟาช สารวัตรของกรมตำรวจฝรั่งเศสเชิญตัวโรเบิร์ต แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดที่พักอยู่ในปารีสมาที่เกิดเหตุ แลงดอนพบลำดับเลขฟีโบนัชชีที่ซ่อนอยู่ ต่อมาโซฟี เนอเวอ นักถอดรหัสจากกรมตำรวจและหลานสาวของโซนิแยร์บอกแลงดอนว่าฟาชแอบติดเครื่องติดตามที่ตัวแลงดอนเพราะสงสัยว่าแลงดอนเป็นคนฆ่าโซนิแยร์ เนื่องจากมีข้อความที่โซนิแยร์เขียนไว้ก่อนตายว่า "ตามหาโรเบิร์ต แลงดอน" และฟาชลบออกก่อนที่แลงดอนจะมาถึง แลงดอนและโซฟีทำลายเครื่องติดตามและตามลำดับเลขไปที่ผลงานของเลโอนาร์โด ดา วินชี จนแลงดอนอนุมานได้ว่าโซนิแยร์เป็นประมุขของสมาคม "ไพรเออรีออฟไซออน" ด้านซิลาสที่ทำงานให้กับบิชอปอาริงกาโรซา ประมุขนิกายโอปุสเดอีและบุคคลลึกลับนามว่า "ท่านอาจารย์" หลบซ่อนตัว
หลังลอบออกจากพิพิธภัณฑ์มาได้ แลงดอนและโซฟีไปที่ธนาคารรับฝากทรัพย์สินซูริก สาขาปารีสและใช้ลำดับเลขฟีโบนัชชีเป็นรหัสผ่าน ทั้งคู่พบรหัสลิขิต ซึ่งเป็นกระบอกใส่กระดาษพาไพรัสที่เข้ารหัส 5 ตัว หากเปิดด้วยวิธีอื่น กระบอกน้ำส้มสายชูที่อยู่ภายในจะแตกและทำลายกระดาษ ทั้งคู่ได้รับความช่วยเหลือจากอังเดร แวร์เนต์ ผู้จัดการธนาคารให้หลบหนีออกจากธนาคารด้วยรถบรรทุกเมื่อธนาคารถูกตำรวจล้อม แต่ต่อมาแวร์เนต์บังคับเอารหัสลิขิตคืน แลงดอนปลดอาวุธแวร์เนต์และพาโซฟีไปหาเซอร์ลีห์ ทีบบิง ผู้เชี่ยวชาญด้านจอกศักดิ์สิทธิ์และเพื่อนของแลงดอน
ทีบบิงอธิบายให้ทั้งคู่ฟังว่า จอกศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้หมายถึงจอกจริง ๆ แต่หมายถึงแมรี แม็กดาเลน ภรรยาของพระเยซูที่ตั้งครรภ์ช่วงที่พระเยซูถูกตรึงกางเขน และสมาคมไพรเออรีออฟไซออนมีหน้าที่ปกป้องสายเลือดของพระเยซู โดยมีองค์กรโอปุสเดอีคอยตามล่า ต่อมาซิลาสบุกมาที่บ้านของทีบบิงแต่ถูกทีบบิงทำร้ายจนสลบ ทั้งหมดไปที่ลอนดอนด้วยเครื่องบินส่วนตัวของทีบบิงและไปที่โบสถ์เทมเพิล ด้านเรมี คนรับใช้ของทีบบิงปล่อยตัวซิลาสและบอกว่าตนคือ "ท่านอาจารย์" เขาจับทีบบิงเป็นตัวประกันและพาขึ้นรถ ต่อมาเรมีถูกทีบบิงวางยาพิษและแจ้งตำรวจให้ไปจับตัวซิลาส ซิลาสพยายามหลบหนีและยิงสู้กับตำรวจ แต่ยิงพลาดไปถูกบิชอปอาริงกาโรซา ก่อนที่ตนจะถูกตำรวจยิงตาย
แลงดอนและโซฟีเผชิญหน้ากับทีบบิงที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ทีบบิงเปิดเผยว่าตนคือ "ท่านอาจารย์" และตั้งใจจะใช้ความลับเรื่องจอกศักดิ์สิทธิ์ในการทำลายวาติกัน เขาจับโซฟีเป็นตัวประกันและบังคับให้แลงดอนเปิดรหัสลิขิตที่หลุมศพของไอแซก นิวตัน อดีตประมุขของไพรเออรี แต่แลงดอนทำลายรหัสลิขิตต่อหน้าทีบบิง ตำรวจที่ตามมาจับกุมทีบบิงที่ตระหนักได้ว่าแลงดอนเปิดรหัสลิขิตได้สำเร็จ แต่แกล้งทำลายรหัสลิขิตต่อหน้าทีบบิง
ต่อมา แลงดอนและโซฟีไปที่โบสถ์น้อยโรสลินในสกอตแลนด์ ทั้งคู่พบว่าหลุมศพของแมรี แม็กดาเลนถูกย้ายออกไป แลงดอนตระหนักได้ว่าโซนิแยร์ไม่ใช่คุณตาจริง ๆ ของโซฟี แต่เป็นผู้ปกป้องเธอในฐานะผู้สืบเชื้อสายพระเยซู ทั้งคู่พบกับสมาชิกหลายคนของสมาคมไพรเออรี รวมถึงคุณยายของโซฟี เมื่อแยกกับโซฟี แลงดอนตามเส้นกุหลาบไปที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์และพบว่าที่จริงแล้วหลุมศพของแม็กดาเลนอยู่ใต้พีระมิดลูฟวร์ ภาพยนตร์จบลงเมื่อแลงดอนคุกเข่าทำความเคารพแม็กดาเลนเหมือนเช่นอัศวินเทมพลาร์ในอดีต