google/wiki40b huggingface dataset:
กวารีโน กวารีนี

กามิลโล-กวารีโน กวารีนี (อิตาลี: Camillo-Guarino Guarini หรือ Guarino Guarini) เกิดที่โมดีนาเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1624 เสียชีวิตที่มิลานเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค. ศ. 1683 เป็นสถาปนิกชาวอิตาลีของสถาปัตยกรรมแบบบาโรกแบบพีดมอนต์ นอกจากจะมีผลงานที่ตูรินแล้ว กวารีนียังมีอิทธิพลและผลงานในประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรปรวมทั้งในประเทศฝรั่งเศส ประเทศโปรตุเกส และซิซิลี
กวารีโน กวารีนีเป็นพระลัทธิเธียไทน์ (Theatine) ในนิกายโรมันคาทอลิก และนอกจากจะเป็นสถาปนิกแล้วกวารีนีก็ยังเป็นนักคณิตศาสตร์ และ นักประพันธ์ด้วย
กวารีนีเป็นพระใหม่ในลัทธิเธียไทน์เมื่อปี ค.ศ. 1639 ประจำอยู่ที่สำนักสงฆ์ซานซิลเวสโตรอัลกวีรีนาเล (San Silvestro al Quirinale) ที่กรุงโรมและกลับมาโมดีนาเมื่อปี ค.ศ. 1647 ซึ่งเป็นที่ที่รับการบวชเป็นพระเมื่อปี ค.ศ. 1648 จากนั้นก็ได้รับเลี่อนตำแหน่งขึ้นเป็นลำดับอย่างรวดเร็ว กวารีนีเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีคนแรก ต่อมาก็ได้เป็นผู้ดูแลงาน และในที่สุดก็ได้เป็น provost เมื่อปี ค.ศ. 1654 แต่เจ้าชายอัลฟอนโซ (Alfonso IV d'Este) สนับสนุนพระองค์อื่นจึงตั้งขึ้นเป็น provost แทนกวารีนีผู้ต้องออกจากเมืองโมดีนา ชีวิตในช่วงสองสามปีนี้ไม่มีหลักฐานทางเอกสารบ่งไว้ ในปี ค.ศ. 1656 กวารีนีเป็นสมาชิกของสำนัก Theatine ที่เมืองปาร์มา และกวารีนีก็ได้ไปเยี่ยมเมืองปรากและเมืองลิสบอน ก่อนที่จะพิมพ์หนังสือเรื่อง "La Pietà trionfante" ที่เมืองเมสซีนาในปี ค.ศ. 1660 ซึ่งเป็นเมืองที่กวารีนีเป็นผู้บรรยายคณิตศาสตร์
กวารีนีเขียนหนังสือคณิตศาสตร์ทั้งในภาษาละตินและภาษาอิตาลี รวมทั้ง "Euclides adauctus" ซึ่งเป็นหนังสือเรขาคณิต เมื่อปี ค.ศ. 1665 กวารีนีพิมพ์หนังสือปรัชญาทางคณิตศาสตร์ "Placita Philosophica" ซึ่งเป็นหนังสือที่ "Euclides adauctus" แย้งทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของ นิโคลัส โคเปอร์นิคัสและกาลิเลโอ กาลิเลอี
กล่าวกันว่ากวารีนีได้รับอิทธิพลทางสถาปัตยกรรมมาจากฟรันเชสโก บอร์โรมีนี และว่ากันว่ากวารีนีเป็นสถาปนิกคนแรกให้กับดุ๊กฟีลีแบร์แห่งซาวอย (Philibert of Savoy) กวารีนีออกแบบสิ่งก่อสร้างจำนวนมากทั้งสิ่งก่อสร้างสาธารณะและส่วนบุคคลที่ตูริน รวมทั้งวังหลายวังของดุ๊กแห่งซาวอย, วัดหลวงซานโลเรนโซ (ค.ศ. 1666-ค.ศ. 1680), ชาเปลHoly Shroudที่เป็นที่เก็บ ผ้าห่อพระศพพระเยซูแห่งตูริน (Shroud of Turin) ภายในมหาวิหารเซนต์จอห์นแบ็พทิสต์ที่ตูริน (ค.ศ. 1668) ซึ่งสร้างต่อจากงานที่เริ่มโดยคาร์โล ดิ คาสเตลลามอนเต (Carlo di Castellamonte) วังการิญญาโน (Palazzo Carignano) (ค.ศ. 1679-ค.ศ. 1685) วังรักโกนีจี (Castle of Racconigi) และสิ่งก่อสร้างอีกหลายแห่งทั้งสิ่งก่อสร้างสาธารณะและคริสต์ศาสนสถานที่โมดีนา เมสซีนา เวโรนา เวียนนา ปราก ลิสบอน และปารีส ระหว่างปี ค.ศ. 1657 ถึงปี ค.ศ. 1659 กวารีนีพำนักอยู่ที่ประเทศสเปนเพื่อหาความรู้เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างแบบมัวร์ ซึ่งกวารีนีนำลักษณะบางอย่างมาใช้ในสิ่งก่อสร้างที่ตูริน ในบรรดาผู้ที่ทำงานสืบต่อจากกวารีนีก็รวมทั้งฟีลิปโป จูวารา (Filippo Juvarra) ผู้เป็นลูกศิษย์ของกวารีนีเองและแบร์นาโด วิตโตเน (Bernardo Vittone) ผู้เป็นลูกศิษย์ของจูวารา ผู้ซึ่งเป็นผู้เขียน "Architettura Civile" เมื่อปี ค.ศ. 1737
แม่น้ำไนล์

แม่น้ำเม้ง (อาหรับ: النيل‎ อันนีล; อังกฤษ: Nile) เป็นแม่น้ำใน ทวีปแอฟริกา เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลก โดยถูกค้นพบแหล่งต้นน้ำใหม่ที่ทำให้มีความยาวกว่าเดิมเมื่อไม่นานมานี้ โดยแม่น้ำไนล์มีความยาวทั้งสิ้น 6,695 กิโลเมตร

ที่มาของชื่อ

คำว่า "Nile" ('nIl) มาจากคำว่า "เนย์ลอส" (ละติน : Neilos ; กรีก : Νειλος) ชื่อในภาษากรีกที่มีความหมายว่า "หุบเขาที่มีแม่น้ำ" อีกชื่อหนึ่งของแม่น้ำไนล์ในภาษากรีกคือ "ไอกึปตอส" (ละติน : Aigyptos ; กรีก : Αιγυπτος) ซึ่งแปลว่าแผ่นดิน "อียิปต์" นั่นเอง
เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดและมีคนยกย่องว่าแม่น้ำนี้มีปลาในส่วนใหญ่

แม่น้ำสาขา

แม่น้ำไนล์เกิดจากการรวมตัวของแม่น้ำสายใหญ่ 2 สายคือ แม่น้ำบลูไนล์ (Blue Nile) จากประเทศเอธิโอเปีย และแม่น้ำไวท์ไนล์ (White Nile) จากบริเวณแอฟริกาตะวันออก มารวมตัวกันในประเทศซูดาน จากนั้นไหลผ่านประเทศอียิปต์ และไหลลงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

แม่น้ำไวท์ไนล์

แม่น้ำไวท์ไนล์ กำเนิดจากทะเลสาบวิกตอเรีย ซึ่งอยู่ระหว่างประเทศยูกันดา ประเทศเคนยา และประเทศแทนซาเนีย แม่น้ำไนล์ช่วงที่ไหลออกจากทะเลสาบวิกทอเรีย จะเรียกแม่น้ำวิกตอเรียไนล์ ซึ่งไหลไปยังทะเลสาบแอลเบิร์ท ในช่วงนี้จะเรียก แม่น้ำแอลเบิร์ทไนล์ ไหลไปที่ประเทศเซาท์ซูดานและประเทศซูดาน รวมกับแม่น้ำหลายสาย และเรียกว่าไวท์ไนล์ตอนกลางประเทศก่อนจะไปรวมกับบลูไนล์

แม่น้ำบลูไนล์

แม่น้ำบลูไนล์ (*อ่านได้ว่า บลูไนเอวล์ เพื่อป้องกันการสับสนชื่อกับประเทศบรูไน) กำเนิดในประเทศเอธิโอเปีย และไหลผ่านเข้าซูดานไปรวมกับไวท์ไนล์เลย

ประวัติศาสตร์

แม่น้ำไนล์เป็นแม่น้ำสายที่หล่อเลี้ยงทวีปแอฟริกาที่แห้งแล้ง จนทำให้เกิดอารยธรรมโบราณขึ้นมากมาย โดยที่รู้จักกันดีคืออารยธรรมอียิปต์ เมื่อสมัยมากกว่ากว่าห้าพันปีที่แล้ว และยังสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้กับพื้นที่แถบนั้นด้วย
กัปตันโคลด์

อื่นๆ

กัปตันโคลด์ได้ปรากฏตัวในแอนิเมชันสองตอนติดต่อกันในซีรีส์จัสติสลีกแอดเวนเจอร์ส ในฉบับที่ 12 เขากับคนร้ายที่เกี่ยวข้องกับน้ำแข็งรายอื่นๆได้ทำการห่อหุ้มเมืองแอฟริกาด้วยน้ำแข็ง
โรงเรียนลาซาล

พัฒนาการของโรงเรียนลาซาล

ก่อตั้งในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2506 โดยมีภราดาพิเอเลต์ ไมเคิล ดำรงตำแหน่ง​ผู้รับใบอนุญาตคนแรก เปิดทำการเรียนการสอนวันแรก ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 เป็นโรงเรียนชายล้วน แรกเริ่มมีนักเรียนทั้งหมด 342 คน ครู 11 คน คณะภราดา 4 ท่าน เปิดสอนในระดับประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 และได้รับอนุญาตให้ใช้อักษรย่อ ล.ซ. เมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2506
ในปีการศึกษา 2518 มีคณะภคินี(นักบวชที่เป็นสตรี) มาร่วมงาน 4 ท่าน
ในปีการศึกษา 2521 โรงเรียนเปิดรับนักเรียนหญิง
ในปีการศึกษา 2522 โรงเรียนเปิดสอนนักเรียนในระดับอนุบาล และสร้างอาคารใหม่ ความสูง 3 ชั้น สำหรับนักเรียนอนุบาลโดยเฉพาะ ตั้งชื่อว่าอาคารแมรี่แอนน์
ในปีการศึกษา 2524 โรงเรียนเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
ในปีการศึกษา 2531 เปิดใช้อาคารมิเกลเพิ่มอีก 1 หลัง เพื่อเพิ่มจำนวนห้องเรียนให้เพียงพอต่อการที่มีนักเรียนเพิ่มขึ้น และต้องการห้องเรียนเพิ่มขึ้น โดยอาคารใหม่มีความสูง 4 ชั้น และเปิดใช้หอประชุมเอนกประสงค์ในโรงเรียน ชื่อ หอประชุม JVK HALL
ในปีการศึกษา 2546 หลังการเปิดโรงเรียนครบ 40 ปี ในปีที่ 41 ได้มีการฉลองการก่อตั้งโรงเรียนครบ 40 ปี
ในปีการศึกษา 2548 อาคารยวง เดอ ลาซาล ซึ่งเป็นอาคารหลังแรกของโรงเรียน ได้เกิดการทรุดตัวเอนไปด้านหน้าอย่างน่าเป็นห่วง โรงเรียนจึงดำเนินการซ่อมแซมฐานอาคาร เป็นการใช้งบประมาณครั้งใหญ่ คือประมาณ 33 ล้านบาท ในการยกตัวตึกขึ้น ซ่อมแซมและเสริมฐานอาคาร และในการเสริมฐานให้สูง ยกตัวฐานขึ้นสูง 1.5 เมตร เพื่อหลีกเลี่ยงน้ำท่วมชั้นล่างของอาคารในช่วงฤดูฝน และนอกจากนี้ โรงเรียนได้สร้างอาคารใหม่ คืออาคารพระเมตตาซ้อนอยู่หลังอาคารยวง เดอ ลาซาล เพื่อรองรับจำนวนนักเรียนที่เพิ่มขึ้น และเพิ่มห้องปฏิบัติการ หรือห้อง lab วิชาต่างๆขึ้น
ในปีการศึกษา 2549 เริ่มนำครูต่างชาติมาสอนวิชาการในโรงเรียน

โรงเรียนลาซาลในปัจจุบัน

ในปีการศึกษา 2552 โรงเรียนลาซาลมีนักเรียนทั้งหมด 5,089 คน โดยแบ่งเป็นนักเรียนชาย 2,855 คน นักเรียนหญิง 2,234 คน และมีครูทั้งหมด 264 คน โดยแบ่งเป็นครูชาย 62 คน ครูหญิง 202 คน มีห้องเรียนทั้งหมด 106 ห้อง โดยแบ่งเป็นระดับก่อนประถมศึกษา(อนุบาล) 18 ห้อง ประถมศึกษา 54 ห้อง และมัธยมศึกษา 34 ห้อง

อาคารสถานที่

โรงเรียนลาซาล มีอาคารสถานที่ต่างๆดังนี้

รางวัลที่ได้รับ

ในปีการศึกษา 2539 ได้รับรางวัลโรงเรียนดีเด่น จากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
ในปีการศึกษา 2548 ได้รับรางวัลการอ่านคิดวิเคราะห์ และเขียนสื่อความดีเด่น ในนักเรียนระดับประถม และมัธยมศึกษา
ในปีการศึกษา 2548 ได้รับรางวัลประกาศนียบัตร การเป็นประธานคณะกรรมการวัดผล และประเมินผลงานเวทีวิชาการ ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาที่ 1 กรุงเทพมหานคร
ในปีการศึกษา 2548 ได้รับรางวัลพระราชทานจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในโครงการแมกไม้มิ่งเมือง ประเภทสวนสวยโรงเรียนงาม ของกรุงเทพมหานคร
ในปีการศึกษา 2548 ได้รับโล่รางวัลพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในโอกาสที่ผู้ที่มีความเกี่ยวข้อง ได้ร่วมกันบริจาคเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิ ผ่านทางมูลนิธิประชานุเคราะห์
ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ

ประวัติ

ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ จัดตั้งขึ้นเนื่องมาจากเหตุการณ์ธรณีพิบัติภัย (คลื่นสึนามิ) เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติที่ส่งผลกระทบต่อประเทศไทยร้ายแรงที่สุด มีจำนวนผู้เสียชีวิตถึง 5,396 คน มีผู้บาดเจ็บ 8,457 คน สูญหาย 2,951 คน ตลอดจนสร้างความเสียหายต่อบ้านเรือน การเกษตร การประมง ปศุสัตว์ การท่องเที่ยว และธุรกิจ จึงได้มีการจัดตั้งศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติขึ้นเพื่อดำเนินภารกิจในเรื่องดังกล่าว และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ จัดตั้งขึ้นเป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการบริหารระบบการเตือนภัยพิบัติแห่งชาติ พ.ศ. 2548  ต่อมาจึงได้โอนมาสังกัดสำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 
ต่อมาในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2559 ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติได้ถูกโอนไปสังกัด กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กระทรวงมหาดไทย ตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 17) พ.ศ. 2559
รัฐทือริงเงิน

ภูมิศาสตร์

รัฐทือริงเงินมีอาณาเขตติดต่อนับจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้ รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ซัคเซิน-อันฮัลท์ ซัคเซิน บาวาเรีย และเฮ็สเซิน โดยรัฐนีเดอร์ซัคเซินมีแนวเขาฮาร์ซ ฝั่งตะวันตกแบ่ง รัฐซัลเซิน-อันฮัลท์ก็ถูกแบ่งโดยแนวเขาฮาร์ซฝั่งตะวันออก เขตติดต่อรัฐบาวาเรียที่อยู่ตอนใต้มีป่าทือริงเงินกั้น โดยแนวเขาฮาร์ซนี้ทอดยาวไปทางใต้จนถึงป่าทือริงเงิน ส่วนฝั่งตะวันออกของรัฐเป็นที่ราบ แม่น้ำที่สำคัญของรัฐได้แก่ แม่น้ำแวร์รา (Werra) ที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเวเซอร์ และแม่น้ำซาเลอ (Saale) ที่ไหลจากทิศใต้สู่เหนือผ่านที่ราบฝั่งตะวันออก
จุดกึ่งกลางของเยอรมนีตั้งอยู่ในรัฐทือริงเงิน ซึ่งอยู่บริเวณเทศบาลนีเดอร์ดอร์ลา
เจ้าจอมมารดาปิ่น ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์

เจ้าจอมมารดาปิ่น เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
อำเภอเบญจลักษ์

โรงเรียนประถม

โรงเรียนอนุบาลเบญจลักษ์

เพจประจำอำเภอ

เพจเบญจลักษ์หน้าตาดี
ฮอนด้า เอชเอ-420

การพัฒนา

ฮอนด้าเริ่มวิจัยและพัฒนาเครื่องบินธุรกิจเมื่อปี ค.ศ. 1980, โดยใช้เครื่องยนต์จากผู้ผลิตรายอื่น. โดยสร้างตัวต้นแบบ Honda MH02, เพื่อทดลองและพัฒนาใน ห้องทดลองและวิจัยการบิน ของมหาวิทยาลัย แรสเพท รัฐมิสซิปซิปปี้ เมื่อปี 1980 - 1990 
ฮอนด้าเจ็ทเริ่มต้นทดสอบการบินเมื่อ เดือนตุลาคม 2003 และเผยโฉมต่อสาธารณชนในงาน EAA AirVenture air show ที่จัดขึ้นที่ Oshkosh, Wisconsin, ในเดือนกรกฎาคม ปี 2005. และในวันที่ 25 กรกฎาคม 2006, ฮอนด้าได้กลับมาที่ Oshkosh เพื่อแจ้งให้สาธารณชนทราบว่าฮอนด้าจะเปิดการจำหน่ายฮอนด้าเจ็ท อย่างเป็นอย่างการ โดยจะสามารถการสั่งซื้อจากลูกค้าได้ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 2006 และคาดว่าจะเริ่มส่งมอบให้ลูกค้าได้ภายในปี 2011 โดยคาดว่าราคาโดยประมาณอยู่ที่ $3.65 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยบริษัทฮอนด้าคาดการณ์ว่าจะสามารถผลิตเครื่องบินได้ 70 ลำต่อปี
ในเดือนสิงหาคม ปี 2006 ฮอนด้า และ Piper Aircraft ประกาศจับมือเป็นพันธมิตรเพื่อทำตลาดฮอนด้าเจ็ท.

การออกแบบ

ฮอนด้าออกแบบและพัฒนาโดยออกแบบให้เครื่องยนต์ติดตั้งบนปีกของเครื่องบิน เพื่อเพิ่มพื้นที่ใช้ประโยชน์มากขึ้นและลดแรงเสียดทานเมื่อใช้ความเร็วสูง และใช้วัสดุที่มีน้ำหนักเบา composite material ขณะที่ปีกของเครื่องบินผลิตด้วยวัสดุแบบชิ้นเดียว aluminum การผลิตด้วยวัสดุชิ้นเดียวจะให้ให้พื้นผิวเรียบกว่าปีกแบบทั่วไป ฮอนด้าเคลมว่าใช้วัสดุที่มีนำหนักเบากว่าเครื่องบินอื่น หลักในการออกแบบแอโรไดนามิคช่วยทำให้เครื่องบินประหยัดเชื่อเพลิงขึ้น 30-35% จากเครื่องบินขนาดเล็กทั่วไป
ฮอนด้าเริ่มพัฒนาเครื่องยนต์เทอร์โบแฟน ขนาดเล็ก รุ่น HF118 ในปี 1999 และพัฒนาต่อยอดมาจนเป็น HF120 โดยพัฒนาร่วมกับบริษัท GE Aviation ภายใต้ชื่อบริษัทหุ้นส่วน GE Honda , and was test-flown on a Cessna Citation and on a modified Boeing 727-100. The engine features a single fan, a two-stage compressor and a two-stage turbine. Further design testing on wing shape and design were done on a T-33 Shooting Star, modified by AVTEL Services, Inc, and flight tested at the Mojave Airport.
The aircraft is equipped with a Garmin G1000 glass cockpit system (i.e. most of the cockpit readouts are presented on flat-panel displays).

การผลิต

The aircraft will be made at Piedmont Triad International Airport, Greensboro, North Carolina, USA. The plant for making the aircraft will be built by the end of 2011.
Honda expects to sell 70 planes per year.
ศิริชัย ไม้งาม

นายศิริชัย ไม้งาม  อดีตสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ (สปท.)  เกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2502 เป็นกรรมการในคณะกรรมการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างโอกาสและความเสมอภาคทางสังคม แกนนำกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย รุ่นที่ 2  ดำรงตำแหน่งประธานสหภาพแรงงานของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย(สร.กฟผ.) ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545 
นายศิริชัย เรียนจบวิทยาลัยเทคนิคฉะเชิงเทรา จบการศึกษาปริญาตรีรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีอาชีพเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ  เริ่มการทำงานที่โรงไฟฟ้าพระนครใต้ และมาปฏิบัติงานต่อที่โรงไฟฟ้าบางปะกง เป็นรองเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (สฟท.) และรองเลขาธิการปฏิบัติการสมาพันธ์แรงงาน รัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) รวมทั้งกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ ผู้แทนฝ่ายลูกจ้าง จึงมีความสนิทสนมกับ สมศักดิ์ โกศัยสุข เลขาธิการ สรส. แกนนำพันธมิตรฯ เป็นอย่างดี
ผลงานเด่นคือการต่อต้านการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ โดยเป็น 1 ใน 12 คน ที่ไม่รับหุ้น กฟผ.และร้องเรียนไปยังศาลปกครองสูงสุดให้เพิกถอนการแปรรูป กฟผ. และเป็นผู้นำในการคัดค้านการขายโรงไฟฟ้าบางปะกง แม่เมาะ และราชบุรี ในสมัยรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ พ.ศ. 2539 จนถึงสมัยรัฐบาลชวน หลีกภัย พ.ศ. 2542
ภาษาลาฮู

ระบบการเขียน

เดิมไม่มีระบบการเขียนจนมิชชันนารีชาวตะวันตกพัฒนาระบบการเขียนด้วยอักษรโรมันในจีน มีการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ด้วยภาษาลาฮู

ลักษณะ

เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ไม่มีเสียงตัวสะกด พยัญชนะมี 28เสียง สระเดี่ยวมี 9 เสียง วรรณยุกต์มี 7 เสียง มีคำยืมจากภาษาไทลื้อและภาษาอาข่า
พระราชลัญจกรประจำรัชกาล

ประวัติ

ปรากฏหลักฐานว่าพระราชลัญจกรประจำรัชกาลมีใช้มาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแล้วในเอกสารต่างประเทศ โดยมีการพิมพ์ภาพจำลองพระราชลัญจกรรูปเทวดา 4 กร ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นพระราชลัญจกรพระนารายณ์ทรงครุฑ ประจำพระองค์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตีพิมพ์อยู่ในหนังสือ จดหมายเหตุลาลูแบร์ ซึ่งเขียนโดย ซิมง เดอ ลา ลูแบร์ แต่เนื่องจากเอกสารสมัยกรุงศรีอยุธยาส่วนใหญ่สูญหายไปกับการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ทำให้ไม่อาจสืบทราบได้ชัดเจนว่า พระมหากษัตริย์แต่ละรัชกาลใช้ตราอะไรเป็นพระราชลัญจกรประจำรัชกาล
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์นั้น ก่อนสมัยรัชกาลที่ 4 ปรากฏหลักฐานรอยประทับพระราชลัญจกรประจำรัชกาลเพียงพระราชลัญจกรที่เชื่อว่าเป็นพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 2 เท่านั้น คือ พระราชลัญจกรไตรสารเศวต อย่างไรก็ตาม ก็มีการใช้สัญลักษณ์ประจำรัชกาลต่างมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 โดยปรากฏหลักฐานอยู่ในเงินพดด้วงสมัยดังกล่าวอยู่แล้ว
ธรรมเนียมการใช้พระราชลัญจกรประจำรัชกาลปรากฏหลักฐานชัดเจนขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 ซึ่งมีการประทับพระราชลัญจกรพระมหามงกุฎและพระราชลัญจกรพระจุฑามณี ในเอกสารส่วนพระองค์ เช่น พระราชหัตถเลขา ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวตามลำดับ
เมื่อมีงานรัตนโกสินทรสมโภชครบ 100 ปี ใน พ.ศ. 2425 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดสร้างพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 1 - รัชกาลที่ 3 เพื่ออุทิศถวายพระมหากษัตริย์ทั้งสามรัชกาลข้างต้น หลังจากนั้น พระมหากษัตริย์ในรัชกาลต่อๆ มาก็ทรงสร้างพระราชลัญจกรประจำรัชกาลของพระองค์ใช้มาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน
ศิธา ทิวารี

ประวัติ

นาวาอากาศตรี ศิธา ทิวารี  เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของมานพ ทิวารี  กับ หม่อมราชวงศ์จารุวรรณ ทิวารี (ราชสกุลเดิม: วรวรรณ) เป็นหลานตาของหม่อมเจ้าดุลภากร วรวรรณ พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ กับหม่อมอินทร์  สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเซนต์ดอมินิก, มัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา, โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 24 (ตท.24) โดยเป็นประธานรุ่น และปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต จากโรงเรียนนายเรืออากาศ หลังจากนั้นจึงเข้ารับราชการในสังกัดกองทัพอากาศ จนได้รับตำแหน่งสุดท้ายก่อนลาออกจากราชการ คือ รองหัวหน้าแผนกแผนร่วม กองนโยบายและแผน กรมยุทธการ กองทัพอากาศ
จากนั้นจึงลาออกจากราชการมาลงสมัครเข้ารับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับการแต่งตั้งเป็นโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง โดยมีชื่อที่ได้รับการเรียกอย่างไม่เป็นทางการจากสื่อมวลชนและ บุคคลทั่วไปว่า "ผู้พันปุ่น" ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
ศิธาสมรสกับอาทิกา ท่อแก้ว ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น และมิสมอเตอร์โชว์ ปี 2005 เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2550 มีบุตรด้วยกันสามคน
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ฤดูกาล 2007-08

ผู้เล่น

รวมรายชื่อผู้เล่นของทีมทั้งหมดในฤดูกาล 2007-08หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล

ฮาบิบ เบย์ ได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลในการโหวตจากแฟนบอลในเว็บไซต์ของสโมสรเมื่อ 22 พฤษภาคม 2008.

พรีเมียร์ลีก

H/A = เหย้า/เยือน; F/A = ได้ประตู/เสียประตู

เอฟเอคัพ

H/A = เหย้า/เยือน; F/A = ได้ประตู/เสียประตู

ลีกคัพ

H/A = เหย้า/เยือน; F/A = ได้ประตู/เสียประตู
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนางาโอกะ

คนไทย

ศาสตราจารย์ ดร.ผดุงศักดิ์ รัตนเดโช - นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติประจำปีพ.ศ. 2554 (สาขาวิศวกรรมศาสตร์และอุตสาหกรรมวิจัย) จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ - อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
ผู้ฝึกสอน (บาสเกตบอล)

เครื่องมือการฝึกสอน

บอร์ดแสดงแผนในช่วงก่อนการแข่งขันเพื่ออธิบายถึงการเล่นและแสดงภาพรวมของกลยุทธฝ่ายทีมตรงข้าม ผู้ฝึกสอนจะเป็นผู้วางกลยุทธและเป็นคนสืบเหตุการณ์ทีมฝ่ายตรงข้ามและหาวิธีที่จะเอาชนะทีมเหล่านั้นให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในขณะเดียวกัน เขาจะเลือกผู้เล่นที่ดีที่สุดห้าคนลงสนามในช่วงเริ่มการแข่งขัน (มีเพียงห้าคนเท่านั้นในการแข่งแต่ละครั้ง) ผู้ฝึกสอนยังต้องตระหนักถึงลูกทีมที่เขาได้คุมตลอดทั้งการแข่งขัน เพื่อให้เขาเหล่านั้นเกิดมีกำลังใจที่ฮึกเหิม
มาโกโตะ ฮาเซเบะ

อูราวะเรดไดมอนส์

หลังจากที่จบการศึกษาจากโรงเรียนฟูจิเอดะฮิงาชิในปี พ.ศ. 2545 เขาเข้าร่วมกับสโมสรอูราวะ เรดไดมอนส์ และกลายเป็นตัวจริงของสโมสรในช่วงฤดูกาล 2003 ในปี พ.ศ. 2547 เขาได้รับรางวัลผู้เล่นดีเด่นประจำเจลีกคัพ และถูกเลือกให้เป็นผู้เล่นในทีมแห่งปีเจลีก เขายังเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของแฟนคลับอูราวะ ในฤดูกาลเดียวกัน
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 มีรายงานว่าสโมสรฟุตบอลซีเอนา จากเซเรียอา กำลังพยายามเซ็นสัญญากับเขาในเดือนมกราคมที่จะถึงนี้

เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค

ถึงกระนั้น เขาได้เซ็นสัญญากับเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค สโมสรฟุตบอลจากบุนเดิสลีกา ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่เซ็นสัญญากับสโมสร ในปี พ.ศ. 2552 เขากลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนที่สองที่ชนะเลิศบุนเดิสลีกา
ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ว็อลฟส์บวร์คประกาศว่าได้ต่อสัญญากับฮาเซเบะออกไปจนถึงปี พ.ศ. 2555
ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2554 ฮาเซเบะได้ลงเล่นในเก้านาทีสุดท้ายในนัดที่พบกับเทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ ซึ่งนัดนั้นว็อลฟส์บวร์คแพ้ไป 3–1 และในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เขาลงเล่นเป็นนัดที่ 100 ในบุนเดิสลีกา ในนัดที่พบกับแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05

แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค

ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2556 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค เป็นระยะเวลา 2 ปี หลังจากที่ลงเล่นให้กับว็อลฟส์บวร์ค 135 นัดและทำประตูไป 5 ประตู

ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท

ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ฮาเซเบะเซ็นสัญญากับสโมสรไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท เป็นระยะเวลา 2 ปี
เทศบาลตำบลโคกพระ

ประวัติ

เทศบาลตำบลโคกพระ อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลตำบลโคกพระ ต่อมาสุขาภิบาลโคกพระได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลโคกพระเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาล เป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ลงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9กวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
พระราชวังชเวโบ

พระราชวังชเวโบ (อังกฤษ: Shwebon Yadana Mingala Palace, พม่า: ရွှေဘုံရတနာ မင်္ဂလာနန်းတော်) พระราชวังหลวงแห่งเมืองชเวโบ เมืองหลวงเก่าของราชวงศ์คองบอง ถูกสร้างขึ้นในรัชสมัย พระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์คองบอง แต่ได้ถูกทิ้งร้างภายหลังจากมีการย้ายเมืองหลวงไปอังวะ มีการบูรณะขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2542
ตำบลแม่สอด

ชื่อตำบล

ชื่อ "แม่สอด" นั้น สันนิษฐานไว้เป็น 3 นัย ประการแรก กล่าวกันว่า แม่สอดเป็นเมืองเดียวกันกับ "เมืองฉอด" ซึ่งเป็นเมืองหนึ่งในประวัติศาสตร์ที่ตั้งประชิดชายแดนอาณาจักรสุโขทัย เมืองฉอดมีเจ้าเมืองชื่อพ่อขุนสามชนคำว่า เมืองฉอด เรียกกันนานเข้าอาจเพี้ยนกลายมาเป็น "แม่สอด" ก็เป็นได้ อีกนัยหนึ่งแม่สอดอาจได้ชื่อมาจากชื่อของลำห้วยสายสำคัญที่ไหลผ่านหมู่บ้านนี้ คือ ลำห้วยแม่สอด ที่มีลักษณะการไหลของน้ำคดเคี้ยว สอดแทรกเข้าไปในพื้นที่ ส่วนอีกนัยหนึ่งแม่สอดอาจมาจากคำว่า "เหม่ช็อค" ในภาษามอญซึ่งแปลว่าพม่าตาย ซึ่งในอดีตด่านแม่สอด และด่านแม่ละเมาเป็นทางผ่านสำคัญในการทำศึกสงครามระหว่างสยามกับพม่า

เนื้อที่

มีพื้นที่ประมาณ 27.20 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 17,000 ไร่ ลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มเชิงเขา ทิศตะวันออกเป็นเทือกเขาถนนธงชัย ภายในเขตเทศบาลมีลำห้วยแม่สอดไหลผ่านตัวเมือง

การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลแม่สอดยุบและยกเลิกหมู่บ้าน ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2482 ต้นมา แบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 19 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนประชารักษ์, ชุมชนบ้านทุ่ง, ชุมชนร่วมแรง, ชุมชนวัดหลวง, ชุมชนร่วมใจ, ชุมชนสันต้นปิน, ชุมชนดอนไชย, ชุมชนสองแคว 1, ชุมชนบัวคูณ, ชุมชนสองแคว 2, ชุมชนตาลเดี่ยว, ชุมชนอิสลาม, ชุมชนมณีไพรสณฑ์, ชุมชนบ้านเหนือสามัคคี, ชุมชนชุมพลพัฒนา, ชุมชนอินทรคีรี 1, ชุมชนราษฎรบูรณะ (สักทอง), ชุมชนจ๊อกจอสามัคคี, และชุมชนแม่สอดวิลล่า
โรงเรียนวัดราชาธิวาส

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนวัดราชาธิวาสสถาปนาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 พระครูปลัดพิพัฒน์พรหมจริยคุณ รองเจ้าอาวาสวัดราชาธิวาสขณะนั้น ในลักษณะอาคารเรียนชั่วคราวและได้มีการก่อสร้างเป็นอาคารเรียนถาวร ในลำดับต่อมา คือ ตึกไชยันต์ 2462 และตึกสามพี่น้อง โดยทุนทรัพย์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย (พระโอรสของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) และหม่อมเจ้าหญิงสุภางค์พักตร์ ไชยันต์ ภายหลังได้งบประมาณจากกระทรวงศึกษาธิการให้สร้างตึกวาสุกรี ตึกสมอรายขึ้นเพิ่มเติมและสร้างตึกสามพี่น้อง ตึกไชยันต์ของใหม่ แทนของเก่าที่ทรุดโทรม ปัจจุบันโรงเรียนวัดราชาธิวาสมี 4 อาคารเรียน โรงเรียนได้เปิดสอนเฉพาะนักเรียนชายทั้งมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายมาจนถึงปี พ.ศ. 2538 จึงได้เริ่มเปิดรับนักเรียนหญิงตามนโยบายกระทรวงศึกษาธิการ
บาปใหญ่ (ในอิสลาม)

บาปใหญ่ ในสาระธรรมคำสอนของศาสนาอิสลาม หมายถึง บาปต่างๆ ที่อัลกุรอาน และรายงาน (ริวายะฮ์) ต่างๆ จากบรรดาอิมามของชีอะฮ์ ได้สัญญาบทลงโทษแห่งไฟนรกเอาไว้ สำหรับจำนวนบาปใหญ่นั้นมีความแตกต่างกันออกไปในนิกายต่างๆ ของอิสลาม (ชีอะฮ์และซุนนี) บ้างก็กล่าวว่ามี 25 บาป บ้างก็กล่าวไว้ถึง 70 บาป 
พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ในอัลกุรอาน บท นิซา โองการที่ 31 ว่า
﴿إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبَائِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيمًا﴾
หากพวกเจ้าปลีกตัวออกจากบาปใหญ่ทั้งหลายที่พวกเจ้าถูกห้ามให้ละเว้นมันแล้ว เราก็จะลบล้างความผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของพวกเจ้า ออกจากพวกเจ้า และเราจะให้พวกเจ้าเข้าอยู่ในสถานที่อันมีเกียรติ
ตามสาระธรรมคำสอนของศาสนาอิสลามถือว่า ผู้ที่ทำบาปใหญ่แล้วไม่กลับตัวกลับใจ เขาคือคนชั่ว ซึ่งไม่อาจนมาซตามได้ การเป็นพยานของเขาจะไม่ถูกตอบรับ และภายหลังจากเสียชีวิตเขาคือผู้ที่ตัองได้รับการลงทัณฑ์จากพระผู้เป็นเจ้า นอกเสียจากว่าพระผู้เป็นเจ้าจะโปรดปรานแก่เขา โดยผ่านการได้รับการอนุเคราะห์จากท่านศาสดาแห่งอิสลามและลูกหลานผู้บริสุทธิ์ของท่าน ท่านศาสดาแห่งอิสลามได้ดำรัสไว้เกี่ยวกับการให้การอนุเคราะห์ว่า ฉันเก็บการอนุเคราะห์ของฉันไว้ให้แก่ประชาชาติของฉันที่ทำบาปใหญ่  การอนุเคราะห์ของฉันมีไว้สำหรับประชาชาติของฉันที่ทำบาปใหญ่  ส่วนผู้ทำความดี กล่าวคือละเว้นจากการทำบาปใหญ่พวกเขาย่อมไม่ได้รับการลงโทษ
โอฬาร พรหมใจ

ประวัติ

โอฬาร พรหมใจ เกิดวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2498 ที่อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนพานพิทยาคม และได้เดินทางเข้ามายังกรุงเทพมหานครเพื่อศึกษาต่อทางด้านศิลปะที่เพาะช่าง,โรงเรียนอาชีวศิลป์ ก่อนจะมาศึกษาต่ออีก2ครั้งที่วิทยาลัยเพาะช่าง
ในช่วงวัยเด็กโอฬาร พรหมใจ มีความสนใจทางด้านงานศิลปะและดนตรี โดยชื่นชอบเสียงเพลงที่มีท่วงทำนองที่ถูกบรรเลงด้วยเสียงกีตาร์และมีศิลปินที่ชื่นชอบคือวงดนตรีแนวบรรเลง (Instrumental) อย่างวง เดอะ ชาโดวส์ (The Shadows) โดยโอฬารเริ่มหัดเล่นกีตาร์ตั้งแต่เด็ก และได้เป็นมือกีตาร์ในคณะรำวง ออกแสดงตามสถานที่ต่างๆในขณะที่ยังเรียนอยู่ในชั้นมัธยม  จนเมื่อเข้ามาศึกษาต่อที่กรุงเทพและจบจากวิทยาลัยเพาะช่าง ก็ได้เข้าร่วมวง Epitaph ตระเวนเล่นคอนเสิร์ตทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด จนมีชื่อเสียงในหมู่นักดนตรีในฐานะมือกีตาร์ฝีมือดีคนหนึ่ง 
ต่อมาเมื่อวง VIP ของ Lam Morrison กลับมาจากการทัวร์คอนเสิร์ตที่กลุ่มประเทศแถบสแกนดิเนเวีย จึงได้ชักชวนให้โอฬาร เข้ามาเล่นกีตาร์ร่วมกับทางวง จนเมื่อสมาชิกของ VIP ต่างแยกย้ายกันออกไป โอฬาร พรหมใจ จึงได้ชักชวนเพื่อนนักดนตรีจากวง Jonathan Blues ร่วมกันก่อตั้งวงดนตรีขึ้นมาใหม่เพื่อทำเพลงไทยเป็นของตนเอง แต่เพื่อนๆบอกว่าให้มาเล่นด้วบกันก่อน โดยวงที่ก่อตั้งขึ้นใหม่นี้ใช้ชื่อว่า Sapphire 
หลังจากที่ก่อตั้งวงขึ้นใหม่ ขุนทอง อสุนี ณ อยุธยา ได้นำเดโมเพลงไปเสนอกับทางค่ายเพลง จนทางวงได้เซ็นสัญญากับบริษัทแกรมมี่ เอนเตอร์เทนเมนต์ และมีการเปลี่ยนชื่อวงเป็น โซดา (Soda) โดยมี โป่ง-ปฐมพงษ์ สมบัติพิบูลย์ เป็นนักร้องนำ 
วงโซดามีผลงานสตูดิโออัลบั้ม เป็นครั้งแรกชื่ออัลบั้ม คำก้อน ในปี พ.ศ. 2527 โดยมีเรวัต พุทธินันทน์ เป็นโปรดิวเซอร์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จทางด้านยอดขาย
เพลงเรือ

เพลงเรือ เป็นเพลงพื้นบ้านที่เล่นกันในฤดูน้ำหลาก เป็นเพลงปฏิพากย์ชนิดเดียวที่ร้องเล่นกลางลำน้ำโดยพ่อเพลงและแม่เพลงอยู่คนละลำ จังหวัดที่เล่นเพลงเรือ ได้แก่ จังหวัดที่อยู่ริมแม่น้ำในภาคกลาง เช่น อยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี สุพรรณบุรี ลพบุรี และพิษณุโลก เพลงเรือส่วนใหญ่จะถนัดร้องบทชิงชู้ ฉันทลักษณ์เหมือนเพลงปรบไก่