google/wiki40b huggingface dataset:
สวนหลิว

ประวัติ

สวนหลิวตั้งอยู่ด้านนอกของประตูชางเหมิน (แปลว่า ประตูสวรรค์ หรือประตูพระราชวัง; อังกฤษ: Changmen gate; จีนตัวย่อ: 阊门) ของเมืองซูโจว  ในปี ค.ศ. 1593 สมัยสมเด็จพระจักรพรรดิว่านลี่ (อังกฤษ: Wanli; จีนตัวย่อ: 万历) แห่งราชวงศ์หมิง สูไท่ฉรือ (อังกฤษ: Xu Taishi; จีนตัวย่อ: 徐泰时) ข้าราชการผู้ซึ่งเคยถูกกล่าวโทษและภายหลังพ้นจากความผิด ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบดูแลการก่อสร้าง โดยมีช่างหินชื่อ โจวชื่อเฉิง (อังกฤษ: Zhou Shicheng; จีนตัวย่อ:周时臣) เป็นผู้ออกแบบและสร้างสวนแห่งนี้ ซึ่งในตอนนั้นมีชื่อเรียกว่า สวนตะวันออก (อังกฤษ: the East Garden; จีนตัวย่อ:东园) ต่อมาเมื่อผู้ปกครองมณฑลอู๋และมณฑลฉางโจวได้กล่าวยกย่องความสวยงามและการออกแบบหิน Shi Ping Peak ที่สร้างเลียนแบบเขาเทียนไท่ (อังกฤษ: Tiantai Mountain; จีนตัวย่อ: 天台山) สวนตะวันออกจึงกลายเป็นสวนที่มีชื่อเสียงมากในสมัยนั้น 
ในปี ค.ศ. 1798 เจ้าของสวนชื่อ หลิวซู (Liu Su) ได้ปรับปรุงสวนใหม่และให้ชื่อสวนว่า "Cold Green Village" ตามบทกวีที่มีใจความว่า "สีเย็นสะอาดตาของต้นใผ่และแสงสีเขียวสดใสของพื้นน้ำ (clean cold colour of bamboo, limpid green light of water)" นอกจากนั้นเขายังได้เพิ่มต้นไพน์และต้นไผ่เข้าไปในการตกแต่งสวนเพื่อให้ได้ทัศนียภาพดังคำกวีนี้ หลังจานนั้นไม่นาน สวนตะวันออกนี้ก็ถูกเรียกชื่อว่า "สวนหลิว (Liu Yuan)" ตามชื่อสกุลของเจ้าของสวนผู้นี้เอง
ในปี ค.ศ. 1823 สวนแห่งนี้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าเที่ยวชมได้ ทำให้สวนหลิวกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในเวลาต่อมา
ในช่วงกบฏไท่ผิง สวนหลิวก็ได้รับความเสียหายเช่นเดียวกับสวนโบราณอื่นๆ ในเมืองซูโจว เจ้าของสวนในสมัยนั้น คือ เชิ่งกัง (Sheng Kang) ซึ่งเป็นข้าราชการผู้ดูแลการคลัง (a provincial treasurer) ของมณฑลหูเป่ย์ (Hubei) จึงได้บูรณะสวนขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1873 และใช้เวลาในการบูรณะครั้งนี้นานถึง 3 ปี จึงเสร็จสิ้นลงในปี ค.ศ. 1876 หลังจากนั้นก็ได้เปลี่ยนชื่อสวนเป็น "สวนหลิว (ใช้อักษรจีนที่แตกต่างกัน คือ 留园, Liu Yuan)" ซึ่งชื่อนี้เป็นคำพ้องเสียงกับชื่อเดิมของสวนที่ตั้งตามชื่อเจ้าของเดิม และมีความหมายโดยนัยว่า การพักผ่อน ความไม่รีบร้อน ในช่วงเวลานี้เองที่หินหยุนถิง (Auspicious Cloud Capped Peak) ได้ย้ายมาตั้ง ณ ตำแหน่งปัจจุบันภายในสวน หลังจากนั้นสวนนี้ก็เป็นมรดกตกทอดถึงเชิ่งซวนไหว๋ (อังกฤษ: Sheng Xuanhuai; จีนตัวย่อ: 盛宣怀) ผู้เป็นลูกชาย ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1911 เขาได้ย้ายออกไป ทำให้สวนหลิวอยู่ในสภาพทรุดโทรมลงหลังจากนั้นมา
ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 (Second Sino-Japanese War) สวนหลิวก็ตกอยู่ในสภาวะที่เลวร้ายยิ่งกว่าเดิมเนื่องจากภาวะของสงคราม และยังถูกใช้เป็นสถานที่เพาะพันธุ์ม้าศึกอีกด้วย ต่อมาเมือมีการจัดตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน (the People's Republic of China) เมืองซูโจวได้เข้าครอบครองสวนพร้อมบูรณะใหม่อีกครั้ง และเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวให้ประชาชนเข้าชมได้ในปี ค.ศ. 1954  ในปี ค.ศ.1997 สวนหลัวก็ได้รับการบันทึกให้เป็นมรดกโลกขององค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO) และยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเมืองซูโจวมาจนถึงปัจจุบัน
กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ เซปไต นาไซ

หน้าที่

กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ เซปไต นาไซเป็นกล้ามเนื้อต้านโดยตรงของกล้ามเนื้ออื่นๆ ของจมูก ทำหน้าที่ดึงปีกจมูกลง และหดรูจมูก
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา

เนื้อเรื่อง

ภาพยนตร์เรื่องนี้จะเล่าเรื่องของพระพิฆเนศตั้งแต่เด็กๆ และ เล่าถึงอิทธิฤทธิ์ต่างๆของพระพิฆเนศที่สร้างไว้โดยมี พญามุสิกะ หรือหนู ที่เป็นพาหนะของพระพิฆเนศนั้นเป็นผู้เล่าเรื่อง โดยภาพยนตร์ในภาคนี้เล่าเรื่องเป็นตอนๆ โดยเรียงตอนตามลำดับได้ดังนี้ ตอนกำเนิดพระพิฆเนศ ตอนพระพิฆเนศกินขนม ตอนพระพิฆเนศเสียงา ตอนกำเนิดแม่น้ำกาวรี ตอนพระพิฆเนศพิโรธพระจันทร์ ตอนเศรษฐีกูเบร์อวดความร่ำรวย ตอนปราบอสูรทาร์กาซู

รางวัลที่ได้รับ

รางวัลที่ได้รับของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ สาขา "ภาพยนตร์แอนิเมชั่นยอดเยี่ยม"
ภูเขาโทรเกโฮเทน

อุโมงค์

ในตำนานได้กล่าวว่าอุโมงค์นี้เกิดจากโทรลเฮซทมานเนน (Hestmannen) ตอนที่กำลังไล่ตามสาวงานนามว่าเลคคาเมอยา (Lekamøya) แต่แล้วโทรลก็ตะหนักได้ว่าตัวเองไม่มีทางได้ครอบครองสาวงามจึงยิงธนูเพื่อจะฆ่านางแต่ราชาโทรลเมืองเซมนะโยนหมวกของเขาขว้างทางของธนูเพื่อช่วยหญิงสาว จากนั้นหมวกกโหลายเป็นภูเขาที่มีรูอยู่ตรงกลาง นอกจากนี้ฟิลีเช วินชีได้รวมตำนานโทรเกโฮเทนกับตำนวนโฮเมอริคของโฟลิฟิมัส
อุโมงค์นี้ยาว 160 เมตร กว้าง 20 เมตร สูง 35 เมตร มันเกิดขึ้นในช่วงยุคน้ำแข็ง น้ำและน้ำแข็งได้เซาะหินที่ไม่แน่นและเซาะง่ายในขณะที่หินด้านบนของภูเขานั้นสามารถทดต่อการกัดเซาะได้
การหาเส้นทางวิกฤต

การหาเส้นทางวิกฤต (อังกฤษ: critical path method, CPM หรือ critical path analysis) เป็นวิธีการหนึ่งในการบริหารโครงการ โดยคำนึงถึงการแบ่งแยกงานออกเป็นหลายส่วน และพิจารณาระยะเวลาในการดำเนินงาน งานย่อยที่มีระยะเวลาดำเนินงานที่ส่งผลรวมถึงระยะเวลาของโครงการทั้งหมด จะถือว่าเป็นงานบนเส้นทางวิกฤต ซึ่งเป็นงานที่ต้องได้รับการควบคุมเป็นพิเศษ
ซีพีเอ็มเริ่มพัฒนาโดยบริษัทดูปองต์ในการบริหารการก่อสร้าง โดยในปัจจุบันมีการใช้กันทั่วในโครงการทั่วไปไม่เพียงต่องานก่อสร้าง
งานที่อยู่บนเส้นทางวิกฤตจะมีลักษณะเป็นงานที่ไม่สามารถล่าช้าได้ เพราะจะส่งผลให้เกิดการล่าช้าทั้งโครงการ ถ้างานใดงานหนึ่งในนั้นช้าไป
เอปไซลอน แม่น้ำ บี

การค้นพบ

การดำรงอยู่ของดาวเคราะห์ดวงนี้ ถูกตั้งข้อสงสัยโดยทีมงานชาวแคนาดาที่นำโดย บรูซ แคมป์เบล และกอร์ดอน วอล์คเกอร์ ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ข้อสังเกตของพวกเขาไม่ชัดเจนพอที่จะทำให้การค้นพบที่เป็นของแข็ง การค้นพบอย่างเป็นทางการได้ประกาศไว้เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2000 โดยทีมงานนำโดย อาร์ตี้ ฮาตซ์ โดยค้นพบมวลของมันเป็น 1.2 ± 0.33 เท่าของดาวพฤหัสบดีด้วยระยะทางเฉลี่ยที่ 3.4 AU จากดาวดวงนี้
แท็กซี่มหากาฬ

เนื้อเรื่อง

ทราวิส บิคเคิล(โรเบิร์ต เดอ นิโร)เป็นชายหนุ่มหวิวๆที่มาจากสงครามเวียดนาม ซึ่งมาขับแท๊กซี่กลางคืนเพราะว่าเป็นโรคนอนไม่หลับ โดยขับรถทุกสิบสองชั่วโมงต่อวันโดยรายได้ก็เอาไปดูหนังโป๊
บิคเคิลเริ่มจีบสาวที่ชื่อเบสตี้ (ไซบิลล์ เชพเพร์ด) อาสาสมัครช่วยหาเสียงให้ สส. ชาร์ล พาลานทีน (ลีโอนาร์ด ฮาริส) เพื่อเข้าชิงประธานธิบดีสหรัฐ โดยเริ่มวิธีจากการเข้าไปตีสนิทโดยการอาสาสมัครเข้าไปช่วยหาเสียง และพาไปเที่ยวนู่นเที่ยวนี่จนเมื่อพาหล่อนไปดูหนังโป๊เรื่องภาษารักจนหล่อนถึงกับเหลือระอา
บิคเคิล ถึงกับกลับไปด้านมืดเตรียมแผนการฆ่าผู้ท้าชิงกับเพื่อนขับแทกซี่ด้วยกันวิเซอร์ด (ปีเตอร์ บอยด์) โดยแอบปืนพกใว้ทั่วตัวเตรียมลอบสังหาร แต่ว่าเกิดท่าทีไม่สะดวกในการลอบฆ่าจึงเดินหนีไปยังคลับใกล้ๆแถว ๆ นั้น และบิคเคิลถึงกับระบายความแค้นโดยการฆ่าแมงดาในย่านแถวนั้นจนหมดซึ่งมีโสเภณีเด็ก ไอริส (โจดี ฟอสเตอร์) อยู่ด้วย แต่แล้วเมื่อตำรวจเข้ามาตรวจสอบกลับกลายเป็นว่าบิคเคิลได้ช่วยเด็กโสเภณีอย่างน่าสงสัย สุดท้ายบิคเคิลก็กลับไปขับแท๊กซี่อย่างลับ ๆ ต่อไป

เพลงประกอบภาพยนตร์

บทเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ประพันธุ์โดยเบอร์นาร์ด เฮอร์มานน์ ซึ่งเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของเขา โดยเป็นแนวดนตรีแจ๊ส มีเครื่องลมทองเหลืองเป็นเสียงประสาน
เอาดีคัพ

ประวัติ

เอาดี้คัพจัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2009 โดยได้รับการจัดและส่งเสริมโดยผู้ผลิตรถยนต์ เอาดี้ เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีของการค้าขายและได้รับรางวัลชนะเลิศโดยทีมเจ้าภาพ บาเยิร์นมิวนิก. ครั้งนั้นได้จัดขึ้นในสถานที่ของ ฟรานซ์-เบคเค่นเบาเออร์-คัพ, ซึ่งเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2007, ค.ศ. 2008 และ ค.ศ. 2010. ครั้งที่สองของเอาดี้คัพเกิดขึ้นในปี  ค.ศ. 2011 และได้รับรางวัลทีมชนะเลิศโดยทีมจากสเปน บาร์เซโลนา. บาเยิร์นมิวนิก ชนะเลิศเอาดี้คัพของพวกเขาเป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 2013 ด้วยการเอาชนะ 2–1 เหนือทีม แมนเชสเตอร์ซิตี.
อินเซนิควาเรียม

วิธีเล่น

ในเกมจะมีโหมดการเล่นอยู่ทั้งหมด 4 โหมด ได้แก่ โหมดผจญภัย (Adventure) โหมดจับเวลา (Time Trial) โหมดท้าทาย (Challenge Mode) และโหมดตู้ปลาจำลอง (Virtual Tank) โดยระหว่างที่เล่นเกม ผู้เล่นจะต้องดูแลปลาทองและสัตว์เลี้ยงอื่น ๆ ภายในตู้ปลา โดยแต่ละด่านจะเริ่มด้วยปลาทองสองตัว หรืออาจมีตัวผสมพันธุ์หนึ่งตัวซึ่งจะทำให้ผู้เล่นได้ปลาทองเพิ่มอีกหนึ่งตัว โดยปลาหางนกยูงและปลาอื่น ๆ จะปล่อยเงินเหรียญหรืออาจเป็นเปลือกหอยลงมาด้านล่างของตู้ปลา โดยผู้เล่นจะต้องคลิกที่เหรียญหรือเปลือกหอยนั้นเพื่อเก็บสะสมและนำเงินเหล่านี้ไปซื้อสัตว์เลี้ยง อาหาร หรืออัปเกรดอย่างอื่นเพิ่ม เช่น อัปเกรดอาวุธที่ใช้ยิงเมื่อมีเอเลี่ยนเข้ามา เพิ่มขีดจำกัดอาหารที่สามารถป้อนได้ในครั้งเดียวกัน โดยผู้เล่นจะต้องให้อาหารสัตว์เลี้ยง เพื่อให้สัตว์เลี้ยงมีชีวิตรอดอยู่ได้ ซึ่งอาจเป็นอาหารปลาที่ผู้เล่นซื้อ หรือเป็นปลาสายพันธุ์อื่น นอกจากนี้ ผู้เล่นยังต้องป้องกันไม่ให้เอเลี่ยนเข้ามากินสัตว์เลี้ยงต่าง ๆ ในตู้ปลาจนหมด โดยเอเลี่ยนจะเข้ามาเป็นช่วงสั้น ๆ โดยผู้เล่นสามารถกำจัดเอเลี่ยนได้โดยการคลิกเมาส์ที่ตัวเอเลี่ยนเพื่อยิงเอเลี่ยนจนกว่าเอเลี่ยนจะหายไป โดยในอินเซนิควาเรียมรุ่นดั้งเดิมจะมีเอเลี่ยนอยู่ 4 ชนิด ส่วนในรุ่นดีลักซ์จะมีอยู่ 8 ชนิด
ตำบลลอมคอม

สภาพทั่วไปของตำบล

ต.ลอมคอมตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของ อ.พล ห่างจากอำเภอประมาณ 8 กม.เนื้อที่ประมาณ 21,875 ไร่ พื้นที่เป็นที่ราบมีความลาดเอียงจากทิศตะวันตกมายังทิศตะวันออก ดินร่วนปนทราย
ไทยเชื้อสายอินเดีย

การแบ่งกลุ่ม

การแบ่งกลุ่มชาวไทยเชื้อสายอินเดีย แบ่งได้ 2 กลุ่มใหญ่ ๆ ได้แก่

ชาวซิกข์

ชาวซิกข์จะมีการแต่งกายที่มีจุดเด่นคือ ผู้ชายจะโพกหัว และมีคำลงท้ายว่า สิงห์  ชาวซิกข์ทุกคนมีสัญลักษณ์ประจำกาย 5 อย่าง ได้แก่ 1 คือ เกศ คือไว้ผมให้ยาว ไม่ตัดเด็ดขาด 2 คือ กังฆะ คือ หวีอันเล็ก 3 การ่า หมายถึงกำไลข้อมือเหล็กสวมที่ข้อมือขวา 4 กาช่า คือ กางเกงในขาสั้น 5 กรีปาน หมายถึงมีดดาบโค้ง  นอกจากนี้ยังห้ามกินเนื้อวัว และไม่มีรูปเคารพ แต่เมื่อมาอยู่เมืองไทย กต้องเปลี่ยนตัวเองตามสังคม เช่น มีดมีขนาดเล็กลง ยาวเพียงไม่กี่นิ้ว  บางคนทำเป็นจี้ห้อยคอ บางคนเปลี่ยนจากกำไลเหล็กเป็นกำไลทอง  
ชาวซิกข์เดินทางจากรัฐปัญจาบเข้ามาในไทยตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 โดยเข้ามาทางมาเลเซีย โดยผ่านภาคใต้ หรือมาทางบกโดยผ่านจากพม่า หลายคนเข้ามาเป็นพลตระเวน (ตำรวจ) แต่ส่วนใหญ่นิยมทำการค้า คนไทยจึงเรียกกันติดปากว่า แขกขายผ้า ชาวซิกข์ที่เปิดเป็นล่ำเป็นสันอยู่ที่บ้านหม้อ สมัยนั้นเรียก ร้านแขก เมื่อการค้าเจริญขึ้น จึงได้ชักชวนญาติพี่น้องเข้ามามากขึ้น และรวมกลุ่มตั้งแหล่งทำกินที่พาหุรัด เมื่อพาหุรัดแออัด ชาวซิกข์จึงหาที่อยู่ใหม่แถบ ท่าพระ บางแค สุขุมวิท หรือคลองตัน และที่สี่แยกบ้านแขกในเฉพาะซอยสารภี 2 ถือเป็นชนกลุ่มใหญ่ นอกจากขายผ้า ชาวซิกข์ นิยมปล่อยเงินกู้ หรือขายของเงินผ่อนด้วย
นามธารี (Namdhari) เป็นนิกายหนึ่งในศาสนาซิกข์ที่ราม สิงห์ (พระศาสดาองค์ที่ 12) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2355 นอกจากการปฏิบัติตามหลักศาสนาซิกข์แล้ว ยังต้องถือบัญญัติขององค์พระศาสดา ศิริ สัตคุรุ ราม ซิงห์ ด้วย เช่น ห้ามกินเนื้อสัตว์ และไข่ทุกชนิด ต้องสวดมนต์ระลึกถึงพระนามของพระผู้เป็นเจ้า "นาม ซิมราน" (Nam Simran) ทุกวัน อย่างน้อยวันละ 1 ชั่วโมง ชายต้องโพกศีรษะด้วยผ้าสีขาวเท่านั้น ผู้หญิงห้ามใช้เครื่องประดับหรือแต่งหน้าทาปาก เน้นชีวิตเรียบง่าย ถิ่นที่คนกลุ่มนี้อาศัยอยู่เป็นจำนวนมากคือ สุขุมวิท สี่แยกบ้านแขก

ชาวฮินดู

บรรพบุรุษชาวพราหมณ์ฮินดูในไทยส่วนใหญ่เป็นชาวรัฐปัญจาบและรัฐอุตตรประเทศ จากประเทศอินเดีย ชาวฮินดูที่อพยพมาจากรัฐปัญจาบนิยมกิจการค้าผ้าที่พาหุรัด ส่วนที่มาจากอุตตรประเทศเกือบทั้งหมดเป็นแขกยาม ก่อนที่จะลดจำนวนเมื่อทางการประกาศห้ามคนต่างด้าวทำอาชีพนี้
ชาวพราหมณ์ฮินดูนิยมตั้งถิ่นฐานในกรุงเทพมากกว่าที่อื่นๆ พวกที่มาจากรัฐปัญจาบนิยมตั้งชุมชนแถบพาหุรัด สี่แยกบ้านแขก  และถนนสุขุมวิท โดยที่สี่แยกบ้านแขกอยู่หนาแน่นนับร้อยครัวเรือนในซอยสารภี 2 และกระจายตามซอยในถนนอิสรภาพ ได้แก่ซอยอิสรภาพ 3,6,8,12 และ 15 ส่วนที่มาจากรัฐอุตตรประเทศตั้งถิ่นฐานแถบหัวลำโพง

ภาษา

ภาษาของชาวไทยเชื้อสายอินเดียในปัจจุบันเหลือจำนวนผู้พูดน้อย เนื่องจากชาวไทยเชื้อสายอินเดีย ร้อยละ 80 เกิดในแผ่นดินไทย หลายคนจึงหันมาพูดภาษาไทยกัน แต่ก็ยังมีส่วนน้อยที่สามารถพูดภาษาดั้งเดิมของตนเองได้ และบางคนก็ผสมกลมกลืนกับชาวไทยทั่วไป ชาวไทยเชื้อสายอินเดียบางส่วนที่ทำงานทางด้านเศรษฐกิจ บางส่วนสามารถพูดภาษาจีนได้ โดยเฉพาะภาษาจีนแต้จิ๋วซึ่งถือเป็นภาษากลางในการสื่อสารของคนจีนในไทย
กลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกาย

ความแตกต่างระหว่าง SIRS และภาวะพิษเหตุติดเชื้อ

มีคำที่มักจะใช้สับสนระหว่างกลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกาย (SIRS) และภาวะพิษเหตุติดเชื้อ (sepsis) SIRS ซึ่งมีสาเหตุมาจากการติดเชื้อที่สงสัยหรือที่ทราบได้นั้นคือภาวะพิษเหตุติดเชื้อ
หรือกล่าวโดยสรุปว่า SIRS + การติดเชื้อ = ภาวะพิษเหตุติดเชื้อ
เจิ่น วัน กุง

เจิ่น วัน กุง (เวียดนาม: Trần Văn Cung) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2449 ที่เมืองงีหลก จังหวัดเหงะอาน ในดินแดนอันนัมในอารักขาของฝรั่งเศส เสียชีวิตเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2520 เป็นนักปฏิวัติชาวเวียดนามและถือเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์คนแรกของเวียดนาม
กุงเข้าร่วมในสมาคมยุวชนเพื่อการปฏิวัติเวียดนามเมื่อ พ.ศ. 2469 ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2471 กุงได้ร่วมกับสมาชิกหัวรุนแรงคนอื่น ๆ จัดตั้งกลุ่มคอมมิวนิสต์กลุ่มแรกในอินโดจีนฝรั่งเศสและได้ประกาศตัวเป็นศูนย์กลางของพรรคคอมมิวนิสต์ที่จะจัดตั้งขึ้นในอนาคต โดยกุงได้รับเลือกเป็นเลขาธิการของกลุ่ม หลังจากนั้น กุงและอีกสองคนคือจิ่ญ ดิ่ญ กื๋ว และกีม โตน ได้เข้าร่วมการประชุมของสมาคมยุวชนเพื่อการปฏิวัติเวียดนามที่จัดในฮ่องกงเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2472 ในการประชุมครั้งนี้พวกเขาได้เสนอที่จะเปลี่ยนสมาคมไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์แต่ถูกปฏิเสธ ทั้งสามคนได้ประท้วงโดยออกจากห้องประชุม และถูกขับออกจากสมาคมในที่สุด กลุ่มของกุงจึงออกมาจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ก่อนที่จะรวมเข้ากับพรรคคอมมิวนิสต์อื่น ๆ เป็นพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
ต่อมาอีกไม่นาน กุงถูกรัฐบาลอาณานิคมฝรั่งเศสจับกุมและเนรเทศไปเฟรนช์เกียนา และได้รับการปล่อยตัวเมื่อ พ.ศ. 2479 เขาเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ต่อไปและเป็นสมาชิกร่วมก่อตั้งเวียดมินห์ และเป็นสมาชิกระดับสูงของเวียดมินห์จนเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2520
คอลเลกชัน

จุดเด่นของ Collection

Collection เป็นโครงสร้างข้อมูลพื้นฐานที่สุด อาจมีจุดเด่นสู้แบบชนิดข้อมูลนามธรรมหรือโครงสร้างข้อมูลอื่นๆที่ลงรายละเอียดไม่ได้ อาทิตารางแฮชก็เข้าถึงข้อมูลได้รวดเร็ว แถวคอยลำดับความสำคัญก็เข้าถึงข้อมูลตัวที่สำคัญที่สุดได้รวดเร็ว แต่ถึงอย่างไรก็ตามทุกโครงสร้างข้อมูลก็มีเงื่อนไข เช่น ตารางแฮชเก็บข้อมูลซ้ำกันไม่ได้ เป็นต้น เพราะฉะนั้น Collection มีจุดเด่นที่เห็นชัดเจนที่สุดคือ มีเงื่อนไขน้อยนั่นเอง
นอกจากนั้นแล้ว เนื่องจากการมีเงื่อนไขน้อย จึงทำให้ไม่ต้องจัดการข้อมูลมาก การเพิ่มข้อมูลจึงใช้เวลาคงที่ O (1)อีกด้วย จึงเหมาะสมกับเป็นที่เก็บข้อมูลที่เก็บมากๆ แต่ใช้น้อยๆ

ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน

หากกล่าวถึง Collection เฉพาะในความหมายว่าเก็บข้อมูลที่ซ้ำกันได้ และไม่เรียงลำดับความสำคัญ เนื่องจากการไม่มีเงื่อนไขของข้อมูล ส่งผลให้มีการเก็บข้อมูลหรือการเพิ่มสมาชิกรวดเร็ว เป็นเวลาคงที่ (O (1)) แต่การเข้าถึงจะช้า เพราะไม่มีการจัดการที่ดี ต้องไล่ทุกสมาชิก จึงทำให้เสียเวลาเป็นเชิงเส้นกับจำนวนข้อมูล (O (n))

การสร้าง Collection

การสร้าง Collection อย่างง่ายอาจสร้างด้วยแถวลำดับ โดยเพิ่มสมาชิกตรงลำดับสุดท้าย ค้นหาสมาชิกโดยการใช้วงวน ไล่ทุกสมาชิกได้
โจว เหวินฟะ

ภาพยนตร์ไทย

โจว เหวินฟะ ยังเคยแสดงภาพยนตร์ไทยเมื่อปี พ.ศ. 2526 ในภาพยนตร์เรื่อง กตัญญูประกาศิต ร่วมแสดงกับนักแสดงชาวไทย เกรียงไกร อุณหะนันทน์ , ฉัตรชัย เปล่งพานิช , เพ็ญพักตร์ ศิริกุล และอโนเชาว์ ยอดบุตร กำกับการแสดงโดย แจ๊สสยาม
มาลัยสามชาย

เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวชีวิตของลอออร (พิยดา จุฑารัตนกุล) สตรีผู้มีความดีและความงามบริสุทธิ์ดุจมาลัย แต่โชคชะตานำพาให้ต้องผ่านการมีคู่ครองถึงสามครั้ง กับชายที่มีคุณลักษณะแตกต่างกันถึงสามชาย ชายคนแรกคือยศ พลาธร (ภูธเนศ หงษ์มานพ) หนุ่มเจ้าสำราญที่เป็นรักแรกของลอออร เขาคือชายที่สอนให้เธอได้รู้จักกับด้านที่เลวร้ายของความรัก ชายคนที่สองคือเทพ ราชศักดิ์ (สหรัถ สังคปรีชา) นายทหารผู้แข็งแกร่งและมั่นคง เขาเป็นเสมือนร่มโพธิร่มไทรให้เธอได้พักพิงได้ไม่นานเขาก็ถูกพรากจากไป และต่อมาเธอก็ได้พบกับเจ้าดิเรกรุจ (ยุกต์ ส่งไพศาล) ชายคนที่สาม นายแพทย์หนุ่มรูปงามที่เสมือนน้ำทิพย์ชุบชีวิตของลอออรให้ฟื้นกลับคืนขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
ตลอดเวลาถึงแม้จะผ่านมาถึงสามชาย ลอออรก็เป็นที่รักเป็นที่ยกย่องเชิดชูของทุกผู้คนที่ได้รู้จัก เพราะความดีและกรอบประเพณีที่ดีงามที่เธอยึดมั่นเอาไว้ในใจ ต่างจากทองไพรำ (อรจิรา แหลมวิไล) สาวน้อยจากซ่องยี่สุ่นเหลือง เธอใช้ความสวยล่อลวงให้ผู้ชายมาหลงใหล ไม่ใช่เพียงครอบครัวของยศและลอออรที่ต้องพินาศเพราะเสน่ห์ของทองไพรำ แต่กิเลสและความทะยานอยากของทองไพรำแผดเผาทำลายชีวิตของผู้ชายทุกคนที่อยู่ใกล้ ๆ
คะนอง (ภูริ หิรัญพฤกษ์) บ่าวคนสนิทของยศ ยอมทรยศเจ้านายผู้มีพระคุณเพื่อเธอ แต่สุดท้ายก็ต้องตายด้วยมือของใบ (อาณัตพล ศิริชุมแสง) คนฝึกม้าของยศชู้อีกคนของทองไพรำ นรินทร์ (วิทวัส สิงห์ลำพอง) ชายหนุ่มผู้อ่อนไหว บุตรชายของเจ้าคุณนราภิบาล (จักรกฤษณ์ อำมรัตน์) ก็ถูกดึงให้เข้ามาพัวพันในวังวนแห่งเสน่ห์นี้จนเกิดโศกนาฏกรรมที่ผลาญชีวิตทั้งพ่อและลูกไปอย่างน่าสลดใจ
แม้ลอออรกับทองไพรำจะแตกต่างกันเหมือนน้ำกับไฟ แต่โชคชะตาก็เล่นตลกให้ทั้งสองต้องเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันในทุกช่วงของชีวิต โลกอันสงบร่มเย็นของลอออรต้องล่มสลายเพราะไฟแห่งกิเลสและราคะของทองไพรำที่ลุกโชนโชติช่วง
บ่อศักย์แบบลึกจำกัด

บ่อศักย์แบบลึกจำกัด หรือ บ่อศักย์แบบความกว้างจำกัด เป็นแนวคิดจากกลศาสตร์ควอนตัม โดยเป็นส่วนขยายของบ่อศักย์แบบอนันต์ซึ่งเป็นอนุภาคที่ถูกกักขังอยู่ในกล่องแต่ในที่นี้เป็นแบบที่มีความลึกจำกัด และแตกต่างจากแบบลึกอนันต์ตรงที่มีโอกาสที่จะพบอนุภาคที่อยู่ภายนอกกล่อง การตีความแบบกลควอนตัมจะแตกต่างจากการตีความแบบคลาสสิก คือ ถ้าพลังงานทั้งหมดของอนุภาคน้อยกว่าพลังงานศักย์กีดขวางของผนัง อนุภาคจะไม่สามารถพบอยู่ภายนอกกล่องได้ แต่ในการตีความแบบควอนตัม จะมีความน่าจะเป็นของอนุภาคที่อยู่ภายนอกกล่องที่ไม่เป็นศูนย์ ถึงแม้พลังงานของอนุภาคจะน้อยกว่าพลังงานศักย์กีดขวางของผนัง 

ขอบเขตภายในกล่อง

กรณีขอบเขตอยู่ภายในกล่อง (บริเวณที่ 2) จะได้ V(x) = 0 และเขียนสมการชเรอดิงเงอร์ได้เป็น
เมื่อ 
ได้คำตอบของสมการเชิงอนุพันธ์ (2) เป็น

ขอบเขตภายนอกกล่อง

เมื่อพิจารณาบริเวณนอกกล่อง ซึ่งมี 2 บริเวณ คือ บริเวณที่ 1 และ 3 โดย V(x)= V₀ เขียนสมการชเรอดิงเงอร์ได้เป็น
การพิจารณาแบ่งเป็น 2 กรณี คือ
1.  เมื่ออนุภาคมีพลังงานมากกว่าพลังงานศักย์ (E>V₀) จะไม่ถูกกักไว้ในบ่อ แต่จะถูกกระเจิงออกไปโดยพลังงานศักย์ของบ่อ เรียกว่า การกระเจิง (The Scattering)
2.  เมื่ออนุภาคมีพลังงานน้อยกว่าพลังงานศักย์ (E<V₀) จะถูกกักไว้ในบ่อศักย์ เรียกกรณีนี้ว่า สถานะจำกัดขอบเขต (Bound state)
ในกรณีนี้จะพิจารณา กรณีที่ 2 Bound state (E< V₀) ดังนั้นเขียนสมการใหม่ได้เป็น
เมื่อ 
คำตอบทั่วไปของสมการเชิงอนุพันธ์ (4) คือ  
และคล้ายกันในบริเวณที่ 3 จะได้
ทีแกน เพรสลีย์

ชีวิตส่วนตัว

ช่วงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 เธอได้แต่งงานกับ ไทเลอร์ เดอร์เดน แต่แล้วเธอก็ได้ฟ้องหย่าในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008  จากนั้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 เธอได้รับการรายงานว่าจะออกเดทกับ จอช เลห์แมน เป็นครั้งแรก แล้วเธอก็ได้แต่งงานกับเขาในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010
ทีมเซอร์ไพรซ์

ประวัติ

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ได้มีการเปิดตัว Team Surprise ขึ้นที่ โยโกฮาม่า อารีน่า เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งเป็นงานเปิดตัวตู้ปาจิงโกะตัวใหม่ขึ้น ภายใต้ชื่อ Pachinko AKB48 ซึ่งภายในงาน ได้ทำการเปิดตัวเพลงใหม่ซึ่งจะเป็นเพลงออริจินัล คือเพลง Juuryoku Sympathy และยังได้มีการประกาศเพิ่มเติมอีกว่าเพลงดังกล่าวจะเป็นเพลงแรกใน 12 เพลงที่กำลังจะเป็นสเตจพิเศษใหม่ล่าสุด
Team Surprise Stage "Juuryoku Sympathy" นั้น จะเป็นสเตจใหม่ล่าสุดของ Team Surprise จะมีการแสดงผ่านทางตู้ปาจิงโกะ โดยใช้ระบบ RTC ที่อยู่ภายในตู้ ซึ่งจะทำให้ทุกๆ 1 ชั่วโมงนั้น จะมีการแสดงของ Team Surprise ให้ผู้เล่นเกมที่ตู้ปาจิงโกะนั้นๆ ได้รับชม อย่างไรก็ตามหลังจากได้มีการเปิดตัวตู้เกมนี้เป็นระยะเวลากว่า 2 เดือน เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2555 ที่ผ่านมาก็ได้มีการประกาศถึงการวางจำหน่ายซิงเกิลแรกของ Team Surprise ซึ่งก็คือเพลงแรกของสเตจดังกล่าว "Juuryoku Sympathy" นั่นเอง โดยจะวางจำหน่ายครั้งแรกในรูปแบบ Pachinko Hall ver. ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2555 ซึ่งในรูปแบบนี้ต้องเล่นเกมตู้ปาจิงโกะ และนำไปแลก หรือผ่านทาง SUNSHINE SAKAE NETSHOP เท่านั้น และ Regular Edition (Web Limited Edition) ในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2555
สเตจดังกล่าวไม่ได้มีการประกาศเพลงทั้งหมดออกมาในครั้งเดียว เพราะได้มีการแจ้งออกมาว่าจะมีการประกาศแจ้งออกมาเรื่อยๆ ทีละเพลง โดยจะเว้นระยะในการประกาศของแต่ละเพลงแตกต่างกัน
หลังจากที่ผ่านไปเกือบ 1 ปี หลังมีการเปิดตัว Team Surprise ขึ้น ก็ได้มีการประกาศเกี่ยวกับเครื่องเล่น Pachi-Slot AKB48 และการกลับมาของ Team Surprise อีกครั้ง กับเพลงใหม่ 4 เพลงที่จะมาเพิ่มเติมในสเตจ Juuryoku Sympathy ซึ่งจะมีการเปิดตัวในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 พร้อมกับเพลงใหม่ที่จะเป็นเพลงลำดับที่ 13 ของสเตจอีกด้วย
เพลงลำดับที่ 13 เป็นต้นไปจะเริ่มวางจำหน่ายในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 และจะมีการวางจำหน่ายเพลงลำดับที่ 14-16 ต่อไป โดยจะมีการประกาศแจ้งผ่านทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Team Surprise
สมหวัง ปัทมคันธิน

สมหวัง ปัทมคันธิน หรือ จอม ปัทมคันธิน นักสังขวิทยา, นักสะสมเปลือกหอยระดับโลก, นักเดินทาง และจิตรกรชาวไทย
สมหวัง มีชื่อเล่นว่า "จอม" เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ที่อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต ใกล้กับหาดราไวย์ เป็นบุตรชายของ สมนึก ปัทมคันธิน นักธุรกิจและนักสะสมเปลือกหอยชาวภูเก็ต จบการศึกษาจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย และคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เอกวิชาภาษาอังกฤษ โดยสำเร็จการศึกษาทั้งที่ไม่เคยไปเรียนถึงมหาวิทยาลัยเลย อาศัยการศึกษาเองผ่านทางสื่อประเภทต่าง ๆ 
สมหวัง ชื่นชอบและรักในธรรมชาติ โดยเฉพาะเปลือกหอยชนิดต่าง ๆ มาตั้งแต่ยังเด็ก ผ่านการปลูกฝังโดยสมนึก ผู้เป็นพ่อ และด้วยความที่บ้านอยู่ใกล้ชิดกับทะเล เมื่อขึ้นเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ี 1 (ม.1) ได้ติดต่อกับนักสะสมเปลือกหอยระดับโลกชาวต่างชาติ ด้วยการเขียนจดหมายส่งไปหาด้วยการใช้ภาษาอังกฤษแบบกระท่อนกระแท่น ซึ่งก็ได้มีนักสะสมเปลือกหอยระดับโลกชาวโปรตุเกส คือ อันโตนิโอ นอรา เดินทางมาหาถึงบ้านที่จังหวัดภูเก็ตจริง ๆ จึงเป็นจุดเริ่มต้นแลกเปลี่ยนและสะสมเปลือกหอยระดับโลก
สมหวัง เป็นผู้ร่วมก่อตั้งพิพิธภัณฑ์เปลือกหอยทั้ง 2 แห่ง ในประเทศไทย คือ ที่จังหวัดภูเก็ต และหัวมุมถนนสีลม กรุงเทพมหานคร ในนามบริษัทภูเก็ต ซีเชลล์ จำกัด ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัว โดยพิพิธภัณฑ์เปลือกหอยนี้เป็นความใฝ่ฝันของสมนึก ผู้เป็นพ่อมาตั้งแต่วัยหนุ่ม ซึ่งที่พิพิธภัณฑ์ทั้ง 2 แห่งนี้มีเปลือกหอยสะสมมากกว่า 2 ล้านชิ้น
นอกจากนี้แล้ว ได้เป็นผู้ค้นพบและอนุกรมวิธานหอยชนิดใหม่ของโลกหลายชนิด ได้แก่ หอยตาวัวปัทมคันธิน (Turbo somnueki), หอยเป๋าฮื้อไทยแลนด์ (Haliotis thailandis), หอยเป๋าฮื้อปัทมคันธิน (H. patamakanthin), หอยทากเท้าช้าง (Cassis patamakanthini) เป็นต้น
สมหวัง ปัทมคันธิน เป็นนักเดินทาง โดยการสะสมเปลือกหอยต้องเดินทางด้วยตนเองไปในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลก และแลกเปลี่ยนและเสาะแสวงหา อีกทั้งยังเป็นจิตรกรผู้วาดภาพเปลือกหอยต่าง ๆ ด้วยตนเองด้วย เนื่องจากเป็นผู้ที่สนใจและศึกษางานด้านศิลปะมาตั้งแต่เด็ก ๆ 
อีกทั้ง ยังเป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้เปลือกหอยถึง 2 ครั้ง จากรายการเกมโชว์แฟนพันธุ์แท้ทางช่อง 5 ติดต่อกัน คือ ในปี พ.ศ. 2550 และ พ.ศ. 2551 ซึ่งในการแข่งขันแฟนพันธุ์แท้แห่งปีในปลายปี ก็ยังเป็นผู้ได้เข้ารอบลึก ๆ อีกด้วย
จาการ์ตา

ประวัติศาสตร์

การตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในพื้นที่ของจาการ์ตาในปัจจุบัน เท่าที่ปรากฏคือท่าเรือเกอลาปา (Kelapa) ซึ่งเอกสารไทยโบราณเรียกว่า กะหลาป๋า ใกล้ปากแม่น้ำจีลีวุง ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากถิ่นที่ตั้งของฮินดูตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 กะหลาป๋าเป็นท่าเรือใหญ่สำหรับราชอาณาจักรฮินดู ชื่อว่าซุนดา มีการบันทึกว่าชาวโปรตุเกสเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่ไปถึงกะหลาป๋า กษัตริย์ฮินดูทรงอนุญาตให้พ่อค้าชาวโปรตุเกสสร้างป้อมที่กะหลาป๋าในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตอนต้น ท่าเรือของจาการ์ตาในปัจจุบันยังคงมีชื่อว่า ซุนดาเกอลาปา (Sunda Kelapa) ตามชื่อถิ่นฐานยุคแรก
ในพ.ศ. 2070 เมืองถูกยึดครองโดยฟาตาฮิลลอฮฺหรือฟาเลเตฮาน (Fatahillah or Faletehan) ผู้นำอายุน้อยจากอาณาจักรใกล้เคียงจากทางเหนือ ฟาตาฮิลลอฮฺได้เปลี่ยนชื่อเมืองจากเกอลาปาเป็น จายาการ์ตา (Jayakarta แปลว่า "มีชัยและเจริญรุ่งเรือง" ในภาษาชวา) หรือตรงกับ "ชยะ - กฤต" ใน ภาษาสันสกฤต แปลว่า "ชัยชนะอันเกิดขึ้นสมบูรณ์แล้ว" เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2070 ซึ่งวันนี้ถือเป็นวันก่อตั้งกรุงจาการ์ตา ชื่อนี้เองที่ต่อมาได้กลายมาเป็นชื่อ จาการ์ตา ในปัจจุบัน 
ชาวดัตช์เข้ามาถึงจายาการ์ตาในตอนปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในพ.ศ. 2162 กองกำลังของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (Dutch East India Company) นำโดยยัน ปีเตอร์โซน กุน (Jan Pieterszoon Coen) ยึดครองเมืองและเปลี่ยนชื่อจายาการ์ตาเป็นบาตาฟียา (Batavia) ซึ่งเป็นชื่อภาษาละตินของชนเผ่าที่อาศัยในเนเธอร์แลนด์ในสมัยโรมัน บาตาฟียาเป็นเมืองหลวงของอาณานิคมอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (Dutch East Indies) ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการขยายเมืองเมื่อชาวดัตช์เริ่มย้ายไปทางใต้ ไปที่พื้นที่สูงที่คาดว่ามีความอุดมสมบูรณ์กว่า ชาวอังกฤษยึดครองชวาใน พ.ศ. 2354 และครองอยู่ 5 ปีระหว่างที่เนเธอร์แลนด์ทำสงครามนโปเลียน (Napoleonic Wars) ในยุโรป ก่อนคืนให้ดัตช์
หลังจากที่การปกครองโดยตรงของเนเธอร์แลนด์ขยายไปทั่วทั้งหมู่เกาะในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ตอนต้น ความสำคัญของบาตาฟียาได้เพิ่มขึ้น กลยุทธ์ของดัตช์ที่จะยังคงอำนาจและรายได้ภาษี ทำให้การส่งออกจากพื้นที่ใด ๆ ในภูมิภาคแทบทั้งหมดจะต้องผ่านบาตาฟียา ทำให้เมืองมีความสำคัญทางด้านการเมืองและเศรษฐกิจตราบจนถึงปัจจุบัน
ประเทศญี่ปุ่นยึดครองบาตาฟียาในพ.ศ. 2485 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 และเปลี่ยนชื่อเมืองโดยกลับมาใช้ชื่อ จาการ์ตา เพื่อให้ได้รับการยอมรับจากคนในท้องถิ่น หลังจากที่ญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามใน พ.ศ. 2488 กองกำลังชาวดัตช์กลับเข้ายึดครองเมืองอีกครั้งหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ชาวอินโดนีเซียได้ประกาศเอกราชไปก่อนแล้วในช่วงปลายสงคราม เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2488 จาการ์ตาเป็นศูนย์กลางของความพยายามของชาวดัตช์ที่จะยังคงอำนาจเหนืออาณานิคมเดิมระหว่างสงครามเอกราชอินโดนีเซีย ซึ่งยุติลงด้วยการรับรองการก่อตั้งสาธารณรัฐอินโดนีเซียเต็มรูปแบบเมื่อ พ.ศ. 2492
ไซโต ฮะจิเมะ

ปฐมวัย

ข้อมูลเกี่ยวกับช่วงปฐมวัยของไซโตมีอยู่น้อยมาก เขาเกิดที่นครเอะโดะ แคว้นมุซะชิ (ปัจจุบันคือกรุงโตเกียว) เมื่อแรกเกิดนั้นเขามีชื่อว่า "ยะมะงุจิ ฮะจิเมะ" (ญี่ปุ่น: 山口 一 ) โดยเป็นบุตรชายของยะมะงุจิ ยูสุเกะ (ญี่ปุ่น: 山口 祐助 ) อะชิงะรุสังกัดแคว้นอะกะชิ ผู้มียศเป็น "โกะเคะนิง" (ยศระดับล่างของผู้สวามิภักดิ์ที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ) ไซโตมีพี่ชายชื่อฮิโระอะกิ และพี่สาวชื่อคะสึ ตามบันทึกของครอบครัวไซโตที่ได้รับการตีพิมพ์แล้วกล่าวว่า เขาได้หนีไปจากเมืองเอะโดะในปี ค.ศ. 1862 หลังจากพลั้งมือสังหารซามูไรระดับฮะตะโมะโตะผู้หนึ่ง โดยหนีไปอยู่ที่นครเกียวโตและสอนวิชาดาบอยู่ในโดโจ (โรงฝึก) ของชายคนหนึ่งชื่อโยะชิดะ ซึ่งเคารพนับถือของพ่อไซโตมาตั้งแต่อดีต วิชาดาบของเขานั้นปรากฏชัดเจนว่าเป็นแนวทางของสำนักอิตโตรีวและสำนักมุไกรีว