สาธารณรัฐกาแลกติก

การก่อรูปแบบ

สาธารณรัฐเกิดจากการลงนามในรัฐธรรมนูญกาแลกติกเมื่อ 25,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน ในช่วงสงครามในการรวมกาแลกซี่ ในเวลานั้น มนุษย์และดูรอส ได้สลับขั้วเทคโนโลยีที่ใช้พลังของราคาทา จึงได้ประดิษฐ์ไฮเปอร์ไดรฟ์ขึ้น ทำให้คอรัสซังกลายมาเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐกาแลกติกและยังคงเป็นเช่นนั้นไปอีก 25,000 ปี สาธารณรัฐถูกสร้างขึ้นโดยผู้ก่อตั้งแกนหลัก
ไม่นานหลังจากการก่อรูปแบบสาธารณรัฐ เส้นทางการค้าเพอร์ลีเมี่ยนก็ถูกสร้างขึ้นในแผนที่ เชื่อมต่อคอรัสซังสู่ออสซัส และนำอัศวินเจไดเข้าสู่สาธารณรัฐ หลายพันปีต่อมา เส้นทางคอเรลเลี่ยนก็ถูกสร้างขึ้น เชื่อมต่อคอรัสซังกับคอเรลเลียและนอกเหนือจากนั้น เงินจำนวนมากจากเส้นทางการค้าทั้งสองทำให้มันเป็นที่รู้จักกันว่าเดอะ สไลซ์ (The Slice) ด้วยการขยายออกของไฮเปอร์สเปซทางด้านตะวันตกของคอรัสซัง มีสิ่งผิดปกติเกินกว่าที่เทคโนโลยีจะก้าวข้ามไปได้ รัฐบาลจึงได้หันไปขยายเขตทางด้านตะวันออกแทน แกนของกาแลกซี่หรือคอร์เวิร์ลด์ (Core Worlds) บางส่วนของเดอะ สไลซ์เป็นที่รู้จักในชื่อหัวลูกศรหรือแอร์โรว์เฮด (Arrowhead) และไม่นาน สาธารณรัฐก็ขยายจนเป็นอาณานิคม
แม้ว่าประวัติศาสตร์มักจะบอกว่าสาธารณรัฐเป็นสาธารณรัฐที่สงบสุข ความขัดแย้งมากมายก็สามารถเห็นได้ อย่าง ร้อยปีแห่งความมืดมน, สงครามซิธเก่า, หายนะวัลทาร์, สงครามแมนดาลอเรี่ยน, สงครามเจไดกลางเมือง, สงครามซิธใหม่, และสงครามโคลน—ได้เกิดขึ้นตลอดประวัติศาสตร์ของมัน

ความเป็นมาในช่วงแรก

ตอนแรก รัฐบาลบนคอรัสซังต้องการการขยายเขตที่ไม่รวดเร็ว ถึงแม้ว่าจะสนับสนุนการสำรวจไฮเปอร์สเปซก็ตาม อย่างไรก็ตาม ตรงกันข้ามกับสิ่งที่รัฐบาลต้องการ สมาชิกของสาธารณรัฐได้สร้างความเจริญให้ต้นเองในหนึ่งพันปีแรก เหตุผลหลักก็มาจากการต้องการที่จะป้องกันตัวเองจากจักรวรรดิฮัทท์
เป็นนานหลายปี ที่อัศวินเจไดและกองทัพบกและทัพเรือโบราณของสาธารณรัฐทำการป้องกันความรุนแรง ในช่วงประมาณ 24,500ปีก่อนยุทธการยาวิน การแตกแยกครั้งใหญ่ครั้งแรกก็เกิดขึ้น หลังจากที่กองทัพแห่งเลทโทว์ได้ก่อตั้งขึ้นโดยเจไดผู้ที่เชื่อว่าพลังที่แท้จริงไม่ได้มาจากการนั่งสมาธิอย่างที่อาจารย์เจไดทั่วไปสอน แต่มาจากอารมณ์ ความตึงเครียดระหว่างเจไดและเจไดนอกรีต นำโดยเซนดอร์ และหลังจากที่เขาตาย อาร์เดน ลีนก็รับช่วงต่อแทน
24,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน สาธารณรัฐได้เข้าสู่สงครามกับสหภาพคุณธรรมแห่งดีเซฟโรและทิออน สงครามเกิดขึ้นตามเส้นทางการค้าเพอร์ลีเมี่ยน และเมืองหลวงทั้งของคอรัสซังและดีเซฟโรก็ได้รับความเสียหายจากการระเบิดแรงดัน ท้ายสุด สาธารณรัฐชนะสงครามโดยการปลุกเร้าให้พวกฮัทท์ต่อสู้กับชาวทิออน ภายในหนึ่งศตวรรษ กลุ่มทิออนส่วนใหญ่ได้สวามิภักดิ์ต่อคอรัสซัง ยกเว้นดีเซฟโร ซึ่งยังคงเลือกที่จะอยู่อย่างอิสระ
ในช่วงที่การค้ารุ่งเรือง ประมาณ 20,000-17,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน สาธารณรัฐขยายเขตออกไปทางตะวันออกข้ามกาแลกซี่ แม้ว่าจะเกิดสิ่งนี้ เดอะ สไลซ์ยังคงเป็นใจกลางของอวกาศที่สามารถเดินยานได้สะดวก ท้ายสุด สาธารณรัฐได้ขยายเขตไปทางเหนือของกาแลกติกและทางชายแดนทางใต้ของเดอะ สไลซ์ ถึงแม้ว่าพื้นที่ส่วนใหญ่ของกาแลกซี่ยังไม่เป็นที่รู้จักนัก ยกเว้นดาวด้านหน้าอย่างออร์ด เมนเทล (12,000-8,000 ปีกอ่นยุทธการยาวิน) อวกาศทางด้านตะวันตกของคอรัสซังยังคงไม่ถูกสำรวจ เช่นเดียวกับที่เส้นทางการค้าเพอร์ลีเมี่ยนและคอเรลเลียยังไม่ถูกค้นพบในทางนั้น ที่แย่กว่านั้น กระบวนการก็มีข้อจำกัดเนื่องจากอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากการโจนไป 1-2 ปีแสงแล้วอาจโผล่ไปในที่ที่ไม่รู้จักของไฮเปอร์สเปซที่ต่างไปจากปกติ ในสมัยนี้ เขตขยายก็ถูกสร้างขึ้น อย่างไรก็ตาม เขตนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากผลของอัลซาคันที่พยายามฉวยโอกาสเข้าควบคุมสาธารณรัฐจากคอรัสซัง มันเป็นผลของสงครามอัลซาคันที่ 17 ที่กินเวลานานตั้งแต่ 17,000-3,000 ปีก่อนยุทธการ อย่างไรก็ดี การต่อสู้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในช่วงระหว่างที่พวกเขาครอบครองเขตขยาย มากกว่าในส่วนแกนกลางเสียอีก ไม่จำเป็นต้องบอกผลของความขัดแย้งต่างๆ คอรัสซังก็ชนะในทุกการต่อสู้
ในช่วงสมัยนี้ สงครามอาร์คาเนี่ยนครั้งแรกก็เกิดขึ้นด้วย นักพันธุ์ศาสตร์ชาวอาร์คาเนี่ยนยังได้เริ่มการทดลองพันธุกรรมของเผ่าพันธุ์อื่นอีกด้วย ที่เป็นที่รู้จักที่สุดก็คงเป็นการนำเซ็กซ์โต้มาจากทรอยเคน และเปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นเผ่าพันธุ์ใหม่ที่มีชื่อว่าเควอร์เมี่ยน
15,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน หลังจากความหายนะจากติอต่อครั้งแรก คอรัสซังถูกจู่โจมโดยมังกรอวกาศในช่วงความขัดแย้งกับดุยนวงวูอิน ความขัดแย้งนี้จบลงอย่างสันติโดยการแก้ไขจากสมุหนายกฟิลลอเรียนและนักปราชญ์ชาวมังกรอวกาศชื่อบอร์ซมัทโอ ผู้ซึ่งได้ร่วมมือกันก่อตั้งมหาวิทยาลัยคอรัสซัง ในบางช่วงของสมุยจนถึง 12,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน พิพิธภัณฑ์กาแลกติกก็ถูกสร้างขึ้นบนคอรัสซัง
ในประมาณช่วง 12,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน คอนทิสเปกซ์ได้เข้าเป็นสมุหนายก เขาและผู้สืบทอดของเขาเป็นลัทธินับถือพระเจ้า ซึ่งจะครองสาธารณรัฐในอีก 1,000 ปีต่อไป สมุหนายกที่คลั่งไคล้เหล่านี้ได้อนุมัตินักรบศาสนาขึ้นมาเพื่อต่อกรกับเผ่าต่างดาวในขอบนอกของกาแลกซี่ หลังช่วง 11,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน ลัทธิถูกกำจัดด้วยความรุนแรง ความตึงเครียดจากสงครามศาสนาได้สร้างความแตกแยกระหว่างคอร์เวิร์ลด์และขอบนอกมากขึ้น ซึ่งจักรพรรดิพัลพาทีนใช้มันเพื่อประโยชน์ในยุคของเขาอีกพันปีต่อมา ประมาณ 9,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน โบลตัส เดอะ ฮัทท์ได้เป็นสมุหนายกและครอบครองสาธารณรัฐกาแลกติกไปอีก 275 ปีในสมัยไรนิทัส ไม่เหมือนฮัทท์อื่นๆ โบลตัสนั้นมีชื่อเสียงและเป็นแค่ผู้ปกครอง ปฏิทินพื้นฐานของกาแลกติกได้ถูกแก้ไขประมาณ 7,308 ปีก่อนยุทธการยาวินเป็นอย่างน้อย
7,003 ปี ก่อนยุทธการยาวิน การแตกแยกครั้งใหญ่ครั้งที่สองได้เกิดขึ้นเมื่อกลุ่มของเจไดที่ร่วงโรยได้ค้นพบเทคนิคในการใช้พลังเพื่อสร้างรูปแบบชีวิตที่แตกต่างออกไป สิ่งนี้ได้เริ่มร้อยปีแห่งความมืดมน เป็นศตวรรษที่ยาวนาน ซึ่งสามารถเห็นการสร้างสรรค์สัตว์ร้ายขึ้นมา ที่รู้จักกันมากที่สุดก็คือสัตว์ประเภทงูอย่างลีเวียแธน ซึ่งจะดูดกลืนพลังงานชีวิต ยุทธการคอร์บอสในช่วง 6,900 ปีก่อนยุทธการยาวิน เจไดได้บดขยี้กบฏและเนรเทศเจไดบางส่วนจากอวกาศที่รู้จัก อย่างไรก็ตาม เจไดที่ร่วงโรยได้ค้นพบไซออสท์ โลกที่โดดเดี่ยวที่มีเผ่าพันธุ์ที่เกี่ยวข้องกับพลังอาศัยอยู่ เผ่าซิธ
ด้วยการใช้การฝึกฝนในพลัง เจไดที่หลงผิดได้ทำให้พวกซิธแปลกใจและยกตัวเองขึ้นเป็นเสมือนพระเจ้าบนดาวคอริบานใกล้เคียง กลายมาเป็นผู้ปกครองชาวซิธ หลายปีถัดมา และเจไดที่หลงผิดและชาวซิธได้เป็นหนึ่งเดียวกัน คำว่า"ซิธ"กลายมามีความหมายที่ไม่ใช่แค่ผู้คนที่อยู่บนคอริบานและไซออสท แต่ยังหมายถึงเจไดที่หลงผิดผู้เป็นนายของพวกเขาอีกด้วย
ในช่วง 5,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน เจไดและจักรวรรดิซิธได้เข้าร่วมรบกันในสงครามไฮเปอร์สเปซครั้งใหญ่ หลายดาวได้รับแผลเป็นตลอดกาลในสงครามครั้งนี้ แต่เจไดก็สามารถขับไล่ผู้รุกรานออกไปได้ หลังจากนั้น สาธารณรัฐได้มอบดินแดนให้เจไดบนฟอร์ซเนกซัส ภูเขาที่เป็นที่บูชาบนคอรัสซัง
ในช่วง 4,250 ปีก่อนยุทธการยาวิน การแตกแยกครั้งใหญ่ครั้งที่สามได้เกิดขึ้น ซึ่งมีการต่อสู้บนคอรัสซัง เจไดมืดที่รอดชีวิตถูกบังคับให้ต้องหนีไปจากระบบวัลทาร์ ที่ซึ่งพวกเขาได้ค้นพบเทคโนโลยีโบราณที่ระบุว่าโลกของระบบนั้นมีสิ่งก่อสร้าง อาจเป็นการสร้างสรรค์ของเซเลสเชียลที่ลึกลับ ที่ถูกสร้างในระบบคอเรลเลี่ยน เจไดมืดได้เข้าครอบครองเครื่องจักร รวมทั้งกังหันจักรวาล แต่ก็ไม่สามารถควบคุมมันเอาไว้ได้ และไม่นานก็ทำลายระบบทั้งระบบและทุกอย่างข้างในในช่วงการเปลี่ยนแปลงวัลทาร์ ในช่วง 4,019 ปีก่อนยุทธการยาวิน อาจารย์เจได 4 คน (อาจารย์นักรบ 2 คนและอาจารย์ผู้วิเศษ 2 คน) ได้ก่อสร้างวิหารเจไดบนดินแดนฟอร์ซเนกซัสบนคอรัสซัง ซึ่งจะตั้งตระหง่านไปอีก 4 พันปี

ผลสืบเนื่อง

ถึงแม้ว่ามันจะล่มสลาย ความเชื่อในรัฐบาลประชาธิปไตยก็ยังคงอยู่ในกลุ่มผู้ต่อต้านจักรวรรดิ ที่เห็นได้ชัดก็คือพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐ หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิในยุทธการเอนดอร์ในช่วงสงครามกลางเมืองกาแลกติก สาธารณรัฐกาแลกติกได้ถูกสร้างขึ้นอีกครั้งในชื่อของสาธารณรัฐใหม่ ถึงแม้ว่าจะมีสาธารณรัฐใหม่ สาธารณรัฐกาแลกติกก็ยังคงเสมือนสาธารณรัฐเก่า แต่ที่แตกต่างกันคือไม่มีตำแหน่งสมุหนายกอีกต่อไป มีแต่ตำแหน่งประมุขแห่งสาธารณรัฐเท่านั้น

ด้านนิติบัญญัติ

สมาชิกรัฐแต่ละคนจะเป็นตัวแทนในวุฒิสภา วุฒิสมาชิกจะเป็นตัวแทนหรือเอกอัครราชทูตจากดาวของตน และดาวสมาชิกจะสามารถมีรัฐบาลและสังคมของพวกเขาที่สอดคล้องกับความเชื่อ วัฒนธรรม และประเพณีของคนท้องถื่น มันรัฐบาลที่แตกต่างกันมากมายในการปกครองนี้ ตั้งแต่ระบบกษัตริย์จนถึงระบอบบที่คล้ายกับสาขาย่อย ในบางระบบ วุฒิสมาชิกจะได้รับเลือกในตำแหน่งนั้นๆ ในส่วนอื่น รัฐบาลของดาวจะแต่งตั้งวุฒิสมาชิกเอง ระบบราชวงศ์ของนาบูเลือกที่จะแต่งตั้งวุฒิสมาชิกของพวกเขา ขณะที่สภาของอัลเดอรานจะเลือกตั้งวุฒิสมาชิกของพวกเขา
เมื่ออำนาจและอิทธิพลของสาธารณรัฐแผ่ขยาย พื้นที่ใหม่ๆ ของกาแลกซี่ได้รวมเข้ากับสาธารณรัฐ การจัดตั้งองค์กรใหม่ของการใช้วุฒิสมาชิกเป็นตัวแทนได้เกิดขึ้นในปีที่ 1,000 ก่อนยุทธการยาวิน ในช่วงการปฏิรูปรูซานน์ องค์กรที่เป็นที่ธรรมดามากที่สุดสำหรับเขตปกครองใหม่เหล่านี้ได้แบ่งออกเป็นเขตดาวประมาณห้าสิบดวง แต่ละเขตจะมีตัวแทนเป็นคณะผู้แทนในวุฒิสภา เมื่อเขตเริ่มมากเกินไป เขตจึงถูกจัดหยาบๆ เป็นดินแดนร่วมหนึ่งพันดินแดน แต่ละเขตจะมีผู้แทนเพียงคนเดียวในวุฒิสภา
วุฒิสภาเป็นกองบัญชาการหลักที่ด้านในจะมีแทนลอยจำนวนมาก ซึ่งแต่ละอันจะจุวุฒิสมาชิกได้หลายคน แต่ละแท่นลอยในวุฒิสภาจะเป็นตัวแทนของเขตแต่ละเขตในกาแลกซี่ โดยมีวุฒิสมาชิกหนึ่งคนต่อหนึ่งดาวในเขตนั้นๆ แท่นลอยบางแท่นจะเป็นตัวแทนดาวส่วนบุคคล อย่างสมาพันธ์การค้า เมื่อร่วมกับวุฒิสมาชิก ผู้นำของดาวสมาชิกส่วนบุคคลก็ยังมีสิทธิออกเสียงในสภาและเสนอกฎหมายได้ วุฒิสภาจะทำตามกฎทของรัฐสภาอย่างการอภิปรายไม่ไว้วางใจ อย่างที่ราชินีอมิดาล่าแห่งนาบูเสนอต่อสมุหนายกฟินิส วาโลรัม บังคับให้เขาต้องออกจากตำแหน่งในปีที่ 32 กอ่นยุทธการยาวิน
วุฒิสภาจะรับหนึ่งเสียงโหวตในทุกๆ เรื่อง สมุหนายกจะถูกเลือกตั้งจากภายในสภา กลุ่มคนจะถูกแบบออกเป็นคณะกรรมการ แต่ละคนจะถูกแบ่งให้ทำหน้าที่ในกระทรวงของรัฐบาล และจะรับผิดชอบในการสร้างกฎหมายที่จะนำไปใช้
แม้ว่าการออกกฎหมายที่ผ่านวุฒิสภาจะนำไปใช้กับดาวสมาชิกทุกดวง พลเมืองของสาธารณรัฐจะต้องปฏิบัติการกฎหมายดังกล่าว ดังนั้น หน้าที่หลักของวุฒิสภาคือการเปิดโอกาสให้สมาชิกถกเถียงกันได้

ด้านบริหาร

สมาชิกของวุฒิสภาจะเลือกตั้งสมุหนายกจากกลุ่มของพวกเขา ผู้ซึ่งจะมาทำหน้าที่เป็นหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐและหัวหน้าการทูต (และเป็นผู้นำของรัฐไปโดยปริยาย)
หน่วยงานของรัฐบาลนั้นมีอำนาจน้อยในช่วงปีสุดท้ายของสาธารณรัฐ โดยเฉพาะหลังจากการปฏิรูปรูซานน์ และสมุหนายกทำหน้าที่เป็นผู้นำในวุฒิสภาและมีสิทธิเท่าเทียมกับทุกคนในวุฒิสภา อย่างไรก็ดี มันก็มีอำนาจที่จะเรียกการประชุมพิเศษของวุฒิสภา และสามารถขอร้องสิทธิพิเศษของสมุหนายกเพื่อหลีกเลี่ยงมุมมองในกระบวนการทำงานของวุฒิสภา เขายังเป็นหัวหน้าของสภาสูงอีกด้วย
มันยังคงเป็นตำแหน่งที่น่าเคารพ อย่างไรก็ตาม สมุหนายกมีห้องทำงานขนาดใหญ่ทั้งในตึกวุฒิสภาและอาคารทรงโดมในเมืองกาแลกติก สัญลักษณ์หน่วยงานของรัฐบาลคือสมุหนายก เช่นเดียวกันวุฒิสภากาแลกติก เครื่องหมายนี้มีอยู่บนโพเดี่ยมของสมุหนายกในห้องประชุมของวุฒิสมาชิก เมื่ออยู่ในห้องหลัก สมุหนายกมักจะสวมชุดคลุมที่เรียกว่าวีด้า (veda) สมุหนายกจะถูกเลือกตั้งมาจากวุฒิสมาชิก ผู้ซึ่งสร้างวุฒิสภากาแลกติกและมีวาระทั้งหมดสี่ปี สมุหนายกจะรับช่วงต่อได้เพียงสองวาระเท่านั้น วาระละสี่ปีเช่นกัน
หน่วยงานของรัฐบาลมีอำนาจอย่างมากในช่วงที่พัลพาทีนเป็นสมุหนายก ผู้ซึ่งสามารถโน้มน้าววุฒิสภาให้โหวตเสียงให้เขาใช้อำนาจ"ฉุกเฉิน"อันเนื่องมาจากวิกฤตการณ์แบ่งแยกดินแดนและจากนั้นก็สงครามโคลน รวมทั้งการเพิ่มวาระของเขาที่เกินรัฐธรรมนูญหลังจากปีที่ 24 ก่อนยุทธการยาวินเพื่อจัดการกับวิกฤตการณ์แบ่งแยกดินแดนและขึ้นเป็นผู้นำทางทหารของสาธารณรัฐในช่วงสงครามโคลน สมุหนายกมีอำนาจโดยตรงเหนืออำนาจบริหาร กฎข้อบังคับของเขตยอมให้เขาแต่งตั้งผู้ว่าราชการทางทหารบนดาวทุกดวงของสาธารณรัฐ และการกระทำเพื่อความมั่นคงของเขาทำให้เขาควบคุมนิกายเจไดและกองทัพของสาธารณรัฐอย่างสมบูรณ์ เป็นการกำจัดทั้งเจไดและวุฒิสภา
ในที่สุด พัลพาทีนกลายมาเป็นผู้เผด็จการและแต่งตั้งตัวเองขึ้นเป็นจักรพรรดิของกาแลกซี่ ดังนั้นเขาก็ละทิ้งงานของสมุหนายกและเปลี่ยนสาธารณรัฐกาแลกติกให้กลายเป็นจักรวรรดิกาแลกติก ตำแหน่งสมุหนายกไม่ได้ถูกนำมาใช้อีกจนกระทั่งยุคของสาธารณรัฐใหม่ ซึ่งเลือกที่จะเรียกแทนว่าผู้นำของรัฐ น่าประหลาด เวลาสิบสามปีในการทำงานของพัลพาทีน และจนกระทั่งเขาเป็นจักรพรรดิกาแลกติก ได้สร้างมลทินให้กับตำแหน่งสมุหนายกอันน่าเคารพเสียจนสาธารณรัฐใหม่ก็ไม่นำมันมาใช้อีก ทั้งที่ในยุคของสาธารณรัฐเก่าก่อนพัลพาทีนสมุหนายกถูกมองงว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความดี

ด้านพิจารณาคดี

ศาลสูงเป็นศาลที่สูงที่สุดในสาธารณรัฐเก่า และประกอบด้วยด้านการพิจารณาคดีรัฐบาลของสาธารณรัฐ ศาลสูงเป็นศูนย์บัญชาการในอาคารศาลกาแลกติกบนคอรัสซัง
ศาลประกอบด้วยผู้พิพากษาทั้งสิ้นสิบสองคน หนึ่งในนั้นจะเป็นหัวหน้าทั้งของศาลและการพิจารณาคดี สมุหนายกสามาใช้อิทธิพลแต่งตั้งศาลในบางครั้ง (อย่างน้อยในช่วงของพัลพาทีน) ส่วนใหญ่แล้วจะผ่านทางการเสนอชื่อ นอกจากทำหน้าที่เป็นศาลและผู้บ่งชี้กฎหมายรัฐธรรมนูญ ศาลสูงยังมีหน้าที่สืบสวนคดีของนักการเมืองระดับสูงและผู้คนที่ร่ำรวยของสาธารณรัฐ อย่างไรก็ตาม ในบางคดีจะถูกจัดการโดยวุฒิสภา

เศรษฐกิจ

อิทธิพลของสาธารณรัฐกาแลกติกในเศรษฐกิขกาแลกติกนั้นเชื่อมต่อกับอำนาจควบคุมของมัน การสร้างข้อมูลตัวเลขของสาธารณรัฐ และอำนาจอนุญาตของกลุ่มคนสำคัญ
หัวใจของเศรษฐกิจกาแลกติกคือการค้าระหว่างดาว การค้าภายในดาวสามารถสนับสนุนเศรษฐกิจท้องถิ่น แต่ในหลายกรณี ค่าใช้จ่ายของรัฐบาลที่พุ่งขึ้นสูงต้องการสังคมที่ก้าวหน้าที่สามารถสร้างทุนได้เพียงแค่การส่งออกสินค้า ขณะที่ดาวบางดวงมีกองยานเป็นของตนเอง ซึ่งส่วนใหญ่ก็มีไว้เพื่อขนส่งสินค้า อย่างระบบขนส่งไซซอร์ หรือพวกขนของอิสระเพื่อขนส่งของดีของพวกเขาไปตามไฮเปอร์เลน
การร่วมือกันของเขตได้ก่อตั้งขึ้นในปีที่ 490 ก่อนยุทธการยาวินเพื่อกำจัดความแตกต่างของผู้บัญญัติกฎหมายของสาธารณรัฐและบริษัทหุ้นส่วน ในช่วงพันปีสุดท้ายของสาธารณรัฐกาแลกติก ความสนใจในการค้าเริ่มก่อตัวเป็นสมาคมเพื่อเพิ่มอิทธิพลของพวกเขาต่อการออกกฎหมายที่สำคัญและเพื่อให้ได้ผลประโยชน์สูงสุด ขณะที่สมาคมเหล่านี้ส่วนใหญ่ อย่างสมาพันธ์การค้า สหภาพเทคโนโลยี และสมาคมการค้าได้ล่มสลายลงหลังจากสงครามโคลน จำนวนของกลุ่มที่เหลือก็รวมตัวกันเป็นหุ้นส่วนของเขต
เงินตราหลายพันถูกใช้ทั่วทั้งกาแลกซี่ ข้อมูลตัวเลขของสาธารณรัฐกาแลกติกอาจเป็นตระกูลเงินที่แหร่หลายที่สุด เนื่องมาจากการเป็นสมาชิกที่ยอดเยี่ยมของสาธารณรัฐ ข้อมูลตัวเลขจึงถูกยอมรับเป็นส่วนมากยกเว้นในระบบดาวที่ห่างไกล จากการก่อตั้งของมัน ยอดเงินจึงถูกผลักดันโดยดาวที่ร่ำรวยอย่างมูอันนิลิสและกลุ่มธนาคารระหว่างกาแลกติก ในช่วงสงครามโคลน กลุ่มธนาคารระหว่างกาแลกติกได้หนุนหลังตระกูลเงินของทั้งสองฝ่าย
ทุกคนที่ทำงานจะต้องจ่ายภาษีรายได้ ซึ่งจะถูกเก็บโดยเจ้าหน้าที่เก็บภาษีสาธารณรัฐ ในช่วงปีหลังของสาธารณรัฐกาแลกติก 15% ของภาษีเดินทางได้เพิ่มรายภาษีได้ของรัฐบาล