google/wiki40b huggingface dataset:
เออร์วิง แลงมิวร์

ประวัติ

เออร์วิง แลงมิวร์ เกิดที่บรุกลิน รัฐนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1881 เป็นบุตรคนที่ 3 จากทั้งหมด 4 คนของชาลส์ แลงมิวร์ และเซดี คัมมิงส์ เขาได้รับการสนับสนุนจากบิดามารดาให้สนใจด้านวิทยาศาสตร์และธรรมชาติตั้งแต่เด็ก และได้รับอิทธิพลจากอาร์เธอร์ แลงมิวร์ พี่ชายซึ่งเป็นนักเคมี แลงมิวร์เรียนระดับมัธยมที่สถาบันเชสต์นัตฮิลล์ในเมืองฟิลาเดลเฟียและเรียนจบสาขาวิศวกรรมโลหการจากโรงเรียนวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์โคลัมเบีย ในปี ค.ศ. 1906 เขาได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงินและเป็นอาจารย์สอนที่สถาบันเทคโนโลยีสตีเวนส์ในเมืองโฮโบเคน ก่อนจะย้ายไปทำงานที่บริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริกในปี ค.ศ. 1909
งานชิ้นแรกของแลงมิวร์คือการศึกษาหลอดไฟฟ้าและปรับปรุงเครื่องสูบแบบการแพร่ ซึ่งนำไปสู่การประดิษฐ์ตัวเรียงกระแสสุญญากาศระดับสูงและหลอดแอมพลิฟาย ปีต่อมา เขาและเลวี ท็องกส์ เพื่อนร่วมงานพบว่าไส้หลอดทังสเตนจะมีอายุการใช้งานนานขึ้นหากอยู่ในแก๊สเฉื่อยและพบว่าการขดไส้หลอดจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานให้มากขึ้น การค้นพบดังกล่าวทำให้มีการประดิษฐ์หลอดไส้ร้อนแบบธรรมดาในเวลาต่อมา การศึกษาไส้หลอดในสภาวะต่าง ๆ ทำให้แลงมิวร์สนใจการปล่อยเทอร์ไมออนและเรียกแก๊สที่แตกตัวเป็นไอออนว่า "พลาสมา" ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เขาและท็องกส์ค้นพบการแกว่งพลาสมาหรือคลื่นแลงมิวร์ และในปี ค.ศ. 1928 แลงมิวร์คิดค้นการเชื่อมด้วยอะตอมไฮโดรเจน ซึ่งต่อมาได้รับการพัฒนาเป็นการเชื่อมทิก
ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1910 ถึง 1930 แลงมิวร์สนใจด้านเคมีของน้ำมัน ฟิล์ม และพื้นผิว โดยในปี ค.ศ. 1917 เขาตีพิมพ์ผลงานด้านเคมีของฟิล์มน้ำมันและร่วมกับแคเทอริน เบอร์ บล็อดเจตต์ ศึกษาฟิล์มบางและการดูดซึมพื้นผิว ในปี ค.ศ. 1932 แลงมิวร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีจากงานด้านการบุกเบิกวิทยาศาสตร์พื้นผิว นอกจากด้านเคมีแล้ว แลงมิวร์ยังสนใจด้านบรรยากาศศาสตร์และอุตุนิยมวิทยา โดยในปี ค.ศ. 1927 เขาค้นพบการไหลเวียนแลงมิวร์จากการสังเกตลมที่กระทำต่อสาหร่ายทะเลในทะเลซาร์แกสโซ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แลงมิวร์พัฒนาระบบโซนาร์ตรวจจับเรือดำน้ำและคิดค้นวิธีขจัดน้ำแข็งบนปีกเครื่องบิน
ด้านชีวิตส่วนตัว แลงมิวร์แต่งงานกับแมเรียน เมอร์เซโรในปี ค.ศ. 1912 และมีบุตรบุญธรรม 2 คนชื่อเคนเนธและบาร์บารา แลงมิวร์เสียชีวิตจากกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดที่เมืองวุดส์โฮลในปี ค.ศ. 1957 ต่อมาบ้านของเขาในเมืองสกิเน็กทาดีได้รับการประกาศให้เป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติและขึ้นทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติในปี ค.ศ. 1976
แวนคูเวอร์ ไททันส์

ประวัติทีม

อะคูลีนีกรุ๊ป เจ้าของทีมแวนคูเวอร์ แคนนักส์ในเนชันแนลฮอกกี้ลีก ได้เข้าซื้อแฟรนไชน์เมืองแวนคูเวอร์สำหรับโอเวอร์วอตช์ลีก ฤดูกาล 2019 ในราคา 30 ถึง 60 ล้านดอลลาร์ วันที่ 18 ตุลาคม 2561 ทางทีมได้ออกประกาศว่า ทางทีมได้เข้าเป็นพาร์ทเนอร์กับลูมินอซิตี เกมมิง เพื่อเพิ่มทักษะด้านอีสปอร์ตให้กับองค์กร วันที่ 8 ธันวาคม ทีมได้ประกาศเซ็นสัญญากับ RunAway ซึ่งเป็นทีมชนะเลิศในการแข่งขันโอเวอร์วอตช์ระดับคอนเทนเดอร์ภูมิภาคเกาหลี ปี 2018 พร้อมทั้งประกาศสีหลักของทีมว่าเป็นสีน้ำเงินและเขียว เพื่อให้เข้าคู่กับทีมแคนนักส์
เรวัต สิรินุกุล

ประวัติ

นายเรวัต สิรินุกุล (ชื่อเดิม : เรวัต ศิริศิลวัตนุกุล) เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 เป็นบุตรของนายเองเฮา และนางกิมเฮง สิรินุกุล สำเร็จการศึกษาพาณิชยศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

งานการเมือง

อดีตเคยเป็นผู้จัดการธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ สาขาท่าเรือ ก่อนที่จะลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2550 รวม 10 สมัย  เขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคกิจประชาคม ในปี พ.ศ. 2529
เรวัต ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 114 สังกัดพรรคเพื่อไทย เมื่อ พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
สังข์ทอง

ระบำดาวดึงส์

ระบำดาวดึงส์ เป็นการแสดงมาตรฐานชุดหนึ่ง ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัตติวงศ์ได้ทรงนิพนธ์บทร้องประกอบการแสดงเรื่องสังข์ทอง ตอนที่ 2 ตอนตีคลี ฉากดาวดึงส์ มีการจัดแสดงที่ดรงละครดึกดำบรรพ์ ริมถนนอัษฎางค์ (วังบ้านหม้อ) ปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีหม่อมเข็ม กุญชร ณ อยุธยา เป็นผู้ควบคุมฝึกหัดคิดท่ารำ
ท่ารำจะไม่มีความหมายตรงกับเนื้อร้อง แต่จะเป็นท่ารำที่มีความสอดคล้องกลมกลืนกันตลอดทั้งเพลง ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งคือ ท่ารำบางท่าได้ปรับปรุงเลียนแบบท่าเต้นในพิธีแขกเจ้าเซ็น ได้แก่ การใช้ท่ารำยกมือขึ้นประสานไขว้กันไว้ที่อก และขยับฝ่ามือตบอกเบา ๆ ตามจังหวะพร้อมการเคลื่อนเท้าไปด้วย
ดิอะเมซิ่งเรซ: Ha'Merotz La'Million

การผลิต

สิ่งที่แตกต่างจาก ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในเวอร์ชันอื่น ๆ ทุกเวอร์ชันเลยก็คือ ตอนสุดท้ายของ Ha'Merotz La'Million ยังไม่ได้มีการถ่ายทำ แต่จะมีการถ่ายทำหลังจากที่รายการออกอากาศไปได้แล้วพักหนึ่งแล้ว ในขณะที่เวอร์ชันอื่น ๆ มีการถ่ายทำทุกตอนจนจบแล้วจึงออกอากาศ  นอกจากนี้การออกอากาศ 1 ตอนมีการออกอากาศไม่เต็มเลก (ไปถึงจุดพัก) แต่มีการออกอากาศเพียงครึ่งเลกในวันศุกร์ และอีกครึ่งเลกแบ่งไปออกอากาศในวันเสาร์ โดยจะออกอากาศเลกละ 2 ตอนและมีตอนประมวลภาพซ้ำด้วยอีก 2 ตอนโดยเฉลี่ยทั้งหมดอยู่ที่ตอนละ 1 ชั่วโมง อีกทั้งเวอร์ชันนี้เป็น ดิ อะเมซิ่ง เรซ เพียงไม่กี่เวอร์ชันที่เส้นชัยนั้นไม่ได้อยู่ในประเทศแรกที่ออกเดินทาง
นอกจากนี้ ภารกิจที่เกิดขึ้นในรายการบางส่วน เป็นภารกิจที่นำมาจากแฟรนไชส์ ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ทั้ง เวอร์ชันอเมริกา และ เวอร์ชันเอเชีย โดยอาจมีการดัดแปลงบางส่วน เช่น ภารกิจอุปสรรคบังคับควายที่เกิดขึ้นในเลก 4 นำมาจากเลก 2 ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 ทางแยกในเลก 5 (สอนหรือเรียนภาษาญี่ปุ่น) ดัดแปลงจากเลก 3 ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 เป็นต้น ไม่เพียงเท่านั้น เวอร์ชันอิสราเอลมีการเปลี่ยนชื่อคำสั่ง Detour (ทางแยก) และ Fast Forward (ทางด่วน) เล็กน้อย
ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งของเวอร์ชันอิสราเอลนี้ ในระหว่างการเดินทางทีมจะต้องเดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ เพื่อทำภารกิจย่อยประมาณ 4-5 สถานที่ก่อนที่จะมีภารกิจหลักเช่นทางแยกหรืออุปสรรค ในขณะที่เวอร์ชันอื่น ๆ ของรายการมีการไปยังสถานที่เพื่อทำภารกิจย่อยเพียง 1-2 สถานที่เท่านั้น การที่ Ha'Merotz La'Million มีภารกิจมากเช่นนี้ ก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งนอกเหนือจากการออกอากาศแบบแบ่งหนึ่งเลกที่ไม่ใช่ซุปเปอร์เลกออกเป็นสองตอน ที่ทำให้รายการนี้มีจำนวนตอนมากกว่าเวอร์ชันอื่น ๆ นอกจากนี้ คำสั่งทางด่วนในเวอร์ชันนี้ก็มักจะมีขึ้นในช่วงครึ่งทางของเลก ต่างจากเวอร์ชันอื่น ๆ ที่ทางด่วนมักมีขึ้นในช่วงต้นเลก (หรือกลางเลกในบางกรณี) ซึ่งเป็นผลมาจากความยาวของเลกที่ยาวมาก การมีทางด่วนระหว่างเลกนั้น เป็นการป้องกันมิให้ทีมที่ใช้ทางด่วนนำห่างจากทีมที่ไม่ได้ใช้ทางด่วนมากเกินไปนั่นเอง
งานแสดงตราไปรษณียากรแห่งชาติ

งานแสดงตราไปรษณียากรแห่งชาติ (อังกฤษ: Thailand Philatelic Exhibition หรือ THAIPEX) เป็นงานที่จัดโดยไปรษณีย์ของไทยเป็นประจำทุกสองปี ในงานมีการจัดแสดงและประกวดแสตมป์จากนักสะสมในระดับประเทศ ไม่ว่าจะเป็นเยาวชนหรือผู้ใหญ่ มีการออกร้านของร้านขายแสตมป์จำนวนมาก ในบางปีเป็นการจัดงานระดับโลก ซึ่งมีผู้นำแสตมป์เข้าประกวดจากนานาชาติ และเรียกงานเป็น งานแสดงตราไปรษณียากรระหว่างประเทศ (พ.ศ. 2526) หรือ งานแสดงตราไปรษณียากรโลก (พ.ศ. 2536 และ 2546) เป็นต้น
ปกติจะจัดงานในช่วงที่ตรงกับวันที่ 4 สิงหาคม ตรงกับวันไปรษณีย์ไทย ยกเว้นงานระดับโลกอาจจัดในช่วง 9 ตุลาคม ซึ่งเป็นวันก่อตั้ง สหภาพสากลไปรษณีย์แทน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009 สายสุราษฎร์ธานี - บรรจบทางหลวงหมายเลข 4 (อ่าวลึก) มีจุดเริ่มต้นแยกจาก สี่แยกแสงเพชร อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี ตัดขึ้นไปทางใต้ผ่าน อำเภอบ้านนาสาร อำเภอเวียงสระ อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี อำเภอปลายพระยา และอำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่สิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 มีความยาวประมาณ 145 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานีประมาณ 114 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดกระบี่ประมาณ 31 กิโลเมตร  ทางหลวงสายนี้ถูกตัดขาดเมือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 44ได้สร้างเสร็จ แต่ในขณะนี้ กำลังมีการก่อสร้างสะพานข้ามทางหลวงหมายเลข 44 อยู่ ซึ่งสร้างเสร็จแล้ว
เจี๋ยวกู่หลาน

ส่วนของ ไต

ประสบการณ์จากคนญี่ปุ่น ดื่มเจียวกู่หลาน มีส่วนช่วยเรื่อง กรวยไตอักเสบ ดื่มประมาณ 4-5 เดือน กรวยไตอักเสบ ก็ค่อยๆดีขึ้น ลุกขึ้นมาฉี่ตอนกลางคืนก็น้อยลง
    46. กรวยไตอักเสบ

วิธีบริโภค เจียวกู่หลาน

เจียวกู่หลาน  ถูกพัฒนาเป็นสินค้าเพื่อสุขภาพมากมาย ในรูปแบบต่างๆดังนี้ แคปซูล ชาชง เครื่องดื่มสำเร็จรูป แล้วนำไปผสมกับเครื่องดื่มชนิดอื่นฯ
สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์

สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์ หรือ สัตว์ประหลาดบรอกตันเคาน์ตี หรือ ปีศาจแฟลทวูดส์ (อังกฤษ: Flatwoods Monster, Braxton County Monster, Phantom of Flatwoods) เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีรายงานการพบที่เมืองแฟลทวูดส์ ในบรอกตันเคาน์ตี รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952

รูปร่าง

สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์ ถูกพบเห็นโดยพยานมากมายถึงกว่า 10 คน ว่ามีความสูงถึง 10 ฟุต หรือประมาณ 3 เมตร มีใบหน้าสีแดง มีลักษณะคล้ายรูปหัวใจหรือคล้ายใบโพ หรืออาจมีตาอยู่บนลายรูปหัวใจ และมีหัวขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ผสมหุ่นยนต์เหมือนทำมาจากเหล็กกล้า มีสิ่งที่คล้ายผ้าคลุมหรือกระโปรงสีดำคลุมช่วงล่างลำตัว ซึ่งต่อมาได้สรุปว่าเป็นสีเขียว ลำตัวสีเขียว บ้างก็ว่าไม่มีแขน หรือ มีแต่ขนาดเล็ก และสรุปว่ามีกรงเล็บยาวคล้ายนิ้ว ซึ่งยื่นออกมาข้างหน้า

การพบเห็น

ก่อนการพบสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นั้น มีรายการพบจานบินหลายที่ในสหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952 ที่แฟลทวูดส์มีรายการวัตถุบินลึกลับเกิดการลุกไหม้ที่ช่วงท้าย และตกลง ณ ที่นั่น ซึ่งหนึ่งในพยานผู้พบเห็นเป็นนักธุรกิจท้องถิ่น กล่าวว่าเขาเห็นจานบินลอยข้ามหัวเขา เขาอธิบายว่ารูปร่างของจานบินนั้นคล้ายเปลือกหอยที่มีปีกหรือครีบบนหลัง สีของตัวจานเป็นสีแดงคล้ำหรือสีส้มชมพูและด้านบนทั้งหมดของจานเป็นสีขาวคล้ายไอปรอท
จากนั้น พยานอีกสามคนได้เห็นเหตุการณ์ดังนี้จึงวิ่งกลับเข้าบ้านหยิบไฟฉายมา และวิ่งตรงไปยังที่ ๆ จานบินตก แต่ก็ต้องพบกับสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวนี้ ซึ่งมันสูง 10 ฟุต มันส่งเสียงร้องดังประหลาด และมีหยดน้ำหยดลงมาคล้ายน้ำมัน และได้กลิ่นเหม็นไหม้คล้ายกลิ่นเหล็กถูกเผาไฟ ซึ่งเสียงร้องของมันนี้ทำให้พยานทั้งสามคนนี้มีอาการเจ็บป่วยที่ท้อง ภายหลังมีบุคคลอื่นติดอาวุธเช่น ปืนสั้น เข้ามาในพื้นที่ด้วย แต่ไม่พบสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวแล้ว แต่กลิ่นเหม็นไหม้นั้นยังอบอวลอยู่ในอากาศ
ต่อมาหลังเหตุการณ์นี้ เรื่องราวดังกล่าวได้ถูกปกปิดโดยเจ้าหน้าที่กองทัพสหรัฐ หนึ่งในพยานได้พูดเกี่ยวกับเรื่องนี้เพียงเล็กน้อยหลังเหตุการณ์เกิดมานานหลายปีแล้ว ซึ่งเจ้าหน้าที่รายหนึ่งให้สัมภาษณ์สั้น ๆ ว่า มีความเป็นไปได้ที่อาจมีวัตถุอะไรตกลงมาจริง ซึ่งอาจเป็นอุกกาบาตก็ได้

ข้อสันนิษฐาน

มีข้อสันนิษฐานจากนักจานบินวิทยา เชื่อว่า สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นี้เป็นมนุษย์ต่างดาวหรือหุ่นยนต์ หรือ จานบินมีชีวิตที่ตกมายังโลก ในรายการ Monster Quest (ออกอากาศในประเทศไทยเมื่อกลางปี ค.ศ. 2010 ทางช่องฮิตทรี โดยทรูวิชันส์) ได้ทำการค้นคว้าเรื่องนี้ในชื่อตอน Lizard Monster โดยพบซากหัวกะโหลกของสิ่งที่เชื่อว่าเป็นของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่บิดเบี้ยว เรียกว่า "เด็กจากดวงดาว" เชื่อว่าอาจจะเป็นสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์หรือไม่ก็เป็นความผิดปกติตั้งแต่แรกเกิด
พงศาวลีวุยก๊ก

บทความนี้ประกอบด้วยพงศาวลีของสมาชิกตระกูลโจ (曹 เฉา) ซึ่งปกครองรัฐวุยก๊ก (ค.ศ. 220-265) ในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน ในบทความนี้แสดงเฉพาะสายของโจโฉ ส่วนสายของญาติของโจโฉเช่น โจหยิน โจจิ๋น และคนอื่น ๆ ไม่แสดงในบทความนี้

เปียนซี

โจโฉและเปียนซีมีบุตรชายสี่คนคือ โจผี, โจเจียง, โจสิด และโจหิม
โจหิมมีบุตรชายชื่อโจปิ่ง (เฉา ปิ่ง) โจปิ่งไม่มีทายาท

โจเจียง

โจเจียงแต่งงานกับบุตรสาวของซุนเปิน (ไม่ทราบชื่อตัว)  บุตรชายของโจเจียงคือโจไข่ (เฉา ไข่) โจเจียงยังมีบุตรสาว (ไม่ทราบชื่อตัว) ซึ่งแต่งงานกับหวาง ชาง  ไม่ทราบแน่ชัดว่าบุตรทั้งสองของโจเจียงเกิดกับซุนชื่อ (บุตรสาวของซุนเปิน) หรือไม่ 
* ชื่อของโจเจียง (曹彰) ถูกบันทึกผิดเป็น 曹章 ในชีวประวัติซุนเซ็กในจดหมายเหตุสามก๊ก

โจสิด

โจสิดแต่งงานกับบุตรสาวของพี่ชายของซุยตำ โจสิดมีบุตรชายสองคนคือโจเหมียว (เฉา เหมียว) และโจจื้อ (เฉา จื้อ ชื่อรอง "ยฺหวิ่นกง") โจสิดยังมีบุตรสาวสองคนคือโจจินฮู่ (เฉา จินฮู่) และโจสิงนฺหวี่ (เฉา สิงนฺหวี่)  ไม่ทราบแน่ชัดว่าบุตรทั้งสี่คนของโจสิดเกิดกับชุยชื่อหรือไม่

ตู้ชื่อ

โจโฉและตู้ชื่อมีบุตรชายสองคนคือโจหลิน (เฉา หลิน) และโจกุ่น (เฉา กุ่น) ตู้ชื่อและจีนอี๋ลู่ (ฉิน อี๋ลู่) สามีเก่ามีบุตรชายชื่อจีนล่ง ซึ่งโจโฉรับเป็นบุตรบุญธรรมหลังจากตู้ชื่อแต่งงานใหม่
โจกุ่นมีบุตรชายคือโจฝู (เฉา ฝู) โจหลินมีบุตรชายคือโจเหว่ย์ (เฉา เหว่ย์) และมีบุตรสาว (ไม่ทราบชื่อตัว) บุตรสาวของโจหลินแต่งงานกับจี คัง

ซุนจี

โจโฉและซุนจีมียบุตรชายสามคนคือ โจจื่อช่าง (เฉา จื่อช่าง), โจจื่อฉิน (เฉา จื่อฉิน) และโจเปียว (เฉา เปียว)
ทั้งโจจื่อช่างและโจจื่อฉินเสียชีวิตโดยไม่มีทายาท โจเปียวมีทายาทคือโจเจีย (เฉา เจีย) บุตรชาย
เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2016

ภูมิหลัง

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เข้ามาสู่รอบชิงชนะเลิศกับสถิติ ชนะ 11 ครั้งจากการเข้าชิงชนะเลิศเอฟเอ คัพ 18 ครั้ง, ตามหลังหนึ่งครั้งในแต่ละสถิติต่อ อาร์เซนอล. ยูไนเต็ดได้ลงสนามครั้งล่าสุดกับรอบชิงชนะเลิศเกิดขึ้นใน ปี ค.ศ. 2007, ครั้งแรกที่เวมบลีย์แห่งใหม่, โดยพวกเขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ 1–0 หลังต่อเวลาพิเศษกับ เชลซี. ชัยชนะหนสุดท้ายของพวกเขาในรายการนี้เกิดขึ้นใน ปี ค.ศ. 2004, ชนะ 3–0 กับ มิลล์วอลล์ ที่ มิลเลนเนียมสเตเดียม เมืองคาร์ดิฟฟ์. นัดชิงชนะเลิศครั้งที่แล้วเท่านั้นของคริสตัลพาเลซในนัดดังกล่าวเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1990, ซึ่งพวกเขาพ่ายแพ้ต่อแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด หลังจบนัดแข่งใหม่.

การจัดสรรตั๋วเข้าชม

แต่ละสโมสรจะได้รับการจัดสรรตั๋วเข้าชมจำนวนทั้งสิ้น 28,780 ใบ. นี่เป็นการเพิ่มขึ้นจากฤดูกาลก่อนหน้านี้จาก 71% ของที่นั่งที่เป็นประโยชน์สำหรับผู้สนับสนุนทีมของทั้งสองทีมถึง 80%. ราคาตั๋วเข้าชมทั้งหมดก็จะลดลงเหลือละ 5 ปอนด์.
ทวิอักษร

ทวิอักษร (อังกฤษ: digraph, bigraph, digram) หมายถึงกลุ่มอักษรสองตัวที่เขียนขึ้นเพื่อแทนหน่วยเสียงเสียงเดียวที่แปลกออกไป หรือใช้แทนหน่วยเสียงอื่นที่ไม่ใช่ค่าปกติของอักษรสองตัวนั้นมาประกอบกันตามอักขรวิธี เมื่อภาษาใดภาษาหนึ่งไม่สามารถใช้อักษรตัวเดียวเพื่อแทนเสียงนั้นได้ แต่บางครั้งการรวมทวิอักษรก็มิได้ทำให้เสียงพิเศษไปจากเดิม ซึ่งอาจแสดงถึงธรรมเนียมในอดีตว่าคำศัพท์เหล่านั้นเคยออกเสียงแตกต่างกันมาก่อน หรือคงไว้เพื่อรูปศัพท์เดิมที่ยืมมาจากภาษาอื่น
ในอักขรวิธีของบางภาษา อย่างเช่น ch ในภาษาเซอร์เบีย (เมื่อเขียนด้วยอักษรละติน) หรือภาษาเช็ก ทวิอักษรจะถูกจัดว่าเป็นอักษรตัวเดียวกัน นั่นหมายความว่าทวิอักษรนั้นจะเป็นอักษรตัวหนึ่งในลำดับอักษรของภาษา และไม่สามารถแยกออกจากกันได้ ไม่ว่าจะเป็นการเรียงลำดับ การย่อ หรือการแบ่งคำ

ภาษาไทย

ในภาษาไทยมีการใช้ทวิอักษรในรูปแบบของ อักษรควบไม่แท้ เช่น ทร ออกเสียง ซ เป็นต้น ส่วน อักษรควบแท้ และ อักษรนำ ไม่ถือว่าเป็นทวิอักษร เนื่องจากอักษรควบแท้และอักษรนำอ่านตามเสียงปกติของอักษรสองตัวนั้น เช่น คร ออกเสียง ค+ร หรือออกเสียงเป็นพยางค์ เช่น ขนม อ่าน ขะ-หนม เป็นต้น
อักษร ห ที่เติมหน้าพยัญชนะนาสิกและพยัญชนะเหลว ได้แก่ หง, หญ, (หณ), หน, หม, หย (และ อย), หร, หล, หว, (หฬ) ซึ่งอักษรเหล่านี้เป็นอักษรต่ำเดี่ยว จุดประสงค์เพื่อให้สามารถผันวรรณยุกต์ได้ครบทุกเสียง ซึ่งออกเสียงเป็นหน่วยเสียงเดิมไม่ใช่เสียงใหม่ จึงไม่นับเป็นทวิอักษรเช่นกัน
สัญชัย กัลยาณมิตร

การรับราชการทหาร

พล.ท.สัญชัย เริ่มรับราชการเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นผู้บังคับบัญชา กองพันทหารม้าที่ 26 กรมผสมที่ 4 เคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้บังคับกองพันทหารม้าที่ 28 กรมทหารราบที่ 2, ผู้บังคับกองพันทหารม้าที่ 14 และกรมทหารราบที่ 19
พล.ท.สัญชัย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชากองพลกองพลทหารม้าที่ 26 เมื่อ พ.ศ. 2542, ตำแหน่งแม่ทัพน้อยที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2545 ,ดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2550 และปัจจุบันเป็นผู้ช่วยกองบัญชาการกองเลขานุการกองทหารบก

เกี่ยวกับตระกูลกัลยาณมิตร

ต้นตระกูลกัลยาณมิตร คือ เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (เจ้าสัวโต) เป็นบุตรของ หลวงพิไชยวารี (มั่ง แซ่อึ้ง) ซึ่งเป็นชาวจีนฮกเกี้ยน ที่จั๋นกัวยิม เมืองเอ้หมึง ประเทศจีน ขณะนั้น มั่ง แซ่อึ้ง ได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระเจ้ากรุงธนบุรี ในฐานะพ่อค้าเรือสำเภา ค้าขายรุ่งเรือง ได้เป็นคุณหลวงในรัชกาลที่ 1 มีบุตร 2 คน คือ เจ้าสัวโต และเจ้าสัวต่วน เจ้าพระยานิกรบดินทร์ เป็นขุนนางในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงไว้วางพระราชหฤทัยเป็นอันมาก เพราะแต่เดิมเมื่อพระองค์ยังไม่ขึ้นครองราชสมบัตินั้น เจ้าสัวโตถือเป็นขุนนางผู้ใกล้ชิด และทำราชการอยู่ในกรมท่า ดูแลการค้าขายเรือสำเภาเป็นที่รุ่งเรือง เป็นที่พอพระทัยเป็นอย่างมาก
และเจ้าพระยานิกรบดินทร์ ตำแหน่งสุดท้ายเป็นถึงสมุหนายก (ดูแลหัวเมืองฝ่ายเหนือ) อีกทั้งยังถือเป็นเสนาบดีผู้ใหญ่คนหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการอัญเชิญรัชกาลที่ 4 ขณะที่ยังผนวชอยู่ขึ้นเถลิงราชสมบัติอีกด้วย
ขณะที่ หลวงเดชนายเวร (ทองอยู่) ทวดของ พล.ท.สัญชัย มีบทบาทสำคัญในการเจริญราชไมตรีกับประเทศอังกฤษช่วงรัชกาลที่ 4 (ช่วงปี 2400 ) โดยเป็นผู้กำกับเครื่องราชมงคลบรรณาการไปยังประเทศอังกฤษ กับคณะราชทูตสยามชุดนั้นด้วย ซึ่งรัชกาลที่ 4 ทรงมีพระราชหัตถเลขาเกี่ยวกับอาการป่วยของเจ้าพระยานิกรบดินทร์ พระราชทานแก่นายพิจารณ์สรรพกิจ (ยศขณะนั้น) รวม 10 กว่าฉบับ
ส่วนที่มาของนามสกุล 'กัลยาณมิตร' เกิดจากเมื่อครั้งเจ้าสัวโต เป็นพระยาราชสุภาวดี มีศรัทธาสร้างวัดถวายรัชกาลที่ 3 และด้วยความจงรักภักดี เช่น 'มิตรแท้' ทำให้รัชกาลที่ 3 ได้พระราชทานวัดนามว่า วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร (ตั้งอยู่ปากคลองบางกอกใหญ่)
อีกทั้งรัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เจ้าสัวโต เป็น 'เจ้าพระยานิกรบดินทร์มหินธรมหากัลยาณมิตร' และรัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เจ้าสัวรอด เป็น 'เจ้าพระยารัตนบดินทร์มหินธรมหากัลยาณมิตร' จึงทำให้รัชกาลที่ 6 มีพระราชดำรัสกับเจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ (เชย) ว่า
"พวกเจ้าพระยาสุรสีห์เป็นวงษ์กัลยาณมิตร ทั้งในสร้อยนามเจ้าพระยานิกรบดินทร์ เจ้าพระยารัตนบดินทร์ และของเจ้าพระยาสุรสีห์เองก็มีกัลยาณมิตรเป็นที่ปรากฏอยู่แล้ว" จึงได้พระราชทานนามสกุลด้วยลายพระหัตถ์เป็นหลักฐาน
แอลวีทีพี-5

ประวัติ

มันเป็นวิวัฒนาการของซีรีส์ยานพาหนะยกพลขึ้นบกแบบสายพาน แอลวีที-1 ถึง แอลวีที-4 ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง แต่มีขนาดใหญ่กว่ามากและสามารถลำเลียงกองกำลังติดอาวุธรบได้ 30–34 นาย การออกแบบที่มีขนาดเล็กตามเอ็ม 59 เอพีซี ก็มีการผลิตในฐานะแอลวีที-6 แต่มีเพียงไม่กี่คันเท่านั้น
ต่อมา แอลวีทีพี-5 ได้รับการแทนที่ในการใช้งานโดยตระกูลแอลวีที-7
ประเภทที่พบมากที่สุดคือแอลวีทีพี-5 ซึ่งเป็นทั้งรถลำเลียงพลหุ้มเกราะ, กวาดทุ่นระเบิด, บัญชาการ, กู้ซ่อม และยิงสนับสนุน โดยด้านหลังติดตั้งฮาวอิตเซอร์ขนาด 105 มม. ส่วนรุ่นต่อต้านอากาศยานได้รับการสร้างต้นแบบ แต่ก็ไม่เคยเห็นว่ามีการใช้งาน
ราวกลางคริสต์ทศวรรษ 2010 มีผู้ใช้ที่เหลือแต่เพียงผู้เดียวของแอลวีทีเอช-6 คือฟิลิปปินส์ ซึ่งใช้ 4 คันดังกล่าวสำหรับกำลังพลทหารเรือของพวกเขา ส่วนในปี ค.ศ. 2013 แอลวีทีเอช-6 ของฟิลิปปินส์ได้มาในรูปแบบลายพราง "ดิจิตอล"
ราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา

ต้นกำเนิดของตระกูล

ราโมน บารังเกที่ 4 เป็นบุตรชายของราโมน บารังเกที่ 3 กับดุสที่ 1 เคาน์เตสแห่งพรอว็องส์ จากทางฝั่งบิดาเขาเป็นหลานชายของราโมน บารังเกที่ 2 กับมาฟัลดาแห่งปุลยา และจากทางฝั่งมารดาเขาเป็นหลานชายของฌีลแบร์แห่งเฌโวด็องกับแฌร์แบร์ฌแห่งพรอว็องส์
เมื่อบิดาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1131 เขาได้เคาน์ตีบาร์เซโลนา ในขณะที่บารังเก ราโมน น้องชายฝาแฝดได้พรอว็องส์ เขาเป็นอัศวินเทมพลาร์เหมือนบิดา
วันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1135 เขาไปเลออนเพื่อร่วมพิธีราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิแห่งสเปนของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 ต่อหน้าผู้แทนพระองค์ของสมเด็จพระสันตะปาปาและขุนนางคนสำคัญในคาบสมุทรไอบีเรียและฝรั่งเศสใต้อันรวมถึงชาวมุสลิม

การแต่งงานกับเปโตรนิยาแห่งอารากอน

การสนับสนุนที่มีต่อพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งอารากอนในการต่อกรกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนทำให้พระเจ้ารามิโรเสนอให้ราโมน บารังเกที่ 4 แต่งงานกับเปโตรนิยา พระธิดาวัย 1 พรรษา
พิธีแต่งงาน (ที่อายุแตกต่างกันมาก) ถูกจัดขึ้นในแยย์ดาในเดือนสิงหาคมของปี ค.ศ. 1150 วันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1137 พระเจ้ารามิโรสละราชสมบัติให้พระชามาดาที่ไม่ได้เป็นกษัตริย์อย่างเต็มตัว แต่ครองตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งบาร์เซโลนาและเจ้าชายแห่งอารากอน (โดยมีพระราชินีคือเปโตรนิยา ภรรยาของเขา) ทำให้ราชอาณาจักรอารากอนกับเคาน์ตีบาร์เซโลนาถูกรวมเข้าด้วยกัน
บทบาทของราโมน บารังเกที่ 4 นับตั้งแต่หมั้นหมายในปี ค.ศ. 1137 คือการเป็นผู้บริหารปกครองให้ราชวงศ์อารากอนในฐานะผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของราชอาณาจักรอารากอน และออกเอกสารในฐานะเจ้าชาย ไม่ใช่กษัตริย์ เอกสารยังคงกล่าวถึงพระเจ้ารามิโรที่ 2 ว่าเป็น "ลอร์ด พระบิดา และกษัตริย์" และยังคงครองตำแหน่งกษัตริย์แห่งอารากอนไปจนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1157

สงครามครูเสดและสงครามอื่น ๆ

ในช่วงปีกลาง ๆ ของการปกครอง ราโมน บารังเกมุ่งความสนใจไปที่การสู้รบกับชาวมัวร์ เดือนตุลาคม ค.ศ. 1147 เขาช่วยกัสติยาพิชิตอัลเมริอา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการทำสงครามครูเสดครั้งที่สอง จากนั้นได้รุกรานดินแดนของไตฟาอัลโมราวิด ราชอาณาจักรบาเลนเซีย และราชอาณาจักรมูร์เซีย เดือนธันวาคม ค.ศ. 1148 เขายึดโตร์โตซาได้หลังปิดล้อมอยู่สี่เดือนโดยมีผู้ทำครูเสดชาวฝรั่งเศสใต้, ชาวแองโกลนอร์มัน และชาวเจนัวให้การช่วยเหลือ ปีต่อมาฟรากา, แยย์ดา และมากิเนนซาที่ติดกับแม่น้ำเซกราและแม่น้ำเอโบรแตกพ่ายให้แก่กองทัพของเขา
ราโมน บารังเกยังสู้รบในพรอว็องส์ เพื่อช่วยบารังเก ราโมน น้องชายของตน กับราโมน บารังเกที่ 2 ผู้เป็นหลานอาต่อกรกับเคานต์แห่งตูลูซ ในช่วงวัยเยาว์ของราโมน บารังเกที่ 2 เคานต์แห่งพรอว็องส์ เคานต์แห่งบาร์เซโลนาได้ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของพรอว็องส์ด้วย (ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1144–1157) ในปี ค.ศ. 1151 ราโมนลงนามในสนธิสัญญาตูดิเลนกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา สนธิสัญญากำหนดพื้นที่ที่สามารถพิชิตได้ในอันดาลูซิอาเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ปกครองทั้งสองขัดแย้งกัน

การเสียชีวิต

ราโมน บารังเกที่ 4 เสียชีวิตในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1162 ในบอร์โกซันดัลมัซโซ ปีเยมอนเต (ในประเทศอิตาลีปัจจุบัน) ทิ้งตำแหน่งเคานต์แห่งบาร์เซโลนาไว้ให้ราโมน บารังเก บุตรชายที่ยังมีชีวิตอยู่คนโตที่สืบทอดตำแหน่งกษัตริย์แห่งอารากอนหลังเปโตรนิยาแห่งอารากอน พระมารดาของตนสละราชสมบัติในอีกสองปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1164 พระองค์เปลี่ยนชื่อเป็นอัลฟอนโซเพื่อแสดงความเป็นชาวอารากอน และกลายเป็นพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน เป-รา บุตรชายคนเล็กของราโมน บารังเกได้รับมรดกเป็นเคาน์ตีซาร์ดัญญากับดินแดนทางเหนือของเทือกเขาพิรินี และเปลี่ยนชื่อเป็นราโมน บารังเก
พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ประวัติ

เมื่อปี พ.ศ. 2415 ได้มีการก่อตั้ง "พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา" แห่งแรกของประเทศไทย โดยพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งดำเนินงานโดย นายเฮนรี่ อลาสบาเตอร์ แต่ด้วยการดูแลรักษาที่ยาก และยังไม่มีผู้ที่สนใจค้นคว้า วิจัย ประกอบกับ ในช่วงเวลานั้น ทรัพยากรธรรมชาติมีความอุดมสมบูรณ์มาก จึงทำให้พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาแห่งแรกนั้นเสื่อมสลายลง
ต่อมา ได้มีการจัดตั้งพิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาขึ้น ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2497 โดย สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ แต่ได้ยกเลิกไป และในปี พ.ศ. 2530 ได้มีการจัดตั้งพิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาขึ้นมาอีกครั้ง ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมายุครบ 5 รอบ และฉลองครบรอบ 70 ปีของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินประกอบพิธีเปิด ในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 
อนึ่ง ตัวอย่างบางสิ่งที่หลงเหลืออยู่และยังคงเก็บรักษาไว้ จากพิพิธภัณฑ์แห่งเดิมนั้น ได้รับการบูรณะและนำมาจัดเก็บ ณ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ด้วย

ห้องนิทรรศการ

พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา จุฬาฯ ได้แบ่งส่วนการจัดแสดง ดังนี้

พิพิธภัณฑ์เต่าและตะพาบ

พิพิธภัณฑ์เต่าและตะพาบ (The turtle museum) ตั้งอยู่ ณ  ห้อง 231 ตึกชีววิทยา 1 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ เป็นพิพิธภัณฑ์เต่าและตะพาบที่สมบูรณ์ที่สุดในประเทศไทย และภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยจัดแสดงตัวอย่างเต่าบก เต่าทะเล เต่าน้ำจืด และ ตะพาบทุกชนิดที่พบในประเทศไทย รวมทั้ง ยังจัดแสดงตัวอย่างเต่าจากทั่วโลกอีกด้วย ซึ่งตัวอย่างส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปของตัวอย่างแห้ง และโครงกระดูก

พิพิธภัณฑ์แมลง

พิพิธภัณฑ์แมลง (The insect museum) ตั้งอยู่ ณ  ห้อง 228 ตึกชีววิทยา 1 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ โดยจัดแสดงตัวอย่างแมลง และไร มากกว่า 5,000 ตัวอย่าง และตัวอย่างอ้างอิงมากกว่า 30,000 นอกจากนี้ ยังมีการจัดแสดงตัวอย่างแมลงหายาก แมลงที่เป็นอาหาร แมลงอนุรักษ์ ผึ้งและไรปรสิต อีกด้วย

พิพิธภัณฑ์หอยทากของไทย

พิพิธภัณฑ์หอยทากของไทย (snail museum of Thailand) ตั้งอยู่ ณ  ห้อง 222 ตึกชีววิทยา 1 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ  เปิดให้เข้าชมครั้งแรก เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เนื่องในโอกาสการจัดงานครบรอบ 80 ปี ชีววิทยาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเป็นพิพิธภัณฑ์หอยทากบกแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศไทย ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงนิทรรศการหอยทากที่พบในประเทศไทย ที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่รู้จัก การจัดแสดงเน้นแสดงเปลือกหอยสองวงศ์ ได้แก่ หอยวงศ์หอยทากจิ๋วปากแตร , วงศ์หอยต้นไม้ (หอยทากสวยงาม,หอยนก)

เวลาเปิด

พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา เปิดให้เข้าชม ระหว่างเวลา 10.00 น. ถึง 15.30 น. ทุกวัน เว้นวันหยุดราชการ
ออแดซิตี

Audacity (ออแดซิตี) เป็นซอฟต์แวร์เสรี ใช้สำหรับตัดต่อเสียง สนับสนุนแพลตฟอร์ม แม็ค วินโดวส์ และลินุกซ์ สามารถอัดเสียง อิมพอร์ต/เอกซ์พอร์ต แปลงไฟล์ไป-มา ได้หลายฟอร์แม็ต แก้ไข ตัตแต่ง วิเคราะห์ สนับสนุนไฟล์ในหลายรูปแบบรวมถึง WAV MP3 Ogg Vorbis และไฟล์รูปแบบอื่นๆ
เริ่มพัฒนาเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543
ป้อมเบรสต์

ป้อมเบรสต์ (เบลารุส: Брэсцкая крэпасць, Brestskaya krepasts' ; รัสเซีย: Брестская крепость, Brestskaya krepost' ; โปแลนด์: Twierdza brzeska) เป็นที่รู้จักกันก่อนในชื่อ ป้อมเบรสต์-ลีตอฟสก์ เป็นป้อมปราการรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในเมืองเบรสต์ ประเทศเบลารุส อดีตสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย ในปี 1965 ลำดับเกียรติป้อมวีรชนให้ถูกมอบให้ป้อมนี้เพื่อรำลึกถึงการป้องกันป้อมปราการในช่วงสัปดาห์แรกของมหาสงครามของผู้รักชาติ เมื่อนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตในวันที่ 22 มิถุนายน 1941 กับการเปิดฉากของปฏิบัติการบาร์บารอสซา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ลำดับเกียรติป้อมวีรชนตรงกับลำดับเกียรตินครวีรชน ซึ่งได้มอบให้กับเมืองรวมทั้งสิ้น 12 เมืองในสหภาพโซเวียต
ป้อมเบรสต์ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 135 เมตร