google/wiki40b huggingface dataset:
พิธีถวายเครื่องราชสักการะและจุดเทียนถวายพระพรชัยมงคล

กำหนดการ

ช่วงเวลาประมาณ 15:00-18:00 น. พสกนิกรทุกหมู่เหล่า รวมตัวกัน บริเวณมณฑลพิธีท้องสนามหลวง แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ แขกผู้มีเกียรติ คณะกรรมการมูลนิธิฯ คณะกรรมการจัดงานฯ พร้อมกันที่บริเวณพิธี จากนั้น ริ้วขบวนอัญเชิญเครื่องราชสักการะ จะเข้ารวมพล ตามจุดที่กำหนด แล้วจึงเริ่มเคลื่อนไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้
ระหว่างนั้น คณะกรรมการมูลนิธิฯ คณะกรรมการจัดงานฯ เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง พร้อมกัน ณ บริเวณเวทีกลาง เสร็จแล้ว ประธานอนุกรรมการฝ่ายจัดพิธีถวายเครื่องราชสักการะฯ และเจ้าหน้าที่ จัดตั้งเทียนชัย พร้อมทั้งเตรียมบริเวณบนเวที จนกระทั่ง ริ้วขบวนอัญเชิญเครื่องราชสักการะ มาถึงยังบริเวณมณฑลพิธี
เมื่อถึงเวลา 18:00 น. วงดุริยางค์บรรเลงเพลงชาติไทย เพื่อให้สัญญาณเคารพธงชาติ พร้อมเชิญธงชาติลงจากยอดเสา ระหว่างนี้ ให้เวทีต่างๆ งดใช้เสียง จากนั้น จะได้เริ่มการถ่ายทอดสด ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ พร้อมกับเริ่มพิธีอัญเชิญพานพุ่มสักการะเข้าประจำที่ เสร็จแล้ว จะได้เชิญ แม่ทัพภาคที่ 1 เป็นผู้นำในการถวาย พานต้นไม้เงิน ต้นไม้ทอง พานพุ่มเงิน พานพุ่มทอง และพานธูปเทียนแพ ตามลำดับ ต่อมา ผู้แทนหน่วยงานองค์กรต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน เข้าถวายพานพุ่มสักการะ
เวลาประมาณ 19:00 น. (เวลาฤกษ์ตามปกติ เป็นเวลา 19:19 น.) นายกรัฐมนตรี และคู่สมรส ผู้เป็นประธานในพิธี เดินทางมาถึง วงดุริยางค์บรรเลงเพลงมหาฤกษ์ จบแล้ว ประธานพิธีขึ้นประจำบนแท่นเกียรติยศ จากนั้น ประธานมูลนิธิฯ กล่าวรายงานถึงความร่วมมือในการจัดงานฯ และเรียนเชิญ ประธานคณะกรรมการจัดงานฯ กล่าวรายงาน พร้อมกราบเรียนเชิญประธานพิธี ถวายเครื่องราชสักการะ
ต่อจากนั้น ประธานพิธีเปิดกรวยกระทงดอกไม้ ถวายเครื่องราชสักการะ ถวายคำนับ จุดเทียนชัย กล่าวถวายราชสดุดีเฉลิมพระเกียรติ และกล่าวนำถวายพระพรชัยมงคล ต่อหน้าพระบรมฉายาสาทิสลักษณ์ วงดุริยางค์บรรเลงเพลงสรรเสริญพระบารมี 1 จบ โดยประธานพิธีเป็นผู้นำร้อง (โดยวันที่ 2 เมษายน 2558 บรรเลงเพลงมหาชัย ตามพระราชอิสริยยศขณะนั้น) จากนั้น ประธานพิธีเดินขึ้นประจำบนแท่นเกียรติยศ ประธานคณะกรรมการจัดงานฯ มอบโคมเทียนแก่ประธานพิธี
ระหว่างนั้น ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ แขกผู้มีเกียรติ คณะกรรมการมูลนิธิฯ คณะกรรมการจัดงานฯ ที่อยู่บนเวที รับมอบโคมเทียนจากเจ้าหน้าที่ ส่วนประชาชนที่อยู่ในมณฑลพิธี จะได้รับเทียนมงคล ที่ปลุกเสกโดยพระเถรานุเถระชั้นผู้ใหญ่ และทุกคนจุดเทียนพร้อมกัน เสร็จแล้ว วงดุริยางค์บรรเลงเพลงเฉลิมพระเกียรติตามวาระต่างๆ ดังนี้
(สำหรับวันที่ 28 กรกฎาคม ในปี พ.ศ. 2555 - 2560 จะบรรเลงเพลงมาร์ชวชิราลงกรณ ส่วนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 และวันที่ 3 มิถุนายน จะบรรเลงเพลงสดุดีจอมราชา, 2 เมษายน จะบรรเลงเพลงมาร์ชพระเทพของชาวไทย และวันที่ 12 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2561 จะบรรเลงเพลงสดุดีพระแม่เจ้า ส่วนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 จะบรรเลงเพลงสดุดีพระแม่ไทย) โดยประธานพิธีเป็นผู้นำร้อง ร่วมกับผู้เข้าร่วมพิธีและประชาชน ทั้งในบริเวณมณฑลพิธี และทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักร จบแล้ว จะได้เริ่มการจุดพลุ ดอกไม้ไฟ และเริ่มการแสดงมหรสพต่างๆ ตลอดทั้งคืน ในบริเวณมณฑลพิธี
ธงชาติไอร์แลนด์

ประวัติ

ประวัติของธงนี้เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1848 เมื่อกลุ่มสตรีชาวฝรั่งเศสกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งที่เห็นใจในการต่อสู้ของชาวไอริชได้มอบธงสามสีธงนี้เป็นของขวัญแก่โทมัส ฟรานซิส มีเกอร์ (Thomas Francis Meagher) ผู้นำขบวนการยังไอร์แลนด์ (Young Ireland) ซึ่งเป็นขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ที่สำคัญกลุ่มหนึ่ง อย่างไรก็ตามกว่าธงดังกล่าวจะได้ชักขึ้นครั้งแรกก็ล่วงเลยมาถึงปี ค.ศ. 1916 เมื่อชาวไอริชได้ลุกฮือต่อต้านสหราชอาณาจักรในวันอีสเตอร์ของปีนั้น ธงสามสีของไอร์แลนด์ได้ถูกชักขึ้นเหนือที่ทำการไปรษณีย์กลางที่กรุงดับลิน จึงถือกันว่าธงสามสี เขียว-ขาว-แสด เริ่มมีฐานะเป็นธงชาติไอร์แลนด์ครั้งแรกในเหตุการณ์ครั้งนั้น
ธงสามสีธงนี้ได้รับการยอมรับฐานะการเป็นธงชาติจากสาธารณรัฐไอริชเมื่อปี ค.ศ. 1919 ซึ่งเป็นช่วงเวลาระหว่างสงครามประกาศเอกราชไอร์แลนด์  หลังจากนั้นรัฐบาลของเสรีรัฐไอริช (ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1922 - 1937) จึงได้ให้สถานะเป็นธงชาติตามรัฐธรรมนูญของไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1937  ด้วยเหตุว่ากลุ่มชาตินิยมไอร์แลนด์จำนวนมากถือกันว่าธงนี้คือธงชาติของเกาะไอร์แลนด์ทั้งหมด ทำให้กลุ่มชาตินิยมไอร์แลนด์เหนือจำนวนมากจึงใช้ธงชาติไอร์แลนด์เป็นสัญลักษณ์ของตนเช่นเดียวกับสมาคมนักกีฬาเกลิก (Gaelic Athletic Association) ซึ่งการใช้ธงดังกล่าวมักจะนำมาซึ่งความขัดแย้งอยู่เสมอ
ธงชาติไอร์แลนด์มีลักษณะที่ใกล้เคียงกับธงชาติของประเทศโกตดิวัวร์ แต่ธงของโกตดิวัวร์มีขนาดสั้นกว่าและเรียงสีสลับลำดับกัน
วันดี สิงห์วังชา

ประวัติ

วันดี มีศักดิ์เป็นหลานชายของวันวิน จ.เจริญ (วันวินเป็นน้า) ซึ่งเคยชิงแชมป์โลกในรุ่นมินิฟลายเวท ของสหพันธ์มวยโลก (WBF) เมื่อปี พ.ศ. 2537 ที่จังหวัดสมุทรปราการ ที่ถือว่าเป็นการจัดรายการชิงแชมป์ครั้งแรกในประเทศไทยของสถาบัน WBF  
วันดีเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ชนะน็อค สันติชัย ช.ศรีประวิทย์ ยก 4 จากนั้น ชกชนะมาเป็นส่วนใหญ่จนได้รับการสนับสนุนให้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF ชนะคะแนน โรแลนโด ทูยูกอน เมื่อ พ.ศ. 2539 ได้แชมป์มาครอง ก่อนจะไปเสียแชมป์ที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2540 หลังจากรัตนพล ส.วรพินเสียแชมป์โลก วันดีได้ไปอยู่ภายใต้การสร้างสรรค์ของสหสมภพ ศรีสมวงศ์ จนได้ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน ร็อกกี้ หลิน ที่ ญี่ปุ่น และได้เป็นแชมป์ตัวจริงหลัง ริคาร์โด โลเปซสละตำแหน่ง เมื่อได้แชมป์โลก วันดี ถือว่าเป็นนักมวยไทยที่ได้แชมป์โลกขณะอายุน้อยที่สุด คือ 18 ปี (ในปี พ.ศ. 2558 แสตมป์ กระทิงแดงยิม ได้แชมป์ในรุ่นฟลายเวทขณะที่อายุ 17 ปี 6 เดือน แต่เป็นเพียงแชมป์เฉพาะกาล)
วันดีชกป้องกันแชมป์โลกได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ก็เสียแชมป์โลกให้กับโฮเซ่ อันโตนีโอ อคิวเร จากเม็กซิโกไปเมื่อ พ.ศ. 2543 รวมทั้งเจ้าตัวมีปัญหาเจ็บเข่าเรื้อรังจนต้องผ่าตัด วันดียังคงชกมวยสากลเรื่อยมาโดยมีนริศ สิงหวังชาเป็นผู้สนับสนุน จน พ.ศ. 2549 จึงได้ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC และคว้าแชมป์มาครองได้ แต่พอได้รับการสถาปนาเป็นแชมป์จริง และไปป้องกันแชมป์ครั้งแรกที่ญี่ปุ่น วันดีก็ถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ แต่ยังขึ้นชกนอกรอบ ชนะคะแนน มูเน็ตสึกุ คาโยะ ผู้ท้าชิงชาวญี่ปุ่นไปได้
หลังจากเสียแชมป์โลกไปแล้ว วันดียังคงชกมวยสากลมาอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่มีโอกาสได้ชิงแชมปฺ์โลกอีกเลย ได้ครองแชมป์ WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ พ.ศ. 2551 และแชมป์ WBO เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ พ.ศ. 2552 แต่ก็เป็นการครองแชมป์ในช่วงสั้นๆ และยังชกแพ้คะแนน เพชรบางบอน ก่อเกียรติยิม นักมวยสากลรุ่นน้องอีกด้วย วันดีขึ้นชกมวยสากลครั้งสุดท้ายเมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 แพ้น็อค เร็กซ์ โช ยก 4 ที่ ฮ่องกงในการชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท จากนั้น วันดีก็แขวนนวมไป
รีโมเทค แอนดรอส

รีโมเทค แอนดรอส (อังกฤษ: Remotec ANDROS) เป็นชุดของหุ่นยนต์ทหารควบคุมระยะไกล ที่ได้รับการออกแบบโดยบริษัทรีโมเทค ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของนอร์ทธรอป กรัมแมน โดยแอนดรอสชุดนี้ได้รับการออกแบบสำหรับการทหาร, หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (อีโอดี) และการบังคับใช้กฎหมายหรือการใช้งานของหน่วยสวาท
ประเทศปากีสถาน

ภูมิศาสตร์

สภาพภูมิอากาศของประเทศปากีสถานแตกต่างกันออกไปตามสภาพที่ตั้ง มีตั้งแต่อากาศร้อนจัดจนถึงอากาศหนาวจัดในตอนเหนือของประเทศ ในตอนกลางของประเทศเป็นที่ราบมีอากาศร้อนในฤดูร้อนและเย็นลงในฤดูหนาวส่วนทางตอนเหนือจะมีอากาศต่ำกว่าจุดเยือกแข็งในฤดูหนาวจึงมีหิมะปกคลุมอยู่ทั่วไปปริมาณน้ำฝนที่ตกค่อนข้างมากยกเว้นทางตอนใต้ของประเทศติดกับทะเลอาหรับและมหาสมุทรอินเดียแต่มีฝนตกน้อยเนื่องจากพื้นที่เป็นทะเลทรายไม่ได้รับอิทธิพลลมมรสุมเลย

ยุคเอกราช

ปากีสถานเคยเป็นรัฐหนึ่งในอาณานิคมของอังกฤษ แต่เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง อินเดียได้รับเอกราชจากอังกฤษ ปัญหาข้อขัดแย้งมาจากส่วนใหญ่ในอินเดียจะมีชาวฮินดูมาก แต่ปากีสถานและบังกลาเทศมีชาวมุสลิมมากกว่า ซึ่งสองศาสนานี้ขัดแย้งกันจึงเกิดการแยกประเทศกันเป็นปากีสถานตะวันตก (ปากีสถานปัจจุบัน) และปากีสถานตะวันออก (บังกลาเทศ)
ภายหลังพื้นที่ปากีสถานตะวันออกซึ่งไม่ได้ถูกดูแลพัฒนาจากรัฐบาลนักจึงได้ประกาศเอกราชเป็นประเทศบังกลาเทศ ในปี ค.ศ. 1971

การเมืองการปกครอง

ปากีสถานปกครองแบบสาธารณรัฐอิสลาม มีประธานาธิบดีเป็นประมุข นายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร

เชื้อชาติ

มีการประมาณประชากรของปากีสถานในปี พ.ศ. 2552 ประมาณ 180,800,000 คน  โดยชาวปัญจาบเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ที่สุดในประเทศ มีจำนวนกว่าร้อยละ 60-70 รองลงมาเป็นพวกซินด์ และปาทาน นอกจากนี้ยังมีประชากรกลุ่มอื่น อย่างชาวอัฟกันอพยพ, บัลติ, เปอร์เซีย, กัศมีร์ นอกจากนี้ยังมีกลุ่มชนที่อพยพเข้ามาทีหลังอย่าง ชาวปากีสถานเชื้อสายจีน และชาวปากีสถานเชื้อสายไทย
ประชากรกว่าร้อยละ 97 นับถือศาสนาอิสลาม โดยส่วนใหญ่เป็นซุนนีย์ ส่วนร้อยละ 20 เท่านั้นที่เป็นชีอะห์ มีผู้นับถือศาสนาอื่นอยู่บ้าง แต่มีอยู่ประปราย และส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ตามเมืองใหญ่ ๆ ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตชนบท และเขตที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุ โดยส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ทั้งการเพาะปลูก การเลี้ยงสัตว์ และการประมง

อาหาร

วัฒนธรรมของชาวปากีสถานแสดงให้เห็นถึงอย่างแท้จริง ผู้ที่มาเยือนจะพบหลักฐานถึงศิลปวัฒนธรรมของชาวปากีสถาน ศิลปกรรมของชาวปากีสถานมีรูปแบบทั้งที่เป็นศิลปกรรมทางศาสนา เช่น พรมขนสัตว์ เครื่องทองเหลือง และรูปแกะสลัก เป็นต้นทางด้านดนตรีและการฟ้อนรำมีประวัติอันยาวนาน การฟ้อนรำเป็นการฟ้อนของชาวปากีสถานโดยเฉพาะ สถานที่สำคัญในประเทศปากีสถานมีอยู่มากมาย เช่น เมืองโมเฮนโจดาโร เป็นสถานที่ทางโบราณคดีที่สำคัญ ส่วนโบราณสถานของศาสนามีปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไป เช่น ที่เมืองลาฮอร์ เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศ มีสถานที่สำคัญ ๆ หลายแห่ง  เช่น ค่ายทหารเมืองลาฮอร์ และมัสยิดบาสชาฮิซึ่งสร้างโดยจักรพรรดิออรังเซ็บ มัสยิดบาสชาฮินี้กว้างเป็นอันดับหนึ่งของโลก นอกจากนี้ปากีสถานยังมีสถานที่อื่นที่นาสนใจอีกมาก ควรจะไปเที่ยวดินแดนทางภาคเหนือซึ่งเป็นขุนเขา มีหิมะปกคลุมตลอดฤดูหนาว
ลักษณะทางสังคมส่วนใหญ่ยังเป็นแบบดั้งเดิม ยังยึดจารีตและวัฒนธรรมมุสลิมอย่างเคร่งครัดในการดำรงชีพ แต่ภายหลังเมื่อได้รับอิทธิพลจากตะวันตก จึงมีการเปลี่ยนไปตามแบบวัฒนธรรมตะวันตกบ้าง เช่น ผู้หญิงจะมีส่วนร่วมทางการเมือง งานสวัสดิการสังคม และมีการเรียกร้องสิทธิสตรีให้ทัดเทียมกับบุรุษ โดยจะต้องอยู่ในกรอบวัฒนธรรมอิสลาม
ธมลวรรณ กอบลาภธนากูล

ประวัติ

ธมลวรรณ กอบลาภธนากูล (ชื่อเล่น: ไอซ์) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ไอซ์ ธมลวรรณ เป็นนักร้องหญิงชาวไทย เกิดและเติบโตที่จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2543 เธอเริ่มประกวดร้องเพลงตั้งแต่วัยเด็ก และเริ่มเรียนร้องเพลงที่ โรงเรียนดนตรี บีสตาร์ Studio ในจังหวัดนครราชสีมา ไอซ์ ธมลวรรณ มีชื่อเสียงจากการโคฟเวอร์เพลงลงยูทูป ในแชนแนล "B-Star Music" ซึ่งเป็นเพลงไทยทั้งหมด และมีผู้เข้าชมในแต่ละคลิปเป็นจำนวนมาก ภายหลังเธอเข้าประกวดมาสเตอร์คีย์ เวทีแจ้งเกิด และเวที เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 5
ไอซ์ ธมลวรรณ มีซิงเกิลแรกเป็นของตนเองในชื่อเพลง "งอน" ในสังกัดบี-สตาร์ ต่อด้วยเพลง "แค่นี้ที่ไม่ไหว" สังกัดSOFT House และเพลง "ช้า (Slow)" สังกัดMusic Camp เป็นต้น และมีผลงานเพลงอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังมีผลงานการเดินสายแสดงคอนเสิร์ต และงานถ่ายแบบอีกด้วย
ด้านการศึกษา จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนบุญวัฒนา จังหวัดนครราชสีมา  ปัจจุบันกำลังศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ชั้นปีที่ 1
กมลเนตร เรืองศรี

ประวัติ

กมลเนตร เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2534 ที่ กรุงเทพมหานคร เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนบางปะกอกวิทยาคม เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร และสำเร็จการศึกษาที่คณะมนุษย์ศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยสามารถทำคะแนนจนได้รับเกียรตินิยมอันดับ 1 ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.61 เมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยมีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากละคร The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ ในบทของ “สุคนธรส” สาวห้าว ผู้ที่สามารถได้กลิ่นวิญญาณและเชี่ยวชาญด้านไสยศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2557 เธอรับบทเป็น “บุญเจิม” ในละครเรื่อง ลูกทาส และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 29 ในสาขานักแสดงสนับสนุนหญิงดีเด่น ปัจจุบันยังดำรงตำแหน่งเป็นคอลัมนิสต์ประจำนิตยสาร อะเดย์ เขียนคอลัมน์ชื่อ 'มุมมองเห็น'
ตองจี

ประวัติ

ก่อนที่จะมีการล่าอาณานิคมของประเทศอังกฤษ ตองจีเป็นเพียงแค่หมู่บ้านขนาดเล็ก ประกอบด้วยกระท่อมเพียงไม่กี่หลัง ตั้งอยู่บนพื้นที่ของไหล่เขาสะตวงในภูเขาชาน อาศัยโดยชนชาติไทใหญ่ในเวลานั้น 
แต่เมื่ออังกฤษได้ยึดครองพม่าแล้ว หมู่บ้านตองจีได้พัฒนากลายเป็นหัวเมืองใหญ่และถูกตั้งเป็นเมืองหลวงของรัฐชานใต้ ซึ่งการพัฒนาความทันสมัยของตองจีเริ่มในปี พ.ศ. 2437 เมื่ออังกฤษย้ายสำนักงานบริหารมาตั้ง ณ ฝั่งตะวันออกของทะเลสาบอี้นเล่ ด้วยเหตุผลด้านสุขภาพและภูมิศาสตร์ 
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2449 มีการตั้งบ้านเรือนนับพันหลัง เนื่องจากความไม่สงบในรัฐชานในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 ตองจีซึ่งเป็นเมืองหัวหน้ากองทหารตำรวจและศูนย์กลางการจัดหาอาหารของกองทัพ ทำให้คนหลายเชื้อชาติเข้ามาอาศัยอยู่ ณ ที่นี่
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองประเทศไทยได้ส่งกองทัพพายัพเข้าผนวกเมืองตองจีรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐไทยเดิม จนกระทั่งภายหลังสงครามไทยได้ส่งมอบเมืองคืนให้กับกองพลอินเดียที่ 7 เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2488 รัฐบาลไทยสมัยนายควง อภัยวงศ์ คืนดินแดนส่วนนี้ให้กับสหประชาชาติ ภายหลังอังกฤษได้รวมดินแดนนี้เข้ากับพม่าในเวลาต่อมา

การท่องเที่ยว

เมืองตองจีนับเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ภายในเมืองมีตลาดห้าวัน ซึ่งเป็นสถานที่ที่เกษตรกรจากทั่วพื้นที่จะนำผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรมาจำหน่าย แต่เมื่อมีการพัฒนาเมืองมากขึ้นความสำคัญของตลาดสดก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตามประเพณีการซื้อขายในตลาดยังคงได้รับความสนใจในเมืองเล็ก ๆ ที่ห่างไกล เช่น บริเวณทะเลสาบอี้นเล่ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีผลิตภัณฑ์หัตถกรรมและสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง

อุตสาหกรรม

ไม่มีอุตสาหกรรมสำคัญในตองจี อดีตตองจีเคยเป็นจุดแลกเปลี่ยนสินค้าสำคัญสำหรับผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรของเมืองต่างๆในรัฐชานใต้ อย่างไรก็ตามเนื่องจากข้อบังคับเกี่ยวกับการกำหนดเขตแดนที่เพิ่งมีการปรับเปลี่ยนของรัฐบาลพม่า การค้าขายส่วนใหญ่จึงได้ถูกย้ายไปยังเมืองใหม่ เอทาร์ยา

การเกษตร

อีกหนึ่งรายได้เศรษฐกิจของตองจี คือการทำฟาร์มและเกษตรกรรมต่าง ๆ  เกษตรกรในเขตตองจี ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่และปะโอ ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรหลักของตองจีคือ มันฝรั่ง ใบชา มะเขือเทศ ถั่ว และผลไม้ตามฤดูกาล
สามอาณาจักรหลัง

อาณาจักรโคกูรยอใหม่

แทบง, ฮูโกกูรยอ หรือ อาณาจักรโคกูรยอใหม่ (เกาหลี: 태봉, ฮันจา: 泰封; ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยกุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ

อาณาจักรแพ็กเจใหม่

ฮูแบ็กเจ หรือ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ (เกาหลี: 후백제, ฮันจา: 後百濟 ค.ศ. 892 – ค.ศ. 936) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลี (อีกสองอาณาจักรได้แก่อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรชิลลา โดยถูกก่อตั้งโดย คยอน ฮวอน ใน ค.ศ. 900 และล่มสลายลงไปอีกใน ค.ศ. 936 โดยกองทัพของวังกอนปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอมาโจมตี มีเมืองหลวงอยู่ที่ช็อนจู (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดช็อลลาเหนือ) โดยหนังสือซัมกุกยูซาและซัมกุกซากิกล่าวว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อมาจากอาณาจักรแพ็กเจ

อาณาจักรรวมชิลลา

อาณาจักรรวมชิลลา (เกาหลี: 통일 신라, อังกฤษ: Unified Silla) เป็นอาณาจักรที่สถาปนาเมื่อปี ค.ศ. 668 โดยพระเจ้ามุนมูแห่งอาณาจักรชิลลา ภายหลังจากการรวม อาณาจักรโคกูรยอ และ อาณาจักรแพ็กเจ เข้าเป็นหนึ่งเดียวกับชิลลาโดยอาณาจักรแห่งนี้มีราชธานีอยู่ที่คย็องจู ซึ่งอาณาจักรรวมชิลลาได้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 935 ภายหลังจากการยอมจำนนต่อวัง กอน ของพระเจ้าคยองซุน กษัตริย์องค์สุดท้าย
ห้องอยู่อาศัย

ห้องอยู่อาศัย หรือ ห้องชุด (อังกฤษ: apartment, flat) เป็นห้องที่รวมกันอยู่ในตึกหลังใหญ่ โดยปกติจะประกอบด้วยห้องนอน ห้องรับแขก ห้องครัว ห้องน้ำ พร้อมอยู่ในชั้นเดียวกันและรวม ห้องอยู่อาศัยมีทั้งให้เช่า หรือเจ้าของอาจเป็นผู้อยู่อาศัยเอง
ในอเมริกาเหนือมักใช้คำว่า "อะพาร์ตเมนต์" ส่วนคำว่า "แฟลต" นิยมใช้ในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ ฮ่องกง และประเทศในเครือจักรภพ ส่วนในมาเลเซีย คำว่าแฟลตมักหมายถึงห้องที่มีคุณภาพต่ำกว่า สำหรับกลุ่มผู้มีรายได้ต่ำกว่า ขณะที่อะพาร์ตเมนต์มีลักษณะทั่วไปมากกว่าและอาจหมายถึงอาคารชุดหรูหรา
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ฟู อตฺตสิโว)

ประวัติ

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ มีนามเดิมว่า ฟู บรรเลง เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2444 ภูมิลำเนาอยู่บ้านหนน้ำคือกลาง ตำบลในเมือง อำเภอเมืองแพร่ เป็นบุตรนายหนานแสนกับแม่เจ้าฟอง บรรเลง (นัดดาพระยาพิมพิสารราชา เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่ 21)  ได้ศึกษาจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และสอบได้ประกาศนียบัตรครูชั้นต้น
ต่อมาได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 โดยมีสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่พระธรรมไตรโลกาจารย์ เป็นพระอุปัชฌาย์ และอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2464 ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร โดยมีสมเด็จพระวันรัต (จ่าย ปุณฺณทตฺโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมวโรดม (โชติ ธมฺมปฺปชฺโชติโก) และสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (ปลด กิตฺติโสภโณ) เป็นคู่พระกรรมวาจาจารย์ หลังบวชแล้วได้ศึกษาพระปริยัติธรรมจนสอบได้นักธรรมชั้นโทและเปรียญธรรม 6 ประโยค

การศึกษา

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ ได้ก่อตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมขึ้นที่วัดพระบาทมิ่งเมืองและวัดพระสิงห์ และสร้างโรงเรียนธรรมราชศึกษา นอกจากนี้ ท่านยังให้ความสำคัญกับการศึกษาวรรณกรรมล้านนา จึงได้ชำระเทศน์มหาชาติฉบับภาษาล้านนาแล้วจัดพิมพ์เป็นภาษาไทย โดยสำนักพิมพ์ ส. ธรรมภักดี ตั้งชื่อว่า "มหาชาติฉบับสร้อยสังกร" และยังเรียบเรียง "หลักภาษาไทยพายัพ" ซึ่งเนื้อหาประกอบด้วยพจนานุกรมภาษาไทยกลาง-ภาษาไทยถิ่นเหนือ และแบบเรียนภาษาล้านนา

มรณภาพ

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ มรณภาพด้วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2516 เวลา 17.10 น. ณ โรงพยาบาลรามาธิบดี สิริอายุได้ 71 ปี 329 วัน พรรษา 52 ตั้งศพบำเพ้ญกุศลที่วัดพระสิงห์และได้รับพระราชทานน้ำสรงศพ หิรัณยบัตร โกศศพ และเครื่องประกอบสมณศักดิ์ในวันที่ 7 มีนาคม ศกนั้น ถึงวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2517 เวลา 14.30 น. พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชานีนาถ เสด็จฯ มาพระราชทานเพลิงศพ
เนฟทีส

ลักษณะ

เป็นผู้หญิงสวมมงกุฎรูปทรงบ้านและตะกร้า
ที่รัก (เธอ)

การตอบรับ

เพลง ที่รัก (เธอ) ติดอันดับสูงสุดที่ 38 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ร็อคแมน X5

อาวุธและท่าไม้ตายของซีโร่

Z-saber (ゼットセイバー) อาวุธพื้นฐานของซีโร่ สามารถโจมตีเป็นคอมโบต่อเนื่องได้ 3 ครั้ง
Crescent Sword (三日月斬) ท่าที่ได้จาก เครเซนต์ กริซลี่ ท่าตอนกระโดดโจมตีจะกลายเป็นหมุนตัวฟัน และซีโร่จะสามารถกระโดดสองจังหวะได้
E-Blade (電刃) ท่าที่ได้จาก โวลท์ คราเคน เมือกดปุ่มขึ้น+โจมตี จะเป็นการกระโดดพร้อมกับใช้ดาบสายฟ้าโจมตีไปทางด้านบน
C-Flasher (滅閃光) ท่าที่ได้จาก ไชนิ่ง โททัลนิคัส เป็นการปล่อยลูกพลังออกไปในทุกทิศทาง และสามารถเจาะทะลวงศัตรูได้
F-Splasher (飛水翔) ท่าที่ได้จาก ไทดัล มาโคเอน เมื่อได้ท่านี้มา ตอนแดชกลางอากาศจะมีบาเรียน้ำแข็งรอบๆและสามารถใช้โจมตีได้
Wind Shredder (疾風) ท่าที่ได้จาก สไปรัล เพกาเชียน ถ้ากดโจมตีระหว่างแดช จะเป็นการปล่อยร่างเงาออกไปโจมตีศัตรู
Twin Dream (双幻夢) ท่าที่ได้จาก สไปค์ โรสเรด เป็นการเรียกร่างแยกออกมา โดยร่างแยกจะเคลื่อนไหวและโจมตีตามซีโร่ คล้ายกับ Soul Body ของเอ็กซ์ใน X4
Dark Hold (ダークホールド) ท่าที่ได้จาก ดาร์ค เนโครแบท หยุดการเคลื่อนไหวของศัตรูทั้งฉากเหมือนกันกับเอ็กซ์
Quake Blazer (断地炎) ท่าที่ได้จาก เบิร์น ไดโนเร็กซ์ เมื่อกด ลง+โจมตีขณะอยู่กลางอากาศ จะเป็นการใช้ดาบไฟโจมตีไปทางด้านล่าง
แคว้นศักดินาโทซะ

แคว้นโทซะ (ญี่ปุ่น: 土佐藩 โรมาจิ: Tosa-han) เป็นแคว้นศักดินาโบราณซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดโคจิ โดยในอดีตแคว้นนี้มีตระกูลยามาอูจิเป็นผู้ปกครอง ซึ่งยามาอูจิ โทโยชิเงะ ไดเมียวคนที่ 15 ได้มีส่วนร่วมในการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ด้วยการเขียนฎีกาให้โทกูงาวะ โยชิโนบุ ยอมถวายคืนพระราชอำนาจแก่จักรพรรดิโคเม บุคคลสำคัญในยุคนั้นถือกำเนิดที่แคว้นนี้เช่น ซากาโมโตะ เรียวมะ, นากาโอกะ ชินตาโร และอิวาซากิ ยาตาโร เป็นต้น
พัศชนันท์ เจียจิรโชติ

ประวัติ

พัศชนันท์เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 เดิมพัศชนันท์​มีชื่อว่า ธนพร เมธีธนกุล และได้เปลี่ยนเป็น พัศชนันท์ เจีย​จิร​โชติในเวลาต่อมา พัศชนันท์​นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ เธอสนใจและชื่นชอบแฟชั่นและการแต่งหน้ามาตั้งแต่เด็ก เมื่อจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เธอได้ศึกษาต่อที่สถาบันออกแบบนานาชาติชนาพัฒน์
พัศชนันท์ชื่นชอบศิลปินไอดอลเกาหลี ซึ่งเคยเข้าออดิชั่นจนเกือบได้เป็นศิลปินฝึกหัดที่เกาหลี แต่ก็พลาดโอกาสไป ต่อมาพัศชนันท์ได้ก้าวเข้าสู่วงการไอดอลอีกครั้งด้วยการเข้าร่วมออดิชันสมาชิกวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอตของประเทศไทย ซึ่งเป็นวงน้องสาวต่างประเทศวงใหม่ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 โดยเธอได้รับคัดเลือกให้เป็น 1 ใน 29 คนในสมาชิกรุ่นแรก โดยขณะนั้นพัศชนันท์และสมาชิกทั้งหมดอยู่ในสถานะสมาชิกฝึกหัด และเปิดตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้งในงาน BNK48 The debut เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2560
เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2560 พัศชนันท์ได้รับการเลื่อนขั้นจากสมาชิกฝึกหัดเป็นหนึ่งในสมาชิกทีมบีทรี ซึ่งเป็นทีมที่แสดงในโรงละครประจำวง ต่อมาพัศชนันท์ได้รับเลือกให้เป็นเซ็นเตอร์ในเพลง "ริเวอร์" ซึ่งเป็นซิงเกิลในอัลบั้มแรกของวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต และเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ให้แก่เอ.พี.ฮอนด้า 
พัศชนันท์มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกจากค่าย ที โมเมนต์ เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติก-คอมเมดี้ ชื่อเรื่อง App War แอปชนแอป กำกับโดย ยรรยง คุรุอังกูร กำหนดฉายเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2561
วิลเลียม ชอกลีย์

ช่วงแรกของชีวิต

วิลเลียม ชอกลีย์เกิดในลอนดอน มีบิดามารดาเป็นชาวอเมริกันและเติบโตในแคลิฟอร์เนีย ได้ปริญญาตรีวิทยาศาสตร์บัณฑิตจากสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนียเมื่อ พ.ศ. 2475 ขณะเป็นนักศึกษา ชอกลีย์แต่งงานกับยีน เบลีย์ ชาวไอโอวาเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2476 และมีบุตรสาว 1 คน ในปีต่อมา ชอกลีย์ได้ปริญญาเอกจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเสตส์เมื่อ พ.ศ. 2479 โดยทำวิทยานิพนธ์ชื่อ "แถบอิเลกทรอนิกส์ในเกลือแกง" (Electronic Bands in Sodium Chloride) ซึ่งได้รับคำแนะนำจากอาจารย์ที่ปรึกษาชื่อจอห์น สเลเตอร์ หลังได้ปริญญาเอก ชอกลีย์ได้เข้าทำงานร่วมกับคลินตัน เดวิสสัน หัวหน้าทีมที่หอทดลลองเบลล์ในนิวเจอร์ซีย์ ในปี พ.ศ. 2481 ก็ได้รับสิทธิบัตรฉบับแรกจากการจดลิขสิทธิ์เรื่อง "อุปกรณ์ปล่อยประจุอิเล็กตรอน" ในเครื่องเพิ่มอิเล็กตรอน
ปวยร์โตรีโก

การแบ่งเขตการปกครอง

ปวยร์โตรีโกไม่มีหน่วยการปกครองลำดับแรกที่กำหนดโดยรัฐบาลสหรัฐฯ  แต่มี เทศบาล (municipios) 78 แห่งเป็นหน่วยการปกครองลำดับรอง (เกาะโมนาไม่มีฐานะเป็นเทศบาล แต่เป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลมายาเกวซ) เทศบาลของปวยร์โตรีโกแบ่งย่อยออกเป็น เขต (barrios) และ แขวง (sectores) แต่ละแห่งมีนายกเทศมนตรีและสภาเทศบาลซึ่งมีการเลือกตั้งใหม่ทุก ๆ 4 ปี
เทศบาลแห่งแรก (เดิมเรียกว่า "เมือง") ของปวยร์โตรีโกคือเทศบาลซานฮวน จัดตั้งขึ้นในปี 1521 ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็ได้ตั้งเทศบาลใหม่ขึ้น ได้แก่ โกอาโม (1570) และซันเฮร์มัง (1570) จากนั้นเทศบาลอีก 3 แห่งก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้แก่ อาเรซีโบ (1614) อากวาดา (1692) และปอนเซ (1692) 
การตั้งถิ่นฐานในปวยร์โตรีโกขยายตัวเพิ่มขึ้นในอีก 2 ศตวรรษถัดมา โดยเกิดเทศบาลขึ้นใหม่ 30 แห่งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และอีก 34 แห่งแห่งเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีเทศบาลเพียง 6 แห่งที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเทศบาลแห่งใหม่ที่สุดคือ โฟลรีดา จัดตั้งขึ้นในปี 1971
เส้นขนานที่ 53 องศาใต้

เส้นขนานที่ 53 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 53 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้[1][1]
สากล อินแก้ว

ประวัติ

สากล อินแก้ว เคยเข้าแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ประเทศจีน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะ วิสาร์ด โอเลจนิค จากโปแลนด์ในรอบ 16 คนสุดท้ายที่คะแนน 102-89 จากคะแนนเต็ม 120 คะแนน และสามารถเข้าสู่รอบ 8 คนสุดท้ายโดยพบกับ คิมัสสะ โอเดระ ซึ่งเป็นนักยิงธนูจากญี่ปุ่น ในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2551 นอกจากนี้ ในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2553 สากลซึ่งเป็นเจ้าของเหรียญทองประเภททีมในเฟสปิก 2006 ได้เข้าแข่งขันเอเชียนพาราเกมส์ 2010 ในประเภทยืนยิงวิถีโค้ง โดยได้พบกับนักยิงธนูจากประเทศจีน ในรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งในสามเกมแรก สากลทำคะแนนตามหลังอยู่ 2 ต่อ 4 และในเกมสุดท้าย ทางกรรมการได้ให้สัญญาณผิด ทีมชาติไทยจึงทำการประท้วงโดยไม่ยอมยิงต่อ จึงส่งผลให้เป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 2 ต่อ 6 และได้รับรางวัลเหรียญเงิน
วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 สากล อินแก้ว เข้าแข่งขันรายการ เฟิร์สเอพีซี อาร์เชอรี่คัพ แชมเปี้ยนชิพส์ 2011 ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน กรุงเทพมหานคร ประเภทยืนยิง ที่ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทอง โดยเป็นฝ่ายชนะ ดัมบาดอนดอก บาอาทายาฟ จากมองโกเลีย วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เขาเข้าแข่งขันรายการยิงธนูคนพิการชิงแชมป์เอเชีย ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน ร่วมกับเสถียร พิมพ์ทอง และสมศักดิ์ รวมทรัพย์ ที่ซึ่งทีมชาติไทยได้รับรางวัลเหรียญเงิน โดยเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมมาเลเซีย 192 ต่อ 203 และในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2555 สากลได้เข้าแข่งขันรายการ พาราเวิลด์แรงกิง 2012 ที่สนามยิงธนูการกีฬาแห่งประเทศไทย ในประเภททีมผสมคู่กับ วาสนา คูทวีทรัพย์ และได้รับรางวัลเหรียญทองโดยเป็นฝ่ายชนะทีมรัสเซียที่คะแนน 128-125 รวมทั้ง สากลยังเข้าแข่งขันในประเภทคันธนูโค้งกลับทีมชาย และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการชนะทีมมาเลเซียด้วยคะแนน 197-196
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 สากลเข้าแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งชาติครั้งที่ 30 หรือ นครขอนแก่นเกมส์ ในสังกัดสมาคมกีฬาจังหวัดปทุมธานี และในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2555 สากล อินแก้ว เป็นแชมป์การแข่งขันประเภทคันธนูโค้งกลับ คนพิการยืนยิง ในรายการธนูในร่ม 18 เมตร ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ครั้งที่ 6 ประจำปี 2555 โดยยิงได้ 279 คะแนน นอกจากนี้ สากล อินแก้ว ยังเป็นผู้ได้รับโควตาเข้าแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ประเทศอังกฤษ ที่จัดขึ้นในเดือนกันยายน ของปีเดียวกันนี้ ที่ซึ่งเขาทำได้ 602 คะแนนในรอบคัดเลือกของประเภทธนูโค้งกลับชาย โดยเป็นอันดับที่ 12 และสามารถเข้าสู่รอบ 16 คนสุดท้ายที่ซึ่งเขาได้พบกับ อิมริช ลีออคซา จากประเทศรัสเซีย ในวันที่ 1 กันยายน
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 46

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 46 ของไทย (9 ธันวาคม พ.ศ. 2533 - 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534)
พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ ร้อยตำรวจตรีวรรณ ชันซื่อ ประธานรัฐสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

การปรับคณะรัฐมนตรี

วันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งให้ พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม

การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 46 ของไทย

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจาก พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ หัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ได้เข้ายึดและควบคุมอำนาจในการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 โดยอ้างสาเหตุเข้ายึดอำนาจ คณะรัฐบาล ตามแถลงการณ์คณะรักษาความเรียบร้อยแห่งชาติ ฉบับที่ 1 เรื่อง คำชี้แจงเหตุผลการเข้ายึดและควบคุมอำนาจในการปกครองประเทศ ประกาศ ณ วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ลงชื่อ พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ หัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ