google/wiki40b huggingface dataset:
ความรักประเทศชาติ

ความรักประเทศชาติหรือความรักปิตุภูมิ (อังกฤษ: patriotism) เป็นการยึดติดทางอารมณ์ต่อชาติที่ปัจเจกบุคคลนับว่าเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของตน การยึดติดที่เรียก ความรู้สึกเกี่ยวกับชาติ (national feeling) หรือความภาคภูมิใจในชาติ (national pride) อาจมองในแง่ลักษณะต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับชาติของตน ซึ่งรวมแง่มุมชาติพันธุ์ วัฒนธรรม การเมืองหรือประวัติศาสตร์ ความรักประเทศชาติครอบคลุมชุดมโนทัศน์ที่สัมพันธ์ใกล้ชิดกับชุดมโนทัศน์ของชาตินิยม ความรักประเทศชาติมากเกินในการปกป้องชาติ เรียก ลัทธิคลั่งชาติ (chauvinism) อีกคำที่เกี่ยวข้องคือ คติรักชาติแบบใฝ่สงคราม (่jingoism)
คำภาษาอังกฤษ "patriot" มีครั้งแรกในสมัยเอลิซาเบธ โดยมาจากภาษาฝรั่งเศสกลางจากภาษาละตินตอนปลาย (คริสต์ศตวรรษที่ 6) "patriota" หมายถึง "เพื่อนร่วมชาติ" (countryman) ซึงสุดท้ายมาจากภาษากรีก πατριώτης (patriōtēs) หมายถึง "จากประเทศเดียวกัน" จาก πατρίς (patris) หมายถึง "ปิตุภูมิ" นามนามธรรม patriotism ปรากฏในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18
โช มัน-ย็อง

โช มัน-ย็อง เกาหลี: 조만영, Jo Man-Yeong,ค.ศ. 1776 - ค.ศ. 1846 เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในรัชสมัย พระเจ้าฮอนจง และมีศักดิ์เป็นพระอัยกา (พระเจ้าตา) ของพระองค์ด้วยเนื่องจากท่านเป็นพระบิดาของพระพันปีโชจาก ตระกูลโชแห่งพุงยางจึงทำให้ท่านมีอำนาจมากขึ้นในราชสำนักพร้อมกับพระปิตุลาของพระพันปีโชคือ โชอินยอง ซึ่งดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีด้วยท่านถึงแก่กรรมเมื่อปีค.ศ. 1846 ขณะอายุได้ 72 ปี
ไพโรจน์ วายุภาพ

ประวัติ

ศาสตราจารย์พิเศษ ไพโรจน์ วายุภาพ เกิดเมื่อวันที่19 กันยายน พ.ศ. 2493สำเร็จการศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(เกียรตินิยมดี) ปี 2515 และเนติบัณฑิตไทยจากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา ปี 2516
การปลูกพืชไร้ดิน

ประวัติ

ตัวอย่างของความพยายามในช่วงแรกๆ ที่ปลูกพืชไร้ดิน ก็คือ สวนลอยบาบิโลน เมื่อราว 600 ปีก่อนคริสตกาล และสวยลอยแห่งอัสเต็กซ์ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11
นักวิจัยการปลูกพืชไร้ดินคนแรกๆ ก็คือ จอห์น วูดวาร์ด (John Woodward) ชาวอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2002 เขาได้ปลูกพืชในน้ำ โดยได้เติมดินลงไปหลายชนิด การปลูกพืชครั้งนั้นเป็นการสาธิตว่า นอกจากน้ำแล้วในโลกเรานั้นมีสสารหลายขนิดที่พืชต้องการ ครั้นเมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักสรีรวิทยาพืช (plant physiologists) ชาวเยอรมัน ชื่อซัคส์ (Sachs) และคนอพ (Knop) ได้ปลูกพืชในสารละลายอย่างง่ายของเกลืออนินทรีย์
เมื่อ พ.ศ. 2472 ศาสตราจารย์ Gericke แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ที่เมืองเดวิส ได้สาธิตว่าพืชจะเติบโตโดยไม่ใช้ดิน สามารถเติบโตไปได้จนโตเต็มที่ ครั้งนั้นเขาได้ปลูกมะเขือเทศในน้ำ จนได้ผลขนาดใหญ่อย่างน่าแปลกใจ และเขาได้เทียบคำศัพท์ในภาษากรีก ที่มีความหมายว่า การเกษตร คือ geoponics ซึ่งหมายถึง ศาสตร์แห่งการปลูกพืชโดยใช้ดิน ด้วยเหตุนี้เขาจึง คิดคำใหม่ว่า hydroponics ซึ่งหมายถึง การปลูกพืชในน้ำ จากภาษากรีก hydros (น้ำ) และ ponos (แรงงาน)
อนงค์ ตงศิริ

ประวัติ

นางอนงค์ ตงศิริ เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 เป็นบุตรของนายอ่อน และ นางสัมมา  โมราราษฎร์ มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา รวม 4 คน สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จาก โรงเรียนมัธยมศิริขันธ์ สมรสกับ นายประชา ตงศิริ อดีต ส.ส. มีบุตร-ธิดา รวม 9 คน
นางอนงค์ ตงศิริ เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2536 สิริอายุรวม 63 ปี

การทำงาน

นางอนงค์ ประกอบอาชีพค้าขายพร้อมกับครอบครัว มาตั้งแต่ปี  พ.ศ. 2494 เริ่มต้นจากการวิ่งรถโดยสารและขายอะไหล่พร้อมอู่ซ่อมรถยนต์ ซึ่งกิจการได้ดำเนินเป็นไปอย่างดียิ่ง จนสามารถขยายธุรกิจเพิ่มขึ้นคือ โรงเลื่อยจักร ตัวแทนจำหน่ายรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า รถยนต์นิสสัน (แต่ภายหลังเลิกกิจการเพราะบริษัทแม่ตั้งบริษัทกลการ  จำกัด มาเป็นตัวแทนจำหน่ายเอง) และตัวแทนจำหน่ายรถจักรยานยนต์ฮอนด้า ซูซูกิ  ตามลำดับ ตลอดทั้งกิจการอื่น ๆ อีกมากมาย  เช่น รับเหมาก่อสร้างโรงน้ำแข็ง, ปั๊มน้ำมัน เป็นต้น

งานการเมือง

นางอนงค์ เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาเทศบาลเมืองสกลนคร ใน พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง พ.ศ. 2529 รวม 3 สมัย
วัดถ้ำเสือ (จังหวัดกาญจนบุรี)

ประวัติ

วัดถ้ำเสือเริ่มวางศิลาฤกษ์ก่อสร้างในปี พ.ศ. 2516 โดยเริ่มจากการสร้าง "หลวงพ่อชินประทานพร" สูง 9 วา 9 นิ้ว หน้าตัก 5 วา 3 ศอก 9 นิ้ว พระอิริยาบถนั่งขัดสมาธิปางประทานพร รอบองค์พระมีเรือนแก้วครอบลักษณะเดียวกับพระพุทธชินราช องค์พระประดับกระเบื้องสีทอง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้มีการสร้างมณฑปเพื่อครอบรอยพระพุทธบาทเบื้องซ้าย และเริ่มสร้างพระอุโบสถเมื่อปี พ.ศ. 2520 ซึ่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเพื่อสร้างพระอุโบสถอัฐมุข
ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2527 ได้จัดพิธีลงเข็ม เทเสาเอก เพื่อก่อสร้าง "พระเจดีย์เกศแก้วปราสาท" ที่ใช้เวลาในการก่อสร้างแล้วเสร็จ 7 ปี เป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยม สีส้มอิฐ มีความสูง 75 เมตร 9 ชั้น ตรงกลางมีบันไดเวียนสามารถเดินขึ้นไปถึงชั้นบนสุด แต่ละชั้นมีหน้าต่างติดด้วยบานกระจกเลื่อนโดยรอบ และประดิษฐานพระพุทธรูปตามบริเวณช่องหน้าต่าง ชั้นบนสุดประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งสมเด็จพระสังฆราชเสด็จฯ มาบรรจุไว้ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2533
หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช จิรประวัติ

พระประวัติ

หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช จิรประวัติ ประสูติเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2442 เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช กับหม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม โสณกุล) มีโสทรภราดาและโสทรขนิษฐาสามองค์ ได้แก่ หม่อมเจ้านิวาศสวัสดี จิรประวัติ, หม่อมเจ้าประสบศรี จิรประวัติ และหม่อมเจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม และมีอนุชาต่างพระมารดาสององค์ ได้แก่ หม่อมเจ้านิทัศนาธร จิรประวัติ และหม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ
หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช เป็นที่รักและโปรดปรานของเจ้าจอมมารดาทับทิม ผู้เป็นอัยยิกาฝ่ายพระบิดามาก หลังจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเวศวรสมัย ได้พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ออกมาประทับอยู่วังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร พระโอรสและพระธิดาทั้งสององค์นั้นกับทั้งหม่อมเจ้าวิมลปัทมราช ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวดำรัสเรียกว่า "หญิงทับทิม" ซึ่งอัยยิกาเลี้ยงติดตัวมาแต่เล็ก ช่วยกันอุปฐากท่านมาด้วยกันกับหม่อมเจ้าที่เป็นพระสุนิสาและเป็นพระโอรส-ธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช และในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร ซึ่งเจริญวัยสำเร็จการเล่าเรียนเพิ่มขึ้นเป็นลำดับมา ให้ท่านอยู่เย็นเป็นสุขสบายจนตลอดชีวิต
หม่อมเจ้าวิมลปัทมราช มีฝีมือในการประกอบอาหารเป็นเลิศ ซึ่งได้รับการถ่ายทอดวิชามาจากเจ้าจอมมารดาทับทิมผู้เป็นอัยยิกาฝ่ายพระบิดา หม่อมเจ้าวิมลปัทมราชได้นิพนธ์ตำราอาหารไว้เมื่อตอนยังมีพระชนม์ชีพ ต่อมาเมื่อหม่อมเจ้าวิมลปัทมราช จิรประวัติ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 สิริชันษา 65 ปี ตำราอาหารนี้ได้รับการตีพิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพของท่าน ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2508
จารวาก

จารวาก (Cārvāka; สันสกฤต: चार्वाक) หรือโลกายัต เป็นปรัชญาที่มีมาก่อนพุทธกาล ไม่ปรากฏผู้ตั้งคัมภีร์หรือสาวก ที่ทราบว่ามีลัทธินี้อยู่ เพราะมีกล่าวถึงในคัมภีร์ของศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธ และศาสนาเชน แนวความเชื่อของลัทธินี้ถือว่าสิ่งที่เป็นจริงจะต้องรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัส สิ่งที่อยู่นอกเหนือประสาทสัมผัสเช่น โมกษะ นิพพาน บุญบาป ไม่มีอยู่จริง ไม่เชื่อถือคัมภีร์พระเวท เพราะถือว่าเป็นคัมภีร์ที่พวกพราหมณ์แต่งขึ้นเพื่อมอมเมาประชาชน สรรพสิ่งเกิดจากการรวมตัวของธาตุสี่คือดิน น้ำ ลม ไฟ การตายคือการที่ธาตุทั้งสี่แยกตัวออกจากกัน จิตวิญญาณ อาตมัน โลกหน้าไม่มีจริง ปฏิเสธการมีอยู่ของพระเจ้า
จุดหมายของลัทธิจารวากคือความสุขของเนื้อหนังหรือทางประสาทสัมผัส ซึ่งถือว่าเป็นความสุขที่ดีที่สุด การทำดีคือการกระทำที่นำความสุขมาให้
ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร

ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร (อังกฤษ: UK Singles Chart) คือชาร์ตที่จัดอันดับซิงเกิลโดยบริษัทดิออฟฟิเชียลยูเคชาร์ตสคอมปานี (The Official UK Charts Company, OCC) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมดนตรีของอังกฤษ ชาร์ตรายสัปดาห์จะเริ่มนับจากวันอาทิตย์ จนกระทั่งถึงวันเสาร์ ชาร์ตนี้ออกเผยแพร่ทางนิตยสาร มิวสิกวีค โดยแสดง 75 อันดับแรก และชาร์ตพลัส แสดง 200 อันดับแรก และออกเผยแพร่ชาร์ตออนไลน์ใน 40 อันดับแรกเท่านั้น โดยได้รับความร่วมมือการให้ข้อมูลจากร้านค้าในสหราชอาณาจักรกว่า 6,500 ร้าน รวมถึงร้านทางอินเทอร์เน็ตอีกด้วย โดยซิงเกิลส่วนใหญ่ของสหราชอาณาจักรจะออกจำหน่ายในวันจันทร์
ชาร์ตซิงเกิลเต็มรูปแบบ 200 อันดับแรกประกอบไปด้วยยอดขายจากซีดีและยอดการจำหน่ายทางดิจิตอลดาวน์โหลด โดยทั่วไปจะพิจารณากันใน 75 อันดับแรก และออกเผยแพร่ต่อสาธารณชนทั่วไปเฉพาะใน 40 อันดับแรกทางสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวันช่วงบ่ายวันอาทิตย์ ชาร์ต 75 อันดับแรกจะเผยแพร่ทางนิตยสาร มิวสิกวีค ในวันจันทร์ และชาร์ตเต็มรูปแบบ 200 อันดับแรกจะตีพิมพ์ใน ชาร์ตสพลัส หนังสือพิมพ์ชาร์ตอิสระ ในวันพุธ
พิกเซล (วงดนตรี)

ประวัติ

พิกเซล (อังกฤษ: Pixel) วงดนตรีที่มีใจรักและมีความฝันที่จะแจ้งเกิดในวงการเพลงอย่างเต็มตัว สำหรับวงร็อกอย่าง Pixel (พิกเซล) ซึ่งประกอบไปด้วย ณัฐฐ์-ธัญญธร สุขเสถียร (ร้องนำ), บิ๊ก-วินัย รัศมีจันทร์ (กีตาร์), ธง-เอกอนันต์ สุวิชาวัฒนนันท์ (กีตาร์), โบ๊ท-ภูมิธนากรณ์ โชติธนภักดี (เบส) และ ท็อป-จักรกฤษณ์ ทองอยู่เลิศ (กลอง)
ซึ่งทั้ง 5 คน มีจุดเริ่มต้นเดียวกัน จากใจที่รักทางด้านดนตรีและเสียงเพลง โดยอาศัยการฝึกซ้อม ความมุ่งมั่นในการเก็บเกี่ยวประสบการณ์บนถนนสายดนตรีจนประสบความสำเร็จ ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ถือได้ว่าเป็นอัลบั้มที่มาจากความตั้งใจ เลยทำให้พวกเขาได้มีอัลบั้มมาให้ทุกคนได้ฟังกัน กับอัลบั้มแรกที่มีชื่อเดียวกับวง Pixel
อัลบั้มชุดแรก ภายใต้การดูแลของโปรติวเซอร์ องอาจ สิงห์ลำพอง ออกวางจำหน่ายในรูปแบบซีดี วีซีดีคาราโอเกะ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดบมีเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "รู้ว่ามีอยู่ก็สายไป" และเพลง "ไม่รู้หรือไม่รัก"
ปัจจุบันได้หมดสัญญากับทางค่ายแล้ว สมาชิกในวงได้รวมตัวกันร้องเพลงตามสถานที่ต่างๆ เช่น ตามร้านอาหาร หรือตามสถานที่เที่ยวกลางคืน โดยสมาชิกเหลือเพียง 4 คน
ศิระ รัตนโภคาสถิต

ประวัติ

ศิระ รัตนโภคาสถิต หรือ โด่ง เกิดเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด จบการศึกษาปริญญาตรี จากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิชาเอกโฆษณา วิชาโทวารสารศาสตร์ ใช้เวลาในการศึกษาถึง 8 ปี โด่งเข้าวงการบันเทิงจากการเข้าสมัครรายการ ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 3 ในรหัส V7

ชีวิตส่วนตัว

โด่ง ได้คบหาเป็นแฟนกับดีเจออม ภัสสร พัชรสรวุฒิ มาเป็นระยะเวลา 6 ปี เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ 2556 โด่งได้มาเซอร์ไพร์ซวันเกิดของแฟนสาวล่วงหน้า 1 วันพร้อมขอแต่งงาน ในรายการ True Insidenews  ที่ฝ่ายหญิงได้เป็นพิธีกรอยู่ วันหมั้นจัดขึ้นวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 โดยจัดพิธีแบบคนจีน ที่โรงแรมดุสิตธานี และส่วนวันที่จัดงานแต่งงานคือวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ที่แจ้งวัฒนะ ฮอลล์ เซ็นทรัลพลาซ่า แจ้งวัฒนะ มีบุตร-ธิดา 1 คน บุตรคนแรกชื่อ (ไอมิจัง) เป็นบุตรสาว
เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์

ศิลปินในสังกัด

ภายใต้ เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ SMTOWN
สภานักเรียน

สภานักเรียนในประเทศไทย

ในประเทศไทย ในระบบการศึกษาขั้นพื้นฐาน จะมีการจัดตั้งสภานักเรียนในแต่ละโรงเรียน จะแยกจากคณะกรรมการนักเรียน โดยการจำลองเสมือนระบบนิติบัญญัติ และ ระบบบริหาร ของระบอบประชาธิปไตย โดยให้สภานักเรียนเปรียบเสมือน ฝ่ายนิติบัญญัติ และ คณะกรรมการนักเรียน เสมือนเป็นฝ่ายบริหาร  ซึ่งในบางโรงเรียนนั้น ยังใช้ระบบคณะกรรมการนักเรียนอย่างเดียวอยู่  และ มีการจัดตั้งสภาเด็กและเยาวชนแห่งประเทศไทย ซึ่งสมาชิกประกอบไปด้วย ประธานสภาเด็กและเยาวชนของทุกจังหวัด รวมทั้งจังหวัดกรุงเทพมหานคร  ตามมาตราที่ 32 ใน พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ พ.ศ. 2550 
ส่วนในระดับอุดมศึกษานั้น ก็มีการจัดตั้งหน่วยกิจกรรมของนักศึกษาเช่นกัน ซึ่งรับผิดชอบโดยฝ่ายพัฒนาศักยภาพนักศึกษา โดยมีการจัดตั้ง สภานักศึกษา กับ องค์กรนักศึกษา  (Student Organization) ซึ่งมีโครงสร้างที่คล้ายคลึงกันส่วนใหญ่จะเป็นประธานนักเรียน
สถาบันเทคโนโลยีการบิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก

ประวัติ

สถาบันเทคโนโลยีการบิน จัดตั้งขึ้นเพื่อรองรับการขยายตัวของอุตสาหกรรมการบิน และการเปิดใช้สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ ซึ่งทำให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางการบินของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมีความต้องการนักบิน ตลอดจนบุคลากรที่เกี่ยวข้องจำนวนมาก
พระสารประเสริฐ (ตรี นาคะประทีป)

พระสารประเสริฐ นามเดิม ตรี นาคะประทีป (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2432 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2488) ผู้เชี่ยวชาญวิชาอักษรศาสตร์ภาษาไทย ผู้ร่วมแปลและถ่ายหนังสือหิโตปเทศจากภาษาอังกฤษร่วมกับพระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) และได้ร่วมงานกันต่อเนื่องมาเป็นเวลานานและใช้นามปากกาที่มีชื่อเสียงร่วมกันคือ “เสฐียรโกเศศและนาคะประทีป”
อวสานเซลส์แมน

ในประเทศไทย

บทละครเรื่องนี้ ภาควิชาวรรณคดีและภาษาต่างประเทศ ชื่อปัจจุบันคือ ภาควิชาภาษาและวรรณคดีอังกฤษ) คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้นำมาแสดงละครเวทีสมัยใหม่ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513  หอประชุมเล็กมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผลงานการแสดงละครเรื่องนี้ นับว่าเป็นการรื้อฟื้นและแนะนำการแสดงละครเวทีสมัยใหม่แบบสมจริงที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง การละคอนสมัยได้รับความสนใจแพร่หลายในวงกว้างขึ้นนอกเหนือจากรั้วมหาวิทยาลัย อีกทั้งทำให้มีการละครเวทีสมัยใหม่เรื่องอื่นๆ ติดตามมา
ทีมงานและนักแสดงประกอบด้วยอาจารย์ นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ทั้งที่กำลังศึกษาอยู่และสำเร็จการศึกษาแล้ว (กลุ่มพระจันทร์เสี้ยว) ทั้งจากภาควิชานี้ และคณะอื่นๆ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยมีอาจารย์มัทนี รัตนิน เป็นผู้อำนวยการสร้างและควบคุมการแสดง อาจารย์แกรี่ การ์คิน (Gary Carkin) เป็นผู้กำกับการแสดง ทั้งสองเป็นอาจารย์ภาควิชาวรรณคดีและภาษาต่างประเทศในขณะนั้น สมเด็จพี่นางเธอกัลยาณิวัฒนา ซึ่งทรงเป็นพระอาจารย์คณะศิลปศาสตร์ในสมัยนั้นได้เสด็จทอดพระเนตรการแสดงด้วย การแสดงละครเวทีเรื่องนี้ได้รับความสนใจและคำชมเชยอย่างกว้างขวาง หลังจากการแสดงรอบสุดท้ายสิ้นสุดลง ก็มีเสียงเรียกร้องให้กลับมาอีก จึงทำให้มีการจัดแสดงอีกครั้งในปีต่อมาคือ พ.ศ. 2514 การแสดงครั้งที่สองนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถได้แสด็จพระราชดำเนินไปทอดพระเนตรอีกด้วย
ทีมงานและผู้แสดงส่วนหนึ่งได้ทำงานสานต่อด้านการละครสมัยใหม่ หรืองานที่เกี่ยวข้องในระยะต่อมา
ผู้รับบทส่วนหนึ่งได้แก่ เกริกเกียรติ พันธุ์พิพัฒน์ (วิลลี่ โลแมน) นฤมล เทพไชย (ลินดา โลแมน) คำรณ คุณะดิลก (บิฟ) วีรประวัติ วงศ์พัวพันธ์ (แฮปปี้) ยุทธนา มุกดาสนิท (เบอร์นาร์ด) เป็นต้น
เคยมีการนำบทละครเรื่องนี้มาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ฉายทางช่อง 3 รับบทโดย พิศาล อัครเศรณี ศรัณยู วงษ์กระจ่าง พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ ดนตรีประกอบโดย ศิริศักดิ์ นันทเสน (ติ๊ก ชิโร่)
ปปัญจสูทนี

ปปัญจสูทนี คือ คัมภีร์อรรถกถาที่อธิบายความในมัชฌิมนิกายแห่งพระสุตตันตปิฎก พระพุทธโฆสะเป็นผู้เรียบเรียงขึ้นจากอรรถกถาภาษาสิงหฬ เมื่อราว พ.ศ. 1,000  โดยอาศัยอรรกถาเก่าภาษาสิงหลที่แปลมาจากภาษมคธหรือภาษาบาลีมาแต่เดิม แต่ต่อมาต้นฉบับสูญหายไปพระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางไปยังลังกาทวีปเพื่อแปลอรรกถาเหล่านี้กลับคืนเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง ทั้งนี้ ชื่อคัมภีร์ "ปปัญจสูทนี" มีหมายความว่า การไขความกระจ่างแก่อุปสรรคแก่ความก้าวหน้าทางจิต

ที่มา

พระพุทธโฆษาจารย์ หรือพระพุทธโฆสะ ได้รจนาคัมภีร์นี้ขึ้นตามคำอาราธนาของพระพุทธมิตตะเถระ เริ่มต้นคัมภีร์ พระพุทธโฆษาจารย์ได้เกริ่นถึงที่มาที่ไปของการรจนาปปัญจสูทนี กล่าวคือ เป็นการแปลจากอรรถกาเดิมที่พระอรหันต์ผู้เชี่ยวชาญ 500 องค์สังคายนาเป็นภาษามคธ หรือภาษาบาลีไว้ตอนปฐมสังคายนา รวมถึงที่พระสังคีติกาจารย์ทั้งหลายสังคายนาเพิ่มเติมในเวลาต่อมา เพื่อเนื้อความแห่งพระสูตร มัชฌิมนิกาย ต่อมาพระมหินทเถระได้นำอรรถกถาเหล่านี้มาเผยแผ่ที่ลังกาทวีป แล้วแปลเป็นภาษาสิงหล เพื่อยังประโยชน์แก่ชาวลังกา ในเวลาต่อมาอรรถกาเดิมในภาษามคธสูญหายไป พระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางมาลังกาเพื่อแปลอรรถกาต่างๆ รวมถึงอรรถกถาที่อธิบายมัชฌิมนิกาย กลับเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง นอกจากนี้ ในการแปลครั้งนี้ พระพุทธโฆษาจารย์ยังประกาศว่า อรรถกาเนื้อความมีความสอดคล้องกับคำสอนของพระเถระคณะวัดมหาวิหาร ซึ่งรักษาคำสอนตามแนวทางพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทไว้อย่างครบถ้วน

ตัวบทคัมภีร์

ปปญจสูทนี (บาลี)
ปปญจสูทนี ๑
ปปญจสูทนี ๒
ปปญจสูทนี ๓
ดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี

ดาวพฤหัสบดีมีดาวบริวารเท่าที่ค้นพบและยืนยันแล้ว 79 ดวง ขณะนี้มันจึงเป็นดาวเคราะห์ที่มีบริวารมากที่สุดในระบบสุริยะ ดาวบริวารที่มีมวลมากที่สุด 4 ดวงหรือดวงจันทร์ของกาลิเลโอ ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1610 ถือเป็นวัตถุในระบบสุริยะกลุ่มแรก ๆ ที่ถูกค้นพบว่าโคจรรอบดาวดวงอื่นที่ไม่ใช่โลกหรือดวงอาทิตย์ นับตั้งแต่สิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีดาวบริวารขนาดเล็กอีกเป็นจำนวนมากที่ถูกค้นพบและได้รับการตั้งชื่อตามชื่อคนรักหรือธิดาของเทพเจ้าจูปิเตอร์ของโรมัน (หรือเทพเจ้าซุสของกรีก)
ดาวบริวาร 8 ดวงของดาวพฤหัสบดีเป็นบริวารที่มีวงโคจรปกติ กล่าวคือ มีวงโคจรเกือบเป็นวงกลมไปในทางเดียวกับดาวดวงอื่น ๆ และเอียงทำมุมกับเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดีไม่มากนัก ดาวบริวารของกาลิเลโอทั้ง 4 ดวงมีลักษณะเป็นทรงกลม ดังนั้นดาวบริวารเหล่านี้อาจได้รับการจัดเป็นดาวเคราะห์แคระหากพวกมันโคจรรอบดวงอาทิตย์โดยตรง ส่วนดาวบริวารอีก 4 ดวงมีขนาดเล็กกว่าและอยู่ใกล้ดาวพฤหัสบดีมากกว่าดาวบริวารของกาลิเลโอ เป็นแหล่งกำเนิดฝุ่นซึ่งคอยเสริมความหนาแน่นให้กับวงแหวนของดาวพฤหัสบดี
ดาวบริวารอื่น ๆ ที่เหลือเป็นบริวารขนาดเล็กซึ่งอยู่ห่างไกลจากดาวพฤหัสบดีมากกว่า จัดเป็นดาวบริวารผิดปกติ คือ มีความเอียงและความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรสูง (วงโคจรไม่มีจุดศูนย์กลางจุดเดียวกันสม่ำเสมอ) บางดวงโคจรไปในทางเดียวกันและบางดวงโคจรสวนทางกับบริวารดวงอื่น ๆ ดาวบริวารเหล่านี้อาจเคยเป็นดาวเคราะห์น้อยที่โคจรรอบดวงอาทิตย์มาก่อน แต่ถูกอำนาจแรงโน้มถ่วงของดาวพฤหัสบดีจับไว้ในภายหลัง มีดาวบริวารที่เพิ่งถูกค้นพบ 16 ดวงในกลุ่มนี้ยังไม่ได้รับการตั้งชื่อ

ลักษณะ

ลักษณะทางกายภาพและลักษณะวงโคจรของดาวบริวารต่าง ๆ มีความแตกต่างกันอย่างมาก ดาวบริวารของกาลิเลโอทั้ง 4 ดวงมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวกว่า 3,000 กิโลเมตร ดวงที่ใหญ่ที่สุดคือ แกนีมีด เป็นวัตถุที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ (เมื่อไม่นับรวมดวงอาทิตย์และดาวเคราะห์ชั้นเอกทั้ง 8 ดวง) ในขณะที่ดาวบริวารดวงอื่น ๆ ทั้งหมดมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวน้อยกว่า 250 กิโลเมตรและส่วนใหญ่ยาวไม่เกิน 5 กิโลเมตร แม้แต่ยูโรปาซึ่งเป็นดาวบริวารที่เล็กที่สุดในกลุ่มกาลิเลโอ ยังมีมวลมากกว่ามวลของดาวบริวารนอกกลุ่มทั้งหมดรวมกันถึง 5,000 เท่า วงโคจรก็มีทั้งเกือบเป็นวงกลมสมบูรณ์ เอียง และเป็นวงรี หลายดวงยังโคจรไปในทิศทางตรงกันข้ามกับการหมุนของดาวพฤหัสบดีอีกด้วย เวลาที่ใช้โคจรรอบดาวพฤหัสบดีก็ต่างกันตั้งแต่ 7 ชั่วโมงโลก (ซึ่งน้อยกว่าเวลาที่ดาวพฤหัสบดีใช้หมุนรอบตัวเอง) จนถึงประมาณ 3 ปีโลก
ดาวหางโฮมส์

ดาวหางโฮมส์ (อังกฤษ: 17P/Holmes) เป็นดาวหางที่มีวงโคจรสั้น โคจรรอบดวงอาทิตย์ในระยะเวลาประมาณ 7 ปี ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่นชาวอังกฤษ ชื่อ เอ็ด วิน โฮมส์ ในปี ค.ศ. 1892 ดาวหางโฮมส์มีวงโคจรอยู่ระหว่างดาวอังคารและดาวพฤหัสบดี ปัจจุบันดาวหางโฮมส์ปรากฏอยู่ในท้องฟ้าในกลุ่มดาวเปอร์ซีอุส (Perseus) ห่างจากดาวอัลฟาเปอร์ซิไอ (Alpha-Persei) ไปทางตะวันออกประมาณ 4 องศา และจะปรากฏอยู่ในกลุ่มดาวเปอร์ซีอุสไปจนถึงประมาณต้นปี พ.ศ. 2551
จดหมายถึงชาวฮีบรู

โครงร่าง

1. พระสง่าราศีของพระเยซู 1:1 - 4:13
2. การเป็นปุโรหิตในระบบใหม่ของพระเยซู 4:14 - 8:13
3. เปรียบเทียบระหว่างระบบเก่าและระบบใหม่ 9:1 - 10:39
4. สง่าราศีของความเชื่อ 11:1 - 40
5. ชีวิตแห่งความเชื่อ 12:1 - 13:25
ดับเบิ้ล-เจ

เนื้อเรื่องย่อ

โรงเรียนมัธยม "นากาชิมะ" เป็นโรงเรียนที่มีกฎระเบียบบังคับให้นักเรียนทุกคนต้องเข้าร่วมกิจกรรมชมรมเพื่อเป็นคะแนนเก็บ "อุซามิ ฮาจิเมะ" และเพื่อนสนิท "อาริมะ ซาโยะ" ก็ได้ตกลงใจกันจะเข้าชมรมกลับบ้าน แต่ระหว่างนั้นได้ไปสะดุดตาเข้ากับป้ายชมรม "สืบทอดงานศิลปะฝีมือ" เมื่อทั้งสองคนได้เข้าไปเยี่ยมชม เรื่องราวต่างๆก็เกิดขึ้นจากตรงนี้....
พระครูธรรมกิจโกวิท (ยงยุทธ ธมฺมโกสโล)

ประวัติ และสถานะเดิม

พระครูธรรมกิจโกวิท ท่านมีนามเดิมว่า " จำปี " นามสกุล " แก้วไพรำ " เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน 2470 ตรงกับวันเสาร์ แรม 8 ค่ำ เดือน 10 ปีเถาะ ในเรือนแพจอดอยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยา หน้าอำเภอไชโย จ.อ่างทอง โยมบิดา-มารดาชื่อ นายเชียง และ นางถุงเงิน  แก้วรำไพ ครอบครัวมีพี่น้อง 5 คน เป็นชาย 4 คน หญิง 4 คน
เมื่อช่วงวัยเด็ก ตอนอายุได้ 3 ขวบ ได้เรียนหนังสือแถบๆ บ้านแพ พ่อกับแม่ได้ไปฝากกับญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง คือ พระครูโกวิทนวการ หรือหลวงปู่โห้ เจ้าอาวาสวัดวงษ์ภาศนาราม จ.อ่างทอง เพื่อให้ได้ศึกษาเล่าเรียน ก่อนได้เข้ารับการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดมะขาม กระทั่งจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 หลังจากนั้นก็ได้ศึกษาต่อที่ โรงเรียนปัทมโรจน์วิทยาคม ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดอ่างทอง จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
ต่อมาท่านได้เปลี่ยนชื่อเป็น ยงยุทธ หลังจากนั้นได้เดินทางมาศึกษาต่อที่โรงเรียน (วุฑฒิศึกษา หรือ สตรีวุฑฒิศึกษา) แถวฝั่งธนบุรี กรุงเทพฯ จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 ก่อนที่จะทำงานช่วงเช้าที่ วิทยุการบิน แห่งประเทศไทย

มรณภาพ

เมื่อหลวงพ่อยงยุทธ เข้าสู่วัยชรา ท่านก็มีโรคประจำตัว คือ โรคหัวใจ ต้องเข้าพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ด้วยโรคถุงน้ำดีอักเสบ และโรคหัวใจ หลวงพ่อยงยุทธ ได้มรณภาพด้วยอาการอันสงบ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 เวลา 05.45 น. สิริอายุ 75 ปี 2 เดือน พรรษา 52
Î

ภาษาเคิร์ด

Î เป็นตัวอักษรที่ 12 ของภาษาเคิร์ด จะออกเสียงเป็น [i:]

ภาษาโรมาเนีย

Î เป็นตัวอักษรที่ 12 ของภาษาโรมาเนียและออกเสียงเป็น [ɨ] เสียงนี้เป็นเพิ่มเติมในโรมาเนียเป็นอักษร Â
ธงชาติมาลาวี

พ.ศ. 2507–2553

ทั้งนี้ ก่อนจะมีการเปลี่ยนแปลงแบบธงในปี พ.ศ. 2553 มาลาวีใช้ธงชาติเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน แต่ละแถบกว้างเท่ากัน แถบบนสีดำ แถบกลางสีแดง แถบล่างสีเขียว ที่แถบสีดำนั้นมีรูปดวงอาทิตย์สีแดงครึ่งดวงเปล่งรัศมี ธงนี้  ในธงนี้ รูปดวงอาทิตย์ครึ่งดวงคือดวงอาทิตย์ขึ้นในยามเช้า หมายถึงรุ่งอรุณแห่งความหวังและอิสรภาพของทวีปแอฟริกา (ในขณะที่ออกแบบธงดังกล่าว บรรดาประเทศในทวีปแอฟริกาเริ่มจะได้รับเอกราชจากชาติมหาอำนาจต่างๆ บ้างแล้ว) สีดำหมายถึงประชาชนชาวแอฟริกา สีแดงหมายถึงผู้สละชีพเพื่อเอกราช และสีเขียวหมายถึงธรรมชาติ

พ.ศ. 2553–2555

ธงชาติผืนใหม่ออกแบบโดย พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า ประกาศใช้เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวนอน เรียงแถบสีธงจากบนลงล่างเป็นสีแดง สีดำ และสีขาว ตามแนวทางที่ใช้กับสีกลุ่มอุดมการณืร่วมแอฟริกาทั่วไป  ที่กลางธงเป็นรูปดวงอาทิตย์เปล่งรัศมีเต็มดวงสีขาวเพื่อสื่อความหมายถึงความก้าวหน้าที่เศรษฐกิจของประเทศซึ่งเริ่มขึ้นนับตั้งประเทศได้รับเอกราช การเปลี่ยนธงที่เกิดขึ้นครั้งนี้ พรรคแนวร่วมประชาธิปไตยมาลาวีซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านได้แสดงการคัดค้านด้วยการฟ้องร้องต่อศาลในเรื่องดังกล่าว

ตั้งแต่ พ.ศ. 2555

จอยเซ แบนดา ประธานาธิบดีคนใหม่ ได้รับรองมติของรัฐสภาให้กลับไปใช้ธงชาติแบบเดิม เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2555.
สาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

การปกครอง

สาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ในช่วงแรก ปกครองโดยระบบสาธารณรัฐ มีอำนาจการปกครอง 3 ฝ่าย คือ รัฐบาล รัฐสภา และ ตุลาการ แต่อำนาจของสาธารณรัฐมักถูกครอบงำโดยระบอบทหาร เนื่องจากสภาพสงคราม ทำให้ในคณะรัฐบาลกองทัพแทบจะมีบทบาทในการบริหารประเทศ ร่วมกับ คณะรัฐบาล 
ในช่วงแรกของสาธารณรัฐ สาธารณรัฐปกครองโดยสองชนชาติ คือ ชาวบอสนีแอก และ ชาวโครแอต แต่ในกลางปี ค.ศ.1992 ชาวโครแอท ก่อการแบ่งแยกดินแดน ทำให้ระบบพหุสังคมล่มสลายเหลือเพียงชาวบอสนีแอก และในช่วงปี ค.ศ.1993 สาธารณรัฐ ก็ประกาศ สถาปนาเป็นสาธารณรัฐอิสลาม(Republika Islamska) เนื่องจากเหลือเพียงชาวมุสลิม ที่เป็นประชากรของสาธารณรัฐ สาธารณรัฐจึงประกาศตัวเป็น สาธารณรัฐอิสลาม 
1 มีนาคม ปี ค.ศ.1994 หลังสนธิสัญญาวอชินตัน สาธารณรัฐก็รวบประชาคมเฮิร์ตเซโก-บอสเนีย ซึ่งเคยพยายามแบ่งแยกดินแดน มาเข้าเป็นส่วนหนึงของสาธารณรัฐตามสนธิสัญญากับโครเอเชีย ที่ให้ชาวโครแอทในบอสเนีย เป็นประชากรของสาธารณรัฐ ทำให้สาธารณรัฐต้องสละความเป็นสาธารณรัฐอิสลาม เพื่อจัดตั้งรัฐพหุสังคม และสร้างพื้นฐานของรัฐชาติ บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาใหม่ ซึ่งจะเป็นรัฐพหุสังมปกครองโดยระบบสมาพันธรัฐในทางพฤตินัย
ราชรัตน์

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นพืชหายากถิ่นเดียว มีลักษณะเป็นไม้พุ่มกึ่งไม้ต้นขนาดเล็ก 
ใบ เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก  รูปไข่แกมหอก เนื้อใบหนาแข็ง เส้นใบเด่นชัด 
ช่อดอก ออกเป็นกระจุกที่ปลายยอด 5 - 17 ดอก แต่ละดอกมีเกสรเพศผู้จำนวนมาก
เกสรเพศผู้ มีจำนวนมากทำให้เมื่อดอกบานพร้อมกันจะสวยงามมากมีลักษณะคล้ายพู่ไหมสีขาว ที่ถูกมัดรวมเข้าด้วยกันเป็นรูปครึ่งทรงกลม มีเส้นผ่าศูนย์กลางราว 20 เซนติเมตร 
ผล ทรงกลมมีเปลือกหนา เมื่อสุกมีสีม่วงแต่รับประทานไม่ได้เพราะไม่มีเนื้อนุ่มเหมือนชมพู่ทั่วไป

การตีพิมพ์ในวารสารเพื่อยืนยันพันธุ์พืชชนิดใหม่ที่พบ

ได้ตีพิมพ์ในวารสาร Phytotaxa ฉบับที่ 289(2) ในเดือนธันวาคม 2559  การตีพิมพ์ในวารสารเพื่อยืนยัน พืชพันธุ์ใหม่ของโลก เพื่อนำไปใช้ใน การอ้างอิงในด้านอนุกรมวิธานพืช ข้อมูลที่ศึกษาและตัวอย่างอ้างอิงได้นำไปเก็บรวบรวมไว้ในพิพิธภัณฑ์พืช เพื่อการศึกษาด้านอนุกรมวิธานต่อไป ข้อมูลที่ศึกษาสามารถเกิดประโยชน์ต่อหน่วยงานอื่นในประเทศและสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศไทยโดยมีส่วนร่วมในการจัดทำข้อมูลพรรณพฤกษชาติแห่งประเทศไทยของพืช วงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) ปัจจุบันองค์การสวนพฤกษศาสตร์ กำลังเร่งดำเนินการศึกษาวิธีการเพาะขยายพันธุ์พืชหายากถิ่นเดียวชนิดนี้ไว้ เพื่อการอนุรักษ์ให้คงอยู่อย่างยั่งยืน ดำรงไว้ซึ่งความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศสืบไป
เกาะยอ

ประวัติ

เกาะยอ ปรากฏหลักฐานการมีอยู่ครั้งแรกจากแผนภาพการกัลปนาวัดพะโคะ ที่เขียนขึ้นช่วงปี พ.ศ. 2223 ถึง พ.ศ. 2242 ระบุชื่อว่า "เข้าก้อะญอ" ปรากฏอยู่ปลายสุดของแผนที่ เป็นภาพเขาเกาะยอที่มีพรรณไม้บนภูเขาแต่ไม่ปรากฏรูปสัตว์ป่า และปรากฏอีกครั้งในแผนที่เมืองสงขลาที่เขียนขึ้นในปี พ.ศ. 2230 โดยมองเดียร์ เดอลามาร์ วิศวกรชาวฝรั่งเศส ในแผนที่นี้ปรากฏชุมชนบนเกาะ 9 แห่งบริเวณที่ราบเชิงเขารอบเกาะ ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของบ้านนาถิน, บ้านท้ายเสาะ, บ้านท่าไทร, บ้านสวนทุเรียน และบ้านนอก

ประชากร

ชนกลุ่มแรกที่อพยพเข้ามาอยู่ ว่ากันว่าเป็นชาวจีนจากบ้านน้ำกระจาย, บ้านน้ำน้อย และบ้านทุ่งหวัง ซึ่งตั้งถิ่นฐานกันมาอย่างน้อยก็ร่วมสมัยกรุงศรีอยุธยาแล้ว ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีวัดในพุทธศาสนา 4 แห่ง มีสำนักสงฆ์, ศาลเจ้าจีน และสถานปฏิบัติธรรมอย่างละหนึ่งแห่ง ทั้งนี้เกาะยอมีประเพณีโบราณสืบทอดกันมาคือ ประเพณีแห่เดือนสิบ และประเพณีขึ้นเขากุฎ
ด้านการศึกษา มีโรงเรียนตั้งอยู่บนเกาะยอสองแห่ง คือ โรงเรียนวัดแหลมพ้อ และโรงเรียนวัดท้ายยอ ส่วนด้านสาธารณสุข มีสถานีอนามัยสองแห่งที่บ้านสวนทุเรียนและบ้านท่าไทร

ที่ตั้งและภูมิศาสตร์

เกาะยอตั้งอยู่กลางทะเลสาบสงขลาตอนล่าง มีเนื้อที่รวมทั้งพื้นน้ำ 17.95 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 11,220 ไร่ และมีเนื้อที่เฉพาะพื้นดินเพียง 15 ตารางกิโลเมตร หรือ 9,375 ไร่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาและเนินเขา สูง 10 ถึง 151 เมตร มีที่ราบขนาดน้อยโดยเป็นที่ราบเนินเขาริมชายฝั่ง บนเกาะมีแหล่งน้ำธรรมชาติน้อยต้องขุดบ่อน้ำโดยใช้น้ำจากใต้ดิน
จากที่นี่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองสงขลา 20 กิโลเมตรทางบก และ 6 กิโลเมตรหากเป็นทางเรือ การเดินทางทางบกใช้สะพานติณสูลานนท์ ข้ามมาจากฝั่งอำเภอเมืองและอำเภอสิงหนครได้

เศรษฐกิจ

ประชากรส่วนใหญ่มีอาชีพรับจ้าง และเกษตรกรรม อาทิประมงและทำสวนผลไม้ มีอาชีพเสริมคือการค้าขายและอุตสาหกรรมในครัวเรือน อาชีพประมงมีทั้งออกเรือไปจับปลาและการเลี้ยงปลาในกระชัง ส่วนผลไม้บนเกาะยอที่มีชื่อเสียงเช่น จำปาดะและละมุด โดยเฉพาะจำปาดะที่สามารถนำมาแปรรูปเป็นของทอดเช่นเดียวกับกล้วยแขก ส่วนงานหัตถกรรมที่มีชื่อเสียงคือ ผ้าทอเกาะยอ ที่มีลวดลายเป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะลาย "ราชวัตถ์" ที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานชื่อลายผ้าดังกล่าว