google/wiki40b huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

ประวัติ

วิทยาเขตปัตตานี เป็นวิทยาเขตแห่งแรกของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์   นับตั้งแต่มหาวิทยาลัยยังใช่ใช้คำว่าวิทยาเขต  ณ ที่แห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้น ของสงขลานครินทร์เปิดสอนด้านวิทยาเขตปัตตานี เป็นวิทยาเขตด้านศิลปศาสตร์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์)และจัดการวิจัย บริการวิชาการ ทำนุบำรุงและพัฒนาด้านภาษา วัฒนธรรมและ สังคมวิทยาและมานุษยวิทยา  ศิลปกรรมศาสตร์ ซึ่งมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในภาคใต้เริ่มก่อตั้งที่ตำบล รูสมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี เมื่อปีพ.ศ. 2509 ในระยะแรกใช้ชื่อว่า "มหาวิทยาลัยภาคใต้" (UNIVERSITY OF SOUTHERN THAILAND) ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2510 มหาวิทยาลัยฯได้รับพระราชทานชื่อว่า มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (PRINCE OF SONGKLA UNIVERSITY) ตามพระนาม ฐานันดรศักดิ์สมเด็จพระบรมราชชนกเจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดชกรมหลวง สงขลานครินทร์ ในวันที่12 มีนาคม พ.ศ. 2511 ได้มีพระบรมราชโองการประกาศใช้ พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มหาวิทยาลัย จึงกำหนดให้วันที่ 13 มีนาคม ซึ่งเป็นวันที่พระราชบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ เป็นวันสถาปนามหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัสงขลานครินทร์ได้กำหนดเป้าหมาย เพื่อการพัฒนาภาคใต้ ตามแผน พัฒนาการศึกษา อันเป็นพื้นฐานในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม เพื่อการอยู่ร่วมกัน อย่างสันติสุข และเสมอภาคของประชาชนและเพื่อเป็นแหล่ง บริการ วิชาการชุมชน ทั้งในชนบท และในเมือง 
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตานี จัดการศึกษาครอบคลุมทางด้านสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และวิทยาศาสตร์สุขภาพ ซึ่งวิทยาเขตปัตานีจัดการศึกษาในลักษณะบูรณาการบนพื้นฐานสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศึกษาศาสตร์ พัฒนาองค์ความรู้จากการวิจัยเพื่อการศึกษาและการ พัฒนาสังคมการประสานความร่วมมือการเรียนการสอนให้การบริการวิชาการแก่สังคม อนุรักษ์ศิลปะ วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม

วันสำคัญวิทยาเขต

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้เริ่มดำเนินการก่อตั้งที่ตำบลรูสะมิแล อ.เมือง จ.ปัตตานี เมื่อ พ.ศ. 2509 โดยในเวลาดังกล่าวมหาวิทยาลัยมีสำนักงานชั่วคราวอยู่ที่มหาวิทยาลัยมหิดล ต่อมาในปี 2510 มหาวิทยาลัย ได้เปิดรับนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นคณะแรก และในปี 2511 ก็เปิดรับนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ โดยอาศัยพื้นที่ของมหาวิทยาลัยมหิดลเป็นที่ทำการเช่นเดียวกัน เมื่อการก่อสร้างอาคารที่ปัตตานีแล้วเสร็จเป็นบางส่วนในภาคการศึกษาที่ 2 นักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ และบุคลากรมหาวิทยาลัยก็ได้ย้ายมาอยู่ที่วิทยาเขตปัตตานี ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ที่ ต.รูสะมิแล อ.เมือง จ.ปัตตานี พร้อมกันเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2511 ดังนั้นในวันที่ 9 พฤศจิกายนของทุกปีจึงเรียกว่าวัน “รูสะมิแล” ซึ่งมีความหมายว่า “สนเก้าต้น” ตามชื่อตำบลที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเพื่อระลึกถึงการมาอยู่ที่ตำบลรูสะมิแลวันแรก
บริดจ์ (เกมไพ่)

รูปแบบการแข่งขัน

บริดจ์สามารถจัดเล่นในรูปการแข่งขันได้หลากหลาย

Rubber Bridge

เป็นการเล่นที่จบลงในหนึ่งโต๊ะ โดยผู้เล่นทั้งสองฝ่ายจะเล่นและนับคะแนนหลังจากเล่นเพื่อมาคำนวณผลแพ้ชนะกันทันที ผู้ที่มีคะแนนมากกว่าเป็นผู้ชนะ การแข่งขันประเภทนี้ใช้ดวงสูงเช่นเดียวกับการเล่นไพ่ประเภทอื่น จึงนิยมเล่นเพื่อการพนันเป็นหลัก

Team of Four

เป็นการเล่นที่สามารถจัดแบบการแข่งขันได้ (Tournament) โดยการแข่งจะต้องแข่งเป็นทีมโดยผู้เล่นหนึ่งประกอบด้วยผู้เล่นสี่คน โดยในหนึ่งคู่การแข่งขัน (Match) จะประกอบด้วยเล่นสองทีม ทีมละสี่คน และใช้โต๊ะสองตัว ผู้เล่นทั้งสี่ในแต่ละทีมจะถูกกำหนดตำแหน่งเป็น เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตก (North/South/East/West) โดยผู้เล่นตำแหน่งเหนือและใต้ของทีมหนึ่งจะต้องเล่นกับผู้เล่นตำแหน่งตะวันออกและตะวันตกของอีกทีมหนึ่ง หลังจากเล่นจบในแต่ละสำรับ ให้ทำการแจกไพ่ที่เหมือนกันทุกประการของโต๊ะนั้นไปยังอีกโต๊ะหนึ่ง ซึ่งการแจกนั้นจะได้อุปกรณ์ที่เรียกว่า "บอร์ดไพ่" เป็นตัวช่วยในการแข่งขัน ด้วยระบบนี้จะทำให้ผู้เล่นทิศเหนือและใต้ของทีมได้ไพ่ชุดเดียวกันกับทิศเหนือและใต้ของอีกทีมหนึ่ง
การคิดคะแนนนั้นให้นำ ผลต่างคะแนนของทั้งสองโต๊ะมารวมกัน ส่วนต่างของคะแนนจะถูกนำมาเทียบกับตารางคะแนน IMP (International Match Point) อีกทีหนึ่ง
ในการแข่งคู่หนึ่งๆนั้นจะมีการไพ่มากกว่าหนึ่งสำรับ และทีมที่ได้คะแนน IMP มากกว่าจะเป็นผู้ชนะ

Duplicate Pair

เป็นการแข่งขันที่คู่ขาทั้งสองไม่ต้องหาทีม โดยคู่ขาแต่ละคู่จะนั่งตามโต๊ะและการเดินตำแหน่งโต๊ะ (Movement) ที่จัดไว้ให้แต่ละรอบ และทุกๆคนจะเล่นไพ่ในชุดที่เหมือนกัน แต่จะไม่ครบทั้งหมด ซึ่งในไพ่แต่ละสำรับที่เล่นนั้นจะมีการจดบันทึกผลงานของแต่ละคู่ขาที่เข้าแข่งขันว่าทำได้ดีมากน้อยเพียงไร แล้วนำผลงานที่ได้มาทั้งหมดจัดอันดับ และให้คะแนนคู่ขาแต่ละคู่ตามผลงาน ผู้ได้คะแนนจากการจัดอันดับของทุกสำรับสูงสุดจะเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน

Individual Pair

เช่นเดียวกับ Duplicate Pair แต่การแข่งขันจะเป็นการสมัครแบบเดี่ยว โดยคู่ขาของผู้เข้าแข่งขันเปลี่ยนไปทุกๆรอบอย่างสุ่มตามการเดินตำแหน่งโต๊ะ (Movement)

IMP Pair

เช่นเดียวกับ Duplicate Pair แต่การคิดคะแนนจะไม่ได้ดูที่ผลงาน แต่ดูส่วนของของคะแนนที่ได้กับคะแนนเฉลี่ยของผลงานแต่ละสำหรับ และใช้คะแนน IMP แทนคะแนนอันดับมาคิดคะแนนหาผู้ชนะการแข่งขัน
เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน

ภูมิประเทศ

เป็นที่ราบสูงโดยมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตร พื้นที่ราบสูงในมองโกเลียในกว้างใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ ทรัพยากร
ทั้งเขตมีพื้นที่แหล่งน้ำ 9,843 ตร.กม. ในจำนวนนี้เป็นแหล่งน้ำจืดที่ใช้สอยได้รวม 6,550 ตร.กม.เป็น 10.68% ของทั่วประเทศ

ภูมิอากาศ

รับอิทธิพลมรสุม ภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นทำให้มีลักษณะภูมิอากาศแบบซับซ้อนหลากหลาย ฤดูใบไม้ผลิอุณหภูมิแปรปรวนและมีลมพายุ
ฤดูร้อนมีระยะเวลาสั้นและฝนตกชุก ฤดูใบไม้ร่วงอุณหภูมิลดต่ำมากมีฤดูหนาวยาวนาน

การคมนาคม

เส้นทางขนส่งระบบรางทั่วเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน มีเส้นทางขนส่งระบบรางถึง 14 สายหลักแยกเป็น 12 เส้นทางรถไฟใต้ดิน 5 สาย รวมเส้นทางยาวกว่า 7,083 กิโลเมตร  ทางหลวงทั่วเขตมีเส้นทางหลวงรวม 63,000 กิโลเมตร ความหนาแน่น 532.6 กิโลเมตร การขนส่งทางอากาศ มีสนามบิน 7 แห่ง เปิดเส้นทางการบินพลเรือนภายในประเทศ 20 เส้นทาง ระหว่างประเทศ 2 เส้นทาง
จอมโจรลูแปง (การ์ตูนญี่ปุ่น)

เนื้อเรื่อง

อัลเซ่น ลูแปงที่ 3 หลานชายของอาร์แซน ลูแปงได้เจริญรอยตามของลูแปงผู้ปู่ด้วยการเป็นจอมโจรอีกครั้ง โดยได้รับการช่วยเหลือจากจิเก็น ไดซุเกะ (ญี่ปุ่น: 次元 大介 โรมาจิ: Jigen Daisuke) นักแม่นปืน และอิชิกะวะ โกเอมอนที่ 13 (ญี่ปุ่น: 十三代目 石川 五ェ門 โรมาจิ: Jūsan-daime Ishikawa Goemon) นักดาบที่ตัดได้ทุกสิ่ง รวมไปถึงมิเนะ ฟุจิโกะ (ญี่ปุ่น: 峰 不二子 โรมาจิ: Mine Fujiko) หญิงแพศยาผู้เป็นที่หมายปองของลูแปงที่ 3 ซึ่งเธอมักใช้ประโยชน์จากความลุ่มหลงของลูแปงสำหรับการโจรกรรมของเธอ
ลูแปงและพรรคพวกจะถูกโคอิชิ เซนิกาตะ (ญี่ปุ่น: 銭形 幸一 โรมาจิ: Zenigata Kōichi) หรือที่เรียกว่าสารวัตรเซนิกาตะ (ญี่ปุ่น: 銭形警部 โรมาจิ: Zenigata-keibu) ติดตามหมายจะจับกุมพวกเขาไปทั่วโลก ซึ่งผู้เขียนตั้งใจให้มีลักษณะดั่ง "ทอมกับเจอร์รี่ในร่างมนุษย์"
หัวแหลมผาชัน

หัวแหลมผาชัน (อังกฤษ: headland หรือ head) เป็นธรณีสัณฐานชายฝั่ง เป็นจุดแผ่นดินที่ปกติและมักมีระยะตกชนซึ่งยื่นออกไปในแหล่งน้ำ หัวแหลมผาชันที่มีขนาดใหญ่พอสมควรมักเรียก แหลม (cape)
หัวแหลมผาชันและอ่าวมักตั้งอยู่บนแนวชายฝั่งเดียวกัน อ่าวมีแผ่นดินขนาบสามด้าน ส่วนหัวแหลมผาชันมีน้ำขนาบอยู่สามด้าน หัวแหลมผาชันและอ่าวเกิดบนแนวชายฝั่งไม่ร่วมแนว โดยที่แถบหินที่มีความต้านทานต่าง ๆ วิ่งตั้งฉากกับชายฝั่ง อ่าวเกิดในที่ที่มีการกร่อนของหินอ่อนแอ (ความต้านทานน้อย) เช่น ทรายและดินเหนียว เหลือแนวหินที่แข็งแรง (ความต้านทานสูงกว่า) เช่น หินชอล์ก หินปูน แกรนิต เกิดเป็นหัวแหลมผาชันหรือคาบสมุทร
แอฟริกาใต้สะฮารา

แอฟริกาใต้สะฮารา (อังกฤษ: Sub-Saharan Africa) เป็นภูมิภาคที่มีพื้นที่อยู่ในทวีปแอฟริกาและอยู่ใต้ทะเลทรายสะฮารา โดยมีประเทศในภูมิภาค 54 ประเทศ มีประชากรรวมกันมากถึง 574 ล้านคน ภูมิภาคนี้มีพื้นที่ประมาณ 16 % ของพื้นดินของโลก โดยสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าทึบ และบางส่วนเป็นทะเลทราย

ภูมิประเทศ

ภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารามีสภาพส่วนใหญ่เป็นป่าทึบ เช่น บริเวณลุ่มน้ำคองโก และบางส่วนเป็นทะเลทราย เช่น ทะเลทรายคาลาฮารี บางส่วนเป็นกึ่งทะเลทราย บางส่วนที่เป็นที่ราบสูง เช่น ที่ราบสูงประเทศเอธิโอเปีย

ประชากร

ประชากรในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา มีอาชีพหลักของกลุ่มชนในภูมิภาคนี้ส่วนใหญ่เป็นการทำป่าไม้ การเกษตรเพื่อยังชีพหรือเกษตรกรรมพอเพียง มีการล่าสัตว์และหาของป่า บางส่วนเลี้ยงสัตว์แบบอยู่กับที่และเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อนตามทุ่งหญ้าสะวันนา มีเพียงส่วนน้อยที่ทำการเกษตรและเลี้ยงสัตว์เพื่อการค้าทรัพยากรธรรมชาติที่มีถูกตักตวงไปโดยประเทศล่าอาณานิคมในอดีตและการสู้รบเนื่องจากความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ จึงเป็นผลให้ประชากรส่วนใหญ่ยากจน ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของประเทศเหล่านี้รวมกันได้เพียงประมาณ 1 % ของโลก (ประชาชนมีรายได้ยังชีพน้อยกว่า 1 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน)

ศาสนา

ประชากรได้นับศาสนาตามกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆโดยมีเชื่อเรื่องวิญญาณ ศาสนาอิสลาม และศาสนาคริสต์ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากเมื่อครั้งยังมีการค้าขายและการล่าอาณานิคมของชาวยุโรป โดยในปัจจุบันประเทศในภูมิภาคนี้มีประเทศที่มีศาสนาประจำชาติประเทศเดียว คือ ประเทศมอริเตเนีย โดยนับถือศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ (ประชาชนนับถือศาสนานี้ 99.90 %) ส่วนที่เหลือไม่มีศาสนาประจำชาติ

สุขภาพ

การดูแลสุขภาพภายใต้พื้นที่ในชนบทกว่าครึ่งหนึ่งของกลุ่มประเทศที่ตั้งอยู่แอฟริกาใต้สะฮารา นั้นต้องแบกรับภาระของผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวี และผู้ที่เป็นโรคเอดส์อย่างยากลำบาก โดยได้มีการวิจัยเรื่องของการดำเนินชีวิตและคุณภาพของการรองรับเครือข่ายการสนับสนุนสำหรับผู้ป่วยโรคเอดส์และผู้ดูแลในพื้นที่ชนบทของแอฟริกาใต้ โดยการสัมภาษณ์ 45 ราย และเฝ้าติดตาม 13 กลุ่ม พบว่าพื้นฐานของเชื้อเอชไอวีและโรคเอดส์นั้นโยงใยกับบรรดานักแสดงและกลุ่มในหน่วยงานท้องถิ่นในภาคประชาสังคมประชาชนและภาคเอกชน โดยการสนับสนุนนี้ถูกมองข้าม จะมีแต่กลุ่มที่ให้การสนับสนุนช่วยเหลือเพียงบางส่วน ซึ่งมากที่สุด คือ ครอบครัวและเพื่อนบ้าน กลุ่มของอาสาสมัครด้านสุขภาพ และนักเผยแผ่ศาสนา
นอกจากโรคเอดส์แล้ว ยังมีโรคอื่นๆ หลายโรคมีมีการแพร่ระบาดเยอะ เช่น โรคไข้กาฬหลังแอ่น ซึ่งมีทั้งหมด 21 ประเทศที่มีการแพร่ระบาด เช่น ประเทศชาด ประเทศไนเจอร์ และประเทศไนจีเรีย เป็นต้น โดยรวมเรียกพื้นที่เหล่านี้ว่าเป็นเขต "African meningitis belt" ซึ่งเชื้อที่เป็นสาเหตุหลักคือ ชนิดย่อย A ส่วนการระบาดครั้งใหญ่สุดเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2540 โดยพบผู้ป่วยมากถึง 300,000 กว่าราย และมีผู้เสียชีวิตประมาณ 30,000 ราย ซึ่งในภาพรวมของสุขภาพประชากรแล้ว อยู่ในระดับต่ำ โดยวัดได้จากดัชนีการพัฒนามนุษย์ในปี พ.ศ. 2554 ซึ่งที่แย่ไปกว่านั้นคือบางประเทศไม่มีข้อมูลในเรื่องนี้ เช่น ประเทศโซมาเลีย ทำให้ประเทศเหล่านี้ไม่มีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์
โซมาลียา โทโซ

ประวัติ

Soomaaliyeey toosoo เป็นที่รู้จักกันในถานะเพลงชาติโซมาเลียตั้งแต่ช่วงต้นปี 1940 ตามที่รัฐบาลโซมาเลียประกาศ เพลงนี้ถูกเขียนขึ้นโดย Awale Mire Ali ในปี 1947 บางแหล่งบอกว่าเพลงถูกเขียนขึ้นโดย Ali Mire Awale และYusuf Haji Adan ในช่วงทศวรรษที่ 1940
เพลงจะถูกเปิดเป็นเครื่องหมายในวันชาติวันที่ 1 กรกฎาคม 1960 และได้เปิดเป็นประจำโดยเด็กในตอนเช้าที่โรงเรียน
กีฬาตะวันออกไกล

ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) เอลวูด เอส. บราวน์ (Elwood S. Brown) ประธานสมาคมกีฬาแห่งหมู่เกาะฟิลิปปินส์ฯของสหรัฐอเมริกา (The Philippine Islands Athletic Association) ผู้จัดการแข่งขันกีฬาคาร์นิวัลแห่งมะนิลา (Manila Carnival Games) เสนอแนวคิดในการจัดแข่งขัน กีฬาโอลิมปิกแห่งตะวันออกไกล (Far Eastern Olympic Games) ต่อสาธารณรัฐจีน (ชื่อประเทศในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2455-พ.ศ. 2492; ปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาชนจีน) และจักรวรรดิญี่ปุ่น (ปัจจุบันคือประเทศญี่ปุ่น) ในขณะเดียวกัน วิลเลียม แคเมรอน ฟอร์บส์ (Governor-General William Cameron Forbes) ซึ่งเป็นประธานสมาคมกีฬาสมัครเล่นแห่งหมู่เกาะฟิลิปปินส์ฯ (The Philippine Islands Amateur Athletic Association) เป็นผู้ก่อตั้ง สมาคมโอลิมปิกแห่งตะวันออกไกล (The Far Eastern Olympic Association)
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกแห่งตะวันออกไกล ครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่สนามกีฬาคาร์นิวัล (ปัจจุบันคือ ศูนย์กีฬาไรซัลอนุสรณ์ หรือ Rizal Memorial Sports Complex) เขตมาลาเต ในกรุงมะนิลา บนหมู่เกาะฟิลิปปินส์ในอารักขาของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 (ค.ศ. 1913) โดยฟอร์บส์เป็นผู้ประกาศเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ซึ่งมีทั้งสิ้น 8 วัน และ 6 ประเทศเข้าร่วม ประกอบด้วย หมู่เกาะฟิลิปปินส์ฯ สาธารณรัฐจีนฯ จักรวรรดิญี่ปุ่น หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของบริเตน (British East Indies Islands; ปัจจุบันคือ มาเลเซีย) ราชอาณาจักรสยาม (ชื่อประเทศจนถึง พ.ศ. 2482; ปัจจุบันคือราชอาณาจักรไทย) และ หมู่เกาะฮ่องกงของบริเตน (ปัจจุบันคือ เขตปกครองพิเศษฮ่องกงของสาธารณรัฐประชาชนจีน) ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 (ค.ศ. 1915) สมาคมฯ เปลี่ยนชื่อเป็น สมาคมกีฬาแห่งตะวันออกไกล และเปลี่ยนชื่อการแข่งขันมาเป็นกีฬาชิงชนะเลิศแห่งตะวันออกไกล โดยเริ่มใช้ครั้งแรกในการแข่งขันครั้งที่ 2 ซึ่งจัดขึ้นที่นครเซียงไฮ ของสาธารณรัฐจีนฯ
ทั้งนี้แต่เดิมกำหนดจัดการแข่งขันในทุกสองปี จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2472 (ค.ศ. 1929) จักรวรรดิญี่ปุ่นตัดสินใจเลื่อนการแข่งขันครั้งที่ 9 ไปจัดในปีถัดจากนั้น (พ.ศ. 2473; ค.ศ. 1930) สมาคมฯ จึงเปลี่ยนแปลงกำหนดจัดการแข่งขันเป็นทุกสี่ปี โดยในปี พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1934) กรุงมะนิลาของหมู่เกาะฟิลิปปินส์ฯ เป็นเจ้าภาพในการแข่งขันครั้งที่ 10 ซึ่งหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์ (Dutch East Indies Islands; ปัจจุบันคือ สาธารณรัฐอินโดนีเซีย) เข้าร่วมเป็นครั้งแรก จากนั้นเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937) จักรวรรดิญี่ปุ่นเข้ารุกรานสาธารณรัฐจีน จากเหตุการณ์สะพานมาร์โค โปโล อันเป็นสาเหตุของสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ซึ่งต่อมากลายเป็นส่วนหนึ่งของสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยเหตุนี้ การแข่งขันครั้งที่ 11 ซึ่งกำหนดจัดขึ้น ที่นครโอซากาของจักรวรรดิญี่ปุ่น ในปีถัดจากนั้น (พ.ศ. 2481; ค.ศ. 1938) จึงต้องยกเลิกไป
คริสเตียน เอริกเซน

ทีมชาติ

เขาถูกเรียกตัวติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 และลงเล่นนัดแรกในนัดกระชับมิตรพบกับทีมชาติออสเตรียในเดือนถัดมา กลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยสุดอันดับที่ 4 ที่ติดทีมชาติปีนั้น และยังเป็นผู้เล่นอายุน้อยสุดตอนติดทีมชาติครั้งแรก
วันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 หัวหน้าผู้ฝึกสอน มอร์เตน ออลเซน ประกาศว่า คริสเตียน เอริกเซน จะติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 ที่ประเทศแอฟริกาใต้ และเป็นผู้เล่นอายุน้อยสุดที่ลงแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งนั้น เขาลงเล่นไปสองนัด พบกับเนเธอร์แลนด์และญี่ปุ่น ก่อนที่ทีมของเขาจะยุติเส้นทางในรอบแบ่งกลุ่ม
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2011 เขาได้รับตำแหน่งผู้เล่นประจำแมตช์ในนัดที่แพ้อังกฤษ 1–2 และได้รับการชื่นชมจากนักฟุตบอลหลายคน รวมไปถึงแฟรงก์ แลมพาร์ด จากสโมสรฟุตบอลเชลซี, ริโอ เฟอร์ดินานด์ จากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (ผ่านทางทวิตเตอร์), และโค้ชของเขา มอร์เตน ออลเซน ต่อมาวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2011 เขาทำประตูแรกในนามทีมชาติ นัดที่ชนะไอซ์แลนด์ 2–0 ในการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2012 รอบคัดเลือก เขาเป็นผู้เล่นชาวเดนมาร์กอายุน้อยสุดที่ทำประตูในรอบคัดเลือก โดยน้อยกว่ามิชาเอล ลอดรัป ที่ทำได้ในปี ค.ศ. 1983 อยู่ 9 วัน

ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก

ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนยุโรป เดนมาร์กถูกจับสลากให้อยู่ในกลุ่ม อี โดยมีทีมแข็งอย่างโปแลนด์และโรมาเนีย เอริกเซน เป็นผู้เล่นคนหนึ่งที่สำคัญ เขาทำได้ 8 ประตู ช่วยให้เดนมาร์กผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟ พบกับสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เขาทำแฮตทริก ในนัดที่สองของเพลย์ออฟ เอาชนะไอร์แลนด์ไปได้ 5–1 ช่วยให้เดนมาร์กได้ไปเล่นฟุตบอลโลกที่ประเทศรัสเซีย สรุปแล้ว เขาทำประตูทั้งสองรอบไปทั้งสิ้น 11 ประตู เป็นรองเพียงโรเบิร์ต เลวานดอฟสกี (16) และคริสเตียโน โรนัลโด (15) เขาได้รับการชื่นชมจากผู้จัดการทีม เอจ ฮาเรด ที่จัดให้เขาอยู่ใน 10 ผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลก
พัฒนา สัพโส

ประวัติ

พัฒนา สัพโส เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 เป็นบุตรของนายบุญเลิศ และนางมะลิ สัพโส สมรสกับนางนฤมล มีบุตร 2 คน

งานการเมือง

เป็นแกนนำกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ อำเภอพังโคน จังหวัดสกลนคร
ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้ง โดยเอาชนะนายวีรศักดิ์ พรหมภักดี อดีตนายก อบจ. จากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
วัดยาง ณ รังสี

วัดยาง ณ รังสี ตั้งอยู่ที่ตำบลตะลุง อำเภอเมือง ริมฝั่งแม่น้ำลพบุรีด้านตะวันออก ด้านหน้าติดทางหลวงสายลพบุรี-บางปะหัน อยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร เดิมเรียกว่า วัดพญายาง เนื่องจากภายในบริเวณวัดมีต้น ยางยักษ์ใหญ่ตระหง่านเป็นสัญลักษณ์ท่ามกลางดงต้นยาง สันนิษฐานว่าเดิมเป็นวัดโบราณอยู่กลางป่า น่าจะมี อายุตั้งแต่สมัยละโว้ เพราะมีประติมากรรมหินทรายประดิษฐานอยู่ภายในพระอุโบสถของวัดครับ ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อใหม่ถึง 2 ครั้ง เดิมเป็นวัดยางศรีสุธรรมาราม แล้วเปลี่ยนเป็นวัดยาง ณ รังสี จนถึงปัจจุบันพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้าน นอกจากนี้ยังมีศาลากลางเปรียญไม้ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรี เป็นสถาปัตยกรรมแบบศาลาวัดในชนบทของภาคกลางในประเทศไทย ซึ่งนับวันจะหาดูได้ยาก ต่อมาได้มีการบูรณะซ่อมแซมแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2531 โครงการพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านจึงได้เกิดขึ้น และนับเป็นพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านแห่งแรกของประเทศไทย
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

พระราชประวัติ

สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระราชสมภพที่ทุ่งพระอุทัย หรือในปัจจุบันเรียกว่า ทุ่งหันตรา โดยเมื่อครั้งสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) จะยกกองทัพลงไปตีเมืองพระนครหลวง (นครธม) นั้น ได้รวมพลและตั้งพลับพลาเพื่อประกอบพิธีกรรมตัดไม้ข่มนามที่ทุ่งพระอุทัย ขณะนั้นพระอัครชายาซึ่งเป็นพระราชธิดาของพระมหาธรรมราชาที่ 2 กษัตริย์แห่งพระราชวงศ์พระร่วง กำลังทรงพระครรภ์อยู่ ได้ออกไปส่งเสด็จ ได้ประสูติสมเด็จพระบรมไตรนาถที่พลับพลานั้น เมื่อปีกุน จุลศักราช 797 พ.ศ. 1974 ซึ่งในยวนพ่ายโคลงดั้น ระบุว่า 
แถลงปางพระมาตรไท้       สมภพ  ท่านนา
แดนด่ำบลพระอุทัย           ทุ่งกว้าง
ทรงเจริญพระชันษาที่เมืองพิษณุโลก พระองค์ทรงครองราชย์ 40 ปีเป็นเวลานานที่สุดในบรรดาพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์สุพรรณภูมิ แห่งอาณากรุงศรีอยุธยา โดยเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 และก็ยังเป็นพระนัดดาในสมเด็จพระอินทราชา  มีพระราชมารดาเชื้อสายราชวงศ์พระร่วง พระนามมีความหมายถึง "พระพุทธเจ้า" หรือ "พระอิศวร" มีผู้ที่เข้าใจว่าคงเป็นพระสหายมาตั้งแต่วัยเยาว์ชื่อ "ยุทธิษเฐียร" ซึ่งตอนหลังกลายมาเป็นผู้ชักนำศึกเข้ามา หลังการขึ้นครองราชย์แล้ว ก็เสด็จมาประทับที่อยุธยาในช่วงแรกของการครองราชย์ อีกครึ่งหนึ่งเสด็จมาประทับที่พิษณุโลก เชื่อว่าคงเป็นไปเพื่อการควบคุมดูแลหัวเมืองทางด้านเหนือ และคานอำนาจของอาณาจักรทางเหนือ คือ อาณาจักรล้านนา ซึ่งกำลังมีความเข้มแข็งและต้องการแผ่อำนาจลงมาทางใต้ ในยุคของพระเจ้าติโลกราช
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเสด็จสวรรคต เมื่อปี พ.ศ. 2031 เมื่อพระชนมายุ 57 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ 40 ปี ยาวนานที่สุดของอาณาจักรอยุธยา และเป็นลำดับ 3 ของพระมหากษัตริย์ไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน พระองค์ประทับอยู่ที่กรุงศรีอยุธยาประมาณ 20 ปี ที่เหลือทรงประทับที่เมืองพิษณุโลกตลอดรัชกาล

ด้านวรรณกรรม

ในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระองค์ได้โปรดเกล้า ฯ ให้ประชุมนักปราชญ์ราชบัณฑิตแต่งหนังสือมหาชาติคำหลวง นับว่าเป็นวรรณกรรมทางพระพุทธศาสนา เรื่องแรกของกรุงศรีอยุธยา และเป็นวรรณคดีชั้นเยี่ยมที่ใช้เป็นแนวทางในการศึกษาภาษา และวรรณคดีของไทย นอกจากนี้ยังมีลิลิตพระลอ ซึ่งเป็นยอดวรรณคดีประเภทลิลิตของไทย
มุขมณฑลโรมันคาทอลิกอูร์เฌ็ลย์

มุขมณฑลอูร์เฌ็ลย์ (กาตาลา: Bisbat d'Urgell; ละติน: Dioecesis Urgellensis) เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศสเปนและอันดอร์รา มีต้นกำเนิดในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หรือก่อนหน้านี้ มุขมณฑลมีที่ตั้งอยู่บริเวณเคาน์ตีอูร์เฌ็ลย์ซึ่งเป็นพื้นที่ทางประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของชาวกาตาลา แต่มีขอบเขตต่างกัน วิหารของบาทหลวงตั้งอยู่ในเมืองลาแซ็วดูร์เฌ็ลย์ ราชรัฐอันดอร์ราเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลแห่งนี้
สิ่งสำคัญคือการอุปถัมภ์ของมุขมณฑลอันดอร์รากับท่านบิชอปซึ่งมีบทบาทในฐานะผู้ปกครองร่วมของประเทศที่พูดภาษากาตาลา ร่วมกับประธานาธิบดีฝรั่งเศส (ก่อนหน้านี้คือพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส) อันดอร์ราถูกยกให้แก่บิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์โดยเคานต์อาร์มังก็อลที่ 6 แห่งอูร์เฌ็ลย์ในค.ศ. 1676
พาราไดซ์ พาร์ค

การจัดสรรพื้นที่

พาราไดซ์ พาร์ค แบ่งพื้นที่ออกเป็นทั้งหมดสองอาคารได้แก่อาคารพาราไดซ์ พาร์ค หรือเสรีเซ็นเตอร์เดิมที่เปิดดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2537 และอาคารพาราไดซ์ เพลส หรือ ฮ่า ฮ่า ที่สร้างขึ้นใหม่ในพ.ศ. 2555 โดยทั้งสองอาคารมีรายละเอียดดังนี้
COPINE Scale

เพื่อการรักษา

มาตรานี้พัฒนาขึ้นดั้งเดิมเพื่อการบำบัดรักษาทางจิตวิทยา โดยเฉพาะแล้ว เป็นมาตราที่ใช้แยกแยะสื่ออนาจารเด็ก (child erotica) จากสื่อลามกอนาจารเด็ก (child pornography) นักจิตวิทยานิติเวชศาสตร์ผู้หนึ่งที่ทำงานในโปรเจ็กต์ COPINE ศ.แม็กซ์ เทย์เลอร์ เขียนไว้ว่า "ความสำคัญของการแยกแยะเช่นนี้ก็เพื่อเน้นคุณลักษณะทางเพศที่เป็นไปได้ของประเภทต่าง ๆ ของภาพถ่าย (และสื่ออื่น ๆ) ซึ่งทั้งหมดอาจจะไม่ผ่านกฎเกณฑ์ความลามกอนาจาร"
บอล (โมบิลสูท)

บทบาทในเรื่อง

โมบิลพ็อดสำหรับต่อสู้โดยดัดแปลงมาจากเครื่องจักรที่ใช้ในการก่อสร้างในอวกาศ โดยมีรูปร่างเป็นทรงกลมง่ายๆและแขนสองข้างสำหรับงานก่อสร้างเมื่อสงครามหนึ่งปีเริ่ม ในช่วงสงครามหนึ่งปี สหพันธ์โลกได้ดัดแปลงโมบิลพ็อดโดยการเสริมเกราะและติดตั้งปืนใหญ่ไร้แรงสะท้อนขนาด180มม.และเรียกว่าRB-79 บอล ซึ่งสหพันธ์ได้สร้างบอลขึ้นประมาณ1200เครื่อง
โดยมักทำงานคุ้มกันยานแม่ในขณะที่จิมออกไปต่อสู้ ในภายหลัง รูปแบบของบอลได้รับการดัดแปลงต่อมาเป็นRB-79C ซึ่งเปลี่ยนปืนใหญ่เป็นแบบ120มม.และส่วนของแขนกลจะมีแขนกลย่อยสำหรับกางออกมาเหมือนคีมสำหรับจับวัตถุขนาดใหญ่ได้
ดุสิต รังคสิริ

ประวัติ

นายดุสิต รังคสิริ เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 เป็นบุตรของนายสถิตย์ กับ คุณหญิงบัวเขียว รังคสิริ  (ธิดาพ่อเจ้าเผือก แม่เจ้าสุคันธา ไชยประวัติ) สืบเชื้อสายมาจากเจ้าผู้ครองนครแพร่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยยูทาห์  สมรสกับนางดาราพรรณ์ รังคสิริ มีบุตร 2 คน

การทำงาน

ดุสิต ประกอบอาชีพนักธุรกิจ ด้านสัมปทานไม้หมอนรถไฟ และไม้สำหรับสร้างสะพานรถไฟ และธุรกิจตัวแทนจำหน่ายน้ำมันสามทหาร (การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย ในปัจจุบัน) ในนาม ห้างหุ้นส่วนจำกัดดุสิตพาณิชย์

งานการเมือง

ดุสิต เคยเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ใน พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2522 ต่อมาลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 สังกัดพรรครวมไทย และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2538 รวม 7 สมัย 
ดุสิต ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ พ.ศ. 2531 ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากำพุชฉัตร

พระประวัติ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากำพุชฉัตร เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ประสูติแต่เจ้าจอมมารดานักองค์อี หรือพระนามในราชสำนักเขมรว่าสมเด็จพระศรีวรราชธิดา มีพระขนิษฐาร่วมพระชนนีคือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงศ์มาลา (ลางแห่งออกพระนามว่า วงศ์กษัตริย์)
เจ้าจอมมารดานักองค์อี พระชนนี เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระอุทัยราชา พระเจ้ากรุงกัมพูชา ที่ประสูติแต่นักนางแม้น และมีพระภคินีต่างมารดาที่รับราชการเป็นฝ่ายในของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทด้วยกันคือเจ้าจอมมารดานักองค์เภา ส่วนนักนางแม้นที่เข้ามาในกรุงเทพมหานครด้วยกันนั้นก็ได้บวชเป็นชีที่วัดหลวงชี (ต่อมาคือ วัดบวรสถานสุทธาวาส)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากำพุชฉัตรทรงเชี่ยวชาญเชิงกวีและนิพนธ์กลอนเบ็ดเตล็ด ทั้งยังเป็นพระราชธิดาที่มีความสนิทสนมกับสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสีหนาทมาก ครั้นเมื่อพระชนกประชวรก็มีโอกาสเข้าเฝ้าข้างพระที่อย่างใกล้ชิด และในช่วงเวลาดังกล่าวก็นิพนธ์เพลงยาว นิพานวังน่า หรือ นิพพานวังหน้า ที่มีเนื้อหาสำคัญยิ่งของประวัติศาสตร์วังหน้าช่วงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก แต่สำนวนแต่งไม่ใคร่ราบรื่นนัก
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากำพุชฉัตรมีพระชันษายืนนานก่อนจะสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ปรากฏว่าพุทธศักราชใด
เบริลเลียม

การค้นพบ

ผู้ค้นพบ ในปี ค.ศ. 1797 Vauquelin ได้พบว่าเบริลเลียมเป็นองค์ประกอบหนึ่งของแร่ beryl
ในปี ค.ศ. 1828 Wohler และ Bussy เตรียมธาตุนี้ได้โดยรีดิวส์ BeCl2 ด้วยโลหะ K แต่ Be ที่ได้นั้นเป็นผงทีไม่บริสุทธิ์นัก
ในปี ค.ศ. 1899 Lebrau นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสตีพิมพ์ผลงานการเตรียม Be โดยวิธีการแยกสลายด้วยไฟฟ้า (electrolysis) ของโซเดียม เบริลเลียม ฟลูออไรด์ ได้ผลึกเล็ก ๆ ของ Be มีรูปหกเหลี่ยม (hexagonal) นอกจากนี้แล้วเขายังเตรียมโลหะเจือของ Be-Cu ได้ด้วย เบริลเลียมในรูปของสารประกอบมีกระจายทั่วไปในเปลือกโลกของเรา เปลือกโลกของเรามี Be 0.001 %
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

ประวัติคณะ

คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ได้ดำเนินการบริหารจัดการและพัฒนาด้านการจัดการเรียนการสอน เพื่อผลิตบัณฑิตและให้บริการทางวิชาการแก่สังคม การวิจัยและทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมมาอย่างต่อเนื่องและเป็นรูปธรรม โดยยึดนโยบายของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลยเป็นแนวทางในการดำเนินงาน จนถึงปัจจุบันมี พ.ร.บ.ประกันคุณภาพการศึกษา ได้มีการพัฒนาขึ้นโดยใช้เกณฑ์ในการตัดสินประเมินจากหน่วยงาน เช่น สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.)และสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ. ทำให้คณะผู้บริหารและคณาจารย์ให้ความสำคัญต่อการดำเนินงานการประกัน คุณภาพการศึกษาในทุก ๆ ด้านเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพด้านการบริการจัดการและคุณภาพของบัณฑิตที่คณะรับผิดชอบในการผลิตออกไปสู่สังคมภายนอกให้เป็นที่ยอมรับ คณะฯ ได้แบ่งส่วนราชการภายในคณะฯ ตามความในมาตรา 10,11 และมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 และประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2549 ลงวันที่ 23 มิถุนายน 2549 (ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2549) ซึ่งได้ประกาศแบ่งส่วนราชการ ระดับ “กอง” หรือเทียบเท่ากอง ตามมาตรา 10 วรรคสาม วรรคสี่ วรรคห้า และมาตรา 11 วรรคสอง คณะฯได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ภาควิชามนุษยศาสตร์และภาควิชาสังคมศาสตร์ และให้เปลี่ยนการบริหารแบบโปรแกรมวิชาเป็นสาขาวิชามีประธานสาขาและคณะกรรมการสาขาวิชาเป็นผู้บริหารสาขาวิชา ทั้งนี้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2549 เป็นต้นไป
น้ำประปาไทย

ประวัติ

บริษัท ทีทีดับบลิว จำกัด ( มหาชน ) หรือเดิมชื่อบริษัท น้ำประปาไทย จำกัด (มหาชน) ริเริ่มการดำเนินธุรกิจด้วยการผลิตและจำหน่ายน้ำประปาที่มีคุณภาพมาตรฐานระดับสากลให้แก่การประปาส่วนภูมิภาค (กปภ.) เพื่อทดแทนการใช้น้ำบาดาล และเป็นการแก้ปัญหาแผ่นดินทรุดและน้ำเค็มแทรกซึมสู่แหล่งน้ำใต้ดินในพื้นที่ฝั่งตะวันตก อำเภอนครชัยศรี อำเภอสามพราน อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม อำเภอกระทุ่มแบนและอำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ในปี พ.ศ. 2551 ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยประกาศรับหุ้นสามัญของบริษัท ในกลุ่มอุตสาหกรรมทรัพยากร หมวดธุรกิจพลังงานและสาธารณูปโภค