google/wiki40b huggingface dataset:
บรูซ ลี

ประวัติ

เขาเริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ยังเป็นทารกหนึ่งขวบ จากนั้นได้เป็นดาราในหนังฮ่องกงมาตั้งแต่เด็กๆเรื่อยๆมา และเดินทางออกจากฮ่องกงไปอเมริกาเมื่อปี 1958 โดยไม่มีเงินแต่ใช้การสอนเต้นรำแลกทุนการเดินทาง เขาไปเรียนรู้กังฟูกับอาจารย์จีนหลายคนเพิ่มเติม จนกลายเป็นหนุ่มยอดกังฟู และยังเรียนคาราเต้เพิ่มเติม ในสาขา Kenpo Karate จากอาจารย์ญี่ปุ่นในกลางทศวรรษที่ 60 
ภาพยนตร์เรื่องแรกของบรูซ ลี ที่ได้ฉายโรงในอเมริกาคือ Xi lu xiang หรือ My Son, Ah Chung (1950) ตอนที่เขายังอายุสิบขวบ จากนั้นลีแสดงภาพยนตร์มาตลอด เขาได้เข้าร่วมเป็นดารารับเชิญในทีวีมาตั้งแต่ปี 1966 รวมถึงเรื่อง The Green Hornet หรือ เพชฌฆาตหน้ากากแตน ที่เคยฉายในเมืองไทยสมัยก่อน แต่ภาพยนตร์ที่โด่งดังในอเมริกาคือ Tang shan da xiong หรือ The big boss  ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง (หนังปี 1971 ฉายในอเมริกาปี 1972)  
ลียังมีอาชีพสอนกังฟูค่าตัวแพงถึง 275 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง และเขียนหนังสือเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้จีนหลายเล่ม ในปี 1964 เขากับคู่หูเปิดรับนักเรียนกังฟูที่ไม่ใช่เอเชียอย่างเป็นทางการในเมืองโอ๊กแลนด์ หลังจากสองปีก่อนเขาเคยเทรนคนผิวขาวคนแรกเล่นกังฟู และก่อนหน้านั้นเล็กน้อยในปี 1964 มีสตูดิโอสอนกังฟูไม่จำกัดสีผิวเป็นแห่งแรกในโลกที่ไชน่าทาวน์ ในลอสแอนเจลิส 
ในปี 1973 บรูซ ลี เสียชีวิตด้วยโรคลมชัก
ณ โรงพยาบาลกู๊ดโฮพ (Good Hope) ประเทศฮ่องกง ซึ่งเป็นสาเหตุให้ชักกะทันหันและมีอาการสมองบวมน้ำแทรกซ้อนตามมาจนทำให้เขาถึงแก่ความตาย ขณะอายุเพียง 32 ปี มีบุตร 2 คน คือ แบรนดอน ลี และ แชนนอน ลี
ถึงบรูซ ลีจะเสียชีวิตแล้วก็ตาม แต่ก็ถือกันว่าลีคิดค้นศิลปะการป้องกันตัวที่มีชื่อว่า "จีทคุนโด้" ซึ่งเป็นหนึ่งในศิลปะการป้องกันตัวที่ได้รับการยอมรับไปทั่วโลก
หมู่เกาะแฟโร

ภูมิศาสตร์

หมู่เกาะแฟโรเป็นกลุ่มของเกาะ 18 เกาะ ตั้งอยู่นอกชายฝั่งภูมิภาคยุโรปเหนือ ระหว่างทะเลนอร์วีเจียนและมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ประมาณระยะครึ่งทางจากประเทศไอซ์แลนด์ถึงประเทศนอร์เวย์ มีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ 62 องศาเหนือ กับ 06 องศา 47 ลิปดาตะวันตก มีพื้นที่ 1,399 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งทะเลยาว 1,117 กิโลเมตร ไม่มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศใด ๆ เกาะเดียวของหมู่เกาะแฟโรที่ไม่มีคนอาศัยอยู่คือเกาะ Lítla Dímun
นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร

อดีตนายกรัฐมนตรีที่มีชีวิตอยู่

ในปี ค.ศ. 2016 มีอดีตนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรที่ยังมีชีวิตอยู่ 4 คนได้แก่:
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ประวัติ

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509 โดยมีคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นคณะแรก ที่เปิดสอนในปี พ.ศ. 2510 โดยใช้อาคารเรียน ของคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล กรุงเทพมหานคร ต่อมา คณะศึกษาศาสตร์ ได้เปิดสอนเป็นคณะที่สอง เมื่อปีที่ พ.ศ. 2511 รับนักศึกษารุ่นแรก จำนวน 60 คน เป็นนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์ จำนวน 35 คน และสาขาศิลปศาสตร์ จำนวน 25 คน ใช้อาคารเรียนร่วมกับคณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่กรุงเทพมหานคร ต่อมาได้ย้ายมาเรียนที่ ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2511 (ซึ่งมหาวิทยาลัยได้กำหนด วันดังกล่าว เป็น วันรูสะมิแล) มีอาจารย์จำนวน 11 คน โดยมี ศาสตราจารย์นพ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา เป็นคณบดีคนแรก คณะศึกษาศาสตร์ นับเป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่เปิดสอน ในภาคใต้
ในระยะแรก คณะศึกษาศาสตร์ มีวัตถุประสงค์ผลิตครูระดับปริญญาตรี ที่สอน ระดับมัธยมศึกษา ในเขต 14 จังหวัดภาคใต้ และเพื่อ ขยายการศึกษาระดับอุดมศึกษา ในวิชาการศึกษา ออกไปสู่ส่วนภูมิภาคให้สอดคล้อง กับนโยบายของรัฐ ตามแผนพัฒนาภาคใต้ พร้อมกันนั้นจะร่วมมือกับชุมชนในการปรับปรุงการศึกษา และยกระดับวิทยฐานะ ของครูอาจารย์ให้สูงขึ้นด้วย ปีการศึกษา 2511 เป็นปีแรกที่ คณะศึกษาศาสตร์ เปิดทำการสอน ในสาขาวิชาเอกคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ทั่วไป ภาษาอังกฤษ ภาษาไทยและสังคมศาสตร์ ต่อมาคณะศึกษาศาสตร์ ขยายภารกิจเพื่อตอบสนอง ความต้องการของสังคม ตามศักยภาพและความพร้อม
บุญเสริม สาตราภัย

ประวัติ

บุญเสริม เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2471 ณ บ้านพักนายไปรษณีย์โทรเลขเชียงใหม่ (ปัจจุบันคือพิพิธภัณฑ์ไปรษณีย์เชียงใหม่แม่ปิง) เป็นบุตรของพระอาจโทรการ (เอื้อน สาตราภัย) นายไปรษณีย์โทรเลขเชียงใหม่คนแรก มารดาชื่อ คำไฝ ไชยวัณณ์ บุญเสริมมีบุตรสาว 2 คน คือ อัญชลี คอฟฟ์แมนน์ และ ปวีณา อะบายานิ
เขาเสียชีวิต เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2560

การศึกษา

บุญเสริม จบการศึกษาชั้นอนุบาล ที่โรงเรียนสาขาดาราวิทยาลัย เชิงสะพานนวรัฐฝั่งตะวันออก ต่อมาในปี พ.ศ. 2479 จึงย้ายไปเรียนต่อชั้นประถมปีที่ 1 ที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เนื่องจากโรงเรียนสาขาดารา เป็นโรงเรียนสำหรับสตรี และศึกษาต่อจนถึงชั้นมัธยมปีที่ 2
พ.ศ. 2484 เกิดสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลสั่งปิดโรงเรียนทั่วประเทศ โรงเรียนปรินส์ฯ ถูกรัฐบาลเข้ายึดครอง เพราะเป็นโรงเรียนของคณะมิชชั่นนารีอเมริกันซึ่งเป็นคู่สงครามกับไทย ได้มีการสร้างค่ายพักสำหรับทหารไทยขึ้นในเขตโรงเรียน เมื่อเปิดเทอมใหม่ในปี พ.ศ. 2485 บุญเสริมจึงย้ายไปเรียนที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย

การทำงาน

บุญเสริม เริ่มทำงานครั้งแรกที่ร้านขายปุ๋ยวิทยาศาสตร์ของพี่สาวที่ตลาดต้นลำไย ซึ่งเป็นร้านขายปุ๋ยวิทยาศาสตร์แรกของเมืองเชียงใหม่ ระหว่างที่ทำงานที่นี่ บุญเสริมได้รับการแนะนำและการฝึกสอนทางด้านเทคนิคการถ่ายภาพจากนายแพทย์อุทัย สนธินันท์ พี่เขยซึ่งเป็นช่างฝีมือถ่ายรูปมือดี ด้วยความรักและความมุ่งมั่นในการถ่ายรูป บุญเสริมได้ฝึกฝนเทคนิคการทำงานด้านนี้ตลอดเวลา เมื่อมีเวลาว่างจากการขายปุ๋ยนั้นเขามักออกไปตระเวณถ่ายรูปสถานที่และโบราณสถานต่างๆ ในเมืองเชียงใหม่อยู่เสมอ รวมทั้งมีโอกาสติดตามพี่เขยออกไปถ่ายรูปในต่างจังหวัดต่าง เพราะพี่เขยเป็นหัวหน้าหน่วยควบคุมไข้มาลาเรียภาคเหนือมักจะต้องออกตรวจท้องที่
การทำงานดังกล่าวช่วยเพิ่มประสบการณ์ในการถ่ายรูปให้เขาอย่างมาก จนบุญเสริมคุ้นเคยกับนักหนังสือพิมพ์เชียงใหม่แทบทุกคน เนื่องจากในช่วงนั้นสำนักพิมพ์ต่างๆ ยังไม่มีช่างภาพเป็นของตัวเอง เพราะกล้องถ่ายรูปมีราคาแพง ฉะนั้นเมื่อมีการรายงานข่าวใหญ่ครั้งใด จึงมักจะมาขอให้เขาไปช่วยถ่ายรูปให้
ในปี พ.ศ. 2503 เขาได้เข้าทำงานในกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์คนเมือง ในหน้าที่ผู้สื่อข่าว เขาเคยร่วมคณะสำรวจชนเผ่า "ผีตองเหลือง" กับไกรศรี นิมมานเหมินท์ และเป็นที่มาของสารคดีเรื่องผีตองเหลือง ลงในหนังสือพิมพ์คนเมือง และได้รับรางวัลผลงานยอดเยี่ยมจากมูลนิธีวิชาการหนังสือพิมพ์ ซึ่งมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ เป็นประธาน โดยได้รับโล่เกียรติยศจากพลเอกถนอม กิตติขจร รองนายกรัฐมนตรี (ในขณะนั้น) เมื่อปี พ.ศ. 2506 นับเป็นนักหนังสือพิมพ์ภูมิภาคคนแรกและคนเดียวที่ได้รับรางวัลนี้ เขาทำงานอยู่ที่สำนักพิมพ์คนเมืองจนถึง พ.ศ. 2513 จึงย้ายไปทำงานกับหนังสือพิมพ์ไทยนิวส์จนถึง พ.ศ. 2525 จึงลาออกจากงานหนังสือพิมพ์ ซึ่งนับเป็นการหันหลังให้กับวงการหนังสือพิมพ์อย่างสิ้นเชิง
ถ้ำพระวังแดง

ถ้ำพระวังแดง เป็นถ้ำหินปูนมีความยาวถึง 13 กิโลเมตร นับว่าเป็นถ้ำที่มีความยาวที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง ตำบลชมพู อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก

ภายในถ้ำ

มีหินงอกหินย้อย และเป็นที่อาศัยของค้างคาวจำนวนมาก มีลำธารน้ำไหลตลอดปี นับเป็นถ้ำที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมาก มีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นอยู่เป็นจำนวนมาก เช่น ปลาค้อถ้ำพระวังแดง, ปลาพลวงถ้ำ, ตุ๊กกายปล้องทอง
ทางหลวงสายเอเชีย

ทางหลวงสายเอเชีย (อังกฤษ: Asian Highway) หรือย่อเป็น AH เป็นโครงการความร่วมมือระหว่างประเทศในทวีปเอเชียและยุโรป และคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (เอสแคป) สหประชาชาติ เพื่อปรับปรุงระบบทางหลวงในเอเชีย เป็นหนึ่งในสามเสาหลักของโครงการการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งทางบกของทวีปเอเชีย อนุมัติโดยคณะกรรมการเอสแคป ในการประชุมครั้งที่ 48 ในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งประกอบไปด้วย ถนนสายเอเชีย รถไฟสายทรานส์เอเชีย (TAR) และการอำนวยความสะดวกของโครงการการขนส่งทางบก
ข้อตกลงได้รับการลงนามโดยประเทศต่าง ๆ รวม 32 ประเทศ เพื่อให้ทางหลวงมีเส้นทางเชื่อมต่อกันข้ามทวีป รวมถึงเชื่อมต่อกับทวีปยุโรปอีกด้วย บางประเทศมีส่วนร่วมในโครงการทางหลวง ได้แก่ อินเดีย ศรีลังกา ปากีสถาน จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และบังกลาเทศ ส่วนใหญ่ของเงินทุนมาจากประเทศในเอเชียที่มีความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ เช่น ญี่ปุ่น อินเดีย และจีน ตลอดจนหน่วยงานระหว่างประเทศ เช่น ธนาคารพัฒนาเอเชีย
โครงการนี้มีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มการใช้งานของทางหลวงที่มีอยู่ในทวีป แทนที่จะก่อสร้างทางหลวงสายใหม่ ยกเว้นในกรณีที่เส้นทางขาดหายไปในโครงข่าย ทำให้จำเป็นต้องมีการดำเนินการก่อสร้าง โดยในปัจจุบัน ทางหลวงสายเอเชียที่สร้างเสร็จและใช้การได้แล้วมีประมาณร้อยละ 80 ส่วนเส้นทางที่ยังใช้ไม่ได้ เช่น เส้นทางจากไทยผ่านพม่า และจากบังกลาเทศผ่านเนปาล ถ้าหากเส้นทางสายเอเชียสำเร็จเรียบร้อยตามโครงการที่เอสแคปได้วางไว้ ประชาชนในประเทศต่าง ๆ ก็จะสามารถเดินทางโดยรถยนต์ผ่านประเทศในเอเชีย และสามารถเข้าถึงประเทศในทวีปยุโรปได้

หมายเลขและป้ายสัญลักษณ์

รหัสหมายเลขทางหลวงขึ้นต้นด้วย "AH" มาจากคำว่า "ทางหลวงสายเอเชีย" และตามด้วยตัวเลขหนึ่งถึงสามตัว ทางหลวงหมายเลขหนึ่งตัวตั้งแต่ 1 ถึง 9 กำหนดใช้ในทางหลวงเอเชียสายหลัก ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างภูมิภาคในทวีป หมายเลขสองและสามหลักกำหนดใช้ในเส้นทางภายในภูมิภาค รวมทั้งเชื่อมต่อระหว่างภูมิภาคที่ใกล้เคียง และทางหลวงที่มีอยู่ในประเทศสมาชิก รหัสหมายเลขจะแสดงด้วยอักษรละตินและตัวเลขฮินดู-อารบิก และสามารถใช้ป้ายนี้ควบคู่กับป้ายหมายเลขทางหลวงที่มีอยู่แล้วในประเทศ เหมือนกับระบบทางหลวงยุโรป
รูปแบบป้ายในปัจจุบันยังไม่ได้เป็นมาตรฐาน มีเพียงแต่ตัวอักษรและตัวเลขที่อยู่ในสีขาวหรือสีดำ แต่สีป้าย รูปร่าง และขนาดของป้ายมีหลากหลายลักษณะ ดังตัวอย่างที่ใช้กันทั่วไปจะใช้ป้ายสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินกับตัวอักษรสีขาว (คล้ายกันกับป้ายทางหลวงออโตบาห์นของเยอรมนี) ส่วนรูปแบบอื่น ๆ เช่น ตัวอักษรขาวบนป้ายสีเขียว หรือตัวอักษรดำบนป้ายสีขาว
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 9

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 9 (15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 283 คน โดยมาจากการเลือกตั้งแบบประเภทที่ 1 ซึ่งแบ่งเขตทั้งหมด 160 คน และแบบประเภทที่ 2 ซึ่งเป็นการแต่งตั้ง 123 คน จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ถือเกณฑ์ราษฎร 150,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 160 คน อยู่ในตำแหน่ง 5 ปี (ตามกฎหมายกำหนด)
สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้  สิ้นสุดโดย จอมพลสฤษดิ์  ธนะรัชต์ เข้ายึดอำนาจการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501

ผู้ดำรงตำแหน่ง

ประธานสภาผู้แทนราษฎรอาวุโส  หลวงศรีสาลีพิช
ประธานสภาผู้แทนราษฎร พลเอกพระประจนปัจจนึก
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง  ขุนวิวรณ์สุขวิทยา 
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร  คนที่สอง  ประสิทธิ์ จุลละเกศ
ความชั่วร้าย

ความชั่วร้าย เป็นภาวะตรงข้ามกับความดี ใช้หมายถึงการผิดศีลธรรมหรือจารีตประเพณีเป็นต้น  และนิยามได้หลายอย่างตามแต่เหตุจูงใจที่ทำ
บางศาสนาถือว่าความชั่วร้ายเป็นพลังเหนือธรรมชาติ ความดี-ความชั่วเรียกว่าบุญ-บาป ศาสนาอับราฮัมมองว่าความดี-ความชั่วเป็นคู่ปฏิปักษ์กัน และในวาระสุดท้ายความดีจะชนะ ส่วนความชั่วจะพ่ายแพ้ ศาสนาพุทธมองว่าความดีความชั่วเป็นสภาพปรุงแต่งในใจอันเป็นผลมาจากอวิชชา ผู้ตรัสรู้จึงเป็นผู้สิ้นบุญสิ้นบาป
เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ)

ประวัติ

เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) เป็นบุตรชายคนที่ 2 เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) บุตรคนโตของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) สมบุญ ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กหลวง แล้วเลื่อนเป็นจมื่นจงภักดีองค์ขวา ต่อมาได้เป็นพระยาบำเรอภักดิ์ เมื่อเจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) ถึงอสัญกรรม พระยาบำเรอภักดี (สมบุญ) ผู้บุตรมีอายุได้ 40 ปี สมเด็จพระนารายณ์โปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์ให้เป็นเจ้าพระยาชำนาญภักดี ที่สมุหนายก อัครมหาเสนาบดีฝ่ายเหนือ
โอเพนด็อกคิวเมนต์

โอเพนด็อกคิวเมนต์ (อังกฤษ: OpenDocument) หรือ โอดีเอฟ (อังกฤษ: ODF: Open Document Format for Office Applications รูปแบบเอกสารเปิดสำหรับโปรแกรมสำนักงาน) เป็นชื่อของรูปแบบแฟ้มสำหรับจัดเก็บเอกสารสำนักงานอิเล็กทรอนิกส์ อย่าง ตารางคำนวณ, แผนภูมิ, เอกสารนำเสนอ ฐานข้อมูล และเอกสารข้อความ (เช่น บันทึกข้อความ รายงาน จดหมาย)
มาตรฐานนี้ถูกพัฒนาโดยคณะกรรมการเทคนิคของสมาคม Organization for the Advancement of Structured Information Standards (OASIS - เป็นหน่วยงานมาตรฐานกลางที่ไม่หวังผลกำไร มีหน้าที่ในการออกมาตรฐานสำหรับธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์) โดยออกแบบอยู่บนพื้นฐานของรูปแบบ XML ที่เดิมทีออกแบบและสร้างใช้จริงโดยชุดโปรแกรมสำนักงานโอเพ่นออฟฟิศดอทอ็อก (OpenOffice.org) OpenDocument นอกจากจะเป็นเป็นมาตรฐาน OASIS แล้ว ยังเป็นมาตรฐานนานาชาติ ISO และ IEC อีกด้วย (ISO/IEC 26300:2006) มาตรฐานโอเพนด็อกคิวเมนต์ตรงกับคำจำกัดความพื้นฐานของมาตรฐานเปิด ซึ่งหมายความว่าข้อกำหนดดังกล่าวนั้นเปิดให้ดูได้โดยอิสระและไม่มีค่าใช้จ่าย รวมถึงสามารถนำไปสร้างผลิตภัณฑ์ได้โดยอิสระและไม่มีค่าใช้จ่ายเช่นกัน

สถานะและการยอมรับ

สถานะของมาตรฐานตอนนี้ โอเพนด็อกคิวเมนต์ได้รับการรับรองว่าเป็นมาตรฐาน OASIS และ ISO/IEC อย่างเป็นทางการแล้ว
คณะกรรมการของสหภาพยุโรป ได้แนะนำให้รูปแบบเอกสารของ OpenOffice.org (ซึ่งตอนนี้หมายถึงโอเพนด็อกคิวเมนต์) เป็นมาตรฐานในการแลกเปลี่ยนข้อมูลเอกสาร
เทียนชัย ศิริสัมพันธ์

ประวัติ

เทียนชัย เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2467 สำเร็จการศึกษา จาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียล สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต (ทบ.) จากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ. รุ่นที่ 16)
พลเอก เทียนชัย สมรสกับคุณหญิงประพาฬสิทธิ์  สิริสัมพันธ์ มีบุตรธิดา คือ พลตรีสิทธิชัย  สิริสัมพันธ์ พลตรีหญิงสุนันทา สิริสัมพันธ์ พลเอกวุฒิชัย  สิริสัมพันธ์ และนางศจีจันท  สิริสัมพันธ์

การทำงาน

พลเอก เทียนชัย เริ่มรับราชการเป็นทหาร สังกัดกองทัพบก ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบพิเศษป่าหวาย และเป็นผู้ก่อตั้งหน่วยทหารหน่วยนี้ ต่อมาได้รับตำแหน่งเจ้ากรมรักษาดินแดน และรองผู้บัญชาการทหารบก ในระหว่างรับราชการทหาร ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่ปราบสลัดอากาศ และยับยั้งการปฏิวัติรัฐประหารหลายครั้ง โดยครั้งสำคัญ คือ กบฏทหารนอกราชการ (กบฏ 9 กันยา) ซึ่งพันเอก มนูญ รูปขจร นายทหารนอกประจำการ ได้นำกำลังทหารเข้ายึดกองบัญชาการทหารสูงสุด และประกาศให้ พลเอกเสริม ณ นคร เป็นหัวหน้าคณะปฏิวัติยึดอำนาจจากรัฐบาลของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี ซึ่งอยู่ระหว่างการไปราชการต่างประเทศ พร้อมกับพลเอกอาทิตย์ กำลังเอก ผู้บัญชาการทหารสูงสุด และผู้บัญชาการทหารบก ซึ่งพลเอก เทียนชัย ศิริสัมพันธ์ ในฐานะรองผู้บัญชาการทหารบก ได้รวมตัวกันต่อต้าน และควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ในเวลาต่อมา
หลังจากเกษียณราชการได้เข้าทำงานทางการเมือง จนได้รับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ นอกจากนั้นยังได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ และเขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
พลเอก เทียนชัย ได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย และมีความสนใจในด้านกีฬามวยไทย จนได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสหพันธ์สหพันธ์สมาคมมวยไทยสมัครเล่นนานาชาติ และเป็นประธานที่ปรึกษาของสมาคมครูมวยไทย
สกูบา

ประวัติ

เดิมทีวงมีสมาชิก 4 คน ทั้งหมดเรียนอยู่ที่เดียวกันคือสถาบันราชภัฏจันทรเกษม รวมตัวเล่นดนตรีด้วยกันตั้งแต่ปี 1 โดยใช้ชื่อวง "IN SCHOOL BUS" จนมีการประกวดพานาโซนิค สตาร์ ชาร์เลนจ์ (Panasonic Star Challenge 2002) จึงเข้าประกวดและได้รับรางวัลชนะเลิศประเภทวงดนตรี ทำให้ได้มีโอกาสเข้ามาเซ็นสัญญากับอาร์.เอส. แต่มือกลองของวงต้องไปศึกษาต่อ ทางวงเห็ฯว่า "IN SCHOOL BUS" ต้องมี 4 คนเท่านั้น ถ้าเหลือ 3 คนคงใช้ชื่อนี้ไม่ได้ และก็ไม่คิดที่จะหามือกลองคนใหม่มาแทน จึงตัดสินใจเปลี่ยนชื่อวงเป็น "สกูบา"
ยิ้มกลางสายฝน

ยิ้มกลางสายฝน เป็นบทเพลงหนึ่งของคาราวาน ที่เขียนขึ้นเมื่อเข้าสู่ป่าหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา แต่งเนื้อร้อง โดย สุรชัย จันทิมาธร เป็นเพลงช้า ความหมายลึกซึ้ง โดยเปรียบเทียบห่ากระสุนปืนที่สาดใส่เหมือนสายฝน
ยิ้มกลางสายฝน ได้ถูกนำกลับมาทำดนตรีใหม่และขับร้องใหม่อีกหลายครั้ง เช่น อรวี สัจจานนท์, พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

เนื้อร้อง

เย็น....ฝนพรำพร่างพรูสู่พฤกษา
พรมไม้ป่า สดใสในวสันต์
หัวใจเรา ฉ่ำชื่นเช่นดังคืนวัน
ฝันและใฝ่โลกใหม่ต้องเป็นของเรา
ยามฝนหลั่ง เมฆบังบดทิวเขา
ยามเห็นเจ้า เปียกปอนตอนใกล้สาง
พบคนจริง ยิ่งยงคู่คงเส้นทาง
เห็นผู้สร้าง ความทรงจำ มิเลือนจากใจ
ยืนหยัดทะนง คู่คงเส้นทางยืดเยื้อ
ยิ้ม...เพื่อความฝันใกล้บรรลุชัย
ยามเห็นหน้า ต้องตาสื่อความหมาย
จับมือทักทาย ส่งยิ้มกลางสายฝน
พบความจริง ยิ่งหมายมั่นในกมล
หนทางสู้....สู่ชัยมิไกลจากเรา
ถนนเจริญนคร

ถนนเจริญนคร (อักษรโรมัน: Thanon Charoen Nakhon) เป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งทางฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร มีความยาวประมาณ 4,900 เมตร จุดเริ่มต้นของถนนอยู่ที่ทางแยกคลองสานในพื้นที่แขวงคลองสาน เขตคลองสาน เลียบแม่น้ำเจ้าพระยาไปทางทิศใต้ ข้ามสะพานเจริญนคร 1 (คลองสาน) ตัดกับถนนเจริญรัถและเข้าพื้นที่แขวงคลองต้นไทร ข้ามสะพานเจริญนคร 2 (คลองวัดทองเพลง) ตัดกับถนนกรุงธนบุรีที่ทางแยกกรุงธนบุรี (เหนือและใต้) เลียบแม่น้ำไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ข้ามสะพานเจริญนคร 3 (คลองต้นไทร) และเข้าพื้นที่แขวงบางลำภูล่าง ข้ามสะพานเจริญนคร 4 (คลองบางลำภูล่าง) ข้ามสะพานเจริญนคร 5 (คลองบางไส้ไก่) และเข้าพื้นที่แขวงสำเหร่ เขตธนบุรี ข้ามสะพานเจริญนคร 6 (คลองสำเหร่) และสะพานเจริญนคร 7 (คลองบางน้ำชน) ตัดกับถนนมไหสวรรย์ที่ทางแยกบุคคโลและเข้าพื้นที่แขวงดาวคะนอง เมื่อผ่านปากซอยเจริญนคร 72 จะโค้งไปทางทิศใต้ ไปสิ้นสุดที่สะพานเจริญนคร 8 (คลองดาวคะนอง) โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนราษฎร์บูรณะในพื้นที่เขตราษฎร์บูรณะ
ถนนเจริญนครตัดขึ้นในราวปี พ.ศ. 2482–2483 ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตต์ที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างถนนต่อจากถนนสมเด็จเจ้าพระยา กิ่งอำเภอคลองสานขึ้นอำเภอธนบุรี ไปถึงตำบลปากคลองดาวคะนองฝั่งใต้ อำเภอราษฎร์บูรณะ จังหวัดธนบุรี พุทธศักราช 2482 โดยพระยามไหสวรรย์ (กอ สมบัติศิริ) ขณะดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีนครธนบุรีเป็นผู้ริเริ่มโครงการถนนสายนี้ ถนนเจริญนครเป็นถนนสายแรกที่สร้างเป็นถนนขนาดกว้างถึง 30 เมตร เมื่อสร้างถนนเสร็จ เทศบาลนครธนบุรีได้ขอให้กระทรวงมหาดไทยตั้งชื่อถนนให้ ในชั้นแรกกระทรวงมหาดไทยจะตั้งชื่อถนนว่า "ถนนมไหสวรรย์" ตามราชทินนามของพระยามไหสวรรย์ แต่พระยามไหสวรรย์ขอให้ใช้ชื่อถนนว่า ถนนเจริญนคร เพื่อล้อกับชื่อถนนเจริญกรุงที่อยู่ในแนวขนานกันทางฝั่งพระนคร กระทรวงมหาดไทยจึงอนุมัติให้ใช้ชื่อดังกล่าว ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้นำชื่อถนนมไหสวรรย์ไปตั้งเป็นชื่อถนนตัดใหม่ซึ่งเชื่อมถนนเจริญนครกับถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อเป็นเกียรติแก่พระยามไหสวรรย์ (กอ สมบัติศิริ)
ถนนเจริญนครเป็นพื้นที่การอยู่อาศัยเก่าแก่ มีชุมชนเก่าแก่กระจายตัวอยู่เต็มพื้นที่ บริเวณคลองสาน แต่เดิมเคยเป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟคลองสาน (เปิดทำการ พ.ศ. 2447 และถูกรื้อถอนปี พ.ศ. 2504) มีเส้นทางเดินทางคลองสานไปยังมหาชัย ในอดีตท่าเรือคลองสานเป็นที่กระจายสินค้าไปยังฝั่งพระนครและธนบุรี และบริเวณซอยเจริญนคร 7 มีชุมชนมัสยิดสุวรรณภูมิ เป็นชาวมุสลิมที่อพยพมาจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและจังหวัดตราด ในอดีตชาวชุมชนแห่งนี้มีอาชีพนักประดาน้ำ รับจ้างกู้เรือและงมสิ่งของที่จมหายลงไปในแม่น้ำเจ้าพระยา
สำหรับโครงการคอนโดมีเนียมและโรงแรมหรูตั้งอยู่ริมถนนเจริญนคร อย่างโรงแรมมิลเลนเนียมฮิลตัน  โรงแรมเพนนินซูลา และโรงแรมอวานี ริเวอร์ไซด์ กรุงเทพ รวมถึงโครงการไอคอนสยาม อาคารอเนกหน้าที่ใช้สอย ในพื้นที่ 50 ไร่ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นที่ตั้งของคอนโดมีเนียมหลายแห่ง อาทิ เดอะไลต์เฮาส์, วอเตอร์มาร์ก เจ้าพระยา อยู่ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งตั้งอยู่บนถนนเจริญนคร ระหว่างซอยเจริญนคร 39 และ 41, ศุภาลัย ริเวอร์ รีสอร์ท ที่ตั้งอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยาเช่นกัน, เดอะริเวอร์ ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 12 ไร่ ส่วนด้านการค้า จุดแรกที่ถือว่าอยู่บนถนนเจริญนครมานาน คือ ท่าเรือคลองสาน มีตลาดนัดขนาดใหญ่ ร้านค้า ร้านอาหาร จำนวนมากกว่า 100 ร้าน ยังมีคอมมูนิตีมอลล์ อย่าง เสนาเฟส เป็นอาคาร 4 ชั้นบนเนื้อที่ 4 ไร่
ถนนเจริญนครมีโครงการรถไฟฟ้าสายสีทองวิ่งผ่าน โดยมี 2 สถานีที่ตั้งอยู่บนถนนเจริญนคร คือ สถานีเจริญนคร และสถานีคลองสาน
สันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ (สเปน)

การแข่งขัน

สันนิบาตจะจัดกลุ่มสโมสรสมาชิกทั้ง 42 สโมสรให้อยู่ใน 2 ระดับชั้น คือ ปริเมราดิบิซิออน (20 สโมสร) และเซกุนดาดิบิซิออน (22 สโมสร) ในแต่ละฤดูกาล สโมสรหนึ่ง ๆ จะลงแข่งกับสโมสรอื่น ๆ ในระดับชั้นเดียวกัน 2 ครั้ง โดยเล่นในสนามของตนเอง (เหย้า) 1 ครั้ง และเล่นในสนามของคู่แข่ง (เยือน) อีก 1 ครั้ง ดังนั้นแต่ละสโมสรจะได้ลงแข่งทั้งหมด 38 นัดในปริเมราดิบิซิออน และ 42 นัดในเซกุนดาดิบิซิออน
แต่ละสโมสรจะได้รับ 3 คะแนนหากชนะ, ได้รับ 1 คะแนนหากเสมอ และไม่ได้รับคะแนนหากแพ้ เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล สโมสรที่มีคะแนนมากที่สุดในปริเมราดิบิซิออนจะเป็นผู้ชนะเลิศ หากปรากฏว่ามีสโมสรที่ได้คะแนนมากที่สุดเท่ากัน ก็จะนำผลงานการแข่งขันที่ผ่านมาระหว่างสโมสรที่เกี่ยวข้องมาพิจารณาเปรียบเทียบเพื่อหาผู้ชนะเลิศ หากยังหาสโมสรที่ดีกว่าไม่ได้ก็จะนำคะแนนรวม ผลต่างประตูได้-เสีย และจำนวนประตูที่ทำได้มาตัดสิน สำหรับเซกุนดาดิบิซิออน สโมสรที่มีคะแนนมากที่สุด 2 สโมสร และอีก 1 สโมสรที่เป็นผู้ชนะรอบเพลย์ออฟ (ระหว่างอันดับที่ 3-6 ในตารางคะแนนรวม) จะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในปริเมราดิบิซิออน โดยมีสโมสรที่มีคะแนนน้อยที่สุด 3 สโมสรในปริเมราดิบิซิออนตกชั้นลงมาเล่นแทนที่ ส่วนตรงท้ายตาราง สโมสรที่มีคะแนนน้อยที่สุด 4 สโมสรจะตกชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออน เบ ในขณะที่สโมสรจากเซกุนดาดิบิซิออน เบ 4 สโมสร จะได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นแทนที่
ตลาดหลักทรัพย์แฟรงก์เฟิร์ต

ตลาดหลักทรัพย์แฟรงค์เฟิร์ต (เยอรมัน: FWB® Frankfurter Wertpapierbörse ; อังกฤษ: Frankfurt Stock Exchange) เป็นตลาดหลักทรัพย์ในเมืองแฟรงค์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี มี Deutsche Börse เป็นเจ้าของและดำเนินการ โดยบริษัทนี้เป็นเจ้าของบริษัทเคลียริ่ง Clearstream ด้วย
ตลาดหลักทรัพย์แฟรงค์เฟิร์ตเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดในแปดแห่งของประเทศเยอรมนี และเป็นหนึ่งในตลาดที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วย
ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ

ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ (อังกฤษ: National Register of Historic Places หรือ National Register) เป็นรายชื่ออย่างเป็นทางการของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาที่เป็น สิ่งก่อสร้าง, สถานที่, โครงสร้าง, วัตถุ หรือแขวงที่ได้รับการตัดสินว่าควรค่าแก่การอนุรักษ์ เจ้าของสิ่งที่ได้รับการลงทะเบียนมีสิทธิที่จะได้รับการลดภาษีสำหรับค่าใช้จ่ายในการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างถ้าสำนักงานภาษาส่วนท้องถิ่นอนุมัติ
ตัวอย่างของสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ได้รับการลงทะเบียนบางสิ่งก็ได้แก่เขื่อนฮูเวอร์ ในเนวาดา-แอริโซนา, คฤหาสน์โรบี โดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ในอิลลินอยส์, กรีนนิชวิลเลจและพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน ในนิวยอร์ซิตี้, , เกาะอัลคาทราซที่ซานฟรานซิสโกในแคลิฟอร์เนีย, หรือ เรือยูเอสเอส ยอร์คทาวน์ (CV-10)
การทดสอบโดสต์

การทดสอบโดสต์ (อังกฤษ: Dost test) เป็นแนวทางการตัดสินภาพอนาจารเด็กของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีองค์ประกอบ 6 อย่างที่ตั้งขึ้นในปี 2529 ในคดีศาลรัฐบาลกลางชั้นต้น คือ "สหรัฐอเมริกากับนายโดสต์ (United States v. Dost)" (636 F. Supp. 828, S.D.Cal. 1986)
เกี่ยวกับภาพถ่ายของเด็กหญิงเปลือยหรือกึ่งเปลือยอายุระหว่าง 10-14 ปี
บนฟิล์มถ่ายภาพที่ยังไม่ได้ล้าง ที่ส่งไปยังบริษัทล้างฟิล์มในเขตฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย

บรรทัดฐานการพิพากษา

เกี่ยวกับการแสดงที่เร้าอารมณ์ของบริเวณอวัยวะเพศที่ปกปิด กระทรวงยุติธรรมสหรัฐได้อธิบายการใช้การทดสอบนี้ต่อสื่อลามกอนาจารเด็กในข้อบังคับปี 2551
โดยเขียนไว้ว่า บรรทัดฐานจากคดี United States v. Knox [32 F.3d 733 (3d Cir. 1994)]
ไม่ได้ห้ามการถ่ายรูปทีมนักว่ายน้ำธรรมดาหรือโมเดลชุดชั้นใน
แต่ว่า "แม้ว่าอวัยวะเพศจะปกปิดด้วยผ้าในคดีนั้น แต่เป็นผ้าบางทึบที่มีจุดประสงค์ชัดเจนเพื่อดึงจุดสนใจไปที่ตรงนั้น เป็นการแสดงโดยโมเดลที่อ้าหรือยืดขา เพื่อที่จะให้บริเวณหัวหน่าวหรืออวัยวะเพศปรากฏโดยทั้งหมดต่อผู้ชม และเป็นการแสดงโดยโมเดลที่เต้นรำหรือส่ายสะโพก โดยวิธีที่ชี้บ่งความสัมพันธ์ทางเพศของผู้ใหญ่"
แต่ว่า สำนวนแก้ฟ้องที่ยื่นต่อศาลในคดีปี 2009 (Brabson v. Florida) ที่เด็กหญิงหลายคนถูกแอบถ่ายวิดีโอใน "พฤติกรรมที่ไร้มลทิน" คือเปลี่ยนใส่ชุดว่ายน้ำ มีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับ "ความตั้งใจ" ที่กล่าวไว้ในการทดสอบโดสต์ (ในเกณฑ์สุดท้าย)
ประเด็นก็คือ การกำหนดว่าภาพนั้นเร้าอารมณ์หรือไม่ ควรจะเป็นกฎเกณฑ์ที่เป็นกลาง ๆ (คือเป็นปรวิสัย) ใช้ต่อการออกแบบรูป หรือควรจะเป็นผลจริง ๆ ของรูปนั้นต่อจำเลยคนใดคนหนึ่ง (ที่เป็นอัตวิสัย)

ข้อวิพากษ์วิจารณ์

ศาสตราจารย์กฎหมายหญิงผู้หนึ่ง วิพากษ์วิจารณ์การทดสอบนี้ เพราะทำให้สาธารณชนต้องดูรูปของเด็กในลักษณะที่คนใคร่เด็กจะดู เพื่อที่จะกำหนดว่ารูปเหล่านั้นสมควรหรือไม่
"เพราะว่าทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็นสื่อลามกอนาจารเด็กตามมุมมองของกฎหมาย จะเป็นเด็กใส่เสื้อผ้า เด็กเขิน เด็กในสิ่งแวดล้อมที่มีเด็ก บางทีตัวเด็กเองอาจได้กลายเป็นสิ่งลามกอนาจารไปแล้ว"
ส่วนนักวิชาการอีกท่านหนึ่งให้ข้อสังเกตว่า "การประยุกต์ใช้องค์ต่าง ๆ เหล่านี้ ดังที่พบในคดี 'Knox' ทำให้ต้องวิเคราะห์อย่างยืดยาวซึ่งสื่อต่าง ๆ ที่คนโดยมากในอดีตจะไม่ถือว่าลามกอนาจารหรือว่าเกี่ยวข้องกับเพศ
และเพราะจะต้องผ่านการวิเคราะห์เช่นนี้ ตำรวจ ผู้พิพากษา ทนาย และโดยที่สุดคือสาธารณชน ก็จะถูกบังคับให้ดูอย่างละเอียดลออซึ่งรูปภาพของเด็ก (และโดยทั่วไปซึ่งเด็กด้วย) ที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อที่จะกำหนดว่า เด็กที่อยู่ในรูปอาจจะทำอะไรเกี่ยวกับเพศหรือไม่"
ผลรวม

สัญกรณ์

ผลรวมของลำดับ 1, 2, 4 คือ 1 + 2 + 4 = 7 ดังนั้นผลบวกก็คือ 7 และเนื่องจากการบวกมีสมบัติการเปลี่ยนหมู่ จึงไม่สำคัญที่จะแปลผล 1 + 2 + 4 ว่าเป็น  (1 + 2) + 4 หรือ 1 + (2 + 4) เพราะถึงอย่างไรก็ให้ผลลัพธ์เหมือนกัน ดังนั้นเครื่องหมายวงเล็บจึงมักจะถูกละทิ้งในการเขียนผลรวม นอกจากนั้นการบวกจำนวนจำกัดมีสมบัติการสลับที่ จึงทำให้ลำดับในการบวกจำนวนก่อนหรือหลังก็ไม่ส่งผลต่อผลบวกสุดท้าย (สำหรับสมบัติการสลับที่ของการบวกจำนวนไม่จำกัด ดูเพิ่มที่การลู่เข้าสัมบูรณ์)
ถ้าหากผลรวมหนึ่งๆ มีพจน์มากเกินไปเกินกว่าจะเขียนให้แยกออกจากกัน มักจะย่อด้วยจุดไข่ปลาตรงตำแหน่งพจน์ที่หายไป ตัวอย่างเช่น ผลรวมของจำนวนธรรมชาติตั้งแต่ 1 ถึง 100 เขียนได้เป็น 1 + 2 + … + 99 + 100 = 5050

สัญกรณ์ภาษาโปรแกรม

ในภาษาโปรแกรมบางภาษาใช้สัญกรณ์อย่างย่อแทนผลรวมคล้ายกับสัญกรณ์คณิตศาสตร์ อย่างเช่นภาษาไพทอน
sum (x[m:n+1])
ภาษาฟอร์แทรนและแมตแล็บ
sum (x(m:n))
ภาษาเจ
+/x
ส่วนในภาษาอื่นๆ ที่ไม่มีสัญกรณ์แทนผลรวม ก็ต้องเขียนเป็นการวนรอบแทน เช่นภาษาวิชวลเบสิก/วีบีสคริปต์
Sum = 0For I = M To N
    Sum = Sum + X (I)Next I
หรือภาษาซี/ซีพลัสพลัส/ซีชาร์ป/จาวา สมมติว่าตัวแปรที่เกี่ยวข้องถูกกำหนดค่าแล้ว
int i;int sum = 0;for (i = m; i <= n; i++) {
    sum += x[i];}
ในบางกรณี การวนรอบก็สามารถย่อให้สั้นลงได้ อย่างเช่นภาษาเพิร์ล
$sum = 0;$sum += $x[$_] for ($m..$n) ;
ภาษารูบี
x[m..n].inject{|a,b| a+b}x[m..n].inject (0) {|a,b| a+b}
สำหรับภาษาซีพลัสพลัส สามารถเรียกใช้ฟังก์ชันจากไลบรารีมาตรฐานได้
std::accumulate (&x[m], &x[n + 1], 0)
สังเกตว่าตัวอย่างข้างต้นจะเริ่มต้นด้วยการกำหนดให้ตัวแปรผลบวกเป็น 0 ซึ่งเป็นสมาชิกเอกลักษณ์สำหรับการบวก แต่บางภาษาจะกำหนดให้โดยอัตโนมัติ และค่ากลับคืนของตัวอย่างทั้งหมดข้างต้น จะได้เป็นสเกลาร์ค่าหนึ่ง