google/wiki40b huggingface dataset:
มัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสาร

คำบรรยายของพระวรสาร

ปัญหาว่ามัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นใครเป็นเรื่องที่ซับซ้อนด้วยเหตุผลหลายประการ พระวรสารมีชื่อว่า “มัทธิว” เขียนโดยผู้ไม่บอกนามแต่มาลงชื่อ “มัทธิว” ภายหลัง ลักษณะและวิธีการเขียนภาษากรีกที่บรรยายเหตุการณ์ทำให้นักวิชาการทางคัมภีร์ไบเบิลเชื่อว่าผู้ประพันธ์ไม่ได้อยู่สมัยเดียวกับพระเยซู นักวิชาการบางคนชี้ว่านักบุญมัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นผู้เขียนพระวรสารฉบับนิรนามนี้ และนักบุญมัทธิวอัครทูตคือผู้ที่ถูกกล่าวถึงในพระวรสารนี้ แต่ทางธรรมเนียมคริสต์ศาสนาถือว่าสองคนนี้เป็นคนคนเดียวกัน
วิธีเขียนเล่าเรื่องพันธสัญญาใหม่ของนักบุญมัทธิวก็ค่อนข้างจะซับซ้อน ในพระวรสารนักบุญมาระโก พระวรสารนักบุญลูกา และกิจการของอัครทูต มีการกล่าวถึง  “มัทธิว” โดยไม่มีตำแหน่ง ไม่มีคำบรรยายว่าเป็นใคร และไม่มีการบ่งถึงหน้าที่ และในพระวรสารนักบุญยอห์นและในจดหมายเหตุต่อมาก็ไม่มีที่กล่าวถึง “มัทธิว” 
แต่พระวรสารนักบุญมัทธิวกล่าวถึง “มัทธิว” เองว่าเป็นผู้เก็บภาษีที่ถูกพระเยซูเรียกตัว ซึ่งในพระวรสารฉบับอื่นเรียกว่า “เลวี” พระวรสารฉบับนี้จึงเรียกนักบุญมัทธิวว่า “ผู้เก็บภาษี”  ในรายนามอัครทูตสิบสองคน ตามธรรมเนียมคริสต์ศาสนาถือว่า“มัทธิว” และ “เลวี” เป็นคนคนเดียวกัน แต่นักวิชาการทางคัมภีร์ไบเบิลสมัยใหม่ไม่เห็นด้วยกับข้อสันนิษฐานนี้ นักวิชาการเชื่อว่าผู้ที่เขียนพระวรสารนักบุญมัทธิวเปลี่ยนชื่อ “เลวี” เป็น “มัทธิว” อาจจะเป็นเหตุผลทางเทววิทยาศาสนาคริสต์ ซึ่งอาจจะทำเพื่อให้อัครทูตที่ถูกพระเยซูเรียกตัวเป็นสมาชิกของกลุ่มอัครทูตสิบสองคน ถ้าสรุปว่าเรื่องของนักบุญมัทธิวในพระวรสารนักบุญมัทธิวมีพื้นฐานมาจากเรื่องของ “เลวี” อีกคนหนึ่ง ก็ไม่เป็นปัญหาที่ว่า “มัทธิว” เป็นหนึ่งในสาวกสิบสององค์
สารานุกรมคาทอลิกกล่าวว่า “นักบุญมัทธิว” ครั้งหนึ่งอาจจะเรียกว่า “เลวี” ตามที่กล่าวใน มก 2:14
 และ ลก 5:27. สารานุกรมคาทอลิกยังกล่าวว่า  “การที่คนหนึ่งจะมีชื่อสองชื่อเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอในบรรดาชาวยิว”
 ย่อหน้าอื่นในพระวรสารที่กล่าวถึง “มัทธิว” หรือ “เลวี” คือ มก 2:1-22 และ ลก 5:27-39.
“เลวี” ที่กล่าวถึงในพระวรสารนักบุญมัทธิว เป็นผู้เก็บภาษีที่พระเยซูเรียกว่า “บุตรของอัลเฟียส” (Son of Alphaeus) การที่พระเยซูเรียกตัว “เลวี” ทำให้พระองค์ต้องเผชิญหน้ากับพวกฟาริสี เพราะไปคลุกคลีกับคนเก็บภาษีและคนบาป อีกข้อหนึ่งที่อาจจะเป็นได้คือยากอบ บุตรเศเบดี ซึ่งชื่อเดิมว่า “เลวี” และยากอบ บุตรอัลเฟอัส อาจจะถูกเรียกตัวไปเป็นสาวกพร้อมกับลูกา

ความยอมรับนักบุญมัทธิวในปัจจุบัน

มัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสารได้รับการยอมรับเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ฉลองวันฉลองนักบุญมัทธิวในวันที่ 16 พฤศจิกายน ในขณะที่คริสตจักรละติน แองกลิคัน และลูเทอแรน ฉลองกันในวันที่ 21 กันยายน
เช่นเดียวกับผู้นิพนธ์พระวรสารอีกสามองค์ มัทธิวมักจะปรากฏในภาพเขียนทางคริสต์ศาสนาเป็นคนมีปีก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ทางคริสตจักรตามหนังสือดาเนียล 7 (Book of Daniel) หรืออาจจะเป็นการกล่าวถึง เทวดาผู้ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นผู้บอกให้นักบุญมัทธิวเขียนพระวรสาร  ภาพเขียนสามภาพของนักบุญมัทธิวโดยการาวัจโจที่โบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี ที่กรุงโรมเป็นภาพเขียนที่สำคัญในประวัติศิลปะตะวันตก
เสาแห่งการก่อกำเนิด

โครงสร้างทางกายภาพ

โครงสร้างเสาทั้งสามต้นประกอบไปด้วยก๊าซและฝุ่นละอองที่มีความหนาแน่นมาก อยู่ในขอบตะวันออกเฉียงใต้ของเนบิวลาอินทรี เสาทั้งสามต้นก่อกำเนิดมาจากการเคลื่อนไหวของลมดาวฤกษ์จากดาวยักษ์ เสาแต่ละต้นมีชื่อเฉพาะตัวว่า I II และ III จากซ้ายไปขวา (จากทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตก)
มวลรวมของพื้นที่ๆมีความหนาแน่นสูงคือประมาณ 200 M☉ ดาวฤกษ์ที่กำลังถูกเปลี่ยนเป็นไอออนอยู่ห่างออกไปจากพื้นที่เหล่านี้ประมาณ 2 พาร์เซกในโครงสร้างเสา

ปรากฏการณ์ของการเกิดดาว

การรวมภาพของฮับเบิลและจันทราได้แสดงให้เห็นว่าแหล่งกำเนิดรังสีเอกซ์ในเนบิวลาและดาวฤกษ์เกิดใหม่ไม่ตรงกันกับรูปร่างของเสา ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่าจุดสูงสุดของความเข้มข้นพลังงานในการก่อกำเนิดดาวได้เกิดขึ้นเมื่อหนึ่งล้านปีที่ผ่านมา ดาวฤกษ์ก่อนเกิดในเนบิวลาจึงร้อนพอที่จะปลดปล่อยปล่อยรังสีเอกซ์ออกมา

การพังทลายลงมาของเสา

ราวต้นปี พ.ศ. 2550 นักวิทยาศาสตร์พบหลักฐานจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ที่แสดงว่า โครงสร้างเสาได้ถูกทำลายลงโดยการระเบิดของซูเปอร์โนวาแห่งหนึ่งเมื่อประมาณ 6,000 ปีมาแล้ว แต่แสงที่แสดงรูปร่างใหม่ของเนบิวลายังเดินทางมาไม่ถึงโลกจนกว่าจะถึงสหัสวรรษหน้า
หลุยส์ เดอ มงฟอร์

ประวัติ

หลุยส์เป็นพี่ชายคนโตจากพี่น้องทั้งหมด 8 คน เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1673 ในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส เป็นบุตรของฌ็อง-บาติสต์ กรีญียง นักกฎหมาย ครอบครัวจึงมีทรัพย์สมบัติอยู่บ้างแต่ไม่ถึงขั้นร่ำรวยและมิได้อยู่ในระดับชนชั้นสูง หลุยส์เกิดมาในครอบครัวที่เชื่อถือคาทอลิกอย่างเคร่งครัด และได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากคุณพ่อของท่านเอง จนเมื่ออายุได้ 12 ปี หลุยส์ก็เดินทางไปที่เมืองแรน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นเบรอตาญเพื่อเข้าเรียนที่ "วิทยาลัยนักบุญทอมัส เบ็กเก็ต" ของคณะเยสุอิต หลังจากเรียนที่วิทยาลัยนี้ได้ 2 ปี ครอบครัวของเขาก็ย้ายตามมาอยู่ในเมืองแรนด้วย
ด้วยการแนะแนวของนักบวชคณะเยสุอิต หลุยส์ตัดสินใจรับศีลอนุกรมขั้นบาทหลวงที่สักการสถานพระนางมารีย์ในโบสถ์ของนักบวชคณะคาร์เมไลท์ที่เมืองแรน หลังจากเรียนที่คณะเยสุอิตได้หลายปี หลุยส์ได้รับการสนับสนุนทางการเงินให้เข้าเรียนที่แซงต์ ซูลปีส ในกรุงปารีส หลุยส์ต้องทำงานหาเงินเรียนจนได้เป็นบาทหลวง หลังจากบวชแล้วท่านได้รับหน้าที่ไปดูแลคนเจ็บป่วยและคนชราที่โรงพยาบาล และที่โรงพยาบาลแห่งนี้เอง ท่านได้ตั้งกลุ่มสตรีที่เจ็บป่วยอยู่ แต่มีน้ำใจดี สมัครทำงานช่วยเหลือคนอื่น ๆ ซึ่งสตรีกลุ่มนี้ต่อมาได้ถือกำเนิดเป็น คณะธิดาปรีชาญาณ
หลุยส์เป็นนักพัฒนาและก่อสร้าง เขาซ่อมแซมบูรณะโบสถ์ต่าง ๆ ที่ถูกทอดทิ้ง และพร้อม ๆ กับบูรณะโบสถ์ เขาก็ได้ปรับปรุงโรงเรียน ตามความคิดที่ว่า โรงเรียนมีความสำคัญเท่ากับโบสถ์ เพราะเป็นที่อบรมเด็กให้เป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต แต่จะต้องมีครูที่ดีสอนด้วย ในที่สุด หลุยส์จึงตั้งคณะภราดาเซนต์คาเบรียล เพื่ออบรมเยาวชนให้เป็นคนดี
บาทหลวงหลุยส์ เดอ มงฟอร์ ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1716 ขณะอายุได้ 43 ปี
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540

ประวัติ

การร่างรัฐธรรมนูญครั้งนี้ ประสบอุปสรรคมีการเคลื่อนไหว เพื่อคว่ำรัฐธรรมนูญทั้งภายในและภายนอกสภา  โดยการเคลื่อนไหวภายนอกสภานั้น กลุ่มที่ออกมาคัดค้าน เช่น กลุ่มกำนันผู้ใหญ่บ้าน และได้มีองค์กรการเมืองภาคประชาชนออกมาสนับสนุนร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ เช่น คณะกรรมการรณรงค์ประชาธิปไตย (ครป.) เครือข่ายผู้หญิงกับรัฐธรรมนูญ สมาคมคนพิการแห่งประเทศไทย ฯลฯ พรรคการเมืองซึ่งเป็นรัฐบาลในขณะนั้น  ได้แก่ พรรคความหวังใหม่ สนับสนุนร่างรัฐธรรมนูญประธานรัฐสภา และ รองหัวหน้าพรรคความหวังใหม่เป็นผู้ลงนามรับรอง

การสิ้นสุดลง

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ได้สิ้นสุดลงในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยการก่อรัฐประหาร ยึดอำนาจการปกครองประเทศจากรักษาการนายกรัฐมนตรี พ.ต.ท. ดร. ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งในขณะนั้นอยู่ในระหว่างการประชุมสมัชชาใหญ่แห่งชาติที่นิวยอร์ก และขณะที่จะมีการเลือกตั้งใหม่ และได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2549 ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 24 ของไทย
สุเมธ โพธิ์มณี

ประวัติ

สุเมธ โพธิ์มณี เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2492 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์, โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 (ตท.10) และโรงเรียนนายเรืออากาศเมื่อปี พ.ศ. 2516

รับราชการทหาร

พล.อ.อ.สุเมธ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน (อ.ย.) เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ในยศ พลอากาศโท (พล.อ.ท.) และในเหตุการณ์การรัฐประหารเมื่อคืนวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 นั้น หน่วยบัญชาการอากาศโยธิน ซึ่งถือได้ว่าเป็นหน่วยกำลังพล  ภายใต้การบังคับบัญชาการของ พล.อ.อ.สุเมธ ได้ถูกคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (ค.ป.ค.) เข้าควบคุม  โดยใช้ทหารจากกรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ (ร.31 รอ.) จากจังหวัดลพบุรี  ด้วยไม่วางใจในตัวของ พล.อ.อ.สุเมธ ซึ่งมีความสนิทสนมกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในเวลานั้น ในฐานะที่เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 ด้วยกัน และ พ.ต.ท.ทักษิณ ก็ได้สนับสนุนให้ พล.อ.อ.สุเมธ ดำรงตำแหน่งผู้คุมกำลังพลและมีทีท่าว่าจะสนับสนุนให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศต่อไปในอนาคตด้วย โดยถูกทำการควบคุมตัวนานถึง 11 วัน ที่ตึกแปดแฉกของกองบัญชาการกองทัพอากาศ
หลังการรัฐประหารแล้ว ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 พล.อ.อ.สุเมธ ก็ได้พ้นจากตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน ไปเป็นเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารอากาศ จากนั้นได้ถูกย้ายเข้าไปประจำที่กระทรวงกลาโหม ในตำแหน่งหัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ก่อนจะถูกปรับออกจากตำแหน่งในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2552 เป็น ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม  ก่อนที่จะเกษียณอายุราชการไปในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2552

งานการเมือง

ภายหลังจากเกษียณแล้ว ในกลางเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 นั้น พล.อ.อ.สุเมธ พร้อมด้วยเพื่อนนายทหารและตำรวจรุ่นเตรียมทหาร 10 อันเป็นรุ่นเดียวกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ก็ได้แถลงข่าวเปิดตัวเข้าสังกัดพรรคเพื่อไทยกว่า 40 คน พร้อมตอบโต้กับทุกประเด็นที่กล่าวหามา  โดยมี พล.อ.อ.สุเมธ เป็นแกนนำ
พล.อ.อ.สุเมธ มีตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย หลังการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปีของพรรคครั้งที่ 1 ในปี พ.ศ. 2554 และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 123 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ ๒๖

ที่ตั้งโรงเรียน

424 หมู่ 11 ถนนลำพูนลี้ ตำบลน้ำดิบ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน 51120

พระพุทธรูปประจำโรงเรียน

พระชัยมงคลราชบพิตร
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2019 รอบแพ้คัดออก

การแข่งขัน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2019 รอบแพ้คัดออก จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน ถึง 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562. 16 ทีมทั้งหมดเข้าร่วมการแข่งขันในรอบแพ้คัดออกที่จะตัดสินหาทีมชนะเลิศของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2019.

รูปแบบการแข่งขัน

ในรอบแพ้คัดออก, 16 ทีมลงเล่นในระบบแพ้คัดออก, กับทีมที่ถูกแบ่งระหว่างสองโซนจนกระทั่งมาถึงรอบชิงชนะเลิศ. โดยแต่ละสายจะลงเล่นในรูปแบบสองนัดเหย้าและเยือน. กฎยิงประตูทีมเยือน, การต่อเวลาพิเศษ (ประตูทีมเยือนไม่สามารถนำมาใช้ในการต่อเวลาพิเศษ) และ การดวลลูกโทษ เป็นการใช้ในการตัดสินหาทีมชนะเลิศในกรณีที่จำเป็น (บทความที่ 11.3).
รถด่วนพิเศษทักษิณ

ภาพรวม

รถไฟขบวนนี้ผ่านหลายจังหวัดในภาคใต้ของประเทศไทย ได้แก่ จังหวัดชุมพร, จังหวัดสุราษฎร์ธานี, จังหวัดนครศรีธรรมราช, จังหวัดพัทลุง, จังหวัดสงขลา, จังหวัดปัตตานี, จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส
การย้อมสีกรัม

การย้อมสีกรัม (อังกฤษ: Gram staining) เป็นวิธีการหนึ่งในการจำแนกชนิดของแบคทีเรีย สามารถแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ แบคทีเรียกรัมบวกและแบคทีเรียกรัมลบ ชื่อนี้มาจากแฮนส์ เครสตีแยน กรัม นักวิทยาแบคทีเรียชาวเดนมาร์ก ซึ่งเป็นผู้พัฒนาเทคนิกนี้
การย้อมสีกรัมจำแนกชนิดแบคทีเรียได้จากความแตกต่างของคุณสมบัติทางเคมีและฟิสิกส์ของผนังเซลล์ โดยเฉพาะการมีเปปติโดไกลแคน ซึ่งจะพบเป็นชั้นหนาในแบคทีเรียกรัมบวก ในการย้อมสีกรัม แบคทีเรียกรัมบวกจะสามารถรักษาสีน้ำเงินของสีย้อมคริสตัลไวโอเลตเอาไว้ได้ ในขณะที่แบคทีเรียกรัมลบจะสูญเสียสีนี้ไปในขั้นตอนการล้าง และจะติดสีแดงเมื่อย้อมด้วยสีเคาน์เตอร์สเตน เช่น ซาฟรานิน หรือฟุคซีน
ตำบลศาลากลาง

ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศของเทศบาลตำบลศาลากลางส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มอ่างกระทะ พื้นที่ทำการเกษตร ปลูกผัก ผลไม้ นาข้าว

ประชากร

เมื่อสิ้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 ในเขตตำบลศาลากลางมีประชากรทั้งสิ้น 14,548 คน แยกเป็นชาย 6,805 คน หญิง 7,743 คน มีความหนาแน่นประชากรเฉลี่ย 984.30 คนต่อตารางกิโลเมตร

สังคม

ประชากรส่วนใหญ่สามารถอ่านออกเขียนได้ จบการศึกษาภาคบังคับ ร้อยละ 62 และกำลังศึกษาต่อในระดับต่าง ๆ อีกร้อยละ 23

ศาสนา

มีวัด 2 แห่ง ได้แก่ วัดใหม่ผดุงเขต หมู่ที่ 3 วัดป่ามณีกาญจณ์ หมู่ที่ 3 
นอกจากนี้ยังมีวัดจีน (ศาลเจ้า) อีก 1 แห่ง

สาธารณสุข

สถานีอนามัย 1 แห่ง ได้แก่ สถานีอนามัยตำบลศาลากลาง

โทรคมนาคม

โทรศัพท์เข้าถึงทั้ง 6 หมู่บ้าน

ไฟฟ้า

ไฟฟ้าเข้าถึงทั้ง 6 หมู่บ้าน

แหล่งน้ำที่สร้างขึ้น

บ่อน้ำประปาและบ่อน้ำบาดาลรวม 8 แห่ง
ศาสนาบาไฮ

ศาสนาบาไฮ หรือลัทธิบาไฮ (อาหรับ: الدّين البهائي‎; อังกฤษ: Bahá'í Faith) เป็นศาสนาเอกเทวนิยมที่แยกตัวออกมาจากลัทธิบาบีในปี ค.ศ. 1863 ถือกำเนิดในจักรวรรดิเปอร์เซีย (ปัจจุบันอยู่ในอาณาเขตของประเทศอิหร่าน) ศาสดาคือพระบะฮาอุลลอฮ์ (พ.ศ 2360-2435) ศูนย์กลางบาไฮโลกอยู่ที่เมืองไฮฟา มีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด 2 แห่ง คือ พระสถูปของพระบะฮาอุลลอฮ์อยู่ที่เมืองอัคคา และพระสถูปของพระบาบอยู่ที่เมืองไฮฟา ประเทศอิสราเอล ปัจจุบันเป็นศาสนาที่เผยแผ่ได้กว้างขวางเป็นอันดับสองของโลก โดยมีศาสนิกชนกว่า 5 ล้านคนทั่วโลก บาไฮศาสนิกชนมาจากภูมิหลังที่แตกต่างกัน และอาศัยอยู่ในแทบทุกประเทศทั่วโลก

วันสำคัญทางศาสนา

งานฉลองบุญ 19 วัน อัยยัมมีฮา วันศักดิ์สิทธิ์

รูปสัญลักษณ์ทางศาสนา

ตัวอักษรคำว่า "ยาบา-ฮาอุลลาห์ภา" ซึ่งเขียนตามแบบภาษาอาหรับ เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงความสัมพันธ์ ระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์

ฐานะของศาสนาในปัจจุบัน

ศาสนาบาไฮนับตั้งแต่ท่านโชกิ เอฟเฟนดี ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2500 ระบบสืบตำแหน่งแทนก็เป็นอันสิ้นสุด ชาวบาไฮจึงได้จัดตั้งองค์กรมาบริหารศาสนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2506 แบ่งเป็น 3 ระดับ จากต่ำไปหาสูง คือ ธรรมสภาท้องถิ่น ธรรมสภาแห่งชาติ ธรรมสภายุติธรรมสากล
ศาสนาบาไฮ ถึงแม้จะเป็นขบวนการศาสนาใหม่ล่าสุด แต่ก็กำลังเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันมีศาสนิกของศาสนาบาไฮอยู่เกือบทั่วทุกมุมโลก โดยมีศาสนิกประมาณ 10 ล้านคน มี ธรรมสภาแห่งชาติไม่น้อยกว่า 148 แห่ง มีธรรมสภาท้องถิ่นไม่น้อยกว่า 30,304 แห่ง และมีการแปลคัมภีร์ศาสนาบาไฮออกเป็นภาษาต่างๆ ไม่น้อยกว่า 756 ภาษา โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา มีสำนักสาขาอยู่ทุกรัฐ และสำนักงานใหญ่ที่เมืองวิลเมตต์ บนฝั่งทะเลสาบมิชิแกน ใกล้เมืองชิคาโก แม้ในประเทศไทยก็มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ทาวน์ อิน ทาวน์ กรุงเทพฯ และยังมีสาขาต่างจังหวัดที่ เชียงใหม่ สงขลา และยโสธร อีกด้วย
ดนตรีคลาสสิก

ดนตรีคลาสสิก (อังกฤษ: Classical music) เป็นรูปแบบหนึ่งของดนตรี ซึ่งมักจะหมายถึงดนตรีที่เป็นศิลปะของตะวันตก 
การแสดงดนตรีคลาสสิกจะใช้เครื่องดนตรี 4 กลุ่ม กลุ่มแรก คือ เครื่องสาย (String) แบ่งออกเป็น ไวโอลิน วิโอลา เชลโล และดับเบิลเบส กลุ่มที่สอง คือ เครื่องลมไม้ (Woodwind) เช่น ฟลูต คลาริเน็ต โอโบ บาสซูน ปิคโคโล กลุ่มที่สาม คือ เครื่องลมทองเหลือง (Brass) เช่น ทรัมเป็ต ทรอมโบน ทูบา เฟรนช์ฮอร์น กลุ่มที่สี่ คือ เครื่องกระทบ (Percussion) เช่น กลองทิมปานี ฉาบ กลองใหญ่ (Bass Drum) กิ๋ง (Triangle) เมื่อเล่นรวมกันเป็นวงเรียกว่าวงดุริยางค์หรือ ออร์เคสตรา (Orchestra) ซึ่งมีผู้อำนวยเพลง (conductor) เป็นผู้ควบคุมวง
เกาเกา

เกาเกา (จีนตัวย่อ: 高高) เป็นหมีแพนด้ายักษ์ เพศผู้ในสวนสัตว์ซานดิเอโก (San Diego Zoo)

ประวัติ

เกาเกาเกิดในป่าของประเทศจีนในประมาณปีพ.ศ. 2535 และจากนั้นถูกส่งตัวไปยัง Fengtongzhai Nature Reserve ในปีพ.ศ. 2536
ในปีพ.ศ. 2537 เกาเกาจะได้ถูกส่งตัวไปยังป่าแต่เนื่องจากความยุ่งยากวุ่นวาย มันจึงถูกส่งตัวไปยังศูนย์อนุรักษ์แพนด้าอู่หลง (Wolong Panda Conservation Center) ในปีพ.ศ. 2545 
เกาเกามาถึงสวนสัตว์ซานดิเอโก ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2546 แทนที่ซือซือ เพื่อเป็นเพื่อนกับไป๋ยหวิน
ธีร์ วณิชนันทธาดา

เพลง

เพลง"ยิ่งชัดเจน" เพลงประกอบละคร เรื่อง รักซ่อนรส
เก้าเอี้ยงจินเก็ง

เก้าเอี้ยงจินเก็ง (จีนตัวย่อ: 九阳真经; จีนตัวเต็ม: 九陽真經; พินอิน: Jiǔ Yáng Zhēn Jīng จิ่วหยางเจินจิง) เป็นวิชาฝีมือในนิยายกำลังภายในของกิมย้งเรื่อง มังกรหยก ภาค 2 และ ดาบมังกรหยก โดยปรากฏในเรื่อง มังกรหยกภาค 2 ในตอนท้ายเรื่อง นอกจากนี้ยังพบเห็นได้มากมายในนิยายกำลังภายในเก่า ๆ หลายเรื่อง จนยากจะแยกแยะว่าใครเป็นต้นกำเนิดให้วิชานี้ โดยมีคำเล่าลือว่าวิชานี้เป็นของท่านฮุ่ยเคอที่ได้รับสืบทอดมาจากปรมาจารย์ตั๊กม้อ ซึ่งจะจริงเท็จขนาดไหนยังมิอาจพิสูจน์ได้

การปรากฏ

จากนิยายดาบมังกรหยก วิชาในคัมภีร์เก้าเอี้ยงปรากฏครั้งแรกในตอนที่เอี้ยก้วย เซียวเล้งนึ้ง และก๊วยเซียงไปเที่ยวเล่นบนเขาฮั้วซัว บังเอิญพบเจอกับเซียวเซียงจือ กับ อีเคอซี ที่แอบเข้าไปลักลอบเอาคัมภีร์ลังกาวสูตรจากหอคัมภีร์วัดเสาหลินมา หลวงจีนกั๊กเอี้ยงและเตียกุนป้อ (เตียซำฮงตอนเด็ก) จึงติดตามมาขอทวงคืนคัมภีร์จนทำให้เกิดต่อสู้กัน ตอนนี้เองที่พิสูจน์ได้ว่าเก้าเอี้ยงหนึ่งในวิชาที่กล้าแข็งในสายลมปราณ จากปากคำของเอี้ยก้วยที่บอกว่า วิชาตัวเบาของหลวงจีนรูปนี้ ไม่แน่จะเหนือกว่าเรากับเล้งยี้ แต่ยังฉุดบุรุษหนุ่มอีกผู้หนึ่ง ถึงกับวิ่งตามหน้าผาไหล่เขาด้วยความรวดเร็วปานเหินบิน ความลึกล้ำของกำลังภายใน ต้องทัดเทียมอิดเต็งไต้ซือ ก๊วยแป๊ะแปะได้ทีเดียว
เก้าเอี้ยงปรากฏอีกครั้งในเรื่องดาบมังกรหยกในตอนที่เตียบ่อกี้ได้ผ่าตัดช่วยเหลือชะนีแก่ตัวหนึ่ง แล้วพบเจอคัมภีร์ฉบับนี้ในท้องของมัน ซึ่งเตียบ่อกี้ไม่ทราบว่าแท้จริงแล้ว ชะนีตัวนี้เป็นชะนีของอีเคอซีที่แอบเอาคัมภีร์ลังกาวสูตรยัดใส่ไว้ในท้องของมันนั่นเอง
จากเรื่องสำนักพยัคฆ์มังกร เรียกว่าพลังเก้าสุริยัน (九陽神功)
ตัวพ่อเรียกพ่อ

เนื้อเรื่องโดยย่อ

ตั๋วคอนเสิร์ตใหญ่เต็มรูปแบบรอบเดียวเท่านั้นของวงศิลปินหญิงชื่อดังจากญี่ปุ่น ที่แฟนคลับคนไหนก็อยากดู และแน่นอนมันเป็นวงโปรดของเธอคนนี้ ป.ปลา (ณัฐธยาน์ องค์ศรีตระกูล) ลูกสาวของ โป้ง (วรเวช ดานุวงศ์) ที่ไม่อยากพลาดด้วยเช่นกัน ไม่ใช่แค่มีเงินอย่างเดียวแล้วจะซื้อได้ มันต้องวางแผน ต้องอยู่ให้ถูกที่ ถูกเวลา ถูกจังหวะ มีลูกล่อลูกชน เพียงแค่คลิก อย่าให้พลาดแม้แต่วินาทีเดียว แต่นั่นไง .... เรื่องแค่นี้มีหรือที่โป้งจะไม่พลาด จบเห่กันงานนี้ ตั๋วของลูกสาวสุดที่รักขายหมดไปแล้วจ้า ฝันพังทลาย สูญสลายในพริบตา เฮ้ย แต่มันต้องมีทางสิ แค่ตั๋วใบเดียวมันจะได้มายากอะไรขนาดนั้น แต่เอาเถอะ สีสันของชีวิต คือการใกล้ชิดอุปสรรค ว่าแล้วเขาก็เลยเกณฑ์กลุ่มเพื่อนตัวพ่อสุดเพี้ยน ไล่ตั้งแต่เจ้าของค่ายมวย นักมวยต่างชาติ ครูสอนเต้นแอโรบิก ยันไปถึงบรรณาธิการหนังสือ มาช่วยสร้างสีสันให้ชีวิตเพียบ เราจะรวมพลังทำทุกอย่างเพื่อคว้าตั๋วใบนั้นมาครองให้จงได้
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดน่าน)

ประวัติ

ตำบลห้วยโก๋นเดิมขึ้นกับอำเภอทุ่งช้าง ส่วนตำบลขุนน่านเดิมขึ้นกับอำเภอบ่อเกลือ ทางราชการได้รวมพื้นที่ทั้ง 2 ตำบล เพื่อตั้งเป็นอำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน เป็นกรณีพิเศษโดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ ตามโครงการจัดตั้งอำเภอเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในมหามงคลวโรกาสจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี เมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ประคอง นิมมานเหมินท์

ความชำนาญพิเศษ

ภาษาไทย, ภาษาบาลีและสันสกฤต, ภาษาถิ่น, วรรณคดีไทย (วรรณกรรมโบราณ) , คติชนวิทยา, วรรณกรรมท้องถิ่น, นิทานพื้นบ้าน, วรรณกรรมชนชาติไท, ชาติพันธุ์วิทยา
พรศักดิ์ ศรีอมรศักดิ์

ประสบการณ์ด้านการบริหาร

พ.ศ. 2546                       ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา คณะเภสัชศาสตร์
พ.ศ. 2548                       ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายประกันคุณภาพการศึกษา คณะเภสัชศาสตร์
พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2550     ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายวิจัยและพัฒนา คณะเภสัชศาสตร์
พ.ศ. 2549 – พ.ศ. 2553     กรรมการประจำสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยศิลปากร
พ.ศ. 2551                       รองคณบดีฝ่ายวิจัยและพัฒนา คณะเภสัชศาสตร์
พ.ศ. 2552 – พ.ศ. 2555     รองคณบดีฝ่ายวิจัยและระบบสารสนเทศ คณะเภสัชศาสตร์
พ.ศ. 2553 – พ.ศ. 2559     กรรมการประจำศูนย์คอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
พ.ศ. 2554 – พ.ศ. 2559     ที่ปรึกษาประจำสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยศิลปากร
พ.ศ. 2556 – พ.ศ. 2559     รองคณบดีฝ่ายวิจัยและวิเทศสัมพันธ์ คณะเภสัชศาสตร์
พ.ศ. 2560 – พ.ศ. 2561     รักษาการผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยศิลปากร
พ.ศ. 2560 – พ.ศ. 2561     กรรมการสภามหาวิทยาลัยศิลปากร (ประเภทผู้บริหาร)
พ.ศ. 2561                       เลขานุการสภามหาวิทยาลัยศิลปากร
พ.ศ. 2560 – พ.ศ. 2562     รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยศิลปากร
กองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์

กองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ มีชื่อเต็มว่า กองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ตั้งอยู่ที่ค่ายพรหมโยธี อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เป็นหน่วยทหารรักษาพระองค์ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง มีสถานที่ท่องเที่ยวและกิจกรรมท่องเที่ยวที่สำคัญ คือสนามกอล์ฟ กิจกรรมทางทหารต่าง ๆ ชมรมขี่ม้า ชมรมยิงปืน ศูนย์กีฬาพิพิธภัณฑ์และอนุสาวรีย์ทหารหาญ พุทธสถานและอุทยานธรรม

ในทางการเมือง

ในทางการเมืองหมายถึง เครือข่ายนายทหารที่มีเส้นทางเติบโตมาจากกองพลนี้ มีชื่อเรียกขานว่า "นักรบบูรพา" หรือ "บูรพาพยัคฆ์"
ปัจจุบันนายทหารที่มีเส้นทางเติบโตจาก "บูรพาพยัคฆ์" ได้แก่ พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม, พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และอดีตผู้บัญชาการทหารบก, พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และอดีตผู้บัญชาการทหารบก, พลเอก คณิต สาพิทักษ์ อดีตแม่ทัพภาคที่ 1, พลเอก ธีรชัย  นาควานิช อดีตองคมนตรี และอดีตผู้บัญชาการทหารบก, พลเอก เทพพงศ์  ทิพยจันทร์ อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม, พลเอก ณัฐ อินทรเจริญ ปลัดกระทรวงกลาโหม, พลเอก กู้เกียรติ ศรีนาคา ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก
นายทหารกลุ่มนี้เป็นกำลังสำคัญในรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 และเป็นขุมกำลังหลักในคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ รวมทั้งยังถือเป็นขั้วอำนาจสำคัญทางฝ่ายทหารที่มีอิทธิพลต่อรัฐบาลสมัคร, รัฐบาลสมชาย, รัฐบาลอภิสิทธิ์ และรัฐบาลยิ่งลักษณ์
คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล

ติดต่อกับคณะ

สำนักงาน คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ถนนพุทธมณฑลสาย 4 ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม 73170 โทร.02-8002840-70 โทรสาร 02-4419738
มารีศ

ลักษณะหัวโขน

กายสีขาว สวมมงกุฎ 3 กลีบ
แหวนปราบมาร

เรื่องย่อ

เมื่อครั้งบรรพกาล มีของวิเศษอยู่ 12 ชิ้น ที่ถูกเล่าขานเป็นตำนานโด่งดัง เช่น ดาบฟ้าฟื้น, เกราะเพชรเจ็ดสี, ขวานรามสูร, ปี่พระอภัย หากตกในมือเหล่าร้ายจะก่อให้เกิดมหันตภัยครั้งใหญ่ขึ้น ทั้งสรวงสวรรค์ และโลกมนุษย์ มหาธรรมเทพ เทพผู้ยิ่งใหญ่เล็งเห็นถึงปัญหานี้ ตัดสินใจสร้างกรุเจดีย์ล่องหนเพื่อใช้รวบรวม "ของวิเศษแห่งโลกธาตุทั้ง 12"  โดยเจดีย์ล่องหนจะอยู่ระหว่างโลกกับสวรรค์เท่านั้น ซึ่งจะปรากฏขึ้นทุก ๆ 400 ปี ท่านได้สละบารมีธรรมของตนเป็น 2 ส่วน คือ ภูติหมัดภูผา ผู้มีพลังในการต่อยสูงจนแผ่นดินทลายได้ และภูติบาทาวายุ ผู้มีพลังในการเตะมากขนาดทำให้เกิดลมพายุได้ ภูติทั้งสองสิงสถิตอยู่ใน แหวนภูผาวายุ ที่อยู่บนยอดเจดีย์ล่องหน เพื่อปกปักษ์ของวิเศษทั้ง 12 ชิ้น
พระเจ้าอีจงแห่งโครยอ

พระเจ้าอีจงแห่งโครยอ (เกาหลี: 의종, ฮันจา: 毅宗, MC: Uijong, MR: Ŭijong ค.ศ. 1127-ค.ศ. 1173) จักรพรรดิองค์ที่ 18 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1146-ค.ศ. 1170) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอินจง กับสมเด็จพระราชินีคงเย เมื่อพระเจ้าอินจงสวรรคตในค.ศ. 1146 องค์ชายวังฮย็อนจึงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา
พระเจ้าอึยจงทรงสนพระทัยในศิลปะและสถาปัตยกรรม มีพระราชโองการให้สร้างพระตำหนักขุดอุทยานในวังอันงดงาม ทำให้ทรงละเลยราชกิจ หลังจากที่โครยอสงบสุขปลอดการรุกรานจากราชวงศ์เหลียว ทำให้สถานะของขุนนางฝ่ายทหารตกต่ำลง พระเจ้าอึยจงทรงสนับสนุนขุนนางฝ่ายพลเรือนมากกว่าฝ่ายทหารเพราะทรงเห็นว่าขุนนางฝ่ายทหารนั้นป่าเถื่อนขณะที่ขุนนางฝ่ายพลเรือนนั้นสามารถสัมผัสความงามของสิ่งรอบข้างได้ ขุนนางฝ่ายทหารถูกดูแคลนว่ามีศักดิ์ศรีตำกว่าขุนนางฝ่ายพลเรือน ทำให้เกิดเหตุการณ์ลบหลู่ขุนนางฝ่ายทหารผู้ใหญ่ เช่น คิมทนจุงบุตรชายของคิมบูชิกขุนนางฝ่ายพลเรือนจุดไฟเผาหนวดของจองจุงบูขุนนางฝ่ายทหารชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่ง และมีขุนนางฝ่ายทหารชั้นผู้ใหญ่อีกคนถูกขุนนางฝ่ายพลเรือนชั้นผู้น้อยตบใบหน้า สร้างความอัปยศและความคับแค้นแก่บรรดาขุนนางฝ่ายทหารเป็นอย่างมาก
ในค.ศ. 1170 พระเจ้าอึยจงเสด็จออกไปยังวัดโพฮย็อน (보현원, 普賢院) นอกเมืองแคซอง นายพลจองจุงบู (정중부, 鄭中夫) ลีอีบัง (이의방, 李義方) และลีโค (이고, 李高) ที่อารักขาขบวนเสด็จนั้น ใด้ก่อกบฏขึ้นและประกาศว่า ให้ขุนนางฝ่ายพลเรือนทุกคนจงตายเสียเถอด แล้วขุนนางฝ่ายทหารก็เข้าสังหารหมู่ขุนนางฝ่ายพลเรือนไปทั้งราชสำนัก เหลือเพียงพระเจ้าอึยจงซึ่งทรงถูกปลดลงจากราชบัลลังก์เนรเทศพระองค์ไปยังเกาะโคเจ (거제도, 巨濟島) และองค์ชายรัชทายาทพระโอรสก็ถูกเนรเทศไปเกาะจินโด คณะปฏิวัติตั้งองค์ชายอิกยาง (익양후, 翼陽侯) พระอนุชาของพระเจ้าอึยจง เป็นพระเจ้ามยองจง เป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองแบบเผด็จการทหาร (무신정변, 武臣政變) ของเกาหลีไปอีกร้อยกว่าปี
ในค.ศ. 1173 ขุนนางที่สนับสนุนพระเจ้าอึยจงได้ก่อกบฏเพื่อคืนบัลลังก์แก่พระเจ้าอึยจงแต่ไม่สำเร็จ จองจุงบูจึงเดินทางมายังเกาะโคเจ ร่วมดื่มน้ำจันท์กับพระเจ้าอึยจงอดีตจักรพรรดิ เมื่อพระเจ้าอึยจงทรงเมาแล้ว ก็จับพระองค์มัดไว้ห่อด้วยเสื่อ จับโยนลงน้ำจนพระเจ้าอึยจงสวรรคต
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่ไม่ได้การรับรอง

คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งมาเก๊า ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) และมีความพยายามที่จะลงทะเบียนกับไอโอซีมาโดยตลอด แต่ยังคงไม่มีการรับรองอย่างเป็นทางการ ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิก ภายใต้ชื่อ  มาเก๊าของจีน อย่างไรก็ตาม ยังได้เข้าแข่งขันในกีฬาพาราลิมปิก เช่นเดียวกับ  หมู่เกาะแฟโร ที่มีการรับรองคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ
ประเทศอื่นๆ ที่คณะกรรมการโอลิมปิกยังไม่ให้การรับรอง ประกอบด้วย  คาตาโลเนีย  ยิบรอลตา  เฟรนช์โปลินีเซีย  นีอูเอ  โซมาลิแลนด์  นิวแคลิโดเนีย  เคอร์ดิสถาน  ไซปรัสเหนือ  อับคาเซีย  ชาวอเมริกันพื้นเมือง หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  แองกวิลลา  มอนต์เซอร์รัต และ  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
เครื่องหมายตั้งบันไดเสียง

เครื่องหมายตั้งบันไดเสียง หรือ คีย์ดนตรี หรือ คีย์ (อังกฤษ: key signature) คือกลุ่มของชาร์ปหรือแฟลต (หรือเนเชอรัลในบางกรณี) ที่กำกับบนบรรทัดห้าเส้น เป็นตัวบ่งบอกให้เล่นตัวโน้ตสูงขึ้นหรือต่ำลงครึ่งเสียง (semitone) ตามตำแหน่งที่กำหนดหากไม่มีเครื่องหมายอื่นอยู่ก่อน แทนที่จะเป็นเสียงตัวโน้ตปกติ การกำหนดบันไดเสียงเช่นนี้จะมีผลทั้งบรรทัดจนกว่าจะมีการเปลี่ยนคีย์ใหม่ เครื่องหมายตั้งบันไดเสียงมักพบได้ทั่วไปถัดจากกุญแจประจำหลักในตำแหน่งเริ่มบรรทัดใหม่ หรือปรากฏที่ส่วนอื่นบนบรรทัดเช่นหลังจากดับเบิลบาร์ (double bar) เป็นต้น

ตัวอย่างการใช้งาน

ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นบันไดเสียงของ B major
และบันไดเสียงนี้สามารถใช้เครื่องหมายตั้งบันไดเสียงกำกับได้ดังนี้
จุดประสงค์ของการใช้เครื่องหมายตั้งบันไดเสียงก็เพื่อลดจำนวนเครื่องหมายกำกับเสียงที่แทรกอยู่ในบรรทัดห้าเส้น ทำให้อ่านง่ายขึ้น โดยหลักการเบื้องต้น เครื่องหมายตั้งบันไดเสียงสามารถกำกับที่ตำแหน่งสูงต่ำใดๆ ก็ได้บนบรรทัดห้าเส้น เขียนรวมกันที่ต้นบรรทัด แล้วถอดเครื่องหมายที่ตัวโน้ตออก หรือปรับด้วยเครื่องหมายกำกับเสียงอื่นให้ตรงตามความเป็นจริง
การใช้เครื่องหมายตั้งบันไดเสียงจะทำให้เกิดผลต่อตัวโน้ตที่ต่อจากนั้นหลายห้อง หรือทั้งบรรทัด หรือแม้แต่ทั้งเพลง เว้นแต่จะถูกยกเลิกโดยเครื่องหมายตั้งบันไดเสียงกลุ่มอื่น ตัวอย่างเช่น จากเครื่องหมายตั้งบันไดเสียง B major ข้างต้น โน้ตเสียง A (เสียง ลา) ที่อยู่หลังจากเครื่องหมายตั้งบันไดเสียงในทุกอ็อกเทฟ (octave) จะต้องเล่นเป็นเสียง A♯ ทั้งหมด หากไม่มีเครื่องหมายกำกับเสียงตัวอื่นมาปรับเปลี่ยนโน้ตตัวนั้น
ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างการยกเลิกบันไดเสียงที่กำหนดไว้ก่อนหน้าในบรรทัดเดียวกัน จาก C minor ไปเป็น E major เครื่องหมายนี้ ♮ เรียกว่าเนเชอรัล (natural) ใช้สำหรับแปลงเสียงให้กลับมาเป็นปกติ
ธงชาติโตโก

ธงชาติโตโก มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 500 ส่วน ยาว 809 ส่วน (หรือสัดส่วน 1:1.618 ซึ่งมีชื่อเรียกเฉพาะว่า สัดส่วนสี่เหลี่ยมผืนผ้าทองคำ) ภายในแบ่งเป็นริ้วสีเขียวสลับสีเหลือง 5 ริ้ว เป็นสีเขียว 3 ริ้ว สีเหลือง 2 ริ้ว ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีแดง กว้างยาวเท่ากับ 3 ใน 5 ของความกว้างธงชาติ ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 1 ดวง ธงนี้ใช้สีพันธมิตรแอฟริกาเป็นหลักในการออกแบบ ส่วนรูปแบบธงนั้นคล้ายกับธงชาติไลบีเรีย ซึ่งได้รับอิทธิพลจากธงชาติสหรัฐอเมริกาอีกทอดหนึ่ง ออกแบบโดยอาห์ยี พอล (Ahyi Paul) ศิลปินชาวโตโก  และเริ่มใช้เป็นธงชาติในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2503 อันเป็นวันที่โตโกประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส