google/wiki40b huggingface dataset:
มะกล่ำตาหนู

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

มะกล่ำตาหนูเป็นพรรณไม้เถา ลำต้นเล็ก มีขนสั้น ๆ ขึ้นประปราย ใบเป็นใบรวม มีใบย่อยเรียงสลับกันคล้ายขนนก ยาวประมาณ 3.8-10 ซม. ใบย่อยเป็นรูปกลมถึงรี ปลายใบแหลมมน โคนใบกลมมน ขอบใบเรียบ ผิวใบเกลี้ยง ใบมีขนาดยาว 5-20 ม.ม. กว้างประมาณ 3-8 ม.ม. ใต้ท้องใบมีขนเล็กน้อย ดอกเป็นช่อตามบริเวณง่ามใบ ดอกมีกลีบเลี้ยงเป็นสีเขียวเรียงซ้อนกันตามเข็มนาฬิกา กลีบมีรอยหยัก 4 รอย สีขาว ผิวข้างนอกมีขนนุ่มปกคลุม ผลเป็นฝัก พองเป็นคลื่นเมล็ด ฝักเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ฝักอ่อนมีสีเขียว เนื้อเปลือกฝักจะเหนียว เมื่อแก่จะแตกอ้าออกจากกัน ข้างในมีเมล็ด 1-5 เมล็ด เมล็ดเป็นรูปกลมรี สีแดง บริเวณขั้วมีจุดสีดำ ผิวเรียบเกลี้ยง เมล็ดเหนียวและแข็ง

พิษ

พิษที่มีอยู่ในมะกล่ำตาหนูเป็นพิษที่คล้ายกับไรซินที่เรียกว่าเอบริน (abrin) ประกอบไปด้วยโปรตีนย่อยของตัวคือ A และ B สาย B จะทำให้การแพร่เข้าสู่เซลล์ของเอบรินสะดวกขึ้นด้วยการพันเข้ากับโปรตีนขนส่งบนพลาสมา เมมเบรนซึ่งจะช่วยขนส่งพิษเข้าสู่เซลล์ ภายในเซลล์สาย A จะป้องกันการสังเคราะห์โปรตีนด้วยการหยุดยั้งการทำงานของ 26S ของไรโบโซม หนึ่งโมเลกุลของเอบรินสามารถหยุดการทำงานของไรโบโซมได้ถึง 1,500 ไรโบโซมต่อวินาที นอกจากนี้ยังมีสารแอกกลูตินิน (Abrus agglutinin) ซึ่งพบได้ในสารสกัดน้ำของเมล็ดมะกล่ำตาหนู มีฤทธิ์ทำให้เม็ดเลือดแดงในเลือดคนจับตัวกัน อาการเมื่อได้รับพิษจะแสดงเช่นเดียวกับไรซิน ยกเว้นเอบรินจะแสดงอาการออกมาหลายรูปแบบมากกว่า เอบรินสามารถทำให้ถึงตายได้เมื่อได้รับน้อยกว่า 3 μg
มะกล่ำตาหนูถูกเรียกว่า "kudri mani" ในภาษาทมิฬและถูกใช้ในหลักการณ์แพทย์สิทธะมากว่าหนึ่งร้อยปี สิทธะชาวทมิฬรู้ถึงพิษของมะกล่ำตาหนูและเสนอวิธีทำให้บริสุทธิ์หรือที่เรียกว่า "suththi seythal" การต้มเมล็ดในนมและตากแห้งจะช่วยกำจัดพิษได้

การใช้ประโยชน์

ในรากมีสารที่มีรสหวานคล้ายชะเอม ใช้เป็นยาทาภายนอก แก้กลากเกลื้อน ฆ่าพยาธิผิวหนัง ฝีมีหนอง รากมีรสหวาน ใช้แก้เจ็บคอ หลอดลมอักเสบ ใบมีรสหวาน ใช้แก้เจ็บคอขับปัสสาวะ น้ำหนักของเมล็ดมะกล่ำตาหนู 1 เมล็ดใช้เทียบเป็นหน่วยกล่อมในมาตราชั่งตวงวัดโบราณ โดย 4 เมล็ดข้าวเปลือกเป็น 1 กล่อม และ 2 กล่อมเป็น 1 กล่ำ
อาคารขุนอำไพพาณิชย์

ประวัติศาสตร์

อาคารขุนอำไพพาณิชย์ เดิมเป็นบ้านเก่าของขุนอำไพพาณิชย์ กับนางอำไพพาณิชย์ ภริยา ซึ่งเป็นคหบดีรุ่นเก่าชาวศรีสะเกษ ก่อสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2468 โดยช่างชาวเวียดนาม (ญวน) และจีน อาคารได้รับอิทธิพลของศิลปะและสถาปัตยกรรมแบบญวนผสมจีน
ขุนอำไพพาณิชย์เป็นคหบดีในพื้นที่ ประกอบธุรกิจค้าขายมีความมั่งคั่ง และสร้างอาคารขุนอำไพพาณิชย์ขึ้นบริเวณย่านตลาดใน (ย่านตลาดเก่า) ซึ่งเป็นย่านธุรกิจศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการค้ายุคแรก ๆ ของเมืองศรีสะเกษ
หลังการเสียชีวิตของขุนอำไพพาณิชย์และภริยา ผู้สืบทอดสกุลนาคสีหราชคือนายหงษ์ทอง นาคสีหราช อาคารหลังนี้ได้รับการตกทอดเป็นมรดกให้กับนางเฉลา ช.วรุณชัย บุตรบุญธรรม ซึ่งเดิมเป็นหลานแต่นำมาชุบเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมเนื่องจากขุนอำไพพาณิชย์ไม่มีบุตร หลังจากนั้นอาคารขุนอำไพพาณิชย์ก็ได้ตกทอดมายังทายาทตระกูลนาคสีหราชอีกหลายรุ่น จนถึงปัจจุบัน ซึ่งได้มีการอนุรักษ์อาคารมรดกที่บรรพบุรุษได้สร้างขึ้นและส่งมอบมาให้ไว้เป็นอย่างดี จนกระทั่งองค์กรต่าง ๆ และหน่วยงานราชการได้เข้ามาร่วมสนับสนุนการอนุรักษ์ตามลำดับ เนื่องจากเล็งเห็นคุณค่าและความสำคัญ ความโดดเด่นด้านศิลปะ สถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ของอาคารดังกล่าว

สถาปัตยกรรมและองค์ประกอบ

อาคารขุนอำไพพาณิชย์ มีลักษณะเป็นอาคารแบบตึกแถว สร้างแบบปราศจากฐานรากด้วยการก่ออิฐ (แบบครึ่งแผ่น) ถือปูน 2 ชั้น แต่ละชั้นแบ่งเป็น 6 คูหา ชั้นล่างปูพื้นด้วยกระเบื้องอิฐแดง ทางเข้าทำเป็นประตูบานพับแบบประตูเฟี้ยม จำนวน 6 ช่อง โดยเปิดแยกข้างละ 3 บานสำหรับแต่ละช่องคูหา เหนือประตูเป็นกรอบวงโค้ง จากชั้นล่าง มีบันไดสำหรับการเดินขึ้น-ลง 2 ทาง
ชั้นบนปูพื้นด้วยไม้เนื้อแข็ง บางคูหาก่อเป็นผนังทึบมีช่องหน้าต่าง บางคูหาเป็นผนังทึบที่มีช่องประตู เปิดรับออกสู่ระเบียงพื้นไม้ชั้นบน ซึ่งยื่นออกมาจากตัวอาคาร 1 เมตร เหนือหน้าต่างและประตูเป็นกรอบวงโค้ง โครงสร้างส่วนหลังคาด้านกว้างมีลักษณะเป็นหน้าจั๋วก่ออิฐฉาบปูนเรียบ มุงหลังคาด้วยสังกะสี

การใช้ประโยชน์ในปัจจุบัน

หลังจากขุนอำไพพาณิชย์ถึงแก่กรรมแล้ว อาคารหลังนี้ได้เปิดให้เช่าเป็นที่พักอาศัยและประกอบการค้าเป็นเวลานานร่วม 40 ปี จนในปี 2523 อาคารมีสภาพชำรุดมาก อาจเป็นอันตรายต่อผู้พักอาศัยได้ เทศบาลเมืองศรีสะเกษจึงประกาศเป็นเขตหวงห้ามตั้งแต่บัดนั้น
จนกระทั่งกรมศิลปากร โดยสำนักงานโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่ 9 นครราชสีมา (ในขณะนั้น) ได้เข้ามาดำเนินการบูรณะ และขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2538
ปัจจุบันบ้านหรืออาคารขุนอำไพพาณิชย์ เปิดให้นักท่องเที่ยวและผู้ที่สนใจเข้าชมได้ ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งเรียนรู้ที่บอกเล่าถึงความเป็นอยู่ของคหบดีชาวศรีสะเกษเมื่อเกือบร้อยปีก่อนได้เป็นอย่างดีโดย ชั้นบนได้จัดแสดงข้าวของเก่าแก่บางส่วนของขุนอำไพพาณิชย์ รวมถึงรูปภาพและประวัติของท่านเจ้าของบ้านเป็นข้อมูลให้ผู้สนใจได้อ่าน ส่วนชั้นล่างเปิดเป็นร้านค้าจำหน่ายสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) ของจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดใกล้เคียง
โก อิโนอูเอะ

โก อิโนอูเอะ (ญี่ปุ่น: 井上 剛 โรมาจิ: Inoue Gō) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น บ้านเกิดอยู่ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เกิดวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1978 กรุ๊ปเลือดเอ
ศาลแรงงาน (ประเทศไทย)

ศาลแรงงาน จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 เปิดทำการเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2523 โดย มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นศาลชำนัญพิเศษ พิจารณาพิพากษาคดีแรงงาน ซึ่งมีความแตกต่างจากอรรถคดีทั่วไป
การดำเนินกระบวนพิจารณาคดีในศาลแรงงาน จะใช้วิธีไกล่เกลี่ย และการระงับข้อพิพาทเป็นหลัก หากคู่กรณี (นายจ้าง-ลูกจ้าง) ไม่สามารถตกลงกันได้ ศาลก็จะพิจารณาตัดสินชี้ขาดตามบัญญัติแห่งกฎหมาย โดยคำนึงถึงความเป็นธรรม และความสงบเรียบร้อย

เขตอำนาจศาล

ศาลแรงงานกลางมีฐานะเป็นศาลชั้นต้น สังกัดสำนักงานศาลยุติธรรม ศาลแรงงานกลางมีเขตอำนาจครอบคลุมพื้นที่ 6 จังหวัด คือ กรุงเทพมหานคร นนทบุรี ปทุมธานี นครปฐม สมุทรสาคร และสมุทรปราการ และในระหว่างที่ยังไม่ได้จัดตั้งศาลแรงงานภาคหรือศาลแรงงานจังหวัดนั้น ศาลแรงงานกลางมีอำนาจครอบคลุมพี้นที่ทั่วราชอาณาจักร
ปัจจุบันศาลแรงงานกลาง มีสาขาจำนวน 4 สาขา และมีศาลแรงงานภาค จำนวน 9 ภาค ทั่วประเทศ
เฮคเลอร์แอนด์คอช ยูเอสพี

ประวัติ

ปืนพกรุ่นนี้ได้ออกแบบตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 โดยวัตถุประสงค์เพื่อใช้ประจำการในกองทัพและตำรวจในสหรัฐ โดยปืนชนิดนี้ได้ออกแบบ และทดลองอย่างมีคุณภาาพ โดยใช้ระบบการผลิตยุทโธปกรณ์ OHWS ที่มาจากความต้องการของหน่วยรบบัญชาการพิเศษของสหรัฐอเมริกา โดยจะนำมาใช้แทนปืนพก เอ็มเค 23 มอต 0 ยูเอสพีเริ่มทดลองผลิตในปี พ.ศ. 2535 โดยระบบการผลิตแบบ OHWS และการออกแบบได้เสร็จสิ้นในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน จากนั้นจึงเริ่มผลิตอย่างจริงจังตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 และยังผลิตอยู่จนถึงปัจจุบัน โดยปืนรุ่นแรกของชนิดนี้คือ ยูเอสพี .40 ตามมาด้วย ยูเอสพี 9 และ ยูเอสพี .45 ลักษณะปืนชนิดนี้เป็นการรวมกันของ พี 7, พี 9 เอส และ วีพี 702 ส่วนการทำงานมันจะคล้ายกับบราวนิง ไฮ-พาวเวอร์ แต่ปืนชนิดนี้ผลิตด้วยโพลิเมอร์
เซ็นเซอร์ชนิดเหนี่ยวนำ

เซ็นเซอร์ชนิดเหนี่ยวนำ (อังกฤษ: inductive proximity sensor) คือ เซ็นเซอร์ประเภทหนึ่งที่ถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในงานตรวจจับวัตถุประเภทโลหะ โดยใช้หลักการเหนี่ยวนำของสนามแม่เหล็กไฟฟ้าในการทำงาน สามารถทำงานได้โดยไม่มีการสัมผัสกับตัวของวัตถุ
เจ้าจอมมารดาฉิม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ

เจ้าจอมมารดาฉิม หรือ ฉิมสิงหฬ เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ
เกีย คาร์นิวัล

รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2541-2549)

เกีย คาร์นิวัล รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2541 โดยมีเครื่องยนต์ให้เลือก 3 ขนาดคือ 2.5 ,2.9 และ 3.5 ลิตร และมีระบบเกียร์ 3 รูปแบบคือเกียร์อัตโนมัติ 4, 5 สปีด และเกียร์ธรรมดา 5 สปีด ในประเทศมาเลเซียใช้ชื่อในการขายว่า นาซา เรีย (อังกฤษ: Naza Ria) 
รุ่นนี้ ในประเทศไทยเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยบริษัทยนตรกิจ คอร์เปอเรชั่น ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก และยังพอมีให้เห็นทั่วไปตามท้องถนน จนกระทั่งได้นำมาประกอบในประเทศที่โรงงานวายเอ็มซี แอสเซมบลี เมื่อปี พ.ศ. 2547 ในรุ่น Kia Carnival MY2004 และในปีพ.ศ. 2548 ได้มีการเปลี่ยนกระจังหน้าใหม่แบบโครเมียมพร้อมด้วยเครื่องเล่น DVD โดยใช้ชื่อว่า Kia Carnival CEO II

รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2549-2557)

เกีย คาร์นิวัล รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2549 โดยมีเครื่องยนต์ให้เลือกมากถึง 5 ขนาดคือ 2.2 ,2.7 ,2.9 , 3.5 และ 3.8 ลิตร และมีระบบเกียร์ให้เลือกถึง 3 รูปแบบคือเกียร์อัตโนมัติ 5, 6 สปีด และเกียร์ธรรมดา 5 สปีด โดยเริ่มจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยใช้ชื่อในการขายว่า เกีย แกรนด์ คาร์นิวัล (อังกฤษ: Kia Grand Carnival) ซึ่งยังพบเห็นได้บ้าง และยังคงเป็นรถอีกรุ่นที่ขายดีของเกียในประเทศไทยในยุคของยนตรกิจ คอร์ปอเรชั่น โดย เกีย แกรนด์ คาร์นิวัลที่ขายในประเทศไทย เปิดตัวในปี พ.ศ. 2549 พร้อมเครื่องยนต์ดีเซล ขนาด 2.9 ลิตร CRDi เทอร์โบ อินเตอร์คลูเลอร์ 4 สูบ กำลังสูงสุด 160 แรงม้าที่ 3700 รอบต่อนาที แรงบิดสูงสุด 343 นิวตันเมตร ที่ 2000-3000 รอบต่อนาที โดยมี 2 รุ่นย่อยคือ LX และ EX ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 เกีย แกรนด์ คาร์นิวัลได้เปิดตัวรุ่นย่อยใหม่ 
เป็นรุ่น CEO 08 โดยเพิ่มกล้องมองหลัง, บันไดข้าง, ชุดแต่งลายไม้ และ เครื่องเล่น DVD และในปลายปี พ.ศ. 2552 ได้เพิ่มรุ่นย่อยใหม่เป็นรุ่น Touring โดยเป็นรุ่นที่เน้นความคุ้มค่าสูงสุด ด้วยการคัดสรรเฉพาะอุปกรณ์มาตรฐานที่จำเป็นสำหรับการใช้งาน และให้ความสำคัญด้านสมรรถนะเป็นหลัก จากนั้นในปี พ.ศ. 2554 ได้เปิดตัวรุ่นปรับโฉมโดยเปลี่ยนกระจังหน้าใหม่, ล้อลายใหม่ และเปลี่ยนกระจกมองข้างพร้อมไฟเลี้ยวในตัว และจำหน่ายเพียง 2 รุ่นคือ Touring และ CEO โดยขายมาได้เรื่อยๆ จนถึงปี พ.ศ. 2558 

ในรุ่นนี้ Carnival หรือ Sedona ในอเมริกาไม่สามารถจับตลาดครอบครัวในอเมริกาได้เลย เนื่องจากวิกฤติเศรษฐกิจ ในปี 2008 และการแข่งขันที่รุนแรง เพราะคู่แข่งพากันทะยอยเปิดตัวรถตู้รุ่นใหม่ ที่ไฉไลกว่า ทำให้ ตัวเลขยอดขายของ Sedona ไม่สวยงามนัก ปี 2006 ขายได้ 57,018 คัน พอถึงปี 2007 ตัวเลขลดลงเหลือ 40,493 คัน ปี 2008 ตัวเลขดิ่งลงเหลือ 26,915 คัน ปี 2009 ดีขึ้นเล็กน้อยเป็น 27,398 คัน พอปี 2010 ก็หล่นเหลือ 21,823 คัน ปี 2011 เพิ่มเป็น 24,047 คัน ปี 2012 ร่วงเหลือ 17,512 คัน และปี 2013 ซึ่งเป็นช่วงรอยต่อการมาถึงของรุ่นเปลี่ยนโฉม ขายได้แค่ 7,079 คัน
โรงเรียนพัฒนานิคม

ประวัติ

โรงเรียนพัฒนานิคมได้เริ่มก่อตั้งเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2504 นับถึงปัจจุบัน จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 เมื่อพุทธศักราช 2403 รัฐบาลของ ฯพณฯ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ได้ออกกฎหมายยกเลิกอาชีพขับสามล้อในกรุงเทพมหานคร(จังหวัดพระนครเดิม)
และได้อพยพครอบครัวของกรรมการสามล้อเข้าไปประกอบอาชีพเกษตรกรรมในเขตพื้นที่อำเภอพัฒนานิคม ซึ่งในขณะนั้นอำเภอพัฒนานิคมกรรมการสามล้อคนละ 25 ไร่ กรรมการสามล้อเหล่านั้น 
กรมประชาสงเคราะห์ได้จัดสรรที่ดินให้สร้างโรงเรียน มีเนื้อที่ 72 ไร่ 3 งาน 38.4 ตารางวา โดยเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (มศ.3 ) สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ และเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2504 โดยมี ฯพณฯ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ มาเป็นประธานในพิธีเปิด ซึ่งในขณะนั้นมีนายอนันต์ อ่ำพันธ เป็นครูใหญ่ต่อมาในปีพุทธศักราช 2525 กรมสามัญศึกษาให้โรงเรียนเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย(ม. 4-ม. 6 )โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี นายวิธาน สุวรรณทัต ให้เกียรติเป็นประธานในพิธิเปิดเมื่อ วันที่ 1 มิถุนายน 2525
ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2504)

ชีวิตส่วนตัว

เอร์นันเดซเป็นพ่อของฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ บัลกาซาร์
ก็อตซิลล่า ถล่ม เดสทรอยย่า ศึกอวสานก็อตซิลล่า

เรื่องย่อ

ในปี ค.ศ. 1996 หลังจากการตายของสเปชก็อดซิลลา Miki Saegusa ได้เดินทางไปพบเกาะที่กำเนิดในการตรวจสอบก็อตซิลล่า และลูกชาย แต่เธอก็พบว่าทั้งเกาะถูกทำลายไป ในฮ่องกง ก็อตซิลล่าปรากฏตัว ปกคลุมไปด้วยเรืองแสงมีผื่นขึ้นเหมือนลาวา อาละวาดก่อให้เกิดความเสียหายที่สำคัญและฆ่าพลเรือนหลายพันคน กลุ่มของผู้แทนจากกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ว่าจ้างนักศึกษาวิทยาลัย Kenichi Yamane หลานชายของ Dr. Kyohei Yamane เข้ามาทำงานที่ศูนย์ในความพยายามที่จะคลี่คลายความลึกลับของสภาวะของก็อตซิลล่า Yamane สงสัยว่า หัวใจของก็อตซิลล่า ทำหน้าที่เป็นเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ที่ผ่านการหลอมละลายนิวเคลียร์ เมื่อก็อตซิลล่ามีอุณหภูมิถึง 1,200 องศาเซลเซียส เขาจะระเบิดด้วยความเร็วเพิ่มมากขึ้นกว่าทุกอาวุธนิวเคลียร์ของโลก
การปรับใช้ต่อสู้ของยานพาหนะ JSDF ที่บินติดอาวุธด้วยอาวุธเย็นต่อต้านนิวเคลียร์ในการป้องกันครั้งนี้คือ Super X ในขณะที่นักวิทยาศาสตร์สร้างสูตรใหม่สำหรับการ Oxygen Destroyer ที่ถูกสร้างขึ้นโดย Dr. Serizawa ในปี ค.ศ. 1954
รัฐธรรมนูญเม็กซิโก

รัฐธรรมนูญเม็กซิโก มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ธรรมนูญการเมืองแห่งสหรัฐเม็กซิโก (สเปน: Constitución Política de los Estados Unidos Mexicanos) เป็นรัฐธรรมนูญเม็กซิโกฉบับปัจจุบัน ร่างในเมืองซานเตียโกเดเกเรตาโร รัฐเกเรตาโร โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญระหว่างการปฏิวัติเม็กซิโก ได้รับอนุมัติโดยสภารัฐธรรมนูญ (Constitutional Congress) เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 เป็นฉบับสืบทอดจากรัฐธรรมนูญฉบับ ค.ศ. 1857 และหลายฉบับก่อนหน้า
รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1917 ฉบับปัจจุบัน เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกในโลกที่กำหนดสิทธิทางสังคม ใช้เป็นตัวแบบสำหรับรัฐธรรมนูญไวมาร์ ค.ศ. 1919 และรัฐธรรมนูญรัสเซีย ค.ศ. 1918 บทบัญญัติที่สำคัญที่สุดบางข้อ ได้แก่ มาตรา 3, 27 และ 124 ซึ่งแสดงการเปลี่ยนแปลงลึกซึ้งในปรัชญาการเมืองเม็กซิโกซึ่งช่วยกำหนดกรอบฉากหลังทางการเมืองและสังคมแก่ประเทศเม็กซิโกในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มาตรา 3 มุ่งจำกัดคริสตจักรโรมันคาทอลิกในเม็กซิโก และสถาปนาฐานสำหรับการศึกษาแบบฆราวาสภาคบังคับให้เปล่า มาตรา 27 นำมาซึ่งรากฐานสำหรับการปฏิรูปที่ดิน และมาตรา 123 ออกแบบมาเพื่อเสริมอำนาจภาคแรงงาน ซึ่งกำเนิดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และสนับสนุนกลุ่มแยกที่เป็นฝ่ายชนะในการปฏิวัติเม็กซิโก
มาตรา 3, 5, 24, 27 และ 130 จำกัดคริสตจักรโรมันคาทอลิกในเม็กซิโกอย่างรุนแรง และความพยายามใช้บังคับมาตราเหล่านี้อย่างเข้มงวดโดยประธานาธิบดีปลูตาร์โก กาเยส (ค.ศ. 1924–28) ใน ค.ศ. 1926 นำไปสู่ความขัดแย้งรุนแรงชื่อ สงครามกริสเตโร
ใน ค.ศ. 1992 ในรัฐบาลการ์โลส ซาลินัส เด กอร์ตาริ มีการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญอย่างมีนัยสำคัญ โดยแก้ไขมาตรา 27 ให้รับประกันสิทธิทรัพย์สินเอกชนดีขึ้นและยุติการนำที่ดินมาจัดสรรใหม่ และมาตราที่จำกัดคริสตจักรโรมันคาทอลิกในเม็กซิโกถูกยกเลิกเป็นส่วนใหญ่
รักแท้แม่ไม่ปลื้ม

เค้าโครงเรื่อง

ในยุคที่ทุกคนมีความเป็นตัวตนสูง คิดถึงแต่ตัวเอง มากกว่าคิดถึงคำว่าเรา เลยทำให้ความอดทนซึ่งกันและกันน้อยลงและเกิดการหย่าร้างขึ้นทุกวัน แต่พัทไม่คิดแบบนั้น เขาคิดว่าคำว่าเราสำคัญมาก เขาตั้งใจจะรักป่านภรรยาของเขาไปจนกว่าจะตายจากกัน จะต้องถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร แต่ชีวิตคู่มันก็ไม่ได้สวยงามขนาดนั้น มันเต็มไปด้วยปัญหา โดยเฉพาะปัญหาจากแม่ผัว
“พัท” (เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒ) และ “ป่าน” (มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ)คบกันมาห้าปี ก่อนที่จะแต่งงานกันแล้วย้ายเข้ามาอยู่บ้านของ “แม่นิด” (สินจัย เปล่งพานิช) หลังย้ายเข้ามาอยู่ได้ 1 เดือนสำหรับป่านเหมือน 1 ปี เพราะตลอดเวลาที่ย้ายเข้ามา ไม่มีวันไหนเลยที่แม่จะทำดีกับป่าน คอยหาเรื่องทะเลาะกับป่านตลอด แต่ป่านก็ใช่ย่อยตอกกลับแม่แบบทันควันไม่ได้มีความเกรงกลัว และคนที่เหนื่อยสุดก็คือพัท ที่ต้องคอยห้ามทัพทั้งแม่และเมีย
สาเหตุที่แม่ไม่ชอบขี้หน้าป่านเพราะไม่ถูกชะตาตั้งแต่เจอหน้าครั้งแรก เมื่อห้าปีที่แล้ว วันเกิดแม่ พัทพาป่านมาแนะนำให้แม่รู้จักป่านตั้งใจจะตัดเค้กให้แม่แต่ดันสะดุดล้มเค้กโปะหน้าแม่ และวันที่พัทพาป่านมากินข้าวฝีมือแม่ ป่านก็พูดตรงๆว่าเผ็ดไป แทนที่จะชมๆไปก่อนว่าอร่อย แต่ที่แม่ยอมให้ป่านแต่งงานกับพัทเพราะว่าป่านท้อง นี่ก็เป็นอีกเหตุผลที่ทำให้แม่ไม่ชอบป่านเอาซะเลย แต่ความจริงแล้วเรื่องท้องนั้นเป็นเรื่องโกหก ที่พัทวางแผนเพื่อให้ได้แต่งงานเท่านั้น ฝั่งป่านเองก็ทนไม่ไหวที่ต้องมารบรากับแม่ผัวไม่เว้นวัน เลยตัดสินใจชวนพัทย้ายออกไปอยู่ข้างนอกตามลำพังเพราะกลัวว่าถ้าอยู่ต่อไปอาจจะทะเลาะกันจนต้องเลิกกัน แต่พัทขอโอกาสหนึ่งปี จะทำให้แม่กับป่านรักกันให้ได้ ส่วนฝั่งแม่ก็ตั้งใจว่า ภายในปีนี้จะทำให้พัทกับป่านเลิกกันให้ได้
พัทพยายามทำทุกวิถีทางให้แม่กับป่านรักกัน แต่ก็ไม่เคยสำเร็จเพราะทั้งแม่และป่านต่างแรงทั้งคู่ จนกระทั่งแม่เริ่ม ระแคะระคายเรื่องท้อง ทำให้พัทกับป่านต้องเร่งมือให้ท้องจริงๆ แต่เหมือนโชคชะตากลั่นแกล้ง เมื่อพัทไปตรวจแล้วพบว่าตนเองเสปิร์มไม่แข็งแรง ฝั่งแม่ก็พยายามหาทางให้พัทเห็นว่าป่านไม่ได้ดีอย่างที่คิด และแล้วแม่ก็ได้เจอกับมิ้น แฟนเก่าของพัทอีกครั้ง แม่รักมิ้นมากเพราะมิ้นน่ารัก เข้ากับผู้ใหญ่ได้ดี แม่รู้ว่ามิ้นเปิดร้านเค้กเลยแกล้งชวนมิ้นมาสอนทำเค้กที่บ้าน หวังจะให้พัทกับป่านทะเลาะกัน และก็ได้ผล พัทกับป่านทะเลาะกันยกใหญ่ พัทบอกป่านว่าไม่เป็นความจริง แล้วให้ป่านแกล้งแพ้ท้องเหม็นขี้หน้ามิ้น จะได้เป็นข้ออ้างไม่ให้มิ้นมาที่บ้านอีก ป่านกับพัทก็ทำไม่สำเร็จ เพราะมิ้นดันไปรู้เรื่องที่ป่านแกล้งท้อง มิ้นไปบอกแม่ แม่โมโหมากและยื่นคำขาดให้พัทเลือกระหว่างแม่กับป่าน พัทเลือกไม่ได้เพราะอย่างที่เคยบอกไปว่าพัทรักแม่ ไม่อยากให้แม่อยู่คนเดียว พัทก็ไม่อยากเป็นเหมือนพ่อที่ทิ้งคนที่รักไป พัทจึงทำทุกวิถีทางเพื่อให้ครอบครัวสมบูรณ์
สงครามระหว่างแม่ผัวลูกสะใภ้คู่นี้จะลงเอยอย่างไร? พัทจะสามารถทำให้แม่นิดและป่านปรองดองกันได้หรือไม่?
ธงชาติเลโซโท

ธงชาติเลโซโท แบบที่ใช้ในปัจจุบัน มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบสี 3 แถบ ตามแนวนอน แถบบนสีน้ำเงิน แถบกลางสีขาว แถบล่างสีเขียว ที่กลางแถบขาวมีรูปหมวกพื้นเมืองของเลโซโทที่เรียกว่า หมวกโมโกรอทโล (mokorotlo - หมวกปีกกว้างชนิดหนึ่งของชาวบาโซโท) รูปดังกล่าวนี้มีสีดำ ธงดังกล่าวนี้ได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) เนื่องในว่าระครบรอบ 40 ปี แห่งการได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร 
รายงานบางฉบับได้กล่าวไว้ว่า แบบธงดังกล่าวนี้แสดงออกถึงแนวโน้มของประเทศที่จะเดินไปสู่ทิศทางแห่งสันติภาพมากกว่าในอดีตที่ผ่านมา

ประวัติ

ประเทศเลโซโทมีธงชาติขึ้นเป็นธงแรกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1966 อันเป็นวันที่เลโซโทประกาศเอกราชสมบูรณ์จากสหราชอาณาจักร ลักษณะของธงดังกล่าวเป็นรูปสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน ที่ด้านต้นธงมีแถบแนวตั้งสองแถบสีเขียวและสีแดง ในพื้นสีน้ำเงินมีรูปหมวกโมโกรอทโลสีขาว ซึ่งแต่ละสีนั้นมีความหมายต่างๆ ดังนี้ สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้าและสายฝน สีขาวหมายถึงสันติภาพ สีเขียวหมายถึงแผ่นดิน สีแดงหมายถึงความศรัทธา
ต่อมาในปี ค.ศ. 1986 คณะทหารได้ทำการรัฐประหารรัฐบาลพรรคคณะชาติบาโซโท (Basotho National Party) ซึ่งได้ปกครองประเทศมายาวนานถึง 20 ปี หลังจากนั้นจึงได้มีการออกแบบธงชาติใหม่โดยรัฐบาลทหาร โดยแบบธงที่ได้รับเลือกนั้นเป็นผลงานการออกแบบของนายสิบเอกเรเชลิซิโช มาเตเต (Sergeant Retšelisitsoe Matete) และได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1987  ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งพื้นที่ออกเป็นรูปสามเหลี่ยมขนาดใหญ่สองรูปด้วยแถบทแยงสีน้ำเงินซึ่งพาดจากมุมขวาบนไปยังมุมซ้ายล่าง  สามเหลี่ยมตอนบนเป็นพื้นสีขาว ที่มุมบนสุดมีรูปโล่แบบชาวบาโซโทพร้อมด้วยหอกและตะบองไขว้สีน้ำตาล แม้ลักษณะของธงจะเปลี่ยนไปจากเดิม แต่ความหมายของสีธงยังคงมีความหมายคล้ายคลึงกับความหมายในธงสมัยก่อนหน้า กล่าวคือ สีน้ำเงินหมายถึงสายฝน สีขาวหมายถึงสันติภาพ สีเขียวหมายถึงความเจริญรุ่งเรือง
ในปี ค.ศ. 2006 ราชอาณาจักรเลโซโทได้มีประกวดแบบธงชาติใหม่อีกครั้ง โดยแบบที่ได้รับการคัดเลือกสี่แบบสุดท้ายนั้นล้วนมีรูปหมวกโมโกรอทโลเป็นองค์ประกอบหลักแทนรูปโล่บาโซโทและดาบตะบองไขว้อยู่ด้วยทุกแบบ ซึ่งรูปหมวกโมโกรอทโลในแบบธงที่ได้รับเลือกนั้นได้รับการแก้ไขให้เป็นสีดำเพื่อแสดงความหมายถึงความเป็นชาติของคนผิวดำ  สภาแห่งชาติของเลโซโทได้รับรองพระราชบัญญัติแก้ไขธงชาติเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2006 โดยมีสมาชิกรัฐสภาลงคะแนนเสียงรับรอง 84 เสียง คัดค้าน 18 เสียง งดออกเสียง 2 เสียง และผ่านการรับรองในชั้นของวุฒิสภาในเวลาต่อมา ก่อนจะประกาศใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 4 ตุลาคม ปีเดียวกัน  แบบธงดังกล่าวนี้คือธงชาติเลโซโทที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
วินนิงอีเลฟเวน

วินนิ่งอีเลฟเว่น (ญี่ปุ่น: ウイニングイレブン โรมาจิ: Uiningu irebun ทับศัพท์: ทับศัพท์จาก Winning Eleven) หรือที่รู้จักในชื่อว่า "วินนิ่ง" เป็นเกมฟุตบอลผลิตโดยโคนามิสปอร์ต ในส่วนหนึ่งของบริษัทโคนามิ โดยวินนิ่งอีเลฟเวนได้รับชื่อว่าเป็นเกมฟุตบอลที่ดีที่สุดเกมหนึ่ง เนื่องจากความเหมือนจริงของภาพและการควบคุม เกมล่าสุดของวินนิ่งอีเลฟเวน คือ เวิร์ดซอกเกอร์: วินนิ่งอีเลฟเวน 2012 ที่ออกจำหน่ายวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2554
นอกจากนี้แล้ววินนิ่งอีเลฟเวนยังถูกนำไปดัดแปลงเป็นเวอร์ชันภาษาอังกฤษและรู้จักกันในอีกชื่อว่า "วินนิงอีเลฟเวนอินเตอร์เนชันแนล" (Winning Eleven International) ในประเทศอื่นทั่วโลก และในชื่อ "โปรเอโวลูชันซอกเกอร์" (Pro Evolution Soccer) ในยุโรป
โคนามิมีการเปิดเว็บไซต์สำหรับเป็นศูนย์เครือข่ายคนเล่นวินนิง

ประวัติการพัฒนา

วินนิ่งอีเลฟเวน พัฒนาโดยบริษัทโคนามิสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน โดยพัฒนาต่อมาจากเกมโคนามิไฮเปอร์ซอกเกอร์ (Konami Hyper Soccer) ในปี พ.ศ. 2534 สำหรับเครื่อง แฟมิคอม ซึ่งต่อมาเป็น เพอร์เฟ็คต์อีเลฟเวน (Perfect Eleven) และ ไฟต์ติงอีเลฟเวน (Fighting Eleven) สำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม ในปี พ.ศ. 2534 2536 ตามลำดับ เกมชุดวินนิ่งอีเลฟเวนสร้างภายใต้การควบคุมของ ชินโงะ ทากาซึกะ บริษัทโคนามิ 5555

ลิขสิทธิ์ชื่อภายในเกม

ตั้งแต่ วินนิ่งอีเลฟเวน 2000 (วินนิ่งอีเลฟเวน 4 ภาคพิเศษ) ทางบริษัทโคนามิได้พยายามที่จะซื้อลิขสิทธิ์ในชื่อของนักฟุตบอล และชื่อทีม เพื่อให้เกมมีความสมจริงมากขึ้น โดยจะเห็นได้จากรายชื่อทีมที่มีการเปลี่ยนแปลง เช่น ทีมแมนเชสเตอร์ และทีมลอนดอน ในรุ่นก่อน ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ทีมแมคเรสเตอร์ยู (ยังไม่ได้ลิขสิทธิ์ทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด) และทีมอาร์เซนอล โดยรายชื่อนักฟุตบอลได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อจริงเช่นกัน นอกจากนี้เสียงพากย์ในเกมที่เป็นเสียงภาษาญี่ปุ่น ได้ใช้นักพากย์ฟุตบอลชาวญี่ปุ่น จอน คาบิระ มาเป็นผู้พากย์ให้กับเกม
ใน วินนิ่งอีเลฟเวน 8: แอลอี (Winning Eleven 8: LE) ได้พัฒนาระบบการเล่นออนไลน์ โดยผู้เล่นในประเทศญี่ปุ่นสามารถเล่นแข่งกับผู้อื่นผ่านทางอินเทอร์เน็ต โดยผ่านทางเครื่องเพลย์สเตชัน 2

การดัดแปลงพิเศษ วินนิงอีเลฟเวนไทย

นอกจากการดัดแปลงชื่อและความสามารถของตัวผู้เล่นในเกม ในประเทศไทยได้มีการดัดแปลงระบบภายในเกม ตั้งแต่รุ่น วินนิงอีเลฟเวน 4 เป็นต้นมา โดยมีการดัดแปลงระบบเสียงพากย์เป็นภาษาไทยเพิ่มทีมชาติไทยการดัดแปลงชื่อ ลักษณะ และความสามารถของผู้เล่นในเกม สามารถทำได้อย่างอิสระ ทำให้ วินนิงอีเลฟเวน มีเวอร์ชันแยกย่อยออกมาอีกมากมาย นอกจากแก้ไขลักษณะตัวผู้เล่นแล้ว ยังมีการแก้ไขหน้าปก ภาพไตเติล และเพลงในเกม
พระตำหนักสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี

พระตำหนักสมเด็จพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี เป็นตำหนักที่ตั้งอยู่หลังพระมหามณเฑียรตรงกับประตูสนามราชกิจ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้า ฯ ให้สร้างเพื่อเป็นที่ประทับของสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี และ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ สุขุมขัตติยกัลยาวดี กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร

ลักษณะของพระตำหนัก

ตำหนักนี้เป็นตำหนักก่ออิฐถือปูนสูง 2 ชั้น ทาสีชมพูลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหักข้อศอกเป็นรูปตัวอีนอนหงาย ( E ) ภายในขอบรูปตัวอีด้านทิศตะวันตกเป็นลานโล่งขนาดใหญ่ ทำหน้าที่เหมือนลานกลางของตำหนักหลังอื่น ๆ มีทางเข้าอยู่ทางด้านทิศเหนือทำเป็นมุขมีหลังคาคลุมอัฒจรรย์ทางขึ้น มีทางเข้ารองอยู่ด้านทิศตะวันออก ลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกประเทศอิตาลีตอนใต้ หลังคาทรงปั้นหยามุงด้วยกระเบี้องซีเมนต์ ฦาผนังแต่งด้วยการฉาบปูนแต่งผิวมีลักษณะเหมือนอาคารที่ก่อด้วยหินรูปสี่เหลี่ยมแท่งใหญ่ เน้นตามของและมุมของตำหนักทุกด้าน
ชั้นล่างด้านนอก มีการเน้นขอบหน้าต่างโดยปั้นปูนเป็นบัวตรงกลางหน้าต่างตอนบน และมีขอบข้างอีกด้านละ 3 แห่ง ทาสีขาวโดยรอบ บานหน้าต่างเป็นบานเปิดคู่ ตรงกลางเป็นบานเกล็กไม้แบบบานกระทุ้ง ด้านในเป็นระเบียงทางเดินหน้าห้อง มีลูกกรงทำด้วยไม้
ชั้นบนด้านนอก ซุ้มหน้าต่างตอนบนทำเป็นจั่วสามเหลี่ยม ตอนล่างทำบัวปูนปั้น ทาสีขาวโดยรอบ ตัวบานหน้าต่างเป็นบานเปิดคู่ ตอนกลางเป็นบานเกล็ดแบบบานกระทุ้ง ด้านในเป็นระเบียงทางเดินเหมือนชั้นล่าง แต่ได้มีการทำหน้าต่างกระจกใสเพิ่มขึ้นบนลูกกรง โครงสร้างเป็นไม้ทั้งหลัง เสา คาน พื้น และหลังคา ปูพื้นด้วยหินอ่อน ภายในห้องปูด้วยไม้เข้าลิ้น
เจ้าสุกเสริม

เจ้าสุกเสริม (พ.ศ. 2340 - พ.ศ. 2393)  เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรหลวงพระบาง ลำดับที่ 9 (พ.ศ. 2381 - พ.ศ. 2393) พระราชโอรสในเจ้ามันธาตุราช
บ่วงหงส์

การสร้างเป็นละครโทรทัศน์

ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2541 สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยาย มอบทีมผลิตดาราวิดีโอ บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล กำกับการแสดงโดย จรูญ ธรรมศิลป์ นำแสดงโดย จอห์น รัตนเวโรจน์, บุษกร พรวรรณะศิริเวช, ลิขิต เอกมงคล, วีรยุทธ รสโอชา, สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์ เริ่มออกอากาศปี พ.ศ. 2541 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2552 โดยบริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด บทโทรทัศน์โดย ภาวิต กำกับการแสดงโดย วัชรา สังข์สุวรรณ นำแสดงโดย วีรภาพ สุภาพไพบูลย์, เขมนิจ จามิกรณ์, กุลณัฐ กุลปรียาวัฒน์, เอกรัตน์ สารสุข, อานัส ฬาพานิช โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 20 พฤษภาคม - 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 ผลิตโดยบริษัท ถนัดละคร จำกัด บทโทรทัศน์ ศุภวรรณ ทองขลิบ, เหมือนฝัน ขาวเหนือ, ศันสนีย์ ดุลยธนบดี กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ นำแสดงโดย จิรายุ ตั้งศรีสุข, คิมเบอร์ลี่ แอน เทียมศิริ, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ โดยฉบับนี้เป็นภาคต่อของ ตามรักคืนใจ เมื่อปี พ.ศ. 2558 เนื่องจากมีตัวละครหลัก สีหนาท (นายสิงห์), นารา (หนูนา), ราม (น้าราม) และขนิษฐา (คุณน้อง) ปรากฏตัวในเรื่อง โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2560 - 24 เมษายน พ.ศ. 2560 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
กุมภลักษณ์

กุมภลักษณ์ หรือ โบก ในภาษาอีสาน (อังกฤษ: Pothole, Giant's cauldron, Giants kettles) หมายถึงหลุมที่เกิดบริเวณพื้นท้องน้ำ บริเวณน้ำตก และบริเวณที่ทางน้ำไหลเชี่ยว เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติทางธรณีวิทยาที่พบเห็นได้ทั่วไป มีลักษณะเป็นหลุมคล้ายหม้อ (กุมภ แปลว่าหม้อ) หลุมเหล่านี้มีหลายขนาด ทั้งขนาดใหญ่ จนถึงขนาดเป็นรูลึกเล็ก ๆ ภายในหลุมมักจะเห็นก้อนหิน กรวด ทราย กองอยู่ก้นหลุมกักขังก้อนหินกรวดหรือทรายนั้น ๆไว้ พบเห็นทั่วไปในบริเวณทางที่น้ำไหลผ่านชั้นหินในช่วงฤดูน้ำหลาก กุมภลักษณ์นี้เป็นตัวชี้ว่าบริเวณใดเคยเป็นท้องน้ำหรือเป็นน้ำตก หรือบริเวณที่ลำน้ำมาบรรจบกัน

การเกิด

กุมภลักษณ์ เกิดขึ้นจากการขัดสีของก้อนหิน ก้อนกรวดหรือเม็ดทราย ที่น้ำพัดพามากักอยู่ในแอ่งหรือร่องหรือรูเล็กๆ เมื่อมีกระแสน้ำเข้ามาก็จะถูกกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวและปั่นป่วน ปั่นให้เคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลาด้วยความเร็วสูง ก้อนกรวดที่หมุนเวียนอย่างรวดเร็วในกระแสน้ำวนเคลื่อนที่หมุนวนเป็นรอบหลุมเสมือนเครื่องมือเจาะหิน เมื่อเวลาผ่านไปนานขึ้น หินพื้นท้องน้ำจะถูกกร่อนให้เป็นหลุมตั้งฉากกับพื้นผิวโลก ดังนั้นผนังบ่อจึงถูกกัดกร่อน ขัดสีผิวผนังภายในโดยรอบให้ใหญ่ขึ้นและลึกจนเป็นหลุม และลึกลงเรื่อยๆ โดยก้นหลุมจะมีขนาดกว้างกว่าปากหลุม

การพัฒนา

การพัฒนาหรือโตของกุมภลักษณ์ ขึ้นกับชนิดและลักษณะของหินท้องน้ำ ความชันของทางน้ำ และอัตราการไหลของกระแสน้ำ โดยทั่วไปการโตของกุมภลักษณ์ ที่เกิดตามแหล่งน้ำตามธรรมชาติ มีอัตราเฉลี่ย เป็นหน่วย เซนติเมตรต่อปี แต่ในบางประเทศ เช่น สวิสเซอร์แลนด์ พบว่า มีอัตราการโตเฉลี่ย มากกว่า 1 เมตรต่อปีทั้งในแนวดิ่ง และในแนวราบ