เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน

พระชนม์ชีพในวัยเยาว์

เจ้าหญิงประสูติเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ณ โรงพยาบาลแคโรลินสกา ในกรุงสต็อกโฮล์ม โดยเป็นพระราชธิดาองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟและสมเด็จพระราชินีซิลเวีย และเป็นสมาชิกในราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ อีกทั้งมีเชื้อสายส่วนใหญ่เป็นเยอรมัน พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิ์โดยตรง (heir-apparent) ซึ่งเป็นสตรีเพียงองค์เดียวในโลก (แม้มีรัชทายาทหญิงในราชบัลลังก์อยู่อีกหลายองค์ แต่เป็นเพียงพระธิดาองค์ใหญ่ในรัชทายาทหรือมกุฎราชกุมาร) และทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน (HRH The Crown Princess)  นอกจากนั้นแล้วพระองค์ยังทรงอยู่ในอันดับที่ 192 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ โดยผ่านทางพระชนก ซึ่งเป็นพระปนัดดาในเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต พระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จึงทำให้ทรงมีศักดิ์เป็นพระประยูรญาติ (เช่นเดียวกับสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน คาร์ลอสที่ 1 แห่งสเปน) ในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 หากเมื่อเจ้าหญิงเสวยสมบัติจะทรงได้รับการเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสวีเดน
พระนามเรียกขานทั้งหมดของเจ้าหญิงวิกตอเรียเป็นการให้เกียรติแก่พระญาติต่างๆ โดยพระนามแรกมาจากวิกตอเรียแห่งบาเดิน สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน พระเปตามหัยยิกา (ย่าทวด) และพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 (แต่ก็เป็นการถวายพระเกียรติแด่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียด้วย) ส่วนพระนามอื่นๆ มาจากเจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก; อลิซ ซอมเมอร์ลาธ (สกุลเดิม เด โตเลโด) คุณยายชาวบราซิล และเดซิเร คลารี พระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 15 โยฮันแห่งสวีเดน และอดีตคู่หมั้นของนโปเลียน โบนาปาร์ต
เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงเข้ารับบัพติศมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2520 ณ มหาวิหารหลวง ในกรุงสต็อกโฮล์ม โดยมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัว คือ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ราล์ฟ ซอมเมอร์ลาธ ซึ่งเป็นพระเชษฐาของสมเด็จพระราชินีซิลเวียแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงเดซีเรแห่งสวีเดน พระปิตุจฉา
เจ้าหญิงวิกตอเรียเป็นพระมารดาทูนหัวให้กับพระโอรสธิดาของพระราชวงศ์อื่น ส่วนมากเป็นอนาคตรัชทายาทในราชบัลลังก์คือ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ และ เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก รวมไปถึง เจ้าหญิงเอเลออนอร์แห่งเบลเยียม

การเปลี่ยนแปลงพระราชสถานะ

เจ้าหญิงทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารีและรัชทายาทลำดับแรกแห่งราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2523 จากการเปลี่ยนแปลงพระราชบัญญัติการสืบราชสมบัติแห่งปี พ.ศ. 2353 (Successionsordningen) ในปลายปี พ.ศ. 2522 การปฏิรูปรัฐธรรมนูญในครั้งนั้นหมายถึงเชื้อสายคนโตของพระมหากษัตริย์สามารถสืบราชสมบัติได้ไม่ว่าจะเป็นเพศใด สวีเดนเป็นประเทศแรกที่นำเอากฎหมายการสืบสันตติวงศ์โดยไม่คำนึงถึงเพศมาใช้ นอกจากจะทำให้เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงเป็นรัชทายาทหญิงในราชบัลลังก์สวีเดนแล้ว ยังทำให้ได้ทรงเป็นสตรีพระองค์แรกในลำดับการสืบราชสมบัติ การเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างมากจากพระมหากษัตริย์ ซึ่งโปรดจะให้พระโอรสเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 และยังคงทรงมีความเห็นแบบนี้อยู่ เมื่อเจ้าหญิงทรงเป็นรัชทายาท ก็ยังมีพระอิสริยยศเป็นดัชเชสแห่งวาสเตอร์เกิตลานด์ ซึ่งเป็นชื่อมณฑลที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของประเทศสวีเดนอีกด้วย

ก่อนการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญ รัชทายาทในราชบัลลังก์ ณ ขณะนั้นคือ เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์ พระอนุชาในเจ้าหญิง ซึ่งปัจจุบันทรงอยู่ในลำดับที่สี่ของการสืบราชสมบัติ ต่อจากพระเชษฐภคินีและพระภาคิไนย เจ้าหญิงเอสแตล ดัชเชสแห่งเอิสเตอร์เยิตลันด์และเจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งสกอเน นอกจากนี้ยังมีพระกนิษฐาอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าหญิงมาเดอลีน ดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์

พระราชกรณียกิจ

เจ้าหญิงมกุฎราชกุมารีทรงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงพระราชอิสริยยศรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์สวีเดนอย่างเป็นทางการในงานพระราชพิธี ณ ห้องโถงใหญ่ พระราชวังหลวงสต็อกโฮล์มในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยทรงกล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้ารัฐสภาสวีเดน (Riksdag) เป็นครั้งแรก พระองค์ได้เสด็จเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการในฐานะตัวแทนของราชอาณาจักรสวีเดนอยู่หลายครั้ง โดยครั้งแรกเป็นการเสด็จเยือนประเทศญี่ปุ่นช่วงฤดูใบไม้ร่วงในปี พ.ศ. 2544 ซึ่งได้เสด็จไปส่งเสริมการออกแบบของประเทศสวีเดน ต่อมาได้เสด็จเยือนคอซอวอในปี พ.ศ. 2545 ประเทศอียิปต์และสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2546 และในต้นปี พ.ศ. 2547 เจ้าหญิงมกุฎราชกุมารีได้เสด็จเยือนประเทศซาอุดีอาระเบีย ในฐานะที่ทรงเป็นส่วนหนึ่งในคณะผู้แทนทางธุรกิจอย่างเป็นทางการกลุ่มใหญ่จากสวีเดน หนึ่งในการเสด็จเยือนต่างประเทศเป็นการส่วนพระองค์ครั้งล่าสุดคือ การเยือนประเทศฮังการีในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 เพื่อเป็นประธานเปิดงานนิทรรศการ และการเสด็จเยือนประเทศออสเตรเลียอย่างเป็นทางการครั้งล่าสุดของพระองค์ก็เพื่อไปส่งเสิรมการออกแบบของประเทศสวีเดน ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 พระองค์ทรงเข้าร่วมการสัมมนาทางธุรกิจของสวีเดนและการฉลองวันสวีเดนที่กรุงอังการา ประเทศตุรกีในช่วงการเสด็จเยือนในทางประวัติศาสตร์ซึ่งจัดถวายโดยสถานทูตสวีเดน ณ กรุงอังการาและคณะมนตรีการค้าแห่งสวีเดน ณ กรุงอิสตันบูล และได้เสด็จเยี่ยมชมสถานที่ทางประวัติศาสตร์หลายแห่งในกรุงอิสตันบูล อาทิ มัสยิดสีน้ำเงิน พระราชวังทอปกาปีและโบสถ์ฮาเจียโซเฟีย นับเป็นการเยือนประเทศตุรกีอย่างเป็นทางการครั้งแรกของประเทศสวีเดนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2477

การหมั้นหมายและอภิเษกสมรส

สื่อในประเทศสวีเดนได้ติดตามข่าวการหมั้นหมายและอภิเษกสมรสที่จะมีขึ้นของเจ้าหญิงวิกตอเรียมาเป็นหลายเวลาหลายปีนับแต่ทรงเริ่มมีความสัมพันธ์ และเมื่อในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ข่าวลือของการวางแผนงานอภิเษกสมรสซึ่งใกล้จะเกิดขึ้นกลายเป็นประเด็นสำคัญเกิดขึ้นก่อนหน้าในสภาคณะมนตรีระหว่างสมเด็จพระราชาธิบดีกับนายเฟรดริค ไรน์เฟลด์ นายกรัฐมนตรีแห่งสวีเดน ทั้งนี้ภายใต้ข้อกำหนดของพระราชบัญญัติการสืบราชสันตติวงศ์แห่งสวีเดน รัฐบาลต้องเห็นชอบการอภิเษกสมรสของเจ้าชายหรือเจ้าหญิงแห่งสวีเดน ตามพระราชบัญชาของพระมหากษัตริย์ มิเช่นนั้นเจ้าชายหรือเจ้าหญิงพระองค์นั้นต้องสละสิทธิในลำดับการสืบราชสมบัติ ในเวลาต่อมาของวันเดียวกัน จึงเป็นที่ยืนยันว่ามีพระบรมราชานุญาตออกมาและเจ้าหญิงวิกตอเรียจะทรงอภิเษกสมรสกับดาเนียล เวสต์ลิง ในช่วงฤดูร้อนของปี พ.ศ. 2553 วันอภิเษกสมรสได้กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ณ มหาวิหารหลวง ในกรุงสต็อกโฮล์ม ซึ่งเป็นการครบรอบปีที่ 34 ในการอภิเษกสมรสของสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ และสมเด็จพระราชินีซิลเวีย นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 และหลังจากการอภิเษกสมรส ดาเนียลจะได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายดาเนียล ดยุกแห่งวาสเตอร์เกิตลานด์ (Prince Daniel, Duke of Västergötland)  นับว่าเป็นครั้งแรกของราชวงศ์สวีเดนที่บุรุษสามัญชนมาเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงรัชทายาทและได้รับพระราชทานฐานันดรศักดิ์ นอกจากนี้สมาชิกในราชวงศ์เบอร์นาด็อตซึ่งได้อภิเษกสมรสในวันเดียวกันคือ สมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน กับ ดัชเชสโยเซฟีนแห่งลอยช์เต็นแบร์ก เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2366 และ สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน กับ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2393