google/wiki40b huggingface dataset:
บึงบอระเพ็ด

บึงบอระเพ็ด เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย และเป็นบึงทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีเนื้อที่ 132,737 ไร่ อยู่ในท้องที่สามอำเภอของจังหวัดนครสวรรค์ ได้แก่ อำเภอเมืองนครสวรรค์ อำเภอท่าตะโก และอำเภอชุมแสง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดนครสวรรค์ กลางบึงมีตำหนักแพที่สร้างขึ้นครั้งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐาน 
เดิมบึงบอระเพ็ดแห่งนี้มีชื่อว่า "ทะเลเหนือ" หรือ "จอมบึง" เนื่องจากมีสัตว์และพันธุ์พืชน้ำเป็นจำนวนมาก รวมทั้งจระเข้ จากการสำรวจพบว่ามีสัตว์อาศัยอยู่ประมาณ 148 ชนิด พืช 44 ชนิด มีพันธุ์สัตว์ที่หายากได้แก่ นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร (พบครั้งแรกที่บึงบอระเพ็ด) ปลาเสือตอ ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคมจะมีนกเป็ดน้ำอพยพมาที่บึงแห่งนี้เป็นจำนวนมาก พื้นที่บางส่วนได้รับการประกาศให้เป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่า

ประวัติความเป็นมาและการพัฒนา

พื้นที่ของบึงบอระเพ็ดในอดีตนั้นเป็นที่ราบลุ่ม แวดล้อมไปด้วยป่าไม้เบญจพรรณอันอุดมสมบูรณ์ มีลำคลองเล็กๆ ไหลผ่านและประกอบไปด้วยหนองน้ำหลายแห่ง เมื่อถึงฤดูฝนจะมีน้ำทางเหนือไหลหลากทำให้บริเวณบึงบอระเพ็ดมีน้ำท่วมเป็น บริเวณกว้างจนกลายเป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ อุดมไปด้วยสัตว์น้ำนานาชนิด ทั้งพันธุ์ปลาชนิดต่างๆ จระเข้ กุ้งก้ามกรามและตะพาบน้ำ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องจระเข้แล้วเป็นที่เลื่องลือกันว่าบึงบอระเพ็ดมี จระเข้ชุกชุมมาก จนผู้คนที่นั่งรถไฟผ่านบึงบอระเพ็ดสามารถมองเห็นจระเข้ที่ลอยอยู่ในบึงและ ส่วนหนึ่งก็ขึ้นมานอนผึ่งแดดตามชายบึงหรือบนเกาะ
ในปี พ.ศ. 2466 ดร.ฮิวจ์ เอ็ม. สมิท ชาวอเมริกันซึ่งเป็นที่ปรึกษาด้านการประมง กระทรวงเกษตราธิการได้ออกสำรวจบึงบอระเพ็ดและได้รายงานผลการสำรวจเมื่อวัน ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466 ว่าบึงบอระเพ็ดเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่และมีความสำคัญมากเกี่ยวกับเรื่องการ ประมง เพราะว่าเป็นแหล่งพันธุ์ปลา เป็นทำเลที่ปลาอาศัยเลี้ยงตัว วางไข่ และแพร่พันธุ์ ควรจะมีการบำรุงรักษาให้เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของปลา
กระทรวงเกษตราธิการจึงได้นำเรื่องนี้กราบบังคมทูลขอพระบรมราชานุญาตสงวนบึง บอระเพ็ดไว้เป็นที่สงวนพันธุ์สัตว์น้ำ โดยการสร้างคันกั้นน้ำและประตูระบายน้ำ เพื่อเก็บกักน้ำที่ระดับ 23.80 ร.ท.ก. ตลอดปี และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ดำเนินการเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2469
การก่อสร้างทำนบกั้นน้ำและประตูระบายน้ำเริ่มจากปี พ.ศ. 2470 และเสร็จในปี พ.ศ. 2471 สามารถกักเก็บน้ำได้ตลอดปี
กระทรวงพระคลังมหาสมบัติในเวลานั้นได้ประกาศกำหนดเขตบึงบอระเพ็ดไว้เป็นที่ รักษาพืชพันธุ์ปลาน้ำจืด ในปี พ.ศ. 2471 และพิจารณาแก้ไข ในปี พ.ศ. 2473 โดยกำหนดเนื้อที่ประกาศเป็นเขตหวงห้ามไว้ประมาณ 250,000 ไร่ และต่อมารัฐบาลได้ตราพระราชกฤษฎีกา ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2480 ถอนการหวงห้ามเหลืออยู่จนถึงปัจจุบัน 132,737 ไร่ 56 ตารางวา โดยมีอาณาเขตติดต่อกัน 3 อำเภอ คือ อำเภอเมือง อำเภอชุมแสง และอำเภอท่าตะโก ในปี พ.ศ. 2490 กระทรวงเกษตราธิการได้แบ่งเขตรักษาพืชพันธุ์ออกเป็น 2 เขต คือ
เขตที่ 1 เป็นเขตหวงห้ามมิให้ผู้ใดทำการประมง โดยเด็ดขาด มีเนื้อที่ 38,850 ไร่
เขตที่ 2 เป็นเขตหวงห้ามที่อนุญาตให้ราษฎรทำการประมง โดยใช้เครื่องมือบางชนิดที่กำหนดให้ใช้ได้ มีเนื้อที่ 93,887 ไร่ 56 ตารางวา
แบบจำลองคือเบลอร์-รอสส์

แบบจำลองคือเบลอร์-รอสส์ (อังกฤษ: Kübler-Ross model) เป็นชุดขั้นทางอารมณ์ที่ผู้เผชิญการเสียชีวิตของบุคคลสนิทประสบ แบ่งเป็นห้าขั้น คือ ปฏิเสธ โกรธ ต่อรอง ซึมเศร้าและยอมรับ
จิตแพทย์ชาวสวิส เอลิซาเบธ คือเบลอร์-รอสส์ (Elisabeth Kübler-Ross) เริ่มแบบจำลองนี้ในหนังสือ ว่าด้วยความตายและการตาย (On Death and Dying) ของเธอในปี 2512 ซึ่งได้รับบันดาลใจจากงานของเธอกับผู้ป่วยระยะสุดท้าย โดยมีแรงจูงใจจากการขาดหลักสูตรในโรงเรียนแพทย์เรื่องความตายและการตาย คือเบลอร์-รอสส์จึงพิจารณาความตายและผู้ที่เผชิญความตายที่โรงเรียนแพทย์มหาวิทยาลัยชิคาโก โครงการของคือเบลอร์-รอสส์พัฒนาเป็นชุดสัมมนาซึ่งร่วมกับการสัมภาษณ์ผู้ป่วยและการวิจัยก่อน ๆ กลายเป็นรากฐานของหนังสือเธอ นับแต่การจัดพิมพ์ ว่าด้วยความตายและการตาย แบบจำลองคือเบลอร์-รอสส์ได้กลายเป็นที่ยอมรับของสาธารณชน
คือเบลอร์-รอสส์บันทึกในภายหลังว่าขั้นต่าง ๆ นั้นไม่ใช่ความก้าวหน้าเป็นเส้นตรงและพยากรณ์ได้ และเธอเสียใจที่เขียนแบบจำลองนี้โดยทำให้เข้าใจผิด ทว่า มีห้าประสบการณ์ร่วมที่เกิดกับผู้สูญเสียที่เกิดในลำดับใดก็ได้ ถ้ามี

การวิจารณ์

ในหนังสือของจอร์จ โบนันโน (George Bonanno) อีกข้างหนึ่งของความเศร้า: สิ่งที่วิทยาศาสตร์การพรากใหม่บอกเราเกี่ยวกับชีวิตหลังการสูญเสีย (The Other Side of Sadness: What the New Science of Bereavement Tells Us About Life After a Loss) เขาสรุปการวิจัยการทบทวนระดับเดียวกันที่อิงหลายพันเรื่องเป็นเวลากว่าสองทศวรรษและสรุปว่า การหายเองตามธรรมชาติเป็นองค์ประกอบสำคัญของความโศกเศร้า ตรรกะคือ หากไม่มีความโศกเศร้า ก็ไม่มีขั้นของความโศกเศร้าให้ผ่าน งานของโบนันโนยังแสดงว่าการขาดความโศกเศร้าหรืออาการบาดเจ็บเป็นผลลัพธ์ที่ดี
กัญจนา ศิลปอาชา

การศึกษา

น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สถิติศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทอง) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ประเทศสหรัฐอเมริกา
อีกด้านหนึ่ง น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา ใช้เวลาในระหว่างถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง (พ.ศ. 2553) เข้ารับการศึกษาหลักสูตรผู้บริหารระดับสูง ของสถาบันวิทยาการตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในรุ่นที่ 11 และเป็นรุ่นเดียวกันกับนักการเมืองชื่อดังอีกหลายคน อาทินายสรอรรถ กลิ่นประทุม นายประจวบ ไชยสาส์น นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ ร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ นายแพทย์บุรณัชย์ สมุทรักษ์ ฯลฯ

การทำงาน

น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา เข้าสู่งานการเมืองตามบิดาซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคชาติไทย โดยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2538, 2539, 2544 ,2548 และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ประธานคณะกรรมาธิการการสวัสดิการสังคม สภาผู้แทนราษฎร ประธานมูลนิธิพัฒนาคนพิการไทย และกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ สถาบันราชภัฎสวนดุสิต ในปี พ.ศ. 2545 เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และปี พ.ศ. 2546 เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
ต่อมาเมื่อพรรคชาติไทย ถูกตัดสินยุบพรรค ในปี พ.ศ. 2551 น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา ในฐานะคณะกรรมการบริหารพรรคจึงถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 น.ส.กัญจนาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา ลำดับที่ 2

ชีวิตส่วนตัว

น.ส.กัญจนา เล่นการเมืองครั้งแรกเมื่อทางพรรคชาติไทยหาผู้สมัครลงที่จังหวัดสุพรรณบุรีไม่ได้ จึงได้ลงรับสมัครเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 และได้รับเลือกตั้ง ปัจจุบันได้ทำงานเกี่ยวกับการอนุรักษ์ช้าง และถึงแม้ไม่มีครอบครัวของตัวเอง แต่ก็รับอุปการะเด็กผู้หญิงพิการคนหนึ่งมาตั้งแต่อายุเพียง 3 ขวบ ในปี พ.ศ. 2541
ควีนมันธา

เนื้อเรื่อง

ควีนมันธาเป็นโมบิลสูทขนาดใหญ่สำหรับนิวไทป์ใช้งานโดยเฉพาะซึ่งพัฒนานีโอซีอ้อน ควีนมันธานั้นใช้พื้นฐานของโมบิลอาเมอร์ ไซโคกันดั้มมาร์คทูว์แต่ผสมลักษณะของคิวเบเลย์เข้าไปด้วย อาวุธหลักของควีนมันธาก็คือปืนมหาอนุภาคที่ติดไว้ทั่วตัวซึ่งมีอานุภาพเทียบได้กับปืนของยานรบ ในเกราะหางมีฟันเนลซึ่งเป็นอาวุธควบคุมระยะไกลด้วยพลังจิตผ่านระบบไซคอมมิว (Psycommu - Psychic communicator) เมื่อใช้งาน ฟันเนลจะแยกออกไปจากอัลฟ่าอาร์ซีลและยิงโจมตีเป้าหมายจากตำแหน่งต่างๆกันด้วยบีมกันที่ติดไว้ เกราะของควีนมันธามีความทนทานสูงและสามารถทนมิสไซล์ทั้งหมดของฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มได้ และเกราะไหล่ขนาดใหญ่ทั้งสองข้างยังติดตั้งเครื่องกำเนิดสนามพลัง Iฟิลด์บาเรียร์ซึ่งสามารถสะท้อนลำแสงจากอาวุธบีมที่ศัตรูยิงใส่ได้ แม้จะเป็นโมบิลสูทขนาดใหญ่ แต่ควีนมันธาก็ติดตั้งท่อขับดันที่มีกำลังมากจึงมีความเร็วสูง ส่วนหัวของควีนมันธายังสามารถใช้เป็นยานหนีภัยได้เหมือนไซโคกันดั้มมาร์คทูว์
เมื่อเกรมี่ โตโต้ได้เริ่มก่อกบฏเพื่อชิงอำนาจจากฮามาน คานก็ได้ใช้ควีนมันธาเหมือนยูนิตบัญชาการ โดยเกรมี่จะนั่งออกคำสั่งจากควีนมันธาซึ่งมีมนุษย์ดัดแปลง เพิล ทูว์เป็นนักบินหลัก ในการต่อสู้นั้น ควีนมันธาสามารถทำลายยานท่า ลาวิอ็องโรส และทำให้ AMX-015 เกมาร์คของหัวหน้าหน่วยองครักษ์ เคียร่า ซูน กับกันดั้มมาร์คทูว์และเซต้ากันดั้มของกันดั้มทีมเสียหายอย่างหนักได้ แต่ในระหว่างการต่อสู้กับฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มของจูโด อชิตะนั้น จูโดได้เกลี้ยกล่อมให้เพิล ทูว์รู้สึกตัวว่าเกรมี่เพียงแต่ใช้งานเธออยู่และสละเครื่องออกมา เปิดโอกาสให้ลู ลูก้าใช้เซต้ากันดั้มยิงสังหารเกรมี่
ฝั่ม จี ลาน

ฝั่ม จี ลาน (เวียดนาม: Phạm Chi Lan) เกิดวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1945  เป็นผู้วิจัยเศรษฐกิจที่มีชื่อเสียงของเวียดนาม เธอทำหน้าที่เป็นเลขานุการและรองประธานสภาหอการค้าและอุตสาหกรรมเวียดนาม รวมถึงเป็นสมาชิกสถาบันวิจัยของสำนักนายกรัฐมนตรี

ประวัติ

ฝั่ม จี ลาน เกิดที่ อำเภอตื่อเลียม ฮานอย เธอเป็นบุตรสาวของ พันเอกฝั่ม จิญ ก๊าน ซึ่งเป็นผู้อำนวยการทางกฎหมายกองทัพบก กระทรวงกลาโหม เธอสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยพาณิชย์ ใน ค.ศ. 1966 ภายหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เธอก็ได้เข้าทำงานที่สภาหอการค้าและอุตสาหกรรมเวียดนาม

บทบาทสำคัญ

เนื่องด้วยในยุคของเธอมีผู้หญิงเป็นจำนวนน้อยที่ศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ จึงส่งผลให้เธอเป็นนักเศรษฐศาสตร์หญิงชั้นนำของประเทศ ฝั่ม จี ลานยังเคยร่วมอยู่ในคณะที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรี แม้ภายหลังจากช่วงเกษียณแล้ว แต่ก็ยังได้รับความสนใจจากสังคมอย่างสูง ด้วยการแสดงแนวคิดที่ชาญฉลาด โดยมีส่วนเกี่ยวข้องกับกลไกตลาดทางเศรษฐกิจ และในแง่ของการเป็นมืออาชีพ เธอเป็นบุคคลที่ได้รับการยอมรับและมีผู้คนสนใจบทสัมภาษณ์ของเธอเป็นอย่างมาก
คราฟมากา

ศัพทมูลวิทยา

คราฟมากามีรากศัพท์มาจากคำในภาษาฮีบรู 2 คำคือ krav (קרב; "ต่อสู้") และ maga (מגע; "ปะทะ")
ช็องตาล บียา

การสมรส

ช็องตาลสมรสกับปอล บียา เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2537 ขณะนั้นเธอมีอายุ 23 ปี ในขณะที่ปอล บียา มีอายุ 61 ปี และเธอมีอายุ 25 ปี หลังจากการถึงแก่กรรมของฌาน-อีแรน บียา ภริยาคนแรกของปอล เธอจึงกลายเป็นสุภาพสตรีหมายเลขที่ 1 แห่งแคเมอรูน เธอเป็นที่รู้จักในสังคมโลกจากการที่เธอไว้ทรงผมแนวตั้งสูงจนเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งเธอเรียกทรงผมนั้นว่า "บานาน" อีกทั้งรูปแบบการแต่งตัวที่โดดเด่น โดยเธอมักจะแต่งชุดสีสันฉูดฉาด โดยเธอมีนักออกแบบชุดจากยี่ห้อชาเนลและดิออร์ ถึงกระนั้น เธอเป็นคนที่ชอบทำการกุศลมาก เธอก่อตั้งสมาคมพิทักษ์เด็กและสตรีแห่งแคเมอรูน โดยมีที่ปรึกษากว่า 500 คน คอยให้ความช่วยเหลือ
นิกัลยา ดุลยา

ประวัติ

นิกัลยา ดุลยา มีชื่อจริงว่า นิกัลยา อับดุล เป็นบุตรของนายโซะ กับนางต่วนแย อับดุล เธอมีพี่ชายและน้องชายอย่างละหนึ่งคน เธอสำเร็จการศึกษาในระดับอนุบาลจากโรงเรียนอนุบาลศรีบำรุง ระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนยะลาบำรุง ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนผดุงประชา ระดับ ปวช-ปวส. จากโรงเรียนผดุงประชาพาณิชยการ อำเภอเมือง จังหวัดยะลา
ก่อนที่จะเข้าศึกษาต่อที่กรุงเทพฯในระดับปริญญาตรี เอกการบัญชี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปริญญาโท บริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และปริญญาบัณฑิต  ป.บัณฑิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
ชีวิตส่วนตัว นิกัลยาได้เข้าสู่พิธีสมรสกับ สุฟียัน สูเด็ง นักธุรกิจหนุ่มนอกวงการ ในพิธีแบบอิสลาม(นิก๊ะ)เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2555 ที่บ้าน อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา และจัดฉลองพิธีมงคลสมรส(วาลีมะ)เมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2556 ที่โรงแรมซี.เอส.ปัตตานี. และวันที่ 20 มีนาคม 2556 ที่โรงเรียนภักดีวิทยา จังหวัดปัตตานี ปัจจุบัน มีบุตรสาว 1 คน ชื่อ เด็กหญิงดารยา สูเด็ง
ปัจจุบัน นิกัลยา ได้อาศัยอยู่ที่จังหวัดปัตตานีและยะลาส่วนใหญ่ งดรับงานแสดงทุกอย่าง แต่ยังรับงานอีเว้นท์ งานพิธีกร งานปิดตัวสินค้า และงานพรีเซ็นเตอร์ ที่ไม่ขัดกับหลักศาสนาอิสลาม ปัจจุบันเธอได้ผันตัวเองมาเป็นครูสอนหนังสือโรงเรียนภักดีวิทยา ในจังหวัดปัตตานีตามความฝันที่เคยตั้งใจไว้
ชุดแปลโปรแกรมของกนู

ภาพรวม

GCC เริ่มพัฒนาใน ค.ศ. 1985 โดยริชาร์ด สตอลแมน ซึ่งเขาเริ่มจากการแปลงคอมไพเลอร์ของภาษา Pastel (ส่วนขยายของภาษาปาสกาล) ให้ใช้กับภาษาซีได้ GCC ถูกเขียนขึ้นมาใหม่อีกครั้งโดยใช้ภาษาซีทั้งหมด เพื่อเป็นคอมไพเลอร์สำหรับภาษาซีและเป็นส่วนสำคัญของโครงการกนูในยุคแรก ซึ่งทิศทางการพัฒนากำหนดโดย Free Software Foundation
ใน ค.ศ. 1997 กลุ่มนักพัฒนา GCC จำนวนหนึ่งไม่พอใจการพัฒนาของ GCC สายหลักที่ล่าช้า จึงแยกตัวออกมาพัฒนา EGCS (Experimental/Enhanced GNU Compiler System) ทำให้การพัฒนาเกิดขึ้นรวดเร็วกว่า GCC เดิมมาก ในปี ค.ศ. 1999 EGCS กลายมาเป็น GCC เวอร์ชันหลักแทน GCC เก่าในท้ายที่สุด
นอกจากจะเป็นคอมไพเลอร์มาตรฐานบนระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์แล้ว GCC ยังถูกนำมาแปลงให้ใช้ได้บนระบบปฏิบัติการอื่นๆ เช่น NeXTSTEP และ Mac OS X รวมถึงระบบฝังตัวอื่นๆ เช่น Symbian, PlayStation และ Dreamcast เป็นต้น
พระพุทธนฤมิตร

พระพุทธนฤมิตร เป็นพระพุทธรูปฉลองพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้หล่อขึ้นโดยจำลองจากพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ซึ่งประดิษฐานอยู่ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญมาประดิษฐานบนบุษบกยอกปรางค์หน้าพระอุโบสถ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร จนถึงปัจจุบัน
ตรีศูล

ตรีศูล หรือย่อว่า ตรี (สันสกฤต: त्रिशूल, trishūla) เป็นประเภทของสามง่ามในวัฒนธรรมอินเดีย แต่ก็พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วยเช่นกัน ตรีศูลมักใช้เป็นสัญลักษณ์ในศาสนาฮินดูและพระพุทธศาสนา คำนี้มีความหมายว่า "หอกสามเล่ม" ในภาษาสันสกฤตและภาษาบาลี

เชิงสัญลักษณ์

ตรีศูลเป็นสัญลักษณ์ของความร่ำรวย เป็นอาวุธประจำกายของพระศิวะ เทพเจ้าฮินดู และกล่าวกันว่าเป็นอาวุธที่ใช้ตัดพระเศียรของพระพิฆเนศวร ปลายแหลมทั้งสามของตรีศูลมีความหมายและความสำคัญที่แตกต่างกัน และมีเรื่องเล่าในศาสนาฮินดู มักมีการกล่าวกันว่าปลายแหลมทั้งสามของตรีศูลแทนตรีเอกานุภาพ — การสร้าง การรักษา และการทำลาย, อดีต ปัจจุบัน และอนาคต
สมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา

องค์กรย่อย

African regional federations:

ฟุตบอลทีมชาติชาย

จัดอันดับโดน ฟีฟ่า
Last updated August 6, 2015
เออร์สกิน คอลด์เวลล์

เออร์สกิน เพรสตัน คอลด์เวลล์ (Erskine Preston Caldwell 17 ธันวาคม ค.ศ. 1903 - 11 เมษายน ค.ศ. 1987) นักเขียนชาวอเมริกัน มักจะเขียนถึงชีวิตของผู้คนยากจนที่มีทั้งชาวผิวขาวและผิวดำในชนบททางภาคใต้ของสหรัฐฯ อันเป็นถิ่นกำเนิดของเขา ด้วยท่วงทำนองหม่นเศร้าและเป็นจริง ในบรรดานวนิยาย 25 เรื่อง (และหนังสือสารคดีอีก 12 เล่ม) ไม่มีเล่มไหนโด่งดังไปกว่า Tobacco Road (ค.ศ. 1932) และ God’s little acre (ค.ศ. 1933) หนังสือของคอลด์เวลล์ในแบบปกอ่อนขายได้กว่าแปดสิบล้านเล่มและถูกแปลเป็นภาษาต่างๆ นับสี่สิบสามภาษา เขาจึงเป็นหนึ่งในนักเขียนนิยายยุคคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่มีผู้อ่านมากที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งนักวิจารณ์ในยุคนั้นยกย่องให้อยู่ในระดับเดียวกับฟิตซ์เจอรัลด์ วูลฟ์ และจอห์น สไตน์เบ็ค คอลด์เวลล์เกิดในจอร์เจีย ในครอบครัวของพระนิกายเพรสไบทีเรียนซึ่งออกเดินทางไปตามตำบลต่างๆ ทำให้เขาต้องเรียนหนังสือจากแม่ และเรียนรู้ชีวิตจากงานต่างๆ ที่เขาทำในช่วงวัยหนุ่ม ก่อนที่จะหันมาทำอาชีพนักหนังสือพิมพ์และเขียนหนังสือเต็มตัว ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 สไตล์การเขียนซึ่งผสมผสานระหว่างความสมจริงสุดขีดและเซ็กซ์กับความรุนแรงทำให้เกิดการถกเถียงขึ้นอย่างหนักหน่วง เมื่อสมาคมนิวยอร์กเพื่อป้องกันความชั่วร้ายพยายามจะประกาศห้ามเรื่อง God's little acre คอลด์เวลล์ก็ฟ้องศาลและชนะคดี ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 คอลด์เวลล์ในเวลานั้นเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์อยู่ในสหภาพโซเวียตและได้เห็นการยกทัพเข้าโจมตีของกองทัพเยอรมันในปี ค.ศ. 1941 เขาแต่งงานทั้งหมดสี่ครั้ง (หย่าสามครั้ง)และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่ออายุ 83 ปี
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี

ประวัติและการก่อสร้าง

คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2537 มอบหมายให้กรมโยธาธิการดำเนินการก่อสร้าง ต่อมาเมื่อมีการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 โครงการนี้จึงไปอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท ตัวโครงการออกแบบและก่อสร้างตามแนวผังเมืองรวมของจังหวัดเชียงใหม่ ฉบับที่ 78 (พ.ศ. 2532) มีรหัสโครงการ "ฌ3" กำหนดให้เป็นถนน 6 ช่องจราจร ระยะทางรวม 26 กิโลเมตร เริ่มจากบริเวณถนนเลียบคลองส่งน้ำชลประทาน หน้าสนามกีฬา 700 ปี จังหวัดเชียงใหม่ สิ้นสุดที่ถนนเลียบคลองส่งน้ำชลประทาน สายแม่แตง–หางดง ในเส้นทางมีสะพานข้ามแม่น้ำปิง 2 แห่ง สะพานข้ามทางรถไฟ 1 แห่ง ทางลอด 7 แห่ง ที่จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 1001 118 1006 1317 106 และ 108 ทางต่างระดับ 1 แห่ง ที่จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ซึ่งบริเวณทางต่างระดับได้มีการปรับปรุงภูมิทัศน์เป็นสวนสาธารณะชื่อ "สวนสุขภาพเฉลิมพระเกียรติฯ ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี" นอกจากนี้ยังตั้ง "ศูนย์ควบคุมและบำรุงรักษาถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี" เพื่อควบคุมระบบควมคุมการจราจร ระบบระบายน้ำ ระบบไฟฟ้า และระบบบันทึกกล้องโทรทัศน์วงจรปิด
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีได้ทำพิธีเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 โดยมีพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีเปิด ใช้งบประมาณทั้งสิ้นรวม 10,070 ล้านบาท ในจำนวนนี้เป็นงบประมาณเพื่อการเวนคืนที่ดิน 1,700 ล้านบาท ใช้เวลาก่อสร้างรวมทั้งสิ้น 10 ปี
โคทม อารียา

รองศาสตราจารย์ โคทม อารียา เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2486 เป็นรองประธานมูลนิธิอาสาสมัครเพื่อสังคม อดีตกรรมการการเลือกตั้ง (กกต. 2540-2544) ฝ่ายการมีส่วนร่วมของประชาชน และสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549 ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาและพัฒนาสันติวิธี มหาวิทยาลัยมหิดล จบการศึกษา DIPLÔME INGÉNIEUR ÉCOLE SUPÉRIEURE D’ÉLECTRICITÉ, FRANCE Dr.Ing. มหาวิทยาลัยปารีส ประเทศฝรั่งเศส  เคยเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประธานสภาคณาจารย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี พ.ศ. 2521-2522 
ในเหตุการณ์การประท้วงของกลุ่มคนเสื้อแดงล่าสุด รองศาสตราจารย์ ดร.โคทม อารียา ผอ. ศูนย์ศึกษาและพัฒนาสันติวิธี มหาวิทยาลัยมหิดล ได้เรียกร้องให้เขตวัดปทุมวนารามเป็นเขตอภัยทาน จนเป็นข่าวในแวดวงสังคมไทย
อำเภอนาวัง

เกษตรกรรรม

อำเภอนาวังส่วนใหญ่ 80% ประกอบอาชีพการเกษตร มีพืชที่เศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ข้าวนาปี สำปะหลัง อ้อย ไม้ผล ไม้ยืนต้น ถั่วเหลือง ข้าวโพด เลี้ยงสัตว์ เป็นต้น

ทางรถยนต์

จากกรุงเทพมหานคร ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (พหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรี บริเวณกิโลเมตรที่ 107 แยกเข้า ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 (มิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดขอนแก่น จังหวัดอุดรธานี แล้วเลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 210 ผ่านอำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู  อำเภอนากลาง ถึงอำเภอนาวัง รวมระยะทาง 653 กิโลเมตร หรือ เมื่อถึงจังหวัดขอนแก่นแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2109 (น้ำพอง-เขื่อนอุบลรัตน์) เข้าอำเภอโนนสัง อำเภอนากลาง ถึง อำเภอนานาวัง รวมระยะทางประมาณ 604 กิโลเมตร
วัดขุนคง

วัดขุนคง เป็นวัดเก่าแก่ ตั้งอยู่หมู่ที่ 5 บ้านขุนคง ตำบลขุนคง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นโบราณสถาน ลำดับ 003640

ประวัติ

วัดขุนคง เดิมเป็นวัดร้างชื่อว่าวัดบ้านหง และต่อมาในยุคพระเจ้ากาวิละ ช่วงยุคเก็บผ้าใส่ซ้าเก็บผ้าใส่เมือง พระองค์ได้นำพวกละว้า จากอำเภอสันป่าตอง มาอยู่ที่หมู่บ้านร้างหมู่บ้านหง โดยมีผู้นำหมู่บ้านคือ ปู่ขุนคง ได้นำชาวบ้านมาพัฒนาสร้างหมู่บ้านขึ้น พร้อมบูรณะวัดร้างบ้านหงและเปลี่ยนชื่อเป็น วัดขุนคงหลวง ตามชื่อผู้นำหมู่บ้าน
คณะสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

สมัยวิทยาลัยสิ่งแวดล้อม

เมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้มีการจัดทำหลักสูตรในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม ภายใต้การดูแลของภาควิชาอนุรักษวิทยา คณะวนศาสตร์ ร่วมกับ บัณฑิตวิทยาลัย ต่อมา ได้มีการประชุมเพื่อจัดทำหลักสูตรทางด้านสิ่งแวดล้อม ระหว่าง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ขึ้น หลังจากนั้น จึงมีการเสนอหลักสูตรต่อบัณฑิตวิทยาลัยและสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเริ่มรับนิสิตปริญญาโทรุ่นแรก ในปี พ.ศ. 2520 
ปี พ.ศ. 2542 ได้มีการเสนอ "โครงการจัดตั้งคณะสิ่งแวดล้อม" ขึ้น และได้เปลี่ยนเป็น "วิทยาลัยสิ่งแวดล้อม" โดยได้รับการอนุมัติจัดตั้งเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดยกำหนดให้วันที่ 23 พฤศจิกายน ของทุกปี เป็น "วันสถาปนาวิทยาลัยสิ่งแวดล้อม"

สมัยภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม

เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พุทธศักราช 2538 หลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้รับความเห็นชอบจากทบวงมหาวิทยาลัย จึงได้มีการจัดตั้ง “ภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม” ขึ้นอย่างเป็นทางการในปี พุทธศักราช 2539 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 11 มิถุนายน พุทธศักราช 2539 และเริ่มรับนิสิตระดับปริญญาตรีรุ่นแรกในปีเดียวกัน

ประวัติคณะสิ่งแวดล้อม

วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ.  2555 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ปรับปรุงหน่วยงานโดยโอนทรัพย์สินบุคลากรและนิสิตจากวิทยาลัยสิ่งแวดล้อม กับภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์  ไปสังกัดคณะสิ่งแวดล้อม ซึ่งได้จัดตั้งขึ้นมาใหม่

ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2019

กลุ่ม Natural Sciences
อันดับที่ 251-300 ของโลก
- สาขา Environmental Sciences

ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2018

กลุ่ม Natural Sciences
อันดับที่ 201-250 ของโลก
- สาขา Environmental Sciences

ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2017

กลุ่ม Natural Sciences
อันดับที่ 201-250 ของโลก
- สาขา Environmental Sciences

ผลการจัดอันดับ ประจำปี 2016

กลุ่ม Natural Sciences 
อันดับที่ 251-300 ของโลก
- สาขา Environmental Sciences

โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

เนื่องจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้รับมอบหมายให้ดำเนินการโครงการศึกษาวิจัยสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ย อันเนื่องจากพระราชดำริ โดยมอบหมายโครงการสหวิทยาการวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมต่อมาคือ   วิทยาลัยสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหน่วยงานหลักที่รับผิดชอบ โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ย อันเนื่องมาจากพระราชดำริ ณ บ้านพะเนิน ตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี รหัสไปรษณีย์ 76100  ต่อมาวิทยาลัยสิ่งแวดล้อมได้ถูกยุบและโอนไปสังกัดคณะสิ่งแวดล้อม ความรับผิดชอบโครงการนี้จึงไปอยู่กับคณะสิ่งแวดล้อมด้วย
มอดแป้ง

ศัตรูทางการเกษตร

มอดแป้ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tribolium castaneum เป็นแมลงศัตรูทางการเกษตรที่สำคัญ โดยปนเปื้อนในโกดังเก็บผลผลิตทางการเกษตร เช่น ข้าวสาร กาแฟ ข้าวโพด เผือก ถั่ว รวมถึงผลผลิตแปรรูป เช่น แป้ง บิสกิต พาสต้า เป็นต้น โดยตัวอ่อน และตัวเต็มวัย กินผลผลิตเป็นอาหารและเพิ่มจำนวนมาก มีการสร้างสารเคมีประเภทควิโนน ที่มีกลิ่นเหม็น สร้างความเสียหายกับผลผลิตเป็นอย่างมาก มอดแป้งมีการแพร่กระจายในโกดังเก็บผลผลิตของมนุษย์ทั่วโลก มูลค่าความเสียหายจากมอดแป้ง(และแมลงปีกแข็งชนิดอื่น)เฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกา มากกว่าหนึ่งพันล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี

สัตว์ทดลองเพื่อการศึกษาพันธุศาสตร์

มอดแป้งมีความสำคัญในการศึกษาทางวิทยาศาสตร์โดยเฉพาะสาขาพันธุศาสตร์ โดยเป็นโมเดลแมลงที่สำคัญรองจากแมลงหวี่ (Drosophila melanogaster) ทั้งนี้เพราะมีรูปแบบการเจริญของเอ็มบริโอ ที่คล้ายคลึงกับสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่นๆมากกว่าแมลงหวี่ ปี ค.ศ. 2008 ข้อมูลจีโนมของมอดแป้งตีพิมพ์ในวารสาร Nature [2] สามารถเข้าไปใช้ข้อมูลได้ที่ฐานข้อมูล  สามารถใช้เทคนิค RNAi ศึกษาหน้าที่ของยีนชนิดนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งสองเป็นเครื่องมือสำคัญที่ทำให้การศึกษาพันธุศาสตร์โดยใช้แมลงชนิดนี้ทำได้ง่าย

การปรับตัวของวงศ์ยีนรีเซพเตอร์รับสารเคมี (รีเซพเตอร์รับกลิ่นและรีเซพเตอร์รับรส)

มอดแป้งมียีนที่สร้างรีเซพเตอร์รับกลิ่น(odorant receptor)340 ยีน และรีเซพเตอร์รับรส (gustatory receptor)340 ยีน ถือว่าเป็นจำนวนที่มากเมื่อเทียบกับแมลงกลุ่มแมลงหวี่ (ประมาณ 60 ยีน) หรือกลุ่มผีเสื้อ (40-70 ยีน) ซึ่งอาจสัมพันธ์กับการปรับตัวเพื่อให้ใช้อาหารได้หลากหลาย และสามารถหาแหล่งอาหารได้กว้าง ยีนรีเซพเตอร์รับกลิ่นมีการแสดงออกต่างกันในตัวอ่อนและตัวเต็มวัย โดยตัวเต็มวัยมีจำนวนยีนแสดงออกมากกว่า และยีนที่แสดงออกในตัวอ่อนเกือบทั้งหมดแสดงออกในตัวเต็มวัยด้วย

อวัยวะเพื่อลดการเสียน้ำ

มอดแป้งมีอวัยวะที่ลดการสูญเสียน้ำจากทางเดินอาหาร ชื่อ cryptonephridial organ (ส่วนปลายของ malpighian tubules ที่เชื่อมกับส่วน hind gut) ทำหน้าที่ดูดน้ำกลับ มอดแป้งจึงดำรงชีวิตในสภาพที่แห้งแล้งมากได้ โดยอาศัยน้ำจากอาหารที่กิน

การทนทานต่อยาฆ่าแมลง

มีรายงานการดื้อยาฆ่าแมลงหลายชนิดของมอดแป้ง ได้แก่ malathion, carbaryl, lindane, phosphine และ pyrethrins  อาจสัมพันธ์กับการที่มอดแป้งมียีนที่เกี่ยวข้องกับการกำจัดสารพิษ (detoxificaiton) คือวงศ์ยีน Cytochrome P450 (CYP) มากถึง 134 ยีน
ลัทธิศูฟี

ลัทธิศูฟี (อาหรับ: تصوّف‎) เป็นลัทธิความเชื่อลัทธิหนึ่งในศาสนาอิสลาม ซึ่งแปลงคำสอนมาจากนิกายสุหนี่ เน้นความเชื่อทางจิตวิญญาณ
เทรเชอร์ 13

ประวัติ

เยดัม, จีฮุน และ โดยอง ได้ปรากฏตัวในรายการ Mnet Survival Stray Kids ซึ่งเป็นรายการโทรทัศน์รายการแรกของพวกเขาด้วยกัน
ในเดือนพฤศจิกายนปี 2561 เทรนนี่ 29 คนจาก YGE เข้าร่วมการแข่งขัน YG Treasure Box โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บัง เยดัม จาก K-pop Star 2 และผู้เข้าแข่งขัน Mix Nine ชเว ฮยอนซ็อก และ คิม จุนกยู ปรากฏตัวต่อสาธารณชน ในรอบชิงชนะเลิศ ฮารูโตะ, เยดัม, จองฮวาน และ จุนกยู ได้รับการประกาศให้เข้าร่วมในไลน์อัพสุดท้าย หลังจากนั้นก็มีการเปิดเผยสมาชิกที่เหลืออยู่เพื่อเข้าร่วมได้แก่ จองอู, แจฮยอก และ ฮยอนซ็อก และหลังจากนั้นประกาศชื่อกลุ่มอย่างเป็นทางการว่า เทรเชอร์ (Treasure) 
ในวันที่ 29 มกราคม 2019 มีการประกาศไลน์อัพครั้งที่สอง สมาชิกประกอบด้วย ยุนบิน, มาชิโฮ, โดยอง, โยชินโนริ, จีฮุน และ อาซาฮิ ต่อมาชื่อทางการของกรุ๊ปนี้คือ แมกนัม (Magnum)  ไม่นานหลังจากนั้นก็มีการประกาศว่าทั้ง Treasure และ Magnum จะถูกเรียกรวมกันและเปิดตัวในฐานะ Treasure 13 ชื่อ fandom อย่างเป็นทางการก็ถูกเปิดเผยคือ Treasure Maker ซึ่งมาจากชื่อผู้ชมที่ได้รับจาก YG Treasure Box 
ก่อนการเปิดตัวได้มีการประกาศว่า Treasure 13 จะถ่ายทำรายการเรียลลิตี้โชว์ของตัวเองชื่อรายการว่า Open the Treasure Box
โอะนิงะวะระ

โอะนิงะวะระ (ญี่ปุ่น: Onigawara 鬼瓦 ) หมายความว่า "กระเบื้องรูปยักษ์" เป็นเครื่องประดับหลังคา พบได้ในสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ทำเป็นรูปยักษ์ญี่ปุ่นที่เรียกว่า "โอะนิ" มีลักษณะเป็นอสุรกายน่ากลัว
ก่อนยุคเฮอัน มักใช้ ฮะนะงะวะระ หรือกระเบื้องรูปเถาไม้ ประดับหัวหลังคา ส่วนโอะนิงะวะระนี้ เชื่อกันว่ามาจากองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่เรียก "โอะนิตะ" หรือแผ่นไม้วาดเป็นรูปยักษ์ ใช้อุดรอยรั่วบนหลังคา โดยในยุคนะระ เดิมทีนิยมประดับหัวหลังคาด้วยกระเบื้องทำเป็นรูปลักษณ์อย่างอื่น แล้วนิยมทำเป็นรูปเด่นชัดมีลักษณะอย่างยักษ์ และที่สุดก็ทำเป็นยักษ์สามมิติไป
โอะนิงะวะระใช้ประดับหลังคาวัดพุทธมากที่สุด