google/wiki40b huggingface dataset:
พระราชวังเทอเรม

พระราชวังเทอเรม หรือ พระราชวังเทอเรมนอย (รัสเซีย: Теремной дворец) เป็นอาคารที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในหมู่พระราชวังเครมลินแห่งมอสโก ประเทศรัสเซีย ซึ่งเคยถูกใช้เป็นที่ประทับของซาร์แห่งรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชื่อของพระราชวังได้มาจากคำในภาษากรีกที่ว่า τερεμνον (แปลว่า ที่พักอาศัย) ปัจจุบันอาคารดังกล่าวไม่สามารถเข้าชมได้ เนื่องจากถูกใช้เป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีรัสเซีย
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาโลอิซิโอ ดา มิลาโน สถาปนิกชาวอิตาลี ได้ทำการก่อสร้างสถานที่พำนักสำหรับเหล่าพระราชวงศ์แห่งแรกในบริเวณนี้ แต่มีเพียงชั้นล่างเท่านั้นที่ยังคงหลงเหลือให้เห็นถึงปัจจุบัน พระเจ้าซาร์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์โรมานอฟ คือ ซาร์มีไฮล์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ได้ก่อสร้างพระราชวังแห่งนี้ใหม่จนแล้วเสร็จในช่วงปีค.ศ. 1635 - 1636 อาคารแห่งใหม่่ล้อมรอบไปด้วยอาคารต่างๆและสิ่งก่อสร้างที่เพิ่มเติมขึ้นมา รวมถึงแท่นยกพื้นโบยาร์ ขั้นบันไดและระเบียงสีทอง และป้อมหอคอยต่างๆ ด้วยพระประสงค์ของซาร์มีไฮล์ ทรงให้สร้างห้องชุดสีทองของซารีนาไว้ร่วมในพระราชวังด้วย ซึ่งเป็นการสร้างให้เหมือนกับรัชสมัยของซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1560 ซึ่งขนาบไปด้วยโดมสีทอง 11 หลังของมหาวิหาร Upper Saviour ความซับซ้อนของพระราชวังยังคงปรากฎให้เห็นจากการก่อสร้างโบสถ์หลายแห่งในช่วงการก่อสร้างแรกๆ รวมถึงการสร้างโบสถ์การประสูติของพระแม่ผู้นิรมลด้วย (Church of the Virgin's Nativity) ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1360
พระราชวังมีทั้งหมด 5 ชั้น ชั้นที่สามเป็นที่ประทับขององค์ซารีนาและพระโอรสธิดา ชั้นที่สี่เป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของพระเจ้าซาร์ ชั้นบนเหนือนั้นจะมีลักษณะโครงสร้างแบบเต็นท์ใช้สำหรับประชุมสภาโบยาร์ดูมา ภายนอกมีการตกแต่งอย่างประณีตด้วยลวดลายอิฐและกระเบื้องเคลือบสีแดง เหลือง และส้ม ภายในเคยถูกตกแต่งด้วยภาพวาด แต่ภาพจิตรกรรมฝาผนังยุคดั้งเดิมถูกทำลายจากเพลิงไหม้ไปแล้ว ในไฟไหม้ใหญ่ปีค.ศ. 1812 การตกแต่งภายในจึงถูกปรับปรุงใหม่ให้สอดคล้องกับภาพวาดเก่าในแบบสถาปัตยกรรมรัสเซียยุคฟื้นฟู
กัวเก่า

ประวัติ

เมืองแห่งนี้เริ่มก่อตั้งขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 เพื่อเป็นเมืองท่าริมฝั่งแม่น้ำมันดาวี ในการปกครองของสุลต่านแห่งบิจาปูร์ เพื่อทดแทนเมืองโกวาปุริ (Govapuri) ซึ่งตั้งอยู่ถัดไปทางใต้ไม่กี่กิโลเมตร และเคยเป็นเมืองท่าสำคัญในสมัยกษัตริย์แห่งจักรวรรดิวิชัยนคร นอกจากนี้เมืองกัวนี้ยังทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงแห่งที่สองตั้งแต่สมัยของราชวงศ์เอดิลชะฮี (Adil Shahi) ซึ่งในขณะนั้นเมืองนั้นล้อมรอบด้วยคูเมือง และเป็นที่ตั้งของพระราชวังแห่งชาห์ รวมทั้งมัสยิด และโบสถ์ต่าง ๆ ต่อมาในปีค.ศ. 1510 ได้ถูกยึดเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิโปรตุเกสในฐานะศูนย์กลางการปกครอง และต่อมาในปีค.ศ. 1759 เมืองหลวงแห่งนี้จึงได้ถูกย้ายไปยังปณชี ซึ่งในขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งอยู่ห่างไปราว 9 กิโลเมตรทางทิศตะวันตก
ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมืองแห่งนี้ยังเป็นศูนย์กลางการเผยแพร่คริสต์ศาสนาของดินแดนตะวันออก โดยเป็นที่ตั้งของคณะนักบวชคาทอลิกทุกสาขา ประชากรในอดีตนั้นเคยสันนิษฐานว่ามากถึง 2 แสนคนในปีค.ศ. 1543 ซึ่งมาลาเรียและอหิวาตกโรคได้ระบาดทั่วเมืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 จึงถูกทิ้งร้างลงเหลือประชากรเพียง 1,500 คนในปีค.ศ. 1775 ซึ่งทำให้การปกครองนั้นย้ายไปยังเมืองขนาดเล็กซึ่งตั้งอยู่ใกล้ ๆ คือ ปณชี ในขณะที่เมืองเก่าแห่งนี้ยังมีฐานะเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการตั้งแต่นั้นมาจนกระทั่งปีค.ศ. 1843 จึงย้ายมาที่ปณชี โดยเรียกเป็นภาษาโปรตุเกสว่า "นอวาโกอา" (Nova Goa - กัวใหม่) ในขณะที่เมืองหลวงเดิมเรียกว่า "แวลยาโกอา" (Velha Goa - กัวเก่า) เพื่อแยกกันกับเมืองแห่งใหม่อย่างชัดเจน
กัวเก่านั้นได้ถูกผนวกเข้ากับสาธารณรัฐอินเดียในปีค.ศ. 1961 พร้อมกันกับเมืองในปกครองทั้งหมด

โบสถ์และวิหารแห่งกัว

ในบริเวณกัวเก่าเป็นที่ตั้งของคริสต์ศาสนสถานสำคัญหลายแห่ง ประกอบด้วยอาสนวิหารแซ (Sé Catedral) อันเป็นที่ตั้งของอัครมุขมณฑลกัว (Archiodese of Goa), โบสถ์นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีแห่งกัว (Church of St. Francis of Assisi), โบสถ์นักบุญคาเยทาน (Church of Saint Cajetan), มหาวิหารบงฌึซุช (Basilica of Bom Jesus) อันเป็นที่เก็บเรลิกของนักบุญฟรันซิสโก คาเบียร์ (Saint Francis Xavier) ซึ่งจะจัดงานเฉลิมฉลองทุกปีระหว่างวันที่ 24 พฤศจิกายนถึง 3 ธันวาคม
วันนกกระจอกโลก

วันนกกระจอกโลก เป็นวันที่กำหนดเพื่อสร้างความตระหนักถึงนกกระจอกใหญ่ และนกที่พบบ่อยอื่น ๆ ที่พบในสภาพแวดล้อมในเมือง ตลอดจนภัยคุกคามต่อประชากรของพวกมัน ที่กำหนดขึ้น ณ วันที่ 20 มีนาคม อันเป็นความคิดริเริ่มระหว่างประเทศโดยเนเจอร์ฟอเรเวอร์โซไซตีของประเทศอินเดียร่วมกับมูลนิธิอีโคซิสแอ็คชัน (ประเทศฝรั่งเศส) รวมถึงองค์กรระดับประเทศและระดับนานาชาติจำนวนมากทั่วโลก
เนเจอร์ฟอเรเวอร์โซไซตีได้รับการเริ่มต้นโดยโมฮัมเหม็ด ดีลาวาร์ ซึ่งเป็นนักอนุรักษ์ชาวอินเดียผู้ซึ่งเริ่มทำงานของเขาเพื่อช่วยนกกระจอกใหญ่ในนาชิค และเป็นผู้ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน "วีรบุรุษแห่งสิ่งแวดล้อม" ในปี ค.ศ. 2008 โดยนิตยสารไทม์สำหรับความพยายามของเขา ความคิดในการริเริ่มวันนกกระจอกโลกเกิดขึ้นในระหว่างการสนทนาอย่างไม่เป็นทางการที่สำนักงานของเนเจอร์ฟอเรเวอร์โซไซตี แนวความคิดคือการกำหนดวันสำหรับนกกระจอกใหญ่เพื่อถ่ายทอดข่าวสารของการอนุรักษ์กระจอกใหญ่และนกอื่น ๆ ทั่วไป รวมถึงเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองที่จะชื่นชมความงดงามของความหลากหลายทางชีวภาพทั่วไป ซึ่งได้รับการยกย่องเป็นอย่างมาก วันนกกระจอกโลกครั้งแรกได้รับการเฉลิมฉลองเมื่อปี ค.ศ. 2010 ในส่วนต่าง ๆ ของโลก วันนี้มีการเฉลิมฉลองด้วยการจัดกิจกรรมหลากหลายประเภทเช่นการประกวดศิลปะ, การรณรงค์สร้างความตระหนัก และกระบวนแห่นกกระจอกเช่นเดียวกับการมีปฏิสัมพันธ์กับสื่อ
วันกระจอกโลกยังมีวิสัยทัศน์ที่กว้างขึ้นในการจัดหาเวทีที่ซึ่งคนที่ทำงานเกี่ยวกับการอนุรักษ์นกกระจอกใหญ่และนกชนิดอื่น ๆ สามารถใช้เครือข่าย, ความร่วมมือ และการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้านการอนุรักษ์ ซึ่งจะนำไปสู่วิชาและผลลัพธ์ที่ดีขึ้น โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เป็นสถานที่ประชุมสำหรับผู้คนจากทั่วโลกที่จะมาพบกันและสร้างแรงที่สามารถมีบทบาทสำคัญ ในการสนับสนุนและการกระจายความรู้เกี่ยวกับความต้องการของการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพหรือสายพันธุ์ทั่วไป ของสถานะการอนุรักษ์ที่ลดลงมา
สมเสร็จ

ลักษณะ

ขนาดขึ้นอยู่กับชนิด โดยมากยาวประมาณ 2 เมตร สูง 1 เมตร จรดหัวไหล่ หนัก 150-300 กิโลกรัม ขนสั้นมีสีน้ำตาลถึงเทาเกือบดำ ยกเว้นสมเสร็จมลายู ที่มีสีขาวพาดกลางลำตัว และสมเสร็จภูเขา ที่มีขนยาว สมเสร็จทุกชนิดมีหูรูปไข่ ปลายหูสีขาว มนกลม ก้นห้อย หางอวบ สั้น ขาหน้ามีกีบเท้า 4 กีบ ขาหลังมี 3 กีบ ช่วยให้สามารถเดินบนโคลนหรือพื้นที่อ่อนนุ่มได้ ลูกสมเสร็จมีขนลายทาง หรือลายจุดเพื่อพรางตัว เพศเมียมีเต้านมเต้าคู่เดียว
สมเสร็จมีฟันซึ่งสามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า  ทั้งหมด 42-44 ซี่ มีฟันเขี้ยวสั้น ๆ ซึ่งไม่เหมือนสัตว์กีบคู่อย่างอื่น เช่น แรด

พฤติกรรมและความผูกพันกับมนุษย์

สมเสร็จ ทั้งหมดมีพฤติกรรมและความเป็นอยู่ใกล้เคียงกัน โดยเป็นสัตว์ที่หากินตามลำพังหรือเป็นคู่ในป่าดิบชื้น ที่มีความชุ่มชื้นหรือใกล้แหล่งน้ำ โดยจะใช้จมูกที่ยาวเหมือนงวงในการช่วยดมกลิ่นและดึงกิ่งไม้ในพุ่มไม้กินเป็นอาหาร ซึ่งสมเสร็จสามารถที่จะกินไม้ที่มีพิษบางชนิดได้ด้วย เป็นสัตว์ที่ชอบแช่น้ำหรือโคลน เมื่อยามพบกับศัตรูจะหนีลงไปในน้ำ ซึ่งบางครั้งอาจแช่ลงไปทั้งตัวโผล่มาแค่งวงเพื่อหายใจก็ได้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ลูกอ่อนที่เกิดมาใหม่จะมีลวดลายตามตัวเหมือนแตงไทย คล้ายลูกหมูป่า
สมเสร็จ เป็นสัตว์ที่มีระบบสายตาที่ไม่ดี แต่มีระบบประสาทรับฟังทางหูและดมกลิ่นดีเยี่ยม ปกติเป็นสัตว์ที่มีอุปนิสัยเรียบร้อย ไม่ก้าวร้าว แต่เคยมีรายงานว่า สมเสร็จอเมริกากลางตัวหนึ่งในสวนสัตว์โจมตีด้วยกรามใส่ผู้ดูแลซึ่งเป็นผู้หญิง เมื่อปี ค.ศ. 1998 จนได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงขั้นพิการแขนขาด สมเสร็จเป็นสัตว์ที่อ้างอิงถึงในวัฒนธรรมและความเชื่อของญี่ปุ่น ด้วยการเป็นปีศาจตนหนึ่งที่กินความฝัน หรือฝันร้ายของผู้คนในนอนหลับเมื่อยามค่ำคืน เรียกว่า "บะกุ" (ญี่ปุ่น: 獏, 貘) เป็นต้น
เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์เย็น อิศรเสนา)

ชาติกำเนิด

เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ เป็นบุตรของหม่อมเจ้าเสาวรส อิศรเสนา และหม่อมมุหน่าย อิศรเสนา เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2405 ที่พระตำหนัก หม่อมเจ้าเสาวรส อิศรเสนา บริเวณถนนพระอาทิตย์ กรุงเทพมหานคร สมรสกับหม่อมราชวงศ์หญิงอรุณ นพวงศ์
ระบบภูมิคุ้มกัน

Immunoglobulin

Immunoglobulin (Ig) คือโปรตีนชนิด globulin ที่ทำหน้าที่ด้านภูมิคุ้มกันด้านสารน้ำ มีทั้งหมด 5 กลุ่ม คือ
1.IgG เป็น immunoglobulin ที่มีขนาดเล็กที่สุด เป็นชนิดเดียวที่สามารถผ่านรกได้ และมีปริมาณมากที่สุดคือ 75-80%ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลืองของคนปกติ มีบทบาทสำคัญในการป้องกันโรคติดเชื้อต่าง ๆ มีระดับสูงขึ้นหลังการกระตุ้นด้วย antigen โดยเฉพาะการตอบสนองต่อการติดเชื้อระยะที่ 2 (secondary response) ต่อจาก IgM ที่สร้างขึ้นในระยะแรกของการติดเชื้อ 
2.IgA พบ 7-15 % ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลือง ผลิตโดย plasma cell ที่อยู่ใต้ชั้นเยื่อบุผิว ส่วนใหญ่อยู่ในสารคัดหลั่งต่าง ๆ เช่น น้ำนมมารดา น้ำตา น้ำลาย สิ่งคัดหลั่งของปอด ทางเดินอาหาร ทางเดินหายใจ ระบบขับถ่าย มีบทบาทสำคัญที่สุดในการป้องกันโรคติดเชื้อของเยื่อบุต่าง ๆ โดยเฉพาะการติดเชื้อไวรัสของระบบหายใจและระบบทางเดินอาหาร และ IgA ที่อยู่ในนมน้ำเหลือง (colostrum) ของมารดา เป็นภูมิคุ้มกันที่ช่วยป้องกันทารกแรกคลอดจากการติดเชื้อ 
3.IgM มีขนาดใหญ่ที่สุด พบ 5-10% ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลือง เป็น antibody ตัวแรกที่ร่างกายสร้างขึ้นในการตอบสนองต่อ antigen ในระยะแรกที่ติดเชื้อ (primary antibody response) หลังจากนั้น IgG จึงเพิ่มตามมา มีบทบาทสำคัญในการทำลาย antigen โดยเฉพาะเชื้อ ไวรัสและแบคทีเรีย เป็น immunoglobulin ที่พบบ่อยในภูมิต้านทานเนื้อเยื่อตนเอง (autoimmune disease)
4.IgD มีปริมาณน้อยมาก ประมาณ 0.03%ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลือง ยังไม่ทราบคุณสมบัติที่แน่ชัด
5.IgE ค้นพบหลังสุด มีปริมาณน้อยที่สุด คือพบประมาณ 0.003% ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลือง สัมพันธ์กับภาวะภูมิแพ้ และเป็นภูมิคุ้มกันที่สำคัญในโรคพยาธิ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี

จังหวัดเพชรบุรี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 350 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์ (นวนิยาย)

โครงเรื่อง

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้หญิง ชื่อ โซฟี แฮตเตอร์ (Sophie Hatter) ซึ่งเป็นพี่คนโตของน้องสาวอีกสองคน อาศัยอยู่ในอาณาจักรที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์และเรื่องราวของเทพนิยายแห่งอินการี (Ingary) น้องสาวคนรองของโซฟีชื่อ เล็ตตี้ เป็นคนที่สวย ในขณะที่น้องคนเล็กชื่อ มาร์ทา เป็นคนที่ฉลาด โซฟีจึงมักจะคิดว่าตัวเองเป็นคนไม่น่าสนใจและไม่ฉลาด โซฟีได้สืบทอดกิจการร้านขายหมวกของครอบครัว จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อแม่มดแห่งทุ่งร้าง ได้สาปให้โซฟีกลายเป็นหญิงชราอายุ 90 ปี เพราะไปทำให้แม่มดโกรธ โซฟีเลยต้องออกจากบ้าน และได้ไปพบกับปราสาทเคลื่อนที่ของพ่อมดฮาวล์ ผู้ซึ่งถูกร่ำลือว่าชอบสะสมหัวใจของเด็กผู้หญิง แต่โซฟีในสภาพหญิงชราก็ได้เป็นแม่บ้านในปราสาทแห่งนี้ และได้เรียนรู้ว่าจริงๆ แล้วพ่อมดฮาวล์เป็นคนดีชอบช่วยเหลือผู้อื่น แต่ก็เป็นคนเจ้าชู้ และชอบปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับตัวเองในแง่ลบ เพื่อความเป็นส่วนตัวของตัวเองโดยป้องกันไม่ให้ผู้คนมาให้ความสนใจมากนัก ปราสาทของฮาวล์ประกอบด้วยประตูสี่ด้าน ซึ่งแต่ละประตูเปิดออกสู่สถานที่ต่างกันถึงสี่แห่ง คือ ส่วนที่โซฟีเข้ามา บ้านเกิดของฮาวล์ในเวลส์ (ชื่อจริงของฮาวล์คือ โฮเวลล์ เจนกินส์) เมืองชายทะเลซึ่งฮาวล์ได้ค่าจ้างจากการทำมนตร์วิเศษต่างๆ และด้านที่เปิดออกสู่เมืองหลวงของอาณาจักร
โซฟีได้ต่อรองกับปิศาจไฟ ชื่อ คาลซิเฟอร์ (Calcifer) ว่า ถ้าโซฟีสามารถทำลายสัญญาระหว่างคาลซิเฟอร์และฮาวล์ได้ คาลซิเฟอร์จะต้องทำให้โซฟีกลับไปเป็นเด็กดังเดิม แต่ในสัญญาระบุว่าทั้งฮาวล์และคาลซิเฟอร์ไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดในสัญญาให้บุคคลอื่นรับรู้ได้ โซฟีจึงต้องเดาเอาเองว่าสัญญานั้นเป็นอย่างไร
ไมเคิล (Michael) เด็กฝึกงานของฮาวล์ เป็นผู้ทำหน้าที่จัดการกิจการต่างๆ ของฮาวล์ ซึ่งได้มาหลงรักผู้หญิงคนเดียวกับฮาวล์ คือ เล็ตตี้ (Lettie) น้องสาวคนรองของโซฟี ซึ่งเล็ตตี้ของไมเคิลจริงๆ แล้วคือ มาร์ทา (Martha) น้องสาวคนเล็กของโซฟี ที่ได้ใช้เวทมนตร์ให้ตัวเองดูคล้ายเล็ตตี้
เมื่อเจ้าชายจัสติน (Prince Justin) ได้หายสาบสูญไปจากการตามหาตัวพ่อมดซูลิมาน (Wizard Suliman) พระราชาจึงแต่งตั้งให้ฮาวล์ไปตามหาตัวทั้งสองคน พร้อมกับกำจัดแม่มดแห่งทุ่งร้าง แต่ฮาวล์พยายามหลีกเลี่ยงภารกิจนี้ โดยการให้โซฟีแสร้งเป็นแม่ของฮาวล์และไปพูดกับพระราชาเพื่อเปลี่ยนแปลงการแต่งตั้งนี้ อย่างไรก็ตาม ฮาวล์มีเหตุผลที่จะตามหาบุคคลทั้งสามอยู่แล้ว เนื่องจากแม่มดแห่งการทำลายได้สาปฮาวล์ให้เป็นคนมากรักและฆ่าอาจารย์ของฮาวล์
ฮาวล์ได้สู้กับแม่มดแห่งการทำลาย และชนะในที่สุด โซฟีก็คืนร่างเป็นเด็กดังเดิมและแต่งงานกับฮาวล์ โซฟีก็ได้ช่วยให้คาลซิเฟอร์หลุดพ้นจากสัญญาได้ด้วย
จักรพรรดิจินมั่ว

จักรพรรดิจินมั่ว (จีน: 金末帝 จินมั่วตี้) เป็นจักรพรรดิจีนพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์จิน ครองราชย์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1777 พระองค์เป็นจักรพรรดิที่ครองราชย์สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์จีน
จักรพรรดิจินมั่วพระนามเดิมว่าชื่อเฉิงหลิน เป็นจอมพลภายใต้จักรพรรดิจินไอจง ซึ่งขณะนั้นติดพันการรบอยู่กับพวกมองโกล ที่รุกไล่ลงมาจากทางเหนือ ในคืนวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1777 ไอจงตัดสินใจหลบหนีออกจากเมืองหลวง หนีลงใต้ และได้มอบหมายให้เฉิงหลิน รับหน้าที่เป็นจักรพรรดิเฝ้าเมืองหลวงต่อไป
ในเช้าวันต่อมา ขณะที่มีพิธีราชาภิเษกเฉิงหลินขึ้นเป็นจักรพรรดิจินมั่ว ทัพจักรวรรดิมองโกลได้มาถึงกำแพงหน้าด่านของเมือง จินมั่วซึ่งเป็นจักรพรรดิแล้ว ได้พยายามเรียกกำลังเสริมเพื่อปกป้องพระราชวัง อันเป็นสัญลักษณ์ของอธิปไตยของเมือง แต่ไม่สำเร็จ แล้วถูกพวกมองโกลสังหารในทันที
สุจินต์ จินายน

ศาสตราจารย์ สุจินต์ จินายน (12 เมษายน พ.ศ. 2478 - ) ศาสตราจารย์สาขาพันธุศาสตร์ และการปรับปรุงพันธุ์พืช ได้รับการคัดเลือกให้เป็นนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สาขาเกษตรศาสตร์ และชีววิทยา เมื่อปี พ.ศ. 2533 เคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยนเรศวร เมื่อปี พ.ศ. 2536 - 2544 (2 วาระ) และในปี พ.ศ. 2552 - 2560 (2 วาระ)

ประวัติ

ศาสตราจารย์ สุจินต์ จินายน หรือ ศาสตราจารย์ ดร.สุจินต์ จินายน เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2478 ณ แขวงเสาชิงช้า เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรในครอบครัวทหารอากาศ ได้รับการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนวัฒนสินวิทยาลัย จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ต่อมาได้เกิดสงครามโลกครั้งที่สองขึ้น จึงต้องอพยพหนีภัยไปอยู่ที่จังหวัดเพชรบูรณ์ จึงเข้าเรียนที่โรงเรียนประจำอำเภอหล่มสัก จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากนั้นได้ย้ายกลับมายังกรุงเทพมหานคร และเข้าเรียนต่อในระดับมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก
ในปี พ.ศ. 2496 เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 แล้ว ได้สอบเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แต่เรียนได้เพียง 2 ปี ก็สอบชิงทุนไปเรียนต่อทางด้านพันธุศาสตร์พืช (Plant genetics) ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ (University of California at Berkeley) สหรัฐอเมริกา จนสำเร็จการศึกษาปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Science, B.S.) เมื่อปี พ.ศ. 2501 จากนั้นจึงไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโททางด้านพันธุศาสตร์ (Genetics) ที่มหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต (Iowa State University) จนสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Science, M.S.) เมื่อปี พ.ศ. 2503 และกลับมารับราชการที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในปี พ.ศ. 2504
ต่อมาในปี พ.ศ. 2506 ได้รับทุนมูลนิธิร็อกกี้เฟลเลอร์ (Rockefeller Foundation) ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยไอโอวาสเตตอีกครั้งหนึ่ง ในสาขาการปรับปรุงพันธุ์พืช (Plant Breeding) และสำเร็จการศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (Doctor of Philosophy, Ph.D.) ในปี พ.ศ. 2509
ปัจจุบันสมรสกับสิริวรรณ จินายน มีบุตรชาย 1 คน
เชิงเทียน

เชิงเทียน เป็นเครื่องตั้งเทียนหนึ่งเล่มหรือกว่านั้นเพื่อประโยชน์ในการให้แสงสว่าง ประกอบพิธีกรรม หรือประดับตกแต่ง
ก่อนมีไฟฟ้า เทียนตั้งไว้ในห้องนอนโดยใช้เชิงเทียนซึ่งสั้นกว่าเชิงทั่วไปและมีถาดกว้างไว้รองรับน้ำตาเทียน ครั้นแสงไฟฟ้าเข้าแทนแสงเทียนในหลายภาคส่วนของโลก เทียนก็ยังใช้ประดับในบางโอกาส
อนึ่ง เทียนยังมักใช้ในศาสนพิธีและใช้เพื่อประโยชน์ทางจิตวิญญาณ เช่น เชิงเทียนยาวและตะเกียงสักการะนั้นพบได้ในวัดคริสต์ทั่วไป ขณะที่ชาวยิวมักตั้งเทียนสองเล่มไว้ในบ้าน ณ คืนวันศุกร์เพื่อบ่งบอกถึงวันธรรมสวนะ ชาวยิวยังใช้เชิงเทียนพิเศษอีกหลายชนิด คือ ฮานูเกียห์ (Hanukiah) ซึ่งมีเชิงตั้งแต่แปดเชิง รวมถึงชนิดฮานุกกาห์ (Hanukkah) และเมโนราห์ (menorah)
ส่วนประเทศอิสราเอลนั้นใช้สัตภัณฑ์ (seven-branched candelabra) ที่เรียกว่า "เมโนราห์" (Menorah) เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ สื่อถึงสัตภัณฑ์ที่เคยนิยมใช้กัน ณ วัดในกรุงเยรูซาเลม
เชิงเทียนยังปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยมหลายครั้ง เป็นว่า ได้รับการเอ่ยถึงในบทร้อยกรองสำหรับเด็กเรื่อง แจ็กบีนิมเบิล (Jack Be Nimble) และในเกมคลูเอโด (Cluedo) ทั้งยังปรากฏเป็นตัวละครชื่อ ลูมีแยร์ (Lumiere) ในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง โฉมงามกับเจ้าชายอสูร (Beauty and the Beast) นอกจากนี้ เมื่อแสดงเปียโน ลิเบอราชี (Liberace) นักดนตรีชาวอเมริกัน มักตั้งเชิงเทียนไว้บนเปียโนหลังใหญ่ ส่วนในภาพยนตร์เรื่อง บุลเดอแรม (Bull Durham) นั้น ขณะประชุมกันเป็นการรีบด่วนระหว่างแข่งขันเบสบอล ตัวละครชื่อ แลร์รี (Larry) ซึ่งโรเบิร์ต วอห์ล (Robert Wuhl) แสดง ก็ได้แนะนำให้ใช้เชิงเทียนเป็นขันหมาก
สาขาวิชาวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

ประวัติ

สาขาวิชาวิทยาการจัดการ แรกเริ่มโดยเหตุที่ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชได้รับ การสถาปนาขึ้น เพื่อให้การศึกษาแก่ประชาชนใน ระบบเปิด ซึ่งเป็นการศึกษาด้วยตนเอง โดยอาศัย สื่อการสอนทางไกล การกำหนด สาขาวิชาที่จะเปิดสอน ใช้หลักเกณฑ์ ด้านความต้องการของสังคม และความพร้อมของ มหาวิทยาลัย ที่จะให้การศึกษาได้อย่างมีคุณภาพ ตามมาตรฐานเป็นสำคัญ การประเมินความต้องการ ของสังคมนั้นได้อาศัยแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 แผนการศึกษาแห่งชาติ และการสำรวจความคิดเห็น ของประชาชนที่มีต่อมหาวิทยาลัยเปิดเป็นพื้นฐาน ส่วนทางด้านความพร้อมนั้น ได้คำนึงถึงประสบการณ์ และความถนัดของบุคลากรที่จะจัดหาได้ในระยะเริ่มต้น ลักษณะของสาขาวิชา ที่เอื้อต่อการสอนระบบทางไกล และปัจจัยเกื้อกูลทางด้านสื่อการสอนที่มีอยู่ในสังคมไทย
จากหลักเกณฑ์ดังกล่าวข้างต้น มหาวิทยาลัยจึงเห็นสมควร เปิดสาขาวิชาวิทยาการจัดการ ซึ่งจะเปิดสอนหลักสูตรต่างๆ ในแขนงวิชาการจัดการ งานก่อสร้าง แขนงวิชาบริหารธุรกิจ แขนงวิชาบริหารรัฐกิจ และแขนงวิชาการบัญชี นับตั้งแต่ปีการศึกษา 2523-2524 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบันนี้
สะบ้า (พืช)

การใช้ประโยชน์

พืชชนิดนี้เป็นยาสมุนไพรพื้นบ้านในแอฟริกา ใช้กระตุ้นให้เกิดความฝัน โดยนำเนื้อในของเมล็ดมารับประทาน หรือสับผสมกับยาสูบ  ใช้รักษาอาการปวดฟัน อาการเกี่ยวกับกล้ามเนื้อได้ ในยาไทยใช้เนื้อในเมล็ดดิบ รสเบื่อเมา แก้โรคผิวหนัง ผื่นคัน แก้โรคเรื้อน กลากเกลื้อน เมล็ดในสุมให้ไหม้เกรียมปรุงเป็นยารับประทานแก้พิษไข้ตัวร้อน เถาใช้ฆ่าพยาธิผิวหนัง ทางภาคอีสาน ใช้ เมล็ด หรือราก ฝนเหล้า ทาและฝนน้ำ แก้โรคผิวหนัง ในฟิลิปปินส์ ใช้น้ำจากเปลือกต้นทาแก้คันและโรคผิวหนังที่เป็นสะเก็ด เปลือกใช้เป็นยาเบือปลา
พยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก 2 ชะตาเขียว

การสร้างภาพยนตร์

เมื่อล่าสุด The Weinstein Company ค่ายหนังอินดี้ที่สร้างหนังที่ได้รางวัลมากมายตัดสินใจเปิดไฟเขียวให้กับการสร้างภาคต่อในชื่อ Crouching Tiger, Hidden Dragon 2: The Sword Destiny ซึ่งกระบวนการสร้างหนังก็ค่อนข้างยุ่งยากวุ่นวายเมื่อทางสตูดิโออย่างโซนี่ พิกเจอร์สก็ทำหวงก้างพอสมควรสำหรับงานต้นฉบับดั้งเดิม จนเป็นเรื่องเป็นราวอยู่ระยะใหญ่ๆ แต่ท้ายที่สุด The Weinstein Company ก็ได้สิทธิในการสร้างภาคต่อ และผู้กำกับของเรื่องอังลี่ก็ไม่ขอกลับมานั่งแท่นผู้กำกับในภาคนี้
โช กว็อน

ผลงาน

โจควอน เคยอยู่วง 2AM ค่าย JYP ซึ่งมีสมาชิก 4 คน (โจควอน ชางมิน ซึลอง จินอุน) เป็นวงที่เน้นแนวเพลงบัลลาส
มนุษย์หมาป่า (ภาพยนตร์)

เรื่องย่ิอ

แลร์รี่ ทัลบอต ซึ่งเขาเดินทางกลับมาบ้านและได้พบกับสาวสวย ในระหว่างที่เขากำลังพาเธอไปเที่ยวนั้นเอง ระหว่างทางเขาได้ถูกกัดโดยหมาป่าตัวหนึ่ง แล้วจากนั้นพอคืนพระจันทร์เต็มดวงมาถึง เขาก็กลายเป็น มนุษย์หมาป่า
การผ่าท้องทำคลอด

ประวัติศาสตร์

มารดาของพระเจ้าพินทุสาร (เกิด พ.ศ. 223, ครองราชย์ พ.ศ. 246-270) ผู้เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์โมริยะ บังเอิญกินยาพิษและเสียชีวิตในขณะใกล้ถึงกำหนดคลอด จาณักยะผู้เป็นครูของพระเจ้าจันทรคุปต์ได้ตัดสินใจผ่าท้องของพระราชินีเพื่อรักษาชีวิตของทารกเอาไว้ จึงช่วยชีวิตของทารกผู้จะเติบโตมาเป็นพระเจ้าพินทุสารไว้ได้
อสูรน้อยคิทาโร่

เนื้อเรื่อง

มนุษย์หนู (โย โออิซุมิ) รับจ้างมนุษย์ด้วยการให้เพื่อน ๆ ผีออกอาละวาดไล่ผู้คนในอพาร์ตเมนต์เพื่อไล่ที่ แต่ถูก คิทาโร่ (เอย์จิ เวนท์ซ) ขัดขวางซะก่อน มนุษย์หนูเลยเข้าไปในศาลเจ้าปีศาจจิ้งจอกและได้พบกับหินเรืองแสงสีเขียวก้อนหนึ่งเข้า และได้ขโมยมาโดยที่ไม่รู้ว่า นั่นคือ "หินปีศาจ" ของปีศาจจิ้งจอก คูโกะ (ซาโตชิ ฮาชิโมโตะ) จึงทำให้คูโกะโกรธแค้นมาก และประกาศตามล่าผู้ที่ขโมยไป
มนุษย์หนูนำเอาหินก้อนนี้ไปขายให้กับฮารุฮิโกะ (โก ริจู) พ่อของเคนตะ (รุกะ อุจิดะ) เด็กผู้ที่ชื่นชอบในตัวคิทาโร่ และ มิกะ (มาโอะ อิโนะอุเอะ) พี่สาวของเคนตะ ได้ไปเจอเข้าและถูกความชั่วร้ายจากหินครอบงำ จึงขโมยไป และถูกตำรวจจับขังคุก
คิทาโร่ ผีน้อยที่มีผมซ่อนเข็มเป็นอาวุธจึงต้องปกป้องเคนตะกับมิกะ พร้อมความช่ววยเหลือจากเพื่อน ๆ ผีทั้งหลาย ทั้ง พ่อตาเดียว (ให้เสียงพากย์โดย อิซามุ ทาโนนากะ) และปีศาจแมวสาว (เรนะ ทานากะ) และเพื่อน ๆ พ้องผีทั้งหลาย โดยทั้งหมดต้องเผชิญกับปีศาจจิ้งจอกที่เจ่าเล่ห์และเหล่าลูกสมุน
อุปกรณ์ไฟฟ้าในพื้นที่อันตราย

ประวัติ

ไม่นานหลังจากที่อุปกรณ์ไฟฟ้าถูกนำไปใช้ในเหมืองถ่านหิน ก็มีการค้นพบว่าอุปกรณ์ไฟฟ้าเช่น หลอดไฟ สัญญาณ และมอเตอร์ สามารถก่อให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงอันจะก่อให้เกิดการสูญเสียชีวิตได้ ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่ไฟฟ้าถูกนำเข้ามาใช้นั้นเอง อันตรายของก๊าซไวไฟ หรือมีเทนที่สะสมตัวกันนั้นเป็นที่รู้จักกันดีพอ ๆ กับอันตรายจากละอองถ่านหิน อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยการระเบิดที่เกิดขึ้นในอังกฤษอย่างน้อยสองครั้งมีสาเหตุมาจากระบบเตือนภัยด้วยกระดิ่งไฟฟ้า โดยในระบบนี้ สายไฟเปล่าสองเส้นจะถูกลากยาวไปตามทางเดิน และคนเหมืองคนใดที่ต้องการจะส่งสัญญาณเตือนขึ้นไปยังผิวดินก็จะกระทำได้ด้วยการจับสายเปล่าสองเส้นมาเชื่อมเข้าหากัน หรือใช้โลหะอะไรก็ได้เชื่อมสายไฟสองเส้นเข้าด้วยกัน ซึ่งการเหนี่ยวนำไฟฟ้าของสัญญาณกระดิ่ง กอปรกับการแตกออกจากกันข้องหน้าสัมผัสด้วยการแตะด้วยวัตถุโลหะนั้น ก่อให้เกิดประกายไฟ ซึ่งสามารถจุดระเบิดมีเทนในเหมือง อันเป็นสาเหตุของการระเบิดนั่นเอง

การจำแนกพื้นที่ (ก๊าซและไอ)

ในโรงงานอุตสาหกรรมบางประเภทเช่นโรงถลุงแร่และโรงงานเคมี มีปริมาณของก๊าซและของเหลวไวไฟปรากฏในพื้นที่หนึ่ง ๆ เป็นปริมาณมาก ซึ่งอาจจะก่อให้เกิดความเสี่ยงได้ และในบางกรณี ช่วงเวลาที่ก๊าซ ของเหลวและฝุ่นอันตรายเหล่านี้ปรากฏนั้นกินระยะเวลาที่ยาวนานหรือตลอดเวลา ในบริเวณอื่น ๆ อาจจะมีสสารไวไฟปรากฏขึ้นในบางช่วงระยะเวลา เช่นในช่วงที่การผลิตมีปัญหา ซ่อมบำรุง หรือในช่วงที่เกิดอุบัติเหตุ ด้วยเหตุนี้ โรงถลุงแร่และโรงงานเคมีจำต้องจำแนกพื้นที่ออกเป็นส่วน ๆ (zone)  ตามความเสี่ยงที่ก๊าซ ของเหลว และฝุ่นจะรั่วไหลออกมา กระบวนการจำแนกชนิดและขนาดของพื้นที่อันตรายนั้นเรียกว่า "classification"
โดยส่วนใหญ่แล้ว ก๊าซอันตรายมักจะเป็นสารจำพวกไฮโดรคาร์บอน

บริเวณปลอดภัย (Safe Area)

บ้านเรือนทั่ว ๆ ไปอาจจะถูกพิจารณาให้เป็นบริเวณปลอดภัยอันเนื่องมาจากความเสี่ยงจากการระเบิดและไฟไหม้เพียงมาจากสเปรย์ละอองลอย ส่วนของเหลวไวไฟนั้นอาจจะเป็นเพียงแค่สีหรือน้ำยาทำความสะอาด พื้นที่ปลอดภัยนี้ถูกจัดเอาไว้ว่ามีความเสี่ยงที่จะเกิดการระเบิดต่ำ แต่มีโอกาสเกิดไฟไหม้มากกว่า (ถึงแม้ว่าจะมีโอกาสเกิดการระเบิดได้ยากก็ตาม) สำหรับในโรงงานเคมีนั้น พื้นที่ปลอดภัยคือบริเวณที่มีความเข้มข้นของสารไวไฟระเหยต่ำกว่า 25% ของความสามารถต่ำสุดที่ก่อให้เกิดการติดไฟของมัน (Flammability limit) หรือต่ำกว่าจุดที่สามารถติดระเบิด

พื้นที่โซน 2 (Zone 2 Area)

เป็นพื้นที่ที่สูงขึ้นมาจากพื้นที่ปลอดภัยโดยในบริเวณนี้จะเป็นบริเวณที่กาซ ไอ หมอก หรือของเหลวไวไฟจะมีได้ต่ำกว่าค่าสภาวะผิดปกติ (โดยมากแล้วจะรั่วไหลออกมาในระดับที่ต่ำกว่าสภาวะผิดปกติ) สำหรับแนวทางการพิจารณาโดยทั่วไปนั้น บริเวณนี้จะมีวัตถุไวไฟปรากฏได้ไม่เกิน 10 ชั่วโมงต่อปี หรือ 0 - 0.1 % ของเวลา อุปกรณ์ไฟฟ้าที่มีระบบป้องกันการระเบิดควรจะถูกใช้ในบริเวณนี้

พื้นที่โซน 1 (Zone 1 Area)

พื้นที่โซน 1 นี้คือบริเวณที่อุปกรณ์ชนิดพิเศษหรืออุปกรณืที่ได้รับการจำแนกชนิดจะต้องถูกนำมาใช้ ในบริเวณนี้ ก๊าซ ของเหลว หรือหมอกจะถูกคาดเอาไว้ว่าปรากฏขึ้นมา หรือปรากฏในช่วงเวลาที่ยาวนานภายใต้สภาวะการทำงานปกติ ตามแนวทางการพิจารณานั้น บริเวณนี้จะมีสสารอันตรายปรากฏขึ้นระหว่าง 10 - 1,000 ชั่วโมงต่อปี หรือ 0.1 - 10 % ของเวลา อุปกรณ์ที่ได้รับการป้องกันการระเบิดที่สูงกว่าระดับ 2 จะต้องถูกนำมาใช้

พื้นที่โซน 0 (Zone 0 Area)

สภานการณ์เลวร้ายที่สุดของพื้นที่นี้คือมีสสารไวไฟปรากฏตลอดเวลา (ซึ่งมากกว่า 1,000 ชั่วโมงต่อปี หรือ มากกว่า 10% ของเวลา) ถึงแม้ว่านี่จะเป็นกรณีที่เลวร้ายที่สุด แต่ทว่าเป็นเรื่องยากมากที่โซน 0 จะเป็นระบบเปิด โดยทั่วไปแล้วจะมีช่องว่างของไอน้ำเหนือของเหลวในถังบรรจุสาร
แนต เทอร์เนอร์

แนทแธนเนียล "แนต" เทอร์เนอร์ (อังกฤษ: Nathaniel "Nat" Turner; 2 ตุลาคม ค.ศ. 1800 — 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1831) เป็นทาสชาวอเมริกันซึ่งนำการกบฏของทาสในรัฐเวอร์จิเนีย เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1831 ซึ่งทำให้คนผิวขาวเสียชีวิต 56 คน และคนผิวดำเสียชีวิตมากกว่า 55 คน นับเป็นจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดที่เกิดขึ้นในการกบฏหนึ่งครั้งก่อนหน้าสงครามกลางเมืองอเมริกันในสหรัฐอเมริกาตอนใต้ เขาได้ผู้สนับสนุนมาจากเซาท์แธมป์ตันเคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย เทอร์เนอร์ถูกพิพากษาว่ามีความผิด ถูกตัดสินประหารชีวิต หลังจากนั้น รัฐได้ประหารชีวิตคนผิวดำอีก 56 คน ซึ่งถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมกับกบฏทาสของเทอร์เนอร์ คนผิวดำอีกกว่าสองร้อยคนถูกเฆี่ยนตีและถูกสังหารโดยทหารชาวบ้านผิวขาวและม็อบที่ปฏิกิริยาต่อความรุนแรงที่เกิดขึ้น ในรัฐเวอร์จิเนียและรัฐทางใต้อื่น ๆ ได้มีการผ่านกฎหมายฉบับใหม่ไม่ให้การศึกษาแก่ทาสและคนผิวดำอิสระ จำกัดสิทธิในการชุมนุมและสิทธิพลเมืองแก่อิสรชนผิวดำ และกำหนดให้พระสอนศาสนาผิวขาวประจำอยู่ในการนมัสการพระเจ้าของคนผิวดำ

ชีวิตช่วงต้น

แรกเกิด เจ้านายของเทอร์เนอร์บันทึกไว้เฉพาะเพียงชื่อเท่านั้น แนต ถึงแม้ว่าเขาอาจมีนามสกุลอยู่ภายใต้ชุมชนทาส ตามการปฏิบัติโดยทั่วไปในยุคนั้น คนผิวขาวมักจะเรียกถึงเขาโดยนามสกุลของเจ้านาย ซามูเอล เทอร์เนอร์ วิธีปฏิบัติดังกล่าวได้รับการใช้ต่อมาโดยนักประวัติศาสตร์ เทอร์เนอร์ทราบเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับภูมิหลังของบิดาเท่านั้น ผู้ซึ่งเชื่อว่าสามารถหลบหนีจากการเป็นทาสได้เมื่อเทอร์เนอร์ยังเป็นเด็กชาย เทอร์เนอร์อาศัยอยู่ใกล้ชิดกับย่าของเขา บริดเจ็ท ซึ่งเป็นทาสของซามูเอลอีกเช่นกัน ส่วนยายของเทอร์เนอร์เป็นหนึ่งใน Coromantee จากกานาในปัจจุบัน กลุ่มซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่าเคยก่อกบฏทาสมาแล้ว เธอถูกจับตัวได้ในแอฟริกาขณะอายุได้ 13 ปี และถูกส่งตัวมาจากอเมริกา
เทอร์เนอร์ใช้ชีวิตในเซาท์แธมป์ตันเคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย เขตที่อยู่อาศัยของคนผิวดำ