google/wiki40b huggingface dataset:
กะยัน

ความเข้าใจผิด

สื่อประชาสัมพันธ์หลายชิ้นเรียกชาวกะยันอย่างผิด ๆ ว่า ปะด่อง หรือ ปาด่อง ซึ่งชาวกะยันส่วนใหญ่จะปฏิเสธว่าไม่ใช่พวกเดียวกัน พวกเขาต้องการให้เรียกว่า กะยัน หรือ กะย้าน บางคนก็เรียกตัวเองว่ากะเหรี่ยงคอยาวอย่างคนไทย อีกทั้งคนไทยจำนวนไม่น้อยมักเข้าใจผิดว่ากะเหรี่ยงทุกคนมีลักษณะการแต่งกายเหมือนกับ กะยัน
บีทีอาร์-3

บีทีอาร์-3 (BTR-3) เป็นรถลำเลียงพลหุ้มเกราะแบบล้อยาง ขนาด 8×8 ล้อ ผลิตโดยบริษัท Kharkiv Morozov Machine Building Design Bureau (KMDB) จากประเทศยูเครน ได้รับการออกแบบโดยบริษัท ADCOM Manufacturing จากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ปัจจุบันมีประจำการอยู่ใน อาเซอร์ไบจาน ชาด คาซัคสถาน กองทัพพม่า สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กองทัพบกไทย และไนจีเรีย 
ตัวรถมีน้ำหนัก 16.4 ตัน บรรทุกพลขับ 3 นาย และลำเลียงพลอีก 6 นาย ใช้เครื่องยนต์ดีเซล Deutz AG ขนาด 326 แรงม้าของเยอรมนี สามารถวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด 85 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อาวุธหลักประกอบด้วยปืนใหญ่ขนาด 30 มม. และปืนกลขนาด 7.62 มม. รถลำเลียงพลบีทีอาร์-3 เป็นพาหนะสะเทินน้ำสะเทินบก สามารถลอยน้ำและขับเคลื่อนด้วยเครื่องพ่นน้ำที่ติดตั้งอยู่ด้านท้าย
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

ประวัติ

คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2517 ชื่อว่า "คณะวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์" เปิดสอนระดับปริญญาตรี (สาขาวิชาการศึกษา) ต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ตามพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 และเปลี่ยนมาเปิดสอนระดับปริญญาตรี (สาขาศิลปศาสตร์) จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เป็นคณะวิชา 1 ใน 5 คณะของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยมีสาขาวิชาที่เปิดสอน คือ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ สาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร สาขาวิชาภาษาจีน สาขาวิชาภาษาเวียดนามเพื่อธุรกิจการท่องเที่ยว สาขาวิชาการพัฒนาสังคม สาขาวิชานิติศาสตร์ สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ สาขาวิชาสารสนเทศศาสตร์ สาขาวิชาศิลปะการแสดง สาขาวิชาทัศนศิลป์ สาขาวิชาดนตรี ซึ่งเป็นคณะที่ใหญ่ที่สุดในมหาวิทยาลัย และทำการเรียนการสอนหลายกลุ่มวิชา ซึ่งในอนาคตคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มีความประสงค์ที่จะแยกสาขาวิชาต่างๆ ออกเป็นคณะเอกเทศต่อไป
ณิชนันทวรรณ ชาทุม

ประวัติ

ณิชนันทวรรณ ชาทุม เป็นลูกสาวของ นางทองใบและนายปัญญา ชาทุม เริ่มเล่นวอลเลย์บอลเมื่อครั้งเรียนอยู่ระดับประถม โดยมีผู้ฝึกสอนคนแรกชื่อ อำไพ แสนคำคุณ และเคยเป็นตัวแทนของโรงเรียนเข้าแข่งขันรายการของวิทยุการบิน จากนั้น เธอได้ย้ายมาเรียนต่อระดับมัธยมต้นที่ โรงเรียนเทศบาลวัดละหาร และระดับมัธยมปลายที่ โรงเรียนสตรีนนทบุรี และเป็นตัวแทนของโรงเรียนเข้าแข่งขันในอีกหลายรายการ รวมถึงเข้าแข่งวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีกครั้งแรกเมื่อครั้งที่เรียนอยู่ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4  กระทั่งเธอได้เข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาในระดับปริญญาตรีที่คณะรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และปริญญาโทที่คณะบริหารธุกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุกิจบัณฑิตย์ โดยได้มีโอกาสในการแข่งระดับอาชีพร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอล ซัยโจเด็นกิ-นครนนทบุรี
เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 ณิชนันทวรรณเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง ให้แก่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ในกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36 ที่จัดขึ้น ณ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ส่วนในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 เธอได้เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 ให้แก่สังกัดนนทบุรี และในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ณิชนันทวรรณเข้าแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 39 ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ โดยเธอเป็นผู้มีส่วนช่วยให้ทีมมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์เป็นฝ่ายชนะ 3–1 เซต และได้รับรางวัลเหรียญทอง รวมถึงในเดือนมกราคม พ.ศ. 2556 เธอได้เข้าแข่งวอลเลย์บอลหญิงให้แก่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ในกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 40 ที่สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี ซึ่งทีมของเธอได้รับรางวัลเหรียญทอง

ชีวิตส่วนตัว

ในวันพักผ่อน ณิชนันทวรรณมักจะนอนชมภาพยนตร์ที่ห้องส่วนตัว บางครั้งก็ออกไปห้างสรรพสินค้า หากมีเวลาว่าง เธอจะไปเที่ยวต่างจังหวัด ณ ปัจจุบันณิชนันทวรรณยังไม่มีแฟน
ด้านความใฝ่ฝันในอนาคต ณิชนันทวรรณอยากรับราชการ รวมถึงมีความใฝ่ฝันที่จะเป็นนางแบบ
เอบีทีวี

เอบีทีวี หรือ บริษัท เอเซีย บรอดคาสติ้ง เทเลวิชั่น จำกัด เป็นธุรกิจเคเบิลทีวี รูปแบบผู้จัดหารายการประเภทต่างๆป้อนส่งเคเบิลทีวีท้องถิ่น (MutiChannels Provider For CATV) บริษัทเป็นผู้ให้บริการ จัดหารายการ (Content Integrator) และส่งรายการโทรทัศน์ ผ่านระบบดาวเทียมในลักษณะเฉพาะกลุ่ม แบบหลายช่อง ในระบบ ซี แบนด์ ( Multi-Channel Provider and Satellite Delivery Platform) รายแรกในประเทศ
เดิมจัดตั้งและประกอบธุรกิจ รับ-ส่ง รายการโทรทัศน์เฉพาะกลุ่มภายชื่อบริษัท บรอดแบนด์ มัลติมีเดีย เทคโนโลยี จำกัด เริ่มดำเนิน ธุรกิจมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 ต่อมาได้จดทะเบียนจัดตั้งเป็นบริษัทใหม่ภายใต้ชื่อ บริษัท เอเซีย บรอดคาส ติ้ง เทเลวิชั่น จำกัด และได้ประกอบธุรกิจบริการต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
จากปี 2546 เอบีทีวี เป็นบริษัทแรกที่ริเริ่มประกอบธุรกิจให้ บริการ รับ-ส่ง รายการวีดิทัศน์ (Video Distribution or Channel provider services) ผ่านระบบ ดาวเทียมแบบเฉพาะกลุ่ม หรือเป็นบริษัทแรกที่ทำหน้าที่เป็นสื่อกลางระหว่างผู้ผลิตรายการ (Content Provider) กับผู้ประกอบการเคเบิลทีวี ( Cable Operator) ทั่วประเทศ
ปี 2546 ได้เริ่มต้นให้บริการรายการ ข่าวเพียงช่องเดียว ต่อมาในปี 2547 ได้ขยายจำนวนช่องที่ให้บริการเป็น 3 ช่องรายการ ปัจจุบันได้ขยายต่อเนื่องมาเป็น 6 ช่อง ประกอบด้วย ช่องข่าว เนชั่นฯ ช่องวาไรตี้ที่มีภาพยนตร์ไทยในอดีตและความบันเทิงหลายรูปแบบ ช่องภาพยนตร์ต่างประเทศพากย์ไทย ช่องรายการสารคดีศิลปวัฒนธรรม ช่องข่าวท้องถิ่น ช่องพระพุทธศาสนา เนื้อหารายการในแต่ละช่องจะมุ่งประเภทรายการที่มีความหลากหลาย ตรงกับความต้องการของผู้ชมส่วนใหญ่ของประเทศ มีระบบการส่งที่ใช้เทคโนโลยีที่เหมาะ ด้วยราคาที่เป็นธรรมกับผู้รับบริการ
เอบีทีวีได้ให้บริการ รับ-ส่งรายการ วีดิทัศน์ หรือรายการที่ผลิตขึ้นเผยแพร่ทางสื่อวิทยุโทรทัศน์และเคเบิลทีวี โดยเฉพาะกับผู้ผลิตรายการในประเทศและนำรายการ นั้นส่งให้กับผู้ประกอบการเคเบิลทีวีทั่วประเทศ รวมถึงผู้ประกอบการเคเบิลในต่างประเทศด้วย
สุริยุปราคา 26 ธันวาคม พ.ศ. 2581

ภาพ

ภาพเคลื่อนไหวแนวเส้นทาง

อุปราคาที่เกี่ยวข้อง

อุปราคาเกิดขึ้นทั้งหมด 7 ครั้งในปี 2581 (จำนวนมากที่สุดเท่าที่มีได้) ประกอบด้วยจันทรุปราคาเงามัวสี่ครั้งในวันที่ 21 มกราคม, 17 มิถุนายน, 16 กรกฎาคม และ 11 ธันวาคม
ชัยอนันต์ สมุทวณิช

การทำงานในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศ

ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทวณิช ได้เข้ามารับหน้าที่เป็นคณะกรรมการปฏิรูปประเทศ ภายหลังการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง พ.ศ. 2553 ยุติลง ในช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยทำหน้าที่ยกร่างแผนปฏิบัติการที่สามารถนำไปปฏิบัติ และแก้ไขปัญหาความอยุติธรรม และความเหลื่อมล้ำที่เกิดขึ้น ซึ่งคณะกรรมการดังกล่าวประกอบด้วยคณะกรรมการ จำนวน 19 คน ทำงานคู่ขนานไปกับคณะกรรมการสมัชชาปฏิรูปประเทศ

การเสียชีวิต

ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทวณิช ได้ถึงแก่กรรมอย่างสงบ เมื่อวันเสาร์ที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2561 สิริอายุ 74 ปี
กระบวนการซุปเปอร์จีน

กระบวนการ

แร่ซัลไฟด์ในหินผ่านกระบวนการผุพังโดยน้ำ เช่นน้ำฝน ตัวแร่ก็จะถูกชะล้างซึมลงสู่ใต้ดิน และเกิดกระบวนการออกซิเดชั่น กลายเป็นซัลเฟต รวมทั้งเกิดการตกผลึกใหม่เกิดเป็นแร่ทุติยภูมิ ปริมาณแร่มีเพิ่มมากขึ้นโดยอาศัยการขึ้นลงของระดับน้ำใต้ดินเป็นตัวการในการเพิ่มปริมาณแร่ ในสภาวะ Oxidation - Reduction สลับกันไปเรื่อยๆ จนอาจสามารถเป็นแหล่งแร่ทางเศรษฐกิจได้
ปลาปีศาจครีบพัด

การค้นพบ

สมารถพบได้ที่บริเวณมหาสมุทรแปซิกฟิกมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดีย ที่ระดับความลึกประมาณ700 - 3000 เมตรค้นพบครั้งแรก โดย C. jordani บริเวณน่านน้ำของชายฝั่งรัฐนิวเซาท์เวลส์ที่ประเทศออสเตรเลียไปทางใต้ของเกาะนอร์ฟอล์ก
ณพสิน แสงสุวรรณ

ประวัติ

ณพสิน แสงสุวรรณ (ชื่อเดิม กฤตพจน์ แสงสุวรรณ และยุทธพงษ์ แสงสุวรรณ) เกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 ที่ จังหวัดสมุทรปราการ โดยมีบิดาคืออนุสรณ์ แสงสุวรรณ และมารดาคือวิภา แสงสุวรรณ จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนวัดทรงธรรม และศึกษาระดับอุดมศึกษาจาก คณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยศรีปทุม

เข้าสู่วงการ

ณพสินเข้าประกวดเวทีประกวดดนตรีฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ครั้งที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2541 จนมีโอกาสได้เซ็นสัญญากับค่าย จีนี่เรคอร์ดส ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และได้เป็นนักร้องนำในวง KALA และมีผลงานกับวง KALA ออกมาเรื่อยๆ จนในปี พ.ศ. 2557 KALA ได้ถึงจุดแตกหักโดยณพสินให้เหตุผลว่า การทำงานไม่ตรงกัน และณพสินก็ได้แยกตัวออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว

ชีวิตส่วนตัว

ณพสินได้สมรสกับ แฟนสาวนอกวงการ จูน เพ็ญชุลี หนูแก้ว ที่โรงแรมเชอราตัน แกรนด์ สุขุมวิท ณ ห้องบอลรูม 1 ชั้น 4 เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2553
ไบรอน โมเรโน

อาชีพผู้ตัดสิน

18 มิถุนายน 2002 ในระหว่างการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 โมเรโนได้รับหน้าที่เป็นผู้ตัดสินในเกมส์รอบ 16 ทีมสุดท้ายระหว่างอิตาลีกับเกาหลีใต้เจ้าภาพ ทีมชาติอิตาลีแพ้ให้กับเจ้าภาพ 2-1 ประตูในช่วงต่อเวลาพิเศษ การตัดสินเข้าเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากทั้งเรื่อง การให้จุดโทษกับเกาหลีใต้ในครึ่งเวลาแรก (อย่างไรก็ตามจันลุยจี บุฟฟอนสามารถเซฟเอาไวได้) อีกทั้งยังตัดสินลูกโกลเดนโกลของดามีอาโน ตอมมาซีให้เป็นลูกล้ำหน้านอกจากนี้ยังมีการให้ใบเหลืองที่ 2 ให้ฟรันเชสโก ตอตตีข้อหาฟุ่งล้มในเขตโทษของฝั่งเกาหลีใต้ทั้ง ๆ ที่อยู่หากจากลูกฟุตบอล 40 หลา
เดือนกันยายน 2002 โมเรโนถูกห้ามไม่ให้ตัดสินกว่า 20 เกมและได้รับการสอบสวนโดยเจ้าหน้าที่สหพันธ์ฟุตบอลเอกวาดอร์เนื่องจากการตัดสินที่ไม่โปร่งใส่ในลีกเซริเออา เกมระหว่างเอเล.เด.อู. กิโตกับบาร์เซโลนา เอเซ.เซ. นอกจากนี้ช่วง 2-3 เดือนหลังฟุตบอลโลกฟีฟ่าได้มีการสอบสวนหลังได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ในญี่ปุ่น อิตาลีและอเมริกาใต้ 
ในเดือนพฤษภาคม 2003 ในการตัดสินเกมสืที่ 3 หลักจากการโดนแบนเขาได้โดนแบนเพิ่มอีก  1 นัดหลังจากที่เขาไล่ผู้เล่นออก 3 คนในเกมส์ระหว่างเอเซ.เด. กิโตกับเซ.เด. กูเองกาและถูกถอนออกจากการเป็นผู้ตัดสินในเดือนถัดมา

ถูกจับกุม

โมเรโนถูกจับเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2010 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีขณะพยายามลักลอบนำเข้าเฮโรอีนน้ำหนักหกกิโลกรัม ในเดือนมกราคม 2011 เขาได้รับสารภาพผิดในข้อกล่าวหาในศาลนิวยอร์กซึ่งโทษนี้อาจติดคุกถึง 10 ปี เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2011 โมเรโนถูกตัดสินให้จำคุก 2 ปีครึ่งในข้อหาลักลอบนำเข้าเฮโรอีน 26 เดือนหลังจากนั้นเขาได้รับการปล่อยตัวออกจากคุกและกลับสู่เอกวาดอร์
Optimystique

อัลบั้ม

Optimystique เป็นการนำเสนอผลงานเพลงสไตล์ยานนี ผสมผสานระหว่างเครื่องดนตรีหลากหลายประเภท เช่นวงเครื่องสายซิมโฟนี ซึ่งเป็นวงดนตรีหลักของยานนี Optimystique ถือเป็นอัลบั้มแรกและเป็นอัลบั้มพิเศษที่ออกวางจำหน่าย พร้อมกับเปิดตัวยานนีให้เป็นที่รู้จักของนักฟังเพลงแนวนิวเอจ และดนตรีสไตล์ฟังสบาย ๆ
ฟรันทซ์ มาร์ค

ช่วงวัยแสวงหา

ต่อมาเขาได้รับคำแนะนำจากฟรีดริซ เลาเออร์ ซึ่งเป็นเพื่อนนักเรียนที่ดีของมาร์ค ให้ออกเดินทางหาความรู้ที่อิตาลีและปารีส ฝรั่งเศส และกลับมาเยอรมนีในเดือนกันยายน ค.ศ. 1903 แต่เมื่อเขากลับมาเขาไม่ได้เรียนต่อที่โรงเรียน แต่เขาไปเปิดสตูดิโอและทำงานในสตูดิโอของเขาโดยไม่ได้บอกอย่างเป็นทางการกับโรงเรียนและเพื่อนนักเรียนของเขา เขาทำงานในมิวนิก ชตัฟเฟิลอัล์ม และค็อคเคิล และเลิกทำใน ค.ศ. 1906 เพื่อเดินทางไปยังเขาแอทอส
ที่นั่นเขาได้เขียนภาพทิวทัศน์ วาดภาพเหมือน และวาดรูปสัตว์ เขาได้ยึดคติการวาดในรูปแบบศิลปะในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตามที่เขาได้เรียนมาจากโรงเรียนศิลปะที่มิวนิก ในตอนที่เขาอยู่ที่ค็อคเคิลใน ค.ศ. 1906 และที่ชตัฟเฟิลอัล์มใน ค.ศ. 1902 และ ค.ศ. 1905 เขาอุทิศตัวเองให้กับภาพวาดแบบอ็องแปลแนร์ (en plein air) ใน ค.ศ. 1907 เขาได้ออกเดินทางไปยังปารีสเป็นครั้งที่ 2 เพื่อศึกษางานของฟินเซนต์ ฟัน โคค ที่ต่อมาจะส่งอิทธิพลให้แก่งานของมาร์คเป็นอย่างยิ่ง

การเข้าร่วมกลุ่มเบลาเออไรเทอร์

แต่ด้วยฐานะทางการเงินของมาร์คไม่ค่อยจะสู้ดีนัก เขาจึงพยายามเปิดสอนพิเศษและพยายามผลิตงานประเภทรูปปั้นสัตว์เพื่อเป็นงานในการหาเลี้ยงชีพ แต่ต่อมาชีวิตเขาได้ดีขึ้นเมื่อเขาได้พบกับบุคคล 3 คนที่เขาเรียกว่าเป็น "สุภาพบุรุษที่อายุน้อยมากและค่อนข้างสง่า" ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1910 นั่นก็คือจิตรกรที่มีชื่อว่า เฮ็ลมูทและเอากุสท์ มัคเคอ กับแบร์นฮาร์ท เคอเลอร์ ผู้เป็นนักสะสมของกรุงเบอร์ลิน พวกเขาเหล่านี้เป็นผู้สนับสนุนทางการเงินแก่มาร์คและกลุ่มเบลาเออไรเทอร์
ในปีเดียวกัน มาร์คได้เห็นงานนิทรรศการของสมาคมศิลปินมิวนิกใหม่ที่หอศิลป์ทันเฮาเซอร์ ทำให้เขาได้พบหนทางที่จะติดต่อกับอเล็คซันเดอร์ คาน็อลท์, อาเลกเซย์ ฟอน ยัฟเลนสกี, มารีอันเนอ ฟ็อน เวเร็ฟคีน, กาบรีเอเลอ มึนเทอร์, วลาดีเมียร์ เกออร์กีเอวิทช์ เบ็ชเทเย็ฟ, เพาล์ เคล, อัลเฟรท คูบีน และวาซีลี คันดินสกี
ส่วนเฮ็ลมูทนั้นได้มาอยู่และช่วยงานเป็นบางครั้งที่บ้านเช่าของมาร์คในซินเดิลส์ดอร์ฟอยู่ทางใต้ของทะเลสาบชตาร์นแบร์ค ใกล้มัวร์เนาที่ซึ่งคันดินสกีและกาบรีเอเลอ มึนเทอร์ ได้อาศัยอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1908 และต่อมาในช่วงหลัง ค.ศ. 1911 มาร์คและคันดินสกีได้ออกจากสมาคมศิลปินมิวนิกใหม่เพื่อไปเป็นบรรณาธิการแก้ไขปฏิทินเวลาของกลุ่มเบลาเออไรเทอร์

การเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 1

ในปีต่อมามาร์คได้เดินทางไปหาแอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์ และมัคส์ เพ็ชชไตน์ ที่เบอร์ลิน และได้เชิญชวนพวกเขาไปร่วมงานประชุมเชิงศิลปะแห่งเมืองโคโลญที่นิทรรศการซ็อนเดอร์บุนท์ใน ค.ศ. 1912 ที่งานนิทรรศการนี้เขาได้เห็นงานแสดงของศิลปินกลุ่มอนาคตนิยมซึ่งเขารู้สึกประทับใจในงานเหล่านั้นเป็นอย่างยิ่ง
ต่อมาเมื่อสงครามโลกได้เกิดขึ้น เขาได้เป็นอาสาสมัครในสงคราม คาดหวังว่าจะมีหน้าที่ในสงคราม เขาเสียชีวิตในยุทธการที่แวร์เดิงเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1916
อิทธิพลผลงานของฟินเซนต์ ฟัน โคค เป็นส่วนสำคัญที่ส่งผลให้งานในช่วงอายุ 30 ปีของมาร์คมีความแตกต่างออกไปจากคนอื่น ตั้งแต่ ค.ศ. 1910 เป็นต้นไป มาร์คได้รับอิทธิพลทางความคิดมาจากคันดินสกีและมัคเคอ เช่นเดียวกับรอแบร์ เดอโลแน และกลุ่มศิลปินอนาคตนิยม โดยที่มาร์คได้เอาแนวคิดเหล่านี้มาพัฒนาผลงานของตนให้เป็นงานเชิงอนุสาวรีย์ และต่อไปจะกลายเป็นแนวนามธรรม โดยงานของเขาจะให้ความสำคัญทางกับสัตว์เป็นส่วนใหญ่ หลังจากช่วง ค.ศ. 1914 เขาอาจพัฒนางานของตัวเองกลายเป็นจิตรกรในศิลปะแนว Romantic-Transcendental abstraction แต่ก็ไม่แน่เหมือนกันว่าจะเป็นจริงหรือไม่ เราได้แต่เพียงสันนิษฐานจากสมุดแบบร่างภาพที่เขาได้วาดเอาไว้ในช่วงสงครามแค่นั้นเอง
วงศ์โกงกาง

การใช้ประโยชน์

บางชนิดใช้ไม่ในการก่อสร้างหรือตอกเสาเข็ม พบแทนนินในเปลือกไม้
เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง

พระประวัติ

เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง ประสูติเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2449 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี และ เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง (2421-2504) โดยพระองค์เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ)ใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส และเป็นพระมาตุลา (น้าฝ่ายแม่)ใน เจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก
ลิสบอน

ประวัติศาสตร์

ลิสบอนมีประวัติศาสตร์มาตั้งแต่ช่วงหนึ่งสหัสวรรษก่อนคริสตกาล เคยอยู่ใต้ปกครองของกรีกโบราณและโรมัน ลิสบอนได้รับอิทธิพลจากศาสนาคริสต์เช่นเดียวกับเมืองที่อยู่ใต้ปกครองของโรมัน แต่เมื่อ ค.ศ. 711 ลิสบอนถูกครอบครองโดยเผ่ามัวร์ ซึ่งอาศัยอยู่ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา และนับถือศาสนาอิสลาม ในช่วงนั้นชาวลิสบอนใช้ภาษาอาหรับเป็นภาษาราชการ
ค.ศ. 1147 ลิสบอนกลับมาอยู่ภายใต้ศาสนาคริสต์อีกครั้ง โดยกลุ่มนักรบจากประเทศใกล้เคียง เช่น ฝรั่งเศส เยอรมัน อังกฤษ และโปรตุเกส ภายใต้การนำของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งโปรตุเกส ได้ยึดลิสบอนกลับคืนได้ ลิสบอนเปลี่ยนมาใช้ภาษาโปรตุเกส และชาวอิสลามส่วนมากเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ ลิสบอนกลายเป็นเมืองหลวงของโปรตุเกสเมื่อ ค.ศ. 1255
ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของจักรวรรดิโปรตุเกส ลิสบอนเป็นศูนย์กลางของยุโรปในการเดินทางไปยังตะวันออกไกล ลิสบอนมาเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ใน ค.ศ. 1755 ซึ่งมีผู้เสียชีวิตประมาณ 60,000-90,000 คน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลิสบอนถูกรุกรานโดยกองทัพของนโปเลียน โบนาปาร์ต ทำให้สิ่งก่อสร้างเสียหายเป็นจำนวนมาก ใน ค.ศ. 1910 ลิสบอนเป็นศูนย์กลางของการเปลี่ยนแปลงการปกครอง โปรตุเกสเปลี่ยนจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบสาธารณรัฐ สำหรับช่วงสงครามโลกครั้งที่สองนั้น โปรตุเกสวางตัวเป็นกลาง ทำให้ลิสบอนกลายเป็นเมืองท่าสำคัญของยุโรปฝั่งแอตแลนติก

กีฬา

ลิสบอนมีประเพณีการเล่นกีฬามายาวนาน เมืองแห่งนี้ยังได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาหลายนัด ซึ่งรวมถึงการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 รอบสุดท้าย และได้เป็นเจ้าภาพรอบสุดท้ายของกรีฑาในร่มชิงแชมป์โลก 2001 และฟันดาบสากลชิงแชมป์ยุโรป ใน ค.ศ. 1983 และ 1992 ตลอดจนแฮนด์บอลชิงแชมป์โลก 2003 และยูโดชิงแชมป์ยุโรป 2008 ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 ถึง 2008 กรุงลิสบอนยังเป็นจุดเริ่มต้นการแข่งขันดาการ์แรลลี และเมืองแห่งนี้ จะเป็นเจ้าภาพยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2014
ไทยแมคคลับ

ไทยแมคคลับ เป็นชมรมผู้ใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ยี่ห้อแอปเปิ้ลมีชื่อรหัสแมคอินทอชในเมืองไทย โดยมีจุดเริ่มต้นจากเวปบอร์ดพันธ์ทิพห้อง Non-PC
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2543 กลุ่มผู้ใช้คอมพิวเตอร์แมคอินทอชได้รวมตัวจัดตั้งชมรมผู้ใช้แมคอินทอชขึ้น ใช้ชื่อว่า ไทยแมคคลับ (ThaiMacClub โดยมีตัวย่อว่า TMC และคำจำกัดความว่า "for macuser by macuser") ชมรมได้เกิดขึ้นหลังจากได้นัดเจอกันครั้งแรกที่พันทิพย์พลาซ่า ผู้เข้าร่วม meeting ครั้งแรกคือ แพ็ท ppp / พี่ต้น pornpoj / พี่ปู cyberdog / นุ HaTe / พี่เป้ peacyber / พี่เป้ MuMu / พี่บอย powerboil หลังจากนั้นได้ดำเนินการจัดตั้งเว็บไซต์ เพื่อรวบรวมความรู้ที่ได้มาจากสมาชิกของชมรมและจากที่ต่างๆเขียนเป็นบทความตอบสนองสมาชิกชมรมในเว็บ www.thaimacclub.com บทความมีนำเสนออย่างสม่ำเสมอ กระทั่งถึงกลางปี พ.ศ. 2545 ทางชมรม ไม่ได้จ่ายค่า domain name ในครั้งนั้นทำให้ชื่อเว็บไซต์ www.thaimacclub.com ไม่สามารถเข้าใช้งานได้อีก
ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2547 ได้มีการจัดตั้งเวปไซต์ใหม่ ภายใต้ชื่อ www.thaimacclub.net นำเสนอบทความให้กับผู้ใช้แมคอินทอช และเปิดพื้นที่ให้แลกเปลี่ยนความคิดเห็น เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
มาร์โก ร็อบบี

ชีวิตช่วงต้น

ร็อบบีเกิดในเมืองดอลบี รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ก่อนที่จะย้ายมาอยู่เมืองโกลด์โคสต์ รัฐควีนส์แลนด์ เป็นลูกสาวของแซรี เคสส์เลอร์ นักกายภาพบำบัด กับพ่อซึ่งเป็นอดีตเจ้าของสวนผลไม้ เธอมีพี่น้องสามคน ได้แก่ ล็อกลัน "ล็อกกี" ร็อบบี (พี่ชาย), แคเมอรอน ร็อบบี (น้องชาย) และอานยา (พี่สาว) ร็อบบีและพี่น้องของเธอได้รับการเลี้ยงดูจากแม่เลี้ยงเดี่ยวของพวกเขา เธอติดต่อกับพ่อของเธอน้อยมาก ขณะเติบโตขึ้นมา เธอแบ่งเวลาไปมาระหว่างชายหาดกับไร่สวนของปู่ย่าตายายในเมืองดอลบี เพื่อให้มีเงินเพียงพอกับค่าใช้จ่าย ร็อบบีต้องทำงาน 3 งานพร้อมกันขณะอายุ 16 ปี เธอเรียนการละครที่โรงเรียน โดยจบการศึกษาจากวิทยาลัยซัมเมอร์เซต เมื่อมีอายุ 17 ปี เธอจึงย้ายไปเมืองเมลเบิร์นเพื่อเริ่มอาชีพการแสดง
อาสนวิหารการ์กาซอน

ประวัติ

อาสนวิหารนี้สร้างในปี ค.ศ. 1247 โดยพระบัญชาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส เพื่อเป็นโบสถ์ที่จะทดแทนสักการสถานโบราณซึ่งถูกทำลายในระหว่างสงครามปิดล้อมเมืองในปีค.ศ. 1240 โดยกองทัพของแรมงที่ 2 แห่งทร็องกาแวล ซึ่งโบสถ์แห่งใหม่นี้มีขนาดไม่แตกต่างจากของเดิมมาก จนในที่สุดจึงมีความจำเป็นต้องขยายแบบให้ใหญ่ขึ้นอีกในปีค.ศ. 1283
ในสมัยที่มีเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งใหญ่จากการเผาทำลายโดยกองทัพของเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำในปีค.ศ. 1355 ซึ่งเป็นยุคแห่งสงครามและความขัดแย้งระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศส โบถส์แห่งนี้เป็นเพียงสถานที่แห่งเดียวที่ยังยืนหยัดมาได้ถึงแม้ว่าจะอยู่ในสภาพย่ำแย่ก็ตาม ซึ่งต่อมาเมื่อการมีบูรณะซ่อมแซมจึงได้มีการตัดสินใจเพิ่มองค์ประกอบแบบป้อมปราการเข้าไปด้วย ซึ่งสามารถเห็นได้ชัดในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณระดับเดียวกับมุขโค้งด้านสกัด ในบริเวณใกล้เคียงเป็นที่ตั้งของหอสังเกตการณ์ทรงกระบอกสูง นอกจากนี้โดยรอบโบสถ์ยังมีคูเมืองกว้างกว่า 10 เมตรเพื่อใช้ป้องกันข้าศึก และต่อมาได้ถูกถมและเปลี่ยนเป็นถนนสาธารณะในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในปีค.ศ. 1803 ได้มีการย้ายที่ตั้งของมุขนายกจากอาสนวิหารนักบุญนาแซร์แห่งเบซีเยซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ยุคกลางมาที่โบสถ์นักบุญมีคาเอลแห่งนี้แทน จึงได้มีการยกฐานะของโบสถ์แห่งนี้ขึ้นเป็นอาสนวิหารอย่างสมบูรณ์ 
ต่อมาได้มีแผนการบูรณะปรับปรุงหลังจากการย้ายที่ตั้งของมุขนายกมาที่แห่งใหม่นี้เพื่อให้มีความเหมาะสมแก่ฐานะ แต่ก็ถูกขัดขวางอีกโดยอัคคีภัยในปีค.ศ. 1849 ซึ่งทำให้แผนการปรับปรุงต้องหยุดชะงักลงไปชั่วขณะ จนกระทั่งปีค.ศ. 1857 งานบูรณะและปรับปรุงอาสนวิหารนี้ถูกมอบให้แก่สถาปนิกคนสำคัญของยุค เออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก พร้อมกับช่างฝีมือชั้นเอกชาวการ์กาซอน
มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี

ประวัติ

มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี มีประวัติความเป็นมาเริ่มจากการจัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูสตรีอาชีวศึกษา  สังกัดกรมอาชีวศึกษาขึ้น และเปิดสอนเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 ต่อมาได้โอนมาสังกัดกรมการฝึกหัดครูตามนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อ  พ.ศ. 2498 และได้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนฝึกหัดครูสตรีอาชีวศึกษา เป็นโรงเรียนฝึกหัดครูธนบุรี เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 และเป็นวิทยาลัยครูธนบุรี เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2513  และสามารถผลิตครูได้ถึงระดับปริญญาตรี ตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู  พ.ศ. 2518
พ.ศ. 2527 วิทยาลัยครูธนบุรี  รวมอยู่ในวิทยาลัยครูกลุ่มที่แปด ซึ่งประกอบด้วย วิทยาลัยครูจันทรเกษม วิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา    วิทยาลัยครูพระนคร วิทยาลัยครูสวนดุสิต และวิทยาลัยครูสวนสุนันทา ตามข้อบังคับของสภาการฝึกหัดครู ว่าด้วยการบริหารกลุ่มวิทยาลัย ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 โดยให้วิทยาลัยครูดำเนินการร่วมกัน เรียกว่า  “สหวิทยาลัย”
พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนาม “สถาบันราชภัฎ”  แทน  “วิทยาลัยครู”  เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 และประกาศใช้พระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ  เมื่อ พ.ศ. 2538 โดยยกฐานะวิทยาลัยครูทุกแห่ง  เป็น “สถาบันราชภัฏ” วิทยาลัยครูธนบุรี จึงเปลี่ยนฐานะเป็นสถาบันราชภัฏธนบุรี  ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตสาขาวิชาการศึกษา และสาขาวิชาการอื่น ทั้งระดับปริญญาตรีและสูงกว่าปริญญาตรี
พ.ศ. 2542 มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี เปิดสอนระดับบัณฑิตศึกษา สาขาบริหารการศึกษา  สาขาไทยศึกษา สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต  (ป.บัณฑิต)  สาขาไทยศึกษาและหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู
พ.ศ. 2547 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธย  ในพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ  พ.ศ. 2547 เป็นผลทำให้สถาบันราชภัฏทุกแห่งเปลี่ยนสถานภาพเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่เป็นนิติบุคคล สถาบันราชภัฏธนบุรี  จึงเปลี่ยนสถานภาพเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ตามพระราชบัญญัตินี้  ดยมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่  15 มิถุนายน พ.ศ. 2547
พ.ศ. 2549 มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี พัฒนาหลักสูตรระดับปริญญาตรี และปริญญาโทขึ้นเองหลายหลักสูตร และทำการปรับปรุงหลักสูตรสภาสถาบันราชภัฏเดิมให้เป็นหลักสูตรมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี พ.ศ. 2549 เพื่อให้สอดคล้องกับเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา  ของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา พ.ศ. 2548 และใช้เปิดสอนตั้งแต่ปีการศึกษา 2549 เป็นต้นมา
ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ

ที่มาของนามปากกา พนมเทียน

เป็นชื่อที่มีความหมายถึงเปลวเทียนยามแสงโชนสว่างได้ที่ จะเห็นเปลวเทียนเรียวขึ้นจากปลายแท่งแล้วค่อยแผ่กว้างออกก่อนจะสอบปลายแหลมให้เรียวสะบัดความสว่างขึ้นอีกครั้ง โดยนามปากกานี้ใช้ครั้งแรกในการเขียนเรื่อง จุฬาตรีคูณ
ศาลรัฐธรรมนูญ (ประเทศไทย)

คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2549

ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญชุด พ.ศ. 2549 ได้สิ้นสภาพไปพร้อมกับศาลรัฐธรรมนูญ ภายหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ 3 ลงวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2549 และได้บัญญัติขึ้นตามมาตรา 35 ของ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2549 ให้คณะตุลาการรัฐธรรมนูญปฏิบัติหน้าที่แทน
ศิลปะคริสเตียน

เบื้องต้น

ศิลปะคริสเตียนมีอายุนานพอ ๆ กับศาสนาคริสต์ สื่อที่พบที่เก่าที่สุดมาจาก ค.ศ. 70 ที่นักโบราณคดีพบที่ว้ดที่เมกิดโด (Megiddo) และประติมากรรมเก่าที่สุดที่พบมาจากคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นงานสลักบนโลงหิน

หลังจักรวรรดิโรมัน

ศิลปะที่พบหลักจากจักรวรรดิโรมันล่มเป็นศิลปะคริสเตียนแทบทั้งสิ้น หลังจากจักรวรรดิโรมันล่มสถาบันศาสนาคริสต์ก็เข้ามามีบทบาทและอำนาจแทนที่ซึ่งปัจจุบันคือสถาบันโรมันคาทอลิกผู้เป็นตัวจักรสำคัญในการสร้างศิลปะคริสเตียน ทางออร์ทอดอกซ์ตะวันออกที่คอนสแตนติโนเปิลที่ยังมีความสงบกว่าภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโรมันตะวันออกก็มีบทบาทสำคัญในการสร้างศิลปะคริสเตียนทางตะวันออก  เมื่อสถานะการทางการเมืองของทางตะวันตกเริ่มมั่นคงขึ้นบางระหว่างยุคกลางสถาบันโรมันคาทอลิกก็เพิ่มบทบาทในการสนับสนุนการสร้างศิลปะโดยการจ้างจิตรกร ประติมากร และสถาปนิกในสร้างงานให้สถาบันโดยตรง สถาปัตยกรรมศาสนาคริสต์ออกมาในรูปของวัดแบบต่าง ๆ, มหาวิหาร, สำนักสงฆ์ และ ที่เก็บศพ หรือ อนุสาวรีย์ผู้ตาย (tombs)
ระหว่างการวิวัฒนาการทางศิลปะคริสเตียนในจักรวรรดิไบแซนไทน์จากแบบนามธรรมของกรีกก็กลายมาเป็นศิลปะที่ใกล้เคียงธรรมชาติมากขึ้นบ้าง แต่ลักษณะใหม่นี้ก็ยังเป็นแบบจินตนิยม (hieratic) จุดประสงค์ของศิลปะทำเพื่อสื่อสารข้อมูลทางศาสนามีใช่เพื่อให้เหมือนสิ่งที่วาดหรือแม่แบบอย่างเที่ยงตรง  การเขียนภาพจะไม่คำนึงถึงการเขียนแบบทัศนียภาพ ให้ได้สัดส่วนแสงเงาที่ถูกต้องแต่จะใช้รูปทรงที่ง่าย และการวางองค์ประกอบที่เป็นมาตรฐาน เพราะความขัดแย้งในการใช้ "รูปต้องห้าม" (idol หรือ graven images) จากที่ตีความหมายจากบัญญัติข้อที่สองของบัญญัติ 10 ประการและสถานะการณ์เกี่ยวกับลัทธิทำลายรูปสัญลักษณ์ทำให้มีผลสองประการ: การออกมาตรฐานของการแสดงรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาคริสต์ภายในนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ซึ่งเป็นผลให้การแสดงออกทางศิลปะเป็นแบบจุลนิยมในศิลปะของนิกายโปรเตสแตนต์ต่อมาภายหลัง

สมัยใหม่

เมื่อปรัชญาทางโลกและการแยกระหว่างศาสนากับทางโลกเริ่มมีความสำคัญมาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในยุโรปตะวันตก ก็เริ่มมีการสะสมศิลปะคริสเตียนจากยุคกลางมิใช่เพื่อเป็นการสักการะแต่เพราะเป็นสิ่งสะสมที่มีคุณค่าทางศิลปะในขณะเดียวกันศิลปะคริสเตียนร่วมสมัยก็ลดความสำคัญลง ศิลปินก็สร้างงานทางศาสนาน้อยลงเป็นลำดับหรือถ้าทำก็เป็นโอกาสพิเศษ แต่ก็มีศิลปินบางคนที่ยังสร้างงานศาสนาเช่น มาร์ก ชากาล (Marc Chagall), อ็องรี มาติส, เจคอป เอพสไตน์ (Jacob Epstein) และอลิสซาเบ็ธ ฟริงค์ (Elizabeth Frink)
 ---คริสต์ศิลป์สมัยนิยม---
วิวัฒนาการการพิมพ์ทำให้เกิดความแพร่หลายของลัทธินิยมในการเป็นเจ้าของภาพพิมพ์ทางศิลปะ เช่นงานจิตรกรรมของ Mihály Munkácsy ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หรืองานสมัยใหม่ของทอมัส คินเคด (Thomas Kinkade) และทอมัส แบล็กเชียร์ (Thomas Blackshear) เป็นต้น

สัญลักษณ์นิยม

ศิลปะคริสเตียนไม่ว่าจะเป็นรูปแบบใดมักจะแสดงบุคคลหรือเหตุการณ์ที่เฉพาะเจาะจง แต่ละชิ้นก็จะเป็นสัญลักษณ์นิยม(Symbolism) ของแต่ละนิกาย การใช้สัญลักษณ์ไม่มีกฎตายตัวเช่นการใช้กางเขนก็จะไม่เหมือนกันไปทุกนิกายหรือลัทธิ หรือแม้แต่คัมภีร์ไบเบิลก็ตาม แต่อย่างไรก็ตามหัวข้อใหญ่ ๆ ที่ทำกันไม่ว่าจะเป็นลัทธิใดก็ได้แก่