google/wiki40b huggingface dataset:
ผ่ากฎอลเวง Plus

เนื้อเรื่อง

สองปีผ่านไปหลังจากจบการประลองหาพระเจ้าองค์ใหม่ในผ่ากฎอลเวง อุเอคิและทุกคนก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติโดยไม่มีพลังพิเศษอีกต่อไป แต่วันหนึ่งคนปริศนาจากโลกคู่ขนานกับโลกมนุษย์ที่ชื่อว่า "โลกพลุกพล่าน" ได้ทำการชิง "คิวบ์" ซึ่งเป็นห้องที่เก็บความทรงจำที่สำคัญที่สุดของมนุษย์ทุกคนบนโลกมาเก็บไว้ในแกะตัวหนึ่ง ซึ่งจะทำให้มนุษย์ทุกคนบนโลกต่างหลงลืมสิ่งสำคัญไป อุเอคิบังเอิญได้พบกับแกะตัวนั้นและพบว่าเขาเป็นสุนัขชื่อวูล วูลได้บอกว่าวิธีเดียวที่จะทำให้คิวบ์กลับไปหามนุษย์ทุกคนนั้น จำเป็นต้องพาเขายังแดนศักดิ์สิทธิ์ของโลกพลุกพล่านที่ชื่อว่า "เมก้าไซท์" อุเอคิในฐานะที่เป็นมนุษย์คนเดียวในโลกที่ไม่ได้ถูกชิงคิวบ์ไป จึงเดินทางไปยังโลกพลุกพล่านร่วมกันวูล หลังจากที่เข้ามาในเมก้าไซท์ อุเอคิได้พบกับนางาระ เจ้าของร้านซักรีดนางาระ และได้รู้ว่าการจะไปเมก้าไซท์ต้องข้ามกำแพงด้านนอกเขตพลุกพล่านออกไป แต่ผู้ที่จะได้รับสิทธิ์ออกไปได้ต้องเป็นผู้ชนะการแข่งขันงานคัดเลือกซึ่งจัดขึ้นปีละครั้ง โดยทีมนึงจะต้องมี 4 คน อุเอคิจึงได้เข้าแข่งขันงานคัดเลือกในทีม "ร้านซักรีดนางาระ" ซึ่งในปีนี้เป็นการแข่งขันแบบ "การแย่งชิงตัว วูล "ที่ถูกแยกส่วนไปนั่นเอง ซึ่งในระหว่างการแข่งขันก็ได้มีพวกจากองค์กรที่ชื่อว่า "แฮปปี้เนส" ซึ่งเป็นองค์กรที่อยู่เบื้องหลังการแย่งชิง "คิวบ์" ไปได้มาแย่งชิงตัววูล แต่ก็ถูกพวกอุเอคิจัดการไปได้ และได้รับชัยชนะในการแข่งขัน แต่ในระหว่างที่พวกอุเอคิกำลังจะมุ่งหน้าไปเมก้าไซท์ก็ได้ถูกพลัสซึ่งเป็นหัวหน้าใหญ่ขององค์กร"แฮปปี้เนส"มาชิงตัววูลไป พวกอุเอคิมุ่งหน้าไปที่เมก้าไซท์และได้เข้าต่อสู้กับพลัสจนได้รับชัยชนะในที่สุด แต่ทว่า การที่จะทำให้คิวบ์กลับไปหามนุษย์ทุกคนนั้นมีอยู่วิธีเดียวคือ ต้องรวมโลกทั้งสามที่อุเอคิมากับโลกพลุกหล่านเข้าด้วยกัน และเพื่อการนั้น อุเอคิที่เป็นมนุษย์คนเดียวในโลกที่ไม่ได้ถูกชิงคิวบ์ไปจำเป็นต้องอยู่ที่เมก้าไซท์เป็นเวลา 100 ปี อุเอคิจึงตัดสินใจอยู่ที่เมก้าไซท์เป็นเวลา 100 ปี เพื่อทำให้ความทรงจำของทุกคนกลับมา

โลกพลุกพล่าน

โลกพลุกพล่าน (ญี่ปุ่น: 繁華界) เป็นโลกคู่ขนานกับโลกมนุษย์ที่เป็นที่ดำเนินเรื่องทั้งหมด โดยมีสภาพและบรรยากาศคล้ายคลึงกับโลกมนุษย์ แรกเริ่มเดิมทีมีเพียงโลกพลุกพล่านเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น แต่ทว่าเกิดเหตุบางอย่างทำให้โลกพลุกพล่านแยกออกเป็นสองโลก โลกหนึ่งคือโลกพลุกพล่านและอีกโลกหนึ่งคือโลกมนุษย์ ซึ่งต่อมาโลกมนุษย์ก็ถูกแบ่งแยกออกอีกเป็นสามโลกคือ โลกมนุษย์, สวรรค์และนรก (ซึ่งชาวโลกพลุกพล่านจะเรียกโลกมนุษย์ว่า "โลกทั้งสาม") ประชากร 3 ใน 4 ของโลกพลุกพล่านจะมีพลังพิเศษที่เรียกว่า "พลังจ็อบ"

พลังจ็อบ

พลังจ็อบ เป็นพลังพิเศษที่ใช้กันในโลกพลุกพล่าน โดยผู้ที่ใช้พลังจ็อบจะมีตราสัญลักษณ์อยู่ที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง ตราที่ฝ่ามือข้างขวาจะมีภาพของอุปกรณ์อยู่ เรียกว่า ตราอุปกรณ์ และตราที่มือข้างซ้ายจะมีตัวอักษรภาษาจีนเรียกว่า ตราผลลัพธ์
หลักการใช้งานของพลังจ็อบจะมีส่วนคล้ายกับพลังพิเศษที่ใช้ในผ่ากฎอลเวง โดยเมื่อทำตามเงื่อนไขของพลังนั้นๆจะสามารถเพิ่มพลังผลลัพธ์ให้กับอุปกรณ์ แล้วทำการประกบมือเพื่อหลอมพลังรวมเข้ากับอุปกรณ์ (โดยอุปกรณ์นั้นสามารถเรียกออกมาได้ตลอดเวลา) จะทำให้อุปกรณ์มีพลังนั้นๆติดตัว พูดง่ายๆก็คือเป็นพลังที่เพิ่ม"XX"ให้กับ"YY" เช่น ถ้าใช้พลังเพิ่ม"แรงดีด"ให้กับ"ชอล์ก" เมื่อผู้ใช้เรียกชอล์กออกมาชอล์กนั้นจะมีแรงดีดจนสามารถทำให้สิ่งต่างๆกระเด็นได้
แต่ถึงกระนั้น ก็ยังมีผู้ที่มีพลังจ็อบอยู่ครึ่งๆกลางๆ ที่เรียกว่า "ฮันจ็อบ" ซึ่งพวกฮันจ็อบจะมีแต่ตราอุปกรณ์แต่ไม่มีตราผลลัพธ์ (พูดง่ายๆก็คือเรียกอุปกรณ์ออกมาได้แต่เสริมผลลัพธ์ไม่ได้นั่นเอง)
สารต้านฮิสตามีน

สารต้านฮิสตามีน (antihistamine) หรือ ทั่วไปเรียกว่า ยาแก้แพ้ เป็น ยา ที่ใช้กำจัดหรือลดผลของ ฮิสตามีน (histamine) ซึ่งเป็นเป็นสารเคมีที่ถูกปลดปล่อยภายในร่างกายจาก ปฏิกิริยาภูมิแพ้ (allergic reactions) โดยผ่านการกระทำที่ ตัวรับฮิสตามีน (histamine receptors) สารที่มีผลในการรักษาจะออกฤทธิ์ในการยับยั้งตัวรับฮีสทามีนนี้จึงถูกเรียกว่า สารต้านฮีสตามีน - สารอื่นที่มีผลต้านฮีสทามีนแต่ไม่ออกฤทธิ์ที่ ตัวรับฮิสตามีน จะไม่เป็นสารต้านฮีสทามีนที่แท้จริง
โดยทั่วไป สารต้านฮีสตามีนจะหมายถึง ตัวรับปฏิปักษ์ H₁ ซึ่งเรียกว่า สารต้านฮิสตามีน-H₁ เราพบว่า สารต้านฮิสตามีน-H₁เป็น ตัวทำการกลับ (inverse agonist) ที่ตัวรับฮิสตามีน-H₁มากกว่าที่จะเป็น ตัวรับปฏิปักษ์ per se. (Leurs, Church & Taglialatela, 2002)
ชินฮวา

สมาชิก

ชินฮวามีสมาชิกทั้งหมดรวม 6 คนด้วยกัน
สมเด็จพระเชษฐาธิราช

พระราชประวัติ

สมเด็จพระเชษฐาธิราช มีพระนามเดิมว่าสมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระเชษฐาธิราช เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี พ.ศ. 2171 เหล่าขุนนางมีเจ้าพระยากลาโหมสุริยวงศ์เป็นประธานได้อัญเชิญพระองค์ขึ้นสืบราชสมบัติ ขณะนั้นพระชนมายุได้ 15 พรรษา แต่ 7 วันต่อมาพระพันปีศรีสินซึ่งกริ้วที่ขุนนางไม่ยกราชสมบัติให้ ได้ซ่องสุมพลที่เมืองเพชรบุรี สมเด็จพระเชษฐาธิราชทรงทราบจึงส่งทัพไปปราบ ได้ตัวพระพันปีศรีสินมา โปรดให้นำไปสำเร็จโทษ ณ วัดโคกพระยา ส่วนพรรคพวกให้ไปเป็นตะพุ่นหญ้าช้าง
4 เดือนต่อมา มารดาเจ้าพระยากลาโหมถึงแก่กรรม มีพิธีปลงศพ ณ วัดกุฎธาราม ข้าราชการใหญ่น้อยไปช่วยงานมาก ข้าหลวงเดิมในสมเด็จพระเชษฐาธิราชเพ็ดทูลยุยงว่าเจ้าพระยากลมโหมอาจคิดก่อกบฏ ก็ทรงเชื่อ โปรดให้ทหารตามป้อมขึ้นประจำที่ เตรียมทหารไว้เป็นกอง ๆ แล้วให้ขุนมหามนตรีไปเรียกเจ้าพระยากลาโหมมาดูมวย แต่เจ้าหมื่นสรรเพธภักดีส่งข่าวไปแจ้งแผนการก่อน เจ้าพระยากลาโหมจึงบอกขุนนางว่า "เจ้าแผ่นดินว่าเราเป็นกบฏแล้วเราจะทำตามรับสั่ง" แล้วยกกองกำลังเข้ายึดพระราชวังได้ ส่วนสมเด็จพระเชษฐาธิราชกับข้าหลวงเดิมลงเรือหนีไป เจ้าพระยากลาโหมให้พระยาเดโชและพระยาท้ายน้ำออกติดตามในคืนนั้นจนตามจับได้ที่ป่าโมกน้อย แล้วให้นำไปสำเร็จโทษ อยู่ในราชสมบัติได้ 1 ปี 7 เดือน
คำพูน บุญทวี

การทำงาน

เขาเริ่มเขียนหนังสือครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 เมื่อครั้งยังเป็นผู้คุม ตอนนั้นมีปัญหาเศรษฐกิจในครอบครัว เขาจึงมุมานะอ่านหนังสือ และเขียนเรื่องสั้น เรื่องสั้นเรื่องแรกที่เขาเขียน คือ "ความรักในเหวลึก" ส่งไปที่นิตยสาร ฟ้าเมืองไทย ของ อาจินต์ ปัญจพรรค์ อาจินต์ ปัญจพรรค์เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "นิทานลูกทุ่ง" พร้อมทั้งสนับสนุนให้เขาเขียนหนังสือต่อไป เขาจึงเขียนนวนิยายเรื่องแรกคือ มนุษย์ 100 คุก
สมาคมคอมพิวเตอร์เอซีเอ็ม

กิจกรรม

สมาคมคอมพิวเตอร์เอซีเอ็ม มีหน่วยงานย่อยอยู่ถึง 171 แห่ง มีกลุ่มของผู้มีความสนใจเฉพาะ (SIGs) อยู่ 37 กลุ่ม และมีการจัดกิจกรรมในกลุ่มมากมาย นอกจากนี้ ยังมีความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยและสถาบันระดับอุดมศึกษาอื่นๆอีกกว่า 500 แห่ง
นอกจากนี้ สมาคมยังเป็นผู้ให้การสนับสนุนรายการต่างๆระดับโลก เช่น การแข่งขันเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ระดับอุดมศึกษา (ACM ICPC) และเป็นผู้สนับสนุนการแข่งขันหมากรุกระหว่างแกรี คาสปารอฟ นักหมากรุกแชมป์โลกกับเครื่องคอมพิวเตอร์ดีปบลูของบริษัทไอบีเอ็มที่มีชื่อเสียงอีกด้วย

ห้องสมุดดิจิทอล

ห้องสมุดดิจิทอลเอซีเอ็ม (ACM Digital Library) เป็นฐานข้อมูลทางด้านคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ จากสิ่งพิมพ์ต่อเนื่อง จดหมายข่าว และเอกสารในการประชุมวิชาการ ที่จัดทำโดยสมาคมคอมพิวเตอร์เอซีเอ็ม ซึ่งเนื้อหาเอกสารประกอบด้วยข้อมูลที่สำคัญ เช่น รายการบรรณานุกรม สาระสังเขป article reviews และบทความฉบับเต็ม ให้ข้อมูลตั้งแต่ปี 1985-ปัจจุบัน
ลิขสิทธิ์

ลิขสิทธิ์ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาประเภทหนึ่งที่มอบสิทธิทางกฎหมายที่มอบให้ผู้สร้างสรรค์งานแต่เพียงผู้เดียวในการเผยแพร่ ทำซ้ำ หรือดัดแปลงงานที่สร้างสรรค์ โดยทั่วไปแล้ว งานที่ได้รับความคุ้มครองลิขสิทธิ์เป็นงานสร้างสรรค์ทางปัญญาทุกรูปแบบ เช่น งานเขียน งานดนตรี งานนาฏศิลป์ งานศิลปะ ภาพถ่าย ภาพยนตร์ โปรแกรมคอมพิวเตอร์ เป็นต้น เจ้าของลิขสิทธิ์สามารถมอบสิทธิ์ให้แก่บุคคลอื่นได้ โดยอาจจะมอบสิทธิ์ทั้งหมดหรือเพียงบางส่วนก็ได้ เช่น สิทธิ์การตีพิมพ์ สิทธิ์การแปล สิทธิ์การดัดแปลง เป็นต้น
ลิขสิทธิ์มีระยะเวลาจำกัด ระยะเวลาของลิขสิทธิ์โดยทั่วไปคือเริ่มตั้งแต่การสร้างสรรค์งาน และสิ้นสุด 50 ถึง 100 ปีหลังจากผู้สร้างสรรค์เสียชีวิต ขึ้นอยู่กับกฎหมายของแต่ละเขตอำนาจ ลิขสิทธิ์ถูกจำกัดโดยข้อจำกัดและข้อยกเว้นของกฎหมายลิขสิทธิ์ เช่น การใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบ
กฎหมายลิขสิทธิ์ในบางประเทศมีข้อกำหนดในการสถาปนาลิขสิทธิ์ เช่น การขึ้นทะเบียนงาน แต่ประเทศส่วนใหญ่ในปัจจุบันถือว่าการคุ้มครองลิขสิทธิ์เริ่มต้นขึ้นเมื่องานถูกสร้างโดยไม่จำเป็นต้องมีการจดทะเขียน โดยทั่วไป การบังคับใช้ลิขสิทธิ์เป็นการใช้กฎหมายแพ่ง แต่บางเขตอำนาจมีการใช้โทษทางอาญาด้วย

ในประเทศไทย

การคุ้มครองลิขสิทธิ์ตามกฎหมายไทยจะกำหนดให้มีอายุการคุ้มครอง 50 ปี นับตั้งแต่ผู้สร้างสรรค์ผลงานเสียชีวิต กรณีเจ้าของเป็นนิติบุคคล จะเริ่มนับอายุตั้งแต่ผลงานถูกสร้างขึ้นมานับไปอีก 50 ปี หรือเริ่มนับเมื่อมีการโฆษณาเป็นครั้งแรก แล้วแต่ว่าอย่างไหนจะเกิดทีหลัง แต่การโฆษณาครั้งแรกนั้นจะต้องเกิดขึ้นภายใน 50 ปี นับตั้งแต่มีการสร้างสรรค์ผลงานนั้นขึ้นมา ถ้าพ้น 50 ปีไปแล้วโดยที่ยังไม่ได้มีการโฆษณา ถือว่าลิขสิทธิ์หมดอายุ โดยที่การโฆษณาในภายหลังจะไม่มีผลต่อการนับต่ออายุลิขสิทธิ์อีก การโฆษณานี้จะต้องเป็นการโฆษณาโดยความยินยอมของเจ้าของลิขสิทธิ์ด้วย จึงจะนับเป็นการโฆษณาครั้งแรกที่ให้เริ่มนับอายุลิขสิทธิ์ได้
ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 จะมีข้อยกเว้นในงานบางประเภทที่จะมีอายุการคุ้มครองลิขสิทธิ์ต่างออกไป ได้แก่ ศิลปประยุกต์ มีอายุคุ้มครอง 25 ปี งานบางชนิดที่สร้างสรรค์โดยบุคคลธรรมดาที่ไม่ใช่นิติบุคคล ก็จะมีข้อยกเว้นให้เริ่มนับอายุเช่นเดียวกับกรณีนิติบุคคล คือ เริ่มนับตั้งแต่ได้มีการสร้างงานขึ้น หรือตั้งแต่โฆษณาครั้งแรก (แทนที่จะนับตั้งแต่ผู้สร้างสรรค์เสียชีวิต) งานเหล่านั้น ได้แก่ ภาพถ่าย โสตทัศนวัสดุ ภาพยนตร์ สิ่งบันทึกเสียงหรืองานแพร่เสียงแพร่ภาพ งานที่ได้สร้างสรรค์ขึ้นโดยการจ้างหรือตามคำสั่ง รวมถึง ศิลปประยุกต์ งานที่ได้สร้างสรรค์ขึ้นโดยผู้สร้างสรรค์ใช้นามแฝงหรือไม่ปรากฏชื่อผู้สร้างสรรค์ และ ไม่รู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ก็ให้เริ่มนับอายุลิขสิทธิ์ในลักษณะเดียวกับนิติบุคคล
กฎหมายลิขสิทธิ์ฉบับแรกของประเทศไทย คือ ประกาศหอพระสมุดวชิรญาณ ร.ศ. 111 (พ.ศ. 2435) เป็นการคุ้มครองเพื่อมิให้ผู้ใดนำความต่าง ๆ ในหนังสือวชิรญาณวิเศษไปตีพิมพ์ เย็บเป็นเล่มหรือเป็นเรื่อง นอกจากได้รับอนุญาตจากกรรมสัมปาทิกสภา  แต่ไม่มีการกำหนดโทษสำหรับผู้ฝ่าฝืน
กฎหมายฉบับอื่น ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับลิขสิทธิ์ได้ประกาศใช้ตามลำดับ โดยยกเลิกฉบับก่อนหน้า ดังนี้ 
1.พระราชบัญญัติกรรมสิทธิ์ผู้แต่งหนังสือ ร.ศ. 120 (พ.ศ. 2444)
2.พระราชบัญญัติแก้ไขพระราชบัญญัติกรรมสิทธิ์ผู้แต่งหนังสือ พ.ศ. 2457
3.พระราชบัญญัติคุ้มครองงานวรรณกรรมและศิลปกรรม พุทธศักราช 2474
4.พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2521   
5.พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
6.พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558
7.พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2558
ไทโอยูเรีย

การใช้ประโยชน์

ในทางการเกษตร ไทโอยูเรียจัดเป็นสารสังเคราะห์ที่มีฤทธิ์กระตุ้นการงอกของเมล็ดและเร่งการออกดอกและการแตกตาอ่อน เช่น เมื่อแช่ในในไทโอยูเรีย จะกระตุ้นการงอกของเมล็ดมะเขือเปราะ และเมื่อยดูกการฉีดพ่นสารละลายไทโอยูเรียทางใบช่วยให้ส้มโอออกดอกได้มากขึ้น และกระตุ้นการแตกตาในเงาะโรงเรียน
แผนที่ลิ้น

แผนที่ลิ้น หรือ แผนที่ตุ่มรับรส เป็นความเข้าใจผิดที่พบบ่อยอย่างหนึ่ง โดยกล่าวว่าแต่ละส่วนของลิ้นทำหน้าที่รับรสต่าง ๆ กันไป มีการอธิบายแนวคิดนี้ด้วยแผนผัง และเคยสอนทั่วไปในโรงเรียน แต่ผลวิจัยสมัยใหม่พิสูจน์แล้วว่าไม่เป็นความจริง ทุกส่วนของลิ้นรับรสได้ทุกรส แม้บางส่วนจะรับรสบางรสได้มากกว่าก็ตาม
เกาะลมบก

ภูมิประเทศ

เป็นทิวเขาและภูเขาไฟ

ประวัติศาสตร์

เดิมเกาะลมบกเป็นอาณาจักรอิสระประกอบด้วยอาณาจักรเล็กๆหลายแห่ง โดยอาณาจักรที่สำคัญที่สุดคืออาณาจักรเซอลาปารัง ที่นับถือศาสนาฮินดู ต่อมาชวาตะวันออกได้ยกทัพมาตีและรวมลมบกเข้ากับอาณาจักรมัชปาหิต โดยลมบกรับอิทธิพลจากชวาทั้งศาสนาฮินดูและศาสนาอิสลาม
ต่อมาชาวบาหลีในสมัยอาณาจักรคารังกาเซ็มเข้ามาปกครองลมบกจนถึง พ.ศ. 2437 ในปีนี้เอง ลมบกร่วมมือกับเนเธอร์แลนด์ก่อกบฏต่อบาหลี ซึ่งทำให้บาหลีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ อย่างไรก็ตามเมื่อเนเธอร์แลนด์ชนะได้เข้ามาปกครองลมบกในฐานะอาณานิคมทันที จนญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกเมื่อพ.ศ. 2485 เนเธอร์แลนด์เคลื่อนพลกลับมาอีกครั้งเมื่อสงครามสงบในพ.ศ. 2488 แต่เกิดการต่อต้านจากชาวพื้นเมืองโดยทั่วไป เมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช ลมบกจึงเป็นส่วนหนึ่งของอินโดนีเซีย
ผู้ตรวจสอบอาคาร

ผู้ตรวจสอบอาคาร คือผู้ที่ประกอบวิชาชีพเป็นผู้ตรวจสอบอาคาร ตามที่ พระราชบัญญัติควบคุมอาคารกำหนด  มีหน้าที่เข้าตรวจสอบอาคาร โดยตรวจสอบเรื่องโครงสร้างอาคาร ความปลอดภัยในการใช้อาคาร การดัดแปลงต่อเติม ระบบแจ้งเหตุเพลิงใหม้ ระบบดับเพลิง ป้ายทางออกฉุกเฉิน ทางหนีไฟ ระบบไฟฟ้า และแผนบริหารจัดการเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน เป็นต้น  เพื่อจัดทำเป็นรายงานการตรวจสอบอาคารให้กับเจ้าพนักงานท้องถิ่น ประกอบการพิจารณาอนุญาตใช้อาคารนั้นๆ

การเป็นผู้ตรวจสอบอาคาร

ผู้ที่จะเป็นผู้ตรวจสอบอาคารได้นั้นจะต้องเป็นวิศวกรหรือสถาปนิกที่มีใบประกอบวิชาชีพ ผ่านการอบรมหลักสูตรผู้ตรวจสอบอาคารไม่น้อยกว่า 45 ชั่วโมง จากนั้นจึงจะมีสิทธิ์สอบเพื่อวัดความรู้จากสภาวิศวกรหรือสภาสถาปนิก จึงจะไปขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ตรวจสอบอาคารกับกรมโยธาธิการและผังเมืองได้ และต้องมีการทำประกันวิชาชีพจึงจะเป็นผู้ตรวจสอบอาคารได้โดยสมบูรณ์ 
ทั้งนี้ขั้นตอนต่างๆ ดังกล่าว ทั้งการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ตรวจสอบอาคาร การกำหนดคุณสมบัติเฉพาะของผู้ตรวจสอบอาคาร หลักเกณฑ์การขอขึ้นทะเบียนและการเพิกถอน และหลักเกณฑ์การตรวจสอบ พ.ศ. 2548 ได้ประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษา เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อวันที่ 29 ธันวาคมพ.ศ. 2548 ซึ่งถือว่าเป็นครั้งแรกของประเทศไทย ที่เกิดวิชาชีพผู้ตรวจสอบอาคารขึ้น 
ตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 มาตรา 8 (14)  ได้กำหนดให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย โดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารมีอำนาจออกกฎกระทรวงเกี่ยวกับคุณสมบัติเฉพาะ และลักษณะต้องห้ามของผู้ตรวจสอบอาคาร ตลอดจนหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ในการขอขึ้นทะเบียนและการเพิกถอนการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ตรวจสอบ ซึ่งผู้ตรวจสอบอาคารจะต้องเป็นผู้ซึ่งได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม หรือสถาปัตยกรรมควบคุมตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น และได้ขึ้นทะเบียนไว้ตามกฎหมายควบคุมอาคาร 
ปัจจุบัน คณะกรรมการควบคุมอาคาร ได้กำหนดให้ผู้ที่จะขึ้นทะเบียนเป็นผู้ตรวจสอบอาคาร จะต้องเข้ารับการอบรมโดยสถาบันซึ่งได้ขึ้นทะเบียนไว้กับกรมโยธาธิการ โดยแบ่งการอบรมเป็นภาคทฤษฎีจำนวน 33 ชั่วโมง และภาคการปฏิบัติจำนวน 12 ชั่วโมง รวมทั้งสิ้น 45 ชั่วโมง และจะต้องมีการทดสอบความรู้ความสามารถของผู้ที่จะขึ้นทะเบียนเป็นผู้ตรวจสอบ  ซึ่งคณะกรรมการควบคุมอาคารมีแนวความคิดให้สภาวิศวกร และ / หรือ สภาสถาปนิก เป็นหน่วยงานกลางที่ดำเนินการดูแลเรื่องการจัดสอบ และส่งผลการทดสอบให้กรมโยธาธิการเพื่อดำเนินการออกใบอนุญาตผู้ตรวจสอบอาคารต่อไป ซึ่งสภาวิศวกรได้ทำหนังสือตอบรับยินดีจะเป็นหน่วยงานกลางเพื่อดำเนินการดังกล่าว 
และล่าสุด กฎกระทรวงมหาดไทย  ว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการตรวจสอบอาคาร ติดตั้งและตรวจสอบอุปกรณ์ประกอบของอาคาร ซึ่งออกตามความในมาตรา 8 (15) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 นั้น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคาร ได้ส่งเรื่องให้คณะกรรมการกฤษฎีกาพิจารณาข้อกฎหมาย และเสนอต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อให้ความเห็นชอบ ซึ่งขณะนี้กฎกระทรวงทั้งสองฉบับได้ประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษา เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2548 ที่ผ่านมา
เทศบาลเมืองเมืองพล

ประวัติ

เมืองพลแรกเริ่มก่อตั้ง เดิมชื่อ "เทศบาลตำบลเมืองพล" เมื่อชุมชนมีความหนาแน่น พอที่จะจัดตั้งเทศบาลได้ จึงได้ ยกฐานะเป็นเทศบาล เรียกว่า "เทศบาลตำบลเมืองพล" ตามความในพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาล ตำบลเมืองพล จังหวัดขอนแก่น พุทธศักราช 2480 มีพื้นที่รับผิดชอบ 3 ตารางกิโลเมตร ระยะห่างจาก กรุงเทพฯ ประมาณ 398 กิโลเมตรและห่างจากจังหวัดขอนแก่นประมาณ 74 กิโลเมตร มีคณะผู้บริหาร บริหารท้องถิ่นชุดแรก พระศรีพลรัตน์ นายอำเภอ ในขณะนั้นเป็นนายกเทศมนตรี นายศรี อุทกศิริ และนายพัน พุทโธวาท เป็นเทศมนตรี และ นายกระบี่ ณรงค์ เป็นปลัดเทศบาล 
"เทศบาลตำบลเมืองพล" ได้รับการยกฐานะให้เป็น "เทศบาลเมืองเมืองพล" เมื่อวันที่ 24 กันยายน 2538 ประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่มที่ 112 ตอนที่ 40 ก. และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ 25 กันยายน 2538 เป็นต้นไป
ทอร์วอซอรัส

การจำแนกสายพันธุ์

ทอร์วอซอรัส พัฒนามาจาก เมกะโลซอรัส แต่การจำแนกก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าอยู่ในสกุล เมกะโลซอ (อังกฤษ: Megalosauridae) เหมือนกับ คาร์โนทอรัสญาติของมัน แต่ก็มีแนวโน้มที่อาจเกี่ยวข้องกับ พวกสไปโนซอร์ (อังกฤษ: Spinosaurus)

เทอโรพอดในยุคจูราสสิค

ขนาดของ ทอร์วอซอรัส ยังไม่เป็นที่แน่นอนเพราะฟอสซิลยังไม่สมบูรณ์ แต่มันก็เป็นหนึ่งใน เทอโรพอดขนาดใหญ่ที่สุดในแถบอเมริกาเหนือ ด้วยความยาว 9 เมตร มีน้ำหนักประมาณ 1.95-2.15 ตัน แต่ในปี 2006 ได้มีการพบขากรรไกรเกือบสมบูรณ์ในโปรตุเกส วัดความยาวได้ 63 ซม. (2.13 ฟุต) ขนาดใหญ่กว่าขากรรไกรที่พบในอเมริกาถึง 47 ซม. (1.54 ฟุต) รวมความยาวกะโหลกทั้งหมด 158 ซม. (5.18 ฟุต) เกือบเทียบเท่า ไทรันโนซอรัส ซึ่งใหญ่กว่า ซอโรเพกาแนกซ์ และ อัลโลซอรัส ทำให้ประมาณการได้ถึง 11 เมตร (36ฟุต)
รัชฎาสูร

ประวัติ

นางรัชฎาสูร เป็นมเหสีของพญาขร มีโอรสชื่อ มังกรกัณฐ์ และ แสงอาทิตย์

ลักษณะและสี

สีเหลืองนวล ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฏนาง
สะพานคิงฟะฮัด

สะพานคิงฟะฮัด (อังกฤษ: King Fahd Causeway) เป็นสะพานเชื่อมระหว่างเมืองอัลเคาะบัร ประเทศซาอุดีอาระเบีย กับประเทศบาห์เรน  มีขนาด 4 เลน กว้าง 23 เมตร ยาว 28 กิโลเมตร

การก่อสร้าง

โครงการได้เริ่มเซ็นสัญญาการก่อสร้างตั้งแต่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 และได้ลงเริ่มก่อสร้างจริงในปีต่อมา แล้วเสร็จ ค.ศ. 1986
จุงอิจิ อินาโมโตะ

เส้นทางอาชีพ

อินาโมโตะเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่ระดับเยาวชนกับกัมบะ โอซากะก่อนจะเซ็นสัญญาอาชีพในปี 1997 และเริ่มมีชื่อเสียงในวงกว้างเมื่อได้เซ็นสัญญากับอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีกของอังกฤษในปี 2001
อินาโมโตะยิงได้ 2 ประตูในรายการฟุตบอลโลก 2002 แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้อาร์เซนอลเก็บตัวเอาไว้ และได้ปล่อยตัวออกมาก่อนที่ฤดูกาลต่อมาจะเริ่ม หลังจากนั้น อินาโมโตะได้เซ็นสัญญากับทางฟูลัมด้วยสัญญายืมตัวระยะยาวจากกัมบะ โอซากะ และเมื่อเริ่มปรับตัวเข้ากับการค้าแข้งที่ลอนดอนได้ มีชื่อเสียงด้านการเข้าบอลที่หนัก และมีสายตาที่แหลมคม อินาโมโตะเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นเมื่อทำได้ถึง 4 ประตูในการเจอกับสโมสรโบโลญญาในศึก Intertoto Cup โดยสามารถทำแฮตทริกได้ด้วย นอกจากนั้นยังยิงประตูให้ฟูลัมในการเจอกับ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ซันเดอร์แลนด์ มิดเดิลส์เบรอ และ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเกมพรีเมียร์ลีก และเอฟเวอร์ตันในเอฟเอคัพ จนกลายเป็นดาวเด่นในวงการฟุตบอลญี่ปุ่น แต่เมื่อโชคร้ายกระดูกแข้งหักในเกมอุ่นเครื่องกับทีมชาติอังกฤษ อินาโมโตะจึงต้องเดินทางกลับกัมบะ โอซากะ แม้ฟูลัมต้องการจะเซ็นสัญญาอีกครั้ง แต่สโมสรไม่แน่ใจว่าอินาโมโตะจะสลัดอาการบาดเจ็บได้เป็นปลิดทิ้งหรือไม่ จึงตัดสินใจไม่เซ็นสัญญา
ในที่สุด อินาโมโตะได้เซ็นสัญญากับเวสต์บรอมมิชอัลเบียนด้ยค่าตัวเพียง 200,000 ปอนด์ แต่จะได้รับค่าจ้างก็ต่อเมื่อได้ลงสนามเท่านั้น อย่างไรก็ตาม  เมื่อแกรี เม็กสัน ผู้จัดการทีมได้โบกมือลาไป ไบรอัน ร็อบสัน ที่เข้ามาแทนนั้นก็ไม่ค่อยมั่นใจในความสามารถของอินาโมโตะ จึงได้ปล่อยให้คาร์ดิฟฟ์ซิตียืมตัวในช่วงหลังของฤดูกาล 2004-05 และทำผลานได้ประทับใจจนกระทั่งเวสต์บรอมมิชอัลเบียนเรียกตัวกลับมาเพื่อให้อยู่รอดในพรีเมียร์ลีก จนในฤดูกาล 2005-06 อินาโมโตะได้ลงสนามอย่างสม่ำเสมอให้กับเวสต์บรอมฯ จนมีชื่อติดทีมชาติญี่ปุ่นลุยศึกฟุตบอลโลก 2006 และเป็นนักเตะคนแรกของเวสต์บรอมฯ ในรอบ 20 ปีที่ได้ลงเล่นรายการนี้
เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2006 อินาโมโตะได้เซ็นสัญญาสองปีกับกาลาทาซาไร และเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2007 ได้มีการประกาศว่าอินาโมโตะได้ร่วมทัพกับไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ทแบบไร้ค่าตัว โดยได้ผนึกกำลังกับนาโอฮิโระ ทากาฮาระ รุ่นน้องในทีมชาติ แต่ได้ถูกปล่อยตัวเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2009 ในวัย 29 ปี
เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2009 อินาโมโตะย้ายไปค้าแข้งกับสโมสรแรนในลีกเอิง ฝรั่งเศส ก่อนที่จะย้ายกลับมาค้าแข้งที่ญี่ปุ่นอีกครั้งกับ คาวาซากิ ฟรอนตาเล ในวันที่ 11 มกราคม 2010 และเมื่อปี 2015 ได้ย้ายมาเล่นให้กับคอนซาโดเล ซัปโปโระ
พรพรรณ เกิดปราชญ์

ประวัติ

พรพรรณ เกิดปราชญ์ เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2536 เป็นชาวจังหวัดนครพนม สำเร็จการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนบ้านนกเหาะ อำเภอปลาปาก แต่ย้ายเข้ามาเรียนในโรงเรียนกีฬาที่จังหวัดอ่างทอง ในระดับมัธยมศึกษา เพราะลุงเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาวอลเลย์บอลที่โรงเรียนกีฬาแห่งนี้ จากการแข่งโรงเรียนแห่งนี้เอง ที่ทำให้เธอได้มีโอกาสเล่นกีฬาวอลเลย์บอล และได้ฝึกฝนพัฒนาฝีมือจนเชี่ยวชาญ ต่อมา หลังจากที่สำเร็จชั้นมัธยมศึกษา เธอได้เข้ามาเป็นหนึ่งในทีมยุวชนและเยาวชนทีมชาติไทยที่มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต จากนั้นก็ผันตัวมาเล่นให้แก่สโมสรวอลเลย์บอล ซัยโจเด็นกิ-นครนนทบุรี เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการแข่งขันมาพัฒนาตนเอง
จนล่าสุดเมื่อไม่กี่ปีก่อน เธอก็ได้รับการดึงตัวมาเล่นให้กับทีมชาติไทยชุดใหญ่ได้ตามที่ฝันไว้ เมื่อฝันกลายเป็นจริง รายการแรกของพรพรรณที่ลงแข่งขันในนามทีมชาติไทย คือศึกปริ๊นเซสคัพ 2012 ที่จังหวัดนครราชสีมา และในศึกนี้ เธอได้มีส่วนในการพาทีมไปคว้าชัย ซึ่งจากการแข่งขันแมตซ์การแข่งขันนี้เอง ที่ทำให้ในอีกหลายศึกการแข่งขัน เธอมักจะติดรายชื่อ 12 ผู้เล่นหลักแทบทุกรายการ โดยเฉพาะในศึกใหญ่อย่างวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013
เครื่องแบบนักเรียน

เครื่องแบบนักเรียนญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่นเริ่มใช้เครื่องแบบนักเรียนมาตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ปัจจุบัน โรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนเกือบทุกโรงเรียนต่างให้นักเรียนแต่งกายในชุดเครื่องแบบนักเรียน รวมทั้งมหาวิทยาลัยผู้หญิงบางแห่งก็ยังคงใช้เครื่องแบบอยู่เช่นกัน ชุดเสื้อผ้าที่นักเรียนหรือนักศึกษาในประเทศญี่ปุ่นใช้สวมใส่ ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า "เซฟุกุ" (ญี่ปุ่น: 制服 Seifuku ; เครื่องแบบ ) หรือ "กะกุเซฟุกุ" (ญี่ปุ่น: 学生服 Gakuseifuku ; ชุดนักเรียน )
โรงเรียนส่วนใหญ่ในชั้นประถมศึกษาไม่บังคับให้นักเรียนใส่เครื่องแบบ สำหรับโรงเรียนที่บังคับ นักเรียนชายจะต้องใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวและสวมหมวก นักเรียนหญิงจะต้องใส่เสื้อสีขาวและกระโปรงจีบสีเทา หรือบางครั้งก็ใส่ชุดกะลาสี เครื่องแบบอาจจะแตกต่างกันไปตามโอกาสและฤดูกาล นักเรียนจะใส่หมวกที่มีสีสว่างสดใสเพื่อป้องกันอุบัติเหตุทางจราจร ชุดนักเรียนชั้นมัธยมประกอบด้วยชุดเครื่องแบบทหารสำหรับเด็กผู้ชายและชุดกะลาสีสำหรับเด็กผู้หญิง ชุดเหล่านี้มีต้นกำเนิดมาจากชุดทหารในยุคเมจิ ซึ่งลอกแบบมาจากชุดนาวีของยุโรป ปัจจุบันยังคงมีการใช้ชุดเหล่านี้อยู่ หลายโรงเรียนเปลี่ยนไปใช้ชุดตามโรงเรียนสอนศาสนาของตะวันตก ชุดของผู้ชายประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาว เนคไท เสื้อแจ๊คเก็ตที่มีตราโรงเรียน และกางเกงขายาว (มักเป็นคนละสีกับเสื้อแจ๊คเก็ต) ชุดผู้หญิงประกอบด้วยเสื้อสีขาว เนคไท เสื้อแจ๊คเก็ตที่มีตราโรงเรียน และกระโปรงตาหมากรุก
ทุกโรงเรียนจะมีเครื่องแบบภาคฤดูร้อน (ชุดผู้ชายประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแล็ก ชุดผู้หญิงประกอบด้วยเครื่องแบบน้ำหนักเบา และกระโปรงตาหมากรุก) และชุดกีฬา นักเรียนอาจแต่งกายแตกต่างกันในชั้นเรียนเดียวกันก็ได้ ขึ้นอยู่กับกฎระเบียบของแต่ละโรงเรียน นักเรียนบางคนอาจฝ่าฝืนกฎด้วยการใส่เครื่องแบบผิดระเบียบหรือใส่เครื่องแบบข้อห้ามต่างๆ เช่น ถุงเท้าหย่อนๆขนาดใหญ่และติดเข็มกลัด นักเรียนหญิงอาจใส่กระโปรงสั้นๆ นักเรียนชายอาจใส่กางเกงระดับสะโพก ไม่ผูกเนคไท และปลดกระดุมเสื้อ
เนื่องจากบางโรงเรียนไม่มีห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแบบแยกเพศหรือห้องที่มีประตูล็อก นักเรียนจึงเปลี่ยนเสื้อกีฬาในห้องเรียน ทำให้มีนักเรียนบางคนที่ใส่ชุดกีฬาไว้ใต้เครื่องแบบนักเรียน โรงเรียนบางโรงเรียนบังคับทรงผม รองเท้า และกระเป๋าหนังสือ แต่นักเรียนมักจะปฏิบัติตามกฎในวาระพิเศษต่าง ๆ เท่านั้น เช่น วันเปิดเทอม พิธีปิด และวันถ่ายรูปชั้น

เครื่องแบบนักเรียนเกาหลีใต้

นักเรียนในระดับมัธยมศึกษาของประเทศเกาหลีใต้จะสวมเครื่องแบบที่เรียกว่า กโยบก (เกาหลี: 교복) โดยส่วนใหญ่แล้วโรงเรียนในระดับประถมศึกษายกเว้นโรงเรียนเอกชนบางแห่งไม่มีเครื่องแบบนักเรียน โดยเริ่มกำหนดให้ใส่เครื่องแบบนักเรียนนี้อย่างเคร่งครัดตั้งแต่นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นขึ้นไป โดยเครื่องแบบนักเรียนของประเทศเกาหลีใต้มีพื้นฐานมาจากเครื่องแบบแนวตะวันตก ส่วนใหญ่ประกอบด้วย เสื้อเชิ้ต, เสื้อสูทและเนคไท พร้อมด้วยกระโปรงสำหรับนักเรียนหญิงและกางเกงขายาวสีเทาสำหรับนักเรียนชาย เครื่องแบบนักเรียนนี้ดาราผู้มีชื่อเสียงมักสวมใส่เพื่อเจาะตลาดวัยรุ่นหรือเพื่อขายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับความบันเทิงให้วัยรุ่น เครื่องแบบนักเรียนนั้นถูกใช้ไปในการพบปะกันในเรื่องของความรักใคร่อยู่บ่อยครั้ง ด้วยเหตุนี้เองเครื่องแบบนักเรียนจนกลายเป็นบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกันในการแสดงลักษณะออกในลักษณะของแฟชั่นระหว่างนักเรียนด้วยกัน
สุริยุปราคา 14 ธันวาคม พ.ศ. 2563

ภาพ

ภาพเคลื่อนไหวแนวเส้นทาง
ปะหล่อง

ประวัติศาสตร์

ในปี ค.ศ. 1949 ชาวปะหล่องในประเทศจีน มีชื่อเรียกว่า Benglong ครั้นปี ค.ศ. 1985 มีชื่อเรียกใหม่ว่า เต๋อะ อ๋าง ตามคำเรียกร้องของสมาชิกในกลุ่มชาติพันธุ์นี้

วัฒนธรรม

บ้านเรือนส่วนใหญ่ของชาวปะหล่องทำจากไม้ไผ่ แต่โครงเป็นไม้จริง ประตูหันหน้าไปทางทิศตะวันออก แต่ละครอบครัวมีบ้านของตนเอง มักเป็นบ้านสองชั้น (แต่บ้านชั้นเดียวก็มี) ชั้นล่างเป็นที่เก็บข้าวเปลือกและเลี้ยงสัตว์ ส่วนชั้นบนเป็นที่อยู่อาศัย
ผู้หญิงชาวปะหล่องแต่งกายแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น ปกติจะมีเสื้อกั๊กสีดำ หรือขาวทับด้านนอก ตกแต่งด้วยแถบกำมะหยี่หลากสี และนิยมนุ่งผ้าถุง
ชายชาวปะหล่องสวมเสื้อกั๊กสีขาวหรือกรมท่า กางเกงขายาว ขาบาน นอกจากนี้ยังโพกศีรษะด้วยผ้าขาวหรือดำ ในบางท้องถิ่น ชาวปะหล่องยังนิยมสักบนร่างกายเป็นรูปเสือ นก หรือดอกไม้