google/wiki40b huggingface dataset:
นิกเกอร์บอกเกอส์

นิกเกอร์บอกเกอส์ (อังกฤษ: Knickerbockers) เป็นกางเกงผู้ชายสำหรับขี่ม้าหรือกางเกงทรงหลวมยาวถึงเข่า เคยได้รับความนิยมช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ในสหรัฐอเมริกา กางเกงเล่นกอล์ฟพลัสทูส์แและพลัสโฟส์ก็เป็นกางเกงประเภทนี้เช่นกัน ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง นักเล่นสกีก็มักสวมกางเกงนิกเกอร์บอกเกอส์ โดยมากจะมีความยาวถึงข้อเท้า
จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลายประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ชายส่วนใหญ่จะสวมกางเกงขาสั้นในฤดูร้อนและใส่นิกเกอร์บอกเกอส์ หรือ นิกเกอส์ (หรือกางเกงยาวถึงเข่า) ในฤดูหนาว
อัสนี โชติกุล

ประวัติ

อัสนีเป็นคนจังหวัดเลย เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2498 สูง 165 ซม. มีพี่น้อง 4 คน บิดาเป็นทนาย มารดาเป็นครู เริ่มเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุ 10 ขวบ ชอบดนตรีแนวร็อกแอนด์โรล จบมัธยมศึกษา (มศ.5) จากโรงเรียนเลยพิทยาคม แล้วเข้ากรุงเทพ มาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะนิติศาสตร์  ต่อมาปี พ.ศ. 2517 ได้เข้าประกวดดนตรีโฟล์กซอง โดยได้ชนะเลิศการประกวดชิงแชมป์โฟล์คซองแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 หลังได้รางวัลชนะเลิศ  อาจารย์วิมล จงวิไล ซึ่งเป็นหนึ่งในกรรมการได้พาไปอัดเสียง เป็นจุดกำเนิดของวง อีสซึ่น (Isn't) ตามสำเนียงคำว่า อีสาน กับน้องชาย วสันต์ โชติกุล และ จุมพฏ ปัญญามงคล หลังจากนั้นอัสนีได้ออกจากวงอีสซึ่น มาอยู่กับวงโอเรียนเต็ล ฟังก์ ที่โรงแรมมณเฑียร และได้รู้จักกับ เรวัต พุทธินันทน์ สุรสีห์ อิทธิกุล กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา  ดนู ฮันตระกูล บรูซ แกสตัน  และวงบัตเตอร์ฟลาย โดยอัสนีได้ทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ อยู่ช่วงหนึ่ง และกลับมาออกอัลบั้มแรกชุด บ้าหอบฟาง ร่วมกับน้องชายในนาม "อัสนี-วสันต์"
นอกจากนี้ยังเคยเป็นมือกีตาร์ให้กับ เรวัต พุทธินันท์ ในอัลบั้ม  เต๋อ 1 จนถึงอัลบั้ม ชอบก็บอกชอบ   อีกทั้งยังได้ก่อตั้งบริษัท มอร์ มิวสิค ในปี พ.ศ. 2538 ในเวลาต่อมามีการลดขนาดองค์กรทำให้ มอร์ มิวสิก และค่ายเพลงย่อยในเครือจีเอ็มเอ็มต้องปิดกิจการลงไป ในปี พ.ศ. 2554 ได้ก่อตั้ง บริษัท สหภาพดนตรี จำกัด ร่วมกับ นิติพงษ์ ห่อนาค และ ชาตรี คงสุวรรณ โดยมีจุตินันท์ ภิรมย์ภักดี และ วุฒินันท์ ภิรมย์ภักดี เข้าร่วมหุ้นด้วย และในปี พ.ศ. 2558 ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทใหม่เป็น มิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์
ขอย้อนวัยให้หัวใจกลับไปเฟี้ยว

เรื่องย่อ

ชเว โก-บง ประธานโรงแรมวัย 70 ที่ไม่คำนึงถึงอะไรเลยนอกจากตัวเขาและเงินเท่านั้น ชเว โก-บง (ชิน ฮาก-ยุน) เป็นชายวัย 70 และเป็นคนบริหารธุรกิจใหญ่แห่งหนึ่ง วันหนึ่งเขากลายเป็นชายวัย 30 เศษโดยบังเอิญ และรู้จักความรักเป็นครั้งแรกในชีวิต การเริ่มต้นใหม่ของช่วงชีวิตในครั้งที่สองกำลังเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง และเพื่อที่ครั้งนี้เขาจะได้มีชีวิตอย่างเหมาะสม จากชายวัย 70 ที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างชเว โก-บงได้กลับมาอายุ 30 อีกครั้ง ทำให้เขาเริ่มเรียนรู้การสร้างความสัมพันธ์กับผู้อื่นมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ เขาจึงอาจมีการจัดลำดับความสำคัญในชีวิตใหม่ และอาจจะให้ความสำคัญ กับสิ่งอื่นๆ ในชีวิตมากขึ้นนั้นก็คือการตกหลุมรักใครสักคน หรือการที่ได้เริ่มเจอรักที่แท้จริงเป็นครั้งแรก
เอชทีซี ดรีม

การพัฒนา

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 กูเกิลได้ทำการซื้อบริษัทแอนดรอยด์ เข้ารวมกับบริษัท โดยบริษัทแอนดรอยด์มีประธานบริษัทคือ แอนดี รูบิน ซึ่งกำลังทำงานในการพัฒนาซอฟต์แวร์สำหรับอุปกรณ์โทรศัพท์มือถือ ต่อมาภายใต้การทำงานของกูเกิล มีจุดมุ่งหมายที่จะพัฒนาระบบปฏิบัติการมาตรฐานบนระบบปฏิบัติการลินุกซ์ สำหรับโทรศัพท์มือถือ เพื่อที่จะแข่งขันกับซิมเบียน และ วินโดวส์ โมเบิล ซึ่งก่อนที่จะเป็นระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์นั้นมีการพัฒนาระบบปฏิบัติการภายใต้ชื่อรหัสว่า "ซูเนอร์" (อังกฤษ: Sooner ;แปลว่า เร็ว) โดยอุปกรณ์จะต้องสามารถส่งข้อความได้คล้ายกับแบล็คเบอร์รี, มีขนาดเล็ก, ไม่มีจอสัมผัส, มีปุ่มนำทาง และคีย์บอร์ดเควอร์ตี ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการเปิดตัวไอโฟน โดยแอปเปิล ซึ่งเป็นสมาร์ตโฟนเครื่องแรกของบริษัท ทำให้รูบินต้องรีบตัดสินใจและเร่งโครงการนี้ให้เสร็จโดยไว และเปลี่ยนชื่อรหัสใหม่เป็น "ดรีม" (อังกฤษ: Dream ;แปลว่า ความฝัน) ซึ่งจะเป็นสมาร์ตโฟนจอสัมผัสพร้อมกับคีย์บอร์ดที่สามารถเลื่อนออกมาจากตัวเครื่องได้ เพราะนักพัฒนาแอนดรอยด์เชื่อว่าผู้ใช้จะไม่ชอบแป้นพิมพ์เสมือนจริง แต่จะชอบแป้นพิมพ์ฮาร์ดแวร์มากกว่า
ชัง กึน-ซ็อก

วัยเยาว์

กึน-ซ็อกถือกำเนิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1987 ในชนบททันยัง (Danyang), ชังหวัดชุงชองบก (Chungcheongbuk), ประเทศเกาหลีใต้ โดยเป็นบุตรคนเดียวของครอบครัว เขาเริ่มทำงานเป็นนายแบบตั้งแต่มีวัยได้ห้าปี ในเวลานั้น บิดามารดาของกึน-ซ็อกกำลังขายบ้านทิ้ง นายหน้าโฆษณาได้พบกึน-ซ็อกและเห็นถึงความสามารถ จึงขออนุญาตบิดามารดานำเข้าสู่วงการนายแบบ
โอตารุ

ภูมิศาสตร์

โอตารุเป็นเมืองท่าบนชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่ส่วนเหนือของ กิ่งจังหวัดชิริเบะชิ สมัยก่อนเคยมีคลองไหลผ่านใจกลางเมือง ปัจจุบันเหลือเพียงบางส่วนของคลองที่ยังอนุรักษ์ไว้ พื้นที่ด้านทิศใต้ของเมืองจะลาดชันตามแนวภูเขาหลายลูก ที่มีชื่อเสียงคือ ภูเขาเท็งงุ (เท็งงุ ยะมะ) ซึ่งเป็นแหล่งสกีในฤดูหนาวที่เป็นที่นิยม ระดับความสูงของพื้นที่จะลาดลงอย่างรวดเร็วจากพื้นที่ภูเขาไปถึงชายทะเล พื้นที่เกือบทั้งหมดระหว่างชายฝั่งกับภูเขาถูกพัฒนาเป็นเมือง ตัวเมืองส่วนที่อยู่บนพื้นที่ลาดภูเขาจะเรียกว่า ซะกะ โนะ มะชิ หรือ "เมืองบนเนินเขา"

ภูเขาเท็งงุ

โอตารุเป็นเมืองท่าสำคัญสำหรับซัปโปะโระ และบางส่วนของเมืองตั้งอยู่บนที่ลาดต่ำของภูเขาเท็งงุ ซึ่งเป็นแหล่งสกีและกีฬาฤดูหนาวที่มีชื่อเสียง สามารถไปได้โดย กระเช้าลอยฟ้าโอตารุเท็งงุยะมะ

ประวัติศาสตร์

โอตารุเคยเป็นถิ่นที่อยู่ของชาวไอนุ และเชื่อกันว่าชื่อ"โอตารุ"มีที่มาจากภาษาไอนุ ซึ่งอาจหมายถึง "แม่น้ำที่ไหลผ่านหาดทราย" ถ้ำเทะมิยะซึ่งหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยในปัจจุบันมีภาพเขียนผนังถ้ำตั้งแต่ยุคโซกุ-โจมง หรือประมาณ พ.ศ. 943(400) ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2408(1865) รัฐบาลเอะโดะได้ยกสถานะโอตารุเป็นหมู่บ้าน และเมื่อ พ.ศ. 2423 ทางรถไฟสายแรกในฮกไกโดได้เปิดให้บริการวันละเที่ยวระหว่างโอตารุกับซัปโปะโระ ต่อมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2465(1922) โอตารุได้รับการยกสถานะให้เป็นเมือง

สถานที่สำคัญ

โอตารุมีคลองไหลผ่านกลางเมือง และประดับตกแต่งด้วยโคมไฟถนนแบบวิคตอเรียน เวลากลางวันบริเวณนี้จะเป็นแหล่งรวมกิจกรรมต่างๆ และมีศิลปินมาแสดงความสามารถเฉพาะตัวตามถนนเลียบคลอง โอตารุจัดว่าเป็นเมืองที่สวยงามดั่งภาพวาดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น บริเวณใกล้เคียงตัวเมืองมีธรรมชาติที่สวยงาม และมีชายหาดที่สวยงามอยู่ใกล้เมือง บางหาดน้ำทะเลจะใสมาก เช่น หาดรันชิมะ และ Sunset Beach ที่เซะนิบะโกะ (บนเส้นทางไปยังซัปโปะโระ) มีนักท่องเที่ยวทั้งชาวญี่ปุ่นและรัสเซียเดินทางมาท่องเที่ยวโอตารุเป็นจำนวนมาก
สถานที่ที่มีชื่อเสียงในส่วนตะวันตกของเมืองคือ นิชิน โกเต็ง (Nishin Goten) (herring mansion) เป็นอาคารไม้ขนาดใหญ่ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440(1897) เคยเป็นบ้านของเจ้าของอุตสาหกรรมจับปลาเฮอร์ริงชื่อว่า ฟุคุมัทสึ ทะนะกะ เดิมสร้างขึ้นใกล้กับหมู่บ้านโทะมะริ ต่อมาถูกย้ายมายังตำแหน่งปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2501 (1958) นักท่องเที่ยวสามารถมองเห็นความแตกต่างระหว่างส่วนที่พักที่ซอมซ่อของคนงาน 120 คนบนชั้นสอง กับห้องของเจ้าของอุตสาหกรรมที่หรูหราบนชั้นล่าง ได้อย่างชัดเจน
โอตารุมีชื่อเสียงในด้านเบียร์ที่ผลิตในเมือง โดยมี โอตารุเบียร์ (Otaru Beer) เป็นภัตตาคารชื่อดังที่ตกแต่งร้านแบบยุคกลาง ตั้งอยู่ติดกับคลอง นอกจากนี้ยังมีซุชิที่มีชื่อเสียงด้านความสดเช่นกัน ในเมืองมี Shopping arcades และ Bazaars อยู่มากมาย แต่น้อยกว่าในซัปโปะโระ ศูนย์กลางของฮกไกโด
อำเภอนาดูน

ประวัติ

อำเภอนาดูนเดิมเป็นหมู่บ้านที่ได้ยกฐานะให้เป็นตำบล มีชื่อว่า ตำบลนาดูน อยู่ในความปกครองของอำเภอวาปีปทุม ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดมหาสารคามไปทางทิศใต้ประมาณ 65 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากตัวอำเภอไปทางทิศใต้ประมาณ 26 กิโลเมตร การเดินทางไปติดต่อราชการของประชาชนไปมายากลำบากมาก เนื่องจากระยะทางไกล การคมนาคมไม่สะดวก ต้องเดินทางด้วยเท้า ใช้สัตว์ หรือใช้ล้อเกวียนเป็นพาหนะ ประกอบกับมีป่าไม้เกิดขึ้นหนาแน่น เป็นที่หลบซ่อนของโจรผู้ร้ายโดยเฉพาะโจรปล้นทรัพย์สินมีชุกชมมาก ด้วยเหตุดังกล่าว ประชาชนชาวตำบลนาดูนจึงได้ปรึกษาหารือกันทำเรื่องขอยกฐานะตำบลนาดูนขึ้นเป็นกิ่งอำเภอนาดูน ในปี พ.ศ. 2508 ราษฎรตำบลนาดูนได้เสนอเรื่องขอยกฐานะตำบลนาดูนขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ และได้จัดหาที่ดินสำหรับปลูกสร้างสถานที่ราชการ 502 ไร่ โดยขอรับบริจาคจากประชาชนและใช้ที่สาธารณะทำเลเลี้ยงสัตว์ 
ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2512 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้ง กิ่งอำเภอนาดูน ต่อมากิ่งอำเภอนาดูนได้ยกฐานะเป็น อำเภอนาดูน เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2522
การฆ่าตัวตายเลียนแบบ

การฆ่าตัวตายเลียนแบบ (copycat suicide) คือการที่คนคนหนึ่งฆ่าตัวตายหรือพยายามฆ่าตัวตาย เลียนแบบเหตุการณ์การฆ่าตัวตาย หรือภาพจำลองเหตุการณ์การฆ่าตัวตาย ของคนอื่นที่เป็นคนรู้จัก หรือคนในสื่อ เช่นข่าวโทรทัศน์ เป็นต้น
ปรากฎการณ์ที่มีการเพิ่มขึ้นอย่างมากของจำนวนการฆ่าตัวตาย ซึ่งเกิดตามหลังการฆ่าตัวตายที่เป็นข่าวในวงกว้าง มักถูกเรียกว่า ปรากฎการณ์แวเธ่อร์ (Werther effect) ซึ่งตั้งตามนิยายของเกอเธ่เรื่อง แวเธ่อร์ระทม
ในคนที่มีความเสี่ยงและไม่มีปัจจัยป้องกัน ข่าวสารเรื่องการฆ่าตัวตายอาจเป็นตัวกระตุ้นให้คนคนนั้นฆ่าตัวตายได้ อาจเรียกว่า การฆ่าตัวตายแพร่ระบาด (suicide contagion) ซึ่งอาจพบ "แพร่ระบาด" ได้ในระดับโรงเรียน ชุมชน หรือหากเป็นบุคคลมีชื่อเสียง ก็อาจแพร่ระบาดในระดับประเทศ หรือนานาชาติได้ เรียกว่า การฆ่าตัวตายเป็นกลุ่มก้อน (suicide cluster) ซึ่งเกิดจากการแพร่ไปของข่าวการฆ่าตัวตายหรือพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าตัวตายออกไปในชุมชน กลุ่มก้อนแบบเป็นจุด (point cluster) คือกลุ่มของการฆ่าตัวตายที่เกิดขึ้นในสถานที่เดียวและเวลาเดียว สัมพันธ์กับการทราบข่าวโดยตรงในสังคมจากบุคคลใกล้ชิด ส่วนกลุ่มก้อนแบบใหญ่ (mass cluster) คือกลุ่มก้อนของการฆ่าตัวตายที่เกิดขึ้นในเวลาเดียวกันแต่ต่างสถานที่ สัมพันธ์กับการออกสื่อของข่าวการฆ่าตัวตายของคนมีชื่อเสียง ผ่านสื่อมวลชน
เพื่อเป็นการป้องกันการฆ่าตัวตายประเภทนี้ บางประเทศจึงถือเป็นธรรมเนียมที่จะไม่นิยมรายงานข่าวการฆ่าตัวตาย ยกเว้นเฉพาะกรณีพิเศษบางกรณี
กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี

กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี (อังกฤษ: Fiji Meteorological Service, FMS) คือหน่วยงานระดับกรมของรัฐบาลฟีจี ทำหน้าที่รับผิดชอบในการพยากรณ์อากาศ และมีฐานที่ตั้งอยู่ในนันจี ปัจจุบันเจ้ากรมคือ Ravind Kumar
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 กรมนี้รับผิดชอบกำหนดชื่อพายุหมุนเขตร้อนในภูมิภาคมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงใต้ ปัจจุบันนักอุตุนิยมวิทยาที่ทำงานในกรมนี้ได้รับประกาศนียบัตรชั้นสูง (graduate diploma) ด้านอุตุนิยมวิทยาจากสำนักอุตุนิยมวิทยาแห่งออสเตรเลีย

ประวัติ

ในคริสต์ทศวรรษ 1910 กิจการพยากรณ์อากาศของฟีจีถือเป็นความรับผิดชอบของคณะกรรมการท่าจอดเรือในซูวา (Harbour Board in Suva)
เมื่อหมอกสลาย

นวนิยาย

"เมื่อหมอกสลาย" เป็นนิยายน้ำดีอีกเรื่องที่นอกจากจะได้ความบันเทิงแล้ว ยังสอดแทรกสาระและข้อคิดแนวทางในการดำเนินชีวิตได้อย่างดีเยี่ยม ตามแบบฉบับของนักเขียนท่านนี้ เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นที่ชนบทแห่งหนึ่ง เป็นการต่อสู้กันระหว่างคนสองฝั่งคือฝั่งธรรมะและฝั่งอธรรม คนดีที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องบ้านเมืองและสังคมให้อยู่รอดปลอดภัย แต่ผู้ร้ายในนิยายเรื่องดีก็มีมุมที่เป็นคนดีให้เห็นอยู่บ้างเหมือนกัน เหมือนดังข้อความหนึ่งบนปกนิยายที่บอกไว้ว่า "ไม่มีใครได้อะไรไปทั้งหมด ในขณะที่ไม่มีใครสูญเสียอะไรไปทั้งหมดเช่นกัน"
นิยายเรื่องนี้สะท้อนสังคมที่เงินเป็นใหญ่ได้ดีทีเดียว สังคมที่คนมีเงินทำอะไรก็ไม่ผิด แต่ก็แน่นอนที่สุดที่ทุกคนต้องการความอยู่รอดบนสังคมที่แสนจะโหดร้าย ความเจริญและความเปลี่ยนแปลงของโลกทำร้ายและทำลายสิ่งดีงามหลายๆ อย่างไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ จะมีก็แต่ความดีและน้ำใจของเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเท่านั้นที่จะหล่อเลี้ยงหัวใจในร่างกายหนึ่งให้อยู่รอดต่อไปได้
ประเทศเติร์กเมนิสถาน

เกษตรกรรม

พืชที่สำคัญได้แก่ ฝ้ายและธัญพืช สัตว์เลี้ยงส่วนใหญ่เป็นปศุสัตว์ ได้แก่ แพะ โค และสัตว์ปีก

พลังงาน

เศรษฐกิจหลักของเติร์กเมนิสถานอยู่บนพื้นฐานอุตสาหกรรมปิโตรเลียม ขณะที่อุตสาหกรรมอื่น ๆ ได้แก่ สิ่งทอและอาหาร

ศาสนา

ชาวเติร์กเมนส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม 85% ศาสนาคริสต์ 10% ศาสนาบาไฮ ศาสนาโซโรอัสเตอร์ และไสยศาสตร์ 5%

ภาษา

เติร์กเมนิสถานเป็นภาษาราชการและมีการใช้ภาษารัสเซียอย่างกว้างขวาง
อากิเลส กุซมัน

ประวัติ

กุซมันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 เสมอกับโฮเซ เฮ กัสติโย ที่เวเนซุเอลา การชกในช่วงแรกของกุซมันส่วนใหญ่จะแพ้กับเสมอ และเคยชกแพ้คะแนนเฮซุส โรฮัสด้วย จนกระทั่งชกชนะน็อกเอดิซอน ตอร์เรส ยก 6 เมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2534 ได้ครองแชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวต ต่อจากนั้นก็ได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวต เมื่อ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ชนะน็อกอีวาน โมราเลส ยก 10 และหลังจากนั้น กุซมันก็มีโอกาสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรก โดยเดินทางไปชิงแชมปืโลกรุ่นฟลายเวต สมาคมมวยโลก ที่เกาหลีใต้เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2535 ซึ่งกุซมันเป็นฝ่ายชนะคะแนนคิม ยง-คัง ได้แชมป์มาครอง แต่พอชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็แพ้คะแนนดาบิด กริมันไปเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เสียแชมป์ไป
กุซมันขึ้นชกชนะอีก 2 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ.2537 แพ้คะแนนแสน ส.เพลินจิต ไม่ได้แชมป์ จากนั้น กุซมันขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวต เมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเลโอ กาเมซ ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต สมาคมมวยโลก ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อกอาลิมี กอยติอา ยก 5 ต่อมา ใน พ.ศ. 2539 กุซมันได้ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวตอีกครั้งเมื่อ 7 ตุลาคม ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนเลโอ กาเมซ ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต สมาคมมวยโลก อีกครั้งเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนหยกไท ศิษย์ อ. ไป เมื่อกลับมาชกป้องกันแชมป์ WBA Fedelatin ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกฮิลเบร์โต กอนซาเลซ ยก 6 เมือ 27 กันยายน พ.ศ. 2540 เสียแชมป์ไป
หลังจากนั้น กุซมันหยุดชกไปถึง 3 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2543 โดยเป็นการชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นแบนตัมเวต ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนราฟาเอล มาร์เกซ กุซมันขึ้นชกอีกเพียงสองครั้งเท่านั้น หลังจากที่ชกแพ้น็อกเอดิซอน ตอร์เรส ยก 4 เมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2544 กุซมันก็แขวนนวมไป
กรมการจัดหางาน

ยุคหลัง พ.ศ. 2475

หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 รัฐบาลสมัยนั้น ได้เล็งเห็นความสำคัญ ของปัญหาแรงงาน ที่เกิดขึ้นในอนาคต จึงได้ดำเนินนโยบายของชาติไว้อย่างแน่ชัด ประกอบกับในระยะนั้น เศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก และประเทศไทยได้รับผลกระทบกระเทือนด้วย ประชาชนจึงว่างงานกันมาก หน่วยงานของรัฐบาล ที่ปฏิบัติงานบริหารแรงงาน ได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นกิจลักษณะเป็นครั้งแรก คณะผู้ก่อการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้กำหนดนโยบายหลัก 6 ประการ ประการหนึ่งระบุว่า "จะต้องบำรุงความสุขของราษฎรในทางเศรษฐกิจและหางานให้ราษฎรทุกคนทำ" รัฐบาลจึงได้ตราพระราชบัญญัติว่าด้วยสำนักจัดหางาน พ.ศ. 2475 ขึ้นบังคับใช้เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2475 พระราชบัญญัติฉบับนี้ ให้สิทธิแก่เอกชนที่จะประกอบอาชีพ ในทางจัดตั้งสำนักงานรับจัดหางานให้แก่ประชาชนได้ โดยดำเนินงาน และบริการเรียกค่าบริการจากประชาชน ผู้มาใช้บริการภายในขอบเขตที่กฎหมายกำหนด และในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2475 รัฐบาลก็ได้ตรา พระราชบัญญัติสำนักงานจัดหางานประจำท้องถิ่น พ.ศ. 2475 ขึ้นบังคับใช้ พระราชบัญญัติ ฉบับนี้กำหนดให้จัดตั้งสำนักงานกลางจัดหางาน ขึ้นในจังหวัดพระนคร และธนบุรี ทำหน้าที่จัดหางานให้แก่ประชาชนโดยไม่คิดค่าบริการ

ยุคจัดตั้งกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม

ต่อมาจึงได้มีการจัดตั้งกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ขึ้นในปี พ.ศ. 2536 โดยการโอนภารกิจด้านแรงงานจากกระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2545 จึงมีการเปลี่ยนแปลงจากเดิมเป็น "กระทรวงแรงงาน"
เทศบาลตำบลทุ่งสัง

ประวัติ

กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้ง “องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสัง”เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2539 โดยได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับ ประกาศทั่วไป เล่มที่ 113ตอนพิเศษ 52ง ลงวันที่ 25 ธันวาคม 2539 จะมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2540 เป็นต้นมาและปัจจุบันองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสัง ตั้งอยู่เลขที่ 24/1 หมู่ที่ 2 ตำบลทุ่งสัง อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ตำบลทุ่งสัง มีตำนานเล่าว่าเคยมีพระยาคนหนึ่ง ชื่อว่า พระยาลอ มีนิสัยชอบล่าไก่ป่า(ไก่เถื่อน)เป็นชีวิตจิตใจ วันหนึ่งท่านได้ออกล่าไก่ป่า (ต่อไก่) โดยได้นำไก่ต่อเป็นไก่ที่ใช้ต่อไก่ป่าให้มาติดกับดัก(อุปกรณ์สำหรับต่อจับไก่ป่า) แล้วท่านได้แอบซ่อนตัวอยู่ใกล้ ๆเมื่อได้ระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งยังไม่ทันที่ไก่ป่าจะผ่านมา ก็ปรากฏว่าได้มีมุดสัง (มูสังหรืออีเห็น) เป็นสัตว์ป่าชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายเสือ แต่ตัวเล็กกว่าเสือชอบกินไก่เป็นอาหารย่องเข้ามาตะครุบไก่ต่อของพระยาลอ เพื่อหมายจะกินเป็นอาหาร พระยาลอเห็นดังนั้นก็โกรธมาก จึงหยิบเอาไม้ทัง ขว้างไปถูกมุดสัง ชักดิ้นกระเสือกกระสน ทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดทำให้ป่าแถบนั้นเตียนโล่งเป็นเนื้อที่กว้างขวาง กลายเป็นทุ่งนากว้างใหญ่ในปัจจุบัน ซึ่งเรียกว่า ทุ่งสัง ส่วนไม้ทังนั้นได้กระเด็นไปกลายเป็นภูเขา เรียกว่า ภูเขาลำทัง หมู่ที่ 2 ตัวมุดสังตายและกลายเป็นภูเขา ใกล้ ๆกับภูเขาลำทังเรียกว่า ภูเขาสังข์ ไก่ต่อของพระยาลอซึ่งผูกติดอยู่กับหลัก ตายและกลายเป็นภูเขาเรียกว่า ภูเขาหลัก และมีแนวหินจากภูเขาหลักมาถึงภูเขาหินมีลักษณะคล้ายกับหลัก ซึ่งสันนิษฐานว่าคงจะเป็นหลักที่พระยาลอใช้ต่อไก่ ซึ่งตั้งอยู่หมู่ที่ 5 ในปัจจุบัน ซึ่งเรื่องราวเหล่านี้เป็นที่เล่าขานสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน
โรงเรียนเขมราฐพิทยาคม

ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน "เขมราฐพิทยาคม"

ปัจจุบันเปิดสอนหลักสูตร 9-9-9/8-8-8
เจลแต่งผม

เจลแต่งผม เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้ตบแต่งทรงผมให้แข็งและอยู่ทรงนานเป็นพิเศษ ซึ่งนอกจากเจลแล้ว ผลิตภัณฑ์ที่ใช้แต่งผมนั้นก็ยังมีหลายประเภทแตกต่างกันออกไปให้เลือกใช้กัน เช่น สเปรย์ฉีดผม ซึ่งมีความแข็งแรงและอยู่ทรงมากกว่าเจล และ แว็กซ์ มีความทนทานและอยู่ทรงน้อยกว่าเจล แต่มีความอ่อนตัวกว่า ซึ่งสามารถเลือกใช้ได้ตามชนิดทรงผมของแต่ละคน เช่น คนผมตรงหรือแห้งอาจจะต้องใช้เจลเพื่อความทนทานของเส้นผม แต่คนผมหยักโศกอาจจะใช้แว๊กซ์เพื่อการตบแต่งเล็กน้อยก็พอ

ชนิดของเจล

เจลหลายๆยี่ห้อถูกนำเข้ามาจาก อเมริกาเหนือ และ อังกฤษ ซึ่งมีคุณภาพที่แตกต่างกันออกไป เจลที่มีคุณภาพอันดับต้นๆนั้นจะมีคุณลักษณะที่สามารถทำให้ผมแข็งและอยู่ทรงได้นานเป็นพิเศษ ส่วนคุณภาพต่ำๆนั้น ไม่สามารถทำให้ทรงผมแข็งอยู่ตัวได้ และบางยี่ห้อใส่แล้วก็ทำให้ทรงผมดูเปียกและเละ
ชเวจีน

ชเวจีน (พม่า: ရွှေကျင်) หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า นายชเวจีน หรือ ไนง์ชเวจีน (နိုင်ရွှေကျင်; 1 มีนาคม พ.ศ. 2456 – 7 มีนาคม พ.ศ. 2546) เป็นผู้นำของแนวร่วมมอญและพรรครัฐมอญใหม่ในเวลาต่อมา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2456 ที่เมืองสะเทิม บิดาชื่ออูไนง์ชเวปอง มารดาชื่อมีไจง์ จบการศึกษาทางด้านศิลปศาสตร์เมื่อ พ.ศ. 2474 และเข้าทำงานเป็นเจ้าหน้าที่เลขานุการของรัฐบาลพม่าจนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 
ในช่วงสงคราม ชเวจีนเข้ารับราชการเป็นทหารเรือในกองทัพเรืออังกฤษ แต่ลาออกเมื่อ พ.ศ. 2485 หลังจากนั้นเขาเข้าร่วมงานกับน้องชายทำงานใต้ดินต่อต้านญี่ปุ่น จนกระทั่งน้องชายถูกจับและถูกฆ่าตาย หลังจากได้รับเอกราช ชเวจีนไม่พอใจที่ชาวมอญไม่มีสิทธิ์ในสภา เขาพยายามติดต่อกับอู้นุ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นเพื่อขอตั้งรัฐมอญเป็นส่วนหนึ่งในสหภาพพม่า ผลการเจรจาปรากฏว่าตกลงกันไม่ได้ ทางรัฐบาลจึงส่งทหารปราบปรามฝ่ายมอญ ชเวจีนจึงตั้งแนวร่วมมอญเพื่อเรียกร้องเอกราชตั้งแต่ พ.ศ. 2491 
ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2492–2497 ชเวจีนถูกรัฐบาลพม่าจับคุมขังและกักบริเวณ เมื่อพ้นโทษ เขาจึงเข้าป่าไปสมทบกับแนวร่วมมอญเพื่อต่อสู้กับพม่าในเขตตะนาวศรี และได้ตั้งพรรคมอญใหม่ใน พ.ศ. 2502 หลังจากที่แนวร่วมมอญยอมวางอาวุธ ชเวจีนเป็นผู้นำพรรครัฐมอญใหม่สู้กับพม่าจนมีการลงนามหยุดยิงเมื่อ พ.ศ. 2538 รวมเวลาการต่อสู้เพื่อเอกราชมอญตั้งแต่ พ.ศ. 2491–2538 เป็นเวลา 49 ปี
ยงอิน

ประวัติ

ถึงแม้จะมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่ามีมนุษย์มาตั้งถิ่นฐานที่เมืองยงอินตั้งแต่คริสศตวรรษที่ 5 แต่เมืองยงอินพึ่งได้รับการยกสถานะเป็นเมืองเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539

การคมนาคม

รถไฟของเมืองยงอินเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินโซล ส่วนรถไฟสายบุนดังก็ขยายเข้าสู่เมืองยงอิน มี สถานีจุ๊กจ็อน, สถานีโบจ็อง, สถานีคูซ็อง, สถานีซินกัน, สถานีคิฮึง และสถานีซังกัล โดยขยายโดยตรงเข้าสู่สถานีซูว็อน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 สายเอเวอร์ไลน์ ซึ่งเป็นทางรถไฟสายใหม่ได้เปิดดำเนินการ โดยเชื่อมกับสายบุนดังที่สถานีคิฮึง ตั้งแต่ปี 2559 เป็นต้นไปพื้นที่เขตซูจีจะมีสถานีจากสายซินบุนดังเพิ่มอีก 4 สถานี ซึ่งจะทำให้ผู้ที่พักอาศัยในเขตซูจีสามารถเดินทางถึงสถานีคังนัมโดยใช้เวลาน้อยกว่า 30 นาที
ยงอินมีสถานีขนส่งรถโดยสารระหว่างเมืองโดยตั้งอยู่ที่ใจกลางเมือง แต่ชาวเมืองยงอินที่อาศัยอย่างหนาแน่นทางตอนเหนือของเมืองมักจะไปใช้บริการสถานีขนส่งที่แขวงยาทัพ ซ็องนัม ซึ่งสะดวกมากกว่า
แอร์อาระเบีย

ประวัติ

แอร์ อาระเบีย (العربية للطيران) จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2546 โดย พระราชกฤษฎีกาอามีรี่ ออกโดย สุลต่าน บิน โมฮัมหมัด อัล กาซิมี่ ตามกฏของ ชาร์จาห์ และเป็นสมาชิกของ สภาสูงสุดของสหรัฐอาหรับเอมิ กลายเป็นสารการบินต้นทุนต่ำแห่งแรกของภูมิภาค โดยเริ่มดำเนินการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2546 ด้วยเที่ยวบินจาก ชาร์จาห์ ยูเออี ถึง ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน และสามารถทำกำไรตั้งแต่ปีที่ก่อตั้ง ในช่วงต้นปี 2549 ได้เสนอขายหุ้นครั้งแรกจำนวน 55% ของหุ้นบริษัท

สำนักงานใหญ่

สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในท่าอากาศยานนานาชาติซาร์จาห์

พันธมิตรทางการค้า

สารการบินแอร์อาระเบียได้ทำสัญญากิจการร่วมค้าในสี่สถานีหลัก โดยเป็นการร่ามทุนกับสายการบินแบร์สกินลาร์คแอร์เซอร์วิส

อียิปต์

แอร์อาระเบีย อียิปต์ เริ่มดำเนินการร่วมทุนกันระหว่างแอร์อาระเบียและอียิปต์เตียนทราเวลและบริษัทการท่องเที่ยว ทราฟโค กรุ๊ป โดยใช้ชื่อว่า "แอร์อาระเบีย อียิปต์" โดยมีสนามบินหลักอยู่ที่ อเล็กซานเดรีย อียิปต์ โดยสารการบินได้รับใบอนุญาตเมื่อวันที่ 22 พฤศภาคม 2553 และดำเนินการให้บริการเชิงพาณิชย์เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน  2553 มีเครื่องให้บริการจำนวน 3 ลำ ในจำนวน  2 ลำให้บริการตามตารางการบิน และอีก 1 ลำ เป็นการให้บริการแบบเช่าเหมาลำจากยุโรปมายังทะเลแดง

จอร์แดน

แอร์อาระเบีย จอร์แดน ใช้ตัวย่อในสมาคมระหว่างประเทศ IATA คือ ทีบีเอ (TBA) เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2553 สารการบินแอร์อาระเบียได้มีข้อตกลงกับ ทานทาสกรุ๊ป เพื่อจัดตั้ง "สารการบินแอร์อาระเบีย" มีฐานหลักอยู่ที่ อัมมาน จอร์แดน ปฏิบัติการบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติควีนอาเลีย ไปยัง ยุโรป,ตะวันออกกลาง และ อเมริกาเหนือ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2554 สารการบินได้ประกาศถึงความล่าช้าที่จะเป็นศูนย์กลาวของประเทศรวมถึงปัญหาราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้น เดือนมกราคม 2558 สารการบินแอร์อาระเบียออกมาประกาศการเข้าซื้อกิจการของสารการบินเพตราในอัตราส่วนร้อยล่ะ 49 โดยผู้ถือหุ้นหลักของสารการบินเพตรายังคงถือหุ้นในอัตราส่วนร้อยล่ะ 51 และจะมีการรีแบรนด์สารการบินแอร์อาระเบีย จอร์แดนในช่วงต้นปีนี้อีกด้วย โดยจะมีการเพิ่มเครื่องบิน เอ320  อีก 2 ลำ เพื่อจะได้เป็นศูนย์กลางแห่งใหม่ของกรุงอัมมาน แอร์อาระเบีย จอร์แดน ยังได้เปิดเส้นทางใหม่ไปยัง คูเวต, ชาม เอล เช็ค, เออบิล และ เจดด้า

โมรอคโค

แอร์ อาระเบีย มารอค (2552-ปัจจุบัน) - เป็นสารการบินร่วมทุนของสารการบินแอร์อาระเบียและนักลงทุนชาวโมรอคโค เนื่องจากโมรอคโคเป็นเหมือนที่มีขนาดใหญ่ในแถบคาซาบลังกา เริ่มให้บริการเมื่อวันที่ 6 พฤศภาคม 2552 เป็นการขยายเส้นทางการบินไปในแถบยุโรป และแอฟริกา แอร์ อาระเบีย มารอค มีเครื่องบินจำนวน 4 ลำที่ให้บริการไปยังจุดหมายปลายทางในยุโรป

เนปาล

ฟลาย เยติ (2550-2551) ปี 2551 สารการบินแอร์อาระเบียได้ตั้งฐานการบินที่เมืองกาตมานดุ ของเนปาลเพื่อทำการบินในภูมิภาคเอเชียและตะวันออกกลาง โดยทำการทำข้อตกลงกับสายการบินเยติ โดยเป็นสารการบินต้นทุนต่ำ ในชื่อ ฟลายเยติ แต่เนื่องจากสภาพการเมืองและเศรษฐกิจไม่ดีในประเทศ ทำให้สายการบินต้องหยุดการให้บริการลงในปี 2551
เกรตเทอร์โรมาเนีย

เกรตเทอร์โรมาเนีย (อังกฤษ: Greater Romania; โรมาเนีย: România Mare) มักใช้หมายถึง เขตแดนของราชอาณาจักรโรมาเนียในช่วงสมัยระหว่างสงคราม แต่ก็ใช้หมายถึง แนวคิดชาตินิยมแบบรวมชาติ (Pan-nationalism) ด้วย
เป้าหมายหลักของแนวคิด คือ การสร้างรัฐชาติซึ่งรวบรวมผู้คนที่พูดภาษาโรมาเนียทั้งหมด คำนี้มีความเกี่ยวข้องกับราชอาณาจักรโรมาเนียอย่างมากในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1918 ถึง ค.ศ. 1940 มักถือว่า เป็นเป้าหมายของแนวคิดรวมชาติโรมาเนีย ในปี ค.ศ. 1918 หลังจากทรานซิลเวเนีย เบสซาราเบีย และบูโกวินา รวมตัวกันแล้ว รัฐโรมาเนียได้มีขอบเขตทางภูมิศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา (295,049 ตารางกิโลเมตร) ปัจจุบัน แนวคิดนี้เป็นหลักการซึ่งเป็นแนวทางในการผนวกโรมาเนียและมอลโดวา
แนวคิดนี้อาจเทียบได้กับแนวคิดอื่นทำนองเดียวกัน คือ แนวคิดกรีกเมกาลี แนวคิดรวมชาติเยอรมัน เกรตเทอร์ฮังการี เกรตเทอร์บัลแกเรีย เกรตเทอร์เซอร์เบีย เกรตเทอร์แอลแบเนีย และเกรตเทอร์กาตาโลเนีย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล

พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล ประสูติเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2430 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาวง พระองค์ทรงได้รับพระราชทานพระนามและสมโภชน์เดือนในวันพฤหัสบดีที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2430 โดยในเวลาเช้าได้ทรงเลี้ยงพระ และทรงเครื่องไว้พระเกษา เวลาเย็นทรงตั้งบายศรีทองเงินสมโภชตามธรรมเนียม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานพระนามว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าหญิงโกมลเสาวมาลย์
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมารทรงบันทึกไว้ในจดหมายเหตุรายวันของพระองค์ว่า
"...วันพฤหัสบดีที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๓๐... ค่ำเราได้เชิญหีบพระมหาสังข์ตามเสด็จลงไปสมโภชน์เดือนลูกแม่วงษ์ ประทานพระนามว่าพระองค์เจ้าหญิงโกมลเสาวมาลย์ เสด็จขึ้น เรากลับมาเรือน..."
ต่อมาในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2433 พระองค์เริ่มประชวร เดิมคณะแพทย์หลวงวินิจฉัยว่าเป็นโรคหัด ภายหลังจึงเปลี่ยนเป็นโรคซาง มีพระอาการซึมและหอบ จนกระทั่งวันที่ 16 เมษายน ประชวรหนักและมีพระอาการอ่อนเพลีย จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2433 พระชันษา 3 ปี เวลาบ่าย 4 โมง พระบรมวงศานุวงศ์ได้ไปสรงน้ำพระศพ เจ้าพนักงานทรงเครื่อง เชิญลงในพระลอง แห่ออกมาทางประตูพรหมศรีสวัสดิ เชิญไปประดิษฐาน ณ หอธรรมสังเวช พระศพทรงกระโกศมณฑป สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์เสด็จทอดผ้าไตร 30 ไตร ผ้าขาว 60 พับ หม่อมเจ้าพระพิริยสถาพรพรต และพระราชาคณะสดัปกรณ์ตามธรรมเนียม วันที่ 5 มิถุนายน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสมมติวงศ์วโรทัย กรมขุนศรีธรรมราชธำรงฤทธิ์เสด็จไปในการพระราชกุศล 50 วัน
พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2433 พระสรีรังคารของพระองค์ถูกบรรจุในอนุสาวรีย์พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล ในสุสานหลวง ภายในวัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม