google/wiki40b huggingface dataset:
อำเภอธวัชบุรี

ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2456 อำเภอนี้ได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภออุไทยร้อยเอ็ดไปเป็นอำเภอแซงบาดาล ในปี พ.ศ. 2482 ก็ได้เปลี่ยนชื่ออีกเป็นอำเภอ ธวัชบุรีอย่างในปัจจุบัน
น้ำตาลปี๊บ

น้ำตาลปี๊บ หรือ น้ำตาลปึก เป็นส่วนผสมในอาหารและขนมที่ใช้กันทั่วในเอเชีย ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ ซึ่งให้รสหวานเหมือนน้ำตาล ทำมาจากน้ำเลี้ยงจากงวงเกสรตัวผู้หรือ"จั่น" ของพืชวงศ์ปาล์ม ในประเทศไทยส่วนใหญ่ผลิตจากงวงมะพร้าว ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าน้ำตาลมะพร้าว ส่วนน้ำตาลที่ผลิตจากงวงตาลเรียกน้ำตาลโตนด ประเทศไทยมีการผลิตน้ำตาลปี๊บในหลายจังหวัดทางภาคกลาง เช่น เพชรบุรี และภาคใต้ เช่น สุราษฎร์ธานี

ชนิด

ปาล์มที่เป็นแหล่งที่มาสำคัญของน้ำตาลปี๊บได้แก่ ตาล อินทผลัม จาก ตาว และ มะพร้าว 
ต้นตาล (Borassus spp.) มีปลูกในแอฟริกา เอเชีย และนิวกินี พืชนิดนี้ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น สานหมวก วัสดุสำหรับเขียนหนังสือ และทำอาหาร น้ำตาลปี๊บผลิตจากของเหลวที่ปาดได้จากช่อดอก
อินทผลัมมี 2 สปีชีส์ คือ อินทผลัม ( Phoenix dactylifera) และ อินทผลัมไทย (P. sylvestris) ซึ่งใช้ผลิตน้ำตาลปี๊บได้ทั้งสองชนิด อินทผลัมนิยมปลูกในแถบเมดิเตอร์เรเนียน และตะวันออกกลาง อินทผลัมไทยเป็นพืชท้องถิ่นในเอเชีย ส่วนใหญ่ปลูกในอินเดียและปากีสถาน
จาก (Nypa fruticans) เป็นพืชท้องถิ่นตามแนวชายฝั่งเขตร้อนของมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นปาล์มชนิดเดียวที่พบในป่าชายเลน
ตาว (Arenga pinnata) เป็นพืชท้องถิ่นของเอเชียเขตร้อน พบมากในจีนและอินโดนีเซีย น้ำตาลที่ใช้ผลิตน้ำตาลปี๊บนี้เป็นที่รู้จักในอินเดียว่า กูร์ และ อินโดนีเซียเรียก กูลา อาเริน
มะพร้าว (Cocos nucifera) ผลิตน้ำตาลปี๊บได้จากช่อดอก พบตามแนวชายฝั่งของมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก แหล่งผลิตหลักอยู่ที่ไทย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์

กระบวนการผลิต

กระบวนการผลิตน้ำตาลปี๊บเริ่มจากการใช้มีดปาดงวงมะพร้าว รองด้วยกระบอกที่ใส่ไม้เชื้อ เช่น ไม้พยอม เพื่อป้องกันการบูดเน่า จากนั้น นำน้ำตาลที่ได้มาเคี่ยวจนเดือด และน้ำงวดลง ยกลงจากเตา ใช้ไม้พายหรือขดลวดกระทุ้งให้น้ำตาลทำปฏิกิริยากับอากาศจนเป็นสีเหลืองนวล เร่งให้น้ำตาลแห้งและแข็งตัวเร็วขึ้น จากนั้น ถ้านำไปบรรจุใส่ปี๊บจะเรียกน้ำตาลปี๊บ ถ้าเทใส่ถ้วยตะไลหรือพิมพ์ที่มีลักษณะกลมจะเรียกน้ำตาลปึก
น้ำตาลปี๊บที่ได้จากมะพร้าวจะมีรสหวานมัน ต่างจากน้ำตาลทรายที่มีรสหวานแหลม แต่เนื่องจากน้ำตาลปี๊บที่ผลิตโดยกระบวนการดั้งเดิมมีน้ำผสมอยู่มาก จึงเยิ้มง่าย ในขณะที่ผู้บริโภคในปัจจุบันต้องการน้ำตาลปี๊บที่มีความคงตัว จึงต้องผสมน้ำตาลทรายในระหว่างการผลิต ซึ่งถ้าผสมน้ำตาลทรายมากเกินไป จะทำให้น้ำตาลปี๊บที่ได้มีรสหวานแหลมแบบน้ำตาลทราย

กูลา เมอลากา

กูลา เมอลากา (Gula melaka) เป็นน้ำตาลปี๊บชนิดหนึ่งที่ผลิตจากมะพร้าว มีความข้นและเหนียว ในภาษาอังกฤษเรียกว่า "malacca sugar" แปลตรงตัวคือ น้ำตาลมะละกา อาจจะเป็นเพราะมีจุดกำเนิดใน รัฐมะละกา, มาเลเซีย, ซึ่งในภาษามาเลย์ออกเสียงว่าเมอลากา ตามกรรมวิธีดั้งเดิม กูลาเมอลากาทำมาจากการสกัดน้ำหวานจากตาดอกของต้นมะพร้าว โดยใช้มีดตัดและใช้หม้อรองน้ำหวาน นำน้ำหวานที่ได้มาต้มจนเหนียว เทลงในกระบอกไม้ไผ่ยาว 3-5 นิ้ว lและทิ้งไว้ให้แข็งตัวเป็นทรงกระบอก เพราะกระบวนการผลิตใช้แรงงานมาก จึงมีราคาแพงกว่าน้ำตาลทราย นิยมใช้ในขนมพื้นเมืองของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พุดดิงสาคูกูลาเมอลากาเป็นของหวานที่ทำจากกูลาเมอลากาเป็นอาหารเปอรานากัน ตัวอย่างอื่นได้แก่ ลอดช่อง และโอนเดะห์โอนเดะห์ ขนมรูปร่างกลมที่ทำจากแป้งข้าวเหนียว ไส้ทำจากกูลาเมอลากา คลุกด้วยมะพร้าวขูด
มาวัดกันมั้ย

เค้าโครงเรื่อง

เรื่องราวของ ก้อง (ตูมตาม ยุทธนา) เจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อเจ้าดัง  “เจริญสุข”  ซึ่งอาศัยอยู่กับ แม่ดาว (ฝน ธนสุนทร) ผู้เป็นแม่ ก้องซึ่งมีความฝันอยากไปเที่ยวรอบโลก แต่ไปไม่ได้สักทีเนื่องจากอุปสรรคเรื่องเงิน และความเป็นห่วงแม่ แถมบางครั้งสองปัญหานี้ก็เกิดพร้อมกัน เพราะแม่แอบจิ๊กเงินไปเล่นการพนันซะอีก ก้องมีหลวงพ่อ (ถั่วแระ เชิญยิ้ม) เป็นพ่อแท้ๆ ซึ่งปัจจุบันหลวงพ่อบวชเป็นพระมาได้ 15 พรรษาแล้ว เนื่องจากในอดีตก้องป่วยเป็นไข้เลือดออกอย่างหนัก หมอบอกว่าถ้าไม่ได้รับการให้เลือดก้องจะไม่รอด หลวงพ่อจึงอธิษฐานต่อหน้าพระว่าถ้าลูกชายหายตนเองจะขอบวช ก้องกับหลวงพ่อมีประเด็นให้ต้องโต้เถียงกันอยู่ตลอดเวลา แต่ส่วนใหญ่หลวงพ่อจะเป็นฝ่ายชนะไปด้วยประสบการณ์ และหลักธรรมต่างๆที่สั่งสมมา
ก้องและแม่ดาวมีเพื่อนบ้านซึ่งเปิดร้านขายน้ำอยู่ตรงข้ามบ้านกันคือ ลุงเรือง (โย่ง เชิญยิ้ม) และ นับเงิน (ปลายฟ้า อรนุช) โดยในสมัยที่หลวงพ่อเป็นฆราวาส  ลุงเรืองคือเพื่อนเที่ยวและเพื่อนดื่มของหลวงพ่อ แต่ปัจจุบันพอหลวงพ่อบวช  ลุงเรืองจึงหันมาชวนแม่ดาวเล่นการพนันแทน  ด้วยความที่เป็นคนง่ายๆ ทำตัวเรื่อยเปื่อย  จึงทำให้ลุงเรืองถูกนับเงินผู้เป็นลูกสาวดุอยู่ประจำ  ทำให้ลุงเรื่องมีคำพูดติดปากว่าที่ “ลูกหรือแม่”
นอกจากเพื่อนบ้านที่น่ารักแล้ว ก้องยังมีแก๊งเด็กวัดคือ โย่ง (โยกเยก เชิญยิ้ม), หลง (อินฑัช เตชะเกิดกมล) และ พี่เหน่ง (นัด The Shock)  ที่เป็นสัปเหร่อประจำวัดเป็นเพื่อนด้วยและทั้งสี่คนมักจะพากันไปทำเรื่องป่วนชวนฮาอยู่เป็นประจำ
พบกับเรื่องราวของก้องผู้ชายที่มีพ่อเป็นพระ  แต่ดันไม่ค่อยจะสนใจธรรมะสักเท่าไร
เทือกเขาสันกาลาคีรี

ที่มาของชื่อ

ชื่อ สันกาลาคีรี หมายถึง "ภูเขาอันเป็นที่สิงสถิตของพระอิศวร"  ซึ่งคำว่า สัน หรือ สัง เป็นคำในภาษามลายู อันมีความหมายว่า เทพเจ้า กับคำว่า กาลา เป็นคำสันสกฤต แปลว่าพระอิศวร
บ้างว่าชื่อ สันกาลาคีรี อาจจะมาจากคำว่า สาครา หรือ สาคร ที่หมายถึง ทะเลหรือมหาสมุทร และคำว่า คีรี ที่หมายถึง ภูเขา รวมกันจะมีความหมายว่า "ภูเขาที่ใกล้ทะเลหรือมหาสมุทร"
ถนนกัลปพฤกษ์

รายละเอียดเส้นทาง

เริ่มต้นจากถนนราชพฤกษ์ที่ทางแยกต่างระดับสวนเลียบ ระหว่างพื้นที่แขวงบางค้อ (เขตจอมทอง) กับแขวงปากคลองภาษีเจริญ (เขตภาษีเจริญ) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ในพื้นที่แขวงบางค้อ ข้ามคลองวัดโคนอนเข้าพื้นที่แขวงบางหว้า (เขตภาษีเจริญ) ข้ามคลองบางหว้าเข้าพื้นที่แขวงบางขุนเทียน (เขตจอมทอง) ข้ามคลองสวนหลวงเข้าแขวงบางหว้า ข้ามคลองรางบัวเข้าแขวงบางขุนเทียน ตัดกับถนนกำนันแม้นและข้ามคลองวัดสิงห์เข้าแขวงบางหว้าอีกครั้งหนึ่ง แล้วเลียบไปกับคลองบางโคลัด [บางส่วนซ้อนทับแนวคลองจึงเข้าไปในพื้นที่แขวงคลองบางพราน (เขตบางบอน) ด้วย] ข้ามคลองพระยาราชมนตรีเข้าพื้นที่แขวงบางแค (เขตบางแค) ก่อนตัดกับถนนบางแค จากนั้นจึงเริ่มแยกออกจากแนวคลองไปทางทิศตะวันตก จนบรรจบกับถนนกาญจนาภิเษกที่ทางแยกต่างระดับบางโคลัด ระหว่างพื้นที่แขวงบางแคกับแขวงหลักสอง (เขตบางแค)

ประวัติ

ถนนกัลปพฤกษ์ตัดขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่เขตจอมทอง เขตภาษีเจริญ เขตบางขุนเทียน และเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2537 เพื่อขยายและเชื่อมโยงการคมนาคมระหว่างพื้นที่ตอนในของกรุงเทพมหานครกับบริเวณรอบนอก เมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดการจราจรในปี พ.ศ. 2545 กรมทางหลวงชนบทได้ใช้ชื่อถนนในเบื้องต้นว่า ถนนสายแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอก เนื่องจากถนนสายนี้มีจุดเริ่มต้นแยกจากถนนตากสิน-เพชรเกษม และไปสิ้นสุดที่ถนนวงแหวนรอบนอกตะวันตก (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของถนนกาญจนาภิเษก)
ต่อมากรมทางหลวงชนบทได้ขอให้กรมศิลปากรพิจารณาชื่อถนนตากสิน-เพชรเกษม และถนนสายแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอกใหม่ กรมศิลปากรโดยสำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์จึงพิจารณาโดยใช้หลักการที่กรมทางหลวงชนบทเคยใช้ตั้งชื่อถนนในโครงการสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณวัดนครอินทร์ และถนนต่อเชื่อมสายติวานนท์-เพชรเกษม-รัตนาธิเบศร์ไปแล้ว กล่าวคือ ใช้ชื่อพรรณไม้มงคลตั้งเป็นชื่อถนน ในส่วนของถนนตากสิน-เพชรเกษม ให้รวมเป็นสายเดียวกันกับถนนที่ตัดใหม่จากเพชรเกษมไปรัตนาธิเบศร์ซึ่งใช้ชื่อว่าถนนราชพฤกษ์ ส่วนถนนสายแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอกนั้นตั้งชื่อว่า ถนนกัลปพฤกษ์ เนื่องจากกัลปพฤกษ์ (Cassia bakeriana) เป็นชื่อไม้มงคลที่มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์เป็นไม้ในวงศ์และสกุลเดียวกันกับราชพฤกษ์ (Cassia fistula) รวมทั้งยังออกดอกและทิ้งใบในช่วงระยะเวลาเดียวกันอีกด้วย
ร็อคแมนเอ็กเซ่ AXESS

ร็อคแมนเอ็กเซ่ แอ็กเซส (ญี่ปุ่น: ロックマンエグゼAXESS Rokkuman Eguze Akusesu) เป็นอนิเมะซีรีส์ร็อคแมนเอ็กเซ่ลำดับที่ 2 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2003 และจบลงถึงวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2004 ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 8.30น. - 9.00น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว รวมจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน
ในประเทศไทยได้ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ โมเดิร์นไนน์ทีวีในช่วงโมเดิร์นไนน์การ์ตูนโดยออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์เวลา 8.00 - 8.30 น. เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ถึงวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2553
ชั่วโมงแรงงาน

ชั่วโมงแรงงาน (อังกฤษ: Man-hour) หมายถึงปริมาณของงานที่แรงงานโดยทั่วไปสามารถทำได้ภายในหนึ่งชั่วโมง หน่วยดังกล่าวเป็นการประมาณค่าจำนวนของคนงานซึ่งไม่ถูกรบกวนจะต้องใช้ในการกระทำงานอย่างใดอย่างหนึ่งให้เสร็จลุล่วง ยกตัวอย่างเช่น การวิจัยและการเขียนเอกสารวิทยาลัยอาจต้องใช้ 20 ชั่วโมงแรงงาน การเตรียมงานเลี้ยงของครอบครัวอาจใช้ 10 ชั่วโมงแรงงาน
ชั่วโมงแรงงานไม่รวมไปถึงเวลาพักที่คนงานจะต้องใช้จากการทำงาน เช่น เพื่อพักผ่อน รับประทานอาหาร หรือเพื่อทำธุระส่วนตัวอื่น ๆ หากแต่นับเฉพาะเวลาที่ใช้ในการทำงานเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ผู้จัดการนับชั่วโมงแรงงานและเพิ่มเวลาพักเพื่อประมาณค่าเวลาที่ใช้เพื่อทำงานให้เสร็จลุล่วง รวมไปถึง ในขณะที่การเขียนเอกสารคอร์สของวิทยาลัยอาจต้องใช้ 20 ชั่วโมงแรงงาน แต่ก็เกือบจะแน่นอนว่างานดังกล่าวจะไม่เสร็จภายในเวลา 20 ชั่วโมงติดต่อกัน เนื่องจากความคืบหน้าของงานจะถูกขัดขวางด้วยงานอื่น มื้ออาหาร การนอนหลับ และการพักผ่อน

หน่วยที่คล้ายกัน

แนวคิดของชั่วโมงแรงงานยังสามารถใช้ได้กับ man-day, man-week, man-month, man-year เป็นหน่วยที่ใช้ในโครงการขนาดใหญ่ โดยมีความหมายถึงปริมาณที่แรงงานโดยทั่วไปสามารถทำได้ภายในหนึ่งวัน หนึ่งสัปดาห์ หนึ่งเดือน และหนึ่งปีตามลำดับ
ยูกิโอ ZEXAL

เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวของเด็กหนุ่มชื่อว่า สึคุโมะ ยูมะ เขามีความมุ่งมั่นที่จะเป็นดูเอลลิสต์ให้ได้ แต่ด้วยความบ้าบิ่นในตัวเขา จึงมักจะสร้างเรื่องวุ่นวายให้กับทางโรงเรียนเสมอๆ แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อ เรียวมะเพื่อนในโรงเรียนมาท้าให้ยูมะสู้ตัวต่อตัวกับเขาระหว่างการต่อสู้นั้นเอง วิญญาณลึกลับที่เรียกตนเองว่าแอสทรัลได้ปรากฏตัวขึ้นและช่วยให้เขาชนะ แอสทรัลได้อธิบายให้ยูมะฟังว่าเขากำลังค้นหาความทรงจำที่หายไปของเขาซึ่งได้เปลี่ยนเป็นการ์ดมอนสเตอร์ทั้ง 99 ใบ ซึ่งกระจายไปทั่วโลก ด้วยเหตุนี้เองยูมะจึงช่วยเหลือเขาในการตามหาการ์ดเหล่านั้นและแถมยังเป็นการเพิ่มพูนประสบการณ์ในการดูเอลให้กับตัวเขาด้วย การเดินทางจึงเริ่มต้น

ตัวละครหลัก

สึคุโมะ ยูมะ (Tsukumo Yuma)
นักเรียนชั้น ม.1 อายุ 13 ปี มีนิสัยกระตือรือร้นและชอบท้าทายในสิ่งที่ตนไม่เคยทำแต่ล้มเหลวทุกครั้ง มีกุญแจจักรพรรดิที่ได้รับจากคุณพ่อของเขา ชื่นชอบการดูเอลจนทำให้มีความฝันที่จะเป็นดูเอลแชมเปี้ยน อย่างไรก็ตามยูมะได้เปิดประตูด้วยกุญแจจักรพรรดิในความฝันของเขาได้เจอกับอุปสรรคต่างๆ และมีการ์ด No. ประจำตัวอยู่เพื่อให้หาควาทรงจำของแอสทรัล ปัจจุบันได้เข้าร่วมเวิร์ล ดูเอล คาร์นิวัล คำพูดประจำตัวคือ "พุ่งทะยานไปเลย ตัวฉัน" 
แอสทรัล (Astral)
มนุษย์จากโลกแอสทรัล คู่หูของยูมะทำหน้าที่ช่วยในการวิเคราะห์คู่ต่อสู้ในการดูเอล แต่เดิมเป็นดูเอลลิสต์ในอดีตแต่ด้วยเหตุการณ์บางอย่างทำให้เขาต้องกลายเป็นสภาพวิญญาณ และทำให้เขาต้องการตามหาการ์ด No. ทั้ง 999 ใบเพื่อให้ความทรงจำของเขากลับมาอย่างไรก็ตามเมื่อสะสมการ์ด No. ทำให้เกิดมีพบความทรงจำบางส่วนของแอสทรัลอย่างไรก็ตามแอสทรัลมีจุดอ่อนคือเมื่อการ์ด No. ถูกแย่งชิงไปทำให้สูญเสียสภาพร่างกายด้วย
โรงเรียนเมืองเลย

ประวัติโรงเรียนเมืองเลย

โรงเรียนเมืองเลย เดิมคือโรงเรียนเทศบาล 2 "วัฒนาดรุณี" 1 ใน 4 ของโรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองเลย ในช่วงปีพุทธศักราช 2487 อาคารของโรงเรียนถูกพายุพัด สร้างความเสียหายและพังทลายจนไม่สามารถใช้เป็นอาคารเรียนได้จึงต้องไปเรียนร่วมกับโรงเรียนเทศบาล 1 ศรีสะอาด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ปีพุทธศักราช 2498 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนใหม่ 5 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง บริเวณถนนพิพัฒน์มงคล อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลยและได้ทำการก่อสร้างใหม่จนแล้วเสร็จ ครูและนักเรียนจึงย้ายมาเรียนที่โรงเรียนใหม่โดยการนำของนายเลี้ยงอิ่ม เอิบครูใหญ่ และนางอุบลวรรณ ชัยยปะ พร้อมด้วยนักเรียนจำนวน 175 คนและได้ตั้งชื่อโรงเรียนใหม่แห่งนี้ว่า โรงเรียนถนนพิพัฒน์มงคล
ปีพุทธศักราช 2500 กรมสามัญศึกษาให้ขยายโรงเรียนมัธยมสามัญขึ้นทุกอำเภอ เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 ซึ่งในส่วนของอำเภอเมืองเลยนั้นได้มอบหมายให้โรงเรียนถนนพิพัฒน์มงคล เปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และเปิดรับนักเรียนทั่วไปในอำเภอเมืองเลยพร้อมกับเปลี่ยนชื่อโรงเรียนใหม่เป็น โรงเรียนเมืองเลย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ปีพุทธศักราช 2503 มีการปรับเปลี่ยนระดับชั้นเรียนจากการสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-4 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 เป็นชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-7 ตามแผนการศึกษาแห่งชาติปีพุทธศักราช 2503
ปีพุทธศักราช 2515 มีการปรับเปลี่ยนที่ตั้งของโรงเรียนอีกครั้งเมื่อโรงเรียนสโมสรวิทยาลัยได้ยุบไปรวมกับโรงเรียนสตรีเลยและตั้งชื่อใหม่เป็นโรงเรียนเลยพิทยาคมโรงเรียนเมืองเลยจึงย้ายที่ตั้งมาอยู่แทนที่โรงเรียนสโมสรวิทยาลัย บนถนนมะลิวรรณ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบัน และมอบที่ตั้งเดิมบนถนนพิพัฒน์มงคลให้กับโรงเรียนอนุบาลเลย
ปีพุทธศักราช 2520 มีการปรับเปลี่ยนระดับชั้นเรียนอีกครั้งเมื่อกรมสามัญศึกษาให้งดรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 แล้วให้เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 แทนจำนวน 2 ห้องเรียน
ปีพุทธศักราช 2523 ย้ายสังกัดจากกรมสามัญศึกษามาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ เปิดสอนชั้นอนุบาล 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตามหลักสูตรประถมศึกษาพุทธศักราช 2521 แล้วโอนนักเรียนมัธยมศึกษาทั้งหมดให้ไปเรียนที่โรงเรียนเลยพิทยาคม
ปัจจุบันโรงเรียนเมืองเลยเป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ประจำจังหวัดเลย เปิดสอนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตั้งอยู่ที่ถนนมะลิวรรณ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 1 ภายใต้การบริหารงานของผู้อำนวยการนายประวิทย์ น้อยบัวทอง
ปลาตะพัดพม่า

ลักษณะ

จัดเป็นปลาในวงศ์นี้ ชนิดใหม่ล่าสุดที่ได้รับการอนุกรมวิธาน โดยแยกออกมาจากปลาตะพัดหรือปลาอะโรวาน่าเอเชีย (S. formosus) ทั่วไป โดยที่ปลาตะพัดพม่าจะมีรูปร่างคล้ายกับปลาตะพัดทั่วไป แต่มีลักษณะที่แตกต่างไปอย่างชัดเจน คือ มีลวดลายคล้ายกับลายขดของสมองหรือที่ในภาษาวงการปลาสวยงามเรียกว่า "ลายงู" ตั้งแต่บริเวณแผ่นปิดเหงือกไล่ไปตามตัวจนถึงหาง ยกเว้นบริเวณสันหลังเท่านั้นที่ไม่มี โดยลวดลายนี้จะสมบูรณ์และปรากฏเมื่อปลามีขนาดได้ราว 10 นิ้วเป็นต้นไป และจะชัดเจนที่สุดเมื่อปลามีขนาด 20 นิ้วขึ้นไป ขณะที่สีสันลำตัวจะเป็นสีเขียวหรือทองอ่อนเป็นสีพื้นเป็นหลัก แต่มีเหลือบสีฟ้าหรือสีนากสดใสชัดเจนตลอดทั้งตัว

การเป็นที่รู้จักและจำแนกชั้น

เดิมที ปลาตะพัดพม่าถูกจัดเป็นชนิดเดียวกันกับปลาตะพัดหรือปลาอะโรวาน่าเอเชียทั่วไป แต่เป็นที่รู้จักครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 จากการเข้าไปสำรวจปลาของผู้เชี่ยวชาญชาวไทยในพื้นที่ป่าดิบบริเวณรอยต่อระหว่างประเทศไทยและพม่า บริเวณแม่น้ำตะนาวศรี ในเขตตะนาวศรีของพม่า จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการเข้าไปสำรวจเพื่อจับปลาอย่างแท้จริง โดยได้ปลามาจำนวน 2 ตัว ที่บริเวณวังน้ำบนภูเขาที่เป็นสาขาของแม่น้ำตะนาวศรี แต่ปลาได้ตายลงขณะเดินทางกลับเพราะเส้นทางวิบากมาก แต่ได้มีการถ่ายรูปปลาทั้ง 2 ตัวนี้ไว้ และได้แพร่กระจายไปในหมู่นักเลี้ยงปลาในระดับสูงทั้งชาวไทยและชาวญี่ปุ่น ซึ่งในขณะนั้นปลาตะพัดพม่า ได้เป็นที่รู้จักในชื่อ "บลู อะโรวาน่า"
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2555 ดร.ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันได้บรรยายคุณลักษณะของปลาตะพัดพม่าในทางวิทยาศาสตร์ โดยใช้ตัวอย่างต้นแบบ 2 ตัวอย่างซึ่งเป็นปลาที่ตายแล้วจากผู้ค้าปลาสวยงามที่เมืองมะริด และถูกฝากไว้ที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช.) จังหวัดปทุมธานี และมีคุณลักษณะดังเช่นที่ว่ามาในตอนต้น ซึ่งปลาตะพัดพม่านั้นมีถิ่นกำเนิดที่แม่น้ำตะนาวศรี และพบได้ในคลองละงู จังหวัดสตูล ในไทย และพบได้จนถึงทะเลสาบบางแห่งในตอนเหนือมาเลเซีย นอกจากนี้แล้วยังมีผู้ที่น่าเชื่ออ้างว่าพบเห็นบนเกาะภูเก็ตอีกด้วย โดยที่คำว่า inscriptus ที่ใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ มาจากคำว่า "inscribeb" เป็นภาษาละตินแปลว่า "จารึกไว้" อันหมายถึง ลวดลายบนตัวปลานั่นเอง
มหาวิทยาลัยเพอร์ดู

มหาวิทยาลัยเพอร์ดู (อังกฤษ: Purdue University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลโดยมีพื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเมือง เวสต์ลาเฟียตต์ ในรัฐอินดีแอนา ซึ่งอยู่เหนือแม่น้ำวอแบช เพอร์ดูมีชื่อเสียงในด้าน วิศวกรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์ บริหารธุรกิจ ภูมิสถาปัตยกรรม และการจัดการโรงแรม ในปี 2551 คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้ถูกจัดอันดับที่ 10 ของประเทศ โดยวิศวกรรมอวกาศอยู่อันดับ 5 ขณะที่ด้านวิศวกรรมโยธาและวิศวกรรมเครื่องกล อยู่ที่อันดับ 7 ของประเทศ และในคณะวิทยาศาสตร์ เคมีวิเคราะห์คงอยู่ที่อันดับ 2 ในขณะที่ด้านสถิติศาสตร์ขึ้นมาเป็นอันดับ 10 และด้านระบบคอมพิวเตอร์ ภาษาโปรแกรม วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ และด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์ได้ถูกจัดอันดับอยู่ที่ 16, 18, 19, และ 19 ของประเทศตามลำดับ
นักศึกษาในเพอร์ดูมีประมาณ 38,000 คน (ปี พ.ศ. 2551)
เฟลม (วงดนตรี)

ประวัติ

เริ่มจาก อภิมงคล คูณธาการ เก่ง นักร้องนำ ที่รวมตัวกับเพื่อนในโรงเรียนเดชอุดม เพื่อประกวดดนตรีที่คลื่นวิทยุในอุบลราชธานีจัดขึ้น และนึกสนุกช่วยกันแต่งเพลงของตนเองเพื่อไว้ใช้ในการประกวด แล้วเอาไปฝากให้คลื่นวิทยุช่วยเผยแผร่ เพลงของพวกเขาเริ่มเป็นที่รู้จัก จากอุบลราชธานี ไปถึงศรีสะเกษ อำนาจเจริญ ยโสธร และขยายวงกว้างจนเป็นที่รู้จักของชาวไซเบอร์มากมาย จากการที่มีคนบางกลุ่มเอาไปโพสในอินเทอร์เน็ต ต่อมาหลังจากจบชั้นมัธยมต้นแล้ว ต่างคน ต่างแยกย้ายกันไปเรียนต่อ นานๆจะมารวมตัวกันสักครั้ง จนกระทั่ง มือกีตาร์(คนแรก) ได้ขอแยกย้าย ทำให้เก่งหยุดพักการทำงานไปช่วงหนึ่ง แต่ด้วยความที่มีใจรักดนตรี และยังเพลงที่เคยแต่งเอาไว้และเป็นที่พอรู้จักพอสมควร เขาจึงเริ่มต้นออกตามหาเพื่อนใหม่ จนมาถูกใจกับเพื่อนกลุ่มนี้ จนได้ ฐิตากรณ์ จามรโชติ(อาร์ม) เป็นมือกลอง ซึ่งเก่งเคยชวนให้มาเล่นดนตรีด้วยกัน เพื่อไปรับงานประจำที่ผับแห่งหนึ่งในอุบลราชธานี ก่อนที่จะมาพบกับ อนุพงศ์ สรพิมพ์ (โอเล่) ที่เคยพบกันมาก่อนหน้านี้ในงานกิจกรรมของสถานีวิทยุ อสมท อุบลราชธานี FM 107 MHz. รู้สึกว่าถูกชะตากัน จึงได้ชักชวนให้มารวมตัวกันในเวลาต่อมา ขณะนั้นวัชรศักดิ์ คำแสน(เจน) มือกีตาร์วงก็ได้เสียชีวิตลง ในวงเพื่อนของเจนนั้น ก็ยังไม่มีวงใหม่ หลังจากผ่านไประยะเวลาหนึ่ง ซึ่ง เก่ง ต้องเตรียมวงเพื่อไปร่วมกิจกรรม ของ อสมท จึงได้ลองชวน เจน ให้มาเล่นดนตรี ด้วยกัน และเจน ก็ตอบตกลง ด้วยใจตรงกันคืออยากจะสานฝัน และหาโอกาสถ่ายทอดความรู้สึกแทนเพื่อนคนนั้นผู้จากไป...ทำให้เกิดเป็น วงเฟลม อีกครั้งที่มีเก่งเป็นตัวตั้งตัวตี และมีเพื่อนใหม่สามคน ที่มีใจรักในงานดนตรีเหมือนกัน ชอบอะไรคล้ายๆกัน นั่นเองที่ทำให้พวกเขาสื่อสารกันง่าย และทำงานร่วมกันได้ง่ายขึ้นด้วยเช่นกัน
อำเภอแหลมสิงห์

ที่มาของชื่อ

ที่มาของชื่อ "แหลมสิงห์" มาจากหินธรรมชาติที่มีรูปลักษณะคล้ายกับสิงโตหมอบ 2 ตัวที่ปากอ่าวแหลมสิงห์ แต่ปัจจุบันเหลือเพียงตัวเพราะถูกทำลายไปในเหตุวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112

คุกขี้ไก่

สร้างเมื่อ พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) อยู่บริเวณแหลมสิงห์ ก่อนถึงท่าเทียบเรือ 1 กิโลเมตร เมื่อฝรั่งเศสได้เข้ายึดจันทบุรีในกรณีพิพาทกันด้วยเรื่องดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ระหว่างนั้นฝรั่งเศสได้ยกกองทหารเข้าสู่เมืองจันทบุรีประมาณ 600 คน แยกกันอยู่สองแห่ง แห่งแรกตั้งอยู่ที่เมืองจันทบุรีบริเวณที่เป็นค่ายทหารในปัจจุบัน อีกแห่งตั้งอยู่ที่ปากน้ำแหลมสิงห์ ฝรั่งเศสได้สร้างคุกขี้ไก่เพื่อใช้กักขังคนไทยที่ต่อต้านฝรั่งเศส มีลักษณะเป็นหอสี่เหลี่ยม หลังคาโปร่ง เล่ากันว่าเป็นคุกที่ทรมานมาก  เพราะชั้นบนใช้เป็นที่เลี้ยงไก่  ซึ่งจะถ่ายมูลราดศีรษะนักโทษที่ถูกคุมขัง

อุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว

ตั้งอยู่ในเขตเขาสระบาป อำเภอแหลมสิงห์ ระยะทาง 17 กิโลเมตรจากตัวเมือง มีเนื้อที่ทั้งหมด 84,063 ไร่  สภาพโดยทั่วไปเป็นป่าดิบชื้น มี 3 ชั้น จากทางขึ้นไป 200 เมตร มีอลงกรณ์เจดีย์ทางขวามือ เป็นเจดีย์ศิลาแลง รัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ ให้พระยาจันทบุรีเป็นแม่กองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2419 นอกจากนี้แล้วบริเวณใกล้ ๆ กัน ยังมีพีระมิดอีกแห่งหนึ่ง ชื่อ "ปิรามิดพระนางเรือล่ม" หรือ "สถูปพระนางเรือล่ม" เป็นที่บรรจุพระอังคารของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ (พระนางเรือล่ม) ซึ่งเคยเสด็จประพาสน้ำตกพลิ้วเมื่อ พ.ศ. 2417 และที่อุทยานแห่งชาตินี้ยังมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่อีกมากมาย

โอเอซีส ซีเวิลด์

ฟาร์มเลี้ยงโลมาและสถานที่จัดแสดงโลมาที่มีชื่อเสียงของอำเภอแหลมสิงห์และเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากคนทั่วประเทศ
โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย

ข้อมูลปัจจุบัน

โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย เป็นโรงเรียนรัฐบาลประจำจังหวัดเชียงใหม่  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 34 (เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน) ตั้งอยู่กลางเมืองเชียงใหม่และอยู่บนเนื้อที่ 29 ไร่ 3 งาน เปิดการสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 แบบสหศึกษา ปัจจุบันเป็นศูนย์ส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (โครงการ พสวท.) ประจำภาคเหนือ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527
สำนักพิมพ์บรรลือสาส์น

ประวัติ

สำนักพิมพ์บรรลือสาส์นก่อตั้งโดยบันลือ อุตสาหจิต เมื่อปี พ.ศ. 2498 ที่ถนนนครสวรรค์ ใกล้สะพานผ่านฟ้าลีลาศ จังหวัดพระนคร ในระยะแรกสำนักพิมพ์ได้จัดพิมพ์และจัดจำหน่ายนวนิยายของทมยันตี,แก้วเก้า หนังสือเพลงลูกทุ่งและเพลงลูกกรุง และหนังสือการ์ตูนชุดต่างๆ เช่น สิงห์เชิ้ตดำ, หนูป้อม - ลุงเป๋อ, หนูจ๋า, เบบี้, หัสนิยายชุด พล นิกร กิมหงวน และอื่นๆ โดยทางสำนักพิมพ์ได้ทาบทามให้ เสถียร หาญคุณตุละ เจ้าของนามปากกา "จิงโจ้" มาเป็นนักเขียนภาพประกอบและนักเขียนการ์ตูนรายแรกของสำนักพิมพ์ หลังจากนั้นจึงมีนักเขีบนคนอื่นๆ ได้แก่ เศก ดุสิต, จำนูญ เล็กสมทิศ (จุ๋มจิ๋ม), วัฒนา เพชรสุวรรณ (วัฒนา, อาวัฒน์, ตาโต) เข้ามาร่วมงานด้วยกัน ส่วนด้านการตลาดนั้น บันลือ อุตสาหจิตได้ลงทุนเป็นผู้บุกเบิกการตลาดด้วยตัวเอง เดินทางสำรวจและเยี่ยมเยียนลูกค้าตามจังหวัดต่างๆ ทำให้สำนักพิมพ์จึงประสบความสำเร็จ ทั้งด้านคุณภาพการจัดทำและการจัดจำหน่ายในระยะเวลาไม่นานนัก
ในปี พ.ศ. 2516 วิธิต อุตสาหจิต บุตรชายคนโตของบันลือ (ขณะนั้นอายุได้ 18 ปี) ในฐานะบรรณาธิการ ได้ให้กำเนิดนิตยสารการ์ตูนชื่อ "ขายหัวเราะ" ซึ่งเป็นหนังสือการ์ตูนตลกรูปแบบการ์ตูนแก๊กแบบ 3 ช่องจบ โดยรวบรวมผลงานจากนักเขียนการ์ตูนหลายคนไว้ในเล่มเดียว นิตยสารดังกล่าวได้รับความนิยมจากผู้อ่านเป็นอย่างยิ่ง ทำให้ในปี พ.ศ. 2518 วิธิตจึงได้ออกนิตยสารการ์ตูนอีกเล่มหนึ่งชื่อ "มหาสนุก" ซึ่งมีรูปแบบเนื้อหาที่คล้ายกันกับขายหัวเราะ แต่ได้มีการเพิ่มการ์ตูนเรื่องสั้นไว้ในนิตยสารฉบับนี้ด้วย นิตยสารทั้งสองเล่มได้กลายเป็นแหล่งสร้างสรรค์นักเขียนการ์ตูนรุ่นใหม่ เช่น นิพนธ์ เสงี่ยมศักดิ์ (นิค), ภักดี แสนทวีสุข (ต่าย), ผดุง ไกรศรี (เอ๊าะ) ฯลฯ และการ์ตูนยอดนิยมชุดต่างๆ เช่น ปังปอนด์, สาวดอกไม้กะนายกล้วยไข่, หนูหิ่นอินเตอร์ และยังคงได้รับความนิยมต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2523 บรรลือสาส์นได้ผลิตรายการ 3 โลกการ์ตูน ป้อนให้กับทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศทุกวันหลังข่าวทุกช่วง
ปัจจุบันสำนักพิมพ์บรรลือสาส์นใช้ชื่อว่า "บริษัท บันลือ พับลิเคชั่นส์ จำกัด" ในเครือบรรลือกรุ๊ป มีที่ตั้งปัจจุบันอยู่ที่ 959 ซอยสุทธิพร ถนนประชาสงเคราะห์ แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร
ถนนอังรีดูนังต์

ถนนอังรีดูนังต์ (อักษรโรมัน: Thanon Henri Dunant) เป็นถนนในท้องที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 1 (สามแยกเฉลิมเผ่า) ถึงถนนพระรามที่ 4 (สี่แยกอังรีดูนังต์) เดิมเรียกถนนสายนี้ว่า "ถนนสนามม้า" เนื่องจากผ่านสนามม้าปทุมวัน (ปัจจุบันคือราชกรีฑาสโมสร) ตัดผ่านสถานที่สำคัญ คือ สถานเสาวภา สภากาชาดไทย โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน สยามสแควร์ โรงพยาบาลตำรวจ และ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

ประวัติ

ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งตรงกับวันกาชาดสากล ทางการได้เปลี่ยนชื่อถนนสนามม้าเป็นถนนอังรีดูนังต์ หลังจากที่สภากาชาดสากลได้เสนอให้ประเทศสมาชิกจัดทำอนุสรณ์เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีกาชาดสากล และระลึกถึงอ็องรี ดูว์น็อง (Henri Dunant) ชาวสวิส ผู้ริเริ่มกิจการกาชาดสากล
แต่เดิมถนนสายนี้จะมี "คลองอรชร" ขนานอยู่ด้านตะวันตกหน้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นคลองที่เชื่อมระหว่างคลองหัวลำโพง (โดยมีถนนหัวลำโพงนอกตัดข้ามคลองอรชรที่สะพานเฉลิมศักดิ์ 43 ปัจจุบันคือสี่แยกอังรีดูนังต์ ถนนพระรามที่ 4) และคลองบางกะปิ หรือคลองแสนแสบ (ส่วนบริเวณสุดถนนอังรีดูนังต์ ยังมีถนนพระรามที่ 1 ข้ามคลองอรชร ที่สะพานเฉลิมเผ่า 52 ปัจจุบันคือสามแยกเฉลิมเผ่า) แต่ปัจจุบันได้ถมคลองตลอดช่วงถนนอังรีดูนังต์ไปแล้ว และขยายเป็นพื้นที่การจราจรแทน
บนถนนสายนี้มีท่าปล่อยรถประจำทาง สาย 16, 21 และ 141 บริเวณหน้าสถานเสาวภา และช่วงจากประตูรัฐศาสตร์ ถึงสามแยกเฉลิมเผ่ายังเป็นเส้นทางรถโดยสารภายในจุฬาฯ สาย 1, 3 และ 4

สถานที่สำคัญ

เรียงลำดับจากแยกอังรีดูนังต์ถึงแยกเฉลิมเผ่า
มายวาเลนไทน์ แล้วรัก...ก็หมุนรอบตัวเรา

เรื่องย่อ

เรื่องราวความรักของ มายด์ (มิ้นท์ - มิณฑิตา วัฒนกุล) สาวหมวย ที่โชคชะตาเล่นตลกใส่ จู่ๆ ให้กลายเป็นหมวยเลือกได้ ที่มีผู้ชายมาตกหลุมรักหมวย พร้อมๆ กันทีเดียวสามคน ผู้ชายสามแบบที่มาหมุนรอบตัวเธอ มีทั้งแบบที่ตรงใจ แบบที่โดนใจ และแบบที่จริงใจ แต่ในโลกนี้ไม่มีใครหรอก ที่จะสมบูรณ์แบบเพียบพร้อมไปทั้งหมด มายด์ ต้องถามใจตัวเอง ถามเพื่อน ตามใจญาติผู้ใหญ่ หรือปล่อยให้เป็นเรื่องของพรหมลิขิต...ที่จะตัดสินให้
แบบแรก "แบบที่ตรงใจ" มิค (จิ๊บ - วสุ แสงสิงแก้ว) หนุ่มใหญ่หน้าตาดี นิสัยดี ฐานะดี การงานดี ดูไฮโซ ได้เป็นแฟนแล้วเหมือนถูกล็อตตารี่
แบบที่สอง "แบบที่โดนใจ" อาร์ท (กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์) ผู้ชายที่ดูแมนๆ ไม่โรแมนติก ไม่เสแสร้ง ดูเหมือนหยาบโลน หรือเข้าขั้นปากเสีย พอไปเจอชายแบบนี้มายด์ก็เหมือนผู้หญิงทั่วไป ที่มักชอบจะไปคบกับผู้ชายแบบนี้ เพราะเขาทำให้มายด์ได้ไปรู้เห็นสิ่งแปลกใหม่ในชีวิต ไม่เคยตามใจกัน ไม่เคยทำในสิ่งที่มายด์ชอบ ไม่ว่าก่อนหรือหลังจากที่เป็นแฟนกัน
แบบที่สาม "แบบที่จริงใจ" ก้อง (เปอร์ - สุวิกรม อัมระนันทน์) ผู้ชายธรรมดาที่ดูอบอุ่นและมีอารมณ์ขัน อยู่ใกล้แล้วรู้สึกดี และเป็นเพื่อนมาตั้งแต่เด็ก ทำอะไรหลายๆอย่างเพื่อมายด์เพราะความรัก มีเวลาไปโน่นมานี่ด้วยตลอดเวลา
ทั้งสามแบบ มีความรักมาให้ในรูปแบบของแต่ละคน วันวาเลนไทน์นี้ ถ้าต้องเลือก มายด์จะตกลงปลงใจไปกับใครนะ ....... ??