google/wiki40b huggingface dataset:
เอเชียนอินดอร์-มาเชียลอาร์ตสเกมส์ 2017

สถานที่จัด

สนามที่ที่จัดกีฬาเอเชียนอินดอร์-มาเชียลอาร์ตสเกมส์ ครั้งที่ 2 คือ สนามกีฬาโอลิมปิก

ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาตส์เกมส์ ครั้งที่ 2 มีประเทศเข้าร่วมทั้งสิ้น 62 ชาติ ซึ่งมาจากประเทศสมาชิกโอซีเอ 45 ชาติ และจากประเทศสมาชิกโอน็อค 17 ชาติ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ได้รวมเอเชียและโอเชียเนีย
อี อึน-จู

การเสียชีวิต

แหล่งข่าวจากเว็บไซต์เกาหลี รายงานว่า เมื่อเวลา 13.00 น. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ตามเวลาประเทศเกาหลี พี่ชายของนางเอกชื่อดังได้พบศพอี อึน-จู ในสภาพที่แขวนคอตายกับราวตากผ้าที่ห้องพักของตัวเอง โดยที่ข้อมือด้านซ้ายมีรอยถูกกรีด ข้างศพพบจดหมายเขียนด้วยรอยเลือดว่า "แม่หนูรักแม่ หนูขอโทษ ความจริงลูกก็อยากทำงาน แต่การมีชีวิตอยู่แสนลำบาก ทั้ง ๆ ที่ใจอยากหาเงินให้ได้มาก" 
พี่ชายของนางเอกคนดังได้ให้สัมภาษณ์ว่า เห็นน้องสาวของตนเดินไปมาตั้งแต่ช่วงกลางคืน จนถึงเวลา 06.00 น. ของวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ท่าทางเหมือนคนนอนไม่หลับ แต่ตนก็ไม่ได้คิดอะไรมาก จึงได้กลับไปนอน จนกระทั่งตื่นมาช่วงเวลา 13.00 น. เห็นห้องของน้องสาวเงียบผิดปกติ และเมื่อได้เปิดประตูห้องไปดู จึงพบว่าน้องสาวได้แขวนคอตายกับราวตากผ้า
"ผมจึงได้โทรไปแจ้งตำรวจ และตำรวจได้นำศพไปชันสูตร พบว่าสาเหตุการตายเกิดจากการแขวนคอตาย ส่วนข้อมือซ้ายที่มีรอยกรีด ตำรวจสันนิษฐานว่า ในตอนแรกคงตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการกรีดข้อมือ แต่ทำไม่สำเร็จก็เลยใช้วิธีแขวนคอ แต่ทั้งนี้ตำรวจก็กำลังชันสูตรหาสาเหตุการตายอื่น ๆ ด้วย" พี่ชายของอี อึน-จูกล่าว
นอกจากนี้ตำรวจยังได้กล่าวด้วยว่า ทางครอบครัวของนางเอกสาว ได้ให้การว่า หนังเรื่องล่าสุด "จูฮงคึลชี" (주홍글씨，The Scarlet Letter, พ.ศ. 2547) คู่กับพระเอกสุดฮ็อต ฮันซุกกิว เธอแสดงได้เศร้ามาก ซึ่งในหนังจะมีฉากบนเตียงหวือหวาค่อนข้างเยอะ ซึ่งนางเอกสาวรู้สึกว่าฉากนี้น่าอายมาก ทำให้รู้สึกกดดันและเครียดมาก โดยก่อนหน้านี้ 1 เดือน เธอได้เข้าโรงพยาบาลเพื่อตรวจสภาพจิตใจ สำหรับสาเหตุการตายตำรวจกำลังหาข้อสรุปที่แน่ชัดอีกครั้งหนึ่ง
วอลต์ซิงมาทิลดา

"วอลต์ซิงมาทิลดา" (อังกฤษ: Waltzing Matilda) เป็นบทเพลงประเภท "ลำนำชายทุ่ง" (bush ballad) ซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุดในประเทศออสเตรเลีย และถือกันว่า เป็นเพลงชาติฉบับไม่เป็นทางการของประเทศนี้
ชื่อเพลงเป็นภาษาปากออสเตรเลีย หมายความว่า บ้าหอบฟางเดินทอดน่อง คำว่า "waltzing" แปลว่า เดินทอดน่อง ตัดมาจากวลีเยอรมันว่า auf der Walz ซึ่งสื่อถึงการเดินเตร็ดเตร่เร่รับจ้างทำงานช่างต่าง ๆ ส่วน "matilda" แปลว่า ข้าวของที่ม้วนเป็นห่อสะพายหลัง
เนื้อหาเพลงว่าด้วย ชายบ้าหอบฟาง (swagman) คนหนึ่งซึ่งเร่รับจ้างไปทั่ว ชายผู้นี้นั่งจิบชาอยู่ริมทุ่ง แล้วลักจับแกะ (jumbuck) ชาวบ้านมาฆ่ากิน เจ้าของแกะซึ่งที่จริงแล้วอาศัยอยู่ในที่ดินโดยบุกรุก เรียกขานกันว่า "ผู้บุกรุกที่ดิน" (squatter) จึงแจ้งตำรวจ ตำรวจมากันสามนาย จะจับชายรับจ้างไปดำเนินคดี ชายนั้นจึงกระโจนหนีลงห้วย (billabong) จมน้ำขาดใจตาย กลายเป็นผีคอยหลอกหลอนอยู่ในท้องที่นั้น
เนื้อเพลงดั้งเดิมนั้นประพันธ์ขึ่นเมื่อปี 1895 เป็นฝีมือร้อยกรองของกวีชาวออสเตรเลียชื่อ แบนโจ แพเตอร์ซัน (Banjo Paterson) โน้ตเพลงตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 1903 ใจความของเพลงที่มีเรื่องราวชาวบ้านชายทุ่ง และกลวิธีในการประพันธ์ ทำให้เกิดพิพิธภัณฑ์สำหรับเพลงนี้ขึ้นโดยเฉพาะ คือ ศูนย์วอลต์ซิงมาทิลดา (Waltzing Matilda Centre) ในเมืองวินตัน รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย อันเป็นที่ซึ่งแพเตอร์ซันประพันธ์เพลงนี้ ครั้นปี 2012 เมืองวินตันประกาศให้วันที่ 6 เมษายนของทุกปี เป็นวันวอลต์ซิงมาทิลดา เพื่อรำลึกถึงความสำคัญของเพลงดังกล่าว ทั้งนี้ วันที่ 6 เมษายน เป็นวันที่เพลง "วอลต์ซิงมาทิลดา" ได้รับการขับร้องบรรเลงต่อสาธารณชนเป็นหนแรก
เพลง "วอลต์ซิงมาทิลดา" บันทึกเสียงเป็นครั้งแรกในปี 1926 ผู้บันทึกเสียง คือ จอห์น คอลลินซัน (John Collinson) กับรัสเซล แคลโลว์ (Russell Callow) ต่อมาในปี 2008 หอภาพยนตร์และเสียงแห่งชาติ (National Film and Sound Archive) ขึ้นทะเบียนเพลงนี้ในหมู่ "เสียงแห่งออสเตรเลีย" (Sounds of Australia) ให้เหตุผลว่า เป็นเพลงออสเตรเลียที่บันทึกเสียงไว้มากที่สุด
ขบวนการวิกิมีเดีย

ชุมชนวิกิพีเดีย

ชุมชนวิกิพีเดียเป็นชุมชนของผู้มีส่วนร่วมในสารานุกรมออนไลน์วิกิพีเดีย ประกอบด้วยผู้แก้ไข (หรือผู้ร่วมให้ข้อมูล) และผู้ดูแลระบบที่รู้จักในฐานะแอดมิน ส่วนคณะอนุญาโตตุลาการเป็นคณะกรรมการของผู้แก้ไขที่รับผิดชอบในการดำเนินการเรื่องอนุญาโตตุลาการเพื่อแก้ไขปัญหาข้อพิพาทสำคัญระหว่างผู้แก้ไขสารานุกรม คณะกรรมการมีอำนาจบังคับใช้บทลงโทษที่มีผลผูกพัน และกำหนดว่าผู้ใช้ใดสามารถเข้าถึงสิทธิพิเศษ

มูลนิธิวิกิมีเดีย

มูลนิธิวิกิมีเดีย (WMF) เป็นองค์กรการกุศลไม่แสวงผลกำไรสัญชาติอเมริกัน โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นเจ้าของชื่อโดเมน และดำเนินการเว็บไซต์ของขบวนการเป็นส่วนใหญ่ เช่น วิกิพีเดีย ซึ่งเป็นโครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ต รวมทั้งวิกิมีเดียคอมมอนส์
มูลนิธิวิกิมีเดียได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2003 โดยจิมมี เวลส์ อันเป็นการหาทุนให้วิกิพีเดียและโครงการพี่น้องผ่านวิธีการที่ไม่แสวงหากำไร วัตถุประสงค์ของมูลนิธิคือ "... เพื่อให้อำนาจและดึงดูดผู้คนทั่วโลกในการรวบรวมและพัฒนาเนื้อหาการศึกษาภายใต้สัญญาอนุญาตเสรีหรือในโดเมนสาธารณะ และเผยแพร่อย่างมีประสิทธิภาพทั่วโลก"
ตามงบการเงินปี ค.ศ. 2015 ของมูลนิธิวิกิมีเดีย ในปี ค.ศ. 2015 มูลนิธิวิกิมีเดียมีงบประมาณ 72 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีค่าใช้จ่าย 52 ล้านดอลลาร์สหรัฐในการดำเนินงานดังกล่าว และเพิ่มทุนสำรองไว้ที่ 82 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มูลนิธิวิกิมีเดียได้รับทุนสนับสนุนเป็นจำนวนมากโดยการบริจาค โดยมีการบริจาคเฉลี่ยอยู่ที่ 15 ดอลลาร์

คณะ

คณะเป็นองค์กรที่สนับสนุนโครงการวิกิมีเดียในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ระบุ ซึ่งเป็นประเทศส่วนใหญ่ โดยมี 41 คณะ
วิกิมีเดียเยอรมนี (WMDE) เป็นคณะที่ใหญ่ที่สุด โดยมีงบประมาณรวมทั้งสิ้น 20 ล้านยูโร วิกิมีเดียเยอรมนีจัดสรรประมาณ 1 ล้านยูโรเพื่อสนับสนุนนิติบุคคลที่รับผิดชอบสำหรับแจกจ่ายเงินบริจาค และ 4 ล้านยูโรสำหรับการโอนสู่มูลนิธิวิกิมีเดีย
เพื่อให้มีกระบวนการเดียวกัน ทุกคณะจะทำตามขั้นตอนเดียวกันและของบประมาณรายปีที่คณะกรรมการแจกจ่ายกองทุน มูลนิธิเป็นเจ้าของโดเมนอินเทอร์เน็ตของหน้าโครงการได้ทำการขอส่วนแบ่งจากการบริจาคผ่านทางเว็บไซต์ในประเทศ (เช่น เยอรมนี, สวิตเซอร์แลนด์) หรือจ่ายในคณะหนึ่ง (หรือคณะอื่น ๆ) ตามที่ตกลงกันไว้ รวมมูลค่าต่ำกว่า 4 ล้านดอลลาร์สหรัฐผ่านทางนี้สู่คณะและองค์กรเฉพาะกิจ โดยฐานตามกฎหมายคือ "ข้อตกลงคณะ" กับมูลนิธิ

องค์กรเฉพาะกิจ

องค์กรเฉพาะกิจก่อตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนโครงการวิกิมีเดียในขอบเขตสำคัญ ซึ่งเป็นองค์กรหนึ่งดังกล่าว

กลุ่มผู้ใช้

กลุ่มผู้ใช้มีข้อกำหนดที่ไม่เป็นทางการมากกว่าคณะและองค์กรเฉพาะกิจ พวกเขาสนับสนุนและส่งเสริมโครงการวิกิมีเดียภายในประเทศหรือในรูปแบบ, หัวเรื่อง, ประเด็น หรือปัญหาที่เฉพาะเจาะจง ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2016 มีกลุ่มผู้ใช้ 55 กลุ่ม เมื่อได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการสังกัดแล้ว พวกเขาจะเข้าสู่ "ข้อตกลงและแนวทางปฏิบัติของกลุ่มผู้ใช้" ร่วมกับมูลนิธิ
ซาลาเปา

ซาลาเปา (อักษรจีน: 包子, พินอิน: bāozi เปาจื่อ; อักษรจีน: 燒包  พินอิน: shāo bāo ความหมาย "ห่อเผา") พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 นิยามว่า "ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งสาลีปั้นเป็นลูกกลม ข้างในใส่ไส้ มีทั้งไส้หวานและไส้เค็ม"
ซาลาเปาเป็นอาหารจีนชนิดหนึ่งทำมาจากแป้งสาลีและยีสต์ และนำมาผ่านขบวนการนึ่ง ซาลาเปาจะมีไส้อยู่ภายในโดยอาจจะเป็นเนื้อหรือผัก ซาลาเปาที่นิยมนำมารับประทานได้แก่ ซาลาเปาไส้หมู และ ซาลาเปาไส้ครีม สำหรับอาหารที่มีลักษณะคล้ายซาลาเปา ที่ไม่มีไส้จะเรียกว่า หมั่นโถว ซาลาเปาเชื่อว่าถือกำเนิดขึ้นมาในยุคราชวงศ์ซ้อง (ค.ศ. 960–1279)
ซาลาเปาถือว่าเป็นส่วนหนึ่งในชุดอาหารติ่มซำในวัฒนธรรมจีน ซาลาเปาสามารถนำมารับประทานได้ในทุกมื้ออาหาร 
ที่ฟิลิปปินส์ก็นิยมรับประทานซาลาเปาเช่นเดียวกัน โดยเรียกว่า "ซัวเปา" (Siopao)
อิสสรีย์ หรรษาจรูญโรจน์

รองศาสตราจารย์ อิสสรีย์ หรรษาจรูญโรจน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

การศึกษา

รองศาสตราจารย์ อิสสรีย์ หรรษาจรูญโรจน์ หรือ รองศาสตราจารย์ ดร.อิสสรีย์ หรรษาจรูญโรจน์ จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) สาขาวิชาช่างยนต์ จากโรงเรียนช่างกลปทุมวัน เมื่อปี พ.ศ. 2516 ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง จากวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ ปี พ.ศ. 2518 และระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์ (วิศวกรรมเครื่องกล) จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ต่อจากนั้นจึงได้สอบชิงทุนรัฐบาลระดับปริญญาโท และปริญญาเอก ได้ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน

การทำงาน

หลังจากสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอกแล้ว ได้กลับมารับราชการที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล และได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531-พ.ศ. 2539 เป็นรองคณบดีฝ่ายวิจัยและพัฒนา ในปี พ.ศ. 2539-พ.ศ. 2541 ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2540 ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ผู้จัดการโครงการเงินกู้ธนาคารโลก สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล และเป็นผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและพัฒนาอีกตำแหน่งหนึ่ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2547 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยอธิการบดี
ในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการจักตั้งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลขึ้น 9 แห่งทั่วประเทศไทย รศ.ดร.อิสสรีย์ หรรษาจรูญโรจน์ จึงได้รับการแต่งตั้งให้รักษาการรองอธิการบดี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ และในปีเดียวกันจึงได้ผ่านการสรรหาให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์เป็นคนแรก
ประเทศไทยในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017

กีฬาวิ่งสเกต

นักกีฬาวิ่งสเกตของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาวิ่งสเกต ประเภทหญิง

กีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น

นักกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้นของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น ประเภทชาย และประเภทหญิง

กีฬาสกีลงเขา

นักกีฬาสกีลงเขาของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีลงเขา ประเภทชาย และประเภทหญิง

กีฬาสกีวิบาก

นักกีฬาสกีวิบากของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีวิบาก ประเภทชาย และประเภทหญิง

กีฬาสเกตลีลา

นักกีฬาสเกตลีลาของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสเกตลีลา ประเภทหญิง

กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง

นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่น 1 และประเภทหญิง
ลิขิต ธีรเวคิน

การทำงาน

ศ.ลิขิต ธีรเวคิน รับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2526 และเป็นรองอธิการบดีฝ่ายวิจัยและวิเทศสัมพันธ์ ในปี พ.ศ. 2531 นอกจากนั้น ศ.ลิขิต ได้เป็นอาจารย์พิเศษในมหาวิทยาลัยอีกหลายแห่ง อาทิ เป็นผู้อำนวยการโครงการปริญญาเอก วิทยาลัยสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก เป็นต้น ศ.ลิขิต ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นราชบัณฑิต ในปี พ.ศ. 2547

งานการเมือง

ศ.ลิขิต ธีรเวคิน เข้าสู่งานการเมืองโดยลาออกจากราชการ เพื่อดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ และเข้าร่วมงานกับพรรคความหวังใหม่ ซึ่งมีพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นหัวหน้าพรรค และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 10 และได้รับเลือกตั้งเลื่อนขึ้นแทนบุคคลที่ไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 พรรคความหวังใหม่ยุบรวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย ศ.ลิขิต จึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรค

ผลงาน

ลิขิต ธีรเวคิน มีผลงานทางด้านวิชาการ อาทิ งานวิจัย หนังสือวิวัฒนาการการเมืองการปกครองไทย หนังสือการเมืองการปกครองไทย หนังสือภาษาอังกฤษหลายเล่ม และบทความทางวิชาการอีกจำนวนมาก
โทนี เบนน์

แอนโทนี เนลล์ เวดก์วูด เบนน์ (3 เมษายน ค.ศ.  1925 – 14 มีนาคม ค.ศ. 2014) ชื่อเดิมที่รู้จักกันคือ แอนโทนี เวดก์วูด เบนน์ แต่ภายหลังเรียกว่า โทนี เบนน์ เป็นนักการเมือง, นักเขียน และอนุทินชาวอังกฤษ เป็นสมาชิกรัฐสภาอังกฤษ ด้วยวัย 47 ปี ระหว่างปี ค.ศ. 1950 จนถึงการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2544 และเป็นคณะรัฐมนตรีพรรคแรงงานของฮาโรลด์ วิลสัน และเจมส์ คัลลาฮาน ในคริสตทศวรรษที่ 1960 และ 1970
เธรามิน

หลักการทำงาน

เธรามินทำงานโดยอาศัยวงจรกำเนิดความถี่ไซน์สองชุด แต่ละชุดจะทำงานโดยอาศัยค่าความจุไฟฟ้าของเสาอากาศโลหะแต่ละเสา ซึ่งอยู่คนละด้านของเครื่อง, เมื่อมือของผู้เล่นขยับเข้าใกล้เสา ความจุไฟฟ้าก็จะเปลี่ยนแปลง ทำให้ความถี่ที่ได้จากวงจรชุดนั้นๆ เปลี่ยนแปลง
วงจรกำเนิดความถี่หนึ่งจะทำหน้าที่คุมความดัง (โดยนำความถี่ที่ได้ไปเข้าวงจรความถี่ต่ำผ่าน และใช้ระดับสัญญาณที่ได้เป็นระดับความดังเสียง), อีกวงจรจะคุมระดับตัวโน้ต (โดยนำความถี่ที่ได้ไปผสมกับความถี่อ้างอิง และใช้ความถี่บีตที่ออกมาเป็นเสียงตัวโน้ต)
เธรามินในปัจจุบันบางรุ่น นอกจากจะกำเนิดความถี่เสียงในตัวแล้ว ยังสามารถใช้เป็นอุปกรณ์ควบคุมมิดิ เพื่อสร้างเสียงที่ซับซ้อนขึ้นผ่านชุดสังเคราะห์เสียงภายนอกได้อีกด้วย
ญะพะนะ

ญะพะนะ (พม่า: ညှပ်ဖိနပ်, เอ็มแอลซีทีเอส: hnyap hpi. nap, ออกเสียง: [ɲ̊aʔ pʰənaʔ]) เป็นรองเท้าแตะแบบพม่า ถึงแม้ว่าญะพะนะจะหมายถึงรองเท้าที่สวมใส่ของชาวพม่า แต่ส่วนใหญ่มักจะหมายถึงรองเท้าแตะผ้ากำมะหยี่แบบดังเดิมของมัณฑะเลย์ ซึ่งถือกำเนิดจากบริเวณพม่าตอนบน
ญะพะนะแปลว่า "รองเท้าที่ถูกตัด" สืบเนื่องมาจากขั้นตอนการทำรองเท้านั้นต้องวัดขนาดเท้าและต้องมีการตัดรองเท้าตามขนาดของเท้าผู้สวมใส่

รูปแบบและการออกแบบ

รองเท้าแตะเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตประจำวันและนิยมสวมใส่ทั่วประเทศพม่า ประกอบด้วยขาตั้งแบบเรียบที่จัดไว้อย่างหลวม ๆ โดยใช้สายรัดรูปตัววายที่ผ่านระหว่างนิ้วหัวแม่เท้าแรกและที่สองและรอบข้างทั้งสองข้างของเท้า ลักษณะเด่นของรองเท้าแตะแบบดั้งเดิมของพม่าคือรูปแบบวัสดุ
รูปแบบพื้นผิวจะราบเรียบและไม่มีลวดลาย แต่ละข้างของรองเท้าจะเคลือบด้วยแล็คเกอร์หรืออาจทำให้อ่อนนุ่มด้วยการบุกำมะหยี่ (ကတ္တီပါ กะตีบา) เช่นเดียวกันกับสายรูปตัววาย สีมักเป็นสีน้ำตาลหรือดำและมีการเคลือบ แต่อาจแตกต่างกันไปสำหรับรองเท้าแตะกำมะหยี่ รองเท้าแตะกำมะหยี่แบบดั้งเดิมมักใส่ในโอกาสที่เป็นทางการ เช่น งานแต่งงาน
รองเท้าแตะของพม่าไม่มีการยึดหรือลดแรงเสียดทานที่ด้านล่างของรองเท้า จึงไม่เหมาะสำหรับการใช้งานในสภาพเปียก
คิงดอมส์ออฟแอมะเลอร์: เรกคอนนิ่ง

รูปแบบการเล่น

เป็นเกมที่มีผู้เล่นคนเดียวและใช้การโจมตีแบบแฮคแอนด์แสลช เช่นเดียวกับ เฟเบิล ผู้ก่อตั้ง38 สตูดิโอส์กล่าวว่า ระบบการเล่นจะเหมือนลูกผสมระหว่างก็อดออฟวอร์กับโอบลิเวียน
คาเรน กรัยวิเชียร

ประวัติ

คุณหญิงคาเรนเป็นชาวเดนมาร์ก ครอบครัวนับถือโปรเตสแตนต์อย่างเคร่งครัด เบื้องต้นเธอได้ไปศึกษาวิชาการเรือนและทำงานในลอนดอน สหราชอาณาจักร ซึ่งในระยะเวลานั้นธานินทร์ กรัยวิเชียรกำลังศึกษาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน ทั้งสองจึงพบรักกันด้วยต้องในอัธยาศัยอันดีและมีทัศนคติตรงกัน
หลังสมรสธานินทร์และคาเรนด้วยกัน 5 คน ได้แก่ รูบีน่า สุวรรณพงษ์, มหินทร์ กรัยวิเชียร, เขมทัต กรัยวิเชียร, นิติกร กรัยวิเชียร และทันตแพทย์หญิง ดอกเตอร์ รีเบกก้า พิทซ์ ธานินทร์และคาเรนยังนับถือศาสนาเดิมของตนโดยไม่เปลี่ยนศาสนาด้วยให้เกียรติกันและกัน และใช้ภาษาไทยและอังกฤษในการสื่อสารกันครอบครัว ทั้งมีการนำจุดเด่นของวัฒนธรรมตะวันตกและตะวันออกมาปรับใช้ในการอบรมบุตรธิดา 
ธานินทร์เคยกล่าวถึงภริยาผู้ล่วงลับไว้ว่า "ผมโชคดีที่คาเรนอุทิศตนเป็นแม่บ้านเต็มตัว ดูแลผม ลูก ๆ และเรื่องภายในบ้านอย่างดีที่สุด และไม่ขาดตกบกพร่องเลย ผมจึงสามารถทุ่มเททำงานได้อย่างเต็มที่ โดยไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง" และกล่าวถึงอีก ความว่า
"...คาเรนเป็นทั้งภริยา เป็นแม่ของลูก และเป็นเพื่อนคู่คิด ช่วงที่ผมทำงานใหม่ ๆ ฐานะของเราไม่สู้ดีนัก [...] คาเรนจึงช่วยทำขนมขายส่ง ทำให้ผมมีโอกาสทำงานในวิชาชีพที่รักต่อไป เมื่อผมมีปัญหาหรือกังวลใจ คาเรนก็ให้คำปรึกษาและเป็นกำลังใจให้ผมเสมอ โดยไม่เคยก้าวล่วงเข้ามายุ่งเกี่ยวกับงานในหน้าที่ราชการของผมเลย แม้กระทั่งตอนที่ผมเป็นนายกรัฐมนตรี ช่วงนั้นอันตรายมาก เป็นการต่อสู้ทางการเมืองที่ค่อนข้างโดดเดี่ยว แต่คาเรนก็สู้เต็มที่ ยืนหยัดอยู่เคียงข้าง และพร่ำเตือนผมอยู่เสมอให้ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด อย่าแสวงหาประโยชน์อันใดเป็นส่วนตัวโดยอาศัยอำนาจในหน้าที่การงาน ขอให้ยึดมั่นในความถูกต้อง ชอบธรรม เป็นอุดมการณ์สูงสุดของชีวิต"
คุณหญิงคาเรน กรัยวิเชียรถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2538
สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นสถาบันวิจัยของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  ดำเนินงานวิจัยทั้งในระดับประเทศ ภูมิภาคและประเด็นศึกษาเกี่ยวกัปทวีปเอเชีย และมีภารกิจในการให้บริการทางวิชาการแก่สังคมในหลายรูปแบบ และมีบทบาทในการให้ความเข้าใจเชิงวิชาการแก่สังคมในประเด็นอันเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์หลายครั้ง

ประวัติ

สถาบันเอเชียศึกษาเป็นสถาบันวิจัยในสังกัดของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อตั้งใน พ.ศ. 2510 ภายในภาควิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งขึ้นเป็นสถาบัน เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ในระยะแรกจัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมโสตทัศนวัสดุและสื่อสิ่งพิมพ์เกี่ยวกับทวีปเอเชียให้กับภาควิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
มะหมา 4 ขาครับ

เรื่องย่อ

การผจญภัยของ มะขาม หมาพันธุ์ไทยหลังอานที่ถูกนำมาทิ้งที่วัดเพราะทำข้าวของของเจ้านายเสียหาย กับหมาข้างถนนฝูงหนึ่ง ประกอบด้วย ลุงกาแฟ หมาแก่หัวโจก เก่ง หมาขนยุ่งจอมกวน เปี๊ยก ปลากระป๋อง หมาตัวเล็กจอมซ่า  เซ็กซี่ หมาพุดเดิลสุดเปรี้ยว และ พิกุล หมาสาวสุดเรียบร้อย สมเป็นกุลสตรี
หมาข้างถนนฝูงนี้ แต่เดิมเป็นหมามีเจ้าของ แต่จับพลัดจับผลูต้องกลายเป็นหมาจรจัด เพราะชุมชนที่มันอาศัยอยู่ ถูกเจ้าของที่ดินเผาไล่ที่ เมื่อเจ้าของย้ายไปอยู่ที่อื่น พวกหมาๆ จึงต้องอยู่อย่างยากลำบาก ต้องเร่ร่อนไปตามหมู่บ้านจัดสรร ถูกหมาวัดเจ้าถิ่นรังแก พวกเขาจึงคิดจะเดินทางไป สุนัขวดี สวรรค์ในตำนานของหมาๆ ที่เล่าสืบต่อกันมา
การเดินทางไป สุนัขวดี พวกเขาต้องประสบภยันตรายมากมาย ต้องเสี่ยงชีวิตวิ่งข้ามถนน 10 เลน ที่มีรถวิ่งด้วยความเร็วสูงตลอดเวลา สุนัขวดี จะเป็นสวรรค์ดังคำร่ำลือหรือไม่ ไม่มีใครทราบ เพราะไม่เคยมีหมาที่ข้ามไปได้ ข้ามกลับมาเล่าให้ฟัง
นอกจากนี้ มะขาม ยังมีเรื่องวุ่นๆ เกี่ยวกับรักสามเส้าแบบหมาๆ กับ น้ำค้าง หมาอเมริกันพันธุ์คอลลี่แสนสวย ที่ต้องชิงรักหักสวาท ชิงไหวชิงพริบกับ ทอมมี่ หมาหนุ่มพันธุ์คอลลี่ พันธุ์แท้
อีกทั้งยังมี เรื่องรักสามเส้าคู่ขนานแบบคนๆ  ของ แจ็ค ยามเฝ้าหมู่บ้านจัดสรร คนเลี้ยงมะขาม กับ หนูแหวน ไฮโซสาวสวย เจ้านายของน้ำค้าง ซึ่งก็เป็นที่หมายปองของ คุณองอาจ เจ้าของหมู่บ้านจัดสรร เจ้าของทอมมี่
นิลวรรณ ปิ่นทอง

ประวัติ

นิลวรรณ ปิ่นทอง เกิดมาในครอบครัวข้าราชการชั้นผู้น้อย มารดาเสียชีวิตตั้งแต่อายุ 3 ขวบ ผู้เลี้ยงดูให้การศึกษาคือบิดาคือ นายเวช ปิ่นทองและมารดาคือ นางกรุณา ปิ่นทอง
นิลวรรณจบชั้นมัธยม 6 จากโรงเรียนเบญจมราชาลัย และเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ได้วุฒิป.ป. จากนั้นเข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ (เป็นรุ่นที่ 4 ปี 2477) จบแล้วเป็นครู 1 ปี แล้วย้ายมารับราชการในกรมโฆษณาการอยู่ 9 ปี จึงลาออกมาทำงานด้านบรรณาธิการ เมื่อปี พ.ศ. 2491 เป็นบรรณาธิการนิตยสาร สตรีสาร และปี 2492 รับหน้าที่เป็นบรรณาธิการอีก 2 เล่มคือ ดรุณสาร สำหรับเยาวชน และ สัปดาห์สาร สำหรับเรื่องข่าวสาร นิตยสาร สตรีสาร ได้รับรางวัลพระเกี้ยวทองคำ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในฐานะนิตยสารส่งเสริมภาษาไทยดีเด่น เมื่อปี พ.ศ. 2530 จนดำเนินการถึงปี 2539 จึงได้ปิดตัวลงไป
นอกจากนั้นนิลวรรณ ยังเคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูถัมภ์ เคยได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการประชาชน จากมูลนิธิแมกไซไซ ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อปี 2505 และได้รับปริญญา อักษรศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต (กิตติมศักดิ์) เมื่อปี 2517 ยังได้รับการโปรดเกล้าฯ รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เปลี่ยนคำหน้านามเป็น "คุณ" (อันเป็นคำนำนามระดับชั้นเดียวกับสุภาพสตรีระดับ “คุณหญิง” แต่ใช้สำหรับสตรีที่มิได้สมรส) ก่อนจะถึงแก่อนิจกรรมคุณนิลวรรณ ยังทำงานให้สมาคมสตรีอุดมศึกษา โดยก่อตั้งกลุ่มนักอ่านคัดเลือกหนังสือเพื่อพัฒนาตนขึ้น
นิลวรรณถึงแก่กรรมด้วยอาการสงบเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 สิริอายุ 101 ปี
มายูมิ โช

มายูมิ โช (ญี่ปุ่น: 荘真由美 โรมาจิ: Shō Mayumi) เป็นนักพากย์หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น โดยหลังจากที่แต่งงานกับเคอิจิ นัมบะ ที่เป็นนักพากย์เหมือนกัน เธอก็ลาวงการไปพักใหญ่ ๆ แต่ปัจจุบันได้กลับมารับงานพากย์เหมือนเดิมแล้ว
บีตบ็อกซ์

บีตบ็อกซ์ (อังกฤษ: Beatboxing) เป็นวิธีทำเสียงลักษณะเสียงตีหรือเสียงกระทบ มักเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมฮิปฮอป (บางครั้งอาจเรียกว่า ปัจจัยที่ 5 ของฮิปฮอป) แต่ก็ไม่ได้จำกัดกับดนตรีฮิปฮอป เริ่มแรกเป็นศิลปะในการทำเสียงแบบจังหวะกลอง การทำจังหวะ โดยใช้เสียงจาก ปาก ริมฝีปาก ลิ้น เสียงร้อง และอย่างอื่นประกอบ และในบางครั้งก็นำการร้อง การทำเสียงเลียนแบบเทิร์นเทเบิ้ล การลอกเลียนแบบแตร เครื่องสาย และเครื่องดนตรีประเภทอื่น ซึ่งจริงๆ ก็อาจเรียกได้ว่าเป็นอะแคปเปลล่าประเภทหนึ่ง
กฤตยา ล่ำซำ

ประวัติ

กฤตยา มีชื่อเล่นคือ "ปัด" หรือ "ลูกปัด" เป็นบุตรีของ นายยุตติ และนางโกสัลล์ ล่ำซำ สมรสกับ เรโต้ กาสเทลลาซซี่ ชาวสวิส มีบุตรี 1 คน กฤตยา เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัทเมืองไทยประกันภัยจำกัด ร่วมกับนวลพรรณ ล่ำซำ จนเป็นที่เรียกขานว่า "เอ็มดีหญิงคู่ดูโอ้" โดยดูแลรับผิดชอบควบคุมระบบงานแบ็คออฟฟิศ การรับประกันภัย การเคลม และการบัญชี ส่วนงานการตลาด ฝ่ายขาย และประชาสัมพันธ์ นวลพรรณ ล่ำซำเป็นผู้ดูแล
กฤตยา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมต้นจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย มัธยมปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (สาขาการธนาคารและการเงิน) ก่อนเดินทางไปเรียนต่อปริญญาโทด้าน MIS มหาวิทยาลัยบอสตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้ประกาศนียบัตรหลักสูตรการอบรม "Advanced Course in Non-Life Insurance" จาก SITC ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ และ หลักสูตรการพัฒนากรรมการบริษัท รุ่นที่ 4 จากสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย

ประวัติการทำงาน

หลังจากจบการศึกษาปริญญาโทจากประเทศสหรัฐอเมริกา ได้เริ่มต้นทำงาน ที่บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ภัทรธนกิจ จำกัด (2531-2535) จากเจ้าหน้าที่จนถึงตำแหน่ง ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่าย แล้วย้ายบริษัทมาดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการฝ่ายวางแผนและพัฒนาธุรกิจ บริษัท ภัทรประกันภัย จำกัด (มหาชน) (2536-2538) เป็นผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ ปี 2541 เป็นกรรมการผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ ปี 2542-2543 เป็นกรรมการรองกรรมการผู้จัดการ และ ปี 2544 เป็นกรรมการผู้จัดการ ในปี 2551 บริษัท ภัทรประกันภัย จำกัด (มหาชน) ควบรวมกับ บริษัท เมืองไทยประกันภัย จำกัด จึงดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการ บริษัท เมืองไทยประกันภัย จำกัด (มหาชน) จนถึงปัจจุบัน

ผลงาน

กฤตยา ได้รับเลือกเป็น 1 ใน 7 ผู้บริหารระดับสูง ให้เป็นพรีเซนเตอร์ในแคมเปญ ‘Canon, It Works! Say it forward’ ของบริษัท แคนนอน มาร์เก็ตติ้ง (ไทยแลนด์) จำกัด จากที่เป็นนักบริหารหญิงที่ให้ความสำคัญด้านการพัฒนาระบบงาน เพื่อให้มีประสิทธิภาพ ถูกต้อง รวดเร็ว และให้ความสำคัญด้านบุคลากร ส่งเสริมให้มีจริยธรรม และมีความสุขในการทำงาน

เสียชีวิต

25 กรกฎาคม 2557 เวลา 20.00น. นางกฤตยา ล่ำซำ ถูกสามียิงเสียชีวิตภายในคอนโดของตัวเอง ก่อนที่นายเรโต้ กาสเทลลาซซี่ จะยิงตัวตายตาม
อำเภอชะอวด

ประวัติ

ชะอวด เป็นตำบลหนึ่งที่ชื่อของตำบล เหมือนกับชื่อของอำเภอ มีความเป็นมา 2 ประการ คือ มาจากคำว่า "เชือกอวด" หรือ "ย่านอวด" และมาจากคำว่า " เจ็กฮวด" หรือ "เจ้าฮวด" พื้นที่บริเวณนี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าไม้ หลากหลายพันธุ์ ตามลักษณะของพื้นที่ทางภาคใต้ จะมีฝนตกชุกตลอดทั้งปี ก่อนที่ป่าไม้เหล่านั้นจะถูกแผ้วถางทำลาย ในพื้นที่ป่าถิ่นแถบนี้จะมีเถาวัลย์หลากหลายชนิด เถาวัลย์ชนิดหนึ่งมีขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก มีความเหนียวแน่นทนทาน ชาวบ้านนิยม นำมาใช้ผูกมัดสิ่งของ เรียกกันว่า "เชือกอวด" หรือ "ย่านอวด" หรือ "ต้นอวด" การตัดย่านอวดนั้น ค่อนข้างลำบาก เพราะต้องดึง ออกจากการเกี่ยวพันกับต้นไม้อื่น คนตัดจึงต้องออกแรงดึงซึ่งภาษาใต้ หรือภาษาไทยถิ่นใต้ เรียก "การดึง" ว่า "ชะ" ดังนั้นโดยรวมความหมายคำว่า "ชะอวด" ก็คือ การดึงย่านอวดให้หลุดออกมาจากต้น กิ่ง ก้าน ของต้นไม้อื่นที่ย่านอวดเกี่ยวพันอยู่ และหากมีรังมดแดง อยู่ข้างบน คนที่ ชะ หรือ ดึง ย่านอวด ต้องต่อสู้กับมดแดงอีกทางหนึ่งด้วย ท้องถิ่นชะอวด เป็นบริเวณที่มีย่านอวดมากเป็นพิเศษ และ ชาวบ้านก็จะไปตัดมาใช้สอยอยู่เป็นประจำ ชาวบ้านจึงเรียกชื่อท้องถิ่นของตนเองว่า "ชะอวด"
( ข้อมูล จาก อบต. ชะอวด)
สุชาติ พรหมรุ่งโรจน์

ประวัติ

สุชาติ พรหมรุ่งโรจน์เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2502 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากวิทยาลัยเพาะช่าง โดยระหว่างที่กำลังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยเพาะช่างนั้น เขาได้ทำงานหารายได้ระหว่างเรียนโดยการเป็นนักข่าวและฝ่ายศิลป์ในกับนิตยสาร "แหล่งรถ" ต่อมาในปี พ.ศ. 2527 จึงได้ย้ายมาทำงานให้กับสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น โดยเป็นฝ่ายศิลป์ให้กับนิตยสาร "วัยกรี๊ด" และเริ่มเขียนการ์ตูนแก๊ก 3 ช่องจบให้ขายหัวเราะและมหาสนุก
ในปี พ.ศ. 2531 สุชาติได้ย้ายไปทำงานให้กับสำนักพิมพ์บางกอก เพื่อออกนิตยสารการ์ตูนชื่อ "บางกอกฮาฮา" (ทำแจกคู่กับ "นิตยสารบางกอก") แต่ออกได้เพียง 5 ฉบับ หนังสือ "บางกอกฮาฮา" ก็ปิดตัวลงในปี พ.ศ. 2534 สุชาติจึงกลับมาเขียนการ์ตูนที่บรรลือสาส์นอีกครั้ง โดยในระยะนี้สุชาติได้เขียนการ์ตูนเรื่องสั้นที่โด่งดังหลายชุด เช่น จอมยุทธ์นินจา พะโล้สตอรี่ ย้อนศร กระบี่หยามยุทธภพ และบ้านนี้ 4 โชะ ซึ่งเรื่องหลังนี้ บริษัททีวีธันเดอร์ได้ซื้อลิขสิทธิ์ไปทำเป็นละครโทรทัศน์ในชื่อเดียวกัน ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2537
สุชาติได้เดินทางไปประเทศออสเตรเลียในปี พ.ศ. 2537 เพื่อร่วมงานกับหนังสือการ์ตูน MAD ของประเทศดังกล่าว เมื่อร่วมทำงานกับ MAD ได้ 3 ฉบับ สุชาติจึงออกจาก MAD และเปิดแกลลอรี่ขายรูปอยู่ระยะหนึ่งจึงเดินทางกลับประเทศไทย และกลับมาร่วมงานกับบรรลือสาส์นอีกครั้งจนถึงบั้นปลายของชีวิต
จากนั้นในปี พ.ศ. 2552 สุชาติได้นำการ์ตูนสามก๊กแปลเป็นภาษาเกาหลี และจัดเป็นหนังสือขายดีในเกาหลีใต้
สุชาติได้เสียชีวิตลงอย่างสงบเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ที่อายุ 57 ปี ด้วยโรคเบาหวานและปอดติดเชื้อแทรกซ้อน
Boyfriend แฟนผมเป็นผู้ชาย

เรื่องย่อ

"เต้ย"(แสดงโดย: โบอิ้ง-สิปปวิศว์ เดชะพหุล) เด็กหนุ่มจากเชียงใหม่ ย้ายมาเรียนที่กรุงเทพฯตามลำพัง เขาได้รู้จักกับเด็กหนุ่มเกเรชื่อ "เอก"(แสดงโดย: แม็ค-ณัชพล กวยเงิน) ซึ่งเข้ามาตีสนิทกับเขาด้วยวัตถุประสงค์บางอย่าง จนวันเวลาผ่านไป ได้มีเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นกับทั้งสองมากมาย ทำให้ทั้งคู่รู้สึกผูกพันกัน จนกลายเป็นความรัก? แต่ทว่า ความรักของทั้งสองได้ถูกจับตามองโดยเหล่าเพื่อนๆในโรงเรียนทั้งคู่ต่างถูกเพื่อนล้อเลียน กลั่นแกล้ง และเกลียดชัง เต้ยกับเอกจะ ตัดสินใจทำอย่างไรต่อไปกับชีวิต
อาคารพระบรมราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

อาคารพระบรมราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ อาคารสถาปัตยกรรมทรงไทยที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองรากุนดา ประเทศสวีเดน สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์เฉลิมฉลองการเสด็จประพาสรากุนดาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ครั้นเสด็จไปเจริญสัมพันธไมตรีกับประเทศสวีเดน เมื่อปี พ.ศ. 2440
การก่อสร้างตัวอาคารนั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540 ด้วยงบประมาณ 14 ล้านบาท และส่งมอบให้แก่ทางเทศบาลเขตรากุนดาเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ปีถัดมา ตัวอาคารนั้นยาว และกว้าง 10 เมตร สูง 28 เมตร มีเสาทั้งหมด 24 เสา และมีประตูอยู่ 4 ประตู
คาร์ล ฟรีดริช เฮ็งเคิล

คาร์ล ฟรีดริช เฮ็งเคิล (เยอรมัน: Karl Friedrich Henckell; 17 เมษายน ค.ศ. 1864, ฮันโนเฟอร์ – 30 กรกฎาคม 1929) เป็นนักประพันธ์และกวีชาวเยอรมัน
นครวีรชน

นครวีรชน (รัสเซีย: город-герой, gorod-geroy, ยูเครน: місто-герой, misto-heroy, เบลารุส: горад-герой, horad-heroy) เป็นชื่อเมืองเกียรติยศของสหภาพโซเวียตโดยมอบให้กับ 12 เมืองที่เข้าร่วมในแนวรบด้านตะวันออกร่วมไปถึงป้อมเบรสต์ที่ได้รับเกรียติป้อมวีรชน
สำหรับนครวีรชนจะได้รับดาวทองและเครื่องอิสริยาภรณ์เลนินและใบประกาศจากสถาประธานสภาเปรซีเดียมแห่งสภาโซเวียตสูงสุด เมืองที่ได้จะสร้างอนุสาวรีย์เพื่อเป็นเกียรติ