google/wiki40b huggingface dataset:
ปฏิทินหมินกั๋ว

ประวัติ

ปฏิทินหมินกั๋ว หรือ ปฏิทินสาธารณรัฐจีน (民國紀元) เป็นปฏิทินนับศักราชซึ่งเริ่มนับ ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) ซึ่งเป็นปีที่มีการสถาปนาสาธารณรัฐจีน (中華民國 Republic of China) เป็นปีแรก แทนที่การนับปีตามปฏิทินจันทรคติอย่างโบราณ 
ซึ่งปีสุดท้ายตามปฏิทินจันทรคติแบบปฏิทินจีนคือปีซินไฮ่ (辛亥) ตรงกับ ค.ศ. 1911 (พ.ศ. 2454) เป็นปีที่ ดร.ซุน ยัตเซ็นทำการปฏิวัติล้มล้างระบอบจักรพรรดิราชวงศ์ชิงและสถาปนาระบอบสาธารณรัฐขึ้น 
.
ซุนยัตเซ็นได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐจีน ในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1911 และได้ประกาศให้วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 เป็นวันแรกในปีที่ 1 ของสาธารณรัฐ และเป็นวันแรกของปฏิทินหมินกั๋ว
ปฏิทินหมินกั๋วใช้บนจีนแผ่นดินใหญ่เรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 1949 (พ.ศ. 2492) รัฐบาลคณะชาติหรือพรรคก๊กมินตั๋งของเจียงไคเช็คได้พ่ายแพ้ต่อพรรคคอมมิวนิสต์ของเหมาเจ๋อตงในสงครามกลางเมืองจีนเหมาเจ๋อตงได้สถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน (中華人民共和國 People's Republic of China) ขึ้นบนจีนแผ่นดินใหญ่ จึงเลิกใช้ปฏิทินหมินกั๋วบนจีนแผ่นดินใหญ่
ส่วนเจียงไคเช็คและรัฐบาลก๊กมินตั๋งต้องอพยพหนีจากแผ่นดินใหญ่ไปตั้งสาธารณรัฐจีนขึ้นที่เกาะไต้หวันแทน ทำให้ปฏิทินหมินกั๋วยังคงใช้งานที่ไต้หวันมาจนปัจจุบัน

จีนแผ่นดินใหญ่

สาธารณรัฐจีนสมัยที่ปกครองแผ่นดินใหญ่ ในช่วง 1 มกราคม ค.ศ. 1912 ถึง 30 กันยายน ค.ศ. 1949 
ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐประชาชนจีน ได้ถูกสถาปนาโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่ยึดพื้นที่ได้ส่วนใหญ่เข้าปกครองแผ่นดินใหญ่แทน และได้ยกเลิกการใช้ปีศักราชปฏิทินหมินกั๋วในอาณาเขตปกครองที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตามงานวิชาการยังสามารถใช้ในสาธารณรัฐประชาชนจีนจนถึง ปีหมินกั๋ว 1949 30 กันยายน เนื่องจากสาธารณรัฐประชาชนจีนเชื่ออย่างเป็นทางการว่าสาธารณรัฐจีนได้รับการก่อตั้งในวันที่ 10 ตุลา เป็นสัญลักษณ์ของพรรคก๊กมินตั๋ง และสนับสนุนให้ใช้วันที่ 1 ตุลาคม ที่เป็นวันสถาปนาสาธารณรัฐประขาชนจีนแทน แต่ในมณฑล เสฉวน, ซีชาง, ยูนนาน, กุ้ยโจว, หูเป่ย์, หูหนาน, กวางสี, กวางตุ้ง, ไหหลำ, เจ้อเจียง, ฝูเจี้ยนและพื้นที่อื่น ๆ ยังคงถูกควบคุมโดยสาธารณรัฐจีน ดังนั้นการใช้ปฏิทินหมินกั๋วยังคงใช้อยู่ในพื้นที่เหล่านี้
จนกระทั่งวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1950 กองทัพปลดปล่อยประชาชนได้ยึดครองซีชางและมณฑลอื่นๆของสาธารณรัฐจีนในปีเดียวกัน 1 พฤษภาคม พรรคคอมมิวนิสต์จีนยึดเกาะไหหลำได้สำเร็จ ปี ค.ศ. 1951 ทิเบตถูกยึดครอง สาธารณรัฐจีนเสียพื้นที่ในแผ่นดินใหญ่ทั้งหมด

สิงค์โปร์

หลังการสถาปนาสาธารณรัฐจีนในปี ค.ศ. 1912, ปีกำกับหนังสือพิมพ์จีนของชาวจีนโพ้นทะเลในสิงค์โปร์ได้ยึดปีในปฏิทินหมินกั๋วเป็นหลัก ในปัจจุบันยึดตามปีในปฏิทินเกรกอเรียน
เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด

ประวัติ

เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฏีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 มีพื้นที่เขตเทศบาล 4.5 ตารางกิโลเมตร โดยมีสำนักงานเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวยกพื้นสูงตั้งอยู่บนศาลาจตุรมุขในเกาะกลางบึงพลาญชัย ต่อมาปี พ.ศ. 2499 ได้ก่อสร้างสำนักงานแห่งใหม่ เป็นอาคารคอนกรีตสองชั้นตามแบบแปลนการก่อสร้างสำนักงานเทศบาลทั่วประเทศ ตั้งอยู่ที่ถนนเทวาภิบาล บนเนื้อที่ 4 ไร่เศษ ต่อมาเมื่อบ้านเมืองเจริญขึ้นและชุมชนหนาแน่นมากขึ้น จึงได้ทำการขยายเขตเทศบาลออกไปเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2509 ทำให้มีพื้นที่ 11.63 ตารางกิโลเมตร (พระราชกฤษฎีกาการจัดตั้งเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ปรากฏในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 23 ตอนที่ 21 วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2509) และเพื่อพัฒนาและรองรับการบริหารและบริการประชาชนให้มีความสะดวก รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดได้ก่อสร้างอาคารสำนักงานเพิ่มเติมอีก 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีต 3 ชั้น ต่อมาเชื่อมด้านหลังของอาคารหลังเดิม ในปี พ.ศ. 2542 และในปี พ.ศ. 2553 ได้ก่อสร้างอารคารศูนย์บริการร่วมเบ็ดเสร็จ เปิดใช้บริการเกี่ยวกับการให้บริการประชาชน โดยเปิดบริการเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 (ข้อมูลจากเอกสาร: แผนพัฒนาสามปี เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด พ.ศ. 2557-2559)
สมดุลแบบแนช

สมดุลแบบแนช (อังกฤษ: Nash equilibrium) เป็นแนวคิดในวิชาทฤษฎีเกมที่อธิบายสถานการณ์ที่ผู้เล่นแต่ละคนเลือกทางเลือกที่ดีสุดสำหรับตัวเองเมื่อพิจารณาถึงทางเลือกของผู้เล่นอื่นในจุดสมดุลนั้น ผู้เล่นแต่ละคนจึงไม่สามารถได้ประโยชน์มากขึ้นด้วยการเปลี่ยนทางเลือกของตัวเองแต่เพียงฝ่ายเดียวได้ในจุดสมดุล สมดุลแบบแนชเรียกตามชื่อของจอห์น แนช นักคณิตศาสตร์ซึ่งเป็นผู้นิยามสมดุลในลักษณะนี้

ประวัติ

ชื่อแนวคิดสมดุลแบบแนชมีที่มาจากจอห์น แนช ผู้ที่นิยามแนวคิดสมดุลในรูปแบบที่ใช้กันในปัจจุบันเมื่อปี 1950 แต่การใช้แนวคิดที่มีลักษณะของสมดุลแบบแนชนั้นย้อนไปได้ถึงงานเขียนของอ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน ที่ตีพิมพ์ในปี 1838
ในหนังสือ Recherches sur les principes mathématiques de la théorie des richesses (ฝรั่งเศส: งานวิจัยว่าด้วยหลักคณิตศาสตร์ของทรัพยศาสตร์) กูร์โนได้เขียนถึงวิเคราะห์การแข่งขันระหว่างผู้ผลิตสินค้าในตลาดผู้ขายน้อยราย (เรียกภายหลังว่าเป็นแบบจำลองการแข่งขันแบบกูร์โน) ในแบบจำลองนี้ กำไรของผู้ผลิตสินค้าแต่ละราย ไม่เพียงขึ้นอยู่กับปริมาณการผลิตของตัวเอง แต่ขึ้นอยู่กับการผลิตของคู่แข่งด้วย ผลลัพธ์ของแบบจำลองของกูร์โนเป็นจุดสมดุลแบบแนชรูปแบบหนึ่ง แต่กูร์โนไม่ได้ขยายความให้แนวคิดมีนัยทั่วไปกับสถานการณ์อื่นๆ
แนวคิดทฤษฎีเกมในแบบที่ใช้กันในปัจจุบัน มีรากฐานจากงานของจอห์น ฟอน นอยมันน์และออสการ์ มอร์เกินสเติร์น ในหนังสือ The Theory of Games and Economic Behavior (อังกฤษ: ทฤษฎีว่าด้วยเกมและพฤติกรรมทางเศรษฐกิจ) ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1944 ได้นิยามเกมและแนวคิดกลยุทธ์แบบผสม ซึ่งเป็นหมายถึงการที่ผู้เล่นในเกมเลือกแจกแจงความน่าจะเป็นที่จะใช้ทางเลือกแต่ละทางที่ตนเองมี หนังสือยกตัวอย่างแนวคิดกลยุทธ์แบบผสมในเกมเป่ายิ้งฉุบว่า "สามัญสำนึกจะบอกได้ว่าวิธีที่ดีที่จะเล่นเกมนี้คือการเลือกทางเลือกทั้งสามทางด้วยความน่าจะเป็นแต่ละทางเท่ากับ 1/3" ฟอนนอยมันน์กับมอร์เกินสเติร์นได้เสนอแนวคิดคำตอบของเกมที่มีกลยุทธ์แต่ผสม แต่แนวคิดนี้ใช้ได้เฉพาะกับเกมผลรวมเป็นศูนย์
ในปี 1950 จอห์น แนชได้นิยามกลยุทธ์แบบผสมสำหรับเกมใดๆ ที่ผู้เล่นมีทางเลือกจำกัด และพิสูจน์ว่าสมดุลชนิดนี้มีอยู่ในเกมลักษณะดังกล่าวใดๆ ที่ผู้เล่นสามารถใช้กลยุทธ์แบบผสม บทพิสูจน์ในตอนแรกของแนชใช้ทฤษฎีบทจุดตรึงของคาคูทานิ ถัดมาในปี 1951 แนชได้ตีพิมพ์บทความวิชาการอีกบทความหนึ่งซึ่งใช้ทฤษฎีบทจุดตรึงของเบราเวอร์ในการพิสูจน์แทน

การมีอยู่ของสมดุลแบบแนช

แนชพิสูจน์ว่า ถ้าหากเกมมีจำนวนผู้เล่นจำกัด และผู้เล่นแต่ละคนมีเซตกลยุทธ์ที่จำกัด และเราพิจารณากลยุทธ์แบบผสม เกมนั้นจะมีสมดุลแบบแนชในกลยุทธ์แบบผสมอย่างน้อยหนึ่งจุดเสมอ แต่หากเราไม่อนุญาตให้มีการผสมกลยุทธ์แล้ว (นั่นคือ มีเพียงเซตกลยุทธ์ที่เป็นเซตจำกัด) เกมนั้นอาจไม่มีสมดุลแบบแนชก็ได้ ในกรณีนี้ เรียกว่าเกมนั้นไม่มีกลยุทธ์แบบแท้
วิธีพิสูจน์ด้วยทฤษฎีบทจุดตรึงที่แนชใช้นั้น สามารถใช้พิสูจน์ทฤษฎีบทที่มีนัยทั่วไปกว่านั้นได้ กล่าวคือ ถ้าหากว่าเกมนั้นมีเซตกลยุทธ์เป็นเซตย่อยของปริภูมิแบบยุคลิดที่กระชับ คอนเวกซ์ และไม่เป็นเซตว่าง และฟังก์ชันอรรถประโยชน์ของผู้เล่นแต่ละคนเป็นฟังก์ชันต่อเนื่องในเซตโพรไฟล์กลยุทธ์ และกึ่งเว้าต่อกลยุทธ์ของตัวเอง เกมนั้นก็จะมีจุดสมดุลแบบแนชอย่างน้อยหนึ่งจุด เกมที่มีกลยุทธ์แบบผสมถือเป็นกรณีเฉพาะอันหนึ่งของเกมในนัยทั่วไปนี้
ค่าง

ลักษณะ

ค่างมีลักษณะที่แตกต่างไปจากลิงในวงศ์อื่น ๆ คือ มีรูปร่างที่เพรียวบางกว่า ขาทั้ง 4 ข้างเรียวยาวกว่า แต่มีนิ้วโป้งสั้นกว่า มีหางที่ยาวกว่า รวมถึงขนที่ยาวกว่าด้วย  นอกจากนั้นแล้ว ระบบย่อยอาหารของค่างนั้นจะไม่เหมือนกับลิง กล่าวคือ กระเพาะของค่างจะสามารถย่อยอาหารได้ดีเพียงแค่พืชเท่านั้น ไม่เหมือนกับของลิงซึ่งสามารถย่อยอาหารจำพวกเนื้อสัตว์ได้ด้วย ดังนั้นค่างจึงกินอาหารจำพวกพืชเป็นหลัก โดยได้แก่ ใบไม้, ยอดต้นไม้ หรือผลไม้ และอาจจะกินแมลงเป็นเพียงอาหารเสริมเท่านั้น

การจำแนกและการกระจายพันธุ์

ค่างมีทั้งหมด 58 ชนิด ใน 10 สกุล พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภูมิภาคเอเชียใต้, ตอนใต้ของจีน และเอเชียอาคเนย์ และพบในทวีปแอฟริกา 3 สกุล คือ สกุล Colobus, Piliocolobus, และ Procolobus  โดยค่างที่อยู่ในสกุล Trachypithecus ลูกที่เกิดใหม่จะมีขนสีเหลืองทองทั้งตัว ไม่ว่าจะเป็นชนิดไหน และจะเปลี่ยนสีขนคล้ายกับตัวเต็มวัยเมื่ออายุได้ 6 เดือน ส่วนในสกุล Presbytis ลูกที่เกิดใหม่จะมีสีออกขาวและมีสีดำพาดที่หลัง
ค่างมีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง อาศัยและหากินอยู่ตามต้นไม้หรือหน้าผาสูง มักหากินในเวลากลางวันจนถึงช่วงบ่ายแก่ ๆ นานครั้งจึงจะค่อยลงมายังพื้นดิน
ค่างที่ได้ชื่อว่าเป็นค่างที่สวยที่สุดในโลก คือ ค่างห้าสี (Pygathrix nemaeus)   ซึ่งเป็นค่างในสกุล Pygathrix พบได้เฉพาะพรมแดนระหว่างลาวและเวียดนามเท่านั้น นอกจากนี้แล้วยังมีค่างชนิดใกล้เคียงกันอีก 2 ชนิด คือ ค่างสี่สี (P. cinerea) และ ค่างสามสี (P. nigripes) ซึ่งมีความแตกต่างกันของสีขนบริเวณหน้าแข้งและขาหน้า
สำหรับในประเทศไทยพบค่างทั้งหมด 4 ชนิด ใน 2 สกุล ได้แก่ ค่างแว่นถิ่นเหนือ (Trachypithecus phayrei), ค่างแว่นถิ่นใต้ (T. obscura), ค่างเทาหรือค่างหงอก (T. cristata) และค่างดำมลายูหรือค่างดำสุมาตรา (Presbytis melalophos)

สถานะและความเชื่อ

สถานะของค่างในธรรมชาติ ปัจจุบันนับว่าเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตแล้วในหลายชนิด เช่น ค่างกระหม่อมขาว (Trachypithecus poliocephalus) ซึ่งพบเป็นกลุ่มของของค่างหัวมงกุฎ (T. francoisi) ซึ่งพบได้เพียงบนเขาหินปูนบนเกาะก๊าทบ่า ซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ อยู่ในอ่าวตังเกี๋ยเท่านั้น จำนวนประชากรที่สำรวจล่าสุดพบเหลือเพียงแค่ 59 ตัวเท่านั้น และจัดเป็น 1 ใน 10 ชนิดของสัตว์ป่าที่ใกล้สูญพันธุ์แล้วอย่างที่สุดของโลก มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่ยังมีจำนวนประชากรเหลือมากอยู่ เช่น ค่างแว่นถิ่นใต้ เป็นต้น
ค่าง ในความเชื่อของคนไทย เชื่อว่า เลือดและอวัยวะหลายส่วนของค่างเป็นยาบำรุงกำลังชั้นดี โดยจะใช้ละลายดื่มกับสุรา  และคนจีนก็มีความเชื่อว่า นิ่วของค่างสามารถปรุงเป็นยาได้ ซึ่งไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด นอกจากนี้แล้วยังเชื่อด้วยว่า ผีกองกอย ซึ่งเป็นผีป่าที่เชื่อกันว่า จะดูดเลือดจากหัวแม่เท้าของผู้ที่สัญจรในป่าในเวลานอนหลับ มีรูปร่างคล้ายลิง ก็คือ ค่างที่แก่และไม่สามารถขึ้นต้นไม้ได้นั่นเอง ซึ่งค่างเหล่านี้มักมีร่างกายที่อ้วนแผละและมีเขี้ยวโง้งออกจากปากเห็นได้ชัดเจน ทำให้มีหน้าตาที่น่าเกลียดน่ากลัว
บริษัทโฮลดิ้ง

บริษัทโฮลดิ้ง (Holding company) หมายถึง บริษัทที่มีการประกอบธุรกิจโดยมีรายได้จากการถือหุ้นในบริษัทอื่นเป็นหลัก และไม่มีการประกอบธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญเป็นของตนเอง ซึ่งอาจเป็นการลงทุนในบริษัทในประเทศหรือบริษัทในต่างประเทศ โดยต้องไม่มีลักษณะเป็นการประกอบธุรกิจบริหารจัดการเงินลงทุน (Investment Company)  โดยบริษัทโฮลดิ้งจะถือหุ้นหรือหลักทรัพย์ทั้งหมดหรือมากกว่าร้อยละ 50 ของบริษัทอื่น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการควบคุมยิ่งกว่าเพื่อการลงทุน บริษัทที่จัดตั้งขึ้นเพื่อควบคุมดูแลบริษัทอื่นโดยเฉพาะจัดว่าเป็นบริษัทผู้ถือหุ้นอย่างแท้จริง (Pure Holding Company) ส่วนบริษัทที่ทำธุรกิจของตนเองพร้อมกับดูแลบริษัทอื่นด้วยเรียกว่า บริษัทผู้ถือหุ้นแบบผสม (Mixed Holding Company or Holding-operating Company)
เจล

การใช้งาน

มีสสารหลายชนิดที่ทำให้เกิดเป็นเจลได้ ทั้งในอาหาร สี และ สารเคมีจำพวกกาว
สถานีราชเทวี

ที่ตั้ง

ด้านทิศใต้ของสี่แยกราชเทวี จุดบรรจบถนนพญาไท และถนนเพชรบุรี ใกล้สะพานเฉลิมหล้า 56 (สะพานหัวช้าง) สะพานข้ามคลองบางกะปิ ในพื้นที่แขวงถนนเพชรบุรี เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร

รูปแบบของสถานี

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา
ไทกา

ไทกา (อังกฤษ: taiga; รัสเซีย: тайга́) หรือ ป่าเขตหนาว (boreal forest) หรือป่าหิมะ (snow forest) เป็นชีวนิเวศซึ่งมีลักษณะเป็นป่าสนเขาที่ส่วนใหญ่ประกอบด้วยต้นไพน์ สพรูสและลาตช์
ไทกาเป็นชีวนิเวศบนดินที่ใหญ่ที่สุดในโลก ในทวีปอเมริกา ไทกากินพื้นที่ส่วนใหญ่ของแคนาดาและรัฐอะแลสกาในแผ่นดิน ตลอดจนจุดเหนือสุดของสหรัฐอเมริกาภาคพื้นทวีป (รัฐมินนิโซตาตอนเหนือผ่านคาบสมุทรอัปเปอร์ของรัฐมิชิแกนและอัปสเตดนิวยอร์กถึงรัฐนิวอิงแลนด์ตอนเหนือ) ซึ่งเรียก นอร์ทวูดส์ ในยูเรเซีย ไทกากินพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศสวีเดน ฟินแลนด์ นอร์เวย์ส่วนมาก พื้นที่ราบและชายฝั่งบางส่วนของไอซ์แลนด์ พื้นที่กว้างใหญ่ของประเทศรัสเซียตั้งแต่คารีเลียทางตะวันตกถึงมหาสมุทรแปซิฟิก (ซึ่งรวมไซบีเรียไปมาก) และบางพื้นที่ของประเทศคาซัคสถานตอนเหนือ มองโกเลียตอนเหนือ และประเทศญี่ปุ่นตอนเหนือ (บนเกาะฮกไกโด) ทว่า ไม้ต้นสามสปีชีส์หลัก ระยะเวลาของฤดูเติบโตและอุณหภูมิฤดูร้อนแตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น ไทกาทวีปอเมริกาเหนือส่วนใหญ่เป็นสพรูส ไทกาสแกนดิเนเวียและฟินแลนด์ประกอบด้วยสพรูส ไพน์และเบิร์ชผสมกัน ไทการัสเซียมีสพรูส ไพน์และลาตช์ขึ้นอยู่กับภูมิภาค ขณะที่ไทกาไซบีเรียตะวันออกเป็นป่าลาตช์ขนาดใหญ่.
สิทธิชนพื้นเมือง

อรรถาธิบาย

สิทธิชนพื้นเมืองนั้นนอกจากจะระบุอยู่ในสิทธิมนุษยชนพื้นฐานแล้ว ยังรวมถึงสิทธิในการครอบครองดินแดนดั้งเดิม สิทธิในการรักษาภาษา วัฒนธรรม และศาสนาซึ่งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของอัตลักษณ์ความเป็นชนพื้นเมืองไว้ โดยรัฐจะต้องให้การคุ้มครองหรือให้อิสระสำหรับชนพื้นเมืองในการตัดสินใจเลือกอัตลักษณ์ของตนเองโดยไม่พยายามกลืนกินทางวัฒนธรรมหรือพยายามกำจัดให้หมดไป รวมถึงการป้องกันผลกระทบทางอ้อมอันส่งผลต่อการดำรงชีวิตของชนพื้นเมือง เช่น การพัฒนาอุตสาหกรรมที่ส่งผลต่อสิ่งแวดล้อมในดินแดนของชนพื้นเมือง รวมไปจนถึงวาทกรรมการ “พัฒนา” ในมิติอื่น ๆ ที่หลายครั้งมองผู้คนเป็นอุปสรรคในกระบวนการพัฒนา รวมถึงการพัฒนาที่ทำให้อัตลักษณ์ของชนพื้นเมืองถูกดูดกลืน หรือหลอมรวมกับวัฒนธรรมและความเจริญชุดใหม่ อันเป็นผลจากการพัฒนาโดยคนภายนอก
ปัจจุบันสิทธิชนพื้นเมืองได้รับการรับรองและอาศัยปฏิญญาสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิของชนพื้นเมือง ค.ศ. 2007 เป็นหลัก กฎหมายเกี่ยวกับชนพื้นเมืองของรัฐที่ลงนามรับรองต้องปรับให้สอดคล้องกับบทบัญญัติในปฏิญญา (สหประชาชาติ) แต่ในสภาพความเป็นจริงนั้นชนพื้นเมืองในหลาย ๆ ที่ อาทิ พม่า ก็ยังคงได้รับผลกระทบจากการกดขี่ และใช้ความรุนแรงจากรัฐในการปราบปราม ฉะนั้นปัญหาสำคัญ ณ เวลานี้จึงอยู่ที่การทำให้สิทธิชนพื้นเมืองเหล่านี้ได้รับการรับรองเป็นพลเมืองที่สมบูรณ์ของประเทศ มีสิทธิในการเลือกตั้ง ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย และได้รับการปฏิบัติให้เป็นสากลเฉกเช่นเดียวกันกับสิทธิมนุษยชน

ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย

ประเทศไทยยังไม่มีการรับรองสิทธิของชนพื้นเมืองใด ๆ แม้จะมีชนพื้นเมืองอยู่มากก็ตาม เช่น ชนชาวมอเก็นหรือชาวเล (Morken), ชาวซาไกหรือสินอย (Sakai, Senoi), ชนชาวชอง (Chong), ชนชาวเซมังหรือเงาะป่า (Semang), ชาวลัวะ (Lua), ชาวไทเขิน (Tai Kheun), ชาวมลาบรีหรือผีตองเหลือง (Mlabri), ชาวกะเหรี่ยง, ชาวไทยเบิ้ง, ชาวไทยเชื้อสายมลายู เป็นต้น
ปัญหาชนพื้นเมืองและชนกลุ่มน้อยในประเทศไทยที่ปรากฏชัด เช่น ปัญหาที่เกิดกับกลุ่มม้งและชาวกะเหรี่ยงในภาคเหนือ ซึ่งมีจำนวนหลายแสนคนที่ถูกละเลย และได้รับการปฏิบัติที่เลวร้ายจากเจ้าหน้าที่รัฐทั้งจากส่วนกลาง และเจ้าหน้าที่ปกครองในพื้นที่มาโดยตลอด ทั้งนี้เพราะพวกเขาถูกมองว่ามิใช่ชนพื้นเมืองของไทย หากแต่เป็น “ผู้อพยพ” ที่ลี้ภัยการเมือง หรือ หลบหนีมาจากประเทศเพื่อนบ้านเข้ามาอาศัยอยู่ในบริเวณประเทศไทยเท่านั้น ฉะนั้นชนกลุ่มน้อย (ที่มีมาก) เหล่านี้จึงไม่ได้มีมีสถานะเป็นพลเมืองไทย และเป็นเหตุให้ถูกปฏิบัติด้วยการแบ่งแยกและกีดกัน โดยเฉพาะการได้รับสวัสดิการขั้นพื้นฐานมาโดยตลอด เช่น การให้บุตรหลานได้รับการเล่าเรียนในโรงเรียนปกติเฉกเช่นเดียวกับเด็กคนอื่น ๆ ที่มีสถานะเป็นพลเมืองไทย เป็นต้น
ชนพื้นเมืองในแทบทุกประเทศทั่วโลกมักกลายเป็นชนกลุ่มน้อยในปัจจุบันของประเทศนั้น ความเป็นชนกลุ่มน้อยมักจะทำให้เป็นผู้ด้อยสิทธิ แม้ว่า “สิทธิมนุษยชน” ที่เป็น “สิทธิทางศีลธรรม” (Moral Rights) จะได้รับการรับรองในฐานะที่เป็นสิทธิทางธรรมชาติหรือสิทธิขั้นพื้นฐานของมนุษย์ แต่ “สิทธิทางกฎหมาย” (Legal Rights) อาจไม่ได้รับการคุ้มครองเสมอไป เช่น กำหนดกติกาในทางกฎหมายอันจะทำให้ชนพื้นเมืองเดิมตามตะเข็บชายแดนไม่อาจมีสัญชาติหรือมีภูมิลำเนาในประเทศ หรือไม่มีสิทธิเลือกตั้ง หรือไม่สามารมีตัวแทนในระบบการเมือง ในประเด็นนี้เอง ประเทศไทยควรทบทวนการกำหนดสถานภาพในทางกฎหมายของบุคคล และตรวจสอบว่าได้สร้างอุปสรรคในการให้สัญชาติหรือภูมิลำเนา และสิทธิตามกระบวนการทางการเมืองแก่ชนพื้นเมืองอย่างไม่เป็นธรรมหรือไม่
ผล พระประแดง

ยอดมวยสองแบบ

ผลมีพี่ชายคนหนึ่งชื่อพร ซึ่งรักในการเป็นนักมวยเช่นกัน ทั้งคู่พากันไปฝึกมวยกับครูไสว เปลี่ยนจ้อยแห่งคณะพญาไท ผลขึ้นชกมวยไทยครั้งแรกในแบบคาดเชือกเมื่อ พ.ศ. 2472 ที่เวทีมวยสวนสนุก และชกเรื่อยมาจนได้แชมป์มวยรอบรุ่น "5 สมิง" โดยปราบนักมวยดังในยุคนั้น เช่น จำเนียร ราชวัฏ, ชั้ว แก้วคชสาร, สุวรรณ เวชสิทธิ์ แม้แต่มวยรุ่นน้องอย่าง จำเริญ ทรงกิตรัตน์ก็ไม่กล้าสู้
ต่อมาเมื่อมวยสากลหรือมวยฝรั่งเป็นที่นิยม ผลไปฝึกมวยสากลเพิ่มเติมที่ค่ายของหลวงพิพัฒน์พลกาย เขาชกมวยสากล ปราบทั้งนักมวยชาวไทยและชาวต่างชาติจนหาคู่ชกไม่ได้ โดยที่เขาขึ้นชกตั้งแต่รุ่นแบนตัมเวทจนถึงเวลเตอร์เวท เมื่อหาคู่ชกยาก สมาน ดิลกวิลาศ จึงชวนผลไปชกมวยสากลที่ปีนังและทวิช จาติกวณิชย์ก็ชวนผลไปชกที่สิงคโปร์ด้วย แต่เกิดสงครามเสียก่อน ผลถูกกักตัวอยู่ที่สิงคโปร์ จนญี่ปุ่นยาตราทัพเข้าสิงคโปร์ ผลจึงได้กลับเมืองไทยและหยุดชกมวยไประยะหนึ่ง

รองแชมป์โลกคนแรก

เมื่อสงครามสงบ ผลกลับมาชกมวยอีก ช่วงพ.ศ. 2487 - 2493 เป็นช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุด เมื่อเขาชกชนะคะแนน เดวิด กุยกองยัง (สหรัฐ)ได้เป็นรองแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวทของ"เดอะริง" และ NBA ซึ่งเป็นรองแชมป์โลกคนแรกของไทย แต่ถูกปลดจากอันดับเมื่อชกแพ้คะแนน ลาร์รี่ บาร์ตาน ช่วง พ.ศ. 2494 - 2498 ผลเริ่มโรยรา ชกแพ้หลายครั้งติดต่อกัน ทั้ง อุสมาน ศรแดง, พรหมมินทร์ นวรัตน์, ดำรงค์เดช สมานฉันท์ เขาจึงตัดสินใจแขวนนวมโดยชกทั้งมวยไทยและมวยสากลร่วม 500 ครั้ง โดยไม่เคยแพ้น็อค
นอกจากนี้แล้ว ผล พระประแดง ยังเป็นเทรนเนอร์ให้กับนักมวยรุ่นน้องทั้งแบบมวยไทยและมวยสากล ในขณะที่เจ้าตัวก็ยังชกมวยอยู่ด้วย โดยนักมวยที่ผลเป็นเทรนเนอร์ให้นั้นจะลงท้ายชื่อด้วยคำว่า "ศิษย์ผล" เช่น ชาย ศิษย์ผล เป็นต้น
รถดับเพลิง

รถดับเพลิง (อังกฤษ: Fire engine; ยังเป็นที่รู้จักในบางพื้นที่ว่าเป็น fire truck หรือ fire appliance) เป็นยานพาหนะที่ออกแบบมาสำหรับการดำเนินงานดับเพลิงเป็นหลัก คำว่า "รถดับเพลิง" และ "รถหวอ" มักใช้แทนกันได้ อย่างไรก็ตามในบางแผนกดับเพลิง/บริการดับเพลิงพวกเขาอ้างถึงยานพาหนะประเภทต่าง ๆ และเฉพาะเจาะจง
วัตถุประสงค์หลักของรถดับเพลิงคือการขนส่งนักผจญเพลิงไปยังที่เกิดเหตุ, การจัดหาน้ำสำหรับใช้ในการดับเพลิง และอุปกรณ์อื่น ๆ ที่นักผจญเพลิงต้องการ เครื่องมือพิเศษถูกนำมาใช้เพื่อบรรเทาวัตถอันตราย และการกู้ภัยทางเทคนิค รถดับเพลิงที่ทันสมัยทั่วไปจะพกเครื่องมือสำหรับงานดับเพลิงที่หลากหลาย ด้วยอุปกรณ์ทั่วไปรวมถึงปั๊ม, ถังเก็บน้ำ, สายดับเพลิง, บันไดพื้น, เครื่องมือช่าง, เครื่องช่วยหายใจชนิดถังติดตัว, อุปกรณ์บีแอลเอส (การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน) และชุดปฐมพยาบาล
รถดับเพลิงหลายคันนั้นขึ้นอยู่กับรุ่นรถมาตรฐาน (แม้ว่าบางส่วนอาจได้รับการอัพเกรดเพื่อรองรับความต้องการในการใช้งานของยานพาหนะ) โดยปกติจะติดตั้งการเตือนด้วยเสียงและไฟสัญญาณ รวมถึงอุปกรณ์สื่อสาร เช่น วิทยุสื่อสาร และเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์แบบพกพา

ยานพาหนะดับเพลิงธรรมดา

รถดับเพลิงมาตรฐานเป็นยานพาหนะที่ออกแบบมาเพื่อปฏิบัติการการดับเพลิงเป็นหลัก วัตถุประสงค์หลักของรถคือการขนส่งนักผจญเพลิงไปยังที่เกิดเหตุ, การจัดหาน้ำจำกัดเพื่อต่อสู้กับไฟ และการขนเครื่องมือ, อุปกรณ์ และท่อที่นักดับเพลิงต้องการ เครื่องมือที่ใช้ในรถดับเพลิงจะแตกต่างกันไปอย่างมากตามปัจจัยหลายประการ รวมถึงขนาดของแผนก และภูมิประเทศที่แผนกต้องจัดการ ตัวอย่างเช่น แผนกที่ตั้งอยู่ใกล้แหล่งน้ำขนาดใหญ่หรือแม่น้ำมีแนวโน้มว่าจะมีอุปกรณ์กู้ภัยทางน้ำ เครื่องมือมาตรฐานที่พบในรถดับเพลิงเกือบทั้งหมดประกอบด้วยบันไดปีน, เครื่องมือกู้ภัยไฮดรอลิก (มักจะเรียกว่าขากรรไกรช่วยชีวิต), สปอตไลต์, สายดับเพลิง, ถังดับเพลิง, เครื่องช่วยหายใจชนิดถังติดตัว และกล้องถ่ายภาพความร้อน
รูปแบบที่แน่นอนของสิ่งที่มีต่อรถนั้นขึ้นอยู่กับความต้องการของแผนกดับเพลิง ตัวอย่างเช่น แผนกดับเพลิงที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองจะพกพาอุปกรณ์เพื่อลดวัสดุอันตราย และประสิทธิผลการช่วยชีวิตทางเทคนิค ในขณะที่แผนกดับเพลิงที่ทำงานในส่วนต่อประสานแบบป่าในเมืองจะต้องใช้อุปกรณ์ในการจัดการกับไฟไหม้ป่าโปร่งหรือป่าละเมาะ
รถดับเพลิงบางคันมีเดลลิวจ์กันคงที่ หรือที่เรียกว่ามาสเตอร์สตรีม ซึ่งชี้นำกระแสน้ำที่รุนแรงไปยังที่ใดก็ตามที่ผู้ปฏิบัติงานเล็งไป คุณสมบัติเพิ่มเติมของรถคือสายดับเพลิงที่เชื่อมต่อไว้ล่วงหน้า โดยทั่วไปเรียกว่า การเชื่อมต่อล่วงหน้า การเชื่อมต่อล่วงหน้าจะแนบกับน้ำประปาของเครื่องยนต์ และให้นักผจญเพลิงตั้งการลงมือเชิงรุกอย่างรวดเร็วบนไฟทันทีที่พวกเขามาถึงที่เกิดเหตุ เมื่อน้ำประปาบนรถหมด รถก็สามารถเชื่อมต่อกับแหล่งจ่ายที่ถาวรมากขึ้น เช่น หัวดับเพลิง หรือรถบรรทุกน้ำสนับสนุนการดับเพลิง และยังสามารถใช้แหล่งธรรมชาติ เช่น แม่น้ำ หรืออ่างเก็บน้ำ โดยการดึงน้ำ
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม

ประวัติคณะ

คณะบริหารธุรกิจ มีประวัติและวิวัฒนาการควบคู่กับมหาวิทยาลัยศรีปทุมมาโดยตลอด โดยได้จัดตั้งพร้อมกับการสถาปนา “วิทยาลัยไทยสุริยะ” เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2513 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2515 วิทยาลัยไทยสุริยะ ได้รับพระราชทานนามใหม่จากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเป็น “วิทยาลัยศรีปทุม” พร้อมทั้งทรงพระกรุณาให้ความหมายชื่อวิทยาลัยว่า “วิทยาลัยศรีปทุม” มาจากคำว่า “ศรี” กับ “ปทุม” มีความหมายว่า “เป็นบ่อเกิดแห่งวิชาที่เบิกบานเช่นดอกบัว” และกระทรวงศึกษาธิการได้อนุญาตให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงเป็นชื่อวิทยาลัยศรีปทุม เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2515 ด้วยผลงานของการพัฒนาด้านต่างๆ และปณิธานที่แน่วแน่มั่นคง ทบวงมหาวิทยาลัยได้อนุมัติให้เปลี่ยนประเภทเป็น “มหาวิทยาลัยศรีปทุม” เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2530
คณะบริหารธุรกิจเดิมใช้ชื่อว่า คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ได้รับอนุญาตให้เปิดดำเนินการสอนเป็นครั้งแรกในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส) สาขาวิชาการบัญชี และสาขาวิชาการตลาด เมื่อปี พ.ศ. 2513 ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นคณะบริหารธุรกิจ หลังจากที่ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนเป็นประเภทมหาวิทยาลัยแล้ว 
คณะบริหารธุรกิจได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้เปิดดำเนินการหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร และสาขาวิชาการเงินและการธนาคาร ในปี พ.ศ. 2530 หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการบัญชี สาขาวิชาการตลาด และสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรม ในปีการศึกษา 2531 สาขาวิชาธุรกิจระหว่างประเทศในปีการศึกษา 2532 และสาขาวิชาการบริหารงานบุคคล ในปีการศึกษา 2534 และได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัยให้แก้ไขชื่อหลักสูตรบริหารธุรกิจ และหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (ต่อเนื่อง 2 ปี) สาขาวิชาการบริหาร เป็นสาขาวิชาการจัดการในปี พ.ศ. 2534 และจากสาขาวิชาการบริหารงานบุคคล เป็นสาขาวิชาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ ในปีการศึกษา 2541 
นอกจากนี้เพื่อเป็นการส่งเสริมการขยายโอกาสการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาให้กว้างขวางยิ่งขึ้น มหาวิทยาลัยได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้เปิดดำเนินการสอนหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตในปี การศึกษา 2530 และได้รับการรับรองมาตรฐานการศึกษา ตั้งแต่ปีการศึกษา 2532 รวมทั้งขยายการศึกษาของคณะบริหารธุรกิจไปยังวิทยาเขตชลบุรีในปีการศึกษา 2530 โดยได้รับการรับรองวิทยฐานะเช่นเดียวกับ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตบางเขน
อำเภอผาขาว

ประวัติ

จากหลักฐานเดิมตำบลผาขาวได้ประกาศจัดตั้งเป็นตำบล เมื่อปี พ.ศ. 2481 อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2505 ได้มีประกาศแบ่งท้องที่ตำบลศรีฐาน  ตำบลปวนพุ และตำบลผาขาว ขึ้นเป็นกิ่งอำเภอภูกระดึง มีพื้นที่ประมาณ 1,380 ตร.กม. ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2506 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอภูกระดึงขึ้นเป็นอำเภอภูกระดึง และเมื่อปลายเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2530 พลเอกประจวบ สุนทรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในสมัยนั้น ได้ประกาศแบ่งท้องที่อำเภอภูกระดึง ตั้งเป็นกิ่งอำเภอผาขาว มีเขตการปกครอง  4  ตำบล  คือ  ตำบลผาขาว  ตำบลท่าช้างคล้อง  ตำบลโนนป่าซาง และตำบลโนนปอแดง  ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 25 ธันวาคม 2530 ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2531 และต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ประกาศแบ่งเขตการปกครองตำบลผาขาวเพิ่มอีก 1 ตำบล คือ ตำบลบ้านเพิ่ม

ที่ตั้งที่ว่าการอำเภอผาขาว เดิมใช้ศูนย์สภาตำบลโนนปอแดงเป็นที่ทำการชั่วคราว ต่อมาทางราชการได้จัดสรรงบประมาณสร้างอาคารที่ว่าการอำเภอผาขาวขึ้น บริเวณที่สาธารณะของหมู่บ้านโนนปอแดงและหมู่บ้านท่าสวนยา  มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 95 ไร่ และได้ดำเนินการก่อสร้างเสร็จพร้อมทำพิธีเปิดให้บริการประชาชน ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 โดยนายฉลอง  กัลยาณมิตร  อธิบดีกรมการปกครองและคณะ ให้เกียรติเดินทางมาเป็นประธานในพิธี
นิวพอร์ตเคาน์ตี

นิวพอร์ตเคาน์ตี (อังกฤษ: Newport County) เป็นเคาน์ตี 1 ใน 5 ของโรดไอแลนด์ ในปี พ.ศ. 2553 นิวพอร์ตเคาน์ตีมีประชากร 82,888 คน นิวพอร์ตมีพื้นที่ 812 ตารางกิโลเมตร โดยแบ่งเป็นบนบก 269 ตารางกิโลเมตร และในน้ำ 543 ตารางกิโลเมตร
พระราชินีแห่งชีบา

พระราชินีแห่งชีบา (อาหรับ: ملكة سبأ‎ Malikat Sabaʾ, กีเอซ: ንግሥተ ሳባ Nigista Saba, ฮีบรู: 'מלכת שבא‎ Malkat Shva) เป็นพระราชินีนาถที่ปรากฏในพระคัมภีร์ไบเบิลที่ว่านางได้เสด็จไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ซาโลมอน ซึ่งเรื่องดังกล่าวได้แพร่หลายในหมู่ชาวยิว, อาหรับ และเอธิโอเปีย และกลายเป็นตำนานที่แพร่หลายที่สุดเรื่องหนึ่งของโลกตะวันออก ตามคติชนยิวว่า พระราชินีแห่งชีบาปกครองอียิปต์และเอธิโอเปียสลับกัน บ้างก็ว่าเป็นกษัตริย์บุรุษเพศปกครองอาณาจักรชีบาแถบอาระเบียใต้ (ปัจจุบันคือบริเวณประเทศเยเมน)
ในคติชนเอธิโอเปียว่า พระราชินีแห่งชีบาทรงมีสัมพันธ์สวาทกับกษัตริย์ซาโลมอน ดังปรากฏใน เกแบรแนแกสต์ (กีเอซ: ክብረ ነገሥት, kəbrä nägäst) อันเป็นวรรณกรรมของเอธิโอเปีย กล่าวถึงผลจากความสัมพันธ์ดังกล่าวทำให้นางตั้งพระหน่อประสูติกาลเป็นจักรพรรดิเมเนลิกที่ 1 จักรพรรดิพระองค์แรกแห่งเอธิโอเปีย

ในศิลปะ

เรื่องราวของพระราชินีแห่งชีบาได้รับความนิยมในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ดังปรากฏในงานศิลป์ อาทิ บานประตูของหอศีลจุ่มซันโจวันนี ผลงานของโลเรนโซ กีแบร์ตี, จิตรกรรมฝาผนังที่กัมโปซันโตโมนูเมนตาเล และห้องราฟาเอล ผลงานของเบนอซโซ กอซโซลี และในศตวรรษที่ 17 โกลด ลอแร (Claude Lorrain) ได้เขียนภาพ การเดินทางของพระราชินีแห่งชีบา (The Embarkation of the Queen of Sheba)
นอกจากนี้เรื่องราวของนางยังได้รับการดัดแปลงเป็นวรรณกรรม, ภาพยนตร์ และเพลง เป็นต้น
กุสตาวู ลีมา

ชีวิตในวัยเด็ก

กุสตาวูเป็นลูกชายของอัลซีนูและเซบัสเชียนา ลีมา แม้ว่าเขาจะเกิดในรัฐมีนัสเชไรส์ แต่ก็เติบโตขึ้นมาในเมืองโกยาเนียของรัฐโกยาส ในปี ค.ศ. 1998 ขณะที่เขามีอายุเพียง 9 ปี เขาได้เข้าร่วมเป็นนักร้องในคณะนักร้องประสานเสียงและได้รับความสนใจจากการร้องเพลง "แออูอาโมร์" (É o Amor) ซึ่งประพันธ์โดยเซแซ จี กามาร์กู กับลูเซียนู (Zezé di Camargo & Luciano) กุสตาวูกล่าวว่าความบันดาลใจหลักของเขามาจากศิลปินอย่างฌีนูอีแฌนู (Gino & Geno), ชีเตาซิญญูอีโชโรรอ (Chitãozinho & Xororó), บรูนูอีมาโรนี (Bruno & Marrone) และเซแซ จี กามาร์กู

อาชีพทางดนตรี

ในปี ค.ศ. 2010 เขาทำสัญญากับค่ายซงลีวรี (Som Livre) และวางจำหน่ายอัลบัม "อิงเวงโตร์ดุสอาโมริส" (Inventor dos Amores) ในรูปแบบซีดีและดีวีดีโดยมียอดขาย 15,000 แผ่น เพลงที่มีชื่อเดียวกับชื่ออัลบัมนี้มีวงดูโอฌอร์ฌีอีมาเตวส์ (Jorge & Mateus) มาร่วมร้องด้วย และสามารถขึ้นสูงถึงอันดับที่ 24 ในการจัดอันดับความนิยมของบิลล์บอร์ดบราซิล จากความสำเร็จในจุดเริ่มต้นนี้ เขาได้ปล่อยซิงเกิล "โกร์จีโอรู" (Cor de Ouro) ออกมา ซึ่งก็ขึ้นสูงถึงอันดับที่ 21 ในบราซิล
ในปี ค.ศ. 2011 กุสตาวูวางจำหน่ายซีดีและดีวีดีของอัลบัม "กุสตาวูลีมาอีโวเซ" (Gusttavo Lima e Você) ซึ่งเป็นบันทึกการแสดงสดที่เมืองปาตุสจีมีนัสเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ในช่วงเทศกาลดนตรีเฟนามิลยูซึ่งมีผู้ชมประมาณ 6,000,000 คน อัลบัมนี้ได้รับความนิยมอย่างสูง โดยขึ้นสู่อันดับที่ 7 และได้รับการรับรองแผ่นเสียงทองคำขาว (มียอดจำหน่ายเกินหนึ่งล้านแผ่น)
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่

การทำงาน

เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ประกอบธุรกิจในด้านเครื่องยนต์เครื่องจักร เปิดอู่ซ่อมเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ และเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง "เพชฌฆาตโหดสิงห์ป่าซุง" ของนายสุนทร ชวชาติ โดยเจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ได้รับบทเป็นพระเอก