google/wiki40b huggingface dataset:
ค้างคาวกินกล้วย

เพลงค้างคาวกินกล้วยเป็นเพลงไทยเดิมที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากมาจนถึงปัจจุบัน เป็นเพลงสั้น ๆ ซึ่งนิยมใช้บรรเลงในการแสดงละครประกอบฉากป่าเขาลำเนาไพรหรือการเดินทางของตัวตลก เพลงค้างคาวกินกล้วยเป็นเพลงเร็วอัตราชั้นเดียว ไม่ทราบนามผู้แต่ง เป็นทำนองเก่าที่ใช้ประกอบการแสดงละคร ทำนองจังหวะกระชับ รุกเร้า ชวนให้เกิดอารมณ์คึกคักสนุกสนาน มี 3 ท่อน ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเริ่มนำมาแสดงกันในสมัยใด ปัจจุบันวงดนตรีสากลนิยมนำไปเล่นแต่ก็ยังเป็นทำนองเดิม ทั้งนี้ มีหลายคนที่ตั้งข้อสังเกตว่าทำนองของเพลงนี้น่าจะกำเนิดในสมัยกรุงศรีอยุธยา

โน้ตเพลง

ท่อน 1

     | - ล - ซ | ซ ซ - มํ | - - ซํ มํ | - - รํ มํ | - - ซํ มํ | - - รํ มํ | ซํ มํ รํ ดํ | - รํ - มํ |

     | - ล - ซ | ซ ซ - มํ | - - ซํ มํ | - - รํ มํ | - - ซํ มํ | - - รํ มํ | ซํ มํ รํ ดํ | - รํ - ดํ |
ท่อน 2

     | - - - - | - รํ - รํ | - - มํ รํ | ดํ รํ - - | - มํ - รํ | - ดํ - ท | ล ซ ล ท | - ดํ - รํ |

     | - - - - | - รํ - รํ | - - มํ รํ | ดํ รํ - - | - ดํ รํ มํ | ซํ มํ รํ ดํ | รํ มํ รํ ดํ | - ท - ล |
ท่อน 3

     | - - - - | - ล - ล | ซ ล ดํ ล | ซ ม - ซ| - ม - ล | ซ ม - ซ | ล ซ ม ซ | ล ดํ - ล |

     | - - - - | - ล - ล | ซ ล ดํ ล | ซ ม - ซ | - ม - ล | ซ ม - ซ | - มํ - รํ | ซํ มํ มํ มํ |
เขาคลังนอก

เขาคลังนอก เป็นโบราณสถานที่พึ่งค้นพบล่าสุดในหมู่โบราณสถานของอุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ บูรณะแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2555 ลักษณะของเขาคลังนอกเป็นศาสนสถานขนาดใหญ่ สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี ราวพุทธศตวรรษที่ 13–14 สันนิษฐานว่าเดิมมีลักษณะเป็นมหาสถูป (เจดีย์ขนาดใหญ่ที่สามารถขึ้นไปด้านบนเจดีย์ได้) ปัจจุบันเหลือเพียงฐานขนาดใหญ่ ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ก่อด้วยศิลาแลง สภาพค่อนข้างสมบูรณ์ มีทางขึ้นทั้ง 4 ด้าน สูงประมาณ 5 เมตร ลักษณะที่แปลกตานี้ทำให้นักท่องเที่ยวบางคนขนานนามเป็น "พีระมิดเมืองไทย" ตามลักษณะที่คล้ายมหาพีระมิดแห่งกีซา
ศ.ดร.สันติ เล็กสุขุม อาจารย์คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร สันนิษฐานว่าด้านบนประกอบด้วย "ลานประทักษิณ" สำหรับประกอบพิธีกรรม และเป็นระเบียงที่สามารถเดินวนรอบได้ และมีฐานอิฐรับยอดเจดีย์อีก 1 ชั้น รวมเป็น 3 ชั้น  มีบันไดทางขึ้นสู่ด้านบนทั้ง 4 ทิศ บันไดมีผนังข้างเป็นชั้นรองเครื่องไม้หลังคา ปากทางขึ้นราวบันไดมีฐานของรูปสลักที่น่าจะเป็นรูปสิงห์คู่ ฐานโค้งเป็นบัว ลานประทักษิณชั้นบนสุดของแต่ละทิศมีซุ้มประตูโค้ง ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว และมีเจดีย์ขนาดเล็กประดับตามมุม
กีร์สเติน กนิป

ประวัติ

ในปี ค.ศ. 2010 เธอได้เล่นลีกอาชีพให้กับสโมสรเตเฟเซ อัมสเติลเฟน ในปี ค.ศ. 2013 เธอได้มีส่วนในการพาทีมคว้าแชมป์ลีกสโมสรวอลเลย์บอลภายในประเทศ จึงทำให้เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติเนเธอร์แลนด์ นอกจากนี้เธอยังได้ลงทำการแข่งขันในวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 และวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2013
ในปี ค.ศ. 2014 เธอได้เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์โลกจัดขึ้นในประเทศอิตาลี
จิบเบอเรลลิน

จิบเบอเรลลิน (Gibberellin) เป็นฮอร์โมนพืชที่มีโครงสร้างโมเลกุลขนาดใหญ่ ควบคุมการเจริญเติบโตและมีอิทธิพลต่อกระบวนการทางพัฒนาการรวมทั้งการยืดของข้อ การงอก การพักตัว การออกดอก การแสดงเพศ การชักนำการสร้างเอนไซม์ รวมทั้งการชราของดอกและผล  จิบเบอเรลลินถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2469 โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่น Eiichi Kurosawa ผู้ศึกษาโรคบากาเนะในข้าว เริ่มจากการศึกษาต้นข้าวที่เป็นโรค Bakanae ซึ่งมีลักษณะสูง ผอม เกิดจากเชื้อรา Gibberella fujikuroi  และถูกสกัดออกมาเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 โดยTeijiro Yabuta จากเชื้อรา G. fujikuroi เมื่อสกัดสารที่เชื้อรานี้สร้างขึ้นไปทดสอบกับพืชชนิดอื่น พบว่าทำให้พืชนั้นๆมีอาการอย่างเดียวกันคือต้นผอม สูง จึงตั้งชื่อสารที่พบนี้ว่าจิบเบอเรลลิน สารที่พบชนิดแรกตั้งชื่อว่าจิบเบอเรลลิน  ต่อมามีการพบอนุพันธ์ของกรดจิบเบอเรลลิกจากราอีกหลายชนิด รวมทั้งในพืช  ใน พ.ศ. 2546 พบจิบเบอเรลลินแล้ว 126 ชนิดทั้งที่แยกได้จากพืช รา และแบคทีเรีย

คุณลักษณะทางเคมีและการสังเคราะห์

จิบเบอเรลลินเป็นสารกลุ่มไดเทอร์พีนอยด์ที่สังเคราะห์โดยวิถีเทอร์พีนอยด์ในพลาสติดแล้วจึงเปลี่ยนรูปในเอนโดพลาสมิก เรกติคิวลัมและไซโตซอลจนได้รูปที่ออกฤทธิ์ในสิ่งมีชีวิตได้ จิบเบอเรลลินทั้งหมดมีโครงสร้างหลักเป็น ent-gibberellane ที่สังเคราะห์มาจาก ent-kaurene การสังเคราะห์จิบเบอเรลลินในพืชชั้นสูงเริ่มจากสร้าง Geranylgeranyl diphosphate (GGDP) ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของสารกลุ่มดีเทอร์พีนอยด์โดยทั่วไป จากนั้นจึงเปลี่ยน GGDP ไปเป็น ent-kaurene แล้วจึงเปลี่ยนเป็น GA12 แล้วจึงเปลี่ยนต่อไปเป็นจิบเบอเรลลินตัวอื่นๆ จิบเบอเรลลินเป็นอนุพันธ์ของกรดจิบเบอเรลลิก (Gibberellic acid) จัดเป็นสารกลุ่มไดเทอร์พีนอยด์ (Diterpenoid) ปัจจุบันพบแล้วมากกว่า 80 ชนิด ดังตัวอย่าง
มีจุลินทรีย์หลายชนิดที่สร้างจิบเบอเรลลินได้ เช่น แบคทีเรีย ไซยาโนแบคทีเรีย ยีสต์ สาหร่ายสีเขียว สาหร่ายสีน้ำตาลและสาหร่ายสีแดง รวมทั้งไมคอไรซาในรากกล้วยไม้  ในรา วิถีการผลิตจิบเบอเรลลินคล้ายกับพืชชั้นสูง แม้ว่าเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องจะต่างไป ในรากพืชตระกูลถั่วที่เกิดปม มีสารคล้ายจิบเบอเรลลินมากกว่ารากข้างเคียงที่ไม่เกิดปม Phaseolus lunatus ที่เติมเชื้อ Bradyrhizobium sp. ที่จำเพาะต่อกัน ส่วนปล้องจะยาวกว่าต้นที่ได้รับเชื้อชนิดเดียวกันแต่ไม่จำเพาะ และพบจิบเบอเรลลินหลายตัวในปมที่มีแบคทีเรียที่กระตุ้นการยืดยาวของปล้องได้  
จิบเบอเรลลินสามารถกระตุ้นการเจริญของแบคทีเรีย (เช่น Azotobactor Pseudomonas) ยีสต์ และราได้เช่นกัน จิบเบอเรลลินยังสามารถกระตุ้นการตรึงไนโตรเจนและการเจริญเติบโตของ Anabaena ได้ด้วย
หย่งชุน หมัดสั้นสะท้านบู๊ลิ้ม

เนื้อเรื่อง

หย่งชุน (หยาง จื่อฉยง) เป็นแม่ค้าขายเต้าหู้ที่เคยมีอดีตรักที่ไม่สมหวังกับ เหลียง ปอกเชา (เจิ้น จื่อตัน) พ่อค้าขายเกลือ หย่งชุนอาศัยอยู่ในหมู่บ้านริมเขาไทซาน ต่อมาด้วยความสวย หย่งชุนถูกอันธพาลรังแกและข่มขู่ให้แต่งงานด้วย เธอจึงหนีขึ้นเขาและได้พบกับแม่ชีอู่เหม่ย ผู้ซึ่งสอนกังฟูให้เธอจนช่ำชอง และเป็นที่มาของเพลงมวยหย่งชุน

เบื้องหลัง

Wing Chun เป็นภาพยนตร์ในการกำกับเรื่องที่ 23 ของหยวน หวูปิง ผู้กำกับภาพยนตร์แอ็คชั่นชาวจีนที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่ง เนื้อเรื่องดัดแปลงมาจากตำนานของจอมยุทธหญิงในยุคราชวงศ์ชิงที่ชื่อ เหยียน หย่งชุน หรือ หยิม หวิ่งชุน ผู้ที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นต้นแบบของมวยหย่งชุน
สำหรับเรื่องนี้ถือเป็นภาพยนตร์ตลกด้วย ที่กระทั่งจบก็ไม่มีตัวละครตัวไหนตายเลย
นำแสดงโดย หยาง จื่อฉยง นักแสดงกังฟูหญิงชาวมาเลเซีย ที่นับเป็นการแสดงนำเป็นเรื่องที่ 2 ในภาพยนตร์ของหยวน หวูปิง ต่อจาก Tai Chi Master ภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้านั้นเพียงเรื่องเดียวในปี ค.ศ. 1993
ในเว็บไซต์IMDbได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 7 ดาวจากทั้งหมด 10 คะแนนเต็ม
ในประเทศไทยเมื่อเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ใช้ชื่อภาษาไทยว่า หย่งชุน หมัดสั้นสะท้านบู๊ลิ้ม แต่เมื่อออกเป็นดีวีดีใช้ชื่อว่า พยัคฆ์สาวหมัดหย่งชุน 
ต่อมาในฮ่องกงได้มีการสร้างต่อเป็นซีรีส์ในชื่อเดียวกัน ออกอากาศตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004-2007 ความยาว 40 ตอน นำแสดงโดย หยวนเปียว, เซียะ ถิงฟง และหง จินเป่า (ชื่อภาษาไทยว่า "หย่งชุน พยัคฆ์แค้นเลือดมังกร")
พระนันทะ

ชาติภูมิ

พระนันทเถรศากยะ เป็นพระประยูรญาติของพระพุทธเจ้า โดยท่านเป็นพระภาดาต่างพระราชมารดาของพระพุทธเจ้า พระราชบิดาของท่านคือพระเจ้าสุทโธทนศากยราชาพระมหากษัตริย์แห่งกรุงกบิลพัสดุ์  โดยเป็นพระราชบิดาร่วมพระองค์กับเจ้าชายสิทธัตถะ พระราชมารดาของพระนันทศากยะมีพระนามว่า พระนางมหาปชาบดีโคตมี ผู้เป็นพระมาตุจฉาและทรงเคยเป็นพระอภิบาลของเจ้าชายสิทธัตถะเมื่อยังทรงพระเยาว์

ออกผนวช

เจ้าชายนันทศายะ ออกผนวชในวันที่ทรงจะเข้าอภิเษกสมรสกับนางชนบทกัลยาณี โดยในวันที่มีพิธีอภิเษกนั้นพระประยูรญาติได้นิมนต์พระพุทธเจ้าและพระสงฆ์ไปรับภัตตาหารภายในพระราชฐาน เมื่อพระพุทธเจ้าเสวยภัตตาหารเสร็จได้ทรงอนุโมทนาและเสด็จกลับ โดยมีเจ้าชายนันทะถือบาตรตามส่งเสด็จ แต่พระพุทธเจ้าทรงทราบว่าเจ้าชายนันทะมีบารมีควรแก่อริยผล จึงทรงใช้อุบายไม่รับบาตรคืนจากเจ้าชายนันทะ เจ้าชายนันทะจึงจำต้องถือบาตรตามเสด็จกลับ ทำให้นางชนบทกัลยาณีกังวลและร้องขอวิงวอนให้เจ้าชายนันทะรีบเสด็จกลับเพื่อทำพิธีอภิเษก ทำให้เจ้าชายนันทะถือบาตรตามเสด็จด้วยความกระวลกระวายใจ เมื่อทั้งสองพระองค์เสด็จมาถึงพระคันธกุฎี ภายในนิโครธาราม พระพุทธเจ้าจึงทรงถามเจ้าชายนันทะว่า "นันทะ เธอจะบวชหรือ?" ด้วยเหตุนั้น เจ้าชายนันทะแม้ไม่เต็มใจที่จะผนวชแต่ด้วยความเกรงพระทัยและมีความเคารพในพระพุทธเจ้ามากจึงจำต้องทรงออกผนวชในวันนั้นเอง

บั้นปลายพระชนม์ชีพ

ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานเมื่อใดและที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน
การเผาไหม้

การเผาไหม้ (Combustion) เป็นปฏิกิริยาเคมีระหว่างเชื้อเพลิงและออกซิเจนซึ่งให้พลังงานความร้อนและแสงสว่างออกมา (Exothermic) การเผาไหม้แบ่งออกเป็นสองลักษณะคือ การเผาไหม้แบบมีเปลว (Flammable) และการเผาไหม้แบบไม่มีเปลว (Non-Flammable) การเผาไหม้แบบมีเปลวแบ่งออกเป็นสองลักษณะคือ เปลวไฟแบบแพร่ (Diffusion flame) และเปลวไฟแบบผสมก่อน  (Pre-mixed flame) การเผาไหม้แบบไม่มีเปลวก็แบ่งออกเป็นสองลักษณะคือแบบเผาคุ (Smoldering combustion) และแบบลุกไหม้ได้ด้วยตนเอง (Spontaneous combustion)

เมื่อเกิดการเผาไหม้จะเกิดสารตัวใหม่ขึ้นมามีดังนี้

1.ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
2.นํ้าหรือไอระเหยในอากาศ
3 ควัน
ประทวน รมยานนท์

ประวัติ

ประทวน รมยานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 เป็นบุตรของอะนะ (อดีตผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย ลำดับที่ 14) กับเฟื่อง รมยายนท์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากประเทศฟิลิปปินส์
ประทวน รมยานนท์ เสียชีวิตเมื่อวันที 29 มีนาคม พ.ศ. 2539 สิริอายุรวม 69 ปี

งานการเมือง

ประทวน เคยดำรงตำแหน่ง สมาชิกสภาเทศบาลกรุงเทพ ใน พ.ศ. 2500 และ พ.ศ. 2501 รวมถึง สมาชิกสภาจังหวัดพระนคร ในปี พ.ศ. 2511 กับ พ.ศ. 2514 และ สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัด พรรคชาติไทย ซึ่งเป็น 1 ใน 2 ผู้สมัครของพรรค ที่ได้รับเลือกตั้งในครั้งดังกล่าว (อีกหนึ่งคน คือ พันเอกประกอบ ประยูรโภคราช)
ต่อมา ประทวนลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2538 รวม 3 สมัย 
ประทวน ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม 3 สมัย ได้แก่  พ.ศ. 2519 ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช, พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2533 ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
พรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย

ประวัติ

พรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย จดทะเบียนก่อตั้งพรรคตามพระราชบัญญัติพรรคการเมืองพุทธศักราช 2517 โดยได้ยื่นจดทะเบียนต่อ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองเมื่อปี 2517 มีพันเอก สมคิด ศรีสังคม เป็นหัวหน้าพรรคและนาย บุญสนอง บุณโยทยาน เป็นเลขาธิการพรรคแต่หลังการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2518 นายบุญสนองผู้เป็นเลขาธิการพรรคกลับถูกลอบยิงเสียชีวิต

การเลือกตั้ง 26 มกราคม 2518

ในการเลือกตั้งเป็นการทั่วไปเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2518 พรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทยได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งทั้งหมด 82 คนได้ที่นั่งในสภาทั้งสิ้น 12 ที่นั่ง
เทียนกง-1

การออกแบบและพัฒนา

ตามข้อมูลขององค์การบริหารอวกาศแห่งชาติจีน (CNSA) เทียนกง-1 เป็น "โมดุลห้องปฏิบัติการอวกาศ" หนัก 8.5 เมตริกตัน และสามารถเทียบกับอวกาศยานมีคนบังคับและอัตโนมัติได้ อวกาศยานเสินโจว 8, เสินโจว 9 และเสินโจว 10 คาดว่าจะเทียบกับเทียนกง 1 ระหว่างช่วงที่ยังปฏิบัติการได้อีกสองปีข้างหน้า
เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 จาง เจียนชี (张建启) รองผู้อำนวยการสำนักงานวิศวกรรมอวกาศมีคนบังคับของจีน (CMSEO) ประกาศในระหว่างการให้สัมภาษณ์แก่สถานีโทรทัศน์กลางจีน (CCTV) ว่า เทียนกง-1 จะปล่อยขึ้นสู่อวกาศใน พ.ศ. 2553 หรือ 2554 ภายหลังสำนักข่าวซินหัว แถลงว่า สถานีอวกาศไร้คนบังคับจะถูกปล่อยในปลาย พ.ศ. 2553 และประกาศว่า การปรับปรุงซ่อมแซมอุปกรณ์ภาคพื้นดินกำลังอยู่ในระหว่างดำเนินการ
ใน พ.ศ. 2551 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ CMSEO โพสต์รายละเอียดคร่าว ๆ ของเทียนกง-1 ร่วมกับเทียนกง 2 และเทียนกง 3 ซึ่งเป็นห้องปฏิบัติการอวกาศอีกสองแห่งซึ่งมีแผนจะปล่อยขึ้นสู่อวกาศหลังเทียนกง-1 แบบจำลองของสถานีอวกาศถูกเปิดเผยในรายการโทรทัศน์เฉลิมฉลองตรุษจีน ทาง CCTV เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2552
เทียนกง-1 ประกอบด้วยอุปกรณ์ออกกำลังกายและสถานีนอนสองแห่ง กำแพงภายในโมดุลมีการแตกแต่งสีสองสี สีหนึ่งแทนพื้นดิน และอีกสีหนึ่งแทนท้องฟ้า ซึ่งตั้งใจจะช่วยให้นักบินอวกาศกำหนดทิศทางได้ถูกในสภาวะไร้น้ำหนัก
จนถึงกลาง พ.ศ. 2554 การก่อสร้างโมกุลเทียนกงเสร็จสิ้นแล้ว และกำลังมีการทดสอบคุณสมบัติด้านอิเล็กทรอนิกส์ กลไกและความร้อน นอกจากนี้ยังมีการทดสอบจรวดขนส่งลองมาร์ช 2เอฟ ซึ่งเป็นตัวส่งเทียนกง-1 ขึ้นสู่อวกาศ นักบินอวกาศจีน ซึ่งเป็นหญิงสองคน กำลังอยู่ในระหว่างการฝึกภารกิจมีคนควบคุมไปยังสถานีอวกาศ

การปล่อย

เทียนกง-1 เดิมมีกำหนดปล่อยขึ้นสู่อวกาศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 และถูกส่งไปยังศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉฺวียน เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม และผ่านการทดสอบส่งเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม อย่างไรก็ดี หลังการปล่อยจรวดลองมาร์ช 2ซี ล้มเหลวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 ทำให้การปล่อยสถานีอวกาศดังกล่าวต้องเลื่อนออกไป หลังการสืบสวนสาเหตุความล้มเหลวของการปล่อยครั้งนั้น ได้มีการกำหนดใหม่ให้ปล่อยเทียนกง-1 ในปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 ส่วนหนึ่งเพื่อให้เกิดพร้อมกับวันชาติจีน ซึ่งตรงกับวันที่ 1 ตุลาคม
เมื่อวันที่ 20 กันยายน พาหนะอวกาศถูกนำออกไปประจำฐานปล่อยที่ 1 แห่งจุดปล่อยใต้ที่จิ่วเฉฺวียน ในการเตรียมความพยายามปล่อยอีกครั้ง การปล่อยมีขึ้นเมื่อเวลา 13:16 UTC ของวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2554 ประสบความสำเร็จด้วยดี และนำเทียนกง-1 ขึ้นสู่วงโคจรระดับต่ำของโลก โทรทัศน์จีนแพร่ภาพการปล่อยคลอไปกับเพลงทำนองปลุกใจรักชาติของสหรัฐ America the Beautiful ซึ่งเหตุผลที่เลือกเพลงดังกล่าวนั้นไม่มีคำอธิบายออกมา
แชลวีแดนสุ?

เรื่องย่อ

แชล วี แดนสุ? เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ โชเฮอิ ซุกิยะมะ (โคจิ ยะคุโช) พนักงานบริษัทคนหนึ่งในโตเกียว ระหว่างนั่งรถไฟใต้ดินเดินทางกลับบ้านทุกวัน เขาจะผ่านโรงเรียนสอนเต้นรำ และสะดุดตากับหญิงสาวสวย มาอิ คิชิคะวะ (ทะมิโยะ คุซะคะริ) ครูสอนเต้นบอลรูมแดนซ์ วันหนึ่งเขาจึงตัดสินใจเดินเข้าไปสมัครเรียนเต้นรำที่นั่น เพื่อจะได้มีโอกาสทำความรู้จักกับครูสาวสวย โชเฮอิมีความหลงใหลในการเต้นบอลรูม และมีพฤติกรรมแปลกไป จนมาซาโกะ (ฮิเดโกะ ฮะระ) ภรรยาที่เป็นแม่บ้านอยู่กับบ้าน เกิดสงสัยว่าโชเฮอิจะแอบไปมีความสัมพันธ์กับหญิงอื่นนอกบ้าน จึงจ้างนักสืบเอกชนให้ติดตามพฤติกรรมของสามี
โชเฮอิพบว่า ทุกคนที่ได้เต้นบอลรูมแดนซ์ ต่างพากันหลงใหลในกิจกรรมเต้นรำนี้ แม้แต่บรรดาเพื่อนร่วมชั้น ที่สมัครเรียนเพื่อที่จะได้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับมาอิ รวมทั้ง โทโมอิ อะโอกิ (นาโอโตะ ทะเคะนะกะ) เจ้านายที่แอบปลอมตัวมาเรียน หรือแม้แต่นักสืบเอกชนที่ภรรยาเขาจ้างมา
เมื่อมาซาโกะรู้ความจริงเข้าก็ได้พยายามทำความเข้าใจ และขอร้องให้โชเฮอิสอนเธอเต้นรำ เพื่อให้เธอได้มีส่วนร่วมกับกิจกรรมที่เขาหลงใหล
โรบินฮูด: เดอะเลเจนด์ออฟเชอร์วูด

รางวัล

ได้รับรางวัลการออกแบบเกมยอดเยี่ยมที่สุด และแอนิเมชั่นยอดเยี่ยมที่สุดในงาน 2003 Animago Awards
กองเสือป่า

การรับสมาชิก

เนื่องจากกองเสือป่าดำเนินการในแบบกองอาสาสมัคร การรับสมาชิกของกองเสือป่าจึงถือเอาตามความสมัครใจของบุคคล โดยเปิดรับบุคคลพลเรือนที่ไม่ได้เป็นทหารในทุกระดับชั้น ทั้งพระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ พ่อค้าคหบดี ผู้สมัครเป็นสมาชิกเสือป่าต้องชำระเงินค่าสมาชิกและจัดหาเครื่องแต่งกายตามข้อบังคับของกองเสือป่าด้วยตนเอง เพราะกองเสือป่าไม่ได้รับการอุดหนุนงบประมาณจากทางรัฐบาล 
อนึ่ง สมาชิกเสือป่ามีหน้าที่ต้องมารับการฝึกหัดตามกำหนดเวลา หากเกียจคร้านจะถูกปรับและยังอาจถูกประจานให้ได้รับความอับอายอีกด้วย
อนึ่ง เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนกิจการเสือป่าให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวยังได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งตำแหน่งผู้บังคับการพิเศษประจำกรมกองเสือป่าต่างๆ เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2455 และได้ทรงรับเป็นผู้บังคับการพิเศษเสือป่า กองมณฑลกรุงเทพฯ กองมณฑลกรุงเก่า และกองมณฑลพายัพ กับได้โปรดเกล้าฯ ให้พระบรมวงศ์ผู้ใหญ่ทรงเป็นผู้บังคับการพิเศษกองเสือป่าต่างๆ ทั่วราชอาณาจักร ดังนี้
ผีนับจาน

ผีนับจาน หรือ ซะระยะชิกิ (ญี่ปุ่น: 皿屋敷 Sarayashiki) หรือ โอคิคุ เป็นเรื่องเล่าของวิญญาณที่จะออกมาจากบ่อเก็บน้ำ และเริ่มนับจานตั้งแต่ 1 ใบจนถึง 10 ใบ แล้วจะร้องไห้อย่างหัวใจสลาย

เรื่องเล่าที่ 1

ในสมัยอดีตนั้น มีขุนนางผู้หนึ่งชื่อ "อาโอยามะ ชุเซ็น" อาศัยอยู่ที่บ้านบันโซในเมืองเอะโดะ อยู่มาวันหนึ่ง สาวใช้ชื่อ "โอคิคุ" ได้เผลอทำจานของเจ้านายแตกใบหนึ่ง ซึ่งจานใบนั้นเป็นหนึ่งในชุดจานอันล้ำค่าทั้งสิบใบซึ่งนำเข้ามาจากเมืองนานกิงของจีน มีราคาสูง อาโอยามะ ชุเซ็นกับภรรยาสาวซึ่งทั้งคู่มีนิสัยเหี้ยมโหด พวกเขาได้ร่วมกันโยนโอคิคุที่ร้องขออภัยโทษลงในบ่อน้ำแล้วปล่อยให้ตาย หลังจากนั้นก็ได้แจ้งต่อราชการว่าเธอตายเพราะป่วย 
นับจากนั้นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้นกับครอบครัวอาโอยามะ ในเดือนพฤษภาคมของปีนั้น ภรรยาสาวของขุนนางได้คลอดลูกชาย แต่เด็กกลับไม่มีนิ้วกลางที่มือขวา ซึ่งขาดหายไปหนึ่งนิ้วในบรรดาสิบนิ้ว นอกจากนั้นก็มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นอีกมากมาย ทั้งเรื่องที่บ้านของขุนนางชุเซ็นถูกปกคลุมไปด้วยอากาศเย็นยะเยือก และตอนกลางคืนก็จะมีไฟประหลาดออกมาจากบ่อน้ำที่โอคิคุ ตาย แล้วมีเสียงอันน่าขนลุกของผู้หญิงว่า "หนึ่งใบ... สองใบ... สามใบ... สี่ใบ... ห้าใบ... หกใบ... เจ็ดใบ... แปดใบ... เก้าใบ..." แล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นเป็นแบบนี้ทุกคืนจนคนรับใช้ที่เหลือก็พากันลาออกไปกันหมด ดังนั้นเวลาชุเซ็นจะจ้างคนรับใช้คนใหม่ก็ไม่มีคนมาสมัคร เพราะทุกคนรู้ข่าวลือเรื่องนี้กันหมด 
เมื่อชาวบ้านได้ยินเรื่องนี้ทั้งที่กลัว แต่ก็มีคนใจกล้าลงไปพิสูจน์ พบร่างไร้วิญญาณของเธอจมอยู่ที่ก้นบ่อจริงๆ 
ไม่นานนัก ทางราชการก็รับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแพร่หลายออกไป แล้วความจริงของฆาตรกรรมโหดจึงได้ถูกเผยขึ้นและเมื่อพิสูจน์แล้ว คนผิดก็ต้องถูกลงโทษ ถึงทางราชการจึงได้กำหนดบทลงโทษชุเซ็น นี่คือเรื่องราวที่อยู่ในหนังสือเรื่อง "บันโชซะระยะชิกิ" (บ้านจานของบันโช) ซึ่งมีไฟประหลาดที่นับจำนวนจานซึ่งออกมาจากน้ำนั้น เรียกว่า "ซาราคาโซะเอะ" (ปีศาจนับจาน)

เรื่องเล่าที่ 2

เรื่องเล่าอีกเรื่องที่มีชื่อเสียงของโอคิคุมีที่มาจากเธอเป็นสาวใช้ของอาโอยาม่า ซึ่งอาโอยาม่าเป็นผู้ที่หวังจะโค่นล้มอำนาจของเจ้าเมือง โอคิคุบังเอิญไปได้ยินแผนการเข้า เธอจึงไปเล่าให้คนรักของเธอฟัง ซึ่งคนรักของเธอเป็นทหารเจ้าเมือง แผนการของอาโอยาม่าจึงถูกเปิดโปงและล้มเหลวในที่สุด เมื่ออาโอยาม่ารู้ว่าโอคิคุเป็นคนแอบได้ยินเรื่องแผนการ เป็นต้นเหตุทีทำให้แผนล้มเหลว อาโอยาม่าจึงวางแผนจะสังหารเธอซะ อาโอยาม่าจึงใส่ความโอคิคุว่า เธอขโมยจานที่ล้ำค่าไป 1 ใบซึ่งในชุดจานนั้นจะมี 10 ใบด้วยกัน โอคิคุถูกทรมานจนตาย และถูกทิ้งศพลงบ่อน้ำ
บ่อน้ำของโอคิคุสันนิษฐานว่าอยู่ที่ปราสาทฮิเมจิ แต่ก็มีที่อ้างถึงอีกแห่ง คือ บ่อน้ำของสวนในสถานทูตประเทศแคนาดาที่กรุงโตเกียว ซึ่งเดิมทีเป็นที่ดินของตระกูลอาโอยาม่า
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย

ประวัติ

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1950 จนถึงปี ค.ศ. 1988 เรียบเรียงทำนองโดย บาลายส์ ดวาริโอนาส (Balys Dvarionas) และ โจนาส สเวดาส (Jonas Švedas), ประพันธ์เนื้อร้องโดย อันตานาส เวนโคลวา (Antanas Venclova). ภายหลังการอสัญกรรมของโจเซฟ สตาลิน วาคัส เรมิริส (Vacys Reimeris) ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 (คำว่า "สตาลิน" เปลี่ยนเป็น "พรรคคอมมิวนิสต์") ในปี ค.ศ. 1978 ตามรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2520 ในมาตรา 169. ก่อนการล่มสลายของสหภาพโซเวียต จึงได้มีการประกาศใช้เพลงชาติฉบับที่ใช้อยู่ในปัจจุบันที่มีชื่อว่า ทาอูทิชคา กีเอสมิ (Tautiška giesmė) ภายหลังจากการประกาศเอกราช ได้มีการรับรองเพลงดังกล่าว ให้มีสถานะเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1992.
โอ้เอ๋ว

ประวัติ

โอ้เอ๋ว มีที่มาจากทางปีนัง ประเทศมาเลเซีย คนขายโอ้เอ๋วเจ้าแรกในภูเก็ตชื่อ แปะเอ๊ง เป็นคนจีน ขายอยู่ในตรอกสุ่นอุทิศ หรือตรอกแปะหล่าวหนั่ว(อักษรจีน: 伯老撋,แปะหล่าวหนั่ว) ปัจจุบันแปะเอ๊งเสียชีวิตแล้ว แต่ก็มีคนสืบทอด ต่อมาขายอยู่ที่เดิม 
ในบางที่มีคนกล่าวว่า  ของหวานชนิดนี้ ที่ปีนังเรียกว่า บุนทาวบี้แต่มาขายที่ภูเก็ตไม่มีคนเรียกชื่อนี้ วันหนึ่งมีคนลิ้นไก่สั้นพูดไม่ชัดมากินโอ้เอ๋ว แปะเอ๊งถามว่า “โฮเหลี่ยวโบ๋” (好料無？) หมายความว่า 
"ดีไหม รสชาติดีไหม "คนลิ้นไก่สั้นตอบว่า “โอ๊เอี่ยว” คือ โฮเหลี่ยว ซึ่งหมายถึง ดี โอ๊เอี่ยวที่คนลิ้นไก่สั้นพูดก็เพี้ยนมาเป็น
“โอ้เอ๋ว” และเป็นชื่อเรียกของหวานชนิดนี้ที่ภูเก็ตตลอดมา 
อันที่จริง โอ้เอ๋ว (อักษรจีน: 薁蕘) เป็นชื่อของหวานชนิดหนึ่งในมณฑลฮกเกี้ยนและไต้หวัน เป็นที่นิยมในรับประทานในช่วงฤดูร้อน และเผยแพร่เข้าสู่เอเซ๊ยตะวันออกเฉียงใต้โดยชาวจีนอพยพทำมาทำงานในสมัย เป็นผู้นำพาเผยแพร่รับประทานจนเป็นที่นิยม

ส่วนผสมโอ้เอ๋ว

โอ้เอ๋ว มีลักษณะเป็นวุ้นใส ไม่มีสีนั้นทำมาจากกล้วยน้ำว้าสุก เมล็ดสมุนไพรจีน เรียกว่า เจียะกอ มีฤทธิ์เย็น แก้ร้อนในได้และน้ำด่าง นำกล้วยมาต้มแล้วบดให้เนื้อละเอียด นำเมล็ดสมุนไพรมาต้มกับน้ำด่าง ตั้งทิ้งไว้สักพัก แล้วผสมกับกล้วยน้ำว้าบดตั้งไฟให้เดือดทิ้งไว้แล้วกรองเอากากออก น้ำที่ได้จะค่อยๆแข็งเป็นวุ้น 
โอ้เอ๋ว คนโบราณกินโอ้เอ๋วเปล่าๆ แก้ร้อนใน แต่ปัจจุบันกินกับน้ำแข็งใส ใส่ถั่วแดงต้ม หรือวุ้นดำราดน้ำเชื่อม หรือน้ำแดงและน้ำนมแมว ให้มีกลิ่นหอมหวาน เวลาสั่งเลือกได้ตามชอบ ถ้าสั่งขาวแดง แปลว่า โอวเอ๋วกับถั่วแดง, ขาวดำ แปลว่า โอ้เอ๋วกับวุ้นดำ ถ้าขาวแดงดำ ก็ใส่ทั้งหมดทุกอย่าง
การขนส่งระบบรางในประเทศเวียดนาม

การขนส่งระบบรางในประเทศเวียดนาม ดำเนินการโดยการรถไฟเวียดนาม (เวียดนาม: Đường sắt Việt Nam) เส้นทางหลักคือ ทางรถไฟสายเหนือ-ใต้ วิ่งระหว่างเมืองฮานอยและโฮจิมินห์ซิตี รวมระยะทาง 1,726 กิโลเมตร (1,072 ไมล์) จากโครงข่ายทั้งหมด 2,600 กิโลเมตร (1,600 ไมล์)

สะพาน

มีสะพานทั้งหมด 1,300 แห่ง รวมระยะทางบนสะพานเป็น 28,000 เมตร (92,000 ฟุต) หรือ 63% ของเส้นทางทั้งหมด

อุโมงค์

มีอุโมงค์ทั้งหมด 27 แห่ง รวมระยะทาง 8,335 เมตร (27,350 ฟุต)
สังคมไฮโซ

เรื่องย่อ

จาง ยุน-ฮา (Jang Yoon-ha) เป็นลูกสาวคนเล็กในครอบครัวมหาเศรษฐี แม้ว่าเธอจะมีฐานะร่ำรวย แต่เธอเลือกจะปิดบังตัวตนของตนเอง และทำงานเป็นพนักงานพาร์ทไทม์ในฟู้ดมาร์เก็ต เธอใฝ่ฝันที่จะพบผู้ชายที่รักเธอ โดยไม่สนใจฐานะของเธอ ได้พบกับ ชเว จุน-กิ (Choi Joon Ki) ผู้จัดการของฟู้ดมาร์เก็ต ผู้มีภูมิหลังยากจน และมีความหลังฝังใจ เขามีความมุ่งมั่นที่จะประสบความสำเร็จ เขาจึงมีความคิดว่าการได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ร่ำรวยจะทำให้ชีวิตของเขาดีขึ้น ชเว จุน-กิ เป็นทั้งเพื่อนสนิทและลูกน้องของ ยู ชาง-ซู  (Yoo Chang-soo) ผู้ซึ่งเป็นผู้อำนวยการของฟู้ดมาร์เก็ต และยังเป็นลูกชายคนเล็กของประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ เขาเกิดมาบนกองเงินกองทอง เคยชินกับการได้ทุกสิ่งทุกอย่างมาโดยง่าย จนบางครั้งลืมนึกถึงจิตใจคนรอบข้าง จนกระทั่งเขาได้พบกับ อี จี-อี (Lee Ji-yi) หญิงสาวผู้ร่าเริง มองโลกในแง่ดี และเป็นพนักงานพาร์ทไทม์ในบริษัทของเขาเอง

โปรดักชั่น

ชื่อเรื่องแรกเริ่มของซีรีส์เรื่องนี้ คือ  Chaebol's Daughter (ฮันกึล: 재벌의 딸; อาร์อาร์: Jaebeorui Ttal)  ต่อมาเปลี่ยนเป็น  True Romance  (ฮันกึล: 트루 로맨스; อาร์อาร์: Teuru Romaenseu).  ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็น High Society ในที่สุด  เดิม พัค ซอ-จุน และ มุน กึน-ยอง ได้รับการวางตัวเป็นนักแสดงนำในเรื่องนี้ แต่ได้ปฏิเสธบทในภายหลัง เนื่องจากติดงานอื่นๆ  ยูอี และซองจุน จึงได้รับการเสนอบทแทน 
นักแสดงนำในเรื่องนี้ ไม่ได้เริ่มต้นงานในวงการบันเทิงทางสายนักแสดง กล่าวคือ มาจากสายไอดอล 2 คน คือ ยูอี และ พัค ฮยองชิก และมาจากสายนายแบบ คือ ซอง จุน มีเพียง อิม จี-ยอน เท่านั้น ที่เป็นนักแสดงแต่แรกเริ่ม ทำให้ตอนประกาศรายชื่อนักแสดงนำ มีกระแสความกังวลในเรื่องฝีมือทางการแสดงของนักแสดงนำค่อนข้างมาก ประกอบกับเป็นละครเมโลดราม่า ซึ่งมักจะถูกวิจารณ์มากอยู่แล้ว ซีรีส์เรื่องนี้จึงถูกปรามาสตั้งแต่แรกว่าน่าจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่เมื่อซีรีส์ออกอากาศ กลับได้รับกระแสตอบรับค่อนข้างดี เรตติ้งตีคู่ เฉือนกันกับซีรีส์ฟอร์มใหญ่อย่าง ฮวาจอง ชิงอำนาจชิงบัลลังก์ ที่ฉายชนในช่วงเวลาเดียวกัน 
นักแสดงนำต่างได้รับกระแสชื่นชมในทางที่ดี ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง และได้รับรางวัลทางการแสดงหลายรางวัล  ยู อา-อิน (Yoo Ah-in) นักแสดงชื่อดัง เมื่อครั้งตอบสัมภาษณ์ ในงานแถลงข่าวภาพยนตร์ เรื่อง Veteran ซึ่งถามว่า ยังมีบทบาทแบบไหนอีกไหม ที่เขาสนใจจะเล่นในอนาคต  เขาตอบว่า " เมื่อวานตอนผมเปิดโทรทัศน์  ผมได้ดูละครช่อง SBS เรื่อง สังคมไฮโซ ผมดูอยู่พักนึง และเห็นว่ามันเป็นงานที่น่าสนใจมาก การแสดงของเพื่อนๆรุ่นน้อง (ซอง จุน และ พัค ฮยองชิก) เซอร์ไพร์สผม โดยเฉพาะตัวละคร "ยู ชาง-ซู" เขายอดเยี่ยมมาก ทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่า ทำไมผมไม่ได้รับบทแบบนี้บ้างตอนผมยังเด็กกว่านี้ ผมว่า พัค ฮยองชิก แสดงได้ดีมาก เขาเป็นหนึ่งเดียวกันกับตัวละครนั้นเลยล่ะ
ฟืน

ฟืน (อังกฤษ: firewood) คือท่อนไม้หรือเศษไม้ที่นำมาใช้เผาไหม้เป็นเชื้อเพลิงโดยไม่ผ่านการแปรรูป (ต่างจากเชื้อเพลิงไม้ประเภทอื่นๆ เช่นถ่านไม้) ส่วนใหญ่จะตัดมาจากต้นไม้โดยตรง, ตากให้แห้ง, หรือเก็บรวบรวมจากเศษไม้แห้ง โดยฟืนไม้แห้งจะเผาไหม้ได้ดีกว่าไม้สดชนิดเดียวกัน
ฟืนเป็นหนึ่งในเชื้อเพลิงที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษย์ และถือเป็นเชื้อเพลิงหมุนเวียนชนิดหนึ่ง ซึ่งจะทดแทนได้เองเมื่อต้นไม้เติบโตขึ้นอีกครั้ง แต่มักจะมีปัญหาจากความต้องการที่มีมากกว่าอัตราการทดแทน
ซูเลย์กา ริเบรา เมนโดซา

ซูเลย์กา เฮร์ริส ริเบรา เมนโดซา (สเปน: Zuleyka Jerrís Rivera Mendoza) ชาวปวยร์โตรีโก เกิดวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2530 เธอได้รับตำแหน่ง Miss Salinas Teen 2002, Miss Puerto Rico Teen 2002 (รองอันดับ 1), Miss Salinas 2006, Miss Puerto Rico Universe 2006 และเธอได้เข้าร่วมประกวดและได้ตำแหน่งนางงามจักรวาลในปี พ.ศ. 2549
สมัยระหว่างสงคราม

คำว่า สมัยระหว่างสงคราม (อังกฤษ: interwar period; ละติน: interbellum, inter- "ระหว่าง" + bellum "สงคราม") มักหมายถึง ยุคสมัยระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งยุติลง และสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มต้น คือ เริ่มต้นด้วยการสงบศึกกับเยอรมนีอันยุติสงครามโลกครั้งที่หนึ่งใน ค.ศ. 1918 และการประชุมสันติภาพปารีสใน ค.ศ. 1919 และสิ้นสุดลงด้วยการบุกครองโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939 ซึ่งเป็นการเปิดฉากสงครามโลกครั้งที่สอง
อมฤตสัญจาร

อมฤตสัญจาร (Amrit Sanchar) หรือ ขันธาธีปาหุล (Khande di Pahul) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า พิธีปาหุล (Pahul) คือพิธีกรรมในศาสนาซิกข์ที่เป็นการรับคนเข้าสู่ศาสนาซิกข์ เปรียบได้กับพิธีศีลล้างบาป ในคริสต์นิกายคาทอลิก พิธีอมฤทธิ์สัญชรถือเป็นพิธีเริ่มแรกที่จะได้รับก่อนเข้าสู่การเป็นศาสนิกชนอย่างเต็มตัว เริ่มต้นขึ้นโดยคุรุโควินทสิงห์ เพื่อเป็นพิธีรับคนเข้าเป็นขาลสา ในปี 1699
เมื่อชาวซิกข์ผ่านพิธีอมฤตสัญชรแล้ว จะถูกเรียกว่าเป็น "ขาลสา" และได้รับตำแหน่ง "อมฤตธารี" หรือ "ขาลสา" ตามหลังชื่อ "สิงห์" ในบุรุษ หรือ "Kaur" ในสตรี เป้าหมายของการเป็นขาลสาและการผ่านพิธีอมฤทธิ์สัญชรคือการประพฤติตัวเพื่อวาหิคุรุเป็นหลัก และก่อให้เกิด ขาลสาราช
แยกพรานนก

กายภาพ

เป็นจุดบรรจบของถนนอิสรภาพ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, ถนนพรานนก ขนาด 6 ช่องจราจร (มีเกาะกลาง) และถนนวังหลัง ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง)