google/wiki40b huggingface dataset:
หลิว อีซิน

ประวัติ

หลิว อีซิน เคยร่วมประกวดเวทีนางงาม และติดอันดับในรายการระดับโลกมาแล้วหลายรายการ ใน ค.ศ. 2009 เธอเป็นผู้ชนะการประกวดรายการมิสเอเชีย จากการคัดเลือกสาวงาม 18 คน ซึ่งมีการกล่าวถึงประเด็นของการที่เธอดัดฟันเพื่อเสริมความงาม แต่เธอได้ยืนยันว่าไม่ได้มีการดัดฟัน และเป็นประเด็นที่ได้รับการกล่าวถึงอยู่พอสมควร
จู้อิน

การแปลศัพท์บนจอภาพ

ซอฟต์แวร์แปลศัพท์ภาษาจีนบนจอภาพสามารถนำไปใช้ได้หลายจุดประสงค์ จู้อินก็ถือเป็นแนวทางหนึ่งในการศึกษาเรียนรู้ภาษาจีนกลางสำหรับนักเรียนนักศึกษา อักษรจู้อินมีจำนวนตัวอักษรน้อยกว่า มีกฎการเปลี่ยนรูปอักษรน้อยกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับพินอินที่กำกับคำศัพท์คำเดียวกัน (ข้อเท็จจริงคือระบบจู้อินไม่มีการเปลี่ยนรูปเลย) และอักษรจู้อินบางตัวก็มีลักษณะคล้ายอักษรจีนอยู่แล้ว ทำให้นักเรียนนักศึกษาสามารถเรียนรู้ก้าวหน้าไปอีกขั้น

การนำไปใช้

สัญลักษณ์แทนเสียงเหล่านี้บางครั้งปรากฏเป็นอักษรประกอบคำ (ruby character) ซึ่งพิมพ์ไว้ถัดจากอักษรจีนในตำราเรียนของเด็ก และในหนังสือที่มีอักษรแบบดั้งเดิมซึ่งอักษรนั้นไม่ได้ใช้ในการเขียนปกติทั่วไปในสมัยใหม่ บางครั้งในสื่อโฆษณาใช้แทนคำลงท้ายบางคำ (เช่นใช้ ㄉ แทน 的 เป็นต้น) อย่างไรก็ตามสัญลักษณ์เหล่านี้พบที่ใช้ในสื่อสาธารณะต่างๆ ได้น้อยมาก ที่นอกเหนือไปจากการอธิบายคำอ่านในพจนานุกรม อักษรจู้อินยังถูกจับคู่กับปุ่มต่างๆ บนแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ (1=ปอ, q=พอ, a=มอ, z=ฟอ, ฯลฯ) เพื่อเป็นวิธีการหนึ่งสำหรับการป้อนข้อความที่เป็นอักษรจีนเข้าสู่คอมพิวเตอร์
จุดประสงค์เพียงอย่างเดียวของจู้อินในการเรียนในชั้นประถมศึกษา คือเพื่อสอนให้เด็กๆ รู้จักการอ่านภาษาจีนกลางแบบมาตรฐาน (ซึ่งต่างกับพินอินในแง่ของการศึกษาโดยชาวต่างชาติและการทับศัพท์) ตำราชั้น ป.1 ของทุกวิชาจะถูกจัดพิมพ์เป็นจู้อินทั้งหมด หลังจาก ป.1 อักษรจีนจะเข้ามาแทนที่จู้อิน แต่ก็ยังมีจู้อินกำกับไว้ข้างๆ ในช่วง ป.4 การปรากฏของจู้อินจะลดน้อยลงอย่างมาก ซึ่งจะเหลือเพียงแค่ส่วนของการสอนอักษรจีนตัวใหม่ และเมื่อเด็กนักเรียนสามารถเรียนรู้อักษรต่างๆ ได้ ก็จะสามารถถอดเสียงอ่านที่ให้ไว้ในพจนานุกรมภาษาจีนได้ และยังสามารถค้นหาว่าคำๆ หนึ่งเขียนอย่างไรโดยที่ทราบเพียงแค่เสียงอ่านของมัน
บางครั้งจู้อินใช้เขียนภาษากลุ่มเกาะฟอร์โมซาบางภาษา อาทิ ภาษาอตายัล , ภาษาซีดิก , ภาษาไปวัน , หรือ ภาษาเตา  เป็นต้น จุดประสงค์เพื่อใช้เป็นระบบการเขียนหลักของภาษานั้น ไม่ได้ใช้เป็นระบบการเขียนโบราณอย่างภาษาจีน
เจ้าชายแบร์นาร์ดแห่งออเรนจ์-นัสเซา ฟัน โฟลเลินโฮเฟิน

พระประวัติ

เจ้าชายแบร์นาร์ดแห่งออเรนจ์-นัสเซา ฟัน โฟลเลินโฮเฟิน ประสูติเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2512 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ใน เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ และ ปีเตอร์ ฟัน โฟลเลินโฮเฟิน เป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยเมื่อครั้นทรงพระเยาว์ ทรงประทับในอาเพลโดร์น ร่วมกับพระชนกและพระชนนีพร้อมด้วยพระเชษฐา ต่อมาฝนปี 2518 ทรงเข้ารับการศึกษา ณ โรงเรียนประจำเมืองจนถึงชั้นมัธยมศึกษา ต่อมาเมื่อทรงเจริญพระชันษา ทรงเข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัย ณ มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ และเสด็จนิวัติกลับเนเธอร์แลนด์และศึกษาจนจบปริญญโท คณะวิทยาศาสตร์ 
พระองค์ไม่ค่อยประกอบพระกรณียากิจในฐานะพระราชวงศ์เท่าไรนัก ทรงประกอบธุรกิจส่วนพระองค์เป็นหลัก ต่อมาพระองค์ทรงเสกสมรสกับ อันเนตต์ สแครฟ  ซึ่งเธอได้รับพระราชทานพระยศที่ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา ชั้นไฮเนส มีพระบุตร 3 คน

พระพลานามัย

ประมาณปลายเดือนสิงหาคม 2556 สำนักพระราฃวังได้ออกแถลงการณ์ถึงพระพลานามัยของพระองค์ว่า ทรงประชวรด้วยพระโรค มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอด์จกิน และ โรคลำไส้อักเสบ แต่ไม่เป็นอันตรายมานัก
ลูซิเฟอร์

ลูซิเฟอร์ (อังกฤษ: Lucifer) เป็นคำ ๆ หนึ่งจากการถอดเสียงคำภาษาฮีบรู הֵילֵל ในหนังสืออิสยาห์ บทที่ 14 ข้อที่ 12 คำนี้สามารถถอดเสียงออกมาได้ว่า เฮเลล  คำนี้ปรากฏเพียงครั้งเดียวในคัมภีร์ฮีบรู  ซึ่งมีความหมายว่า "ผู้ส่องแสง" ส่วนคำว่าลูซิเฟอร์นั้นมาจากคัมภีร์ไบเบิลฉบับวัลเกต ซึ่งถอดเสียง הֵילֵל ว่า ลูซีแฟร์  หมายถึง "ดาวประกายพรึก" หรือ "ผู้ส่องแสง"
คริสตชนโบราณยุคหลัง มักจะใช้คำในภาษาละตินว่า ลูซิเฟอร์ ในฐานะปิศาจก่อนตกจากสวรรค์ เพื่อแทนตัวตนของปีศาจ/ซาตาน ทำให้ลูซิเฟอร์ในภาพลักษณ์ปีศาจถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในวิหารและวรรณกรรมนิยมต่าง ๆ อย่างมากมาย ซึ่งแต่ก่อนคำว่าลูซิเฟอร์ในภาษาละตินนี้ไม่เคยถูกนำมาใช้อย่างเจาะจงในทางชั่วร้ายแบบนี้มาก่อน และความคิดนี้ก็แพร่หลายไปในคนทั่วไป โดยเฉพาะชาวคริสต์
ตัวตนของลูซิเฟอร์ในฐานะทูตสวรรค์นั้นเป็นสิ่งที่ถูกตีความขึ้นมา หากจะอ้างจากพระคัมภีร์แล้วตัวตนของทูตสวรรค์ลูซิเฟอร์ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่ามีอยู่จริงหรือไม่ ลูซิเฟอร์ที่เรารู้จักกันในฐานะปีศาจเป็นการตีความคำว่า הֵילֵל ของคริสตชน ซึ่งถูกนำไปเขียนในบทประพันธ์มากมายในฐานะปีศาจ

การตีความเปรียบเทียบของคริสเตียน

นอกเหนือจากคำว่า "เจ้าผู้ส่องแสง" ที่ปรากฏในหนังสืออิสยาห์ บท 14 หมายถึงพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 แห่งบาบิโลน (634 ก่อนค.ศ. – 562 ก่อนค.ศ.) นักประพันธ์ชาวคริสต์ได้นำคำนี้มาใช้สื่อถึงซาตาน ซึ่งรองศาสตราจารย์ ไซกีฟ เค. ทันสเตด ได้โต้แย้งว่าในพันธสัญญาใหม่ ประเด็นที่ปรากฏในหนังสือวิวรณ์ บทที่ 12 ซึ่งเป็นตอนสงครามบนสวรรค์ กล่าวว่าพญานาคที่เข้าสู้รบกับกองทัพพระเจ้านี้ "คืองูดึกดำบรรพ์ที่เรียกกันว่า มาร หรือ ซาตาน...ถูกเหวี่ยงลงมาบนโลกพร้อมกับทูตสวรรค์ของมัน" ข้อความนี้ถูกนำไปเชื่อมกับอิสยาห์บท 14:12 ออริเจน นักโหราศาสตร์ชาวกรีก ก็ตีความข้อความในพันธสัญญาเก่านี้ว่าเป็นการปรากฏของมาร แต่แน่นอนว่าเขาเขียนเป็นภาษากรีก ไม่ใช่ละติน เขาจึงไม่ได้แทนคำว่าปีศาจนี้ด้วยคำว่า "ลูซิเฟอร์" 
เทอร์ทัลเลียน นักเขียนชาวคริสต์ผู้ใช้ภาษาละติน ถึงแม้เขาจะเข้าใจข้อความในหนังสืออิสยาห์ บท 14:14 ("ข้าจะขึ้นไปเหนือความสูงของเมฆ ข้าจะกระทำตัวของข้าเหมือนองค์ผู้สูงสุด") ว่าเป็นคำพูดของจอมมาร แต่เขาก็ไม่ได้ใช้คำที่แทนถึงจอมมารนั้นว่า "ลูซิเฟอร์" แม้กระทั่งในยุคของออกัสตินแห่งฮิปโป นักเขียนละติน คำว่า "ลูซิเฟอร์" ก็ยังไม่ถูกใช้ในฐานะจอมมาร

พันธสัญญาเดิม

แนวความคิดเรื่องชื่อ "ลูซิเฟอร์" มีนักวิชาการให้ข้อสันนิษฐานไว้ 2 แบบด้วยกัน โดยแนวทางแรกยกมาจากหนังสืออิสยาห์ที่ยืนยันว่า ลูซิเฟอร์ หมายถึง พระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 แห่งบาบิโลน เพราะพระองค์ทรงทนงตนและยกตนเทียบเคียงพระเจ้า และแนวทางที่สองยกมาจากหนังสือเสเคียล ที่ยืนยันว่า ลูซิเฟอร์ หมายถึง ทูตสวรรค์ที่ถูกพระเจ้าขับออกจากสวรรค์ เพราะเป็นทูตสวรรค์ที่ถูกขับไล่โดยพระเจ้าและเคยเฝ้าศิลาเพลิงกับเครูปมาก่อน มีการกล่าวถึงสิ่งที่เกิดขึ้นพร้อมกับการสร้างทูตสวรรค์ตนนั้น
เจ้าหญิงตะกอง

พระประวัติ

เจ้าหญิงศรีสุริยมังคลาเทวี หรือ เจ้าหญิงตะกองทรงเป็นพระราชธิดาลำดับที่ 5 ของพระเจ้ามินดง ซึ่งประสูติแต่พระสนมเอกตองชเวเยที่ 2 พระสนมเอกฝ่ายใต้ พระองค์ประสูติที่พระราชวังอมรปุระ กรุงอมรปุระ ซึ่งขณะนั้นอยู่ในรัชกาลของพระเจ้าแสรกแมง หรือ พระเจ้าตะหย่าวดี ซึ่งเป็นพระราชบิดาของเจ้าชายมินดงในขณะนั้น ดังนั้นทรงเป็นพระราชธิดาซึ่งประสูตินอกเศวตฉัตร เจ้าหญิงทรงมีพระขนิษฐาร่วมพระมารดา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงกยุนดอง 
เจ้าชายมินดงและเจ้าชายกะหน่อง พระอนุชาทรงรอบรวมกองกำลังเข้ายึดพระราชอำนาจจากพระเจ้าพุกามแมง ผู้เป็นพระเชษฐา พระองค์สละราชสมบัติในปี พ.ศ. 2396 พระเจ้ามินดงได้ครองราชสมบัติสืบต่อมา พระเจ้ามินดงทรงย้ายราชธานีไปยังกรุงมัณฑะเลย์ ในปีพ.ศ. 2400 เจ้าหญิงได้รับพระราชทานศักดินา "ตะกอง" (Tagaung) จากพระเจ้ามินดง จึงทำให้มีบรรดาศักดิ์เป็น "เจ้าหญิงแห่งตะกอง" และกลายเป็นพระนามที่เรียกขานกันว่า "เจ้าหญิงตะกอง"
ในปีพ.ศ. 2407 ขณะที่เจ้าหญิงทรงมีพระชนมายุ 20 พรรษา ทรงอภิเษกสมรสกับพระอนุชาต่างมารดา คือ เจ้าชายสากู (ประสูติ พ.ศ. 2389) ซึ่งมีพระชนมายุ 18 พรรษา เป็นพระโอรสที่ประสูติแต่พระนางตองซองดอ มเหสีใต้ หนึ่งในพระมเหสีของพระเจ้ามินดง ทั้งสองพระองค์ไม่ทรงมีพระโอรสธิดาร่วมกัน เจ้าชายสากูทรงมีพระโอรสธิดา 2 พระองค์ กับพระสนมฉิ่น เลย์ 
เจ้าหญิงตะกองและเจ้าชายสากู พระสวามีถูกปลงพระชนม์ที่มัณฑะเลย์ในเหตุการณ์ความวุ่นวายทางการเมือง คือ ความพยายามก่อรัฐประหารวังหลวงในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2409 ซึ่งผู้ก่อการคือเจ้าชายมยินกุ่นและเจ้าชายมยินกุนเดงพระโอรสของพระเจ้ามินดงที่ประสูติแต่พระสนมเอกตองชเวเยที่ 1 พระสนมเอกฝ่ายใต้อีกพระองค์หนึ่ง ทั้งสองพระองค์มีศักดิ์เป็นพระเชษฐาและพระอนุชาต่างมารดาของเจ้าหญิงตะกอง การก่อกบฎของเจ้าชายทั้งสองพระองค์เกิดจากความไม่พอใจที่พระเจ้ามินดง ผู้เป็นพระราชบิดา ทรงแต่งตั้งเจ้าชายกะหน่อง พระอนุชาขึ้นเป็นองค์รัชทายาท เจ้าชายมยินกุ่นทรงคาดหวังที่จะได้รับตำแหน่งนี้ เจ้าชายทั้งสองพระองค์ทรงได้รับการสนับสนุนจากอังกฤษ ซึ่งไม่พอใจแนวทางการปฏิรูปราชอาณาจักรและกองทัพให้ทันสมัยของเจ้าชายกะหน่อง เจ้าชายกะหน่องถูกปลงพระชนม์ขณะประชุมในสภาลุดต่อ จากนั้นกองกำลังของเจ้าชายทั้งสองได้บุกพระราชวังหลวงเพื่อปลงพระชนม์พระเจ้ามินดง แต่ทรงหลบหนีออกไปได้ กองทัพกบฏได้ทำการสังหารบรรดาราชนิกุลที่ต่อต้าน ซึ่งเจ้าหญิงตะกองและเจ้าชายสากูก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย ความพยายามก่อการรัฐประหารล้มเหลวเนื่องจากไม่สามารถปลงพระชนม์พระเจ้ามินดงได้ เจ้าชายทั้งสองทรงถูกต่อต้าน จึงหลบหนีไปยังดินแดนพม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร และทรงได้รับสถานะลี้ภัยจากอังกฤษ
เจ้าหญิงตะกองถูกปลงพระชนม์ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2409 จากเหตุการณ์กบฎเจ้าชายมยินกุ่นและเจ้าชายมยินกุนเดง สิริพระชนมายุ 22 พรรษา
กลองทิมปานี

กลองทิมปานี (อังกฤษ: Timpani) เป็นกลองที่ปรับระดับเสียงได้ มีรูปร่างคล้ายกระทะหรือกาต้มน้ำ จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า {Kettle Drum} ตั้งอยู่บนฐาน ตัวกลองทำด้วยทองแดง ใช้หนังลูกวัวขึง มีสกรูอยู่รอบๆ ขอบกลองเพื่อใช้บังคับหนังกลองให้ตึงมากน้อยให้เกิดระดับเสียงที่ต้องการ นอกจากสกรูแล้วที่ฐานยังมีกระเดื่องไว้ให้ผู้เล่นเหยียบเปลี่ยนระดับเสียงอุปกรณ์ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ ไม้ตีกลอง (Drum Sticks)ซึ่งมีขนาดแตกต่างกัน (เล็ก กลาง และใหญ่) หัวไม้ตีกลองมักจะหุ้มด้วยสักหลาด ผ้า สำลี ไม้ก๊อก หรือ ฟองน้ำเสียงของทิมปานี จะทุ้มมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับเส้นผ่าศูนย์กลาง ของหน้ากลอง ถ้าเส้นผ่าศูนย์กลางยาวมากเสียงก็จะทุ้มมากถ้าเส้นผ่าศูนย์กลางสั้น เสียงจะมีความทุ้มน้อย เสียงของกลองทิมปานี เทียบได้กับเสียงเบสเป็นเสียงที่แสดงอำนาจตื่นเต้น เร้าใจ
กลองทิมปานีจะใช้บรรเลงในวงออร์เคสตรา ในการบรรเลงต้องใช้กลองทิมปานีอย่างน้อย 2 ใบ จึงมีรูปพหูพจน์อยู่เสมอคือ "Timpani" ถ้าเป็นเอกพจน์หรือกลองลูกเดียวเรียกว่า "Timpano" กลองทิมปานีเป็นกลองที่มีระดับเสียงที่นิยมมี 4 ขนาด คือ 20 นิ้ว, 23 นิ้ว, 26 นิ้วและ29นิ้ว กลองแต่ละใบจะมีช่วงห่างของเสียงอยู่ราวคู่ 5 เพอร์เฟค (Perfect) และถ้าต้องการจะให้มีเสียงที่ดีควรจัดให้เสียงอยู่ช่วงกลาง
การขนส่งในประเทศเวียดนาม

การขนส่งในประเทศเวียดนาม มีการปรับปรุงอย่างรวดเร็วทั้งในแง่ของปริมาณและคุณภาพ

ระบบราง

โครงข่ายระบบรางของประเทศเวียดนามมีระยะทางรวม 2,600 กิโลเมตร (1,600 ไมล์) ส่วนใหญ่เป็นทางรถไฟสายเหนือ–ใต้ ซึ่งเป็นทางรถไฟรางเดี่ยวระยะทาง 1,726 กิโลเมตร (1,072 ไมล์) มีเส้นทางระหว่างฮานอยและนครโฮจิมินห์ โดยส่วนใหญ่ในโครงข่ายระบบรางแห่งชาติใช้รางขนาด 1,000 มม. (3 ฟุต 3 ³⁄₈ นิ้ว) มีเตอร์เกจ และมีรางขนาด 1,435 มม. (4 ฟุต 8 ¹⁄₂ นิ้ว) สแตนดาร์ดเกจ และรถไฟรางผสมจำนวนมากในตอนเหนือของประเทศ ในปี พ.ศ. 2548 โครงข่ายระบบรางของเวียดนามมีสถานีรถไฟจำนวน 278 แห่ง ซึ่งมีมากตามทางรถไฟสายเหนือ–ใต้ โครงข่ายระบบรางของเวียดนามดำเนินการและเป็นเจ้าของโดยองค์กรของรัฐชื่อว่าเวียดนามเรลเวย์ (VNR)
เพลย์บอย (วิถีชีวิต)

พัฒนาการของคำ

แต่เดิม คำดังกล่าวเคยถูกใช้ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 หมายถึง เด็กชายผู้ซึ่งแสดงในโรงละคร และในภายหลังได้ปรากฏในพจนานุกรมฉบับออกซฟอร์ด ค.ศ. 1828 โดยจำกัดความไว้ว่า บุคคลผู้ซึ่งมีเงินและออกไปหาความสุขให้กับตนเอง ในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มันยังสามารถบอกความหมายเป็นนัยถึง "นักการพนัน" และ "นักดนตรี" ได้ด้วย ใน ค.ศ. 1907 ละครตลกของ เจ.เอ็ม. ซิงก์ เดอะเพลย์บอยออฟเดอะเวสเทิร์นเวิลด์ คำดังกล่าวได้รับความเข้าใจว่าเป็นการอธิบายลักษณะของคนเจ้าชู้ ตามข้อมูลของชอว์น เลวี คำดังกล่าวได้รับความหมายเต็มของมันในช่วงระหว่างสองสงครามโลกและในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติใหม่ ๆ การท่องเที่ยวข้ามทวีปหลังสงครามทำให้เพลย์บอยพบกันที่ไนท์คลับนานาชาติและ "สวนสนุก" ที่มีชื่อเสียง อย่างเช่น รีเวียราหรือปาล์มบีช ที่ซึ่งพวกเขาถูกติดตามโดยปาปารัซซี ผู้ซึ่งจัดหาข้อมูลลงในแท็บลอยด์ให้กับผู้อ่านที่กระตือรือร้น การพิชิตทางเพศของพวกเขาเป็นสิ่งที่ร่ำรวย สวยงามและมีชื่อเสียง ใน ค.ศ. 1953 ฮิวจ์ เฮฟเนอร์ ได้จับกระแสและก่อตั้งนิตยสารเพลย์บอยขึ้น

การเสื่อมถอย

ด้วยเฟมินิสต์ การท่องเที่ยวแบบคณะใหญ่ และการขยายตัวของ "วัฒนธรรมสันทนาการ" ทำให้บทบาทของเพลย์บอยเสื่อมถอยลง ในหมู่คนจำนวนน้อยที่เป็นที่รู้จักกันในช่วงทศวรรษหลังว่าเป็นเพลย์บอย  โดดี อัลฟาเยด์ เป็นที่รู้จักกันมากเมื่อเขาสามารถพิชิตหัวใจของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ได้
วรยศ บุญทองนุ่ม

ประวัติ

วรยศ บุญทองนุ่ม ชื่อเล่น แพท แต่สื่อและคนทั่วไปจดจำในชื่อ แพท พาวเวอร์แพท เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักร้อง และนักแสดง และเป็นนักร้องนำวงพาวเวอร์แพท (POWER PAT)  เปิดตัวเมื่อปีพ.ศ. 2543 กับอัลบั้มชุดแรกในชื่อ "POWER Pat" กับค่าย Crunch Records สังกัด เบเกอรี่ โดยเปิดตัวด้วยเพลง "โรงภาพยนตร์" และเพลง "อย่าเขย่า"
ในปีพ.ศ. 2544 วงพาวเวอร์แพทได้ออกอัลบั้มชุดที่สองติดต่อกันมา คืออัลบั้ม "POWER POP" กับสังกัดUp^G ในเครือGMM Grammy เปิดตัวด้วยเพลง "หลุดปากใช่ไหม"
ต่อมา วรยศได้ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก หลับจากแยกตัวออกจากวงPOWER PAT ในปีพ.ศ. 2545 ในชื่อว่า "แพท Power Pat" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 โดยมีเพลงที่เป็นที่รู้จักได้แก่เพลง มีคำเป็นร้อย และเพลง ตื๊ด...ตื๊ด
นอกเหนือจากงานเพลงแล้ว วรยศยังมีโอกาสแสดงละครโทรทัศน์ ได้แก่เรื่อง รัน! รักอันตราย, Girl Club รับเอาคืน และเรื่อง เฮี้ยวนักรักซะเลย

เรื่องอื้อฉาว

วรยศ ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมคดีมียาเสพติดไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและเสพ (ยาอี) เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 โดยวรยศอ้างว่าที่ทำลงไปเพราะชีวิตตกอับไม่มีงานจนต้องหันมาพึ่งยาเสพติดกลายเป็นคดีดังที่ทำเอาแฟนเพลงของเขาช็อคและตกใจอย่างมากในสมัยนั้นแพทถูกศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์จำคุก 50 ปี และปรับ 1 ล้านบาท, 
หลังจากถูกจับ และศาลตัดสินให้จำคุก 50 ปี และถูกจองจำไว้ในเรือนจำกลางบางขวาง จังหวัดนนทบุรี แม้ชีวิตที่ผ่านมาจะเป็นช่วงเวลาของการ “รับโทษทัณฑ์” ในสิ่งที่ตัวเองกระทำ แต่เจ้าตัวกลับไม่ปล่อยให้มันย่ำแย่ตามสภาพที่เป็นอยู่ ตรงกันข้ามกลับมุ่งมั่นที่จะทำความดี และจดจำความทรงจำอันเลวร้ายไว้เตือนใจไม่ให้ก้าวผิดซ้ำสอง
ล่าสุดเจ้าตัวเพิ่งเรียนจบปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ เอกสารสนเทศศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และที่พิเศษไปกว่านั้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน  พ.ศ. 2552 ทางกรมราชทัณฑ์ได้จัดพิธีมอบและฉลองปริญญาให้กับบัณฑิตในเรือนจำกลางบางขวาง และอนุญาตให้ครอบครัวของผู้ต้องขังเข้าร่วมแสดงความยินดีด้วย วันนั้นนอกจากจะเป็นวันที่แพทภูมิใจในตัวเองแล้ว ยังเป็นวันที่เขาอบอุ่นใจที่สุดที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของครอบครัวอย่างพร้อมหน้า นับเป็นอีกหนึ่งวันที่เขาเฝ้ารอคอยเลยทีเดียว
หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ

เนื้อเรื่อง

มิสึฮะเป็นเด็กนักเรียนหญิงในเมืองอิโตโมริ เหนื่อยหน่ายกับชีวิตในชนบท และปรารถนาจะเป็นหนุ่มหล่อ ณ กรุงโตเกียวในชาติหน้า ต่อมา ทะกิเด็กนักเรียนชายในกรุงโตเกียว ตื่นขึ้นพบว่า ตนเองคือมิสึฮะ ส่วนมิสึฮะกลับอยู่ในร่างของทะกิ
ทะกิและมิสึฮะเข้าใจว่า ตนสลับร่างกัน จึงเริ่มติดต่อสื่อสารกันโดยส่งข้อความทางกระดาษหรือโทรศัพท์ ครั้นเวลาผ่านไป ต่างคนเกิดเริ่มคุ้นชินกับร่าง และเริ่มก้าวก่ายชีวิตของกัน มิสึฮะช่วยให้ทะกิสนิทสนมกับมิกิ โอะกุเดะระ เพื่อนร่วมงานหญิง จนทั้งคู่นัดหมายดูใจกัน ส่วนทะกิก็ช่วยให้มิสึฮะเป็นดาวโรงเรียน
ภายหลัง มิสึฮะบอกทะกิว่า จะมีดาวหางในเร็ววันนี้ สามารถมองเห็นได้ในเทศกาลท้องถิ่นเมืองอิโตโมริ ตนต้องการชมมาก วันถัดมา ทะกิจึงตื่นขึ้นพบว่า ตนกลับอยู่ในร่างเดิม แล้วไปพบมิกิตามนัดหมาย แต่การดูใจไม่ประสบผล นอกจากนี้ ทะกิยังตระหนักว่า ตนและมิสึฮะไม่สลับร่างกันอีกแล้ว ทะกิจึงตกลงใจออกติดตามหามิสึฮะ แต่ไม่ทราบแม้แต่ชื่อบ้านชื่อเมืองของเธอ จึงเตร่ตระเวนไปทั่วชนบทญี่ปุ่น อาศัยภาพที่ตนร่างขึ้นจากความทรงจำ
ในที่สุด พนักงานร้านอาหารแห่งหนึ่งระลึกได้ว่า ภาพนั้นคือเมืองอิโตโมริ พนักงานคนนั้นแจ้งว่า ดาวหางตกที่เมืองนี้เมื่อสามปีก่อน ทำลายเมืองจนย่อยยับ สังหารประชากรไปราวสามในสี่ ทะกิจึงค้นหาบันทึกเกี่ยวกับอุบัติการณ์ครั้งนั้นและพบว่า มิสึฮะเป็นหนึ่งในผู้เคราะห์ร้าย
ทะกิจึงไปยังศาลเจ้าตระกูลมิสึฮะ แล้วพบว่า ช่วงเวลาของตนและมิสึฮะนั้นไม่สัมพันธ์กันเลย ทะกิดื่มสาเกคุชิกะมิกะเซะที่มิสึฮะทำถวายไว้ในศาล หวังว่าจะช่วยให้ติดต่อกับร่างมิสึฮะก่อนเกิดดาวตกได้ ฉะนั้น ทะกิจึงตื่นขึ้นในร่างของมิสึฮะ และพบว่า ยังมีเวลาช่วยเมือง จึงออกบอกเพื่อนฝูงเรื่องดาวหาง และชวนกันโยกย้ายผู้คน ขณะนั้น ทะกิเข้าใจว่า มิสึฮะบัดนี้อยู่ในร่างตนที่ศาล จึงมุ่งหน้าไปหาเธอที่นั้น
วิญญาณของมิสึฮะตื่นขึ้นในร่างของทะกิ แล้วออกเดินเร่ไปจนสุดยอดภูเขาที่ซึ่งศาลตั้งอยู่ แม้จะรับรู้ได้ถึงกันและกัน แต่ทะกิและมิสึฮะกลับหากันไม่เจอ เพราะช่วงเวลาของทั้งสองยังไม่สัมพันธ์กัน ครั้นอาทิตย์ตก ทะกิและมิสึฮะระลึกได้ว่า เป็นยามโพล้เพล้ ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นโบราณเรียก "คะวะตะเระ" (彼は誰) แปลตรงตัวว่า "นั่นใครกัน?" และยามโพล้เพล้นี้เองเป็นเวลาที่ทั้งคู่เคยคืนสู่ร่าง ดังนั้น ทั้งสองจึงพบกัน
ทะกิบอกมิสึฮะให้ชักนำบิดาผู้ห่างเหินของเธอซึ่งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองนั้นให้อพยพผู้คน ทั้งคู่จึงเขียนชื่อกันและกันไว้บนฝ่ามือ จะได้หากันเจอเมื่อกลับสู่ช่วงเวลาของแต่ละคนแล้ว ทว่า มิสึฮะอันตรธานไปก่อนจะเขียนชื่อตนได้ ส่วนทะกินั้นกลับเขียนว่า "ฉันรักเธอ" แทนชื่อของตน ดังนั้น เมื่อคนทั้งสองพยายามจะจำชื่อของกัน จึงไร้ผล และที่สุดก็ลืมเลือนซึ่งกัน
แปดปีให้หลัง ปรากฏว่า ชาวเมืองอิโตโมริทั้งหมดเอาชีวิตรอดจากเหตุการณ์ดาวตกได้ เพราะมิสึฮะชี้นำให้บิดาดำเนินการอย่างทันท่วงที ส่วนทะกิสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยและกำลังหางาน แต่ลึก ๆ ยังคร่ำครวญหาอดีตบางอย่างมาตลอด ทะกิพบว่า ตนเองสนใจใคร่รู้เกี่ยวกับเมืองอิโตโมริมาเสมอ เช่น เมื่อเห็นนิตยสารเกี่ยวกับเมืองนี้ หรือผู้คนจากเมืองนี้ที่เคยพบพานมาในร่างมิสึฮะ ครั้นแล้ว วันหนึ่ง ทะกิและมิสึฮะก็เห็นกันขณะรถไฟที่ตนโดยสารผ่านพ้นกัน ทั้งสองจึงลงรถแล้วออกค้นหากัน พวกเขาพบกัน ณ ขั้นบันได ความรู้สึกราวกับรู้จักกันมาเนิ่นนานก็เอ่อท้น ก่อนคนทั้งสองจะเอ่ยปากถามชื่อกันและกัน
วงศ์ย่อยปลาแรด

การขยายพันธุ์

ปลาแรดจะสามารถผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี โดยจะเริ่มเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 3 ปี ปลาตัวผู้จะมีโหนกบนหัวสูงกว่า ตัวเมียจะมีท่อนำไข่เป็นจุดสีขาวเห็นได้ชัดเจน บริเวณใต้ครีบอก ปลาแรดจะมีพฤติกรรมการสร้างรังคล้ายกับรังนก โดยใช้หญ้า หรือวัสดุจำพวกพืชน้ำชนิดต่าง ๆ มาสานทอเป็นรังลักษณะกลมคล้ายตะกร้า โดยใช้โคลนเป็นตัวประสานให้ติดเข้าด้วยกัน และวางไข่ไว้ตรงกลางรัง การขวางไข่จะวางได้ครั้งละ 800-1,000 ฟอง ไข่จะฟักเป็นตัวในเวลา 3-5 วัน
แฝดคนละฝา ของอันนะซัง

แฝดคนละฝา ของอันนะซัง (ญี่ปุ่น: アンナさんのおまめ อันนะซังโนะโอะมะเมะ ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ได้รับความนิยมเรื่องหนึ่ง วาดโดยนักวาดการ์ตูนหญิงชื่อ ยูมิโกะ ซูซูกิจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ใน คิสคอมิค ภายใต้ลิขสิทธิ์ในประเทศไทย โดยสำนักพิมพ์บงกช

เนื้อเรื่อง

ซออนจิ อันนะ สาวสวยที่ทุกคนยอมรับ เธอมีเพื่อที่หลงตัวเองมากคนหนึ่งชื่อ "ริริ" ไม่ว่าใครจะทักเธอ จะรับหน้าแทน อันนะเสมอ แม้ว่าเธอจะไม่สวยก็ตาม
อุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์

ประวัติ

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 อุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ควบรวมกับเอสเอ็มคัลเจอร์แอนด์คอนเทนส์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เพื่อก่อตั้ง "อุลลิมเลเบิล" ซึ่งเป็นค่ายเพลงอิสระที่เพลงของพวกเขาจะแตกต่างจากเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ที่มีรูปแบบดนตรีของตัวเองและกลุ่มศิลปินที่คัดเลือกเอง
เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2016 เอสเอ็มคัลเจอร์แอนด์คอนเทนส์ ตัดสินใจแยกธุรกิจเนื้อหาวิดีโอออกจากธุรกิจเนื้อหาเพลง จึงก่อตั้งอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ขึ้นมาเพื่อจัดการธุรกิจเพลง โดยมีเอสเอ็นคัลเจอร์แอนด์คอนเทนส์เป็นผู้ถือหุ้นทั้งหมดของบริษัท ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2016
ซิงเกิลตัน

ในวิชาคณิตศาสตร์ ซิงเกิลตัน หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ยูนิตเซต เป็นเซตที่มีสมาชิกเพียงหนึ่งตัว ตัวอย่างเช่น {0} เป็นเซตโทน
ชื่อนี้ยังใช้ในสำหรับหนึ่งหลายสิ่งอันดับ (ลำดับที่มีสมาชิกเพียหนึ่งเดียว)

สมบัติ

ตามทฤษฎีเซตของเซอร์เมโล-แฟรนเคลนั้น สัจพจน์ความสม่ำเสมอนั้นเป็นตัวพิสูจน์ว่าไม่มีเซตไหนที่จะบรรจุสมาชิกตัวเองลงไป ซึ่งช่วยอธิบายว่าเซตโทนนั้นแตกต่างจากสมาชิกในเซตของตัวเองมาก ดังนั้น 1 และ {1} ไม่เหมือนกัน และเซตว่างก็แตกต่างจากเซตที่มีสมาชิกเป็นเซตว่าง เช่นเดียวกับ {{1, 2, 3,}} เป็นเซตโทนที่มีสมาชิกเพียงหนึ่งเดียว (ซึ่งตัวมันเองเป็นเซต ไม่ใช่เซตโทน)
ภาวะเชิงการนับของเซตที่เป็นเซตโทนของ "ก็ต่อเมื่อ" คือ 1 ตามทฤษฎีโครงสร้างเซตตามธรรมชาติของบอนนิวมันน์ เลข 1 ได้กำหนดให้เป็นเซตโทนคือ {0}
สัจพจน์ของทฤษฎีเซต : การมีอยู่ของเซตโทนเป็นลำดับของสัจพจน์การจับคู่ : สำหรับเซต A ใด ๆ สัจพจน์นี้จะใช้กับ A และ A โดยจะอ้างถึง {A, A} ซึ่งมีความหมายเดียวกับเซตโทน {A} (เพราะมีแต่สมาชิก A ไม่มีเซตอื่นเป็นสมาชิก)
ถ้า A เป็นเซตใด ๆ และ S เป็นเซตโทนใด ๆ แล้วจะมีฟังก์ชันจาก A ถึง S ที่ส่งสมาชิกทุก ๆ สมาชิกของ A ไปยังสมาชิกหนึ่งของ S ดังนั้น ทุก ๆ เซตโทน จะมีวัตถุสุดท้าย (Terminal Object) ในลำดับของเซต
เซตโทนมีสมบัติที่ว่าทุก ๆ ฟังก์ชันที่มาจากตัวมันเองสู่เซตใด ๆ จะเป็นแบบหนึ่งต่อหนึ่ง เซตที่ไม่ใช่เซตโทนที่มีคุณสมบัติเดียวกันข้างต้นคือเซตว่าง
นันทนา บุญ-หลง

ประวัติ

นันทนา บุญ-หลง (ชื่อเล่น: แอน) เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 เป็นนักร้อง นักแสดง นักพากย์ และครูสอนร้องเพลงหญิงชาวไทย จบการศึกษาจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เข้าสู่วงการจากการประกวดร้องเพลงในหลายๆเวที มีชื่อเสียงจากการประกวดร้องเพลงเวทีสยามกลการ หรือเคพีเอ็น อวอร์ด ปี พ.ศ. 2530 โดยได้รับรางวัลนักร้องดีเด่น 
ต่อมาได้ออกอัลบั้มในแนวป็อปและป็อปแด๊นซ์ สังกัดแกรมมี่ 2 ชุด โดยมีอัลบั้มแรก คือ "หัวใจข้างขวา" ในปีพ.ศ. 2534 มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น คิดไม่ถึง และเพลง "ไปตามทาง" เป็นต้น  ต่อด้วยอัลบั้มชุดที่ 2 ในชื่อ "Foot Work Dance Project 1 (ฟุตเวิร์ค แดนซ์ โปรเจกต์ วัน)" ในปีพ.ศ. 2537 มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "รักเธอคนเดียว", "เรื่องคอขาดบาดตาย", "เว้นไว้สักคน", "วันใด วันหนึ่ง" และเพลง "หลับตา" เป็นต้น
ภายหลังจากหมดสัญญากับทางแกรมมี่ ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 3 ภายใต้สังกัดบีซีเทโร คืออัลบั้ม "แอน For Men" ในปีพ.ศ. 2542 แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เพราะออกผลงานเพลงกับค่ายเล็กๆ ดดยมีเพลงเปิดตัวคือเพลง "ผู้ชนะ" และเพลง "อย่าบอกว่ารัก"
อีกทั้งยังเป็นนักแต่งเพลง โดยมีผลงานการแต่งเพลงมากมาย และส่วนใหญ่เป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับนักร้อง ที่นำเพลงของเธอที่ประพันธ์ขึ้นมา อาทิเช่น ขอเวลาตั้งตัว ขับร้องโดย มาช่า วัฒนพานิช , ขอโทษที่กวนใจเธอ ขับร้องโดย นัท มีเรีย , เธอไม่เคยถาม ขับร้องโดย โบ สุนิตา ลีติกุล และเพลง ขอเธอคนเดียว ขับร้องโดย ทาทา ยัง เป็นต้น
นอกจากนี้แล้วยังเคยร้องเพลงร่วมกับ สมประสงค์ สิงหวนวัฒน์ นักร้องชายในสังกัดเดียวกันด้วย และยังเคยร้องเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่องต่าง ๆ  มีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์ในหลายเรื่อง โดยผลงานเด่น คือ ข้าวนอกนา ทางช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2533
ในปี พ.ศ. 2544 ได้เป็นผู้ร้องเพลง อยู่คู่แผ่นดินนี้ และ Now and Forever ประกอบภาพยนตร์ประวัติศาสตร์เรื่อง สุริโยไท  ในระยะหลังได้ผันตัวมาเป็นนักพากย์ มีผลงานในภาพยนตร์รวมถึงการ์ตูนหลายเรื่อง อาทิ ก้านกล้วย, นาค และเป็นครูสอนร้องเพลง รวมถึงเป็นเทรนเนอร์ฝึกการร้องเพลงในรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 8 และ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 9 
ชีวิตส่วนตัว ได้สมรสไปเมื่อปี พ.ศ. 2549 กับ สุทธิศักดิ์ สินเจริญ (บอม) นักร้องนำและพี่ใหญ่แห่งวงสินเจริญ บราเธอร์ส แต่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 ก็ได้หย่ากัน
ปัจจุบันเป็นครูสอนร้องเพลง โดยเปิดโรงเรียนสอนร้องเพลงเป็นของตน ใช้ชื่อว่า "Nantana Studio (นันทนา สตูลดิโอ)"
เมย์ โตโรก ฟอน เซนโดร

ประวัติ

เมย์ โตโรก ฟอน เซนโดร เป็นธิดาของเคานต์เตสโซฟี เวตเตอร์ ฟอน เดอร์ ลิลี และเป็นบุตรบุญธรรมของธีโอดอร์ ปัสกาส์ นักประดิษฐ์ชาวฮังการี เธอถูกส่งไปปราสาทวัสเซินที่เมืองกราซ ประเทศออสเตรีย ตั้งแต่เธอยังเด็ก เมื่อมีอายุได้ 12 ปี เธอได้เขียนไดอารีและเล่นเปียโน ต่อมาพี่ชายของเธอ เคานต์โยเซฟ โตโรก ฟอน เซนโดร ได้ศึกษาต่อที่เทเรสเซียนัมอะคาเดมี (Theresianum) ที่กรุงเวียนนา และเป็นพระสหายของอับบาส เบย์ เจ้าชายแห่งอียิปต์ (ในขณะนั้น) เมย์ได้พบกับอับบาสครั้งแรกและครั้งที่สองที่เทเรสเซียนัมอะคาเดมี ต่อมาภายหลังอับบาสได้กลับไปยังอียิปต์เพื่อครองราชย์ และพวกเขาก็ได้พบกันอีกครั้งเป็นครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1900 ที่โรงแรมแกรนด์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ทั้งคู่ก็เริ่มรักกันและอับบาสจึงพาเธอกลับมายังอียิปต์ด้วย

อภิเษกสมรส

ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มพัฒนาเป็นความรัก ทั้งคู่ได้สมรสอย่างลับๆกัน ที่พระราชวังมอนตาซาห์ เมืองอเล็กซานเดรีย โดยมีชีกสองคนในพิธี ก่อนที่จะอภิเษกสมรสอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1910 โดยมีแกรนด์มุฟติ (Grand Mufti) เป็นประธานในพิธี เธอจึงเข้ารับศาสนาอิสลาม และได้รับพระนาม เจ้าหญิงจาวิดัน ฮานิม (جاويدان هانم Djavidan Hanem) ภรรยาในคีดิฟแห่งอียิปต์ หลังจากพระสวามีได้หย่ากับอิกบาล ฮานิม อดีตนางทาสที่รับใช้พระมารดาของคีดิฟ
คีดิฟอิสมาอิล ปาชา เป็นกษัตริย์อียิปต์องค์สุดท้ายที่ใช้ระบบฮาเร็ม รวมไปถึง บุยุก, ออตังกี และคุคุก ฮาเร็ม (พระภรรยาเอก, ภรรยารอง และภรรยาคนที่สาม) และตำแหน่งอะกา (ยูนุค) ก็ถูกยกเลิกเช่นกัน และเริ่มระบบเอกอัครมเหสีเพียงพระองค์เดียวตามแบบยุโรป
สโมสรฟุตบอลบีทียู ส.บุญมีฤทธิ์ ยูไนเต็ด

ประวัติ

ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2556–2558 นายเสงี่ยม บุญมีฤทธิ์ กรรมการผู้จัดการของบริษัท ส.บุญมีฤทธิ วิศวกรรม จำกัด ได้มีโอกาสเข้ามาเป็นผู้สนับสนุนสโมสรฟุตบอลชื่อดังอย่างราชประชา ในการแข่งขันลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2556 ถึงฤดูกาล 2557 และได้เข้ามาสนับสนุนสโมสรสมุทรสงคราม เอฟซีในการแข่งขัน ไทยลีก ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2558  โดยได้รับความร่วมมือจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรีในการใช้สนามเหย้า
หลังยุติความร่วมมือกับสมุทรสงคราม เอฟซี  ได้มีการก่อตั้ง บริษัท สโมสรกีฬา ส.บุญมีฤทธิ์ จำกัด ขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ก่อนจะทำการซื้อสิทธิในการลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ต่อจากสโมสรฟุตบอลโกลเบล็ก เอฟซีที่ยุบทีมไป และก่อตั้งสโมสรใหม่ของตนเองขึ้นมา โดยยังคงได้รับความร่วมมือจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรีในการใช้สนามเหย้า 
สโมสรก่อตั้งขึ้นในชื่อ บีทียู ส.บุญมีฤทธิ์ ยูไนเต็ด โดยมีนายเสงี่ยม บุญมีฤทธิ์ เป็นประธานสโมสร และได้แต่งตั้งให้ สมรรถ อมาตยกุล อดีตโค้ชของสมุทรสงคราม เอฟซี เป็นผู้ฝึกสอนคนแรก โดยสโมสรลงแข่งขันอย่างเป็นทางการนัดแรกเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2559 ในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ที่แพ้ให้กับสโมสรฟุตบอลหัวหิน ซิตี 2–1 ที่สนามกีฬาเทศบาลเมืองหัวหิน
อาณาจักรแพ็กเจ

สถาปนาอาณาจักร

ในบันทึกประวัติศาสตร์ ซัมกุก ยูซา กล่าวว่า พระเจ้าอนจอนั้นก็คือโอรสพระองค์หนึ่งของจักรพรรดิดงเมียงยอง ที่ขัดแย้งกับพี้น้องสายอื่น แล้วแยกตัวออกมาก่อตั้งอาณาจักรใหม่ชื่อว่า ซิปเจ ต่อมาแคว้นบีริวถูกจักรวรรดิโคกูรยอโจมตี กษัตริย์ของแคว้นบีริวปลิดชีพตนเอง ผู้คนของบีริวก็อพยพเข้ามารวมกันในอาณาจักรซิปเจ จึงทำให้อาณาจักรแห่งนี้ใหญ่ขึ้น ซึ่งต่อมาพระเจ้าอนจอก็เปลี่ยนชื่ออาณาจักรใหม่เป็น แพ็กเจ การเติบโตอย่างรวดเร็วของอาณาจักรแพ็กเจ ทำให้กษัตริย์ของอาณาจักรมาฮันคิดระแวง จึงพยายามกดดันพระเจ้าอนจอจนต้องย้ายเมืองหลวงอยู่หลายครั้ง

การขยายอาณาเขต

ในรัชกาล พระเจ้าโกอี กษัตริย์องค์ที่ 8 ของอาณาจักรแพ็กเจทรงทำให้อาณาจักรขยายตัวอย่างมากและในปี ค.ศ. 249 (พ.ศ. 792) ทรงแผ่ขยายการเป็นสัมพันธมิตรกับ อาณาจักรกายา (ค.ศ. 42-642) อาณาจักรเล็ก ๆ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของแพ็กเจและในรัชกาล
พระเจ้ากึนโชโก กษัตริย์องค์ที่ 13 แห่งอาณาจักรแพ็กเจได้ทรงขยายชายแดนออกไปถึงทางเหนือจนติดกับชายแดนของ จักรวรรดิโคกูรยอ