google/wiki40b huggingface dataset:
บาหลีอากา

ประวัติ

ตำนานมุขปาฐะของชาวบาหลีอากามักกล่าวว่าพวกเขาอาศัยอยู่หมู่บ้านเบอดูลู (Bedulu) บนเกาะบาหลีก่อนคลื่นการอพยพของชาวฮินดูจากชวา โดยตำนานกล่าวถึงกษัตริย์ซรี อาจี อาซูรา บูมีบันเติน (Sri Aji Asura Bumibanten) กษัตริย์แห่งเปอเจิง (Pejeng) ทรงมีพลังเหนือธรรมชาติ ทรงถอดพระเศียรออกได้โดยไม่ทรงเจ็บปวดและสามารถสวมกลับไปได้อย่างเดิม แต่อยู่มาวันหนึ่งพระเศียรของพระองค์เกิดอุบัติเหตุตกลงไปในน้ำแล้วถูกกระแสน้ำซัดหายไป ขุนนางคนหนึ่งตกใจและแก้ปัญหาด้วยการบั่นหัวหมูมาสวมให้แทนพระเศียร องค์กษัตริย์ทรงละอายพระทัยนักที่มีพระพักตร์เป็นหมู จึงมีโองการเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ และทรงเก็บตัวในปราสาทสูงมิให้ผู้ใดมาเข้าเฝ้าอีก จนกระทั่งมีเด็กคนหนึ่งมาทราบความจริง จนพระองค์เป็นที่รู้จักว่า "ผู้เปลี่ยนหัว" หรือ ดาเลิมเบอดูลู (Dalem Bedulu) อันเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้นเบอดูลูหรือที่แปลว่า "บ้านต้นน้ำ" ส่วนอาณาจักรเปอเจิงนั้นก็สูญอำนาจหลังจักรวรรดิมัชปาหิตมีชัย

วัฒนธรรม

ชาวบาหลีอากาอาศัยปลีกตัวอย่างโดดเดี่ยวบนยอดเขาที่ห่างไกล ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิมของชาวออสโตรนีเชียนโบราณเอาไว้ได้ โดยเฉพาะสถาปัตยกรรมแบบบาหลีอากา นักท่องเที่ยวที่เข้าไปควรระมัดระวังสภาพภูมิศาสตร์ ควรแสดงความเคารพและไม่ควรส่งเสียงดังในพื้นที่ประชุมชนของชาวบาหลีอากา ปัจจุบันชาวบาหลีอากาได้รับอิทธิพลฮินดูจากชาวบาหลี เช่นการนับถือพระพรหม แต่กระนั้นผู้นำชุมชนทุกหมู่บ้านยังคงเป็นผู้นำประกอบพิธีกรรมตามความเชื่อของตนเอง โดยมีปุโรหิตเรียกว่า มังกู (mangku) ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา
ในหมู่บ้านเติงกานัน (Tenganan) มีกฎสำคัญคือห้ามมีการหย่าร้างกัน และมีธรรมเนียมว่าสามีสามารถมีภรรยาได้หลายคน ต่างจากหมู่บ้านบาหลีอากาอื่น ๆ

ภาษา

ชาวบาหลีอากาพูดภาษาบาหลีแบบท้องถิ่น แต่ละหมู่บ้านเองก็มีสำเนียงแตกต่างกันออกไปเช่น ภาษาของบ้านเติงกานัน (Tenganan) จะพูดไม่เหมือนบ้านตรุนยัน (Trunyan)
วิกเตอร์ บูท

วิกเตอร์ อนาโตลเยวิช บูท (รัสเซีย: Виктор Анатольевич Бут; อังกฤษ: Viktor Anatolyevich Bout) เกิดวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1967 เป็นเจ้าของบริษัทรับขนส่งทางอากาศชาวรัสเซีย และถูกต้องการตัวโดยกระทรวงยุติธรรมของสหรัฐอเมริกา ด้วยข้อหาค้าอาวุธสงคราม
วิกเตอร์ บูทถูกจับกุมตัวที่กรุงเทพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2551 ตามหมายจับของตำรวจสากล  ด้วยข้อหาขนส่งอาวุธสงครามให้กับขบวนการค้ายาเสพติดในโคลอมเบีย  ต่อมาศาลอุทธรณ์ไทยมีคำสั่งให้ส่งตัว วิกเตอร์ บูท ไปดำเนินคดีที่สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2553 เรื่องราวของ วิกเตอร์ บูท ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง Lord of War
เรือนไทยภาคใต้

ลักษณะทั่วไปของเรือนไทยในภาคใต้

เรือนส่วนใหญ่จะวางเสาไว้บนตอหม้อตีนเสาซึ่งจะก่ออิฐฉาบปูนเมื่อต้องการจะทำการย้ายบ้านก็จะ
ปลดกระเบื้องลงตีไม้ยึดโครงสร้างเสาเป็นรูปกากบาทแล้วใช้คนหามย้ายไปตั้งในที่ที่ต้องการนำกระเบื้องขึ้นมุงใหม่ ส่วนใหญ่จะใช้ไม้ในการก่อสร้างรูปทรงของเรือนเป็นเรือนไม้
ใต้ถุนสูงประมาณคนก้มตัวลอดผ่านได้ เสาทุกต้นไม่ฝังลงดินเพราะว่าดินชื้น และก็จะทำให้เสาผุเร็ว แต่จะตั้งอยู่บนแผ่นปูนหรือแผ่นหินเรียบ ๆ ที่ฝังอยู่
ในดินให้โผล่ขึ้นมาจากพื้นดินไม่เกิน 1 ฟุต เพื่อกันมิให้ปลวกกัดตีนเสาและกันเสาผุจากความชื้นของดิน ตีนเสา
ตอนล่างห่างจากพื้นดิน ประมาณ 1- 2 ฟุตจะมีไม้ร้อยทะลุเสาทุกต้นตามความยาวของเรือนทั้ง 3 แถวเพื่อทำหน้าที่ยึดโครงสร้างของเรือนให้แข็งแรงมากขึ้น 
ตัวเรือนกั้นฝาด้วยแผ่นกระดานตีเกร็ดตามแนวนอน กั้นห้องสำหรับเป็นห้องนอน 1 ห้อง อีกห้องหนึ่งปล่อยโล่ง ด้านหน้าบ้านมีระเบียงด้านข้าง เรือนเครื่องสับในภาคใต้จะทำช่องหน้าต่างแคบ ๆ หลังคาทำทรงจั่วถากจันทันให้แอ่นแบบเดียวกับเรือนไทย
ภาคกลางแต่ทรวดทรงเตี้ยกว่าเล็กน้อย ติดแผ่นปั้นลมแบบหางปลา ไม่นิยมทำตัวเหงา
ปอบ

ปอบ เป็นผีจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในความเชื่อพื้นบ้านของไทย โดยเฉพาะในภาคอีสาน โดยเชื่อกันว่าเป็นผีที่กินของดิบ ๆ สด ๆ กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม โดยมีความเชื่อว่า ผู้ที่จะกลายเป็นปอบนั้น มักจะเป็นผู้เล่นคาถาอาคม หรือคุณไสย พอรักษาคาถาอาคมที่มีอยู่กับตัวไม่ได้ หรือกระทำผิดข้อห้าม ซึ่งในภาษาอีสานจะเรียกว่า "คะลำ" ซึ่งผู้ที่เป็นปอบจะเป็นได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
ปอบ เป็นผีที่ไม่มีตัวตนเหมือนกระสือหรือกองกอย แต่ปอบคือจิตวิญญาณมิจฉาทิฏฐิ จะเข้าแฝงร่างสิงสู่คนที่เป็นสื่อให้ และใช้ร่างหรือรูปลักษณ์ของคนๆนั้น ไปกระทำการไม่ดีต่างๆ และเชื่อด้วยว่า หากวิญญาณปอบเข้าสิงสู่ผู้ใด จะกินตับไตไส้พุงของผู้ที่โดนสิงจนกระทั่งตาย ผู้ที่โดนกินจะนอนตายเหมือนกับนอนหลับธรรมดา ๆ ไม่มีบาดแผล ซึ่งเรียกกันว่า "ใหลตาย"
ในทางมานุษยวิทยาและสังคมศาสตร์ อธิบายว่า ความเชื่อเรื่องปอบนั้นเป็นกลไกการสร้างความเชื่อของคนในชุมชน เนื่องจากไม่วางใจบุคคลแปลกหน้าหรือแม้แต่กระทั่งคนในชุมชนเดียวกันเอง ที่มีพฤติกรรมแปลกออกไป ซึ่งในสมัยโบราณ บุคคลที่โดนกล่าวหาว่าเป็นปอบ จะถึงกับถูกขับไล่ให้ออกชุมชนเลยทีเดียว
ปอบ เป็นผีที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในสังคมไทย มีการนำไปอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายประการ อาทิ ภาพยนตร์ชุด บ้านผีปอบ เป็นต้น
ตามตำนานของทางพระพุทธศาสนาเล่าว่า ผีปอบ คือ ผีสายยักษ์ อยู่ในสายการปกครอง ของท้าวเวสสุวัณ ที่เข้าสิงร่างมนุษย์ ก็เพื่ออาศัยร่างมนุษย์กินอาหาร โดยเฉพาะอาหารสดคาว หรือ สัตว์เป็นๆ เช่น ไปหักคอเป็ด ไก่ ในเล้ากิน หรืออาศัยร่าง เหมือนเป็นร่างทรง จะเข้าสิงร่างมนุษย์ที่มีวิบากกรรมทางนี้ คือ อดีตเคยนับถือผีเป็นที่พึ่ง ที่ระลึกยามมีทุกข์ จนเป็นประเพณีธรรมเนียมปฏิบัติสืบต่อกันมา มีจิตผูกพันกับผี และกรรมทำปาณาติบาต ฆ่าสัตว์เซ่นไหว้ผี บางทีก็ฆ่าสัตว์เล็ก เช่น เป็ด ไก่ บางทีก็ฆ่าสัตว์ใหญ่ เช่น วัว ควาย เป็นต้น
อูโด ลาเทค

ชีวิตในวัยเด็ก

ลาเทค เกิดในเมืองบอเซมบ์ ปรัสเซียตะวันออก (ปัจจุบันคือเมืองบอซือ ประเทศโปแลนด์) ขณะที่ลาเทคกำลังเตรียมตัวเพื่อเป็นครูนั้น เขาได้เล่นฟุตบอลกับสโมสร SSV Marienheide, ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน และ VfR Wipperfürth ใน พ.ศ. 2505 เขาก็ได้เข้าร่วมสโมสรเฟาเอฟเอลออสนาบรึค ซึ่งเป็นที่ที่เขาเล่นเป็นฤดูกาลแรกในดิวิชั่นที่ 1 (ดิวิชั่นเหนือของโอเบอร์ลีกา)
ต้น พ.ศ. 2508 ลาเทคก็ได้ถูกปล่อยตัวออกมาก่อนเวลาที่กำหนดไว้ในสัญญาเพื่อเข้ารุ่วมในการเป็นผู้ฝึกสอนสำหรับเยาวชนในฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีตะวันตก ร่วมกับเดตต์มาร์ คาร์เมอร์ และเป็นหนึ่งในผู้ช่วยโค้ชให้กับเฮลมุต ชอน ทำให้ลาเทคเป็นส่วนหนึ่งในการนำทีมชาติสู่รอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 1966
สายลม อาดี

ประวัติ

สายลม (ชื่อเล่น: ลม) เกิดเมื่อวันที่  7 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ที่บ้านหนองรูแข้ ตำบลภูเหล็ก อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรของนายสวา และนางคำปัน อาดี จบการศึกษาจากสถาบันการพลศึกษา (สพล.) วิทยาเขตสุโขทัย และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยทองสุข  
สายลมเคยชกมวยไทยมาก่อน ในชื่อ "สายลม ราชานนท์" ในสังกัดของวิชัย ราชานนท์ ก่อนที่จะหันมาชกมวยสากลสมัครเล่น ได้รับรางวัลต่าง ๆ อาทิ เหรียญทองชิงแชมป์ประเทศไทย, เหรียญทองแดงคิงส์คัพ, เหรียญทองเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย 2005 ที่ประเทศไต้หวัน, เหรียญทองซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา
ในการแข่งขันโอลิมปิก 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน สายลมถือเป็นตัวแทนของสมรักษ์ คำสิงห์ ในรุ่นเฟเธอร์เวท (57 กิโลกรัม) ที่แขวนนวมไป  ในรอบแรก (32 คน) สายลมจับสลากได้ผ่าน แต่ในรอบ 2 (16 คน) สายลมเป็นฝ่ายแพ้ แอบเดลคาเดอร์ ชาดี  นักมวยชาวแอลจีเรียไปอย่างเฉียดฉิว 6-7 คะแนน ตกรอบไป  สายลมมาได้เหรียญทองในการแข่งขันซีเกมส์ 2009 ที่นครหลวงเวียงจันทร์ ประเทศลาว 
ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 ที่เมืองกวางโจว ได้เลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นไลท์เวท (60 กิโลกรัม) แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้ต่อ วิกาส คริชาน นักมวยชาวอินเดีย ด้วยคะแนน 1-8 ตกรอบไปเพียงรอบแรก ในการแข่งขันซีเกมส์ 2011 ที่เมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย สายลมเป็นฝ่ายแพ้ ชาร์ลี ซัวเรซ นักมวยชาวฟิลิปปินส์ไป 11-9 คะแนน ได้เพียงแค่เหรียญทองแดง

มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก 2013

ในกลางปี พ.ศ. 2556 ในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก 2013 ที่เมืองอัลมาตี ประเทศคาซัคสถาน สายลมได้เข้าร่วมแข่งขันด้วย โดยก่อนหน้านั้นสายลมก็เพิ่งได้เหรียญเงินจากรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย สำหรับรายการนี้แม้สายลมจะไม่ได้เหรียญรางวัลใด ๆ เลย แต่ก็เข้าสู่รอบ 8 คนสุดท้าย จึงทำให้หลังจบรายการนี้ ทำให้อันดับโลกของสายลมขยับขึ้นสู่อันดับ 4 จากเดิมอยู่ที่อันดับ 12

เอเชียนเกมส์ 2014

ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2014 ที่เมืองอินชอน ประเทศเกาหลีใต้ สายลมขึ้นชกในรุ่นไลท์เวท ในรอบแรกสายลมเป็นฝ่ายเอาชนะ โฟรูตาน โกลารา นักมวยชาวอิหร่านไปอย่างหวุดหวิด ด้วยคะแนน 28-29, 29-28 และ 29-28 แต่ในรอบต่อมา คือ  รอบ 16 คนสุดท้าย สายลมต้องพบกับ  ฮัน ซุลชู นักมวยชาวเกาหลีใต้ชาติเจ้าภาพ ปรากฏว่าสายลมเป็นฝ่ายแพ้ไปอย่างค้านสายตา ด้วยคะแนน 28-29, 28-29 และ 28-29 ต้องตกรอบไป

ซีเกมส์ 2015

ในการแข่งขันซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์ สายลมขึ้นชกในรุ่นไลท์เวท แต่สายลมกลับทำได้เพียงแค่เหรียญทองแดง เมื่อพบกับคู่ปรับเก่า คือ จูเนล คันตันเชา นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ซึ่งสายลมเอาชนะมาได้ในรอบชิงชนะเลิศซีเกมส์ 2013 ที่กรุงเนปิดอว์ ประเทศเมียนมาร์ แต่ครั้งนี้สายลมเป็นฝ่ายแพ้ไป 2-0 คะแนน (เสมอ 1 เสียง, แพ้ 2 เสียง) ในรอบรองชนะเลิศ
ชาวซาซะก์

ประวัติ

ประวัติศาสตร์เบื้องต้นของชาวซาซะก์นั้นไม่ใคร่ปรากฏนัก ปรากฏแค่ในช่วงที่เกาะลอมบอกอันเป็นที่อาศัยของชาวซาซะก์นั้นถูกกาจะฮ์ มาดา (Gajah Mada) นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิมัชปาหิตเข้าปกครอง ครั้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงต้นศตวรรษที่ 17 ชาวซาซะก์ถูกบังคับให้เข้ารีตศาสนาอิสลาม หลังอยู่ภายใต้อิทธิพลของเจ้าชายปราเปิน (Pangeran Prapen) หรือ ซูนันปราเปิน (Sunan Prapen) พระโอรสของระเด่นปากู (Raden Paku) หรือ ซูนันกีรี (Sunan Giri) ซึ่งซูนันกีรีและชาวมุสลิมจากเกาะมากัสซาร์มาเผยแผ่ศาสนา แต่ชาวซาซะก์เองมักผสานความเชื่อ โดยนำหลักศาสนาอิสลามขั้นพื้นฐานมาผสานกับความเชื่อของศาสนาฮินดู-พุทธ เข้ากับการนับถือผี จนเกิดเป็นลัทธิเวอตูเตอลู (Wetu Telu) หรือลัทธิสามเวลาขึ้น
ช่วงต้นศตวรรษที่ 16 เกาะลอมบอกถูกอาณาจักรเกิลเกิล (Gelgel) จากเกาะบาหลีเข้ายึดครอง จึงมีการอพยพชาวบาหลีเข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะลอมบอกจำนวนมาก ปัจจุบันยังมีผู้สืบเชื้อสายชาวบาหลีอาศัยบนเกาะลอมบอกราว 300,000 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 10-15 ของประชากรบนเกาะ ซึ่งชาวบาหลีเหล่านี้ยังส่งอิทธิพลฮินดูแก่ลัทธิเวอตูเตอลูของลอมบอกด้วย

ภาษา

ภาษาซาซะก์มีความเชื่อมโยงและใกล้เคียงกับภาษาบาหลี ซุมบาวา และภาษาของอินโดนีเซียฝั่งตะวันตกอื่น ๆ นอกจากนี้ยังสามารถแบ่งภาษาซาซะก์ออกเป็นสำเนียงต่าง ๆ ได้แก่ สำเนียงเหนือ หรือกูโต-กูเต (Kuto-Kute), สำเนียงกลาง หรือเมอโน-เมอเนอ (Meno-Mene), สำเนียงกลางตอนใต้ หรือมริยะก์-มริกู (Mriak-Mriku), สำเนียงกลางฝั่งตะวันออกและตะวันตก หรือเงอโน-เงอเนอ (Ngeno-Ngene) สำเนียงตะวันออกเฉียงเหนือ หรือเงอโต-เงอเตอ (Ngeto-Ngete) และสำเนียงย่อยอื่น ๆ

ศาสนา

ชาวซาซะก์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามลัทธิเวอตูลีมา (Wetu Lima) หรือวะก์ตูลีมา (Waktu Lima) หรือลัทธิห้าเวลา ที่หมายถึงการละหมาดห้าครั้งอันเป็นวัตรปฏิบัติที่ชาวมุสลิมพึงปฏิบัติ แต่ชาวซาซะก์อีกส่วนหนึ่งนับถือลัทธิเวอตูเตอลู (Wetu Telu) หรือวะก์ตูเตอลู (Waktu Telu) หรือลัทธิสามเวลา ที่ศาสนิกชนจะละหมาดเพียงแค่สามครั้งเท่านั้น ต่างจากมุสลิมอื่น ๆ ที่ละหมาดห้าเวลา
อิสลามิกชนที่ปฏิบัติตามแนวทางของลัทธิเวอตูเตอลูนั้นสามารถพบได้ทั่วไปบนเกาะ โดยเฉพาะที่เมืองบายันอันเป็นที่กำเนิดลัทธิ นอกจากนี้ยังมีชุมชนต่าง ๆ ที่ส่วนใหญ่นับถือลัทธิเวอตูเตอลู อาทิ มาตารัม (Mataram), ปูจุง (Pujung), เซิงกล (Sengkol), รัมบีตัน (Rambitan), ซาเด (Sade), เตอเตอบาตู (Tetebatu), บุมบุง (Bumbung), เซิมบาลุน (Sembalun), เซอนารู (Senaru), โลโยะก์ (Loyok) และปาซูกูลัน (Pasugulan)
นอกจากนี้ยังมีชาวซาซะก์จำนวนหนึ่งที่เรียกว่าโบดา (Bodha) จำนวน 8,000-12,533 คน ส่วนใหญ่อาศัยที่หมู่บ้านเบินเติก (Bentek) เชิงเขารินจานี (Gunung Rinjani) ยังคงนับถือเทพเจ้าต่าง ๆ และไม่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลาม แต่รับอิทธิพลด้านพิธีกรรมและภาษาจากศาสนาฮินดูและพุทธ พวกเขามีความเชื่อด้านเวทมนตร์เช่นเดียวกับเวอตูเตอลูเพียงแต่ไม่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลาม โบดาจะนับถือเทพเจ้าทั้งหมดห้าพระองค์ คือ บาตารากูรู (Batara Guru) เป็นเทพเจ้าสูงสุด ส่วนบาตาราซะก์ตี (Batara Sakti) และบาตาราเจอเนิง (Batara Jeneng) เป็นเทพเจ้ารองลงมา และมีเทวสตรีอีกสองพระองค์คืออีดาดารีซะก์ตี (Idadari Sakti) และอีดาดารีเจอเนิง (Idadari Jeneng) ซึ่งเป็นพระชายาของเทพเจ้ารองทั้งสองดังกล่าว แม้ว่าพวกเขายังนับถือผี แต่ก็ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธที่เข้มข้นขึ้นจากการเผยแผ่ศาสนาจากพระธรรมทูตในยุคหลังมานี้ ปัจจุบันจึงมีทั้งพระสงฆ์และหมอผีปฏิบัติศาสนกิจตามความเชื่อ
สมุดหน้าเหลือง

สมุดหน้าเหลือง หรือ เยลโล่เพจเจส (อังกฤษ: Yellow Pages) เป็นคำสามัญที่หลายประเทศทั่วโลกใช้เรียกสมุดโทรศัพท์ประเภทไดเร็คทอรี่ส์ที่รวบรวมรายชื่อธุรกิจ สินค้า และบริการ ที่เรียบเรียงไว้เป็นหมวดหมู่ แจกจ่ายไปตามบ้านเรือน ที่พักอาศัย บริษัท ห้างร้าน และแหล่งธุรกิจต่าง ๆ โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใด ๆ ถือว่าเป็นสื่อโฆษณาแบบรายปี
แรกเริ่มเดิมที สมุดหน้าเหลืองถูกพิมพ์ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา บนกระดาษสีเหลืองคุณภาพต่ำด้วยความจำเป็นด้านต้นทุน เนื่องจากต้องพิมพ์เป็นจำนวนมาก แม้ปัจจุบันสมุดหน้าเหลืองจะใช้กระดาษคุณภาพมาตรฐานที่มีสีขาวย้อมเหลืองแล้วก็ตาม คนทั่วไปก็ยังคงจำภาพลักษณ์ของสมุดโทรศัพท์ประเภทไดเร็คทอรี่ส์ว่า เยลโล่เพจเจส
ต่อมา รูปแบบการดำเนินธุรกิจแบบเยลโล่เพจเจส เป็นที่นิยมและเริ่มมีทั้งหน่วยงานภาครัฐและเอกชนนำรูปแบบนี้ไปทำธุรกิจทุกประเทศ หลากหลายภาษาทั่วโลก จวบจนธุรกิจสมุดหน้าเหลืองเข้าประเทศไทย โดยบริษัท จีทีอี ที่คนไทยเรียกกันติดปากว่า "หน้าเหลือง" จากนั้นโอนย้ายไปอยู่ในการดูแลของ เอที แอนด์ ที ภายใต้สัมปทานที่ได้มาจากองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (TOT) และต่อมากับบริษัทชินวัตร ไดเร็คทอรี่ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทเทเลอินโฟ มีเดีย จำกัด มหาชน) ซึ่งหมายถึงไทยแลนด์ เยลโล่เพจเจส ในขณะที่บ้านเราก็มีสมุดหน้าขาว หรือ ไวท์เพจเจส ก็พิมพ์บนกระดาษสีขาวโดยตัวสมุดจะเป็นการรวบรวมรายชื่อบุคคล (หรือธุรกิจ) ที่เรียงตามลำดับตัวอักษร ก-ฮ
ปัจจุบันหลังจากมีการเปิดเสรีโทรคมนาคมแล้ว ผนวกกับการเข้ามาของเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต ได้เข้ามาท้าทายให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสื่อประเภทไดเร็คทอรี่ส์ จนสมุดหน้าเหลืองต้องปรับตัวเป็นสื่อไดเร็คทอรี่ส์ออนไลน์มากยิ่งขึ้น ทำให้ก้าวต่อไปของสมุดหน้าเหลืองกลายเป็นเรื่องของธุรกิจฐานข้อมูลขนาดใหญ่ ที่สามารถกระจายเนื้อหาไปยังสื่อประเภทต่าง ๆ ได้อีกมากมาย
อาหารตามสั่ง

อาหารตามสั่ง เป็นอาหารที่ทำตามที่ลูกค้าสั่ง มีเมนูซ้ำๆ มักเป็นอาหารที่ใช้เวลาทำไม่นาน  ร้านอาหารตามสั่งมีทำเลตั้งอยู่ทั่วไป  
วัตถุดิบของอาหาร ประเภทผักเช่น ผักคะน้า ผักกาดขาว กะหล่ำปลี ข้าวโพดอ่อน แครอท มะเขือเทศ ผักชี ต้นหอม กะเพรา หอมหัวใหญ่ มะนาว มะกรูด โหระพา พริกขี้หนู พริกชี้ฟ้า กระเทียม หอมแดง ส่วนวัตถุดิบประเภทเนื้อสัตว์เช่น เนื้อไก่ เนื้อหมู เนื้อวัว กุ้ง ปลาหมึก หมูกรอบ ปลา เครื่องปรุงอาหารทั่วไปได้แก่ น้ำมันพืช น้ำมันหอย น้ำปลา ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ น้ำซอส (ถั่วเหลือง) น้ำตาลทราย เกลือป่น พริกไทยป่น ไข่ไก่ 
เมนูอาหารตามสั่งที่เป็นที่นิยมได้แก่ ผัดกะเพรา ไข่ดาว, ข้าวผัด, ข้าวไข่เจียว, ข้าวหมูกระเทียม, ข้าวราดผัดผัก, ถั่วฝักยาวผัดพริกแกงราดข้าว, ผัดพริกสดราดข้าว, สุกี้, ราดหน้า ผัดซีอิ๊ว ผัดพริกแกง
สมเด็จพระราชินีเกซัง โชเดน

สมเด็จพระราชินี พระราชอัยยิกา

เมื่อพระราชโอรสทรงมีพระบรมราชโองการสละราชสมบัติให้ สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก พระราชนัดดา เถลิงถวัลยราชสมบัติ เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์วังชุก และราชอาณาจักรภูฏานแล้วนั้น พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาที่ สมเด็จพระราชินีเคซัง โชเดน วังชุก พระราชอัยยิกา ซึ่งทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระอัยยิกาเพียงพระองค์เดียวในโลก
พระที่นั่งอมรพิมานมณี

ประวัติ

พระที่นั่งองค์นี้ตั้งอยู่ต่อจากเฉลียงพระที่นั่งบรมราชสถิตย์มโหฬารลงมาทางทิศใต้ เป็นพระวิมานสำหรับเข้าที่บรรทมของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเฉพาะ เรียกกันเป็นการภายในว่า "ในที่" ด้านหลังพระที่นั่งองค์นี้ติดกับ "สวนสวรรค์"
E-Warriors สมรภูมิสุดเดือด

E-Warriors Dota 2 Championship 2017

การแข่งขันระดับมหาวิทยาลัย ทีมที่เข้ามาแข่งขันคือทีมเชิญจากสถาบันชั้นนำ (เป็นการแข่งขันรูปแบบ Double Elimination แต่ละแมตช์ใช้ระบบ Best of 3 ทั้งหมด)

E-Warriors Dota 2 Grand Tournament 2018

การแข่งขันระดับประเทศ เพื่อค้นหาสุดยอดแชมป์ประเทศไทย (เป็นการแข่งขันรูปแบบ Single Elimination แต่ละแมตช์ใช้ระบบ Best of 3 ทั้งหมด)

E-Warriors FIFA18 Championship

การแข่งขันชิงแชมป์ประเทศไทย ทีมละ 3 คน เจอกันแบบ 1-1 ในลักษณะ Best of 3
เทนชู

ริกิมารุ

เจ้าสำนักนินจาอะซึมะคนปัจจุบัน โดยปฏิบัติรับใช้ต่อท่านโชกุนโกดะ ซึ่งริคิมารุมีอาวุธเป็นดาบนินจาชื่อว่า อิซาโยอิ ที่ได้รับสืบทอดมายังรุ่นสู่รุ่น อาจารย์ของเขาและเจ้าสำนักรุ่นก่อนชื่อว่าชิอุนไซ ผู้ซึ่งถูกสังหารโดยทัทสึมารุ นินจาสมาชิกอีกคนหนึ่งของสำนัก ซึ่งริคิมารุถือว่าทัทสึมารุเป็นต้นแบบเลยทีเดียว สำหรับความสามารถของริคิมารุนั้น จะอ่อนด้านความเร็วเมื่อเทียบกับอายาเมะ แต่ก็มีพละกำลังที่มากกว่า

อายาเมะ

เป็นนินจาหญิงที่ท่านอาจารย์ชิอุนไซเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเด็กเช่นเดียวกับริคิมารุ อายาเมะมีอาวุธประจำตัวเป็นมีดคู่ อายาเมะมีความแตกต่างเมื่อเทียบกันกับริคิมารุ เธอโจมตีด้วยพลังที่ไม่รุนแรงนัก แต่ก็ว่องไวเหนือกว่าศัตรูหรือนินจาอื่น และยังเป็นนินจาที่มีความสามารถสูง

ทัตสึมารุ

ทัตสึมารุเป็นตัวละครในภาค 2  Birth of Stealth Assassin และเป็นหนึ่งใน Boss 
เขาเป็นนินจารุ่นพี่ของริคิมารุกับอายาเมะ ทัตสึมารุเป็นพี่ใหญ่ก็ว่าได้ ทัตสึมารุเป็นนินจาที่ต่อสู้ได้ด้วยมือเปล่า มีอาวุธประจำตัวคือดาบ โจมตีได้หนักหน่วง แต่มาวันหนึ่งทัตสึมารุได้สูญเสียความทรงจำเพราะการต่อสู้กับหัวหน้าของเหล่าผู้ร้าย ชื่อว่า คากามิ ทัตสึมารุ พลัดตกหน้าผาจมทะเลไปและคนที่มีช่วยชีวิตไว้กลับเป็นคู่ต่อสู้เสียเองคือ คากามิ เธอรู้ว่าเขาจำอะไรไม่ได้ก็คิดแผนที่จะใช้ประโยชน์จากทัตสึมารุ โดยใช้ให้ไปสังหารอาจารย์,ริคิมารุและใครก็ตามที่เกี่ยวข้อง และเมื่อเขาเริ่มจำทุกสิ่งได้ เขาก็ยังทำตามคำสั่งของคากามิอยู่เช่นเดิม เนื่องจากเขาหลงรักเธอนั่นเอง โดยยอมทำตามแม้กระทั่งคำสั่งบุกทำลายหมู่บ้านนินจาต้นกำเนิดของตนเอง (เป็นด่านหนึ่งในเนื้อเรื่องของ ทัตสึมารุ)ซื่งเป้าหมายก็คือสังหารหัวหน้าหมู่บ้านนินจานั่นคือ อาจารย์ของเขานั่นเอง หลังจากที่ริคิมารุสังหารคากามิได้ในศึกกลางทะเล ด้วยความสำนึกผิดจึงสังหารตัวเองตายตามคากามิ ซึ่งเป็นหญิงที่ตนรัก ในภาคTenchu: Wrath of Heaven เค้าปรากฏตัวออกมาเนื่องจากถูกชุบชีวิตโดยนักพรตมาร เทนไร

เทสชู

เทสชู ฟูจิโอกะ เป็นตัวละครในภาค 3 Wrath of Heaven เป็นนักฆ่ารับจ้างที่ตอนกลางวันจะทำหน้าที่เป็นหมอ สามารถกำจัดศัตรูด้วยเข็มเล่มเล็กและมือเปล่าได้เพราะอาชีพหมอ คอยรับคำสั่งจากชายชราชื่อ เซนโนซูเกะ คอยจัดการกับคนชั่วและเคยดวลกับริกิมารุและช่วยอายาเมะจากศัตรู

ริน

รินเป็นนินจาหญิงอายุน้อยกว่าอายาเมะ เธออายุ 16 ปีท่าทางเหมือนเด็กผู้ชาย ไว้ผมสั้น มีอาวุธประจำตัว
คือดาบ "นัตสึเมะ" รินถนัดการต่อสู้แบบลอบสังหารมากว่าต่อสู้แบบตรงๆ แต่มาวันหนึ่งรินได้กลับจากการฝึกวิชาบนเขาเธอก็พบว่าหมู่บ้านของเธอถูกทำลายด้วยฝีมือของคนกลุ่มลึกลับและรินก็สาบานว่าจะต้องแก้แค้นให้ได้ขณะนั้นรินเห็นอายาเมะอยู่ตรงที่เกิดเหตุ รินเข้าใจผิดว่าคิดอายาเมะเป็นคน 1 ในคนร้ายที่ทำลายหมู่บ้านและฆ่าชาวบ้านทั้งหมด แต่เมื่อรู้ความจริงรินก็ร่วมมือกับอายาเมะและริคิมารุต่อสู้กับกลุ่มคนร้าย

โอนิคาเกะ

ศัตรูฟ้าลิขิตของริคิมารุผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ มีพลังเตะที่หนักหน่วง โอนิคาเกะเทิดทูนนักพรตมาร เมโอ เป็นอย่างมาก และมักจะโผล่ไปอยู่ในเหตุการณ์ต่างๆ ในเรื่องอยู่เนืองๆ โอนิคาเกะเป็นตัวละครที่ไปปรากฏในหลายๆภาคของเทนชู เช่น Tenchu : Stealth Assassins และ Tenchu : Wrath of heaven เป็นต้น
วัดห้วยปลาดุก

วัดห้วยปลาดุก  สังกัด มหานิกาย คณะสงฆ์ภาค ๑๕ ตั้งอยู่บ้านห้วยปลาดุก เลขที่ ๕๙ หมู่ ๗ ตำบลหินกอง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี  รหัสไปรษณีย์ ๗๐๐๐๐ได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัด พ.ศ. ๒๔๗๐ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. ๒๔๗๒   มีเนื้อที่ ๒๓ ไร่

ประวัติ

วัดห้วยปลาดุก  สร้าง ปี พ.ศ. ๒๔๗๐ ความเป็นมาของวัดห้วยปลาดุก  ตำบลหินกอง  อำเภอเมืองราชบุรี  จังหวัดราชบุรี เป็นสถานที่ตั้งวัดห้วยปลาดุกในขณะนั้นติดต่อกับลำห้วยซึ่งมีปลาดุกมากชุกชุมมาก มีลำห้วยไหลผ่านซึ่งติดกับบ้านทุ่งไล่ไก่หนองน้ำแถบนี้ปลาดุกชุกชุมจึงเรียกขานกันต่อมาว่า “บ้านห้วยปลาดุก” หมู่บ้านห้วยปลาดุกกับหมู่บ้านทุ่งไล่ไก่อยู่ติดกันและอยู่ตำบลเดียวกัน
วัดห้วยปลาดุกเป็นวัดเล็กและมีกุฏิศาลาหลังเล็ก ๆ ประมาณ ๒-๓ หลังเพื่อใช้ในการทำบุญทำกุศล ศาลาที่สร้างในสมัยนั้นสร้างด้วยไม้โดยญาติโยมช่วยกันหาไม้มาก่อสร้างเมื่อมีศาลาได้มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ปีละ ๓ รูป ไม่มีพระจะปกครองสงฆ์ ที่จำพรรษา ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ได้เดินทางไปอาราธนาพระผู้ใหญ่อาวุโสมาจากวัดข้างเคียง ท่านมีชื่อว่า “อาจารย์เชิด เดชวโร” มาปกครองดูแลสงฆ์ในขณะนั้น ถือว่าอาจารย์เชิด เดชวโร เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกที่ปกครองสงฆ์ เมื่อท่านได้มาอยู่ที่วัดก็เริ่มพัฒนาวัดโดยการสร้างอุโบสถและถาวรวัตถุหลายอย่าง แต่ยังไม่แล้วเสร็จท่านได้จำพรรษาอยู่วัดห้วยปลาดุกในขณะนั้นเป็นเวลานานต่อมาท่านอายุมากร่างกายชราภาพลงท่านก็ได้มรณภาพลง
เมื่อท่านอาจารย์เชิด  เดชวโร ได้มรณภาพลง ทางคณะสงฆ์และชาวบ้านได้เดินทางไปอาราธนาพระผู้ใหญ่อาวุโส  มาดูแลวัดและพระภิกษุสงฆ์ ท่านมีชื่อว่า “พระอธิการพันธ์  ครุฑน้อย” ท่านพระอธิการพันธ์ ครุฑน้อยได้จำพรรษาอยู่ที่วัดไม่นานเท่าใดท่านก็มรณภาพลง
เมื่อท่านพระอธิการพันธ์  ครุฑน้อย ได้มรณภาพลงทางคณะสงฆ์และชาวบ้านได้เดินทางไปอาราธนาพระผู้ใหญ่อาวุโส  มาดูแลวัดและพระภิกษุสงฆ์ ท่านมีชื่อว่า พระอาจารย์เจือน อาจารสมฺปนฺโน  จากวัดห้วยไผ่ อำเภอเมืองราชบุรี  จังหวัดราชบุรี ได้เดินทางมาจำพรรษาอยู่ที่วัดห้วยปลาดุก ในขณะที่ท่านอาศัยและจำพรรษาอยู่ที่วัดท่านอาจารย์มีความคิดที่จะสร้างอุโบสถ ท่านจึงทำเรื่องการสร้างอุโบสถ และขอพัทธสีมา มายังกรมการศาสนา เห็นความจำเป็นจึงอนุญาตให้ที่ดิน  ในวัดเพื่อสร้างอุโบสถ เมื่อทางกรมศาสนาอนุญาตแล้วการสร้างอุโบสถดำเนินไปโดยลำดับและทำการปิดทองผูกพัทธสีมาปิดทองฝังลูกนิมิตในสมัยหลวงพ่อเจือน  อาจารสมฺปนฺโน
พิมพ์ ญาดา

ประวัติ

พิมพ์ ญาดา นักร้องลูกทุ่งสาวจากค่ายนพพร ซิลเวอร์โกลด์ มีชื่อจริงว่า พิมพ์ญาดา อา​รมย์สุข ชื่อเล่น พิมพ์ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2522 โดยเกิดที่อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน โดยเป็นบุตรสาวคนสุดท้อง ในจำนวนพี่น้อง 5 คน 
การศึกษา ปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับสอง)
พิมพ์ ญาดา เป็นนักร้องในค่ายนพพร ซิลเวอร์โกลด์ ของคุณโอ พนม นพพร พิมพ์ ญาดา เป็นนักร้องที่มีเสียงเป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนศิลปินนักร้องทั่วไป บทเพลงที่โด่งดังที่สุดและคนรู้จักในนามของเธอ ได้แก่ เพลงสาวสุพรรณหวานแหวว และ เพลงถูกใจไหมจ๊อด ในอดีตเพลงนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก และผลงานละครของเธอได้แก่ เพลงรักข้ามภพ ช่อง 7 (ปีพ.ศ. 2553)
ปัจจุบันทำงานอยู่ที่หน่วยงานหนึ่ง ได้สมรสกับชายต่างชาติ และมีบุตรสืบสกุลแล้ว
น้ำหนัก : 55 กิโลกรัม ส่วนสูง : 158 เซนติเมตร
เจือทอง อุรัสยะนันทน์

ประวัติ

ท่านผู้หญิงเจือทอง อุรัสยะนันทน์ เป็นบุตรีของนายเท้ง-นางจู กรีทอง คหบดีชาว จังหวัดสมุทรสาคร เป็นพี่คนโต ในจำนวนพี่น้อง 6 คน เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2463 ณ บ้านเลขที่ 114 ตำบลท่าฉลอม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร เริ่มการศึกษาชั้น ประถม ที่โรงเรียนสาครวิทยา ชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัยจนสำเร็จ ประโยคครู ประถมสามัญ จึงได้เข้ารับราชการเป้นครูในกรมสามัญศึกษา และออกไปเป็นครูที่โรงเรียนเดชะปัตตนยานุกูล ซึ่งเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดปัตตานี
ต้นปีการศึกษา พ.ศ. 2487 ท่านผู้หญิงเจือทอง ได้ลาออกจากราชการเพื่อสมรสกับนายจาด อุรัสยะนันทน์(2457-2549...92 ปี)นายอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี และย้ายติดตาม สามีซึ่งไปรับราชการ ในหลายจังหวัด เช่นในการดำรงตำแหน่งนายอำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช ปลัด จังหวัดปัตตานี ผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบุรี และผู้ว่าราชการจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นต้น ระหว่างนี้ท่านผู้หญิงเจือทองได้ออกปฏิบัติงานในฐานะภรรยานักปกครอง นำหน่วยออก เยี่ยมเยียนช่วยเหลือราษฎร์อยู่เป็นประจำ ทั้งในยามปกติและสาธารณะภัย ยิ่งเมื่อดำรงตำแหน่งนายกเหล่ากาชาดจังหวัด และนายกสมาคมส่งเสริมวัฒนธรรมหญิงประจำจังหวัด ก็ยิ่งได้ปฏิบัติหน้าที่อย่างกว้างขวางยิ่งขึ้น ท่านได้จัดงานเผยแพร่กิจกรรมและ อนุรักษ์วัฒธรรมของท้องถิ่นและจัดงานประจำปีเพื่อหารายได้สะสมไว้ช่วยเหลือราษฎร์ที่ประสบภัยต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในขณะที่ดำรงตำแหน่งนายกเหล่ากาชาดจังหวัดฉะเชิงเทรา จนได้รับการยกย่องจากสภากาชาดไทย ว่าเป็นเหล่ากาชาดที่มีรายได้สะสมไว้ช่วยเหลือประชาชนสูงกว่า เหล่ากาชาดใด ๆ รวมทั้งยังดำเนินกิจการ ของกาชาด ได้ครบ ถ้วนและสม่ำเสมออีกด้วย 
ปลายปี พ.ศ. 2514 ท่านผู้หญิงเจือทอง เริ่มป่วยจากการเต้นของหัวใจผิดจังหวะ ก่อให้เกิด การอุดตันของเส้นโลหิต จึงเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ โดยเป็น คนไข้ใน พระบรมราชานุเคราะห์ และได้กลับมาพักผ่อนที่บ้านโดยไม่ได้ออกไปไหน ด้วยปัญหาสุขภาพไม่แข็งแรง แต่ก็พอเดินเหินและช่วยตัวเองทุกอย่างอยู่ในบ้านได้อย่างดี จนถึงวันที่ 11 ตุลาคม 2542 ท่านมีอาการปวดศีรษะ และบ่นว่าร้อน บุตรจึงพาส่งโรงพยาบาล จวบจนวาระสุดท้าย ท่านได้ถึงอนิจกรรมด้วยเส้นโลหิตในสมองแตก เมื่อวันที่อาทิตย์ ที 17 ตุลาคม 2542 รวมอายุท่านได้ 79 ปี
ดันดี

ดันดี (อังกฤษ: Dundee) เป็นเมืองที่ใหญ่อันดับสี่ของประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร อยู่ทางด้านเหนือของแม่น้ำเทย์
เมืองดันดีเมืองใหญ่เป็นอันดับสี่ของสกอตแลนด์ที่ตั้งอยู่ใกล้กับปากแม่น้ำเทย์ที่สวยงามซึ่งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ ทำให้สามารถเดินทางไปยังเมืองใหญ่เช่น แอเบอร์ดีน เอดินบะระ และกลาสโกว์ได้ด้วยเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง
จากเมืองที่มีชื่อเสียงทางด้านการค้าปลีกมาเป็นเวลาช้านานตั้งแต่อดีต ในปัจจุบันเมืองดันดีได้กลายมาเป็นเมืองสำคัญทางด้านศิลปะ การศึกษา และการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในหลายสาขาโดยเฉพาะทางด้านเทคโนโลยีชีวภาพ อุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูงเช่นการผลิตซอฟต์แวร์นั้นก็ได้กลายมาเป็นอุตสาหกรรมหลักของเมืองดันดีในปัจจุบัน
เมืองดันดีเป็นอีกเมืองหนึ่งที่น่าอยู่อาศัยและศึกษาต่อด้วยตัวเมืองและสิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัยและผู้คนที่เป็นมิตร ด้วยเหตุนี้ทำให้เมืองแห่งนี้มีสัดส่วนนักเรียนต่อประชากรทั้งหมดสูงเป็นอันดับหนึ่งของสหราชอาณาจักร นำมาซึ่งความเป็นเมืองที่ให้สดใสและมีชีวิตชีวาของกิจกรรมยามกลางวันและแสงสีในยามกลางคืน เมืองดันดีได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองแห่งการค้นพบ" (The City of Discovery) ผลงานสำคัญที่ได้ถือกำเนิดในเมืองนี้มีมากมาย ยกตัวอย่างเช่น ยาแอสไพริน แสงไฟฟ้า (electric light) โทรเลขไร้สาย เอกซเรย์ และเรดาร์
เมืองดันดีเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยสองแห่งคือ มหาวิทยาลัยดันดีและมหาวิทยาลัยแอเบอร์เทย์ นอกจากดันดีจะเป็นเมืองที่น่าไปศึกษาต่อแล้ว ในปี ค.ศ. 2004 เมืองดันดียังได้รับการยกย่องจากนิตยสาร The Scientist ให้เป็นเมืองที่น่าอยู่ทำงานที่สุดในยุโรป (The best place to work in Europe)
พรรคปลดปล่อยแห่งประชาชนปฏิวัติ

พรรคปลดปล่อยแห่งประชาชนปฏิวัติ (Revolutionary People’s Liberation Party) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นสาขาของขบวนการประชาชนเพื่อการปลดปล่อยตุรกี ซึ่งได้ตั้งชื่อใหม่เมื่อ พ.ศ. 2537 แนวคิดของพรรคสนับสนุนลัทธิมาร์กและต่อต้านสหรัฐอย่างรุนแรง

ปฏิบัติการ

เน้นการโจมตีเจ้าหน้าที่รัฐบาลตุรกีในช่วง พ.ศ. 2523 จากนั้นอีก 10 ปีต่อมา เปลี่ยนมาเน้นที่การโจมตีผลประโยชน์ของต่างชาติ ใน พ.ศ. 2533 ออกมาต่อต้านสงครามอ่าวเปอร์เซีย พ.ศ. 2535 โจมตีสถานกงสุลสหรัฐ พ.ศ. 2543 ใช้ระเบิดพลีชีพโจมตีตำรวจตุรกี

สมาชิก

ไม่ทราบขุมกำลังที่ชัดเจน การโจมตีเน้นที่อิสตันบูลและเมืองต่างๆในตุรกี