ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง

ลักษณะของเกม

เป็นเกมฆาตกรรมลึกลับที่อธิบายว่าเป็น"นิยายภาพโดจินชิ"ซึ่งจะมีลักษณะคล้ายกับวิชวลโนเวล ในเกมเพลย์จะมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เล่นค่อนข้างน้อยเนื่องจากเกมส่วนใหญ่ประกอบด้วยการสนทนาข้อความแต่เดิมต้นฉบับจะไม่มีการแสดงเสียงสำหรับตัวละคร ในขณะที่พื้นฐานของนิยายภาพจะเป็นลักษณะที่มองเห็นได้ตามชื่อที่แนะนำพื้นฐานของนิยายภาพโดจินชิจะให้ความสำคัญกับการสร้างบรรยากาศผ่านดนตรีเสียงเอฟเฟ็กต์และเรื่องราวเอง
เกมดังกล่าวใช้การส่งสัญญาณที่ผู้เล่นสามารถรับเคล็ดลับได้หลายอย่าง เคล็ดลับเหล่านี้อนุญาตให้ผู้เล่นอ่านข้อมูลเสริมต่าง ๆ ที่อาจมีหรือไม่มีประโยชน์ในการไขปริศนา ตัวอย่างเช่นหนึ่งในเคล็ดลับอาจเป็นเรื่องง่ายเหมือนกับ "นี่คือหมู่บ้านเล็ก ๆ เด็ก ๆ ที่ไปโรงเรียนนี้จะรวมกันเป็นหนึ่งห้องเรียนโดยไม่คำนึงถึงระดับหรือปีที่พวกเขาเข้ามา" คำแนะนำเช่นความสามารถในการอ่านเนื้อหาของบทความในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับการฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านฮินามิซาวะ ซึ่งจะค่อยๆเปิดเผยเรื่องราวปริศนาสุดแสนสยองขวัญไปเรื่อยๆ

การออกจำหน่าย

ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง ได้สร้างเป็นเกมโดยบริษัท 07th Expansion ซึ่งจะมีเนื้อเรื่องเป็นบท มีทั้งหมด 8 บท 4 บทเป็นภาคปริศนา และอีก 4 บทเป็นภาคเฉลย โดยบทแรกมีชื่อว่า บทปีศาจลักซ่อน ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2545 บทที่สองชื่อ บทเทศกาลมรณะ ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2545 บทที่สามชื่อ บทคำสาปสังหาร ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2546 บทที่สี่ชื่อ บทฆ่าเวลา ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ซึ่ง 4 บทที่กล่าวไปข้างต้นคือ ภาคปริศนา และอีก 4 บท ต่อไปนี้จะอยู่ภายใต้ชื่อ Higurashi no Naku Koro ni Kai ซึ่งเป็นภาคเฉลย บทที่ห้าชื่อ บทสืบคดี ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2547 บทที่หกชื่อ บทชดใช้บาป ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2548 บทที่เจ็ดชื่อ บทสังหารหมู่ ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2548 และบทที่แปดชื่อ บทสันนิบาตเทศกาล ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ 2549 หลังจากนั้นได้มี ดรามาซีดีในชื่อ Higurashi no Naku Koro ni Rei ได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ต่อมาได้มีบทใหม่ซึ่งเป็นบทล่าสุด ในชื่อ Kamikashimashi-hen ซึ่งอยู่ในเกม ชื่อ Higurashi no Naku Koro ni Hō ได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งในแต่ละบทยังคงใช้ตัวละครเดียวกันและสถานที่เดียวกันแต่กันแต่เนื่อเรื่องจะแตกต่างกัน ในแต่ละบทจะให้คำตอบคำแนะนำและเบาะแสที่มีค่าเกี่ยวกับความลึกลับของบทก่อนหน้านี้ในขณะเดียวกันก็ทำให้เกิดความลึกลับมากยิ่งขึ้น หลังจากได้สร้างเกมจนจบบทแล้วในเวลาต่อมาก็ได้มีการปรับแต่งกราฟิกเพื่อให้เป็นไปตามยุคตามสมัย ซึ่งในปัจจุบันนี้ได้วางจำหน่ายบน สตีมซึ่งมีชื่อว่า Higurashi When They Cry Hou ได้จำหน่ายเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 จนถึง 15 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ซึ่งเป็นเกมที่ใช้บทเดิมแต่เอามาพัฒนากราฟิกให้สวยกว่าเดิมและสมจริงกว่าเดิมยิ่งขึ้น นอกจาก เกมและดรามาซีดียังถูกนำไปสร้างเป็น อนิเมะ มังงะ นิยาย และ ไลฟ์แอคชั่น อีกด้วย

เนื้อเรื่อง

ปีโชวะที่ 58 (พ.ศ. 2526) ณ หมู่บ้านแถบชนบท ชื่อว่าฮินามิซาวะ (มีต้นแบบมาจาก หมู่บ้านชิราคาว่า จังหวัดกิฟุ) ซึ่งมีประชากรประมาณ 2,000 คนในหมุ่บ้าน เนื้อเรื่องจะเล่าถึง มาเอบาระ  เคอิจิ เด็กหนุ่มที่พึ่งย้ายเข้ามาจากเมืองมาอยู่ในหมู่บ้านฮินามิซาวะ เขาได้พบเพื่อนใหม่ๆมากมาย และเขาก็ได้เข้าร่วมกิจกรรมชมรมหลังเลิกเรียนอีกด้วย ซึ่งมีสมาชิกดังนี้คือ ริวงู  เรนะ, โซโนะซากิ มิอง, โฮโจ ซาโตโกะ และ ฟุรุเดะ  ริกะ ซึ่งเคอิจิจะเป็นคนล่าสุดที่เข้าร่วมกิจรรมชมรมหลังเลิกเรียน โดยส่วนใหญ่จะประกอบไปด้วยเกมไพ่และเกมกระดานต่างๆ (ซึ่งผู้แพ้จะถูกเกมลงทัณฑ์ โดยส่วนใหญ่คือเขา) หมู่บ้านฮินามิซาวะดูเหมือนจะเป็นหมู่บ้านที่เงียบสงบและเป็นสวรรค์สำหรับเคอิจิ แต่อย่างไรก็ตามความเงียบสงบนี้ค่อยๆจางหายไปทันทีหลังจาก เทศกาลวาตานางาชิ ซึ่งเป็นเทศกาลที่เป็นการเฉลิมฉลองขอบคุณและระลึกถึงท่านโอยาชิโระเทพเจ้าผู้คุ้มครองหมู่บ้าน เคอิจิได้ทราบเข้าว่าทุกปีในช่วงสี่ปีที่ผ่านมานับตั้งแต่ปีโชวะที่ 54 (พ.ศ. 2522 ) จะมีคนหนึ่งถูกฆาตกรรมอย่างทารุนและอีกคนจะหายสาบสูญในทุกปีของเทศกาลวาตานางาชิ ซึ่งในปีโชวะที่ 58 ก็ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่ห้า ซึ่งส่วนใหญ่ทุกปีเพื่อนๆของเขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ทั้งนั้นอีกด้วย ทำให้เขาได้ถูกจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดของหมู่บ้านโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้

ตัวละครหลัก

มาเอบาระ  เคอิจิ（前原　圭一, Maebara Keiichi)
พากย์เสียงโดย โซอิจิโร โฮชิ
ตัวเอกของเรื่องเป็นลูกชายของศิลปินที่มีชื่อเสียง ครอบครัวของเขาเพิ่งย้ายมาที่ฮินามิซาวะหลังจากเหตุการณ์คดีที่เคอิจิใช้ปืนโมเดลยิงใส่เด็กจนได้รับบาจเจ็บที่ตา เขามีความสามารถและการเรียนระดับอัจฉริยะ ทำให้เสน่ห์และพรสวรรค์ที่โดดเด่นของเขาถูกได้รับฉายาว่า "พ่อมดแห่งวาจา" หรือ Magician of Words ทำให้เขาสามารถหาเพื่อนใหม่ได้ไม่ยากและกลายเป็นที่นิยมในหมู่บ้านได้อย่างง่ายดาย ในช่วงแรก ๆ ของเรื่องใน บทปีศาจลักซ่อน เขาได้รับผลกระทบจากความหวาดระแวง แต่ความแข็งแกร่งภายในและมีความสามารถในการฝืนชะตากรรมทำให้ หลังจากเหตุการณ์บทแรกนั้น ในช่วงบทต่อมาเขาพอที่จะสามารถจำเหตุการณ์จากโลกชะตากรรมก่อนๆได้
ริวงู  เรนะ（竜宮　レナ, Ryuugu rena）
พากย์เสียงโดย มาอิ นากาฮาระ
เพื่อนสนิทของเคอิจิ เธอใจดีมากและดูแลเพื่อน ๆ ของเธอ แต่ก็ไร้เดียงสา อย่างไรก็ตามเธอก็เป็นพวกคลั่งของน่ารักเมื่อเจอของน่ารักทีไรมักจะพูดว่า "จะเอากลับบ้าน!!!" (お持ち帰り 〜 Omochikaerī) เมื่อเธอรู้สึกตื่นเต้นหรือสับสน เธอจะพูดวลีซ้ำ ๆ ในตอนท้ายของประโยค เช่น (かな? かな?, "ฉันสงสัย, ฉันสงสัย?") ชื่อเดิมของเธอคือ ริวงู เรย์นะ (Ryuugu Reina) ซึ่งชื่อเดิมของเธอเปรียบเสมือนกับด้านมืดของเธอ เดิมทีเธอเป็นชาวฮินามิซาวะ แต่ได้ย้ายไปที่เมืองอิบารากิเมื่อตอนขึ้นประถมพอดี แต่เมื่อหนึ่งปีก่อน ปีโชวะที่ 57 เธอได้ออกจากอิบารากิ เพราะเธอเสียใจที่แม่หย่าจากพ่อของเธอเพราะพยายามแต่งงานกับ อะกิฮิโด ซึ่งเป็นลุงของเธอ ทำให้เธอเกิดอาการคลุ้มคลั่งจนทำลายข้าวของๆแม่และถูกพักการเรียนราวๆสัปดาห์เพราะได้ทำร้ายนักเรียนชายสามคนด้วยไม้เบสบอลจนได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากเหตุการณ์นั้นเธอได้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติในหมู่บ้านฮินามิซาวะ โดยเปลี่ยนชื่อตัวเอง ว่า ริวงู  เรนะ (แบบไม่เป็นทางการ) และทิ้งชื่อเดิมของตัวเองไว้เบื้องหลัง 
โซโนะซากิ มิอง（園崎　魅音, Sonozaki Mion）
พากย์เสียงโดย ซัตสึกิ ยูกิโนะ
เพื่อนสนิทของเคอิจิอีกคนหนึ่ง ทักษะทางสังคมของเธออยู่ในระดับเดียวกับเคอิจิ ซึ่งเธอเคารพนับถือเคอิจิอย่างสูงในฐานะเพื่อนและคู่ต่อสู้ (แต่อย่างไรก็ตามในภายหลังจะแสดงให้เห็นว่าเธอตกหลุมรักเขา) เธอมักจะทำตัวเหมือนผู้ชายและเรียกแทนตัวเองว่า"ลุง" แต่เธอก็มีด้านซ่อนเร้นอยู่ เธอคือผู้สืบทอดของหัวหน้าครอบครัวตระกูลโซโนซากิซึ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลที่มีอิทธิพลอย่างมาก  เธอมีน้องสาวฝาแฝดชื่อ โซโนะซากิ ชิอง แต่จริงๆแล้ว ในบทสืบคดี ได้เฉลยว่า ชิองคือพี่สาวแต่เพราะน้องสาว (มิองชอบร้องไห้งอแงจนพี่สาวต้องใจอ่อนยอมเปลี่ยนตัวให้บ้าง แต่ครั้งที่มีประชุมหมู่บ้านชิองขอเปลี่ยนตัวเป็นมิองและได้ถูกสลักลายปิศาจที่หลัง จากนั้นมิองจึงต้องใช้ชีวิตเป็นชิองไปตลอด   
โซโนะซากิ ชิอง (園崎 詩音, Sonozaki Shion) 
พากย์เสียงโดย ซัตสึกิ ยูกิโนะ 
น้องสาวฝาแฝดของมิอง อาศัยอยู่ที่เมืองโอคิโนมิยะเป็นสาวหวานที่นิสัยต่างจากพี่สาวโดยสิ้นเชิง แต่จริงๆแล้วนิสัยแสบใช่เล่น มักจะชอบแกล้งเคอิจิกับมิองบ่อยๆ แต่ความจริงแล้วเธอเป็นคนที่น่ากลัวพอตัวเลยเพราะถ้าเพื่อคนที่รักละก็เธอยอมทำตามได้ทุกอย่าง ในบทสืบคดีหลังจากที่ โฮโจ ซาโตชิ หายสาบสูญชิองก็เสียใจเป็นอย่างมากจนถึงขั้นเข้าใจผิดว่าตระกูลโซโนซากิคือเบื้องหลังที่ก่อเหตุฆาตกรรมปริศนาทำให้เธอก็ได้ก่อคดีฆาตกรรมสุดวิปริตและจบชีวิตลงโดยการตกตึกตายในที่สุด ต่อมาในบทสังหารหมู่ เธอได้ฝันถึงบาปที่เธอทำลงไปเมื่อตอน บทสืบคดีทำให้เธอเกิดความกลัวและตัดสินใจย้ายมาที่ฮินามิซาวะเพื่อมาดูแล ซาโตโกะ เป็นเหมือนพี่สาวตามคำขอร้องของซาโตชิคนที่เธอรักขอร้องไว้   
โฮโจ ซาโตโกะ（北条　沙都子, Hōjō Satoko）
พากย์เสียงโดย คานาอิ มิกะ 
เด็กผู้มีความสัมพันธ์กับเคอิจิและชิองเหมือนน้องสาว มีพี่ชายที่ชื่อว่าโฮโจ ซาโตชิ และเป็นหลานสาวของ เทปเป กับ Tamae เป็นคนที่ชอบวางกับดักแกล้งเคอิจิ จนได้รับฉายาว่า "ผู้เชี่ยวชาญด้านกับดัก" หรือ Trapmaster ก่อนมาอยู่กับฟุรุเดะ ริกะ เคยอยู่กับญาติที่ชอบกลั่นแกล้งและพ่อแม่ที่เย็นชา แต่พ่อเลี้ยง แม่ แล้วก็ป้า ถูกคำสาปตายไปแล้วทั้งสิ้น เหตุที่กำพร้าพ่อแม่มาจากการที่ไม่ลงรอยกับพ่อคนปัจจุบัน ในช่วงที่พ่อและแม่พามาเที่ยวในวันสานความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว ซาโตโกะคิดว่าที่พ่อแม่พามาที่หน้าผาซึ่งเป็นจุดชมวิวนั้นเพีราะจะผลักตัวเองให้ตกลงไป ทำให้เกิดความคุ้มคลั่งผลักพ่อแม่ตกลงไปก่อนและได้เข้าโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาอาการทางจิต  
โฮโจ ซาโตชิ (北条 悟史, Hōjō Satoshi) 
พากย์เสียงโดย มิทสึกิ ไซงะ
พี่ชายของซาโตโกะ โดนซาโตะโกะเรียกว่า"นี้นี่ (พี่จ๋า)" จนในบางครั้งซาโตโกะเคยชินจนเผลอเรียกเคอิจิว่า นี้นี่บ่อยๆ เป็นคนที่เซอะซะ งุ่มง่าม เหมือนจะพึ่งพาอะไรไม่ได้แต่ก็เป็นคนรักน้องสาวและอ่อนโยนมาก เคยช่วยชิองจากพวกอันธพาลไว้ แต่สุดท้ายก็โดนคำสาปของท่านโอยาชิโระจนหายสาบสูญไปเพราะฆ่าป้าของตนเองไป ในบทสันนิบาตเทศกาลจะมีการเฉลยว่าเขาหายไปไหน
ฟุรุเดะ  ริกะ（古手　梨花, Furude Rika）
พากย์เสียงโดย ยูการิ ทามูระ
ลูกสาวของเจ้าอาวาสวัดที่ถูกคำสาปตายไปแล้ว อาศัยอยู่กับโฮโจ ซาโตโกะ ที่บ้านหลังเล็กๆ เชื่อว่าเป็นมิโกะร่างอวตารของท่านโอยาชิโระมองเห็นอนาคตตัวเองและเป็นผู้ที่จะ ถูกฆ่าในปีโชวะ 58 เป็นเด็กดีมีน้ำใจแต่ในบางครั้งก็พูดจาเหมือนผู้ใหญ่ ชอบลงท้ายประโยคด้วยคำที่ไม่จำเป็น เช่น "มี้~" "นิปป้า~" เวลาที่อยู่กับฮานิวนิสัยของริกะจะกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือ ในบทสังหารหมู่ที่เธอและพวกเคอิจิได้สร้างปาฏิหาริย์มากมายนั้นเธอถูกทาคาโนะฆ่าตายอย่างโหดร้ายเพราะหวังจะให้ความเจ็บปวดนี้ถูกสลักลึกลงในจิตใจและจดจำไปยังภพหน้าที่ได้เจอทาคาโนะอีก ว่าทาคาโนะคือศัตรูที่แท้จริงของเธอ
ฟุรุเดะ ฮานิว (古手 羽入, Furude Hanyū)
พากย์เสียงโดย ยูอิ โฮริเอะ
วิญญาณบรรพบุรุษของริกะ เป็นเด็กสาวผมม่วงในชุดมิโกะที่มีเขาคล้ายๆเขาแกะอยู่บนหัว และเป็นเทพผู้คอยดูแลศาลเจ้าฟุรุเดะ
มีริกะคนเดียวที่เห็นได้ มีความรู้สึกเชื่อมโยงกับริกะทำให้ริกะใช้โอกาสนี้แกล้งเธอเป็นประจำ ฮานิวเกลียดของเผ็ดมาก อาหารที่ชอบคือชูครีม ชอบร้อง อาอูว์ๆ ขี้กลัวและดูเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์ แต่มีพลังพิเศษในการหยุดเวลาและย้อนเวลา แต่ทุกครั้งที่ใช้พลังจะอ่อนแอลงเรื่อยๆ ในอดีตฮานิวเป็นยักษ์กินคนที่แต่งงานกับเจ้าอาวาสศาลเจ้าฟุรุเดะชื่อ ฟุรุเดะ ริกุ และได้มีลูกสาวที่หน้าตาเหมือนริกะชื่อ ฟุรุเดะ โอกะ เนื่องจากฮานิวเป็นยักษ์ทำให้ถูกชาวบ้านรังเกียจ เมื่อฮานิวคิดตัดสินใจที่จะเป็นเทพเพื่อรับบาปของคนในหมู่บ้าน ทำให้โอกะเสียใจมาก แต่โอกะก็ยังคงจำใจยอมปลิดชีพฮานิวแล้วสาวไส้มาชำระล้างในบึงโอนิงะฟุจิ เป็นต้นกำเนิดของเทศกาลวาตะนากะชิที่มีการลอยนุ่นเพื่องสังเวยวิญญาณแด่ท่านโอยาชิโระ ฮานิวถูกชาวบ้านเกลียดชังเพราะเป็นเผ่าพันธุ์ยักษ์ แต่ที่จริงแล้วเธอคือ..!?

เทศกาลลอยนุ่น

หรือที่เรียกกันในภาษาญี่ปุ่นว่า "วาตะ นะ วางิ" มาจากคำว่า "วาตะ"ที่แปลว่านุ่น และคำว่า "นางาชิ"ที่แปลว่าการลอย หรือการชำระ แต่ความหมายที่แท้จริงแล้วมากจากคำว่า "วาตะ"อีกตัวหนึ่งที่แปลว่าเครื่องใน เนื่องจากประเพณีโบราณที่ว่าบรรพบุรุษของตระกูลฟุรุเดะคือฮานิวที่เป็นยักษ์เผ่ากินคนได้แต่งงานกับเจ้าอาวาสเมื่อมีลูกสาวทำให้ถูกชาวบ้านรังเกียจจึงได้ได้ลูกสาวทำการำระบาปของตนด้วยการฆ่าและสาวใส้ในออกมาชำระล้างในแม่น้ำโอนิงะฟูจิจึงเป็นที่มาของเทศกาลลอยนุ่นที่จะนำฟูกมาชำแหละและนำไปลอยที่แม่น้ำโอนิงะฟูจิเพื่อเป็นการชำระล้างหรือสังเวยวิญญาณคนบาปเพื่อระงับความพิโรธของท่านโอยะชิโระ

ท่านโอยาชิโระ

ท่านโอยาชิโระ หรือ ชื่อจริงก็คือ ฟุรุเดะ ฮานิว เป็นเทพเจ้าประจำหมู่บ้านที่คนในฮินามิซาวะต่างหวาดกลัว ยามใดที่มีการตายปริศนาในฮินามิซาวะชาวบ้านมักเชื่อว่าเป็นเพราะ "คำสาปของท่านโอยาชิโระ" โดยในเทศกาลลอยนุ่นของทุกปีจะมีคนหนึ่งที่ต้องตายและอีกคนที่ต้องหายสาบสูญ แต่แท้จริงแล้วเป็นเพราะความคาดหวังของทาคาโนะที่จะเป็นพระเจ้า เป็นผู้กำหนดความตายของทุกคนในหมู่บ้าน จึงได้จัดการทำร้ายคนหลายคนเพื่อความสำเร็จของตนเอง

โรคฮินามิซาวะ (คำสาปของท่านโอยาชิโระ)

โรคฮินามิซาวะ (雛見沢症候群, Hinamizawa Shōkōgun, The Hinamizawa Syndrome) หรือที่ผู้คนในหมู่บ้านเรียกว่า "คำสาปของท่านโอยาชิโระ" ซึ่งโรคนี้ถูกค้นพบเมื่อในสมัยสงครามโลกเมื่อมีทหารผู้หนึ่งที่มาจากหมู่บ้านฮินามิซาวะ จู่ๆก็เกิดอาการคลุ้มคลั่ง เห็นภาพหลอนจนข่วนคอตัวเองจนตายในที่สุด ซึ่งในหลักการวิทยาศาสตร์พบว่า เป็นโรคสมองอินทรีย์ที่พบในหมู่บ้านฮินามิซ่าวาซึ่งมีสาเหตุไม่แน่นอนมันเกิดจากปรสิตชนิดหนึ่งซึ่งไม่ว่าจะเป็นผู้คนในหมู่บ้านหรือผู้มาเยือนจะได้รับปรสิตนี้โดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งจะเกิดอาการกำเริบเมื่อใดก็ตามที่ออกจากหมู่บ้านหรือเกิดอาการความเครียดหรือความกังวล ซึ่งในบทสันนิบาตเทศกาลได้เฉลยว่าดอกเตอร์ทาคาโนะคือคนแรกที่วิจัยโรคนี้และได้จัดลำดับอาการของโรคฮินามิซาวะเป็น เลเวล (Level) ซึ่งมีทั้งหมด 5 เลเวล โดยเริ่มต้นที่

เลเวลหนึ่งและสอง

จะเป็นเลเวลที่ทุกคนในหมู่บ้านจะเป็นกันซึ่งไม่มีผลกระทบใดๆเลย แต่ เลเวลจะเพิ่มขึ้นเมื่อใดก็ตามที่เกิดอาการความเครียดหรือความกังวล โดยตัวอย่างเช่น เคอิจิมีความอ่อนไหวต่อโรควิตกกังวลและความเครียดซึ่งแสดงให้เห็นว่าจะกระตุ้นการทำงานของโรคนี้ได้อย่างง่ายดาย

เลเวลสาม

เริ่มต้นที่ เลเวลสาม สภาพจิตใจของผู้ป่วยจะเริ่มแย่ลงและพวกเขาจะมีสภาพจิตใจและอารมณ์ไม่มั่นคงตามที่ คุณหมออิริเอะใน บทสังหารหมู่ กล่าวไว้ซึ่งซาโตโกะอยู่ในช่วงระยะสุดท้ายของเลเวลสามก่อนเริ่มการรักษา

เลเวลสี่

จะเกิดอาการความหวาดระแวงและเห็นภาพหลอนเริ่มปรากฏขึ้นรอบ ๆ อาการของ เลเวลสี่ เคยเกิดขึ้นเช่นเดียวในกรณีของเคอิจิในครึ่งหลังของบทปีศาจลักซ่อน

เลเวลห้า

ระดับที่รุนแรงมากที่สุดและเป็นเลเวลสุดท้ายของโรคฮินามิซาวะผู้คนจะเริ่มได้ยินเสียงฝีเท้าของท่านโอยาชิโระและผู้ป่วยก็เริ่มใช้เล็บข่วนคอตัวเองจนตายในบางกรณีในทางจิตวิทยาสาเหตุที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับการข่วนคอในคือเห็นภาพหลอนว่ามีหนอนจำนวนมากออกมาตามร่างกาย ยกตัวอย่างเช่น เรนะเห็นภาพหลอนว่าข้อมือและคอของเธอมีหนอนออกมาทำให้เธอเกิดอาการหวาดกลัวอย่างสุดขีด เป็นต้น

คดีการตายลึกลับต่อเนื่อง

คดีการตายลึกลับต่อเนื่อง (The Series of Mysterious Deaths) ทุก ๆ ปีในเทศกาลลอยนุ่น นับจากปีโชวะที่ 54 (พ.ศ. 2522) จะมีการตายอย่างลึกลับคนนึง และ การหายสาบสูญคนนึง (เรียกอีกอย่างว่าปีศาจลักซ่อน) โดยทุกคนในหมู่บ้านเชื่อว่าเป็น "คำสาปของท่านโอยาชิโระ" โดยที่คนที่ตกเป็นเหยื่อส่วนใหญ่นั้นจะเป็นผู้ที่สนับสนุนโครงการสร้างเขื่อน ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ตัวละครหลักไม่รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังการฆาตกรรม อย่างไรก็ตามทั้งหมู่บ้านหรือบางคนในหมู่บ้านมักสงสัยครอบครัวตระกูลโซโนะซากิว่าคือคนที่ก่อเหตุนี้ขึ้น แต่แรงจูงใจเบื้องหลังการฆ่านั้นยังไม่ทราบแน่ชัด (ในบทสันนิบาตเทศกาลจะเฉลยว่าทาคาโนะและกลุ่มยามาอินุเป็นผู้อยู่เบื้องหลังและบอกสาเหตุของแรงจูงใจของการสร้างเหตุการณ์ทั้งหมด) โดยการตายและหายตัวปริศนานี้เริ่มจาก

ภัยพิบัติครั้งใหญ่ในฮินามิซาวะ

ภัยพิบัติครั้งใหญ่ในฮินามิซาวะ (雛見沢大災害, Hinamizawa Daisaigai, The Great Hinamizawa Disaster) หรือ GHD คือโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ที่มันจะเกิดขึ้นใน(เกือบ)ทุกบท ในความเชื่อของหมู่บ้านหากริกะตายหลังจาก 48 ชั่วโมง ทุกคนในหมู่บ้านจะเกิดอาการคลุ้มคลั่งและฆ่ากันตายแต่แท้จริงผู้ที่ฆ่าริกะคือ ทาคาโนะ (เฉลยในบทสังหารหมู่ และบอกสาเหตุที่ทำลงไปในบทสันนิบาตเทศกาล) หลังจากนั้นก็ได้ให้หน่วยยามาอินุ ลอบฆ่าทุกคนในหมู่บ้าน และได้สร้างข่าวปลอมว่าเกิดก๊าซภูเขาไฟปะทุ ซึ่งในทุกบท หนึ่งในสี่คนของพวกเพื่อนๆเคอิจิ (รวมถึงเขาด้วย) จะมีคนเดียวที่รอดจากหมู่บ้าน (ยกเว้นบทสังหารหมู่เท่านั้นที่ไม่มีใครรอด) โดยเนื้อเรื่องก็ได้สรุปอีกด้วยว่าความเชื่อของหมู่บ้านหากริกะทุกฆ่าตายทุกคนในหมู่บ้านจะเกิดอาการคลุ้มคลั่งนั้นเป็นเรื่องไม่เป็นความจริง โดยดูจากบทสืบคดีเนื่องจาก ริกะได้ฆ่าตัวตายด้วยมีดเพื่อหนีความทรมานจากชิอง และริกะได้ตายหลังจาก 48 ชั่วโมงแล้วแต่กลับไม่เกิดเหตุการณ์ที่กล่าวมาเลย

เฟรเดอริก้า เบิร์นคาสเทล

เฟรเดอริก้า เบิร์นคาสเทล (フレデリカ ベルンカステル, Frederica Bernkastel) เป็นตัวละครลับที่ปรากฏตัวเพียงครั้งเดียวในช่วงต้นของบทสังหารหมู่และบทสันนิบาตเทศกาลในตอนท้ายของบท ในตอนท้ายของบทสันนิบาตเทศกาลเธอได้เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของทาคาโนะตอนที่เธอยังเด็กโดยการทำให้พ่อแม่ของเธอรอดจากอุบัติเหตุ เฟรเดอริก้าจะมีหน้าตาที่ค่อนข้างคล้าย ฟุรุเดะ  ริกะ  หลังจากเหตุการณ์ของเรื่องยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง ในเกมนิยายภาพเรื่อง อุมิเนะโกะโนะนะกุโคะโระนิ ซึ่งเป็นผลงานชิ้นที่สองของบริษัท 07th expansion ได้มีตัวละครหนึ่งชื่อว่า เบิร์นคาสเทล ซึ่งเป็นแม่มด โดยเนื้อเรื่องจะไม่เฉลยว่าเธอคือ เฟรเดอริก้า เบิร์นคาสเทล หรือไม่ แต่ได้มี ทฤษฎีที่กล่าวว่า เฟรเดอริก้า นั้นถ้าหากอ่านในภษาญี่ปุ่นจะคล้ายคำว่า ฟุรุเดะ  ริกะ ซึ่งตอนจบของ บทสังหารลูกเต๋า ริกะได้ตัดความที่ตัวเองเหมือนแม่มดออกไปเพราะเธอเอาแต่ฝืนชะตากรรมตลอดเพราะไม่อยากตาย เธออยากที่จะกลับเป็นเหมือนมนุษย์ทั่วๆไป ทำให้ เฟรเดอริก้า เบิร์นคาสเทล ได้ตัดชื่อคำว่า เฟรเดอริก้าออกไป และเหลือแต่คำว่า เบิร์นคาสเทล เท่านั้น

การตอบรับ

ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น ผู้ติดตามหลายคนกล่าวว่าความสำเร็จของเกมนั้น เกิดจากความน่ากลัวและระทึกขวัญที่เกมสามารถถ่ายทอดได้อย่างสมบูรณ์แบบ นอกจากนี้ยังมีปริศนาจำนวนมากที่ตัวเกมไม่ได้ให้คำตอบที่ตายตัว เปิดโอกาสให้ผู้เล่นได้ขบปริศนาด้วยตัวเอง ทำให้ผู้เล่นหลายกลุ่มรวมตัวกันสร้างกระดานสนทนาทางอินเทอร์เน็ตเพื่อแลกเปลี่ยนและถกเถียงทฤษฎีที่อธิบายเหตุการณ์ในเกม ความนิยมได้ทวีขึ้นเป็นเท่าตัวเมื่อนิตยสารเกมใหญ่ๆ ตีพิมพ์บทความชื่นชมเนื้อเรื่องและบทของเกม