google/wiki40b huggingface dataset:
แอนดี้ ทานาบาส

ประวัติ

ทานาบาสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค เซอร์จิโอ อัลโกบาร์ ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน อีริค ชาเวซ และโจ คอนสแตนติโนด้วย จากนั้น ทานาบาสเดินทางมาชิงแชมปืโลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ในไทยเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งทานาบาสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญไป จากนั้น ทานาบาสยังขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่อง และได้ไปชกมวยที่ญี่ปุ่นใช้ชื่อว่า ตานาบาส โอตสุกะ ซึ่งชกชนะที่ญี่ปุ่นถึง 6 ครั้ง แพ้ 1 ในที่สุด ทานาบาสได้ชิงแชมป์โลกอีกครั้งเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 โดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคริคาร์โด โลเปซในยกที่ 12
หลังจากนั้น ทานาบาสยังคงขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งชนะน็อคนิกโก้ โธมัส ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น ชนะคะแนนโดยเทคนิคแมนนี่ เมลชอร์ ชนะคะแนนเจอรี่ ปาฮายาไฮ ต่อมา ใน พ.ศ. 2542 ทานาบทสเดินทางไปชกที่สหรัฐ จนได้ครองแชมป์ WBO เอเชียรุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะน็อค อากุส เรย์ ยก 6 ที่ สหรัฐ เมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 จากนั้น ทานาบาสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO ที่ว่างถึงสองครั้งแต่ไม่สำเร็จ โดยชิงครั้งแรกเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 เสมอกับ ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ และได้ชิงอีกครั้งเมื่อ 14 เมษายน พ.ศ. 2544 แพ้น็อค เนลสัน เดียบปา ยก 11 จากนั้น ทานาบาสได้แขวนนวมไป
สเตซี ลูอิส

ประวัติ

สเตซี่ ลูอิส เกิดที่เมืองโทเลโด รัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา ลูอิสได้ย้ายมาโตที่รัฐเท็กซัส และจบการศึกษาระดับไฮสคูลที่นี่ในปี 2003, เมื่อลูอิสอายุได้ 11 ปี เธอได้รับการตรวจจากหมอ และพบว่าเธอเป็นโรคกระดูกสันหลังคด เธอจึงต้องรักษาโดยการผ่าตัดกระดูกสันหลังฟิวชั่นในขณะที่เธอเรียนอยู่ชั้นไฮสคูล นั้นจึงทำให้เธอพลาดโอกาสที่จะลงแข่งขันกอล์ฟในปีแรกให้กับมหาวิทยาลัยของเธอ เพื่อพักฟื้นจากการผ่าตัด

ประวัติขณะเป็นมือสมัครเล่น

ลูอิสเริ่มต้นด้วยการเป็นนักกีฬากอล์ฟของทีมมหาวิทยาลัย จากนั้นในปี 2006 เธอชนะการแข่งขันรายการ the Women's Western Amateur ซึ่งเป็นรายการของมือสมัครเล่น
ในปี 2007 เธอผ่านการคัดเลือกให้เข้าไปเล่นในรายการ U.S. Women's Open ได้สำเร็จ แต่ไม่ผ่านการตัดตัวไปเล่นในสองวันสุดท้าย หลังจากนั้น 2 เดือน ในการแข่งขันรายการ LPGA NW Arkansas Championship ซึ่งเป็นรายการอาชีพของแอลพีจีเอทัวร์ ลูอิสได้ลงแข่งขันในรายการนี้ และทำสกอร์ขึ้นเป็นผู้นำในวันแรก แต่หลังจากจบวันแรก เกิดปัญหาทางสภาพอากาศ ทำให้ไม่สามารถแข่งขันต่อไปได้ จึงต้องจบการแข่งขันเพียงวันเดียว และยกตำแหน่งแชมป์ให้กับลูอิส แต่แชมป์นี้จะไม่ถูกนับเนื่องจากเป็นแชมป์อย่างไม่เป็นทางการ 
ในปี 2008, ลูอิสจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอาร์คันซอ โดยจบปริญญาตรี สาขาการเงินและการบัญชี

สู่การเล่นอาชีพ

ลูอิสเทิร์นโปรในปี 2008 เธอลงแข่งขันในแอลพีจีเอทัวร์ปี 2008 ทั้งหมด 7 รายการ และจบการแข่งขันใน 10 อันดับแรก 2 รายการ โดยทำเงินรางวัลไป 247,000 เหรียญ 
ก่อนที่จะเข้าสู่การแข่งขันแอลพีจีเอทัวร์ในปี 2009 ลูอิสนั้นยังไม่ได้เป็นสมาชิกของแอลพีจีเอ แต่เธอก็สามารถผ่านการคัดเลือกเข้าไปเล่นในรายการ U.S. Women's Open ได้โดยการแข่งขันเพื่อควอลิฟายด์. ลูอิสพยายามอย่างมากเพื่อที่จะได้ทัวร์การ์ดของแอลพีจีเอทัวร์ โดยอาศัยการแข่งขันที่ได้รับเชิญจากสปอนเซอร์  แต่ก็ไม่สำเร็จ
ลูอิสตัดสินใจเข้าสู่การคัดเลือกผู้เล่นเข้าสู่แอลพีจีเอทัวร์ ในเดือนกันยายนที่แคลิฟอร์เนีย  และสามารถผ่านเข้าสู่การคัดเลือกรอบสุดท้ายได้ในเดือนธันวาคม ที่ฟลอริดา จนในที่สุด เธอก็สามารถผ่านการคัดเลือก ให้เป็นผู้เล่นหน้าใหม่ของแอลพีจีเอทัวร์ ในปี 2009 ได้สำเร็จ ซึ่งเป็นปีเดียวกับ จีไย ชิน และ มิเชล วี
แชมป์แรกอย่างเป็นทางการของลูอิส ได้แก่รายการ Kraft Nabisco Championship ในปี 2011 ซึ่งเป็นรายการเมเจอร์ โดยเอาชนะ เจิ้ง หย่าหนี นักกอล์ฟหญิงมือ 1 ของโลกในขณะนั้นไป 3 สโตรก
ลูอิสเข้าร่วมการแข่งขัน โซลเฮม คัพ เป็นครั้งแรกในปี 2011 โดยทำคะแนนคัดเลือกมาเป็นอันดับที่ 2 ของทีมสหรัฐอเมริกา รองจาก คริสตี้ เคอร์
ในปี 2012 ลูอิส ชนะการแข่งขันแอลพีจีเอ 4 รายการ ทำให้เธอกลายเป็นผู้เล่นอเมริกันคนแรกที่ชนะรางวัลผู้เล่นแห่งปีของแอลพีจีเอทัวร์ หลังจากที่ เบ็ธ แดเนียล เคยทำไว้เป็นคนล่าสุดในปี 1994 
ในวันที่ 17 มีนาคม 2013 ลูอิสชนะการแข่งขัน รายการ RR Donnelley LPGA Founders Cup ทำให้เธอสามารถแซง เจิ้ง หย่าหนี ขึ้นเป็นนักกอล์ฟหญิงมือ 1 ของโลกได้สำเร็จ ก่อนจะถูก อินบี ปาร์ค แซงขึ้นเป็นมือ 1 ของโลก ในวันที่ 15 เมษายน 2013 รวมเวลาที่ลูอิสได้เป็นนักกอล์ฟหญิงมือ 1 ของโลกทั้งหมด 4 อาทิตย์
เจ้าชายนิโคลาแห่งยูโกสลาเวีย

พระประวัติ

เจ้าชายนิโคลาแห่งยูโกสลาเวีย (อังกฤษ: Prince Nikola of Yugoslavia) เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย และ เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งบาเดิน พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย ผ่านทางสายพระบิดา ทั้งนี้พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นทั้ 2 ใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ผ่านทางสายพระมารดา โดยพระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่ 4 ในการสืบราชบัลลังก์ พระองค์ทรงมีพระขนิษฐาร่วมพระอุทร 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงคาทารีนาแห่งยูโกสลาเวีย และมีพระอนุชาต่างพระมารดา 2 พระองค์ คือ เจ้าชายจอร์จ และ เจ้าชายไมเคิล
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา

ประวัติโรงเรียน

เดิม (ปี พ.ศ. 2539) โรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา ได้ทำการทดลองเปิดทำการสอนแผนก 2 ภาษา  ในโรงเรียนสารสาสน์ประชาอุทิศพิทยาคาร ตั้งแต่ระดับชั้น อนุบาล 3 ถึง ประถมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 3 ห้องเรียน โดยมีนักเรียนจำนวน 90 คน เมื่อโรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษาก่อสร้างเสร็จ และเปิดทำการสอนจึงย้ายนักเรียนมาเรียนต่อ พร้อมทั้งเปิดรับนักเรียนใหม่ในปีการศึกษา 2540 ระดับอนุบาล 3 ถึง ประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวนนักเรียน 469 คน (แผนกสองภาษา) และแผนกสามัญ อีก 360 คน รวม 2 แผนก 829 คน มีครูไทย 35 คน ครูต่างชาติ 12 คน ปัจจุบันปีการศึกษา 2545 ทางโรงเรียนได้เปิดรับสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งมีนักเรียนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 ทั้งสิ้น 1,827 คน ครูไทย 110 คน และครูต่างชาติ 32 คน 
ตั้งแต่ปีการศึกษา 2551 เป็นต้นมาโรงเรียนในเครือสารสาน์เขต 3 ได้แยกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ เขต 3ก ดูแลแผนกสามัญ เขต 3ข ดูแลแผนกสองภาษา และสามัญบางส่วน ผู้อำนวยการสุวนิตย์ ยงค์กมล จึงได้แต่งตั้งอาจารย์ใหญ่ขึ้น เพื่อปฏิบัติหน้าที่แทนท่าน ส่วนท่านไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสารสาสน์เขต 3ข

สิ่งปลูกสร้างในโรงเรียน

อาคาร 1 ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีต 6 ชั้น ปัจจุบันใช้สำหรับการเรียนการสอนในระดับประถมศึกษาปีที่ 1-5 มีห้องเรียนทั้งหมด 35 ห้อง พร้อมห้องประเภทอื่นๆ ได้แก่ ห้องธุรการ ห้องสารสนเทศ ห้องรับรอง ห้องพักครู ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องเรียนคีย์บอร์ด ห้องเรียนกลองชุด ห้องเรียนดนตรีไทย ห้องเรียนกีต้าร์ ห้องฉายภาพยนตร์ ห้องปฏิบัติการ ห้องสมุด ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องผู้อำนวยการและผู้บริหาร ห้องพยาบาล และ โรงอาหาร ส่วนในชั้น 6 จะเป็นโถงประชุม 
อาคาร 2 สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีต 5 ชั้น ปัจจุบันใช้สำหรับการเรียนการสอนในระดับอนุบาลปีที่ 1-3 มีห้องเรียนทั้งหมด 18 ห้องเรียน พร้อมห้องประกอบการอื่นๆ ได้แก่ ห้องกิจกรรม ห้องศูนย์การเรียนรู้ ห้องพยาบาง โถงห้องอาหาร ห้องพักครู ห้องปฏิบัติการ และ ห้องประกอบอาหาร ส่วนในชั้นที่ 5 จัดเป็นห้องประชุมขนาดใหญ่ มีความยาวตลอดอาคารเรียน ใช้เก็บของและจัดกิจกรรมต่างๆๆ 
อาคาร 3 สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2549 เป็นอาคารคอนกรีต 9 ชั้น ปัจจุบันใช้สำหรับการเรียนการสอนในระดับประถมศึกษาปีที่ 6 และมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 มีห้องเรียนทั้งหมดจำนวน 35 ห้อง แบ่งเป็น มัธยมศึกษาตอนต้น 16 ห้อง และ มัธยมศึกษาตอนปลาย 19 ห้อง พร้อมห้องประกอบการอื่นๆ ได้แก่ ห้องธุรการ ห้องรับรอง ห้องสมุด ห้องเรียนเปียโน ห้องเรียนไวโอลิน ห้องวงโยธวาทิต ห้องพักครู ห้องพยาบาล ห้องประชุม ห้องเรียนกีตาร์ ห้องเรียนดนตรีไทย ห้องศูนย์การเรียนรู้ ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องอินเทอร์เน็ต ห้องปฏิบัติการ โถงเก็บของ และห้องพยาบาล 
อาคารหอประชุม สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2555 เป็นอาการคอนกรีต 3 ชั้น เริ่มเปิดใช้งานในปีการศึกษา 2555 ใช้สำหรับจัดกิจกรรมต่างๆ ได้แก่ กิจกรรมไหว้ครู กิจกรรมแนะแนวศึกษาต่อ กิจกรรมแข่งขันวิชาการ งานแสดงวันคริสต์มาส จัดประชุมสัมนา และ อื่นๆ โดยในชั้นที่ 1 จะเป็นห้องเรียนสำหรับระดับชั้นเตรียมอนุบาล และ จัดกิจกรรมต่างๆ
วรรณกรรมล้อ

วรรณกรรมล้อ เป็นชิ้นงานที่สร้างขึ้นเพื่อเลียนแบบ ล้อเลียน หรือออกความเห็นต่อชิ้นงานดั้งเดิม ประเด็น ผู้เขียน รูปแบบ หรือเป้าหมายอื่น ๆ โดยจะเป็นการเลียนแบบเชิงเสียดสีหรือแฝงนัย นักทฤษฎี ลินดา ฮัตเชียน ให้ความหมายว่า "วรรณกรรมล้อ คือการเลียนแบบ แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นการล้อเลียนข้อความเสมอไป" นักวิจารณ์อีกท่านหนึ่ง ไซมอน เด็นทิธ นิยามวรรณกรรมล้อว่า "การประกอบกิจใด ๆ เชิงวัฒนธรรมที่เลียนแบบ พาดพิงอีกผลงานหรือการประกอบกิจหนึ่งอย่างมีศิลปะ" วรรณกรรมล้อพบได้ในศิลปะหรือวัฒนธรรม รวมถึง วรรณกรรม ดนตรี (แม้ว่าก่อนหน้านี้ "วรรณกรรมล้อ" ในดนตรีจะมีความหมายแตกต่างออกไป) แอนิเมชัน วิดีโอเกม และภาพยนตร์
นักเขียนและนักวิจารณ์ จอห์น โกรส สังเกตในหนังสือ Oxford Book of Parodies ของเขาว่าวรรณกรรมล้อดูจะเฟื่องฟูในดินแดนระหว่าง แพสติช ("ผลงานอีกแบบของศิลปิน โดยไม่มีเนื้อหาเสียดสี") และ เบอร์เลสก์ (ซึ่งหลอกเกี่ยวกับชิ้นงานวรรณกรรมชั้นสูงและดัดแปลงให้ดูต่ำลง) ขณะเดียวกับ หนังสือ Encyclopédie  ของเดอนี ดีเดอโร แยกความแตกต่างระหว่างวรรณกรรมล้อกับเบอร์เลสก์ว่า "วรรณกรรมล้อที่ดีคือการขบขันที่ทำให้บุคคลที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดและไร้มลทินรู้สึกสนุกสนานได้ ส่วนเบอร์เลสก์เป็นการเล่นตลกร้ายที่ทำให้คนรู้สึกพอใจเท่านั้น" จากประวัติศาสตร์ เมื่อสูตรสำเร็จเริ่มน่าเบื่อ อย่างเช่นในกรณีละครประโลมโลกเกี่ยวกับศีลธรรมในยุค 1910 ยังคงเป็นได้แค่วรรณกรรมล้อ ดังที่เรื่องสั้นของบัสเตอร์ คีตันเคยล้อเลียนไว้
โยฮันเนส เอเวลิอุส

โยฮันเนส เอเวลิอุส (ภาษาละติน; เยอรมัน: Johannes Hewel, Johann Hewelke, Johannes Höwelcke; ในภาษาโปแลนด์, Jan Heweliusz; 28 มกราคม 1611 – 28 มกราคม 1687) เป็นนายกเทศมนตรีชาวโปรเตสแตนท์ แห่ง Danzig (กดัญสก์), จังหวัดปอมอร์สกีแย ในเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ในฐานะนักดาราศาสตร์ เขาได้รับยกย่องว่าเป็น "ผู้ค้นพบภูมิประเทศของดวงจันทร์" (the founder of lunar topography) และได้ระบุถึงกลุ่มดาวใหม่ 10 กลุ่ม ในจำนวนนี้มี 7 กลุ่มที่ยังคงได้รับการยอมรับจากนักดาราศาสตร์
คำสั่งคอมมิสซาร์

คำสั่งคอมมิสซาร์ (เยอรมัน: Kommissarbefehl) เป็นคำสั่งที่ได้ถ่ายทอดโดยกองบัญชาการทหารสูงสุดเยอรมัน (OKW) เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ภายหลังปฏิบัติการบาร์บารอสซา โดยชื่ออย่างเป็นทางการคือแนวทางสำหรับการปฏิบัติต่อเจ้าหน้าที่ผู้ตรวจการทางการเมือง (Richtlinien für die Behandlung politischer Kommissare) เป็นการสั่งกองทัพเวร์มัคท์ว่า เมื่อได้ทำการจับกุมตัวเจ้าหน้าที่ผู้ตรวจการทางการเมือง (คอมมิสซาร์) ของโซเวียตมาแล้วก็ให้ทำการประหารชีวิตโดยการยิงเป้าแบบชุดทีมในข้อหาเป็นผู้บังคับหรือปลูกฝังในอุดมการณ์ยิว-บอลเชวิกในกองกำลังทหาร
ตามคำสั่งดังกล่าว นักโทษทั้งหมดที่ได้ถูกระบุว่าเป็น "บอลเชวิกอย่างเต็มตัวหรือปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้แทนของอุดมการณ์บอลเชวิก" สมควรถูกประหารชีวิต
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ศึกสายสัมพันธ์

เนื้อเรื่อง

วันนึง นินจาลึกลับผู้มาจากแคว้นโซระซึ่งน่าจะล่มสลายไปแล้วจากฝีมือของโคโนฮะ ก็กลับมาถล่มโคโนฮะเพื่อแก้แค้น ระหว่างที่ต่อสู้กันอยู่นั้น นารูโตะ บังเอิญไปเจอลุงแก่ๆคนนึง
มาช่วยรักษาคนเจ็บในหมู่บ้าน และก็หายไปก่อนที่นารูโตะจะได้ถามชื่อ หลังจากนั้นนินจาแคว้นโซระก็ถอยกลับไป
ที่โรงพยาบาลของหมู่บ้านโคโนฮะ มีคนเจ็บที่ได้รับการรักษาเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย จนทำให้พวกนินจาแพทย์และซากุระยังต้องตะลึง และอยู่ๆเด็กสาวที่ชื่ออามารุก็เข้ามาทางหน้าต่าง
และบอกกับพวกนารูโตะว่า นี่เป็นฝีมือของคนที่ชื่อ ชินโน ซึ่งเป็นอาจารย์ของอามารุ และอามารุก็สลบไป
วันต่อมาทีมสามคน ซึ่งประกอบด้วย นารูโตะ ซากุระ และ ฮินาตะ ก็ออกเดินทางเพื่อคุ้มครอง อามารุ และ ชินโน ไปยังหมู่บ้านของอามารุ ซึ่งโดนนินจาจากแคว้นโซระโจมตี
และทีมสี่คน ซึ่งประกอบด้วย คาคาชิ ชิกามารุ ชิโนะ และ ซาอิ ก็ออกไปโจมตีฐานทัพของนินจาแคว้นโซระ จากการคำนวณอย่างแม่นยำของชิกามารุ ทำให้ชนะได้อย่างง่ายดาย
ระหว่างทางที่ทีมของนารุโตะเดินทางไป เป็นป่าทึบซึ่งมีสัตว์อันตรายมากมาย นารุโตะก็รู้ว่า อามารุ เป็นผู้หญิง ซึ่งคนอื่นๆรู้หมดแล้ว ต่อจากนั้นก็พบว่าหมู่บ้านของอามารุได้ถูกทำลาย
ไปแล้ว เมื่ออามารุเข้าไปเพื่อตามหาคนในหมู่บ้าน ก็ไปโดนกับดักของนินจาแคว้นโซระที่วางไว้ ชินโนจึงเข้ามาช่วย และได้เสียชีวิตลงในที่สุด หลังจากนั้นพวกนารูโตะก็ได้ออกตามหา
คนในหมู่บ้าน เพราะในซากนั้นไม่มีศพของคนในหมู่บ้านอยู่เลย และได้ไปเจอกับโบราณสถาน และจู่ๆ อามารุ ก็โผล่ออกมาขว้างทาง นารูโตะ และ ซากุระ และก็ได้กลายร่างเป็น
สัตว์หาง ที่ชื่อว่า เรอิบิ (ศูนย์หาง หรือ ไม่มีหาง) และได้ต่อสู้กัน เรอิบิได้กระตุ้นนารุโตะ ทำให้นารุโตะกลายร่างเป็น จิ้งจอกเก้าหาง และได้ต่อสู้กัน ระหว่างที่นารุโตะกำลังได้เปรียบอยู่นั้น
เครื่องรางที่ จิไรยะ ให้นารูโตะไว้ ก็ได้กระเด็นออกมาจากตัวนารูโตะ เมื่อนารูโตะเห็นสิ่งนั้นก็ได้คืนร่างเป็นตัวนารูโตะคนเดิม และได้ปลุกให้อามารุตื่นขึ้นมาได้สำเร็จ
แผลริมแข็ง

แผลริมแข็ง (อังกฤษ: chancre) เป็นแผลที่ไม่เจ็บ เกิดขึ้นในผู้ป่วยซิฟิลิสระยะแรก แผลนี้ติดต่อได้ และมักเกิดขึ้นประมาณ 21 วัน หลังจากรับเชื้อ Treponema pallidum ซึ่งเป็นแบคทีเรียแกรมลบชนิดเกลียวที่เป็นสาเหตุของซิฟิลิส
แฟรงค์ เซเดโน

ประวัติ

เซเดโนขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 แพ้คะแนน ราย เด ลอส ซานโตส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2523 ชนะคะแนน เมลชอร์ เดกซี และสามารถป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 3 ครั้ง รวมทั้งชกชนะน็อค มนต์สยาม ฮ.มหาชัย ยก 7 เมื่อ พ.ศ. 2523 และชนะคะแนน แดน พิศาลชัย เมื่อ พ.ศ. 2525 ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมาได้ชิงแชมป์ OPBF ที่เกาหลีใต้เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2525 แพ้คะแนน ฮอง ซูยาง ไม่ได้แชมป์ เซเดโนกลับมาชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์อีกครั้ง แล้วก็มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC ที่ อังกฤษเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2526 ซึ่งเซเดโนเป็นฝ่ายชนะน็อคชาร์ลี มากรี ยก 6 ได้แชมป์มาครอง แต่พอขึ้นชกป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2527 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค โคจิ โคบายาชิ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์โลกไปแล้ว เซเดโนยังคงขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งมาชกชนะน็อค ยืนยง ศิษย์ประสงค์ ยก 5 ในไทย จากนั้น เซเดโนได้ชิงแชมป์โลกอีกครั้งเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2530 ที่เม็กซิโก โดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC แพ้คะแนน กิลเบอร์โต โรมันอย่างเป็นเอกฉันท์ หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ เซเดโนขึ้นชกอีกไม่กี่ครั้ง รวมทั้งที่มาชกแพ้คะแนน ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ เมื่อ พ.ศ. 2530 เซเดโนขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2531 แพ้น็อค มิน ยุงชุน ยก 4 ที่เกาหลีใต้ แล้วจึงแขวนนวมไป
แดร์บีบาร์ซาลูนี

ประวัติ

อัสปัญญ็อล เป็นหนึ่งในสโมสรภายใต้พระบรมราชูปถัมภ์ ก่อตั้งโดยแฟนบอลชาวสเปน ซึ่งต่างกับบาร์เซโลนาที่มีคณะกรรมการบริหารสโมสรคล้ายบริษัทข้ามชาติ เจตนาการก่อตั้งสโมสรคือเพื่อต่อต้านสโมสรบาร์เซโลนา เนื่องจากพวกเขาไม่เห็นด้วยที่จะเห็นบาร์เซโลนาเป็นสโมสรของชาวต่างชาติ ความเป็นคู่แข่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ จากสิ่งที่ชาวกาตาลาเห็นว่าเป็นตัวแทนจากมาดริด สนามเดิมของอัสปัญญ็อลตั้งอยู่ในย่านซาร์ริอาอันมั่งคั่ง
ระหว่างยุคเผด็จการของมิเกล ปริโม เด ริเบรา (พ.ศ. 2466–2473) และฟรันซิสโก ฟรังโก (พ.ศ. 2482–2518) อัสปัญญ็อลถูกประชาชนบาร์เซโลนาส่วนใหญ่มองว่าเป็นสโมสรที่ปลูกฝังความอ่อนน้อมต่ออำนาจส่วนกลางที่มาดริด ซึ่งตรงข้ามกับจิตวิญญาณการปฏิวัติของบาร์ซาอย่างสิ้นเชิง นอกจากนี้ในยุค 60 และ 70 ในขณะที่บาร์ซาทำตัวเสมือนเครื่องหลอมรวมทางสังคมสำหรับผู้อพยพมาจากบรรดาแคว้นยากจนในสเปนเพื่อแสวงหาชีวิตที่ดีกว่า อัสปัญญ็อลกลับแสวงหาการสนับสนุนส่วนใหญ่จากภาคส่วนที่เกี่ยวข้องกับระบอบเผด็จการสเปนในสมัยนั้น เช่น ตำรวจ เจ้าหน้าที่ทหาร ข้าราชการ ผู้สนับสนุนลัทธิฟาสซิสต์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2461 อัสปัญญ็อลเริ่มเรียกร้องต่อต้านความเป็นอิสระในการปกครองตนเองของแคว้น ซึ่งเป็นประเด็นปัญหาสำคัญมานานในเวลานั้น ต่อมา กลุ่มผู้สนับสนุนอัสปัญญ็อลส่วนหนึ่งได้เข้าร่วมกลุ่มฟาลังเคซึ่งอยู่ฝ่ายเดียวกับระบอบฟาสซิสต์ในสงครามกลางเมืองสเปน แม้ว่าจะมีความแตกต่างกันในอุดมการณ์ แต่ "แดร์บี" ก็มีความสำคัญต่อผู้สนับสนุนอัสปัญญ็อลมากกว่าผู้สนับสนุนสโมสรบาร์เซโลนาเนื่องมาจากความแตกต่างของจุดประสงค์การบริหาร ในปีหลัง ๆ การประชันขันแข่งระหว่างทั้งสองสโมสรเริ่มมีความเป็นการเมืองน้อยลง โดยอัสปัญญ็อลได้เปลี่ยนชื่อทางการของสโมสรและเพลงประจำสโมสรจากภาษาสเปนเป็นภาษากาตาลา
แม้ว่าจะเป็นดาร์บีท้องถิ่นที่มีการแข่งขันมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของลาลิกา แต่ก็เป็นดาร์บีที่มีความสมดุลน้อยที่สุดเช่นกัน เพราะบาร์เซโลนาเป็นฝ่ายชนะมากกว่าอย่างท่วมท้น จากตารางคะแนน อัสปัญญ็อลสามารถจบฤดูกาลด้วยอันดับที่เหนือกว่าบาร์เซโลนาเพียง 3 ครั้งในรอบเกือบ 70 ปี และในการแข่งขันโกปาเดลเรย์รอบสุดท้ายในปี พ.ศ. 2500 ซึ่งสโมสรจากกาตาลุญญาลงเล่นทั้งคู่ บาร์เซโลนาก็เป็นฝ่ายชนะไป อย่างไรก็ดี อัสปัญญ็อลเคยได้รางวัลปลอบใจด้วยการชนะบาร์ซามากที่สุดถึง 6–0 ในปี พ.ศ. 2494 และสามารถชนะบาร์ซา 2–1 ในฤดูกาล 2008–2009 กลายเป็นทีมแรกที่สามารถชนะบาร์เซโลนาที่กัมนอว์ได้ในฤดูกาลที่พวกเขาชนะเลิศทั้งโกปาเดลเรย์, ลาลิกา และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก เลียวเนล เมสซี ผู้เล่นของบาร์ซา ทำประตูได้ 15 ประตูในการแข่งขันกับอัสปัญญ็อล ซึ่งเป็นสถิติที่มากที่สุดในการแข่งขันดาร์บีนี้
เตเวแซ็งก์มงด์

ประวัติ

เตเวแซ็งก์มงด์ออกอากาศครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1984 โดยมี นายแซร์ฌ อาดา เป็นผู้จัดการสถานีจนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 โดยมีกรรมการคนใหม่วันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2005 คือ นายฌ็อง-ฌัก อายากง ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและการสื่อสารฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 2006 ได้มีการปรับรูปแบบใหม่ภายใต้ชื่อ "เตเวแซ็งก์มงด์" เพื่อตอกย้ำความมุ่งมั่นและจุดสำคัญให้เป็นให้เป็นสถานีโทรทัศน์ระดับโลก นอกจากนี้ยังมีการย้ายไปยังสำนักงานออกอากาศแห่งใหม่และปรับเปลี่ยนตารางการออกอากาศใหม่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 เป็นต้นมา นอกจากนี้ เตเวแซ็งก์มงด์ยังเป็นทั้งชื่อขององค์กร อย่างไรก็ตามในแคนาดายังมีการดำเนินการออกอากาศภายใต้ชื่อ "เตเวแซ็งก์" อยู่ ทั้งนี้เตเวแซ็งก์มงด์ยังเป็นสถานีโทรทัศน์ที่มีเครือข่ายทั่วโลกใหญ่เป็นอันดับสี่ของโลกรองจากที่บีบีซี, เอ็มทีวี และซีเอ็นเอ็น

รูปแบบของรายการ

ส่วนใหญ่มีเนื้อหาเป็นภาษาฝรั่งเศส ส่วนรายการโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงจากฝรั่งเศส ยังมีรายการที่มีชื่อเสียง เช่น RTBF จากเบลเยียม, TSR จากสวิตเซอร์แลนด์ และ Radio-Canada TVA และจากเครือข่ายในประเทศแคนาดา นอกจากข่าวในประเทศและต่างประเทศแล้ว ยังได้แพร่ภาพการแข่งขันฟุตบอลลีกเอิง, ภาพยนตร์, ละคร, เพลง และการ์ตูน ซึ่งหมายเลข 5 ในชื่อของสถานีมาจากเครือข่ายการออกอากาศทั้ง 5 แห่งในการก่อตั้ง

พื้นที่ในการออกอากาศ

ท่านสามารถรับชมช่องเตเวแซ็งก์มงด์ได้ทาง AsiaSat 3S ซึ่งจะออกอากาศและครอบคลุมทั่วทวีปเอเชีย และในประเทศไทยรับชมช่องเตเวแซ็งก์มงด์ได้ทางทรูวิชั่นส์ ช่องที่ 143
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

สัญลักษณ์ประจำคณะ

พังงา หมายถึง พวงมาลัยเรือ เพื่อแสดงว่านักบริหารที่ดีต้องรู้จักบริหารจัดการให้องค์กรเดินถูกตามเส้นทางสู่เป้าหมาย มีจรรยาบรรณประจำใจ คือ ซื่อสัตย์ มองการณ์ไกล สามารถดำเนินการและฟันฝ่าอุปสรรค์ต่าง ๆ อย่างมีแบบแผนและเน้นการให้ความร่วมมือในหมู่คณะเพื่อให้ได้ผลงานบรรลุเป้าหมายที่กำหนดไว้โดยส่วนรวม
หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์

ประวัติ

ร้อยตำรวจเอก รองศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์ เป็นโอรสของหม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ กับหม่อมเจ้าทรงอัปษร รพีพัฒน์ (ราชสกุลเดิม กิติยากร) เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2475 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2476) สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์, ระดับปริญญาตรีและปริญญาโท สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สหราชอาณาจักร, ระดับปริญญาโทและเอก สาขาวิชามานุษยวิทยาและสังคมวิทยา มหาวิทยาลัยคอร์เนล สหรัฐ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ อาทิ อาจารย์สอนวิชากฎหมายและภาษาอังกฤษ โรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน, รองศาสตราจารย์ประจำคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ที่ปรึกษาสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ ด้านชุมชน นอกจากนี้ ยังมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเรื่องการลดความเหลื่อมล้ำในสังคมไทยโดยเฉพาะในมิติที่เกี่ยวข้องกับสิทธิชุมชนและชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากการพัฒนาของรัฐในเรื่องปัญหาที่ดินทำกินและทรัพยากรต่าง ๆ ผ่านการทำงานวิจัย บทความ และบทสัมภาษณ์ ด้วยมุ่งหวังให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีในด้านการใช้กฎหมาย ได้รับพระราชทานปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาการจัดการพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อปี พ.ศ. 2535 และได้รับพระราชทานปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการบริหารจัดการสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2557 มีผลงานได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติ ผลงานวิชาการดีเด่น "TTF Award" ประจำปี พ.ศ. 2551 จากมูลนิธิโตโยต้าแห่งประเทศไทย ด้วยหนังสือชื่อ "วัฒนธรรมคือความหมาย: ทฤษฎีและวิธีการของคลิฟฟอร์ด เกียร์ซ"
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสครั้งแรกกับจันทรา ปิตะชาติ และครั้งที่สองกับบังเอิญ (สกุลเดิม เกิดอารีย์) มีธิดา 2 คน คือ หม่อมหลวงกฤติกา รพีพัฒน์ และหม่อมหลวงณพอร รพีพัฒน์
ถึงแก่อนิจกรรมเนื่องจากติดเชื้อในกระแสเลือด เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 สิริอายุได้ 86 ปี ต่อมาวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 17.21 น. พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เสด็จไปยังเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในการพระราชทานเพลิงศพ หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์
พระเจ้าทัลแฮแห่งซิลลา

พระราชประวัติ

พระเจ้าทัลแฮเป็นสมาชิก ราชวงศ์ชิลลา จากสายราชสกุลซ็อกแห่งคยองจูซึ่งเป็นราชสกุลที่มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์แห่งชิลลาในช่วงชิลลายุคต้น
พระเจ้าทัลแฮประสูติเมื่อใดไม่มีหลักฐานเพราะพระราชประวัติของพระเจ้าทัลแฮมีการกล่าวถึงน้อยมากแต่ในตำนานได้กล่าวไว้ว่าพระองค์ประสูติมาจากไข่โดยทรงประสูติที่เกาะเล็กๆแห่งหนึ่งซี่ึ่งอยู่ห่างจาก เกาะญี่ปุ่น ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือถึง 1000 ลี้ ต่อมาเดินทางมายังชิลลาและได้เสกสมรสกับพระราชธิดาของ พระเจ้านัมแฮ พระราชาองค์ที่ 2 ของอาณาจักรชิลลา

ขึ้นครองราชย์

เมื่อพระเจ้านัมแฮเสด็จสวรรคตลงในปี 567 บรรดาเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ได้เสนอชื่อองค์ชายปาร์คยูริพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้านัมแฮขึ้นครองสิริราชสมบัติเนื่องจากในช่วงชิลลายุคต้นใช้ระบบคัดสรรผู้มีความสามารถขึ้นเป็นพระราชาก่อนจะถูกยกเลิกและเปลี่ยนมาใช้ระบบสืบทอดทางสายเลือดแทนในรัชกาล พระเจ้าแนมุล พระราชาองค์ที่ 17 
เมื่อพระเจ้ายูริเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติได้แต่งตั้งให้องค์ชายทัลแฮเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ต่อไปเมื่อพระเจ้ายูริได้เสด็จสวรรคตลงในปี 600 องค์ชายทัลแฮจิึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นพระเจ้าทัลแฮ
ซ็อนมี

ประวัติ

ซ็อนมีเกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 ในเมืองอิกซัน จังหวัดช็อลลาเหนือ เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนประถมฮวังนัม และระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนช็องดัม และระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยทงกุก สาขาวิชาดนตรี เธอใช้นามสกุลของพ่อเลี้ยงขณะศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยและได้รวมชื่อและนามสกุลเดิมของเธอกลายเป็น อี ซ็อน-มี

2007–2012: การพักงานจากวันเดอร์เกิลส์

ซ็อนมีเปิดตัวในฐานะสมาชิกของวงวันเดอร์เกิลส์ โดยเป็นนักร้องนำของกลุ่ม โดยเปิดตัวเป็นอย่างเป็นทางการในรายการ มิวสิกคอร์ ทางช่องเอ็มบีซี เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2007 วันเดอร์เกิร์ลประสบความสำเร็จอย่างสูงจากเพลง "โนบอดี" ซึ่งทำให้วงกลายเป็นที่รู้จักในอเมริกา ในขณะนั้นเอง ซ็อนมีตัดสินใจพักกิจกรรมโปรโมตกับวันเดอร์เกิร์ลเพื่อกลับมาศึกษาต่อที่ประเทศเกาหลีใต้ ทั้งนี้ยังไม่ได้มีการระบุว่าเธอออกจากการเป็นสมาชิกวันเดอร์เกิร์ล
ในวันที่ 13 มกราคม 2012 ทางต้นสังกัดออกมาเปิดเผยว่า "ซ็อนมียังเป็นศิลปินอยู่ในสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์"
ซ็อนมีได้กลับมาในวงการเคป็อปอีกครั้ง หลังจากที่พักงานจากการโปรโมตในนามวันเดอร์เกิลส์ ในปี 2010 เพื่อไปศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย ในปี 2012 ทางต้นสังกัดของเธอได้ออกมาประกาศว่า ซ็อนมียังอยู่กับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์เหมือนเดิม และซ็อนมียังคงฝึกซ้อมในฐานะเด็กฝึกหัด

2013 – 2017: การกลับมาและหมดสัญญา

ในปี 2013 ซ็อนมีกลับมาในฐานะศิลปินเดี่ยว เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ทางเจวายพีได้ปล่อยทีเซอร์เพลง 24 hours  ส่วนวันที่ 20 สิงหาคม ทางเจวายพีได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอเพลง "ทเวนตีโฟร์อาเวอส์" โดยคัมแบ็กครั้งแรกวันที่ 22 สิงหาคม ในรายการ เอ็ม เคาต์ดาวน์ 
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2014 ซ็อนมีเปิดตัวอีพีชุดแรกชื่อ ฟูลมูน โดยมีซิงเกิลนำเป็นชื่อเดียวกับอัลบั้ม ในอัลบั้มนี้ยังมีเพลงที่แต่งโดยเยอึน และยูบินก็มาร่วมร้องเพลงในอัลบั้มนี้ด้วยเช่นกัน
หลังจากห่างหายจากวงการไป 2 ปี วันเดอร์เกิลส์กลับมาอีกครั้งกับอัลบั้ม รีบูต ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่ซ็อนเยและโซฮีประกาศออกจากวง แต่ต่อมาซ็อนมีได้กลับมาร่วมงานกับวงอีกครั้ง โดยซ็อนมีให้สัมภาษณ์กับสื่อเกาหลีว่า "ตั้งแต่ก่อนเตรียมโซโล่เดบิวต์แล้ว ฉันมักจะพูดกับเมมเบอร์และคุณพัก จิน-ย็องเสมอว่าเป้าหมายสุดท้ายของฉันคือ วันเดอร์เกิลส์"
ในเดือนมกราคม 2017 วันเดอร์เกิลส์ได้ยุบวงเนื่องจากซ็อนมีและเยอึนไม่ต่อสัญญากับทางเจวายพี และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ วันเดอร์เกิลล์ได้ปล่อยซิงเกิลสุดท้ายชื่อ "Draw Me" ในวันครบรอบปีที่ 10 ของวงนับตั้งแต่เปิดตัวมา

2017–ปัจจุบัน เซ็นสัญญากับค่ายใหม่

เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2017 มีการเปิดเผยว่าซ็อนมีได้เซ็นสัญญาใหม่กับค่ายเมกอัสเอนเตอร์เทนเมนต์ในปลายเดือนกุมภาพันธ์ ต้นสังกัดเดียวกับพัก ว็อน และ เออร์บันซาคาปา โดยซ็อนมีกล่าวว่า "การเริ่มต้นใหม่ในต้นสังกัดใหม่เป็นการแสดงให้แฟน ๆ เห็นด้านใหม่ของฉัน และความจริงจังต่อความรักในดนตรี ฉันยังคงขอบคุณอดีตต้นสังกัดของฉัน รวมถึงแฟน ๆ และผู้คนที่คอยสนับสนุนฉันมาจนถึงทุกวันนี้"
หลังจากนั้นมีการเปิดเผยว่าซ็อนมีจะปล่อยซิงเกิลออกมาในวันที่ 22 สิงหาคม ซึ่งเป็นการกลับมาในรอบ 3 ปีในฐานะศิลปินเดี่ยว ซิงเกิลชื่อ "กาชีนา" เขียนโดยเท็ดดี พัก และผลิตโดยเดอะแบล็กเลเบิล
ณรรลฌา ดอกกะฐิน

ประวัติ

ณรรลฌา ดอกกะฐิน ชื่อเล่น นัท เกิดวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2538 จบการศึกษาจากคณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร สาขาดนตรีแจ๊ส เป็นผู้เข้าประกวดในรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 10 และได้เป็น 8 คนสุดท้ายเดอะสตาร์ในปีที่10 หมายเลขประจำตัวคือ หมายเลข 6 ก่อนหน้านี้เมื่ออยู่โรงเรียนทุ่งสงเคยเป็นนักร้องนำให้กับวง T.S. Combo ของโรงเรียน และโชว์พลังเสียงจนนำทีมคว้าแชมป์ฤดูร้อนชิงช้าสวรรค์ ปี5 ในการแข่งขันชิงช้าสวรรค์คอนเทสต์ และยังได้ประกวดในรายการแข่งขันในรายการ The Voice Thailand season1 จนได้เป็นลูกทีมของโค้ชสหรัถ สังคปรีชา โดยเธออวดความสามารถด้านการร้องเพลงได้หลากหลายแนวอย่างโดดเด่น จนทำให้ทะลุเข้าไปถึงการแข่งขันรอบไลฟ์โชว์ ปัจจุบัน ณรรลฌา หมดสัญญากับค่ายเอ็กแซ็กท์แล้ว แต่ยังคงรับร้องเพลง เป็นครูสอนร้องเพลง รวมถึงทำงานประจำในบริษัทบรรจุภัณฑ์แห่งหนึ่งอีกด้วย

เพลงพิเศษ

เพลง "มัน ใหญ่ มาก 7 โจ๊ะ" 
ร้องใหม่ ศิริพร อำไพพงษ์ , ณรรลฌา ดอกกะฐิน