google/wiki40b huggingface dataset:
ฟู่ เซิง

ประวัติ

ฟู่เซิง คือนักแสดงที่มีความสามารถเฉพาะตัว มีความแคล่วคล่องในบทแอ๊คชั่นเป็นพิเศษ บุคลิกของเขาที่ดูร่าเริงสนุกสนานทำให้เขาได้รับบทเด็กหนุ่มจอมทะเล้นอยู่เสมอ ๆ เขาเป็นนักแสดงที่เกิดขึ้นเพราะการส่งเสริมของจางเชอะและเริ่มได้รับบทนำตั้งแต่ช่วงยุค 70 การมาถึงของเขาทำให้นักแสดงขาประจำของจาง เชอะอย่าง เดวิด เจียง และ ตี้ หลุง ค่อย ๆ ลดบทบาทไป พอดีกับที่เป็นช่วงที่จางเชอะเริ่มทำหนังแนวหมัดมวย (Martial Arts) มากขึ้น ซึ่งเขามีคุณสมบัติที่ครบถ้วนมากกว่า
ฟู่เซิงเป็นลูกของนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง เคยฝึกคาราเต้และยูโดตอนย้ายไปอยู่ฮาวาย

บทประจำตัวที่ได้รับ

ในหนังมวยของจาง เชอะแม้ฟู่เซิงจะรับบทบาทที่หลากหลายแต่ส่วนใหญ่มักจะเป็นหนังที่มีฉากหลังเป็นช่วงปลายราชวงศ์ชิงรวมถึงกรณีการเผาวัดเส้าหลินไต้ของราชวงศ์แมนจู บทบาทหนึ่งที่เขาได้รับและแสดงจนกลายเป็นบทประจำตัวไปแล้วคือบทฟางซื่ออี้ (ปึงซีเง็ก) ที่เขารับบทนี้หลายครั้ง อย่างเช่นเรื่อง สิงห์คู่จอมสังหาร (Heroes Two) (1974) ที่เขารับบทนำเป็นครั้งแรก ยังมีบทบาทเดียวกันนี้ใน จ้าวพญายม (Men from the Monastery) (1974), 9 พยัคฆ์เจ้าพญายม (Shaolin Temple) (1976) และไอ้หนุ่มมนุษย์เหล็ก (The Shaolin Avengers (1978),  
ใช่ว่าฟู่เซิงจะโดดเด่นแต่เฉพาะหนังหมดมวยของจาง เชอะแต่เพียงอย่างเดียว เขายังมีหนังในแนวทางอื่นที่สร้างชื่อให้กับเขาอีกไม่น้อย อาทิ การได้รับบทเป็นเซียวฮื้อยี้ ใน เดชเซียวฮื้อยี้ (The Proud Twins) (1979) และยังมีงานเด่นกับผู้กำกับซุนชังอย่าง ถล่ม 13 เจ้าอินทรี (The Avenging Eagle) (1978) และ ฤทธิ์ดาบหัก (The Deadly Breaking Sword) (1979) แต่เรื่องที่ทำให้ฟู่เซิงเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดก็ยังเป็นผลงานงานของจางเชอะที่สร้างมาจากวรรณกรรมที่โด่งดังที่สุดของกิมย้งเรื่องมังกรหยก และฟู่เซิงรับบทเป็นก๊วยเจ๋งในไตรภาคมังกรหยก (The Brave Archer Trilogy) (1977, 1978, 1981) และเขายังมารับบทเอี้ยก่วยต่อใน มังกรหยก ภาค 4 (The Brave Archer and His Mate) (1982) แต่แล้วก่อนที่จะไปได้ไกลกว่านั้น เขาก็เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี 1984 นับเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของวงการหนังฮ่องกงเลยทีเดียว
กเลศาวรณ์

กเลศาวรณ์ (Klesavarana) หมายถึงสิ่งที่ขวางกั้นอันเกิดจากกิเลส เป็นหนึ่งในสิ่งขวางกั้นทั้ง 2 ประการ หรือ ทวิอาวรณ์ ซึ่งเป็นสิ่งขวางกั้นมิให้เข้าถึงการรู้แจ้งในทางธรรมและการปลดเปลื้องให้พ้นอิสระ ประกอบไปด้วย กเลศาวรณ์ และชเญยาวรณ์ ซึ่งขวางทางตรัสรู้ธรรม 
กเลศาวรณ์เป็นสิ่งที่ขวางกั้นไม่ให้พ้นจากอิสรภาพจากอวิชชาและสังสารวัฎ ประกอบด้วย  อาตมมานะ (เย่อหยิ่ง) อาตมทฤษฏิ (ความเห็นผิด) อาตมโมหะ (ความหลงผิด) และอาตมสเนหะ (การหลงรักตัวเอง) 
กเลศาวรณ์ เป็นแนวคิดของพุทธศาสนามหายาน ในภาษาบาลีของพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทเรียกว่า กิเลสาวรณ์
การวางแผนด้วยสถานการณ์

ความสำเร็จของการสร้างสถานการณ์

ความสำเร็จของการสร้างสถานการณ์ ที่มักมีผู้กล่าวขานถึงคือกรณีของบริษัทเชลล์ ซึ่งได้ตัดสินใจวาดสถานการณ์ภาวการณ์น้ำมันในตลาดโลก ณ เวลาที่น้ำมันในขณะนั้นมีราคาคงที่ มิได้มีวิกฤตการณ์ใดๆ มาบีบบังคับให้บริษัทจำเป็นต้องเร่งวาดสถานการณ์แต่อย่างใด น้ำมันในตลาดโลกมีราคาคงตัวอยู่ที่ 2 เหรียญสหรัฐต่อบาร์เรลต่อเนื่องมาตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ราคาน้ำมันที่ค่อนข้างคงตัวนี้เองที่ทำให้บริษัทน้ำมันรายอื่นๆ มิได้ใส่ใจกับการเตรียมการการรับมือกับความเปลี่ยนแปลงใดเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม บริษัทเชลล์ได้คิดถึงความเป็นไปได้ที่อาจจะเกิดขึ้นและมีผลกระทบรุนแรงต่อสถานการณ์น้ำมันโลก หากกลุ่มประเทศผู้ค้าน้ำมันรายใหญ่ของโลก (OPEC) มีท่าทีเปลี่ยนแปลง มีความขัดแย้ง หรือในทางตรงกันข้ามอาจรวมหัวกันขึ้นราคาน้ำมันเพื่อบีบลูกค้า กลุ่มพนักงานของบริษัทเชลล์ที่ได้รับมอบหมายให้มองอนาคตได้วาดสถานการณ์ไว้ 2 ภาพ ภาพแรกเป็นภาพเหตุการณ์ราคาน้ำมันคงที่ ธุรกิจซื้อขายน้ำมันดำเนินไปตามปกติ ภาพที่สองเป็นภาพที่ OPEC รวมหัวกันขึ้นราคาน้ำมัน เมื่อเกิดวิกฤตการณ์ราคาน้ำมันในปี ค.ศ. 1973 บริษัทเชลล์สามารถรับมือกับเหตุการณ์ดังกล่าวได้ดี และได้ขยับตัวจากการเป็นบริษัทน้ำมันขนาดใหญ่อันดับ 7 ของโลก ขึ้นมาเป็นอันดับที่ 2 ได้และมีกำไรสูงสุด นอกจากนี้ บริษัทเชลล์ยังได้คาดการณ์การล่มสลายของระบบคอมมิวนิสต์ในรัสเซียและตัดสินใจไม่เข้าไปลงทุนด้านก๊าซธรรมชาติ ทั้งที่บริษัทน้ำมันรายอื่นๆ หลายรายต่างเข้าไปลงทุนกัน เมื่อเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้น บริษัทน้ำมันต่างๆ ต้องเผชิญกับความวุ่นวาย และยังขาดทุนจากการลงทุนในรัสเซียด้วย จะเห็นได้ว่าการมองอนาคตของบริษัทเชลล์ให้ผลที่เป็นประโยชน์ต่อบริษัทมาก
ศิลาพิคท์

จุดประสงค์และความหมาย

จุดประสงค์ของการสร้างศิลาดังกล่าวเข้าใจกันเพียงเล็กน้อย ที่อาจจะเป็นการสร้างเพื่อเป็นอนุสรณ์ส่วนตัว พร้อมด้วยสัญลักษณ์ของตระกูล เชื้อสาย หรือ ผู้เกี่ยวข้อง ศิลาบางแท่งเช่นศิลาอีสซีเป็นภาพประเพณีและพิธีกรรมโบราณ ศิลาเพียงจำนวนไม่กี่แท่งที่พบเกี่ยวข้องกับที่ฝังศพ และก็อาจจะไม่ใช่ที่ตั้งดั้งเดิม นอกจากนั้นก็อาจจะเป็นเครื่องหมายในการระบุเขตแดนของเผ่าชนก็เป็นได้
แบ็กโฮมอะเกน (อัลบั้ม)

ภาพรวม

แบ็กโฮมอะเกน ถือเป็นอัลบั้มสุดท้ายของโรเจอส์กับ Reprise Records และเป็นจุดเริ่มต้นของการย้ายค่ายบ่อยๆของเขา ก่อนจะก่อตั้ง Dreamcatcher Records ในอีกหลายปีต่อมา อัลบั้มนี้ถือเป็นอัลบั้มที่ไต่ชาร์ตได้อันดับน้อยที่สุดในบรรดาอัลบั้มทั้งหมดของเขาจากค่าย Reprise ซึ่งไปได้ถึงแค่อันดับที่ 42 ในชาร์ตคันทรีของอเมริกาเท่านั้น และเป็นอัลบั้มที่ 2 ของเขาที่ไม่ได้รับการรับรองยอดขายโดย RIAA ซึ่งเป็นผลมาจากเหล่าศิลปินหน้าใหม่อย่าง Garth Brooks,Clint Black และ Alan Jackson นั่นเอง โรเจอส์แยกตัวออกจากค่ายทันทีหลังจากที่อัลบั้มนี้วางจำหน่าย หลังจากนั้นเขาก็ได้เข้าร่วมกับ บริษัทแม่อย่าง WEA ที่ Giant Records

ซิงเกิ้ล

ซิงเกิ้ลแรกจากอัลบั้ม If You Want to Find Love ขึ้นได้ถึงอันดับที่ 11 ในอเมริกา และ 12 แคนาดา ส่วนอีก 2 ซิงเกิ้ลคือ "Someone Must Feel Like A Fool Tonight" และ "I'll Be There For You" นั้นไม่ติดชาร์ต
ตูย์เลนี

ภูมิศาสตร์

เกาะนี้มีคาวมยาง 10 ก.ม. ยาว 6 ก.ม. และมีสถานีตรวจสภาพอากาศตั้งอยู่
บนเกาะแห่งนี้มีแมวน้ำแคสเปียนจำนวนมาก จึงทำให้ชื่อของเกาะนี้ในภาษารัสเซียคือแมวน้ำ ประกอบกับพื้นที่ของเกาะแห่งนี้บางส่วนเป็นหนองเป็นบึงและดินที่มีลักษณะเฉอะแฉะทำให้บนเกาะแห่งนี้มีนกจำนวนมาก
เกาะแห่งนี้อยู่ในพื้นที่ของสาธารณรัฐดาเกสถานจึงทำให้เกาะนี้เป็นพื้นที่ของประเทศรัสเซีย
วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์ สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้

ประวัติ

 วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์ แรกเริ่มก่อตั้งโดยมีดำริของ ฯพณฯ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี (ในขณะนั้น) จัดตั้งสถาบันการศึกษาด้านวิชาชีพการประมงขึ้นโดยมีหน่วยงานร่วมพิจารณาดำเนินการ ได้แก่ กรมประมง สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติและสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
 ต่อมาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ.2523 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้ง “วิทยาลัยประมงสงขลา” ให้สังกัดกองวิทยาลัยเกษตรกรรม กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ (ในขณะนั้น) นับเป็นประมงแห่งแรกของประเทศไทย และในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ.2527 วิทยาลัยฯ ได้เริ่มรับนักศึกษารุ่นแรก เพื่อเปิดทำการเรียนการสอน และได้ใช้สถานที่ของวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสงขลา ที่ตั้งอยู่ ณ อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา เป็นสถานที่ทำการเรียนการสอนชั่วคราว ต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้เปลี่ยนชื่อจาก “วิทยาลัยประมงสงขลา” เป็น“วิทยาลัยประมงสงขลาติณสูลานนท์” เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2528 โดยมี ฯพณฯ พลเอกเปรม  ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี (ในขณะนั้น) ได้เดินทางมาเป็นประธานในพิธีเปิดการก่อสร้างอาคารเรียนและอาคารอำนวยการเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ.2528
ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2541 ทางกระทรวงศึกษาธิการได้เห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อจากเดิม “วิทยาลัยประมงสงขลาติณสูลานนท์” เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์” จนถึงปัจจุบัน เพื่อให้เป็นเกียรติแก่ ฯพณฯ พลเอกเปรม  ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรีและรัฐบุรุษ
จนกระทั่ง พ.ศ. 2557 วิทยาลัยฯ ถูกควบรวมตามประกาศกฎกระทรวงเรื่อง "การรวมสถานศึกษาอาชีวศึกษาเพื่อจัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร พ.ศ. 2556" จึงมีผลทำให้วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์ รวมเป็นหน่วยงานหนึ่งของในสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ เพื่อทำการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี (ต่อเนื่อง) ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

เปิดสอน

ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้
ซากอาสนวิหารนักบุญเปาโล

ซากโบสถ์นักบุญเปาโล (อักษรจีน: 大三巴牌坊; อังกฤษ: Ruins of St. Paul's; โปรตุเกส: Ruínas de São Paulo) เป็นซากโบสถ์คาทอลิกในเขตซังตูอังตอนียู มาเก๊า ประเทศจีน ซึ่งถูกไฟไหม้และพายุไต้ฝุ่นถล่มในช่วงปี ค.ศ. 1835 จนเหลือเพียงซากประตู เดิมเคยเป็นโบสถ์สำคัญของมาเก๊า ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1602–1640 โดยคณะเยสุอิตในสมัยนั้น เป็นหนึ่งในโบสถ์คาทอลิกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย
โอลิมปิกฤดูหนาว 2022

การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ

เมื่อคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้รับสมัครเมืองเพื่อเสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 คณะกรรมการบริหารคณะกรรมการโอลิมปิกสากลตรวจสอบการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล เลือก ออสโล ประเทศนอร์เวย์, อัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน และปักกิ่ง ประเทศจีน เป็นเมืองสุดท้ายของการเสนอตัว แต่ออสโล ถอนตัวออกการเสนอตัว ในวันที่ 1 ตุลาคม 2014 จึงเหลือแค่ 2 เมือง คือ อัลมาเตอ และปักกิ่ง
เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 มีการเลือกเจ้าภาพโอลิมปิก 2022 ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย มีมติเลือกปักกิ่งเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ซึ่งทำให้การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นในเอเชียติต่อกัน 3 ครั้ง หลังจาก พย็องชัง ได้เป็นเจ้าภาพ โอลิมปิกฤดูหนาว 2018 และโตเกียวได้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และปักกิ่ง จะเป็นเมืองแรกที่จะเป็นเจ้าภาพทั้งฤดูร้อน และโอลิมปิกฤดูหนาว

สถานที่

คณะกรรมการโอลิมปิก 2022 ของปักกิ่ง ได้เสนอสถานที่จัดการแข่งขัน ใน 20 กุมภาพันธ์ 2014 ในกรุงปักกิ่งและเมืองจางเจียโขว่

การประชาสัมพันธ์

ตราสัญลักษณ์การแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 มีชื่อว่า "ความฝันฤดูหนาว" (อังกฤษ: Winter Dream, จีน: 冬梦 ) เป็นรูปปริวรรตของอักษรจีน "冬" โดยใช้สีฟ้า-น้ำเงิน สื่อถึงฤดูหนาว และสีแดง-ส้ม-เหลือง สื่อถึงประเทศจีน โดยมีการเปิดตัวเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2560 พร้อมกับตราสัญลักษณ์พาราลิมปิกฤดูหนาว 2022
ส่วนตุ๊กตาสัญลักษณ์ หรือมาสคอตของการแข่งขัน มีกำหนดเปิดตัวในปี พ.ศ. 2563

ความกังวลและข้อถกเถียงของโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

หลายเมืองถอนตัวจากการเสนอจัดโอลิมปิก 2022 เพราะกังวลว่าจะต้องใช้ค่าใช้จ่ายสูงหรือขาดการสนับสนุนท้องถิ่นที่จะเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก 2022 จึงเหลือเมืองอัลมาเตอและกรุงปักกิ่งในการเสนอตัว
การตัดสินใจที่จะเสนอตัวสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเป็นความขัดแย้งในประเทศจีน (และภายนอกประเทศ) เพราะบางส่วนของสถ​​านที่จัดกีฬากลางแจ้งที่นำเสนอประสบสภาวะขาดแคลนหิมะและบางแห่งใกล้อุทยานแห่งชาติในกรุงปักกิ่ง
เบเคตอาเตน (พระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)

พระประวัติ

พระองค์เป็นที่รู้จักจากสุสานในเมืองอาร์มานา ซึ่งเป็นสุสานของฮูยา ผู้เป็นข้าราชสำนักในสมเด็จพระราชินีติเย
พระองค์ปรากฎอยู่ร่วมกันพระนางติเยในสองภาพสลัก หนึ่งเป็นภาพสลักที่พระนางติเยประทับนั่งคนละฝั่งกับฟาโรห์อเคนาเตนและพระนางเนเฟอร์ติติ โดยพระองค์ประทับนั่งอยู่ที่เก้าอี้ขนาดเล็กถัดจากพระนางติเย อีกภาพสลักนั้นพระองค์ประทับยืนถัดจากพระนางติเย และบนฝาผนังฝั่งตะวันออกของสุสานแห่งฮูยาสลักภาพของฟาโรห์อเคนาเตนจูงพระหัตถ์ของพระนางติเยไปยังวิหารพร้อมกันกับพระองค์ 
ทับหลังบนฝาผนังฝั่งเหนือสลักภาพฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ประทับนั่งตรงกันข้ามพระนางติเยพร้อมกับพระองค์ โดยข้ารับใช้ทั้งสามยืนอยู่อยู่เบื้องหลังพระนางติเย

ข้อสันนิษฐาน

พระองค์ปรากฎแค่ตำแหน่งของ พระราชธิดาแห่งฟาโรห์ เป็นได้ได้ว่าพระองค์จะสิ้นพระชนม์ขณะวัยเยาว์ เนื่องจากพระองค์มิได้ถูกบันทึกหรือถูกกล่าวถึงอีกเลยหลังการสิ้นพระชนม์ของพระนางติเย นักไอยคุปตวิทยาบางท่านนั้นสันนิษฐานว่า พระองค์เป็นบุคคลคนเดียวกันกับพระนางเนเบตา อย่างไรก็ตามไม่มีหลักฐานใดที่จะมาพิสูจน์ว่าพระองค์ทั้งเป็นบุคคลเดียวกัน
ตามทฤษฎีหนึ่ง ในความจริงแล้วพระองค์เป็นพระราชธิดาในฟาโรห์อเคนาเตนกับพระมเหสีรองนามว่า คิยา พระองค์อาจจะปรากฎในภาพสลักร่วมกันกับพระนางคิยา ที่ปรากฎพระนามลงท้ายว่า -อาเตน โดยที่พระนามเต็มได้หายไป ภายหลังจาการสิ้นพระชนม์ของพระนางคิยา พระองค์ได้ปรากฎร่วมในภาพสลักกับพระนางเมริทอาเตนและพระนางอังค์เซนปาอาเตนพร้อมกับพระราชธิดานามว่า เมริทอาเตน ตาเชริ และ อังค์เซนปาอาเตน ตาเชริ (ซึ่งอาจจะเป็นบุคคลที่ถูกแต่งขึ้นมาในฐานะบุตรของพระนางคิยา) โดยทฤษฎีมีความเป็นมามาจาก พระองค์มิเคยเป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์อเคนาเตนตามภาพสลักในเมืองอาร์มานา แต่เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อเคนาเตน โดยพระองค์นั้นมิเคยปรากฎในภาพสลักร่วมกันกับพระราชธิดาในพระนางเนเฟอร์ติติเลย จึงแสดงให้ห็นว่าพระองค์นั้นเป็นพระราชธิดาในพระมเหสีของฟาโรห์อเคนาเตนพระองค์อื่น ซึ่งอาจจะเป็นพระนางคิยา จนภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระมารดา พระองค์ได้ถูกอุปการะโดยพระอัยยิกาของพระองค์คือ พระนางติเย

อาร์มานาน คิงส์ ซีรีย์

พระองค์เป็นตัวละครหลักในห้าเรื่องนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่เขียนโดย แมกซ์ โอเวอร์ตัน และเผยแพร่โดย ไรท์เตอร์ส แอกแชงจ์ อี-พับบลิซซิ่ง โดยเป็นนวนิยายติดตามพระชนม์ชีพของพระองค์ ตั้งแต่วัยเยาว์จนสิ้นพระชนม์ ในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสมหาราช ชื่อนวนิยายห้าเล่มครอบคลุมพระชนม์ชีพของพระองค์ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์อเคนาเตน (สคารับ-อเคนาเตน), ฟาโรห์สเมงห์คาเร (สคารับ-สเมงห์คาเร), ฟาโรห์ทุตอังค์อามุน (สคารับ-ทุตอังค์อามุน), ฟาโรห์ไอย์ (สคารับ-ไอย์) และฟาโรห์โฮเรมเฮบ (สคารับ-โฮเรมเฮบ) นวนิยายชุดที่หกในเรื่องนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1960 เกี่ยวข้องกับการค้นพบหลุมฝังศพของพระองค์

เดอะ อีจิปเทียน

พระองค์มีบทบาทตัวละครรองในนวนิยายเรื่อง เดอะ อีจิปเทียน ของไมก้า วอลทาริ นามว่า เบเคตอาตอน (และในภาพยนตร์ใช้นามว่า เบเคตอามุน) ในนวนิยาย พระองค์ได้แต่งงานกับโฮเรมเฮบ ขุนศึกแห่งอียิปต์โบราณ แม้ว่าจะเป็นคนธรรมดาที่ต้องการพระองค์ตั้งแต่เด็ก อย่างไรก็ตามพระองค์ไม่พอใจที่ถูกคนธรรมดาสามัญแตะต้องและพระองค์ยื่นคำขาดว่า ว่าถ้าเขาแตะพระองค์อีกครั้งพระองค์จะนอนกับบุรุษทุกคนในธีบส์
ธัชพล จุลเกษม

ประวัติ

ธัชพล จุลเกษม เป็นบุตรชายของ  คุณแม่ชนัญชิดา จุลเกษม  มาร์คเป็นพี่ชายคนโต ในพี่น้องทั้งหมด 3 คน (มาร์คเกอร์,มายเนอร์ และมิวนิก)
ด้านการศึกษา ศึกษาระดับอนุบาลถึงประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนเซนต์จอห์น  ระดับประถมศึกษาปีที่ 6 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเทพลีลา  ระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม (คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ)
มาร์คเริ่มฝึกซ้อมกีตาร์โปร่งด้วยตนเองตั้งแต่ศึกษาอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จนสามารถจัดตั้งวงดนตรีกับเพื่อนร่วมโรงเรียนเพื่อประกวดตามเวทีต่าง ๆ 
ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 มาร์คมีความชื่นชอบในการคัฟเวอร์เพลงของศิลปินท่านอื่น ๆ เผยแพร่ลงใน เว็บไซต์ Facebook และ Youtube จนเริ่มเป็นที่รู้จักของกลุ่มผู้นิยมเพลงคัฟเวอร์ 
ต่อมาเมื่อเพื่อนสนิทซึ่งก็คือ ทอย (ธันวา บุญสูงเนิน)  ได้ชักชวนให้มาร์คทำเพลงด้วยกัน มาร์คจึงมีซิงเกิ้ลแรกที่เอมเป็น Producer ให้ นั่นคือเพลง "อีกครั้ง" และต่อมาอีกซิงเกิ้ลคือ "ยังคิดถึง" ด้วยการผลักดันของเอม ทำให้มาร์คส่งเดโมเพลง "ยังคิดถึง" ไปเสนอที่ค่าย Boxx Music จนได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินในค่ายนี้จนปัจจุบัน  
มาร์ค ธัชพล จากนักร้องคัฟเวอร์ สู่นักร้องจริง ส่งซิงเกิ้ลแรก ยังคิดถึง สังกัด Boxx Music  และเพลง ยังคิดถึง...(same) ซิงเกิลแรกของ มาร์ค ธัชพล
บิล เวิร์ซ

history of japan

สารคดีที่เล่าถึงประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นตั้งแต่ 40,000 ก่อนคริสตกาลถึงปัจจุบัน เป็นวิดีโอที่ดังมากหลังจากเผยแพร่เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 และมีผู้ชมกว่า 1.7 ล้านคนภายในสองวัน

history of the entire world, i guess

วิดีโอความยาว 19 นาทีที่มีชื่อว่า history of the entire world, i guess เผยแพร่เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 ในวิดีโอได้กล่าวถึงประวัติศาสตร์ของธรรมชาติ และอารยธรรมมนุษย์แบบรวดเร็ว และแฝงด้วยมุกตลก เริ่มตั้งแต่บิ๊กแบงจนถึงอนาคตใน ค.ศ. 2028 เป็นวิดีโอที่ดังมากหลังจากการเผยแพร่ มีผู้ชมกว่า 1.1 ล้านคนในเวลา 8 ชั่วโมงแรก, 3.2 ล้านคนในวันแรก และ 13 ล้านคนในสัปดาห์แรก เป็นวิดีโอที่ติดอันดับสูงสุดของยูทูปในวันที่เผยแพร่ หลังจากนั้นก็กลายเป็นอันดับ 8 ของวิดีโอที่โด่งดังในยูทูปแห่งปี 2017 

hi, i'm steve

เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ประมาณสองเดือนหลังจาก "history of the entire world, i guess" วิดีโอหนึ่งนาที มีชื่อว่า "hi, i'm steve" ถูกอัปโหลดลงยูทูป วิดีโอนี้ได้เล่าเรื่องตัวละครที่จำชื่อไม่ได้ แม้ว่าตนเองมีชื่อว่า สตีฟ ก็ตาม เป็นวิดีโอที่ดังมากหลังจากการเผยแพร่ มีผู้ชมกว่า 1 ล้านคนในวันแรก และติดอันดับ 2 ของวิดีโอที่โด่งดังในยูทูปในวันเดียวกัน
วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ประวัติ

เนื่องจากมีการขุดพบก๊าซธรรมชาติเป็นปริมาณมากบริเวณอ่าวไทย ส่งผลให้เกิดความต้องการบุคลากรเป็นจำนวนมากตามการเจริญเติบโตทางด้านปิโตรเคมี และอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง ดังนั้น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงได้เปิด "วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี" ขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2531 เพื่อผลิตบัณฑิตในสาขาปิโตรเลียม ปิโตรเคมี และวิทยาศาสตร์พอลิเมอร์
ในปี พ.ศ. 2535 รศ.ดร.กำจัด มงคลสุข ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการในขณะนั้น ได้ทำข้อตกลงทางวิชาการกับ มหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟ มหาวิทยาลัยมิชิแกน และมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา เพื่อร่วมกันร่างหลักสูตรในระดับบัณฑิตศึกษา (นานาชาติ) 
เมื่อ พ.ศ. 2536 ทางวิทยาลัยได้เปิดหลักสูตร วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีปิโตรเคมี (Petrochemical technology) และ วิทยาศาสตร์พอลิเมอร์ (Polymer sciences) และมีบัณฑิตที่จบการศึกษารุ่นแรกเมื่อพ.ศ. 2538 ต่อมา พ.ศ. 2540 ได้เปิดหลักสูตรระดับปริญญาเอก สาขาเทคโนโลยีปิโตรเคมี (Petrochemical technology) และ วิทยาศาสตร์พอลิเมอร์ (Polymer sciences) และ ปี พ.ศ. 2545 ได้เปิดหลักสูตรใหม่ ได้แก่  วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีปิโตรเลียม (Petroleum technology) และเพิ่มความร่วมมือทางวิชาการกับ สถาบันฟรองซัวส์ดูเปโตรล ประเทศฝรั่งเศส
น้ำอมฤต

น้ำอมฤต /อะมะริด, หรือ อะมะรึด/ หรือ น้ำทิพย์ (อังกฤษ: elixir of life, elixir of immorality หรือ Dancing Water, อาหรับ: الإكسير, อัลอีกซีร์; เปอร์เซีย: آب حیات, อาบเอฮะยาต) เป็นยาน้ำหรือเครื่องดื่มซึ่งเชื่อกันว่าจะยังให้ผู้ดื่มเป็นอมตะหรือคงความเยาว์วัยแห่งรูปร่างไว้ชั่วกัลป์ บ้างก็ว่าสามารถชุบชีวิตหรือสร้างชีวิตใหม่ได้ เรียกว่าเป็นยาแก้สรรพโรคประเภทหนึ่ง และเคยเป็นที่ต้องการและควานไขว่หาอย่างบ้าคลั่งของลัทธิรสายนเวทอยู่พักใหญ่
น้ำอมฤตปรากฏในวรรณกรรมหลายเรื่องของทุกชนชาติ

ประวัติ

ยังไม่มีความกระจ่างชัดว่ามีการค้นพบน้ำอมฤตแล้วหรือยัง กระนั้น บรรดานักรสายนเวทในจีนโบราณ อินเดียโบราณ และโลกตะวันตก ได้พากันควานค้นหากันเป็นขนานใหญ่และอย่างบ้าคลั่ง
ในประเทศจีน น้ำอมฤตได้รับสมญาเป็น "แก่นสารแห่งชีวิต" (อังกฤษ: quintessence of life) โดยเป็นธาตุหนึ่งในห้าตามทฤษฎีทางปรัชญารสายนเวทในประเทศจีน ซึ่งทางอินเดียว่าเป็นธาตุหนึ่งในสามสิบหกธาตุ และทางตะวันตกว่าเป็นหนึ่งในสี่

ในประเทศจีน

สมัยจีนโบราณ สมเด็จพระจักรพรรดิหลายพระองค์ได้ทรงใช้พระราชอุตสาหะในการควานหาน้ำอมฤต และผลลัพธ์ที่แต่ละพระองค์ทรงประสบก็แตกต่างกันไป โดยในสมัยราชวงศ์ฉิน ฉินสื่อหวงตี้ได้ทรงส่งนักพรตเต๋าชื่อ "สูฝู" (จีน: 徐福; พินอิน: Xúfú) พร้อมเด็กชายหญิงอย่างละห้าร้อยคน ออกเดินทางไปยังทะเลตะวันออก (จีน: 东海; พินอิน: dōnghǎi, ตงไห่) เพื่อตามหาน้ำอมฤต แต่ขบวนนักพรตสูฝูออกจากพระราชสำนักแล้วก็หายสาบสูญไปมิได้กลับมาอีกเลย บางตำนานว่าพวกเขาไปพบดินแดนญี่ปุ่นแทน
ชาวจีนโบราณเชื่อว่า การรับประทานวัตถุบางอย่าง เช่น หยก ชาด หรือฮีมาไทต์ จะช่วยให้อายุยืนยาว
นอกจากนี้ ยังหนังสือจีนเล่มหนึ่งอายุประมาณ พ.ศ. 1193 ชื่อ "ความลับสุดยอดแห่งรสายนเวท" (อังกฤษ: Great Secrets of Alchemy) ซึ่งเป็นหนังสือมีชื่อเสียงที่สุดในประเทศจีน ระบุรายละเอียดมากมายเกี่ยวกับวิธีผลิตโอสถสำหรับความเป็นอมตะและสำหรับรักษาโรคบางชนิด และวิธีการผลิตเพชรนิลจินดาเอาไว้

ในประเทศอินเดีย

น้ำอมฤตที่ปรากฏ มาจาก การอวตารภาคหนึ่งของพระนารายณ์ในปาง กูรมาวตาร

ในตะวันออกกลาง

คำว่า "น้ำอมฤต" ในภาษาอังกฤษคือ "elixir" (คำอ่าน: ɪˈlɪksər /อีลีกเซอร์/) เป็นคำที่รับมาจากคำในภาษาอาหรับว่า " آب حیات. " (/อัลอีกซีร์/) ซึ่งก็อาจมาจากคำว่า "Aab-e-Hayaat'" (/อาบเอฮะยาต/) ในภาษาเปอร์เซียอีกทอดหนึ่ง
ในยุคกลางของอิสลาม บรรดานักรสายนเวททั้งชาวอาหรับและอิหร่านล้วนใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดในการค้นหาน้ำอมฤตกัน แต่ก็ไร้ผล หากกลับกลายว่าพวกเขาสามารถพัฒนาวงการแพทย์อิสลามให้รุ่งเรืองได้แทน
การเคหะแห่งชาติ

การเคหะแห่งชาติ, การเคหะสาธารณะ, การเคหะแผ่นดิน หรือ การเคหะหลวง (อังกฤษ: national housing หรือ public housing) เป็นรูปแบบหนึ่งของการถือครองเคหสถานโดยที่เคหสถานเหล่านั้นเป็นสมบัติของแผ่นดิน

ประวัติ

ในระยะแรกของการพัฒนาที่อยู่อาศัยในประเทศไทย รัฐบาลได้จัดตั้งกองเคหะสถานสงเคราะห์ สำนักงานอาคารสงเคราะห์ ธนาคารอาคารสงเคราะห์ และสำนักงานปรับปรุงแหล่งเสื่อมโทรมกรุงเทพมหานคร โดยทั้ง 4 หน่วยงานมีภารกิจในการแก้ไขปัญหา การขาดแคลนที่อยู่อาศัยของประชาชนซึ่งมีจำนวนเพิ่มขึ้นทุกปี แต่การดำเนินงานดังกล่าวยังไม่สามารถตอบสนองความต้องการของ ประชาชนได้อย่างทั่วถึง เนื่องจากแต่ละหน่วยงานมีสังกัดต่างกัน ดังนั้นเพื่อเแก้ไขปัญหาความขาดแคลนที่อยู่อาศัย รัฐบาลจึงได้จัดตั้ง การเคหะแห่งชาติขึ้นเพื่อทำหน้าที่ด้านการพัฒนาที่อยู่อาศัยโดยตรงพร้อมทั้งได้โอนงานและบุคลากรบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับ การพัฒนา ที่อยู่อาศัยมาอยู่ในสังกัด
การเคหะแห่งชาติเป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2516 ตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 316 ดำเนินงานภายใต้พระราชบัญญัติ การเคหะแห่งชาติ พ.ศ. 2537 และฉบับ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2550 มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดให้มีเคหะ เพื่อให้ประชาชนได้มีที่อยู่อาศัย พร้อมทั้งจัดให้มีระบบ สาธารณูปโภค สาธารณูปการ สิ่งอำนวยความสะดวก แก่ผู้อยู่อาศัย ทำนุบำรุง ปรับปรุง และพัฒนาผู้อยู่อาศัยให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นทั้งทางสังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อม ให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ประชาชนที่ประสงค์จะมีเคหะของตนเอง หรือผู้ที่ประสงค์จะร่วมดำเนินกิจกรรมกับการเคหะแห่งชาติในการจัดให้มีเคหะเพื่อให้ประชาชนเช่า เช่าซื้อ หรือซื้อ และประกอบธุรกิจเกี่ยวกับ การก่อสร้าง อาคารหรือจัดหาที่ดิน การปรับปรุง รื้อ หรือย้ายแหล่งเสื่อมโทรม เพื่อให้มีสภาพการอยู่อาศัย สิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และสังคมที่ดีขึ้น วัตถุประสงค์การเคหะแห่งชาติ
อาซาดิน อันฮาร์

ประวัติ

อันฮาร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อค ลิตเติล โปโน่ ยก 1 หลังจากชกชนะบ้าง แพ้บ้างอีก 3 ครั้ง อันฮาร์ก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อค ลิตเติล โปโน่ ยก 10 และต่อมาก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBFเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2530 แพ้น็อค ชอย จุมฮวาน ยก 3 ที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น อันฮาร์ก็เสียแชมป์อินโดนีเซียโดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อูดิน บาฮารุดดินไปเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530
อันฮาร์กลับมาชกสร้างฟอร์มใหม่ ชนะ 5 แพ้ 1 แล้วจึงไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 แพ้น็อค ชุง ซุงยอง ยก 12 ที่เกาหลีใต้ จากนั้น อันฮาร์ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทกับคู่ปรับเก่า อูดิน บาฮารุดดินเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 คราวนี้ อันฮาร์เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์ไปครอง หลังจากนั้น อันฮาร์ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้อีกครั้ง เมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 แต่ก็แพ้น็อค ชา นัมฮุน ยก 7 จากนั้น อันฮาร์ มาชกแพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ กทม. และเมื่อสถาบันสหพันธ์มวยโลกเข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทย และมีการจัดชกชิงแชมป์ของสถาบันนี้ครั้งแรกเมื่อ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 อันฮาร์ได้มาชิงแชมป์ WBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างกับสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปในยกที่ 5 หลังจากนั้น อันฮาร์หยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีก 3 ครั้งในช่วง พ.ศ. 2542 – 2544 แต่ก็แพ้ตลอด หลังจากที่ชกครั้งล่าสุด แพ้น็อค ฮูลิโอ ดีลาบาเซส ยก 6 เมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2544 อันฮาร์ก็แขวนนวมไป
วัดนรนาถสุนทริการาม

วัดนรนาถสุนทริการาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เชิงสะพานเทเวศร์นฤมิตร  ตรงมุมคลองผดุงกรุงเกษม ตัดกับถนนสามเสน แขวงวัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

ประวัติ

วัดนรนาถสุนทริการาม  เดิมชื่อว่า  “วัดเทพยพลี”  บางคนเรียกเพื้ยนไปเป็น  วัดฉิมพลี  สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นระหว่างปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ถึงก่อน พ.ศ. 2394 ซึ่งเป็นปีที่รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯให้ขุดคลองผดุงกรุงเกษม และคลองนี้ได้ตัดผ่าน พื้นที่ของวัดเทพยพลีด้วย  ต่อมาสมัยต้นรัชกาลที่ 5 พระยาโชฎีกราชเศรษฐี (เถียน โชติกเสถียร)  ครั้งยังเป็นพระยานรนาถภักดี กับคุณหญิงสุ่น (ภรรยา) ได้มีจิตศรัทธาสละทรัพย์ทำการปฏิสังขรณ์วัด แทบจะกล่าวได้ว่าเป็นการสร้างวัดขึ้นใหม่เพราะ ได้สร้างพระอุโบสถ  พระวิหาร  ศาลาการเปรียญ  พระเจดีย์ และกุฏิสงฆ์ใหม่หมด แม้แผ่นศิลาสี่เหลี่ยมจำนวนมากที่ปูภายใน บริเวณวัดก็สั่งมาจากเมืองจีน  ครั้นปฏิสังขรณ์เสร็จเรียบร้อย  ก็ได้น้อมเกล้าฯ ถวายแด่รัชกาลที่ 5 ซึ่งพระองค์ท่านก็ทรงรับไว้ เป็นพระอารามหลวงและได้ทรงแปลงให้เป็นวัดฝ่ายธรรมยุติกนิกาย  พระราชทานนามวัดใหม่ว่า  “วัดนรนาถสุนทริการาม”  ตั้งแต่ พ.ศ. 2418  เป็นต้นมา
ครั้นต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 7 ได้ทรงเห็นความทรุดโทรมของวัดในคราวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงถวายผ้าพระกฐิน  จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทำการซ่อมแซมหมดทั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2475 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัติยนารี พระราชธิดาในพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฎ ปิยมหาราชปดิวรัดา ได้ทรงช่วยซ่อมพระอุโบสถ พระวิหาร และกุฏิสงฆ์อีกครึ่งหนึ่ง ในสมัยสงครามเอเชียบูรพา ปูชนียวัตถุภายในวัดแตกร้าวหักพังเพราะแรงสะเทือน ภายหลังเมื่อสงครามสงบแล้ว ต่อมาใน ระยะหลังๆ ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมบ้างและสร้างกุฏิสงฆ์ศาลาการเปรียญ  และตึกสามัคคีเนรมิตเพิ่ม
การลอบสังหารเบนาซีร์ บุตโต

การลอบสังหารเบนาซีร์ บุตโต เกิดขึ้นในวันที่ 27 ธันวาคม 2550 ในราวัลปินดี ประเทศปากีสถาน เบนาซีร์ บุตโต นายกรัฐมนตรีปากีสถานสองสมัย (2531–2533; 2536–2539) และหัวหน้าพรรคประชาชนปากีสถาน พรรคฝ่ายค้านขณะนั้น กำลังรณรงค์หาเสียงก่อนการเลือกตั้งซึ่งมีกำหนดในเดือนมกราคม 2551 มีการยิงปืนใส่เธอหลังการชุมนุมการเมืองที่ Liaquat National Bagh และมีการจุดระเบิดพลีชีพทันทีหลังการยิง มีการประกาศว่าเธอเสียชีวิตเมื่อ 18:16 ตามเวลาท้องถิ่น (13:16 UTC) ที่โรงพยาบาลราวัลปินดี มีผู้เสียชีวิตอีก 24 คนจากการระเบิด บุตโตเคยรอดชีวิตจากความพยายามเอาชีวิตนางคล้ายกันซึ่งฆ่าประชาชนอย่างน้อย 139 คน หลังเธอกลับจากการลี้ภัยสองเดือนก่อน
แม้รายงานแรก ๆ ชี้ว่าเธอถูกเศษกระสุนหรือปืนยิง แต่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยปากีสถานทีแรกแถลงว่า บุตโตเสียชีวิตเพราะกะโหลกแตกเมื่อแรงระเบิดทำให้ศีรษะเธอชนกับหลังคารับแดดของพาหนะ ผู้ช่วยของบุตโตปฏิเสธฉบับนี้ และแย้งว่า เธอถูกปืนยิงสองนัดก่อนการจุดระเบิด ต่อมา รัฐมนตรีฯ ย้อนรอยจากข้ออ้างก่อนหน้า
ในเดือนพฤษภาคม 2550 บุตโตขอการคุ้มครองเพิ่มเติมจากบริษัททหารเอกชน แบล็กวอเตอร์ และสถานธุรกิจอังกฤษ อาร์เมอร์กรุป การสืบสวนเหตุการณ์ของสหประชาชาติเปิดเผยว่า "การลอบสังหารคุณบุตโตควรป้องกันได้หากดำเนินมาตรการรักษาความปลอดภัยเพียงพอ"