google/wiki40b huggingface dataset:
กิตติศักดิ์ ปรกติ

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ กิตติศักดิ์ ปรกติ (เกิด 7 ธันวาคม 2499) เป็นข้าราชการชาวไทย และเป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การศึกษาและการงาน

กิตติศักดิ์ ปรกติ เรียนจบนิติศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต่อมาได้รับอนุปริญญาในสาขากฎหมายเปรียบเทียบจากมหาวิทยาลัยสทราซบูร์ (University of Strasbourg) ประเทศฝรั่งเศส กับทั้งเป็นนิติศาสตรมหาบัณฑิตและนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยบอนน์ (University of Bonn) ประเทศเยอรมนี
นอกจากสอนกฎหมายแล้ว กิตติศักดิ์เคยเป็นรองคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปัจจุบัน เขายังเป็นประธานสภาอาจารย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และกรรมการสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ด้วย

การสนับสนุนความผิดเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์

กิตติศักดิ์สนับสนุนการดำรงอยู่ของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และเห็นควรให้มาตรานี้เป็นส่วนหนึ่งของความผิดเกี่ยวกับความมั่นคงของรัฐดังที่เป็นอยู่ ตราบที่ประเทศไทยยังใช้การปกครองที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข แต่ก็เห็นด้วยว่า ปัจจุบัน โทษจำคุกสิบห้าปีนั้นเกินพอดี และการบังคับใช้มาตรานี้มีปัญหา

การต่อต้านรัฐบาล

กิตติศักดิ์สนับสนุน กปปส. ในการล้มล้างรัฐบาลพรรคเพื่อไทย เขาขึ้นปราศรัยโจมตีพรรคเพื่อไทยบนเวทีกลุ่มต่อต้านรัฐบาลหลายครั้ง ทั้งยังสนับสนุนแนวคิดและปฏิบัติการหลายอย่างของ กปปส. เช่น การจัดตั้งสภาประชาชนที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งให้มาปฏิรูปประเทศไทย และการยึดสถานที่ราชการซึ่งเขาเห็นว่า เป็นวิถีทางอันสันติ
วันที่ 20 ธันวาคม 2556 กรมสอบสวนคดีพิเศษอายัดทรัพย์สินของเขาฐานสนับสนุนการเงิน กปปส. และออกหมายเรียกให้เขาไปรายงานตัว ครั้นวันที่ 14 พฤษภาคม 2557 ศาลอาญาออกหมายจับเขาฐานเป็นกบฏ

การลอกเลียนวรรณกรรม

วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 มีการเผยแพร่ในเฟซบุ๊กซึ่งข้อความเปิดเผยว่า กิตติศักดิ์ลอกเลียนผลงานทางวิชาการเรื่อง "กฎหมายเอกรูปเรื่องการซื้อขาย – ประสบการณ์ด้านกฎหมายเอกรูปเรื่องการซื้อขายในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี" (Uniform Sales Law – The Experience with Uniform Sales Laws in the Federal Republic of Germany) ของศาสตราจารย์เพเทอร์ ชเลชลีม (Peter Schlechliem) มาเป็นผลงานของตนเองชื่อ "อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยสัญญาซื้อขายระหว่างประเทศ ค.ศ. 1980" (The United Nations Convention on Contracts for the International Sale of Goods of 1980) จนกลายเป็นกระแสในโลกอินเทอร์เน็ต ครั้นวันที่ 9 พฤษภาคม 2557 กิตติศักดิ์จึงยอมรับว่าลอกเลียนจริง โดยกล่าวว่าเป็นความผิดของตนเองที่ไม่ได้ระบุชื่อศาสตราจารย์ชเลชลีม และศาสตราจารย์ชเลชลีมเป็นอาจารย์ของตน เขายังกล่าวว่าผลงานที่เขาทำขึ้นนั้นเป็นเพียงเอกสารประกอบการบรรยาย (lecture note) ซึ่งแจกในการบรรยายเท่านั้น ไม่ได้เผยแพร่ทั่วไป
วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 ประสิทธิ์ ปิวาวัฒนพานิช รองศาสตราจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นกรรมการประเมินความดีความชอบเพื่อเลื่อนขั้นเงินเดือนของคณะ เปิดเผยว่ากิตติศักดิ์ได้ยื่นผลงานดังกล่าวเพื่อใช้ประเมินความดีความชอบของตน และเสนอผลงานนี้ในการประชุมระหว่างประเทศด้วย เมื่อคณะกรรมการประเมินความดีความชอบสังเกตเห็นความผิดปรกติ กิตติศักดิ์ชี้แจงว่าเป็นความผิดพลาดของผู้ช่วย เป็นความรีบร้อนไม่ทันระวัง และเป็นความผิดพลาดทางเทคนิค แต่ประสิทธิ์เห็นว่าฟังไม่ขึ้น เพราะมีการแก้ข้อความเดิมหลายส่วนชนิดที่ถ้ารีบร้อนคงทำไม่ได้และผู้ช่วยคงไม่กล้าทำ นอกจากนี้กิตติศักดิ์ยังชี้แจงว่าที่ทำไปนั้นเพราะต้องการเผยแพร่ผลงานของศาสตราจารย์ชเลชลีม แต่ประสิทธิ์ตั้งคำถามว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เหตุใดจึงแก้ชื่อศาสตราจารย์ชเลชลีมมาเป็นชื่อตน อย่างไรก็ดีคณะไม่ได้ดำเนินการอย่างไรกับกรณีนี้
หลวงปู่ทอง อายะนะ

รูปเหรียญหลวงปู่ทอง อายะนะ

อาจารย์แก้วได้จัดผ้าป่าขึ้นมากองหนึ่งเพื่อบูรณะวัดราชโยธาในปี พ.ศ. 2477 และขออนุญาตหลวงปู่ทองสร้างเหรียญรุ่นหน้าลอยเพื่อให้ลูกศิษย์ลูกหาไว้เคารพบูชาและเป็นที่ระลึก หลวงปู่ทองอนุญาตให้สร้างเหรียญพร้อมมอบเนื้อสัมฤทธิ์ส่วนหนึ่งซึ่งเหลือจากการหล่อพระประธานในโบส์ถและยังลงยันต์อักขระในแผ่นทองแดงให้อีก 48 แผ่นให้อาจารย์แก้วเพื่อเป็นชนวนในการสร้างเหรียญ อาจารย์แก้วถามหลวงปู่ทองว่าท่านอายุเท่าใดเพราะอยากได้อายุท่านลงไว้ในเหรียญ ท่านจึงบอกว่า อายุ 117 ปี ซึ่งความจริงในขณะนั้นหลวงปู่ทองมีอายุเพียง 114 ปี อาจารย์แก้วได้สร้างเหรียญรุ่นหน้าลอยเป็นเหรียญทองแดงจำนวน 4,800 เหรียญ เหรียญเงินจำนวน 480 เหรียญ และเหรียญทองคำจำนวน 12 เหรียญ เมื่อสร้างเหรียญเสร็จแล้วจึงนำไปให้หลวงปู่ทองปลุกเสก หลังจากนั้นอีก 3 ปี คือปี พ.ศ. 2480 ท่านถึงได้มรณภาพ ส่วนเหรียญรุ่นหน้าจมสร้างขึ้นมาภายหลัง จำนวน 4,800 เหรียญ ซึ่งส่วนมากเป็นเนื้อสัมฤทธิ์ มีชนวนเก่า เศษทอง เงิน และทองแดง ที่เหลือจากการปั้มเหรียญรุ่นหน้าลอยมาผสมด้วย เหรียญรุ่นนี้สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแจกในงานฌาปนกิจศพพระคุณเจ้าหลวงปู่ทอง วัดราชโยธา เมื่อปี พ.ศ. 2481
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช

พระประวัติ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช ประสูติเมื่อพ.ศ. 2330 เป็นพระธิดาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทประสูติแต่เจ้าจอมมารดานุ้ยเล็ก ธิดาเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์ ณ นคร) กับท่านผู้หญิงนวล สุธรรมมนตรี
ภายหลังจ่ากสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทสวรรคต เจ้าจอมมารดานุ้ยเล็กได้ขอพระราชทานกราบถวายบังคมลากลับไปอยู่เมืองนครศรีธรรมราช ตั้งแต่พระองค์เจ้าปัทมราชพระชนม์เพียง 20 พรรษา
พระองค์มีพระชนม์ชีพยืนยาวมาจนถึงรัชกาลที่ 4 ต่อมาพระองค์ได้กราบทูลขอพระบรมราชานุญาต เสด็จกลับไปพยาบาลดูแลเจ้าจอมมารดานุ้ยเล็ก พระมารดา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาต ดังปรากฏในพระราชหัตถเลขา ถึงพระองค์เจ้าปัทมราชว่า
"จดหมายถวายมายังพระองค์เจ้าปัทมราช... ป้านุ้ยละทิ้งเสดจเสีย ออกไปอยู่เมืองนครศรีธรรมราช... นับได้ถึง ๔๒ ปีมาแล้ว ไม่ได้พบกับเสดจเลย กระหม่อมฉันคิดสงสารเสดจด้วยคิดไปตามสามัญวิตก ว่าบุตรเดียวกับมารดา เมื่อบ้านเมืองเปนปรกติ ไม่มีศึกเสือเหนือใต้ มีไภยต้องแตกแตนกระจัดพรัดพรายดังครั้งกรุงเก่าเสียแก่พม่านั้นแล้ว ไม่ควรจะแพลงพลัดพรัดพรากจากกับนานดังนี้เลย... ครั้งนั้นเปนครั้งคราวที่ควรอยู่แล้ว ที่จะเชิญเสดจออกไปพบป้านุ้ย อย่าให้เสียทีที่ป้านุ้ยยังมีชีวิตอยู่ จนเสดจก็เจริญพระชนม์ถึง ๗๒ แล้วนั้น จึ่งได้ทูลชวนเชิญเสดจแล้วรับเสดจไปด้วย แล้วยอมให้เสดจอยู่เมืองนครศรีธรรมราช ไปกว่าป้านุ้ยจะสิ้นอายุ..."
ระหว่างที่ทรงประทับอยู่ที่เมืองนครศรีธรรมราช ทรงมีข้าบาทชาวนครอยู่จำนวนหลายร้อย และยังคงได้รับพระราชทานเบี้ยวหวัดจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อยู่ตลอด ดังปรากฏในพระราชหัตถเลขาว่า
"...ตัวเลขสักเปนข้าในเสดจก็มีจำนวนหลายร้อยอยู่ในเมืองนครศรีธรรมราช... สินเดิมของป้านุ้ย เปนสิ่งของทองรูปพรรณแลเงินตราที่เปนเงินเดิมแลทำมาหาได้ใหม่... ถ้าป้านุ้ยสิ้นอายุลง ใครเล่าจะควรได้มรฎก... เบี้ยหวัดแลเงินเดือนของเสดจ แลเบี้หวัดของป้านุ้ย จำนวนปีวอกโทศก ได้ถวายออกไปเสร็จแล้ว... สิบสามเดือนเปนเงินชั่งหกตำลึง เบี้ยหวัดห้าชั่งเปนส่วนของเสดจ เบี้ยหวัดป้านุ้ยสองชั่ง..."
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงรักนับถือพระองค์เจ้าปัทมราชมาก ตรัสเรียกว่า "เจ้าอาว์เจ้าน้า" คือทรงนับญาติทั้งทางฝ่ายราชตระกูล เพราะเป็นพระราชธิดาของ "ปู่น้อย" สมเด็จพระบวรราชเจ้ากรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท และนับญาติทางฝ่ายเมืองนครศรีธรรมราชด้วย
พระองค์เจ้าปัทมราชสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อพ.ศ. 2408 พระชันษา 78 ปี พระอัฐบรรจุในโกศโถทรงกาไหล่ทองคำ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้เก็บไว้ที่วิหารสามจอม วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราช ร่วมกับพระอัฐิและอัฐิของสกุลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และเจ้านายสกุล ณ นคร เช่น สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่ เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) เป็นต้น

พระกรณียกิจ

ในระหว่างที่ทรงประทับเมืองนครศรีธรรมราช ทรงฝึกหัดละครผู้หญิงที่นครศรีธรรมราชขึ้นคณะหนึ่ง โดยจัดแสดงเรื่อง "อิเหนา" เมื่อเจ้าจอมมารดานุ้ยเล็กถึงแก่อนิจกรรม พระองค์ก็เสด็จกลับกรุงเทพฯ และทรงนำคณะละครผู้หญิงมาแสดงถวายพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทอดพระเนตร ซึ่งโปรดเกล้าฯ ให้ปรับการแสดงเป็นแบบละครชาตรี ละครชาตรีของหลวงจึงเกิดขึ้นนับแต่นั้นมา
เจ้าแมวยอดนักสืบ

เนื้อเรื่อง

เรื่องราวของหญิงสาวชื่อ "ฮารุ" นักเรียนหญิงผู้มีนิสัยเงียบ และไม่มั่นใจในตัวเองคนหนึ่ง วันหนึ่ง เธอช่วยชีวิตแมวตัวหนึ่ง
จากการโดนรถบรรทุกชนไว้ แมวตัวนั้นก็คือ "ลูน" เจ้าชายแห่งอาณาจักรแมว เพื่อเป็นการตอบแทน เหล่าแมวได้ให้ของขวัญแก่เธอ คือได้รับการแต่งงานกับเจ้าชายแห่งอาณาจักรแมว
เธอเฝ้าหมกมุ่นอยู่กับเรื่องนี้อย่างมาก และได้ยินเสียงผู้หญิงบอกกับเธอให้หาตำรวจแมวให้พบ ฮารุได้พบกับ "มุตะ" ผู้ซึ่งนำเธอไปพบกับบารอนและโตโตะ หลังจากพบกับพวกเขา ฮารุและมุตะก็ถูกทหารจับตัวไปยังอาณาจักรแมว ทิ้งโตโตะและบารอนไว้ในโลกมนุษย์ แต่ทั้งสองก็หาทางเข้าสู่อาณาจักรแมวได้สำเร็จจนได้ 
ฮารุได้รับเชิญไปงานเลี้ยงฉลองที่พระราชวังแห่งอาณาจักรแมว เธอเริ่มจะกลายเป็นแมวอย่างช้าๆ ในงานนั้น บารอน(ที่ปลอมตัวอยู่)เต้นรำกับฮารุก่อนจะถูกพบตัว พวกเขาได้รับการช่วยเหลือจาก "ยูกิ" แมวเพศเมียสีขาวผู้ซึ่งเป็นแมวรับใช้ในพระราชวังและเคยเตือนฮารุให้หนีไปจากอาณาแมว การหลบหนีของฮารุ บารอน และมุตะ นำ
พาพวกเขาผ่านเขาวงกตไปสู่หอคอยสูง ซึ่งเป็นทางกลับสู่โลกของฮารุ
ลูนและกองทหารกลับสู่อาณาจักรแมว ก่อนจะได้รับรู้ว่าพระราชาได้ทำในสิ่งที่เขาไม่ต้องการและเขาไม่ปรารถนาจะแต่งงานกับฮารุ แต่ตั้งใจจะขอแต่งงานกับยูกิแทน มุตะก็เปิดเผยตัวว่าตัวเองเป็นอาชญากรชื่อกระฉ่อนในอาณาจักร (โดยการกินปลาในทะเลสาบจนหมด) และยูกิก็คือเจ้าของเสียงที่แนะนำฮารุให้ไปหาตำรวจแมว ในช่วงสมัยฮารุยังเป็นเด็ก เธอช่วยชีวิตยูกิจากความหิวโหยด้วยการให้คุกกี้ปลาที่เธอกำลังทานอยู่ และตอนนี้ ยูกิก็ได้ตอบแทนในความเมตตาของเธอแล้ว
ในท้ายที่สุด ฮารุ มุตะ และบารอน หลบหนีออกมาได้สำเร็จด้วยความช่วยเหลือของเจ้าชายลูนและโตโตะ แล้วฮารุก็ค้นพบหัวใจตัวเองและความรักที่มีต่อบารอน
ฮนดะ ทะดะกะสึ

ขุนพลแห่งโทกุงะวะ

ทะดะกะสึทำงานรับใช้อิเอะยะซุตลอดชีวิตของเขา โดยสงครามที่สร้างชื่อให้แก่เขา คือ ยุทธการอะเนะงะวะ และยุทธการมิกะตะงะฮะระในปี 1572 3 ปีต่อมา ทะดะกะสึได้นำกองทัพเข้าทำศึกกับทะเกะดะ คะสึโยะริที่นากาชิโนะ และทะดะกะสึยังเป็นหนึ่งในขุนพลที่เข้าร่วมในการรุกรานอาณาจักรโชซอน ของโทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ในปี ค.ศ.1593-1594 สงครามครั้งสุดท้ายในชีวิตของทะดะกะสึ คือ ยุทธการเซะกิงะฮะระระหว่างกองทัพฝ่ายตะวันออกที่นำโดยโทะกุงะวะ อิเอะยะซุกับกองทัพฝ่ายตะวันตกที่นำโดยอิชิดะ มิสึนะริ ในปี ค.ศ.1600 ด้วยผลงานมากมาย จึงได้รับศักดินาในโอตากิ 100,000 โคะกุ กลายเป็น เจ้าแคว้นโอตะกิ และต่อมา ได้รับศักดินาในคุวะนะ 150,000 โคะกุ กลายเป็น เจ้าแคว้นคุวะนะ
ฮนดะ ทะดะกะสึมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คือ หมวกเหล็กที่ถูกประดับด้วยเขากวาง และยังมีบุตรชาย 2 คน ชื่อ ฮนดะ ทะดะมะซะ และ ฮนดะ ทะดะโตะโมะ และบุตรสาวอีก 1 คน ชื่อ โคะมะสึ ซึ่งต่อมาโชกุนอิเอะยะซุขอไปเลี้ยงและตั้งให้เป็น เจ้าหญิงโคะมะสึ

ตำนาน

ตำนานกล่าวไว้ว่าฮนดะ ทะดะกะสึเป็นขุนพลที่ผ่านสงครามและสมรภูมิรบมามากมาย แต่กลับไม่มีรอยแผลแม้แต่รอยเดียว นอกจากนี้ ยังมีคนกล่าวว่าทุกครั้งที่ทะดะกะสึทำสงคราม ก็ไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่คร้งเดียว จนได้รับฉายาว่า เทพนักรบแห่งดินแดนอาทิตย์อุทัย
โจว เหว่ยตง

การเข้าสู่วงการบันเทิง

โจวเหวยถง เริ่มต้นเข้าสู่วงการนางแบบเมื่อปี 2000 ภายหลังเธอได้ตำแหน่งในการประกวดนางแบบระดับประเทศ หลังจากนั้นอีกเพียงปีเดียว เธอก็ติดอันดับ 1 ใน 10 ของสุดยอดนางแบบอาชีพในเมืองจีน มีงานถ่ายภาพ และเดินแบบมากมาย จนกระทั่งในปี 2003 จึงได้รับงานแสดงในละครโทรทัศน์เรื่องหนึ่ง หลังจากนั้นก็มีชื่อเสียงมากขึ้น
ด้วยร่างกายที่สมบูรณ์แบบ และหน้าตาอันงดงาม ชื่อของเธอจึงถูกนำไปเปรียบเทียบกับ สุดยอดนางแบบแห่งไต้หวัน จนเธอได้รับฉายาว่า “หลินจื้อหลิงแห่งจีนแผ่นดินใหญ่” หรือไม่ก็ “หลินจื้อหลิงน้อย” จนกระทั่งเมื่อปี
2009 เธอจึงมีโอกาสได้ร่วมงานกับ หลิน จื้อหลิง จริงๆ ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง Welcome To Shamatown ซึ่งถือว่าเป็นผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอด้วย
ต่อมาเมื่อปี 2010 เธอได้ถ่ายแบบให้กับนิตยสาร FHM ของไต้หวัน, เป็นพรีเซนเตอร์ของสินค้ามากมาย และยังได้ออกหนังสือภาพที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก ทำให้เธอกลายเป็นที่นิยมของผู้ชายทั่วทั้งทวีปเอเชีย

ข่าวของเธอเกี่ยวกับการศัลยกรรม

สื่อต่างประเทศรายงานว่า เธอได้โชว์ซ้อมการกระโดดน้ำ ในรายการ the hit game diving show จนชุดบิกินีหลุดออกจนเห็นหน้าอกของเธอในน้ำ ผู้ชมทั่วไปคิดว่า เธอศัลยกรรมหน้าอกมาอย่างแน่นอนจนกลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ แต่ขณะเดียวกันอีกฝ่ายก็แสดงความคิดเห็นโต้แย้ง
วิทยา ปานศรีงาม

ประวัติ

วิทยาจบกราฟิกดีไซน์จาก New York Institute of Technology ในปี 2554 วิทยารับบทนำในภาพยนตร์ไทย ศพไม่เงียบ (Mindfulness and Murder) ได้เข้าชิงรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 21 ทั้งรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และ บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พร้อมกับรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์ ThrillSpy International Film Festival วอชิงตัน ดี.ซี.  ต่อมาเป็นที่รู้จักในระดับสากลกับบทนำในภาพยนตร์ฮอลลิวูด รับคำท้าจากพระเจ้า (Only God Forgives)  ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 ได้รับรางรับนักแสดงชายยอดเยี่ยม จากเวที Golden Goblet Award ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติช่างไห่ (Shanghai International Film Festival) กับบทบาทเชาวเรศ จารุบุญ เพชฌฆาตคนสุดท้ายของไทย ในภาพยนตร์ไทยเรื่อง เพชฌฆาต (The Last Executioner) ภาพยนตร์ที่สร้างจากเรื่องจริงของการประหารชีวิตด้วยปืนครั้งสุดท้ายในประเทศไทย
จอร์เจียแอร์เวย์

ประวัติ

สายการบินนี้ก่อตั่งขึ่นในเดือน กันยายน 1994 ในชื่อ Airzena ต่อมาในปี 1997 Airzena เปลี่ยนชื่อเป็น Air Georgia ในเดือนธันวาคม 1999 เปลี่ยนชื่อเป็น Airzena Georgian Airlines ก่อนจะใช้ในชื่อปัจจุบันในวันที่ 1 ตุลาคม 2004
ในปี 2014 จอร์เจียแอร์เวย์ ได้เริ่มเที่ยวบินจาก ทบิลิซี ไปยัง เทลอาวีฟ และ และมอสโก

จุดหมายปลายทาง

จอร์เจียแอร์เวย์มีจุดหมายปลายทางจากจอร์เจียยัง ออสเตรีย, อิสราเอล, เนเธอร์แลนด์, รัสเซีย และซาอุดีอาระเบีย
มหาวิทยาลัยศรีปทุม

ประวัติ

วิทยาลัยไทยสุริยะ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2513 เป็น 1 ใน 5 สถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งแรก ๆ ที่จัดตั้งขึ้นในประเทศไทย  โดย ดร.สุข พุคยาภรณ์ 
ต่อมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2515 วิทยาลัยไทยสุริยะ ได้รับพระราชทานนามใหม่จากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเป็น “วิทยาลัยศรีปทุม” (กระทรวงศึกษาธิการได้อนุญาตให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงเป็นชื่อวิทยาลัยศรีปทุม เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2515)  และพระราชทานความหมายว่า "เป็นบ่อเกิดแห่งวิชาที่เบิกบานเช่นดอกบัว" พร้อมทั้งได้เสด็จพระราชดำเนินเปิดป้ายนาม "ศรีปทุม" และพระราชทานปริญญาบัตร อนุปริญญา และประกาศนียบัตรแก่ผู้สำเร็จการศึกษารุ่นที่1,2และ 3 
ทบวงมหาวิทยาลัยได้อนุมัติให้เปลี่ยนประเภทเป็น “มหาวิทยาลัยศรีปทุม” เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2530
มหาวิทยาลัยฯ ได้ขยายวิทยาเขตออกไปในปีการศึกษา 2530 โดยได้จัดตั้งวิทยาเขตที่สมบูรณ์แบบเป็นครั้งแรกที่จังหวัดชลบุรี ซึ่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นประธานในพิธีเปิดมหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2530
ในปี พ.ศ. 2537 มหาวิทยาลัยศรีปทุมขออนุมัติทบวงมหาวิทยาลัย (ในขณะนั้น) จัดตั้งมหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาคารพญาไท เปิดสอนในหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาเพื่อพัฒนานักบริหาร โดยเปิดสอนครั้งแรก ณ อาคารเอ็กซิม (อาคารบุญผ่องเดิม) ถนนพหลโยธิน เขตพญาไท ต่อมาได้ย้ายสำนักงานมาเปิด ณ อาคารเอสเอ็มทาวเวอร์ ชั้น 17 และชั้น 20 ถนนพหลโยธิน เขตพญาไท เพื่อเปิดสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาสำหรับนักบริหาร (ปัจจุบันไม่มีการสอนที่วิทยาคารพญาไทแล้ว)
ในปี พ.ศ. 2556 มหาวิทยาลัยศรีปทุม ได้ขยายการเรียนการสอนไปยังจังหวัดขอนแก่น ภายใต้ชื่อ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2556
สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล

ประวัติ

สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียน เดิมคือ ศูนย์ฝึกอบรมและพัฒนาการสาธารณสุขมูลฐานอาเซียน ก่อตั้งและเริ่มดำเนินการเมื่อปี พ.ศ. 2525 เพื่อดำเนินโครงการศูนย์ฝึกอบรมและพัฒนาการสาธาณสุขมูลฐานแห่งอาเซียน โดยความร่วมมือกันของมหาวิทยาลัยมหิดล กับกระทรวงสาธารณสุข สนับสนุนการก่อตั้งโดยองค์การ JICA ประเทศญี่ปุ่น 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ได้เริ่มดำเนินการหลักสูตรปริญญาโทนานาชาติ สาขาการบริหารงานพัฒนาการสาธารณสุขมูลฐานเป็นหลักสูตรแรกของโลก ซึ่งมีบทบาทต่อการถ่ายทอดประสบการณ์การพัฒนาโดยกลวิธีการสาธารณสุขมูลฐานของประเทศไทยให้แก่ประเทศกำลังพัฒนาและพัฒนาแล้วทั่วโลก และวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ได้ยกฐานะเป็น สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียน ดำเนินงานต่างๆ อย่างต่อเนื่อง  
และเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียนได้ปรับเปลี่ยน ชื่อเป็น "สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน" ตามประกาศของ สภามหาวิทยาลัยมหิดล
สโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2556

รายจ่าย

ก่อนเปิดฤดูกาล:  0
หลังจบเลกแรก:  0
รวม:  0

รายรับ

ก่อนเปิดฤดูกาล:  4 ล้านบาท
หลังจบเลกแรก:  6 ล้านบาท
รวม:  10 ล้านบาท

รวม

ก่อนเปิดฤดูกาล:  4 ล้านบาท
หลังจบเลกแรก:  6 ล้านบาท
รวม:  10 ล้านบาท
สุริยนต์ อรุณวัฒนกูล

ประวัติ

สุริยนต์ เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2525 มีน้องสาว 1 คน จบการศึกษาที่อนุบาลดวงถวิลย์, มหาไถ่ และสมฤดีสมุทรสาคร ประถมศึกษาที่ โรงเรียนยอแซฟอุปถัมภ์ มัธยมศึกษาที่ โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี และ อุดมศึกษาที่ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (เอกเศรษฐศาสตร์)
เดี่ยวเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากชนะเลิศการประกวดนายแบบ 93.5 RVS Top Model เริ่มต้นเป็นพิธีกรรุ่นแรก ๆ ของรายการเพลงวัยรุ่น โอไอซี และได้ร้องเพลง "แค่คนเฝ้ามอง" ในอัลบั้มพิเศษ O:IC เมื่อปี พ.ศ. 2555 อีกทั้งได้เป็นนักแสดงละครหลายเรื่อง โดยแสดงทั้งบทรองและบทร้าย รวมทั้งเป็นพิธีกรรายการต่างๆ จนถึงปัจจุบัน   เริ่มเข้ามาเล่นละครตั้งแต่ปี 2549 ซึ่งเริ่มจากการเป็นนักแสดงอิสระก่อนที่จะเซ็นสัญญากับทางช่อง 3 ในปี 2556  ละครที่ทำให้เป็นที่รู้จักมีหลายเรื่อง เช่น สามหนุ่มเนื้อทอง, รักเกิดในตลาดสด,สุภาพบุรุษจุฑาเทพ  ตอน คุณชายธราธร, ดาวเรือง, ลมซ่อนรัก, ผู้กองยอดรัก , รักกันพัลวัน  ตามลำดับ
ในปี 2556 เดี่ยว  สุริยนต์ ได้เซ็นสัญญากับ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นเวลา 3 ปี

ชีวีตส่วนตัว

ชีวิตส่วนตัวเดี่ยวเคยคบหาดูใจ กับ คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ โดยคบกันเป็นเวลา 7 ปี เนื่องจาก ทัศนคติไม่ตรงกัน  ปัจจุบันคบหากับสาวนอกวงการบันเทิง
ไตรตรึงส์

ไตรตรึงส์ เป็นเมืองโบราณ ตั้งอยู่ที่ตำบลไตรตรึงษ์ ทางทิศใต้ของตัวเมืองกำแพงเพชร ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 18 กิโลเมตร ตั้งอยู่ฝั่งขวาหรือฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ ของแม่น้ำปิง ปัจจุบันเหลือเพียงซากเจดีย์ 2-3 แห่งเท่านั้น

ประวัติศาสตร์

พระเจ้าไชยสิริ กษัตริย์เชียงราย หนีข้าศึกจากเชียงรายลงมาสร้างเมืองนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1542

    **ส่วนเพิ่ม** ในแง่มุมประวัติศาสตร์นั้นไม่ปรากฏแน่ชัดว่าสร้างขึ้นปี พ.ศ.ใด 
            แต่มีเอกสารที่กล่าวถึง คือ "ตำนานสิงหนวัติกุมาร" ปรากฏข้อความว่า "พระองค์ไชยศิริได้ทิ้งเวียงชัยปราการหนีข้าศึกมอญจากเมืองธรรมวดีเมื่อปีมะเส็ง พ.ศ. 1547 
และได้สร้างเมืองขึ้นมาใหม่ในปีเดียวกันใกล้เมืองร้างตรงฟากฝั่งเมืองกำแพงเพชร เรียกว่า เมืองไตรตรึงษ์"
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 49

คณะรัฐมนตรีคณะที่ 49 (10 มิถุนายน 2535-23 กันยายน 2535)
นายอานันท์ ปันยารชุน เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2535 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอาทิตย์ อุไรรัตน์ ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 18 มิถุนายน 2535 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี

การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป ในวันที่ 13 กันยายน 2535 คณะรัฐมนตรีชุดนี้จึงพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ
รองเท้านารีขาวสตูล

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ดอกมีสีขาว มีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดเล็ก กระจายอยู่ในบริเวณใกล้โคนกลีบ หรือใกล้ใจกลางของดอก ใบค่อนข้างหนา รูปขอบขนานหรือรูปรีแกมรูปช้อนกลับ ยาว 5-8 ซม.กว้าง 1.5-2ซม. ปลายหยักมน ขอบใบใกล้โคนมีขน ใบด้านบนมีลายสีเขียวแก่สลับสีเขียวอ่อน ใต้ท้องใบสีม่วงคล้ำ ดอกมีขนาดกว้างระหว่าง 4-6 ซม. รูปลักษณะมองจากด้านหน้าค่อนข้างกลม ก้านช่อดอกตั้ง ยาวประมาณ 15-20 ซม. ปลายช่ออาจมีดอกได้ถึง 2 ดอก

ถิ่นอาศัย

พบตามธรรมาชาติบนพื้นผิวภูเขาหินปูน ขึ้นอยู่ตามซอกหิน ในภาคใต้ของประเทศไทย พบในแถบจังหวัดตรังจนไปถึงจังหวัดสตูล และบริเวณหมู่เกาะตะรุเตา ในประเทศมาเลเซียพบเป็นจำนวนมากในบริเวณหมู่เกาะลังกาวี
เคเอ็มบีซี

เคเอ็มบีซี (อังกฤษ: KMBC) เป็นสถานีโทรทัศน์ในแคนซัสซิตี้ ออกอากาศทางช่อง 9 (ดิจิตอล ช่อง 29) เป็นแม่ส่งของเอบีซี ถือหุ้นโดยเฮียตเทเลวิชั่น ดำเนินการร่วมกับ เคซีดับเบิลยูอี เริ่มออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 โดยสถานีนี้เคยเป็นแม่ส่งของซีบีเอสมาก่อนเมื่อ พ.ศ. 2496 - 2498
เดสเพลโตซอรัส

ลักษณะ

เดสเพลโตซอรัส มีขนาดความยาวประมาณ 9 เมตร (27 ฟุต) และมีน้ำหนักอยู่ระหว่าง 1.8 ตันถึง 3.8 ตัน กะโหลกมีขนาดใหญ่วัดความยาวได้ 1 เมตร (3.3ฟุต) มีโพรงช่องเปิดขนาดใหญ่ในกะโหลกศีรษะมีส่วนช่วยในการลดน้ำหนักตัวและเป็นที่ อยู่ของกล้ามเนื้อที่ยึดติดในกะโหลกเหมือนในไดโนเสาร์กินเนื้อทุกชนิด ฟันมีทั้งหมดหกสิบซี่มีลักษณะคล้ายรูปไข่ มีคุณสมบัติกะโหลกทั่วไปคล้ายกับไทรันโนซอรัส คอมีลักษณะเป็นรูปทรงตัว S เพื่อสนับสนุนกะโหลก เดสเพลโตซอรัสมีสัดส่วนของกระดูกแขนยาวที่สุดในสัดส่วนของร่างกายเมื่อเทียบกับ ไทรันโนซอรอยเดียอื่นด้วยกัน หางยาวและมีน้ำหนักเพื่อทำหน้าที่เป็นตัวถ่วงกะโหลกศีรษะเพื่อรักษาสมดุลของร่างกาย

การค้นพบ

ตัวอย่างแรกที่ค้นพบมีชื่อว่า CMN 8506 เป็นโครงกระดูกบางส่วนรวมถึงกะโหลกศีรษะ, เชิงกราน, กระดูกขาอ่อนและกระดูกสันหลังจากคอ ขุดพบในปี ค.ศ. 1921 โดย ชาร์ลส เซมเบิร์ก มอร์ทราน ที่คิดว่ามันเป็นชนิดใหม่ของกอร์โกซอรัส แต่ในปี ศ.ส.1970 เดล รัสเซล ได้ให้ชนิดได้อธิบายและให้สกุลใหม่ เดสเพลโตซอรัส (Daspletosaurus จากกรีกδασπλητo-/daspleto-ลำต้น ('ตกใจ') และσαυρος sauros (กิ้งก่า') นอกเหนือจากนี้ยังมีตัวอย่างที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ โครงกระดูกที่พบในปี 2001 ซึ่งมีความสมบูรณ์ ตัวอย่างฟอสซิลทั้งสองถูกขุดพบจากชั้นหินฟอสซิลโอลด์แมน ฟอร์เมชั่น
เงินกู้

เงินกู้ หมายถึง การที่ผู้กู้ได้ไปขอกู้เงินจำนวนหนึ่งกับผู้ให้กู้ และมีการทำสัญญากำหนดระยะเวลาที่จะชำระหนี้อย่างแน่นอน โดยจะตกลงว่าจะผ่อนชำระเป็นงวดๆหรือจ่ายเต็มจำนวนเลยก็ได้ ซื่งผู้ให้กู้จะสามารถคิดดอกเบี้ยได้ตามอัตราที่ตกลงกัน จำนวนเงินที่ให้กู้จะมากมายเท่าใดนั้นจะขึ้นอยู่กับหลักทรัพย์ที่นำมาค้ำประกัน หรือถ้าหากไม่มีหลักทรัพย์ค้ำประกัน ก็จะมีการคิดดอกเบี้ยค่อนข้างสูง เพราะมีความเสี่ยงสูง
อย่างไรก็ตาม การกู้เงินมีทั้งการกู้ในระบบธนาคารและนอกระบบธนาคาร ซึ่งหากกู้ในระบบของธนาคารจะมีเพดานอัตราดอกเบี้ยสูงสุดตามที่กฎหมายกำหนด เช่น การกู้โดยมีหลักทรัพย์ค้ำประกันจะคิดอัตราดอกเบี้ยสูงสุดได้ไม่เกิน 15% เป็นต้น ในส่วนการปล่อยกู้ของธนาคารยังต้องเป็นไปตามระเบียบที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
สถานีรถไฟหลักเบรเมิน

สถานีรถไฟหลักเบรเมิน (เยอรมัน: Bremen Hauptbahnhof) เป็นสถานีรถไฟหลักในเมืองเบรเมิน ทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี เป็นสถานีที่มีความสำคัญในรัฐเบรเมิน เนื่องจากเป็นจุดผ่านของรถไฟไปยังเมืองเมืองใหญ่อื่น ๆ มีขบวนรถไฟ 510 ขบวนต่อวัน ผู้โดยสาร 100,000 คนต่อวัน มีจำนวน 9 ชานชาลาราง ติดตั้งระบบไฟฟ้าตั้งแต่ ค.ศ. 1964 โดยภายในสถานีเป็นศูนย์การค้าในตัว
หลวงปู่บุญมี ปริปุณโณ

ชาติกำเนิด

หลวงปู่บุญมี เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2469 ตรงกับแรม 13 ค่ำ เดือน 12 ปีขาล ณ บ้านหนองแสง ต.สิงห์ อ.ยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันเป็น อำเภอเมืองยโสธร)

อุปสมบท

ท่านอุปสมบท เมื่อวันปวารณาออกพรรษา ตรงกับวันเสาร์ที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2489 เวลา 13:35 น. ณ วัดสร่างโศก อ.ยโสธร จ.อุบลราชธานี (ปัจจุบันคือ วัดศรีธรรมาราม อ. เมือง จ. ยโสธร) โดยมีพระครูพิศาลศีลคุณ (โฮม วิสาโท) เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า “ปริปุณฺโณ”

ศึกษาธรรม

ในพรรษาที่ 3 (ปี พ.ศ. 2492) หลวงปู่บุญมี ได้มาจำพรรษาอยู่ที่วัดป่าหนองโดก (วัดป่าโสตถิผล) จ.สกลนคร และได้เข้ารับการอบรมธรรมกับหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ที่วัดป่าบ้านหนองผือ จนหลวงปู่มั่นละสังขารลงในปีนั้น หลวงปู่บุญมีมีเพื่อนสหธรรมิกที่สนิทกันมาตั้งแต่ยังเด็กและได้มีโอกาสออกธุดงค์ปฏิบัติธรรมร่วมกัน คือหลวงปู่เพียร วิริโย แห่งวัดป่าหนองกอง จ.อุดรธานี
ในพรรษาที่ 5 (ปี พ.ศ. 2494) หลวงปู่บุญมี ได้กลับไปอยู่ศึกษาธรรมกับหลวงปู่อ่อน ญาณสิริ และในพรรษาที่ 6 (ปี พ.ศ. 2495) หลวงปู่บุญมี ได้ไปอยู่ศึกษาธรรมกับหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน ที่วัดป่าบ้านห้วยทราย อ.คำชะอี จ.มุกดาหาร จากนั้นจึงติดตามหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน มาสร้างวัดป่าบ้านตาด จ.อุดรธานี ตั้งแต่พรรษาที่ 11 (ปี พ.ศ. 2500) และอยู่อบรมกรรมฐานกับพระหลวงตามหาบัว เรื่อยมาจนถึงพรรษาที่ 30 (ปี พ.ศ. 2519)
สมัยที่อยู่ที่วัดป่าบ้านตาด หลวงปู่บุญมี ท่านจะมีเมตตาโอบอ้อมอารีกับพระภิกษุรุ่นน้อง คอยให้คำแนะนำเรื่องธรรมวินัย บางครั้งเมื่อหลวงตาท่านดุ และไล่พระที่ทำผิดออกจากวัด หลวงปู่บุญมี ก็จะออกรับแทนพระผู้น้อยขอโอกาสให้กับภิกษุนั้น ๆ ความอนุเคราะห์เหล่านี้ หลวงปู่บุญมี ท่านจึงเปรียบเหมือนพี่ชายใหญ่แห่งวัดป่าบ้านตาด กอปรกับท่านเป็นพระที่มีจริยาวัตรงดงาม ดังคำที่หลวงตามหาบัวเคยกล่าวไว้ “..ท่านเพียร-ท่านบุญมี เรียบร้อยเหมือนกันหมด ไม่มีด่างพร้อย เรียบร้อยในการปฏิบัติธรรมของท่าน ท่านเพียร ท่านบุญมี ท่านปฏิบัติเอาจริงเอาจังเหมือนกัน..”
จากนั้นหลวงปู่บุญมี ได้มาอยู่ปฏิบัติธรรมที่วัดถ้ำยานาโพธิ์ (ภูลังกา) อ.บ้านแพง จ.นครพนม ตั้งแต่พรรษาที่ 32-42 (ปี พ.ศ. 2521-2531) จากนั้นท่านจึงมาสร้างวัดป่านาคูณ บ้านนาคูณ ต.บ้านค้อ อ.บ้านผือ จ.อุดรธานี อยู่ตั้งแต่พรรษาที่ 44 (ปี พ.ศ. 2533-2561)

ปัจฉิมวัย

หลวงปู่บุญมี ปริปุณโณ พักจำวัดรักษาธาตุขันธ์ อยู่ที่ วัดป่าศิลาพร อ.เมือง จ.ยโสธร จนถึงมรณภาพเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 เวลา 00.45 น. สิริอายุได้ 91 ปี 222 วัน พรรษา 71
ซังตูอังตอนีอู

ซังตูอังตอนีอู (โปรตุเกส: Santo António) เป็นเมืองในประเทศเซาตูเมและปรินซิปี และเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดปรินซิปี ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ มีพื้นที่ติดกับทะเล มีประชากร 1,556 คน