google/wiki40b huggingface dataset:
พราว

อีพีและซิงเกิล

2. Single พิเศษสำหรับนิตยสาร DDT ฉบับสุดท้าย
เพียงสบตา DDT Version
รางวัลแชนแนลวีไทยแลนด์มิวสิกวิดีโออวอร์ดส

แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อมอบรางวัลให้กับผลงานทางด้านดนตรีให้กับศิลปินทั้งไทยและต่างประเทศ และผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ งานนี้จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 ซึ่งจัดโดย แชนแนลวีไทยแลนด์  โดยการแจกรางวัลนั้นแยกออกเป็น 2 ประเภทคือ ประเภทยอดเยี่ยม กับ ประเภทยอดนิยม
แผงควบคุม (วินโดวส์)

ประวัติ

ใน Windows 1.0 แผงควบคุมเป็นแค่ส่วนหนึ่งของเมนูบาร์ ส่วนในWindows 3.1 มันก็ถูกนำมาเป็นไอคอนแต่การใส่เครื่องมือในแต่ละออปชันยังไม่คอยเหมาะสม จนใน Windows 95 มันก็กลายเป็นโฟลเดอร์พิเศษจนถึงปัจจุบัน
เงาปริศนา

เงาปริศนา คือ  ละครโทรทัศน์ ถูกสร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2544 โดย กันตนา บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย ลียา กำกับการแสดงโดย ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นำแสดงโดย จุลจักร จักรพงษ์, เอมี่ กลิ่นประทุม และทัพนักแสดงอีกมากมาย

รายละเอียด

เงาปริศนา เป็นละครแนวดราม่า-โรแมนติก-ลึกลับ เรื่องราวของฝาแฝดซึ่งมีบุคลิกและนิสัยใจคอแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ราวกับสีขาวและสีดำ
ไททัน (เทพปกรณัม)

เทพไททัน เป็นเทพสิบสององค์ที่เรืองอำนาจในช่วงยุคทอง (Golden Age) และถูกล้มล้างอำนาจไปโดยเทพโอลิมปัส (Olympian)

เทพไททันตามตำนานของชาวกรีก

ตามตำนานของชาวกรีกเป็นเทพรุ่นเก่าซึ่งถูกชิงอำนาจไปโดยเหล่าเทพโอลิมเปียน เหล่าเทพไททันเป็นบุตรของไกอา และยูเรนัส มีจำนวน 12 องค์ คือ 1.โอเชียนัส 2.โคไออัส 3.ไครอัส 4.ไฮเพอเรียน 5.ไออาพีทัส 6.ไธอา 7.รีอา 8.ธีมิส 9.นีโมซินี 10.ฟีบี 11.ทีธิส และ 12.โครนอส และในภายหลังได้มีการเพิ่ม ไดโอนี เข้ามาเป็นเทพีไททันองค์ที่ 13 ด้วย
เทพไททันเป็นหนึ่งในบรรดาลูกของไกอาที่ถูกยูเรนัสโยนลงไปในพื้นใต้พิภพ ไกอาเคียดแค้นกับการกระทำของยูเรนัสมาก จึงได้ชักชวนบุตรของตนให้รวมตัวกันล้มล้างอำนาจของยูเรนัส
โครนอสผู้เป็นบุตรองค์สุดท้องอาสาที่จำทำการกบฏนี้ และล้มล้างอำนาจของยูเรนัสได้สำเร็จ โครนัสจึงได้ชักชวนเหล่าเทพไททันอื่น ๆ ให้ขึ้นมาครอบพื้นพิภพ แต่ไม่ยอมช่วยเหล่าอสุรกายอัปลักษณ์ที่เป็นลูกตนอื่น ๆ ของไกอาขึ้นมาด้วย ไกอาจึงสาปแช่งให้โครนัสต้องถูกลูกของตนยึดอำนาจเช่นเดียวกับที่โครนัสได้ทำกับยูเรนัส คำสาปของไกอาประสบผลเมื่อเทพโอลิมเปียนได้ถือกำเนิดขึ้นและยึดอำนาจจากโครนัส
ปีเตอร์ ฟิลลิปส์

ชีวิตช่วงต้น

ปีเตอร์เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 เวลา 10:40 ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรี เป็นโอรสคนโตในเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี กับมาร์ก ฟิลลิปส์ เป็นพระราชนัดดาคนแรกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เมื่อเขาเกิด ได้มีการยิงสลุดขึ้นฟ้าแสดงความยินดี 41 นัด จากหอคอยลอนดอน (ปีเตอร์ถือเป็นสามัญชน แต่เป็นพระบรมราชโองการในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระอัยยิกา) ปีเตอร์ได้รับบัพติศมาเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ปีเดียวกัน ณ ห้องดนตรีพระราชวังบักกิงแฮม

การสืบราชสันตติวงศ์

แม้จะไม่ได้พระอิสริยยศเจ้าเฉกเช่นพระราชดนัดดาพระองค์อื่นๆในสมเด็จพระราชินีนาถเพราะเป็นพระบุตรในพระราชธิดาไม่ใช่พระราชโอรส แต่ปีเตอร์ก็ยังได้รับยกเว้นเป็นกรณีพิเศษให้มีสิทธิสืบราชบัลลังก์ลำดับที่ 14 (ลำดับนี้ ใช้ในปัจจุบัน) ถัดจากพระมารดา เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
ปีเตอร์ ฟิลลิปส์ สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ และสมรสกับออทูมน์ เคลลี่มีบุตรสองคนได้แก่ ซาวันนาห์ ฟิลลิปส์และอิสลาห์ ฟิลลิปส์
พระยาไชยยศสมบัติ (เสริม กฤษณามระ)

ประวัติ

พระยาไชยยศสมบัติ (เสริม กฤษณามระ) เป็นบุตรของอำมาตย์เอกพระยาราชธนพิทักษ์ (สังข์ กฤษณามระ) และคุณหญิงราชธนพิทักษ์ (แสง ศรัทธาคุ้ม) จบการศึกษาจากโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อจบการศึกษาจึงเข้ารับราชการที่กระทรวงพระคลังมหาสมบัติในปีพ.ศ. 2456 ในตำแหน่งเสมียนกรมที่ปรึกษาการคลัง จากนั้นจึงสอบชิงทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ
แล้วกลับมาเข้ารับราชการที่กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ได้รับบรรจุในตำแหน่งเสมียนอังกฤษ ในเดือนตุลาคมพ.ศ. 2465 พร้อมทั้งได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงกฤษณามระพัต ต่อจากนั้นจึงลาออกจากกระทรวงพระคลังมหาสมบัติเข้าทำงานในกรมบัญชีกลาง ตำแหน่งนายเวรชั้น 2 สักระยะหนึ่งได้โอนไปอยู่กรมตรวจเงินแผ่นดิน ตำแหน่งนายเวรชั้น 1 ภายหลังต่อมาเปลี่ยนชื่อตำแหน่งเป็นปลัดกรมชั้น 1 รับราชการอยู่ในกรมตรวจเงินแผ่นดิน จนได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ช่วยอธิบดีกรมตรวจเงินแผ่นดิน ในปี พ.ศ. 2472 ได้รับการโอนกลับมาที่กรมบัญชีกลางอีกครั้ง พร้อมตำแหน่งรักษาการอธิบดีกรมบัญชีกลางเมื่อเดือน กุมภาพันธ์ 2472 จนรับตำแหน่งอธิบดีกรมบัญชีกลางเมื่อเดือนเมษายน 2472 ด้วยวัยเพียง 32 ปี และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยาไชยสมบัติ
พระยาไชยยศสมบัติ (เสริม กฤษณามระ) ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในรัฐบาลพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) ครั้งแรกเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 6 และดำรงตำแหน่งต่อมาในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 7 และคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 8 และพ้นจากตำแหน่งไปเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2481 นอกจากนี้ยังเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภาผู้แทนราษฎรไทย (ผู้แทนราษฎรชั่วคราว พ.ศ. 2475)
สมคิด นวลเปียน

ประวัติ

นายสมคิด นวลเปียน เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายสง และ นางขวัญ นวลเปียน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
สมรสกับฤทัย นวลเปียน (สกุลเดิม:จินดาพล)
พี่สาวของเรวุฒิ จินดาพล มีธิดา 3 คน
ปัจจุบัน สมคิด ใช้ชีวิตอย่างสงบเรียบง่าย ณ อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง บ้านเกิด

การทำงาน

เริ่มเข้ารับราชการครูที่โรงเรียนบ้านไร่เหนือ เมื่อ พ.ศ. 2512 ต่อมาได้รับการแต่งตั้งให้รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2515 – 2517 และได้เลื่อนตำแหน่งเป็นอาจารย์
ใหญ่ในปี พ.ศ. 2527 จนกระทั่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนวัดเขาวงก์ อำเภอกงหรา ก่อนที่จะลาออกจากราชการ เมื่อ พ.ศ. 2531

งานการเขียน

นอกจากรับราชการครูแล้ว สมคิดยังมีผลงานการเขียนเรื่องสั้นและบทกวีออกพิมพ์เผยแพร่อยู่เสมอ ทั้งนี้ในปี 2528 สมคิด ได้ส่งบทกวีชื่อ "พระเจ้าของต้อยติ่ง" ไปประกวดบทกวี
ขนาดยาวในปีเยาวชนสากลของสำนักงานส่งเสริมเยาวชนแห่งชาติ(สยช.) ได้รับรางวัลดีเด่น อีกด้วย

งานการเมือง

สมคิด ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุงครั้งแรก ใน พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง พ.ศ. 2539 ก่อนที่จะวางมือทางการเมือง เนื่องจากปัญหาสุขภาพ
แวร์วีอาร์

การสร้างและอำนวยการผลิต

การบันทึกเสียง อัลบั้ม แวร์วีอาร์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 ภายหลังการพักผ่อนจากการจัดคอนเสิร์ตทัวร์แบ็กโฮม จนเสร็จสิ้นในราวเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยเพลงที่จะบันทึกลงแผ่นเสียงมีทั้งสิ้น 13 เพลง ไรอัน เท็ดเดอร์และเอเจ แม็กลีนเพลง ประพันธ์เพลง "แชโดวส์" เพื่อบรรจุในอัลบั้ม ดิสอิสอัส ของวงแบ็กสตรีทบอยส์ แต่เพลงดังกล่าวมิได้นำมาบรรจุในอัลบั้ม เพลงนี้จึงได้รับการขายต่อให้แก่ไซมอน โคเวลล์ โปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษเพื่อให้เลโอนา ลิวอิส นำมาขับร้องในอัลบั้ม อีโค ต่อมาไซมอนตัดสินใจเลือกเพลงนี้ให้แก่เวสท์ไลฟ์ในการบันทึกเสียงแทนลีโอนา
มาร์ก ฟีฮิลี กล่าวกับหนังสือพิมพ์ เดอะเดลีมิเรอร์ ว่า "พวกเราต้องการให้ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มใหม่นี้เป็นบางแห่งระหว่างเสียงของเวสท์ไลฟ์ที่แฟนเพลงรู้จักและรักกับทิศทางดนตรีใหม่ที่พวกเรากำลังทำ พวกเราได้ทดลองกับความรู้สึกสดใสในการบันทึกเสียงครั้งนี้ กว่า 11 ปี พวกเราคิดว่านี่เป็นเหมือนตอนที่ 2 ในเรื่องราวของเวสท์ไลฟ์"

การประชาสัมพันธ์

เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เวสท์ไลฟ์ได้ขับร้องเพลง "วอตอะเบาต์นาว" ในรายการ เอ็กซ์แฟกเตอร์ วันเดียวกับการออกจำหน่ายซิงเกิลผ่านระบบออนไลน์ และในวันถัดมาพวกเขาได้แสดงผ่านสถานีโทรทัศน์จีเอ็มทีวี สถานีโทรทัศน์ในสหราชอาณาจักร และให้สัมภาษณ์ผ่านระบบเว็บแชต และให้สัมภาษณ์เพิ่มเติมในรายการ เดอะวันโชว์ เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2552 นอกจากนี้พวกเขายังร่วมแสดงในคอนเสิร์ตชิลเดรนอินนีดของสถานีโทรทัศน์บีบีซี ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และจะให้สัมภาษณ์ในวันที่ 26 พฤศจิกายน และ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในรายการ Alan Carr's Chatty Man และ เดอะฟรายเดย์โชว์ ตามลำดับ พวกเขายังประชาสัมพันธ์ผ่านสถานีวิทยุในเมืองใหญ่ๆของสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 ตุลาคม - พฤศจิกายน ซึ่งรวมถึงสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวัน

อัลบั้มและซิงเกิล

อัลบั้ม แวร์วีอาร์ มีกำหนดการออกจำหน่ายในช่วงเดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในสหราชอาณาจักร แอฟริกาใต้ และยุโรปในบางประเทศ โดยใช้เพลง "วอตอะเบาต์นาว" เป็นซิงเกิลแรกในการประชาสัพมันธ์ เริ่มประชาสัมพันธ์เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ขึ้นชาร์ตไอริชและสหราชอาณาจักรในอันดับสูงสุดที่ 2 และขึ้นชาร์ตซิงเกิลของยุโรปในอันดับที่ 7 และใช้เพลง "ทอล์กมีดาวน์" เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบัมโดยยังไม่มีกำหนดการจำหน่ายที่แน่นอน
ทาลามัส

ด้านสรีระ

ทาลามัสอยู่บนสุดของก้านสมอง ใกล้กับใจกลางของสมองอยู่ในตำแหน่งที่สามารถส่งกระแสประสาทออกไปสู้ส่วนต่างของสมองได้ในทุกทิศทางสมองส่วนกลาง (Diencephalon) ยังประกอบด้วย อิพทาลามัส (Epithalamus) และเรติลูเลทนิวเคลียส (Reticulate Nucleus)

หน้าที่

ทาลามัสมีหลายหน้าที่หน้าที่โดยทั่วไปคือ ส่งผ่านระหว่าง ซับตอร์ทีคอล และเปลือกสมองใหญ่ หน้าที่สำคัญ คือ ช่วยในการทำงานของระบบสัมผัส ทาลามิคนิวเคลียสจะรับและส่งต่อข้อมูลไปยังส่วนแรกของคอร์ทีคอล เช่นรับภาพจากจอภาพตาหรือเรตินาแล้วส่งไป เลเทอรัล เจนิคูเลท นิวเคลียส ในทาลามัสซึ่งจะฉ่ายไปสู่ส่วนแรกของสมองที่รับรู้ความรู้สึกในการมองเห็น ไพรมารี วิซอน คอร์เทกซ์ ในกรีบท้ายทอยหรือออคซิพิตัลลู๊บ
ทาลามัสจะดำเนินการทั้งรับรู้ข้อมูลและส่งผ่านข้อมูลทาลามัสจะคอยควบคุมความมีสติ การตื่นเต้นการระมัดระวังการแสดงออก ถ้าทาลามัสถูกทำลาย จะทำให้ร่างกายเกิดอาการเจ็บปวดรุนแรงที่เรียกว่าโคม่า
แบร์ก (รัฐ)

ประวัติ

เคานท์แห่งแบร์กเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นสาขาย่อยของตระกูลเอซโซเนน (Ezzonen) ในปี ค.ศ. 1101 ที่สืบสายมาจากราชอาณาจักรโลทาริงเกีย เคานท์แห่งแบร์กในที่สุดก็กลายมาเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากที่สุดในภูมิภาค ในปี ค.ศ. 1160 แบร์กแบ่งเป็นสองส่วนส่วนหนึ่งต่อมาเป็นอาณาจักรเคานท์แห่งมาร์คที่กลับมารวมกับสายเดิมในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในปี ค.ศ. 1280 เคานท์แห่งแบร์กก็ย้ายสำนักจากปราสาทบวร์ก (Schloss Burg) บนฝั่งแม่น้ำวูพเพอร์ไปยังดึสเซลดอร์ฟ ประมุขผู้มีอำนาจมากที่สุดในช่วงแรกของแบร์กก็ได้แก่เองเกิลแบร์ตที่ 2 แห่งแบร์กผู้ถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1225 เคานท์อดอล์ฟที่ 5 แห่งแบร์กผู้ต่อสู้และได้รับชัยชนะต่อเกลเดอร์ในยุทธการวอร์ริงเกน (Battle of Worringen) ในปี ค.ศ. 1288
แบร์กรุ่งเรืองเพิ่มขึ้นต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในปี ค.ศ. 1348 อาณาจักรเคานท์แห่งยือลิคก็มารวมตัวกับแบร์ก และในปี ค.ศ. 1380 สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ก็ยกบรรดาศักดิ์เคานท์แห่งแบร์กขึ้นเป็นดยุกซึ่งทำให้อาณาจักรได้ชื่อว่าดัชชีแห่งยือลิค-แบร์ก
ชาร์จ (เพลงเบิกโรง)

ชาร์จ (Charge) เป็นชื่อเพลงเบิกโรง (fanfare) ที่นิยมบรรเลงในระหว่างการแข่งขันกีฬาในสหรัฐอเมริกา แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1946 โดยทอมมี วอล์กเกอร์ นักศึกษามหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย  ประกอบด้วยโน้ตดนตรี 6 ตัว เล่นซ้ำไปมาด้วยทรัมเปต หรือออร์แกน นิยมเล่นในระหว่างการแข่งขันบาสเกตบอล เบสบอล และฮอกกีน้ำแข็ง โดยเฉพาะในขณะที่ทีมรุกกำลังบุกเข้าทำคะแนน
บ็อบบี เคนต์ อดีตผู้อำนวยการฝ่ายดนตรีของทีมอเมริกันฟุตบอลแซนดีเอโก ชาร์จเจอรส์ อ้างว่าเขาเป็นผู้แต่งชาร์จแฟนแฟร์ ขึ้นในปี ค.ศ. 1978 และเรียกร้องค่าลิขสิทธิ์จากเอ็นเอฟแอล เอ็นบีเอ เมเจอร์ลีก เอ็นซีเอเอ เอ็นเอชแอล ที่นำเพลงนี้มาใช้
ซอยคาวบอย

ซอยคาวบอย เป็นย่านสถานบันเทิงยามค่ำคืนในกรุงเทพมหานคร ซึ่งทราบกันโดยทั่วไปว่ามีการแอบแฝงค้าประเวณีอยู่ในซอยแห่งนี้ เช่นเดียวกับนานาพลาซ่าและพัฒน์พงษ์ ซอยคาวบอยเป็นซอยสั้นๆ ประกอบไปด้วยบาร์ต่างๆ กว่า 40 บาร์ การบริการเน้นไปที่ลูกค้านักท่องเที่ยวและชาวต่างชาติที่มาเมืองไทย
บาร์เกือบทั้งหมดในซอยคาวบอยจะเป็นรูปแบบบาร์อะโกโก้ ซึ่งเหมือนกับที่อื่นๆ ในประเทศไทย โดยจะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จำหน่าย และมีผู้หญิงใส่ชุดว่ายน้ำเต้นอยู่บนเวที ในบาร์บางแห่งผู้หญิงเหล่านี้จะเปลือยท่อนบนหรือแม้กระทั่งเปลือยทั้งตัว ซึ่งถือว่าผิดกฎหมาย ผู้หญิงที่เต้นนี้ส่วนใหญ่มักจะขายบริการทางเพศด้วย พวกเธอจะดูแลลูกค้าที่จ่ายค่าธรรมเนียมบาร์ (Barfine) ซึ่งเงินส่วนหนึ่งจะถูกแบ่งให้กับพวกเธอ ส่วนการบริการทางเพศจะไม่ทำในบาร์ โดยจะทำในห้องโรงแรมของนักท่องเที่ยวหรือแล้วแต่การตกลงกัน ลูกค้าชาวไทยมักจะถูกปฏิเสธให้เข้าบาร์เหล่านี้ ยกเว้นจะมากับชาวต่างชาติ

ที่ตั้ง

ซอยคาวบอยตั้งอยู่ระหว่างถนนสุขุมวิท ซอย 21 (ถนนอโศกมนตรี) กับ ถนนสุขุมวิท ซอย 23 สามารถเดินมาจากรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีอโศก และรถไฟฟ้ามหานคร สถานีสุขุมวิท ใกล้กับโรงแรมแกรนด์มิลเลนเนียม

ที่มาของชื่อ

ซอยคาวบอยตั้งชื่อตามทหารอากาศอเมริกันที่เกษียณแล้วคนหนึ่ง ชื่อว่า ที. จี. เอ็ดเวิร์ดส์ ที่มีชื่อเล่นหรือฉายาว่า คาวบอย ซึ่งเช่าพื้นที่ของ นายมนตรี สิงหเสมานนท์ ผู้บุกเบิกถนนสายนี้ มาเปิดกิจการบาร์ชื่อ "คาวบอย" ในซอยนี้ในปี พ.ศ. 2520 เอ็ดเวิร์ดส์เป็นชาวแอฟริกันอเมริกัน (อเมริกันสี) เหตุได้ชื่อเล่นว่า คาวบอย มาจากการที่เขามักจะใส่หมวกคาวบอยเป็นประจำ

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

ปี พ.ศ. 2543 วงดนตรีสัญชาตินอร์เวย์ Getaway People ได้แต่งเพลงชื่อ "Soi Cowboy" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับซอยแห่งนี้ ในขณะเดียวกันวงดนตรีร็อกอเมริกัน Sun City Girls ก็มีบทเพลงชื่อ "Soi Cowboy" ในอัลบั้ม 330,003 Crossdressers From Beyond The Rig Veda ออกในปีพ.ศ. 2539
ฮิวจ์ แกรนท์และผู้ติดตามได้ไปที่ซอยคาวบอยในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2546 ขณะที่ถ่ายทำภาพยนตร์อยู่ที่เมืองไทยเรื่อง Bridget Jones: The Edge of Reason ซึ่งสาวๆ จากซอยคาวบอยบางคนก็ได้แสดงในเรื่องนั้นด้วย แท็บลอยด์ของลอนดอน ชื่อ The Sun ฉบับวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546 กล่าวว่า ฮิวจ์ แกรนท์ได้ถูกผู้หญิงในบาร์ Tilac ไล่ตามซึ่งเขาก็วิ่งหนี 
เมื่อช่วงหน้าร้อนปี พ.ศ. 2547 ซีรีส์ตลกดรามาของอังกฤษเรื่อง Auf Wiedersehen, Pet มี 2 ตอนที่บางฉากถ่ายทำที่ซอยคาวบอย
ปี พ.ศ. 2548 บาร์ Moonshine Joint และ Dollhouse ในซอยคาวบอยปรากฏในสารคดีของ Jodan Clark เรื่อง Falang: Behind Bangkok's Smile หรือ Bangkok Girl ซึ่งได้สัมภาษณ์นักท่องเที่ยวที่มาใช้บริการทางเพศในซอยคาวบอย
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์เรื่อง Bangkok Dangerous ถ่ายทำที่ซอยคาวบอย
ปีพ.ศ. 2556 นิกกี้ หรือ สุระ ธีระกล เจ้าของฉายา นิกกี้เก้านิ้ว ได้แต่งและขับร้องบทเพลง G-String ซึ่งเนื้อหาช่วงหนึ่งบอกว่า ตัวนิกกี้เป็นเพลย์บอยที่ยืนอยู่คนเดียวอย่างเปล่าเปลี่ยวที่ ซอยคาวบอย
ซีนอน

สารประกอบซีนอน

นีล บาร์เลตต์ได้ศึกษาสารประกอบของแพลทินัมชนิดหนึ่ง คือ แพลทินัมเฮกซะฟลูออไรด์ ซึ่งสามารถดึงอิเล็กตรอน 1 ตัวออกจากโมเลกุลของออกซิเจนกลายเป็นสารประกอบไดออกซิเจนิล เฮกซะฟลูออกโรแพลทิเนต เขาทราบว่าค่าพลังงานไอออไนเซชันของซีนอนนั้นใกล้เคียงกับของออกซิเจนในสภาวะโมเลกุลมาก จึงได้ทดลองซ้ำกับซีนอน พบว่าได้ผลึกของ'''ซีนามอน'''เฮกซะฟลูออโรแพลทิเนต (V) ซึ่งสามารถลบล้างความเชื่อดั้งเดิมที่เชื่อว่า "ก๊าซมีตระกูลไม่สามารถเกิดสารประกอบได้" ลงอย่างสิ้นเชิง

การค้นพบ

ซีนอนเป็นธาตุที่ถูกค้นพบโดย Sir William Ramsey และ M.W.Travers เมือ่ปี ค.ศ.1898 ซึ่งการค้นพบซีนอนนั้นเกิดจากการที่พยายามทำให้แก๊ส คริปทอน(Kr)บริสุทธิ์โดยการกลั่นแบบลำดับส่วนจึงทำให้พบแก๊สที่มีความหนาแนนสูงผิดปกติและทราบว่าเป็นธาตุใหม่จากการศึกษาสเปกตรัมซึ่งคำว่า "xenon" มาจากภาษากรีก หมายถึง "the stranger" ซึ่งหมายถึงคนแปลกหน้า และธาตุซีนอนมีการปรากฏเพียงแค่ 0.006 ใน 1 ล้านส่วน ในชั้นบรรยากาศ

ประวัติของธาตุซีนอน

ธาตุซีนอนถูกค้นพบในประเทศอังกฤษโดยนักเคมี Sir William Ramsey และ M.W.Travers เมือ่ปี ค.ศ.1898 ไม่นานหลังจากการค้นพบองค์ประกอบของธาตุคริปทอน และ นีออน พวกเขาก็ได้คิดค้นธาตุซีนอนขึ้นมาในสภาพที่เป็นกากที่เหลือจากการระเหยส่วนประกอบของอากาศภายในของเหลว ต่อมาในช่วงทศวรรษที่ 1930 วิศวกรชาวอเมริกัน แฮโรลด์ เอ็ดเคอร์ตัน ได้มีการเริ่มสำรวจแสงแฟลชเทคโนโลยีเพื่อการถ่ายภาพด้วยความเร็วสูงหลังจากการสำรวจเส็จสิ้นลงทำให้เขาประดิษฐ์ไฟแฟลชของซีนอนที่สร้างโดยกระบวนการส่งกระแสไฟฟ้าผ่านท่อสั้นๆที่เต็มไปด้วยก๊าซซีนอนขึ้นมา ต่อมาในปี 1934 เอ็ดเกอร์ดันสามารถสร้างไฟกระพริบสั้นๆให้เป็นหนึ่งมิลลิด้วยกระบวนการดังกล่าวได้ ในปี 1939 แพทย์ชาวอเมริกันอัลเบิร์ด จูเนียร์ เริ่มทำการสำรวจสาเหตุของการ"เมา" ในการดำน้ำลงไปในระยะทางที่ลึกมาก ทำให้เขาผ่านการทดสอบเนื่องจากสามารถระงับความรู้สึกเมื่ออยู่ใต้น้ำโดยไม่เมาได้และต่อมาพบว่าเกิดจากนักดำน้ำไม่มีการรับรู้หรือไม่รู้สึกอะไรเลยเมื่ออยู่ในน้ำที่ลึก จากผลการทดลองของอัลเบร์ดอาจอนุมานได้ว่าก๊าซซีนอนสามารถนำมาใช้เป็นยาชาได้ ต่อมาซีนอนได้มีการตีพิมพ์ครั้งแรกว่าสามารถระงับความรู้สึกได้ในปี 1946 โดยนักวิจัยทางการแพทย์อเมริกันจอห์นเอชเรนซ์ซึ่งเขาได้ทำการทดลองในสิ่งมีชีวิตจำพวกหนู ซีนอนถูกนำมาใช้ครั้งแรกในฐานะยาสลบในห้องผ่าตัดในปี 1951 โดยนายแพทย์จ๊วร์ตซีคัลเลน ชาวอเมริกันที่ดำเนินการจนประสบความสำเร็จในห้องผ่าตัดผู้ป่วย

การประยุกต์ใช้งาน

ซีนอนมีใช้ในเชิงพาณิชย์ค่อนข้างน้อยมาก มันถูกใช้ในโคมไฟแฟลชถ่ายภาพ, โคมไฟ stroboscopic สูง intensitive โค้ง โคมไฟสำหรับการฉายภาพเคลื่อนไหวและความดันสูง โคมไฟโค้งกับผลิตภัณฑ์แสงอัลตราไวโอเลต (จำลองแสงอาทิตย์) การใช้งานอื่น ๆ เช่นยาชาทั่วไปซีนอน 'สีฟ้า' ไฟหน้าและไฟตัดหมอกจะใช้ในยานพาหนะบางอย่าง พวกมันส่องสว่างได้มากกว่าไฟธรรมดาทั่วไป

ข้อควรระวัง

การสูดดมก๊าซซีนอนซึ่งเป็นก๊าซเฉื่อยและจัดเป็น asphyxiant ในระดับความเข้มข้นที่มากเกินไปจะส่งผลทำให้เกิดอาการวิงเวียนศีรษะ คลื่นใส้ อาเจียน การสูญเสียสติ หรืออาจจะถึงขั้นเสียชีวิตเลยก็เป็นได้
พระเจ้าฮโยจง

องค์ประกันของราชวงศ์ชิง

เมื่อองค์ชายนึงยางพระบิดาได้รับบัลลังก์ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินโจในพ.ศ. 2166 ด้วยการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตก พระโอรสทั้งสองก็ได้เข้าวังและได้รับแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทโซฮย็อนและองค์ชายพงนิม แต่นโยบายที่เข้าข้างราชวงศ์หมิงของฝ่ายตะวันตกทำให้โชซอนต้องทำสงครามกับราชวงศ์ชิง ในพ.ศ. 2170 ถึง พ.ศ. 2179 ผลคือโชซอนตกเป็นเมืองขึ้นของแมนจูต้องส่งบรรณาการให้ และองค์ชายทั้งสองต้องไปเป็นตัวประกันที่เมืองเสิ่นหยาง บ่อยครั้งที่หวงไท่จี๋สั่งให้องค์ชายทั้งสองช่วยรบกับมองโกล แต่องค์ชายพงนิมทรงเห็นว่าพระชนม์ชีพขององค์ชายโซฮย็อนนั้นสำคัญ เพราะจะต้องทรงเป็นกษัตริย์ต่อไป องค์ชายพงนิมจึงออกรบแทนพระเชษฐาอยู่หลายครั้ง
พ.ศ. 2187 ราชวงศ์ชิงยึดปักกิ่งได้ องค์ชายทั้งสองก็ได้เดินทางไปประทับทับที่ปักกิ่ง ซึ่งองค์ชายโซฮย็อนได้พบกับอดัมส์ แชล มิชชันนารีชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในการเผยแพร่อารยธรรมตะวันตกในจีน องค์ชายโซฮย็อนทรงประทับใจในวิทยาการตะวันตกต่างๆ เมื่อทรงกลับไปยังโชซอนในพ.ศ. 2188 ก็ทรงขัดแย้งกับพระเจ้าอินโจ ซึ่งทรงมีความคิดอนุรักษนิยม จนองค์ชายโซฮย็อนสวรรคต พระเจ้าอินโจทรงรับสั่งให้จัดการพิธีศพอย่างรวดเร็วและกล่าวหาชายาขององค์ชายโซฮย็อนว่าเป็นฆาตกรและสั่งประหาร นักประวัติศาสตร์คาดว่าพระเจ้าอินโจน่าจะทรงเป็นผู้สังหารเอง
เมื่อพระเจ้าอินโจสวรรคตในพ.ศ. 2192 องค์ชายพงนิมจึงกลับมาโชซอน ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยจง

อิทธิพลของซงชียอล

การเป็นองค์ประกันในจีนทำให้พระเจ้าฮโยจงทรงคิดแค้นพวกแมนจู จึงทรงวางแผนที่จะบุกราชวงศ์ชิงโดยเริ่มจากการสะสมกำลังทัพและอาวุธต่างๆ สร้างป้อมปราการตามริมแม่น้ำยาลู ทรงเรียงพระอาจารย์ซงชียอลจากฝ่ายตะวันตก ซึ่งเป็นตัวตั้งตัวตีในการบุกราชวงศ์ชิงมารับราชการ ซงชียอลยึดมั่นในหลักการขงจื้อของจูจื่อ ปราชญ์สมัยราชวงศ์ซ่ง ว่าเป็นหลักการที่ถูกต้องเพียงหนึ่งเดียว หากใครกล้าติเตียนหรือขัดแย้งกับหลักการของจูจื่อ จะถูกปลดจากต่ำแหน่งและเนรเทศ อิทธิพลของซงชียอลทำให้จูจื่อเป็นปราชญ์หนึ่งเดียวของโชซอนไปหลายร้อยปี และได้รับการนับถือมากกว่าตัวขงจื้อเองเสียอีก 
แต่ก็มีขุนนางฝ่ายใต้ที่เห็นว่าซงชียอลงมงายกับหลักการของจูจื่อมากเกินไป ภายใต้การนำของยุนฮยู ต่อต้านอำนาจของซงชียอลและฝ่ายตะวันตก

แฮ็นดริก ฮาเมิล

ในพ.ศ. 2196 แฮ็นดริก ฮาเมิล (Hendrick Hamel) พนักงานบัญชีบริษัทอินเดียตะวันออกของฮอลันดา และลูกเรืออีก 30 กว่าคนถูกพายุพัดมาเกยฝั่งที่เกาะเชจูขณะกำลังเดินทางไปญี่ปุ่น ชาวโชซ็อนที่เห็นชาวตะวันตกเป็นครั้งแรกต่างพากันหวาดกลัว ทั้ง ๆ ที่ฝ่ายฮาเมิลน่าจะเป็นคนที่หวาดกลัวมากกว่า ขณะของฮาเมิลถูกพระเจ้าฮโยจงจับขังเป็นทาส และบังคับให้สร้างปืนเพื่อใช้รบกับแมนจู จนไม่มีวี่แววว่าจะได้รับการปล่อยตัว ในพ.ศ. 2206 หลังจากถูกขังมา 13 ปี ฮาเมิลก็หลบหนีออกมาจากอาณาจักรฤๅษีนี้ได้

สงครามกับรัสเซีย

ในพ.ศ. 2197 ราชวงศ์ชิงขอให้โชซอนส่งทัพไปช่วยรบกับรัสเซีย กองทัพผสมจีนโชซอนชนะทัพรัสเซียในการรบที่ฮูตง และในพ.ศ. 2201 ชนะรัสเซียที่แม่น้ำซุงการี สงครามกับรัสเซียเป็นสงครามครั้งสุดท้ายที่ใช้กำลังพลเป็นจำนวนมากตลอดช่วงเวลาที่เหลือของราชวงศ์โชซอน พระเจ้าฮโยจงทรงวางแผนที่จะบุกจีน เป็นความใฝ่ฝันสูงสุดในพระชนม์ชีพของพระองค์ แต่เสด็จสวรรคตไปเสียก่อนในพ.ศ. 2202

พระนามเต็ม

สมเด็จพระราชา ฮโยจง แทโจ ฮุมชอน ดัลโด ควางก๊ก ฮงยอล ซอนมุน จางมู ซินซอง ฮโยนิน มยองอึย จองด็อก แห่งเกาหลี
อนิเมะ

ประวัติ

เมื่อปี 1970 นักสร้างภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นเริ่มทดลองใช้เทคนิคการสร้างภาพยนตร์การ์ตูน ซึ่งได้แรงบรรดาลใจมาจาก ภาพยนตร์การ์ตูนใน สหรัฐอเมริกา และ ยุโรป แต่ไม่ยอมรับ เพื่อที่ญี่ปุ่นสามารถสร้างภาพยนตร์การ์ตูนของตนเอง ปลายปี 1970 ภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นได้พัฒนาลักษณะเฉพาะตัวขึ้นจนสามารถแบ่งแยกออกจากภาพยนตร์การ์ตูนของสหรัฐอเมริกาได้อย่างชัดเจน ในทศวรรษที่ 1980 อนิเมะได้รับความนิยมกว้างขวางในญี่ปุ่น ทำให้ธุรกิจการสร้างอนิเมะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และในทศวรรษที่ 1990 และ 2000 ชื่อเสียงของอนิเมะได้แพร่ขยายไปยังนอกประเทศญี่ปุ่น พร้อม ๆ กับการขยายตัวของตลาดอนิเมะนอกประเทศสำหรับคนที่ชื่นชอบ

คำศัพท์

"อนิเมะ" (アニメ) เป็นคำย่อของ アニメーション ซึ่งเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาอังกฤษ (สังเกตได้ว่าเขียนเป็นคะตะคะนะ) "แอนิเมชัน" (animation) ซึ่งหมายความถึงภาพยนตร์การ์ตูน คำทั้งสองคำนี้สามารถใช้แทนกันได้ในภาษาญี่ปุ่น อย่างไรก็ดีรูปย่อเป็นที่นิยมใช้มากกว่า คำว่า "อนิเมะ" มีขอบเขตกว้างครอบคลุมภาพยนตร์การ์ตูนทั้งหมด ไม่จำกัดอยู่ที่แนวหรือรูปแบบของภาพยนตร์การ์ตูนใด ๆ
"เจแปนิเมชัน" (Japanimation) ซึ่งเกิดจากการผสมคำว่า "เจแปน" (Japan) กับ "แอนิเมชัน" เป็นคำอีกคำที่มีความหมายเหมือน "อนิเมะ" คำนี้นิยมใช้กันมากในทศวรรษที่ 1970 และ 1980 แต่มีคนใช้น้อยลงตั้งแต่ปี 1990 และหมดความนิยมลงก่อนกลางทศวรรษที่ 1990 ในปัจจุบันคำนี้ถูกใช้อยู่แค่ในประเทศญี่ปุ่นเพื่อแบ่งแยกระหว่างภาพยนตร์การ์ตูนทั่ว ๆ ไป (ซึ่งคนญี่ปุ่นเรียกรวม ๆ ว่า "อนิเมะ") และภาพยนตร์การ์ตูนที่ผลิตภายในประเทศ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ป่าพรุโต๊ะแดง หรือ ป่าพรุสิรินธร เป็นป่าพรุที่มีเนื้อที่และอุดมสมบรูณ์มากที่สุดที่ยังเหลืออยู่ในประเทศไทย ตั้งอยู่ ณ จังหวัดนราธิวาส

อาณาเขตและพื้นที่

เนื้อที่ของป่ามีความกว้างประมาณ 8 กิโลเมตร และมีความยาวประมาณ 28 กิโลเมตร มีพื้นที่ครอบคลุมอาณาเขตของอำเภอตากใบ อำเภอสุไหงปาดี อำเภอสุไหงโก-ลก อำเภอเจาะไอร้อง และอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส คิดเป็นเนื้อที่กว่า 125,625 ไร่ (แต่ส่วนที่สมบูรณ์จริง ๆ มีประมาณ 50,000 ไร่) มีแหล่งน้ำสำคัญ 3 สายไหลผ่าน คือ แม่น้ำบางนรา, คลองสุไหงปาดี และคลองโต๊ะแดง (อันเป็นที่มาของชื่อเรียก)

ความสำคัญ

ป่าพรุโต๊ะแดงเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของพืชและสัตว์ป่าหลากหลายชนิด ซึ่งหลายชนิดอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ และพื้นที่รอบๆป่าก็เป็นพื้นที่เพาะปลูกข้าว ยาง และผลไม้ต่าง ๆ โดยมีศูนย์วิจัยและศึกษาพันธ์ป่าพรุสิรินธร ซึ่งตั้งอยู่ ณ ตำบลปาเสมัส อำเภอสุไหงโกลก ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมืองสุไหงโกลก ผ่านทางหลวงสายสุไหงโกลก - ตากใบ แล้วเลี้ยวซ้ายตรงแยกชวนันท์ ด้วยระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตรจากตัวเมืองสุไหงโกลก เดินศึกษาธรรมชาติยาวกว่า 1,200 เมตร ภายในศูนย์ฯ มีเส้นทางเดินศึกษาความอุดมสมบูรณ์ของป่าผ่าใจกลางป่าพรุ มีหอคอย และศูนย์บริการข้อมูล ตลอดจนซุ้มแสดงประวัติและข้อมูลของพืชพันธ์ และสัตว์ต่างๆในพื้นที่ป่าพรุโดยรอบ ใช้เวลาเดินประมาณ 45 - 60 นาที

พันธุ์พืชที่พบ

พบประมาณ 109 วงศ์ จำนวน 450 ชนิด พืชไร้ดอกจำพวกเฟิร์นประมาณ 15 วงศ์ จำนวน 40 ต้น  เช่น ปาหนันช้าง (Goniothalamus giganteus), หลุมพี (Eleiodoxa conferta) และกะพ้อแดง (Licuala paludosa) เป็นต้น

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

หลายชนิดเป็นสัตว์ที่หายาก ใกล้สูญพันธุ์ เช่น เสือดำ (Panthera pardus), แมวป่าหัวแบน (Prionailurus planiceps), กระรอกบินแก้มแดง (Hylopetes spadiceus), นากจมูกขน (Lutra sumatrana) เป็นต้น

นก

ภายในป่าพบนกอย่างน้อย 217 ชนิด ในจำนวนนี้มีอยู่ 3 ชนิดที่ได้รับการบันทึกว่าเป็นสายพันธุ์ที่กำลังถูกคุกคามและเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ได้แก่ นกตะกรุม (Leptoptilos dubius), นกฟินฟุท (Heliopais personata) และนกเปล้าใหญ่ (Treron capellei)

ปลา

พันธุ์ปลาที่หายากและพบได้เฉพาะถิ่นในป่าพรุโต๊ะแดงนี้ เช่น ปลาดุกลำพัน (Clarias  nieuhofii), ปลากะแมะ (Chaca bankanensis), ปลาก้างพระร่วงป่าพรุ (Kryptopterus macrocephalus), ปลาเข็มช้าง (Hemiramphodon pogonognathus), ปลากัดน้ำแดง (Betta pi) เป็นต้น
มารี-กีย์มีน เบอนัว

ประวัติ

มารี-กีย์มีน เบอนัวเกิดในกรุงปารีสเป็นบุตรีของข้าราชการ การฝึกการเขียนภาพเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1781 ภายใต้เอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริง ต่อมาในปี ค.ศ. 1786 ก็ได้เข้าทำงานในห้องเขียนภาพของฌัก-หลุยส์ ดาวีด พร้อมกับน้องสาวมารี-เอลีซาแบ็ต ลาวีล-เลอรู
กวีชาร์ล-อาลแบร์ เดอมูตีเย ผู้มีโอกาสได้พบมารีในปี ค.ศ. 1784 มีความประทับใจในตัวของมารีจนนำไปสร้างเป็นตัวละครเอมีลีในงานชื่อ “Lettres à Émilie sur la mythologie” (ค.ศ. 1801)
ในปี ค.ศ. 1791 มารีแสดงผลงานของตนเองเป็นครั้งแรกใน “นิทรรศการศิลปะแห่งปารีส” (Salon de Paris) โดยแสดงงานที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานเทพ “Psyché faisant ses adieux à sa famille” ภาพอีกภาพหนึ่งที่เขียนในช่วงเวลาเดียวกันคือภาพ “L'Innocence entre la vertu et le vice” ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานเทพเช่นกัน ทำให้เห็นถึงทัศนคติทางด้านสตรีนิยม (feminism) และความเท่าเทียมกันระหว่างเพศของมารี—ในภาพนี้มารีใช้ตัวแบบชายเป็น “มลทิน” (vice) แทนที่จะใช้สตรีตามธรรมเนียมที่ทำกันมา ในปี ค.ศ. 1793 มารีสมรสกับทนายความปิแยร์-แว็งซ็องต์ เบอนัว
งานของมารีมีอิทธิพลมาจากงานเขียนของฌัก-หลุยส์ ดาวีด และเริ่มเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์เพิ่มขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1795 ในปี ค.ศ. 1800 มารีก็แสดงภาพ “Portrait d'une négresse” (ภาพเหมือนสตรีผิวดำ) ที่นิทรรศการ หลังจากที่ได้มีการเลิกทาสหกปีก่อนหน้านั้น ภาพนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการปลดปล่อยสิทธิของสตรีและคนผิวดำ ต่อมาพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ซื้อภาพสำหรับชาติในปี ค.ศ. 1818
ในปี ค.ศ. 1803 มารีได้รับงานจ้างชิ้นสำคัญให้เขียนภาพเหมือนเต็มพระองค์ของจักรพรรดินโปเลียน—Premier Consul Français เป็นภาพที่เขียนเพื่อที่จะส่งไปยังเมืองเกนต์ที่ฝรั่งเศสเพิ่งยึดได้ตามสนธิสัญญาลูว์เนวีลในปี ค.ศ. 1801 ในช่วงเดียวกันมารีก็ยังได้รับเหรียญทองจากนิทรรศการศิลปะแห่งปารีสในปี ค.ศ. 1804 และได้รับรายได้จากรัฐบาลฝรั่งเศส ในช่วงนี้มารีก็เปิดห้องเขียนภาพสำหรับฝึกจิตรกรสตรี
แต่การเป็นจิตรกรของมารีได้รับผลกระทบกระเทือนจากบรรยากาศทางการเมือง เมื่อสามีผู้สนับสนุนสถาบันพระมหากษัตริย์ได้รับการเสนอชื่อโดย Conseil d'État ระหว่างหลัง ค.ศ. 1814 ในการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง แม้ว่ามารีจะอยู่ในช่วงที่เป็นที่นิยมที่สุดทางงานอาชีพและก็ต้องละทิ้งทั้งการเขียนภาพและการแสดงภาพ เพราะ devoir de réserve และจากความเข้มงวดของฝ่ายตรงข้าม
วิดีโอบล็อก

วิดีโอบล็อก หรือ วิดีโอล็อก (อังกฤษ: video blog, video log) มักย่อว่า วล็อก (vlog; /ˈvlɒɡ/) คือรูปแบบของบล็อกที่เป็นวิดีโอ วล็อกมักเป็นการตรึงวิดีโอ (หรือลิงก์วิดีโอ) รวมเข้ากับข้อความ รูปภาพ และข้อมูลเมทาอื่น ๆ อีกทั้งรายการนี้ยังสามารถบันทึกได้เป็นหนึ่งตอนจบหรือตัดแบ่งเป็นหลายตอนก็ได้ ปัจจุบันวล็อกได้รับความนิยมอย่างมากบนยูทูบ