google/wiki40b huggingface dataset:
ไฮเม่ บาร์เซโลนาร์

ประวัติ

บาร์เซโลนาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน ดุกกี อมาตอง ที่ ฟิลิปปินส์ ขึ้นชกมวยสากลเพียงไม่กี่ครั้งก็ได้เดินทางไปชกนอกรอบที่ ญี่ปุ่น และมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน โผน แสงมรกต และวรวุฒิ เกียรตินวลจันทร์ บาร์เซโลนาได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน เบบี โลโรนา จูเนียร์ ไม่ได้แชมป์ ในช่วง พ.ศ. 2543 – 2544 นี้ บาร์เซโลนามาชกในไทยหลายครั้ง แพ้คะแนน เดชดำรง ป.เมืองสุรินทร์ 2 ครั้ง แพ้น็อค วีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 5 และชกชนะคะแนน ดัทช์บอย ดัทช์บอยยิม ต่อมาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBU ที่ว่างเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2544 cแพ้คะแนน นาเดล ฮุสเซน ที่ออสเตรเลีย ไม่ได้แชมป์ ใน พ.ศ. 2545 มาชกกับนภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัยแต่ไม่มีการตัดสิน และขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน สด ปูนนกอินทรียิมและได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2546 แต่ก็แพ้คะแนน ทากาชิ โคชิโมโต ที่ ญี่ปุ่น ไม่ได้แชมป์ ต่อมาได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน พูลสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม บาร์เซโลนายังได้ชิงแชมป์ระดับภูมิภาคอีกหลายครั้ง ได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน จุง แจกวาง ที่เกาหลีใต้ ชิงแชมป์ WBO รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค เทิดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 9 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน ชลธาร อ.พิริยะภิญโญ และชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ทอง ป.โชคชัย ต่อมาเดินทางไปชิงแชมป์ PABAรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ อินโดนีเซีย แพ้คะแนน รอย มุกลิส เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
ใน พ.ศ. 2551 บาร์เซโลนาได้มาชกในไทยหลายครั้งและได้ชิงแชมป์ ABCO กับชลธารอีกครั้งเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2551และ 2 มกราคมพ.ศ. 2553 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปทั้งสองครั้ง จากนั้น ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดนเทคนิค ปีศาจแดง ก.กุมานนท์ ไป บาร์เซโลนาได้ชิงแชมป์ฟิลปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2552 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน วินวิน รูฟีโน ไป บาร์เซโลนายังคงชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ลาร์รี กานีญาส แล้วจึงแขวนนวมไป
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต

มหาวิทยาลัยสวนดุสิต (พ.ศ. ๒๕๕๘- ปัจจุบัน)

มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยสวนดุสิต ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2558 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 และมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 มีฐานะเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ภายในการกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ โดยไม่สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา

ตราสัญลักษณ์พระโพธิสัตว์สวนดุสิต**

ปี พ.ศ. 2558 มีการประกาศใช้ พรบ.มหาวิทยาลัยสวนดุสิต มหาวิทยาลัยจึงมีแนวคิดการจัดทำตราสัญลักษณ์ขึ้นใหม่เพื่อใช้สื่อสารในองค์กรและสาธารณะ ทางมหาวิทยาลัยจึงได้มีการติดต่อไปยังสำนักพระราชวังเพื่อทูลเกล้าฯ ขอพระบรมราชานุญาตแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ใช้ตราพระโพธิสัตว์สวนดุสิต ซึ่งเป็นตราประจำพระราชวังดุสิตสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หรือช่วงปี พ.ศ. 2442 เพื่อนำใช้ใน เอกสารราชการ งานพิธีสำคัญ และอื่นๆ ของมหาวิทยาลัย
(**) ยังไม่ได้รับพระบรมราชานุญาติและประกาศให้ใช้สัญลักษณ์นี้

ตราสัญลักษณ์ มสด.

ปี พ.ศ. 2547 โครงการสวนดุสิตกราฟิกไซท์ ได้รับหน้าที่เป็นผู้ออกแบบสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยขึ้นมาใหม่ โดยเน้นเป้าหมายเพื่อความง่ายต่อการสื่อสาร ความโดดเด่น สะดุดตา ง่ายต่อการจดจำ และสื่อความหมายในภาพลักษณ์ใหม่ของมหาวิทยาลัยในขณะนั้นได้ อีกทั้งเพื่อองค์กรจะได้มีตราประจำมหาวิทยาลัยสำหรับใช้เพื่อการสื่อสารเพิ่มขึ้นอีกทางหนึ่ง นอกเหนือจากตราพระราชลัญจกรซึ่งมีประจำอยู่ในทุกมหาวิทยาลัยราชภัฏ
สัญลักษณ์ใหม่ชิ้นนี้ได้ถูกออกแบบขึ้นโดยการใช้ภาพตัวอักษร (Letter mark) เพื่อสื่อถึงความเป็นเอกภาพ ความคล่องตัว และความเป็นเลิศในการบริหารจัดการ ภายใต้แนวคิดการทำงานเป็นทีม โดยนำอักษรย่อจากคำเต็มในภาษาไทยและภาษาอังกฤษของมหาวิทยาลัยมาใช้ โดยยึดตัวอักษรหลักของแต่ละชื่อในแต่ละภาษามาใช้คือ มสด. และ SDU ตามลำดับ อีกทั้งคำย่อดังกล่าวยังได้แสดงถึงอัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัยขึ้นมาใหม่ท่ามกลางความโดดเด่นที่แตกต่างไปจากมหาวิทยาลัยราชภัฏด้วยกัน ซึ่งความโดดเด่นแห่งอัตลักษณ์นี้ถือเป็นอิทธิพลหนึ่งจากแบบตัวอักษรที่เคยปรากฏเป็นสัญลักษณ์จากพระราชลัญจกร และพระนามแบบต่างๆ ที่เคยปรากฏอยู่ในราชสำนักนับตั้งแต่ยุคสมัยการปฏิรูปประเทศตามแนวทางตะวันตก นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2450 เป็นต้นมา
ปี พ.ศ. 2559 มีการประกาศใช้ตราสัญลักษณ์ใหม่เพิ่มเติม โดยมีรูปแบบสัญลักษณ์เป็นวงรีรูปไข่ ๒ วงซ้อนกัน วงรีด้านนอกใช้สีทอง ด้านบนมีข้อความเป็นภาษาไทยว่า “มหาวิทยาลัยสวนดุสิต” สีขาว ส่วนด้านล่างมีข้อความเป็นภาษาอังกฤษว่า “SUAN DUSIT UNIVERSITY” สีขาว ใช้รูปแบบอักษร (font) SP Suan Dusit คั่นด้วยดอกเฟื่องฟ้าและดอกขจร ในวงรีด้านในใช้สีฟ้าน้ำทะเลเป็นพื้น มีเครื่องหมายของมหาวิทยาลัยสวนดุสิต เป็นพยัญชนะภาษาไทย อักษรย่อ“มสด”สีขาว สำหรับภาษาอังกฤษใช้ อักษรย่อ“SDU”สีขาวอยู่ตรงกลาง
สำมะโน

สำมะโน (อังกฤษ: census) เป็นวิธีดำเนินการได้มาซึ่งและบันทึกสารสนเทศอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับสมาชิกของประชากรหนึ่ง ๆ คำนี้ใช้เชื่อมโยงกับสำมะโนประชากรและเคหะมากที่สุด แต่สำมะโนที่พบบ่อยชนิดอื่นได้แก่ สำมะโนเกษตรกรรม ธุรกิจและจราจร สหประชาชาตินิยามลักษณะสำคัญของสำมะโนประชากรและเคหะว่า "การแจกนับปัจเจกซึ่งเป็นสากลในดินแดนตามที่กำหนด ความเป็นเวลาเดียวกันและมีภาวะเป็นคาบตามที่กำหนด" และแนะนำให้จัดทำสำมะโนประชากรอย่างน้อยทุก 10 ปี ข้อแนะนำของสหประชาชาติยังครอบคลุมหัวข้อสำมะโนที่ควรรวบรวม บทนิยามอย่งเป็นทางการ และสารสนเทศที่เป็นประโยชน์อย่างอื่นเพื่อประสานงานการปฏิบัติระหว่างประเทศ
คำว่า "census" เป็นคำภาษาละติน ระหว่างสาธารณรัฐโรมัน เซนซัสเป็นรายการที่เก็บติดตามชายฉกรรจ์ที่พร้อมรับราชการทหาร สำมะโนสมัยใหม่มีความสำคัญต่อการเปรียบเทียบระหว่างประเทศสำหรับสถิติทุกชนิด และสำมะโนเก็บข้อมูลลักษณะเฉพาะหลายอย่างของประชากร ไม่เพียงแต่ว่ามีจำนวนประชากรเท่าใดเท่านั้น แต่ปัจจุบันสำมะโนเกิดในระบบแบบสำรวจซึ่งตรงแบบเริ่มต้นด้วยการเก็บรวบรวมข้อมูลประชากรศาสตร์ของชาติเท่านั้น แม้ประมาณการประชากรยังเป็นหน้าที่สำคัญของสำมะโน รวมทั้งการรวมการกระจายทางภูมิศาสตร์อย่างแน่ชัดของประชากร แต่สถิติยังสามารถสร้างได้จากการรวมลักษณะเฉพาะ เช่น การศึกษาแบ่งตามอายุและเพศในภูมิภาคต่าง ๆ ระบบข้อมูลบริหารราชการแผ่นดินปัจจุบันทำให้การแจงนับแนวทางอื่นมีระดับรายละเอียดเดียวกัน แต่ทำให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับภาวะเฉพาะส่วนตัวและโอกาสที่ประมาณการเกิดความลำเอียงได้
สำมะโนอาจแตกต่างจากการชักตัวอย่างที่สารสนเทศจะได้มาจากเซตย่อยของประชากรเท่านั้น ซึ่งตรงแบบประมาณการประชากรหลักมีการปรับตามประมาณการระหว่างสำมะโนดังกล่าว ข้อมูลสำมะโนสมัยใหม่มีใช้แพร่หลายเพื่อการวิจัย การตลาดธุรกิจ และการวางแผน และเป็นเส้นฐานสำหรับออกแบบแบบสำรวจตัวอย่างโดยให้กรอบชักตัวอย่าง เช่น ทะเบียนเลขที่อยู่ ยอดของสำมะโนจำเป็นต่อการปรับตัวอย่างเพื่อให้เป็นตัวแทนของประชากรโดยการถ่วงน้ำหนักที่ใช้บ่อยในการสำรวจความเห็น ในทำนองเดียวกัน การจัดช่วงชั้นต้องอาศัยความรู้ขนาดโดยสัมพัทธ์ของช่วงชั้นประชากรต่าง ๆ ซึ่งได้มาจากการแจงนับในสำมะโน สำมะโนในบางประเทศยังให้ยอดอย่างเป็นทางการที่ใช้กำหนดจำนวนผู้แทนตามส่วนของพลเมือง (apportion) แก่ภูมิภาคต่าง ๆ ในหลายกรณี ตัวอย่างที่สุ่มเลือกอย่างระมัดระวังสามารถให้สารสนเทศแม่นยำกว่าพยายามทำสำมะโนประชากร
คุณ (บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์)

"คุณ" หรือ "ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั่วโลก" หรือ "พวกคุณทุกคน" (You) ถูกเลือกให้เป็นบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ ประจำปี พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นการยอมรับคุณและคนอีกหลายล้านคนทั่วโลกซึ่งมีส่วนในการสร้างเนื้อหาที่ผู้ใช้สร้างขึ้น (user-generated content) ให้แก่วิกิพีเดีย มายสเปซ เฟซบุ๊ก ระบบปฏิบัติการกนู/ลีนุกซ์ และอีกหลายเว็บไซต์ที่มีลักษณะเปิดโอกาสให้ผู้ใช้สนับสนุนข้อมูล หรือที่เรียกว่า เว็บ 2.0

เบื้องหลัง

ผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็น "บุคคลแห่งปี" ก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ โดยมีบางปีที่บุคคลที่ได้รับเลือกนั้นเป็นตัวแทนเชิงสัญลักษณ์ของกลุ่มคน และอีกจำนวนน้อยที่เป็นสิ่งไม่มีชีวิต คือ คอมพิวเตอร์ ("เครื่องจักรแห่งปี" ในปี พ.ศ. 2525) และโลกที่กำลังถูกคุกคาม ("ดาวเคราะห์แห่งปี" ในปี พ.ศ. 2531)
การจัดอันดับของสื่อที่คล้ายกันก็ได้รับรองความสำคัญที่เพิ่มมากขึ้นของชุมชนออนไลน์และเนื้อหาที่ผู้ใช้สร้างขึ้น โดย "คุณ!" ถูกจัดให้อยู่ในลำดับที่หนึ่งในรายชื่อ "50 บุคคลผู้มีความสำคัญในขณะนี้" ของบิซซิเนส 2.0 เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 ขณะที่เอบีซีนิวส์ได้จัดบล็อกเกอร์เป็น "บุคคลแห่งปี" พ.ศ. 2547

การตัดสินใจ

ตามกระบวนการประจำปีของนิตยสารไทม์ สำนักข่าวแห่งอื่น ๆ ได้เสนอผู้ชิงตำแหน่งบุคคลแห่งปีอื่น "คุณ" หรือ "ชาวยูทูบ" ได้ปรากฏตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนว่าอาจได้รับเลือกเป็นบุคคลแห่งปี มีการสำรวจความคิดเห็นของผู้อ่านออนไลน์ การตัดสินใจขั้นสุดท้ายกระทำโดยบรรณาธิการจัดการ ริชาร์ด สเตนเจล
การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการประกาศในฉบับวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2549 หน้าปกของนิตยสารนั้นเป็นภาพจอภาพคอมพิวเตอร์ไอแม็กกับแผงไมลาร์สะท้อนโดยมีหน้าต่างของตัวเล่นวิดีโอคล้ายยูทูป โดยเจตนาจะให้สะท้อนใบหน้าของผู้ที่หยิบนิตยสารขึ้นมา

การวิจารณ์

การตัดสินใจดังกล่าวทำให้เกิดการวิจารณ์ตามมาเนื่องจากมันถูกอธิบายว่าเป็นมโนคติและอาจถึงขั้นเสแสร้ง หลายสัปดาห์ก่อนหน้าการประกาศ นิตยสารไทม์ตัดสินใจถามผู้ใช้ในโพล "ใครควรจะเป็นบุคคลแห่งปี" ซึ่งผลปรากฏว่า อูโก ชาเบซ เป็นผู้ชนะโพลดังกล่าว โดยได้รับคะแนน 35% ของทั้งหมด ประธานาธิบดีอิหร่าน มะห์มูด อะห์มะดีเนจาด ตามมาเป็นอันดับสอง ผู้วิจารณ์ชี้ว่าไทม์เพิกเฉยต่อประชาธิปไตยดิจิตอลในหมู่ผู้อ่าน ส่วนผู้สนับสนุนไทม์แย้งว่าโพลออนไลน์ไม่สามารถใช้เป็นตัวแทนได้ เนื่องจากมันไม่ใช่ค่าทางวิทยาศาสตร์ ดังนั้น การตัดสินใจดังกล่าวจึงไม่ควรตั้งอยู่บนโพลนี้ ลิงก์ไปยังผลโพลออนไลน์ถูกนำออก
โรเซ่น ไมเด้น

เนื้อเรื่อง

จุน ซากุราดะ เด็กหนุ่มมัธยมต้นที่ไม่ยอมไปโรงเรียนด้วยสาเหตุบางอย่าง ใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้องของเขา หมกหมุ่นกับการสั่งซื้อของไร้สาระทางอินเทอร์เน็ต จน "โนริ ซากุราดะ" ที่เป็นพี่สาวอดห่วงอาการของจุนไม่ได้ มีอยู่วันหนึ่งมีของที่จุนไม่ได้สั่งซื้อมาส่งมาที่บ้าน เป็นกระเป๋าใบใหญ่ จุนลองเปิดดูปรากฏว่าเป็น ตุ๊กตาโบราณ (อังกฤษ: Antique Doll  แอนทีคดอล) ซึ่งทำออกมาได้สมจริงอยู่ตัวหนึ่ง และมีลานไขอยู่ด้วยจุนลองไขลานด้วยความอยากรู้อยากเห็น ปรากฏว่าตุ๊กตาตัวนั้นสามารถขยับตัวได้แถมยังพูดได้ด้วย ตุ๊กตาตัวนั้นบอกกับจุนว่า "ชื่อของชั้นคือ ชินกุ เป็นตุ๊กตาตัวที่ 5 ในโรเซนไมเดนซีรีส์ จากนี้ไปเธอต้องเป็นข้ารับใช้ของชินกุคนนี้" คนที่ไปไขลานให้ดอลตัวไหนจะต้องกลายเป็นมาสเตอร์ของดอลนั้นๆ แต่ในสายตาของชินกุเห็นมาสเตอร์เหมือนข้ารับใช้ ชินกุต้องต่อสู้กับดอลตัวอื่นในศึกที่เรียกว่า "อลิสเกม" เพื่อปกป้อง "โรซ่ามิสทีก้า" ที่ชินกุมีอยู่

Rozen Maiden Tale

เป็นมังงะใหม่ต่อจากโรเซ่นไมเด้นเล่ม 8 โดยเนื้อเรื่องย่อคือ จุน ซากุราดะได้อ่านกระดาษที่เขียนว่า ตกลงกับไม่ตกลง แต่เขากลับตอบไม่ตกลงไป ชินกุจึงไม่ได้ถูกส่งมาและจุนเติบโตเป็นผู้ใหญ่โดยที่ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับโรเซ่นไมเด้น และวันหนึ่งเขาได้รับเมสเซจมาจากคนที่ชื่อว่าซากุราดะ จุน เขาจึงตกใจมากแต่ก็อ่านข้อความในนั้นจนหมดข้อความในนั้นพอจะสรุปได้ว่าจุนในภาคเก่าที่พูดว่าจะเปิดประตูไปส่งเมสเซจมาหาเขาอีกคนเพื่อให้ไปช่วยพวกชินกุมาจากคิราคิโช ลำพังจุนกับคานาเรียไม่อาจสู้กับคิราคิโชได้ ในคืนนั้นจุนในภาคใหม่ได้ฝันเห็นตัวเองนอนอยู่บนกองตุ๊กตาและได้รับเมสเซจมาอีกว่าให้ประกอบตุ๊กตาตัวหนึ่งและเมื่อจุนประกอบเสร็จตุ๊กตาตัวนั้นกลับมีผมเผ้า มีเสื้อผ้า และเอื้อมมือมาตบหน้าจุน!? เมื่อเขาตื่นขึ้นมาก็พบตุ๊กตาตัวนั้นนอนอยู่ และตุ๊กตาตัวนั้นคือ ชินกุ นั่นเอง Rozen Maiden Tale ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Weekly young jump ของสำนักพิมพ์ Shueisha ยังไม่ตีพิมพ์ในประเทศไทย
เอสอาร์-71 แบล็คเบิร์ด

เอสอาร์-71 แบล็คเบิร์ด  (SR-71 Blackbird)  ล็อกฮีด เอสอาร์-71 เป็นเครื่องบินที่พัฒนาขึ้นมาจาก ล็อกฮีด วายเอฟ-12 เอ ทำการบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1962 ในทะเลทรายเนวาดา วายเอฟ-12 เริ่มพัฒนาเป็น เอสอาร์-71 ในปี ค.ศ. 1963 เป็นเครื่องบินความเร็วระดับ 3 มัค เริ่มทำสถิติโลกเป็นครั้งแรกในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 เอสอาร์-71 เป็นเครื่องบินเจ๊ตตรวจการณ์ทางยุทธศาสตร์ ใช้งานในกองทัพอากาศสหรัฐและองค์การนาซ่า และได้รับสมญานามว่าแบล็คเบิร์ด (Blackbird)บริษัท​ lockheed martin ผู้ผลิต
สหภาพประชาชนมาร์แฮนอินโดนีเซีย

สหภาพประชาชนมาร์แฮนอินโดนีเซีย (Indonesian Marhaen People's Union; ภาษาอินโดนีเซีย: Persatuan Rakyat Marhaen Indonesia) เป็นที่รู้จักกันในชื่อย่อว่าเปอร์ไม (Permai) เป็นขบวนการทางสังคมในอินโดนีเซีย ทำงานทั้งในรูปพรรคการเมืองและสมาคมอาบังงัน ก่อตั้งเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2488 ผู้นำคือเมย การ์ตาวินาตา
เปอร์ไมเรียกหลักการทางศาสนาของตนว่าลัทธิมาร์แฮน ขบวนการต้องการสร้างศาสตร์บริสุทธิ์ เช่น ความเชื่อแบบดั้งเดิมของชวาก่อนการเข้ามาของศาสนาฮินดูและศาสนาอิสลาม กลุ่มนี้สนับสนุนลัทธิชาตินิยมปัญจศีลของอินโดนีเซีย เปอร์ไมต่อต้านอิสลามในฐานะศาสนาของต่างชาติที่ขัดแย้งกับวัฒนธรรมชวา แม้จะปฏิเสธศาสนาฮินดูแต่ได้นำแนวคิดจากศาสนาฮินดูมาใช้อยู่มาก
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 ขบวนการปฏิวัติประชาชนที่นำโดยตัน มะละกาได้ก่อตั้งขึ้นโดยเปอร์ไมเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการนี้ การต่อต้านอิสลามของเปอร์ไมทำให้พรรคนิยมอิสลามรวมตัวกัน ใน พ.ศ. 2497 ได้มีการประท้วงต่อต้านคำแถลงการณ์ของผู้นำเปอร์ไม เมย การ์ตาวินาตา มีผู้เข้าร่วมการประท้วงราวห้าแสนคน การจัดงานแต่งงานและงานศพแบบเปอร์ไมได้สร้างความเจ็บใจให้แก่องค์กรมุสลิม เปอร์ไมไม่ได้มีสถานะเป็นศาสนา
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 เปอร์ไมได้รับเลือก 1 ที่นั่ง หลังการเลือกตั้ง เปอร์ไมเข้ารวมกับส่วนความก้าวหน้าแห่งชาติซึ่งประกอบด้วยกลุ่มทางการเมือง 10 กลุ่มจากชวา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญในพ.ศ. 2498 พรรคนี้ได้ 2 ที่นั่ง
โรงเรียนวัดลาดปลาดุก

ที่ตั้ง

ที่ตั้ง ณ เลขที่ 99/99 หมู่ 6 ตำบลบางรักพัฒนา 
อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี[11110]

ประวัติ

โรงเรียนวัดลาดปลาดุกก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2476 โดยพระครูอธิการธูป จันทะโชโต   ต่อมาปี พ.ศ. 2523 พระพิมลศีลาจาร เจ้าอาวาสวัดลาดปลาดุกผู้อุปการะโรงเรียนได้รับบริจาคที่ดินจำนวน 5 ไร่ จากคุณสำรวย รัตนผลิน เพื่อสร้างอาคารเรียน  พ.ศ. 2539 พระครูวิบูลนนทกิจได้เป็นประธานในการจัดหาเงินมาถมที่ดิน และได้รับเงินงบประมาณจากทางราชการเพื่อสร้างอาคารเรียน เป็นแบบสปช 2/28 ขนาด 9 ห้องเรียน
พ.ศ. 2542 ทางราชการได้จัดสรรเงินงบประมาณเพื่อสร้างอาคารเรียน 4 ชั้น 24 ห้องเรียน ชื่อว่า “อาคารเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา” และได้ย้ายจากที่เดิมมาเป็นแบบสปช 2/28 ขนาด 24 ห้องเรียน
พ.ศ. 2547 พระครูวิบูลนนทกิจได้เป็นประธานในการจัดหาเงินเพื่อสร้างอาคารเรียน 4 ชั้น 15 ห้องเรียนชื่อว่า “อาคารพระครูวิบูลนนทกิจ”เป็นแบบสปช 2/28 ปรับปรุง ขนาด 15 ห้องเรียน 
และเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2556 ได้ผ่านการประเมินเป็นโรงเรียนต้นแบบ โรงเรียนในฝัน โรงเรียนดีประจำอำเภอ รุ่นที่ 3

สัญลักษณ์ของโรงเรียน

ต้นไม้ประจำโรงเรียน     ต้นประดู่กิ่งอ่อน
สีประจำโรงเรียน          สีเหลือง - สีฟ้า
อัตลักษณ์ของโรงเรียน โรงเรียนวิถีพุทธ
เอกลักษณ์                 ยิ้มไหว้

เปิดทำการสอน

ปฐมวัย-มัธยมศึกษาปีที่ 3
ปัจจุบันมีนักเรียนจำนวน 1,288 คน
โรงเรียนวัดลาดปลาดุกเป็นโรงเรียนขยายโอกาสแห่งแรกในอำเภอบางบัวทอง

ผู้อุปการะโรงเรียน

พระพิมูลศีลาจาร (แสวง ปภังกโร)
ภูมิลำเนา จังหวัดนนทบุรี อำเภอบางบัวทอง
วันเกิด ๑๑ ตุลาคม ๒๔๗๗ ปีจอ
อุปสมบท ๑๔ เมษายน ๒๔๙๗
วิทยฐานะ น.ธ.เอก, ป.๔
พระครูวิเวกพุทธกิจ (เสาร์ กนฺตสีโล)

ชาติภูมิและการอุปสมบท

พระครูวิเวกพุทธกิจ มีนามเดิมว่าเสาร์ เกิดเมื่อวันจันทร์ แรม 4 ค่ำ เดือนยี่ ปีระกา ตรงกับวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2402 ที่บ้านข่าโคม ตำบลหนองขอน อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรของนายทาและนางโม่ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 5 คน  หลวงปู่เสาร์ได้เข้าไปพำนักรับใช้เป็นศิษย์วัดใต้ อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันเรียกว่า วัดพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ หรือวัดใต้เทิง) ตั้งแต่อายุ 12 ปี  ต่อมาได้บรรพชาเป็นสามเณรในปี พ.ศ. 2417 ขณะมีอายุได้ 15 ปี ที่วัดใต้ สังกัดคณะมหานิกาย ขณะที่อยู่วัดใต้นั้นท่านได้ศึกษาอักษรธรรม อักษรขอม อักษรไทยน้อย และหนังสือไทย ตามธรรมเนียมการศึกษาในยุคนั้น
เมื่อถึงคราวที่อายุครบบวช ในปี พ.ศ. 2422 หลวงปู่เสาร์จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในคณะมหานิกายที่วัดใต้ อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี และได้จำพรรษาอยู่ที่วัดใต้ 10 พรรษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2432 หลวงปู่เสาร์ได้ฟังธรรมจากท่านพระอาจารย์ม้าว เทวธมฺมี และเกิดความเลื่อมใส จึงขอมอบตัวเป็นศิษย์และกระทำญัตติกรรมใหม่ในคณะธรรมยุติกนิกาย ณ พระอุโบสถวัดศรีทอง (วัดศรีอุบลรัตนาราม) มีพระครูทา โชติปาโล เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการสีทา ชยเสโน เป็นพระกรรมวาจาจารย์

การปฏิบัติสมณธรรม

ท่านเป็นผู้มีอัธยาศัยน้อมไปในทางสมถะวิปัสสนา มีความเพียรเป็นเลิศ มีความสงบเสงี่ยม กิริยามารยาทเรียบร้อย สุขุม พูดน้อย และพอใจแนะนำสั่งสอนผู้อื่นในทางนั้นด้วย เป็นผู้ใฝ่ใจในธุดงควัตรหนักแน่นในพระธรรมวินัย ชอบวิเวกและไม่ติดถิ่นที่อยู่ ต้องเดินธุดงค์ไปหาวิเวกเจริญสมณธรรมตามชายป่าดงพงเขาในที่ต่างๆ ทั้งในประเทศไทยและประเทศลาว
ปีพุทธศักราช 2434-2436 หลวงปู่เสาร์ ได้ธุดงค์ผ่านหมู่บ้านคำบง อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี ได้เทศนาสั่งสอนพระอาจารย์มั่นสมัยยังเป็นฆาราวาสจนเกิดศรัทธาเลื่อมใสติดตามออกบวช และจุดนี้เป็นความยิ่งใหญ่ของวงศ์พระกรรมฐานตราบจนถึงปัจจุบัน วงศ์พระกรรมฐานจึงขนานนามพระอาจารย์เสาร์ว่า “พระปรมาจารย์กรรมฐาน” 
ปีพุทธศักราช 2459 - 2464 ท่านพำนักจำพรรษาที่ถ้ำจำปา ภูผากูด ตำบลหนองสูง อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร และได้จำพรรษาอยู่กับท่านพระอาจารย์มั่นด้วย 
วันหนึ่ง หลวงปู่เสาร์นั่งอยู่ในที่สงัดองค์เดียวท่านพิจารณาถึงอริยสัจ ได้รู้ได้เห็นตามความเป็นจริงนั้น ในวันนี้ท่านก็ได้ตัดเสียซึ่งความสงสัยได้อย่างเด็ดขาด จวนจะถึงกาลปวารณาออกพรรษา ท่านก็ทราบชัดถึงความเป็นจริงทุกประการ จึงได้บอกกับท่านพระอาจารย์มั่นว่า “เราได้เลิกการปรารถนาเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้ว และเราก็ได้เห็นธรรมตามความเป็นจริงแล้ว” ท่านพระอาจารย์มั่นได้ยินดังนั้นก็เกิดปีติเป็นอย่างมากและได้ทราบทางวาระจิตว่า “หลวงปู่เสาร์พบวิมุตติธรรมแน่แล้วในอัตภาพนี้”
เรื่องเด่นเย็นนี้

เหตุการณ์สำคัญ

เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2552 สัญญาณภาพทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 หายไปจากหน้าจอโทรทัศน์ประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาที ช่วงระหว่างเวลา 16.00-17.30 น. เมื่อสัญญาณภาพกลับมาอีกครั้ง สถานีฯ จึงเริ่มนำเสนอรายการข่าว “เรื่องเด่นเย็นนี้” โดยใช้สถานที่ชั้นล่างของอาคารปฏิบัติการออกอากาศ และใช้รถถ่ายทอดสดเคลื่อนที่ (Outdoor Broadcaster - OB) ในการออกอากาศ ซึ่งนายธีระ นางสาววราภรณ์ และนายภาษิต พิธีกรข่าวซึ่งทำหน้าที่อยู่ในขณะนั้นชี้แจงว่า เกิดจากกระแสไฟฟ้าขัดข้อง และดำเนินรายการต่อไปตามปกติ นับเป็นครั้งแรกในรอบหลายสิบปีที่เกิดกระแสไฟฟ้าขัดข้อง และยังเป็นระยะเวลายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์โทรทัศน์ไทยด้วย
การขนส่งในประเทศเกาหลีเหนือ

การคมนาคมต่างๆ ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี

ระบบถนน

ถึงแม้ว่าเกาหลีเหนือจะมีถนนทุกแห่งทั่วประเทศ แต่เนื่องจากเป็นคอมมิวนิสต์ ดังนั้นถนนส่วนใหญ่จึงไม่ลาดยาง มักจะขรุขระ ทำให้มีการปรับปรุงทางบ่อยครั้ง เนื่องจากไม่มีงบประมาณพอ ในปัจจุบัน ถนนทั่วประเทศมีระยะทางประมาณ 31,200 กิโลเมตร (ข้อมูลปี ค.ศ. 1999)

ระบบขนส่งสาธารณะ

ในเปียงยาง มีระบบขนส่งสาธารณะหลายระบบ มีทั้งรถแท็กซี่ รถรางและรถทรอลเลย์บัสประจำทางที่เป็นของชาติตนเอง

ระบบราง

ในเกาหลีเหนือ ได้มีการตั้งกรมระบบรางขึ้นมา แบ่งเป็น รถไฟทางไกล รถไฟใต้ดิน เป็นต้น
แค่ได้เป็นคนสุดท้ายที่เธอคิดถึง

การตอบรับ

เพลง แค่ได้เป็นคนสุดท้ายที่เธอคิดถึง ติดอันดับสูงสุด 10 จากการจัดอันดับของ ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต (iTunes Store Thailand) ประจำวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ที่มีคนดาวน์โหลดมากที่สุด
บุญชง วีสมหมาย

ประวัติ

นายบุญชง วีสมหมาย เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2474 เป็นบุตรคนที่ 5 ของนายเซ่งซอย กับนางบุญ วีสมหมาย มีพี่น้อง 6 คน สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนเทศบาลเมืองศรีสะเกษ ระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย และระดับปริญญาตรี สาขาการจัดการ จากวิทยาลัยครูสุรินทร์ สมรสกับท.พญ.กรองกาญจน์ วีสมหมาย อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดศรีสะเกษ มีบุตร-ธิดา 5 คน
นายบุญชง วีสมหมาย เสียชีวิต เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2546 ด้วยอายุ 72 ปี

การทำงาน

นายบุญชง วีสมหมาย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ ในปี พ.ศ. 2519 เป็นสมัยแรก ในสังกัดพรรคกิจสังคม เป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2523 จนกระทั่งได้รับตำแหน่งรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในปี พ.ศ. 2538 และเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาจึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย
ในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร นายบุญชง วีสมหมาย ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติสำคัญหลายฉบับ อาทิ พระราชบัญญัติระเบียบการปฏิบัติราชการของทบวงมหาวิทยาลัย พระราชบัญญัติการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหาสารคาม พระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยทักษิณ พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน พระราชบัญญัติสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ และพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ
นายบุญชง วีสมหมาย เป็นผู้ที่มีบทบาทในการผลักดันให้มีการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดศรีสะเกษ โดยริเริ่มขอใช้พื้นที่จากผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ เมื่อปี พ.ศ. 2537 และได้เริ่มขยายวิทยาเขตจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ และรับนักศึกษาเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2540

การเชิดชูเกียรติ

มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ได้ดำเนินการจัดสร้างอนุสาวรีย์นายบุญชง วีสมหมาย เพื่อเป็นอนุสรณ์ระลึกถึงนายบุญชง ผู้ริเริ่มก่อตั้งมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ โดยเริ่มต้นสร้างเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
โจว เจี๋ย-ฉฺยง

ประวัติ

โจว เจี๋ย-ฉฺยง เกิดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1998 ที่เมืองไท่โจว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมในเครือของวิทยาลัยดนตรีเซียงไฮ้ (Shanghai Conservatory of Music) ในปี 2017 เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศิลปะการแสดงโซล สาขาศิลปะการสื่อสาร และยังสามารถเล่นผีผาได้ในระดับหนึ่ง
โจว เจี๋ย-ฉฺยง เริ่มเข้าสู่วงการหลังจากแมวมองของค่ายเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์พบเธอที่เซี่ยงไฮ้ในปี 2009

โปรดิวซ์101 และ ไอโอไอ

โจว เจี๋ย-ฉฺยง ได้เข้าร่วมในรายการโทรทัศน์เอ็มเน็ต ที่มีชื่อว่าโปรดิวซ์ 101เพื่อค้นหากลุ่มศิลปินหญิงของประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งออกอากาศตั้งแต่วันที่ 22 มกราคมถึง 1 เมษายน ค.ศ. 2016
สมากชิกทั้งห้าคนของเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ถูกคัดออก มีเพียงโจว เจี๋ย-ฉฺยงและอิม นา-ย็องเท่านั้นที่ได้เข้ามาเป็นสมาชิกของไอโอไอ เธอได้คะแนนอันดับที่ 6 ด้วยผลโหวตทั้งสิ้น 218,338 คะแนน
ไอโอไอได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคมกับซิงเกิล "ดรีมเกิร์ลส"

พริสทิน

หลังจากการแยกวงของไอโอไอ โจว เจี๋ย-ฉฺยงและอิม นา-ย็องได้ออกมาเดบิวต์เป็นกลุ่มศิลปินหญิงพริสทินภายใต้สังกัดเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2017
พริสทินได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการและปล่อยมินิอัลบั้มแรกของพวกเขาคือ ไฮ! พริสทิน  และเพลง วีวู้
ในปี 2018 โจว เจี๋ย-ฉฺยง ได้รับเชิญให้เป็นเมนเทอร์ด้านการเต้นและการให้คำปรึกษาในการแสดงของรายการไอดอลโปรดิวเซอร์ของประเทศจีน (Idol Producer) ร่วมกับแจ็กสัน หวัง, จาง อี้ชิง, เฉิง เซียว, เอ็มซี จิน และหลี่ ฉงโฮ่ว

ผลงานเพลงในจีน

เดบิวต์โซโล่เดี่ยวเพลง "WHY" วันที่ 6 กันยายน 2561
ไดโนเสาร์ (ภาพยนตร์การ์ตูนของวอลต์ ดิสนีย์)

เรื่องย่อ

เมื่อ 65 ล้านปีก่อน ปลายยุคครีเตเซียส Dinosaur กล่าวถึงเรื่องการผจญภัยของไดโนเสาร์พันธุ์อิกัวโนดอน ที่มีชื่อว่า อลาดาร์ ซึ่งพลัดพรากจากเผ่าพันธุ์ตัวเองตั้งแต่เกิด โดยได้รับการเลี้ยงดูฟูมฟักจากตัวลีเมอร์บนเกาะแห่งหนึ่ง และเมื่อฝนอุกกาบาตตกลงมา ทำความหายนะให้กับโลกจนเกิดความวุ่นวาย อลาดาร์และครอบครัวลีเมอร์ของมัน ก็ต้องหนีขึ้นฝั่ง และร่วมขบวนอพยพไปกับไดโนเสาร์พันธุ์อื่นๆ ที่กำลังหาแหล่งพักพิงแหล่งใหม่ และด้วยความที่ขาดแคลนทั้งน้ำและอาหาร ทำให้ไดโนเสาร์กลายเป็นสัตว์กระหายเลือด ที่อันตรายที่สุดในตอนนี้ ฝูงไดโนเสาร์ต้องเผชิญกับเหตุการณ์เสี่ยงชีวิต ในระหว่างการอพยพที่ไม่น่าวางใจในสิ่งใดๆ เลย ความคิดอันหลักแหลมและความใจดีของอลาดาร์ ที่มีต่อ “สมาชิก” ของกลุ่ม ทำให้ อลาดาร์กลายเป็นศัตรูกับ โครน และ บรูทอน ผู้นำกลุ่มเลือดเย็น และองครักษ์คนสนิทของมัน แต่อลาดาร์ได้เปรียบตรงที่ มันมี นีร่า น้องสาวของโครนคอยแอบช่วยเหลืออยู่ แล้วอลาดาร์ก็ได้โอกาสท้าทาย “ขนบเก่าๆ” ของไดโนเสาร์ และทำให้ทุกตัวเห็นว่า การปรับตัวและทำงานร่วมกัน เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้อยู่รอด
วาเลนไทน์ (วงดนตรีไทย)

วาเลนไทน์ หรือ วาเลนไทน์ มิวสิก เป็นวงดนตรีสตริงลูกทุ่งระดับภูธรของไทย ก่อตั้งโดย สวัสดิ์ สังข์ทอง อดีตนักดนตรีไทยเดิม เมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยระยะแรกตั้งเป็นวงดนตรีชาโดว์เล่นเพลงสากลกับเพลงไทยสากล รับงานทั่วไปตามว่าจ้างโดยเฉพาะตามงานวัดต่างๆ ต่อมาจึงเล่นเพลงทุกแนวตามกระแสนิยม จนเริ่มเป็นที่รู้จักในหมู่คนจัดงานภูธรและคนทั่วไป โดยบริษัทชื่อดัง อีวีเอส และ ท็อปไลน์ ไดมอนด์ ได้มีการผลิตเทปบันทึกการแสดงสดออกจำหน่าย ลักษณะการแสดงของวงใช้การเล่นดนตรีแบบ "ทับไลน์" มีแดนเซอร์ โคโยตี้ และนักร้องบนเวทีซึ่งสามารถร้องเพลง เต้นรำ และเล่นตลกได้อย่างครบเครื่อง
ปัจจุบัน โบว์ นุ่น และ เจน อดีตนักร้องนำของวงแยกตัวออกมาตั้งวงดนตรี "ซุปเปอร์ วาเลนไทน์" โดยออกอัลบั้มเพลงในสังกัด ท็อปไลน์ ไดมอนด์ ขณะที่วงวาเลนไทน์ยังคงดำเนินแสดงต่อซึ่ง เดียร์ นักร้องนำยังได้ออกแสดงในรายการตีสิบ ช่วงดันดารา
ไดแอน วาร์เรน

ไดแอน อีฟ วาร์เรน (อังกฤษ: Diane Eve Warren) เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1956 ในรัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง แนวคันทรีและป็อป ชาวอเมริกัน เธอมีผลงานเพลงที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 6 ครั้ง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 4 ครั้ง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 7 ครั้ง ซึ่งได้รับ 1 รางวัล ในปี 2001 เธอมีชื่ออยู่ในซองไรเตอร์สฮอลออฟเฟม เธอติดอันดับ 35 ของนักแต่งเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดในแง่อันดับเพลง เป็นผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จเป็นอันดับ 3
เธอเป็นนักแต่งเพลงคนแรกในสถิติบิลบอร์ด ที่มี 7 เพลงฮิต จาก 7 ศิลปิน บนชาร์ตซิงเกิ้ลในเวลาเดียวกัน วาร์เรนเป็นเจ้าของบริษัท รีลซองส์ ที่ดูแลและควบคุมการแต่งเพลงของเธอ ขณะที่เพลงของเธออยู่ในภาพยนตร์หรือรายการโทรทัศน์มากกว่า 70 รายการ จากข้อมูลจาก IMDB
ดานีแยล ปลิญสกี

ชีวิตส่วนตัว

ดานีแยล ปลิญสกี เกิดในเมืองปุตสก์ ประเทศโปแลนด์ เขามีพี่น้องทั้งหมด 5 คน คือ ปียอตร์, วีแยสวัฟ, วอยแชค, วียอแลตา และอีวอนา เมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2004 เขาแต่งงานกับมาร์ตา เขามีลูกสาวด้วยกัน 2 คน คือ ยูเลีย (เกิด 10 เมษายน ค.ศ. 2006) และแลนา (เกิด ค.ศ. 2012)

สโมสร

เขาเป็นผู้เล่นของสโมสรแปกีแยแอ สกราแบวคาตุฟ ระยะเวลา 7 ปี เขาได้รับแชมป์โปลิชแชมเปียนชิพ 5 สมัย (2008, 2009, 2010, 2011, 2014), โปลิชคัพ 3 สมัย (2009, 2011, 2012), เหรียญเงินจากซีอีวีแชมเปียนส์ลีก 2011/12, เหรียญทองแดงจากซีอีวีแชมเปียนส์ลีก 2009/10 และ 2 เหรียญเงินกับ 1 เหรียญทองแดงจากชิงแชมป์สโมสรโลก เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 เขาได้ย้ายไปเล่นให้กับสโมสรตแซร์รัดตชาร์ญีราดอม

ทีมชาติ

ปลิญสกีได้รับเหรียญทองการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2009 เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2009 เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (Knight's Cross of Polonia Restituta)