google/wiki40b huggingface dataset:
เฟอานอร์

ประวัติ

เฟอานอร์เป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟินเว กษัตริย์แห่งโนลดอร์ กับชายาองค์แรกคือมีริเอล เขาถือกำเนิดในนครทิริออน นครหลวงของพวกเอลฟ์บนแผ่นดินอามัน มารดาของเฟอานอร์สิ้นพระชนม์เมื่อให้กำเนิดพระองค์ ชื่อ 'เฟอานอร์ (Fëanor) ' เป็นชื่อมารดาตั้ง มีความหมายว่า "จิตวิญญาณแห่งอัคคี" ส่วนชื่อบิดาตั้งคือ คูรูฟินเว (Curufinwë) มีความหมายว่า 'บุตรแห่งฟินเวผู้เปี่ยมฝีมือ' หลังจากพระนางมีริเอลสิ้นพระชนม์ กษัตริย์ฟินเวอภิเษกชายาใหม่คืออินดิส เฟอานอร์จึงมีน้องชายต่างมารดาอีกสองคนคือ ฟิงโกลฟิน และ ฟินาร์ฟิน
เมื่อเฟอานอร์เจริญวัยได้แต่งงานกับแนร์ดาเนล บุตรสาวของมัคทันนายช่างใหญ่ มีโอรสเจ็ดองค์คือ มายดรอส มากลอร์ เคเลกอร์ม คารันเธียร์ คูรูฟิน อัมร็อด และอัมรัส
เฟอานอร์ได้สร้างความก้าวหน้าทางวิทยาการหลายประการให้แก่โลกอาร์ดา ตัวอย่างสิ่งประดิษฐ์ทรงคุณค่าของเขาได้แก่ อักขระเทงกวาร์ พาลันเทียร์ เฟอานอร์ยังได้คิดค้นวิธีการทำเหมือง การสกัดแร่ และการเจียระไนอัญมณี งานสร้างอัญมณีที่สำคัญของเขาคือการสร้างซิลมาริล อันเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา ภายในซิลมาริลบรรจุแสงแห่งทวิพฤกษาไว้ด้วย
ต่อมาเมื่อเมลคอร์ พ้นจากการจองจำ และแก้แค้นเหล่าวาลาร์โดยการทำลายทวิพฤกษา เขาสังหารฟินเว ขโมยซิลมาริลแล้วหนีไปยังมิดเดิ้ลเอิร์ธ ทำให้เฟอานอร์โกรธแค้นถึงกับสาบานจะไล่ล่าล้างแค้นเมลคอร์ไปจนสิ้นโลก และตั้งสมญาให้เมลคอร์ใหม่ว่า มอร์กอธ คำสาบานของเฟอานอร์และโอรสทั้งเจ็ดมีชื่อเรียกว่า คำสาบานของเฟอานอร์ ซึ่งเป็นคำสาบานอันร้ายกาจที่นำมาซึ่งความพินาศของชาวโนลดอร์ทั้งปวง ตลอดจนผู้คนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับซิลมาริล เฟอานอร์นำบุตรชายทั้งเจ็ดและชาวโนลดอร์จำนวนมากติดตามมอร์กอธมายังมิดเดิ้ลเอิร์ธ ระหว่างทางเขาทำสงครามกับเอลฟ์ชาวเทเลริที่นครอัลควาลอนเด เนื่องจากชาวเทเลริไม่ต้องการให้เฟอานอร์นำเรือของพวกตนไปใช้ไล่ล่ามอร์กอธ สงครามครั้งนั้นมีชื่อเรียกว่า สงครามประหัตประหารญาติ
ทัพชาวโนลดอร์ได้เดินทางมาจนถึงมิดเดิ้ลเอิร์ธ และได้ทำสงครามขับเคี่ยวกับมอร์กอธหลายครั้งดังปรากฏอยู่ใน ซิลมาริลลิออน เฟอานอร์สิ้นพระชนม์หลังจากชาวโนลดอร์ได้รับชัยชนะใน การสัประยุทธ์ใต้หมู่ดาว เนื่องจากพระองค์ไล่ติดตามทัพของมอร์กอธไปเพียงลำพังจนตกอยู่ในวงล้อม และถูกแส้ของกอธม็อก เจ้าแห่งบัลร็อก จนได้รับบาดเจ็บสาหัส เฟอานอร์สิ้นพระชนม์ที่เชิงเขาเอเร็ดเวธริน โดยอัคคีภายในกายเผาไหม้ร่างของพระองค์กลายเป็นจุณ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: คดีฆาตกรรมไพ่ปริศนา

เรื่องย่อ

เกิดเหตุมือลึกลับคอยลอบทำร้ายบุคคลต่างๆอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ สารวัตรเมงูเระ จูโซที่ถูกลูกธนูหน้าไม้ยิง ขณะที่วิ่งออกกำลังกาย, คิซากิ เอริ ทนายความ แม่ของรันถูกวางยาพิษในช็อกโกแลต และดร.อากาสะ ฮิโรชิ ที่ถูกหน้าไม้ยิงขณะที่เปิดประตูบ้าน โดยที่แต่ละคนจะมีชื่อที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์หรือจำนวนบนไพ่ และยังเป็นบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับ โมริ โคโกโร่ ด้วย ผู้ที่ถูกสงสัยมากที่สุดคือ มุราคามิ โจ อดีตนักพนันที่เพิ่งออกจากคุกซึ่งมีความแค้นกับโคโกโร่ ในเหตุการณ์ๆหนึ่ง อันเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้รันคิดว่าเป็นสาเหตุให้โคโกโร่ และเอริ ต้องแยกทางกัน แต่ทว่าบุคคลที่เกี่ยวข้องกับโคโกโร่ที่มีชื่อเป็นจำนวนตัวเลขก็ยังตกเป็นเป้าหมายในการลอบทำร้ายต่อไปคือสึจิ ฮิโรกิ แต่เส้นยาแดงผ่าแปด สึจิ ฮิโรกิรอดชีวิต แต่ก็ต้องพลาดโอกาสการแข่งขันอเมริกันโอเพนไป โคโกโร่นึกชื่อบุคคลต่อไปที่น่าจะมีเลขประกอบนั่นคือ สึจิ ฮิโรกิ พวกเขาจึงพากันไปคุ้มครองและได้ไปที่อะควาเรียมคริสตัล ของคุณอาซาฮี คาสึโยชิ และเจอบุคคลอีกกลุ่มหนึ่งประกอบด้วย นิชินะ มิโนรุ ,ปีเตอร์ ฟอร์ด ,ชิชิโด เอเม ,โอสะนาอิ นานะและซาวากิ โคเฮ ซึ่งชื่อของทุกคนมีตัวเลขเป็นตัวประกอบทั้งสิ้น แต่แล้วสถานที่แห่งนี้ก็กลายเป็นกับดักกลางทะเลที่คนร้ายวางแผนไว้ และก็เกิดการฆาตกรรมขึ้นโดยโอสะนาอิ นานะ ถูกแทง และอาซาฮี คาสึโยชิด้วย พวกโคนันจึงต้องสืบเรื่องราวพร้อมๆกับหาทางหนีออกจากอะควาเรียมคริสตัล จนกระทั่งโคนันพบตัวคนร้ายนั่นคือ ซาวากิ โคเฮ หลังจากคนร้ายจนมุมจึงจับรันเป็นตัวประกัน แต่แล้วโคนันก็ได้ยิงที่ขาของรันเพื่อช่วยชีวิตรันไว้ แล้ว ซาวากิ โคเฮ ก็ถูกจับ
สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์

ประวัติชีวิตและผลงาน

เกียรติพงศ์ กาญจนภี หรือชื่อในวงการเพลง สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ เกิดเมื่อวันพุธที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2469 เป็นคนกรุงเทพมหานครโดยกำเนิด บิดาชื่อ หลวงพินิจดุลอัฎ (พุฒ กาญจนภี) (พ.ศ. 2448 - 2542) มารดาชื่อ นางเกษม พินิจดุลอัฎ ภรรยาชื่อ นางชวนชื่น ไกรจิตติ มีบุตรธิดา 3 คน

ประวัติการศึกษา

สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล สำเร็จการศึกษาสาขาเศรษฐศาสตรบัณฑิต ณ ประเทศสหราชอาณาจักร

มรณกรรม

สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการอันสงบจากอาการโรคลิ่มเลือดอุดตันที่เส้นหัวใจ เมื่อวันอังคารที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2557 เวลา 16.56 น. หลังจากเข้ารักษาอาการป่วยที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธเป็นเวลานานกว่า 2 เดือน
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ณ ศาลา 6 (ชวลิตธำรง) วัดธาตุทอง เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร ในวันพุธที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เวลา 16.00 น. และตั้งศพบำเพ็ญกุศล สวดพระอภิธรรมศพมีกำหนด 7 คืน ตั้งแต่วันที่ 1 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เวลา 19.00 น.
ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานหีบทองลายสลัก พวงมาลาหลวง และพวงมาลาของพระบรมวงศานุวงศ์ ตั้งประกอบเป็นเกียรติยศด้วย
เทศบาลตำบลปรุใหญ่

ประวัติ

ตำบลปรุใหญ่เป็นตำบลหนึ่งในตำบลของอำเภอเมืองนครราชสีมาซึ่งแต่เดิมนั้นมีอาณาเขตกว้างขวางมาก ในเวลาต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2526 เทศบาลเมืองนครราชสีมา (ในสมัยนั้น) ได้ขยายเขตเทศบาลเข้ามาในพื้นที่ตำบลหนองจะบกและตำบลปรุใหญ่ทำให้จำนวนหมู่บ้านลดลงจาก 17 หมู่บ้านเหลือเพียง 7 หมู่บ้านและยังแบ่งพื้นที่ตำบลปรุใหญ่ออกจากกันเป็น 2 ส่วน คือพื้นที่ส่วนทิศเหนือประกอบด้วยหมู่ 1, 2, 3 และ 6 และพื้นที่ส่วนทิศใต้ มี 3 หมู่บ้านคือ หมู่ 4, 5 และ 7
กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยกฐานะสภาตำบลปรุใหญ่ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปรุใหญ่ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2539 เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดกลาง และกระทรวงมหาดไทยได้จัดให้มีการเลือกตั้งคณะกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบลขึ้นใหม่ เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2539 และประชุมคณะกรรมการเมื่อ วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2539
ปัจจุบันได้รับการยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลปรุใหญ่เป็นเทศบาลตำบลปรุใหญ่ ตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

ที่ตั้ง อาณาเขต ประชากร

เทศบาลตำบลปรุใหญ่ ตั้งอยู่เลขที่ 237 หมู่ 1 ตำบลปรุใหญ่ อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองนครราชสีมา ประมาณ 12 กิโลเมตร มีพื้นที่ 16.63 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 10,393.75 ไร่ ประกอบไปด้วยหมู่บ้านจำนวน 7 หมู่บ้าน และมีประชากรทั้งสิ้น 10,000 คน โดยแบ่งพื้นที่ เป็น 2 ส่วนดังนี้

การคมนาคม

มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2(ถนนมิตรภาพสายเลี่ยงเมือง) เป็นเส้นทางหลักในการคมนาคมระหว่างตำบลกับภายนอก และมีถนนเชื่อมหมู่บ้าน ในการคมนาคมขนส่งภายในตำบล
วิกิพีเดียภาษาเบงกอล

วิกิพีเดียภาษาเบงกอล เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเบงกอล ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาเบงกอลมีบทความมากกว่า 15,000 บทความ (กันยายน 2550)
จังหวัดบาตาอัน

ภูมิศาสตร์

จังหวัดบาตาอันมีพื้นที่ 1,372.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่คาบสมุทรบาตาอันซึ่งเป็นพื้นที่ขยายของเทือกเขาซัมบาเลสที่ยื่นลงไปในทะเลจีนใต้ ปิดล้อมจนเกิดเป็นอ่าวมะนิลา ทางด้านทิศเหนือของคาบสมุทรคือ ภูเขานาติบ (ความสูง 1,253 เมตร (4,110 ฟุต))
ทัวร์กอน

ประวัติ

ทัวร์กอนเดินทางจากอามันมายังมิดเดิลเอิร์ธพร้อมกับทัพโนลดอร์ภายใต้การนำของฟิงโกลฟินพระบิดา แม้ว่าที่จริงแล้วจะมิได้เต็มใจก็ตาม เมื่อทัพโนลดอร์ส่วนใหญ่ถูกเฟอานอร์ทิ้งไว้ริมชายฝั่ง ก็พากันเดินทางข้ามทุ่งน้ำแข็งเฮลคารัคเซเพื่อมายังมิดเดิลเอิร์ธ ภรรยาของทัวร์กอนชื่อ เอเลนเว เสียชีวิตในระหว่างการเดินทางครั้งนี้ ทัวร์กอนมีพระธิดาองค์เดียวชื่อ อิดริล เคเลบรินดัล เมื่อบรรดาเจ้านายโนลดอร์พากันตั้งอาณาจักรบนมิดเดิลเอิร์ธ ทัวร์กอนได้ไปอาศัยอยู่ที่เนฟรัสต์ สร้างเมืองริมชายฝั่งของตนขึ้นชื่อว่า วินยามาร์ พลเมืองในความปกครองของอาณาจักรนี้มีทั้งชาวโนลดอร์และซินดาร์ปะปนกัน
ทัวร์กอนเป็นเพื่อนสนิทกับฟินร็อด เฟลากุนด์ ผู้มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องด้วย ทั้งสองมักเดินทางท่องเที่ยวไปด้วยกัน คราวหนึ่งขณะล่องแม่น้ำซิริออน เทพอุลโมบันดาลนิมิตให้แก่คนทั้งสองให้เสาะหาที่ซ่อนตัวเป็นอาณาจักรที่มั่นคง เพื่อให้รอดพ้นจากเงื้อมเงาของมอร์ก็อธ หลังจากนิมิตนั้นหลายปี อุลโมจึงช่วยดลใจให้ทัวร์กอนค้นพบหุบเขาทุมลาเดนภายในวงล้อมของเทือกเขาวงแหวน ทัวร์กอนเริ่มสร้างอาณาจักรใหม่ขึ้นที่นี่และลอบอพยพผู้คนจากเนฟรัสต์มาจนหมด อาณาจักรลับแลในหุบเขานี้ชื่อว่า กอนโดลิน ไม่มีใครสามารถเข้าไปถึงที่มั่นแห่งนี้ได้ แม้แต่กับพวกเอลฟ์ทั่วไปก็เพียงเคยได้ยินชื่อเท่านั้น
ทัวร์กอนเคยให้ความช่วยเหลือแก่ฮูรินและฮูออร์ มนุษย์แห่งตระกูลฮาดอร์ และยังได้ยกทัพออกไปช่วยรบในสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด อันเป็นสงครามที่ฝ่ายเอลฟ์และมนุษย์สูญเสียอย่างมากที่สุด นับแต่นั้นชาวกอนโดลินก็ไม่ยอมย่างออกนอกนครอีกเลย จนกระทั่ง ทูออร์ บุตรแห่งฮูออร์ เดินทางมาถึงด้วยความช่วยเหลือของเทพอุลโม ทัวร์กอนรับอุปถัมภ์ทูออร์ไว้ ต่อมาภายหลังเขาได้แต่งงานกับเจ้าหญิงอิดริล ด้วยความริษยาของญาติผู้หนึ่งคือมายกลิน ที่ตกหลุมรักอิดริลเช่นกัน
ความริษยาของมายกลินเป็นต้นเหตุนำความพินาศมาสู่นครกอนโดลิน ทัพมอร์ก็อธสามารถยกมาตีนครลึกลับได้เมื่อได้ล่วงรู้ถึงเส้นทางลับ ทัวร์กอนสิ้นพระชนม์ในการรบครั้งนี้
พระเจ้าอะโฮเออิตู

ตำนานพระราชประวัติ

พระราชบิดาของพระองค์ได้เสร็จลงมาจากท้องฟ้าเพื่อลงมาหาพระราชมารดาของพระองค์เป็นครั้งคราว เดิมทีนั้นพระราชมารดาของพระองค์เป็นลูกสาวของหัวหน้าเผ่าแห่งเกาะนีอูเอ โดยหัวหน้าเผ่าแห่งเกาะนีอูเอปรารถนาที่จะให้ลูกสาวของตนแต่งงาน จึงส่งลูกสาวเลือกสถานที่อยู่จนเลือกได้ที่เกาะโตงาตาปู เมื่อพระองค์พระราชสมภพ ณ เกาะโตงาตาปูนั้นพระองค์ได้ตรัสถามพระราชมารดาถึงพระราชบิดาของพระองค์ ซึ่งพระราชมารดาของพระองค์ได้ชี้ว่าพระราชบิดาของพระองค์มาจากท้องฟ้า เมื่อพระองค์เจริญพระชนมพรรษาแล้วก็ตรัสถามพระราชมารดาถึงหนทางในการเดินทางสู่ท้องฟ้า ซึ่งพระราชมารดาของพระองค์ได้ชี้ไปที่ต้นโทอา ซึ่งพระองค์ได้ปีนขึ้นไปเรื่อยๆจนพบพระราชบิดาของพระองค์ พระราชบิดาของพระองค์ได้เชิญพระองค์ให้เสวยพระกระยาหารและดื่มน้ำคาวา หลังจากนั้นเทพเจ้าตากาโลอาได้แนะนำพระเชษฐา (ต่างพระมารดา) ของพระองค์ที่อาศัยอยู่บนสรวงท้องฟ้า เมื่อเหล่าพระราชโอรสของเทพเจ้าได้พบหน้ากันทั้งหมดแล้วได้เล่นเกมซิกาอูลูโตอา (เกมปาลูกดอกโดยใช้โตอา) อย่างไรก็ตามพระเชษฐาของพระองค์หลายคนต่างอิจฉา จึงจับพระองค์นำมาทำเป็นอาหารและกินพระองค์ยกเว้นพระเศียรของพระองค์
หลังจากนั้นไม่นาน เทพเจ้าตากาโลอา เออีตูมาตูปูส่งผู้หญิงไปเรียกอะโฮเออิตู แต่ผู้หญิงรายนั้นกลับมารายงานต่อเทพเจ้าตากาโลอาว่าหาไม่เจอ เทพเจ้าจึงมีพระราชบัญชาบังคับให้พระราชโอรสของพระองค์มาพร้อมหน้ากัน พร้อมกันนั้นได้บังคับให้เหล่าพระราชโอรสเหล่านั้นอาเจียรส่วนที่กินออกมาไว้ในชาม อย่างไรก็ตามมีส่วนพระเศียรและกระดูกที่หายไป องค์เทพเจ้าจึงส่งสารตามหาจนสามารถพบทุกอย่าง หลังจากนั้นได้นำทุกส่วนต่างๆของอะโฮเออิตูใส่ไว้ในชามและใช้โนนูฟิอาฟิอาซึ่งเป็นพืชที่มีสรรพคุณทางยาในการฟื้นชีวิตให้กับคนที่ใกล้ตาย ซึ่งสามารถทำได้สำเร็จโดยอะโฮเออิตูสามารถลุกขึ้นนั่งได้อีกครั้ง
หลังจากที่อะโฮเออิตูฟื้นขึ้นมาแล้ว เทพเจ้าทรงโกรธพระราชโอรสของพระองค์มากที่ร่วมมือกันลอบสังหารอะโฮเออิตู เพื่อเป็นการลงโทษจึงให้เหล่าบรรดาพระราชโอรสนั้นต้องอยู่บนท้องฟ้าต่อไป ส่วนอะโฮเออิตูจะถูกส่งลงไปในแผ่นดินตองงาเพื่อดำรงตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์ แต่เหล่าพระราชโอรสที่เหลือได้ขอร้องให้พิจารณาให้ตนได้ลงจากท้องฟ้าไปด้วย เทพเจ้าจึงอนุญาตแต่มีข้อแม้ว่าแม้ว่าเหล่าพระราชโอรสเหล่านี้จะแก่พระชนมพรรษามากกว่า แต่ต้องเป็นข้ารับใช้ของอะโฮเออิตู

การใช้ชื่ออะโฮเออิตู

อะโฮเออิตูเป็นชื่อที่ใช้มาจนถึงทุกวันนี้สำหรับผู้ที่มีสถานะเป็นเชื้อพระวงศ์หรือหัวหน้าเผ่า โดยมกุฎราชกุมารองค์ปัจจุบันก็ได้ใช้คำว่าอะโฮเออิตูเป็นส่วนหนึ่งของพระนามของพระองค์ที่ว่าเจ้าชายเซียโอซิ มานูมาตาองโก อาลาอีวาฮามามา โอ อะโฮเออิตู คอนสแตติน ตูกูอาโฮ
วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร

ประวัติ

วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามสร้างขึ้นในที่ดิน ซึ่งเดิมคยเป็นสวนกาแฟหลวง สมัยรัชกาลที่ 3 และเป็นโรงเรือนที่อยู่อาศัยของข้าราชการในรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงขอซื้อที่เพื่อสร้างวัดธรรมยุติกนิกาย เมื่อ พ.ศ. 2407 เพื่อสำหรับเจ้านาย ข้าราชการ ฝ่ายหน้า-ใน ได้บำเพ็ญกุศลสะดวกขึ้น เพราะใกล้พระบรมมหาราชวัง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามว่า "วัดราชประดิษฐสถิตธรรมยุติการาม" เมื่อสร้างเสร็จแล้วได้เปลี่ยนเป็น "วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม" เพื่อให้เหมาะสมกับเป็นที่ประดิษฐานหลักศิลา ซึ่งเป็นสีมามีจารึกคาถาบาลีและภาษาไทย ซึ่งเป็นบทพระราชนิพนธ์รวม 10 หลัก
ในปี พ.ศ. 2411 ปรากฏเรื่องประกาศให้เรียกนามวัดราชประดิษฐฯ ให้ถูก เพราะมีผู้เรียกวัดราชบัณฑิตบ้าง วัดทรงประดิษฐ์บ้าง ไม่ถูกต้องกับที่พระราชทานนามไว้ จึงทรงกำชับว่า ให้เรียกชื่อวัดว่า "วัดราชประดิษฐฯ" หรือ "วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม"
หลังจากทรงสร้างเสร็จแล้ว ได้ทรงอาราธนาพระสาสนโสภณ (สา ปุสฺสเทโว) หรือสามเณรสา ผู้สอบเปรียญธรรม 9 ประโยคได้ขณะเป็นสามเณร เป็นสามเณรนาคหลวง สายเปรียญธรรม รูปแรกของกรุงรัตนโกสินทร์ จากวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร มาเป็นเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2408 ปีฉลู ทรงกระทำการสมโภชทั้งเจ้าอาวาสและวัดใหม่เป็นเวลา 3 วัน
ในพระวิหารหลวงมีจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับพระราชพิธี 12 เดือน ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดฯ ให้วาดไว้ มีสถาปัตยกรรมที่น่าชม เช่น ปาสาณเจดีย์, ปรางค์ขอม, ปราสาทพระบรมรูป (ปราสาทพระจอม), ปราสาทพระไตรปิฎก ฯลฯ และเพราะด้วยธรรมยุติกนิกายนั้นเคร่งครัดในพระธรรมวินัยมาก เขตสังฆาวาสนั้นจึงห้ามสตรีผ่านเข้าออกมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 จนถึงปัจจุบัน
ลา วอลลี

ลา วอลลี (อิตาลี: La Wally) เป็นอุปรากรภาษาอิตาลี ความยาว 4 องก์ แต่งโดยอัลเฟรโด คาตาลานี (1854 – 1893) คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) ออกแสดงครั้งแรกที่โรงอุปรากรลา สกาลา มิลาน เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1892 ดัดแปลงจากเรื่อง Die Geyer-Wally, Eine Geschichte aus den Tyroler Alpen ของวิลเฮล์ไมน์ ฟอน ฮิลเลอร์น (1836-1916)
ลา วอลลีเป็นเรื่องโศกนาฏกรรมเกี่ยวกับความรักของวอลลี (ย่อมาจากชื่อ Wallburga) หญิงสาวจากหมู่บ้านออสเตรียแถบเทือกเขาแอลป์ ที่ตกหลุมรักกับชายหนุ่มชื่อ กัวเซ็ปเป ฮาเกนบาค ชาวอิตาลี ลูกชายของศัตรูของบิดาของเธอ เรื่องราวจบลงที่การเสียชีวิตของฮาเกนบาคเนื่องจากหิมะถล่มบนยอดเขา ส่วนวอลลีที่มองเห็นคนรักเสียชีวิตไปต่อหน้า จึงฆ่าตัวตายโดยกระโดดหน้าผาตามคนรักไป
อุปรากรเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จที่สุดของคาตาลานี แม้ว่าในเวลาต่อมาอุปรากรเรื่องนี้ไม่ค่อยได้ถูกนำมาเล่นซ้ำ เนื่องจากความยากลำบากในการสร้างฉากหิมะถล่ม แต่อาเรียจากองก์ที่หนึ่ง ตอนที่วอลลีตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ชื่อว่า "Ebben? Ne andrò lontana" ซึ่งคาตาลานีแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 สำหรับอุปรากรเรื่องก่อน กลับได้รับความนิยม ถูกนำมาขับร้องและจัดแสดงอยู่เสมอ ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น ฟิลาเดลเฟีย (1993) ของโจนาทาน เด็มม์  ภาพยนตร์อีโรติก Delta of Venus (1995) กำกับโดยแซลแมน คิง จากนวนิยายของอนาอิส นิน
บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น

เนื้อเรื่องย่อ

คิม ยุนฮี หญิงสาวผู้ตกยาก ต้องปลอมเป็นชายเพื่อรับจ้างการสอบเข้าซองคยุนกวาน ที่เป็นมหาวิทยาลัยชื่อดังในสมัยโชซอนแหล่งอบรมบัณฑิตผู้ซึ่งจะสำเร็จการศึกษาและออกมาเป็นขุนนางรับใช้บ้านเมืองและประชาชน เพราะเธอต้องหาเงินเลี้ยงแม่ และคิม ยุนชิก น้องชายของเธอที่มีเจ็บป่วยตลอดเวลา ในการสอบครั้งนี้ทำให้เธอได้พบกับอี ซอนจุน ลูกชายรัฐมนตรีฝ่ายซ้ายแห่งราชสำนัก ซอนจุนเป็นคนซื่อตรง ยึดถือความถูกต้องเป็นที่สุด เขาจับได้ว่ายุนฮีโกงการสอบ ยุนฮีจึงหลบหนีไป แต่ว่าซอนจุนก็รู้สึกประทับใจในความสามารถของยุนฮี เขาพยายามตามหาเธอและให้เธอเข้าสอบอีกครั้ง ในที่สุดทั้งคู่ก็สอบผ่านและได้เข้าเรียนในซองคยุนกวาน โดยยุนฮี ต้องปลอมตัวเป็นชายและใช้ชื่อคิม ยุนชิก เพื่อเข้าเรียนในซองคยุนกวาน
ฮา อินซู ลูกชายของท่านรัฐมนตรีกลาโหม ไม่ค่อยชอบหน้าซอนจุนและยุนชิกสักเท่าไหร่ ฮา อินซู จึงวางแผนที่จะกำจัดน้องใหม่ทั้งสอง ในขณะที่ซอนจุนและยุนชิกกลายเป็นเพื่อนรักกัน และยังนอนร่วมห้องเดียวกันอีกด้วย อย่างไรก็ตามมุน แจชิน เพื่อนสนิทอีดคนหนึ่งของทั้งคู่รู้ความจริงว่าคิม ยุนชิกเป็นผู้หญิง ความรู้สึกเดิมที่เคยมีก็เปลี่ยนไป ซอนจุนเองก็รู้สึกแปลกๆ กับคิม ยุนชิก เช่นกัน พร้อมกันนั้นเองกู ยงฮา เพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งเริ่มสงสัยว่าลี ซอนจุน และมุน แจชิน แอบชอบคิม ยุนชิก จึงวางแผนลองใจทั้งคู่ เป็นเหตุทำให้ยุนชิกและซอนจุนผิดใจกัน เพื่อที่จะได้รู้ความรู้สึกที่แท้จริงและคลี่คลายเหตุการณ์ที่ยุ่งเหยิงในซองคยุนกวานในขณะนั้น ทั้งคู่ต้องฟันฝ่าอุปสรรคอีกมากมาย
อักษรเอธิโอเปีย

ลักษณะ

เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน เครื่องหมายแต่ละตัว แสดงเสียงสระประสมกับพยัญชนะ เครื่องหมายพื้นฐาน มีวิธีใช้หลายวิธี เพื่อแสดงเสียงสระต่างๆ ไม่มีระบบถ่ายเสียงเป็นอักษรโรมันที่แน่นอน
แว็งซ็อง กงปานี

สไตล์การเล่น

กงปานีได้ถือว่าเป็นหนึ่งในกองหลังที่ดี่สุดในโลกและเขาก็มีความสามารถหลายอย่างเช่น การเข้าปะทะและความแข็งแรงของเขาเอง
ประยุทธ์ ศิริพานิชย์

ประวัติ

ประยุทธ์ ศิริพานิชย์ เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2488 ที่อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรคนสุดท้องของนายวีรพล กับนางไกรสร ศิริพานิชย์ มีพี่น้อง 9 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
สมรสกับเกวลิน มีบุตร 4 คน

งานการเมือง

นายประยุทธ์ เป็นสมาชิกสภาจังหวัดมหาสารคามหลายสมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา และเคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคกิจสังคม ในช่วงที่มีนายมนตรี พงษ์พานิช เป็นหัวหน้าพรรค และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลพลเอกสุจินดา คราประยูร และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย
ในปี พ.ศ. 2553 นายประยุทธ์ ได้รับเลือกจากสมาชิกพรรคเพื่อไทย ให้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 นายประยุทธ์ ได้ลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคพร้อมกับคณะกรรมการบริหารพรรคอีกจำนวนหนึ่ง เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบอันจะเป็นเหตุให้มีการยุบพรรคได้
ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เขาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (ปลอดประสพ สุรัสวดี) ต่อมาเขาได้ลาออกจากตำแหน่งดังกล่าว เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 56

การเสนอร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม

ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 เขาในฐานะรองประธานกรรมาธิการพิจารณาร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม ได้เสนอให้มีการแก้ไขให้มีการนิรโทษกรรมทุกฝ่าย หรือฉบับที่สื่อมวลชนเรียกว่า "นิรโทษกรรมสุดซอย" จนมีการคัดค้านจากฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง ว่าเป็นการเอื้อผลประโยชน์ให้ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี 
ผลการกระทำของนายประยุทธในครั้งนี้ลุกลามใหญ่โต เป็นผลเสียกับรัฐบาลยิ่งลักษณ์ โดยเกิดความไม่พอใจของทุกฝ่ายทั้งกลุ่มเสื้อแดง ทหาร ญาติผู้เสียชีวิต และกลุ่มต่อต้านรัฐบาล ทำให้กลุ่มต่อต้านรัฐบาลสามารถนำไปขยายผลและลุกลามขยายใหญ่เพื่อล้มรัฐบาล คนออกมาเดินขบวนต่อต้านมากมายตามท้องถนน ในที่สุดรัฐบาลของน.ส.ยิ่งลักษณ์ ต้องยุบสภาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2556
ปก พอลกุณ

ประวัติ

ปก พอลกุณเป็นบุตรของออกญามหามนตรี อดีตเสนาบดีกระทรวงวังของกัมพูชา สมรสกับฉอ้อน อภัยวงศ์ น้องสาวของควง อภัยวงศ์ เป็นผู้ก่อตั้งเขมรอิสระขึ้นที่กรุงเทพฯ ในระหว่างกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศสเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่ได้เป็นสายลับของฝรั่งเศสในไทย ฐานกำลังที่สำคัญของกลุ่มนี้อยู่ที่พระตะบองและเสียมราฐ ผู้ร่วมทีมที่สำคัญคือ เต๊าะ ลิ้มตระกูล, ดาบ ฌวน (หรือ ชวน เข็มเพชร), ฮุล วงษานุภาพ และเมมวน (หรือ แม่ม้วน) เมื่อไทยได้เข้ามาปกครองพระตะบอง เสียมราฐและสตึงแตรง ปก พอลกุณได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระตะบองอยู่ระยะหนึ่งก่อนที่ไทยจะคืนดินแดนนี้ให้ฝรั่งเศส
อย่างไรก็ตาม เขมรอิสระของปก พอลกุณล่มสลายลงใน พ.ศ. 2489 เนื่องจากความขัดแย้งภายในกลุ่ม และฝ่ายไทยหันไปสนับสนุนกลุ่มของดาบ ฌวนแทน ต่อมาเมื่อมีการจัดตั้งคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมร ปก พอลกุณได้รับเชิญมาเป็นประธานเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2492 ซึ่งเป็นช่วงที่มีความขัดแย้งระหว่างกลุ่มของดาบ ฌวนกับฝ่ายที่นิยมเวียดมิญ จนกระทั่ง ต้นปีพ.ศ. 2493 ปก พอลกุณได้ลาออกจากประธานคณะกรรมการหลังถูกกล่าวหาว่ายักยอกเงินสำหรับนำไปซื้ออาวุธที่กรุงเทพฯ หลังจากที่กลุ่มของดาบ ฌวน มอบตัวต่อฝ่ายฝรั่งเศสไม่นานนัก และไม่ได้มีบทบาทในขบวนการเขมรอิสระอีก
ไดโงฮนซง

ไดโงฮนซง (ญี่ปุ่น: 大御本尊 ทับศัพท์: Dai Gohonzon) เป็นสิ่งสักการบูชาสูงสุดของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู คำว่า "ได" (大) แปลว่า "ยิ่งใหญ่, สูงสุด" ส่วน "โกฮนซง" (御本尊) หมายถึง สิ่งสักการะ คำว่า "ไดโงฮนซง" จึงแปลว่า "สิ่งสักการะสูงสุด"
ไดโงฮนซงมีลักษณะเป็นรูปมัณฑละ (มณฑล) จารึกภาษาจีนและภาษาสันสกฤต ซึ่งทำจากไม้การบูร โดยหลักแล้วมัณฑละดังกล่าวประกอบด้วยนามของพุทธะ พระโพธิสัตว์ เทพในพุทธศาสนา และคุรุอาจารย์ต่าง ๆ ในศาสนาพุทธเป็นจำนวนมาก รายล้อมรอบอักษรคันจิ (อักษรจีน) ที่อยู่ศูนย์กลางมัณฑละ ซึ่งจารึกเป็นคาถาว่า "นัมเมียวโฮเร็งเงเกียวนิจิเร็ง"  ตามประวัติกล่าวว่าไดโงฮนซงถูกจารึกขึ้นโดยพระนิจิเร็ง (หรือ "นิจิเร็นไดโชนิง" ในหมู่สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชู) เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1279 เป็นการจำลองธรรมสภาในห้วงอวกาศขณะที่พระโคตมพุทธเจ้า (ฝ่ายมหายานนิยมเรียกว่า "พระศากยมุนีพุทธะ") แสดงพระธรรมเทศนาเรื่องสัทธรรมปุณฑรีกสูตร ปัจจุบันไดโงฮนซงประดิษฐานอยู่ ณ โฮอันโดะ วัดไทเซกิจิ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น อันเป็นศูนย์กลางใหญ่ของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู
สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชูถือว่าไดโงฮนซงคือการรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของบุคคลและธรรม  และคือจุดมุ่งหมายในการมาเกิดของพระนิจิเร็นไดโชนิง
มาซาชิ คิตามูระ

มาซาชิ คิตามูระ (ญี่ปุ่น: 北村 允志 Kitamura Masashi) เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1977 ที่จังหวัดฟูกูอิ เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
บูโดกัน (วงดนตรี)

ประวัติ

บูโดกัน ถือกำเนิดขึ้นในวงการเพลงไทย ในปีพ.ศ. 2543 ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เอกลักษณ์ที่โดดเด่นของวงนี้คือมีสมาชิกเป็นผู้หญิงล้วนทั้งหมด 5 คน ประกอบด้วย 'อิน' อินทิรา ยืนยง (ร้องนำ), 'หนิง' อารี โกวัฒนาภรณ์ (กลอง), 'เสริม' เสริมศิริ เตชะธเนศ (กีตาร์), 'แป้ง' รัชดาภา รัชตะวรรณ (คีย์บอร์ด-เปียโน), และ 'น้อง' ทัศนีย์ ขจรโยธิน (เบส)
สำหรับอัลบั้มแรกมีชื่อเดียวกับวงว่า "บูโดกัน (Budokan)" ประกอบไปด้วยเพลง ไชยา, ขอให้เหมือนเดิม, อรทัย, อย่าปล่อยให้เขาเห็นน้ำตา, ว่ากันไป, ไม่ได้รักเธอ, เปลี่ยนไปแล้ว, รักเฉยๆ, ไม่เอานะ และเพลง ยินดีที่ได้รู้จัก โดยเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุดในอัลบั้ม จนทำให้ชื่อของ "บูโดกัน" แจ้งเกิดในฐานะวงดนตรีหน้าใหม่อย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้น " บูโดกัน" มีผลงานเพลงออกมาอีก 2 ชุด โดยทิ้งช่วงระยะห่างการทำงานเพลงเกือบ 5 ปี ได้แก่อัลบั้ม "เย้ เย" (พ.ศ. 2547) และอัลบั้ม "ที่ 1 ของใจ" (พ.ศ. 2549) ผลงานเพลงที่ได้รับความนิยมตั้งแต่อัลบั้มแรกจนอัลบั้มสุดท้ายคือเพลง ขอให้เหมือนเดิม, ไชยา, ไม่ได้รักเธอ,ไม่อยากทำให้ลำบากใจ, คนใจร้าย, ร้องไห้ด้วยคน เป็นต้น
นอกจากมีอัลบั้มเต็มแล้ว บูโดกันยังมีอัลบั้มพิเศษอีกหลายอัลบั้ม ได้แก่อัลบั้ม "ไม่รักเธอได้ไง" (พ.ศ. 2543) ในอัลบั้มชุดนี้ยังเพิ่มเพลงใหม่อีกหลายเพลงคือ จุ๊..จุ๊, ไม่มีเธอ ไม่มีใคร, รักแท้ เป็นต้น อัลบั้มต่อมาคือ "Love Impression" (พ.ศ. 2549) เป็นอัลบั้มที่นำเพลงเก่าของคุณนันทิดา แก้วบัวสายมาร้องใหม่ในสไตล์ของบูโดกัน
หลังจากได้ออกผลงานอัลบั้มชุดสุดท้าย วงบูโดกันได้ถูกยุบไป สาเหตุเพราะท้อใจกับพวกแผ่นผี และพิษเศรษฐกิจ ทุกคนจึงแยกย้ายไปทำงานของตนเอง
ในปี 2556 "บูโดกัน" ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยนำเพลงของค่ายคีตาเรคคอร์ด กลับมาทำใหม่ เพื่อร่วมงาน"KITA Memories Project" โดยทาง A Play Music เป็นผู้ให้การสนับสนุนทางด้าน Digital download เปิดตัว 2 ซิงเกิ้ลใหม่เพลง "ใจนักเลง" และเพลง "ละลาย" โดยการกลับมาครั้งนี้ ถือเป็นการหวนสู่งานเพลงอีกครั้งในรอบ 7 ปี ที่ห่างหายไป
วัดกลางธรรมสาคร

ประวัติ

วัดกลางธรรมสาคร ตั้งอยู่ในเขตตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมือง ฯ มีพระอุโบสถเก่าแก่อยู่ 1 หลัง สันนิษฐานว่า สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย มีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่สามด้าน ลายปูนปั้นที่ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์และตัวเหรา รวมทั้งที่ซุ้มหน้าต่างประตูมีความวิจิตรงดงามอย่างยิ่ง หน้าบันเป็นไม้จำหลักรูปครุฑจับนาค มีตราพระราชลัญจกรในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประดิษฐานอยู่ท่ามกลางลายเครือเถาก้านขด มีเทพนมอยู่เป็นระยะ มีรูปสัตว์สอดแทรกอยู่ตามลายเครือเถาที่เกี่ยวพันกันไปอย่างต่อเนื่อง
วัดกลางธรรมสาคร เดิมชื่อวัดโพธาราม สร้างสมัยอยุธยาตอนปลาย ประมาณปี พ.ศ. 2285 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ประมาณปี พ.ศ. 2300 เคยเป็นท่าจอดเรือ เพื่อเดินเท้าไปนมัสการพระแท่นศิลาอาสน์ ต่อมาลำน้ำเปลี่ยนทางเดินจึงเลิกใช้กัน และทางน้ำเดิมกลายเป็นบุ่งน้ำหน้าวัด ชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่า วัดบุ่งวัดกลาง
เหตุเพลิงไหม้โรงแรมในฮาร์บิน

เหตุการณ์

เมื่อเวลา 4.36 นาฬิกา ที่ 25 สิงหาคม ไฟได้เริ่มขึ้นตรงห้องครัวในบาร์คาราโอเกะที่ชั้นสองของโรงแรม ผู้พักส่วนมากเป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขันวิ่งมาราธอนเมืองฮาร์บินประจำปี พ.ศ. 2561 ซึ่งกำลังหลับอยู่ เพลิงได้ขยายวงกว้างในระยะ 400 ตารางเมตร (4,300 ตารางฟุต) ซึ่งลามไปยังชั้นที่ 4 และลงมาห้องโถงชั้นที่ 1 ควันที่เกิดจากสารเคมีที่สามารถติดไฟได้มาจากห้องครัวของบาร์คาราโอเกะแพร่ออกมายังบันไดและระบบอากาศระหว่างทางเดิน มีการขอให้นักผจญเพลิงช่วยเหลือผู้พัก 80 คน พร้อมกับผู้ที่ต้องการความช่วยเหลืออย่างน้อย 20 คน ผู้รอดชีวิตได้ให้สัมภาษณ์ว่า "ฉันไม่ได้ยินเสียงสัญญาณเตือนอะไรเลยแม้กระทั่งเพลิงสงบ...ฉันเห็นแต่ควัน ไม่เห็นป้ายหนีไฟตามทางเดินส่องสว่าง" 
เวลา 7.50 เพลิงไหม้ได้สงบลง นักผจญเพลิงได้พบว่ามีผู้เสียชีวิต ณ ที่เกิดเหตุ 18 คน และเสียชีวิตที่โรงพยาบาลอีก 1 คน ยอดผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นอีก 1 คนในวันถัดมา เมื่อนักพิสูจน์หลักฐานได้พบเจอผู้เสียชีวิตอยู่ใต้ที่เกิดเหตุ ในสภาพถูกเพลิงไหม้ บริษัทปักกิ่งเชิงพาณิชย์และการค้ายูนฟางจูเย้อ ได้เผยว่า ผู้เสียชีวิตนั้นเป็นผู่ที่เข้าร่วมกับการเดินทางร่วมกัยเป็นระยะเวลา 10 วัน โดยที่มีอายุ 59 ถึง 85 ปี
แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง

สำริด

ชาวบ้านเชียงโบราณนิยมทำเครื่องมือเครื่องใช้และเครื่องประดับจากสำริดในระยะแรก ก่อนที่จะได้รู้จักใช้การใช้เหล็ก ชาวพอลินีเซียมีหลักฐานว่านิยมใช้สำริดเช่นกัน เช่นใช้ทำเป็นกลองมโหระทึก

การเดินทาง

การเดินทางไปยังพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบ้านเชียง สามารถขับรถตามเส้นทางหมายเลข 22 เส้นอุดรธานี-สกลนคร ตรงกิโลเมตรที่ 50 ถึงปากทางเข้าบ้านปูลูจะเห็นป้ายบอกทางไปพิพิธภัณฑ์ทางด้านซ้ายมือ
เข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 2225 อีกประมาณ 6 กิโลเมตร จะถึงพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบ้านเชียง