google/wiki40b huggingface dataset:
ซอ (การร้อง)

ผู้บรรเลง

ผู้ที่ขับร้องซอนั้นเรียกกันว่า “จั้งซอ” และผู้เป่าปี่ที่ให้ทำนองนั้นเรียกว่า “จั้งปี่” ซึ่งปี่ที่ใช้นำมาบรรเลงนั้น นิยมใช้ปี่ 5 เล่ม (เลา) ครั้นต่อมาจั้งปี่มีงานมาก จึงได้แยกย้ายไปเป่าปี่ให้กับจั้งซอคู่อื่น ๆ ปี่ก็ลดลง 1 เล่ม เหลือเป็นปี่จุม 4 ประกอบด้วย ปี่แม่ ปี่กลาง ปี่ก้อย ปี่เล็ก
“จุม” หมายถึงชุด หรือหมู่นั้นเอง และในสมัยปัจจุบันนี้ จั้งปี่รุ่นเก่าค่อยหมดไปจากล้านนา วงปี่ซอจึงเหลือเพียง จุม 3 เท่านั้น และได้มีซึงเข้ามาบรรเลงร่วม ประมาณ 10 กว่าปีมานี้เอง เป็นที่น่าสังเกตว่า ซอที่ใช้ปี่นั้น จะมีเพียงเฉพาะในจังหวัด เชียงราย เชียงใหม่ เท่านั้น ซอทาง แพร่ น่าน จะใช้ซึงกับสล้อ เรียกว่าซอล่องน่าน
“จั้ง” ถ้าจะแปลเป็นความหมายภาษาไทยนั้นคือ “นัก” นั้นเอง เช่น นักร้อง นักดนตรี แต่ภาษาไทยถิ่นเหนือจะเรียกว่า จั้งซอ จั้งปี่ จั้งแต้ม จั้งซึง ก็คือผู้ที่มีความสามารถในทางนั้น ๆ

ความเป็นมาของจั้งซอและซอถ้อง

“คู่ถ้อง” คำว่าถองนั้นหมายถึง การตอบโต้ ถามไถ่ หรือสนทนาแลกเปลี่ยนคำพูดกันระหว่างชายหญิง ส่วน“จั้งซอ” คือผู้ที่มีความชำนาญในการขับซอ
ธรรมเนียมของคนล้านนานั้น หากว่าเป็นลูกผู้หญิง เมื่อลูกหลานเรียนจบชั้นประถม เมื่อไม่ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านหรือดูแลน้อง ๆ แล้ว พ่อแม่ก็อาจจะนำไปฝากฝังกับครูซอที่ชอบพอกัน เพื่อให้ลูกหลานของตนเองนั้นร่ำเรียนวิชาซอ ผู้จะเป็นจั้งซอ จะต้องไปเรียนวิชาซอที่เรียกกันว่า “ไปตั้งขันเฮียนซอ” จากจั้งซอที่มีชื่อเสียง หรือจั้งซอที่ตนเองนิยมชมชอบนั้นเอง โดยมากในสมัยก่อนจำต้องไปอาศัยอยู่กับครูซอเสียเลย ไปปรนนิบัติวัฏฐาก ตั้งแต่ ตักน้ำ ซักผ้า ถูเรือน หุงข้าว ทำอาหาร ตามประเพณีอันเป็นธรรมเนียมระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์ เมื่ออาจารย์ถ่ายทอดวิชาให้ ก็จะต้องหมั่นฝึกฝนท่องจำ และเมื่อพอมีความสามารถในเชิงซอบ้างพอสมควร ก็จะต้องติดตามครูไปทุกหนทุกแห่งที่ครูไปลงผามซอ ซึ้งจะต้องคอยไปดูลีลาท่าทางของครู เพื่อที่จะได้นำมาใช้กับตนเองเมื่อยามที่เจนจบวิชาซอ และออกผามในโอกาสต่อไป อีกทั้งการที่ได้ออกไปสัมผัสผามซอนั้น ช่วยให้เกิดความเคยชินจะได้ไม่เกิดความประหม่าเมื่ออกผามใหม่ ๆ
บัสซากาแอร์

ประวัติ

ชื่อเดิมคือ พีพีแอร์ และได้เปลี่ยนมาเป็น บัสซากาแอร์ ดำเนินการร่วมกับบริษัทนากาในการบริการเที่ยวบินเช่าเหมาไปจีน ใบประกอบการถูกมอบให้บัสซากาแอร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2014
ถนนเจ้าคำรบ

ถนนเจ้าคำรบ (อักษรโรมัน: Thanon Chao Khamrop) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นถนนสายสั้น ๆ ลักษณะเป็นซอย ในย่านเยาวราช มีจุดเริ่มต้นที่บริเวณหน้าศาลเจ้าไต้ฮงกง ตรงข้ามกับมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง โดยเป็นถนนที่ตัดแยกจากถนนพลับพลาไชย ทอดผ่านถนนมังกร จากนั้นตัดกับถนนเสือป่าบริเวณใกล้กับแยกเสือป่า และทอดผ่านจุดตัดกับถนนศรีธรรมาธิราช และทอดผ่านจุดตัดกับถนนมหาจักร ในย่านคลองถม ไปสิ้นสุดที่ถนนวรจักร ด้านตรงข้ามกับวัดพระพิเรนทร์
ถนนเจ้าคำรบ เกิดขึ้นในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 2464 หลังจากเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในตำบลตรอกเต้าหู้ ทำให้บ้านเรือนของราษฎรมีความเสียหายครั้งใหญ่ และก่อให้เกิดความเสียหายอยู่บ่อยครั้ง กอรปกับมีการเจ็บไข้ได้ป่วย เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เสนาบดีกระทรวงนครบาล ได้กราบทูลฯ ขอพระบรมราชานุญาตสร้างถนนเส้นนี้ขึ้นมา และขอกราบทูลฯ ขอพระราชทานชื่อถนน ได้รับการพระราชทานนามว่า "ถนนเจ้าคำรพ" [ในระยะแรกสะกดด้วย "พ พาน"] เนื่องจากมีวังที่ประทับของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ พระบิดาของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชตั้งอยู่บริเวณนั้น
พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง

เข้าสู่วงการบันเทิง

พงษ์พัฒน์ มีบิดาและมารดารับราชการครู พงษ์พัฒน์ได้เข้าไปเป็นพนักงานที่บริษัทผลิตรองเท้ากีฬาแห่งหนึ่ง โดยดูแลงานในส่วนของฝ่ายผลิตภัณฑ์ทั้งงานผลิตและการตลาด แต่หลังจากนั้นก็ได้เข้ามาเป็น 1 ในคนทางบ้านที่สมัครเข้าแข่งขันในรายการเกมโชว์ที่โด่งดังในยุคนั้น คือ มาตามนัด และ พลิกล็อก  และเป็นที่เข้าตาทีมงานบริษัทเจเอสแอล เมื่อทางบริษัทกำลังจะเปิดตัวละครเรื่องใหม่ที่ต้องการนักแสดงที่มีร่างกายกำยำ แข็งแรง พงษ์พัฒน์จึงถูกเรียกให้เข้ามาทดสอบการแสดง จนได้แสดงละครครั้งแรกคือเรื่อง เมฆินทร์พิฆาต ในปี พ.ศ. 2528 ถือเป็นการเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัว และเริ่มมีงานละครอีกหลายเรื่องในระยะเวลาต่อมา

นักร้อง

พงษ์พัฒน์มีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องในแนวร็อก สังกัดคีตา เอนเตอร์เทนเมนท์ โดยได้ออกผลงานเพลงของตนเองจำนวน 7 ชุด ก่อนจะพลิกบทบาทมาอยู่เบื้องหลังในฐานะผู้กำกับละครและภาพยนตร์ ควบคู่กับงานแสดง และงานร้องเพลงตามที่ว่าจ้าง

การเมือง

ในวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2550 พงษ์พัฒน์เป็นบุคคลหนึ่งที่เข้าร่วมในการขับไล่ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีด้วย โดยได้ขึ้นเวทีปราศรัยของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยพร้อมกับ ศรัณยู วงษ์กระจ่าง เพื่อนนักแสดงรุ่นราวเดียวกัน
นอกจากนี้แล้วในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ เมื่อ พ.ศ. 2535 พงษ์พัฒน์ก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของผู้ชุมนุมครั้งนั้นด้วย

รางวัลนาฏราช

ในงานประกาศผลและมอบรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 1 ณ หอประชุมกองทัพเรือ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 พงษ์พัฒน์ได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากบทคุณพ่อผู้อาภัพในละครเรื่อง พระจันทร์สีรุ้งแล้ว ซึ่งเมื่อขึ้นรับรางวัล และกล่าวขอบคุณ รวมถึงกล่าวเทิดทูนและปกป้องในหลวง ได้สร้างความฮือฮาและซาบซึ้งให้แก่นักแสดงและแขกที่มาร่วมงานเป็นอย่างมาก  รวมถึงยังได้เกิดกระแสบนอินเทอร์เน็ต ที่ออกมาวิพากษ์วิจารณ์ ซึ่งมีทั้งคล้อยตามและขัดแย้ง โดยต่างมีเหตุผลส่วนตัวของแต่ละคนแตกต่างกันไป
ต่อมา ในงานประกาศผลรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 ณ เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ พงษ์พัฒน์ได้รับรางวัลผู้กำกับละครยอดเยี่ยม และละครยอดเยี่ยม จากเรื่องทองเนื้อเก้า เขาได้รับความสนใจจากผู้มาร่วมงานอีกครั้ง เมื่อกล่าวขอบคุณผู้ที่คืนความสุขแก่คนไทย พร้อมชูนิ้วหัวแม่มือ นิ้วชี้ นิ้วก้อย แสดงภาษามือสื่อถึงความรัก ในการรับรางวัลแรก และกล่าวขอบคุณผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง เลียนแบบประกาศของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ในการรับรางวัลที่สอง
คิงคอง

ไมท์ตี้โจยัง

นี่คือภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งเป็นผลงานผู้แต่งอย่าง แมเรียน ซี.คูเปอร์ ที่เกี่ยวข้องกับลิงยักษ์ ได้แก่ ไมท์ตี้โจยัง (Mighty Joe Young) สร้างครั้งแรกปี 1949 และภาคปัจจุบัน ปี 1998 ภาพยนตร์คลาสิคของ วอลท์ ดิสนี่ย์

เรื่องย่อ

เรื่องมีอยู่ว่า จิล ยัง หญิงสาวผู้เติบโตมาพร้อมกับ โจ กอริลายักษ์พันธุ์หายาก ที่ร่วมมือกับนักสัตววิทยา เพื่อหาทางออกในการรักษาชีวิตของ โจ ให้รอดพ้นภัยร้ายจากน้ำมือของนักล่าสัตว์ผิดกฎหมาย โดยนำมันไปอยู่ในการดูแลของศูนย์พิทักษ์สัตว์ป่าในแคลิฟอร์เนีย การมาของจิลและโจสร้างความสนใจให้กับบรรดาสื่อมวลชน รวมทั้งนักล่าสัตว์จอมโหดที่วางแผนจะลักพาตัวโจไปแยกชิ้นส่วนขาย
เมื่อ โจ หลุดออกจากสวนสัตว์ ออกอาละวาดกลางนครลอสแอนเจลิส ผู้คนแตกตื่นและสร้างความเสียหายไปทั่วเมือง ตำรวจเชื่อว่าทางเดียวที่จะหยุด โจ ได้คือความตาย แต่ จิล ก็พยายามพิสูจน์ให้เห็นว่าการที่โจ เป็นแบบนี้เพราะถูกแรกกระตุ้นบางอย่าง และเธอสามารถควบคุมสถานการณ์เลวร้ายนั้นได้
โลกของจอม

โลกของจอม เป็นนวนิยายโดย ทินกร หุตางกูล นำเสนอเรื่องราวจินตนาการและวิทยาศาสตร์ ผ่านความคิดของ จอม เด็กชายกำพร้าอายุสิบแปดปี ผอม ผิวซีด และไม่เคยออกจากห้องพักบนชั้นที่ 58 ของตึกสูง 60 ชั้นใจกลางกรุงเทพ เนื่องจากเป็นโรคกลัวที่กว้าง
เรื่องในหนังสือเล่มนี้เคยผ่านการตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในเซคชั่น เสาร์สวัสดี ของหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ มาแล้ว โดยได้นำมาลำดับใหม่ในหนังสือ จนมีลักษณะเหมือนนิยาย
นักวิจารณ์วรรณกรรมจำนวนหนึ่งเห็นว่า ลักษณะการคัดเลือกข้อมูลและกลวิธีในการเล่าเรื่องใน "โลกของจอม" นั้น ได้ทำลายเส้นแบ่งระหว่างวรรณกรรมและสารคดีลง
หนังสือเล่มนี้ เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ประเทศไทย พ.ศ. 2546
เพลงอีแซว

เพลงอีแซว เป็นเพลงประจำถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรีที่มีอายุกว่า 100 ปี แต่เดิมนิยมเล่นในลักษณะเกี้ยวพาราสีกันระหว่างชายหญิง โดยใช้ภาษาเรียบง่าย ต่อมาจึงพัฒนามาเป็นเพลงปฏิพากย์ ร้องโต้ตอบกัน และมีความยาวมากขึ้น มีลักษณะสนุกสนาน สามารถเล่นได้ในทุกโอกาส

ผู้แสดง

ฝ่ายหญิงมักใส่เสื้อคอกลมหรือคอเหลี่ยมกว้าง และฝ่ายชายมักใส่เสื้อคอกลมสีสันฉูดฉาด จำนวนผู้แสดงไม่มีกำหนดตายตัว โดยหน้าที่ของผู้แสดงแต่ละคนสามารถแยกได้เป็น พ่อเพลง (ผู้ร้องนำฝ่ายชาย), แม่เพลง (ผู้ร้องนำฝ่ายหญิง), คอต้น (ผู้ร้องนำคนแรก), คอสองและคอสาม, ลูกคู่
ข้าวแกง

ข้าวแกง หรือ ข้าวราดแกง อาหารคาวชนิดหนึ่ง ที่เกิดจากการนำกับข้าวประเภทต่างๆ มาราดลงบนข้าวสวย หรืออาจเป็นชุดตั้งโต๊ะ กับข้าวประกอบด้วยแกงเผ็ดและของเคียงแก้เผ็ดเป็นสำคัญ นอกจากแกงเผ็ด ยังมีผัดเผ็ด และอาจมีน้ำพริก ส่วนของเคียงแก้เผ็ด มักเป็นของทอด เช่น ปลาทอด เนื้อทอด กุนเชียงทอด และไข่ทั้งหลาย และผัดต่าง ๆ 
คำว่าข้าวแกง ปรากฏในพระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 มีความว่า “เดิมกินข้าวไม่ได้ โกรธว่ากับข้าวไม่อร่อยบ่อยๆ จนครั้งหนึ่งวานให้กรมหมื่นปราบซื้อข้าวแกงมากิน” กล่าวกันว่า ทรงโปรดเสวยข้าวแกงยิ่งนัก จนเมื่อเสด็จประพาสต้นตามท้องที่ต่างๆ ก็มักจะมีผู้จัดหาข้าวแกงมาถวายให้เสวยอยู่เสมอ
ลาวัณย์ โชตามระ นักเขียนได้กล่าวไว้ว่า เมื่อกว่าร้อยปีก่อน มีร้านขายข้าวแกงตาเพ็ง ยายพุก ตั้งอยู่สี่แยกบ้านหม้อมีศาลาใหญ่หลังหนึ่ง เรียกกันว่าศาลาตาเพ็ง สองผัวเมียที่ขายข้าวแกงจนร่ำรวยเป็นเศรษฐี
ร้านขายข้าวราดแกงในประเทศไทยมีขายทั่วไป ทั้งในรูปแบบร้านอาหาร เพิงขายอาหาร ในปั๊มน้ำมัน ฯลฯ โดยจะมีพนักงานตักข้าวสวย ราดบนแกง ร่วมกับกับข้าวอื่น ตามลูกค้าสั่ง ร้านทั่วไปส่วนใหญ่ที่มีที่นั่งมักขายตอนเช้า ตามแหล่งชุมชน ส่วนร้านข้าวแกงสำหรับคนกินมื้อเย็นส่วนใหญ่อยู่ในตลาด มักเรียกว่าข้าวแกงหน้าตลาดหรืออาหารถุง ปัจจุบันในกรุงเทพ ร้านข้าวแกงที่เป็นที่นิยมยังมีข้าวแกงปักษ์ใต้
แผ่นดินไหวในประเทศอัฟกานิสถาน พ.ศ. 2558

ธรณีวิทยา

แผ่นดินไหวครั้งนี้เกิดขึ้นจากรอยเลื่อนย้อนระดับความลึกปานกลางในแถบเทือกเขาฮินดูกูชที่ติดต่อและสัมพันธ์กับเทือกเขาหิมาลัย ซึ่งในทางธรณีวิทยา เทือกเขาเหล่านี้เกิดขึ้นจากการชนกันของแผ่นธรณีภาคสองแผ่น ได้แก่ แผ่นยูเรเชียและแผ่นอินเดีย โดยที่แผ่นอินเดียเคลื่อนที่ขึ้นไปทางทิศเหนือด้วยความเร็วประมาณ 37 มิลลิเมตรต่อปี ผลจากการชนทำให้แผ่นดินยกตัวขึ้นเป็นเทือกเขาหิมาลัย ซึ่งการกระทำนี้ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดแผ่นดินไหวอยู่เสมอ ทั้งยังเป็นพื้นที่เสี่ยงภัยแผ่นดินไหวขนาดใหญ่อีกด้วย
ในภูมิภาคแห่งนี้ เมื่อเดือนเมษายนปีเดียวกันก็ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.8 Mw มีจุดเหนือศูนย์กลางอยู่ในประเทศเนปาล ทำให้มีผู้เสียชีวิตเกือบ 9,000 คน เป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในรอบ 80 ปีของประเทศ แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ครั้งหนึ่งในพื้นที่ใกล้เคียงกันกับครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 แผ่นดินไหวขนาดใกล้เคียงกัน (7.6 Mw) จุดศูนย์กลางอยู่ในแคชเมียร์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 87,351 คน ประชากร 2,800,000 คนไร้ที่อยู่อาศัย ข้อสังเกตคือแผ่นดินไหวครั้งนั้นมีจุดศูนย์กลางอยู่ลึกลงไปเพียง 15 กิโลเมตร เทียบกับแผ่นดินไหวครั้งนี้ที่มีจุดศูนย์กลางลึกลงไปกว่า 212.5 กิโลเมตร

แผ่นดินไหว

แผ่นดินไหวหลักในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 13:39 น. ตามเวลาในประเทศอัฟกานิสถาน (09:09 UTC) ที่ความลึกจากผิวดิน 212.5 กิโลเมตร จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองฟายซาบัด (ประชากร 44,000 คน) เมืองหลักของจังหวัดบาดัคชาน ประเทศอัฟกานิสถาน ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 82 กิโลเมตร สำนักธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา (USGS) วัดความรุนแรงครั้งแรกได้ 7.7 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ต่อมาปรับลดขนาดลงเหลือ 7.6 และปรับลดครั้งล่าสุดเหลือ 7.5 Mw
แรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวหลักสามารถรับรู้ได้ในหลายประเทศ อาทิ อัฟกานิสถาน ปากีสถาน อุซเบกิสถาน เติร์กเมนิสถาน ทาจิกิสถาน คีร์กีซสถาน นอกจากนี้ยังรู้สึกได้ในกรุงนิวเดลี อมฤตสาร์ จัณฑีครห์ และลัคเนา ประเทศอินเดีย รวมถึงเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ สาธารณรัฐประชาชนจีน ขณะเกิดแผ่นดินไหว ระบบขนส่งมวลชนรถไฟใต้ดินของกรุงนิวเดลีได้ทำการหยุดรถไฟที่กำลังให้บริการกว่า 190 ขบวน
ไมเคิล แรดฟอร์ด

วัยเด็ก

แรดฟอร์ด ได้รับการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียน Bedford School ก่อนจะสอบเข้าเรียนต่อที่ Worcester College, Oxford หลังจากนั้นก็ย้ายไปเข้าเรียนที่ National Film and Television School ในปีแรกที่เปิดทำการ
ระหว่างปี 1976 - 1982 แรดฟอร์ดทำงานเป็นผู้ผลิตสารคดีให้แก่ BBC สารคดีซึ่งเป็นที่รู้จักกันได้แก่เรื่องเกี่ยวกับชาวสก็อตแลนด์บนเกาะLewis ผู้ยึดมั่นในความจริงจากคัมภีร์ไบเบิลใน 'The Last Stronghold of the Pure Gospel',  นักร้องโซปราโนนาม Isobel Buchanan ใน 'La Belle Isobel', นักร้องและนักแต่งเพลง Van Morrison ใน ‘Van Morrison in Ireland’และเรื่องเกี่ยวกับการถ่ายทำสารคดีอีกเรื่องคือ 'The Making of The Pirates of Penzance' ซึ่งในการถ่ายทำสารคดีสองเรื่องหลัง แรดฟอร์ด ได้ทำงานร่วมกับนักถ่ายทำภาพยนตร์ชื่อดัง Roger Deakins ผู้ได้ร่วมถ่ายทำภาพยนตร์กับแรดฟอร์ด 2 เรื่อง คือ 1984 และ White Mischief โดยงานที่น่าสนใจในยุคแรกของเขาคือ 'Another time, another place' (1982) ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในบรรยากาศของสก็อตแลนด์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2  เกี่ยวกับเรื่องของความรักของหญิงชาวบ้านกับเชลยศึกชาวอิตาเลียน

ความสำเร็จ

แรดฟอร์ด เริ่มเป็นที่จับตามองจากภาพยนตร์เรื่อง 1984 ซึ่งเขาได้แรงบันดาลในจากนวนิยายของจอร์จ ออร์เวลล์ เรื่อง Nineteen Eighty-Four ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย จอห์น เฮิร์ท ในบทของ Winston Smith รวมถึงยังเป็นการแสดงภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของ ริชาร์ด เบอร์ตัน อีกด้วย ตัวภาพยนตร์ถูกถ่ายทำในลอนดอนระหว่างเดือนเมษายน - มิถุนายน 1984 ตามฉากในหนังสือที่ระบุไว้
ภาพยนตร์เรื่องต่อมาของ แรดฟอร์ด ที่ออกฉายในปี 1987 ก็คือ White Mischief ภาพยนตร์ดราม่าที่ใช้ฉากในประเทศเคนยาช่วงปี 1940s เป็นอีกครั้งที่ แรดฟอร์ด เขียนบทโดยได้แรงบันดาลใจมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของนักเขียน เจมส์ ฟ็อกซ์ 
ไมเคิล แรดฟอร์ด กลายเป็นที่รู้จักในวงกว้างในฐานะผู้กำกับและนักเขียนบทภาพยนตร์จากภาพยนตร์เรื่อง Il Postino ในปี 1994 ซึ่งเขาได้แรงบันดาลใจจากนิยายเรื่อง Ardiente Paciencia ของ Antonio Skármeta ความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ของภาพยนตร์ (ในรอบหลายปีสำหรับภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศทั้งหมดที่เคยมีการสร้าง) นำมาสู่เสียงยกย่องในระดับนานาชาติสำหรับ แรดฟอร์ด และดารานำในภาพยนตร์  Massimo Troisi  แต่น่าเศร้าที่ Troisi เสียชีวิตด้วยวัยเพียง 41 ปี เพียงวันเดียวหลังจากภาพยนตร์ Il Postino เสร็จสมบูรณ์  ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลในระดับนานาชาติหลายรางวัล ได้แก่ รางวัลBAFTA สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมสำหรับ แรดฟอร์ด ผู้ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและรางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
ในปี 2000 ภาพยนตร์เรื่อง Dancing at the Blue Iguana ได้ถูกนำออกฉาย ซึ่งแตกต่างจากภาพยนตร์เรื่องอื่นๆของเขาที่เป็นการดัดแปลงมาจากนวนิยายหรือบทละคร โดยที่ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการเขียนบทร่วมกันระหว่าง แรดฟอร์ด และ David Linter
ในปี 2004 แรดฟอร์ด  ได้กำกับภาพยนตร์เรื่อง The Merchant of Venice เขาได้ดัดแปลงเนื้อเรื่องมาจากบทละครชวนหัวของเชกสเปียร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย อัล ปาชิโน รับบท Shylock, เจเรมี่ ไอรอนส์ รับบท Antonio
ในปี 2007 เขาได้ให้ เดมี่ มัวร์ และ ไมเคิล เคน ผู้ซึ่งเคยแสดงผลงานร่วมกันในภาพยนตร์เรื่องBlame it on Rio ได้ร่วมงานกันอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง Flawless ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการปล้นอัญมณีในบรรยากาศของปี 1960
แรดฟอร์ด ยังได้กำกับละครเวทีครั้งแรกในปี 2000 ที่โรงละคร West End ในเรื่อง The Seven Year Itch ซึ่งดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ของ Billy Wilder ในปี 1955 เรื่อง The Seven Year Itch ที่นำแสดงโดย มาริลิน มอนโร
ตำบลหนองเขียด

ตำบลหนองเขียด เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น

ประวัติ

ชาวบ้านขี้เหล็กใหญ่ จังหวัดชัยภูมิ อพยพมาเพื่อตั้งถิ่นฐาน เมื่อ พ.ศ. 2460 ตั้งชื่อว่า  บ้านหนองเขียด  เพราะมีหนองน้ำเวลาฝนตกมีเขียดอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เดิมขึ้นอยู่กับ อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น ต่อมาปี พ.ศ. 2507 ขอตั้งตำบลใหม่เป็นตำบลนาหนองทุ่ม มีนายกัน สงวนกลิ่น เป็นผู้ใหญ่บ้าน ปี พ.ศ. 2531 ขอแยกหมู่บ้าน เป็น หมู่ 17 มีนายชัย หล้าบ้านโพน เป็นผู้ใหญ่บ้าน และ พ.ศ. 2532 ตำบลหนองเขียดขอตั้งตำบลใหม่ มี 9 หมู่บ้าน นายชัย หล้าบ้านโพน เป็นกำนันคนแรก

ประชากร

ประชากรในตำบลหนองเขียดมีจำนวน 6,604 คน และ จำนวนครัวเรือน 1,519 ครัวเรือน มี 10 หมู่บ้าน ดังนี้

อาชีพ

ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ ทำนา ทำไร่ และ ทอผ้า
เยฮูดิ เมนูฮิน

เยฮูดิ เมนูฮิน (อังกฤษ: Yehudi Menuhin) (22 เมษายน ค.ศ. 1916-12 มีนาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักไวโอลิน คอนดักเตอร์ ที่มีอาชีพการแสดงส่วนใหญ่ในสหราชอาณาจักร เขาเกิดในครอบครัวยิวในสหรัฐอเมริกา แต่ต่อมาได้ถือสัญชาติสวิตเซอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1970 และสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1985 เขาได้รับการยอมรับว่าเป็น 1 ในผู้เชี่ยวชาญไวโอลินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ 20
ซึซึกิ โซโนโกะ

ประวัติ

ซึซึกิ โซโนะโกะ เป็นทายาทของตระกูลมหาเศรษฐีที่มั่งคั่ง ในภายหลัง เธอมีมาโคโตะ เคียวโคคุ แฟนหนุ่มที่เป็นนักคาราเต้คอยปกป้องเธอในแต่ละครั้ง นอกจากนี้ซึซึกิ โซโนโกะยังมีเพื่อนสนิทคนสำคัญคือโมริ รันซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอ

บทบาท

ซึซึกิ โซโนโกะ ปรากฏตัวในมังงะ 183 ไฟล์ แอนิเมชั่น 136 ตอน เดอะมูฟวี่ 16 ตอน OVAs 9 ตอน ภาคคนแสดง แบ่งเป็นเดอะมูฟวี่ 3 ตอน ละครชุด 4 ตอน
สวัสดิ์ ตันตระรัตน์

ศาสตราจารย์ สวัสดิ์ ตันตระรัตน์ (4 ตุลาคม พ.ศ. 2492 - ) เป็นนักวิชาการด้านโทรคมนาคมและการประมวลผลสัญญาณดิจิทัล คนสำคัญคนหนึ่งของประเทศไทย ปัจจุบันเป็นราชบัณฑิต ประจำสำนักวิทยาศาสตร์ ราชบัณฑิตยสภา และผู้อำนวยการสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

ประวัติ

ศาสตราจารย์ ดร.สวัสดิ์ ตันตระรัตน์ จบการศึกษาปริญญาตรีวิศวกรรมไฟฟ้า (เกียรตินิยมดีเด่น) จากมหาวิทยาลัยมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2514, ปริญญาโทวิศวกรรมไฟฟ้าจากมหาวิทยาลัยแสตนฟอร์ด ในปี พ.ศ. 2515 และปริญญาเอกในสาขาเดียวกัน จากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน เมื่อ พ.ศ. 2520
เคยเป็นอาจารย์ที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, มหาวิทยาลัยออเบิร์น รัฐแอละแบมา, และไปเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ แอมเฮิรสต์ 10 ปี นอกจากนี้เป็นนักวิทยาศาสตร์เยี่ยมเยือนที่ มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ รัฐอิลลินอยส์, และเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคของห้องปฏิบัติการ AT&T Bell สหรัฐอเมริกา ก่อนจะกลับประเทศไทยมาทำงานวิจัยที่เนคเทค และในปี พ.ศ. 2540 ได้เข้าทำงานที่สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในตำแหน่งศาสตราจารย์วิศวกรรมไฟฟ้า และดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธรสองสมัย
หัวข้อวิจัยที่เขาสนใจอยู่ขณะนี้รวมถึงการประมวลผลสัญญาณ การออกแบบและสร้างตัวกรองดิจิทัล ระบบการสื่อสาร ระบบ spread-spectrum และเทคโนโลยีโทรศัพท์ยุคที่ 3 (3G)
สวัสดิ์เคยเป็นรองบรรณาธิการวารสาร IEEE Transactions on Signal Processing ในช่วง พ.ศ. 2538-2540
พ.ศ. 2549 สวัสดิ์ได้รับรางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมูลนิธิโทเร ประเทศไทย ครั้งที่ 13 จาก มูลนิธิโทเร เพื่อส่งเสริมวิทยาศาสตร์ ประเทศไทย ซึ่งมอบให้แก่บุคคล คณะบุคคล หรือหน่วยงานที่มีความสามารถสูงและประสบความสำเร็จในงานด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ขั้นตอนวิธีของเอ็ดมอนด์-คาป

ขั้นตอนวิธี

ขั้นตอนวิธีนี้เหมือนขั้นตอนวิธีของฟอร์ด-ฟูเกอร์สัน ยกเว้นในส่วนของการค้นหาวิถีเพิ่มพูน (อังกฤษ: Augmenting path) การค้นหาวิถีเพิ่มพูนในขั้นตอนวิธีนี้นั้น เราจะหาจากวิถีสั่นสุดที่ยังเหลือที่ว่างให้ไหลไปได้ด้วยการค้นทางกว้าง โดยให้แต่ละวิถีมีน้ำหนักของมันเอง โดยจะใช้เวลาทั้งหมดประมาณ O(V E^2) ซึ่งคำนวณจากการที่สามารถหาวิถีเพิ่มพูนในแต่ละครั้งได้ในเวลา O(E) ซึ่งในการทำงานแต่ละรอบนั้นจะต้องมีวิถีที่อิ่มตัว (Saturated edge) เกิดขึ้นอีกอย่างน้อย 1 วิถี จากขั้นตอนวิธีดังกล่าวจะส่งผลให้ระยะทางจากต้นกำเนิดถึงวิถีอิ่มตัวล่าสุดจะต้องมากกว่าเดิมเสมอ จากขั้นตอนวิธีดังกล่าวเราพบว่าระยะทางของวิถีเพิ่มพูนสั้นสุดนั้นเติบโตขึ้นเป็นลำดับทางเดียว โดยอ้างอิงจากบทพิสูจน์ดังนี้

รหัสเทียม

สามารถดูรายละเอียดเชิงลึกได้ที่ขั้นตอนวิธีของฟอร์ด-ฟูเกอร์สัน
algorithm EdmondsKarp

    ข้อมูลนำเข้า:
        C[1..n, 1..n]  (เมตริกความจุ) 
        E[1..n, 1..?]  (รายการผมเพื่อนบ้าน) 
        s              (ก๊อก) 
        t              (อ่าง) 
    ข้อมูลนำออก:
        f              (ค่าอัตราการไหลสูงสุด) 
        F              (เมตริกซึ่งแสดงค่าอัตราการไหลสูงสุดในแต่ละวิถึ) 
    f := 0  (กำหนดค่าเริ่มต้นให้อัตราการไหล) 
    F := array (1..n, 1..n)  (ค่าความจุที่เหลือ จาก u ไป v หรือ C[u,v] - F[u,v]) 
    forever
        m, P := BreadthFirstSearch (C, E, s, t)
        if m = 0
            break
        f := f + m
         (การค้นแบบBacktrack และ สร้างวิถีการไหล) 
        v := t
        while v ≠ s
            u := P[v]
            F[u,v] := F[u,v] + m
            F[v,u] := F[v,u] - m
            v := u
    return (f, F)
ขั้นตอนวิธี ค้นทางกว้าง (BreadthFirstSearch)
    ข้อมูลนำเข้า:
        C, E, s, t
    'ข้อมูลนำออก:
        M[t]           (ความจุของวิถีที่พบ) 
        P              (ตารางบรรพบุรุษ) 
    P := array (1..n)
    for u in 1..n
        P[u] := -1
    P[s] := -2  (ตรวจสอบว่าก๊อกนี้ไม่ถูกค้นพบซ้ำ) 
    M := array (1..n)  (ค่าความจุระหว่างวิถีที่ถูกค้นพบกับปม) 
    M[s] := ∞
    Q := queue ()
    Q.push (s)
    while Q.size () > 0
        u := Q.pop ()
        for v in E[u]
             (ถ้ายังมีความจุให้ไหลได้ และ v ยังไม่เคยถูกค้นพบมาก่อน) 
            if C[u,v] - F[u,v] > 0 and P[v] = -1
                P[v] := u
                M[v] := min (M[u], C[u,v] - F[u,v])
                if v ≠ t
                    Q.push (v)
                else
                    return M[t], P
    return 0, P
ฐาน (ระบบเลข)

ในระบบเลขคณิตศาสตร์ ฐาน (อังกฤษ: radix หรือ base) เป็นจำนวนเลขโดดเอกลักษณ์ รวมศูนย์ ที่ใช้แทนจำนวนในระบบเลขบวก ตัวอย่างเช่น สำหรับระบบเลขฐานสิบ (ระบบที่ใช้มากที่สุดในปัจจุบัน) ฐานคือสิบ เพราะใช้เลขโดดสิบตัวตั้งแต่ 0 ถึง 9
ในระบบเลขบวกใด ๆ (ยกเว้น ระบบเลขฐานหนึ่ง) เลข x และฐาน y เขียนสัญรูปเป็น  แม้สำหรับฐานสิบ มักละไว้ในฐานที่เข้าใจ เพราะเป็นวิธีที่ใช้มากที่สุดในการแสดงค่า ตัวอย่างเช่น  (ในระบบเลขฐานสิบ) แทนเลข 100 ขณะที่  (ในระบบเลขฐานสอง) แทนเลข 4
พุทธสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

สถานที่ติดต่อ

พุทธสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์  เลขที่ 41 ถนนพระอาทิตย์ เขตพระนคร กรุงเทพฯ 10200  โทรศัพท์ 02-281-9563, โทรสาร 02-281-9564
http://www.thaibuddhistassociation.com/ , www.facebook.com/thaibatr
ประเทศตองงาใน ค.ศ. 1966

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1966 ในประเทศตองงา
ไพบูลย์ นิติตะวัน

ประวัติ

ไพบูลย์เป็นสมาชิกวุฒิสภาสองวาระ โดยวาระแรกจากการสรรหาภาครัฐ ดำรงตำแหน่งเต็มวาระ ระหว่างปี พ.ศ. 2551 - 2554 และวาระที่สองจากการสรรหาภาคอื่น ดำรงตำแหน่งปี พ.ศ. 2555 - 2557 ในระหว่างการดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา เขาได้เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งและประสานงานกลุ่ม 40 สว. ทำหน้าที่ตรวจสอบการบริหารราชการแผ่นดินของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองและเจ้าหน้าที่ระดับสูง ตามกระบวนการภายใต้รัฐธรรมนูญ ในหลายรัฐบาล เพื่อให้ระบอบการปกครองอยู่ภายใต้หลักนิติรัฐ นิติธรรม และเป็นที่พึ่งของประชาชนต่อไป

สมัยรัฐบาลยิ่งลักษณ์

เดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 ไพบูลย์ นิติตะวัน เป็นผู้ยื่นคำร้องฟ้องยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ในคดีการโยกย้ายถวิล เปลี่ยนศรี
ส่งผลให้วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาคำร้องของ ไพบูลย์ นิติตะวัน สมาชิกวุฒิสภาและมีคำวินิจฉัยว่านางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีอีก 9 คน พ้นจากตำแหน่งและสิ้นสุดการปฏิบัติหน้าที่ทั้ง 10 คนจึงทำให้เกิดสูญญากาศขึ้นไม่มีหัวหน้ารัฐบาลในขณะนั้น ฝ่ายทหารจึงประกาศกฎอัยการศึก เพื่อควบคุมสถานการณ์ออกคำสั่งโยกย้ายให้เจ้าหน้าที่ตำรวจพร้อมอาวุธจำนวนหลายพันนาย ออกจากกรุงเทพจนต่อมาวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ได้เข้าใช้อำนาจการปกครองประเทศแทนในช่วงที่เกิดสูญญากาศ
ต่อมาเขาเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ ซึ่งเขามีแนวคิดว่า "จุดใหญ่ของการปฏิรูป คือ การลดอำนาจพรรคการเมือง เพิ่มอำนาจให้ภาคประชาชนโดยการปฏิรูปให้ สส.เป็นตัวแทนของประชาชนอย่างแท้จริง ไม่ใช่ลูกจ้างพรรคการเมือง"

คณะกรรมการปฏิรูปแนวทางและมาตรการปกป้องพิทักษ์กิจการพระพุทธศาสนา

เขายังได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะกรรมการปฏิรูปแนวทางและมาตรการปกป้องพิทักษ์กิจการพระพุทธศาสนา สภาปฏิรูปแห่งชาติ ในวันที่ 6 มกราคม 2559 เขาเข้าร่วมเครือข่ายปกป้องพระเกียรติพระญาณสังวรสมเด็จพระสังฆราชและเครือข่ายสตรีปกป้องพระพุทธศาสนา ออกมาคัดค้านการแต่งตั้งสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ)เป็นสังฆราชองค์ใหม่
สตีฟ เออร์วิน

ชีวิตส่วนตัว

เขาแต่งงานกับชาวอเมริกันที่มีชื่อว่า เทอร์รี่ เออร์วิน มีบุตรด้วยกันสองคนคือ บินดี้ เออร์วิน (บุตรสาวคนโต) และ โรเบิร์ต เออร์วิน (บุตรชายคนเล็ก) ปัจจุบันลูกทั้งสองเป็นนักล่าจระเข้เช่นกัน นอกจากจะเป็นสามีภรรยากันแล้วทั้งคู่ยังร่วมถ่ายสารคดีสัตว์โลก หนึ่งในนั้นคือการจับและสู้กับจระเข้ด้วยมือปล่า สตีฟและภรรยายังดูแลสวนสัตว์ที่มีชื่อว่า Australia Zoo ชื่อเดิมคือ Queenland Reptile Park ก่อตั้งโดย Bob&Lyn Irwin. Steve and Terry took after management of the zoo in 1991

การเสียชีวิต

วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2549 เออร์วินเสียชีวิตด้วยอายุได้ในวัยเพียง 44 ปีขณะดำน้ำที่แนวปะการังแบ็ตรีฟ (ส่วนหนึ่งของเกรตแบร์ริเออร์รีฟ) ใกล้ ๆ พอร์ตดักลาส รัฐควีนส์แลนด์ เขากำลังถ่ายทำสารคดีชุด โอเชียนส์เดดลีเอสต์ (Ocean's Deadliest) และในช่วงที่อากาศไม่ดีนัก เขาตัดสินใจถ่ายทำในน้ำตื้นให้รายการโทรทัศน์ของบินดี ลูกสาว (รายการ บินดีเดอะจังเกิลเกิร์ล) เออร์วินเข้าใกล้ปลากระเบนธงขนาดลำตัวกว้าง 8 ฟุตในน้ำลึกระดับอกจากข้างหลังเพื่อถ่ายทำขณะที่มันกำลังว่ายน้ำออกไป จากข้อมูลของพยานเพียงคนเดียวกล่าวว่า ปลาดังกล่าวโจมตีเออร์วินราวกับปลาฉลาม โดยแทงร่างเออร์วินด้วยเงี่ยงหลายร้อยครั้ง ทีแรกเออร์วินเชื่อว่าปอดทะลุ แต่เงี่ยงปลาได้แทงหัวใจและทำให้เขาเลือดออกมาก พฤติกรรมของปลากระเบนดังกล่าวเป็นการป้องกันตัวจากการถูกล้อม คนงานช่วยนำเออร์วินขึ้นเรือและผายปอด และรีบพาเขาขึ้นฝั่ง แต่หน่วยแพทย์กล่าวว่าเขาเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ
การเสียชีวิตของเออร์วินเชื่อกันว่าเป็นการตายที่เกิดจากปลากระเบนธงเพียงครั้งเดียวที่จับภาพวิดีโอได้ ตำรวจรัฐควีนส์แลนด์ได้ดูสำเนาของวิดีโอ แต่ในที่สุดมีรายงานว่า สำเนาทั้งหมดถูกทำลายตามคำขอของครอบครัวเออร์วิน งานสารคดีรายการโอเชียนส์เดดลีเอสต์ถูกถ่ายทำจนเสร็จ ได้ออกอากาศในสหรัฐฯในช่องดิสคัฟเวอรี่ แชนแนลในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2550 สารคดีดังกล่าวถ่ายทำเสร็จด้วยฉากที่ถ่ายทำเพิ่มในหลายสัปดาห์หลังเกิดเหตุ แต่ไม่ได้กล่าวถึงการเสียชีวิตของเออร์วินแต่อย่างใด