google/wiki40b huggingface dataset:
ไหล่

ข้อต่อต่างๆ ของไหล่

ไหล่ประกอบด้วยข้อต่อ 3 ข้อ ได้แก่ ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ และข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์

ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล

ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล (glenohumeral joint) เป็นข้อต่อหลักของไหล่ เป็นข้อต่อประเภทลูกกลมและเบ้า (ball and socket joint) ซึ่งทำให้สามารถหมุนแขนเป็นวงกลมหรือกางและหุบแขน ข้อต่อนี้เกิดจากหัวกระดูกต้นแขนและด้านข้างของกระดูกสะบัก ลูกกลมของข้อต่อนี้ก็คือพื้นผิวส่วนหน้าด้านใกล้กลางของกระดูกต้นแขนที่มีลักษณะกลม และเบ้าก็คือแอ่งกลีนอยด์ (glenoid fossa) ซึ่งอยู่ด้านข้างของกระดูกสะบัก แอ่งดังกล่าวมีความตื้นและยังมีการเชื่อมอย่างหลวมๆ ระหว่างไหล่และส่วนอื่นๆ ของร่างกายทำให้ข้อต่อนี้สามารถเคลื่อนที่ได้มาก และทำให้มีโอกาสเกิดข้อเคลื่อนได้บ่อยที่สุดในร่างกาย
แคปซูลข้อต่อเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่หุ้มข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลและยึดเกาะกับกระดูกสะบัก กระดูกต้นแขน และหัวของกล้ามเนื้อไบเซ็บ แคปซูลนี้ดาดด้วยเยื่อบุข้อ (synovial membrane) ที่มีลักษณะบางและเรียบ แคปซูลนี้มีความแข็งแรงเนื่องจากมีเอ็นคอราโคฮิวเมอรัล (coracohumeral ligament) ที่ยึดเกาะจากโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process) ของกระดูกสะบักไปยังปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน (greater tubercle of the humerus) นอกจากนี้ยังมีเอ็นอีก 3 อันที่ยึดจากปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขนไปยังด้านข้างของกระดูกสะบักซึ่งเรียกชื่อรวมกันว่า เอ็นกลีโนฮิวเมอรัล (glenohumeral ligaments)
นอกจากเอ็นดังกล่าวมา ยังมีเอ็นเรียกว่าเอ็นทรานสเวิร์สฮิวเมอรัล (transverse humeral ligament) ที่ทอดผ่านระหว่างด้านหลังของปุ่มเล็กและใหญ่ของกระดูกต้นแขน เอ็นนี้เป็นหนึ่งในเอ็นที่ช่วยสร้างความแข๋งแรงให้แก่แคปซูลข้อต่อ

ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์

ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ (acromioclavicular (AC) joint) อยู่ระหว่างอโครเมียน โพรเซสของกระดูกสะบัก (ส่วนของกระดูกสะบักที่เป็นจุดสูงสุดของไหล่) และปลายสุดด้านข้างของกระดูกไหปลาร้า
แคปซูลของข้อต่อนี้มีเอ็นคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular ligament) ที่อยู่ส่วนข้อต่อระหว่างกระดูกสะบักและกระดูกไหปลาร้าช่วยเสริมความแข็งแรง เอ็นดังกล่าวเกิดจากเอ็นโคนอยด์ (conoid ligament) ซึ่งเกาะจากโคราคอยด์ โพรเซสของกระดูกสะบักทอดตัวมาด้านใกล้กลางเข้าเกาะปลายที่ปุ่มโคนอยด์ของกระดูกไหปลาร้า ด้านข้างของเอ็นโคนอยด์มีเอ็นทราปีซอยด์ (trapezoid ligament) ซึ่งทอดจากโคราคอยด์ โพรเซสของกระดูกสะบักไปยังแนวทราพีซอยด์ของกระดูกไหปลาร้า นอกจากนี้ยังมีเอ็นคอราโคอโครเมียล (coracoacromial ligament) จากโคราคอยด์ โพรเซสไปยังอโครเมียนของกระดูกสะบักช่วยเสริมความแข็งแรงข้อต่อนี้

ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์

ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (sternoclavicular joint) อยู่ปลายด้านใกล้กลางของกระดูกไหปลาร้าต่อกับแมนูเบรียมหรือยอดบนสุดของกระดูกอก
เทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล

เทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล เกิดเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2450  เป็นบุตรคนใหญ่ของจางวางทั่ว พาทยโกศลและนางปลั่ง นามเดิมว่านก ต่อมาเมื่ออายุ 10 ปี สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต หรือทูลกระหม่อมบริพัตรฯประทานนามให้ว่า "เทวาประสิทธิ์" ตามชื่อเพลงเพลงหนึ่ง เทวาประสิทธิ์ได้สมรสกับนางสาวยุพา โอชกะ เมื่อ พ.ศ. 2474 มีบุตรชายเพียงคนเดียวคือนายอุทัย พาทยโกศล 
เทวาประสิทธิ์ได้หัดเรียนดนตรีไทยจากหลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล) ผู้เป็นปู่และจากจางวางทั่วผู้บิดานับตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน จนกระทั่งท่านสามารถบรรเลงเครื่องปี่พาทย์ได้ดีตั้งแต่อายุ ได้ 8 ปี จากนั้นท่านได้ไปเรียนดนตรีกับ ทูลกระหม่อมบริพัตรฯ ตั้งแต่ยังเด็ก ได้ไปเรียนเป่าปี่ในกับพระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) จนกระทั่งเชี่ยวชาญในการเป่าปี่
ในปี พ.ศ. 2466 เทวาประสิทธิ์ขณะที่มีอายุ 15 ปี ได้เข้าร่วมประชันวงปี่พาทย์ที่วังบางขุนพรหม และเดี่ยวปี่ได้รางวัลชนะเลิศ ส่วนในทางซอสามสายนั้นท่านได้รับประทานซอคู่พระหัตถ์ซึ่งเสียงดีมากมาคันหนึ่ง เรียกกันว่า ซอทวนนาค และยังได้เรียนกับพระยาอมาตยพงศ์ธรรมพิศาล (ประสงค์ อมาตยกุล) เมื่ออายุได้ 20 ปี ได้เข้ารับราชการทหาร อยู่ในกองแตรวงมหาดเล็กรักษาพระองค์ ทำหน้าที่เขียนโน้ตสากล หลังจากนั้นเป็นนักดนตรีอยู่กับวงพิณพาทย์วังบางขุนพรหมของทูลกระหม่อมบริพัตรฯ และวงพิณพาทย์ของจางวางทั่ว ท่านได้ควบคุมวงปี่พาทย์ต่อจากบิดาของท่าน ซึ่งรู้จักกันในนามว่า วงพาทยโกศล หรือวงฝั่งขะโน้น
เทวาประสิทธิ์ ได้ถ่ายทอดวิชาดนตรีให้สถาบันการศึกษาหลายแห่ง เช่น โรงเรียนการช่างสตรีโชติเวช โรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม โรงเรียนสตรีวิทยา โรงเรียนศึกษานารี คณะแทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล วิทยาลัยครูบ้านสมเด็จ วิทยาลัยเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ท่านเคยช่วยราชการในด้านการบรรยายพิเศษ และปรับวงดนตรีให้แก่กองทัพบกและกรมตำรวจ นอกจากนั้น ท่านได้เคยถวายสอนซอสามสายแด่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอุบลรัตนราชกัญญาฯ ได้ถวายสอนซอด้วงและซออู้แด่ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งพระอิสริยศักดิ์เป็นสมเด็จพระเจ้าลูกเธอและแด่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ฯ
เดชพล จันศิริ

เดชพล จันศิริ นักธุรกิจ ชาวไทยผู้เป็นเจ้าของสโมสร เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ ในลีกแชมเปียนชิปของอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2558 เดชพลเป็นทายาท ของ “เจ้าสัว” ไกรสร จันศิริ มหาเศรษฐีของเมืองไทยและอดีตประธานกรรมการบริษัท ไทยยูเนียน โฟรเซ่น โปรดักส์ จำกัด (TUF) ผู้ผลิตและส่งออกผลิตภัณฑ์ปลาทูน่าและอาหารทะเลรายใหญ่ที่สุดในโลก
พิพิธภัณฑ์อียิปต์

ประวัติ

ในปี ค.ศ. 1850 โอกุสต์ มาเรียตต์ ได้รับคำสั่งจากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ให้มาดำรงตำแหน่งที่อียิปต์ตั้งแต่ยุคราชวงศ์มุฮัมมัดอาลี หลังจากที่เขาศึกษาแล้วเขารู้สึกเป็นห่วงว่าโบราณวัตถุของอียิปต์จะได้รับความเสียหาย พิพิธภัณฑ์อียิปต์สร้างขื้นในปี ค.ศ. 1901 โดยบริษัทสัญชาติอิตาลี  "Garozzo-Zaffarani" และมาร์เซล ดัวร์นอง เปิดบริการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1902
เจ้าหลวงเสือข้ามฟ้า

สุกรังฟ้า หรือ เจ้าหลวงเสือข้ามฟ้า เป็นราชโอรสองค์ใหญ่ของสุขางฟ้า ซึ่งได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อมา แต่ไม่เป็นที่รักใคร่ของประชาชนนัก และสิ้นพระชนม์ เมื่อ พ.ศ. ๑๙๐๗ ทรงครองราชย์ได้ ๓๒ ปี

แผนก่อการกบฏ

เจ้าพูลายอนุชาต่างชนนีซึ่งสุกรังฟ้าให้ยกเป็นเจ้าเมืองสะหริ่งได้วางแผนกบฏ แต่ข่าวกลับรั่วไหลออกมาเสียก่อน เจ้าพูลายจึงหนีไปอยู่กับราชาแห่งกามะตาซึ่งเป็นพระญาติ ซึ่งราชาแห่งกามะตาก็เต็มพระทัยช่วยเหลือ และยกทัพมายังอัทกาออน และต่อมายังสะหริ่ง คราวนี้สุกรังฟ้าไม่ไว้พระทัยของพระองค์ จึงยอมประนีประนอมกับเจ้าพูลาย

บาร์ โกฮาอิน ตกที่นั่งลำบาก

นักประวัติศาสตร์บางท่านกล่าวว่า บาร์ โกฮาอิน เป็นผู้ยุยงเจ้าพูลายให้กบฏ แต่บางท่านแย้งว่า บาร์ โกฮาอิน เองที่ยุยงให้สุกรังฟ้าไม่ให้ไว้พระทัยเจ้าพูลาย แต่อย่างไร เรื่องก็ลงรอยเดียวกันว่า บาร์ โกฮาอิน ตกที่นั่งลำบาก จนต้องหลบหนีไปซ่อนตัว จนกระทั่งเรื่องสงบลง และได้รับอภัยโทษ และเป็นที่โปรดปรานของสุกรังฟ้าเหมือนเดิม
รถจักรไอน้ำ

รถจักรไอน้ำ (Steam locomotive) เป็น รถไฟในยุคแรกที่ใช้กลไกของแรงดันไอ (น้ำ) ในการผลักดันให้ล้อรถหมุนและทำให้รถเคลื่อนที่ ซึ่งในปัจจุบันรถจักรประเภทนี้แทบไม่มีใช้ให้เห็นกันแล้ว

ที่มาของรถจักรไอน้ำ

หลังจากปี ค.ศ. 1768 เจมส์ วัตต์ (James Watt) นักประดิษฐ์ชาวอังกฤษสามารถสร้างเครื่องจักรไอน้ำได้สำเร็จได้มีนักประดิษฐ์จำนวนมากนำเครื่องจักรไอน้ำมาใช้เป็นส่วนประกอบของเครื่องจักรชนิดต่างๆมากมาย แต่ก็ไม่ค่อยได้รับความนิยมกัน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือริชาร์ด เทรวิทิก (Richard Trevithick) วิศวกรชาวอังกฤษที่ได้ทำการสร้างรถจักรไอน้ำเป็นผลสำเร็จ ซึ่งรถจักรไอน้ำนี้ยังเป็นล้อธรรมดาและวิ่งบนถนนอยู่ ต่อมาทางเหมืองแร่ที่จอร์จ สตีเฟนสัน (George Stephenson) ทำงานอยู่ได้นำรถจักรไอน้ำนี้มาใช้ในการขนถ่านหิน แต่รถจักรของวิชาร์ดทราวิคนั้นยังมีข้อเสียอยู่หลายอย่างทั้งเรื่องความเร็ว และยังทำความเสียหายแก่ถนนเพราะน้ำหนักการบรรทุกที่มาก จึงได้มีการสร้างรางเหล็กให้รถจักรนี้วิ่งซึ่งเป็นการกำจัดปัญหาการทำให้ถนนพัง แต่เมื่อมีการวิ่งรถบนรางแล้วรถจักรก็ยังคงตกรางอยู่บ่อย ๆ จึงได้มีการปรับปรุงล้อรถจักรเสียใหม่ จากเดิมที่เป็นล้อธรรมดาก็ให้เปลี่ยนเป็นล้อเหล็กและมีร่องสำหรับ วิ่งบนรางเหล็กอีกด้วย 
ต่อมา จอร์จ สตีเฟนสัน ได้นำรถจักรนี้ไปพัฒนาให้มีความเร็วมากยิ่งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1814 รถจักรของสตีเฟนสันมีตัวถึงเป็นไม้ มีล้อเหล็ก 4 ล้อ วิ่งได้ 4 ไมล์ต่อชั่วโมงสามารถลากรถถ่านหินได้ถึง 30 ตัน สตีเฟนสันตั้งชื่อรถของเขาว่าบลูเซอร์ (Blueser) ระหว่างนั้นเองเอ็ดเวิร์ด พิส (Edward Piss) ได้สร้างทางรถไฟจากเมืองสตอกตัน (Stockton) ไปยังเมืองดาร์ลิงตัน (Darlington) สตีเฟนสันจึงได้นำรถจักรของเขาไปเสนอแก่พิสเพื่อหวังให้พิสเห็นดีกับรถของเขาและให้การสนับสนุน ซึ่งมันก็เป็นอย่างที่เขาคิด พิสสนับสนุนเขาในการสร้างหัวรถจักรด้วยเงินเดือนปีละ 300 ปอนด์และรถจักรไอน้ำก็เริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้นจนทำให้บรรดาเจ้าของรถม้าที่เสียผลประโยชน์ไม่พอใจ และทำการขัดขวางการทำงานของสตีเฟนสันอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งรัฐบาลอังกฤษเล็งเห็นถึงความสำคัญของการพัฒนาระบบการขนส่งด้วยรถจักร จึงประกาศใช้กฤษฎีกาใช้สร้างทางรถไฟขึ้นในปี ค.ศ. 1826 ระหว่างแมนเชสเตอร์และลิเวอร์พูล ซึ่งการสร้างทางรถไฟสายนี้มีความยากลำบากมากแต่ในที่สุดสตีเฟนสันก็สามารถสร้างทางรถไฟจากแมนเชสเตอร์ไปถึงลิเวอร์พูลได้สำเร็จ กิจการรถไฟจึงเป็นที่นิยมมากขึ้น และเริ่มแพร่ขยายตัวไปยังเมืองต่าง ๆ ในอังกฤษ ในขณะเดียวกันก็เริ่มแพร่กระจายไปยังประเทศต่าง ๆ รวมถึงประเทศไทยด้วย
อิดจี

ก่อนเปิดตัว

สมาชิกอิดจีเดิมเป็นผู้เข้าแข่งขันรายการเฟ้นหาศิลปินแต่ตกรอบ แชรย็อง เคยเข้าแข่งขันรายการ เค-ป็อปสตาร์ 3 (K-pop Star 3) เมื่อ ค.ศ. 2013และเข้าแข่งขันรายการ ซิกซ์ทีน (Sixteen) เมื่อ ค.ศ. 2015 แต่ไม่ผ่านเข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มที่ชนะ คือ ทไวซ์ (Twice) รยูจินเคยเข้าแข่งขันรายการ มิกซ์ไนน์ (Mix Nine) และชนะเป็นอันดับที่หนึ่งของฝ่ายหญิง แต่ฝ่ายชายได้ชัยชนะมากกว่า จึงไม่ได้เป็นศิลปิน เยจีเคยเข้าแข่งขันรายการ เดอะแฟน (The Fan) แต่ตกรอบไปในตอนที่ 5 นอกจากนี้ ทุกคน ยกเว้นลีอา ยังเคยร่วมรายการ สเตรย์คิดส์ (Stray Kids) เมื่อ ค.ศ. 2017

2019: การเปิดตัว พร้อมอัลบั้ม อิตซ์ดิฟเฟรนต์

วันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2019 เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์แถลงว่า จะนำหญิงสาว 5 คนนี้มาจัดตั้งเป็นกลุ่มดนตรีกลุ่มใหม่ "อิดจี" นับเป็นการจัดตั้งกลุ่มดนตรีหญิงล้วนกลุ่มแรกของบริษัทนี้ในรอบ 4 ปีหลังจากจัดตั้งทไวซ์ใน ค.ศ. 2015 วันเดียวกันนั้น มีการสร้างช่องอย่างเป็นทางการของอิดจีในยูทูบ พร้อมลงวิดีโอแนะนำสมาชิกทั้ง 5 คน
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 อิดจีออกอัลบั้มเปิดตัวชื่อ อิตซ์ดิฟเฟรนต์ (It'z Different) มีซิงเกิลหลักชื่อ "ดัลลาดัลลา" (Dalla Dalla) มิวสิกวิดีโอเพลง "ดัลลาดัลลา" มีผู้ชมกว่า 17.1 ล้านครั้งใน 24 ชั่วโมงแรกหลังเผยแพร่ในยูทูบ สร้างสถิติมิวสิกวิดีโอเปิดตัวกลุ่มดนตรีเค-ป็อปที่มีผู้ชมมากที่สุดในระยะ 24 ชั่วโมงแรก ตามรายงานของ บิลล์บอร์ด (Billboard) ปัจจุบัน มิวสิกวิดีโอเพลง "ดัลลาดัลลา" ยังครองสถิติการเป็นมิวสิกวิดีโอเปิดตัวกลุ่มเค-ป็อปที่มีผู้เข้าชมเกิน 100 ล้านครั้ง
วันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 อิดจีออกเอกซ์เทนเดดเพลย์ชื่อ อิตซ์ไอซี (It'z Icy) พร้อมมิวสิกวิดีโอ

การทัวร์คอนเสิร์ต

เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2019 ทางเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ออกมาประกาศทัวร์โชว์ของอิดจีโดยมีชื่อว่า Itzy Premiere Showcase Tour "Itzy? Itzy!" ทัวร์การแสดงจะเริ่มเปิดฉากที่กรุงจาการ์ตา ในวันที่ 2 พฤศจิกายนและจากนั้นจะเดินทางไปยังประเทศอื่นในทวีปเอเชียตลอดจนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 ก่อนที่จะเดินทางไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020
อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น

อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (Debt to Equity ratio : D/E) คือ อัตราส่วนที่นำหนี้สินรวม หารด้วยส่วนของผู้ถือหุ้น อัตราส่วนนี้จะแสดงโครงสร้างเงินทุนของกิจการว่าสินทรัพย์ของกิจการมาจากการกู้ยืม หรือมาจากทุนของกิจการ ถ้าอัตราส่วนนี้สูงมีโอกาสที่กิจการจะไม่สามารถชำระดอกเบี้ยได้สูงตามไปด้วย เนื่องจากหนี้สินที่มากทำให้กิจการมีภาระผูกพันที่ต้องชำระดอกเบี้ยทุกงวดไม่ว่ากิจการนั้นจะกำไรหรือขาดทุน ซึ่งต่างจากส่วนของผู้ถือหุ้นที่หากกิจการขาดทุนอาจจะพิจารณาไม่จ่ายเงินปันผลก็ได้

สูตรการคำนวณ

หรือ
อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น = (หนี้สินหมุนเวียน + หนี้สินไม่หมุนเวียน) / ส่วนของผู้ถือหุ้น
ทากิโนริ โฮชิโนะ

ทากิโนริ โฮชิโนะ (ญี่ปุ่น: 星野貴紀 Hoshino Takanori) เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ที่เมืองโมโอกะ จังหวัดโทจิงิ เป็นนักพากย์เสียงชาวญี่ปุ่น
ฉัตรชัย บุตรพรม

ระดับทีมชาติ

เขาติดทีมชาติไทยครั้งแรกในนัดที่พบกับทีมชาติภูฏาน
ในปี 2556 ฉัตรชัยติดทีมชาติอีกครั้งในการแข่งขัน เอเชียนคัพ 2015 รอบคัดเลือก
นักจิตวิทยา

ความหมายของนักจิตวิทยา

     วิจัยและศึกษากระบวนการทางจิตใจและพฤติกรรมของมนุษย์ วินิจฉัยและให้การบำบัดรักษาหรือป้องกันความผิดปกติ/ความแปรปรวนทางจิต : ทดสอบ วิเคราะห์ ตรวจวินิจฉัย เป็นที่ปรึกษาทางจิตวิทยา  เกี่ยวกับบุคลิกภาพ เชาว์ปัญญา ความฉลาด  ความสามารถ ทัศนคติ สภาพทางสมอง วุฒิภาวะทางจิตใจ  ประเมินผล ให้ คำปรึกษาแนะนำ บำบัดรักษาทางจิตวิทยา โดยจิตบำบัดรายบุคคล รายกลุ่ม     ครอบครัวบำบัด พฤติกรรมบำบัด ผลิตเอกสาร สื่อต่าง ๆ เผยแพร่ความรู้ เพื่อส่งเสริมและป้องกันปัญหาสุขภาพจิต  ป้องกัน  ควบคุมและรักษาการติดยาและสารเสพติด ปฏิบัติหน้าที่อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง กรรมพันธุ์ สังคม อาชีพและปัจจัยอื่น ๆ ที่มีผลกระทบต่อความคิดและพฤติกรรมของบุคคล ให้คำปรึกษาแนะนำและบำบัดรักษาอาการป่วยทางจิตของแต่ละบุคคล หรือกลุ่มบุคคลด้วยการสนทนาพร้อมทั้งติดตามผล ในกรณีที่ยากแก่การบำบัดรักษาจำเป็นต้องขอความร่วมมือกับสมาชิกในครอบครัว   เจ้าหน้าที่หรือผู้ปฏิบัติงานด้านการศึกษาร่วมแก้ปัญหาในการบำบัดรักษาหรือปัญหาต่าง ๆ ศึกษาองค์ประกอบทางด้านจิตวิทยา เพื่อการบำบัดรักษาและป้องกันอาการป่วยทางจิตและอารมณ์หรือการแปรปรวนทางพฤติกรรมรวมถึงการเชื่อมโยงระหว่างวิชาชีพต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เขียนรายงานและเอกสารทางวิชาการ ปฏิบัติหน้าที่การงานที่เกี่ยวข้องและควบคุมดูแลผู้ปฏิบัติงานอื่น ๆ
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)

การก่อสร้าง

สำหรับเงินลงทุนโครงการอยู่ที่ 3,640 ล้านบาท หรือประมาณ 9.75 แสนล้านกีบ แยกเป็น ค่าก่อสร้างถนน 890 ล้านบาท (ฝั่งไทย 750 ล้านบาท และฝั่งลาว 140 ล้านบาท) งานสะพาน 1,510 ล้านบาท (ฝั่งไทย 860 ล้านบาท และฝั่งลาว 650 ล้านบาท) อาคารสำนักงานด่าน 1,000 ล้านบาท (ฝั่งละ 500 ล้านบาท) และค่าเวนคืน 240 ล้านบาท ซึ่งการก่อสร้างฝั่งไทยจะใช้เงินงบประมาณ ส่วนฝั่งลาวจะใช้เงินกู้
แนวเส้นทางจะสร้างอยู่บนพื้นที่ตำบลวิศิษฐ์ ตำบลไคสี และตำบลบึงกาฬ อำเภอเมืองบึงกาฬ อยู่ตรงข้ามกับเมืองปากซัน แขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว โดยรูปแบบการก่อสร้างจะมีสะพานข้ามแม่น้ำโขง 1 แห่ง ความยาว 1.35 กม. ขนาด 2 ช่องจราจร เชื่อมโยงระหว่างฝั่งไทยกับลาว พร้อมถนนตัดใหม่เป็นลักษณะถนนเลี่ยงเมือง ขนาด 4 ช่องจราจร ในฝั่งไทย เพื่อเชื่อมต่อกับทางหลวงสาย 222 (บึงกาฬ-พังโคน) จาก จ.หนองคาย ไปยัง จ.นครพนม และ จ.สกลนคร ส่วนฝั่งสปป.ลาวจะเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ระยะทาง 2.86 กม.
ทั้งโครงการมีระยะทางรวม 16.18 กม. แยกเป็น งานก่อสร้างฝั่งไทย 12.13 กม. และฝั่งลาว 3.18 กม. โดยแนวเส้นทางมีจุดเริ่มต้นที่ฝั่งไทย อยู่ที่จุดตัดทางหลวงสาย 222 กม.ที่ 123+430 ใกล้กับที่ดินกรมทางหลวง จากนั้นแนวเส้นทางจะมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ผ่านพื้นที่เกษตรกรรม เลี้ยวขวาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับทางหลวงชนบทสาย 3217 ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของบ้านหนองนาแซง แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดิม ตัดทางหลวงชนบทสาย 3013 ที่บ้านห้วยดอกไม้ ใกล้โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านห้วยดอกไม้ แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดิม ผ่านพื้นที่เกษตรกรรม และเลี้ยวขวาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านด่านพรมแดนฝั่งไทย บริเวณทิศตะวันออกของหนองกุดจับ ก่อนยกระดับข้ามทางหลวงสาย 212 กม.ที่ 125+925 ที่บ้านดอนยม อยู่ห่างจากริมฝั่งแม่น้ำโขง ประมาณ 200 เมตร จุดที่ข้ามแม่น้ำโขงจะผ่าน ต.บึงกาฬ ต.วิศิษฐ์ และ ต.ไคสี อำเภอเมืองบึงกาฬ จะมีเวนคืนที่ดิน 620 ไร่ บริเวณฝั่งไทย เพื่อตัดถนนใหม่ จะผ่านจุดสลับทิศทางจราจร ข้ามด่านพรมแดนฝั่งลาว ทางฝั่งตะวันตกของหนองง้า และสิ้นสุดที่ทางหลวงสาย 13 กม.ที่ 136+677
มีการเจรจาระหว่างรัฐบาลไทยและลาวเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ว่าจะให้เงินกู้กับทางรัฐบาลลาว เพื่อใช้ในการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 5 แต่รัฐบาลจูมมะลี ไซยะสอน ได้ขอปฏิเสธเพราะว่าต้องการกู้เงินจากประเทศจีน สุดท้ายเมื่อบุนยัง วอละจิด ประธานประเทศคนต่อมา ได้นำข้อเสนอนี้กลับมาพิจารณาอีกครั้ง โดยได้ข้อสรุปว่าจะขอกู้เงินจากสำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) แทน ส่วนการก่อสร้างจะเริ่มขึ้นในปี 2562  ซึ่งจะเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2562  
ขณะนี้รัฐบาลสองประเทศและ สพพ. (NEDA) กำลังจัดตั้งขั้นตอนการประกวดราคา และจะมีการตั้งคณะกรรมการร่วมไทย-ลาว พร้อมทั้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะพิจารณาร่วมกันอีกครั้ง ตามแผนจะใช้เวลาก่อสร้าง 3 ปี
โอโอะขุ

โอโอะขุ (ญี่ปุ่น: Ōoku) ฮาเร็ม หรือสถานที่ต้องห้ามสำหรับบุรุษใน ยุคเอะโดะ ซึ่งตั้งอยู่ใน ปราสาทเอะโดะ หรือ พระราชวังหลวงโตเกียว ในปัจจุบันซึ่งมีเพียง โชกุน เท่านั้นที่สามารถเข้าได้โดยใช้เป็นที่พำนักของมารดา มิได หรือภรรยาเอกและภรรยาน้อยรวมถึงเหล่าข้ารับใช้
โอโอะขุ ถูกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2150 ในสมัยของ โทะกุงะวะ ฮิเดะทะดะ โชกุนลำดับที่ 2 เพื่อตัดขาดเหล่าผู้หญิงในโอโอะขุออกจากโลกภายนอกห้ามผู้หญิงในโอโอะขุมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชายและห้ามผู้หญิงในโอโอะขุออกจากปราสาทเฉพาะมีเหตุจำเป็นเท่านั้นซึ่งระบบนี้จะอยู่คู่กับรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะไปอีก 261 ปี
ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ

ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ (อังกฤษ: Chrysanthemum Throne , ญี่ปุ่น: Takamikura โรมาจิ: ทะกะมิกุระ) ราชบัลลังก์ที่ใช้ประกอบ พระราชพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิญี่ปุ่น ซึ่งประดิษฐานอยู่ ณ ท้องพระโรง ชิชินเด็น ในพระราชวังหลวงเคียวโตะ โดยจักรพรรดิพระองค์ล่าสุดที่ได้ประทับบนราชบัลลังก์นี้คือจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ในคราวพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990
เฮิร์ฟ แอล. เลอโรซ์

เฮิร์ฟ แอล. เลอโรซ์  (ค.ศ. 1958 – 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และนักวิจารณ์ภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส เฮิร์ฟ แอล. เลอโรซ์ เริ่มเป็นผู้วิจารณ์ภาพยนตร์ เรื่อง Cahiers du Cinéma. ในปี ค.ศ. 1989 เริ่มกำกับภาพยนตร์กับ Alain Bergala's Icognito 
เฮิร์ฟ แอล. เลอโรซ์ เสียชีวิต เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ที่ปัวตีเย  ด้วยวัย 59 ปี
ต้นไม้เฟนวิก

ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ต้นไม้เฟนวิก (อังกฤษ: Fenwick tree) หรืออาจเรียกว่า binary indexed tree เป็นโครงสร้างข้อมูลที่ใช้ในการคำนวณผลรวมนำหน้า (prefix sum) ของตารางข้อมูลได้อย่างมีประสิทธิภาพ โครงสร้างข้อมูลนี้คิดค้นโดย Peter Fenwick ใน พ.ศ. 2537
การคำนวณผลรวมนำหน้าอย่างง่ายก็คือการสร้างตารางคำนวณผลลัพธ์ล่วงหน้า ซึ่งใช้เวลา O(n) ในการดำเนินการ และหลังจากนั้นก็สามารถหาผลลัพธ์จากตารางดังกล่าวได้ในเวลาเพียง O(1) อย่างไรก็ตาม หากหลังจากนั้นต้องการที่จะแก้ไขข้อมูลขึ้นมา ก็ต้องคำนวณข้อมูลทั้งตารางใหม่อีกรอบ กล่าวคือหากมีการแก้ข้อมูล q รอบ ก็จะทำให้ต้องเสียเวลา O(nq) ซึ่งเสียเวลาเป็นอย่างมาก ต้นไม้เฟนวิกเข้ามาช่วยลดเวลาในส่วนนี้โดยทำให้การแก้ไขข้อมูลแต่ละครั้งใช้เวลาเพียง O(\log n) ทำให้การแก้ข้อมูล q รอบ ใช้เวลาเพียง O(q \log n) แต่ก็แลกมากับเวลาในการหาผลลัพธ์ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก O(1) มาเป็น O(\log n)
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของคิม จ็อง-อิล

สาเหตุแห่งการอสัญกรรม

ตามที่สำนักข่าวกลางเกาหลีรายงานว่า คิม จ็อง-อิล ถึงแก่อสัญกรรม ณ วันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ภายหลังจากที่มีการได้รับการรักษาทางการแพทย์สำหรับโรคหัวใจและหลอดเลือดสมองมาระยะหนึ่ง ซึ่งระหว่างการเดินทางโดยรถไฟ เขาได้ประสบกับภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันและอาการซับซ้อนที่รุนแรงของการช็อคทางหัวใจ

 เกาหลีเหนือ

มีภาพแสดงให้เห็นถึงถนนในเปียงยางมีผู้คนหลายรายถึงกับร่ำไห้อาลัยต่อการถึงแก่อสัญกรรมของคิม จ็อง-อิล ผู้คนต่างมีโอกาสเห็นการรวมตัวเพื่อแสดงความเคารพ, บางคนถึงกับคุกเข่า บ้างก็ร่ำไห้ และบ้างก็ทุบหมัดของตนลงบนพื้นปูน

ตลาดการเงิน

ดัชนีตลาดหุ้นเอเชียดิ่งลงทันที ภายหลังจากการประกาศการถึงแก่อสัญกรรมของคิมที่สะท้อนถึงความกังวลเกี่ยวกับเสถียรภาพของภูมิภาค ในการเปิดตลาดการเงินที่ยุโรป ดัชนีหุ้นได้ดิ่งลงไปด้วย แต่ในสหรัฐอเมริกาได้มีการปรับตัวขึ้นภายหลังจากการประกาศการถึงแก่อสัญกรรมของคิม จ็อง-อิล
เทศบาลเมืองชัยนาท

ที่ตั้ง

เทศบาลเมืองชัยนาทตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา บนเส้นรุ้งที่ 15 องศาเหนือ และเส้นแวงที่ 100 องศาตะวันออก สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 16.854 เมตร ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 195 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 6.061 ตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลในเมืองทั้งตำบล และบางส่วนของตำบลบ้านกล้วย ตำบลท่าชัย และตำบลเขาท่าพระ มีถนนพหลโยธินตัดผ่านเมือง ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมหลัก

ประวัติ

เทศบาลเมืองชัยนาทเดิมเป็นสุขาภิบาลในชื่อ ตำบลบ้านกล้วย ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองชัยนาทเพื่อยกฐานะท้องที่ตำบลบ้านกล้วยเป็น เทศบาลเมืองชัยนาท เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 ในสมัยพระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นนายกรัฐมนตรี มีเนื้อที่เทศบาล 1.25 ตารางกิโลเมตร
ต่อมาในเขตเทศบาลได้มีประชาชนเข้ามาอยู่อาศัยและประกอบการค้าเป็นจำนวนมากขึ้น จึงได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองชัยนาทเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ขยายเขตพื้นที่เป็น 6.061 ตารางกิโลเมตร ในสมัยจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี
ร็อบ บรูเนีย

ร็อบ บรูเนีย (ดัตช์: Rob Brunia; 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 — 9 มกราคม ค.ศ. 2005) เป็นผู้เล่นหมากรุกสากลชาวดัตช์ที่มีบทบาทสำคัญ และมีหน้าที่สอนหมากรุกให้กับเยาวชนในเนเธอร์แลนด์ โดยใช้เวลาทั้งหมดของช่วงชีวิตเพื่อแนะนำการเล่นหมากรุกให้แก่เด็กๆ
ร็อบ บรูเนีย มีแนวโน้มที่จะเป็นผู้นำสำหรับเยาวชน เขาได้ร่วมกับ กอร์ ฟาน เวเกอร์เดน ออกแบบวิธีการศึกษาสำหรับการเรียนรู้ทางหมากรุก ที่เรียกว่า สตัพเพนเมทอเดอ (ขั้นตอนวิธีการ) วิธีนี้ได้ใช้ในโรงเรียนหลายแห่ง รวมถึงสโมสรและสันทนาการในระดับนานาชาติ
บรูเนีย เป็นโค้ชหมากรุกให้กับผู้เล่นหลายราย ได้แก่ แย็พ อาเมสซ์, ดาเนียล สเตลวาเกน, เอริค ฟาน เดน ดูล, เออร์วิน ลามี, ยอพ เดเลแมร์ และ เดนนิส เดอ เฟริจท์
เนื่องจากข้อจำกัดทางเวลาที่มีไม่มากนักสำหรับ ร็อบ บรูเนีย แต่เขาก็สามารถทำให้กีฬาหมากรุกเป็นที่รักสำหรับเด็กชายกับเด็กหญิงได้เป็นจำนวนมาก
นอกจากนี้เขายังให้การดูแลแก่เด็กผู้ต้องคดีในศาล, ให้การฝึกอบรมผู้รักษาประตูในกีฬาฟุตบอล, เป็นผู้ฝึกจิตสำหรับผู้เล่นเทนนิส และเขามักจะใช้เวลาคลุกคลีอยู่กับเด็กที่มีพรสวรรค์
ต้นปี ค.ศ. 2005 ร็อบ บรูเนีย เสียชีวิตในวัย 57 ปี จากผลกระทบของภาวะเลือดออกในสมอง
นังเหมียวย้อมสี

เรื่องย่อ

พัดยศ วรรณรักษ์ ( ภัทรพล ศิลปาจารย์ ) เพิ่งจะเดินทางกลับมาเมืองไทย หลังจากที่เขาได้สำเร็จการศึกษาจากอเมริกา พัดยศ สนิทกับ คุณหญิงพิมพ์แข ( พิศมัย วิไลศักดิ์ ) ผู้เป็นย่ามาก เนื่องจากท่านเป็นคนหัวสมัยใหม่เวลาพัดยศมี ปัญหาอะไรก็จะปรึกษาคุณย่าตลอด พัดยศได้โทรหาอินทุอร ( สมาพร เขียวบวร ) แฟนสาว แต่ไม่พบจึงชวนเพื่อน ๆ ไปดูที่ดินของตระกูลที่หัวหิน และที่นั่นเขาก็ได้พบกับเหมียว ( บัวชมพู ฟอร์ด ) ที่งานวัดแห่งหนึ่งซึ่งรับจ้างเป็นสาวน้อยตกน้ำอยู่ที่นั่นเพื่อนำเงินมา เลี้ยงยายมุก ( พิมพ์พรรณ บูรณะพิมพ์ ) และแม่เม้า ( วิยะดา อุมารินทร์ ) ขี้เมา พัดยศลองปาไปมั่ว ๆ แต่ถูกเป้า ทำให้เหมียวตกน้ำท่ามกลางเสียงเฮดังสนั่น ระหว่างขับรถกลับบ้านรถของพัดยศเกิดน้ำมันหมด เหมียวนั่งรถผ่านมาพอดีจึงเข้ามาช่วยเหลือ พัดยศขอบคุณโดยการให้เงินเหมียวแต่เหมียวไม่รับ พัดยศรู้สึกผิดจึงกลับไปขอบคุณ และขอโทษโดยยื่นนามบัตรของเขาให้เหมียวแต่เหมียวไม่สนใจ แม่จึงเก็บไว้เอง 
คืนนั้นยายไม่สบายมากต้องผ่าตัด แต่เหมียวไม่ไม่มีเงินจึงโทรไปขอความช่วยเหลือจากพัดยศ พัดยศเห็นสภาพครอบครัวเหมียวแล้วทำให้เขาอยากจะช่วยเหลือเธอมา คุณหญิงย่าเห็นด้วยจึงชวนเหมียวมาอยู่กรุงเทพฯ โดยคุณหญิงย่าจะอุปการะทุกอย่าง เหมียวเป็นที่ถูกอกถูกใจของคุณหญิงย่ามาก ทำให้ระรินทิพย์ ( อุทุมพร ศิลาพันธ์ ) ชวน ลูกท้อ ( สุวัจนี ไชยมุสิก ) หลานสาวมาเอาใจคุณย่า เพราะกลัว ท่านจะหลงเหมียวจนยกสมบัติให้ อินทุอร โทรมาตัดสัมพันธ์พัดยศทำให้เขาเสียใจมากขับรถเหม่อจนชนจักรยานเหมียวที่สวน มา พัดยศพาเหมียวไปโรงพยาบาล และทั้งคู่ก็นั่งรถออกไปนอกเมืองด้วยกัน ทำให้คนที่บ้านวรรณรักษ์วุ่นวายไปหมด 
เมื่อเห็นพัดยศ และเหมียวหายไปจนกระทั่งทั้งคู่กลับถึงบ้านเหตุการณ์วุ่นวายทุกอย่างจึงสงบ ลง คุณหญิงพาครอบครัวไปเที่ยวหัวหินเพื่อน ๆ พัดยศขอตามไปด้วย ส่วนทีน่า ( ภัคจีรา วรรณสุทธิ์ ) เพื่อนของพัดยศ คิดหาเรื่องเหมียวโดยแกล้งทำสร้อยข้อมือหายแล้วโยนความผิดให้เหมียว เหมียวไม่โกรธแต่น้อยใจที่พัดยศไม่เชื่อเธอพัดยศรู้สึกผิด และขอโทษเหมียวเมื่อรู้ความจริง พัดยศให้สร้อยคอเหมียวเป็นรางวัลที่เธอสามารถวางตัวอยู่ในสังคมได้เป็นอย่าง ดี ในวันงานสืบสานลูกหลานไฮโซ งานแฟชั่นโชว์ที่คุณหญิงอมรา ( อมรา อัศวนนท์ ) จัดขึ้นเพื่อหารายได้เข้าการกุศล ทีน่า ลูกท้อ รวมทั้งเหมียวก็ได้ร่วมเดินแบบในงานนี้ด้วยแม้ว่า เหมียว จะถูกกลั่นแกล้งต่าง ๆ นานา แต่ เหมียว ก็ผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มาได้ จนทำให้ เหมียว นั้นมีโอกาสได้เป็นนางเอกละครที่สร้างพล็อตเรื่องจากชีวิตของ เหมียว เอง ซึ่ง เหมียว ก็ได้รับรางวัลดารานำหญิงดีเด่น 
หลังจากประกาศผลในคืนนั้น เหมียว รีบไปที่บ้าน พัดยศ เพื่อที่จะขอบคุณ แต่เธอก็ต้องรู้ความจริงบางอย่างว่าตัวเธอนั้นเป็นตัวเดิมพัน ของพัดยศและ เพื่อน ๆ โดยการทำให้เหมียวโสโครกตัวนี้เป็นนังเหมียวย้อมสี เหมียวโกรธมากเมื่อรู้ความจริง เธอกระชากสร้อยที่พัดยศให้เขวียงใส่หน้าเขาแล้วจากไปทันที พัดยศ ออกตามหา เหมียว แต่ไม่พบ เขาเสียใจมาก และอยากเจอ เหมียว เพื่อสารภาพรักและขอโทษเธอ ทั้งเขาและเธอจะลงเอยกันอย่างไร เหมียว จะได้รู้ความในใจของ พัดยศ หรือไม่ !!!