google/wiki40b huggingface dataset:
ทาร์เซียร์

ถิ่นที่พบ

ทาร์เซียร์จัดเป็นไพรเมตที่มีจมูกแห้ง  เป็นสัตว์เฉพาะถิ่น ที่ปัจจุบันเหลืออยู่จำนวนน้อยพบกระจายอยู่เฉพาะที่เกาะบอร์เนียว, สุมาตรา, ซูลาเวซี ในประเทศอินโดนีเซีย และหมู่เกาะฟิลิปปิน

ลักษณะ

ทาร์เซียร์มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างจากไพรเมตจำพวกอื่นคือมีขนาดเล็กมากโดยมีน้ำหนักตัวเพียง 80-150 กรัม ขนาดความยาวลำตัวไม่นับหางราว 5 นิ้วเท่านั้น  นับเป็นสัตว์ในอันดับไพรเมตที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลกจำพวกหนึ่ง แต่มีหางที่เรียวยาวเป็น 2 เท่าของความยาวลำตัว มีเบ้าตาขนาดใหญ่มาก มีกระดูกข้อเท้าหลังที่ยาวใช้ในการกระโดดและกระโดดได้ไกลและว่องไวเหมือนกบ มีนิ้วมือเรียวยาวมาก และมีเล็บแบน เว้นแต่นิ้วที่ 2-3 จะมีกรงเล็บ และสามารถหมุนคอได้ 180 องศา คล้ายกับนกเค้าแมว อันเป็นการวิวัฒนาการแบบเข้าหากัน มีพฤติกรรมอาศัยโดยเกาะอยู่ตามต้นไม้ กินแมลงเป็นอาหาร และหากินในเวลากลางคืน
ทาร์เซียร์หากินในเวลากลางคืน ในเวลากลางวันจะเซื่องซึม จะอาศัยหลับนอนตามโพรงหรือรอยแตกแยกของต้นไม้ใหญ่ เช่น กร่าง ที่ขึ้นเป็นกาฝากของต้นไม้ใหญ่ ทาร์เซียร์จะปล่อยกลิ่นที่ฉุนเพื่อประกาศอาณาเขตตามโคนต้นไม้ที่อาศัยอยู่ ซึ่งชาวพื้นเมืองของเกาะซูลาเวซีที่รับประทานทาร์เซียร์เป็นอาหาร เนื่องจากอาหารที่หายากบนเกาะ จะตามรอยทาร์เซียร์ได้จากการดมกลิ่นนี้ตามต้นไม้ ทาร์เซียร์เมื่อแรกเกิดมีขนาดใหญ่กว่าสัตว์ในอันดับไพรเมตทั่วไป เทียบเท่ากับมนุษย์คลอดลูกที่มีความสูงถึง 80 เซนติเมตร แม้ลูกทาร์เซียร์จะเกาะหลังแม่เหมือนไพรเมตทั่วไป แต่ลูกทาร์เซียร์จะอาศัยพึ่งพิงแม่ในระยะเวลาเพียง 1 เดือนเท่านั้น

ความคล้ายคลึง

ทาร์เซียร์แม้ดูจากรูปลักษณ์ภายนอกจะคล้ายกับลีเมอร์และกาลาโกหรือลิงลมมากกว่าลิงทั่วไป แต่จากการศึกษาทางสัณฐานวิทยาพบว่า ทาร์เซียร์มีความใกล้เคียงกับลิงและเอปมากกว่า เนื่องจากกระดูกเบ้าตาของทาร์เซียร์เหมือนกับลิงและเอปมากกว่า เพราะเป็นกระดูกเบ้าตาทั้งหมด ไม่เหมือนกับของลีเมอร์และกาลาโก รวมทั้งมีฟันที่เหมือนกับลิงและเอป มีฟันที่แหลมคม โดยเฉพาะฟันหน้า ซึ่งสามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า

ตา

ตาของทาร์เซียร์มีขนาดใหญ่ อันเป็นการวิวัฒนาการเพื่อสำหรับการหากินในเวลากลางคืน แต่ทาร์เซียร์สูญเสียทาพีตัม ลูซิเดี่ยมในดวงตาที่สำหรับใช้เก็บแสงได้เป็นอย่างดี ซึ่งจำเป็นในการหากินในเวลากลางคืน อันเป็นข้อสันนิษฐานว่าทาร์เซียร์ดั้งเดิมเคยเป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางวัน และเมื่อทาร์เซียร์ต้องปรับตัวมาหากินในเวลากลางคืน เลยชดเชยด้วยการวิวัฒนการดวงตาให้มีขนาดใหญ่ แต่ทาร์เซียร์ไม่สามารถกรอกลูกตาไปมาได้ ซึ่งขนาดตาของทาร์เซียร์นั้นใหญ่กว่าสมองเสียอีก มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร และนับว่าเป็นตาของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก เทียบเท่ากับมนุษย์มีตาขนาดเท่าลูกมะพร้าว

หู

ใบหูของทาร์เซียร์มีขนาดใหญ่ ใช้สำหรับการฟังเสียง เนื่องจากทาร์เซียร์ติดต่อสื่อสารกันด้วยเสียงร้องที่มีความถี่ 70 เฮิรตซ์ และสามารถรับฟังเสียงที่มีความถี่สูง 90 เฮิร์ตซ์ ซึ่งทาร์เซียร์แต่ละชนิดจะส่งเสียงร้องที่แตกต่างกัน และเสียงร้องของทาร์เซียร์แต่ละชนิดที่แตกต่างกัน จะไม่ได้รับการตอบสนองจากทาร์เซียร์ต่างชนิดกัน

อาหาร

ทาร์เซียร์กินแมลงเป็นอาหารหลัก สามารถกระโดดได้ไกลถึง 290 เซนติเมตร ในแนวราบ เทียบกับมนุษย์ที่มีความสูง 175 เซนติเมตร กระโดดได้ไกลถึง 19 เมตร ในวัน ๆ หนึ่งทาร์เซียร์จะกินอาหารได้มากถึงร้อยละ 10 ของน้ำหนักตัว เมื่อจะหากินทาร์เซียร์จะขยับใบหูไปมาเพื่อรับฟังเสียง ก่อนที่สายตาจะมองหา และกระโดดเข้าไปจับกินด้วยการกัดก่อนอย่างรวดเร็ว
ชาวพื้นเมืองของเกาะซูลาเวซีเรียกทาร์เซียร์ว่า "แฮม" หมายถึง "วิญญาณบรรพบุรุษ" หรือ "ผี"
โมโมะ ฮิราอิ

ประวัติ

โมโมะ ฮิราอิ เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 ที่จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ในปี 2012 บริษัทเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ชมวิดีโอการเต้นของเธอกับพี่สาว จึงเชื้อเชิญคนทั้งสองให้มารับการคัดเลือกเป็นนักแสดง แต่เธอผ่านการคัดเลือกผู้เดียว
เธอได้เดบิวต์เป็นหนึ่งในเก้าสมาชิกของเกิร์ลกรุปทไวซ์ในเดือนตุลาคมปีค.ศ. 2015 ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ แม้ว่าเธอจะถูกคัดออกจากรายการออดิชั่นซิกซ์ทีน แต่โมโมะก็ได้เปิดตัวในฐานะผู้ผ่านการออดิชันเพิ่มเติมโดยผ่านการคัดเลือกจากพัก จิน-ย็อง
บริดจสโตน ราแด็ค

บริดจสโตน ราแด็ค (BRIDGESTONE RADAC) เป็นจักรยานเสือหมอบที่ถูกผลิตขึ้นมาโดยบริษัท Bridgestone  เมื่อปี พ.ศ.2529 ชื่อของ"RADAC" เป็นการรวมตัวอักษรภาษาอังกฤษซึ่งความหมายของแต่ละตัวอักษรหมายถึงท่ออลูมิเนียมที่ถูกเข้าข้อต่อด้วยกาว
กระบวนการผลิตของ Radac ถูกหยุดลงในช่วงต้นปี 90 โดยเฟรมต่างๆของ Radac ที่ Bridgestone ได้ผลิตมานั้นมีทั้งสำหรับแข่งขันและสำหรับนักกีฬาเริ่มต้น และหลังจากนั้น Bridgestone ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทที่ทำจักรยานแข่งขันเป็น Anchor

ภาพรวม

โมเดลแรกของ Radac นั้นถูกวางไว้ให้เป็นรถจักรยานเสือหมอบในระดับแข่งขัน และหลังจากนั้นหนึ่งปีต่อมาก็ได้ออกรถสำหรับปั่นออกกำลังกายชื่อว่า "Fitness" และในปีต่อๆมาก็ได้ออกเป็นรถคอมพลีตพร้อมกับชุดขับเคลื่อนที่ไล่ขึ้นไปตั้งแต่ระดับเริ่มต้นถึงระดับโปร
เข้าช่วงต้นยุค 90 บริษัท Bridgestone ได้ปรับปรุงการออกแบบของเฟรม Radac ส่งผลให้ผู้คนชื่นชอบมาก ภายใต้การออกแบบของนักออกแบบจักรยานชาวอเมริกา "Grant Petersen"

คุณสมบัติต่างๆ

เฟรมของ Radac สามารถแบ่งได้ตามประเภทของวัสดุที่นำมาผลิตได้ 4 ชนิดตั้งแต่ราคาถูกไปจนถึงราคาสูง
1.อลูมิเนียม 2.โครโมลี่ 3.อลูมิเนียม-โครโมลี่ 4.คาร์บอนคอมโพสิต
Radac ที่พบส่วนใหญจะเป็นเฟรมที่ซ่อนสายเบรคอยู่ข้างใน หากว่านำเฟรมออกซ่อมบำรุง ผู้ใช้ควรจะต้องระวังเรื่องการใส่สายเบรคข้างในเป็นอย่างมากเพราะว่าหากถอดออกมาแล้วจะใส่กลับคืนไปยาก ดังนั้นสายเบรคทีซ่อนอยู่ข้างในควรถูกทำโดยช่างที่ชำนาญ

เฟรมคาร์บอน(RDC)

Radac รุ่นนี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นรุ่นสุดยอดของ Radac ทั้งหมด เฟรมทำมาจากคาร์บอนผสมกับอลูมิเนียม ทีมจักรยานทางเรียบหญิงของประเทศญี่ปุ่นใช้ในการแข่งขันโอลิมปิคปี พ.ศ.2531 ที่เกาหลี ถูกบันทึกไว้ว่าเป็นสถิติที่ดีที่สุดที่ทีมญี่ปุ่นสามารถทำไว้ได้คืออันดับที่ 30
ในปี 2532 Scott Tinley และ Julie Moss ใช้ลงแข่งไตรกีฬาเช่นกัน

วัสดุ

CFRP ท่ออลูมิเนียมที่ถูกเคลือบไว้ด้วยคาร์บอนไฟเบอร์ บริเวณท่อนอนและท่อเฉียง อบร้อนด้วยกาวเข้ากับข้อต่ออลูมิเนียม หางหลังเป็นอลูมิเนียม เฟรม RDCｰ530 หนักเพียง 1.725 ถือได้ว่าเป็นเฟรมที่เบาที่สุดในยุคนั้น

วัสดุ

ท่ออลูมิเนียมถูกเชื่อมเข้าข้อต่อด้วยกาว เพื่อความสวยงามของเฟรมจึงไม่ถูกทำสีเพิ่มโดยเพียงพ่นเคลือบและขัดเงาเท่านั้น(รุ่น RD - 2000, RD - 3000) หลักอานของ Shimano รุ่น Dura-ace ขนาด 25.8 ถูกทำขึ้นมาเฉพาะ Radac รุ่น 3000 เท่านั้น
พระตำหนักสระยอ

พระตำหนักสระยอ ตั้งอยู่ริมธารน้ำใต้ธารทองแดง จังหวัดสระบุรี สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง เมื่อครั้งเสด็จนมัสการพระพุทธบาท ณ ริมธารน้ำใต้ธารทองแดง หากสังเกตลักษณะฐานรากของพระตำหนักที่ใช้ก้อนหินนำมาก่อสอปูน จะดูคล้ายกับพระตำหนักต่างๆในบริเวณอำเภอพระพุทธบาท ซึ่งสร้างสมัยอยุธยาตอนปลายในคำให้การของขุนโขลน มีชื่อเรียกพระตำหนักนี้ว่า ‘ตำหนักพระนารายณ์เป็นท้ายสระยอ’ จึงเชื่อกันว่า สมเด็จพระนารายณ์มหาราชโปรดเกล้าฯ ให้สร้าง โดยเลียนแบบพระตำหนักธารเกษมเพื่อสะดวกในการเสด็จประทับราชยานต่างๆ ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของตัวตำหนักมีสระยอให้ได้เดินเที่ยวชม
อุลตร้าแมน เอซ

ลักษณะสำคัญ

อุลตร้าแมนเอชเป็นอุตร้าแมนที่มีลักษณะแตกต่างจากพี่น้องอุลตร้าแมนคนอื่นๆมากที่สุด ตั้งแต่ลักษณะของใบหน้า ที่มีส่วนของศีรษะคล้ายสวมมงกุฎคาด มีส่วนของใบหูขนาดใหญ่มีรูวงกลมขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นที่ติดตั้งของปุ่มพลังงานกลางหน้าผาก ดวงตามีขอบดวงตาที่ชัดเจน ลวดลายบนลำตัวก็มีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วย ลักษณะที่แตกต่างจากพี่น้องอุลตร้าคนอื่น ทำให้อุลตร้าแมนเอชเป็นขวัญใจของแฟนอุลตร้าแมนมากมาย ไม่แพ้อุลตร้าแมนคนอื่นๆเลย

ประวัติ

โฮคุโตะ เซย์จิ และมินามิ ยูโกะสองหนุ่มสาวผู้กล้าหาญสละชีวิตตัวเอง เพื่อช่วยเหลือเด็กๆจนเสียชีวิตจากการจู่โจมของสัตว์ประหลาด พี่น้องอุลตร้าจึงมอบวิญญานของอุลตร้าแมนเอช ผู้พิทักษ์จากดาวอุลตร้าไว้ที่พวกเขาทั้งสอง เมื่อสัตว์ประหลาดของมนุษย์ดาวยะพูลอาละวาดเมื่อใด พวกเขาจะประสานแหวนอุลตร้าริงเพื่อแปลงร่างเป็นอุลตร้าแมนเอชมาต่อสู้ ภายหลัง มินามิ ยูโกะ ต้องกลับดวงจันทร์ในฐานะเจ้าหญิง จึงเหลือเพียง โฮคุโตะ เซย์จิ แปลงร่างเพียงคนเดียว
วัดบ้านนา

ประวัติ

วัดบ้านนา ตามประวัติและหลักฐานที่พบ เป็นวัดที่สร้างตั้งแต่ราว พ.ศ. 2440 แต่เดิมมีชื่อเรียกว่าวัดโพธิ์ตึก ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “วัดบ้านนา” ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 14 สิงหาคม 2485 เนื้อที่ในการสร้างวัด มีเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 43 ตารางวา
ณัฐชา วิทยากาศ

ประวัติ

ณัฐชา วิทยากาศ หรือ นัต เกิดเมื่อวันพุธที่ 23 เดือน มีนาคม พ.ศ. 2531 ราศีมีน เป็นนักแสดงเชื้อชาติไทย สัญชาติไทย ส่วนสูง 163 เซนติเมตร น้ำหนัก 45 กิโลกรัม จบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี จากนั้นเข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชานฤมิตศิลป และจบการศึกษาระดับปริญญาโทใน สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ(International Business) ที่มหาวิทยาลัย มิดเดิลเซ็กส์ (Middlesex University) เมืองลอนดอน, ประเทศอังกฤษ

วงการบันเทิง

ณัฐชา วิทยากาศ เข้าสู่วงการบันเทิงจากละครเรื่อง ตะวันชิงพลบ รับบท ต๋อย (พ.ศ. 2549) จากโครงการของโรงเรียนสอนการแสดงของกันตนา ภายใต้การบริหารงานโดยบริษัทบริษัท กันตนา เอ็ดดูเทนเมนท์ จำกัด และมีผลงานต่อมาคือละครเรื่องทะเลใจ รับบท บุหงัน จากนั้นได้เปลี่ยนบทบาทการแสดงมารับบทนางร้าย เป็นครั้งแรกในละครเรื่อง ธิดาซาตานในบท หญิงนิล  
ต่อมาใน พ.ศ. 2550 ณัฐชา วิทยากาศ รับบท วาสนา จากละครภูตพยาบาท ของค่ายกันตนาเช่นเดียวกัน และมีผลงานการแสดงมิวสิควีดีโอเพลง เลิกกับเขาเอาเท่าไร ของแทค ภรัญญู, มิวสิควีดีโอ การ์ดใบหนึ่ง ของเป๊ก ผลิตโชค อัลบั้ม I’m IN LOVE (พ.ศ. 2550) 
ณัฐชา วิทยากาศ ได้มาเล่นละครประวัติศาสตร์ไทยย้อนยุคเป็นครั้งแรก ในเรื่องรายากูนิง รับบท ศรีจุฬาลักษณ์ (พระวรราชชายา ของพระเจ้าปราสาททอง) (พ.ศ. 2551) และละครเพื่อนซ่าเทวดาจิ๋ว รับบท แองจี้ (พ.ศ. 2552) และนอกจากผลงานด้านการแสดงละครแล้ว ยังมีผลงานด้านมิวสิควีดีโอเพลง คนไม่รู้ตัว ของเตชินท์ ชยุติ ซึ่งเป็นอัลบั้ม เพลงประกอบละครเรื่องวิวาห์ว้าวุ่น (พ.ศ. 2553) รวมถึงผลงานถ่ายแบบนิตยสารหลายฉบับ ผลงานการแสดงในสื่อโฆษณา อาทิเช่น โฆษณาร้านอาหารญี่ปุ่น ฟูจิ, โฆษณาแชมพูสระผม แพนทีน เป็นต้น 
ใน พ.ศ. 2554 ณัฐชา วิทยากาศ ได้รับบท ดะราหวัน จากละคร สุดหัวใจ เจ้าชายเทวดา จนทำให้ได้รับเชิญในบทบาทของนักแสดงของสังกัดกันตนา อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น ป่านางเสือ 2,  เสือสั่งฟ้า ภาค2, และรับบท แคท ในละครเรื่องแสนซนค้นรัก ต่อมาใน พ.ศ. 2556 ได้รับรางวัลชนะเลิศการแต่งกายประเภทผ้าฝ้ายหญิง และรางวัลรองชนะเลิศอันดับสองประเภทความคิดสร้างสรรค์ ในงานรามคำแหงรวมใจแต่งผ้าไทย เทิดไท้มหาราชินี ครั้งที่ 9 ซึ่งจัดเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2556 ณ อาคารหอประชุม พ่อขุนรามคำแหงมหาราช จัดโดยสถาบันศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติมหาวิทยาลัยรามคำแหง เป็นผลงานล่าสุดก่อนเดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโทยังเมืองลอนดอน, ประเทศอังกฤษ ทำให้ห่างหายจากวงการบันเทิงอยู่ช่วงนึง จนปัจจุบันมีผลงานล่าสุดกับค่ายกันตนา ในบทของ บัว ในละครเรื่อง กอสซิป เกิร์ล ไทยแลนด์ (Gossip Girl Thailand) ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3  และละครเรื่อง เจ้านาง รับบท เพทาย (พ.ศ. 2558)
วีรวร สิทธิธรรม

ประวัติ

วีรวร สิทธิธรรม เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2481 เป็นบุตรชายของนายฟอง สิทธิธรรม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี กับนางโสภรวรรณ สิทธิธรรม มีพี่น้อง 2 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมเครื่องกล จาก Fachhochschule Giessen Friedberg ประเทศเยอรมัน

งานการเมือง

อดีตเป็นข้าราชการบำนาญการเมือง ก่อนที่จะได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ใน พ.ศ. 2516
วีรวร ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2519 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2531 รวม 5 สมัย
วีรวร ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2533 (ครม. 46) ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ทั้งหมด
ต่อมา ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครพนม ใน พ.ศ. 2543 และได้รับเลือกตั้งในครั้งนี้
ส้มเช้ง สามช่า

ประวัติ

ส้มเช้ง เริ่มอาชีพการแสดงด้วยการแสดงลิเกให้กับ "คณะครื้นเครง เท่ง เถิดเทิง" ซึ่งเป็นคณะของ เท่ง เถิดเทิง ต่อมาได้รับการเชิญชวนให้มาแสดงในฐานะทีมนักแสดงลิเกในช่วงละครแก๊ง 3 ช่า ในรายการ ชิงร้อยชิงล้าน ของบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) เมื่อ 7 มิถุนายน 2543 จากนั้นจึงมาเป็นนักแสดงสมทบในช่วงละครอยู่หลายต่อหลายครั้ง ในชื่อ ส้มโอ นั่นถือเป็นจุดเปลี่ยนและพลิกผันในหน้าที่การของเธอในทางที่ดีขึ้น เมื่อได้รับโอกาสครั้งใหญ่จากปัญญา นิรันดร์กุลให้มาแสดงละครตลกในรายการร่วมกับ หม่ำ จ๊กมก, เท่ง เถิดเทิง และโหน่ง ชะชะช่า อย่างถาวร เมื่อในเดือนมกราคม พ.ศ. 2545 และใช้ชื่อในวงการว่า ส้มเช้ง สามช่า ด้วยความสามารถหลากหลาย การแสดงตลกที่เรียกว่าแบบหน้าตาย รวมถึงรูปร่างหน้าตาและส่วนสูง 172 ซม. ทำให้ส้มเช้งเป็นที่จดจำได้ไม่ยากจนแจ้งเกิดในฐานะตลกหญิงได้ในที่สุด
ส้มเช้ง มีชื่อเดิมว่า "พงษ์พันธ์ พงษ์สุวรรณ" (ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็น บุญญาวัลย์ ในภายหลัง) หรือ "พันธ์" เกิดที่ อ.สวรรคโลก จ.สุโขทัย เป็นลูกคนที่สี่จากพี่น้องหกคน และเป็นลูกสาวคนโต ส้มเช้ง เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จึงออกมาทำงานรับจ้างทั่วไปรวมถึงการแสดงลิเกรับคณะของญาติ โดยใช้ชื่อว่า "อำพันทอง ก้องฟ้า" ส้มเช้งเล่นลิเกอยู่หลายปี จนกระทั่งอายุได้ 17-18 ปี นับเป็นจุดพลิกผันในชีวิต ส้มเช้งได้เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ คือเป็นนักร้องตามคาเฟ่ เมื่อมีงานเป็นหลักเป็นฐานแล้วจึงชักชวนพี่น้องเข้ามากรุงเทพฯ ร่วมถึง เท่ง เถิดเทิง พี่ชาย และได้ฝากฝังให้ได้เป็นตลกของคณะในคาเฟ่ ต่อมาส้มเช้งได้ทำธุรกิจอีกหลายต่อหลายอย่างก่อนเท่ง เถิดเทิง จะมีชื่อเสียงและตั้งคณะลิเกขึ้นมาและชักชวนให้ส้มเช้งมาแสดงลิเก
นอกจากรายการชิงร้อยชิงล้าน ส้มเช้งยังได้ร่วมแสดงซิทคอมต่างๆของเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ อย่าง ระเบิดเถิดเทิง รับบท แก้ว หญิงสาวหน้าตาขี้เหร่ ใส ซื่อ ไม่ฉลาด และ โคกคูนตระกูลไข่ รับบท โสภิตภิตา หัวหน้าเลขาประจำบริษัทที่ไม่ใส่ในการทำงาน สวย เซ็กซี่ มั่นใจสูง แต่งตัวจัด ชอบเอารัดเอาเปรียบผู้อื่น
รวมถึงพิธีกรในรายการ ชัยบดินทร์โชว์ รวมกับ หม่ำ เท่ง โหน่ง อีกทั้งยังได้มีโอกาสโชว์เสียงร้องในการร้องเพลงเปิดช่วงในแบบบอร์ดเวย์ (Broadway) และบลูส์ (Blues) และ และการเป็นพิธีกรเต็มตัวในรายการ ชิงช้าสวรรค์

การศึกษา

สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาการแสดง สถาบันเทคโนโลยีแห่งอโยธยา
กีฬามหาวิทยาลัยกีฬาแห่งประเทศไทย

ประวัติ

การแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยกีฬาแห่งประเทศไทย เกิดขึ้นจากการที่รัฐบาลได้มีมติเห็นชอบในหลักการให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยกีฬาสุพรรณบุรีเป็นแห่งแรก เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2533 โดยเปิดทำการสอนตั้งแต่ปีการศึกษา 2534 จนถึงปัจจุบันมีมหาวิทยาลัยกีฬาในสังกัดสถาบันการพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา จำนวน 11 แห่ง เพราะเล็งเห็นความสำคัญการพัฒนากีฬา เพื่อความเป็นเลิศของชาติ และพัฒนาคุณภาพของประชาชนในชาติว่าส่งผลให้เยาวชนมีคุณภาพ ทั้งทางด้านสุขภาพ ร่างกาย จิตใจ อารมณ์ และรัฐบาลหวังว่าโรงเรียนกีฬาจะเป็นแหล่งผลิตและส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เอเชี่ยนเกมส์ และซีเกมส์
จากการเข้าร่วมการแข่งขันดังกล่าวนับได้ว่าประสบความสำเร็จเป็นที่น่าพึงพอใจต่อกรมพลศึกษา (สำนักงานพัฒนาการกีฬาและนันทนาการกีฬาในปัจจุบัน)ได้ให้ความเห็นชอบให้มีการจัดการแข่งขันโรงเรียนกีฬาเป็นครั้งแรกที่จังหวัดอุดรธานี ในปี พ.ศ. 2538 โดยจัดการแข่งขันพร้อมกับการแข่งขันกีฬาวิทยาลัยพลศึกษา โดยให้วิทยาลัยพลศึกษา จังหวัดอุดรธานีเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันและดำเนินการจัดการแข่งขันอย่างต่อเนื่องเป็นประจำทุกปี โดยหลักการจัดการแข่งขันนั้น จะจัดการแข่งขันกีฬาที่มีการเรียนการสอน ตั้งแต่ 3 แห่งขึ้นไป ให้โรงเรียนกีฬามีหน้าที่และรับผิดชอบในการนำนักกีฬาที่ความถนัด ความสามารถพิเศษทางด้านการกีฬา ให้มีโอกาสได้รับการส่งเสริมละพัฒนาความสามารถทางการกีฬา ให้ถึงศักยภาพสูงสุดในการแข่งขันกีฬาโรงเรียนกีฬาไปพร้อมกับการพัฒนาร่างกาย อารมณ์ สังคม และสติปัญญา เพื่อเตรียมเป็นนักกีฬาที่มีความสามารถและมีสุขภาพที่ดี ในการร่วมการแข่งขันกีฬาระดับชาติ และระดับนานาชาติ ให้ทัดเทียมนานาอารยประเทศ และใช้การแข่งขันกีฬาโรงเรียนกีฬาเป็นแหล่งในการศึกษาทดลอง ค้นคว้า วิเคราะห์และวิจัย เพื่อพัฒนาการกีฬา
ข้าจะอยู่ค้ำฟ้า

เรื่อง

เรื่องราวของ สารวัตรปรีดา สารวัตรใหญ่แห่งตะพานหินซึ่งถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยมด้วยฝีมือของ นิลุบล (อัญชลี) ภรรยาใหม่ของสารวัตรปรีดาที่ได้ร่วมมือกับ ดัสกร (พอเจตน์) สามีของนิลุบลเพราะความแค้นที่สารวัตรปรีดาไปฆ่า แนบ พี่ชายของนิลุบลซึ่งการตายอย่างโหดเหี้ยมของภรรยาและลูกของสารวัตรปรีดาก่อนหน้านี้ก็เป็นฝีมือของนิลุบลและดัสกรเช่นกันโดยผู้บงการอยู่เบื้องหลังของทั้งสองเหตุการณ์คือ กำนันใหญ่ (สมบัติ) ผู้มีอิทธิพลแห่งตะพานหินซึ่งวิญญาณของสารวัตรปรีดาก็ได้รับโอกาสให้มาเกิดใหม่เป็นลูกของกำนันใหญ่ที่เกิดกับกาหลงและมีชื่อว่า ไกร 
อีก 25 ปีต่อมา ไกร (สรพงศ์) ที่หนีรอดจากการตามฆ่าของลูกน้องกำนันใหญ่ก็ได้กลับมาที่ตะพานหินอีกครั้งเพื่อกลับมาจัดการกับกำนันใหญ่โดยเข้าทำงานกับ เถ้าแก่เฮง (มานพ) ศัตรูทางการค้าของกำนันใหญ่ตามคำแนะนำของ วัง พี่ชายบุญธรรมของไกรซึ่งทำงานเป็นมือขวาของเถ้าแก่เฮงโดยผู้ที่รับไกรเข้าทำงานคือ เพชรไพลิน (อภิรดี) ลูกสาวคนเดียวของเถ้าแก่เฮงที่เคยมีเรื่องกับไกรมาก่อนซึ่งเพชรไพลินที่รับรู้เรื่องนี้ก็ได้ส่งไกรเข้าไปเป็นสายสืบที่บ้านของกำนันใหญ่ผ่านทาง นาถอนงค์ (อลิศ) ลูกสาวของนิลุบลและดัสกรที่หลงรักไกรตั้งแต่แรกเห็นเพราะไกรเคยช่วยชีวิตนาถอนงค์จากลูกน้องของเถ้าแก่เฮงแต่ในที่สุดนาถอนงค์ก็ตกเป็นเมียอีกคนของกำนันใหญ่เพราะถูกกำนันใหญ่มอมเหล้าภายหลังจากที่นาถอนงค์เห็นนิลุบลใกล้ชิดกับไกร
ทางด้านไกรเมื่อเข้ามาทำงานกับกำนันใหญ่ก็กลายเป็นคนโปรดทำให้ โขมด (ฤทธิ์) และ จ๊อด (พิภพ) สองสมุนมือขวาของกำนันใหญ่ไม่พอใจและเริ่มสงสัยในตัวไกรแต่ในที่สุดไกรรวมถึงเพชรไพลินและเถ้าแก่เฮงก็สามารถจัดการส่งตัวกำนันใหญ่เข้าคุกได้สำเร็จอีกทั้งไกรยังได้เปิดเผยตัวว่าเขาคือลูกของกำนันใหญ่
เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์

เนื้อเรื่อง

ฮานาซาคิ โมโมโกะ นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 อยู่ชมรมหนังสือพิมพ์กับเพื่อนอีก 2 คนนั่นคือ ทานิมะ ยูริ และทามาโนะ ฮินางิคุ ได้รับให้เป็น เอนเจิลไฟเตอร์ จาก เทพอโฟรดิเต้ เพื่อให้หาเซนต์ซัม'ธิงโฟร์ในตำนาน เพื่อปกป้องคลื่นแห่งความรักที่มีอยู่บนโลกให้พ้นภัยจาก ดินแดนปีศาจ ที่มีเรนเดวิลล่าเป็นหัวหน้าเหล่าลูกน้องในดินแดนปีศาจ นอกจากนี้ยังมีจามะพีและเทพรีโมเน่คอยให้ความช่วยเหลือเหล่าเอนเจิลไฟเตอร์ในยามคับขันอีกด้วย

เวดดิ้งพีช Summer Angel in '96

เป็นคอนเสิร์ตของกลุ่มนักพากย์ของเวดดิ้งพีชที่มีชื่อกลุ่มว่า FURIL เช่นเดียวกัน เพลงที่ร้องออกคอนเสิร์ตเป็นเพลงเปิดและเพลงปิดของ เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์ DX คือเพลง Merry Angel และSweet Little Love

เวดดิ้งพีช Winter Dream Rave

เป็นคริสต์มาสคอนเสิร์ตของกลุ่ม FURIL และยูกะ อิไม เพลงที่ออกมาร้องในคอนเสิร์ตนี้เป็นเพลงที่ใช้ประกอบวันคริสต์มาส คือเพลง White Christmas และ Silent Night

วิดีโอเกม

เมื่อปี พ.ศ. 2538 เวดดิ้งพีชได้มีเกม ลงในเครื่อง ซุปเปอร์แฟมิคอม ซึ่งเนื้อหาในเกมจะเป็นแนวมินิเกมต่างๆ โดยมีผู้เล่นให้เลือก 3 คน (โมโมโกะ ยูริ และฮินางิคุ) โดยเมื่อจบเกมก็จะมีฉากงานเต้นรำของตัวละครที่เราได้เลือกไว้ในแต่ละตัว นอกจากนี้ยังมีแบบเกมบอย โดยใช้ชื่อว่า จามะ-พี พานิค เป็นระบบเกมซุปเปอร์เกมบอยที่สามารถเลือกได้ว่าจะเป็นจอขาว-ดำ หรือจอสี ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ก็ยังมีลงในเครื่องเพลย์สเตชัน โดยใช้ชื่อว่า เวดดิ้งพีช: โดกิ โดกิ โออิโร-นาโอชิ แฟชั่น ได-ซาคุเซน เป็นเกมเล่นตามบทบาท และยังมีเกมที่เล่นในคอมพิวเตอร์ระบบวินโดว์อีกด้วย ซึ่งเกมเหล่านี้ผลิตโดย KSS
ขั้นตอนวิธีเคิร์กแพทริก-ไซเดิล

ขั้นตอนวิธี

ขั้นตอนวิธีที่ใช้หา convex hull แบบเดิมจะใช้ขั้นตอนวิธีการแบ่งแยกและเอาชนะ (divide-and-conquer algorithm) คือการแบ่งจุดที่นำเข้าออกเป็นสองส่วนที่เท่ากัน โดยใช้เส้นแนวตั้งในการแบ่ง และเวียนเกิดหา convex hull ของส่วนย่อยซ้ายและส่วนย่อยขวา จากนั้นนำทั้งสองส่วนย่อยมาผสานกัน ด้วยการหา "bridge edges" ซึ่งก็คือเส้นที่เชื่อมและสัมผัสทั้งสอง hulls จากทั้งด้านบนและด้านล่าง
ขั้นตอนวิธีเคิร์กแพทริก-ไซเดิล นั้นจะมีขั้นตอนกลับลำดับกันกับวิธีแบ่งแยกและเอาชนะ คือหา bridge edges เลยโดยไม่จำเป็นต้องหา convex hull ก่อน ซึ่งในขั้นตอนแรกคือการแบ่งจุดโดยการหาเส้นแบ่งแนวตั้งที่ถูกกำหนดโดยค่ามัธยฐานของพิกัดแกน x ของจุดที่นำเข้าทั้งหมด ขั้นตอนต่อไปคือการหาเส้นขอบของ convex hull ที่ตัดกับเส้นแบ่งนั้น ซึ่งขั้นตอนนี้จะใช้เวลาเป็นเชิงเส้น (O(n)) หากจุดบนฝั่งซ้ายหรือฝั่งขวาของเส้นแบ่งที่ไม่ช่วยในการหาเส้นขอบจะถูกละทิ้ง ซึ่งในการหาขอบบนของ convex hull นั้นจุดที่ไม่ช่วยในการหาเส้นขอบและจะถูกละทิ้งคือ จุดที่อยู่ใต้ bridge edge ลงมา ในขณะที่การหาขอบล่างของ convex hull นั้นจุดที่อยู่เหนือ bridge edge ขึ้นไปจะถูกละทิ้ง จากนั้นเวียนเกิดด้วยจุดทางฝั่งซ้ายของเส้นแบ่งที่ยังไม่ถูกละทิ้ง และด้วยจุดทางฝั่งขวาของเส้นแบ่งที่ยังไม่ถูกละทิ้งไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้ขอบของ convex hull ครบทั้งหมด โดยขั้นตอนวิธีนี้จะต้องแยกดำเนินการเพื่อหาขอบบน และขอบล่างของ convex hull อีกครั้ง
การหาเส้นขอบบนในเวลา O(n) นั้นเราจะสมมติให้เส้นขอบมีความชันเป็น K* จากนั้นเดาค่าความชัน K ขึ้นมาแล้วพยายามคำนวณค่า K* โดยเปรียบเทียบกับค่า K นั้น ให้ lᵢ จากนั้นทำการหาเส้นตรงที่มีความชัน K และผ่านจุดใดๆ ในเซทของจุดทั้งหมดที่นำเข้า ที่ทำให้ทุกๆ จุดในเซทอยู่ใต้มัน (เส้นนี้จะตัดกับเส้นแบ่งสูงที่สุด) เราสามารถหาเส้นนี้ได้ในเวลา O(n) ถ้าเส้นที่หาได้นี้ผ่านทั้งจุดทางฝั่งซ้ายและฝั่งขวาของเส้นแบ่ง เส้นนี้ก็คือเส้นขอบบนที่เรากำลังหาอยู่ แสดงว่าค่า K=K* แล้ว แต่ถ้าเส้นนี้ผ่านเฉพาะจุดทางฝั่งซ้ายของเส้นแบ่งเท่านั้น แสดงว่าค่า K>K* จึงต้องเดาค่า K ใหม่ให้มีค่าที่น้อยลง และถ้าเส้นนี้ผ่านเฉพาะจุดทางฝั่งขวาของเส้นแบ่งเท่านั้น แสดงว่าค่า K<K* จึงต้องเดาค่า K ใหม่ให้มีค่าที่มากขึ้น จนกว่าจะเจอค่า K ที่เท่ากับ K* ซึ่งก็คือเส้นขอบบนที่หาอยู่ ในการหาเส้นขอบล่างก็ใช้วิธีคล้ายๆ แบบนี้ในการหาเช่นเดียวกัน

ความซับซ้อนด้านเวลา

ให้ h คือจำนวนขอบของ hull ถ้า h = 1 ในขั้นของการเวียนเกิดใดๆ แสดงว่าเส้นขอบเชื่อมระหว่างจุดซ้ายสุดและจุดขวาสุด ซึ่งจุดอื่นๆ ถูกละทิ้งไปหมดแล้ว ดังนั้นจึงใช้เวลา O(n)
ถ้าฝั่งซ้ายของเส้นแบ่งมี h_L\,\! ขอบ และฝั่งขวาของเส้นแบ่งมี h_R\,\! ขอบ ดังนั้นจะได้ h = 1 + h_L + h_R\,\! และให้เวลาในการคำนวณของขั้นตอนวิธีนี้อธิบายได้โดย T(n, h)\,\!
ให้ T(m, h') \le cm \log h' เมื่อ m < n\,\! และ 1 < h' < h\,\! จะได้ว่า
จากนั้นใช้ความจริงที่ว่า \frac {1}{2}(\log h_L + \log h_R) \le \log \frac {h_L + h_R}{2}\,\! จะได้
ดังนั้น T(n, h) = O(n \log h)\,\!
อำเภอวังเหนือ

แหล่งน้ำสำคัญ

ได้แก่แม่น้ำวัง ลุ่มน้ำวังเป็นลุ่มน้ำสำคัญลุ่มน้ำหนึ่งทางภาคเหนือของประเทศไทย พื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 10,791 ตารางกิโลเมตร มีต้นกำเนิดแม่น้ำบริเวณเทือกเขาทางตอนเหนือของจังหวัดลำปาง
(อำเภอวังเหนือ) แล้วไหลลงสู่ทางใต้โดยบรรจบกับแม่น้ำปิง บริเวณทางเหนือของอำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก กลายเป็นแม่น้ำปิง ไหลลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยาต่อไป
นาริตะเอ็กซเพรส

ประวัติ

ก่อน พ.ศ. 2534 รถไฟที่วิ่งสู่ท่าอากาศยานนาริตะมีเพียงรถไฟ สกายไลเนอร์ ของบริษัทเคเซเท่านั้น ซึ่งในขณะนั้นใช้สถานีที่แยกออกจากส่วนอาคารท่าอากาศยาน แรกเริ่มนั้น JR ได้วางแผนให้บริการรถไฟความเร็วสูงนาริตะชิงกันเซ็ง วิ่งไปยังสถานีใต้อาคารหลักของท่าอากาศยาน แต่แผนนี้ถูกล้มเลิกไปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1980 และพื้นที่ที่วางแผนว่าจะใช้เป็นสถานีใต้ดินและรางรถไฟชิงกันเซ็งก็ได้ใช้เป็นจุดเชื่อมต่อของ เจอาร์สายนาริตะ และ สายหลักเคเซ เข้าสู่อาคาร จนกระทั่งวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2534 นาริตะเอ็กซเพรส ได้เริ่มเปิดให้บริการวิ่งสู่สถานีใหม่ และ สกายไลเนอร์ ก็ได้เปลี่ยนไปจอดที่สถานีใหม่นี้ในเวลาเดียวกัน

ส่วนลดค่าโดยสารสำหรับชาวต่างชาติ

ผู้โดยสารที่ถือหนังสือเดินทางที่ไม่ใช่ประเทศญี่ปุ่นสามารถซื้อชุดตั๋วรวม นาริตะเอ็กซเพรสและบัตร ซูอิกะ ในราคา 3,500 เยน สำหรับชั้นปกติ หรือ 5,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่ง โดยในชุดมี 1,500 เยน เป็นค่าโดยสารสำหรับนาริตะเอ็กซเพรส ไปยังโตเกียวและปริมณฑลโดยหักส่วนลดเป็นจำนวนเงิน 3,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่งแล้ว อีก 1,500 เยน จะอยู่ในบัตร ซูอิกะ และอีก 500 เยน เป็นค่ามัดจำบัตรที่สามารถรับคืนได้เมื่อคืนบัตร ซูอิกะ สำหรับบัตร ซูอิกะ เป็นบัตรเติมเงินใช้เป็นค่าโดยสารรถไฟและรถประจำทางทุกสายในโตเกียว รวมทั้งใช้ชำระค่าใช้จ่ายในสถานประกอบการที่รับบัตรนี้
ส่วนลดจะใช้ได้เฉพาะการเดินทางออกจากท่าอากาศยานนาริตะเท่านั้น ในการเดินทางเข้าท่าอากาศยานด้วยนาริตะเอ็กซเพรส จะต้องเสียค่าโดยสารในอัตราปกติ
พระมงคลวุฒ (เครื่อง สุภทฺโท)

ประวัติ

หลวงปู่เครื่อง สุภทฺโท ท่านมีนามเดิมว่า เครื่อง ประถมบุตร เกิดเมื่อวันที่  15 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 ณ บ้านค้อกำแพง (ปัจจุบันคือ บ้านหนองแปน) หมู่ที่ 3 ต.สระกำแพงใหญ่ อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ เป็นบุตรของนายสอน และ นางยม ประถมบุตร มีพี่น้องร่วมบิดามารดาทั้งหมด 14 คน  ท่านเป็นบุตรคนที่ 4 แต่พี่น้องเสียชีวิตไปในวัยเยาว์ 6 คน คงเหลืออยู่เพียง 8 คน ต่อมาเมื่อวัยเยาว์ตอนอายุได้ 8 ปี ท่านได้ศึกษาเล่าเรียนภาษาไทย กับลุงเกษ ประถมบุตร ซึ่งเป็นลุงแท้ ๆ ของท่าน ซึ่งเป็นครูสอนอยู่กับบ้านตอนเย็นหรือตอนกลางคืนเวลาว่างๆ เท่านั้น  ครั้นต่อมาเมื่อมีอายุได้ 15 ปี ท่านก็ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนรัฐบาลที่วัดสระกำแพงใหญ่ และมีพพี่น้องของท่านได้เข้าไปเรียนหนังสือพร้อมกันถึง 3 คน แต่ว่าไม่มีใครช่วยพ่อแม่ทำเกษตรกรรมหรือเลี้ยงสัตว์ โยมพ่อจึงให้พี่น้องพลัดกันไปเรียนคนละวัน ต่อมาหลวงปู่จึงได้ตัดสินใจมเล่าเรียนที่โรงเรียนคนเดียว ท่านเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ชั้นยประถมศึกษาปีที่ 2 ท่านเรียนได้ครึ่งปี รัฐบาลก็มีกำหนดใหม่เปลี่ยนแปลง ต่อมาท่านก็ออกมาช่วยพ่อแม่ทำงานเลี่ยงชีพ รับผิดชอบในหน้าที่ทุกอย่างของผู้หญิง เสียสละช่วยเหลืทอพ่อแม่ทุกอย่างทั้งงานบ้านและงานเกษตรกรรมและอุตสาหกรรม  ต่อมาเมื่อมีอายุได้ 21 ปี ท่านได้ตัดสินใจอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2474 ณ พัทธสีมาวัดสำโรงน้อย หมู่ 6 ต.หนองห้าง อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ โดยมีพระครูเทวราชกวีวรญาณ (จูม ธฺมมทีโป) เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอาจารย์ใบฎีกาชม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์พรหมมา เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า “สุภัทโท” ซึ่งแปลว่า “ผู้ประพฤติงาม”  และหลังจากอุปสมบทแล้ว โยมมารดาได้ล้มป่วยหนักและเสียชีวิตลง ต่อมาเมื่ออกพรรษา ญาติพี่น้องได้พูดขอร้องให้หลวงพ่อสึกออกมา หลวงพ่อท่านก็ยังไม่ตกลงใจ ก่อนที่จะสึกออกมา โยมพ่อของท่านบอกให้ท่านเป็นพระสฆ์ต่อไป เพราะ ถึงอย่างไหนท่านก็ช่วยน้องไม่ได้ จงแสวงหาทางพ้นทุกข์เถิด  ต่อมา ท่านตัดสินใจเดินทางไปวัดทุ่งไชย เพื่อไปศึกษาเล่าเรียนคัมภีร์มูลกัจจายน์ เป็นเวลา 2 เดือน ก่อนเดินทางต่อไปที่วัดบ้านยางใหญ่ ต.เมืองแคน อ.ราษีไศล จ.ศรีสะเกษ ฝากตัวเป็นศิษย์กับพระอุปัชฌาย์สาย เจ้าอาวาส เพื่อขอเรียนบาลีและคัมภีร์มูลกัจจายน์ พระอุปัชฌาย์สาย เอ็นดูลูกศิษย์คนนี้มาก ด้วยผลการเรียนเป็นที่น่าพอใจ ท่านเรียนได้ดี ทั้งในการแปลภาษาบาลีเป็นประโยคคล่องแคล่วและใส่สัมพันธ์ด้วย เริ่มตั้งแต่การสนธิ เป็นต้นไป จนกระทั่งท่านได้สามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรีในปี พ.ศ. 2479 และได้สอบนักธรรมชั้นโทเมื่อปี พ.ศ. 2480 และต่อมาในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดพงพรต ท่านได้ดำรงตำแหน่งอยู่ 10ปี ก็พ้นจากตำแหน่งเมื่อปี พ.ศ. 2494 และย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่ วัดสระกำแพงใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2495 พร้อมกับได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสระกำแพงใหญ่ รูปที่ 7  หลังจากได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสท่านก็เปิดสอนพระปริยัติธรรม และได้พัฒนาวัดสระกำแพงใหญ่ รวมทั้งเป็นประธานก่อสร้างมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย และได้พัฒนาสร้างพัฒนาวัด เมรุ ศาลา กุฏิ ต่อมาท่านได้อาพาธเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลศรีสะเกษเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม และย้ายมารักษาตัวที่โรงพยาบาลสรรพสิทธิ์ จนกระทั่งได้ละสังขารด้วยอาการสงบเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 รวมสิริอายุได้ 98 ปี บวชพระมาได้ 77 พรรษา ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดพงพรตได้ 10 ปี ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสได้ 56 ปี