google/wiki40b huggingface dataset:
บริเวณบรอดมันน์

เขตบร็อดแมนน์ (อังกฤษ: Brodmann area) เป็นการกำหนดเขตต่าง ๆ ในเปลือกสมองของมนุษย์  มีการจำกัดขอบเขตโดยโครงสร้างและการจัดระเบียบของเซลล์ (cytoarchitectonics)

ประวัติ

เขตบร็อดแมนน์ต่าง ๆ ดั้งเดิมได้รับการกำหนดขอบเขตและกำหนดตัวเลข  โดยนักกายวิภาคชาวเยอรมันชื่อว่า คอร์บิเนียน บร็อดแมนน์ (Korbinian Brodmann) ผู้กำหนดเขตเหล่านั้นโดยโครงสร้างและการจัดระเบียบของเซลล์ (cytoarchitectonics) ที่สังเกตเห็นได้ในเปลือกสมอง  โดยใช้การย้อมสีแบบ Nissl
บร็อดแมนน์ตีพิมพ์แผนที่เขตเปลือกสมองของมนุษย์ ลิง และสปีชีส์อื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1909 พร้อมกับข้อมูลและข้อสังเกตอื่น ๆ เกี่ยวกับประเภทของเซลล์ในสมอง  และการจัดระเบียบเป็นชั้น ๆ ของคอร์เทกซ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม  (ให้สังเกตว่า เขตบร็อดแมนน์ที่มีหมายเลขเดียวกันในสปีชีส์ต่าง ๆ กัน  อาจจะไม่ได้หมายถึงเขตที่มีกำเนิดเดียวกัน)
คอนสแตนติน วอน อีโคโนโม  และจอร์จ คอสกินาส  ได้ตีพิมพ์แผนที่ที่คล้าย ๆ กันแต่มีรายละเอียดมากกว่า  ในปี ค.ศ. 1925

ความสำคัญในปัจจุบัน

เป็นระยะเวลาเป็นศตวรรษที่มีการสนทนาและอภิปรายถึงเขตบร็อดแมนน์อย่างละเอียดถี่ถ้วน  และการกำหนดเขตและชื่อก็ได้รับการปรับปรุงมาโดยตลอด  เขตบร็อดแมนน์ยังเป็นการจัดระบบโดย cytoarchitectonics ของเปลือกสมองมนุษย์  ที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางและอ้างอิงถึงมากที่สุด
จนกระทั่งถึงปัจจุบัน  เขตบร็อดแมนน์ต่าง ๆ   ที่กำหนดขอบเขตโดยระเบียบของเซลล์ประสาทเพียงอย่างเดียวเท่านั้น   ปรากฏว่าทำกิจหน้าที่ต่าง ๆ   มากมายของสมอง  ยกตัวอย่างเช่น  เขตบร็อดแมนน์ 1-2-3 ก็คือ คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ  (primary somatosensory cortex) เขต 4 ก็คือ คอร์เทกซ์สั่งการปฐมภูมิ (primary motor cortex) เขต 17 ก็คือ คอร์เทกซ์การเห็นปฐมภูมิ (primary visual cortex) และเขต 41-42 ก็เกือบจะเหมือนคอร์เทกซ์การได้ยินปฐมภูมิ (primary auditory cortex)
นอกจากนั้นแล้ว  กิจหน้าที่ระดับสูง ๆ ยิ่งขึ้นไปของเขตสัมพันธ์ในเปลือกสมอง ก็ยังปรากฏว่ามีเขตจำกัดอยู่ในเขตที่บร็อดแมนน์กำหนดไว้นั้นแหละ  ปรากฏโดยใช้วิธีต่าง ๆ รวมทั้ง  เทคนิคทางประสาทสรีรวิทยา  fMRI และวิธีอื่น ๆ.  ตัวอย่างเช่น  เขตโบรคา  ซึ่งเป็นเขตทางการพูดและภาษา ก็จำกัดอยู่ในเขตบร็อดแมนน์ 44-45 ถึงแม้กระนั้น  การสร้างภาพโดยกิจ  (functional imaging)  ก็สามารถเพียงแค่บ่งชี้ตำแหน่งอย่างคร่าว ๆ  ของการทำงานในสมองโดยสัมพันธ์กับเขตบร็อดแมนน์ได้เท่านั้น  เพราะว่า  ขอบเขตจริง ๆ ของเขตสมองต่าง ๆ ต้องอาศัยการตรวจสอบโดยอ้างอิงวิทยาเนื้อเยื่อ
พรรคไทยรักษาชาติ

ก้าวต่อไปเพื่อประชาธิปไตย

หลังการยุบพรรค พรรคไทยรักษาชาติได้แปรสภาพไปเป็นองค์กรการเมืองภาคประชาชนภายใต้ชื่อ "ก้าวต่อไปเพื่อประชาธิปไตย" เพื่อรณรงค์ให้ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งสนับสนุนพรรคการเมืองฝ่ายประชาธิปไตยที่เหลือในช่วงโค้งสุดท้ายของการเลือกตั้ง โดยมีสมาชิกพรรคที่ไม่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองร่วมดำเนินการ โดยจัดเวทีปราศรัยและสื่อสังคมออนไลน์ในการรณรงค์
ภาษาซุนดา

สัทวิทยา

สระเดี่ยวมี 7 เสียงคือ a é i o u e eu พยัญชนะ ได้แก่ p b t d k c j h ng ny m n s w l r y พยัญชนะอื่นที่ปรากฏในคำยืมจากภาษาอินโดนีเซีย ออกเสียงดังนี้ f ออกเสียงเป็น p v ออกเสียงเป็น p sy ออกเสียงเป็น s sh ออกเสียงเป็น s z ออกเสียงเป็น j kh ออกเสียงเป็น h
ดวงจันทร์ สุวรรณี

ประวัติ

ดวงจันทร์ สุวรรณี มีชื่อเล่นว่า หญิง เกิดในครอบครัวธรรมดาในพื้นที่อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง มีพี่น้อง 8 คน เป็นคนที่ 2 โดยพ่อเสียตั้งแต่อยู่ชั้น ป.1 มีแม่เป็นหัวหน้าครอบครัวทำอาชีพค้าขาย และทำงานเสริมสวยควบคู่กันไปด้วย หลังจากเรียนจบแค่ชั่น ป.6 ก็ไม่มีโอกาสเรียนต่อเพราะมีพี่น้องหลายคน แม่จึงให้เรียนเสริมสวยหรือเย็บผ้า โดยเข้ามาเรียนที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
เริ่มเข้าสู่วงการโดยยุคสมัยที่พุ่มพวง ดวงจันทร์ เสียชีวิต ได้มีการจัดประกวดร้องเพลงของพุ่มพวง ดวงจันทร์ และหญิงได้ส่งเพลงเข้าประกวดและผ่านเข้ารอบ 30 คนสุดท้าย ทางพี่ทีมงานเขาเห็นความอดทนของเราจึงขอให้ อ.นพนันท์ ขวัญประภา นักแต่งเพลงชื่อดังแต่งเพลงให้ 3 เพลง โดยเพลงที่โด่งดัง คือเพลงสงสารชาวเรือ  และนำไปเปิดตามสถานีวิทยุต่าง ๆ ซึ่งการตอบรับดีมากเพราะตอนนั้นไม่มีนักร้องลูกทุ่งภาคใต้เลย ทางผู้จัดการได้มีการนำไปฝากร่วมทำงานกับ ยิ่งยง ยอดบัวงาม ประมาณปี 2537 ซึ่งตอนนั้นโด่งดังมากับเพลง สมศรี 1992"
ชื่อเสียงของดวงจันทร์ สุวรรณี เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นของนักร้อง 2 ปีกับการการร่วมงานกับยิ่งยง ยอดบัวงาม ในการร่วมทัวร์คอนเสิร์ต และมีโอกาสร่วมงานกับเอกชัย ศรีวิชัย ประมาณ 2 ปีเช่นกัน โดยโด่งดังกับการร้องเพลงแก้เอกชัยในชุด หมาไม่กัด จากนั้นได้มีการตั้งเป็นของตัวเองได้ประมาณ 2 ปี ผู้จัดการวงเสียชีวิต ทำให้ขาดเสาหลักเคว้งคว้างอยู่ประมาณ 2 ปี และคิดว่ายากแล้วที่จะมีโอกาสกลับมาทำงานร้องเพลงลูกทุ่งเต็มตัวออีกครั้ง
ปี 2546 หญิง ได้มีโอกาสในการร้องเพลงลูกทุ่งเต็มตัวอีกครั้งร่วมกับทางแกรมมี่โกลด์ และโด่งดังมากับเพลงโชว์เบอร์ไม่โชว์ใจ ซึ่งถือว่าเป็นเพลงที่ดังที่สุดในชีวิตการเป็นนักร้อง และได้ทำงานร่วมกับแกรมมี่เป็นระยะเวลา 4 ปี มีผลงานเดี่ยว 3 อัลบั้ม และเพลงรวม 2 อัลบั้ม เมื่อหมดสัญญากับแกรมมี่โกลด์ ก็ขอคำปรึกษากับยิ่งยง ยอดบัวงาม ซึ่งนับกันถือมานานแล้ว และยิ่งยงได้แนะนำให้มาทำงานร่วมกับค่ายอาร์สยาม ซึ่งได้รับการตอบรับทางค่ายเป็นอย่างดี หลังจากนั้นก็หมดสัญญากับค่ายอาร์สยาม ก็รับงานทำวงดนตรีไประยะหนึ่ง
ปัจจุบันได้หันหน้าเข้าวงการเพลงอีกครั้งและนั่งแท่นเป็นผู้บริหารค่ายกานต์มณี ลายไท ซึ่งเป็นค่ายเพลงของตนเองอีกด้วย
ดราโกสเตยาดินเต

ดราโกสเตยาดินเต (โรมาเนีย: Dragostea Din Tei) เป็นเพลงป๊อปแดนซ์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงของวงโอ-โซน (O-Zone) วงดนตรีมีชื่อจากประเทศมอลโดวา โดยต้นฉบับของเพลงนี้เป็นภาษาโรมาเนีย

ในประเทศไทย

คนไทยมักจะรู้จักเพลงนี้จากโฆษณาเพื่อให้ปิดโทรศัพท์มือถือก่อนเริ่มฉายภาพยนตร์ จากภาพยนตร์เรื่อง กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก (Chicken Little) และปี พ.ศ. 2549 ใหญ่ เรดบีท ได้ทำการลอกเลียนแบบรูปแบบล้อเลียนโดยนำทำนองเพลงนี้มาใส่เนื้อร้องภาษาไทย ชื่อว่าเพลง โอ้เจ้าหนี้

การแปลชื่อเพลง

"ดราโกสเตียดินเต" เป็นภาษาโรมาเนีย และเป็นชื่อเพลงที่แปลค่อนข้างยาก เนื่องจากความกำกวมของคำว่า "din" และการที่ประโยคขาดบริบทเพื่อช่วยในการตีความ ทำให้อาจแปลได้ว่า ความรักในดงต้นลินเดน หรือ ความรักจากต้นลินเดน ก็ได้ แต่อย่างไรก็ดี การตีความที่ถูกต้องได้แสดงไว้ในซับไทเทิลของมิวสิกวิดีโอของวงโอ-โซน ว่า ความรักจากต้นลินเดน เป็นที่ทราบกันว่าต้นลินเดนมีความเชื่อมโยงอย่างแนบแน่นกับบทเพลงในบทกวีของโรมาเนีย จากกวีนิพนธ์โรแมนติกของมีไฮ เอมิเนสคู กวีชาวโรมาเนีย ดังนั้น ชื่อเพลงจึงอาจหมายถึง ความรักโรแมนติก 'แบบต้นลินเดน'  การตีความชื่อเพลงอีกแบบหนึ่งเอามาจากท่อนสร้อยของหนังสือสำหรับเด็กที่ได้รับความนิยมสูงในโรมาเนีย บทประพันธ์ของ ไอออน ครีแยนกา ที่มีชื่อว่า "ปูปาซาดินเต" ซึ่งหมายถึง นกกระรางหัวขวานบนต้นลินเดน
คิมิโกะ โทโฮมิโกะ

เนื้อเรื่อง

คิมิโกะเป็นลูกสาวของนักธุรกิจผู้ร่ำรวยเจ้าของบริษัทโทโฮมิโกะในโตเกียว เป็นมังกรแห่งธาตุไฟ และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่ เธอมีลักษณะเหมือนผู้ไกล่เกลี่ยระหว่างโอมิและเรมุนโด้ และเป็นเหมือนพี่สาวของโอมิ เธอเป็นคนที่โกรธง่ายที่สุดในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่โดยเฉพาะเมื่อมีคนบอกว่าเธอมีฝีมือน้อยกว่าเพราะเป็นผู้หญิง

ตำนานมังกรเส้าหลิน

คิมิโกะในตำนานมังกรเส้าหลินนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด คิมิโกะได้สงสัยวิลโล่และได้สะกดรอยตามจนรู้ว่าเธอคือลูกน้องของเชสยังและได้ไปบอกพวกพ้องแต่ก็สายเกินกว่าที่จะหยุดยั้งเธอได้ ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย คิมิโกะและพวกพ้องก็ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain ในตอนจบ เธอได้เป็นนักขี่มังกรคนแรกของยุคนี้(มังกรชื่อซิ๊ปปี้ลู/ซิ๊ปปี้ ลู)

สถิติการประลองเส้าหลิน

คิมิโกะเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 13 ครั้ง โดยชนะ 11 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง

ตำนานมังกรเส้าหลิน

คิมิโกะเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 3 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง และแพ้ 2 ครั้ง
อำเภอสังขะ

คำขวัญประจำอำเภอ

สังขะเมืองสะอาด ปราสาทงดงาม ทับทิมสยามศูนย์สี่ เขียวขจีป่าสน

สภาพทางภูมิศาสตร์

อำเภอสังขะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์ ตั้งอยู่ระหว่างเส้นรุ้ง 14 องศา 20 ลิปดา - 14 องศา 45 ลิปดาเหนือ เส้นแวง 103 องศา 40 ลิปดา - 104 องศาตะวันออก ลักษณะที่ตั้งของอำเภอสังขะ อยู่ห่างจากจังหวัดสุรินทร์ประมาณ 51 กิโลเมตร พื้นที่เป็นที่ราบ ผลจากของการยกตัวของเปลือกโลก ทำให้พื้นที่ของอำเภอสังขะ สูงทางด้านทิศใต้และลาดเอียงสู่ทิศเหนือ ดังนั้นลำน้ำจึงไหลจากทิศใต้ไปทางทิศเหนือลงสู่แม่น้ำมูล อำเภอสังขะไม่มีลำน้ำขนาดใหญ่มีเพียงลำห้วย คือ ลำห้วยทับทัน และลำห้วยเสน นอกนั้นเป็นลำห้วยที่มีน้ำเฉพาะฤดูฝนเนื่องจากพื้นที่ลาดเอียงมาก เมื่อฝนตกน้ำจึงไหลลงไปสู่ที่ต่ำหมด พื้นที่จึงไม่สามารถรับน้ำหรือเก็บกักน้ำได้โดยธรรมชาติ

ประชากร

ประชากรดั้งเดิมอำเภอสังขะ มีชนกลุ่มใหญ่อยู่สองกลุ่ม คือ กลุ่มชนชาวกวย และกลุ่มชนชาวเขมร ส่วนชุมชนลาวจะเป็นชุมชนเข้ามาตั้งรกรากใหม่ หมู่บ้านที่เกิดขึ้นใหม่ไม่เกิน 60 ปี จะประกอบไปด้วยชุมชนชาวลาว กวย และเขมรรวมกัน ประชากรทั้งสามกลุ่มจะผูกพันกันทางสังคม โดยต่างเป็นส่วนหนึ่งของสังคมและผูกพันกัน ประสานความเป็นพี่น้องกันอย่างแนบแน่นด้วยการเกี่ยวพันธ์กันในการทางแต่งงาน จึงมีการผสมผสานกันอย่างกลมกลืน ไม่เคยพบปัญหาของการใช้ภาษาที่ต่างกันแต่อย่างไร รวมถึงประเพณีวัฒนธรรมต่าง ๆ
ตะกอนธารน้ำแข็งไม่แสดงชั้น

ตะกอนธารน้ำแข็ง (อังกฤษ: Glacial sediment) เป็นตะกอนที่ไม่มีการคัดขนาด (Poorly sorted) ที่เกิดจากธารน้ำแข็ง ถ้ากล่าวถึงกองดินหินจากธารน้ำแข็งจะสื่อถึงตะกอนที่ไม่มีการคัดขนาด และมีการผสมปนเปกันของตะกอน ซึ่งตะกอนเหล่านี้ได้ตกสะสมตัวโดยตรงจากการละลายของธารน้ำแข็ง กล่าวคือ ธารน้ำแข็งจะอุ้ม และนำเอาตะกอนต่างๆไปพร้อมกันกับการเคลื่อนที่ของตัวมันด้วย เมื่อธารน้ำแข็งนั้นละลายตะกอนที่ถูกอุ้มมาจึงตกสะสมตัวลงพร้อมกัน กองดินหินเหล่านั้นจึงอาจจะมีการผสมปนเปกันทั้งชนิด และขนาดของเม็ดตะกอน ลักษณะที่ไม่มีการคัดขนาด เรียกการสะสมตัวของตะกอนแบบนี้ว่า ตะกอนธารน้ำแข็ง (Glacial till) นอกจากจะบ่งบอกถึงลักษณะการสะสมตัวจากธารน้ำแข็งแล้ว อาจแสดงถึงตะกอนที่สะสมตัวจากการไถล (Landslide) และโคลนไหล (Mudflow) ซึ่งอาจจะทำให้การจำแนกตะกอนให้ถูกต้องเป็นไปได้ค่อนข้างยาก มีตะกอนหลายแห่งที่เข้าใจผิดว่าเกิดจากการสะสมตัวของธารน้ำแข็ง อย่างไรก็ตามมีอีกลักษณะหนึ่งที่ช่วยในการจำแนกว่าเป็นตะกอนธารน้ำแข็ง ก็คือ หินที่รองรับ (Basement rock) ตะกอนที่ไม่มีการคัดขนาดนั้นมีผิวหน้าที่ถูกขัดถูอย่างรุนแรง (Glacial striation) ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญที่เกิดจากการกัดกร่อนของธารน้ำแข็งและมักไม่พบในตะกอนภาคพื้นทวีป (Terrigeneous sediment) ชนิดอื่นๆ
ในขณะที่ธารน้ำแข็งละลาย ตะกอนธารน้ำแข็งจำนวนมากจะถูกชะล้าง พัดพาโดยมวลน้ำที่ละลายออกมา และถูกนำมาตกสะสมในบริเวณที่เรียกว่า ที่ราบธารน้ำแข็ง (Outwash plain) ซึ่งเป็นตะกอนที่มีการคัดขนาดดีกว่าตะกอนธารน้ำแข็งแบบแรก คล้ายกับตะกอนที่เกิดจากลำธารหรือทะเลสาบ เรียกตะกอนที่สะสมตัวบริเวณที่ราบธารน้ำแข็งว่า ตะกอนน้ำแข็งละลาย (Glacial outwash) อย่างไรก็ตามตะกอนธารร้ำแข็งชนิดหลังนี้ มักไม่มีคามต่อเนื่องและมักมีการเปลี่ยนแปลงลักาณะอย่างฉับพลันทั้งในแนวตั้งและแนวราบ จะแสดงให้รู้ว่าเป็นการละลายของธารน้ำแข็ง ต่อมาสภาพแวดล้อมบริเวณนั้นและทิศทางการไหลของน้ำจากธารน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว
สำหรับประเทศไทยมีหินตะกอนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งหลายคนเชื่อว่าเกิดจากการกระทำของธารน้ำแข็ง ที่เรียกว่า หมวดหินแก่งกระจาน ซึ่งเกิดในยุคเพอร์เมียน-ไทรแอสซิก (Permotriassic) ซึ่งมีการกระจายตัวแนวแคบ ๆ จากทางใต้มาเลเซียมาทางตะวันตกของไทย และตะวันออกของพม่าจนถึงยูนานตอนใต้ของจีน
ยุทธการที่เมืองลำพี้

ปูมหลัง

อ้วนเสี้ยว ขุนศึกผู้เรืองอำนาจทางภาคเหนือของจีนพ่ายแพ้อย่างเบ็ดเสร็จใน ยุทธการที่กัวต๋อ โดย โจโฉ ใน 200
บาซิลิสค์ ซิลฟิด

บทบาท

บาซิลิสค์ ซิลฟิด ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อม ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์, อราวเน่ ควีน และมิโนทอรัส กอร์ดอน ที่ปราสาทฮาเดสของโลกมนุษย์ เพื่อจัดการพวกเซย่าแทนไวเวิร์น ราดาแมนทีส ก่อนจะบอกว่า ถ้าแน่จริงให้ตามไปลงตัดสินแพ้-ชนะกันในยมโลก
ซิลฟิด ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับอราวเน่ ควีนและมิโนทอรัส กอร์ดอน หลังจากที่เหล่าโกลด์เซนต์ได้รวมพลังกันทำลายกำแพงอาดูรเปิดทางไปสู่จักราลที่ผันแปรได้แล้ว ดราก้อน ชิริวขออาสาที่อยู่เพื่อกำจัดทั้ง 3 สเป็คเตอร์นี้เอง ซิลฟิดเป็นคนสุดท้ายที่จู่โจมใส่ชิริว ด้วยท่าไม้ตาย อนาเรชั่น แฟล็ป แต่ชิริวสวนกลับไปด้วยท่า มังกรถล่มโรซัน ทำให้ซิลฟิดกระเด็นไปและโกรธชิริว จนทั้ง 3 ต้องรวมพลังกันรุม
เมื่อทั้ง 3 รวมพลังกันกำจัดชิริวด้วยการรุม กลับถูกชิริวที่รวบรวมพลังครั้งสุดท้ายใช้ท่า 100 ราชันย์มังกรโรซัน ของไลบร้า โดโก จนล้มทั้ง 3 ลงได้ แต่เมื่อชิริวกระโดดออกไปยังห้วงจักรวาลแล้ว ซิลฟิดยังไม่ตายแม้จะบาดเจ็บสาหัส และกระโดดออกไปและถูกแรงกดดันย่อยสลายไปทันที เพราะไม่มีเลือดของเทพเจ้าคุ้มครอง

เซอร์พลิส

ซิลฟิดสวมชุดเซอร์พลีสบาซิลิสค์ ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดในเทพนิยายกรีก ที่มีรูปร่างเป็นมังกรแต่มีหัว ปีก และขาเป็นไก่
บุคคลธรรมดา

ในทางกฎหมาย บุคคลธรรมดา หรือ บุคคล (อังกฤษ: natural person) หมายถึง สิ่งที่มีชีวิตสามารถมีสิทธิและหน้าที่ได้ตามกฎหมาย คือมนุษย์ทั้งปวงจะเป็นหญิง ชาย เด็ก คนชรา หรือเป็นผู้บกพร่องในความสามารถหรือเป็นคนวิกลจริตอย่างใดก็ตามคนวิกลจริตอย่างใดก็ตามถือเป็นบุคคลธรรมดาทั้งสิ้น ตามประมวลกฎหมาย ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 15 ที่ว่าไว้ดังนี้ สภาพบุคคลย่อมเริ่มแต่เมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารกและสิ้นสุดลงเมื่อตาย ทารกในครรภ์มารดาก็สามารถมีสิทธิต่างๆได้ หากว่าภายหลังคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก

การเริ่มสภาพบุคคล

จากบทกฎหมายข้างต้นได้วางหลักไว้ว่าสภาพบุคคลจะเริ่มขึ้นได้นั้นต้องประกอบด้วยหลักเกณฑ์ 2 ประการ คือ 1)การคลอด ในทางการแพทย์นั้นการคลอดจะสมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อทารกออกมาทั้งตัว มีการตัดสายรกเรียบร้อยแล้วและมีการรอให้มดลูกหดตัวประมาณ 15 นาทีถึง 2 ชั่วโมงหลังเด็กคลอด แต่ในทางกฎหมายนี้จะถือว่าเป็นการคลอดได้ก็ต่อเมื่อทารกพ้นออกจากช่องคลอดทั้งตัวแล้วเท่านั้นพอ การตัดสายรกหรือไม่นั้นไม่ใช่สาระสำคัญ 2) อยู่รอดเป็นทารก พูดง่ายๆก็คือคลอดแล้วทารกมีชีวิตอยู่นั่นเอง ซึ่งต้องอาศัยการแพทย์ในการบอกว่าทารกนั้นมีชีวิตอยู่หรือไม่ โดยในทางกฎหมายจะถือว่าทารกที่คลอดออกมามีชีวิตนั้นต้องได้ความว่าเด็กมีการหายใจด้วย เช่นนี้ก็ถือว่ามีสภาพบุคคลเกิดขึ้นแล้ว ในทางกฎหมายเราจะไม่พิจารณาว่าจะต้องหายใจนานเท่าไหร่หรือหัวใจต้องเต้นกี่ครั้ง แม้มีการหายใจเพียงครั้งเดียวก็ถือว่าสภาพบุคคลเกิดแล้วถึงแม้ทารกนั้นอาจเสียชีวิตในไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นก็ตาม ซึ่งเมื่อมีสภาพบุคคลเกิดขึ้นก็มีผลทำให้ทารกนั้นมีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายได้ เช่น มีสิทธิรับมรดกได้ มีสิทธิที่จะได้รับการอุปการะเลี้ยงดูจากบิดามารดา และรวมไปถึงได้รับความคุ้มครองในด้านร่างกายหรือเสรีภาพ ฯลฯ ตามกฎหมายด้วย การจะเริ่มสภาพบุคคลนั้นจะต้องประกอบด้วยการคลอดและการอยู่รอดเป็นทารกด้วย ถ้าขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปก็ถือว่าไม่ครบหลักเกณฑ์ตามกฎหมาย สภาพบุคคลย่อมไม่เกิด เราลองมาดูตัวอย่างกันเพื่อศึกษาถึงผลทางกฎหมายระหว่างการมีสภาพบุคคลและไม่มีสภาพบุคคลกัน ตัวอย่าง นาย ก แต่งงานกับนาง ข เกิดบุตรในครรภ์ขึ้นหนึ่งคน วันเกิดเหตุนาย ก และนาง ข ขับรถไปเที่ยวทะเลด้วยกัน เกิดอุบัติเหตุระหว่างทางขึ้น นาย ก บาดเจ็บสาหัส ส่วนนาง ข บาดเจ็บเล็กน้อยแต่เกิดเจ็บท้องใกล้คลอดพอดี พลเมืองดีนำทั้งคู่ส่งโรงพยาบาล เมื่อไปถึงโรงพยาบาลนาง ข ก็คลอดออกมาพอดี ทารกมีชีวิตรอดแต่นาย ก เสียชีวิต เช่นนี้ทารกนั้นถือว่ามีสภาพบุคคลตามมาตรา 15 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์แล้ว มีสิทธิต่างๆตามกฎหมาย จึงมีสิทธิได้รับมรดกจากบิดาที่เสียชีวิตไป ในทางกลับกันถ้าอุบัติเหตุดังกล่าวมีผลทำให้ทารกในท้องเกิดเสียชีวิตลงหรือคลอดออกมาแล้วแต่ไม่มีการหายใจ(ไม่มีชีวิต)หรือก็คือนาง ข ได้แท้งลูกนั่นเอง เช่นนี้ก็ถือว่าไม่เข้าหลักเกณฑ์ตามกฎหมาย ทารกนั้นไม่มีสภาพบุคคลไม่มีสิทธิตามกฎหมาย จึงไม่อาจรับมรดกจากบิดาได้

อาชญากรรม

ตามปกติบุคคลธรรมดาจะเป็นผู้ก่ออาชญากรรม แต่ก็อาจถูกฟ้องร้องได้ในฐานะนิติบุคคล สัตว์อื่นนอกจากมนุษย์ไม่ถือว่าเป็นบุคคลดังนั้นสัตว์จึงก่ออาชญากรรมไม่ได้  แต่บุคคลที่เป็นเจ้าของสัตว์นั้นต้องรับผิดชอบความเสียหายที่เกิดขึ้น
การทดลองของมิลแกรม

สรุปผล

ก่อนเริ่มการทดลอง มิลแกรมอธิบายการทดลอง ให้นักเรียนสิบสี่คนในคณะจิตวิทยาฟัง และให้พวกเขาทายว่าผลการทดลองจะออกมาเป็นอย่างไร ทุกคนทำนายว่าเพียงส่วนน้อยของอาสาสมัคร (คำตอบของนักเรียนอยู่ในช่วง 0-3% เฉลี่ย 1.2%) จะทำการทดลองจนถึงระดับแรงดันไฟฟ้าสูงสุด มิลแกรมยังหยั่งความเห็นเพื่อนร่วมงานของเขาอย่างไม่เป็นทางการ และพบว่า พวกเขาเชื่อว่าอาสาสมัครน้อยมากจะทำการทดลองไปเกินการช็อกที่รุนแรงมาก มิลแกรมยังหยั่งความเห็นจากจิตแพทย์สี่สิบคนจากสถาบันแพทยศาสตร์ และพวกเขาเชื่อว่าจนถึงช็อกที่สิบ เมื่อเหยื่อเรียกร้องให้ปล่อยเป็นอิสระ อาสาสมัครส่วนมากจะหยุดการทดลอง พวกเขาทำนายว่า เมื่อถึงช็อก 300 โวลต์ เมื่อเหยื่อปฏิเสธจะตอบ จะเหลืออาสาสมัครเพียง 3.73% ที่ยังทำการทดลองต่อไป และพวกเขาเชื่อว่า "มีอาสาสมัครเกินหนึ่งในสิบของหนึ่งเปอร์เซนต์เล็กน้อยจะทำการทดลองจนถึงช็อกสูงสุดบนบอร์ด"
ในชุดการทดลองแรกของมิลแกรม อาสาสมัครเข้าร่วมการทดลอง 65% (26 จาก 40 คน) ทำการทดลองไปจนถึงขั้นกระแสไฟฟ้าสูงสุดที่ 450 โวลต์ แม้หลายคนจะรู้สึกอึดอัดที่ได้ทำเช่นนั้น เมื่อถึงขั้นหนึ่ง อาสาสมัครทุกคนจะหยุดและตั้งคำถามถึงการทดลอง บางคนจะให้เงินที่จ่ายให้เข้าร่วมการทดลองคืน ตลอดการทดลอง อาสาสมัครแสดงระดับความเครียดต่าง ๆ กัน อาสาสมัครนั้นเหงื่อออก สั่นเทา พูดติดอ่าง กัดริมฝีปาก ครวญคราง จิกเล็บเข้าเนื้อตัวเอง และบางคนถึงกับระเบิดหัวเราะออกมาอย่างประสาทหรือชัก
ภายหลัง ศาสตราจารย์ มิลแกรม และนักจิตวิทยาอื่น ๆ ได้ทำการทดลองซ้ำทั่วโลก ซึ่งให้ผลคล้ายกัน มิลแกรมได้สอบสวนผลกระทบของที่ตั้งของการทดลองต่อระดับการเชื่อฟังโดยจัดการทดลองในสำนักงานในที่ลับและไม่ได้จดทะเบียนในนครที่แออัด ซึ่งตรงข้ามกับที่เยล อันเป็นมหาวิทยาลัยที่ได้รับความเคารพนับถือ ระดับของการเชื่อฟัง "แม้จะลดลงบ้าง แต่ก็ไม่ได้ลดลงอย่างเห็นได้ชัด" สิ่งที่ก่อให้เกิดความแตกต่างคือ ความใกล้ชิดของ "ผู้เรียน" กับผู้ทำการทดลอง
ดร. โธมัส แบลส แห่งมหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ บัลติมอร์เคาน์ตี ทำการอภิวิเคราะห์ต่อผลของพฤติกรรมที่แสดงออกมาซ้ำ ๆ ในการทดลอง เขาพบว่าร้อยละของอาสาสมัครที่เตรียมช็อกด้วยกระแสไฟฟ้าที่ถึงตายยังคงมีสูงอยู่อย่างประหลาด คือ 61-66% โดยไม่ขึ้นอยู่กับเวลาและสถานที่ทดลอง
ฟองลูป I

ฟองลูป I (อังกฤษ: Loop I Bubble) เป็นโพรงในสสารระหว่างดาว จากมุมมองของดวงอาทิตย์ ฟองนี้มีตำแหน่งอยู่ในระหว่างใจกลางทางช้างเผือก มีหลุมที่เห็นได้ชัดเจนอยู่สองโพรงที่เชื่อมต่อกับฟองท้องถิ่นและฟองลูป I อยู่ ฟองลูป I เกิดขึ้นจากลมดาวฤกษ์และซุเปอร์โนวาในกลุ่มเคลื่อนที่แมงป่อง-คนครึ่งม้า ซึ่งอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ 500 ปีแสง ข้างในฟองลูป I มีดาวแอนทาเรส (แอลฟาแมงป่อง)
ฟองลูป I อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ 100 พาร์เซ็กหรือประมาณ 330 ปีแสง
ถนนพัฒนาการ

ประวัติ

จุดเริ่มต้นของถนนพัฒนาการเกิดจากนักธุรกิจภาคเอกชนต้องการบุกเบิกที่ดินซึ่งแต่เดิมถือว่าเป็นที่ตาบอดต้องเดินทางด้วยเรือทางคลอง จึงได้ร่วมกันลงทุนตัดถนนพัฒนาการขึ้นจุดเริ่มต้นจากทางแยกคลองตันไปบรรจบกับถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 ซึ่งใช้เงินลงทุนประมาณกิโลเมตรละ 1 ล้านบาท เริ่มแรกเป็นเพียงถนนเอกชน ต่อมาจึงยกให้ราชการ ซึ่งหลังจากยกให้ราชการแล้วจึงได้ขยายถนนให้กว้างขึ้น ผลจากการตัดถนนพัฒนาการทำให้สามแยกคลองตันเดิมกลายเป็นสี่แยกคลองตัน 
สังเกตว่าโฆษณาหมู่บ้านในยุคแรกประมาณปี พ.ศ. 2519 เช่น หมู่บ้านเมืองทอง หมู่บ้านเคหะนคร จะเรียกถนนสายนี้ว่า ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ตอนที่สาม คาดว่าจะถูกเปลี่ยนเป็นชื่อถนนพัฒนาการในภายหลัง
ซาวอย

ที่มา

ซาวอยก่อตั้งขึ้นโดยพระเจ้ารูดอล์ฟที่ 3 แห่งเบอร์กันดีอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1003 ที่ทำให้ราชวงศ์ซาวอยกลายเป็นราชวงศ์ที่ยังคงดำรงอยู่ที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป ราชวงศ์ซาวอยปกครองอาณาจักรเคานต์แห่งซาวอย จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1416 และต่อมาปกครองอาณาจักรดยุคแห่งซาวอย จนระหว่างปี ค.ศ. 1416 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1714 อาณาจักรเคานต์แห่งซาวอยผนวกตูรินและดินแดนต่าง ๆ ในพีดมอนต์ ซึ่งเป็นบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของอิตาลีที่มีพรมแดนติดกับซาวอย เมืองหลวงของอาณาจักรดยุคคือช็องเบรี มาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1563 เมื่อย้ายไปยังตูริน ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 อาณาจักรดยุคแห่งซาวอยก็มีความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย เมื่อประมุขของราชวงศ์ซาวอยเป็นที่รู้จักกันในฐานะกษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย ขณะที่ตูรินยังคงเป็นเมืองหลวง ดินแดนเดิมของซาวอยถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1860 ตามข้อตกลงของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 อันเป็นที่มาของการรวมตัวของอิตาลี (Italian unification) แต่ราชวงศ์ซาวอยก็ยังคงเป็นเจ้าของดินแดนในอิตาลีและประมุขกลายมามีฐานะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี
ในฝรั่งเศสปัจจุบันซาวอยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโรนาลป์ หลังจากการถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1860 ดินแดนของซาวอยก็แบ่งเป็นสองจังหวัด คือ จังหวัดซาวัวและจังหวัดโอต-ซาวัว
กล่องดำ (รายการโทรทัศน์)

ยุคแรก (2548-2551)

ทางรายการจะมีกล่องมาให้คู่สามีภรรยาได้เลือกกัน โดยแต่ละกล่องจะมีมูลค่ารางวัลที่แตกต่างกันไปตั้งแต่ 1,000-1,000,000 บาท ผู้แข่งขันมีสิทธิ์เลือกกล่องได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น จากนั้นภายในกล่องก็จะมีสิ่งของที่จะเป็นปริศนาในการเข้าสู่คำถามภายในกล่องต่อไป ในการออกากาศระยะแรก ๆ พิธีกรจะเปิดโอกาสให้ผู้แข่งขันสามีภรรยาตัดสินใจว่าจะเล่นกับกล่องที่เลือกมานี้หรือไม่ภายในเวลา 15 วินาที ถ้าผู้แข่งขันตัดสินใจเล่น พิธีกรจะถามคำถาม 1 ข้อโดยไม่มีตัวเลือกให้ตอบ โดยมีเวลา 60 วินาทีในการตอบ ถ้าตอบถูกก็จะได้รับรางวัลตามมูลค่าของกล่องที่เลือกมา แต่ถ้าตอบผิดก็จะไม่ได้อะไรเลย ซึ่งบางครั้งพิธีกรจะลองใจผู้แข่งขันคู่สามีภรรยาด้วยรางวัลตั๋วเครื่องบินให้ไปเที่ยว (หลังจากที่ผู้แข่งขันตอบคำถามเสร็จแล้ว) ถ้าผู้แข่งขันเอาตั๋วเครื่องบินจากพิธีกร ก็จะไม่มีสิทธิในการลุ้นรางวัลจากมูลค่าของกล่องนั้น แต่ถ้าไม่เอา ทางพิธีกรก็จะตัดสินคำตอบที่ตอบมาทันที ในกรณีที่ผู้แข่งขันเลือกกล่องครั้งแรกแล้วปรากฏว่าขอเปลี่ยนกล่อง ทางพิธีกรจะให้เลือกกล่องใหม่แต่มูลค่ารางวัลที่จะได้จะถูกหารด้วย 2 (สมมติว่าครั้งที่สอง เลือกกล่องมูลค่า 1,000,000 บาท ถ้าตอบถูกก็จะได้รับเงินรางวัล 500,000 บาทเท่านั้น) แต่ถ้าเปลี่ยนกล่องครั้งที่ 3 มูลค่ารางวัลจะถูกหารด้วย 4 (เช่น กล่องมูลค่า 1,000,000 บาท ถ้าตอบถูกจะได้เพียง 250,000 บาทเท่านั้น) เปลี่ยนครั้งที่ 4 มูลค่ารางวัลจะถูกหารด้วย 8 เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่าผู้แข่งขันคู่สามีภรรยาจะตัดสินใจเล่นกับกล่องที่เลือกครั้งสุดท้าย ในเวลาต่อมา ทางรายการได้ปรับกติกาเป็นการเลือกกล่องได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น โดยภายในกล่องยังคงมีสิ่งของที่จะเป็นปริศนาในการเข้าสู่คำถามภายในกล่องต่อไปและพิธีกรก็จะถามคำถาม 1 ข้อ ในรูปแบบต่อมานี้ บางครั้งพิธีกรก็อาจจะให้ตัวเลือกช่วยในการตัดสินใจก็ได้ (ส่วนมากจะเป็นคำถามที่มีเงินรางวัลมูลค่าไม่เกิน 100,000 บาท) จากนั้นผู้แข่งขันจะมีเวลา 60 วินาทีในการตอบ เมื่อตอบคำถามเสร็จ พิธีกรก็จะลองใจผู้แข่งขันสามีภรรยาโดยการนำของรางวัลมาล่อใจ ซึ่งผู้แข่งขันต้องตัดสินใจว่าจะลุ้นคำตอบที่ตอบ หรือจะไม่ฟังผลนั่นคือเอาของรางวัลกลับบ้านไปเลย ในกรณีที่ผู้แข่งขันเลือกที่จะลุ้นผลคำตอบ ถ้าตอบถูกจะได้รับเงินรางวัลตามที่ได้เลือกเอาไว้ แต่ถ้าตอบผิดจะไม่ได้อะไรกลับไปเลย (แต่บางครั้งพิธีกรก็ให้ผู้แข่งขันเอาของรางวัลติดไม้ติดมือกลับไปก็ได้แล้วแต่กรณีและเป็นบางครั้งที่มีผู้เข้าแข่งขันได้ทั้งเงินและของรางวัลบางส่วนหรืออาจจะได้ของรางวัลทั้งหมดกลับบ้านด้วย)
ชะ

ชะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า ज เข้าในพวกตาละวยะ (เกิดจากเพดานแข็ง) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ช และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง /ɟ,d͡ʒ/
สลัด

นิรุกติศาสตร์

คำว่า สลัด มาจากภาษาฝรั่งเศส salade ที่มีความหมายเดียวกัน และภาษาลาติน salata และ sal  ที่แปลว่าเค็มหรือเกลือ ในภาษาอังกฤษ คำว่า สลัด (salad) หรือ สลัท (sallet) เริ่มเห็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 14 เกลือมีความเกี่ยวโยงกับสลัดเพราะผักต่าง ๆ มักถูกปรุงด้วยน้ำเกลือหรือ เดรสซิ่งที่ทำมาจากน้ำมันและน้ำส้มสายชูที่มีความเค็มในสมัยโรมโบราณ
โซนิกเฮดจ์ฮ็อก

โซนิค เฮดจ์ฮ็อก เป็นโปรตีนชนิดหนึ่ง ในมนุษย์จะอยู่ในยีน SHH ("sonic hedgehog") โดยโซนิค เฮดจ์ฮ็อกเป็นโปรตีนหนึ่งในสามตัวที่ อยู่ในตระกูลเส้นทางส่งกระแสประสาทที่เรียกว่า เฮดจ์ฮ็อก (อีกสองตัวคือ ดีเซอร์ท เฮดจ์ฮ็อก DHH และ อินเดียน เฮดจ์ฮ็อก IHH) SHH เป็นลิแกนด์ที่ถูกศึกษาอย่างดีที่สุดในเส้นทางส่งกระแสประสาทเฮดจ์ฮ็อก มันมีหน้าที่สำคัญในในการควบคุมออร์แกโนจีเนสิสของสัตว์มีกระดูกสันหลัง โซนิค เฮดจ์ฮ็อก เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดในของมอร์โฟเจนที่ถูกนิยามโดยโมเดลธงชาติฝรั่งเศสของเลวิส โวลเพอร์ท-โมเลกุลที่แพร่เพื่อสร้างคอนเซนเทรชั่นเกรเดียนท์ และมีผลกระทบแตกต่างกันต่อเซลล์ของเอ็มบริโอที่กำลังพัฒนาโดยขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของมัน SHH ยังคงสำคัญในผู้ใหญ่ เนื่องจากมันควบคุมการแบ่งเซลล์ของสเต็มเซลล์ในผู้ใหญ่ และเกี่ยวข้องกับการพัฒนามะเร็งบางชนิด

การค้นพบและชื่อ

ยีนเฮ็ดจ์ฮ็อกถูกค้นพบครั้งแรกในแมลงวันผลไม้  Drosophila melanogaster 
มีการสืบสวนเพื่อหาสิ่งที่เท่าเทียมกับเฮดจ์ฮ็อกในสัตว์มีกระดูกสันหลัง โดย ฟิลิป อิงแฮม, แอนดริว พี. แม็คมาฮอน และ คลิฟฟอร์ด ทาบิน ทำให้พบยีนที่โฮโมโลกัสกันสามตัว โดยมีสองตัว (ดีเซอร์ท เฮดจ์ฮ็อก และ อินเดียน เฮดจ์ฮ็อก) ตั้งชื่อตามสายพันธุ์เม่น ในขณะที่ โซนิค เฮดจ์ฮ็อก ถูกตั้งชื่อตามตัวละครโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกของเซก้า ชื่อนี้ตั้งโดยดอกเตอร์ โรเบิร์ต ริดเดิล หลังจากที่พบการตูนโซนิคที่ลูกสาวของเขาได้มาจากอังกฤษ

โรบอทนิคคินนิน

ตัวยับยั้งเส้นทางส่งกระแสประสาทเฮ็ดจ์ฮ็อกถูกค้นพบและตั้งชื่อว่า "โรบอทนิคคินนิน" ตามชื่อของศัตรูของโซนิคเดอะเฮ็ดจ์ฮ็อก ดอกเตอร์อิโว "เอ็กแมน" โรบอทนิค
แตรทั้งเจ็ด

แตรทั้งเจ็ด (อังกฤษ: Seven trumpets) ตามที่ได้ระบุไว้ในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่นั้น เป็นแตรที่พระเจ้าทรงมอบแก่ทูตสวรรค์หน้าพระพักตร์จำนวนเจ็ดองค์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์สืบเนื่องหลังจากการทำลายตราประทับดวงที่เจ็ด การเป่าแตรแต่ละครั้งนำมาซึ่งความวิบัติแก่ผืนแผ่นดินโลก เหตุการณ์สืบเนื่องจากเสียงแตรทั้งเจ็ดนี้ คือขันทั้งเจ็ดแห่งพระพิโรธ