เจสัน มแรซ

วัยเด็กและครอบครัว

เจสัน มแรซ เกิดในครอบครัวในชนชั้นกลาง โดย ทอม มแรซ (Tom Mraz) บิดา และ จูน โทเมส (June Tomes) มารดา และ มีพี่สาว 1 คน คือ Candace เมื่อเจสันอายุได้ 4 ขวบพ่อและแม่ก็แยกทางกัน  และต่างแยกย้ายไปมีครอบครัวของตน ทำให้เจสันมีน้องต่างบิดาและต่างมารดา
เจสันเรียนต่อระดับมัธยมที่โรงเรียนลีเดวิดไฮท์ (Lee-Davis High) ขณะที่เรียนที่นี่เจสันอยู่ในคณะประสานเสียงและคณะละครเวทีของโรงเรียน รวมทั้งเป็นเชียร์ลีดเดอร์ชายเพียงไม่กี่คนอีกด้วย ในช่วง 13 ปี พรสวรรค์ด้านการร้องเพลงของเจสันทำให้เขาได้อยู่ในวงอาร์แอนด์บี (R&B) ท้องถิ่นชื่อ "เดรสทูคิล" (Dressed To Kill) ซึ่งสมาชิกแต่ละคนล้วนอยู่ในวัย 20 ปี

ช่วงต้นอาชีพ

หลังจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย เจสันเข้าเรียนระดับอุดมศึกษาในสาขา Musical Theatre ที่ American Musical and Dramatic Academy, New York ที่นี่เองเจสันเริ่มหัดเล่นกีตาร์และค้นพบว่าการเล่นดนตรีและแต่งเพลงคือเป้าหมายต่อไปของตัวเอง เจสันจึงดรอปการเรียนและกลับสู่บ้านเกิดในเมคานิกส์วิลล์
ต้นสหัสวรรษใหม่เจสันก็จากบ้านเกิดอีกครั้งเพื่อตามหาฝันในฝั่งตะวันตก เขาขับรถจากเมคคานิกส์วิลล์ในฝั่งตะวันออกสุดสู่ San Diego สุดเขตด้านตะวันตกใต้ของอเมริกา  ที่นี่เองเจสันได้เริ่มต้นอาชีพการเป็นนักร้องนักแต่งเพลง ด้วยการร้องเพลงในผับชื่อดังของเมืองคือ Java Joe’s  ทุกวันพฤหัสบดี เจสันเปิดแสดงโชว์เล็ก ๆ จากคนดูเพียงไม่กี่คน จนกลายเป็นคนดูเต็มร้านในเวลาไม่กี่เดือน และที่นี่เองที่เจสันได้พบกับโทค่า (Noel “Toca” Rivera) นักร้องและนักเพอร์คัสชั่น ทั้งคู่ออกแสดงที่ Java Joe’s จนได้รับเชิญจากคลับใน Los Angeles และเมืองใกล้เคียงให้ไปเปิดแสดงโดยต่อเนื่อง ระหว่างนี้เจสันและโทค่าก็ได้ทำอัลบั้มเดโมในชื่อ Live At Java Joe’s  ซึ่งมีเพลงอย่าง You And I Both, 1000 Things และเพลงได้รับการเปิดออกอากาศในสถานีวิทยุท้องถิ่นในซาน ดิเอโก้  การแสดงของเจสันและอัลบั้มเดโมที่น่าประทับใจ กลายเป็นความสำเร็จแบบปากต่อปาก จนได้ดึงดูดแมวมองจาก Elektra Records ให้มาชมการแสดง และเจสันได้เซ็นสัญญากับอีเล็กตร้าในปี 2002

อัลบั้ม Waiting For My Rocket To Come

อัลบั้มแรกของเจสัน ออกวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2002 ในอัลบั้มนี้เขาได้ร่วมงานกับ John Alagia ที่เคยโพรดิวซ์งานให้กับ Dave Matthews Band และ John Mayer   โดยมี The Remedy (I Won’t Worry) เป็นซิงเกิลแรก เพลงพูดถึงการเอาชนะความเศร้าหมองด้วยการมองโลกในแง่ดี ซึ่งเจสันได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนวัยเด็ก Charlie Mingroni ที่ต่อสู้กับโรคมะเร็งกระดูก  เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 15 ใน Billboard Hot 100 Chart ส่วนอัลบั้ม Waiting For My Rocket To Come ก็ได้รับรางวัลแพลทินัมจากสมาคมแผ่นเสียงแห่งอเมริกา หรือ RIAA  ในฐานะที่มียอดจำหน่ายอัลบั้มมากกว่า 1 ล้านก๊อปปี้ในอเมริกา
ความสำเร็จอย่างท่วมท้นแม้เพียงอัลบั้มแรก เป็นเพราะเพลงของเจสันเป็นส่วนผสมที่ลงตัวของดนตรีหลากหลาย ทั้ง โฟล์ก ป๊อป ร็อก และฮิปฮอป  ซึ่งทักษะการร้องแบบกึ่งแร็ปและการแต่งเนื้อเพลงที่เป็นการเล่นคำได้อย่างแยบยล ทำให้เจสันเป็นความแปลกใหม่ของอุตสาหกรรมดนตรีอเมริกันในช่วงนั้น อีกทั้งการแสดงสดของเขาก็ได้รับเสียงชื่นชมจากแฟนเพลงแบบปากต่อปาก  เพื่อเป็นการสนองตอบเสียงเรียกร้องของแฟนเพลง Tonight Not Again : Jason Mraz Live At The Eagle Ballroom  อัลบั้มบันทึกการแสดงสดจาก Eagle Ballroom ที่เมือง Cleveland รัฐ Ohio จึงได้ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2004

อัลบั้ม MR.A-Z

เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005 อัลบั้มที่ 2 ของเจสัน ก็ถูกวางจำหน่าย ภายใต้สังกัดใหม่คือ Atlantic Records โดยมี Wordplay เป็นซิงเกิลแรก และ Geek In The Pink เป็นซิงเกิลที่สอง ตัวอัลบั้มขึ้นถึงอันดับที่ 5 ใน Billboard 200 Album Chart ในสัปดาห์แรก  แต่ก็ไม่ได้ทำให้อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จด้านยอดขายและยอดแอร์เพลย์เท่าที่ควร แต่กระนั้น MR.A–Z ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ปี ค.ศ. 2006 ในสาขา Best Engineered Album, Non-Classical

อัลบั้ม We Sing. We Dance. We Steal Things.

หลังจากอัลบั้มที่สอง เจสันใช้เวลาพักผ่อนเพื่อค้นพบความสงบภายในตัวเอง ทำให้เขาเริ่มศึกษาหลักพุทธศาสนาและเซน  ระหว่างนี้เองเจสันได้แต่งเพลง และใช้เพลงใหม่นี้ตามโชว์เล็กๆในยุโรปและอเมริกา ก่อนวางจำหน่ายอัลบั้มที่สามในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008  เจสันได้แยกเพลงต่างๆในสตูดิโออัลบั้มออกเป็น EP เพลงอคูสติก 3 ชุด คือ We Sing (จำหน่ายแบบจำกัดในเดือนมีนาคม) We Dance (จำหน่ายแบบจำกัดในเดือนเมษายน) และ We Steal Things (ออกวางจำหน่ายพร้อมกับสตูดิโออัลบั้ม We Sing. We Dance. We Steal Things.)  อัลบั้มนี้เจสันได้พบกับ Martin Terefe โพรดิวเซอร์ที่เคยร่วมงานกับ Coldplay และ James Morrison  อีกทั้งยังได้ James Morrison และ Colbie Caillait มาร่วมร้องในอัลบั้มนี้ด้วย
ในอัลบั้ม We Sing. We Dance. We Steal Things. นับว่าเป็นมิติใหม่ทางดนตรีสำหรับเจสัน  เพราะมีการใช้เครื่องเป่าทองเหลืองเข้ามาเสริมความคึกคัก การนำเครื่องสายมาเพิ่มความละเมียดละไม และวงประสานเสียงให้ได้ความอลังการมากขึ้น    ซิงเกิลแรก I’m Yours ขึ้นสูงสุดที่อันดับ 6 ใน Billboard Hot 100 จำหน่ายได้กว่า 3 ล้านก๊อปปี้ในอเมริกา และกว่า 5 ล้านก๊อปปี้ทั่วโลก  ส่วนตัวอัลบั้มได้รับรางวัลแพลทินัม จากยอดขายเกินกว่า 1 ล้านก๊อปปี้ในอเมริกา และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 51 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ถึง 3 รางวัล คือ Song Of The Year จากเพลง I’m Yours, Best Male Pop Vocal Performance จากเพลง I’m Yours และ Best Engineered  Album,Non-classical ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009  เจสันเริ่มทัวร์ทั่วโลกที่โซล เกาหลีใต้ หลังจากงานประกาศรางวัลแกรมมี ทัวร์ครั้งนี้กินระยะเวลาตั้งแต่กุมภาพันธ์ จนกระทั่งกรกฎาคม ครอบคลุมทั้งเอเชีย, ยุโรป, ออสเตรเลีย และอเมริกา

2014–ปัจจุบัน

สตูดิโออัลบั้มที่ห้าของเจสัน คือ Yes! ปล่อยเซิงเกิลเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2014  มันเป็นอัลบั้มอะคูสติกของเขาเป็นครั้งแรกและได้รับการบันทึกไว้อีกด้วย  เจสันเคยร่วมเขียน "A Beautiful Mess" ในปี ค.ศ. 2008 ในอัลบั้ม We Sing. We Dance. We Steal Things.  และอัลบั้ม Boyz II Men ในเพลง "It's So Hard to Say Goodbye to Yesterday"  และเพลง "every song on Yes!", "Raining Jane" โดยเจสันเป็นคนแต่งเพลง และอัลบั้มเดี่ยวในเพลง "Love Someone" ปล่อยเพลงนี้เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 วันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ได้ปล่อยเพลงในอัลบั้ม Yes! เป็นเซิงเกิลที่3 ชื่อ "Love Someone", "Hello You Beautiful Thing" และ "Long Drive" เป็นต้น