google/wiki40b huggingface dataset:
พระสุทธิสารวินิจฉัย (มะลิ บุนนาค)

พระสุทธิสารวินิจฉัย (25 กรกฎาคม 2439-16 ตุลาคม 2520) อดีตข้าราชการกระทรวงยุติธรรม ผู้เป็นเจ้าของที่ดินซึ่งได้บริจาคให้ทางราชการไทยเป็นสาธารณสมบัติเพื่อสร้างถนนสุทธิสารวินิจฉัย ซึ่งเป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน

ประวัติการศึกษา

พระสุทธิสารวินิจฉัย เรียนจบชั้นมัธยมปลายภาคภาษาไทย และ มัธยม 6 พิเศษ ภาคภาษาอังกฤษ จากโรงเรียนเทพศิรินทร์
เข้าศึกษากฎหมายที่โรงเรียนกฎหมายของกระทรวงยุติธรรม ผ่านการสอบข้อเขียนได้ทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2455 ขณะมีอายุเพียง 16 ปี แต่เนื่องจากอายุน้อยจึงไม่ได้รับอนุญาตให้สอบปากเปล่า จึงต้องกลับไปเรียนใหม่อีก 1 ปี จนสอบได้ในปี 2456 อายุเพียง 17 ปี แต่เนี่องจาก เกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทางกระทรวงฯ จึงไม่ได้ส่งไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ แต่ท่านก็มีความรู้ภาษาอังกฤษแตกฉาน และได้สะสมตำรากฎหมายของประเทศต่างๆไว้มากมาย
เอส โคล่า

เอส โคล่า (อังกฤษ: Est Cola) เป็นชื่อเครื่องหมายการค้า ของเครื่องดื่มโคลาในประเทศไทย ซึ่งผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัท เสริมสุข จำกัด (มหาชน) และเปิดตัวสินค้าอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันศุกร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

ประวัติ

แต่เดิม บมจ.เสริมสุข เป็นผู้ได้รับสิทธิในการผลิตและจัดจำหน่ายเครื่องดื่มโคลา ภายใต้เครื่องหมายการค้าเป๊ปซีในประเทศไทย จากเป๊ปซีโค อินค์.สหรัฐอเมริกา โดยก่อตั้งโรงงานขนาดย่อมแห่งแรก ขึ้นบนเนื้อที่ราว 4 ไร่ บริเวณริมถนนสีลม และเริ่มการจัดจำหน่ายเป็นครั้งแรก ในเวลาเช้าของวันพุธที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2496 ทว่าหลังจากดำเนินธุรกิจร่วมกันมาเป็นเวลาถึง 59 ปี ในที่สุดเมื่อวันเสาร์ที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2555 บริษัทแม่เป๊ปซีโค อินค์. ก็ยุติการต่อสัญญาร่วมกิจการ,เช่ากิจการ,การผลิตและจัดจำหน่ายเป๊ปซีกับ บมจ.เสริมสุข เป็นผลให้สัญญาดังกล่าวสิ้นสุดลงในวันพุธที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยเป๊ปซีโค อินค์.จัดตั้งบริษัท เป๊ปซี-โคล่า (ไทย) เทรดดิง จำกัด ขึ้นเพื่อดำเนินธุรกิจการผลิตและจัดจำหน่าย เครื่องดื่มเป๊ปซี่ในประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
ดังนั้น บมจ.เสริมสุข จึงเปลี่ยนไปใช้ชื่อเครื่องหมายการค้าใหม่ว่า เอส (est) โดยใช้สูตรการผลิตที่คิดค้นขึ้นใหม่ พร้อมกับปรับปรุงอัตลักษณ์ใหม่ทั้งหมด โดยมีพิธีเปิดตัวสินค้า และเริ่มต้นการจัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการ เมื่อวันศุกร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยจัดประเภทสินค้าเป็น 4 รูปแบบหลักคือ ขวดแก้ว (ขนาด 250 มิลลิลิตร และ 12 ออนซ์), ขวดพลาสติก (ขนาด 455, 480 มิลลิลิตร และ 1 ลิตร), กระป๋อง (ขนาด 325 มิลลิลิตร) และ ตู้กดเครื่องดื่ม (Post Mix) พร้อมกันนั้น ยังเปิดเผยผู้นำเสนอสินค้า (Presenters) ชุดใหม่จำนวน 3 คนประกอบด้วย สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว (บี้), ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ (โตโน่) และ พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล (ไมค์)
ปัจจุบันนี้เสริมสุข ได้กลับมาร่วมทุนกับ เป็ปซี่โคและยูนิลีเวอร์
สถานีรถไฟโทราซัน

สถานีรถไฟโทราซัน (เกาหลี: 도라산역) เป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่บนทางรถไฟสายคย็องอึยซึ่งครั้งหนึ่งเคยเชื่อมต่อระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้ สถานีรถไฟนี้เป็นสถานีสุดท้ายบริเวณชายแดนเกาหลีใต้ก่อนที่จะเข้าสู่เขตเกาหลีเหนือ และเคยทำหน้าที่เป็นที่หยุดรถทางเหนือสุดของสายคย็องอึยอยู่หลายปี
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 เริ่มมีการเดินขบวนรถไฟสินค้าผ่านสถานีโทราซันเข้าไปในเขตเกาหลีเหนือ โดยนำสินค้าไปส่งในเขตอุตสาหกรรมแคซ็องและนำสินค้าสำเร็จรูปกลับเข้ามาในเกาหลีใต้ เคยมีการกำหนดให้รถไฟนี้เดินทางเป็นระยะทาง 16 กิโลเมตร (9.9 ไมล์) ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์
อย่างไรก็ตาม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 รัฐบาลเกาหลีเหนือได้ปิดการเดินทางข้ามพรมแดนลง หลังจากที่กล่าวหาว่าเกาหลีใต้ใช้นโยบายการเผชิญหน้ากับเกาหลีเหนือ เหตุการณ์นี้เกิดในช่วงเดียวกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเกาหลีใต้และการเปลี่ยนแปลงอำนาจไปสู่รัฐบาลอนุรักษนิยม
ปัจจุบันสถานีรถไฟแห่งนี้มีรถไฟบริการนักท่องเที่ยวจากโซล 4 ขบวนต่อวัน
โซฮี

ประวัติ

โซฮีเกิดวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2535 สำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายหญิงล้วนชังมุน (Changmun's All Girls High School) ในระหว่างเรียนได้ทำงานเป็นนางแบบนิตยสารหลายฉบับ และนางแบบโฆษณาเครื่องสำอางหลายยี่ห้อ รวมถึงลังโคม (Lancome)
ขณะที่อายุได้ 12 ปี โซฮีประกวดความสามารถ และได้รับเลือกเป็นนักแสดงฝึกหัดของค่ายเจวายพี ใช้เวลาฝึกสองปีจึงได้รับการเปิดตัวเป็นสมาชิกวงวันเดอร์เกิลส์เมื่อ พ.ศ. 2550 โดยมีตำแหน่งเป็นผู้เต้นหลักและเป็นผู้ร้องหลัก  โซฮีนับเป็นสมาชิกที่อ่อนวัยที่สุดของวง กระทั่งมีการเพิ่มฮเยริมซึ่งอายุน้อยกว่ากันไม่กี่เดือนเข้ามา
ต่อมาในต้น พ.ศ. 2551 โซฮีได้งานการแสดงเป็นครั้งแรก โดยได้แสดงภาพยนตร์ชื่อ เฮลแคตส์ (Hellcats) แต่ระหว่างแสดงได้ประสบอุบัติเหตุจนเอ็นเข่าฉีก จึงพักทั้งงานแสดงและงานดนตรีไปหนึ่งเดือน ภายหลังโซฮีได้แสดงในละครโทรทัศน์อีกจำนวนหนึ่ง รวมถึงซิตคอมเรื่อง เฮียร์ฮีคัมส์ (Here He Comes) และภาพยนตร์เรื่อง เดอะวันเดอร์เกิลส์มูวี (The Wonder Girls Movie) ซึ่งฉายในสหรัฐอเมริกา
ในการทำงานกับวงวันเดอร์เกิลส์นั้น โซฮีมีบทบาทต่อการประพันธ์ดนตรีของวง โดยเยอึนเพื่อนร่วมวงระบุว่า ได้แรงบันดาลใจในการแต่งเพลงบางเพลง เช่น "จีเอ็นโอ" (GNO) มาจากโซฮี นอกเหนือจากงานดนตรีกับวงวันเดอร์เกิลส์แล้ว โซฮีได้งานกับกลุ่มดนตรีกลุ่มอื่นด้วย เช่น ใน พ.ศ. 2554 ร้องเพลง "แฮนส์อัป" (Hands Up) กับทูพีเอ็ม และมีการเปิดเผยว่า โซฮีช่วยเรียบเรียงทำนองเพลงนี้ด้วย
ในปีปลายปี พ.ศ. 2556 โซฮีตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยเธอกล่าวว่าเธออยากมุ่งเน้นทางด้านงานแสดงมากกว่า
อิเกบูกูโระ

อิเกบูกูโระ (ญี่ปุ่น: 池袋 Ikebukuro) เป็นย่านธุรกิจและบันเทิงหนึ่งในแขวงโทชิมะ กรุงโตเกียว ภายในบริเวณประกอบไปด้วยสถานีรถไฟอิเกบูกูโระ สำนักงานเขตโทชิมะ ห้างสรรพสินค้า และภัตตาคาร
ศูนย์กลางของอิเกบูกูโระ คือสถานีบริเวณสถานีรถไฟอิเกบูกูโระ ซึ่งเป็นสถานีรถไฟที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับสองของโตเกียว เป็นสถานีชุมทางที่สำคัญแห่งหนึ่งของสายยามาโนเตะด้านตะวันตก
จังหวัดอีฟูเกา

ชื่อ

อีฟูเกามาจากคำว่า i-pugo ("i" [มาจาก/ผู้คน] และ pugo [เนินเขา]) รวมกันจึงแปลว่า ผู้คนแห่งเนินเขา
พระมหากษัตริย์สวีเดน

ประวัติศาสตร์

สวีเดนมีพระมหากษัตริย์เป็นของตนเองมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ในช่วงศตวรรษที่ 1 แทซิทัส นักประวัติศาสตร์ของโรมันได้บันทึกว่าเผ่าซิโอเนส (เผ่าโบราณที่อาศัยอยู่บริเวณสวีเดนในปัจจุบัน) มีพระราชาปกครอง ซึ่งลำดับการสืบสันตติวงศ์ยังไม่มีผู้ใดทราบแน่ชัด มีเพียง ซากา (อังกฤษ: Saga เป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ของชาวไวกิง เกี่ยวกับดินแดนแถบสแกนดิเนเวีย) ที่ใช้อ้างอิงเท่านั้น แต่ก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงอยู่ในปัจจุบัน
แต่เดิมพระมหากษัตริย์สวีเดนมีพระราชอำนาจเพียงเล็กน้อย ส่งผลจำกัดในเรื่องการทำศึกสงคราม โดยผู้พิพากษาและพระสงฆ์จะต้องเป็นสักขีพยานของความบกพร่องในการใช้อำนาจในครั้งนี้ด้วย ทั้งนี้ศิลาจารึกนับพันได้จารึกไว้เช่นกันแต่ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์เลย อย่างไรก็ตามพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ก็ยังคงได้รับการสนับสนุนจากศาสนจักร ทำให้มีพระราชอำนาจมากขึ้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 และในคริสต์ศตวรรษต่อมา พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์สวีเดนก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามประเพณีแล้วพระมหากษัตริย์จะทรงบรมราชาภิเษกที่แท่นหินแห่งโมรา ซึ่งเป็นสถานที่ประชาชนมีสิทธิจะยอมรับหรือไม่ยอมรับพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ได้ ซึ่งพิธีกรรมนี้สืบทอดจากพระมหากษัตริย์สวีเดนพระองค์ก่อน ๆ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1544 ซึ่งในปัจจุบันพระราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ปกครองสวีเดนมาตั้งแต่ช่วงสงครามนโปเลียน และต่อมาสวีเดนก็ต้องสูญเสียฟินแลนด์และส่วนตะวันออกของรีล์มให้แก่จักรวรรดิรัสเซีย ทั้งนี้ตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสวีเดนระบุไว้ว่าพระมหากษัตริย์ทรงเป็นเพียงประมุขแห่งรัฐเท่านั้นและไม่มีพระราชอำนาจทางการเมือง
ออมสค์

ออมสค์ (รัสเซีย: Омск, [omsk]) เป็นเมืองหลวงของออมสค์โอบลาสต์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไซบีเรีย ห่างจากกรุงมอสโก 2,236 กม. (1,389 ไมล์) มีประชากรมากกว่า 1.1 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขายูรัล รองเมืองโนโวซีบีสค์ และเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 7 ของประเทศ เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1716
ผีตาหวานกับอาจารย์ตาโบ๋

เนื้อเรื่องย่อ

ผีตาหวาน...  หญิงสาวชื่อหวานถูกข่มขืนแล้วฆ่า วิญญาณของเธอยังคงวนเวียนเพื่อรอวันจะแก้แค้น อีกทั้งเธอยังพบวิทย์ชายหนุ่มทั้งที่ความรักของเธอและเขานั้นเป็นไปไม่ได้
อาจารย์ตาโบ๋... อาจารย์ชื่อโบ๋ ที่ทุกคนในหมู่บ้านพากันเลื่อมใสว่ามีวิชาอาคมแต่แท้ที่จริงแล้วเป็นการจัดฉากของ บัว กร่าง เวอร์ พรรคพวกของอาจารย์โบ๋ที่สร้างสถานการณ์ต่างๆเพื่อหลอกลวงชาวบ้าน รวมกับความบังเอิญที่ทำให้ชาวบ้านเข้าใจว่าอาจารย์โบ๋ให้เลขเด็ดจนถูกรางวัล
ทั้งสองฝ่ายต่างมีผู้มุ่งร้ายคนเดียวกัน คือ เสี่ยอู๋ ที่ต้องการกำจัดวิญญาณของหวานเพราะกลัวหวานจะมาแก้แค้น ต้องการกำจัดอาจารย์โบ๋เพราะจะได้ไม่ใครให้เลขเด็ดแก่ชาวบ้านซึ่งเป็นการขัดผลประโยชน์ของเสี่ยอู๋
ภาพยนตร์เรื่องนี้เน้นไปที่การเผชิญหน้ากันระหว่างตัวละครหลักทั้งสี่คืออาจารย์โบ๋ บัว กร่าง เวอร์ กับผีหวานในหลากลักษณะ รวมถึงการสอดแทรกวิถีชีวิตแบบชาวบ้านในชนบท ที่แสดงออกด้วยการที่ชาวบ้านส่วนหนึ่งร่วมมือกันสร้างโบสถ์แต่อีกส่วนไปรวมตัวที่สำนักไสยศาสตร์
โต ชิน ไชย

โต ชิน ไชย (จีนตัวย่อ: 杜进才; จีนตัวเต็ม: 杜進才; พินอิน: Dù Jìn Cái; Pe̍h-ōe-jī: Tō Chìn-châi; 10 ธันวาคม ค.ศ. 1921 – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012) เป็นนักการเมืองชาวสิงคโปร์ เป็นนักการเมืองคนสำคัญของประเทศรุ่นแรก ภายหลังประเทศสิงคโปร์ ประกาศเอกราชในปี ค.ศ. 1965 โต ชิน ไชย ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 จนถึงปี ค.ศ. 1968 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 จนถึงปี ค.ศ. 1975 ดำรงตำแหน่งประธานพรรคกิจประชาชน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 จนถึงปี ค.ศ. 1981 และเป็นรองประธานมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 จนถึงปี ค.ศ. 1975 ภายหลังจากการลาออกจากคณะรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1981 โต ชิน ไชย ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในตำแหน่งคนนั่งข้างหลัง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1988 เขาได้วางมือจากการเมือง
โต ชิน ไชย จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์จอห์นในรัฐเปรัก และโรงเรียนอังกฤษ-จีนในอีโปะฮ์ จบการศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยลอนดอน ในปี 1946 และปริญญาเอกสาขาสรีรวิทยา จากสถาบันวิจัยเพื่อการแพทย์แห่งสหประชาชาติ
โต ชิน ไชย เสียชีวิตขณะที่หลับ ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 เวลา 9:30 ตามเวลาประเทศสิงคโปร์ (GMT+8) ด้วยวัย 90 ปี
เส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันออก
ภาษาปรากฤต

ภาษาปรากฤต (อังกฤษ: Prakrit) เป็นภาษาโบราณกลุ่มหนึ่งในอินเดียสมัยโบราณ จัดอยู่ในภาษากลุ่มอินโด-ยูโรเปียน (อินเดีย-ยุโรป)ในสาขาย่อย ภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียน (อินเดีย-อิหร่าน) โดยมากจะจัดเป็นภาษาที่มีวิวัฒนาการในกึ่งกลาง ระหว่างภาษาโบราณกับภาษาสมัยใหม่ ที่เรียก ภาษาปรากฤตนี้ ไม่ได้หมายจำเพาะไปที่ตัวภาษาหนึ่งภาษาใด แต่เป็นการเรียกภาษากลุ่มหนึ่งในระดับภาษาถิ่น และเป็นการยากที่จะระบุให้ชัดว่าภาษาปรากฤตคืออย่างไร และนักวิชาการด้านภาษาอินเดียก็ยังมีความเห็นไม่ลงรอยกัน บ้างก็ว่าหมายถึงภาษาถิ่นอินเดียยุคใหม่ รวมทั้งในยุคกลาง หรือกล่าวโดยย่อก็คือ ภาษาอื่นนอกเหนือจากภาษาสันสกฤตและภาษาพระเวท บ้างก็ว่าหมายถึงภาษาอินเดียยุคใหม่ ที่วิวัฒนาการมาจากภาษาปรากฤตยุคกลาง นอกจากนี้ยังมีข้อเสนอว่า ภาษาปรากฤตคือภาษาถิ่นของภาษาสันสกฤต และยังมีความเห็นว่า ภาษาบาลี ก็อาจจัดอยู่ในกลุ่มภาษาปรากฤตก็ได้
หลักฐานภาษาปรากฤตที่เก่าแก่ที่สุด คือจารึกอโศก บนเสาอโศก ที่พระเจ้าอโศกมหาราชรับสั่งให้สร้างขึ้น โดยใช้อักษรพราหมี ทว่าไม่ปรากฏว่ามีการใช้ภาษาปรากฤตในงานวรรณกรรมอย่างกว้างขวาง แต่กลับมีการใช้ในรูปของภาษาพูด ดังจะพบได้จากบทละครภาษาสันสกฤต ที่ให้ตัวละครในวรรณะสูงพูดภาษาสันสกฤต ขณะที่วรรณะต่ำจะพูดภาษาปรากฤต หรือภาษาอปรภรัมศะ
คำว่า ปรากฤต ในภาษาสันสกฤต นั้น หมายถึง ธรรมชาติ ปกติ ดั้งเดิม หรือท้องถิ่น ฯลฯ นักภาษาศาสตร์จึงสันนิษฐานว่า ภาษาปรากฤต น่าจะหมายถึงภาษาที่มีวิวัฒนาการโดยธรรมชาติตามกระบวนการทางภาษา ซึ่งตรงข้ามกับภาษา สันสกฤต ที่หมายถึง ขัดเกลาแล้ว อันเป็นภาษาที่ได้รับการวางระเบียบกฎเกณฑ์โดยนักปราชญ์ ในแง่ของไวยากรณ์แล้ว ภาษาปรากฤตมีความซับซ้อนน้อยกว่าภาษาสันสกฤตอย่างมาก ไม่มีทวิพจน์ มีการกน้อยกว่า และมีการแจกกริยาที่ง่ายกว่า และคำศัพท์ทั้งหมดในภาษาปรากฤตก็มาจากต้นกำเนิดในภาษาอินเดียโบราณ
ภาษาอรรธมคธีเป็นรูปแบบโบราณของภาษามคธี ซึ่งใช้ในการเขียนเอกสารทางศาสนาเชน และมักเป็นตัวแทนของภาษาปรากฤต นักไวยากรณ์ของภาษาปรากฤตจะแสดงไวยากรณ์ของภาษาอรรธมคธีก่อน เพราะฉะนั้นในการเรียนภาษาปรากฤต มักจะเริ่มด้วยภาษาอรรธมคธี
สามก๊ก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2553)

รายชื่อนักแสดงหลัก

เฉิน เจี้ยนบิน เป็น โจโฉ
หยู เหอเหว่ย เป็น เล่าปี่
ลู่ อี้ เป็น ขงเบ้ง
เหอ ยุ่นตง เป็น ลิโป้
หนี ต้าหง เป็น สุมาอี้
หยู หรงกวง เป็น กวนอู
จาง ป๋อ เป็น เป็น ซุนกวน
เนี่ย หยวน  เป็น จูล่ง
เฉิน ห่าว เป็น เตียวเสี้ยน
หลิน ซินหยู เป็น ซุนฮูหยิน
หวง เหวยเต๋อ เป็น จิวยี่
สโมสรฟุตบอลโกลเบล็ก เอฟซี

สมาคมพนักงานบริษัทหลักทรัพย์โกลเบล็ก

สมาคมพนักงานหลักทรัพย์โกลเบล็ก จำกัด ได้เริ่มก่อตั้งทีมฟุตบอลของพนักงาน เพื่อใช้ในการแข่งขัน โบรกเกอร์ คัพ (Brokers Cup) ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นเพื่อสร้างความสามัคคีระหว่างบริษัทโบรกเกอร์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และยังได้ส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลในรายการระดับสมัครเล่นอย่างฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ซึ่งในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน จะใช้ผู้เล่นที่มาจากภายนอกบริษัทร่วมกับผู้เล่นที่เป็นพนักงานของบริษัทหลักทรัพย์โกลเบล็ก จำกัด 
ในไทยลีก ดิวิชัน 1ฤดูกาล 2546-47 บริษัทหลักทรัพย์ โกลเบล็ก จำกัด ได้เข้ามาสนับสนุนและบริหาร สโมสรฟุตบอลไข่มุกดำ หนองจอก (โรงเรียนหนองจอกพิทยานุสสรณ์) ทำให้สโมสรฟุตบอลไข่มุกดำ หนองจอก เปลี่ยนชื่อในฤดูกาลนั้นเป็น สโมสรฟุตบอลหลักทรัพย์โกลเบล็ค หนองจอก เพื่อลงแข่งขันในไทยลีก ดิวิชัน 1 แต่ผลงานในลีกไม่ดีเท่าที่ควร และถึงขนาดตกชั้นไปเล่นในฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ข เมื่อจบฤดูกาล
หลังจากตกชั้นทางบริษัทหลักทรัพย์ โกลเบล็ก จำกัดได้ยุติการบริหารสโมสรร่วมกับโรงเรียนหนองจอกพิทยานุสสรณ์ โดยในปัจจุบันโรงเรียนหนองจอกพิทยานุสสรณ์คือสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด

ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ค

หลังจากเลิกทำทีมร่วมกับโรงเรียนหนองจอกพิทยานุสสรณ์ สมาคมพนักงานบริษัทหลักทรัพย์โกลเบล็ก จำกัด ได้ส่งทีมฟุตบอลของตนเองลงแข่งขันในรายการฟุตบอลถ้วยพระราชทาน โดยในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ค. ประจำปี 2551 สโมสรไม่ประสบความสำเร็จเมื่อตกรอบแรก
ฤดูกาลต่อมา สโมสรเข้าร่วมในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ค. ประจำปี 2551-52 และผ่านเข้าถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย ก่อนจะแพ้ให้กับ เทศบาลเมืองคูคต ไป 2–0 ตกรอบไปในที่สุด
ในการแข่งขันฟุตบอลถ้วย ค. ประจำปี 2552 สโมสรสามารถคว้าแชมป์ได้สำเร็จ และได้เลื่อนขึ้นไปเล่นในฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. โดยนับเป็นการคว้าแชมป์ครั้งแรกในรายการที่จัดโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย

ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข

ในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข 2553 ที่จัดขึ้นที่สนามกีฬามหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตศาลายา จังหวัดนครปฐม เป็นปีแรกในการแข่งขันฟุตบอลถ้วย ข. ของสโมสร และสามารถทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม
โดยในการแข่งขันรอบสอง สโมสรสามารถเอาชนะ โรงเรียนพณิชยการราชดำเนิน ธนบุรี ไปได้อย่างขาดลอยถึง 8–0 ก่อนที่ในรอบรองชนะเลิศจะเอาชนะ โรงเรียนอัสสัมชัญ ศรีราชา ไป 4–0 และเข้าไปชิงชนะเลิศกับสโมสรฟุตบอลโรงเรียนอัสสัมชัญ ธนบุรี
ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2554 สโมสรสามารถเอาชนะสโมสรฟุตบอลโรงเรียนอัสสัมชัญ ธนบุรีไปได้ 3–1 คว้าแชมป์ไปครองและคว้าสิทธิเลื่อนชั้นไปเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2เป็นครั้งแรก

ดิวิชัน 2

ฤดูกาล 2554 สมาคมพนักงานหลักทรัพย์โกลเบล็กได้เข้ามาสู่ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 เป็นฤดูกาลแรก โดยลงแข่งขันในโซนกรุงเทพและปริมณฑล และใช้สนามกีฬามหาวิทยาลัยรามคำแหง เขตบางกะปิ เป็นสนามเหย้า
สมาคมพนักงานหลักทรัพย์โกลเบล็ก ลงแข่งขันในระบบลีกของประเทศไทยเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2554 ในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 นัดที่พบกับสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ที่สนามกีฬามหาวิทยาลัยรามคำแหง โดยสโมสรสามารถเอาชนะไปได้ 1–0

ยุบทีม

ในปี 2559 ทาง มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ได้เข้าซื้อกิจการสโมสรโกลเบล็ก เอฟซีพร้อมกับเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรบีทียู ยูไนเต็ด
ชื่ออากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง

ชื่ออากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นนามเรียกขานอาวุธ ซึ่งมักจะอยู่ในรูปของชื่อรหัส ตั้งโดยทหารฝ่ายสัมพันธมิตรให้แก่อากาศยานของจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่างสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก สงครามโลกครั้งที่สอง ชื่อดังกล่าวถูกใช้เป็นช่วยในการระบุลักษณะของอากาศยานญี่ปุ่นที่พบในการรบเพื่อการรายงานและจุดประสงค์เพื่อบอกรูปร่างลักษณะ โดยทั่วไปแล้วชื่อของชายชาวตะวันตกจะใช้ตั้งกับเครื่องบินขับไล่ ส่วนชื่อหญิงจะถูกใช้กับอากาศยานประเภทอื่น รวมทั้งเครื่องบินทิ้งระเบิด เครื่องบินขนส่ง และเครื่องบินสอดแนม

ประวัติศาสตร์

ระหว่างปีแรกของสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกที่เริ่มต้นมาตั้งแต่วันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ทหารฝ่ายสัมพันธมิตรได้ประสบความยากลำบากในการระบุลักษณะของอากาศยานญี่ปุ่นได้อย่างรวดเร็ว รัดกุมและแม่นยำระหว่างการรบ โดยทหารฝ่ายสัมพันธมิตรพบว่าระบบการตั้งชื่ออากาศยานของญี่ปุ่นนั้นทำให้สับสนและไม่สะดวก ภายใต้ระบบการตั้งชื่ออากาศยานของญี่ปุ่น อากาศยานจะได้รับการตั้งชื่อสองชื่อ หนึ่งคือรหัสโครงการที่เป็นตัวอักษรเลขของผู้ผลิต ส่วนอีกชื่อหนึ่งเป็นการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการโดยฝ่ายทหารซึ่งตั้งอยู่บนประเภทของอากาศยานและปีที่เริ่มเข้าประจำการ ยกตัวอย่างเช่น เครื่องบินขับไล่ มิตซูบิชิ เอ 5 เอ็ม มีชื่อเรียกทางทหารว่า เครื่องบินขับไล่ประจำเรือบรรทุกเครื่องบินประเภท 96 กองทัพเรือ ประเภท 96 หมายความว่า อากาศยานดังกล่าวได้เข้าประจำการในปีจักรพรรดิ 2596 ซึ่งตรงกับ ค.ศ. 1936 ในปฏิทินเกรกอเรียน อากาศยานอื่น ๆ ที่เข้าประจำการในปีเดียวกันจะได้ชื่อทางทหารคล้ายกัน รวมไปถึงเครื่องบินทิ้งระเบิดประจำเรือบรรทุกเครื่องบินประเภท 96 และเครื่องบินทิ้งระเบิดโจมตีภาคพื้นดินประเภท 96
กลางปี ค.ศ. 1942 เรืออากาศเอกแฟรงก์ ที. แมคคอย นายทหารข่าวกรองของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาจากกลุ่มทิ้งระเบิดที่ 38 ได้รับมอบหมายไปยังหน่วยข่าวกรองเทคนิคทางอากาศในออสเตรเลีย เพื่อพยายามคิดค้นหาวิธีการที่ง่ายขึ้นในการระบุอากาศยานของญี่ปุ่น ร่วมกับจ่าทหารฝ่ายเทคนิค ฟรานซิส เอ็ม. วิลเลียมส์ และสิบโทโจเซฟ แกรตตัน แมคคอยได้แบ่งอากาศยานญี่ปุ่นออกเป็นสองประเภท คือ เครื่องบินขับไล่และอากาศยานประเภทอื่น โดยให้ชื่อเครื่องบินขับไล่อย่างผู้ชายและอากาศยานประเภทอื่นอย่างผู้หญิง ในภายหลัง เครื่องบินทำการฝึกจะได้ชื่อตามต้นไม้
ระบบของแมคคอยได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วและแพร่กระจายไปยังหน่วยอื่นของสหรัฐและฝ่ายสัมพันธมิตรตลอดทั้งยุทธบริเวณแปซิฟิก เมื่อถึงปลายปี ค.ศ. 1942 กองทัพสหรัฐทั้งหมดในแปซิฟิกและเอเชียตะวันออกได้เริ่มใช้ระบบของแมคคอย รายชื่อดังกล่าวมีชื่ออากาศยานทั้งหมด 122 ชื่อ และถูกใช้จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองยุติ จนถึงปัจจุบัน บันทึกประวัติศาสตร์ตะวันตกจำนวนมากเกี่ยวกับสงครามมหาสุมทรแปซิฟิกยังคงใช้ระบบดังกล่าวในการระบุอากาศยานของญี่ปุ่น
ซิลิคอน

ประวัติ

เยินส์ ยาคอบ แบร์ซีเลียส นักเคมีชาวสวีเดนเตรียมซิลิคอนในรูปธาตุอิสระได้ในปี ค.ศ. 1823 โดยผ่านซิลิคอนเตตระฟลูออไรด์ (SiF₄) ไปยังโลหะโพแทสเซียมที่ร้อนแดง และเขาสามารถเตรียมธาตุนี้ได้จากปฏิกิริยาระหว่างโพแทสเซียมฟลูออซิลิเกตและโพแทสเซียมด้วย
เป็นไปได้ว่า โฌแซ็ฟ หลุยส์ แก-ลูว์ซัก และ หลุยส์ ฌัก เธนาร์ อาจเตรียมซิลิคอนอสัญฐานที่ไม่บริสุทธิ์โดยวิธีเดียวกันกับแบร์ซีเลียส ในปี ค.ศ. 1809
ซิลิคอนในรูปผลึกเตรียมขึ้นเป็นครั้งแรกโดยอ็องรี เอเตียน แซ็งต์-แคลร์ เดวีลล์ ในปี ค.ศ. 1854 โดยนำโซเดียมอะลูมินัมคลอไรด์เหลวที่ไม่บริสุทธิ์ (มี Si ประมาณ 10 %) มาแยกสลายด้วยไฟฟ้า
ธรรมนูญแคลเร็นดอน

ธรรมนูญแคลเร็นดอน (อังกฤษ: Constitutions of Clarendon) คือ วิธีดำเนินงานทางนิติบัญญัติจำพวกหนึ่งซึ่งพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษทรงอนุมัติในปี ค.ศ. 1164 ธรรมนูญแคลเร็นดอนมีด้วยกันทั้งหมด 16 มาตรา มีสาระสำคัญเป็นการพยายามจำกัดอภิสิทธิ์ของคริสตจักร อำนาจของศาลคริสตจักร และอำนาจหน้าที่ของพระสันตะปาปาในอังกฤษ สถานภาพของความเสื่อมโทรมของอำนาจของพระมหากษัตริย์ในสมัยรัชกาลก่อนหน้านั้นในสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ เป็นสมัยที่คริสตจักรขยายอำนาจเข้ามาแทนที่ส่วนที่ขาดไป จุดประสงค์ของธรรมนูญแคลเร็นดอนอ้างกันว่าเพื่อเป็นการฟื้นฟูอำนาจทางด้านการยุติธรรมตามแบบฉบับที่เคยเป็นมาในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ (ค.ศ. 1100–ค.ศ. 1135) แต่ตามความเป็นจริงแล้วเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างเสริมพระราชอำนาจของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 เองเข้ามาทั้งในด้านกฎหมายแพ่งและกฎหมายศาสนาซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของรัชสมัยของพระองค์
จุดประสงค์หลักของธรรมนูญก็เพื่อการหาวิธีการตัดสินเกี่ยวกับกรณีนักบวชที่ทำผิดทางอาญาและรอดพ้นจากการถูกลงโทษโดยระบบศาลคริสตจักรตามข้อ "ผลประโยชน์ของนักบวช" (Benefit of clergy) ศาสนศาลไม่เหมือนกับศาลของพระมหากษัตริย์ที่มักจะเข้าข้างผลประโยชน์ของนักบวช การฆาตกรรมที่นักบวชมีส่วนเกี่ยวข้องมักจะลงเองโดยการสึกนักบวชที่ถูกล่าวหา แต่ในศาลของพระมหากษัตริย์ฆาตกรมักจะถูกลงโทษโดยการถูกสับเป็นชิ้นๆ หรือถูกประหารชีวิต
ธรรมนูญแคลเร็นดอนเป็นความพยายามของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ในการแก้ปัญหาดังกล่าว โดยอ้างว่าเมื่อศาลคริสตจักรลงโทษผู้ถูกกล่าวหาโดยการสึกแล้ว ทางคริสตจักรก็ไม่มีสิทธิที่จะพิทักษ์ผู้นั้นอีกต่อไป ฉะนั้นผู้นั้นก็ควรจะต้องถูกพิจารณาและลงโทษได้โดยศาลของพระมหากษัตริย์
ทอมัส เบ็กเก็ต อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีขณะนั้น (ค.ศ. 1162-ค.ศ. 1170) ต่อต้านธรรมนูญฉบับนี้ของพระเจ้าเฮนรี โดยเฉพาะในกรณีที่เกี่ยวกับ "นักบวชที่เป็นอาชญากร" (criminous clerks) ทอมัส เบ็คเค็ทอ้างว่าไม่มีผู้ใดที่ควรจะถูกพิจารณาคดีซ้ำสอง (double jeopardy) การต่อต้านเป็นผลให้เบ็กเก็ตมีความขัดแย้งโดยตรงต่อพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นผลให้พระเจ้าเฮนรีทรงเนรเทศเบ็คเค็ทและครอบครัวออกจากอังกฤษ และในที่สุดเบ็กเก็ตเองก็ถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 1170
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 17

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 17 (22 มีนาคม พ.ศ. 2535 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 360 คน โดยมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตทั้งหมด จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดที่ 17 สิ้นสุดสมาชิกภาพ เนื่องจากมีพระราชกฤษฎีกายุบสภา เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 โดยมีสาเหตุมาจากเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
การเลือกตั้งในครั้งนี้ ยังคงเป็นรูปแบบทางตรง แบบแบ่งเขตและรวมเขต ถือเขตจังหวัดเป็นเขตเลือกตั้ง เขตเลือกตั้งหนึ่งมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไม่เกินกว่า 3 คน และไม่น้อยกว่า 2 คน มีจำนวน ส.ส. 360 คน

ผู้ดำรงตำแหน่ง

ประธานสภาผู้แทนราษฎรชั่วคราว บุญเท่ง ทองสวัสดิ์
ประธานสภาผู้แทนราษฎร อาทิตย์ อุไรรัตน์
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง  ชุมพล ศิลปอาชา
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร  คนที่สอง  เชาว์วัศ สุดลาภา
เกอซีนา

สินทรัพย์ในประเทศฝรั่งเศส

ประเทศนี้มีโครงสร้างบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเกอซีนา บางส่วนของผลงานสร้างขึ้นโดยบริษัทแห่งนี้ เช่น
แอลแองเจล - พื้นที่สำนักงานขนาด 11,000 ตารางเมตร, เวสปาร์กซาเบลซูซาร์ธ - ลานธุรกิจโลจิสติกส์ขนาด 135,000 ตารางเมตร, คลับเมดวัลดีแซร์ - รีสอร์ทหมู่บ้าน, โรงพยาบาลเอกชนเอสตูเอรีเลออาฟวร์อาฟวร์ - โรงพยาบาลซึ่งมี 356 เตียง, ช็องเซลีเซ - สำนักงานขนาดใหญ่และอาคารร้านค้าปลีกในกรุงปารีส, เลอวีวัลดี - อาคารที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์, คาปา - อาคารอเนกประสงค์, ทาเปเซเวสท์ - สำนักงานในพื้นที่ทาเปเซโดยเป็นพันธมิตรทางธุรกิจที่กรุงปารีสร่วมกับไฮนส์กรุ๊ปซึ่งได้มีการพัฒนาประมาณสองในสามของพื้นที่ 90,000 ตารางเมตร
บ็อบบี้ ฟาร์เรล

ประวัติ

ฟาร์เรล เกิดที่เกาะอารูบา​ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส โดยหลังจากเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาเมื่ออายุ​ 15 ปี​ เขาได้ทำงานเป็นกะลาสีเรือ​ 2​ ปี​ ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่ประเทศนอร์เวย์ หลังจากนั้นเขาย้ายที่อยู่อีกครั้งโดยครั้งนี้เขาย้ายไปยังประเทศเนเธอแลนด์ โดยได้เริ่มทำงานชั่วคราวเป็นดีเจ​ จากนั้นเขาได้ย้ายมาอยู่ที่ประเทศเยอรมัน เพื่อมองหาโอกาสในหน้าที่การงานที่ดีขึ้น

บอนนี เอ็ม.

ที่เยอรมัน​ ฟาร์เรลได้ทำงานประจำเป็นดีเจ​ จนกระทั่งได้พบกับแฟรงค์ ฟาเรียน โปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลง​ชาวเยอรมัน​ ที่กำลังสร้างวงบอนนี เอ็ม.​ และกำลังหาตัวสมาชิกที่เป็นผู้ชาย​ โดยแฟรงก์​ ฟาเรียน​ ได้ให้ความสนใจในตัวบ็อบบี​ ฟาร์เรล 
และชักชวนฟาร์เรล เข้าวง ในปี ค.ศ.1976
อย่างไรก็ตามบทบาทของบ็อบบี ฟาร์เรล​ ก็คือนักเต้นในวง ส่วนเสียงร้องที่ฟาร์เรลร้องลิปซิงค์บนเวทีนั้น​ ​ในเวลาต่อมา​ แฟรงค์ ฟาเรียน ที่ทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ได้เปิดเผยว่า เสียงร้องผู้ชายในเพลงของบอนนี​ เอ็ม.​ ตัวเขาที่เป็นโปรดิวเซอร์เป็นคนร้องเอง​ นอกจากนี้ลิซ มิตเชลล์​ สมาชิกหญิงของวงได้เปิดเผยว่าคนที่ทำหน้าที่ร้องเพลงและบันทึกเสียงส่วนใหญ่ในสตูดิโอ​ มีเพียงเธอและมาร์เซีย บาร์เร็ตต์​ สมาชิกอีกคนหนึ่งที่ร้องนำในเสียงผู้หญิง​ ส่วนเสียงร้องผู้ชายร้องและบันทึกเสียงโดยโปรดิวเซอร์และผู้แต่งเพลงของวงอย่างแฟรงค์​ ฟาเรียน
บ็อบบี ฟาร์เรล​ ถูกแฟรงค์​ ฟาเรียน​ ไล่ออกจากวงในปี​ ค.ศ. 1981 หลังจากที่วงออกอัลบั้มชุด Boonononoos ซึ่งสตูดิโออัลบั้มลำดับที่​ 5 เนื่องจากมีปัญหาความขัดแย้งกัน โดยบ็อบบี้ต้องการมีบทบาทในวงมากกว่าที่เป็นอยู่ และตำแหน่งของเขาถูกแทนที่ด้วยเรกจี​ ซิโบ​ นักแสดงภาพยนตร์ชาวกานา​ โดยภายหลังจากที่ถูกไล่ออก เขาพยายามเป็นศิลปินเดี่ยวแต่ไม่ประสบความสำเร็จ 
ในปี1984 แฟรงค์ให้บ็อบบี้กลับมาเข้าวงอีกครั้ง เพื่อดึงความสนใจให้กลับมาสู่Boney M เช่นเดิม กับเพลง "Happy Song" ที่บ็อบบี้ได้ร้องท่อนแร็ปในช่วงแยกของเพลง และอยู่กับBoney M จนถึงปี1985 ที่เป็นปีสุดท้ายของวงกับชุด "Eye Dance" 
หลังจากนั้นในปี 1991 บ็อบบี้ก็ได้ฟอร์มวง Boney M Featuring Bobby Farrell ขึ้นมา เพื่อออกทัวร์ตามคอนเสิร์ตต่างๆจนถึงปัจจุบัน โดยเขาเองยอมรับว่า ทำเพื่อหารายได้ เพราะหลังจากBoney M ยุบไป เขามีปัญหาเรื่องการเงินและความเป็นอยู่อย่างมาก โดยสาเหตุหลักมาจากการที่แฟรงค์ ฟาเรี่ยน ไม่ยอมให้ค่าRoyalty กับเขา เพราะเห็นว่าเขาไม่ได้มีส่วนร่วมในการบันทึกเสียงใดๆ (ซึ่ง เมซี่ย์ วิลเลี่ยมส์เองก็เจอปัญหานี้เช่นกัน)

ชีวิตส่วนตัวและการเสียชีวิต

ในปี​ ค.ศ.​ 1981 ฟาร์เรล ได้สมรสกับแจสมิน ชาบาน​ ซึ่งเป็นหญิงชาวมาซิโดเนีย-โรมานี​ โดยมีบุตรสาวคนแรกชื่อซานิลยา ฟาร์เรล​ ในปี​ ค.ศ.1983 และมีบุตรชายชื่อซานิน ฟาร์เรล​ ก่อนที่ต่อมาทั้งคู่จะหย่ากันในปี​ ค.ศ.​ 1995
บ็อบบี​ ฟาร์เรล​ เสียชีวิตในช่วงเช้าของวันพฤหัสบดีที่​ 30​ ธันวาคม​ ค.ศ.​ 2010 ที่โรงแรมแห่งหนึ่งในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก​ ประเทศรัสเซีย ในขณะที่มีอายุ​ 61 ปี ​สาเหตุการเสียชีวิตเกิดจากภาวะหัวใจวาย ​โดยก่อนหน้าที่เขาจะเสียชีวิตเขาได้ขึ้นแสดงคอนเสิร์ตร่วมกับวงของเขาที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในวันพุธโดยหลังจากจบคอนเสิร์ตในช่วงค่ำเขาได้กล่าวกับเอเยนต์ส่วนตัวว่ารู้สึกไม่ค่อยสบาย​และหายใจไม่ค่อยออก​ จนกระทั่งถูกพนักงานของโรงแรมพบเป็นศพในช่วงเช้า​ 
หลังจากที่เขาเสียชีวิตร่างของเขาถูกฝังอยู่ในสุสาน​ Zorgvlied ในกรุงอัมสเตอร์ดัม​ ประเทศเนเธอร์แลนด์​ โดยซานิลยา ฟาร์เรล​ บุตรสาวของเขาเป็นผู้ชนะเลิศในการประกวดรายการ​ Grand Prize of the Netherlands ค.ศ.​ 2011 ประเภทดนตรีฮิปฮอป​