google/wiki40b huggingface dataset:
หลุยส์ อาร์มสตรอง

ประวัติ

หลุยส์ อาร์มสตรอง เกิดที่เมืองนิวออร์ลีน รัฐลุยเซียนา ในย่านสลัมคนผิวดำ พ่อเป็นกรรมกร แม่เป็นแม่บ้านที่มีอาชีพเสริมเป็นโสเภณี โดยพ่อทิ้งครอบครัวไปตั้งแต่ยังเป็นทารก แม่ย้ายไปอยู่ย่านโสเภณี ได้ทิ้งเขาไว้ให้ย่าดูแล เติบโตมาด้วยการประทังชีวิตให้อยู่รอด หาเงินโดยการเป็นนักร้องวงประสานเสียงของเด็ก ๆ ได้ร้องเพลงตามที่สาธารณะ พออายุได้ 13 ปี ถูกจับตัวที่บ้านคุ้มครองเด็กเนื่องจากนึกคะนองยิงปืนขึ้นฟ้า ที่นี้เองทำให้เขาได้เรียนเป่าคอร์เน็ต (Cornet) ในวงดนตรีของบ้านคุ้มครองเด็ก
พอออกจากบ้านคุ้มครองเด็ก จึงตัดสินใจเอาดีทางด้านดนตรี โดยเวียนวนอยู่ในย่านเริงรมย์ในนิวออร์ลีน จนพบกับคิง โอลิเวอร์ (Joe "King" Oliver) นักคอร์เน็ตและหัวหน้าวงแจ๊สชื่อดัง โอลิเวอร์สนับสนุนเขาเป็นอย่างดีจนเมื่อโอลิเวอร์ย้ายไปชิคาโก จึงให้อาร์มสตรองเล่นทรอมโบนแทนในวงของเขา ในการดูแลของ คิด โอรี จนเมื่อในปี 2462 สถานเริงรมย์ในเมืองนิวออร์ลีนถูกทางการสั่งปิด อาร์มสตรองจึงหันมาเล่นดนตรีในเรือล่องแม่น้ำมิสซิสซิปปี จากนั้นโอลิเวอร์ชวนเขาไปร่วมวง"Creole Jazz Band" ของเขาที่เมืองชิคาโก
ในช่วงปี พ.ศ. 2465 เขาเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น และเขาได้อัดแผ่นเสียงครั้งแรกที่ชิคาโก จากนั้นปี พ.ศ. 2467 ย้ายไปนิวยอร์กร่วมกับวง "เฟล็ทเชอร์ เฮนเดอร์สัน ออร์เคสตรา" (Fletcher Henderson Orchestra) วงชั้นนำในยุคนั้น โดยเขาเปลี่ยนจากเล่นคอร์เน็ตเป็นทรัมเป็ต ปีต่อมาเขาได้กลับมายังชิคาโกกับวงของตัวเองที่ชื่อ "ฮ็อต ไฟว์” (Hot Five) โดยออกแผ่นเสียงกว่า 60 ซีรีส์ อย่างเช่น "Potato Head Blues", "Muggles” และ "West End Blues"
จนเมื่อเขาอายุ 30 ปลาย ๆ เริ่มมีปัญหาเรื่องนิ้วมือและริมฝีปาก ทำให้เขาหยุดเป่าทรัมเป็ตในปี พ.ศ. 2502 อาร์มสตรองหันมาพัฒนาความสามารถในการร้องเพลง จนเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง เขาได้ออกทัวร์เล่นดนตรีในยุโรป จนมีชื่อเสียงระดับโลกในยุคทศวรรษ 1950 เขามีเทคนิคการเปล่งเสียงเลียนเสียงเครื่องดนตรีที่เรียกว่า "สแก็ท" (Scat Vocal) เขายังได้แสดงภาพยนตร์ขนาดยาว มีผลงานยอดนิยมกว่า 50 เรื่อง จนได้ฉายาว่า "Ambassador Satch" ซึ่งก็โด่งดังกว่าเป็นนักร้องเสียอีก อาร์มสตรองเสียชีวิต ที่นครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 รวมอายุ 69 ปี ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว
ภายหลังการเสียชีวิต มีการสร้างสนามบินโดยใช้ชื่อเขาว่า "Louis Armstrong New Orleans International Airport" และมีการสร้างอนุสาวรีย์ที่สวนสาธารณะเพื่อรำลึกถึงเขาหลายแห่งในเมืองนิวออร์ลีนบ้านเกิดของอาร์มสตรอง
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (นวม พุทฺธสโร)

ประวัติ

สมเด็จพระพุฒาจารย์ มีนามเดิมว่า นวม เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2407 ตรงกับวันขึ้น 11 ค่ำ เดือน 8 ปีชวด เป็นบุตรของหมื่นนรา (อินทร์) กับนางใย มีพี่น้องร่วมบิดากัน 8 คน ภูมิลำเนาอยู่บ้านวังแม่ลูกอ่อน อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
เริ่มแรกได้ศึกษาที่วัดโคกเข็ม จังหวัดชัยนาท จนอายุได้ 13 ปี จึงย้ายมาศึกษาที่วัดอนงคาราม ได้บวชเป็นสามเณรในปี พ.ศ. 2424 แล้วศึกษาต่อจนถึงปี พ.ศ. 2428 ได้บวชเป็นพระภิกษุ ณ วัดพระบรมธาตุวรวิหาร โดยมีพระครูเมธังกร เจ้าคณะอำเภอเมืองในขณะนั้น เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวินัยธรวันและพระสมุห์เปรมเป็นคู่พระกรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า พุทฺธสโร บวชแล้วกลับมาอยู่วัดอนงคารามเพื่อศึกษาต่อ

ศาสนกิจ

ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นพระอาจารย์สยามปริยัติ ครูโรงเรียนวัดอนงคาราม ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รั้งตำแแหน่งเจ้าคณะมณฑลพิษณุโลก จนถึงวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2470 จึงได้รับโปรดเกล้าฯ ตั้งให้เป็นเจ้าคณะมณฑลพิษณุโลก ต่อมาในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2474 จึงมีพระบรมราชานุญาตให้ท่านลาออกจากตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลพิษณุโลกได้ตามปรารถนา เพราะมีหน้าที่อื่นมากอยู่แล้ว

มรณภาพ

สมเด็จพระพุฒาจารย์ มรณภาพเมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 สิริอายุได้ 92 ปี 134 วัน พรรษา 72
นิวคลีโอไทด์

นิวคลีโอไทด์ (อังกฤษ: nucleotide) เป็นโครงสร้างพื้นฐานของกรดนิวคลีอิก ซึ่งประกอบด้วย นิวคลีโอไซด์ (neucleoside) กับหมู่ฟอสเฟต โดยนิวคลีโอไซด์ประกอบด้วยไนโตรจีนัสเบส (nitrogenous base; เรียกสั้นๆว่าเบส) กับน้ำตาลเพนโทส (มีคาร์บอน 5 โมเลกุล) ทั้งนี้เบสแบ่งตามโครงสร้างได้เป็นสองกลุ่มคือ ไพริมิดีน (โครงสร้างมี 1 วง) ได้แก่ ไซโตซีน (C) ไทมีน (T) และยูราซิล (U) และเบสไพรีน (โครงสร้างมี 2 วง) ได้แก่ อะดีนีน (A) กวานีน (G)
ในการรวมตัวเป็นนิวคลีโอไทด์ เบสจะต่อกับคาร์บอนตัวที่ 1 ของน้ำตาลเพนโทส และฟอสเฟตต่อกับน้ำตาลตัวที่ 5 ของเพนโทส น้ำตาลเพนโทสที่พบในนิวคลีโอไทด์มีสองชนิดคือน้ำตาลไรโบสกับน้ำตาลดีออกซีไรโบส

การสังเคราะห์

นิวคลีโอไทด์ สามารถสังเคราะห์ได้ทั้ง ในห้องทดลอง อิน วิโทร (in vitro) และ ในสิ่งมีชีวิต อิน วิโว (in vivo) ในสิ่งมีชีวิต นิวคลีโอไทด์สามารถสังเคราะห์ จากการสร้างใหม่ (อังกฤษ :de novo) หรือ ใช้วิธีรีไซเคิลผ่าน salvage pathways นิวคลีโอไทด์ มีโครงสร้างที่อดทนต่อการแตกตัวซึ่งเป็นประโยชน์ในการสามารถนำมาใช้ได้ใหม่ ในการสังเคราะห์ นิวคลีโอไทด์ตัวใหม่ การสังเคราะห์ในห้องทดลอง กลุ่มป้องกันอาจถูกนำมาใช้ nucleoside บริสุทธิ์ ถูกป้องกันเพื่อสร้าง phosphoramidite ซึ่งสามารถทดแทนสิ่งที่หาไม่ได้ในธรรมชาติ หรือ เพื่อ การสังเคราะห์ oligonucleotide

Pyrimidine ribonucleotides

การสังเคราห์ Pyrimidine nucleotide เริ่มด้วยการสร้าง carbamoyl phosphate จาก glutamine และ CO₂.  ปฏิกิริยา cyclisation ระหว่าง carbamoyl phosphate ทำปฏิกิริยากับ aspartate ให้ orotate ในขั้นตอนย่อยๆ  Orotate ทำปฏิกิริยากับ 5-phosphoribosyl α-diphosphate (PRPP)  ให้ orotidine monophosphate (OMP) ซึ่งก็คือ decarboxylated เพื่อใช้สร้าง uridine monophosphate (UMP) ซึ่งมาจาก UMP ที่ pyrimidine nucleotide ตัวอื่นๆส่งต่อมา UMP เป็นตัว phosphorylated สำหรับ uridine triphosphate (UTP) ทำโดยผ่านปฏิกิริยากับ ATP 2 ขั้นตอน  Cytidine monophosphate (CMP) ซึ่งได้รับมาจากการเปลี่ยน UTP ไปเป็น cytidine triphosphate (CTP) ด้วยปฏิกิริยาย่อยที่ทำให้เสีย 2 ฟอสเฟต

การรวมตัวเป็นโพลีเมอร์

ในการรวมตัวกันเป็นกรดนิวคลีอิก นิวคลีโอไทด์แต่ละตัวจะต่อกันด้วยพันธะฟอสโฟไดเอสเทอร์โดยหมู่ฟอสเฟต ที่คาร์บอนตัวที่ห้าของเพนโทสของนิวคลีโอไทด์ตัวหลังจะต่อกับหมู่ไฮดรอกซิล (-OH) ที่คาร์บอนตัวที่สามของเพนโทสของนิวคลีโอไทด์ตัวหน้า และจะต่อเช่นนี้ไปเรื่อยๆ สายของกรดนิวคลีอิกมีสองปลาย ปลายที่หมู่ฟอสเฟตเป็นอิสระเรียก ปลาย 5’ ส่วนปลายที่หมู่ไฮดรอกซิลเป็นอิสระเรียกว่าปลาย 3’
เนื่องจากส่วนของฟอสเฟตและน้ำตาลของนิวคลีโอไทด์เป็นส่วนที่คล้ายคลึงกัน แต่จุดที่ทำให้นิวคลีโอไทด์แต่ละตัวต่างกันอยู่ที่เบส ดังนั้นชนิดของเบสจึงเป็นตัวกำหนดคุณสมบัติของนิวคลีโอไทด์ ซึ่งเบสสามารถเข้าคู่กันด้วยพันธะไฮโดรเจนเป็นคู่ๆได้ เบสที่เข้าคู่กันได้นี้เรียกว่าเบสคู่สม เบสคู่สมมีสองคู่คือ A กับ T (หรือ U) และ G กับ C
ประเทศตองงาใน ค.ศ. 1885

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1885 ในประเทศตองงา
ฟาสต์เลน (2016)

เบื้องหลัง

ในรอยัลรัมเบิล (2016) ทริปเปิลเอช เป็นผู้ชนะแมตช์รอยัลรัมเบิล ด้วยการเหวี่ยงดีน แอมโบรสลงเวทีเป็นคนสุดท้าย คว้าแชมป์ WWE World Heavyweight Championship ทำให้ในรอว์คืนต่อมา (25 มกราคม) สเตฟานี แม็กแมน ได้ประกาศว่าในฟาสต์เลน แอมโบรส, โรแมน เรนส์ และบร็อก เลสเนอร์ จะต้องปล้ำแบบสามเส้า (Triple Threat Match) เพื่อหาผู้ท้าชิงไปชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32
ในรอยัลรัมเบิล คาลิสโตสามารถเอาชนะอัลเบร์โต เดล รีโอคว้าแชมป์ WWE United States Championship ได้สำเร็จทำให้ในรอว์ (1 กุมภาพันธ์) ได้มีการประกาศว่าในศึกฟาสต์เลนคาลิสโตจะต้องป้องกันแชมป์กับเดล รีโอ ก่อนจะมีการประกาศให้เป็นแมตช์ก่อนรายการ (Kickoff) ในเวลาต่อมาโดยเพิ่มกติกาเป็นชนะ 2 ใน 3 ยก
ในรอว์ (15 กุมภาพันธ์) ได้ประกาศว่าในฟาสต์เลน เอดจ์และคริสเตียนจะเป็นพิธีกรช่วง The Cutting Edge Peep Show โดยมีแขกรับเชิญคือเดอะนิวเดย์
ซามูไรสปิริตส์

ตัวละคร

สำหรับตัวละครหลักของเกมนั้น มีหลายราย อาทิ : ฮาโอมารุ, เก็นจูโร่, นาโคลูลู, ริมูลูลู, เอิร์ธเควก, นิโคติน คาเฟอีน, ฮัตโตริ ฮันโซ, กัลฟอร์ด และ ยางิว จูเบย์ เป็นต้น นอกจากนี้ ในภาคต่อมายังมีตัวละครที่มีบุคลิกแปลกใหม่อย่าง คุราเซเกโด้, อิโรฮะ, โอจา-มารุ, ราเซทสุมารุ  มาเพิ่มสีสันให้กับเกมด้วยเช่นกัน
ประธานาธิบดีฝรั่งเศส

การนิรโทษกรรมของประธานาธิบดี

ในประเทศฝรั่งเศสนั้นมีประเพณีที่เรียกว่า การนิรโทษกรรมของประธานาธิบดี หลังจากการเลือกตั้งประธานาธิบดีและรัฐสภาที่มาจากพรรคเดียวกันนั้น รัฐสภาจะมีการลงคะแนนเสียงในการประกาศกฎหมายนิรโทษกรรมให้แก่นักโทษที่กระทำผิดเล็กๆ น้อยๆ การกระทำนี้เป็นที่วิพากย์วิจารณ์เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเป็นที่เชื่อกันว่าเป็นการส่งเสริมให้มีการทำผิดกฎหมายก่อนหน้าการเลือกตั้ง อย่างไรก็ตาม การออกกฎหมายนิรโทษกรรมนี้ อาจจะเป็นการให้อำนาจประธานาธิบดีในการนิรโทษกรรมนักโทษบางคนถ้าตรงตามเงื่อนไข บางคนก็พูดกันว่า การนิรโทษกรรมนี้เป็นการลดประชากรนักโทษในคุกอีกด้วย

การเลือกตั้ง

ตั้งแต่การลงประชามติในปี พ.ศ. 2543 ประธานาธิบดีฝรั่งเศสจะได้รับการเลือกตั้งโดยตรงโดยมีวาระ 5 ปี (ก่อนหน้านี้ ประธานาธิบดีฝรั่งเศสมีวาระ 7 ปี ภายหลังมาลดลงเหลือ 5 ปี ซึ่งเริ่มวาระ 5 ปี ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 สมัยประธานาธิบดีฌัก ชีรัก) ฌัก ชีรักได้รับการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2545 ซึ่งไม่มีข้อกำหนด ทำให้ชีรักสามารถเป็นประธานาธิบดีต่อไปได้ แต่เขาเลือกที่จะไม่ดำรงตำแหน่งต่อไป ประธานาธิบดีคนถัดมาคือ นีกอลา ซาร์กอซี ซึ่งดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
ฟร็องซัว มีแตร็องและฌัก ชีรัก เป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งครบวาระ (14 ปี และ 12 ปี)
ผู้สมัครแต่ละคนต้องยื่นรายชื่อผู้สนับสนุนอย่างน้อย 500 คน ให้สภารัฐธรรมนูญตรวจสอบคุณสมบัติ ก่อนจะประกาศรายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี และเปิดการรณรงค์หาเสียงอย่างเป็นทางการ ผู้สนับสนุนนั้น ส่วนมากจะเป็นนายกเทศมนตรี ซึ่งจะต้องมาจาก 30 จังหวัด (département) เป็นอย่างน้อยหรือประชาชนอาศัยในต่างประเทศ และร้อยละ 10 จะต้องไม่มาจากอำเภอหรือประชาชนกลุ่มเดียวกัน และผู้สนับสนุนที่ว่านั้น สามารถเสนอได้ชื่อผู้สมัครได้เพียงคนเดียวต่อหนึ่งคน
ในประเทศฝรั่งเศสนั้นมีข้าราชการที่ได้รับการเลือกตั้งแล้วกว่า 45,000 คน ประกอบด้วยนายกเทศมนตรีประมาณ 36,000 คน

การสืบตำแหน่ง

เมื่อประธานาธิบดีเสียชีวิตลงหรือลาออกจากตำแหน่ง ประธานสมาชิกวุฒิสภาจะทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีชั่วคราว อาแล็ง ปอแอร์เป็นคนเดียวที่ได้รับตำแหน่งชั่วคราวนี้ ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2512 เมื่อชาร์ล เดอ โกล ลาออกจากตำแหน่ง และครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2517 เมื่อฌอร์ฌ ปงปีดูเสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน ในสถานการณ์อย่างนี้เป็นที่สำคัญว่า ประธานสมาชิกวุฒิสภาทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีชั่วคราว มิใช่ประธานาธิบดีคนใหม่ จึงทำให้ไม่ต้องออกจากตำแหน่งประธานสมาชิกวุฒิสภา อย่างไรก็ตามประเทศฝรั่งเศสก็ได้ยกอาแล็ง ปอแอร์ เป็นอดีตประธานาธิบดีคนหนึ่งและยังได้ถูกจัดไว้ในทำเนียบประธานาธิบดีในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีฝรั่งเศสอีกด้วย
การเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบแรกนั้นจะต้องจัดให้เรียบร้อยภายใน 20-35 วัน หลังตำแหน่งประธานาธิบดีว่างลง เพราะว่า 15 วันนั้น สามารถแยกการเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบที่ 1 และ 2 ได้ นั่นหมายความว่าประธานสมาชิกวุฒิสภาจะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีชั่วคราวได้มากที่สุดเพียง 15 วันเท่านั้น ในระหว่างที่ทำหน้าที่ประธานาธิบดีชั่วคราวนั้น จะไม่สามารถยุบสภา ชี้แนะการลงประชามติ หรือเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญได้
ถ้าไม่มีประธานวุฒิสภารักษาราชการแทน อำนาจของประธานาธิบดีนั้นจะตกอยู่กับคณะรัฐมนตรี ซึ่งก็จะตกอยู่กับนายกรัฐมนตรีนั่นเอง แต่ถ้านายกรัฐมนตรีไม่สามารถรักษาราชการแทนได้แล้วไซร้ รัฐมนตรีจะทำการแทนโดยยึดตามลำดับรายชื่อในคณะรัฐมนตรี อย่างไรก็ตามที่กล่าวมาจะมีสิทธิเป็นไปได้ยากเพราะถ้าไม่มีประธานสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกวุฒิสภาจะเสนอชื่อประธานสมาชิกวุฒิสภาคนใหม่เพื่อที่จะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีชั่วคราวแทน
สโลว์สเต็ป

เนื้อเรื่องย่อ

มินัตซึ เป็นหญิงสาวที่ป็อปปูล่าในระดับไฮสคูล แต่เธอกลับไม่ใส่ใจมันนัก สโลว์สเต็ปเป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงรักสามเส้าของเธอ และมีเรื่องการชกมวยเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เป็นมังงะแนวโรแมนติกคอมิดี้ธรรมดาเรื่องหนึ่ง ที่ดำเนินเรื่องในแนวทางอันเป็นเอกลักษณ์ของ อาดาจิ มิซึรุ
นาคาซาโตะ มินาซึ เป็นนร.ปี1 ของโรงเรียนอาซาโอกะและเป็นสมาชิกของชมรมซอฟบอล เพื่อนรักของมินาซึคือ "อากิบะ ชู" ที่ต้องการเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนรักมาเป็นแฟนให้ได้
เนียวโง

เนียวโง (ญี่ปุ่น: 女御 โรมาจิ: Nyōgō) พระอิสริยยศในอดีตสำหรับพระสนมใน จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น เป็นตำแหน่งที่คัดเลือกมาจากบุตรสาวของเหล่าเสนาบดีชั้นผู้ใหญ่ซึ่งส่วนมากมาจาก ตระกูลฟุจิวะระ และในบางครั้งเนียวโงหรือพระสนมก็ก้าวขึ้นไปดำรงพระยศ โคโง หรือจักรพรรดินีลำดับที่ 1 และ ชูงู หรือจักรพรรดินีลำดับที่ 2 
ปัจจุบันตำแหน่งเนียวโงได้ถูกยกเลิกไปแล้วพร้อมกับตำแหน่งชูงูตาม กฎพระราชวังหลวง พ.ศ. 2432 ซึ่งตราขึ้นในรัชสมัย จักรพรรดิเมจิ
ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์

ประวัติ

ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์ เป็นผลงานในช่วงครบรอบ 20 ปีซูเปอร์เซ็นไต ซึ่งได้นับโกเรนเจอร์และแจ็คเกอร์ เข้ารวมกันเป็นซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์อย่างเป็นทางการ ซึ่งเหตุผลมาจากการประกาศการออกอากาศว่า ครบรอบ 20 ปีของขบวนการสุดยอดศตวรรษ ซึ่งได้นับโกเรนเจอร์เข้ามาในผลงานหลักของซีรีส์และเป็นจุดเปลี่ยนของซ๊รีส์นี้อีกด้วย
ธีมต้นแบบมาจากอารยธรรมโบราณ ส่วนยานรบมาจากสัตว์ นอกจากนี้โอเรนเจอร์ถูกใช้เป็นนักรบที่มีพลังพิเศษหรือพลังมหัศจรรย์ โดยหน้ากากของโอเรนเจอร์ทั้ง 5 (★■▼〓●) มีต้นแบบมาจากเซนเนอร์การ์ดหรือไพ่เอสเปอร์ ซึ่งทาเคชิ ซูซุกิโปรดิวเซอร์ได้กล่าวว่า พวกเขาเป็นตัวแทนของตัวเลข "5, 4, 3, 2, 1" ตามลำดับพลังมหัศจรรย์ไม่ใช้ตามหลักวิทยาศาสตร์
โครงการระบบรถไฟชานเมือง (สายสีแดง)

รูปแบบโครงการ

เป็นระบบขนส่งมวลชนทางราง ที่มีรูปแบบการเดินรถของการรถไฟแห่งประเทศไทยในปัจจุบัน ได้แก่ ขบวนรถไฟทางไกล  รถชานเมือง  และรถสินค้า ที่ลากจูงด้วยหัวรถจักรดีเซล เดินรถร่วมกับระบบรถไฟฟ้าชานเมือง โดยติดตั้งระบบการป้องกันขบวนรถอัตโนมัติ (Automatic Train Protection – ATP)  เพิ่มเติมเพื่อให้ขบวนรถทั้งสองระบบเดินรถร่วมกันได้อย่างมีประสิทธิภาพและปลอดภัย

สถานีกลางบางซื่อ

สถานีกลางบางซื่อ (อังกฤษ: Bang Sue Central Station) เป็นสถานีรถไฟหลักของประเทศไทยในอนาคต ตั้งอยู่ในแขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยตัวสถานีจะแล้วเสร็จในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ส่วนระบบอาณัติสัญญาณจะเสร็จในช่วงกลางปี พ.ศ. 2563 และจะเปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2564 พร้อมกับโครงการรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดง 2 สาย คือช่วงบางซื่อ - รังสิต และช่วงบางซื่อ - ตลิ่งชัน ด้วยพื้นที่ใช้งานภายในอาคารกว่า 300,000 ตารางเมตร ทำให้เมื่อสร้างเสร็จ สถานีรถไฟแห่งนี้จะเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แทนที่สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ ในประเทศมาเลเซีย และจะเป็นสถานีรถไฟที่มีจำนวนชานชาลามากเป็นอันดับ 6 ของโลกควบคู่กับสถานีรถไฟกลางซูริก ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ในระยะแรกจะให้บริการใน 8 เส้นทาง โดยเป็นระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนเร็ว 3 สาย รถไฟทางไกล 4 สาย และรถไฟความเร็วสูงอีก 1 สาย และในอนาคตมีแผนที่จะให้บริการรถไฟความเร็วสูงเพิ่มเติมโดยใช้สถานีนี้เป็นสถานีต้นทาง
ในอนาคตมีการพัฒนาสถานีกลางบางซื่อให้เป็นศูนย์กลางการเดินทางในเขตเศรษฐกิจอาเซียน โดยเฉพาะกับพื้นที่กลุ่ม CLMV (กัมพูชา ลาว พม่า และเวียดนาม) รวมถึงประเทศจีนและประเทศสิงคโปร์อีกด้วย
มิสเวิลด์

รูปแบบการประกวด

การประกวดมิสเวิลด์นั้นจะคัดผู้เข้าประกวดที่จะเข้ารอบไม่เท่ากันในแต่ละปี ก่อนหน้านี้จะมีผู้เข้าประกวดเข้ารอบ 20-25 คน ในปี 2017 ได้ปรับเปลี่ยนให้มีผู้เข้าประกวดเข้ารอบเพิ่มเป็น 40 คน โดยจะมีการประกวดรอบฟาสแทร็ก (Fast Track) ซึ่งปัจจุบันประกอบไปด้วย Miss Talent (ความสามารถพิเศษ), Beach Beauty (โชว์หุ่นในชุดว่ายน้ำ), Top Model (ทักษะนางแบบ), Miss Sport (แข่งขันกีฬา) และ Beauty with a purpose (นางงามที่อุทิศตัวเพื่อสังคม) และนำผู้ชนะในฟราสแทร็กรอบนั้นๆ เข้ารอบสุดท้ายโดยทันที และที่เหลือจะคัดเลือกจากผู้ที่มีคะแนนสูงติดอันดับจากการทำกิจกรรมกับกองประกวด(ยกเว้นปี 2004 ใช้การโหวตเข้ารอบ) โดนกองประกวดจะเริ่มจากการประกาศ Semi-finalist แล้วจะประกาศ Finalist จนสัมภาษณ์นางงาม (รูปแบบการแข่งขันจะไม่เหมือน Miss Universe คือไม่มีการเดินรอบชุดว่ายน้ำและชุดราตรี) ซึ่งนางงามจะเข้ารอบหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความชอบของคณะกรรมการและคุณหญิงจูเลีย มอร์ลีย์(ส่วนใหญ่คุณหญิงจูเลียจะเป็นคนตัดสินใจเอง) ซึ่งจะไม่มีคะแนนปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษร และประกาศตำแหน่งรองอันดับ 2 รองอันดับ 1 และตำแหน่งมิสเวิลด์ในปีนั้น โดยคุณหญิงจูเลีย มอร์ลีย์ จะเป็นผู้ขึ้นมาประกาศผลด้วยตัวเอง
จัสต์แดนซ์

การเขียนและแรงบันดาลใจ

จัสต์แดนซ์ เขียนโดยกาก้า, เอค่อน และเรดวัน ซึ่งเป็นผู้ผลิตเพลงดังกล่าว ในการให้สัมภาษณ์กับ Contactmusic.com กาก้าอธิบายว่า "จัสต์แดนซ์" เป็นเสียงบันทึกที่มีความสุข และควรจะได้รับการชื่นชมจากคนที่กำลังเดินผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก เช่น การสูญเสียงาน และที่อยู่อาศัย เป็นต้น กาก้าบอกว่าเธอคิดว่า "ทุกคนกำลังมองหาเพลงที่พูดถึงความสุขในชีวิต จิตใจของเรา และมีช่วงเวลาที่ดี ๆ นี่เป็นเพียงแค่เรื่องเดียวเท่านั้น บันทึกเหล่านั้นมันรู้สึกดีจริง ๆ และเมื่อคุณฟังมันจะทำให้คุณรู้สึกดี"
ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ

ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Geography Olympiad, อักษรย่อ: iGeo) คือการแข่งขันภูมิศาสตร์ประจำปีสำหรับนักเรียนอายุ 16 ถึง 19 ปีจากทั่วทุกมุมโลก นักเรียนที่เป็นตัวแทนประเทศมาจากการคัดเลือกนักเรียนหลายพันคนที่ให้ความสนใจต่อการเข้าร่วมในภูมิศาสตร์โอลิมปิกระดับชาติของตน ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศทดสอบความสามารถของผู้เข้าร่วมการแข่งขันทุกคนจากแบบรูปและกระบวนการเชิงพื้นที่ แบบทดสอบของภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศประกอบด้วย 3 ส่วน คือ แบบทดสอบข้อเขียน แบบทดสอบมัลติมีเดีย และแบบทดสอบการออกภาคสนามที่มุ่งเน้นการสังเกตเพื่อใช้ในการทำแผนที่และการวิเคราะห์ทางภูมิศาสตร์ การแข่งขันนี้ยังมีการนำเสนอโปสเตอร์แบบกลุ่ม การแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และให้นักเรียนใช้เวลาในการทำความรู้จักเพื่อนต่างชาติและสำรวจเมืองของประเทศเจ้าภาพ
ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศจัดขึ้นโดยคณะทำงานเฉพาะกิจโอลิมปิกของสหภาพภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ (International Geographic Union: IGU) ซึ่งเป็นผู้ผลิตแบบทดสอบอิงกับองค์กรท้องถิ่นและและคณะกรรมการระหว่างประเทศ
หลังจากการแข่งขันภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศครั้งแรกใน ค.ศ. 1996 การแข่งขันได้รับการสนับสนุนให้มีการจัดขึ้นทุกสองปี แต่ด้วยความนิยมที่เพิ่มขึ้นทำให้ตั้งแต่ ค.ศ. 2012 การแข่งขันได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีแทนที่การจัดทุกสองปีเช่นเดียวกับการแข่งขันหลักของโอลิมปิกวิชาการอื่น ๆ

ประวัติความเป็นมาและความสำเร็จในระดับชาติ

ระหว่างการประชุมใหญ่ของสหภาพภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศใน ค.ศ. 1994 ที่ปราก สาธารณรัฐเช็ก ผู้แทนจากโปแลนด์และเนเธอร์แลนด์ได้ประกาศถึงแนวคิดเกี่ยวกับการแข่งขันภูมิศาสตร์หรือภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศสำหรับนักเรียนอายุระหว่าง 15 ถึง 19 ปี การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นใน ค.ศ. 1996 ที่เดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยมีห้าประเทศเข้าร่วม ต่อมาได้มีจำนวนผู้เข้าร่วมการแข่งขันเพิ่มขึ้นเป็น 24 ประเทศในการแข่งขันที่คาร์เธจ ประเทศตูนิเซียใน ค.ศ. 2008
ก่อน ค.ศ. 2012 โอลิมปิกวิชาการเป็นผู้จัดขึ้นทุกสองปีและมีการจัดภูมิศาสตร์โอลิมปิกระดับภูมิภาคแทรกในปีที่มีการแข่งขันในบางภูมิภาค ประกอบด้วยภูมิศาสตร์โอลิมปิกระดับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก (Asia Pacific Regional Geography Olympiads: APRGO) ซึ่งจัดขึ้นใน ค.ศ. 2007 ที่ซินจู๋ ประเทศไต้หวัน ค.ศ. 2009 ที่สึกูบะ ประเทศญี่ปุ่น และ ค.ศ. 2011 ที่เมรีดา ประเทศเม็กซิโก และภูมิศาสตร์โอลิมปิกระดับภูมิภาคยุโรปกลาง (Central European Regional Geography Olympiads : CERIGEO) ตั้งแต่ ค.ศ. 2013 ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศจัดการแข่งขันขึ้นเป็นประจำทุกปีซึ่งสอดคล้องกับการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการอื่น ๆ
ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศล่าสุดจัดขึ้นที่ฮ่องกง ระหว่างเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ค.ศ. 2019 มีประเทศเข้าร่วม 43 ประเทศ
การแข่งขันครั้งต่อไปของภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศจะจัดขึ้นที่อิสตันบูล ประเทศตุรกีในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020
เหตุการณ์ฟาโชดา

เหตุการณ์ฟาโชดา (อังกฤษ: Fashoda Incident พ.ศ. 2441 - 2442) เป็นกรณีพิพาทระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศสเพื่อแข่งขันกันช่วงชิงลุ่มแม่น้ำไนล์ตอนบนและดินแดนในทวีปแอฟริกาเป็นอาณานิคมของตน เหตุการณ์รุนแรงมากจนถึงขั้นวิกฤติเมื่อฝรั่งเศสเข้ายึดเมืองฟาโชดาได้ก่อนอังกฤษในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2441 แต่ในที่สุด อังกฤษและฝรั่งเศสก็ได้แบ่งปันผลประโยชน์และแก้ไขกรณีพิพาทนี้ได้ด้วยการลงนามในอนุสัญญาเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2442

เมืองฟาโชดา

เมืองฟาโชดา (เมืองโคดอกในปัจจุบัน) เป็นเมืองเล็กๆในแคว้นซูดาน ที่อยู่ใต้การปกครองของอียิปต์แต่ในนามในขณะนั้น อังกฤษและฝรั่งเศสได้แข่งขันกันขยายอาณานิคมในทวีปแอฟริกาจนสามารถยึดดินแดนต่างๆไว้ได้ เช่น ทางใต้ อังกฤษยึดได้เคปโคโลนี นาทาล โรดีเชีย และยูกันดา ปัจจุบันคือ แอฟริกาใต้ บอตสวานา ซิมบับเว แซมเบีย และส่งทหารเข้ายึดครองอียิปต์ไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2425 ส่วนฝรั่งเศสยึดดินแดนทางภาคตะวันตก ปัจจุบันได้แก่เซเนกัล มาลี ไนเจอร์ และขยายอาณาเขตเข้าไปในแอฟริกาตะวันตกที่ต่อมาเรียกว่าเฟรนช์เวสต์แอฟริกา นอกจากนี้ยังยึดได้ส่วนหนึ่งของแคว้นคองโกที่เรียกว่าเฟรนช์คองโก

มูลเหตุ

ทั้งสองประเทศได้พยายามทุกวิถีทางในการที่จะเข้าควบคุมลุ่มแม่น้ำไนล์ตอนบนและหาหนทางเชื่อมโยงอาณานิคมของตนที่กระจัดกระจายให้ติดต่อกัน เป็นผืนเดียว จุดมุ่งหมายที่สำคัญของอังกฤษคือจะต้องสร้างทางรถไฟจากเคปโคโลนีไปจนถึงกรุงไคโรในอียิปต์ เพื่อเชื่อมโยงแคว้นยูกันดาให้ติดต่อกับอียิปต์ ส่วนฝรั่งเศสก็พยายามขยายตัวจากเซเนกัลผ่านภาคกลางของทวีปแอฟริกาไปจนถึงแคว้นซูดานซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองฟาโชดาและหาทางออกสู่ทะเลแดง นโยบายขยายอำนาจดังกล่าวทำให้กองทัพของทั้งสองประเทศต้องไปเผชิญหน้ากันที่เมืองฟาโชดาในซูดาน
อังกฤษเกรงว่าฝรั่งเศสจะเข้าไปควบคุมแม่น้ำไนล์ตอนบน และทำเขื่อนกั้นแม่น้ำไนล์ซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการชลประทานของอียิปต์ซึ่งอยู่ใต้การยึดครองของอังกฤษในขณะนั้น กองทัพของอังกฤษและฝรั่งเศสจึงเผชิญหน้ากันที่เมืองฟาโชดา ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมถอนทัพออกจากเมือง ฝรั่งเศสอ้างว่าเป็นฝ่ายมีชัยเพราะยึดเมืองฟาโชดาได้ก่อน

ยุติเหตุการณ์

ระหว่างนั้น ภายในประเทศฝรั่งเศสกำลังเผชิญปัญหาเหตุการณ์เรื่องเดรย์ฟุส ฝรั่งเศสเกรงว่ากรณีพิพาทดังกล่าวจะขยายตัวเป็นสงครามใหญ่ และไม่แน่ใจว่าในกรณีดังกล่าวรัสเซียซึ่งเป็นพันธมิตรของตนจะให้ความสนับสนุนฝรั่งเศส อนึ่ง ฝรั่งเศสต้องการเอาใจอังกฤษไว้เพื่อให้อังกฤษสนับสนุนฝรั่งเศสในการต่อต้านเยอรมนีซึ่งเป็นศัตรูของตน ในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 ฝรั่งเศสจึงถอนทัพออกจากเมืองฟาโชดา ทั้งอังกฤษและฝรั่งเศสก็สามารถแก้ไขกรณีพิพาทดังกล่าวได้โดยสันติ
อัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรี

ประวัติ

นักบุญอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรี มีชื่อเต็มว่าอัลฟอนโซ มาเรีย อันโตนีโอ โจวันนี กอสโม ดามีอาโน มีเกเล กัสปาร์โด เด ลีกูโอรี (Alfonso Maria Antonio Giovanni Cosmo Damiano Michele Gaspardo de Liguori) เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1696 เป็นบุตรชายคนโตของเรือเอกจูเซปเป ลีกูโอรี ขุนนางชาวเนเปิลส์ กับนางอันนา มาเรีย กาเตรีนา กาวาลีเอรี สตรีเชื้อสายสเปน 
อัลซอนโซเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเนเปิลส์จนจบปริญญาเอกด้านนิติศาสตร์ตั้งแต่อายุเพียง 16 ปี เมื่อทำงานเขารู้สึกเบื่อโลกจึงลาออกจากงาน แล้วตัดสินใจบวช แม้จะถูกครอบครัวคัดค้านอย่างหนักแต่ที่สุดก็ได้รับอนุญาต อัลฟอนโซได้รับศีลอนุกรมขั้นบาทหลวงเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1726 หลักจากนั้นท่านได้ปฏิบัติศาสนกิจที่เมืองเนเปิลส์ และได้ก่อตั้งคณะนักบวชชายชื่อ "คณะพระมหาไถ่" ขึ้นในปี ค.ศ. 1732 โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้มีนักบวชคอยดูแลทุกข์สุขและสอนศาสนาให้กับผู้ด้อยโอกาส ต่อมาได้ตั้งคณะนักบวชหญิงในชื่อเดียวกัน ทั้งสองคณะได้รับการรับรองจากสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ในปี ค.ศ. 1749 และ 1750 ตามลำดับ
บาทหลวงอัลฟอนโซปฏิเสธจะรับตำแหน่งบิชอปแห่งปาเลร์โม แต่สุดท้ายก็จำต้องรับตำแหน่งบิชอปแห่งซันตากาทาดีโกตีในปี ค.ศ. 1762 ตลอดช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่ง ท่านได้เลี้ยงอาหารคนจน ให้การศึกษาแก่ครอบครัวต่าง ๆ ก่อตั้งเซมินารีและบ้านนักบวช สอนและเขียนตำราทางด้านเทววิทยา การทำงานหนักทำให้ที่สุดท่านป่วยด้วยโรครูมาติซึม อาการทรุดหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนท่านขอเกษียณจากตำแหน่งและเป็นมุขนายกกิตติคุณตั้งแต่ ค.ศ. 1775 จนถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1787

เกียรติยศหลังมรณกรรม

บิชอปอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรี ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1816 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16 เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1839 นอกจากนี้ยังได้รับยกย่องจากสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 ให้เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871
ไหมไทย หัวใจศิลป์

ประวัติ

ไหมไทย หัวใจศิลป์ มีชื่อจริงว่า มนต์ชัย รักษาชาติ เป็นบุตรของมี และจูม รักษาชาติ มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่บ้านดอนสั้น ตำบลดอนมัน อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ที่บ้านหัวแฮด ตำบลธัญญา อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์
ไหมไทย เคยสมรสกับ มณีจันทร์ คำมูล มีบุตรหนึ่งคน และลงเอยด้วยการหย่าร้าง ต่อมาได้จดทะเบียนสมรสกับ วราพร เมืองนะศรี แต่หลังจากอยู่ด้วยกันเพียงสองปี วราพรก็เสียชีวิตลง ปัจจุบัน ไหมไทย สมรสกับ จันทร์นภา อินทร์โสภา ซึ่งขณะนั้นเธอเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 อายุ 16 ปี ซึ่งมีอายุห่างกับเขา 28 ปี เมื่อช่วงต้นปี พ.ศ. 2555 ด้วยเธอมีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับภรรยาคนที่สองที่เสียชีวิตไป

กรณีข่าวถูกจับหลังหมดสัญญากับทางแกรมมี่โกลด์

วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เมื่อเวลา 1.00 น. พ.ต.ท. พงษ์สวัส วงศ์วาน หน.ชุดปฏิบัติการพิเศษ สภ.เมืองพัทยา จ.ชลบุรี พร้อมด้วยกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจ และ นายเกียรติคุณ ทักษิณนุกูลวงศ์ MP. ของบริษัท อิพาเท้นท์ จำกัด เข้าทำการควบคุมตัวนายมนต์ชัย รักษาชาติ หรือ "ไหมไทย ใจตะวัน" นักร้องลูกทุ่งหมอลำชื่อดัง ขณะที่เจ้าตัวกำลังเล่นแสดงคอนเสิร์ต อยู่ที่ลานคอนเสิร์ตถนนพัทยาสาย ก่อนควบคุมตัวไปทำการสอบสวนยัง สภ.เมืองพัทยาเนื่องจากได้นำเพลงไปร้องโดยละเมิดลิขสิทธิ์เนื่องจากตนหมดสัญญาจากแกรมมี่โกลด์แล้ว เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2556 แต่มีการประกันตัวออกมาแล้วโดยไหมไทยพูดว่า "ต้องขอโทษด้วยเนื่องจากตนเองรู้เท่าไม่ถึงการณ์"
ยอร์ช เซเดส์

ยอร์ช เซเดส์ (ฝรั่งเศส: George Cœdès [ʒɔʁʒ sedɛs]; ราชบัณฑิตยสถาน: ฌอร์ฌ เซแด็ส, พ.ศ. 2429-พ.ศ. 2512) เป็นนักวิชาการชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้านประวัติศาสตร์และโบราณคดีในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 
ยอร์ช เซเดส์เดินทางมารับราชการในตำแหน่งบรรณารักษ์ใหญ่ประจำหอพระสมุดวชิรญาณ (ภายหลังเป็นหอสมุดแห่งชาติ) เมื่อ พ.ศ. 2461 และในปี พ.ศ. 2472 ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศและทำงานที่นั่นกระทั่ง พ.ศ. 2489 หลังจากนั้นได้เดินทางกลับกรุงปารีส และถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2512
ยอร์ช เซเดส์ได้เขียนเอกสารสัมมนาสองฉบับ เรื่อง The Indianized States of Southeast Asia (ค.ศ. 1968, 1975) และ The Making of South East Asia (ค.ศ. 1966) และบทความต่างๆ จำนวนมหาศาล ซึ่งมีส่วนในการพัฒนาแนวคิดเรื่องอาณาจักรแบบอินเดีย (Indianized kingdom) ขึ้น อย่างไรก็ตาม มีข้อเสนอในสมัยใหม่ ว่า การรับแนวคิดอินเดียดังกล่าวนั้น มีความสมบูรณ์น้อยกว่าที่ที่เซเดส์เคยเชื่อ ด้วยยังมีการปฏิบัติที่หลงเหลืออยู่มากมายในอินเดีย
ปราสาทหนองกง (โคกปราสาท)

ปราสาทหนองกง หรือ ปราสาทโคกปราสาท ตั้งอยู่กลางทุ่งนา ในเขตบ้านหนองกง ตำบลหนองกง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์

ลักษณะ

ปราสาทหนองกงเป็นธรรมศาลา ปราสาทได้พังทลายลงมาทั้งหลังกลายเป็นเนินดินอยู่กลางทุ่งนา ตัวปราสาทแทบไม่เหลือร่องรอย มีเพียงซากผนังส่วนหนึ่งที่สลักลายคิ้วบัวไว้ และมีเศษหินอยู่ทั่วไป
เซเลอร์มูน (มังงะ)

เรื่องย่อ

สึคิโนะ อุซางิ เด็กนักเรียนชั้น มัธยม ที่ซุ่มซ่ามและขี้แย แต่ที่จริงแล้วเธอคืออัศวินเซเลอร์มูนที่ต่อสู้ เพื่อความรักและความยุติธรรม แมวดำที่ชื่อลูน่าที่คอยช่วยอุซางิ อัศวินเซเลอร์คนอื่นๆ หน้ากากทักซิโด้ และ เซเลอร์มูนน้อยได้ช่วยกันทำลายความทะเยอทะยานของดาร์คคิงด้อม แบล็คมูน เดสบัสเตอร์ เดดมูน และ ชาโดวกาแลกติกาที่แข็งแกร่งได้สำเร็จ