google/wiki40b huggingface dataset:
เตียง ศิริขันธ์

เตียง ศิริขันธ์ (5 ธันวาคม  พ.ศ. 2452 - 13 ธันวาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองฉายา "ขุนพลภูพาน" หนึ่งใน "สี่เสืออีสาน" ซึ่งประกอบด้วยนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายเตียง ศิริขันธ์ นายถวิล อุดล และนายจำลอง ดาวเรือง นายเตียงดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จ.สกลนคร 5 สมัย ตั้งแต่อายุ 28 ปี รัฐมนตรี 3 สมัย และเป็นหัวหน้าใหญ่เสรีไทยภาคอีสานและสกลนครโดยมีศูนย์บัญชาการอยู่บนเทือกเขาภูพาน แนวคิดทางการเมืองที่สำคัญ คือ "ข้าพเจ้าต้องการให้ทุก ๆ คนบนพื้นอันเป็นสยามประเทศนี้ เป็นราษฎรเสมอหน้ากันหมด ปราศจากความเหลื่อมล้ำต่ำสูง"
เตียง ศิริขันธ์ ถูกฆ่ารัดคอและเผาศพทิ้งเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2495 ในสมัยรัฐบาลคณะรัฐประหาร มีผู้ถูกฆ่าในครั้งนั้น ได้แก่ ชาญ บุนนาค เล็ก บุนนาค ผ่อง เขียววิจิตร และ สง่า ประจักษ์วงศ์ โดยศพถูกนำไปเผาทิ้งที่ ต.แก่งเสี้ยน อ.เมือง จ.กาญจนบุรี
นายเตียง ศิริขันธ์ เกิดที่บ้านในตำบลตลาด อำเภอเมืองสกลนคร เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวน 10 คน ของขุนนิเทศพาณิชย์ (บุดดี ศิริขันธ์) กับนางอ้อน ศิริขันธ์ จบโรงเรียนเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศวิหาร และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับนางนิวาศน์ ศิริขันธ์ (นามเดิม นิวาศน์ พิชิตรณการ เป็นบุตรสาวของ ร.อ.นาถ และนางเวศ พิชิตรณการ) มีบุตร 1 คน ชื่อ นายวิฑูรย์ ศิริขันธ์ เกี่ยวกับเชื้อสายของเตียง ศิริขันธ์ นั้นบิดาเป็นบุตรชายลำดับที่ 4 ของรองอำมาตย์โท พระบริบาลศุภกิจ (คำสาย ศิริขันธ์) หรือเพียเมืองขวา อดีตกรมการเมืองสกลนครชั้นผู้ใหญ่ กับนางบัว ศิริขันธ์ ธิดาของพระโคษาราช (ต้นตระกูล นาถโคษา) กำนันตำบลสะพานหิน ปู่ของเตียง ศิริขันธ์ ชื่อพระเสนาภักดี (ขันธ์ ศิริขันธ์) ย่าชื่อนางพรหมา ศิริขันธ์ ปู่ทวดชื่อพระศรีวรราชหรือเพียสีสุวงษ์ (ท้าวรี) ย่าทวดชื่อนางที บิดาของปู่ทวดชื่อเพียสีหาเทพ (ท้าวศรี) กรมการเมืองสกลนครชั้นผู้ใหญ่ชุดแรกสมัยเริ่มตั้งเมืองสกลนคร ตระกูลของเตียงศิริขันธ์นับว่าเป็นเชื้อสายขุนนางเก่าแก่ และเกี่ยวดองกับตระกูลเจ้าเมืองของสกลนครมายาวนาน คือ ตระกูล พรหมสาขา ณ สกลนคร
โคตรสู้ โคตรโส

เนื้อเรื่องย่อ

กลุ่มของนักศึกษาผู้มีทักษะด้านศิลปะการต่อสู้ซึ่งมีชื่อว่า "Fighting Club" ได้แยกย้ายกันไปตามวิถีชีวิตของตนภายหลังจากสำเร็จการศึกษา ต่อมาพวกเขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองในการเป็นนักแสดงภาพยนตร์แอ็คชั่นฮอลลีวูด ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด นั่นคือได้มีเสียงระเบิดดังขึ้น เมื่อทุกคนฟื้นขึ้นมาก็พบว่างานสังสรรค์นี้ได้กลายเป็นสถานที่ที่มีแต่ความเงียบงัน เพื่อนของพวกเขาถูกจับตัวไป ทั้งยังมีมือสังหารคอยกำจัดพวกเขา นั่นได้ทำให้พวกเขาเกิดความสงสัยขึ้นมาว่าเป็นฝีมือที่เกิดขึ้นจากพวกใด และมีสาเหตุอะไรที่ต้องทำเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็มีเพียงทางเลือกเดียวในการช่วยเหลือพวกพ้องของตน นั่นคือการร่วมมือกันต่อสู้กับเหล่าร้าย พร้อมกันนี้เหล่านักสู้ที่เหลือก็ต้องพบความจริงอันน่าเจ็บปวดว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหล่านี้มีบางคนในกลุ่มของพวกเขาหักหลังไปเข้ากับเหล่าร้ายพร้อมกับจัดฉากสร้างเรื่องราวทั้งหมดขึ้น

การสร้าง

ออกแบบฉากต่อสู้โดยพันนา ฤทธิไกรและมรกต แก้วธานี โดยใช้เวลาในการออกแบบกว่า 1 ปี ร่วมกับทีมสร้างภาพยตร์ชุด องค์บาก, ต้มยำกุ้ง, ช็อคโกแลต และจีจ้า ดื้อสวยดุ ซึ่งมีนักแสดงสมทบอย่าง ชัชพล อภิชาติ, กิติศักดิ์ อุ่นจิตต์, สำเร็จ เมืองพุทธ, ธนวิช วงศ์สุวรรณ, ภุชงค์ ศาสตร์นอก, วิรัช เข็มกลัด, ศราวุธ คำสอน, ปุญญพัทร บุญคุณชนก และ วินัย เวียงย่างกุ้ง ที่ได้แสดงรูปแบบศิลปะการต่อสู้หลากแขนงในภาพยนตร์ชุดดังกล่าวนี้ด้วยเช่นกัน
โยชิกิ ซาซาอิ

ผลงานสำคัญ

วันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2011 เนเจอร์ ได้รายงานสิ่งที่น่าสนใจต่อทั่วโลกถึงความสำเร็จในการทำให้จอตามองเห็นได้ด้วยเซลล์ต้นกำเนิดตัวอ่อน รวมถึงในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ได้มีการรายงานว่า เขาและทีมได้พัฒนาวิธีการฟื้นการมองเห็นของบุคคลตาบอด ด้วยการใช้สเต็มเซลล์
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

ประวัติ

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เปิดการเรียนการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2546 ในฐานะ สาขาวิชาเภสัชศาสตร์ สำนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา และได้แยกตัวมาเป็น สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ในปี พ.ศ. 2548
ต่อมาในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 ทางคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ตั้งแต่ ปีการศึกษา 2550 เป็นต้นไป สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยามีจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ ปี 1 - ปี 6 ณ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ทั้งหมด และต่อมาในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
และในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2554ได้มีประกาศจากสภาเภสัชกรรมว่าด้วยการรับรองปริญญา ผู้ที่สำเร็จการศึกษาจากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มีสิทธิ์สมัครเป็นสมาชิกของสภาเภสัชกรรมและรับการสอบวัดความรู้ความสามารถ เป็นผู้ขอขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเภสัชกรรรม
ปริศนารักสลักแค้นข้ามภพ

เนื้อเรื่อง

ซากุราอิ ยูกิ เป็นนักเรียนม.ปลายที่อาศัยอยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งในอาซาฮิ มีพลังลึกลับที่สามารถอ่านความทรงจำของคนอื่นได้ ยูกิเติบโตมาพร้อมกับรุ่นพี่ในสถานรับเลี้ยงฯคนหนึ่ง ที่ชื่อว่า คานะตะ วากามิยะ ยูกิรักคานาตะมากเหมือนพี่ชายแท้ๆของตนเอง วันหนึ่งหลังจากกลับโรงเรียน ผอ.สถานเด็กกำพร้าเรียกตัวเขาไปพบ เขาได้พบชายที่ชื่อว่า กิโอ ทาคาชิโระ ซึ่งอ้างตัวว่าเป็นพี่ชายของเขา และต้องการรับเขาไปอยู่ด้วยที่โตเกียว ยูกิที่มักคิดว่าตนเองอยู่อย่างโดดเดี่ยว สับสนมาก และขอเวลาทาคาชิโระในการคิดทบทวน ที่โรงเรียนยูกิมักเป็นที่นิยมในหมู่สาวๆ ดังนั้นจึงเป็นที่อิจฉาของเพื่อนยูกิที่ชื่อว่า อุซึกิ ในวันที่จิตใจเขาตกต่ำ จากการเป็นที่อิจฉาของเพื่อนคนหนึ่งในห้อง ยูกิได้พบกับชายคนหนึ่ง ชื่อว่า เซส ทั้งๆที่เจอกันเป็นครั้งแรก แต่ยูกิกลับมีความคุ้นเคยกับชายคนนี้มาก เสมือนกับว่าเคยรู้จักกันมาก่อน
วันหนึ่ง ยูกิถูกโจมตีจากสัตว์ลึกลับ แต่เซสก็มาช่วยไว้ ทาคาชิโระ ได้ปรากฏตัว พร้อมกับ ซูคุโมะ และ โทโกะ คนที่เคยช่วยยูกิจากพวกอันธพาลมาครั้งหนึ่ง ทาคาชิโระกล่าวว่า พวกเขาเองก็มีพลังพิเศษเหมือนกับยูกิ และนั่นเป็นสิ่งชี้ชัดว่าเป็นคนในตระกูลเดียวกัน และชักชวนยูกิมาเป็นส่วนหนึ่ง ยูกิขอเวลาตัดสินใจเช่นเดิม เซสไปส่งยูกิที่สถานเด็กกำพร้า พร้อมบอกว่านั่นคือดิวรัส และยังกำชับยูกิ ว่าคืนพรุ่งนี้ห้ามออกไปไหน ถึงกระนั้น เย็นวันต่อมาแม่บ้านพบว่ามีเด็กในสถานเด็กกำพร้าหายไป และวานยูกิช่วยออกตามหา ยูกิซึ่งได้รับข้อความจากอุซึกิ ว่าเด็กๆอยู่ที่ดาดฟ้าของโรงเรียน ยูกิจึงรีบไปที่นั่น ณ ดาดฟ้าโรงเรียน ยูกิพบว่าอุซึกิโดนดิวรัสเข้าสิง และพยายามจะฆ่ายูกิ ซูคุโมะมาช่วยยูกิไว้ แต่ก็ได้รับบาดเจ็บมาก ตอนนั้นเองเซสมาช่วยยูกิ และจัดการกับดิวรัสอย่างง่ายดาย ตอนนั้นยูกิพบว่าตนเองมีพลังในการรักษาผู้คน และด้วยไม่อยากให้เด็กๆได้รับอันตรายอีก ยูกิจึงตัดสินใจ ไปโตเกียวในที่สุด
ฟรีดริช ชิลเลอร์

ประวัติ

ฟรีดริช ชิลเลอร์ เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1759 ในเมืองชนบทมาร์บัค แคว้นเวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของแพทย์ทหาร ดร.โยฮัน คัสพาร์ ชิลเลอร์ (Johann Kaspar Schiller) กับนางเอลีซาเบ็ท โดโรเทอา ค็อดไวส์ (Elisabeth Dorothea Kodweiß) ส่วนบุตรอีก 5 คนเป็นลูกสาว ชิลเลอร์เติบโตมาในครอบครัวเคร่งศาสนา ตอนเด็กเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการศึกษาคัมภีร์ไบเบิล การศึกษาคัมภีร์ทำให้เขาเริ่มสนใจการเขียนบทละคร ช่วงที่ฟรีดริชเกิดเป็นช่วงที่บิดาติดราชการในสงครามเจ็ดปี บิดาของเขาตั้งชื่อลูกชายคนนี้ตามนามของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช แต่แทบทุกคนเรียกเขาสั้น ๆ ว่าฟริทซ์ (Fritz)
ดร.คัสพาร์ผู้เป็นบิดาแทบจะไม่ได้อยู่ติดบ้านในช่วงสงคราม ถึงกระนั้นเขาก็พยายามปลีกตัวมาเยี่ยมครอบครัวเสมอ เมื่อสงครามสิ้นสุดใน ค.ศ. 1763 ดร.คัสพาร์ได้รับคำสั่งไปประจำการอยู่ที่เมืองชเวบิชกมึนท์ ทำให้ครอบครัวต้องย้ายบ้านตามไปที่นั่น แต่เนื่องจากปัญหาด้านค่าครองชีพ ทำให้ครอบครัวเลือกจะลงหลักปักฐานที่เมืองลอร์ช (Lorch) เมืองเล็ก ๆ ใกล้เคียงแทน
แม้ครอบครัวจะมีความสุขดีที่ลอร์ช แต่ดร.คัสพาร์กลับทำงานอย่างไม่มีความสุขที่นั่น ชิลเลอร์ได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานในลอร์ช แต่คุณภาพการศึกษาที่นั่นแย่มาก ฟรีดริชกับพี่สาวจึงมักจะโดดเรียนเป็นประจำ ครอบครัวชิลเลอร์ต้องการให้ฟรีดริชบวชเป็นพระ จึงฝากฝังบาทหลวงคนหนึ่งให้สอนภาษาละตินและกรีกให้เขา ฟรีดริชในวัยเด็กดูจะตื่นเต้นกับการเป็นนักบวชมาก เขามักเอาผ้าคลุมสีดำมาตัวแล้วเล่นเป็นนักบวชตามประสาเด็ก
ในปีค.ศ. 1766 ครอบครัวชิลเลอร์ย้ายไปยังเมืองลูทวิชส์บวร์ค เมืองหลวงของดัชชีเวือร์ทเทิมแบร์ค เนื่องจากดร.คัสพาร์ไม่ได้รับเงินเดือนมาสามปีแล้ว ที่ผ่านมาพวกเขาอยู่ได้ด้วยเงินเก็บซึ่งบัดนี้แทบจะไม่เหลือ ดร.คัสพาร์ได้รับการบรรจุเป็นแพทย์ทหารในกองทหารรักษาการณ์ของลูทวิชส์บวร์ค
เด็กชายชิลเลอร์เป็นที่สะดุดตาของดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เขาถูกส่งตัวเขาเข้าเรียนโรงเรียนทหารของดยุก และได้เรียนวิชาแพทย์ที่นั่น เนื่องจากฟรีดริชมักป่วยออด ๆ แอด ๆ เสมอจึงหวังจะนำวิชาแพทย์มารักษาตัวเอง ที่โรงเรียนทหาร ชิลเลอร์มีโอกาสได้อ่านหนังสือของรูโซและเกอเทอ และเริ่มพูดคุยเรื่องอุดมคติคลาสสิกกับเพื่อนร่วมชั้นเรียน เขาเขียนบทละครเรื่อง จอมโจร (Die Räuber) เนื้อเรื่องเกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่างพี่น้องชนชั้นสูงสองคน คนพี่เป็นแกนนำนักเรียนกลุ่มกบฏไปจัดตั้งกองกำลังในป่าโบฮีเมียและกลายเป็นกองโจรคุณธรรมอย่างโรบินฮูด ส่วนคนน้องซึ่งสืบทอดยศตระกูลเป็นฝ่ายปฏิวัติหัวสาธารณรัฐนิยมที่ต้องการแก้ไขความเสื่อมทรามทางสังคม บทละครนี้ทำให้เขากลายเป็นดาวเด่นขึ้นมา
ใน ค.ศ. 1780 เขาได้รับบรรจุเป็นแพทย์ทหารในเมืองชตุทท์การ์ทซึ่งเป็นงานที่เขาไม่ชอบเอาเสียเลย ชิลเลอร์หนีออกจากกรมทหารเพื่อไปแสดงละคร จอมโจร ในเมืองมันไฮม์ นั่นทำให้เขาถูกจับกุมตัวและขังคุกเป็นเวลาสองสัปดาห์ ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์คยังได้สั่งห้ามเขาตีพิมพ์งานประพันธ์ใด ๆ อีกในอนาคต
เขาหนีออกจากชตุทท์การ์ทใน ค.ศ. 1782 และเดินทางผ่านฟรังค์ฟวร์ท, มันไฮม์, ไลพ์ซิช, เดรสเดิน จนถึงไวมาร์ ฐานะทางการเงินของชิลเลอร์ไม่ค่อยสู้ดีนักจนต้องขอความช่วยเหลือจากครอบครัวรวมถึงจากสตรีแต่งงานแล้วคนหนึ่ง ชิลเลอร์ตัดสินใจลงหลักปักฐานที่ไวมาร์ใน ค.ศ. 1787 แต่สองปีต่อมาได้งานเป็นอาจารย์ด้านประวัติศาสตร์และปรัชญาในเยนา ใน ค.ศ. 1803 เขาได้รับการประดับคำว่า ฟ็อน (von) ไว้ในนามสกุลเป็นเกียรติยศ
โรงเรียนเทพมิตรศึกษา

ประวัติ

โรงเรียนเทพมิตรศึกษา เป็นโรงเรียนเอกชนของมูลนิธิคาทอลิก เขตมิสซังสุราษฎร์ธานี
สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขต 1 อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
สำนักงานบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน
พ.ศ. 2502 ในที่ดินจำนวน 17 ไร่ 3 งาน 1.2 ตารางวา ซึ่งนางลิ้นจี่ บุราคม เป็นผู้บริจาคให้เป็นที่
สร้างโรงเรียน โดยมี ฯพณฯ มุขนายก เปโตร คาเร็ตโต เป็นผู้รับใบอนุญาต นายวิเชียร สมานจิต
เป็นผู้จัดการและครูใหญ่ คนแรก มีบาทหลวงแอกเตอร์ ฟรีเยรีโอ เป็นอธิการ โรงเรียนเทพมิตร
ศึกษาเปิดทำการสอนดังนี้
ปีการศึกษา 2502 เปิดทำการสอนในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้อง จำนวน
นักเรียน 135 คน นายวิเชียรสมานจิต เป็นผู้จัดการและครูใหญ่ คนแรก มีบาทหลวงแอกเตอร์
ฟรีเยรีโอเป็นอธิการ
ปีการศึกษา 2504 เปิดทำการสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 1 ห้อง และระดับชั้น
มัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 1ห้อง
ปีการศึกษา 2508 ได้รับอนุญาตให้เปิดสอนชั้นประถมตอนต้น ตั้งแต่ระดับ ประถมปีที่ 1
ถึง ประถมปีที่ 7 และระดับมัธยมศึกษาปีที่1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 11 ห้อง
ปีการศึกษา 2538 ได้ทำการเปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลปีที่1 ถึง 3 โดยระดับชั้น
อนุบาล 1 จำนวน 2 ห้อง ระดับอนุบาล 2 จำนวน 1 ห้องและระดับอนุบาล 3 จำนวน 1 ห้อง
ปีการศึกษา 2553 ได้เปิดสอนเด็กก่อนวัยเรียน จำนวน 2 ห้อง
ปัจจุบันนี้ โรงเรียนเทพมิตรศึกษา เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นก่อนวัยเรียนถึง ชั้น
มัธยมศึกษาปีที่ 6 มีอาคารเรียน 6 หลัง พื้นที่จำนวน 19 ไร่ 1 งาน 21.1 ตารางวา

การเรียนการสอน

- ระดับก่อนอนุบาล
- ระดับอนุบาล 1-3
- ระดับประถมศึกษา 1-6
- ระดับมัธยมศึกษา 1-6
ไรซิน

ไรซิน (อังกฤษ: Ricin) เป็นสารพิษประเภทโปรตีน สกัดได้จากเมล็ดละหุ่ง ปริมาณเฉลี่ยที่เป็นอันตรายถึงตายต่อร่างกายมนุษย์อยู่ที่ 0.2 มิลลิกรัม จัดว่ามีพิษรุนแรงเป็นสองเท่าของพิษงูเห่า หนังสือ Guinness World Records ปี 2007 (พ.ศ. 2550) ได้จัดอันดับให้ไรซินเป็นสารพิษจากพืชที่มีความรุนแรงมากที่สุดในโลก

การใช้ประโยชน์ทางการแพทย์

ไรซินสามารถนำมาใช้ในเชิงบำบัดในการรักษาโรคมะเร็งได้ โดยนำมาใช้เพื่อให้ทำงานร่วมกับ monoclonal antibody เพื่อระบุเซลล์ร้ายที่แอนติบอดีตรวจจับได้ เชื่อกันว่าการดัดแปลงทางพันธุกรรมของไรซินนั้นมีความเป็นไปได้ที่จะลดความเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์ แต่พิษต่อเซลล์มะเร็งนั้นไม่ได้ลดลงเลย อีกวิธีการหนึ่งที่เป็นไปได้คือ การนำเอาไรซิน บี ซึ่งเป็นส่วนที่ไม่มีพิษ มาใช้เป็นพาหะในการส่งแอนติเจนเข้าสู่เซลล์ เพื่อให้เซลล์มีการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันได้ดียิ่งขึ้น
โอดิสซีย์

โอดีสซีย์ (อังกฤษ: Odyssey; กรีก: Ὀδύσσεια, Odusseia) เป็นบทประพันธ์มหากาพย์กรีกโบราณหนึ่งในสองเรื่องของโฮเมอร์ คาดว่าประพันธ์ขึ้นในราว 800 ปีก่อนคริสตกาล ที่แคว้นไอโอเนีย ดินแดนชายทะเลฝั่งตะวันตกของตุรกีซึ่งอยู่ในอาณัติของกรีก บทกวีเล่าเรื่องราวต่อจากอีเลียด ว่าด้วยการเดินทางกลับบ้านที่อิธาคาของวีรบุรุษกรีกชื่อ โอดิซูส (หรือยูลิซีส ตามตำนานโรมัน) หลังจากการล่มสลายของทรอย
โอดิซูสใช้เวลาเดินทางกลับบ้านนานถึง 10 ปี หลังจากที่ใช้เวลาไปในศึกเมืองทรอยแล้วถึง 10 ปี ระหว่างเวลาเหล่านั้น เทเลมาคัส บุตรของเขา และ พีเนโลปผู้ภรรยา ต้องต่อสู้กับกลุ่มคนพาลที่พยายามจะขอวิวาห์กับพีเนโลป เพราะต่างคิดว่าโอดิซูสเสียชีวิตแล้ว 
บทกวีชุดนี้เป็นรากฐานสำคัญต่องานวรรณกรรมตะวันตกยุคใหม่ เรียกได้ว่าเป็นอันดับสองรองจากอีเลียด มีการศึกษาและแปลออกเป็นภาษาต่าง ๆ มากมายทั่วโลก เชื่อว่าบทกวีเริ่มแรกประพันธ์ขึ้นในลักษณะวรรณกรรมมุขปาฐะ เพื่อการขับร้องลำนำของเหล่านักดนตรีมากกว่าเพื่อการอ่าน ใช้ฉันทลักษณ์แบบ Heroic hexameter ประกอบด้วยบทกวีรวม 12,110 บรรทัด

เค้าโครงเรื่องย่อ

โอดิสเซียสเป็นกษัตริย์ของเกาะชื่ออิธาคา และเป็นกษัตริย์ที่มีปัญญามากที่สุดในบรรดากษัตริย์ที่ไปร่วมรบเพื่อชิงกรุงทรอย เมื่อทรอยตกแก่กองทัพกรีกแล้ว โอดิสเซียสก็ล่องเรือกลับอิธาคา แต่ระหว่างทางโอดิสเซียสและสหายถูกซัดพาไปยังเกาะของพวกไซคล็อปส์
กองทัพกู้ชาติ (ลิเบีย)

กองทัพกู้ชาติ (อาหรับ: جيش التحرير الوطني الليبي‎; อังกฤษ: National Liberation Army) หรือเดิมเรียก กองทัพปลดแอกลิเบีย (อังกฤษ: Free Libya Armed Forces) เป็นองค์การทางทหารลิเบียซึ่งเข้าร่วมกับสภาถ่ายโอนอำนาจแห่งชาติ ที่สถาปนาขึ้นระหว่างสงครามกลางเมืองลิเบีย พ.ศ. 2554 โดยประกอบด้วยสมาชิกอาสาสมัครทหารและพลเรือนที่แปรพักตร์มารบต่อต้านกองทัพลิเบียและกองกำลังกึ่งทหารที่ยังภักดีต่อมูอัมมาร์ กัดดาฟี กองทัพกู้ชาติเตรียมพร้อมรบอยู่แล้ว โดยฝึกซ้อมกันในภาคส่วนลิเบียตะวันออก ภายใต้การควบคุมของกำลังต่อต้านกัดดาฟี เพื่อประจัญบานเต็มรูปแบบต่อฝ่ายนิยมกัดดาฟีในลิเบียตะวันตก กองทัพกู้ชาติได้หักเข้าเบงกาซี มิสราตา เบรกา อัจดาบิยาห์ อัลเซวียาห์ และราสลานุฟ ได้เป็นผลสำเร็จ เช่นเดียวกับอีกหลายเมืองในเทือกเขานาฟูซา จนสุดท้ายเริ่มต้นยุทธการทริโปลีในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 เช่นเดียวกับการปลุกระดมการก่อการกำเริบภายในประเทศเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม
มีรายงานว่า ทหาร 8,000 คนในเบงกาซีติดอาวุธที่ยึดได้จากคลังสรรพาวุธที่กองทัพลิเบียละทิ้งไว้ รวมทั้งอาวุธ เอเค-47 และไรเฟิล FN FAL, อาร์พีจี (อาวุธ), เอสพีจี ปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน และรถถังอีกหลายคัน
ชื่อ "กองทัพปลดแอกลิเบีย" นั้น เปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 เพื่อ "ช่วยนิยามความบากบั่นทำการรบอย่างมืออาชีพและเป็นระบบระเบียบ เพื่อจะเอาชัยเหนือระบอบกัดดาฟี" ตามแถลงการณ์ของสภาถ่ายโอนอำนาจแห่งชาติ กองทัพกู้ชาติใช้ธงสามสี ซึ่งเริ่มใช้ในลิเบียเมื่อ พ.ศ. 2494 และต่อมา กลายเป็นสัญลักษณ์ของสาธารณรัฐลิเบียและการกบฏต่อกัดดาฟี โดยถือว่า ธงดังกล่าวเป็นสัญลักษณ์เดียวกับเอกราชของลิเบียและเสรีภาพจากการยึดครองของอิตาลี

กำลัง

ไม่มีประเมินตัวเลขกำลังทั้งหมดของกองทัพอันน่าเชื่อถือ ค่ายฝึกซึ่งถูกจัดตั้งขึ้นในเบงกาซีนั้น มี "ชายหลายพันคน" เข้าร่วมตามรายงานระหว่างวันที่ 3 ถึง 6 มีนาคม ช่วงที่ฝ่ายต่อต้านยึดมาร์ซาเบรกา และราสลานุฟระหว่างการรุกวันที่ 2-4 มีนาคม ประเมินว่าฝ่ายกบฏมีกำลังระหว่าง 500 ถึง 1,000 คน ในเทือกเขานาฟูซาเพียงแห่งเดียวมีนักสู้ฝ่ายกบฏมากถึง 2,000 คน
กองทัพกู้ชาติใช้เวลานับแต่ปลายเดือนมีนาคมผลักดันฝ่ายรัฐบาลจากเบงกาซีมาจนถึงกรุงทริโปลีในเดือนสิงหาคม ทหารแต่ละนายจะได้รับบัตรประจำตัวพร้อมรูปถ่าย ชื่อ ชื่อกองพัน และหมู่เลือด บัตรประจำตัวเหล่านี้อยู่ในรูปของกระดาษในซองพลาสติกหรือบัตรพลาสติก
โทคิเมคิเมโมเรียล

ตำนานของโรงเรียนคิราเมคิ

ในซีรีส์ของโทคิเมคิแต่ละภาคจะกล่าวถึงตำนานโรแมนติคแตกต่างกันไปในแต่ละเมือง โดยในโรงเรียนคิราเมคินี้ ในหมู่เหล่านักเรียนหญิงได้มีเรื่องเล่าขานถึงตำนานที่มีอยู่ว่า ในวันพิธีจบการศึกษานั้น หนุ่มสาวคู่ใดที่รักกันอย่างจริงใจเมื่อได้ไปสารภาพรักกันที่ใต้ต้นไม้ใหญ่เก่าแก่ที่อยู่หลังโรงเรียนแล้ว หนุ่มสาวคู่นั้นจะสมหวังในความรักและจะมีความสุขด้วยกันตลอดไป (ซึ่งตำนานนี้ได้ถูกนำกลับมาใช้ใหม่อีกครั้งใน โทคิเมคิเมโมเรียล 4)
จิกเล

สัญลักษณ์

จิกเลเป็นทั้งพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานและดอกไม้ประจำจังหวัดสมุทรสงคราม
กูเกิล เสิร์ช

การสืบค้นข้อมูล (Information Retrieval)

กูเกิลเก็บข้อมูลเว็บโดยใช้โปรแกรมทำการท่องไปยังเว็บไซต์ต่างๆ เรียกว่าสไปเดอร์ (spider, web crawler, robot) รวมถึงใช้อัลกอรึทึมเฉพาะ ที่คิดค้นโดยผู้ริเริ่มก่อตั้ง ในการจัดลำดับความสำคัญของแต่ละหน้าเว็บเพจ
ระบบจัดอันดับความเกี่ยวข้องของเว็บเพจแต่ละหน้าของกูเกิลเรียกว่า เพจแรงก์ (PageRank) ได้จดสิทธิบัตรใน พ.ศ. 2544
แถมสุข นุ่มนนท์

ประวัติ

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ แถมสุข นุ่มนนท์ หรือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.แถมสุข นุ่มนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2478 ณ บ้านตึกแถว  ริมแม่น้ำเจ้าพระยาตรงท่าโรงยาเก่า ใกล้กับปากคลองตลาด กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของร้อยตรีถัด รัตนพันธุ์ และ นางแส รัตนพันธุ์ (สกุลเดิม ณ พัทลุง)  มีพี่น้องร่วมบิดา – มารดา 3  คน คือ  แถมสิน รัตนพันธุ์ แถมศรี รัตนพันธ์ และแถมสร้อย รัตนพันธุ์  ชีวิตครอบครัวสมรสกับ นายสุรัตน์ นุ่มนนท์ บุตรคนเดียวของนายจำรัส และนางสง่า นุ่มนนท์  เมื่อปี  2506  มีบุตร 2 คน คือ 1. นายรณดล  นุ่มนนท์ สมรสกับนางสาวปาลีรัฐ  ศิลปพันธุ์  มีบุตร 2 คน คือ นายปารณ  นุ่มนนท์ และ นายปาณัท นุ่มนนท์  2. ดร.ธนชาติ  นุ่มนนท์  สมรสกับ นางสาวสุวรรณี  โสภณธรรมกิจ  มีบุตร 1 คนคือ นายนิธิรันดร์ นุ่มนนท์ และสมรสกับ ดร.ธนิศา  เครือไวศยวรรณ  มีบุตร 1 คนคือ เด็กชายธีรธรรม นุ่มนนท์

การศึกษา

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.แถมสุข นุ่มนนท์ เริ่มต้นการศึกษาที่โรงเรียนสตรีจุลนาค หลานหลวง แต่เรียนได้ปีเดียวสงครามโลกครั้งที่สองก็เกิดขึ้น จนทำให้ครอบครัวตัดสินใจย้ายไปอยู่ที่จังหวัดพัทลุง และเข้าเรียนในชั้นประถมศึกษาปีที่สอง ที่โรงเรียนโสภณพัทลุงกุล(ปัจจุบันคือโรงเรียนสตรีพัทลุง) แต่เมื่อคุณพ่อเสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยโรคโลหิตในสมองแตกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2487 ขณะที่ยังเป็นผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง ทำให้ชีวิตครอบครัวถึงจุดเปลี่ยนแปลงคุณแม่ต้องรับภาระเลี้ยงดูลูกๆ ภายหลังจบชั้นประถมศึกษา ศ.เกียรติคุณ ดร. แถมสุข เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนสตรีพัทลุงจนจบมัธยมปีที 6 และได้รับทุนจากมูลนิธิฟุลไบร้ท์ จากโครงการรุ่นแรกที่ให้แก่นักเรียนต่างจังหวัดที่เรียนดีแต่ขาดแคลนมาเข้าเรียนเป็นนักเรียนประจำที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย โดยเลือกเรียนสายอักษรศาสตร์ และจบมัธยมปีที่ 8 รุ่น พ.ศ. 2495 โดยสอบได้ที่ 9 ของประเทศ และเข้าศึกษาต่อที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 ได้รางวัลทุนสุภาส จันทรโบส ในฐานะได้คะแนนยอดเยี่ยมหมวดประวัติศาสตร์
ภายหลังจบการศึกษา ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร. แถมสุข ได้รับการบรรจุเป็นอาจารย์ที่แผนกวิชาประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 ก่อนได้รับทุนของมูลนิธิเอเชียที่ให้แก่บัณฑิตในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปศึกษาปริญญาโท วิชาประวัติศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยฮ่องกง สำเร็จการศึกษาปริญญาโทในปี พ.ศ. 2504 ด้วยการเขียนวิทยานิพนธ์เรื่อง พัฒนาการของรัฐไทรบุรี-ปะลิส ค.ศ. 1909 – ค.ศ. 1941 ก่อนมาเป็นอาจารย์คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อีกครั้งหนึ่งเป็นระยะเวลาสั้นๆ เพราะได้รับทุนบริติช เคาน์ชิล ไปศึกษาต่อปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยลอนดอน จนจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2509 จากการเขียนวิทยานิพนธ์เรื่อง การเจรจาทางการทูตระหว่างสยามกับอังกฤษ ค.ศ. 1900 -ค.ศ. 1909
เขตหลักสี่

ที่มาของชื่อเขต

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการขุดคลองต่าง ๆ เพื่อเป็นทางลัดสู่จังหวัดต่าง ๆ ที่อยู่รอบนอกพระนคร โดยจะกำหนดหลักบอกระยะทางของคลองที่ขุดทุกระยะ 100 เส้น หนึ่งในคลองเหล่านั้นก็ได้แก่ คลองเปรมประชากร ซึ่งขุดเชื่อมไปยังอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ชุมชนที่ตั้งอยู่ที่หลักบอกระยะที่ 4 ของคลองนี้ จึงมีชื่อเรียกว่า "บ้านหลักสี่"  ซึ่งชื่อหลักสี่นี้ ได้นำมาใช้เป็นชื่อสถานที่อื่น ๆ ในบริเวณนั้นอีก คือ วัดหลักสี่ สถานีรถไฟหลักสี่ และสี่แยกหลักสี่ (จุดตัดระหว่างถนนวิภาวดีรังสิตและถนนแจ้งวัฒนะ)

ประวัติศาสตร์

เดิมพื้นที่เขตหลักสี่อยู่ในเขตการปกครองของสำนักงานเขตบางเขน ต่อมาบริเวณนี้ได้รับการโอนย้ายไปอยู่ในเขตการปกครองของสำนักงานเขตดอนเมือง ซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2532 ต่อมาในพื้นที่เขตดอนเมืองมีประชากรหนาแน่นมากขึ้น เพื่อความสะดวกในการปกครองและการบริหารงานราชการ จึงได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตดอนเมืองและจัดตั้ง เขตหลักสี่ เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2540 โดยแบ่งพื้นที่ทางทิศใต้ของเขตดอนเมืองมาจัดตั้งเป็นพื้นที่ของเขต ปัจจุบันในเขตมีชุมชนทั้งหมด 52 ชุมชน แบ่งเป็นเคหะชุมชน 33 ชุมชน ชุมชนแออัด 11 ชุมชน และชุมชนหมู่บ้านจัดสรร 8 ชุมชน
ผู้บัญชาการทหาร

ผู้บัญชาการทหาร (อังกฤษ: Commander-in-chief) คือ ผู้ที่สามารถใช้อำนาจสูงสุดหรือกองกำลังทหารทั้งปวงในประเทศ โดยทั่วไปผู้ที่ดำรงตำแหน่งนี้คือประมุขของรัฐหรือหัวหน้ารัฐบาลซึ่งอาจเป็นพลเรือนก็ได้
สำหรับในประเทศไทยมีตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด และ จอมทัพ ซึ่งเรียกว่า จอมทัพไทย โดยจอมทัพไทยไม่ใช่ยศทหาร ผู้ที่ดำรงตำแหน่งจอมทัพไทย คือ พระมหากษัตริย์ไทย ซึ่งเป็นทั้งประมุขและผู้นำทหารทั้งประเทศ ทรงดำรงพระยศ จอมพล จอมพลเรือ และ จอมพลอากาศ
รอยัลรัมเบิล (2014)

เบื้องหลัง

ในรอว์ (20 มกราคม 2014) ซีเอ็ม พังก์ ได้เจอกับ บิลลี กัน โดยที่ โรด ด็อก นั่งเป็นผู้บรรยายข้างเวที ปล้ำกันได้ไม่นานพังก์ก็ลงไปอัดโรด ด็อก จากนั้น โรด ด็อก เลยพยายามก่อกวนตลอดแมตช์ แต่พังก์ก็ยังเอาชนะได้ด้วยท่า GTS หลังแมตช์ เคน ประกาศให้พังก์ขึ้นรอยัลรัมเบิล เป็นหมายเลข 1
ในรอว์ (6 มกราคม 2014) บร็อก เลสเนอร์ กับ พอล เฮย์แมน ออกมาที่เวที โดยเฮย์แมนพูดชื่นชมเลสเนอร์ และพูดถึงการเล่นงาน มาร์ก เฮนรี เฮนรีออกมาไล่ต่อยเลสเนอร์ แต่โดนเลสเนอร์จับใส่ Kimura Lock จนแขนหัก บิ๊กโชว์ ออกมาอัดเลสเนอร์ แล้วก็จับเลสเนอร์เหวี่ยงกระเด็นตกเวทีไป เฮย์แมนมาห้ามเลสเนอร์ไว้ไม่ให้กลับขึ้นไป แล้วก็พากันหนีไป
ในรอว์ (20 มกราคม 2014) บิ๊กโชว์ ออกมาที่เวทีและท้าให้ เลสเนอร์ กับ เฮย์แมน ออกมา ทั้งคู่ออกมาแต่ไม่ยอมขึ้นไปเจอกับ บิ๊กโชว์ บนเวที แล้วก็หนีกลับไปเฉยๆ บิ๊กโชว์ เลยท้าทายเลสเนอร์อีกครั้ง ซึ่งเลสเนอร์ก็เดินกลับมา แล้วก็สู้กัน แต่เลสเนอร์ก็โดนบิ๊กโชว์เหวี่ยงตกเวทีอีกครั้ง เลสเนอร์ไปเอาเก้าอี้มา แต่กลายเป็น บิ๊กโชว์ เอาเก้าอี้ไปได้ ทำให้เลสเนอร์ต้องหนีไป
ตริสตันดากูนยา

ประวัติ

เกาะถูกค้นพบครั้งแรกโดยนักสำรวจชาวโปรตุเกสชื่อ ตริสเตา ดา กูนยาในปี ค.ศ. 1506
อัมบรี ซานุสซี

ประวัติ

การชกครั้งแรกของซานุสซี่ที่บันทึกไว้ใน boxrec.com คือการชกชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 ซึ่งซานุสซี่เป็นฝ่ายชนะคะแนน มูนาดี ได้แชมป์มาครอง ต่อมา ซานุสซี่ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทที่ว่างกับถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ซึ่งซานุสซี่เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปในยกที่ 4 ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ซานุสซี่ขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2530 แพ้คะแนน เท็ตสุมิ ทาเกชิตะที่ ญี่ปุ่น แล้วไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
ภาษิต อภิญญาวาท

ประวัติ

ภาษิตเกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดนครสวรรค์ จบการศึกษาชั้นอนุบาล และประถมศึกษา จากโรงเรียนลาซาลโชติรวีนครสวรรค์, มัธยมศึกษาปีที่ 1-5 จากโรงเรียนนครสวรรค์ จากนั้นสอบเทียบเข้ามหาวิทยาลัยได้ โดยไม่ต้องเรียนชั้นมัธยมปีที่ 6, ได้รับพระราชทานปริญญาบัตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต่อมา ได้รับประกาศนียบัตรผ่านหลักสูตรนักเรียนแลกเปลี่ยน จากมหาวิทยาลัยไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ภาษิตมีน้องสาว 1 คนคือ กวาง-ภัทรา อภิญญาวาท ผู้ประกาศข่าวสถานีวิทยุไทยทีวีสีช่อง 3
ภาษิต เริ่มการทำงานโดยเป็นล่ามภาษาอังกฤษ-ภาษาญี่ปุ่น ให้กับนักเรียนระดับไฮสกูล ในค่ายภาษาอังกฤษภาคฤดูร้อน ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น, เป็นผู้จัดการฝึกหัด ที่คิงส์ มิลล์ รีสอร์ต รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา, เป็นลูกเรือประจำการบินไทย และสายการบินภูเก็ต ก่อนจะเข้าทำงานในสายงานโทรทัศน์ เริ่มด้วยการเป็นผู้ประกาศข่าว ช่อง 7 สี ต่อมาเป็นผู้ประกาศข่าวทางไทยทีวีสีช่อง 3 โดยทำหน้าที่ผู้รายงานข่าวครั้งแรก ในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ คู่กับ สรยุทธ สุทัศนะจินดา (แทน สู่ขวัญ บูลกุล ที่ลาออกไป) จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน ไก่ ภาษิต ประกาศปิดฉากการเป็นผู้ประกาศข่าวคู่กับ สรยุทธ สุทัศนจินดา ในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ แล้ว โดยให้เหตุผลว่า เตรียมตัวไปทำรายการใหม่ทางทีวีดิจิตอล และพัฒนารายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ให้น่าติดตามขึ้น โดยได้ปรึกษาและขออนุญาตกับสรยุทธแล้ว
เขตแพริช

เขตแพริช (อังกฤษ: Parish) หรือที่ชาวคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่าเขตวัด เป็นเขตปกครองในคริสต์ศาสนา ใช้หลายคริสตจักร เช่น โรมันคาทอลิก แองกลิคัน เป็นต้น นอกจากใช้ในทางศาสนาแล้วในบางประเทศ เช่น อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ยังใช้เขตแพริชหมายถึงเขตปกครองส่วนท้องถิ่นด้วย

นิกายคาทอลิก

คริสตจักรโรมันคาทอลิกแบ่งการปกครองออกเป็นภาค ๆ เรียกว่าภาคคริสตจักรซึ่งมีมุขนายกมหานครเป็นประมุข ในแต่ละภาคคริสตจักรแบ่งออกเป็นมุขมณฑลซึ่งมีมุขนายกประจำมุขมณฑลเป็นประมุข แต่ละมุขมณฑลแบ่งออกเป็นเขตแพริชซึ่งมี "อธิการโบสถ์" (parish priest/pastor) เป็นหัวหน้า อธิการโบสถ์แต่ละท่านมีผู้ช่วยซึ่งเรียกว่าผู้ช่วยอธิการโบสถ์ (assistant pastor) อย่างน้อยท่านหนึ่งเป็นผู้ช่วยเหลือในการปกครองเขตแพริช
ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักร เขตแพริช หมายถึง ชุมชนของคริสต์ศาสนิกชนที่ตั้งอยู่ในคริสตจักรเฉพาะ โดยมีผู้อภิบาล (pastor) (ซึ่งเรียกว่าอธิการโบสถ์ (parish priest)) ทำหน้าที่ปกครองดูแลศาสนิกชนเหล่านี้ในด้านจิตวิญญาณ มุขนายกประจำมุขมณฑลเป็นผู้เดียวที่มีอำนาจตั้ง ยุบ หรือเปลี่ยนแปลงเขตแพริชได้ แต่ต้องแจ้งแก่สภาบาทหลวง (council of priests) ก่อน
แต่ละเขตแพริชจะมีโบสถ์คริสต์อย่างน้อยแห่งหนึ่งเป็นศูนย์กลางในการประกอบศาสนกิจของประชาชนในเขตนั้น โบสถ์นี้จึงเรียกว่าโบสถ์ประจำเขตแพริช (parish church) ซึ่งเป็นที่พักอาศัยของบาทหลวงในเขตแพริชนั้นด้วย นอกจากนี้แต่ละเขตแพริชอาจมีชาเปล (ชาวคาทอลิกเรียกว่าวัดน้อย) เป็นที่ประกอบศาสนกิจเป็นพิเศษสำหรับประชาชนที่อาศัยอยู่ห่างไกลจากโบสถ์มาก ๆ