google/wiki40b huggingface dataset:
เขตธรรมชาติงดงามดีเด่น

จุดประสงค์

จุดประสงค์หลักของการระบุ “บริเวณธรรมชาติงดงามที่ดีเด่น” ก็เพื่อการอนุรักษ์และเพิ่มพูนความงดงามของทรัพยากรของภูมิทัศน์ทางธรรมชาติเพื่อให้เป็นประโยชน์แก่ผู้มาใช้สอย และในขณะเดียวกันก็คำนึงถึงผลประโยชน์ของผู้อยู่อาศัยและผู้ที่ทำมาหากินในบริเวณที่ระบุด้วย ในการที่จะบรรลุจุดประสงค์ หน่วยงานบริเวณธรรมชาติจำต้องพึ่งระบบการควบคุมการวางแผนของสหราชอาณาจักรและการบริหารอาณาบริเวณที่เป็นชนบท
ปางทรงจีวร

ปางทรงจีวร เป็นชื่อเรียกพระพุทธรูปลักษณะประทับนั่งสมาธิ พระหัถต์ทั้งสองจับจีวร

ประวัติ

เมื่อพระพุทธเจ้า เสด็จจากเมืองราชคฤห์ มาประทับ ณ โคตมเจดีย์ เมืองเวสาลีในฤดูหนาว หยาดน้ำค้างตก อากาศหนาวจัด ในราตรีกาลตลอดรุ่ง พระพุทธองค์ทรงทดลองความหนาวในราตรีกาลนั้น ทรงจีวร 4 ผืน พอทนหนาวได้ จึงได้ทรงตั้งเขตจีวรลงเป็นชินะมริยาทว่า อนุชานามิ ภิกขฺเวตีจิวรํ
โยคะสู้ฟัด

เนื้อเรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวของ แจ็ค  ศาสตราจารย์นักโบราณคดีชาวจีน ประจำสุสานนักรบดินเผาเมืองซีอาน ต้องมาร่วมในการตามหาสมบัติของแคว้นมคธกับ ไครา ศาสตราจารย์สาวสุดสวยชาวอินเดีย กับ ไคร่า ผู้ช่วยของเธอ โดยมี โจนส์ ลี ที่เป็นลูกเพื่อนเก่าแจ๊คมาร่วมทีม
จากการสืบหาตามเบาะแส และพิกัดจีพีเอสจึงได้รู้ว่า สมบัติถูกซ่อนอยู่ที่ถ้ำน้ำแข็งแห่งหนึ่ง เมื่อไปถึงที่นั่นพวกเขาพบซากกองทัพหลวงที่สูญหายไปพร้อมกับสมบัติถูกฝังอยู่ใต้น้ำแข็งมาเป็นเวลากว่าศตวรรษ ทันใดนั้นกลับถูกซุ่มโจมตีโดย รันเดล ลูกหลานของผู้นำทัพกบฏ ที่ต้องการปลดแอกตัวเอง ผู้ยืนยันสิทธิ์ครอบครองสมบัติ ระหว่างจังหวะชุลมุน โจนส์ คว้าเพชรเม็ดงามจากกองสมบัติก่อนจะชิงหนีไป
จุดหมายต่อไปของพวกเขาอยู่ที่ดูไบ ที่เพชรเม็ดงามจากถ้ำน้ำแข็งถูกนำออกประมูล หลังจากผ่านการหักเหลี่ยมเฉือนคมที่เปิดเผยอดีตอันลึกลับของแต่ละคนออกมา แจ็คและทีมเดินทางไปวัดบนภูเขาในอินเดีย ใช้เพชรที่ได้มาเป็นกุญแจปลดล็อกสมบัติที่ไม่สามารถประเมิณค่าได้
เสฐียรพงษ์ วรรณปก

ศาสตราจารย์ (พิเศษ) เสฐียรพงษ์ วรรณปก เป็นอาจารย์หรือนักวิชาการทางด้านศาสนาพุทธและภาษาบาลี ราชบัณฑิตสาขาศาสนศาสตร์ และยังเป็นนักเขียนบทกวี ตำรา และบทความในนิตยสารหลายฉบับ  เริ่มเขียนบทความให้นิตยสารต่วยตูน แล้วได้รับการชักนำให้เขียนลงคอลัมน์ประจำให้หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ก่อนจะย้ายไปเขียนประจำให้หนังสือพิมพ์ในเครือมติชนและข่าวสด มีชื่อเสียงโด่งดังจากการเขียนวิจารณ์พระสงฆ์ที่ปฏิบัตินอกรีต โดยเฉพาะกรณีอดีตพระยันตระ อมโร รวมทั้งยังนับได้ว่าเป็นผู้บุกเบิกการตั้งชื่อเป็นมงคลนามแก่ตัวเจ้าของชื่อด้วย

ประวัติและการศึกษา

เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 ที่บ้านโนนสูง ตำบลเลิงแฝก (ปัจจุบันคือตำบลหนองแวง) อำเภอบรบือ (ปัจจุบันคืออำเภอกุดรัง) จังหวัดมหาสารคาม เมื่อเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดอัมพวัน ซึ่งเป็นวัดประจำหมู่บ้าน  ศึกษานักธรรมและบาลีไวยากรณ์กับอาจารย์มหาบุดดี ปุญญากโร (บุดดี สุวรรณคำ) เจ้าอาวาส  จนกระทั่งสอบได้นักธรรมชั้นโทจึงได้ย้ายไปศึกษาต่อที่วัดมหาธาตุ อำเภอเมืองฯ จังหวัดนครพนม  โดยเป็นลูกศิษย์พระมหาชม ธมฺมธีโร (พระราชปริยัตยาจารย์ อดีตเจ้าคณะจังหวัดนครพนม) สอบได้นักธรรมชั้นเอกและเปรียญธรรม 3 ประโยค
หลังจากนั้นกลับไปอยู่ที่วัดอัมพวันในบ้านเกิด สอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยค แล้วจึงเดินทางมาศึกษาพระปริยัติธรรมที่วัดทองนพคุณ เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร  เป็นศิษย์ของพระธรรมเจดีย์ (กี มารชิโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดทองนพคุณ พ.ศ. 2508 ได้เดินทางไปศึกษาภาษาสันสกฤต ณ วิทยาลัยตรินิตี้ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (Trinity College, Cambridge University) ประเทศอังกฤษ  โดยการติดต่อประสานงานของคุณสุลักษณ์ ศิวรักษ์ และได้รับทุนจากมูลนิธิเอเชียและมูลนิธิการศึกษาวัดทองนพคุณ พ.ศ. 2512 สำเร็จการศึกษาได้รับปริญญาตรีสาขาอักษรศาสตร์ (เกียรตินิยม) เมื่อเดินทางกลับประเทศไทยได้สอนพระปริยัติธรรม ณ วัดทองนพคุณ ดังเดิม พ.ศ. 2514 ได้ลาสิกขาและรับราชการเป็นอาจารย์คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2519 โอนไปเป็นอาจารย์สอนวิชาศาสนาเปรียบเทียบที่คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล  ใน พ.ศ. 2522 โอนกลับไปคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรตามเดิม  จนได้รับการแต่งตั้งเป็นรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ก่อนจะลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2535 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ประจำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
รถอัดหิน

รถอัดหิน (ballast tamper/tamping machine, ย่อว่า อน.) เป็นยานยนต์รางประเภทรถบำรุงทาง มีหน้าที่ปรับระดับราง แนวรางให้อยู่ในพิกัดที่กำหนด พร้อมอัดหินรองทางให้แน่นขึ้น เพื่อเพิ่มความปลอดภัยในการเดินรถ ตลอดจนการเดินรถที่รวดเร็วและนิ่มนวล

หน้าที่

ในอดีต การอัดหินรองทางทำได้โดยการใช้แรงงานคนคอยตบอัดหินรองทางด้วยเครื่องมือขนาดเล็ก แต่เนื่องจากในปัจจุบันมีการใช้หมอนคอนกรีตซึ่งหนักกว่าหมอนไม้มาก (ราว 200 กิโลกรัม) ก็จำเป็นที่จะต้องใช้เครื่องมือช่วย เช่นเครื่องอัดหินที่ติดกับแขนกลรถขุด หรือเครื่องอัดหินที่ติดกับรถบำรุงทางหนัก ซึ่งอย่างหลังนี้เรียกว่ารถอัดหิน หลักการที่สำคัญของรถอัดหินคือ รถอัดหินจะมีมือกลยกหมอนและรางให้ลอยขึ้นตามค่าที่กำหนดและดันไปทางซ้ายหรือขวาตามค่าที่ต้องการ จากนั้นจะมีก้านอัดที่จะแหย่ลงไปในหินรองทาง หรือหินโรยทาง ให้ปลายใบอัดต่ำกว่าหมอนตามที่กำหนดไว้ แล้วอัดหินรองทางส่วนที่อยู่ใต้หมอนให้แน่นโดยการสั่นสะเทือนและบีบอัดด้วยแรงบีบและระยะเวลาการทำงานที่เหมาะสม
การอัดหิน เป็นการปรับให้เหลี่ยมของหินรองทางรถไฟสามารถขบกันแน่นขึ้น และทนทานต่อแรงกระเทือนของขบวนรถที่วิ่งผ่าน
คนเล่นของ

เนื้อเรื่องย่อ

ประธาน(ตฤณ เศรษฐโชค) ได้มีสัมพันธ์รักกับบุ๋ม(ศุภักษร ไชยมงคล) ทั้งๆ ที่มีครอบครัวอยู่แล้ว จากนั้นไม่นานเธอก็ท้อง แต่ประธานไม่รับผิดชอบ ด้วยความแค้น บุ๋มจึงไปหาหมอทำคุณไสย ในที่สุดทุกคนก็ตายสมใจบุ๋ม ลูกในท้องของเธอจึงมีสิทธิในมรดกของประธาน แต่แล้วหล่อนก็ถูกรถชนเข้าอย่างจัง กลายเป็นว่ากมลา(กรองทอง รัชตะวรรณ) เมียน้อยอีกคนหนึ่งของประธาน พร้อมกับลูกๆ ของหล่อน ได้รับมรดกทั้งหมดไป บุ๋มกลับเข้ามาสู่กองมรดกของประธานอีกครั้ง ในฐานะลูกสะใภ้ของกมลา โดยที่ทุกคนไม่รู้เลยว่า บุ๋มกำลังตามมาทวงสิทธิของตนในมรดกประธานคืน นักแสดง ศุภักษร ไชยมงคล, ตฤณ เศรษฐโชค ทีมงาน ผู้กำกับ ธนิตย์ จิตนุกูล
สเสฏฐสิฏฐ สิทธิมนต์

ประวัติ

สเสฏฐสิฏฐ สิทธิมนต์ (ชื่อเดิม : สมบูรณ์ สิทธิมนต์) เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของจรัญ และนารีย์ สิทธิมนต์ มีพี่น้อง 2 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สมรสกับ นางไถง สิทธิมนต์ มีธิดา 4 คน
สเสฏฐสิฏฐ สิทธิมนต์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2561 สิริอายุรวม 70 ปี ด้วยโรคมะเร็ง

งานการเมือง

สเสฏฐสิฏฐ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 2 ครั้ง
ปีสากลแห่งป่าไม้

พ.ศ. 2554 เป็นปีที่สหประชาชาติประกาศให้เป็นปีสากลแห่งป่าไม้ เพื่อสร้างความตระหนักและเสริมการจัดการ การอนุรักษ์และการพัฒนาป่าไม้ทุกประเภทอย่างยั่งยืนเพื่อประโยชน์แห่งชนรุ่นปัจจุบันและชนรุ่นหลัง

เบื้องหลัง

ป่าไม้เป็นส่วนสำคัญในการพัฒนาอย่างยั่งยืนระดับโลก ตามการประเมินของธนาคารโลก พลโลกมากกว่า 1,600 ล้านคนอาศัยป่าในการดำรงชีพ และราว 300 ล้านคนอาศัยอยู่ในป่า อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ป่าไม้เป็นแหล่งการเติบโตทางเศรษฐกิจและการจ้างงาน โดยมูลค่าผลิตภัณฑ์ป่าไม้โลกที่ค้าขายกันในระดับระหว่างประเทศประเมินไว้ที่ 327,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติประเมินว่า โลกเสียพื้นที่ป่าไม้ 130,000 กม.² ทุกปี จากการตัดไม้ทำลายป่า การเปลี่ยนป่าไม้เป็นพื้นที่การเกษตร, การตัดไม้อย่างไม่บันยะบันยัง, การปฏิบัติการจัดการที่ดินอย่างไม่สมเหตุสมผล และการตั้งถิ่นฐานมนุษย์เป็นสาเหตุทั่วไปที่สุดสำหรับการสูญเสียพื้นที่ป่าไม้
ตามข้อมูลของธนาคารโลก การตัดไม้ทำลายป่าเป็นเหตุให้ปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกมากถึง 20% ซึ่งมีส่วนทำให้เกิดปรากฏการณ์โลกร้อน องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติประเมินว่าป่าไม้และดินป่าไม้ของโลกกักเก็บคาร์บอนมากกว่าหนึ่งล้านล้านตัน สองเท่าของปริมาณที่พบในบรรยากาศ ธนาคารโลกประเมินว่าป่าไม้เป็นที่อยู่อาศัยของสปีชีส์ราวสองในสามของโลกทั้งใบ และการตัดไม้ทำลายป่าฝนเขตร้อนปิดอาจเป็นเหตุให้สูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพถึง 100 สปีชีส์ต่อวัน
ตามข้อมูลของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) และพันธมิตรระดับโลกว่าด้วยการฟื้นฟูภูมิทัศน์ป่าไม้ "ทั่วโลกมีพื้นที่ป่าไม้ที่สูญเสียหรือคุณภาพเลวลงมากกว่าหนึ่งพันล้านเฮกตาร์ที่สามารถฟื้นฟูได้"
คาร์มิน ไนโกร

คาร์มิน ไนโกร (อังกฤษ: Carmine Nigro; /ˈnaɪɡroʊ/ ny-groh; 2 มกราคม ค.ศ. 1910 — 16 สิงหาคม ค.ศ. 2001) เป็นครูหมากรุกสากลคนแรกของอดีตแชมป์โลกหมากรุกสากลผู้มีนามว่าบอบบี ฟิชเชอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 ถึง 1956

ประวัติ

"คุณไนโกรอาจจะไม่ได้เป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในโลก แต่เขาก็เป็นครูที่ดีมากคนหนึ่ง" – บอบบี ฟิชเชอร์
ไนโกรเป็นผู้เชี่ยวชาญหมากรุกสากลชาวอเมริกันโดยมีทักษะใกล้เคียงกับเชสมาสเตอร์และผู้ฝึกสอนคนหนึ่ง เขายังเป็นประธานชมรมหมากรุกสากลในบรุกลิน ที่ซึ่งเขาได้พบกับบอบบี ฟิชเชอร์ และในปี ค.ศ. 1951 เขาก็ได้มาเป็นครูหมากรุกสากลคนแรกของฟิชเชอร์ ไนโกร (ผู้ได้รับการจัดอันดับอีโลที่ระดับ 2028) ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันหมากรุกสากลคนแรกของฟิชเชอร์ที่บ้านของเขาในปี ค.ศ. 1952 
ไนโกรยังได้แนะนำให้ฟิชเชอร์ได้รู้จักกับผู้ที่จะเป็นแกรนด์มาสเตอร์ในอนาคตอย่างวิลเลียม ลอมบาร์ดี และเริ่มตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1954  ที่ลอมบาร์ดีเริ่มฝึกฟิชเชอร์ให้เป็นการส่วนตัว
ในปี ค.ศ. 1956 ไนโกรได้ย้ายไปยังรัฐฟลอริดา และกลายเป็นผู้ฝึกสอนกอล์ฟระดับอาชีพ ซึ่งเขายังไม่ได้เลิกสอนหมากรุกสากล โดยในปี ค.ศ. 1996 เขาได้ทำการสอนที่เมเยอร์จูวิชอะคาเดมี จากนั้นในปี ค.ศ. 1999 ไนโกรก็ได้ย้ายไปยังพีชทรีซิตี รัฐจอร์เจีย เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ชิดกับลูกชายของเขาที่มีชื่อว่าบิล ไนโกร กระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2001 สิริอายุได้ 91 ปี

ในภาพยนตร์

ในภาพยนตร์ชีวประวัติ ค.ศ. 2014 เรื่องเดิมพันชาติรุกฆาตโลก คอนราด พลา ได้รับบทเป็นคาร์มิน ไนโกร
ธงชาติแกรนโคลอมเบีย

ธงชาติแกรนโคลอมเบีย ออกแบบโดย ฟรันซิสโก เด มิรันดา เป็นธงไตรรงค์ แถบแนวนอนสีเหลือง สีน้ำเงิน และสีแดง สำหรับใช้เป็นธงชาติของสาธารณรัฐเวเนซุเอลาที่ 1. ซึ่งต่อมาประเทศเอกวาดอร์ โคลอมเบีย และ เวเนซุเอลา ต่างได้นำเอามาดัดแปลงเป็นแบบธงชาติของตนเองสืบมาจนถึงปัจจุบัน.

ธงผืนที่ 1

ธงผืนที่ 1 ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1819. โดยมีแบบอย่างจากธงชาติเวเนซุเอลา ค.ศ. 1811. ประกอบ ตราแผ่นดินที่กลางผืนธง. ธงผืนแรกได้ใช้จนถึงวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1820.

ธงผืนที่ 2

10 มกราคม ค.ศ. 1820, จังหวัดกุนดีนามาร์กา ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ ต่มาได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินสำหรับเ้ขตการปกครองเวเนซุเอลา. รัฐสภาแห่งสหภาพได้ประกาศใช้ตราแผ่นดินของกุนดีนามาร์กา ประกอบบนธง เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1821. ในความเป็นจริง, ธงของกุนดีนามาร์กาในช่วงเวลานั้น ได้ใช้ธงสามสีของสหภาพ ซึ่งมีสถานะธงชาติของเ้ขตการปกครองเวเนซุเอลาอย่างเป็นทางการ. ใบบางแห่งยังมีการใช้ธงที่มีตราแผ่นดินอยู่กลางผืนธง. ธงผืนที่ 2 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1821.

ธงผืนที่ 3

ธงผืนที่ 3 ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1821, โดยได้มีการแก้ไขแบบตราแผ่นดิน โดยเพิ่มข้อความจารึกในแถบว่า "Republica de Colombia" ภายในมีรูปขวานมัดหวายประกอบธนู รองรับด้วยกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์.

ธงผืนที่ 4

เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ.1822 กวายากิล ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ. โดยได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินแบบใหม่, โดยเพิ่มจำนวนดวนบนธง 9 ดวง และ 12 ดวงตามลำดับ ซึ่งเดิมมี 3 ดวง. ใบบางแห่งยังมีการใช้ธงที่ีไม่ปรากฎรูปดาว. โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับลงมาเป็นสีฟ้าหม่น. ธงผืนที่ 4 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1830.

ธงชาติในปัจจุบัน

โคลัมเบีย และ เอกวาดอร์ ยังคงใช้ธงชาติอัตราส่วนของแถบ 2:1:1 โดยในส่วนของธงราชการ และ ธงกองทัพของโคลัมเบียนั้น ประกอบตราแผ่นดินธงที่ใจกลางธง ในส่วนของเอกวาดอร์ โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับเพิ่มมาเป็นสีน้ำเงินเข้ม. และ เวเนซุเอลา ยังใช้ธงชาติที่มีอัตราส่วนของแถบ 1:1:1 กลางธงมีรูปกลุ่มดาว 7 ดวงสีขาว ซึ่งการจัดวางกลุ่มดาวนั้นได้มีการแก้ไขแบบในช่วงเวลาที่มีความผันผวนทางการเมือง.
เพนนี-ฟาร์ธิง

เพนนี-ฟาร์ธิง (อังกฤษ: penny-farthing) หรือ จักรยานล้อสูง (high wheel, high wheeler)  หรือ จักรยานออร์ดิแนรี (ordinary)  เป็นชื่อที่ใช้เรียกจักรยานที่มีล้อหน้าใหญ่ และล้อหลังขนาดเล็กกว่า ขับเคลื่อนโดยการหมุนแกนล้อหน้า ผู้ขับขี่นั่งบนเบาะที่ยกสูงกว่าล้อหน้า ซึ่งอาจมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 1.50 เมตร (60 นิ้ว)  เป็นจักรยานที่พัฒนามาจากโบนเชกเกอร์ ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1870 ถึง 1880 ก่อนจะพัฒนามาเป็นจักรยานที่มีโครงเป็นรูปสามเหลี่ยม และใช้โซ่ขับเคลื่อนล้อหลังแบบในปัจจุบัน 
จักรยานแบบนี้นิยมเรียกว่า "เพนนี-ฟาร์ธิง"  มีหลักฐานการใช้ชื่อนี้ในวารสารข่าว Bicycle News ฉบับปี ค.ศ. 1891  โดยมาจากการเทียบลักษณะของเหรียญเพนนี และเหรียญฟาร์ธิง (1/4 เพนนี) ของอังกฤษ 
ถึงแม้เพนนี-ฟาร์ธิงจะได้รับความนิยมเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ก็มักถูกอ้างถึงว่าเป็นสัญลักษณ์ของยุควิคตอเรียตอนปลาย
พระเจ้าแทโซแห่งพูยอ

พระราชประวัติ

พระเจ้าแทโซ เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้ากึมวา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าแฮบูรู สมัยที่พระองค์ยังคงดำรงตำแหน่งองค์ชายแห่งอาณาจักรพูยอนั้น พระองค์ทรงเป็นปรปักษ์กับองค์ชายจูมง พระองค์ทรงทำทุกวิถีทางเพื่อกำจัดองค์ชายจูมงตลอดเวลา และเมื่อองค์ชายจูมงแยกออกไปตั้งอาณาจักรโคกูรยอที่แคว้นโชบุน พระองค์ก็ทรงทำสงครามกับอาณาจักรโคกูรยอตลอดเช่นกัน หลังจากที่พระองค์ได้ครองราชย์ต่อจากพระเจ้ากึมวา พระองค์ทรงปฏิรูปการทหารในอาณาจักรพูยอให้เข้มแข็งยิ่งขึ้น เข้มแข็งยิ่งกว่าอาณาจักรโคกูรยอ ทำให้อาณาจักรโคกูรยอในการปกครองของ พระเจ้ายูริ นั้นไม่กล้ากล้ำกรายเข้ามาในอาณาจักรพูยอ

สวรรคต

ตามประวัติศาสตร์นั้น พระเจ้าแทโซได้เสด็จสวรรคตจากการถูก พระเจ้าแดมูซิน สังหารพระองค์ในสงครามระหว่างอาณาจักรพูยอ กับ อาณาจักรโคกูรยอ ซึ่งสงครามครั้งนั้น เป็นช่วงบั้นปลายรัชกาลของพระองค์ และเนื่องจากพระเจ้าแทโซไม่ทรงมีรัชทายาท และไม่ทรงมีราชบุตร ทำให้พระเจ้าแดมูซิน ได้ทรงสถาปนาเจ้ายองโพพระอนุชาของพระเจ้าแทโซ เสด็จขึ้นครองราชย์ในเวลาต่อมา แต่อาณาจักรพูยอได้ถูกพระเจ้าแดมูซินผนวกเข้ากับอาณาจักรโคกูรยอ ทำให้อาณาจักรพูยอมีฐานะเป็นประเทศราชของอาณาจักรโคกูรยอนับแต่นั้นเป็นต้นมา และพระเจ้าแดมูซิน ทรงได้ สถาปนา เจ้ายองโพ พระอนุชา ของพระเจ้าแทโซ ขึ้นครองราชย์แค้วนพูยอ ในฐานะเจ้าประเทศราชของโกคูรยอ
มาริโอ โควโม

การเสียชีวิต

โควโมได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 โควโมเสียชีวิตในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2558 ในบ้านของเขาที่แมนฮัตตัน ด้วยโรคหัวใจวาย ซึ่งเป็นชั่วโมงเดียวหลังจากแอนดรูว์ ลูกชายของเขาเข้ารับตำแหน่งเป็นผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กสมัยที่สอง
กาลเวลา (เพลงนภัทร อินทร์ใจเอื้อ)

การตอบรับ

เพลง "กาลเวลา" ติดอันดับสูงสุด 3 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
วันสารทจีน

ตำนาน

ตำนานที่ 1
ตำนานนี้กล่าวไว้ว่าวันสารทจีนเป็นวันที่เงี่ยมล้อเทียนจือ (ยมบาล) จะตรวจดูบัญชีวิญญาณคนตาย ส่งวิญญาณดีขึ้นสวรรค์และส่งวิญญาณร้ายลงนรก ชาวจีนทั้งหลายรู้สึกสงสารวิญญาณร้ายจึงทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ ดังนั้นเพื่อให้วิญญาณร้ายออกมารับกุศลผลบุญนี้จึงต้องมีการเปิดประตูนรกนั่นเอง
ตำนานที่ 2
มีชายหนุ่มผู้หนึ่งมีนามว่า “มู่เหลียน” (พระมหาโมคคัลลานะ) เป็นคนเคร่งครัดในพุทธศาสนามาก ผิดกับมารดาที่เป็นคนใจบาปหยาบช้าไม่เคยเชื่อเรื่องนรก-สวรรค์มีจริง ปีหนึ่งในช่วงเทศกาลกินเจนางเกิดความหมั่นไส้คนที่นุ่งขาวห่มขาวถือศีลกินเจ นางจึงให้มู่เหลียนไปเชิญผู้ถือศีลกินเจเหล่านั้นมากินอาหารที่บ้านโดยนางจะทำอาหารเลี้ยงหนึ่งมื้อ
ผู้ถือศีลกินเจต่างพลอยยินดีที่ทราบข่าวว่ามารดาของมู่เหลียนเกิดศรัทธาในบุญกุศลครั้งนี้ จึงพากันมากินอาหารที่บ้านของมู่เหลียนแต่หาทราบไม่ว่าในน้ำแกงเจนั้นมีน้ำมันหมูเจือปนอยู่ด้วย การกระทำของมารดามู่เหลียนนั้นถือว่าเป็นกรรมหนัก เมื่อตายไปจึงตกนรกอเวจีมหานรกขุมที่ 8 เป็นนรกขุมลึกที่สุดได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัส
เมื่อมู่เหลียนคิดถึงมารดาก็ได้ถอดกายทิพย์ลงไปในนรกภูมิ จึงได้รู้ว่ามารดาของตนกำลังอดอยากจึงป้อนอาหารแก่มารดา แต่ได้ถูกบรรดาภูตผีที่อดอยากรุมแย่งไปกินหมดและเม็ดข้าวสุกที่ป้อนนั้นกลับเป็นไฟเผาไหม้ริมฝีปากของมารดาจนพอง แต่ด้วยความกตัญญูและสงสารมารดาที่ได้รับความทุกข์ทรมานอย่างสาหัสมู่เหลียนได้เข้าไปขอพญาเหงี่ยมล่ออ๊อง (ยมบาล) ว่าตนของรับโทษแทนมารดา
แต่ก่อนที่มู่เหลียนจะถูกลงโทษด้วยการนำร่างลงไปต้มในกระทะทองแดง พระพุทธเจ้าได้เสด็จลงมาโปรดไว้ได้ทัน โดยกล่าวว่ากรรมใดใครก่อก็ย่อมจะเป็นกรรมของผู้นั้นและพระพุทธเจ้าได้มอบคัมภีร์อิ๋ว หลันเผิน ให้มู่เหลียนท่องเพื่อเรียกเซียนทุกทิศทุกทางมาช่วยผู้มีพระคุณให้หลุดพ้นจากการอดอยากและทุกข์ทรมานต่าง ๆ ได้ โดยที่มู่เหลียนจะต้องสวดคัมภีร์อิ๋ว หลันเผินและถวายอาหารทุกปีในเดือนที่ประตูนรกเปิดจึงจะสามารถช่วยมารดาของเขาให้พ้นโทษได้
นับแต่นั้นเป็นต้นมา ชาวจีนจึงได้ถือเป็นประเพณีปฏิบัติสืบต่อมากันโดยตลอดด้วยการเซ่นไหว้ โดยจะนำอาหารทั้งคาวหวาน และกระดาษเงินกระดาษทองไปวางไว้ที่หน้าบ้านหรือตามทางแยกที่ไม่ไกลนัก มีนัยว่าเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจของบรรดาวิญญาณเร่ร่อนที่กำลังจะผ่านมาใกล้ที่พักของตน

จำนวนชุดที่ไหว้

การไหว้ในเทศกาลสารทจีนแบ่งออกเป็น 3 ชุด ดังนี้

1. ชุดสำหรับไหว้เจ้าที่

จะไหว้ในตอนเช้า มีอาหารคาวหวานกุยช่าย ส่วนขนมไหว้พิเศษที่ต้องมีซึ่งเป็นประเพณีของสารทจีนคือขนมเทียน ขนมเข่ง ซึ่งต้องแต้มจุดสีแดงไว้ตรงกลาง เนื่องจากชาวจีนมีความเชื่อที่ว่าสีแดงเป็นสีแห่งความเป็นศิริมงคล นอกจากนั้นก็มีผลไม้ น้ำชา หรือเหล้าจีน และกระดาษเงินกระดาษทอง

2. ชุดสำหรับไหว้บรรพบุรุษ

คล้ายของไหว้เจ้าที่พร้อมด้วยกับข้าวที่บรรพบุรุษชอบ ตามธรรมเนียมต้องมีน้ำแกงหรือขนมน้ำใส ๆ วางข้างชามข้าวสวย และน้ำชาจัดชุดตามจำนวนของบรรพบุรุษ ขาดไม่ได้ก็คือขนมเทียน ขนมเข่ง ผลไม้และกระดาษเงินกระดาษทอง

3. ชุดสำหรับไหว้สัมภเวสี

วิญญาณเร่ร่อนหรือวิญญาณไม่มีญาติ เรียกว่า สัมภเวสี หรือ ไป๊ฮ๊อเฮียตี๋ แปลว่า ไหว้พี่น้องที่ดี เป็นการสะท้อนความสุภาพและให้เกียรติของคนจีน เรียกผีไม่มีญาติว่าพี่น้องที่ดีของเรา โดยการไหว้จะไหว้นอกบ้านของไหว้จะมีทั้งของคาวหวานและผลไม้ตามต้องการและที่พิเศษคือมีข้าวหอมแบบจีนโบราณ คอปึ่ง เผือกนึ่งผ่าซีกเป็นเสี้ยวใส่ถาด เส้นหมี่ห่อใหญ่ เหล้า น้ำชา และกระดาษเงินกระดาษทองจัดทุกอย่างวางอยู่ด้วยกันสำหรับเซ่นไหว้

แง่คิด

ประเพณีสารทจีนนอกจากจะเป็นประเพณีที่ลูกหลานจะแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษซึ่งล่วงลับไปแล้ว ยังเป็นประเพณีที่มีกุศโลบายในการสนับสนุนให้ทุกคนในครอบครัวทำกิจกรรมร่วมกันอย่างพร้อมหน้าและมีความสุข
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: คดีปริศนาเส้นตายสู่สวรรค์

เพลงประกอบ

เพลงจบ : "Always" by Mai Kuraki
ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์

เนื้อเรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวการผจญภัยของไดโนเสาร์รุ่นเยาว์ชื่อ ลิตเติ้ลฟุต ซึ่งเป็นไดโนเสาร์สายพันธุ์บรอนโตซอรัส ที่ได้ออกเดินทางสู่โลกกว้างเพื่อแสวงหาดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ การเดินทางที่ยิ่งใหญ่นี้ มีทั้งการสูญเสียอันน่าเศร้า รวมถึงการได้พบกับเพื่อนไดโนเสาร์ต่างพันธุ์ และศัตรูตัวฉกาจที่ไล่ล่าพวกเขาอย่างไม่ลดละ การผจญภัยนี้เองที่ก่อให้เกิดความรัก และมิตรภาพจากเหล่าผองเพื่อนอันน่าประทับใจอย่างไม่ลืมเลือน

ซาวด์แทร็ค

ธีมซอง "อีฟวีโฮลออนทูเกเตอร์" ขับร้องโดย ไดอานา รอสส์ และได้เปิดตัวซิงเกิลใน ค.ศ. 1989 ซาวด์แทร็คแต่งขึ้นโดย เจมส์ ฮอร์เนอร์ และได้เปิดตัวในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988

การตอบรับ

จากการรวบรวมความคิดเห็นในรอตเทนโทเมโทส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้จัดอยู่ในระดับ 73% และได้รับการจัดให้อยู่ในระดับ "เฟรช" จากนักวิจารณ์ด้วยการรับรองที่ระดับ 85%
ความคิดเห็นใน โมชันพิกเจอร์ไกด์ประจำปี 1989 ได้มีการบันทึกว่าเปรียบเสมือนการ์ตูน กวางน้อย...แบมบี้ ภาคยุคก่อนประวัติศาสตร์ และได้รับการพิจารณาว่ามีรูปแบบที่นอกเหนือไปจากการ์ตูนดิสนีย์คลาสสิค เหมียวน้อยโอลิเวอร์กับเพื่อนเกลอ
ปลาตะกรับห้าแถบ

ลักษณะ

ปลาตะกรับห้าแถบมีลำตัวสั้นและแบนทางด้านข้าง เกล็ดตามผิวลำตัวค่อนข้างใหญ่ ครีบหลังทั้งสองตอนเชื่อมต่อกันตลอด ปลายครีบหลังและครีบทวารยื่นยาวออกไปข้างหลังเป็นชายธง ครีบหูและครีบท้องยาวแหลม ครีบหางเป็นสองแฉก ขนาดความยาวประมาณ 15-20 เซนติเมตร พื้นผิวลำตัวมีลายพาดสีฟ้าอมดำ 4-6 แถบ สลับกับสีเขียวน้ำทะเลอมเหลือง

ถิ่นอาศัย

ปลาตะกรับห้าแถบ เป็นปลาประจำถิ่นในชายฝั่งมหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก (ออสเตรเลีย - ญี่ปุ่น) แต่ก็มีรายงานว่าพบในทะเลดำ และทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในประเทศไทยเป็นปลาที่พบได้ทั่วไป ตามอุทยานแห่งชาติทางทะเลของฝั่งอันดามัน โดยเฉพาะบริเวณอุทยานแห่งชาติหาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี จังหวัดกระบี่
ปลาตะกรับห้าแถบ อาศัยอยู่ตามโขดหินโสโครก และหินปะการังน้ำตื้น ในน้ำอุ่นเขตศูนย์สูตร ระดับความลึกไม่เกิน 15 เมตร จึงสามารถพบเห็นได้เฉพาะตามชายฝั่งและกองหินใต้น้ำเท่านั้น

อุปนิสัย

โดยปกติ ปลาตะกรับห้าแถบ เป็นปลารวมฝูงมักอยู่รวมกับปลาอื่น ๆ ในแนวปะการังได้บ้าง แต่มีการพบว่าฝูงปลาที่คุ้นชิน และได้รับอาหารจากนักท่องเที่ยว มักจะมีนิสัยก้าวร้าวมากกว่าปลาตามธรรมชาติ

อันตราย

มีรายงานว่าการบริโภคเนื้อปลาชนิดนี้ทำให้ได้รับสารพิษจากปลาทะเล (ซิกัวเทอรา) (Ciguatera)
อนุสรณ์สถาน จิตร ภูมิศักดิ์

ลักษณะของสวน

อนุสรณ์สถานจิตร ภูมิศักดิ์ ได้รับการก่อสร้างบริเวณพื้นที่ "ตอไม้แดง" ซึ่งมีพยานเล่ากันว่าร่างของ จิตร ภูมิศักดิ์ ถูกเผา ณ จุดดังกล่าว โดยในวันที่ 5 พฤษภาคม 2547 ปานชัย บวรรัตนปราณ ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร (ในขณะนั้น) ร่วมกับ องค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร และเทศบาลตำบลคำบ่อคำบ่อ ร่วมมาดำเนินการปรับภูมิทัศน์บริเวณที่จิตร ถูกยิงเสียชีวิต พร้อมกับสร้างรูปปั้นจิตรแบบครึ่งตัวไว้ในพื้นที่ดังกล่าว

ราษฎารานุสาวรีย์

ในโอกาสการรำลึก 80 ปีชาตกาลจิตร ภูมิศักดิ์ ในวันที่ 2 พฤษภาคม 2553 ได้มีพิธีวางศิลาฤกษ์การสร้างอนุสรณ์สถานจิตร ภูมิศักดิ์ และมีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ราษฎารานุสาวรีย์ของจิตร ภูมิศักดิ์ เป็นผลงานของสันติ พิเชฐชัยกุล โดยมีบุคคลสำคัญจากวงการต่างๆ เข้าร่วมพิธีเปิด อาทิเช่น จินตนา เนียมประดิษฐ์ ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ปัญญา มหาชัย อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร สมาน วงศ์ภาคำ นายกเทศมนตรีตำบลคำบ่อ พนัส ทัศนียานนท์ อัครพงษ์ ค่ำคูณ สมฤทธิ์ ลือชัย ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์ รวมถึงประชาชนที่ให้ความสนใจเข้าร่วมงานประมาณหนึ่งพันคน
ภาษามลายูเกอดะฮ์

ภาษามลายูเกอดะฮ์ในไทย

ผู้ใช้ภาษามลายูเกอดะฮ์ในไทยสามารถใช้พูดภาษาไทยได้ มีความแตกต่างจากภาษามลายู และภาษามลายูปัตตานีไม่มากนัก แต่ในช่วงระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งร้อยปีชาวสตูลก็ลืมภาษามลายูถิ่นของตน เยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 20 ปีไม่มีใครพูดภาษามลายูถิ่นได้ ด้วยเหตุผลทางภูมิศาสตร์ที่ทำให้สตูลต้องติดต่อกับสงขลามากกว่าไทรบุรี ปัจจุบันในสตูลผู้ใช้ภาษานี้ไม่มาก เพราะนิยมใช้ภาษาไทยในชีวิตประจำวันมากกว่าในอดีต 
ชาวสตูลที่ใช้ภาษามลายูถิ่นนี้เป็นชาวไทยมุสลิมเชื้อสายมลายูที่อยู่ในบางหมู่บ้าน บางตำบลของสตูลเท่านั้น เช่น ตำบลเจ๊ะบิลัง, ตำบลตำมะลัง, ตำบลปูยู และตำบลฉลุง แต่ปัจจุบันเหลือเพียง 3 ตำบล คือ ตำบลเจ๊ะบิลัง, ตำบลตำมะลัง และตำบลบ้านควนเท่านั้นที่ยังใช้ในการอ่านคุตบะห์บรรยายธรรมในมัสยิด แม้ผู้ใช้ภาษาจะมีน้อยลง แต่อิทธิพลของภาษามลายูถิ่นนี้ยังมีปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน เช่น บ้านกุบังปะโหลด (แปลว่า บ้านหนองปลาไหล), บ้านภูเก็ตยามู (แปลว่า บ้านเขาที่มีต้นฝรั่ง), คลองบันนังปุเลา (แปลว่า เกาะที่มีการทำนา), หนองน้ำทุ่งปาดังกลิงค์ (แปลว่า บริเวณที่แขกกลิงคราษฎร์ตั้งถิ่นฐานอยู่) และเขาปูยู (แปลว่า เขาที่กั้นลมพายุ) เป็นต้น
ยังมีจำนวนหนึ่งใช้พูดในจังหวัดตรัง แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษาไทยค่อนข้างมาก ในปี พ.ศ. 2544 มีเพียงผู้สูงอายุตั้งแต่ 55 ปีขึ้นไป ที่สามารถใช้ภาษามลายูถิ่นได้ พบได้ในตำบลเกาะลิบง (แปลว่า ต้นหลาวชะโอน) และในตำบลบ่อน้ำร้อน เช่น บ้านสิเหร่ (แปลว่า พลู) และท่าปาบในอำเภอกันตัง ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขาอพยพมาจากเกาะหมาก (ปีนัง) ในมาเลเซีย นอกจากสำเนียงเกอดะฮ์แล้ว ก็ยังพบผู้ใช้ภาษามลายูสำเนียงชวา ซึ่งมีผู้ใช้บนเกาะมุก อำเภอกันตัง
เลยขึ้นไปพบผู้ใช้สำเนียงถิ่นนี้บนเกาะสินไห จังหวัดระนอง และพบผู้ใช้จำนวนหนึ่งในบ้านคลองดิน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ และกำลังลดจำนวนผู้พูดอย่างรวดเร็วเนื่องจากวัยรุ่นหันมาใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ นอกจากนี้ยังเคยมีการใช้ภาษามลายูถิ่นนี้ในแถบจังหวัดภูเก็ต แต่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อคราวเสด็จประพาสก็พบว่าชาวภูเก็ตพูดภาษามลายูไม่ได้แล้ว
อินเทล ไวฟ์

อินเทล ไวว์ (Intel Viiv) เป็นชุดฮาร์ดแวร์ตามแผนการตลาดของบริษัทอินเทล (มีลักษณะใกล้เคียงกับ อินเทล เซนตริโน โดยมีส่วนประกอบของแรม เมนบอร์ด และการ์ดเน็ตเวิร์กเฉพาะ โดย อินเทล ไวว์ มีลักษณะใช้งานสำหรับความบันเทิงภายในบ้าน โดยรวมถึงการดูภาพยนตร์ ดีวีดี ฟังเพลง เล่นเกม และดูภาพถ่าย โดยไวว์ จะทำงานได้เหมือนชิปทั่วไป โดยเพิ่มความสามารถพิเศษที่สามารถดูสื่อเฉพาะสำหรับไวว์เท่านั้นได้
ไวว์ออกมาในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2549 ในงาน ซีอีเอส 2006 (CES 2006) โดยอินเทลได้รับความร่วมมือการหลายบริษัท ได้แก่ อีเอสพีเอ็น ทีโมเบิล ทีโว ยาฮู! เอโอแอล แนปสเตอร์ เวอร์จินเรคอร์ด อะโดบี กูเกิล ไดเร็กทีวี พินนาเคิล สำหรับข้อมูลที่จะทำงานในไวว์ที่ต้องการถอดรหัสแบบพิเศษเฉพาะ
สถานีพหลโยธิน 24

สถานีพหลโยธิน 24 (อังกฤษ: Phahonyothin 24 Station) เป็นสถานีรถไฟฟ้าที่ตั้งอยู่ที่บริเวณสี่แยกรัชโยธิน หรือจุดตัดระหว่าง ถนนรัชดาภิเษก และ ถนนพหลโยธิน ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้าบีทีเอส) สายสุขุมวิท และ รถไฟฟ้าสายสีเหลือง

ที่ตั้ง

ถนนพหลโยธิน บริเวณจุดตัดระหว่างถนนรัชดาภิเษก และถนนพหลโยธิน (แยกรัชโยธิน) ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร

รูปแบบของสถานี

เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Door ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยใช้กระจกเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด

สัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีเขียวเข้มตกแต่งรั้วและเสาบริเวณชานชาลา ป้ายทางเข้าและทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีฝั่งพหลโยธินเหนือ

ที่ตั้ง

ภายในสถานีตำรวจนครบาลพหลโยธิน บริเวณทิศตะวันออกเฉียงใต้ของสี่แยกรัชโยธิน ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
สถานีแห่งนี้เป็นหนึ่งในสองสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลืองที่ไม่ได้ตั้งอยู่บนถนน (อีกสถานีหนึ่งคือสถานีลาดพร้าว ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ภายในอาคารจอดแล้วจร สถานีลาดพร้าว) เนื่องมาจากบริเวณแยกรัชโยธิน มีทั้งโครงสร้างสะพานข้ามแยกตามแนวถนนพหลโยธิน และอุโมงค์ข้ามแยกตามแนวถนนรัชดาภิเษก จึงทำให้ไม่สามารถตั้งสถานีบนถนนได้เหมือนกับสถานีอื่น ๆ ของโครงการ
ทั้งนี้สถานีพหลโยธิน 24 เป็นหนึ่งในสองสถานีส่วนต่อขยายรถไฟฟ้าสายสีเหลืองที่เป็นข้อเสนอพิเศษของกิจการร่วมค้าบีเอสอาร์ ซึ่งจะช่วยอำนวยความสะดวกให้กับประชาชน ให้สามารถเข้าถึงรถไฟฟ้าบีทีเอสได้โดยไม่ต้องเชื่อมต่อระบบซ้ำซ้อนโดยไม่จำเป็น จากการเชื่อมต่อด้วยรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ไปเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ที่สถานีห้าแยกลาดพร้าว หรือสถานีหมอชิต

สีสัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง

รูปแบบของสถานี

เป็นสถานียกระดับ ระดับชานชาลาอยู่สูง 17 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาด้านข้าง (Station with Side Platform)