google/wiki40b huggingface dataset:
โรงเรียนสตรีนนทบุรี

ประวัติ

โรงเรียนสตรีนนทบุรี กำเนิดขึ้นจากความต้องการให้มีโรงเรียนสำหรับนักเรียนสตรีโดยเฉพาะในจังหวัดนนทบุรี โดยได้รับการประกาศจัดตั้งจากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2475 เมื่อเริ่มก่อตั้งใช้ชื่อว่า "โรงเรียนสตรีประจำสุขาภิบาลนนทบุรี" ใช้อักษรย่อว่า "ส.น.บ." ตั้งอยู่ที่ศาลากลางจังหวัดนนทบุรีหลังเก่า ริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีพิธีเปิดโรงเรียนในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2475 มี นางลัดดาวัลย์ นนทะนาคร เป็นครูใหญ่คนแรก มีครู 3 คน ห้องเรียน 4 ห้อง นักเรียน 33 คน
จอมพล ป.พิบูลสงคราม ในสมัยที่เป็นนายกรัฐมนตรี ได้ให้ความช่วยเหลือจัดหาที่ดินและย้ายโรงเรียนไปยังสถานที่ปัจจุบัน เลขที่ 120 หมู่ที่ 9 ถนนพิบูลสงคราม ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี ในเนื้อที่ 18 ไร่ 44 ตารางวา เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2498 ในช่วงแรกได้ชื่อว่า "โรงเรียนสตรีวัดพลับพลา" เนื่องจากได้รับที่ดินบางส่วนจากวัดพลับพลา และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนสตรีนนทบุรี" เมื่อปี พ.ศ. 2507 และเปลี่ยนอักษรย่อโรงเรียนเป็น น.บ.
สัญลักษณ์ของโรงเรียนเป็นรูปพลับพลาประดิษฐานอยู่เหนือ หมายถึง วัดพลับพลา ซึ่งที่ตั้งของโรงเรียนในปัจจุบัน ในอดีตบางส่วนเคยเป็นที่ดินของวัดพลับพลา และรูปเมฆ มีข้อความว่า "ปญญา นรานํ รตนํ ปัญญาเป็นแก้วอันประเสริฐของนรชน" ทางโรงเรียนได้กำหนดให้ดอกแก้วเป็นดอกไม้ประจำโรงเรียนสตรีนนทบุรี และกำหนดให้วันที่ 9 มกราคมของทุกปีเป็น "วันรักโรงเรียน" ตั้งแต่ พ.ศ. 2533-ปัจจุบัน
โรงเรียนสตรีนนทบุรีมีชื่อเสียงด้านการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน และภาษาญี่ปุ่น และมีชื่อเสียงดีเด่นในด้านการกีฬาบาสเกตบอลและนาฏศิลป์ ได้รับคัดเลือกจากกระทรวงศึกษาธิการให้เป็นโรงเรียนดีเด่นรับรางวัลพระราชทานโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำปีการศึกษา 2525, 2541, 2548 และ 2555 และมีนักเรียนได้รับคัดเลือกเป็นนักเรียนรางวัลพระราชทานปีการศึกษา 2542, 2554 และ 2555
ปัจจุบันโรงเรียนประกอบด้วยอาคารเรียน 6 หลัง อาคารประกอบ 19 หลัง จัดการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย ให้กับนักเรียนสตรีล้วน ปัจจุบันมีนักเรียน 2,583 คน (ข้อมูล ณ วันที่ 10 มิถุนายน 2560)
ทรงหลายหน้า

ชื่อของทรงหลายหน้า

ทรงหลายหน้ามักจะถูกตั้งชื่อตามจำนวนหน้า โดยใช้ระบบเลขในภาษากรีกเป็นพื้นฐาน ตัวอย่างเช่น ทรงสี่หน้า (tetrahedron), ทรงห้าหน้า (pentahedron), ทรงหกหน้า (hexahedron), ทรงเจ็ดหน้า (heptahedron), ทรงสามสิบหน้า (triacontahedron) เป็นต้น และมักจะมีการอธิบายชนิดของหน้าบนทรงหลายหน้านั้น เช่น ทรงสิบสองหน้าสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombic dodecahedron) กับ ทรงสิบสองหน้าห้าเหลี่ยม (pentagonal dodecahedron) เป็นต้น
แต่ก็มีทรงหลายหน้าพิเศษบางชนิดซึ่งมีชื่อเรียกมานานแล้ว เช่น สัตว์ประหลาดของมิลเลอร์ (Miller's monster) หรือ ทรงหลายหน้าซิแลสซี (Szilassi polyhedron) เป็นต้น

ภาวะคู่กัน

ภาวะคู่กัน (duality) จะปรากฏในทรงหลายหน้าทุกรูปทรง และเรียกรูปทรงที่คู่กันว่า ทรงหลายหน้าคู่กัน (dual polyhedron) ซึ่งเป็นรูปทรงที่แทนจุดยอดด้วยหน้า และแทนหน้าด้วยจุดยอดไปเป็นอีกรูปทรงหนึ่ง ส่วนใหญ่ทรงหลายหน้าคู่กันสามารถสร้างได้จากกระบวนการการแลกเปลี่ยนเชิงทรงกลม หรือการตัดปลาย (truncation) ของทรงหลายหน้านั้น

ภาพจุดยอด

สำหรับทุกๆ จุดยอด เราสามารถสร้างภาพจุดยอด (vertex figure) โดยการลากเส้นที่จุดยอดอื่น ซึ่งเชื่อมต่อรอบจุดยอดที่เราพิจารณา ให้เป็นรูปร่างขึ้นมา
ณ ริมทะเล (ภาพยนตร์)

เนื้อเรื่อง

โรแลนด์ (แบรด พิตต์) นักเขียนอเมริกัน และวาเนสซา (แอนเจลีนา โจลี พิตต์) ภรรยาของเขา ซึ่งความสัมพันธ์ทั้งคู่กำลังอยู่ในช่วงวิกฤติ พวกเขาเดินทางมาท่องเที่ยวที่รีสอร์ตริมทะเลในฝรั่งเศส ซึ่งมีความงดงามและเงียบสงบ และได้พบปะกับคู่รักที่เพิ่งแต่งงานกัน รวมถึงผู้คนในท้องถิ่น ทำให้ทั้งคู่กลับมาใกล้ชิดกันมากขึ้นและคลายปัญหาบางอย่างในชีวิตคู่ได้
แกลร์มง-แฟร็อง

สถานที่สำคัญ

มหาวิหารน็อทร์-ดามเดอลาซงป์ซียงแห่งแกลร์มง-แฟร็อง มหาวิหารแบบกอทิกที่สร้างด้วยหินลาวาสีดำซึ่งทำให้เป็นเอกลักษณ์ต่างจากมหาวิหารอื่น ๆ หอด้านตะวันตกหน้าวัดสองหอสูง 96.2 เมตร ซึ่งสูงกว่าสิ่งก่อสร้างใด ๆ ในตัวเมือง
ภูเขา

ความสูงของภูเขา

ความสูงของภูเขาโดยทั่วไปจะวัดโดยความสูงที่ระดับเหนือน้ำทะเล เช่น เทือกเขาหิมาลัย โดยเฉลี่ยมีความสูงอยู่ที่ระดับ 5 กิโลเมตรเหนือระดับน้ำทะเล ยอดเขาเอเวอเรสต์บนเทือกเขาหิมาลัย และเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในโลก สูงจากระดับน้ำทะเลราวๆ 8.8 กิโลเมตร (8,844 เมตร) ดอยอินทนนท์ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของไทย มีความสูงจากระดับน้ำทะเลที่ 2,565 เมตร
มิเกล เบลัซเกซ

ประวัติ

มิเกล เบลัซเกซ เคยเป็นนักมวยสากลสมัครเล่มทีมชาติสเปนเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2507 แต่แพ้นักมวยญี่ปุ่นตกรอบแรก  หลังจากนั้น จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2509 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC  เมื่อชนะฟาวล์ แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2519 และเสียแชมป์ให้แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้ง ในปีเดียวกัน หลังจากเสียแชมป์ เบลัซเกซได้ประกาศแขวนนวมไป กลับมาชกอีกในช่วงสั้นๆเมื่อ พ.ศ. 2522 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ

วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ มีชื่อจริงคือ ประพันธ์ กล้าหาญ (ชื่อเล่น: ตู่) เกิดวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ที่จังหวัดยโสธร วีระศักดิ์เล็กเป็นอดีตนักมวยไทย รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทหรือจูเนียร์เฟเธอร์เวท (122 ปอนด์) เป็นอดีตยอดนักมวยไทยที่ชกได้ดุดัน ชกสนุกเร้าใจโดยมีเข่าเป็นอาวุธที่ทรงพลัง ชกวงในเหนียวแน่น จนได้รับฉายาว่า "ขุนเข่าเมืองบั้งไฟ" ชกทั้งเวทีราชดำเนิน เวทีลุมพินี และรายการศึกทหารเสือของ "แก้ว โคซี่" และศึกมวยไทย 7 สี วีระศักดิ์เล็กถือได้ว่าเป็นนักชกที่มีความมุ่งมั่น ขยันอดทนไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคของชีวิต และสิ่งที่ชายคนนี้กระทำอย่างสม่ำเสมอคือความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ชกมวยหาเลี้ยงครอบครัวและส่งตัวเองเรียนจนจบ งานหนักเอาเบาสู้ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีของคนสู้ชีวิตและไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา จนสามารถประสบความสำเร็จในชีวิตในประเทศที่ค่าครองชีพสูงที่สุดอย่างกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

นักชกไร้เข็มขัดแชมป์

วีระศักดิ์เล็ก ไม่เคยสัมผัสแชมป์เวทีมวยอาชีพ ไร้เข็มขัดแชมป์ไม่ได้หมายถึงความล้มเหลวบนเส้นทางสายกำปั้น จุดเปลี่ยนของชีวิตนักชกเมืองบั้งไฟชายผู้ที่ไม่เคยสิ้นหวัง คือการได้ไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะกรรมกรก่อสร้างและผู้ฝึกสอนมวยไทย จุดนี้เองที่ทำให้วีระศักดิ์เล็กมีโอกาสชกมวยไทยที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทำการชกทั้งหมด 10 ครั้งและไม่เคยแพ้ใคร เขาได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองและประเทศในฐานะนักชกจากประเทศไทย ถือได้ว่าวีระศักดิ์เล็กได้มีส่วนช่วยส่งเสริมมวยไทยให้คนญี่ปุ่นได้รู้จักถึงความร้ายกาจของมวยไทย จากคนงานก่อสร้างกลายมาเป็นขวัญใจชาวญี่ปุ่น

ชีวิตหลังแขวนนวม

หลังจากเลิกชกมวย วีระศักดิ์เล็กตัดสินใจเปิดค่ายมวยไทยกับแฟนสาวชาวญี่ปุ่นด้วยเงินที่เก็บสะสมมาจากการทำงานและการชกมวยไทยที่ญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กนับได้ว่าเป็นนักมวยไทยกลุ่มแรกที่เป็นเจ้าของค่ายมวยไทยในกรุงโตเกียวด้วยความสามารถและความไม่ยอมแพ้ต่อชีวิตบวกกับเป็นคนที่มองการไกลว่า มวยไทยมีอนาคตและสามารถทำเงินได้ที่ประเทศญี่ปุ่น จากเจ้าของค่ายมวยไทยเล็กๆ ในใจกลางกรุงโตเกียวตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าของค่ายมวยไทยทั้งหมด 8 ค่าย ด้วยการสนับสนุนของบรรจง บุษราคัมวงษ์ เจ้าของค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ และวีระศักดิ์เล็กก็ไม่ได้ทำให้บรรจงผิดหวัง เขาได้รับการยอมรับและการเคารพจากชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก และประสบความสำเร็จในการเปิดค่ายมวยไทยในญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กได้ร่วมก่อตั้ง มวยไทยเอ็ม-วัน หลังจากที่มวยเค-วันของญี่ปุ่นได้ยกเลิกไป และได้สร้างแชมป์มวยไทยในญี่ปุ่นหลายรุ่น ปัจจุบันวีระศักดิ์เล็กดำรงตำแหน่งนายกสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก (WPMF) ประจำประเทศญี่ปุ่น และเป็นเจ้าของธุกิจมวยไทย เจ้าของค่ายมวยวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม (Weerasakreck Fairtex Muay Thai gym) มีทรัพย์สินรวมกันมากกว่าร้อยล้านในประเทศญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กยังเป็นโปรโมเตอร์จัดการแข่งขันมวยไทยที่ญี่ปุ่น รายการ เอ็ม-ไฟต์ (M-Fight) ศึกวีระศักดิ์เล็ก แฟร์เท็กซ์ เพื่อเผยแพร่ศิลปะมวยไทยต่อไป
เหลยเฟิง

เหลยเฟิง (จีน: 雷锋; พินอิน: Léi Fēng; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1940 - 15 สิงหาคม ค.ศ. 1962) เป็นทหารในสังกัดกองทัพปลดแอกประชาชนของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นลูกกำพร้าจากจังหวัดฉางชา มณฑลหูหนาน และเข้าร่วมเป็นยุวสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน สมัครเข้าเป็นทหารพลาธิการในกองทัพปลดแอกประชาชนตั้งแต่อายุ 20 ปี และประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ด้วยวัยเพียง 21 ปี 
ภายหลังการเสียชีวิต ชื่อและภาพลักษณ์ของเหลยเฟิง ถูกพรรคคอมมิวนิสต์จีนนำมาใช้ในการโฆษณาชวนเชื่อ ในฐานะ ประชาชนจีนตัวอย่าง ผู้สมถะ ทุ่มเท และอุทิศตนให้กับแนวทางของเหมา เจ๋อตง  มีการตีพิมพ์สมุดบันทึกประจำวันของเหลยเฟิง ที่เขียนชื่นชมแนวคิดของเหมา เจ๋อตง ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์อย่างกว้างขวาง
ตราแผ่นดินของนิการากัว

ความหมาย

โดยสัญลักษณ์ที่ปรากฏในตรานั้น ประกอบด้วยรูปภูเขาไฟ 5 ลูกเหนือท้องทะเล หมายถึง 5 รัฐสมาชิกเดิมของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง หมวกเฟรเจียงสีแดง ('gorro frigio) หมายถึง เสรีภาพ รัศมีดวงอาทิตย์และรุ้งกินน้ำ หมายถึง อนาคตอันสดใส รูปเหล่านี้บรรจุในกรอบสามเหลี่ยมสีฟ้า ตอนบนรูปดังกล่าวมีแถบอักษรโค้งเป็นข้อความภาษาสเปนว่า "República de Nicaragua" (สาธารณรัฐนิการากัว) ส่วนตอนล่างมีแถบโค้งข้อความ "América Central"(อเมริกากลาง)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403

รายละเอียดของเส้นทาง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมระหว่างจังหวัดนครศรีธรรมราชกับจังหวัดตรัง โดยมีเส้นทางช่วงแรกเริ่มจากสี่แยกหัวถนน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 408 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4013 ด้วย เส้นทางในช่วงแรกเป็นถนนลาดยาง 4 ช่องจราจร มีเกาะกลางถนนคั่นกลาง วิ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้ เส้นทางราบเรียบ ผ่านอำเภอพระพรหม อำเภอร่อนพิบูลย์ และสิ้นสุดโดยบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ที่สามแยกสวนผัก ระยะทางประมาณ 35 กิโลเมตร
ช่วงที่ 2 เริ่มจากสามแยกบ้านจำปาแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ด้านทิศเหนือ วิ่งไปทางตะวันตกขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ทางช่วงแรกเป็นถนนลาดยาง 2 ช่องจราจรเลียบไปตามไหล่เขาเตี้ย ๆ จากนั้นได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจร เข้าสู่ตัวอำเภอทุ่งสง จากนั้นมุ่งลงใต้ ข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 เข้าสู่จังหวัดตรัง และบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 419  ระยะทางประมาณ 79 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 30 กิโลเมตร และอยู่ในจังหวัดตรังประมาณ 49 กิโลเมตร
ช่วงที่ 3 เริ่มจากอำเภอเมืองตรัง มุ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้ สิ้นสุดที่อำเภอกันตัง ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร
เดิมที เส้นทางช่วงที่ 1 และช่วงที่ 2 เป็นเส้นทางเดียวกัน แต่เมื่อมีการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ช่วงจังหวัดสุราษฎร์ธานี-อำเภอทุ่งสง-จังหวัดพัทลุง จึงได้ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403 ช่วงแยกสวนผัก ถึงแยกบ้านจำปา ซึ่งเป็นช่วงที่ข้ามภูเขา มาเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 แทน
สายการบินประจำชาติ

สายการบินแห่งชาติ (อังกฤษ: National Airlines) เป็นสายการบินรูปแบบหนึ่ง ซึ่งเป็นสายการบินตัวแทนของประเทศหรือดินแดนนั้น ๆ สายการบินแห่งชาติส่วนใหญ่จะมีรูปธงชาติประดับไว้บนตัวหรือหางของเครื่องบิน เกือบทุกประเทศมีสายการบินประจำชาติ ยกเว้นสหรัฐอเมริกา รัฐบาลของประเทศโดยส่วนมากจะเป็นผู้ถือหุ้นเกินกึ่งหนึ่งหรือเป็นเจ้าของสายการบินประจำชาติตน แต่ปัจจุบันสายการบินประจำชาติของบางประเทศก็ไม่ได้ถูกถือหุ้นโดยรัฐบาลของประเทศนั้น ๆ เลย หรือรัฐบาลถือหุ้นอยู่แต่ไม่ถึงกึ่งหนึ่ง
การที่ประเทศต่าง ๆ จัดตั้งสายการบินประจำชาติของตนขึ้นนั้นมีด้วยกันหลายสาเหตุ เช่นเพื่อรักษาสิทธิทางการบินต่าง ๆ ในขณะที่ประเทศยังไม่มีสายการบินสัญชาติตน, เพื่อแข่งขันกับสายการบินประจำชาติอื่น ๆ, ต้องการพัฒนาเศรษฐกิจ, ส่งเสริมการท่องเที่ยว, เพื่อแสดงอัตลักษณ์ของชาติตน มุ่งหวังที่จะสร้างภาพลักษณ์ด้านดีให้กับประเทศ หรือเหตุผลทางด้านชาตินิยม (nationalist reasons) เป็นต้น
มือปราบกุ๊กกุ๊กกู๋

เรื่องย่อ

สองกับอ๊อด ตัวแสบแถวนครปฐม ซึ่งทั้งคู่ติดหนี้เสี่ยโจ แถมยังขโมยรถมอเตอร์ไซด์เสี่ยโจขับหนีออกมา จนเสี่ยโจแค้นกว่าเก่า จึงส่งลูกน้องไปจับฆ่าทิ้ง แต่หนึ่งพี่ชายของสองมาช่วยไว้ทัน กับบอกว่ามีมรดกมามอบให้ จนสองกับอ๊อดกลับบ้านที่กรุงเทพ หนึ่งบอกความลับตระกูลเป็นหมอผี ซึ่งสองต้องสืบทอด สองไม่เชื่อจนหนึ่งต้องเผยว่าตนคือผี พอสองเชื่อ อ๊อดก็สงสัยน้าไหวจึงเอาขี้เถ้าปลุกเสกไปป้ายตาอ๊อดให้เห็นผี สองกับอ๊อดคิดกลับนครปฐม แต่พอผีทำร้ายคน สองจึงปราบผีทัน แล้วผีก็คือแตงอ่อนเป็นคู่รักชาติที่แล้วของหนึ่งที่จองเวรหนึ่งไม่เลิก สองจึงยกโทษให้แตงอ่อน จนแตงอ่อนสำนึก พอปิ๊งแฟนของหนึ่งมาสืบเรื่องที่หนึ่งหายตัวไป สองพยายามบอกว่าเรื่องหมอผีกับหนึ่งตายแล้ว แต่ปิ๊งไม่เชื่อ น้าไหวกับหนึ่งก็ไม่บอกสาเหตุ สองจึงเป็นหมอผีกับคอยช่วยคนเป็นอาชีพ
สองเป็นหมอผีไประยะหนึ่งก็เริ่มคิดว่าที่ช่วยคนเลวปราบผีที่มาจองเวร จึงหันมาช่วยผีด้วย ซึ่งหนึ่งก็เห็นด้วย โดยวิธีช่วยผีของสองคือพูดกล่อมให้ผียอมเข้าใจ พอปิ๊งสืบเบาะแสจนพบว่าหนึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาจารย์ขามจึงจับสองเพราะเข้าใจผิด แล้วสองก็สงสัยตาม แต่น้าไหวก็ไม่บอก พออาจารย์ขามควบคุมศพมาหวังฆ่าปิดปากพวกตำรวจ สองจึงจัดการอาจารย์ขามลงได้ ปิ๊งที่อยู่ในเหตุการณ์จึงเชื่อเรื่องผี หลังจากนั้นหนึ่งจึงให้สองนั่งสมาธิทั้งคืนแล้วค่อยเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง จนสองเข้าใจ สองไปหาปิ๊งเพื่อบอกเรื่องหนึ่งตายแล้ว กับหลอกว่าหนึ่งไปเกิดจนปิ๊งตัดใจ ทางอาจารย์ขามส่งผีมาจัดการสอง แต่สองก็ปราบผีได้หมด จนกลับมามีชีวิตตามปกติกับปราบผีต่อไป แต่ก็ถูกพวกเด็กขี้สงสัยกล่าวหาว่าเป็นนักต้มตุ๋นกับช่วยพวกเด็กนั้นจากผีได้ สองก็เป็นหมอผีต่อไป โดยไม่สนว่าใครจะเชื่อหรือไม่จึงเรื่องถูกตัดจบไป
ถ้ามีการทำต่อ อาจารย์ขามฟื้นพลัง นำทัพผีมาแก้แค้นกับชิงหม้อผนึกวิญญาณอาจารย์เมฆไปได้ เป็นหม้ออันที่สองมาเล่นในตอนแรก หนึ่งตามอาจารย์ขามไป พวกสองที่ตามไม่ทันกับไม่รู้ จึงถามจากน้าไหว เพราะน้าไหวเป็นพยานคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าหนึ่งตาย ซึ่งพวกปิ๊งจะไปด้วย ตอนแรกน้าไหวไม่ยอมบอก แต่พอสองขู่ว่าจะทำให้พวกปิ๊งเห็นผี น้าไหวจึงยอมบอก สองกับปิ๊งตามไปถึงที่ซ่อนแต่ช้าไป อาจารย์เมฆถูกปลดปล่อย กับหนึ่งทำอะไรไม่ได้ จึงเกิดการต่อสู้กัน จนสองสวดส่งผีอาจารย์เมฆลงได้ กับปราบอาจารย์ขามลงได้ ทางแก๊งจงอางขาวกับอาจารย์ขามโดนพวกตำรวจจับ จนความบาดหมางของ 2 ตระกูลหมอผียุติลง กับพบศพที่ถูกอาจารย์ขามฆ่า โดยมีศพของหนึ่งด้วย สองสวดส่งศพเพื่อไม่ให้ผีมาจองเวรต่อกันอีก จากนั้นปิ๊งพาตัวน้าไหว มาให้ปากคำตำรวจเรื่องเป็นพยานตอนที่หนึ่งตาย เพื่อนำตัวอาจารย์ขามมาดำเนินคดี ถ้าขืนปล่อยอาจารย์ขามไปก็คงมาล้างแค้นอีก จึงถูกโทษประหาร ข้อหาฆาตรกรรมกับเอาศพมาทำคุณไสย กับมีส่วนเกี่ยวข้องกับแก๊งจงอางขาวด้วย จนจบเรื่อง
ทางหนึ่งเห็นว่าสองปราบอาจารย์ขามลงได้ก็ไปผุดไปเกิดโดยแตงอ่อนตามไปเกิดด้วย
ทางน้าไหวก็เป็นลมวูบประจำหลายทีตามปกติแต่สุดท้ายก็วูบหลับจนเสียชีวิตไปอย่างอนาถ
อ๊อดเป็นเจ้าของร้านข้าวแกงต่อจากน้าไหว แต่ก็มีเรื่องขโมยของเสมอ จนทุกคนปวดหัวตามไป
พวกตำรวจกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ
ทางสองกับปิ๊งแต่งงานใช้ชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุข
อีวาย

บทวิจารณ์

ค.ศ. 1997 เอินส์ทแอนด์ยัง ถูกฟ้องร้องในคดีที่ถูกกล่าวหาว่าล้มเหลวในการเป็นที่ปรึกษาจัดการกับการปรับโครงสร้างของบริษัท แมรี่โกราวด์เอ็นเตอร์ไพรส์ ซึ่งเลิกกิจการไปในปี 1993 คดีนี้มีมูลค่าความเสียหายถึง 4 พันล้านดอลลาร์ แต่ในที่สุดคดีสิ้นสุดในปี 1999 โดย เอินส์ทแอนด์ยัง จ่ายเพียง 185 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สมเด็จพระวันรัต (จ่าย ปุณฺณทตฺโต)

วัยเยาว์

สมเด็จพระวันรัต มีนามเดิมว่า จ่าย เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2400 ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 10 ปีมะเส็ง เป็นบุตรนายยัง กับนางทรัพย์ ภูมิลำเนาอยู่บ้านรั้วใหญ่ อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่ออายุได้ 11 ปี ได้ย้ายมาอยู่วัดสามพระยา เพื่อศึกษาภาษาไทยและภาษาบาลีกับพระมหาฑิต อุทโย ผู้เป็นญาติ

อุปสมบทและศึกษาปริยัติธรรม

เมื่ออายุ 16 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร แล้วไปศึกษาธรรมบทกับพระยาโหราธิบดี (บัว) ต่อมาในปี พ.ศ. 2420 ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดกำแพง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระปลัดพูนเป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดแฟงและพระอาจารย์สอนเป็นคู่พระกรรมวาจาจารย์ บวชแล้วกลับมาเรียนกับพระมหาฑิตต่อ และเรียนมังคลัตถทีปนีกับพระปริยัติธรรมธาดา (ชัง) เมื่อพระมหาฑิตได้รับแต่งตั้งเป็นพระราชาคณะเจ้าอาวาสวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหารและวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหารตามลำดับ ท่านก็ได้ย้ายตามไปอยู่ด้วยด้วยทั้งสองอาราม

ศาสนกิจ

หลังจบการศึกษาท่านยังคงอยู่วัดมหาธาตุฯ ต่อมา จนถึงปีชวด พ.ศ. 2443 โปรดให้อาราธนาไปครองวัดเบญจมบพิตร ต่อมาวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2470 โปรดตั้งเป็นเจ้าคณะมณฑลพายัพ วันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2456 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการคณะมณฑลราชบุรี และวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2458 จึงโปรดให้บัญชาคณะสงฆ์ฝ่ายเหนือแทนสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ยัง เขมาภิรโต)

มรณภาพ

สมเด็จพระวันรัต (จ่าย ปุณฺณทตฺโต) เริ่มอาพาธด้วยโรคชรามาตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2470 อาการทรงกับทรุดเรื่อยมา จนกระทั่งถึงแก่มรณภาพในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2471 เวลา 07:55 น. สิริอายุได้ 71 ปี 52 วัน พรรษา 51 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ โกศไม้สิบสองบรรจุศพ ตั้งบำเพ็ญกุศลศพที่ศาลาบัณณรศภาค ภายในวัดเบญจมบพิตร และโปรดให้พระสวดอภิธรรม 15 วัน 
วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 เจ้าพนักงานจัดเตรียมสถานที่ วันต่อมา เวลา 16.00 น. เปลื้องโกศ เชิญลองในออกจากศาลา ขึ้นเสลี่ยง เวียนรอบเมรุแล้วยกขึ้นตั้งเหนือจิตกาธาน ถึงเวลา 17.30 น. พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทอดผ้าบังสุกุลและพระราชทานเพลิงศพแล้วเสด็จกลับ วันรุ่งขึ้นเจ้าภาพเก็บอัฐิตามประเพณี
วัดสังกัสรัตนคีรี

วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่เชิงเขาสะแกกรังเดิมชื่อ หมู่บ้านสะแกกรัง หมู่ 3 ตำบลน้ำซึม อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี
วัดสังกัสรัตนคีรี เป็นวัดเก่าตรงข้ามศาลาประชาคมจังหวัดอุทัยธานี

ประวัติ

หมู่บ้านสะแกกรัง สมัยสุโขทัย เรียกว่าอู่ไทย หมายถึงที่อยู่ของคนไทย เป็นเมืองหน้าด่านสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นสมรภูมิสำคัญในการขับไล่พม่าสมัยกรุงธนบุรี ย้ายเมืองอู่ไทยมาไว้ที่ที่บ้านสะแกกรัง จนกลายเป็นชุมชนเติบโตถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2335 - 2342 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้นำพระพุทธรูปขนาดย่อมที่ชำรุดไปไว้ตามหัวเมืองต่างๆ เมืองอุทัยธานีได้รับ 3 องค์ พระพุทธรูป องค์ที่ 1 นำมาประดิษฐานไว้ที่วัดขวิด เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่เป็นพระเนื้อทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก สร้างในสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ฝีมือช่างสุโขทัยยุค 2 มีส่วนเศียรกับส่วนองค์พระเป็นคนละองค์ เข้าใจว่าคงซ่อมเป็นองค์เดียวกันก่อนนำมาไว้ที่เมืองอุทัยธานี
ต่อมาเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปองค์นี้ไปไว้ที่ วัดสังกัสรัตนคีรี และได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร พร้อมกับถวายนามว่า พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์สร้างมาแล้วนาน 214 ปี

ประดิษฐาน

ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ เป็นปูชนียวัตถุที่ประชาชนให้ความศรัทธาและศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองอุทัยธานีเนื่องจากเมื่อยุบวัดขวิดไปรวมกับวัดทุ่งแก้ว จึงได้ย้ายพระพุทธรูปพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ไปไว้ที่วัดสังกัสรัตนคีรี และได้ทำพิธีบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ในพระเศียร ของพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์ ในวันแรม 1 ค่ำเดือน 11
สถาบันวอลล์สตรีท

สถาบันวอลล์สตรีท (อังกฤษ: Wall Street Institute) คือ โรงเรียนสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สองของชาวต่างชาติ สำหรับผู้ใหญ่และลูกค้าทั่วโลก สถาบันก่อตั้งใน ค.ศ. 1972 ในประเทศอิตาลี โดยชาวอิตาลีนามว่า Luigi Tiziano Peccenini บริษัทมีศิษย์เก่ามากกว่า 3 ล้านคนทั่วโลก และการลงทะเบียนในปัจจุบันถึง 190,000 คน การใช้รูปแบบแฟรนไชน์ของบริษัทจึงมีการดำเนินการกว่า 450 ศูนย์ใน 28 ประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ เอเชียตะวันออก ยุโรป ลาตินอเมริกา และตะวันออกกลาง สำนักงานนานาชาติตั้งอยู่ในเมืองบัลติมอร์ รัฐแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา เมืองบาร์เซโลนาของสเปน และลักเซมเบิร์ก
ใน ค.ศ. 2013 สถาบันวอลล์สตรีทมีการเปลี่ยนแปลงแบรนด์ ชื่อ และเอกลักษณ์ ปัจจุบันบริษัทดำเนินการภายใต้ชื่อ วอลสตรีทอิงลิช (Wall Street English)
โปรแกรมภาษาอังกฤษวอลล์สตรีทได้รับการออกแบบสำหรับทุกระดับของผู้เรียน โดยมีระดับที่แตกต่างของคอร์สเรียนภาษาอังกฤษ 20 ระดับ ตั้งแต่ผู้เริ่มต้นจนถึงผู้เชี่ยวชาญ โปรแกรมเหล่านี้รวมถึงสิ่งแวดล้อมที่ใช้ภาษาอังกฤษเท่านั้นภายในศูนย์ ครูสอนภาษาท้องถิ่น กิจกรรมสังคมซึ่งอนุญาตให้นักเรียนฝึกฝนภาษาอังกฤษในสังคม สิ่งแวดล้อมที่เป็นมิตร และชุมชนนักเรียนออนไลน์ทั่วโลก
วอลสตรีทอิงลิชผสมวิธีการเรียนรู้ ซึ่งสร้างสรรค์โดย Luigi Tiziano Peccenini และ Luciano Biondo รวมกับวิธีการศึกษาที่แตกต่างกันในการได้รับภาษาแบบวงจรการเรียนรู้ วิธีการเรียนรู้ผสมรวมถึงการศึกษาด้วยตนเอง ห้องเรียนเล็กๆ และฝึกฝนเวลา นักเรียนฟัง อ่าน เขียน พูด และฝึกฝนภาษาอังกฤษเพื่อที่จะได้เข้าใจภาษาอย่างลึกซึ้ง วอลสตรีทอิงลิชเปิดการสอนมาแล้วกว่า 40 ปี หลักสูตรเหล่านี้ได้รับการสนับสนุนจากหนังสือรับรองขอบข่ายงานยุโรปทั่วไปสำหรับภาษา (Common European Framework Reference for Languages : CEFR) ตามที่ได้รับการรับรองและการสนับสนุนจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
วอลสตรีทอิงลิชมีรายได้โดยบริษัท Pearson PLC บริษัทในเครือหนึ่งของ The Carlyle Group และ Citi Private Equity เป็นจำนวน 92 ล้านดอลล่าร์สหรัฐใน ค.ศ. 2010 บริษัท Pearson มีพนักงาน 37,000 คน โดยมีฐานมากกว่า 60 ประเทศทั่วโลก

วอลล์สตรีทในประเทศไทย

ในประเทศไทย วอลสตรีทอิงลิชเปิดสาขาแรกที่สีลม กรุงเทพมหานครในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 และมีศูนย์ที่สุขุมวิท ลาดพร้าว สยาม และปิ่นเกล้าตามมา สาขาสุขุมวิทถูกย้ายไปที่ซีคอนสแควร์ใน ค.ศ. 2008 สาขาแฟชั่น ไอส์แลนด์เปิดในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 และสาขาฟิวเจอร์พาร์ค รังสิตเปิดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 สาขาเมกาบางนาและเซ็นทรัลเวิลด์เปิดใน ค.ศ. 2012 นอกจากนี้ยังมีสาขาร่วมอีก 8 แห่ง ที่ตั้งอยู่ภายในของสำนักงานบริษัทใหญ่ๆ เช่น ทีโอที เคพีเอ็มจี และเอสซีบี เป็นต้น
วัดเทวราชกุญชรวรวิหาร

ประวัติ

วัดเทวราชกุญชรเดิมเชื่อ วัดสมอแครง สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา สันนิษฐานว่าชื่อ สมอ มาจากต้นสมอที่ขึ้นกระจายอยู่ภายในวัด ในขณะที่บางกลุ่มมองว่สคำว่า สมอ น่าจะเพี้ยนเสียงมาจากภาษาเขมร ถะมอ ที่แปลว่า หิน สมอแครง จึงแปลว่า หินแกร่ง ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช วัดแห่งนีได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่โดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท และสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษมนตรี พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ พระเชษฐภคินีในรัชกาลที่ 1 ผู้ทรงเป็นต้นสกุลมนตรีกุล ตามลำดับ ในการบูรณะฯ นั้นได้รับการอุปถัมภ์โดย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษเทเวศร์ ต้นสกุลกุญชร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และได้รับการอุปถัมถ์โเยตระกูลนี้สืบต่อมา
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงยกวัดให้เป็นพระอารามหลวง และพระราชทานนามใหม่แก่วัดว่า วัดเทวราชกุญชร ซึ่งแปลว่า ช้าง (กุญชร) ของพระอินทร์ (เทวราช)
เมื่อปี พ.ศ. 2546 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้พระราชทานนามของพระประธานว่า พระพุทธเทวราชปฏิมากร และได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวนหนึ่งล้านบาทถ้วนเพื่อบูรณปฏิสังขรณ์พระอุโบสถพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยทางวัดได้นำพระราชทรัพย์ส่วนนี้มาปฏิสังขรณ์พระอุโบสถจนสำเร็จในปี พ.ศ. 2556
ราชอาณาจักรทอเลมี

อเล็กซานเดอร์มหาราช

ในปี 332 ก่อนคริสต์ศักราชอเล็กซานเดอร์มหาราชกษัตริย์ราชอาณาจักรมาซิโดเนียทรงพิชิตอียิปต์ได้โดยมิได้รับการต่อต้านเท่าใดนักจากฝ่ายเปอร์เชีย อเล็กซานเดอร์ทรงได้รับการต้อนรับโดยชาวอียิปต์ในฐานะผู้ปลดปล่อย พระองค์ทรงแสดงความนับถือวัฒนธรรมของอียิปต์แต่ทรงแต่งตั้งชาวกรีกเป็นผู้บริหารทั้งหมด และทรงก่อตั้งเมืองใหม่อเล็กซานเดรียให้เป็นเมืองหลวง เมื่ออเล็กซานเดอร์ออกจากอียิปต์อีกปีหนึ่งต่อมาพระองค์ก็ทรงทิ้งอียิปต์ให้อยู่ภายใต้การปกครองของข้าหลวงคลีโอเมนีสแห่งนอเครติส (Cleomenes of Naucratis)
โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2528 โดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีความประสงค์ต้องการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาในมหาวิทยาลัย ที่ศูนย์รังสิต เพื่อเป็นโรงเรียนสวัสดิการของบุคลากร ซึ่งได้แก่ ข้าราชการ อาจารย์ อาจารย์ และลูกจ้างของมหาวิทยาลัย รวมถึงประชาชนบริเวณใกล้เคียง ทางมหาวิทยาลัยจึงได้ประสานงานกับสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ ขอร้องให้ตั้งโรงเรียนประถมขึ้นในมหาวิทยาลัย (หนังสือที่ ศธ. 1403/12408 ลงวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2528) โดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เสนอขอให้สำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ ใช้ที่ดินราชพัสดุในบริเวณมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ศูนย์รังสิต ซึ่งขึ้นทะเบียนที่ ปท. 480, 476, 500 ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี เนื่อที่ 12 ไร่ (หนังสือกรมธนารักษ์ ที่ กค. 0407/313 ลงวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2529) เริ่มแรกสำนักงานฯ ได้อนุมัติและให้งบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ สปช. 105/26 จำนวน 8 ห้องเรียน อาคารเอนกประสงค์ แบบ สปช. 205/26 และสุขาแบบ สปช. 602/26จำนวน 4 ที่นั่ง และได้ให้นายไชโย เขียวนนท์ ผู้อำนวยการโรงเรียนชุมชนวัดบางขัน มารักษาการครูใหญ่ และเป็นผู้ควบคุมการดำเนินการก่อสร้าง
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 สำนักงานประถมศึกษาจังหวัดปทุมธานี ได้มีคำสั่งแต่งตั้งให้นายสมชาย พิทักษ์เขตขัณฑ์ ครูใหญ่โรงเรียนจารศรบำรุง มารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่และได้ประกาศเกณฑ์เด็กเข้าเรียนตามพระราชบัญญัติประถมศึกษา พ.ศ. 2523 ได้ประกาศแต่งตั้งเป็นโรงเรียน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2529 และได้เปิดทำการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 มีนักเรียนปีแรกจำนวน 265 คน และในปัจจุบันนี้ พ.ศ. 2559 จำนวน 4,000 กว่าคน
เขตบริการที่โรงเรียนรับผิดชอบในการเกณฑ์เด็กเข้าเรียน คณะกรรมการประถมศึกษาอำเภอ ได้กำหนดเขตบริการที่โรงเรียนรับผิดชอบได้แก่ หมู่บ้านที่ 17 และหมู่บ้านที่ 18 (บ้านเลขที่ 99 คือเลขที่ของมหาวิทยาธรรมศาสตร์) ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี นอกจากนี้โรงเรียนยังรับบริการเด็กนักเรียนที่จบชั้นอนุบาล 3 จากศูนย์เด็กมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ บุตรของบุคลากรของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม อีกทั้งประชาชนนอกเขตบริการที่ให้ความสนใจเข้าเรียนอีกด้วย
วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โรงเรียนต้องย้ายจากที่ก่อสร้างเดิมมายังสถานที่แห่งใหม่ เนื่องจากสถานที่เดิมนั้น คณะรัฐมนตรีได้มีมติการก่อสร้าง ศูนย์แข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 13 ขึ้นที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต เนื่องจากสถานที่เดิมนั้นต้องใช้เป็นที่ก่อสร้าง สนามกีฬากลางแจ้ง (Main Statium)
คณะครู นักเรียน และผู้ปกครอง มีความภาคภูมิใจที่โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ ได้รับเกียรติจากคณะรัฐมนตรี และคณะกรรมการดำเนินการจัดการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 13 โรงเรียนได้รับความอนุเคราะห์จากศูนย์บัณฑิตอาสาสมัครให้ใช้สถานที่เป็นที่เรียนชั่วคราว และเก็บวัสดุอุปกรณ์ต่างๆจนจบการแข่งขัน โรงเรียนได้ย้ายกลับมาดำเนินการเรียนการสอน วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2540 ที่อาคารเรียนปัจจุบัน

ระดับชั้นที่เปิดสอน

โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ เปิดสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

อาคาร

1.อาคารเรียน 3 หลัง ประกอบด้วย
1.1 อาคารเอเซี่ยนเกมส์
1.2 อาคารรวมใจพัฒน์
1.3 อาคารองค์การส่วนบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี (อบจ)
2.โรงอาหาร
3.สนามฟุตบอล
4.สนามบาสเก็ตบอล
5.ห้องน้ำ
6.อาคารอเนกประสงค์
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 23

รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
การวิบัติของเขื่อน

การก่อวินาศกรรม

การก่อวินาศกรรมเพื่อการถล่มเขื่อนด้วยความตั้งใจที่ได้รับการกล่าวขานมากที่สุดนั้นคือ ปฏิบัติการชัสไทส์โดยฝูงบินที่ 617 แห่งกองทัพอากาศอังกฤษ ได้ถล่มเขื่อนของเยอรมนีสามแห่ง เพื่อทำลายสาธารณูปโภค กำลังผลิต และพลังงานของฝ่ายเยอรมนี การถล่มเขื่อนครั้งนี้ถูกนำไปใช้สร้างภาพยนตร์หลายเรื่อง