สหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่น

ประวัติ

สหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้รับการก่อตั้ง ณ วันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 และได้รับการจัดโดยสภาแห่งชาติเป็นครั้งแรกในนครเกียวโตเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 ซึ่งองค์กรนี้มีรากฐานจากสมาคมคนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นในช่วงก่อนสงคราม ที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1915 โดยศิษย์เก่าของโรงเรียนโตเกียวเพื่อคนหูหนวก
ในช่วงเปลี่ยนแปลง สหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นได้จดทะเบียนอย่างเป็นทางการกับกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ ณ วันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1950
ตลอดประวัติศาสตร์ของสหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นได้จัดประชุมและกิจกรรมมากมายสำหรับคนหูหนวกในประเทศญี่ปุ่น รวมทั้งการแข่งขันกีฬาและการสัมมนาทางกฎหมาย
ในปี ค.ศ. 1968 ได้มีการรณรงค์ที่จัดโดยสหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่น เพื่อกดดันให้รัฐบาลญี่ปุ่นอนุญาตให้คนหูหนวกที่มีคุณสมบัติเหมาะสมได้รับใบขับขี่ ซึ่งสิทธิดังกล่าวได้รับการระงับเนื่องจากสถานะทางกฎหมายของคนหูหนวกจัดให้เป็น "บุคคลเสมือนไร้ความสามารถ"
ในปี ค.ศ. 1969 สหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นได้เริ่มเผยแพร่ตำรา และสื่อการเรียนรู้อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับภาษามือรวมถึงอาการหูหนวก ตลอดจนยังคงเผยแพร่จดหมายข่าวและหนังสือข้อความอัปเดตในปัจจุบัน นอกจากนี้ สหพันธ์คนหูหนวกได้เริ่มให้มีการสอบรับรองสำหรับล่ามภาษามือในปี ค.ศ. 1976 และช่วยก่อตั้งสถาบันฝึกอบรมภาษามือแห่งชาติในปี ค.ศ. 2002 โดยมีวัตถุประสงค์ในการให้ความรู้แก่ล่ามภาษามือ
อันเป็นผลมาจากการจัดประเภทคนหูหนวกเป็น "บุคคลเสมือนไร้ความสามารถ" พวกเขาได้รับการพิจารณาว่า "ไร้ความสามารถเนื่องด้วยจิตหรือความสามารถทางกายภาพลดลง และลักษณะวิสัยที่ไร้ประโยชน์" นอกจากนี้ พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้กระทำนิติกรรมที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สิน และไม่สามารถสมัครขอสินเชื่อที่อยู่อาศัย รวมทั้งไม่สามารถสืบทอดธุรกิจของครอบครัว สถานะเหล่านี้จึงถูกท้าทายโดยสหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่น และในปี ค.ศ. 1979 องค์กรก็ประสบความสำเร็จในการมีมาตรา 11 จากการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งของประเทศญี่ปุ่น จึงทำให้คนหูหนวกมีส่วนร่วมในฐานะบุคคลผู้สามารถปฏิบัติได้อย่างเต็มที่ในทางกฎหมาย
ในปี ค.ศ. 2006 สำนักงานตำรวจแห่งชาติได้เริ่มกระบวนการของการแก้ไขกฎหมายญี่ปุ่นเกี่ยวกับการออกใบขับขี่ให้กับผู้ที่มีอาการหูหนวก

ม้าน้ำ ตราสัญลักษณ์และตัวนำโชค

ม้าน้ำเป็นสัญลักษณ์ที่ได้รับการยอมรับของประชาคมคนหูหนวกในประเทศญี่ปุ่น โดยตามตำนานของญี่ปุ่น มังกรนั้นไม่มีหูและหูหนวก หูของมังกรตกลงไปในมหาสมุทร ซึ่งหูเหล่านั้นกลายเป็นม้าน้ำ อดีต"หูมังกร"เหล่านี้ จึงได้รับการนำเสนอกราฟิกเป็นม้าน้ำในฐานะตราสัญลักษณ์และตัวนำโชคของสหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่น และกราฟิกเครื่องหมายนี้ยังพบในตราสัญลักษณ์อื่น ๆ ของประชาคมคนหูหนวก ตัวอย่างเช่น ภาพกราฟิกม้าน้ำของสหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นได้รับการจดทะเบียนเป็นตราสัญลักษณ์ขององค์กรคนหูหนวกอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นภายหลัง ดังเช่น สหพันธ์คนหูหนวกแห่งกรุงโตเกียว และสมาคมเทเบิลเทนนิสคนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่น

เครือข่ายความสัมพันธ์

ทางสหพันธ์มีสมาคมที่เป็นสมาชิกในทุก 47 จังหวัดของญี่ปุ่น ซึ่งมีการประสานงานในระดับชาติโดยสภานิติบัญญัติและคณะกรรมการของสหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่น
นอกจากนี้ สหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นยังทำงานอย่างใกล้ชิดกับสมาคมวิจัยเพื่อล่ามภาษามือแห่งชาติ, สมาคมล่ามภาษามือแห่งประเทศญี่ปุ่น (JASI) และศูนย์การศึกษาภาษามือแห่งชาติ
ทั้งนี้ สหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นมีสำนักงานทั้งในโตเกียวและเกียวโต

บริบทระหว่างประเทศ

ในฐานะที่เป็นสมาชิกของสหพันธ์คนหูหนวกโลก ซึ่งมีสถานะเป็นที่ปรึกษาแก่สหประชาชาติ ทางสหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นได้ดำเนินงานสำหรับมุมมองของคนหูหนวกในประเทศญี่ปุ่นสู่ระดับนานาชาติ

แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ

เครือข่ายความสัมพันธ์ของสหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นได้รับการท้าทายและเกิดความเข้มแข็งขึ้นจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ ค.ศ. 2011 โดยทางสหพันธ์ได้เป็นหนึ่งในผู้จัดสิ่งของบรรเทาทุกข์สำหรับผู้รอดชีวิต
ในช่วงวิกฤต รัฐบาลญี่ปุ่นได้ให้สหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นทำหน้าที่เป็นล่ามในการแถลงข่าวที่เกี่ยวข้องกับการเกิดแผ่นดินไหวและสึนามิ โดยรายการโทรทัศน์ได้ออกอากาศการแถลงข่าวของนายกรัฐมนตรีนาโอโตะ คัง และหัวหน้าเลขาธิการคณะรัฐมนตรียูกิโอะ เอดาโนะ รวมถึงล่ามของสหพันธ์คนหูหนวกแห่งประเทศญี่ปุ่นพร้อมกัน โดยยืนอยู่ข้างธงชาติญี่ปุ่นบนพื้นเวทีเดียวกัน