google/wiki40b huggingface dataset:
โรงเรียนนายเรือ

ประวัติ

โรงเรียนนายเรือก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2440 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สถานที่ตั้งเดิมอยู่ที่บริเวณพระราชวังเดิมในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 กองทัพเรือได้ถือเอาวันที่ 20 พฤศจิกายนของทุกปี เป็น วันกองทัพเรือ
ใน พ.ศ. 2495 ได้ย้ายโรงเรียนมาที่ที่อยู่ปัจจุบัน คือ ป้อมเสือซ่อนเล็บ ถนนสุขุมวิท ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
การเปิดสอนในช่วงแรก ได้จ้างชาวต่างชาติมาสอน มี นาวาโท ไซเดอร์ลิน ชาวเดนมาร์ก เป็นผู้บังคับการ ร.ล. มูรธาวสิตสวัสดิ์ ในปี พ.ศ. 2448 นายพลเรือตรี พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ปรับปรุงหลักสูตร และอำนวยการสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2449-2454

ห้องสมุด

ห้องสมุดโรงเรียนนายเรือ เป็นแผนกหนึ่งที่ขึ้นตรงต่อฝ่ายศึกษา โรงเรียนนายเรือ สังกัดกรมยุทธศึกษาทหารเรือ กองทัพเรือ สถานที่ตั้งเดิมอยู่บนชั้น 3 ของอาคารกองบังคับการโรงเรียนนายเรือ มีขนาดพื้นที่ 684 ตารางเมตร ต่อมาได้มีโครงการพัฒนาห้องสมุดโรงเรียนนายเรือให้ทันสมัยได้ตามมาตรฐาน จึงได้ย้ายสถานที่ทำการใหม่มาอยู่ ณ อาคารเรียน 6 บนชั้น 3 และ 4 มีขนาดพื้นที่ 1,622 ตารางเมตร โดย พลเรือเอก ประเสริฐ บุญทรง ผู้บัญชาการทหารเรือ ได้มาทำพิธีเปิดอาคารในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2545 เปิดทำการทุกวัน เว้นวันเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์
การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต

ประวัติ

ภาพ “การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต” เป็นภาพเขียนชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของสมัยอิมเพรสชันนิสม์ที่เขียนในปี ค.ศ. 1876 เป็นภาพบรรยากาศบ่ายวันอาทิตย์ที่พบทั่วไปที่มูแล็งเดอลากาแล็ตในเขตมงมาทร์ในปารีส บ่ายวันอาทิตย์ในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชนชั้นแรงงานในปารีสนิยมแต่งตัวกันอย่างสวยงามเพื่อออกไปสังสรรค์ เต้นรำ กินของหวาน (galette) กันจนค่ำ
งานชิ้นนี้ก็เช่นเดียวกับงานชิ้นอื่นของเรอนัวร์ที่เป็นงานที่เป็นลักษณะของศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ที่เป็นภาพที่จับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชั่วขณะหนึ่งของชีวิตจริง ลักษณะของภาพเป็นการแสดงความสมบูรณ์ของรูปทรง และความอ่อนหวานของฝีแปรง และการแสดงแสงระยับของยามบ่าย
ระหว่าง ค.ศ. 1879 ถึง ค.ศ. 1894 ภาพนี้เป็นสมบัติของจิตรกรฝรั่งเศส กุสตาฟว์ กายบ็อต (Gustave Caillebotte) เมื่อกายบ็อตเสียชีวิตภาพเขียนก็ตกไปเป็นสมบัติของสาธารณรัฐฝรั่งเศสเป็นใช้เป็นค่าภาษีมรดก (Inheritance tax) ระหว่าง ค.ศ. 1896 ถึง ค.ศ. 1929 1896 to 1929 ภาพเขียนตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลักเซมเบิร์กในปารีส ตั้งแต่ ค.ศ. 1929 ภาพเขียนก็ถูกย้ายไปตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์จนกระทั่งย้ายไปยังพิพิธภัณฑ์ออร์แซในปี ค.ศ. 1986

ภาพขนาดย่อ

เรอนัวร์เขียนภาพเดียวกันที่มีขนาดเล็กกว่า (78 × 114 เซนติเมตร) ที่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคล ภาพนี้เป็นของจอห์น เฮย์ วิทนีย์อยู่หลายปี เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ภรรยาหม้ายของวิทนีย์ก็ขายภาพเขียนในการประมูลที่ซัทเธอร์บีส์ในนครนิวยอร์กเป็นจำนวน 78 ล้านเหรียญสหรัฐแก่ซะอิโต เรียวเอ (Saitō Ryōei) ประธานของบริษัทผลิตกระดาษของญี่ปุ่น
ในปีที่ขายภาพเขียนเป็นหนึ่งในสองภาพเขียนที่เป็นภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุดตั้งแต่มีประมูลภาพเขียนกันมา อีกภาพหนึ่งคือ "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาเชต์" (Portrait of Dr. Gachet) ซึ่งก็ซื้อโดยะอิโต เรียวเอ เช่นกัน ในปี ค.ศ. 1991 ซะอิโต เรียวเอ สร้างความโกรธเคืองระดับโลกเมื่อกล่าวว่าจะเผาภาพเขียนทั้งสองภาพพร้อมกับการเผาศพตนเอง แต่หลังจากนั้น ซะอิโตและบริษัทก็ประสบกับปัญหาทางการเงินซึ่งทำให้ต้องใช้ภาพเขียนค้ำประกันกับธนาคาร ธนาคารขายภาพเขียนให้แก่ผู้ซื้อผู้ไม่ประสงค์จะออกนามผ่านซัทเธอร์บีส์ แม้ว่าจะไม่ทราบอย่างแน่นอนว่าเจ้าของภาพเขียนในปัจจุบันคือใครแต่สันนิษฐานกันว่าอยู่ในมือของนักสะสมชาวสวิส
พระเผด็จ ทตฺตชีโว

พระเผด็จ ทตฺตชีโว  หรือ พระทตฺตชีโว เป็นพระภิกษุชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นรองเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย และเป็นอดีตผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ฉายา​ ทตฺตชีโว แปลว่า ผู้ถวายชีวิตแล้วแด่พระศาสนา

ก่อนอุปสมบท

พระเผด็จ ทตฺตชีโว มีนามเดิมว่า เผด็จ ผ่องสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2483 ณ ตำบลปากแพรก อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี เป็นผู้มีความใฝ่ฝันในการฝึกสมาธิมาตั้งแต่วัยรุ่น ขณะเรียนหนังสืออยู่ชั้นมัธยม 4 ที่โรงเรียนวิสุทธรังษี จังหวัดกาญจนบุรี เคยเที่ยวเสาะแสวงหาครูบาอาจารย์ ลองผิดลองถูกมาแล้วหลายสำนัก
หลังจากจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแล้ว ได้เข้าไปศึกษาในคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทำให้มีโอกาสได้รู้จักกับนิสิตรุ่นน้องชื่อไชยบูลย์ สุทธิผล (ปัจจุบันคือพระไชยบูลย์ ธัมมชโย) ด้วยความศรัทธาในภูมิธรรม ความรู้และการประพฤติปฏิบัติของรุ่นน้องคนนี้ จึงได้ติดตามไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์ศึกษาวิชชาธรรมกายกับแม่ชีจันทร์ ขนนกยูง ตามหลักของพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ และได้เป็นกำลังสำคัญในการบุกเบิกสร้างวัดพระธรรมกายมาตั้งแต่ต้นจนถึงปัจจุบัน
วันที่ 7 ธํนวาคม พ.ศ. 2559 ศาลจังหวัดปทุมธานี อนุมัติให้ตำรวจออกหมายเรียก พระราชภาวนาจารย์ให้เข้าพบพนักงานสอบสวนและในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2560 พระเผด็จ ทตฺตชีโว เข้ารับทราบข้อหาฝ่าฝืนคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 5/2560 กรณีไม่มารายงานตัวตามหมายเรียก จากพนักงานอัยการ​ 
พระราชภาวนาจารย์ (เผด็จ ทตฺตชีโว) มีปกติวิสัยแห่งความเป็นครูผู้เปี่ยมล้นคุณธรรม ทั้งมีจิตกอปรด้วยความเป็นกัลยาณมิตร  อุทิศตัวทุ่มเทให้งานอบรมเทศน์สอนและงานเขียนหนังสือธรรมะที่เป็นผลงานอันทรงคุณค่ามากมายประมาณกว่า 136 เล่ม ทั้งนี้ได้มีการแปลเป็นภาษาอังกฤษอีกหลายเล่ม รวมทั้งที่จัดทำเป็นเทปและวีดีโอเทปอีกมากมาย ตัวอย่างชื่อผลงานหนังสือที่เป็นที่รู้จัก และใช้เป็นคู่มือการดำเนินชีวิต เช่น มงคลชีวิต 38 ประการ, พระแท้, หลวงพ่อตอบปัญหา,  เสขิยวัตร (ต้นบัญญัติมารยาทไทย), ก่อนไปวัด, คนดีที่โลกต้องการ, แด่นักสร้างบารมี, แม่แบบคนดี, รัฐศาสตร์เชิงพุทธ, เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ, คัมภีร์กู้วิกฤตชาติ, ครอบครัวอบอุ่น, บทฝึกลูกรัก, ศาสตร์และศิลป์แห่งความเป็นครู และ อัตชีวประวัติของพระเผด็จ ทตฺตชีโว ในหนังสือเล่าเรื่องยาย เป็นต้น

อุปสมบท

เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2514  ณ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร มีฉายาว่า "ทตฺตชีโว" แปลว่า "ผู้ถวายชีวิตแล้วแด่พระศาสนา" โดยมีสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่พระเทพวรเวที เป็นพระอุปัชฌาย์
รากูโกะ

รากูโกะ (ญี่ปุ่น: 落語 โรมาจิ: Rakugo, แปลว่า "คำตก") เป็นรูปแบบความบันเทิงที่ใช้คำพูดของญี่ปุ่น โดยนักเล่าเรื่องเดี่ยว (ญี่ปุ่น: 落語家 โรมาจิ: rakugoka) นั่งบนเวทีที่เรียกว่า โคซะ (ญี่ปุ่น: 高座 โรมาจิ: kōza) ใช้เพียงพัดกระดาษ (ญี่ปุ่น: 扇子 โรมาจิ: sensu) และผ้าผืนเล็ก (ญี่ปุ่น: 手拭 โรมาจิ: tenugui) เป็นอุปกรณ์ และไม่มีการยืนขึ้นมาจากตำแหน่งนั่งบนเบาะรองนั่ง (ญี่ปุ่น: 正座 โรมาจิ: seiza) ศิลปินรากูโกะจะเล่าเรื่องตลก (หรือบางครั้งเป็นเรื่องซึ้งกินใจ) ที่ยาวและซับซ้อน เรื่องราวที่เล่ามักเป็นบทสนทนาระหว่างตัวละครสองคนหรือมากกว่า ความแตกต่างระหว่างตัวละครจะแสดงออกมาผ่านเพียงการเปลี่ยนแปลงของระดับเสียง น้ำเสียง หรือการหันศีรษะเล็กน้อย

รากศัพท์

รากูโกะเดิมรู้จักในชื่อ คารูกูจิ (ญี่ปุ่น: 軽口 โรมาจิ: karukuchi) การปรากฏของอักษรคันจิที่เก่าแก่ที่สุดที่หมายความถึงการแสดงชนิดนี้มีตั้งแต่ ค.ศ. 1797 แต่เวลานั้นตัวอักษรดังกล่าว (落とし噺) โดยปกติอ่านว่า โอโตชิบานาชิ (การพูดที่ตกลง)
ในช่วงกลางยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) คำว่า รากูโกะ เริ่มมีการใช้เป็นครั้งแรก และกลายมาเป็นคำที่ใช้ทั่วไปในยุคโชวะ (ค.ศ. 1926–1989).
ฐกฤต ตวันพงค์

ประวัติ

เพ็ชร ฐกฤต เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2532 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช มีพี่สาว 1 คน เมื่อเรียนจบ ปวช.ที่วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช จึงเข้ามาศึกษาต่อที่ คณะบริหารธุรกิจ ภาควิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต หลังเลิกเรียนทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟที่ร้านราเม็ง เข้าสู่วงการบันเทิงโดยจากการชักชวนของ อุ๊บ วิริยะ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเดินแบบ ถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณาหลายตัว อาทิ โค้ก, ไวตามิลค์, ฮอนด้า, AIS, นิติพนคลินิก, Fisherman’s Friend, ไบเล่, ชุดนักเรียนตราช้างแมมมอธ, ธนาคารธนชาติ และ มิวสิกวิดีโอเพลง "ส่องกระจก" ของ โบ สุนิตา และ "เสียงของคนเจ็บ" ของ สิงโต เดอะสตาร์
มีผลงานครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง รักสุดท้ายป้ายหน้า และได้เซ็นสัญญาเป็นดาราในสังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีผลงานแสดงเรื่อง The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ, เลือดเจ้าพระยา และ แสงดาวกลางใจ ในปี 2562 รับบทอาไช้ในเรื่อง กรงกรรม
การลอบสังหารโซเครติส กิโอลิอาส

การลอบสังหารโซเครติส กิโอลิอาส เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เมื่อกิโอลิอาส ผู้สื่อข่าวเชิงสืบสวนและผู้กระจายเสียงชาวกรีก ถูกยิงอย่างน้อย 15 นัดที่ระยะเผาขนนอกบ้านของเขาในกรุงเอเธนส์ สัณฐานของมือปืนยังไม่เป็นที่รู้จัก แต่อาวุธที่ใช้สังหารนั้นเกี่ยวโยงกับการโจมตีครั้งที่แล้วของเซ็คท์ออฟเรโวลูชันนารี หนึ่งในกลุ่มก่อการร้ายที่อันตรายที่สุดซึ่งยังคงปฏิบัติการอยู่ในกรีซ กิโอลิอาสเป็นผู้สื่อข่าวรายแรกที่ถูกฆาตกรรมในกรีซในเวลากว่า 25 ปี

การลอบสังหาร

เมื่อเวลาประมาณ 5.30 น. (UTC) วันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ชายสามคนแต่งกายคล้ายกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและสวมเสื้อเกราะกันกระสุนมาที่บ้านของกิโอลิอาส ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงเอเธนส์ ชายสามคนดังกล่าวได้เรียกกิโอลิอาสทางอินเทอร์คอมไปยังถนนนอกบ้านพักของเขาโดยแสร้งทำเป็นว่ารถของเขากำลังถูกขโมย แต่เมื่อกิโอลิอาสมาถึง มีรายงานว่าชายกลุ่มดังกล่าวได้เปิดฉากยิงใส่เขาด้วยไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ 9 มม. สองกระบอก จำนวนทั้งสิ้น 16 นัด ก่อนที่จะขับรถหนีออกไป กิโอลิอาสเสียชีวิตทันที
แอนดี รูบิน

แอนดรูว์ อี. รูบิน เป็นผู้ร่วมคิดค้นและประธานบริษัท แดนเจอร์ และ แอนดรอยด์ โดยเป็นรองประธานในแผนก โมบายล์แอนด์ดิจิทัลคอนเทนต์ ในบริษัทกูเกิล จนถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2556ซึ่งเขาเป็นผู้คิดค้น ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ซึ่งเป็น ระบบปฏิบัติการโอเพนซอร์ซ สำหรับสมาร์ตโฟน รูบินเป็นเจ้าของสิทธิบัตร 4 ใบ สำหรับสิ่งที่เขาคิดค้น ซึ่งเชื่อว่ามีมูลค่าประมาณ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2556 ได้รับการยืนยันจาก แลร์รี เพจ ในบล็อกของเขาที่บอกว่า แอนดี รูบิน จะย้ายออกจากแผนกในส่วนของแอนดรอยด์ ไปอยู่กับโครงการใหม่ของกูเกิล ส่วนตำแหน่งของเขาจะถูกแทนที่โดย ซันดาร์ พิชัย ซึ่งเป็นหัวหน้าแผนกกูเกิลโครม

ชีวิตช่วงแรก

รูบินเป็นชาวยิวอเมริกัน ซึ่งเขาเติบโตในนิวยอร์ก เป็นลูกของนักจิตวิทยาที่ก่อตั้งบริษัทขึ้นมาเอง และพ่อของเขาก็ทำงานเกี่ยวกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ด้วย รูบินสามารถสร้างกระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์ ได้ด้วยตนเองขณะที่ยังเด็ก
อควาไทมซ์

ประวัติ

วงได้ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2000 โดยนักร้องนำและมือเบสได้รู้จักกันทางอินเทอร์เน็ต และได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 2003 ได้ตั้งชื่อวงว่า "Aqua Times" ซึ่งมีชื่อเรียกเหมือนในชื่อปัจจุบันของวง และต่อมาในปี ค.ศ. 2005 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "Aqua Timez" โดยมินิอัลบั้มแรก "โซระ อิปไป นิ คานาเดรุ อิโนริ" (ญี่ปุ่น: 空いっぱいに奏でる祈り Sora Ippai ni Kanaderu Inori ) ก็สามารถเปิดตัวในอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ตได้เป็นครั้งแรกในต้นปี ค.ศ. 2006
เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2006 ได้ออกมินิอัลบั้มที่สอง "นานะอิโระ โนะ ราคุงาคิ" (ญี่ปุ่น: 七色の落書き Nanairo no Rakugaki ) ต่อมาได้ออกเดบิวซิงเกิล "เก็ทสึอิ โนะ อาซา นิ" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "อภินิหารเจ้าหนูตะลุยแดนเวทย์" และได้ประกาศวางจำหน่ายซิงเกิลที่ 2 "เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "BLEACH MEMORIES OF NOBODY" ที่มาจากการ์ตูนเรื่อง "เทพมรณะ" และเปิดตัวที่อันดับ 5 ของออริกอนชาร์ต โดยมียอดขายรวมมากกว่า 100,000 แผ่น และยอดดาวน์โหลดมากกว่า 750,000 ครั้ง 
หลังจากนั้นได้วางจำหน่ายอัลบั้มแรก "คาเซะ โอะ อาสึเมเตะ" สามารถเปิดตัวในอันดับที่ 3 ออริกอนชาร์ต และมียอดขายมากกว่า 200,000 แผ่น ซิงเกิลที่ 3 "ชิโอริ" เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่มของมิทสึยะ ไซเดอร์ เปิดตัวในอันดับที่ 5 ออริกอนชาร์ต
เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2007 ได้วางจำหน่ายซิงเกิล "ALONES" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "เทพมรณะ" ทางโทรทัศน์ โดยเปิดตัวที่อันดับที่ 3 ออริกอนชาร์ต
หลังจากนั้นไม่นานได้วางจำหน่ายซิงเกิลที่ 5 "ชิอิซานะ เทโนะฮิระ" โดยเปิดตัวในอันดับ 5 ออริกอนชาร์ต และอัลบั้มชุดที่ 2 "ดาเระคา โนะ ชิโจอุเอะ" (ญี่ปุ่น: Dareka no Chijoue ダレカの地上絵 ) ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007
จากนั้นครึ่งปีต่อมาได้วางจำหน่ายซิงเกิลที่ 6 "นิจิ" ซึ่งเป็นเพลงปรกอบละครเรื่อง "ลูกสาวเจ้าพ่อขอเป็นครู ภาค 3" ทางช่องนิปปอนทีวี วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ได้วางจำหน่ายซิงเกิลที่ 7 "นัตสึ โนะ คาเคระ"
ปี ค.ศ. 2009 ได้วางจำหน่ายซิงเกิล "Velonica" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "เทพมรณะ" ทางโทรทัศน์ ซึ่งเป็นซิงเกิลแรกของวงที่สามารถเปิดตัวอันดับ 1 ออริกอนชาร์ตประจำวันได้เป็นครั้งแรก แต่เปิดตัวที่อันดับที่ 2 ออริกอนชาร์ตประจำสัปดาห์
วันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2009 ได้วางจำหน่ายซิงเกิลที่ 9 "STAY GOLD" ซึ่งเป็นเพลงประกอบโฆษณาโยโยกิ เซมินัล และเป็นซิงเกิลจำกัดจำนวนขาย เปิดตัวในอันดับที่ 11 ออริกอนชาร์ตในสัปดาห์แรก และในสัปดาห์ต่อมาได้วางจำหน่ายอัลบั้มเต็มชุดที่ 3 "อุไต ซาริชิ ฮานะ" (ญี่ปุ่น: Utai Sarishi Hana うたい去りし花 ) เปิดตัวในอันดับที่ 4 ของออริกอนชาร์ต
วัดหนองผักหนอก

ประวัติ

วัดหนองผักหนอก สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยมี นายถนอม โตแป้น ได้บริจาคที่ดินจำนวน 30 ไร่ 85 ตารางวา ให้เป็นที่สร้างวัด และมี นายเล็ก เตียงทอง เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดต่อทางราชการ และกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศอนุญาตให้ยกฐานะขึ้นเป็นวัดที่มีพระสงฆ์ถูกต้องตามกรมศาสนา เป็นประเภทวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2528 ยังไม่มีอุโบสถ.
กล้วย เชิญยิ้ม

ประวัติ

กล้วยเกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2499 ที่อำเภอทองแสนขัน จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นบุตรของนายบุญจันทร์ และนางบุญธรรม คมขำ บิดาเป็นหัวหน้าคณะลิเก "สวรรค์ถาวร" และได้ย้ายไปอยู่กับบิดาที่จังหวัดสุโขทัยหลังจบชั้นประถม 5 ตั้งแต่อายุ 10 ขวบ และเริ่มหัดเล่นลิเก และออกตระเวนเล่นไปกับคณะ จนเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่ออายุ 26 ปี ร่วมคณะเชิญยิ้ม 
กล้วย เชิญยิ้ม เริ่มศึกษาต่อการศึกษานอกโรงเรียนเมื่ออายุ 30 ปี ที่โรงเรียนนนทรีวิทยา และศึกษาต่อปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยปทุมธานี และมหาวิทยาลัยเกริก และจบปริญญาโท นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกริก

งานการเมือง

กล้วยได้หันมาเล่นการเมืองท้องถิ่นที่จังหวัดอุตรดิตถ์ บ้านเกิด เคยเป็นที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ และเป็นหนึ่งในคณะทำงานของนายไตรรงค์ สุวรรณคีรี และได้ประกาศตัวเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุตรดิตถ์ ในนามพรรคประชาธิปัตย์ เมื่อ พ.ศ. 2553 และเป็นผู้สมัครในเขต 3 จังหวัดอุตรดิตถ์ ซึ่งประกอบด้วย อำเภอตรอน อำเภอลับแล และอำเภอพิชัย ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยได้คะแนน 12,800 คะแนน แพ้ให้กับนายทนุศักดิ์ เล็กอุทัย จากพรรคเพื่อไทย
ในวันพฤหัสบดีที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 กล้วยได้ลาออกจากสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์และย้ายมาสมัครเป็นสมาชิก พรรคภูมิใจไทย
ถนนบูรพา

ถนนบูรพา (อักษรโรมัน: Thanon Burapha) เป็นถนนสั้น ๆ สายหนึ่งในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่เชื่อมระหว่างถนนพาหุรัด กับถนนเจริญกรุง
ถนนบูรพา เดิมมีชื่อว่า "ถนนบุรพา" แต่ต่อมาได้เรียกเพี้ยนเป็น "ถนนบูรพา" เช่นปัจจุบัน โดยเรียกตามวังบูรพาภิรมย์ วังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช สมเด็จพระอนุชาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ถนนเส้นนี้ตัดผ่านบริเวณด้านหลัง เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯ ให้มีการตัดถนนขึ้นเพื่อรองรับความเจริญทางการค้าที่กำลังเฟื่องฟูในย่านพาหุรัด ทำให้ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติมีเส้นทางคมนาคมที่สะดวกยิ่งขึ้น
ปัจจุบัน บริเวณรอบ ๆ ถนนบูรพาเป็นที่ตั้งของร้านจำหน่ายอาวุธปืนเป็นจำนวนมาก เช่นเดียวกับถนนสายอื่น ๆ ที่อยู่รอบด้าน และยังเป็นฟากหนึ่งของห้างสรรพสินค้าดิโอลด์สยามพลาซ่าอีกด้วย
จดหมายของนักบุญยูดา

โครงร่าง

1. คำทักทาย 1 - 2
2. ปกป้องความเชื่อ 3 - 4
3. ตัวอย่างคนชั่วที่ให้ร้ายพระกิตติคุณ 5 - 16
4. คำสั่งสอนในเชิงปฏิบัติ 17 - 25
กระวานไทย

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นพืชล้มลุก มีเหง้า สูงประมาณ 2 เมตร กาบใบหุ้มซ้อนกันทำให้ดูคล้ายลำต้น ใบเดี่ยว แคบยาว รูปขอบขนาน ยาว 15–25 เซนติเมตร ปลายแหลม ช่อดอกออกจากเหง้าชูขึ้นมาเหนือพื้นดิน รูปทรงกระบอก ยาว 6–15 เซนติเมตร ก้านช่อดอกยาว 5–15 ซม. ใบประดับสีเหลืองนวล มีขนคาย เรียงซ้อนสลับกันตลอดช่อ กลีบดอกสีเหลือง เป็นหลอดแคบ ช่อดอกกระวานจะโผล่ขึ้นมาจากพื้นดินเล็กน้อย และเจริญเติบโตเป็นผลลักษณะเป็นพวง เกสรเพศผู้ไม่สมบูรณ์แปรสภาพเป็นกลีบขนาดใหญ่ สีขาว มีแถบสีเหลืองตรงกลาง ผลกลมเปลือกเกลี้ยงเป็นพู ผลมีสีขาวนวล ในผลมีเมล็ดขนาดเล็กสีน้ำตาลแก่จำนวนมาก เมล็ดอ่อนสีขาวมีเยื่อหุ้ม เมื่อแก่เปลี่ยนเป็นสีดำ ทั้งผลและเมล็ดมีกลิ่นหอมคล้ายการบูร

ลักษณะทางสัณฐานวิทยาภายใต้กล้องจุลทรรศน์

เมล็ดกระวานตัดขวางจะพบชั้นอีพิเดอร์มิสของเปลือกหุ้มเมล็ด ถัดเข้ามาเป็นชั้นเซลล์ที่มีรงควัตถุ เซลล์ที่มีน้ำมันและพาเรงไคมา พบสเคลอเรนไคมาแถวเดียวโดยมีซิลิกาสะสม ชั้นเพอริสเปิร์มมีเม็ดแป้งขนาดเล็กปนอยู่กับผลึกแคลเซียมออกซาเลต

การกระจายพันธุ์

ในประเทศไทย พบกระวานขึ้นอยู่ตามป่าที่มีความชื้นสูงและมีไม้ใหญ่ปกคลุม เช่น แถบเขาสอยดาว จังหวัดจันทบุรี ในที่อื่น ๆ เช่น บ้านปากทวาร อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ประวัติ

ชาวยุโรปรู้จักกระวานไทยมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ในนามของ Amomum มีรายงานว่ากรุงเทพมหานครเป็นแหล่งใหญ่ของกระวาน มีการส่งกระวานเป็นสินค้าส่งออกทางเรือจากกรุงเทพมหานครไปยังอังกฤษ จีน และญี่ปุ่น และในปี ค.ศ. 1857 ได้มีการซื้อขายกระวานที่ตลาดที่กรุงลอนดอน ในปี ค.ศ. 1871 มีการส่งกระวานจากไทยไปยังจีนและสิงคโปร์ น้ำหนักถึง 623,733 ปอนด์ กระวานไทยได้เข้าไปอยู่ในตำรายา French Codex และ Dublin Pharmacopeia นอกจากนี้มีรายงานว่ากระวานที่ส่งออกไปจากประเทศไทยใช้ชื่อ 2 ชื่อ คือ Bastard Cardamoms (เร่ว) และ Best Cardamoms (กระวาน) ผลผลิตในชื่อหลังได้จากต้นกระวานที่ปลูกที่ภูเขาของจังหวัดจันทบุรีและตราด คือ A. testaceum การตัดไม้ทำลายป่าทำให้ความชื้นลดลง การเพาะปลูกกระวานก็ลดลงด้วย

สารเคมีที่พบ

ผลกระวานไทยมีกลิ่นหอมคล้ายการบูรและพิมเสน เมื่อกลั่นด้วยไอน้ำจะให้น้ำมันหอมระเหยร้อยละ 4.5 ประกอบด้วย Camphor, α-Pinene, Myrcene, Limonene, Linalool, Borneol และ α-Terpineol Limonene, Myrcene เป็นองค์ประกอบในปริมาณสูงกว่าชนิดอื่น น้ำมันหอมระเหยที่สกัดด้วยน้ำและแอลกอฮอล์ 1:1 สารสกัดด้วยน้ำ สารสกัดด้วยเอทานอล มีผลลดการบีบตัวของลำไส้เล็ก ซึ่งพบว่าสารสำคัญในการออกฤทธิ์คือ cineole น้ำมันหอมระเหย มีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย Pseudomonas aeruginosa  สารกลุ่มเทอร์พีน และ diterpene peroxide ที่แยกบริสุทธิ์จากสารสกัดเฮกเซน มีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อมาลาเรีย Plasmodium falciparum

ด้านอื่น ๆ

ผลกระวานไทยใช้แต่งกลิ่นอาหารได้หลายชนิด โดยใช้เป็นเครื่องเทศในน้ำพริกแกงเผ็ด แกงกะหรี่ มัสมั่น ใช้แต่งกลิ่นเหล้า ทางจังหวัดจันทบุรีใส่หน่อและใบลงในแกงป่า เพิ่มรสซ่า เผ็ดร้อน และกลิ่นหอม หั่นหน่อใส่ผัดเผ็ดหมูป่า ผัดเผ็ดกบ สารสกัดน้ำ-เอทานอลมีฤทธิ์ลดน้ำตาลในเลือด  โดยมีผลกระตุ้นการดูดกลับของกลูโคส  และเสริมฤทธิ์ของอินซูลิน สารสกัดจากผลและเมล็ดที่สกัดด้วยเอทานอลให้ยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้
การทิ้งระเบิดลิเบีย (พ.ศ. 2529)

การทิ้งระเบิดลิเบียของสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2529 ชื่อรหัสว่า ปฏิบัติการเอลโดราโดแคนยอน (อังกฤษ: Operation El Dorado Canyon) ประกอบด้วยการโจมตีทางอากาศร่วมของกองทัพอากาศ กองทัพเรือและเหล่านาวิกโยธินของสหรัฐอเมริกาต่อลิเบียเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2529 การโจมตีดังกล่าวมีขึ้นเพื่อสนองต่อเหตุระเบิดดิสโก้เธคเบอร์ลิน พ.ศ. 2529

จุดกำเนิด

วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2529 เจ้าหน้าที่ลิเบียวางระเบิดไนท์คลับ "ลาแบล" (La Belle) ในเบอร์ลินตะวันตก เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตสามศพ และมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 229 คน เยอรมนีตะวันตกและสหรัฐอเมริกาได้รับสำเนาโทรเลขจากเจ้าหน้าที่ลิเบียในเยอรมนีตะวันออกผู้มีส่วนในเหตุดังกล่าว
หลังการเจรจาทางทูตหลายวันกับคู่เจรจายุโรปและอาหรับ ประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน สั่งการโจมตีลิเบียเมื่อวันที่ 14 เมษายน โดยมีการโจมตีห้าเป้าหมายเมื่อเวลา 2.00 น. วันที่ 15 เมษายน โดยมีวัตถุประสงค์แถลงไว้ว่า การทำลายล้างดังกล่าวจะส่งข้อความและลดความสามารถของลิเบียในการสนับสนุนและฝึกผู้ก่อการร้าย เรแกนเตือนว่า "หากจำเป็น [พวกเขา]จะทำเช่นนั้นอีก"

การตีโฉบฉวย

การโจมตีเริ่มขึ้นเมื่อเวลา 2.00 น. (เวลาลิเบีย) และกินเวลาสิบสองนาที โดยมีการทิ้งยุทโธปกรณ์หนัก 60 ตัน เครื่องบินทิ้งระเบิดเอฟ-111 สิบแปดลำ บินจากสหราชอาณาจักรทิ้งระเบิดสนามบินทริโปลี ศูนย์ฝึกมนุษย์กบที่สถานศึกษานาวิกแห่งหนึ่ง และค่ายทหารบับ อัล-อะซิเซียในกรุงทริโปลี ระหว่างการโจมตีค่ายทหารบับ อัล-อะซิเซีย เอฟ-111 เครื่องหนึ่งถูกขีปนาวุธแซมของลิเบียยิงตกเหนืออ่าวซิดรา ระเบิดบางส่วนตกผิดเป้าหมาย และถล่มสถานที่ทางทูตและพลเรือนในกรุงทริโปลี ส่วนสถานทูตฝรั่งเศสพลาดไปอย่างหวุดหวิด เอ-6 อินทรูเดอร์ และเอฟ/เอ-18 ฮอร์เน็ท รวมยี่สิบสี่ลำ บินมาจากเรือบรรทุกเครื่องบิน ทิ้งระเบิดเรดาร์และจุดยิงต่อสู้อากาศยานในเบงกาซีก่อนทิ้งระเบิดเบนินาและค่ายทหารจามาฮิริยา ระเบิดจำนวนหนึ่งพลาดเป้าหมายและถูกพื้นที่อยู่อาศัย ตลอดจนสถานทูตตะวันตกจำนวนหนึ่งในเบงกาซี

ผล

ฝ่ายลิเบีย มีทหารและเจ้าหน้าที่เสียชีวิต 45 คน พลเรือนเสียชีวิตจำนวนหนึ่ง ตลอดจนมีเรดาร์ภาคพื้นหลักถูกทำลายไปห้าจุด ส่วนมูอัมมาร์ กัดดาฟีรอดชีวิต เพราะได้รับการเตือนล่วงหน้าทางโทรศัพท์จากนักการเมืองอิตาลี เบ็ตติโน คราซี ฝ่ายสหรัฐอเมริกา มีเครื่องบินทิ้งระเบิดลำหนึ่งถูกยิงตก ลูกเรือเสียชีวิต 9 นาย
ลิเบียสนองโดยการยิงขีปนาวุธสกั๊ดสองลูกไปยังสถานียามฝั่งสหรัฐอเมริกาบนเกาะลัมเบดูซาของอิตาลี ซึ่งผ่านข้ามเกาะไปและตกในทะเล
การตีโฉบฉวยดังกล่าวทำให้รัฐบาลลิเบียถึงจุดอ่อนแอที่สุดในรอบ 17 ปี มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในการก่อการร้ายที่ลิเบียมีส่วนเกี่ยวข้อง
ด้วยเสียงรับ 79 เสียง ไม่รับ 28 เสียง และงดออกเสียง 33 เสียง สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติรับข้อมติที่ 41/38 ซึ่ง "ประณามการโจมตีทางทหารซึ่งกระทำผิดต่อสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนลิเบียจามาฮิริยา (Socialist People's Libyan Arab Jamahiriya) เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2529 ซึ่งประกอบด้วยการละเมิดกฎบัตรสหประชาชาติและกฎหมายระหว่างประเทศ
ซาโดะ

ประวัติ

ในศตวรรษที่ 8 เมื่อการเมืองการปกครองบนเกาะหลักเริ่มเป็นระเบียบและเรียบร้อย เกาะที่ไม่สามารถเข้าถึงได้จึงถูกใช้เป็นดินแดนสำหรับการเนรเทศ การถูกเนรเทศมายังเกาะซาโดะเป็นโทษที่ร้ายแรงมากรองจากโทษประหารชีวิต บุคคลแรก ๆ ที่ถูกเนรเทศมายังเกาะนี้คือ โฮซูมิ โนะ อาโซมิ โอยุ (ญี่ปุ่น: 穂積朝臣老 Hozumi no Asomi Oyu) ซึ่งต้องโทษจากการวิพากษ์วิจารณ์องค์จักรพรรดิ นอกจากนี้ อดีตจักรพรรดิจุนโตกุยังทรงถูกเนรเทศมายังเกาะนี้หลังพ่ายแพ้ในสงครามโจกีวในปีค.ศ. 1221 อดีตจักรพรรดิประทับอยู่บนเกาะนี้ได้ 20 ปีจึงเสด็จสวรรคต
เศรษฐกิจของเกาะซาโดะบูมขึ้นอย่างมากในยุคเอโดะจากการค้นพบแร่ทองคำในปีค.ศ. 1601 ทองคำจากเกาะซาโดะถือเป็นแหล่งรายได้สำคัญของรัฐบาลเอโดะ การขาดแคลนแรงงานเหมืองในศตวรรษที่ 18 ทำให้เกิดคลื่นการอพยพครั้งที่สองมายังเกาะแห่งนี้ และการอพยพครั้งนี้เป็นไปโดยความสมัครใจหาใช่การลงโทษเช่นในอดีต คนที่อพยพมายังเกาะนี้ส่วนใหญ่เป็นคนไร้บ้าน รัฐบาลเอโดะคาดหวังว่าการอพยพครั้งนี้จะเกิดประโยชน์ถึงสามทาง คือทั้งแก้ปัญหาขาดแคลนแรงงานเหมือง แก้ปัญหาคนไร้บ้าน และทำรายได้ให้รัฐบาลมากขึ้น เหมืองซาโดะสามารถผลิตทองคำได้สูงสุดถึงปีละ 400 กิโลกรัม และผลิตเงินในปริมาณพอ ๆ กัน เหมืองซาโดะยุติกิจการในปี ค.ศ. 1989
คีย์บอร์ดไฟฟ้า

คีย์บอร์ดไฟฟ้า (Electronic keyboard) หรือ คีย์บอร์ด (Keyboard) เป็นเครื่องดนตรีประเภทลิ่มนิ้ว (Keyboard instrument) มีแป้นกดเสียงโน้ตที่มีรูปร่างคล้ายกับแป้นกดเสียงโน้ตของเปียโน และเป็นเครื่องดนตรีที่ต้องอาศัยพลังงานไฟฟ้าสำหรับระบบการทำงานเสมอ คีย์บอร์ดไฟฟ้าจะสร้างเสียงขึ้นมาทันทีเมื่อแป้นกดเสียงโน้ตของมันถูกกด โดยจะมีการผลิตเสียงผ่านระบบคอมพิวเตอร์ภายในตัวเครื่อง  โดยทั่วไปแล้ว คีย์บอร์ดไฟฟ้าจะมีปุ่มตัวเลขเล็กๆ หรือ จานหมุนเล็กๆ สำหรับใช้เปลี่ยนแปลงรูปแบบเสียง เพื่อการร่วมบรรเลงให้กับแนวเพลงที่แตกต่างกันออกไป
รูปแบบเสียงภายในคีย์บอร์ดไฟฟ้านั้น จะมีให้ผู้ใช้ได้เลือก โดยมักจะมีตั้งแต่เสียง เปียโน, ฮาร์ปซิคอร์ด, แคลฟวิคอร์ด, ออร์แกน, กีต้าร์, กีตาร์เบส, ทรัมเป็ต, ทรอมโบน, แซกโซโฟน, หีบเพลงชัก รวมไปถึงเสียงกลุ่มเครื่องสายภายในวงออร์เคสตรา, เสียงกลุ่มเครื่องเป่าภายในวงโยธวาทิต, เสียงสังเคราะห์ชนิดต่างๆจากเครื่องสังเคราะห์เสียง รวมไปถึงเสียงเครื่องเคาะประกอบจังหวะ เช่น คองกา, บองโก, ไทรแองเกิล, แทมบูรีน, มาราคัส, และกลองชุด เป็นต้น
โดยทั่วไปแล้ว คีย์บอร์ดไฟฟ้ามักถูกใช้ร่วมบรรเลงกับดนตรีสากลหลากหลายแนว เช่น ป็อป, ร็อค, แจ๊ส, อาร์แอนด์บีร่วมสมัย, และดนตรีอีเลกโทรนิก เป็นต้น คีย์บอร์ดไฟฟ้ายังได้รับความนิยมมากในช่วงทศวรรษที่ 80 ในการบรรเลงดนตรีแนว นิวเวฟ, โปรเกรสซีฟร็อค, นิวเอจ, แจ๊สฟิวชัน, ยูโรแดนซ์, และซินธ์ป็อป นอกจากดนตรีสมัยใหม่แล้ว คีย์บอร์ดไฟฟ้ายังใช้ร่วมบรรเลงกับดนตรีพื้นบ้านบางแนวได้เช่นกัน เช่น ดนตรีลูกทุ่ง เป็นต้น
ด้วยขนาดที่กะทัดรัดและความสามารถในการจำลองเสียงเครื่องดนตรีสากลหลากหลายประเภท ทำให้คีย์บอร์ดไฟฟ้ายังคงได้รับความนิยมจากเหล่านักดนตรีมาจนถึงปัจจุบัน
โครมเอนเตอร์เทนเมนต์

ประวัติ

โครมเอนเตอร์เทนเมนต์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2011 โดย ฮวัง ฮยุน-ชาง ช่างภาพโฆษณาเสื้อผ้าและสินค้าอิเล็กทรอนิกที่ตัดสินใจทำค่ายเพลงเนื่องจากได้รับแรงบันดาลใจจากมิวสิกวิดีโอของที-อารา จากโทรทัศน์ โดยใช้เงินลงทุนเบื้องต้น 10 ล้านวอน ฮยุน-ชาง ได้เปลี่ยนสตูดิโอถ่ายภาพของตัวเองเพื่อทำเป็นโครมเอนเตอร์เทนเมนต์ ระหว่างนี้ได้ขายกล้องเพื่อใช้เป็นเงินทุนทั้งหมดและทำเป็นธุรกิจร่วมค้า
โครมเอนเตอร์เทนเมต์ มีศิลปินรายแรกของบริษัท คือ เครยอนป๊อป ที่เปิดตัวเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ประสบความสำเร็จอย่างมากในเพลง Bar Bar Bar เมื่อกลางปี ค.ศ. 2013 ทำให้บริษัทได้กำไรถึง 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มีเงินทุนพอสำหรับศิลปินรายต่อไปได้ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 บอยแบนด์ เค-มัช ก็ได้เปิดตัวออกมา ต่อมาในเดือนมิถุนายน ปีเดียวกัน บ๊อบเกิร์ลส์ และศิลปินชายคู่ ซานซาน (ฮันกึล: 짠짠) ก็เปิดตัวตามมา ในปลายปีเดียวกัน เฮอ มิน-ย็อง นักร้องชายในสไตล์ทร็อตก็ได้เซ็นสัญญากับโครมเอนเตอร์เทนเมนต์  
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 บ๊อบเกิร์ลส์มีความจำเป็นต้องยุติวงไปเนื่องจากสมาชิกคนหนึ่งป่วยเป็นสมองอักเสบ และปีถัดมา ซานซาน และเฮอ มิน-ย็อง ก็ได้ออกจากบริษัทไป
โครมเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้จัดคอนเสิร์ตใหญ่โดยรวบรวมศิลปินทั้งหมดในค่าย ภายใต้ชื่อ Chrome Family ในคอนเสิร์ต Chrome Happy Concert ที่ช็องจู ในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ต่อมาในวันที่ 4 ตุลาคม โครมแฟมิลีก็จัดคอนเสิร์ตในประเทศญี่ปุ่น ที่ย่านชินะงะวะ ในกรุงโตเกียว และในปลายปีเดียวกัน โครมแฟมิลีได้ออกอัลบั้มพิเศษเนื่องในวันคริสต์มาส โดยมีเพลงพิเศษ คือ Love Christmas
ในวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2013 โครมเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เซ็นสัญญาร่วมกับโซนีมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยโซนีมิวสิกฯจะทำหน้าที่จัดจำหน่ายและโปรโมตผลงานศิลปินของโครมเอนเตอร์เทนเมนต์ในต่างประเทศ และในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 โครมเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เซ็นสัญญาเป็นอิสระภายใต้การจัดการของโซนีเอนเตอร์เทนเมนต์ ด้วยสัญญาฉบับนี้ทำให้โครมเอนเตอร์เทนเมนต์สามารถจัดจำหน่ายผลงานของตนเองจากค่ายเพลงอื่น ๆ 
ในปี ค.ศ. 2016 โครมเอนเตอร์เทนเมนต์ได้มีการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญเมื่อ ฮวัง ฮยุน-ชาง ผู้ก่อตั้งและประธานบริษัทได้ลาออกจากตำแหน่ง และเป็น คิม เจือง-แต ดำรงตำแหน่งแทน