google/wiki40b huggingface dataset:
เกาะตาง

ภูมิศาสตร์

เกาะนี้เป็นหินโดยมีจุดสูงสุดอยู่ทางเหนือ มีชายหาดอยู่ทางตะวันออกและตะวันตก ทางตะวันออกเป็นหาดทรายและปะการัง มีเกาะขนาดเล็กเรียกเกาะมุลอยู่ห่างไปทางตะวันออกประมาณ 1.3 กม. และเกาะด็อมลวงอยู่ห่างไปทางใต้ประมาณ 2.2 กม.

การสังหารหมู่ที่เกาะตาง

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518 ทหารเขมรแดงได้บุกยึดเกาะโถจูและลักพาตัวชาวเวียดนามไป 513 คนซึ่งเกือบเป็นประชากรทั้งหมดของเกาะมายังเกาะตาง พวกเขาถูกบังคับใช้แรงงานหนักจนถูกฆ่าทั้งหมด

เหตุการณ์มายาเกวซ

เกาะนี้เป็นพื้นที่ที่เกิดเหตุการณ์มายาเกวซซึ่งเป็นเหตุปะทะระหว่างสหรัฐและเขมรแดง ในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 นาวิกโยธินสหรัฐได้ส่งเครื่องบินมายังเกาะตางโดยหวังว่าจะปลดปล่อยลูกเรือมายาเกวซที่ถูกทหารเขมรแดงจับกุมเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 แต่ลูกเรือมายาเกวซไม่ได้อยู่ที่เกาะตางแต่ถูกนำตัวไปขึ้นแผ่นดินใหญ่ของกัมพูชาและถูกปล่อยตัวระหว่างที่ดำเนินการช่วยเหลือ เขมรแดงได้ยิงเฮลิคอปเตอร์ของสหรัฐสามลำในบริเวณใกล้เกาะตาง นาวิกโยธิน 15 คน และลูกเรือถูกฆ่า โดยคาดว่ามีทหารเขมรแดงถูกฆ่าราว 13-25 คน

การจับกุมเรือใบฟอกกีเลดี

ในวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2521 เรือใบของจีนชื่อฟอกกีเลดีถูกพัดออกจากเส้นทางระหว่างสิงคโปร์ – กรุงเทพฯ ถูกพบทางตะวันตกของเกาะตางโดยเรือปืนของเขมรแดง ลูกเรือชาวแคนาดา สจ๊วต กลาสถูกฆ่า ส่วนจอห์น ดิวเฮิร์ส ชาวอังกฤษ และเกอร์รี ฮามิลชาวนิวซีแลนด์ถูกเขมรแดงจับไปขังคุกเอสวัน และบังคับให้เขียนคำรับสารภาพ ดิวเฮิร์สถูกประหารชีวิตเมื่อปลายเดือนสิงหาคม และฮามิลถูกฆ่าเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2521
ประยูร ภมรมนตรี

งานราชการ

รับราชการเป็นมหาดเล็ก ตำแหน่ง รองหุ้มแพร (เทียบเท่ายศ ร้อยโท) ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยบิดาและมารดานำเข้าเฝ้าถวายตัวตั้งแต่เด็ก ๆ อายุเพียง 7-8 ขวบ พร้อมกับพี่ชายฝาแฝด  และเป็นข้าหลวง ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต แต่ต่อมาได้ลาออกจากราชการเพื่อไปศึกษาต่อด้านรัฐศาสตร์ ที่ประเทศฝรั่งเศส

งานการเมือง

พลโทประยูร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

การเปลี่ยนแปลงการปกครอง

ในการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 นั้น พลโทประยูร ได้เข้าร่วมด้วย ด้วยถือเป็นคณะราษฎรสายพลเรือน โดยถือเป็นผู้ริเริ่มแนวความคิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองคู่กับนายปรีดี พนมยงค์ หรือหลวงประดิษฐ์มนูธรรม เนื่องจากไปศึกษายัง ณ ประเทศฝรั่งเศสเหมือนกัน จึงถือได้ว่าเป็นคณะราษฎรคู่แรกก็ว่าได้
โดยก่อนจะเดินทางไปยังประเทศฝรั่งเศส พลโทประยูรได้ทำการรักษาตัวจากวัณโรคจนหายดีแล้วจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก่อนที่จะเดินทางไปสู่กรุงปารีส ซึ่งเป็นเมืองที่จะเข้ารับการศึกษา ได้แวะเดินทางเข้าสู่เมืองลียงเพื่อพบกับ นายควง อภัยวงศ์ หรือหลวงโกวิทอภัยวงศ์ เพื่อนนักเรียนไทยในประเทศฝรั่งเศส เพื่อที่นายควงจะแนะนำพลโทประยูรให้รู้จักกับนายปรีดีโดยจดหมายแนะนำตัว เพราะนายปรีดีขณะนั้นเป็นเสมือนผู้นำของนักเรียนไทยในประเทศฝรั่งเศส ทั้งคู่จึงได้รู้จักกันและคบหากันจนสนิทสนมกันในที่สุด อีกทั้งในการประชุมครั้งแรกของคณะราษฎร ที่บ้านพักเลขที่ 9 ถนนซอมเมอราร์ด กรุงปารีส ที่ติดต่อกันนานถึง 4 คืน 5 วัน ในต้นปี พ.ศ. 2470 นั้นก็เป็นบ้านพักของพลโทประยูรเอง และเริ่มต้นการประชุมในวันครบรอบวันเกิดปีที่ 30 ของพลโทประยูรอีกด้วย 
ในระหว่างที่คณะราษฎรทั้งหมดได้เดินทางกลับสู่ประเทศไทย พลโทประยูร ยังได้เป็นผู้ที่ชักชวนและประสานกับนายทหารชั้นผู้ใหญ่และบุคคลอื่น ๆ ให้มาเข้าร่วมด้วยกับคณะราษฎร และเมื่อมีการวางแผนการปฏิวัติ ทั้งหมดก็ได้หารือแผนการทั้งหมดที่บ้านพักของ พลโทประยูรบ้าง และบ้านพักของพระยาทรงสุรเดชบ้าง สลับกันไป โดยในเช้าวันที่ทำการเปลี่ยนแปลงนั้น พลโทประยูรรับหน้าที่ตัดสายโทรศัพท์และสายโทรเลข ที่สำนักงานใหญ่กรมไปรษณีย์โทรเลข เชิงสะพานพระพุทธยอดฟ้า ฝั่งพระนคร โดยปฏิบัติการคู่กับนายควง อภัยวงศ์ ในฐานะที่ทั้งคู่รับราชการในกรมไปรษณีย์โทรเลข จึงถือเป็นผู้เชี่ยวชาญ โดยเริ่มกันตั้งแต่เวลา 04.00 น. และต้องให้เสร็จทันในเวลา 05.00 น. ท่ามกลางการคุ้มครองของทหารเรือและพลเรือนกลุ่มหนึ่งของคณะราษฎรราว 10 คนเท่านั้น   และจากนั้น พลโทประยูร ยังเป็นผู้ทำการควบคุมองค์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ซึ่งเสด็จจากวังบางขุนพรหมในฐานะองค์ประกัน ภายใต้การควบคุมของ พันโท พระประศาสน์พิทยายุทธ ให้เข้าประทับยังพระที่นั่งอนันตสมาคมด้วย ซึ่งพระองค์ก็ได้ทรงมีปฏิสันธานบางประการกับ พลโทประยูรด้วยถึงการกระทำในครั้งนี้ 
จากนั้น พลโทประยูร ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการราษฎรและยังได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงต่าง ๆ ในเวลาต่อมาอีกหลายกระทรวงด้วยกัน
ในเหตุการณ์ที่พระยามโนปกรณ์นิติธาดา มีความเห็นแย้งเรื่องเค้าโครงเศรษฐกิจที่นำเสนอโดย หลวงประดิษฐ์มนูธรรม ซึ่งทำให้พระยามโนปกรณ์ ใช้อำนาจนายกรัฐมนตรีปิดรัฐสภาและงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2476 นั้น มีสมาชิกคณะราษฎรสนับสนุนพระยามโนปกรณ์นิติธาดา เช่น พระยาทรงสุรเดช, พระยาฤทธิอัคเนย์ และพระประศาสน์พิทยายุทธ มีชื่อของ พลโทประยูร ร่วมอยู่ด้วย
พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)

ประวัติ

พรรคก้าวหน้า ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2526 และได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 เป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งจำนวน 3 คน คือ อุทัย พิมพ์ใจชน (จังหวัดชลบุรี) เกษม บุตรขุนทอง (จังหวัดเพชรบูรณ์) และอนันต์ ฉายแสง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ได้รับเลือกตั้ง 7 ที่นั่ง และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 ได้ 8 ที่นั่ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2532 จึงได้ยุบพรรคเข้าร่วมกับพรรคเอกภาพ โดยศาลฎีกามีคำสั่งให้ยุบพรรค ลงวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2532

บทบาทในสภาผู้แทนราษฎร

ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ครั้งหนึ่ง มีการลงชื่อขอเปิดอภิปรายโดย ส.ส.พรรคร่วมฝ่ายค้าน แต่ทว่าก่อนการเปิดอภิปรายไม่กี่วัน ส.ส.พรรคก้าวหน้า 2 คน คือ นายวิสันต์ เดชเสน (จังหวัดยโสธร) และนายเสกสรร แสนภูมิ (จังหวัดสุรินทร์)  ซึ่งได้ร่วมลงชื่อไปแล้ว ได้ถอนชื่อออก ทำให้มีสมาชิกลงชื่อไม่เพียงพอต่อการเปิดอภิปราย การอภิปรายในครั้งนั้นจึงไม่เกิดขึ้น
แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์

แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ (อังกฤษ: Frank Lloyd Wright) (8 มิถุนายน พ.ศ. 2410 — 9 เมษายน พ.ศ. 2502) สถาปนิกคนสำคัญคนหนึ่งของโลกในศตวรรษที่ 20
แฟรงค์ ลอยด์ ไรต์ เกิดที่ เมืองริชแลนด์เซนเตอร์ ใน รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา เข้าเรียนสาขาวิศวกรรมศาสตร์จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน และลาออกไปทำงานด้านสถาปัตยกรรมทั้งที่เรียนไม่จบ เขาอาศัยและตั้งสำนักงานอยู่ที่เมืองโอกพาร์ก บริเวณชานเมืองชิคาโก ในรัฐอิลลินอยส์ ปัจจุบันกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมที่สำคัญ เนื่องจากเป็นที่รวบรวมบ้านพักที่เขาออกแบบไว้กว่า 50 หลังรวมทั้งตัวสำนักงานและบ้านพักของเขาด้วย ผลงานการออกแบบในช่วงแรกของไรต์มีลักษณะเฉพาะที่เรียกว่า "Prairie Houses" ไรต์มีผลงานทั้งหมด 362 ชิ้น และประมาณการว่ายังคงอยู่ในปัจจุบัน (ปี 2005) ประมาณ 300 ชิ้น
ตำบลหางดง

การเมืองการปกครอง

ตำบลหางดงแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่

ราชการส่วนท้องถิ่น

ตำบลหางดง เป็นที่ตั้งขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลตำบล จำนวน 2 แห่ง คือเทศบาลตำบลหางดง (จัดตั้งเป็นเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2542) และเทศบาลตำบลแม่ท่าช้าง (จัดตั้งเป็นเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2556)
ดวงใจ หิรัญศรี

ประวัติ

ดวงใจ  เกิดในปี พ.ศ. 2523  จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เธอเป็นหนึ่งในสามชิกของนักแสดงละครกลุ่มอนัตตาเธียเตอร์ และรับบทในภาพยนตร์และซีรีส์ต่างประเทศหลายเรื่องด้วยกัน ส่วนในภาพยนตร์ไทย เธอได้รับบทที่เป็นที่จดจำจากเรื่อง อนธการ ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง  รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ , รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ,รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด และได้รับ รางวัลสตาร์พิกส์ไทยฟิล์มอะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
โอกันดั้ม

เนื้อเรื่อง

โอกันดั้มเป็นกันดั้มรุ่นแรกของเซอเลสเทียลบีอิง มีลักษณะเป็นโมบิลสูทแบบทั่วไปซึ่งใช้อาวุธเป็นบีมเซเบอร์ บีมกัน และโล่ ซึ่งเป็นรูปแบบมาตรฐานของกันดั้มซึ่งใช้GNไดรฟ์เป็นเตาพลังงานในรุ่นต่อๆมา โอกันดั้มยังมีลักษณะพิเศษซึ่งเรียกว่า GN เฟเธอร์ นั่นคือGNไดรฟ์จะแผ่อนุภาคออกมาเป็นแบบปีกเทวทูตเพื่อรบกวนการทำงานของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกในระยะใกล้เคียงและยังเป็นผลทางจิตวิทยาให้ศัตรูหวาดกลัว แต่เนื่องจากGNคอนเดนเซอร์ที่ใช้ในขณะนั้นเก็บประจุได้น้อยจึงไม่มีการพัฒนาต่อ
ในสงครามกลางเมืองที่สาธารณรัฐเคอร์ดิช ริวอน อัลมาร์คได้ใช้โอกันดั้มเพื่อทำการทดสอบประสิทธิภาพของกันดั้มรุ่นแรกในการขัดขวางปฏิบัติการ ทางทหาร โดยตอนแรกริบบอนนั้นจะฆ่าทหารทุกคนในการสู้รบ แต่ก็ได้ปล่อยทหารเด็ก โซรัน อิบราฮิมไปเมื่อเห็นสายตาที่เขามองโอกันดั้มด้วยความเทิดทูนเพราะคิดว่าช่วยตนไว้
ในช่วงที่กันดั้มรุ่นที่สามออกปฏิบัติการนั้น ส่วนGNไดรฟ์ของโอกันดั้มถูกถอดออกเพื่อให้ทีมสนับสนุนของเซเลสเทียลบีอิง เฟเรชเตใช้กับกันดั้มรุ่นที่สอง หลังจากที่เฟเรชเตได้ยุบหน่วยและรวมกลับเข้าไปกับองค์กรหลักจึงได้นำGNไดรฟ์ของโอกันดั้มมาใช้สร้างทวินไดรฟ์ซิสเต็มของ GN-0000 ดับเบิลโอกันดั้ม
โอกันดั้มนั้นในที่สุดก็ได้ทาสีใหม่เป็นสีน้ำเงิน แดงและเหลืองบนพื้นขาวแทนสีเทาบนพื้นขาวแบบเดิม และได้เตรียมการเพื่อให้เป็นกำลังเสริมของกันดั้มไมสเตอร์ในการต่อสู้กับอินโนเวเตอร์ แต่เนื่องจากไม่มีGNไดรฟ์จึงใช้วิธีติดตั้งถังประจุอนุภาคGNแทนGNไดรฟ์ทำให้ต่อสู้ได้เป็นเวลาจำกัด ซึ่งรูปแบบนี้ของโอกันดั้มเรียกว่าแบบ A.C.D
ลาซเซ ไอออนได้ใช้โอกันดั้มเพื่อช่วยเหลือคนอื่นๆในการป้องกันยานปโตเลมิออสในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับอินโนเวเตอร์ แต่ก็ต้องสละเครื่องเมื่อพลังงานหมดในที่สุด ซึ่งริวอนได้เอาGNไดรฟ์ที่ชิงมาจากดับเบิลโอกันดั้มติดเข้าไปแทนเพื่อใช้ต่อสู้กับเซ็ตสึนะ เอฟ เซย์เอย์ต่อหลังจากที่ รีบอนส์กันดั้ม ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และโอกันดั้มก็ถูกทำลายในการต่อสู้กับกันดั้มเอกเซียของเซ็ตสึนะ

GN-000FA ฟุลอาเมอร์โอกันดั้ม

ปรากฏตัวในเรื่องสั้นชุด กันดั้ม 00V
เกราะฟุลอาเมอร์นี้ออกแบบโดยวิศวกรเชอริลีน ไฮด์ สำหรับเพิ่มพลังในการต่อสู้ของโอกันดั้มเพื่อให้สามารถสู้กับโมบิลสูทรุ่นใหม่ๆได้ เกราะฟุลอาเมอร์ของโอกันดั้มนี้ดัดแปลงมาจากเกราะของกันดั้มเวอร์เชียและสามารถสร้างบาเรียร์GNฟิลด์ได้เหมือนกัน เกราะนี้ติดอาวุธไว้เป็นบีมกันสองลำกล้องที่แขนขวา บีมบาซูก้าที่ไหล่ซ้าย และปืนวัลแคนแบบถอดได้ติดหัว แม้จะหนักมากแต่ด้วยคุณสมบัติของอนุภาคGNความคล่องแคล่วของโอกันดั้มจึงไม่ลดลงมามากนัก แต่เนื่องจากไม่มีGNไดรฟ์แล้ว เกราะฟุลอาเมอร์ที่ใช้อนุภาคGNมากจึงไม่เหมาะกับการต่อสู้และไม่มีการใช้งาน
ลูซิเฟอร์ (วงดนตรี)

รายละเอียดของวงดนตรี

ชื่อของวงนั้นมาจากการ์ตูนผู้หญิงของญี่ปุ่นชื่อดังเรื่อง "Sensual Phrase" โดยนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นชื่อ มะยุ ชินโจ ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวงดนตรีในชื่อเดียวกันนี้ ลูซิเฟอร์เริ่มตั้งวงขึ้นเพื่อโปรโมตการ์ตูนแอนิเมชันเรื่อง "Sensual Phrase" สมาชิกของวงจึงใช้ชื่อเดียวกันกับในการ์ตูน ยกเว้นแต่ Makoto นักร้องนำที่ไม่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น Sakuya
ลูซิเฟอร์เปิดตัวเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2542 ด้วยซิงเกิ้ลแรกที่ชื่อ "Datenshi BLUE" ซึ่งเป็นเพลงเปิดตัวตอนที่สองของแอนิเมชันเรื่องนี้ ลูซิเฟอร์ยังเล่นเพลง "C no Binetsu" และ "Tokyo Illusion" เป็นเพลงเปิดตัวสำหรับตอนที่สามและสี่อีกด้วย โดยในตอนต้นของแอนิเมชัน วงนี้ยังเล่นเพลงอีกหลายเพลงซึ่งมีเนื้อเพลงปรากฏอยู่ในการ์ตูนที่แต่งโดย มะยุ ชินโจ อีกด้วย ตัวอย่างหนึ่งก็คือเพลง "Plasmagic" ซึ่งทั้งวงดนตรีในหนังสือการ์ตูนและแอนิเมชัน และวงลูซิเฟอร์ตัวจริงต่างก็เล่นเพลงนี้เช่นกัน
วงดนตรีเริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้น ในปีเดียวกันนั้นเอง ทางวงจึงได้ปล่อยอัลบั้มแรกออกมาในชื่อ "Limit Control" โดยมี ทาคุยะ อาซานุมะ และ ชิซาโตะ เป็นผู้แต่งเพลง แต่ในภายหลังสมาชิกในวงก็เริ่มแต่งเพลงกันเอง หลังจากนั้นก็มีอัลบั้มและซิงเกิ้ลตามมาอีกมากมาย หลังจากที่แอนิเมชันจบลง ทางวงก็ตัดสินใจที่จะยังคงเล่นดนตรีด้วยกันต่อไป ในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2545 สองปีครึ่งหลังจากที่แอนิเมชันจบลง ลูซิเฟอร์ก็ได้ประกาศยุบวง จากนั้นทางวงก็ได้ออกทัวร์คอนเสิร์ตส่งท้าย 9 รอบ ในชื่อ "Aucifer Last Live 2002-2003 Energy" ตั้งแต่วันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2545 ถึง 10 มกราคม พ.ศ. 2546 และในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2546 หลังจากปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์ในประเทศไทย (และยังเป็นการปรากฏตัวนอกประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกของวง) ลูซิเฟอร์ก็ยุบวง และเหล่าสมาชิกก็แยกย้ายกันไป
Makoto ได้ออกไปเป็นศิลปินเดี่ยว (ในตอนแรกเขาใช้เฉพาะชื่อต้น หลังจากนั้นจึงใช้ชื่อนามสกุลเต็ม) เขาเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง และนายแบบของญี่ปุ่น ที่มีผลงานทั้งในญี่ปุ่นและประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 เขาเป็นนักร้องนำของวงร็อคแนว visual kei ชื่อ †яi¢к (สมาชิกคนอื่นของวง ได้แก่ กีตาร์: Taiji Fujimoto, กีต้าร์: Shintaro Mizuno, เบส: Shuse, กลอง: Tero)
Towa ร่วมงานกับสองวง ได้แก่ Olive Sunday และ Birth of Life และมีผลงานเดี่ยวด้วยเช่นกัน นอกจากนั้นเขายังเป็นผู้เรียบเรียงเพลงให้กับ j-pop ไอดอล ชื่อดังวง AKB48 และวงอื่นๆในแนวเดียวกัน
Santa ร่วมวง Olive Sunday กับ Towa ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 เขาได้ร่วมทัวร์แสดงสดกับ Miliyah Kato หลายครั้ง
Yuki ตั้งวง Dustar-3 กับอดีตสมาชิกอีกสองคนจากวง Sex Machineguns, Noisy และ Himawari นอกจากนั้นเขายังร่วมงานกับ Yasu แห่งวง Janne Da Arc ในโปรเจกต์เดี่ยวของเขาชื่อ Acid Black Cherry ในปี พ.ศ. 2553 เขาเข้าร่วมวง Rayflower ซึ่งก่อตั้งโดย Keiichi Miyako และ Sakura
Atsuro ได้ไปร่วมเล่นกีตาร์ให้กับศิลปิน j-pop หลายคน อาทิ meg rock, Marika และ Chieko Kawabe เขายังโปรดิวซ์และเรียบเรียงเพลงให้กับศิลปิน j-pop ชื่อดังมากมายอาทิ Aya Hirano, Romi Park และ Minori Chihara
ลูซิเฟอร์ได้กลับมารวมตัวกันในปี พ.ศ. 2553 และ พ.ศ. 2555
บิตเตอร์สวีต (เพลงอะระชิ)

ข้อมูลเกี่ยวกับเพลง

เพลง Bittersweet นี้ได้ใช้ในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น เรื่อง "Shitsuren Chocolatier" เรื่องราวเกี่ยวกับรักแรกพบที่ยาวนานถึง 12 ปี ของคนทำช็อกโกแลต ซึ่งนำแสดงโดยสมาชิกในวง จุง มะสึโมะโตะ.
บีไซส์ของซิงเกิล "Road to Glory" ได้ใช้ในการออกอากาศของโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่ออกอากาศทางช่อง NTV.
ซิงเกิลนี้ได้อันดับที่ 5 ในอันดับซิงเกิลขายดีในครึ่งปีแรกในญี่ปุ่น ด้วยจำนวน 591,130 ชุด และยังได้อันดับที่ 7 ใน 50 อันดับซิงเกิลขายดีของปีในญี่ปุ่น ด้วยจำนวนที่ขายได้ 604,654 ชุด
ซิงเกิลได้ถูกขายใน 2 รุ่น: รุ่นจำกัด ที่มีเพลง Road to Glory และโบนัสวิดีโอที่เป็นมิวสิควิดีโอของเพลง Bittersweet และยังได้หนังสือภาพ 16 หน้า. และรุ่นปกติที่มีเพลง Road to Glory เช่นกัน และ 2 โบนัสแทร็ค และมีคาราโอเกะสำหรับทั้งเพลง
ในรายการของอะระชิ ได้มีการประกาศว่าซะโตะชิ โอโนะ หัวหน้าวง เป็นคนออกแบบท่าเต้นในการแสดงสด เพลง Bittersweet
พระมหาสถามปราปต์โพธิสัตว์

ลักษณะ

รูปลักษณ์ของท่านอยู่ในท่ายืน จะทรงถือดอกปัทมาในพระหัตถ์บางครั้งจะทรงประณมหัตถ์ไว้ที่พระอุระ บางครั้งจะทรงถึงวัชระ บางตำราบอกว่ามือซ้ายอยู่ในท่าประทาน มือขวาอยู่ในท่าคิด บางครั้งมือทั้งสองจะประสานกันในท่าไขว้

ความเชื่อ

นิกายสุขาวดีกำหนดให้ท่านเป็นผู้คุ้มครองดวงจิตของผู้ที่จะไปอุบัติในแดนสุขาวดี ในอีกแนวหนึ่งเชื่อว่าพระมหาสถามปราปต์พัฒนามาจากพระอินทร์ของศาสนาพราหมณ์ เนื่องจากลักษณะในยุคแรกของท่านถือวัชระเช่นเดียวกับพระอินทร์ ต่อมามีการสร้างพระโพธิสัตว์องค์ใหม่ เรียกว่าพระวัชรปาณีโพธิสัตว์ แยกออกมาจากพระมหาสถามปราปต์ ความนิยมนับถือพระมหาสถามปราปต์จึงลดลง ความหมายต่าง ๆ ของท่านได้หลอมรวมกลายเป็นส่วนหนึ่งของพระโพธิสัตว์องค์อื่นๆไป
คดีเด็ด

คดีเด็ดเฉพาะกิจ

คดีเด็ดเฉพาะกิจ เป็นการรวบรวมคดีต่าง ๆ ซึ่งคล้ายกับคดีเด็ดรูปแบบปกติ แต่จะออกอากาศในช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์ ปัจจุบันถูกยุบรวมกับ สุดยอดคดีเด็ด แทน

การจำหน่ายในสื่อต่าง ๆ

คดีเด็ดได้ออกวางจำหน่ายรูปแบบวีซีดีโดยผู้ที่ถือสิทธิ์ในการวางจำหน่ายครั้งแรกคือบริษัท หนังเอก จำกัดโดยวางจำหน่ายถึง 18 ชุดด้วยกันโดยได้นำคดีเด็ดที่ออกอากาศในช่วงปี 2544 - 2545 และ เรื่องที่นำเสนอเมื่อหลายปีที่ผ่านมา
ในปี พ.ศ. 2544 ทางรายการได้จัดทำหนังสือคดีเด็ด ซึ่งนำเรื่องราวมาจากในรายการเองมารวมไว้ในแต่ละชุด สำหรับคนที่พลาดตอนใดๆ ในรายการ

คดีเด็ด โดนใจ

รายการฯ ได้จัดกิจกรรมโหวตเรื่องราวที่ผู้ชมชื่นชอบมากที่สุดในรายการของแต่ละสัปดาห์ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 (ในซีซั่นที่ 2) โดยให้โหวตผ่านโทรศัพท์บ้านของตนเองจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 (ในซีซั่นที่ 4) เพื่อลุ้นรับรางวัลเป็นโทรศัพท์ PCT ซึ่งแจกกันเป็นรายเดือน ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 (ในซีซั่นเดียวกัน) ทางรายการได้จัดกิจกรรมนี้อีกครั้ง แต่เปลี่ยนมาโหวตเป็นผ่าน SMS เปลี่ยนรางวัลเป็นของรางวัลมูลค่า 2,000 บาท และเปลี่ยนมาแจกเป็นรายสัปดาห์จนถึงระยะแรกในซีซั่นที่ 5 (ต้นปี พ.ศ. 2547) และต่อมา ทางรายการได้กลับมาจัดกิจกรรมนี้อีกครั้งในปี พ.ศ. 2549 (ตั้งแต่ซีซั่นที่ 7) โดยให้โหวตผ่านไปรษณียบัตร (ตั้งแต่กลางปี พ.ศ. 2559 เป็นต้นไป ได้เปิดช่องทางเพิ่มเติมเป็นการโหวตผ่านเฟซบุ๊คของรายการ) เพื่อลุ้นรับของที่ระลึกเป็นรายสัปดาห์มาจนถึงปัจจุบันทั้งหมด 19 ปี
โบแรต กระจอกข่าวเปิ่น..ป่วนเมืองมะกัน

เรื่องย่อ

พิธีกรหนุ่มจากประเทศคาซักสถานนามว่า โบแรต (ซาช่า บารอน โคเฮน) ถูกส่งตัวมายังประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับประเทศที่ดีที่สุดในโลก โบแรตต้องตระเวนไปทั่ว เพื่อถ่ายทำวัฒนธรรมที่หลากหลายของชาวอเมริกัน ทั้งเด็กฮิป วัยรุ่นขี้เมา คนคลั่งศาสนา และ ชาวเกย์ แต่เรื่องที่โบแรตก็ได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับ พาเมลา แอนเดอร์สัน

งานสร้าง

นอกจากโบแรต, อซามัต, ลูเนลล์ และพาเมล่า แอนเดอร์สัน แล้ว ไม่มีตัวละครไหนในเรื่องเป็นนักแสดงเลย ฉากต่าง ๆ ในภาพยนตร์โดยส่วนใหญ่ไม่มีบทภาพยนตร์
เบิร์ต บาตาวัง

ประวัติ

บาตาวังขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 13 ตุลาคมพ.ศ. 2533 ชนะน็อค โลลอง กีบัน ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นชกแพ้และเสมอติดต่อกันถึง 6 ครั้ง จน พ.ศ. 2534 จึงชกชนะติดต่อกันเป็นส่วนใหญ่ บาตาวังเคยชกแพ้เจอรี่ ปาฮายาไฮ 2 ครั้ง และเคยไปชกแพ้คะแนน โย ซัมชอยที่ เกาหลีใต้ เมื่อ พ.ศ. 2538 บาตาวังได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เมื่อชนะน็อค แฟลช วีญากูรา ยก 7 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน เวนเดล คอร์จูเลส จากนั้น บาตาวังขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทของสหพันธ์มวยฟิลิปปินส์เมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อค มาร์วิน เดลาครูซ ยก 7 ป้องกันแชมป์ได้ 3 ครั้ง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างของคณะกรรมการมวยฟิลิปปินส์ เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2546 ซึ่งบาตาวังชนะคะแนน โรเดล กุยลาตน ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้งบาตาวังก็เดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชินโกะ ยามากูชิ ไม่ได้แชมป์
จากนั้น บาตาวังเดินทางไปชิงแชมป์ WBA Pan African ที่ว่างในรุ่นไลท์ฟลายเวทที่แอฟริกาใต้ เมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ซึ่งบาตาวังเป็นฝ่ายชนะน็อค ซิเซมบีเล กีบีที ยก 7 ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น บาตาวังขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2550 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค ยูลิเซส โซลิส ยก 9 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น บาตาวังได้ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้น็อค เอดริน ดาปูดง ยก 7 เมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2552 จากนั้น บาตาวังขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะน็อค แจ๊ก อามีซา ยก 5 ที่จีน จากนั้นบาตาวังไปชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2553 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ยูลิเซส โซลิส บาตาวังขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นการชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และบาตาวังเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อีซัก จูเนียร์ ไม่ได้แชมป์ จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
ประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 823

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 823  ในประเทศญี่ปุ่น
รซมะฮ์ มันโซร์

ประวัติ

รซมะฮ์ มันโซร์ เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1951 และเติบโตที่เมืองเซอเริมบัน รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน เธอได้ศึกษาระดับมัธยมตอนต้นในวิทยาลัยตนกูกูร์ชิอะห์ในเมืองกัวลาปีละฮ์ รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน เธอมีผลการเรียนที่น่าพึงใจ จนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีในสาขาศิลปะ และได้รับเกียรตินิยมในสาขามานุษยวิทยาและสังคมวิทยา จากมหาวิทยาลัยมลายา และสำเร็จการศึกษาปริญญาโทสาขาสังคมวิทยาและเกษตรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา
เธอเคยทำงานเป็นผู้บริหารในธนาคารเพื่อการเกษตร ต่อมาเธอได้งานเป็นนักธุรกิจพัฒนาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ริมทะเล

ชีวิตส่วนตัว

รซมะฮ์ มันโซร์ สมรสครั้งแรกกับนายอับดุล อะซิซ นง จิก ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ อัซเรเน โซรายา (ญ.) และรีซา ชะฮ์ริซ (ช.) ภายหลังทั้งคู่ได้หย่าร้างกัน ต่อมารซมะฮ์ได้สมรสกับนาจิบ ราซัก ในปี ค.ศ. 1987 และมีบุตรด้วยกันสองคนคือ นูร์ยานา นาร์จาวา (ญ.) และโนร์อัชมัน ราซัก (ช.)
สาวใส่ต่างหูมุก

เบื้องหลัง

โดยทั่วไปแล้วเกือบจะไม่มีอะไรที่ทราบเกี่ยวกับผู้เขียนภาพและงานที่เขียน ภาพนี้ลงชื่อ "IVMeer" แต่ไม่ลงวันที่และไม่ทราบแน่ชัดว่างานนี้เป็นงานที่รับจ้างเขียนหรือไม่ และถ้าใช่แล้วใครเป็นผู้จ้าง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ภาพนี้มิได้จงใจจะให้เป็นภาพเหมือนธรรมดา
วรรณกรรมที่เกี่ยวกับเฟอร์เมร์เมื่อไม่นานมานี้ชี้ให้เห็นว่าเป็นงาน "tronie" ที่เป็นงานเขียนของเนเธอร์แลนด์ที่เป็นส่วนศีรษะที่มิได้จงใจจะให้เป็นภาพเหมือนที่เจาะจงว่าเป็นใคร หลังจากการบูรณะครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 1994 สายตาที่มองจากภาพมายังผู้ดูได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นกว่าเดิมมาก
ด้วยคำแนะนำของฟิกตอร์ เดอ สตูเอิร์ส (Victor de Stuers) ผู้ที่รณรงค์เป็นปี ๆ ในการป้องกันการขายภาพของเฟอร์เมร์ให้กับผู้ซื้อนอกเนเธอร์แลนด์ อาร์โนลดึส อันดรีส เด ตงบ์ (Arnoldus Andries des Tombe) ได้ซื้องานชิ้นนี้จากงานประมูลที่เดอะเฮกในปี ค.ศ. 1881 ในราคาเพียงสองกิลเดอร์สามสิบเซนต์ เพราะภาพเขียนอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก เด ตงบ์ไม่มีผู้สืบตระกูลที่จะรับภาพเขียนต่อจึงได้อุทิศภาพเขียนในความเป็นเจ้าของรวมทั้งภาพนี้ให้แก่เมาริตส์เฮยส์ในปี ค.ศ. 1902
ในปี ค.ศ. 1937 ภาพเขียนที่คล้ายคลึงกัน "สาวยิ้ม" (Smiling Girl) ที่ขณะนั้นเชื่อกันว่าเขียนโดยเฟอร์เมร์ของนักสะสมอเมริกันแอนดรูว์ ดับเบิลยู. เมลลอน (Andrew W. Mellon) ได้รับการอุทิศให้แก่หอศิลป์แห่งชาติ ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แต่ปัจจุบันเชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นภาพปลอม ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับงานเขียนของเฟอร์เมร์ อาร์เทอร์ วีล็อก (Arthur Wheelock) อ้างในการศึกษาในปี ค.ศ. 1995 ว่าเป็นงานเขียนของเตโอ ฟัน ไวน์คาร์เดิน (Theo van Wijngaarden) ผู้เป็นจิตรกรเขียนภาพปลอมของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่อนของจิตรกรฮัน ฟัน เมเคอเริน (Han van Meegeren)

"สาวใส่ต่างหูมุก" ในวรรณกรรม

เทรซี เชวาเลียร์ (Tracy Chevalier) เขียนนวนิยายประวัติศาสตร์ชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1999 โดยสร้างตัวละคร สิ่งแวดล้อม และเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่นำมาสู่ภาพวาดของเฟอร์เมร์ ในนวนิยายเฟอร์เมร์มีความใกล้ชิดกับครีต สาวใช้ที่เฟอร์เมร์จ้างให้เป็นผู้ช่วยและให้นั่งเป็นแบบให้ ขณะที่ใส่ต่างหูข้างหนึ่งของภรรยา นวนิยายได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 2003 และต่อมาเป็นละครในปี ค.ศ. 2008
ไทม์ฮอป

อุปกรณ์

ไทม์ฮอป ​​เป็นโปรแกรมฟรีสำหรับ IOS และ Android สามารถดาวน์โหลดได้จากApp Store หรือ Google Play
พระรามาธิบดี (พระยาจันทร์)

พระรามาธิบดี (พระยาจันทร์) หรือ พระรามาธิบดี (อิบราฮิม) เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชาเพียงพระองค์เดียวที่นับถือศาสนาอิสลาม
พระองค์ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2157 เดิมมีตำแหน่งเป็นพระยาจันทร์ พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2184 โดยได้ปราบดาภิเษกจับพระปทุมราชา และพระบรมราชาผู้เป็นมหาอุปราชประหารชีวิตเสีย หลังจากครองราชย์แล้วสองปี พระองค์ได้สนมเป็นชาวมลายู จึงเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามใน พ.ศ. 2186 ทำให้มีผู้ต่อต้านพระองค์มาก อีกทั้งในรัชกาลของพระองค์ยังมีความขัดแย้งกับพ่อค้าชาวฮอลันดา ใน พ.ศ. 2201 พระแก้วฟ้า (นักองค์อิ่ม) ซึ่งมีพระมารดาเป็นชาวเวียดนาม ได้นำทัพเวียดนามมาโจมตีเพื่อล้มล้างราชบัลลังก์ ในครั้งแรกทัพเวียดนามเป็นฝ่ายชนะ จับพระรามาธิบดีใส่กรงไปเวียดนาม พระองค์ถูกขังอยู่ที่ตังเกี๋ยจนสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2202 ส่วนพระแก้วฟ้าจมน้ำหายไป หลังจากนั้น พระปทุมราชาและพระอุไทยราชนำกองทัพมารบกับเวียดนาม และตีทัพเวียดนามแตกไป พระปทุมราชาจึงได้ครองราชย์สมบัติต่อมา
ฝรั่งเศสสมัยใหม่ตอนต้น

ฝรั่งเศสสมัยใหม่ตอนต้น (อังกฤษ: Early Modern France ) คือประวัติศาสตร์ในช่วงสมัยที่เรียกว่าสมัยใหม่ตอนต้น (early modern period) ของประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสที่เริ่มตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ไปจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษ 18 (หรือตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส ไปจนถึงจุดสูงสุดของการปฏิวัติฝรั่งเศส) ระหว่างช่วงนี้ฝรั่งเศสวิวัฒนาการจากระบบศักดินา (feudalism) มาเป็นราชอาณาจักรที่มีการปกครองจากศูนย์กลางที่นำโดยพระมหากษัตริย์ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่ปกครองโดยใช้ปรัชญาเทวสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์โดยการสนับสนุนของสถาบันโรมันคาทอลิก
ชนกสุดา รักษนาเวศ

ประวัติ

ชนกสุดา รักษนาเวส เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 เป็นหลานของ ชัชฎาภรณ์ รักษนาเวส  ปัจจุบันจบการศึกษาที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีผลงานทางโทรทัศน์ที่ออกอากาศเป็นครั้งแรกคือละครเรื่อง เจ้าจอม คู่กับ อั๋น วิทยา  ปิดกล้องไปปี 2557 ปัจจุบันออกอากาศทางช่อง 3 SD ผลงานที่สร้างชื่อเสียง คือเรื่อง นางอาย รับบท สินีนาฏ
แสงหนึ่งคือรุ้งงาม

ประวัติ

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พร้อมด้วยท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม ได้จัดทำนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติขึ้น โดยเริ่มจัดแสดงเป็นครั้งแรก ณ ลานแฟชั่นฮอลล์ ชั้น 1 ศูนย์การค้าสยามพารากอน ระหว่างวันที่ 4-15 พฤษภาคม พ.ศ. 2550   มีนายกวี พูลทวีเกียรติ์ เป็นผู้ควบคุมการผลิตของนิทรรศการ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เพื่อให้เยาวชนได้เห็นถึงพระกรณียกิจของพระองค์แล้วเกิดแรงบันดาลใจในการทำงานเพื่อส่วนรวม

การจัดแสดง

นิทรรศการนี้นำเสนอภายใต้แนวคิด "แสงหนึ่งคือรุ้งงาม" หรือ The Spectrum ซึ่งนำเสนอเรื่องราวพระประวัติ พระกรณียกิจ พระอัจฉริยภาพ และสะท้อนภาพลักษณ์อันโดดเด่น เป็นที่ประจักษ์ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ อาทิ ความสง่างาม นุ่มนวล อ่อนโยน ความเรียบง่าย และเป็นธรรมชาติ ภายในบริเวณนิทรรศการได้อัญเชิญพระฉายาลักษณ์มาจัดแสดง ซึ่งล้วนเป็นพระฉายาลักษณ์ที่หาชมได้ยาก เพราะส่วนใหญ่ยังไม่เคยเผยแพร่ที่ใดมาก่อน นอกจากนี้ ยังมีการนำของใช้ส่วนพระองค์ เช่น พระเก้าอี้ดนตรี ไปรษณีย์บัตรจากสมเด็จพระอนุชาธิราชทั้งสองพระองค์ รวมถึงการใช้เทคนิคสื่อผสมต่างๆ ในการนำเสนอเรื่องราวพระประวัติ พระกรณียกิจอันงดงาม และความเรียบง่าย โดยผู้เข้าชมจะได้สัมผัสรับรู้ผ่านสื่อต่างๆ ในระบบมัลติมีเดีย ทั้งภาพ เสียง ดนตรี ซึ่งถือเป็นนิทรรศการในรูปแบบที่ทันสมัย

หนังสือประกอบนิทรรศการ

"แสงหนึ่งคือรุ้งงาม" เป็นหนังสือ 2 เล่ม (บรรจุกล่อง)และ มี CD-ROM 1 แผ่นบรรจุมาด้วย ปกอ่อน หนังสือนี้เป็นหนังสือที่จัดทำ เนื่องในการจัดนิทรรศการเทิดพระเกียรติสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ในโอกาสทรงเจริญพระชนมายุ 84 พรรษา ในวันที่ 6 พฤษภาคม 2550 เพื่อถ่ายทอดความหมายอันหลากหลายลึกซึ้ง ในฐานะเจ้านายชั้นสูงผู้มีพระกรุณาธิคุณต่อประเทศ และประชาชนชาวไทยทั้งชาติมาอย่างต่อเนื่อง
หนังสือดังกล่าวเป็นหนังสือบันทึกประวัติศาสตร์อีกรูปแบบหนึ่งที่ดำเนินเรื่องด้วยพระฉายาลักษณ์ของ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ที่หายาก มีความงดงามและบอกเล่าความหมายอย่างครบครัน จัดทำขึ้นในรูปแบบหนังสือ 2 เล่มคู่ คือ "แสงหนึ่ง" และ "คือรุ้งงาม" ขนาด 20 x 24 ซม. พิมพ์ 4 สีทั้งเล่ม บรรจุภายในกล่องเดียวกัน พร้อม CD เพลงประกอบนิทรรศการฯ โดยหนังสือฝั่งซ้าย “แสงหนึ่ง” บอกเล่าถึงพระประวัติของสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงฯ ในหลายมิติ ตั้งแต่ประสูติจนถึงปัจจุบัน ส่วนฝั่งขวา “คือรุ้งงาม” บอกเล่าเรื่องราวที่เป็นพระคุณลักษณะเด่น ที่สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นพระองค์ท่าน 7 ประการ