โยนาทัน เนทันยาฮู

ประวัติ

โยนาทัน เนทันยาฮู เกิดในนครนิวยอร์ก เขาเป็นลูกชายคนโตของซีลา (นามสกุลเดิม ซีกัล; ค.ศ. 1912–2000) และเบนไซออน เนทันยาฮู (ค.ศ. 1910–2012) ซึ่งเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณสาขาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล เขาได้รับการตั้งชื่อตามปู่ของเขา ซึ่งเป็นอาจารย์ในศาสนายิวชื่อนาธาน ไมเลย์คาวสกี และผู้พัน จอห์น เฮนรี แพตเทอร์สัน ที่เคยบัญชากองพันยิวอาสา และดูแลชาวยิว เขามีน้องชายสองคนคือเบนจามินและอิดโด ซึ่งเบนจามิน (ชื่อเล่น "บีบี") ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลในปี ค.ศ. 1996, ในปี ค.ศ. 2009 รวมทั้งการเลือกตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 2013 และ 2015 ส่วนอิดโด น้องคนสุดท้องในสามคน เป็นทั้งรังสีแพทย์และนักเขียน ซึ่งทั้งสามพี่น้องเป็นทหารในหน่วยซาเยเรตแมตคาล
เนทันยาฮูเข้าศึกษาที่เชลเทนแฮมไฮสกูล ในวินโกต รัฐเพนซิลเวเนีย โดยสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1964 ในฐานะเพื่อนร่วมชั้นของเรจจี แจ็กสัน ผู้เป็นสมาชิกหอเกียรติยศเบสบอล เมื่อครั้งที่อยู่ในไฮสกูล เขาเริ่มใคร่ครวญจุดมุ่งหมายในชีวิต เมื่อเขาเขียนหนังสือในปี ค.ศ. 1963 โดยเขียนว่า "ปัญหาต่อวัยรุ่นที่นี่คือชีวิตของพวกเขาที่ขาดแคลนความพึงพอใจ ฉันควรจะพร้อมในทุกช่วงเวลาของชีวิตที่จะเผชิญหน้ากับตัวเองและพูด—'นี่คือสิ่งที่ฉันได้ทำ'"
เนทันยาฮูแต่งงานกับแฟนสาวชื่อเทอร์ซา ("ทูตี") ที่คบกันมาเป็นเวลานานในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1967 ไม่นานหลังจากงานแต่งงานของพวกเขา พวกเขาบินไปที่สหรัฐ โดยโยนีเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เขาเรียนวิชาปรัชญาและคณิตศาสตร์ ด้วยผลการเรียนยอดเยี่ยมทั้งสองวิชา และอยู่ในรายชื่อนักเรียนที่เรียนดีมากในช่วงปลายปีแรก อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเมื่ออยู่ห่างจากประเทศอิสราเอล โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออิสราเอลต่อสู้กับอียิปต์ในช่วงสงครามการบั่นทอนกำลัง ย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลมในปี ค.ศ. 1968 กระทั่งในช่วงต้นปี ค.ศ. 1969 เขาออกจากการศึกษาและกลับไปที่กองทัพ บิดาของเขาอธิบายถึงการตัดสินใจนั้นว่า "เขาฝันที่จะกลับมาศึกษาต่อและวางแผนที่จะทำเช่นนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงเปลี่ยนบรรยากาศอยู่เสมอที่เขากลับไปฮาร์วาร์ดเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดทางทหาร"
ในปี ค.ศ. 1972 เขากับทูตีหย่าขาดจากกัน เนทันยาฮูอาศัยอยู่กับบรูเรียแฟนใหม่ของเขาเป็นเวลาสองปี ก่อนเขาเสียชีวิต

อาชีพทหาร

หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับไฮสกูล เนทันยาฮูเข้าร่วมกองกำลังป้องกันอิสราเอลในปี ค.ศ. 1964 เขาอาสาที่จะเป็นทหารในกองพลน้อยพลร่ม และสันทัดในหลักสูตรฝึกอบรมนายทหาร ในที่สุดเขาก็ได้รับคำสั่งจากกองร้อยพลร่ม
ในปี ค.ศ. 1967 เขานึกถึงวิทยาลัย แต่สงครามคุกคามอย่างต่อเนื่องทำให้เขาอยู่ในอิสราเอล: "นี่คือประเทศและบ้านเกิดเมืองนอนของฉัน ฉันมีสังกัดอยู่ที่นี่" เขาเขียน เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1967 ในช่วงสงครามหกวัน กองพันของเขาต่อสู้ในยุทธการที่อุมกอเตฟในไซนาย แล้วได้เสริมกำลัง ณ ยุทธการที่ราบสูงโกลัน ระหว่างยุทธการที่ราบสูงโกลัน เขาได้รับบาดเจ็บในขณะที่ช่วยเหลือเพื่อนทหารที่ได้รับบาดเจ็บหลังแนวข้าศึก เขาได้รับการติดเหรียญกล้าหาญหลังจากสงครามครั้งนั้น
หลังจากได้รับบาดเจ็บ เขากลับไปสหรัฐเพื่อเรียนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด แต่หลังจากนั้นหนึ่งปี เขารู้สึกว่าจำเป็นที่จะต้องกลับไปอิสราเอลเพื่อสมทบกับกองทัพ "ณ ขณะนี้" เขาได้เขียนไว้ในจดหมาย "ฉันควรจะปกป้องประเทศของฉัน ฮาร์วาร์ดเป็นที่หรูหราที่ฉันไม่สามารถจ่ายได้" เขากลับไปฮาร์วาร์ดในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1973 แต่ก็ยกเลิกชีวิตด้านวิชาการอีกครั้งเพื่อวงการทหารของอิสราเอล
โดยปี ค.ศ. 1970 เขาเป็นผู้นำซาเยเรตแมตคาล (หน่วยรบพิเศษอิสราเอล) ซึ่งเป็นหน่วยลาดตระเวนต่อต้านการก่อการร้าย และในฤดูร้อนปี ค.ศ. 1972 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการของหน่วย ปีนั้นเขาได้รับคำสั่งให้โจมตีในปฏิบัติการใส่หีบ 3 ซึ่งเจ้าหน้าที่อาวุโสของซีเรียถูกจับในฐานะชิปต่อรองเพื่อแลกเปลี่ยนในภายหลังกับนักบินชาวอิสราเอลผู้ถูกจับกุม ในปีต่อไปเขาได้เข้าร่วมในปฏิบัติการสปริงออฟยูธ ซึ่งผู้ก่อการร้ายและผู้นำของกลุ่มกันยาทมิฬได้ถูกเลือกสังหารโดยซาเยเรตแมตคาล, ชาเยเตต 13 และมอสสาด
ในช่วงสงครามยมคิปปูร์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1973 เนทันยาฮูสั่งกองกำลังซาเยเรตแมตคาลในที่ราบสูงโกลันสังหารคอมมานโดซีเรียกว่า 40 คนในการต่อสู้ ซึ่งได้ขัดขวางการตีโฉบฉวยของคอมมานโดซีเรียในดินแดนส่วนกลางของโกลัน ในช่วงสงครามเดียวกัน เขายังได้ช่วยชีวิตพันโท ยอสซี เบน ฮานาน จากเทลชัมส์ ขณะที่เบน ฮานาน กำลังนอนบาดเจ็บอยู่หลังเส้นเขตซีเรีย
หลังสงคราม เนทันยาฮูได้รับบำเหน็จเหรียญทหารยอดเยี่ยม (ฮีบรู: עיטור המופת‎) ซึ่งเป็นเครื่องยศทางทหารสูงสุดอันดับสามของอิสราเอล สำหรับการช่วยเบน ฮานาน ของเขา จากนั้น เนทันยาฮูอาสาเป็นผู้บัญชาการหุ้มเกราะ เนื่องจากความเสียหายอย่างหนักได้ก่อให้เกิดกองกำลังติดอาวุธของอิสราเอลในช่วงสงคราม ซึ่งมีจำนวนไม่มากในหมู่นายทหารเหล่านี้ เนทันยาฮูมีความสันทัดในหลักสูตรเจ้าหน้าที่ควบคุมรถถัง และได้รับคำสั่งจากกองพลหุ้มเกราะบารักซึ่งได้ถูกทำลายในช่วงสงคราม เนทันยาฮูพากองพลน้อยของเขากลับเข้าไปในหน่วยทหารนำในที่ราบสูงโกลัน เขาถือว่าชาวปาเลสไตน์เป็น'สามัญชนผู้อาศัยอยู่ในคูหา'

ปฏิบัติการเอนเทบเบ

เนทันยาฮูเสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 ขณะบัญชาการภารกิจกู้ภัยในระหว่างปฏิบัติการเอนเทบเบ เขาเป็นทหารอิสราเอลคนเดียวที่ถูกสังหารในระหว่างการโจมตี (พร้อมทั้งตัวประกันสามคน, สมาชิกแนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ทั้งหมด และทหารยูกันดาอีกหลายสิบคน) เรื่องเล่าที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปของการเสียชีวิตของเขาคือการที่โยนาทันยิงทหารยูกันดา และถูกยิงโต้ตอบโดยชาวแอฟริกันจากหอควบคุมของท่าอากาศยาน ครอบครัวของเขาปฏิเสธที่จะยอมรับคำตัดสินนี้ และยืนยันว่าเขาถูกสังหารโดยชาวเยอรมันผู้บัญชาการสลัดอากาศ เนทันยาฮูถูกยิงนอกอาคารแบบโหมกระหน่ำ จากนั้นไม่นานเขาก็เสียชีวิตในอ้อมแขนของเอเฟรม สเนห์ ผู้บัญชาการหน่วยแพทย์ของภารกิจ ปฏิบัติการดังกล่าวประสบความสำเร็จ และได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นมิฟต์ซาโยนาทัน ("ปฏิบัติการโยนาทัน" ในภาษาไทย) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
เนทันยาฮูได้รับการฝังอยู่ในสุสานทหารของกรุงเยรูซาเลมที่เมาต์เฮิร์ซเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม หลังจากพิธีศพทางทหาร ซึ่งมีประชาชนจำนวนมหาศาลและเจ้าหน้าที่ระดับสูงเข้าร่วม ส่วนชิมอน เปเรส ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น ได้กล่าวถ้อยคำสรรเสริญช่วงนั้นว่า "กระสุนได้ฉีกหัวใจชายหนุ่ม หนึ่งในบุตรชายที่ดีที่สุดของอิสราเอล, หนึ่งในนักรบผู้กล้าหาญที่สุด, หนึ่งในผู้บัญชาการที่มีแววมากที่สุด – โยนาทัน เนทันยาฮู ผู้สง่างาม"