google/wiki40b huggingface dataset:
ภูวรินทร์ คีแนน

ประวัติ

ภูวรินทร์เป็นชาวไอริช - อินโดนีเซียครึ่งหนึ่ง เป็นลูกสาวคนสุดท้องของพ่อชาวไอริชทั้งสามกับแม่ชาวอินโดนีเซียชื่อ ซรี่ หรือ ศรี คีแนน มารดาทำร้านเบเกอรีและกาแฟในจังหวัดภูเก็ต เธอมีพี่สาวสองคน ชื่อ ลิซ่า และแคทรีน
ภูวรินทร์ศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์ เอกการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง

ประสบอุบัติเหตุ

วันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ได้มีการรายงานข่าวถึงอุบัติเหตุหลังจากที่เธอได้ข้ามถนน และถูกรถกระบะชน เธอก็ได้รับการเข้ารักษาตัวที่ห้องไอซียู ภายหลังได้พ้นภาวะขีดอันตรายแล้ว และจะรับการพักรักษาตัวเพื่อดูอาการอีกประมาณ 2 วัน ซึ่งวันที่มัฑณาวีได้รับอุบัติเหตุนี้เป็นวันที่เธอจะเดินทางไปร่วมงานวันเกิดย้อนหลังของ พิชญ์นาฏ สาขากร ซึ่งเป็นเพื่อนนักแสดงหญิง โดยพิชญ์นาฏทราบข่าวว่ามัฑณาวีจะมาร่วมวันเกิดตน และได้รับอุบัติเหตุ เธอจึงรีบเดินทางเข้าเยี่ยมอาการ นอกจากนี้ มีเพื่อนในวงการบันเทิงทยอยเข้าเยี่ยมเช่นกัน และออกจากโรงพยาบาลพักรักษาตัวที่นั่น 17 วัน
หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว เธอจึงได้เปลี่ยนชื่อจริงจาก "มัฑณาวี" ไปเป็น "ภูวรินทร์" แปลว่า "ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน" โดยให้เหตุผลว่าชื่อเดิมนั้นประสบอุบัติเหตุบ่อย
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส อลีควี นาไซ

จุดเกาะ

กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ส่วนบนของส่วนยื่นขากรรไกรบนจดกระดูกหน้าผาก (frontal process of the maxilla) และมีจุดเกาะปลายที่ผิวหนังของส่วนข้างของรูจมูกและริมฝีปากบน

หน้าที่

กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส อัลลีค นาไซทำหน้าที่ขยายรูจมูกและยกริมฝีปากบน ทำให้เกิดเสียงขู่คำราม
หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์

ประยงค์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา

มีบุตร  รวม 3 คน
1 หม่อมหลวง บัว สนิทวงศ์ สมรสกับ นาง แถม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม เหลี่ยมจันทร์)
2 หม่อมหลวง นาวี สนิทวงศ์ สมรสกับ นาง อาบ ชูโต
3 หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์  (29 เม.ย. 2462 - มี.ค. 2546) สมรสกับ มรว ทรงศรี ศรีธวัช
อย่าลืมฉัน

เรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวของ "สุริยาวดี" กับ "เขมชาติ" ซึ่งรักกันขณะเรียนมหาวิทยาลัย โดยให้สัญญากันว่าจะแต่งงานกันหลังเรียนจบ และเขมชาติได้มอบแหวน "ฟอร์เกต มี น็อต" สวมนิ้วของสุริยาวดีเพื่อแทนความรักของเขา แต่มีเหตุการณ์พลิกผันเมื่อสุริยาวดีต้องลาออกจากมหาวิทยาลัยกะทันหันเพื่อไปแต่งงานกับผู้ใหญ่ท่านหนึ่งเพราะจำเป็นชดใช้หนี้ให้กับครอบครัวโดยไม่ได้บอกเขมชาติ ทำให้เขาเสียใจและเจ็บแค้นเธอมาก เขาจึงตั้งใจเรียนจนจบและทำงานสร้างฐานะจนเร่ำรวยป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง แต่ยังไม่ลืมความหลังและไม่คิดรักใครอีก ต่อมาสุริยาวดีได้กลับเข้ามาในชีวิตของเขาด้วยการหางานทำเพื่อเลี้ยงลูกชาย 2 คนแต่เปลี่ยนชื่อเป็น "นางสุริยง" ทำให้เขมชาติเริ่มต้นวางแผนแก้แค้นเธอ โดยไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริงของสุริยาวดีว่าจำเป็นต้องแต่งงานเพื่อช่วยเหลือครอบครัวและแต่งเพียงในนาม และครั้งนี้กลับมาตามหัวใจตนเองโดยไม่ทราบแต่แรกว่าเขมชาติโกรธแค้นเธอด้วยสาเหตุนี้ ในที่สุดเหตุการณ์และผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร สถานการณ์ความรักและความแค้นจะดีขึ้นหรือไม่ อาจจะพลัดพรากหรือจะเข้าใจกันก็เป็นได้
สตาร์ วอร์ส: เดอะ โคลน วอร์ส

ความเข้ากันกับเนื้อหาอื่น

ผู้สร้างได้ระบุว่าการเชื่อมต่อกับเนื้อหาในเรื่องแต่งเสริมอื่นๆ นั้นเป็นประเด็นจริงจังที่เหล่าผู้สร้างยึดถือ โดยกล่าวว่า Dave Filoni มีความรู้ในเนื้อหาเรื่องแต่งเสริมเป็นอย่างดี อย่างไรก็ดี ลูคัสยังสงวนสิทธิ์ที่จะดัดแปลงเนื้อหาเล็กน้อยเพื่อการเล่าเรื่อง นอกจากนั้นยังต้องปรึกษาลูคัสเสมอเมื่อจะดำเนินเรื่องใดๆ กับตัวละครหลักอีกด้วย ในข้อความโพสต์ทางอินเทอร์เน็ตปี 2006 ของ Randy Stradley บรรณาธิการและผู้แต่งเรื่องของสำนักพิมพ์ Dark Horse Comics กล่าวว่าได้พบกับ Lucas Animation เพื่อพูดคุยถึงการผสานการ์ตูนโทรทัศน์กับหนังสือการ์ตูน เดอะ โคลน วอร์ส อย่างไรก็ดี ภาพยนตร์ฉายโรงและภาพยนตร์ชุดนี้ได้ทำให้เกิดความไม่เข้ากันทางการเชื่อมโยงเนื้อหาหลายอย่าง ในจำนวนนี้หลายอย่างมีความขัดแย้งโดยตรงกับเนื้อหาที่มีอยู่แล้วและจำเป็นต้องมีการแก้เรื่องใหม่เพื่อให้เกิดความเข้ากัน (retcon) รวมทั้งต้องมีการแก้ไขตารางเวลาเดินเรื่องครั้งใหญ่ในเนื้อหาช่วงสงครามโคลน ซึ่งจนปัจจุบันก็ยังไม่ได้รับการระบุชัดจาก Leland Chee ผู้เป็น Keeper of the Holocron โดย Leland Chee กล่าวว่าเขาจะรอจนกระทั่งการ์ตูนชุดนี้เสร็จเป็นส่วนใหญ่ก่อนที่จะจัดทำตารางเวลาใหม่
19 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 ลูคัสฟิล์มได้แถลงข่าวที่งานคอมิกคอนซานดิเอโกว่าภาพยนตร์การ์ตูนชุดนี้จะได้รับการผลิตต่ออีก 12 ตอน เพื่อเป็นการจบเรื่องราวของภาพยนตร์การ์ตูนชุดนี้ โดยจะออกฉายทางช่องรายการทางอินเตอร์เน็ตของดิสนีย์
หมู่เกาะนิโคบาร์

หมู่เกาะนิโคบาร์ (อังกฤษ: Nicobar Islands) ปรากฏในแผนที่โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยาและต้นกรุงรัตนโกสินทร์ว่า นาควารีเกาะคนเปลือย เป็นหมู่เกาะทางตะวันออกของมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขตปกครองพิเศษอาเจะฮ์และเกาะสุมาตรา ราว 150 กม. มีทะเลอันดามันคั่นจากกลางกับประเทศไทย หมู่เกาะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอนุทวีปอินเดีย ราว 1,300 กม. โดยมีอ่าวเบงกอลคั่น หมู่เกาะเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ ประเทศอินเดีย
อนึ่ง ชื่อ นิโคบาร์ มาจากคำว่า นาควาระ อันมีความหมายว่า "ถิ่นนาค หรืองู หรือคนเปลือย"
ยูเนสโกประกาศให้หมู่เกาะอยู่ในโครงการมนุษย์และชีวมณฑลของยูเนสโก
สาบานว่าพูดจริง To Tell the Truth

รูปแบบรายการ

ในแต่ละเทปจะมีผู้ร่วมรายการ 3 ท่านและนักสืบ 4 ท่าน โดยในช่วงแนะนำตัว ทั้ง 3 ท่านจะแนะนำตัวว่าเป็นโจทย์ไว้ โดยมีเพียง 1 ท่านที่เป็นโจทย์ จากนั้นพิธีกรจะอ่านประวัติย่อของโจทย์ โดยในประวัตินั้นจะเป็นเรื่องจริง จากนั้นนักสืบจะสามารถถามผู้ร่วมรายการทั้ง 3 ท่านได้ทีละคน (ในกรณีที่นักสืบท่านใดท่านหนึ่ง มีความรู้จักผู้ร่วมรายการที่เป็นโจทย์ นักสืบท่านนั้น สามารถถอนตัวในข้อนั้นๆได้) โดยสามารถถามได้จนกว่าระฆังหมดเวลาจะดัง โดยผู้ร่วมรายการทั้ง 2 ท่านสามารถโกหกได้ แต่ผู้ร่วมรายการที่เป็นโจทย์จะต้องพูดความจริงเท่านั้น (เนื่องจากว่าเขาหรือเธอท่านนั้นได้ "สาบานว่าพูดจริง" ไว้แล้วจากประวัติ) จากนั้นนักสืบจะต้องทายว่าผู้ร่วมรายการท่านไหนเป็นโจทย์โดยที่ไม่สามารถปรึกษานักสืบท่านอื่นได้ จากนั้นพิธีกรจะบอกให้ผู้ร่วมรายการที่เป็นโจทย์ยืนขึ้น และเปิดเผยตัวเอง และผู้ร่วมรายการท่านอื่นจะแนะนำตัวเอง และพูดคุยกัน เป็นอันเสร็จสิ้น
โยฮัน ก็อทฟรีท กัลเลอ

ชีวิตและงาน

โยฮัน ก็อทฟรีท กัลเลอ เกิดที่เมืองราดิส รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ ประเทศเยอรมนี เมื่อจบการศึกษาได้เข้าทำงานเป็นผู้ช่วยของโยฮัน ฟรันทซ์ เอ็งเคอ เมื่อ ค.ศ. 1835 ทันทีที่หอดูดาวเบอร์ลินสร้างแล้วเสร็จ ในปี ค.ศ. 1851 กัลเลอได้ย้ายไปรับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเบร็สเลา (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยวรอตสวัฟในประเทศโปแลนด์) พร้อมทั้งรับตำแหน่งผู้อำนวยการหอดูดาวท้องถิ่นด้วย
ตลอดชีวิตของกัลเลอเน้นการศึกษาด้านดาวหาง ในปี ค.ศ. 1894 ด้วยความช่วยเหลือจากบุตรชายชื่ออันเดรอัส กัลเลอ เขาได้ตีพิมพ์รายชื่อของดาวหางจำนวน 414 ดวง ตัวกัลเลอเองก็เป็นผู้พบดาวหาง 3 ดวงในเวลาไล่เลี่ยกัน คือระหว่างวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1839 – 6 มีนาคม ค.ศ. 1840
กัลเลอถึงแก่กรรมที่เมืองพ็อทซ์ดัม รัฐบรันเดินบวร์ค ประเทศเยอรมนี ด้วยวัย 98 ปี ได้มีการใช้ชื่อของกัลเลอตั้งชื่อหลุมอุกกาบาตบนดวงจันทร์และดาวอังคารรวมทั้งวงแหวนของดาวเนปจูนเพื่อเป็นเกียรติ
มวลสารพอก

มวลสารพอก คือมวลวัตถุ หรือแร่ที่จับตัวกันแน่นและแข็ง เป็นรูปทรงกลม แต่ที่พบทั่วไปมักเป็นรูปกลมรี รูปกลมแบน หรือรูปร่างไม่แน่นอน เกิดจากการจับตัวกันของสารเหลว หรือการตกผลึกของสารละลายรอบๆจุด หรืออนุภาค เช่น ใบไม้ กระดูก เปลือกหอย หรือซากดึกดำบรรพ์ จนเกิดเป็นก้อนแข็งๆ ภายในรูหรือโพรงของชั้นหิน หรือภายในเศษชิ้นส่วนภูเขาไฟ
โดยทั่วไปส่วนประกอบของซิลิกา (เชิร์ต) แคลไซต์ โดโลไมต์ เหล็กออกไซด์ ไพไรต์ ยิปซัม มีขนาดตั้งแต่ เม็ดกรวดเล็กๆ ไปจนถึงรูปทรงกลมที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 3 เมตร ส่วนมากเกิดในช่วงที่หินมีการก่อตัวใหม่ (Diagenesis) แต่ที่เกิดทันทีหลังจากตกตะกอน (โดยเฉพาะในหินปูน และหินดินดาน) ก็มีมากเช่นกัน
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน)

เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) (ญี่ปุ่น: 我が家のお稲荷さま。 :Wagaya no Oinari-sama. : Our Home's Fox Deity) เป็นไลท์โนเวลของญี่ปุ่น แต่งโดย ชิบามูระ จิน (Jin Shibamura) ภาพประกอบโดย โฮเด็น เอโซ (Eizō Hōden) เริ่มพิมพ์ฉบับแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 (จนถึงปัจจุบันตีพิมพ์ไปแล้วถึงเล่ม 7) โดยสำนักพิมพ์ ASCII Media Works ตีพิมพ์ในประเทศไทย ครั้งแรกเมื่อ เดือนกันยายน พ.ศ. 2552 (จนถึงปัจจุบันตีพิมพ์ถึงเล่ม 4) โดย บลิส พับลิชชิ่ง (อยู่ในหมวด J-Light ) โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) ส่วนในสหรัฐอเมริกาได้ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ NIS America โดยวางแผนจะตีพิมพ์จัดจำหน่ายในชื่อ Our Home's Fox Deity
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) ได้รับการทำเป็นหนังสือการ์ตูนภาษาญี่ปุ่น วาดโดย Suiren Shōfū เริ่มตีพิมพ์เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และทำเป็นภาพยนตร์การ์ตูนความยาว 24 ตอนโดยสตูดิโอ Zexcs ออกฉายในช่วง 6 เมษายน พ.ศ. 2551 ถึง 14 กันยายน พ.ศ. 2551

เนื้อเรื่อง

ทาคางามิ โนโบรุ กับน้องชายชื่อ โทโอรุ อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆในเมืองเล็กๆ มีฐานะทางการเงินที่ไม่ดีนัก วันนึงโทโอรุฝันร้ายและพร้อมๆกันนั้น ทั้งสองก็ถูกเรียกตัวให้กลับไปยังบ้านเดิมของมารดา (ซึ่งถึงแก่กรรมตั้งแต่ทั้งสองยังเด็ก) ญาติทางฝ่ายมารดาของพวกเขาคือตระกูลมิซึจิ เป็นตระกูลที่ใหญ่มากอยู่ในชนบท มีเทพีผู้พิทักษ์ (บอดี้การ์ด) น่าตาน่ารักในชุดมิโกะ ชื่อว่า โค ตระกูลมิซึจิมีบ้านหลังใหญ่บริเวณกว้าง  และได้กักขังเทพจิ้งจอกไว้ 
โนโบรุได้ทราบจากญาติว่า โทโอรุกำลังมีภัย และทางเดียวที่จะช่วยได้ คือต้องอัญเชิญเทพจิ้งจอกสวรรค์คูเก็นออกมา คูเก็นผู้ถูกกักขังมาเป็นเวลานาน เพศไม่ทราบแน่ชัด เปลี่ยนกลับไปมาระหว่างเพศหญิง-ชาย มีอายุยืนยาว แม้ว่าจะมีพลังอาคมสูงมาก แต่มีนิสัยประหลาดเอาแต่ใจยากแก่การควบคุม
เทพจิ้งจอกคูเก็นได้ช่วยโทโอรุจากภูตผี แต่ยังจะมีภูตผีอื่นๆตามมาอีกมากมายเพื่อตามล่าโทโอรุ เทพจิ้งจอกคูเก็นกับโค (เทพีผู้พิทักษ์ของตระกูลมิซึจิ) จึงต้องตามมาคุ้มกันพี่น้องทาคางามิ ถึงในเมือง การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันสร้างรายจ่าย และปัญหาอันน่าปวดหัวให้โนโบรุ (ผู้กลายเป็นหัวหน้าครอบครัว) โคผู้มีอาคมอันแข็งแกร่งสามารถควบคุมธาตุน้ำ กลับทำกับข้าวไม่เป็นทำงานบ้านได้ผิดพลาดอยู่เสมอ แถมไม่ค่อยรู้เรื่องราวในเมือง ใส่ชุดมิโกะที่สะดุดตาผู้คน ส่วนเทพจิ้งจอกคูเก็นผู้แปลงเป็นมนุษย์ (สาวสวย-หนุ่มหล่อผมทองรูปงามสะดุดตาอีกเช่นกัน) ก็ก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน แถมยังมีเหล่าปิศาจผลัดเวียนกันมาคอยจ้องตามล่าโทโอรุ
เวลาผ่านไปโนโบรุก็เริ่มค้นพบสิ่งมหัศจรรย์ต่างภายในเมือง เหล่าเทพและภูตที่ใช้ชีวิตปะปนกับมนุษย์ เจ้าที่ครองศาลเจ้ามีอาคมสูงส่งอยู่ในคราบของชายหนุ่มเจ้าของร้านสะดวกซื้อ ภูตจิ้งจอกผู้เป็นภารโรงในโรงเรียน เทพเจ้าของเมืองในคราบของสาวสวยน่ารัก ผู้ใส่ตุ๊กตาหุ่นเชิดมือรูปสัตว์ไว้ทั้งสองมือ และเด็กหนุ่มทั้งสองก็ค่อยๆทราบเรื่องราวในอดีต เกี่ยวกับความสนิทสนมระหว่างเทพจิ้งจอกคูเก็นกับมารดาของพวกเขา
ต้มยำกุ้ง (อาหาร)

ประวัติ

สำหรับประวัติของอาหารชนิดนี้ ไม่มีหลักฐานแน่นชัดที่บอกถึงจุดกำเนิดของอาหารชนิดนี้ แต่อาจารย์สุจิตต์ วงษ์เทศได้เขียนถึง ต้มยำกุ้ง ไว้ว่า
“เมื่อรับข้าวเจ้าจากอินเดียเข้ามาพร้อมกับการค้าทางทะเลอันดามันและศาสนาพราหมณ์-พุทธทำให้ “กับข้าว”เปลี่ยนไปเริ่มมี “น้ำแกง” เข้ามาหลากหลาย ทั้งแกงน้ำข้นใส่กะทิแบบอินเดียกับแกงน้ำได้แบบจีน“
อาซูกะ ฟูกูดะ

ประวัติการทำงาน

ในปีพ.ศ. 2540 อาซูกะ ฟูกูดะ เป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับคัดเลือกจากสึงกุให้เข้ามาเป็นนักร้องรุ่นแรกของกลุ่ม มอร์นิงมุซุเมะ ร่วมกับเพื่อนร่วมรุ่นอีก 4 คนได้แก่ ยูโกะ นากาซาวะ, อายะ อิชิงูโระ, นัตสึมิ อาเบะ และคาโอริ อีดะ โดยที่เธอเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่มนั้น แต่อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเธอจะยังมีเวลาจะเก็บเกี่ยวประสบการณ์ทางดนตรีได้อีกมาก แต่ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542 เธอก็เป็นสมาชิกคนแรกที่ขอ ‘สำเร็จการศึกษา’ จากกลุ่มไป เพื่อที่จะทุ่มเทให้กับการเรียนอย่างเต็มที่ โดยหลังจากนั้นมา ก็เกิดข่าวลือว่าเธอจะกลับมาสู่วงการเพลงอีกครั้งหนึ่ง แต่ข่าวลือนี้ก็ยังไม่เป็นความจริงจนถึงปัจจุบัน
ในทุกวันนี้ (เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548) เธอทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์และผู้ช่วยให้แก่บิดาของเธอในธุรกิจร้านไนท์คลับที่ชื่อ ฟิลิปปิน ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงโตเกียว บ้านเกิดของเธอเอง
สนิม

สนิม เกิดจากการทำปฏิกิริยากันระหว่าง ออกซิเจนและธาตุเหล็ก เกิดเป็นรอยของการเกิดการผุกร่อน เป็น Corrosion ประเภทหนึ่งซึ่งมักเกิดกับโลหะจำพวกเหล็ก

ปฏิกิริยาการเกิดสนิมเหล็ก

เป็นปฏิกิริยาที่พบเห็นได้ง่ายๆ กับสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ที่มีเหล็กเป็นองค์ประกอบ แต่เป็นปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นอย่างช้าๆ อาจจะกินเวลายาวนาน เกิดขึ้นเมื่อมีเหล็กสัมผัสกับน้ำและความชื้น โดยจะค่อย ๆ สึกกร่อน กลายเป็นเหล็กออกไซด์ มีชื่อทางเคมีว่า ไฮเดรตเฟอริกออกไซด์ หรือที่เรารู้จักกันว่า สนิมเหล็ก (Fe2O3.XH2O3) มีลักษณะเป็นคราบสีแดง ซึ่งไม่สามารถเกาะอยู่บนผิวของเหล็กได้อย่างเหนียวแน่น สามารถหลุดออกออกไปได้ง่าย ทำให้เนื้อเหล็กที่อยู่ชั้นในสามารถเกิดสนิมต่อจนกระทั่งหมดทั้งชิ้น กระบวนการเกิดสนิมค่อนข้างซับซ้อน โดยมีปัจจัยคือ น้ำและออกซิเจน ซึ่งมีอยู่ทั่วไปในบรรยกาศโลก เหล็กจะเกิดสนิมเร็วขึ้นในบางสภาวะ เช่น สภาวะที่เป็นกรด ตามชายทะเลที่ไอเกลือเข้มข้น เป็นต้น

การป้องกันเหล็กไม่ให้เกิดสนิม

1) ใช้วิธีการการเคลือบผิวเหล็ก เพื่อป้องกันไม่ให้เนื้อเหล็กสัมผัสกับน้ำและอากาศโดยตรง เช่น การทาสี การชุบโลหะ อาทิ ดีบุก สังกะสี วิธีนี้มักใช้งานขนาดเล็กหรือกลาง ข้อเสียของวิธีนี้คือ ผิวเคลือบชนิดนี้ สามารถหลุดออกได้ง่าย ทั้งกายภาพและเคมี และผิวเคลือบบางชนิดยังเร่งให้เกิดสนิมเร็วขึ้น เช่น ดีบุก เป็นต้น
2) ใช้วิธีทำให้เป็นเหล็กกล้าไร้สนิม (Stainless steel) โดยการเติมธาตุอื่นๆที่สามารถทำให้เกิดชั้นฟิล์มบางๆขึ้นที่ผิวเหล็ก เช่น โครเมียม นิกเกิล ธาตุเหล่านี้จะสามารถสามารถสร้างฟิล์มบางๆที่ติดแน่นบนผิวเหล็ก ช่วยป้องกันไม่ให้เนื้อเหล็กสัมผัสกับบรรยากาศโดยตรง ผิวเคลือบชนิดนี้นี้มีความคงทนทั้งทางกายภาพและเคมี เหล็กกล้าไร้สนิมมีหลายเกรด แต่ละเกรดก็จะส่วนผสมที่ต่างกันออกไป ขึ้นอยู่กับความต้องการในการใช้งานแต่ละประเภท
3) วิธีการป้องกันแบบแคโทดิก โดยใช้โลหะกันกร่อน ผูกติดกับชิ้นงานที่ต้องการไม่ให้เกิดสนิม โลหะที่นิยมใช้เป็นโลหะกันกร่อน เช่น แมกนีเซียม สังกะสี อะลูมีเนียมที่ทำการขัดผิวออกแล้ว
4) ใช้วิธีการใช้กระแสไฟฟ้าเพื่อให้เหล็กมีศักย์ไฟฟ้าสูงกว่าบริเวณใกล้เคียง (อังกฤษ: Impressed Current) ซึ่งจะทำให้เหล็กไม่เกิดการสูญเสียอิเล็กตรอนและกลายเป็นสนิม วิธีนี้สามารถป้องกันการเกิดสนิมได้ทุกสภาพแวดล้อม แตมีค่าใช้จ่ายที่สูง และต้องอาศัยแหล่งกำเนิดกระแสไฟฟ้าซึ่งไม่สะดวกกบการโยกย้ายไปมา จึงเหมาะสมกับโครงสร้างใหญ่ๆ ที่ต้องใช้งานในสภาพแวดล้อมที่เสี่ยงต่อการเกิดสนิมอย่างรุนแรง เช่น ท่อที่ฝังอยู่ใต้ดิน ท่อส่งน้ำมันใต้ทะเล เป็นต้น
โบะโบะโบโบะ โบโบะโบ้

เนื้อเรื่อง

เรื่องเกิดขึ้นในปี "300X" เมื่อปีศาจแห่งอาณาจักรมาร์การิต้าหรือปีศาจหัวล้านอันมี "ซึรุ ซึรุอินะ" (ความหมายว่า หัวล้านๆ) เป็นหัวหน้า พยายามขโมยเส้นผมจากชาวโลก โบโบะโบ้ (ในรูปคือผู้ชายหน้าตาคล้ายนักเลงมีผมทรงอัฟโฟรสีเหลืองและสวมแว่นกันแดด) จึงได้ออกมาปกป้องโลกจากการรุกราน โดยใช้ความสามารถพิเศษในการควบคุมขนได้ทุกเส้นในร่างกาย (โดยเฉพาะ ขนรักแร้ ขนหน้าอก และขนจมูกซึ่งเป็นท่าไม้ตาย) เพื่อต่อสู้กับองค์กรปีศาจหัวล้าน
ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน

เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องของนวนิยายเรื่องนี้ กล่าวถึงขุนนางต่ำศักดิ์ผู้สูงอายุ และไร้เรี่ยวแรงคนหนึ่งแห่งภูมิภาคลามันช่า ซึ่งคลั่งไคล้นิยายอัศวินมาก ถึงกับขายที่ดินจำนวนมากเพื่อหาซื้อนิยายอัศวิน ในที่สุดก็คิดไปว่าทุกสิ่งทุกอย่างในนิยายเหล่านั้นเป็นเรื่องจริง จึงปรารถนาที่จะเป็นยอดอัศวินดังที่ปรากฏในหนังสือเหล่านั้น เขาสร้างเกราะและหมวกจากกระดาษแข็ง นำม้าผอมโซตัวหนึ่งมาตั้งชื่อว่าโรสินันเต้ หรือ "ม้าที่เคยทุรลักษณ์" จากนั้นจึงตั้งชื่อของตนใหม่ว่า ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า และเพื่อให้บรรลุอุดมการณ์แห่งอัศวินซึ่งเขาปรารถนา เพื่อกระทำความดีงามทั้งหลายในนามแม่หญิงแห่งดวงใจ เขาจึงได้สมมติเอาหญิงคนหนึ่งที่มีขนหน้าอก แต่มีฝีมือการหมักหมูเค็มอันเลอเลิศ มาเป็นแม่หญิงของตนและตั้งนามใหม่ให้นางว่า ดุล๎สิเนอา แห่งโตโบโซ่ โดยนางหาทราบไม่ จากนั้นเขาได้แต่งตั้งอัศวินสำรอง "ซานโช่ ปันซ่า" ชาวนาผู้หลงเชื่อว่าหากเป็นผู้ติดตามดอนกิโฆเต้ สักวันหนึ่งจะได้ครอบครองที่ดินอันมีน้ำล้อมรอบเป็นรางวัลตอบแทนจากนายของตนในการเดินทางครั้งนี้ ทั้งสองคนร่วมผจญภัยโดยต่อสู้กับศัตรูร้ายในความคิดของดอนกิโฆเต้ เช่น กังหันลมซึ่งดอนกิโฆเต้เข้าใจว่าเป็นยักษ์ จากนั้นบาทหลวงและกัลบก เพื่อนบ้านของดอนกิโฆเต้ จึงได้ออกติดตามและหาทางพาดอนกิโฆเต้กลับบ้านเพื่อจะได้รักษาอาการเสียจริตของเขา แต่ขณะเดียวกันจิตใจของเขาเหล่านั้นก็ถูกสั่นคลอนด้วยอุดมการณ์อัศวินจากชายวิกลจริต และได้เข้าไปพัวพันกับเรื่องอันเหลือเชื่อ หากมิว่าอย่างไร ทุกคนก็ยังคงต้องพาท่านผู้สูงอายุกลับบ้าน
ปอบิด

ลักษณะทั่วไป

ปอบิดเป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก มีความสูงประมาณ 1-3 เมตร มีขนสีน้ำตาลปกคลุมทั่วทุกส่วน ลำต้นกลม เรียว อ่อนคล้ายเถา บริเวณส่วนเปลือกมีสีเทาและมียางเหนียว  ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ แผ่นใบสาก ท้องใบจะมีขน
กว้าง 2.5-3.5 นิ้ว ยาว 4-8 นิ้ว ม้วนเว้าเข้าหากัน ขอบใบหยักเป็นแบบฟันปลา ดอกจะมีสีส้มหรือสีแดงอิฐ จะออกเป็นกระจุกระหว่างต้นกับใบ กระจุกละประมาณ 2-3 ดอก แต่ละดอกมีใบประดับขนาดเล็กรองรับ 
มีกลีบรองกลีบดอกสีเหลือง มีกลีบดอก 5 กลีบ กลีบคู่บนมีขนาดใหญ่กว่ากลีบอื่น ปลายกลีบมน มีทั้งเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมีย เกสรตัวผู้มีสีเหลือง มี 10 อันเชื่อมรวมกับก้านของเกสรตัวเมีย ผล มีลักษณะเป็น
ฝักยาว กลม บิดเป็นเกลียวมีทั้งบิดซ้ายและบิดขวา ยาว 3-4 เซนติเมตร ออกผลประมาณเดือนธันวาคม-มกราคม เมื่อแก่จะมีสีน้ำตาลหรือสีดำ แก่เต็มที่ฝักจะอ้าออก

การขยายพันธุ์

ต้องผสมเกสรเพื่อให้ได้ฝักและเมล็ดในการขยายพันธุ์

แหล่งที่พบ

พบทั่วไปในป่าเบญจพรรณแล้ง ป่าเต็งรัง ที่รกร้างว่างเปล่า ตั้งแต่ภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย อินเดีย จีนตอนใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ระดับความสูง 100-400 เมตร

สรรพคุณ

ราก  ใช้ต้มเอาน้ำกิน รสฝาดเฝื่อน บำรุงธาตุ แก้ท้องร่วง แก้บิด ขับเสมหะ แก้ปวดเคล็ดบวม โรคเบาหวาน และโรคความดันโลหิต ปอบิดจะมีผลลดน้ำตาลในเลือดได้ใกล้เคียงกับยาแผนปัจจุบัน แต่ยังไม่สามารถทดแทนยารักษาเบาหวานได้จริง 
 เปลือกลำต้น  มีสารเฮมิเซลลูโลส 15.8%, ลิกนิน 2.89%, เซลลูโลส 18.6%, เพคติน 0.4%, น้ำมัน 3.11%, กรดไฮดรอกซี่คาร์บอซีลิค, ไฟโตสเตอรอล, phobatanin ใช้เปลือกลำต้นนำมาต้มเป็นยาแก้โรคบิด ท้องร่วง และเป็นยาบำรุงธาตุ
 ฝัก  แก้บิด แก้ปวดท้อง แก้โรคลำไส้ในเด็ก
 แก่น  รสจืดเฝื่อน บำรุงน้ำเหลือง บำรุงกำลัง แก้เสมหะ แก้น้ำเหลืองเสีย
 ผล  ใช้ผลแห้ง 10-15 กรัม มาต้มเอาน้ำกินแก้ท้องอืด แก้ปวดเคล็ดบวม แก้เสมหะ แก้ลงแดง กระเพาะอาหารเป็นแผล อักเสบ หรือเรื้อรัง
หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี

ประวัติ

หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี เกิดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2476 เป็นธิดาของพันโทหม่อมเจ้าสมภพ เกษมศรี และหม่อมเยื้อน เกษมศรี ณ อยุธยา มีพี่ชายคือหม่อมราชวงศ์มิตรารุณ เกษมศรี ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)

การศึกษาและผลงาน

ขณะศึกษาอยู่ที่คณะสถาปัตย์ จุฬาฯ เคยได้รับเลือกเป็นนายกชุมนุมนิสิตหญิงคณะ ทำงานร่วมกับนายกชุมนุมนิสิตหญิงของมหาวิทยาลัย ศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์ แน่งน้อย ศักดิ์ศรี เป็นบุคคลสำคัญผู้หนึ่งที่ทำให้การศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ก่อรูปร่างมั่นคงตราบจนกระทั่งทุกวันนี้ และได้ปลูกฝังให้ลูกศิษย์ตระหนักถึงความสำคัญและการอนุรักษ์มรดกสถาปัตยกรรมแห่งชาติ นอกจากนี้ยังมีผลงานการค้นคว้าวิจัยเป็นที่ปรากฏยกย่องในวงวิชาการมากมาย เช่น การศึกษาวิจัยเรื่องการศึกษาด้วยข้อมูลเอกสารเบื้องต้น เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมไทยในกรุงรัตนโกสินทร์ (ร. 3 – ร. 5) แกนนำในการขยายตัวของกรุงเทพมหานครในอดีต วิวัฒนาการทางสถาปัตยกรรมในพระบรมมหาราชวัง ตั้งแต่ต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ถึงปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พ.ศ. 2325 – 2453 เป็นต้น
ศาสตราจารย์กิตติคุณ หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี ได้รับการยกย่องให้เป็นสถาปนิกดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2537 โดย สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติประจำปี พ.ศ. 2538 เป็นปูชนียบุคคลด้านสถาปัตยกรรมไทยประจำพุทธศักราช 2538 โดยคณะกรรมการอำนวยการวันมรดกไทย และได้รับพระราชทานปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2541
ไพศาล ขุนหนู

ชีวิตช่วงแรก

ไพศาล ขุนหนู  ชื่อเล่น ไพศาล เกิดวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2535 เกิดที่จังหวัดสงขลา
ไพศาลจบการศึกษามัธยมโรงเรียนเทศบาล 5 (วัดหัวป้อมนอก) จังหวัดสงขลาต่อมาเขาศึกษาต่อระดับปริญญาตรีในจังหวัดกรุงเทพมหานครจบจากการศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหงคณะรัฐศาสตร์ ตั้งแต่อายุ 5 ขวบ เขาได้ฝึกเรียนรู้การแสดงรำโนราห์ คุณตาของเขาให้สืบทอด โดนจับไม้จับมือ ดัดมือ ต้องใช้นิ้วให้ข้อมันเด้ง ต้องใช้ความแข็งแรงเป็นอย่าง
คุณตาของเขาเป็นโนราห์ดั้งเดิม เรียกว่าโนราห์โรงครู โนราห์จะมี 2 แบบ คือโนราห์โรงครู และโนราห์ทางบันเทิง โนราห์โรงครู จะเน้นเกี่ยวกับพิธีกรรมทำเกี่ยวกับพิธีการแก้บน เกี่ยวกับอาคม แต่ถ้าเป็นบันเทิงจะมีการรำตอนกลางคืนและมีดนตรีร่วมสมัยเป็นการส่งวัฒนธรรมจากรุ่นลูกสู่หลานอีกด้วย และหลังนั้น อดีตนายก องค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดสงขลา โดยท่านนายกอุทิศ ชูช่วย ก็นำไปฝากเป็นศิษย์ของเอกชัย ศรีวิชัย ร่วมเดินสายกับศรีวิชัย โดยอยู่ในวงที่ชื่อ ศรีวิชัยโชว์ ตั้งแต่อายุ 13 ปี จนกระทั่งเปลี่ยนมาเป็น มโนราห์เอกชัย
ไพศาลมีผลงานเพลงเป็นของตัวเอง เพลงฮิตติดหูคือเพลง "เจ้าหญิงสวนยาง" เมื่อในปี 2559 เขาก็ได้มีวงมโนราห์เป็นของตัวเอง มีชื่อนามว่าวงมโนราห์ เอกชัย-ไพศาล ภายใต้การควบคุมของ เอกชัย ศรีวิชัย

การทำงาน

เขาเริ่มเข้าวงการบันเทิงไทยมีผลงานภาพยนตร์จากเรื่อง เทริด ภายหลังเขาลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงสังกัดค่ายบริษัท โคลิเซี่ยม อินเตอร์ กรุ๊ป จำกัดและสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7เมื่อในปี 2559 มีผลงานละครเรื่องแรก มหาหิน และต่อมาเรื่อง จ้าวสมิง
เวลาในขวดแก้ว

เรื่องย่อ

ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน ก็เหมือน เวลาในขวดแก้ว ที่ทอดสะพานทอดข้ามให้เราได้รู้จัก คาลิล ยิบราน เหตุการณ์ 14 ตุลา การล้อมปราบนักศึกษา การประท้วงของคนงานในโรงงาน และเพลง Time In A Bottle ของ Jim Croce เพลงหลักที่แทรกอยู่ในชีวิตของตัวละครหลักในเรื่อง และยังเป็นเพลงที่บอกเล่าความหมายของชื่อเรื่อง
แด่นัต หนิง ป้อม และจ๋อม รวมถึงชัยกับเอก ตัวละครหลักทั้ง 6 ที่ก้าวเดินและเผชิญหน้ากับความธรรมดาสามัญของชีวิต ทั้งปัญหาครอบครัว ปัญหาทางสังคม ปัญหาความรัก ปัญหาทางการเมือง เป็นเรื่องราวชีวิตธรรมดาที่อาจเกิดขึ้นกับใครก็ได้
นัต ชายหนุ่มตัวกลมผู้อ่อนไหว จากครอบครัวที่แสนอบอุ่นในวัยเด็ก กลับแตกร้าว เมื่อพ่อและแม่แยกทางกัน เขากับน้องสาว (หนิง) อยู่กับแม่และพ่อคนใหม่ นัตรักดนตรี (ไวโอลิน) แต่ต้องเรียนนิติฯ เพื่อให้ชีวิตมีทิศทางตามความตั้งใจของแม่ นัตเป็นตัวละครดำเนินเรื่อง ใช้เสียงจากความคิดเล่าเรื่องราวผ่านม่านตาและมุมมองของตัวเอง
ป้อม หญิงสาวบุคลิกทอมบอยแอบหลงรักนัต ป้อมเคยหยิบยื่น 'ปีกหัก' ของคาลิล ยิบราน ให้นัตอ่าน แต่นัตไม่ได้อ่าน
จ๋อม สาวสวย ฐานะดี เป็นเพื่อนผู้หญิงรุ่นพี่ของนัต ที่สนใจไวโอลินและซ้อมดนตรีกับนัตบ่อยๆ และเป็นรักแรกของนัต แม้ภายนอกจ๋อมดูเหมือนจะสมบูรณ์พร้อม สวย รวย เก่ง แต่ความจริงเธอกลับเหมือนแบกโลกทั้งใบไว้คนเดียว เมื่อครอบครัวแตกร้าว พ่อมีภรรยาใหม่และเลี้ยงจ๋อมด้วยเงินมากกว่าความเข้าใจ เธอเลยใฝ่หาความรักที่ขาดหาย...
เลขอี

เลขอี (อังกฤษ: E number; E มาจากคำว่า "ยุโรป") เป็นรหัสที่ใช้บ่งชี้วัตถุเจือปนอาหารที่ใช้ในสหภาพยุโรป และสวิตเซอร์แลนด์ โดยวัตถุเจือปนอาหารเหล่านี้ต้องผ่านการรับรองจากหน่วยงานความปลอดภัยด้านอาหารแห่งสหภาพยุโรป (EFSA)
คานาอัน

คานาอัน (ฟินิเชีย: , Kana'n; ฮีบรู: כְּנָעַן‎‎ kna-an; อาหรับ: كنعان‎ Kanaʿān) คือ ดินแดนของชนเผ่าที่พูดภาษาเซมิติกราวปลายสหัสวรรตที่ 2 ก่อนคริสต์กาล ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่ลิแวนต์ใต้ในตะวันออกกลาง ตรงกับบริเวณที่ตั้งประเทศอิสราเอล เลบานอน ดินแดนปาเลสไตน์ และบางส่วนของประเทศซีเรียและประเทศอียิปต์ มีชายฝั่งทางทิศตะวันตกจรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน คำว่า คานาอัน ปรากฏอยู่บ่อยครั้งในคัมภีร์ไบเบิ้ล หรือพันธสัญญาเดิม โดยบรรยายว่าเป็นดินแดนที่พระยาห์เวห์สัญญามอบให้แก่วงศ์วานอิสราเอล
กะปิ

ศัพทมูล

คำว่า กะปิ ใช้กันแพร่หลายทั้งในไทย ลาว และกัมพูชา ส่วนในอินโดนีเซีย เรียกกะปิว่าเตอราซี terasi (หรือ trassi, terasie) , มาเลเซีย เรียกว่า เบลาจัน belacan (หรือ belachan, blachang) , เวียดนาม เรียกว่า mắm tôm , ฟิลิปปินส์ เรียกว่า bagoong alamang (หรือ bagoong aramang) และ ภาษาจีนฮกเกี้ยน เรียกว่า hom ha หรือ hae ko (POJ: hê-ko)
คำว่า "กะปิ" ในภาษาไทยมาจากคำในภาษาพม่าว่า "ง่าปิ" (ငါးပိ) แปลว่า "ปลาหมัก"

ประวัติ

กะปิ คิดขึ้นโดยชาวประมง ที่ต้องการจะดองกุ้งที่จับมาได้เพื่อเอาไว้รับประทานได้ในระยะเวลานาน ๆ หรือ อีกข้อสันนิษฐานหนึ่งกล่าวว่าเนื่องจากไม่สามารถขายกุ้งได้หมด จึงทำการดองเอาไว้ ไม่ว่าข้อสันนิษฐานจะเป็นอย่างไร แต่ข้อเท็จจริงคือ กะปิเป็นตำรับอาหารของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งในปัจจุบัน กะปิกลายมาเป็นหนึ่งในวัฒนธรรมอาหาร และสร้างรายได้ให้แก่ชุมชนต่าง ๆ จากการผลิตกะปิขาย

กะปิไข่นุ้ย

กะปิไข่นุ้ย กะปิแห่งเมืองร้อยเกาะ ผลิตจากวัตถุดิบที่ดีที่สุด คือ กุ้งเคยจากทะเลที่มีคุณน้ำที่สะอาด จากจังหวัดสุราษฎร์ธานี เกลือสมุทรที่มาจากน้ำทะเลที่สะอาด

กะปิคลองโคน

กะปิคลองโคน เป็นกะปิที่มีชื่อเสียงของจังหวัดสมุทรสงคราม มีกลิ่นหอมหวานไม่เค็มจัด เป็นสินค้าพื้นเมืองของจังหวัดสมุทรสงคราม กะปิทำจากตัวเคย หรือ ตัวกะปิ เป็นสัตว์ทะเลชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกุ้งแต่ตัวเล็กกว่า และไม่มีกรีแหลม ๆ ที่บริเวณหัว เหมือนกุ้ง ตัวสีขาวใส มีตาสีดำ อาศัยอยู่ตามบริเวณรากไม้ตามป่าชายเลน เช่น ต้น โกงกาง แสม ลำพู ชาวบ้านมักจะออกช้อน ตัวเคยกันในเวลาเช้า ช้อนกันได้ทุกวัน เพราะมีอยู่มากทุกฤดูกาล ตัวเคย หรือตัวกะปิ มี ๒ ชนิด คือ เคยละเอียดกับเคยหยาบ ต่างกันตรงขนาดเล็กใหญ่กว่ากัน กะปิคลองโคนจะทำจากเคย ละเอียด มีลักษณะนุ่มและตัวเล็กกว่า
การทำกะปิ ชาวบ้านจะใช้เครื่องมือ คือ สวิงไปช้อน หรือเอากระวักไปป้องเรียกการช้อนตัวเคยด้วยสวิง อีกอย่างหนึ่งว่า “การฉก" เมื่อได้กะปิมาแล้วก็นำไปล้างให้สะอาดใช้แล่งซึ่งเป็น ตะแกรงตาถี่ๆ ร่อนตัวเคยละเอียดจะลอดตะแกรงลงไปอยู่ข้างล่าง เหลือเศษใบไม้ เคยหยาบ และสิ่งที่ไม่ต้องการอยู่ข้างบน จากนั้นก็ นำไปใส่อ่างแล้วคลุกเคล้ากับเกลือในอัตราส่วนเกลือ ๑ ส่วนต่อเคย ๑๐ ส่วน นำไปตากแดดหมั่นกลับเอาข้างล่างขึ้น ตากแดดจัด ๒-๓ วันก็ใช้ได้จำหน่ายราคาส่งประมาณกิโลกรัมละ ๓๐ - ๔๐ บาทแต่ราคาท้องตลาด ประมาณ ๕๐ - ๗๐ บาท
สำหรับเคยหยาบนั้น สามารถนำมาทำกะปิได้เช่นกันแต่ต้อง นำมาตำเสียก่อนแล้วนำไปคลุกเคล้ากับเกลือก่อนนำไปตาก ทำวิธี เดียวกัน แต่เมื่อนำไปขายจะได้ราคาต่ำ เนื่องจากตัวเคยละเอียด ที่ตำบลคลองโคนมีมากพอชาวบ้านจึงไม่นิยมทำกะปิจากเคยหยาบ แต่กลับนำเคยหยาบ ที่ได้ไปต้มให้สุกใส่เกลือเล็กน้อย ตากให้แห้ง แล้วขายรวมกับกุ้งแห้งฝอย
การที่กะปิคลองโคนเป็นที่นิยมของผู้บริโภค เพราะเคยที่ ได้ใหม่และสด เมื่อนำมาคลุกเกลือจะมีสี ชมพูออกแดงเรื่อ ๆ เคยตัวเล็ก นิ่ม และนุ่มนวลนอกจากนั้นชาวบ้านยังนิยมตากกะปิให้แห้งครั้งหนึ่งก่อน แล้วนำมะพร้าวอ่อนใส่เคล้าให้ทั่วนำไปตากแดดให้แห้ง อีกครึ่งหนึ่งก่อนนำไปขาย ทำให้กะปิรสชาดดีขึ้นและมีกลิ่นหอมหวานน่ารับประทาน

กะปิสองคลอง

บริเวณอ่าวไทย ช่วงระหว่างปากแม่น้ำบางปะกงจนถึงปากแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นแหล่งที่มีตัวเคยมากตลอดทั้งปี จึงมีการผลิตกะปิเพื่อการจำหน่ายจำนวนมาก ซื่งกะปิที่ผลิตบริเวณนี้จะมีลักษณะเฉพาะคือ เนื้อกะปิจะแห้งไม่เหลวและมีกลิ่นหอมแตกต่างจากกะปิคลองโคน แหล่งที่มีการผลิตกะปิ ได้แก่ ตำบลสองคลอง จังหวัดฉะเชิงเทรา และ ตำบลคลองด่าน จังหวัดสมุทรปราการ