ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2

การถ่ายทำและการออกอากาศ

ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 มีการเดินทางคิดเป็นระยะทางประมาณ 50,000 กิโลเมตร (32,023 ไมล์) ใน 24 วัน รวมถึงไม่ได้มีการตั้งชื่อตอนแต่ละตอนที่ออกอากาศด้วย  และมีการเดินทางผ่านทั้งหมด 4 ทวีป สำหรับการแข่งขันครั้งนี้มีการนำกติกาใหม่บางส่วนของเวอร์ชันอเมริกา มาใช้ เช่นกฎ Marked As Elimination (ทีมที่เข้าจุดพักเป็นลำดับสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออกจะต้องเข้าเป็นที่หนึ่งในเลกถัดไป มิฉะนั้นจะถูกปรับเวลา 30 นาทีแทน) โดยในฤดูกาลนี้ ทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในเที่ยวบินเดียวกันของผู้เข้าแข่งขันลง
สำหรับซีซั่นนี้ (และ ซีซั่นที่ 3) มีบทลงโทษที่แตกต่างกันสองประการ สำหรับทีมที่เข้ามาเป็นลำดับสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออก ขณะที่เอ็ดวินกับโมนิก้าถูก Marked As Elimination เนื่องจากเข้ามาเป็นทีมสุดท้ายในเลกแรกซึ่งไม่มีการคัดออก เทรี่กับเฮนรี่ถูกยืดเงินเนื่องจากเข้าเป็นลำดับสุดท้ายในเลก 6 ที่ไม่มีการคัดออกเช่นกัน และจะไม่ได้รับเงินใช้ในเลกต่อไป โดยผู้เข้าแข่งขันไม่ได้รับการแจ้งล่วงหน้าว่ากฎเรื่องการยืดเงินในกรณีนี้ยังคงมีการใช้อยู่ เรื่องของการเปลี่ยนกฎมาใช้กฎการยืดเงินนี้นำไปสู่การถกเถียงกันระหว่างเฮนรี่กับพิธีกร อลัน วู ที่จุดหยุดพักที่โซล, เกาหลีใต้ ในเลก 6 ที่ทีมเดิมจะไม่ให้เงินคืนกับอลัน และในเลกต่อมาเทรี่กับเฮนรี่ก็ได้พบกับบทลงโทษเดิมในการแข่งขันครั้งนี้  (Marked As Elimination)  หลังจากพวกเขาเข้ามาเป็นลำดับสุดท้ายอีกครั้ง โดยรวมฤดูกาลนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากเนื่องจากการลงทุนที่เดินทางไกลผ่าน 4 ทวีปทำให้เป็นสถานที่ที่แตกต่างกันมากๆ รวมถึงมีผู้เข้าแข่งขันที่เป็นดาราเป็นส่วนใหญ่ ทำให้ฤดูกาลนี้มีผู้ชมที่มากกว่าเดิมในฤดูกาลที่ 1 เป็นอย่างมาก

การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน

ซีซั่นนี้มีผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 ทีม จากผู้สมัครกว่า 2,500 คน ซึ่งผู้สมัครนี้ก็มีผู้เข้าแข่งขันที่เคยแข่งขันในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา รวมอยู่ด้วย คือ เค็นกับวิกซัน ที่ได้รับเลือกให้แข่งในฤดูกาลที่ 12 ของเวอร์ชันสหรัฐฯ ซีซั่นนี้ปิดรับสมัครในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2550 (เป็นเวลาที่ขยายแล้ว 2 สัปดาห์จากกำหนดเดิม) ในการแข่งขันครั้งนี้ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ในประเทศญี่ปุ่นสามารถเข้าร่วมได้ หลังจากถูกห้ามในซีซั่นที่ 1 การสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2550 และการถ่ายทำมีขึ้นในช่วงเดือน มิถุนายนถึงกรกฎาคม ในปีเดียวกัน
ในซีซั่นนี้ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 10 ทีมนั้นมีทีมที่เป็นทีมพี่น้องที่กลับมารวมตัวกัน เพื่อนสมัยเด็กและคู่เดท เอเดรียนเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกของดิ อะเมซิ่ง เรซทุก ๆ ฤดูกาลทั้งของสหรัฐอเมริกาและเอเชีย ที่มีปัญหาทางการได้ยิน ซีซั่นนี้ยังมีการนำเสนอผู้เข้าแข่งขันที่เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์หรือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องหลายคน โมนิก้า โล เคยเป็นตัวแทนของเมืองโตรอนโต ประเทศแคนาดา เข้าประกวด Miss Chinese International Pageant ปี 1997 และเธอก็ชนะการประกวดด้วย พอลล่า เทเลอร์ เป็นนางแบบ นักแสดง และวีเจทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์ พาเมล่า และ วาเนสซ่า ชอง เป็นน้องสาวของ วินซ์ ชอง นักร้องมาเลเซียที่มีชื่อเสียง คินาร์โยชิ (หรือ คินาร์) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอินโดนีเซีย เธออยู่ในโฆษณาโทรทัศน์และภาพยนตร์ของอินโดนีเซีย โดยเคยได้รับรางวัล Citra award สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2549 นอกจากนี้ยังเคยเข้าร่วมแข่งขันในรายการ Seleb Dance และรายการเดียวกันของอินเดีย Nach Baliye อีกทั้งยังชนะการแข่งรายการ Fear Factor Indonesia ด้วย โซฟีเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ ให้กับ ดิสคัฟเวอรี แชนแนลอีกด้วย  และเป็นนักข่าวในงานภาพยนตร์อาเซียนอีกด้วย มาร์ค เนลสัน เป็นนายแบบ และหนึ่งในพิธีกรรายการกีฬา Sports Unlimited ในช่อง ABS-CBN ของฟิลิปปินส์ ขณะที่เพื่อนร่วมทีม โรวิลสัน เฟอร์นันเดส เป็นพิธีกรรายการกีฬา Gameplan และยังเป็นบรรณาธิการบริหารของนิตยสาร Maxim ฉบับของฟิลิปปินส์ และทั้งคู่ก็เป็นพิธีกรรายการ The Duke ทางAXN (เลิกออกอากาศแล้ว) 
ในซีซั่นนี้มีผู้เข้าแข่งขันเพียง 2 คนที่ไม่ใช่ชาวเอเชียแท้ ๆ ซึ่งก็คือ เฮนรี่ รี้ด เขาเป็นนาวิกโยธินสหรัฐในตำแหน่ง Senior Chief Petty Officer ที่เกษียณอายุแล้ว ปัจจุบันอาศัยอยู่ในประเทศฟิลิปปินส์ โดยแข่งคู่กับภรรยาชาวฟิลิปปินส์ ตรินิแดด (รู้จักกันในชื่อเทรี่) และอีกคนหนึ่งคือ ออเรเลีย เชนาท เดิมเธอมาจากประเทศฝรั่งเศส แต่ปัจจุบันอาศัยและเป็นตัวแทนของประเทศฮ่องกง โดยแข่งคู่กับโซฟี เต็ง ซึ่งเป็นชาวสิงคโปร์ แต่แข่งขันในตัวแทนของประเทศฮ่องกงเช่นกัน และเนื่องจากการแข่งขันในฤดูกาลนี้มีผู้ที่มีชื่อเสียงเป็นส่วนใหญ่จึงน่าจะเป็นการดึงให้มีผู้ชมมากขึ้น

การตลาด

ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (อาวีว่า, คาลเท็กซ์, โนเกีย เอ็นซีรีส์, โซนี่, บินตาน ลากูน รีสอร์ต และ ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ผู้สนับสนุนมีบทบาทสำคัญต่อการแข่งขันโดยการให้รางวัล หรือในบางภารกิจของการแข่งขัน ก็จะมีสิ่งที่เกี่ยวกับบริษัทผู้สนับสนุนเหล่านี้อยู่ด้วย ฤดูกาลนี้มีการออกอากาศตอนพิเศษ 2 ตอน คือ Racers Revealed ที่ออกอากาศ 3 สัปดาห์ก่อนการแข่งขันจะออกอากาศ มีเนื้อหาเกี่ยวกับการแนะนำตัวผู้เข้าแข่งขันและการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน และ Memories ที่ออกอากาศ 1 สัปดาห์หลังจากตอนสุดท้ายออกอากาศ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความทรงจำของผู้เข้าแข่งขันในระหว่างการแข่งขัน และไฮไลต์ของการแข่งขัน ซึ่งคล้ายกับที่เคยทำใน ซีซั่นที่ 1