เซโตะ ซะกะกิบะระ

เซโตะ ซะกะกิบะระ (ญี่ปุ่น: 酒鬼薔薇 聖斗 Sakakibara Seito ) เป็นนามแฝงของคนร้ายซึ่งฆ่าตัดศีรษะกับทำร้ายเด็กหญิงชายหลายคนต่อเนื่องกันในเมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อกลางปี 2540 และเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมเด็กชายวัยสิบสี่ปีคนหนึ่งโดยเชื่อว่าเป็นฆาตกร และตั้งนามสมมุติให้เขาว่า เด็กชายเอ (少年A Shōnen A ; พ.ศ. 2526 — ) เนื่องจากกฎหมายวิธีพิจารณาความของญี่ปุ่นห้ามเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับเยาวชนผู้ต้องหาว่ากระทำความผิดอาญา

การฆ่า

เช้าตรู่วันที่ 27 พฤษภาคม 2540 ชาวเมืองโคเบะพบศีรษะของจุง ฮะเซะ (土師 淳 Hase Jun ; เกิดราวปี 2529) ซึ่งเป็นนักเรียนศึกษาพิเศษ (พิการ) ที่โรงเรียนประถมศึกษาไทโนะฮะตะ (Tainohata Elementary School) ถูกตัดโยนทิ้งไว้หน้าประตูเข้าโรงเรียนดังกล่าวก่อนเริ่มเรียนในวันนั้น เจ้าพนักงานชันสูตรแล้วเห็นว่า ศีรษะถูกตัดออกจากร่างกายด้วยเลื่อย แล้วทิ้งไว้ตรงนั้นเพื่อให้นักเรียนเห็นเมื่อมาโรงเรียนกันในเวลาเช้า ทั้งอวัยวะอื่นน่าจะถูกเฉือนออกจากร่างกายด้วย ปากศพมีกระดาษใบหนึ่งยัดเอาไว้ กระดาษนั้นมีข้อความเขียนด้วยหมึกแดงว่า "เกมมันเพิ่งเริ่ม...เจ้าพวกตำรวจเอ๋ย จับได้ก็มาจับซี...อยากจะเห็นคนตายใจจะขาดอยู่แล้ว ฆ่าคนนี่มันตื่นเต้นเสียจริงนะ ความทุกข์ระทมที่ฉันเจอมาหลายปีมันต้องล้างด้วยคำตัดสินเปื้อนเลือด" และลงชื่อว่า "ซะกะกิบะระ" เจ้าพนักงานตำรวจตั้งข้อสังเกตว่า วิธีที่คนร้ายฆ่าเด็กชายฮะเซะกับข้อความที่คนร้ายทิ้งไว้นั้นชวนให้นึกถึงนักฆ่าจักรราศี (Zodiac Killer) ซึ่งก่อคดีในนครซานฟรานซิโกเมื่อหลายสิบปีก่อนหน้า
ต่อมาวันที่ 6 มิถุนายน 2540 มีจดหมายฉบับหนึ่ง ความยาวสามหน้า ใส่ซองสีน้ำตาลลงตราวันที่ 3 มิถุนายน 2540 ไม่ปรากฏชื่อที่อยู่ผู้ส่ง ส่งไปถึงหนังสือพิมพ์โคเบะชิมบุง (Kobe Shinbun) มีข้อความยาวหนึ่งพันสี่ร้อยคำเขียนด้วยหมึกแดงว่า "ตอนนี้เกมมันเพิ่งเริ่ม...ผมเสี่ยงชีวิตเพื่อเกมนี้...ถ้าผมถูกจับ ผมคงถูกแขวนคอ...พวกตำรวจน่าจะตามผมให้ขึงขังและเอาจริงเอาจังกว่านี้...พอผมได้ฆ่าเท่านั้น ผมก็รู้สึกเหมือนพ้นจากความเกลียดชังที่ผมต้องเจอมาอยู่เรื่อย และยังบรรลุถึงความสงบสุขด้วย ตอนที่ทำให้คนอื่นเจ็บปวดนี่แหละ ผมถึงหายเจ็บปวด" จดหมายนี้ยังกระทบกระเทียบระบบการศึกษาของประเทศญี่ปุ่นว่าเป็น "การศึกษาภาคบังคับที่ทำให้ไม่มีใครเห็นหัวผม" กับรับว่า ผู้เขียนเป็นคนร้ายฆ่าตัดศีรษะฮะเซะเอง ทั้งยังข่มขู่ว่า จะฆ่าผู้อื่นเพิ่มอีก แล้วลงชื่อ "ซะกะกิบะระ เซโตะ" ซึ่งแต่ละอักษรในชื่อนี้มีความหมายว่า สุรา ปิศาจ กุหลาบ นักบุญ และการวิวาท ตามลำดับ
ด้วยความเร่งรีบ สื่อมวลชนอ่านชื่อ "ซะกะกิบะระ" ผิดเป็น "โอะนะบะระ" จึงมีจดหมายอีกฉบับไปว่า "ต่อไปนี้ ถ้าพวกมึงอ่านชื่อกูผิดหรือทำให้อารมณ์กูเสีย กูจะฆ่าผักปลาพวกนี้อาทิตย์ละสามคน...ถ้ามึงคิดว่ากูฆ่าเป็นแต่เด็กละก็ มึงผิดถนัดแล้วล่ะ"

การดำเนินคดี

วันที่ 28 มิถุนายน 2540 เจ้าพนักงานตำรวจจับกุมเด็กชายอายุสิบสี่ปีซึ่งเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นคนหนึ่งในเมืองโคเบะ เรียกเขาว่า "เด็กชายเอ" เจ้าพนักงานตำรวจสืบสวนพฤติกรรมของเด็กชายเอแล้วทราบว่า ตั้งแต่ครั้งเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา เด็กชายเอหัดพกพาของมีคมโดยเขียนไว้ในอนุทินว่า "ผมจะหายหงุดหงิดเวลาได้ถือมีดยังชีพหรือได้ควงกรรไกรอย่างควงปืน" ครั้นอายุได้สิบสองปี เขาเริ่มทรมานสัตว์อย่างสาหัส เป็นต้นว่า เรียงกบไว้บนถนนแล้วขับรถจักรยานทับ เฉือนอวัยวะแมว และตัดศีรษะนกพิราบ ต่อมาวันที่ 16 มีนาคม 2531 เขาบันทึกลงอนุทินว่า "วันนี้ ผมทดลองของสูงดู จะได้รู้ว่ามนุษย์เราอ่อนปวกเปียกแค่ไหน...ตอนเด็กหญิงคนนั้นเงยหน้ามองมาที่ผม ผมก็ทิ้งค้อนลงไป ผมว่าผมทิ้งลงไปโดนเธอสองสามครั้งนะ แต่มันตื่นเต้นเสียจนจำไม่ได้แล้ว" ลุวันที่ 23 มีนาคม เขาเขียนลงอนุทินว่า "ตอนเช้าแม่ว่า 'น่าสงสารแม่หนูคนนั้นจัง คนที่โดนทำร้ายน่ะ ท่าจะตายเสียแล้ว' ดูท่าผมจะไม่โดนจับได้เสียด้วย...เรื่องนี้ต้องขอบคุณท่านบะโมะอิโดกิชิง (Bamoidōkishin) เลยครับ...คุ้มครองผมต่อไปด้วยนะครับ" จึงเชื่อว่าเขาเป็นคนร้ายฆ่าตัดศีรษะฮะเซะ
เด็กชายเอรับสารภาพว่า เป็นคนร้ายฆ่าฮะเซะ โดยหมกศพส่วนที่เหลือไว้ในป่าหญ้าแห่งหนึ่ง กับได้ฆ่าอะยะกะ ยะมะชิตะ (山下彩花 Yamashita Ayaka ) เด็กหญิงวัยสิบปี เมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2540 และได้ทำร้ายเด็กหญิงคนอื่นอีกสามคนในเวลาไล่เลี่ยกันด้วย อย่างไรก็ดี ผู้คนจำนวนหนึ่งซึ่งรวมถึงโชจิโร โกะโต (Shōjirō Gotō) นักกฎหมายผู้มีประสบการณ์ทำคดีกล่าวหาเท็จมาหลายคดี และโนะบุโยะชิ อิวะตะ (Nobuyoshi Iwata) ผู้อำนวยการโรงเรียนของซะกะกิบะระ แสดงความเห็นว่า เด็กชายเอมิใช่คนร้ายจริง เจ้าพนักงานจับผิดคน ทั้งแถลงการณ์หลายฉบับของพนักงานสอบสวนยังขัดแย้งกันเองด้วย
ระหว่างดำเนินคดีต่อเด็กชายเอนั้น ในวันที่ 1 มิถุนายน 2547 เกิดคดีทำนองเดียวกันอีกเรียก "คดีฆ่าปาดคอที่เมืองซะเซะโบะ" (Sasebo slashing) โดยคนร้ายเป็นเด็กหญิงวัยสิบเอ็ดปี ตั้งนามสมมุติว่า "เด็กหญิงเอ" ฆ่าเด็กหญิงวัยสิบสองปีซึ่งเป็นเพื่อนร่วมห้องถึงแก่ความตายในโรงเรียน เป็นเหตุให้สภานิติบัญญัติแห่งญี่ปุ่นแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญาโดยลดอายุเด็กที่ต้องรับผิดทางอาญาจากสิบหกปีลงมาเป็นสิบสี่ปี
วันที่ 11 มีนาคม 2547 กระทรวงยุติธรรมญี่ปุ่นสั่งให้ปล่อยเด็กชายเอ ซึ่งบัดนี้อายุได้ยี่สิบเอ็ดปี เป็นการชั่วคราว ต่อมาวันที่ 1 มกราคม 2548 จึงให้ปล่อยเขาเป็นการถาวร เป็นการปล่อยผู้ต้องหาคดีอาญาอุกฉกรรจ์ซึ่งที่ไม่เคยปฏิบัติมาก่อนในประเทศญี่ปุ่น จึงมีผู้วิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง