google/wiki40b huggingface dataset:
สำนักวิจัยพิว

โครงการวิจัย

ปัจจุบันสำนักวิจัยพิวมีโครงการวิจัยอยู่ 7 โครงการด้วยกัน

ศาสนาและชีวิตสาธารณะ

โครงการวิจัยเกี่ยวกับศาสนาและชีวิตสาธารณะ (Pew Forum on Religion & Public Life) วิจัยเกี่ยวกับศาสนาและผลกระทบที่มีต่อสังคมอเมริกา เรื่องที่ให้ความสำคัญคือ ศาสนาและการเมือง การทำแท้ง การวิจัยสเต็มเซลล์ ผู้รักร่วมเพศ การเจริญเติบโตของศาสนาอิสลาม และสถิติของผู้นับถือศาสนาในอเมริกาแบ่งตามเพศ อายุ รัฐ รวมทั้งยังเก็บข้อมูลสถานการณ์ด้านศาสนาทั่วโลก เช่น การจำกัดเสรีภาพทางศาสนา สถิติของผู้นับถือศาสนาทั่วโลก
ข่าวที่อิงจากผลสำรวจของโครงการนี้จะเรียกสำนักพิวย่อ ๆ ว่า พิวฟอรั่ม (Pew Forum) และเป็นหนึ่งในโครงการที่สื่ออ้างอิงมากที่สุด

ความคิดเห็นของประชาคมโลก

โครงการวิจัยความคิดเห็นของประชาคมโลก (Pew Global Attitudes Project) วิจัยเกี่ยวกับการเมืองต่างประเทศ กรณีศึกษามีตั้งแต่ ทรรศนะของประชาคมโลกต่อศาสนาและการเมืองในประเทศของตน ทรรศนะของประชาคมโลกต่อสหรัฐฯ และหัวข้อที่สำคัญ เช่น ประชาธิปไตย การก่อการร้าย

ชาวฮิสแปนิก

โครงการวิจัยชาวฮิสแปนิก (Pew Hispanic Center) วิจัยเกี่ยวกับกลุ่มคนฮิสแปนิก (ละติน-อเมริกัน) ผลกระทบต่อประชากรสหรัฐฯ และผลกระทบทางสังคม

การใช้อินเทอร์เน็ต

โครงการวิจัยการใช้อินเทอร์เน็ตและชีวิตของชาวอเมริกัน (Pew Research Center's Internet and American Life Project) วิจัยการใช้อินเทอร์เน็ตและผลกระทบต่อชีวิตวัยเรียน การทำงาน ครอบครัว สังคม

เพื่อสังคมและสื่อ

โครงการวิจัยเพื่อสังคมและสื่อ (Pew Research Center for the People and the Press)  วิจัยเกี่ยวกับข่าวสารปัจจุบัน และการที่สังคมให้ความสนใจกับข่าวนั้น ๆ

สังคมและประชากร

โครงการวิจัยแนวโน้มทางสังคมและประชากร (Pew Social and Demographic Trends)วิจัยเกี่ยวกับพฤติกรรมและความคิดเห็นของคนอเมริกันต่อการทำงาน ครอบครัว สาธารณสุข ชุมชน และรวมเข้ากับข้อมูลทางสังคม เศรษฐกิจ

วิจัยสื่อ

โครงการวิจัยสื่อ (Pew Research Center's Project for the Excellence of Journalism)สำรวจและพยายามสรุปให้สาธารณชนเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องที่สื่อให้ความสนใจ พัฒนาการของสื่อ ปัจจัยและเหตุผล
ตีรถังกร

ในแนวคิดของศาสนาเชน ตีรถังกร (สันสกฤต: tīrthaṅkara; แปลว่า ผู้ทำท่าสำหรับลุยข้ามน้ำ) คือพระผู้ช่วยให้รอด (saviour) และศาสดาผู้สั่งสอนธรรมะในศาสนาเชน คือ ทางที่ถูกที่ควร คำว่า ตีรถังกร หลัก ๆ แล้วหมายถึงผู้สร้างตีรถะ คือสะพานที่จะพาข้ามทะเลแห่งการเวียนว่ายตายเกิด (สังสารวัฏ) ผู้ที่นับถือศาสนาเชนถือว่าองค์ตีรถังกรนั้นเป็นบุคคลที่หายากยิ่ง ผู้สามารถก้าวข้ามสงสารคือการเวียนว่ายตายเกิดไปได้ด้วยตนเอง และยังนำพาผู้อื่นให้เชื่อและปฏิบัติตามหนทางนั้น เมื่อตีรถังกรองค์หนึ่งสามารถเข้าถึงแก่นแท้ของธรรมชาติของจิตและวิญญาณแล้ว จะเข้าถึง เกวลญาณ (ภาวะสัพพัญญู) และตีรถังกรองค์แรกคือผู้ที่รื้อฟื้นศาสนาเชนขึ้นมาอีกครั้ง การหลุดพ้นจากสัมสาระในเชน เรียกว่า โมกษะ
ตีรถังกรพระนามว่าพระมัลลินาถ (Māllīnātha) เชื่อกันว่าเป็นเป็นสตรี พระนามเดิมว่า "พระนางมัลลิ" (Malli bai) ในเศวตัมพร (Svetambara) ในขณะที่ทิคัมพร (Digambara) เชื่อว่าตีรถังกรทั้ง 24 พระองค์เป็นบุรุษทั้งสิ้น รวมถึงพระมัลลินาถด้วย ลัทธิทิฆัมพรเชื่อว่าสตรีสามารถเข้าถึงสวรรค์ได้สูงสุดที่ชั้น 16 และถ้าจะหลุดพ้น (โมกฆษะ) ต้องกลับชาติมาเกิดใหม่เป็นบุรุษเท่านั้น
จักรวาลวิทยาเชนเชื่อว่า กงล้อแห่งเวลานั้นแบ่งเป็นสองส่วน คือ อุตสรรปิณี  (Utsarpiṇī) คือวัฏจักรเวลาที่กำลังเพิ่มขึ้น และ อวสรรปิณี คือวัฏจักรเวลาที่กำลังลดลง กล่าวคือเวลาในปัจจุบัน ในแต่ละจักรวาลของวัฏจักรเวลาปัจจุบัน (อวสรรปิณี) จะแบ่งเป็น 24 ตีรถังกร ส่วนในอุตสรรปิณี มีตีรถังกรมากมายหาสิ้นสุดมิได้ ตีรถังกรองค์แรกในอวสรรปิณีคือพระฤษภเทพ ผู้สร้างและจัดการให้มนุษย์อยู่กันอย่างสันติกลมเกลียวในสังคม และมีตีรถังกรองค์สุดท้ายคือองค์ปัจจุบันคือพระมหาวีระ (599–527 ก่อน ค.ศ.) ประวัติศาสตร์มีการบันทึกการดำรงอยู่ของพระมหาวีระและตีรถังกรองค์ที่ 23 คือ พระปารศวนาถ
ถึงแม้ตีรถังกรจะเป็นที่เคารพบูชาในศาสนาเชน แต่ความยิ่งใหญ่เดียวกันนี้เชื่อกันว่ามีอยู่ได้ในสิ่งมีชีวิตทุกชนิด รวมถึงมนุษย์ที่นับถือศาสนาอื่นนอกเหนือจากศาสนาเชน

ประติมาณวิทยา

รูปเคารพขององค์ตีรถังกรมักสร้างในกริยานั่งขัดสมาธิ (ปัทมาสนะ) หรือ ยืนสมาธิ (Khadgasana หรือ Kayotsarga) ในทิคัมพรและเศวตัมพร ต่างมีการสร้างองค์ตีรถังกรต่างกัน โดยทิคัมพรนิยมสร้างให้ตีรถังกรอยู่ในลักษณะเปลือยกาย ไม่มีแม้แต่เครื่องตกแต่งใด ๆ ส่วนเศวตัมพรมีการสวมเสื้อผ้าและมีเครื่องตกแต่งกาย การเปลือยกายนั้นหมายถึงการที่ตีรถังกรสามารถละทิ้งทุกสิ่งในโลกได้ ไม่หลือแม้นแต่ความต้องการในทรัพย์สมบัติหรือความอับอาย บนพระกายมักพบศรีวัตสะบนพระอุระ (อก)  และดิลกระหว่างคิ้ว
หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์

ประวัติ

หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ เดิมมีฐานะเป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักผู้บัญชาการทหารสูงสุด กองบัญชาการกองทัพไทย ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สถาปนาเป็น หน่วยทหารรักษาพระองค์ โดยใช้ชื่อว่า หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ สำนักผู้บัญชาการทหารสูงสุด กองบัญชาการทหารสูงสุด เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2556 ได้มีการยกฐานะหน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ เป็นนิติบุคคล ระดับกรม สังกัดกระทรวงกลาโหม โดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะยังดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการ
ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการในพระองค์ พ.ศ. 2560 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ให้มีการจัดระเบียบบริหารราชการในพระองค์ และมีพระราชกฤษฎีกาจัดระเบียบราชการและการบริหารงานบุคคลของราชการในพระองค์ พ.ศ. 2560 กำหนดให้มี "หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์" เป็นส่วนราชการในพระองค์
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 8

The Girl Who Picks A Fight

ประมวลเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนปัจจุบัน และภาพที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เช่นการรบกวนคนท้งบ้านของจาเอล จนเรเน่ทนไม่ไหวต้องย้ายห้องหนี  เหตุการณ์วันพักผ่อนของสาวๆ กับการระบายความในใจของแจสลีน การทำความสะอาดบ้านของนาตาชากับเรเน่ และเหตุการณ์ตอนที่คาสซานดร้าต้องเข้าโรงพยาบาลหลังจากถ่ายภาพนู้ด
ถนนสนามไชย

ถนนสนามไชย (อักษรโรมัน: Thanon Sanam Chai) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่ตั้งของสถานที่สำคัญหลายแห่ง เช่น กระทรวงกลาโหม, กรมอัยการสูงสุด, พระบรมมหาราชวัง, พระราชวังสราญรมย์, หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน
ถนนสนามไชย มีจุดเริ่มต้นที่ถนนหน้าพระลานตัดกับถนนราชดำเนินใน ที่บริเวณแยกป้อมเผด็จ สิ้นสุดลงที่ถนนราชินี บริเวณปากคลองตลาด มีความยาวประมาณ 1.1 กิโลเมตร  เดิมเป็นถนนที่มีชื่อเรียกว่า "ถนนหน้าจักรวรรดิวังหลวง" เป็นลักษณะเป็นลานกว้าง ๆ มีความสำคัญตั้งแต่ยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์เนื่องด้วยเป็นเส้นทางที่ใช้สำหรับพระราชพิธีหรือกระบวนแห่ต่าง ๆ โดยชื่อ "สนามไชย" มาจากท้องสนามไชย ซึ่งเป็นลานอยู่ข้างท้องสนามหลวง  เป็นสถานที่ ๆ ให้ข้าราชบริพารตลอดจนประชาชนใช้สำหรับเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในแต่ละรัชกาล ครั้นทรงเสด็จออก ณ พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท เนื่องในวโรกาสสำคัญต่าง ๆ  โดยชื่อถนนสนามไชย เป็นชื่อพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2398 ตามท้องสนามไชย ที่เคยปรากฏอยู่แต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา
ในอนาคตอันใกล้ บริเวณโรงเรียนวัดราชบพิธ และวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม หรือวัดโพธิ์ ที่ถนนสนามไชยตัดผ่าน จะมีการเปิดใช้ สถานีสนามไชย ซึ่งเป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน สายสีน้ำเงิน อันเป็นสถานีที่มีความสวยงามด้วยสถาปัตยกรรมแบบไทย ด้วยการจำลองมาจากท้องพระโรงในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น ด้วยแนวความคิดที่อิงกับประวัติศาสตร์ เนื่องด้วยตั้งอยู่ในเขตตัวเมืองชั้นในหรือเกาะรัตนโกสินทร์ ได้ชื่อว่าเป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินที่สวยงามที่สุดในประเทศไทย
วงศ์ปลาเสือพ่นน้ำ

ลักษณะ

ปลาในวงศ์นี้มีขนาดตั้งแต่ 15 เซนติเมตร ถึง 40 เซนติเมตร ปากยาว จะงอยปากยืดได้ มีลำตัวป้อม แบนข้าง ตากลมโตเป็นพิเศษ ครีบหลังแบ่งเป็น 2 ตอน ตอนแรกเป็นก้านครีบแข็งเป็นเงี่ยง 4–5 ชิ้น ตอนหลังเป็นครีบอ่อน ส่วนที่เป็นก้านครีบแขนงของครีบหลังสั้นกว่าส่วนที่เป็นก้านครีบแขนงของครีบก้นมาก เกล็ดเป็นแบบสาก ส่วนบนหัวและแก้มมีเกล็ด ครีบหางตัดตรงหรือเว้าเล็กน้อย
ปลาขนาดเล็กมีจุดสะท้อนแสงที่ลักษณะพิเศษประจำฝูง จุดเหล่านี้มีสีเหลืองเป็นประกายแทรกอยู่ระหว่างแถบสีดำบริเวณซีกบนของลำตัว นักมีนวิทยาสันนิษฐานว่ามีไว้สำหรับใช้รวมฝูงหรือติดต่อระหว่างกันในฝูง เนื่องจากในระยะเป็นลูกปลามักจะอาศัยอยู่ตามชายฝั่งที่มีน้ำขุ่นและอยู่รวมกันเป็นฝูง ๆ โดยปลาที่โตเต็มวัยที่อาศัยตามลำพังตามแนวปะการังไม่มีจุดดังกล่าว

พฤติกรรม

อาศัยเป็นฝูง  หากินบริเวณผิวน้ำ เป็นปลากินเนื้อ อาหารได้แก่ แมลง ลูกปลา ลูกกุ้งขนาดเล็ก  มีความสามารถพิเศษคือ พ่นน้ำได้ไกลถึง 1–2 เมตร เพื่อยิงแมลงให้ตกลงน้ำเป็นอาหาร  ถ้าแมลงยังไม่ตก จะยิงซ้ำสำเร็จ สามารถเปลี่ยนพิกัดมุมยิงได้อีกด้วย  ทั้งนี้เป็นเพราะปลาในวงศ์นี้มีลิ้นที่ยาว และมีร่องลึกที่ลิ้น ประกอบกับจะงอยปากที่กว้างพอดี เมื่อหุบเหงือกลงจะพ่นน้ำออกมาได้ในลักษณะเดียวกับปืนฉีดน้ำ
นอกจากนี้ยังสามารถกระโดดขึ้นงับเหยื่อเหนือน้ำได้สูงถึง 1 ฟุต  วางไข่ในฤดูฝนแถบชายฝั่งทะเลหรือปากแม่น้ำ โดยมีจำนวนตั้งแต่  20,000–150,000 ฟอง ไข่มีขนาด  0.4 มิลลิเมตร โดยวางไข่แบบปล่อยลอยไปตามกระแสน้ำ พ่อแม่ปลาไม่ดูแลไข่ นอกจากนี้แล้ว ยังมีการศึกษาเพิ่มเติมพบว่าสามารถล่าเหยื่อที่ที่ฝังตัวอยู่ใต้พื้นน้ำได้ด้วย ด้วยวิธีการพ่นน้ำเหมือนกับที่พ่นเหนือผิวน้ำ

ในวัฒนธรรมไทย

ปลาเสือพ่นน้ำ เป็นปลาที่อาศัยอยู่บริเวณผิวน้ำ ซ้ำยังมีอุปนิสัยไม่เกรงกลัวมนุษย์ จึงถูกอ้างอิงถึงในวรรณกรรมและวรรณคดีไทยหลายเรื่องนับแต่อดีต เช่น เมื่อคุณตาคุณยายยังเด็ก ของ  ทิพย์วาณี สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ที่กล่าวถึง เมื่อเวลาจะรับประทานอาหารมื้อเย็นที่เรือนแพริมน้ำ เมื่อมีการตีฆ้องเป็นสัญญาณ ปลาเสือพ่นน้ำจะว่ายมาออกันที่ท่าน้ำ เพื่อรออาหารซึ่งก็คือ ข้าวสุกที่โปรยลงไป 
นอกจากนี้แล้ว ด้วยความสามารถพิเศษเหล่านี้ บางร้านอาหารริมน้ำจะมีการแขวนอาหารไว้เหนือน้ำ เพื่อให้ปลาเสือพ่นน้ำ พ่นน้ำใส่อาหารตกลงมากิน สร้างความเพลิดเพลินให้แก่ลูกค้า

การกระจายพันธุ์

มีทั้งหมด  1 สกุล คือ Toxotes (/ท็อก-ออ-เทส/) ใน 10 ชนิด (เป็นชนิดที่จำแนกใหม่ 3 ชนิด) พบกระจายทั่วไปในเอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงรัฐควีนส์แลนด์และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรีในออสเตรเลีย
อาศัยทั้งน้ำจืดและน้ำกร่อย พบมากบริเวณปากแม่น้ำหรือแถบชายฝั่ง

การเพาะขยายพันธุ์

ปลาเสือพ่นน้ำ สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว คือ ชนิด Toxotes chatareus ซึ่งเป็นชนิดที่พบได้ทั่วไปและหลากหลายที่สุด โดยสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดกำแพงเพชร ในสังกัดกรมประมง นับเป็นแห่งแรกของไทยและของโลก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 แต่ในช่วงแรกลูกปลาที่ได้มีอัตราการรอดตายน้อย เนื่องจากลูกปลาแรกเกิดมีปากขนาดเล็กมาก จึงไม่สามารถหาอาหารให้กินได้ ต่อมา ทางสถานีได้ให้โรติเฟอร์ขณะลูกปลามีอายุได้ 2 วัน เมื่อลูกปลาโตขึ้นก็ให้โรติเฟอร์กับไรแดงตามลำดับ และเมื่อลูกปลามีอายุได้ 3 เดือน ก็สามารถฝึกให้กินอาหารเม็ดได้ ซึ่งต้องใช้เวลาฝึกประมาณ 1 เดือน ปัจจุบันทางสถานีกำลังเผยแพร่ความรู้นี้สู่เกษตรกรเพื่อนำไปเพาะเลี้ยงเป็นอาชีพต่อไป
แนวร่วมรวบรวมชาติกัมพูชา

แนวร่วมรวบรวมชาติกัมพูชา (เขมร: រណសិរ្សរួបរួមជាតិកម្ពុជា รณสิรฺสรัวบรัวมชาติกมฺพุชา; อังกฤษ: Khmer United National Front; ฝรั่งเศส: Front uni national du Kampuchéa: FUNK) เป็นองค์กรทางการเมืองที่ก่อตั้งโดยพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กษัตริย์แห่งกัมพูชา ใน พ.ศ. 2513 เมื่อลี้ภัยไปยังกรุงปักกิ่ง หลังเกิดรัฐประหารในกัมพูชา

ประวัติ

กลุ่มนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อต่อต้านอำนาจของนายพลลน นล โดยมีเขมรแดง พรรคคอมมิวนิสต์นิยมลัทธิเหมาเป็นกองกำลังทางทหารของกลุ่ม ซึ่งเรียกตัวเองว่าองค์กรปฏิวัติ (อองการ์ปะเดะวัด) อีกสองส่วนที่อยู่ในกลุ่มนี้ คือ กลุ่มที่ภักดีกับสีหนุหรือกลุ่มนิยมเจ้า ซึ่งไม่เคยมีอำนาจอย่างแท้จริงในกลุ่ม และกลุ่มฝ่ายซ้ายที่เคยร่วมมือกับเวียดนามในสมัยเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศสที่มักเรียกกันว่า “เขมรเวียดมิญ”(เขมรอิสระเดิม).
การสู้รบแบบกองโจรของกลุ่มนี้ นำโดยรัฐบาลราชอาณาจักรกัมพูชาพลัดถิ่น ซึ่งตั้งอยู่ที่ปักกิ่ง สีหนุประกาศเป็นผู้นำของขบวนการ เพ็ญ โนตเป็นนายกรัฐมนตรี และเขียว สัมพันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และเป็นผู้ควบคุมกองทัพของรัฐบาลพลัดถิ่นการให้การยอมรับกษัตริย์ของกัมพูชาทำให้เขมรแดงได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น ทั้งจีน สหภาพโซเวียต และเวียดนามสนับสนุนรัฐบาลพลัดถิ่นนี้ แม้ว่าชาวเวียดนามจะโน้มเอียงไปทางกลุ่มของสีหนุมากขึ้นเมื่อเขมรแดงเริ่มเข้มแข็งขึ้นใน พ.ศ. 2514 การยกย่องกษัตริย์เป็นผู้นำสิ้นสุดลงเมื่อเขมรแดงล้มรัฐบาลของนายพลลน นลสำเร็จ
อุสา สุคันธมาลัย

อุสา สุคันธมาลัย มีนามเดิมว่า ทรรพ หรือ ทับ เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2447 ที่ จังหวัดนนทบุรี เป็นธิดาของนายสุทธิ์ และนางเทียบ บิดามารดาของท่านมีวงดนตรี มีชื่อเสียงในด้านเครื่องสาย และบิดาของครูนั้นขับเสภาได้ดี อุสาเริ่มเรียนขับร้องจากท่านบิดาก่อน ตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 10 ขวบ บิดาได้พาไปถวายตัวให้อยู่ในพระอุปถัมภ์ของ พระวิมาดาเธอกรมพระสุทธาสินีนาฎ ซึ่งอุสาได้เรียนขับร้องกับหลวงเสียงเสนาะกรรณ (พัน มุกตวาภัย) และยังได้เป็นศิษย์ของพระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) ซึ่งได้แต่งทางร้องให้อุสาเป็นพิเศษเพลงหนึ่งคือ เพลงทยอยเดี่ยว และเป็นศิษย์ของเจริญ พาทยโกศลและหม่อมส้มจีนด้วย
อุสาเป็นคนขับร้องประจำวงมโหรีของ พระวิมาดาเธอกรมพระสุทธาสินีนาฏ จนสิ้นรัชกาล วงมโหรีนี้ก็ยุบเลิกไป จึงได้ทูลลาออกจากวังมาอยู่ที่บ้านพี่สาวที่ชื่อทิม เมื่ออายุได้ 20 ปี สมรสกับหลวงประมาณมนูธรรม (สกุล บุณยรัตพันธ์) บุตรชายของเจ้าพระยาศรีธรรมราช (เวก บุณยรัตพันธ์) สมรสได้ประมาณ 9 ปี สามีถึงแก่กรรม ในตอนนั้นหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ได้เข้ามาประจำอยู่ในวงดนตรีหลวงของรัชกาลที่ 7 แล้ว จึงชักชวนให้อุสาเข้ามาร่วมงานด้วยกัน ต่อมา ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม มีนโยบายรัฐนิยมให้ใช้ชื่อตัวให้เหมาะกับเพศ อุสาซึ่งมีชื่อตัวว่าทับ พยางค์เดียว ไม่เหมาะกับสมัยนิยม จึงเปลี่ยนมาใช้อุสา และตั้งนามสกุลสุคันธมาลัยขึ้นใช้เอง
อุสาได้เคยอัดแผ่นเสียงให้กับห้าง ต.เง็กชวน โดยมีเทียบ คงลายทองเป็นผู้เป่าปี่ และพริ้ง ดนตรีรสเป็นผู้ตีระนาดเอก เพลงที่อุสาร้องและมีชื่อเสียงมาก คือ เพลงฉุยฉายและเพลงช้าปี่ อุสาร้องเพลงครั้งสุดท้ายเมื่อประมาณ พ.ศ. 2523 ในวงครูอาวุโส ซึ่งมหาวิทยาลัยศิลปากรเป็นผู้จัดขึ้น อุสายังร้องเพลงพม่าห้าท่อนและเพลงสี่บทได้ไพเราะ อุสาเสียชีวิตเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2528 รวมอายุได้ 81 ปี
ไฮโดรเจนเหลว

ประวัติ

ในปี 1885 ซิกเมนต์ ฟลอเรนที เว็บบลิวสกี (Zygmunt Florenty Wroblewski) ได้ตีพิมพ์เผยแพร่ว่าไฮโดรเจนมีอุณหภูมิวิกฤตเป็น 33 K; ความดันวิกฤตที่ 13.3 เท่าของความดันบรรยากาศ; และจุดเดือดที่ 23 K แก๊สไฮโดรเจนถูกทำให้เป็นของเหลวได้โดยเจมส์ ดิววอร์ (James Dewar) ในปี 1898 โดยใช้การระบายความร้อนที่เกิดซ้ำ (regenerative cooling) และโดยการใช้สิ่งประดิษฐ์ของเขา, คือ กระติกสุญญากาศ (vacuum flask) การสังเคราะห์ครั้งแรกของรูปแบบไอโซเมอร์ที่มีเสถียรภาพของไฮโดรเจนเหลว, parahydrogen ประสบความสำเร็จโดยพอล ฮาร์เท็ค (Paul Harteck) และคาร์ล ฟรีดริช บานโฮฟเฟอร์ (Karl Friedrich Bonhoeffer) ในปี 1929

สปินไอโซเมอร์ของไฮโดรเจน

ไฮโดรเจนที่อุณหภูมิห้องส่วนใหญ่ประกอบด้วยรูปแบบของ orthohydrogen หลังจากการผลิต, ไฮโดรเจนเหลวจะอยู่ในสภาวะกึ่งเสถียรและจะต้องถูกแปลงให้อยู่ในรูปแบบของพาราไฮโดรเจน ไอโซเมอร์ (parahydrogen isomer) เพื่อหลีกเลี่ยงปฏิกิริยาคายความร้อนที่เกิดขึ้นเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงที่อุณหภูมิต่ำ, นี้มักจะดำเนินการโดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาเช่นเหล็ก (III) ออกไซด์, ถ่านกัมมันต์, ใยหินแพลทติไนซ์, (platinized asbestos), โลหะหายาก, สารประกอบยูเรเนียม, โครเมียม (III) ออกไซด์, หรือสารประกอบนิกเกิลบางอย่าง
ศิลปะโรมาเนสก์

ระบบอาราม

สมัยนั้นระบบอาราม หรือ สำนักสงฆ์ (monasticism) มีความนิยมกันมาก ปัจจัยนี้ทำให้ศิลปะโรมาเนสก์เผยแพร่อย่างรวดเร็ว  เพราะมีการสร้างอารามใหม่ขึ้นทั่วไปในทวีปยุโรป ระยะนั้นมีการสถาปนานิกายใหม่ ๆ ขึ้นมากรวมทั้ง นิกายซิสเตอร์เชียน (Cistercian), คลูนิค (Cluniac) และ คาร์ธูเชียน (Carthusian) เมือมีนิกายใหม่ก็มีผู้ติดตาม เมื่อมีผู้ติดตามก็ต้องมีการสร้างอารามใหม่ขึ้นทั่วยุโรป   
อารามใหม่นี้นอกจากจะเป็นแหล่งการศึกษาทางศาสนาแล้ว ทางวัดก็ยังมีการคัดหนังสือจากภาษาละติน และกรึก รวมทั้งหนังสือที่แปลมาจากภาษาภาษาอาหรับ ทางวิชาคณิตศาสตร์ และแพทยศาสตร์ หนังสือเหล่านี้แต่ละหน้าจะตกแต่งด้วยลวดลายอย่างหยดย้อยสวยงาม ศิลปะการตกแต่งหนังสือเรียกกันว่าหนังสือวิจิตร

อิทธิพลทางคริสต์ศาสนา

โรมาเนสก์เป็นศิลปะที่มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับคริสต์ศาสนา สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์สื่อสารให้คริสตชนได้เห็นถึงแก่นของความเชื่อทางศาสนา จากหน้าจั่วที่มักจะเป็นรูปสลักนูนต่ำของการตัดสินครั้งสุดท้าย (Last Judgment) เนื้อหาและความน่าเกรงขามของฉากนี้ทำให้ผู้เห็นมึความรู้สึกว่ากำลังเข้าสู่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เมื่อเข้าไปภายในก็จะเห็นภาพเขียนฉากต่าง ๆ จากคัมภีร์ไบเบิลทั่วไปทั้งวัด ไม่ว่าจะเป็นที่ประตู บนเสาหรือผนัง ภาพเขียนโรมาเนสก์มีอิทธิพลโดยตรงมาจากศิลปะแบบไบแซนไทน์ แต่งานของศิลปินโรมาเนสก์จะมีความเป็นนาฏกรรมมากขึ้นและมีความอ่อนช้อยกว่าไบแซนไทน์เห็นได้จากความพริ้วของเสื้อผ้า องค์ประกอบนี้ทำให้ผู้ดูเกิดความสะเทือนทางอารมณ์มากกว่าศิลปะยุคก่อนหน้านั้น
มินาโมโตะ โนะ มาโกโตะ

มินาโมโตะ โนะ มาโกโตะ (源信; 1353 – 10 กุมภาพันธ์ 1411) พระราชโอรสองค์ที่ 7 ของ จักรพรรดิซะงะ เป็นต้นตระกูลมินาโมโตะและเป็นเชื้อพระวงศ์พระองค์แรกที่ได้รับพระราชทานนามสกุล
เจ้าชายมาโกโตะหรือที่รู้จักกันในนาม คิตะเบะ-ไดจิง เป็นพระราชอนุชาใน จักรพรรดินิมเมียว ได้รับพระราชทานนามสกุล มินาโมโตะ จากจักรพรรดิซะงะผู้เป็นพระราชบิดาเมื่อ พ.ศ. 1357
เมอร์เมด เททีส

ภาคโปเซดอน

เททีสได้พา จูเลี่ยน โซโล ลงไปสู่วิหารใต้สมุทร เพื่อประทับร่างเป็นโปเซดอน และเธอยังเป็นผู้ที่อธิบายวิธีการที่จะช่วยอาเธน่าออกจากเสาเมนเบรดวินเนอร์ให้พวกเซย่าได้รับรู้ นั่นก็คือต้องโค่นเสาค้ำมหาสมุทรทั้ง 7 ซึ่งมีขุนพลมารีนเนอร์ เมื่อไชน่านำไลบร้าคล็อธมาเขาได้เข้าต่อสู้กับไชน่าอย่างดุเดือด ในตอนท้ายหลังจากที่ดวงวิญญาณของโปเซดอน ออกจากร่างของจูเลี่ยนไปแล้ว เธอได้สละชีวิตตนเองนำพาจูเลี่ยนซึ่งหมดสติ กลับขึ้นสู่โลกมนุษย์อย่างปลอดภัย และเธอก็เสียชีวิตในร่างของปลาน้อย แต่ในตอนท้ายของฉบับแอนิเมชัน หลังจากช่วยจูเลี่ยนแล้ว ร่างของเธอก็กลายเป็นนางเงือกไปซะเฉยๆ และไม่ตายอีกด้วย
ไพบูลย์ คุ้มฉายา

ประวัติ

ไพบูลย์  คุ้มฉายา หรือที่สื่อมวลชนมักจะเรียกว่า บิ๊กต๊อก เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ที่ตำบลบ้านดอน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายลออกับ นางจันทร์ คุ้มฉายา มีน้องชายชื่อ นายทรงบท คุ้มฉายา ดำรงตำแหน่ง นายกเทศมนตรีตำบลบ้านดอน 
ไพบูลย์  คุ้มฉายา สมรสกับ พจณี คุ้มฉายา โดยมีบุตรี 1 คน คือ นางอิงฆ์พลัฏฐ์ อำไพวิทย์ (ปัจจุบันได้สมรสกับ นายพีรพล อำไพวิทย์)

การศึกษา

ไพบูลย์จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนอู่ทอง ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ และจบจาก โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 15 (ตท.15) รุ่นเดียวกับพลตำรวจเอก สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ และ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 26 (จปร.26) รุ่นเดียวพลเอก ปรีชา จันทร์โอชา อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม

การเมือง

ไพบูลย์ คุ้มฉายา ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของ ประยุทธ์ จันทร์โอชา และเป็นหัวหน้าฝ่ายกฎหมายและกระบวนการยุติธรรม ของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อีกหน้าที่หนึ่ง ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2558 เขาแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดจำนวน 4 รายได้แก่ นายจิตรนรา นวรัตน์ นายแพทย์ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์ นายพิศิษฐ์ วิริยสกุล นายสุนทร สุนทรธาราวงศ์ และแต่งตั้ง อภิชัย หงษ์ทอง
ดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
ภูมิพลินทร์

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก แผ่นใบรูปรีหรือรูปไข่ กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร ยาว 2.5-6 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบรูปลิ่ม ใต้ใบปกคลุมด้วยขนเหมือนใยแมงมุม สีขาว ก้านใบยาว 3-7 มิลลิเมตร
ช่อดอก แบบช่อกระจุกเชิงประกอบ ออกด้านเดียว สั้น เกิดที่ยอดหรือใบใกล้ปลายกิ่ง ใบประดับรองรับดอก รูปเกือบกลมถึงรูปไข่กว้าง  กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 แฉก กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ปลายแยกเป็น 5 แฉก รูปไข่กว้าง สีชมพูหรือสีม่วงอ่อน ภายในโคนหลอดมีแต้มสีเหลือง 
ผล แบบผลแห้งแตก รูปคล้ายกระสวย เมื่อผลแก่จะบิดเป็นเกลียว ภายในมีเมล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก
ทางพิเศษบูรพาวิถี

รายละเอียดของเส้นทาง

ทางพิเศษบูรพาวิถีมีแนวสายทางเริ่มที่บริเวณปลายทางพิเศษสายบางนา–อาจณรงค์ (ระบบทางด่วนขั้นที่ 3 สายใต้ตอน S1) บริเวณเขตบางนา กรุงเทพมหานคร โดยใช้พื้นที่เกาะกลางถนนเทพรัตน มุ่งไปทางทิศตะวันออก เข้าสู่จังหวัดสมุทรปราการ ผ่านอำเภอบางพลี ตัดกับถนนกาญจนาภิเษก ผ่านอำเภอบางเสาธง อำเภอบางบ่อ แล้วเข้าสู่จังหวัดฉะเชิงเทรา ผ่านอำเภอบางปะกง ข้ามแม่น้ำบางปะกง และสิ้นสุดที่อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ระยะทางทั้งสิ้น 55 กิโลเมตร

ส่วนต่อขยาย

โครงการที่จะสร้างต่อจากทางด่วนพิเศษบูรพาวิถีส่วนแรก คือ สายบูรพาวิถี–พัทยา รวมระยะทาง 68 กิโลเมตร งบลงทุน 5 หมื่นล้านบาท เมื่อสร้างสายบูรพาวิถี–พัทยา รวมส่วนแรกที่สร้างเสร็จจะมีระยะทางทั้งสิ้น 123 กิโลเมตร โดยโครงการนี้ยังไม่ได้ข้อสรุป
เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์

ประวัติ

นายเฉลิมพันธ์เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรคนสุดท้องจากบรรดาบุตรทั้ง 3 คน ของ พระยาศรีวิกรมาทิตย์ (สงวน สิงคะเนติ) กับคุณหญิงวาด สิงคะเนติ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ปริญญาตรีสาขาบริหารธุรกิจและเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต สหรัฐอเมริกา และต่อมายังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเคนซิงตัน อีกด้วย
นายเฉลิมพันธ์เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นที่ปรึกษาของโรงเรียนศรีวิกรม์ เป็นเจ้าของโรงแรมและเป็นเจ้าของที่ดินหลายแปลงในย่านสี่แยกราชประสงค์ และถนนสุขุมวิท โดยที่ตำแหน่งสุดท้ายเป็นประธานกรรมการบริษัท ศรีวิกรม์ กรุ๊ป โฮลดิ้ง จำกัด บริษัท เพรสสิเด้นท์ โฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ จำกัด บริษัท อุตสาหกรรมพรมไทย จำกัด บริษัท ศรีธาราแลนด์ จำกัด และบริษัท ที.ซี.เอซ.ซูมิโอเนะ จำกัด
ชีวิตครอบครัว นายเฉลิมพันธ์สมรสกับคุณหญิงศศิมา วุฑฒินันท์ มีบุตรทั้งหมด 5 คน เป็นชาย 4 หญิง 1 โดยบุตรชายคนโต คือ นายพิมล ศรีวิกรม์ เป็นอดีต ส.ส.กรุงเทพมหานคร ของพรรคไทยรักไทย จากการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2548 และอดีตผู้จัดการทีมเทควันโดทีมชาติไทย และบุตรสาวซึ่งเป็นคนสุดท้อง คือ นางทยา ทีปสุวรรณ ซึ่งเป็นรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในสมัยที่หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าฯสมัยแรก (พ.ศ. 2552-พ.ศ. 2556; สมรสกับนายณัฏฐพล ทีปสุวรรณ ผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์)
นายเฉลิมพันธ์เสียชีวิตที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ด้วยโรคมะเร็งปอดและหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อเวลา 13.00 น. ของวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 สิริอายุได้ 75 ปี

งานการเมือง

ในทางการเมือง นายเฉลิมพันธ์เป็นนักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เคยเป็นเลขาธิการของพรรคระหว่างวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522-26 พฤษภาคม ปีเดียวกัน รวมทั้งเคยเป็นเลขาธิการของพรรคเอกภาพด้วย และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ก่อนจะลาออกจากพรรคจากกรณี "กลุ่ม 10 มกรา" เมื่อปี พ.ศ. 2531 เมื่อนายวีระ มุสิกพงศ์ และสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ส่วนหนึ่งต้องการหนุนให้นายเฉลิมพันธ์เป็นหัวหน้าพรรค แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ ซึ่งเหตุนี้ได้กลายเป็นความขัดแย้งกันเองในพรรค  จากนั้นได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลชุดที่ 46 ที่มี พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี  หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2534 ได้ไปร่วมงานกับทางพรรคสามัคคีธรรม มีตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรค
อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล

ประวัติ

อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2521 มีชื่อเล่นว่า เอ็ม จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ สาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร (Food Science) สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ  ประกวดหนุ่มแพรวเมื่อปี พ.ศ. 2543 เริ่มเข้าสู่วงการละครตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ในเรื่อง เจ้าสาวมืออาชีพ และโด่งดังในบทพระเอกในละครเรื่อง วิวาห์พาวุ่น คู่กับ รามาวดี สิริสุขะ, เรื่องแตงสากับอาฉี  คู่กับ ศิริลักษณ์ ผ่องโชค และ ใต้ร่มเงารัก คู่กับ กัญญารัตน์ จิรรัชชกิจ แต่ภายหลังได้ออกจากวงการสองปีเพื่อทำงานเบื้องหลัง  ก่อนจะกลับมาแสดงอีกครั้งและแจ้งเกิดในบทร้ายจากละครหลายเรื่อง  อาทิ เช่น สุดแต่ฟ้ากำหนด, รักนี้หัวใจเราจอง, ลิขิตกามเทพ, เล่ห์ร้อยรัก ฯลฯ ต่อมาได้พลิกบทบาทเป็นคนดีในละครเรื่อง หงส์สะบัดลาย
ปี พ.ศ. 2551 เอ็มได้รับโอกาสให้แสดงละครเทิดพระเกียรติรัชกาลที่ 7 ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิและศิลปินคนดังมากมาย เรื่อง พระปกเกล้าราชา ก่อนาวาประชาธิปไตย ทางช่อง 5 โดยนำบางตอนของนวนิยายเรื่องสี่แผ่นดิน มาเขียนและแปลงเป็นบทละคร เขาได้รับบทเป็นอ้น ลูกชายคนโตของแม่พลอย แทนอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ที่ไม่สามารถมาเล่นละครได้
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ บุสกร ธรรมาวุธ เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ที่จังหวัดตรัง  ปัจจุบันมีบุตรแล้ว เป็นบุตรสาวฝาแฝด 2 คน ชื่อน้องฌานา-น้องฌารีน
อภินันท์เป็นเจ้าของกิจการบริษัทที่ให้คำปรึกษาเรื่องการเดินทางไปเรียนต่อต่างประเทศ ชื่อบริษัท สไมลล์ลี่ เอ็ดดูเคชั่น จำกัด  และยังมีผลงานทางละครออกมาอย่างต่อเนื่อง
แมงซู่ซ่า

แมงซู่ซ่า เป็นแมลงปีกแข็ง รูปร่างคล้ายกับแมงกุดจี่ แต่ตัวโตกว่า โดยมีชีวิตอยู่กับขี้ควายตั้งแต่เกิดจนตาย ตัวเต็มวัยเมื่อได้รับการผสมพันธุ์แล้วจะบินไปหากองขี้ควายที่ใหม่ เพื่อเป็นแหล่งอาหารและวางไข่

ขนาด

แมงซู่ซ่า มีขนาดความยาวตั้งแต่ปากจนถึงก้นประมาณ 4.5 เซนติเมตร ความกว้างลำตัวประมาณ 3.5 เซนติเมตร

การวางไข่

แมงซู่ซ่าแม่พันธุ์จะใช้ปากขุดรูใต้กองขี้ควายขนาด โดยก้นหลุมจะทำเป็นโพรงขนาดใหญ่ จากนั้นแม่พันธุ์จะวางไข่บนขี้ควาย แล้วเริ่มกิจกรรมปั้นก้อนขี้ควาย โดยใช้ปากดันถอยหลัง ขาหลังทำหน้าที่ปั้นก้อนขี้ควายให้เป็นก้อนกลมขนาดใหญ่แล้วลำเลียงขนลงไปไว้ในโพรงก้นหลุมที่ทำไว้ แล้วจะกลับขึ้นมาวางไข่และปั้นก้อนขี้ควาย ขนลงหลุม ทำจนกระทั่งขี้ควายหมดกอง
ไข่เมื่อฟักเป็นตัวอ่อนจะอาศัยก้อนขี้ควายกินเป็นอาหารเพื่อเจริญเติบโต ประมาณเดือนมีนาคม-เมษายน ตัวอ่อนจะกลายเป็นดักแด้ ช่วงนี้ขี้ควายจะถูกตัวอ่อนกินหมดเหลือแต่ก้อนดินที่เป็นเปลือก ในระยะดักแด้จะไม่กินอะไรเลย

การนำมาบริโภค

ชาวบ้านจะหาตัวดักแด้ของแมงซู่ซ่า มารับประทาน มีเทศกาลหาขี้ขวยของบ่าขี้เบ้า เริ่มในช่วงเดือนเมษายนถึงต้นพฤษภาคม สำหรับดักแด้ส่วนใหญ่นิยมนำมาแกงกับยอดผักชะอม
วงศ์ชบา

ลักษณะทางพฤษศาสตร์

พืชวงศ์ฝ้ายเป็นไม้ล้มลุก บางชนิดเป็นไม้ยืนต้น ส่วนอ่อนของพืชมีขนอ่อนปลายหลายแฉก เปลือกในมีใยเหนียวมียางเมือก ใบเป็นใบเดี่ยว ติดเรียงแบบสลับ ตัวใบอาจมีขนนุ่มคลุมขอบใบเป็นจักฟันเลื่อยหรือขอบเรียบ หรือรูปฝ่ามือ ดอกมีทั้งแบบดอกเดี่ยว เป็นพวงหรือเป็นช่อดอกแบบช่อกระจะ เกิดที่ปลายยอดหรือซอกกิ่ง มีวงริ้วประดับรองรับดอก เป็นดอกสมบูรณ์เพศ ดอกสมมาตร ก้านดอกยาว กลีบรองมี 5 กลีบ ติดกันเป็นรูปถ้วย มีปลายแยกเป็น 5 แฉก กลีบสีเขียว ขณะดอกตูมชั้นกลีบรองจะหุ้มดอกไว้จนมิด กลีบดอก มี 5 กลีบ โคนกลีบเชื่อมติดกับหลอดกลุ่มเกสรตัวผู้ กลีบมีสีสด มักบิด ชายกลีบมักเป็นลอนย่นและเป็นจัก เกสรตัวผู้มีก้านเชื่อมรวมกันเป็นหลอดหุ้มล้อมก้านเกสรตัวเมีย โคนของหลอด เชื่อมติดกับโคนของกลีบดอกอับเกสรสีเหลืองรูปไต ละอองเกสรขนาดใหญ่ กลม หรือ รี และมีผิวเป็นหนาม อับเกสรมี 1 ห้อง เกสรตัวเมียอยู่สูงกว่า ภายในห้อง 5 ห้อง เชื่อมติดกัน ผลเป็นแบบผลแห้งแตกกลางพู, ผลแยกแล้วแตก, ผลมีเนื้อหลายเมล็ด หรือมีปุยขนหุ้ม