google/wiki40b huggingface dataset:
ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด

ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด (อังกฤษ: Goddard Space Flight Center; GSFC) เป็นห้องทดลองด้านอวกาศที่สำคัญแห่งหนึ่งขององค์การนาซา ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 เป็นศูนย์การบินอวกาศแห่งแรกของนาซา มีเจ้าหน้าที่พลเรือนประมาณ 10,000 คน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ห่างออกไปประมาณ 6.5 ไมล์ ในเขตเมืองกรีนเบลท์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา
ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดเป็นองค์กรที่ใหญ่ที่สุดซึ่งรวบรวมนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรมาไว้ด้วยกันเพื่อศึกษาเพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับโลก ระบบสุริยะ และเอกภพ โดยอาศัยการสังเกตการณ์ผ่านอุปกรณ์สังเกตการณ์ในอวกาศ รวมถึงเป็นห้องทดลองในการวิจัยพัฒนาและควบคุมการทำงานของยานอวกาศสำหรับงานวิทยาศาสตร์ที่ไม่ต้องใช้มนุษย์ควบคุม นอกเหนือจากงานวิจัยเกี่ยวกับอวกาศ ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดยังศึกษาและพัฒนาเทคโนโลยีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อสนับสนุนภารกิจการปฏิบัติงานในอวกาศรวมถึงการออกแบบและสร้างยานอวกาศด้วย นักวิทยาศาสตร์ของศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดคนหนึ่งคือ จอห์น ซี. เมเทอร์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 2006 จากผลงานการสร้างดาวเทียม COBE
ชื่อ "ก็อดเดิร์ด" ตั้งเป็นอนุสรณ์แก่ ดร. โรเบิร์ต เอช. ก็อดเดิร์ด (Robert H. Goddard) ผู้ริเริ่มการใช้งานจรวดสมัยใหม่ในประเทศสหรัฐอเมริกา
ปัจจุบัน ศูนย์วิจัยแห่งนี้ มีคนไทยทำงานเป็นวิศวกร และ นักวิทยาศาสตร์ รวมทั้งหมด 3 คน ได้แก่ ดร.ก้องภพ อยู่เย็น วิศวกรด้านคลื่นไมโครเวฟรับส่งสัญญาณ
เสือใหญ่ (วงดนตรี)

ที่มาของชื่อวง

นิ มือกีตาร์ริทึ่มของวง เป็นคนเลือกชื่อนี้ เสือใหญ่ มาจากชื่อซอย เสือใหญ่อุทิศ ซอยที่ สมาชิกเสือใหญ่ทั้ง 5 คนใช้ชีวิตอยู่แถวนั้นมากที่สุด ไปห้องซ้อม กินข้าว นัดคนรู้ใจ ฯลฯ และชื่อนี้ก็ยังดูเป็นไทย ๆ เหมาะกับบุคลิกหนุ่มร็อกหัวไทยอย่างเสือใหญ่อีกด้วย

ที่มา

หนุ่มก่อตั้งวงพร้อมเพื่อนสมาชิกเสือใหญ่มากว่า 7 ปี ด้วยเริ่มแรกกับการทำอัลบั้มตั้งแต่ปี 2539 กับงานดนตรีสไตล์ Funk Rock โดยใช้ชื่อวงในตอนนั้นว่า Medium  Rare หลังจากนั้นต่างคนต่างแยกย้ายกันไปหาประสบการณ์ หนุ่มหาประสบการณ์ทางด้านบันเทิงพร้อมกับหาประสบการณ์ทางด้านการร้องเพลงไปด้วย ส่วนเพื่อน  ๆ ในวงอีก 4 คนยึดเส้นทางนักดนตรีอาชีพเป็นหลัก และทำงานเพลงภายใต้ชื่อวงใหม่ ชื่อวงเสือใหญ่ ซึ่งทั้ง 5 คนจะหาเวลามาทำอัลบั้มของตัวเองหลังจากเสร็จภารกิจของตัวเองแล้ว เสือใหญ่ทำงานมาเสนอที่ แกรมมี่อยู่หลายครั้ง จนได้รับการตอบรับ และได้ทำอัลบั้ม  โดยหนุ่มนักร้องนำของวงพ่วงอีกหนึ่งหน้าที่ เป็น Co-producer
พาฟลอส กอร์เรอา

พาฟลอส กอร์เรอา (ภาษากรีก: Παύλος Κορρέα; เกิดเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักฟุตบอลชาวไซปรัส โดยเล่นในตำแหน่งกองหลัง ในทีมอาริส ลีมัสซอล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 จนถึงปัจจุบัน
เซียมซู

เซียมซู หรือ กิมเซียมซู (สำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ จินฉาน (สำเนียงจีนกลาง; จีน: 金蟾, 蟾蜍, 招财蟾蜍; พินอิน: jīn chán, chánchú, zhāocái chánchú; แปลว่า: "คางคกทอง", "คางคก", "คางคกกวาดความมั่งคั่ง") เป็นกบหรือคางคกในเทพปกรณัมจีน ปัจจุบันนิยมสร้างเป็นวัตถุมงคลรูปคางคกสีทองคาบเหรียญในปาก บูชาเพื่อดลบันดาลความมั่งคั่ง ร่ำรวย ด้วยคติความเชื่อในหลักฮวงจุ้ย แบบเดียวกับปี่เซียะ หรือผีซิว
ตามปกรณัมเล่าว่า ซีหวังหมู่ หรือเอี่ยวตี๊กิมบ๊อ ผู้เป็นพระมารดาของเง็กเซียนฮ่องเต้ เทพผู้สูงสุดผู้ปกครองสวรรค์ พระนางได้เลี้ยงสัตว์ประหลาดไว้ในสระบัวหน้าพระราชวัง สัตว์ตัวนี้เสมือนกับเป็นหนึ่งเซียนหรือเทพเจ้า มีลักษณะคล้ายกบกึ่งคางคกแต่มี 3 ขา มีหางเป็นปลาช่อนอยู่ด้านในมีสีทองอร่ามไปทั้งตัว มีหลังขึ้นสัญลักษณ์รูปดาว 7 ดวง หรือดาวลูกไก่ เซียมซู ไม่ทำอะไรจะใช้ความสามารถพิเศษเรียกเงินเรียกทองมาเล่นสนุกในสระบัว อยู่วันหนึ่งเซียมซูได้แอบหนีมาโลกมนุษย์ พระนางโกรธมากจึงบัญชาให้เซียนมังกรมรกตไปตามตัวเซียมซูได้หนีมาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งทางตอนใต้แห่งหนึ่งที่เป็นหมู่บ้านที่ยากจนแห้งแล้งกันดาร ประชาชนอดอยากมาก มีชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นคนดีมีความกตัญญูต่อบิดามารดา เซียมซูได้มาอยู่กับชายผู้นี้ได้เรียกเงินเรียกทองมากให้จำนวนมากเพื่อนำมาแจกชาวบ้านแลัวยังบันดาลให้ฝนตกมีความอุดมสมบูรณ์ทั้งหมู่บ้าน จนทั้งชายผู้นี้และทุกคนในหมู่บ้านร่ำรวยไม่มีใครจนเลย เซียนมังกรมรกตจึงไปรายงานต่อพระนาง พระนางได้ประทานพรให้แก่เซียมซู ขอให้ไปอยู่แห่งหนใดก็มีแต่ความสุข ความร่ำรวย
อีกปกรณัมหนึ่งเล่าว่า ศิษย์เอกคนหนึ่งของเล่อตงปิน หนึ่งในแปดเซียน ชื่อ เหล่าไหเซียม เป็นผู้ที่มีวิชาอาคมแก่กล้า ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และสามารถปราบอสูรและสยบมารได้ มีอยู่ครั้งหนึ่งเหล่าไหเซียมได้ปราบมารตนหนึ่ง ที่แปลงกายมาจากเซียมซู หลังจากที่เซียมซูถูกสยบแล้ว ก็ได้กลับตัวกลับใจ และขอติดตามรับใช้เหล่าไหเซียม เนื่องจากเหล่าไหเซี้ยม ชอบช่วยเหลือคนยากคนจน ด้วยการแจกเงินแจกทอง ประจวบกับที่เซียมซู มีความสามารถในการคายเงินทองออกจากปากได้ ตั้งแต่บัดนั้นเซียมซูได้ติดตามเหล่าไหเซียม ไปแจกเงินแจกทองและช่วยเหลือผู้คน
การบูชาเซียมซู นิยมนำมาตั้งไว้ตามจุดต่าง ๆ ภายในบ้านที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินเงินทอง เช่น โต๊ะทำงาน หรือตู้นิรภัย บูชาด้วยขนมจันอับ และผลไม้ที่มีความหมายมงคล เช่น ส้ม, กล้วย, สับปะรด, ทับทิม หรือลูกท้อ
สถิตย์ สิริสิงห

ผลงานวิชาการ

มีผลงานวิจัยและบทความทางวิชาการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการระดับนานาชาติ  ระดับภูมิภาค  และระดับประเทศ  และบทความในตำราต่างๆ   รวมประมาณ 193 เรื่อง   
หลังเกษียณอายุราชการ  มีงานตีพิมพ์ประมาณ 50 เรื่อง โดยเป็นผลงานวิจัยเกี่ยวกับการศึกษาระบบภูมิต้านทานทั้งในคนและสัตว์ทดลอง ความผิดปรกติของภูมิต้านทานในคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเด็กขาดสารอาหาร การวิจัยเกี่ยวกับระบบภูมิคุ้มกันเฉพาะแหล่ง และโครงสร้างของอิมมิวโนโกลบูลิน การวิจัยเกี่ยวกับ วิทยาภูมิกันและชีวโมเลกุลของโรคติดเชื้อต่างๆ ที่เกิดขึ้นในประเทศไทยและประเทศแถบเอเซีย เช่นโรคพยาธิบางชนิด ได้แก่ พยาธิใบไม้ในตับ (Opisthorchis vierrini) พยาธิตัวจี๊ด (Gnathostoma spinigerum) และ พยาธิตัวกลม (Angiostrongylus cantonensis) โรคที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เช่นโรค Melioidosis ที่เกิดจากเชื้อ Burkholderia pseudomallei โรคที่เกิดจากเชื้อรา Penicillium marneffei เป็นต้น ผลงานวิจัยเหล่านี้ ก่อให้เกิดความเข้าใจระบบภูมิต้านทานในคนที่พยาธิสภาพผิดปรกติ อันเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการป้องกันและวินิจฉัยโรคดังกล่าว
เตเฌเว

ประวัติ

ในช่วงยุค 1960 เป็นช่วงที่ความคิดเรื่องรถไฟความเร็วสูงเกิดขึ้นในฝรั่งเศสโดยในยุคแรกนั้นมีความคิดที่ว่าจะทำรถไฟเป็นแบบ Gas-turbine เนื่องจากรถไฟของ SNCF นิยมใช้เชื้อเพลิงดังกล่าวและราคาถูก จึงมีการเสนอต่อรัฐบาลฝรั่งเศสในการพัฒนาและวิจัยในด้านนั้น ในปี 1967 รัฐบาลฝรั่งเศสจึงอนุมัติงบสร้างเส้นทางรถไฟความเร็วสูงในสายแรก หลังจากนั้นจึงได้เกิดรถไฟต้นแบบของ TGV คือ TGV-001 และ TGV-002 โดยในขบวนรถนั้นประกอบด้วยมอเตอร์ที่ขับเคลื่อนบริเวณหัวและท้ายของขบวน ในขบวนมี 3 โบกี้ คือที่นั่งชั้น 1 , ตู้ทดลอง และตู้ที่นั่งชั้น 2 โดยมอเตอร์จะควบคุมความเร็วรถไฟให้รถไฟมีความเร็วคงที่ตลอดเวลา TGV-001 ถูกทดสอบวิ่งจำนวน 5227 เที่ยว รวมระยะทางเกือบ 500,000 กิโลเมตร และมีความเร็วเกิน 300 km/h ในการทดสอบจำนวน 175 เที่ยว ต่อมาในปี 1974 ได้เกิดวิกฤติการณ์ราคาเชื้อเพลิงขยับสูงขึ้นจึงทำให้ต้องล้มเลิกการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลใน TGV และเปลี่ยนเป็นไฟฟ้าแทน ต่อมามีการสร้าง TGV Sud-Est 01 และ 02 โดยมีชื่อเล่นว่า Patrick และ Sophie ซึ่งเป็นตัวทดลองของรุ่น Sud-Est ซึ่งเมื่อทดสอบแล้วพบว่ามีปัญหามาก วิศวกกรจึงได้ทำการปรับปรุง จนในวันที่ 25 เมษายน 1980 ได้มีการนำ 03 มาทดสอบซึ่งได้ผลดีและในปีต่อมาจึงนำไปบริการในเส้นทาง ปารีส - ลียง

ระบบไฟฟ้า

ระบบการจ่ายไฟฟ้าในรางปกติและรางความเร็วสูงมีลักษณะคล้ายคลึงกัน คือใช้ระบบการจ่ายไฟแบบ Overhead Line(จ่ายไฟเหนือรถไฟ) แต่จะมีความแตกต่างที่ระบบทไฟฟ้าที่ป้อนให้ โดยในรางปกติจะใช้ความต่างศักย์ไฟฟ้าที่ 1.5 kV กระแสตรง ส่วนในรางความเร็วสูงจะใช้ที่ความต่างศักย์ 25 kV 50 Hz กระแสสลับ ซึ่งรถไฟสามารถที่ใช้กระแสไฟฟ้าทั้งสองระบบได้ รวมทั้งระบบไฟฟ้าอื่นที่ถูกเพิ่มเติมเข้าไปเพื่อใช้ในต่างประเทศ โดยการรับกระแสไฟฟ้าจากสายไฟฟ้าเหนือรถไฟทำได้โดยใช้ pantograph แบบ z ในการรับกระแสไฟฟ้า

ระบบอาณัติสัญญาณ

เนื่องจาก TGV เป็นรถไฟที่ใช้ความเร็วสูง ดังนั้นระบบอาณัติสัญญาณที่ใช้ทั่วไปในระบบรถไฟไม่สามารถใช้ได้ เนื่องจากพนักงานไม่สามารถเห็นป้ายความเร็วหรือแม้กระทั่งสัญญาณไฟที่อยู่บนรางรถไฟได้ จึงทำให้ต้องพัฒนาระบบอาณัติสัญญาณเพื่อที่จะรองรับรถไฟความเร็วสูง โดยฝรั่งเศสได้พัฒนาเป็นระบบ TVM โดยจัดเป็น Cab-Signalling เนื่องจากมีการแสดงผลในห้องคนขับ และคนขับจะปฏิบัติตามคำสั่งตามสัญญาณต่างๆที่อยู่บริเวณหน้าปัดของรถไฟ โดย TVM จะแสดงผลเป็นรูปแบบตัวเลข สี เสียง หรือสัญญาณอื่นๆว่า ต้องทำอะไรในต่อไปเพื่อลดข้อด้อยความสามารถในการมองเห็นของคนขับในการมองเส้นทางรถไฟในความเร็วสูง
พลเอกแห่งกองทัพ

พลเอกแห่งกองทัพ (อังกฤษ: General of the Army) เป็น ยศของนายทหารชั้นนายพลที่ใช้กันในหลายประเทศ
ในสหรัฐอเมริกา พลเอกแห่งกองทัพจะเป็นยศทหารที่สูงที่สุด แต่อาจจะเป็นยศที่ต่ำกว่า General of the Armies ในบางเวลา และในรัสเซียหรือประเทศอื่นยศนี้อาจเป็นยศทหารที่ต่ำกว่าจอมพลหรือเทียบยศเท่ายศจอมพลได้เช่นกัน
เรื่องของน้ำพุ

เรื่องของน้ำพุ เป็นวรรณกรรมที่แต่งจากเรื่องจริงของสุวรรณี สุคนธา โดยเป็นเรื่องของ น้ำพุ หรือ วงศ์เมือง นันทขว้าง (13 มีนาคม 2499 - 28 พฤษภาคม 2517) ลูกชายของผู้เขียนที่ติดยาเสพติด โดยเนื้อเรื่องเป็นจดหมายที่น้ำพุเขียนถึงแม่ตอนไปอดยาที่สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอก
เรื่องของน้ำพุ ได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง น้ำพุ ในปี พ.ศ. 2527 และละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2545

เนื้อเรื่อง

น้ำพุ เด็กที่เกิดในครอบครัวที่แตกแยก ทั้งพ่อและแม่ก็เป็นศิลปินทั้งคู่ เมื่อน้ำพุโตขึ้นจึงเดินทางผิด คิดลองสิ่งเสพติด ยิ่งเมื่อแม่มีสามีคนใหม่ จึงเป็นตัวเร่งให้เขาเริ่มแปลกแยกจากครอบครัว บวกกับการที่เขาเลือกคบเพื่อนที่เสพยา จนติดยาหนัก แก้วเพื่อนสนิทของน้ำพุทราบ ทำให้น้ำพุเสียใจมาก จึงตัดสินใจบอกแม่และครอบครัว เดินทางไปวัดถ้ำกระบอกกับเพื่อนเพื่อเลิกยา แต่เมื่อเขากลับมาบ้านอีกครั้ง เขากลับไม่ได้รับการต้อนรับอย่างดีเท่าที่เขาคาดหวัง จึงเกิดความรู้สึกน้อยใจตามประสาวัยรุ่น จึงฉีดเฮโรอีนเกินขนาดจนถึงขั้นเสียชีวิต
ฮ็อลชไตน์

ฮ็อลชไตน์ (เยอรมัน: Holstein) เป็นแคว้นระหว่างแม่น้ำเอลเบและแม่น้ำไอเดอร์ ที่เป็นส่วนหนึ่งของรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ทางตอนเหนือสุดของเยอรมนี
เดิมฮ็อลชไตน์เป็น “เคาน์ตีฮ็อลชไตน์” (เยอรมัน: Grafschaft Holstein) และต่อมาเป็น “ดัชชีฮ็อลชไตน์” (เยอรมัน: Herzogtum Holstein) และเป็นดินแดนบริวารทางตอนเหนือสุดของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ประวัติของฮ็อลชไตน์มีความเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับประวัติศาสตร์ของดัชชีชเลสวิชของราชอาณาจักรเดนมาร์ก ฮ็อลชไตน์มีเมืองหลวงอยู่ที่คีล
“ฮ็อลชไตน์” มาจากคำว่า “Holcetae” ซึ่งเป็นภาษาชาวแซกซันที่อาดัมแห่งเบรเมินกล่าวถึง ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำเอลเบ ทางตะวันตกของฮัมบวร์ค ที่แปลว่า “คนป่า”
รถไฟฟ้าสายสีทอง

ช่วงที่ 1 : สถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรี - สำนักงานเขตคลองสาน - สะพานพุทธ

เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14-17 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากสถานีกรุงธนบุรี ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม เบี่ยงเข้าถนนกรุงธนบุรีทางซ้ายบริเวณปลายสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนเจริญนครฝั่งเหนือ ผ่านวัดสุวรรณ ศูนย์การค้าไอคอนสยาม สำนักงานเขตคลองสาน ข้ามทางรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าถนนสมเด็จเจ้าพระยา ผ่านโรงพยาบาลตากสิน สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา โรงเรียนจันทรวิทยา วัดอนงคารามวรวิหาร และวัดพิชยญาติการามวรวิหาร สิ้นสุดบริเวณแยกสมเด็จเจ้าพระยา-ประชาธิปก บริเวณด้านหลังอนุสรณ์สถานสมโภช 100 ปี เขตคลองสาน

ช่วงที่ 2 : สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สำเหร่ - สถานีรถไฟฟ้ามหานคร อิสรภาพ

เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14-17 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากจุดสิ้นสุดสถานีสะพานพุทธ เลี้ยวซ้ายเข้าถนนประชาธิปก เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ที่สถานีสะพานพุทธ (สำเหร่) แล้วเลี้ยวขวาเข้าถนนอิสรภาพ ผ่านบิ๊กซี อิสรภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา แล้วสิ้นสุดเส้นทางที่บริเวณสถานีอิสรภาพ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล

ช่วงที่ 3 : สถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรี - โรงแรมอนันตรากรุงเทพริเวอร์ไซด์

เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14-17 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากสถานีกรุงธนบุรี ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม เบี่ยงเข้าถนนกรุงธนบุรีทางขวาบริเวณปลายสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนเจริญนครฝั่งใต้ ผ่านวัดเศวตฉัตรวรวิหาร สมาคมตระกูลลิ้มแห่งประเทศไทย และสิ้นสุดบริเวณซอยเจริญนคร 60 ใกล้ๆ กับโรงแรมอนันตรากรุงเทพริเวอร์ไซด์ รีสอร์ท แอนด์ สปา

ศูนย์ซ่อมบำรุงและศูนย์ควบคุมการเดินรถ

โครงการได้พิจารณาให้มีการก่อสร้างสถานีซ่อมบำรุงขนาดย่อยต่อจากสถานีกรุงธนบุรีโดยใช้โครงสร้างร่วมกัน (ในลักษณะเดียวกับสถานีซ่อมบำรุงย่อยบางหว้า ถนนราชพฤกษ์) สถานีซ่อมบำรุงดังกล่าวจะไว้ใช้สำหรับงานบำรุงรักษาที่ไม่หนักจนเกินควร ในส่วนของการจอดพักขบวนรถหลังปิดให้บริการ จะใช้วิธีการจอดตามสถานีรายทางเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับให้บริการในวันถัดไป แต่สำหรับการซ่อมบำรุงใหญ่ (Overhaul) จะใช้วิธีการถอดขบวนรถออกจากระบบเพื่อนำไปซ่อมที่ศูนย์ซ่อมบำรุงหมอชิต ร่วมกับรถไฟฟ้าบีทีเอส

สิ่งอำนวยความสะดวก

มีจุดจอดแล้วจร (park and ride) ที่สถานีต้นทาง (กรุงธนบุรี)

งบประมาณ

โครงการรถไฟฟ้าสายสีทองได้รับการสนับสนุนงบประมาณในการก่อสร้างจาก บริษัท ไอคอนสยาม จำกัด หรือศูนย์การค้าไอคอนสยาม เป็นจำนวนเงิน 2,080 ล้านบาท โดยขอสิทธิสัมปทานในการบริหารพื้นที่และโฆษณาภายในสถานี
แดรคูล มิฮอว์ค

ลักษณะภายนอก

มิฮอว์คได้ฉายา ชายตาเหยี่ยว จากลักษณะของดวงตาและแววตา แต่งกายด้วยชุดหรูหรา คล้ายนักดาบสเปนในยุคกลาง
และสร้อยคอไม้กางเขน(เป็นมีดเล่มเล็ก) ดาบที่ใช้เป็นดาบกางเขนสีดำ 1ใน12ดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก เขาได้รับการยอมรับว่ามีฝีมือดาบดีที่สุดในโลก  สูสีกับโจรสลัดผมแดง แชงคูส (ปัจจุบันเขาไม่นับแชงคูสเป็นคู่แข่งเพราะอีกฝ่ายเสียแขนไปหนึ่งข้าง) เป็นคนที่สองที่เอาชนะโรโรโนอา โซโร ด้วยมีดสั้นเพียงเล่มเดียวได้ และกลายเป็นจุดมุ่งหมายเพียงหนึ่งเดียวของโซโลไป มิฮอว์คมักเดินทางคนเดียวด้วยเรือลำเล็ก บนเรือมีเทียนไขที่จุดไฟสีเขียวไว้แทนตะเกียงในการเดินทาง

ความสัมพันธ์

คู่ปรับของ แชงคูส ผมแดง ซึ่งปัจจุบันเป็น1ใน 4 จักรพรรดิของนิวเวิลด์ และเป็นอาจารย์ของโรโรโนอา โซโร ในช่วงเวลาสองปีก่อนช่วงข้ามเวลา(Time skip)

พลังและความสามารถ

มิฮอว์คชายตาเหยี่ยว มีชื่อเสียงในฐานะ 1ใน 7เทพโจรสลัด และดาบของเขาเป็นดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ดาบโคคุโตะ โยรุ (The Black Blade Night) ซึ่งเป็นหนึ่งใน 12 สุดยอดแห่งดาบ   ดาบอันดับหนึ่ง 
เป็นการแสดงพลังให้เห็นถึงความกว้างใหญ่และน่ากลัวของโลกแห่งโจรสลัดวันพีชนอกจากความสามารถในเพลงดาบและกระแสครื่นแห่งดาบที่ร้ายกาจ มิฮอว์คยังเป็นมีความสามารถที่น่าทึ่งในการเดินเรือด้วยโลงไม้ขนาดเล็กและเทียนเพียงเล่มเดียวผ่านทั้งทะเลน้อยใหญ่รวมทั้งแกรนไลน์ที่มีคลื่นมหาสมุทรที่
น่ากลัวและจ้าวแห่งท้องทะเลคุมพื้นที่อยู่มาได้อย่างง่ายดาย และมิฮอว์คยังมีเพลงดาบที่ร้ายกาจมากนับได้ว่าเป็นคนอันตรายเลยทีเดียว
สวรรค์เบี่ยง

ภาพยนตร์

ฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์ 16 มม. กำกับการแสดงโดยอดิสรณ์ (อดุลย์ ดุลยรัตน์) อำนวยการสร้างโดย วิเชียร สงวนไทย สร้างโดย พงศ์ไทยภาพยนตร์ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา เพชรา เชาวราษฎร์ เมตตา รุ่งรัตน์ ประจวบ ฤกษ์ยามดี สมควร กระจ่างศาสตร์ ปริม ประภาพร ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ที่โรงภาพยนตร์เอ็มไพร์

ละคร

ละครเรื่อง สวรรค์เบี่ยง ถูกทำเป็นละครครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 แสดงโดย สายัณห์ จันทรวิบูลย์ และนันทวัน เมฆใหญ่ ออกอากาศทางช่อง 4 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 กลับมาทำเป็นละครอีกครั้งนำแสดงโดยยุรนันท์ ภมรมนตรี และมนฤดี ยมาภัย ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก มีผู้สนับสนุนโฆษณามากมาย จนผู้ชมโทรศัพท์มาต่อว่า ว่าทำไมโฆษณาเยอะ และเป็นเหตุให้คณะกรรมการบริหารวิทยุและโทรทัศน์ตั้งกฎเกณฑ์ละครครึ่งชั่วโมง มีโฆษณาได้ 5 นาที
ส่วนในปี พ.ศ. 2551 ก็ได้รับความนิยมอย่างมากมีรายงานเรตติ้งเฉลี่ยจากนีลเส็น ตลอดทั้งเรื่องอยู่ที่ 14.6 และเรตติ้งสูงสุดที่ 21.7 กับตอนอวสานของละครเรื่องนี้  ละครเรื่องนี้ยังได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ หรือ เทเลวิชั่น โกลด์ อวอร์ดส  ครั้งที่ 23 ได้รับรางวัลในสาขาผู้กำกับโทรทัศน์ดีเด่น (อำไพพร จิตต์ไม่งง)  รางวัลดาราสนับสนุนชายดีเด่น (ดิลก ทองวัฒนา) รางวัลดารานำชายดีเด่น (ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์)
ช็อน จ็อง-มย็อง

ประวัติ

ช็อน จ็อง-มย็อง เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้เข้าสูวงการโดยการเป็นนายแบบ และได้มีผลงานทางวงการบันเทิงชิ้นแรกคือเรื่อง School 2 ทางช่อง KBS1 ในปี1999 รับบทเป็นนักเรียนศิลปะ และเป็นที่รู้จักโด่งดังสุดขีดจากภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง รักครั้งนี้ จักจี้ หัวใจ รับบทเป็น ปาร์ค ชอยซู ชายหนุมวัยรุ่นที่หลงรัก โค บงฮี สาวที่อายุมากกว่า 9 ปี
ในปี 2551 ช็อน จ็อง-มย็อง ได้เข้ารับราชการเป็นทหารในประเทศเกาหลีใต้ เป็นเวลา 2 ปี ในระหว่างที่เป็นทหารได้ช่วยงานสังคมต่างๆ และเป็นผู้นำเสนอผลิตภัณฑ์ของค่ายทหารที่รับราชการอยู่อีกด้วย จนได้รับการปลดประจำการปี 2553 จากนั้นเริ่มกลับมามีผลงานอีกครั้งและเริ่มเปิดธุรกิจส่วนตัวเล็กๆในปีนั้นด้วย
ระเบิด

ชนิด

ผู้เชี่ยวชาญโดยทั่วไปได้จำแนกความแตกต่างระหว่างระเบิดของพลเรือนและระเบิดของทหารออกจากกัน  ต่อมาภายหลังเกือบจะเป็นอาวุธที่ผลิตโดยทั่วไป, โดยได้รับการพัฒนาและสร้างขึ้นเพื่อการออกแบบตามมาตรฐานจากส่วนประกอบมาตรฐานและตั้งใจจะนำไปใช้ในอุปกรณ์ระเบิดมาตรฐาน
ฮิโรกิ อิโอกะ

ประวัติ

อิโอกะขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 ชนะน็อค ฮิโรชิ ยูโดะ ยก 2 จากนั้น ชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์ประเทศญี่ปุ่นเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน เค็นจิ โอโนะ ในปีนั้นเอง ตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นสตอเวทของสภามวยโลกว่างลง อิโอกะจึงได้ชิงแชมป์ที่ว่างกับใหม่ ธนบุรีฟาร์ม และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์โลกมาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้งก่อนจะมาชกป้องกันตำแหน่งกับนภา เกียรติวันชัย ซึ่งผลการชกจบลงแบบเสมอกันอย่างน่ากังขา จึงชกแก้มือกันอีกครั้ง คราวนี้ อิโอกะเป็นฝ่านแพ้คะแนนนภา เกียรติวันชัยไป เมื่ออิโอกะขอแก้มืออีกครั้ง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายถูกนภาไล่ชกจนเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 11
หลังจากนั้น อิโอกะเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นไลท์ฟลายเวท และเป็นฝ่ายคว้าแชมป์โลกของสมาคมมวยโลกมาครองได้ เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน ยู มย็อง-อูได้อย่างพลิกความคาดหมาย ป้องกันแชมป์ไว้ได้สองครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์คืนให้ยูไปอีก หลังจากนั้น อิโอกะหวังสร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลก 3 รุ่นของญี่ปุ่น โดยขึ้นมาชกในรุ่นฟลายเวท และชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสมาคมมวยโลกถึง 3 ครั้ง แต่ก็แพ้ให้ดาบิด กริมัน แสน ส.เพลินจิตและโฮเซ โบนิยาไป จากนั้น อิโอกะขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสมาคมวยโลก แต่ก็แพ้คะแนนซาโตชิ อิดะอีก อิโอกะขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อก มาซาโมริ โทกูยามะ ยก 5 จากนั้นก็แขวนนวมไป
การเชื่อมไฟฟ้า

การเชื่อมไฟฟ้า คือการเชื่อมอาร์คประเภทหนึ่ง ใช้อิเล็กโทรดหรือก้านธูปที่หุ้มด้วยฟลักซ์ ในการเชื่อมโลหะ
กระแสไฟฟ้าที่ใช้ในการเชื่อมมีทั้งไฟฟ้ากระแสตรง และไฟฟ้ากระแสสลับ สร้างอาร์คขึ้นระหว่างปลายอิเล็กโทรดกับผิวชิ้นงานที่เชื่อม  เปลวอาร์คทำให้ผิวชิ้นงาน และอิเล็กโทรดหลอมเหลว ที่ผิวชิ้นงานเกิดเป็นบ่อหลอมและเนื้อวัสดุจากอิเล็กโทรดหลอมลงไปในบ่อหลอม รวมกันเกิดเป็นเนื้อเชื่อม และแนวเชื่อม ฟลักซ์ที่หุ้มอิเล็กโทรดอยู่หลอมเหลวและเปลี่ยนสภาพกลายเป็นแก๊สปกคลุม และบางส่วนเกิดเป็่นสแลกปกคลุมแนวเชื่อม ซึ่งแก๊สปกคลุม และสแลกนี้ทำหน้าที่ป้องกันบรรยากาศรายรอบไม่ให้เข้าไปปนเปื้อนในเนื้อเชื่อม
เนื่องจากกระบวนการเชื่อมนี้มีความยืดหยุ่น อาศัยอุปกรณ์และการปฏิบัติงานที่ไม่ซับซ้อน ทำให้กระบวนการนี้ใช้อย่างแพร่หลายที่สุด เมื่อเทียบกับกระบวนการเชื่อมอื่นๆ โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมการซ่อมบำรุง และในการก่อสร้างโครงสร้างเหล็กขนาดใหญ่ โหละที่เชื่อมด้วยกระบวนการนี้โดยมากคือกลุ่มเหล็ก ซึ่งรวมถึงสเตเลสด้วย นอกจากนี้ โลหะผสม กลุ่ม อะลูมิเนียม นิกเกิล และทองแดง ก็ใช้กระบวนการเชื่อมนี้ด้วยเช่นกัน
การเชื่อมโลหะ ( welding ) หมายถึงการต่อโลหะ 2 ชิ้นให้ติดกันโดยการให้ความร้อนแก่โลหะจนหลอมละลายติดเป็นเนื้อเดียวหันหรือโดยการเติมลวดเชื่อมเป็นตัวให้ประสานกันก็ได้กรรมวิธีในการเชื่อมโลหะที่เป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายมีดังต่อไปนี้คือ
1. การเชื่อมแก๊ส ( Gas Welding )
เป็นการเชื่อมซึ่งจัดอยู่ในประเภทการเชื่อมหลอมเหลววิธีหนึ่งแหล่งความร้อนที่ใช้เกิดมาจากการเผาไหม้ระหว่างแก๊สอะเซทีลีนซึ่งเป็นแก๊สเชื้อเพลิงและแก๊สออกซิเจนอุณหภูมิของการเผาไหม้ที่สมบูรณ์ให้ความร้อนสูง 3200 องศาเซลเซียสและจะไม่มีเขม่าหรือควัน
2. การเชื่อมไฟฟ้า ( Arc Welding )
การเชื่อมไฟฟ้าหรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าการเชื่อมโลหะโดยวิธีการเชื่อม "อาร์ค" ความร้อนที่ใช้ในการเชื่อมเกิดจากประกายอาร์คระหว่างชิ้นงานและลวดเชื่อมซึ่งหลอมละลายลวดเชื่อมจะทำหน้าที่ป้อนเนื้อโลหะให้แก่แนวเชื่อม
3. การเชื่อมอัด ( Press Welding )
การเชื่อมอัดหมายถึงการประสานโลหะ 2 ชิ้นให้ติดกันโดยใช้ความร้อนกับชิ้นงานในบริเวณที่จะทำการเชื่อมจากนั้นใช้แรงอัดส่วนที่หลอมละลายจนกระทั่งชิ้นงานติดกันเป็นจุดหรือเกิดแนวความร้อนที่ใช้ได้จากความต้านทานไฟฟ้าเช่นการเชื่อมจุด ( Spot Welding ) 
4. การเชื่อม TIG ( Tungsten Inert Gas Welding )
เป็นวิธีการเชื่อมโลหะโดยใช้ความร้อนที่เกิดจากการอาร์คระหว่างลวดทังสเตนกับชิ้นงานโดยมีแก๊สเฉื่อยปกคลุมบริเวณเชื่อมและบ่อหลอมละลายเพื่อไม่ไห้บรรยากาศภายนอกเข้ามาทำปฏิกริยาตรงบริเวณที่เชื่อม
5. การเชื่อม MIG ( Metal Inert Gas Welding )
การเชื่อม MIG เป็นกระบวนการเชื่อมที่ได้รับความร้อนจากการอาร์คระหว่างลวดเชื่อมกับชิ้นงานลวดเชื่อมที่ใช้จะเป็นลวดเชื่อมเปลือยที่ส่งป้อนอย่างต่อเนื่องไปยังบริเวณอาร์คและทำหน้าที่เป็นโลหะเติมลงยังบ่อหลอมละลายบริเวณบ่อหลอมละลายจะถูกปกคลุมไปด้วยแก๊สเฉื่อยเพื่อไม่ให้เกิดการรวมตัวกับอากาศ
6. การเชื่อมใต้ฟลักซ์ ( Submerged Arc Welding )
การเชื่อมใต้ฟลักซ์เป็นกระบวนการเชื่อมไฟฟ้าที่ได้รับความร้อนจากการอาร์คระหว่างลวดเชื่อมเปลือยกับชิ้นงานเชื่อมโดยจะมีฟลักซ์ชนิดเม็ด ( Granular Flux ) ปกคลุมบริเวณอาร์คและฟลักซ์ส่วนที่อยู่ใกล้กับเนื้อเชื่อมจะหลอมละลายปกคลุมเนื้อเชื่อมเพื่อป้องกันอากาศภายนอกทำปฏิกริยากับแนวเชื่อมส่วนฟลักซืที่อยู่ห่างจากเนื้อเชื่อมจะไม่หลอมละลายและไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีก
วัดกูบังตีกา

ประวัติวัดกูบังตีกา

วัดกูบังตีกา เดิมพื้นที่ยังไม่เป็นวัดที่แน่นอน เป็นเพียงที่พักสงฆ์บริเวณหมู่บ้านกูบังตีกา อาศัย ถ้ำ ภูเขา เหมาะแก่การพำนักของพระสงฆ์เท่านั้น ต่อมา มีชาวบ้านบริจาคพื้นที่ ท้ายบ้านกูบังตีกา ถัดจากภูเขาหัวล้านไป 3 ลูก ได้รับบริจาคที่ ประมาณ 16 ไร่ จากชาวบ้านกูบังตีกา ปัจจุบันซื้อเพิ่มเติมอีก 4 ไร่ ครูใบฎีกาฉลอง อนาวิโล(พระอาจารย์ทิ่น)เป็นผู้ก่อตั้งวัดเมื่อ วันที่ 19 เมษายน พ.ศ.2504 เวลา 04:20 น. ตรงกับวันอังคาร ขึ้น 4 ค่ำ เดือน 6 ปีฉลู และมาจำพรรษาระหว่างพ.ศ. 2504 – 2513 ท่านได้ปรับปรุงภูมิทัศน์ป่า สร้างกุฏิพอได้อาศัย พระครูวิพิพิธพัฒนกิจสุนทร (พระอาจารย์บุญถัน)มาจำพรรษา พ.ศ 2514-2535 สร้างศาลาโรงธรรม หอฉันซึ่งประกอบไปด้วย ที่พักสงฆ์ก่อด้วยปูน
ในปี 2536 พระอาจารย์ถัน ได้ขอตัวพระนักศึกษามาปฏิบัติศาสนกิจจากมหาวิทยาลัย มหามกุฏราชวิทยาลัย จึงมีพระเดินทางมา 2 รูปคือ พระมหาเหรียญ โชติทินโน และพระมหาเสมอ ท่านทั้งสองได้ทำหน้าที่ สอนหนังสือ และบวชสามเณร อยู่จนครบ 1 ปี เมื่อสิ้นสุดระยะเวลาปฏิบัติศาสนกิจ จึงเดินกลับไปรับปริญญา ในปี พ.ศ. 2537 ขอพระมาปฏิบัติศาสนกิจต่อ ซึ่งมี พระมหาสินชัย สิกขาสโภ และพระมหาอาทิตย์ มาทำหน้าที่สอนหนังสือ อบรมเยาวชน ช่วงปี พ.ศ. 2538 -2540 ขาดพระอยู่ถาวร มีเพียงพระแวะมาพักอาศัยชั่วคราวแล้วเดินทางไป ทำให้ชาวบ้านขาดพระประกอบพิธีกรรมทางศาสนา จึงรวมตัวกันเข้ากราบเรียนและปรึกษาพระเทพมงคลญาณเจ้าอาวาสวัดบุญญาราม เจ้าคณะรัฐเคดาห์-เปอร์ลิส ขอพระมาอยู่จำพรรษาอย่างถาวร ท่านมอบหมายให้พระมหาสินชัย สิกขาสโภ ซึ่งเคยจำพรรษาและปฏิบัติศาสนกิจอยู่ จากกัวลาลัมเปอร์ให้มารักษาการเจ้าอาวาสวัดกูบังตีกา ปี พ.ศ 2541 พระมหาสินชัย จึงมาทำหน้าที่รักษาการเจ้าอาวาสตามคำสั่งพระเทพมงคลญาณเจ้าอาวาสวัดบุญญาราม เจ้าคณะรัฐเคดาห์-เปอร์ลิสซึ่งตอนนั้นวัดกูบังตีกาเป็นป่ารก เป็นวัดร้าง เมื่อเดินทางมาอยู่ จึงเริ่มมีพระมาอยู่อาศัยจำพรรษา 5 รูป และได้เริ่มพัฒนา ปรับปรุง เสนาสนะ ซื้อที่ดินเพิ่มเติม 4 ไร่ สร้างวิหารรูปเหมือนหลวงพ่อแก้วสุวรรณ อุโบสถ วิหารพระเทพมงคลญาณ ติดเชิงเขาทางทิศตะวันออกของวัด
กิบซัน เลส พอล

กิบซัน เลส พอล (อังกฤษ: Gibson Les Paul) เป็นกีตาร์ไฟฟ้าตัวตัน ที่ผลิตครั้งแรกโดยกิบซันในปี 1952 รุ่นเลส พอลถูกออกแบบโดย เทด แม็กคาร์ที ร่วมกับ จอห์น ยูส์ กับทีมของพวกเขา รวมทั้ง เลส พอล ด้วย
แต่เดิมรุ่นเลส พอล ผลิตโดยใช้สีทอง (gold) และติดปิกอัปรุ่น P-90 ในปี 1957 ได้เปลี่ยนปิกอัปฮัมบักกิง (humbucking) สองตัวแทนพร้อมกับสีซันเบิรสต์ (sunburst) ที่ออกในปี 1958 ปัจจุบันกีตาร์ทรงเลส พอล เป็นประเภทกีตาร์ไฟฟ้าที่รู้จักกันมากที่สุดในโลก ซึ่งเคยมล้มเหลวทั่งการขายและการการผลิตที่น้อย ต่อมาได้ผลิตกีตาร์ กิบซัน เอสจี (Gibson SG) มาแทนในปี 1961 ที่แยกจากทรงเลส พอล คอเว้าเดี่ยว เลส พอลถูกผลิตอีกครั้งในปี 1968 และผลิตอย่างต่อเนื่องนับไม่ถ้วน พร้อมกับกีตาร์เฟนเดอร์ เทเลแคสเตอร์และสตราโตแคสเตอร์ กีตาร์เลส พอล มักจะเอาไปเล่นในหลายแนวเพลง ตั่งแต่ ร็อก คันทรี ป็อป โซล ริทึมแอนด์บลูส์ บลูส์ แจ๊ส เร็กเก พังก์ และเฮฟวีเมทัล