google/wiki40b huggingface dataset:
อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี

อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี (อังกฤษ: Tactical nuclear weapon) หมายถึง อาวุธนิวเคลียร์ซึ่งออกแบบมาเพื่อใช้ในสนามรบในสถานการณ์ทางการทหาร ซึ่งเป็นอาวุธที่มีลักษณะตรงกันข้ามกับอาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์ ซึ่งเน้นไปทางการทำลายชีวิตของประชากรจำนวนมาก และทำลายความสามารถของศัตรูในการทำสงคราม หรือเพื่อเป็นการยับยั้งศัตรู อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธีได้รับการพิจารณาว่าเป็นองค์ประกอบสำหรับการรบด้วยอาวุธนิวเคลียร์แบบจำกัด แต่จนถึงปัจจุบันนี้ อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธียังไม่เคยถูกนำมาใช้ในความขัดแย้งในทางปฏิบัติแต่อย่างใด
การชูนิ้วกลาง

ในวัฒนธรรมตะวันตก การชูนิ้วกลาง (อังกฤษ: the finger) เป็นกิริยามือลามก กิริยาดังกล่าวสื่อการดูหมิ่นระดับปานกลางถึงมาก แสดงโดยให้เห็นด้านหลังมือและเหยียดเฉพาะนิ้วกลางขึ้น แม้ในบางท้องถิ่นจะเหยียดนิ้วหัวแม่มือด้วย การเหยียดนิ้วกลางถือเป็นสัญลักษณ์ดูหมิ่นในหลายวัฒนธรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศตะวันตก หลายวัฒนธรรมมีกิริยาคล้ายกันเพื่อแสดงความไม่เคารพ แม้บางวัฒนธรรมใช้แสดงอาการชี้โดยไม่มีการดูหมิ่นโดยเจตนาเหมือนวัฒนธรรมอื่น ๆ กิริยานี้ปกติใช้เพื่อแสดงการดูหมิ่นแต่สามารถใช้ในเชิงตลกหรือหยอกได้เช่นกัน
กิริยาดังกล่าวมีมาตั้งแต่สมัยกรีซโบราณ และยังมีใช้ในโรมโบราณ ในอดีตกิริยานี้เป็นสัญลักษณ์ขององคชาติ ในวัฒนธรรมสมัยใหม่บางแห่งกิริยานี้เริ่มเป็นที่รู้กันว่าเป็นสัญลักษณ์การแสดงความไม่เคารพ และศิลปินดนตรี นักแสดง ผู้มีชื่อเสียง นักกีฬา และนักการเมืองก็ใช้ คนส่วนใหญ่ยังมองกิริยานี้ว่าลามก มีการเปรียบเทียบในยุคร่วมสมัยว่านิ้วชี้และนิ้วนางที่อยู่ข้างนิ้วกลางเป็นสัญลักษณ์ของอัณฑะด้วย

กิริยาคล้ายกัน

ในสหราชอาณาจักร ประเทศไอร์แลนด์ ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ สัญลักษณ์วีหรือ "ชูสองนิ้ว" (the fingers) เมื่อหันหลังมือให้แก่ผู้รับมีความมุ่งหมายคล้ายกับการชูนิ้วกลาง ในประเทศที่พูดภาษาสเปน โปรตุเกสหรือฝรั่งเศส กิริยาที่มีการชูกำปั้นและตีกล้ามเนื้อไบเซปส์บนแขนข้างเดียวกับที่ชูกำปั้นนั้น บางทีเรียก "แขนเกียรติยศ" (bras d'honneur), การตบไอบีเรีย (Iberian slap) ก็มีความหมายเดียวกัน ประเทศอิตาลี โปแลนด์ รัสเซีย เบลารุสและยูเครน เป็นต้น ก็มองว่าท่าดังกล่าวเทียบเท่ากับการชูนิ้วกลางด้วย แต่วัยรุ่นส่วนใหญ่ในประเทศเหล่านี้ใช้การชูนิ้วกลางเป็นการดูหมิ่น ซึ่งเหมือนกับวัฒนธรรมตะวันตก
ในประเทศและวัฒนธรรมอิสลาม ใช้กิริยาที่แสดงเฉพาะนิ้วหัวแม่มือในแนวตั้งแทนการชูนิ้วกลางเพื่อสื่ออารมณ์คล้ายกัน กิริยาลามกคล้ายกันเป็นการเหยียดนิ้วทั้งห้าพร้อมกับหันฝ่ามือไปด้านหน้า หมายความว่า "มึงมีพ่อห้าคน" เป็นการเรียกผู้อื่นว่าเป็นลูกนอกสมรส มีกิริยาคล้ายกันในประเทศกรีซ เรียก มูนซา (mountza) ซึ่งมีการแผ่นิ้วทั้งห้ากว้างแล้วผลักฝ่ามือไปทางผู้รับ ในภูมิภาคตุรกีและสลาฟ สัญลักษณ์ฟิกมีความหมายเทียบเท่ากับการชูนิ้วกลาง หมายความว่า "มึงไม่ได้หรอก" หรือ "ฝันไปเถอะ" กิริยาดังกล่าวแสดงโดยงอมือและนิ้วแล้วสอดนิ้วหัวแม่มือระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลาง กิริยานี้ยังใช้ในประเทศอินโดนีเซีย ตุรกีและจีน
การเกิดอารมณ์เพศจากเครื่องแบบ

การเกิดอารมณ์เพศจากเครื่องแบบ (อังกฤษ: uniform fetishism) เป็นการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ (sexual fetishism) ซึ่งบุคคลย้ำคิดและยึดติดกับผู้อื่นหรือตนสวมเครื่องแบบ
การเกิดอารมณ์เพศจากเครื่องแบบที่พบมากที่สุด คือ การเกิดอารมณ์เพศจากเครื่องแบบของพนักงานตำรวจ ทหาร นักเรียนหญิง นางพยาบาล เมดฝรั่งเศส บริกรหญิง ผู้นำเชียร์และกระต่ายเพลย์บอย บางคนยังเรียกเสื้อผ้าแม่ชีหรือแม้แต่ผ้ากันเปื้อนเป็นเครื่องแบบด้วย เครื่องแบบนั้นอาจสมจริง หรืออาจทำขึ้นให้เกี่ยวกับเพศมากขึ้นผ่านการใช้มินิสเกิร์ตที่สั้นมาก กระโปรงรัดก้นหรือเสื้อรัดทรงที่ยาวมาก ผ่านการใช้ถุงน่อง เสื้อรัดรูปร่างแห หรือส้นสูง หรือโดยทำจากหนังหรือลาเทกซ์ตามความชอบ บางครั้ใช้เครื่องแบบตามกิจกรรมที่กำลังทำ เช่น บางคนอาจสวมเครื่องแบบนางพยาบาลเพื่อสวนทวารหรือเครื่องแบบตำรวจเพื่อใส่กุญแจมือและขังบุคคล เป็นต้น สองคนอาจแต่งเป็นผู้ถูกกักขังสำหรับกิจกรรมนักโทษกับนักโทษในฉากเรือนจำหรือจำนนต่อผู้สวมบทบาทคนที่สาม (ผู้คุมเรือนจำ) ซึ่งอาจเพิ่มสัมผปัสความสมจริงให้กับการเล่น นักระบำเปลื้องผ้าสวมเป็นพนักงานตำรวจเป็นที่นิยมในงานสังสรรค์วันเกิดหรือชายโสด หญิงนั้นเริ่มด้วย "การจับ" แขกหลอก ๆ มักด้วยกุญแจมือ ก่อนเริ่มเต้นประจำ
LCI

ประวัติ

LCI ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2537 โดย Christian Dutoit ในกลุ่มสื่อ TF1
การออกอากาศเริ่มต้นเวลา 20:30 น. โดยมีรายการทีวีถ่ายทอดสดข่าวทางโทรทัศน์กับ Françoise-Marie Morel ในฐานะผู้จัดรายการ แขกคนแรกของช่องนี้คือ CEO ของช่องนี้ Étienne Mougeotte
ในปี 2006 เว็บไซต์ของช่องปรากฏตัวขึ้นสองครั้งในภาพยนตร์ 007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลกในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอน
อนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริ

ประวัติ

อนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริ หรือ ดร.อนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริ เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์หลายสมัย ซึ่งเคยร่วมทีมกับนายเนวิน ชิดชอบ และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรก ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน ในรัฐบาลของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (ครม.42)
จากนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และได้ย้ายไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยในช่วงเวลาต่อมา (ครม.46) จากนั้นในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 48 ซึ่งนำโดยพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ จึงได้เข้ามารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ฯ อีกครั้งหนึ่ง
ดร.อนุวรรตน์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของพลเอกสุจินดา คราประยูร ซึ่งต้องพ้นจากตำแหน่งในเวลาต่อมา อันเนื่องมาจากเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ และได้รับตำแหน่งหัวหน้าพรรคเทิดไท พรรคการเมืองที่เปลี่ยนชื่อมาจากพรรคสามัคคีธรรม ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่นำโดยนายณรงค์ วงศ์วรรณ
ได้รับฉายาจากสื่อมวลชนว่า "ดร.แมลง" อันเนื่องจากจบการศึกษาด้านกีฏวิทยา และเป็นสมาชิกสมาคมกีฏและสัตววิทยาแห่งประเทศไทย
ไม่ต้องใส่ถุง

ปก

ปกเป็นรูปถุงยางอนามัยชนิดใบตองวางบนกระดาษทิชชู่เข้ากับเนื้อหาในเพลง "ไม่ต้องใส่ถุง" นับว่าเป็นปกที่สื่อตรงไปตรงมาเป็นอย่างมาก ซึ่งแอบล้อเลียนปก Made In Thailand ของ คาราบาว อีกด้วย
เมลิสซา สต็อคเวลล์

อาชีพทหาร

เธอเข้าร่วมกองกำลังฝึกกองกำลังสำรองที่มหาวิทยาลัยโคโลราโดในชั้นปีที่สองของเธอ และเป็นหัวหน้าในวิทยาลัยเมื่อการโจมตี 11 กันยายน ค.ศ. 2001 เกิดขึ้น
เธอเข้าสังกัดกองกำลังทหารขนส่งพื้นฐานในรัฐเวอร์จิเนีย ก่อนที่จะได้รับมอบหมายให้เข้าร่วมสังกัดกองทหารม้าที่หนึ่ง ที่ฟอร์ดฮูด รัฐเท็กซัส และเธอได้รับการเคลื่อนกำลังพลสู่ประเทศอิรักในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2004 
ในฐานะร้อยโทหญิงคนหนึ่ง เธอเป็นทหารหญิงคนแรกที่สูญเสียขาในสงครามอิรัก โดยสูญเสียขาซ้ายเมื่อระเบิดข้างถนนเกิดระเบิดขึ้นเมื่อเธอนำขบวนไปที่กรุงแบกแดด สำหรับปฏิบติทางการทหารของเธอ ส่งผลให้เธอได้รับดาวทองแดงและหัวใจสีม่วง หลังจากเกษียณจากการเป็นทหารแล้วเธอก็ทำงานเป็นนักกายอุปกรณ์ และทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการบริหารของโครงการนักรบที่ได้รับบาดเจ็บตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 ถึง 2014

กีฬา

จากนั้นเธอก็กลายเป็นทหารผ่านศึกอิรักคนแรกที่ได้รับการคัดเลือกสู่พาราลิมปิก เธอเข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำสามรายการ ได้แก่ ผีเสื้อ 100 ม., ฟรีสไตล์ 100 ม. และฟรีสไตล์ 400 ม. ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 และได้ที่หก, ห้า, และสี่ ในฮีตของเธอตามลำดับ นอกจากนี้ เธอเป็นผู้ถือธงประจำทีมสหรัฐในพิธีปิดการแข่ง
เมื่อหันเหสู่ไตรกีฬาหลังจากพาราลิมปิกที่ปักกิ่ง สต็อคเวลล์ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนสหรัฐในการแข่งไตรกีฬาคนพิการชิงแชมป์โลก 2010 ในบูดาเปสต์ เธอชนะการแข่งประเภทไตร-2 (ที่ถูกตัดขาระดับเหนือเข่า) จากนั้นก็ประสบความสำเร็จในการป้องกันแชมป์โลกไตร-2 ในปี ค.ศ. 2011 และ 2012  เธอเป็นแชมป์ไตรกีฬาคนพิการแห่งชาติของสหรัฐหลายรายการในประเภทของเธอ และได้รับการยกให้เป็นนักไตรกีฬาคนพิการแห่งปี ของยูเอสเอ ไตรแอธลอน ใน ค.ศ. 2010  และ 2011  ส่วนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2003 สต็อคเวลล์ได้อยู่ในระดับท็อปของการจัดอันดับโดยสหพันธ์ไตรกีฬานานาชาติ ในประเภทไตร-2 หญิง จากนั้น เธอได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภทพีที 2 จากการแข่งพาราลิมปิก 2016 
สต็อคเวลล์เป็นผู้ฝึกสอนไตรกีฬาระดับ 1 ของยูเอสเอ ไตรแอธลอน และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งแดร์ 2 ไตร ซึ่งเป็นสโมสรไตรกีฬาในชิคาโกสำหรับนักกีฬาที่มีความพิการโดยเฉพาะ
วัดศรีฐานธรรมิการาม

วัดศรีฐานธรรมิการาม เป็นวัดพระพุทธศาสนา แบบเถรวาท  ชนิดคามวาสี(วัดบ้าน) เป็นวัด อารามราษฎร์ ชั้นสามัญ สังกัดมหานิกาย ในการปกครองคณะสงฆ์จังหวัดมุกดาหาร เขตการปกครองคณะสงฆ์หนตะวันออก ตามกฏมหาเถรสมาคม  เริ่มก่อตั้งวัดเมื่อ ๒๔๘๓ ได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๑ มกราคม ๒๕๑๕
ตั้งอยู่เลขที่ ๑๐๐ หมู่ที่ ๑  บ้านเหล่าหมี  ตำบลเหล่าหมี อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร โดยวัดเป็นศูนย์กลางของชุมชนบ้านเหล่าหมี และศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านเหล่าหมีทั้งหมู่ที่๑ และหมู่ที่๒ ทั้งยังมีพระพุทธรูป เนื้อ ไม้พะยอมแกะสลัก   สร้างขึ้นเมื่อพ.ศ. ๒๔๗๕-๒๔๘๐ พระพุทธลักษณะเป็นพระพุทรูป ปางมารวิชัย ซึ่งเป็น ศิลปะไทย ผสมศิลปะ ล้านช้าง ฐานลายกลีบบัว  ( สมัยรัตนโกสินทร์) ชื่อว่า "พระธัมมะธิรง" มาจากคำว่า ธัมมะ +อธิ +รง มาประกอบเป็นคำเดียวซึ่งเป็นที่มาของชื่อพระพุทธรูป  ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม หลวงพ่อใหญ่องค์ดำ หรือพระองค์ดำ เป็นพระคู่บ้านคู่ชุมชน เป็นที่เคารพสักการะ และเลื่อมใสศรัทธาของชุมชน และผู้ที่มาเยือนมักจะมากราบไหว้ขอพร
แก้วสรร อติโพธิ

นายแก้วสรร อติโพธิ สมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2494 ที่จังหวัดลำพูน
นายแก้วสรรเป็นพี่น้องฝาแฝดกับ นายขวัญสรวง อติโพธิ บิดาคือ นาย ศิริ อติโพธิ อดีตปลัดกระทรวงยุติธรรม, ประธาน ปปป.
นายแก้วสรร ลาออกจากตำแหน่งรักษาการสมาชิกวุฒิสภา ลงสมัครเป็นกรรมการการเลือกตั้งชุดที่ 3 แต่ไม่ได้รับการคัดเลือกจากที่ประชุมวุฒิสภา ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2549 ต่อมาภายหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ได้รับการทาบทามจากคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (คปค.) ให้ดำรงตำแหน่งกรรมการป.ป.ช. แต่แล้วก็ไม่ได้รับการแต่งตั้ง โดยนายมีชัย ฤชุพันธุ์ ที่ปรึกษาฝ่ายกฎหมาย คปค.ให้เหตุผลว่า เนื่องจากคุณสมบัติของนายแก้วสรร ว่าไม่ได้เป็นศาสตราจารย์ ซึ่งอาจเป็นข้อโต้แย้งถึงคุณสมบัติในการดำรงตำแหน่ง ป.ป.ช. ในภายหลังได้
นายแก้วสรร อติโพธิ ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการ คตส. ตามประกาศ คปค. ฉบับที่ 30 เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 และได้รับเลือกเป็นเลขาธิการ คตส.
นายแก้วสรร อติโพธิ เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ แกะรอยคอร์รัปชั่น ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์เวลา 19:30 - 20:00 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรกในวันเสาร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2550
ฟลายอิงโพลีป

ลักษณะ

ฟลายอิงโพลีปเป็นเผ่าพันธุ์ซึ่งมายังโลกเมื่อประมาณ 750 ล้านปีก่อน ซึ่งฟลายอิงโพลีปยังได้ตั้งรกรากบนดาวเคราะห์อื่นอีกสามดวงในระบบสุริยะจักรวาล ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือ ยาคช์ (ดาวเนปจูน) ฟลายอิงโพลีปได้สร้างเมืองหินบะซอลต์ที่เต็มไปด้วยหอคอยสูงซึ่งไม่มีหน้าต่าง ต่อมาจึงได้พยายามตั้งนิคมในมหาสมุทรแต่ก็ถูกเอลเดอร์ธิงขับไล่จนล้มเลิกไป
ฟลายอิงโพลีปเป็นสิ่งมีชีวิตที่ตาบอด แต่มีสัมผัสพิเศษที่วัตถุต่างๆไม่สามารถปิดกั้นได้ ร่างกายของฟลายอิงโพลีปเป็นกึ่งสสาร ซึ่งแม้จะมีลักษณะคล้ายของแข็งและสามารถกระทบกับวัตถุต่างๆได้แต่ก็ทำให้ทนทานต่อการบาดเจ็บทางกายภาพมาก แต่สามารถถูกฆ่าตายได้ด้วยพลังงานจำพวกไฟฟ้าซึ่งเป็นจุดอ่อน จิตใจของฟลายอิงโพลีปนั้นแปลกประหลาดกว่าเผ่าพันธุ์อื่นๆจนมหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธก็ไม่สามารถใช้พลังสลับจิตได้กับฟลายอิงโพลีปได้
ฟลายอิงโพลีปสามารถบินได้แม้จะไม่มีปีกและเมื่ออยู่บนพื้นก็จะทิ้งรอยเท้าขนาดใหญ่เอาไว้ ฟลายอิงโพลีปสามารถทำให้ตัวเองล่องหนได้ แต่เนื่องจากจะส่งเสียงคล้ายกับผิวปากตลอดเวลาจึงทำให้ศัตรูรู้ตัวเสมอ ฟลายอิงโพลีปยังสามารถเรียกและควบคุมลมได้และใช้เป็นอาวุธในการต่อสู้
เมื่อมหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธมายังโลกนั้นก็ได้ทำสงครามกับฟลายอิงโพลีปด้วยวิทยาการที่ล้ำหน้าจนสามารถขับไล่ฟลายอิงโพลีปให้หนีลงไปในถ้ำใต้ดินได้ มหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธได้ใช้ประตูกลปิดทางเข้าของถ้ำใต้ดินไว้ และทิ้งเมืองของฟลายอิงโพลีปให้ร้างไว้อย่างนั้น แต่ในที่สุดฟลายอิงโพลีปก็ได้หลุดจากการกักขังและได้ทำลายล้างอารยธรรมของมหาเผ่าพันธุ์แห่งยิธจนสิ้นไป แต่หลังจากนั้นก็กลับไปอาศัยในถ้ำใต้ดินโดยไม่ออกมาอีก
ฌ็อง-แบร์ทร็อง อาริสตีด

ฌ็อง-แบร์ทร็อง อาริสตีด (ฝรั่งเศส: Jean-Bertrand Aristide) เกิดวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 อดีตประธานาธิบดีแห่งประเทศเฮติ เป็นผู้นำของเฮติคนแรกที่มาจากการเลือกตั้ง โดยดำรงตำแหน่งครั้งแรกเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 1991 ก่อนจะถูกรัฐประหาร และกลับมาดำรงตำแหน่งอีกครั้งระหว่างปี ค.ศ. 1994 ถึง 1996 และ ค.ศ. 2001 ถึง 2004 ก่อนจะถูกขับออกจากตำแหน่งจากการรัฐประหาร และได้ลี้ภัยไปอยู่ในประเทศแอฟริกาใต้ อาริสตีดได้กล่าวหาว่าสหรัฐอเมริกาเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการรัฐประหารครั้งหลังนี้
อาริสตีดจบการศึกษาด้านปรัชญา และเคยเป็นนักบวชโรมันคาทอลิกก่อนจะมาเป็นนักการเมือง ในระหว่างดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาถูกกล่าวหาว่าได้ออกคำสั่งกวาดล้างนักการเมืองฝ่ายตรงข้าม ค้ายาเสพติด ฟอกเงิน และคอร์รัปชัน
วาริสเตอร์

วาริสเตอร์ (อังกฤษ: varistor) เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงค่าความต้านทานได้ตามระดับแรงดันไฟฟ้า การทำงานของวาริสเตอร์คล้ายกับซีเนอร์ไดโอด คือ เมื่อแรงดันไฟฟ้าสูงกว่าค่าที่กำหนดมันจะยอมให้กระแสไหลผ่านตัวมันเองได้ ยังส่งผลให้สามารถรักษาระดับของแรงดันไฟฟ้าให้อยู่ในสภาพปกติ วาริสเตอร์ชนิดนี้เรามักจะเรียกว่า วีดีอาร์ (VDR : Voltage Dependent Resistor) และมีบางชนิดที่มีลักษณะการทำงานคล้ายกับไดโอดแต่จุดทำงานจะสูงตามที่กำหนด
การใช้วาริสเตอร์จะใช้เป็นวงจรป้องกันอุปกรณ์ต่างๆ ไม่ให้ได้รับความเสียหาย เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้าในวงจรเกิดการเปลี่ยนแปลงสูงขึ้น โดยวาริสเตอร์จะทำหน้าที่แบ่งกระแสไฟฟ้าหรือลดแรงดันไฟฟ้า เมื่อกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันไฟฟ้ามากเกินปกติ มิฉะนั้นวงจรอาจเกิดการเสียหายได้
เทศบาลตำบลบัวงาม (อำเภอเดชอุดม)

ข้อมูลเกี่ยวข้องกับที่ตั้ง

เดิมพื้นที่ของเทศบาตำบลบัวงามในปัจจุบันนั้นถูกจัดเป็นสุขาภิบาลบัวงาม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2537 ประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 111 ตอนที่ 36 ลงวันที่ 5 พฤษภาคม 2537  และเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ได้เปลี่ยนแปลงจากฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลบัวงาม  ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลบัวงาม ประกาศราชกิจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542  มีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของชุมชนบ้านบัวงามและบ้านแสงจันทร์ จากนั้นเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2547 ได้มีการประกาศเปลี่ยนขนาดของเทศบาลตำบลบัวงามจากเทศบาลจากขนาดเล็กเป็นเทศบาลขนาดกลาง เนื่องจากมีการขยายขอบเขตการบริหารเพิ่มเติมให้ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของชุมชนบ้านหนองสนม

ดวงตราประจำเทศบาล

ชั้นแรก เป็นชื่อเทศบาลตำบลบัวงาม  และจังหวัดอุบลราชธานี  รวงข้าว หมายถึง เป็นพื้นที่ความอุดมสมบูรณ์ ทำนาปลูกข้าวเป็นหลัก ชั้นสองเป็นรูปดอกบัว สามดอกอยู่เหนือน้ำ คือสัญลักษณ์ของจังหวัด และหมายถึงตำบลบัวงาม ซึ่งเป็นที่ตั้งเทศบาลตำบลบัวงาม มีแหล่งน้ำกินน้ำใช้อุดมสมบูรณ์

ลักษณะที่ตั้ง

เทศบาลตำบลบัวงามมีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลบัวงาม  ห่างจากตัวอำเภอเดชอุดมไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ  เดินทางตามหลวงแผ่นดินหมายเลข  2182    ( ตอนเดชอุดม –บุณฑริก )    ระยะทาง  20  กิโลเมตร  และมีสำนักงานเทศบาลตำบลบัวงาม  ตั้งอยู่บ้านบัวงาม  เลขที่ 1  หมู่ที่1    ตำบลบัวงาม  อำเภอเดชอุดม  จังหวัดอุบลราชธานี  ระยะห่างจากทางหลวงแผ่นดิน  2182  (ตอนเดชอุดม – บุณฑริก)  แยกมาทางทิศใต้  ตามถนนประชาสามัคคี  ระยะทาง  3  กิโลเมตร

ด้านทิศเหนือ

มีหลักเขตที่  1  ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนศิริสมบัติฟากเหนือ  ตรงจุดที่ห่างจากศูนย์กลางถนนราษฎร์พัฒนาบรรจงกับถนนศิริสมบัติไปทางตะวันออกเฉียงเหนือตามแนวถนนศิริสมบัติระยะทาง 700 เมตร จากหลักเขตที่ 1 เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ 2 ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนไปบ้านคำครั่งฟากเหนือตรงจุดที่อยู่ห่างจากศูนย์กลางถนนศิริสมบัติบรรจบกับถนนไปบ้านคำครั่งระยะทาง 800 เมตร

ด้านทิศตะวันออก

จากหลักเขตที่ 2 เป็นส่วนตรงไปทางทิศใต้ถึงหลักเขตที่ 3 ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 218/2 (ตอนเดชอุดม – หนองแสง) ฟากใต้ตรงจุดที่อยู่ห่างตามแนวเส้นขนานกับศูนย์กลางถนนประชาสามัคคีฟากตะวันออกระยะทาง 700 เมตร จากหลักเขตที่ 3 เป็นเส้นขนานกับศูนย์กลางถนนประชาสามัคคีฟากตะวันออกระยะทาง 700 เมตร ไปทางทิศใต้ถึงหลักเขตที่ 4 ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนไปหนองแวงฟากตะวันออก

ด้านทิศใต้

จากหลักเขตที่ 4 เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ 5                 ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนไปบ้านนาเลิงฟากเหนือตรงจุดที่ตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางถนนสัมฤทธิ์ผลบรรจบถนนไปบ้านนาเลิงทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามแนวถนนไปบ้านนาเลิงระยะทาง 500 เมตร

ด้านทิศตะวันตก

จากหลักเขตที่ 5 เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ 6 ซึ่งตั้งอยู่ห้วยบัวเหนือฝั่งเหนือตรงจุดที่ตั้งอยู่ห่างตามแนวเส้นขนานกับศูนย์กลางถนนประชาสามัคคีฟากตะวันตก  ระยะทาง 700 เมตร  จากหลักเขตที่ 6 เป็นเส้นขนานศูนย์กลางถนนประชาสามัคคีฟากตะวันตก ระยะทาง 700  เมตร ไปทางทิศเหนือถึงหลักเขตที่ 7 ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2182 เดชอุดม- หนองแสงใต้จากหลักเขตที่ 7 เป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือบรรจบกับหลักเขตที่ 1
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น

พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น ประสูติวันจันทร์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2332 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเหมใหญ่ มีพระอนุชาร่วมเจ้าจอมมารดา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเนียม
พระองค์เจ้ายี่สุ่น ทรงได้รับราชการว่าพนักงานพระภูษา ในสมัยรัชกาลที่ 5 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เจ้ายี่สุ่นเป็นผู้ถวายพระแส้หางช้างเผือก ระหว่างทรงเฉลิมพระมหามนเทียร ปรากฏใน พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 5 ว่า
"...ครั้นได้เวลาพระฤกษ์เฉลิมพระมหามนเทียร จึงเสด็จมายังพระที่นั่งไพศาลทักษิณ แล้วเสด็จขึ้นพระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน ทรงโปรยดอกพิกุลทองพิกุลเงินไปตามทางมีนางเชิญเครื่องราชูปโภคตามเสด็จ แล้วมีนางเชื้อพระวงศ์ อุ้มวิลา ๑ เชิญศิลาบด ๑ เชิญพานผลฟักเขียว ๑ เชิญพานพลข้าวเปลือก ๒ เชิญพานถั่ว ๑ เชิญพานงา ๑ ที่เชิงบันไดพระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน มีนางชำระพระบาท ๒ คน ครั้นเสด็จถึงในที่ทรงเปลื้องฉลองพระองค์ครุย และทรงจุดเทียนนมัสการ แล้วเสด็จขึ้นพระแท่นที่บรรทม พระองค์เจ้าปุกถวายดอกหมากทำด้วยทองคำหนัก ๕ ตำลึง พระองค์เจ้ายี่สุ่นถวายพระแส้หางช้างเผือก ท้าวทรงกันดาล (ศรี) ถวายลูกกุญแจ ทรงรับวางไว้ข้างที่ แล้วทรงเอนพระองค์ลงบรรทมเหนือพระแท่นที่โดยทักษิณปรัศว์เบื้องขวาเป็นพระฤกษ์ และพระเจ้าราชวรวงศเธอพระองค์เจ้าลม่อมถวายพระพรก่อน แล้วพระบรมวงศานุวงศทั้งนั้นถวายพระพรต่อภายหลัง และชาวประโคมดุริยางคดนตรีก็ประโคมขึ้นพร้อมกัน..."
สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอังคารที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2412 พระชันษา 81 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดอรุณราชวราราม วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2413
ยาคอฟ ทูมาร์คิน

ยาคอฟ ยาน ทูมาร์คิน (ฮีบรู: יעקב טומרקין‎) เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 เกิดที่เมืองเชเลียบินสค์ ประเทศรัสเซีย เป็นนักว่ายน้ำชาวอิสราเอล

อาชีพว่ายน้ำ

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ยาคอฟชนะการแข่งขันว่ายน้ำประเภทกรรเชียง 100 เมตร (55.20) และเหรียญทองแดงในการแข่งขันประเภทกรรเชียง 200 เมตร (2:01.14) ในการแข่งขันยูโรเปี้ยน จูเนียร์ สวิมมิ่ง แชมป์เปี้ยนชิพส์
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 เป็นตัวแทนของการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010, เขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศ ประเภทชาย กรรเชียง 100 เมตร ด้วยระยะเวลาทั้งสิ้น 55.28 วินาที และประเภทชาย กรรเชียง 200 เมตร ด้วยระยะเวลา 1:59.39 ด้วยเหตุนี้เขาจึงมีคุณสมบัติที่เป็นตัวแทนในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน
คาโนค่อน จิ้งจอกสาวสุดจี๊ด

เรื่องย่อ

คาโนค่อน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับหนุ่มน้อย โคตะ โอยามาดะ นักเรียนมัธยมปลายปี 1 ที่ย้ายจากบ้านนอกเข้ามาเรียนในเมืองที่โรงเรียนมัธยมคันโป ในวันแรกที่เขาได้เข้ามาเรียน ได้มีนักเรียนสาวสวยเซ็กซี่นาม ชิสึรุ มินาโมโต้ ที่อยู่ปี 2 เข้ามาชวนเขาไปที่ห้องดนตรีกันสองต่อสอง แต่สิ่งที่รอเขาอยู่กลับเป็นว่าแท้จริงแล้วเธอคือ ภูติจิ้งจอก เรื่องราวความรักลุ้นระทึกของหนุ่มน้อยใสซื่อ โคตะ กับภูติจิ้งจอกสาวสุดเซ็กซี่ ชิสึรุ จึงได้เริ่มต้นขึ้น

ไลท์ โนเวล

แรกเริ่ม คาโนค่อน เป็น ไลท์ โนเวล ที่แต่งโดย นิชิโนะ คัทสึมิ และภาพประกอบโดย Koin เดิมทีเรื่องนี้มีชื่อว่า คาโนโจ วะ คอน โตะ คาวาอิคุ เซกิ โอะ ชิเตะ (ญี่ปุ่น: 彼女はこん、とかわいく咳をして Kanojo wa Kon, to Kawaiku Seki o Shite lit.เธอกระแอมไออย่างน่ารักว่า บ๊อก (ค่อน) ) หลังจากที่ได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร และได้ถูกส่งเข้าประกวด ก็ได้รับรางวัล MF บุงโกะ เจ ไลท์ โนเวล รุกกี้ ประจำปี 2005 ที่จัดขึ้นโดย Media Factory โดยได้รับรางวัลในตำแหน่ง "รางวัลชมเชย" และในตำแหน่งอื่นไม่ต่ำกว่าอันดับที่ 3  นิยายเล่มแรกนั้นได้วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 31 ตุลาคม 2005 และในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2007 นิยายเล่มที่ 8 ก็ได้วางจำหน่ายเป็นครั้งแรกตามออกมาและมีกำหนดวางจำหน่ายเล่มที่9ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551

มังงะ

คาโนค่อน ในฉบับมังงะ นั้นได้รับการตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนเซเน็น Monthly Comic Alive เป็นครั้งแรกในวันที่ 27 มิถุนายน 2006 ในเครือของ Media Factory โดยฉบับมังงะนั้นได้ใช้เนื้อเรื่องจากนิยายเป็นหลัก และได้ ยามากิ ริน มาวาดภาพประกอบ และในฉบับรวมเล่ม เล่มแรกก็ได้วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 31 มกราคม 2007 และในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2007 มังงะเล่ม 3 ก็ได้ถูกวางจำหน่ายเป็นครั้งแรกตามออกมา  ซึ่งในไทยสำนักพิมพ์ รักพิมพ์ ได้ลิขสิทธิ์ในการจัดพิมพ์และจำหน่ายในชื่อว่า คาโนค่อน จิ้งจอกสาวสุดจี๊ด โดย เล่มที่ 1 วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2008 ขณะนี้ (มีนาคม 2011) ได้พิมพ์มังงะฉบับภาษาไทยเล่มที่ 9 ซึ่งเป็นเล่มจบออกมาแล้ว

ดราม่า ซีดี

คาโนค่อน ในรูปแบบ ดราม่าซีดี ได้วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 28 มีนาคม 2007 โดย Media Factory และเพลงธีมดราม่าคือเพลง โอโตโกะ โนะ โคะ เดโชะ (ญี่ปุ่น: オトコのコでしょ Otoko no ko Desho lit.ลูกผู้ชายรึเปล่าจ๊ะ) ร้องโดย มารินะ คุโรกิ

อะนิเมะ

คาโนค่อน ในรูปแบบอะนิเมะ ที่ผลิตโดย ซีเบค นั้น ได้ออกอากาศครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 5 เมษายน 2008 ทางช่อง AT-X เพลงเปิดร้องโดย ยูอิ มิยาซากิ และเพลงปิดโดย ยูอิ ซาคาคิบาระ โดยมีจำนวนตอนทั้งหมด 12 ตอนจบ

เกร็ด

หนังสือการ์ตูนเรื่องคาโนค่อน จิ้งจอกสาวสุดจี๊ด ในไทยนั้นได้มีการแถมโปสเตอร์สำหรับลูกค้าที่ซื้อในร้านสมาชิกของสำนักพิมพ์ รักพิมพ์ ด้วย
มะปริง

การใช้ประโยชน์

ใบอ่อนหรือยอดรับประทานเป็นผักจิ้มน้ำพริก มะปริงดิบใช้ปรุงรสเปรี้ยวในอาหารแทนมะนาว ในน้ำพริก ยำ และนำไปแกงได้ อาจจะนำไปดองในน้ำเกลือเพื่อเก็บไว้รับประทานได้นานขึ้น ผลสุกกินเป็นผลไม้สุกแล้วมีวิตามินเอสูง หรือใช้ทำของหวาน เช่น ไส้พาย ลอยแก้ว น้ำผลไม้ ทางยาสมุนไพร ผลใช้กัดเสมหะในคอ แก้น้ำลายเหนียว ฟอกโลหิต รากแก้ไข้กลับ ไข้ซ้ำ ไข้ตัวร้อน
อาสนวิหารวาน

ประวัติ

อาสนวิหารแห่งแรกของเมืองวานถูกทำลายลงในปี ค.ศ. 919 จากการรุกรานของชาวไวกิงในแคว้นเบรอตาญ ต่อมาได้มีการสร้างขึ้นใหม่ราว ค.ศ. 1020 โดยมุขนายกฌูว์ดีกาแอลและน้องชายของท่านคือดยุกฌอฟรัวที่ 1 แห่งเบรอตาญ โดยสร้างในแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ วัตถุดิบหลักที่ใช้คือหินแกรนิต และต่อมาได้มีการต่อเติมอยู่อย่างสม่ำเสมอ ทำให้อาสนวิหารแห่งนี้มีความหลากหลายทางสถาปัตยกรรมอย่างมาก
ต่อมาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ได้มีการสร้างอาสนวิหารแห่งใหม่ขึ้น ซึ่งบางส่วนยังเหลือถึงปัจจุบันซึ่งคือบริเวณฐานของหอระฆังและผนังบางด้านของบริเวณร้องเพลงสวด การปรับปรุงและขยายให้เป็นแบบกอทิกนั้นเกิดขึ้นตามดำริของมุขนายกอีฟว์ เดอ ปงซาล ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 (ราวปี ค.ศ. 1454–1520) อันเนี่องมาจากพื้นที่เดิมเล็กเกินไปสำหรับปริมาณของผู้แสวงบุญที่มาสักการะหลุมฝังศพของนักบุญบิแซ็นต์ เฟร์เรร์ ซึ่งมรณภาพในปี ค.ศ. 1419 และได้ฝังศพอยู่ภายใต้ของบริเวณร้องเพลงสวดของอาสนวิหาร ซึ่งต่อมาได้มีการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1455 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 3 เงินสบทบทุนการก่อสร้างอาสนวิหารล้วนได้มาจากการบริจาคของผู้แสวงบุญแทบทั้งสิ้น
ในช่วงนี้ได้มีการสร้างบริเวณกลางโบสถ์ แขนกางเขน และมุขทางเข้าบริเวณแขนกางเขนฝั่งทิศเหนือ ซึ่งบริเวณมุขทางเข้าแห่งนี้ประกอบด้วยที่แสดงรูปปั้นของอัครทูตทั้งสิบสองพระองค์ ตามหลักปฏิบัติของชาวเบรอตาญ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสร้างชาเปลทรงกลมขนาดเล็กสองชั้น เรียกว่า "Chapelle du Saint-Sacrement" ซึ่งสร้างในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ตั้งอยู่ยื่นออกมาด้านนอกติดกับทางเข้าฝั่งทิศเหนือของแขนกางเขนบริเวณระหว่างช่วงเสาที่ 5 ของอาสนวิหาร
ส่วนหอสูงฝั่งทิศเหนือนั้นเป็นโครงสร้างหลักที่รับมาจากตัวอาสนวิหารเก่าที่เป็นแบบโรมาเนสก์ ส่วนเพดานโค้งและบริเวณร้องเพลงสวดนั้นสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18 (ระหว่างปี ค.ศ. 1771 - ค.ศ. 1774) ส่วนหอด้านทิศใต้และหน้าบันทิศตะวันตกรวมทั้งมุขทางเข้าสร้างต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ประภัสสร พานิชกุล

ประวัติ

ประภัสสรเป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวน 4 คน มีชีวิตในวัยเด็กที่ไม่สุขสบายนัก เนื่องจากบิดาผู้มีเชื้อสายจีนแต้จิ๋วจากจังหวัดเพชรบุรีนั้นมีภรรยาหลายคนตามความนิยมของชาวจีนในยุคนั้น ส่วนคุณแม่ที่เป็นชาวจังหวัดราชบุรีนั้นเป็นผู้ดูแลบุตรทั้ง 4 จวบจนประภัสสร อายุได้ 11 ปี คุณแม่ก็เสียชีวิตลงด้วยโรคหัวใจ เติบโตโดยการ ดูแลของน้าสาว เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเสริมสวยดาวรุ่ง เธอได้รับตำแหน่งนางงามเวทีแรกคือ นางงามบ้านหมี่ อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี  เกิดจากการที่เธอได้ไปแต่งหน้าให้กับผู้เข้าประกวดในครั้งนั้น แล้วได้รับการชักชวนให้เข้าประกวด เธอจึงตกลงเข้าร่วม และชนะเลิศเวที่นี้ในที่สุด และเป็นตัวแทนของอำเภอ เข้าร่วมประกวดนางสาวไทย และคว้าตำแหน่งมาได้สำเร็จ ปีนั้นเป็นปีแรกที่มีบัลลังค์ให้นางงามนั่งตามแบบเวทีนางงามจักรวาล
ขณะดำรงตำแหน่งนางสาวไทย เธอมิได้เดินทางไปร่วมประกวด นางงามจักรวาล เนื่องจากอายุเธอเพียง16ปี ไม่ถึงเกณฑ์ของกองประกวดนางงามจักรวาล แต่ยังมีโอกาสเป็นตัวแทนประเทศได้เข้าร่วมประกวด มิส ควีน ออฟ เดอะ แปซิฟิค ที่ประเทศออสเตรเลีย และเธอก็ได้รับตำแหน่งนางงามบุคลิกภาพ มาฝากคนไทยอีกด้วย 
ด้านชีวิตครอบครัว ประภัสสร หรือ จิตประภัสสรในปัจจุบัน สมรสกับ พล.ต.ต.เทอดพงษ์ เทียนสุวรรณ มีทายาทด้วยกัน 3 คน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ กรุณพล เทียนสุวรรณ ดารา นักแสดง พิธีกร ปัจจุบันเปิดร้านอาหารจิตประภัสสร ย่านประชาชื่น เป็นธุรกิจเล็กๆ ที่เธอทำมานานอีกด้วย
นอกจากนี้ ในปี พ.ศ. 2557 เธอยังได้เขียนหนังสืออัตชีวประวัติ "กว่าชีวิตจะถึงจิตประภัสสร" ที่บอกเล่าถึงเรื่องราวที่พลิกชีวิตของอดีตนางสาวไทยและเจ้าของสวนอาหารบ้านจิตประภัสสร จากชีวิตที่ดำดิ่งลงเหวสู่หนทางสว่างด้วยปัญญาแห่งธรรม จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์อมรินทร์ธรรมะ