google/wiki40b huggingface dataset:
นาตาลี เกลโบวา

ประวัติ

เกิด 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 ที่เมืองทุปเซ่ ประเทศรัสเซีย อายุ 37 ปี เติบโตที่เมืองโทรอนโต ประเทศแคนาดา เธอจบการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัยไรเยอร์สัน (Ryerson University) มีความสามารถเล่นเปียโนดนตรีคลาสสิก และเล่นยิมนาสติก

ผลงานในประเทศไทย

ภายหลังการประกวดนางงามจักรวาล การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยว่าจ้างให้นาตาลี เกลโบวา เป็นตัวแทนเผยแพร่วัฒนธรรมของประเทศไทย เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว  มีการถ่ายภาพยนตร์โฆษณาพร้อมกับครอบครัวของนาตาลี เผยแพร่วัฒนธรรมการไหว้ ออกเผยแพร่ในประเทศต่างๆ
สินค้าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปว่าจ้างนาตาลีเป็นนางแบบโฆษณา และพิมพ์รูปนาตาลีบนหีบห่อบะหมี่ทุกชิ้น ทั้งที่ขายในประเทศไทย และส่งออกไปต่างประเทศ
ตั้งแต่กรกฎาคม พ.ศ. 2549 นาตาลี เกลโบวา เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ ให้กับ บริษัท สิงห์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด โดยเซ็นสัญญา 1 ปี จากนั้น นาตาลีใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทยเป็นส่วนใหญ่ โดยใช้ชื่อเล่นว่า ฟ้า และทำธุรกิจผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับสุขภาพและความงาม โดยเปิดบริษัทชื่อ บริษัทฟ้า เกลโบวา อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด

ครอบครัว

สมรสกับ ภราดร ศรีชาพันธุ์ นักเทนนิสชื่อดังของไทยเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550  และกำหนดแต่งงานวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ที่โรงแรมโอเรียนเต็ล แต่ปัจจุบันได้เลิกรากันแล้ว  ปัจจุบันคบหากับ ดีน เคลลี่ จูเนียร์ แฟนหนุ่มต่างชาติ และตั้งครรภ์มีกำหนดคลอดเดือนเมษายน 2559 |ปัจจุบันมีบุตรแล้ว บุตรสาวชื่อ น้องมายา คลอดเมื่อวันที่  9 เมษายน พ.ศ. 2559
ยัง มี-กย็อง

ประวัติ

ยัง มี-กย็อง เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2504 ที่เกาะเชจู ประเทศเกาหลีใต้ จบการศึกษาจากวิทยาลัยสตรีซอนึล ปัจจุบันมีสามีและลูกชายหนึ่งคน เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี 2528 โดยแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ The Cause ในปี 2546 เธอได้แสดงในละครโทรทัศน์เกาหลีเรื่องแดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวงซึ่งมี ลี ยองเอ แสดงนำ โดยเธอรับบทเป็นฮันซังกุง และจากบทฮันซังกุงนี้เอง ทำให้เธอได้กลายที่จดจำของแฟนละครชาวไทยจนถึงทุกวันนี้ นอกจากนี้ ในปี 2550 เธอยังรับบทเป็นพระอัยยิกาจองฮีในละครโทรทัศน์เกาหลีเรื่องบันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันทีอีกด้วย
อักษรเบรลล์ภาษาอาหรับ

อักษรเบรลล์ภาษาอาหรับ (อาหรับ: بريل عربية‎, birēl ʻarabīyah / birayl birayl ) เป็นตัวอักษรเบรลล์ของภาษาอาหรับ เริ่มใช้ตั้งแต่ปี คริสตศตวรรษ 1950
เชนด์ทูเดอะริทึม

การออกจำหน่าย

ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 มีโครงการรณรงค์เพลง "เชนด์ทูเดอะริทึม" ทั่วโลก แฟนเพลงทั่วโลกตามล่าลูกบอลดิสโก้และแบ่งปันสิ่งที่พวกเขาค้นพบเป็นส่วนหนึ่งของการสนับสนุนเพลง สังกัดแคปิตอลเรเคิดส์ออกเผยแพร่เพลงนี้ให้ดาวน์โหลดในสองวันถัดมา และตามสถานีวิทยุอเมริกันในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ อะยะ ทะนิมุระ กำกับวิดีโอเนื้อเพลง วิดีโอนำเสนอหนูแฮมสเตอร์ตัวหนึ่งในบ้านตุ๊กตา และมือคู่หนึ่งคอยเตรียมอาหารเล็กจิ๋วให้หนูแฮมสเตอร์ อีริน แจนเซน จากยูเอสเอทูเดย์ วิเคราะห์วิดีโอว่า "เราได้เห็นภาพหนูแฮมสเตอร์วิ่งอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยในวงล้อ ภาพที่พรรณนาสำนวนยอดนิยมที่หมายถึงการทำกิจกรรมซ้ำ ๆ โดยไม่มีความคืบหน้าใด ๆ" เธอยังกล่าวต่อไปว่า "ร่วมกับเนื้อเพลงของเพร์รีแล้ว มันมีข้อความให้ซึมซับอย่างแน่นอน"

การประพันธ์เพลง

เพร์รีร่วมแต่งเพลง "เชนด์ทูเดอะริทึม" กับสกิป มาร์ลีย์ เซีย เฟอร์เลอร์ และโปรดิวเซอร์สองคนคือ แมกซ์ มาร์ติน และอาลี พายามี เพลงมีความยาว 3 นาที 57 วินาที เป็นเพลงแนวแดนซ์ฮอลล์ และดิสโก้ที่มีจังหวะเทมโปปานกลาง เพลงมี "สแลปเบส" องค์ประกอบของกีตาร์ไฟฟ้าและเครื่องสังเคราะห์เสียง เพลงมีนักร้องรับเชิญคือ สกิป มาร์ลีย์ และมีเสียงร้องของเฟอร์เลอร์ แต่ไม่ได้ให้เครดิต ในท่อนคอรัส เพร์รีร้องว่า "Turn it up, it's your favorite song / Dance, dance, dance to the distortion / Come on, turn it up, keep it on repeat / Stumbling around like a wasted zombie / Yeah, we think we're free / Drink, this one is on me / We're all chained to the rhythm, to the rhythm, to the rhythm."
เจสัน นิวแมนจากนิตยสารโรลลิงสโตน เขียนว่า "เพร์รีใส่องค์ประกอบบ่อนทำลายให้เพลงดูไร้สาระอย่างเห็นได้ชัด ใส่เนื้อเพลงที่มีแนวคิดสะดวกสบายและพึงพอใจที่เห็นแก่ตัว" ไมก์ วอสจากเว็บไอโดเลเตอร์บรรยายถึงเพลงว่าเป็น "ลูกผสมระหว่างดิสโก้และแดนซ์ฮอลล์ที่แปลก" นิตยสารสแลนต์แมกกาซีนกล่าวว่า "แม้ว่าจะมีอารมณ์เพลงเบา ๆ" แต่เพลงเป็น "การกล่าวถึงการเมืองอย่างตั้งใจ" ลาส์ แบรนดี จากนิตยสารบิลบอร์ดเขียนถึงเพลงว่า "สร้างด้วยคีย์ยุค 80 แสนอบอุ่นและมีพลังที่ปรับเข้ากับฟลอร์เต้นรำ" นิก เลอวีน จากเอ็นเอ็มอีมองเห็นคำวิจารณ์การเมืองในเนื้อเพลง โดยกล่าวว่าเนื้อเพลง "เป็นการเรียกร้องให้สังคมให้ดูเป็นการเมืองมากขึ้นและน่าพึงพอใจน้อยลง"
เหตุยิงกันในห้างสรรพสินค้าในอัลเฟินอานเดินไรน์

เหตุการณ์

มือปืน ซึ่งพยานกล่าวว่าเป็นคนผิวขาว อายุประมาณ 25 ปี และมีผมบลอนด์หยิก เข้าสู่ห้างสรรพสินค้าริดเดอร์โฮฟ โดยติดอาวุธปืนกึ่งอัตโนมัติ และยิงผู้คนเสียชีวิตไปอย่างน้อยหกคนก่อนจะยิงตัวเองตาย ผู้เดินซื้อของในห้างสรรพสินค้าวิ่งหนีแตกตื่นก่อนที่จะถูกอพยพออกไปและปิดล้อม ในวันเดียวกัน หนึ่งในเหยื่อผู้ได้รับบาดเจ็บทนพิษบาดแผลไม่ไหว ทำให้จำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมดเพิ่มขึ้นเป็นเจ็ดคน มือปืนได้ทิ้งข้อความไว้ในรถโดยระบุว่ามีระเบิดถูกทิ้งไว้ในห้างสรรพสินค้าสามแห่งในเมือง ประชาชนในห้างสรรพสินค้าเหล่านั้นถูกอพยพในภายหลัง เด็กรวมอยู่ในเหยื่อด้วย แต่ล้วนได้รับการบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
วอลต์ดิสนีย์เวิลด์

ประวัติ

ในปี ค.ศ. 1959 บริษัทวอลต์ดิสนีย์ภายใต้การบริหารของ วอลต์ ดิสนีย์ ได้เริ่มต้นมองหาพื้นที่สำหรับจัดสร้างสวนสนุกแห่งที่สองต่อจากดิสนีย์แลนด์ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ที่สร้างในปี ค.ศ. 1955 วอลต์ ดิสนีย์ ได้เริ่มวางแผนจะสร้างที่เมืองแซนฟอร์ดแต่ได้ถูกปฏิเสธจากทางรัฐ ด้วยเหตุผลหลักที่ว่าไม่ต้องการที่จะมีปัญหาโจรกรรมเกิดขึ้นในบริเวณที่มีธุรกิจท่องเที่ยว ซึ่งต่อมาเขาได้เลือกออร์แลนโดเป็นที่ตั้งแทนภายหลังจากเห็นแผนการสร้าง อินเตอร์สเตต 4 และ ฟลอริดาเทิร์นไพก์ ที่จะเป็นถนนเส้นหลักผ่านเมืองออร์แลนโด

สิ่งก่อสร้างในดิสนีย์เวิลด์

ดิสนีย์เวิลด์มีพื้นที่ประมาณ 25,000 เอเคอร์ (101 ตร.กม.) ซึ่งสามารถเดินทางได้จากอินเตอร์สเตต 4 ที่ทางออก 62B (เข้าถนน เวิลด์ไดรฟ์) ทางออก 64 B (ทางหลวงสหรัฐ 192)

สนามกอล์ฟ

ในบริเวณดิสนีย์เวิลด์มีสนามกอล์ฟอยู่ 5 สนาม โดยมีสนามกอล์ฟ 18 หลุมอยู่ 4 สนามได้แก่ แมกโนเลีย เดอะพาล์ม เลกบัวนาวิสตา และ ออสปรีย์ริดจ์ และมีสนามกอล์ฟโอ๊กเทรล ซึ่งเป็นสนามกอล์ฟขนาดเก้าหลุม และมีสนามกอล์ฟขนาดเล็กอีกสองสนามคือ แฟนเตเชียการ์เดนส์ และ วินเทอร์ซัมเมอร์แลนด์

โรงแรมและที่พัก

ในพื้นที่ดิสนีย์เวิลด์ ประกอบด้วย 32 รีสอร์ตและโรงแรม โดยมี 23 แห่งที่บริหารโดยวอลต์ดิสนีย์ โดยที่พักจะแบ่งเป็น 5 ลักษณะได้แก่ Deluxe, Deluxe Villa, Moderate, Value, and Campground
เทเลเท็กซ์

Teletext คือหนังสือพิมพ์ที่ออกอากาศบนโทรทัศน์ในยุค 80 ซึ่งออกอากาศในหลายประเทศ (ส่วนใหญ่ในยุโรป) เทเลเท็กซ์มักจะมาก่อนหรือหลังภาพทดสอบออกอากาศ เทเลเท็กซ์ ประกอบไปด้วย ตารางออกอากาศ ข่าวสารและอื่นๆ. เทเลเท็กซ์ ออกอากาศในระบบสี แต่ไม่ละเอียดมาก.
เทเลเท็กซ์หรือหนังสือพิมพ์ทางโทรทัศน์เป็นการส่งข้อมูลและข่าวสารแบบหนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นก่อนวิวัฒนาการของอินเทอร์เน็ตจะพัฒนาขึ้น ประมาณปี ค.ศ.1970(พ.ศ. ๒๕๑๓)ในประเทศอังกฤษ ซึ่งการส่งข้อมูลเทเลเท็กซ์จะส่งออกไปพร้อมกับการส่งคลื่นสัญญาณโทรทัศน์ ดังนั้นผู้รับชมโทรทัศน์สามารถรับชมได้ด้วยเครื่องรับที่มีวงจรถอดรหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์หรืออาจจะใช้อุปกรณ์ถอดรหัสภายนอก ได้แก่ ชุดควบคุมอุปกรณ์ (SET-TOP BOX) ข้อมูลเทเลเท็กซ์มีหลายประเภทเช่น ข้อมูลตลาดหลักทรัพย์ พยากรณ์อากาศ ตารางเวลาการเดินรถไฟสายต่างๆ ตารางเวลาเครื่องบินโดยสาร ข่าวสารต่างประเทศ เป็นต้น ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะมีอยู่ในหนังสือพิมพ์ทั่วไปแต่การรับข้อมูลจากระบบเทเลเท็กซ์จะสะดวกรวดเร็วและข้อมูลมีการปรับปรุงอยู่ตลอดเวลาโดยผู้รับชมสามารถเข้าถึงได้ทุกที่ ที่สามารถรับสัญญาณโทรทัศน์ได้แต่ระบบนี้ ได้รับความนิยมลดน้อยลง เมื่อมีระบบเครือข่ายสื่อสารอื่นๆ เข้ามาใช้งาน เช่น ข้อความสั้น (SMS) ผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่และอินเทอร์เน็ต เป็นต้น
สำหรับประเทศไทยนั้น ปี พ.ศ. ๒๕๕๐ ยังไม่มีการกำหนดมาตรฐานการส่งเทเลเท็กซ์ในประเทศไทย แต่หากจะให้ระบบเทเลเท็กซ์สามารถแสดงตัวอักษรภาษาไทยได้ต้องมีการกำหนดมาตรฐานขึ้นมาใหม่เนื่องจากภาษาไทยมีลักษณะพิเศษไม่เหมือนภาษาอังกฤษเนื่องจากมีรายละเอียดหลายประการ ที่ต้องพิจารณาเช่น แต่ละจอจะให้มีกี่บรรทัด โดยการแปลงจากสามบรรทัดภาษาอังกฤษ ให้เป็นหนึ่งบรรทัดภาษาไทย เป็นต้น แต่ในประเทศไทยเคยออกอากาศเทเลเท็กซ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 ถึงปี พ.ศ. 2551ทางช่อง 3 และ 9 โดยในช่อง 3 ใช้ชื่อว่า Infonet และช่อง 9 ใช้ชื่อว่า ข่าวเขียน หรือ ข่าวสารอิเล็คโทรนิกส์ โดยช่อง 3 ออกอากาศในช่วงระหว่างปี 2528-2551 และช่อง 9 ในปี 2535-2543.
ระบบเทเลเท็กซ์มีลักษณะเสมือนหนังสือพิมพ์ที่ส่งผ่านสัญญาณโทรทัศน์ โดยข้อมูลทั้งหมดสามารถส่งทางเทเลเท็กซ์ได้ยกเว้นภาพที่มีความละเอียดสูง แต่มีข้อดีกว่าหนังสือพิมพ์คือ สามารถเปลี่ยนแปลงปรับปรุงให้ทันสมัยได้รวดเร็วจึงเหมาะสำหรับข่าวสารที่มีการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วและจำเป็นต้องใช้ในการตัดสินใจด้านต่างๆ ทั้งในทางธุรกิจและชีวิตประจำวัน ตัวอย่างของข่าวสารที่ควรจะส่งทางเทเลเท็กซ์เช่น ข่าวสดการพยากรณ์อากาศ ข้อมูลตลาดหุ้น ข้อมูลอัตราแลกเปลี่ยนเงินสกุลต่างๆ ราคาสินค้า เวลาขึ้นลงของเที่ยวบิน ข้อมูลที่พักตามโรงแรม ประกาศที่สำคัญของทางราชการ ผลการเลือกตั้ง ประกาศผลสอบสถาบันการศึกษา ทดสอบความรู้ทั่วไป ข้อมูลสถิติที่น่าสนใจ เป็นต้น บริการเทเลเท็กซ์ได้รับความนิยมน้อยลงเมื่อมีระบบสื่อสารอื่นๆ ที่รวดเร็วและตอบสนองได้มากกว่าเข้ามา เช่น การส่งข่าวสารผ่านข้อความสั้น (SMS) ของโทรศัพท์เคลื่อนที่และเครือข่ายอินเทอร์เน็ตที่สามารถให้บริการข้อมูลและภาพในลักษณะสื่อผสม (Multimedia) ได้รวดเร็ว
ไพล

การปลูก

ไพลสามารถขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด แง่งหรือเหง้าซึ่งเป็นส่วนของลำต้นใต้ดิน โดยทั่วๆ ไปจะใช้ส่วนของเหง้าเป็นท่อนพันธุ์ในการปลูก ไพลชอบดินร่วนซุย ไม่ชอบน้ำขังหรือดินที่มีการระบายน้ำไม่ดีเนื่องจากจะเน่าเสียโดยเฉพาะดินที่มีสภาพเป็นกรด เมื่อมีฝนชุกหรือความชื้นในดินสูง จะทำให้เกิดโรคแง่งเน่า  สามารถปลูกกลางแจ้งจนถึงมีแสงแดดพอควร ส่วนต้นเหนือดินมักจะยุบหรือแห้งเมื่อเข้าฤดูแล้ง ส่วนใหญ่จะเก็บเหง้าแก่เมื่ออายุ 2-3 ปีหลังปลูก
มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

เครื่องหมายของมหาวิทยาลัย

████ สีแดง สีทอง
 
██ สีแดง หมายถึง ความรัก ความสามัคคี เสียสละ มานะอดทน ฟันฝ่าอุปสรรค สู่ความสำเร็จ
 
██ สีทอง หมายถึง ความเจริญรุ่งเรือง ความมั่งคั่งร่ำรวย และความมั่นคงในอาชีพการงานทั้งปัจจุบันและอนาคต
ปฏิภาณ ปฐวีกานต์

ชีวิตส่วนตัว

มอส ปฏิภาณ สมรสกับ-ดวงพร ลือกิตินันท์ แฟนสาวนอกวงการ และเป็นอดีตประชาสัมพันธ์ค่ายแกรมมี่ หลังจากทั้งคู่คบหาดูใจกันมา 9 ปีเต็ม  โดยได้ทั้งคู่ได้หมั้นกันแล้ว ด้วยสินสอดรวม 10 ล้านบาท เมื่อเวลา 7.00 นาฬิกา วันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ โรงแรม เดอะ ไทด์ รีสอร์ท จ.ชลบุรี  โดยจัดงานฉลองสมรส 3 เมษายน พ.ศ. 2554 ที่โรงแรมเ เซ็นทาราแกรนด์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์
หลังจากนั้นก็ได้คลอดบุตรคนแรก เป็นบุตรหญิง ชื่อ ด.ญ.สิสราญ ปฐวีกานต์ หรือ น้องโสน (สะโหฺน) ที่ โรงพยาบาลสมิติเวช วันอังคาร เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2555 เวลา 08.19 น. น้ำหนัก 3,200 กรัม
และคลอดลูกคนที่สอง เป็นบุตรหญิง ชื่อ ด.ญ ธารธารดา ปฐวีกานต์  หรือ น้องบัวสวรรค์ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2558 โดยมอส ปฏิภาณ ได้มีโอกาสชวนแฟนคลับตั้งชื่อให้กับลูกของตนเองผ่านโซเซียลเน็ตเวริ์ค และได้เลือกชื่อสวรรค์เพื่อให้สอดคล้องกับลูกคนแรก โสน ลูกคนที่สองเป็นชื่อดอกบัวสวรรค์เลยเรียกสั้นๆว่า สวรรค์ ชื่อจริง ธารธารดา มีความหมาย พระผู้สร้างสายน้ำ จนเกิดเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อยู่ในโซเซียลเน็ตเวริ์คถึงความไม่เหมาะสมของชื่อ
เธอ,ฉัน และวันฟ้าใส

เนื้อเรื่องย่อ

ไค เป็นนักศึกษาวิชาเอกจิตวิทยาปีสุดท้าย เขากำลังสับสนและเคร่งเครียดกับชีวิตในช่วงนี้ของตัวเองเป็นอย่างมาก เนื่องจากกำลังอยู่ในระหว่างหางานทำ สาขาวิชาที่เขาเรียนไม่ใช่ว่าจะหางานได้ง่ายๆ เลย แต่ไคก็พยายามสมัครงานไปทุกๆ ที่ เท่าที่จะทำได้
วันหนึ่ง หลังจากสอบสัมภาษณ์งานเสร็จ ไคกลับมาเข้าชั่วโมงเรียนที่มหาวิทยาลัย ระหว่างทางเดินไปยังอาคารเรียน เขาได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดี่ยวไวโอลินอย่างเพลิดเพลิน เมื่อเธอรู้สึกตัวว่าเขามองอยู่ เธอก็ทำท่าทางบอกให้เขาส่งส้มที่เขาถืออยู่ให้เธอเป็นรางวัลตอบแทนเสียงดนตรีที่เขาฟัง แม้จะรู้สึกแปลกๆ ในท่าทางของเธอ แต่ไคก็ยอมตามนั้น
ไคมีเพื่อนสนิท 2 คนคือ โชเฮ และเคตะ โชเฮเป็นคนมีเสน่ห์ และเป็นเพลย์บอย ส่วนเคตะนั้นท่าทางเรียบร้อย ขี้อาย เขากำลังเจอปัญหาว่าเขาไปขอนัดเที่ยวกับหญิงสาวสวยคนหนึ่งชื่อซาเอะ แต่มารู้ภายหลังว่าเธอมีปัญหาเรื่องการฟังจากอาการป่วย ทำให้เธอไม่ได้ยินเสียงใดๆ เลย เคตะรู้สึกลำบากใจไม่กล้าไปพบหญิงสาวคนนั้น จึงขอร้องให้ไคไปพบเธอแทนเขา เมื่อไปถึงที่นัดหมาย ไคพบว่าซาเอะ เป็นคนเดียวกับหญิงสาวที่เล่นไวโอลินคนนั้น
ไคได้พบซาเอะอีกครั้ง เพราะมาโฮะคนรักที่อายุมากกว่าของเขา ซึ่งเป็นนักศึกษาปริญญาโท เข้ามาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยเหลือซาเอะซึ่งไม่สามารถเข้าเรียนเพียงลำพังตามปกติได้ ไคซึ่งพอมีความรู้เกี่ยวกับภาษามืออยู่บ้างจึงเข้ามาช่วยเหลือหลายครั้ง
ไคพาซาเอะและอากาเนะเพื่อนสนิทของซาเอะ มาเข้ากลุ่มของเขา ซึ่งต่อมาถูกตั้งชื่อว่าแก๊งส้ม ตามสีของพระอาทิตย์ยามเย็น ทั้ง 5 คนสนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่อากาเนะซึ่งไม่ถูกกับโชเฮนักในตอนแรก เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นเพลย์บอย แต่เมื่อได้รู้ว่าเขาพยายามทำงานพิเศษเพื่อฝึกงานเป็นช่างถ่ายภาพ เพื่อที่ตนเองจะได้ดูแลอายูมิน้องสาวต่างมารดา ที่ขาพิการเนื่องจากประสบอุบัติเหตุ ระหว่างการตามหาแม่ที่ไปอยู่กับผู้ชายอื่น ก็ทำให้ความรู้สึกของเธอที่มีต่อโชเฮเปลี่ยนไป
ขณะเดียวกัน ไคเริ่มรู้สึกว่าความแตกต่างระหว่างเขากับมาโฮะมีมากจนเกินไป และสุดท้ายส่งผลให้ทั้งสองเลิกรากัน
ไคพยายามให้กำลังใจซาเอะ ให้เข้ารับการรักษาเพื่อให้เธอสามารถเล่นดนตรีที่เธอรักต่อไปได้ เพราะก่อนที่เธอจะสูญเสียประสาทการฟังจากอาการป่วย ซาเอะเป็นนักไวโอลินที่มีฝีมือและมีชื่อเสียง ได้รับการยอมรับทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศ จนได้รับทุนการศึกษาไปเรียนต่อในวิทยาลัยดนตรีชั้นนำที่ต่างประเทศ แม่ของซาเอะซึ่งเป็นนักเปียโนชื่อดังก็ไม่อยากให้เธอหมดหวัง แต่ซาเอะก็ไม่กล้าเล่นดนตรีอีก และตัดสินใจขายไวโอลินที่เธอรักมากไป
ไค,ซาเอะ และเพื่อนๆ แก็งส้ม ต่างก็พยายามให้กำลังใจซึ่งกันและกัน พร้อมกับตามหาความฝันของตน โดยหวังว่าอนาคตของตนจะสดใสเช่นเดียวกับแสงสีส้มของพระอาทิตย์ยามเย็น
นกอีวาบตั๊กแตน

ลักษณะ

อีวาบตั๊กแตนเป็นนกคัคคูที่ค่อนข้างเล็ก ยาวประมาณ 21-23.5 ซม.
นกตัวผู้ที่โตเต็มที่แล้วมีสีเทา-น้ำตาลด้านบนและสีส้มด้านล่าง มีหัว คอ และอกด้านบนเป็นสีเทา
ปลายขนหางมีสีขาว
ขาและเท้ามีสีเหลือง ตามีสีแดง ปากด้านบนสีแดงและด้านล่างสีเหลือง
ตัวเมียที่โตเต็มที่แล้วบางครั้งคล้ายกับตัวผู้ แต่บ่อยครั้งปรากฏออกเป็นสีน้ำตาลมากกว่า (hepatic morph)
คือ ด้านบนออกเป็นสีแดง-น้ำตาลโดยมีแถบเข้ม
ด้านล่างสีจางกว่าโดยมีแถบที่จางกว่าด้วย
มีริ้วจางเหนือตาและหาง มีแถบสีเข้มยาวตลอดหาง
ส่วนนกวัยเยาว์จะคล้ายกับตัวเมียที่ออกเป็นสีน้ำตาล แต่จะจางกว่า และจะมีริ้วลายเข้มแทนที่จะเป็นแถบบนยอดศีรษะและคอ
ตัวผู้มีเสียงหวีดหวิวที่ฟังดูละห้อยโหยหวน ซึ่งรวมการร้องเป็นชุดวลีมีสามโน้ตที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ และชุดเสียงเป็น 11-12 โน้ตที่ต่ำลงเรื่อย ๆ

การกระจายพันธุ์และพันธุ์ย่อย

มีพันธุ์ย่อย 4 อย่างคือ
พันธุ์ต้นแบบ C. m. merulinus อยู่ในประเทศฟิลิปปินส์ โดยมีอยู่อย่างสามัญในเกาะใหญ่ ๆ
ส่วนพันธุ์ย่อย C. m. querulus เป็นพันธุ์ที่สามัญที่สุด มีอยู่ทางอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ บังกลาเทศ จีนใต้ พม่า ไทย กัมพูชา ลาว และเวียดนาม
เป็นนกเยี่ยมเยียนสำหรับถิ่นฐานในประเทศจีน และอพยพมาทางใต้ในหน้าหนาว
ส่วนพันธุ์ย่อย C. m. threnodes พบในคาบสมุทรมลายู เกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว และพันธุ์ย่อย C. m. lanceolatus ในเกาะชวา เกาะบาหลี และเกาะซูลาเวซี
ส่วนนกพันธุ์ C. passerinus (grey-bellied cuckoo) ก่อนหน้านี้จัดเป็นพันธุ์ย่อย แต่ปัจจุบันมักจะจัดเป็นพันธุ์ต่างหาก

นิเวศ

นกอยู่ตามชายป่า ป่าไม้เปิด ป่าไม้พุ่ม ทุ่งหญ้า พื้นที่ที่สามารถทำเกษตรกรรมได้ อุทยาน และสวน นกกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเป็นอาหาร ปกติอยู่โดด ๆ และบ่อยครั้งยากที่จะเห็น
เป็นนกปรสิตไข่ให้นกอื่นเลี้ยง คือไข่ในรังของนกยอดข้าวหางแพน นกกระจิบหญ้า และนกกระจิบกัมพูชา ไข่จะเหมือนของนกอื่นยกเว้นใหญ่กว่า นกเล็ก ๆ บางครั้งจะรุมตีนกอีวาบตั๊กแตนเพื่อไล่ไปจากรังของพวกมัน
ควอลิตี้เฮ้าส์

ประวัติ

ได้จดทะเบียนจัดตั้งบริษัทด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มแรก 1 ล้านบาท เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2526 โดยมีวัตถุประสงค์เริ่มแรกในการประกอบธุรกิจให้บริการรับจ้างก่อสร้างบ้านอย่างครบวงจรบนที่ดิน ของลูกค้า และเมื่อปี พ.ศ. 2533 บริษัทได้มีการประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ให้เช่าแยกเป็นโครงการที่พักอาศัยให้เช่า และโครงการอาคารสำนักงานให้เช่า และได้เริ่มประกอบธุรกิจขายบ้านพร้อมที่ดินเป็นครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2535 บริษัทได้รับอนุญาตให้เป็นบริษัทจดทะเบียนและนำหุ้นสามัญเข้าทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2534
ใครว่าโลกนี้ไม่มีผี

เนื้อเรื่องย่อ

เมื่อ “คาร์ริแกน คริทเท็นดอน” เจ้าของคฤหาสน์จอมโลภได้ว่าจ้างให้ “ด๊อกเตอร์ เจมส์ ฮาร์วี่ย์” ผู้เชี่ยวชาญเรื่องผีให้มาปราบผีสิงที่อยู่ในบ้านหลังนี้ ซึ่งได้ชักชวน “แคท” ลูกสาวของเขามาด้วย แต่แล้วผีที่เขาเห็นนั้นกลับไม่ใช่ผีร้ายน่ากลัวอย่างที่หลายๆคนเจอมาเพราะเป็นผีน้อยนามว่า “แคสเปอร์” ผู้เป็นมิตรแต่โดดเดี่ยว แคสเปอร์เพียงแค่อยากหาเพื่อน แต่ก็ยังมีภารกิจในการตามหาตัวคุณลุงที่หายไปด้วยเช่นกัน เวลาเดียวกับที่เจ้าของบ้านคนนั้นก็หวังจะเข้าถึงทรัพย์สมบัติของอดีตเจ้าของคฤหาสน์ เอาหละสิทั้งเรื่องผีในบ้านทั้งเรื่องส่วนตัวของผี ทั้งเรื่องของคนในบ้านหลังนี้ โอ๊ยวุ่นวายโกลาหลไปกันหมด งานนี้ไม่รู้คนหรือผีจะร้ายกว่ากัน!!!
นีโค ร็อสแบร์ค

ก่อนเข้าสู่วงการรถสูตรหนึ่ง

นิโคชอบนั่งตักพ่อหัดขับรถคาร์ทมาตั้งแต่เด็ก ๆ เคเค รอสเบิร์กเองก็ตามใจ และคอยสนับสนุนลูกชายเสมอในการแข่งรถ นิโคเริ่มต้นแข่งรถคาร์ทตั้งแต่อายุได้เพียง 11 ขวบ และได้รางวัลจากการแข่งในหลายประเทศ รวมทั้งในระดับทวีปยุโรปและอเมริกา ในปีค.ศ. 2002 เขาเข้าแข่งรายการฟอร์มูล่าบีเอ็มดับบลิว (Formula BMW) ให้กับทีมของพ่อเขาเอง และคว้าแชมป์ปีนั้นมาได้อย่างง่ายดายด้วยการชนะถึง 9 สนาม เขาจึงได้รับโอกาสให้ขับทดสอบกับทีมบีเอ็มดับบลิว-วิลเลียมส์ (BMW-Williams) เมื่ออายุเพียง 17 ปี 5 เดือน เป็นเด็กหนุ่มอายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมาที่ได้ขับรถสูตรหนึ่ง นิโคฉายแววให้เห็นตั้งแต่ตอนนั้น เขาทำแบบทดสอบของทีมวิลเลียมส์ได้คะแนนสูงกว่าที่นักขับทุกคนเคยทำมา  หลังการขับทดสอบที่คาตาลุนญ่าเซอร์กิต (Circuit de Catalunya) เสร็จลง นิโคก็ตั้งใจว่าจะเป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งให้ได้
นิโคย้ายมาแข่งในรายการฟอร์มูล่าทรี ยูโรซีรีส์ (Formula3 Euroseries) อีกสองปี และทำผลงานได้ดี ในปี ค.ศ. 2005 ทีมบีเอ็มดับบลิว-วิลเลียมส์จึงเซ็นสัญญาให้เขาเป็นนักขับทดสอบของทีม ปีเดียวกันนั้นเอง นิโคลงแข่งรายการจีพีทู (GP2) ซึ่งเพิ่งมีขึ้น และเขาก็คว้าแชมป์ เอาชนะเฮย์กิ โควาไลเนน (Heikki Kovalainen) และสกอตต์ สปีด (Scott Speed) มาได้ นับเป็นแชมป์คนแรกของรายการนี้

แข่งรถสูตรหนึ่ง

หลังจากได้แชมป์จีพีทูมาหมาด ๆ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 แฟรงค์ วิลเลียมส์ (Frank Williams) ก็คว้าตัวนิโคเซ็นสัญญาฉบับใหม่ให้เป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งของทีมสำหรับปี 2006 ทีมเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้นิโคตัดสินใจขับให้วิลเลียมส์ทันที เขารู้จักทีมงานหลาย ๆ คนแล้วจากตอนที่เป็นนักขับทดสอบ และความสำเร็จของพ่อเขากับทีมวิลเลียมส์ ในปี ค.ศ. 1982 ยังเป็นที่จดจำจนถึงทุกวันนี้
ในการลงแข่งรถสูตรหนึ่งสนามแรกที่บาห์เรนกรังด์ปรีซ์ นิโคไม่เพียงแต่สามารถเก็บคะแนนได้โดยเข้าเส้นชัยเป็นที่ 7 ทั้งที่ต้องเข้าพิทเพื่อเปลี่ยนจมูกรถตั้งแต่รอบแรก หากเขายังสร้างสถิติเป็นนักขับอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ ที่ทำเวลาต่อรอบดีที่สุดของการแข่งขัน ด้วยอายุเพียง 20 ปี 8 เดือน 13 วัน 
นิโคควอลิฟายได้อันดับ 3 ในสนามต่อมาที่มาเลเซียนกรังด์ปรีซ์ แต่ก็ต้องผิดหวัง ออกจากการแข่งขันไปในรอบที่ 7 เพราะเครื่องยนต์พัง ที่ยูโรเปียนกรังด์ปรีซ์ นิโคต้องออกสตาร์ทหลังสุดเนื่องจากเปลี่ยนเครื่องยนต์ แต่เขาก็สามารถเข้าเส้นชัยเป็นที่ 7 เก็บแต้มได้อีก 2 คะแนน ในสนามที่เหลือของฤดูกาล เขาทำผลงานได้ไม่ดีนัก และมีปัญหากับเครื่องยนต์ทำให้ไม่จบการแข่งขันบ่อยๆ จึงจบฤดูกาลโดยได้เพียงที่ 17 มี 4 คะแนน
ค.ศ. 2007 นิโคยังลงแข่งในนามของทีมวิลเลียมส์ ซึ่งเปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่มาใช้ของโตโยต้าแทนเครื่องคอสเวิร์ธเดิม และได้เพื่อนร่วมทีมคนใหม่เช่นกันคืออเล็กซานเดอร์ ววร์ซ (Alexander Wurz) ซึ่งมาแทนที่มาร์ค เว็บเบอร์ (Mark Webber) ที่ย้ายไปขับให้กับทีมเรดบูลเรซซิง (Red Bull Racing)
คลองประตูเทพหมี

คลองประตูเทพหมี [เทบ-พะ-หมี], คลองประตูเทษหมี หรือ คลองประตูหลวงเทพอรชุน เป็นคลองหนึ่งบนเกาะเมืองในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่ทอดยาวแนวเหนือใต้จากแม่น้ำลพบุรีทะลุแม่น้ำเจ้าพระยา ในอดีตเป็นคลองที่มีขนาดกว้างขวางถึงขนาดที่เรืออัญเชิญพระราชสาสน์สามารถเคลื่อนขบวนเรียงสามลำเข้าไปได้ แต่ในปัจจุบันคลองประตูเทพหมีได้ตื้นเขินหมดแล้ว แต่ยังพอมีร่องรอยของคลองให้เห็นบริเวณสะพานประตูเทพหมีหรือสะพานวานรภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา

ที่มาของชื่อ

ชื่อคลองประตูเทพหมีนั้น ตั้งชื่อตามสะพานข้ามคลองคือสะพานประตูเทพหมี หรือ เทษหมี  (เทษ คือคำเดียวกับคำว่าเทศ ที่หมายถึงชาวต่างชาติ) โดยสะพานดังกล่าวมีหลวงเทพอรชุน (หมี) เป็นผู้อำนวยการสร้าง ที่มีช่างชาวเปอร์เซียซึ่งเป็นแขกเทศจำพวกหนึ่ง ก่อสร้างจนมีลักษณะเด่นคือมีวงโค้งรูปกลีบบัวสำหรับเป็นช่องให้เรือลอดผ่าน บ้างก็ว่าตั้งชื่อตามเพราะหลวงเทพอรชุน (หมี) ตั้งบ้านอยู่บริเวณนั้น
พิรักษ์ ชวนะเกรียงไกร เสนอว่าบริเวณดังกล่าวอาจเป็นบ้านเดิมของเจ้าพระยาพลเทพ (หมี) จึงตั้งชื่อตาม
น. ณ ปากน้ำ เสนอว่าตั้งตามชุมชนที่เป็นมุสลิมต่างด้าวหรือที่เรียกว่าแขกเทศ
จุฬิศพงศ์ จุฬารัตน วิเคราะห์ว่าอาจเป็นคำเปอร์เซียว่า "เทสมี" แปลว่า "ประตู"

ประวัติ

คลองประตูเทพหมี หรือคลองประตูเทษหมี บ้างเรียกคลองประตูเทษเป็นคลองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเกาะเมือง จากเอกสารของชาวต่างประเทศและจากซากของสะพานประตูเทพหมีทำให้ทราบว่าคลองดังกล่าวน่าจะกว้างถึง 12 เมตรเศษที่กว้างขวางพอที่จะรองรับเรืออัญเชิญพระราชสาสน์เคลื่อนขบวนเรียงสามลำผ่านสะพานดังกล่าวได้ และจากแผนที่ของชาวตะวันตกจะพบว่าปลายคลองนี้มีลักษณะโค้งโก่งดั่งคันธนู ต่างจากคลองอื่น ๆ ในเกาะเมืองซึ่งล้วนแต่มีลักษณะตรง ในอดีตคลองดังกล่าวเป็นที่ตั้งเรือนของขุนนางชั้นผู้ใหญ่จำนวนมากเช่น เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) และเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) ทั้งยังมีวัดในพุทธศาสนาจำนวนมาก และมีชุมชนต่าง ๆ เช่น บ้านแห ขายแหและเปล มีชุมชนบ้านพราหมณ์ มีชุมชนและตลาดของชาวมุสลิมขนาดใหญ่อาศัยอยู่เรียกว่าบ้านแขกใหญ่เรียกว่าตลาดจีน และเป็นที่ตั้งเรือนรับรองคณะทูตฝรั่งเศสและโปรตุเกส ส่วนสะพานข้ามคลองประตูเทพหมีนี้ก็เชื่อมต่อกับชุมชนชาวจีนทางตอนใต้ของเกาะเมืองด้วย
ในอดีตคลองประตูเทพหมีทิศเหนือทะลุแม่น้ำลพบุรี ผ่านบึงพระรามก่อนทะลุแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศใต้ ตัวคลองสามารถเชื่อมต่อกับคลองฉะไกรน้อยผ่านทางคลองวัดฉัตรทัน และมีคลองที่เชื่อมคลองประตูจีนทางทิศตะวันออก ที่สามารถเชื่อมคลองในไก่
ปัจจุบันคลองประตูเทพหมีตื้นเขินหมดจนไม่เหลือสภาพของคลองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดบนเกาะเมืองเสียแล้ว แต่ยังพอมีร่องรอยของคลองให้เห็นบริเวณสะพานประตูเทพหมีหรือสะพานวานรภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยาจากขนาดของสะพานก็พอจะอนุมานความกว้างของคลองได้ และในยุคหลังมานี้ได้มีแนวคิดในการฟื้นฟูคลองประตูเทพหมีเพื่อให้เกาะเมืองพระนครศรีอยุธยากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ต่อมามหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยาก่อสร้างอาคารเรียนสาขาศิลปกรรมศาสตร์คล่อมคลองประตูเทพหมีบริเวณสะพานประตูเทพหมี กรมศิลปากรมีมติให้ทำการรื้อถอนอาคารดังกล่าวจากแนวคลองตั้งแต่ พ.ศ. 2560 แต่ยังไม่มีความคืบหน้าประการใด
จีโอด

จีโอด (อังกฤษ: Geode) คือ ก้อนทรงมนหรือ มวลสารพอก ที่ภายในกลวงหรือเป็นโพรง อาจพบขนาดโตกว่า 30 เซนติเมตร มีลักษณะสำคัญคือ ผนังโพรงเคลือบหรือมีวงลายชั้นของแคลไซต์หรือควอตซ์ ส่วนมากมักอยู่ในรูปของซิลิกาจุณผลึกซึ่งอาจเป็นชั้นของ คาลซิโดนี หรือ อะเกต ก็ได้ บางก้อนอาจมียอดพุ่งสูงภายในซึ่งมักเป็นผลึกของ ควอตซ์หรือ แคลไซต์ จีโอดพบในหินปูนบางชนิดและหินภูเขาไฟ ตำบลลำนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี
จีโอด (Geode) ต่างจาก วัก (vug) ซึ่งเป็นช่องว่างจากการละลายหรือที่มีอยู่แต่เดิมในสายแร่หรือหิน และอาจมีผลึกบรรจุอยู่ด้วย และต่างจาก ดรูส (druse) ตรงที่จีโอดหลุดร่วงแยกจากหินที่เกิดอยู่ได้ และมีแร่ต่างชนิดกับของหินที่ล้อมรอบ
แร่อื่นอาจพบในจีโอด ได้แก่ ไลมอไนไนต์ โคเลมาไนต์ เซเลสไทต์ และ แบไรต์

การเกิด

การเกิดจีโอดเริ่มต้นจากกระเปาะน้ำเค็มในหินตะกอน ขึ่งอาจจะเป็นผลจากการเน่าเปื่อยของพืชหรือสัตว์บางชนิดที่ถูกฝังในตะกอน เมื่อตะกอนแข็งตัวกลายเป็นหินจะมีผนังซิลิกาลักษณะเหมือนวุ้นก่อตัวขึ้นโดยรอบ แยกน้ำออกจากวัตถุแวดล้อม เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้าน้ำจืดอาจจะซึมเข้าไปในตะกอน น้ำภายในกระเปาะมีเกลือละลายอยู่มากกว่าน้ำข้างนอกและเพื่อปรับให้ความเข้มข้นเท่ากันจึงเกิดการผสมกันอย่างช้าๆ ของน้ำทั้งสอง โดยการซึมผ่านผนังซิลิกาที่กั้นไว้ นั่นคือกระบวนการออสโมซิสนั่นเอง ในช่วงเวลานานพอที่ปฏิกิริยาออสโมซิสดำเนินอยู่ จะมีแรงกดดันจากภายในกระเปาะออกสู่ข้างนอกต่อหินรอบๆ กระเปาะเดิมจะขยายตัวออกทีละน้อยจนกระทั่งความเข้มข้นของน้ำภายนอกและภายในเท่ากัน ถึงจุดนี้ออสโมซิสก็หยุดลง แรงกดดันสู่ภายนอกไม่มีแล้ว กระเปาะก็จะหยุดการขายตัว ผนังซิลิกาจะแห้งแล้วตกผลึกได้คาลซิโดนี และหดตัวเกิดรอยแตกร้าวในเวลาต่อมา ถ้ามีน้ำแน่ซึมผ่านเข้ามาในตะกอน ก็อาจจะซึมเข้าตามรอยแตกร้าวของผนัง คาลซิโดนีจึงตกตะกอนข้างในและผลึกเริ่มงอกออกจากผนังด้านในเข้าสู่ข้างในใจกลางกระเปาะ ในที่สุดจะได้ก้อนหินโพรงมีผนังด้านมนบุด้วยผลึกต่างๆ ฝังตัวในหินตะกอน ควรสังเกตว่าผลึกในก้อนหินงอกเข้าสู่ข้างใน แต่ก้อนมวลสารพอกผลึกงอกออกสู่ข้างนอก
เขตอีโลโคส

เขตการปกครอง

เขตอีโลโคสประกอบไปด้วย 4 จังหวัด, 1 นครองค์ประกอบอิสระ, 8 นครองค์ประกอบ, 116 เทศบาล และ 3,265 บารังไกย์
เจดีย์วัดฝอกง

เจดีย์วัดฝอกง (จีน: 佛宫寺释迦塔; พินอิน: Fógōng Sì Shìjiā Tǎ) ตั้งอยู่ในอำเภอหยิง มณฑลซานซี ประเทศจีน เป็นเจดีย์ที่สร้างด้วยไม้ โดยสร้างแบบศิลปะจีน สร้างใน ค.ศ. 1056 ในสมัยราชวงศ์เหลียว โดยสร้างในสมัยจักรพรรดิเหลียวต้าวจง (เย่ว์ลี่หงจี่) ซึ่งได้รอดจากความเสียหายของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้ง ซึ่งมีชื่อเสียงในประเทศจีน จนได้รับขนานนามว่า มู่ต้า (จีน: 木塔; พินอิน: mùtǎ) องค์เจดีย์มีความสูงประมาณ 4 เมตร (13 ฟุต) ยอดเจดีย์สูงประมาณ 10 เมตร (33 ฟุต) และมีความสูงรวมทั้งเจดีย์ประมาณ 67.31 เมตร (220.83 ฟุต) เป็นเจดีย์ไม้ืที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังอยู่ในประเทศจีน แม้ว่าจะเป็นเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ทำด้วยไม้ในประเทศจีน แต่เจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศจีนคือ เจดีย์ซ่งเย่ว์ ซึ่งเป็นเจดีย์ที่ทำจากอิฐ ซึ่งสร้างในช่วงกลางของสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-ค.ศ. 907) มีระยะทางห่างจากเมืองต้าถง ทางตอนใต้ประมาณ 85 กิโลเมตร (53 ไมล์)
วงศ์กุหลาบ

การกระจายพันธุ์

วงศ์กุหลาบมีการกระจายพันธุ์ไปทั่วโลก แต่ส่วนมากอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

พืชในวงศ์เป็นทั้งไม้ล้มลุก ไม้พุ่ม หรือต้นไม้
ใบโดยทั่วไปจัดเรียงเป็นเกลียว แต่มีใบตรงข้ามกันในบางชนิด ใบประกอบใบเดี่ยวหรือคล้ายขนนก ประกอบพบใน 30 สกุล ขอบใบมักเป็นจักฟันเลื่อย มีหูใบซึ่งเป็นพื้นฐานของวงศ์ และไม่มีหูใบในหลายๆกลุ่มของ Spiraeoideae มีสองต่อมบนปลายก้านใบ
ดอก มักสะดุดตา สมมาตร (มักเป็นวงกลม) มีสองเพศในดอกเดียว ทั่วไปมี 5 กลีบเลี้ยง 5 กลีบดอก มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก ขดเป็นวงก้นหอย ฐานดอกรูปถ้วย ดอกสามารถเป็นช่อกระจะ ช่อเชิงลด หรือ ช่อกระจุกแน่น, ดอกเดี่ยวนั้นหายาก
ผลมีหลากหลาย สามารถเป็นผลแตกแนวเดียว, ผลแห้งแตก, ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว, ผลแห้งเมล็ดล่อน, ผลเมล็ดเดียวแข็ง (Prunus) และ ผลวิสามัญ เหมือน ผลแบบแอปเปิล หรือผลของต้นกุหลาบ ผลพืชหลายชนิดในวงศ์สามารถกินได้