google/wiki40b huggingface dataset:
พระเจ้าชุงซอน

พระเจ้าชุงซอนแห่งโครยอ (เกาหลี: 충선, ฮันจา: 忠宣, MC: Chungseon, MR: Ch'ungsǒn ค.ศ. 1275 - ค.ศ. 1325) เป็น พระราชา องค์ที่ 26 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1298 และ ค.ศ. 1308 - ค.ศ. 1313) 
พระเจ้าชุงซอนเปนพระโอรสของพระเจ้าชุงยอล (충렬왕, 忠烈王) และองค์หญิงเจกุก (제국대장공주, 齊國大長公主) พระมเหสีชาวมองโกล พระธิดาของพระจักรพรรดิหยวนซื่อจูกุบไลข่าน (Kublai Khan) เมื่อพระเจ้าชุงซอนได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทในค.ศ. 1277 ก็ทรงย้ายไปประทับที่เมืองปักกิ่งตามธรรมเนียมที่ปฏิบัติมาเมื่อเกาหลียังเป็นเมืองขึ้นของราชวงศ์หยวน ได้รับพระนามภาษามองโกลว่า อีจีร์บูกา (Ijirbuga) และอภิเษกกับองค์หญิงโบทับซิลิน (Botapsilin) พระปนัดดาของพระจักรพรรดิกุบไลข่าน
ในค.ศ. 1297 องค์หญิงเจกุกสิ้นพระชนม์ องค์ชายรัชทายาททราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดาก็พิโรธมาก รีบเสด็จกลับมาเมืองแคซอง แล้วกล่าวโทษราชสำนักว่าลอบปลงพระชนม์พระมารดาเป็นการแก้แค้นชาวมองโกล ทรงให้ขุนนางและข้ารับใช้ในราชสำนักจำนวนมากถูกประหารชีวิต พระเจ้าชุงยอลทรงตกพระทัยกับความพิโรธของพระโอรสจนทรงยอมสละราชบัลลังก์ให้แก่องค์ชายรัชทายาท ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王) ตามพระนามที่พระจักรพรรดิเฉินจง (元成宗) เตมูร์ ข่าน (Temür Khan) พระราชทานมา 
องค์หญิงโพทัพซิลิน หรือ องค์หญิงคเยกุก (계국대장공주, 薊國大長公主) ทรงมีความหึงหวงและริษยาพระมเหสีตระกูลโจ พระมเหสีอีกองค์ของพระเจ้าชุงซอนซึ่งเป็นชาวเกาหลี องค์หญิงคเยกุกนำความไปฟ้องพระจักรพรรดิเฉินจง พระจักรพรรดิเฉินจงจึงมีรับสั่งให้พระเจ้าชุงซอนและองค์หญิงคเยกุกเสด็จมายังกรุงปักกิ่งเพื่อไต่สวนความจริง ปรากฏว่าพระจักรพรรดิเฉินจงมีพระวินิจฉัยให้ปลดพระเจ้าชุงซอนออกจากราชสมบัติและให้พระเจ้าชุงยอลพระราชบิดาครองราชสมบัติดังเดิม พระจักรพรรดิเฉินจงทรงสถาปนาเจ้าชุงซอนให้เป็น เสิ่นหยางอ๋อง (瀋陽王) ไว้ปกครองชาวเกาหลีที่พลัดถิ่นมาในจีน
ในค.ศ. 1308 พระเจ้าชุงยอลสวรรคต พระเจ้าชุงซอนเสิ่นหยางอ๋องจึงเสด็จกลับเกาหลีเพื่อขึ้นครองราชสมบัติดังเดิม และมอบตำแหน่งอ๋องแห่งเสิ่นหยางให้แก่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) หรือวอลเจยิตู (Öljeitü) พระเจ้าชุงซอนทรงสนพระทัยและโปรดปรานวัฒนธรรมจีนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะลัทธิขงจื้อใหม่ (Neo-Confucianism) ในค.ศ. 1313 พระเจ้าชุงซอนก็ทรงตัดสินพระทัยสละราชบัลลังก์ให้แก่องค์ชายคังนึง (강릉대군, 江陵大君) พระโอรสแล้วเสด็จกลับไปประทับที่กรุงปักกิ่งเพื่อชื่นชมศิลปวัฒนธรรมจีนต่อไป
ในค.ศ. 1230 จากเหตุการณ์ทางการเมืองของราชวงศ์หยวนหลังการสวรรคตของพระจักรพรรดิหยวนเหรินจง (元仁宗) พระเจ้าชุงซอนทรงถูกเนรเทศไปยังทิเบต แต่ก็ได้รับพระราชทานอภัยโทษและเสด็จนิวัติกรุงปักกิ่ง พระเจ้าชุงซอนสวรรคตในค.ศ. 1325
อำเภอกำแพงแสน

ประชากร

1.จำนวนประชากรทั้งสิ้นรวม 115,119  คน
2.จำนวนประชากรชายรวม 55,936  คน
3.จำนวนประชากรหญิงรวม 59,183 คน
4.ความหนาแน่นของประชากร295 คน/ตร.กม.

เมืองเก่ากำแพงแสน

เมืองกำแพงแสนเป็นเมืองโบราณสมัยทวารวดี มีอายุรุ่นเดียวกับเมืองนครชัยศรี แต่มีขนาดเล็กกว่ากันมาก ตั้งอยู่ที่หมู่ 5 ตำบลทุ่งขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ห่างจากอำเภอเมืองไปทางทิศเหนือตามถนนมาลัยแมนประมาณ 24 กิโลเมตร ปัจจุบันใช้เป็นค่ายลูกเสือ ของจังหวัด เมืองกำแพงแสนมีลักษณะรูปร่างเกือบกลม คือ มีความกว้างประมาณ 757 เมตร และความยาวในแนวเหนือ-ใต้ ประมาณ 803 เมตร รวมเนื้อที่ประมาณ 315 ไร่ ตัวเมืองมีคูน้ำและคันดิน
(กำแพงแสน) ล้อมรอบ โดยคูเมืองมีความกว้างประมาณ 30 เมตร รวมความยาว รอบตัวเมืองประมาณ 2.75 กิโลเมตร ด้านทิศ เหนือ มีลำน้ำขนาดใหญ่ คือ ลำน้ำห้วยยางไหลผ่าน (ปัจจุบันเรียกคลองท่าสาร-บางปลา) ในสมัยทวารวดีเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้ทะเล และยังตั้งอยู่ กึ่งกลางระหว่างเมืองใหญ่ 2 เมือง คือ เมืองอู่ทองและเมืองนครไชยศรี ภายในตัวเมือง ไม่มีซากโบราณสถานใดๆ หลงเหลืออยู่ นอกจากเนินดินหลายแห่ง และสระน้ำขนาดใหญ่ 2 แห่ง ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีคูน้ำชั้นในกว้างประมาณ 10 เมตร ส่วนโบราณวัตถุมีการขุดพบและบางส่วนเก็บไว้ที่ วัดกำแพงแสน
การทัพซุ่ยหยวน

การทัพซุ่ยหยวน(จีน: 綏遠抗戰; พินอิน: Suīyuǎn kàngzhàn; ญี่ปุ่น: 綏遠事件) เป็นความพยายามโดยกองทัพมองโกเลียในและกองทัพมหาฮั่นอันชอบธรรม ทั้งสองกองทัพได้ถูกก่อตั้งขึ้นและสนับสนุนโดยจักรวรรดิญี่ปุ่น เพื่อเข้าควบคุมมณฑลซุ่ยหยวนจากสาธารณรัฐจีน ความพยายามในการบุกครองได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1936 ไม่นานก่อนสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง รัฐบาลญี่ปุ่นได้ปฏิเสธที่จะมีส่วนร่วมในปฏิบัติการครั้งนี้ แต่ทหารจากมองโกเลียในและจีนที่ให้ความร่วมมือได้รับการสนับสนุนทางอากาศจากเครื่องบินญี่ปุ่นและได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น ปฏิบัติการทั้งหมดได้ถูกควบคุมโดยเจ้าหน้าที่เสนาธิการญี่ปุ่น การทัพครั้งนี้ไม่ประสบความสำเร็จ ส่วนมากเนื่องจากขาดการฝึกฝนและขวัญกำลังใจที่ตกต่ำในหมู่ทหารชาวมองโกเลียและผู้ที่ให้ความร่วมมือคนอื่นๆ การป้องกันซุ่ยหยวน หนึ่งในความสำเร็จที่สำคัญเป็นครั้งแรกของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติของจีนที่เหนือกว่ากองกำลังสนับสนุนของญี่ปุ่น ขวัญกำลังใจของจีนได้เพิ่มพูนมากขึ้น
เวเลนซ์อิเล็กตรอน

เวเลนซ์อิเล็กตรอน (อังกฤษ: valence electron) คือ อิเล็กตรอนในอะตอมที่สามารถมีส่วนร่วมในการสร้างพันธะเคมี สำหรับธาตุหมู่หลัก เวเลนซ์อิเล็กตรอนจะเป็นอิเล็กตรอนในวงนอกสุด (outermost shall) เท่านั้น ส่วนโลหะแทรนซิชัน เวเลนซ์อิเล็กตรอนสามารถเป็นอิเล็กตรอนในวงใน (inner shell) ได้
ธงราชวงศ์ชิง

ประวัติ

ประวัติของการกำหนดธงชาติจีนในยุคราชวงศ์ชิงสามารถสืบย้อนไปได้ราวปี ค.ศ. 1856 ในเวลานั้นได้เกิดกรณีเรือแอโรว์ ซึ่งมีสาเหตุจากเรือสินค้าจีนได้ชักธงเรือของต่างประเทศ (อังกฤษ) ขึ้นท้ายเรือของตน เนื่องจากในเวลานั้นประเทศจีนยังไม่มีธงสัญลักษณ์ของชาติอย่างเป็นทางการ  ต่อมาในปี ค.ศ. 1862 กะลาสีเรือของจักรพรรดินาวีต้าชิงและราชนาวีอังกฤษได้รบกันในแม่น้ำแยงซีเกียง  เพื่อเป็นการตอบสนองคำชี้แจงของราชนาวีอังกฤษในเรื่อการไม่อาจแยกแยะเรือของจีนออกจากเรือของชาติอื่นได้  เจ้าชายก่ง (ก่งชินหวัง - 恭親王) จึงกระตุ้นให้เจิง กว๋อฟาน (曾國藩) สร้างธงราชการสำหรับรัฐบาลราชวงศ์ชิงขึ้น และแนะนำให้ใช้ธงมังกรพื้นเหลือง ซึ่งมีใช้อยู่ในแปดกองธงของแมนจู และ กองทัพต้าชิง ในเวลานั้น  เจิง กว๋อฟานจึงเอาแบบธงดังกล่าวซึ่งเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มาตัดออกมุมหนึ่งให้เป็นรูปสามเหลี่ยมเพื่อให้แตกต่างจากธงเดิม และได้ใช้ในราชการระหว่าง ค.ศ. 1862 - 1889 โดยเป็นการเฉพาะในวงราชการและกองทัพเรือจีนเท่านั้น เรือของพลเรือนทั่วไปไม่สามารถใช้ได้ และ ไม่มีการกำหนดให้ธงนี้เป็นธงชาติแต่อย่างใด อย่างไรก็ตามในโอกาสทางการทูตหรือการแสดงนิทรรศการนานาชาติ ก็ได้มีการใช้ธงรูปสามเหลี่ยมดังกล่าวเป็นสัญลักษณ์แทนประเทศจีนเช่นกัน  ภายหลังจึงได้แก้แบบให้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าในปี ค.ศ. 1890 และใช้สืบมาจนกระทั่งสิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ชิง
มัดหมี่

มัดหมี่ เป็นกรรมวิธีการทอผ้าแบบหนึ่ง ที่อาศัยการย้อมเส้นด้ายก่อนการทอ ทั้งที่ย้อมเฉพาะด้ายพุ่งและย้อมด้ายยืน เพื่อให้เมื่อทอผ้าออกม้าเป็นผืนแล้ว เกิดเป็นลวดลายและสีสันตามที่ต้องการ เดิมนั้นนิยมใช้เส้นไหม แต่ปัจจุบันพบการมัดหมี่ทั้งเส้นไหม ฝ้าย และเส้นใยสังเคราะห์
คำว่า "มัดหมี่" มาจากกรรมวิธีการ "มัด" เส้นด้ายเป็นกลุ่ม ๆ ก่อนการย้อมสี ส่วน "หมี่" นั้น หมายถึงเส้นด้าย การมัดหมี่ใช้ขั้นตอนยุ่งยาก ตั้งแต่การเตรียมเส้นด้าย และมัดเพื่อย้อมสีเป็นช่วงๆ กระทั่งได้สีที่ต้องการครบถ้วย ซึ่งต้องย้อมหลายครั้งด้วยกัน ในภาคเหนือนิยมเรียกว่า มัดก่าน ในต่างประเทศนิยมใช้คำว่า ikat ซึ่งเป็นคำศัพท์ภาษาอินโดนีเซีย-มลายู
อาจมีความสับสนระหว่างคำว่า มัดหมี่ และ มัดย้อม ซึ่งพบได้มากในปัจจุบัน กล่าวคือ มัดหมี่ นั้นเป็นการมัดเส้นด้ายเพื่อนำมาใช้ทอ มีหลากสี และมีลวดลายที่ละเอียด ส่วน มัดย้อม นั้น เป็นการนำผ้าสำเร็จมามัดแล้วย้อมสี (มักจะย้อมครั้งเดียว สีเดียว) มีลวดลายขนาดใหญ่ ไม่เน้นลักษณะของลวดลายให้ชัดเจนนัก
ผ้ามัดหมี่พบได้ในหลายภูมิภาคในทวีปเอเชีย (อินเดีย จีน ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย ไทย ลาว เป็นต้น) และอเมริกาใต้ (อาร์เจนตินา, เม็กซิโก, กัวเตมาลา เป็นต้น) แต่ชาวตะวันตกมักรู้จักผ้ามัดหมี่ของมลายู-อินโดนีเซีย และเรียก "ikat" ตามไปด้วย

ผ้ามัดหมี่ในประเทศไทย

ผ้ามัดหมี่ในประเทศไทยพบได้มากในภาคอีสาน โดยการมัดเป็นลวดลาย เช่น ลายนาค ลายโคม สัตว์ ดอกไม้ ใบไม้ ฯลฯ โดยนิยมมัดเฉพาะเส้นพุ่ง อย่างไรก็ตาม ในหมู่ช่างทอแถบอีสานใต้ เช่น จังหวัดสุรินทร์ มีการทอผ้าที่มัดทั้งด้ายยืนและด้ายพุ่ง เกิดเป็นลายตาราง หรือกากบาท
ผ้าจากการมัดหมี่ อาจทอด้วยกรรมวิธีการทอสองตะกอตามปกติ หรือทอสามตะกอ เพื่อให้ได้ลวดลายในเนื้อผ้าที่ละเอียดเพิ่มขึ้นก็ได้
ร็อค ลี

ประวัติของลี

ลีเป็นนินจาสายพลังจากหมู่บ้านโคโนฮะ ถึงแม้ว่าลีมีความสามารถทางด้านพลังสูง แต่ลีไม่มีความสามารถทางด้านวิชานินจาแต่อย่างใด โดยเมื่อตอนเป็นเด็ก ลีถูกแกล้งเนื่องจากไม่มีพลังทางด้านนินจา เมื่อลีโตขึ้นลีได้มุ่งมั่นฝึกกำลังอย่างหนัก โดยได้รับการสั่งสอนจากอาจารย์ มาอิโตะ ไก ผลจากการฝึกอย่างหนักของลี ทำให้ลีมีวิชาไทจุตสุอย่างเหลือเชื่อทดแทนวิชานินจาที่ขาดหายไป โดยลีสามารถเปิดประตูจักระ ได้ 5 ใน 8 ส่วน(ใน นารุโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ฝืนพรหมลิขิต พิชิตความตาย ลีเปิดประตูได้ 6 ส่วน)

ลักษณะนิสัย

ลีเป็นนินจาที่พยายามฝึกฝนตัวเองอยู่ตลอดเวลา โดยได้ถ่วงน้ำหนักไว้ที่ขาทั้งสองข้างและฝึกฝนตัวเองในด้านต่างๆตลอดเวลาที่มีโอกาส เมื่อไรก็ตามที่ลีถอดน้ำหนักถ่วงออกจากขา ลีสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ แต่อาจารย์ไกสั่งห้ามลีถอดที่ถ่วงน้ำหนักออก ยกเว้นตอนเหตุสำคัญสำหรับการช่วยเหลือผู้อื่นเท่านั้น อย่างไรก็ตามอาจารย์ ไก เคยอนุญาตให้ลีถอดออกตอนได้ต่อสู้กับกาอาระ
ลีเป็นคนหนึ่งที่ใช้หมัดเมาได้เก่งอย่างน่าเหลือเชื่อ โดยครั้งหนึ่งลีได้ดื่มสาเก และได้เมาอาละวาดทำรายข้าวของในร้านเหล้า โดยต้องให้อาจารย์และเพื่อนร่วมทีมช่วยสงบ ในตอนที่ไปสอบนินจาลีได้ตกลุมรัก ฮารุโนะ ซากุระ เข้าแต่ซากุระไม่รักตอบ เวลาที่ลีพูดจะมีหางเสียงทุกครั้ง(แม้แต่ศัตรูก็ยังเรียกเขาว่า คุณ)

เนื้อเรื่องของลี

ลีได้เข้าสอบจูนินพร้อมกับเพื่อนร่วมทีม ฮิวงะ เนจิ และ เท็นเท็น โดยก่อนเข้าสอบลีได้พบกับฮารุโนะ ซากุระและหลงรักเข้าอย่างแรง ในขณะเดียวกันก็ได้ท้าสู้กับอุจิวะ ซาสึเกะเพื่อจะทดสอบพลังของตัวเอง และเกือบชนะซาสึเกะ แต่อาจารย์ไกมาห้ามไว้ ในช่วงระหว่างการสอบจูนินรอบที่สองในป่า ลีได้เข้ามาช่วยชีวิตซากุระจากนินจาหมู่บ้านโอโตะ ซึ่งลีได้ต่อสู้ 1 ต่อ 3 และในระหว่างต่อสู้ ซาสึเกะซึ่งตื่นขึ้นมาภายใต้พลังอักขระของโอโรจิมารุ และได้หักแขนของ 1 ในสามคนนั้น หลังจากนั้นในรอบคัดเลือกเข้ารอบสุดท้าย ลีได้ต่อสู้กับกาอาระ โดยลีได้ใช้พลังทั้งหมด และได้เปิดประตูจักระ 5 ส่วน สู้กับกาอาระ แต่ก็ไม่สามารถชนะกาอาระได้ ผลปรากฏว่า กระดูกสันหลังของลีแหลกละเอียดและเศษกระดูกนั้นฝังลึกลงไปในกระดูกสันหลังจากพลังของตัวเอง ซึ่งทำให้ลีไม่สามารถเป็นนินจาได้อีกต่อไป
ภายหลังจากที่ซึนาเดะได้กลับมาที่หมู่บ้านโคโนฮะมารับตำแหน่งเป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 5 และได้บอกกับลีว่าอาการของลีไม่สามารถหายได้ด้วยพลังจักระ ต้องเข้ารับการผ่าตัด ซึ่งมีผลสำเร็จเพียง 50 เปอร์เซ็นต์ และถ้าไม่สำเร็จ ลีจะเสียชีวิต สุดท้ายด้วยความต้องการของตัวเองที่จะต้องเป็นนินจาที่เก่งที่สุดที่ไม่มีพลังนินจา และคำพูดของอาจารย์ไก ที่ว่า "จะตายตามไปด้วยถ้าการผ่าตัดล้มเหลว" ลีได้เข้ารับการผ่าตัดกับซึนาเดะ
ผลการผ่าตัดลีเป็นไปอย่างไม่มีปัญหา แต่ในขณะที่ลีนอนฟื้นฟูสมรรถภาพในโรงพยาบาลได้ยินเรื่องราวว่ากลุ่มชิกามารุ ได้ออกตามตัวซาสึเกะกลับหมู่บ้าน ลีได้หนีออกจากโรงพยาบาลพร้อมทั้งหยิบขวดยาติดไปหนึ่งขวด ซึ่งปรากฏว่าหยิบผิดเป็นขวดสาเกของซึนาเดะ เมื่อลีตามกลุ่มชิกามารุไปและได้ช่วยนารูโตะต่อสู้กับคิมิมาโร่แทน และให้นารูโตะออกตามตัวซาสึเกะต่อ โดยเมื่อต่อสู้ได้ซักพักลีก็ไม่สามารถที่จะโค่นคิมิมาโร่ได้ แล้วขณะที่ลีจะเสียท่าพันธมิตรของโคโนะโฮะ นินจาซึนะ กาอาระได้เข้ามาช่วยจัดการคิมิมาโร่ลง
สามปีต่อมาเหตุการณ์ที่ กาอาระถูกลักพาตัวจากกลุ่มแสงอุษา ลี อาจารย์ไก เนจิ และเท็นเท็น ได้ออกไปช่วยตามคำสั่งของซึนาเดะ
ก่อนเริ่มสงครามของทั้ง5แคว้นลีได้ทำการผึกหนักเพื่อเปิดประตูด่านที่6ให้ได้นอกจากนี้ลียังเป็นผู้ใช้หมัดเมาที่เก่งกาจ(เคยถล่มร้านอาหารสเละตอนที่ไกพาไปเลี้ยงข้าว)
วทันยา วงษ์โอภาสี

ชีวิตส่วนตัว

ด้านชีวิตส่วนตัว วทันยา วงษ์โอภาสี เป็นภริยาของฉาย บุนนาค มีบุตร ธิดาด้วยกัน 2 คน ได้แก่ พอใจ บุนนาค และ พอเพียง บุนนาค
วินาทียึดโลก

เนื้อเรื่องย่อ

เจ้าหน้าที่ตำรวจส่วนกลาง จอห์น เคล เพิ่งถูกตอบปฏิเสธจากงานในฝันกับหน่วยสืบราชการลับ ที่จะได้คุ้มครองประธานาธิบดี เจมส์ ซอว์เยอร์ ด้วยความที่ไม่อยากจะทำให้ลูกสาวตัวน้อยของเขาผิดหวังกับข่าวนี้ เขาก็เลยพาเธอทัวร์ทำเนียบขาว แต่ตอนนั้นเองที่ทำเนียบขาวโดนยึดโดยกองกำลังกึ่งทหารติดอาวุธ บัดนี้ เมื่อรัฐบาลกำลังพบกับความโกลาหลและเวลาที่เหลือน้อยเต็มทน เป็นหน้าที่ของโคลที่จะต้องช่วยลูกสาวตัวเอง ท่านประธานาธิบดีและประเทศของเขาให้ได้
มอร์ตาเดลลา

มอร์ตาเดลลา (อิตาลี: mortadella) เป็นไส้กรอกอิตาลีขนาดใหญ่ ทำจากเนื้อหมูบด ผสมเกลือ พริกไทย น้ำตาล และไขมันหมูก้อนเล็ก ๆ (ส่วนมากเป็นไขมันจากคอหมู) อย่างน้อยร้อยละ 15 จากนั้นอัดเป็นไส้กรอกขนาดใหญ่ แล้วนำไปต้มในเตาอบพิเศษที่ 90 องศาเซลเซียส (194 องศาฟาเรนไฮต์) มอร์ตาเดลลาบางชนิดยังมีส่วนผสมอื่น ๆ อีก เช่น กระเทียม พิสตาชีโอ ทรัฟเฟิล ผลเมอร์เทิล เป็นต้น

ในอิตาลี

มอร์ตาเดลลามีต้นกำเนิดในโบโลญญา เมืองหลักของแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ที่อื่น ๆ ในอิตาลีอาจทำมอร์ตาเดลลาด้วยกรรมวิธีแบบโบโลญญาหรือกรรมวิธีเฉพาะของท้องถิ่นนั้น เช่น เมืองปราโตในแคว้นตอสคานาจะแต่งกลิ่นรสมอร์ตาเดลลาด้วยกระเทียมโขลกและอัลแคร์เมส (เหล้าเครื่องเทศชนิดหนึ่ง) ส่วนเมืองอามาตรีเชทางตอนเหนือของแคว้นลัตซีโยจะรมควันมอร์ตาเดลลาเล็กน้อย เป็นต้น เนื่องจากมอร์ตาเดลลามีต้นกำเนิดจากโบโลญญา จึงมีการตั้งชื่อไส้กรอกอเมริกันชนิดที่มีลักษณะคล้ายกันว่า "ไส้กรอกโบโลญญา" ตามไปด้วย อย่างไรก็ตาม "มอร์ตาเดลลาโบโลญญา" (Mortadella Bologna) เป็นชื่ออาหารที่ได้รับการคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ สินค้าที่จะใช้ชื่อดังกล่าวได้จะต้องผลิตในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาและพื้นที่ข้างเคียงบางแห่งเท่านั้น

นอกอิตาลี

นอกจากในอิตาลีแล้ว ยังมีการทำและบริโภคมอร์ตาเดลลาในประเทศอื่น โดยเป็นที่รู้จักในสเปนและโปรตุเกสซึ่งนิยมใส่พริกไทยและมะกอกออลิฟ
ชาวอิตาลีหลายคนอพยพไปอเมริกาใต้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้วยเหตุผลนี้ มอร์ตาเดลลาจึงเป็นที่นิยมอย่างมากในอาร์เจนตินา, โบลิเวีย, เปรู, บราซิล, เอกวาดอร์, ชิลี, โคลอมเบีย, อุรุกวัย และเวเนซุเอลา โดยมีสูตรค่อนข้างคล้ายคลึงกับมอร์ตาเดลลาแบบดั้งเดิมจากอิตาลี
นวณัฐ โอศิริ

ผลงาน

ดร. นวณัฐเคยได้รับรางวัลงานวิจัยดีเด่น จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีความสนใจทางด้านภูมิทัศน์วัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น และงานภูมิสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น มีผลงานหนังสือเรื่อง "ศิลปะในงานออกแบบภูมิสถาปัตยกรรม ค.ศ.1920-ปัจจจุบัน" ISBN 978-974-032-260-3  ก่อนหน้าที่ ดร.นวณัฐจะเข้ามาสอนในภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรมนั้น ดร.นวณัฐได้ทำงานที่สำนักงานภูมิสถาปนิก L-49
ลูบลิน

ลูบลิน (โปแลนด์: Lublin; ยูเครน: Люблін; ยิดดิช: לובלין) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ มีเนื้อที่ 147 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 349,103 คน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 9 ของประเทศโปแลนด์ และเป็นหนึ่งในศูนย์กลางที่สำคัญในประวัติศาสตร์โปแลนด์
นอกจากนี้ยังเป็นบ้านเกิดของนักแต่งเพลงแคนรึก วีแยญัฟสกี
พระศรีสุวรรณวงษา

การตั้งเมือง

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เจ้าพระยามหาอำมาตย์ ได้มีใบบอกเสนอราชสำนักแต่งตั้งให้ ท้าวเดช และ ท้าวเทศ เป็นเจ้าเมืองพยัคฆภูมิพิสัย (เมืองเสือ) ได้อพยพผู้คนจากสุวรรณภูมิ มุ่งสู่บ้านนาข่า อ.วาปีปทุม เห็นว่ามีที่ตั้งที่เหมาะสม เหมาะแก่การตั้งเมือง มีชัยภูมิที่ดี จึงไปตั้งเมืองแห่งแรกที่บ้านนาข่า ร.ศ. 98 (พ.ศ. 2422) หรือเรียกว่า นาข่าพยัคฆ์ 
เวลาต่อมามีการเรียกร้องเรื่องเขตแดนการปกครอง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ข้าหลวงต่างพระองค์เมืองอุบลราชธานี ได้มีการออกตรวจราชการ จึงพระบัญชาให้ ท้าวเดช ไปตั้งเมืองใหม่ย้ายลงมาจากนาข่าลงมาถึงบ้านเมืองเสือ ซึ่งคือจุดเดิมที่กำหนดไว้ตั้งเมืองครั้งแรก นั้นคือ ต.ปะหลาน ในปัจจุบัน ตรงกับ ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436)
จุฬาฯวิชาการ

จุฬาฯวิชาการ (อังกฤษ: CU Academic Expo) เป็นงานนิทรรศการที่จัดขึ้น ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร เพื่อเผยแพร่องค์ความรู้และนวัตกรรมของคณาจารย์และนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผ่านนิทรรศการและกิจกรรมต่าง ๆ โดยงานจุฬาฯวิชาการ กำหนดให้จัดขึ้นเป็นประจำทุก ๆ 3 ปี
ทั้งนี้ งานจุฬาฯวิชาการครั้งที่ 14 กำหนดจัดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แต่เนื่องจากอุทกภัย ส่งผลให้ต้องเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด กระทั่งต้องยกเลิกการจัดงานในปี พ.ศ. 2554 แล้วมาจัดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 แทน
งานจุฬาฯวิชาการ จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 ภายใต้ชื่องาน จุฬาฯ Expo 2017 เพื่อเฉลิมฉลองในวาระ 100 ปี แห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ภาพรวมของงาน

วัตถุประสงค์ของการจัดงานจุฬาฯวิชาการคือ การเผยแพร่องค์ความรู้และนวัตกรรมที่บรรดาคณาจารย์และนิสิตได้สร้างไว้ให้สมกับการเป็น "มหาวิทยาลัย" ซึ่งแปลความตามตัวอักษรว่า "ที่สถิตแห่งความรู้อันยิ่งใหญ่" สอดคล้องกับนโยบายเชิงยุทธศาสตร์ของคณะผู้บริหารที่ต้องการสร้างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้เป็น "หลักเฉลิมพระนครแห่งกรุงสยาม" (The Pillar of the Kingdom)
เทือกเขาแอเพนไนน์

เทือกเขาแอเพนไนน์ (อังกฤษ: Apennines; ละติน: Appenninus; อิตาลี: Appennini) เป็นเทือกเขาซึ่งมีขนาดความยาว 1000 กม. และความกว้างสูงสุดอยู่ที่ 80/140  km จากเหนือจรดใต้ของประเทศอิตาลีตามชายฝั่งทางตะวันออก
ชื่อของเทือกเขาสันนิษฐานว่ามาจากรากศัพท์ภาษาละติน "เปนเน" (penne) ซึ่งหมายถึง ขนนก หรือ ขน และยังเป็นรากศัพท์ของคำว่า "pinnacle" (จุดยอด) ในภาษาอังกฤษอีกด้วย ดังนั้นในทางนิรุกติศาสตร์ของเทือกเขาเพนไนน์ในอังกฤษ
ชื่อของเทือกเขาเป็นที่มาของชื่อคาบสมุทรแอเพนไนน์ซึ่งเป็นส่วนประกอบใหญ่ของประเทศอิตาลี ภูเขาส่วนใหญ่มีสีเขียวและเต็มไปด้วยป่าเขาลำนาไพร ถึงแม้ว่ายอดสูงสุดของเทือกเขานี้ กอร์โนกรันเด (2,912 ม.) ปกคลุมไปด้วยธารน้ำแข็งที่อยู่ใต้สุดของทวีปยุโรป ส่วนลาดเอียงของเทือกเขาทางตะวันออกของประเทศอิตาลีไปจนถึงทะเลเอเดรียติกลาดชันมาก ขณะที่ส่วนลาดเอียงของเทือกเขาทางตะวันตกทำให้เกิดที่ราบซึ่งเป็นที่ที่เมืองทางประวัติศาสตร์ของอิตาลีส่วนใหญ่ตั้งอยู่
นิวเอรา แก๊ป

การแจก

หมวกนิวเอรา ได้จำหน่ายปลีกให้กับบริษัทในเครือรายใหญ่ แต่ยังมีข้อตกลงกับบริษัทในเครือเป็นผู้สนับสนุนผลิดภันฑ์ทั้งหมด ร้าน แฟล๊กชิพ (Flagship) เปิด เมื่อปี ค.ศ. 2006 ตั้งอยู่ โซโฮ (Soho) รัฐนิวยอร์ก ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ร้าน แฟล๊กชิพ แห่งที่ 2 เปิดที่ หมู่บัพโฟโล รัฐนิวยอร์ก แห่งที่ 3 ตั้งอยู่ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่อปี ค.ศ. 2007 เดือนสิงหาคม ร้านค้าได้ตั้งอยู่ที่ กรุงโตรอนโต ประเทศแคนาดา บนถนน ควีน สตรีท เวส (Queen Street West) และร้านค้าตั้งอยู่ที่ แอ๊ตลันตา (Atlanta ) เมื่อไม่นาน นิวเอราได้เปิดร้าน แฟล๊กชิพเป็นแห่งที่ 2 ในทวีปยุโรป ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอมัน และ เมืองเบอร์มิงแฮม สหราชอาณาจักร ล่าสุดในประเทศไทย ที่สยามสแควร์ 2 ได้เปิดร้าน Flagship แต่ยังคงใช้ New Era เป็นชื่อร้าน ซึ่งเป็นหมวกลิขสิทธิ์ของแท้

ผลิตภัณฑ์

ในเดือนมีนาม ค.ศ. 2007 หมวก New Era ได้มีการเปลี่ยนแปลง ผู้รับบอลในการแข่งขันกีฬาอเมริกันเบสบอล ผู้เล่นส่วนใหญ่ร้อยละ 100 แทนการใช้หมวกขนสัตว์ บริษัทแนะนำหมวกที่ทำด้วยโพลีเมอร 100% เป็นผลสำเร็จ สิ่งเหล่านี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงเครื่องหมายเป็นครั้งแรก ส่วนใหญ่จะเปลี่ยนรูปแบบของหมวกเบสบอล เมื่อ20กว่าปีก่อน หมวก New Era ยังรวมไปถึงที่มีใต้ขอบหมวกสีดำ (ที่จะช่วยลดการเกิดแสงไม่ให้ไปเข้าตา) ตรงกันข้ามใต้ขอบหมวกจะมีสีเทา รวมทั้งสีดำแทนที่สีขาว

ย้ายที่อยู่ใหม่

21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 New Era ได้ที่ย้ายที่ทำการสำนักงานใหญ่จากเดิมอยู่ที่เมืองบัฟโฟโล ไปอยู่ที่หมู่บ้านเดอร์บี้ (Derby) ซึ่งเป็นที่ทำการใหม่ ในอดีตเมืองบัฟโฟโลเป็นย่านศูนย์การค้าของเมือง

ประวัติพนักงาน

มี 2 เหตุกาณณ์ที่ทำให้ New Era ได้มีคามพยายามในการทำงาน เมื่อ88 ปีที่ก่อน ในปี 2001 ได้ร่วมกับพนักงานการสื่อสารแห่งสหรัฐอเมริกา (Communications Workers of America) และในปี 2007 / 2008 ได้ร่วมกับ (International Brotherhood of Teamsters)
พรอวิเดนซ์

สมุดภาพ

<gallery> perrow="4">
ไฟล์:Rhode Island State Capitol (north facade).jpg|ศาลาว่าการรัฐโรดไอแลนด์
ไฟล์:Providence-first impression.jpg|ตึกธนาคารแห่งอเมริกา ตึกที่สูงที่สุดในเมือง
ไฟล์:Providence_City_Hall_2009.jpg|ศาลาว่าการเมืองพรอวิเดนซ์
ไฟล์:Providence Cathedral, RI edited.JPG|มหาวิหารพรอวิเดนซ์
ไฟล์:N3419822 37931820 6163Providence.jpg|สวนวอเตอร์ เพลส
ไฟล์:Providence20June07WWIMonument.jpg|ศาลเคาน์ตีพรอวิเดนซ์
ไฟล์:Providence RI skyline2.jpg|ตัวเมืองพรอวิเดนซ์
ไฟล์:Downtown_Providence,_Rhode_Island.jpg|เขตเมืองพรอวิเดนซ์
<gallery>
วิทยาลัยการอาชีวศึกษาปทุมธานี สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง ๑

ประวัติ

วิทยาลัยการอาชีวศึกษาปทุมธานี (วกศ.ปทุมธานี) แรกเริ่มก่อตั้งโดยใช้ชื่อว่า ศูนย์วิศวกรรมเกษตร ไทย-เยอรมัน" (Thai-German Agricultural Engineering Training Center) และได้เปลี่ยนมาเป็น "ศูนย์ฝึกอบรมวิศวกรรมเกษตร" (ศวษ.) จัดตั้งขึ้นเป็นทางการตามข้อตกลงระหว่างรัฐบาลไทยและสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน โดยได้เริ่มเจรจาให้ความร่วมมือทางด้านเทคนิคและวิชาการ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นสถาบันการศึกษา และเปิดฝึกอบรมทางด้านเครื่องจักรกลเกษตร สำหรับกลุ่มเป้าหมายทุกระดับ โดยจัดตั้งขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ. 2508 ใช้สถานที่ของโรงเรียนเกษตรกรรมปทุมธานี เป็นสถานที่ดำเนินการ
ในเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2511 ได้มีพระราชโองการประกาศจัดตั้ง "ศูนย์ฝึกอบรมวิศวกรรมเกษตร" ขึ้น อีกทั้งได้เริ่มก่อสร้างอาคาร สถานที่ทำงานเพิ่มเติมขึ้นที่ฟาร์มธนะรัตน์ บนพื้นที่ทั้งหมด 73 ไร่ 2 งาน 72 ตารางวา
ต่อมาเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2520 กระทรวงศึกษาธิกาได้ประกาศให้ศูนย์ฝึกอบรมวิศวกรรมเกษตร เป็นสถานศึกษาระดับวิทยาลัย สังกัดกองวิทยาลัยเกษตรกรรม กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 กระทรวงศึกษาธิการ จึงให้เปลี่ยนชือ "ศูนย์ฝึกอบรมวิศวกรรมเกษตร" เป็น วิทยาลัยการอาชีวศึกษาปทุมธานี" สถานศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2556 สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา (สอศ.) ได้ประกาศจัดตั้ง "คณะกรรมการอาชีวศึกษา" เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์การรวมและแยกสถาบันการศึกษาเพื่อจัดตั้งเป็น "สถานบันการอาชีวศึกษา จำนวน 19 แห่งทั่วไปประเทศ จึงมีผลทำให้ วิทยาลัยการอาชีวศึกษาปทุมธานี ยกฐานขึ้นเป็นสถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง ๑ เป็นต้นมา

เปิดสอน

ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้
แคทเธอรีน เคลลี่ แลง

ชีวิตส่วนตัว

แคทเธอรีน เคลลี่ แลง เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1961 แต่งงานแล้ว 2 ครั้งกับ สก๊อตต์ สไนเดอร์ ในปี 1989 มีบุตรชาย 2 คนก่อนที่จะหย่ากันในปี 1995 และแต่งงานกับอดีตผู้จัดการส่วนตัวของเธอเองคือ อเล็กซ์ แดนเดรีย ในปี 1997 หลังจากที่ทั้งคู่ใช้ชีวิตคู่กันก่อนแต่งงานนาน 2 ปีหลังจากที่เธอหย่ากับสามีเก่าและมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คนคือ โซอี้ แคทริน่า แดนเดรีย ในปี 1997 และมีลูกบุญธรรม 1 คนก่อนที่แลงและแดนเดรียจะหย่าขาดจากกันในปี ค.ศ. 2014
กระทั่งเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เธอกลายเป็นคุณยายเมื่อโซอี้ได้ให้กำเนิดบุตรสาวนาม ซูม่า
มาร์ชราชนาวิกโยธิน

 เพลงพระราชนิพนธ์ มาร์ชราชนาวิกโยธิน  หรือ Royal Marines March เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ ๒๙ ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๒ พล.ร.ต.สนอง นิสาลักษณ์ ผู้บัญชาการกรมนาวิกโยธินในขณะนั้น ได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานเพลงประจำกรมนาวิกโยธิน ซึ่งได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานให้เมื่อวันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๕๐๒ และได้โปรดเกล้าฯให้นำออกบรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๐๒ โดยวงดนตรีประจำกองเรือที่ ๗ ของสหรัฐอเมริกา ในโอกาสที่นาวิกโยธินอเมริกัน ประจำกองเรือที่ ๗ ของสหรัฐอเมริกาเดินทางมาเยือนประเทศไทย
ประพันธ์คำร้องโดย พลเรือโทจตุรงค์ พันธุ์คงชื่น และ พลเรือโทสุมิตร ชื่นมนุษย์
ช่องรับแสง

สมัยโบราณ

วิธีการสร้างช่องรับแสงปรากฏในการสร้างวัดในอียิปต์ คำว่า “ช่องรับแสง” ที่ใช้ในวัดอียิปต์โบราณหมายถึงบริเวณโถงที่มีแสงส่องเข้ามาได้ระหว่างช่องที่สร้างด้วยหินแนวดิ่งจากในบริเวณที่มีคอลัมน์รับเพดานของทางเดินข้างที่ติดกัน ช่องรับแสงปรากฏในอียิปต์มาตั้งแต่สมัยอมาร์นา (Amarna)
ในพระราชวังมิโนอันของครีตเช่นคนอสซอส นอกจากจะใช้ “ช่องรับแสง” แล้วก็ยังใช้ “lightwell” ด้วย
ช่องรับแสงใช้ในสถาปัตยกรรมกรีก เมื่อมาถึงสมัยโรมันก็มีการใช้ในสิ่งก่อสร้างแบบบาซิลิกาที่รวมทั้งสถานที่อาบน้ำและวัง

บาซิลิกาของคริสเตียนยุคแรกและไบแซนไทน์

การสร้างวัดคริสเตียนยุคแรกและบางวัดของสมัยไบแซนไทน์โดยเฉพาะในอิตาลีมีพื้นฐานมาจากสิ่งก่อสร้างแบบบาซิลิกาของโรมันซึ่งยังคงรักษาโถงทางเดินกลาง (nave) ขนาบด้วยทางเดินข้างที่เตี้ยกว่าสองข้าง ทางเดินกลางและทางเดินข้างแยกออกจากกันด้วยแนวเสาเหนือส่วนที่แยกกันเป็นผนังที่สูงขึ้นไปที่มีช่องรับแสงเป็นระยะๆ

สมัยโรมาเนสก์

ระหว่างสมัยโรมาเนสก์วัดแบบบาซิลิกาก็สร้างกันทั่วไปในยุโรป วัดส่วนใหญ่มีหลังคาเป็นไม้และมีช่องรับแสงภายใต้ วัดบางวัดมีเพดานโค้งแบบประทุนที่ไม่มีช่องรับแสง แต่การวิวัฒนาการการก่อสร้างที่ใช้เพดานโค้งประทุนซ้อน (groin vault) และเพดานโค้งสัน (ribbed vault) สามารถทำให้สร้างช่องรับแสงได้
เดิมทางเดินกลางของวัดที่มีทางเดินกลางกว้างจะทำเป็นสองชั้นๆ ล่างเป็นซุ้มโค้งและเหนือขึ้นไปเป็นช่องรับแสง ระหว่างสมัยโรมาเนสก์ก็มีการเพิ่มชั้นขึ้นอีกชั้นหนึ่งระหว่างสองชั้นนี้เป็น “ระเบียงเหนือทางเดินข้าง” ระเบียงเหนือทางเดินข้างโดยทั่วไปจะเป็นบริเวณเปิดภายใต้หลังคาที่ลาดลงมาของทางเดินข้าง การก่อสร้างลักษณะนี้กลายมาเป็นมาตรฐานของการก่อสร้างของสมัยปลายโรมาเนสก์และวัดกอธิคขนาดใหญ่หรือมหาวิหาร บางครั้งก็จะมีการเพิ่มระเบียงขึ้นอีกระเบียงหนึ่งในผนังเหนือระเบียงเหนือทางเดินข้างและใต้ช่องรับแสง ลักษณะนี้พบในสิ่งก่อสร้างของสมัยปลายโรมาเนสก์และต้นกอธิคของฝรั่งเศส

สมัยกอธิค

ถ้าเป็นวัดเล็กช่องรับแสงก็อาจจะเป็นมหาวิหาร สี่กลีบ (quatrefoil) หรือสามกลีบในวงกลม ในวัดในอิตาลีก็อาจจะเป็นหน้าต่างกลม ถ้าเป็นวัดใหญ่ช่องรับแสงเป็นสิ่งสำคัญของสิ่งก่อสร้างทั้งทางด้านความสวยงามและประโยชน์ทางการใช้สอย เพดานโค้งสันและครีบยันของสถาปัตยกรรมแบบกอธิคเป็นตัวรับน้ำหนักและความกดดันของสิ่งก่อสร้างที่ทำให้สามารถสร้างช่องรับแสงที่กว้างขึ้นได้ ในสมัยกอธิคช่องรับแสงมักจะแบ่งเป็นช่วงๆ ตามการแบ่งของหลังคาโค้งที่แล่นลงไปตามคอลัมน์ที่เป็นซุ้มโค้งที่แยกระหว่างทางเดินกลางและทางเดินข้าง
แนวโน้มของการวิวัฒนาการช่องรับแสงตั้งแต่สมัยโรมานเนสก์มาจนถึงปลายสมัยกอธิคคือช่องรับแสงที่สูงขึ้นๆ และกว้างขึ้นๆ จนกว้างกว่าสัดส่วนของผนัง

สมัยใหม่

การใช้ “ช่องรับแสง” ของสมัยใหม่คือการใช้ด้านบนของสิ่งก่อสร้างที่เป็นแนวหน้าต่างเหนือระดับตาในการให้แสงส่องเข้ามาในบริเวณภายในของสิ่งก่อสร้างโดยไม่ทำให้เสียความเป็นส่วนตัวและไม่ดึงความสนใจไปกับทิวทัศน์ภายนอก การก่อสร้างโรงงานมักใช้วิธีนี้ หรือบ้านสมัยใหม่บางทีก็มีส่วนประกอบนี้ อีกตัวอย่างหนึ่งคือโรงละครครอสบีของโรงอุปรากรซานตาเฟที่ทางด้านหน้าและด้านหลังของหลังคาเชื่อมกันด้วยช่องรับแสง เพาโล โซเลอริใช้ “ช่องรับแสง” ที่เรียกว่า “ตวงแสง” (light scoops)
ธนายง ว่องตระกูล

ประวัติ

ธนายงมีชื่อเสียงมาจากการรับท เสมา ในละครโทรทัศน์เรื่อง ขุนศึก จากการกำกับของสะอาด เปี่ยมพงษ์ศานต์ อำนวยการสร้างโดย พิศาล อัครเศรณี และกิตติ อัครเศรณี คู่กับวิมลเรขา  ศิริราวรรณ ทางช่อง 9 เมื่อปี พ.ศ. 2538 จากนั้นจึงได้มีผลงานการแสดงเรื่อยมา ส่วนใหญ่รับบทสมทบหรือตัวร้าย
นอกงานแสดงในประเทศไทยแล้ว ยังมีงานการแสดงภาพยนตร์ต่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2551 ได้แสดงภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่อง Children of the dark และที่โดดเด่นคือการรับตัวร้ายในภาพยนตร์เกาหลีเรื่อง The Man from Nowhere ในปี พ.ศ. 2553 โดยเฉพาะได้รับคำชื่นชมกับฉากต่อสู้กับวอนบิน และทำให้ได้เข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม จากเวที Korean Film Awards ครั้งที่ 8 ณ สาธารณรัฐเกาหลี 
ในปี 2559 ธนายงได้รับรางวัล Best APAN Star Award จากเวที APAN Star Awards ครั้งที่ 5 ณ สาธารณรัฐเกาหลี