google/wiki40b huggingface dataset:
จีน เกรย์

Debut (ปี 1960)

ปรากฏครั้งแรกใน: Uncanny X-Men #1 ในชื่อที่รู้จักกันว่า "Marvel Girl" เป็นสมาชิกหญิงคนแรกในทีม มีพลังโทรจิตอ่านและควบคุมจิตใจ และเคลื่อนย้ายวัตถุ และความสามารถในการใช้พลังจิตรูปแบบอื่นๆ จากนั้นไม่นานเธอก็เริ่มคบหาดูใจกับ สก๊อต ซัมเมอร์ (Cyclops) แต่ถึงกระนั้นก็ยังแอบมีใจให้กับเพื่อนร่วมทีมอย่าง วูล์ฟเวอรีน อีกด้วย

"The Phoenix Saga" และ "The Dark Phoenix Saga" (ปี 1976)

การปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่ของ จีน เกรย์ จากสมาชิกในทีมที่อ่อนแอที่สุด กลายมาเป็นผู้ที่ทรงพลังมากที่สุด ในภารกิจหนึ่งจีน เกรย์ ยอมเสียสละตัวเอง โดยการบังคับยานบินกลับลงโลก ทำให้เธอได้รับรังสีคอสมิคจำนวนมหาศาล ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเธอเสียชีวิตพร้อมกับยานที่ตกทะเลไปแล้ว เธอก็กลับมาพร้อมกับพลังมหาศาลในชื่อใหม่ "ฟีนิกซ์"
แต่ต่อมาเธอถูกพวก Hellfire Club ควบคุมจิตใจ ทำให้พลังมหาศาลของฟินิกซ์หลุดจากความควบคุม และจีนก็ถูกพลังของตัวเธอเองครอบงำจนกลายเป็น ดาร์ค ฟินิกซ์ และอาละวาดคลุ้มคลั่งไปทั่วจักรวาล จนไปทำลายดาวดวงหนึ่งจนประชากรบนดาวตายกันนับหมื่นล้านชีวิต!!! สุดท้ายโปรเฟสเซอร์เอ็กส์เข้ามาชะล้างจิตใจของเธอจนกลับมาเป็นคนเดิม
แม้ว่าในที่สุดจีน เกรย์จะกลับมาควบคุมพลังฟินิกซ์ได้อีกครั้ง แต่ความเสียหายก็เกิดขึ้นแล้ว ทำให้จักรวรรดิ์ชีอะห์ กลุ่มมนุษย์ต่างดาวที่ถือว่าตนเป็นผู้พิทักษ์จักรวาลเห็นว่าการกระทำไม่ว่าจะเป็นของจีน เกรย์ ถือว่าเป็นภัยต่อจักรวาล และต้องลงโทษเธอ ทำให้เอ็กซ์เม็นต้องรับมือกำลังของจักรวรรดิ์ชีอะห์ที่มหาศาลกว่าอย่างเทียบไม่ได้ ในขณะที่เอ็กซ์เม็นกำลังย่ำแย่ จีน จึงตัดสินใจสละชีวิตเพื่อให้เพื่อนๆและคนรักของเธอปลอดภัย ความตายของเธอทำให้การโจมตีของชีอะห์จบลง ส่วนไซคลอปนั้นเสียใจมาก และออกจากทีมไป
ในบทนี้ตอนแรก คริส แคลร์มอนด์ ผู้แต่งได้วางตอนจบไว้ว่าจะให้ จีน กับ สก๊อต ได้แต่งงานกัน จิม ชูสเตอร์ บรรณาธิการบริหารในตอนนั้นไม่ชอบที่เรื่องจบโดยที่จีน เกรย์ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย ดังนั้นตอนจบของเรื่องนี้จึงลงเอยด้วยการที่จีน กำลังจะกลายร่างเป็นดาร์ค ฟินิกซ์อีกครั้ง และได้ตายต่อหน้า สก็อต นั่นเอง ซึ่งนั่นทำให้เรื่องในตอนนี้ได้ถูกกล่าวถึงและโด่งดังมากจนถึงบัดนี้
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ

พระประวัติ

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ ประสูติเมื่อวันศุกร์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2437 ปีมะเมีย พระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า
ต่อมาทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนราชวิทยาลัย เมื่อจบการศึกษาแล้ว กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดชทรงส่งไปศึกษาต่อที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ขณะทรงศึกษาต่อที่สวิตเซอร์แลนด์ทรงประชวรด้วยโรคฝีในท้อง สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2455 พระชันษา 18 ปี
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สถาปนาพระโอรสธิดาในเจ้าฟ้าที่ที่มารดามิได้เป็นเจ้าทุกพระองค์เป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 หม่อมจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ จึงได้รับการสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ
อัชชาฟิอี

ตระกูล

อัชชาฟิอีอยู่ในตระกูลบนูมุฏฏอลิบของเผ่ากุเรช ซึ่งเป็นตระกูลพี่สาวของบนูฮาชิม ที่เป็นตระกูลของศาสดามุฮัมมัดและเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์

ชีวิตช่วงต้น

เขาเกิดในกาซาบริเวณเขตชุมชนอัสกาลานใน ฮ.ศ.150 (ค.ศ. 767). พ่อของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก และแม่ของเขาตัดสินใจย้ายไปที่มักกะฮ์ตอนที่เขาอายุประมาณ 2 ขวบ และเนื่องจากว่าทางตรอบครัวมีฐานะไม่ค่อยดี แม่จึงให้เขาเขียนบนเรียนในกระดูกไหล่แทนกระดาษ

ฝึกเรียนกับอิหม่ามมาลิก

อัชชาฟิอีเดินทางไปเรียนกับอิหม่ามมาลิกที่มะดีนะฮ์  โดยมีรายงานว่าเขาไปที่นั่นตอนอายุ 13 ปี แต่บางรายงานกล่าวว่าเขาไปตอนอายุ 20 ปี จนอิหม่ามมาลิกเสียชีวิตใน ฮ.ศ. 179 (ค.ศ. 795) ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบมุมมองบางอย่างของมาลิกในภายหลัง แต่เขายังคงให้เกียรติแก่อิหม่ามมาลิกว่าเป็น "คุณครู"

เดินทางไปแบกแดดและอียิปต์

อัชชาฟิอีเดินทางไปแบกแดดใน ค.ศ. 810 โดยความเป็นอยู่ในฐานะนักกฎหมายได้เติบโตขึ้นอย่างมาก จนเคาะลีฟะฮ์อัลมะมูนได้กล่าวให้เขารับหน้าที่เป็นผู้พิพากษา แต่อิหม่ามชาฟิอีปฏิเสธข้อเสนอนี้.
และใน ค.ศ. 814 เขาตัดสินใจออกจากแบกแดดแล้วไปที่อียิปต์ โดยไม่มีใครรู้ว่าทำไมเขาจึงออกจากแบกแดด แต่ในอียิปต์เขาอาจจะพบครูคนใหม่, ซัยยิดะฮ์ นาฟีซะฮ์ บินต์ อัล-ฮะซันได้สนับสนุนคำสอนของเขา และเป็นที่ที่เขาสามารถใช้ชีวิตไปกับการสอนลูกศิษย์

เสียชีวิต

มีผู้มีอำนาจคนหนึ่งกล่าวว่า อัชชาฟิอีถูกฆ่าตายโดยผู้สนับสนุนของมาลิกีที่มีชื่อว่าฟิตยาน แต่อย่างไรก็ตาม อัชชาฟิอี เป็นคนที่มีโรคภัยไข้เจ็บขั้นร้ายแรงมาก่อน ซึ่งทำให้ทำให้เขาอ่อนแอและไม่สบายในช่วงสุดท้ายของชีวิต ส่วนสาเหตุการตายนั้นยังไม่ทราบที่แน่ชัด
อัชชาฟิอี เสียชีวิตตอนอายุ 54 ปีในวันที่ 30 เราะญับ ฮ.ศ. 204 (20 มกราคม ค.ศ. 820) ที่เมืองอัล-ฟุสตัด, ประเทศอียิปต์ และถูกฝังในตู้ฝังศพของบนูอับดุลฮากิม ใกล้ภูเขามูคอตตัม. แล้วค่อยสร้าง กุบบะฮ์ (อาหรับ: قُـبَّـة‎, โดม) ใน ฮ.ศ. 608 (ค.ศ. 1212) โดยสุลต่านอัล-คามิลของราชวงศ์อัยยูบิด และตัวสุสานยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน
แสงอรุณ บุญยู้

นางเอกประจำทีมงานเสียงอิสาน

เนื่องจากนักแสดงที่เล่นเป็นตัวโกงจักจั่น ดาวไพรตั้งครรภ์ วงเสียงอิสานจึงขาดนักแสดงที่เป็นตัวโกงนกน้อย อุไรพรจึงเริ่มค้นหานักแสดงหน้าใหม่ ไม่นานนกน้อย อุไรพรได้เดินทางไปบ้านโนนสมบรูณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ เพื่อตามหาสาวน้อยเสียงดี ตามคำแนะนำของครูเพลงชื่อดัง ครูดอย อินทนนท์ ไม่นานชื่อ แสงอรุณ บุญยู้ ก็เป็นที่รู้จัก และโด่งดังอย่างมากจากผลงานเพลงข้อมูลมากไม่อยากรัก
เอ็มบริโอ

เอ็มบริโอ (อังกฤษ: Embryo; กรีก: ἔμβρυον แปลว่า สิ่งที่เติบโต) คือระยะแรกในพัฒนาการของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์จำพวกยูคาริโอต ซึ่งนับตั้งแต่เริ่มมีการแบ่งเซลล์จนกระทั่งเกิด, ฟักออกจากไข่, หรืองอกในกรณีของพืช สำหรับในมนุษย์ระยะเอ็มบริโอเริ่มหลังจากการปฏิสนธิจนกระทั่งสิ้นสุดสัปดาห์ที่ 8 ซึ่งหลังจากนั้นจะเรียกสิ่งมีชีวิตว่าระยะทารกในครรภ์ หรือฟีตัส (fetus)
พระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งเลออน

พระราชประวัติ

ซันโชเป็นพระโอรสของพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งเลออนกับพระมเหสีคนที่สอง พระราชินีอูร์รากา ซันเชซ ทรงเป็นพระนัดดาของพระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 1 กับโตดาแห่งปัมโปลนา ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้ารามิโรคือพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 3 พระโอรส ในปี ค.ศ. 951 โดยมีการคัดค้านจากอินฟันเตซันโชที่โต้แย้งว่าราชบัลลังก์เลออนเป็นของพระองค์ ซันโชได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มขุนนาง, พระอัยกา โตดา และเฟร์นัน กอนซาเลซ เคานต์แห่งกัสติยา พระเชษฐภาดาของพระเจ้าออร์ดอญโญ พระเจ้าออร์ดอญโญปราบคนกลุ่มนี้ได้ที่ข้างกำแพงเมืองเลออน
พระเจ้าออร์ดอญโญสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 956 พระเจ้าซันโชจึงยึดบัลลังก์เลออนมา แต่สองปีต่อมากลับถูกคัดค้านเพราะทรงอ้วนเกินไป พระองค์ถูกปลดลงจากบัลลังก์โดยกลุ่มขุนนางเลออนและกัสติยา ซึ่งนำโดยเคานต์เฟร์นัน กอนซาเลซ ที่ประกาศให้พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 เป็นกษัตริย์
ต่อมาซันโชหันไปหาพระอัยกี พระราชินีโตดาแห่งปัมโปลนา เพื่อขอให้ช่วยกอบกู้ราชอาณาจักรของพระองค์กลับคืนมา และหันไปหาอับดุรเราะห์มานที่ 3 กาหลิบแห่งกอร์โดบา ทรงขอให้ฮัสดะอี อิบน์ ชัปรุต แพทย์ที่ราชสำนักของกาหลิบช่วยรักษาพระองค์ และขอให้กาหลิบช่วยกอบกู้บัลลังก์เลออน แลกกับพื้นที่ส่วนน้อยบนที่ราบลุ่มแม่น้ำดูเอโร
พระราชินีโตดา พระเจ้าซันโชที่ 1 และพระมเหสีของพระองค์ เตเรซา อันซูเรซ เดินทางไปกอร์โดบาในปี ค.ศ. 958 ฮัสดะอี อิบน์ ชัปรุตรักษาอาการอ้วนของพระองค์ด้วยการให้พระองค์ดื่มเท่าที่จำเป็นเป็นเวลาสี่สิบวัน ต่อมาด้วยการลงนามในข้อตกลง กองทัพมุสลิมและปัมโปลนายึดซาโมราได้ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 959 และยึดเลออนได้ในปี ค.ศ. 960 ทำให้พระเจ้าซันโชที่ 1 ได้กลับไปเป็นกษัตริย์ พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 หนีไปอัสตูเรียส
เพียงไม่นานพระเจ้าซันโชที่ 1 ก็ลืมข้อตกลงที่ทำไว้กับชาวมุสลิมที่ต่อมาหันสนับสนุนออร์ดอญโญที่ 4 ในปลายรัชสมัยของพระองค์ กลุ่มกบฏขุนนางได้ยึดและปลดปล่อยกัสติยาเป็นอิสระ และเคานต์แห่งกาลิเซียมีอำนาจแข็งแกร่งขึ้น
ในปี ค.ศ. 966 รัชสมัยของพระองค์สิ้นสุดลงเมื่อทรงสิ้นพระชนม์จากการถูกวางยาพิษ ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้ารามิโรที่ 3 แห่งเลออน พระโอรส
ซูบารุ วิวิโอ้

ระบบกันสะเทือน และ ระบบส่งกำลัง

วิวิโอ้ใช้ระบบกันสะเทือนแบบอิสระทั้ง4ล้อ ระบบกันสะเทือนด้านหน้าแบบแม็คเฟอร์สันสตรัท ด้านหลังแบบเซมิริลลิ่งอาร์ม และในรุ่นไมเนอร์เชนจ์ได้มีการออกแบบระบบกันสะเทือนด้านหลังใหม่ พร้อมทั้งเพิ่มเหล็กกันโคลงที่ระบบกันสะเมือนด้านหน้าอีกด้วย
ระบบส่งกำลังของวิวิโอ้นั้นมี 3 แบบ ประกอบไปด้วยเกียร์ธรรมดาเดินหน้า 5 จังหวะ เกียร์อัตโนมัติ 3 จังหวะ และ เกียร์อัตโนมัติแบบ ECVT (Electro Continuously Variable Transmission) พร้อมแมนนวลโหมดปรับล็อกพูลเลย์ได้ 6 ระดับ และควบคุมการเปลี่ยนเกียร์ได้ด้วยสปอร์ตชิฟท์ Sport Shift หรือที่รู้จักกันอีกชื่อคือ แพดเดิ้ลชิฟท์ paddle shift
วิกิลีกส์

ประวัติ

ส่วนหนึ่งของเว็บไซต์พัฒนาโดยผู้คัดค้านรัฐบาลจีน
จากข้อมูลในเว็บไซต์ Wikileaks เป้าหมายหลักของการเปิดโปงคือ กลุ่มประเทศอดีตสหภาพโซเวียต กลุ่มประเทศซับซาฮารา และประเทศในตะวันออกกลาง แต่พวกเขาก็คาดหวังให้เว็บไซต์ถูกใช้งานสำหรับข้อมูลที่รั่วไหลเกี่ยวกับรัฐบาลและบริษัทในประเทศตะวันตก
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 วิกิลีกส์ได้เผยแพร่ภาพวิดีโอที่ถูกบันทึกเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 แสดงภาพการโจมตีทางอากาศต่อกรุงแบกแดดโดยกองทัพสหรัฐ ที่ทำให้มีพลเรือนชาวอิรักเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก จากนั้นในเดือนกรกฎาคม ก็ได้เผยแพร่เอกสารลับที่ไม่เคยถูกเผยแพร่จำนวนมากกว่า 76,900 ฉบับ เกี่ยวกับปฏิบัติการของสหรัฐในอัฟกานิสถาน  และในเดือนตุลาคม ก็ได้เผยแพร่เอกสารลับกว่า 400,000 ฉบับเกี่ยวกับสงครามอิรัก
เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายน 2553 ทางเว็บไซต์ได้เผยแพร่โทรเลขเอกสารลับและเอกสารปกปิดทางการทูต กว่า 100,000 หน้าของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา จนทำให้นางฮิลลารี คลินตัน รัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศสหรัฐได้ออกแถลงการณ์ประณาม ต่อมาในวันที่ 1 ธันวาคม 2553 ตำรวจสากลได้ออกหมายจับจูเลียน อาสซานจ์ ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ ในข้อหาเกี่ยวกับการล่วงละเมิดทางเพศ จากนั้นเว็บไซต์ได้ถูกแครกเกอร์โจมตีด้วย DDoS จนทำให้ผู้ให้บริการเซิร์ฟเวอร์ในสหรัฐอเมริกาได้ยกเลิก DNS ที่ชี้ไปยังโดเมนเนม WikiLeaks.org ด้วยข้ออ้างว่าถูกโจมตีอย่างหนัก   อย่างไรก็ตาม เว็บไซต์ก็ยังสามารถเข้าถึงได้ผ่านทางไอพีแอดเดรส และโดเมนสำรองที่จดทะเบียนในสวิตเซอร์แลนด์ 
ในเดือนมิถุนายน 2553 รัฐบาลไทยได้ทำการบล็อกการเข้าถึงเว็บไซต์นี้ เนื่องจากเผยแพร่เนื้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพฯ
โรงแรม ดับเบิ้ลยู กรุงเทพฯ

ข้อมูลทั่วไป

โรงแรม ดับเบิ้ลยู กรุงเทพฯ เปิดอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ปี 2555 ดำเนินงานก่อสร้างโดย บริษัท P&T กรุ๊ป และ มีบริษัทโซดา (S.O.D.A, Thailand) และAvroko เป็นผู้ออกแบบตกแต่งภายใน โรงแรมเป็นตึกอาคารสูง 31 ชั้น มีห้องพักทั้งหมด 403 ห้อง ตั้งอยู่บนถนนสาทรเหนือ ตรงข้ามกับตึกอาคารสำนักงานเอ็มไพร์ทาวเวอร์ และเดอะเฮ้าส์ออนสาทร อาคารอนุรักษ์ที่อยู่ภายใต้การดูแลโดยกรมศิลปากร ได้ถูกเช่าจากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เพื่อปรับปรุง ตกแต่งและเปิดเป็นร้านอาหารและบาร์ เมี่อปี 2558 ที่ผ่านมา

เดอะเฮ้าส์ออนสาทร

เดอะเฮ้าส์ออนสาทร (บ้านสาทร) ถูกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2432 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบ้านของหลวงสาทรราชายุตก์ นักธุรกิจผู้ร่ำรวย และเป็นผู้ริเริ่มขุดคลองสาทร ในปีพ.ศ. 1467 ตัวอาตารได้ถูกดัดแปลงเป็นโรงแรมโฮเต็ล รอแยล และสถานทูตของสหภาพแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (สหพันธรัฐรัสเซียในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2491 และในปี พ.ศ. 2543 กรมศิลปากร โดยฝ่ายทะเบียนโบราณสถานฯ ได้เข้าทำการสำรวจอาคารและพื้นที่ โดยจัดให้เป็นอาคารอนุรักษ์สถาปัตยกรรมของกรมศิลปากร
ปัจจุบันอาคารถูกเช่าโดยบริษัท นอร์ท สาธร เรียลจี้ จำกัด เพื่อปรับปรุงอาคารเป็นเดอะเฮ้าส์ออนสาทรเป็นส่วนหนึ่งของโรงแรม ดับเบิ้ลยู กรุงเทพ อาคารตึกประกอบไปด้วยสี่ตึกใหญ่  ในการตกแต่งสไตล์นีโอคลาสสิก
แค

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

แคเป็นไม้ยืนต้นสกุลโสน มีลำต้นขนาดเล็กถึงกลางสูงประมาณ 3-10 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามากไม่เป็นระเบียบ เปลือกเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีรอยขรุขระหนา ใบประกอบแบบขนนกเรียงสลับ ใบย่อยมีขนาดเล็กรูปขอบขนาน ขอบใบเรียบ ปลายใบมนกว้าง ดอกคล้ายดอกถั่ว ออกดอกแบบช่อตรงซอกใบ มีสีขาว ผลมีลักษณะเป็นฝักกลมยาว 20-40 เซนติเมตร สีเขียวอ่อน ใช้รับประทานเป็นอาหารได้ เมล็ดมีลักษณะเหมือนลิ่มผสมเกสรโดยนก ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด มีอายุได้ประมาณ 20 ปี แต่ถ้าหักยอดบ่อย ๆ จะทำให้มีอายุสั้นลง

การกระจายพันธุ์

กระจายพันธุ์ด้วยเมล็ด เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดจากประเทศอินเดียหรือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเจริญเติบโตได้ทุกพื้นที่ทั่วโลกในเขตร้อนชื้น

การใช้ประโยชน์

ยอดอ่อนและใบอ่อนสามารถนำมาปรุงอาหารได้  เป็นสมุนไพรช่วยดับพิษร้อนถอนพิษไข้  ดอกใช้เป็นอาหาร  แก้ไข้หัวลม  และช่วยบำรุงอาหาร  ฝักอ่อนใช้เป็นอาหารได้

การเกษตร

แคเป็นต้นไม้พื้นบ้าน  เป็นไม้เนื้ออ่อน นิยมปลูกเป็นรั้วบ้าน คันนา และริมถนน ปลูกได้ในทุกพื้ที่ทั้งดินเหนียว ดินร่วน  สามารถปลูกไว้ในบริเวณบ้านเพื่อปรับพื้นที่ให้มีปุ๋ย เนื่องจากใบแคที่ผุแล้วทำให้ดินอุดมสมบูรณ์  มีธาตุอาหารมากขึ้น เมื่อเมล็ดแก่จัดจะแพร่พันธุ์ด้วยเมล็ด มีอายุประมาณ 20 ปี  และเจริญเติบโตได้ทุกพื้นที่ทั่วโลกในเขตร้อนชื้น
ยูมิ ยูมิ ยูมิ

เนื้อเพลง

CHORUS:

Yumi, Yumi, yumi i glat long talem se

Yumi, yumi, yumi ol man blong Vanuatu
God i givim ples ia long yumi,

Yumi glat tumas long hem,

Yumi strong mo yumi fri long hem,

Yumi brata evriwan!
CHORUS
Plante fasin blong bifo i stap,

Plante fasin blong tedei,

Be yumi i olsem wan nomo,

Hemia fasin blong yumi!
CHORUS
Yumi save plante wok i stap,

Long ol aelan blong yumi,

God i helpem yumi evriwan,

Hem i papa blong yumi!
CHORUS
สะพานใหม่

สะพานใหม่ เป็นย่านการค้าตั้งอยู่บริเวณส่วนใหญ่ในแขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน และบางส่วนในแขวงคลองถนน เขตสายไหม คือบริเวณสองข้างทางของถนนพหลโยธิน ตั้งแต่ด้านทิศใต้คือวงเวียนอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ ไปจนถึงด้านทิศเหนือคือสะพานข้ามคลองสอง (คลองสองหรือคลองถนนคือคลองสายเดียวกัน) ระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร เหตุที่ย่านการค้านี้ชื่อ สะพานใหม่ เนื่องจากสะพานข้ามคลองสองนั้นมีชื่อเต็มว่า สะพานสุกรนาคเสนีย์ ซึ่งสร้างใหม่แทนสะพานของเดิม (ไม่ทราบปีที่สร้าง) ชาวบ้านในละแวกนั้นจึงเรียกกันว่า สะพานใหม่ และติดปากมาจนถึงปัจจุบัน
สะพานใหม่มีตลาดสดที่สำคัญคือ ตลาดยิ่งเจริญ ก่อตั้งโดย นางสุวพีร์ ธรรมวัฒนะ มารดาของนายห้างทอง ธรรมวัฒนะ อดีตนักการเมือง เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2498 มีเนื้อที่ 30 ไร่ ชาวบ้านก็เรียกตลาดสดนี้ว่า ตลาดสะพานใหม่ ด้วยเช่นกัน
ทางหลวงเอเชียสาย 43

ทางหลวงเอเชียสาย 43 (AH43) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย ระยะทางทั้งหมด 3,024 กิโลเมตร (1,879 ไมล์) เริ่มต้นจากทางหลวงเอเชียสาย 1 ในเมืองอัคระ ประเทศอินเดีย ถึงเมือง Matara ประเทศศรีลังกา
เส้นทางผ่านเมืองต่าง ๆ ของอินเดีย ได้แก่ อัคระ (บน AH1) Gwalior (ทางแยก AH47), Nagpur (ตัดกับ AH46), ไฮเดอราบาด และบังคาลอร์ (AH45 และ AH47 มาบรรจบ), มทุไร และสิ้นสุดช่วงแรกที่ Rameswaram ก่อนที่จะมาเริ่มอีกช่วงหนึ่งในประเทศศรีลังกา ที่เมือง Talaimannar และผ่าน Mannar, อนุราธปุระ, Dambulla (ทางแยก AH44), Kurunegala, กัณฏิ, โคลัมโบ, กอลล์ และสิ้นสุดที่ Matara

อินเดีย

ทางหลวงสายเอเชียได้ผ่านทางหลวงในประเทศอินเดียในช่วงต่าง ๆ ได้แก่ ทางหลวงอินเดีย NH 3, ทางหลวงอินเดีย NH 75, ทางหลวงอินเดีย NH26 , ทางหลวงอินเดีย NH 7 และทางหลวงอินเดีย NH 49 ผ่านรัฐต่าง ๆ ของอินเดีย ได้แก่ รัฐอุตตรประเทศ รัฐราชสถาน รัฐมัธยประเทศ รัฐมหาราษฏระ รัฐเตลังคานา รัฐกรณาฏกะ และรัฐทมิฬนาฑู
เขื่อนอิไตปู

เขื่อนอิไตปู (Itaipú) เป็นเขื่อนคอนกรีตขนาดใหญ่ซึ่งในอดีตจัดได้ว่าเป็นเขื่อนที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อนที่เขื่อนสามหุบเขาของจีนจะแล้วเสร็จ เขื่อนอิไตปูสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1984 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1988
คำว่าอิไตปู แปลว่า"เสียงเพลงจากก้อนหิน"มาจากภาษากวารานิ (Guarani) ชาวอินเดียนแดงเผ่าดั้งเดิม
เขื่อนอิไตปูกั้นแม่น้ำปารานาบริเวณเขตแดนระหว่างประเทศบราซิลกับประเทศปารากวัย จึงทำให้เขื่อนนี้เป็นทั้งผนังกันน้ำเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าและเป็นสะพานเชื่อมระหว่างสองประเทศอีกด้วย เขื่อนอิไตปูเป็นเขื่อนคอนกรีตชนิดเขื่อนแบบกลวง มีขนาดความสูง 180 เมตร มีความยาวกว่า 8 กิโลเมตร ใช้คอนกรีตในการสร้างกว่า 28 ล้านตัน ซึ่งสามารถสร้างสนามฟุตบอลได้ 210 สนาม และใช้เหล็กมากขนาดสร้างหอไอเฟลได้ 380 หอเลยทีเดียว เมื่อสร้างเสร็จด้านเหนือเขื่อนจึงเกิดอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่มีเนื้อที่กว่า 1,550 ตารางกิโลเมตร ระยะทางยาวลึกขึ้นไปทางเหนือเขื่อนอีกกว่า 160 กิโลเมตร มีเครื่องกำเนิดไฟฟ้า 18 เครื่อง มีกำลังการผลิต 12,600 เมกะวัตต์ จึงสามารถจ่ายไฟให้กับประเทศปารากวัยได้ทั้งประเทศรวมทั้งเมืองใหญ่ของบราซิลทั้งกรุงเซาเปาโล และนครรีโอเดจาเนโร ได้อย่างสบาย แต่ภายหลังได้มีโครงการเพิ่มเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเป็น 20 เครื่อง ภายในปี 2550 และสามารถเพิ่มกำลังการผลิตเป็น 14,000 เมกะวัตต์
จังหวัดกระบี่

ที่ตั้ง

เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลอันดามัน อยู่ห่างจากกรุงเทพฯ 814 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) มีเนื้อที่ 4,708 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยภูเขา ที่ดอน ที่ราบ หมู่เกาะน้อยใหญ่ กว่า 154 เกาะ อุดมไปด้วยป่าชายเลน ตัวเมืองกระบี่มีแม่น้ำ ยาวประมาณ 5 กิโลเมตร ไหลผ่านลงสู่ทะเลอันดามัน ที่ตำบลปากน้ำ นอกจากนี้ยังมีคลองปกาสัย คลองกระบี่ใหญ่ และคลองกระบี่น้อย มีต้นกำเนิดจากยอดเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดกระบี่ คือ เขาพนมเบญจา

สภาพภูมิประเทศ

สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปของจังหวัดกระบี่ ทางตอนเหนือประกอบด้วยเทือกเขายาวทอดตัวไปในแนวเหนือใต้ สลับกับสภาพพื้นที่แบบลูกคลื่นลอนลาด และลอนชัน มีที่ราบชายฝั่งทะเลด้านตะวันตก บริเวณทางใต้ มีสภาพภูมิอากาศเป็นภูเขากระจัดกระจาย สลับกับพื้นที่แบบลูกคลื่น ส่วนบริเวณทางตอนใต้สุดและตะวันตกเฉียงใต้ มีสภาพพื้นที่เป็นแบบลูกคลื่นลอนลาดจนถึงค่อนข้างเรียบ และมีภูเขาสูงๆต่ำๆ สลับกันไป บริเวณด้านตะวันตกมีลักษณะ เป็นชายฝั่งติดกับทะเลอันดามันยาวประมาณ 160 กิโลเมตร. ประกอบด้วยหมู่เกาะน้อยใหญ่ประมาณ 130 เกาะ แต่เป็นเกาะที่มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 13 เกาะ เกาะที่สำคัญได้แก่ เกาะลันตา เป็นที่ตั้งของอำเภอเกาะลันตา และเกาะพีพี ซึ่งอยู่ในเขตอำเภอเมือง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามติดอันดับของโลก บริเวณตัวเมืองมีแม่น้ำกระบี่ ยาวประมาณ 5 กิโลเมตร. ไหลผ่านลงสู่ทะเลอันดามัน ที่ ตำบลปากน้ำ นอกจากนี้ยังมีคลองปกาสัย คลองกระบี่ใหญ่ และคลองกระบี่น้อย ซึ่งมี่ต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาพนมเบญจา เทือกเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดกระบี่

สภาพภูมิอากาศ

จังหวัดกระบี่ มีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน ซึ่งได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ทำให้มีฝนตกชุกตลอดปี และมีเพียง 2 ฤดู คือ
- ฤดูร้อน มี 4 เดือน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ไปจนถึงเดือนเมษายน
- ฤดูฝน  มี 8 เดือน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม  ไปจนถึงเดือนตุลาคม

อาณาเขต

ทิศเหนือ จดจังหวัดพังงาและจังหวัดสุราษฎร์ธานีทางด้านอำเภอปลายพระยา และอำเภอเขาพนม
ทิศใต้ จดจังหวัดตรังและทะเลอันดามันทางด้านอำเภอเกาะลันตา อำเภอเมืองกระบี่ และอำเภอเหนือคลอง
ทิศตะวันออก จดจังหวัดนครศรีธรรมราชและจังหวัดตรังทางด้านอำเภอเขาพนม อำเภอคลองท่อม และอำเภอลำทับ
ทิศตะวันตก จดจังหวัดพังงาและทะเลอันดามันทางด้านอำเภออ่าวลึก และอำเภอเมืองกระบี่

ประวัติศาสตร์

จากหลักฐานทางโบราณคดี สันนิษฐานได้ว่าบริเวณเมืองกระบี่เคยเป็นแหล่งชุมชนโบราณที่เก่าแก่มากแห่งหนึ่งในประเทศไทย ตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์และต่อเนื่องมาจนถึงสมัยประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ยังมีข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับชื่อเมืองกระบี่ว่า อาจมาจากความหมายที่แปลว่าดาบ เนื่องจากมีตำนานเล่าสืบต่อกันมาเกี่ยวกับการขุดพบมีดดาบโบราณก่อนที่จะสร้างเมือง
ท้าวกุเวร

ฤคเวท

ท้าวกุเวร ในฤคเวท เป็นยักษ์แคระ ถือเป็นเทพแห่งโจรและการลักทรัพย์ อาศัยอยู่ตามป่าเขา ถ้ำลึก คอยเฝ้าอัญมณีและทรัพย์สมบัติ พวกโจรนิยมบูชาท้าวกุเวร เพื่อให้ช่วยเหลือในการปล้น คอยปกป้องคุ้มภัยจากภูตผีปีศาจ และคอยเฝ้าทรัพย์สมบัติ

คัมภีร์ปุราณะ

ท้าวกุเวร ในคัมภีร์ปุราณะ เป็นบุตรของพระวิศรวะมุนี กับนางอิลาวิฑา และเป็นหลานของฤๅษีปุลัสตยะ ในอดีตชาติ ท้าวกุเวร เกิดเป็นพราหมณ์ ชื่อ ยาคทัตต์ มีนิสัยชอบลักขโมย วันหนึ่งถูกเหล่าทหารไล่ตามจับ จึงได้เข้าไปหลบในเทวาลัยร้างของพระศิวะ และได้จุดไฟขึ้นบูชาพระศิวะ ทำให้พระศิวะทรงพอพระทัย หลังจากนั้นยาคทัตต์ก็ถูกทหารจับได้และต้องโทษประหาร หลังจากที่เขาตาย ยมทูตได้มารับวิญญาณของเขา แต่พระศิวะทรงส่งสาวกไปรับวิญญาณของเขา และส่งเขาไปเกิดใหม่ ยาคทัตต์ได้เกิดเป็นบุตรของท้าวอรินทมะ แห่งแคว้นกลิงคะ ชื่อว่า ทัมพกุมาร และได้ทำพิธีบูชาพระศิวะด้วยการจุดประทีปอยู่ทุกเวลา เมื่อเขาตายแล้วจึงได้มากำเนิดใหม่เป็นบุตรของพระวิศรวะมุนี มีนามว่า พระไวศรวัณ ได้บำเพ็ญตบะจนพระศิวะพอพระทัย และทรงแต่งตั้งให้เป็นเทพแห่งทรัพย์ และเป็นเทพโลกบาลประจำทิศเหนือ และได้ปกครองกรุงลงกา ต่อมาราวณะได้มาทำสงครามและแย่งเมืองลงกาและบุษบกวิมานไป พระศิวะจึงทรงมอบเมืองใหม่ให้ ชื่อว่า อลกา อยู่บนยอดเขาคันธมาทน์ 
นอกจากนี้ยังมีเรื่องที่ท้าวกุเวร มีความอหังการว่า ตัวเองเป็นเทพที่มีทรัพย์สมบัติมาก และต้องการอวดความร่ำรวย จึงได้ทูลเชิญเหล่าเทพและพระพิฆเนศ มาร่วมงานฉลองที่พระราชวังของตน แต่ไม่ว่าท้าวกุเวรจะนำอาหารมาถวายพระพิฆเนศมากเท่าไร ก็ไม่อาจทำให้พระองค์อิ่มได้ พระพิฆเนศจึงกลืนกินทรัพย์สมบัติและพระราชวังของท้าวกุเวรจนหมดสิ้น พระกุเวรจึงต้องไปขอความช่วยเหลือจากพระปารวตี พระนางทรงมอบข้าวให้ท้าวกุเวรถ้วยหนึ่งและทำให้พระพิฆเนศทรงอิ่ม และยอมคายทรัพย์สมบัติ และพระราชวังคืนให้แก่ท้าวกุเวร
บางตำราเรียกท้าวกุเวรว่า "ท้าวเวสสุวรรณ" (สันสกฤต: वैश्रवण ไวศฺรวณ, บาลี: वेस्सवण เวสฺสวณ) ตามนามโคตรของท้าวกุเวรในศาสนาฮินดู

ในศาสนาพุทธ

ท้าวกุเวร ในศาสนาพุทธ รู้จักกันมากในนามว่า ท้าวเวสสวัณ หรือ ท้าวเวสสุวรรณ เป็นหนึ่งในท้าวจตุโลกบาล อดีตชาติ ในยุคสมัยของพระกัสสปพุทธเจ้า ท้าวกุเวรเกิดเป็นพราหมณ์ ชื่อ กุเวรพราหมณ์ เขามีไร่อ้อยจำนวนมาก และมีหีบหนีบน้ำอ้อยถึง ๗ หีบ ทำให้เขามีรายได้มาก จนเขาร่ำรวยขึ้น เขาได้สร้างศาลาที่พักในเมืองถึง ๑๐ แห่ง และแจกน้ำอ้อยแก่ผู้ที่มาพัก และได้ทำทานตลอดชีวิต เป็นเวลา ๒๐,๐๐๐ ปี ตามอายุขัยของคนยุคนั้น และได้ไปเกิดเป็นท้าวกุเวร มีผิวกายดั่งสีน้ำอ้อย ปกครองพวกยักษ์ อยู่ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา ทางด้านทิศเหนือ นอกจากนี้ท้าวกุเวรยังมีกระบอง ชื่อว่า มหากาล ที่สามารถทำลายล้างโลกธาตุได้อีกด้วย ในทางพุทธศาสนา ฝ่ายวัชรยาน ท้าวกุเวร มีนามว่า พระชัมภละ ถือเป็นพระโพธิสัตว์องค์หนึ่ง ส่วนในศาสนาเชนจะเรียกเทพองค์นี้ว่า ศารวนุภูติ (Sarvanubhuti) มี ๔ พักตร์ ๘ กร กายสีรุ้ง ทรงช้างเป็นพาหนะ

ลักษณะของท้าวกุเวร

ท้าวกุเวร ในคติไทย เป็นยักษ์มีกายสีทอง หรือ สีเขียว มีกายใหญ่กำยำ นัยน์ตาเป็นประกายลุกดังเพลิง มี ๒ กร ๓ ขา ทรงกระบองเป็นอาวุธ ปากแสยะ ตาโพลง สวมมงกุฎน้ำเต้า สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำและอัญมณี ทรงม้าเป็นพาหนะ ในคติฮินดู เป็นเทพบุรุษกายสีทอง บ้างก็ว่าสีแดง รูปร่างอ้วน ท้องใหญ่ ตัวเล็ก นัยน์ตาสีทอง มี ๒ กร กรหนึ่งทรงคทา กรหนึ่งอุ้มพังพอน สวมมงกุฎทองคำ มีรัศมีสีทอง สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำและอัญมณี ประทับนั่งบนบัลลังก์ ทรงม้าเป็นพาหนะ บ้างก็ทรงมนุษย์ ท้าวกุเวร ยังมีนามอื่นๆอีก อาทิ เช่น พระไวศรวัณ,พระยักษราช,พระมยุราช,พระธนบดี,พระธเนศวร,พระธนัท,พระอิจฉาวสุ,พระรากษเสนทร์,พระรากษสาธิปติ,พระนรราช,พระนรวาหนะ,พระอีศะสขี
สกุลบัวผุด

การสูญเสียจีโนมในคลอโรพลาสต์

งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร Molecular Biology and Evolution รายงานว่าพืชในสกุลบัวผุดชนิดหนึ่งในเกาะลูซอน ฟิลิปปินส์ Rafflesia lagascae (ชื่อเดิมคือ R. manillana) ได้สูญเสียจีโนมใน คลอโรพลาสต์ ซึ่งเกิดจากวงชีวิตแบบปรสิตของพืชชนิดนี้ การค้นพบนี้ทำให้ Rafflesia เป็นพืชบกชนิดแรกที่พบว่าไม่มีจีโนมในตลอโรพลาสต์ ซึ่งเดิมคิดว่าเป็นไปไม่ได้
ปิปปี

เพลง

"ปิปปี" เป็นเพลงแนวออลเทอร์นาทิฟอาร์แอนด์บีแบบสบาย ๆ เนื้อเพลงแนวครุ่นคิดที่ใช้ประโยชน์จากเอฟเฟกต์เสียงและการเลียนเสียงธรรมชาติ เพลงนี้ถือเป็น "คำเตือน" ต่อผู้เกลียดชัง และผู้วิจารณ์ไอยู ซึ่งเธอเมินต่อความเห็นเรื่องภาพลักษณ์ของเธอ โดยเฉพาะวลีและคำเช่น "yellow C-A-R-D" และ "hello stup-I-D" "ปิปปี" หมายถึงเพจเจอร์ในภาษาเกาหลี โดยเฉพาะเสียงที่มาจากการกดปุ่มก่อนที่จะฝากข้อความไว้ อีกทั้ง "ปิปปี" ยังเป็นชื่อเกาหลีของ ปิปปี ลองสต็อกกิง ตัวละครจากนวนิยายเด็กสวีเดน ปิปปี ลองสต็อกกิง

มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอกำกับโดย วีเอ็มโปรเจ็กต์ ซึ่งเผยแพร่พร้อมกับการออกจำหน่ายเพลง ใช้โทนสีแบบโมโนโครม ไอยูแสดงท่าเต้นแบบฮิปฮอปโดยไม่แสดงความรู้สึกทางสีหน้า ซึ่งเคตลิน เคลลี จากฟอบส์ เรียกว่า "เพิ่มความน่ารักมากกว่าน่ากลัว" เธอยังปรากฏตัวด้วยแฟชั่นชั้นสูง ซึ่งบิลบอร์ดระบุว่าเธอสวม "ผ้าพันคอแบบเกรซ เคลลี"
ขณะนี้มิวสิกวิดีโอดังกล่าวมีผู้เข้าชมมากกว่า 90 ล้านครั้ง กลายมิวสิกวิดีโอเกาหลียอดนิยมอันดับสองโดยนักร้องเดี่ยวหญิงในปี ค.ศ. 2018
เลกงต์ด็อฟมาน

เลกงต์ด็อฟมาน (ฝรั่งเศส: Les contes d'Hoffmann) เป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศส ความยาว 3 องก์ โดยฌัก ออแฟนบัก ดัดแปลงจากเรื่องสั้นหลายเรื่องของ อี. ที. เอ. ฮอฟมันน์ (1776 – 1822) นักเขียนชาวเยอรมัน ผู้แต่งเรื่อง "นัทแครกเกอร์กับราชาหนู" ซึ่งเป็นต้นฉบับของอุปรากร เดอะนัทแครกเกอร์ โดยนำมาจากเรื่อง Die Gesellschaft im Keller, Der Sandmann, Die Abendteuer der Sylvester-Nacht, Rath Krespel, และ Das verlorene Spiegelbild เป็นเรื่องราวแฟนตาซีเกี่ยวกับความผิดหวังในความรักของฮอฟมานน์ ที่มีกับตุ๊กตากลไกชื่อโอลิมเปีย, กับโสเภณีชื่อกุยเลียตตา และกับเด็กสาวชื่อแอนโทเนีย
ออแฟนบักได้ทดลองซ้อมแสดงอุปรากรเรื่องนี้ครั้งแรกที่บ้านของเขาในปารีส เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1879 และได้เสียชีวิตก่อนที่อุปรากรนี้จะออกแสดงจริง อุปรากรเรื่องนี้ได้ออกแสดงที่โรงละครออเปรา-กอมิก (Opéra-Comique) ใกล้กับโรงอุปรากรปาแลการ์นีเย เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1881
ผลงานประพันธ์ที่ได้รับความนิยมจากอุปรากรเรื่องนี้ เป็นท่อนบาคาโรล (Barcarolle) หรืออาเรียจากองก์ที่สอง ที่ชื่อว่า Belle nuit, ô nuit d'amour บรรยายเรื่องราวของกุยเลียตตา อาเรียบทนี้เดิมออแฟนบักไม่ได้แต่งขึ้นสำหรับอุปรากรเรื่องนี้ แต่ได้แต่งไว้หลายปีก่อนหน้านั้นสำหรับอุปรากรเรื่อง Die Rheinnixen (Les fées du Rhin) ในปี ค.ศ. 1864 แต่ Ernest Guiraud ซึ่งเข้ามาสานงานต่อจากออแฟนบัก ได้นำผลงานเก่ามาใช้กับอุปรากรเรื่องนี้ และกลายเป็นงานที่ได้รับความนิยม  ได้ปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่นในภาพยนตร์ Life Is Beautiful และ Titanic และนำมาดัดแปลงเป็นเพลงของเอลวิส เพรสลีย์ ชื่อเพลง "Tonight Is So Right For Love"
ชนกันต์ พูนศิริวงศ์

ประวัติ

ชนกันต์ พูนศิริวงศ์ (ชื่อเล่น บอส) เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทยเขาเป็นบุตรคนที่ 2 ในครอบครัวมีพี่น้องร่วมกันอยู่ 3 คนส่วนบิดาและมารดาเป็นคนเชื้อสายไทยและสัญชาติไทยนับถือศาสนาพุทธเกิดที่กรุงเทพมหานคร

การศึกษา

ชนกันต์จบการศึกษามัธยมโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และในปัจจุบันจบการศึกษาปริญญาตรีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

การทำงาน

เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเขามีโอกาสร่วมแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกจากภาพยนตร์ "Art Idol อยากให้เธอรู้ว่ากูติสท์" เมื่อในปี 2555 และในปี 2556 เขาเริ่มเข้าเวทีการประกวดหนุ่มคลีโอ 2012 ได้รับรางวัลในตำแหน่ง Too Good To Be True Bachelor by TrueLife ที่ 1 ใน 50 หนุ่มโสดในฝัน CLEO ชนกันต์เขาได้ร่วมแสดงมิวสิกวิดีโอครั้งแรก เพลง "อยากโดนทำร้าย" ของศิลปิน Twenty Town  (Feat. The Begins) และในปี 2557 ปัจจุบันชนกันต์เขาได้ลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงในสังกัดช่อง 7และได้รับโอกาสร่วมแสดงละครเรื่องแรก คุณผีที่รัก ในบทบาท แมนสรวง ประกบคู่กับกีต้าร์ ศิริพิชญ์ วิมลโนช และรับงานละครเรื่อยมาในปี 2560 เขามีผลงานถ่ายแบบนิตยสาร "แอดติจูด" ฉบับเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ต่อมาชนกันต์ได้ร่วมแสดงละคร น้ำเซาะทรายและเป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมงานกับหนุ่ม ศรราม เทพพิทักษ์ และ กบ สุวนันท์ ปุณณกันต์ ละครแนวดราม่า ในบทบาท ทิว ประกบคู่กับแพรว เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค และผลงานละครเรื่องนี้ได้ประสบความสำเร็จไปด้วยดี