google/wiki40b huggingface dataset:
เอชวีดี

เทคโนโลยีคู่แข่ง

HVD ไม่ใช่เทคโนโลยีเพียงตัวเดียวในสื่อบันทึกแบบออปติคัล ความจุสูงรุ่นใหม่ ทาง InPhase Technologies ได้พัฒนาดิสก์แบบออปติคัล ที่สามารถบันทึกข้อมูลได้มากถึง 1.6 TB โดยมีอัตราการถ่ายข้อมูลถึง 120MBps ส่วนทาง Hitachi Maxell, Ltd. ก็เข้ามาในตลาดนี้เหมือนกัน โดยเสนอแผ่นดิสก์ขนาดความจุ 300GB โดยมีอัตราการส่งข้อมูล 20MBps ด้วยความจุในการบันทึกข้อมูลสูงขนาดนี้ ทำให้ดูเหมือนว่าจะเป็นเทคโนโลยนีที่ดีกว่าทั้งแผ่นดิสก์ HD-DVD และ Blu-ray อย่างไรก็ตาม เครื่องอ่าน HVD ในปัจจุบันมีราคาสูง ราว 15,000 ดอลลาร์สหรัฐ และแผ่นดิสก์ HVD แบบชั้นเดียวนั้น ปัจจุบันมีราคาประมาณ 120 ดอลลาร์สหรัฐ ตลาดสำหรับ HVD นั้นในตอนนี้ยังไม่ใช่ตลาดสำหรับผู้บริโภคทั่วไป แต่เพราะสำหรับผู้ที่ต้องการการบันทึกขนาดใหญ่มากๆ เท่านั้น

การประยุกต์ใช้

หนังสือในหอสมุดรัฐสภาสหรัฐอเมริกา หรือที่เรียกว่า "Library of Congress" (LC) นับเป็นหนึ่งในหอสมุดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีหนังสือทั้งสิ้น ถ้าคิดเป็นตัวอักษรแล้ว กว่า 20 เทอราไบต์ หากไม่นับภาพแล้ว เราสามารถบรรจุเนื้อหทั้งหมดในแผ่นดิสก์เหล่านี้ได้เพียง 6 แผ่นกว่าๆ เท่านั้น
เป็นที่น่าสังเกตว่าอัตราการส่งข้อมูลนั้น มีค่าประมาณ 1 จิกะบิต/วินาที นั่นคือ เท่ากับ 0.125 จิกะไบต์/วินาที หรือ 128 เมกะไบต์/วินาที ซึ่งเป็นก้าวกระโดดที่ใหญ่มาก เมื่อเทียบกับสื่อบันทึกข้อมูลรุ่นก่อนนี้ ที่มีอัตราการถ่ายข้อมูลโดยเฉพาะในระดับกิโลไบต์/วินาทีเท่านั้น เมื่อเทียบกันแล้ว ดิสก์ CD-ROM อัตรา 56x สามารถถ่ายข้อมูลได้สูงสุด 8.4 เมกะไบต์/วินาที ส่วน DVD ที่ความเร็ว 16x นั้น มีอัตราการถ่ายข้อมูลที่ 22 เมกะไบต์/วินาที และฮาร์ดดิสก์ที่เร็วที่สุด 15k rpm มีอัตราการถ่ายโอยข้อมูลประมาณ 100 เมกะไบต์/วินาที
ด้วยอัตรานี้ จะใช้เวลาเพียง 4.7 วินาที ในการถ่ายโอนข้อมูลภาพยนตร์ที่มีบีบอัดอย่างสูง (600 MB) และใช้เวลาถ่ายโอนข้อมูลประมาณ 8 ชั่วโมง 40 นาที สำหรับแผ่น DVD ภาพยนตร์ 820 เรื่อง (ความจุโดยประมาณของแผ่น 3.9 TB)
แบนด์วิดธ์ระดับจิกะบิตนั้น มีค่าประมาณ 2 เท่าของแบนด์วิดธ์ข้อมูล ที่จำเป็นต้องใช้โอนถ่ายภาพเคลื่อนไหวแบบสี ความละเอียด 1280 x 720 ชนิดที่ไม่บีบอัด ที่มีอัตราฉายภาพ 24 เฟรมต่อวินาที และข้อมูลเสียง PCM ขนาด 24 บิต 192 k แบบไม่บีบอัด 6 แชนแนล สำหรับความจุ 1 เทอราไบต์ แผ่น HVD แผ่นหนึ่งจะสามารถบันทึกข้อมูลเนื้อหาเหล่านี้ได้นานประมาณ 4 ชั่วโมง
เบรคฟาสต์แคนเวต

มิวสิกวีดิโอ

มิวสิกวีดิโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2013 วิดีโอที่ถูกกำกับโดย Danielle Curiel
ชาง ยาง

ชาง ยาง (จีน: 商鞅; พินอิน: Shāng Yāng; ราว 390–338 ปีก่อนคริสตกาล) หรือ เว่ย์ ยาง (จีน: 衞鞅; พินอิน: Wèi Yāng) ชื่อเดิมคือ กงซุน ยาง (จีน: 公孫鞅; พินอิน: Gōngsūn Yāng) เป็นรัฐบุรุษและนักปฏิรูปแห่งรัฐฉิน (秦國) มีชีวิตอยู่ในยุครณรัฐ (戰國時代) ของจีนโบราณ นโยบายของเขาทำให้ฉินสามารถครองแผ่นดินจีนและผนวกแว่นแคว้นเข้าเป็นหนึ่งเดียวกันได้สำเร็จ เขากับศิษยานุศิษย์ยังฝากผลงานไว้ในตำราชื่อ ชาง-จฺวินชู (商君書) ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เห็นว่า เป็นรากฐานแห่งหลักนิตินิยมของจีน (Chinese Legalism)

ต้นชีวิต

ชาง ยาง เกิดในรัฐเว่ย์ (衛國) ซึ่งอยู่ในความปกครองของราชวงศ์โจว (周朝) เขารับราชการในรัฐเว่ย์ แต่ภายหลัง ฉินเซี่ยวกง (秦孝公) ผู้ปกครองรัฐฉิน สนับสนุนให้เขาทิ้งตำแหน่งในรัฐเว่ย์มาเป็นที่ปรึกษาราชการในรัฐฉิน

การปฏิรูป

ระหว่างรับราชการในรัฐฉิน ชาง ยาง ริเริ่มการปฏิรูปหลายประการที่ช่วยให้รัฐฉินเกิดความเข้มแข็งในทางทหารและการรวมศูนย์อำนาจ หาน เฟย์ (韓非) นักประวัติศาสตร์แห่งยุครณรัฐ ระบุว่า ชาง ยาง ได้เสนอทฤษฎีเกี่ยวกับการปรับปรุงกฎหมาย (定法) และการปฏิบัติต่อปวงชนอย่างเสมอหน้ากัน (一民) ชาง ยาง เชื่อในหลักนิติธรรมและให้ความสำคัญแก่ความรักชาติยิ่งกว่าความรักญาติ เขาทำข้อเสนอสองประการเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงในรัฐฉิน ข้อเสนอแรกมีขึ้นเมื่อ 356 ปีก่อนคริสตกาล ว่าด้วยการปรับปรุง ประชุมกฎหมาย (法经) ของหลี่ คุย (李悝) ที่ใช้มานาน การยึดอสังหาริมทรัพย์ของชนชั้นขุนนางมาแจกจ่ายให้ทหารตามความชอบในสงคราม การปรับปรุงโครงสร้างยศทหารโดยแบ่งออกเป็น 20 ชั้นตามผลงาน และการส่งเสริมเกษตรกรรมในที่ดินรกร้างว่างเปล่าเพื่อช่วยให้เศรษฐกิจเฟื่องฟู โดยใช้แรงงานของผู้อพยพเข้าเมือง เพราะพลเมืองหลักเกณฑ์เข้ากองทัพสิ้นแล้ว ข้อเสนอที่สองมีขึ้นเมื่อ 350 ปีก่อนคริสตกาล ว่าด้วยการแบ่งปันที่ดินด้วยระบบใหม่ที่มีมาตรฐาน และการปฏิรูปภาษีอากร
แนวคิดของชาง ยาง ยังเป็นที่เลื่อมใสของจักรพรรดิฮั่นอู่ (漢武帝) ในสมัยหลัง

การเสียชีวิต

การปฏิรูปของชาง ยาง แม้ทำให้รัฐฉินรุ่งเรือง แต่ก็ทำให้ประโยชน์ของชนชั้นขุนนางเสื่อมถอย จึงไม่เป็นที่สบอารมณ์ของชนชั้นปกครองเสมอมา นอกจากนี้ ครั้งหนึ่ง ฉินฮุ่ยเหวินจฺวิน (秦惠文君) บุตรชายของฉินเซี่ยวกง กระทำความผิด ชาง ยาง ให้ลงโทษไม่ไว้หน้าเพื่อรักษากฎหมาย ทำให้ฉินฮุ่ยเหวินจฺวินผูกใจเจ็บ
เมื่อฉินเซี่ยวกงถึงแก่กรรมแล้ว ฉินฮุ่ยเหวินจฺวินขึ้นสืบตำแหน่งต่อ และไม่รอช้าที่จะแก้แค้น ฉินฮุ่ยเหวินจฺวินกล่าวหาว่า ชาง ยาง เป็นกบฏ และสั่งประหารทั้งโคตร ชาง ยาง หนีไปขอหลบซ่อน ณ โรงพักแรมแห่งหนึ่ง แต่เจ้าของบอกปัด เพราะกฎหมายที่ชาง ยาง บัญญัติไว้เองระบุว่า ห้ามรับคนที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้ตามสมควรเข้าพักอาศัย ที่สุดแล้ว ชาง ยาง ถูกจับกุม และถูกประหารด้วยวิธีเชอเลี่ย (車裂) คือ ผูกร่างกายเข้ากับรถเทียมสัตว์ห้าคัน แล้วเร่งให้สัตว์ลากไปในทิศทางต่าง ๆ จนร่างฉีกขาดเป็นชิ้น ๆ ส่วนครอบครัวของเขาก็ถูกประหารสิ้นตามคำสั่งของฉินฮุ่ยเหวินจฺวิน
แม้จงเกลียดชาง ยาง เพียงไร ฉินฮุ่ยเหวินจฺวินก็ยังปฏิรูปบ้านเมืองตามแนวทางของชาง ยาง ต่อไป แต่เบนเป้าหมายจากการผนวกภาคกลางไปยึดครองรัฐฉู่ (蜀國) และรัฐปา (巴國) ในภาคใต้แทน
จักรพรรดิเซี่ยอี้จง

พระราชประวัติ

จักรพรรดิอี้จงทรงมีพระนามเดิมว่า องค์ชายหลี่เหลียงซัว ประสูติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 1590 เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิเซี่ยจิงจง ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีเสวียนมู่ฮุ่ยเหวิน
โทโทโร่เพื่อนรัก

เรื่องย่อ

เรื่องเริ่มต้นที่เด็กผู้หญิงสองคน ซะสึกิ และ เม ย้ายมาอยู่บ้านใหม่ในแถบชนบทกับพ่อ เพื่อที่จะให้ใกล้กับโรงพยาบาลที่แม่ของพวกเธอนอนรักษาตัวอยู่ ซะสึกิและเมได้ค้นพบว่า ในป่าข้างบ้านมี โทโทโระ สัตว์วิเศษผู้พิทักษ์ป่าอาศัยอยู่ และต่อมาได้กลายเป็นเพื่อนกัน และเรื่องราวมหัศจรรย์สนุก ๆ ก็ได้เกิดขึ้นมากมาย

สิ่งที่เกี่ยวข้องในภาพยนตร์

ชื่อ "โทโทโระ" ที่ เม ตั้งขึ้นนั้น เป็นความบังเอิญที่เธอออกเสียงเพี้ยนไปจากคำว่า "โทะโระรุ" ซึ่งเป็นคำเรียกทับศัพท์ของคำว่า Troll ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่ง เม เคยเห็นในหนังสือนิทาน เรื่อง "Three Billy Goats Gruff" ที่เธอคิดว่าเป็นสิ่งเดียวกัน ก็เลยตั้งชื่อตามนั้น ตัวโทโทโระตัวใหญ่ ยังเป็นสัตว์สัญลักษณ์ของ สตูดิโอจิบลิ ด้วย และรถบัสแมว "เนะโกะ บะซุ" มาจากความเชื่อของชาวญี่ปุ่นที่ว่า เมื่อแมวเติบโตขึ้น มันจะมีพลังเวทมนตร์ในการแปลงร่างเพิ่มขึ้นด้วย รถบัสแมวก็คือ "บาเกะ เนโกะ" ตัวที่มองเห็นรถบัสแล้วก็เลยอยากเป็นรถบัส  นอกจากเรื่องนี้แล้ว "บาเกะ เนโกะ" ยังถูกกล่าวถึงในการ์ตูนเรื่องอื่นๆของสตูดิโอจิบลิ
แม่ของซะสึกิและเมนั้นเป็นโรคกระดูกสันหลังอักเสบเนื่องมาจากวัณโรคซึ่งเป็นโรคเดียวกับที่แม่ของมิยะซะกิในชีวิตจริง นอกจากนี้ ซะสึกิและเม ในการ์ตูนนั้นเกิดในเดือนพฤษภาคมด้วยกันทั้งคู่ ชื่อ "ซะสึกิ" เป็นภาษาญี่ปุ่นโบราณที่ใช้เรียกเดือนนี้ เช่นเดียวกับ "เม" ที่เป็นคำพ้องเสียงของ May ในภาษาอังกฤษ และคำว่า "มักคุโระคุโระสุเกะ" ที่เด็กๆร้องเป็นเพลงในเรื่องนั้นมีหมายความว่า "เจ้าดำเอ๋ย"
ไมนด์เลสบีเฮฟเยอร์

ประวัติ

*2011 เปิดอัลบั้ม Number 1 Girl

ในเดือนตุลา ปี 2010 ได้เปิด ซิงเกิลเพลง My Girls ออกสู่สายตาเป็นครั้งแรก
จูราสสิค พาร์ค (นวนิยาย)

เนื้อเรื่อง

เป็นเรื่องราวของบริษัทด้านวิศวพันธุกรรมอย่างอินเจ้นท์ อินดัสทรี่ได้ทำการทดลองเปิดสวนสนุก ณ เกาะอิสลาร์ นูบลาร์ของประเทศคอสตาริก้าอย่างลับๆ โดยผลจากการทดลองอย่างลับๆของปาร์คนั้นได้สร้างความสยดสยองทั้งในปาร์ค และลุกลามไปตามชุมชนของหมู่เกาะต่างๆที่อยู่รายรอบเกาะอิสลาร์ นูบลาร์เสียแล้ว...
อย่างไรก็ตาม แม้ว่า "ผลการทดลอง" นั้นจะเกิดปัญหา แต่จอห์น แฮมมอนด์ เจ้าของบริษัทอินเจ้นท์ก็ยังคงพยายามปิดข่าวในทุกวิถีทางและเดินหน้าในการพัฒนาปาร์คต่อไป พร้อมด้วยความต้องการทดลองการนำเที่ยวในชุดแรกด้วยการนำบุคคลสำคัญที่ทางบริษัทได้เลือกตัวไว้อย่างเช่น อลัน แกรนต์กับเอลลี แซตเลอร์ - สองนักบรรพชีวินวิทยาชื่อดัง - เอียน มัลคอล์ม นักคณิตศาสตร์สติเฟื่อง - โดนัลด์ เจนนาโร่ ทนายเจ้าปัญหา และสุดท้ายก็คือหลานๆที่น่ารักของเขาทั้งสองคนคือทิมและเล็กซ์ให้มาร่วมเดินทางเที่ยวชมปาร์คสุดอัศจรรย์ที่แฮมมอนด์ได้ตระเตรียมเอาไว้ ด้วยความต้องการที่จะให้ผู้ชมเหล่านี้ให้การรับรองในการเยี่ยมชมครั้งนี้นั่นเอง
แน่นอนว่าเมื่อทุกคนไปถึงเกาะแล้ว พวกเขาจึงได้พบว่าปาร์คสุดอัศจรรย์นี้ ก็คือปาร์คที่สามารถเพาะพันธุ์ไดโนเสาร์ให้หวนกลับคืนมาได้อีกครั้งนั่นเอง แต่หลังจากที่ทุกคนตกตะลึงได้ไม่นานนัก ทั้งอลัน แอลเลน และเอียนต่างก็รู้สึกตรงกันว่า การที่อินเจนท์ได้สร้างไดโนเสาร์ขึ้นมานี้ ถือว่าเป็นความสุ่มเสี่ยงที่อันตรายยิ่งนัก เพราะการที่มนุษย์คิดเล่นบทเป็น "ผู้สร้าง" ที่หมายควบคุมพลังอำนาจแห่งธรรมชาติเช่นนี้ย่อมอาจนำไปสู่หายนะที่ไม่อาจจะควบคุมได้อย่างแน่นอน และในที่สุดแล้ว เมื่อ "เดนนิส เนิร์สลี่ย์" ผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์ของปาร์คแอบทำการยกเลิกระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมดออกเพื่อแอบเอาตัวอ่อนของไดโนเสาร์หนีไปขายให้กับบริษัทคู่แข่ง กอปรกับมีเหตุพายุทอร์นาโดเข้าถล่มชายฝั่งคอสตาริก้าด้วยแล้ว พวกเขาจึงได้พบกับหายนะที่แท้จริงและกลายเป็นการผจญภัยสุดระทึกขวัญ
Protect for Windows

การทำงานในแบบ On-line Encryption

เป็นการปกป้องข้อมูลในแบบพิเศษมีลักษณะเด่นคือช่วยให้ การทำงานกับข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสสะดวก สบายกว่าการเข้ารหัสแบบปกติ โดยที่ Protect จะมี Driver พิเศษแทรกอยู่ระหว่าง I/O Manager และ
File System
ในระดับ Kernel ของระบบปฏิบัติการเพื่อทำการเข้าและถอดรหัส ข้อมูลที่อยู่ในไดเร็คทอรี่พิเศษที่ผู้ใช้งานเป็นผู้กำหนดโดยการตั้งชื่อ โฟลเดอร์ โดยให้มีอักขระ "@" เป็นอักขระตัวแรก ของชื่อโฟลเดอร์ นั้นซึ่งการทำงานในระดับkernelมีผลทำให้ผู้ใช้งานสามารถใช้ข้อมูลที่เข้ารหัสไว้ได้ อย่างรวดเร็วไม่ต้อง เสียเวลารอการเข้าและถอดรหัสข้อมูลที่ต้องการใช้เหมือนกับการเข้ารหัส
ที่ระดับ application level
Comic LO

Comic LO หรือ คอมมิกส์ แอล โอ (ญี่ปุ่น: 成年コミックエルオー เซย์เน็น โคมิคคุ เอรุ โอ ) เป็น นิตยสาร การ์ตูนอีโรติกเฮ็นไตของประเทศญี่ปุ่น ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับ โลลิคอน หรือ ผู้หญิงที่ดูเป็นวัยรุ่น พิมพ์โดย บริษัท อาคาเนะ ตั้งแต่ ตุลาคม พ.ศ.2545 แต่พิมพ์อย่างจริงจังเมื่อเดือน พฤษภาคมพ.ศ.2547 ปัจจุบันยังตีพิมพ์อยู่ เป็นนิตยสารรายเดือน ซึ่งคำว่า "LO" นั้นมาจาก โลลิคอน นั่นเอง
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (พุ่ม ศรีไชยยันต์)

ตำแหน่ง

ตำแหน่งทางราชการของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (พุ่ม ศรีไชยยันต์)
กลุ่มภาษาคอเคเซียน

ความเกี่ยวข้องในระดับที่สูงขึ้น

หัวข้อที่เป็นที่สนใจในการศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มภาษานี้คือจะจัดจำแนกกลุ่มภาษาคอเคเซียนทั้งสามกลุ่มเข้าในหมวดหมู่ที่สูงกว่านี้ได้อย่างไร แต่การศึกษาก็มีความซับซ้อน ทั้งในด้านวัฒนธรรมและการเมือง ทำให้มีข้อโต้แย้งในการศึกษาและยังหาข้อสรุปที่แน่นอนไม่ได้

กลุ่มภาษาคอเคเซียนเหนือ

นักภาษาศาสตร์บางส่วนเห็นว่าควรรวมกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันตกเฉียงเหนือและกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันออกเฉียงเหนือเข้าด้วยกันเป็นกลุ่มภาษาคอเคเซียนเหนือ แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง

กลุ่มภาษาไอเบอโร-คอเคเซียน

ไม่มีความเกี่ยวข้องอย่างชัดเจนระหว่างกลุ่มภาษาคอเคซัสใต้และกลุ่มภาษาคอเคซัสเหนือ แต่มีนักภาษาศาสตร์บางคนรวมภาษาสองกลุ่มนี้เข้าด้วยกัน เรียกว่ากลุ่มภาษาไอเบอโร-คอเคเซียน คำว่าไอเบอโรนั้น อ้างถึงราชอาณาจักรไอบีเรียคอเคซัสในจอร์เจียตะวันออกและไม่ได้เกี่ยวข้องกับคาบสมุทรไอบีเรีย
ตราแผ่นดินของชิลี

ปิตุภูมิเก่า

ตราแผ่นดินสมัยปิตุภูมิเก่า ประกาศใช้โดยประธานาธิบดี โฮเซ่ มิเกล คาร์เรรา (José Miguel Carrera) เมื่อ ค.ศ. 1812. ออกแบบเป็นรูปวงรี ภายในมีรูปเสาหินรองรับลูกโลก หมายถึง ต้นไม้แห่งอิสรภาพ. ที่ยอดบนมีรูปคทา และ กิ่งปาล์มไขว้กัน อยู่ภายใต้ดาวห้าแฉกสีขาว.
มีรูปชนพื้นเมืองชายถือถือหอกกับหญิงยืนอยู่ด้านข้างของเสาหินทั้งสองข้าง. เหนือรูปทั้งหมดมีคำขวัญเป็นภาษาลาตินว่า, "Post Tenebras Lux" ("แสงสว่างภายหลังความมืดมน") และ ใต้ภาพ, "Aut Consiliis Aut Ense" ("โดยสภาหรือโดยดาบ").
แรคคูนซิตี

แรคคูนซิตี (อังกฤษ: Raccoon City) เป็นเมืองสมมุติจากเกมชุดเรซิเดนต์อีวิลของวิดีโอเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอดที่แคปคอมเป็นผู้พัฒนา เมืองเป็นฉากหลักในเกมเรซิเดนต์อีวิล 2 เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส และเกมภาคพิเศษ เรซิเดนต์อีวิล: เอาท์เบรก และ เรซิเดนต์อีวิล: เอาท์เบรก: ไฟล์ 2 เมืองยังเป็นฉากหลักในภาพยนตร์ภาคแรก และภาคที่สอง นอกจากนี้ แรคคูนซิตียังเป็นหนึ่งในแผนที่เสริมในเกมเลฟต์ 4 เดด ด้วย

ลักษณะทางภูมิศาสตร์

แรคคูนซิตี เป็นเมืองที่ถูกสมมติขึ้นมา ซึ่งอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นธรรมดาที่ไม่ได้มีความสำคัญมากนัก แต่ใต้พื้นดินของเมืองแรคคูณซิตี มีเมืองใต้พื้นดินขนาดเล็กซึ่งเป็นห้องปฏิบัติการลับสุดยอด จุดประสงค์เพื่อทดลองและพัฒนาอาวุธชีวภาพเพื่อนำไปขายให้กับรัฐบาลอัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน ซึ่งห้องปฏิบัติการดังกล่าวได้ทำการทดลองและพัฒนาสายพันธุ์ไวรัสซึ่งไวรัสดังกล่าวสามารถทำให้คน สัตว์ และสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เป็นสัตว์ประหลาดได้ หนึ่งในห้องปฏิบัติการของ อัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน มีชื่อเรียกว่า รวงผึ้ง (The Hive)
ในภาพยนตร์นั้น หลังจาก รวงผึ้ง ถูกปิดไป ดร.ไอแซ็ก (Dr.Sam Isaacs) หนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ของ อัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน นั้นต้องการจะรู้ว่าภายในรวงผึ้งเกิดอะไรขึ้น หลังจาก ดร.ไอแซ็ก ได้ทำการเปิดรวงผึ้งนั้น ก็ไม่สามารถที่จะควบคุม ไวรัส-ที ที่แพร่ระบาดอย่างหนักภายในห้องทดลองดังกล่าว ทำให้เชื้อไวรัส แพร่กระจายในเมืองแรคคูนซิตีอย่างรวดเร็ว
ส่วนในเกมนั้น เมืองแรคคูนซิตี ก็ได้เกิดสถานการณ์มากมาย ทำให้ผู้เล่นนั้นตกใจและมีความหวาดกลัวในการเล่น โดยเฉพาะ ผีชีวะภาค 3 เนเมซิส นั้นได้ใช้เมืองแรคคูนซิสตี้ดำเนินเรื่องตลอดทั้งเกม ส่วนตอนจบของเกมและภาพยนตร์นั้นมีจุดจบที่เหมือนกันคือ เมืองแรคคูนซิสตี้ได้ถูกทำลายโดยจรวดมิสซายและหายออกไปจากแผนที่ด้วย
เครเตียง เดอ ทรัว

เครเตียง เดอ ทรัว (ฝรั่งเศส: Chrétien de Troyes) เป็นกวีชาวฝรั่งเศสผู้มีชื่อเสียงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ไม่ทราบความเป็นมาเกี่ยวกับตัวเขามากนัก แต่ดูเหมือนจะมาจากเมืองทรัว หรือมีความเกี่ยวพันกับเมืองนั้นอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาทำงานรับใช้ผู้อุปถัมภ์ คือ เคาน์เตส มารี เดอ แชมเปญ บุตรีของเอเลียนอร์แห่งอควิไทน์  ระหว่าง ค.ศ. 1160 - 1172 ผลงานของเขาเกี่ยวกับตำนานกษัตริย์อาเธอร์เป็นงานที่มีชื่อเสียงและมีอิทธิพลมากที่สุดสำหรับวรรณกรรมในยุคกลาง เครเตียง เดอ ทรัว ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนนวนิยายในภาษาฝรั่งเศสเป็นคนแรก
วิวัฒน์ มิลินทจินดา

อนุสรณ์รำลึก

เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 วรายุฑ มิลินทจินดา ผู้เป็นบุตรชายคนโตของวิวัฒน์ ได้มอบสิ่งของจากบิดาให้แก่สมาคมประวัติศาสตร์ฟุตบอลแห่งประเทศไทย อันประกอบด้วย บัตรประจำตัวนักฟุตบอลโอลิมปิก ค.ศ. 1956, ตราติดเสื้อเบลเซอร์นักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดเมลเบิร์น พ.ศ. 2499 และบันทึกความทรงจำ "ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าไปเตะลูกหนังที่โอลิมปิก" จำนวน 4 แผ่น สำหรับการจัดแสดง ณ พิพิธภัณฑ์คณะฟุตบอลแห่งสยาม พระตำหนักทับแก้ว พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม โดยได้รับการยกย่องเป็นสิ่งของที่ทรงคุณค่าต่อวงการฟุตบอลในประเทศไทย
อาทิพุทธะ

พระอาทิพุทธะเป็นพระพุทธเจ้าที่พบในคติความเชื่อของพุทธศาสนามหายานบางกลุ่ม ไม่พบในฝ่ายเถรวาท โดยเชื่อว่าอาทิพุทธะเป็นพระพุทธเจ้าพระองค์แรก กำเนิดขึ้นพร้อมกับโลก อยู่ในโลกชั่วนิรันดร์ เป็นพระผู้สร้างสรรพสิ่งในโลก และเป็นแหล่งกำเนิดของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ประทับบนพรหมโลกชั้นอกนิฏฐ์ มีสถานะเสมอปรมาตมันในศาสนาฮินดู

พุทธลักษณะ

อาทิพุทธะในนิกายญิงมาของทิเบต หมายถึงพระสมันตภัทรพุทธะ มีพระวรกายสีน้ำเงิน ปางสมาธิ ส่วนใหญ่ไม่ทรงศิราภรณ์ ประทับคู่กับศักดิชื่ออาทิธรรมา ในนิกายใหม่ คือ นิกายกาจู สักยะ และเกลุก หมายถึงพระวัชรธารพุทธะ ซึ่งมีพระวรกายสีน้ำเงิน ทรงศิริภรณ์ ถือวัชระในหัตถ์ซ้ายขวาไขว้เหนือพระอุระ

ประวัติการนับถือ

ความเชื่อเรื่องพระอาทิพุทธะเกิดขึ้นครั้งแรกราวพุทธศตวรรษที่ 15 โดยคณาจารย์บางกลุ่มในมหาวิทยาลัยนาลันทาสร้างแนวคิดนี้ขึ้นเพื่อเทียบกับแนวคิดปรมาตมันในศาสนาฮินดูที่กำลังรุ่งเรืองในสมัยนั้น
การนับถืออาทิพุทธะแพร่ไปในประเทศเนปาล โดยพุทธศาสนานิกายไอศวาริก ซึ่งเชื่อว่าอาทิพุทธะเกิดขึ้นพร้อมกับการเกิดของโลก คือเมื่อโลกเกิดเป็นรูปร่าง อาทิพุทธะก็ปรากฏพระกายในแสงสว่าง ไม่อาจบอกเบื้องต้น และจุดสิ้นสุดของพระองค์ได้ ประทับอยู่บนพรหมโลกชั้นที่ 13 เรียกอกนิษฐภูวนะหรืออกนิษฐพรหม อาทิพุทธะมีพระนามต่าง ๆ มากมาย ขึ้นกับแต่ละนิกาย นิกายไอศวาริกเรียกว่าอิศวร นิกายสวาภาวิกเรียกว่า สวภาวะ ในเนปาลและทิเบต บางครั้งเรียกพระองค์ว่า "โยคัมพร" สร้างรูปเป็นปางบำเพ็ญทุกรกิริยา มีศักติคือ ฌาเนศวร
ในญี่ปุ่นและจีน ไม่นิยมนับถืออาทิพุทธะ แต่นับถือพระธยานิพุทธะ 2 องค์คือพระอมิตาภพุทธะกับพระไวโรจนพุทธะว่าเป็นพระพุทธเจ้าสูงสุด และไม่ถือว่าพระพุทธเจ้าเหล่านี้มีศักติเช่นในเนปาลหรือทิเบต
สนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์

ประวัติ

สนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์ (สกุลเดิม : รุ่งโรจน์วณิชย์) เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2503 ของสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านวัสดุศาสตร์ และบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จังหวัดกรุงเทพมหานคร

การทำงาน

สนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์ เป็นนักธุรกิจ เคยเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ต่อมาเป็นสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (นางอรรชกา สีบุญเรือง) ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559
พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น

แชมป์ลุมพินี

พยัคฆ์เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยหัดมวยกับพี่ชายที่เป็นนักมวยชื่อลูกเป็ด ศักดิ์บุญธรรม เริ่มแรกพยัคฆ์ขึ้นชกมวยในชื่อ "กิตติชัย ศิษย์บุญธรรม" ชกมวยในแถวบ้านเกิดจนโด่งดัง อ๊อด จันดี จึงพามาฝากไว้ที่ค่ายมวยของใหม่ เมืองคอน ได้ขึ้นชกมวยสากลอย่างจริงจังในชื่อ "สายน้ำ จันดีโลหะ" จนได้เป็นแชมป์มวยสากลรุ่นมินิฟลายเวทของเวทีลุมพินี

ย้ายสังกัด: ได้ชิงแชมป์โลก

ต่อมา สุชาติ พิสิฐวุฒินันท์ ผู้จัดการของวีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ได้ซื้อตัวสายน้ำจากอ๊อด จันดีมาสร้างสรรค์และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น ประเดิมชกในสังกัดใหม่ได้ 4 ครั้ง ก็มีโอกาสได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC กับริคาร์โด โลเปซ ที่สหรัฐ แต่ทำไม่สำเร็จ แพ้น็อคไปในยกที่ 3 
หลังจากแพ้กลับมา พยัคฆ์ยังได้รับการสับสนุนต่อไป เนื่องจากในขณะนั้นมีข่าวออกมาเรื่อย ๆ ว่า ริคาร์โด โลเปซ จะสละตำแหน่งและเลื่อนรุ่น สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ผู้แทนของ WBC ในประเทศไทย จึงหมายมั่นจะผลักดันพยัคฆ์ให้เป็นรองแชมป์โลกอันดับสูงเพื่อรอชิงแชมป์ว่าง จนวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 พยัคฆ์ได้ขึ้นชกตัดเชือกกับชาติ เกียรติเพชร เพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นสตรอเวท WBC กับร็อคกี้ หลิน รองแชมป์โลกอันดับหนึ่งชาวไต้หวัน เพื่อรดเวลาที่โลเปซจะสละตำแหน่ง ผลการชกปรากฏว่าพยัคฆ์ใช้ชั้นเชิงชกชนะคะแนนชาติไปได้ทั้งที่ตัวเองถูกชกลงไปนับแปดถึงสองครั้ง อย่างไรก็ดี โลเปซไม่ได้สละตำแหน่งตามที่คาดไว้ การชิงแชมป์เฉพาะกาลต้องเลื่อนออกไป พยัคฆ์ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย แขวนนวมไปโดยปริยาย
การชกตัดเชือกเพื่อหาตัวแทนไปชิงแชมป์เฉพาะกาลได้จัดขึ้นอีกครั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2541 หลังจากพยัคฆ์แขวนนวมไปแล้ว ผลปรากฏว่า วันดี จ.เจริญ ชนะคะแนน หลักชัย เดชากุล ได้ไปชิงแชมป์เฉพาะกาลที่ญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน และเป็นฝ่ายชนะคะแนนร็อคกี้ หลิน ได้ครองแชมป์ในที่สุด
บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ

ประวัติ

อัมมานาติเกิดในเมืองเซตติกนาโน ใกล้กับเมืองฟลอเรนซ์ ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากบัคคิโอ บาดิเนลลิ (Baccio Bandinelli) และจาโคโป ซานโซวิโน (Jacopo Sansovino) ได้ช่วยงานซานโซวิโอในการออกแบบสถาปัตยกรรมห้องสมุดซาน มาร์โค แห่งเมืองเวนิส อัมมานาติหลงใหลในรูปแบบของมิเกลแองเจลโลและนำมาใช้ในการออกแบบของตนเอง
อัมมานาติมีความเชี่ยวชาญทางด้านสถาปัตยกรรมมากกว่าการปั้น เขาได้ออกแบบอาคารหลายหลังในกรุงโรม รวมทั้งวิลลากิอูลีอา (Villa Giulia) ซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ โดยเป็นการทำงานร่วมกับวิกโนล่า (Vignola) และจิออจิโอ วาซารี (Vasari) นอกจากนี้ยังมีงานต่าง ๆ ใน เมืองลูกา (Lucca) และฟลอเรนซ์ (Florence) อัมมานาติเป็นผู้ทำการก่อสร้างปาลาโซปิตติ (Palazzo Pitti) จนเสร็จสมบูรณ์ (1558-1570) โดยให้ความเคารพต่อแนวทางการออกแบบของบรูเนลเลสกิที่ทิ้งเอาไว้
งานที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาคือ งานสร้างสะพานปอนเตเดลลาทรินิตา (Ponte della Trinità) ในปี ค.ศ. 1569 ส่วนโค้งระหว่างเสาเป็นรูปร่างของทรงวงรี ทำให้เกิดลักษณะของความเบาบางซึ่งแต่งต่างเป็นอย่างมากกับรูปแบบโครงสร้างที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้น ในด้านการใช้งานเป็นประโยชน์ต่อการที่น้ำจะผ่านไปโดยที่โครงสร้างไม่มีการต้านทานกับกระแสน้ำ สะพานแห่งนี้ถูกทำลายในปี ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1957
เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1592 ที่เมืองฟลอเรนซ์
แอริออธ เฟนริล

ประวัติตามท้องเรื่อง

ก็อดวอริเออร์ที่สามารถโจมตีได้อย่างรวดเร็วดุจหมาป่า สวมก็อดโร้บรูปหมาป่ายักษ์ เฟนเรียร์ มีท่าไม้ตายคือ วูล์ฟ ครูเอลตี้ คลอว์ และ หมัดหมาป่านอร์เธิร์น ในอดีตเฟนริลเคยถูกเลี้ยงดูมาอย่างสุขสบายในตระกูลที่สูงส่ง แต่วันหนึ่ง พ่อแม่ของเขาได้ถูกหมีเข้าทำร้าย แม้เฟนริลจะร้องอ้อนวอนขอความช่วยเหลืออย่างไรก็ไม่มีใครยอมเข้าไปช่วย นอกจากเหล่าหมาป่า แต่ในที่สุดพ่อแม่ของเขาก็ถึงแก่ความตาย หลังจากนั้นเฟนริลที่เหลือเพียงตัวคนเดียวในซากคฤหาสน์เดิมซึ่งเคยอาศัยอยู่ ก็ได้รับการเลี้ยงดูจากเหล่าหมาป่าเสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน ทำให้เขากลายเป็นคนที่รักและเชื่อใจหมาป่าอย่างที่สุด ในขณะเดียวกันก็หมดความเชื่อถือในตัวมนุษย์ลงอย่างสิ้นเชิง และจากการที่ถูกเลี้ยงดูมาโดยหมาป่า ทำให้เฟนริลสามารถควบคุมและออกคำสั่งแก่ฝูงหมาป่าได้ เขาจะเข้าโจมตีศัตรูด้วยกรงเล็บที่แหลมคม พร้อมๆ กับฝูงหมาป่า แต่ก็ได้เสียชีวิตไปในการต่อสู้กับชิริว (พากย์เสียงโดย โทชิฮิโกะ เซกิ)

บทบาท

เฟนริล หมาป่าแห่งขั้วโลกเหนือ เขาเป็นผู้ที่สามารถบังคับควบคุมหมาป่าได้ดังใจนึก สามารถโจมตีได้รวดเร็ว และใช้กงเล็บที่แหลมคมฟาดฟันศัตรู เฟนริล ได้รับการเลี้ยงดู จากเหล่าหมาป่า เสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน โดยอาศัยอยู่ที่ซากคฤหาสน์เดิมของเขา ทั้งนี้เนื่องจาก พ่อแม่ของเขาถูกหมีฆ่าตาย แต่กลับไม่มีมนุษย์คนไหนช่วยเหลือเลยแม้แต่คนเดียว ทำให้เฟนริล หมดความเชื่อมั่นในตัวมนุษย์ และใช้ชีวิต เยี่ยงหมาป่ามาโดยตลอด
"คิง" หมาป่าเพื่อนรักของเฟนริล ซึ่งได้รับบาดแผลที่หน้าผากจากการต่อสู้กับหมี เพื่อช่วยเฟนริลในครั้งนั้น
ตอร์ปิโด

ตอร์ปิโด (อังกฤษ: torpedo) (หรือในอดีตเรียกว่า automotive, automobile, locomotive, หรือ fish torpedo; ภาษาพูดเรียก "fish") คืออาวุธยิงบรรจุระเบิดที่ขับเคลื่อนได้ด้วยตัวเอง ปล่อยเหนือหรือใต้ผิวน้ำ และขับเคลื่อนใต้น้ำเข้าหาเป้าหมาย ออกแบบให้ระเบิดเมื่อสัมผัสหรือเข้าใกล้เป้าหมาย เดิมคำว่าตอร์ปิโดใช้เรียกอุปกรณ์ที่หลากหลายแต่ส่วนมากใช้เรียกสิ่งที่ปัจจุบันเรียกว่าทุ่นระเบิด จากประมาณปี ค.ศ. 1900 "ตอร์ปิโด" ก็ถูกใช้เรียกเพียงแค่จรวดที่ขับเคลื่อนได้ด้วยตัวเองใต้น้ำ
ขณะที่เรือประจัญบานมีการพัฒนาหลักก็คือเกราะของเรือและขนาดลำกล้องปืนที่ใหญ่ขึ้น ตอร์ปิโดก็ได้มีการนำมาใช้ในเรือตอร์ปิโดและเรือผิวน้ำขนาดเบาชนิดอื่น เรือดำน้ำ และเครื่องบินเพื่อที่จะทำลายเกราะที่หนาของเรือโดยไม่ต้องใช้ปืนขนาดใหญ่ ถึงแม้ว่าบางครั้งจะเสี่ยงต่อการโดนยิงจากระยะไกล
ปัจจุบันตอร์ปิโดแบ่งได้เป็นชั้นตอร์ปิโดขนาดเบาและขนาดหนัก และตอร์ปิโดยิงตรง อิสระ และสายนำ สามารถยิงจากแท่นยิงได้หลากหลาย

ศัพทมูลวิทยา

คำว่า ตอร์ปิโด มาจากชื่อสกุลของปลากระเบนไฟฟ้า (genus of electric rays) ในอันดับ (order) Torpediniformes, ซึ่งในทางกลับกันก็มาจากคำว่า "torpere" ในภาษาละติน (เพื่อจะทำให้แข็งหรือชาหมดความรู้สึก)

ยุคกลาง

แนวคิดของตอร์ปิโดมีอยู่หลายศตวรรษก่อนที่มันจะประสบความสำเร็จในการพัฒนาต่อมา
Club Friday To Be Continued ตอน รักลองใจ

เรื่องย่อ

เรื่องราวของการแก้แค้นที่กำลังรอสะสาง เมื่อพลอย (โม-มนชนก) ได้ข่าวจากเพื่อนสนิทของเจ (ตูมตาม-ยุทธนา) ว่าเจกำลังจะแต่งงานกับพิณ (นารา เทพนุภา) ในอีก 1 อาทิตย์ข้างหน้า แม้พลอยกับเจจะเลิกรากันไปนานแล้วตั้งแต่สมัยเรียน แต่พลอยยังคงมีอาการโศกเศร้า เพราะยังลืมเจไม่ได้ และในใจลึก ๆ ยังแอบหวังว่าเจจะกลับมาขอคืนดีกับเธอ
เทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย

อาณาเขต

ครอบคลุมบางส่วนของตำบลกำแพง อำเภออุทุมพรพิสัย โดยมีอาณาเขตในทิศทางต่างๆ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับ ต.สำโรง อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ
ทิศใต้ ติดกับ ต.ก้านเหลือง อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ
ทิศตะวันออก ติดกับ ต.แต้ อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ
ทิศตะวันตก ติดกับ ต.สระกำแพงใหญ่ อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ

ประวัติ

เทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย เดิมมีฐานะเป็น"อบต.กำแพง" ได้เปลี่ยนแปลงและยกฐานะจากเทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการจัดตั้งเทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย ให้เป็นเทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552

เขตการปกครอง

เขตการปกครองภายในพื้นที่เทศบาลแบ่งออกเป็น 9 ชุมชน
พะยอม

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

พะยอมเป็นไม้ต้นสูง 15–30 เมตร เปลือกสีเทาเข้มแตกเป็นร่อง ใบเดี่ยวออกสลับ รูปขอบขนานกว้าง 3.5–6.5 เซนติเมตร ยาว 8–15 เซนติเมตร ปลายมนหรือเป็นติ่งสั้น ๆ โคนมน ขอบเป็นคลื่นผิวเกลี้ยงเป็นมัน ดอกสีขาว กลิ่นหอมจัด ออกเป็นช่อใหญ่ตามกิ่งและปลายกิ่ง กลีบเลี้ยง 5 กลีบ โคนเชื่อมติดกัน กลีบดอก 5 กลีบ เรียงเวียนกันแบบกังหันเมื่อบานเส้นผ่าศูนย์กลาง 1–2 เซนติเมตร เกสรตัวผู้ 15 อัน ผลรูปรีกว้างประมาณ 1 เซนติเมตร ยาวประมาณ 2 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงเจริญไปเป็นปลีกยาว 3 ปีกสั้น 2 ปีกคล้ายผลยาง

การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย

พะยอมมีการกระจายพันธุ์ในอินเดียตะวันออก พม่า ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม และมาเลเซีย พบขึ้นทั่วไป แต่มักพบในป่าเบญจพรรณและป่าดงดิบที่มีดินเป็นดินทราย