google/wiki40b huggingface dataset:
บรรยากาศศาสตร์

เคมีบรรยากาศ

เคมีบรรยากาศ (Atmospheric chemistry) เป็นสาขาหนึ่งของบรรยากาศศาสตร์ที่ศึกษาถึงเคมีในบรรยากาศของโลกหรือของดาวเคราะห์อื่น เคมีบรรยากาศเป็นการวิจัยเชิงสหสาขาวิชาที่ครอบคลุมถึงเคมีสิ่งแวดล้อม ฟิสิกส์ อุตุนิยมวิทยา แบบจำลองคอมพิวเตอร์ สมุทรศาสตร์ ธรณีวิทยา และ วิทยาภูเขาไฟ และวิชาสาขาอื่นที่เกี่ยวข้อง การวิจัยได้เพิ่มความเข้มในการเชื่อมโยงกับสาขาวิชาอื่นๆ เช่น ภูมิอากาศวิทยามากขึ้น
ส่วนประกอบและเคมีของบรรยากาศมีความสำคัญด้วยเหตุผลหลายประการ ซึ่งในเบื้องต้นเนื่องมาจากปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างบรรยากาศกับสิ่งมีชีวิต ส่วนประกอบของบรรยากาศถูกเปลี่ยนแปลงโดยกิจกรรมของมนุษย์ซึ่งการเปลี่ยนบางอย่างมีอันตรายต่อสุขภาพของมนุษย์ พืชผลและระบบนิเวศ ตัวอย่างของปัญหาที่แสดงให้เห็นโดยเคมีบรรยกาศได้แก่ฝนกรด หมอกปนควันแบบโฟโตเคมี และ การอุ่นขึ้นของโลก เคมีบรรยากาศมุ่งที่จะแสวงหาความเข้าใจถึงสาเหตุของปัญหาเหล่านี้ และด้วยการค้นหาเพื่อให้ได้มาซึ่งความเข้าใจทางทฤษฎีนี้ จะช่วยให้เราสามารถทดลองวิธีการแก้ไขและทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและการประเมินนโยบายของรัฐบาล

พลวัตบรรยากาศ

พลวัตบรรยากาศ (Atmospheric dynamics) เกี่ยวข้องกับการศึกษาการสังเกตการณ์และทฤษฎีที่เกี่ยวกับระบบการเคลื่อนที่ทั้งปวงที่เป็นสิ่งสำคัญยิ่งของอุตุนิยมวิทยา ซึ่งรวมถึงปรากฏการณ์ที่หลากหลาย เช่น พายุ พายุทอร์นาโด คลื่นแรงโน้มถ่วง พายุหมุนเขตร้อน พายุหมุนนอกเขตร้อน กระแสลมกรดหรือเจ็ทสตรีม และการไหลเวียนระดับโลก เป้าหมายของการศึกษาพลวัตบรรยากาศก็เพื่อนำมาใช้สำหรับอธิบายการไหลเวียนที่สังเกตเห็น โดยอาศัยพื้นฐานของหลักการหลักของฟิสิกส์ วัตถุประสงค์ของการศึกษาดังกล่าวรวมถึงการเพิ่มความแม่นยำในการพยากรณ์อากาศ การพัฒนากรรมวิธีสำหรับพยากรณ์ความแปรปรวนของลมฟ้าอากาศตามฤดูกาลและตามรายหลายปีและเพื่อทำความเข้าใจในการรบกวนสร้างความผิดปรกติให้กับบรรยกาศโดยมนุษย์ เช่นการเพิ่มความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ หรือการลดความหนาของชั้นโอโซนที่มีต่อภูมิอากาศของโลก

ฟิสิกส์บรรยากาศ

ฟิสิกส์บรรยากาศ (Atmospheric physics) เป็นการประยุกต์ฟิสิกส์เข้ากับการศึกษาบรรยากาศ นักฟิสิกส์บรรยากาศ พยายามสร้างแบบจำลองบรรยากาศของโลกและบรรยากาศของดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ ด้วยสมการของไหล แบบจำลองเคมี การดุลการแผ่รังสี และกระบวนการถ่ายโอนพลังงานในบรรยากาศและเน้นหนักเรื่องมหาสมุทร  ในการทำแบบจำลองระบบลมฟ้าอากาศ นักฟิสิกส์บรรยากาศ จะใช้องค์ประกอบของทฤษฎีการกระจาย แบบจำลองการเกิดคลื่น ฟิสิกส์ก้อนเมฆ สถิติเชิงกล และสถิติเชิงปริภูมิซึ่งเป็นคณิตศาสตร์ขั้นสูงที่สัมพันธ์กับฟิสิกส์ ฟิสิกส์บรรยากาศมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับอุตุนิยมวิทยาและภูมิอากาศวิทยาและยังครอบคลุมถึงการออกแบบและการก่อสร้างเครื่องมือสำหรับใช้ในการศึกษาบรรยากาศและใช้แปลข้อมูลที่ได้ รวมทั้งด้านโทรสัมผัส

ภูมิอากาศวิทยา

ภูมิอากาศวิทยา (Climatology) ต่างกับอุตุนิยมวิทยาตรงที่เป็นการศึกษาระบบ "ลมฟ้าอากาศ" (weather) ช่วงสั้นที่มีช่วงเวลาไม่กี่สัปดาห์ ส่วนภูมิอากาศวิทยาศึกษาถึงความถี่และแนวโน้มของระบบเหล่านั้น เป็นการศึกษาถึงยุคของลมฟ้าอากาศที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่กี่ปีถึงพันๆ ปี รวมทั้งศึกษาถึงการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบเฉลี่ยของลมฟ้าอากาศที่เกิดขึ้นในช่วงยาวที่สัมพันธ์กับสภาพบรรยากาศ
ดงดอกงิ้ว

เนื้อเรื่อง

เรื่องราวมีอยู่ว่า  ศึกรบ หนุ่มวัยสามสิบต้น ๆ ผู้สมบูรณ์แบบไปด้วยทุกอย่าง สิ่งเดียวที่เป็นจุดอ่อนของศึกรบคือ ความเจ้าชู้ เขาถูกคลุมถุงชนกับสู่ขวัญ แต่ยังไม่เคยได้พบกันเพราะสู่ขวัญถูกส่งไปเรียนต่างประเทศตั้งแต่เด็ก สู่ขวัญ ภายนอกจะดูสมบูรณ์แบบ แต่ภายในเต็มไปด้วยพิษร้าย เอาตัวเองเป็นใหญ่ เมื่อรู้ว่าต้องแต่งงานกับศึกรบ สู่ขวัญก็คิดจะปฏิเสธแต่ในการนัดหมายเพื่อดูตัว เธอกลับหลงรักเขา ศึกรบเองก็เช่นกัน เขาพึงใจในสู่ขวัญ หลังการแต่งงาน ศึกรบให้เกียรติสู่ขวัญในฐานะภรรยาเป็นอย่างดี แต่ก็เปลี่ยนสันดานเจ้าชู้มากหญิงของเขาไม่ได้
พรรคสังคมนิยมอินโดนีเซีย

พรรคสังคมนิยมอินโดนีเซีย (Socialist Party of Indonesia (Indonesian: Partai Sosialis Indonesia) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2491 – 2503 พรรคนี้ถูกคว่ำบาตรโดยซูการ์โน

จุดกำเนิด

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 พรรคสังคมนิยมอินโดนีเซีย (ปาร์ซี) ของอามีร์ ซารีฟุดดินและพรรคประชาชนสังคมนิยม (ปาร์ซัส) ของซูตัน ชะห์รีร์ได้รวมตัวกันเป็นพรรคสังคมนิยม ชะห์รีเป็นหัวหน้าพรรคที่เกิดใหม่ พรรคนี้เป็นที่นิยมในหมู่ปัญญาชนและนักศึกษา เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2488 พรรคนี้มีที่นั่งในคณะกรรมกลางแห่งชาติอินโดนีเซียซึ่งเป็นสภาโดยพฤตินัย 25 ที่นั่ง ทั้งอามีรและซูตันต่างได้เป็นนายกรัฐมนตรี ผู้นำคนอื่นของพรรคได้เป็นรัฐมนตรี ความแตกแยกภายในพรรคเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2490 เนื่องจากอามีรและกลุ่มนิยมคอมมิวนิสต์มีอิทธิพลมากในพรรค ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2490 อามีรขับซูตันออกจากพรรค ซูตันได้ตั้งพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียขึ้นมาใหม่เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491

ยุคเสรีประชาธิปไตย

หลังการจัดตั้งสาธารณรัฐอินโดนีเซียที่เป็นเอกราชขึ้นใน พ.ศ. 2493 พรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียได้ 17 ที่นั่งในสภา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 พรรคได้รับเลือก 5 ที่นั่ง

ความตกต่ำ

หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 เกิดความแตกแยกระหว่างนักการเมืองที่มาจากเกาะชวาและเกาะต่างๆ ในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 สมาชิกพรรคที่ไม่ได้เป็นชาวชวาลาออกจากพรรค ในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2499 เรียกร้องให้ยกเลิกพรรคการเมืองซึ่งนำไปสู่แนวคิดประชาธิปไตยแบบชี้นำในพ.ศ. 2500 ซึ่งพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียต่อต้าน
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2499 ผู้บัญชาการทหารในเกาะสุมาตราได้ประกาศเข้าควบคุมรัฐบาลท้องถิ่น วิกฤติได้ขยายไปในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2500 ผู้บัญชาการทหารแห่งอินโดนีเซียตะวันออกได้ประกาศกฎอัยการศึก ต่อมา คณะรัฐมนตรีลาออก และซูการ์โนได้ประกาศกฎอัยการศึกทั่วประเทศ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2500 สุมิตโตร โยโยฮาดิกุสุโม สมาชิกพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียได้ออกจากจาการ์ตาไปยังสุมาตรา และพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียได้เรียกร้องให้จัดตั้งคณะรัฐมนตรีใหม่ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2501 ต่อมา ในเดือนกุมภาพันธ์ได้มีการจัดตั้งรัฐบาลของฝ่ายกบฏเรียกรัฐบาลปฏิวัติแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย มี อามีร ซารีฟุดดินเป็นนายกรัฐมนตรี ฮัตตาและสมาชิกพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียในจาการ์ตาเรียกร้องให้มีการเจรจา แต่รัฐบาลตัดสินใจปราบปรามด้วยกำลังทหาร และปราบฝ่ายกบฏได้ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2501 หลังจากนั้น ซูการ์โนยังคงใช้ประชาธิปไตยแบบชี้นำต่อไป จนกระทั่งพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียและพรรคมัสยูมีถูกคว่ำบาตรในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2503 เพราะต่อต้านประชาธิปไตยแบบชี้นำ

ปรัชญาของพรรค

ปรัชญาของพรรคได้รับอิทธิพลจากลัทธิมาร์ก ต้องการให้สร้างความทันสมัย พัฒนาเศรษฐกิจ ต่อต้านการใช้ชาตินิยมแบบสุดขั้ว และต่อต้านต่างชาติ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1174

ความสำคัญ

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1174 เป็นถนนสายหลักที่ใช้ในการเดินทางของประชาชนในอำเภอเชียงของ อำเภอพญาเม็งราย และอำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
คฤหาสน์โวเบิร์น

ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20

คฤหาสน์โวเบิร์นประกอบด้วย "อุทยานโวเบิร์น" และตัวสิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็นแอบบีย์ซิสเตอร์เชียนที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1145  ในปี ค.ศ. 1547 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงยึดแอบบีย์โวเบิร์น และนำไปมอบให้แก่จอห์น รัสเซลล์ เอิร์ลแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 ซึ่งทำให้โวเบิร์นกลายเป็นที่ตั้งของตระกูลรัสเซลล์และดยุคแห่งเบดฟอร์ด แอบบีย์ส่วนใหญ่ได้รับการสร้างใหม่ ในปี ค.ศ. 1744โดยสถาปนิกเฮนรี ฟลิทครอฟท์ และ เฮนรี ฮอลแลนด์ให้แก่จอห์น รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 4 แอนนา รัสเซลล์ ดัชเชสแห่งเบดฟอร์ดภรรยาของฟรานซิส รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 7 ได้ชื่อว่าเป็นผู้ริเริ่มอาหารว่างมื้อบ่ายที่กลายมาเป็นประเพณีการดื่มชา ราว ค.ศ. 1800 เพื่อเป็นแก้หิวระหว่างคอยอาหารค่ำ ซึ่งก็ยังประเพณีที่ปฏิบัติกันอยู่บ้างในปัจจุบัน

ค.ศ. 1945 ถึง ค.ศ. 1970s

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ก็พบรอยไม้ผุที่ทำให้ต้องรื้อคฤหาสน์ลงครึ่งหนึ่ง เมื่อเฮสติงส์ วิลเลียม แซ็ควิลล์ รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 12 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1953 บุตรชายจอห์น โรเบิร์ต รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 13 ผู้ประสบกับภาษีมรดกจำนวนมหาศาลสำหรับบ้านที่ถูกรื้อไปครึ่งหนึ่งและอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรม แต่แทนที่จะยกคฤหาสน์ให้แก่องค์การเพื่อการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญและความสวยงามแห่งชาติ หรือ องค์การอนุรักษ์แห่งชาติ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดก็หาทางนำเงินมาช่วยในทำนุบำรุงและรักษาคฤหาสน์โดยการเปิดคฤหาสน์ให้สาธารณชนเข้าชมเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 เมื่อกลายเป็นนิยมทางคฤหาสน์ก็เพิ่มสิ่งต่างๆ ขึ้นเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวที่รวมทั้งอุทยานซาฟารีเบดฟอร์ดที่เปิดขึ้นในปี ค.ศ. 1970

คริสต์ทศวรรษ 1970 ถึง ค.ศ. 2003

ในปี ค.ศ. 1975 จอห์น โรเบิร์ต รัสเซลล์ย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่มอนติคาร์โล โรบินบุตรชายผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นมาร์ควิสแห่งทาวิสต็อค (Marquess of Tavistock) และภรรยามาร์ชอนเนสแห่งทาวิสต็อคจึงดำเนินการบริหารคฤหาสน์โวเบิร์นต่อแทนบิดา
ระหว่างปี ค.ศ. 1999 ถึงปี ค.ศ. 2002 บีบีซีสร้างรายการต่อเนื่องสามชุดทั้งหมด 29 ตอนโดยการติดตามรายละเอียดชีวิตประจำวันที่เกี่ยวกับการบริหารและการแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคฤหาสน์โวเบิร์นโดยมีมาร์ควิสและมาร์ชอนเนสเองเป็นผู้แสดงและบรรยาย
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2002 เมื่อดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 13 เสียชีวิตลง มาร์ควิสแห่งทาวิสต็อคก็ได้รับบรรดาศักดิ์ต่อจากบิดาเป็นโรบิน รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 14 แต่โรบินดำรงบรรดาศักดิ์อยู่ได้เพียงไม่ถึงปีก็มาเสียชีวิตในเดือนมิถุนายนปีต่อมา

ค.ศ. 2003 จนถึงปัจจุบัน

หลังจากการเสียชีวิตของดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 14 บุตรชายคนโตผู้ได้รับบรรดาศักดิ์ต่อจากบิดาเป็นแอนดรู เอียน เฮนรี รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 15 จึงเป็นผู้ดำเนินการบริหารคฤหาสน์ต่อจากบิดา
"คฤหาสน์โวเบิร์น" ที่เป็นสิ่งก่อสร้างสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ ระดับ 1 ในปัจจุบันเป็นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติแห่งอังกฤษ
ลูกตุ้มดาวตก

ลูกตุ้มดาวตก (อังกฤษ: Meteor hammer, จีน: 流星錘; พินอิน: liú xīng chuí) มักเรียกสั้นๆว่า ดาวตก เป็นอาวุธจีนโบราณประเภทอาวุธตะบันชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยลูกตุ้ม 2ลูก เชื่อมต่อเข้าด้วยกันโดย เชือก หรือ โซ่ อาวุธชนิดนี้เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายทั่วโลกในหลายชื่อ ขึ้นอยู่กับแต่ละพื้นที่ที่สร้างขึ้นและการใช้งาน นอกจากนี้อาวุธชนิดนี้ยังมีชื่อเรียกอื่นๆอีกเช่น หลิว ซิง ฉุย, ต้าย ฉุย, ค้อนบิน หรือ หมัดมังกร. ลูกตุ้มดาวตกจัดเป็นอาวุธประเภท อาวุธโซ่ ชนิดหนึ่ง
การทำให้เป็นป่า

การทำให้เป็นป่า เป็นการสถาปนาป่า (การปลูกป่า) หรือตั้งต้นในพื้นที่ที่ไม่มีต้นไม้ปกคลุมมาก่อน
หน่วยงานภาครัฐและเอกชนหลายแห่งมีส่วนร่วมโดยตรงในโครงการการทำให้เป็นป่าเพื่อสร้างป่า, เพิ่มการดักจับคาร์บอนและการสะสมคาร์บอน และช่วยในการปรับปรุงความหลากหลายทางชีวภาพจากการกระทำของมนุษย์

กระบวนการ

พลศาสตร์ช่องว่างเป็นรูปแบบของการเจริญเติบโตของพืชที่เกิดขึ้นหลังจากการสร้างช่องว่างของป่า การรบกวนทางธรรมชาติในพื้นที่ส่งผลให้เกิดการเปิดท้องฟ้าของป่า พลศาสตร์ช่องว่างเป็นลักษณะทั่วไปของป่าเขตร้อนและเขตร้อนชื้น รวมถึงมีสาเหตุและผลกระทบที่หลากหลายต่อชีวิตป่าไม้
บางครั้งเครื่องมือพิเศษ เช่น แถบปลูกต้นไม้ ได้รับการนำมาใช้เพื่อทำให้การปลูกต้นไม้ง่ายขึ้นและเร็วขึ้น
บะละมี่นทีน

ผู้เป็นดั่งปราการแห่งราชวงศ์โก้นบอง

หากอะแซหวุ่นกี้คือคมดาบที่พระเจ้ามังระไว้ใจมากที่สุด บะละมี่นทีนก็เปรียบเสมือนโล่ที่พระเจ้ามังระโปรดปรานมากที่สุด เขาได้รับการยกย่องจากการใช้กำลังทหารที่น้อยกว่ามาก ต้านทานการบุกของกองทัพต้าชิงได้ถึง 4 ครั้งระหว่างปี ค.ศ. 1765–1769 จนเป็นที่เลื่องลือ โดยในการบุกครั้งที่ 3 ของต้าชิงนั้น เขาสามารถใช้ทหาร 7,000 นาย ต้านทานการบุกของทหารต้าชิง 20,000 นายเอาไว้ได้ สุดท้ายกองทัพต้าชิงที่บุกทางเส้นนี้ต้องถอนทัพ เนื่องจากเสียหายหนักเกินกว่าจะสู้ต่อได้อีก และตลอดเวลาที่เขาอยู่รักษาเมืองก้องโตนนั้น กองทัพต้าชิงไม่เคยสามารถย่างกลายเข้ามาได้เลย นั้นเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่กองทัพต้าชิงไม่ประสบผลสำเร็จในการเข้าทำลายกรุงอังวะ และมีการทำสนธิสัญญาก้องโตนที่เมืองก้องโตนนี้เอง
การหายใจเฮือก

การหายใจเฮือก (อังกฤษ: agonal respiration, agonal breathing, gasping respiration) เป็นรูปแบบการหายใจผิดปกติชนิดหนึ่งซึ่งเกิดจากปฏิกิริยาตอบสนอง (รีเฟลกซ์) จากก้านสมอง มีลักษณะหายใจเฮือก ดูใช้แรงมากในการหายใจ อาจมีเสียงออกมาพร้อมกับการหายใจ หรือมีกล้ามเนื้อกระตุกได้ สาเหตุอาจเกิดจากภาวะสมองขาดเลือด ออกซิเจนในเลือดต่ำรุนแรง หรือไม่มีออกซิเจนในเลือด ถือเป็นอาการแสดงทางการแพทย์ที่บ่งบอกถึงภาวะเจ็บป่วยรุนแรง จำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วน เนื่องจากส่วนใหญ่หากดำเนินต่อไปผู้ป่วยอาจหยุดหายใจและเสียชีวิตได้ ช่วงเวลาของการหายใจเฮือกจนถึงเสียชีวิตอาจแตกต่างกันได้มาก ตั้งแต่ 2-3 เฮือก ไปจนถึงหลายชั่วโมง
คำนี้บางครั้งถูกใช้เรียกลักษณะการหายใจหอบเหนื่อยขาดเป็นห้วง ที่พบในผู้ป่วยอวัยวะล้มเหลว เช่น ตับวาย ไตวาย ผู้ป่วยที่มีภาวะการอักเสบทั่วร่าง (SIRS) ติดเชื้อในกระแสเลือด เลือดเป็นกรดจากเมตาบอลิก ซึ่งเกิดจากสาเหตุคนละอย่างกันกับการหายใจเฮือก
การหายใจเฮือกเช่นนี้พบได้บ่อยในผู้ป่วยภาวะหัวใจหยุดเต้น โดยผู้ป่วยอาจยังมีการหายใจเฮือกได้อีกหลายนาที ถือเป็นอาการที่จะต้องได้รับการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพ หากเปรียบเทียบในผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นด้วยกัน ผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นที่มีการหายใจเฮือกอาจมีพยากรณ์โรคที่ดีกว่าผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นที่ไม่มีการหายใจเฮือก สำหรับผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นที่หมดสติและคลำชีพจรไม่ได้ การหายใจเฮือกให้เห็นนี้ไม่ถือเป็นการหายใจที่ส่งออกซิเจนไปเลี้ยงร่างกายได้ จึงยังคงต้องช่วยหายใจอยู่หากไม่มีข้อห้ามอื่น
สำหรับผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาล สามารถพบการหายใจเฮือกได้ราว 40%
อนุสัญญาสิทธิบัตรสตราสบวร์ก

ประเทศผู้รับรอง

ประเทศที่ยอมรับหรือให้สัตยาบันมีด้วยกันสิบสามประเทศ: เบลเยียม, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, ไอร์แลนด์, อิตาลี, ลิกเตนสไตน์, ลักเซมเบิร์ก, มาซิโดเนีย, เนเธอร์แลนด์, สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์ และ สหราชอาณาจักร
สังขวิทยา

สังขวิทยา (malacology) เป็นการศึกษาเรื่องหอย

สาขานี้มีความสำคัญเนื่องจากพบว่า หอยน้ำจืดหลายชนิดเป็นเจ้าบ้านส่งผ่านของพยาธิหลายชนิด ซึ่งก่อปัญหาทางด้านสาธารณสุข โดยเฉพาะประเทศแถบเอเชีย ซึ่งมีการระบาดของพยาธิในประชาชนเป็นจำนวนมาก
มาเซราตี กีบลี II

ประวัติ

รถยนต์ มาเซราตี กีบลี II เปิดตัวในปี 1992 ออกแบบโดย มาเชลโล กันดีนี นักออกแบบรถยนต์ซุปเปอร์คาร์ชาวอิตาเลียน ผู้เคยฝากผลงานการออกแบบไว้กับรถซุปเปอร์คาร์อย่าง ลัมบอร์กีนี ดิอาโบล มาเซราตี ชามาล ลัมบอร์กีนี มูร์เซียลาโก ลัมบอร์กีนี กัลยาร์โด ฯลฯ มาเซราตี กีบลี เป็นการผสมผสานจุดเด่นของ รถซุปเปอร์คาร์รุ่นที่สุดของตระกูลอย่าง ชามาล และรุ่นที่สามารถใช้งานในชีวิตประจำวันได้อย่าง 222 ทำให้ กีบลี มีเส้นสายภายนอกที่ดูดุดันกว่า 222 แต่ยังไม่ดุดันเท่าชามาล
ส่วนการออกแบบภายในของ กีบลี จะมีพื้นที่ในห้องโดยสารมากกว่าชามาลพอสมควร โดยมีการออกแบบและขนาดใกล้เคียงกับ 222 โดยกีบลีจะมีระยะช่วงล้อระหว่างล้อหน้าและล้อหลังเท่ากันกับ 222 แต่จะยาวกว่าชามาลพอสมควร ในขณะที่ระบบรองรับน้ำหนักและช่วงล่างจะเหมือนกับในรุ่นชามาลโดยด้านหน้าจะเป็นแบบปีกนกและคอล์ยสปริง ส่วนด้านหลังจะเป็น เซมิเทรลลิ่งอาร์ม (Semi-Trailling-arm) และคอล์ยสปริง นอกจากนั้นทาง มาเซราตียังได้ติดตั้ง ระบบควบคุมช่วงล่างแอคทีฟซัสเป็นชัน (Active Suspension) ที่พัฒนาร่วมกันกับโคนี่ (Koni) ซึ่งระบบนี้จะทำการปรับความหนืดและความแข็งของช่วงล่างตามลักษณะพื้นผิวถนนและความเร็วของรถ อีกทั้งยังสามารถตั้งระบบนี้ให้เป็นแบบแมนนวลได้อีก 3 แบบคือ แบบนิ่มนวลพิเศษ แบบสปอร์ตไดรฟ์วิ่ง (สำหรับวิ่งด้วยความเร็วสูง) และแบบเรซแทร็คไดรฟ์วิ่ง (สำหรับใช้วิ่งในสนามแข่งรถ) ซึ่งนับเป็นรถยนต์รุ่นแรก ๆ ในโลกที่ได้มีการใช้ระบบนี้
สำหรับในรถยนต์มาเซราตี กีบลี II นี้ ใช้เครื่องยนต์ในตระกูล ไบ-เทอร์โบ (Bi-Turbo) มีความจุ 2.0 ลิตร สามารถผลิตกำลังออกมาได้สูงถึง 306 แรงม้า (BHP) และสำหรับรุ่นพิเศษ "กีบลี คัพ" (Ghibli Cup) สามารถผลิตกำลังออกมาได้สูงที่สุดถึง 330 แรงม้า (BHP) ทั้งสองรุ่นเป็นรถขับเคลื่อนล้อหลังโดยใช้ร่วมกับเกียร์เดินหน้า 6 จังหวะ และเฟืองท้ายแบบ มาเซราตี เรนเจอร์ ซึ่งทำงานควบคุมการส่งกำลังไปที่ล้อหลังทั้งสองข้างให้ได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย รวมทั้งมีความสมดุลที่สุด ในลักษณะที่คล้ายกับ ลิมิเต็ดสลิป-ดิฟเฟอเรนเชียล (Limited-Slip Differencial) และแทร็คชั่นคอนโทรล (Traction Control) แต่มีประสิทธิภาพสูงกว่า
เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์

เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์ (โปรตุเกส: Ordem Militar de Cristo, อังกฤษ: The Military Order of Christ) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งโปรตุเกส สถาปนาครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1319 (พ.ศ. 1862) ในฐานะภาคีอัศวินเทมพลาร์ โดยพระเจ้าดินิสที่ 1 แห่งโปรตุเกส ต่อมาจึงได้แยกขาดภาคีนี้ออกจากกิจการศาสนาในปี ค.ศ. 1789 (พ.ศ. 2332) โดยพระนางมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส เครื่องอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ซึ่งตกทอดมาจากคณะภาคีอัศวินดังกล่าวได้ล้มเลิกไปในปี ค.ศ. 1910 (พ.ศ. 2453) เนื่องจากการปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ถูกล้มล้าง และมีการสถาปนาสาธารณรัฐโปรตุเกสขึ้นมาแทน แต่ภายหลังได้มีการฟื้นฟูเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1917 (พ.ศ. 2460) โดยมีประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโปรตุเกสเป็นประธานแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้
โรคกลัวที่ชุมชน

นิยาม

คำว่า "agoraphobia" เป็นคำภาษาอังกฤษที่มีที่มาจากคำภาษากรีกคือ agora (αγορά) และ phobos (φόβος) รวมความแปลว่า โรคกลัวที่ชุมชน
โรคกลัวที่ชุมชนคือภาวะที่บุคคลมีอาการวิตกกังวลในสิ่งแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยหรือรู้สึกว่าตนเองควบคุมได้น้อย  สิ่งเร้าสำหรับอาการวิตกกังวลนี้ได้แก่ ฝูงชน ที่โล่งแจ้ง หรือการเดินทาง (แม้ระยะทางสั้นๆ) อาการวิตกกังวลนี้มักจะประกอบด้วยความกลัวการขายหน้าต่อประชุมชน เพราะโรคกลัวที่ชุมชนเป็นอาการนำของอาการตื่นตระหนกที่ทำให้ผู้ป่วยคลุ้มคลั่งต่อหน้าผู้อื่น
ผู้ที่มีโรคกลัวที่ชุมชนจะมีอาการตื่นตระหนกในสถานการณ์ที่ตนเองอึดอัด รู้สึกไม่ปลอดภัย ควบคุมไม่ได้ หรือห่างไกลจากสิ่งที่สามารถช่วยเหลือเขาได้  ในรายที่มีอาการมากจะอยู่แต่กับบ้านไม่ออกไปไหนเป็นปีๆ  ผู้มีอาการจำนวนมากชอบที่จะมีผู้มาเยี่ยมอยู่ในบริเวณที่พวกเขาควบคุมได้และชอบที่จะทำงานในที่ๆรู้สึกว่าปลอดภัย  ถ้าผู้กลัวที่โล่งออกไปจากเขตปลอดภัยของตน อาจจะเกิดอาการตื่นตระหนกได้

ความชุก

ความชุกของโรคกลัวที่ชุมชนในสหรัฐอเมริกาคือประมาณร้อยละ 5 ต่อปี  ข้อมูลจากสถาบันสุขภาพจิตแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา (National Institute of Mental Health) ระบุว่า ณ ขณะหนึ่งๆ มีชาวอเมริกันอายุ 18-24 ปีประมาณ 3.2 ล้านคนมีโรคกลัวที่ชุมชน  ประมาณหนึ่งในสามของผู้ที่เป็นโรคตื่นตระหนก (panic disorder) จะดำเนินโรคต่อเป็นโรคกลัวที่ชุมชน

ความแตกต่างระหว่างเพศ

โรคกลัวที่ชุมชนเกิดในเพศหญิงมากกว่าเพศชายประมาณ  2 เท่า ความแตกต่างระหว่างเพศอาจจะเกิดจากปัจจัยทางสังคมวัฒนธรรมที่เอื้อให้เพศหญิงแก้ปัญหาด้วยการหลีกเลี่ยงมากกว่าเพศชาย ทฤษฎีอื่นๆได้เสนอว่าผู้หญิงมักจะใฝ่หาความช่วยเหลือจึงทำให้ได้รับการวินิจฉัยมากกว่าเพศชายที่มักจะพึ่งสุราเพื่อหลีกหนีความวิตกกังวลและทำให้ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นผู้เสพติดสุราแทน และบทบาททางเพศของหญิงตามประเพณีเดิมก็ทำให้ผู้หญิงตอบสนองต่อความวิตกกังวลด้วยการพึ่งพาและความสิ้นหวัง  ผลการวิจัยยังไม่สามารถอธิบายได้อย่างแน่ชัดเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างเพศในโรคกลัวที่ชุมชน

สาเหตุและปัจจัยเกื้อหนุน

สาเหตุของโรคกลัวที่ชุมชนยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด  คาดว่าโรคกลัวที่ชุมชนเกี่ยวข้องกับอาการวิตกกังวลอื่นๆ, สภาพแวดล้อมที่เคร่งเครียดและการใช้สารเสพติด อาการนี้พบมากในเพศหญิง  การใช้ยากดประสาทและยานอนหลับ เช่น เบนโซไดอะซีพีน (benzodiazepines) อย่างต่อเนื่องจัดเป็นเหตุให้เกิดโรคกลัวที่ชุมชนเพราะการหยุดใช้ยาและการรักษาอาการติดยาดังกล่าว ทำให้โรคกลัวที่ชุมชนทุเลาลง
งานวิจัยยังได้กล่าวถึงความเกี่ยวข้องกันระหว่างโรคกลัวที่ชุมชนและความลำบากในการรับรู้เชิงสถานที่ (spatial orientation)   คนปกติสามารถรักษาสมดุลของข้อมูลรวมจากระบบการรักษาสมดุล (vestibular system) ระบบการรับภาพ (visual system) และการรับรู้อากัปกิริยา (proprioception) แต่ในผู้ที่มีโรคกลัวที่ชุมชนจะพึ่งพาระบบการรับภาพและการรับรู้อากัปกิริยามากขึ้นเพราะระบบการรักษาสมดุลทำหน้าที่ลดลง ทำให้เสียการรับรู้ได้ง่ายเมื่อการมองเห็นกระจัดกระจาย เช่น ในที่โล่งแจ้งหรือท่ามกลางฝูงชน และอาจจะมีอาการสับสนเมื่อประสบกับความลาดเอียงหรือพื้นผิวที่ไม่สม่ำเสมอเช่นเดียวกัน
ในการศึกษาความจริงเสมือน (virtual reality) ผู้กลัวที่ชุมชนโดยเฉลี่ยสามารถจัดการข้อมูลภาพและเสียงที่เปลี่ยนไปได้แย่กว่ากลุ่มควบคุม
องค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียน

สภาพทั่วไป

ลักษณะภูมิประเทศของตำบลตะเคียน มีพื้นที่ประมาณ 57 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 35,625 ไร่
ทรูอินไซด์

Inside News

เป็นรายการข่าวบันเทิง ที่ออกอากาศสดทุกวัน วันละ 2 ช่วง คือ ช่วงเที่ยง กับ ช่วงค่ำ (ไม่รวมการออกอากาศซ้ำ) โดยแบ่งเป็น 3 ช่วง คือ ข่าวในประเทศ , K News (จันทร์ - ศุกร์) และ Inter News โดยออกอากาศรวม 30 นาที
นรสิงห์

นรสิงห์ หรือ นรสีห์ (สันสกฤต: नरसिंह, อังกฤษ: Narasimha) เป็นอวตารร่างที่ 4 ของพระนารายณ์ตามเนื้อเรื่องในคัมภีร์ปุราณะ อุปนิษัท และคัมภีร์อื่น ๆ ของศาสนาฮินดู โดยมีร่างกายท่อนล่างเป็นมนุษย์ และร่างกายท่อนบนเป็นสิงโต นรสิงห์เป็นผู้สังหารหิรัณยกศิปุ อสูรตนซึ่งได้รับพรจากพระพรหมว่าจะไม่ถูกสังหารโดยมนุษย์หรือสัตว์ นรสิงห์เป็นที่รู้จักและบูชาโดยทั่วไป
หิรัณยกศิปุบำเพ็ญตบะเป็นเวลานาน จนได้รับพรจากพระพรหม ให้เป็นผู้ที่ฆ่าไม่ตายจากมนุษย์, สัตว์, เทวดา ให้ฆ่าไม่ตายทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน ให้ฆ่าไม่ตายทั้งจากอาวุธและมือ ให้ฆ่าไม่ตายทั้งในเรือนและนอกเรือน
หิรัณยกศิปุ ได้อาละวาดสร้างความเดือดร้อนไปทั่วทั้งสามภพ พระอินทร์จึงทูลเชิญพระนารายณ์อวตารเกิดมาเป็น นรสิงห์ คือ มนุษย์ครึ่งสิงห์ นรสิงห์สังหารหิรัณยกศิปุด้วยกรงเล็บด้วยการฉีกอก ที่กึ่งกลางบานประตู ในเวลาโพล้เพล้ ก่อนตาย นรสิงห์ได้ถามหิรัณยกศิปุว่า สิ่งที่ฆ่าเจ้าเป็นมนุษย์หรือสัตว์หรือเทวดาหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ สิ่งที่สังหารเป็นมือหรืออาวุธหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ ในเรือนหรือนอกเรือนหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ และเป็นเวลากลางวันหรือกลางคืนหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ นรสิงห์จึงประกาศว่า บัดนี้ พรที่ประทานจากพระพรหมได้สลายไปสิ้นแล้ว เทวดาทั้งสามภพจึงยินดี
รูปประติมากรรมหรือรูปวาดของนรสิงห์ตอนสังหารหิรัณยกศิปุ จึงมักสลักมีรูปเทวดาองค์เล็ก ๆ 2 องค์อยู่ข้างล่างแสดงกิริยายินดีด้วย

นรสิงห์แบบพม่า

นรสิงห์ตามคติของพม่าจะแตกต่างไปจากของฮินดู มีกายเป็นสิงโต แต่มีศีรษะเป็นมนุษย์ สืบเนื่องจากพระเจ้าอโศกมหาราช ได้ให้พระเถระสองรูป คือ พระโสณะและพระมหาอุตตรมหาเถระ เผยแผ่พุทธศาสนาถึงเมืองสะเทิม ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศพม่า ได้มีนางยักษ์ได้อาละวาดกินเด็กที่เกิดใหม่ สร้างความเดือดร้อนไปทั่วเมือง ความเมื่อทราบถึงพระเถระทั้งสองจึงได้จำแลงกายเป็น มนุษย์ครึ่งสิงห์ สร้างความตกใจให้แก่นางยักษ์ จึงหลบหนีไป จึงสืบต่อเป็นคติของการสร้างรูปนรสิงห์ เพื่อป้องกันภยันตรายตามสถานที่สำคัญทางศาสนาต่าง ๆ ของพม่าและล้านนาของไทย
รายนามผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรบังกลาเทศ

ด้านล่างนี้เป็น รายนามผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรบังกลาเทศ (เบงกาลี: বিরোধীদলীয় নেতা) อย่างเป็นทางการ ซึ่งปัจจุบันผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรบังกลาเทศ คือ จาติยา รังสาด
อาเรกิปา

อาเรกิปา (สเปน: Arequipa) เป็นเมืองหลวงของภูมิภาคอาเรกิปาทางตอนใต้ของประเทศเปรู และเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นที่สองรองจากลิมา อาเรกิปาตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาแอนดีสที่ความสูง 2,380 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และอยู่ใกล้ภูเขาไฟมิสติ อาคารหลายแห่งในเมืองที่ถูกสร้างขึ้นด้วยหินภูเขาไฟสีขาว ทำให้เมืองนี้มีชื่อเล่นว่า "เมืองสีขาว" (The White City; La Ciudad Blanca) ศูนย์กลางประวัติศาสตร์เมืองอาเรกิปาได้รับเลือกให้เป็นมรดกโลกในปี 2000

ชื่อเมือง

กล่าวกันว่าที่มาของชื่ออาเรกิปามาจากภาษาเกชัว Ari, quepay ซึ่งแปลว่า "ใช่ ที่นี่แหละ" ซึ่งเป็นคำพูดของมัยตา กาแพก กษัตริย์อินคาองค์ที่สี่ เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเมืองนี้ แต่นักวิชาการสันนิษฐานจากร่องรอยของชาวพื้นเมืองจากทะเลสาบตีตีกากา ว่าชื่ออาเรกิปาน่าจะมาจากภาษาไอมารา ari แปลว่ายอด และ quipa แปลว่าอยู่ข้างหลัง ซึ่งรวมกันหมายถึง "เมืองที่อยู่หลังภูเขาไฟมิสติ"

ประวัติ

จากหลักฐานทางโบราณคดีพบว่ามีผู้คนอาศัยอยู่ในหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ที่เป็นที่ตั้งของอาเรกิปาตั้งแต่สมัย 6,000-5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช นักโบราณคดีสันนิษฐานว่าชาวอัยมาราอาศัยอยู่ในบริเวณนี้เมื่ออาณาจักรอินคาเข้ายึดครองอาเรกิปาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองอาเรกิปาถูกก่อตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 1540 โดยการ์ซี มานูเอล เด การ์บาฆัล ซึ่งเป็นทหารที่ฟรันซิสโก ปิซาร์โร ส่งมา
สมเด็จพระจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ทรงแต่งตั้งอาเรกิปาให้เป็นเมืองและพระราชทานตราประจำเมืองที่ยังคงใช้ในปัจจุบัน อิทธิพลของสเปนหลงเหลืออยู่ในสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ในเมืองจนทุกวันนี้ อาเรกิปาค่อนข้างจะแยกตัวจากส่วนอื่น ๆ ของประเทศในสมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของสเปนและช่วงเริ่มต้นการเป็นสาธารณรัฐ แต่เมื่อทางรถไฟและถนนที่เชื่อมระหว่างเมืองนี้กับภูมิภาคอื่น ๆ เปิดใช้ อาเรกิปาก็กลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าระหว่างลิมากับเขตเปรูตอนใต้
อาเรกิปาเป็นฐานกำลังของพวกชาตินิยมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เปรูเรียกร้องเอกราชจากสเปน และภายหลังยังเป็นที่ชุมนุมในระหว่างสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกที่รบกับชิลีอีกด้วย
เมืองอาเรกิปาเคยประสบภัยจากแผ่นดินไหวหลายครั้ง ในปี 2001 เกิดแผ่นดินไหวที่มีขนาดใหญ่ถึงแมกนิจูด 7.9 ในปี 2002 เกิดการหยุดงานและการประท้วงอย่างรุนแรงเพื่อต่อต้านการแปรรูปโรงงานไฟฟ้าท้องถิ่น จนทำให้ประธานาธิบดีอเลคันโดร โทเลโดต้องประกาศให้เป็นภาวะฉุกเฉิน
พระที่นั่งศิวโมกขพิมาน

ประวัติ

พระที่นั่งศิวโมกขพิมาน หรือ พระที่นั่งศิวโมกขสถาน ซึ่ง สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าคงเป็นนามเดิมของพระที่นั่งองค์นี้ที่ตั้งขึ้นเพื่อให้ชื่อที่สอดคล้องกับนาม "พระพิมานดุสิตา" เป็นพระที่นั่งที่สร้างขึ้นด้วยไม้ทั้งหลัง โดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทโปรดให้ใช้เป็นท้องพระโรงเสด็จออกขุนนาง และทรงบำเพ็ญพระราชกุศล  การสร้างพระที่นั่งองค์นี้ถ่ายแบบพระที่นั่งมาจากพระที่นั่งทรงปืนที่พระราชวังหลวง สมัยกรุงศรีอยุธยา ดังนั้น จึงมีบางคนเรียกพระที่นั่งองค์นี้ว่า "พระที่นั่งทรงปืน" อย่างไรก็ตาม เมื่อพระราชมณเฑียรสร้างแล้วเสร็จ พระที่นั่งองค์นี้ก็ใช้เป็นเพียงสถานที่เสด็จทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ดังนั้น บางครั้งจึงเรียกพระที่นั่งองค์นี้ว่า "พระที่นั่งทรงธรรม" พระที่นั่งแห่งนี้ยังใช้เป็นสถานที่ตั้งพระศพของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทด้วย  
ต่อมา สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพโปรดให้รื้อพระที่นั่งศิวโมกขพิมานที่สร้างขึ้นจากไม้เปลี่ยนมาเป็นพระที่นั่งที่ก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง และได้ขยายขนาดให้พระที่นั่งใหญ่โตขึ้น เมื่อสร้างแล้วเสร็จพระที่นั่งองค์นี้ยังคงใช้เป็นที่เสด็จบำเพ็ญพระราชกุศลเช่นเดิม และยังใช้เป็นสถานที่สำหรับประกอบพิธีกงเต็กในงานพระบรมศพของพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวอีกด้วย
เดิมพระที่นั่งแห่งนี้เป็นพระที่นั่งโถง ต่อมา เมื่อใช้พระที่นั่งแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ในปี พ.ศ. 2430 จึงได้สร้างผนังขึ้นมา ปัจจุบัน พระที่นั่งองค์นี้เป็นสถานที่จัดแสดงโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ที่เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของประเทศไทย
จอว์ส

เรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวของฉลามกินคนที่มาโผล่แถบหาดอมิตี้ ที่เขมือบไปหลายศพ แต่ไม่มีใครเชื่อว่าเป็นฉลาม เพราะปกติฉลามจะไม่มาอาละวาดแถบนี้ และอีกอย่างที่หาดกำลังจะจัดงานประจำปีอีก มาร์ติน โบรดี้ (รอย ไชเดอร์) หัวหน้าตำรวจอมิตี้, ควินน์ (โรเบิร์ต ชอว์) นักล่าฉลามมือฉมัง และ แมทท์ ฮูเปอร์ (ริชาร์ด เดรย์ฟัสส์) นักวิทยาศาสตร์ผู้มีความรู้เรื่องธรรมชาติของฉลาม 3 คนต้องออกไปล่าเจ้าฉลามโหดตัวนี้ก่อนที่มันจะฆ่าใครอีก