google/wiki40b huggingface dataset:
ฮิปปาร์คอส

ฮิปปาร์คอส (อังกฤษ: Hipparchus, Hipparch; กรีก: Ἵππαρχος, Hipparkhos; 190-120 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักดาราศาสตร์ นักภูมิศาสตร์ และนักคณิตศาสตร์ชาวกรีกในยุค Hellenistic
ฮิปปาร์คอสเกิดที่ Nicaea (ปัจจุบันคือเมือง Iznik ประเทศตุรกี) และน่าจะเสียชีวิตที่บนเกาะ Rhodes เขาเป็นที่รู้จักจากผลงานด้านดาราศาสตร์ในช่วงระหว่างปีที่ 147 ถึง 127 ก่อนคริสตกาล ได้รับยกย่องว่าเป็นนักสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคโบราณ บ้างก็ว่าเป็นนักดาราศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในช่วงยุคนั้น เขาเป็นคนแรกที่สร้างแบบจำลองการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อันสามารถระบุตัวเลขได้แม่นยำ จากแบบจำลองนี้จึงเป็นที่มาของการสังเกตและการใช้เทคนิคทางคณิตศาสตร์ช่วยในการสังเกตของชาวคัลเดีย (Chaldea) แห่งบาบิโลนตลอดเวลานับศตวรรษ ฮิปปาร์คอสได้พัฒนาวิชาตรีโกณมิติ สร้างตารางตรีโกณ และแก้ปัญหาตรีโกณมิติของทรงกลมได้หลายประการ จากทฤษฎีเกี่ยวกับดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และตรีโกณมิติของเขา อาจจะนับได้ว่าเขาเป็นคนแรกที่ได้พัฒนากระบวนวิธีอันน่าเชื่อถือที่ใช้ในการทำนายสุริยคราส ผลงานอื่นๆ ที่น่าสนใจของเขายังรวมถึงการค้นพบทฤษฎีการหมุนควง การรวบรวมรายการดวงดาวฉบับแรกในโลกตะวันตก และอาจรวมถึงการคิดค้นเครื่องมือวัดทางดาราศาสตร์เก่าแก่ Astrolabe นับเป็นเวลายาวนานกว่า 3 ศตวรรษกว่าที่ผลงานการรวบรวมทางด้านดาราศาสตร์ของเคลาดิอุส ทอเลมีอุสจะก้าวหน้าขึ้นล้ำกว่างานของฮิปปาร์คอส แต่ก็ยังมีรายละเอียดหลายประการที่อ้างอิงกับงานของฮิปปาร์คอสอยู่มาก
ดาวเทียมฮิปปาร์คอสที่ถูกส่งโดยองค์การอวกาศยุโรปถูกตั้งชื่อตามเขา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร

จังหวัดมุกดาหาร มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 2 คน จากทั้งหมด 350 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ฟ้อนกลายลาย

ประวัติ

ฟ้อนลายได้มีการค้นพบโดยนายสุชาติ กันชัย และนายสนั่นธรรมธิ อดีตสมาชิกของชมรมพื้นบ้านล้านนาสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อปลายปี พ.ศ. ๒๕๓๑ ที่ บ้านแสนตอง ตำบลสะเมิงใต้ จังหวัดเชียงใหม่
ฟ้อนเมืองลายนี้ ไม่ได้มีหลักฐานอ้างอิงแน่ชัดว่าเป็นฟ้อนของกลุ่มชาวไทลื้อ บ้านแสนตองที่มีมาแต่เดิมหรือไมเท่าที่ทราบกันในบรรดาช่างฟ้อนที่เหลือในปัจจุบัน จึงมีการสันนิษฐานกันว่าคงมีมานานกว่า ๑๒๐ ปีมาแล้ว ยุคที่จำความกันได้ก็คือ ยุคแม่หม่อนดี (ไม่ทราบนามสกุล) ซึ่งได้สอนฟ้อนชนิดนี้ให้กับลูกหลานชาวบ้านแสนตองในสมัยนั้น (ปัจจุบันนี้ผู้ที่ฟ้อนเป็นเหลือไม่ถึง ๑๐ คน) คาดว่าฟ้อนดังกล่าวคงมีมาก่อนสมัยแม่หม่อนดี และคงเป็นฟ้อนที่ได้รับการยอมรับกันในสังคมมาก่อนแล้ว ที่สำคัญก็คือ แม่หม่อนดีและเพื่อน ๆ ช่างฟ้อนในยุคนั้นได้เคยไปฟ้อนต้อนรับการเสด็จเลียบมณฑลพายัพของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ มาแล้ว จากรุ่นหม่อนมาจนถึงรุ่นหลานในปัจจุบันนี้ชาวบ้านเหล่าแสนตองยังคงสืบสานฮีตฮอยที่เป็นแก่นแท้ของตนเอง เป็นที่น่าภูมิใจที่ปัจจุบันนี้ยังมีลูกหลานที่ยังสืบทอดตำนานฟ้อน ลาย ที่เป็นลายแท้ ไม่ได้แต่งเติมให้ออกมาสวยตามยุคตามสมัย ในช่วงเวลาที่วัดแสนตองมีงานตอนเย็นๆจะมีเด็กมาซ้อมฟ้อนลาย มีเสียงกลองจากเด็กผู้ชายที่มาเล่นที่วัด มีชาวบ้านที่อยู่ใกล้ๆออกมาดู มาคุยกันตามประสาของคนที่ยึดเอาวัดเป็นศูนย์กลาง ภาพเหล่านี้เรามักไม่ค่อยได้เห็นกันนักในสังคมเมือง แต่ที่นี่ ที่บ้านเหล่าแสนตอง ยังคงรักษาไว้ไม่เสื่อมคลาย สมกับคำพูดที่ว่า " ฮ่อมหนูก่หนูไต่ ฮ่อมไหน่ก๋ไหน่เตียว "

การแต่งกาย

เนื่องจากฟ้อนเมืองกลายลาย เป็นฟ้อนที่สันนิษฐานกันว่ากำเนิดมาจากการฟ้อน อันเกิดมาจากความปีติยินดีของชาวบ้านในโอกาสงานบุญ เช่น ฟ้อนนำขบวนแห่ครัวทาน เข้าวัดในขณะที่แห่ครัวทานผู้ที่ชอบฟ้อนก็จะฟ้อนเต็มที่ ส่วนคนอื่น ๆ ที่ฟ้อนเมืองได้ก็จะถูกขอร้องให้ฟ้อนร่มขบวนด้วย ดังนั้นการแต่งกายแบบชาวบ้านสมัยก่อนจะไม่มีรูปแบบ สวมเสือมาอย่างไรก็ฟ้อนชุดนั้นเลย

ดนตรีประกอบการฟ้อน

ฟ้อนเมืองกลายลายในอดีตนั้นใช้กลองสิ้งหม้องแห่ประโคมประกอบการฟ้อนนำขบวนครัวทาน บางทีเรียก "แห่มองซิงมอง"บางครั้งก็ใช้กลองกลองตึ่งนง(กลองแอว) ปัจจุบันใช้กลองมองเซิงแห่ประโคมการฟ้อน ซึ่งเริ่มมาประมาณ ๔๐ ปีมานี้เอง
ปัจจุบันฟ้อนเมืองกลายลายได้เป็นที่ยอมรับและแพร่หลายให้อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งถือเป็นการเผยแพร่ในระดับท้องถิ่นเท่านั้น ยังไม่เป็นที่แพร่หลายกันทั่วไป
ซูเปอร์เอ็ม

ประวัติ

สมาชิกทั้งหมดของ ซูเปอร์​เอ็ม​ ถูกรวมตัวจากกลุ่มเด็กที่มีอยู่ภายใต้การจัดการของ เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ แทมินเดบิวต์ครั้งแรกในฐานะสมาชิกของ ชายนี​ ในเดือนพฤษภาคม 2008 แบ็กฮย็อน และ ไค เดบิวต์ในฐานะสมาชิก​ เอ็กโซ​ ในเดือนเมษายน 2012 แทยง, เตนล์ และ มาร์ก เดบิวต์ในฐานะสมาชิก เอ็นซีที ในเดือนเมษายน 2016 ลูคัส เดบิวต์ในเดือนกุมภาพันธ์ 2018 ในฐานะสมาชิกใหม่ของ เอ็นซีที ต่อมา แทยง และ มาร์ก ถูกเพิ่มเข้ามาใน เอ็นซีที 127 ของเกาหลีใต้ที่ เอ็นซีที 127 ในเดือนกรกฎาคม 2559 ในขณะที่ เตนล์ และ ลูคัส ถูกเพิ่มเข้าใน เวย์วี ซึ่งเป็นฐานในจีนของ เอ็นซีที ในเดือนมกราคม 2019
รายการประชิด

ขั้นตอนโค้ด

class Vertex(โหนด):
def รับข้อมูล(n)
กำหนดชื่อของ Vertex จากข้อมูลที่ได้รับ n
กำหนดลิสต์ของ Vertex
def เพิ่ม Vertex จากข้อมูล(v)
if ไม่มี Vertex ในลิสต์ของ Vertex
เพิ่ม Vertex จากฟังก์ชันรับข้อมูล เข้าไปในลิสต์
จัดเรียง Vertex ที่อยู่ในลิสต์
class Graph(กราฟ):
กำหนดลิสต์ของ Vertex ใหม่
def เพิ่ม Vertex(v)
if Vertex มาจากคลาส Vertex และ Vertex ที่มาจากคลาส Vertex ไม่อยู่ในลิสต์ของ Vertex ใหม่
กำหนด Vertex ตัวแรก
รีเทิร์น True
else:
รีเทิร์น False
def เพิ่ม Edge(u,v)
if u อยู่ใน Vertex ใหม่ และ v อยู่ใน Vertex ใหม่
Vertex ใหม่ u = ฟังก์ชันเพิ่ม Vertex จากข้อมูล v
Vertex ใหม่ v = ฟังก์ชันเพิ่ม Vertex จากข้อมูล u
รีเทิร์น True
else:
รีเทิร์น False
def รีเทิร์นผลลัพธ์
กำหนดลิสต์ของผลลัพธ์
for key in ลิสต์ของ Vertex ใหม่ที่ key
เพิ่มเข้าไปในลิสต์ของผลลัพธ์
รีเทิร์น ลิสต์ของผลลัพธ์

ตัวอย่างโค้ด(Code)

เขียนโดย ภาษาไพทอน(Python)
class Vertex:
    def __init__(self, n):
        self.name = n
        self.neighbors = list()

    def add_neighbor(self, v):
        if v not in self.neighbors:
            self.neighbors.append(v)
            self.neighbors.sort()class Graph:
    vertices = {}

    def add_vertex(self, vertex):
        if isinstance(vertex, Vertex) and vertex.name not in self.vertices:
            self.vertices[vertex.name] = vertex
            return True
        else:
            return False

    def add_edge(self, u, v):
        if u in self.vertices and v in self.vertices:
            self.vertices[u].add_neighbor(v)
            self.vertices[v].add_neighbor(u)
            return True
        else:
            return False

    def print_graph(self):
        res = []
        for key in sorted(list(self.vertices.keys())):
            res.append(key + str(self.vertices[key].neighbors))
        return res

ตัวอย่างเทสเคส(Test case)

เขียนโดย ภาษาไพทอน(Python)
Scinario1: Graph have 5 vertex is A, B, C, D and E
Given list of vertex edge is ["AB","BC","CD",DE","EA"]
When convert vertex list to list of result
Then return list of result
from AdjencencyList import*def test_adjencency_list_1():
g = Graph()
for i in range(ord('A'), ord('F')):
g.add_vertex(Vertex(chr(i)))

edges = ['AB', 'BC', 'CD', 'DE', 'EA']
for edge in edges:
g.add_edge(edge[:1], edge[1:])

result = ["A['B', 'E']", "B['A', 'C']", "C['B', 'D']", "D['C', 'E']", "E['A', 'D']"]
assert g.print_graph() == result

Big O

จากตัวอย่างโค้ดด้านบน Big(O) ของคลาส Vertex คือ O(n) + O(n) = O(2n) = O(n) = O(1)และ Big(O) ของคลาส Graph คือ O(n) + O(n) + O(n) = O(3n) = O(n)

Best case

คือ คลาส Vertex เนื่องจากต้องมีการทำงานทุกครั้งที่ใส่ข้อมูลเข้าไป จึงมีความเร็วในการทำงานเป็น O(1)

Worst case

คือ คลาส Graph เนื่องจากต้องมีการทำงานทุกครั้งที่รับข้อมูลจากคลาส Vertex จึงมีความเร็วในการทำงานเป็น O(n)
อิซิลดูร์

ประวัติ

อิซิลดูร์เกิดเมื่อปีที่ 3209 ของยุคที่สอง เป็นบุตรคนโตของเอเลนดิล ผู้บุตรของอามันดิล เจ้านครอันดูนิเอ อันเป็นราชสกุลลำดับสองที่ใกล้ชิดวงศ์กษัตริย์นูเมนอร์มากที่สุด เขามีน้องชายหนึ่งคนชื่อว่า อนาริออน ยุคสมัยที่อิซิลดูร์เกิดมา เซารอนในร่างแปลงได้มีอิทธิพลมากในนูเมนอร์ และยุยงให้ อาร์-ฟาราโซน กษัตริย์ผู้ละโมบ คิดเหิมเกริมยกทัพไปตีวาลินอร์เพื่อช่วงชิงความเป็นอมตะ เวลานั้นนูเมนอร์ตัดขาดการติดต่อกับพวกเอลฟ์ คงเหลือแต่กลุ่ม 'ผู้ศรัทธา' ภายใต้ความคุ้มครองของเจ้านครอันดูนิเอเท่านั้น ที่ยังลักลอบติดต่อกับพวกเอลฟ์อย่างลับๆ
อาร์-ฟาราโซนถูกเซารอนยุยงให้โค่น นิมล็อธ พฤกษาขาว ที่นูเมนอร์ได้รับเป็นของขวัญจากพวกเอลฟ์ เมื่ออิซิลดูร์ทราบก็ลักลอบเข้าไปในอุทยานหลวง ขโมยเอาผลนิมล็อธมาได้ผลหนึ่ง (เวลานั้นเขายังเป็นเพียงวัยรุ่นหนุ่มน้อยเท่านั้น) ระหว่างหนีออกมาอิซิลดูร์ถูกทำร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส
เมื่อกลุ่ม 'ผู้ศรัทธา' เห็นว่า อาร์-ฟาราโซนจะยกทัพไปตีวาลินอร์แน่แล้ว อามันดิลสั่งให้บุตรหลานและบริวารลอยเรือคอยท่าอยู่ที่โรเมนนา ท่าเรือตะวันออก ส่วนตัวเขาเองเสี่ยงชีวิตเดินทางไปขออภัยโทษต่อปวงเทพอีกครั้ง ตามแบบอย่างเออาเรนดิล แม้จะไม่มีหวังว่าจะสำเร็จเลย อามันดิลสูญหายไปนับแต่นั้น
เอเลนดิล อิซิลดูร์ อนาริออน และบริวาร จึงหนีรอดจากการล่มเกาะนูเมนอร์มาได้ ทั้งหมดถูกคลื่นซัดมาขึ้นฝั่งทางใต้ของทวีปมิดเดิลเอิร์ธ และก่อตั้งอาณาจักรกอนดอร์ขึ้น ส่วนบิดาของพวกเขาคือเอเลนดิล ได้เดินทางขึ้นเหนือเพื่อไปหากิล-กาลัด สหายเก่า และตั้งอาณาจักรอาร์นอร์ขึ้นทางเหนือ
อิซิลดูร์กับอนาริออน ปกครองอาณาจักรกอนดอร์ร่วมกัน มีบัลลังก์คู่กันอยู่ในนครออสกิเลียธ ซึ่งเป็นเมืองหลวง นอกจากนี้ อิซิลดูร์สร้างเมืองส่วนตัวอยู่ที่ มินัสอิธิล (ต่อมาคือ มินัสมอร์กูล) ขณะที่อนาริออนสร้าง มินัสอะนอร์ (ต่อมาคือมินัสทิริธ) พฤกษาขาวนิมล็อธ ที่อิซิลดูร์ขโมยออกมาจากอุทยานแห่งนูเมนอร์ได้ทันก่อนต้นจะถูกโค่น ได้นำมาปลูกไว้ที่มินัสอิธิล
ในตอนปลายยุคที่สอง อิซิลดูร์ยกทัพเข้าร่วมกับทัพของเอเลนดิล และ กิลกาลัด ในสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย ซึ่งเป็นสงครามที่ยาวนานถึง 7 ปี อนาริออนสิ้นชีพก่อนจะยึดหอคอยทมิฬได้ กิลกาลัดและเอเลนดิลก็สิ้นชีพด้วย ดาบนาร์ซิลของเอเลนดิลถูกเซารอนทำลายแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่ด้วยเศษดาบนี้ อิซิลดูร์คว้าขึ้นตวัดตัดถูกนิ้วมือของเซารอน ทำให้แหวนเอกหลุดจากร่าง และอำนาจของเซารอนก็สูญสิ้นลงไป

การสิ้นพระชนม์

อิซิลดูร์จึงได้ครอบครองแหวนเอก และรู้สึกรุ่มร้อนทรมานทุกครั้งที่สัมผัส ขณะเดียวกันก็ไม่อาจตัดใจอยู่ห่างจากมันได้ เขารู้สึกว่านี่เป็นสิ่งไม่ถูกต้อง จึงคิดเดินทางไปขอคำปรึกษาจากเอลรอนด์ ที่ริเวนเดลล์ หลังจากจัดแจงแต่งตั้งโอรสของอนาริออนให้ปกครองอาณาจักรกอนดอร์แล้ว อิซิลดูร์กับโอรสอีกสามองค์ คือ เอเลนดัวร์ อาราทัน และเคียร์ยอน ก็ออกเดินทางขึ้นเหนือไปยังริเวนเดลล์
เมื่ออิซิลดูร์เดินทางไปถึงบริเวณทุ่งแกลดเดน ก็ถูกพวกออร์คที่ซุ่มอยู่แถบนั้นลอบโจมตี เนื่องจากสภาพของพวกเขาอยู่ในหุบเขา ทั้งยังอยู่ไกลจากอาณาจักรใกล้เคียงทั้งหลายไม่อาจขอความช่วยเหลือได้ โอรสทั้งสามของอิซิลดูร์ต่างยอมสู้ตาย เพื่อให้อิซิลดูร์นำแหวนหนีรอดไปหาเอลรอนด์ให้ได้ แต่ด้วยเคราะห์กรรมหรืออำนาจของแหวน ทำให้อิซิลดูร์ถูกออร์คซุ่มยิงด้วยธนูอาบยาพิษ ขณะที่กำลังจะข้ามพ้นแม่น้ำแกลดเดน ทำให้ร่างของพระองค์จมสู่ท้องน้ำ และแหวนเอกก็เลื่อนไหลหลุดจากนิ้วพระหัตถ์ หายสาบสูญจากความรับรู้ของผู้คนบนมิดเดิลเอิร์ธนับแต่นั้น
เรื่องราวการสิ้นพระชนม์ของอิซิลดูร์ ปรากฏละเอียดอยู่ในหนังสือ Unfinished Tales ตอน "เหตุวิบัติแห่งทุ่งแกลดเดน"
เทียหยก

ครอบครัว

ลูกชาย เทียบู

การรบที่สำคัญ

1.ยุทธการปราบลิโป้
2.ยุทธการกัวต๋อ
3.ยุทธนาวีเซ็กเพ็ก
ไฟฉุกเฉิน

ไฟฉุกเฉิน (อังกฤษ: emergency light) เป็นอุปกรณ์ให้แสงสว่างสำรองในอาคาร
ซึ่งจะติดสว่างขึ้นมาอัตโนมัติเมื่อมีเหตุไฟฟ้าดับ, โดยไฟฉุกเฉินจะทำงานโดยอาศัยไฟฟ้าจากแบตเตอรี่
(มักเป็นแบบตะกั่ว-กรด) ซึ่งจะชาร์จอยู่กับไฟบ้านตลอดเวลา เพื่อให้พร้อมใช้ทุกครั้งเมื่อเกิดไฟดับ
ภายในไฟฉุกเฉิน โดยพื้นฐานจะประกอบด้วยแบตเตอรี่ วงจรชาร์จ หลอดไฟ และสวิตช์อัตโนมัติ (มักเป็นรีเลย์หรือทรานซิสเตอร์),
ซึ่งในสภาพปกติที่มีไฟฟ้า วงจรชาร์จจะประจุแบตเตอรี่ให้มีไฟเต็มอยู่ตลอดเวลา ส่วนสวิตช์อัตโนมัติจะตัดวงจรหลอดไฟไว้ไม่ให้ทำงาน,
เมื่อเกิดไฟฟ้าดับ วงจรชาร์จจะหยุดทำงาน และสวิตช์อัตโนมัติจะทำการต่อหลอดไฟเข้ากับแบตเตอรี่ ทำให้ไฟฉุกเฉินติดสว่าง,
และเมื่อไฟฟ้ากลับมาใช้ได้อีกครั้ง วงจรชาร์จจะกลับมาทำงาน และสวิตช์อัตโนมัติจะตัดวงจรหลอดไฟออก ทำให้ไฟฉุกฉินดับลง
ในอาคารที่อยู่อาศัยสมัยใหม่ หอพัก หรือห้องชุด มักมีกฎหมายควบคุมอาคารให้มีการติดตั้งไฟฉุกเฉิน
เพื่ออำนวยความสะดวกปลอดภัยกับผู้อยู่อาศัย และป้องกันการฉวยโอกาสปล้นจี้ในระหว่างเหตุไฟฟ้าดับอีกด้วย
[[หมวดหมู่:อุปกรณ์ความปลอดภัย]
]
สรธัญ รัตนรุ่งศรี

ประวัติ

สรธัญ รัตนรุ่งศรี ชื่อเล่น มินนี่ เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักแสดงชาวไทยพี่มิ้นพี่แมงได้ร่วมขับร้องเพลงน้ำตาแผ่นดินร่วมกับวีเจคนอื่นๆ และพี่ๆดาวรุ่งลูกทุ่งไทยแลนด์ 2550เพลงน้ำตาแผ่นดินด้วยสำนึกในพระกรุณาธิคุณสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาส ราชนครินทร์ สถานีทีแชนแนลได้จัดทำเพลง "น้ำตาแผ่นดิน" เพื่อร่วมน้อมรำลึกถึงพระองค์ท่าน ในการนี้ได้ผู้ประพันธ์เนื้อร้องคือ คุณไมตรี นิยมแสง และคุณไพฑูร์ ขันทอง ส่วนทำนองและเรียบเรียงเสียงประสานโดย คุณไมตรี นิยมแสง และได้น้องๆ ดาวรุ่งลูกทุ่งไทยแลนด์ 2550 ร่วมกันขับร้อง.. เนื้อเพลง น้ำตาแผ่นดินเนื้อร้อง - ไมตรี นิยมแสง / ชาติศักดิ์ พัฒนเผ่าพันธุ์ทำนอง - ไมตรี นิยมแสงเรียบเรียงเสียงประสาน - ไมตรี นิยมแสง
เจาะเวลาหาจิ๋นซี (ละครโทรทัศน์)

เนื้อเรื่องย่อ

เซี่ยงเส้าหลง ตำรวจหน่วยพิเศษแห่งศตวรรษที่ 21 ตัดสินใจนั่งกระสวยกาลเวลาย้อนอดีตกลับไปเพื่อให้ได้เจอหญิงสาวที่เขารัก แต่นึกไม่ถึงว่าการย้อนเวลากลับไปในอดีตนั้นเกิดความผิดพลาด เซี่ยงเส้าหลงถูกพาย้อนเวลากลับไปในประวัติศาสตร์สมัยจิ๋นซี ฮ่องเต้อิ๋งเจิ้ง ซึ่งต่อมาก็คือจิ๋นซีฮ่องเต้ซึ่งในเวลานั้นยังไม่ได้ขึ้นครองราชย์ อิ๋งเจิ้งถูกจับตัวเป็นตัวประกันที่แคว้นจ้าว เซี่ยงเส้าหลงเพื่อที่จะย้อนเวลากลับไปยังปัจจุบันจึงตัดสินใจตามหาอิ๋งเจิ้งและช่วยเหลืออิ๋งเจิ้งจนขึ้นครองราชย์ได้ในที่สุด
ทรอปิกออฟแคปริคอร์น

ทรอปิกออฟแคปริคอร์น (อังกฤษ: Tropic of Capricorn) หรือ ทรอปิกใต้ เป็นวงกลมละติจูดที่ประกอบด้วยจุดใต้แสงอาทิตย์(subsolar point) ในอายันใต้ (Southern solstice) ของเดือนธันวาคม ทรอปิกออฟแคปริคอร์นเป็นละติจูดใต้สุดที่ดวงอาทิตย์สามารถปรากฏอยู่เหนือหัวพอดี ส่วนละติจูดเหนือสุดที่ดวงอาทิตย์สามารถปรากฏอยู่เหนือหัวพอดีคือทรอปิกออฟแคนเซอร์
ทรอปิกออฟแคปริคอร์นเป็นหนึ่งในห้าวงกลมละติจูดหลักบนแผนที่ของโลก ละติจูดของเส้นทรอปิกออฟแคปริคอร์นคือ 23°26′12.3″ (หรือ 23.43676°) ใต้เส้นศูนย์สูตร (ณ วันที่ 10 มิถุนายน 2019) แต่เส้นนี้ค่อยๆเลื่อนไปทางเหนือด้วยอัตรา  0.47 พิลิปดา หรือ 15 เมตรต่อปีในปัจจุบัน
สถานีวิทยุศึกษา

ประวัติ

สถานีวิทยุศึกษา จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2496 โดยมติของคณะรัฐมนตรีให้กระทรวงศึกษาธิการ ดำเนินโครงการวิทยุกระจายเสียงเพื่อการศึกษา มีที่ทำการอยู่ที่ วิทยาลัยเทคนิค ทุ่งมหาเมฆ ด้วยเครื่องส่งวิทยุ ที่วิทยาลัยประกอบขึ้นเอง มีกำลังส่ง 500 วัตต์ โดยใช้คลื่นความถี่ยาว 1,160 kHz และความถี่คลื่นสั้น 11.6 MHz โดยเริ่มกระจายเสียงวันแรกเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2497
ในระยะแรกรายการ ที่จัดออกอากาศ ได้แก่ บทความ รายการสำหรับเด็ก ดนตรีไทยและสากล ละคร ทั้งละครไทยและละครภาษาอังกฤษ วิชาชุดครูระดับต่าง ๆ ผู้จัดรายการของสถานีวิทยุศึกษา เช่น ดร.ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์, เปลื้อง ณ นคร, เจือ สตะเวทิน, ฉันทิชย์ กระแสสินธุ์, เจริญพัน ชุมสาย ณ อยุธยา, ฉันท์ ขำวิไล, จินตนา ยศสุนทร, หม่อมหลวงตุ้ย ชุมสาย, ครูชิ้น ศิลปบรรเลง, ครูเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล

การออกอากาศ

สถานีวิทยุศึกษาทำการออกอากาศเป็นประจำตั้งแต่เวลา 06.00 น. - 00.00 น. โดยสามารถเลือกรับฟังได้ทางคลื่น FM 92.0 MHz, AM 1161 kHz และ เครือข่ายดาวเทียมช่อง R31 หรือเลือกรับฟังรายการสด และย้อนหลังได้ที่ เว็บไซต์ของสถานีวิทยุศึกษา
คอนแวนต์

คอนแวนต์ (อังกฤษ: convent) คือชุมชนของบาทหลวง นักพรตหญิง ภราดา หรือภคินี หรืออาจหมายถึงตัวอาคารที่ชุมชนนักบวชเหล่านี้ใช้พักอาศัย พบได้ทั้งในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและแองกลิคันคอมมิวเนียน ในปัจจุบันคำว่าคอนแวนต์มักใช้หมายถึงเฉพาะชุมชนนักบวชหญิง ขณะที่อาราม ไพรออรี หรือไฟรอารี จะใช้กับชุมชนนักบวชชาย แต่ในอดีตคำเหล่านี้มักใช้แทนกันได้
ในทางเทคนิค คำว่า "อาราม" จะหมายถึงชุมชนนักพรต ขณะที่ "คอนแวนต์" คือชุมชนของนักบวชภิกขาจาร (ถ้าเป็นของไฟรเออร์จะมีชื่อเรียกเฉพาะว่า "ไฟรอารี") ส่วน "แคนันรี" คือชุมชนแคนันที่สังกัดคณะนักบวช คำว่า "แอบบีย์" และ "ไพรออรี" คืออารามและแคนันรีนั่นเอง แต่ต่างกันที่แอบบีย์มีคุณพ่ออธิการเป็นหัวหน้า แต่ไพรออรีเป็นสำนักที่มิอิสระน้อยกว่าและปกครองโดยไพรเออร์

ในประเทศไทย

เนื่องจากภคินีคาทอลิกในประเทศไทยส่วนมากทำงานด้านการศึกษา คอนแวนต์ในประเทศไทยจึงมักเปิดเป็นโรงเรียนด้วย เช่น โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ และโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์เป็นคอนแวนต์ของคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์เป็นคอนแวนต์ของคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ เป็นต้น
หวัง ปัว

หวัง ปัว (จีน: 王勃; พินอิน: Wáng Bó; เวด-ไจลส์: Wang Po, ญี่ปุ่น: Ō Botsu, ค.ศ. 649 - 676) เขาเป็นหนึ่งในสี่กวีผู้มีชื่อเสียงที่สุดในช่วงต้น ราชวงศ์ถัง ซึ่งอีก 3 คนประกอบด้วย หลัว ปินหวัง หยาง เจียง และ หลู จ้าวหลิน โดยหวังปัวนั้นเป็นเพื่อนสนิทกับหลัวปินหวัง
ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร

ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร เป็นภูมิอากาศในเขตชายฝั่งตะวันตกและบริเวณละติจูดกลางของทวีปส่วนใหญ่บนโลก ภูมิอากาศแบบนี้มักมีฤดูร้อนซึ่งอบอุ่น (แต่ไม่ร้อน) และฤดูหนาวซึ่งเย็นสบาย (แต่ไม่หนาวเย็นจนเกินไป) มีช่วงอุณหภูมิในแต่ละปีค่อนข้างแคบ ไม่ค่อยพบฤดูแล้ง ปริมาณหยาดน้ำฟ้ากระจายตัวทั่วทั้งปี ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทรมีอิทธิพลมากบริเวณตอนเหนือของยุโรปตะวันตก บางส่วนของเทือกเขาแอปพาเลเชียน บางส่วนของทวีปอเมริกาใต้ และพื้นที่ส่วนน้อยในทวีปแอฟริกา, ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
ตามระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน ตัวอย่างของเขตซึ่งมีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทรจะแทนด้วยตัวอักษร Cfb บางครั้งพื้นที่ซ่งแทนด้วยตัวอักษร Csb หรือพื้นที่บริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียนก็ไม่ได้มีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน แต่กลับมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทรแทน (Cfb)
เอธัส มนต์เสรีนุสรณ์

นายเอธัส มนต์เสรีนุสรณ์ นักธุรกิจบริหารกิจการ และผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552 โดยก่อนหน้านั้นได้ทำธุรกิจกับบริษัทของครอบครัวในด้านอุตสาหกรรมเคมี

ประวัติ

เอธัส มนต์เสรีนุสรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายสุรินทร์ – นางอุษา มนต์เสรีนุสรณ์ เป็นคนกรุงเทพฯโดยกำเนิด
เข้าศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย และเป็นนักกีฬาทีมโรงเรียน และสำเร็จการศึกษาพาณิชยศาสตร์บัณฑิต จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตลอดช่วงเวลาในการเรียนมหาวิทยาลัยก็เป็นนักกีฬารักบี้เช่นเดียวกัน และยังได้รับรางวัลทีมชนะเลิศกีฬาสควอช ถ้วย King's cup ในปี พ.ศ. 2525
ศึกษาต่อในระดับปริญญาโท Master of International Management , American Graduate School of International Management สหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2535
ในด้านการทำงาน รับภาระในการบริหารกิจการต่อจากบิดาตั้งเมื่อายุ 21 ปี และขยายธุรกิจออกไปหลายชนิด เช่น อุตสาหกรรมเคมี บริษัทอุษรินทร์ ออมย่า บริษัทผู้ผลิตแคลเซี่ยมคาร์บอร์เนต กิจการด้าน อสังการิมทรพย์ โฆษณา สื่อโฆษณากลางแจ้ง โรงแรม ตลาดค้าปลีก
ในปี 2550 เริ่มศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก สาขาการพัฒนาองค์กร มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ

ประวัติทางการเมืองการปกครอง

ระหว่างปี พ.ศ. 2543-2547 ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครรับผิดชอบ สำนักการแพทย์ สำนักอนามัย สำนักพัฒนาชุมชน
และเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 ลงสมัคร ในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552 หมายเลข 14 ในนามพรรคสุวรรณภูมิ ใช้สโลแกนหาเสียงว่า เอธัส ชัดเจน
สถานีสาทร

ที่ตั้ง

บริเวณแยกสาทร-นราธิวาส หน้าตึกเอ็มไพร์ทาวเวอร์ และบางกอกซิตี้ทาวเวอร์ เขตสาทร

รูปแบบของสถานี

เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง (central platform station) มีระบบเครื่องปรับอากาศ
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร

ประวัติ

ศ.ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร หรือ ศ.ดร.ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร จบการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สิงห์แดงรุ่น 20) ซึ่งมีร่วมรุ่นที่มีชื่อเสียงทั้งในวงวิชาการและการเมืองหลายคน เช่น ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ, ขจิต จิตเสวี, เสกสรรค์ ประเสริฐกุล, ไพโรจน์ สุวรรณฉวี, วิวัฒน์ เอี่ยมไพรวัลย์ เป็นต้น เมื่อจบการศึกษาได้ไปรับราชการเป็นปลัดอำเภอ ที่อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ และต่อมาได้ลาศึกษาต่อในระดับปริญญาโทการเมืองเปรียบเทียบที่ มหาวิทยาลัยแคนซัส สหรัฐอเมริกา ในปีพ.ศ. 2519 ทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516  และไปศึกษาปริญญาเอกรัฐศาสตร์ที่ University of Hawaii at Manoa และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2528 และกลับมาเป็นอาจารย์ประจำสาขาการเมืองการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในเวลาต่อมา จนได้รับทุน Post-doctoral fellow ที่มหาวิทยาลัยเยล ซึ่งทำให้ไชยรัตน์ได้รับการศึกษาในแนวคิดทฤษฎีหลังสมัยใหม่ที่แพร่หลายมากในมหาวิทยาลัยแห่งนั้นและได้ส่งผลต่องานเขียนของไชยรัตน์ในเวลาต่อมา
ดาวแห่งชีวิต

ดาวแห่งชีวิต (อังกฤษ: Star of Life) เป็นรูปดาวหกแฉกสีน้ำเงินขอบขาว ภายในมีคทางูเดี่ยว (rod of Asclepius) ใช้เป็นสัญลักษณ์แทนหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน เดิมหน่วยแพทย์ฉุกเฉินจะใช้กางเขนสีส้มเป็นสัญลักษณ์ ต่อมาลีโอ อาร์. ชวาตซ์ หัวหน้าสาขาหน่วยแพทย์ฉุกเฉินของสำนักงานความปลอดภัยบนทางหลวงแห่งชาติได้ออกแบบดาวแห่งชีวิตขึ้น หลังพบว่ากางเขนสีส้มมีความคล้ายคลึงกับกางเขนสีแดงของกาชาด สำนักงานความปลอดภัยบนทางหลวงแห่งชาติจดลิขสิทธิ์ดาวแห่งชีวิตในปี ค.ศ. 1977 สำนักทะเบียนของหน่วยแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติประกาศให้ดาวแห่งชีวิตเป็นสัญลักษณ์ของบุคลากรทางการแพทย์ฉุกเฉินหลังลิขสิทธิ์ของสัญลักษณ์นี้หมดลงในปี ค.ศ. 1997
ดาวแห่งชีวิตประกอบด้วยสัญลักษณ์คทางูเดี่ยวแทนการรักษา (มักจำสับสนกับคทางูไขว้ ซึ่งแทนการเจรจาและสันติภาพ) ดาวหกแฉกแทนหกหน้าที่ของหน่วยแพทย์ฉุกเฉินได้แก่ การตรวจ, การรายงาน, การตอบสนอง, การรักษาเบื้องต้น, การดูแลระหว่างส่งต่อและการส่งต่อให้ผู้เชี่ยวชาญ
แบร์รี โคอี

ประวัติ

แบร์รี ฮีค็อก เกิดในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย พ่อของเขา ฟรานซิส เอลเมอร์ "แฟรงก์" ฮีค็อก ทำงานให้กับวอร์เนอร์บราเธอส์และเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ขณะโคอีอายุได้ 6 ปี เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และถูกพบโดยแมวมองในระหว่างการเดินทางไปปาล์มสปริงส์ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1950 หลังจากนั้น เขาได้เซ็นสัญญากับทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ในฐานะนักแสดง
ภาพยนตร์เรื่องแรก โคอีรับบทเป็นมิสเตอร์เดวิส ในภาพยนตร์เรื่อง เลิฟมีเทนเดอร์ (1956) ที่นำแสดงโดยเอลวิส เพรสลีย์ ปีถัดมา เขารับบทเป็นร็อดนีย์ แฮริงตัน ในภาพยนตร์เรื่อง เพย์ตันเพลซ อิงจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของเกรซ เมทาลีอัส ในปี ค.ศ. 1958 เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง เดอะบาร์วาดอส ของเฮนรี คิง และในปี ค.ศ. 1959 ในภาพยนตร์เรื่อง บัตน็อตฟอร์มี ของวอลเตอร์ แลง
ในปี ค.ศ. 1960 โคอีรับบทเป็นสตู คริสเตียน ใน วันฟุตอินเฮลล์ ร่วมกับแอลัน แลดด์และดอน เมอร์เรย์ ภาพยนตร์เกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่สูญเสียภรรยาไป เพราะไม่สามารถจ่ายค่ารักษาได้ ในปีเดียวกันนั้นเอง โคอีได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขาดาวรุ่งชายแห่งปี ร่วมกับเจมส์ ชิเกตา, ทรอย ดอนนาฮิว และจอร์จ แฮมิลตัน
ในปี ค.ศ. 1962 เขารับบทเป็นฟีลอนใน เดอะทรีฮันเดรดสปาร์ตันส์ ในปี ค.ศ. 1966 ผู้ช่วยด้านการสื่อสารใน ท่องทะเลเลือด และวอลต์ คิลบี ใน เดอะแคต เขายังรับบทเป็นเฟรด เซาน์เดอส์ ใน ดอกเตอร์เดธ: ซีกเกอร์ออฟโซลส์ ในปี ค.ศ. 1973 และรับบทเป็นนักข่าวในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง แมกอาร์เธอร์ แสดงนำโดยนักแสดงเจ้าของรางวัลออสการ์อย่าง เกรกอรี เพก และแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งสุดท้ายในบทบาทอาจารย์สอนดำน้ำ ทอม แอนดรูส์ ในภาพยนตร์เรื่อง จอว์ส 2
ด้านชีวิตส่วนตัว โคอีแต่งงานกับชาวนอร์เวย์ชื่อ โจรันน์ คริสเตียนเซน (Jorunn Kristjansen) อดีตนางงามจักรวาล 1959 ซึ่งตอนนี้ทำงานเป็นจิตรกร (เกิด ค.ศ. 1940) ลูกชายของพวกเขาชื่อ วิลเลียม ชีว์ โคอี (เกิด ค.ศ. 1966) หลังจากอำลาวงการแสดง โคอีเปิดธุรกิจด้านอาหารเสริมและอาศัยอยู่ในเบรนต์วูด ลอสแอนเจลิส จนถึงปัจจุบัน
สุรินทร์ ประสมผล

ผลงานด้านต่าง ๆ

คุณพ่อได้บวชเป็นบาทหลวงมาแล้ว 36 ปี จึงมีผลงานที่มากมาย ที่ได้กระทำไว้หลายต่อหลายที่ เฉพาะที่อาสนวิหารฯ และโรงเรียนมารีย์วิทยา มีดังนี้
ได้สร้างอาคารเรียนมารีอุส หอประชุมมารีอา ตึกยออากิม ต่อเติมอาคารเรียนจอห์นปอล 2 อาคารเรียนเซนต์เมรี่อินเตอร์ อาคารโรงยิมเปโตรและเปาโล หอพักครูต่างชาติ โรงจอดรถ สนามกีฬา ปรับปรุงถนน สถานที่ และ ปรับปรุงสุสาน ได้จัดซื้อที่ดินให้กับเขตมิสซังหลายสิบไร่ และที่สำคัญยิ่ง คือคุณพ่อเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังในงานอภิเษกมุขนายก ชูศักดิ์ สิริสุทธิ์ และงานพิธีปลงศพมุขนายก พเยาว์ มณีทรัพย์ ซึ่งทั้ง 2 งาน เป็นที่ประทับใจ และกล่าวขานของทุกคนที่มาร่วมงานเป็นอย่างยิ่ง โดยที่คุณพ่อได้ให้การสนับสนุนในด้านการเงินกับทุกคน ที่เอ่ยปากขอนอกจากนั้นคุณพ่อยังเป็นที่พึ่งพิงของ โบสถ์ และโรงเรียนต่าง ๆ ในเขตมิสซังอีกด้วย นับว่ากิจการต่าง ๆ ที่คุณพ่อได้กระทำไว้ เป็นสิ่งยิ่งใหญ่และสำคัญยิ่ง นำความเจริญก้าวหน้าสู่โบสถ์ โรงเรียน และเขตมิสซัง

ด้านชีวิต

คุณพ่อ ได้ดำเนินชีวิตที่เรียบง่าย ไม่มีพิธีรีตองอะไรมากนัก มีจิตใจโอบอ้อมอารี เยือกเย็น ให้ความรัก ความเป็นกันเองกับทุก ๆ คน เป็นขวัญใจ และที่รักใคร่ของเด็ก ๆ คุณพ่อดำเนินชีวิตไม่ฟุ้งเฟ้อ เสื้อผ้าชุดเดิม รถเบนซ์คันเก่า ๆ แต่ทำงานรับใช้ศาสนจักร ด้วยความมุมานะ ตั้งใจ และอดทน โดยมีความซื่อสัตย์ สุจริต เป็นที่ตั้ง
สเวน ออตเก

ประวัติ

ออตเกเริ่มต้นจากการชกมวยสากลสมัครเล่น และได้แชมป์ประเทศเยอรมันตั้งแต่อายุ 18 ปี และได้ติดทีมชาติเข้าแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2532 ได้เหรียญทองแดง และเคยได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2534 และ 2539 ออตเกยังติดทีมชาติเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้ง คือ กีฬาโอลิมปิกที่โซล พ.ศ. 2531 บาร์เซโลนา พ.ศ. 2535 และแอตแลนตา พ.ศ. 2539 แต่ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
อ็อตเกเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน อีริก เดวิช จากนั้นขึ้นชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์มวยสากลประเทศเยอรมันรุ่นไลท์เฮฟวีเวท เมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน อาลี ไซดี ได้แชมป์มาครอง ต่อมา ได้ครองแชมป์เงารุ่นไลท์เฮฟวีเวท WBC เมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน แอสเมียร์ วอลโนวิค จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท IBF เมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน ชาร์ลส์ บริวเวอร์ ได้แชมป์โลกมาครอง จากนั้น อ็อตเกป้องกันแชมป์โลกรุ่นนี้ได้ต่อเนื่องถึง 21 ครั้ง และยังได้ครองแชมป์โลกรุ่นเดียวกันนี้ของ WBA ด้วย ใน พ.ศ. 2546 อ็อตเกได้ประกาศสละแชมป์โลกทั้งสองสถาบันใน พ.ศ. 2547 และแขวนนวมไปอย่างยิงใหญ่ในฐานะแชมป์โลกผู้ไม่เคยแพ้ใคร