google/wiki40b huggingface dataset:
มาร์ฟิโอ คาโนเล็ตติ

ประวัติ

มาร์ฟิโอ คาโนเล็ตติ ฝึกมวยไทยมาเป็นระยะเวลา 13 ปี เขาเริ่มฝึกฝนภายหลังจากที่ได้ชมภาพยนตร์ของฌอง-คล็อด แวน แดมม์ นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นนักสู้ผู้ใช้วิชามวยไทยในการแสดง เขาจึงเริ่มตัดสินใจเริ่มฝึกฝนอย่างจริงจัง โดยไม่ได้มุ่งเน้นการฝึกกีฬารูปแบบอื่น นอกจากมุ่งฝึกฝนเฉพาะมวยไทยเป็นหลักเท่านั้น โดยฝึกฝน 6 วันต่อสัปดาห์ เวลารวมในการฝึกฝนเฉลี่ย 6 ชั่วโมงต่อวัน โดยเทคนิคที่เขาชื่นชอบมากที่สุดคือการเตะต่ำ
ครั้งหนึ่ง มาร์ฟิโอ เคยให้สัมภาษณ์แก่สื่อบัลแกเรียว่า มวยไทยให้ทุกสิ่งแก่เขา มวยไทยคือชีวิตของเขา เขามีชีวิตอยู่เพื่อมวยไทย
นู เฟื้อก ถิ่ญ

ประวัติ

วันเกิดของนูนั้นอยู่ในช่วงเทศกาลคริสต์มาสพอดี จึงทำให้เขาได้ชื่อเล่นว่า Noel และในที่สุดก็กลายเป็นชื่อ Noo ซึ่งเขาก็ใช้ชื่อเล่นนี้มาจนถึงปัจจุบัน
กลุ่มโซรน

กลุ่มโซรน (ฮันกึล: 소론; ฮันจา: 少論; อังกฤษ: Soron Faction) กลุ่มการเมืองกลุ่มสำคัญในสมัย ราชวงศ์โชซ็อน ที่แยกออกมาจาก ฝ่ายตะวันตก โดยกลุ่มโซรนเป็นกลุ่มการเมืองที่เป็นขั้วตรงข้ามกับ กลุ่มโนนน ที่แตกออกมาจากฝ่ายตะวันตกเช่นเดียวกันเนื่องจากกลุ่มโซรนเป็นฝ่ายหัวก้าวหน้าขณะที่กลุ่มโนนนเป็นฝ่าย อนุรักษ์นิยม
ซึ่งกลุ่มโซรนได้ให้การสนับสนุน พระสนมฮีบิน จากตระกูลจาง พระสนมเอกใน พระเจ้าซุกจง และพระโอรสของพระนางคือ องค์ชายลียุน ต่อมาเมื่อองค์ชายลียุนขึ้นสืบ ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์ เป็น พระเจ้าคย็องจง ทำให้กลุ่มโซนนได้ก้าวเข้ามามีอำนาจในราชสำนักเหนือกลุ่มโนนนแต่กลับเกิดการพลิกผันเมื่อพระเจ้าคย็องจงสวรรคตโดยไร้รัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1724 องค์ชายลีกึม ที่ วังเซเจ (พระราชอนุชารัชทายาท) พระราชอนุชาที่ประสูติแต่ พระสนมซุกบิน จากตระกูลชเว ที่กลุ่มโนนนให้การสนับสนุนขึ้นสืบราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์เป็น พระเจ้ายองโจ ทำให้กลุ่มโซนนแทบจะหมดอำนาจทางการเมือง
ยะมะโมะโตะ คะกุมะ

ประวัติ

คะกุมะเกิดที่แคว้นไอซุหรือบริเวณ จังหวัดฟุกุชิมะ ในปัจจุบันเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1828 ซึ่งตระกูลยะมะโมะโตะได้อ้างว่าสืบเชื้อสายจากขุนศึกคนสำคัญของ ทะเกะดะ ชิงเง็น นามว่า ยะมะโมะโตะ คันซุเกะ ซึ่งคะกุมะนับได้ว่าเป็นเด็กอัจฉริยะเลยทีเดียวเพราะสามารถอ่านออกเมื่ออายุเพียง 4 ปีและสามารถท่องจำบทกลอนภาษาจีนได้เมื่ออายุเพียง 5 ปีต่อมาใน ค.ศ. 1850 ขณะอายุได้ 22 ปีเขาถูกส่งไปยัง เอะโดะ หรือ กรุงโตเกียว ในปัจจุบันเพื่อร่ำเรียนวิชากับ คะสึ ไคชู ภายใต้การดูแลของ ซะกุมะ โชซัง อาทิ รันกะกุ หรือวิทยาการสมัยใหม่ของโลกตะวันตกและวิทยาการทางทหารสมัยใหม่ซึ่งคะกุมะได้เดินทางกลับมายังไอซุเมื่อ ค.ศ. 1856 ขณะอายุได้ 28 ปีโดยได้เป็นผู้เผยแพร่ใน นิสชินคัง หรือโรงเรียนประจำแคว้นไอซุ
ใน ค.ศ. 1862 คะกุมะได้สมัครเข้ารับราชการกับ ไดเมียว หรือเจ้าแคว้นแห่งแคว้นไอซุ มะสึไดระ คะตะโมะริ ในระหว่างที่คะตะโมะริพำนักอยู่ใน เคียวโตะ ทำหน้าที่เป็น เคียวโตะ ชูโงะโชะกุ หรือผู้ดูแลรักษาความสงบเรียบร้อยในเคียวโตะ
ความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้

ความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ (อังกฤษ: learned helplessness) เป็นศัพท์เทคนิคทางจิตวิทยา เป็นภาวะของมนุษย์หรือสัตว์ที่เรียนรู้ที่จะประพฤติตนอย่างสิ้นหวัง แม้จะมีโอกาสที่จะหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ที่ไม่พึงปรารถนาหรือเป็นอันตรายได้ ทฤษฎีความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้มีมุมมองว่าโรคซึมเศร้าและโรคทางจิตประสาทที่เกี่ยวข้องเป็นผลมาจากการไม่มีความสามารถควบคุมผลลัพธ์ของสถานการณ์ ความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ทำให้สิ่งมีชีวิตที่ไม่แยแสและไม่อาจกำหนดผลแห่งพฤติกรรมของตนให้เป็นไปอย่างที่ควรเป็นได้ 
คนที่มองโลกในแง่ร้ายมักจะเห็นเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ว่าเป็นสิ่งถาวร ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องส่วนตน เป็นความผิดของตนเอง และไม่มีทางเยียวยาแก้ไข คนเหล่านี้ย่อมตกอยู่ในภาวะสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้และภาวะซึมเศร้าได้ง่าย

การทดลอง

ในการทดลองเกี่ยวกับความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ สัตว์จะถูกทำร้ายด้วยสิ่งเร้าที่ไม่พึงประสงค์ซึ่งสัตว์ไม่อาจหลบหลีกได้ ในที่สุดสัตว์จะหยุดการดิ้นรนที่จะหลุดพ้นจากความเจ็บปวดและสิ้นหวังที่จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้ ในขั้นต่อมาแม้จะมีโอกาสที่จะหลบหลีกได้ความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ทำให้สัตว์นั้นมิได้พยายามที่จะใช้โอกาสที่เกิดขึ้นและยอมฝืนทนรับต่อสิ่งเร้าที่ไม่พึงประสงค์
Martin Seligman และ Steve Maier เป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีและทำการทดลองเกี่ยวกับความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ในสุนัข อย่างไรก็ดีจากการทดลองกับสุนัขราว 150 ตัวในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 พบว่ามีสุนัขราวหนึ่งในสามที่ไม่สิ้นหวัง ซึ่งอาจเทียบได้กับพฤติกรรมมองโลกในแง่ดีของมนุษย์
อย่างไรก็ดีความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ในมนุษย์และสัตว์มีข้อแตกต่างกันหลายประการ หนึ่งในข้อแตกต่างที่โดดเด่นมากคือมนุษย์สามารถเรียนรู้ความสิ้นหวังได้จากการรับรู้ว่าผู้อื่นเผชิญกับเหตุการณ์ที่ไม่อาจควบคุมได้
วงศ์ปลานกกระจอก

การนำมาเป็นอาหาร

ไข่ปลานกกระจอกมีลักษณะเม็ดเล็กจำนวนมากสีส้ม ชาวญี่ปุ่นนิยมนำมาเป็นอาหาร เช่น ซูชิหน้าไข่ปลา ด้วยไข่มีลักษณะเล็กและสีส้ม จึงมักมีความเข้าใจผิดกันว่าเป็นไข่กุ้ง 
ที่เกาะหลันหยู หรือ เกาะกล้วยไม้ ทางตอนใต้ของเกาะไต้หวัน ชาวเตาซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองที่นั่นมีวิถีชีวิตผูกพันกับปลานกกระจอกอย่างมาก จนเกิดเป็นตำนานหรือเรื่องเล่าเกี่ยวกับปลานกกระจอกมากมาย และตามถนนหนทางจะพบประติมากรรมรูปปลานกกระจอกเสมอ ๆ ชาวเตาจะจับปลานกกระจอกด้วยวิธีการพายเรือออกจับในเวลากลางคืน โดยใช้แสงไฟเป็นตัวล่อ และจับด้วยสวิง ซึ่งต้องใช้ความชำนาญพอสมควร เมื่อได้มาแล้วจะนิยมนำมาทำเป็นปลาแห้ง โดยตากแดดนาน 3 วัน และเก็บไว้ในที่แห้งอีก 3 คืน เพื่อให้เนื้อปลาแห้งสนิท เมื่อปรุงนิยมนำไปต้ม
คตินิยมเส้นกั้นสี

คตินิยมเส้นกั้นสี (อังกฤษ: cloisonnism) เป็นลักษณะการเขียนภาพของลัทธิประทับใจยุคหลังที่เด่น (bold) และราบ (flat) แยกจากสิ่งแวดล้อมด้วยขอบสีเข้ม ๆ เป็นคำที่นักวิจารณ์เอดัวร์ ดูว์ฌาร์แด็ง (Édouard Dujardin) เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1888 ศิลปินเช่นเอมีล แบร์นาร์ (Émile Bernard), หลุยส์ อ็องเกอแต็ง (Louis Anquetin), ปอล โกแก็ง และคนอื่น ๆ ใช้วิธีการเขียนเช่นนี้ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำว่า "กลัวซอเน" (cloisonné) หมายถึงเทคนิคในการใช้ลวดเชื่อมชิ้นต่าง ๆ ของฝุ่นแก้วเข้าด้วยกันก่อนที่จะเผา
"พระเยซูเหลือง" (Le Christ jaune) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1889 ถือกันว่าเป็นตัวอย่างที่ดีของงานเขียนแบบคตินิยมเส้นกั้นสี ปอล โกแก็ง ลดบริเวณต่างในภาพลงมาเหลือเพียงสีเหลืองโดยแยกพระเยซูออกมาด้วยขอบสีดำหนัก งานลักษณะนี้เกือบจะไม่ให้ความสนใจในทฤษฎีการเขียนภาพแบบทัศนียภาพที่เคยทำกันมาและลบการลดหลั่นของสีต่าง ๆ ในภาพจนแบนราบ ซึ่งเป็นสองลักษณะที่เด่นของการเขียนภาพอย่างสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยายุคหลัง
การแยกสีของคตินิยมเส้นกั้นสีสะท้อนให้เห็นความขาดการต่อเนื่องซึ่งเป็นลักษณะของการเขียนภาพแบบศิลปะสมัยใหม่ (เอเวอร์เดลล์, ค.ศ. 1997)
การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่

การหลั่งน้ำนม

การหลั่งน้ำนม (Lactation) คือ กระบวนการในการสร้าง การหลั่ง และการไหลออกมาของน้ำนม การหลั่งน้ำนม เป็นหนึ่งในคุณลักษณะที่ใช้นิยาม สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

น้ำนมแม่

คุณสมบัติของนมแม่ยังไม่เป็นที่รู้แน่ชัด แต่คุณค่าสารอาหารของน้ำนมที่สมบูรณ์แล้วจะค่อนข้างคงที่ องค์ประกอบของน้ำนมจะมาจากอาหารที่แม่รับประทานเข้าไป, สารอาหารต่างๆ ในกระแสเลือดของแม่ในระหว่างที่ให้น้ำนม และสารอาหารที่ร่างกายเก็บสะสมไว้ ในการศึกพบว่าผู้หญิงที่ให้ลูกกินนมแม่ล้วนๆ จะใช้พลังงานเพิ่มขึ้นอีกวันละ 500-600 แคลอรีในการผลิตน้ำนมให้ลูก ส่วนประกอบของน้ำนมจะแตกต่างกันไปในแต่ละวัน และแต่ละชั่วโมง ขึ้นอยู่กับลักษณะการให้ทารกกินนม, อาหารที่แม่รับประทาน, และสิ่งแวดล้อมอื่นๆ ดังนั้นอัตราส่วนของน้ำต่อไขมันในน้ำนมแม่ จึงเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ช่วงอายุของลูกหลังจากที่คลอดแล้วฮอร์โมนในร่างกายแม่จะมีการเปลี่ยนแปลงแล้วจะกระตุ้นให้มีการสร้างน้ำนมขึ้นในช่วงแรกน้ำนมจะเป็นสีเหลืองเมื่อลูกดูดกินไปเรื่อยๆจะกลายเป็นน้ำนมสีขาวในที่สุด
น้ำนมส่วนหน้า (Foremilk) ซึ่งเป็นน้ำนมที่ไหลออกมาในช่วงแรกของการให้นม จะค่อนข้างใส ไขมันต่ำ คาร์โบไฮเดรตสูง น้ำนมส่วนหลัง (Hindmilk) ซึ่งเป็นน้ำนมจะไหลออกมาหลังจากให้นมทารกไปได้ระยะหนึ่ง จะมีลักษณะข้นกว่า แต่ไม่มีการแบ่งแยกที่ชัดเจนระหว่างน้ำนมส่วนหน้ากับน้ำนมส่วนหลัง น้ำนมจะค่อยๆ เปลี่ยนแปลง งานวิจัยของ Human Lactation Research Group ซึ่งนำโดยศาสตราจารย์ปีเตอร์ ฮาร์ทมันน์ (Peter Hartmann) แสดงว่าปริมาณไขมันจะแปรผันไปตามความสามารถในการดึงน้ำนมออกจนหมดเต้า ยิ่งมีน้ำนมในเต้าน้อยเท่าไร ปริมาณไขมันในน้ำนมจะยิ่งมากขึ้น แต่ในความเป็นจริงเต้านมจะไม่มีทางหมดเต้าได้ เพระต่อมน้ำนมจะผลิตน้ำนมออกมาอย่างต่อเนื่องตลอดเวลา

ประโยชน์

การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่มีประโยชน์ต่อทั้งแม่และทารก ทั้งทางร่างกายและทางจิตใจ สารอาหารและภูมิต้านทานต่างๆ จะถูกส่งผ่านไปยังทารก ในขณะที่ฮอร์โมนจะหลั่งออกมาในร่างกายของแม่ สายสัมพันธ์ระหว่างทารกและแม่จะแนบแน่นมากขึ้นในระหว่างการให้ลูกกินนมแม่
วัทธิกร เพิ่มทรัพย์หิรัญ

ประวัติ

วัทธิกร เพิ่มทรัพย์หิรัญ หรือ เกี๊ยก เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2535 จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนปัญญาศักดิ์ จบชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนอัสสัมชัญ และจบชั้นปริญญาตรี วิทยาลัยนานาชาติ สาขาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยมหิดล 

วัทธิกรเข้าวงการบันเทิงจากการแสดงละครเรื่องแรกทางช่อง 3 เรื่อง ดอกไม้ใต้เมฆ ของค่าย เป่า จิน จง ในบท อาหยาง คู่กับ พริมา พันธุ์เจริญ และเป็นที่รู้จักจากบท พายุ จากเรื่อง Mister Merman แฟนฉันเป็นเงือก คู่กับ ปฤสยา เจริญเนติศาสตร์

ชีวิตส่วนตัว

วัทธิกรกำลังคบหาดูใจกับ น้ำหวาน ภูริตา สุปินชุมภู ซึ่งเป็นนักแสดงสัดกัด ช่อง 3 เช่นเดียวกัน
หมู่เกาะนิวไซบีเรีย

หมู่เกาะนิวไซบีเรีย หรือ โนโวซีบีร์สกีเยออสโตรวา (รัสเซีย: Новосиби́рские острова, Novosibirskiye Ostrova; อังกฤษ: New Siberian Islands) เป็นกลุ่มเกาะในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของชายฝั่งอีสต์ไซบีเรียน ระหว่างทะเลแลปทิฟกับทะเลอีสต์ไซบีเรีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของสาธารณรัฐซาคา มีเกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะโคเตลนี หมู่เกาะนี้พบเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ตั้งอยู่อย่างถาวรตั้งแต่ ค.ศ. 1927 เป็นต้นมา
ภานุวัฒน์ ไฟไหล

ระดับทีมชาติ

ในปี พ.ศ. 2556 ภานุวัฒน์ได้มีชื่อติดทีมชาติไทย ครั้งแรกในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2015 รอบคัดเลือก
เพชรฟลอเรนไทน์

ประวัติตามจารึก

ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ฌอง แบบติสต์ ทาเวิร์นเนียร์ อัญกรและนักเดินทางชาวฝรั่งเศสเป็นผู้พบเพชรนี้อยู่ท่ามกลางทรัพย์สมบัติของ เฟอร์ดินันโด ที่ 2 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี เมื่อปี ค.ศ. 1657 ต่อมาได้ตกไปอยู่ในเมืองฮับส์บูร์ก หลังจากที่ชาวตระกูลเมดิชิคนสุดท้ายสิ้นชีวิต เพชรตกทอดไปผ่านการแต่งงานระหว่าง ฟรานซิสที่ 3 สเตฟาน แห่งลอร์แรง กับจักรพรรดินี มาเรีย เทเรซา แห่งออสเตรีย เพชรถูกนำไปประดับบนมงกุฎแห่งฮับส์บูร์ก ในเวลานั้นเพชรนี้มีมูลค่าถึง 750,000 ดอลลาร์
หลังจากจักรวรรดิออสเตรียล่มสลายลงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เชื้อพระวงศ์ออสเตรียนำเพชรนี้หลบหนีลี้ภัยไปอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ ราวปี ค.ศ. 1918 เพชรถูกขโมยไปโดยผู้ใกล้ชิดกับพระราชวงศ์ และนำไปยังอเมริกาใต้พร้อมกับอัญมณีประดับมงกุฎชิ้นอื่นๆ หลังจากนั้นก็มีข่าวลือว่าเพชรถูกนำเข้าไปยังสหรัฐอเมริกาในราวคริสต์ทศวรรษ 1920 และถูกตัดแบ่งขายไป
เรษฮะ มะเล็ก

เรษฮะ มะเล็ก (อาหรับ: رضا مالك‎) (เกิด 21 ธันวาคม ค.ศ. 1931 – เสียชีวิต 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) เป็นนายกรัฐมนตรีประเทศแอลจีเรีย ตั้งแต่วันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1993 จนถึงวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1994 ในช่วงระหว่างการดำรงตำแหน่งได้เกิดสงครามกลางเมืองในแอลจีเรีย ซึ่ง มะเล็กได้ยึดมั่นนโยบายต่อต้านอิสลาม และความสำเร็จในการเจรจาต่อรองการบรรเทาหนี้โดยกองทุนการเงินระหว่างประเทศ ซึ่งมีแผนที่จะปฏิรูปไอเอ็มเอฟ ไปสู่การปฏิบัติ
เรษฮะ มะเล็ก เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ด้วยวัย 85 ปี จากอาการเจ็บป่วยยาวนาน
Golden Kamuy

เนื้อเรื่อง

สุกิโมโต้ ไซจิ อดีตทหารผ่านศึกแห่งยุทธการเนิน 203 ในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ได้ทำงานเป็นนักขุดแร่ในฮอกไกโดเพื่อหาเงินไปช่วยเหลือภรรยาม่ายของเพื่อนสนิทที่เสียชีวิตในสงคราม สุกิโมโต้ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับขุมทองคำของชาวไอนุที่ซ่อนอยู่ สถานที่ของขุมทองคำถูกซ่อนไว้ในรอยสักของกลุ่มนักโทษที่หลบหนีจากเรือนจำอาบาชิริ สุกิโมโต้ได้รู้ว่าข่าวนี้เป็นเรื่องจริงและมีคนอีกหลายกลุ่มที่กำลังตามล่าทองคำ สุกิโมโต้จึงตัดสินใจเดินทางตามหาขุมทองพร้อมกับอาชิริปะ เด็กสาวชาวไอนุ

หนังสือการ์ตูน

Golden Kamuy เขียนเรื่องและวาดภาพโดยซาโตรุ โนดะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนยังจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ได้รับการจัดพิมพ์รวมเล่มเป็นหนังสือการ์ตูนมาแล้ว 16 เล่ม  
ในประเทศไทย Golden Kamuy ได้รับลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มมาแล้ว 11 เล่ม
จังหวัดห่าซาง

ศัพทมูลวิทยา

ชื่อของจังหวัดมาจากวงศัพท์จีน-เวียดนาม โดยเขียนเป็นอักขระว่า 河楊
สว่าน

สว่าน คือเครื่องมือชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับเจาะรูบนวัสดุหลายประเภท เป็นเครื่องมือที่ใช้บ่อยในงานไม้และงานโลหะ ประกอบด้วยส่วนสำคัญคือดอกสว่านที่หมุนได้ 
ดอกสว่านยึดอยู่กับเดือยด้านหนึ่งของสว่าน และถูกกดลงไปบนวัสดุที่ต้องการจากนั้นจึงถูกทำให้หมุน ปลายดอกสว่านจะทำงานเป็นตัวตัดเจาะวัสดุ กำจัดเศษวัสดุระหว่างการเจาะ (เช่น ขี้เลื่อย) หรือทำงานเป็นตัวสูบอนุภาคเล็กๆ (เช่นการเจาะน้ำมัน)  ดังนั้นสว่านจึงเป็นเครื่องมือช่างสำคัญของงานอุตสากรรมการผลิต เกือบทุกชนิดต้องอาศัยกรรมวิธีการเจาะรูเพื่อประกอบชิ้นส่วนต่างๆเข้าด้วยกัน งานเจาะรูต้องใช้เครื่องมือตัดคือ ดอกสว่าน กับเครื่องเจาะ เพื่อทำการตัดเจาะชิ้นงานให้เกิดรูปทรงกระบอกที่ชิ้นงาน และงานการเจาะหมายถึงกระบวนการทำให้เกิดรูกลมทรงกระบอกขึ้นบนวัสดุงาน โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่าดอกสว่าน หรือดอกไขควง โดยมีจุดประสงค์ต่างๆเพื่อย้ำหมุด จับยึดด้วยนัตสกรู หรือทำเกลียว เป็นต้น

ประวัติ

สว่านในยุคแรกเริ่มคือ บิดหล่า ซึ่งเป็นอุปกรณ์เดียวกับอุปกรณ์สำหรับจุดไฟ สามารถนับย้อนหลังไปได้ถึงชาวฮารัปปาและชาวอียิปต์โบราณ ในยุคต่อมา สว่านไฟฟ้าได้ประดิษฐ์ขึ้นโดย อาร์เทอร์ เจมส์ อาร์นอต (Arthur James Arnot) เมื่อ ค.ศ. 1889 ที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย หลังจากนั้นจึงมีการประดิษฐ์สว่านไฟฟ้าแบบพกพาในปี ค.ศ. 1895 โดย วิลเฮล์ม ไฟน์ (Wilhelm Fein) ที่ชตุทท์การ์ท ประเทศเยอรมนี และเมื่อ ค.ศ. 1917 แบล็กแอนด์เด็กเกอร์ (Black & Decker) ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องทุ่นแรงและเครื่องใช้ในบ้าน ได้จดทะเบียนสิทธิบัตรสวิตช์แบบกดเปิดและปิดในปุ่มเดียว ที่ติดอยู่กับด้ามถือของสว่านไฟฟ้า
กิม ซูร์ยามัน

ประวัติ

เซอร์ยามันขึ้นกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 โดยเป็นการชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนจอห์น อารีฟ จากนั้น ขึ้นชกเสมอกับ นานา ซูฮานา และขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นสตรอเวท WBC ในการชกครั้งต่อมากับนภา เกียรติวันชัยเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2531 ที่อินโดนีเซีย ปรากฏว่าเซอร์ยามันเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป เซอร์ยามันขึ้นชกอีกเพียงสองครั้ง โดยครั้งล่าสุด เสมอกับ ฮุสนี เรย์ เมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2531 จากนั้นก็แขวนนวมไป ไม่ได้ชกมวยอีกเลย
ทรอน

เรื่องย่อ

ทรอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโปรแกรมเมอร์ชื่อ เควิน ฟลินน์ (รับบทโดย เจฟ บริดเจส) เป็นนักเขียนโปรแกรมเกมคอมพิวเตอร์ให้กับบริษัทชื่อ ENCOM วันหนึ่งโปรแกรมที่เขาเขียน ถูกขโมยโดยเพื่อนร่วมงานชื่อ เอด ดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์) และฟลินน์ถูกไล่ออกจากงาน ส่วนดิลลิงเจอร์ กลับเติบโตเป็นผู้บริหารระดับสูงในบริษัท
สามปีถัดมา ฟลินน์ลักลอบเจาะข้อมูลเข้าไปในระบบเมนเฟรมของ ENCOM เพื่อหาหลักฐานว่าเขาถูกใส่ร้าย โดยใช้โปรแกรมประตูหลังที่เขาเขียนขึ้นเอง ชื่อว่า คลู ฟลินน์พลาดท่าถูกระบบป้องกันของคอมพิวเตอร์ซึ่งมีปัญญาประดิษฐ์ ใช้เลเซอร์ยิงใส่ และแปลงให้เขาอยู่ในรูปข้อมูลดิจิทัล
ฟลินน์พบว่าตัวเองอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ซึ่งเป็นดิจิทัล มีชื่อว่า คลู ได้พบกับ ทรอน ซึ่งเป็นระบบรักษาความปลอดภัยที่เขียนโดย อลัน แบรดลีย์ (รับบทโดย บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์) และ โยริ โปรแกรมของ ลอร่า อดีตแฟนเก่า (รับบทโดย ซินดี มอร์แกน) ฟลินน์ พยายามหาทางออกจากระบบ ด้วยความช่วยเหลือของ ทรอน และ โยริ โดยเขาต้องต่อสู้กับตัวละครในเกมที่เขาเป็นคนเขียนขึ้น ในด่านสุดท้าย ฟลินน์ต้องต่อสู้กับ ซาร์ค โปรแกรมของดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์)
ทรายเดือด

ทรายเดือด หรือ แผ่นดินเหลว (liquefaction) กล่าวถึงปรากฏการณ์ที่ดินมีสภาพคล้ายกับของเหลว เนื่องจากสูญเสียกำลัง และความแข็งแรงในด้านความเค้น โดยปรากฏการณ์นี้มักเกิดขึ้นในระหว่างที่เกิดแผ่นดินไหว
ในด้านกลศาสตร์ของดิน คำว่า "liquefied" ได้ถูกใช้ครั้งแรกโดย เฮเซิน อ้างอิงถึงเหตุการณ์เขื่อนถล่มในปี พ.ศ. 2461 ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย
เอชดี 169830

ดาวฤกษ์

ดาวฤกษ์นี้จัดประเภทเป็นสเปกตรัมประเภท F7V หมายถึงสีของโฟโตสเฟียร์ ของดาวฤกษ์นี้เป็นสีเหลือง-ขาว มันใช้เวลา 9.5 วันสำหรับดาวฤกษ์เพื่อหมุนหนึ่งครั้งรอบ ๆ แกนของตัวเอง ดาวฤกษ์นี้เป็น 40% มีมวลที่มากขึ้น และ 84% มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์
เสือดำ

เสือดำ เป็นชื่อสามัญเรียกโดยรวมของสัตว์กินเนื้อประเภทเสือและแมว (Felidae) ที่มีลักษณะลำตัวรวมถึงลวดลายเป็นสีดำตลอดทั้งลำตัว ซึ่งเกิดขึ้นได้ในเสือหลายชนิด
จากการเป็นเสือดำ เกิดจากความผิดปกติในเม็ดสีที่เรียกว่าเมลานิซึม ส่งผลให้เสือที่เกิดมานั้นเป็นสีดำตลอดทั้งลำตัว โดยที่ยังมีลายหรือลายจุดคงอยู่ แต่จะสังเกตเห็นได้ยาก จะเห็นได้ชัดเจนเมื่ออยู่ในแสงแดด
เสือดำในเสือดาว มักพบได้มากในป่าดิบชื้นในทวีปเอเชีย เช่น อินเดีย, เนปาล, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในเบงกอลหรือชวา ใต้ท้องของเสือดำมีสีจางเล็กน้อย ผิวสีดำของเสือดำไม่ได้มีสีดำสนิท และยังคงมีลายแบบเสือดาวอยู่ด้วยซึ่งจะเห็นชัดเวลาต้องแสงแดด ซึ่งในภาษาลาวเรียกว่า "เสือแมลงภู่" หรือ "เสือลายจ้ำหลอด" เสือดำในประเทศไทยพบได้มากในป่าภาคใต้ โดยแม่เสือดาวหนึ่งตัวจะให้ลูกที่เป็นเสือดำในอัตรา 3/1 แต่ทั้งนี้ลูกเสือที่เป็นเสือดำมักจะอยู่อย่างโดดเดี่ยว ไม่รวมกลุ่มหรือรวมฝูงหรือเดินร่วมกับเสือดาว จึงทำให้อ่อนแอและเป็นจุดอ่อนเพราะมีอัตราการรอดตายน้อยกว่าเสือดาว  เสือดำจึงเป็นเสือที่พบได้น้อยกว่าเสือดาว  และจากประสบการณ์ของผู้ที่เลี้ยงดูแลเสือในสวนสัตว์มีความเห็นว่า เสือดำนั้นมีความดุร้ายกว่าเสือดาว
เรื่องราวของเสือดำในประเทศไทยเคยตกเป็นข่าวฮือฮาเมื่อราว พ.ศ. 2521 เมื่อปรากฏข่าวว่า มีเสือดำตัวหนึ่งเพ่นพ่านอยู่แถวมักกะสัน ซึ่งเป็นพื้นที่ในเขตกรุงเทพมหานคร จนเป็นที่หวาดกลัวของผู้ที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น จนได้ชื่อว่า "เสือดำมักกะสัน" แต่อีก 2 ปีต่อมาก็ปรากฏว่า เป็นเสือดำที่เจ้าหน้าที่กรมป่าไม้ซื้อมาในราคา 3,000 บาท และนำมาปล่อยไว้เอง เพื่อผลทางจิตวิทยา ก่อนที่จะจับไปปล่อยไว้ในป่าห้วยขาแข้ง
ในเสือจากัวร์ ที่พบในทวีปอเมริกาใต้ก็มีเสือดำเช่นเดียวกัน โดยมีลักษณะการเกิดเช่นเดียวกับเสือดำ
นอกจากนั้นแล้ว เสือดำยังมีพบในเสือหรือแมวประเภทอื่น ๆ เช่น เสือพูม่า ในทวีปอเมริกาเหนือ, เสือไฟ ซึ่งเป็นเสือขนาดเล็กในทวีปเอเชีย, เซอร์วัล ซึ่งเป็นแมวป่าที่พบในทวีปแอฟริกา โดยเฉพาะที่อาศัยในเทือกเขาอาร์เบอร์แดร์ ของเคนยา เชื่อว่าอาจเป็นเพราะสภาพแวดล้อมบนที่สูงมีคู่แข่งในการแย่งชิงอาหารน้อย ทำให้ไม่ต้องมีลายจุดช่วยในการพรางตัวเหมือนที่ราบ และสีดำยังช่วยดูดซับความอบอุ่นให้แก่ร่างกาย เนื่องจากสภาพอุณหภูมิบนภูเขาสูงหนาวเย็นกว่าที่ราบ
รวมถึงเสือโคร่ง ที่มีการบันทึกรวมถึงเสียงเล่าลือจากอินเดีย ที่มีการพบเห็นเป็นระยะ ๆ แต่ทว่าก็ยังไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน
อัน จิน-คย็อง

ชีวิตส่วนตัว

อัน จิน-คย็อง (안진경) เข้าวงการด้วยการออกอัลบั้มในนาม To-Ya โดยออกในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลี จากนั้นได้เป็นนักร้องนำของวง BABYVOX Re.V ที่สึบทอดมาจาก Baby V.O.X. โดยการเพิ่มคำว่า "Re.V" ซึ่งย่อมาจาก "Renaissance Voices" แปลว่าเสียงที่ฟื้นคืนมาใหม่ จนวงยุตัวลงจึงออกอัลบั้มของตัวเองในชื่อ Bad Person และยังมีผลงานการแสดงในเรื่อง Athena: Goddess of War (SBS, 2010) รับบทเป็นแกนนำของกลุ่มก่อการร้าย
ด้านงานบันเทิงในไทย อัน จิน-คย็อง เคยมาเล่นคอนเสิร์ตในงานเทศกาลดนตรีพัทยา และได้ถ่ายทำภาพยนตร์โฆษณา PhD (พีเอชดี) รวมถึงจะได้ร่วมงานด้านดนตรีกับประเทศไทยในอนาคต
ถนนสายนี้ เปรี้ยว

เรื่องย่อ

คาสึงะ เคียวสุเกะ ตัวละครเอกของเรื่อง เป็นสมาชิกของครอบครัวที่มีพลังจิต จึงต้องย้ายที่อยู่บ่อย ๆ
เริ่มเรื่องจาก ตอนที่พระเอกเพิ่งจะย้ายมาอยู่ที่เมืองแห่งใหม่พร้อมกับครอบครัว และออกมาเดินเล่นเจอเนินเขาซึ่งมีขั้นบันไดเรียงรายสวยงามมาก เคียวสุเกะจึงเดินนับขั้นบันไดไปเรื่อย ๆ ซึ่งเคียวสุเกะนับได้ 100 ขั้น แต่ในตอนนั้นก็มีผู้หญิงพูดแย้งออกมาว่ามี 99 ขั้น และตอนนี้เองจึงเป็นฉากแรกที่พระเอกคือเคียวสุเกะ และ อายูคาว่า มาโดกะ นางเอกของเรื่องได้มาพบกันครั้งแรก เคียวสุเกะนั้นหลงรักอายูคาว่า มาโดกะตั้งแต่แรกพบ ในขณะที่ มาโดกะ กลับดูเข้าใจได้ยากยิ่ง บางครั้งก็เหมือนไม่สนใจ แต่บางครั้งก็ใส่ใจ ดูฉลาด แกร่ง แต่ก็อ่อนหวาน จนเคียวสุเกะทำตัวไม่ถูก (คาแรกเตอร์นี้ทำให้ มาโดกะ กลายเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์จนคนอ่านหลงใหล) แต่แล้วรักสามเส้าของเคียวสุเกะก็เกิดขึ้น เมื่อวันแรกในการไปโรงเรียนใหม่ของเคียวสุเกะ เขาได้พบกับ ฮิยาม่า ฮิคารุ รุ่นน้องในโรงเรียนใหม่ของเคียวสุเกะ และเป็นรุ่นน้องคนสนิทของมาโดกะด้วย และฮิคารุเมื่อพบเคียวสุเกะ ฮิคารุก็แสดงออกอย่างชัดเจนและตรงไปตรงมาว่าชอบเคียวสุเกะ มาโดกะซึ่งจริง ๆ แม้จะชอบเคียวสุเกะอยู่บ้างแล้ว เมื่อเห็นรุ่นน้องคนสนิทก็ชอบคนคนเดียวกัน จึงพยายามเก็บความรู้สึก และหลีกทางให้เพื่อฮิคารุจะได้สมหวังในความรัก แต่เคียวสุเกะซึ่งชอบมาโดกะอยู่จึงไม่ยอมแพ้ในความรักต่อมาโดกะ จึงพยายามใกล้ชิดมาโดกะอย่างไม่ย่อท้อ และในตอนจบของเรื่องไม่บอกว่าความรักของทั้งสามลงเอยเช่นไร แต่จะมีผลสรุปของรักสามเส้าออกมาในตอนพิเศษที่ไม่มีในหนังสือการ์ตูนและอนิเมะภาคปกติ
ในส่วนของตอนพิเศษ ova นั้นจะนำตอนที่อยู่ในหนังสือการ์ตูนมาสร้างเป็นแอนิเมชัน (มีอยู่ 2 ตอนเท่านั้นที่เขียนสร้างมาใหม่) หนึ่งในนั้นจะเป็นตอนที่กล่าวถึงอากาเนะ (ญาติของคะสึกะ เคียวสุเกะ) ด้วย ที่พบในเธอบางฉากในตอนที่ 48 ของเวอร์ชันแอนิเมชันปกติ
ส่วนตอนสุดท้ายที่เป็นบทสรุปของเรื่องนี้จะเห็นความบอบช้ำจิตใจของฮิการุจัง เมื่อเธอรู้ความจริงว่า เคียวสุกะและอายูคาว่า รักกันและคบกันเป็นแฟน และฮิการุได้ตัดสินใจไปเรียนการละครที่อเมริกา
สำหรับตอนที่สร้างสุดท้ายเป็นแอนิเมชัน เป็นตอนหลังจากนั้น เมื่อเคียวสุเกะได้หลุดไปโลกอนาคต 3 ปีข้างหน้าได้พบฮิการุจังและอายูคาว่า ในขณะที่โลกปัจจุบันเคียวสุเกะเป็นเจ้าชายนิทรา เรื่องราวดำเนินจนจบและ เผยถึงตอนสุดท้ายที่เขาและเธอมีอะไรกันครั้งแรกนับแต่ที่เขาได้รู้จักกันมา สร้างความอิจฉาต่อผู้ชมเป็นอย่างยิ่ง
แถบรังสีแวนอัลเลน

เข็มขัดกัมมันตรังสีแวนอัลเลน (อังกฤษ: Van Allen radiation belt) เป็นโซนของอนุภาคที่มีพลังซึ่งส่วนใหญ่มาจากลมสุริยะซึ่งถูกจับโดยและยึดรอบดาวเคราะห์ด้วยสนามแม่เหล็กของดาวเคราะห์นั้น โลกมีเข็มขัดสองเส้นและบางครั้งเข็มขัดอื่น ๆ อาจถูกสร้างขึ้นชั่วคราว การค้นพบเข็มขัดนั้นให้เครดิตกับ James Van Allen และด้วยเหตุนี้สายพานของโลกจึงเป็นที่รู้จักในนามสายพาน Van Allen เข็มขัดหลักสองเส้นของโลกขยายจากระดับความสูงประมาณ 640 ถึง 58,000 กม. (400 ถึง 36,040 ไมล์)}  เหนือพื้นผิวซึ่งระดับรังสีในภูมิภาคแตกต่างกันไป อนุภาคส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นกับเข็มขัดคาดว่ามาจากลมสุริยะและอนุภาคอื่น ๆ โดยรังสีคอสมิก  โดยการดักลมสุริยะสนามแม่เหล็กจะเบี่ยงเบนอนุภาคที่มีพลังเหล่านั้นและปกป้องชั้นบรรยากาศจากการถูกทำลาย
'เข็มขัดกัมมันตรังสีแวนอัลเลนตั้งอยู่ในภูมิภาคด้านในของสนามแม่เหล็กโลก เข็มขัดนี้ดักจับอิเล็กตรอนและโปรตอนที่มีพลัง ส่วนนิวเคลียสอื่น ๆ เช่นอนุภาคอัลฟาจะแพร่หลายน้อยกว่า ภายในโซนของเข็มขัดจึงเป็นอันตรายต่อดาวเทียมซึ่งจะต้องมีส่วนประกอบที่ให้การป้องกันที่เพียงพอหากพวกมันจะใช้เวลาอยู่ใกล้กับโซนนั้นนานพอสมควร ในปี 2013 องค์การนาซ่ารายงานว่า Van Allen Probes ได้ค้นพบเข็มขัดรังสีชนิดที่สามซึ่งตรวจพบเป็นเวลาสี่สัปดาห์จนกระทั่งมันถูกทำลายโดยคลื่นกระแทกอันทรงพลังจากดวงอาทิตย์
รีคอร์เดอร์

รีคอร์เดอร์ (Recorder) เป็นเครื่องดนตรีสากล ประเภทเครื่องเป่าลมไม้ รีคอร์เดอร์สร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 14 ถือกำเนิดในประเทศอังกฤษ นิยมเล่นในสมัยยุคกลาง และมีความเจริญสูงสุดในยุคบาโรค เป็นเครื่องเป่าที่มีลักษณะการเป่าแบบด้านตรง มีรูปแบบการเกิดเสียงแบบเดียวกันกับนกหวีด คือ บริเวณปากเป่านั้นจะทำเป็นช่องลม (Wind Way) เพื่อที่จะพุ่งเข้าไปกระทบกับปากนกแก้ว ทำให้อากาศเกิดการสั่นสะเทือน เกิดเป็นคลื่นเสียงภายในท่อ เกิดเป็นระดับเสียงต่างๆ ท่อของรีคอร์เดอร์มีรูปทรงกรวย คือ จากส่วนปลายของปากเป่าลงมายังส่วนปลายท่อจะค่อย ๆ สอบลง และแคบสุดบริเวณปลายของรีคอร์เดอร์ ในปัจจุบันรีคอร์เดอร์เป็นเครื่องดนตรีสำหรับหัดเรียนดนตรีขั้นเบื้องต้น โดยเฉพาะในระดับชั้นมัธยมศึกษา เราสามารถเป่ารีคอร์เดอร์ได้ตามตั่วอย้างข้างล่างนี้
ฟุตบอลหญิง

ฟุตบอลหญิง (อังกฤษ: Women's association football) เป็นกีฬาประเภททีมที่มีโดดเด่นมากที่สุดซึ่งแข่งขันโดยผู้หญิงจากทั่วโลก ซึ่งมีการแข่งขันในระดับอาชีพในหลายประเทศทั่วโลก และ 176 ทีมชาติที่เข้าร่วมในระดับนานาชาติ
ประวัติศาสตร์ของฟุตบอลหญิงสามารถพบในการแข่งขันที่สำคัญซึ่งได้เปิดตัวทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ ฟุตบอลหญิงได้มีการแข่งขันนับครั้งไม่ถ้วนในประวัติศาสตร์ แม้ยุคทองจะเกิดขึ้นครั้งแรกที่สหราชอาณาจักรในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1920 ที่ซึ่งประสบความสำเร็จที่ยอดผู้ชมกว่า 50,000 คน ครั้งหนึ่ง สมาคมฟุตบอลอังกฤษเคยประกาศห้ามใน ค.ศ. 1921 ถึงการไม่อนุญาตให้มีกีฬาฟุตบอลหญิงจากบริเวณที่ใช้โดยสโมสรสมาชิก โดยการห้ามนี้มีผลจนถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1971

ฟุตบอลหญิงยุคต้น

กลุ่มผู้หญิงได้เล่น "ฟุตบอล" มาเป็นเวลานานเท่าที่เคยมีการแข่งขัน หลักฐานที่แสดงให้เห็นว่ามีการแข่งในสมัยโบราณ นั่นคือชู่จู๋ที่เล่นกันในหมู่ผู้หญิงของช่วงรัชสมัยราชวงศ์ฮั่น (สากลศักราช 25–220) โดยมีภาพปูนเปียกของผู้หญิงสองคนในรัชสมัยราชวงศ์ฮั่น (สากลศักราช 25–220) ซึ่งกำลังเล่นชู่จู๋อยู่ อย่างไรก็ตามนอกจากนี้ ยังมีความเชื่อเกี่ยวกับความถูกต้องของยุคสมัยอยู่จำนวนหนึ่ง โดยประมาณถึงความเก่าแก่ที่สุดว่าอาจอยู่ในช่วง 5,000 ปีก่อนสากลศักราช นอกจากนี้ ยังมีบันทึกการแข่งขันประจำปีในสกอตแลนด์ซึ่งได้บันทึกในช่วงต้นของยุคคริสต์ทศวรรษ 1790  ส่วนการแข่งขันนัดแรกที่ได้รับการบันทึกโดยสมาคมฟุตบอลสกอตแลนด์ เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1892 ที่กลาสโกว์ และสำหรับประเทศอังกฤษ ได้มีบันทึกการแข่งขันฟุตบอลหญิงที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1895 
ในสมัยใหม่ของฟุตบอล ยังมีพยานหลักฐานถึงการมีส่วนร่วมของผู้หญิงในยุคต้น โดยในทวีปยุโรป เป็นไปได้ว่าผู้หญิงชาวฝรั่งเศสช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ได้เล่นฟุตบอลในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของกีฬาพื้นบ้านในยุคนั้น และยังมีการแข่งขันประจำปีในมิดโลเธียน ที่ประเทศสกอตแลนด์ในช่วงยุคคริสต์ทศวรรษ 1790 ซึ่งได้มีการบันทึกไว้เช่นกัน