google/wiki40b huggingface dataset:
จอตโต ดี บอนโดเน

จอตโต ดี บอนโดเน (Giotto di Bondone) (ค.ศ. 1267 – 8 มกราคม ค.ศ. 1337), เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในนาม จอตโต (Giotto), เป็นสถาปนิกและจิตรกรชาวอิตาลี จากเมืองฟลอเรนซ์ ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้มีส่วนสร้างสรรค์ผลงาน ที่ก่อให้เกิดกระแสใหม่ในสังคมที่นำไปสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในที่สุด
จอตโต ดี บอนโดเนเป็นจิตรกรร่วมสมัยกับจิโอวานนี วิลลานิผู้กล่าวว่าจอตโตเป็นช่างผู้มีความสามารถที่สุดในสมัยนั้น เป็นผู้วาดภาพตามกฎของธรรมชาติ และจอตโตได้รับเงินเดีอนจากรัฐบาลเมืองฟลอเรนซ์เนื่องมาจากความสามารถ
จอร์โจ วาซารี นักเขียนชีวประวัติจากคริสต์ศตวรรษที่ 16 กล่าวว่า จอตโต เป็นผู้แยกตัวจากศิลปะแบบไบแซนไทน์อย่างชัดเจน และเป็นผู้นำในการใช้วิธีวาดอย่างถูกต้องจากธรรมชาติซึ่งเป็นวิธีที่ละทิ้งไปกว่าสองร้อยปีตั้งแต่สมัยกรีก
ผลงานชิ้นสำคัญของจอตโตคือภาพเขียน “ความโทมนัสกับร่างพระเยซู” ในชาเปลสโครเวนยีภายในวัดในเมืองปาโดวา หรือที่รู้จักกันว่าชาเปลอารีนา ภาพเขียนนี้สำเร็จลงในปี ค.ศ. 1305 เป็นภาพที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชั้นเอกของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้น (Early Renaissance)
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ประวัติ

เกิดขึ้นจากการหลอมรวมกันของวิทยาลัยการสาธารณสุข และสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550 มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดยวิทยาลัยการสาธารณสุข ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2534 เป็นสถาบันที่จัดให้มีการเรียนการสอนแบบสหศาสตร์ (Multidisciplinary) นั่นคือ การนำเอาความรู้จากหลากหลายสาขามาประยุกต์ใช้ เพื่อนำไปสู่ความเข้าใจถึงปัญหาทางสาธารณสุขของประเทศ ซึ่งหลักสูตรจะมุ่งเน้นไปในด้านการพัฒนาความคิด วิเคราะห์ การวางแผน การวิจัย และการให้บริการ เพื่อแก้ปัญหาสาธารณสุขของประชาชน วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นศูนย์ความร่วมมือด้านการวิจัยและฝึกอบรมพัฒนาการสาธารณสุข - WHO Collaborating Centre for Research and Training in Public Health Developmentและ ศูนย์ความร่วมมือเพื่อการวิจัยและฝึกอบรมด้านการติดสารเสพติด - WHO Collaborating Centre for Research and Training in Drug Dependence
มือปืนตรัยภาค

งานเปิดตัว

พระนครฟิล์ม ร่วมกับ ยุทธเลิศ สิปปภาค ได้ทุ่มงบกว่า 100 ล้านบาท เพื่อสร้างภาพยนตร์ไทยฟอร์มเด็ดชุด  “มือปืน ตรัยภาค” (คิลเลอร์ไทรลอจี้) ที่ระดมดารานักแสดงและดาวตลกชื่อดังมาประชันบทบาทกันอย่างมากมาย โดยมีการเปิดตัวแถลงข่าวอย่างเป็นทางการ เมื่อค่ำวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ณ ร้านบัสเตอร์บัสเตอร์ หลังเอสพลานาด รัชดา กรุงเทพฯ ภายในงานมีสื่อมวลชนและแขกในวงการมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง 
โดยหนังที่กล้าทุ่มทุนสร้างครั้งนี้ ธวัชชัย พันธุ์ภักดี ผู้จัดการทั่วไปของ พระนครฟิล์ม เผยว่า ถึงการได้ผู้กำกับ ยุทธเลิศ สิปปภาค ว่า “หลังจากที่ผมได้ดูรายละเอียดของโปรเจกต์ส์นี้แล้ว รู้สึกว่าน่าสนใจและน่าลงทุนมาก เป็นแนวหนังที่แปลก ฉีกจากความเป็นพระนครฯ แต่ก็ยังคงความสนุกเหมือนเดิม แต่เป็นความสนุกที่ฉีกแนวจากที่เคยทำ เราจึงกล้าที่จะลงทุน เพราะคิดแล้วว่าน่าจะคุ้มค่า แล้วที่สำคัญหนังเรื่องนี้ผมมองว่ามันสามารถได้ทั้งเมืองไทยและต่างประเทศได้อย่างสบาย”

ที่มา

ยุทธเลิศ สิปปภาค ได้แจ้งเกิดจากภาพยนตร์เรื่อง มือปืน/โลก/พระ/จัน ที่ทำรายได้ 120 ล้านบาท ภาพยนตร์ได้โครงที่มาจากนี้ ภาพยนตร์นี้จะถ่ายทำยาวแบบต่อเนื่องกันไปเลย และจะตัดต่อแบ่งแต่ละภาคตามที่ว่า ซึ่งไม่น่าจะต่างจากภาพยนตร์เรื่อง บุปผาราตรี 3.1 และ บุปผาราตรี 3.2 เท่าใดนัก เพียงแต่แต่ละภาคจะมีจุดเด่นอยู่ที่นักแสดงประจำภาคนั้นๆ นั่นเอง

มือปืนดาวพระเสาร์

ตี๋ ไรเฟิล (โหน่ง ชะชะช่า) มือปืนแห่งซุ้มสะพานเหล็ก มือปืนรับจ้างผู้มีปัญหาสมรรถทางเพศที่ล้มเหลวนกกระจอกไม่กินน้ำ ตี๋ต้องฆ่าคนมากมายเพื่อหาเงินมาบำบัดอาการนกเขาไม่ขัน จนในวันหนึ่งตี๋ก็ได้พบกับ คริส สไตย์เออร์ (คริส หอวัง) มือปืนสาวที่เจอแต่คนหลอกลวง จึงคิดว่าโลกนี้ไม่มีรักแท้อีกแล้ว เป็นผู้หญิงลึกลับที่ทำให้เขาตกหลุมรักด้วยความบริสุทธิ์ใจ จนได้มาเจอกับตี๋ ไรเฟิล ที่เธอคิดว่าเขามีความรักที่ให้เธออย่างจริงใจ แต่คริสกลับไม่ต้องการความรักแบบนั้น จากประสบการณ์รักที่หลอกลวงทำให้คริสปฏิเสธความรัก

หมาแก่ อันตราย (มือปืนดาวพระศุกร์)

เป้ ท่าทราย (เทพ โพธิ์งาม) มือปืนรับจ้างที่เพิ่งพ้นโทษออกมาจากคุกแล้วเพิ่งค้นพบความจริงที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนคือ ในชีวิตเขานั้นมีลูกสาวแท้ๆอยู่หนึ่งคนชื่อ ดาว (พลอย จินดาโชติ) แต่เป้ กลับต้องหนีจากการตามล่าของลูกสาวของตัวเองเพราะเธอเข้าใจผิดคิดว่า เป้ อูซี่คือคนที่ฆ่าพ่อเลี้ยงของเธอ ซึ่งเธอคิดว่าเป็นพ่อแท้ๆ
พระแม่อันทาล

เทวตำนาน

ในหมู่บ้านหนึ่งใกล้กับนครมาดูไรซึ่งอยู่ในรัฐทมิฬนาฑูมีพรามหณ์คนหนึ่ง นามว่า วิษณุสิทธา มีหน้าที่ในการจัดหาดอกไม้เพื่อไปถวายแก่เหล่าเทพที่วัดศรีเวลิปธุ(อังกฤษ: Srivilliputhur) วันหนึ่งขณะที่พราหมณ์ผู้นี้ปฏิบัติหน้าที่เหมือนทุกวัน บังเอิญไปพบกับเด็กทารกหญิงผู้หนึ่งอยู่บริเวณใต้ต้น ตุลสี พราหมณ์คนนี้แต่แรกเริ่มเดิมทีไม่มีครอบครัว คือไม่มีบุตร ไม่มีภรรยา พรามหณ์จึงคิดว่า พระเป็นเจ้าทรงเมตตาประทานเด็กผู้นี้มาให้ จึงเลี้ยงดูเด็กหญิงผู้นี้เป็นอย่างดี พราหมณ์ตั้งชื่อให้เด็กทารกนี้ว่า "โกไดย์"(อังกฤษ: Godai) ซึ่งแปลความหมายได้สองอย่าง คือ สวนที่สวยงาม และอีกความหมายคือ ของขวัญจากพระเป็นเจ้า ด้วยความที่เด็กน้อยผู้นี้อาศัยกับพราหมณ์ หาดอกไม้ถวายพระเจ้า ขับร้องเพลงถวายแก่พระผู้เป็นเจ้าอยู่เป็นประจำ ด้วยการเลี้ยงดูเช่นนี้ทำให้เด็กมีความผูกพันกับพระเป็นเจ้าเป็นอย่างมาก พรามหณ์ก็ได้สอนวิชาความรู้ทุกอย่างให้กับ Godai นางเริ่มแต่งบทเพลงและขับร้องถวายต่อพระกฤษณะ อันเป็นเทพเจ้าที่เธอรักยิ่ง ยิ่งท่านพรามหณ์สอนเกี่ยวกับองค์พระวิษณุเทพและหลักปรัชญาต่างๆ เกี่ยวกับพระองค์ ซึ่งนางก็มีความสนใจและใส่ใจเป็นพิเศษจนน่าประหลาดใจ เธอจินตนาการต่างๆ นาๆ ว่าตนเป็นคู่รักกับพระเป็นเจ้า จนตัวเธอเองลุ่มหลงว่าจะได้แต่งงานกับพระเป็นเจ้าจริงๆ
และเนื่องจากพรามหณ์คนนี้มีหน้าที่จัดหาดอกไม้ไปถวายแก่พระเป็นเจ้าทุกวัน นางจึงฝากพราหมณ์นำผ้าไปถวายต่อพระวิษณุทุกวันเช่นกัน จนวันหนึงพราหมณ์สังเกตเห็นเส้นผมของนางติดไปกับผ้าที่ถวาย ซึ่งตามประเพณีถือเป็นการผิดมหันต์ที่นำของใช้แล้ว หรือไม่บริสุทธิ์ถวายต่อพระเป็นเจ้า พราหมณ์จึงได้จัดเครื่องถวายชุดใหม่เพื่อเป็นเครื่องขอขมาในความผิดต่อพระวิษณุเทพ แล้วคืนนั้นเองพรามหณ์ก็ฝันว่า พระวิษณุ มากล่าวกับตนว่า เหตุใดท่านจึงเปลี่ยนเครื่องถวาย ไม่ใช้เครื่องถวายที่บุตรีท่านนำมาถวายเราเช่นดังเดิม พราหมณ์รู้ได้ทันทีถึงความผูกพันระหว่างบุตรที่ตนนำมาเลี้ยงและองค์พระวิษณุเทพ ตั้งแต่นั้นมาจึงให้นางถวายผ้าเหมือนเช่นเดิม และ นางจึงเป็นที่รู้จักในนาม อัลดาล ซึ่งแปลว่า ผู้อยู่เหนือกฏแห่งพระเป็นเจ้า (คือสามารถถวายของที่คนทั่วไปคิดว่าไม่ควรได้)
เมื่อถึงเวลาอันควรที่อัลดาลจะต้องแต่งงาน ท่านพราหมณ์ก็ได้หาคู่และเตรียมพิธีแต่งงานให้ แต่นางก็ยืนยันว่านางจะไม่แต่งงานกับใครนอกจากนอกจากพระเป็นเจ้าเท่านั้น คืนนั้นเองพระนารายณ์ (นามหนึ่งของพระวิษณุ) มาเข้าฝันกับพราหมณ์วิษณุสิทธาว่า ให้ส่งนางไปยังวัดศรีรังครัมซึ่งเป็นที่ๆเราอยู่ ให้นางแต่งภูษาอันงดงามเพื่อเข้าพิธีอภิเสกกับเรา และนางจะอยู่กับเราตลอดกาล พราหมณ์วิษณุสิทธาทั้งดีใจ ทั้งเสียใจ ที่ดีใจก็พระบุตรที่ชุบเลี้ยงมาของตนจะได้ไปรับใช้พระเป็นเจ้าดังที่นางฝันเกือบตลอดทั้งชีวิต และที่เสียใจคือ เค้าต้องเสียบุตรอันเป็นที่รักไปอย่างไม่มีวันกลับแน่นอน การแต่งงานก็เริ่มขึ้นโดยการจัดแต่งขบวนรถเพื่อส่งนางไปยังวัดศรีรังครัมเพื่อถวายนางแก่พระเป็นเจ้า นางลุกลี้ลุกลนเป็นอย่างยิ่งเมื่อทราบว่าจะได้อยู่กับพระองค์อันเป็นที่รัก เมื่อขบวนถึงวัดนางก็วิ่งเข้าไปในเปลวไฟที่ประกอบพิธียัญญะ จนล่างของเธอเหลือเพียงเถ้าธุลี อายุทั้งสิ้นที่เธอใช้ชีวิตอยู่บนโลกเพียง 15 ปีเท่านั้นจากนั้นมาพระนางก็ได้รับการยกย่องเป็นศักติพระองค์หนึ่งแห่งองค์พระวิษณุเทพตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
หนึ่งต่อเจ็ด (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2520)

เรื่องย่อ

เมื่อดั่น มหิทธา (สรพงษ์ ชาตรี) เดินทางกลับหาดใหญ่ แต่ถูกขบวนการหนึ่งตามฆ่าจึงต้องส่งข่าวให้เพื่อนๆ ลูกทัพบกอีก 6 คนมาช่วย ต่อมาดั่นสืบจนรู้ว่ากลุ่มของอพอลโล (เกชา เปลี่ยนวิถี) ซึ่งมีดาบชัย (ดามพ์ ดัสกร) เป็นลูกน้องนั่นเองคือขบวนการที่ตามฆ่าตน ดาบชัยส่งคนไปจับตัวแนนซี่หล่าน (อรัญญา นามวงษ์) ลูกสาวทูตสันถวไมตรี (อดุลย์ ดุลยรัตน์) มาขังไว้ ขณะที่ดั่นกำลังจะถูกฆ่า แตน (เรวดี ปัตตะพงษ์) ก็บุกมาช่วย ขณะที่ดั่นกำลังตกอยู่ในวงล้อมของมือปืน 7 คน พรรคพวกทั้ง 6 คนคือจ่าดับ จำเปาะ (ทักษิณ แจ่มผล), เหมาะ เชิงมวย (ลักษณ์ อภิชาติ), ตังกวย แซ่ลี้ (ศรีไพร ใจพระ), อัคคี เมฆยันต์ (กรุง ศรีวิไล), กล้า ตะลุมพุก (นิรุตต์ ศิริจรรยา) และจุก เบี้ยวสกุล (สายัณห์ จันทรวิบูลย์) ก็เดินทางมาถึง ดาบชัยส่งเจินซิน (อรัญญา นามวงษ์) ซึ่งหน้าตาเหมือนแนนชี่หล่านไปลอบยิงผู้การเชษฐา หัวหน้าหน่วยสืบราชการลับขณะประชุมกับพวกของดั่น ทำให้ดั่นต้องออกตามล่าแนนซี่หล่าน ส่วนจ่าดับกับเหมาะเอาแต่กินเหล้าจนเกิดเรื่องผิดใจกันจึงเหลือเพื่อนเพียง 5 คน เมื่อเหมาะถูกพวกดาบชัยรุมฆ่าตาย จ่าดับก็คิดได้และกลับมารวมกลุ่มอีกครั้งพร้อมกับได้ผู้กำกับสะอ้าน ในฉายา สี เลือดหมู เข้ามาร่วมทีมครบสูตร 7 คนตามเคล็ด แล้วทั้งหมดก็ออกกวาดล้างเหล่าร้ายที่หมายยึดเมืองหาดใหญ่ทันที
ยุน (เก็นโซซุยโคเด็น)

ยุน (อังกฤษ: Yun) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III

ข้อมูลส่วนตัว

ชื่อ: ยุน

ดวงดาวประจำตัว: เท็นโช (Tensyo)

บ้านเกิด: อัลมา ไคนัน (Alma Kinan)

อายุ: ไม่ปรากฏ

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ

ครอบครัว: ยุยริ, ยูมิ

สถานะ: คนทรง, เสียชีวิตจากการเข้าประกอบพิธีกรรมภายในหมู่บ้าน (ถูกนำไปสังเวย)

สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ

สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง

ประวัติ

ยุนเป็นคนทรงประจำหมู่บ้านอัลมา ไคนัน มีความสามารถในการพูดคุยกับวิญญาณได้เช่นเดียวกับยุยริและยูมิ นอกจากนี้เธอยังมีความสามารถในการมองเห็นอนาคตได้ ถึงแม้ว่าเธอจะต้องเสียชีวิตจากการประกอบพิธีกรรมภายในหมู่บ้าน แต่เธอก็ไม่เคยเสียใจ
ยุนเข้าประกอบพิธีกรรมเพื่อปลดผนึกของรูนแห่งน้ำที่แท้จริงและเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา ถึงแม้ว่าคริสจะพยายามที่จะหยุดพิธีนี้แต่ก็ไม่สามารถทำได้ ยุนรู้ดีว่าการเสียสละของเธอนั้นจะเป็นประโยชน์แก่บุคคลส่วนมาก อย่างไรก็ตามท้ายที่สุดแล้วคริสก็สามารถยุติสงครามได้ตามที่ยุนคาดหวังไว้ อายุ 26 ปี
ทะเลจีนใต้

ทะเลจีนใต้ (อังกฤษ: South China Sea) เป็นทะเลปิดที่เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิก ครอบคลุมอาณาบริเวณตั้งแต่ประเทศสิงคโปร์ไปจนถึงช่องแคบไต้หวัน รวมทั้งอ่าวตังเกี๋ยและอ่าวไทย มีเนื้อที่ประมาณ 3,500,000 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ดังกล่าวมีความสำคัญเพราะมีเส้นทางขนส่งทางเรือผ่านคิดเป็นหนึ่งในสามของโลก นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่า ใต้พื้นทะเลมีน้ำมันและแก๊สธรรมชาติสำรองขนาดใหญ่ด้วย 
อาณาเขตของทะเลจีนใต้ อยู่ทางใต้ของจีนแผ่นดินใหญ่และเกาะไต้หวัน, ตะวันตกของฟิลิปปินส์, ตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวักของมาเลเซียและบรูไน, เหนือของอินโดนีเซีย, ตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรมลายูและสิงคโปร์ และตะวันออกของเวียดนาม
หมู่เกาะทะเลจีนใต้ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเกาะ มีจำนวนหลายร้อยเกาะ ทะเลและเกาะที่ไม่มีผู้คนอยู่อาศัยส่วนใหญ่นี้เป็นหัวข้อพิพาทอธิปไตยโดยหลายประเทศ ข้อพิพาทเหล่านี้ยังได้สะท้อนในชื่ออันหลากหลายที่ตั้งให้เกาะและทะเล
แคริโอไทป์

แคริโอไทป์หรือคาริโอไทป์ (อังกฤษ: karyotype) หมายถึงจำนวนและลักษณะของโครโมโซมในนิวเคลียสของเซลล์ยูคาริโอต นอกจากนี้ยังใช้เวลากล่าวถึงชุดของโครโมโซมทั้งหมดของสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์หนึ่งๆ หรือสิ่งมีชีวิตหนึ่งๆ อีกด้วย
เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ

เบื้องต้น

เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดประสูติเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1330 ที่วังวูดสต็อคในมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1333, ดยุกแห่งคอร์นวอลล์ในปีค.ศ. 1337 (การสร้างตำแหน่งดยุกครั้งแรกในอังกฤษ) และในที่สุดเจ้าชายแห่งเวลส์ในปี ค.ศ. 1343 เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์โดยพฤตินัยระหว่างปี ค.ศ. 1339, ปี ค.ศ. 1340 และปี ค.ศ. 1342 เมื่อพระราชบิดาเสด็จไปร่วมในการรณรงค์ ในปี ค.ศ. 1337 ทรงมีหน้าที่ที่จะเข้าร่วมประชุมสภาองคมนตรีทุกครั้งและมีหน้าที่เจรจาต่อรองกับสำนักพระสันตะปาปา
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดทรงเติบโตขึ้นมากับ “โจน สาวงามแห่งเค้นท์” ผู้เป็นพระญาติห่างๆ และทรงได้รับอนุญาตจากสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 6 ให้แต่งงานกันได้แม้ว่าจะเป็นพระญาติกัน  เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดจึงทรงเสกสมรสกับโจนเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1361 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ ซึ่งทำให้เป็นปัญหาเพราะประวัติการสมรสของแอนน์และการแต่งงานกับสตรีชาวอังกฤษก็เป็นการทำให้หมดโอกาสที่จะหาคู่ชาวต่างประเทศเพื่อการสมานฉันท์ทางสัมพันธ์ไมตรีกับราชอาณาจักรต่างประเทศ
เมื่ออยู่ในอังกฤษเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดมักจะประทับอยู่ที่ปราสาทวอลลิงฟอร์ดในมณฑลบาร์คเชอร์ (ปัจจุบันมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์) เมื่อประทับอยู่ในฝรั่งเศสก็ทรงทำหน้าที่เป็นผู้แทนพระองค์ที่อากีแตน ที่พระองค์และโจนทรงมีราชสำนักที่ขึ้นชื่อในสมัยนั้น และเป็นที่ประทำของพระเจ้าแผ่นดินที่ลี้ภัยเช่นพระเจ้าเจมส์แห่งมายอร์คา (James of Mallorca) และ พระเจ้าปีเตอร์แห่งคาสตีล (Peter of Castile)
พระเจ้าเปโดรผู้ถูกขับจากบัลลังก์โดยพระเชษฐานอกสมรสพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งคาสตีล (Henry II of Castile) พระราชทานบรรดาศักดิ์ลอร์ดแห่งบิสเคย์ในปี ค.ศ. 1367 เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกันความช่วยเหลือของพระองค์ในการชิงราชบัลลังก์คืนจากพระเชษฐา เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดในยุทธการนาเฮรา (Battle of Nájera) ในการต่อสู้กับกองทัพฝรั่งเศส–สเปนที่นำโดยเบอร์ทรันด์ ดู เกอสแคลง (Bertrand du Guesclin)
ในช่วงนี้เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดก็มีพระโอรสสองพระองค์: เอ็ดเวิร์ด Edward (27 มกราคม ค.ศ. 1365 – ค.ศ. 1372) ผู้สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 6 พรรษา และริชาร์ดผู้ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1367 ที่มักจะเรียกกันว่า “ริชาร์ดแห่งบอร์โดซ์” ตามเมืองที่ประสูติผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดมีพระโอรสนอกกฎหมายอีกสองพระองค์ก่อนที่จะมาเสกสมรสกับโจน: เซอร์โรเจอร์ แคลเร็นดอน และเซอร์จอห์น ซาวนเดอร์
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดเสด็จกลับอังกฤษในเดือนมกราคม ค.ศ. 1371 และสิ้นพระชนม์สองสามปีต่อมาจากการประชวรเรื้อรังที่สันนิษฐานกันว่าอาจจะเป็นมะเร็ง
วิลเลียม ไฮด์ วูลลาสตัน

งาน

ในปี ค.ศ. 1800 วูลลาสตันทำธุรกิจเคมีภัณฑ์กับสมิธสัน เทนแนนต์และคิดค้นวิธีผลิตแพลตินัมแท่งจากสินแร่ ทำให้เขามีฐานะร่ำรวยและผูกขาดการผลิตแพลตินัมแท่งในอังกฤษนานกว่า 20 ปี การศึกษาธาตุแพลตินัมทำให้วูลลาสตันค้นพบธาตุแพลเลเดียมในปี ค.ศ. 1802 และธาตุโรเดียมในปี ค.ศ. 1804 นอกจากนี้วูลลาสตันยังมีผลงานด้านอื่น ๆ เช่น ค้นพบการเหนี่ยวนำไฟฟ้าก่อนไมเคิล ฟาราเดย์ 10 ปี, การศึกษาเส้นทึบในเส้นฟรอนโฮเฟอร์, ประดิษฐ์อุปกรณ์ที่เรียกว่า camera lucida ปริซึมวูลลาสตันและไครโอฟอรัส เป็นต้น
องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าต่างคำ

ประวัติ

เดิมองค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าต่างคำเหล่าต่างคำเคยเป็นหมู่บ้านในตำบลทุ่งหลวง ต่อมาได้แยกเป็นตำบลเหล่าต่างคำเมื่อ วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ให้จัดตั้งเป็น สภาตำบลเหล่าต่างคำ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนแปลงฐานะ สภาตำบลเหล่าต่างคำ เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าต่างคำจนถึงปัจจุบัน
เจ้าชายยังนย็อง

พระประวัติ

พระองค์มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า ลีเจ หรือ อี เจ ใน ค.ศ. 1394 พระองค์มีพระปรีชาสามารถทางด้าน วรรณกรรม และ อักษรวิจิตร พระองค์เห็นว่าพระองค์เองไม่มีความสามารถในการเป็นกษัตริย์และเชื่อว่าน่าจะเป็นเจ้าชายชุงนย็องพระอนุชาพระองค์เล็กที่มีความเหมาะสม พระองค์จึงตัดสินพระทัยสร้างความอับอายให้กับราชสำนักทำให้สูญเสียตำแหน่งเจ้าชายและอภิเษกกับหญิงสาวสามัญชนทำให้พระองค์ถูกเนรเทศอย่างเป็นทางการออกจากฮันยังในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1418 เจ้าชายฮโยรย็อง พระอนุชาพระองค์รองของเจ้าชายยังนย็องซึ่งรับตำแหน่งรัชทายาทสืบต่อมา มีความเห็นเช่นเดียวกันว่าเจ้าชายชุงนยองเหมาะสมที่จะเป็นกษัตริย์มากกว่า จึงตัดสินพระทัยออกผนวชเป็นพระภิกษุ ซึ่งแผนการนี้ส่งผลให้เจ้าชายชุงนยองได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าเซจงมหาราช ต่อมาเจ้าชายยางนยองกลายเป็นนักเดินทางที่เร่ร่อนและพำนักอยู่บนภูเขา
องค์การบริหารส่วนตำบล

การบริหาร

กฎหมายกำหนดให้มีคณะกรรมการบริหาร อบต. (ม.58) ประกอบด้วยนายกองค์การบริหารส่วนตำบล 1 คน รองนายกองค์การบริหารส่วนตำบล  2 คน ซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน
ผู้บริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลหรือผู้บริหารท้องถิ่นเรียกว่านายกองค์การบริหารส่วนตำบล ซึ่งมาจากการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรง
สุระ ธีระกล

ประวัติ

สุระเป็นบุตรของจิราวัลย์ ว่องวินิชปากร มารดา มีพี่น้องสองคน เข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมัธยมอัปแลนด์ แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ และกลับมาศึกษาต่อที่โรงเรียนเซเว่นเดย์แอดเวนติส กรุงเทพมหานคร และสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษา ณ สถาบันราชภัฏจันทรเกษม ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และเขากล่าวว่าเขานับถือทั้งศาสนาคริสต์และศาสนาพุทธ
สุระเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นนักร้องสังกัดอาร์เอส มีเพลงดังอย่าง “เด็กผี”  และมีผลงานถ่ายนิตยสารนู้ดหลายเล่ม นิกกี้มีผลงานถ่ายโฆษณา มิวสิกวิดีโอ ถ่ายแบบนิตยสาร เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ (Teen TV) ผลงาน Pocket Book “หัวใจนอกรีต ชีวิตนอกคอก” หลังจากนั้นมีผลงานเพลงอัลบั้มแนวฮิปฮอป ในนาม Nicky P.i.m.p กับอัลบั้ม Classic Masterpiece และเปิดค่ายเพลงของตัวเอง “The Untouchable”
ทางด้านผลงานการแสดง มีละครเรื่อง วัยซนคนมหัศจรรย์ และผลงานภาพยนตร์อย่าง ลับแลคนมหัศจรรย์ ชุมทางรถไฟผี และFighting Beat
สุระสมรสกับศรุดา แพร่ศิริกุล (ชื่อเล่น นิกกี้) เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ที่จังหวัดอุดรธานี หลังทั้งสองคบหากัน 2 ปี
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เขาโพสต์ข้อความพร้อมแนบรูปถ่ายในเฟซบุ๊กระบุว่าตนเปลี่ยนชื่อจริงเป็น ลูซิเฟอร์ นิราย พลิ้ม
ครอบครัวข่าว 3

ครอบครัวข่าว 3 เป็นตราสินค้าสำหรับรายการโทรทัศน์ประเภทข่าวและเหตุการณ์ปัจจุบัน รวมถึงผู้ประกาศข่าว และพิธีกรข่าว ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 อสมท, ช่อง 3 เอสดี และช่อง 3 แฟมิลี เริ่มใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2548​ เกิดจากแนวคิดของ ผู้บริหารบริษัทในเครือเซิร์ช และมีคำขวัญว่า “เข้าใจทุกข่าว เข้าถึงทุกคน”

อดีต

สรยุทธ สุทัศนะจินดา - กรรมการผู้จัดการ บริษัท ไร่ส้ม จำกัด และ บริษัท ชัดถ้อยชัดคำ จำกัด

โลกยามเช้า

โลกยามเช้า เป็นรายการนำเสนอข่าวต่างประเทศ ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 04.00-04.30 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3

เรื่องเล่าเช้านี้

เรื่องเล่าเช้านี้ (เริ่มออกอากาศ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2546) เป็นรายการเล่าข่าว ผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ บางกอกการละคอน (Bangkok Drama) ปัจจุบันออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 06.00 - 08.00 น. ทาง ช่อง 3 และ อีซีเอฟเอ็ม มีภาษิต อภิญญาวาท และ พิชญทัฬห์ จันทร์พุฒ เป็นพิธีกรหลัก ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 30 ตุลาคม 2560 รายการ เรื่องเล่าเช้านี้ เพิ่มเวลาออกอากาศขี้น 2 ชั่วโมง 30 นาที เป็น วันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 06.00 - 08.30 น. และต่อมาเปลี่ยนเวลาเป็น 05.30 - 08.00 น.​ ก่อนในช่วง​ 05.30 - 06.00 น.​ จะมีรายการใหม่ก่อนเรื่องเล่า​เช้า​นี้​ ​คือ​ ​เรื่องเล่า​หน้า​หนึ่ง

เรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์​

เรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ (เริ่มออกอากาศ พ.ศ. 2550) เป็นรายการเล่าข่าว ผลิตโดย ฝ่ายข่าว สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ร่วมกับ บริษัท ไร่ส้ม จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 10.30-12.15 น. ทาง ช่อง 3 และ วิทยุครอบครัวข่าว

เรื่องเด่นเย็นนี้

เรื่องเด่นเย็นนี้ (เริ่มออกอากาศ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2548) เป็นรายการเล่าข่าว ผลิตโดย ฝ่ายข่าว สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ร่วมกับ บริษัท เซิร์ช ไลฟว์ จำกัด ในเครือเซิร์ช เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 15.45-16.45 น. ทาง ช่อง 3 (เดิมชื่อ สถานการณ์ประจำวัน และ News On 3)

เรื่องเด่นเย็นนี้ เสาร์-อาทิตย์

เรื่องเด่นเย็นนี้ เสาร์-อาทิตย์ เป็นรายการนำเสนอข่าวและเหตุการณ์ปัจจุบันในรอบวัน ผลิตโดยฝ่ายข่าว สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ร่วมกับ บริษัท เซิร์ช ไลฟ์ จำกัด ในเครือเซิร์ช เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ออกอากาศทุกวันเสาร์-วันอาทิตย์ วันเสาร์ เวลา 17.00-17.25 น. วันอาทิตย์ เวลา 16.45 - 17.10 น. ทาง ช่อง 3 และ วิทยุครอบครัวข่าว (ปัจจุบันยุติการทำรายการนี้ลงแล้ว)

ข่าว 3 มิติ

ข่าว 3 มิติ เป็นรายการรายงานข่าว เหตุการณ์ปัจจุบัน และสารคดีข่าว ผลิตรายการโดยฝ่ายข่าว สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ร่วมกับ บริษัท ฮอตนิวส์ จำกัด ดำเนินรายการโดย กิตติ สิงหาปัด, ประวีณมัย บ่ายคล้อย หรือ ปิยณี เทียมอัมพร ออกอากาศทุกวันจันทร์ถึงพฤหัสบดี เวลา 22.50-23.20 น. วันศุกร์ เวลา 23.00-23.30 น. และวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 22.45-23.30 น. ทาง ช่อง 3, ช่อง 3 เอชดี และ สถานีวิทยุครอบครัวข่าว FM 106 MHz เริ่มออกอากาศวันที่ 7 สิงหาคม 2551

รีวิวบันเทิง

รีวิวบันเทิง เป็นรายการข่าวประเภทบันเทิง โดยมีการ "ทบทวน วิจารณ์ และ ตรวจสอบ" กับเหตุการณ์ของวงการบันเทิงในแต่ละวันที่จะมาอัปเดตกัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 16.45 - 17.00 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 เอชดี (3 HD)
สิงโตซาโว

สิงโตซาโว (อังกฤษ: Tsavo lion) เป็นสิงโตที่เป็นความหลากหลายทางชีวภาพของสิงโตมาไซ (Panthera leo nubica) อย่างหนึ่ง
มีการกระจายพันธุ์อยู่รอบ ๆ แม่น้ำซาโว บริเวณอุทยานแห่งชาติซาโวในเคนยา ซึ่งสิงโตชนิดนี้ในเพศผู้มีความแตกต่างไปสิงโตชนิดอื่น ๆ คือ มีส่วนร่วมในการล่าเหยื่อด้วย และไม่มีแผงคอ หรือมีแต่เพียงสั้น ๆ ซึ่งขนบริเวณคอนี้จะมีสีและความหนาแตกต่างกันออกไปตามแต่ละตัว ซึ่งสันนิษฐานว่าพฤติกรรมนี้เกิดจากความขาดแคลนอาหารในพื้นที่ ๆ อาศัย เนื่องจากภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่แห้งแล้ง และแผงคอเป็นอุปสรรคเพราะมีพืชที่มีหนามแหลมขึ้นอยู่
สิงโตชนิดนี้ขึ้นชื่อว่ามีความโหดร้าย เนื่องจากเคยมีประวัติจู่โจมใส่มนุษย์มาแล้ว ที่ขึ้นชื่อที่สุด คือ เรื่องราวของสิงโตคู่หนึ่งที่เข้าโจมตีใส่มนุษย์ ระหว่างที่มีการสร้างทางรถไฟและสะพานข้ามแม่น้ำซาโว จากเคนยาไปอูกันดา ระหว่างเดือนมีนาคม-ธันวาคม ค.ศ. 1898 โดยจักรวรรดิอังกฤษขณะที่ปกครองทวีปแอฟริกาในฐานะเจ้าอาณานิคม สิงโตที่ซาโว ได้คาบเอาคนงานก่อสร้างไปกินหลายต่อหลายครั้ง ทั้งกลางวันและกลางคืน ซึ่งผิดไปจากพฤติกรรมของสิงโตและสัตว์ป่าทั่วไป ทำให้เกิดความหวาดกลัวและวุ่นวายไปทั่วไซส์งานก่อสร้าง บ้างก็เชื่อว่ามันคือ สิงโตปีศาจ ซึ่งนายทหารผู้คุมการก่อสร้าง คือ พันตรี จอห์น เฮนรี แพตเตอร์สัน ต้องหยุดการก่อสร้างและตามล่าสิงโตคู่นี้อย่างจริงจัง ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนธันวาคม ในที่สุดเขาก็สามารถสังหารสิงโตตัวแรกได้เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1898 และอีกสามสัปดาห์ต่อมาเขาก็ฆ่าสิงโตตัวที่สองได้ โดยสิงโตทั้งสองตัวมีขนาดใหญ่ถึง 3 เมตร (วัดจากจมูกถึงปลายหาง) นอกจากนี้จอห์นและคณะยังค้นพบถ้ำที่เป็นที่อยู่ของมันซึ่งได้พบซากของผู้ตกเป็นเหยื่อของสิงโตจำนวนมาก มีทั้งกระดูก เสื้อผ้าและเครื่องประดับ ซึ่งคาดว่ามีผู้ตกเป็นเหยื่อของสิงโตคู่นี้ประมาณ 135-140 คน
เรื่องราวนี้ ได้ถูกเล่าขานและได้แต่งเป็นบทประพันธ์แนวผจญภัยโดยตัวแพตเตอร์สันเอง ชื่อ The Man-Eaters of Tsavo เมื่อปี ค.ศ. 1907 และบทประพันธ์นี้ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเมื่อปี ค.ศ. 1996 ชื่อ The Ghost and the Darkness ในปัจจุบัน ซากของสิงโตคู่นี้ได้ถูกสตั๊ฟฟ์และเก็บแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในชิคาโก สหรัฐอเมริกา
ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์

บทบาท

ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์ ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อม อราวเน่ ควีน, มิโนทอรัส กอร์ดอนและบาซิลิสค์ ซิลฟิด ที่ปราสาทฮาเดสของโลกมนุษย์ เพื่อจัดการพวกเซย่าแทนไวเวิร์น ราดาแมนทีส ก่อนจะบอกว่า ถ้าแน่จริงให้ตามไปลงตัดสินแพ้-ชนะกันในยมโลก ขณะที่เหล่าสเป็คเตอร์กำลังกระโดดลงไปในบ่อที่เชื่อมต่อกับยมโลก เซย่าได้กระโดดกอดวาเลนไทน์ลงไปในยมโลกด้วย
แต่เมื่อเซย่าถึงพื้นยมโลกแล้ว กลับไม่เห็นวาเลนไทน์ วาเลนไทน์ปรากฏตัวอีกครั้งที่ปราสาทชูดิกเกอร์ หลังจากที่แพนโดร่าและฮาเดสที่เข้าชิงร่างชุนจัดการอิคคิเรียบร้อยแล้ว แพนโดร่าใช้ให้วาเลนไทน์นำร่างของอิคคิไปฝังที่นรกขุมน้ำแข็งโคคิวโทส ณ ที่นั่น เซย่าซึ่งถูกฝังอยู่ก่อนแล้วได้สติฟื้นคืนมา เมื่อเห็นวาเลนไทน์อุ้มอิคคิมา จึงร้องท้าทายวาเลนไทน์ให้ดึงร่างของตนขึ้นมา เพราะตนมีคล็อธแห่งอาธีน่าอยู่ วาเลนไทน์เมื่อดึงเซย่าขึ้นมา ทั้งคู่ได้สู้กัน แม้เซย่าจะได้รับบาดเจ็บที่ขาเพราะถูกน้ำแข็งกัด แต่ก็รวบรวมพลังคอสโมเตะวาเลนไทน์สวนไปจนเซอร์พลิสแตกสลาย และจบชีวิตลงในที่สุด

เซอร์พลิส

วาเลนไทน์ สวมชุดเซอร์พลิสฮาร์ปี้ ซึ่งเป็นอสูรกายในเทพนิยายกรีก ที่มีรูปร่างเป็นนกแต่มีใบหน้าเป็นผู้หญิง
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุเชลียง

วัดพระศรีรัตนมหาธาตุเชลียง เป็นโบราณสถานที่อยู่ในอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร เป็นวัดที่มีความสำคัญมาแต่โบราณกาล สร้างขึ้นเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ ๑๗ - ๑๘ โดยวัดนี้เป็นวัดสำคัญในเขตเมืองเชลียงมาแต่เดิม ปรากฏหลักฐานในศิลาจารึกหลักที่ ๑ และในสมัยกรุงธนบุรี เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเสด็จไปปราบชุมชนพระฝางเมืองสวางคบุรี แล้วได้เสด็จสมโภชพระบรมธาตุเมืองเชลียงนี้ด้วย และวัดนี้ยังเป็นที่สรงน้ำมูรธาภิเษก สำหรับพระเจ้าแผ่นดินใหม่ที่จะขึ้นเสวยราชสมบัติมาแต่ครั้งโบราณกาล
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถานแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๗๘ได้โอนมาขึ้นในปกครองคณะสงฆ์ เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๗๙ ได้รับสถาปนาเป็นพระอารามหลวง เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๑

สถานที่ตั้ง

วัดพระศรีรัตนมหาธาตุเชลียงตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองศรีสัชนาลัย ตรงช่วงแหลมโค้งข้อศอกของแม่น้ำยม หันหน้าวัดไปทางทิศตะวันออก และตั้งอยู่นอกกำแพงด้านใต้ของเมืองศรีสัชนาลัยระยะทาง ๑.๙ กิโลเมตร

เส้นทางเข้าสู่วัด

จากตัวเมืองสุโขทัยไปทางทิศเหนือตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๑ ประมาณ ๕๕ กิโลเมตร ปัจจุบันนักท่องเที่ยวและผู้สนใจเข้าชมสามารถนั่งรถ บขส. มาลงได้โดยถ้ามาจากสถานีขนส่ง ที่อ.เมือง สุโขทัย ให้แจ้งว่ามาลงที่ "พระปรางค์" ซึ่งเป็นชื่อที่ชาวบ้านใช้เรียกขานวัดนี้ เมื่อลงจากรถ บขส. จะเป็นซุ้มประตูทางเข้าวัดโดยผ่านชุมชน นักท่องเที่ยวสามารถขี่จักรยานชมรอบๆ อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย โดยเช่าจักรยานได้ ณ ร้านค้าที่จุดลงจากรถ บขส.นี้และฝากกระเป๋าสัมภาระไว้ที่ร้านค้าได้ เมื่อผ่านซุ้มประตูเข้ามาจะผ่านชุมชนประมาณ ๑๐๐ เมตร จะพบสะพานแขวนไม้ข้ามแม่น้ำยม เพื่อไปยังวัดพระปรางค์ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม นักท่องเที่ยวชาวไทยเสียค่าธรรมเนียมบำรุงอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัยเฉพาะจุดนี้ก่อน ๑๐ บาท และจะได้แผนที่นำชมอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัยด้วย
คราแวต

คราแวต (cravat) คือ ผ้าพันคอชนิดหนึ่งที่นิยมพันรอบคอ โดยมีรูปร่างต่าง ๆ ตั้งแต่โบว์, ปมคล้ายปมเนกไท ฯลฯ

ประวัติ

คราแวตเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 17 ซึ่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 กษัตริย์แห่งฝรั่งเศสทอดพระเนตรเห็นผ้าพันคอของทหารโครเอเชีย (croat ซึ่งต่อมาน่าจะแผลงเป็น cravat) แล้วสนพระทัยและนำมาใช้จากนั้นข้าราชบริพารเลียนแบบ
คราแวตมีลักษณะคล้ายผ้าพันคอได้รับความนิยมทั้งยุโรปและเอเชีย โดยเฉพาะพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในยุคนั้นผู้ชายนิยมผูกผ้าพันคอให้ดูสง่างาม ส่วนรูปแบบของคราแวตเริ่มมีความหลากหลายมากขึ้นทั้งผ้าฝ้าย ผ้าลินิน และผ้ามัสลิน แต่สียังมีเฉพาะแค่สีขาวและสีดำ
ในเอเชียมีการผูกผ้าพันคอตั้งแต่สมัยจักรพรรดิจิ๋นซี หลักฐานคือกองทัพทหารดินเผาที่ขุดค้นพบล้วนผูกผ้าพันคอทั้งสิ้น แต่หลังจากยุคราชวงศ์ฮั่นล่มสลายผ้าพันคอในประเทศจีนก็ถูกยกเลิกไป จนศตวรรษที่ 20 ได้กลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง
จากนั้น Jesse Langsdorf ช่างตัดเสื้อชาวอเมริกันได้ออกแบบโดยการตัดผ้าเฉียง ๆ และจดสิทธิบัตรไว้ในปี ค.ศ. 1924 ถือเป็นการกำหนดรูปแบบของเน็กไทและผูกได้สะดวกมากขึ้น