google/wiki40b huggingface dataset:
อำเภอบ้านบึง

เหตุการณ์สำคัญ

วันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2560 เมื่อรถตู้สาธารณะ หมายเลขทะเบียน 15-1352 กรุงเทพมหานคร ซึ่งให้บริการระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดจันทบุรีเกิดเสียหลักข้ามเกาะกลางถนนพุ่งชนกับ รถกระบะยี่ห้ออีซูซุ ดีแมกซ์ สีบรอนซ์เงิน หมายเลขทะเบียน 1 ฒณ 2483 กรุงเทพมหานคร ที่สวนทางมา เหตุเกิดที่ อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี เนื่องจากรถตู้สาธารณะดังกล่าวเป็นรถติดแก๊สจึงเกิดเพลิงไหม้ขึ้น มีผู้เสียชีวิตทันที 25 ราย แบ่งเป็นผู้เสียชีวิตฝั่งรถกระบะ 11 ราย และ รถตู้สาธารณะ 14 ราย  โดยคนขับรถกระบะ ได้แก่ นาย น้อย หาญเสมอ และคนขับรถตู้สาธารณะได้แก่ นาย สุมนต์ เอี่ยมสมบัติ อุบัติเหตุครั้งนี้นับเป็นครั้งร้ายแรงที่สุดครั้งนึงที่เกิดกับรถตู้สาธารณะในประเทศไทย โดยมีบุคลากรของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเสียชีวิต 2 ราย ได้แก่ นายพรหมพต กอศิริวลานนท์ นิสิตชั้นปีที่ 2 คณะแพทยศาสตร์ จุฬาฯ และนายประกาศิต รัตนตันหยง เจ้าหน้าที่บริการวิทยาศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาฯ มหาบัณฑิตสาขาวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาฯ อุบัติเหตุในครั้งนี้มีศพที่ไม่สามารถระบุรายชื่อได้ 3 รายสาเหตุของอุบัติเหตุคาดว่าคนรถรถตู้สาธารณะเกิดการหลับในและรับงานมากในช่วงเทศกาลปีใหม่ เป็นอุบัติเหตุทางถนนที่เกิดจากรถชนกันที่ร้ายแรงที่สุดในประเทศไทย
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน)

ประวัติ

สถาบันทดสอบการศึกษาแห่งชาติ(องค์การมหาชน) เรียกโดยย่อว่า "สทศ" ใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า "National  Institute of Educational Testing Service (Public Organization)" เรียกโดยย่อว่า "NIETS" จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2548 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2548 ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ 
สถาบันทดสอบการศึกษาแห่งชาติ(องค์การมหาชน) จัดตั้งขึ้นเป็นองค์การมหาชนเพื่อให้การทำงานมีประสิทธิสามารถใช้ประโยชน์ทรัพยากรและบุคลากรได้สูงสุด มีความเป็นอิสระและหน้าด้าที่ขึ้นอยู่กับสายการบริหารของหน่วยงานที่มีหน้าที่ความรับผิดชอบการจัดการศึกษาจึงมีความเป็นกลาง  เป็นสถาบันที่มีการกำหนดหลักการ นโยบาย มาตรการและเป้าหมาย โครงสร้างการบริหาร และการดำเนินกิจการ ความสัมพันธ์กับรัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง บุคลากร การเงิน การตรวจสอบ และการประเมินผลที่เป็นระบบและมีประสิทธิภาพ ให้บรรลุตามวัตถุประสงค์การจัดตั้งสถาบันเพื่อบริหารจัดการและดำเนินการเกี่ยวกับการศึกษา วิจัย และให้บริการ ทางด้านการประเมินผลทางการศึกษาและทดสอบทางการศึกษาอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งเป็นศูนย์กลางความร่วมมือด้านการทดสอบทางการศึกษาในระดับชาติและนานาชาติ

ข้อสอบโอเน็ต

สทศ.ได้รับการวิจารณ์เป็นวงกว้างเกี่ยวกับการออกข้อสอบผิดทุกปี รวมไปถึงการทำข้อสอบกำกวมในบทวิเคราะห์ หรือออกข้อสอบที่คำตอบถูกมากกว่า 1 ข้อโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระดับชั้น ม.6 ที่ต้องใช้เป็นคะแนน 30% หรือคิดเป็น 9,000 คะแนนจากคะแนนรวมทั้งหมด 30,000 คะแนน ที่ทำให้นักเรียนบางส่วนไม่พอใจ และเกือบทุกปีข้อสอบโอเน็ตมักถูกนำเสนอแบบรายข้อผ่านทางรายการ เรื่องเล่าเช้านี้ นอกจากนี้ยังมีกรณีข้อสอบโอเน็ตวิชาสุขศึกษาและพลศึกษาปีการศึกษา 2553 ที่ตั้งคำถามเชิงคำถามเปิดเกี่ยวกับ นก นพวรรณ เลิศชีวกานต์ นักเทนนิสอาชีพหญิง จนภายหลังมีคนไปโพสต์คำถามนี้ในเฟสบุ๊คของ นก นพวรรณ ปรากฏว่าเจ้าตัวตอบไม่ตรงเฉลยกับ สทศ. ทั้งหมด กรณีตรวจข้อสอบผิดชุดในปีการศึกษา 2556 (โอเน็ตมีข้อสอบ 2 ชุดต่อหนึ่งวิชา) จนทำให้ต้องแจกคะแนนฟรีให้กับคนที่สอบอีกชุด แต่อีกกลุ่มกลับไม่ได้คะแนนฟรี  
ในข้อสอบโอเน็ตปีการศึกษา 2558 ได้มีการเฉลยข้อสอบรายวิชาสังคมศึกษาผิด 1 ข้อ จนทำให้ผู้มีสิทธิ์สอบ 423,519 คน มีผู้ที่ได้คะแนนเพิ่มขึ้น จำนวน 135,514 คน ได้คะแนนลดลง 131,292 คน และคะแนนคงเดิม 156,713 คน แต่ถึงอย่างไรก็ดีมีนักวิการบางส่วนรวมถึงครูกวดวิชาชื่อดัง ได้ออกมาวิจารณ์ สทศ.เพิ่มเติม ว่ายังมีข้อสอบผิดอีกหลายข้อ เช่น อ.พิพัฒน์ กระแจะจันทร์ จากภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ออกมาตำหนิข้อสอบโอเน็ตสังคมศึกษา ม.6 ผ่านเฟซบุ๊กว่ามีความกำกวมและขาดมาตรฐาน รวมถึง อ.ปิง เจริญศิริวัฒน์ ครูกวดวิชาภาษาไทยและสังคมศึกษาจากสถาบันกวดวิชาดาว้องก์ ที่ได้ออกมาโพสต์วิจารณ์ข้อสอบโอเน็ตสังคมศึกษาผ่านเฟสบุ๊คไลฟ์ความยาวกว่า 1 ชั่วโมง โดยได้นำเอกสารของกระทรวงเข้ามาประกอบในข้อที่ อ.ปิง อ้างว่า สทศ.เฉลยผิดอีกด้วย โดย อ.ปิงได้กล่าวว่าข้อที่ผิดทั้งหมด 5 ข้อคิดเป็นคะแนนถึง 90 คะแนน แอนดรูว์ บิ๊กส์ ครูสอนภาษาอังกฤษชื่อดังที่ได้ทำการตรวจคำตอบโอเน็ตวิชาภาษาอังกฤษ ม.3 แล้วพบว่าข้อสอบพาร์ทวิเคราะห์และพาร์ทบทสนทนา (Conversation) มีข้อที่คำตอบถูกมากกว่า 1 และมีข้อที่ สทศ.เฉลยผิด รวมทั้งหมด 4 ข้อด้วยกัน หรือคิดเป็นร้อยละ 8 ของทั้งหมด
สงครามการค้าญี่ปุ่น–เกาหลีใต้

สงครามการค้าญี่ปุ่น–เกาหลีใต้ (ญี่ปุ่น: 2019年 日韓貿易紛争; เกาหลี: 2019년 한일무역분쟁) หรือรู้จักในชื่อ สงครามเศรษฐกิจญี่ปุ่น–เกาหลีใต้ (ญี่ปุ่น: 日韓経済戦争; เกาหลี: 한일경제전쟁) เป็นสงครามการค้าระหว่างประเทศเศรษฐกิจใหญ่อันดับสามและสิบเอ็ดของโลกคือประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ ความขัดแย้งนี้เกิดจากเขตอำนาจศาลของเกาหลีใต้ที่ศาลปกครองเห็นชอบให้ประชาชนฟ้องร้องบริษัทญี่ปุ่นสำหรับความเสียหายในช่วงสงคราม
สาเหตุของสงครามการค้าที่ถูกอ้างถึงอย่างเป็นทางการจากฝั่งญี่ปุ่นคือเกาหลีใต้ไม่สามารถปฏิบัติตามกฎระเบียบความปลอดภัยควบคุมการส่งออก และไม่สนใจคำขอของรัฐบาลญี่ปุ่นที่จะมีการเจรจาการค้าทวิภาคีเป็นเวลาสามปี  ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องจากสมัยเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2453 ถึง พ.ศ. 2488 โดยเฉพาะประเด็นเรื่องการบังคับใช้แรงงานและค่าชดเชยสำหรับผู้หญิงที่กองทัพญี่ปุ่นบังคับให้เป็นทาสทางเพศ ข้อพิพาททางการค้าทำให้เกิดความเสื่อมโทรมอย่างมีนัยสำคัญใน ความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่น–เกาหลีใต้ จนถึงจุดต่ำสุดนับตั้งแต่ทั้งสองประเทศ ปรับความสัมพันธ์ทางการทูตของตนให้เป็นมาตรฐาน ในปี พ.ศ. 2508
สงครามการค้าที่เริ่มขึ้นในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 หลังจากที่รัฐบาลญี่ปุ่น ประกาศกระชับการส่งออกบางส่วนที่มีความสำคัญต่ออุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ของเกาหลีใต้ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ 2562 ญี่ปุ่นประกาศให้ลบเกาหลีใต้ออกจากรายชื่อคู่ค้าที่เป็นที่ชื่นชอบมากที่สุดที่รู้จักกันในชื่อ บัญชีขาว ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2562
อะตอมมิค เบ๊ตตี้

เรื่องราว

เรื่องราวของอะตอมมิค เบ๊ตตี้ ตัวเอกของเรื่อง เบ๊ตตี้ ในเวลาปกติ เธอก็เป็นเด็กผู้หญิงธรรมดาๆ แต่เธอมีความลับคือเธอเป็นสมาชิกของหน่วยผู้พิทักษ์กาแล็คติค ซึ่งทำหน้าที่ปกป้องจักรวาล ซึ่งในแต่ละตอนเธอมักจะเผชิญหน้ากับปัญหาที่บ้านหรือโรงเรียน จากนั้นก็จะถูกขัดจังหวะและถูกเรียกตัวเพื่อหยุดยั้งเหล่าร้ายหรือแก้ปัญหาในจักรวาล (ซึ่งส่วนมากมักจะเป็นแม็กซิมัส ไอ.คิว.) พร้อมกับผู้ช่วยสองคนของเธอ สปาร์กกี้ และหุ่นยนต์ เอกซ์-ไฟว์ หลังจากนั้นเธอต้องหาทางกลับบ้านและแก้ไขปัญหาที่คั่งค้างไว้

รายชื่อตอน

ใน 1 ตอนของอะตอมมิค เบ๊ตตี้ จะประกอบด้วยตอนย่อย 2 ตอน

ฤดูกาลที่ 3

ฤดูกาลที่ 3 จะถูกผลิตขึ้นในช่วงปี 2008

ดีวีดี

ดีวีดีของอะตอมมิค เบ๊ตตี้ วางจำหน่ายแบบโซนหนึ่งแล้ว โดยบรรจุแผ่นละ 8 ตอนย่อยไว้
แสงดา บัณสิทธิ์

ประวัติ

แสงดา บัณสิทธิ์เกิดที่บ้านท่าม่วง ตำบลสบเตี๊ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2462 เป็นธิดาคนเดียวของนายหมวกและนางคำมูล ได้สมรสกับนายดาบมาลัย บัณสิทธิ์ เมื่อ พ.ศ. 2476 มีบุตรด้วยกัน 1 คน นายดาบมาลัย บัณสิทธิ์ ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2503
นางแสงดา บัณสิทธิ์ ไม่ได้เข้าโรงเรียน แต่ได้ฝึกเรียนด้วยตนเองกับคุณลุง จนมีความสามารถอ่านออกเขียนได้
แม่แสงดา ได้รับการสืบทอดความรู้จากคุณยายผู้ซึ่งมีความชำนาญในการย้อมผ้า ทอผ้า และรับจ้างย้อมสีผ้าฝ้ายด้วยสมุนไพรแบบโบราณ ได้กระทำมาเรื่อย ๆ จนเกิดความชำนาญและพัฒนาฝีมือได้ดียิ่งขึ้น เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ในยามที่ผ้าขาดตลาด นางแสงดาก็ได้ริเริ่มทอผ้าที่เรียกว่า “ ผ้าเปลือกไม้ ” สีกากี เพื่อใช้สำหรับตัดชุดข้าราชการให้สามีไปทำงาน ในขณะนั้นได้ใช้กี่สองหลังช่วยกันทอกับคุณแม่ ต่อมานางแสงดาได้รวบรวมซื้อกี่ทอผ้าได้ 5 กี่ และชักชวนแม่บ้านมารวบรวมกลุ่มทอผ้า ซึ่งปัจจุบันก่อนที่นางแสงดาจะถึงแก่กรรมนั้น มีสมาชิกแม่บ้านและสตรีร่วมกลุ่มทอผ้าอยู่ถึง 42 คน และได้ใช้ชื่อกลุ่มว่า “ กลุ่มแม่บ้านบ้านไร่ไผ่งาม ” งานผลิตนั้นจะเน้นใช้ฝ้ายจากพื้นเมือง และการย้อมด้วยสมุนไพรมีลวดลายสวยงามไม่ซ้ำกันมากนัก เนื่องจากนางแสงดาเป็นผู้มีพรสวรรค์ในการคิดประดิษฐ์ลวดลายใหม่ ๆ ทำให้ผ้าฝ้ายของนางแสงดาและกลุ่มแม่บ้านบ้านไร่ไผ่งามได้รับการกล่าวขวัญถึง เป็นที่ยอมรับของคนทั่วไป และได้รับการยกย่องตลอดมา

คำประกาศเกียรติคุณ

นาง แสงดา บันสิทธิ์ เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถในการทอผ้า การย้อมผ้าด้วยสีสมุนไพร และการประดิษฐ์คิดลวดลายผ้า ได้อย่างสวยงามล้ำเลิศ ยากที่จะหาผู้ใดเทียบได้ ผลงานทอผ้าที่เผยแพร่ออกไปมากมายนับแสน ๆ เมตร นอกจากจะเป็นการอนุรักษ์ส่งเสริมและพัฒนาศิลปหัตถกรรมพื้นบ้านแบบครบวงจรแล้วสิ่งที่ถือเป็นเอกลักษณ์อันสำคัญควรแก่การยกย่องก็คือ การใช้สีจากสมุนไพรล้วน ๆ ในการย้อมผ้า โดยไม่ใช้สารเคมีเจือปน ผ้าทุกผืนจึงมีสีงดงามจับตา สิ่งที่สร้างความนิยมให้แก่ศิลปหัตถกรรมแบบพื้นบ้านอย่างไม่มีวันจืดจางเลยก็คือ ความสามารถในการประดิษฐ์คิดลวดลายผ้าได้อย่างหลากหลายดุจสายน้ำ กล่าวได้ว่าผ้าหนึ่งหมื่นพับจะมีหนึ่งหมื่นลวดลาย จนทำให้นาง แสงดา บันสิทธ์ เป็นที่รู้จัก อย่างกว้างขวางทั่วไปทั้งในหมู่ชาวไทยและชาวต่างประเทศ นางแสงดาเป็นผู้ที่ถึงพร้อมด้วยคุณธรรม มีเมตตาจิตต่อผู้สนใจใฝ่รู้ทั่วไป ถือเป็นแบบอย่างที่ดีงามในการดำเนินชีวิต และพัฒนาอาชีพของชาวไทย จึงสมควรยกย่องไว้ในฐานะศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (การทอผ้า) ประจำปีพุทธศักราช 2529
แม่แสงดา บัณสิทธิ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2536 ด้วยโรคมะเร็งในลำไส้ ที่โรงพยาบาลแมคคอร์มิค จังหวัดเชียงใหม่
สันติ ดวงสว่าง

ประวัติ

สันติ ดวงสว่าง หรือชื่อเดิม จเร ภู่ทอง เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2511 เป็นคนหมู่ที่ 6 ตำบลท่าเยี่ยม อำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร (ขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองพิจิตร) ชอบร้องเพลงมาตั้งแต่สมัยเด็ก เดินสายสมัครร้องเพลงตามงานต่าง ๆ ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ทั้งในจังหวัดและต่างจังหวัด และมักได้รับรางวัลชนะเลิศแทบทุกครั้ง
จนต่อมาเมื่อปี 2529 แอ๊ด เทวดา ได้เห็นแววพรสวรรค์ของสันติ จึงชวนสันติไปอัดเสียงในเพลงแรกของเขาคือเพลง "แม่จ๋าพ่ออยู่ไหน" ตั้งแต่ตอนนั้นสันติมีความมั่นใจในฝีมือการร้องเพลงมากขึ้นจึงได้ไปร้องเพลงในห้องอาหารที่แม่กลอง จนกระทั่งได้ไปสมัครประกวดร้องเพลงในรายการลูกทุ่งสิบทิศ ทางช่อง 5 และได้เข้าฝากเนื้อฝากตัวกับครู"มนต์ เมืองเหนือ"และได้นำเพลงเก่ามารีมาตส์เตอร์เช่นเพลง จูบไม่หวาน ที่ทำให้เขาโด่งดังและเขาเป็นนักร้องลูกทุ่งคนแรกในค่ายอาร์เอสและเป็นนักร้องคนแรกในโครงการอัลบั้ม "ท็อปฮิตลูกทุ่งมาตรฐาน" ในโครงการนี้เขาทำไว้มากที่สุดถึง "23 อัลบั้ม" เขาเป็นนักร้องที่เขาห้องอัดร้องเพลงวันละ 20-30 เพลงต่อวันเลยทีเดียว และเขายังได้รับรางวัลในบทเพลง"ดวงดาวชาวนา"อีกด้วย จึงทำให้เป็นที่รู้จักของคนทั่วไปและกลายมาเป็นเจ้าพ่อเพลงหวานจนถึงทุกวันนี้
บั้นปลายชีวิตสันติได้ทำค่ายเพลงไว้ค่ายหนึ่งตามที่ฝันนั้นคือค่าย"รวงข้าวเรคคอร์ด"ก่อนเสียชีวิตสันติ ดวงสว่างได้บันทึกเพลงเอาไว้กับค่ายแสงรวีนั้นคือเพลง รักสาวม.2 ,เดือนจ๋า ,ไอ้หนุ่มนาดอน , ลาสาวเข้าโบสถ์, อดีตรักงานงิ้ว และ คำสุดท้าย
สันติ ดวงสว่างป่วยเป็นโรคเบาหวานและโรคไตอันเนื่องมาจากการขาดยาและไม่ได้รับการพักผ่อน โดยก่อนหน้านั้น 1 ปีสันติเคยประสบอุบัติเหตุบนท้องถนน อาการกำเริบหนักช่วงปลายเดือนตุลาคม 2559 และเสียชีวิตอย่างสงบด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตกเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 รวมอายุได้ 48 ปี
ได้สวดพระอภิธรรมบำเพ็ญกุศล ณ วัดมูลจินดาราม จังหวัดปทุมธานี เป็นเวลา 5 วัน ก่อนจะนำศพกลับไปบำเพ็ญกุศล ณ วัดท่าคล้อ จังหวัดพิจิตร บ้านเกิด และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 ที่วัดท่าคล้อ อำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร
ล้วงลับ upLoad

ช่วงล้วงลับสับปะรด

เป็นการล้วงลับเรื่องราวต่าง ๆ ของคนในวงการบันเทิง ในรูปแบบที่แปลกและแตกต่าง ทั้งการถามประเด็นที่ไม่มีใครเคยถาม หรือการล้วงความลับกับสิ่งของ เช่น การดูกระเป๋าสตางค์ การค้นดูสิ่งของในกระเป๋า โดยมีทีมงานออกไปสัมภาษณ์ตามสถานที่ต่าง ๆ

ช่วงล้วงลับจับโหวต

ในช่วงนี้ จะเป็นการออกสำรวจของประชาชนในประเด็นต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับดารารับเชิญและพิธีกร โดยประเด็นในแต่ละสัปดาห์จะมีตัวเลือกในการโหวตเป็นดารารับเชิญทั้ง 4 คนและตัวแทนพิธีกรอีก 1 คน โดยเมื่อถามประเด็นที่สำรวจออกไปแล้ว ดารารับเชิญรวมถึงตัวแทนพิธีกรจะต้องทายผลการโหวตว่าตัวเองนั้นจะอยู่ในอันดับที่เท่าไร จาก 1 - 5 หากดารารับเชิญคนใดทายผลสำรวจได้ถูกต้อง จะได้รับ 1 คะแนน
อย่างไรก็ดี นับตั้งแต่เทปวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา มีการเปลี่ยนรูปแบบคำถาม โดยจะถามว่า ในประเด็นคำถามที่มีการสำรวจในสัปดาห์นั้น ดารารับเชิญคนใด มีผลโหวตสูงสุดเป็นอันดับ 1 หากดารารับเชิญคนใดทายผลสำรวจถูกต้อง จะได้รับ 1 คะแนน

ช่วงล้วงลับ

เป็นการล้วงลับแขกรับเชิญคนพิเศษ โดยไม่มีการจับเท็จเพื่อการถูกตับแตกแต่อย่างใด และจะเป็นการล้วงลับเรื่องส่วนตัวที่เป็นประเด็นดังหรือเรื่องส่วนตัวในชีวิตของแขกรับเชิญคนพิเศษอย่างสนุกสนาน โดยในช่วงนี้มีคุณมดดำ (คชาภา ตันเจริญ) มาช่วยล้วงลับร่วมกับพิธีกรทั้ง 4 คน และในช่วงสุดท้ายของการสัมภาษณ์จะมี 1 ประเด็นดังที่น่าสนใจซึ่งได้ถามแขกรับเชิญคนพิเศษแล้ว จะนำไปเป็นประเด็นในการโหวตเพื่อสะสมคะแนนและการโดนตับแตกในรอบสุดท้ายต่อไป

ช่วงตับแตก

เป็นการสะสมคะแนนรอบสุดท้าย โดยจะมีประเด็นซึ่งได้มีการล้วงลับแขกรับเชิญคนพิเศษในช่วงล้วงลับ นำมาให้ประชาชนทั่วไปได้โหวตกันว่าประเด็นเหล่านั้นจริงหรือไม่ โดยทั้งดารารับเชิญและพิธีกรทุกคนจะต้องทายผลการโหวตว่าประชาชนส่วนใหญ่ตอบประเด็นเหล่านั้นมาว่าจริงหรือไม่ หากพิธีกรหรือดารารับเชิญคนใดทายผิด จะถูกตับแตกทันที ซึ่งตับแตกนั้นจะไม่เหมือนกันในแต่ละสัปดาห์ ส่วนดารารับเชิญคนใดที่ทายผลได้ถูกต้อง จะได้รับ 1 คะแนน

รอบสะสมเงินรางวัล

เมื่อเข้ามาสู่รอบนี้ดารารับเชิญทั้ง 4 คนจะมีเงินรางวัลที่สะสมกันมาแล้วในการแข่งขันทั้งสามรอบของรายการ (ล้วงลับจับตื่น, ล้วงลับจับโหวต, ตับแตก) และจะนำมารวมกับการสะสมเงินรางวัลในรอบสุดท้าย โดยผู้ที่มีสิทธิ์ในการเล่นเกมเพื่อสะสมเงินรางวัลนี้ คือผู้ที่มีคะแนนสูงสุด หากมีคะแนนสูงสุดเท่ากันมากกว่า 1 คน ก็จะมีสิทธิ์เล่นเกมนี้ทุกคน
กติกาจะมีแผ่นป้ายทั้งหมด 9 แผ่นป้าย หลังแผ่นป้ายจะมีรูปตุ๊กแก 5 แผ่นป้าย และมีรูปตุ๊กกี้ 4 แผ่นป้าย ดารารับเชิญจะต้องเลือกแผ่นป้ายทีละ 1 แผ่นป้าย โดยเปิดเจอเป็นรูปอะไร ก็จะต้องหารูป ๆ นั้นให้ครบ โดยถ้าหาตุ๊กแก ได้ครบทั้ง 5 แผ่นป้าย จะได้รับรางวัลเพิ่มอีก 100,000 บาท แต่ถ้าหาตุ๊กกี้ ครบทั้ง 4 แผ่นป้าย จะได้รับเงินรางวัลเพิ่มอีก 50,000 บาท แต่ถ้าหากเลือกได้ตุ๊กแกแล้วเปิดอีกป้ายเจอตุ๊กกี้ หรือเลือกได้ตุ๊กกี้แล้วเปิดอีกป้ายเจอตุ๊กแก เกมจะหยุดลงทันที และได้รับเงินรางวัลสะสมเพิ่มเพียง 10,000 บาท ส่วนการเปิดป้ายตุ๊กกี้นั้น ทางรายการจะมีของรางวัลปลอบใจ เช่น ถังสังฆทาน มอบให้กับดารารับเชิญทั้ง 4 ท่าน
ผลิกศาสตร์

ผลิกศาสตร์ (อังกฤษ: Crystallography) คือศาสตร์ที่ศึกษาการเรียงตัวของอะตอมในของแข็ง คำนี้ในการใช้งานเดิมจะหมายถึงศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับผลึก คำว่า ผลิก มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่า ผลึก
ก่อนที่จะมีพัฒนาการของผลิกศาสตร์ที่ใช้การเลี้ยวเบนของรังสีเอ็กซ์ การศึกษาผลึกกระทำโดยใช้เรขาคณิตของผลึก โดยจะมีการวัดมุมของผลึกเทียบกับมุมอ้างอิงทางทฤษฎี และหาสมมาตรของผลึกนั้น ๆ ในปัจจุบันผลิกศาสตร์ใช้การวิเคราะห์รูปแบบของการเลี้ยวเบนที่เกิดจากการยิงลำแสงบางอย่างให้กับผลึกนั้น แม้ว่าลำแสงที่ใช้ไม่จำเป็นต้องเป็นรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า แต่ตัวเลือกหลักมักเป็นรังสีเอ็กซ์
ธรรมเนียมพระยศและบรรดาศักดิ์ในราชวงศ์โชซ็อน

การตั้งชื่อ

ผู้ปกครองในเกาหลี มีชื่อหลายชื่อ และจะมีการเปลี่ยนแปลงยศของพวกเขา โอรสจะได้รับการตั้งชื่อ และเมื่อพวกเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาท พวกเขาจะได้รับชื่อแบบผู้ใหญ่และมีชื่อเฉพาะขององค์ชายรัชทายาท เมื่อพวกเขากลายเป็นกษัตริย์พวกเขาจะได้ตำแหน่งอีกชื่อ ทำให้ชื่อส่วนตัวไม่ได้ใช้ หลังจากการตายของพระมหากษัตริย์ พวกเขาก็จะได้รับอีกหลายชื่อ
ยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน

มูลเหตุ

เดนมาร์ก ถือเปนหนึ่งในประเทศสมาชิกสันนิบาตความเป็นกลางทางอาวุธ (League of Armed Neutrality) ร่วมกับ สวีเดน ปรัสเซีย และรัสเซีย สันนิบาตนี้ได้รับสิทธิการค้าเสรีกับฝรั่งเศส ทำให้อังกฤษมองว่าสันนิบาตนี้เป็นผลประโยชน์มหาศาลของฝรั่งเศส และความแข็งแกร่งของฝรั่งเศสย่อมนำมาซึ่งภัยคุกคามต่ออังกฤษ อังกฤษจึงได้พยายามบ่อนทำลายสันนิบาตการค้าเสรีนี้ โดยการใช้กองเรือของตนเอง ค้นหาและยึดเรือของสันนิบาตที่จะทำการค้าไปยังฝรั่งเศส ยุทธการครั้งนี้ถือเป็นความพยายามครั้งที่สองของอังกฤษเพื่อข่มขู่เดนมาร์ก หลังจากที่อังกฤษได้นำกองเรือของตนฝ่าเข้าไปทอดสมอยังเมืองเออเรซุนด์แล้วในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1800 เพื่อกดดันให้เดนมาร์กยอมลงนามเป็นพันธมิตรกับตนเอง

เหตุการณ์

ฝ่ายอังกฤษแบ่งเรือรบออกเป็นสองกอง คือกองหน้าของพลเรือโทเนลสันนำโดยเรือหลวงเอเลแฟน (HMS Elephant) เป็นเรือธง และกองหลังของพลเรือโทปาร์เกอร์นำโดยเรือหลวงลอนดอน (HMS London) เป็นเรือธง ระหว่างการรบนั้นเอง พลเรือโทปาร์เกอร์ไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์รบได้ถนัดเนื่องจากควันปืนใหญ่คละคลุ้งไปหมด ทำให้ไม่รู้ว่าตอนนี้อังกฤษกำลังได้เปรียบหรือกำลังเพลี่ยงพล้ำ แต่ปาร์เกอร์ดันไปเห็นธงสัญญาณบอกว่าไม่สามารถรุดหน้าได้ จากเรือรบสามของกองเรือเนลสันได้ ทำให้ปาร์เกอร์คิดว่า เนลสันอาจจะอยากถอนกำลังแต่ติดที่ไม่สามารถทำได้โดยไม่มีคำสั่งจากเขา แต่ด้วยความที่ปาร์เกอร์รู้นิสัยของเนลสัน ในเวลาบ่ายโมงครึ่ง ปาร์เกอร์จึงบอกให้นายธงว่า "ชั้นจะให้สัญญาณตามที่เนลสันต้องการ ถ้าเกิดเขาคิดว่าเขายังสู้ไหว เขาก็คงปล่อยผ่านเอง แต่ถ้าไม่ใช่แบบนั้น เขาจะได้มีข้อแก้ตัวและไม่มีใครตำหนิที่เขาถอนทัพ"
เนลสันสามารถมองเห็นธงสัญญาณถอนทัพของปาร์เกอร์ได้ แต่ก็หันไปบอกกับนายธงของตัวเองว่า "นายก็รู้หนิ ฟอเลย์! ชั้นมีตาแค่ข้างเดียว — ชั้นมีสิทธิที่บางครั้งจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น" หลังจากนั้น นายพลเรือเนลสันก็ยกกล้องส่องทางไกลขึ้นส่องด้วยตาข้างที่บอด และบอกว่า "ให้ตายสิ ชั้นมองไม่เห็นสัญญาณเลย!" กองเรือแนวหน้าของอังกฤษจึงยังคงสู้ต่อไป มีเพียงเรือหลวงอแมซอน (HMS Amazon) เท่านั้นที่มองไม่เห็นเรือธงของเนลสัน จึงต้องยอมรับคำสั่งถอนกำลังจากเรือปาร์เกอร์ การที่เนลสันเพิกเฉยต่อคำสั่งถอนกำลัง อานุภาพหมู่ปืนใหญ่ของอังกฤษเริ่มเห็นผล การเสียงปืนใหญ่จากกองเรือเดนมาร์กทางทิศใต้เริ่มแผ่วลงจากความเสียหายที่ได้รับ เรือเดนมาร์กจำนวนมากหยุดชะงักการยิงในเวลาบ่ายสอง ทำให้เรืออังกฤษพยายามฝ่าเข้าไปยังท่าเรือ ในไม่ช้า ฝ่ายเดนมาร์กก็ยกธงขาว ตลอดเหตุการณ์นี้ มกุฎราชกุมารเฟรเดริก ผู้สำเร็จราชการแห่งเดนมาร์ก-นอร์เวย์ ทรงทอดพระเนตรอยู่จากหอบนกำแพงปราสาท
วันต่อมาหลังสิ้นสุดการรบ เนลสันได้ขึ้นฝั่งที่โคเปนเฮเกนและเปิดการเจรจา หลังการเจรจากับมกุฎราชกุมารเฟรเดริกกว่าสองชั่วโมง พลเรือโทเนลสันก็สามารถบรรลุการสงบศึกอย่างไม่มีเงื่อนไขได้ การเจรจาที่เหลือทำผ่านจดหมาย ซึ่งเดนมาร์ก-นอร์เวย์ก็ยอมออกจากสันนิบาตความเป็นกลางทางอาวุธ เนลสันได้รับความดีความชอบที่บรรดาศักดิ์ไวเคานต์ อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งระหว่างอังกฤษ กับเดนมาร์ก-นอร์เวย์ ยังไม่จบลงเพียงเท่านี้ ความขัดแย้งได้นำไปสู่การโจมตีโคเปนเฮเกนอีกครั้งในปี 1807 เรียกว่ายุทธการที่โคเปนเฮเกน
แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราด

ชีวิตเบื้องต้น

เกิดที่เบดฟอร์ด แอ็พสลีย์เป็นบุตรของเมเจอร์เจนเนอรัลแอ็พสลีย์ เชอร์รี (ต่อมาเปลี่ยนเป็นเชอร์รี-การ์ราด) และเอเวลิน อีดิธ และได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่วิทยาลัยวินเชสเตอร์ และไครส์เชิร์ช, ออกซฟอร์ด นามสกุลของแอ็พสลีย์เปลี่ยนจากเชอร์รีเป็นเชอร์รี-การ์ราดตามการระบุในพินัยกรรมของป้า ที่บิดาได้รับอสังหาริมทรัพย์เป็นจำนวนมากใกล้วีทแธมสเตดในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์
แอ็พสลีย์มีความตื่นตาตื่นใจกับเรื่องราวของความสำเร็จของบิดา และมีความรู้สึกว่าต้องพยายามดำเนินชีวิตตามตัวอย่างที่บิดาสร้างไว้ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1907, เอ็ดเวิร์ด เอเดรียน วิลสันมาพบปะกับกัปตันโรเบิร์ต ฟอลคอน สกอตต์ที่บ้านของเรจินาลด์ สมิธเพื่อเจรจากันเรื่องโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา แอ็พสลีย์ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของเรจินาลด์ที่มาเยี่ยมอยู่พอดีจึงอาสาเข้าร่วมโครงการ
เนินยอดป้าน

เนินยอดป้าน (อังกฤษ: butte) หมายถึง เนินดิน ที่ขึ้นเดี่ยวๆ (มียอดเดียว) ด้านข้างของมันจะชันมาก และส่วนยอดของเนินจะค่อนข้างราบ แต่เล็กกว่าภูเขายอดราบหรือที่ราบสูง 
โดยมาตรฐาน ภูเขายอดราบจะมีพื้นที่ผิวบนยอดมากกว่า 1,000 ตร.ม. ในขณะที่เนินยอดป้านจะมีพื้นที่ผิวบนยอดน้อยกว่า 1,000 ตร.ม.
แต่นักภูมิศาสตร์ใช้กฎจากการวัดหยาบ ๆ ว่าภูเขายอดราบ ความกว้างของยอดจะมากกว่าความสูง ส่วนเนินยอดป้าน ความสูงจะมากกว่าความกว้างของยอด

การเกิดเนินยอดป้าน

เนินยอดป้านเกิดจากการกร่อนเมื่อหินครอบแข็ง โดยมากเกิดจากภูเขาไฟ เรียกว่าหินครอบ (cap rock) ปกคลุมชั้นหินที่อ่อนกว่าซึ่งสามารถสึกกร่อนได้โดยง่าย หินแข็งซึ่งไม่สึกกร่อนในขณะที่หินอ่อนโดยรอบสึกกร่อนไป ตัวอย่างเนินยอดป้าน เช่น ชิมนี ร็อกในรัฐเนแบรสกา, สหรัฐอเมริกา
แผนที่เล่ม

แผนที่เล่ม (อังกฤษ: atlas) คือแผนที่ที่รวมแผนที่ต่าง ๆ ทั้งลักษณะทางกายภาพ, ค่าเฉลี่ยของฝน, ค่าเฉลี่ยอุณหทางเศรษฐกิจ ทางสังคม ทางด้านประชากร และ อื่น ๆ รวมเอาไวในเล่มเดียวกันและนอกเหนือจากการนำเสนอคุณลักษณะทางภูมิศาสตร์และขอบเขตทางการเมืองแล้ว แผนที่เล่มยังมีการแสดงสถิติทางภูมิศาสตร์, การเมือง, สังคม, ศาสนา ,และเศรษฐกิจ

ประวัติ

แผนที่เล่มชิ้นแรกนั้นมีรูปร่างลักษณะเป็นชุดแม่พิมพ์ไม้ขนาดสม่ำเสมอซึ่งตั้งใจเอาไว้ตีพิมพ์ในหนังสือ โดยมีชื่อว่า De Summa totius Orbis ซึ่งน่าจะผลิตในปี 1524 หรือ 1526 โดยนักเขียนชาวอิตาลีในศตวรรษที่ 16 และนี้ทำให้เริ่มมีการตีพิมพ์แผนที่เล่มที่ชื่อ Theatrum Orbis Terrarum ในปี ค.ศ. 1570 โดยผู้ตีพิมพ์คืออับราฮัม ออร์ทีเลียส

ประเภท

เพือที่จะทำให้แผนที่เล่มใช้งานได้มากขึ้นจึงมีการแบ่งหมวดหมู่เอาไว้ว่าหน้าไหนมีการแสดงลักษณะของโลกด้านใดเช่นการแบ่งเป็นภูมิประเทศ, ภูมิอากาศ, จำนวนประชากร และ ค่าเฉลี่ยอุณหภูมิเป็นต้นโดยจะแบ่งไปตามลำดับตัวอักษร A-Z หรือ ก-ฮ
ภาษาอูบึก

ไวยากรณ์

ภาษาอูบึกเป็นภาษารูปคำติดต่อ เช่น /ʃəkʲʼaajəfanamət/ เราไม่อาจจะกลับไปได้ , /awqʼaqʼajtʼba/ ถ้าคุณเคยพูด การแบ่งแยกระหว่างคำนามกับคำกริยาไม่ชัดเจน คำนามบางคำใช้เป็นรากศัพท์ของคำกริยา เช่น /məzə/ เด็ก, /səməzəjtʼ/ ฉันเป็นเด็กคนหนึ่ง และคำกริยาที่เป็นคำนามได้ โดยเติมคำอุปสรรคสำหรับคำนาม เช่น /qʼa/ พูด, /səqʼa/ คำพูดของฉัน

คำกริยา

มีการแบ่งกาลเป็นอดีต ปัจจุบันและอนาคต และมีจุดมุ่งหมายไม่สมบูรณ์ กริยาสถานะและกริยาต่อเนื่องมีความแตกต่างกันแบบเดียวที่พบในภาษาอาหรับ คำกริยามีรูปประธานหลายรูป คำสันธาน และ แต่ แสดงโดยปัจจัยของคำกริยา คำกริยาวิเศษณ์และกริยาช่วยแสดงโดยปัจจัยของคำกริยาเช่นเดียวกัน
เจ้าหญิงโอยะเกะ

เจ้าหญิงโอยะเกะ (ญี่ปุ่น: 大宅内親王 โรมาจิ: Ōyake-naishinnō ; ? – 17 มีนาคม 1392) เจ้าหญิงและเจ้าหญิงพระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50 ที่ประสูติแต่พระสนมคนหนึ่งและเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน จักรพรรดิเฮเซ จักรพรรดิองค์ที่ 51
อำพล เสนาณรงค์

ชีวิตส่วนตัว

อำพล เสนาณรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2474 เป็นบุตรคนที่สองของ พลเอก หลวงเสนาณรงค์ (ศักดิ์ เสนาณรงค์) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา แล้วเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรีที่คณะกสิกรรมและสัตวบาล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาโทสาขาพืชกรรมที่ Mississippi State University และสาขาปรับปรุงพันธุ์พืชและพันธุศาสตร์ที่ University of Nebraska ตามลำดับ
หลังจบการศึกษา ได้ทำงานเป็นนักวิจัยผู้เชี่ยวชาญด้านพันธุวิศวกรรมการเกษตร และสมรสกับคุณหญิงชีวันต์ เสนาณรงค์ (ถึงแก่กรรม)

การทำงาน

อำพล เสนาณรงค์ เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จนได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมวิชาการเกษตร เมื่อปี พ.ศ. 2534 ในปีต่อมาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของนายอานันท์ ปันยารชุน จากนั้นในปี พ.ศ. 2537 ได้รับพระกรุณาโปดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี
อำพล เสนาณรงค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 เป็นต้นมา อีกทั้งยังได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการบริหารสภาวิจัยแห่งชาติ และร่วมเป็นกรรมการในศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติอีกด้วย
พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี

พระประวัติ

พระนางมหาปชาบดีโคตมีเป็นพระมาตุจฉาของพระพุทธเจ้า และเมื่อพระนางสิริมหามายาสวรรคตแล้ว หลังจากที่เจ้าชายสิทธัตถะประสูติได้ 7 วัน ในกาลต่อมาพระเจ้าสุทโธทนะได้ทรงตั้งพระนางมหาปชาบดีโคตมีไว้ในตำแหน่งพระอัครมเหสี ซึ่งพระนางได้ทรงถวายการอภิบาลเจ้าชายสิทธัตถะ เสมือนเป็นพระราชโอรสของพระองค์เอง พระนางมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งพระนามว่า เจ้าชายนันทะ และมีพระราชธิดาพระองค์หนึ่งพระนามว่า เจ้าหญิงรูปนันทา
พระนางได้ทรงแสดงความประสงค์จะบวชต่อพระพุทธเจ้าในคราวที่พระองค์เสด็จไปโปรดพระพุทธบิดาและพระประยูรญาติ ณ กรุงกบิลพัสดุ์ แคว้นสักกะ แต่พระพุทธเจ้ามิได้ทรงอนุญาตให้พระนางผนวช เนื่องจากยังไม่เคยทรงอนุญาตให้สตรีอุปสมบทในพระพุทธศาสนา ต่อมาเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จไปเมืองเวสาลีและประทับอยู่ที่ กูฏาคารศาลาป่ามหาวัน พระนางปชาบดีโคตมีพร้อมด้วยเหล่านางสากิยานีจำนวนมาก จึงได้ปลงพระเกศา ห่มผ้ากาสายะ เป็นการแสดงเจตนาที่จะบวชอย่างแรงกล้า โดยเสด็จไปยังกูฏาคารศาลาป่ามหาวัน เมืองเวสาลี เพื่อทรงทูลขออุปสมบท โดยพระนางได้ทรงแจ้งพระประสงค์ต่อพระอานนท์ให้นำความไปกราบทูลพระพุทธเจ้า ขอให้พระนางพร้อมทั้งเหล่านางสากิยานีได้อุปสมบทเป็นภิกษุณีในพระพุทธศาสนา ซึ่งพระอานนท์ใช้ความพยายามอยู่หลายหน พระพุทธเจ้าจึงทรงออกหลัก ปฏิบัติเป็นพิเศษสำหรับสตรีผู้ที่จะเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา คือครุธรรม 8 ซึ่งพระนางมหาปชาบดีโคตมี ทรงยินดีปฏิบัติตามครุธรรม ทั้ง 8 ประการ จึงได้รับการอุปสมบทในพระพุทธศาสนา พร้อมทั้งเหล่านางสากิยานี
หลังจากการอุปสมบท พระมหาปชาบดีโคตมีเถรีได้ทรงเรียนกรรมฐานที่พระพุทธเจ้าทรงประทานและปฏิบัติอย่างจริงจัง จนได้บรรลุพระอรหันต์ แม้ภิกษุณีเหล่าสากิยานีที่อุปสมบทพร้อมกับท่านก็ได้บรรลุพระอรหันต์เหมือนกัน
ปูจั๊กจั่น

ลักษณะทั่วไป

มีกระดองทรงรีรูปไข่กว้างทางด้านข้างขอบกระดอง ด้านหน้ามีหนามแหลม เป็นกลุ่มจำนวน 7 กลุ่ม กลุ่มละ 3 อัน ด้าน บนมีหนามแหลมแข็งขนาดเล็ก ปลายหนามชี้ไปทางส่วนหัว ปกคลุมทั่วไป มีก้านตายาว และตั้งขึ้นสามารถพับเก็บลงในร่องทางด้านหน้าไต้กระดองตากระเปาะทรงรีอยู่ปลายก้านตา มีหนวด 2 คู่ ขนาดเล็กสั้นหนวดข้างหนึ่งแยก 2 เส้น ส่วนอีกคู่หนึ่งมีฐานเป็นแผ่นแข็งมีขนขึ้นโดยรอบ ระยางค์ปากมีขนาดใหญ่แข็งแรง มีก้ามหนีบขนาดใหญ่ ปลายก้ามหันเข้าหากัน ฟันในส่วน ของก้ามหนีบด้านละ 6-7 อัน มีขาเดิน 4 คู่ สองคู่แรก มีปลายคล้ายใบหอก ส่วนสองคู่หลัง ปลายแบนคล้ายพาย ลักษณะลำตัวเป็นปล้อง 6 ปล้อง ขนาดเล็กต่อจากปลายกระดองม้วนด้านล่าง ปล้องสุดท้ายมีแพนหางรูปสามเหลี่ยม ตอนท้ายมีขาว่ายน้ำ 1 คู่ ลำตัวด้านล่างมีสันนูน (เพศเมียจะเห็นได้ชัดเจน) มีขาสีน้ำตาลค่อน ข้างรอบขอบกระดอง เพศผู้จะเห็นชัดเจนลำตัวกับขาเดิน มีสีส้มอมแดงหรือน้ำตาล ส่วนท้องมีสีขาวขอบกระดอง หน้าและหลังมีสีขาวเช่นเดียวกัน ตามีหลายสี เช่น ดำ, เหลือง หรือน้ำตาล
มีความยาวประมาณ 7-15 เซนติเมตร (ตัวผู้ประมาณ 7-14 เซนติเมตร ตัวเมียประมาณ 5-8 เซนติเมตร)
พบตามชายฝั่งที่เป็นโขดหิน แหล่งที่อยู่อาศัยชอบหมกตัวกับพื้นที่เป็นทรายรอบกองหินหรือแนวหินใต้น้ำระดับน้ำลึกประมาณ 60 เมตร กินอาหารที่เป็นซากสัตว์และพืชที่เน่าเปื่อย
เป็นปูที่นิยมใช้รับประทานเป็นอาหาร