google/wiki40b huggingface dataset:
เมนเฟรมคอมพิวเตอร์

เมนเฟรมคอมพิวเตอร์ (อังกฤษ: mainframe computer) คือคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ที่ใช้ในองค์กรเพื่อประมวลผลข้อมูลจำนวนมาก เช่น สำมะโนประชากร สถิติผู้บริโภค การบริหารทรัพยากรขององค์กร เป็นต้น

ประวัติของเมนเฟรม.

เครื่องเมนเฟรมเป็นเครื่องที่ได้รับความนิยมใช้ในองค์กรขนาดใหญ่ทั่วไปจัดเป็นเครื่องที่มีประสิทธิภาพรองลงมาจากซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ซึ่งในช่วงปลาย ค.ศ 1950 บริษัท IBM จัดเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ในวงการอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์โดยเกิดจากการมีส่วนแบ่งตลาดในการขายเครื่องระดับเมนเฟรมถึง 2 ใน 3 ของผู้ใช้เครื่องเมนเฟรมทั้งหมด เครื่องเมนเฟรมจะเป็นเครื่องที่มีขนาดใหญ่ต้องอยู่ในห้องที่ได้รับการอุณหภูมิและปราศจากฝุ่นละอองเช่นเดียวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์
เครื่องเมนเฟรมนิยมมาใช้ในงานที่มีการรับและแสดงผลข้อมูลจำนวนมาก ๆ เครื่องรุ่นใหม่ ๆ จะได้การพัฒนาให้มีหน่วยประมวลผลหลายหน่วยทำงานพร้อม ๆ กันเช่นเดียวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ แต่มีจำนวณประมวลผลน้อยกว่าหน่วยเมนเฟรมจัดอยู่ในความเร็วของหน่วยเมกะฟรอป (megaflop) หรือการคำนวณหนึ่งล้านครั้งในหนึ่งวินาที

โปรเซสเซอร์ส่วนต่าง ๆ บนเมนเฟรม

ระบบคอมพิวเตอร์ของเครื่องเมนเฟรมมีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะรองรับผู้ใช้ได้หลายร้อยคนพร้อม ๆ กันซึ่งผู้ใช้เหล่านั้นอาจจะนั่งทำงานอยู่ใกล้เครื่องเมนเฟรมหรืออาจจะอยู่ที่อื่นซึ่งไกลออกไปก็ได้เครื่องเมนเฟรมจะเก็บโปรแกรมของผู้ใช้เหล่านั้นไว้ในหน่วยความจำหลักและมีการสับเปลี่ยนหรือสวิทซ์การทำงานระหว่างโปรแกรมต่าง ๆ เหล่านั้นอย่างรวดเร็วโดยที่ผู้ใช้จะไม่รู้สึกเลยว่ามีการสับเปลี่ยนการทำงานไปทำงานของคนอื่นอยู่ตลอดเวลาเนื่องจากคอมพิวเตอร์ทำงานได้เร็วกว่ามนุษย์มากหลักการที่เครื่องเมนเฟรมสามารถทำงานหลายโปรแกรมพร้อมๆกันนั้น เรียกว่า "มัลติโปรแกรมมิง" (multiprogramming)
โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013-14

รอบคัดเลือก

รอบคัดเลือกจะทำการแข่งขันในเมือง ปาโกปาโก, อเมริกันซามัว ระหว่างวันที่ 15 ถึง 19 ตุลาคม 2013 (ในโซนเวลา UTC−11). การจับสลากได้ดำเนินการในวันที่ 8 ตุลาคม 2013 ณ สำนักงานใหญ่สมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย ในเมืองออกแลนด์, นิวซีแลนด์ เพื่อกำหนดตารางการแข่งขัน สโมสรทั้ง 4 สโมสรจะแข่งขันกันในรูปแบบพบกันหมด โดยผู้ชนะจะได้เข้าไปเล่นในรอบแบ่งกลุ่ม ร่วมกัยอีก 11 สโมสรที่ได้สิทธิ์เข้าเล่นโดยอัตโนมัติ
พรรคเชื้อสายดายักแห่งซาราวัก

พรรคเชื้อสายดายักแห่งซาราวัก (มลายู: Parti Bansa Dayak Sarawak) เป็นพรรคการเมืองที่มีฐานเสียงเป็นชาวเผ่าดายักเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชนพื้นเมืองในรัฐซาราวัก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 โดยแยกตัวออกมาจากพรรคแห่งชาติซาราวักของชาวดายัก ผู้ก่อตั้งคือดาโต๊ะ ลีโอ มอจจี และได้เข้าร่วมในแนวร่วมแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2527 ต่อมา ใน พ.ศ. 2537 ได้เข้าร่วมในรัฐบาลผสมของรัฐ อย่างไรก็ตาม พรรคนี้ไม่สามารถขยายพื้นที่เลือกตั้งและแนวร่วมได้มากนัก 
พรรคนี้เคยสลายตัวไปแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2546 และครั้งที่ 2 เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2547 ในที่สุดได้นำไปสู่การก่อตั้งพรรคประชาชนซาราวักนำโดยดาโต๊ะ เจมส์ มาซิงและดาโต๊ะซึง ชีหัว
วีรินท์ เชยอรุณ

ประวัติ

วีรินทร์ เชยอรุณ มีชื่อเดิมว่า วรินทร์ เชยอรุณ, วรินทร์ เหมพิพัฒน์, จุติพร อรุณรัตน์ ตามลำดับ หรือ หลิน เกิดปี พ.ศ. 2511 เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรังสิต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท มหาวิทยาลัยเกริก เกียรตินิยมอันดับสอง เธอเข้าสู่วงการเมื่อปี 2536 สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 แต่ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
วรินทร์ มีผลงานละครเรื่องแรกแจ้งเกิดคือเรื่อง นางทาส ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 บทบาท คุณสาลี่ ต่อด้วยละคร ผ้าทอง บทบาท มาลตี ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เช่นกัน เธอมีผลงานละครกับช่อง 7 มากมายเช่น หมูแดง, หมอลำซัมเมอร์, เปรตวัดสุทัศน์, ฟ้าใหม่ เป็นต้น หลังจากนั้นเธอหมดสัญญากับทางค่ายลงเป็นนักแสดงอิสระ
ส่วนผลงานภาพยนตร์ หลินได้ใช้ชื่อในการแสดงภาพยนตร์ว่า จุติพร อรุณรัตน์ มีผลงานการแสดงหลายเรื่อง เช่น ผัวเชลย และ นางฟ้ากับซาตาน เป็นต้น
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอมีน้องสาวชื่อ จามิน เหมพิพัฒน์ เธอสมรสกับ เพิ่มพล เชยอรุณ มีลูกชาย 1 คน คือ พล เชยอรุณ (ชื่อเล่น: บอลล์) ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน และยังเป็น 1 ใน 50 คน หนุ่มคลีโอ ปี 2010
ซาจิ ทาอินากะ

ประวัติ

เมื่อซาจิยังเป็นเด็ก เธอมีพรสวรรค์ในด้านการร้องเพลงได้ยอดเยี่ยมมาก ซึ่งในช่วงที่เธอเข้าศึกษาในโรงเรียนชั้นประถม ซาจิได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดร้องเพลงในการประกวดของโรงเรียนในปี 2540 ในปี 2542 ซาจิก็ได้เข้าร่วมประกวดอีกครั้ง พร้อมกับพี่น้องของเธออีก 2 คน เมื่ออายุ 15 ซาจิเลือกที่จะเป็นนักร้องอาชีพ โดยที่เธอได้รับแรงบันดาลใจจากวง Dreams Come True และเพลงของ MISIA ซึ่งนั่นเองก็ทำให้เธอเริ่มแต่งเนื้อเพลง และทำนองเอง ซึ่งนั่นถือเป็นการก้าวเท้าเข้าสู่วงการของเธอเลยทีเดียว
ต่อมา ซาจิก็ยังคงเข้าร่วมประกวดกับรายการต่างๆ ไปด้วย ซึ่งในปี 2545 เธอก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของการประกวดไอดอล ASAYAN และได้รับตำแหน่งที่ 6
ก่อนปี 2546 เธอได้ออกผลงานเพลงมา 6 ชิ้น ภายใต้สังกัดของ โคลัมเบีย เรคคอร์ดส ในชื่ออัลบั้มว่า อาระ ไอ โนะ อุตะ โดยเธอใช้ชื่อว่า ซาจิ (ญี่ปุ่น: 彩智 โรมาจิ: Sachi) ซึ่งอัลบั้มนี้ก็ได้แรงบันดาลใจมาจากนิยายของ ชินโด ฟุยูกิ ที่อัลบั้มนี้ของเธอมีชื่อเหมือนกับนิยายเรื่องนั้นๆ (ที่ได้วางจำหน่ายไปแล้วก่อนปี 2546)
ในปี 2547 ซาจิได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของยูนิต 4 คน ที่เรียกว่า Les Bijoux (レ・ビジュ) ซึ่งอยู่ในสังกัดของ ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอ ประเทศญี่ปุ่น
ต่อมาซาจิก็ได้ออกซิงเกิลเดบิวครั้งแรกในชื่อว่า disillusion ซึ่งเพลงนี้ก็ได้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดของแอนิเมชั่นเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ 
และซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลเดบิวที่สร้างชื่อเสียงให้กับซาจิเป็นอย่างมาก จนถึงขนาดติดในอันดับที่ 13 ของโอริก้อน ชาร์ต ต่อมาซิงเกิล คิราเมคุ นามิดะ วะ โฮชิ นิ ก็ได้ตามออกมาเป็นซิงเกิลชุดที่ 2 ของเธอ (และยังเป็นเพลงเปิดที่ 2 ของอะนิเมะเรื่องเดียวกันอีกด้วย) และยังได้รับกระแสตอบรับอย่างดีจนทำให้ซาจิติดอันดับที่ 9 ใน 10 อันดับแรกของเธออีกด้วย 
สามเดือนต่อมา ซาจิก็ได้ออกซิงเกิลชุดที่ 3 คือ ไซโค โนะ คาตาโอโมอิ ที่ได้ถูกใช้เป็นเพลงปิดของแอนิเมชันเรื่อง Saiunkoku Monogatari แต่ที่น่าแปลกใจคือ ซิงเกิลชุดนี้กลับไม่ได้รับความนิยมเหมือนกับ 2 ชุดก่อน ซึ่งทำได้แค่เพียงติดอยู่ในอันดับที่ 50 ของโอริก้อนชาร์ตเท่านั้น ต่อมาซิงเกิลชุดที่ 4 ไอไตโยะ / คิมิ โตะ โนะ อาสุ ของเธอก็ได้วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 2550 ซึ่งในซิงเกิลนี้ก็ได้มีเพลง คิมิ โตะ โนะ อาสุ ที่ได้ถูกนำไปใช้เป็นเพลงปิดของแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ ในตอนสุดท้าย ที่ได้ออกอากาศไปในเดือน มิถุนายน 2549 ต่อมาซาจิก็ได้ออกอัลบั้มแรกของเธอ Dear... ในเดือนมีนาคม ซึ่งที่น่าสนใจคือเพลงเปิดแอนิเมชันทั้งสองเพลงของเธอนั้นได้ถูกนำมาเรียบเรียงใหม่ให้เป็นเพลงเดียวกัน อยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2550 ได้มีการประกาศว่าซาจิจะร้องเพลง ที่จะใช้เป็นเพลงประกอบของแอนิเมชันเรื่อง Seirei no Moribito ที่ได้ออกอากาศไปในเดือน เมษายน ซึ่งเพลงนั้นคือเพลง อิโตชี่ ฮิโตะ เอะ (และเรื่องนี้ยังได้วงร็อคชื่อดังอย่าง L'Arc~en~Ciel มาร้องเพลงเปิดให้อีกด้วย) ซึ่งเพลงนี้ของซาจิก็จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรัก และความหนักแน่นของเมโลดี้ที่เอ่อล้นออกมาจากทำนองเพลง
และในเวปไซต์หลักของตัวเธอเอง ก็ได้มีการบอกไว้ว่าเธอได้แต่งเพลงและทำนองมามากกว่า 60 เพลง ในตลอดช่วงที่เธอเดบิวนี้
กิตติกร โล่ห์สุนทร

ประวัติ

กิตติกร โล่ห์สุนทร ชื่อเล่น กร เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 เป็นบุตรคนที่ 2 ของนายไพโรจน์ โล่ห์สุนทร กับนางรำไพ โล่ห์สุนทร มีพี่น้องรวม 5 คน คือ ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร กิตติกร โล่ห์สุนทร ศรินทร โล่ห์สุนทร ณฐาพร โล่ห์สุนทร และนายธนาธร โล่ห์สุนทร จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมอุตสาหการ) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2534 จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาจนสำเร็จการศึกษาปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ (MBA) จาก Drake University และปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ จาก Iowa State University
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับพัชรียา อภินันท์รัตนกุล เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554

การทำงาน

หลังจากจบการศึกษาทางด้านวิศวกรรมอุตสาหการ เขาได้ทำงานเป็นวิศวกร ประจำบริษัทเซมิคอนดักเตอร์ เวนเจอร์ อินเตอร์เนชันแนล (SVI) จากนั้นได้ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโท จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 ได้กลับมาทำงานเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจประจำการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้เข้าทำงานประจำในโครงการท่อส่งก๊าซฯ และโรงแยกก๊าซไทย–มาเลเซีย กระทั่งในปี พ.ศ. 2548 จึงได้ลาออกมาทำงานการเมือง
นายกิตติกร เข้าสู่งานการเมืองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง สังกัดพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นพื้นที่เดิมของนายจินดา วงศ์สวัสดิ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยการสนับสนุนของนายไพโรจน์ โล่ห์สุนทร และนายบุญชู ตรีทอง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 สังกัดพรรคพลังประชาชน ต่อมาเขาถูกตัดสิทธิทางการเมืองเนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
เรียว (การ์ตูนญี่ปุ่น)

เรื่องย่อ

โทโอยามา เรียว สาวน้อยไฮสคูล หลานเจ้าของสำนักดาบญี่ปุ่น ที่ได้พบกับ เบนเค ชายแปลกประหลาดที่บอกว่ามาจากอดีต และพยายามจะฆ่าเธอนั้น ได้พ่ายแพ้ให้กับฝีดาบของอุชิวากามารุที่ซ่อนอยู่ในตัวเรียวจึงได้สาบานเป็นข้ารับใช้ ทำให้เธอได้พบความจริงว่า แท้จริงแล้วเธอไม่ใช่ โทโอยามา เรียว แต่แท้จริงแล้วเธอคือ อุชิวากามารุ หรือ มินาโมโตะ โยชิสึเนะ ขุนศึกผู้เลื่องชื่อในอดีต ที่พลัดหลงมายังโลกปัจจุบันและถูกล้างสมองโดยครอบครัวโทโอยามา ที่สูญเสียหลานสาว(เรียวตัวจริง)ไป เมื่อทราบแล้วว่าตัวเองไม่ใช่คนของโลกปัจจุบันเรียวจึงเดินทางไปยังจุดที่เธอพลัดหลงมา และหาทางกลับไปยังคามาคุระ พร้อมด้วยเบงเค และอาโออิเพื่อนที่หลงรักเธอ เมื่อเธอกลับมายังอดีตแล้ว เธอต้องทำศึกเพื่อคืนอิสระให้แก่ตระกูลเกนจิของตน และระหว่างนั้นได้เกิดความรักที่หลากหลายแก่เธอ ทั้งความรักที่สมหวัง ไม่สมหวัง เสียสละ
เทศบาลตำบลวังไผ่

ประวัติ

ในระยะเริ่มแรกที่เปลี่ยนแปลงฐานะ เทศบาลตำบลวังไผ่ยังคงใช้ สำนักงานสุขาภิบาลหลังเดิมเป็นที่ทำการ แต่เนื่องจากการที่เทศบาลต้องมีภาระหน้าที่ความรับผิดชอบในการให้บริการสาธารณะแก่ประชาชนเพิ่มขึ้น จากผลของกฎหมายต่างๆ ที่ภาครัฐต้องกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นจึงทำให้เทศบาลมีบุคลากรเพิ่มมากขึ้น เพื่อให้สอดรับกับภาระหน้าที่ และการขยายตัวด้านความเจริญของเมือง ส่งผลให้สำนักงานหลังเดิมซึ่งเป็นอาคารชั้นเดียว มีความแออัดคับแคบ ไม่สามารถรองรับภารกิจและหน้าที่ในการให้บริการประชาชนได้อย่างเพียงพอ และผู้ที่มาติดต่อขอรับบริการต่างๆ ไม่ได้รับความสะดวกเท่าที่ควร ด้วยเหตุผลดังกล่าว เทศบาลตำบลวังไผ่จึงได้ก่อสร้างอาคารสำนักงานหลังใหม่ ขึ้นในปีงบประมาณ พ.ศ. 2551
เทศบาลตำบลวังไผ่ ได้กำหนดดวงตราและเครื่องหมายเทศบาลโดยถืปฏิบัติตาม หนังสือกระทรวงมหาดไทยที่ มท. 23567/2498 ลงวันที่ 9 พฤศจิกายน 2498 กล่าวคือ ได้กำหนดเครื่องหมายเป็นรูปวงกลมโดยมีรูปกอไผ่อยู่ในสองข้างบริเวณบึงน้ำ เนื่องจากมีความเป็นมาว่าเป็นบริเวณคลองชุมพร ในเขตตำบลวังไผ่ เป็นบึงกว้างมีต้นไม้ขึ้นอยู่มากมาย ชาวบ้านเรียกว่า " วังไผ่ "
สวัสดิการสังคมในประเทศออสเตรเลีย

การให้บริการสาธารณะแก่ประชาชน ในประเทศออสเตรเลีย มีดังต่อไปนี้
1. แมร์ดิแคร์ (ออสเตรเลีย) 2. นโยบายสุขภาพแห่งชาติ 3. สวัสดิการทางสังคมผู้สูงอายุ 4. การคุ้มครองในกรณีพิเศษ 5. การคุ้มครองสิทธิมนุษยชน
อับคาเซีย

สถานะทางการเมือง

องค์กรระดับนานาชาติ เช่น สหประชาชาติ สหภาพยุโรป นาโต OSCE องค์กรการค้าโลก สภาแห่งสหภาพยุโรป เครือรัฐอิสระ และรัฐเอกราชส่วนใหญ่ ถือว่าอับคาเซียเป็นส่วนหนึ่งของจอร์เจีย อย่างไรก็ตาม รัฐบาลโดยพฤตินัยของอับคาเซียถือว่าอับคาเซียเป็นประเทศต่างหาก แม้ว่าจะไม่ได้รับการรับรองจากประเทศใดๆเลย และยังมีชนกลุ่มน้อยชาวจอร์เจียอาศัยในตำบลกาลีและโกโดรี จอร์จ ใน พ.ศ. 2548 รัฐบาลจอร์เจียยอมให้การปกครองตนเองระดับสูงแก่อับคาเซีย และเป็นได้ที่จะจัดการปกครองในรูปแบบสหพันธรัฐ แต่ต้องอยู่ภายในแนวชายแดนของจอร์เจีย
ในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2549 สภาโดยพฤตินัยของอับคาเซียได้เรียกร้องให้รัสเซีย องค์กรนานาชาติ และประเทศที่เหลือ รับรองเอกราชของอับคาเซีย แต่องค์กรระดับนานาชาติยังยืนยันจะสนับสนุนอธิปไตยของจอร์เจีย

ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ

อับคาเซียปกคลุมพื้นที่ประมาณ 8,600 ตารางกิโลเมตรทางด้านตะวันตกสุดของจอร์เจีย  เทือกเขาคอเคซัสอยู่ทางด้านเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ ได้กันอับคาเซียออกจากรัสเซีย ส่วนทางด้านตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ อับคาเซียถูกล้อมรอบด้วยบริเวณของจอร์เจียคือ ซาเมเกรโล-เซโม สวาเนติ ส่วนทางใต้และตะวันตกเฉียงใต้ติดกับทะเลดำ
พื้นที่ของอับคาเซียส่วนใหญ่เป็นภูเขา เทือกเขาคอเคซัสอยู่ทางชายแดนด้านเหนือของพื้นที่ เทือกเขากากรา เทือกเขาซิบ และเทือกเขาโกโดรี ได้แบ่งพื้นที่เป็นหุบเขา และที่ราบลุ่มแม่น้ำ ยอดเขาที่สูงที่สุดของอับคาเซียอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออก และมีหลายยอดที่สูงเกิน 4,000 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง พื้นที่ของอับคาเซียมีทั้งเขตป่าตามชายฝั่งและพื้นที่ปลูกส้ม จนถึงพื้นที่ที่มีหิมะปกคลุมทางตอนเหนือ พื้นที่เกษตรกรรมจะปลูก ชา กาแฟ ทำไวน์ และผลไม้
อับคาเซียเป็นพื้นที่ที่มีแม่น้ำขนาดเล็ก ซึ่งมีต้นกำเนิดจากเทือกเขาคอเคซัสและเทือกเขาโกโดรี ซิบ คาลิดซ์กาและกูมิสตา แม่น้ำซูแยกอับคาเซียออกจากรัสเซีย และแม่น้ำอิงกูรีเป็นแนวชายแดนระหว่างอับคาเซียและจอร์เจีย ในพื้นที่มีทะเลสาบจำนวนมาก โดยทะเลสาบวิสตาเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด
ปลาทูน่า

ศัพทมูลวิทยา

คำว่า "ทูน่า" มาจากคำว่า Thunnus ซึ่งเป็นภาษาละติน จากภาษากรีกโบราณ: θύννος, (thýnnos), tunny-ปลา – ซึ่งแปลงมาจากคำว่า θύνω (thynō) หมายถึง "ที่พุ่ง; ที่โผ"
ส่วนคำว่า "ปลาโอ" ซึ่งเป็นชื่อในภาษาไทย จะหมายถึง ปลาทูน่าขนาดเล็ก ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 40-100 เซนติเมตร
ไฮสกูล

ไฮสกูล (อังกฤษ: high school) เป็นชื่อเรียกระบบการศึกษาภาคบังคับส่วนสุดท้าย มีลักษณะเหมือนกับมัธยมศึกษาตอนปลายในประเทศไทย โดยจะแตกต่างกันในระยะเวลาในการเรียนตั้งแต่ 3-5 ปี ในประเทศต่างๆที่ใช้ระบบไฮสกูล รวมถึง ออสเตรเลีย บราซิล แคนาดา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา
ใน อังกฤษ สิงคโปร์ และ ฮ่องกง เรียกว่า "เซเกินแดรีสกูล" (secondary school)

ประเทศญี่ปุ่น

ในประเทศญี่ปุ่น คำที่ใช้เรียกคือ โคโตกักโก (高等学校, kōtōgakkō) หรือย่อว่า โคโก (高校, kōkō) ไฮสกูลในญี่ปุ่นเริ่มจาก ปีที่ 10-12 ระบบไฮสกูลในญี่ปุ่นดำเนินงานโดยกระทรวงศึกษาธิการญี่ปุ่น (文部科学省; monbukagakushō) รู้จักกันในชื่อว่า MEXT

สหรัฐอเมริกา

ไฮสกูลในสหรัฐอเมริกา ใช้เวลาศึกษา 4 ปี โดยเริ่มต้นจากชั้นปีที่ 9-12 โดยในบางโรงเรียนจะใช้เวลา 3 ปี โดยจะเริ่มจาก ปีที่ 10-12 โดยบุคคลที่จบไฮสกูลมักจะอายุ 18 (ถ้าเกิดในช่วง 1 มกราคม ถึง 31 สิงหาคม) ประมาณ 70% ของเด็กนักเรียนอเมริกันจบไฮสกูล
พรมผนัง

การใช้สอย

ความนิยมในการใช้พรมทอตกแต่งอาจจะมาจากการที่เป็นสิ่งที่เคลื่อนย้ายตามเจ้าของจากที่พำนักหนึ่งไปอีกที่พำนักหนึ่งได้สะดวก พรมทอที่ใช้ในวัดก็อาจจะใช้แขวนเนื่องในโอกาสพิเศษ นอกจากนั้นก็มีประโยชน์ในการใช้สอย เช่นเมื่อแขวนบนผนังก็จะเป็นฉนวนทำให้ห้องอุ่นขึ้นในขณะเดียวกันก็เป็นเครื่องตกแต่งห้องด้วย

การวิวัฒนาการการทอพรมผนัง

การทอพรมผนังทำกันมาตั้งแต่สมัยกรีก พรมของกรีกจาก 300-200 ปึก่อนคริสต์ศักราช ที่พบในทะเลทรายที่ทาริมเบซิน การทอแบบดังกล่าวมาเริ่มทำกันในยุโรปราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในบริเวณที่เป็นประเทศเยอรมนี และ สวิสเซอร์แลนด์ปัจจุบัน แต่ต่อมาศูนย์กลางการทอก็ย้ายไปฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 อาราสในฝรั่งเศสเป็นเมืองที่มีชื่อในการทอพรมผนังด้วยขนแกะ งานพรมของอาราสขายเป็นเครื่องตกแต่งให้แก่ปราสาทและวังต่าง ๆ ทั่วยุโรป พรมแขวนผนังมาถูกทำลายไปมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส พรมจำนวนมากถูกเผาเพื่อเอาทองที่เป็นเส้นด้ายในตัวผ้า คำว่า “พรมผนังอารัส” ยังเป็นคำที่ใช้เรียกพรมผนังที่ทออย่างหรูหรา แม้ว่าจะทำมาจากที่อื่นก็ตาม
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ศูนย์การทอพรมผนังก็ย้ายไปในบริเวณฟลานเดอส์ซึ่งกลายมาเป็นศูนย์กลางการทอพรมผนังของยุโรป ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 พรมเฟล็มมิชได้ชื่อว่าเป็นศูนย์กลางการผลิตที่สำคัญที่สุด ซึ่งจะเห็นได้จากงานที่ทำมาจากสมัยนั้นแสดงให้เห็นรายละเอียดของงาน ทั้งภาพบนพรมและสีที่ใช้
ในคริสศตวรรษที่ 19 วิลเลียม มอร์ริส รื้อฟี้นการทอพรมผนังแบบยุคกลางที่แอบบีเมอร์ตัน และมีความสำเร็จในการทอพรมผนังสำหรับการตกแต่งที่อยู่อาศัยและคริสต์ศาสนสถาน งานร่างพรมทอเหล่านี้ของมอริสออกแบบโดยเอ็ดเวิร์ด เบิร์น-โจนส์ (Edward Burne-Jones)
พรมทอยังทำกันอยู่บ้างที่โรงงานที่โกบลินส์ (Gobelins) และเวิร์คช็อพบางแห่งในยุโรป ซึ่งนอกจากจะทอแล้วยังซ่อมแซมพรมทอที่ชำรุดด้วย นอกจากนั้นศิลปะการทอพรมผนังยังเป็นศิลปะของผู้ที่ทอพรมเป็นงานอดิเรกด้วย
น้ำแม่อิง

เส้นทาง

น้ำแม่อิงมีต้นกำเนิดมาจากทิวเขาผีปันน้ำ  หลังจากนั้นไหลผ่านอำเภอแม่ใจ  ผ่านกว๊านพะเยา  ผ่าน อำเภอเมืองพะเยา อำเภอดอกคำใต้ อำเภอภูกามยาว อำเภอจุน  เข้าสู่ จังหวัดเชียงรายทางอำเภอป่าแดด  อำเภอเทิง  อำเภอขุนตาล  อำเภอพญาเม็งราย  และไหลลงสู่แม่น้ำโขงที่บ้านปากอิง

ความสำคัญ

น้ำแม่อิงเป็นแม่น้ำสายหลักของอำเภอที่น้ำแม่อิงไหลผ่าน มีที่ราบลุ่มตามลำน้ำเป็นจำนวนมาก  ซึ่งเป็นแหล่งเพาะปลูกชั้นดีให้แก่เกษตรกรในพื้นที่  นอกจากนี้ยังมีชุมชนทั้งในปัจจุบันและในอดีตที่มีการตั้งชุมชนตามลำน้ำ ซึ่งเรียกว่า  เวียง  เช่น เวียงพะเยา  เวียงเทิง  เวียงเชียงของ  โดยได้มีการพบโบราณสถานตามลำน้ำอิงเป็นจำนวนมาก  รวมไปถึงพบก้อนอิฐ  และเศษเครื่องใช้และภาชนะโบราณตามแนวลำน้ำอิงเป็นจำนวนมาก

โครงการพัฒนาลุ่มน้ำอิง

ในอดีตมีการนำเสนอโครงการพัฒนาน้ำแม่อิง คือ โครงการ กก  อิง  น่าน  เป็นโครงการผันน้ำจากแม่น้ำโขงลงสู่แม่น้ำน่านโดยผ่านน้ำแม่อิง  แต่ประชาชนในพื้นที่คัดค้านเพราะเป็นการทำลายน้ำแม่อิง  เพราะโครงการนี้  จะทำการเปลี่ยนเส้นทางเดินของแม่น้ำให้ไหลย้อนกลับจากทิศเหนือลงทิศใต้ทั้งที่น้ำแม่อิงเป็นแม่น้ำที่ไหลจากทิศใต้ขึ้นทางทิศเหนือ  และได้มีการยุติโครงการไปในที่สุด

ปัญหาของน้ำแม่อิงในปัจจุบัน

เนื่องจากมีการดูดทรายจากน้ำแม่อิงมาใช้อย่างมากทำให้ปัจจุบันน้ำอิงตื้นเขิน ไม่สามารถกักเก็บน้ำไว้ใช้ในฤดูแล้งได้อย่างเพียงพอ ทำให้เกษตรกรที่ใช้น้ำอิงเพื่อทำการเกษตรไม่มีน้ำเพียงพอในการเพาะปลูก นอกจากนั้นยังส่งผลทำให้ปลาในน้ำแม่อิงลดน้อยลงจนน่าเป็นห่วงว่าในอนาคตปลาบางชนิดอาจสูญพันธุ์ไปจากน้ำแม่อิงได้
วิญญาณนิยม

วิญญาณนิยม (อังกฤษ: Animism จาก ภาษาลาติน ละติน: anima, "ลมหายใจ, วิญญาณ, ชีวิต") คือ ความเชื่อทางศาสนาที่ว่า วัตถุสิ่งของ สถานที่ หรือ สัตว์ทั้งหลาย ต่างมีสารัตถะทางจิตวิญญาณ (spiritual essence) ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตน 
ลัทธิวิญญาณนิยมเชื่อว่าสรรพวัตถุและสรรพสัตว์ (ซึ่งรวมถึง ต้นไม้ ก้อนหิน ลำธาร สภาพอากาศ งานหัตถกรรมของมนุษย์ และแม้แต่คำพูด) ล้วนแต่มีวิญญาณ มีชีวิต และ/หรือมีเจตจำนง (agency) เป็นของตัวเอง ลัทธิวิญญาณนิยมเป็นศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยมีอยู่ก่อนศาสนาจัดตั้งทุกรูปแบบ และถือกันว่าเป็นมุมมอง/ทัศนคติทางจิตวิญาณ หรือของความเชื่อเหนือธรรมมชาติอย่างแรกที่เกิดขึ้นในโลก ซึ่งพบหลักฐานเกี่ยวกับความเชื่อนี้ย้อนหลังไปถึงยุคหินเก่า ซึ่งเป็นสมัยมนุษย์ยังท่องเที่ยวไปตามพื้นที่ต่างๆเพื่อล่าสัตว์ หรือเก็บรวมรวบของป่า และสื่อสารกับจิตวิญญาณของธรรมชาติ ในแง่นี้ความเชื่อแบบศาสนาเชมัน (shaman) หรือลัทธิที่นับถือพ่อมดหมอผีว่าเป็นผู้ที่สื่อสารกับธรรมชาติได้ จึงมีความเกี่ยวข้องและเป็นส่วนหนึ่งของระบบความเชื่อแบบวิญญาณนิยม ในวิชามานุษยวิทยาว่าด้วยศาสนาวิญญาณนิยม เป็นคำที่ถูกใช้เพื่อสื่อถึงระบบความเชื่อดั้งเดิมของชาวพื้นเมือง โดยเฉพาะเวลาที่นำไปเปรียบเทียบกับระบบความเชื่อทางจิตวิญญาณ หรือศาสนาจัดตั้งที่เกิดขึ้นภายหลัง เนื่องจากแต่ละวัฒนธรรมจะมีตำนานความเชื่อ นิทานเทพปกรณัม และพิธีกรรมที่แตกต่างกันไป แนวคิด "วิญญาณนิยม" จึงใช้สื่อถึงสายใยความต่อเนื่องในระดับรากฐานของทัศนคติทางจิตวิญญาณ หรือในเรื่องเหนือธรรมชาติของชนพื้นเมือง ที่ไม่ได้รับอิทธิพลจากความคิดความเชื่อ หรือคำสอนของลัทธิที่มาจากภายนอก จนถึงขนาดว่าบางครั้งทัศนคติทางวิญญาณดังกล่าวอาจจะฝังรากลึกลงไปในระบบความเชื่อของชนพื้นเมืองนั้นมาแต่ปฐมกาล จนทำให้ชนพื้นเมืองดังกล่าวไม่มีคำที่ใช้เรียกระบบความเชื่อนั้นในภาษาของตน
เบน โจนสัน

เบนจามิน โจนสัน (อังกฤษ: Benjamin Jonson; 11 มิถุนายน ค.ศ. 1572 - 6 สิงหาคม ค.ศ. 1637) เป็นนักเขียนบทละคร กวี และนักแสดงชาวอังกฤษในยุคเรเนสซองส์ ร่วมสมัยเดียวกันกับ วิลเลียม เชกสเปียร์ มีชื่อเสียงจากบทละครเชิงล้อเลียน ที่โดดเด่นเช่นเรื่อง Volpone, The Alchemist และ Bartholomew Fair
เอชทีทีพีคุกกี้

เอชทีทีพีคุกกี้ (อังกฤษ: HTTP cookie) นิยมเรียกว่า เว็บคุกกี้ หรือ คุกกี้ หมายถึง กลุ่มของข้อมูลที่ถูกส่งจากเว็บเซิร์ฟเวอร์มายังเว็บเบราว์เซอร์ และถูกส่งกลับมายังเว็บเซิร์ฟเวอร์ทุกๆครั้งที่เว็บเบราว์เซอร์ร้องขอข้อมูล โดยปกติแล้วคุกกี้จะถูกใช้เพื่อจัดเก็บข้อมูลขนาดเล็กๆไว้ที่เว็บเบราว์เซอร์ เพื่อให้เว็บเซิร์ฟเวอร์สามารถจดจำสถานะการใช้งานของเว็บเบราว์เซอร์ที่มีต่อเว็บเซิร์ฟเวอร์
ตัวอย่างการใช้งานคุกกี้เช่น ใช้เพื่อจดจำชื่อบัญชีผู้ใช้ เวลาที่ผู้ใช้เข้าเว็บครั้งล่าสุด ข้อมูลสินค้าที่ผู้ใช้เลือกไว้ ข้อมูลในคุกกี้เหล่านี้ ทำให้เว็บไซต์สามารถที่จะจดจำผู้ใช้ได้ แต่ไม่สามารถส่งคำสั่งมาประมวลผล หรือส่งไวรัสคอมพิวเตอร์ผ่านคุกกี้ได้ และมีเพียงเซิร์ฟเวอร์ที่สร้างคุกกี้นั้นๆ เท่านั้นจึงจะสามารถอ่านค่าของคุกกี้ดังกล่าวได้
คุกกี้เป็นมาตรฐาน RFC 2109 ออกเมื่อ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง

ประวัติ

โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง  เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2520 เป็นโรงพยาบาลขนาด 30 เตียง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2520 โดยห้างหุ้นส่วนจำกัดสุธนก่อสร้างและการค้า เป็นผู้รับเหมาดำเนินการในการก่อสร้าง ในวงเงินงบประมาณ 8,680,000.- บาท (แปดล้านหกแสนแปดหมื่นบาทถ้วน) การก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปลายปี พ.ศ. 2521 เริ่มเปิดบริการแก่ประชาชนในเดือนกุมภาพันธ์  พ.ศ. 2522 จนกระทั่งถึง วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2522 ก็ทรงได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) เสด็จพระราชดำเนิน ทรงเปิดโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง อย่างเป็นทางการ
ก่อนที่โรงพยาบาลจะเปิดทำการในสถานที่ใหม่ที่ ตำบลไสหร้า (ที่ตั้งของโรงพยาบาลในปัจจุบัน) เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลส่วนใหญ่ ปฏิบัติงานที่ศูนย์การแพทย์ อำเภอฉวาง ซึ่งตั้งอยู่ ณ สำนักงานสาธารณสุขอำเภอฉวาง ในปัจจุบัน ในครั้งนั้นมีนายแพทย์จรูญ เค้าไพบูลย์ เป็นผู้อำนวยการศูนย์การแพทย์ ได้ย้ายมาปฏิบัติงานที่โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง ที่ตั้งอยู่ ณ ตำบลไสหร้า และนายแพทย์จรูญ เค้าไพบูลย์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการคนแรก ในปี พ.ศ. 2522 จากการให้บริการแก่ประชาชนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา ปริมาณของผู้รับบริการได้เพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ  จนกระทั่งในปี  พ.ศ. 2525 ได้รับการยกฐานะจากโรงพยาบาลชุมชน ขนาด 30 เตียง ขึ้นเป็นโรงพยาบาลชุมชน ขนาด 60 เตียง จนถึงปี พ.ศ. 2541 จึงได้ยกฐานะขึ้นอีกครั้ง เป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด 90 เตียง ถึงปัจจุบัน
ตำบลป่าตอง

ตำบลป่าตอง เป็นตำบลในอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต อยู่บนเกาะ จังหวัดภูเก็ต มีลักษณะเป็นโค้งจันทร์เสี้ยว มีภูเขาล้อมรอบ และหันหน้าออกทะเล ชาวป่าตอง มีทั้งหมด 7 ชุมชนใหญ่ๆ คือชุมชน ชายวัด , บ้านมอญ , โคกมะขาม ,ใสน้ำเย็น , นาใน , กะหลิม , บ้านป่าตอง ซึ่งชุมชน กะหลิม จะอาศัยกันอยู่แบบเครือญาติ โดยที่ครอบครัวที่เป็นญาติกัน จะปลูกบ้านใกล้ๆ กันในบริเวณนั้น

ประวัติ

เดิมชาวป่าตองส่วนใหญ่สร้างที่พักอาศัยบริเวณวัด และบ้านมอญ อยู่ห่างจากชายทะเล ชาวป่าตองส่วนใหญ่จะมีอาชีพทำนาข้าว ทำเหมืองแร่ตามสถานที่ต่างๆ นอกป่าตอง และปลูกผักผลไม้เพื่อยังชีพ ชุมชนหลักดั้งเดิมของที่นี่มีชื่อว่า บ้านมอญ และ ชายวัด แต่เริ่มมีการขยายตัวของนักลงทุนและโรงแรมอย่างรวดเร็ว เมื่อมีการท่องเที่ยวเข้ามาเมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว ปัจจุบันชุมชนต่าง ๆ ได้ตั้งขึ้นมากมายเพื่อตอบสนองการท่องเที่ยวที่เข้ามา ทำให้เกิดการเปลี่ยนไปของวิถีชีวิตมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการสร้างบ้านเรือนให้อยู่ติดริมชายทะเลมากขึ้น การเปลี่ยนไปของอาชีพก็หันมาทำธุรกิจเกี่ยวกับการท่องเที่ยว ทำให้อาชีพดั้งเดิมเริ่มหายไป แต่ก็ยังมีคงอยู่บ้างแถบๆ ชายเขาไกลจากทะเลซึ่งมิได้เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวนัก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทำให้สถาปัตยกรรมท้องถิ่นเปลี่ยนไปตามวิถีชีวิตด้วย จากบ้านที่เคยเป็นไม้ยกถุนสูงเทียบหน้าแข้งถัดมาเป็นบ้านกึ่งใต้ทุนและแบบปัจจุบัน ส่วนมากก็กลับแปรเปลี่ยนเป็นตึกอพาร์ตเมนต์ เพื่อตอบสนองการท่องเที่ยวและคนต่างจังหวัดที่เข้ามาอย่างมากมาย แม้กระทั่งการปรับเปลี่ยนหรือซ่อมแซมบ้านพักส่วนบุคคลนั้น ก็ยังได้นำรูปแบบใหม่ๆ เข้ามาซึ่งบางหลังอาจจะเปลี่ยนไปเป็นแบบสมัยใหม่ทั้งหมด แต่บางหลังยังคงไว้บางส่วนแต่ต่อเติมเป็นแบบสมัยใหม่เข้าไป นอกจากการท่องเที่ยวที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงแล้ว ภัยธรรมชาติก็มีส่วนในการทำลายสถาปัตยกรรมเก่าๆ ไป ซึ่งเป็นอีกปัจจัยที่ทำให้ผู้คนในชุมชนหันมาให้ความสนใจในรูปแบบสมัยใหม่มากกว่าที่จะสร้างให้คงเดิม

การคมนาคม

ชาวป่าตอง ส่วนใหญ่จะเดินทาง 2 ทาง โดยการโดยสารรถประจำทาง และการใช่รถยนต์ส่วนตัว

การศึกษา

ป่าตองมีโรงเรียนเพียง 3 แห่ง และศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน 1 แห่งซึ่งใช้ห้องสมุดชุมชนเป็นที่เล่าเรียน