google/wiki40b huggingface dataset:
สิงโตแห่งลูเซิร์น

ประวัติ

การสร้างอนุสาวรีย์นี้เป็นความคิดริเริ่มของทหารนายหนึ่งคาร์ล  ไฟเฟอร์ ฟอน อัลติสโฮเฟน   ซึ่งขณะนั้นประจำการที่กรุงปารีสและได้เดินทางมาพักผ่อนในฤดูร้อนที่เมืองลูเซิร์นในปี ค.ศ.1792 ชื่อ เขาต้องการสร้างอนุสาวรีย์ขึ้นเพื่อเป็นการเชิดชูเกียรติและระลึกถึงเพื่อนทหาร  เขาจึงเริ่มเรี่ยไรเงินในปี ค.ศ. 1818 ชาวสวิสทั้งในและนอกประเทศต่างพากันบริจาคเงินสมทบทุนรวมทั้งสมเด็จพระจักรพรรดิของรัสเซีย   พระราชาแห่งปรัสเซีย  สมาชิกราชวงศ์แห่งฝรั่งเศสเช่นเดียวกับ เจ้าชายคริสเตียน  เฟเดอริคแห่งเดนมาร์ก (ต่อมาเป็นพระราชาคริสเตียนที่ 8)
ในส่วนของที่ตั้งอนุสาวรีย์ไฟเฟอร์ได้เสนอให้มีการสร้างอนุสาวรีย์ไว้ที่กำแพงหินนอกเมืองลูเซิร์น  อย่างไรก็ตามได้มีการออกแบบอนุสาวรีย์หลายครั้งแต่ไม่เป็นตามความต้องการ ไฟเฟอร์จึงได้ขอความช่วยเหลือจากเพื่อนของเขา วินเซนต์  รึททิมันซึ่งตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่วินเซนต์พำนักอยู่ที่กรุงโรมและเขาได้ขอให้ช่างสลักชื่อดังชาวเดนมาร์กอย่าง  เบอร์เทล ธอร์วาเซ่นมาออกแบบอนุสาวรีย์    ในปีค.ศ. 1818 เขาได้นำเสนอแบบร่าง   ต่อมาในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1819 เขาได้จัดแสดงแบบของอนุสาวรีย์ 2 แบบที่ห้องทำงานของเขา แบบแรกมีสิงโตอย่างเดียว และแบบที่สองมีสิงโตอยู่ในถ้ำ
ไฮน์ริช  เคลเลอร์ยืนกรานว่าจะต้องมีการสร้างอนุสาวรีย์ตามแผนเดิมของไฟเฟอร์ และธอร์วาลเซ่นก็เห็นด้วยกับแผนที่ว่านั่นคือควรจะสร้างสิงโตอย่างเดียวโดยไม่มีถ้ำ   อย่างไรก็ตามธอร์วาเซ่นไม่เห็นด้วยกับความคิดของไฟเฟอร์ที่จะให้มีการสร้างรูปสลักสิงโตที่ตายขึ้นเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ที่เศร้าสลดที่เกิดขึ้นที่ปารีส  แต่เขาคิดว่าควรจะสร้างรูปสลักสิงโตที่กำลังจะตายดีกว่า เพื่อแสดงให้เห็นว่า “สิงโตไม่ได้ตาย แต่สิงโตจากไปอย่างสงบ”    ในที่สุดได้มีการสร้างอนุสาวรีย์ขึ้นตามแบบของธอร์วาลเซ่นและในตอนแรกภายใต้การควบคุมของช่างสลักที่ชื่อ อัว พานคราซ  เอกเกนชวิลเลอร์ (ซึ่งต่อมาไม่นาน ก็ประสบอุบัติเหตุ)และสุดท้าย ชาวคอนสตานที่ชื่อ  ลูคัส  อาฮอร์นเป็นผู้สร้างเสร็จที่บ่อทรายเก่าเมืองลูเซิร์น   วันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1821 ซึ่งครบรอบ 29ปีพอดีหลังจากเหตุการณ์ลุกฮือที่พระราชวังวังทุยเลอเรียน  ได้มีพิธีเปิดอนุสาวรีย์อย่างเป็นทางการ
มีการสลักคติพจน์ภาษาละตินไว้เหนือรูปสลักสิงโตว่า Helvetiorum Fidei ac Virtuti ซึ่งมีความหมายว่า ศรัทธาแลเกียรติคุณของสวิส
นอกจากนี้มีการสลักรายชื่อของทหารที่เสียชีวิต 26 นาย และรายชื่อทหาร 16 นายที่ได้รับการช่วยเหลือหรือรอดชีวิต  จำนวนการเสียชีวิตของทหารรักษาการสวิสในแต่ละเหตุการณ์ มีทหารเสียชีวิตประมาณ 760 นายและรอดชีวิต 350 นาย
งานสลักที่เป็นงานเลียนแบบอนุสาวรีย์สิงโต   ซึ่งในตอนนั้นศิลปินได้อ้างว่าเป็นผลงานของตนเองที่ไม่ได้ลอกเลียนแบบใคร  ก็คืออนุสาวรีย์สิงโตสมาพันธรัฐอเมริกา ที่สุสานโอ๊คแลนด์เมืองแอตแลนตา   รัฐจอร์เจีย
แจ๊กเกอลีน วิลสัน

ประวัติ

เธอเริ่มเขียนนิยายเรื่องแรกตั้งแต่อายุ 9 ขวบ และเขียนมาเรื่อย ๆ ทั้งนิยาย อาขญากรรม นิยายก่อนวัยรุ่น ก่อนจะมาจับงานเขียนที่สะท้อนปัญหาครอบครัวจนประสบความสำเร็จจนทุกวันนี้ เรื่องที่เธอเขียนส่วนใหญ่เกี่ยวกับครอบครัวที่ตัวละครเอกตัวน้อยในเรื่องต้องเผชิญกับปัญหาพ่อแม่แยกทางกัน เป็นเด็กกำพร้า หรือพ่อแม่ทำหน้าที่ได้ไม่สมบูรณ์ โดยเธอยึดหลักการตัวเองไว้เสมอว่า ตัวละครในเรื่องจะต้องมีความน่ารักน่าเอ็นดู แม้จะมีข้อบกพร่องก็ตาม "ฉันพยายามอย่างมากที่จะเขียนเรื่องให้สมจริง ในขณะเดียวกันก็ต้องอ่านสนุก แล้วฉันก็พยายามจะให้เรื่องจบลงด้วยความสุขเช่นกัน เพราะฉันไม่อยากเห็นเด็ก ๆ ต้องอยู่กับความเศร้าหมองหรือสิ้นหวัง ฉันต้องการแสดงให้เด็ก ๆ เห็นว่าปัญหาของพวกเขามีทางแก้ไข"

การตอบรับ

หนังสือของเธอมีหลายเล่มประสบความสำเร็จเกินคาด เช่น แสบกำลังสอง โลกสีรุ้งของแมนดี้ ล็อตตี้ รายงานนี้ฝีมือหนุเอง หรือถึงแม่เพี้ยน หนูก็รัก แม้จะไม่ได้รับการตอบรับอย่างอุ่นหนาฝาคั่งในวันแรกที่หนังสือวางจำหน่าย แต่หนังสือของเธอก็ขายได้เรื่อย ๆ เด็ก ๆ ต่างชื่น

เกียรติยศ

ในปี 2008 วิลสันได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช DBE สำหรับคุณประโยขน์สาธารณะทางวรรณกรรม
ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ก

ประเทศที่รับชม TGN ได้

สามารถรับชม TGN ได้ 170 ประเทศ ทั่วโลก ได้แก่
ถนนคีรีรัฐยา

ถนนคีรีรัถยา  
สาเหตุที่ตั้งชื่อถนนว่าคีรีรัฐยา เพราะถนนสายนี้ตัดผ่านภูเขาสามลูกคือ เขาวัง(พระนครคีรี) เขาพนมขวด และเขาหลวง  โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าให้ตัดถนนผ่านเขาทั้งสามลูกนี้  โดยเมื่อก่อนบริเวณถนนสายนี้จะเป็นทุ่งนา  เรียกว่าทุ่งเขาพนมขวด และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดฯ ให้ฟื้นฟูประเพณีแรกนาของเมืองเพชรบุรี  ที่เคยมีการแรกนาที่วัดแรกมาทำพิธีแรกนาที่ทุ่งเขาพนมขวด หลังการแรกนาในกรุงเทพฯ แล้วประมาณ 7 – 15 วัน  โดยมีพระยาเพชรบุรี เป็นพระยาแรกนา  ในปัจจุบันถนนสายนี้จะมีจุดเริ่มต้นที่บริเวณเขาวัง(พระนครคีรี)  ตำบลคลองกระแชง  อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี  ผ่านโรงเรียนเบญจมเทพอุทิศจังหวัดเพชรบุรี   เขาพนมขวด  สนามกีฬาดอนคาน  วัดบุญทวี     (วัดถ้ำแกลบ)   และสิ้นสุดที่เขาหลวง ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลธงชัย อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี
เสกสรร อ.ขวัญเมือง

ประวัติ

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เสกสรรเข้าแข่งขันศึกจ้าวมวยไทย ที่เวทีมวยสยามอ้อมน้อย โดยเขาเป็นฝ่ายแพ้ต่อรุ่งเพชร ว.สังข์ประไพ วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เสกสรรเป็นฝ่ายเสมอฤทธิเดช ว.วรรณทวี ในการแข่งขันศึกมวยไทย 7 สี
วันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เสกสรรเข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกวันทรงชัย ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับคู่ปรับเก่าอย่างสิงห์ทองน้อย ป.เตละกุล ซึ่งทั้งคู่เคยพบกันมาแล้วถึงสามครั้ง โดยสิงห์ทองเป็นฝ่ายชนะ 2 ครั้ง แพ้ 1 ครั้ง แต่จากการแข่งขันในครั้งนี้ เสกสรรเป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด และวันที่ 5 เมษายน ของปีเดียวกันนี้ เขาได้เข้าแข่งขันรายการศึกมวยไทยวอริเออร์ส ที่เวทีมวยพัทยาบ๊อกซิ่งเวิลด์ จังหวัดชลบุรี โดยได้พบกับคู่ชกชื่อสตีเฟน เมเลนดี ซึ่งเป็นนักมวยไทยจากประเทศไอร์แลนด์ ในการป้องกันแชมป์รุ่นไลท์เวท และในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เสกสรรเข้าแข่งขันรายการศึกมวยไทยวอริเออร์ส ตะลุยล้านนา ภาค 2 ที่จัดขึ้น ณ โรงยิมเนีเซียม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา น่าน ในการป้องกันแชมป์เฉพาะกาลรุ่นไลท์เวท ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะน็อกคุน ชุน ปิง ซึ่งเป็นนักมวยไทยจากประเทศจีนได้ในช่วงต้นยกที่หนึ่ง

กระแสตอบรับ

ในปี พ.ศ. 2561 เว็บไซต์เอสเอ็มเอ็ม สปอร์ต ได้จัดให้เสกสรรเป็น 1 ใน 5 นักมวยไทยที่เป็นฝันร้ายของคู่ชก
ซินต์-นีกลาส

ซินต์-นีกลาส (ดัตช์: Sint-Niklaas) เป็นเมืองในประเทศเบลเยียม ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ในมณฑลฟลานเดอร์ตะวันออก เป็นที่รู้จักเรื่องมีจัตุรัสการค้าใหญ่ที่สุดในเบลเยียม ที่มีต้นคริสต์มาสและไข่อีสเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป
จังหวัดนีงาตะ

ลักษณะภูมิศาสตร์

จังหวัดนีงาตะมีลักษณะเป็นแนวยาวตามชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปถึงทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ระยะทางประมาณ 250 กิโลเมตร ติดกับทะเลญี่ปุ่น มีลักษณะเป็นที่ราบชายฝั่งสลับกับภูเขา
ในจังหวัดนีงาตะมีการแบ่งออกเป็น 4 เขตใหญ่ตามสภาพภูมิศาสตร์ ดังนี้ โจเอ็ตสึ ภาคใต้, จูเอ็ตสึ ภาคกลาง, คาเอ็ตสึ ภาคเหนือ และเกาะซาโดะ

เขตการปกครอง

จังหวัดนีงาตะประกอบไปด้วยเมือง 20 เมือง 9 อำเภอ 6 ตำบล และ 4 หมู่บ้าน ได้แก่
พระยาตรัง

พระยาตรัง หรือ พระยาตรังคภูมาภิบาล เป็นเจ้าเมืองตรัง และเป็นกวีเอกคนหนึ่งในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยมีผลงานที่โดดเด่นด้านคำประพันธ์ประเภทโคลง มีผลงานเป็นที่ยกย่องแต่อดีตจนปัจจุบัน ทว่าประวัติชีวิตของท่านไม่ใคร่จะเป็นที่รู้จักมากนัก
พระยาตรังเป็นชาวเมืองนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของ 'ออกพระศรีราชสงครามราชภักดี (เยาว์) ' มารดาคือ 'หม่อมแจ่ม' ธิดาเจ้าพระยานคร (พัฒน์) ประวัติอื่นๆ เท่าที่ทราบ ก็คือ ท่านมีภรรยา 4 คน ชื่อ 'เขียว' (มีบุตรหนึ่งคน ชื่อ พิม) , ชื่อ'คง ' (มีบุตรชื่อ อบ) , ชื่อ 'แดง' (มีบุตรชื่อนายภู่และนายหนู) และชื่อ 'ฉิม' (มีบุตรชื่อเจิม) 
ในวัยเยาว์ท่านคงจะบวชและเรียนหนังสือที่วัดท่ามอญ (ปัจจุบัน คือ วัดศรีทวี ในเขตอำเภอเมือง นครศรีธรรมราช) ท่านได้เป็นเจ้าเมืองตรังในสมัยใดไม่ปรากฏ แต่ไม่น่าจะช้ากว่าสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี และเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงปราบดาภิเษก เมื่อ พ.ศ. 2325 พระยาตรังได้เข้ามาถวายตัวรับราชการในกรุงเทพมหานคร โดยได้พักอาศัยอยู่กับพระยาภักดีภูธร (ฮิม) ลุงของท่าน
เมื่อพระยาตรังชราภาพลงมาก จึงกราบถวายบังคมลากลับไปอยู่บ้านที่เมืองนครศรีธรรมราช ในสมัยรัชกาลที่ 3 และอยู่ที่นั่นกระทั่งถึงแก่อนิจกรรม
วิตรูวิอุส

วิตรูวิอุส มีชื่อเต็มว่า มาร์กุส วิตรูวิอุส ป็อลลิโอ (ละติน: Marcvs Vitrvvivs Pollio; เกิดในช่วง 80-70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักเขียน สถาปนิก และวิศวกรแห่งอาณาจักรโรมัน เป็นบุคคลที่มีบันทึกเกี่ยวกับประวัติชีวิตส่วนตัวน้อยมาก สิ่งที่คนรุ่นหลังรู้จักเกี่ยวกับตัวเขาคือผ่านผลงานของเขา
วิตรูวิอุสเกิดในสถานภาพราษฎรโรมันเต็มตัว ได้เข้ารับราชการทหารและประจำอยู่ในกองวิศวกรรมซึ่งมีหน้าที่สร้างเครื่องกลต่าง ๆ เพื่อใช้ในการทำสงคราม ต่อมาได้รับการว่าจ้างจากจักรพรรดิเอากุสตุสให้ทำงานกับราชสำนัก วันเวลาของการเสียชีวิตของวิตรูวิอุสนั้นนักประวัติศาสตร์ไม่สามารถหาหลักฐานที่ชัดเจนได้ แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ว่า ในยุคสมัยที่เขาอยู่นั้น เขาไม่ได้เป็นคนสำคัญที่มีชื่อเสียงแต่อย่างใด
นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า วิตรูวิอุสเป็นผู้เขียนศาสตรนิพนธ์ชื่อ ว่าด้วยสถาปัตยกรรม (De architectvra) โดยเขียนเป็นภาษาละตินและภาษากรีก เป็นงานที่เขียนถวายให้กับจักรพรรดิเอากุสตุส และเป็นหนังสือเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมเพียงเล่มเดียวในยุคนั้นที่มีหลักฐานหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
ข้อความเขียนโดยวิตรูวิอุสที่ได้รับการอ้างอิงมากที่สุดและยังคงใช้กันมาต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน คือ สถาปัตยกรรมต้องมีคุณลักษณะสามประการ ได้แก่ ความแข็งแรงมั่นคง (firmitas), การใช้ประโยชน์ได้ (vtilitas) และความงาม (venvstas)
แนวคิดที่สำคัญอีกประการของวิตรูวิอุสนั้นคือ แนวคิดเกี่ยวกับการมองสถาปัตยกรรมเป็นการสร้างสรรค์เลียนแบบองค์ประกอบของธรรมชาติ เพราะมนุษย์ต้องใช้วัสดุจากธรรมชาติมาสร้างสถาปัตยกรรม ภาษาของสถาปัตยกรรมที่เกิดขึ้นต้องมีความสัมพันธ์กับลักษณะทางธรรมชาติของมนุษย์ ชาวกรีกได้นำหลักการนี้ไปเป็นพื้นฐานในการพัฒนาองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่น เสาแบบดอริก เสาแบบไอออนิก หรือเสาแบบคอรินเทียน ทุกสัดส่วนที่เกิดขึ้นนั้นมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่งานอันเป็นสุดยอดแห่งการสร้างสรรค์ของธรรมชาติ ได้แก่ร่างกายของมนุษย์นั่นเอง แนวคิดเกี่ยวกับร่างกายมนุษย์ดังกล่าวได้รับการนำไปถ่ายทอดเป็นภาพเขียนที่มีชื่อเสียงชื่อ "วิทรูเวียนแมน" หรือมนุษย์วิตรูวิอุส ซึ่งเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ

พระประวัติ

เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดสองพระองค์ในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ (พระนามเดิม โนบูโกะ อาโซ) มีพระขนิษฐาหนึ่งพระองค์คือเจ้าหญิงโยโกะ พระชนนีเป็นน้องสาวของนายกรัฐมนตรีทาโร อาโซ และเป็นหลานสาวของชิเงรุ โยชิดะ ซึ่งทั้งสองเคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
เจ้าหญิงอากิโกะสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกากูชูอิง และทรงศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยาญี่ปุ่น ณ วิทยาลัยเมอร์ตัน (ออกซฟอร์ด) สหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2544-2545
ต่อมาทรงศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกสาขาบูรพคดีศึกษา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดเมื่อปี พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงทำวิทยานิพนธ์เรื่อง "ชุดสะสมของวิลเลียม แอนเดอร์สันที่พิพิธภัณฑ์บริติช - ความสนใจศิลปะญี่ปุ่นของตะวันตกในศตวรรษที่ 19" (William Anderson Collection at the British Museum - Western Interest in Japanese Art in the Nineteenth Century) ซึ่งวิลเลียม แอนเดอร์สัน (พ.ศ. 2385–2443) ศัลยแพทย์ชาวอังกฤษ ผู้สอนกายวิภาคและการผ่าตัดในญี่ปุ่น ที่ต่อมามีชื่อเสียงจากการเป็นนักวิชาการและนักสะสมงานศิลป์ของญี่ปุ่น
โดยระหว่างที่ทรงศึกษาในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดนั้น พระองค์ได้ทรงเข้าร่วมงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับวิทยานิพนธ์ส่วนพระองค์ เป็นต้นว่าในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 เจ้าหญิงอากิโกะทรงช่วยเหลือมหาวิทยาลัยโตเกียวสำหรับการจัดนิทรรศการคตินิยมศิลปะญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 19, เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 ทรงร่วมการประชุมเชิงวิชาการเกี่ยวกับงานศิลป์ที่สะสมโดยวิลเลียม แอนเดอร์สัน ณ มหาวิทยาลัยโอชาโนมิซุ ต่อมาในเดือนมกราคมถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2551 พระองค์เสด็จไปศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมญี่ปุ่นคลาร์ก (Clark Center for Japanese Art and Culture) เมืองแฮนด์ฟอร์ด รัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อทรงจัดทำวิทยานิพนธ์ส่วนพระองค์
เจ้าหญิงอากิโกะทรงเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก ณ วิทยาลัยเมอร์ตัน ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 จนสำเร็จการศึกษาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 เมื่อพระองค์ทรงผ่านการสอบครั้งสุดท้าย พระองค์จึงได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในปีถัดมา ซึ่งถือเป็นเจ้านายพระองค์ที่สองของญี่ปุ่นที่ทรงสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอก (พระองค์แรกคือเจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนโนมิยะ ทรงรับปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขาปักษีวิทยา มหาวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาขั้นสูง)
หมู่เกาะญี่ปุ่น

หมู่เกาะญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本列島, นิฮงเรตโต; อังกฤษ: Japanese Archipelago) ตั้งอยู่ตะวันออกสุดของแผ่นเปลือกโลกยูเรเชีย ถัดจากคาบสมุทรเกาหลี และตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก เกิดจากการชนกันระหว่างแผ่นเปลือกโลก 4 แผ่น ได้แก่ แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก ยูเรเชีย ฟิลิปปินส์ และอเมริกาเหนือ เมื่อกว่า 25 ล้านปีก่อน เป็นที่ตั้งของประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบัน ด้วยจำนวนเกาะกว่า 7,000 เกาะ โดยมีเกาะหลัก ๆ ได้แก่ เกาะฮกไกโด เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และเกาะคีวชู
ซึ่งสภาพอากาศของเกาะญี่ปุ่นในตอนบน จะมีสภาพอากาศแบบป่าสนกึ่งขั้วโลก มีหิมะตกหนาทับถมกันหลายนิ้วในช่วงฤดูหนาว แต่ทว่าในตอนใต้ เช่น เกาะอิริโอะโมะเตะ มีสภาพอากาศที่อบอุ่นกว่าคล้ายป่าฝนเขตร้อน มีป่าโกงกาง ขณะที่ตอนกลางของเกาะฮนชูก็มีป่าแบบป่าดิบ อันเป็นผืนป่าดิบแห่งเดียวของโลกที่ตั้งอยู่ ณ เส้นรุ้งที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ 36 องศาเหนือ ในขณะที่พื้นที่ ๆ อื่น ๆ ของโลกที่ตั้งอยู่ ณ เส้นรุ้งพิกัดเดียวกันกลับไม่มี ทั้งนี้เป็นผลมาจากสภาพอากาศที่เกิดจากกระแสน้ำอุ่น 2 กระแสหลักรอบเกาะญี่ปุ่น คือ กระแสน้ำอุ่นกุโรชิโว และกระแสน้ำโอยาชิโว
ธเนศ วรากุลนุเคราะห์

ประวัติ

ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่จังหวัดสมุทรสงคราม ธเนศจบการศึกษาจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการโฆษณาและประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และเป็นศิษย์เก่าจาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย มีผลงานแสดง ละครเวที เรื่องมัทนะพาธา  ผลงานละครโทรทัศน์เรื่อง "38 ซอย 2" "บาปบริสุทธิ์" "ร้อยชีวิต" "เทวดาตกสวรรค์" ผลงานแต่งเพลงประกอบละครเรื่อง "พิษสวาท" และเป็น นักจัดรายการวิทยุของ คลื่น  ไนท์สปอต  และมีผลงานเพลงอัลบั้ม แดนศิวิไลซ์ (ควบคุมการผลิตโดย อัสนี โชติกุล), คนเขียนเพลง บรรเลงชีวิต, กดปุ่ม, และ ร็อกกระทบไม้
นอกจากนี้ยังเป็นผู้ก่อตั้งค่ายเพลงอิสระ  มิวสิค บั๊กส์ (Music Bugs) ที่ถือกำเนิดมาในยุคเพลงอินดี้เฟื่องฟู เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2539  โดยมีเอ็มจีเอ เป็นผู้จัดจำหน่าย  ศิลปินเบอร์แรกของค่าย คือ จิโรจ วรากุลนุเคราะห์ น้องชายคนเล็กของธเนศ ออกอัลบั้มชื่อ แม่แรง  มีศิลปินที่ประสบความสำเร็จอย่าง ละอ่อน, บิ๊กแอส, ลาบานูน, ฮอบบิท (วงดนตรี), พีค
หลังจากครบรอบ 10 ปี ค่ายเพลงมิวสิคบั๊กส์ จึงได้วางมือจากการดูแลค่ายเพลงมายาวนาน เพื่อมีเวลาอยู่กับครอบครัว และตัวเองมากขึ้น ประกอบกับได้ร่วมติดตามปฏิบัติธรรมกับพระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ จากนั้นกลับมาทำงานเพลงอีกครั้ง และมีโอกาสได้รับความเมตตาจากพระอาจารย์นวลจันทร์ สร้างสรรค์โปรเจกต์ "เพลงคีตภาวนาธรรม" ที่เข้าใจง่ายขึ้น จึงเกิดเป็นกลุ่ม "ด้วงแมง แสดงธรรม" สำหรับการจัดกิจกรรมเพลงคีตธรรมนี้ และล่าสุด กลางปี 2558 ได้เปิดค่ายเพลงใหม่ที่ชื่อ Rock Opera House Records พร้อมกลับมาทำเพลงในฐานะ "นักร้อง" อีกครั้ง กับเพลง "ว่าง" ซึ่งเป็นเพลงแรก หลังจากทิ้งช่วงจากวงการเพลงมานานร่วม 20 ปี 
ปัจจุบัน มีผลงานในด้านการแสดง ทั้งภาพยนตร์และละครทางทีวี ซึ่งกลับมาร่วมงานแสดงอีกครั้งกับ GDH ในภาพยนตร์เรื่อง ฉลาดเกมส์โกง โดยเข้าฉายในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 รวมถึงภาพยนตร์โดยร่วมมือระหว่างไทยกับสิงคโปร์ เรื่อง Pop Aye มายเฟรนด์ ในปีเดียวกัน
ตราบุรฉัตร

ตราบุรฉัตร เป็นตราวงกลมทำจากเหล็กหล่อสีแดงน้ำหมาก สร้างขึ้นเพื่อเป็นการน้อมรำลึกถึง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน ในการที่พระองค์ทรงนำรถจักรดีเซลคันแรกมาใช้งานเมื่อปี พ.ศ. 2471 โดยตราบุรฉัตรจะติดข้างรถจักรดีเซลไฟฟ้าทุกคัน

ประวัติของตราบุรฉัตร

ในงานฉลองกรมรถไฟหลวงครบ 50 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2490 ข้าราชการกรมรถไฟหลวง (ต่อมาคือรัฐวิสาหกิจ การรถไฟแห่งประเทศไทย ) กลุ่มหนึ่ง ได้สร้างตราวงกลมจารึกพระนาม "บุรฉัตร" ทำด้วยบรอนซ์ ลงสีน้ำหมาก สำหรับติดไว้ด้านข้างรถจักรดีเซลไฟฟ้าทุกคัน รถจักรดีเซลที่ได้ติดตราบุรฉัตรคันแรก คือ รถจักรดีเซลไฟฟ้าซูลเลอร์ รุ่น 735 แรงม้า หมายเลข 651 แต่ต่อมากลุ่มมิจฉาชีพได้ขโมยตราบุรฉัตรไปขาย ทำให้กรมรถไฟต้องเปลี่ยนวัสดุเป็นเหล็กหล่อแทน เพื่อป้องกันการขโมย และในปัจจุบัน มีรถจักรดีเซลไฟฟ้าบางคันได้เปลี่ยนมาใช้ตราบุรฉัตรที่ลงด้วยสีทองแล้ว และในภายหลังได้มีรถจักรบางคันลงตราบุรฉัตรที่ลงด้วยสีทองแดงด้วย
น้ำตกพรหมโลก

การเดินทาง

การเดินทางใช้เส้นทางสายนครศรีธรรมราช-พรหมคีรี ถึงกิโลเมตรที่ 20 มีทางแยกซ้ายเข้าทางหลวง 4132 อีกประมาณ 5 กิโลเมตร ก็จะถึงตัวน้ำตก
ริเวอร์ ฟินิกซ์

ประวัติ

ริเวอร์ ฟินิกซ์ มีชื่อเกิดว่า ริเวอร์ จูด บอททอม (อังกฤษ: River Jude Bottom)  มีเชื้อสายมาจากรัสเซียและฮังการี ชื่อของเขามาจาก River of Live ในหนังสือเรื่อง Siddhartha ที่ว่าด้วยเรื่องของพระพุทธเจ้า ในวัยเด็ก ริเวอร์เติบโตขึ้นมาด้วยความยากจน เขาและน้อง ๆ ต้องออกไปร้องเพลงหาเงินตามถนนเพื่อแลกกับเงิน จนกระทั่งพ่อและแม่สนับสนุนให้เขาเข้าวงการ
เขาเข้าสู่วงการโดยมีผลงานซีรีส์และมินิซีรีส์ทางโทรทัศน์ และมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง Explorer (1985) แต่ผลงานการแสดงที่ทำให้จดจำคือภาพยนตร์เรื่อง Stand By Me (1986) ที่เขารับบทเป็น คริส แชมเบอร์ส เด็กหัวโจกในกลุ่ม และเขายังมีผลงานเรื่อง Running on Empty ที่ทำให้เขาเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลออสการ์ด้วยวัยเพียง 18 ปี และต่อจากนั้นเขารับบทเป็นอินเดียน่า โจนส์ตอนหนุ่มใน Indiana Jones and the Last Crusade และต่อมากับภาพยนตร์ของ กัส แวน แซงต์ ที่เล่นร่วมกับเพื่อนซี้ คีอานู รีฟ ในเรื่อง My Own Private Idaho (1991) เรื่องนี้เขารับบทเป็น ไมค์ หนุ่มขายตัวที่เป็นโรคผล็อยหลับเวลาเกิดความเครียด ซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลดารานำชายยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์เวนิส
ริเวอร์ยังมีความสามารถทางด้านดนตรี เขามีวงเป็นของตัวเองและมีน้องสาวเป็นสมาชิกวงนี้ด้วย รวมทั้งยังมีมือเบสจากวงเรดฮอตชิลีเพปเปอส์มาร่วมแสดงบ้างบางครั้ง แต่แล้วในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1993 เขายกเลิกขึ้นแสดงดนตรีกะทันหัน แล้วไปซื้อยามาเสพจนเกินขนาด ทั้งเฮโรอีนและโคเคนที่ผับ Viper's Room ของจอห์นนี่ เดปป์ (ขณะนั้น) และระหว่างเดินทางออกจากผับได้ล้มลงที่หน้าผับ น้องชายเขา วาคีนและเรน น้องสาว โทรเรียกแจ้งตำรวจ และช่วยปฐมพยาบาลเบื้องต้น ก่อนนำส่งโรงพยาบาล แต่ก็ไม่สามารถช่วยชีวิตริเวอร์ไว้ได้ เขาเสียชีวิตลงด้วยวัย 23 ปี แล้วเขายังเป็นเพื่อนรักของ เคอานู รีฟส์ (keanu reeves) ผู้ที่รับบทบาทในหนังเรื่อง John Wick
กล้ามเนื้อต้าน

กล้ามเนื้อต้าน (antagonist) เป็นการจัดประเภทกล้ามเนื้อแบบหนึ่งที่ใช้อธิบายหน้าที่ของกล้ามเนื้อว่าทำงานต้านหรือตรงข้ามกับการเคลื่อนไหวเฉพาะของกล้ามเนื้อทำการ (agonist) และทำหน้าที่ในการหดรยางค์กลับมาสู่ตำแหน่งเดิม

คู่กล้ามเนื้อต้าน

กล้ามเนื้อต้านจะทำหน้าที่ตรงข้ามคู่กับกล้ามเนื้อทำการ เราเรียกกล้ามเนื้อทั้งสองนี้ว่า คู่กล้ามเนื้อต้าน (antagonistic pair) ซึ่งเป็นคู่กล้ามเนื้อที่ทำงานตรงข้ามกัน ตัวอย่างเช่น กลุ่มกล้ามเนื้อเหยียด (extensor muscle) ซึ่งทำหน้าที่กางข้อต่อ (เปิดมุมของข้อต่อให้กว้างขึ้น) เป็นคู่กล้ามเนื้อต้านกับกลุ่มกล้ามเนื้องอ (flexor muscle) ซึ่งทำงานตรงข้ามกัน
คู่กล้ามเนื้อต้านมีความจำเป็นต่อการเคลื่อนไหวของร่างกาย เพราะกล้ามเนื้อนั้นมีความสามารถเพียงแค่หดตัวให้เกิดแรงดึง แต่ไม่สามารถดันให้กลับไปสู่ตำแหน่งเดิมด้วยตัวเองได้ ต้องอาศัยกล้ามเนื้อต้านช่วยดึงกระดูกกลับ ตัวอย่างของคู่กล้ามเนื้อที่รู้จักกันดีคือกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ และไตรเซ็ปส์ เบรกิไอ เมื่อกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ที่ด้านหน้าของต้นแขนหดตัว กล้ามเนื้อไตรเซ็บที่อยู่ท้องแขนจะคลายตัวและพร้อมที่จะหดตัวเพื่อดึงปลายแขนกลับตำแหน่งเดิม และจะทำงานกลับกันเมื่อกล้ามเนื้อไตรเซ็บหดตัว
ส่วนจินตภาพ

ในทางคณิตศาสตร์ ส่วนจินตภาพ (imaginary part) ของจำนวนเชิงซ้อน z หมายถึง องค์ประกอบตัวที่สองของคู่อันดับของจำนวนจริงที่ใช้นำเสนอค่า z ตัวอย่างเช่น ถ้ากำหนดให้ z = (x, y) ซึ่งมีความหมายเหมือนกับ z = x + iy ดังนั้นส่วนจินตภาพของ z จะมีค่าเท่ากับ y
ส่วนจริงสามารถเขียนแทนได้ด้วยสัญลักษณ์ Im{z} หรือ ℑ{z} ซึ่งตัว ℑ (U+2111) คืออักษร I แบบฟรักทูร์ (Fraktur)
ส่วนจินตภาพของ z มีค่าเท่ากับ \textstyle\frac{z-\bar{z}}{2i} ในพจน์ของจำนวนเชิงซ้อนสังยุค \bar{z}
สำหรับจำนวนเชิงซ้อนที่อยู่ในรูปพิกัดเชิงขั้ว z = (r, θ) ซึ่งมีความหมายเหมือนกับ z = r (cos θ + i sin θ) ตามสูตรของออยเลอร์ที่ว่า z = reiθ ดังนั้นส่วนจินตภาพของ z จึงมีค่าเท่ากับ r sin θ
ติเอร์ราเดลฟูเอโก

ติเอร์ราเดลฟูเอโก (สเปน: Tierra del Fuego; อังกฤษ: Land of Fire) เป็นกลุ่มเกาะทางตอนใต้สุด นอกฝั่งของทวีปอเมริกาใต้ ทางตอนใต้ของช่องแคบมาเจลลัน แยกออกจากกลุ่มเกาะแอนตาร์กติกที่อยู่ทางตอนใต้โดยช่องแคบเดรก เกาะขนาดใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะนี้ได้แก่ เกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก ซึ่งซีกตะวันตกเป็นของประเทศชิลี ส่วนซีกตะวันออกเป็นของประเทศอาร์เจนตินา มีเนื้อที่ 48,100 ตร.กม.(18,572 ตร.ไมล์) รวมถึงเกาะขนาดเล็กอื่น ๆ ที่อยู่ทิศตะวันออก รวมทั้งเกาะอิสลาเดโลสเอสตาโดส เป็นของอาร์เจนตินา ส่วนที่อยู่ทางทิศใต้ เช่น เกาะโอสเต เกาะนาบาริโน หมู่เกาะวอลลัสตัน และหมู่เกาะดิเอโกรามิเรส และที่อยู่ทางตะวันตก เช่น เกาะเดโซลาซิออน เกาะซานตาอิเนส เกาะกลาเรนซ์ และเกาะดอว์สันของประเทศชิลี
กลุ่มเกาะนี้ค้นพบโดยเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน ในปี ค.ศ. 1520 แต่ไม่มีชาวยุโรปมาตั้งถิ่นฐานจนกระทั่งในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ในยุคที่มีการทำฟาร์มแกะและยุคตื่นทอง
สโมสรฟุตบอลสระแก้ว

ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2

สโมสรก่อตั้งขึ้น ในปี พ.ศ. 2553 ในชื่อ สระแก้ว ยูไนเต็ด โดยนายสรวงศ์ เทียนทอง ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสระแก้ว ในขณะนั้น โดยได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2553 กลุ่มภาคกลางและตะวันออก เป็นฤดูกาลแรก 
ในการแข่งขันฤดูกาลแรก สโมสรได้รับฉายาว่า ผีเสื้อไฟ และใช้สนามกีฬากลางอำเภออรัญประเทศ เป็นสนามเหย้า โดยสโมสรลงแข่งขันอย่างเป็นทางการนัดแรกเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ในนัดที่แพ้สโมสรฟุตบอลเมืองกาญจน์ 3–0  ในฤดูกาลแรกสโมสรทำผลงานได้อย่างย่ำแย่เมื่อชนะเพียงแค่นัดเดียวตลอดทั้งฤดูกาล และแพ้ถึง 25 นัด ก่อนจะจบฤดูกาลด้วยอันดับสุดท้ายในตารางคะแนน
ฤดูกาล 2554 สโมสรเปลี่ยนชื่อเป็น สระแก้ว ซิตี้ โดยได้ฉายาว่า โคราชัน และเปลี่ยนมาใช้สนามกีฬากลางอำเภอวังน้ำเย็น เป็นสนามเหย้าแห่งใหม่  โดยจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 12 
ฤดูกาล 2555 สโมสรเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น สระแก้ว เอฟซี โดยได้ฉายาว่า นกงูเหล็ก และพัฒนาผลงานขึ้นมาจนจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 6 ก่อนที่ในฤดูกาล 2556 สโมสรจะย้ายสนามเหย้าจากสนามกีฬากลางอำเภอวังน้ำเย็น มาใช้สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว และทำผลงานในลีกได้ดีจนจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 3
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2558 ได้มีการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งประธานสโมสร โดยนาย ทรงยศ เทียนทอง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว ซึ่งเป็นพี่ชายของนายสรวงศ์ เทียนทองประธานสโมสรคนเดิม ได้เข้ามาเป็นประธานสโมสรคนใหม่ และในฤดูกาล 2559 สโมสรได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลเพื่อดำเนินธุรกิจในรูปแบบบริษัท จำกัด ภายใต้ชื่อ บริษัท สระแก้ว เอฟซี จำกัด และจบฤดูกาลด้วยอันดับ 4 และได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในไทยลีก 3 โดยนับเป็นการเลื่อนชั้นครั้งแรกของสโมสร

สนามเหย้า

สโมสรใช้สนามเหย้าแห่งแรกคือสนามกีฬาอำเภออรัญประเทศ แต่ใช้ได้เพียงฤดูกาลเดียว ก็ได้ย้ายมาใช้สนามกีฬาอำเภอวังน้ำเย็น ในฤดูกาล 2554-2555
ตั้งแต่ฤดูกาล 2556 เป็นต้นมา สโมสรใช้สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้วเป็นสนามเหย้า
ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี

ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี หรือตราแผ่นดินของอาณานิคมในมหาสมุทรอินเดียของบริเตน (อังกฤษ: Coat of arms of the British Indian Ocean Territory) เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1990 ในการเฉลิมฉลองครบรอบ 25 ปีของการก่อตั้งเขตปกครองแห่งนี้
ลักษณะของตราประกอบด้วยโล่ซึ่งมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักรอยู่ด้านบนสุด ตอนล่างเป็นพื้นสีน้ำเงิน มีต้นปาล์มและมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ดอยู่ตรงกลางและมีรูปซีกหนึ่งของดวงอาทิตย์ปรากฏที่มุมซ้ายบนของพื้นสีน้ำเงิน เบื้องล่างสุดของภายในโล่เป็นลายคดคล้ายระลอกคลื่นสีขาว 3 เส้น หมายถึงมหาสมุทรอินเดีย สองข้างของโล่นั้นมีเต่าสองตัวประคองโล่ไว้ โดยด้ายซ้ายนั้นเป็นเต่ากระ (สีน้ำตาล) ด้านขวาเป็นเต่าตนุ (สีเขียว) อันเป็นสัตว์ประจำถิ่น เบื้องบนของโล่เป็นรูปมงกุฎสีเงินและหอคอยสีแดงชักธงประจำดินแดน รูปดังกล่าวทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บนพื้นทรายซึ่งมีโขดหินและเปลือกหอยชนิดต่างๆ
ที่เบื้องล่างของดวงตรามีแพรแถบบรรจุคำขวัญประจำดินแดนเป็นภาษาละตินว่า In tutela nostra Limuria ความหมายของคำขวัญคือ "ลีมูเรีย (Limuria) อยู่ในความครอบครองของเรา" คำว่า "ลีมูเรีย" ในที่นี้ หมายถึงทวีปที่สาบสูญซึ่งเชื่อกันว่าตั้งอยู่ในพื้นที่มหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย
อำเภอโนนคูณ

ประวัติ

อำเภอโนนคูณแยกออกจากอำเภอกันทรารมย์ เป็น กิ่งอำเภอโนนคูณ เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2520 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531

ภูมิประเทศ

อำเภอโนนคูณมีสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง แห้งแล้ง ดินเป็นดินร่วนปนทราย ไม่สามารถเก็บกักน้ำได้ ทรัพยากรป่าไม้เหลือน้อย มีลำห้วยขะยุงไหลผ่านทางด้านทิศตะวันตกของพื้นที่
การปนเปื้อนทวนน้ำ

การปนเปื้อนทวนน้ำ (อังกฤษ: upstream contamination) เป็นการปรากฏการณ์ในพลศาสตร์ของไหล เมื่อมีการเทน้ำจากภาชนะที่สูงกว่าไปยังภาชนะที่ต่ำกว่า สารปนเปื้อนในภาชนะที่ต่ำกว่าสามารถปีนทวนน้ำขึ้นไปยังภาชนะที่สูงกว่าได้ คำอธิบายปรากฏการณ์นี้ยังไม่เป็นที่แน่ชัด ถึงแม้จะมีการทดลองและการจำลองในคอมพิวเตอร์ที่แสดงให้เห็นว่าสารปนเปื้อนจะเคลื่อนไหวจากของไหลที่มีแรงตึงผิวมากไปยังของไหลที่มีแรงตึงผิวน้อย แต่ก็ยังไม่มีการอธิบายว่าเหตุใดมันถึงสามารถเคลื่อนไหวทวนน้ำและต้านแรงโน้มถ่วงจากที่ต่ำไปที่สูงได้