google/wiki40b huggingface dataset:
พระมหาวิชาญ สุวิชาโน

ประวัติ

พระมหาวิชาญ ฉายาสุวิชาโน นามสกุลบัวบาน ท่านเกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายนพ.ศ. 2511 ที่ อ.อุทุมพรพิสัย จังหวัดศีรสะเกษ บิดา ชื่อ นายที บัวบาน  นางบุญมา  บัวบานต่อมาครอบครัวได้ย้ายอยู่ณฃ ณ บ้านเลิศอรุณ  ห.ทัพทัน อ.สังขะ จ.สุรินทร์ หลังท่านบรรพชาในปี พ.ศ. 2525 ท่านได้ศึกษาพระปริยัติธรรมจนสำเร็จ นักธรรมเอก และเปรียญธรรม ๔ ประโยค และเป็นครูสอนปริยัติธรรม วัดปราสาทศิลาราม จังหวัดสุรินทร์ และวัดกัลยาณมิตร กรุงเทพมหานคร  ท่านได้อุปสมบท  ณพัทธสีมาวัดกลางสังขะ  ตำบลสังขะอำเภอสังขะ  จังหวัดสุรินทร์ เมื่อเดือนมิถุนายนพ.ศ 2532 ต่อมาหลังจากท่านได้สำเร็จปริญญาตรีพุทธศาสตรบัณฑิต ท่านได้ไปปฏิบัติธรรม ณ วิเวกอาศรม โดยการสอนและสอบอารมณ์ให้วิปัสสนากรรมฐานโดย พระอาจารย์ ภัททันตะ อาสภเถระ เป็นเวลา 7เดือนในระหว่างปี พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2537 ต่อมาได้ออกแสวงหาแนวปฏิบัติด้านวินัยและข้อวัตร ธุดงค์13  วัตร14   ณ วัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี และวัดกันตศีลาวาส จ.นครพนม สาขาวัดหนองป่าพง เมื่อ พ.ศ. 2539

การศึกษา

พระมหาวิชาญ สุวิชาโน ในวัยเด็ก เรียนชั้นประถมศีกษา ที่ โรงเรียนบ้านเลิศอรุณ ต.ทัพทัน อ.สังขะ จ.สุรินทร์ จนจบชั้น ป.๖ หลังจากนั้นได้มาศึกษาชั้นมัธยมศึกษา ที่ในตัวอำเภอที่โรงเรียนสังขะ อ.สังขะ จ.สุรินทร์ อันเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ จนจบชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 4 ในช่วงปิดภาคการศึกษาฤดูร้อน พ.ศ. 2527 นั้นเอง ท่านก็ได้บรรพชาสามเณรด้วยความศรัทธาที่จะทิ้งทางโลก เพื่อแสวงหาสัจธรรมและรับใช้พระพุทธศาสนา หลังบรรพชาอุปสมบท ได้เข้าศึกษาในโรงเรียนปริยัติโกศลวิทยา ซึ่งเป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และได้เรียนพระปริยัติธรรม คือ ธรรมะและบาลีควบคู่ไปด้วย สำเร็จการศึกษาพระปริยัติธรรมระดับนักธรรมชั้นเอก ในปี พ.ศ. 2531 และเปรียญธรรม ๔ ประโยค พ.ศ. 2534 จากนั้นท่านได้ศึกษาต่อจนสำเร็จปริญญาตรีพุทธศาสตรบัณฑิต (เอกจิตวิทยาสังคม) จากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย รุ่นที่ 39 ใน พ.ศ. 2537 และสำเร็จปริญญาโทพุทธศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาธรรมนิเทศ) จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย รุ่นที่ 11 เมื่อ พ.ศ. 2543 โดยท่านได้ทำวิทยานิพนธ์เรื่องกระบวนฝึกอบรมบุคลากรทางพระพุทธศาสนาของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)
การศึกษาระดับปริญญาเอก  ท่านได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก ในคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย สาขาพุทธบริหารการศึกษา รุ่นที่ 8 ( กำลังศึกษาอยู่)

กิจกรรมเด่นด้านส่งเสริมคุณธรรมและการปฏิบัติธรรม

๑.โรงเรียนวิถีพุทธเป็นคณะงานพัฒนาและส่งเสริมวิถีพุทธ วิถีพุทธชั้นนำ และวิถีพุทธพระราชทาน
๒.ค่ายวัยใส ดำเนินการริเริ่มและผลิตหลักสูตรการอบรมคุณธรรมแบบบรรยายวันเดียว ค่ายคุณธรรม และธรรมะพัฒนาองค์กรแก่หน่วยงานองค์กรภาครัฐและเอกชน
๓.ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน เป็นวิปัสสนาจารย์และบริการหลักสูตรกาปฏิบัติธรรมแก่สถานศึกษาและหน่วยงานองค์กรทั่วไป
๔.เครือข่ายพระธรรมวิทยากร จัดฝึกอบรมพัฒนาและกำกับติดตามการดำเนินงานของพระวิทยากรค่ายคุณธรรมอย่างมีระบบและมีคุณภาพ
๕.ริเริ่มโครงการโพธิสัตว์น้อยชวนพ่อแม่เลิกเหล้า
๖.ริเริ่มให้มีสมาคมวิถีพุทธเพื่อประสานความร่วมมือหน่วยงานองค์กรด้านการศึกษาแนววิถีพุทธให้มั่นคงยั่งยืนและมีประสิทธิภาพ
๗.ก่อตั้งศูนย์ปฏิบัติธรรม"สติภาวนาภิรตาราม"เพื่อเป็นสถานที่ฝึกอบรมข้อวัตรปฏิบัติธุดงค์ขอฃพระวิทยากรและสำหรับพัฒนาบุคลากรตามแนววิถีพุทธ
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

ประวัติ

โครงการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี ตรงกับรัฐบาลของ ฯพณฯ องคมนตรีและรัฐบุรุษ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น และได้รับการอนุมัติให้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2528
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ได้ก่อตั้งขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนแพทย์ของประเทศเกิดขึ้นจากความร่วมมือประสานงานระหว่างมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒกับกรุงเทพมหานคร โดยให้โรงพยาบาลวชิรพยาบาล (ปัจจุบัน คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล) เป็นฐานการศึกษาระยะคลินิก (ชั้นปีที่ 4-6) ยึดนโยบายประหยัดงบประมาณแผ่นดิน นำทรัพยากรทั้งบุคคล วัตถุ และองค์กรที่มีอยู่แล้วมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด นอกจากนี้ยังได้รับความร่วมมือจากโรงพยาบาลตำรวจ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ และโรงพยาบาลส่วนภูมิภาคในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขที่มีอยู่แล้ว เป็นสถาบันสมทบเพื่อจัดการเรียนการสอน ส่งผลให้นิสิตแพทย์ได้รับประสบการณ์หลากหลายและกว้างขวางเป็นอย่างมาก
ในปี พ.ศ. 2535 ทางคณะแพทยศาสตร์ร่วมกับทาง มหาวิทยาลัยได้เห็นพ้องกันที่จะมีโรงพยาบาลเป็นของตนเอง เพื่อรองรับการขยายตัวของคณะแพทยศาสตร์ และนำไปสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ โดยเริ่มโครงการศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสทรงเจริญพระชนมพรรษาครบสามรอบ ซึ่งต่อมาได้กำหนดให้สร้างศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีขึ้นบนเนื้อที่ 250 ไร่ ในบริเวณพื้นที่ของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ โดยอาคารหลังแรกของศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีนี้เป็นอาคารโรงพยาบาล 500 เตียง มี 17 ชั้น พื้นที่ 60,000 ตารางเมตร ก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2542 และเริ่มเปิดบริการรักษาผู้ป่วย เมื่อเดือนมกราคม 2543 โดยมีพนักงานศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จำนวน 1,100 คน โครงสร้างการบริหารของศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นหน่วยงานหนึ่งของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มีการบริหารที่อิสระและพึ่งพาตนเองได้มากที่สุด ปัจจุบันนิสิตชั้นปีที่ 4 ชั้นปีที่ 5 และชั้นปีที่ 6 หมุนเวียนฝึกอบรมที่ศูนย์การแพทย์ ปัญญานันทภิกขุ ปากเกร็ด นนทบุรี ร่วมกันตลอดทั้งปี
บานประตูวิหารวัดพระฝาง

สถานที่จัดแสดง

เดิมบานประตูคู่นี้ติดตั้งเป็นบานประตูของพระวิหารหลวงวัดมหาธาตุประจำเมืองฝาง (วัดพระฝาง) มาตั้งแต่สมัยอยุธยา ในระยะหลังเมืองฝางเสื่อมความเจริญ วัดพระฝางและวิหารหลวงจึงถูกทิ้งให้รกร้างทรุดโทรมขาดการดูแลรักษา อันตรายต่อการถูกโจรกรรมและถูกทำลายจากภัยธรรมชาติ ดังนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 พระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช)  เจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์ในสมัยนั้นจึงได้ขออนุญาตกรมศิลปากรนำมาเก็บรักษาไว้อาคารธรรมสภา วัดธรรมาธิปไตย ซึ่งอยู่ในตัวเมืองอุตรดิตถ์แทน โดยจากประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ในรายการที่ 29.1-29.2 ลงวันที่ 9 กันยายน 2530 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 104 หน้าที่ 10 ตอนที่ 235 ลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2530 ได้ระบุว่าบานประตูทั้งคู่นี้ ยังคงเป็น "สมบัติของวัดพระฝาง"     จนถึงปัจจุบัน

การอนุรักษ์

ในปี พ.ศ. 2534 กรมศิลปากรได้ส่งเจ้าหน้าที่มาอนุรักษ์เนื้อไม้ด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ บานประตูวัดพระฝางจึงมีสภาพอย่างที่เห็นในปัจจุบัน

บานประตูวัดพระฝางจำลอง

ในปี พ.ศ. 2550 สำนักศิลปากรที่ 6 สุโขทัย กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม
ได้จัดทำบานประตูวัดพระฝางจำลอง เพื่อนำไปติดตั้งที่เดิม ยังกรอบประตูของวิหารหลวงวัดพระฝาง ในคราวงานสมโภชพระฝางทรงเครื่องจำลอง เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว ทำให้ในปัจจุบันมีบานประตูวัดพระฝาง 2 คู่
แคทะพัลต์

แคทะพัลต์ (อังกฤษ: catapult) เป็นอุปกรณ์วิถีศาสตร์ที่ใช้ยิงวัตถุเป็นระยะทางไกล ๆ โดยไม่ต้องอาศัยอุปกรณ์ระเบิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องยนต์ล้อม (siege engine) ในยุคโบราณและยุคกลางหลายชนิด ในการใช้นับแต่โบราณกาล แคทะพัลต์ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นกลไกที่ทรงประสิทธิภาพมากที่สุดอย่างหนึ่งในยามสงคราม ในสมัยใหม่ คำนี้ใช้กับอุปกรณ์ตั้งแต่อุปกรณ์มือถือ (เรียก "หนังสติ๊ก") ไปจนถึงกลไกสำหรับการปล่อยอากาศยานจากเรือ
แคทะพัลต์แรกสุดมีอายุอย่างน้อยถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลด้วยการประดิษฐ์แมนกะเนลในจีนโบราณ ซึ่งเป็นเทรบูเชตเสียดทานและแคทะพัลต์ชนิดหนึ่ง มีระบุว่าพระเจ้าอชาตศัตรูแห่งแคว้นมคธทรงใช้อาวุธดังกล่าวครั้งแรก ๆ ในการณรงค์ต่อพวกลิจฉวี แคทะพัลต์กรีกสมัยแรกถือกำเนิดขึ้นเมื่อราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
ปางขัดสมาธิเพชร

ประวัติ

เป็นท่านั่งสมาธิที่พระบรมโพธิสัตว์ ประทับนั่งหลังจากที่ รับหญ้าคา 8 กำ จากนายโสตถิยพราหมณ์แล้ว ทรงนำไปปูใต้ต้นศรีมหาโพธิ์แล้วทรงประทับนั่ง ในท่าขัดสมาธิเพชรนี้แล้วทรงอธิษฐานว่า "เนื้อและเลือดในสรีระนี้ แม้จะเหือดแห้งไปหมดสิ้น จะเหลือแต่หนังเอ็นและกระดูกก็ตามที ถ้าเรายังไม่บรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณก็จักไม่ทำลายบัลลังก์นี้" ด้วยพระหฤทัยที่แน่วแน่มั่นคง และทรงตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในเวลาต่อมา หรืออีกนัยหนึ่งพระพุทธเจ้าเสด็จออกไปโปรดสัตว์ในเวลาเช้า เสวยแล้วทรงพักกลางวัน ทรงพระอิริยาบถนั่ง คือนั่งสมาธิ
กรมสรรพาวุธทหารบก

ประวัติ

ความเป็นมาของ กรมสรรพาวุธทหารบก น่าจะเริ่มมาจากความจำเป็นที่กองทัพจะต้องจัดหาอาวุธปืนมาไว้ประจำการ เป็นหลักจะเห็นได้ว่า อาวุธปืนมีบทบาทต่อการรบมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดอาวุธประเภท หอก ดาบ ก็หมดประโยชน์ในสงครามสมัยใหม่ลงในตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ในสมัยอยุธยา หรือก่อนนั้น ทางการจะให้ความสำคัญในการเกณฑ์รวบรวมกำลังคนเป็นหลัก การหาอาวุธและอาหารเป็นเรื่องที่ทหารแต่ละคนไปจัดหาเอาตามถนัด กิจการสรรพาวุธถ้าจะมีก็เป็นเพียงที่เก็บเท่านั้น
หลักฐานเก่าที่สุดเกี่ยวกับหน่วยงานสรรพาวุธ ตราขึ้นในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ มีตำแหน่งราชการที่น่าสนใจ เช่น หมื่นทนายเลือกปืน เป็นต้น ซึ่งยืนยันว่าเราให้ความสำคัญกับปืนมานาน และถึงกับมีกองทหารอาสาชาวโปรตุเกสมาเป็น หน่วยนักแม่นปืนประจำกองทัพ
เมื่อสมัยนั้นมีการรบพุ่งอยู่บ่อย ๆ ทางการจึงผูกขาดการซื้อปืนและดินปืน เพื่อสะสมไว้ใช้ และได้ตั้งหน่วยงานที่เกี่ยวกับการ ผลิตและรักษาปืนด้วย เช่น กรมรักษาตึกดิน และกองตำดิน เป็นต้น พระราชบัญญัติอาวุธปืนที่เก่าที่สุดเห็นจะเป็นหลังรัชกาล สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ระบุชัดเจนว่าราษฎรต้องขออนุญาตจึงจะมีปืนได้ และนายบ้านหรือผู้ใหญ่จะต้องจดขนาดรูปพรรณ หรือตอก ตราให้ชัดเจนเสียก่อนด้วย
จากข้อความข้างต้นเป็นที่แน่ใจได้ว่า การทหารสมัยใหม่นั้นรัฐบาลจะต้องเป็นผู้จัดหาอาวุธให้แก่ทหาร จะต้องมีซ่อมบำรุง ผลิตกระสุน ผลิตดินปืนให้มากพอ ขนาดของกองทัพเมื่อมีพระราชบัญญัติเกณฑ์ทหารก็ใหญ่ขึ้น จึงเป็นความจำเป็นอยู่เองที่จะต้องจัดตั้งกรมสรรพาวุธ
เดิมก่อนสมัยรัชกาลที่ 5 หน่วยดูแลอาวุธเรียกว่า กรมพระแสง ต่อมาทรงโปรดให้ตั้งกรมยุทธนาธิการขึ้น ทำหน้าที่วางแผน จัดซื้อ จัดสร้างอาวุธปืน เพื่อให้ทันต่อการพัฒนากองทัพให้ทันสมัย ในปี พ.ศ. 2445 จึงเปลี่ยนเป็นกรมสรรพาวุธ โดยมี พ.อ.พระยาสโมสรสรรพากร เป็นเจ้ากรมท่านแรก

ที่ตั้ง

กรมสรรพาวุธทหารบก เลขที่ 53 ถนนทหาร แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300
จุดอ่อนของฉันอยู่ที่หัวใจ

การตอบรับ

เพลง "จุดอ่อนของฉันอยู่ที่หัวใจ" ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ 94 อีเอฟเอ็ม ในชาร์ต 94.0 เอฟเอ็ม อีเอฟเอ็ม ท็อป 20 ชาร์ต ประจำวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และ ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การคัดเลือกพันธุ์

การคัดเลือกพันธุ์ หรือ การคัดเลือกโดยมนุษย์ คือกระบวนการที่มนุษย์ผสมพันธุ์สัตว์และพืชเพื่อให้ได้ลักษณะที่ต้องการ ส่วนใหญ่เป็นสัตว์เลี้ยง และทำโดยผู้เชี่ยวชาญด้านการผสมพันธุ์สัตว์
ชาร์ลส์ ดาร์วิน กล่าวไว้ใน Origin of Species ว่าการคัดเลือกพันธุ์สามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้จริงเมื่อเวลาผ่านไป เป็นข้อมูลสนับสนุนให้ดาร์วินเสนอทฤษฎีการคัดเลือกโดยธรรมชาติขึ้นมาได้
เขตลีมาซอล

เขตลีมาซอล (กรีก: Λεμεσός; Leymosun; อังกฤษ: Limassol, Lemesos) เป็นหนึ่งในหกเขตของประเทศไซปรัส เมื่อปี ค.ศ. 2011 มีประชากรทั้งหมด 235,330 คน เมืองหลักของเขตคือลีมาซอล เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร
มินนะ ฮิโตริ

มินนะ ฮิโตริ (ญี่ปุ่น: みんなひとり Minna Hitori ) ซิงเกิ้ลลำดับที่ 20 ของทาคาโกะ มัตสึ และยังเป็นเพลงประกอบละครทางช่อง Fuji TV เรื่อง 役者魂! (Romaji: Yakusha Damashii!; English: At the Soul of an Actor) ซึ่งออกวางจำหน่ายในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยรหัสสินค้า BVCR-19984/5 เป็นแบบ Limited Edition CD+DVD และ BVCR-19078 ในแบบธรรมดา ภายใต้ฉลากของ BMG Japan
ไทรโยค พุ่มพันธ์ม่วง

ประวัติและผลงานระดับอาชีพ

ไทรโยค พุ่มพันธ์ม่วง มีชื่อจริงคือ ศักดา เนียมหอม เขาเกิดวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ที่เทศบาลนครพิษณุโลก ซึ่งเป็นเมืองของจังหวัดพิษณุโลก เขาเริ่มต่อยมวยเมื่ออายุ 11 ปีในค่าย
โดยช่วงแรกเขาใช้ชื่อชกคือ ไทรโยคน้อย ศักดิ์ชัยณรงค์ เขาเติบโตขึ้นโดยเป็นที่เลื่องลือด้วยการคว้าแชมป์สามรายการ รวมถึงหนึ่งรายการจากสนามมวยราชดำเนินที่มีชื่อเสียง ไทรโยคได้รับการพิจารณาในประเทศไทยว่าเป็นหนึ่งในนักสู้ที่ฉายแววมากที่สุด อย่างไรก็ตาม เขาได้ฟอร์มตกเมื่อเป็นฝ่ายเสียเข็มขัดให้แก่สิงห์มณี ส.ศรีสมพงษ์ ในการโต้เถียงที่สื่อไทยมองว่าเป็นการโกง
หลังจากการต่อสู้ บรรดาโปรโมเตอร์ได้เบือนหน้าหนี ชะตาบีบบังคับให้เขาหางานอื่นและหาเลี้ยงชีพเป็นพ่อค้าผลไม้ แต่แล้วเขาก็ได้รับการนำตัวกลับมาโดยโปรโมเตอร์แห่งสนามมวยเวทีลุมพินี ผู้มีนามว่า พ.ต.ท.สุขทัศน์ พุ่มพันธ์ม่วง ซึ่งช่วยให้ไทรโยคได้กลับคืนสู่วงการ
ไทรโยค จึงใช้ชื่อชกตามโปรโมเตอร์ของเขา และในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2551 เขาชนะรายการว่างรุ่นเวลเตอร์เวทที่สนามมวยเวทีลุมพินีด้วยการเป็นฝ่ายชนะน็อกสิงห์ศิริ ป.ศิริชัย ในยกที่สอง
เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2553 ในงานรางวัลสมาคมผู้สื่อข่าวประจำปีที่กรุงเทพมหานคร ไทรโยคได้รับรางวัลทูตมวยไทยแห่งปี
เขาได้เผชิญกับฟาบิโอ ปินก้า ในศึกไทยไฟต์: ลียง เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2555 ณ เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส และเป็นฝ่ายชนะคะแนนตัดสินหลังจากการแข่งสามยก
เขาปะทะกับดีแลน ซัลวาดอร์ ในโรชทีกาเบ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2555 และเป็นฝ่ายแพ้น็อกทางเทคนิค หลังจากที่เขาไม่สามารถชกต่อ เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่เข่าในช่วงท้ายของยกแรก
เขาเป็นฝ่ายชนะทีอากู เตเชรา ในศึกไทยไฟต์ 2013: คิงออฟมวยไทย ที่เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
ไทรโยคยังได้รับการกำหนดให้ต่อสู้กับชิเก ลินด์ซีย์ ในศึกมวยไทยเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 แต่การแข่งนี้ได้รับการยกเลิกไป
ไทรโยคจะเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยแก่ทีมฝรั่ง ที่เผชิญกับทีมคู่แข่งที่ได้รับการฝึกสอนโดยสุดสาคร ส.กลิ่นมี ในรายการไทยไฟต์คาดเชือก ที่จัดเสนอในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม พ.ศ. 2556 ทางช่อง 5 ของประเทศไทย และผู้ฝึกสอนทั้งสองได้ปะทะกันในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556
เขาเป็นฝ่ายชนะน็อกมีเกล ปีซีเตโล ด้วยศอกในยกที่สองในศึกไทยไฟต์: บางกอก 2013 ที่กรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2556
และเป็นฝ่ายชนะน็อกมูฮัมหมัด ซูบูกา ในยกที่สองของรายการไทยไฟต์: ปัตตานี ที่จังหวัดปัตตานี ประเทศไทย ในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2556
เขาเป็นฝ่ายชนะเซเยดีซา อลัมดาร์เนซัม ด้วยคะแนนตัดสินในยกพิเศษในแมตช์ที่ไม่มีรอบทัวร์นาเมนต์ ของศึกไทยไฟต์เซมิไฟนอลในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
สม รังสี

สม รังสี (อังกฤษ: Sam Rainsy; เขมร: សម រង្ស៊ី สม รงฺสี); เป็นนักการเมือง กัมพูชา อดีตผู้นำฝ่ายค้านของกัมพูชา เกิดเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2492 ที่กรุงพนมเปญ เป็นบุตรของนายสม สารี อดีตนักการเมืองกัมพูชาในช่วงทศวรรษ 1950 จบการศึกษาจากประเทศฝรั่งเศส และเคยทำงานกับบริษัทที่ปรึกษาทางการเงินในฝรั่งเศส
ในปี พ.ศ. 2535 เป็นสมาชิกพรรคฟุนซินเปกของสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเสียมราฐ และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง แต่ปลดออกจากตำแหน่งเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2537 ต่อมา เขาถูกบังคับให้พ้นจากสมาชิกภาพของพรรคฟุนซินเปกในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2538 และสมัชชาแห่งชาติมีมติให้เขาพ้นจากสมาชิกภาพ ส.ส. เมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2538
สม รังสี ก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้นในปี พ.ศ. 2538 ชื่อพรรคชาติเขมร (Khmer Nation Party - KNP) ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสมรังสี (Sam Rainsy Party - SRP) ก่อนการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2541 และได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนในจังหวัดกำปงจาม ใน พ.ศ. 2543 พรรคสมรังสีที่เป็นพรรคฝ่ายค้านได้อออกมาประท้วงเกี่ยวการทุจริตในการช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมในกัมพูชา เมื่อ พ.ศ. 2543 โดยนายสม รังสีเป็นผู้นำผู้ประสบภัยน้ำท่วมจากพนมเปญและจังหวัดใกล้เคียงประมาณ 3,000 คนเดินขบวนประท้วงรัฐบาลแล้วไปชุมนุมต่อที่หน้ารัฐสภาเมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ในช่วงที่ฮุน เซน ก่อการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2548 นายสม รังสี ได้เดินทางหลบหนีออกจากกัมพูชา และถูกศาลกัมพูชาตัดสินลับหลัง ลงโทษจำคุก 18 เดือน สัม รังสีเดินทางกลับกัมพูชาในปี พ.ศ. 2549 หลังได้รับพระราชทานอภัยโทษจากพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ตามคำกราบทูลของฮุน เซน
ในปี พ.ศ. 2552 นายสัม รังสี ถูกถอนเอกสิทธิ์คุ้มครองของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หลังการวิพากษ์วิจารณ์นโยบายของรัฐบาลกัมพูชา กรณีถูกเวียดนามรุกล้ำเขตแดน และถูกตั้งข้อหาทำลายทรัพย์สิน กรณีถอนหมุดหลักเขตแดนกัมพูชา-เวียดนาม ที่จังหวัดสวายเรียง
เอก สุขิโต

ประวัติ

เอก สุขิโต เกิดวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2527 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 45 และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 61 จากนั้น เขาได้รับราชการที่จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นเวลากว่า 2 ปี รวมถึงสำเร็จหลักสูตรทำลายวัตถุระเบิด หรืออีโอดี
และเอก สุขิโต เป็นหัวหน้าการข่าว สังกัดตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 จังหวัดยะลา

ชีวิตส่วนตัว

เอก สุขิโต เป็นบุตรชายของพันตำรวจโท เรวัฒน์ สุขิโต (บิดา) และประภาพรรณ สุขิโต (มารดา) เขามีพี่สาวหนึ่งคนคือหทัยชนก สุขิโต

ผลที่ตามมา

จากการเสียชีวิตของเอก สุขิโต ทางสำนักงานตำรวจแห่งชาติได้มอบเงินฌาปนกิจสงเคราะห์จำนวน 5 แสนบาท รวมถึงเพิ่มชั้นยศให้  9 ชั้น และมีการนำศพมาทำพิธีทางศาสนา ที่วัดบางบำหรุ
เรื่องราวของเขา เป็นแรงบันดาลใจแก่ ณ เสนา อรุโณทัย ในการประพันธ์นวนิยาย มากกว่ารัก...จากวีรบุรุษยะลา ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักระหว่างตำรวจตระเวนชายแดนปฏิบัติหน้าที่ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ กับลูกสาวประธานบริษัทญี่ปุ่น
ชิล ออนไลน์

ชิล ออนไลน์ (อังกฤษ: Chill Online) เป็นสถานีวิทยุในเครือเอไทม์ มีเดีย ภายใต้จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ที่เปิดเพลงไทยสากลแนวฟังสบาย ตลอด 24 ชั่วโมง ออกอากาศเฉพาะช่องทางอินเทอร์เน็ต ทั้งทางเว็บไซต์ แอปพลิเคชัน AtimeOnline และ Chill Online ในระบบปฏิบัติการ ไอโอเอส และ แอนดรอยด์

การเปลี่ยนแปลงช่องทางการออกอากาศ

แต่เดิม ชิลเอฟเอ็ม 89 ได้ออกอากาศทาง FM 89 MHz จนถึงวันที่ 1 ตุลาคม 2559 ได้เปิดคลื่น ชิล 104.5 ออกอากาศทาง FM 104.5 MHz อีกหนึ่งคลื่น โดยที่ไม่มีดีเจมาดำเนินรายการ ซึ่งในขณะนั้น ทั้งสองคลื่นได้ออกอากาศคู่ขนานกัน จนถึงวันที่ 1 มกราคม 2560 ได้ยุบการออกอากาศทาง 89 MHz และได้นำดีเจย้ายมาจัดรายการทาง FM 104.5 MHz แทน
หลังจากนั้น ได้มีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งในวันที่ 1 เมษายน 2560 เอไทม์ มีเดียตัดสินใจไม่ต่อสัญญาคลื่น FM 94 MHz กับสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก จึงได้ย้ายช่องทางการออกอากาศทางวิทยุของ อีเอฟเอ็ม จาก FM 94 MHz มาที่ FM 104.5 MHz แทน และลดช่องทางการออกอากาศของ ชิล 104.5 เหลือเพียงช่องทางผ่านอินเทอร์เน็ตเท่านั้น เนื่องจากคลื่นนี้เป็นสถานีที่มีกลุ่มคนฟังทางอินเทอร์เน็ตสูงที่สุด และเน้นเปิดเพลงฟังง่าย สบาย ๆ จากนั้นเป็นต้นมา คลื่นนี้จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชิล ออนไลน์ ให้สอดคล้องกับช่องทางการออกอากาศ ซึ่งในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ ได้การมีการโอนย้ายดีเจ ทั้งจากอีเอฟเอ็ม มายังชิล และจากชิล ไปอีเอฟเอ็มอีกด้วย อาทิ ดีเจพุฒ พุฒิชัย เกษตรสิน ย้ายจากชิล ไปที่อีเอฟเอ็ม ดีเจโบ ธนากร ชินกูล ย้ายจากอีเอฟเอ็ม มายังชิล

รายการทอล์กโชว์

ในรายการประเภททอล์กโชว์ จะออกอากาศทางยูทูบและเฟซบุ๊กเท่านั้น โดยในเวลาเดียวกัน ช่องทางเว็บไซต์ และแอปพลิเคชัน จะออกอากาศเป็นเพลงตลอดชั่วโมง โดยไม่มีดีเจมาดำเนินรายการ ซึ่งวันเวลาอาจเปลี่ยนแปลงตามความสะดวกของดีเจในสัปดาห์นั้น ๆ
นิวไคลด์ดึกดำบรรพ์

ในธรณีเคมีและธรณีฟิสิกส์นิวเคลียร์ นิวไคลด์ดึกดำบรรพ์ (อังกฤษ: Primodial nuclide) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ไอโซโทปดึกดำบรรพ์ เป็นนิวไคลด์ที่พบบนโลกที่ยังคงสภาพเดิมนับตั้งแต่ก่อนที่โลกก่อตัวขึ้น นิวไคลด์ดึกดำบรรพ์นี้เป็นสิ่งที่เหลือตกค้างมาจากบิกแบง นิวไคลด์อื่นๆในเอกภพ และจากซูเปอร์โนวา ซึ่งเกิดขึ้นก่อนที่จะมีระบบสุริยะ พวกมันประกอบไปด้วยนิวไคลด์ที่เสถียรแล้ว และมีอายุที่ยาวนานนับตั้งแต่เนบิวลาดาวฤกษ์ยุคแรก ผ่านการก่อตัวของดาวเคราะห์ จนกระทั่งถึงปัจจุบัน มีนิวไคลด์ที่เสถียรแล้ว 288 ตัวที่เป็นที่รู้จัก
มีนิวไคลด์เสถียร 254 ตัว ซึ่งเป็นนิวไคลด์ดึกดำบรรพ์โดยแท้ และมีอีก 34 ตัวที่มีครึ่งชีวิตที่ยาวนานพอที่จะรอดมาจากการกำเนิดโลก นิวไลคด์ดึกดำบรรพ์ 34 ตัวนี้ แบ่งเป็นไอโซโทปของธาตุ 28 ธาตุ เป็นของแคดเมียม เทลลูเรียม นีโอดีเมียม และยูเรเนียม อย่างละ 2 ตัว (¹¹³Cd, ¹¹⁶Cd; ¹²⁸Te, ¹³⁰Te; ¹⁴⁴Nd, ¹⁵⁰Nd และ ²³⁵U, ²³⁸U) และซาแมเรียมมี 3 ตัว (¹⁴⁶Sm ¹⁴⁷Sm ¹⁴⁸Sm)
พระวรสารนักบุญยอห์น

โครงร่าง

1. บทนำ 1:1 - 18
2. พระราชกิจของพระเยซูคริสต์ในกาลิลี 1:19 - 12:50
3. พระเยซูคริสต์ในเยรูซาเล็ม 13:1 - 38
4. บทบรรยายห้องชั้นบน 14:1 - 17:26
5. การสิ้นพระชนม์ การคืนพระชนม์ และการปรากฏแก่เหล่าสาวกของพระเยซู 18:1 - 21:25
หลี่ ปิงปิง

ประวัติ

หลี่ ปิงปิง เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1973 ที่เมืองฮาร์บิน มณฑลเฮย์หลงเจียง โดยที่ชื่อของเธอมีความหมายว่า [[น้ำแข็ง]" จบการศึกษาจากสถาบันการละครเซี่ยงไฮ้ มีผลงานในวงการบันเทิงตั้งแต่ยังไม่จบการศึกษาด้วยการถ่ายแบบและเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับโฆษณาสินค้าชิ้นต่าง ๆ และหน้าปกนิตยสาร รวมทั้งแสดงในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ของฮ่องกงและไต้หวัน ซึ่งส่วนมากจะเป็นบทสมทบในภาพยนตร์แนวกำลังภายในในบทของจอมยุทธ์หญิง
ในปี ค.ศ. 2000 เธอจะได้รับรางวัลดารานำหญิงยอดเยี่ยมในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติที่สิงคโปร์ครั้งที่ 13 จากผลงานเรื่อง Seventeen Years แต่การรับบทเล็ก ๆ ที่มีสีสันเป็นจอมโจรสาวในภาพยนตร์ของผู้กำกับฯ เฝิง เสี่ยวกัง เรื่อง A World without thieves ในปี ค.ศ. 2004 จนเป็นที่เตะตาและประทับใจผู้ชม ทำให้ชื่อของหลี่ ปิงปิงกลายเป็นที่รู้จักอย่างแท้จริง และขึ้นทำเนียบนักแสดงหญิงชั้นนำทั้งในและนอกของจีนแผ่นดินใหญ่
ในปี ค.ศ. 2005 เธอได้แสดงในภาพยนตร์แอ๊คชั่นเรื่อง Dragon Squad ร่วมกับแวนเนส วู หรือ อู๋ เจี้ยนหาว นักร้องหนุ่มแห่งบอยแบนด์ F 4 ที่มีชื่อเสียง โดยรับบทท้าทายเป็นนักสืบสาว ถึงขนาดที่ผู้กำกับฯ คือ เดเนียล ลี ยังให้เกียรติเธอเลือกบทด้วยตนเองด้วย นอกจากนี้ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นครั้งแรกของเธอที่มีโอกาสประกบคู่กับนักแสดงจากฮอลลีวู้ด และต้องใช้บทสนทนาเป็นภาษาอังกฤษด้วย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่จะทำให้เธอได้มีโอกาสเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2008 เธอก็ได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ทุนสร้างสูงในแบบกำลังภายในจินตนิมิตเรื่อง The Forbidden Kingdom คู่กับนักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์อย่าง เฉินหลง และเจ็ต ลี และร่วมด้วยหลิว อี้เฟย์ โดยรับบทเป็นนางมารผมขาว 
ในปี ค.ศ. 2011 เธอได้มีโอกาสแสดงนำอีกครั้งคู่กับ เฉินหลง โดยรับบทเป็น สวี จงฮั่น ภริยาของ หวงซิง ที่รับบทโดยเฉินหลง สมาชิกพรรคถงเหมิงฮุ่ยผู้อุทิศตนให้เต็มที่กับการปฏิวัติประเทศจีน ในภาพยนตร์ทุนสร้างสูงแนวประวัติศาสตร์จีนเรื่อง 1911 แต่ว่าเมื่ออกฉายจริงแล้วฉากเลิฟซีนของเธอกับเฉินหลงได้ถูกตัดออกเกือบหมดเพื่อความเหมาะสมกับภาพยนตร์แนวนี้
ทางด้านผลงานการถ่ายแบบ หลี่ ปิงปิง ถือได้ว่าเป็นนักแสดงหญิงที่มีผลงานการถ่ายแบบถี่และมากที่สุดคนหนึ่ง โดยเฉพาะในปี ค.ศ. 2005 เธอเป็นแบบให้กับปกนิตยสารถึง 7 ฉบับ เทียบเท่ากับ เจ้า เวย นักแสดงสาวชาวจีนอีกคนที่มีชื่อเสียง โดยมี ฟ่าน ปิงปิง ตามมาเป็นอันดับสอง
ตัวกินมด

ถิ่นกระจายพันธุ์และพฤติกรรม

ตัวกินมด ทั้ง 4 ชนิด กระจายพันธุ์ในป่าทึบในอเมริกากลาง และอเมริกาใต้ โดยที่ ตัวกินมดยักษ์นับเป็นชนิดที่ขนาดใหญ่ที่สุด เพราะมีความยาวได้ถึง 2 เมตร และเป็นสัตว์ที่ขี้หงุดหงิด เนื่องจากมีสายตาที่ไม่ดี เมื่อโกรธและป้องกันตัวสามารถยืนด้วยขาหลังได้และยกขาหน้าที่มีกรงเล็บแหลมคมขู่ใส่ผู้รุกรานได้ ซึ่งนี่เป็นพฤติกรรมการป้องกันตัวโดยปกติอยู่แล้วของตัวกินมดไม่ว่าชนิดใด
ตัวกินมดยักษ์ สามารถพบได้ทั่วไปในทวีปอเมริกาใต้ และพบได้ในเซอราโด ซึ่งเป็นที่ราบกว้างใหญ่ในประเทศบราซิล เป็นตัวกินมดที่หากินได้ทั้งในเวลากลางคืนและกลางวัน แต่จะหากินบนพื้นดินเท่านั้น เนื่องจากไม่สามารถที่จะปีนต้นไม้ได้เพราะขนาดตัวที่ใหญ่ ดังนั้นอาหารที่กินส่วนใหญ่มักจะเป็นปลวก มากกว่ามด
ขณะที่ทาแมนดัวทั้ง 2 ชนิด และตัวกินมดซิลกี้ มีขนาดเล็กลงมา โดยที่ทาแมนดัวมีขนาดลำตัวประมาณ 1 เมตร และตัวกินมดซิลกี้มีความยาวประมาณ 30-40 เซนติเมตรเท่านั้น นับเป็นตัวกินมดที่มีขนาดเล็กที่สุด ทั้งทาแมนดัวและตัวกินมดซิลกี้จะอาศัยและหากินบนต้นไม้เป็นหลัก เป็นสัตว์ที่ขี้อายและพบเห็นตัวได้ยาก โดยเฉพาะตัวกินมดซิลกี้จะอาศัยอยู่บนยอดต้นไม้สูง หากินในเวลากลางคืนเป็นหลัก ขณะที่เวลากลางวันจะนอนหลับด้วยการขดตัวเป็นวงกลมเหมือนลูกบอลบนต้นไม้ ซึ่งทั้งทาแมนดัวและตัวกินมดซิลกี้ต่างกินมดเป็นอาหารหลัก จัดเป็นตัวกินมดที่สามารถปีนป่ายและทรงตัวบนต้นไม้หรือกิ่งไม้ได้เป็นอย่างดี เนื่องด้วยปลายหางที่สามารถใช้เกาะเกี่ยวกับต้นไม้ได้เป็นอย่างดีเพื่อรักษาสมดุล อีกทั้งยังสามารถที่จะยืนยกขาหน้า ชูกรงเล็บเพื่อป้องกันตัว ด้วยการใช้ขาหลังเหมือนจิงโจ้ทรงตัวได้เป็นอย่างดีอีกด้วย โดยเฉพาะทาแมนดัวนั้นปลายหางจะไม่เป็นขนแต่จะเป็นเกล็ดขนาดเล็ก ๆ อีกทั้งทาแมนดัวยังมีพฤติกรรมที่เพิ่งพบรายงานเมื่อไม่นานมานี้ว่า นอกจากแมลงแล้ว ยังสามารถที่จะใช้กรงเล็บผ่าเปลือกของลูกปาล์มแยกออกเป็น 2 ซีก แล้วใช้ลิ้นตวัดกินน้ำและเนื้อภายในลูกปาล์มเป็นอาหารได้อีกด้วย ซึ่งอาจเป็นพฤติกรรมที่มาจากการเรียนรู้หรือถ่ายทอดต่อกันมา เพื่อให้ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม
เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์

สภาพทั่วไป

สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของเมืองเพชรบูรณ์เป็นที่ราบลุ่ม มีแม่น้ำป่าสักไหลผ่านกลาง ประชาชนตั้งอาคารบ้านเรือนอยู่ตลอดสองฝั่งแม่น้ำ ตลอดแนวเขตเทศบาล พื้นที่ในตัวเมืองส่วนใหญ่เป็นที่ตั้งของร้านค้าและอาคารพาณิชย์ ส่วนพื้นที่รอบนอกใช้ในด้านการเกษตรกรรม ได้แก่ ข้าว ถั่ว ข้าวโพด ยาสูบ และพืชผักสวนครัว ซึ่งเป็นผลผลิตที่สำคัญ

การขนส่ง

เมืองเพชรบูรณ์ใช้การขนส่งทางถนนเป็นหลัก โดยถนนสายหลักที่ตัดผ่านตัวเมือง ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 เชื่อมต่อกับอำเภอหล่มสักทางทิศเหนือ และเชื่อมต่อกับอำเภอหนองไผ่ทางทิศใต้ ซึ่งช่วงที่ผ่านเขตเทศบาลจะเรียก ถนนสามัคคีชัย นอกจากนี้ยังมีถนนสายต่าง ๆ เช่น ถนนเพชรบุระ หรือ ถนนสาย ก ผังเมืองรวมเมืองเพชรบูรณ์ ซึ่งเป็นทางหลวงชนบท พช.6046 มีลักษณะเส้นทางล้อมรอบตัวเมือง, ถนนเพชรเจริญ เชื่อมต่อจากถนนสามัคคีชัยไปทางทิศตะวันออก, ถนนบุรกรรมโกวิท เชื่อมต่อจากถนนสามัคคีชัยไปทางทิศตะวันตก, ถนนนิกรบำรุง, ถนนพระพุทธบาท, ถนนเทพาพัฒนา, ถนนกลางเมืองพัฒนา เป็นต้น
เพนไนนส์

เพนไนนส์ (อังกฤษ: Pennines) เป็นทิวเขาและเนินเขาในประเทศอังกฤษ ซึ่งแยกภูมิภาคนอร์ทเวสต์อิงแลนด์ออกจากภูมิภาคยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์และนอร์ทอีสต์อิงแลนด์ มักถูกเรียกว่าเป็น "กระดูกสันหลังของอังกฤษ" พื้นที่แห่งนี้ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีทัศนียภาพงดงามที่สุดของสหราชอาณาจักร บริเวณตอนเหนือของภูมิภาคนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นเขตธรรมชาติงดงามดีเด่น (Area of Outstanding Natural Beauty) ภูมิภาคนี้ยังเป็นที่ตั้งของเส้นทางเดินเท้าเพนไนน์ (Pennine Way) ซึ่งมีความยาวประมาณ 429 กิโลเมตร ถือเป็นเส้นทางเดินเท้าที่เก่าแก่ที่สุดในเกาะบริเตน
ทางหลวงหมายเลข 8 (ประเทศกัมพูชา)

ทางหลวงหมายเลข 8 (10008) เป็นหนึ่งในทางหลวงของประเทศกัมพูชา  มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 90 กิโลเมตร (56 ไมล์) ทางหลวงหมายเลข 8 ตั้งอยู่ที่จังหวัดไพรแวง ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา
ทางหลวงหมายเลข 8 เริ่มขึ้นที่แยกทางหลวงหมายเลข 6 ทันทีที่ข้ามแม่น้ำโขง บนสะพานเปรกตามัค ทางหลวงหมายเลข 8 เลี้ยวขวาผ่านหมู่บ้านอำพิล ใกล้ชายแดนประเทศเวียดนาม และสิ้นสุดที่แยกทางหลวงหมายเลข 7