google/wiki40b huggingface dataset:
สถานีเอื้อน อนามัย

สถานี "เอื้อน อนามัย" จังหวัดเพชรบุรี เป็นโรงพยาบาลแห่งแรกของจังหวัดเพชรบุรี สังกัดสภากาชาดไทย ตั้งอยู่ที่ถนนอนามัย-มาตยาวงษ์ ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี

ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2472 ได้เกิดโรคอหิวาตกโรคระบาดขึ้นที่จังหวัดเพชรบุรี และยังไม่มีสถานพยาบาลใด ๆ ในจังหวัดเพชรบุรีในขณะนั้น อำมาตย์เอก พระยาสุรพันธเสนี (อิ้น บุนนาค) อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งเป็นอุปนายกสภากาชาดสยามในสมัยนั้น ได้นำเรื่องการสร้างสถานีอนามัยไปปรึกษากับเจ้าจอมมารดาอ่อน บุนนาค ในรัชกาลที่ 5 และเป็นพี่สาวผู้ดูแลกองมรดกของเจ้าจอมเอื้อน บุนนาค ท่านเห็นพ้องด้วย จึงได้นำส่งเงินในกองมรดกของเจ้าจอมเอื้อน บุนนาค หนึ่งในเจ้าจอมก๊กออ ซื่งเป็นธิดาของเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) เจ้าเมืองเพชรบุรี กับท่านผู้หญิงอู่ บุนนาค จำนวน 10,000 บาท ให้แก่สภากาชาดสยาม (สภากาชาดไทย) เพื่อสร้างสถานีอนามัยขึ้นในจังหวัดเพชรบุรี  เรียกชื่อว่า "สถานีเอื้อน อนามัย" มีที่ตั้งอยู่เลขที่ 91 ถนนมาตยาวงษ์ ตำบลท่าราบ อำเภอคลองกระแชง (ปัจจุบันคือ อำเภอเมืองเพชรบุรี) จังหวัดเพชรบุรี)
สถานีกาชาดที่ 8 จังหวัดเพชรบุรี (หรือเอื้อนอนามัย) เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น ชั้นบนเป็นที่พักเจ้าหน้าที่ ชั้นล่างเป็นสำนักงาน ด้านหลังเป็นเรือนไม้ชั้นเดียว ใช้เป็นที่ประกอบอาหารและที่พักคนงาน
บริเวณของสถานีกาชาดที่ 8 มีเนื้อที่ทั้งหมด 278 ตารางวา เป็นที่ดินของพระคลังข้างที่ (ทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์) 248 ตารางวา และที่ดินของสภากาชาดสยาม 30 ตารางวา (คุณหญิงทิพย์ สุรพันธ์เสนีย์ และขุนสกลภักดีบริจาคให้)
พ.ศ. 2517 เรือนไม้ทรุดโทรมมากจึงรื้อของเดิมออกสร้างเป็นอาคารคอนกรีตชั้นเดียวแทน เรือนไม้ 2 หลัง เดิมใช้เป็นที่ประกอบอาหาร ห้องอาหารและที่พักคนงานด้วยเงินสภากาชาดไทย
พ.ศ. 2521 สร้างอาคารอเนกประสงค์และปรับปรุงซ่อมแซมอาคารทำการใหม่
พ.ศ. 2528 สถานีกาชาดได้งบประมาณจากสภากาชาดไทย สร้างอาคารใหม่เพิ่มขึ้นด้านหลังอีก 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น ชั้นล่างเป็นคลังพัสดุสำรองในการบรรเทาทุกข์ ชั้น 2 เป็นห้องประชุม ชั้น 3 เป็นที่พัก สร้างด้วยเงินงบประมาณ เป็นเงิน 6,900,000 บาท (หกล้านเก้าแสนบาทถ้วน)
พ.ศ. 2548 ได้งบประมาณจากเงินบริจาคของสถานีกาชาดสร้างห้องตรวจสุขภาพเด็กดี ขนาด 18 ตารางเมตร
ภาษาฟินิเชีย

สัทวิทยา ไวยากรณ์ และคำศัพท์

การจำแนกสำเนียงต่างๆของภาษาฟินิเชียทำได้ยากเพราะการเขียนไม่แสดงเครื่องหมายสระ เครื่องหมายสระเริ่มปรากฏในยุคท้ายๆ ก่อนจะเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรที่มีพื้นฐานคล้ายอักษรกรีกหรืออักษรละติน ความคล้ายคลึงระหว่างภาษาฟินิเชียกับภาษาใกล้เคียงคือมีการยกเสียงสระสูงขึ้น เช่น ā เป็น ū (และภาษาฮีบรู ō) , เช่น rūs "หัว" (ภาษาฮีบรู ראש rôš) การยกเสียงสระนี้พบในภาษาอียิปต์โบราณด้วย โดยมีหลักฐานจากภาษาคอปติก
ในด้านไวยากรณ์ ภาษาฟินิเชียยังมีการลงท้ายการก คำศัพท์บางคำต่างไปเช่นมีคำกริยา KN "เป็น อยู่ คือ" (เช่นเดียวกับภาษาอาหรับ) และ P‘L "ทำ” และใช้ bal "ไม่" (ภาษาอราเมอิก/ฮีบรู lō < *lā‘)
เล่าขำ

ประวัติ

ภายหลังจากสูญเสียเมืองกิมก๊ก และทราบข่าวของเตงงายที่นำกองกำลังที่เตรียมยุกยึดจ๊กก๊ก พระเจ้าเล่าเสี้ยนจึงหารือแก่เหล่าขุนนางในราชสำนัก ซึ่งให้คำแนะนำต่างกัน บ้างก็แนะให้หลบหนีไปทางทิศใต้ซึ่งมีหัวเมืองหกหัวเมือง เพื่อสำหรับยับยั้งอาศัยและซ่อมสุมกองกำลัง แล้วไปคำนับเมืองกังตั๋งเพื่อขอกำลังมาช่วยคิดทำการสืบต่อไป แต่เจียวจิ๋วทูลขัดเหล่าขุนนางว่า "อันธรรมเนียมโบราณซึ่งจะตั้งตัวเป็นพระเจ้าแผ่นดินนั้น จะได้อาศัยกำลังผู้อื่นหามิได้ ย่อมเพียรพยายามได้เป็นดีด้วยปัญญาความคิดแลกำลังของตัว เมื่อแลต่อด้วยข้าศึกมิได้เข้าไปนบนอบเมืองกังตั๋งนั้น ใช่ว่าเมืองกังตั๋งจะตั้งมั่นเป็นเอกโทอยู่ก็หาไม่ ก็จะเสียแก่วุยก๊กเป็นมั่นคง นานไปก็ต้องกลับไปคำนำเขา ก็จะมิได้อัปยศเป็นสองซ้ำไปหรือจะต้องการอันใด ถ้าเข้าคำนับแก่พระเจ้าวุยก๊กเสียครั้งนี้เห็นจะได้อายแต่ครั้งเดียว ขอให้พระองค์ดำริดูเถิด" 
พระเจ้าเล่าเสี้ยนเห็นชอบด้วยคำแนะนำของเจียวจิ๋ว จึงจัดแจงสิ่งของเครื่องบรรณาการจะออกไปคำนับพระเจ้าวุยก๊ก พระราชบุตรทั้งหมดของพระเจ้าเล่าเสี้ยนมิอาจทัดทานประการใดในการตัดสินพระทัยของพระเจ้าเล่าเสี้ยน แต่เล่าขำกล่าวแก่เจียงจิ๋วว่า "มึงนี้เป็นมิดีหากตัญญูมิได้ การศึกมีมามิได้คิดอ่านรักษาเจ้า ธรรมเนียมมีหรือเป็นกษัตริย์จะไปคำนับผู้อื่น ถึงมาตรว่าจะตายก็ควรจะสู้เสียชีวิต จะนบนอบแก่ข้าศึกหาควรไม่" ซึ่งคำกล่าวของเล่าขำทำให้พระเจ้าเล่าเสี้ยนตรัสถามว่า "บรรดาขุนนางทั้งปวงปรึกษาว่าจะไปคำนับเห็นชอบด้วยกันสิ้น เป็นไฉนตัวเจ้าก็เป็นเด็กถือทิฐิมานะว่าฝีมือกล้าแข็งรู้กว่าผู้ใหญ่ จะให้อาณาประชาราษฎรได้ความเดือดร้อนนั้นมิชอบ"
เล่าขำจึงทูลตอบพระเจ้าเล่าเสี้ยนว่า "ทหารในเมืองเสฉวนยังมีอยู่เป็นหลายหมื่น พอจะจัดแจงกองทัพออกไปต่อสู้ด้วยข้าศึกได้อยู่ อนึ่งเกียงอุยก็ตั้งรักษาด่านอยู่ภายนอก ถ้าจะมีหนังสือออกไปให้ตีกระหนาบหลังข้าศึกเข้ามากระทบเข้าเป็นสองทัพ ศัตรูก็จะแตกกลับไปไม่พอที่จะอัปยศแก่ทหารเมืองวุยก๊กเลย" แต่พระเจ้าเล่าเสี้ยนกลับพิโรธเล่าขำเป็นอย่างมากและตรัสว่า "มีงนี้เป็นเด็กมิได้รู้ลักษณะดีแลร้าย จะมาขัดขืนผู้ใหญ่นั้นเรามิเชื่อฟัง" เล่าขำก็น้อยใจพระราชบิดา ทูลให้ทรงระลึกถึงพระเจ้าเล่าปี่ที่ทรงกระทำความพากเพียรและได้รับความลำบากยากเข็ญเพียงใด จึงได้มาตั้งเป็นภูมิฐานอยู่ ณ เมืองเสฉวนจนได้สืบสันติวงศ์เรื่อยมา แต่พระเจ้าเล่าเสี้ยนมิฟัง กลับตวาดและขับเล่าขำให้ออกไปเสีย เล่าขำน้อยใจพระบิดาก็เดินร้องไห้ออกไป
ภายหลังจากพระเจ้าเล่าเสี้ยนยอมสวามิภักดิ์และออกไปคำนับแก่พระเจ้าวุยก๊ก เมื่อเล่าขำทราบเรื่องก็ถอดกระบี่เดินไปหานางซุยฮูหยินผู้เป็นภรรยาพร้อมกับเล่าเรื่องราวให้ฟัง นางซุยฮูหยินได้ฟังเรื่องราวจากเล่าขำจึงว่า "ถ้าพระองค์มิรักชีวิตจะเชือดคอตายเสียแล้ว ต้วข้าพเจ้าเป็นภรรยาของพระองค์ก็จะไปให้อัปยศแก่ศัตรูหาประโยชน์มิได้ ข้าพเจ้าจะขอตายไปกับพระองค์ดูประเสริฐกว่า" แล้วก็เอากระบี่เชือดคอตาย เล่าขำเห็นนางซุยฮูหยินถึงแก่ความตาย ก็สังหารบุตรทั้งสามคนเสีย แล้วตัดเอาศีรษะบุตรทั้งสามและศีรษะนางซุยฮูหยินไปบูชาที่หน้าตึกสำหรับฝังพระศพพระเจ้าเล่าปี่ แล้วร้องไห้เสียใจที่ไม่อาจรักษาแผ่นดินเสฉวนไว้ได้ แล้วก็เอากระบี่เชือดคอตาย
เบญจรงค์ห้าสี

เบญจรงค์ห้าสี เป็นนวนิยายของ ว.วินิจฉัยกุล ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้วถึง 2 ครั้ง ด้วยกัน

การสร้างเป็นละครโทรทัศน์

ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 ผลิตโดยบริษัท เมคเกอร์ กรุ๊ป จำกัด บทโทรทัศน์โดย นกยูง กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ดุลยรัตน์ นำแสดงโดย เดือนเต็ม สาลิตุล, มยุรา เศวตศิลา, ดวงใจ หทัยกาญจน์, อุทุมพร ศิลาพันธ์, อลิษา ขจรไชยกุล ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2539 ผลิตโดยบริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด บทโทรทัศน์โดย ลุลินารถ กำกับการแสดงโดย มานพ สัมมาบัติ นำแสดงโดย จินตหรา สุขพัฒน์, สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์, ชฎาพร รัตนากร, ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์, ชฎาธิรัฏฐ์ เลิศทวีสิน โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 4 ตุลาคม - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ทาง ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
สามารถคอร์ปอเรชั่น

ประวัติ

บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2532 ภายใต้ชื่อเดิม คือ บริษัท สามารถคอมเทค จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับงานทางด้านออกแบบและติดตั้งระบบสื่อสารโทรคมนาคม ต่อมาปี 2535 จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น “บริษัท สามารถคอร์ปอเรชั่น จำกัด” และแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนในปี 2536

การประกอบธุรกิจ

บริษัทประกอบธุรกิจโดยการลงทุนผ่านบริษัทย่อยและร่วมในลักษณะ Holding Company โดยได้แบ่งโครงสร้างธุรกิจออกเป็น 3 สายดังนี้ สายธุรกิจ Mobile Multimedia สายธุรกิจ ICT Solutions & Services และสายธุรกิจ Technology Related Business
สื่อที่มนุษย์สามารถอ่านได้

สื่อหรือรูปแบบที่มนุษย์สามารถอ่านได้ หมายถึงตัวแทนของข้อมูลหรือสารสนเทศที่มนุษย์สามารถอ่านได้โดยธรรมชาติ
ในทางคอมพิวเตอร์ ข้อมูลที่ มนุษย์สามารถอ่านได้ มักจะเข้ารหัสเป็นข้อความแอสกีหรือยูนิโคด (เป็นตัวหนังสือ) มากกว่าที่จะแสดงแทนด้วยเลขฐานสอง ข้อมูลแทบจะทั้งหมดสามารถแจงส่วนได้ด้วยเครื่องจักรหรือคอมพิวเตอร์ ที่ติดตั้งหรือสร้างชุดคำสั่งที่เหมาะสม ซึ่งเหตุผลต่าง ๆ ที่เครื่องจักรหรือคอมพิวเตอร์เลือกรูปแบบเลขฐานสองเหนือกว่ารูปแบบข้อความ มุ่งไปที่ปัญหาต่าง ๆ ของพื้นที่ว่างของหน่วยเก็บ เนื่องจากการแทนเลขฐานสองตามปกติจะใช้พื้นที่เพียงไม่กี่ไบต์ และประสิทธิภาพของการเข้าถึง (อินพุตและเอาต์พุต) โดยไม่ต้องผ่านการแปลงหรือแจงส่วนซ้ำ
ในบริบทส่วนใหญ่ อีกทางหนึ่งของตัวแทนที่มนุษย์สามารถอ่านได้ก็คือ สื่อหรือรูปแบบของข้อมูลที่ เครื่องสามารถอ่านได้ ซึ่งออกแบบมาเพื่อให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เชิงกล หรือเชิงแสง หรือคอมพิวเตอร์ อ่านข้อมูลได้เป็นหลัก ตัวอย่างเช่น รหัสผลิตภัณฑ์สากล (Universal Product Code: UPC) เป็นรหัสแท่งที่มนุษย์อ่านเข้าใจได้ยาก แต่ถ้าอ่านด้วยอุปกรณ์ที่ถูกต้องจะได้ผลดีและน่าเชื่อถือมาก แต่ในขณะเดียวกันสายอักขระของตัวเลขที่ประกอบอยู่บนฉลากมีเพื่อให้มนุษย์สามารถอ่านสารสนเทศของรหัสแท่งนั้น ในบางเขตอำนาจศาล ฉลากรหัสแท่งที่ใช้ในการค้าปลีกจะต้องแสดงราคาที่มนุษย์สามารถอ่านได้บนสินค้านั้น
เมื่อภาษามาร์กอัปเชิงโครงสร้างอย่างสูงและเป็นมาตรฐานเกิดขึ้น เช่นเอกซ์เอ็มแอล (XML) หน่วยเก็บข้อมูลมีราคาถูกลง และเครือข่ายการสื่อสารข้อมูลเร็วขึ้นแต่ถูกลง ทำให้ความสามารถในการอ่านได้ของมนุษย์และเครื่อง เรียกได้ว่าแทบจะไม่แตกต่างกันอย่างในอดีต นอกจากนี้ ตัวแทนข้อมูลเชิงโครงสร้างสามารถบีบอัดได้อย่างมีประสิทธิผลมาก สำหรับการส่งผ่านหรือการเก็บบันทึก
องค์การหลายองค์การได้กำหนดนิยามข้อมูลที่มนุษย์สามารถอ่านได้กับข้อมูลที่เครื่องสามารถอ่านได้ และวิธีการที่จะนำมาใช้ในสาขาที่เกี่ยวข้องได้อย่างไร เช่น สหภาพไปรษณีย์สากล 
บ่อยครั้งที่ศัพท์ มนุษย์สามารถอ่านได้ นำไปใช้อธิบายถึงชื่อหรือสายอักขระขนาดสั้น ที่ง่ายต่อการเข้าใจและการจดจำมากกว่าสัญกรณ์วากยสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและขนาดยาว เช่น สายอักขระยูอาร์แอล (URL)
โอลิเวอร์ บูต

โอลิเวอร์ บูต (เกิด ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ[1][1]
อิลิจา สปาโซเยวิช

ช่วงแรก

สปาโซเยวิช เกิดที่เมืองบาร์ และเริ่มต้นอาชีพใน ค.ศ. 2004 ด้วยวัยเพียง 17 ปี กับสโมสรวจโวดีนาในเซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา เขาเล่นในตำแหน่งกองหน้าคู่กับ มิลอส กราซิก อดีตปีกของยูเวนตุส ต่อมาในเดือนกรกฎาคม 2005 เขาย้ายไปเล่นให้กับสโมสรซุตเยสกานิกซิกในมอนเตเนโกร ซึ่งเขายิง 7 ประตูจากการลงเล่น 17 นัด ต่อในเดือนกรกฎาคม 2006 สปาโซเยวิชตัดสินใจกลับไปเล่นในเซอร์เบีย โดยครั้งนี้ได้ไปเล่นให้กับซีเอสเค ปิวารา ซึ่งเขาได้ยิง 9 ประตูในการลงเล่น 18 นัด

ดีนาโมทบิลิซิ

ในเดือนมกราคม 2007 สปาโซเยวิชเซ็นสัญญากับดีนาโมทบิลิซิ อดีตแชมป์ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพในปี 1981 โดยช่วงที่เขาได้เล่นให้กับสโมสรนั้น เขายิง 30 ประตูจากการลงเล่น 61 นัดในจอร์เจียนลีกและจอร์เจียนคัพ ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวต่างชาติคนแรกที่เป็นผู้ทำประตูสูงสุดต่อฤดูกาลของสโมสร นอกจากนี้ สปาโซเยวิช ยังคว้าแชมป์จอร์เจียนลีก จอร์เจียนคัพ และจอร์เจียนซูเปอร์คัพ และเขาได้ลงเล่นนัดแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในนัดที่พานาธิไนกอส

โบรักคาคัก

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 สปาโซเยวิชเกือบได้เซ็นสัญญากับอาร์มิเนียบีลเฟลด์ในบุนเดิสลีกา แต่การย้ายตัวล้มเหลวเนื่องจากไม่บรรลุข้อตกลงด้านการเงิน ทำให้เรดสตาร์เบลเกรด สนใจที่จะซื้อตัวเขา แต่สุดท้าย สปาโซเยวิชก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับโบรักคาคักในเซอร์เบียนซูเปอร์ลีกาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2009

ไลปายัสเมตาเลิกส์

ในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2010 สปาโซเยวิช เซ็นสัญญากับไลปายัสเมตาเลิกส์ แชมป์ลีกของลัตเวีย เขายิง 6 ประตูจากการลงเล่น 11 นัดในลัตเวียนลีกและลัตเวียนฟุตบอลคัพ

ตรีกาลา

ในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2010 สปาโซเยวิชย้ายไปร่วมกับตรีกาลา ก่อนที่วันเปิดฤดูกาลของกรีกฟุตบอลลีกเพียงสองวัน เขาได้ลงเล่นในสนาม 203 นาทีใน 13 นัดแรก ขณะนัดแรก เขาได้รับข้อเสนอจากบาหลีเดวาตา ทำให้เขาตัดสินใจเดินทางไปยังอินโดนีเซีย

บาหลีเดวาตา

ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011 สปาโซเยวิชไปถึงอินโดนีเซีย และเซ็นสัญญากับบาหลีเดวาตา ซึ่งเขาได้กลายเป็นผู้เล่นแกนหลักของสโมสร โดยยิง 8 ประตูในครึ่งฤดูกาลแรกของลีกาพรีเมียร์ฤดูกาล 2011 นอกจากนี้ เขายังยิง 2 ประตูในเกมกระชับมิตรเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2011 นัดที่พบกับทีมชาติอินโดนีเซียรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี แม้ว่าในนัดนั้น บาหลีจะแพ้ไป 2–4 ก็ตาม

ทีมชาติ

สปาโซเยวิช เคยเล่นให้กับทีมชาติเซอร์เบีย-มอนเตเนโกร รุ่นอายุไม่เกิน 17 และ 19 ปี ต่อมาในปี 2006 เซอร์เบียและมอนเตเนโกรต่างแยกออกเป็นสองประเทศอิสระ ทำให้สปาโซเยวิชตัดสินใจเล่นให้กับทีมชาติมอนเตเนโกร รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 สปาโซเยวิชได้รับความเป็นพลเมืองของอินโดนีเซียอย่างเป็นทางการ ต่อมาสปาโซเยวิชได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติอินโดนีเซียในเกมกระชับมิตรอย่างไม่เป็นทางการ นัดที่แพ้ซีเรีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 และในสัปดาห์ถัดมา วันที่ 25 พฤศจิกายน สปาโซเยวิชได้ลงเล่นในเกมกระชับมิตรอย่างเป็นทางการ นัดที่ชนะกายอานา 2–1 โดยเขายิงสองประตูในนัดนั้น

ชีวิตส่วนตัว

อิลิจา สปาโซเยวิช สมรสกับภรรยาชาวอินโดนีเซีย และอาศัยในอินโดนีเซียด้วยกัน บุตรทั้งสองของเขาเป็นชาวอินโดนีเซีย บุตรชาย ดราแกน เกิดวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 และบุตรสาว อิรินา เกิดวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017
เอสเอ็มทีพี

ประวัติ

รูปแบบต่าง ๆ ของข้อความอิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่งไปหนึ่ง(one - to - one)ถูกใช้ใน ค.ศ.1960 (พ.ศ. 2503) คนสื่อสารระหว่างกันผ่านระบบที่พัฒนามาใช้กับคอมพิวเตอร์เมนเฟรมโดยเฉพาะในหน่วยงาน ARPANET ของรัฐบาลสหรัฐอเมริกาเมื่อคอมพิวเตอร์จำนวนมากเชื่อมต่อกัน มาตรฐานเพื่อให้ผู้ใช้คอมพิวเตอร์ต่างระบบกันสามารถอีเมลถึงกันได้ก็ถูกพัฒนาขึ้นมา เอสเอ็มทีพีพัฒนาต่อจากมาตรฐานนี้ที่หยุดพัฒนาไปใน ค.ศ. 1970 (พ.ศ. 2513)
มุซัยลิมะฮ์

มุซัยลิมะฮ์ (อาหรับ: مسيلمة‎) หรือ มัสลามาฮ์ บิน ฮาบีบ (อาหรับ: مسلمة بن حبيب‎) เป็นหนึ่งในบุคคล (รวมถึงภรรยาของเขา) ที่อ้างตนเองว่าเป็นศาสดาหลังจากมุฮัมมัดเสียชีวิตในช่วงศตวรรษที่ 7 เขาถูกเรียกจากชาวมุสลิมว่า เป็นศาสดาจอมปลอม และถูกอ้างอิงไปถึง "จอมโกหก" (อาหรับ: الكذّاب‎ อัล-กัซซาบ).

ข้อมูล

ชื่อจริงของมุซัยลิมะฮ์ คือ มัสลามาฮ์ บิน ฮาบีบจากเผ่าบนูฮานีฟะฮ์ หนึ่งในบรรดาเผ่าที่มีขนาดใหญ่ อาศัยอยู่ในแคว้นนัจญ์
ในบันทึกแรกที่มุซัยลิมะฮ์มีส่วนเกี่ยวข้องคือการป้กป้องเผ่าของตนเองโดยให้พวกเขานับถือศาสนาอิสลามในช่วงปลายฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 9

แต่งงานกับซาญะฮ์และเสียชีวิต

ในระหว่างสงครามปราบกบฎที่เกิดขึ้นหลังจากมุฮัมหมัดเสียชีวิตนั้น ซาญะฮ์ บินต์ อัล-ฮาริษประกาศตนเองว่าเป็นศาสดาหญิงหลังเรียนรู้จากมุซัยลิมะฮ์ และตุลัยฮะฮ์ประกาศว่าเป็นศาสดา เธอมีกองทัพ 4,000 นายและมีสมทบเรื่อยๆ โดยมีจุดหมายไปที่มะดีนะฮ์ แต่อย่างไรก็ตาม แผนนี้ถูกยกเลิกลงหลังจากรู้ว่าทหารของคอลิด อิบน์ วะลีดรบชนะตุลัยฮะฮ์ อัล-อะซาดี (คนที่อ้างตนเองว่าเป็นศาสดา) หลังจากนั้นเธอจึงร่วมมือกับมุซัยลิมะฮ์เพื่อที่จะโจมตีคอลิด แล้วแต่งงานพร้อมยอมรับการเป็นศาสดาของเขา คอลิดจึงจัดการกับกองทัพกบฎของซาญะฮ์แล้วเดินทางไปสู้กับมุซัยลิมะฮ์ มุซัยลิมะฮ์ได้รับบาดเจ็บและถูกฆ่าในสงครามยะมามะฮ์โดย วะฮ์ชี อิบน์ ฮัรบ์ คนเดียวกันที่ฆ่าฮัมซะฮ์ ลุงของมุฮัมหมัดในสงครามอุฮุดก่อนที่จะเข้ารับอิสลาม หลังจากมุซัยลิมะฮ์เสียชีวิตแล้ว ซาญะฮ์จึงเข้ารับอิสลาม
พระเทพสิทธินายก (เลียบ ปญญฺสิริ)

ประวัติ

หลวงพ่อเลียบ วัดเลา ท่านเกิดเมื่อเดือน มีนาคม พ.ศ. 2412 ในแผ่นดินองค์รัชกาลที่ 5 ที่บ้านปากคลองภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรีจังหวัดในอดีตที่อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาของประเทศไทย ซึ่งในปัจจุบันกลายเป็น กรุงเทพมหานคร ฐานะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของประเทศไทยคือ ฝั่งธนบุรี เป็นบุตรของนายทัด และนางเปลี่ยน ทิพยทัศน์ เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 6 คน เมื่อในวัยเยาว์ได้ศึกษาอักขระในสมัยในสำนักพระครูพุทธพยากรณ์ (กล้ำ) วัดอัปสรสวรรค์ อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2434 โดยมีพระอาจารย์ทัด วัดสิงห์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระภาวนาโกศลเถระ (เอี่ยม) วัดหนัง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระครูสมณธรรมสมานาม (แสง) วัดปากน้ำภาษีเจริญ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า ปุญญสิริ ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและสวดปาติโมกข์จนเจนจบย้ายไปวัดขุนจันทร์ เพื่อศึกษาวิปัสสนาธุระ กับ หลวงปู่เอี่ยม วัดหนัง จนได้รับการยกย่องจากหลวงปู่เอี่ยมว่า มีพลังจิตกล้าแข็งมาก ศึกษาพระปริยัติธรรมในสำนักพระอุดรคณารักษ์ (ชุ่ม) วัดโพธิ์ และศึกษาโหราศาสตร์กับพระปรากรมมุนี (นวน) วัดสังข์กระจาย ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นพระสมุหวรคณิสรสิทธิการและพระเทพสิทธินายกตามลำดับ และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดเทวราชกุญชร และเป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้เข้าไปบูรณะวัดเลาและซ่อมแซมให้ดีขึ้น ในบั้นปลายชีวิตท่านได้ป่วยเป็นโรคลมอัมพาต จนถึงวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2483 เวลา 14.oo น.ท่านได้ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการสงบ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์จักรี รวมสิริอายุได้ 71 ปี 48 พรรษา
ก๊กเสง

ประวัติ

เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ในราชสำนักและเป็นพี่ชายของนางโฮเฮา ได้ยกหองจูเปียนโอรสพระเจ้าเลนเต้ที่เกิดกับนางโฮเฮาขึ้นเป็นกษัตริย์ และได้ให้อ้วนเสี้ยวคุมทหารไปตามจับขันทีเกนหวนซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหองจูเหียบ โอรสพระเจ้าเลนเต้ที่เกิดกับนางอองบีหยิน เกนหวนหนีไปในสวนดอกไม้และถูกก๊กเสงสังหารในสวนดอกไม้นั้น เมื่อเกนหวนตาย อ้วนเสี้ยวได้ยุยงให้โฮจิ๋นกวาดล้างสิบขันทีที่เหลือให้สิ้น ก๊กเสงพร้อมด้วยขันทีที่เหลือที่นำโดยเตียวเหยียงจึงได้ไปเข้าเฝ้านางโฮเฮา อ้างว่าเกนหวนแต่เพียงผู้เดียวที่คิดการหมายจะยกหองจูเหียบขึ้นเป็นกษัตริย์ พวกตนที่เหลือมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย พร้อมอ้อนวอนให้นางโฮเฮาช่วยพูดกับโฮจิ๋นให้ไว้ชีวิตพวกตน นางโฮเฮายอมทำตามคำอ้อนวอนของสิบขันที โฮจิ๋นจึงเลิกคิดการกวาดล้างสิบขันที
ต่อมา อ้วนเสี้ยวยุยงโฮจิ๋นให้กำจัดสิบขันทีอีกครั้ง โดยแนะนำให้เรียกกองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เมื่อโจโฉและอ้วนเสี้ยวรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงนำทหารพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง ก๊กเสงและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เตียวต๋ง เชียกง (เทียควง) และเห้หุย รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ โจโฉและอ้วนเสี้ยวจึงนำทหารตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด
เพลงชาติไทย

เพลงชาติสยามฉบับสังเขป พ.ศ. 2478

ในปี พ.ศ. 2478 รัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนาได้ออกระเบียบการบรรเลงเพลงสรรเสริญพระบารมีและเพลงชาติ ลงวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478 (มีผลบังคับใช้ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน) ระเบียบดังกล่าวนี้ได้มีการกำหนดให้แบ่งการบรรเลงเพลงสรรเสริญพระบารมีและเพลงชาติออกเป็น 2 แบบ คือ การบรรเลงแบบพิสดาร (บรรเลงตามความยาวปกติเต็มเพลง) และการบรรเลงแบบสังเขป ในกรณีของเพลงชาตินั้น ได้กำหนดให้บรรเลงเพลงชาติฉบับสังเขปในการพิธีที่เกี่ยวข้องกับประชาชน สโมสรสันนิบาต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพิธีปกติ ส่วนการบรรเลงแบบเต็มเพลงนั้นให้ใช้ในงานพิธีใหญ่เท่านั้น
ท่อนของเพลงชาติที่ตัดมาใช้บรรเลงแบบสังเขปนั้น คือท่อนขึ้นต้น (Introduction) ของเพลงชาติ (เทียบกับเนื้อร้องเพลงชาติฉบับปัจจุบันก็คือตั้งแต่ท่อน สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลี จนจบเพลง) ความยาวประมาณ 10 วินาที ไม่มีการขับร้องใดๆ ประกอบ
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2513

พายุ

ในฤดูกาลนี้มีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นในแอ่งแปซิฟิกตะวันตกจำนวน 27 ลูก ในจำนวนนี้มี 24 ลูกทวีกำลังเป็นพายุโซนร้อน และในจำนวนนี้ 12 ลูกทวีกำลังเป็นพายุใต้ฝุ่น และในจำนวนนี้ 7 ลูกมีความรุนแรงเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น
จดหมายเหตุลาลูแบร์

จดหมายเหตุลาลูแบร์ (ฝรั่งเศส: Du Royaume de Siam แปลตามตัวคือ "ว่าด้วยราชอาณาจักรสยาม") เป็นจดหมายเหตุพงศาวดารที่กล่าวถึงราชอาณาจักรสยามในปลายรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พ.ศ. 2230 โดยซีมง เดอ ลา ลูแบร์ อัครราชทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งเข้ามาทูลพระราชสาส์น ณ ประเทศสยาม ได้พรรณนาถึงกรุงศรีอยุธยาไว้อย่างกว้างขวาง แม้ว่าเจ้าตัวจะอยู่เพียง 3 เดือน 6 วัน จึงต้องอาศัยความรู้จากหนังสือที่ชาวตะวันตกซึ่งมากรุงสยามแต่ก่อนแต่งไว้อย่างคลาดเคลื่อนบ้าง สอบถามจากคนที่ไม่มีความรู้บ้าง ฟังจากคำบอกเล่าซึ่งจริงบ้างไม่จริงบ้าง บางเรื่องก็คาดเดาเอาเอง 
จดหมายเหตุลาลูแบร์ฉบับแปลในประเทศไทยมีอยู่ 2 ฉบับ คือ ฉบับที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ทรงพระนิพนธ์แปล โดยทรงแปลมาจากฉบับภาษาอังกฤษ และฉบับแปลของสันต์ ท.โกมลบุตร จากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส

จุดประสงค์ของการเขียน

ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ ได้ออกเดินทางจากท่าเรือเมืองแบร็สต์ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2230 มาทอดสมอที่กรุงสยาม เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2230 เดินทางกลับเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2231 ขึ้นบกที่ท่าเรือแบร็สต์เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2231
ความมุ่งหมายในการเขียน เพ่งเล็งในด้านอาณาเขต ความอุดมสมบูรณ์ คุณภาพของดินในการกสิกรรม ภูมิอากาศเป็นประการแรก ต่อมาเป็นขนบธรรมเนียมประเพณีโดยทั่ว ๆ ไป รวมถึงคำศัพท์หรือสรรพนามเรียกขานบุคคลต่าง ๆ ที่ผู้คนในกรุงสยามใช้กันในขณะนั้นด้วย โดยแบ่งออกเป็นหมวดหมู่ต่าง ๆ  และเฉพาะเรื่องเฉพาะรายละเรื่องเกี่ยวกับรัฐบาลและศาสนาจะกล่าวในตอนท้าย และได้รวบรวมบันทึกความทรงจำเกี่ยวกับประเทศนี้ที่เจ้าตัวได้นำติดตัวมาด้วยไปผนวกไว้ตอนท้าย และเพื่อให้ผู้อ่านได้รู้จักชาวสยามโดยแจ่มชัด จึงได้เอาความรู้เกี่ยวกับอินเดียและจีนหลายประการมาประกอบด้วย นอกจากนั้นยังได้แถลงว่าจะต้องสืบเสาะให้รู้เรื่องราว พิจารณาสอบถาม ศึกษาให้ถึงแก่นเท่าที่จะทำได้ ก่อนเดินทางไปถึงประเทศสยาม ได้อ่านจดหมายเหตุทั้งเก่าและใหม่ บรรดาที่มีผู้เขียนขึ้นไว้เกี่ยวกับประเทศต่าง ๆ ในภาคพื้นตะวันออก ถ้าไม่มีสิ่งดังกล่าว ลาลูแบร์อาจใช้เวลาสักสามปี ก็คงไม่ได้ข้อสังเกตและรู้จักประเทศสยามดี
นกเงือกปากดำ

ลักษณะ

นกเงือกปากดำมีขนาดเล็กกว่านกเงือกหัวหงอก ยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 89 เซนติเมตร มีหนังเปลือยเปล่ารอบตาและที่ใต้คอสีฟ้า มีแต้มสีขาวที่ใต้ตาและมุมปาก ม่านตาสีแดง แก้มสีเทา ขนที่ท้ายทอยมีขนาดใหญ่และยาวออกไป ทำให้แลดูคล้ายขนหงอนที่เกาะกันหลวมๆ ลำตัวสีดำปลอด ปีกสีน้ำตาลไหม้ หางสีน้ำตาลปนเทา แต่ปลายหางสีดำ คาง ใต้คอ และอกสีน้ำตาลไหม้ ท้องและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลหรือน้ำตาลปนเทา 
สองเพศมีลักษณะแตกต่างกัน ตัวผู้ปากและโหนกสีดำ ขาและนิ้วเท้าสีน้ำตาลไหม้ นกตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า ปากบนมีเส้นสีเหลืองตามความยาวของปาก ปากล่างมีสีเหลืองที่ปลายปาก ขาและนิ้วเท้าสีเทาแกมฟ้า

พฤติกรรม

นกเงือกปากดำ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ มักจะส่งเสียงร้องเอะอะโวยวายดังอยู่ตลอดเวลาเหมือนอีกา จึงได้รับอีกชื่อหนึ่งว่า "กาเขา" โดยเวลาเดียวที่จะหยุดส่งเสียงได้ คือ เฉพาะเวลากินอาหาร
ยาคุตสค์

ยาคุตสค์ (รัสเซีย: Якутск, [jɪˈkutsk]; ซาฮา: Дьокуускай, Jokūskaĭ) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐซาฮา ประเทศรัสเซีย อยู่ทางตอนใต้ของเส้นอาร์กติกเซอร์เคิลราว 450 กม. เมืองมีประชากร 269,486 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองท่าบนฝั่งแม่น้ำลีนา เมืองมีอุตสาหกรรมผลิตเพชร
พรชดา วราพชระ

ประวัติ

พรชดา วราพชระ ชื่อเล่น มะเหมี่ยว , เหมี่ยว ชื่อเดิม พรชดา วราพชระ เกิดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2540 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครและเป็นบุตรสาวคนสุดท้องของครอบครัวเขามีบิดาและมารดาเป็นคนเชื้อชาติไทยและสัญชาติไทยนับถือศาสนาพุทธ เกิดที่กรุงเทพมหานคร

การศึกษา

เขาจบการศึกษาโรงเรียนมัธยมที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี ภายหลังเขากำลังศึกษาที่ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล

การทำงาน

เขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงไทยเขาได้มีโอกาสร่วมเข้าเวทีการประกวดมิสทีนไทยแลนด์ 2013ผู้ดำรงตำแหน่งชนะเลิศและรางวัลขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน, รางวัลมิสแม็กซิม รางวัลคอนแทกต์เลนส์ และ รางวัลมิส สวีท อายส์ เป็นต้น เมื่อในปี 2556 และผลงานอื่นอีกคับคั่ง
เมื่อในปี 2557 เขาได้ลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7และเมื่อใน ปี 2558 เขามีผลงานละครเรื่อง ครอบครัวตึ๋งหนืดตืดขั้นเทพ, พญาโศก เป็นต้นปัจจุบันเขางานละครอยู่เรื่อยมา
เมื่อในปี 2561 เขามีผลงานละครเรื่อง แม่อายสะอื้น และเป็นที่รู้จักกันในบทบาท ช่อเอื้อง ปวงคำโดยมีผู้ติดตามให้การตอบรับกระแสละครอีกคับคั่งจึงทำให้ละครเรื่องนี้ประสบความสำเร็จล่าสุดตอนจบเรตติ้งสูงถึง 9.0 ของต้นปี 2561 ของสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7เขาจึงได้รับรางวัลในงานสยามดาราสตาร์อวอร์ดส์ 2018 สาขาละครโทรทัศน์นักแสดงนำหญิง จากละครเรื่อง แม่อายสะอื้น โดยมี ปุ๊กลุ๊ก ฝนทิพย์ วัชรตระกูล และ ขวัญ พิมพ์อัปสร เทียมเศวต ได้เข้าร่วมรับรางวัลนี้อีกด้วย
อักษรโซมาลี

อักษรโซมาลี (Somali or af Soomaali) หรือออสมันยา ประดิษฐ์ขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2463 – 2465 โดย ซิสมัน ยูซุฟ เคนดีก ( Cismaan Yuusuf Keenadiid) น้องชายของสุลต่านแห่งออบเบีย มีชื่อเรียกในภาษาโซมาลีว่า การเขียนภาษาโซมาลี (far soomaali) หรือซิสมานยะ ( cismaanya) อักษรนี้เข้ามาแทนที่ความพยายามของ เชค อูเวย์ที่พยายามใช้อักษรอาหรับเขียนภาษาโซมาลี และต่อมาถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน โดย มูส ซาจิ อิสมาซีล กาลาอัล (Muuse Xaaji Ismaaciil Galaal) ต่อมาใน พ.ศ. 2504 ได้มีการปรับปรุงอักษรละตินและอักษรโซมาลีเพื่อใช้ในโซมาเลีย แต่ใน พ.ศ. 2512 เริ่มมีความพยายามที่จะเลือกระบบใดระบบหนึ่งเป็นระบบของประเทศ อักษรละตินถูกปรับปรุงครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2515 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่กำหนดให้ภาษาโซมาลีเป็นภาษาประจำชาติของโซมาเลีย
อักษรนี้ไม่มีการใช้แล้วในปัจจุบัน แม้ใน พ.ศ. 2513 มีคนกลุ่มเล็กๆใช้อักษรนี้ในการสื่อสารระหว่างกัน รวมทั้งพิมพ์หนังสือและวารสารที่ใช้อักษรนี้ เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน ชื่ออักษรเรียกตามชื่ออักษรอาหรับ อักษรวาวและยาใช้แทนสระอูและสระอี ภาษาโซมาลีมีวรรณยุกต์แต่ไม่ถูกกำหนดในระบบการเขียน
เลดีแคโรไลน์ เวอร์สลีย์

ประวัติ

เลดีแคโรไลน์ เวอร์สลีย์ (สกุลเดิม:ดีวาร์) เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 ณ อีสต์ดันบาร์ตันเชอร์ สก็อตแลนด์ เธอเป็นธิดาใน เฮนรี ดีวาร์ บารอนที่ 3 แห่งฟอร์ทีไวออต และ ซินเธีย สตาร์กี ชนชั้นสูงแห่งสก็อตแลนด์
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2016–17

รอบแบ่งกลุ่ม

การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016), ที่ กริมัลดี ฟอรัม ใน ราชรัฐโมนาโก. 48 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในสิบสองกลุ่มจากสี่ทีม, ด้วยข้อจำกัดนั้นทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจับสลากมาพบกันในกลุ่มเดียวกันได้. สำหรับการจับสลาก, แต่ละทีมจะเป็นทีมวางอยู่ในสี่โถซึ่งขึ้นอยู่กับ ปี 2016 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า.
โรงเรียนหัวเรือพิทยาคม

ประวัติ

โรงเรียนหัวเรือพิทยาคม เดิมเป็นสาขาของโรงเรียนวาปีปทุม อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม
วันที่ 30 เมษายน 2539 ฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนเอกเทศ ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารชุด กขค. และอาคารอื่นๆ พร้อมถนนคอนกรีต และระบบไฟฟ้า – ประปา และแต่งตั้ง นายสินธุ์ แสงเนตร เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนคนแรก
ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 60 หมู่ 13 ตำบลหัวเรือ อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม เปิดทำการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย ปีการศึกษา 2553 มีนักเรียนกว่า 600 คน

อาคาร สถานที่

โรงเรียนหัวเรือพิทยาคมมีเนื้อที่ 69 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา ติดถนนนิวซีแลนด์ สายวาปีปทุม – พยัคฆภูมิพิสัย ภายในมีอาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารเรียนกึ่งถาวร 2 หลัง อาคารเอนกประสงค์ โรงอาหาร สนามฟุตบอลและสนามบาสเกตบอล

ข้อมูลเพิ่มเติม

เว็บไซต์หลักโรงเรียนหัวเรือพิทยาคม
ดาบมังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2543)

เนื้อเรื่อง

ละครเรื่องนี้กล่าวข้ามระยะเวลาถัดจากมังกรหยก ภาค 2 ไปสามถึงสี่ชั่วอายุคน เกี่ยวกับการช่วงชิงความเป็นใหญ่ในยุทธภพของสำนักง้อไบ๊ และสำนักบู๊ตึ้ง ตัวเอก เตียบ่อกี้ (บุตรชายเพียงคนเดียวของ จอมยุทธ์ที่ห้า แห่งสำนักบู๊ตึ้ง เตียชุ่ยซัว และ บุตรีของจ้าวอินทรีคิ้วขาวแห่งพรรคมาร ฮึงซู่ซู่) ซึ่งเป็นลูกหลานในบู๊ตึ้งต้องผจญภัยมากมาย และสุดท้ายได้เป็นประมุขนิกายเม้งก่า (บางสำนวนใช้ พรรคจรัสหรือพรรครุ่งเรือง) ซึ่งมีบทบาทในการกอบกู้ประเทศจากมองโกล โดยนางเอกในภาคนี้ชื่อหมิ่นหมิ่น (เตี๋ยเมี่ยง) เป็นลูกสาวของอ๋องมองโกล