google/wiki40b huggingface dataset:
พระนางยสุนทราเทวี

พระราชประวัติ

ยสุนทราเทวีเป็นธิดาของใครไม่ปรากฏ ทราบเพียงว่าเป็นพระนัดดาของท้าวงั่วเถิง เจ้าผู้ครองเมืองเชียงของ การอภิเษกสมรสของพระองค์กับพญากือนา คาดว่าน่าจะมาจากพระราชเสาวนีย์ของพระนางจิตราเทวี พระราชชนนีของพญากือนาและเป็นธิดาของท้าวงั่วเถิง เพื่อผลประโยชน์กับเครือญาติและกลุ่มผู้สืบสันดานให้เป็นใหญ่สืบต่อมา พระองค์ประสูติการพระราชโอรสคือพญาแสนเมืองมา พระองค์มีพระราชอำนาจสูง หลังการสืบราชสมบัติของพญาแสนเมืองมา พระองค์ได้เป็นผู้กำหนดว่าจะให้ใครเป็นอัครมเหสีของพระราชโอรสผู้ขึ้นครองราชย์ได้ ซึ่งพระองค์เลือกติโลกจุฑาเทวีซึ่งเป็นนางสนม และนางรับใช้ในพระองค์ที่มีเชื้อสายชนชั้นสูงเป็นพระสุณิสา ดังปรากฏใน พื้นเมืองเชียงใหม่ ความว่า
"...ทีนี้จักจาด้วยแม่เจ้าราชบุตรสามฝั่งแกนก่อนแล ดังนางผู้นี้เป็นเชื้อท้าว มีรูปโฉมอันงามผ้ง เป็นสาวนางสนมอยู่ใช้สอยมหาเทวีแม่เจ้าแสนเมืองมา ยังมีในวัน 1 นางผู้นั้นเอาผ้าเช็ดหน้ามหาเทวีออกตาก หันนกจอกตัว 1 มากรายหน้านาง 7 บาทย่าง ลูนนั้นมหาเทวีใช้นางเอาจังหันไปส่งสวามีพุทธญาณ วัดเชียงยืน นางบอกเหตุอันตนได้หันนกจอกนั้นย่างมาหานั้นแก่มหาสวามี มหาสวามีจึงว่า ดูรา นางอุบาสิกามึงอย่าบอกแก่ใผ มึงจักได้เป็นเทวีดั่งมหาเทวีบัดนี้บ่อย่าชะแลว่าอั้น ถัดนั้นมหาเทวีใช้นางไปหาเจ้าแสนเมืองมาลูกแห่งตน เจ้าแสนเมืองมาก็เอานางไปอยู่นอนทวย นางจึงทรงคัพภได้ 3 เดือน มหาเทวีหันหลาก จึงถามว่านางทรงคัพภลูกใผว่าอั้น นางบอกว่าข้าทรงคัพภกับเจ้าเหนือหัวลูกแม่เทวีแลว่าอั้น มหาเทวีจึงแต่งอุ้มส่งหื้อนางไปเป็นเมียเจ้าแสนเมืองมาลูกแห่งตน..."
หลังการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพญาสามฝั่งแกน พระราชนัดดา พระองค์เป็นหนึ่งในอำนาจที่คอยค้ำจุนและอุปถัมภ์ราชบัลลังก์ของพระราชนัดดาตลอดพระชนม์ชีพในฐานะมหาเทวีเจ้าตนย่า ดังปรากฏใน ตำนานเมืองเงินยางเชียงแสน ความว่า
"...เมื่อนั้นท้าวสามประหยาแม่ไนยกับมหาเทวีเจ้าตนย่า เจ้าทั้งสองมีใจยินดีในคุณแห่งมหาเถระเจ้ามากนัก แล้วก็พร้อมกันราธนามหาเถระเจ้าลงไปนพบุรีเชียงใหม่ แล้วก็กระทำน้ำพุทธาภิเษกยังสิริวังโสมหาเถระเจ้าหื้อเป็นราชครู แล้วเอาแคว้นดอนแท่นหื้อเป็นทานแก่มหาเถระเจ้า
ความเป็นจริงเสริม

ความเป็นจริงเสริมหรือความเป็นจริงแต่งเติม (อังกฤษ: AR : Augmented Reality Technology ) เป็นเทคโนโลยีที่ผสมผสานระหว่างความเป็นจริง และ โลกเสมือนที่สร้างขึ้นมาผสานเข้าด้วยกันผ่านซอฟต์แวร์และอุปกรณ์เชื่อมต่อต่าง ๆ ซึ่งถือว่าเป็นการสร้างข้อมูลอีกข้อมูลหนึ่งที่เป็นส่วนประกอบบนโลกเสมือน (virtual world) เช่น ภาพกราฟิก วิดีโอ รูปทรงสามมิติ และข้อความ ตัวอักษร ให้ผนวกซ้อนทับกับภาพในโลกจริงที่ปรากฏบนกล้อง
เทคโนโลยี AR แบ่งเป็น 2 ประเภท ได้แก่ แบบที่ใช้ภาพสัญลักษณ์และแบบที่ใช้ระบบพิกัดในการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อสร้างข้อมูลบนโลกเสมือนจริง ซึ่งในทางเทคนิคแล้วภาพสัญลักษณ์ที่ใช้ จะนิยมเรียกว่า “Marker”  หรืออาจจะเรียกว่า AR Code ก็ได้ โดยใช้กล้องเว็บแคมในการรับภาพ เมื่อซอฟต์แวร์ที่เราใช้งานอยู่ประมวลผลรูปภาพเจอสัญลักษณ์ที่กำหนดไว้ก็จะแสดงข้อมูลภาพสามมิติที่ถูกระบุไว้ในโปรแกรมให้เห็น เราสามารถที่จะหมุนดูภาพที่ปรากฏได้ทุกทิศทางหรือเรียกว่าหมุนได้ 360 องศา
ขั้นตอนการทำเทคโนโลยีเสมือนจริง ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ
1. การวิเคราะห์ภาพ (Image Analysis) เป็นขั้นตอนการค้นหา Marker จากภาพที่ได้จากกล้องแล้วสืบค้นจากฐานข้อมูล (Marker Database) ที่มีการเก็บข้อมูลขนาดและรูปแบบของ Marker เพื่อนำมาวิเคราะห์รูปแบบของ Marker การวิเคราะห์ภาพ สามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภท ได้แก่ การวิเคราะห์ภาพโดยอาศัย Marker เป็นหลักในการทำงาน (Marker based AR) และการวิเคราะห์ภาพโดยใช้ลักษณะต่างๆ ที่อยู่ใน ภาพมาวิเคราะห์ (Marker-less based AR)
2. การคำนวณค่าตำแหน่งเชิง 3 มิติ (Pose Estimation) ของ Marker เทียบกับกล้อง
3. กระบวนการสร้างภาพสองมิติ จากโมเดลสามมิติ (3D Rendering) เป็นการเพิ่มข้อมูลเข้าไปในภาพ โดยใช้ค่าตำแหน่ง เชิง 3 มิติ ที่คำนวณได้จนได้ภาพเสมือนจริง
องค์ประกอบของเทคโนโลยีเสมือนจริง ประกอบด้วย
1.AR Code หรือตัว Marker ใช้ในการกำหนดตำแหน่งของวัตถุ
2.Eye หรือ กล้องวิดีโอ กล้องเว็บแคม กล้องโทรศัพท์มือถือ หรือ ตัวจับ Sensor อื่นๆ ใช้มองตำแหน่งของ AR Code แล้วส่งข้อมูลเข้า AR Engine
3AR Engine เป็นตัวส่งข้อมูลที่อ่านได้ผ่านเข้าซอฟต์แวร์หรือส่วนประมวลผล เพื่อแสดงเป็นภาพต่อไป
4.Display หรือ จอแสดงผล เพื่อให้เห็นผลข้อมูลที่  AR Engine ส่งมาให้ในรูปแบบของภาพ หรือ วีดีโอ
หรืออีกวิธีหนึ่ง เราสามารถรวมกล้อง AR Engine และจอภาพ เข้าด้วยกันในอุปกรณ์เดียว เช่น โทรศัพท์มือถือ หรืออื่นๆ
น้ำตาลแดง

น้ำตาลแดง (Brown Sugar) เป็นซูโครสที่มีสีน้ำตาล
น้ำตาลสาขาเยอะๆที่สุดในโลก
แล้วมีภาพใดๆๆ ที่ค้นหาไม่เจอในกูเกิ้ล
เด็ก สัตว์ กู ตด นม และอื่นๆ ไม่ตรง
ต้องใช้ Yahoo ตอนนี้เลย
สนามกีฬา

สนามกีฬา เป็นสถานที่ที่สร้างขึ้น เพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬา มีพื้นที่สำหรับการแข่งขัน และพื้นที่สำหรับผู้ชม ที่ออกแบบมาเพื่อนั่ง หรือยืน เพื่อชมการแข่งขัน

ประวัติของสนามกีฬา

คำว่าสนามกีฬาในภาษาอังกฤษ คือ Stadium มาจากภาษากรีก คือ  "stadion" (στάδιον) แปลว่า สถานที่ที่มีคนยืนอยู่  สนามกีฬาเก่าแก่ที่เป็นรู้จักกันดีคือ สนามโอลิมเปีย  ที่ประเทศ กรีซ  และสนาม โคลอสเซี่ยม ที่ประเทศโรม , อิตาลี
จอมนางวังต้องห้าม 3

เนื้อเรื่องย่อ

ละครเรื่องนี้กล่าวถึง "เหลียนเฉิง" ผู้หญิงที่โชคชะตาเล่นตลก ถูกแม่ทิ้งแต่เด็ก ด้วยเหุตผลว่าเธอต้องคลอดลูกชายเท่านั้น! เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีจึงนำเด็กชาย (เหิงไท่) มาอ้างว่าเป็นลูกชาย นับแต่นั้นมาโชคชะตาของสองหนุ่มสาวก็เปลี่ยนไปตลอดกาล
และ "เหลียนเฉิง" หญิงสาวที่เติบโตในหอคณิกา แต่แท้จริงเธอคือลูกสาวแม่ทัพใหญ่ เพราะถูกสลับสับเปลี่ยนตัวกับ เหิงไท่ ซึ่งก็เป็นชายคนรักของเธอ พร้อมทั้งยังเป็นลูกแม่ทัพใหญ่
เหลียนเฉิง ได้เข้าไปอยู่ที่บ้านแม่ทัพในฐานะเมียรองของเหิงไท่ แต่ชีวิตรักของทั้งคู่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบต้องฟันฝ่าอุปสรรคเพื่อพิสูจน์รักแท้ จนเธอได้ฉายาว่า จอมนางแห่งวังต้องห้าม
จี-ดรากอน

ประวัติ

คว็อน จี-ยง เกิดวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) ศึกษาที่ GyeongHee University Arts Design School's Post Modern Music Study ในครอบครัวประกอบด้วยพ่อ แม่ มีพี่สาวอีกหนึ่งคน (คว็อน ดามิ) จียงเป็นคนชอบเพลงแนวฮิปฮอป และการร้องแร็ป เค้าร้องเพลงแร็ปเก่งตั้งแต่เด็ก เป็นคนที่แต่งตัวเก่งและรักการถ่ายรูปเป็นชีวิตจิตใจ โดยเฉพาะรูปตัวเองกับสุนัข ชอบการแต่งตัวที่มีหมวก ซึ่งเขาชอบสะสมหมวกมากมาก นอกจากความสามารถด้านการแร็ปและบีทบอกซ์แล้ว จียงยังสามารถแต่งเพลงเองได้อีกด้วย โดยในซิงเกิลแรกที่ออกมา จียงเป็นผู้แต่งเพลง This Love และ We belong together ร่วมกับท็อปเพื่อนร่วมวง และเป็นผู้แต่งเพลง Lies ซึ่งเป็นเพลงหลักของอัลบั้มแรกของวงอีกด้วย จียงปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อปี 2544 ในงาน DaeHanMinGook Hip Hop Flex โดยใช้ชื่อว่า จี-ดรากอน ซึ่งได้ดัดแปลงมาจากชื่อจริงคือ คว็อน จียง โดยคำว่า ยง นั้น ในภาษาเกาหลีแปลว่า มังกร เมื่อนำมาร่วมกันก็จะได้คำว่า จี-มังกร หรือ จี-ดรากอน  นั่นเอง จียงมีหน้าที่ในวงคือ หัวหน้าวง ร้องแร็ป และแต่งเพลง จียงมีความเป็นผู้นำและรักสมาชิกในวงของเขามาก
วิทยาสัตว์ลึกลับ

วิทยาสัตว์ลึกลับ หรือ วิทยาสัตว์ประหลาด (อังกฤษ: Cryptozoology; มาจากภาษากรีก κρυπτός, (kryptos), "ซ่อนเร้น" รวมกับคำว่า สัตววิทยา อันหมายถึง "การศึกษาสัตว์ที่ซ่อนเร้น") เป็นศาสตร์ชนิดหนึ่ง ที่ศึกษาเกี่ยวกับสัตว์ที่ยังไม่เป็นที่รู้จักกันในทางวิทยาศาสตร์ หรือสัตว์ประหลาด อาทิ บิ๊กฟุต, ชูปาคาบรา
ศาสตร์แขนงนี้ได้ถูกบัญญัติขึ้นโดย แบร์นาร์ด อูเวลมงส์ นักชีววิทยาชาวเบลเยียม จนได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งวิทยาสัตว์ลึกลับ"  วิทยาสัตว์ลึกลับ ได้มีผู้ที่ศึกษาศาสตร์ทางด้านนี้อย่างจริงจัง มีนักวิทยาศาสตร์หลายคนที่มีชื่อเสียงทางด้านนี้ อาทิ คาร์ล ชูเกอร์ ชาวอังกฤษ, รอย แมคคัล และลอเรน โคลแมน ชาวอเมริกัน เป็นต้น จนมีการก่อตั้งขึ้นเป็น สมาคมวิทยาสัตว์ลึกลับนานาชาติ (International society of Cryptozoology, ตัวย่อ: ISC) ขึ้นในปี ค.ศ. 1982 มีสำนักงานใหญ่ที่เมืองทูซอน รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา โดยทุกปีสมาคมจัดการประชุมใหญ่เพื่อให้สมาชิกแลกเปลี่ยนความรู้และยังมีการจัดส่งคณะออกสำรวจค้นหาสัตว์ลึกลับจากทั่วโลกเป็นประจำ เช่น การทดสอบดีเอ็นเอของเยติ เป็นต้น
อย่างไรก็ดี ได้มีการวิจารณ์ว่า วิทยาสัตว์ลึกลับเป็นศาสตร์ที่ไม่ได้รับการยอมรับจากนักวิทยาศาสตร์อย่างแท้จริง และไม่ยอมรับให้เป็นแขนงหนึ่งของสัตววิทยา โดยถือเป็นวิทยาศาสตร์เทียม ด้วยหลายอย่างมิได้ใช้ระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์ แต่สำหรับผู้ที่ศึกษาศาสตร์ทางด้านนี้กลับมีความเชื่อมั่น ด้วยมีการค้นพบสัตว์หลายชนิดที่โลกไม่รู้จักหรือคิดว่าสูญพันธุ์ไปแล้วหลายอย่าง เช่น ปลาซีลาแคนท์ ที่แอฟริกา, ซาวลา ที่เวียดนาม เป็นต้น
สหพันธ์เขมรกัมปูเจียกรอม

ก่อตั้ง

องค์กรนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2528 หลังจากที่มีการจัดงานเกี่ยวกับขแมร์กรอมครั้งแรกที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ต่อมา ใน พ.ศ. 2539 ในการจัดงานครั้งที่ 5 ที่โตรอนโต แคนาดา จึงได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันนี้

เศรษฐกิจ

องค์กรนี้ดำเนินการโดยเงินบริจาคของชาวแขมร์กรอมที่ลี้ภัยไปยังสหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ยุโรป และอื่นๆ

สัญลักษณ์

สัญลักษณ์ขององค์กรคือราหูอมจันทร์ ราหูหรือเรียฮูในภาษาเขมรเป็นตัวละครในเรียมเกอร์หรือรามายณะภาคภาษาเขมร ในตำนานของเขมร การอมจันทร์ของราหูทำให้เกิดจันทรุปราคา
ไก่ดำภูพาน

ไก่ดำภูพาน เป็นสายพันธุ์หนึ่งของไก่ดำ ปรับปรุงพันธ์จากไก่ดำจากประเทศจีน และจดสิทธิบัตรที่กรมทรัพย์สินทางปัญญา และขึ้นทะเบียนพันธุ์สัตว์กับกรมปศุสัตว์ โดย นายสัตวแพทย์วิศุทธิ์ เอื้อกิ่งเพชร หัวหน้างานศึกษาและพัฒนาด้านปศุสัตว์ ศูนย์ศึกษาพัฒนาภูพาน อันเนื่องมาจากพระราชดำริ ที่บ้านนานกเค้า ต.ห้วยยาง อ.เมือง จ.สกลนคร
ไก่ดำภูพาน เป็นสัตว์เศรษฐกิจ ที่มีความต้องการในตลาดประเทศจีน ที่มีความเชื่อในสรรพคุณยาของไก่ดำ ซึ่งมีองค์ประกอบ ขนดำ หนังดำ เล็บดำ เนื้อเทาดำ และกระดูกก็สีเทาดำ
สุภรณ์ อัตถาวงศ์

ประวัติ

นายสุภรณ์ อัตถาวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2507 ที่อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรของนายประวัติ-นางสุ้น อัตถาวงศ์ และเป็นน้องชายของนายสัมภาษณ์ อัตถาวงศ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนครบุรี ปริญญาตรีรัฐศาสตร์บัณฑิต และปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

การทำงาน

นายสุภรณ์ อัตถาวงศ์ เริ่มทำงานที่บริษัทเอกชนในกรุงเทพมหานคร เป็นเจ้าหน้าที่กองหนังสือเดินทาง กระทรวงการต่างประเทศ และใช้เวลาว่างในการเป็นผู้ช่วยผู้ดำเนินงานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (พล.อ.อ.สิทธิ เศวตศิลา) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา พรรคกิจสังคม เป็นผู้ช่วยทำงานให้เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ต่อมาจึงได้ย้ายติดตามนายมนตรี ด่านไพบูลย์ มาสังกัดพรรคความหวังใหม่ หลังจากนั้นได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าอาสาสมัครรณรงค์เลือกตั้งของพรรคพลังธรรม ในปี พ.ศ. 2538 และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. ครั้งแรกที่จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2539 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 นายสุภรณ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส. ครั้งแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549 ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 74
ต่อมาใน พ.ศ. 2561 นายสุภรณ์ได้ย้ายเข้ามาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ

การร่วมชุมนุมทางการเมือง

นายสุภรณ์ เข้าร่วมชุมนุมทางการเมืองกับกลุ่ม นปช. จนกระทั่งรัฐบาลสั่งการปฏิบัติการณ์กระชับวงล้อมในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และแกนนำ นปช. ประกาศสลายการชุมนุมไปเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ที่สี่แยกราชประสงค์ นายสุภรณ์ได้ส่งตัวแทนชี้แจงว่าจะเข้ามอบตัวต่อ ศอฉ. หลังจากยกเลิกเคอร์ฟิว จากนั้นก็หายตัวไปและไม่ติดต่อกลับมาอีก แหล่งข่าวจำนวนหนึ่งอ้างว่านายสุภรณ์ไปหลบซ่อนตัวในประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งก็ไม่มีหลักฐานยืนยันแต่ประการใด
แอลอัล เที่ยวบินที่ 426

เหตุการณ์

เที่ยวบินที่ 426 มีแผนเดินทางจากท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ สู่ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟิอูมิชิโน และเดินทางต่อสู่ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียน แต่ภายหลังได้เปลี่ยนไปลงที่ท่าอากาศยานดาร์ เอล เบดา กรุงแอลเจียร์ ประเทศแอลจีเรีย ซึ่งในขณะนั้นแอลจีเรียและอิสราเอลประกาศสงครามต่อกันอยู่ภายหลังสงครามหกวัน ทางการแอลจีเรียเชื่อว่าอากาศยานของสายการบินแอล อัล ลำนี้เป็นกองกำลังกึ่งทหาร เพราะว่าภายในบรรทุกสินค้าทางทหารของกองทัพอิสราเอล หลังจากลงจอดที่แอลเจียอากาศยานถูกยึดและชาวอิสราเอล 22 คน ได้ถูกคุมขัง
40 วันต่อมา มีการเจรจาตกลงระหว่างอิสราเอลและแอลจีเรียในการปล่อยตัวประกันทั้งหมดแลกกับสลัดอากาศที่ถูกจับกุม
ทางรถไฟสายพระพุทธบาท

ประวัติ

ทางรถไฟสายพระพุทธบาทก่อตั้งโดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ไม่ปรากฏข้อมูลว่าทางรถไฟสายนี้ก่อสร้างหรือเดินรถเมื่อใด แต่คาดว่าน่าจะเกิดขึ้นช่วง พ.ศ. 2444 เพราะปรากฏการจัดตั้งบริษัท รถรางพระพุทธบาท ทุนจำกัด โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์พร้อมหุ้นส่วนได้แก่ พระยาอภิรักษ์ราชอุทยาน เจ้าหมื่นเสมอใจราช พระนรสาตร์สารกรรม หลวงดำรงธรรมสาร หลวงอุดรภัณฑพานิช และจีนหนีรวมเจ็ดคนได้รับพระบรมราชานุญาตจัดตั้งบริษัท และได้รับพระราชทานอำนาจพิเศษ
ในปี พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชบริพารเคยเสด็จโดยรถรางพระที่นั่งสายพระพุทธบาท เพื่อไปนมัสการพระพุทธบาทและพระราชทานกฐิน ณ วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร
ทว่าตลอดระยะเวลาดำเนินกิจการ ได้เกิดปัญหาหลายครั้ง เช่น วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2445 มีการออกตั๋วเงินโดยเอาทรัพย์สมบัติของบริษัทเป็นประกัน โดยอ้างว่าต้องการเงินทุนเพื่อขยายกิจการ 6 มกราคม พ.ศ. 2449 บริษัทยื่นบัญชีประจำปีต่อกระทรวงเกษตราธิการล่าช้า หากไม่ส่งอาจถูกถอนอำนาจพิเศษ กระทั่งวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2449 จึงนำส่งบัญชี และในที่สุด วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 มีประกาศโปรดเกล้าฯ ให้ถอนพระบรมราชานุญาตพิเศษ ด้วยเหตุเพิกเฉย ละเลย ไม่ปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายและประกาศพระราชทานพิเศษหลายครั้ง
พ.ศ. 2474 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ทรงมอบหมายให้หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณพระโอรส ทำสัญญาสัมปทานกับกรมรถไฟหลวงเพื่อเดินรถระหว่างท่าเรือ–พระพุทธบาทอีกครั้งในนามบริษัท รถไฟท่าเรือ จำกัด ตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2474 ถึง 31 มีนาคม พ.ศ. 2494
อย่างไรก็ตามรถไฟราษฎร์สายนี้ไม่ประสบความสำเร็จด้านรายได้ด้วยเหตุผลหลายประการ เช่น เป็นเส้นทางระยะสั้น, การเดินทางไปพระพุทธบาทจะมีเฉพาะช่วงเทศกาล และการตัดถนนพหลโยธินทำให้การเดินทางสะดวกขึ้น ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้บริษัท รถไฟท่าเรือ จำกัดจึงขายหัวรถจักรแก่บริษัท ส่งเสริมอุตสาหกรรมไทย จำกัดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2485

การเดินรถ

รถไฟสายพระพุทธบาทเป็นรถไฟขนาดเล็ก แต่เดิมใช้หัวรถจักรไอน้ำความเร็วเพียง 20 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยจะมีสถานีสำหรับเติมน้ำและฟืนคือ สถานีท่าเรือ, เขาเลี้ยว และพระพุทธบาท ต่อมาใช้หัวหัวรถจักรดีเซลความเร็ว 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ตู้โดยสารแบ่งเป็นสองระดับคือชั้นธรรมดา กับชั้นพิเศษที่มีสำหรับเจ้านายหรือบุคคลสำคัญ ภายในประดับตกแต่งสวยงาม มีหน้าต่างกว้างบานใหญ่ติดผ้าม่านอย่างหรู ชายคาติดครุยและตุ้มโดยรอบ เก้าอี้ผ้าผิวมัน และทางเดินปูด้วยพรม รถไฟขาไปจะออกจากสถานีพระพุทธบาทในเวลา 06.00 น. ถึงสถานีท่าเรือเวลา 07.00 น. และขากลับจะออกจากสถานีท่าเรือเวลา 15.00 น. และจอดค้างคืนที่สถานีพระพุทธบาท
รถไฟแต่ละขบวนจะมีพนักงาน 4 คน แบ่งเป็น พนักงานขับรถและช่างไฟ (ผู้เติมน้ำและฟืน) อย่างละคน พนักงานขายตั๋วและตรวจตั๋วอีกสองคน การซื้อขายตัวจะมีเฉพาะสถานีท่าเรือและพระพุทธบาทเท่านั้น หากขึ้นลงระหว่างทางต้องซื้อตั๋วบนรถ ค่าโดยสารคิดเป็นช่วง สถานีละ 5 สตางค์ แต่ช่วง พ.ศ. 2475 มีอัตราค่าโดยสารสถานีละ 25 สตางค์
อักษรพาร์เทียน

อักษรพาร์เทียน พัฒนามาจากอักษรอราเมอิก ในช่วงพ.ศ. 343 ใช้ในยุคพาร์เทียและซัสซาเนียในจักรวรรดิเปอร์เซีย จารึกใหม่สุดพบเมื่อ พ.ศ. 835

ลักษณะ

เป็นอักษรไร้สระ เขียนจากขวาไปซ้าย แนวนอน มีเครื่องหมายสระ เพียงบางตัว
เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย

เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย (อังกฤษ: Statue of Zeus at Olympia) เป็นเทวรูปของซูส ซึ่งเป็นประธานเทวสภาโอลิมปัส สร้างจากไม้ ประดับด้วยทองคำและงาช้าง ลักษณะประทับนั่ง อยู่บนฐานกว้าง 10 เมตรครึ่ง ตัวเทวรูปสูงประมาณ 12 เมตร (43 ฟุต) พระหัตถ์ซ้ายถือคทา พระหัตถ์ขวารองรับไนกี้ เทพีแห่งชัยชนะ  มีเครื่องประดับด้วยทองคำล้วน ออกแบบก่อสร้างในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช โดย ฟิดิแอส ประติมากรชาวเอเธนส์ เทวรูปนี้ประดิษฐานอยู่ในวิหารซูส ที่โอลิมเปีย  ประเทศกรีซ
เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย จัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ถือเป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ เช่นเดียวกับ ประภาคารฟาโรส หรือวิหารอาร์เทอมีส และถือเป็นสิ่งร่วมสมัยกับวิหารพาร์เธนอน
เทวรูปนี้ถูกทำลายลงเพราะอัคคีภัยในปี ค.ศ. 475 ปัจจุบันนี้ไม่เหลือซากชิ้นส่วนใด ๆ หลงเหลืออยู่เลย
ยุน โบ-ซ็อน

ประวัติ

ยุน โบ-ซ็อน เกิดที่ดันโป,เมืองอันซาน,จังหวัดชุงชองใต้ ในปี พ.ศ. 2440 เขาเป็นบุตรของ ยุน จิโซ (윤치소, 2414–2487) และท่านผู้หญิง อี บอมซุก (이범숙, 2419–2512) ยุนสำเร็จการศึกษาสาขาศิลปศาสตร์มหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ประเทศอังกฤษในปี พ.ศ. 2473 และกลับสู่มาตุภูมิในปี 2475 และต่อจากนั้นยุนก็เข้าสู่วงการการเมืองในปี 2488 ภายหลังจากที่เกาหลีเป็นเอกราช โดยมีอี ซึงมัน เป็นผู้ให้คำปรึกษา ซึ่งสำเร็จการศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน เป็นคนแรกในประเทศเกาหลี ซึ่งยุนสามารถเรียนรู้เรื่องจริยศาสตร์และศีลธรรมจากอีได้ และในปี 2490 ยุนก็ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการแห่งเกาหลีใต้
ในปี พ.ศ. 2491 ยุนได้รับแต่งตั้งจากอี ซึงมันให้เป็นนายกเทศมนตรีโซล ในปีถัดมา เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์และอุตสาหกรรม และในไม่ช้าเขาก็เริ่มมีความคิดเห็นที่ไม่ตรงกันกับนโยบายของอี ซึงมันที่เป็นเผด็จการ และถัดมาเขาก็ได้เป็นนายกสภากาชาดเกาหลีใต้ ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเข้าไปในสภาแห่งชาติในปี พ.ศ. 2497 ในปีถัดมาเขาก็ได้ก่อตั้งพรรคฝ่ายค้านคือพรรคประชาธิปัตย์ และในปี พ.ศ. 2502 ก็ได้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาสูงสุดของพรรคประชาธิปัตย์
ภายหลังจากรัฐบาลของ อี ซึงมันต้องออกจากตำแหน่งไปเนื่องจากการประท้วงใหญ่ของนักศึกษา ยุนถูกได้รับเลือกตั้งเข้ามาเป็นประธานาธิบดีในวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2503 แต่ก็เป็นประธานาธิบดีแต่ในนามเท่านั้น เพราะเกาหลีใต้ได้เปลี่ยนเป็นระบบรัฐสภาซึ่งมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารเพื่อป้องกันการรวบอำนาจของประธานาธิบดี ภายหลัง พัก จองฮี รัฐประหารในปี 2504 เขายังดำรงตำแหน่งที่ชอบด้วยกฎหมายอยู่ระยะเวลาหนึ่งก่อนที่จะลาออกไปในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2505 เขาต่อต้านระบอบเผด็จการของพัก และลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีอีก 2 ครั้งคือในปี พ.ศ. 2506 และ พ.ศ. 2510 และพ่ายแพ้ทั้งสองครั้ง ภายหลังจากที่ได้รับโทษหลายครั้งเนื่องจากดำเนินกิจกรรมต่อต้านรัฐบาล ในปี พ.ศ. 2523 ยุนก็วางมือทางการเมืองและมุ่งมั่นเกี่ยวกับกิจกรรมทางวัฒนธรรมจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเนื่องจากอาการเบาหวานและโรคความดันโลหิตสูง ในปี พ.ศ. 2533
ฟริตซ์ ลอนดอน

ผลงาน

ลอนดอนเริ่มต้นการทำงานในด้านปรัชญา แต่ต่อมาสนใจในด้านฟิสิกส์ ลอนดอนมีผลงานที่สำคัญหลายอย่าง เช่น ร่วมกับวอลเตอร์ ไฮต์เลอร์ศึกษาพันธะเคมี, ศึกษาแรงระหว่างโมเลกุลและนิยามคำว่า "แรงแผ่กระจาย" เพื่ออธิบายแรงดึงดูดระหว่างอะตอมของแก๊สมีตระกูล (ปัจจุบันแรงดังกล่าวเรียกว่าแรงลอนดอน), ศึกษาของไหลยวดยิ่งซึ่งเกี่ยวข้องกับของเหลวผลควบแน่นโบส–ไอน์สไตน์, ร่วมกับน้องชาย ไฮนซ์ ลอนดอนศึกษาตัวนำยวดยิ่งจนค้นพบสมการของลอนดอนและโมเมนต์ลอนดอน

สิ่งสืบเนื่อง

ในปี ค.ศ. 1972 จอห์น บาร์ดีน นักฟิสิกส์ผู้ได้รับรางวัลโนเบล 2 ครั้ง จัดตั้งมูลนิธิรางวัลเพื่อระลึกถึงฟริตซ์ ลอนดอน
ศาลฎีกา

องค์คณะ

ศาลฎีกามีองค์คณะพิจารณาพิพากษาคดีประกอบด้วยผู้พิพากษาอย่างน้อย 3 คน (พระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 27) แต่หากคดีใดมีปัญหาสำคัญ  เมื่อประธานศาลฎีกาเห็นว่าควรให้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกา ประธานศาลฎีกามีอำนาจสั่งให้นำปัญหาดังกล่าวเข้าสู่การวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ หรือเมื่อเป็นกรณีที่มีกฎหมายบัญญัติเป็นการเฉพาะว่าให้คดีเรื่องใดวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ (ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 140 วรรคสอง) ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาประกอบด้วยผู้พิพากษาศาลฎีกาทุกคนซึ่งอยู่ปฏิบัติหน้าที่ในวันที่มีการจัดประชุมใหญ่ แต่ทั้งนี้ไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนผู้พิพากษาศาลฎีกาทั้งหมด
องค์คณะพิจารณาพิพากษาคดีประกอบด้วยผู้พิพากษาอย่างน้อย 3 คน แต่หากคดีใดมีปัญหาสำคัญ ประธานศาลฎีกามีอำนาจสั่งให้นำปัญหาดังกล่าวเข้าสู่การวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่  ซึ่งประกอบด้วยผู้พิพากษาศาลฎีกาทุกคนซึ่งอยู่ปฏิบัติหน้าที่ในวันที่มีการจัดประชุมใหญ่ แต่ทั้งนี้ไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนผู้พิพากษาศาลฎีกาทั้งหมด

แผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง

แผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในศาลฎีกา เป็นแผนกที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 เพื่อพิจารณาพิพากษาคดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ได้แก่ นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา หรือข้าราชการการเมืองอื่นซึ่งถูกกล่าวหาว่าร่ำรวยผิดปกติ กระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการตามประมวลกฎหมายอาญา หรือกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ หรือทุจริตต่อหน้าที่ตามกฎหมายอื่น รวมทั้งกรณีบุคคลอื่นที่เป็นตัวการ ผู้ใช้ หรือผู้สนับสนุนด้วย
องค์คณะผู้พิพากษาในแผนกนี้ประกอบด้วย ผู้พิพากษาศาลฎีกาจำนวน 9 คน ที่คัดเลือกโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา ขึ้นนั่งพิจารณาคดีเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่การพิจารณาคดีจะเป็นระบบไต่สวน  ซึ่งแตกต่างจากวิธีพิจารณาที่ใช้ในคดีทั่วไป ศาลมีอำนาจไต่สวนหาข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานเพิ่มเติมได้ตามที่เห็นสมควร ตามวิธีพิจารณาคดีที่บัญญัติไว้ใน พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ. 2542
เกตตีสเบิร์ก

เกตตีสเบิร์ก (Gettysburg) เป็นบุรี (borough) ในเคาน์ตีอะแดม รัฐเพนซิลเวเนีย อยู่ห่างไป 68 กิโลเมตรทางตอนใต้ของเมืองแฮริสเบิร์ก  ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นที่ตั้งของสภาเทศมลฑล จำนวนประชากรเมื่อ พ.ศ. 2543 มีจำนวน 7,490 คน
ถึงแม้ว่าเกตตีสเบิร์ก เป็นที่รู้จักในแง่ของแหล่งท่องเที่ยวเนื่องจากอยู่ใกล้สมรภูมิเกตตีสเบิร์ก แต่เกตตีสเบิร์กยังเป็นที่ตั้งของสถาบันการเรียนรู้ชั้นสูงทางศาสนาคือ "สถาบันเทววิทยาลูเธอแรน" ซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2369 และวิทยาลัยเกตตีสเบิร์กซึ่งเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2375

ยุคแรกๆ

ที่ดินซึ่งเป็นบริเวณใจกลางของเทศมลฑลอะแดมปัจจุบันเป็นของ สมาพันธ์ อีโรควอยส์ (Iroquois) (การรวมกันของชนชาติพื้นเมืองอเมริกัน 5 ชาติ หรือ) และถูกซื้อมาโดยครอบครัววิลเลียม เพนน์ เมื่อ พ.ศ. 2279 ผู้คนที่มาอยู่อาศัยในพื้นที่นี้อยู่แล้วเป็นพวกเชื้อสายสก็อต-ไอริช และมีผู้หนึ่งชื่อ "ซามูเอล เกตตี"

สงครามกลางเมืองอเมริกาและยุทธการเกตตีสเบิร์ก

ในระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกา (พ.ศ. 2404 - พ.ศ. 2409) ที่เกตตีสเบิร์กนี้เคยเป็นสมรภูมิรบในยุทธการเกตตีสเบิร์ก โดยเป็นการรบระหว่ากองทัพแห่งเวอร์จิเนียเหนือ (ฝ่ายใต้) ใต้การนำของนายพลโรเบิร์ต อี. ลี กับกองทัพแห่งโปรโตแมค (ฝ่ายเหนือ) ใต้การนำของนายพลจอร์จ จี. มีด โดยในการรบครั้งนี้ ฝ่ายเหนือเป็นฝ่ายชนะ
เครเตอร์เมซ

ภาพรวม

โอปิ (โดเรม่อนในรุ่นญี่ปุ่น) ต้องเดินทางย้อนเวลาไปช่วยเพื่อนทั้งสี่ที่ถูกจับโดยวายร้ายเซนซอมบี้ โดยย้อนไปช่วงเวลาต่าง ๆ (ปัจจุบัน, ซามูไร, อนาคต, สงครามโลกครั้งที่สอง และก่อนประวัติศาสตร์) การเก็บสมบัติจะเป็นประตูไปสู่ยุคต่อไป และฆ่าศัตรูด้วยการขุดรูแล้วฝังศัตรู 
ทุก ๆ 15 ด่านของเกมทั้ง 60 ด่าน โอปิจะช่วยเพื่อนหนึ่งคน และในด่าน 30 กับ 60 เป็นด่านบอส โดยที่บอสจะเคลื่อนที่รอบหน้าจอและสามารถฆ่าโอปิได้ด้วยการแตะเพียงครั้งเดียว
ในรุ่นญี่ปุ่น โอปิถูกเปลี่ยนเป็นโดเรม่อน และเพื่อนของโอปิถูกเปลี่ยนเป็นตัวละครในเรื่อง โดเรม่อน แทน
มาสค์ไรเดอร์ริวคิ

เรื่องย่อ

คิโดะ ชินจิ ชายหนุ่มช่างภาพผู้ใสซื่อ เขาทำงานให้กับสำนักข่าว ORE Journal โดยในแต่ละวันเขามักจะทำงานล้มเหลวเนื่องด้วยอุปสรรคนานาประการจนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้บังเอิญเก็บกล่องปริศนาขึ้นมาจากคดีบุคคลหายสาบสูญคดีหนึ่ง ทำให้ชีวิตของชินจิต้องเปลี่ยนไป และเขาได้พบกับ อาคิยามะ เรน ชายหนุ่มผู้จริงจังกับชีวิต กำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาด ในมิเรอร์ เวิลด์ โลกกระจกที่ทุกอย่างเหมือนกับโลกที่เขาอาศัยหากแต่เพียงตัวอักษรจะตรงกับข้ามและไม่มีมนุษย์คนใดอาศัยอยู่ โดยที่มีหญิงสาวนาม คันซากิ ยูอิ ผู้ที่สามารถมองเห็นการต่อสู้ในมิเรอร์ เวิลด์ คอยดูการต่อสู้ของพวกเขา ทำให้ทั้ง3ต้องเผชิญกับการต่อสู้ที่สุดแสนจะคาดเดา
ชินจิที่ได้ก้าวเข้าสู่วิถีแห่งมาสค์ไรเดอร์ ไม่อาจสามารถหันหลังกลับไปได้และเมื่อรู้ว่าการต่อสู้ในมิเรอร์ เวิลด์นั้นเป็นการต่อสู้แบบ Battle Royal โดยผู้ที่มีชีวิตรอดเพียงหนึ่งเดียวจะสามารถขอพรในสิ่งที่ตนเองหวังเอาไว้ ยิ่งทำให้ชินจิต้องเอาชนะจากการต่อสู้ครั้งนี้พร้อมกับคำขอของเขาที่ต้องการให้โลกมีแต่สันติสุข ความสงบสุข

การออกอากาศ

มาสค์ไรเดอร์ริวคิ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8:00 น. - 8:30 น. ทางสถานทีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิในประเทศญี่ปุ่น โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 ถึง 19 มกราคม ค.ศ. 2003
ในประเทศไทยเคยออกอากาศทางช่องโมเดิร์นไนน์ทีวีในช่วงแรกออกอากาศทุกวันจันทร์เวลา 17.30 - 18.00น. ต่อมาได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นทุกวันพุธเวลา 16.30 - 17.00น. จนจบเรื่องและได้ออกอากาศอีกครั้งทางสถานีวิทยุกองทัพบกช่อง 5 ทุกวันเสาร์เวลา 7.30 - 8.00น.ในชื่อ มาสค์ไรเดอร์ริวคิ Limited Edition และผู้ที่ได้รับลิขสิทธิ์คือบริษัท ดรีมเอกซ์เพรส จำกัด ซึ่งได้รับลิขสิทธิ์ทั้งทีวีซีรีส์และตอนพิเศษจากโทรทัศน์ ส่วนลิขสิทธิ์ฉบับภาพยนตร์ ผู้ได้รับลิขสิทธิ์คือ โรสวิดีโอแต่ในภายหลัง บริษัท ดรีมเอกซ์เพรส จำกัด ได้รับสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายแทน