google/wiki40b huggingface dataset:
ศาสตราจารย์ เอ็กซ์

ประวัติ

เซเวียร์เป็นลูกชายของนักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ ไบรอัน และคุณแม่ ชารอน เขามารู้ตัวว่าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ในช่วงวัยรุ่น ช่วงเดียวกับที่เขาต้องสูญเสียพ่อไปในอุบัติเหตุ จากนั้นไม่นาน เคิร์ท มาร์โก นักวิทยาศาสตร์คู่หูของไบรอันก็เข้ามาเคลมภรรยาเพื่อนต่อทันที ชารอนจำต้องแต่งงานกับเขา แล้วพวกมาร์โกก็ย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่นี้ต่อ ชาร์ลส์ล่วงรู้จากพลังจิตพิเศษของเขาว่า เคิร์ทนั้นสนใจในทรัพย์สินเงินทองมากกว่าตัวชารอนหลายเท่า เคิร์ทมีลูกติดมาด้วยคือ เคน ผู้ชอบรังแกเซเวียร์เป็นประจำ
ชาร์ลส์เก่งกาจและชาญฉลาดมากทั้งในเรื่องการเรียนและกีฬา เรียกว่าเป็นอัจฉริยะก็ว่าได้ แม้ส่วนหนึ่งเขาจะแอบใช้พลังจิตช่วยก็ตาม แต่ชาร์ลส์ก็เลิกนิสัยคดโกงเช่นนั้นเมื่อคิดได้ว่า มันไม่ยุติธรรมต่อทั้งตนเองและต่อคนรอบข้าง ชาร์ลส์เรียนจบมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดตอนอายุเพียง 16 ปี แถมยังคว้าปริญญาโทจากอ็อซ์ฟอร์ด และปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยในอังกฤษ ในสาขาชีววิทยา จิตวิทยา และมนุษยวิทยา หากทว่าเขาต้องกลายเป็นโล้นซ่า เสียผมหมดหัวตั้งแต่ยังไม่แก่เพราะพลังพิเศษที่เพิ่มมากขึ้นนั่นเอง
เซเวียร์พบรักครั้งแรกกับ มอยร่า คินรอสส์ สาวสก็อตต์ติชซึ่งศึกษาด้านพันธุกรรมเช่นเดียวกัน ทั้งคู่ตกลงใจจะแต่งงานกันแล้วเชียว กลับถูกสวรรค์กลั่นแกล้ง เมื่อชาร์ลส์ถูกเกณฑ์ทหารไปร่วมรบในสงครามเกาหลีเป็นเวลาหลายปี ที่เกาหลี ชาร์ลส์ได้ออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่ คาร์เมน ไพรด์ พ่อของ ชาโดว์แคท และเห็นลูกพี่ลูกน้อง เคน มาร์โก ได้รับพัลงพิเศษจากอัญมณีลึกลับจนกลายร่างเป็น จักเกอร์น็อต ออกอาละวาด สงครามยังไม่สิ้นสุดดี เขาก็ได้รับข่าวร้ายว่า มอยร่า คินรอสส์ แต่งงานกับ โจเซฟ แมกแทคเกิร์ต นักการเมืองจอมซาดิสม์
หลังหมดหน้าที่รับใช้ชาติ เขาจึงเลือกที่จะไม่กลับบ้านเพราะยังเศร้าไม่หาย ชาร์ลส์ออกเดินทางไปทั่วโลก เขาได้พบมนุษย์กลายพันธุ์มากมาย อาทิ สตอร์ม และ ชาโดว์คิง แต่คนที่กลายมาเป็นทั้งเพื่อนซี้และศัตรูที่น่ากลัวที่สุด เห็นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก เอริค เลห์นเชอร์ หรือ แม็กนีโต้
ชาร์ลส์และเอริคพบกันที่เมืองไฮฟา ประเทศอิสราเอล ในคลินิกรักษาผู้ประสบภัยจากเหตุฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว ขณะที่เซเวียร์กำลังรักษา เกเบรียล ฮาลเลอร์ อยู่ เอริคเข้ามาเป็นเพื่อนคู่คิด ชวนสนทนาปรัชญาเรื่องบ้านเมือง ประชันสมองด้วยเกมหมากรุก แต่แล้วเมื่อเกเบรียลถูกลักพาตัวไปโดย บารอน สตรักเกอร์ ทั้งคู่ตามรอยไปจนพบ อีริคพยายามจะสังหารมนุษย์ที่ชั่วร้ายพวกนี้ซะแต่กลับถูกเซเวียร์ขัดขวางไว้ นั่นทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองเปรียบเสมือนเส้นขนาน ไม่มีทางมาบรรจบกันได้อีก
ถัดไปไม่นาน เซเวียร์ก็กลายเป็นอัมพาต ต้องอยู่แต่บนรถเข็น หลังจาดถูกมิวแทนท์ตัวร้าย ลูซิเฟอร์ ปล่อยก้อนหินมหึมาทับขาทั้ง 2 ข้างของเขาจนแหลกละเอียด แต่ความสูญเสียนี้ก็ทำให้ชาร์ลส์เดินทางกลับบ้านเกิดที่สหรัฐฯ ชาร์ลส์จัดตั้งโรงเรียนสำหรับผู้มีความสามารถ (School for Gifted Youngsters) แล้วเปลี่ยนเป็น Xavier's Institute for Higher Lerners ในภายหลัง โดยใช้คฤหาสน์เซเวียร์ของตัวเองเป็นสถานศึกษา (X-Mansion) เขาใช้โรงเรียนแห่งนี้ฝึกสอนเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ให้รู้จักใช้พลัวในทางที่ถูกต้อง และร่วมกันปกป้องโลก ปกป้องมนุษย์ เพื่อให้เกิดสันติสุขและความเข้าใจที่ถูกต้องแก่เหล่ามิวแทนท์
ลิ่มนิ้ว

ลิ่มนิ้ว หรือ คีย์บอร์ด คือชุดของก้านเสียงหรือคีย์ที่อยู่ติดกันซึ่งสามารถกดด้วยนิ้วได้ เป็นส่วนประกอบของเครื่องดนตรีหลายชนิด ปกติลิ่มนิ้วมักจะมีคีย์ในการเล่นชุดละ 12 ก้านเสียงสำหรับบันไดเสียงแบบตะวันตก มีทั้งอันสั้นและอันยาวประกอบกันและวนซ้ำกันไปเรื่อยในช่วงอ็อกเทฟ การกดคีย์บนลิ่มนิ้วจะทำให้เครื่องดนตรีนั้นส่งเสียงออกมา ไม่ว่าจะด้วยวิธีการเคาะสายสตริงหรือเดือยแหลม (สำหรับเปียโน เปียโนไฟฟ้า แคลฟวิคอร์ด) การดีดสายสตริง (ฮาร์ปซิคอร์ด) การทำให้อากาศไหลผ่านท่อ (ออร์แกน) หรือการตีระฆัง (แคริลลอน) ส่วนในเครื่องดนตรีไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ การกดคีย์จะทำให้เกิดการเชื่อมต่อในแผงวงจร (แฮมมอนด์ออร์แกน เปียโนดิจิทัล ซินทีไซเซอร์) และเนื่องจากเครื่องดนตรีประเภทลิ่มนิ้วที่เป็นแบบสามัญที่สุดคือเปียโน ผังลิ่มนิ้วจึงอาจเรียกว่าเป็น คีย์บอร์ดเปียโน
ปกติแล้วลิ่มนิ้วอันยาวจะเป็นสีขาว มี 7 อันในหนึ่งอ็อกเทฟ ไล่เรียงไปตามบันไดเสียง C เมเจอร์ (C D E F G A B) ส่วนลิ่มนิ้วอันสั้นเป็นสีดำ มี 5 อันในหนึ่งอ็อกเทฟ จะอยู่ระหว่างลิ่มนิ้วสีขาว เป็นครึ่งขั้นเสียงของ C เมเจอร์ (C♯/D♭ D♯/E♭ F♯/G♭ G♯/A♭ A♯/B♭) ในเครื่องดนตรีบางชนิด เช่นไพป์ออร์แกนและฮาร์ปซิคอร์ด อาจใช้สีสลับกัน จากขาวเป็นดำและจากดำเป็นขาว แต่ก็มีผังลิ่มนิ้วที่เหมือนกัน
รายพระนามซาปา อินคา

อาณาจักรอินคา

มีกษัตริย์ปกครอง 8 พระองค์

จักรวรรดิอินคา

มีจักรพรรดิปกครอง 5 พระองค์

การปกครองภายใต้สเปน

มีกษัตริย์ปกครอง 5 พระองค์ก่อนที่จะตกเป็นของสเปนอย่างเด็ดขาด
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017 กลุ่ม บี

กลุ่ม บี ของ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017 ได้ลงเล่นตั้งแต่วันที่ 15 ถึง 23 มกราคม พ.ศ. 2560 ที่ ประเทศกาบอง. กลุ่มนี้ประกอบไปด้วย แอลจีเรีย, ตูนิเซีย, เซเนกัล, และ ซิมบับเว.

นัด

เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, WAT (UTC+1).
การวิจัยและพัฒนา

การวิจัยและพัฒนา (อังกฤษ: research and development, R&D, R+D, หรือ R'n'D) หมายถึงกิจกรรมนวัตกรรมที่บริษัทหรือรัฐบาลดำเนินการเพื่อพัฒนาบริการหรือผลิตภัณฑ์ใหม่ หรือปรับปรุงบริการหรือผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่เดิม การวิจัยและพัฒนาเป็นขั้นแรกของการพัฒนาบริการหรือกระบวนการการผลิตใหม่
กิจกรรมวิจัยและพัฒนาแตกต่างกันไปในแต่ละสถาบัน โดยมีแบบจำลองแผนกวิจัยและพัฒนาหลักสองแบบ คือ มีวิศวกรเป็นคณะทำงานและได้รับมอบหมายให้พัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่โดยตรง หรือมีนักวิทยาศาสตร์อุตสาหกรรมเป็นคณะทำงานและได้รับมอบหมายการวิจัยประยุกต์ในสาขาวิทยาศาสตร์หรือเทคโนโลยีซึ่งอาจอำนวยต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ในอนาคต การวิจัยและพัฒนาแตกต่างจากกิจกรรมส่วนใหญ่ของบริษัทซึ่งไม่ตั้งใจให้ได้กำไรทันที และโดยทั่วไปมีความเสี่ยงสูงกว่าและให้ผลตอบแทนการลงทุนไม่แน่นอน แต่การวิจัยและพัฒนาสำคัยต่อการได้มาซึ่งสักส่วนในตลาดมากขึ้นผ่านการตีตลาดของผลิตภัณฑ์ใหม่
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร

ประวัติ

ประเทศไทยเห็นความสำคัญของการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเข้ามาใช้ประโยชน์มากขึ้น จึงมีความจำเป็นต้องพัฒนาบุคลากรให้มีความรู้ทันต่อเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่มีการพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง พร้อมกับสามารถประยุกต์ศาสตร์แขนงดังกล่าวไปใช้งานให้บังเกิดประโยชน์สูงสุด ด้วยเหตุนี้ มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นมหาวิทยาลัยที่มีเป้าหมายหลักในการผลิตบัณฑิตทุกระดับให้มีภูมิปัญญาสูง มีความคิดสร้างสรรค์ ยึดมั่นในคุณธรรม เพียบพร้อมด้วยจรรยาบรรณและจิตสำนึกในความรับผิดชอบต่อสังคม จึงเล็งเห็นความสำคัญในการผลิตบัณฑิตที่สามารถประยุกต์ความรู้และมีทักษะความคิดสร้างสรรค์ เพื่อเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญต่อการดำเนินงานขององค์กรและเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน โดยผลิตบัณฑิตจากพื้นฐานของการนำศักยภาพที่มีอยู่ของมหาวิทยาลัยมาประยุกต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งศักยภาพด้านศิลปะซึ่งมหาวิทยาลัยศิลปากรจัดอยู่ในระดับแนวหน้าของประเทศไทย
มหาวิทยาลัยศิลปากรจึงได้พัฒนาโครงการจัดตั้ง "คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร" ซึ่งรับผิดชอบการจัดการเรียนการสอน ณ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจจังหวัดหนึ่งในภูมิภาคตะวันตก อันจะทำให้บัณฑิตที่จบการศึกษาจำนวนหนึ่ง สามารถเข้าสู่ตลาดแรงงาน พัฒนาความเจริญให้กับชุมชน ท้องถิ่น และเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ตลอดจนความก้าวหน้าทางธุรกิจได้ โดยในเริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอนในภาคการศึกษาต้น ในปีการศึกษา 2546 โดยเปิด 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศธุรกิจ และสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการออกแบบ ต่อมาในปีการศึกษา 2550 ได้เปิดทำการเรียนการสอนสาขานิเทศศาสตร์ 5 วิชาเอก คือ วิชาเอกการโฆษณา วิชาเอกการลูกค้าสัมพันธ์ วิชาเอกภาพยนตร์ วิชาเอกวิทยุและโทรทัศน์ วิชาเอกวารสารและหนังสือพิมพ์
วิลลาเดลบัลเบียเนลโล

วิลลาเดลบัลเบียเนลโล (อิตาลี: Villa del Balbianello) เป็นวิลล่าในเมืองเลนโน ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่บนแหลมที่ยื่นไปในทะเลสาบโกโม วิลล่าแห่งนี้เดิมเป็นโบสถ์คริสต์ของอารามสงฆ์ ต่อมาในปีค.ศ. 1787 พระคาร์ดินัลอันเกโล มาเรีย ดูรีนี (Angelo Maria Durini) ได้ซื้อโบสถ์นี้ในปี 1785 และต่อมาในปี 1787 ก็ได้เปลี่ยนโบสถ์นี้ให้เป็นวิลล่าส่วนตัวในช่วงฤดูร้อน หลังพระคาร์ดินัลดูรีนีมรณภาพในปี 1796 วิลล่าหลังนี้ก็ตกทอดไปยังลุยกิ ปอร์โร แลมเบอร์แตงกี (Luigi Porro Lambertenghi) ผู้เป็นหลานลุง ซึ่งระหว่างที่แลมเบอร์แตงกีเป็นเจ้าของนี้เอง วิลล่าถูกใช้เป็นที่ชุมนุมของฝ่ายการเมืองเพื่อหารือเรื่องการสร้างเอกภาพอิตาลี
ต่อมาแลมเบอร์แตงกีก็ได้ขายวิลล่าหลังนี้ให้แก่เพื่อนของเขา จูเซ แอร์กอร์นาตี วิสกงซี (Giuseppe Arconati Visconti) วิสกงซีได้ตกแต่งเพิ่มเติมในหลายส่วน ต่อมาเมื่อตระกูลวิสกงซีเผชิญกับภาวะตกต่ำ วิลล่าแห่งนี้ก็ถูกปล่อยปละละเลยเป็นเวลากว่า 30 ปี จนกระทั่งในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นายบัตเลอร์ อเมส (Butler Ames) นักธุรกิจชาวอเมริกันได้มาเห็นวิลล่าหลังนี้ เขาขอซื้อวิลล่าต่อจากตระกูลวิสกงซีแต่ถูกปฏิเสธหลายครั้ง จนกระทั่งในปี 1919 เขาก็สามารถซื้อวิลล่าหลังนี้ได้สำเร็จ เขาบูรณะวิลล่าเป็นการใหญ่
ต่อมาในปี 1974 ทายาทตระกูลอเมสได้ขายวิลล่าแก่เคานต์กุยโด มอนซีโน (Guido Monzino) นักธุรกิจและนักสำรวจชาวอิตาลี เคานต์มอนซีโนได้ทำการรีโนทเวทภายในทั้งหมดโดยที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมภายนอกเลย ภายในถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ของอังกฤษและฝรั่งเศสจากศตวรรษที่ 18 และ 19 ต่อมาเมื่อเคานต์มอนซีโนถึงแก่อสัญกรรมในปี 1988 วิลล่าหลังนี้ก็ถูกบริจาคให้แก่องค์การอนุรักษ์แห่งชาติอิตาลี (Fondo per l'Ambiente Italiano) ในปี 2015 มีผู้มาเยี่ยมชมวิลล่านี้กว่า 90,000 คน
การระเหยด้วยแสง

การระเหยด้วยแสง (อังกฤษ: Photoevaporation) คือกระบวนการที่ชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์ (หรือบางส่วนของชั้นบรรยากาศ) ถูกฉีกออกเนื่องจากโฟตอนพลังงานสูงและการแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าอื่นๆ เมื่อโฟตอนมีปฏิกิริยากับโมเลกุลของบรรยากาศ โมเลกุลเหล่านั้นจะถูกเร่งและทำให้มีอุณหภูมิสูงขึ้น เมื่อระดับพลังงานสูงมากพอ โมเลกุลหรืออะตอมจะไปถึงระดับความเร็วหลุดพ้นจากดาวเคราะห์ และ "ระเหย" ไปในอวกาศ ยิ่งมวลของแก๊สมีน้อยเท่าใด ความเร็วที่จะเกิดจากปฏิกิริยากับโฟตอนก็ยิ่งสูงขึ้น ดังนั้น ไฮโดรเจน จึงมีแนวโน้มจะเกิดการระเหยด้วยแสงมากที่สุด

การระเหยด้วยแสง กับแผ่นจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด

จานดาวเคราะห์ก่อนเกิดอาจจะแตกกระจัดกระจายไปได้ด้วยลมดาวฤกษ์ และมีความร้อนมากขึ้นเนื่องจากผลการแผ่รังสีของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า การแผ่รังสีทำปฏิกิริยากับสสารและเร่งให้มันหลุดออกมาภายนอก ผลกระทบนี้จะสังเกตเห็นได้ก็เมื่อกำลังการแผ่รังสีมีความเข้มมากพอ เช่นเป็นการแผ่รังสีจากดาวฤกษ์ประเภท O และ B หรือเมื่อโปรโตสตาร์เริ่มจุดระเบิดนิวเคลียร์ฟิวชั่น
บี-บอย

บี-บอย (อังกฤษ: B-boy) หรือ บี-เกิร์ล (อังกฤษ: B-girl) คือคนที่ชื่นชอบในวัฒนธรรมฮิปฮอป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเต้นเบรกแด๊นซ์ ที่มาของคำมาจากดีเจฮิปฮอปที่ชื่อ ดีเจ คู เฮิร์ก (อังกฤษ: DJ Kool Herc) ที่สังเกตว่ามีการตอบรับของกลุ่มนักเต้นในขณะที่เขาเปิดเพลงอยู่ โดยได้ตั้งชื่อพวกเขาว่าเป็น บีต-บอย (อังกฤษ: beat-boy) หรือ บี-บอย
กลุ่มบี-บอย สังเกตได้จากการแต่งกาย รสนิยมการฟังเพลง หรือวิถีชีวิต แต่ในปีหลัง ๆ จะดูเฉพาะเจาะจงเฉพาะกลุ่มนักเต้น
การเต้นของนักเต้นบี-บอย จะมี 4 องค์ประกอบพื้นฐาน เริ่มจาก ท็อปร็อก (อังกฤษ: Toprock) องค์ประกอบที่ 2 คือ ดาวน์ร็อก (อังกฤษ: Downrock) หรือ ฟุตเวิร์ก (อังกฤษ: Footwork) องค์ประกอบที่ 3 คือ ฟรีซ (อังกฤษ: Freeze) และองค์ประกอบสุดท้ายคือ พาวเวอร์ (อังกฤษ: Power)

ประวัติ

เบรกกิ้ง (Breaking) หรือ บี-บอยอิ่ง (b-boying) โดยทั่วไปจะเรียกกันในชื่อ Breakdance (เบรกแดนซ์) เป็นรูปแบบการเต้นที่พัฒนา ในส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมฮิปฮอป ในกลุ่มวัยรุ่นคนดำและละตินอเมริกา ในเซาท์บรองซ์ในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1970 คำว่า บี-บอย มาจากคำว่า เบรกบอย (break boy) ด้วยเหตุผลที่พวกเขาจะเป็นพวกเต้นโดยเฉพาะ. โดยจะเต้นทั้งในแนวเพลงฮิปฮอป, ฟังค์ และ แนวเพลงอื่น ๆ ด้วยที่มักเป็นดนตรีรีมิกซ์ ที่คั่นระหว่างเพลงพัก
4 องค์ประกอบเบื้องต้นมาจากรากฐานในการเต้น เบรกกิ้ง (Breaking) องค์ประกอบแรกคือ ท๊อปร็อก (TopRock) คำศัพท์ที่ว่านี้จะหมายถึง เป็นการเต้นที่ มีรูปแบบเป็นลักษณะยืนเต้นซึ่งแปลตรงตัวเลยตามคำคือ Top แปลว่าด้านบน Rock คือการเขย่าหรือโยก นั่นเอง องค์ประกอบที่ 2 ดาวน์ร็อก (Downrock) แปลตรงตัวอีกเช่นกัน คือ Down แปลว่า ด้านล่าง Rock แปลว่าเขย่าหรือโยก แปลรวมกันคือ การเต้นแบบด้านล่าง ซึ่งจะเรียกกันอีกอย่างว่า ฟุตเวิร์ก (Footwork) เป็นการเต้นลงบนพื้น องค์ประกอบที่ 3 คือ ฟรีซ (Freeze) เป็นท่าจบ โดยจะ จะหยุดโพสท่าต่างๆ เมื่อต้องการที่จะทำการจบการเต้น หรือ ต้องการหยุดตามจังหวะเพลง อาจจะเป็นท่าโพสท่าแบบธรรมดา หรือ เป็นท่าที่ผาดโผนก็ได้ เช่น โพสแบบกลับหัว องค์ประกอบที่ 4 คือ พาวเวอร์มูฟ (Powermove) เป็นท่าที่ใช้พลังของ ร่างกายและแรงเหวี่ยง โดยส่วนใหญ่จะเป็นการเล่นท่าที่ผาดโผนโดยเป็นส่วนของในการเคลื่อนไหว ในการทำท่าหมุนบนพื้นหรือบนอากาศ
คำว่า เบรกแดนซ์ซิ่ง (breakdancing) จะยังไม่เป็นที่ยอมรับในวัฒนธรรมฮิปฮอป เพราะเป็นคำที่แต่งขึ้นมาโดยสื่อมวลชนเพื่ออธิบาย การเบรกกิง หรือ บี-บอย บนถนน ผู้บุกเบิกรูปแบบศิลปะส่วนใหญ่และผู้ฝึกที่โด่งดัง เรียกท่าเต้นดังกล่าว ว่า บี-บอยอิง (b-boying)
สุสานหลวงมุซะชิ

สุสานหลวงมุซะชิ (อังกฤษ: Musashi Imperial Graveyard , ญี่ปุ่น: Musashi Ryōboshi) สุสานหลวงของ จักรพรรดิญี่ปุ่น ที่ตั้งอยู่ในเมือง ฮะชิโอจิ ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของ กรุงโตเกียว โดยชื่อของสุสานหลวงมาจากชื่อของแคว้นศักดินาโบราณในญี่ปุ่นคือ แคว้นมุซะชิ ซึ่งสุสานหลวงแห่งนี้เป็นที่ฝังพระบรมศพของ จักรพรรดิไทโช และ จักรพรรดิโชวะ รวมถึง จักรพรรดินีเทเม และ จักรพรรดินีโคจุง จักรพรรดินีในจักรพรรดิไทโชและจักรพรรดิโชวะ

ประวัติศาสตร์

จักรพรรดิไทโชทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่พระบรมศพได้ฝังที่ กรุงโตเกียว ทำให้มีการเรียกพระองค์ว่า จักรพรรดิแห่งโตเกียว องค์แรกเนื่องจากจักรพรรดิไทโชทรงประสูติที่ กรุงโตเกียว ขณะที่ จักรพรรดิเมจิ พระราชบิดาทรงประสูติที่ เคียวโตะ แต่ทรงมาประทับและสวรรคตที่โตเกียวซึ่งพระบรมศพได้กลับไปฝังที่เคียวโตะโดยจักรพรรดิเมจินับเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายที่ฝังพระบรมศพที่เคียวโตะ

การออกแบบ

สุสานหลวงในฮะชิโอจิ ได้รับการออกแบบแบบกึ่งธรรมชาติ ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ประกอบด้วยป่าไม้ หิน และต้นไม้ นอกจากนี้ยังมีอนุสาวรีย์ขนาดเล็กและสิ่งปลูกสร้างทางศาสนา เช่น โทริอิ ด้วย
วิธีการเข้าถึงสุสานหลวงมุซะชิ จะใช้เส้นทางโคะชูไคโด (หนึ่งในห้าเส้นทางของยุคเอะโดะ) ซึ่งเรียงรายไปด้วยบรรดาต้นเซลโควา (Zelkova serrata) และที่ฝังพระศพ/พระบรมศพจะมีการประดับประดาด้วยต้นไครป์โตเมเรีย (Cryptomeria)

อนาคต

เมื่อปี 2555 ถึง 2556 สำนักพระราชวังญี่ปุ่น ได้ยืนยันว่า สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ มิได้ทรงมีพระราชประสงค์ที่จะให้พระบรมศพและพระศพฝังที่สุสานหลวง เหมือนดังพระจักรพรรดิหรือพระจักรพรรดินีพระองค์ก่อน แต่ทรงโปรดให้ใช้วิธีการฌาปนกิจแทน ซึ่งสถานที่ที่ใข้ในการพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพและพระศพจะถูกเพิ่มเข้าไปภายในสุสานหลวงมุซะชิ ส่วนพระบรมราชสรีรางคารและพระราชสรีรางคารจะถูกอัญเชิญไปประดิษฐานภายในสุสานของแต่ละพระองค์ต่อไป ซึ่งจะถูกสร้างขึ้นไว้เคียงข้างกันในแบบสมัยนิยมผสมผสาน ทางด้านตะวันตกของหลุมพระบรมศพของสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช (ดูแบบแปลน) การดัดแปลงพระราชพิธีพระบรมศพครั้งนี้จะเป็นการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ของพระราชพิธีพระบรมศพ ตั้งแต่ 350 ปีก่อน ซึ่งใช้วิธีการฝังเป็นบรรทัดฐานสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิและพระมเหสี สำนักพระราชวังญี่ปุ่นวางแผนที่จะสร้างสุสานใหม่สองหลังบนพื้นที่ประมาณ 3,500 ตารางเมตร ประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์อยู่บนพื้นที่ 4,300 ตารางเมตรของหลุมพระบรมศพและพระศพ ของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะและสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง ผู้เป็นพระบรมราชชนกและพระบรมราชชนนี
มารีนาดาโกลเรีย

มารีนาดาโกลเรีย (โปรตุเกส: Marina da Glória) เป็นท่าเทียบเรือ ที่ตั้งอยู่ในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยจะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และเป็นสถานที่จับสลากการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014
ซาโยโกะ ฮางิวาระ

ซาโยโกะ ฮางิวาระ (ญี่ปุ่น: 萩原 佐代子 Hagiwara Sayoko เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1962 -) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่นจากโตเกียว
พรรคพลังปวงชนไทย

ประวัติ

พรรคการเมืองของไทยที่ได้ยื่นจดจองชื่อพรรคต่อ กกต. เมื่อวันจันทร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2561 จากนั้นทางพรรคได้จัดการประชุมวิสามัญใหญ่เพื่อเลือก หัวหน้าพรรค เลขาธิการพรรค และคณะกรรมการบริหารพรรค ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนาย นิคม บุญวิเศษ เป็นหัวหน้าพรรค และนาย จรินทร์ เฮียงกุล เลขาธิการพรรค นายพันธุ์ศักดิ์ ซาบุ นายทะเบียนสมาชิกพรรค ดร.ชนัญชิดา กั้ววิจารย์ เหรัญญิกพรรค ได้ทำการยื่นจดทะเบียนจัดตั้งพรรคต่อ กกต. เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 
ต่อมาในการประชุมคณะกรรมการเลือกตั้ง ครั้งที่ 55/2561 (19) เมื่อวันจันทร์ที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ที่ประชุมมีมติให้รับจดทะเบียนจัดตั้งพรรคพลังปวงชนไทยไว้ในทะเบียนพรรคการเมือง เลขที่ 15/2561 ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2561 และได้มีการประกาศลงราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2561 
จากนั้นทางพรรคพลังปวงชนไทยได้เชิญพลเอก ชัยสิทธิ์ ชินวัตร อดีต ผู้บัญชาการทหารบก และอดีต ผู้บัญชาการทหารสูงสุด มาเป็นประธานที่ปรึกษาพรรค

การเลือกตั้ง

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 พรรคพลังปวงชนไทยส่งผู้สมัครในระบบแบ่งเขตทั้งหมด 273 เขต และระบบบัญชีรายชื่อ 62 คน ไม่ได้รับการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตแม้แต่ที่นั่งเดียว แต่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงจนสามารถได้รับจัดสรร สส. ในระบบบัญชีรายชื่อ จำนวน 1 ที่นั่ง คือ นายนิคม บุญวิเศษ หัวหน้าพรรค
PUREX

PUREX ย่อมาจาก Plutonium - URanium EXtraction — de facto คือกระบวนการคืนสภาพยูเรเนียมและพลูโทเนียมจากเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ที่ใช้แล้วกลับมาผลิตเป็นเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใหม่ โดยใช้หลักการสกัดของเหลวด้วยของเหลวด้วยการแลกเปลี่ยนประจุ

กระบวนการทางเคมี

ขั้นแรกเชื้อเพลิงจะถูกนำไปละลายในกรดไนตริก หลังจากนั้นจะแยกของแข็งที่ไม่ละลายออก เพราะว่าจะรบกวนกระบวนการสกัดของเหลวด้วยของเหลว การมีอยู่ของของแข็งเล็กๆเหล่านั้นสามารถกลายเป็นอิมัลชันได้
สารละลายอินทรีย์ประกอบด้วย tributyl phosphate(TBP)30% ในน้ำมันก๊าดไร้กลิ่น (หรือ hydrogenated propylene trimer) ถูกนำมาใช้เพื่อคืนสภาพยูเรเนียมและพลูโทเนียมหรือผลิตภัณฑ์ฟิชชันที่เหลือในระยะไนตริก หนึ่งในการสกัดนั้นคือการแบ่งสกัดของพลูโทเนียมหนักจากยูเรเนียม กระบวนการสกัดแบบ PUREX ใช้ 'โซลเวชัน' แบบการสกัดของเหลวด้วยของเหลวในความซับซ้อนของรูปแบบระหว่าง tributyl phosphate และสารละลายธาตุกัมมันตภาพ การสกัดนิยมใช้กรดไนทริกความเข้มข้นสูง ส่วนการสกัดกลับ (stripping) ทำโดยใช้กรดไนทริกความเข้มข้นต่ำ สำหรับการสกัดกลับของพลูโทเนียมสามารถใช้ redox stripping ซึ่งลดสภาวะออกซิเดชันของพลูโทเนียมจาก +4 เป็น +3 โดยการลดตัวกระทำ คือใช้กรดแอสคอร์บิค (Ascorbic acid) และเติมกรดไฮโดรฟลูออริก (HF) ตกตะกอนพลูโทเนียมเป็น PuF3 จากสารละลายไนเทรด ยูเรเนียมที่สกัดได้ถูกเปลี่ยนเป็นออกไซด์และเก็บไว้ หรือเปลี่ยนให้อยู่ในรูปของ hexafluoride และเสริมสมรรถนะซ้ำ
วิหารพระมงคลบพิตร

ประวัติ

สันนิษฐานกันว่า สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้นราวแผ่นดินสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ โดยตามพงศาวดารวิหารพระมงคลบพิตรนั้น เดิมประดิษฐานอยู่ด้านทิศตะวันออกของ พระราชวังหลวง บางคนสันนิษฐานว่า เคยประดิษฐานอยู่กลางแจ้งที่วัดชีเชียงมาก่อน ในปี พ.ศ. 2146 สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมโปรดฯ ให้ชลอมาไว้ทางด้านทิศตะวันตก แล้วให้สร้างมณฑปขึ้นครอบไว้ โดยมีหลักฐานจากภาพวาดของชาวตะวันตกที่เข้ามาในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททองว่าเป็นรูปร่างคล้ายๆมณฑป
ต่อมาในปี พ.ศ. 2246 สมัยสมเด็จพระเจ้าเสือ ยอดมณฑปต้องอสนีบาต (ฟ้าผ่า) ไฟไหม้เครื่องบนมณฑปหักพังลงมาต้องพระเศียรหัก สมเด็จพระเจ้าเสือ จึงโปรดฯ ให้แปลงมณฑปเป็นวิหารแต่ยังคงส่วนยอดของมณฑปไว้ แล้วซ่อมพระเศียรพระพุทธรูปใหม่ กระทั่งในรัชกาล สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ทรงบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่หมด เปลี่ยนหลังคาคล้ายในปัจจุบัน เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งสุดท้ายวิหารและพระพุทธรูปถูกไฟไหม้ ชำรุดทรุดโทรม เครื่องบนวิหารหักลงมาต้องพระเมาฬี และพระกรข้างขวาหัก 
ในปี พ.ศ. 2474 สมัยพระยาโบราณราชธานินทร์ ตำแหน่งสุมุหเทศาภิบาลมณฑลอยุธยา คุณหญิงอมเรศร์สมบัติกับพวก ได้ขอยื่นเรื่องซ่อมแซมวิหาร แต่รัฐบาลไม่อนุญาต เนื่องจากต้องการที่จะรักษาตามแบบอย่างทางโบราณคดี โดยจะออกแบบให้ปูชนียสถานกลางแจ้งเหมือนไดบุซึของญี่ปุ่น แต่ด้วยเวลานั้นรัฐบาลยังไม่มีงบประมาณพร้อมในการดำเนินการ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2499 รัฐบาลสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม จึงได้เริ่มการบูรณปฏิสังขรณ์พระวิหารและองค์พระพุทธเสียใหม่ดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ ในคราวบูรณะพระมงคลบพิตรในปี พ.ศ. 2500 กรมศิลปากรได้พบพระพุทธรุปบรรจุไว้ในพระอุระด้านขวา เป็นจำนวนมาก ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา และ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จันทรเกษม

พระมงคลบพิตร

พระมงคลบพิตร เป็นพระพุทธรูปใหญ่หล่อด้วยทองสัมฤทธิ์องค์เดียวในประเทศไทย ลงรักปิดทองมีแกนเป็นอิฐ ส่วนผิวนอกบุด้วยสำริด ทำเป็นท่อน ๆ มาเชื่อมกัน สูง 12.54 เมตร หน้าตักกว้าง 4 วาเศษ สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสมเด็จพระไชยราชา ราว พ.ศ. 2081 เดิมประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง ต่อมาในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญมาไว้ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของวัดพระศรีสรรเพชญ์
พระตีรณสารวิศวกรรม (ตรี ตีรณสาร)

การศึกษา

พระตีรณสารวิศวกรรมเริมการศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนวัดสัมพันธวงศ์ ต่อมาที่โรงเรียนวัดประทุมคงคา โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยตามลำดับ จนจบมัธยมปีที่ 8 เมื่อ พ.ศ. 2457 ก็เดินทางไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ ที่ มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ ได้วุฒิทางวิศวกรรมศาสตร์ (เครื่องกล) ในพ.ศ. 2463

งานราชการ

เริ่มรับราชการที่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สังกัดกระทรวงธรรมการ ตำแหน่งอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นระยะเวลา 3 ปี คือ ตั้งแต่วันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2467 จนถึงวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2470 โดยมีหน้าที่ความรับผิดชอบในด้านการสอน เป็นอนุศาสก(ตำแหน่งอาจารย์ผู้ควบคุมดูแลนิสิตในหอพัก) หอพักนิสิตชาย และเป็นบรรยเวกษก์ (ตำแหน่งอาจารย์ผู้มีหน้าที่ดูแลสโมสรนิสิตจุฬาฯ หรือ สจม.) แห่งสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2468 จนถึง พ.ศ. 2470
ต่อมารับราชการที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย (สังกัดกระทรวงธรรมการ) ในตำแหน่งอาจารย์ ระยะเวลา 2 ปี ตั้งแต่ 10 มกราคม พ.ศ. 2470 ถึง 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 โดยมีหน้าที่ความรับผิดชอบในด้านการสอน และเป็นหัวหน้าคณะตีรณสาร (ปัจจุบันเรียกคณะพญาไท)
หลังจากนั้นได้รับราชการที่กระทรวงธรรมการ ตำแหน่งเลขานุการกระทรวง ระยะเวลา 4 ปี ตั้งแต่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 ถึง 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 โดยมีหน้าที่ความรับผิดชอบช่วยงานของเสนาบดี เช่น งานการประชุมผู้บริหารระดับสูงของกระทรวง งานประชาสัมพันธ์ งานติดต่อ ฯลฯ
รับราชการที่กระทรวงธรรมการ ตำแหน่งผู้ทำการแทนหัวหน้ากองสารบรรณ กรมปลัดกระทรวงระยะเวลา 1 ปี ตั้งแต่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 ถึง 10 เมษายน พ.ศ. 2477
รับราชการที่กระทรวงธรรมการและกระทรวงศึกษาธิการ ตำแหน่งปลัดกระทรวงระยะเวลา 10 ปี ตั้งแต่ 19 เมษายน พ.ศ. 2477 ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2486 และ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ถึง 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488
รับราชการที่กระทรวงอุตสาหกรรม ตำแหน่งปลัดกระทรวงระยะเวลา 1 ปี ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2488 ถึง 10 มีนาคม พ.ศ. 2489

งานด้านการเมือง

พระตีรณสารวิศวกรรม ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรี ในพ.ศ. 2488 ในคณะรัฐมนตรี คณะที่ 12 สมัยทวี บุณยเกตุเป็นนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ระหว่างปี  พ.ศ. 2488 - พ.ศ. 2489 ใน คณะรัฐมนตรี คณะที่ 13 สมัยหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชเป็นนายกรัฐมนตรี และ คณะรัฐมนตรี คณะที่ 14 สมัยพันตรี ควง อภัยวงศ์เป็นนายกรัฐมนตรี 
พระตีรณสารวิศวกรรม ยังดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ชุดที่ 2 และ 3 ระหว่างปี พ.ศ. 2490 ถึง พ.ศ. 2515
โรงเรียนคลองสิบสาม (ผิวศรีราษฎร์บำรุง)

ประวัติ

โรงเรียนคลองสิบสาม(ผิวศรีราษฏร์บำรุง) 1 สิงหาคม พ.ศ. 2503  เป็นโรงเรียนแห่งแรกในตำบลที่เปิดสอนมานานตั้งแต่สมัยปู่ ย่า ตา ยาย
เฮนรี ฮัดสัน

ประวัติ

ฮัดสันเกิดราวปี ค.ศ. 1565 ในประเทศอังกฤษ  การสำรวจของเฮนรีเริ่มเมื่อปี ค.ศ. 1607 โดยบริษัทมัสโควีแห่งลอนดอนมอบหมายให้เขาไปสำรวจเส้นทางเพื่อเดินเรือไปอินเดีย ครั้งนั้นเฮนรีแล่นเรือขึ้นเหนือไปจนกระทั่งแผ่นน้ำแข็งอาร์กติก เขาเดินทางต่อไปไม่ได้จึงกลับอังกฤษ
ชิติพัทธ์ แทนกลาง

ฤดูกาล 2559

ในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ช้าง เอฟเอคัพ รอบ 32 ทีมสุดท้าย ชิติพัทธ์ทำหนึ่งประตูช่วยให้บุรีรัมย์บุกไปเอาชนะจันทบุรี 5–0 ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ

ฤดูกาล 2562

ในวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ชิติพัทธ์ทำประตูแรกในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกไปเอาชนะการท่าเรือที่แพตสเตเดียม 3–1 กลับขึ้นเป็นจ่าฝูงไทยลีกได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ไทยลีกนัดที่ 21 ชิติพัทธ์ลงเล่นเป็นตัวจริงในตำแหน่งกองหลังในนัดที่บุรีรัมย์บุกไปแพ้เชียงราย ยูไนเต็ด ที่สิงห์ สเตเดียม 0–4 ซึ่งทำให้บุรีรัมย์เสียตำแหน่งจ่าฝูง และเป็นสถิติการแพ้ขาดลอยที่สุดในลีกของสโมสร
สวานเต อาร์เรเนียส

ชีวิตเมื่อวัยเยาว์

สวานเต ออกัส อาร์เรเนียส เกิดที่เมืองวิค ใกล้นครอัปป์ซาลา ประเทศสวีเดน บิดาเป็นช่างสำรวจภูมิประเทศสังกัดมหาวิทยาลัยอัปป์ซาลาซึ่งต่อมาเลื่อนเป็นผู้ตรวจการ เมื่ออายุ 3 ขวบ อาร์เรเนียส เรียนการอ่านและเขียนหนังสือด้วยตนเอง และยังคอยสังเกตจดจำการจดและการบวกเลขในสมุดจดบัญชีของบิดา ต่อมาอาร์เรเนียสได้กลายเป็นเด็กอัจฉริยะทางเลขคณิต
ผุสชา โทณะวณิก

ประวัติ

ผุสชา โทณะวณิก ศึกษาที่โรงเรียนสมถวิล ราชดำริ เมื่อเรียนอยู่ชั้น ม.ศ.2 ได้เรียนเปียโนที่ศูนย์ดนตรีวาทินี และเป็นนักร้องนำประจำวงวาทินี ได้ออกรายการโทรทัศน์และงานต่าง ๆ ร่วมกับวง  จนเรียนจบ ม.ศ.5 จากโรงเรียนสตรีวิทยา 2  จากนั้นผุสชาเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกการละคร เมื่อเรียนปี 2 ได้ตั้งวงดนตรีหญิงชื่อ "เบลลาดอนน่า" ซึ่งมีสมาชิกอย่าง ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ พิไลวรรณ บุญล้น เวนิกา วิล ออกแสดงตามงานของมหาวิทยาลัยและเล่นตามงานข้างนอกด้วย
จึงทำให้รู้จักกับ ชรัส เฟื่องอารมย์ และพนเทพ สุวรรณะบุณย์(วงแฟลช)ที่เล่นประจำอยู่ที่เดอะไนล์ โรงแรงแมนดาริน ขณะนั้น ชรัสกำลังทำอัลบั้มชุดแรกกับวงแฟลช และเมื่อมาพบผุสชาขณะกำลังซ้อมอยู่กับวงเบลลาดอนน่าก็รู้สึกพอใจกับการร้องและน้ำเสียง จึงขอให้ไปช่วยบันทึกเสียงร้องประสานในชุดแรกของเขา และต่อมาชรัส เฟื่องอารมย์ ก็ได้ชวนผุสชาให้ออกงานเดี่ยว โดยเขาจะทำหน้าที่ดูแลการผลิต ผุสชาออกผลงานชุดแรก ฝัน ฝันหวาน ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ภายใต้สังกัดแกรมมี่ อัลบั้มชุดนี้ได้รับเสียงตอบรับที่ดี ทำให้ในวันแรกมียอดสั่งจองเทปถึง 70,000 ม้วน และส่งผลให้ชื่อ "ผุสชา โทณะวณิก" เป็นนักร้องโด่งดังในทันที ผุสชามีผลงานชุดที่ 2 ตามมา ชื่อ โปรดฟังฉัน ในปี พ.ศ. 2531 และผลงานชุดที่ 3 คือ "วันและคืน" ในปี พ.ศ. 2537  โดยมี ธเนส สุขวัฒน์ เป็นโปรดิวเซอร์  และออกผลงานชุดสุดท้าย ริทึมออฟผุสชา (Rhythm of Pusacha) ในปี พ.ศ. 2544 กับยูนิเวอร์แซล เป็นการคัฟเวอร์เพลงเก่าผลงานประพันธ์ของ สุรพล โทณะวณิก คุณอาของเธอ มาร้องใหม่ในแนวละตินแจ๊ซ โดยธเนส สุขวัฒน์ เป็นโปรดิวเซอร์ 
ในขณะที่ผุสชาเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง แต่เธอกลับยังทำงานในสิ่งที่เธอเรียนมาไปพร้อม ๆ กัน  คือ งานผลิตรายการโทรทัศน์ที่บริษัทเจเอสแอล และได้เริ่มงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ในเวลาต่อมา ผลงานที่สร้างชื่อเสียงในการเป็นพิธีกร คือ รายการเพลงน้ำแข็งใส่น้ำหวาน  รายการประกวดเพลงที่โด่งดัง คอนเสิร์ตคอนเทสต์ คู่กับปัญญา นิรันดร์กุล ในปี 2529 และรายการ จันทร์กะพริบ คู่กับ ดร.อภิวัฒน์ วัฒนางกูร  ความสามารถด้านการเป็นพิธีกรของผุสชานั้นได้รับการยอมรับจากสถาบันต่าง ๆ โดยเธอได้รับรางวัลพิธีกรยอดเยี่ยมถึง 6 รางวัล