google/wiki40b huggingface dataset:
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศญี่ปุ่น

ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศญี่ปุ่น ประกอบด้วยพืชประจำเขตภูมิภาค, สัตว์ประจำเขตภูมิภาค และที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ เกาะของประเทศญี่ปุ่นจะยึดระยะทางยาวจากเหนือจรดใต้ และครอบคลุมหลากหลายของเขตภูมิอากาศ ส่งผลให้เกิดความหลากหลายของสายพันธุ์สัตว์ป่าเป็นอย่างมาก แม้จะมีการแยกเกาะญี่ปุ่นจากแผ่นดินใหญ่ของทวีปเอเชียก็ตาม ในภาคเหนือของประเทศ จะมีสายพันธุ์แบบที่มีอยู่ในภูมิภาคซับอาร์กติกเป็นจำนวนมาก ส่วนทางภาคใต้จะมีสายพันธุ์แบบที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตามแบบฉบับของภูมิภาคเขตร้อน โดยในพื้นที่เหล่านี้จะมีหลายสายพันธุ์ที่ปรากฎอยู่ในประเทศจีนและประเทศเกาหลี นอกจากนี้ ประเทศญี่ปุ่นยังมีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นจำนวนมากที่ไม่สามารถพบที่อื่นใดนอกจากนี้ได้

สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ

ประเทศญี่ปุ่นมีประมาณ 73 สายพันธุ์ของสัตว์เลื้อยคลานที่เกือบครึ่งหนึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น สำหรับเต่าทะเล และงูทะเลมีพิษสูงแต่ไม่รุนแรง เช่น งูทะเลเอราบุ จะปรากฏอยู่ในเขตน้ำอุ่นทั่วภาคใต้ของประเทศญี่ปุ่น
13 กันยายน

วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล

วันโปรแกรมเมอร์
อักษรกลาโกลิติก

อักษรกลาโกลิติก (อังกฤษ: Glagolitic alphabet) ประดิษฐ์เมื่อราว พ.ศ. 1400 โดยมิชชันนารี เซนต์ ซีริลและเซนต์ มีโธดีอัส เพื่อใช้เขียนคัมภีร์ไบเบิลและงานทางศาสนาในบริเวณโมราเวียใหญ่ อาจพัฒนามาจากตัวเขียนของอักษรกรีก อักษรนี้อาจจะเป็นพื้นฐานของอักษรที่ใช้เขียนภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณต่อมาอักษรนี้ถูกแทนที่ด้วยอักษรซีริลลิก
ขวัญข้าว เศวตวิมล

ประวัติ

ขวัญข้าวเกิดตรงกับวันพืชมงคล เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสามคนของสันติกับสุชาดา เศวตวิมล สำเร็จการศึกษาระดัมมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย และวิทยาลัยนาฏศิลป์ ด้านดนตรีสากล เอกเชลโล่ สำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากสาขาดนตรีศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เธอเข้าสู่วงการบันเทิงมาตั้งแต่อายุ 10 ปี เริ่มตั้งแต่งานถ่ายโฆษณา งานแสดง พิธีกร ดีเจ ครูสอนดนตรี และเป็นนักธุรกิจเจ้าของผลิตภัณฑ์เสื้อผ้า Kwankao เธอนับถือศาสนาพุทธ โดยเธอนำหลักธรรมมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันและการบริจาคเพื่อการกุศล
ขวัญข้าวสมรสกับวรนัยน์ วาณิชกะ  บรรณาธิการนิตยสารจีคิวไทยแลนด์ เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2560 ณ คริสตจักรไคร้สตเชิช กรุงเทพมหานคร
สแมป

ประวัติ

SMAP เป็นคำที่ย่อมากจาก "Sports Music Assemble People" โดยคุณจอนนี่ ดึงเด็กหนุ่ม 6 คนมาจาก Skate boy (แบ็คอัพ 光GENJI) ในปี 1988 ฟอร์มมาเป็น SMAP เริ่มต้นด้วยสมาชิก 6 คน หลังจากฝึกฝน ด้านต่างๆ ทั้งการร้องการเต้น รวมถึงเล่นละคร ร่วมเป็นพิธีกรในหลายรายการ จนมีฝีมือ ที่เป็นที่พอใจแล้ว ในวันที่ 9/9/1991 ซิงเกิล Can't Stop ! ! –Loving- จึงได้วางแผง โดยขึ้นอันดับ 2 โอเรกอนชาร์ต และทำยอดขายรวมได้ 150,440 แผ่น หลังจากนั้น SMAP ก็ออกผลงานอย่างต่อเนื่อง และได้รับการตอบรับของแฟนๆตลอดมา จนวันนี้มีซิงเกิลออกมาแล้ว 41 แผ่น อัลบั้ม 17 ชุด และสร้างสถิติใหม่ๆให้กับวงการเพลงญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง ตลอด 15 ปี ที่อยู่ในวงการมา และมีรายการเป็นของตัวเอง รายการแรก คือ I Love SMAP และต่อมาในปี 1996 ก็มีรายการชื่อว่า “SMAPXSMAP” โดยมีคำเรียกรายการว่า SmaSma เป็นรายการที่มีเรตติ้งติดอันดับต้นๆ มีคนติดตามดู ทุกวันจันทร์ เวลา 22:00 ~22:54 ทางสถานีฟูจิ
รายการจะมีช่วงประจำ 3 ช่วงหลัก คือ 1.Bistro SMAP โดยสมาชิกของวง จะแบ่งออกเป็น 2ฝ่าย ทำอาหารแข่งกัน ตามที่แขกรับเชิญตั้งโจทย์ให้ และตัดสินว่าเลือกอาหารจานไหนที่แขกชอบ และ ช่วง Skit ที่สมาชิก จะล้อ โฆษณา ละคร หรือสร้างคาแรกเตอร์ ต่างๆออกมาในลักษณะของละครสั้นๆ ช่วงสุดท้าย คือ SMAP Song โดยจะมีทั้งร้องเพลง ร่วมกับแขกรับเชิญ และร้องเพลง ของตนเอง หรือให้ แฟนๆรายการสามารถโหวตเพลงที่จะร้องได้ โดยผ่านทางเวปไซด์ของรายการ จนถึงปัจจุบันรายการนี้ยังคงเป็นรายการที่มีผู้ชมสูงสุดติดอันดับทุกอาทิตย์ SMAP เจอวิกฤตของวง ครั้งใหญ่เมื่อ Katsuyuki Mori ขอลาออกจากวงเพื่อทำตามความฝันของตัวเอง ในการเป็นนักแข่งรถ ซึ่งเทป SMAPxSMAP โมริ อำลานั้น ทุกคนกลั้นน้ำตาของตัวเองไม่ได้
แต่เพื่อเพื่อนจะได้ทำตามความฝันของตัวเอง ทุกคนจึงเข้าใจ และ วง SMAP จึงเหลือเพียง 5 นับจากวันนั้น ในปี 2001 Inagaki Goro โดนพักงาน จากการขับรถเฉี่ยวตำรวจหญิงที่เข้ามาเขียนใบสั่ง ขณะจอดรถในที่ห้ามจอด ในเวลานั้น SMAP กำลังทัวร์คอนเสริ์ต Ura SMA กันอยู่ สมาชิกที่เหลือ ต้องจัดการแสดงใหม่ และเข้าทดแทนในส่วนของ Goro รวมถึงประคับประคองวงไปเพื่อรอวันที่ Goro กลับมา รวมถึงสัญลักษณ์ ชูนิ้ว 5 และ 6 เป็นตัวแทนบอกทุกคนถึงGoro จนถึงทุกวันนี้ เป็นเวลา 25 ปี SMAP สร้างผลงานออกมามาย และต่อเนื่อง คงเป็นสิ่งยืนยันได้ว่า ความสามารถของ SMAP ทั้ง 5 คน ไม่ได้ลดน้อยลงเลย
ยัยตัวร้ายกับนายเซ่อซ่า

เนื้อเรื่องย่อ

เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิง คุงชิน (รับบทโดย จวน จีฮุน) ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากผู้หญิงคนหนึ่ง เธอจึงไล่ตามจับคนร้าย ทว่า เธอเพิ่งรู้ว่าจับได้ผิดคนเพราะไปจับพลเมืองดีที่ช่วยไล่ตามจับคนร้าย ผู้ชายคนนั้นคือ มุงวู (รับบทโดย จาง ฮยอก) ซึ่งเป็นอาจารย์ของโรงเรียนมัธยมหญิงล้วนแห่งหนึ่ง ต่อมาทั้งคู่ก็ได้พบกันอีกครั้งโดยหนุ่มมุงวู เข้าร่วมโครงการตำรวจอาสาและช่วยปกป้องศักดิ์ศรีแก่ สาวคุงชิง จากผู้มีอิทธิพล เกิดเป็นความประทับใจจนทำให้ทั้งคู่ตกลงเป็นแฟนกัน จากนั้นไม่นานก็เกิดเหตุการณ์ความวุ่นวายหลายอย่างตามมา ซึ่งฝ่ายสาวคุงชินมักจะเป็นฝ่ายช่วยเหลือหนุ่มมุงวูเสียมากกว่า ก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มมีความสนิทสนมกันมากขึ้นจนเกิดเป็นความรักในที่สุด
ครั้งหนึ่ง นายมุงวู ได้บอกกับ นางสาว.คุงชินเอาไว้ว่า หากเขาตายไป เขาอยากเป็นสายลมที่อยู่เคียงข้างเธอ โดยไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น นั่นคือ เหตุการณ์ตอนที่ สาวคุงชิน กำลังตามจับอาชญากรร้าย หนุ่มมุงวู ได้พยายามช่วยตามจับด้วย ทว่าในขณะที่เกิดการยิงต่อสู้กับคนร้าย เขาได้ถูกลูกหลงจากเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกหน่วยหนึ่งยิงพลาดไปจนเสียชีวิต สาวน้อยคุงชินเสียใจมากและคิดว่าตนเองเป็นคนยิงมุงวูเสียชีวิต เธอไม่มีกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป คิดจะฆ่าตัวตายตามไปถึง 2 ครั้ง จน วิญญาณมุงวู ต้องกลับมาช่วยในร่างของสายลมแห่งปาฏิหาริย์ สาวคุงชินยังวางแผนจะฆ่าตัวตายตามไปในวันที่ 49 ซึ่งมาจากความเชื่อว่าวิญญาณคนตายจะกลับสู่โลกมนุษย์เพื่อร่ำลาคนรักในวันนี้ แต่ก่อนถึงวันนั้น สาวน้อยได้ถูกคนร้ายยิงจนได้รับบาดเจ็บสาหัส คุงชิน เธอสลบไปและไม่มีกำลังใจที่จะฟื้นขึ้นมาอีก มุงวู ได้เข้าฝันและตะคอกใส่เธอว่า มุงวู คนเดิมตายไปแล้ว เธอ จึงมีกำลังใจฟื้นขึ้นมา แต่แล้ว เมื่อถึงวันที่ 49 วิญญาณของมุงวูก็ปรากฏขึ้น เขาแนะนำว่า ให้เธออยู่ต่อไปเพราะยังไม่หมดเวลาของเธอ ส่วนตัวเขาเอง ขอให้เขาได้จากไปอย่างมีความสุข เพราะจากไปพร้อมด้วยใจที่มีความรักต่อเธอ และเธอจะได้พบกับคนที่มีวิญญาณเหมือนกับเขาอีกครั้ง แล้วเมื่อถึงวันนั้นเขาจะเป็นสายลมกระซิบบอกให้เธอรู้ ทำให้ เธอ มีความหวังและมีกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป ในที่สุดคนที่มีวิญญาณเหมือน หนุ่มมุงวู ก็ได้ปรากฏตัวพร้อมกับสายลมแห่งปาฏิหาริย์กระซิบบอกแก่ทั้งคู่ ให้มีความรักต่อกัน ซึ่งชายคนนั้นก็คือ ชา แทฮยอน ที่เคยรับบทเป็นตัวเอกในภาคแรก มาสร้างเซอร์ไพร์สในฉากสุดท้ายด้วยนั่นเอง

จุดเชื่อมต่อยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม

ยัยตัวร้ายกับนายเซ่อซ่า เป็นผลงานร่วมระหว่างนักแสดงหญิงและผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง ยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม คนเดิม จึงมีองค์ประกอบหลายอย่างที่อ้างถึงภาพยนตร์ชุดที่แล้วหลายประการ ตัวอย่างเช่น ภาพถ่ายของนางเอกจากภาคนายเจี๋ยมเจี้ยม ปรากฏรูปของคุงชินขณะเล่นเปียโน และตอนท้ายเรื่องของภาคนายเซ่อซ่า ยังปรากฏเพื่อนรักคนใหม่ซึ่งยืนรออยู่ที่ชานชาลา (เขาคือ ชา แทฮยอน ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องในภาคแรก) อย่างไรก็ตาม ในภาค "นายเจี๋ยมเจี้ยม" และภาค "นายเซ่อซ่า" ก็ไม่ได้ใช้วิธีการสื่อถึงกันอย่างตรงตัวในบางส่วน
หาดหมู

หาดหมู (อังกฤษ: Pig Beach) เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของ ประเทศบาฮามาส เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในเรื่องของหมูว่ายน้ำ ได้รับการบรรจุในเนื้อหาของหนังสือสำหรับเด็ก

ประวัติ

หมูที่อยู่บนเกาะกล่าวกันว่า มีนักเดินเรือ ได้นำมาปล่อยไว้เพื่อที่จะกลับมาประกอบอาหาร แต่กลุ่มคนเดินเรือเหล่านั้นไม่ได้กลับมาที่เกาะนี้แต่อย่างใด หมูที่ถูกปล่อยไว้ยังคนรอดชีวิตจากเศษอาหาร จากเรือที่ผ่านไปมา หมูเหล่านี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจการท่องเที่ยว ที่มาเยือนเพื่อให้อาหารหมู ปัจจุบันมีหมูจำนวนประมาณ 20 ตัว มีแมว และ แพะจำนวนหนึ่ง
เฮลิโอสเฟียร์

เฮลิโอสเฟียร์ (อังกฤษ: Heliosphere) มีลักษณะคล้ายฟองอากาศอยู่ในห้วงอวกาศ ที่พองตัวอยู่ในสสารระหว่างดาว ซึ่งเป็นผลจากลมสุริยะ ทำหน้าที่ปกป้องระบบสุริยะเอาไว้จากรังสีคอสมิก แม้จะมีอะตอมที่เป็นกลางทางไฟฟ้าส่วนหนึ่งจากสสารระหว่างดาวสามารถลอดเข้ามาภายในเฮลิโอสเฟียร์ได้ แต่โดยทั่วไปแล้วสสารส่วนใหญ่ที่อยู่ภายในเฮลิโอสเฟียร์ล้วนมีต้นกำเนิดมาจากดวงอาทิตย์ทั้งสิ้น
ในรัศมี 10,000 ล้านกิโลเมตรแรก ลมสุริยะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่า 1 ล้านกิโลเมตรต่อชั่วโมง จากนั้นจึงเริ่มชะลอและสลายไปในสสารระหว่างดาว ลมสุริยะจะชะลอความเร็วลงจนหยุดลงในที่สุดและรวมไปในมวลสารเหล่านั้น จุดที่ลมสุริยะชะลอความเร็วลงเรียกว่า กำแพงกระแทก (termination shock) จุดที่แรงดันของสสารระหว่างดาวกับลมสุริยะเข้าสู่สมดุลกันเรียกว่า เฮลิโอพอส (heliopause) จุดที่สสารระหว่างดาวเคลื่อนที่ในทางตรงกันข้าม คือชะลอตัวลงเมื่อปะทะเข้ากับเฮลิโอสเฟียร์ เรียกว่า โบว์ช็อค (bow shock)

ลมสุริยะ

ลมสุริยะ ประกอบด้วยอนุภาคเล็กๆ อะตอมที่มีประจุจากโคโรนาของดวงอาทิตย์ และสนามแม่เหล็ก ลักษณะของสนามแม่เหล็กที่ส่งออกมาจากดวงอาทิตย์ผ่านลมสุริยะมีลักษณะเป็นเกลียว ทั้งนี้เนื่องจากดวงอาทิตย์หมุนรอบตัวเองทุกๆ ระยะ 27 วัน ลมสุริยะนำพาเอาความเปลี่ยนแปรของสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์ไปกับมันด้วย และทำให้เกิดพายุแม่เหล็กขึ้นในแม็กนีโตสเฟียร์ของโลก
เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 มีรายงานการตรวจวัดจากเครื่องมือวัด Solar Wind Anisotropies (SWAN) ซึ่งติดตั้งอยู่บนยานโซโฮ ถึงลักษณะของเฮลิโอสเฟียร์ซึ่งเป็นขอบเขตของลมสุริยะที่ปกป้องระบบของเราเอาไว้ มีลักษณะที่ไม่สมมาตร แต่มีการลดทอนกำลังลงด้วยผลกระทบจากสนามแม่เหล็กของดาราจักร
อาดรียาน เบราเวอร์

ประวัติ

เมื่อยังอยู่ในวัยเด็ก เบราเวอร์ (อาจจะมีชื่อเดิมว่า "อาดรียาน เดอ เบราเวอร์") อาจจะย้ายจากเมืองแอนต์เวิร์ปไปยังเมืองฮาร์เลมเพื่อไปศึกษากับฟรันส์ ฮัลส์ พร้อมกับอาดรียาน ฟัน โอสตาเดอ นอกจากจะเขียนภาพแล้ว เบราเวอร์ก็ยังเล่นละครเวทีและเขียนโคลงกลอนอีกด้วย เบราเวอร์พักอยู่ในฮาร์เลมและอัมสเตอร์ดัมจนกระทั่งปี ค.ศ. 1631 ก่อนที่จะย้ายกลับไปยังแอนต์เวิร์ปในเนเธอร์แลนด์ของสเปน และไปขึ้นทะเบียนเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาอยู่ที่นั่นระหว่างปี ค.ศ. 1631 จนถึงปี ค.ศ. 1632 และเป็นสมาชิกของหอวาทศาสตร์ (Chamber of rhetoric)
กล่าวกันว่าเบราเวอร์ใช้เวลาส่วนใหญ่ในโรงขายเหล้าเอล (alehouse) ในฟลานเดอส์และฮอลแลนด์ งานของเบราเวอร์มักจะเป็นงานละเอียดและมีขนาดเล็ก และมักจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับความเสเพล (debauchery) ความเมา และความโง่เง่า เพื่อศึกษาอารมณ์ของมนุษย์ รวมทั้งการแสดงออกและการสนองตอบต่อความเจ็บปวด ความกลัว และประสาทสัมผัสทั้งห้า "The Bitter Tonic" เป็นตัวอย่างงานชิ้นหนึ่งที่เป็นภาพของการแสดงกิริยาดังว่า ซึ่งในภาพนี้คือ สัมผัสทางรส งานของเบราเวอร์เป็นที่นิยมกันจนถึงกับมีผู้ปลอมงานโดยใช้ชื่อเบราเวอร์ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่กระนั้นเบราเวอร์ก็ยังหาเงินไม่พอใช้และประสบปัญหาการเงินจนตลอดชีวิต
เบราเวอร์เสียชีวิตเมื่ออายุได้เพียง 32 ปีที่แอนต์เวิร์ป
รถยนต์คลาสสิก

ความหมายของ รถยนต์คลาสสิค (รถคลาสสิค)
หมายเหตุ: คำว่า "Classic" ซึ่งออกเสียง และควรสะกดว่า "คลาสสิค" แต่ทางราชบัณฑิตยสถาน กำหนดให้สะกดว่า "คลาสสิก"
ที่ผ่านมาก มีการพยายามจำกัดความ และอธิบายความหมายของ รถยนต์คลาสสิกกันไปต่างๆ นานา ซึ่งในหลายประเทศ หลายกลุ่ม ก็มักจะมีความหมายแตกต่างกันออกไปบ้าง ซึ่งความหมายที่ถูกต้องเหมาะสมกับการใช้งานในภาษาไทยนั้นเป็นไปดังนี้
การจำแนกประเภทของรถยนต์เก่า อย่างเป็นสากล จะมีการแบ่งจากระยะเวลาของการผลิตออกไว้ได้หลายยุค ซึ่งอาจกล่าวโดยสรุปตามการจัดยุคของรถยนต์ตามแบบอย่างของทางอังกฤษ เพื่อให้เข้าใจได้ง่ายไว้ดังนี้
- รถยนต์เวเทแรน (Veteran Car) ซึ่งหมายถึงรถยนต์ที่ผลิตก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 จะสิ้นสุดลงปี 1918 
- รถยนต์วินเทจ (Vintage Car)  ซึ่งหมายถึงรถยนต์ที่ผลิตระหว่างช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ถึงตอนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง กล่าวคือหลังปี 1918 จนถึงปี 1939 (ช่วง 1939-1945 เป็นช่วงที่เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2)
- รถยนต์คลาสสิก (Classic Car) ถ้าพิจารณาเฉพาะจากเวลาผลิต จะหมายถึงรถยนต์ที่ผลิตขึ้นตั้งแต่ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 (ปี ค.ศ. 1945) จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1977 (ตามกฎหมายการยกเว้นภาษี Road Tax ของอังกฤษประจำปี 2018 ซึ่งอาจมีการเปลี่ยนแปลงไปตามระยะเวลาในอนาคต) แต่ทั้งนี้ การจะพิจารณาว่ารถยนต์ยี่ห้อใด รุ่นใด เข้าข่ายการเป็นรถยนต์คลาสสิกนั้น จะมีความซับซ้อนมากกว่าแค่จะพิจารณาจากปีที่ผลิต หรือเพียงอายุของรถเช่นในอดีต เนื่องจากมีมีการผลิตรถยนต์ขึ้นจำนวนมหาศาล มากกว่าในยุคก่อนหน้ามากมายนัก การจะจัดว่ารถรุ่นใดเข้าข่ายเป็นรถคลาสสิก จึงต้องพิจารณาถึงเรื่องคุณค่า คุณภาพ ความพิเศษ การออกแบบ ความนิยม และอื่นๆ ประกอบไปด้วย จึงจะถือได้ว่ารถรุ่นดังกล่าวนั้นเป็นรถคลาสสิก ซึ่งวิธีที่จะพิจารณาเรื่องคุณค่าต่างๆ นั้น สามารถพิจารณาโดยรวมได้จากดรรชนีชี้วัดด้าน "ราคาตลาด" ซึ่งในที่นี้หมายถึงราคาตลาดที่เป็นสากล ในนานาอารยะประเทศ ซึ่งรถคลาสสิกนั้น จะเป็นรถที่มีแนวโน้มของราคาตลาดอยู่ในลักษณะ "ไม่เสื่อมราคาลง" (Stop Depreciate) แต่กลับจะ "มีมูลค่าเพิ่มขึ้น"
กล่าวคือ "รถยนต์คลาสสิก หมายถึง รถยนต์ที่ผลิตขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1977 และมีคุณค่าเพิ่มขึ้นผ่านกาลเวลา"
รถที่มีมูลค่าในตลาดเพิ่มขึ้นพิจารณาได้จาก เช่น รถรุ่นที่ราคาโดยทั่วไปในปัจจุบันสูงกว่าราคาตอนผลิตออกขายใหม่ๆ หรือรถยนต์ที่มีเจ้าของมาก่อน(pre-owned) รุ่นที่ราคาในปัจจุบันสูงกว่าราคาเมื่อหลายปีก่อนหน้า ทั้งที่มีสภาพเหมือนๆ กัน โดยจะต้องดูราคาเฉลี่ยทั่วๆ ไปในตลาด ไม่ใช่ราคาเฉพาะเพียงคันสองคันเท่านั้น
- หากเป็นรถยนต์ที่มีแนวโน้มมูลค่าสูงขึ้น แต่ไม่ได้ผลิตก่อน 1 มกราคม 1978 เช่นนี้แล้ว ก็สามารถจัดอยู่ในรถประเภท "รถยนต์ โมเดิร์น คลาสสิก" (Modern Classic) เช่น Ferrari 328, Mclaren F1, Lamborghini Diablo, Lotus Esprit S4, Mercedes Benz C126, Aston Martin DB7
- หากเป็นรถยนต์ที่มีคุณภาพสูง มีความพิเศษ โดดเด่น แม้ในปัจจุบันมูลค่าอาจจะยังไม่ได้ขยับตัวสูงขึ้น แต่ก็เป็นที่เชื่อมั่นจากนักสะสม และผู้ที่หลงใหลในรถยนต์จำนวนมากว่า จะมีแนวโน้มมูลค่าราคาสูงขึ้น ไม่ว่าจะผลิตก่อน 1 มกราคม 1978 หรือไม่ ก็สามารถจัดอยู่ในรถประเภท "รถยนต์ ฟิวเจอร์ คลาสสิก" (Future Classic Car) ได้ เช่น Porsche Boxster 986, BMW Z3, Mercedes Benz SLK R170, Mazda MX-5, Lotus Elise, Aston Martin (all models)
- หากเป็นรถยนต์ที่ยังคงลดมูลค่า(ราคา)ลง หรือทรงตัว แม้จะผลิตก่อน 1 มกราคม 1978 แต่ไม่ได้รับความนิยม และไม่มีความเชื่อมั่นว่าจะมีมูลค่าสูงขึ้นในอนาคตอันใกล้ ก็ยังคงต้องถือว่าเป็น "รถเก่า" ทั่วๆ ไป
สึชิโนะโกะ

สึชิโนะโกะ (ญี่ปุ่น: ツチノコ Tsuchinoko ; หมายถึง ค้อนของไข่ปลา) เป็นสัตว์ประหลาดตามความเชื่อญี่ปุ่น มีสัณฐานอย่างงู

ลักษณะ

สึชิโนะโกะ มีรูปร่างตามคำบอกเล่าของผู้ที่อ้างว่าเคยพบเห็น มีรูปร่างยาวคล้ายงู แต่ลำตัวอ้วนป้อม สั้น ไม่มีขา ความยาวประมาณ 30 เซนติเมตร ถึง 80 เซนติเมตร มีลวดลายคล้ายงู แต่มีปลายหางแหลมยาวออกมา เคลื่อนไหวได้รวดเร็ว บ้างก็กล่าวว่าสามารถกระโดดได้ไกลเป็นเมตรด้วย บ้างก็บอกว่ามันร้องเสียงว่า "จี่" บ้างก็กล่าวว่าเคยเห็นมันงับหางตัวเองแล้วเคลื่อนที่โดยกลิ้งไปเป็นวงกลม จากลักษณะตามที่กล่าวมาทั้งหมดทำให้คิดได้ว่า สึชิโนะโกะมีรูปร่างคล้ายกิ้งก่าจำพวกหนึ่งที่เรียกว่า กิ้งก่าลิ้นสีน้ำเงิน (Tiliqua spp.) หรือ กิล่ามอนสเตอร์ (Heloderma suspectum) ที่พบในทะเลทรายทวีปอเมริกาเหนือ เป็นต้น ซึ่งถ้าสึชิโนะโกะมีจริง อาจเป็นไปได้ว่าเป็นสัตว์จำพวกนี้ก็ได้ ในขณะที่บางคนเชื่อว่า แท้ที่จริงแล้วสึชิโนะโกะก็คืองูที่กินอาหารชิ้นใหญ่กว่าลำตัวเข้าไป ทำให้ลำตัวป่องออก แต่เป็นที่น่าสังเกตว่า การอ้างว่าพบเห็น สึชิโนะโกะมีอยู่ทั่วประเทศญี่ปุ่น โดยในคันไซและเกาะชิโกะกุเรียก "บะชิเฮะบิ" (バチヘビ)
หลักฐานแรกที่มีการกล่าวถึงสึชิโนะโกะ สามารถย้อนกลับไปไกลถึงได้ 10,000 ปีก่อน ในยุคโจมง (10,000–300 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มีวัตถุที่คล้ายสึชิโนะโกะ ในยุคเอโดะ ในสารานุกรมเล่มแรกของญี่ปุ่นก็ได้มีการกล่าวถึงสึชิโนะโกะด้วย โดยเรียกว่า "เยตสุเฮบิ" (やついヘビ) ซึ่งหมายความว่า "งูน้ำ"

วัฒนธรรมร่วมสมัย

สึชิโนะโกะอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นหลายอย่าง เช่น มีการประกาศให้รางวัลตั้งแต่ 3 ล้าน ถึง 20 ล้านเยนแก่ผู้ที่สามารถจับสึชิโนะโกะเป็น ๆ มาได้ หรือใน การ์ตูน เป็นต้น เช่น โดราเอมอน มีอยู่ตอนหนึ่งใช้ชื่อว่า "ค้นพบ สึชิโนะโกะ" (หรือตอน "เจองูดิน!" ในเล่มที่ 9 ของเนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์) ในเนื้อเรื่องกล่าวถึง โนบิตะที่ต้องการจะเป็นผู้ที่มีชื่อจารึกไว้ในสารานุกรมบุคคลสำคัญของโลก จึงขึ้นเครื่องไทม์ แมชชีน ไปพร้อมกับโดราเอมอนเพื่อหาซื้อ สึชิโนะโกะ ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงยอดนิยมในโลกอนาคต มาอวดคนในยุคปัจจุบันว่า ตนเป็นผู้ค้นพบสึชิโนะโกะ แต่ปรากฏว่าเมื่อนำกลับมาแล้ว สึชิโนะโกะได้หนีหายไป ท้ายที่สุดปรากฏว่า ไจแอนท์เป็นผู้ค้นพบสึชิโนะโกะไป
สปิริต (ยาน)

ภารกิจ

ยานสปิริตมีกำหนดการสำรวจดาวอังคารเป็นเวลา 90 วันของดาวอังคาร (ประมาณ 92 วันบนโลก) ตั้งแต่ลงจอดในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2547 ในบริเวณที่เรียกว่าแอ่งกูเซฟ ซึ่งนักวิทยาศาสตร์สันนิษฐานว่าน่าจะเคยเป็นทะเลสาบมาก่อน
หลังจากครบกำหนดการแรกแล้วจึงมีการขยายช่วงเวลาภารกิจออกไปเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบันรวมเป็นเวลากว่า 7 ปีแล้ว

การเปลี่ยนภารกิจ

วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ล้อของยานสปิริตเกิดการติดในพื้นทรายของดาวอังคาร ทำให้ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ นาซาประกาศให้มีภารกิจช่วยเหลือยานออกจากพื้นทราย โดยพยายามที่จะใช้ยานจำลอง
จำลองสถานการณ์ล้อที่ติดอยู่เพื่อช่วยยานให้หลุดออกจากพื้น แต่ไม่สำเร็จอยู่หลายครั้ง จนในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2553 นาซาจึงประกาศยกเลิกภารกิจช่วยเหลือ
แล้วกำหนดหน้าที่ใหม่ให้ยานสปิริตจากยานสำรวจแบบเคลื่อนที่เป็นสถานีวิจัยคงที่แทน

การสูญเสียการติดต่อ

เนื่องจากไม่สามารถปรับตำแหน่งยาน เมื่อถึงฤดูหนาวของดาวอังคาร ยานสปิริตจะไม่อยู่ในมุมที่รับแสงอาทิตย์มากพอให้เกิดพลังงานสำหรับปฏิบัติการได้ ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2010 ส่งสัญญาณสุดท้ายกลับมายังโลก ก่อนจะขาดหายไป
ทีมงานภาคพื้นเชื่อว่ายานอยู่ในสถานะ "หลับลึก" ซึ่งยานจะหยุดการทำงานทั้งหมด และรอให้พลังงานกลับมาจึงเปิดการทำงานอีกครั้ง หรือว่าได้รับคำสั่งปลุกที่ส่งมาจากโลก
หลังจากพ้นฤดูหนาวแล้ว ทีมงานยังไม่สามารถติดต่อกับยานได้ โดยมีความพยายามส่งคำสั่งเพื่อปลุกยานอยู่หลายครั้ง แต่ยังไม่สำเร็จ มีรายงานว่ามีความเป็นไปได้สูงที่อากาศหนาวในฤดูหนาวของดาวอังคารจะทำให้อุปกรณ์ยานเสียหายได้
เนื่องจากระบบทำความร้อนถูกปิดทำงานระหว่างที่อยู่ในสถานะหลับลึก
วัดบ้านอรุณพัฒนา

สำนักสงฆ์วัดบ้านอรุณพัฒนา  ตั้งอยู่เลขที่ 96 หมู่ 11 บ้านอรุณพัฒนา ตำบลบ้านยาง อำเภอลำทะเมนชัย จังหวัดนครราชสีมา มีเนื้อที่ทั้งหมด 23 ไร 3 งาน เป็นพี้นที่ราบสูง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย หมายเลขทะเบียนสำนัก 3029 - 01002 - 747 อ้างอิง

ประวัติ

สำนักสงฆ์วัดบ้านอรุณพัฒนา ตั้งเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 เดิมชื่อสำนักสงฆ์วัดบ้านสามขา ที่เป็นที่รู้จักกันในตำบลบ้านยาง เพราะว่าชาวบ้านตำบลเขตนั้นแต่เดิมเรียกชื่อบ้านอรุณพัฒนาว่าบ้านสามขา เป็นที่มาของชื่อสำนักสงฆ์วัดบ้านสามขา แต่ชื่อวัดยังไม่แน่นนอนในรายชื่อวัดจังหวัดนครราชสีมา  เป็นสำนักสงฆ์ที่อยู่ในพื้นที่เขตชุมชน เพราะที่ ๆ วัดสร้างบนพื้นที่ สปก. ของชุมชนบ้านอรุฒพัฒนา ที่ช่วยกันสร้างสำนักสงฆ์ไห้เป็นวัดอย่างสมบรูณ์แบบและกำลังอยู่ในช่วงก่อสร้างอารามเพื่อไห้ครบองค์ประกรอบของการจัดตั้งไห้เป็นวัด   กำลังสร้างเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรม โดยการดำเนินการของหลวงพ่อเจ้าอาวาส ที่มุงเน้นในเรื่องปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน เพื่อเป็นจุดศุนย์รวมของชาวบ้านในการสร้างจิตใจที่ดี่งามและศึกษาแสวงหาในธรรมะเพื่อสติปัญญาที่ดี่มีคุณธรรม ในการดำลงชีวิตแบบวิถีพุทธ
การเมืองฝรั่งเศส

ซ้าย-ขวา ในประเทศฝรั่งเศสและพรรคการเมืองสำคัญ

ตั้งแต่การปฏิวัติฝรั่งเศส พ.ศ. 2332 ได้เกิดแนวคิดทางการเมืองขวาและซ้ายขึ้น

ฝ่ายซ้าย

ตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 กลุ่มฝ่ายซ้ายได้แยกตัวออกเป็นปฏิรูปนิยมและปฏิวัตินิยม นอกเหนือจากพวกสาธารณรัฐนิยม พวกหัวรุนแรง พวกสังคมนิยมหัวรุนแรง และพรรค SFIO (พรรคคนงานฝรั่งเศสนานาชาติ) ของเลออง บลังม์ ส่วนพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส (PCF) ยังคงเป็นขั้วที่มีอิทธิพลเนื่องจากอยู่ฝ่ายตรงข้ามมาตั้งแต่ วิกฤตการณ์ พ.ศ. 2490 หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และ Tours Congress นำไปสู่การก่อกำเนิดของ SFIC (ต่อมาคือ PCF) ฝ่ายซ้ายได้มีอำนาจในช่วง Cartel des gauches (การผนึกกำลังของฝ่ายซ้าย) ตั้งแต่ พ.ศ. 2467 ถึง พ.ศ. 2469 และตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ถึง วิกฤตการณ์ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 และต่อมาอยู่ภายใต้การนำของพรรค Popular Front ในปี พ.ศ. 2489
อย่างไรก็ตามพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส (PCF) ก็ยังแข่งขันกันในปีกซ้ายเอง พวกกลุ่มซ้ายใหม่ (Seconde Gauche) รวมทั้ง Socialisme ou Barbarie ของ Cornelius Castoriadis (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2508) พรรคการต่อสู้ของคนงาน (Lutte Ouvrière) ของ Arlette Laguiller พรรคพันธมิตรคอมมิวนิสต์ปฏิวัติ (Ligue communiste révolutionnaire) หรือการเคลื่อนไหวต่างๆ จากพวกอนาธิปไตย
ชาน

ลักษณะ

ชานมีลักษณะคล้ายแมลง มีขาสิบขาซึ่งคล้ายกับหนวดรยางค์และปากสามปาก ปีกที่ใช้บินมีลักษณะเหมือนแผ่นหนังและมีปีกใหญ่เป็นเกล็ด ขนาดใกล้เคียงกับนกพิราบของโลก ดาวแชกไกซึ่งเป็นบ้านเดิมของชานนั้นเป็นดาวเคราะห์ในระบบสุริยะแฝด โดยชานนั้นเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีความเจริญก้าวหน้าและอาศัยอยู่รวมกันในเมืองขนาดใหญ่ ชานมีสมองหกส่วนและสามารถคิดเรื่องต่างๆได้สามเรื่องในเวลาเดียวกัน เนื่องจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของดวงอาทิตย์นั้นมีผลกับเมแทบอลิซึมของชาน ชานจึงกลัวแสงอาทิตย์อย่างมาก ชานมีความสามารถพิเศษในการฝังตัวผ่านกะโหลกศีรษะและสมองของสิ่งมีชีวิตได้ เมื่อทำการฝังตัวเสร็จแล้ว ชานก็จะใช้โทรจิตทำการควบคุมร่างนั้นได้ ยิ่งชานฝังตัวอยู่นานแค่ไหนก็จะยิ่งทำการควบคุมร่างได้มากขึ้นเท่านั้น โดยในตอนแรกจะทำได้เพียงดลใจแต่ในที่สุดก็จะสามารถควบคุมได้เหมือนเป็นหุ่นเชิด
แนวคิดด้านจริยธรรมของชานนั้นแตกต่างจากมนุษย์อย่างมาก โดยส่วนใหญ่แล้วจะนับถือเอาเตอร์ก็อด อซาธอทเป็นเทพสูงสุดและสร้างวิหารทรงพีระมิดไว้บูชา ซึ่งศาสนาของอซาธอทนี้ยังแบ่งออกเป็นสองนิกาย โดยนิกายแรกนั้นเป็นพวกหัวรุนแรงซึ่งบูชาอวตารของอซาธอทที่เรียกว่า ซาดา ฮกลา (อังกฤษ: Xada Hgla) นิกายแรกนี้เชื่อว่าเทพเจ้ามีเพียงหนึ่งเดียวคืออซาธอทและต้องการทำลายศาสนาของเทพเจ้าอื่นๆทั้งหมด รวมถึงเป็นศัตรูกับอีกนิกายด้วย ส่วนนิกายที่สองนั้นมุ่งเน้นไปที่การแสวงหาประสบการณ์ใหม่จากความเจ็บปวด โดยใช้วิธีให้ร่างที่ควบคุมอยู่ทำร้ายตนเองและดูดซับคลื่นแม่เหล็กผ่านระบบประสาท

หายนะแห่งแชกไก

ดาวแชกไกนั้นได้พินาศไปเมื่อดวงดาวลึกลับได้ปรากฏบนท้องฟ้าและเคลื่อนเข้าใกล้แชกไกเรื่อยๆ ก่อนจะเปล่งแสงสีแดงซึ่งทำให้แชกไกถูกทำลายไป เหล่าชานส่วนใหญ่ก็ได้ตายไปในคราวนั้น มีเพียงส่วนน้อยซึ่งใช้ระบบเทเลพอร์ทในวิหารอซาธอทที่หนีจากความพินาศของแชกไกไปได้ เชื่อว่าดาวที่ทำลายแชกไกนั้นน่าจะเป็นกรอธซึ่งได้ทำให้เกรทโอลด์วัน หนอนผู้กัดกินในยามราตรี ซึ่งหลับใหลในแชกไกตื่นขึ้น
เหล่าชานที่รอดไปได้นั้นได้ใช้ระบบเทเลพอร์ทของวิหารเร่ร่อนไปยังดาวอื่นๆคือ ไซโคลทล์ (อังกฤษ: Xiclotl) และ ธุกกอน (อังกฤษ: Thuggon) แต่ก็พบกับสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวจนต้องหนีไปอีก จนกระทั่งมาถึง ลกิฮักซ์ (อังกฤษ: L'gy'hx) (ดาวยูเรนัส) ซึ่งเหล่าชานได้พบกับสิ่งมีชีวิตซึ่งมีลักษณะคล้ายกับลูกบาศก์โลหะที่มีขาจำนวนมาก ชนพื้นเมืองของยูเรนัสได้ยอมให้ชานสร้างนิคมของตนได้และเมื่อเวลาผ่านไปสองร้อยปีก็ได้ยอมรับชานเป็นเผ่าพันธุ์ที่ร่วมปกครองดวงดาว ชนพื้นเมืองนี้นับถือเทพ ลรอกก์ (อังกฤษ: L'rog'g) (เชื่อว่าเป็นหนึ่งในร่างอวตารของไนอาลาโธเทป) ซึ่งชานเป็นจำนวนมากก็ได้เปลี่ยนศาสนามานับถือลรอกก์เช่นกัน แต่เมื่อมีชนพื้นเมืองเปลี่ยนมานับถืออซาธอทบ้างก็ได้เกิดการต่อต้านจากผู้นับถือลรอกก์ จนในที่สุดเหล่าชานที่ยังนับถืออซาธอทก็ถูกขับไล่ไปจากยูเรนัส ระบบเทเลพอร์ทของวิหารได้พาชานมายังดาวเคราะห์โลก ที่หุบเซเวิร์น ในอังกฤษช่วงสมัยกลาง ชานได้พยายามเผยแพร่ศาสนาอซาธอท แต่ก็ถูกกวาดล้างในช่วงของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 13 โดยบทละคร Massa di Requiem per Shuggay ซึ่งเป็นเรื่องราวของดาวแชกไกและการเดินทางของชานนั้นถูกสั่งเป็นข้อเขียนต้องห้าม เนื่องจากบรรยากาศของโลกนั้นทำให้ระบบเทเลพอร์ทของวิหารขัดข้อง ชานที่อยู่บนโลกจึงไม่สามารถหนีไปไหนได้อีก
เทศบาลตำบลป่าแงะ

สภาพทั่วไปของตำบล

เป็นพื้นที่ราบและที่ราบระหว่างภูเขา

ประชากร

จำนวนประชากรทั้งสิ้น 7,751 คน เป็นชาย 3,869 คน เป็นหญิง 3,882 คน

อาชีพ

อาชีพหลัก ทำนา ทำสวน ค้าขาย
การรบปะทะ

การรบปะทะ (อังกฤษ: meeting engagement) เป็นศัพท์ที่ใช้ในการสงคราม หมายถึง การปฏิบัติการรบซึ่งเกิดขึ้นเมื่อกำลังเคลื่อนที่ ซึ่งไม่ได้จัดวางกำลังสำหรับการยุทธ์อย่างสมบูรณ์ ติดพันในการรบกับข้าศึกที่เวลาและสถานที่ซึ่งมิได้คาดคิด
การเผชิญหน้าดังกล่าวโดยปกติเกิดโดยบังเอิญในปฏิบัติการหน่วยขนาดเล็ก เมื่อกำลังเคลื่อนที่สองกำลังปะทะกัน การติดพันอาจมีหน่วยขนาดใหญ่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยได้เมื่อปฏิบัติการข่าวกรอง การเฝ้าตรวจหรือการลาดตระเวนไม่มีประสิทธิภาพ การรบปะทะยังเกิดขึ้นได้เมื่อกองกำลังฝ่ายตรงข้ามรู้ถึงการปรากฏทั่วไป แต่ไม่ทราบที่ตั้งแน่ชัดของอีกฝ่าย และทั้งสองตัดสินใจเข้าตีทันที
เมื่อเกิดการปะทะ ผู้บังคับบัญชาจะสั่งการอย่างรวดเร็วเพื่อชิงความได้เปรียบ ความเร็วของการปฏิบัติและการเคลื่อนที่ ประกอบกับทั้งการยิงเล็งตรงและการยิงเล็งจำลอง มีความสำคัญ ในการคงความต่อเนื่อง ส่วนผู้นำจะต้องเลี่ยงผ่านหรือสู้ผ่านการต่อต้านที่เบาบาง อิสระในการดำเนินกลยุทธ์เป็นประโยชน์เสมอ อย่างไรก็ดี ผู้บังคับบัญชาอาจเลือกสถาปนาการตั้งรับเร่งด่วนหากเห็นว่ากำลังข้าศึกมีขนาดใหญ่กว่าหรือภูมิประเทศเอื้อประโยชน์อย่างสำคัญ โดยทั่วไป ฝ่ายที่ได้และรักษาการริเริ่มในการรบปะทะจะเป็นฝ่ายชนะ
กิเยร์โม เอสตาบิเล

ทีมชาติ

ในฟุตบอลโลก ค.ศ. 1930 เอสตาบีเลลงเล่นให้กับทีมชาติอาร์เจนตินานัดแรกเมื่อเขามีอายุได้ 25 ปี ลงในนัดที่พบกับเม็กซิโกเป็นนัดที่สองของรอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งเขาไม่ได้ลงเล่นให้กับทีมในนัดแรกที่พบกับฝรั่งเศส 
เขาสามารถทำแฮตทริกให้กับทีมชาติได้เป็นครั้งแรกในนัดที่พบกับเม็กซิโกซึ่งเป็นนัดแรกของเจ้าตัวด้วย โดยนัดนั้นอาร์เจนตินาถล่มเม็กซิโกไปอย่างยับเยิน 6-3
ในนัดชิงชนะเลิศที่จะต้องเผชิญหน้ากับเจ้าภาพอย่างอุรุกวัย เอสตาบีเลได้ทำประตูให้อาร์เจนตินานำอุรุกวัย 2-1 เมื่อจบการแข่งขันในครึ่งแรก อย่างไรก็ตาม เจ้าภาพอุรุกวัยได้พลิกสถานการณ์ภายในครึ่งหลัง ทำให้จบเกม อาร์เจนตินาของเอสตาบีเลต้องพ่ายแพ้ให้กับเจ้าภาพไป 4-2  
และนั่นก็คือฟุตบอลโลกสมัยเดียวของเจ้าตัว

เสียชีวิต

สตาบิเล่ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 1966 หลังจบศึกฟุตบอลโลกที่ประเทศอังกฤษ