ออลอะเบาต์แดตเบส

การเขียนเพลง

เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" เริ่มต้นเขียนในช่วงระหว่างที่เทรนเนอร์เป็นนักแต่งเพลงและอยู่ในทริปแต่งเพลงที่ลอสแอนเจลิสหนึ่งสัปดาห์เพื่อเขียนเพลงให้ศิลปินคนอื่น เธอพบกับเควิน คาดิช โปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน และชักชวนเขาเขียนเพลง คาดิชบอกว่าตอนนั้นเหมือนกับวันนัดบอด พวกเขารู้สึกเหมือนมีพลังในการเขียน ทั้งสองเริ่มต้นโดยที่คาดิชทำจังหวะ และเทรนเนอร์แร็ปเนื้อเพลงท่อนแรกว่า "ชัดเจนแล้วนะว่าฉันไม่ได้ผอมแห้ง" (It's pretty clear I ain't no size 2.) ทำให้ทั้งสองได้ไอเดียในการแต่งเพลงให้คนหันมารักตัวเอง และเทรนเนอร์เสนอให้เพลงเกี่ยวกับเรื่องบั้นท้ายและหุ่นหนาบางด้วย ซึ่งเธอได้แรงบันดาลใจจากขนาดที่แตกต่างกันระหว่างส่วนบนและส่วนล่างของกีตาร์เบส พร้อมกับการที่เธอเคยประสบกับการต่อสู้ต่อภาพลักษณ์ทางร่างกายในช่วงวัยรุ่น ซึ่งคาดิชเห็นด้วยกับเธอเพราะเขาเคยประสบปัญหาคล้ายกับเธอ นอกจากนี้เทรนเนอร์ต้องการที่จะวิพากษ์วิจารณ์ในการใช้โปรแกรมอะโดบี โฟโตชอป หลังจากที่เธอเห็นภาพนางแบบได้รับการแก้ไขในรายการดิเอลเลนดีเจนเนอเรสโชว์ และวิจารณ์ต่ออุตสาหกรรมแฟชั่นที่ได้สร้างมาตรฐานของความงามที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ ทั้งสองใช้เวลาในการแต่งเพลงทั้งหมด 40 นาที คาดิชเสนอชื่อเพลงในตอนแรกว่า "All Bass, No Treble" ซึ่งขณะนั้นเทรนเนอร์กำลังพูดว่า "I’m all about that Mexican food!" ทำให้ทั้งคู่ได้ท่อนฮุคว่า "ฉันน่ะคือเบส ไม่ใช่เทรเบิล" (I'm all about that bass, no treble) ทั้งสองได้นำสไตล์เพลง 1950 และดูวอป มาใช้กับเพลงนี้เพราะเทรนเนอร์เห็นว่าเป็นแนวเพลงที่ติดหูง่าย คาดิชปรับปรุงให้เป็นจังหวะทันสมัยและเทรนเนอร์ร้องแบบฟรีสไตล์ในท่อนแรก โดยเธอต้องการมี่จะเขียนเพลงซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนกับเพลง "โลลี่ป๊อป" ของเดอะ คอร์เดทส์ และเธอยังได้รับแรงบันดาลใจเพิ่มเติมจากเพลง "จัสต์เดอะเวย์ยูอาร์" ของบรูโน มาร์ส

การบันทึกเสียง

หลังจากเทรนเนอร์และคาดิชเขียนเพลงเสร็จ พวกเขากังวลเกี่ยวกับโอกาสเชิงพาณิชย์ จึงได้เสนอให้ต่อหลายค่ายเพลงและศิลปิน เช่น บียอนเซ่ และอะเดล โดยทางค่ายเพลงนั้นชอบ แต่บอกว่าเพลงไม่ได้อยู่ในกระแสหลัก และให้ทำใหม่อีกครั้งเพราะเพลงไม่ใช่แนวป็อปตามสมัยและไม่ได้ใช้ซินธิไซเซอร์และออโต้ทูนในเพลง และเพลงมีคอรัสที่ใหญ่ไป ซึ่งเทรนเนอร์และคาดิชไม่ยอมรับคำแนะนำเหล่านี้ ทำให้เทรนเนอร์ตกลงที่จะร้องเพลงนี้เองตามข้อเสนะแนะของคาดิช เทรนเนอร์ได้บันทึกเสียงเดโมของเพลงนี้ และต่อมาเธอได้พบกับพอล ปอนติอุส นักคัดสรรและพัฒนาศิลปินทางค่ายเพลงอีพิกเรเคิดส์ เธอได้ร้องเพลงนี้ให้เขาฟัง หนึ่งสัปดาห์ถัดมาเขาได้ชักชวนเธอมาร้องให้แอล.เอ. เรด ประธานกรรมการและซีอีโอจากค่ายเพลงเดียวกัน ซึ่งเธอได้ร้องให้เรดฟังพร้อมกับเล่นอูกูเลเล ด้วยความตื่นเต้นในใจเธอ หลังจากนั้นเธอได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงอีพิกเรเคิดส์ และเรดได้ตัดสินใจตัดเพลงนี้โดยเหมือนกับเดโมแต่ทำการมารเตอร์ริ่ง (audio mastering) เข้าไปด้วย
เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" บันทึกเสียงที่แคร์เรจเฮาส์สตูดิโอ ในโนเลนส์วิลล์ รัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา บันทึกโดยคาดิช ซึ่งเขายังได้ผสมเสียง ออกแบบเสียง และวิศวกรรมเสียงเพลง ทำนองเพลงประกอบด้วยกีตาร์ไฟฟ้า เบส และกลองชุด เล่นโดยคาดิช และเปียโน, แบริโทน, แซกโซโฟน และแฮมมอนด์ออร์แกน เล่นโดยดาวิด บารอน เทรเนอร์ยังได้เพิ่มเสียงปรบมือและจังหวะเคาะเพิ่มเติ่มลงไปในเพลงด้วย ตัวเพลงได้รับการขึ้นมาสเตอร์โดยเดฟ คูช ที่เดอะมาสเตอริ่งพาเลส ในนครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก

การวิพากษ์วิจารณ์

หลังจากเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" ปล่อยออกมา ตัวเพลงได้รับเสียงวิจารณ์อย่างมากในด้านบวก โดยได้รับการยกย่องว่า "(กำลังเป็น)เพลงแห่งหน้าร้อน" (making a run for song of the summer) และเป็น "เพลงดูจริงจังแต่ฟังสบาย" (enthusiastically affable song) นักวิจารณ์จากเว็บไซต์อะโดลาทอร์ บรรยายไว้ว่า "ตัวมิวสิกวิดีโอนั้นน่ารัก ส่วนเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" ผสมผสานไปด้วยแนวเพลงสไตล์คันทรี, ป็อป และร็อกแอนด์โรลสมัยก่อน พร้อมกับเสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์ ที่จะมาทำให้วิทยุ EDM ติดเพลงนี้" พอล เกรน จากเว็บไซต์ยาฮู! มองว่าเพลงนี้เป็น "หนึ่งในเพลงที่มีความหมายแฝงดีที่สุดในช่วงเวลาไม่นานมานี้" นักเขียนจากเดอะ การ์เดียน คาร์โรไลน์ ซัลลิแวน กล่าวว่า "เพลงอื่น ๆ ได้รับประโยชน์จากการเปลี่ยนแปลงต่อความคิดในการโฆษณาสื่อว่าบั้นท้ายที่เซ็กซี่ต้องมีขนาดเล็ก... ในทางตรงกันข้าม เพลงของเทรนเนอร์ที่มีกลิ่นของการประสบความสำเร็จอย่างยากลำบากกับการขาดความเชื่อมั่นในตนเอง" และบีโจไล ชาห์ จากสำนักเดียวกันระบุว่าเพลงนี้มีเนื้อเพลง "จดจำได้ในทันที" (instantly-memorable) และ "ทำให้เสพติด" (addictive) ต่อเบสไลน์ เขามีความเห็นว่าเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" เป็นเพลงที่แปลกใหม่ อีแวน ซอว์เดย์ แห่งนิตยสารออนไลน์ ป็อปแมทเทอส์ แสดงความเห็นว่า "เนื้อเพลงนั้นแสดงถึงบุคลิกภาพของเทรเนอร์" และได้เขียนว่ามันเป็น "หนึ่งในเพลงที่สนุกที่สุด" ในปี 2014 และอีริค แอนสท์ แห่งหนังสือพิมพ์ มิลวอกีเจอร์แนลเซนติเนล กล่าวว่าเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" สามารถ "จับใจได้ทั้งจักรวาล" (universally catchy) และ "พร้อมเต้นได้อย่างไม่อายใคร" (shamelessly dance-ready) ขณะที่แกรี ทรัส แห่งนิตยสาร บิลบอร์ด รู้สึกว่าเพลงนี้แตกต่างจาก "ทุก ๆ เพลงในวิทยุเพลงป็อป" ในเวลานั้น และฮิวจ์ แมคอินไตย์ นักเขียนจากนิตยสาร ฟอบส์ อธิบายว่ามันเป็นเพลงที่ "ติดหูแบบเมามัน" (insanely catchy) "รักมันได้ง่าย" (easy-to-love) และ "อบอุ่นใจ" (heartwarming) เขาได้เขียนในบทความว่า "เพลงนี้ฟังดูเหมือนบางอย่างที่คุณควรเปิดให้เด็ก ๆ ของคุณฟัง... มันมีเนื้อเพลงทางเลือกเล็กน้อยที่แสดงให้เห็นว่าเทรนเนอร์ไม่ใช่เด็ก ๆ "
เพลงถูกวิจารณ์และตีความว่าต่อต้านรูปร่างผอมและสื่อให้เป็นเรื่องน่าอับอาย จากการที่เทรนเนอร์ใช้คำว่า "skinny bitches" และสื่อถึงการต่อต้านกลุ่มสตรีนิยม เพราะในเนื้อหานั้นบอกให้ผู้หญิงจำนนต่อสายตาของผู้ชายจากท่อน "แม่บอกฉันว่าอย่าไปกังวลกับเรื่องหุ่นของตัวเอง / เธอบอกอีกว่าผู้ชายชอบบั้นท้ายใหญ่ ๆ ให้นอนกอด" (Yeah, my mama she told me don’t worry about your size / She says, ‘Boys like a little more booty to hold at night.) จอน คาร์แมนิก แห่ง เดอะนิวยอร์กไทมส์ เรียกเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" เป็น "ความทะเล้นแปลก ๆ ยอดนิยม" (cheeky novelty hit) และกล่าวว่า ""ฉันจะนำบั้นท้ายเธอกลับมา" (I'm bringing booty back) เธอร้องมันถึงแม้ว่าส่วนนั้นอาจจะเป็นไม้กระดานแล้ว รับประกันต่อเธอเลยว่าตรงนั้นจะไม่เคยไปไหนเลย" นักเขียนจากนิตยสารออนไลน์ สเลต ให้ความคิดเห็นว่าเทมโปและทำนองในท่อน "ทุก ๆ ตารางนิ้วของคุณนั้นดูดีตั้งแต่หัวจรดเท้า" (Every inch of you is perfect from the bottom to the top) ทำให้เขารู้สึก "จดจำได้ง่ายดาย" (effortlessly memorable) เขาเคยไปชมการทำงานของคาดิชในเพลงนี้และรู้สึกว่าคาดิชได้สร้างทำนองเพลงที่ละเอียดละอ่อนในสไตล์วินเทจแบบผู้หญิงผิวขาว โซลอิตาโล-ลาติน และเลียนแบบเสียงเพลงอย่างชำนาญจากเพลง "คัมออน-อะมายเฮาส์" ของ โรสแมรี คลูนีย์ และเพลง "เบลมอิตออนเดอะบอสซาโนวา" ของ เอดีย์ กอร์เม อย่างไรก็ตามเขาได้วิจารณ์การใช้คำว่า "เทรเบิล" (treble) ในเพลงเชิงอุปมา และกล่าวว่า "แค่หวังว่าการใช้คำในทางที่ผิดของเทรนเนอร์จะไม่ทำลายความหมายของคำในรุ่นต่อ ๆ ไป" ส่วนนิตยสาร ไทม์ ได้จัดให้เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" อยู่ที่อันดับที่ 5 ในการจัดอันดับ "เพลงที่แย่ที่สุดในปี 2014" โดยให้เหตตุผลเพราะเพลงใช้คำว่า "skinny bitches" และจำกัดความของการคิดดีต่อรูปร่างเหมือนกับบางอย่างที่อุปโลกน์ขึ้นมาเพื่อจะให้ผู้ชายชอบ

การรับรอง

จากเดือนกรกฎาคม 2014 บีพีไอได้ทำการรับรองซิงเกิลโดยรวมออดิโอสตรีมมิ่งด้วย
 ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2013 อาร์ไอเอเอได้ทำการรับรองดิจิตอลซิงเกิลโดยรวมออดิโอสตรีมมิ่งและ/หรือสตรีมวิดิโอเพลงนอกจากการดาวน์โหลด.