google/wiki40b huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์ม

ประวัติ

จุดเริ่มต้นของการก่อตั้งมหาวิทยาลัยเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1865 (พ.ศ. 2408) โดยสภามณฑลสต็อกโฮล์มต้องการที่จะก่อตั้งสถาบันการศึกษาระดับสูงในเมืองหลวงของประเทศ ในปี ค.ศ. 1969 ได้จัดตั้ง Stockholm University College Association เพื่อที่จะสานต่อการจัดตั้งและมีพันธกิจคือจะไม่ล้มเลิกจนกว่ามหาวิทยาลัยจะถูกก่อตั้งขึ้นและดำเนินการต่อไปในอนาคตได้
ในปี ค.ศ. 1877 ได้มีการบันทึกข้อตกลงการก่อตั้งมหาวิทยาลัยในเดือนพฤษภาคม และมีการทำการสอนครั้งแรกในครั้งแรกในฤดูใบไม้ผลิในปีถัดไป
ในปี ค.ศ. 1878 เริ่มมีการสอนในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติให้กับประชาชนที่สนใจ หนี่งในประวัติที่น่าสนใจในช่วงแรกเริ่มของการก่อตั้งมหาวิทยาลัยได้มีการแต่งตั้ง โซเฟีย คาวาเลฟสกายา (Sofia Kavalevskaya) ให้เป็นคณบดีคณะคณิตศาสตร์ในปี ค.ศ. 1889 โซเฟีย เป็นสตรีนักคณิตศาสตร์ที่มีความสามารถไม่แพ้บุรุษแต่ในยุคที่ความสามารถทางวิชาการได้ถูกกีดกันให้อยู่เฉพาะในกลุ่มผู้ชาย การที่มหาวิทยาลัยแต่งตั้งเธอ ทำให้โซเฟียกลายเป็นสตรีคนที่ 3 ที่ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ในระดับมหาวิทยาลัยในยุโรป
ปี ค.ศ. 1904 มหาวิทยาลัยได้เริ่มมีการประสาทปริญญาทางการศึกษาอย่างเป็นทางการ ที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเริ่มแรกตั้งอยู่ในใจกลางกรุงสต็อกโฮล์ม แต่ต่อมามีการเรียนการสอนที่มากขึ้นทำให้พื้นที่ที่มีอยู่แคบลง ในปี ค.ศ. 1970 ได้มีการย้ายที่ทำการไปยังสถานที่ใหม่ทางทิศเหนือของกรุงสต็อกโฮล์มที่กว้างขวางกว่าเดิม และได้ใช้เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยมาจนถึงปัจจุบัน

สถาบันและหลักสูตร

มหาวิทยาลัยเปิดสอนและทำวิจัยทางด้านสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและสาขามนุษยศาสตร์ สังคมวิทยา แบ่งการสอนออกเป็น 4 คณะ 65 ภาควิชา รวมไปถึงสถาบันและศูนย์ต่างๆทางด้านมนุษยวิทยา วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ สังคมวิทยา และกฎหมาย ทั้งในระดับปริญญาบัณฑิตและบัณฑิตศึกษา โดยมีหลักสูตรระดับปริญญาบัณฑิตเต็มเวลามากกว่า 200 หลักสูตร หลักสูตรปริญญาโท 65 หลักสูตร และระดับปริญญาเอก มีรายวิชาที่เปิดสอน (course) กว่า 1,900 รายวิชา

อันดับมหาวิทยาลัย

ในปี 2017 มหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์มถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 74 ของโลก จากการจัดอันดับโดย Academic Ranking of World Universities หรือ ARWU ของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง
การจัดอันดับโดย The Times Higher Education หรือ THE ในปี 2018 มหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์มถูกจัดอยู่ในอันดับ 134 ของมหาวิทยาลัยทั่วโลก
การจัดลำดับโดย QS World University Ranking อยู่ในลำดับภาพรวมที่ 200 เมื่อแยกตามสาขาจะอยู่ในอันดับที่ 65 ในสาขาสังคมวิทยา อันดับที่ 150 ในสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ อันดับที่ 235 ในสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพและการแพทย์ อันดับที่ 107 ในสาขาศิลปและมนุษยศาสตร์ อันดับที่ 261 ในสาขาวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี
หนี้อุปกรณ์

หนี้อุปกรณ์ (อังกฤษ: accessory obligation) เป็นศัพท์กฎหมาย หมายความถึง หนี้ที่พ่วงติดอยู่กับหนี้อีกรายหนึ่งในลักษณะที่หนี้รายแรกมีบ่อเกิดมาจากหนี้รายหลัง โดยหนี้รายหลังนี้เรียก "หนี้ประธาน" (อังกฤษ: principal obligation) 
เช่น ในสัญญาซื้อขาย ผู้ซื้อมีหนี้ต้องชำระราคาทรัพย์สินที่ซื้อ และผู้ขายมีหนี้ต้องส่งมอบทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้ซื้อ แต่ผู้ขายเห็นว่าผู้ซื้ออาจไม่ชำระหนี้ได้ จึงเรียกให้ผู้ซื้อส่งมอบรถจักรยานยนต์ไว้คันหนึ่งเพื่อเป็นประกันว่าผู้ซื้อจะชำระราคาทรัพย์สินที่ซื้อจนเรียบร้อย จึงมารับเอาจักรยานยนต์คืนไปได้ เป็นการที่ผู้ขายเรียกให้ผู้ซื้อนำรถจักรยานยนต์มาจำนำไว้ ดังนี้ หนี้ตามสัญญาซื้อขายเรียก "หนี้ประธาน" และหนี้ตามสัญญาจำนำ เรียก "หนี้อุปกรณ์"
ว่ากันตามภาษาทั่วไปแล้ว คำว่า "ประธาน" หมายความว่า หลัก และ "อุปกรณ์" หมายความว่า รอง
อินทร สิงหเนตร

ประวัติ

อินทร เป็นบุตรของนายดวงชื่น กับนางบัวจันทร์ สิงหเนตร เกิดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2440 ที่อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ มีพี่น้องรวม 7 คน ได้แก่ นายอินทร นางสาวศรีวิไล นายแพทย์จินดา (เจ้าของโรงพยาบาลจินดา สิงหเนตร) ร้อยโท ราศรี สิงหเนตร นายอดุลย์ นายดวงเลื่อน และนายเทอดศักดิ์
อินทรเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ต่อมาย้ายไปเรียนที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย ต่อมาได้ศึกษาจนจบปริญญาธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเนติบัณฑิตไทย และประกอบอาชีพเป็นทนายความ จากนั้นจึงลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2480 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งที่สองในประเทศไทย และได้รับเลือกอีก 2 สมัยต่อมา
อินทรเป็นนักการเมืองที่มีบทบาทในการคัดค้านการเสนอให้วันที่ 24 มิถุนายน เป็นวันชาติตามข้อเสนอของจอมพล ป.พิบูลสงคราม ร่วมกับเลียง ไชยกาล ด้วยเหตุผลว่านั่นเป็นวันปฏิวัติ และไม่เป็นการเคารพต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ ทำให้อินทรและเลียงถูกจับโยนลงในสระน้ำพระที่นั่งอนันตสมาคม และถูกสภาผู้แทนราษฎรขับออกจากสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2481 โดยนายสี่หมื่น วณีสอน ได้รับเลือกตั้งแทน
ในระหว่างการอภิปรายไม่ไว้วางใจในปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2490 ในสมัยรัฐบาล พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ที่มีการอภิปรายนานถึง 7 วัน 7 คืน ที่เรียกกันว่า "มหกรรม 7 วัน" ในระหว่างนี้ ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ หลายคนถูกลอบยิงหรือลอบทำร้าย เช่น นายสุวิชช พันธเศรษฐ ถูกลอบยิงแต่รอดมาได้ ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย หลังเลิกอภิปรายในช่วงเวลาค่ำคืน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช รองหัวหน้าพรรคได้ใช้รถยนต์มินิยี่ห้อมอร์ริสที่ยืมมาจากพลตำรวจตรี พระพินิจชนคดี พี่เขย พา ส.ส. ของพรรคนั่งรวมกันแล้วไปส่งถึงบ้านพักของแต่ละคนจนครบ คืนหนึ่งที่บริเวณหน้าวัดมกุฏกษัตริยารามซึ่งเป็นที่มืดและเปลี่ยว มีรถยนต์สีดำยี่ห้อเรย์โนลต์วิ่งตามมาด้วยท่าทีไม่ประสงค์ดี อินทรซึ่งนั่งข้างหม่อมราชวงศ์เสนีย์ อาสาจะต่อสู้ด้วยปืนพกกระบอกเล็กที่มีความยาวไม่ถึง 4 นิ้วฟุตที่พกมาในกระเป๋า แต่ปรากฏว่าพอรถวิ่งถึงหน้าสนามม้านางเลิ้งเป็นที่สว่างมีผู้คนสัญจรไปมา รถเรย์โนลต์สีดำคันนั้นก็วิ่งแซงหน้าหายไป
ต่อมาอินทรถูกลอบสังหารในขณะเดินออกกำลังกายในตอนเช้าที่หน้าวัดศรีดอนไชย
ยฺเหวียน จื้อ

ประวัติ

เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ทำให้ทีมได้รับเหรียญเงินในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2006
เมื่อปี ค.ศ. 2008 เขาได้เข้าแข่งขันในรายการโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
เจาะเวลาหาโก๊ะ

เรื่องย่อ (ฉบับภาพยนตร์)

กำจัดออกไปเที่ยวป่าอีกที พรานโก๊ะจึงอาสาจะพาเขาไปเที่ยว และก็ไปเจอโจรป่ากลุ่มเดิมอีก จึงพากันหนีเข้าถ้ำ ซ้ำร้ายพอพวกเขาหลุดออกมาจากถ้ำก็พบว่าอยู่ในโลกอดีต รวมทั้งยังได้พบกับคนโบราณที่จะปล้นเสบียง และยังถูกพวกอังวะพาตัวไป ยามกลางคืนพวกอังวะจัดงานฉลองโดยให้พวกพรานโก๊ะต่อสู้กับพวกตน โก๊ะได้รับชัยชนะแต่พวกอังวะก็ไม่ปล่อยโก๊ะตามสัญญา กำจัดจับหัวหน้าอังวะเป็นตัวประกัน พวกอังวะมีปืนแต่พวกโก๊ะไม่มีอะไรเลย จึงใช้เสียงวิทยุหลอกพวกอังวะและต่อสู้จนชนะ จนภายในถ้ำเกิดแผ่นดินไหวอีกครั้ง ทุกคนสามารถกลับออกมาได้ แต่โก๊ะตัดสินใจขออยู่กับบุญหลายอยู่ในโลกอดีตต่อไป

เรื่องย่อ (ฉบับละครโทรทัศน์)

วันหนึ่ง โอสถ (กีรติ เทพธัญญ์) ได้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยในโลกอดีตระหว่างตัวเขากับพวกพรานโก๊ะให้พวกนักศึกษารุ่นน้องทั้งหลายได้ฟัง แต่พวกเขากลับหาว่าโอสถบ้า จนกระทั่งเวลาผ่านไป โอสถกับเพื่อน ๆ รุ่นเดียวกัน ได้พบกับ พรานโก๊ะ และได้เที่ยวป่าด้วยกันอีกครั้ง โดยครั้งนี้มีเหล่านักศึกษาหน้าใหม่ อาทิ จอมขวัญ หรือ จ๋อม (จิลล์ โรเจอร์) ผู้ที่จะมาเป็นคนรักษาหัวใจของโอสถ หลังจากโอสถถูกจำนรรจ์ คนรักเก่าเมื่อภาคที่แล้วทิ้งไป และยังมี กำจร (วิว ชัชวาล อาร์สยาม) น้องชายของกำจัด รวมถึง ยี่หวา (อรวรา เพ็งพารา) และคนอื่นๆอีกมากที่ตามพรานโก๊ะไปด้วย ทว่าระหว่างทางพวกเขาพลัดหลงไปในถ้ำเดิมจนพบปะกับพวกชาวเขาที่มี ราณี (อาภาพร นครสวรรค์) เป็นผู้นำ และมี จิ๋ว (โยกเยก เชิญยิ้ม) เป็นทหารคนสนิทของราณี ในช่วงแรกพวกชาวเขาพยายามจะทำร้ายพวกพรานโก๊ะเสียด้วยซ้ำ แต่ภายหลังพวกชาวเขาและพวกพรานโก๊ะก็เป็นมิตรกันได้อันเนื่องมาจากพวกพรานโก๊ะช่วยกันปราบพวกคนป่าที่เป็นศัตรูกับพวกชาวเขาได้ และตัวราณีก็รู้สึกหลงรักพรานโก๊ะเสียด้วย แต่ในใจพรานโก๊ะก็ยังมีแต่เพียงบุญหลาย สุดท้ายพวกพรานโก๊ะและพวกชาวเขาก็เดินทางไปที่หมู่บ้านท่าแพอีกครั้ง ดอกรัก (ยิ่งยง ยอดบัวงาม) ที่เคยช้ำใจเรื่องบุญหลายเมื่อภาคที่แล้ว เมื่อได้พบราณี ดอกรักจึงเริ่มหลงรักเธอและลืมเรื่องรักแสนช้ำไปเสียสนิท ขณะที่พวกพรานโก๊ะตัดสินใจจะปักหลักอยู่หมู่บ้านท่าแพ เพื่อจะช่วยคนในหมู่บ้านทั้งหมดขับไล่กองทัพพม่าออกไปให้ได้
จัสแดนซ์ 2018

เกมเพลย์

เช่นเดียวกันกับเกมซีรีส์ก่อนหน้า ผู้เล่นจะต้องเลียนแบบท่าเต้นของนักเต้นบนหน้าจอ รองรับการควบคุมการเคลื่อนไหวผ่าน เพลย์สเตชัน มูฟ, เพลย์สเตชัน แคมเมอร่า, วี รีโมท, เอกซ์บอกซ์ คีเนค, จอย-คอน และ สมาร์ทโฟน โดยการติดตั้งแอปพลิเคชัน Just Dance Controller (มีบน ไอโอเอส และ แอนดรอยด์) ในเกมประกอบไปด้วย 43 เพลง และยังมีเพลงจากภาคเก่าๆอีกมากในบริการ Just Dance Unlimited (เสียรายเดือน / รายปี) และโหมด World Dance Floor ที่จะทำให้นักเต้นทุกคนเต้นแข่งกับนักเต้นทั่วโลกได้

รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

ที่งาน Game Critics Awards ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขา "Best Family/Social Game" และยังได้รับรางวัลจากนิตยสาร Game Informer "Reader's Choice Best of 2017 Awards" ในสาขา "Best Music/Rhythm Game" นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล "Family Game of the Year" ในงาน 21st Annual D.I.C.E. Awards และได้รับรางวัลจากงาน Nickelodeon's 2018 Kids' Choice Awards ในสาขา "Favorite Video Game" อีกด้วย
ปฏิทินเกาหลีเหนือ

ปฏิทินเกาหลีเหนือ (เกาหลี: 주체연호, ฮันจา: 主體年號)​ หรือ ปฏิทินชูเช (Juche calendar) เป็นระบบการนับปีที่ใช้ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี แนะนำในปี ค.ศ. 1997 โดยอิงจากวันเกิดของคิม อิล-ซ็อง (15 เมษายน ค.ศ. 1912) เนื่องจากไม่มีปีชูเชที่ 0 ดังนั้น ค.ศ. 1912 จึงนับเป็นปีชูเชที่ 1 ปฏิทินเกาหลีเหนือใช้เดือนและวันตามปฏิทินเกรโกเรียน การแปลงจากปฏิทินเกรโกเรียนเป็นปฏิทินเกาหลีเหนือ ให้ลบด้วย 1912
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล

พระจริยวัตร

พระองค์ทรงออกพระนามพระองค์เองว่า "แม่หนูเฉลิมเขตร" ส่วนเจ้านายชั้นผู้ใหญ่พระองค์อื่น ๆ ออกพระนามว่า "ยายบี้" ด้วยมีพระนาสิกแบน และพระราชนัดดาองค์อื่น ๆ ในรัชกาลที่ 5 ออกพระนามว่า "ยิบหยี" เพราะโปรดทำพระเนตรหยี
พระองค์ไม่สันทัดในงานบ้านงานเรือนนัก แต่ก็ทำหน้าที่ของบุตรที่ดีโดยมิขาดตกบกพร่อง โดยพระองค์เองเคยกล่าวเกี่ยวกับความไม่สันทัดดังกล่าว ความว่า "เกิดมาเป็นลูกเจ้าฟ้า มาแต่งงานก็เป็นเมียเจ้าฟ้า จะให้รู้จักเช็ดกระไดไชรูท่ออย่างไร"
หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ได้กล่าวถึงอุปนิสัย และพระจริยวัตรโดยรวมของพระองค์ไว้ ความว่า "พระองค์หญิงเฉลิมเขตรมงคลมีพระรูปโฉมเหมือนสมเด็จพระบิดาเป็นอย่างยิ่ง ทั้งพระอัธยาศัยก็คล้ายกันเป็นอันมาก กล่าวคือไม่มีใครเกลียดและไม่มีศัตรู เพราะไม่เป็นภัยกับใครเลย ไม่มีการเล่นพวก ไม่ด่าว่าค่อนแคะผู้ใด ไม่ดูถูกเหยียดหยามผู้ใด มีแต่ความซื่อสัตย์สุจริตและตามพระทัยพระองค์เอง เช่นเด็กที่เป็น Spoiled Child มาตั้งแต่เกิดเพราะไม่เคยมีใครขัดใจเท่านั้น ถ้ามีสิ่งใดที่เสียก็เป็นเรื่องที่ท่านทำพระองค์ท่านเอง ไม่มีผู้ใดต้องมาเสียหายด้วย เช่น ทรงใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ก็เป็นเงินของท่านเอง ไม่ได้ไปหยิบยืมใครมาให้เขาสูญทรัพย์"

ความสนพระทัย

พระองค์หญิงก็ทรงสนพระทัยในงานด้านศิลปะ การแสดง และทรงริเริ่มในการฝึกละครข้าหลวงตั้งเป็นคณะนาฏดุริยศิลปินจัดแสดงภายในวัง เมื่อตามเสด็จพระสวามีไปประทับยังมณฑลปักษ์ใต้ก็ทรงจัดตั้งวงดนตรี มีข้าหลวงเป็นนักดนตรีประจำคณะ ส่วนพระองค์ทรงซอด้วง
ต่อมาทรงหันมาสนพระทัยด้านศิลปะรำไทย ทรงตั้งคณะชูนาฏดุริยศิลป ทั้งนี้ทรงมีความสามารถในการเขียนบทละคร ทั้งละครรำละละครพันทางซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยนั้น บทละครดังกล่าวได้แก่ ปันหยีมิสาหรัง และบทละครจากนวนิยายเรื่อง รุ่งฟ้าดอยสิงห์ เป็นต้น

สิ้นพระชนม์

ในบั้นปลายพระชนม์ชีพ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล ประชวรและไม่สามารถเสด็จออกงานพระราชพิธีต่าง ๆ ได้ โดยได้ย้ายไปประทับที่วังมังคละ และหมดพระกำลัง สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคพระวักกะพิการเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2500 สิริพระชันษา 65 ปี พระนามของพระองค์ ถูกนำมาใช้เป็นชื่อของ โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมเขตร์
ฟอบส์

ฟอบส์ (อังกฤษ: Forbes)  เป็นชื่อของนิตยสารเกี่ยวกับธุรกิจและการเงินในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1917 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมือง เจอร์ซีซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ นอกจากนี้ ทางนิตยสารยังตีพิมพ์เกี่ยวกับ ลำดับเศรษฐีของโลก ลำดับของดารา และลำดับบริษัทที่น่าสนใจในสหรัฐอเมริกา เป็นต้น ปัจจุบันมีฉบับภาษาไทยในชื่อ "Forbes Thailand"
อำเภอเมืองนครสวรรค์

ประวัติศาสตร์

อำเภอเมืองนครสวรรค์ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 โดยหลวงสรรพากรซึ่งเป็นนายอำเภอคนแรก ได้สร้างขึ้นที่ว่าการอำเภอที่ตำบลบ้านแก่ง จึงเรียกชื่ออำเภอว่า อำเภอบ้านแก่ง  ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาที่ตำบลปากน้ำโพ จึงเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า อำเภอปากน้ำโพ เมื่อ พ.ศ. 2482 จึงได้เปลี่ยนชื่ออำเภอตามที่ตั้งศาลากลาง จึงเรียกว่า อำเภอเมืองนครสวรรค์
โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์

ประวัติ

โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์เริ่มเปิดให้บริการรักษาผู้ป่วยในลักษณะของโรงพยาบาลเอกชน 200 เตียงในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2523 ก่อนที่จะทำการจดทะเบียนเข้าตลาดหลักทรัพย์ในปี พ.ศ. 2532 ต่อมา ได้ทำการเปิดอาคารโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ อินเตอร์เนชั่นแนล ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 และโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ได้รับการรับรองคุณภาพระดับสากลครั้งแรกวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ก่อนทำการเปิดอาคารผู้ป่วยนอกบำรุงราษฎร์ อินเตอร์เนชั่นแนล คลินิก ใน พ.ศ. 2551

กิจกรรมเพื่อสังคม

มูลนิธิโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ก่อตั้งปีพ.ศ. 2533 เพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตชาวไทยให้ดีขึ้น ตลอดจนกิจกรรมการกุศลเพื่อช่วยเหลือชาวไทยผู้ด้อยโอกาส อาทิ การมอบทุนการศึกษา การตรวจสุขภาพและผ่าตัดหัวใจให้เด็กผู้ยากไร้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
ลัทธิอาณานิคม

ประวัติ

กิจกรรมซึ่งเรียกได้ว่าลัทธิอาณานิคมนั้นมีประวัติศาสตร์ยาวนาน เริ่มจากจักวรรดิแอฟริกาก่อนสมัยอาณานิคมซึ่งนำให้ชาวอียิปต์ ฟินีเซีย กรีกและโรมันล้วนสร้างอาณานิคมในสมัยโบราณ 
ลัทธิอาณานิคมสมัยใหม่เริ่มด้วยยุคแห่งการสำรวจ โปรตุเกสและสเปนค้นพบดินแดนใหม่ทั่วทั้งมหาสมุทรและสร้างสถานีการค้าหรือพิชิตดินแดนกว้างใหญ่ไพศาล บางคนถือว่าการสร้างอาณานิคมทั่วทั้งมหาสมุทรนี้เองที่แยกแยะลัทธิอาณานิคมจากลัทธิการขยายอาณาเขต (expansionism) แบบอื่น มีการแบ่งดินแดนใหม่เหล่านี้ระหว่างจักรวรรดิโปรตุเกสและสเปนครั้งแรกโดยสารตราพระสันตะปาปาอินเทอร์เซเทอรา และต่อมาโดยสนธิสัญญาทอร์เดสซิลลาสและสนธิสัญญาซาราโกซา (ค.ศ. 1529)
สมัยนี้ยังสัมพันธ์กับการปฏิวัติพาณิชย์ สมัยกลางตอนปลายมีการปฏิรูปการบัญชีและการธนาคารในอิตาลีและเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ยุโรปตะวันตกรับและนำมาปรับใช้กับความเสี่ยงและรางวัลสูงที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนอาณานิคม
ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีการสร้างจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสและจักรวรรดิดัตช์ เช่นเดียวกับกรรมสิทธิ์โพ้นทะเลของอังกฤษ ซึ่งต่อมากลายเป็นจักรวรรดิบริติช นอกจากนี้ ยังมีการสถาปนาจักรวรรดิอาณานิคมเดนมาร์กและอาณานิคมโพ้นทะเลของสวีเดนบ้าง
การแพร่กระจายของจักรวรรดิอาณานิคมลดลงในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยสงครามปฏิวัติอเมริกาและสงครามประกาศอิสรภาพละตินอเมริกา อย่างไรก็ตาม มีการสถาปนาอาณานิคมใหม่จำนวนมากหลังช่วงนี้ รวมทั้งจักรวรรดิอาณานิคมเยอรมันและจักรวรรดิอาณานิคมเบลเยียม ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลายชาติยุโรปเกี่ยวข้องในลัทธิอาณานิคมในทวีปแอฟริกา 
จักรวรรดิรัสเซีย จักรวรรดิออตโตมันและจักรวรรดิออสเตรียมีอยู่ในห้วงเวลาเดียวกันกับจักรวรรดิข้างต้น แต่มิได้แผ่ข้ามมหาสมุทร จักรวรรดิเหล่านี้ขยายผ่านช่องทางแต่เดิมโดยการพิชิตอาณาเขตเพื่อนบ้านแทน จักรวรรดิญี่ปุ่นจำลองตนเองตามจักรวรรดิอาณานิคมยุโรป สหรัฐได้ดินแดนโพ้นทะเล
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝ่ายสัมพันธมิตรผู้คว้าชัยแบ่งจักรวรรดิอาณานิคมเยอรมันและจักรวรรดิออตโตมันส่วนใหญ่ระหว่างพวกตนในฐานะอาณัติสันนิบาตชาติ ดินแดนเหล่านี้ถูกแบ่งออกเป็นสามระดับตามความพร้อมได้รับเอกราช ทว่า การปลดปล่อยอาณานิคมนอกทวีปอเมริกาล่าไปจนหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ใน ค.ศ. 1972 สหประชาชาติตั้งคณะกรรมาธิการพิเศษการปลดปล่อยอาณานิคม หรือมักเรียกว่า คณะกรรมาธิการ 24 เพื่อส่งเสริมกระบวนการนี้
ยิ่งไปกว่านั้น มีขบวนการเอกราชและโครงการความเป็นปึกแผ่นการเมืองโลก เช่น ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด มีส่วนสำคัญในความพยายามปลดล่อยอาณานิคมในอดีตอาณานิคม

จักรวรรดิทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 20

เป็นจักรวรรดิของประเทศต่างๆในทวีปยุโรป

จักรวรรดินอกทวีบยุโรป

เป็นจักรวรรดิของประเทศต่างๆนอกทวีปยุโรป
มอร์คอฟชา

มอร์คอฟ โป-โคเรย์สกี (รัสเซีย: морковь по-корейски "แคร์รอตแบบเกาหลี") หรือ โคเรย์สชา ซับซีลี ซาลัต (อุซเบก: koreyscha sabzili salat "สลัดแคร์รอตแบบเกาหลี") เรียกโดยย่อว่า มอร์คอฟชา (รัสเซีย: морковча) คือสลัดแคร์รอตที่มีรสเผ็ดของชาวโครยอ-ซารัม นับเป็นกิมจิรูปแบบหนึ่ง โดยชาวโครยอ-ซารัมคือชาวเกาหลีที่ย้ายถิ่นฐานเข้าไปในสหภาพโซเวียตเดิมตั้งแต่ ค.ศ. 1937 เป็นต้นมา แต่ในบริเวณเอเชียกลางที่พวกเขาอพยพไปนั้นไม่มีผักกาดขาวอันเป็นวัตถุดิบหลักในการทำกิมจิ พวกเขาจึงเปลี่ยนแปลงวัตถุดิบเป็นแคร์รอตแทน อาหารชนิดนี้จึงถูกเรียกว่า "มอร์คอฟชา" ซึ่ง "มอร์คอฟ" เป็นคำรัสเซียแปลว่า "แคร์รอต" กับ "ชา" เป็นปัจจัยบอกขนาดเล็กในภาษาอุซเบก
อาหารชนิดนี้ไม่เป็นที่รู้จักในประเทศเกาหลีใต้ แต่กลับเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ มีการยกอาหารชนิดนี้ตามร้านอาหารทั่วไปในกลุ่มประเทศอดีตสหภาพโซเวียต มีการจำหน่ายตามร้านสรรพาหารหลายแห่ง รวมทั้งเป็นส่วนหนึ่งในซาคูสกี (สำรับอาหารเรียกน้ำย่อยอย่างหนึ่ง) และกลายเป็นหนึ่งในเครื่องเคียงข้างสำรับอาหารค่ำหรืออาหารตามงานเลี้ยงฉลองวันหยุดของประชาชนทุกเชื้อชาติในอดีตสหภาพโซเวียต
มอร์คอฟชามีส่วนประกอบหลักได้แก่ แคร์รอตขูดฝอย กระเทียม พริกไทยแดงป่น เม็ดรากผักชี น้ำส้มสายชู น้ำมันพืช เกลือ พริกไทย และอาจโรยด้วยงา
สตีฟ ดาร์บี

สมัยเป็นนักเตะ

ดาร์บีเริ่มเล่นฟุตบอลจากการเป็นผู้รักษาประตูของลิเวอร์พูลชุดเยาวชน แต่ไม่สามารถขึ้นไปอยู่ในทีมชุดใหญ่ได้ ดาร์บีจึงย้ายไปร่วมทีม Tranmere Rovers' ก่อนที่จะย้ายไปเล่นให้กับทีมในสหรัฐอเมริกา และออสเตรเลีย

บทบาทในฐานะผู้จัดการทีม

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนทีมชาติไทย โดยเขาทำงานร่วมกับ ปีเตอร์ รีด ที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ฝึกสอน และถูกปลดออกจากตำแหน่งในเดือนธันวาคมปีถัดมาหลังพาทีมตกรอบแรกซีเกมส์
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี

เบื้องต้น

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเสด็จพระราชสมภพที่อิสลิพ (มลฑล อ็อกฟอร์ดเชอร์) เมื่อราว ค.ศ. 1003/1004 พระราชวังอยู่ที่บริล (มลฑลบัคคิงแฮมเชอร์) ในปี ค.ศ. 1013 เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี (น้องสาวของริชาร์ดที่ 2 ดยุคแห่งนอร์ม็องดี) ทรงนำเอ็ดเวิร์ดและพระอนุชาอัลเฟรดหนีจากการรุกรานของชาวเดนมาร์กที่อังกฤษไปยังนอร์ม็องดี แม้ว่าเอ็ดเวิร์ดจะทรงเป็นผู้เคร่งครัดในศาสนาแต่ในขณะเดียวกันก็ทรงเป็นนายทหารที่มีความสามารถในการต่อสู้ ฟลาเทยิสบ็อค (Flateyisbok) ชาวนอร์สกล่าวถึงการต่อสู้อย่างกล้าหาญของพระองค์กับคานูทที่ลอนดอนว่าพระองค์ทรงโจมตีคานูท แต่ธอร์เคลสูง (Thorkell the Tall) ช่วยให้คานูทรอดมาได้โดยดึงตัวคานูทลงจากหลังม้าก่อนที่เอ็ดเวิร์ดจะเข้าถึงตัว  พอเอ็ดเวิร์ดเสด็จตามมาถึงก็ทรงจามม้าของคานูทด้วยขวาน เชื่อกันว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเคร่งศาสนามากขึ้นในระหว่างยี่สิบห้าปีที่ทรงพำนักอยู่ที่นอร์ม็องดี (โฮวาร์ธขัดแย้งกับความเชื่อนี้ ในหนังสือ “1066: ปีแห่งชัยชนะในการรุกราน” (1066: The Year of the Conquest)) ในขณะที่อังกฤษกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเดนมาร์ก 
ความคุ้นเคยของพระองค์กับนอร์ม็องดีและผู้นำของนอร์ม็องดีกลายมามีอิทธิพลต่อการปกครองของพระองค์ต่อมา การที่นอร์มังถวายที่ลี้ภัยแต่มิได้ให้ความสนใจแก่พระองค์ในขณะที่ประทับอยู่ที่นั่นก็ทำให้พระองค์มีความรู้สึกสำนึกในบุญคุณแต่ก็ทรงชังในวิธีที่ทรงถูกปฏิบัติของพระญาติ กล่าวกันว่าก่อนที่โรเบิร์ตที่ 2 ดยุคแห่งนอร์ม็องดีลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจะเดินทางไปแสวงบุญที่เยรูซาเลมก็ได้ตั้งเอ็ดเวิร์ดให้เป็นหนึ่งในผู้ดูแลลูกชายวิลเลียม โรเบิร์ตไปเสียชีวิตที่เยรูซาเลม
หลังจากที่ทรงพ่ายแพ้ต่อความพยายามที่จะโค่นราชบัลลังก์ของพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตในปี ค.ศ. 1036 เอ็ดเวิร์ดก็เสด็จกลับมานอร์ม็องดีแต่พระอนุชาอัลเฟรดถูกจับได้โดยกอดวิน เอิร์ลแห่งเอสเซ็กส์ ผู้นำตัวไปให้ฮาโรลด์ ฮาระฟุต ฮาโรลด์ทรมานและทำให้อัลเฟรดตาบอดเพื่อทำให้ไม่เหมาะกับการเป็นพระเจ้าแผ่นดินต่อไป อัลเฟรดเสียชีวิตจากการทรมานไม่นานหลังจากนั้น กล่าวกันว่าการฆาตกรรมของพระอนุชาเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เอ็ดเวิร์ดทรงมีความแค้นต่อเอิร์ลแห่งเอสเซ็กส์เมื่อทรงขับจากราชสำนักในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1051 เอ็ดเวิร์ดกล่าวว่าสิ่งเดียวที่ทำให้พระองค์ยกโทษให้เอิร์ลแห่งเอสเซ็กส์ก็เมื่อเอสเซ็กส์ทำให้อัลเฟรดคืนชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ในปี ค.ศ. 1041 ขุนนางชาวแองโกล-แซ็กซอนอัญเชิญเอ็ดเวิร์ดกลับมาอังกฤษ ครั้งนี้ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวของพระเจ้าฮาร์ธาคานูท (พระราชโอรสในพระเจ้าคานูทมหาราช) ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเอ็ดเวิร์ด  พงศาวดารแองโกล-แซ็กซอนกล่าวว่าพระเจ้าฮาร์ธาคานูททำพิธีตั้งสัตยาบรรณในการเป็นพระเจ้าแผ่นดินเคียงข้างเอ็ดเวิร์ด หลังจากาการสวรรคตของพระเจ้าฮาร์ธาคานูทเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042 เอ็ดเวิร์ดก็ขึ้นครองราชย์เป็น “พระเจ้าเอ็ดเวิร์ด” ด้วยความนิยมของประชาชนอย่างเต็มที่  บันทึกแองโกล-แซ็กซอนกล่าวว่าเอ็ดเวิร์ดได้รับเลือกเป็นพระเจ้าแผ่นดินในลอนดอนก่อนที่พระศพของฮาร์ธาคานูทจะถูกฝัง เอ็ดเวิร์ดได้รับการสมมงกุฏที่มหาวิหารวินเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1043
อาวเอี๊ยงโคก

อาวเอี๊ยงโคก บางตำราใช้ ชื่อ อ้าวเอียงกงจื้อ หรือ "อาวเอี๊ยงเคี๊ยง" เป็นหนุ่มใหญ่เจ้าสำราญ มักมากในกามารมณ์ มีวิทยายุทธสูงส่ง พยายามจะล่วงเกินอึ้งย้งหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ เมื่อครั้งได้ไปประลองกับก๊วยเจ๋ง ที่เกาะดอกท้อ ได้รับความพ่ายแพ้จากการประลอง แต่อึ้งเอี๊ยะซือกลับพอใจในตัวอ้าวเอียงโคกมากกว่าเนื่องจากเป็นผู้มีสติปัญญากว่าก๊วยเจ๋ง ซึ่งถูกอึ๊งเอี๊ยซือมองว่าเป็นคนหนุ่มที่โง่เขลามีดีแต่กำลัง จึงได้มอบแผนที่เกาะดอกท้อไป ภายหลังเมื่อไปติดเกาะร้างกับอึ้งย้ง และอั้งฉิกกง(ยาจกอุดร) ได้พยายามจะล่วงเกินอึ้งย้งหลายครั้ง แต่ยังเกรงกลัวอั้งฉิกกง และอึ้งย้งเองก็สวมใส่เกราะอ่อนขนเม่น จึงทำอันตรายมิได้ ต่อมาถูกอึ้งย้งหลอกให้เข้าไปติดกับดัก ทำให้อ้าวเอียงโคกเสียขาไป แต่ความมักมากในกามยังไม่สิ้นสุด แม้จะเสียขา และต้องเดินด้วยมือต่างเท้า
เมื่อครั้งได้ติดตามอ้าวเอียงฮงไปยังหมู่บ้านงู้แกชุน ได้ไปพบกับเที้ยเอียงเกียผู้เป็นศิษย์ของซุนปุดยี่แห่งช้วนจินก่า จึงใช้วิทยายุทธที่เหนือกว่าเล็กควงเอ็งผู้เป็นสามีของนาง บังคับใหเที้ยเอียงเกียเปลื้องผ้า .. แต่เคราะห์ดีที่ ม่อเนียมชื่อ เข้ามาขัดจังหวะโดยบังเอิญ โดยที่ลากโลงศพมา2ใบ ก็คือ โลงของ เอี้ยทิซิม ผู้เป็นพ่อบุญธรรม กับ เปาเซี๊ยเยี๊ยก ครั้นได้เห็นความงามของม่อเนียมชื่อ ก็พยายามจะข่มเหงนาง แต่ในที่สุดเสียทีให้กับเอี้ยคัง เพราะความหึงหวงของเอี้ยคังที่มีต่อม่อเนียมชื่อ จึงได้หลอกให้อ้าวเอียงโคกไม่ทัน ระวังตัว จ้วงแทงด้วยทวนของเอี้ยทิซิม เข้าที่ท้องจนถึงแก่ความตาย
อ้าวเอียงโคก เป็นบุตรของอาวเอี๊ยงฮง กับ พี่สะใภ้ของตน จึงเป็นสายเลือดของอาวเอี๊ยงฮง ต่อมาเมื่อสิ้นชีวิตลง อาวเอี๊ยงฮงเข้าใจไปว่าตายเพราะน้ำมือของก๊วยเจ๋ง จึงเป็นปมเหตุให้ต่อมาอาวเอี๊ยงฮงตามฆ่าอาจารย์ทั้งหกแห่งกังหนำ โดยถูกเอี้ยคัง และ ก๊วยเชยยิ่ม ร่วมปั่นหัวมาโดยตลอด
เนเอะ (เพลงของเพอร์ฟูม)

การโปรโมตและมิวสิกวิดีโอ

"Nee" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบโฆษณา Natural Beauty Basic โดยโฆษณานี้ประกอบด้วยสมาชิกวงเพอร์ฟูม เต้นบนเวทีหกเหลี่ยมล้อมรอบด้วย ซีจี เมืองสีขาวในฤดูหนาว ถ่ายทำบริเวณตรงกลางของฉากเขียวขนาดใหญ่ ด้วยกล้องถ่ายวิดีโอสามตัว ทำให้ได้ภาพของสามคนในมุมที่แตกต่างกันแล้วนำรวมกันโดยใช้ ซีจี โฆษณาชิ้นนี้มีอยู่ด้วยกันสี่แบบ โดยสามแบบเป็นสมาชิกแต่ละคน ส่วนแบบสุดท้ายจะเป็นสมาชิกทั้งสามคน
สำหรับมิวสิกวิดีโอนั้นได้ใช้รูปแบบเดียวกันโฆษณา ซึ่งทั้งสองแบบนั้น ถ่ายทำโดย ยูอิจิ โคดามะ, ซึ่งเคยเป็นผู้กำกับเพลง "Secret Secret" และ "Natural ni Koishite" ออกแบบท่าเต้นโดย มิกิโกะ และเรียกว่า "Posing Dance" ซึ่งเป็นท่าเต้นที่ แต่ละคนเต้นท่าแตกต่างในเวลาเดียวกัน ในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2553 มิวสิกวิดีโอฉบับสั้นได้ถูกอัปโหลดลงบนแชนเนลของ โทคุมะ เจเปน บน ยูทูบ
ทีเกอร์ 1

ยานรบหุ้มเกราะที่ 6 "ไทเกอร์" (เยอรมัน: Panzerkampfwagen VI „Tiger“) หรือเรียกว่า ไทเกอร์ 1 เป็นยานเกราะขนาดหนักที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยถูกสร้างในช่วงปลายปี ค.ศ. 1942 เพื่อที่จะใช้ตอบโต้ความแข็งแกร่งยานเกราะที-34 และรถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ ของ สหภาพโซเวียต ในช่วงเริ่มต้นของ ปฏิบัติการบาร์บารอสซา ลักษณะการออกแบบของทีเกอร์1 ทำให้ทีเกอร์1 เป็นยานเกราะของเวร์มัคท์ คันแรกที่ติดปากกระบอกปืนขนาด 88 มิลลิเมตร โดยปากกระบอกปืนนี้ได้ถูกทดสอบมาก่อนว่ามีประสิทธิภาพสูงในการยิงต่อต้าน รถถัง และ เครื่องบิน ในช่วงระหว่างสงคราม ทีเกอร์ 1 ได้ถูกนำไปใช้ในในการรบแนวหน้าของเยอรมัน โดยปกติแล้วทีเกอร์1 ถูกนำมาแยกเป็นหน่วยยานเกราะอิสระ ซึ่งทำให้หน่วยทีเกอร์1 สามารถปฏิบัติการได้อย่างค่อนข้างมีประสิทธิภาพ
แม้ว่าไทเกอร์1 เป็นที่น่าเกรงขามต่อศัตรูเป็นอย่างมากก็ตาม ทว่า ในขณะเดียวกัน ไทเกอร์1 เป็นยานเกราะที่มีลักษณะซับซ้อนในการสร้าง ต้นทุนสูง และใช้เวลาในการผลิตยาวนานอีกทั้งทีเกอร์1 มักจะประสบปัญหาเครื่องจักรกลล่มบ่อยครั้งจึงทำให้ยานเกราะชนิดนี้ถูกยกเลิกการผลิตไป มีเพียงจำนวน 1347 คันเท่านั้นที่ถูกผลิตขึ้นมา ในช่วงระยะเวลา สิงหาคม ค.ศ. 1942 ถึง สิงหาคม ค.ศ. 1944 และไทเกอร์2 ได้ถูกผลิตขึ้นมาแทนที่
ยานเกราะนี้ถูกตั้งชื่อเล่นโดย Ferdinand Porche และตัวเลขโรมันได้ถูกเพิ่มเติมหลังจากที่ยานเกราะทีเกอร์ 2 ได้ถูกนำมาผลิต โดยแท้จริงแล้ว ยานเกราะชนิดนี้มีชื่ออย่างเป็นทางการ คือ Panzerkampfwagen VI Ausführung H (ยานเกราะ Panzer VI รุ่น H หรือมีชื่อย่อว่า PzKpfw VI Ausf. H)  แต่อย่างไรก็ตาม ยานเกราะนี้ได้ถูกนำมาออกแบบใหม่อีกครั้งเป็น PzKpfw VI Ausf. E ในเดือน มีนาคม 1943  และมีลักษณะการออกแบบปืนใหญ่ของ SdKfz 181 เช่นเดียวกัน.
ในปัจจุบันนี้ มีไทเกอร์1 ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุด คือ พิพิธภัณฑ์ยานเกราะ Bovington ทีเกอร์ 131 ซึ่งเป็นยานเกราะคันเดียวที่ยังคงสามารถใช้ได้อยู่ในปัจจุบันนี้

การออกแบบ

ยานเกราะไทเกอร์มีลักษณะแนวคิดการออกแบบที่แตกต่างจากรถยานเกราะรุ่นแรกๆทั่วไปของเยอรมัน  โดยรถยานเกราะของเยอรมันในรุ่นเริ่มต้นมีความสมดุลในการขับเคลื่อน เกราะป้องกันและการทำลายล้าง จึงทำให้บางครั้งพ่ายแพ้ต่อรถยานเกราะของฝ่ายศัตรูเพราะเป็นรถถังที่ไม่มีจุดเด่นเลย
ยานเกราะไทเกอร์1เป็นตัวอย่างที่แสดงเห็นถึงแนวคิดการออกแบบแบบใหม่ที่เน้นไปในด้านการทำลายล้างและเกราะป้องกันโดยแลกกับความสามารถในการขับเคลื่อน แนวคิดการออกแบบสำหรับยานเกราะขนาดหนักได้เริ่มต้นในปี 1937 โดยที่ยังไม่มีแผนงานในด้านการผลิต ความสามารถในการเจาะเกราะของไทเกอร์มีแนวคิดมาจากประสิทธิภาพยานเกราะของโซเวียตรุ่น T-34 ซึ่งเป็นยานเกราะหลักของโซเวียตในการต่อต้านเยอรมันในปี 1941 ถึงแม้ว่าลักษณะการออกแบบภายนอกมีลักษณะเหมือนยานเกราะขนาดกลางรุ่น Panzer IV ทว่า ทีเกอร์มีน้ำหนักมากกว่ายานเกราะขนาดกลางนี้ถึงสองเท่าตัว เพราะทีเกอร์มีเกราะป้องกันที่หนากว่ามาก ปืนที่ใหญ่กว่า น้ำหนักของน้ำมัน ความสามารถในการพกพาจำนวนกระสุนปืน น้ำหนักของเครื่องยนต์ และลักษณะที่ถูกสร้างให้หนาแน่นกว่า