google/wiki40b huggingface dataset:
สมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก

ประวัติ

สมาคมเนชั่นแนล   จีโอกราฟิก  ก่อตั้งเมื่อวันที่  27  มกราคม  พ.ศ. 2431   โดยนักสำรวจและนักวิทยาศาสตร์ 33 คน   ที่มาจาก"สมาคมเพื่อเพิ่มพูนและเผยแพร่ความรู้ด้านภูมิศาสตร์" (organizing a society for the increase and diffusion of geographical knowledge.) โดยการ์ดิเนอร์ กรีน ฮับเบิร์ด  เป็นประธานคนแรก  ต่อมาอเล็กซานเดอร์  เกรแฮม  เบลล์   บุตรเขยของเขา   ก็สืบทอดตำแหน่งนี้ต่อหลังจากที่การ์ดิเนอร์ กรีน ฮับเบิร์ดเสียชีวิต  เมื่อปี  พ.ศ. 2440   ต่อมาบุตรเขยของอเล็กซานเดอร์  เกรแฮม  เบลล์ นามว่า  กิลเบิร์ต  โฮเวย์  กรอสเวเนอร์  ก็เข้ารับตำแหน่งเป็นบรรณาธิการคนแรกของนิตยสารเนชั่นแนล  จีโอกราฟิกและทำงานอยู่ในสมาคมยาวนานถึง 55 ปี   ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  บุคคลในตระกูลกรอสเวเนอร์ก็เป็นบุคคลที่มีบทบาทในสมาคมนี้

สถานีโทรทัศน์

เนชั่นแนลจีโอกราฟิกแชนแนล
พลังงานน้ำขึ้นน้ำลง

ที่มาของพลังงานน้ำขึ้น-น้ำลง

พลังงานน้ำขึ้น-น้ำลง เกิดจากการใช้ประโยชน์จากปรากฏการณ์น้ำขึ้น-น้ำลง ทางธรรมชาติที่เกิดจากแรงดึงดูดของดวงจันทร์กับดวงอาทิตย์ ส่งผลให้ระดับน้ำในมหาสมุทรและทะเลมีความสูงขึ้นหรือลดลงในแต่ละวัน โดยนักวิทยาศาสตร์พยายามนำพลังงานน้ำขึ้น-น้ำลงมาใช้ โดยใช้หลักการเปลี่ยนแปลงของพลังงานศักย์ ความสูงขึ้นและลดลงของน้ำที่อยู่ชายฝั่ง โดยสร้างโรงไฟฟ้าพลังงานน้ำขึ้น-น้ำลงตรงบริเวณที่มีการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำขึ้น-น้ำลงอย่างมาก หรือมีการหมุนเวียนของน้ำที่อยู่ในระดับความสูง 20 -30 เมตร

หลักการทำงานของพลังงานน้ำขึ้น-น้ำลง

พลังงานน้ำขึ้น-น้ำลง ใช้หลักการพื้นฐานมาจาก พลังงานศักย์และพลังงานจลน์เป็นหลักการเดียวกับเขื่อนพลังงานน้ำ ที่การกักเก็บน้ำบนพื้นที่สูงและมีปริมาณน้ำมาก ๆ แต่พลังงานน้ำขึ้น-น้ำลงใช้ความต่างของระดับน้ำขึ้น-น้ำลงในแต่ละวันเพื่อเป็นการเพิ่มศักยภาพของกำลังงานโดยการสร้างเขื่อนบริเวณปากแม่น้ำหรือปากอ่าวเพื่อที่การกักเก็บน้ำได้ปริมาณที่มาก ๆ โดยความต่างของระดับน้ำขึ้น-น้ำลง เมื่อน้ำขึ้นน้ำก็ไหลเข้าสู่อ่างเก็บน้ำจนเต็มและน้ำจะไหลออกจากอ่างเก็บน้ำเมื่อน้ำลง การไหลเข้าออกของน้ำจะต้องควบคุมโดยไหลผ่านกังหันน้ำที่เชื่อมต่อกับเครื่องกำเนินไฟฟ้าเมื่อกังหันน้ำหมุนก็จะได้กระแสไฟฟ้าออกมาใช้งาน

การผลิตไฟฟ้า

ผลิตได้เป็นครั้งแรก Rance Tidal Power Station ที่ La Rance ประเทศฝรั่งเศส โดยการสร้างเขื่อน (tidal barrack) เพื่อเก็บกักน้ำไว้ตอนที่ระดับน้ำขึ้นสูง แล้วปล่อยน้ำออกเมื่อระดับน้ำลดลง โดยให้น้ำไหลผ่านเทอร์ไบน์ผลิตไฟฟ้า สามารถจ่ายไฟฟ้าให้กับบ้านเรือน 240,000 หลังคาเรือน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966
โรงไฟฟ้าพลังน้ำขึ้นน้ำลงที่ใหญ่ที่สุดในโลก อยู่ที่ทะเลสาบ Sihwa ประเทศเกาหลี สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2011 มีกำลังการผลิต 254 MW
ประเทศเกาหลียังมีแผนที่จะสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำแบบ tidal barrak อีก 2 โครงการ ที่แรก ใกล้กับเกาะ Ganghwa กำลังการผลิต 812 MW จะแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2015 อีกที่หนึ่งคือ รอบ ๆ เกาะ Incheon ขนาก 1,320 MW เริ่มก่อสร้างปี ค.ศ. 2017
ในปัจจุบัน ประเทศสกอตแลนด์ ได้กำลังก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังงานน้ำขึ้น-น้ำลงที่ใหญ่ที่สุดในสกอตแลนด์ โดยจะสามารถผลิตพลังงานไฟฟ้าสามารถจ่ายไฟฟ้าให้ 175,000 ครัวเรือน ซึ่งคาดจะสร้างเสร็จในปี 2015

ศักยภาพและการพัฒนาพลังงานน้ำขึ้น-น้ำลงในประเทศไทย

จาการวัดและเก็บข้อมูลของน้ำขึ้น-น้ำลง ภายในประเทศไทยได้ข้อสรุปว่าความสูงของน้ำลงเต็มที่ของประจำวันตามชายฝั่งน่านน้ำไทยและแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณที่มีความแตกต่างของระดับน้ำขึ้น-น้ำลงค่อยข้างสูงกว่าบริเวณอื่นคือ บริเวณ ปากแม่น้ำระนอง จังหวัดระนอง น้ำขึ้นความสูงสุด ประมาณ 4 เมตรโดยค่าเฉลี่ยตลอดทั้งปีน้ำขึ้นสูงสุดประมาณ 2 เมตร ซึ่งต่ำกว่าค่าที่จะนำมาใช้ผลิตไฟฟ้าได้ ดังนั้นการพัฒนาพลังงานน้ำขึ้น-น้ำลงในประเทศไทยจึงไม่ได้มีการศึกษาและวิจัยเพราะความต่างของระดับน้ำขึ้น-น้ำลงในน่านน้ำไทยนั้นมีค่าความสูงของระดับน้ำที่ค่อนข้างต่ำ
พี (ความซับซ้อน)

ในเชิงของ ทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ พี เป็นกลุ่มความซับซ้อนที่ประกอบด้วยปัญหาการตัดสินใจที่สามารถหาคำตอบได้ในเวลาที่เป็นฟังก์ชันพหุนามกับขนาดของอินพุต (polynomial time)
พี ประกอบด้วย ปัญหาที่สำคัญหลายอย่างที่มีประโยชน์ในชีวิต เช่น ปัญหาการหาตัวหารร่วมมากระหว่างจำนวนสองจำนวน ปัญหาการจับคู่มากที่สุด (Maximum Matching) ปัญหาจำนวนเฉพาะ ปัญหากำหนดการเชิงเส้น (Linear program)
พี เป็นกลุ่มความซับซ้อนที่นักวิจัยเรียกว่า "ง่าย" แม้ว่าในความเป็นจริงแล้วปัญหาที่ใช้เวลาในการหาคำตอบ n^{100000}  ไม่น่าจะถือว่าง่ายก็ตาม
เสียงประสาน

นิรุกติศาสตร์

ในภาษาอังกฤษ คำว่า harmony มาจากภาษากรีกโบราณว่า ἁρμονία (harmonia - ฮาโมเนีย) ซึ่งมีความหมายว่า "ร่วมกัน, สมานฉันท์, เป็นหนึ่งเดียวกัน" ซึ่งมาจากคำกริยาว่า ἁρμόζω (harmozō - ฮามาโซ) มีความหมายว่า "(ฉัน)เข้าร่วมด้วย"
ในภาษาไทย คำว่า "เสียง" มาจากภาษาจีนยุคกลาง 聲 (MC ɕiᴇŋ) คำว่า "ประสาน" แผลงมาจากภาษาเขมร ផ្សារ (ผฺสาร, “เชื่อม”)

กฎเกณฑ์ตามประวัติศาสตร์

ในทางด้านดนตรีตะวันตก ในแง่ของการบรรเลง, การประพันธ์ หรือทฤษฎีบางอย่างก็มีกฎการใช้เสียงประสานโดยเฉพาะ กฎเหล่านี้มักจะกล่าวถึงบ่อย ๆ ว่ามีที่มาจากคุณสมบัติทางธรรมชาติ อย่างเช่นตัวเลขสัดส่วนจากกฎการเทียบเสียงของพีทากอรัส (ความกลมกลืนมาจากตัวเลขสัดส่วน ทั้งจากที่สัมผัสได้และจากตัวมันเอง) หรือจากเสียงกังวาน (resonance) และเสียงฮาร์โมนิก (ความกลมกลืนมาจากคุณภาพของเสียง) กฎเกณฑ์ดังกล่าวนี้จะผสมเข้ากับระดับเสียงที่เข้ากันได้และการประสานเพื่อความสวยงามหรือความเรียบง่ายที่ใกล้เคียงกับคุณสมบัติดังที่ต้องการ วิธีการนี้ช่วยให้โน้ตทบเจ็ดไมเนอร์ (minor 7th) และโน้ตทบเก้าเมเจอร์ (major 9th) ไม่ถูกจัดเป็นเสียงกระด้าง (เป็นเสียงกลมกลืน)
ดนตรีศาสนาของชาวตะวันตกในยุคแรก ๆ มักจะมีการใช้การขนานของขั้นคู่เพอร์เฟคต์ (perfect) โดยขั้นคู่เหล่านี้จะยังคงรักษาไว้ซึ่งความชัดเจนของเพลงร้องแนวเดียว (plainsong) ดั้งเดิมเอาไว้ ผลงานเหล่านี้ถูกสร้างและร้องอยู่ในศาสนสถาน และมีการใช้โหมดต่าง ๆ เพื่อสร้างเสียงประสานตามความเหมาะสมของสถานที่นั้น ๆ ในขณะที่ดนตรีหลากแนวเสียงกำลังพัฒนา การใช้ขั้นคู่ขนานดังที่กล่าวมานี้ก็ถูกแทนที่ด้วยรูปแบบของชาวอังกฤษ นั่นคือการประสานเป็นขั้นคู่สามหรือคู่หก ซึ่งรูปแบบของอังกฤษนี้เป็นที่ยอมรับว่าให้เสียงประสานที่ไพเราะและหวานซึ้งมากกว่า อีกทั้งยังเหมาะสำหรับการเขียนดนตรีหลากแนวมากกว่า เนื่องด้วยความคล่องตัวของตัวโน้ต ดนตรีในช่วงแรกนั้นมีข้อห้ามในการใช้ขั้นคู่สามเสียงหรือทรัยโทน (tritone) เนื่องจากเป็นขั้นคู่เสียงกระด้าง ฉะนั้นคีตกวีส่วนใหญ่ในยุคนั้นจึงต้องใช้เทคนิคที่เรียกว่า "มูสิกา ฟิกตา" (musica ficta) คือการใช้เครื่องหมายแปลงเสียงจรเพื่อหลีกเลี่ยงขั้นคู่นี้ ทว่าในระบบคอร์ดทรัยแอด (triad) หรือคอร์ดที่มีโน้ตสามตัวในยุคใหม่ ทรัยโทนได้รับอนุญาตให้ใช้ได้ เนื่องมาจากมาตรฐานการใช้เสียงกระด้าง ทำให้มันถูกใช้ในคอร์ดโดมิแนนท์ (dominant) อย่างเป็นที่นิยม
เสียงประสานส่วนใหญ่มักมาจากการที่เสียงมากกว่าหนึ่งเสียงถูกเล่นออกมาพร้อมกัน แต่ในบางครั้ง เสียงประสานก็สามารถถูกประยุกต์ให้บรรเลงออกมาจากแนวทำนองแนวเดียวได้ โดยใช้อาร์เปโจ (arpeggio) หรือฮอคเก็ต (hocket)
ชุดใหม่ของพระราชา

ฉลองพระองค์ชุดใหม่ของพระราชา (เดนมาร์ก: Kejserens nye Klæder; อังกฤษ: The Emperor's New Clothes) เป็นนิทานเรื่องสั้นของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1837 เป็นภาษาเดนมาร์กในหนังสือรวมเรื่องสั้น 9 ตอน ชื่อ Eventyr, fortalte for Børn. Første Samling. Tredie Hefte. (Fairy Tales Told for Children. First Collection.)
ในเรื่องนี้ ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซนต้องการเน้นถึงคนที่ชอบหลอกลวงผู้คนไปเรื่อย ๆ โดยคิดว่าตนเองนั้นฉลาดหลักแหลมกว่าคนอื่น แต่สิ่งที่พวกเขาได้ผูกเป็นเรื่องราวขึ้นเพื่อหลอกลวงคนอื่นนั้น ไม่สามารถหลอกลวงเด็กไร้เดียงสา ที่พบเห็นอะไรก็จะพูดออกไปอย่างที่คิดได้ด้วยจิตใจบริสุทธิ์ ได้
เรื่อง ฉลองพระองค์ชุดใหม่ของพระราชา เคยถูกนำไปสร้างภาพยนตร์หลายครั้ง ฉบับที่มีชื่อเสียงคือ ฉบับภาพยนตร์แอนิเมชั่นของดิสนีย์ ในปี 2000 ในชื่อ The Emperor's New Groove (ชื่อไทย จักรพรรดิกลายพันธุ์ อัศจรรย์พันธุ์ต๊อง) และภาคต่อในปี 2005 Kronk's New Groove
หลอน...ไม่หลับ

เรื่องย่อ

ภาพยนตร์กล่าวถึงช่างคุมเครื่องจักรในโรงงาน ชื่อ "เทรเวอร์ เรซนิก" (รับบทโดย เบล) ที่ป่วยเป็นโรคนอนไม่หลับมานานแรมปี จนกระทั่งร่างกายผ่ายผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เรซนิกมีพฤติกรรมแปลกๆ จนเพื่อนร่วมงานสงสัยว่าติดยาเสพติด และพากันหนีห่าง เขากลายเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว คบหากับคนรู้จักเพียงไม่กี่คน ได้แก่ "สตีวี" โสเภณีคู่ขา (รับบทโดย เจสัน ลีห์) "มาเรีย" สาวเสิร์ฟในร้านกาแฟ (รับบทโดย ซานเชซ-กีฮอน) และ "นิโคลัส" ลูกชายของมาเรีย อาการของเรซนิกเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มองเห็นภาพซ้ำๆ กัน จนมีอาการจิตหลอน
ภาพยนตร์เฉลยในตอนจบว่า เมื่อปีก่อนหน้านั้นเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขึ้น โดยเรซนิกขับรถสปอร์ตด้วยความเร็วสูง ชนเด็กชายคนหนึ่งเสียชีวิต แล้วขับรถหนีไป ด้วยความรู้สึกผิดในส่วนลึกของจิตใจ ทำให้เขาเกิดอาการนอนไม่หลับตลอดมาจนร่างกายทรุดโทรม และเกิดอาการประสาทหลอน ในตอนท้ายของเรื่อง เรซนิกเข้ามอบตัวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ และนอนหลับได้เป็นครั้งแรกในเวลาหลายปี

งานสร้าง

ก่อนหน้าการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบลที่มีความสูง 6 ฟุต ต้องใช้เวลา 4 เดือนในการลดน้ำหนักโดยการอดอาหาร ในแต่ละวันเขารับประทานเพียงกาแฟ 1 แก้ว และแอปเปิล 1 ผล (รับพลังงานวันละ 275 แคลอรี)  น้ำหนักของเบลลดลงถึงประมาณ 27 - 28 กิโลกรัม จากเดิม 82 กิโลกรัม เหลือเพียงประมาณ 55 - 54 กิโลกรัม
หลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบล รับบทเป็นแบทแมนใน แบทแมน บีกินส์ เขาทำการเพิ่มน้ำหนัก และเล่นกล้ามจนมีน้ำหนัก 86 กิโลกรัม
บทภาพยนตร์โดยสกอตต์ โคซาร์ ได้รับอิทธิพลจากผลงานเรื่อง The Double: A Petersburg Poem ของฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี และยังอ้างอิงถึงผลงานอีกหลายเรื่องของเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง พี่น้องคารามาซอฟ (The Brothers Karamazov), อาชญากรรมและการลงทัณฑ์ (Crime and Punishment), The Idiot และ Notes from Underground ตัวละคร เทรเวอร์ เรซนิก นำมาจากชื่อของ เทรนต์ เรซเนอร์ แห่งวงไนน์อินช์เนลส์
การแปรรูปอาหาร

หลักการแปรรูปอาหาร

•การใช้ความร้อน
•การใช้ความเย็น
•การทำแห้ง
•การใช้น้ำตาล
•การหมักดอง
•การฉายรังสี
•การใช้สารเคมี

ประโยชน์ของการแปรรูปอาหาร

ประโยชน์ที่ได้จากการแปรรูปอาหารมีทั้งการได้ทำลายสารที่เป็นพิษในอาหาร ช่วยถนอมอาหาร ทำให้มีกลิ่นและรสชาติดีขึ้น สามารถจำหน่ายได้สะดวกขึ้น และเพิ่มความเข้มข้นของอาหาร การแปรรูปอาหารในสมัยใหม่ยังช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ที่เป็นโรคภูมิแพ้ โรคเบาหวาน และผู้ที่ไม่สามารถบริโภคอาหารได้อย่างปกติ และสามารถเติมสารอาหารที่เป็นประโยชน์ได้อีกด้วย

ผลเสียของการแปรรูปอาหาร

การแปรรูปอาหารมักจะทำให้คุณค่าทางโภชนาการลดลง และบางครั้งอาจจะมีสารเคมีที่เป็นพิษปะปนเข้าไปกับอาหารในระหว่างการแปรรูป อย่างเช่นสารประกอบประเภทไนไตรท์ หรืออะโรมาติก ไฮโดรคาร์บอน ซึ่งสารหลายชนิดที่ใช้เจือปนในอาหารก็พบว่ามีผลเสียต่อสุขภาพ ขณะที่การแปรรูปบางวิธีก็ทำให้อาหารมีกลิ่นและรสชาติน่ารับประทานน้อยลง
เจ้ามหาพรหมสุรธาดา

พระประวัติ

เจ้ามหาพรหมสุรธาดา มีพระนามเดิมว่า เจ้ามหาพรหม ณ น่าน ประสูติเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2389 เป็นโอรสในเจ้าอนันตวรฤทธิเดช ประสูติแต่เจ้าขอดแก้ว และเป็นอนุชาต่างเจ้ามารดาในพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าราชวงศ์ เมื่อปี พ.ศ. 2436 ต่อมาทรงดำรงตำแหน่งเสนามหาดไทยจังหวัดน่าน และเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าอุปราช ในปี พ.ศ. 2443 รับพระราชทานยศเป็นอำมาตย์เอก ในปี พ.ศ. 2454 และเป็นมหาอำมาตย์โท ในปี พ.ศ. 2460 
ในปี พ.ศ. 2461 ได้รั้งตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครน่าน และในปีถัดมาจึงได้รับพระราชทานเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น เจ้ามหาพรหมสุรธาดา นันทบุราธิวาศวงศ์ บรมราชประสงค์สฤษดิรักษ์ นิตยสวามิภักดิ์อาชวาศัย ประสาสนนัยวิจิตร กิติคุณาดิเรก เอกโยนกมหานคราธิบดี เจ้านครน่าน โดยมียศทางพลเรือนเป็นมหาอำมาตย์โท และยศทางการทหารเป็นนายพลตรี 
เจ้ามหาพรหมสุรธาดา ถึงแก่พิราลัยในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2474 ด้วยโรคชรา สิริรวมอายุ 85 ปี

การพระราชทานเพลิงศพ

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มหาอำมาตย์โท พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทศศิริวงศ์ สมุหเทศาภิบาลมณฑลพายัพ เสด็จแทนพระองค์ พร้อมด้วยเจ้าพนักงานภูษามาลา กรมสนมพลเรือน ในการพระราชทานเพลิงศพเจ้ามหาพรมสุรธาดา โดยพระราชทานโกศโถประกอบศพ มีฐานตั้งรองโกศ 1 ชั้น พร้อมด้วยเครื่องอิสริยยศ ฉัตรเบญจาตั้ง 4 คัน มีประโคมกลองชะนะ 10 จ่าปี 1 ตั้งแต่วันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 (นับตามสากลเป็น พ.ศ. 2475) ครั้นถึงวันที่ 3 มีนาคม เวลาบ่าย จึงได้พระราชทานเพลิงศพ ณ สุสานดอนชัย ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน

การสร้างท่าอากาศยานน่าน

ในปี พ.ศ. 2458 เจ้ามหาพรหมสุรธาดา ทรงบริจาคทุนทรัพย์ส่วนพระองค์เพื่อซื้อเครื่องบินให้แก่กองทัพอากาศ จำนวน 1 ลำ ซึ่งต่อมาพระองค์มีพระประสงค์จะชมเครื่องบินลำที่พระองค์ซื้อให้แก่กองทัพอากาศ จึงได้นำความปรึกษากับอำมาตย์เอกพระวรไชยวุฒิกรณ์ ปลัดมณฑลพายัพ เพื่อจัดสร้างสนามบินขึ้น เมื่อพระวรไชยวุฒิกรณ์เห็นชอบแล้ว จึงได้เกณฑ์แรงงานราษฎรทำการถากถางโค่นต้นไม้บริเวณตำบลหัวเวียงเหนือเพื่อสร้างสนามบินขึ้น โดยใช้เวลาในการสร้างประมาณ 3 ปีเศษ จึงแล้วเสร็จ และทางกองทัพอากาศจึงได้นำเครื่องบินแบบ “เบเก้” จำนวน 3 ลำ รวมทั้งลำที่เจ้ามหาพรหมสุรธาดาฯ ได้ทรงบริจาคทุนทรัพย์ส่วนพระองค์ซื้อให้ บินจากกองทัพอากาศดอนเมืองถึงสนามบินน่านสำเร็จและลงอย่างปลอดภัย ครั้นเมื่อเครื่องบินได้กลับไปแล้วก็มิได้ใช้สนามบินนี้อีก คงปล่อยทิ้งไว้และได้รับการบำรุงรักษาตามสมควร
ผีถ้วยแก้ว

ผีถ้วยแก้ว (อังกฤษ: Ouija board, Spirit board, Talking board) เป็นการละเล่นอย่างหนึ่งที่มีอยู่ทั่วโลก โดยเชื่อว่าเป็นเพราะผีหรือวิญญาณทำนายเรื่องราวในอนาคตได้ ในประเทศแถบตะวันตก ผีถ้วยแก้ว จะเรียกว่า "วีจาบอร์ด" (Ouija board) หรือ "กระดานวิญญาณ" (Spirit board) หรือ "กระดานพูดได้" (Talking board) โดยเป็นของเล่นสำเร็จรูปที่ผลิตและวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1890 และมีการจดสิทธิบัตรไว้เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1891 ในรูปแบบของเกมกระดาน ใช้เล่นเพื่อความเพลิดเพลิน โดยชาติแรกที่เชื่อว่า ใช้การละเล่นแบบนี้เพื่อติดต่อสื่อสารกับผี น่าจะเป็นชาวจีน โดยมีการค้นคว้าจากนักประวัติศาสตร์พบว่ามีการเล่นมาตั้งแต่ยุคราชวงศ์ซ่ง ราว ค.ศ. 1100 เรียกว่า "ฝูจี" (อักษรจีน: 扶乩, 扶箕; พินอิน: fújī) โดยเป็นกิจกรรมที่มีการทำกันเป็นล่ำเป็นสัน ถึงขนาดมีตำราหรือคู่มือบันทึกไว้เลยทีเดียว ก่อนจะมาถูกห้ามในยุคราชวงศ์ชิงก่อนการปฏิวัติซินไฮ่ไม่นาน
นอกจากนี้แล้วยังมีการละเล่นคล้ายคลึงกันนี้ในอินเดียโบราณ, กรีกโบราณ, โรมัน และยุโรปยุคกลางอีกด้วย
โดยคำว่า "วีจา" (Ouija) ที่ใช้ในความหมายภาษาอังกฤษ มาจากคำว่า "oui" ในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "ใช่" และ "ja" ในภาษาเยอรมันที่แปลว่า "ใช่" อีกเช่นเดียวกัน
รูปแบบของผีถ้วยแก้วจะคล้ายคลึงกัน คือ เป็นกระดานที่มีตัวอักษรต่าง ๆ วรรณยุกต์ รวมถึงตัวเลข และมีตำแหน่งที่ใช้สำหรับพัก ก่อนจะอัญเชิญผีเข้ามาสิง โดยผีถ้วยแก้วของไทย จะใช้ถ้วยหรือแก้วที่ไม่ได้ระบุว่าต้องเป็นแก้วหรือถ้วยทรงใด ขนาดสูงแค่ไหน หรือมีสภาพแบบใด แต่มีข้อห้ามที่เหมือน ๆ กัน คือ ถ้วยนั้นต้องคว่ำ และระหว่างที่เล่นห้ามยกนิ้วออกเพราะจะถือว่าไม่เคารพวิญญาณหรือจะถูกวิญญาณเข้าสิงเป็นต้น บ้างก็เชื่อว่า จำนวนผู้เล่นมีได้สูงสุดสี่คน เป็นต้น ที่คล้ายคลึงกันระหว่างผีถ้วยแก้วของไทยและตะวันตก คือ ก่อนจะเลิกเล่น วิญญาณนั้นจะเคลื่อนไปยังตัวอักษรที่แสดงว่าคำทักทาย เช่น "สวัสดี" หรือ "ลาก่อน" ด้วย นอกจากนี้แล้วในส่วนของไทยยังมีการเล่นที่คล้ายคลึงกัน หากแต่ใช้เหรียญแทนถ้วย เรียกว่า "ผีเหรียญ" โดยเชื่อว่าใช้เหรียญใดก็ได้แต่ห้ามใช้เหรียญบาท ซึ่งมีพระบรมฉายาลักษณ์ขององค์พระมหากษัตริย์
ในทางวิทยาศาสตร์มักจะอธิบายว่า เหตุที่ถ้วยหรือแก้วเคลื่อนที่ได้เองนั้นเป็นผลมาจากสภาพจิตใจของผู้เล่น คือ จิตใต้สำนึก ซึ่งแท้จริงแล้วก็เป็นผู้เล่นนั่นเองที่เป็นผู้เคลื่อนถ้วยหรือแก้วเอง
มหาวิทยาลัยเคโอ

ประวัติ

มหาวิทยาลัยเคโอก่อตั้งโดยยูกิจิ ฟูกูซาวะ (ญี่ปุ่น: 福澤 諭吉 โรมาจิ: Fukuzawa Yukichi) ซึ่งได้รับยกย่องให้เป็นบิดาแห่งวิทยาการสมัยใหม่ของญี่ปุ่น แม้จนถึงปัจจุบันนี้ ยูกิจิ ฟูกูซาวะก็ยังคงมีบทบาทสำคัญอย่างมากต่อประเทศญี่ปุ่น โดยปรากฏอยู่บนธนบัตรค่ามากที่สุด (หนึ่งหมื่นเยน) ของญี่ปุ่นจนถึงปัจจุบัน เคโอได้ชื่อว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่มีเงินกองทุน (Endowment) สูงที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น

ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

มหาวิทยาลัยเคโอ เป็นที่ยอมรับว่าเป็นสถาบันบ่มเพาะนักการเมืองและนักบริหารชั้นนำในประเทศมายาวนาน  เป็นที่รวมของนักคิด นักบริหารระดับประเทศ ศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยล้วนแล้วแต่ก้าวขึ้นไปมีบทบาทสำคัญ ทั้งในทางเศรษฐกิจ การเมือง และธุรกิจของญี่ปุ่น
อดีตนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นหลายคน ได้แก่ จุงอิจิโร โคอิซูมิ (ญี่ปุ่น: 小泉 純一郎 โรมาจิ: Ko'izumi Jun'ichirō) ริวตาโร ฮาชิโมโตะ (ญี่ปุ่น: 橋本 龍太郎 โรมาจิ: Hashimoto Ryutarō) และสึโยชิ อินูไก (ญี่ปุ่น: 犬養 毅 โรมาจิ: Inukai Tsuyoshi) ก็สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคโอ นอกจากนั้น รัฐมนตรีในรัฐบาลญี่ปุ่นจำนวนมากก็สำเร็จการศึกษาจากเคโอ
มหาวิทยาลัยเคโอได้ผลิตผู้นำบริษัทเอกชน (CEO) ในบริษัทยักษ์ใหญ่ถึง 230 คน ซึ่งมากกว่ามหาวิทยาลัยทุกแห่งในญี่ปุ่น (พ.ศ. 2548)  เช่น ผู้บริหารสูงสุดคนปัจจุบันของบริษัทมอแกนสแตนลี่แห่งญี่ปุ่น เคนสูเคะ โฮททา ผู้บริหารสูงสุดของโตชิบ้า ทัยโซ นิชิมูโรว เจ้าของหนังสือพิมพ์อาซาฮิ และเจ้าของหนังสือพิพม์โยมิอูริ ก็สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคโอ 
ศิษย์เก่าที่ทำคุณประโยชน์แก่ชาวไทย ได้รับการยอมรับมากมีหลายท่าน อาทิ ดร.ธาริษา วัฒนเกส  ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยคนปัจจุบัน และ ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย เริงชัย มะระกานนท์ ในส่วนของตำแหน่งทางด้านการเมือง เช่น สมหมาย ฮุนตระกูล รัฐมนตรีกระทรวงการคลังของประเทศไทย (เจ้าของฉายาขุนคลังซามูไร ผู้เปรียบเสมือนขุนศึกทางการเงิน ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์) ก็สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคโอเช่นเดียวกัน
มหาวิทยาลัยเคโอ เป็นมหาวิทยาลัยรู้จักแพร่หลายในมิติของคนญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นทุกคนจะรู้จักมหาวิทยาลัยนี้เป็นอย่างดี แม้แต่ในการ์ตูนของญี่ปุ่นหลาย ๆ เรื่อง ก็อ้างอิงเคโอ ในแง่ของในด้านวิชาการที่แข็ง และด้านฐานะที่ร่ำรวยของเด็กนักเรียน 
มหาวิทยาลัยเคโอ ยังอยู่ในกลุ่มมหาวิทยาลัยชั้นนำ Tokyo 6 Universities Alliance ซึ่งเทียบเคียงได้กับกลุ่มมหาวิทยาลัยไอวีลีกในประเทศสหรัฐอเมริกา

อันดับมหาวิทยาลัย

เคโอได้รับการยอมอย่างกว้างขวางว่าเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำทั้งในประเทศและต่างประเทศ
École des Mines de Paris (พ.ศ. 2550) ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอให้อยู่ในอันดับ 11 ของมหาวิทยาลัยทั่วโลก 
4ICU (พ.ศ. 2552) ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโออยู่ในอันดับ 1 ของประเทศญี่ปุ่น  ในขณะเดียวกัน Webometrics (พ.ศ. 2551) ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอให้เป็นอันดับ 3 ในญี่ปุ่น 
โรงเรียนบริหารธุรกิจเคโอ  (Keio Business School) ได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับ 1 ของญี่ปุ่น โดยหนังสือพิมพ์นิเคอิ และตลอดระยะเวลา 30 ปี Keio graduatesก็ได้ถูกจัดอันดับให้เป็นที่ 1 ในประเทศเช่นกัน  ในปี พ.ศ. 2549 นิตยสารโยมิอูริได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอเป็นอันดับ 1 ในญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน 
ในปี พ.ศ. 2550 มหาวิทยาลัยเคโอได้รับการจัดอันดับเป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 4 ในโลกโดยนิตยสารÉcole des Mines de Parisของประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2552 วารสาร 4ICU ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอมีคะแนนเป็นอันดับ 14 ของโลก สื่อมวลชนบางแห่งได้เปรียบเทียบเคโอเป็นฮาร์วาร์ดของประเทศญี่ปุ่น
ลาแล้วโลก

เนื้อเรื่องย่อ

เนื้อเรื่องพูดถึงการขยายตัวของทรานทอร์ จากจักรวรรดิดาวเคราะห์ขนาดใหญ่จนกลายเป็นจักรวรรดิสากลจักรวาลที่ปกครองทั้งกาแลกซี่ โดยเอาเวลาในช่วง ค.ศ. 11,000 ซึ่งทรานทอร์ขยายตัวได้ประมาณครึ่งกาแลกซี่ เหตุการณ์เกิดบนพิภพฟลอรินาซึ่งเป็นดาวเคราะห์เพียงดวงเดียวในจักรวาลที่สามารถผลิตพืชใยไหมที่เรียกว่า "ไครต์" (kyrt) แต่ถูกควบคุมโดยพิภพซาร์ค ตัวเอก "ริค" ที่สูญเสียความทรงจำจึงต้องพบกับความขัดแย้งระหว่างทั้งสองพิภพ และการแทรกแซงจากจักรวรรดิทรานทอร์
โรงพยาบาลมโหสถ

โรงพยาบาลมโหสถ (ลาว: ໂຣງໝໍມະໂຫສົດ; อังกฤษ: Mahosot Hospital) เป็นโรงพยาบาลในกรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว
โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นศูนย์กลางแห่งแรกและมีความสำคัญที่สุดในประเทศ ซึ่งทุ่มเทให้กับการวินิจฉัยและการรักษาโรคติดเชื้อ รวมถึงใช้สำหรับการวิจัยทางการแพทย์และเป็นศูนย์ฝึกอบรม เนื่องด้วยมีการประเมินอายุขัยจากองค์กรอนามัยโลกค่อนข้างต่ำที่เพียง 68 ปี กับโรคต่าง ๆ เช่น ไข้รากสาดใหญ่, ไข้รากสาดน้อย, มาลาเรีย และโลหิตเป็นพิษ โรงพยาบาลแห่งนี้จึงมีภาระหน้าที่ที่สำคัญอย่างมากในการพัฒนาด้านสุขภาพของประเทศ
โรงพยาบาลได้รับทุนจากกองทุนเวลล์คัมทรัสต์ในความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000
โรงพยาบาลแห่งนี้มีสองชั้น ซึ่งได้แก่ ห้องพยาบาลผู้ป่วยที่ชั้นล่างจะเป็นห้องพักที่ต่างกันโดยแยกตามระดับของผู้ป่วย ส่วนห้องทดลอง, พื้นที่วิจัย, สำนักงาน และห้องประชุมจะอยู่ที่ชั้นบน
ไอโฟน 3จี

ประวัติ

ในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2008  Apple ได้เปิดตัว iPhone 3G ใน 22 ประเทศ รวมทั้งเดิมหก ในรุ่น 8GB และ 16GB, กับรุ่นความจุที่มีขนาดใหญ่ที่มีตัวเลือกของการอยู่ในสีดำหรือสีขาว
เมื่อ iPhone 3GS ถูกปล่อยออกมาได้ 1 ปีภายหลังราคาของ iPhone 3G ถูกตัดในช่วงครึ่งปีและได้ทำรูปแบบการงบประมาณของ iPhone โดยราคาของ iPhone 3G อยู่ในราคา $ 99 อยู่ในสีดำเท่านั้น และมาพร้อมกับ 8GB ของการจัดเก็บ พร้อมกับการแก้ไขนี้เป็น iPhone OS 3.0ในวันที่ 7 มิถุนายน 2010 iPhone 3G ถูกยกเลิกและแทนที่ด้วย 8 GB iPhone 3GS ขายในราคาเดียวกันด้วยราคา $ 99

ซอฟต์แวร์

iPhone 3G ได้เข้ามาโหลดไว้กับรุ่นล่าสุดของ iPhone OS ทั้ง 2 เพื่อให้มีการปรับปรุงใหม่ล่าสุดในซอฟต์แวร์และการที่จะต่อสู้กับความพยายามของการ jailbreaking
กว่าปีที่ iPhone 3G ของได้รับการสนับสนุนโดย Apple ที่มีการปรับปรุงซอฟต์แวร์ ซ้ำที่สำคัญของซอฟต์แวร์ที่มักจะเปิดตัวออกมาทุกปี
เมื่อเปิดตัวในเดือนกรกฎาคมปี 2008 ของ iPhone 3G มาพร้อมโหลดไว้กับ iPhone OS 2.0 ซึ่งเปิดตัวใน App Store สนับสนุนโดย Microsoft Exchange ActiveSync, บริการ MobileMe ของ Apple และผลักดันการสนับสนุนทางอีเมลพร้อมด้วยคุณสมบัติใหม่อื่น ๆ และแก้ไขข้อผิดพลาดเช่นกัน
ในเดือนมิถุนายน 2009 iPhone 3G ของ iPhone ได้รับการปรับปรุงซอฟต์แวร์ระบบปฏิบัติการ 3.0 ที่นำรอคอยมานานคุณลักษณะ MMS คัดลอกและวางสนับสนุนภูมิสำหรับใช้งานมากขึ้นการสนับสนุนสเตอริโอ Bluetooth, และการปรับปรุงอื่น ๆ เช่นกัน
ในเดือนมิถุนายน 2010 เจ้าของ iPhone 3G ถูกออก iOS 4.0 การปรับปรุงซอฟต์แวร์ ซึ่งแตกต่างจากผู้สืบทอดของ iPhone 3GS ที่จะไม่ได้รับ multitasking ภาพพื้นหลังหน้าจอที่บ้านหรือการสนับสนุนแป้นพิมพ์ Bluetooth แต่ก็ยังคงมีคุณสมบัติแบบครบวงจรของกล่องจดหมาย, โฟลเดอร์, รายการเพลงที่สร้างระหว่างการปรับปรุงอื่น ๆ ใน Ios 4 แต่ยังคงแม้จะมีจำนวนของคุณสมบัติใหม่ที่นำมาปรับปรุงนั้นจะถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางสำหรับการทำงานที่ช้าในบนอุปกรณ์
แต่อย่างไรก็ตามการปรับปรุงเพื่อพัฒนาไปยัง iOS 4.1 ได้เปิดตัวและเปิดตัวเมื่อเดือนกันยายน 2010 ซึ่งการปรับปรุงประสิทธิภาพของอุปกรณ์ที่อยู่ภายใต้ iOS 4 แต่แตกต่างจากอุปกรณ์อื่น ๆ iOS แม้ว่าจะไม่ได้รับการประยุกต์ใช้ศูนย์เกม
ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 iPhone 3G ได้รับการปรับปรุงเป็น iOS 4.2 การปรับปรุงซอฟต์แวร์ซึ่งรวมถึงคุณสมบัติใหม่ เช่น YouTube การออกเสียงลงคะแนน และการแก้ไขการรักษาความปลอดภัย  แต่อย่างไรก็ตาม iPhone 3G ไม่ได้รับคุณสมบัติมากมายรวมทั้ง AirPlay ตัวเลือกเพิ่มเติมในถาดแบบมัลติทาสก์และค้นหาข้อความซาฟารี
ในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2011 iOS 4.3 ได้รับการปรับปรุงซอฟต์แวร์เบต้า 1 ออกมาให้นักพัฒนา แต่ยังไม่มีการการเชื่อมโยงดาวน์โหลด iPhone 3G จะไม่สนับสนุนโดย Apple ในการปรับปรุงซอฟต์แวร์
ในวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2011 การปรับปรุงของ IOS ซอฟต์แวร์ 4.3 ได้ประกาศอย่างเป็นทางการซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการปรับปรุงซอฟต์แวร์ iOS ออกจากการสนับสนุนของ iPhone 3G
สาคร ยังเขียวสด

อาจารย์ สาคร ยังเขียวสด (พ.ศ. 2465 - 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2550) เป็นศิลปินไทย ทางด้านนาฏกรรม การแสดงหุ่นละครเล็ก ผู้ก่อตั้งนาฏยศาลาหุ่นละครเล็ก และคณะโจหลุยส์

ประวัติ

ครูสาคร ยังเขียวสด (โจหลุยส์) เกิดเมื่อวันเสาร์ เดือนสาม ปีจอ ตรงกับปีพ.ศ. ๒๔๖๕ เกิด ในเรือละครขณะเดินทางไปแสดงละครเล็กกับคณะละครของครูแกร ย่าปลั่งภรรยาของครูแกรจึงตั้งชื่อให้ว่า สุดสาคร เพราะขณะนั้นหุ่นละครเล็กของครูแกรกำลังจะแสดงเรื่อง พระอภัยมณี ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็น สาคร เมื่อช่วงยังเป็นเด็กเล็กอยู่นั้น เจ็บป่วยบ่อยคราวหนึ่งเจ็บหนักบิดา มารดา จึงนำไปยกให้เป็นลูกพระที่วัดจางวางดิษฐ์ พระท่านตั้งชื่อเล่นให้ว่าหลิวเป็นการแก้เคล็ด เด็กชายหลิวจึงเติบโตคลุกคลีอยู่ในคณะหุ่นของครูแกร ทำให้ซึบซาบการเชิดหุ่นละครเล็กมาตั้งแต่ครั้งนั้น
เมื่อเติบโตขึ้นได้ฝึกหัดการแสดงหลายอย่าง ทั้งโขน ละคร ลิเก ครั้นย่างเข้าสู่วัยรุ่นก็ยังเคยได้เชิดหุ่นละครเล็กอยู่บ้างเป็นครั้งคราว ซึ่งขณะนั้นครูแกรเสียชีวิตแล้ว คงมีนางหยิบเป็นผู้ดูแลคณะ ต่อมาเมื่อได้ออกแสดงลิเกอยู่บ่อยๆมักนิยมแสดงในบทบาทของตัวตลก จึงมีคนเรียกชื่อเพื้ยนจากหลิวเป็นหลุยส์ จนกลายเป็นโจหลุยส์ในที่สุด
ในช่วงเวลาต่อมานางหยิบได้นำหุ่นละครเล็กของครูแกรที่มีอยู่ประมาณ ๓๐ ตัว มามอบไว้ให้กับครูสาคร เมื่อรับมาแล้วก็มิได้ดำเนินการกับหุ่นชุดนี้แต่อย่างใดเนื่องจากหุ่นชำรุด ทรุดโทรมมาก ต่อมาจึงได้มอบให้กับเมืองโบราณ จังหวัดสมุทรปราการ ครูสาครได้สร้างหุ่นฤๅษีขึ้นไว้บูชาเพื่อระลึกถึงเท่านั้นจนเมื่อปีพ.ศ. ๒๕๒๘ทางการ ท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ได้ให้ครูสาครสร้างหุ่นและเปิดการแสดงขึ้นอีกครั้ง นับเป็นจุดเริ่มต้นของการอนุรักษ์และเผยแพร่ศิลปะการแสดงหุ่นละครเล็กหลัง จากห่างหายไปจากสังคมไทยเกือบ ๕๐ ปี
ครูสาคร ยังเขียวสด ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ปีพ.ศ. ๒๕๔๙ สาขา ศิลปะการแสดงหุ่นละครเล็ก ท่านได้สร้างผลงานต่างๆไว้มากมายรวมถึงการก่อตั้งโรงละครโจหลุยส์ เธียร์เตอร์ที่ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น โรงละครนาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก อาจารย์สาครได้รับยกย่องประกาศเกียรติคุณเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ละครเล็ก) ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๓๙ อาจารย์สาคร ยังเขียวสด เสียชีวิตเมื่อวันที่ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ ด้วยอาการน้ำท่วมปอด สิริรวมอายุได้ ๘๕ ปี

รางวัล

อาจารย์สาครได้รับยกย่องประกาศเกียรติคุณเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ละครเล็ก) ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๓๙
เทศบาลเมืองปากช่อง

ประวัติ

เทศบาลเมืองปากช่อง เดิมมีรูปแบบการปกครองส่วนท้องถิ่นแบบสุขาภิบาล มีชื่อเรียกว่า สุขาภิบาลปากช่อง จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2499 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2499 แต่เดิมนั้นเขตการปกครองขึ้นตรงกับ กิ่งอำเภอปากช่อง อำเภอสีคิ้ว ต่อมาเมื่อ ปี พ.ศ. 2501 มีพระราชกฤษฎียกฐานะ กิ่งอำเภอปากช่อง อำเภอสีคิ้ว เป็นอำเภอปากช่อง 
สุขาภิบาลปากช่องได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลขึ้น 2 ครั้ง เมื่อปี พ.ศ. 2504 และ ปี พ.ศ. 2510 จากนั้น สุขาภิบาลปากช่อง ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลปากช่อง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2524
ต่อมา เทศบาลตำบลปากช่อง ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลเมืองปากช่อง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 10 พฤษภาคม 2548

ประชากร

เทศบาลเมืองปากช่อง ณ ธันวาคม 2560 มีประชากรทั้งหมด 34,947 คน เป็นชาย 16,612 คน เป็นหญิง 18,335 คน จำนวนบ้าน 18,156 หลัง ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ คือ ค้าขาย และอุตสาหกรรมในครัวเรือนเป็นหลัก รองลงมาเป็นอาชีพรับจ้าง ปศุสัตว์และเกษตรกรรม

การขนส่ง

เมืองปากช่องมีถนนสายหลัก คือ ถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) และถนนภายในเขตเทศบาลจำนวน 254 สาย มีลำตะคองเป็นลำน้ำสายหลักที่ใช้ในการบริโภค และการขนส่ง นอกจากนี้ ยังมีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่านตัวเมือง มีขบวนรถขึ้น-ล่อง หยุดรับส่งผู้โดยสารที่สถานีรถไฟปากช่องให้บริการทุกวัน
ภูมิศาสตร์ชายฝั่ง

ภูมิศาสตร์ชายฝั่ง (อังกฤษ: coastal geography) คือการศึกษาเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่องในบริเวณระหว่างมหาสมุทรและแผ่นดิน ซึ่งบูรณาการทั้งสาขาภูมิศาสตร์กายภาพ (เช่น ธรณีสัณฐานวิทยา ธรณีวิทยาและสมุทรศาสตร์ชายฝั่ง) และภูมิศาสตร์มนุษย์ (สังคมวิทยาและประวัติศาสตร์) ที่เกี่ยวข้องกับชายฝั่งรวมถึงความเข้าใจเกี่ยวกับกระบวนการผุพังของชายฝั่งโดยเฉพาะการกระทำของคลื่น การเคลื่อนที่ของตะกอน ลมฟ้าอากาศ และกิจกรรมที่มนุษยมีปฏิสัมพันธ์ต่อชายฝั่ง