โลลิคอน

กรณีศึกษาและคดีความเกี่ยวกับโลลิคอน

ที่ประเทศญี่ปุ่น ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ความขัดแย้งระหว่างมังงะกับกลุ่มผู้ปกครองทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น ความพยายามของกลุ่มที่จะต่อต้านโชโจมังงะมีมากขึ้น แต่ในทางเดียวกันการพัฒนาขยายตัวของธุรกิจมังงะ ก็สูงขึ้นเป็นทวีคูณเช่นกัน

คดีฆาตกรรมต่อเนื่องโอะตะกุ (ประเทศญี่ปุ่น)

ในปี 1989 ก็เกิดคดีสะเทือนขวัญชาวญี่ปุ่น เกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่อง ที่เป็นโอตาคุที่ชื่อ มิยาซากิ สึโตะมุ (Miyazaki Tsutomu)  ที่ก่อคดีฆ่าหั่นศพเด็กผู้หญิง 4 คน อายุ 4-7 ปี เป็นผลให้ความรู้สึกอคติต่อมังงะทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น เพราะว่ามิยาซากิ สึโตะมุ ก็เป็นพวกโอตาคุ และคดีนี้เองที่เป็นจุดเริ่มต้น ของกลุ่มที่ต่อต้านโลลิคอน ที่พยายามต่อต้านในทุกวิถีทาง 
ภายหลังจากนั้น 16 ปีนับจากเหตุการณ์คดีฆาตกรต่อเนื่องโอตาคุ นักข่าวที่ทำข่าวนั้นได้มาสารภาพความจริงว่า ภาพข่าวที่ลงหน้าหนึ่งในหนังสือพิมพ์ เป็นการจัดฉากของช่างภาพเอง โดยการนำโลลิมังงะ มาวางชั้นบนสุดของกองนิตยสารในห้องของมิยาซากิ ซึโตมุ แล้วจึงเก็บภาพมาและได้ใช้วิธีที่คล้ายๆ กันนี้สร้างภาพขึ้นมา อย่างไรก็ตามมิยาซากิ ซึโตมุถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ จากข้อหาลักพาตัวและฆาตกรรมเด็ก 4 คน และใน 2 คนนั้น ยังถูกทำลายศพอีกด้วย ในปี 1999 พ่อของมิยาซากิ ซึโตมุตัดสินใจฆ่าตัวตาย

คดีลักลอบนำเข้าสื่อลามกเกี่ยวกับเด็ก (ประเทศออสเตรเลีย)

Mr Bao Peng Lin วัย 22 ปี ถูกจับได้จากเที่ยวบินประเทศสิงคโปร์ เมื่อวันที่ 14 เมษายน 2006 ในข้อหาลักลอบนำเข้าสื่อลามกเกี่ยวกับเด็ก และถูกปรับเป็นเงินถึง $9000 ซึ่งเขาได้รับสารภาพต่อศาลว่าได้นำเข้าอนิเมะ ที่มีเนื้อหาความรุนแรงทางเพศต่อเด็กจริง เจ้าหน้าที่ของ Customs National Manager Investigations ได้กล่าวว่า ถึงแม้ว่าจะเป็นอนิเมะ แต่ว่าถ้ามีเนื้อหาที่ละเมิดทางเพศกับเด็ก การที่ลักลอบนำเข้าประเทศออสเตรเลีย ก็ถือว่ามีความผิดเหมือนกัน โทษสูงสุดของการลักลอบนำเข้าสื่อลามกเกี่ยวกับเด็กของประเทศออสเตรเลีย อยู่ที่ปรับเป็นเงิน $275,000 หรือจำคุก 10 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ

เกมสาวน้อย

จากการที่กลุ่มโลลิคอนและโอะตะกุที่ประเทศญี่ปุ่น ได้รับเสรีภาพในการแสดงออกและผลิตสื่อต่างๆ โดยไม่ปิดกั้นอย่างเด็ดขาด ซึ่งแตกต่างจากประเทศอื่นๆ ทั่วทุกมุมโลก ทำให้ธุรกิจมังงะ เกมสาวน้อย และอนิเมะพัฒนาควบคู่กันไปอย่างต่อเนื่อง ซึ่งธุรกิจในวงการนี้ทำรายได้มหาศาล และสร้างอาชีพให้กับชาวญี่ปุ่น ในทางกลับกันก็เป็นการสร้างปัญหาสังคมไม่น้อย ถ้ามองจากมุมมองของชาวต่างชาติ ที่แทบจะไม่ยอมรับให้มีการผลิตเกมสาวน้อย ได้อย่างประเทศญี่ปุ่นเลย 
อาชีพที่เกี่ยวข้องกับวงการนี้ อย่างเช่น จิตรกร (illustrator)  นักพากย์ (seiyuu)  รวมไปถึงโดจินชิ ซึ่งเป็นการสร้างสรรค์ผลงาน เกี่ยวกับอนิเมะของนักวาดนิรนาม ซึ่งมักจะนำตัวละครที่ดังๆ มาแต่งเรื่องและวาดใหม่และขายกันโดยทั่วไป ซึ่งในมุมมองของชาวต่างชาติ จะเห็นได้ว่าละเมิดลิขสิทธิ์อย่างชัดเจน แต่ในสังคมญี่ปุ่นนักวาดโดจินกลับได้รับการยอมรับ และไม่ได้มีการกวาดล้างแต่อย่างใด 
การแข่งขันกันอย่างดุเดือดระหว่างผู้ผลิตเกมสาวน้อย เพื่อตอบสนองความต้องการที่มีอยู่อย่างต่อเนื่องของเหล่าโลลิคอนและโอะตะกุ ทำให้อาชีพ illustrator อยู่รอดได้  ถ้าเนื้อเรื่องและตัวละครใดที่เริ่มสร้างสรรค์ขึ้นมา สามารถจับจิตใจของเหล่าโลลิคอนและโอะตะกุได้ ก็มีโอกาสสูงที่จะได้สร้างเป็นอนิเมะ หรือเกมสาวน้อยตามมาทันที  อีกทั้งนักพากย์ที่ประเทศญี่ปุ่นนั้น มีศักดิ์ศรีเทียบเท่ากับดารา นักร้อง นักแสดง ถ้าอนิเมะเรื่องใดมีชื่อเสียง นักพากย์คนนั้นก็จะมีชื่อเสียงตามไปด้วย อีกทั้งยังจะมีงานอื่นตามมา ไม่ว่าจะเป็นถ่ายแบบ โฆษณา หรือแม้กระทั่งเป็นนักร้อง  ทำให้อาชีพนักพากย์เป็นที่ใฝ่ฝัน ของใครหลายคนในประเทศญี่ปุ่น

สาวหูแมว

คำๆ นี้เป็นคำที่ใช้เรียกลักษณะตัวละครที่มีลักษณะเฉพาะ ที่จะเป็นรูปร่างคน แต่มีหูแมวอยู่บนหัว อาจจะมีหางหรือไม่มีก็ได้ จากการผสมผสานระหว่างคนกับแมว มีความหมายแฝงคือ แมวเป็นสัตว์ที่ขี้อ้อน ชอบเอาใจเจ้านาย เนโกะมิมิก็จะมีลักษณะคล้ายๆ กัน ตัวละครที่นอกจากจะพัฒนาเพื่อสนองความต้องการของเหล่าโลลิคอนแล้ว การเพิ่มเนโกะมิมิเข้าไป ยิ่งเป็นการเพิ่มเอกลักษณ์ และเสน่ห์เข้าไปในตัว ทำให้ตัวละครนั้นเป็นที่จดจำได้ ดิจิคารัตเป็นเรื่องหนึ่ง ที่เหล่าโอะตะกุและโลลิคอนชื่นชอบมาก