google/wiki40b huggingface dataset:
ธงชาติแอลจีเรีย

ประวัติ

ต้นกำเนิดของธงชาติแอลจีเรียนี้มีที่มาจากธงประจำตัวของเอเมียร์ อับเดล กาเดร์ (Emir Abdel Kadir) เอมียร์แห่งแอลจีเรียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเขียวและสีขาวแบ่งครึ่งตามแนวตั้ง และได้รับแรงบันดาลใจมาจากธงผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งแอลจีเรียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 - 19 ซึ่งมีลักษณะเป็นธงรูปเดือนเสี้ยวและดาวสีขาวบนพื้นสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดง (ธงดังกล่าวนี้มีลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติตุรกีในปัจจุบัน เพราะในเวลานั้นแอลจีเรียมีฐานะเป็นรัฐปกครองตนเองภายใต้อำนาจของจักรวรรดิออตโตมาน) ทั้งนี้ สีแดง สีขาว สีแดง รวมทั้งรูปจันทร์เสี้ยวและดาว ล้วนเป็นสัญลักษณ์ที่ชาติอิสลามนิยมใช้เป็นเครื่องหมายของตนเองในอดีต อย่างไรก็ตาม แม้ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับธงชาติแอลจีเรียส่วนมากจะไม่กระจ่างแจ้งนัก แต่เป็นที่เชื่อกันว่าธงนี้ได้รับการออกแบบขึ้นในปี ค.ศ. 1928 โดยผู้นำขบวนการชาตินิยมแอลจีเรียชื่อ เมสซาลี ฮัจญ์ (Messali Hadj)
กล้องนิคอน

กล้องนิคอน เป็นกล้องถ่ายรูปที่ผลิตโดยบริษัทนิคอน คอร์ปอเรชัน เป็นบริษัทอุปกรณ์ทางด้านภาพในญี่ปุ่น
โดโรธี (วงดนตรี)

ประวัติ

พ.ศ. 2540  "วงโดโรธี เริ่มก่อตั้งวงโดย เทพประสิทธิ์ พฤกษ์แก้วกาญจนา (Thepprasit Prukgaowkanjana) 
บทเพลงแรกของ "วงโดโรธี" ชื่อเพลง "ความสุข" 
พ.ศ. 2550 อัลบั้มเต็มอัลบั้มแรกของ "วงโดโรธี" ชื่อ THE F-MAN 13 Km
ปัจจุบันสังกัดค่าย"Crispy Sound"
คุนิโอะย้อนยุค

เนื้อเรื่อง

อาจารย์ของคุนิโอะ บุนโซ (ญี่ปุ่น: ぶんぞう ;อักษรโรมัน: Bunzo) ได้ล้มป่วยเพราะติดโรคลึกลับมา และคุนิโอะต้องหายากานโพเพื่อรักษาเขา อย่างไรก็ตามเขาก็ต้องไปหามันให้ได้

คุนิมะสะ (คุนิโอะ)

คุนิมะสะ (ญี่ปุ่น: くにまさ ) เป็นลูกศิษย์ของบุนโซ เขามาเยี่ยมอาจารย์ของเขาที่ป่วยพร้อมกับสึรุมะสึและได้รับภารกิจจากบุนโซให้หาหมอที่มีกานโพเพื่อที่จะรักษาอาจารย์ของเขา

สึรุมะสึ (โสะโนะกะวะ คะโอะรุ)

สึรุมะสึ (ญี่ปุ่น: つるまつ ） เป็นลูกศิษย์ของบุนโซ และ น้องชายของคุนิมะสะ เขามาเยี่ยมอาจารย์ของเขาพร้อมกับคุนิมาสะ

โอะโกะโตะ (ฮะซะเบะ คะซึมิ)

โอะโกะโตะ (ญี่ปุ่น: おこと ) ลูกสาวของบุนโซ เธอเป็นเจ้าสาวของอะซะจิโร่ เธอได้แนะนำตัวอะซะจิโร่ให้คุนิมะสะ และ สึรุมะสึ อะซะจิโร่ก็อ้างว่าตัวเองเป็นเจ้าบ่าวของโอะโกะโตะทันที แต่เมื่อคุนิมะสะ และ สึรุมะสึได้เยี่ยมบุนโซแล้ว เธอก็โดนลักพาตัวไป

บุนโซ (โกดะ สึโยะชิ)

บุนโซ (ญี่ปุ่น: ぶんぞう ) อาจารย์ของคุนิมะสะ และ สึรุมะสึ และ เป็นพ่อของโอะโกะโตะ เขาโดนสาปโดยโทะระโซ จึงทำให้เขาล้มป่วยลง และ เมื่อคุนิมะสะ และ สึรุมะสึ มาเขาก็สั่งให้ทั้งสองหาหมอกานโพ

ซังคิจิ

ซังคิจิ (ญี่ปุ่น: さんきち ) เป็นลูกน้องของบุนโซ เขาจะเฝ้าบ้านบุนโซไว้ตลอดเวลา แต่ว่าเขาไม่สามารถจะปกป้องโอะโกะโตะจากการลักพาตัวได้ เขาจึงรีบไปเตือนคุนิมะสะทันที

อะซะจิโร่ (มะโมะรุ โทโด)

อะซะจิโร่ (ญี่ปุ่น: あさじろう ) เป็นคนที่อ้างตัวเองว่าเป็นเจ้าบ่าวของโอะโกะโตะ และบอกให้คุนิมะสะ และ สึรุมะสึ ไม่ให้ยุ่งกับตัวโอะโกะโตะ ซึ่งคุนิมะสะ ไม่ได้สนใจกับบุคคลนี้มากนักเมื่อเขาเจอครั้งแรก

ริคิโกโร่ (ซะเมะจิมะ ริคิ)

ริคิโกโร่ (ญี่ปุ่น: りきごろう )

ชูคิจิ (ยะมะดะ ตะอิกิ)

ชูคิจิ (ญี่ปุ่น: じゅうきち ) คนที่น่าสงสัยที่ได้ตื๊อคุนิมะสะ และ เขาได้ขอคุนิมะสะเป็นคู่หูการหากานโพด้วย

โทะระโซ (คุมะดะ ชิเงะโซ)

โทะระโซ (ญี่ปุ่น: とらぞう ) เป็นหัวหน้าใหญ่ที่มีเป้าหมายหลักคือกาครอบงำญี่ปุ่น ด้วยนิสัยที่เลวทรามของเขา

กินปะจิ (ซะวะกุจิ ยะสึโอะ)

กินปะจิ (ญี่ปุ่น: ぎんぱち ) คนที่ไม่เคยมีความแข็งแกร่งในตัวแต่ด้วยขี้เหนียวหนืดของเขา เขาสามารถลุกมาสู้คุนิมะสะได้เป็นประจำ และเขาก็จะโดนอัดและโดนเอาเงินไปทุกครั้ง
เรโกะ ฉันนั้นหรือสวย เฉียบ เนี้ยบ

เนื้อเรื่อง

ชิราโทริ เรโกะ เป็นหญิงสาวตระกูลผู้ดี ที่มีทุกอย่างเพียบพร้อม อีกทั้งยังมั่นใจในความสวยของตัวเอง จึงเขี่ยผู้ชายทิ้งเป็นว่าเล่น แม้ว่าจะมีหนุ่มเข้ามาจีบทุกๆ 100 เมตร พร้อมกับเสียงหัวเราะ "โฮะโฮะโฮะ!" อย่างบ้าคลั่ง แต่เจ้าหล่อนกลับไปหลงรักชายหนุ่มสุดแสนจะธรรมดา ที่มีชื่อว่า อากิโมโตะ เท็ตซึยะ ถึงกับยอมทำทุกอย่างเพื่อมให้เท็ตซึยะเห็นใจ แม้จะไม่ยอมเสียหน้าก็ตาม พล็อตเรื่องในแต่ละตอนจึงมักจะเริ่มด้วยว่า เรโกะผู้ไม่ประสีประสาในเรื่องของความรัก มักจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับความรัก หรือเซ็กส์มาอย่างผิดๆ หรือเข้าใจข้อมูลผิดเพี้ยนไป เป็นเหตุให้ทุกอย่างที่เธอทำดูเปิ่นๆไปเสียทุกที
นายกเทศมนตรี

การปกครองแบบพิเศษ

การปกครองแบบพิเศษ คือการปกครองแบบเทศมนตรี คือมีนายกเทศมนตรีในการปกครองซึ่งคำว่าการปกครองพิเศษ ที่มีที่มาจากเขตปกครองพิเศษ เช่น เทศบาลเมืองพัทยา หรือเทศบาลจังหวัดพัทยา (พิเศษ) ซึ่งเป็นการให้ใช้ความเป็นการเรียกว่าการปกครองแบบพิเศษ โดยการจัดระบบเป็นรูปแบบกึ่งรัฐพิเศษ (โดยรัฐอนุญาตให้เทศบาลเมืองพัทยาที่เดียว) แต่ในปัจจุบันนี้ การปกครองในรูปแบบเทศมนตรีโดยมีนายกเทศมนตรีเป็นผู้บริหารงานภายในพื้นที่และบริหารงานในท้องที่ตำบลนั้นๆ งานหลักของนายกเทศมนตรีที่ต้องปฏิบัตินั่นก็คือ ดูแลเรื่องความสะอาด ถนน ความสะอาดชุมชนตำบล งานบำรุง งานซ่อมแซม ควบคุมกองงานซ่อมแซมรักษา ดูแลรักษาสาธารณูปโภค งานสุขาภิบาล (ขยะมูลฝอย) รวมไปถึงการดูแลในเรื่องสวัสดิการประชาชน (ความช่วยเหลือด้านข้อมูลทะเบียนราษฎร์) (ตามอย่างรูปแบบเดียวกับก.ท.ม) (มิเกี่ยวกับการพัฒนาปกครองท้องถิ่น)
จังหวัดคย็องซังใต้

ประวัติ

ก่อนปี พ.ศ. 2438 พื้นที่ที่เป็นจังหวัดคย็องซังใต้ในปัจจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคย็องซัง หนึ่งในแปดจังหวัดของเกาหลีในสมัยราชวงศ์โชซ็อน ในปี พ.ศ. 2438 ทางใต้ของจังหวัดคย็องซังได้ถูกแทนที่โดยเขตชินจูในทางด้านทิศตะวันตกและทงแน ในทางตะวันออก ต่อมาในปี 2439 ทั้งสองเขตนี้ก็ยุบรวมกันเป็นจังหวัดคย็องซังใต้
แต่เดิมเมืองเอกของจังหวัดตั้งอยู่ที่ชินจู ต่อจากนั้นก็ย้ายไปปูซานในปี พ.ศ. 2468 ในปี พ.ศ. 2488 จังหวัดคย็องซังใต้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ ต่อมาในปี 2506 ปูซานก็ได้แยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ ไปเป็นนครที่ปกครองโดยตรง (ชิกฮัล-ชี) และในปี พ.ศ. 2526 ก็ได้ย้ายเมืองเอกจากปูซานไปชังว็อน
ในปี พ.ศ. 2538 ปูซานได้มีฐานะเป็น มหานคร (ควังย็อก-ชี) และอุลซัน ก็ได้แยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ ไปเป็นมหานครในปี พ.ศ. 2541

ภูมิศาสตร์

จังหวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคย็องนัม มีพรมแดนติดกับทะเลญี่ปุ่น (ทะเลตะวันออก) ในทางทิศตะวันออก และติดกันจังหวัดคย็องซังเหนือในทิศเหนือ ส่วนทางด้านทิศตะวันตกติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ และในทางทิศใต้ติดกับช่องแคบเกาหลี และในจังหวัดนี้มีแม่น้ำสายใหญ่คือแม่น้ำนักดงและแม่น้ำสาขา

ทรัพยากร

บริเวณสามเหลี่ยมที่ราบแม่น้ำนักดงรอบๆกิมแฮถือเป็นยุ้งฉางที่สำคัญมากที่สุดแห่งหนึ่งของเกาหลีใต้ ผลิตผลทางการเกษตรจากจังหวัดคย็องซังใต้ ประกอบไปด้วยข้าว ถั่ว มันฝรั่ง และข้าวบาร์เลย์ พื้นที่นี้มีชื่อเสียงเรื่องฝ้าย งา และผลไม้ ซึ่งเจริญเติบโตตามบรืเวณชายฝั่งทางภาคใต้ ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับทะเลเป็นที่ดึงดูดอย่างมาก และจังหวัดนี้ก็เป็นหนึ่งในผู้นำด้านการประมงของประเทศ

เมืองสำคัญ

เมืองใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้ได้แก่ปูซานและอุลซัน ซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษในระดับจังหวัด เป็น มหานคร โดยแยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ นอกเหนือจากเมืองเอกชังว็อนแล้ว ก็ยังมีเมืองสำคัญอื่น ๆ อีก เช่น คิมแฮและชินจู

สถานที่น่าสนใจ

จังหวัดคย็องซังใต้เป็นที่ตั้งของวัดแฮอินซาวัดแบบพุทธ ซึ่งมีพระไตรปิฎกแห่งชาติเกาหลีอยู่ ทำให้ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อย่างมาก โดยตั้งอยู่อุทยานแห่งชาติรอบ ๆ ชีรีซัน (1,915 เมตร) ตรงบริเวณติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ โดยวัดเริ่มสร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 1345
โดมแห่งศิลา

ที่ตั้ง การก่อสร้าง และ ขนาด

โดมทองตั้งเด่นอยู่บนเนินที่สร้างโดยมนุษย์ในสมัยโบราณที่เรียกว่าเท็มเพิลเมานท์ที่ชาวมุสลิมเรียกว่า “Noble Sanctuary” เนินสูงขยายใหญ่ขึ้นเป็นอันมากในรัชสมัยของพระเจ้าแฮรอดมหาราชเพื่อใช้เป็นที่สร้างพระวิหารที่สองที่ต่อมาถูกทำลายโดยโรมันระหว่างการล้อมกรุงเยรูซาเลมในปี ค.ศ. 70 ในปี ค.ศ. 637 เยรูซาเลมก็ถูกพิชิตโดยกองทัพของจักรวรรดิราชิดันระหว่างการรุกรานของอิสลามในจักรวรรดิไบแซนไทน์
โดมทองก่อสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 685 จนถึง ค.ศ. 691 โดยมี ยาซิด อิบุน ซาลาม จากเยรูซาเลม และ ราชา อิบุน เฮย์วาห์จากเบย์ซาน (Baysan) กาหลิบอุมัยยะห์อับด อัล-มาลิค (عبد الملك بن مروان‎ - Abd al-Malik) ผู้ริเริ่มโครงการหวังว่าจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่ใช้เป็นสถานที่สำหรับ “พำนักของมุสลิมทั้งยามหนาวและร้อน” และเป็นสถานที่สักการะสำหรับนักแสวงบุญที่ไม่แต่จะเป็นเพียงมัสยิดสำหรับการสักการะโดยทั่วไปเท่านั้น นักประวัติศาสตร์โต้ว่าการโครงการการก่อสร้างของกาหลิบอัล-มาลิคเป็นโครงการเพื่อแข่งขันกับสิ่งก่อสร้างทางศาสนาอื่น ๆ ที่มีอยู่แล้วในเยรูซาเลมในขณะนั้น นักภูมิศาสตร์ชาวอาหรับอัล-มูคัดดาซิ (محمد بن أحمد شمس الدين المقدسي‎‎ - Al-Muqaddasi) บันทึกว่ากาหลิบอัล-มาลิค
”ตั้งใจจะสร้างสิ่งก่อสร้างสำหรับชาวมุสลิมในลักษณะของ “มัสยิด” ที่มีลักษณะเป็นเอกลักษณ์และเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลก และในบริบทนี้เมื่อ[กาหลิบอัล-มาลิค]เห็นความสง่างามของโบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์ แล้วไม่ต้องการที่จะให้เป็นที่ดึงดูดชาวมุสลิม จึงทำให้[กาหลิบอัล-มาลิค]ไปสร้างสิ่งก่อสร้างบนเนินที่เห็นกันในขณะนี้”
ศาสตราจารย์ชโลโม โดฟ กอยไทน์ (Shlomo Dov Goitein) แห่งมหาวิทยาลัยฮิบรูกล่าวว่าโดมทองเป็นการก่อสร้างเพื่อเป็นการแข่งขันกับศาสนสถานของศาสนาอื่น ๆ ที่ตั้งเด่นอยู่ในเยรูซาเลมในขณะนั้น โดยเฉพาะการใช้โดมใหญ่ (rotunda)  ที่ใช้ในการก่อสร้างโดมทอง (Qubbat as-Sakhra) ซึ่งเป็นลักษณะการก่อสร้างแบบใหม่สำหรับสถาปัตยกรรมอิสลามเป็นการสร้างเพื่อแข่งกับสิ่งก่อสร้างที่เป็นโดมของโบสถ์คริสต์ เอ.ซี. เครสเวลล์ตั้งข้อสังเกตในหนังสือ Origin of the plan of the Dome of the Rock (ที่มาของผังการก่อสร้างโดมแห่งศิลา) ว่าผู้สร้างโดมทองใช้การวัดสัดส่วนจากพระคูหาศักดิ์สิทธิ์ เส้นผ่าศูนย์กลางของโดมคือ 20 เมตร 20 เซนติเมตร และสูง 20เมตร 48 เซนติเมตร ขณะที่เส้นผ่าศูนย์กลางของโดมของพระคูหาศักดิ์สิทธิ์คือ 20 เมตร 90 เซนติเมตร และสูง 21 เมตร 5 เซนติเมตร มาร์ค ครินสันผู้เชี่ยวชาญทางสถาปัตยกรรมจักรวรรดินิยมมีความเห็นว่าโดมทองเป็น “ตัวอย่างของสิ่งก่อสร้างแบบเผยแพร่ลัทธิและแสดงอำนาจทางการเมืองที่ภายนอกตกแต่งด้วยคำจารึกของประมุขมุสลิมที่เข้ามาใหม่ที่จงใจให้เป็นที่เห็นโดยชาวคริสเตียนที่อยู่ในท้องถิ่น”
ทรงสิ่งก่อสร้างเป็นแปดเหลี่ยมที่ตอนบนเป็นโดมไม้ที่ตั้งอยู่บนเสา 16 เสา รอบโดมด้านล่างเป็นโค้งแปดเหลี่ยมที่รับโดยเสาอีก 24 เสา ระหว่างที่นักเขียนชาวอเมริกันมาร์ค เทวนท่องเที่ยวในเยรูซาเลมก็ได้เขียนบันทึกว่า:
”ทุกหนทุกแห่งรอบมัสยิดแห่งโอมาร์เต็มไปด้วยชิ้นส่วนของเสา แท่นบูชาลักษณะแปลก และซากหินอ่อนที่แกะอย่างงดงาม - สิ่งที่มีคุณค่าจากพระวิหารโซโลมอน สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ถูกขุดขึ้นมาจากระดับต่าง ๆ ของผิวดินและเศษขยะจากโมริยะห์ และชาวมุสลิมก็เก็บรักษาไว้ด้วยความระมัดระวังเป็นอย่างดี”
ด้านนอกของโดมทองทำด้วยกระเบื้องเคลือบ และสะท้อนทรงแปดเหลี่ยมของสิ่งก่อสร้าง แต่ละช่วงมีขนาดกว้าง 18 เมตร และสูง 11 เมตร ทั้งโดมและผนังมีหน้าต่างเป็นระยะ ๆ
สือชิงเสวียน

สือชิงเสวียน เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ

สือชิงเสวียน เป็นบุตรีของปี้ซิ่วซินและเทพอาถรรพณ์ นอกจากรูปโฉมที่งดงามไม่แพ้วาวาและซือเฟยเซวียนแล้ว นางยังมี วิชาเป่าขลุ่ยซึ่งหาตัวจับได้ยากในภาคกลาง วิชาเข็มทองซึ่งรักษาอาการเจ็บป่วยได้ นอกจากนี้ นางยังมีวิทยายุทธทางฝ่ายธรรมะติดตัวอยู่บ้างจากแม่ของนาง สือชิงเสวียนเร้นกายอยู่ในหุบเขาวิสุทธิ์พนาเร้นลับนอกเมืองเฉิงตูกับแม่ของนาง หลังจากที่แม่ของนางเสียชีวิตลงเพราะอ่านม้วนบันทึกประทับไม่ตาย นางได้อาศัยอยู่ภายในหุบเขานี้เพียงคนเดียวและไม่ค่อยออกนอกหุบเขาเท่าใดนัก จนกระทั่งพบฉีจื่อหลิงที่ถ้ำค้างคาว
With Love…ด้วยรัก

เนื้อเรื่อง

ฟ้า และ ฝน เป็นพี่น้องกัน โดยที่ฟ้าซึ่งเป็นพี่ชายมักโดนกลั่นแกล้งรังแกเสมอ ๆ และถูกล้อว่าเป็นตุ๊ด ขณะที่ฝนน้องสาวแข็งแกร่งกว่า พ่อของทั้งคู่จึงฝากให้ฝนดูแลฟ้าด้วย พ่อและแม่ของทั้งคู่เป็นเจ้าของรีสอร์ต ที่จังหวัดระยอง ทั้งคู่มีเพื่อนชื่อ ริณ หรือ แอริณ แม่ของริณเสียไปเพราะความเจ็บป่วย ริณจึงต้องดิ้นรนเลี้ยงดูตนเอง เมื่อทั้งหมดเรียนจบมัธยม และเข้ามหาวิทยาลัยในที่เดียวกัน ริณได้กลายเป็นนักแสดงชื่อดังในเวลาไม่นาน ขณะที่ฟ้าก็ได้เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นผู้หญิงเต็มตัว ได้พบกับ ป๊อป นักกีฬาบาสเก็ตบอล ฟ้าคบกับป๊อป โดยที่ไม่รู้มาก่อนเลยว่าป๊อปคิดกับฟ้าเพียงแค่น้องสาว ขณะที่ริณก็ได้ทำงานคู่กับ เคน นักร้องหนุ่มมาแรงของวงการ และทั้งคู่ก็คบหากัน วันหนึ่ง เคน ได้ไปแสดงคอนเสิร์ตที่ระยอง ก็ได้พบกับ จูน เด็กสาวรุ่นน้องของริณ ลูกสาวเจ้าของร้านขายก๋วยเตี๋ยว จูนเป็นเด็กที่เป็นตัวของตัวเองไม่เหมือนใคร นั่นทำให้เคนสนใจในตัวจูน เมื่อข่าวคราวได้แพร่สะพัดออกไป ทำให้ริณเกิดหึง ขณะที่ฟ้าก็ได้พบกับความจริงว่า ป๊อปแท้ที่จริงแล้วคิดกับฟ้าเพียงแค่น้องสาว และป๊อปจริง ๆ แล้วกลับชอบฝน ผู้ซึ่งไม่รู้จักความรักเลย

เบื้องหลัง

With Love…ด้วยรัก เป็นผลงานภาพยนตร์ในแนวโรแมนติกดราม่าจากการผลิตของบริษัท 96 ฟิล์ม จากการกำกับของสายใจ พิมพ์ทอง ผู้กำกับฯ ซึ่งมีผลงานในเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก และยังได้นักแสดงซึ่งเป็ฌนนักแสดงหน้าใหม่เกือบทั้งหมดมาแสดงนำ
ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2553 และทำรายได้ไปทั้งหมดแค่ 970,000 บาทเท่านั้น นับเป็นอันดับที่ 5 ของภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้ต่ำสุดในปี พ.ศ. 2553
จัตุรัสวุฒิสภา (เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก)

จัตุรัสวุฒิสภา (รัสเซีย: Сенатская площадь) อดีตใช้ชื่อ จัตุรัสธันวาคม (Площадь Декабристов) ในปี 1925-2008 และ จัตุรัสปีเตอร์ (Петрова площадь) ก่อนปี  1925 เป็นจัตุรัสในนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำเนวาใหญ่ (Bolshaya Neva) อยู่หน้ามหาวิหารเซนต์ไอแซค ในปี 1925 จัตุรัสถูกเปลี่ยนชื่อเป็น จัตุรัสธันวาคม เพื่อรำลึกถึงกบฎธันวาคม ซึ่งเกิดขึ้นที่จัตุรัสนี้ในปี 1825
จัตุรัสล้อมรอบด้วยอาคารกองทัพเรือไปทางทิศตะวันออก ด้านทิศตะวันตกเป็นอาคารวุฒิสภาและอาคารซีนอด (ปัจจุบันเป็นที่ทำการของศาลรัฐธรรมนูญรัสเซีย) อนุสาวรีย์นักขี่ม้าสัมฤทธิ์ (Bronze Horseman) ตั้งอยุ๋ที่จัตุรัสนี้ ในวันที่ 29 กรกฎาคม 2008 จัตุรัสถูกเปลี่ยนชื่อเป็นจัตุรัสวุฒิสภาซึ่งเป็นชื่อดั้งเดิม
ชัยชน โลว์เจริญกูล

ประวัติ

รองศาสตราจารย์ นายแพทย์ ชัยชน โลว์เจริญกูล เกิดในครอบครัวชนชั้นกลางในกรุงเทพมหานคร โดยเป็นบุตรของนายอำพัน กับนางสมสุข โลว์เจริญกูล โดยบิดาทำงานบริษัท ส่วนมารดาเป็นแม่บ้าน โดยคุณตาของเขาอยู่ในตระกูลแซ่ "โค้ว" (许) อพยพมาจากประเทศจีน ทั้งยังเคยสอนภาษาไทยด้วย โดยตาและบิดาของเขาชอบศิลปะและธรรมชาติ

ผลงานด้านอื่น

นายแพทย์ชัยชน เขียนหนังสือเกี่ยวกับการเดินทาง ใช้นามปากกาว่า ชัยชนม์ ตีพิมพ์ในนิตยสารดิฉัน และมีหนังสือรวมบทกลอนเกี่ยวกับธรรมชาติชื่อ ไพรหม่น : บทกวีสะท้อนหัวใจของคนรักป่า ได้รับการคัดเลือกเป็นเล่มหนึ่งใน หนังสือดีวิทยาศาสตร์ 88 เล่ม  โดยคณะวิจัยหนังสือดีวิทยาศาสตร์ โดยการสนับสนุนด้านเงินทุนวิจัย จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) เมื่อ พ.ศ. 2544
อะบูซิมเบล

อะบูซิมเบล (อาหรับ: أبو سمبل ,أبو سنبل‎; อังกฤษ: Abu Simbel) เป็นมหาวิหารของอียิปต์โบราณอันประกอบขึ้นจากหินขนาดใหญ่สองก้อน มีลักษณะเป็นรูปปั้นองค์ฟาโรห์ทั้งสี่ ส่วนองค์ที่สองถล่มลงเนื่องจากแผ่นดินไหว ตั้งอยู่ทางใต้ของอียิปต์ บนริมฝั่งตะวันตกของทะเลสาบนัสซอร์ ระยะทางประมาณ 290 กิโลเมตรจากอัสวาน และเป็นโบราณสถานหนึ่งในมรดกโลกขององค์การยูเนสโก นอกจากนี้ยังรู้จักกันในนาม อนุสรณ์สถานแห่งนิวเบีย แต่เดิมมหาวิหารถูกก่อสร้างโดยการเจาะแกะสลักเข้าไปในภูเขาหินในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 2 ในช่วงศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสตกาล และยังเป็นอนุสรณ์สถานแห่งสุดท้ายของพระองค์และพระมเหสีของพระองค์นั้นคือพระนางเนเฟอร์ทารี ซึ่งอะบูซิมเบล ยังมีจุดประสงค์เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองกับชัยชนะของอียิปต์ที่มีต่อนิวเบียที่สมรภูมิแห่งคาเดส อีกทั้งเพื่อเป็นการข่มขู่นิวเบียไม่ให้มารุกรานอียิปต์ซึ่งเป็นอาณาจักรใกล้เคียง อย่างไรก็ตามมหาวิหารทั้งหมดถูกเคลื่อนย้ายโดยคณะวิศวกรจากสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งใช้เวลาตลอดทั้งทศวรรษที่ 1960 เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาน้ำท่วมจากการสร้างเขื่อนอัสวาน อันจะส่งผลให้มหาวิหารและโบราณสถานที่รายรอบอยู่ต้องจมอยู่ก้นทะเลสาบนัสซอร์ ปัจจุบันมหาวิหารเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมอย่างมากและโด่งดังแห่งหนึ่งของอียิปต์ ซึ่งครั้งหนึ่งนักท่องเที่ยวชาวเยอรมันและญี่ปุ่นเคยถูกลอบสังหารขณะเดินทางไปยังสถานที่แห่งนี้

การก่อสร้าง

การก่อสร้างของมหาวิหารทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นประมาณปี 1224 ก่อนคริศตกาล และเสร็จสมบูรณ์ในอีก 20 ปีต่อมา ในปี 1244 ก่อนคริศตกาล รู้จักกันในนาม "วิหารแห่งรามเสสอันเป็นที่รักของเทพเจ้าอามุน ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในหกวิหารหินแกะสลักที่ก่อสร้างขึ้นในนิวเบียในช่วงระยะเวลาการครองราชย์อันยาวนานของฟาโรห์รามเสสที่ 2 ซึ่งอียิปต์โบราณเจตนาให้เป็นที่ประทับใจต่ออาณาจักรเพื่อนบ้านทางใต้ อีกทั้งยังเจตนาเพื่อเป็นการเผยแพร่ศาสนาของชาวอียิปต์เข้าไปในแคว้นทางใต้ นักประวัติศาสตร์กล่าวว่าสถาปัตยกรรมของอะบูซิมเบลยังบ่งบอกถึงความภูมิใจและตัวตนของฟาโรห์รามเสสที่ 2 อยู่เล็กน้อย

การค้นพบ

ด้วยกาลเวลาที่ล่วงเลยผ่านไปอย่างยาวนาน มหาวิหารถูกทิ้งร้างและตกอยู่ในสภาพที่ทรุดโทม จนกระทั่งมหาวิหารถูกกลืนกินโดยทรายจากทะเลทรายซาฮาร่า ซึ่งรูปแกะสลักขนาดยักษ์ขององค์ฟาโรห์ทั้งสี่ถูกกลืนกินโดยทรายจนถึงหัวเข่าในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล จนกลายเป็นมหาวิหารที่ถูกหลงลืมกระทั่งปี ค.ศ. 1813 เมื่อนักประวัติศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับวัฒนธรรมตะวันออกชาวสวิสเซอร์แลนด์ โจฮัน ลุดวิก เบิร์คฮารดต์ หรือรู้จักกันในนาม เจแอล เบิร์คฮารดต์ ค้นพบส่วนบนของฟรีส (ลวดลายสลักใต้ชายคาของสิ่งก่อสร้าง) โจฮันได้เล่าถึงการค้นพบของเขาให้แกนักสำรวจชาวอิตาลีที่ชื่อ จิโอวานนี่ บาติสต้า เบลโซนี่ ผู้ที่เดินทางไปยังจุดค้นพบแต่ก็ไม่สามารถขุดไปยังทางเข้าของมหาวิหารได้ เบลโซนี่ได้กลับมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1817 ครั้งนี้เขาประสบความสำเร็จจากความพยายามที่จะเข้าไปยังมหาวิหารของเขา เขากลับออกมาพร้อมกับข้าวของอันล้ำค่าหรือข้าวของที่สามารถแบกออกมาได้ติดตัวออกมาด้วย ส่วนชื่อ "อะบูซิมเบล" มาจากชื่อของเด็กท้องถิ่นที่เคยนำชมมหาวิหารในช่วงที่มีการสำรวจอีกครั้ง ซึ่งเขาเป็นผู้ค้นพบส่วนที่ถูกฝังของมหาวิหารที่เหลือ จากการที่ทรายได้เคลื่อนตัวเผยให้เห็นส่วนที่เหลือ กระทั่งท้ายที่สุดได้มีการเรียกชื่อตามชื่อของเขา
โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง

ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน

ตราประจำโรงเรียน อักษรย่อ ส.ภ. ภายใต้มงกุฎ  ด้านล่างมีมงคลนาม  "สภาราชินี"  หมายถึง  สภาราชินี  เป็นมงคลนามที่ได้รับพระราชทานจากองค์สมเด็จพระราชินี หรือ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง

คำขวัญโรงเรียน

รักเรียน  รู้งาน  รู้หน้าที่  มีน้ำใจ  ภูมิใจในสถาบัน

คำขวัญโรงเรียน

รักเรียน รู้งาน รู้หน้าที่ มีน้ำใจ

เอกลักษณ์

งามอย่างไทย  ก้าวไกลเทคโนโลยี  มีความเป็นสากล

ปรัชญาโรงเรียน

ดูแลดั่งลูก ปลูกฝังคุณธรรม ล้ำเลิศวิชาการ

ต้นไม้ประจำโรงเรียน

ต้นศรีตรัง
เครือเจริญโภคภัณฑ์

พม่า

เครือเจริญโภคภัณฑ์ ลงทุนด้านเกษตรกรรมในพม่ามาตั้งแต่ปี 2540 ดำเนินธุรกิจในพม่า คือ การส่งเสริมการเพาะปลูก พืชไร่ ได้แก่ ข้าวโพด การเพาะเลี้ยงสัตว์บก ได้แก่ การเลี้ยงไก่ การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ได้แก่การทำฟาร์มกุ้ง และการทำอาหารสัตว์

จีน

มีการลงทุนใน บริษัท โลตัส เซี่ยงไฮ้ ซุปเปอร์เซ็นเตอร์เชนสโตร์ จำกัด  เพื่อบริหาร โลตัส ซุปเปอร์เซ็นเตอร์ ซึ่งมีจำนวน 77 สาขาทั่วประเทศจีน
ประตูกั้นชานชาลา

ประตูกั้นชานชาลา (อังกฤษ: Platform screen doors, PSDs) เป็นประตูที่กั้นระหว่างชานชาลาสถานีรถไฟฟ้าและขบวนรถไฟฟ้า ส่วนใหญ่มักจะติดตั้งพร้อมกับวันเปิดเดินรถ หรือภายหลังจากนั้น ประตูกั้นชานชาลาแห่งแรกของโลก อยู่ที่สถานีรถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งเปิดในปี ค.ศ. 1961

ญี่ปุ่น

โตเกียวเมโทร ติดตั้งประตูกั้นชานชาลาในปี ค.ศ. 1991 พร้อมกับเปิดเส้นทางสายนัมโบะกุ

มาเลเซีย

ติดตั้งในสถานีรถไฟใต้ดินในสายเกอลานาจายา ทุกสถานี

เกาหลีใต้

ติดตั้งในรถไฟใต้ดินโซล สาย 2 ที่ สถานียงดู เป็นสถานีแรก ปัจจุบันกำลังติดตั้งให้เสร็จภายใน ค.ศ. 2018
อ้วนสุด

ประวัติ

อ้วนสุดเป็นเจ้าเมืองเมืองลำหยง ซึ่งเป็นเมืองที่สภาพแวดล้อมไม่ค่อยจะดีนัก พืชผลปลูกไม่ค่อยได้ จนครั้งหนึ่ง อ้วนสุดต้องขอยืมข้าวสารจากอ้วนเสี้ยวผู้เป็นพี่ แต่ถูกปฏิเสธกลับมา จึงแค้นมากพยายามจะล้างแค้นพี่ แต่ตอนท้ายก็มาร่วมมือกันพยายามกำจัดเล่าปี่ และเมื่อซุนเซ็กนำตราหยกมาจำนำ ก็สถาปนาตนเองเป็นฮ่องเต้ ทรงพระนามว่า "ต๋องซือ"    
เมื่อเล่าปี่รับราชการกับโจโฉจึงขอพระบรมราชโองการปราบอ้วนสุด กองทัพเล่าปีตีกองทัพอ้วนสุดแตก และระหว่างเสด็จหนีได้ถูกโจรป่าดักปล้นชิงทรัพย์สมบัติไปอีกมากมาย อ้วนสุดกับอ้วนอิ๋นผู้เป็นหลาน จึงกอดคอเดินกันไปตามแสงแดด โดยถามชาวบ้านว่า "มีน้ำผึ้งให้ดื่มไหม" ชาวบ้านตอบว่า "มีแต่น้ำล้างชามจะเอารึเปล่า" (บางตำราก็กล่าวว่า "มีแต่เลือดจะเอาหรือเปล่า") ทำให้อ้วนสุดกระอักเลือดตาย ความทะเยอทะยานของอ้วนสุดจึงจบลง ในปี พ.ศ. 742
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2547

ภาพรวมก่อนการแข่งขัน

ในฤดูกาลนี้ ฝ่ายจัดการแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกำหนดให้เหลือเพียง 10 ทีมจังหวัด แต่ยังคงกฎระเบียบเลื่อนชั้น-ตกชั้น คือทีมจังหวัดสองอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน โปรลีก 2
ความคลั่งไคล้ญี่ปุ่น

ความคลั่งไคล้ญี่ปุ่น (อังกฤษ: Japanophilia) หมายถึง ความชื่นชม ชื่นชอบ และหลงรักในประเทศญี่ปุ่น, วัฒนธรรมญี่ปุ่น, คนญี่ปุ่น หรือ ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า ญี่ปุ่น: "shinnichi" โรมาจิ: 親日 ซึ่ง "親" ญี่ปุ่น: "shin" โรมาจิ: しん แปลว่า ชื่นชอบ (pro-) และ "日" ญี่ปุ่น: "nichi" โรมาจิ: にち แปลว่า ญี่ปุ่น (คล้ายกับ ญี่ปุ่น: "Nihon" โรมาจิ: 日本) คำว่า Japanophile เริ่มใช้ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งที่ผ่านมา นิยามนี้ก็เปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด
โรคติดเชื้อ

โรคติดเชื้อ (อังกฤษ: Infectious disease) เป็นโรคซึ่งเป็นผลจากการมีเชื้อจุลชีพก่อโรค อาทิไวรัส แบคทีเรีย รา โพรโทซัว ปรสิต หรือแม้กระทั่งโปรตีนที่ผิดปกติเช่นพรีออน เชื้อดังกล่าวอาจก่อให้เกิดโรคในสัตว์หรือพืชได้ โรคติดเชื้อจัดเป็นโรคติดต่อ (อังกฤษ: Contagious diseases, Communicable diseases) เนื่องจากสามารถติดต่อไปยังบุคคลอื่นหรือระหว่างสิ่งมีชีวิตในสปีชีส์เดียวกัน การติดต่อของโรคติดเชื้ออาจเกิดได้มากกว่า 1 ทาง รวมถึงการสัมผัสผู้ป่วยโดยตรง จุลชีพก่อโรคอาจถ่ายทอดไปโดยสารน้ำในร่างกาย อาหาร น้ำดื่ม วัตถุที่มีเชื้อปนเปื้อน ลมหายใจ หรือผ่านพาหะ
ตำบลน้ำปาย

การปกครองส่วนท้องถิ่น

แบ่งการปกครองเป็น 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ องค์การบริหารส่วนตำบลหมอเมือง มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลน้ำปายทั้งหมด และตำบลหมอเมือง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองแดง)
หอคอยชูเช

หอคอยชูเช (ชื่อทางการ หอคอยแห่งปรัชญาชูเช) เป็นหอคอยแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งแต่ตามปรัชญาชูเช ซึ่งคิดค้นโดยคิม อิล-ซ็อง เพื่อแสดงถึงแนวความคิดและชาตินิยมของชาวเกาหลีเหนือ
หอคอยนี้สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1982 ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำแทดง ตรงข้ามจัตุรัสคิม อิล-ซ็อง สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ครบรอบ 70 ปีของคิม อิล-ซ็อง
หอคอยชูเช สูง 170-metre (560 ฟุต) เป็นอาคารสี่ด้านเรียวเล็กสูง 150-metre (490 ฟุต) และมียอดหอคอยสูง 20-metre (66 ฟุต)
หม่อมเจ้ากรณิกา จิตรพงศ์

พระประวัติ

หม่อมเจ้ากรณิกา จิตรพงศ์ มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงไอ ประสูติเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2459 เป็นพระบุตรองค์ที่เก้าในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์โต จิตรพงศ์ (ราชสกุลเดิม งอนรถ) มีเจ้าพี่ร่วมหม่อมมารดาสี่องค์ คือ หม่อมเจ้าประโลมจิตร จิตรพงศ์ (ท่านหญิงอี่), หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ (ท่านหญิงอาม), หม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์ (ท่านชายไส) และหม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์ (ท่านชายงั่ว)
หม่อมเจ้ากรณิกาทรงเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย เป็นนักเรียนรุ่นพี่ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช หม่อมเจ้ากรณิกาซึ่งเป็นนักเรียนรุ่นพี่จะมาช่วยหยิบนม และรินถวายทุกวันตามกฎของโรงเรียนที่รุ่นพี่ต้องดูแลรุ่นน้อง หลังทรงสำเร็จการศึกษาก็เป็นครูสอนวิชาภาษาไทยที่โรงเรียนดังกล่าว
หม่อมเจ้ากรณิกามีฝีหัตถ์ด้านงานฝีมือและการตัดเย็บจากการฝึกหัดด้วยองค์เองและทรงเปิดห้องเสื้อ "กรณิก"

กรณียกิจ

หม่อมเจ้ากรณิกาประทับ ณ ตำหนักปลายเนิน ถนนพระรามที่ 4 ติดกับการไฟฟ้านครหลวง ซึ่งทรงเปิดสอนนาฏศิลป์ และดนตรีไทย โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จะเสด็จพระราชดำเนินมาทรงดนตรีไทยบ่อยครั้งเมื่อหม่อมเจ้ากรณิกาทรงว่างจากกรณียกิจ เนื่องจากหม่อมเจ้ากรณิกามีปรีชาด้านการดนตรี โดยเฉพาะระนาดทุ้ม และเลิกทรงระนาดทุ้มไปเมื่อชันษา 93 ปี เพราะไม่ถนัดประทับนั่งนาน ๆ
หม่อมเจ้ากรณิกาเคยเสด็จแทนพระองค์ในงานพระราชพิธีบ่อยครั้ง ทั้งยังดำรงตำแหน่งเป็นประธานมูลนิธินริศรานุวัติวงศ์ ซึ่งมีการประกวดภาพถ่ายเนื่องในงานวันนริศ เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ผู้เป็นนายช่างใหญ่แห่งกรุงสยามและหนึ่งในบุคคลสำคัญของโลก นอกจากนี้ยังทรงดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการมูลนิธิสิรินธร โดยทรงเป็นประธานอำนวยการจัดสร้างห้องพยาบาลของมูลนิธิดังกล่าว พร้อมกับส่งบุรุษพยาบาลและผู้ช่วยพยาบาล ทำการรักษาภิกษุและสามเณรที่วัดไผ่ดำ จังหวัดสิงห์บุรี และดำรงตำแหน่งกรรมการที่ปรึกษามูลนิธิเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อเผยแพร่พระเกียรติคุณ ภายหลังเมื่อมีชันษามากขึ้น หม่อมเจ้ากรณิกาจึงมิค่อยเสด็จออกงานบ่อยนัก

สิ้นชีพตักษัย

หม่อมเจ้ากรณิกา จิตรพงศ์สิ้นชีพตักษัยด้วยพระอาการหทัยล้มเหลวเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เวลา 15.22 น. ณ โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ สิริชันษา 98 ปี นับเป็นหม่อมเจ้าองค์สุดท้ายแห่งราชสกุลจิตรพงศ์ 
ในการนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พลเรือเอก หม่อมเจ้าปุสาณ สวัสดิวัตน์ เสด็จแทนพระองค์ไปในการพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ ในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เวลา 16.30 น. ณ ท้องพระโรง วังปลายเนิน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศราชวงศ์บรรจุศพ พร้อมด้วยฉัตรเครื่องสูงทองแผ่ลวดตั้งเป็นเกียรติยศประกอบ พระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพมีกำหนด 7 คืน และทรงรับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด
ในการพระราชทานเพลิงศพ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์การพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2559 ในการนี้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ โดยเสด็จด้วย
เดอะฮันติงปาร์ตี

เบื้องหลัง

ในปี พ.ศ. 2553 และ พ.ศ. 2555 ลิงคินพาร์กได้ออกจำหน่ายสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 และ 5 ได้แก่ อะเทาซันด์ซันส์ และ ลิฟวิงทิงส์ ตามลำดับ อัลบั้มทั้งสองได้มีริก รูบิน และไมค์ ชิโนะดะ เป็นโปรดิวเซอร์ เป็นสิ่งที่แสดงว่าแนวดนตรีของวงได้เปลี่ยนไปจากนูเมทัล อย่างเช่นในอัลบั้ม ไฮบริดทีโอรี (2543) และ เมทีโอรา (2546) ไปสู่เสียงที่ "ทันสมัย" ด้วยการทดลองเสียงต่าง ๆ มากขึ้น อิทธิพลของแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกาในอัลบั้มทำให้วงประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์
ลัดฟ้ามาหารัก

เรื่องย่อ

พาสันต์ ชลธิชา และปารุส เป็นเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือ พาสันต์เป็นเจ้าของไร่อยู่ที่จังหวัดกาญจนบุรี ปารุตทำงานเป็นหนังข่าวหนังสิพิมพ์ชื่อดังแห่งหนึ่ง ส่วนชลธิชาเป็นดีไซเนอร์เปิดห้องเสื้อของตัวเอง พาสันต์และปารุตแอบหลงรักชลธิชาด้วยกันทั้งคู่ ในที่สุดพาสันต์คือคนที่ชลธิชาเลือก ทั้งสองแต่งงานกันและสร้างความเจ็บช้ำให้แก่ปารุสเป็นอย่างมาก แต่ด้วยความเป็นเพื่อนที่ตัดกันไม่ขาด ปารุสจำต้องยอมรับความจริง โดยต้องเก็บความรู้สึกไว้ในใจตลอดมา 
1 ปีผ่านไป พาสันต์ได้รับของขวัญชิ้นใหญ่ในชีวิตคือการเป็นพ่อคน แต่ระหว่างนั้นเกิดปัญหาที่ไร่กาญจนบุรี ทำให้พาสันต์ถูกสั่งเก็บจากเสี่ยวิชัยผู้ทรงอิทธิพล จากการเสียชีวิตของพาสันต์ วิญญาณได้ขึ้นไปรอเกิดใหม่บนสวรรค์ แต่ด้วยความรักและความห่วงใยที่เขามีต่อชลธิชา จึงอ้อนวอนเทวดาให้ตนมาเกิดโดยเร็ว แต่ทว่าความจำยังมีคงเดิม และไม่ได้ถูกลบไป และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด