ม็อดแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์

ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงประสูติเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 ณ พระตำหนักมาร์ลโบโร กรุงลอนดอน โดยทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ พระธิดาพระองค์เล็กในเจ้าชายแห่งเวลส์ (ต่อมาภายหลังเสวยราชสมบัติเป็น พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7) พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรียและรัชทายาทอันดับที่ 1 แห่งราชบัลลังก์อังกฤษ ส่วนพระชนนีคือ เจ้าหญิงแห่งเวลส์ หรือ เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงม็อดทรงเข้ารับศีลจุ่มที่พระตำหนักมาร์ลโบโรจากจอห์น แจ็คสัน พระราชาคณะแห่งลอนดอน เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2412 ซึ่งทรงมีพ่อและแม่ทูนหัวคือ สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ เจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุคแห่งออลบานี เจ้าชายแห่งเฮสส์ เจ้าชายวิกเตอร์แห่งโฮเฮ็นโลเฮ-แล็งเก็นบูร์ก เจ้าหญิงอเดลไฮด์ ดัชเชสพระชายาแห่งนัสเซา เจ้าหญิงมารี เจ้าหญิงพระชายาแห่งไลนิงเกิน แกรนด์ดัชเชสมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ในภายหลังทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย) มกุฎราชกุมารีหลุยส์แห่งเดนมาร์ก และเซซิเลีย ดัชเชสแห่งอินเวอร์เนส
เจ้าหญิงทรงเป็นเด็กที่มีความกระฉับกระเฉงอย่างมาก จึงทำให้ทรงมีชื่อเรียกแบบเล่นๆว่า "แฮร์รี่" พระองค์ทรงมีส่วนร่วมอย่างมากในการเสด็จเยี่ยมเยียน ครอบครัวของเจ้าหญิงแห่งเวลส์ที่เดนมาร์กเป็นประจำทุกปี และต่อมายังได้โดยเสด็จพระชนนีและพระภคินีบนเรือหลวงไปนอร์เวย์และแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เจ้าหญิงพร้อมด้วยเจ้าหญิงหลุยส์และเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระภคินีทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎแห่งอินเดียจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2430 และยังทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต ชั้นที่ 1 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญจอห์นแห่งเยรูซาเล็ม ชั้นที่ 1 อีกด้วย

ชีวิตของราชินี

ด้วยเหตุที่เจ้าหญิงม็อดเป็นพระราชธิดาในองค์พระประมุขครองบัลลังก์แห่งสหราชอาณาจักร เป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของรัฐสภานอร์เวย์ในการมอบราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายคาร์ลในปี พ.ศ. 2448 เมื่อเจ้าชายทรงยอมรับเจ้าหญิงม็อดจึงทรงเป็นสมเด็จพระราชินีมเหสีแห่งนอร์เวย์พระองค์แรกหลังการแยกออกมาจากการรวมกับประเทศสวีเดน
สมเด็จพระราชินีม็อดทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจต่างๆ มากมายอยู่นอกสายตาสื่อมวลชน พระองค์มีพระราชภารกิจด้านสังคมและวัฒนธรรมและทรงอุทิศพระองค์ให้กับเรื่องของการกุศลต่างๆ ด้วย ในปี พ.ศ. 2457 พระองค์มีพระดำริให้ตั้งกองทุนภายใต้พระนามเพื่อช่วยเหลือพสกนิกรในสภาวะยากลำบากหลังจากการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่ 1
พระองค์ทรงเป็นบุคคลที่เก็บพระองค์ ในสาธารณชนพระองค์จะรู้สึกประหม่าอยู่บ่อยครั้ง แต่เมื่อทรงเป็นส่วนพระองค์ ก็จะทรงมีความอบอุ่นและมีชีวิตชีวา นอกจากนี้ยังทรงเกี่ยวข้องในการเลี้ยงดูมกุฎราชกุมารโอลาฟ พระโอรส และทรงพยายามทำให้เหมือนเด็กชายชาวนอร์เวย์โดยทั่วไป แม้ว่าตัวพระองค์เองจะไม่เคยตรัสภาษานอร์เวย์อย่างคล่องแคล่วเลยก็ตาม
สมเด็จพระราชินีม็อดไม่ทรงเคยหมดรักในประเทศอังกฤษ แต่ก็ทรงสามารถปรับตัวเข้ากับประเทศใหม่และพระราชกรณียกิจฐานะพระมเหสีได้เป็นอย่างดี พระองค์ทรงสนับสนุนองค์กรการกุศลมากมาย โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับเด็กและสัตว์ และยังได้ทรงสนับสนุนนักดนตรีและศิลปินอีกด้วย นอกจากนี้ยังทรงเรียนการเล่นสกีและจัดสวนแบบอังกฤษในพระตำหนัก Kongsseteren ซึ่งเป็นพระตำหนักหลวงที่มองเห็นทัศนียภาพของกรุงออสโลอย่างชัดเจน การปรากฏพระองค์ครั้งสุดท้ายในอังกฤษของพระองค์คือ การเสด็จร่วมพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 พระนัดดาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2480 โดยทรงประทับบนพลับพลาในมหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ถัดจากสมเด็จพระราชินีแมรี่ และเจ้าหญิงพระวรราชกุมารี เค้านท์เตสแห่งแฮร์วูด
พระองค์ยังทรงมีกิตติศัพท์ในเรื่องการฉลองพระองค์ด้วยรูปแบบที่นำสมัย นิทรรศการผลงานชิ้นต่างๆ จากอาภรณ์อันงดงามของพระองค์ได้จัดแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ตในปี พ.ศ. 2548

ปลายพระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงม็อดสิ้นพระชนม์วันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ณ กรุงลอนดอน ด้วยอาการพระหทัยวาย เพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อนวันประสูติครบรอบ 69 พรรษา 3 วันหลังจากการผ่าตัด พระศพของพระองค์ถูกนำกลับไปสู่ประเทศนอร์เวย์บนเรือหลวง รอยัลโอ๊ก ซึ่งเป็นเรือประดับธงของกองเรือรบที่ 2 แห่งราชนาวีนอร์เวย์ และถูกฝังลงในสุสานหลวงที่วิหารอาเคอร์ชุส