google/wiki40b huggingface dataset:
เกฟิน เดอ เบรยเนอ

แค็งก์

เดอ เบรยเนอ เริ่มอาชีพของเขากับสโมสรบ้านเกิด KVV Drongen ในปี 2003 สองปีต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับเกนต์ และย้ายไปที่แค็งก์ในปี 2005 เดอ เบรยเนอ ยังคงพัฒนาการของเขาในการตั้งค่าเยาวชนของพวกเขาและได้รับรางวัลสำหรับความก้าวหน้าของเขา ในปี 2008                           
เดอ เบรยเนอ เปิดตัวกับแค็งก์ด้วยความพ่ายแพ้ 3-0 ที่ ชาร์เลอรัว ที่ 9 พฤษภาคม 2009 หลังจากยอมรับว่าตัวเองอยู่ในทีมในฤดูกาลถัดไป ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2553 เดอ เบรยเนอคะแนนเป้าหมายแรกของสโมสรซึ่งทั้งสามคะแนนสำหรับแค็งก์ใน 1-0 ชนะสตองดาร์ด ลีแอช  เขายิงได้ห้าประตูและช่วย 16 นัดในการแข่งขันลีก 32 นัดในฤดูกาล 2010-11 ขณะที่แค็งก์ครองตำแหน่งแชมป์เบลเยี่ยมเป็นครั้งที่สาม เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2554 เดอ เบรยเนอ ยิงแฮตทริกครั้งแรกของเขาให้กับแค็งก์ที่เจอกับกลึบบรึคเคอซึ่งจบลงด้วยการชนะในอันดับที่ 4-5 ของแค็งก์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2555 เดอ เบรยเนอ ยิงรั้งกับเอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟินในการชนะ 5-0 เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2012 เดอ เบรยเนอ ทำประตูแรกของเขาที่แค็งก์หลังจากที่ตกลงย้ายไปเชลซีและยังช่วยทำประตูอื่น ๆ ในการเอาชนะให้มอนส์ 1-2 เดอบรูอินจบฤดูกาลด้วยการตัดคะแนนในชัยชนะ 3-1 เขาสิ้นสุดการค้าแข้งในลีกเบลเยียมไปด้วยการยิง 28 ประตู

เชลซี

เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2012 ในวันสุดท้ายของการซื้อขายฤดูหนาวสโมสรพรีเมียร์ลีกเชลซีและเก็นค์ประกาศการลงนามอย่างถาวรของ เดอ เบรยเนอ โดยมีค่าเซ็นสัญญาในราคา 7 ล้านปอนด์ เขาเซ็นสัญญาห้าปีครึ่งที่ สแตมฟอร์ดบริดจ์ แต่จะอยู่ที่แค็งก์ตลอดฤดูกาล 2011-12 เดอ เบรยเนอ บอกเว็บไซต์ของสโมสรว่า "การมาเป็นทีมอย่างเชลซีเป็นความฝัน แต่ตอนนี้ผมต้องทำงานหนักเพื่อให้ได้ระดับที่จำเป็น" ในวันที่ 18 กรกฎาคม 2012 เดอ เบรยเนอ ได้เปิดตัวกับเชลซีในนัดกระชับมิตรกับเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (MLS) ฝั่งซีแอตเทิลซาวน์เดอร์สชนะ 4–2 เดอ เบรยเนอยังเล่นครึ่งแรกกับยักษ์ใหญ่ลีกเอิง 1 ปารีสแซงต์แชร์กแมงที่สนามกีฬาแยงกีนิวยอร์ก
สุนัย จุลพงศธร

ประวัติ

ดร.สุนัย จุลพงศธร เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 ที่อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรของนายจุ่น กับนางหลา จุลพงศธร จบนิติศาสตร์บัณฑิต  จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และจบศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวางแผนและพัฒนาชนบท จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้

งานการเมือง

นายสุนัย เข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นประธานสภาเขตสัมพันธวงศ์ ในปี พ.ศ. 2528 เป็นผู้ช่วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ) ในปี พ.ศ. 2535 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคชาติพัฒนา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 จึงย้ายมาลงสมัครในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้สังกัดพรรคพลังประชาชน และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
นายสุนัย เป็นที่รู้จักกันมากขึ้นเมื่อเขาขึ้นอภิปรายตอบโต้ฝ่ายค้าน ในขณะที่เขาสังกัดพรรคพลังประชาชน โดยการเปิดโปงเส้นทางเงินทุนที่เชื่อมโยงระหว่าง พรรคประชาธิปัตย์ และ พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย จนกระทั่งถึงการโจมตีผู้อยู่เบื้องหลังการชุมนุมของพันธมิตรฯ อย่างร้อนแรง
ภายหลังจากที่พรรคพลังประชาชนถูกยุบ นายสุนัยก็ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย และร่วมเป็นหนึ่งในผู้อภิปรายไม่ไว้วางใจ โดยนายสุนัยเป็นผู้อภิปราย นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี
 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎร
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 33
ต่อมาเมื่อมีการก่อรัฐประหาร เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ออกคำสั่งที่ 3/2557 และคำสั่งที่ 53/2557 เรียกให้สุนัยไปรายงานตัว แต่เธอมิได้ไปตามคำสั่งดังกล่าว ศาลทหารจึงออกหมายจับ มีรายงานว่าเธอเข้าร่วมกับ สมัชชาประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เคลื่อนไหวทางการเมืองในประเทศสหรัฐอเมริกา
ตะขาบ

พิษของตะขาบ

พิษของตะขาบประกอบด้วยสารก่อปฏิกิริยาอักเสบต่อร่างกาย ได้แก่ 5 hydroxytryptamine หรือ cytolysin ทำให้เกิดอาการบวม ปวด แดง ร้อน หากบวมมาก เช่น ที่นิ้วมือหรือนิ้วเท้าอาจกดเส้นเลือด ทำให้นิ้วขาดเลือดมาเลี้ยงจนกระทั่งนิ้วดำ เนื้อตาย ต้องตัดทิ้งได้ โดยทั่วไปพิษตะขาบไม่รุนแรงถึงกับทำให้เสียชีวิต ในบางรายอาจมีอาการแพ้ หรือกระวนกระวาย อาเจียน หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ มึนงง ปวดศีรษะ อาจมีการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อนตรงบริเวณที่ถูกกัด อาจเป็นแผลไหม้อยู่ 2-3 วัน มีรายงานการเสียชีวิตในเด็กหญิงฟิลิปปินส์อายุ 7 ปี 1 ราย ที่ถูกตะขาบพันธุ์ Scolopendra subspinipes ขนาดยาว 23 เซนติเมตรกัดที่บริเวณศีรษะ

การรักษา

อาการพิษของตะขาบทำได้โดยการทำแผลให้สะอาด ให้ยาแก้ปวดอาจให้ยาปฏิชีวนะและวัคซินป้องกันโรคบาดทะยัก
ช้าง (ภาพยนตร์)

เรื่องย่อ

นายกรุจับลูกช้างได้จากหลุมที่ทำดักไว้ แล้วนำลูกช้างนั้นมาผูกไว้ใต้ถุนเรือนของตน ภายหลังแม่ช้างมาทำลายเรือนของนายกรุ เพื่อชิงเอาลูกของมันกลับคืนไป

งานสร้าง

ภาพยนตร์เรื่อง ช้าง กำกับและถ่ายทำโดย มาเรียน ซี คูเปอร์ และ เออร์เนส บี โชคแส็ค ใช้เวลาถ่ายทำทั้งสิ้นปีครึ่ง สิ้นเงินประมาณ 2 แสนบาทไทยขณะนั้น สถานที่ถ่ายทำคือจังหวัดน่าน พัทลุง ตรัง สงขลา และชุมพร
การถ่ายทำภาพยนตร์ในสยามโดยคนไทย เริ่มด้วยพระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ พระเจ้าน้องยาเธอในรัชกาลที่ 5 ทรงสั่งซื้อกล้องถ่ายภาพยนตร์และอุปกรณ์เข้ามาในสยามเมื่อครั้งที่พระองค์ ทรงตามเสด็จพระพุธเจ้าหลวง ประพาสยุโรปครั้งแรกในปี พ.ศ. 2440 แล้วทรงเริ่มถ่ายภาพยนตร์ด้วยฝีพระหัตถ์ของพระองค์เอง ภาพยนตร์ส่วนใหญ่เป็นภาพยนตร์สั้นๆ ส่วนพระองค์ เป็นบันทึกพระราชกรณียกิจในพระราชพิธีสำคัญๆ ของพระพุทธเจ้าหลวง และทรงนำออกฉายเก็บค่าดูจากสาธารณชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานขายของประจำปีของวัดเบญจมาบพิตรฯ ผู้ถ่ายภาพยนตร์ในสยามยุคบุกเบิก ที่สมควรแก่การจารึกพระนามไว้อีกพระองค์คือ พระศรัทธาพงศ์ (ต่วย) ซึ่งต่อมาทรงเป็นเจ้าของโรงหนังรัตนปีระกา
ปี พ.ศ. 2465 ในสมัยรัชกาลที่ 6 พระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงอัครโยธิน พระเจ้าน้องยาเธอในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงจัดตั้งกองภาพยนตร์เผยแพร่ข่าวขึ้นในกรมรถไฟหลวง เพื่อทำหน้าที่ผลิตหนังข่าวสารและสารคดีเผยแพร่กิจการของกรมรถไฟสยาม ตลอดจนกิจการของกระทรวงทบวงกรมอื่นๆด้วย อีกทั้งยังรับจ้างผลิตภาพยนตร์ให้กับเอกชนโดยทั่วไป เมื่อการส้างภาพยนตร์บันเทิงของไทยในสยามถือกำเนิดขึ้นในปี พ.ศ. 2470 ก็ได้อาศัยอุปกรณ์และบุคลากรจากกองภาพยนตร์นี้เองเป็นสำคัญ

สัตว์ที่ปรากฏในเรื่องช้าง

มีสัตว์ที่อยู่ในป่าในเรื่องช้าง เช่น ลิ่น หมี เสือโคร่ง ตัวเงินตัวทอง เสือดาว ช้าง แพะ ควาย และ ชะนี เป็นต้น
ดาวแคระเหลือง

ดาวแคระเหลือง (อังกฤษ: Yellow dwarf) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ดาว G-V คือดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักซึ่งมีชนิดสเปกตรัมเป็นแบบ G และความส่องสว่างในระดับ V ดาวแคระเหลืองมักมีขนาดเล็ก (ประมาณ 0.8 - 1.0 เท่าของมวลดวงอาทิตย์) และมีอุณหภูมิพื้นผิวประมาณ 5,300-6,000 เคลวิน ดาว G-V กำลังอยู่ในกระบวนการเปลี่ยนแปลงไฮโดรเจนในแกนกลางให้เป็นฮีเลียมด้วยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น เช่นเดียวกับดาวฤกษ์อื่นในแถบลำดับหลัก ดวงอาทิตย์ของเราถือเป็นตัวอย่างดาว G-V ที่รู้จักกันมากที่สุด (และสังเกตได้ง่ายที่สุด) ดาวฤกษ์ประเภทนี้เผาผลาญไฮโดรเจนราว 600 ล้านตันต่อวินาที และเปลี่ยนแปลงสสารประมาณ 4 ล้านตันให้กลายเป็นพลังงาน สำหรับดาว G-V อื่น ๆ ได้แก่ แอลฟาคนครึ่งม้า เอ  เทาวาฬ และ 51 ม้าปีก
ปรีชา บุญมี

ประวัติ

ปรีชา บุญมี เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายแดง กับนางชิ้วเฮง บุญมี สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

การทำงาน

ปรีชา เป็นเจ้าของกิจการโรงไม้ ธุรกิจก่อสร้าง และโรงเรียน ในอำเภอโคกโพธิ์

งานการเมือง

ปรีชา เข้าสู่วงการการเมืองในระดับท้องถิ่นในปี พ.ศ. 2518 แทนบิดาซึ่งถูกลอบสังหาร ด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัดปัตตานี ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และได้รับเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกัน รวม 2 ครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 เขาได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคประชาชน
เยื่อกั้นหูชั้นใน

โครงสร้างและหน้าที่

เยื่อฐานเป็นโครงสร้างกึ่งสั่นพ้อง คล้ายกับสายขึงของเครื่องดนตรีหลายเส้น ที่มีขนาดและความอ่อนแข็งต่าง ๆ กัน แต่ว่า เยื่อฐานไม่ใช่สายที่ขนานกันหลายเส้น แต่เป็นสายยาวเส้นเดียวที่มีคุณสมบัติต่าง ๆ กัน (รวมทั้งความกว้าง ความแข็ง มวล ความหน่วง และขนาดของท่อที่มันอยู่) ตามความยาวของเยื่อ เหมือนกับสายหลายสายรวมเป็นเส้นเดียวกัน การเคลื่อนไหวของเยื่อโดยทั่วไปอยู่ในรูปคลื่นที่กำลังวิ่งไป
ตัวแปรหรือลักษณะต่าง ๆ ของเยื่อตามยาว เป็นตัวกำหนดความถี่เสียงที่เยื่อไวในการตอบสนองมากที่สุด เยื่อจะกว้างที่สุด (0.42-0.65 มม.) แข็งน้อย (หนาน้อย) ที่สุดที่ยอดของคอเคลีย ในขณะที่แคบที่สุด (0.08-0.16 มม.) แข็งที่สุด (หนามาก) ที่ฐาน (โดยความกว้างจะต่างกันถึงประมาณ 5 เท่า) ดังนั้น เสียงความถี่สูงจะเร้าเยื่อใกล้ ๆ ฐาน (คือใกล้ช่องรูปกลมและรูปไข่) มากที่สุด ในขณะที่เสียงความถี่ต่ำจะเร้าเยื่อใกล้ยอด (คือตรงกลางของก้นหอย) มากที่สุด

เป็น "ฐาน" ของเซลล์รับความรู้สึก

เยื่อฐาน (basilar membrane) ยังเป็น "ฐาน" (base) ของเซลล์รับความรู้สึกในการได้ยิน ซึ่งก็คือเซลล์ขนที่มียอดคล้ายขนที่เรียกว่า "Stereocilia" มนุษย์มีเซลล์ขนประมาณ 16,000 ตัว ในหูแต่ละข้าง (ดูรูป) หน้าที่ความเป็น "ฐาน" จึงเป็นตัวให้ชื่อแก่เยื่อ ซึ่งพบในสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อยู่บนบกทั้งหมด เพราะตำแหน่งของมัน เยื่อฐานจึงเป็นเหตุให้เซลล์ขนอยู่ติดกับทั้งน้ำ endolymph และ perilymph ซึ่งจำเป็นต่อการทำงานของเซลล์ขน

กระจายความถี่เสียง

หน้าที่อย่างที่สามที่วิวัฒนาการขึ้นล่าสุดของเยื่อฐาน ซึ่งพบในคอเคลียของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโดยมากและในนกบางสปีชีส์ ก็คือ การกระจายคลื่นเสียงที่เข้ามาในหูและแยกแยะความถี่เสียงตามความยาวของเยื่อ คือ โดยย่อ ๆ แล้ว เยื่อจะเล็กและแข็งที่ริมหนึ่งมากกว่าอีกริมหนึ่ง นอกจากนั้นแล้ว คลื่นเสียงที่วิ่งไปยังเยื่อด้านไกลซึ่งอ่อนกว่า จะต้องวิ่งผ่านน้ำไปไกลกว่าคลื่นที่วิ่งไปยังเยื่อด้านใกล้ซึ่งแข็งกว่า
แต่ละส่วนของเยื่อฐานพร้อมกับน้ำที่อยู่รอบ ๆ สามารถพิจารณาว่าเป็นระบบมวลสปริง (mass-spring) ที่มีความถี่สั่นพ้องต่าง ๆ กัน คือ จุดที่แข็งมากและมีมวลต่ำที่ด้านใกล้ก็จะมีความถี่สั่นพ้องสูง และจุดที่แข็งน้อยและมีมวลสูงที่ด้านไกลก็จะมีความถี่สั่นพ้องต่ำ ซึ่งทำให้เสียงความถี่โดยเฉพาะ ๆ สั่นเยื่อในตำแหน่งโดยเฉพาะ ๆ มากกว่าที่อื่น ๆ
ดังที่แสดงในการทดลองทำโดยผู้ได้รับรางวัลโนเบลปี 2504 ดร. จอร์จ ฟอน เบเคซี เสียงความถี่สูงจะทำให้ส่วนฐานของคอเคลียที่เป็นส่วนแข็งที่สุดแคบที่สุด สั่นมากที่สุด และเสียงความถี่ต่ำจะสั่นส่วนที่แข็งน้อยกว่าและกว้างกว่า มากที่สุด แผนที่ตำแหน่ง-ความถี่เช่นนี้ สามารถแสดงเป็นฟังก์ชันของ Greenwood function และฟังก์ชันแปรอื่น ๆ
แรงสั่นจากเสียงจะวิ่งเป็นรูปคลื่นตามเยื่อนี้ ซึ่งในมนุษย์ จะมีเซลล์ขนด้านใน (inner hair cell, IHC) กระจายไปตามเยื่อเป็นแถวเดียว เซลล์แต่ละตัวจะยึดอยู่กับฐานรูปสามเหลี่ยมเล็ก ๆ โดยจะมี "ขน" ยื่นออกมาจากเซลล์ ซึ่งไวต่อการเคลื่อนไหวมาก เมื่อแรงสั่นที่เยื่อเขย่าฐานสามเหลี่ยมนี้ ขนของเซลล์ก็จจะขยับไปมา มีผลให้เกิดกระแสประสาทในใยประสาท ซึ่งจะส่งไปตามวิถีประสาทการได้ยิน (auditory pathway) ส่วนเซลล์ขนด้านนอก (outer hair cell, OHC) จะสร้างแรงป้อนกลับเพื่อขยายกำลังของคลื่นที่วิ่งไป ในบางจุด (คือในบางความถี่) อาจขยายถึง 65 เดซิเบล
วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 2011

รูปแบบการแข่งขัน

การแข่งขันจะดำเนินการโดยทั้ง 12 ทีมแข่งขันโดยพบกันหมด ซึ่งแต่ละทีมทำการแข่งขันจำนวน 11 แมทช์ ผลการแข่งขันถูกรวมตลอดทั้งทัวนาเมนท์แล้วตัดสินตามคะแนนที่ได้
ทั้ง 11 ทีมจะแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 6 ทีม

รอบที่ 1 (จำนวน 30 แมทช์ แข่งขัน 5 วัน): แข่งขันกันภายในกลุ่ม

รอบที่ 2 และ 3 (จำนวน 36 แมทช์ แข่งขัน 6 วัน): แข่งขันกันทีมต่างกลุ่ม
เพลงชาติเม็กซิโก

การประกวดเนื้อร้อง

การประกวดบทร้องของเพลงชาติเม็กซิโกได้มีขึ้นตามประกาศของประธานาธิบดีอันโตนิโน โลเปซ เด ซันตา อันนา เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1853 โดยบทกวีที่แสดงออกถึงความรักชาติได้ดีที่สุดจะได้รับเลือกให้เป็นบทร้องของเพลงชาติ  ฟรันซิสโก กอนซาเลซ โบกาเนกรา ซึ่งกวีผู้มีความสามารถและเป็นผู้ประพันธ์บทร้องเพลงชาติเม็กซิโกที่ใช้ในทุกวันนี้ ในชั้นแรกเขาไม่ได้สนใจที่จะเข้าร่วมการประกวดดังกล่าว โดยอ้างว่าการเขียนบทกวีที่กล่าวถึงความรักนั้นใช้ความสามารถมากยิ่งกว่าการเขียนเพลงชาติ  แต่คู่หมั้นของเขาซึ่งมีชื่อว่า กวาดาลูเป กอนซาเลซ เดล ปีโน (Guadalupe González del Pino) เชื่อมั่นในความสามารถของเขาและรู้สึกไม่พอใจที่เขาไม่คิดเข้าร่วมประกวดครั้งนี้ ทั้งๆ ที่เธอก็ได้รับแรงสนับสนุนและคำร้องขอจากเพื่อนของโบกาเนกราอยู่เสมอ  เธอจึงได้ลวงให้โบกาเนกราเข้าไปอยู่ในห้องนอนในบ้านของพ่อแม่เธอแล้วจัดการขังเขาไว้ในห้อง พร้อมทั้งตั้งเงื่อนไขว่าจะไม่ยอมให้เขาออกจากห้องจนกว่าจะเขียนบทกวีเพื่อการประกวดเพลงชาติสำเร็จ  
ภายในห้องซึ่งโบกาเนกราถูกขังไว้ชั่วขณะนั้น มีภาพต่างๆ ที่บอกเล่าเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของประเทศเม็กซิโกประดับอยู่หลายภาพ กลายเป็นแรงบันดาลใจสำคัญในผลงานของเขา  เขาใช้เวลาสี่ชัวโมงในการใช้จินตนาการอย่างคล่องแคล่ว (แม้ว่าจะถูกบังคับก็ตาม) เขียนบทกวีเพลงชาติทั้งสิบบทและส่งออกมาให้คู่หมั้นของเขาที่ใต้ประตู และได้รับอิสรภาพในที่สุด  หลังจากนั้นเมื่อได้รับความเห็นพ้องจากคู่หมั้นและบิดาของเธอแล้ว โบกาเนกราจึงได้ส่งบทกวีชิ้นนี้เข้าประกวดและชนะเลิศการประกวดด้วยคะแนนเสียงอย่างเป็นเอกฉันท์ ฟรันซิสโก กอนซาเลซ โบกาเนกรา ได้รับการประกาศชื่อเป็นผู้ชนะการประกวดในวารสารข่าวราชการแห่งสหพันธรัฐ (Diario Oficial de la Federación) เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1854

การประกวดทำนองเพลง

ในช่วงเวลาเดียวกับการเลือกบทร้องเพลงชาติ ก็ได้มีการเลือกทำนองเพลงชาติด้วยเช่นกัน ทำนองเพลงที่ได้รับเลือกในครั้งนั้นเป็นผลงานการประพันธ์ของ ควน บอตเตสินี (Juan Bottesini) แต่ผลงานนี้ถูกปฏิเสธไปเนื่องจากปัญหาทางสุนทรียภาพ  ทำให้ต้องมีการประกวดทำนองเพลงชาติขึ้นเป็นครั้งที่สอง เพื่อสรรหาทำนองเพลงสำหรับบทร้องของโบกาเนกรา เมื่อสิ้นสุดการประกวด ปรากฏว่าผลงานทำนองเพลงที่ได้รับเลือกครั้งนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของไคเม นูโน (Jaime Nunó) หัวหน้าวงดนตรีชาวแคว้นกาตาลูญา ประเทศสเปน ซึ่งในขณะที่มีการประกวดทำนองเพลงชาติครั้งที่ 2 นั้น นูโนเป็นหัวหน้าวงโยธวาทิตของเม็กซิโกอยู่หลายวง เขาได้รับการเชิญให้มาทำการควบคุมวงดนตรีเหล่านี้จากประธานาธิบดีซันตา อันนา เมื่อครั้งที่ทั้งสองคนได้พบกันที่ประเทศคิวบา และเมื่อนูโนเริ่มเข้ามาคุมวงดนตรีในเม็กซิโกนั้น เป็นช่วงที่ประธานาธิบดีซันตา อันนาได้ออกประกาศเกี่ยวกับการสร้างเพลงชาติ ซึ่งจากผลงานการประพันธ์ดนตรีที่เข้าร่วมการประกวดครั้งนี้ที่มีไม่มากนัก ผลงานของนูโน ซึ่งมีชื่อว่า "พระเจ้าและเสรีภาพ" (Dios y libertad) ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดครั้งนี้เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1854 
เพลงชาติเม็กซิโกทั้งบทร้องและทำนองข้างต้น ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในเมื่อวันที่ 16 กันยายน ปีเดียวกัน อันเป็นวันคล้ายวันประกาศเอกราชของเม็กซิโก ซึ่งได้มีการขับร้องและบรรเลงครั้งแรก ณ โรงละครซันตาอันนา (ปัจจุบันคือโรงละครแห่งชาติของประเทศเม็กซิโก) อำนวยการบรรเลงเพลงครั้งแรกโดย ควน บอตเตสินี ขับร้องโดย คลอเดีย ฟลอเรนตี (Claudia Florenti) นักร้องเสียงโซปราโน และลอเรนโซ ซัลวี (Lorenzo Salvi) นักร้องเสียงเทเนอร์
ฝากใจไปถึงเธอ

เนื้อเรื่อง

คุโรนุมะ ซาวาโกะ ถูกเรียกว่า ซาดาโกะ จากเพื่อนร่วมห้องของเธอ เนื่องจากความคล้ายคลึงกันกับตัวละครในเรื่องเดอะริงส์ ซึ่งซาวาโกะ ถูกคนรอบข้างหวาดกลัวและเข้าใจผิดมาตลอด เนื่องจาก รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูน่ากลัวของเธอ มีข่าวลือว่าซาวาโกะมีพลังสัมผัสวิญญาณแก่กล้าและสามารถสาปแช่งผู้คนได้
จริง ๆ แล้ว รูปลักษณ์ภายในของเธอต่างจากภายนอกมาก เพราะเธอเป็นคนอ่อนหวานและขี้อาย ซ้ำเธอยังต้องการเป็นเพื่อนกับทุก ๆ คน เมื่อเด็กหนุ่มยอดนิยมอย่าง คาเสะฮายะ ได้เข้ามาพูดคุยกับเธออย่างเป็นธรรมชาติ ไม่หวาดกลัวเธอ ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอได้เปลี่ยนไป เธอพบว่าเหมือนเธอได้เริ่มต้นชีวิตอยู่ในโลกใหม่ที่สดใส พยายามที่จะผูกมิตรกับผู้คนและพูดคุยกับคนมากขึ้น หลังจากนั้นเธอก็มี คาเสะฮายะ เป็นต้นแบบ เธออยากเป็นเหมือน คาเสะฮายะ ที่พูดคุยกับทุกคนได้อย่างเป็นธรรมชาติและสดใสร่าเริง ในขณะเดียวกันความรักของทั้งสองก็กำลังเพิ่มพูนขึ้นอย่างช้า ๆ
เทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร

ประวัติ

เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2482 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะจากตำบลพิบูลมังสาหารขึ้นเป็น "เทศบาลตำบลพิบูลมังสาหาร" ที่มีเนื้อที่ในขณะนั้น 197 ตารางกิโลเมตร
วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2494 กระทรวงมหาดไทยเห็นว่าเทศบาลตำบลพิบูลมังสาหารมีท้องที่กว้างขวางเกินไป จึงได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตเทศบาลตำบลพิบูลมังสาหารเหลือเพียงแค่ 6 ตารางกิโลเมตรในปัจจุบัน
กระทั่งในปี พ.ศ. 2547 ได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร
ปลาฉลาม

การแบ่ง

ปลาฉลามแบ่งออกได้เป็นหลายอันดับ หลายวงศ์ และหลายชนิด โดยปัจจุบันพบแล้วกว่า 440 ชนิด มีขนาดลำตัวแตกต่างออกไปตั้งแต่ 17 เซนติเมตร เท่านั้น ในปลาฉลามแคระ  (Etmopterus perryi) ซึ่งเป็นปลาฉลามน้ำลึกที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกบริเวณทวีปอเมริกาใต้ ไปจนถึง ปลาฉลามวาฬ (Rhincodon typus) ที่มีความยาวกว่า 12 เมตร ซึ่งเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วย
ปลาฉลามทุกชนิดเป็นปลากินเนื้อ มักล่าสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร แต่ก็มีฉลามบางจำพวกที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร เช่น ปลาฉลามในอันดับ Orectolobiformes ได้แก่ ปลาฉลามวาฬ, ปลาฉลามในอันดับ Lamniformes เช่น ปลาฉลามเมกาเมาท์ (Megachasma pelagios) และปลาฉลามอาบแดด (Cetorhinus maximus)
แต่ปลาฉลามบางสกุลในอันดับ Lamniformes เช่น ปลาฉลามมาโก (Isurus spp.) และปลาฉลามในอันดับ  Carcharhiniformes มีรูปร่างเพรียวยาว ว่ายน้ำได้ปราดเปรียว โดยอาจทำความเร็วได้ถึง 35 กิโลเมตร/ชั่วโมง เช่น  ซึ่งฉลามในอันดับนี้ หลายชนิดเป็นปลาที่ดุร้าย อาจทำร้ายมนุษย์หรือกินสิ่งต่าง ๆ ถึงแม้จะไม่ใช่อาหารได้ด้วย ฉลามในอันดับนี้ได้แก่ ปลาฉลามขาว (Carcharodon carcharias), ปลาฉลามเสือ (Galeocerdo cuvier), ปลาฉลามหัวบาตร (Carcharhinus leucas) เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลาฉลามที่มีรูปร่างประหลาดและพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากปลาฉลามส่วนใหญ่ อาทิ ปลาฉลามเสือดาว (Stegostoma fasciatum), ปลาฉลามกบ (Chiloscyllium spp.) ที่อยู่ในอันดับ Orectolobiformes ซึ่งเป็นปลาฉลามที่ไม่ดุร้าย มักหากินและอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล มีครีบหางโดยเฉพาะครีบหางตอนบนแหลมยาวและมีขนาดใหญ่ และมักมีสีพื้นลำตัวเป็นลวดลายหรือจุดต่าง ๆ เพื่อพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม  หรือ ปลาฉลามโบราณ (Chlamydoselachus anguineus) ที่อยู่ในอันดับ Hexanchiformes ที่มีรูปร่างยาวคล้ายปลาไหล เป็นปลาน้ำลึกที่หาได้ยากมาก ๆ และเดิมเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
ปลาฉลามโดยมากเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ในตัวผู้จะมีอวัยวะเพศเป็นติ่งยื่นยาวออกมาหนึ่งคู่เห็นได้ชัด ซึ่งเรียกว่า "เดือย" หรือ "Clasper" ในภาษาอังกฤษ แต่ก็มีเพียงบางชนิดเท่านั้นที่ออกลูกเป็นไข่ โดยมากแล้วเป็นปลาทะเล อาศัยอยู่ในทะเลทั้งเขตอบอุ่นและขั้วโลก มีเพียงบางสกุลและบางชนิดเท่านั้น ที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ อาทิ ปลาฉลามแม่น้ำ (Glyphis spp.) ที่เป็นปลาฉลามน้ำจืดแท้ โดยมีวงจรชีวิตอยู่ในน้ำจืดตลอดทั้งชีวิต และปลาฉลามหัวบาตร หรือ ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinus melanopterus) ที่มักหากินตามชายฝั่งและปากแม่น้ำ ซึ่งอาจปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดสนิทได้

ความสำคัญ

ปลาฉลามมีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการบริโภคเป็นอาหาร โดยเฉพาะในอาหารจีนที่เรียกว่า "หูฉลาม" ซึ่งทำมาจากครีบของปลาฉลาม จัดเป็นอาหารที่มีราคาแพง ทำให้มีการล่าฉลามในการนี้จนเกือบจะสูญพันธุ์ในหลายชนิด และยังนิยมในการตกปลาเป็นเกมกีฬาอีกด้วย
สำหรับในน่านน้ำไทย ในทะเลอันดามันมีการสำรวจพบปลาฉลามแล้วประมาณ 41 ชนิด
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์

จังหวัดบุรีรัมย์ มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 8 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 8 คน จากทั้งหมด 350 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
เกษม ศรีพยัคฆ์

ประวัติ

เกษม ศรีพยัคฆ์ เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2446 จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย แล้วไปศึกษาต่อที่โรงเรียนไบรตันเทคนิกัลคอลเลจ ประเทศอังกฤษ จบปริญญาตรี ด้านการพาณิชย์ มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ พ.ศ. 2498 ประกาศนียบัตรหลักสูตรของวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร กระทรวงกลาโหม เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยเมื่อ 25 กรกฎาคม 2498 - 23 กรกฎาคม 2501
นอกจากนี้ เกษม ศรีพยัคฆ์ ยังได้ทำงานด้านอื่นๆ ดังนี้ พ.ศ. 2481 หัวหน้ากองเดินรถ กรมรถไฟ กระทรวงเศรษฐการ พ.ศ. 2485 หัวหน้ากรมส่งเสริมองค์การค้า กระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2487 รองอธิบดีกรมรถไฟ กระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2490 อธิบดีกรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2494 ปลัดกระทรวงเศรษฐการ
เกษม ศรีพยัคฆ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 แล้วดำรงตำแหน่งต่อมาในรัฐบาลของจอมพล ถนอม กิตติขจร ก่อนจพพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2508
เกษม ศรีพยัคฆ์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ขณะยังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส 24 พฤศจิกาย พ.ศ. 2508
แขวงมินามิ (ซาไก)

แขวงมินามิ (南区) เป็นแขวงของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 40.44 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 155,266 คน มีความหนาแน่นของประชากร 3,839 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "แขวงใต้"
แขวงของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
ยุคเรืองปัญญา

ยุคเรืองปัญญา (อังกฤษ: Age of Enlightenment; ฝรั่งเศส: Siècle des Lumières) คือการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมของเหล่าปัญญาชนในยุโรปและอาณานิคมบนทวีปอเมริกาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 เป้าหมายเพื่อปฏิรูปสังคมและส่งเสริมการใช้หลักเหตุผลมากกว่าการใช้หลักจารีต ความเชื่อ และการเปิดเผยจากพระเจ้า รวมไปถึงส่งเสริมความรู้ทางวิทยาศาสตร์ขั้นสูง การเคลื่อนไหวยังสนับสนุนการแลกเปลี่ยนความรู้หรือการใช้ปัญญา ต่อต้านความเชื่อทางไสยศาสตร์, โมหาคติ และการชักนำให้ผิดเพี้ยนจากคริสตจักรและรัฐบาล 
ยุคเรืองปัญญาเริ่มตั้นขึ้นในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1650 - 1700 โดยถูกจุดประกายจากเหล่าปัญญาชน เช่น บารุค สปิโนซา (1632–1677), จอห์น ล็อก (1632–1704), ปิแยร์ เบย์ล (1647–1706), ไอแซก นิวตัน (1643–1727), วอลแตร์ (1694–1778) นอกจากนี้เจ้าผู้ปกครองก็มักจะสนับสนุน และคล้อยตามบุคคลสำคัญเหล่านี้ จนในที่สุดก็รับเอาแนวคิดจากชนชั้นอุดมปัญญามาปรับใช้กับการบริหารปกครองของรัฐบาลตนเอง จึงมีการเรียกเจ้านายเหล่านี้ว่า ประมุขผู้ทรงภูมิธรรม การเรืองปัญญานี้เบ่งบานอยู่จนกระทั่งช่วงปี ค.ศ. 1790 - 1800 เมื่อความสำคัญของเหตุผลถูกแทนที่ด้วยความสำคัญของอารมณ์ความรู้สึก ในแนวคิดแบบศิลปะจินตนิยม ฝ่ายต่อต้านการเรืองปัญญาจึงมีกำลังขึ้นอีกครั้ง
ในฝรั่งเศส ยุคเรืองปัญญาก่อกำเนิดขึ้นจากการรวมกลุ่มสนทนากันตามซาลอน และต่อมานำไปสู่โครงการสร้างและเผยแพร่ความรู้สู่สาธารณะที่ทะเยอทะยาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารานุกรม หรือ L'encyclopédie (1751-1752) ที่มีเดนนิส ดิเดรอต (1713–1784) เป็นบรรณาธิการใหญ่ โดยเป็นการนำบทความความรู้หลากหลายสาขา - ซึ่งไม่เพียงแต่สาขาปรัชญา หรือวรรณกรรม แต่รวมไปถึงความในสาขาวิทยาศาสตร์ อุตสาหกรรม และการหัตถกรรม - หลายพันชิ้นมารวบรวมไว้ โดยมีผู้รู้คนสำคัญของยุคเป็นผู้สนับสนุนช่วยเขียนบทความ เช่น วอลแตร์, ฌ็อง-ฌัก รูโซ และมงแต็สกีเยอ สำเนาของสารานุกรมชุด 35 เล่มนี้ ถูกขายมากกว่า 25,000 ชุด ซึ่งครึ่งหนึ่งในจำนวนนี้ถูกขายนอกฝรั่งเศส แรงขับเคลื่อนจากการเรืองปัญญาแพร่ขยายไปตามชุมชนเมืองทั่วทั้งยุโรป โดยเฉพาะในอังกฤษ, สกอตแลนด์, รัฐเยอรมันต่าง ๆ, เนเธอร์แลนด์, รัสเซีย, อิตาลี, ออสเตรีย และจากนั้นจึงไปขยายไปยังอาณานิคมของชาติยุโรปในทวีปอเมริกา ที่ซึ่งได้มีอิทธิพลต่อบุคคลสำคัญอย่างเบนจามิน แฟรงคลินและทอมัส เจฟเฟอร์สัน รวมทั้งอีกหลายๆ คน นอกจากนี้ยังส่งอิทธิพลอย่างมากต่อการปฏิวัติอเมริกัน แนวคิดและทฤษฎีทางการเมืองจากยุคเรืองปัญญานี้เองที่มีอิทธิพลต่อคำประกาศอิสรภาพสหรัฐอเมริกา, ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิ์ของสหรัฐอเมริกา, คำประกาศว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมืองของฝรั่งเศส และรัฐธรรมนูญวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1791 ของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย
วินัย วงศ์ทิม

นาวาตรี วินัย วงศ์ทิม ร.น. เป็นครูสอนวิชาแล่นเรือใบให้กับ สังคมไทยโดยไม่มีการคิดมูลค่า มาเป็นเวลากว่า 30 ปี ได้สร้างนักแล่นใบให้กับประเทศไทย ให้มีเกียรติและความสามารถ เป็นที่ยอมรับของนานาอารยประเทศ
นาวาตรี วินัย เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของนายสมานและนางเสมอ วงศ์ทิม อาชีพประมง จบประถมศึกษาที่โรงเรียนไกรแก้วราชรังสรร อาชีพรับราชการทหารเรือตั้งแต่พลทหาร เคยเป็นแชมป์โลกเรือใบประเภท topcat
ปัจจุบันทำงานเป็น ครูฝึกการแล่นใบ ศูนย์สมุทรกีฬา ตำบลสัตหีบ อ.สัตหีบ ชลบุรี เป็น National Coach of Thailand for Sailing
ได้รับการเชิดชูเกียรติจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่ เป็นคนดีศรีสยาม ในด้านสัมมากัมมันตะ จากผลงานที่ทำมา 30 ปี เมื่อวันอาสาฬหบูชา ปี พ.ศ. 2549
แฟนเพื่อน

มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอเพลง "แฟนเพื่อน" ได้ถ่ายทำที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซึ่งได้ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2551 ทางช่องต่างๆของทรูวิชั่นส์ ซึ่งมิวสิกวิดีโอได้มีส่วนที่เป็นตัวลูกโป่งร้องเพลงและเป็นเรื่องราวสลับกันไป โดยในส่วนเรื่องราวจะมีเนื้อหาที่ค่อนข้างซับซ้อน เป็นเรื่องราวของคู่รัก 2 คู่และหญิงสาวอีกหนึ่งคนซึ่งเป็นเพื่อนกัน แต่ภายหลังก็กลับไปแอบรักแฟนของเพื่อน แล้วก็รู้ในที่สุดจึงเป็นจุดจบมิตรภาพของ 5 คนนั้น นอกจากนั้นยังมีมิวสิกวิดีโอเวอร์ชันอื่นโดยเป็นคาราโอเกะได้บรรจุอยู่ในอัลบั้มครัชออน! แผ่นวิดีโอซีดีและคาราโอเกะนี้สามารถขึ้นไปอยู่อันดับ 2 ในชาร์ต Blu-o Karaoke Chart ที่สยามพารากอนได้
อ้อย กะท้อน

ประวัติ

เปรมสิณี เอียดเอื้อ เดิมชื่อ วันทนีย์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ เธอเริ่มเป็นนักร้องตั้งแต่เด็ก โดยมี น้าซู ระพินทร์ พุฒิชาติ ผู้ชักนำเข้าวงกะท้อน และ น้าต้อม กิตติพงษ์ ขันธการจน์ ผู้ชักนำเข้าสู่วงดนตรีในวัยเด็ก วง “สองวัย“ เป็นสมาชิกสโมสรผึ้งน้อย และเป็นสมาชิกวงสองวัยตั้งแต่รุ่นก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2522  โดยมีพี่สาวชื่อ วันทนา เอียดเอื้อ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ศุภิสรา เอียดเอื้อ) ร่วมวงด้วย  ต่อมาได้ร่วมงานกับระพินทร์ พุฒิชาติ และเศก ศักดิ์สิทธิ์ ในวงกะท้อน โดยทำหน้าที่ร้องนำหญิง
ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง "สาวรำวง" ซึ่งทำให้เธอได้การยอมรับว่าเป็นนักร้องหญิงในแนวเพื่อชีวิตชั้นนำของไทย
ปัจจุบัน อ้อย กะท้อน หันมาเป็นศิลปินเดี่ยวในแนวเพลงเพื่อชีวิต ได้รับรางวัลศิลปิน​เพื่อชีวิตหญิงยอดนิยม จาก​เวทีลูกทุ่งมหานคร  ผลงานที่มีชื่อเสียงเช่น เพลง "สาวน้อยกลับบ้าน" "น้ำตาและพรหมจรรย์" "นึกเสียว่าสงสาร"
อ้อย กะท้อน อาร์ สยาม เธอคือหนึ่งในศิลปินนักร้องระดับตำนานวงการเพลงเพื่อชีวิตแถวหน้าของเมืองไทย เจ้าของเพลงดัง “สาวรำวง” , “นึกเสียว่าสงสาร”ที่หลายคนรู้จักกันดี และเมื่อปี 2551 เธอก็คว้ารางวัลศิลปินเพื่อชีวิตหญิงยอดนิยม จาก อัลบั้ม“สาวน้อยกลับบ้าน”งานเพลงคุณภาพที่สะท้อนความเป็นจริงของสังคมที่หลายๆคนปฏิเสธไม่ยอมรับรู้
ภายใต้บ้านหลังใหม่ อาร์ สยาม กับการทำงานในอัลบั้ม “ น้ำตาไม่ไหลคืน” ซึ่งอัลบั้มนี้เธอประสบความสำเร็จและได้รับการตอบรับจากแฟนเพลงทั่วประเทศ โดยเฉพาะเพลง “เรารักกันไม่ได้” ที่สามารถขึ้นชาร์ตอันดับต้น ๆ สถานีวิทยุทั่วประเทศ รวมถึงยังเป็นเพลงฮิตติดท็อปดาวน์โหลดได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งอัลบั้มนี้ยังมีเพลงโดน ๆ หลายเพลงไม่ว่าจะเป็น น้ำตาไม่ไหลคืน, ผู้ชายผีเสื้อ, ดินห่างเท้า เงาห่างตัว