เซมิออน บูดิออนนืย

ชีวิตช่วงแรก

บูดิออนนืย เกิดมาในครอบครัวในชนบทที่ห่างไกล Kozyurin ยากจนใกล้เมือง Bolshaya Orlovka ดอนคอสแซค ในภูมิภาคทางตอนใต้ของจักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันคือแคว้นปกครองตนเอง Rostov) ที่ แม้ว่าเขาจะเติบโตขึ้นมาในภูมิภาคคอซแซค แต่ครอบครัวเขาจริง ๆ มาจากจังหวัด Voronezh เขาเป็นคนเชื้อสายรัสเซียโดยกำเนิด เขาทำงานเป็นคนงานในฟาร์ม เป็นเด็กฝึกงานช่างตีเหล็กและดูแลเครื่องจักไอน้ำจนถึงฤดูใบไม้ร่วงของปี พ.ศ. 2446
เขาถูกเกณฑ์เข้ากองทัพจักรวรรดิรัสเซีย เขาอยู่ในสังกัดทหารม้าเสริมคอสแซค ที่ 46 ในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ช่วงปี พ.ศ. 2447-2448 หลังจากที่สงครามเขาถูกย้ายไป กรมทหารม้า Primorsk ในปีพ.ศ. 2450 เขาถูกส่งไปยังสถาบันการศึกษาสำหรับเจ้าหน้าที่ทหารม้าในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในโรงเรียนสอนขี่ม้า เขาจบการศึกษาครั้งแรกในชั้นเรียนของเขา หลังปีนั้นเขากลายเป็นผู้สอนด้วยยศไม่ใช่นายทหารชั้นสัญญาบัตรตอนต้น เขากลับไปที่กองทหารของเขาในฐานะครูสอนขี่ม้ามียศไม่ใช่นายทหารชั้นอาวุโส ในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเขาเข้าร่วมกองพันทหารม้าสำรอง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 บูดิออนนืย อยู่ในกองทหารที่ไม่ใช่ชั้นสัญญาบัตรที่ 5 ให้กับพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์กในแนวรบด้านตะวันตกในกรมทหารม้า Seversky ที่ 18 เขากลายเป็นที่รู้จักในการโจมตีกองกำลังเยอรมันใกล้ Brzezina และได้รับเหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 4 ถึงแม้นายพลที่เขาทำหน้าที่ให้เป็นนายพลนอกรัสเชีย (ส่วนใหญ่เจ้าชายจากคอเคซัสและชาวต่างชาติ) 
ในพฤศจิกายน พ.ศ. 2459 กองทหารม้าคอเคซัสถูกย้ายไปทำหน้าที่ในแนวรบคอเคซัสในการต่อสู้กับจักรวรรดิออตโตมัน เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการเผชิญหน้ากับหัวหน้ากองกำลังหลักในเรื่องการรักษาดูแลทหารที่ไม่ดีและการขาดเสบียงอย่างต่อเนื่อง หัวหน้ากองกำลังหลักลุกเข้าหาเขาแล้วไล่เขาออกจากหน้าที่เขาถีบหัวหน้าล้มลง ทหารที่สนับสนุน บูดิออนนืย ให้การในศาสทหารโดยอ้างว่าหัวหน้าถูกเตะโดยม้า อย่างไรก็ตาม เหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จที่บูดิออนนืยได้มาถูกริบคืน แทนการรับโทษในศาสทหาร
ในเวลาต่อมา บูดิออนนืย ได้รับเหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 4 เป็นครั้งที่สองระหว่าง ยุทธการที่วาน เขาได้รับเหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 3 ต่อสู้กับพวกเติร์กใกล้เมือง Mendelij ระหว่างทางไปแบกแดด จากนั้นเขาก็ได้รับไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 2 จากการเป็นสายในตุรกีเป็นเวลา 22 วัน เขาได้รับเหรียญไม้กางเขนเซนต์จอร์จชั้นที่ 1 จากการจับกุมนายพลอาวุโสและนายทหารหกคนของออตโตมัน
หลังจากการปฏิวัติรัสเซียล้มล้างระบอบการปกครองของซาร์ในปี พ.ศ. 2460 บูดิออนนืย ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานคณะกรรมการฝูงบินและเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกองร้อย เมื่อกองทหารม้าคอเคเซียนถูกย้ายไปมินสค์เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานคณะกรรมการกองร้อยและรองประธานคณะกรรมการกองพล

ช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย

กลับไปที่ Platovskaya, บูดิออนนืย ได้รับการเลือกให้เป็นรองประธานของสตานิสตาโซเวียตแห่งคนงาน, ชาวนา, คอสแซคและทหาร เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2461 .เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการบริหารของเมืองซัลค์และเป็นหัวหน้าของกรมที่ดิน. ในคืนวันที่ 23 กุมภาพันธ์ บูดิออนนืย ได้จัดกองกำลังทหาร 24 คนเพื่อยึด Platovskaya จากกองทหารรัสเซียขาว แต่ทหารัสเซียขาวบางส่วนก็ได้เข้าร่วมกองของบูดิออนนืยเป็นจำนวนมาก ตอนเช้าพวกเขาได้ปลดปล่อยชาว 400 คนและฆ่าทหารรัสเซียขาว 350 คน กองกำลังของเขาตอนนี้ประกอบด้วย 520 คน ซึ่งเขาได้สร้างกองกำลังทหารที่ 120 ในที่สุด. เขาก็ได้รับเลือกให้เป็นผู้บัญชาการกองพัน ในเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2461 กองทหารรักษาการณ์ของพรรคสังคมนิยมที่ 1 ได้จัดตั้งขึ้นพร้อมกับ บูดิออนนืย ได้รับตำแหน่งรองผู้บัญชาการทหาร เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับสตาลินและคลิม โวโรชีลอฟ ในกรกฎาคม พ.ศ. 2461 กองพันทหารม้าของ บูดิออนนืย ถูกจัดอยู่ในกองพลทหารม้าเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม
ในปีพ.ศ. 2461 บูดิออนนืย ได้จัดกองกำลังทหารแดงขึ้นในเขตดอนซึ่งต่อมาได้กลายเป็นกองทัพทหารม้าที่ 1 กองทัพบกมีบทบาทสำคัญในการชนะสงครามกลางเมืองสำหรับพวกบอลเชวิคและขับไล่กองกำลังของนายพลแอนตันเดน นิคินออกจากมอสโก บูดิออนนืย เข้าร่วมพรรคบอลเชวิก ในปี พ.ศ. 2462 เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสตาลิน และ โวโรชีลอฟ

ช่วงสงครามโปแลนด์ - โซเวียต

ใน พ.ศ. 2463 กองทัพทหารม้าของ บูดิออนนืย เข้ามามีส่วนร่วมในการบุกรุกของโปแลนด์ในสงครามโปแลนด์-โซเวียตซึ่งเป็นที่ค่อนข้างประสบความสำเร็จในตอนแรกผลักดันกองกำลังโปแลนด์ออกจากยูเครนและทางตอนใต้ของโปแลนด์ อย่างไรก็ตามหลังจากกองกำลังคอมมิวนิสต์ได้รับความพ่ายแพ้อย่างหนักในยุทธการที่วอร์ซอส่วนใหญ่เป็นเพราะกองทัพของบูดิออนนืย ถูกตีแตกในเมืองลวูฟ หลังจากนั้นกองทัพของเขาพ่ายแพ้ในยุทธการที่ Komarów บูดิออนนืยถูกส่งไปทางใต้เพื่อต่อสู้กับฝ่ายขาวในยูเครนและแหลมไครเมีย อย่างไรก็ตามความพ่ายแพ้ในโปแลนด์ทำให้เขาเป็นหนึ่งในวีรบุรุษของรัสเซียโซเวียตในตอนท้ายของสงครามกลางเมือง

ช่วงการกวาดล้างและสงครามโลกครั้งที่ 2

ในช่วง พ.ศ. 2464-2466, บูดิออนนืย เป็นรองผู้บัญชาการกองทหารม้าคอเคเซียนทางตะวันตกเฉียงเหนือ เขาใช้เวลาในการจัดการสิ่งต่าง ๆ ในหน่วยม้าทั้ง การสอนการขี่ม้าและพัฒนาพันธุ์ใหม่ของม้า ในปีพ.ศ. 2466 บูดิออนนืย ได้เข้ามาดูแลในการจัดตั้งเขตปกครองตนเองเชเชน ในปีเดียวกันนั้นเขายังได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารม้าของกองทัพแดง ในปี พ.ศ. 2467 ในเขากลายเป็นผู้ตรวจการทหารม้าในกองทัพแดง และได้จบการศึกษาจากโรงเรียนทหารฟรุนเซ ในปีพ.ศ. 2475
ในปี พ.ศ. 2475 บูดิออนนืย เป็นจอมพลหนึ่งในห้าคนแรกของสหภาพโซเวียต ซึ่งสามในห้าคนนี้ถูกประหารชีวิตใน การกวาดล้างใหญ่ ในช่วงปีพ.ศ. 2480-82 เหลือเพียง บูดิออนนืย และ โวโรชีลอฟ เท่านั้นที่รอดมาได้
บูดิออนนืย ไม่ชอบเครื่องมือสงครามสมัยใหม่โดยเฉพาะอย่างยิ่งรถถังซึ่งเขาและ กรีโกรี คูลิค ได้มองว่า "มันสามารถแทนที่ม้าได้"ในปีพ.ศ. 2480 เขาได้เป็นผู้บัญชาในมณฑลทหารมอสโก เขามีส่วนรวมในการพิจารณาคดี ตูคาเชฟสกีในช่วงการกวาดล้างใหญ่ เขาให้ปากคำว่าความพยายามของตูคาเชฟสกี ในการสร้างกองกำลังรถถังซึ่งให้คุณค่าสูงกว่ากว่าทหารม้าและไม่สมเหตุผลที่จะทำมันซึ่งมันมีค่าเท่ากับการ "ทำลาย"ทุกอย่าง ในการประณามนี้ ตูคาเชฟสกี (ปัจจุบันเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกนวัตกรรมในสงครามรถถัง) ไม่เต็มใจตอบว่า "ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังอยู่ในฝัน" ซึ่งตูคาเชฟสกีถูกตัดสินประหารชีวิตในเวลาต่อมา ต่อมา NKVD มาสอบปากคำและจับกุม บูดิออนนืย เขาใช้ปืนพก Nagant M1895 ยิงแขนตัวเองและเรียกร้อง สตาลิน ให้ปล่อยเขาสตาลิน ตอบสนองและให้ปล่อยตัวเขาและให้สัญญาว่าจะไม่เกิดขึ้นอีก การพิจารณาคดีทางการทหารกองทัพแดงไม่เคยหยุดยั้งการพัฒนากองกำลังยานยนต์ขนาดใหญ่ภายในปี พ.ศ. 2483-84
ในเดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายนปี พ.ศ. 2484 บูดิออนนืย เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด (главком, glavkom) ของกองกำลังโซเวียตทางตะวันตกเฉียงใต้ ทางการบุกของเยอรมันในยูเครน การรุกรานนี้เริ่มเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการบาร์บารอสซา ซึ่งเริ่มเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน การดำเนินการภายใต้การสั่งซื้อที่เข้มงวดจากสตาลิน (ซึ่งพยายามที่จะทำสงครามในช่วงแรก ๆ) เพื่อไม่ให้ถอยภายใต้สถานการณ์ใด ๆ กองกำลังของ บูดิออนนืย ถูกล้อมในช่วงยุทธการที่อูมัน และการต่อสู้และล้อมที่กรุงเคียฟ ทำให้มีทหารเสียชีวิตประมาณ 1.5 ล้านคนหรือถูกจับเป็นเชลย นี่เป็นหนึ่งในการล้อมที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การทหาร

ช่วงหลัง

ในเดือนกันยายนสตาลินทำให้ บูดิออนนืย เป็นแพะรับบาป ไล่เขาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และแทนที่เขาด้วยจอมพล เซมิออน ตีโมเชนโค (กันยายน - ตุลาคม พ.ศ. 2484) จากนั้นก็ได้เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดในมนฑลทหารคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ (เมษายน - พฤษภาคม พ.ศ. 2485) ผู้บัญชาการมนฑลทหารคอเคซัสเหนือ (พฤษภาคม - สิงหาคมพ.ศ. 2485) และผู้ตรวจการทหารม้าของกองทัพแดง (ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2486) แม้ความผิดพลาดของเขาในหลายเหตุการณ์ เขาก็ยังเป็นวีรบุรุษจากสงครามกลางเมืองที่ได้รับความนิยมเช่นเดิมเขายังคงได้รับการอุปถัมภ์ของสตาลินและไม่มีการลงโทษอย่างแท้จริง หลังจากสงครามเขาได้รับอนุญาตให้ออกจากตำแหน่งและได้รับเครื่องอิสริยากรณ์วีรชนแห่งสหภาพโซเวียตและเขาเสียชีวิตจากอาการเลือดออกในสมองในปี พ.ศ. 2516