google/wiki40b huggingface dataset:
สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์

สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (Institute of Electrical and Electronics Engineers) หรือ IEEE (อ่านว่า "ไอทริปเพิลอี") เป็นสถาบันวิชาชีพ (professional organization) ระดับนานาชาติที่ไม่หวังผลกำไร ทำหน้าที่ดูแลเทคโนโลยีที่เกี่ยวกับไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ โดย IEEE เป็นสถาบันวิชาชีพที่มีสมาชิกมากที่สุดในโลก (มากกว่า 360,000 คนใน 175 ประเทศ)

ประวัติโดยย่อของ IEEE

สถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์นานาชาติเป็นศูนย์กลางแลกเปลี่ยนความรู้วิทยาการใหม่ๆ ด้านอิเล็กทรอนิกส์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1963 ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยการรวมตัวของ 2 สถาบัน คือ AIEE และ TRE ซึ่งดำเนินกิจกรรมวิจัยและพัฒนาศาสตร์ด้านการโทรคมนาคม ระบบแสง ไฟฟ้ากำลัง และอื่นๆมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884
IEEE เป็นสถาบันที่กำกับดูแลมาตรฐานทางไฟฟ้า เป็นผู้นำในการวิจัยและพัฒนา เพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ๆ รวมทั้งเผยแพร่ความรู้ ผลงานวิจัยในสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ เน้นไฟฟ้ากำลัง คอมพิวเตอร์ โทรคมนาคม ระบบวัดคุม และอิเล็กทรอนิกส์ ตลอดจนเรื่อง Hi-Tech ทุกเรื่องที่เกี่ยวข้อง
IEEE มีสมาชิกเป็นวิศวกร นักวิจัย ที่มีความรู้ ความสามารถจากทั่วโลก โดยสมาชิกจะแบ่งกลุ่มศึกษาเรื่องตามความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของแต่ละบุคคล IEEE จึงมีกลุ่มศึกษาเรื่องเฉพาะด้าน หลายสิบกลุ่ม ทุกกลุ่มมีบทบาทในการสร้างองค์ความรู้ใหม่ ทั้งจัดประชุมวิชาการประจำปี จัดประชุมวิชาเฉพาะเรื่อง กำหนดมาตรฐานทางไฟฟ้า คิดค้นนวัตกรรมและเขียนรายการเผยแพร่ในรูปวารสารวิชาการ องค์ความรู้ทั้งหมดได้ถูกรวบรวมเพื่อจัดเก็บอย่างมีระบบ และสามารถค้นคืน เพื่อการนำไปประยุกต์ใช้งานได้อย่างรวดเร็ว
สงครามกระแสไฟฟ้า

สงครามกระแสไฟฟ้า (อังกฤษ: The War of Currents, War of the Currents, Battle of Currents) คือเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาซึ่งมีการแข่งขันของระบบที่ใช้ส่งพลังงานไฟฟ้า ในช่วงประมาณคริสต์ทศวรรษ 1880 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1890 เหตุการณ์เหล่านี้หมายรวมถึงการแข่งโฆษณา การถกเถียงเรื่องความปลอดภัยของระบบ สื่อและโฆษณาชวนเชื่อที่เกิดตามมา โดยเป็นการปะทะกันระหว่างกลุ่มสนับสนุนไฟฟ้ากระแสตรง (DC) นำโดยบริษัทเอดิสันอิเลกทริกไลท์ และกลุ่มไฟฟ้ากระแสสลับ (AC) โดยบริษัทเวสติงเฮาส์อิเลกทริก "สงคราม" นี้ เริ่มต้นเมื่อมีการนำมาตรฐานการจ่ายไฟฟ้ากระแสสลับ ซึ่งถูกใช้อยู่เดิมในบริษัทหลายๆ บริษัทในสหรัฐอเมริกาและยุโรป เข้ามาใช้อย่างแพร่หลายและรวดเร็ว จนในที่สุดก็ได้รับการยอมรับเหนือการจ่ายไฟฟ้ากระแสตรง
เซลีนดิออนไลฟ์ 2018

ประวัติ

วันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2018 เซลีน ดิออน แถลงข่าวคอสเสิร์ตนี้ที่เดอะคอลลอสเซียมแอตซีซาส์พาเลซในลาสเวกัส โดยระบุว่า จะมาเยือนโตเกียว, มาเก๊า, สิงคโปร์, จาการ์ตา, ไทเป, มะนิลา, และกรุงเทพมหานคร ต่อมาขยายไปยังซิดนีย์, บริสเบน, เพิร์ท, เมลเบิร์น, และออกแลนด์
แขนกล คนแปรธาตุ

เนื้อเรื่อง

เอ็ดเวิร์ด และ อัลฟองเซ เอลริค สองพี่น้องตระกูลเอลริค ต้องสูญเสียแม่ที่รักไปอย่างกะทันหันด้วยโรคระบาด ทั้งคู่จึงตัดสินใจใช้วิชาแปรธาตุในการ “ชุบชีวิตมนุษย์” ซึ่งถือเป็นวิชาต้องห้ามของการเล่นแร่แปรธาตุ เพื่อคืนชีวิตให้กับแม่ของตน แต่ด้วยสัจจะของโลกแล้วไม่สามารถสร้างชีวิตขึ้นมากจากความว่างเปล่าได้ เอ็ดและอัลต้องจ่ายค่าผ่านทางในการรับรู้แก่นแท้โดยแลกด้วยร่างกาย เอ็ดจ่ายด้วยขา ส่วนอัลจ่ายด้วยร่างกายทั้งหมด เมื่อกลับขึ้นมากจากประตูสัจจะเอ็ดพบว่าร่างของน้องชายหายไปทั้งหมด จึงจ่ายด้วยแขนและดึงวิญญาณของน้องชายผนึกไว้ในชุดเกราะด้วยตราวงแหวนเลือด
พันเอก รอย มัสแตง แห่งกองทัพทราบเรื่องเห็นว่าเอ็ดมีฝีมือถึงขนาดสามารถผนึกวิญญาณได้ จึงเสนอให้เอ็ดเข้าเป็น "นักเล่นแร่แปรธาตุของทางการ" เพื่อที่เอ็ดจะได้รับสิทธิต่างๆจากทางการ และเป็นการสะดวกยิ่งขึ้นในการหาวิธีกลับเป็นเหมือนเดิม เอ็ดได้ตอบตกลงเข้านักเล่นแร่แปรธาตุของทางการ ได้ฉายาว่า นักเล่นแร่แปรธาตุเหล็กไหล จากการที่เขาสามารถใช้วิชาแปรธาตุได้โดยไม่ต้องใช้วงแหวนแปรธาตุ และเริ่มออกตามหาศิลานักปราชญ์ เป็นศิลาวิเศษณ์ที่ทำให้สามารถใช้พลังการแปรธาตุที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์การแลกเปลี่ยนที่ทัดเทียม
แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ

ประวัติ

แหล่งโบราณเมืองศรีมโหสถ เคยเป็นที่ตั้งของเมืองในสมัยโบราณ เมื่อราวพุทธศักราช 300 โดยที่กรมศิลปากรได้ทำการขุดค้นและศึกษาหลักฐานต่างๆ ปรับปรุงโบราณสถานมาตั้งแต่เมื่อปี พ.ศ.2529
แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถอยู่ในเขตตำบลโคกปีบ อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี โดยมีที่ตั้งอยู่ในบริเวณ 3 หมู่บ้านด้วยกัน ได้แก่ บ้านสระมะเขือ บ้านโคกวัด และบ้านหนองสะแก เมืองนี้มีชื่อเรียกอื่นๆ อีกว่า เมืองอวัธยะปุระ

ที่ตั้ง

เมืองโบราณศรีมโหสถแห่งนี้ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมืองปราจีนบุรี ห่างออกไปประมาณ 20 กิโลเมตรท่านั้น ใกล้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 319 และอยู่ห่างจากตัวอำเมือศรีมโหสถไปทางทิศตะวันออกเล็กน้อย

สภาพปัจจุบัน

พื้นที่เมืองโบราณนี้ มีความกว้าง 700 เมตร ยาว 1,550 เมตร เนื้อที่ทั้งหมด 742 ไร่ 2 งาน 25 ตารางวา ลักษณะของพื้นที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แต่มุมทั้งสี่มน ทำให้พื้นที่คล้ายกับวงรี มีคันดิน คูน้ำล้อมรอบ ส่วนภายในมีเนินดินและสระน้ำกระจายหลายแห่ง โดยมีสระใหญ่สองแห่งเรียกว่า สระมรกต และสระบัวล้า
ซากโบราณสถานที่พบ มีเทวาลัยของพระนารายณ์ในลัทธิพราหมณ์ฮินดู และมีเทวรูปสลักจากหินทราย เป็นรูปเทพเจ้าต่างๆ ได้แก่ พระนารายณ์ พระวิษณุ พระพิฆเณศ นอกจากนี้ยังมีศิงลึงค์ศิลาด้วย ขณะเดียวกันก็มีการขุดค้นพบพระพุทธรูปสมัยทวาราวดี ทั้งสลักจากศิลา และหล่อด้วยสำริด และยังมีโบราณวัตถุอื่นๆ เป็นจำนวนมาก ส่วนด้านนอกของเมืองศรีมโหสถนั้น ยังมีหลักฐานบ่งบอกถึงความเจริญรุ่งเรืองในอดีต และร่องรอยของชุมชนขนาดใหญ่ด้วย
ปัจจุบันโบราณวัตถุที่พบในแหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ ได้นำไปจัดเก็บไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี
โรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง

ประวัติ

ประวัติโดยย่อโรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง โรงเรียนพิพัฒน์ราษฏร์บำรุง ก่อตั้งเมื่อราว ร.ศ.125 ตรงกับ พ.ศ. 2449 โดยเจ้าคุณพรหมมุณี สมเด็จมหาวีรวงศ์สังคนายก ครั้งเป็นเจ้าคณะมณฑลอีสาน และขุนจรัลชวนพันธ์ธรรมการมณฑล ได้มาจัดตั้งโรงเรียนขึ้นที่วัดเกษมาคม (วัดเหนือ) และแต่งตั้งให้ขุนไสยอุตมาลา(นายทัศน์ ศรีบุญลือ) เป็นครูใหญ่คนแรกและทำการสอนประจำเพียงคนเดียว มีเงินเดือนจากเงินบำรุงการศึกษาเป็นรายปี โดยในปีแรกได้รับค่าสอนจำนวน 160 บาท ต่อมานายสัมฤทธิ์ ศรีบุญลือ น้องชายได้มาช่วยสอน แต่พอสอนได้ไม่ถึงปี นายสัมฤทธิ์ ศรีบุญลือ ก็ลาออกไปอุปสมบท คงเหลือครูเพียงคนเดียวสอนประจำเรื่อยมาอีกหนึงปี นายสุทัศน์ ศรีบุญลือ ลาออกไปรับตำแหน่งกำนัน ทางราชการจึงแต่งตั้งนายจำปา ไชยจำนงค์ มาช่วยสอนแทน แต่อยู่ได้ประมาณปีเศษก็ย้ายไปเป็นครูที่อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ในปี พ.ศ. 2451 ทางราชการได้แต่งตั้งหม่อมหลวงช่วง มาเป็นครูใหญ่แทนจนถึงปี พ.ศ. 2456 ได้ย้ายไปอยู่จังหวัดอื่น และนายย่อม มีคุปะ มาเป็นครูใหญ่แทนในขณะนั้นมีจำนวนนักเรียน 51 คน จัดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 ในปีนั้นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เข้าสอบไล่ 7 คน สอบได้ 5 คน โดยมีขุนนิพิฐนิติ-สาส์น ธรรมการมณฑล มาเป็นกรรมการ
ในช่วงนั้น โรงเรียนต้องอาศัยศาลาวัดเกษมาคมเป็นสถานที่เล่าเรียนโดยมีการสับเปลี่ยนครูใหญ่และครูประจำการณ์ตามสถานการณ์ จวบจนกระทั่งชุมชนได้เห็นความสำคัญของการศึกษามากขึ้น สถานที่เรียนไม่เพียงพอและเหมะสม รองอำมาตย์เอกหลวงพิพัฒน์กมลาเขต(ชิต ศิริบูรณ์) นายอำเภอสมัยนั้น พร้อมด้วยราษฎร พ่อค้า ประชาชน ภายในเขต ได้ร่วมกันเสียสละวลาและทรัพย์สิน สร้างโรงเรียนเอกเทศขึ้น 1 หลัง หลังคามุงกระเบื้อง บนเนื้อที่ 13 ไร่เศษ สิ้นเงินค่าก่อสร้าง 6,101.90 บาท (หกพันหนึ่งร้อยหนึ่งบาทเก้าสิบสตางค์)
เมื่อสร้างเสร็จได้ทำพิธีเปิดป้ายนามโรงเรียนเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 โดยเจ้าคุณรณชัยชาญยุทธสมุห-เทศาภิบาล เป็นประธานพร้อมด้วย เจ้าคุณชัยสุนทรบวรภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์ มาร่วมในพิธีและตั้งชื่อนามโรงเรียนว่า “โรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง” ซึ่งในขณะนั้น นายจำปา ไชยจำนงค์ เป็นครูใหญ่ ในปีนั้นมีจำนวนนักเรียน 146 คน
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2512 หน่วยราชการ และผู้ปกครองนักเรียน ได้มีความคิดว่าน่าจะยุบรวมโรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุงกับโรงเรียนศรีกมลาไสย เข้าด้วยกัน เพื่อง่ายต่อการบริหารเพราะมีอาณาเขตใกล้เคียงกันเพียง 50 เมตร และขอแลกเปลี่ยนที่ดินจากกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง ซึ่งอยู่ติดกับโรงเรียนศรีกมลาไสยกับที่ดินเดิม เป็นผลสำเร็จ และเมื่อรวมเนื้อที่แล้วมีทั้งสิ้น 26 ไร่ 1 งาน 65 ตารางวาเศษ และใช้ชื่อนามโรงเรียนว่า “โรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง” จนกระทั่งถึงปัจจุบัน
ในปัจจุบันโรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง ตั้งอยู่หมู่ที่ 11 ตำบลกมลาไสย อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ ได้เปิดทำการสอน 2 ระดับ คือ ระดับก่อนประถมศึกษา และ ระดับประถมศึกษา(อนุบาล-ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6) มีครูทั้งสิ้น 26 คน ชาย 6 คน หญิง 20 คน นักเรียน 515 คน ชาย 269 คน หญิง 246 คน พนักงานบริการชาย 2 คน เจ้าหน้าที่ธุรการ 1 คน ลูกจ้างตามภารกิจ 1 คน

สีประจำโรงเรียนสี : น้ำเงิน-ขาว

สีน้ำเงิน หมายถึง ความอดทน เข้มแข็ง หนักแน่น ศูนย์รวมน้ำใจเข้มข้น
สีขาว หมายถึง ความสะอาดบริสุทธิ์ ยุติธรรม มีคุณธรรม จริยธรรม

คติพจน์

เรียนเด่น เล่นดี วจีโสภิต จริตงาม
ไมค์ เบลส์

ไมค์ เบลส์ (อังกฤษ: Mike Bales; 6 สิงหาคม ค.ศ. 1971 — ) เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพชาวแคนาดา ในตำแหน่งผู้รักษาประตูเขาได้เล่นให้กับทีมบอสตันบรูอินส์ และ ออตตาวาซีเนเตอร์ เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต และร่วมลงนามกับบั๊กอายส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ถึง 1992 และได้รับการเกณฑ์จากทางบอสตันให้เข้าเล่นในรอบที่ห้าของรายการ 1990 เอ็นเอชแอลเอ็นทรี่ดราฟท์ เขาร่วมเล่นในการแข่งขันเอ็นเอชแอลโดยเป็นส่วนหนึ่งในสี่ฤดูกาล และมีสถิติสะสมอยู่ที่ 2–15–1 และประตูเฉลี่ยที่ 4.13 ใน 23 เกม เขายังได้เล่นให้กับทีมสตรับอิงไทเกอร์ส ในการแข่งขันดีอีแอล ตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ถึง 2010 และในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2011 เขาได้เซ็นสัญญาร่วมกับทีม อีเซอรูนโรสเตอร์ส ของดีอีแอล ในตำแหน่งผู้รักษาประตูสแตนบาย

การฝึกสอน

เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ทีมพิตส์เบิร์กเพนกวินส์ได้จ้างเบลส์เป็นโค้ชพัฒนาฝีมือผู้รักษาประตู รวมถึงผู้ฝึกหัดระดับสมัครเล่น
ซารีนามารีเยีย เตมรีอูคอฟนาแห่งรัสเซีย

พระชนม์ชีพ

เป็นธิดาของเตมรูค (ติมูร์ หรือ เตมูร์) แห่งคาบาร์เดีย นับถือศาสนาอิสลาม พระนามเดิมของมารีเยีย คือ โคเชนีย์ บินท์ เตมูร์ [Qochenay bint Teymour] (Кученей) เป็นพระนามเดิมก่อนที่เข้าพิธีศีลจุ่ม มารีเยียได้ถูกส่งตัวไปเสนอต่อซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซียในมอสโก หลังจากที่ซารีนาอนาสตาเซีย โรมานอฟนา พระมเหสีพระองค์แรกสิ้นพระชนม์ นิทานพื้นบ้านของรัสเซียได้มีการกล่าวว่า ก่อนที่ซารีนาอนาสตาเซียจะสิ้นพระชนม์ ได้ทรงเตือนพระเจ้าซาร์ว่าขออย่าโปรดนำหญิงนอกรีตขึ้นเป็นพระมเหสี แต่ซาร์อีวานทรงหลงใหลในความงามของมารีเยียอย่างมาก และทรงตัดสินพระทัยอภิเษกสมรสกับพระนางทันที ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1561 ได้มีการจัดพิธีอภิเษกสมรสขึ้นก่อนจะถึงวันคล้ายวันพระราชสมภพของซาร์อีวาน 4 วัน ซาร์อีวานจะมีพระชนมายุ 31 พรรษา
แต่ในไม่ช้าซาร์อีวานทรงรู้สึกเสียพระทัยที่อภิเษกสมรสกับพระนาง เพราะซารีนาองค์ใหม่ถูกมองว่าเป็นคนไม่รู้หนังสือและมีพระอุปนิสัยอาฆาตพยาบาท ซารีนามารีเยียไม่ทรงสนพระทัยในวิถีชีวิตสังคมมอสโกและถูกกล่าวขานว่าเป็นพระมารดาเลี้ยงที่แย่สำหรับพระโอรสทั้งสองของซาร์อีวาน คือ ซาเรวิชอีวาน อีวาโนวิชและซาเรวิชเฟโอดอร์ อีวาโนวิช ซารีนามารีเยียมีพระประสูติกาลพระโอรส คือ ซาเรวิชวาซิลี อีวาโนวิช ในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1563 ตั้งพระนามตามพระสัสสุระของพระนาง คือ วาซิลีที่ 3 เจ้าชายแห่งมอสโก แต่ซาเรวิชสิ้นพระชนม์ในวันที่ 3 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ซารีนามารีเยียมักจะทรงเป็นที่่เกลียดชังในหมู่ข้าราชบริพาร ซึ่งเชื่อว่าพระนางทรงมีพฤติกรรมที่แปลกประหลาดและทรงประพฤติตนเป็นแม่มด นักประวัติศาสตร์บางคนได้เขียนว่า ซารีนามารีเยียทรงเป็นคนแรกๆที่ยุยงให้พระสวามีจัดตั้งกองกำลังโอพริชนิก
ซารีนามารีเยียสิ้นพระชนม์ในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1569 ขณะมีพระชนมายุ 25 พรรษา ณ อะเลคซันดรอฟ, แคว้นวลาดีมีร์ มีการเล่าลือว่าพระนางทรงถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษโดยพระสวามี แต่พระเจ้าซาร์ไม่ทรงเคยยอมรับข่าวลือนี้ และมีผู้คนจำนวนมากถูกทัณฑ์ทรมานในข้อหาเป็นผู้ต้องสงสัยในการปลงพระชนม์ซารีนา
สินทรัพย์

ในทางบัญชีการเงิน สินทรัพย์ (อังกฤษ: asset) คือทรัพยากรที่อยู่ในความควบคุมของกิจการ ไม่ว่าจะเป็นสินทรัพย์ที่มีตัวตนหรือสินทรัพย์ที่ไม่มีตัวตนที่สามารถเป็นเจ้าของและทำให้เกิดมูลค่าได้ และที่ถือครองโดยองค์กรที่สามารถทำให้เกิดคุณค่าทางบวกทางเศรษฐกิจ สามารถพูดอย่างง่ายว่า สินทรัพย์เป็นตัวแทนของมูลค่าที่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ (ถึงแม้ว่าเงินสดจะถือว่าเป็นสินทรัพย์ด้วยเช่นกัน) 
สามารถแยกสินทรัพย์ได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ สินทรัพย์ที่มีตัวตน และสินทรัพย์ที่ไม่มีตัวตน สินทรัพย์ที่มีตัวตนก็สามารถแยกย่อยได้ เช่น สินทรัพย์หมุนเวียน สินทรัพย์ถาวร สินทรัพย์หมุนเวียนรวมถึงสินค้าคงคลัง ขณะที่สินทรัพย์ถาวร เช่น อาคาร และเครื่องจักรต่าง ๆ ตัวอย่างของสินทรัพย์ที่ไม่มีตัวตน เช่น ค่าความนิยม ลิขสิทธิ์ เครื่องหมายการค้า สิทธิบัตร และโปรแกรมคอมพิวเตอร์ และสินทรัพย์ทางการเงิน เช่น ลูกหนี้การค้า ตราสารหนี้ และหุ้น
หอสมุดบัสกอนเซโลส

หอสมุดบัสกอนเซโลส (สเปน: Biblioteca Vasconcelos) หรือที่สื่อเม็กซิโกเรียกว่า เมกาบิบลิโอเตกา (หอสมุดขนาดใหญ่) เป็นหอสมุดในพื้นที่ทางตอนเหนือของกรุงเม็กซิโกซิตี (ย่านบูเอนาบิสตาของเขตกูเอาเตม็อก) ซึ่งอุทิศให้แก่โฆเซ บัสกอนเซโลส ผู้เป็นนักปรัชญาและอดีตผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี รวมถึงเป็นอดีตประธานของหอสมุดแห่งชาติของเม็กซิโก หอสมุดมีพื้นที่ 38,000 ตารางเมตร (409,000 ตารางฟุต) และมีค่าใช้จ่ายที่วางแผนไว้เบื้องต้นที่ 954 ล้านเปโซ (ประมาณ 98 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) รัฐสภาแห่งเม็กซิโกได้เสนอแผนการที่จะลดงบประมาณของปี ค.ศ. 2006 ซึ่งรวมถึงการตัดทั้งสามสาขาของรัฐบาล ในขณะที่พรรคกิจประเทศ (PAN) ได้นำเสนองบประมาณทางเลือกว่าให้เก็บทุนไว้สำหรับโครงการเอนซิโกเมเดียและหอสมุดบัสกอนเซโลส
จากนั้น บิเซนเต ฟอกซ์ ผู้เป็นประธานาธิบดีแห่งประเทศเม็กซิโกได้ทำพิธีเปิดหอสมุด ณ วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 และกล่าวว่านี่คือหนึ่งในสิ่งก่อสร้างที่ทันสมัยที่สุดของศตวรรษที่ 21 และจะเป็นที่กล่าวขานไปทั่วโลก โดยพิธีเปิดได้จัดขึ้นหนึ่งสัปดาห์ก่อนถึงเส้นตายที่ประธานาธิบดีจะสามารถหาเสียงสำหรับการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 2006
หอสมุดเคยถูกปิดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 เนื่องจากความบกพร่องของโครงสร้างอาคาร โดยผู้ตรวจสอบบัญชีสูงสุดของรัฐบาลสหพันธ์ได้พบสิ่งผิดปกติของการก่อสร้าง 36 ประการ และยื่นคำร้องให้รับผิดชอบ 13 ประเด็นต่อข้าราชการที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้าง ความผิดปกติที่พบนั้นรวมถึงการวางผิดที่ของบล็อกหินอ่อนซึ่งมีค่าปรับปรุงถึง 15 ล้านเปโซ (ประมาณ 1.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
หอสมุดตั้งอยู่ในย่านใจกลางเขตกูเอาเตม็อก ที่สถานีรถไฟใต้ดินบูเอนาบิสตาซึ่งเป็นชุมทางรถไฟฟ้าใต้ดิน, รถไฟชานเมือง และเมโทรบัส ที่แห่งนี้ยังได้รับการประดับตกแต่งด้วยประติมากรรมของศิลปินหลายชิ้น ซึ่งรวมถึง บาเยนา (ปลาวาฬ) ของกาบริเอล โอโรซโก ที่ตั้งอยู่อย่างเด่นชัด ณ ศูนย์กลางของอาคาร
ในสมัยการปกครองของเฟลิเป กัลเดรอน ได้มีความพยายามที่จะฟื้นฟูสภาพต่อด้วยเงินลงทุนเพิ่มเติมที่ 32 ล้านเปโซ (ประมาณ 3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
หอสมุดแห่งนี้ได้เปิดให้บริการประชาชนอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ซึ่งเป็นช่วงหลังจากนั้น 22 เดือน

สถาปัตยกรรม

ข้อเสนอการออกแบบสำหรับห้องสมุดที่ชนะ ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวเม็กซิโกชื่ออัลเบร์โต กาลัช
เฮิร์ซล์ โบดิงเงอร์

อาชีพทหาร

โบดิงเงอร์เกิดในประเทศอิสราเอลและเข้าร่วมกองทัพอากาศอิสราเอลในปี ค.ศ. 1961 เขารับอาสาที่จะเข้าเรียนที่สถาบันการบินและสำเร็จการศึกษาเป็นนักบินรบ โดยขับเครื่องบินดัซโซลท์ มีเตเร IV และซุด อวีเตชอง วอตัวร์ ในช่วงสงครามหกวัน โบดิงเงอร์ทำหน้าที่เป็นนักบินวอตัวร์และเข้าร่วมปฏิบัติการมอกด์ โดยโจมตีสนามบินในประเทศอิรักและอียิปต์ รวมถึงทำลายตูโปเลฟ ตู-16 ซึ่งเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดบนพื้นดินไป 10 ลำ ส่วนในช่วงสงครามยมคิปปูร์ เขาได้เป็นนักบินดัซโซลท์ มิราจ III และได้ยิงมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-17 ของประเทศซีเรีย รวมถึงในช่วงความขัดแย้งหลังสงคราม เขาได้ยิงมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21 ที่บินอยู่เหนือประเทศเลบานอน
โบดิงเงอร์มาบังคับการกองทัพอากาศอิสราเอลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1992 ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1996  ในอาชีพ 35 ปีของเขา โบดิงเงอร์สะสมชั่วโมงบินไว้ประมาณ 6,000 ชั่วโมง และดำเนินการการก่อกวนทางอากาศ 451 แห่ง

อาชีพพลเรือน

หลังเกษียณจากกองทัพอากาศ โบดิงเงอร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าบริษัทราดาอิเล็กทรอนิกส์อินดัสทรี ส่วนในคริสต์ทศวรรษ 2000 เขาได้เป็นหัวหน้าคณะกรรมการแต่งตั้งโดยชาอูล โมฟาซ ผู้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม เพื่อเตรียมแผนแม่บทสำหรับสนามบินของประเทศอิสราเอล
ร่างกฎหมายการส่งผู้ร้ายข้ามแดนฮ่องกง พ.ศ. 2562

ร่างรัฐบัญญัติกฎหมายผู้หนีคดีและความช่วยเหลือร่วมกันทางกฎหมายในคดีอาญา (แก้ไขเพิ่มเติม) ค.ศ. 2019 (อักษรจีน: 2019年逃犯及刑事事宜相互法律協助法例（修訂）條例草案) เป็นร่างกฎหมายที่มีการเสนอว่าด้วยการส่งผู้ร้ายข้ามแดน เป็นการแก้ไขเพิ่มเติมข้อบัญญัติผู้กระทำความผิดที่หลบหนี (Cap. 503) ที่เกี่ยวข้องกับข้อตกลงการส่งตัวกลับเป็นพิเศษและข้อบัญญัติความช่วยเหลือร่วมกันทางกฎหมายในคดีอาญา (Cap. 525) เพื่อให้สามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันทางกฎหมายระหว่างฮ่องกงกับนอกฮ่องกงได้ รัฐบาลฮ่องกงเสนอร่างกฎหมายดังกล่าวในเดือนกุมภาพันธ์ 2562 เพื่อตั้งกลไกสำหรับส่งตัวผู้กระทำความผิดไม่เฉพาะกับไต้หวันเท่านั้น แต่ยังรวมถึงจีนแผ่นดินใหญ่และมาเก๊า ซึ่งได้รับการยกเว้นตามกฎหมายปัจจุบันด้วย
การเสนอร่างกฎหมายดังกล่าวทำให้เกิดข้อวิจารณ์อย่างกว้างขวางทั้งในและนอกฮ่องกงจากวิชาชีพกฎหมาย องค์การนักหนังสือพิมพ์ กลุ่มธุรกิจ และรัฐบาลต่างประเทศด้วยเกรงว่าระบบกฎหมายของฮ่องกงและการคุ้มครองในตัวอาจถูกบ่อนทำลาย เช่นเดียวกับทำลายบรรยากาศธุรกิจของฮ่องกง มีการประท้วงต่อต้านร่างกฎหมายนี้หลายครั้งทั้งในฮ่องกงและนครอื่นนอกดินแดน วันที่ 9 มิถุนายน ผู้ประท้วงที่มีจำนวนโดยประมาณหลายแสนถึงกว่าหนึ่งล้านคนเดินขบวนตามท้องถนนและเรียกร้องให้ผู้บริหารสูงสุด แคร์รี หลั่ม ออกจากตำแหน่ง วันที่ 15 มิถุนายน แคร์รี หลั่มประกาศว่าจะชะลอร่างกฎหมายนี้ การประท้วงดำเนินต่อไปโดยเรียกร้องให้ถอนร่างกฎหมายดังกล่าวโดยสิ้นเชิงและให้มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป วันที่ 4 กันยายน หลั่มให้คำมั่นอย่างเป็นทางการว่าจะยื่นญัตติถอนร่างกฎหมายหลังมีสมัยประชุมสภานิติบัญญัติใหม่
เส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 59 องศาตะวันออก
การสัก

การสัก คือการเขียนสีและลวดลายต่างๆ บนร่างกาย ซึ่ง รอยสัก อาจคงอยู่ชั่วคราวหรือถาวร การสักของแต่ละวัฒนธรรมมีความหมายเฉพาะตัวต่างกันไป

ประวัติการสัก

เริ่มต้นจากที่กรีก การสักเป็นการทำสัญลักษณ์เฉพาะใบหน้าของทาส และ อาชญากร ต่อมาการสักเริ่มแพร่หลายในทวีปยุโรป
ต่อมาประมาณ ค.ศ. 787 การสักบนใบหน้าถือเป็นการลบหลู่ต่อพระผู้เป็นเจ้า
ในประเทศไทย การสัก หรือ สักเลขนั้นเป็นการทำเครื่องหมายที่ข้อมือ เพื่อแสดงการขึ้นทะเบียนเป็นไพร่หลวงที่มีสังกัดกรมกอง แต่ถูกยกเลิกไปในรัชสมัยรัชกาลที่ 4
ส่วนที่หน้าผาก หรือการสักท้องแขนใช้กับผู้ต้องโทษจำคุก แต่ยกเลิกในปี พ.ศ. 2475
รวมทั้งการสักยันต์เป็นเหมือนเครื่องรางของขลังตามความเชื่อ เป็นที่นิยมในหมู่คนสองกลุ่ม คือ กลุ่มอันธพาล อาชญากร และพระภิกษุที่คิดจะปกป้องตนเองและผู้อื่นจากสิ่งชั่วร้ายโดยการสักยันต์
ในญี่ปุ่น การสักเรียกว่า Irezumi ซึ่งมีความหมายว่าการเติมหมึก คาดว่าเริ่มปรากฏในประมาณศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 8 การสักจะประทับตาคนกลุ่มต่างๆ เพื่อแบ่งแยกเช่น เพชฌฆาต สัปเหร่อ อาชญากร
จนกระทั่งเริ่มมีการสักแบบ Horibari ที่มักจะสักลวดลายต่างๆทั่วร่างกาย และเริ่มแพร่หลายในปี ค.ศ. 1750 โดยนิยมมากในหมู่ Eta ซึ่งเป็นกลุ่มคมฐานะชั้นต่ำที่สุดลวดลายต่างๆมักเป็นจิตรกรรมที่มีชื่อเสียง ตลอดจนเทพเจ้า ตามความเชื่อทางศาสนา และนิทานพื้นบ้าน

วิธีการสัก

ปัจจุบันการการสักพัฒนาไปมาก เครื่องมือที่เป็นที่นิยมที่สุดเป็นเข็มที่ใช้มอเตอร์ในการทำให้ขยับแทงในผิวหนังลึกระหว่าง0.6-22 มิลลิเมตร เมื่อแทงลงไปหมึกจะแพร่กระจายไปสู่เนื้อเยื่อ ดูดซึมเก็บสะสมไว้ โอกาสที่จะเปิดปฏิกิริยาที่เป็นเชิงลบจากหมึกที่ใช้สักมีน้อยมาก โดยปกติแล้วสิ่งแปลกปลอมจะถูกขจัดจากร่างกายโดยใช้กลไกป้องกันตามธรรมชาติ แต่อนุภาคของหมึกนั้นใหญ่เกินกว่าที่จะถูกขจัดออกไปด้วยกลไกนี้ได้
ขณะเดียวกันการสักอาจจะก่อให้เกิดอันตรายจากการติดเชื้อโรคชนิดต่างๆ เช่น impetigo, staph infection, cellulitis ตลอดจนปฏิกิริยาจากสีซึ่งสักลงไปปัจจุบันใช้สารที่นิยมใช้เป็นสีหลายชนิดมักเป็นโลหะหนัก เช่น สารปรอท แร่เหล็ก แร่โคบอลด์ สารเหล่านี้ทำให้เกิดปัญหาบางอย่างโดยเฉพาะสารสีแดง (cinnabar) ของโลหะจะพบได้บ่อยที่สุด
คะเซะโนะลาลาลา

ข้อมูลเพลง

ซิงเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 17 ของ ไม คุรากิ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ยอดขายสัปดาห์แรกที่อันดับ 3 ซึ่งขายได้ 60,052 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 9 สัปดาห์ ยอดขายรวม 96,198 ชุด และมีการนำซิงเกิ้ลดังกล่าวมาใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงเปิดที่ 12 ของเรื่องนี้ ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 306-332 จำนวน 27 ตอน ตั้งแต่วันที่ 20 มกราคม -18 สิงหาคม พ.ศ. 2546
เพลงนี้ประพันธ์โดยไม คุรากิ และฮารุฮาตะ มิชิยะ โดยมี ไดสุเกะ อิเคดะ เป็นโปรดิวเซอร์รหัสเพลงคือ GZCA-7022 ราคาขาย 1,000 เยน
รองเท้านารีอินทนนท์ลาว

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้นสั้นและแตกกอ ใบรูปเข็มขัดกว้าง 2-2.5 เซนติเมตร ยาว 25-28 เซนติเมตร ดอก ออกดอกเดี่ยวก้านดอกสีม่วงแดง ยาว 20-22 เซนติ เมตร กลีบเลี้ยงกลีบบนแผ่กว้างสีขาว ขอบกลีบตอนบนหยักเว้ามีเดือย กลางกลีบมีประสีม่วงแดง กลีบดอกรูปขอบขนานบิดโค้ง แถบบนสีน้ำตาลอ่อน แถบล่างสีเหลืองกลีบกระเป๋าสีเหลืองอมน้ำตาล ดอกบานเต็มที่กว้าง 7-8 เซนติเมตร

ถิ่นอาศัย

พบตามป่าดิบเขาแนวชายแดนไทยลาว ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน กระจายพันธุ์ ไทย ลาวและเวียดนาม
การแข่งขันระหว่างสองตา

การแข่งขันระหว่างสองตา (อังกฤษ: binocular rivalry) เป็นปรากฏการณ์การรับรู้ทางตา โดยการรับรู้ดังกล่าวสลับไปมาระหว่างภาพหลายภาพที่แสดงให้แก่ดวงตาแต่ละข้าง
เมื่อแสดงภาพภาพหนึ่งให้แก่ตาข้างหนึ่ง และแสดงอีกภาพหนึ่งซึ่งต่างกันให้แก่ตาอีกข้างหนึ่ง แทนที่จะเห็นภาพทั้งสองจะโดยซ้อนทับกัน แต่กลับเห็นภาพหนึ่งชั่วขณะ หลังจากนั้น จึงเห็นอีกภาพหนึ่ง และหลังจากนั้น ก็กลับไปเห็นภาพแรก สลับกันดังนี้ไปเรื่อย ๆ ตลอดเวลาที่บุคคลนั้นเพ่งดูอยู่ ตัวอย่างเช่น ถ้าแสดงเส้นตรงตั้งจำนวนหนึ่งให้แก่ตาข้างหนึ่ง และแสดงเส้นตรงนอนอีกจำนวนหนึ่งให้แก่เขตเดียวกันในจอตาอีกข้างหนึ่ง บางครั้งก็จะเห็นเส้นตรงตั้งโดยไม่มีเส้นตรงนอน และบางครั้งก็เห็นเส้นตรงนอนโดยไม่มีเส้นตรงตั้ง
ในระหว่างที่การเห็นเปลี่ยนไปมา อาจจะเห็นภาพผสมที่ไม่มั่นคงปรากฏแต่ในช่วงเวลาสั้น ๆ ภาพผสมเหล่านี้ โดยมากมีระเบียบ ตัวอย่างเช่น เส้นตรงตั้งอาจจะปรากฏทีละเส้น ทำให้ไม่ชัดซึ่งเส้นตรงนอนจากทางด้านซ้ายหรือด้านขวา หรือเส้นตรงนอนอาจจะปรากฏทีละเส้น ทำให้ไม่ชัดซึ่งเส้นตรงตั้งจากข้างบนหรือข้างล่าง การแข่งขันระหว่างสองตาเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อตัวกระตุ้นทั้งสอง แตกต่างกันพอสมควร ตัวอย่างของตัวกระตุ้นที่ไม่ซับซ้อนก็คือ เส้นตรงที่ไปในทิศทางที่แตกต่างกัน และตัวอย่างของตัวกระตุ้นซับซ้อนก็คือ ตัวอักษรหนังสือต่าง ๆ หรือภาพภาพต่าง ๆ เช่นภาพใบหน้าหรือภาพบ้าน
แต่ว่า ความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยของภาพทั้งสอง อาจจะทำให้เกิดการเห็นแค่ภาพเดียว หรือการเห็นภาพมีสามมิติ ในหลายปีที่เพิ่งผ่านมา นักวิทยาศาสตร์ประสาทได้ใช้เทคนิคบันทึกภาพประสาท (neuroimaging) และเทคนิคบันทึกสัญญาณจากเซลล์ประสาทเซลล์เดียว เพื่อที่จะบ่งชี้ปรากฏการณ์ของเซลล์ประสาทที่เป็นต้นเหตุแห่งการที่ภาพ ๆ หนึ่งมีอิทธิพลที่เหนือกว่าในการรับรู้อารมณ์ (perceptual dominance) และปรากฏการณ์ของเซลล์ประสาทที่เป็นต้นเหตุแห่งการสลับไปมาของการรับรู้อารมณ์
อุทยานแห่งชาติเตย์เด

อุทยานแห่งชาติเตย์เด (สเปน: Parque Nacional del Teide) ตั้งอยู่บนเกาะเตเนรีเฟซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะคะแนรี ประเทศสเปน สำหรับการเดินทางมายังเกาะนั้น นักท่องเที่ยวสามารถมาได้ทั้งทางเรือและทางเครื่องบิน
อุทยานแห่งชาติเตย์เดเป็นอุทยานแห่งชาติที่มีทัศนียภาพสวยงามน่าตื่นตาตื่นใจ เนื่องจากเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดในสเปน ภายในอุทยานนั้นมีภูเขาไฟเตย์เด ที่มีความสูงถึง 3,718 เมตร และมีความสูงเหนือพื้นมหาสมุทร 7500 เมตร และถือว่าเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในสเปนอีกด้วย.
เทศบาลเมืองอ่างทอง

ประวัติ

ในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมืองเอกของจังหวัดอ่างทองเดิมคือเมืองวิเศษไชยชาญ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำน้อย เมืองวิเศษชัยชาญเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญของอยุธยาในช่วงที่ทำสงครามกับพม่า และเป็นที่ตั้งของค่ายกองทัพพม่าที่จะไปสู้รบที่บางระจันในจังหวัดสิงห์บุรี ต่อมาในสมัยธนบุรี ได้ย้ายเมืองวิเศษไชยชาญไปตั้งที่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตำบลบางแก้ว และเปลี่ยนชื่อเป็น เมืองอ่างทอง ดังเช่นในปัจจุบัน
กัลกิ

กัลกี (กัลกะ, กลฺกิ; कल्कि) ในศาสนาฮินดูโบราณ คือมหาอวตารที่ 10 และเป็นมหาอวตารสุดท้ายของพระวิษณุเทพผู้คุ้มครองโลก กัลกีมาสู่โลกระหว่างการสิ้นสุดของกลียุค ชื่อ "กัลกิ" เป็นการอุปมาความเป็นนิรันดรและเวลา ต้นกำเนิดของชื่อนี้อาจจะมาจากคำว่า "กันคา" ซึ่งหมายถึง สิ่งสกปรก หรือ สิ่งโสโครก หรือ ความคดโกง ดังนั้น "กัลกิ" จึงหมายถึง ผู้ทำลายความคดโกง, ผู้ทำลายความเขลา, ผู้ทำลายความสับสนวุ่นวาย หรือ ผู้ทำลายความมืดมน
ในศาสนาฮินดู "กัลกิยาวตาร" หมายถึง "อวตารแห่งอนาคต" (อนาคตาวตาร ) อย่างไรก็ตามมีการแปลความหมายที่แตกต่างออกไปอีก(ซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนต้นกำเนิดทางนิรุกติศาสตร์จากภาษาสันสกฤตโบราณซึ่งแตกต่างกันไป โดยรวมถึงการแปลความหมายว่า ม้าขาว ซึ่งเป็นความหมายอย่างง่ายด้วย)
พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2562

หมายเหตุ

¹ เฉพาะพายุที่ก่อตัว ในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562 เท่านั้นที่ถูกนับในจำนวนพายุรวม
² เฉพาะพายุที่ก่อตัว ก่อนหรือในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เท่านั้นที่ถูกนับในจำนวนพายุรวม
³ ความเร็วลมสูงสุดในแอ่งนี้อ้างอิงตามมาตราของกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย ซึ่งจะใช้ความเร็วลมเฉลี่ยใน 3 นาที
⁴ ความเร็วลมสูงสุดในแอ่งนี้อ้างอิงตามมาตราแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน ซึ่งจะใช้ความเร็วลมเฉลี่ยใน 1 นาที
⁵ความเร็วลมของพายุหมุนเขตร้อนนี้อ้างอิงตามเมเตโอฟร็องส์ซึ่งวัดที่ความเร็วลมกระโชก