google/wiki40b huggingface dataset:
ออกตาฮีดรอน (อัลบั้ม)

การพัฒนา

โอมาร์ โรดริเกซ-โลเปซได้ร่วมการผลิตออกตาฮีดรอนในช่วงเดียวกันกับการผลิตผลงานชุด เดอะเบดแลม อินโกไลอาห์ (The Bedlam in Goliath) ซึ่งโดยปกติแล้ว โรดริเกซมักจะทำงานในสองหรือสามโครงการไปพร้อมๆกัน และเบดแลมยังอาจถือเป็นเสมือนกับฝันร้ายในการสร้างการบันทึก โรดริเกซไม่สามารถสานต่อโครงการทั้งสองรวมทั้งทุ่มเทความสนใจให้กับเบดแลมได้อีกต่อไป
โรดริเกซได้พิจารณาถึงอัลบั้มถัดไปในช่วงต้นเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 โดยยังไม่ได้มีการตั้งชื่อ ซึ่งเดือนดังกล่าวเป็นช่วงเดียวกันกับผลงานชุด เดอะเบดแลม อินโกไลอาห์ได้มีการเปิดตัว โดยอ้างว่า "ผมได้พิจารณาให้มันเป็นอัลบั้มอคูสติกของพวกเรา" เซดริก บิกเลอร์-ซาวาลายังได้พูดด้วยว่าอัลบั้มชุดนี้เป็นการเล่นแบบ "อคูสติก" และ "เมลโล" และยังได้ระบุไว้ว่า "เรารู้ว่าผู้คนสามารถที่จะเป็นไปตามแนวที่พวกเขาได้คาดคิดไว้ ดังนั้นเมื่อพวกเขาได้ยินถึงอัลบัมชุดใหม่ พวกเขาก็จะบอกว่า 'นี่มันไม่ใช่อัลบั้มแนวอคูสติก มันมีดนตรีระบบไฟฟ้าเล่นตลอดทั้งชุด' แต่มันก็คือเวอร์ชันใหม่ของพวกเรา ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่พวกเราได้ทำไป -- เป็นการฉลองด้วยการฉีกแนว นั่นคือเวอร์ชันของพวกเรา ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเราได้พิจารณาถึงอคูสติกอัลบั้ม"
ได้มีการบันทึกเสียงสำหรับอัลบั้มชุดนี้โดยใช้เวลาสามสัปดาห์ช่วงระหว่างเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008 ในบรุกลิน, นครนิวยอร์ก ก่อนที่จะทำการบันทึก โอมาร์ โรดริเกซ-โลเปซ ได้ขอร้องให้ เอเดรียน เทอราซัส-กอนซาเลซซึ่งเป็นนักเป่าแซ็กโซโฟน และพอล ฮีโนโจส์ซึ่งเป็นกีต้าร์จังหวะและผู้จัดทำเสียงได้แยกออกจากวง โดยเว็บทางการของเดอะมาร์ส โวลต้า ได้กล่าวว่า "ทั้งสองยินยอมออกจากวงด้วยดี" สำหรับการออกไปของพวกเขา มาร์เซล โรดริเกซ-โลเปซซึ่งเป็นผู้เล่นดนตรีเคาะจังหวะ กล่าวว่า "มันเหมือนกับเราได้วงดนตรีใหม่ทั้งหมด จากการที่สมาชิกสองรายได้หายไป เราจึงได้เล่นในรูปแบบที่ต่างไปจากเดิม"
โรดริเกซกล่าวถึงความเชื่อของเขาว่า ออกตาฮีดรอน จะเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายตามแนวของเขาที่เรียกว่า "gun-in-your-face mentality" ซึ่งเขาจะให้นักดนตรีในส่วนต่างๆได้รับรู้ว่าไม่มีเพลงใดพวกเขาทำหน้าที่ได้อย่างเหมาะสมไปกว่านี้อีกแล้ว

ธีม

เช่นเดียวกับอัลบั้มชุดที่สามของสตูดโอที่มีชื่อว่า แอมพิวเทคเจอร์ ที่อัลบั้มไม่ได้บรรยายรวมเรื่องเพียงครั้งเดียว เซดริก บิกเลอร์-ซาวาลา ผู้เป็นนักร้องได้ระบุถึงอัลบั้มดังกล่าวว่าไม่ได้เป็นคอนเซ็ปต์ของอัลบั้มอย่างแท้จริง "ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้ แต่ก็ไม่เคยเขียนครอบคลุมถึงสิ่งที่เจาะจงโดยรอบ หากแต่เพียงเขียนบทเพลงขึ้นมาอย่างเร่งด่วน
ตำบลหินเหล็กไฟ (อำเภอหัวหิน)

ตำบลหินเหล็กไฟ เป็นตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 โดยใช้ชื่อ "เขาหินเหล็กไฟ" เป็นชื่อตำบลโดยแยกออกมาในปี พ.ศ. 2515 และได้รับการจัดตั้งตามพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2539 มีประชากร 8,634 คน (พ.ศ. 2548) เป็นชาย 4,179 คน แยกเป็นหญิง 4,455 คน

สภาพทั่วไปของตำบล

สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง ลักษณะดินเป็นดินปนทราย รวมพื้นที่ทั้งหมด 95 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 59,375 ไร่
ร้านร้อยเยน

ร้านร้อยเยน (ญี่ปุ่น: 100円ショップ Hyakuen Shoppu ) เป็นร้านขายของในประเทศญี่ปุ่นที่เสนอขายสินค้าทุกอย่างในราคา 100 เยน แต่จริงๆราคารวมภาษีแล้ว คือ 105 เยน 
ร้านร้อยเยน เริ่มต้นดำเนินการโดย บริษัทไดโซ ซังเกียว จำกัด (Daiso Sangyo)  แต่ไม่นานก็มีอีกหลายบริษัทเปิดกิจการคล้ายๆกัน บริษัทไดโซ ซังเกียว ได้มาเปิดให้บริการในเมืองไทย ในชื่อ บริษัทไดโซ ซังเกียว (ประเทศไทย)จำกัด  โดยนำเข้าสินค้าจากญี่ปุ่น ตั้งราคาขายทุกชิ้นที่ 60 บาท สาขาแรกเปิดบริการที่สยามสแควร์
กรมพระเทพามาตย์ (กัน)

พระประวัติ

กรมพระเทพามาตย์ มีพระนามเดิมว่ากัน เป็นบาทบริจาริกาเดิมข้าหลวงเดิมในสมเด็จพระเพทราชาตั้งแต่ก่อนครองราชย์ เมื่อพระเพทราชารับพระราชโอรสของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชกับนางกุสาวดีมาเป็นบุตรบุญธรรม ท่านได้เลี้ยงดูพระกุมารนั้น (ภายหลังได้ครองราชย์เป็นพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี) เมื่อพระเพทราชาครองราชย์ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2231 จึงทรงตั้งเป็นพระอัครมเหสีฝ่ายขวา
ในรัชสมัยพระเจ้าเสือ ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นกรมพระเทพามาตย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2245 เจ้าฟ้าเพชรและเจ้าฟ้าพรริษยาเจ้าฟ้าตรัสน้อย จึงร่วมกันลวงเจ้าฟ้าตรัสน้อยมาเข้าเฝ้าแล้วจับไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ แล้วรีบไปเข้าเฝ้ากรมพระเทพามาตย์ ณ วัดดุสิต เพื่อขอพึ่งพระบารมี
ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ กรมพระเทพามาตย์มีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระอัยกีเจ้า และสวรรคตในปีเถาะ (ราว พ.ศ. 2251) จึงมีพระราชโองการให้สร้างพระเมรุมาศ พระสงฆ์สดับปกรณ์ 10,000 รูป ตามราชประเพณี
แนช (สตรีทไฟท์เตอร์)

การตอบรับ

ตัวละครดังกล่าวได้รับการตอบรับในเกณฑ์ที่ดีจากนักวิจารณ์และแฟน ๆ ของซีรีส์ ใน ค.ศ. 2008 ดี.เอฟ.สมิธ แห่งเว็บไซต์ไอจีเอ็นได้จัดให้แนชอยู่ในอันดับ 16 ของตัวละครยอดนิยมอันดับต้นในสตรีทไฟท์เตอร์ และตัวละครนี้ยังได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 26 ของตัวละครยอดนิยมอันดับต้นของสตรีทไฟท์เตอร์ โดยพอล เฟอร์ฟารี แห่งเว็บไซต์ยูจีโอใน ค.ศ. 2010  ในปีเดียวกันนี้ แชมป์เกมสตรีทไฟท์เตอร์ทวีปยุโรปอย่างไรอัน ฮาร์ต ได้จัดให้แนชเป็นตัวละครสตรีทไฟท์เตอร์ยอดเยี่ยมอันดับสิบ

ส่วนเกี่ยวข้อง

ในเกมฉบับภาษาอังกฤษ จะใช้ชื่อว่า ชาร์ลี (Charlie) รวมถึงตัวละครนี้ ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง สตรีทไฟท์เตอร์ภาคเดอะเลเจนท์ออฟชุนลี โดยใช้ชื่อว่า ชาร์ลี แนช (นำแสดงโดย คริส ไคลน์) และเนื้อเรื่องกำหนดว่ามีแฟนสาวเป็นชาวไทยซึ่งมีชื่อว่า มายา ซึ่งมีบทบาทอยู่ในเนื้อเรื่องหลายตอน
บีเอ็มดับเบิลยู แซด4

โฉมที่ 1 (E85)

บีเอ็มดับเบิลยูแซด 4 ในโฉมที่ 1 ได้แบ่งสไตล์รถออกเป็น 2 ชนิด ได้แก่  "E85" ซึ่งได้รับการออกแบบขึ้นในรูปแบบรถโรสเตอร์ และ "E86" ในรูปแบบรถคูเป้ รถได้รับการออกแบบโดย นักออกแบบรถบีเอ็มดับยูชาวเดนมาร์ก แอนเดอรส์ วอร์มมิ่ง ( Anders Warming )

ในปี ค.ศ. 2004 บีเอ็มดับเบิลยู แซด4 ก็ได้เปิดจำหน่าย ในรุ่นเสริมอื่นๆ ได้แก่ 3.0i (เครื่องขนาด 3.0 ลิตร I6 กับ 231 hp), 3.0si (เครื่องขนาด 3.0 ลิตร I6 กับ 265 hp), 2.5si (เครื่องขนาด 2.5 ลิตร I6 กับ 218 bhp), 2.2i (เครื่องขนาด 2.2 ลิตร I6 กับ 170 bhp) และ 2.0i (เครื่องขนาด 2.0 ลิตร I6 กับ 150 bhp) บีเอ็มดับเบิลยู แซด4 ในสไตล์คูเป้ ได้เปิดจำหน่ายเพียงแค่รุ่นเดียวคือ 3.0si ซึ่ง มีขนาดเครื่อง 3.0 ลิตร 255 hp I6 โดยทุกรุ่นทั้ง E85 โรสเตอร์ และ E86 คูเป้ ได้ผลิตที่ เกรียร์ แพลนท์ ( Greer plant )

โฉมที่ 2 (E89; พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2559)

โฉมที่ 2 ได้ประกาศสู่สาธารณะในวันที่ 13 ธันวาคม ปี ค.ศ. 2008  และได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในงาน นอร์ท อเมริกัน อินเตอร์เนชั่นแนล ออโต้ โชว์ ปี ค.ศ. 2009 ที่เมืองดีทรอยต์ มาพร้อมกับรูปแบบโรสเตอร์หลังคาแข็งเต็มตัว คล้ายกับ เมอร์เซเดส เอสแอลเค หลังจากโฉมก่อนหน้านี้จำหน่ายทั้ง สไตล์โรสเตอร์ และสไตล์คูเป้ บีเอ็มดับเบิลยู แซด4 ได้ใช้รหัสใหม่ว่า "E89" ทั้งหมดผลิตที่เมืองเรเกนส์บูร์ก ( Regensburg ) เช่นเดียวกับ บีเอ็มดับเบิลยู 3 ซีรีส์ คาบริโอ "E93"

ซากาโต้

บีเอ็มดับเบิลยู ซากาโต้ ( BMW Zagato ) เป็นโฉมรถคอนเซปต์ ผลิตโดยบริษัทออกแบบรถสัญชาติอิตาลี ซากาโต้ ได้มีการออกแบบเป็น 2 สไตล์ คือ แบบโรสเตอร์ ซึ่งเปิดตัวที่งาน Pebble Beach Concours d'Elegance ในวันที่ 19 สิงหาคม ปี ค.ศ. 2012 และแบบคูเป้ ที่งาน Concorso d'Eleganza Villa d'Este ในวันที่ 25 พฤๅภาคม ปี 2012
มะกรูด

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก เป็นไม้เนื้อแข็ง ลำต้นและกิ่งมีหนามยาวเล็กน้อย ใบเป็นใบประกอบชนิดลดรูป มีใบย่อย 1 ใบ เรียงสลับ รูปไข่ คือมีลักษณะคล้ายกับใบไม้ 2 ใบ ต่อกันอยู่ คอดกิ่วที่กลางใบเป็นตอน ๆ มีก้านแผ่ออกใหญ่เท่ากับแผ่นใบ ทำให้เห็นใบเป็น 2 ตอน กว้าง 2.5 - 4 เซนติเมตร ยาว 4 - 7 เซนติเมตร ใบสีเขียวแก่พื้นผิวใบเรียบเกลี้ยง เป็นมัน ค่อนข้างหนา มีกลิ่นหอมมากเพราะมีต่อมน้ำมันอยู่ โดยใบด้านบนสีเข้ม ใต้ใบสีอ่อน ดอกออกเป็นกระจุก 3 – 5 ดอก กลีบดอกสีขาว เกสรสีเหลือง ร่วงง่าย มีกลิ่นหอม มีผลสีเขียวเข้มคล้ายมะนาวผิวเปลือกนอกขรุขระ ขั้วหัวท้ายของผลเป็นจุก ผลมีต่อมน้ำมันกระจายอยู่ที่ผิว (hesperidium) ผลอ่อนมีเป็นสีเขียวแก่ เมื่อผลสุกจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองสด พันธุ์ที่มีผลเล็ก ผิวจะขรุขระน้อยกว่าและไม่มีจุกที่ขั้ว ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก ๆ

สรรพคุณ

เป็นยาบำรุงหัวใจ ขับลมในลำไส้ แก้แน่นท้องจุกเสียด กระทุ้งพิษ แก้ฝีภายในและแก้เสมหะเป็นพิษ

การใช้ประโยชน์

การใช้มะกรูดสระผมน่าจะรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ วิธีการสระ บ้างก็ใช้ผลดิบผ่าแล้วบีบน้ำสระโดยตรง บ้างก็นำไปเผา หรือต้มก่อนสระ มะกรูดยังมีใช้ในพระราชพิธีสำคัญ เช่น พระราชพิธีโสกันต์ ซึ่งระบุไว้ในพระราชพิธีสิบสองเดือนไว้ ว่าจะต้องมีผลมะกรูดและใบส้มป่อยประกอบในพิธีด้วย เข้าใจว่าน่าจะใช้เพื่อการสระผมนั่นเอง และก็สามารถนำไปล้างพื้นได้ด้วย ซึ่งเป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งเช่นกัน
น้ำมะกรูดมีรสเปรี้ยว กลิ่นฉุนคล้ายใบ แต่ใช้น้อยกว่าน้ำมะนาว ใช้ปรุงรสเปรี้ยวแทนมะนาวได้ เช่นในปลาร้าหลน น้ำพริกปลาร้า น้ำพริกมะกรูด มะกรูดมีส่วนเปลือกที่หนา ส่วนเปลือกนิยมนำผิวมาประกอบอาหารบางชนิดด้วย ในมะกรูดมีน้ำมันหอมระเหยอยู่มาก ใบมะกรูดนั้นใส่ในต้มยำทุกชนิด น้ำยาขนมจีน ยำหอย ใส่ในแกงเช่น แกงเผ็ด แกงเทโพ แต่ถ้าใส่มากเกินไปจะมีรสขมมีกลิ่นฉุน ทั้งในใบ และผล บางครั้งสามารถนำไปใช้ไล่แมลงบางชนิดได้ผลมะกรูดผ่าซีกที่บีบน้ำออกแล้ว ใช้เป็นยาดับกลิ่นในห้องสุขาได้

มะกรูดหวาน

มะกรูดหวาน (อังกฤษ: Sweet kaffir lime) เป็นมะกรูดสายพันธุ์หนึ่ง ใบนิ่ม ผิวใบเรียบ ผลใหญ่กว่ามะกรูดเปรี้ยว ผลมีรสหวาน ใช้รับประทานเป็นผลไม้ ไม่นิยมใช้ปรุงอาหาร เป็นผลไม้ท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรสงคราม
ฝนดาวตกสิงโต

ฝนดาวตกสิงโต หรือ ฝนดาวตกลีโอนิดส์ (อังกฤษ: Leonids) เป็นฝนดาวตกหนาแน่น เกิดจากเศษดาวหาง เทมเพล-ทัตเติล ได้ชื่อว่าฝนดาวตกสิงโตเนื่องจากตำแหน่งของรัศมีของฝนดาวตกอยู่ในบริเวณกลุ่มดาวสิงโต กระแสของฝนดาวตกจะเริ่มต้นจากบริเวณนี้บนท้องฟ้า 
สามารถมองเห็นฝนดาวตกนี้ได้ด้วยตาเปล่าในราวเดือนพฤศจิกายนทุกปี ซึ่งเป็นช่วงที่โลกโคจรผ่านกระแสอนุภาคของฝนดาวตกที่เป็นเศษซากเหลืออยู่ของในเส้นทางโคจรของดาวหาง กระแสอนุภาคนี้ประกอบด้วยชิ้นส่วนขนาดเล็ก เรียกว่า สะเก็ดดาว ที่แตกตัวออกมาจากดาวหางเมื่อแก๊สแข็งของดาวหางเกิดระเหยขึ้นเนื่องจากความร้อนของดวงอาทิตย์ขณะที่ดาวหางโคจรเข้ามาถึงบริเวณวงโคจรของดาวพฤหัสบดี 
ฝนดาวตกสิงโตมีชื่อเสียงมากเนื่องจากเป็นฝนดาวตกที่ค่อนข้างสว่าง สะเก็ดดาวที่หลงเหลืออยู่จากซากดาวหางยังคงล่องลอยอยู่ในแนววงโคจรใกล้เคียงกับวงโคจรเดิมของดาวหาง แต่ถูกรบกวนจากดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ โดยเฉพาะดาวพฤหัสบดี (อ่านคำอธิบายเพิ่มเติมใน McNaught & Asher (1999)) และกลายไปเป็นกระแสอนุภาค หางสะเก็ดดาวแต่เดิมจะไม่หนาแน่นและเป็นเพียงฉากหลังของฝนดาวตก (เกิดเพียงไม่กี่ดวงต่อนาที) วันที่เกิดฝนดาวตกคือประมาณวันที่ 17 พฤศจิกายน โดยอาจเปลี่ยนไปบ้างในแต่ละปี ในทางกลับกันหางสะเก็ดดาวชุดใหม่จะหนาแน่นมากและทำให้เกิดพายุฝนดาวตกเมื่อโลกเคลื่อนผ่านบริเวณเหล่านั้น สามารถนับได้สูงถึงมากกว่า 1000 ดวงต่อชั่วโมง
คอสแซค

คอสแซค (ยูเครน: козаки́, kozaky; รัสเซีย: каза́ки́, kazaki; โปแลนด์: Kozacy, อังกฤษ: Cossacks) เดิมเป็นสมาชิกของกลุ่มทหารในยูเครน และทางตอนใต้ของรัสเซีย แต่ที่มาของคอสแซคยังคงเป็นหัวข้อที่ถกเถียงกันในบรรดานักวิชาการอยู่
ในตอนปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 15 กลุ่มคอสแซคซาโพโรเซียน (Zaporozhian Cossacks) ก็ได้ก่อตั้งกองทหารคอสแซค (Cossack host) ขึ้นในทุ่งหญ้าสเตปป์ในยูเครน (ยูเครน: дике поле) ในบริเวณแม่น้ำนีพเพอร์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 กลุ่มคอสแซคดอน (Don Cossacks) ก็ได้ก่อตั้งกองทหารคอสแซคขึ้นอีกกองหนึ่งในบริเวณลุ่มแม่น้ำดอน กองทหารคอสแซคกองอื่นๆ ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นต่อมาทางตอนใต้ของเทือกเขายูราล, ไซบีเรีย และ คอเคซัส
คอสแซคนีพเพอร์แห่งยูเครนมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณหมู่เกาะนีพเพอร์ที่มีการสร้างเสริมการป้องกันทางทหาร เดิมคอสแซคเป็นอาณาจักรบริวารของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย แต่ความกดดันทางสังคมและศาสนาจากเครือจักรภพทำให้คอสแซคประกาศตนเป็นรัฐเฮตม่านคอสแซค (Cossack Hetmanate) อิสระจากโปแลนด์-ลิทัวเนีย โดยการริเริ่มการลุกฮือคเมลนิทสกี (Khmelnytskyi Uprising) ภายใต้การนำของโบห์ดัน คเมลนิทสกีในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในปี ค.ศ. 1654 คอสแซคก็ลงนามในสนธิสัญญาเพเรยาสลาฟ กับ อาณาจักรซาร์แห่งรัสเซียที่เป็นผลให้รัฐต่างๆในเครือรัฐเฮตม่านคอสแซคตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของรัสเซียต่อมาอีกสามร้อยปี
คอสแซคดอนผู้ตกลงเป็นพันธมิตรกับอาณาจักรซาร์แห่งรัสเซียเริ่มรุกรานและยึดดินแดนต่างๆ ในบริเวณแม่น้ำวอลกา, ไซบีเรียทั้งหมด, แม่น้ำยูราล และ แม่น้ำเทอเร็คมาเป็นอาณานิคม
ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 นโยบายการขยายดินแดนของจักรวรรดิรัสเซียก็หันมาพึ่งความภักดีของคอสแซค ที่สร้างความกดดันให้แก่คอสแซคผู้ที่นิยมการดำรงชีวิตอย่างอิสระ ซึ่งในที่สุดก็ทำให้เกิดการปฏิวัติที่นำโดย สเตงคา ราซิน, คอนดราตี บุลาวิน และ เยเมลิยัน พูกาเชฟ เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 คอสแซคก็เปลี่ยนไปมีฐานะพิเศษ ที่ทำหน้าที่เป็นทหารประจำการชายแดนทั้งชายแดนระดับชาติและชายแดนระหว่างชนเผ่าต่างๆ และเป็นผู้ส่งกองกำลังในการสนับสนุนปัญหาขัดแย้งทางทหารต่างๆ เช่นในสงครามรัสเซีย-ตุรกี เป็นการแลกเปลี่ยนกับความเป็นอิสระทางสังคมในการปกครองตนเอง ที่ทำให้เกิดการสร้างสามัญทัศน์ที่เกี่ยวกับคอสแซคกันไปต่างๆ นานาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทั้งในจักรวรรดิรัสเซีย และในรัฐบาลภาพในของตนเอง
ระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย ภูมิภาคต่างๆ ของคอสแซคกลายเป็นศูนย์กลางของขบวนการขาว (White movement) ในการต่อต้านพรรคบอลเชวิค คอสแซคดอนและคอสแซคคูบันถึงกับก่อตั้งรัฐอิสระขึ้นอยู่พักหนึ่ง เมื่อกองทัพแดงได้รับชัยชนะ คอสแซคก็ตกอยู่ในสภาวะอดอยาก และ ได้รับการกดขี่จากผู้เป็นปฏิปักษ์
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองคอสแซคก็ต่อสู้ให้กับทั้งฝ่ายสหภาพโซเวียต และฝ่ายนาซีเยอรมนี ที่เป็นผลให้เกิด 'กรณีทรยศต่อคอสแซค' (Betrayal of Cossacks) ขึ้นโดยฝ่ายพันธมิตรหลังสงคราม เมื่อสหภาพโซเวียตทำการสังหารคอสแซคที่ถูกส่งกลับมารัสเซียโดยฝ่ายพันธมิตรตามนโยบายการกดขี่คอสแซค แต่หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตเป็นต้นมา ชีวิตและปรัชญาของความเป็นคอสแซคก็กลับมาเป็นที่นิยมกันในรัสเซียขึ้นอีกครั้ง ในกองทัพรัสเซียถึงกับมีกองทหารพิเศษของคอสแซค คอสแซคกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมร่วมสมัย และมีองค์การของตนเองในรัสเซีย คาซัคสถาน ยูเครน และในประเทศอื่นๆ

ที่มาของคำว่าคอสแซค

คำว่า "Cossack" เข้ามาในภาษาอังกฤษจากคำว่า "Cosaque" ในภาษาฝรั่งเศส ที่แผลงมาจากภาษาเตอร์กิกเดิมว่า "qazaq" ที่แปลว่า "นักผจญภัย" หรือ "คนอิสระ" นอกจากนั้นคอสแซค (Qazaqlar) ก็ยังเป็นผู้พิทักษ์ชายแดนในอาณาจักรข่านคาซาน (Khanate of Kazan)
ร็อคแมนซีโร่ซีรีส์

ร็อคแมนซีโร่ (ロックマンゼロ) หรือ เมก้าแมนซีโร่ (Mega Man Zero) ในเวอร์ชันต่างประเทศ เป็นซีรีส์ที่ 4 ของ ร็อคแมนซีรีส์ ดำเนินเรื่องต่อจากซีรีส์ร็อคแมนเอ็กซ์

ฉบับมังงะ

ร็อคแมนซีโร่ เคยออกรูปแบบมังงะในนิตยาสารรายเดือนโคโระโคโระคอมิก เมื่อเดือนมิถุนายน ปี 2003 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2006 วาดและเขียนเรื่องโดย ฮิเดโตะ คาจิมะ วางจำหน่ายแบบรวมเล่มถึง 3 เล่มด้วยกัน
ทั้งนี้เนื้อหาของฉบับมังงะได้ถูกปรับเปลี่ยนรูปแบบจากเนื้อหาต้นฉบับ เพื่อให้เหมาะกับผู้อ่านได้ทุกวัย โดยเนื้อหาของเรื่องเป็นแนวแก๊กตลก ซึ่งแตกต่างกับเนื้อหาจากต้นฉบับอย่างสิ้นเชิง
กิมฮ้อ นิมมานเหมินท์

การก่อตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่

พ.ศ. 2496 นางกิมฮ้อ และนายกี นิมมานเหมินท์ สามี ริเริ่มความคิดในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยขึ้นในภาคเหนือ โดยทำการยกที่ดินให้กับคณะมิชชันนารีอเมริกัน ซึ่งในขณะนั้นคณะมิชชันนารีคณะนี้กำลังทำหนังสือขออนุมัติจัดตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งก็ได้รับการปฏิเสธจากกระทรวงศึกษาธิการ โดยอ้างว่าการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเป็นเอกสิทธิของรัฐบาลกลางเพียงผู้เดียว ต่อมาได้มีการรณรงค์ในเชียงใหม่ทางคณะหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ว่า "ในภาคเหนือ เราต้องการมหาวิทยาลัย" และ "เราต้องการมหาวิทยาลัยประจำล้านนาไทย"ซึ่งการเคลื่อนไหวอย่างหนักทำให้รัฐบาลของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ก็ได้ตอบว่าจะสร้างมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ให้เป็นสาขาของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้เปิดการประมูลที่ดินใกล้ตัวเมืองเพื่อจัดตั้งมหาวิทยาลัย ซึ่งนางกิมฮ้อร่วมกับนายกีได้บริจาคที่ดินจำนวน 100 ไร่เศษ ณ บริเวณฝั่งตะวันตกของตัวเมืองใกล้เชิงดอยสุเทพ แต่รัฐบาลไม่ยอมรับ และรัฐบาลไปซื้อที่ดินบริเวณอำเภอแม่ริม (เขตทหารในปัจจุบัน) แต่ก็มิได้ทำการจัดตั้งมหาวิทยาลัย ต่อมาชาวเชียงใหม่สามารถก่อตั้งโรงเรียนแพทย์เชียงใหม่ขึ้น โดยความช่วยเหลือของสหรัฐอเมริกา
ต่อมารัฐบาลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ มีนโยบายที่จะจัดตั้งมหาวิทยาลัยและคณะแพทย์ศาสตร์ขึ้นที่เชียงใหม่ รัฐบาลได้เล็งเห็นช่องทางที่จะทำให้นโยบายเกิดความรวดเร็ว จึงได้เกิดความร่วมมือกับตระกูลนิมมานเหมินท์-ชุติมา ในการจัดหาที่ดิน ซึ่งรัฐบาลก็ได้ที่ดินริมถนนสุเทพมาเพื่อจัดตั้งคณะแพทย์ศาสตร์ ต่อมานายกีและนางกิมฮ้อก็ได้ตกลงขายที่ดินผืนใหญ่ในราคาเสมือนให้เปล่าให้กับรัฐบาลบริเวณที่ตั้งของมหาวิทยาลัยในปัจจุบันมา และในที่สุด มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ก็สามารถจัดตั้งขึ้นได้ ในปี พ.ศ. 2507 นอกจากนี้ยังบริจาคที่ดินบางส่วนเพื่อใช้ตัดถนนใหม่เพื่อให้การจราจรคล่องตัว (ถนนนิมมานเหมินท์ในปัจจุบัน)
สถานีอุดมสุข

ที่ตั้ง

ถนนสุขุมวิท ระหว่างซอยสุขุมวิท 101/3 กับถนนอุดมสุข (สุขุมวิท 103) ทางทิศเหนือของทางแยกอุดมสุขและทางแยกบางนา ในพื้นที่แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร

โครงการในอนาคต

สถานีอุดมสุขจะมีการต่อขยายสถานีเพิ่มเติม เพื่อรองรับส่วนต่อขยายสายบางนา - ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ด้านทิศใต้ได้ในอนาคต โดยปัจจุบันกรุงเทพมหานครได้ก่อสร้างต่อม่อรูปตัวยูคว่ำตั้งแต่แยกบางนาจนถึงซอยสุขุมวิท 70/2 รวมถึงวางรางสับหลีกก่อนเข้าสถานีอุดมสุข และรางแยกบริเวณด้านหน้าคอนโดมิเนียมเดอะสกาย สุขุมวิท และพื้นที่ก่อสร้างศูนย์การค้า Bangkok Mall เพื่อเตรียมรับการก่อสร้างเส้นทางนี้เป็นการเพิ่มเติม
แผนงานเบื้องต้น รถไฟฟ้าสายนี้จะนับเป็นสายที่ 3 ของโครงการรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติฯ หรือรถไฟฟ้าบีทีเอสในปัจจุบัน มีจุดเริ่มต้นจากสถานีอุดมสุข เลี้ยวเข้าถนนบางนา-ตราด จากนั้นวิ่งต่อไปบริเวณช่องว่างระหว่างถนนบางนา-ตราดและทางคู่ขนานถนนบางนา-ตราดไปจนถึงกิโลเมตรที่ 14 จะมีสถานีแยกทางระหว่างไปสิ้นสุดที่หน้ามหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ กับเลี้ยวซ้ายเข้าถนนเทพรัตน-สุวรรณภูมิ ผ่านหน้ามหาวิทยาลัยเกริก และสิ้นสุดที่อาคารผู้โดยสารฝั่งใต้ของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เป็นอันสิ้นสุดเส้นทาง
อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันแผนการพัฒนาท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไม่ได้เป็นไปตามแผนเนื่องจากขีดจำกัดของอาคารผู้โดยสารหลังปัจจุบัน จึงมีการเร่งการก่อสร้างในส่วนของอาคารผู้โดยสารหลังที่ 2 บริเวณปลายอาคารเทียบอากาศยาน A เพื่อรองรับจำนวนผู้โดยสารเพิ่มเติม ส่วนการพัฒนาอาคารผู้โดยสารฝั่งใต้ ปัจจุบันได้มีการออกแบบใหม่ทั้งหมด โดยเพิ่มส่วนของสถานีและชานชาลาของสถานีรถไฟฟ้าสายนี้บริเวณชั้นใต้ดินของอาคารผู้โดยสารฝั่งใต้ ในขณะที่ตัวโครงการมีข้อกังขาระหว่างกรุงเทพมหานครและกรมทางหลวงชนบทในเรื่องของการใช้พื้นที่ถนนเทพรัตนในการก่อสร้างโครงการ รวมถึงยังมีการศึกษาในการเปลี่ยนสถานีปลายทางจากอุดมสุขเป็นสถานีแห่งใหม่บริเวณด้านหน้าสำนักงานเขตบางนาและศาลจังหวัดพระโขนง และการศึกษาในการต่อขยายไปยังสถานีแม่น้ำ และยกระดับเป็นเส้นทางรถไฟฟ้ารางหนัก เพื่อลดภาระของรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิแทน

รูปแบบของสถานี

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (Side Platform Station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด

สัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก
ฮิคารุเซียนโกะ

เนื้อเรื่อง

ฮิคารุ ชินโด (進藤ヒカル, ชินโด ฮิคารุ) นักเรียนชั้น ป.6 ได้พบกระดานโกะเก่าแก่ที่ห้องเก็บของที่บ้านคุณตาโดยบังเอิญ วินาทีนั้นวิญญาณของ ฟุจิวาระ โนะ ซาอิ ครูสอนโกะของจักรพรรดิสมัยเฮอังที่สิงอยู่ในกระดานนั้นได้ปรากฏกายขึ้นและย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ยังซอกมุมหนึ่งในจิตใต้สำนึกของฮิคารุแทน ด้วยความฝังใจอันลึกซื้งของซาอิที่มุ่งมั่นเข้าสู่ความเป็น "หัตถ์เทวะ" ทำให้ซาอิต้องผลักดันให้ฮิคารุก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งโกะจนได้มาพบกับ โทยะ อากิระ นักเรียนชั้นป.6 ผู้มีความสามารถในเชิงโกะเทียบเท่ามืออาชีพและได้เล่นโกะด้วยกัน
ซาอิในคราบของฮิคารุได้แสดงฝีมืออันน่าทึ่งจนทำให้ฮิคารุกลายเป็นเป้าหมายของอากิระ ส่วนความมุ่งมั่นของอากิระก็ได้จุดประกายและกลายเป็นเป้าหมายของฮิคารุ ด้วยความมุ่งมั่นที่จะตามอากิระให้ทันฮิคารุจึงปฏิเสธที่จะเดินหมากกับอากิระต่อไป แต่ได้ฝึกฝนตัวเองด้วยการเข้ามาอยู่ในชมรมโกะ โรงเรียน "ฮาเซะ" ตอนม.ต้นในทีมมี ซึซึอิ มิทานิ คาเนโกะ และ อาคาริ และจะลงแข่งขันในการแข่งขันใหญ่ระหว่างโรงเรียน ฝ่ายอากิระเมื่อทราบว่าฮิคารุปฏิเสธที่จะเดินหมากกับตนแต่จะลงแข่งใหญ่ จึงเข้าร่วมเป็นสมาชิกชมรมโกะโรงเรียนไคโอเพื่อต้องการเดินหมากกับฮิคารุ แต่เมื่อได้เดินหมากด้วยกัน อากิระผิดหวังจนถึงขนาดล้มเลิกความคิดว่าฮิคารุเป็นเป้าหมายในเส้นทางโกะเนื่องจากฮิคารุเองก็ต้องการทราบระยะห่างของฝีมือระหว่างตนกับอากิระ
จากนั้นอากิระก็ได้สอบเป็นมืออาชีพและเลิกสนใจฮิคารุ วันหนึ่งฮิคารุได้มาพบกับประธานชมรมโกะโรงเรียนไคโอโดยบังเอิญ หลังจากได้เดินกับฮิคารุหนึ่งกระดานเพื่อรับทราบระดับของฮิคารุแล้ว ได้ทำให้ฮิคารุตระหนักถึงเส้นทางที่อากิระกำลังก้าวเดิน เมื่อฮิคารุทราบถึงระยะห่างระหว่างตนเองและความแตกต่างในความมุ่งมั่นที่จะไปให้ถึงจุดหมายกับอากิระแล้ว ทำให้ฮิคารุไปสอบอินเซย์ (ที่ฝึกโกะให้เป็นมืออาชีพ) และในที่สุดก็ได้เป็นมืออาชีพและได้ประลองกับอากิระอีกครั้งในฐานนะชินโด ฮิคารุ ไม่ใช่ซาอิในคราบของฮิคารุ
เทศบาลตำบลบางจาก

ประวัติ

เทศบาลตำบลบางจากเดิมเป็นสุขาภิบาลบางจาก จัดตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 2 สิงหาคม 2508 และประกาศในพระราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 82 ตอนที่ 66 ลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 มีพื้นที่ครอบคลุม หมู่ที่ 6 และหมู่ที่ 9 ของตำบลบางจาก พื้นที่ทั้งหมด 2.40 ตารางกิโลเมตร พื้นเพประชาชนส่วนใหญ่เป็นถิ่นเดิม

สภาพทั่วไป

พื้นที่เทศบาลตำบลบางจากส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มโดยมีคลองบางจากไหลผ่าน จาก ทิศใต้และทิศตะวันออกทำให้พื้นที่ด้านทิศตะวันออกเป็นที่รายลุ่มแม่น้ำ พื้นที่ส่วนใหญ่เหมาะแก่การประกอบอาชีพทางด้านเกษตรกรรม สภาพภูมิอากาศ แบบมรสุม ไม่ร้อน หรือหนาวจัด เป็นลักษณะอากาศร้อนขึ้น มี 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน ซึ่งฤดูฝนจะยาวนานกวาฤดูร้อน จึงประสบปัญหาฝนตกหนักช่วงเดือน พฤศจิกายน - มกราคม ของทุกปี ซึ่งประสบปัญหาน้ำท่วมอยู่บ่อย ๆ
อิลยาดาเกย์มาดากรังจี

อิลยาดาเกย์มาดากรังจี (โปรตุเกส: Ilha da Queimada Grande) เป็นเกาะแห่งหนึ่งซึ่งอยู่นอกชายฝั่งรัฐเซาเปาลูในบราซิล บางครั้งถูกเรียกว่า เกาะงูคลั่ง เพราะเป็นเกาะที่เต็มไปด้วยงูพิษจำนวนมากอาศัยอยู่ ดังนั้นจึงกลายเป็นสถานที่อันตรายมากทำให้ไม่มีมนุษย์อาศัยอยู่หรือเข้าไปรุกรานเลย เกาะแห่งนี้มีงูพิษชนิดหนึ่งชื่อ โกลเดนแลนซ์เฮด (golden lancehead) เป็นงูพิษที่มีความรุนแรงมากกว่างูพิษบนแผ่นดินใหญ่ถึงห้าเท่า และจัดว่าเป็นงูถิ่นเดียวที่มีถิ่นอาศัยอยู่บนเกาะเท่านั้น โดยอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นมาก ประมาณกันไว้ว่ามีงูชนิดนี้มากกว่า 5,000 ตัวบนเกาะ ดังนั้นกองทัพเรือประจำประเทศบราซิลประกาศให้เกาะนี้เป็นเขตหวงห้ามไม่ให้ประชาชนเข้าไป เพื่อป้องกันอันตราย แต่บางครั้งก็มีการยกเว้นให้กับนักวิทยาศาสตร์ให้เข้าไปทำการศึกษาได้อยู่บ้างเป็นบางครั้ง
ซิตี้แอร์เวย์

สายการบินซิตี้แอร์เวย์

ถูกระงับการดำเนินงาน เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2559 โดยสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (กรมการบินพลเรือนเดิม) เนื่องจากเหตุผลด้านความปลอดภัย
เอกชัย วารุณประภา

พลตำรวจตรีเอกชัย วารุณประภา อดีตเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2489
เทศบาลตำบลสวนขัน

ประวัติ

เดิมตำบลสวนขันเป็นชื่อหมู่บ้านหนึ่งในเขตการปกครองของตำบลละอาย อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช และทางกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาให้แยกเขตการปกครองออกมาจากตำบลละอายมาตั้งเป็นตำบลสวนขันและเมื่ออำเภอฉวางเดิม เป็นอำเภอที่มีอาณาเขตกว้างขวางมาก และมี ประชากรจำนวนมากการคมนาคมติดต่อระหว่างที่อยู่ของราษฎรกับอำเภออยู่ห่างไกลกันมากทำให้ยากแก่การให้บริการแก่ประชาชนอย่างทั่วถึงและรวดเร็ว ดังนั้นเพื่อประโยชน์ในการปกครองและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนกระทรวงมหาดไทยจึงได้แบ่งท้องที่อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ออกเป็น 3 ตำบล คือ ตำบลช้างกลาง ตำบลสวนขัน และตำบลหลักช้าง โดยตั้งเป็นกิ่งอำเภอช้างกลาง เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2539 โดยมีเนื้อที่ 236.3
สำหรับตำบลสวนขัน เป็นตำบลหนึ่งในเขตการปกครองของอำเภอช้างกลาง มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 62.39 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 38,993 ไร่ ประกอบด้วย 9 หมู่บ้าน คือ บ้านสวนขัน , บ้านเทพรัตนา ,บ้านยางในลุ่ม , บ้านน้ำน้อย , บ้านไทรงาม , บ้านคลองปีกเหนือ , บ้านนายน , บ้านหนองเหรียง , และบ้านจอมทอง
องค์การบริหารส่วนตำบลสวนขัน เป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ขนาดเล็ก จัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 16 ธันวาคม 2539 องค์การบริหารส่วนตำบลสวนขัน จึงเป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นที่ขึ้นตรงต่อกิ่งอำเภอช้างกลาง ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศ โดยทั่วไปมีสภาพทั่วไปเป็นที่ราบเชิงเขา ประกอบด้วยป่าไม้ และภูเขา ลักษณะดิน ที่ราบสูงเนื้อหยาบ ที่ต่ำเนื้อดินละเอียด สภาพทางกายภาพเป็นภูเขา 1 ส่วน ที่ราบสูง 1 ส่วน มีแหล่งของต้นน้ำลำธารหลายสายที่เหมาะสำหรับการทำสวนผลไม้ และพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว
มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา

หน่วยงานจัดการศึกษา

มหาวิทยาลัยแบ่งหน่วยงานออกเป็น 18 คณะ 1 สำนักวิชา และ 106 ภาควิชา

วิทยาเขตใหม่ ตอร์ริเบรา

จะรับนักศึกษาของหลักสูตรการศึกษาเกี่ยวกับโภชนาการและการกำหนดอาหาร
ตำบลแหลมทอง

ตำบลแหลมทอง เป็นกลุ่มหมู่บ้านที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลสารภี อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา และเมื่อหนองบุนนากได้จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ ตำบลสารภี จึงแยกเป็นสองเขต การปกครอง โดยเขตการปกครองที่อยู่ใกล้พื้นที่ตำบลไทยเจริญได้ขึ้นกับตำบลไทยเจริญ และส่วนที่อยู่ใกล้ตำบลสารภีก็สังกัดตำบลสารภี ภายหลังจากนั้นไม่นานตำบลแหลมทองจึงได้แยกตัวจากตำบลไทยเจริญจัดตั้งเป็นตำบลแหลมทองตามชื่อของหมู่บ้านในตำบล
เจสซี เจ

ชีวิตและครอบครัว

เจสซี่ เจ เกิดวันที่ 27 มีนาคม 2531 ในเมืองลอนดอน สหราชอาณาจักร  เธอมีพี่สาวอีกสองคน พ่อของเจสซี่ เจเป็นนักจิตวิทยาบำบัด ในสมัยเด็ก เจสซี่ เจเคยถูกเพื่อนล้อว่าหน้าเหมือนเอเลี่ยน ฟันเหยิน และเคยถูกแกล้งสารพัด จนเป็นที่มาของเพลง Who's laughing now. เธอเคยเรียนที่โรงเรียนศิลปะการแสดงและเทคโนโลยี BRIT ในกรุงลอนดอนมาเป็นเวลาหลายปี ทำให้เธอได้รู้จักกับ อะเดล และ เลโอนา ลูวิส ซึ่งปัจจุบัน ก็ได้เป็นนักร้องเช่นเดียวกับเธอ. ตอนอายุ 18 ปี เธอเคยประสบกับโรคหัวใจ ที่เรียกว่า Wolff-Parkinson-White syndrome แต่เธอก็รอดมาได้ในคราวนั้น.
เธอก้าวเข้ามาในวงการบันเทิงครั้งแรก โดยการเริ่มแต่งเพลงให้กับ คริส บราวน์ และไมลีย์ ไซรัส หนึ่งในงานเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดที่เธอมีส่วนร่วมแต่ง และได้รางวัลระดับแพลตินัมในหลากหลายประเทศ คือเพลง ปาร์ตี้อินเดอะยูเอสเอ (Party in the U.S.A.) ของไมลีย์ ไซรัส ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2554 เจสซี่ เจ ได้รับรางวัล BRIT Award Critics' Choice เธอได้กล่าวเกี่ยวกับการแต่งเพลงของเธอเองว่า "ฉันเป็นนักแต่งเพลงครึ่งหนึ่ง และนักบำบัดอีกครึ่งหนึ่ง".