google/wiki40b huggingface dataset:
พระเจ้าอมานุลเลาะห์

พระเจ้าอมานุลเลาะห์ หรืออมานุลลอหฺ ข่าน (Amanullah; ภาษาปาทาน, ภาษาเปอร์เซีย, ภาษาอูรดู, ภาษาอาหรับ:  أمان الله خان) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอัฟกานิสถาน ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2462 – 2472 ทรงมีบทบาทในการทำให้อัฟกานิสถานได้รับเอกราชโดยสมบูรณ์จากอังกฤษ ใน พ.ศ. 2462 และปฏิรูปประเทศอย่างรวดเร็วจนทำให้เกิดจลาจลภายในประเทศ จึงถูกบีบให้สละราชบัลลังก์ในที่สุด
พระองค์ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2435 เป็นพระโอรสของพระเจ้าฮาบีบุลเลาะห์ เมื่อพระราชบิดาถูกปลงพระชนม์ใน พ.ศ. 2462 พระองค์ทรงเป็นข้าหลวงแห่งกรุงคาบูลและสามารถเจรจาให้กลุ่มชนชั้นนำในอัฟกานิสถานมาสนับสนุนให้พระองค์ครองราชย์ได้สำเร็จ นอกจากนั้น พระองค์ยังดำเนินนโยบายแข็งกร้าวกับอังกฤษ และได้ประกาศญิฮาดกับอังกฤษในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2462 แม้จะไม่สามารถเอาชนะอังกฤษได้อย่างเด็ดขาด แต่ก็นำไปสู่การลงนามในสนธิสัญญาราวัลปินดี ที่ยอมให้อัฟกานิสถานมีเอกราชโดยสมบูรณ์ นอกจากนั้น พระองค์ยังทำสนธิสัญญากับรัสเซีย อิหร่าน และตุรกี รัสเซียในสมัยเลนินให้การสนับสนุนอัฟกานิสถานมาก และได้ลงนามในสนธิสัญญากับรัสเซียเพื่อรับรองความเป็นเอกราชของรัฐบูคาราทางใต้ของรัสเซีย ต่อมาใน พ.ศ. 2465 รัสเซียที่เปลี่ยนมาเป็นสหภาพโซเวียต ได้ส่งกองทัพเข้ายึดครองรัฐบูคารา และพยายามเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสต์ในอัฟกานิสถาน ทำให้เกิดความขัดแย้งกัน พระองค์จึงหันไปเป็นมิตรกับเยอรมัน อิตาลี ฝรั่งเศส ญี่ปุ่นเพื่อถ่วงดุลกับโซเวียต
พระองค์เป็นผู้ริเริ่มพระราชทานรัฐธรรมนูญฉบับแรกของอัฟกานิสถาน ใน พ.ศ. 2465 ซึ่งมีลักษณะคล้ายของจักรวรรดิออตโตมัน เปลี่ยนการเก็บภาษีจากการเก็บเป็นผลผลิตทางการเกษตรมาเป็นเงินสด ยกเลิกการสวมผ้าคลุมหน้าสตรีตามแบบศาสนาอิสลาม แต่การปฏิรูปของพระองค์ได้รับการต่อต้านจากประชาชนที่เห็นว่าพระองค์ก้าวก่ายงานของผู้นำศาสนา มีการจัดตั้งขบวนการปุซตุนเพื่อต่อต้านพระองค์ แต่สามารถปราบได้ใน พ.ศ. 2467 แต่ไม่สามารถหยุดการก่อกบฏได้ เมื่อเกิดการกบฏในช่วง พ.ศ. 2471 พระองค์จึงถูกขับไล่ออกจากราชบัลลังก์และลี้ภัยไปยังกันดะฮาร์เมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2471 
กลุ่มกบฏที่มีบาเจะห์ ชิกโกหรือ ฮาบิบุลลอห์ กาลากานีเป็นผู้นำเข้ายึดกรุงคาบูล แล้วตั้งตนเป็นเจ้าผู้ครองอัฟกานิสถาน ยกเลิกการปฏิรูปของพระเจ้าอมานุลเลาะห์ พระเจ้าอมานุลเลาะห์ได้รวบรวมกำลังที่กันดะฮาร์ และยกทัพไปยังกัซนี แต่ไม่ได้รับการสนับสนุนจากประชาชน โดยพระญาติของพระองค์คือ นาดีร ข่าน ได้ปราบปรามกลุ่มของกาลากานีและขึ้นครองราชย์เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2472 พระเจ้าอมานุลเลาะห์จึงตัดสินใจลี้ภัยการเมืองไปยังบริติชอินเดีย จากนั้นจึงเสด็จไปยังอิตาลี จนสิ้นพระชนม์ที่สวิตเซอร์แลนด์เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2503 พระศพของพระองค์ถูกนำกลับมายังอัฟกานิสถานและฝังไว้ทางตะวันออกของจาลาลาบัด
ปางห้ามพยาธิ

ปางห้ามพยาธิ เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอริยาบถยืน พระหัตถ์ซ้ายห้อยลงข้างพระวรกาย พระหัตถ์ขวายกขึ้นเสมอพระอุระ (อก) ตั้งฝ่าพระหัตถ์ยื่นออกไปข้างหน้าเป็นกิริยาห้าม มีลักษณะคล้ายกันกับปางห้ามสมุทรหรือปางห้ามญาติ นิยมทำเป็นแบบพระทรงเครื่อง

ประวัติ

เมื่อครั้งเกิดโรคระบาดครั้งใหญ่ขึ้นในเมืองไพศาลี มีประชาชนล้มตายเป็นจำนวนมาก กษัตริย์ลิจฉวี เจ้าผู้ครองเมืองจึงได้กราบบังคมทูลอาราธนาพระพุทธเจ้า ให้เสด็จมาโปรดชาวเมือง พระพุทธองค์จึงมีรับสั่งให้พระอานนท์ เจริญรัตนสูตร (รัตนปริตร) และประพรมน้ำพระพุทธมนต์รอบพระนคร ทำให้ภัยต่าง เช่นโรคร้ายหายสิ้นไปจากพระนครด้วยพระพุทธานุภาพ
อำเภอราษีไศล

ประวัติ

พุทธศักราช 2421 พระยาวิเศษภักดี (บุญจันทร์) เจ้าเมืองศรีสะเกษ ตั้งกองนอกฝ่ายเหนือขึ้น ตั้งท้าวจันศรีบุตรหลวงอภัย เป็นพระพลราชวงศา นาย
กอง ให้รวบรวมตัวเลขและปรับปรุงบ้านเมืองเพื่อขอยกฐานะเป็นเมืองต่อไป พระพลราชวงศา ได้ไปตั้งรวมตัวเลขอยู่ ณ บ้านโนนหินกอง
ในปีนี้ พระยาวิเศษภักดี (บุญจันทร์) เจ้าเมือง ไปไร่ซึ่งอยู่ข้างบ้านโนนจาน ได้ลงอาบน้ำที่แม่น้ำมูลจมน้ำตาย บ่าวไพร่ช่วยเหลือไม่ทัน ครั้นรุ่งขึ้นจึงพบศพ ครองเมืองย่าง 54 ปี
พุทธศักราช 2423 พระพรหมภักดี (โท) ยกกระบัตรเมือง บุตรพระยาวิเศษภักดีกับท้าวคำปานผู้ช่วยราชการเมือง ลงไปเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท เพื่อแย่งกันขอเป็นเจ้าเมือง แต่พอไปถึงกรุงเทพมหานคร ท้าวคำปานก็ถึงแก่กรรมเสีย
พุทธศักราช 2424 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมตั้งพระพรหมภักดี (โท) ยกกระบัตรเมืองเป็นพระยาวิเศษภักดี เจ้าเมือง ถือศักดินา 3,000 ให้ท้าวเหง้าบุตรพระยาวิเศษภักดี (บุญจันทร์) เป็น พระภักดีโยธา ปลัดเมือง ถือศักดินา 600 ให้ราชวงศ์ปัญญาบุตรหลวงไชย (สุก) เป็น พระพรหมภักดี ยกกระบัตรเมือง ถือศักดินา 500 และท้าววิเศษบุตรพระยาวิเศษภักดี (โท) ได้เป็นผู้ช่วยราชการเมือง
ในปีนี้เจ้าเมืองและกรมการเมืองศรีสะเกษ ได้ขอตั้งบ้านโนนหินกอง เป็นเมืองราษีไศล ขึ้นแก่เมืองศรีสะเกษ ให้พระพลราชวงศา เป็น พระประจนปัจจนึก ผู้ว่าราชการเมืองราษีไศล ถือศักดินา 800 โปรดฯ ตั้งหลวงแสง (จัน) น้องชายพระประจนปัจจนึก เป็น หลวงหาญศึกพินาศ ปลัดเมือง ให้ท้าวคำเม็ก บุตรพระประจนปัจจนึก เป็น หลวงพิฆาตไพรี ยกกระบัตรเมือง
พุทธศักราช 2431 อุปฮาดเมืองสุวรรณภูมิ ในฐานะผู้รักษาเมืองและกรมการเมืองมีใบบอกกล่าวโทษเมืองมหาสารคาม เมืองสุรินทร์ เมืองศรีสะเกษ ว่าแย่งชิงเขตแขวงเมืองสุวรรณภูมิ ไปขอตั้งเป็นเมืองขึ้น คือ เมืองมหาสารคาม ขอตั้งบ้านนาเลา เป็น เมืองวาปีปทุม  เมืองสุรินทร์ ขอตั้งบ้านทัพค่ายเป็น เมืองชุมพลบุรี เมืองศรีสะเกษขอตั้งบ้านโนนหินกองเป็น เมืองราษีไศล ได้โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ข้าหลวงเมืองนครจำปาศักดิ์และข้าหลวงเมืองอุบลราชธานี ไต่สวนว่ากล่าวเรื่องนี้ แม้ว่าจะไต่สวนได้ความจริง แต่ก็รื้อถอนไม่ไหว เพราะเมืองทั้ง 3 นี้ ได้โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ตั้งเป็นเมืองขึ้นแก่เมืองทั้งสามมาหลายปีแล้ว จึงเป็นอันโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้คงเป็นเมืองขึ้นของทั้ง 3 เมืองตามเดิม
พุทธศักราช 2438 ได้ย้ายเมืองราษีไศล มาตั้งอยู่ที่บ้านท่าโพธิ์ ตำบลเมืองคง (ปัจจุบันอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเมืองคง)
พุทธศักราช 2443 เมื่อจัดการปกครองบริเวณถูกยุบลงเป็นอำเภอ เรียกชื่อว่า อำเภอราษีไศล ขึ้นกับเมืองศรีสะเกษ เมืองราษีไศลจึงหมดสภาพเป็นเมืองนับตั้งแต่นั้นมา
พุทธศักราช 2456 เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอคง โดยเอานามตำบลที่ตั้งเป็นชื่ออำเภอ 
พุทธศักราช 2482 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอราษีไศล ตามเดิม เพราะต้องการอนุรักษ์ชื่อเมืองเดิมไว้

แหล่งน้ำ

อำเภอราษีไศลมีแหล่งน้ำสำคัญ คือ เขื่อนราษีไศล เป็นเขื่อนคอนกรีต มีบานประตูระบายน้ำ 7 บาน กั้นแม่น้ำมูลที่บ้านห้วย-บ้านดอนงูเหลือม เขื่อนเริ่มเก็บกักน้ำในปี พ.ศ. 2536
เขื่อนราษีไศล เริ่มเก็บกักน้ำในเดือนตุลาคม 2537 ซึ่งเขื่อนแห่งนี้มีประชาชนจำนวนมากในรับผลกระทบ และมีความขัดแย้งตั้งแต่เริ่มเปิดงาน จนถึงปัจจุบัน
คริสตีย็อง ดียอร์

ประวัติ

คริสติย็อง ดิยอร์ เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม 1905 เป็นบุตรชายของมอไรซ์  และ มาเดอลีน ดียอร์ 
ศึกษาด้านการทูต ณ โรงเรียนรัฐศาสตร์ (École des Sciences Politiques) ในกรุงปารีส เขาเริ่มเข้าสู่อุตสาหกรรมแฟชั่นในช่วงปี ค.ศ. 1930 และเปิดร้านเสื้อผ้าของเขาเองในปารีสในปี ค.ศ. 1946
ในปี ค.ศ. 1947 เขาได้เปิดตัวแฟชั่นแนวใหม่นามว่า "นิวลุก" ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมาก นั่นคือ เสื้อแบบไหล่แคบและกระโปรงยาว ซึ่งมาแทนที่เสื้อแบบไหล่กว้างและกระโปรงสั้นแบบตรงในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เสื้อผ้าแบบนิวลุกได้ปฏิวัติวงการแฟชั่นสตรี และทำให้ปารีสกลายเป็นศูนย์กลางของโลกแฟชั่น
การออกแบบของดียอร์ในยุคต่อมา เช่น ชุดแซ็ก (ชุดสตรีปล่อยยาวไม่มีเข็มขัด) แบบทรงตรง ยังคงทำให้ดียอร์เป็นผู้นำแฟชั่นในระดับสากล จนเมื่อดียอร์เสียชีวิต เขามีร้านเสื้อผ้าใน 24 ประเทศ และได้รับการสืบทอดต่อมาโดยอีฟว์ แซ็ง โลร็อง, มาร์ก บออ็อง (Marc Bohan), จันฟรังโก เฟร์แร (Gianfranco Ferre) และจอห์น แกลเลียโน (John Galliano)
คริสติย็อง ดิยอร์ เสียชีวิตในวันที่ 24 ตุลาคม 1957 ด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว สิริอายุได้ทั้งสิ้น 52 ปี
ปัจจุบัน ดียอร์ยังคงเป็นยี่ห้อชั้นนำในโลกแฟชั่นและมีผลิตภัณฑ์มากมายหลากหลายประเภท อาทิ เสื้อผ้าบุรุษและสตรี เครื่องหนัง เครื่องสำอาง น้ำหอม ซึ่งล้วนได้รับความนิยมไม่เสื่อมคลาย
วัดศาลาลอย

ความเป็นมา

วัดศาลาลอย เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวโคราชเคารพนับถือเป็นอย่างมากเป็นเวลากว่า 200 ปี เมื่อครั้งท้าวสุรนารี หรือ ย่าโม เสร็จศึกสงครามจากทุ่งสัมฤทธิ์ ขณะยกทัพกลับเมืองนครราชสีมา ได้แวะพักบริเวณท่าตะโก และได้สั่งให้ทหารทำแพเป็นรูปศาลาเสี่ยงทายลอยไปตามลำตะคอง พร้อมตั้งจิตอธิฐาน หากแพรูปศาลานี้ ลอยไปติดอยู่ ณ ที่แห่งใด จะสร้างวัดไว้เป็นอนุสรณ์ ซึ่งแพได้ลอยไปติดอยู่ริมฝั่งขวาของลำตะคอง ซึ่งเป็นวัดร้าง จึงได้สร้างพระอุโบสถ เป็นวัดศาลาลอยในปัจจุบัน และยังเป็นที่บรรจุอัฐิท้าวสุรนารีภายในวัด ท่านได้นมัสการพระประธาน และพระบรมสารีริกธาตุของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ณ อุโบสถหลังเก่า พร้อมชมศิลปะประยุกต์ อุโบสถเรือสำเภาประดับด้วยกระเบื้องดินเผาด่านเกวียนด้วย วัดแห่งนี้จึงเป็นที่เคารพสักการะของชาวโคราชสืบมาจนถึงปัจจุบัน

สถานที่ตั้ง

วัดตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของตัวเมือง โดยแยกจากถนนรอบเมืองไป ประมาณ 500 เมตร วัดนี้ตั้งอยู่ติดกับลำตะคองซึ่งไหลพาดผ่านตอนเหนือของตัวเมืองไปลงสู่แม่น้ำมูล
โกนาโดโทรฟิน

โกนาโดโทรฟิน (อังกฤษ: gonadotrophin) เป็นฮอร์โมนกลุ่มไกลโคโปรตีนจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า เรียกย่อว่า Gn ประกอบด้วย ฟอลลิเคิลสติมิวเลติงฮอร์โมน (follicle stimulating hormone) เรียกย่อว่า FSH และ ลูทิไนซิงฮอร์โมน (luteinizing hormone) เรียกย่อว่า LH
พรรคการตื่นตัวแห่งชาติ

จุดเริ่มต้น

หลังจากประธานาธิบดีซูฮาร์โตลาออกเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 มีเสียงเรียกร้องให้ประธานของนัห์ดลาตุล อูลามาตั้งพรรคการเมืองเป็นจำนวนมากโดยเฉพาะจากสาขาในชวากลางและชวาตะวันตก ต่อมาในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ได้ตกลงจะจัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น พรรคนี้ได้รับการสนับสนุนมากจากเขตชนบทของเกาะชวา พรรคนี้สนับสนุนบทบาทของศาสนาอิสลามในรัฐบาลแต่ไม่สนับสนุนการจัดตั้งสาธารณรัฐอิสลาม

การเลือกตั้ง

พรรคเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 ได้คะแนน 13% ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 ได้คะแนน 10.6% และได้ 52 ที่นั่ง ส่วนการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคได้ 4.9% และได้ 27 ที่นั่ง
พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ

ประวัติ

พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2502 โดยเริ่มจากการสะสมงานศิลปะชิ้นสำคัญของ Matsukata Kojiro (ค.ศ. 1865–1950)
พิพิธภัณฑ์จัดแสดงผลงานตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งหลายชิ้นงานมีมาตั้งแต่ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ จุดประสงค์ของพิพิธภัณฑ์คือเพื่อให้ประชาชนได้มีโอกาสชื่นชมศิลปะตะวันตก
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นหน่วยงานแห่งชาติเพียงแห่งเดียวของญี่ปุ่นที่อุทิศให้กับศิลปะตะวันตก และได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดนิทรรศการงานศิลปะ วิจัย ฟื้นฟู อนุรักษ์ ศึกษาและเผยแพร่สื่อที่เกี่ยวข้องกับศิลปะตะวันตก
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ตัวอาคารพิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยเป็นหนึ่งในอาคารที่เป็นผลงานการออกแบบของเลอกอร์บูซีเย จากจำนวน 17 อาคารที่ได้ร่วมขึ้นทะเบียนทั่วโลก ภายใต้ชื่อ งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่
ลูกบอลไทม์สแควร์

ลูกบอลไทม์สแควร์ (อังกฤษ: Times Square Ball) เป็นลูกบอลเวลา (time ball) ซึ่งตั้งอยู่ในไทม์สแควร์ นครนิวยอร์ก บนหลังคาของวันไทม์สแควร์ ลูกบอลนี้เป็นส่วนขึ้นชื่อของการเฉลิมฉลองวันสิ้นปีในไทม์สแควร์ที่รู้จักกันในภาษาปากว่า การหย่อนลูกบอล (ball drop) ซึงลูกบอลเคลื่อนที่ลง 43 เมตรใน 60 วินาทีตามเสาธงซึ่งได้รับการออกแบบเป็นพิเศษเริ่มตั้งแต่ 11:59:00 p.m. ET และหยุดเมื่อเที่ยงคืนเพื่อให้สัญญาณการเริ่มต้นปีใหม่ ในปีหลัง ๆ เทศกาลนี้จะมีงานบันเทิงสดซึ่งรวมการแสดงของนักดนตรีนำมาก่อน
อดอลฟ์ โอชส์ (Adolph Ochs) เจ้าของหนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ เป็นผู้จัดงานครั้งแรก จากเดิมที่เป็นชุดการแสดงดอกไม้ไฟวันสิ้นปีที่เขาจัดที่อาคารเดียวกันเพื่อส่งเสริมสถานะเป็นสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ของหนังสือพิมพ์ ขณะที่อาร์ตคราฟต์ สเตราส์ (Artkraft Strauss) เป็นผู้ออกแบบลูกบอล มีการหย่อนลูกบอลครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1907 เพื่อต้อนรับ ค.ศ. 1908 และมีการจัดทุกปีนับแต่นั้น ยกเว้นใน ค.ศ. 1942 และ 1943 เนื่องจากไฟฟ้าดับยามสงคราม
การออกแบบของลูกบอลยังมีการปรับตามเวลาเพื่อสะท้อนการพัฒนาของเทคโนโลยีแสง การออกแบบเดิมทำจากไม้และเหล็กและให้แสงสว่างด้วยหลอดไส้ร้อนแบบธรรมดา 100 หลอด ขณะที่แบบปัจจุบันเป็นระบบการให้แสงแอลอีดีด้วยคอมพิวเตอร์และผิวชั้นนอกประกอบด้วยแผงผลึกทรงสามเหลี่ยม นับแต่ ค.ศ. 2009 ลูกบอลปัจจุบันมีการแสดงบนยอดตึกตลอดปี ส่วนรุ่นดั้งเดิมที่เล็กกว่าของลูกบอลปัจจุบันซึ่งใช้ใน ค.ศ. 2008 นั้นมีการจัดแสดงที่ศูนย์ผู้เยี่ยมชมของไทม์สแควร์
เหตุการณ์นี้จัดโดยไทม์สแควร์อะไลแอนซ์และเคาต์ดาวน์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งมีเจฟฟ์ สเตราส์เป็นผู้นำ และจัดเป็นการเฉลิมฉลองปีใหม่ที่ขึ้นชื่อที่สุดแห่งหนึ่งทั่วโลก มีผู้ชมเข้าร่วมอย่างน้อย 1 ล้านคนทุกปี และมีการแพร่ภาพโทรทัศน์ทั่วประเทศเป็นส่วนหนึ่งของรายการพิเศษวันสิ้นปีซึ่งมีหลายเครือข่ายและช่องเคเบิลแพร่ภาพ
พิพิธภัณฑ์สงครามเชิงสะพานข้ามแม่น้ำแคว

พิพิธภัณฑ์สงครามเชิงสะพานข้ามแม่น้ำแคว (อังกฤษ: Kanchanaburi World War II Museum) เป็นสถานที่เก็บรักษาสิ่งที่เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง อันได้แก่ อาวุธ ยุทโธปกรณ์ต่างๆ โครงกระดูกของเชลยศึกสงคราม และภาพถ่ายเหตุการณ์ในสมัยนั้น นอกจากนี้บางส่วนยังจัดทำเป็นหอศิลป์ เก็บรวบรวมสิ่งของต่างๆ เช่น แสตมป์ ไปรษณีย์บัตรโบราณ เพชร พลอย และเครื่องประดับ พิพิธภัณฑ์สงครามเชิงสะพานข้ามแม่น้ำแควอยู่ห่างจากตัวเมืองไปตามทางหลวงหมายเลข 323 ประมาณ 4 กิโลเมตร แยกซ้ายประมาณ 400 เมตร อยู่ติดกับสะพานข้ามแม่น้ำแคว
แอนไทไซโคลน

แอนไทไซโคลน หรือ แอนติไซโคลน (อังกฤษ: anticyclone) เป็นปรากฏการณ์ของสภาพภูมิอากาศซึ่งสำนักงานอากาศแห่งชาติ (National Weather Service) ของสหรัฐอเมริกา นิยามว่า เป็น "ลมที่สัญจรเป็นวงกว้างรอบ ๆ บริเวณกลางความกดอากาศที่มีระดับสูง โดยหมุนเวียนขวาไปทางซีกโลกเหนือ แล้วหมุนเวียนซ้ายไปทางซีกโลกใต้" แอนไทโซโคลนมีผลให้ท้องฟ้าโปร่งขึ้น ทั้งอากาศเย็นสบายและแห้งขึ้น ถ้าเกิดในยามวิกาล ณ ท้องที่ที่มีความกดอากาศสูง ก็อาจก่อให้เกิดหมอกได้ด้วย
โดโรธี ฮอดจ์กิน

ประวัติ

โดโรธี แมรี โครว์ฟุตเกิดที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ในปี ค.ศ. 1910 เป็นบุตรสาวของจอห์น วินเทอร์ โครว์ฟุตและเกรซ แมรี โครว์ฟุต (นามสกุลเดิม ฮูด) บิดามารดาของฮอดจ์กินเป็นนักโบราณคดีที่ทำงานในอียิปต์ ในปี ค.ศ. 1921 ฮอดจ์กินเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมเซอร์จอห์น ลีแมนในเมืองเบคเคิลส์ ส่วนบิดามารดาของเธอย้ายไปทำงานที่เมืองคาร์ทูม ฮอดจ์กินสนใจด้านเคมีตั้งแต่เด็กและได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว เมื่ออายุได้ 18 ปี เธอเรียนต่อด้านเคมีที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (วิทยาลัยซอเมอร์วิลล์) ต่อมาในปี ค.ศ. 1932 ฮอดจ์กินเรียนจบด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เป็นสตรีคนที่สามที่ได้รับเกียรตินี้
ฮอดจ์กินเรียนต่อปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และศึกษาคุณสมบัติของรังสีเอกซ์เพื่อใช้อธิบายโครงสร้างของโปรตีน เธอและอาจารย์ที่ปรึกษา จอห์น เดสมอนด์ เบอร์นอล เริ่มใช้วิธีนี้ในการศึกษาโครงสร้างของเปปซิน ในปี ค.ศ. 1933 ฮอดจ์กินได้รับตำแหน่งนักวิจัยที่วิทยาลัยซอเมอร์วิลล์และย้ายกลับไปออกซฟอร์ดในปีต่อมา เธอทำงานเป็นนักวิจัยและอาจารย์สอนวิชาเคมีที่วิทยาลัยจนถึงปี ค.ศ. 1977 มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงเช่น มาร์กาเรต แทตเชอร์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ต่อมาในปี ค.ศ. 1960 เธอดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์วิจัยวูล์ฟสันของราชสมาคมแห่งลอนดอน ฮอดจ์กินดำรงตำแหน่งนี้ถึงปี ค.ศ. 1970
ฮอดจ์กินเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ค้นพบโครงสร้างชีวโมเลกุลสามมิติและพัฒนาเทคนิกผลิกศาสตร์รังสีเอกซ์ โดยในปี ค.ศ. 1945 เธอกับซี. เอช. คาร์ลิเซิลตีพิมพ์ผลงานโครงสร้างของสารสเตียรอยด์ คอเลสเตอริลไอโอไดด์ ในปีเดียวกัน ฮอดจ์กินอธิบายโครงสร้างของเพนิซิลลิน แต่ผลงานนี้ได้รับการตีพิมพ์ในอีก 4 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1948 เธอศึกษาวิตามินบี12 ซึ่งในขณะนั้นยังไม่มีใครสามารถอธิบายโครงสร้างได้ ฮอดจ์กินประสบความสำเร็จในการอธิบายโครงสร้างของวิตามินบี12 โดยใช้รังสีเอกซ์ เธอตีพิมพ์ผลงานในปี ค.ศ. 1955 ผลงานนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี ค.ศ. 1964 เป็นสตรีคนที่สามที่ได้รับรางวัลนี้ ในปี ค.ศ. 1969 ห้าปีหลังจากได้รับรางวัลโนเบล ฮอดจ์กินพัฒนาเทคนิกรังสีเอกซ์จนสามารถใช้อธิบายโครงสร้างของอินซูลินได้สำเร็จ ผลงานชิ้นนี้เป็นงานที่เธอเริ่มไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934
ด้านชีวิตส่วนตัว ฮอดจ์กินเคยมีความสัมพันธ์กับจอห์น เดสมอนด์ เบอร์นอล อาจารย์ที่ปรึกษาของเธอ ต่อมาในปี ค.ศ. 1937 เธอแต่งงานกับทอมัส ไลโอเนล ฮอดจ์กิน นักประวัติศาสตร์แอฟริกาและอาจารย์ที่ออกซฟอร์ด ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คนชื่อ ลุค, เอลิซาเบธและโทบี  ฮอดจ์กินเสียชีวิตด้วยโรคหลอดเลือดสมองที่บ้านในวอริกเชอร์ ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1994
สาคู (ไม้ล้มลุก)

ประวัติ

การศึกษาทางด้านโบราณคดีในทวีปอเมริกาแสดงหลักฐานว่ามีการปลูกสาคูเมื่อเกือบ 7,000 ปีที่แล้ว โดยชื่อเรียกของสาคูในภาษาอังกฤษ araru อาจจะมาจาก aru-aru (อาหารของอาหาร) ในภาษาของชาวอาราวักในแถบทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นพื้นที่ที่ปลูกพืชชนิดนี้  นอกจากนั้น อาจได้มาจากการใช้ต้นสาคูรักษาแผลที่ถูกธนู

การทำอาหาร

แป้งจากต้นสาคูใช้ทำอาหารเช่นบิสกิต พุดดิง เยลลี่ เค้ก ซอส เส้นก๋วยเตี๋ยวในอาหารเวียดนามและเกาหลี ในสมัยวิกตอเรีย นำแป้งชนิดนี้มาต้มใช้เป็นอาหารให้เด็กและคนที่ต้องจำกัดอาหาร  นอกจากนั้น ใช้ในไอศกรีมที่ทำรับประทานเองเพื่อให้น้ำแข็งละลายช้า ใส่ในซอสเพื่อช่วยให้ข้น โดยเฉพาะซอสจากผลไม้ แต่ไม่ทำให้ซอสหนืดหรือแข็งแบบเดียวกับแป้งข้าวโพด แป้งจากต้นสาคูไม่มีกลูเตน องค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นคาร์โบไฮเดรต มีโปรตีนน้อย จึงเหมาะที่จะใช้ทดแทนแป้งสาลีในการทำเบเกอรี่ 
แป้งจากต้นสาคูจะแข็งที่อุณหภูมิต่ำกว่าแป้งข้าวโพด ไม่อ่อนตัวเมื่อผสมกับส่วนผสมที่เป็นกรด แต่ผสมเข้ากับนมได้ไม่ดี จึงควรผสมแป้งชนิดนี้กับส่วนผสมที่เย็นก่อนแล้วจึงใส่ส่วนผสมที่ร้อน ถ้าให้ความร้อนมากเกินไป แป้งจะเสียคุณสมบัติการแข็งตัว
สาระแน เลิฟยูววว

เรื่องย่อ

ภาพยนตร์สาระแนเลิฟยูววว ถือเป็นการกลับมาของหนังสาระแนครับ เราได้รับโอกาสจากค่ายหนังคุณภาพน้องใหม่อย่าง เทค ไทยแลนด์ (Tech Thailand) ของคุณหนึ่ง อัครพล เตชะรัตนประเสริฐ ให้นำกลับมาปัดฝุ่นคืนจอกันอีกครั้งครับ เนื้อหาของสาระแนเวอร์ชั่นนี้ก็จะเป็นเรื่องราวการไล่ล่าล้างแค้นแอ็คชั่นโหดมันส์ฮา ซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อสองเพื่อนซี้อย่าง “หรั่งเร็ว” ที่รับบทโดยคุณวิลลี่ แมคอินทอช และ “เป้ง เป้าตุง” ที่รับบทโดยผม เสนาหอย เกียรติศักดิ์ อุดมนาคเองครับ ซึ่งทั้งสองคนนี้คือนักโทษข้อหาอุกฉกรรจ์คดีโจรกรรมเพชรเดือนเก้า เพชรที่มีมูลค่ามหาศาล ได้แหกคุกที่มีมาตรการป้องกันอย่างแน่นหนา เพื่อไปตามหาเพชรเดือนเก้าที่เกิดการพลัดหลงกับพวกเขาระหว่างถูกตํารวจเข้าจับกุม พร้อมกับการคิดจะล้างแค้นคนที่แอบฉกเพชรเดือนเก้าของพวกเขาไปครอบครอง และเรื่องราวความสนุกสนานก็ได้เริ่มต้นจากจุดนี้เองครับ โดยเราได้ดารานักแสดงชื่อดังมาร่วมสร้างความสนุกสนาน แอ็คชั่น โหด มันส์ ฮา หักหลัง ล้างแค้น เซอร์ไพรส์กันอย่างล้นหลาม ทั้งพระเอกสุดฮ็อต มาริโอ้ เมาเร่อ , จียอน , ต้นหอม , ซัน ประชากร, แจ็ค แฟนฉัน , ซาร่า เอเอฟ , นิกกี้ ณฉัตร , ป๋อง กพล , แปม ไกอา และคนอื่น ๆ อีกคับคั่งครับ ฝากรอติดตามหนัง “สาระแนเลิฟยูววว” พร้อมกันทั่วประเทศ 24 สิงหาคมที่จะถึงนี้กันด้วยนะครับ”
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณ

พระประวัติ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณ ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2348 เป็นพระธิดาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อย ธิดาพระยาพินาศอัคคี (จาด ณ บางช้าง)
ในสมัยรัชกาลที่ 4 พระองค์เจ้าอรุณทรงเป็นผู้ใหญ่ในพระบวรราชวัง ด้วยทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์โตในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ และทรงมีหน้าที่กำกับฝ่ายในในพระบวรราชวัง ครั้งหนึ่งพระองค์เจ้าอรุณเคยกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่ามีขโมยขึ้นตำหนักพระองค์เจ้าสุด หลังจากนั้นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงชำระความ และออกประกาศพระราชบัญญัติฝ่ายพระบวรราชวัง เรื่องเล่นเบี้ยในพระบวรราชวัง เป็นต้นมา ดังปรากฏในคำประกาศประกาศพระราชบัญญัติฝ่ายพระบวรราชวัง เรื่องเล่นเบี้ยในพระบวรราชวังว่า
"...ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สั่งว่า พระบวรวงศ์เธอชั้น ๒ พระองค์เจ้าอรุณกราบบังคมทูลพระกรุณาว่า พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงสุด ลงไปพระบรมมหาราชวัง... ผู้ร้ายเข้าในตำหนัก... จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ชำระเอาตัวผู้ร้ายให้จงได้... อนึ่งมีพระราชบัญญัติห้ามมิให้คนภายนอกพระบวรราชวังเข้ามาคบหากันกับคนในพระบวรราชวัง ห้ามมิให้เจ้าจอมหม่อมพนักงานท้าวนางจ่าโขลนผู้ใหญ่ผู้น้อย แลข้าหลวงพระองค์เจ้าหม่อมเจ้าข้าทาษทั้งปวง ซึ่งอยู่ในพระบวรราชวังคบหาคนนอกพระบวรราชวัง..."
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2428 พระชันษา 81 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง เมื่อวันจันทร์ที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2429
วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ

ประวัติ

เมื่อวันที่ 5  กรกฎาคม  พ.ศ. 2511  มีการจัดตั้ง "โรงเรียนพยาบาล ผดุงครรภ์ และอนามัย" เพื่อผลิตพยาบาลสำหรับให้บริการทางด้านสุขภาพแก่ข้าราชการและครอบครัว ตลอดจนประชาชนทั่วไปทั้งในยามปกติ ยามฉุกเฉิน และยามสงคราม ต่อมา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ" เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 และเข้าเป็นสถาบันสมทบของ มหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536
สาวน้อยพลังล่องหน

พลังและความสามารถ

Invisibility : เธอสามารถจัดการกับสนามพลังงานที่อยู่รอบๆ ตัวเธอได้ เธอสามารถจัดการกับมันให้ทำงานร่วมกับเซลล์ในร่างกายเธอได้ ซึ่งก่อให้เกิดรูปแบบพลังงานใหม่ที่มีผลต่อการหักเหของแสง หรือ รังสีอัลตราไวโอเล็ต ทำให้เธอสามารถทำให้ตัวของเธอเองหรือวัตถุอื่นๆ ที่อยู่รอบๆตัวเธอนั้น ล่องหนได้ ซึ่งเธอสามารถที่จะขยายพลังของเธอออกไปในระยะกว้างทำให้สิ่งของเหล่านั้นล่องหนไปด้วยได้ เธอสามารถขยายพลังของตัวเองไปในระยะที่กว้างขนาดเทียบเท่ากับสระว่ายน้ำขนาดเล็ก หรือขนาด 1,133 ลุกบาศก์เมตร นั่นเอง พลังของเธอได้มีการพัฒนามาจนทำให้เธอสามารถเลือกได้ว่า เธอจะให้ชิ้นส่วนในร่างกายของเธอส่วนใดก็ได้ล่องหน หรือเธอสามารถทำให้บุคคลหรือวัตถุในระยะไกลๆ นั้นล่องหนได้เพียงแค่เธอเพ่งพลังไปที่สิ่งนั้น หรือสามารถทำให้วัตุที่อยู่คนละที่กับตัวเธอเองล่องหนได้ เช่นกัน
Psionic Force Fields : เธอสามารถจัดการกับสนามพลังงานที่อยู่รอบๆ ตัวเธอได้หลากหลายชนิด เธอสามารถสร้างรูปทรงต่างๆ จากสนามพลังงานนั้นๆได้ เช่น กำแพง เครื่องบิน โดม กรวย ถัง ลูกโลก หรือเครื่องมือผ่าตัดต่างๆ ได้ทุกอย่างแล้วแต่เธอจะจินตนาการ เธอสามารถอัดพลังทำให้วัตถุขนาดเล็กมีความเร็วเท่าขีปนาวุธ หรือ ชะลอการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงของวัตถุขนาดใหญ่ได้ เธอสามารถสร้างสิ่งต่างๆ จากสนามพลังงานให้เล็กหรือใหญ่ได้ตามที่เธอต้องการ
เธอสามารถสร้างโดมพลังงานที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 5,280 ฟุต และมีความแข็งแกร่งเท่ากับเหล็กที่หนาถึง 2.5 ฟุต และสามารถทำให้มันยืดหยุ่นเหมือนโฟมยางได้ ซึ่งมันสามารถป้องกันการทำร้าย หรือผลกระทบได้ทั้งกายภาพ และพลังจิต ยกตัวอย่างเช่น มันสามารถป้องกันพลังจิตจาก Psi-Lord ลุกชายของเธอได้ , เธอสามารถสร้างพลังนี้ครอบไว้รอบตัวจีน เกรย์ เพื่อป้องกันพลัง Telekinesis ได้ และเธอสามารถสร้างสนามพลังงานรอบตัว Red Ghost ได้และทำให้เขาถูกแช่แข็งได้
ซูสามารถเรียกใช้สนามพลังเพื่อช่วยให้เธอสามารถลอยบนอากาศ และเดินทางไปไหนมาไหนได้ คล้ายๆ กับการบิน ซึ่งสนามพลังงานที่เธอสร้างนั้น จะอยู่ใต้เท้าของเธอ มีความหนา 6 นิ้วโดยประมาณ และมันทำให้เธอเดินทางได้ด้วยความเร็ว 98 กิโลเมตร / ชั่วโมง และสามารถเดินทางไปยังเส้นทางได้หลายรุปแบบ เช่น เส้นทางที่คดเคี้ยว ซิกแซก ได้เป็นอย่างดี
ปัจจุบันสนามพลังงานหรือบาเรียที่เธอสร้างขึ้นมานั้นมีความแข็งแรงมากพอที่จะสามารถป้องกันการโจมตีได้ในระดับ Class 100 ได้อย่างง่ายดาย หรือ สามารถป้องกันการโจมตีของ Hulk ได้เป็นอย่างดี หรือป้งกันการโจมตีสายฟ้าจาก Thor ได้ และ สามารถอัดพลังใส่ฝ่ายตรงข้ามทำให้ได้รับอาการบาดเจ็บได้ในวงกว้าง และเธอยังเคยใช้พลังนี้ทำให้พวกเธอสามารถเดินทางรอดพ้นจากหลุมดำ ( black hole ) ได้ด้วย
เธอสามารถจัดการและสร้างสนามพลังงานได้ในหลายๆที่ พร้อมกัน ในครั้งเดียว
Shock Waves : เธอสามารถใช้สนามพลังงานของเธอเพื่อสร้างคลื่น Shock Wave เพื่อใช้ในการโจมตีฝ่ายตรงข้ามได้ เช่น เธอสามารถโจมตี Titania ด้วยพลังนี้ ทำให้ Titania บาดเจ็บได้
เบาเฮาส์

เบาเฮาส์ (เยอรมัน: Bauhaus) คือโรงเรียนในประเทศเยอรมนี ที่สอนเรื่องศิลปะและวิจิตรศิลป์ และถือเป็นแนวทางที่โด่งดังในเรื่องการออกแบบที่เผยแพร่ออกไปและแนวคิดการสอน เปิดระหว่างปี 1919 ถึง 1933
โรงเรียนเบาเฮาส์ก่อตั้งโดยวอลเตอร์ โกรเปียสในเมืองไวมาร์ แม้ว่าชื่อของโรงเรียน รวมถึงความจริงที่ผู้ก่อตั้งเป็นสถาปนิก แต่โรงเรียนไม่มีแผนกการสอนด้านสถาปัตยกรรมในช่วงแรกที่ก่อตั้ง ถึงกระนั้นก็ได้ก่อตั้งในแนวความคิดที่จะสร้างสรรผลงานศิลปะที่เป็นศิลปะทุกแขนง รวมถึงสถาปัตยกรรมด้วย สไตล์ของเบาเฮาส์เป็นอิทธิพลให้กับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ และการออกแบบสมัยใหม่ เบาเฮาส์ได้มีอิทธิพลอย่างมากในการพัฒนาในด้านศิลปะ สถาปัตยกรรม กราฟิกดีไซน์ การออกแบบภายใน การออกแบบอุตสาหกรรมและการออกแบบตัวอักษร
โรงเรียนมีอยู่ใน 3 เมืองของเยอรมนี (ไวมาร์ จากปี 1919 ถึง 1925, เดสโซ จากปี 1925 ถึง 1932 และเบอร์ลิน จากปี 1932 ถึง 1933) ภายใต้ผู้บริหารสถาปนิกที่แตกต่างกัน 3 คน คือ วอลเตอร์ โกรเปียส จากปี 1919 ถึง 1927, ฮานส์ เมเยอร์ จากปี 1927 ถึง 1930 และลุดวิก มีส ฟาน เดอร์ โรห์ จากปี 1930 จนปี 1933 จนโรงเรียนปิดตัวไปเพราะระบอบนาซี
การเปลี่ยนสถานที่สอนและผู้บริหาร ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงบ้างทั้งด้าน เทคนิก ครูสอน และด้านการเมือง เช่นร้านขายศิลปะการปั้นเครื่องปั้นดินเผาปิดไปเมืองย้ายโรงเรียนจากไวมาร์ไปเดสโซ หรือแม้กระทั่งเมื่อมีส ฟาน เดอร์ โรห์เปลี่ยนโรงเรียนไปเป็นโรงเรียนเอกชน เมื่อเขาบริหารในปี 1930 และยังไม่อนุญาตให้ผู้สนับสนุนในฮานส์ เมเยอร์เข้าร่วมด้วย
แผ่นพม่า

ประวัติแผ่นธรณี

ในแบบจำลองการแปรสัณฐานของเปลือกโลกที่สร้างขึ้นใหม่ของพื้นที่นี้ การเคลื่อนที่ไปทางเหนือโดยทั่วไปของแผ่นอินโด-ออสเตรเลียเป็นผลให้มันเกิดการชนกันอย่างสำคัญกับทวีปยูเรเชีย ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในระหว่างสมัยอีโอซีน ประมาณ 50-55 ล้านปีก่อน การชนกันนี้ทำให้ทวีปเอเชียเริ่มมีการก่อเทือกเขาขึ้น ซึ่งกลายเป็นเทือกเขาหิมาลัย เช่นเดียวกับการแตกของแผ่นอินโด-ออสเตรเลียเป็นแผ่นอินเดีย, แผ่นออสเตรเลีย และอาจรวมไปถึงแผ่นคาปริคอร์นในปัจจุบัน
เมื่อแผ่นอินเดียเลื่อนไปทางเหนือในอัตราเร็วมากโดยเฉลี่ย 16 ซม./ปี และหมุนทวนเข็มนาฬิกา ผลจากการเคลื่อนไหวและหมุนนี้ ทำให้เกิดการมุดตัวลงไปตามแผ่นทางตะวันออก (ภูมิภาคพม่า-อันดามัน-มลายู) โดยยูเรเซียนั้นอยู่ในมุมเฉียง
แรงแปรสภาพตามหน้าประทะการหมุดตัวนี้เริ่มเปลี่ยนเส้นทางให้โค้งซุนดาเคลื่อนไปตามเข็มนาฬิกา ในช่วงปลายสมัยโอลิโกซีน (ประมาณ 32 ล้านปีก่อน) โดยทำให้รอยเลื่อนได้รับการพัฒนาขึ้นและแผ่นพม่าและแผ่นซุนดาเริ่ม "แยกออก" จากแผ่นยูเรเซียที่ใหญ่กว่า
หลังจากการเกิดชุดของรอยเลื่อนแปรสภาพที่เพิ่มขึ้น และมีการมุดตัวอย่างต่อเนื่องของแผ่นดินเดียใต้แผ่นพม่า จึงพบการก่อตัวขึ้นของแอ่งโค้งด้านหลังของแอ่งขอบและการขยายตัวของพื้นมหาสมุทรซึ่งจะกลายเป็นทะเลอันดามัน โดยกระบวนการนี้เกิดขึ้นในช่วงกลางสมัยไพลโอซีน (3-4 ล้านปีก่อน)

กิจกรรมการแปรสัณฐานล่าสุด

วันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ส่วนขนาดใหญ่ของขอบเขตระหว่างแผ่นพม่าและแผ่นอินเดียเกิดการไถล ทำให้เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 ขึ้น แผ่นดินไหวเมกะทรัสต์นี้มีการประมาณขนาดโมเมนต์ที่ 9.1–9.3 Mw มากกว่า 1,600 กม. ของขอบเขตเกิดการเลื่อนย้อนมุมต่ำและเลื่อนไป 5 เมตรในทางแนวตั้ง และ 11 เมตรในทางแนวนอน การยกตัวอย่างรวดเร็วของพื้นทะเลในเวลาสั้น ๆ (เจ็ดนาที) นี้ เกิดเป็นสึนามิขนาดใหญ่ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 229,800 คนตามแนวชายฝั่งของมหาสมุทรอินเดีย