google/wiki40b huggingface dataset:
ถนนราชดำเนิน (กรุงเทพมหานคร)

ประวัติ

ถนนราชดำเนินเป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2442 เพื่อทรงใช้ในการเสด็จพระราชดำเนินระหว่างพระบรมมหาราชวังกับพระราชวังดุสิต เพื่อความสง่างามของบ้านเมืองและเพื่อให้ประชาชนได้เดินเที่ยวพักผ่อน จึงมีพระราชประสงค์ให้สร้างถนนราชดำเนินให้กว้างที่สุด แต่ทรงให้สองฟากถนนเป็นที่ตั้งของวังและสถานที่ราชการใหญ่ ๆ มิให้สร้างตึกแถวหรือร้านเล็ก ๆ ซึ่งจะทำให้กลายเป็นย่านการค้า โดยในชั้นแรกนั้นทรงมีพระราชดำริว่า เมื่อสร้างถนนที่ตำบลบ้านพานถมจะต้องรื้อป้อมหักกำลังดัสกร น่าจะรักษาชื่อป้อมไว้ใช้เป็นชื่อถนน แต่จะเรียกว่าถนนหักกำลังดัสกร "ก็ดูแปลไม่ได้ความกันกับถนน แต่พักเอาไว้ตรองทีหนึ่ง ควรจะต้องตั้งชื่อให้ทันก่อนตัดถนน"
สาเหตุของการตัดถนนเนื่องจากมีพระราชดำริว่า ท้องที่ตำบลบ้านพานถมถึงท้องที่ตำบลป้อมหักกำลังดัสกรเป็นที่เรือกสวนเปลี่ยวอยู่ระหว่างถนนพฤฒิบาศ (ปัจจุบันคือถนนนครสวรรค์) กับถนนสามเสน ยังไม่เป็นที่สมบูรณ์ทันเสมอท้องที่ตำบลอื่น เพราะยังไม่มีถนนหลวงที่จะทำให้ประชาชนทำการค้าขายสะดวกขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนขึ้นโดยตัดตั้งแต่ปลายถนนพระสุเมรุ ข้ามคลองรอบกรุงที่ตำบลบ้านพานถม ตรงไปยังป้อมหักกำลังดัสกร ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมบรรจบกับถนนเบญจมาศ (ปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของถนนราชดำเนินนอก) พระราชทานนามว่า "ถนนราชดำเนิน" เช่นเดียวกับถนนควีนส์วอล์ก (Queen’s walk) ในกรีนปาร์ก (Green Park) ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาเทเวศรวงศ์วิวัฒน์ เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการและอธิบดีกรมสุขาภิบาล เป็นพนักงานจัดสร้างถนนราชดำเนิน ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายถนนราชดำเนินไปตัดทางในตำบลบ้านหล่อ เพื่อให้ถนนตรงได้แนวตลอดถนนเบญจมาศด้วย และโปรดเกล้าฯ ให้ตัดถนนเทวียุรยาตร (ปัจจุบันคือถนนประชาธิปไตย) ผ่านตำบลบ้านพานถมขึ้นแทน ถนนราชดำเนินนอกเริ่มตั้งแต่ถนนพฤฒิบาศ ผ่านตำบลบ้านหล่อไปออกตำบลป้อมหักกำลังดัสกร ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมไปบรรจบกับถนนเบญจมาศ ถือเป็นถนนสายแรกที่ใช้วิธีการจ่ายค่าเวนคืนที่ดินเพื่อตัดถนน
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดถนนราชดำเนินนอก สะพานมัฆวานรังสรรค์ และถนนเบญจมาศ เนื่องในอภิลักขิตสมัยเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 50 พรรษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2444 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนราชดำเนินกลาง ตั้งแต่สะพานเสี้ยว ตรงไปข้างคลองบางลำพูต่อกับถนนราชดำเนินนอก จึงโปรดเกล้าฯ ให้เรียกถนนราชดำเนินช่วงแรกว่าถนนราชดำเนินนอก ต่อมามีการก่อสร้างถนนราชดำเนินในมาจดถนนหน้าพระลาน โดยสร้างขยายแนวถนนจักรวรรดิวังหน้าเดิม เริ่มจากแยกจุดบรรจบระหว่างถนนหน้าพระลานและถนนสนามไชย เลียบท้องสนามหลวงฝั่งตะวันออก และไปบรรจบถนนราชดำเนินกลางที่สะพานผ่านพิภพลีลา แล้วเสร็จใน พ.ศ. 2446
ถนนราชดำเนินเป็นถนนที่สวยงามและเป็นศรีสง่าของบ้านเมือง ตั้งแต่แรกสร้างมาจนถึงปัจจุบัน และเป็นถนนสายประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประวัติศาสตร์การเมืองไทย เพราะเป็นเสมือนสัญลักษณ์ของประชาธิปไตย โดยจะถูกใช้เป็นสถานที่ชุมทางการเมืองในช่วงวิกฤตการณ์ของประเทศหลายต่อหลายครั้ง
2 สิงหาคม

วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล

วันที่ 2 สิงหาของทุกปีเป็นวันหมูโลก
ตู้ประชาสัมพันธ์

ตู้ประชาสัมพันธ์ (อังกฤษ: Kiosk Information) คือเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งที่ได้มีการรวบรวมข้อมูลขององค์กร หรือบริษัทไว้เพื่อบริการให้กับลูกค้า ตู้ประชาสัมพันธ์นี้จะให้ข้อมูลข่าวสารต่างๆนี้กับทุกๆคนที่สนใจได้อย่างครบถ้วน และมีประสิทธิภาพ ซึ่งการใช้งานของตู้ประชาสัมพันธ์นี้ช่วยบริการให้กับผู้ที่ติดต่อได้อย่างรวดเร็วและดีที่สุด หากเปรียบเทียบกับการใช้พนักงานประชาสัมพันธ์ที่อาจมีข้อจำกัดในการให้บริการหรือตอบข้อซักถามต่างๆ ตู้ประชาสัมพันธ์นี้สามารถสร้างความน่าเชื่อถือให้กับองค์กร หรือบริษัทได้เป็นอย่างดี เราคำนึงถึงการงานประชาสัมพันธ์ และพรีเซ็นต์เทชั่น ที่ในปัจจุบันนี้มีบทบาทสำคัญ นอกจากจะช่วยส่งเสริมภาพลักษณ์ต่อองค์กร ห้างร้าน แล้ว Kiosk & Touch Screen ยังต้องช่วยเพิ่มยอดขายสินค้า ส่งเสริมการขาย และสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า ด้วยความประทับใจและการสื่อสารที่ชัดเจน รวดเร็วแม่นยำ
ประเภทของตู้ประชาสัมพ์ Kiosk information แบบตู้ติดตั้ง Touch Screen แบบตู้ติดตั้ง Toush Screen พร้อมส่วนพื้นที่ขาย แบบรถลาก หรือรถพ่วงขนาดเล็ก เพิ่มประสิทธิภาพและลดค่าใช้จ่าย ส่งเสริมภาพลักษณ์ สร้างความน่าเชื่อถือ ด้วยตู้ประชาสัมพันธ์ ( Kiosk Information ) ประชาสัมพันธ์ เป็นเสมือนหนึ่งตัวแทนของบริษัท องค์กร ของท่าน ที่มีข้อมูลของหน่วยงาน ข้อมูลสินค้า ข้อมูลการบริการ และข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับหน่วยงานของท่าน ตู้ประชาสัมพันธ์จะช่วยในการสื่อหรือแนะนำข้อมูลต่างๆ นี้ให้กับทุกๆ คน ได้อย่างครบถ้วนและมีประสิทธิภาพอย่างคงที่ ซึ่งการใช้ตู้ประชาสัมพันธ์ จะช่วยเสริมด้านการบริการสำหรับผู้มาติดต่อหรือประชาชนทั่วไป ได้เร็วและดีที่สุด หากเทียบกับการใช้พนักงาน ที่อาจมีข้อกำจัดในการบริการหรือตอบข้อซักถาม และยังช่วยส่งเสริมภาพลักษณ์ สร้างความน่าเชื่อถือได้เป็นอย่างดี เหตุผลสำคัญที่ต้องใช้ระบบตู้ประชาสัมพันธ์ (Kiosk Infromation) สะดวก - เพียงวางนิ้วที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ต้องการทราบข้อมูล ข้อมูลก็จะปรากฏหน้าจอตามที่ต้องการ รวดเร็ว - สามารถค้นหาข้อมูลที่ต้องการทราบได้ทันที ลดงานของหน่วยงาน - ไม่ต้องเสียเวลาในการค้นหาข้อมูล สามารถโอนข้อมูลไปที่ตู้ Kiosk Information ได้ทันที ประหยัด - เนื่องจากไม่ต้องจ้างคนเป็นจำนวนมากมาคอยตอบคำถามหรือข้อมูลซ้ำซาก คุณค่าทางเศรษฐกิจ - เพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน ตัดปัญหาการให้บริการข้อมูลซ้ำซากโดยใช้ตู้ Kiosk Information บริหารข้อมูลง่าย - ต่อเป็นระบบ Network ได้หลายๆเครื่อง โดยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ Server เครื่องเดียว โดยผ่านระบบ LAN ประโยชน์ที่จะรับจากการใช้งาน Kiosk Information สร้างความพึงพอใจให้กับผู้ใช้บริการ ด้วยระบบที่ถูกต้อง รวดเร็ว และแม่นยำ ช่วยเพิ่มศักยภาพในการทำงาน เนื่องจากพนักงานไม่ต้องมาคอยตอบคำถามซ้ำๆ ลดค่าใช้จ่ายในการบริหารเวลา เนื่องจากลดงานของหน่วยงานหรือแผนกที่รับผิดชอบ เพิ่มความสามารถในการแข่งขัน ด้วยการทำงานที่รวดเร็ว สร้างภาพลักษณ์ที่ดีในกับหน่วยงานหรือองค์กรระบบตู้ประชาสัมพันธ์ (Kiosk Information) เหมาะสำหรับ หน่วยงานราชการ, โรงงานอุตสาหกรรม, ร้านอาหาร , ภัตตาคาร, โรงเรียน , มหาวิทยาลัย, ธนาคารและบริษัทหลักทรัพย์ ช่วยเพิ่มยอดขาย จากการที่สามารถช่วยในการค้นหาและแสดงภาพสินค้าพร้อมรายละเอียดได้อย่างทันที สำหรับ บริษัท ห้างหุ้นส่วน ร้านค้า ที่มีรายการสินค้าจำนวนมาก
มนุษย์กินคน

การกินเนื้อมนุษย์เพื่อความอยู่รอด

อย่างกรณีของทหารเกาหลี ในสงครามเมืองจีน ก็เคยผ่าศพทหารด้วยกัน ควักเอาหัวใจ ตับ ออกมากินเป็นอาหาร ในเวลาที่อดอยากมากๆ ผู้ที่รอดตายจากเครื่องบินตก ที่ติดอยู่บนยอดเขาหลายวัน ก็ต้องกินเนื้อสะโพก และเนื้อที่ขาของผู้โดยสารด้วยกันที่ตายเป็นอาหาร เพื่อประทังชีวิต

การกินคนในค่ายกักกันชาวยิวของนาซี

ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมันได้ทำกวาดต้อนชาวยิวมาไว้ในค่ายกักกัน ทวีปยุโรป ชาวยิวบางส่วนถูกฆ่าตายหมด พ่อครัวในค่ายกักกันได้นำเนื้อจากศพชาวยิวที่ตายนำมาทำอาหารแล้วนำไปแจกจ่ายให้กับชาวยิวโดยที่ชาวยิวรับประทานอย่างไม่รู้เลยสักนิดเดียว

ตำนานช่างตัดผมและคนทำพายเนื้อคน

ที่ประเทศฝรั่งเศส ณ กรุงปารีส มีเรื่องเล่าว่า ในศตวรรษที่ 14 ณ ถนนคนเดินแห่งหนึ่งบริเวณใกล้โบสถ์มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส เป็นที่แหล่งท่องเที่ยวที่มีเสน่ห์ มีที่พักสวยๆ และมีพายอร่อยๆ แต่มีเรื่องได้เกิดขึ้นเมื่อมีสุนัยตัวหนึ่งมาเห่าที่หน้าร้านตัดผมแห่งหนึ่งซึ่งมีร้านเบเกอรี่ติดอยู่ใกล้กัน สุนัขตัวนั้นได้เห่านานหลายชั่วโมงจนผู้คนแถวนั้นเกิดความสงสัย ปรากฏว่าสุนัขตัวนั้นเป็นของผู้หญิงคนหนึ่ง เธอได้บอกว่า สามีของเธอซึ่งเป็นเจ้าของสุนัขและเป็นนักท่องเที่ยวได้หายตัวไป 3 วัน เธอได้ออกตามหาจนกระทั่งสุนัขได้มาเห่าหอนที่หน้าร้านตัดผมแห่งนี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้เข้าไปสอบถามเจ้าของร้านตัดผม เจ้าของร้านได้ปฏิเสธว่า ไม่มีนักท่องเที่ยวคนนั้นมาใช้บริการร้านตัดผมของตนเลย แต่คำให้การของเจ้าของร้านกลับมีพิรุธจึงได้ทำการตรวจค้นโดยมีหมายศาล เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตกตะลึงเมื่อพบโครงกระดูกจำนวนมากอยู่ในห้องใต้ดินซึ่งเชื่อมต่อกับร้านเบเกอรี่ด้วย เจ้าหน้าที่ได้สอบสวนเจ้าของร้านตัดผมอย่างหนักจนยอมรับสารภาพว่า เขาได้ฆ่าเหล่านักท่องเที่ยวเหล่านั้นที่มาใช้บริการร้านตัดผมของตน เจ้าของร้านตัดผมได้ใช้มีดโกนหนวดปาดคอเหยื่อจนตายแล้วนำศพโยนลงไปในห้องใต้ดินแล้วเจ้าของร้านเบเกอรี่ผู้สมรู้ร่วมคิดที่อยู่ในห้องใต้ดินก็จะนำศพมาทำแปรรูปเป็นไส้พายเนื้อแล้วนำไปจำหน่ายขายให้กับผู้คนสัญจรและนักท่องเที่ยวซึ่งผู้ที่ซื้อและกินพายนั้นได้พูดปากต่อปากว่าเป็นพายเนื้อที่อร่อยที่สุดกว่าพายเนื้อไหนๆและติดใจมากจนต้องซื้อเพิ่มไปกินโดยไม่ได้เอะใจสักนิดเลย ทั้งคู่ได้ทำอย่างนี้มา 3 ปีเต็มซึ่งจากการขายพายเนื้อนั้นทำให้ทั้งคู่มีฐานะดี หลังจากนั้นทั้งคู่ได้ถูกดำเนินคดีและถูกตัดสินประหารชีวิตโดยให้เผาไฟทั้งเป็น ทางการฝรั่งเศสได้สั่งให้รื้อถอนและทำลายร้านตัดผมและร้านเบเกอรี่นี้ทิ้งไปเพื่อป้องกันไม่ให้มหานครปารีสต้องเสื่อมเสีย เวลาผ่านไปจนถึงช่วงศตวรรษที่ 19 ได้มีการสร้างตึกใหม่ทับบริเวณแห่งนั้นโดยที่ตำนานสยองขวัญยังคงอยู่อย่างตราบนานเท่านาน เรื่องราวของช่างตัดและคนทำพายเนื้อคนได้ถูกนำไปสร้างเป็นนิยายและภาพยนตร์อย่างสวีนนีย์ ท็อดด์ บาร์เบอร์หฤโหดแห่งฟลีทสตรีท
ขรัวอินโข่ง

ชีวิตวัยเยาว์และการศึกษา

ชีวิตในวัยเด็กของขรัวอินโข่งไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัด รวมทั้งปีที่เกิด ทราบเพียงว่าขรัวอินโข่งเกิดที่ตำบลบางจาน อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรีในสมัยรัชกาลที่ 3 มีชื่อเดิมว่า "อิน" เดินทางเข้ามาบวชเป็นสามเณรที่กรุงเทพฯ แม้อายุเกินมากแล้วก็ยังไม่ยอมบวชพระจนถูกล้อเป็นเณรโค่ง แต่ในที่สุดสามเณรอินจึงได้ยอมบวชเป็นพระที่วัดราชบูรณะ (วัดเลียบ) ชื่อจึงสันนิษฐานกันว่ามาจากการถูกเรียกล้อว่า “อินโค่ง” ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงอธิบายว่า “โค่ง” กับ “โข่ง” แปลว่า “ใหญ่” ต่อมาโค่งเพี้ยนเป็น “โข่ง” จึงเรียกกันว่า “อินโข่ง” ส่วนคำว่า “ขรัว” ได้มาหลังจาก “พระอินโข่ง” มีพรรษาและทรงความรู้มากขึ้นจึงได้รับการเคารพนับถือเป็นพระอาจารย์ซึ่งเจ้านายสมัยนั้นนิยมเรียกว่า “ขรัว” คนทั่วไปจึงเรียกพระภิกษุอินว่า “ขรัวอินโข่ง” ถึงปัจจุบัน

การศึกษาด้านจิตรกรรม

ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าขรัวอินโข่งเรียนการเขียนภาพอย่างเป็นงานเป็นการจากที่ใดและเมื่อใด โดยเฉพาะในวัยเด็กและวัยหนุ่ม เข้าใจกันว่าอาศัยการมีพรสวรรค์และได้อาจได้หัดเขียนภาพแบบไทยกับช่างเขียนบางคนในสมัยนั้นจนเกิดความชำนาญขึ้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวดติวงศ์ทรงเล่าว่า ขรัวอินโข่งเป็นพระที่ชอบเก็บตัวไม่ค่อยยอมรับแขก มักชอบปิดกุฏิใส่กุญแจให้คนเห็นว่าไม่อยู่เพื่อใช้เวลาที่สงบทำสมาธิวางแนวเรื่องเพื่อใช้สำหรับเขียนภาพฝาผนังโบสถ์วิหารซึ่งในสมัยแรกๆ ยังคงเป็นภาพปริศนาธรรมแบบไทย

ศิษย์ของขรัวอินโข่ง

โดยปกติแล้ว ขรัวอินโข่งผู้เป็นจิตกรคนสำคัญแห่งยุคย่อมต้องมีลูกศิษย์ที่เป็นลูกมือช่วยวาดภาพเป็นจำนวนไม่น้อย จึงสันนิษฐานว่าขรัวอินโข่งน่าจะมีศิษย์จำนวนมาก แต่ที่ได้เป็นจิตรกรมีชื่อเสียงเด่นได้รับการบันทึกไว้มีคนเดียว คือ พระครูกสิณสังวร วัดทองนพคุณ

ชีวิตบั้นปลายและมรณกรรม

ไม่มีผู้ใดทราบว่าชีวิตในบั้นปลายของขรัวอินโข่งเป็นอย่างไร และวันมรณภาพเป็นวันเดือนปีใด เมื่ออายุเท่าใดและโดยสาเหตุใด แต่เชื่อกันว่าครองสมณเพศตลอดชีวิต แต่เชื่อแน่ว่ามรณภาพในสมัยรัชกาลที่ 4 เนื่องจากไม่ปรากฏหลักฐานใดๆ เกี่ยวกับชีวิตและงานของขรัวอินโข่งเลยในสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นที่หวังว่างานค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับศิลปินคนสำคัญยิ่งท่านหนึ่งของชาติในภายหน้าอาจให้ความกระจ่างในเรื่องนี้ได้
เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์ เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน

การศึกษา

เดวิดเข้ารับการศึกษาในพระราชวังบักกิงแฮม ตอนอายุได้ 5 ขวบ ซึ่งเขาได้เข้าศึกษาพร้อมกับ เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก ลูกพี่ลูกน้องของเดวิด จากนั้นได้ศึกษาต่อ ณ พระราชวังเค็นซิงตัน จากนั้นเดวิดได้ทูลต่อพระมารดาว่า เสด็จแม่ ผมชอบเรียนช่างผีมือและอยากเป็นช่างไม้ ซึ่งเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตก็ได้มีพระอนุญาตแต่ก็เสด็จไปดูเป็นระยะๆด้วยทรงห่วงพระโอรส ณ ดอร์เซ็ต ในขณะที่เขามีอายุได้ราว 20 ปี สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ผู้เป็นพระมาตุจฉา ได้ตรัสกับเขาว่า โตขึ้นมากแล้ว ต่อไปหลานอยากเป็นอะไรรึ เดวิดได้ทูลไปว่า หลานอยากเรียนช่างไม้อย่างที่หลานเคยทูลเสด็จแม่ไว้พะย่ะคะทูลหม่อมป้า

สืบทอดบรรดาศักดิ์

หลังจากที่บิดาของเขาได้ถถึงแก่กรรมลง เดวิดได้สืบทอดเป็น เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน และตำแหน่ง ไวเคานต์ลินลีย์จึงตกไปเป็นของบุตรชายคนโตของเขา

งานด้านพระราชวงศ์

เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน ทำงานในฐานะพระราชวงศ์ โดยได้ทำงานเกี่ยวกับผู้มีปัญหาด้านการได้ยินของสหราชอาณาจักร ดำรงตำแหน่งประธานสมาคมฟุตบอลแห่งสราชอาณษจักรร่วมกับ เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระญาติ ผู้ดูแลและจัดการเกี่ยวกับเงินงบประมาณของสหราชอาณาจักร ผู้อุปถัมภ์มรดกโลกแห่งสหราชอาณาจักร และ ผู้ดูแลหอสมุดควีนวิกตอเรีย ตั้งแต่ปี 2539
บิ๊ก แวน เวเดอร์

ประวัติ

หลายคนอาจรู้จักเขาในนาม Big Van Vader นักมวยปล้ำร่างยักษ์ที่มาจากรัสเซียในช่วงสงครามเย็น เขาเป็นเครื่องจักรสังหารที่เถื่อนมากในสมัยนั้น เขาเข้าวงการในปี 1985 พร้อมด้วยหน้ากากครอบสุนัข และการทำสัญลักษณ์นิ้วแฉกรูปตัววีโดยใช้สี่นิ้วยกเว้นนิ้วโป้งแล้วแยกออกจากกันเป็นคู่ นิ้วชี้ติดกับนิ้วกลาง และนิ้วนางติดกับนิ้วก้อย โดยมีความหมายว่าเขาคว้าแชมป์มาแล้วทั้ง 4 ทวีป
จริงๆ แล้วชื่อ Big Van Vader เป็นชื่อในวงการเท่านั้น และตัวจริงเขาก็เป็นชาวอเมริกัน เขามีชื่อจริงว่า Leon Allen White เค้าเป็นนักมวยปล้ำอาชีพและเป็นนักบอลอาชีพเช่นเดียวกัน
"เขาคือหนึ่งในนักมวยปล้ำที่แข็งแกร่งที่ผมเคยปล้ำด้วย" ฮิตแมน เบรต ฮาร์ต กล่าวถึง Vader ว่าเขาเป็นนักมวยปล้ำทุ่มเทให้กับวงการและความสมจริงมากจนบางครั้งก็รุนแรงมากไปจนคนเจ็บไปหมด
ในการแข่งขัน WWF เมื่อเมษายน 1997 Big Van Vader ปรากฏตัวขึ้นในรายการโทรทัศน์ในคูเวตพร้อมด้วย The Undertaker ซึ่งเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWF ในเวลานั้น ในระหว่างการสัมภาษณ์ พิธีกรถาม Taker และ Vader ว่าการต่อสู้เป็นของปลอมหรือไม่ Vader พลิกโต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่และคว้าเนคไทของพิธีกรขึ้นมาว่าแล้วนี่ล่ะ มันเหมือนของปลอมมั้ย
Vader ได้เข้าร่วมการแข่งขัน New Japan Pro-Wrestling (NJPW), World Championship Wrestling (WCW), World Wrestling Federation (WWF) และ All Japan Pro Wrestling (AJPW) ในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 เขาถือว่าเป็นตำนานในญี่ปุ่น ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักมวยปล้ำที่ประสบความสำเร็จอย่างมากที่สุดคนหนึ่งในวงการนี้
ปัจจุบัน Big Van Vader ได้เสียชีวิตลงแล้วด้วยวัย 63 ปีด้วยอาการหัวใจวายหลังจากปอดบวม
คำอธิษฐานด้วยน้ำตา

มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ในรายการ 5Live ทางช่อง 5 ถ่ายทำกันที่ หมู่บ้านอารีย์ ซอย 5 มีป้อง-ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ กับพลอย-รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล เรื่องราวในมิวสิควิดีโอเพลงนี้ เป็นคู่สามีภรรยากัน ป้องกับพลอยเพิ่งแต่งงานกันใหม่ ๆ ป้องทำหน้าที่สามีที่ดีคอยดูแลเทคแคร์พลอยเป็นอย่างดี ต่อมาหญิงสาวมีโรคประจำตัวและจากไปอย่างกระทันหัน ทำให้ชายหนุ่มเศร้าเสียใจ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปีก็ยังไม่ลืมความรักในวันเก่า ๆ ที่มีสาว “พลอย” อยู่เคียงข้าง
ต่อมาเมื่อป้องอายุวัย 50 ปี ได้รับเค้กและการ์ดครบรอบวันแต่งงาน ที่พลอยสั่งไว้ให้ล่วงหน้าก่อนตาย พอป้องเปิดอ่านข้อความในการ์ดเท่านั้น ป้องก็ปล่อยน้ำตาไหลพราก ๆ

การตอบรับ

เพลง "คำอธิษฐานด้วยน้ำตา" ได้อันดับ 1 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ ประจำวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
วีตัส

ประวัติ

วีตัส เกิดในเมืองเดากัฟปิลส์ ลัตเวียโซเวียต ซึ่งประชากรส่วนมากในเมืองนี้จะพูดภาษารัสเซีย เขาชื่นชอบในดนตรีมาตั้งแต่ยังเด็ก เขาเข้าเรียนในโรงเรียนศิลปะในโอเดสซา พอเข้าช่วงวัยรุ่นก็ได้เริ่มแสดงละครและร้องเพลงภาษารัสเซีย โดยเขาเป็นที่รู้จักเนื่องจากมีระดับเสียงที่ทรงพลังและมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง เขามีสไตล์ดนตรีผสมผสานมากมายเช่น เทคโน, ดนตรีแดนซ์,
ดนตรีคลาสสิก, แจ๊ส และ เพลงพื้นเมืองเป็นต้น โดยเพลง "Opera 2" และ มิวสิกวิดีโอของเพลง "The 7th Element" ได้รับการแชร์ ส่งต่อไปทางเครือข่ายสังคมออนไลน์เป็นจำนวนมาก ซึ่งนับได้ว่าเป็นที่เป็นที่รู้จักและได้ยอมรับจากทั่วโลก
เขามักจะออกแบบเครื่องแต่งกายด้วยตัวเอง โดยจะมีวงดีวา (ДИВА) มาเล่นกับวีตัสเวลามีคอนเสิร์ตเขาประสบความสำเร็จอย่างมากผ่านทางโทรทัศน์ของรัสเซีย และตั้งแต่ปีพ.ศ. 2548 เป็นต้นมาอาชีพการงานของเขาก็ได้ก้าวเข้าสู่วงการตลาดเอเชีย โดยได้เข้าร่วมร้องเพลงกับยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป ซึ่งได้มีการจัดจำหน่ายเพลงของเขาในประเทศไต้หวันและในประเทศจีนเป็นจำนวนมาก รวมถึงประเทศอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง
โรงเรียนหัวไทรบำรุงราษฎร์

ประวัติ

โรงเรียนหัวไทรบำรุงราษฎร์  ได้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 โดยจัดการศึกษาอาศัยอยู่กับ"โรงเรียนหัวไทร (เรือนประชาบาล)" เป็นโรงเรียนประเภทสหศึกษา ในปีการศึกษา 2515 ได้ย้ายสถานที่เรียนจากโรงเรียนหัวไทร (ประถมศึกษาตอนปลาย) ไปอาศัยเรียนที่อาคารเก่าโรงเรียนหัวไทร (เรือนประชาบาล) จนกระทั่งปีการศึกษา 2516 ซึ่งเป็นปีแรกที่โรงเรียนมีนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นครบทั้งสามชั้น คือ ชั้น ม.ศ.1 ม.ศ.2 และ ม.ศ.3 ได้แบ่งสถานที่เรียนเป็น 2 แห่ง คือ นักเรียนชั้น ม.ศ.1 เรียนที่โรงเรียนหัวไทร (เรือนประชาบาล) ส่วนนักเรียนชั้น ม.ศ.2 และ ม.ศ.3 เรียนที่โรงเรียนหัวไทรบำรุงราษฎร์
ปีการศึกษา 2519 ได้ย้ายสถานที่เรียนมาเรียนที่โรงเรียนหัวไทรบำรุงราษฎร์ บริเวณบ้านทะเลปังทั้งหมดทุกระดับชั้น และกระทรวงศึกษาธิการ ได้จัดโรงเรียนหัวไทรบำรุงราษฎร์เข้าอยู่ในโครงการ คมช. รุ่นที่ 13 ตั้งแต่ปีการศึกษา 2519 เป็นต้นมา จนกระทั่งในปีการศึกษา 2521 โรงเรียนหัวไทรบำรุงราษฎร์ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการให้เปิดเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
กง ยู

ประวัติ

กง ยู เกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 ที่ประเทศเกาหลีใต้ การศึกษาจากมหาวิทยาลัยคยองฮี (Kyung Hee University)เขาเริ่มเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปจากการเป็นวีเจให้กับรายการเพลงของ ทางสถานีโทรทัศน์ M.Net เป็นผลงานชิ้นแรกหลังจากนั้นก็รับงานแสดงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001 จากการรับบทเป็นนักเรียนมัธยมปลายในละครวัยรุ่นภาคต่อสุดฮิตเรื่อง School 4 ในปี ค.ศ. 2002 กง ยูมีงานละครในบทนักแสดงสมทบอีกสองเรื่องด้วยกันคือ When Ever และ Hard Love โดยละครทั้งหมดออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ KBS
ปี ค.ศ. 2003 กง ยู มีผลงานตอนต้นปีแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือ My Tutor Friend โดยรับบทเป็น Jong Soo เด็กนักเรียนมัธยมจอมหาเรื่องที่พยายามจะเอาชนะ Ji Hoon (รับบทโดย ควอน ซัง วู) ให้ได้ทุกวิธีทาง ในส่วนของผลงานละครในปีนี้ กง ยู ก็มีงานละครเข้ามาถึงสองเรื่องด้วยกันคือเรื่อง 20 Years และ Screen โดยละครทั้งสองเรื่องออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ SBS นอกจากนั้นยังมีละครสั้นเรื่อง Kim Sung-Joon Meets Lee Yoo-Jung ที่ฉายให้ดูเฉพาะทางอินเทอร์เน็ตเท่านั้น โดยเขาได้ร่วมนำแสดงกับ Sung Yuri
ปี ค.ศ. 2004 กง ยูได้รับบทนำเป็นครั้งแรกจากภาพยนตร์แนวแอ๊กชั่นคอมเมดี้เรื่อง Spy Girl โดยรับบทเป็น Ko Bong หนุ่มขี้อายที่เกิดไปตกหลุมรักสายลับสาวชาวเกาหลีเหนือ Kye Soon (รับบทโดย Kim Jung-Hwa) ที่แอบเข้ามาเกาหลีใต้เพื่อสืบหาข้อมูลลับสุดยอดของทางเกาหลีใต้ และยังมีผลงานภาพยนตร์อีกสองเรื่องเข้าฉายปลายปี เรื่องแรกคือ Mr. Gam's Victory ภาพยนตร์ที่หยิบเอาเรื่องจริงของสุดยอดนักเบสบอลผู้เป็นตำนานของเกาหลี Kam Sa-Yong (รับบทโดย Lee Beom-Su) มาถ่ายทอดบนจอภาพยนตร์เป็นครั้งแรก โดย กง ยู รับบทเป็นนักกีฬาเบสบอลในทีมเดียวกันกับ Kam Sa-Yong และภาพยนตร์อีกเรื่องคือเรื่อง S Diary เป็นภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องราวของสมุดบันทึกลับของหญิงสาวคนหนึ่ง (รับบทโดย Kim Seon-A) ที่เก็บความลับเกี่ยวกับชายหนุ่มต่างๆมากมายที่เข้ามาในชีวิตเธอตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบัน ซึ่ง กง ยู รับบทเป็นหนึ่งในชายหนุ่มที่เป็นอดีตคนรักของหญิงสาวเจ้าของไดอารี่ลับ เล่มนั้น
ปี ค.ศ. 2005 ยังคงมีผลงานภาพยนตร์ต่อเนื่องในแนวแอ็คชั่นคอมเมดี้เรื่อง She"s On Duty และงานซีรีส์เรื่อง Hello My Teacher หรือ ครูเซี้ยวนักเรียนแสบ ในปี ค.ศ. 2006 เรื่อง One Fine Day
ปี ค.ศ. 2007 ละครซีรีส์เรื่อง Coffee Prince, Shop No.1 ประกบคู่กับ ยุน อึนเฮ ซึ่งเป็นซีรีส์ที่โด่งดังมาก แต่ช่วงปลายปี กง ยู ต้องงดรับงานในวงการบันเทิง เพราะต้องเข้าประจำการเป็นทหารเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2551

ชีวิตส่วนตัว

กง ยู มีส่วนสูง 185 เซนติเมตร หนัก 74 กิโลกรัม กรุ๊ปเลือด เอ เกิดในราศรีกรกฎ มีงานอดิเรก คือ เล่นกีฬา (พวกกีฬากลางแจ้ง) , ดูภาพยนตร์ , ฟังเพลง เขาเป็นคนรักเสียงเพลงเวลาว่างเขามักจะชอบฟังเพลงร้องเพลง มีความสามารถพิเศษในการร้องเพลง , บาสเก็ตบอล พูดภาษาอังกฤษได้ มีเพื่อนสนิทในวงการ คือ โจ อินซุง
อัน จุง-กึน

อัน จุง-กึน (เกาหลี: 안중근, ฮันจา: 安重根, MC: An Chung-gun) เกิดเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2422 เป็นผู้นำคนหนึ่งของเกาหลีที่ต่อต้านการยึดครองของญี่ปุ่นโดยเป็นสมาชิกระดับหัวหน้าของกองทัพฝ่ายขวาเกาหลีและเป็นผู้สังหารข้าหลวงใหญ่คนแรกของญี่ปุ่นที่มาประจำที่เกาหลี
จุง-กึนเกิดเมื่อ พ.ศ. 2422 ที่จังหวัดฮวงแช ได้รับการศึกษาตามแบบจีน จากนั้นมาเรียนที่โรงเรียนชอนจู เมื่อสำเร็จการศึกษา เขาทำธุรกิจค้าถ่านหินและประสบความสำเร็จ ญี่ปุ่นได้เข้ามาเป็นผู้อารักขาเกาหลีเมื่อ พ.ศ. 2448 และแต่งตั้งให้ อิโต ฮิโระบุมิ (伊藤博文) มาเป็นข้าหลวงใหญ่ ช่วงเวลาเดียวกันนั้น จุง-กึนได้จัดตั้งโรงเรียนโทนุยเพื่อเป็นแหล่งสอนวัฒนธรรมและความรักชาติ นโยบายของฮิโระบุมิในการเข้ามาเป็นข้าหลวงใหญ่นั้นเต็มไปด้วยความแข็งกร้าวและบีบบังคับให้พระเจ้าโกจงสละราชสมบัติให้พระโอรสคือพระเจ้าซุนจงใน พ.ศ. 2450 ทำให้ชาวเกาหลีลุกฮือขึ้นต่อต้าน ญี่ปุ่นได้ปราบปรามอย่างรุนแรงจนชาวเกาหลีถูกสังหารไปกว่าหมื่นคน จำนวนหนึ่งต้องอพยพหนีไปยังแมนจูเรียและรัสเซีย
ฮิโระบุมิลาออกจากตำแหน่งข้าหลวงใหญ่ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2452 หลังจากนั้น เขาได้เดินทางไปตรวจราชการที่แมนจูเรียเพื่อเจรจากับตัวแทนจากรัสเซียซึ่งชาวเกาหลีระแวงว่าจะมีการเจรจาเรื่องการผนวกเกาหลีด้วย จุง-กึนได้ปลอมตัวไปยังแมนจูเรียและยิงฮิโระบุมิเสียชีวิตเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2452 เขาถูกจับกุมทันทีโดยฝ่ายรักษาความปลอดภัยของรัสเซีย เขาถูกดำเนินคดีในฐานะนายทหารของกองทัพต่อต้านแห่งเกาหลี ไม่ใช่อาชญากร ถูกสั่งประหารชีวิตเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2452 หลังจากนั้นอีก 5 เดือน ญี่ปุ่นก็ผนวกเกาหลีเป็นอาณานิคม
วรรณกรรมลาว

วรรณกรรมลาว ที่มีมาแต่โบราณและเป็นที่รู้จักกันดี มีอยู่หลายเรื่อง โดยมากมักจะเป็นตำนานเรื่องของวีรบุรุษ เช่น พื้นขุนบูลม (ພືນຂຸນບູຣົມ) หนังสือขุน เจือง(ປຶ້ມຫົວຂຸນເຈືອງ) นอกจากนี้ยังมีประเภทนิทานสอนใจหรือคติธรรม เช่น อินทิญาสอนลูก (ອິນທິຍາສອນຫຼານ) ปู่สอนหลาน (ປູ່ສອນຫຼານ)หนังสือเสียวสวาด (ປຶ້ມສຽວສະຫວາດ) ฯลฯ ในบรรดาวรรณกรรมดังกล่าวนั้น เล่มที่ยอมรับกันว่าอยู่ในชั้นสูงสุด อาจกล่าวว่าเป็นวรรณกรรมสุดยอดของลาวน่าจะได้แก่ หนังสือเสียวสวาด และเรื่องท้าวฮุ่งท้าวเจือง

หนังสือเสียวสวาด

บางทีก็เรียกว่า นิทานเสียวสวาด เป็นหนังสือที่โบราณจารย์ลาวได้ประพันธ์ไว้ หนังสือนี้แต่งสมัยใดนั้น ไม่อาจยืนยันได้ชัดเจน แต่ได้รับความนิยมในหมู่ประชาชนลาวไม่น้อยกว่า 300 ปีแล้ว สันนิษฐานว่าจะแต่งในสมัยของพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช ต้นฉบับเป็นการจารึกลงไปในใบลาน ซึ่งลาวเรียกว่า หนังสือผูก มีอยู่ 10 ผูก จารึกด้วยตัวอักษรธรรม ซึ่งเป็นอักษรที่เคยใช้แพร่หลายในลาวและในภาคอีสานของไทย ผู้ที่รวบรวมไว้เป็นครั้งแรก คือ ท่านมหาสิลา วีระวงส์ ปราชญ์คนสำคัญของลาว หนังสือเสียวสวาดจัดได้ว่าเป็นนิทานสุภาษิตเค้าเรื่องของหนังสือเล่นนี้ คือ มีกฎุมพีผู้หนึ่งอยู่ที่ กรุงพาราณสี มีบุตรชายสองคน คนแรกชื่อ สีเสลียว คนน้อง ชื่อ เสียวสวาด เมื่อ เสียวสวาดอายุได้ 16 ปี กฎุมพีผู้พ่อเห็นว่าตนเองแก่แล้วจึงเรียกบุตรมาสั่งสอนเมื่อ กฎุมพี ผู้นั้นตายแล้วบุตรทั้งสองจึงได้ครองเรือนสืบมา
ต่อมามีพ่อค้าจากเมืองจำปานคร เอาเรือกำปั่น มาจอดอยู่ที่ท่าน้ำแถบหมู่บ้าน เสียวสวาดได้ไปคุ้นเคยกับนายเรือ ต่อมาเมื่อเรือนั้นจะกลับเมืองจำปานคร เสียวสวาดก็ขอเดินทางไปด้วย นายเรือก็ยินดีนัก รับเอาเสียวสวาดเป็นบุตร เมื่อไปในเรือเสียวสวาดได้แสดงความฉลาดหลักแหลมหลายประการ ต่อมาเมื่อไปถึงเมืองจำปานครแล้วนายเรือก็ยกลูกสาวให้เป็นภรรยา
ต่อมาอีก 3 ปี พระยาจำปานครเจ้าแผ่นดินปกครองบ้านเมืองด้วยความไร้ศีลธรรมจึงเกิดอาเพศขึ้นหลายอย่าง ทรงมีความกลัวจึงเกณฑ์ผู้คนมานอนเฝ้ายามที่พระราชวังคืนละ 500 คน เทวดาก็บันดารให้พวกผู้คนที่มานอนเฝ้ายามหลับสนิททุกคน ครั้นตอนดึกพระยาจำปามาตรวจดูเห็นทุกคนหลับจึงเกิดความกริ้วโกรธ ถึงตอนเช้าได้สั่งประหารคนทั้งหมด เป็นดังนี้มาทุกวัน
ต่อมาถึงเวรของนายเรือที่จะต้องถูกเกณฑ์ไปเฝ้ายาม นายเรือนั้นเห็นว่าตนคงไม่พ้นความตายเหมือนกับคนอื่น ๆ จึงเรียกลูกมาสั่งเสีย เสียวสวาดรู้เช่นนั้นก็อาสาไปแทน ครั้นในตอนดึกพระยาจำปาลุกมาตรวจ เห็นคนอื่น ๆ หลับสนิทหมด เว้นแต่เสียวสวาดคนเดียว เสียวสวาดได้ยินเสียงเปิดประตูก็กระแอมขึ้นกล่าว คำคาถาภาษาบาลี พระยาจำปาตกใจจึงเสด็จขึ้น เป็นเช่นนั้นถึงสามครั้ง ครั้งถึงตอนเช้าพวกที่นอนเฝ้ายามก็รอดตายทุกคน พระยาจำปาจึงให้สืบหาตัวคนที่กล่าวพระคาถา เมื่อได้พบกับเสียวสวาดก็ตอบข้อซักถามต่าง ๆ ของพระยาจำปาโดยยกนิทานเปรียบเทียบ พระยาจำปามีความยินดี ตั้งให้เสียวสวาดเป็นราชบัณฑิตประจำพระองค์ ตั้งแต่นั้นมาเสียวสวาดก็สั่งสอนพระยาจำปาและท้าวพระยาทั้งหลาย ให้ตั้งอยู่ในคุณธรรม นครจำปาก็เจริญรุ่งเรือง ไม่มีข้าศึกมารุกรานในที่สุด เสียวสวาดก็ได้เป็นอัครมหาเสนาบดี
กลอย

ลักษณะทางพันธุศาสตร์ของกลอย

ไม้เถาล้มลุก ไม่มีมือเกาะ มีหัวใต้ดิน ลึกประมาณ 10 - 15 เซนติเมตร ลำต้นกลมมีหนามเล็กๆกระจายทั่วไป และมีขนนุ่มๆ สีขาวปกคลุม มีรากเจริญเป็นหัวสะสมอาหารอยู่ใต้ดิน หัวใต้ดินส่วนมากกลมรี บางทีเป็นพู มีรากเล็กๆกระจายทั่วทั้งหัว มี 3-5 หัวต่อต้น เปลือกหัวบางสีน้ำตาลออกเหลือง เนื้อในหัวมี 2 ชนิดคือ สีขาว (กลอยหัวเหนียว) และสีครีม (กลอยไข่ กลอยเหลือง) ใบประกอบ เรียงตัวแบบเกลียว ผิวใบสากมือ มีขนปกคลุม มีใบย่อย 3 ใบ ใบกลางแผ่นใบรูปรีแกมขอบขนาน กว้าง 6 - 15 เซนติเมตร ยาว 8 - 25 เซนติเมตร ปลายเรียวแหลม โคนแหลม ขอบใบเรียบ เส้นใบนูน ใบย่อย 2 ใบ แผ่นใบรูปไข่ รูปไข่กลับ ขนาดสั้นกว่าใบกลางแต่กว้างกว่า ปลายแหลม โคนกลม เส้นใบออกจากจุดเดียวกัน ก้านใบยาว 10 - 15 เซนติเมตร ดอกช่อแบบแยกแขนง แยกเพศอยู่คนละต้น ดอกย่อยมีขนาดเล็ก จำนวน 30 - 50 ดอกสีเขียว ออกตามซอกใบ ห้อยลง ดอกเพศผู้ออกเป็นช่อแยกแขนง 2 - 3 ชั้น ดอกตั้งขึ้น ยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร เกสรเพศผู้จำนวน 6 อัน ดอกเพศเมียออกเป็นช่อชั้นเดียว ดอกชี้ลงดิน กลีบเลี้ยงและกลีบดอกอย่างละ 6 กลีบ เรียงเป็น 2 วง ผลแก่แตกได้ มีสีน้ำผึ้ง มีครีบ 3 ครีบ กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ยาว 5.5 เซนติเมตร แต่ละครีบมี 1 เมล็ด ผิวเกลี้ยง เมล็ดกลมแบน มีปีกบางใสรอบเมล็ด พบตามที่ลุ่มต่ำ ที่รกร้างทั่วไป ป่าเต็งรัง ป่าผสม และป่าดงดิบ ออกดอกช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน หัวกลอยให้แป้งมาก แต่มีสารไดออสคอรีน ซึ่งมีผลต่อระบบประสาทส่วนกลางซึ่งอาจทำให้ถึงตายได้ ทำให้เมา คันคอ อาเจียน เหงื่อออก ตาพร่า ใจสั่น วิงเวียน ต้องนำมาทำให้หมดพิษ โดยปอกเปลือกทิ้ง แล้วหั่นเป็นแผ่นบางๆ ใส่ชะลอมหรือตะกร้าแล้วนำไปแช่ทิ้งไว้ให้น้ำไหลผ่าน เช่นน้ำทะเล น้ำตก น้ำห้วย สัก 2 - 3 วัน ล้างให้สะอาด จึงจะรับประทานได้

ความเป็นพิษและการใช้ประโยชน์

กลอยบางชนิดมีแคลเซียมออกซาเลต ทำให้ระคายเคือง บางชนิดมีซาโปนิน มีฤทธิ์ทำลายเม็ดเลือด มีสารไดออสโครีน (Dioscorine) ทำลายระบบประสาทส่วนกลาง ทำให้เป็นอัมพาต ละลายน้ำได้ดี รสเบื่อเมา จึงต้องล้างสารนี้ออกจากกลอยก่อนนำไปบริโภค
นิยมนำไปแช่ไว้ในธารน้ำไหลเป็นเวลา 1 คืน หรือนานกว่านี้ 
ชาวซาไกใช้น้ำแช่หัวกลอยผสมกับยางของยางน่องใช้เป็นยาทาลูกธนู ในอินเดียใช้หัวกลอยเป็นยาฆ่าเหา และเบื่อปลา ใช้น้ำแช่หัวกลอยมาฉีดฆ่าแมลงจำพวกหนอน กลอยดิบตำให้ป่นใช้พอกแผลวัวควายเพื่อฆ่าหนอนในแผล หัวกลอยที่ล้างพิษหมดแล้ว ปรุงเป็นยาแก้เถาดานในท้อง นำหัวกลอยมาปรุงเป็นน้ำมันใส่แผลฝีหนอง สารสกัดจากกลอยที่สกัดด้วยเอทานอลมีประสิทธิภาพดีในการยับยั้งการเจริญของ Propionibacterium acnes
นอกจากนี้กลอยยังมีสารไดออสเจนิน diosgenin ซึ่งมีคุณสมบัติคล้ายไฟตอสโตรเจน phytoestrogen ผู้ป่วยมะเร็งที่ไวต่อเอสโตรเจน estrogen ควรระมัดระวังและศึกษาให้ดีก่อนรับประทานกลอย