google/wiki40b huggingface dataset:
โต้วเจี้ยนเต๋อ

โต้วเจี้ยนเต๋อ (จีน: 竇建德; พินอิน: Dóu Jiándè , 573 – 3 สิงหาคม 621) ผู้นำกบฏในรัชสมัย จักรพรรดิสุยหยาง ตรงกับช่วงปลายสมัย ราชวงศ์สุย 
ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 617 โต้วได้เข้ายึดดินแดนบริเวณ มณฑลเหอเป่ย์ เป็นฐานที่มั่นพร้อมกับสถาปนาตนเองเป็น ฉางเล่อกงหวัง (พินอิน: Chánglegōngwáng) ก่อนจะเปลี่ยนเป็น เซี่ยกงหวัง (พินอิน: Xìagōngwáng) เมื่อฤดูร้อน ค.ศ. 619 ภายหลังจากที่ หวังซื่อชง อีกหนึ่งผู้นำกบฏได้ทำการปลด จักรพรรดิสุยกง ลงจากราชบัลลังก์พร้อมกับตั้งรัฐเจิ้งขึ้นมา
ภายหลังจาก ยุทธการที่ด่านเฮาโล เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 621โต้วยอมแพ้แก่กองทัพถังแต่ก็ถูกสังหารเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ปีเดียวกัน
ปีเตอร์ ชาน

ประวัติ

ปีเตอร์ ชาน เกิดที่ฮ่องกง เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 มีบิดามารดาเป็นชาวไทยชื่อ "ชาน ทงหมั่น" และ "อารี ทงหมั่น" บิดาของ ปีเตอร์ ชาน เป็นอดีตหัวหน้าแผนกโฆษณาของบริษัทหนังยักษ์ใหญ่ของ ชอว์ บราเธอร์ส และเคยสร้างหนังไทยเรื่อง “รสสวาท” เมื่อ 30 ปีก่อน นำโดย ไพโรจน์ ใจสิงห์ กับ ปริม ประภาพร ปัจจุบันคุณพ่อและคุณแม่ของ ปีเตอร์ ชาน อาศัยอยู่ที่กรุงเทพฯ 
เมื่อ ปีเตอร์ ชาน อายุ 12 ขวบเขาติดตามครอบครัวมาอยู่ที่ประเทศไทย อายุ 18 ปีก็ไปเรียนวิชาภาพยนตร์ที่สหรัฐอเมริกา แล้วเข้าสู่วงการภาพยนตร์ในฮ่องกง
เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม

สามผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (จีน: 三俠五義; พินอิน: Sān Xiá Wǔ Yì; อังกฤษ: The Three Heroes and Five Gallants) เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนแนวสืบสวนสอบสวนและกำลังภายใน ฉือ ยฺวี่คุน (石玉昆 Shí Yùkūn ) แต่งขึ้น และได้รับการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรเผยแพร่เมื่อปลายศตวรรษที่ 19 นิยายเรื่องนี้ได้รับความนิยมมาก ต่อมา หยู เยฺว่ (俞樾 Yú Yuè ) ปรับปรุงจนเป็นวรรณกรรมชั้นสูง เรียกชื่อเสียใหม่ว่า เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (七俠五義 Qī Xiá Wǔ Yì ; The Seven Heroes and Five Gallants) เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 1889

ประวัติ

ในราชวงศ์ชิง รัชสมัยเสียนเฟิงถึงถงจื้อ ซึ่งเป็นช่วงที่พระพันปีฉือสี่เถลิงอำนาจ ฉือ ยฺวี่คุน บัณฑิตจากเมืองเทียนจิน มีชื่อเสียงมากจากการเล่าเรื่องราวของเปา เจิ่ง ข้าราชการจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง เขาเล่าเรื่องไปด้วย เล่นซอสามสายไปด้วย ทำให้แต่ละครั้งมีผู้ชมหลายพัน ร้านหนังสือจึงเริ่มบันทึกเรื่องเล่าของเขาเป็นลายลักษณ์อักษร โดยตัดเพลงและถ้อยคำที่ไม่เป็นภาษาออก กลายเป็นหนังสือชื่อว่า หลงถูเอ่อร์ลู่ (龍圖耳錄 Lóngtú Ěr Lù ) แปลว่า "บันทึกเรื่องหลงถูที่ฟังมา" (Aural Record of Longtu) ทั้งนี้ "หลงถู" เป็นฉายาของเปา เจิ่ง แปลว่า มังกรให้วาดขึ้น เพราะเนื้อเรื่องตอนหนึ่งว่า พระเจ้าแผ่นดินสุบินว่า จะมีเทพยดามาจุติเป็นข้าราชการ และรับสั่งให้วาดรูปข้าราชการผู้นั้นตามพระสุบินแล้วออกติดตามหา
ครั้นถึงรัชสมัยกวังซวี่ มีผู้หนึ่งใช้นามแฝงว่า "เวิ่นจู๋จู่เหริน" (問竹主人 Wèn Zhú Zhǔrén ) แปลว่า "อาจารย์สอบไผ่" (Master Bamboo Questioner) ซึ่งผู้คนส่วนใหญ่เชื่อว่า เป็นฉือ ยฺวี่คุน นั้นเอง ได้ปรับปรุงหนังสือข้างต้นโดยตัดเรื่องภูตผีออกบางส่วน แล้วประมวลเนื้อหาเข้าเป็นหนังสือเล่มใหม่ มีหนึ่งร้อยยี่สิบบท ชื่อ จงเลี่ยเสียอี้ฉวน (忠烈俠義傳 Zhōngliè Xiáyì Chuán ) แปลว่า "เรื่องราวเหล่าทแกล้วทกล้าผู้จงรักและใจหาญ" (Biographies of Loyal, Courageous Heroes and Gallants)
ภายหลัง หนังสือนั้นมีผู้ใช้นามแฝงว่า "รู่หมีเต้าเหริน" (入迷道人 Rùmí Dàorén ) แปลว่า  "นักพรตมีสุข" (Captivated Taoist) ปรับปรุง และอีกบุคคลซึ่งใช้นามแฝงว่า "ทุ่ยซือจู่เหริน" (退思主人 Tuìsī Zhǔrén ) แปลว่า "อาจารย์ใฝ่วิเวก" (Master of Retiring Thought) ปรับปรุงอีกชั้นหนึ่ง เรียกชื่อว่า สามผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ที่ว่า "สามผู้กล้า" นี้ความจริงแล้วหมายถึงบุคคลสี่คน คือ จั่น เจา จอมยุทธใต้ โอวหยาง ชุน จอมยุทธเหนือ กับติง เจ้าหลัน และติง เจ้าฮุ่ย จอมยุทธแฝด ต่อมา ร้านขุมทรัพย์ (聚珍堂 Jùzhēn Táng ) ร้านหนังสือในกรุงปักกิ่ง จัดพิมพ์ สามผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อปี 1879 หนังสือเป็นที่นิยมในกรุงทันที
ราวสิบปีให้หลัง หยู เยฺว่ ข้าราชการซึ่งชำนาญภาษาศาสตร์ ปรับปรุงหนังสือนั้นอีก แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ร้านกวั๋งไป่ซ่งไจ (廣百宋齋 Guǎng Bǎi Sòng Zhāi ) ในเซี่ยงไฮ้ พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 1889 และในไม่ช้าก็ได้รับความนิยมไปทั่วประเทศจีน
ฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ (จักรพรรดิคัมมุ)

ฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ (ญี่ปุ่น: Fujiwara no Yoshiko  ; ? – 14 ธันวาคม 1350) พระชายาใน จักรพรรดิคัมมุ และเป็นพระมารดาใน เจ้าชายอิโยะ
โยะชิโกะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 1350 เนื่องจากการปลิดชีพตนเองพร้อมกับเจ้าชายอิโยะ
เอ็มวีทีวีแฟมิลี

ปัญหาการออกอากาศภาคพื้นดินระบบดิจิทัลกับ กสทช.

หลังจากที่พันธุ์ทิพา ศกุณต์ไชย ประธานกรรมการบริหาร บริษัท ไทยทีวี จำกัด ประกาศว่าจะงดชำระค่าธรรมเนียม ใบอนุญาตประกอบกิจการ โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล งวดที่สองให้แก่ กสทช. เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 พันธุ์ทิพาส่งหนังสือถึง กสทช.ขอบอกเลิกใบอนุญาตประกอบกิจการฯ ในช่องหมายเลข 15 (โลกา) และช่องหมายเลข 17 (ไทยทีวี) โดยหลังจากนั้นไม่นาน ก็ประกาศสำทับอีกว่า จะยุติการออกอากาศโลกาและไทยทีวี ผ่านระบบดิจิทัลภาคพื้นดิน ทางช่องหมายเลข 15  และ 17 ตามลำดับ ในวันที่ 26 กรกฎาคม ตั้งแต่เวลา 00:00 น. เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2559 - เนื่องด้วย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงสวรรคต คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ จึงมีคำสั่งให้สถานีโทรทัศน์ทุกช่องระงับการออกอากาศรายการตามผังรายการปกติเป็นระยะเวลา 30 วัน เพื่อเป็นการไว้อาลัย ไม่สามารถรับชม ลืม ทั้ง 2 ช่อง ไม่ได้ใบอนุญาต
ทว่าทาง กสทช.ระบุว่าหาก บจก.ไทยทีวี ไม่ชำระค่าธรรมเนียมใบอนุญาต จะต้องรับโทษทางปกครอง คือพักใช้หรือเพิกถอน ใบอนุญาตประกอบกิจการ โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ซึ่งจะเป็นผลให้ขาดคุณสมบัติ ในการเป็นผู้รับใบอนุญาต ประกอบกิจการโทรทัศน์ ประเภทไม่ใช้คลื่นความถี่ไปด้วย พันธุ์ทิพาจึงมอบหมายทนายความ ยื่นฟ้อง กสทช.ต่อศาลปกครอง ซึ่งดำเนินการไต่สวน ด้วยการเชิญให้คู่กรณีมาชี้แจง โดยทาง กสทช.เสนอให้ บจก.ไทยทีวี ประกาศหาผู้รับซื้อกิจการ หรือผู้เข้าร่วมประกอบกิจการ ตามที่กฎหมายกำหนด ซึ่งระหว่างนี้มีการผ่อนปรน ให้ยืดเวลาออกอากาศ ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลไปอีกสามเดือน (จนถึงวันเสาร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2558) ซึ่งพันธุ์ทิพาก็เห็นชอบด้วย เกิดขึ้นวันจันทร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เคยออกอากาศทีวีดิจิตอล มานาน 1 ปี
แต่เมื่อถึงกำหนดเวลาดังกล่าว บจก.ไทยทีวี ไม่สามารถดำเนินการตามข้อเสนอของ กสทช.ข้างต้นได้ จึงยุติการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ทางช่อง 15 เอ็มวีทีวีแฟมิลี พร้อมกับช่อง 17 ไทยทีวี ซึ่งดำเนินการด้วยตนเอง ตั้งแต่เวลา 23:59 น. ของวันที่ 31 ตุลาคมนั้นเอง โดยที่ กสทช.และไทยพีบีเอส เจ้าของอุปกรณ์รวมส่งสัญญาณ มิได้เป็นฝ่ายดำเนินการตัดสัญญาณแต่อย่างใด
ต่อมาสำนักงาน กสทช.ส่งหนังสือเลขที่ สทช 4010/35320 ออกคำสั่งทางปกครอง แจ้งต่อผู้อำนวยการ ส.ส.ท. เพื่อระงับการให้บริการโครงข่ายแก่ บริษัท ไทยทีวี จำกัด ทั้งสองช่อง เป็นระยะเวลา 30 วัน ตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เป็นต้นไป ดังนั้น ส.ส.ท.จึงดำเนินการตามคำสั่งทางปกครองดังกล่าว โดยแสดงหน้าจอสีดำ มีข้อความเป็นตัวอักษรสีขาว อยู่บริเวณกลางหน้าจอความว่า "ระงับการออกอากาศชั่วคราว(เว้นบรรทัด)ตามคำสั่งทางปกครองของสำนักงาน กสทช." และต่อมาได้แสดงหน้าจอ หลายสีพร้อมเสียงที่มีความถี่ 1000 เฮิรตซ์ ตลอดไป
ออร์บิทัล เอทีเค

ประวัติ

การประกาศการควบรวมกิจการระหว่างบริษัทออร์บิทัลไซเอินส์และแผนกการบินและอวกาศและการป้องกันของบริษัทอัลลิอันท์เทคซิสเท็มส์ (ATK) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2557 ซึ่งการควบรวมกิจการมีผลตั้งแต่วันที่ 9 กุมภาพันธ์ในปีถัดมา โดยแผนกการผลิตสินค้ากีฬาของบริษัท ATK ได้แยกตัว (spin-off) ออกตั้งบริษัทวิสตาเอาท์ดอร์ (Vista Outdoor) ในวันเดียวกัน ก่อนการควบรวมกิจการ บริษัททั้งสองนั้นมีความร่วมมือในโครงการมากมาย เช่น การนำเครื่องยนต์จรวดของบริษัท ATK กว่า 400 ตัวติดตั้งในพาหนะปล่อยของบริษัทออร์บิทัล เป็นต้น

แผนกระบบการบิน

แผนกระบบการบิน (Flight Systems Group) มีฐานการผลิตในเมืองแชนด์เลอร์ รัฐแอริโซนา ผลิตพาหนะปล่อย (launch vehicle) เพกาซัส มิโนทอร์ และแอนทาเรส รวมทั้งชิ้นส่วนโครงสร้างเกี่ยวกับการบินและการขับดันชนิดแข็ง นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของเครื่องบิน Stargazer ซึ่งใช้ทดสอบในโครงการเฉพาะ

แผนกระบบการป้องกัน

แผนกระบบการป้องกัน (Defense Systems Group) มีฐานการผลิตในเมืองบอลทิมอร์ รัฐแมรีแลนด์ ผลิตขีปนาวุธเชิงยุทธวิธี เครื่องอิเล็กทรอนิกส์เพื่อการป้องกัน เครื่องยิงลำกล้องขนาดกลางและใหญ่ รวมถึงสายชนวนและหัวรบของทั้งขีปนาวุธและอาวุธทั่วไป โลหะความแม่นยำและโครงสร้างประกอบสำหรับเครื่องยิงลำกล้องขนาดกลางและใหญ่ เครื่องบินทหาร ยานพาหนะภาคพื้นดิน นอกจากนี้ยังผลิตระบบขีปนาวุธ ระบบโหลด ประกอบ และใส่ซอง (load, assembly, pack; LAP) ของเครื่องยิงขนาดลำกล้องกลาง และผลิตผงเชื้อเพลิงขับเคลื่อนในรูปแบบกระป๋องในเชิงพาณิชย์

แผนกระบบการบินอวกาศ

แผนกระบบการบินอวกาศ (Space Systems Group) สามารถผลิตดาวเทียมเพื่อใช้วัตถุประสงค์เชิงพาณิชย์ เชิงวิทยาศาสตร์ และความมั่นคง ผลิตภัณฑ์ที่น่าสนใจได้แก่ ยานอวกาศซิกนัส (Cygnus) ซึ่งใช้บรรทุกสัมภาระขึ้นสู่สถานีอวกาศนานาชาติ แผนกนี้มีฐานการผลิตในเขตดัลเลส รัฐเวอร์จิเนีย แห่งเดียวกับที่ตั้งสำนักงานใหญ่บริษัท
วงตาวัน

Fanpage อย่างเป็นทางการของวงตาวัน

http://www.facebook.com/WongTawanBand
แบร์นาร์ ปัสกุอาล

ผลงานในระดับอาชีพ

ปัสกุอาลเริ่มอาชีพของเขากับอาแอ็ส โบแว ก่อนจะเข้าร่วมทีมกับเลออาฟวร์ อาเซใน ค.ศ. 1993 ภายหลังจากการทำหน้าที่ห้าฤดูกาลร่วมกับเลออาฟวร์ อาเซ ปัสกุอาลก็ได้ย้ายไปอยู่ร่วมกับทีมดันดียูไนเต็ดของฝั่งสกอต โดยใช้ช่วงชีวิตสองปีอยู่ที่สนามฟุตบอลแทนนาไดซ์ และเขาได้ออกจากทีมดังกล่าวใน ค.ศ. 2000 นอกจากนี้ ปัสกุอาลยังได้เข้าแข่งขันฟุตบอลชายหาดที่ประเทศไทยใน ค.ศ. 2000 ร่วมกับทีมชาติฝรั่งเศส โดยเขาเป็นผู้ยิงประตูร่วมกับผู้ทำแฮตทริกชื่อ อีริค คันโตนา
ฐานันดรศักดิ์เจ้านายฝ่ายเหนือ

พระเป็นเจ้าทั้งสาม

ชาวไทยวนตั้งแต่สมัยอาณาจักรล้านนาเรียกเจ้าผู้ครองนครว่าพญา (พงศาวดารสยามสะกดว่าพระยา) ต่อมาจึงมีตำแหน่งพระมหาอุปราชเรียกว่าเจ้าหอหน้า
ปี พ.ศ. 2325 เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชขึ้นครองราชย์ พระยากาวิละเจ้าเมืองนครลำปางได้พาพี่น้องลงมาเข้าเฝ้าสวามิภักดิ์ จึงโปรดเกล้าฯ เลื่อนพระยากาวิละขึ้นเป็นพระยาวชิรปราการเจ้าเมืองนครเชียงใหม่ พร้อมทั้งตั้งเจ้าธรรมลังกาเป็นพระยาอุปราชนครเชียงใหม่ และเจ้าคำฟั่นเป็นพระยารัตนหัวเมืองแก้ว "ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่" เรียกเจ้านายทั้งสามพระองค์นี้ว่าพระเป็นเจ้าทั้ง 3 พระองค์พี่น้อง โดยพระยาอุปราชเป็นวังหน้าและพระยารัตนะหัวเมืองแก้วเป็นวังหลัง
พันธมิตรการสถาปนาราชวงศ์แห่งเวียดนาม

พันธมิตรการสถาปนาราชวงศ์แห่งเวียดนาม (อังกฤษ: Vietnamese Constitutional Monarchist League ; เวียดนาม: Cờ Liên Minh Quân Chủ Lập Hiến Đa Nguyên Việt Nam) เป็นองค์กรต่อต้านคอมมิวนิสต์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2536 โดย เหงียน ฟุก บูจาญซึ่งกล่าวอ้างว่าเป็นสมาชิกราชวงศ์ของเวียดนามที่ลี้ภัยออกจากประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2518 องค์กรนี้เป็นองค์กรที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐพื่อจัดตั้งรัฐบาลแทนที่รัฐบาลคอมมิวนิสต์ในปัจจุบัน เป้าหมายของขบวนการคือสืบทอดอำนาจของจักรพรรดิเบ๋าได่ซึ่งถือเป็นผู้นำตามกฎหมายของเวียดนาม
ใน พ.ศ. 2540 จักรพรรดิเบ๋าได่สิ้นพระชนม์และพระโอรสของพระองค์คือ เจ้าชายเบ๋าลองขึ้นเป็นผู้นำของราชวงศ์เหงียน พระองค์ยืนยันไม่ยุ่งเก่ยวกับการเมืองและประทับที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศสจนสิ้นพระชนม์เมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ผู้นำราชวงศ์องค์ต่อมาคือ เจ้าชายเบ๋าทาง ผู้ประกาศตัวต่อสาธารณชนเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ในชื่อบูจาญ
เจ้าชายเบ๋าลองเคยทำงานกับเจ้าชายเบ๋าวางและได้รับตำแหน่งมังกรแห่งอันนัมซึ่งไม่มีบทบาททางการเมืองในเวียดนาม กลุ่มพันธมิตรนี้ต้องการต่อสู้เพื่อฟื้นฟูระบอบราชวงศ์เช่นที่เป็นในประเทศไทยและประเทศกัมพูชา แต่ไม่ได้เป็นความปรารถนาของเจ้าชายเบ๋าลองหรือเจ้าชายเบ๋าทางเท่าใดนัก

การเมือง

สมาชิกของพันธมิตรส่วนมากเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามใต้ที่ลี้ภัยมาอยู่ที่สหรัฐ แคนาดา ยุโรปและออสเตรเลีย การต่อสู้ขององค์กรเน้นการสร้างแรงกดดันต่อรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของเวียดนามโดยไม่ใช้ความรุนแรง

เศรษฐกิจ

พันธมิตรได้รับการสนับสนุนจากเงินบริจาคของชาวเวียดนามที่ลี้ภัยอยู่ใน สหรัฐ แคนาดา ยุโรปและออสเตรเลีย
วาทาริ (เก็นโซซุยโคเด็น)

วาทาริ (อังกฤษ: Watari) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III

ข้อมูลส่วนตัว

ชื่อ: วาทาริ

ดวงดาวประจำตัว: จิโค (Chikou)

บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ

อายุ: 23 ปี

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ

ครอบครัว: ไม่ปรากฏ

สถานะ: นินจา

สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ

สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง

ประวัติ

วาทาริเป็นนินจา และเป็นสมาชิกขององค์กรเงา (Dark Wind Organization) แต่เขากลับทรยศต่อองค์กรและหลบหนีออกมา ทำให้เขาถูกอายาเมะหนึ่งในสมาชิกขององค์กรออกไล่ล่า สาเหตุที่เขาเข้าร่วมกองทัพไฟบริงเกอร์เนื่องจากเขาถือว่าเป็นการว่าจ้าง และในกองทัพนั้นเองที่วาทาริได้พบกับอายาเมะอีกครั้งหนึ่ง ทั้งคู่ได้ทำการประลองฝีมือกันโดยที่วาทาริเป็นผู้ชนะ เขาจึงทำการตกลงกับอายาเมะว่าจะต้องไม่ยุ่งกับเขาจนว่าสงครามจะสิ้นสุดลง
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง วาทาริได้หายตัวไปอย่างลึกลับ คาดว่ายังคงหลบหนีจากการไล่ล่าขององค์กรเงาอยู่
วู่วาม

การตอบรับ

เพลง วู่วาม ได้อันดับสูงสุดที่ 33 จากการจัดอันดับของเวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ตของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
บ้านมะลิวัลย์

วังมะลิวัลย์ หรือ บ้านมะลิวัลย์ ตั้งอยู่เลขที่ 39 ถนนพระอาทิตย์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเป็นที่ทำการของสำนักงานองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (Food and Agriculture Organization of the United Nations - FAO)

ประวัติ

บริเวณนี้ เดิมเป็นบ้านของเจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ คชเสนี) ผู้เป็นปู่ของเจ้าจอมมารดากลิ่น คชเสนี ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และตกทอดมาถึงพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ (พระองค์เจ้ากฤดาภินิหาร) พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างตำหนักพระราชทานบนที่ดินนั้น
วังมะลิวัลย์เป็นตำหนักหลังใหม่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์สร้างพระราชทานแด่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ ในโอกาสที่ทรงเจริญพระชันษาครบ 5 รอบใน พ.ศ. 2460 เป็นอาคารทรงยุโรปก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น หลังคาทรงปั้นหยา มีท้องพระโรงเป็นหอโถงสูงใหญ่ มีเฉลียงรายรอบชั้นล่าง และมีระเบียงรายล้อมชั้นบน เพดานห้องโถงและหัวเสาปั้นลายปูนเลียนแบบศิลปะขอม ออกแบบโดยนายเออโคล มันเฟรดี (เอกฤทธิ์ หมั่นเฟ้นดี) สถาปนิกชาวอิตาเลียน ก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2460
เมื่อพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์สิ้นพระชนม์ และเจ้าจอมมารดากลิ่นถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 2466 วังมะลิวัลย์ได้ตกทอดมาสู่ทายาท และประสบปัญหาค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษา ทายาทราชสกุลกฤดากรจึงทูลเกล้าฯ ถวาย ร.7 ขายบ้านและที่ดินแก่พระคลังข้างที่ เมื่อ พ.ศ. 2469 และต่อมาหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองได้อยู่ในความดูแลของสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์
ในรัชสมัยรัชกาลที่ 7 พระองค์พระราชทาน วังถนนพระอาทิตย์ ให้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ต้นราชสกุลสวัสดิวัตน์ เมื่อทรงพักที่ตำหนักเดิม ได้ระยะหนึ่งจนตำหนักใหม่สูง 3 ชั้นสร้างเสร็จ ตำหนักเดิมจึงไม่มีผู้ใดอาศัย
หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฏ์ เสด็จออกจากวังนี้ ทรงลี้ภัยทางการเมืองสู่ ปีนัง
ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล บ้านมะลิวัลย์ใช้เป็นที่พำนักของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์หลายท่าน ได้แก่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอ๊อสคาร์นุทิศ กรมหมื่นอนุวัตรจาตุรนต์, พลเอก เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม อินทรโยธิน), พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา และเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พ.ศ. 2484-2488 นายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ผู้เป็นหัวหน้าขบวนการเสรีไทย ได้ใช้บ้านหลังนี้เป็นศูนย์บัญชาการงานใต้ดินของฝ่ายสัมพันธมิตรและขบวนการเสรีไทย นายทหารจากหน่วยสืบราชการลับของอเมริกา (โอเอสเอส) หลายนายเข้ามาปฏิบัติงาน รวมทั้ง พันตรีเจมส์ ทอมป์สัน ผู้ก่อตั้งธุรกิจผ้าไหมไทยจิม ทอมป์สัน และ อเล็กซานเดอร์ แมคโดแนลด์ ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์
ในปี พ.ศ. 2499 กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้เช่าบ้านมะลิวัลย์จากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เพื่อใช้เป็นที่ทำการของสำนักงานองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ จนถึงปัจจุบัน
น้ำนิ่งไหลลึก

การตอบรับ

เพลง น้ำนิ่งไหลลึก ได้อันดับ 41 จากการจัดอันดับของ แฟต 104.5 ในชาร์ตของ แฟต 104.5 ชาร์ตท็อป 100 ประจำสัปดาห์ที่ 14 เริ่มตั้งแต่วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 - 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2545
แรกนะร็อก

ในเทพปกรณัมนอร์สธอร์ แรกนะร็อก (Ragnarok, UK /ˈræɡnərɜːk/, US /ˈræɡnərɒk/ หรือ /ˈræɡnərək/) เป็นชุดเหตุการณ์ในอนาคต ประกอบด้วย การยุทธครั้งใหญ่ตามคำทำนายซึ่งนำไปสู่การสิ้นชีพของเหล่าเทพที่สำคัญ (ประกอบด้วย เทพโอดิน, ทอร์, เทียร์, เฟรย์, เฮมดาลล์, และโลกิ) ในท้ายที่สุด, การเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติต่างๆ และการที่แผ่นดินจมลงใต้สมุทรตามลำดับ ต่อจากนั้น แผ่นดินจะผุดขึ้นจากทะเลอีกครั้ง และกลับมาอุดมสมบูรณ์ เทพที่รอดชีวิตและเทพผู้กลับมาจากความตายจะมาพบกัน โลกจะกลับมามีพลเมืองด้วยมนุษย์สองคนที่เหลือรอด แรกนะร็อกเป็นเหตุการณ์สำคัญในทางความเชื่อและศาสนาของนอร์ส และเป็นหัวข้อของวจนิพนธ์ทางวิชาการและทฤษฎี
ตามที่มีหลักฐานยืนยัน เหตุการณ์นี้ได้รับการบันทึกครั้งแรกใน บทกวีเอ็ดดา ซึ่งแปลในคริสต์ศตวรรษที่ 13 จากบันทึกโบราณ และบทร้อยแก้วเอ็ดดาที่เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยสนอร์รี สเทอร์ลิวซัน ใน มหากาพย์เอ็ดดา และกลอนบทหนึ่งใน บทกวีเอ็ดดา เหตุการณ์นี้เรียกว่า Ragnarök หรือ Ragnarøkkr (ภาษานอร์สโบราณ แปลว่า "ชะตากรรมของเหล่าทวยเทพ" หรือ "สนธยาของเหล่าทวยเทพ" ตามลำดับ) การนำไปใช้งานที่มีชื่อเสียงกระทำโดยนักแต่งเพลงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ริชาร์ด วากเนอร์ ใช้เป็นหัวเรื่องดนตรีอุปรากร ปกรณัมแหวนแห่งนิเบลุงเกน องค์สุดท้ายของเขา เกิทเทอร์เดมเมอร์รุง (ค.ศ. 1876)

นิรุกติศาสตร์

คำว่า "ragnarök" ในภาษานอร์สโบราณเป็นคำผสมจากคำสองคำ คำแรกคือ ragna คำแสดงความเป็นเจ้าของในรูปพหูพจน์ของคำ regin (แปลว่า "เทพเจ้า" หรือ "พลังอำนาจ") มีรากคำมาจากคำในภาษาโปรโต-เจอร์แมนิกที่สร้างขึ้นใหม่ *ragenō คำที่สอง rök มีหลายความหมาย เช่น "การพัฒนา, แหล่งกำเนิด, สาเหตุ, ความสัมพันธ์, ชะตากรรม, สิ้นสุด" การตีความแบบเดิมก่อนควบรวม /ǫ/ และ /ø/ ในภาษาไอซ์แลนด์ (ca. 1200) คำ rök มีรากคำมาจากคำในภาษาโปรโต-เจอร์แมนิก *rakō คำ ragnarök เมื่อรวมคำแล้วมักตีความเป็น "ชะตากรรมสุดท้ายของเทพเจ้า" ใน ค.ศ. 2007 Haraldur Bernharðsson เสนอว่าต้นกำเนิดของคำที่สองในคำผสมเป็น røk นำไปสู่การสร้างคำขึ้นใหม่ในภาษาโปรโต-เจอร์แมนิก *rekwa และเปิดไปสู่ความไปได้ในความหมายอื่นๆ
เดฟ มัสเทน

ประวัติ

เดวิด มัสเทน เกิดในลาเมซา รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นบุตรชายของ เอมิลี และจอห์น มัสเทน พ่อของเขาเป็นลูกครึ่งฝรั่งเศสและฟินแลนด์ และแม่ของเขาเป็นยิว

เมทัลลิกา

มัสเทน ได้เข้าร่วมวงเมทัลลิกา ในปี 1981 จากหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของ เดอะ ไซเคิล (The Cycle) ที่ลาร์ส อุลริช มือกลองและ เจมส์ เฮทฟิลด์ นักร้องนำและริทึมกีตาร์ สองผู้ร่วมก่อตั้งวงเมทัลลิกา ได้ประกาศรับสมัครมือกีตาร์หลักร่วมวง ซึ่งมัสเทนก็ได้เป็นสมาชิกในเวลาต่อมา ตามมาด้วยคลิฟฟ์ เบอร์ตัน มือเบส
ในปี 1982 เมทัลลิกา ก็ได้ออกอัลบั้ม คิลเอ็มออล (Kill 'Em All) ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกของวง ได้สำเร็จ และนับเป็นอัลบั้มเดียวและสุดท้ายที่มัสเทน ร่วมเล่นเป็นมือกีตาร์หลักให้ จากปัญหานิสัยส่วนตัวของมัสเทนและการติดแอลกอฮอล์และสารเสพติดหนัก ตำแหน่งมือกีตาร์หลักจึงเปลี่ยนเป็นเคิร์ก แฮมเม็ตต์แทน

เมกาเดธ

วงได้ก่อตั้งในปี 1983 ร่วมกับ เดวิด เอลเลฟสัน มือเบส และได้เปิดตัวอัลบั้มแรก "คิลลิงอีสมายบิซซิเนส...แอนด์บิซซิเนสอีสกอด!" (Killing Is My Business... and Business Is Good!) ในปี 1985 โดยได้ คริส โปแลนด์ เป็นมือกีตาร์หลัก และการ์ ซามูเอลสัน เป็นมือกลอง
ในสมัยที่ มาร์ตี ไฟรด์แมน (Marty Friedman) เป็นมือกีตาร์ร่วมกับมัสเทน นับเป็นยุคทองครั้งสำคัญของวงเมกาเดธ ที่มีการออกอัลบั้มฮิตมากมายเช่น "รัสต์อินพีซ" (Rust in Peace) ที่มีเพลงฮิตโดยเฉพาะเพลง "โฮลีวอรส์...เดอะพันนิชเมินท์ดิว" (Holy Wars... The Punishment Due) ที่ใช้จังหวะเปิดด้วยการริฟฟ์กีตาร์คู่ระหว่างไฟรด์แมนและมัสเตนที่รวดเร็วเป็นเวลากว่า 2.26 นาทีและคั่นกลางด้วยกีตาร์โปร่งโดยมาร์ตี ไฟรด์แมน ตามมาด้วยจังหวะช้า ก่อนจะกลับไปสู่จังหวะเร็วตามสไตล์แทรชเมทัลอีกครั้ง อัลบั้ม "เคาท์ดาว์นทูเอ็กซ์ทินชัน" (Countdown to Extinction) เปิดตัวด้วยการติดอันดับที่ 2 บนบิลบอร์ด 200 มีเพลงดังอย่าง ซิมโฟนีออฟเดสตรัคชัน (Symphony of Destruction) อัลบั้ม "ยูธานาเซีย" (Youthanasia) อัลบั้ม "คริฟท์ทิง ไรท์ทิง" (Cryptic Writings) ที่มีเพลงดังอย่าง "ทรัสท์" (Trust) ซึ่งประสบความสำเร็จมากที่สุดของเมกาเดธด้วยการไต่อันดับ 5 บนบิลบอร์ดเมนสตรีมร็อคชาร์ท
ภายหลังออกอัลบั้ม "ริสก์" (Risk) ซึ่งเป็นอัลบั้มสุดท้ายที่มีมาร์ตี ร่วมวงด้วย เมกาเดธก็มีการเปลี่ยนแปลงมือกีตาร์รอง รวมถึงมือกลองบ่อยครั้ง แต่วงก็ยังคงออกผลงานอัลบั้มออกมาอย่างต่อเนื่อง โดยมีมัสเทนและเอลเลฟสัน เป็นสองสมาชิกที่ยังคงยืนหยัดร่วมกับวงมาจนถึงปัจจุบัน แม้จะมีปัญหาเรื่องการฟ้องร้องกันเองก็ตามระหว่างเอลเลฟสันกับมัสเทนในปี 2005 ทำให้มีช่วงหนึ่งที่เอลเลฟสันออกจากวง ทำให้อัลบั้ม "เดอะซิสเตมแฮสเฟลเลด" (The System Has Failed) อัลบั้ม "ยูไนเต็ด แอบบอมิเนชันส์" (United Abominations) และอัลบั้ม "เอนเกม" (Endgame) แต่สุดท้ายก็กลับมารวมอัดเสียงอีกครั้งในปี 2011 ในอัลบั้ม "เทอร์ทีน" (Thirteen)
ลิแกนด์

การจัดเรียงลิแกนด์

การตั้งชื่อลิแกนด์ตามการจัดเรียงทางเรขาคณิตของมัน เช่นอะตอมศูนย์กลางที่อยู่ใจกลางของ โพลีฮีดรอน (polyhedron) ที่คอมเพลกซ์ที่เชื่อมต่อกับลิแกนด์ 4 ตัว จะเรียกว่า เตตร้าฮีดรอน (Tetrahedron) และถ้าลิแกนด์ 6 ตัว เรียกว่าเฮกซ่าฮีดรอน (hexahedron)

พอลิเดนเตต ลิแกนด์ (Polydentate ligands)

ลิแกนด์ ที่เชื่อมต่ออะตอมกลางหนึ่งที่เรียกว่า โมโนเดนเตต (monodentate) ลิแกนด์ บางโมเลกุลสามารถเชื่อมต่อกับ ไอออน ของ โลหะ ได้หลายที่ เพราะว่ามี คู่อิเล็กตรอนว่างอิสระมากกว่า 1 อะตอมเรียกว่า พอลิเดนเตต (polydentate) ถ้าลิแกนด์มี 2โคออร์ดิเนชั่น ไซต์ เรียกว่า ไบเดนเตต (bidentate) EDTA เป็นพอลิเดนเตต ลิแกนด์ ที่มีจุดเชื่อมต่อถึง 6 ที่ สกอร์ปิโอเนต ลิแกนด์ (scorpionate ligand) เป็น ไตรเดนเตต ลิแกนด์ คอมเพลกซ์ของพอลิเดนเตตเรียกว่าชีเลเตตคอมเพลกซ์ ซึ่งมีเสถียรภาพมากกว่าโมโนเดนเตตคอมเพลกซ์

แอมบิเดนเตต ลิแกนด์ (Ambidentate Ligands)

ลิแกนด์เหล่านี้สามารถเชื่อมต่อกับอะตอมกลางใน 2 ที่ อันใดอันหนึ่งแต่ไม่ใช่ทั้งสอง ไม่เหมือนโพลีเดนเตต ลิแกนด์ ตัวอย่างเช่น CN⁻ที่สามารถเชื่อมต่อได้ อะตอม คาร์บอน หรือ ไนโตรเจน แต่ไม่ใช่ทั้ง 2 อะตอมในเวลาเดียวกัน
การประท้วงร่างรัฐบัญญัติโซปาและพีปา

การปิดวิกิพีเดียภาษาอังกฤษเป็นการประท้วงออนไลน์ 24 ชั่วโมงซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2555 เวลาเที่ยงคืน ตามเวลามาตรฐานตะวันออกสหรัฐ เว็บไซต์วิกิพีเดียแสดงเพียงข้อความต่อต้านร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ออนไลน์ (SOPA) และร่างรัฐบัญญัติคุ้มครองไอพี (PIPA) ซึ่งเป็นร่างกฎหมายที่กำลังมีการเสนอในรัฐสภาสหรัฐอเมริกา โดยไม่แสดงบทความตามปกติ
วันที่ 16 มกราคม ผู้ก่อตั้งวิกิมีเดีย จิมมี เวลส์ และกรรมการบริหารมูลนิธิวิกิมีเดีย ซู การ์เนอร์ ประกาศการปิดหลังดำเนินการหยั่งความเห็น 72 ชั่วโมงของชุมชนผู้เขียน การหยั่งเสียงทั่วไปมีขึ้นหลังการอภิปรายนานหลายสัปดาห์ในฟอรัมวิกิพีเดียขนาดเล็กกว่า วันที่นั้นถูกเลือกให้ตรงกับการปฏิบัติคล้ายกันในเว็บไซต์อื่น เช่น เรดดิต (Reddit) และดำเนินไป 24 ชั่วโมงเริ่มตั้งแต่เวลา 05:00 UTC (หรือเที่ยงคืนตามเวลามาตรฐานตะวันออก) ของวันที่ 18 มกราคม

ปฏิกิริยา

มูลนิธิวิกิมีเดียรายงานว่า มีการเข้าชมวิกิพีเดียรุ่นที่ถูกปิดกว่า 162 ล้านครั้งในช่วงที่ปิด 24 ชั่วโมง โดยมีการใช้หน้าแรกของเว็บไซต์อย่างน้อย 4 ล้านครั้งเพื่อค้นหาข้อมูลติดต่อผู้แทนรัฐสภาสหรัฐของพวกตน การใช้หน้าแรกของวิกิพีเดียเพิ่มขึ้นมหาศาลระหว่างการปิดโดยมีบันทึกการเข้าชมหน้า 17,535,733 ครั้ง เทียบกับ 4,873,388 ครั้งเมื่อวันก่อนหน้า คำร้องซึ่งสร้างและเชื่อมโยงไปถึงโดยกูเกิลมีการบันทึกกว่า 4.5 ล้านครั้ง โดยมูลนิธิอิเล็กทรอนิกส์ฟรอนเทียร์รายงานว่ามีข้อความอีเมลมากกว่า 1 ล้านฉบับถูกส่งไปยังสมาชิกรัฐสภาผ่านเว็บไซต์ของพวกเขาระหว่างการปิด MSNBC รายงานว่ามีข้อความทวิตเตอร์เกิน 2.4 ล้านข้อความเกี่ยวกับ SOPA, PIPA และการปิด ระหว่างช่วง 16 ชั่วโมงของวันที่ 18 มกราคม ซึ่งรวมไปถึงผู้ก่อตั้งเฟซบุ๊ก มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ผู้ซึ่งมิได้ใช้บริการดังกล่าวนับแต่ พ.ศ. 2552 เพื่อกระตุ้นให้ผู้ติดตาม (follower) ของเขาติดต่อสมาชิกรัฐสภาของพวกตน
ในวันเดียวกัน มีวุฒิสมาชิกหกคนผู้สนับสนุนร่างรัฐบัญญัติทั้งสอง ประกาศว่าจะถอนการสนับสนุนร่างรัฐบัญญัติดังกล่าว สมาชิกรัฐสภาอื่นอีกหลายคนออกแถลงการณ์วิจารณ์รุ่นปัจจุบันของร่างรัฐบัญญัติทั้งสอง
อากาศยานลำตัวแคบ

อากาศยานลำตัวแคบ (Narrow-body aircraft) หรือเรียกได้อีกอย่างว่า "อากาศยานแบบมีช่องทางเดินเดียว" (Single aisle aircraft) คืออากาศยานที่มีความกว้างของลำตัว (fuselage) ตั้งแต่ 3-4 เมตร (10-13 ฟุต) และมีการจัดวางที่นั่งแถวละตั้งแต่ 2-6 ที่นั่ง โดยอากาศยานที่มีข้อจำกัดด้านพิสัยการบินซึ่งไม่สามารถเดินทางข้ามทวีปหรือข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกได้ถูกเรียกว่า "อากาศยานภูมิภาค" (Regional airliner)
ตรงข้ามกับ อากาศยานลำตัวกว้าง ซึ่งเป็นอากาศยานที่มีขนาดใหญ่กว่า และมักจะมีหลายชั้นโดยสาร โดยมีขนาดลำตัวตั้งแต่ 5-7 เมตร (16-20 ฟุต) และมีสองช่องทางเดิน โดยสามารถจุผู้โดยสารได้ตั้งแต่ 7-10 คนต่อหนึ่งแถว อากาศยานลำตัวกว้างสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ตั้งแต่ 200 ถึง 600 คน ในขณะที่ความจุสูงสุดของอากาศยานลำตัวแคบที่ใหญ่ที่สุด (ได้แก่ โบอิง 757-300 สามารถบรรทุกได้เพียง 289 คน
นักวิเคราะห์ด้านการบินคาดว่าจะมีอากาศยานใหม่กว่า 41,000 ลำ ในระหว่างปี 2015-2035 ซึ่งรวมกันมีมูลค่าสูงถึง 2.83 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ โดยมูลค่านั้นแบ่งเป็นอากาศยานลำตัวแคบครึ่งหนึ่ง และอากาศยานลำตัวกว้างอีกครึ่งหนึ่ง หนึ่งในสามของอากาศยานลำตัวแคบนั้นคาดว่าจะเป็นแอร์บัส เอ 320 และอีกหนึ่งในสามคือ โบอิง 737