google/wiki40b huggingface dataset:
โมโฮ

ความไม่ต่อเนื่องของโมโฮโลวิคซิค (Mohorovicic’s discontinuity) หรือที่รู้จักในชื่อของ ในทางธรณีวิทยาและธรณีฟิสิกส์นั้น โมโฮ คือ รอยต่อระหว่างชั้นเปลือกโลก (crust) กับชั้นเนื้อโลก (mantle) โดยอยู่ที่ความลึกเฉลี่ยประมาณ 7-8 กิโลเมตร ใต้เปลือกโลกใต้มหาสมุทร (oceanic crust) และประมาณ 30-50 กิโลเมตรใต้เปลือกโลกภาคพื้นทวีป (continental crust)

ประวัติ

ในปี ค.ศ. 1909 แอนดริจา โมโฮโลวิคซิค (Andrija Mohorovicic) นักวิทยาการไหวสะเทือนชาวโครเอเชีย (Croatian seismologist) เชื่อว่ามีรอยแยกใหญ่ลึกประมาณ 50 กิโลเมตรอยู่จริงโดยอาศัยข้อมูลเวลาการเคลื่อนที่ที่วัดได้จากสถานีวัดคลื่นไหวสะเทือนรุ่นแรกๆของยุโรป เขาได้สังเกตพบการก้าวกระโดดของคลื่นปฐมภูมิ (P-wave) และคลื่นทุติยภูมิ (S-wave) ที่มีความสัมพันธ์กับความเร็วของคลื่นไหวสะเทือน, ความหนาแน่นที่เพิ่มขึ้นจากชั้นเปลือกโลก (crust) ไปยังชั้นเนื้อโลก (mantle) ซึ่งราวๆ 15 ปีต่อมา เบนโน กูเต็นเบิร์ก (Benno Gutenberg) ได้ค้นพบปรากฏการณ์ที่ว่านี้เช่นกัน การค้นพบการหักเหของคลื่นไหวสะเทือน (seismic refraction) ที่ได้จากการวัดการระเบิดอย่างรุนแรงในช่วงต้นของ ค.ศ. 1960 ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญในการศึกษาวิจัยในหัวข้อ “ความไม่ต่อเนื่องของโมโฮโลวิคซิค (Mohorovicic’s discontinuity) ”

การศึกษาโมโฮ

ในปัจจุบันได้มีการศึกษาโมโฮในเชิงลึกทำให้ โมโฮ ถูกแบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ seismological moho โดยอาศัยการศึกษาพฤติกรรมของคลื่นไหวสะเทือน และ petrological moho ซึ่งอาศัยการศึกษาทางศิลาวรรณนา (petrology) โดยในทางทฤษฎีมีความเชื่อว่า petrological moho อยู่ลึกกว่า seismological moho ทั้งนี้ทั้งนั้นยังคงต้องอาศัยข้อทางงานวิจัยต่อไป
กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต–ญี่ปุ่น

กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่น (อังกฤษ: Soviet–Japanese Neutrality Pact) (ญี่ปุ่น: 日ソ中立条約, Nisso Chūritsu Jōyaku) คือสนธิสัญญาระหว่าง สหภาพโซเวียตและจักรวรรดิญี่ปุ่น ลงนามกันเมื่อปี ค.ศ. 1941 สองปีหลังจากสงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่น

เบื้องหลัง

หลังจากที่สงครามอุบัติขึ้นในทวีปยุโรประหว่างสหราชอาณาจักรกับฝรั่งเศสฝ่ายหนึ่ง และนาซีเยอรมนีอีกฝ่ายหนึ่ง ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1939 สหภาพโซเวียตมองเห็นความจำเป็นที่จะต้องฟื้นฟูความสัมพันธ์กับประเทศในภาคพื้นตะวันออกไกล เพื่อเตรียมตัวรับภัยอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับภาคตะวันตกของประเทศ อีกด้านหนึ่ง คือ ญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ระหว่างสงครามกับประเทศจีน และความสัมพันธ์กับสหรัฐอเมริกาก็เริ่มเลวร้ายลงไปทุกขณะ ดังนั้น ญี่ปุ่นจึงมีความต้องการที่จะปรองดองกับสหภาพโซเวียตเพื่อพัฒนาจุดยืนของตนในเวทีโลก และรักษาแนวชายแดนทางเหนือของแมนจูกัว จากการรุกรานของสหภาพโซเวียตที่อาจจะเกิดขึ้นได้
กติกาสัญญาดังกล่าวได้รับการลงนามที่กรุงมอสโก เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1941 โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่น นายโยะซุเกะ มะสึโอกะ และเอกอัครราชทูต โยชิสึกุ ทะเทกาวะ ซึ่งเป็นผู้แทนฝ่ายญี่ปุ่น และนายวียาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นผู้แทนฝ่ายโซเวียต

ผลที่เกิดขึ้นตามมา

สนธิสัญญาดังกล่าวได้ขยายตัวขึ้น โดยมีการเชื่อมโยงไปถึงมองโกเลียและแมนจูเรีย สหภาพโซเวียตได้รับประกันต่อความมั่นคงตามอาณาเขตของแมนจูกัว ขณะที่ญี่ปุ่นก็ได้รับประกันความมั่นคงแก่มองโกเลียด้วยเช่นกัน หลังจากนั้น ในปี 1941 ญี่ปุ่น ในฐานะผู้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาไตรภาคี มีความวิตกกังวลว่าควรจะมีการเพิกถอนสนธิสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่นนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา แต่ญี่ปุ่นก็ได้ตัดสินใจที่จะยังคงรักษาสัญญานี้ไว้ และจะขยายดินแดนไปทางใต้ และโจมตีอาณานิคมของชาติอาณานิคมยุโรปในทวีปเอเชียแทน
ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตได้ฉีกสนธิสัญญาดังกล่าว โดยแจ้งแก่รัฐบาลญี่ปุ่นว่า "ตามที่ในข้อสามได้กล่าวเอาไว้ 'ซึ่งได้เปิดโอกาสให้เพิกถอนสนธิสัญญาได้เป็นเวลาหนึ่งปีก่อนหน้าที่ระยะเวลาของสนธิสัญญาจะครบห้าปีตามกำหนด รัฐบาลโซเวียตได้ทราบดีว่ารัฐบาลญี่ปุ่นจะยังสามารถจำสนธิสัญญาในวันที่ 13 เมษายน 1941 นี้ได้'"
ในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นในปฏิบัติการพายุสิงหาคม ซึ่งเป็นการรักษาสัญญาในที่ประชุมยัลต้า แก่ฝ่ายสัมพันธมิตร ที่จะเข้าสู่สงครามในเวลาสามเดือนหลังจากวันแห่งชัยชนะในทวีปยุโรป ญี่ปุ่นได้โต้แย้งว่า ขณะที่สหภาพโซเวียตชี้ให้เห็นถึงเนื้อหาของข้อสามว่าสนธิสัญญาดังกล่าวจะไม่ได้รับการต่ออายุ ปฏิบัติการพายุสิงหาคมก็ยังละเมิดต่อสนธิสัญญา ซึ่งยังไม่ครบวาระจนกว่าจะถึงวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1946
มัณฑนศิลป์

มัณฑนศิลป์ หรือ การออกแบบภายใน (interior design) เป็นการออกแบบการตกแต่งพื้นที่ภายในอาคาร โดยใช้ความสำคัญของ จิตวิทยาสิ่งแวดล้อม สถาปัตยกรรม การออกแบบผลิตภัณฑ์ เข้าด้วยกัน
ซาทิอาห์

พระประวัติ

พระนางซาทิอาห์ ปรากฏอยู่ในภาพสลักที่อยู่ด้านหลังของพระราชินีเมริเร-แฮตเชปซุต และ ฟาโรห์ทุตโมสที่สาม บนเสาในหลุมฝังศพของฟาโรห์ (KV34) ด้านหลังพระราชินีซาทิอาห์คือพระมเหสีเนบทู และพระราชธิดาคือเจ้าหญิงเนเฟอร์ทาริ
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 17

รางวัล

Best Picture : Going My Way
Best Director : Leo McCarey, Going My Way
Best Actor : Bing Crosby, Going My Way
Best Supporting Actor : Barry Fitzgerald, Going My Way
Best Actress : Ingrid Bergman, Gaslight
Best Supporting Actress : Ethel Barrymore, None But the Lonely Heart
Best Original Screenplay : Lamar Iotti, Wilson
Best Original Story : Leo McCarey, Going My Way
Best Screenplay : Frank Butler และ Frank Cavett, Going My Way
วิ่งสู้ฟัด 2013

เนื้อเรื่องย่อ

นักสืบจรงเหวินได้เดินทางไปยังบาร์ของหวู่เพื่อตามหาลูกสาวของเขาซึ่งแยกกันอยู่ที่ชื่อเหมียวเหมียว ซึ่งตอนนี้เป็นแฟนกับเจ้าของไนท์คลับที่มีชื่อว่า หวู่เจียง อย่างไรก็ตาม นักสืบจงก็ไม่ยอมรับถึงความสัมพันธ์ของเหมียวเหมียว ซึ่งนำไปสู่การโต้แย้งระหว่างผู้เป็นพ่อและลูกสาว ก่อนที่นักสืบจงจะให้ลูกสาวได้กลับตัว เขาก็ได้ถูกฟาดเข้าที่ศีรษะโดยคนร้ายไม่ทราบชื่อ จากการวางแผนบงการโดยหวู่เจียง

การเผยแพร่

การจัดฉายรอบปฐมทัศน์ของ วิ่งสู้ฟัด 2013 ได้มีการจัดขึ้นในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปักกิ่ง 2013 ช่วงเดือนเมษายน ค.ศ. 2013  รวมถึงเฉินหลงยังได้ทำการโปรโมทในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ 2013 ช่วงเดือนพฤษภาคม ของปีดังกล่าว โดยภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการกำหนดจัดฉายที่ประเทศจีน ณ วันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2013
วิทยาลัยเทคโนโลยีพงษ์สวัสดิ์

ประวัติ

วิทยาลัยเทคโนโลยีพงษ์สวัสดิ์ เดิมคือ โรงเรียนพงษ์สวัสดิ์พณิชยการ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2515 โดยมีอาจารย์สมพงษ์ ศรีสวัสดิ์ เป็นผู้ก่อตั้ง และดร.ณิชาภัทร จารุจินดา เป็นผู้รับใบอณุญาติ ในปัจจุบันวิทยาลัยเปิดหลักสูตรการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)

สีประจำวิทยาลัย

"สีฟ้า-ชมพู" สีฟ้า หมายถึง การไม่กำหนดขอบเขตในการศึกษา สีชมพู หมายถึง ความรัก ความอ่อนโยนและความผูกพัน

ต้นไม้ประจำวิทยาลัย

ต้นหูกวาง เป็นต้นไม้ที่มีรากแตกแขนงไปได้กว้างไกลและอยู่ควบคู่กับวิทยาลัยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 วิทยาลัยจึงกำหนดให้ต้นหูกวางเป็นต้นไม้ประจำวิทยาลัย
มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น

โรงพยาบาล

โรงพยาบาลสถาบันมะเร็ง ของมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้รับการก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1934 ในฐานะโรงพยาบาลมะเร็งเฉพาะทางในประเทศญี่ปุ่น โดยมีเพียง 29 เตียง และมีผู้อำนวยการคนแรกคือริวกิชิ อินะดะ ส่วนปัจจุบัน โรงพยาบาลมีประมาณ 700 เตียง และในปีงบประมาณ 2011 มีผู้ป่วยนอก 61,324 คน และผู้ป่วยใน 9,690 ราย
คลินิกและแผนก ได้แก่ ศูนย์ทรวงอก (การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาทรวงอกและมะเร็งวิทยาศัลยกรรม), ศูนย์ระบบทางเดินอาหาร (อายุรศาสตร์และศัลยศาสตร์ระบบทางเดินอาหาร), ศูนย์มะเร็งวิทยาเต้านม (การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาเต้านมและมะเร็งวิทยาศัลยกรรม), มะเร็งวิทยาทางนรีเวช, มะเร็งวิทยาศีรษะและคอ, มะเร็งวิทยากระดูกและข้อ, มะเร็งวิทยาอวัยวะสืบพันธุ์, มะเร็งวิทยาโลหิต, การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยา, ศูนย์มะเร็งซาร์โคมา, การบำบัดแบบประคับประคอง, เวชศาสตร์ทั่วไป, วิสัญญีวิทยา/การบริการระงับปวดหลังผ่าตัด, มะเร็งวิทยาและจิตรักษา, พลาสติกและการผ่าตัดเพื่อเสริมสร้าง, จักษุวิทยา, โรคติดเชื้อ, ยาสมุนไพรจีน, การทำฟัน, มะเร็งวิทยารังสีรักษา, รังสีวิทยาวินิจฉัย, การส่องกล้อง, การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาที่ครอบคลุม, คลินิกมะเร็งวิทยาทางพันธุกรรม และศูนย์คัดกรองมะเร็ง
สัญญา (ชุดไมรอน โบลิทาร์)

เรื่องย่อ

หกปีมาแล้ว หลังจากที่ไมรอน โบลิทาร์เลิกทำตัวเป็นฮีโร่ คอยสืบเรื่องของคนนั้นคนนี้ เป็นเวลาหกปีที่เขาไม่ได้ชกต่อยกับใคร ไม่ได้จับ หรือยิงปืน เขาไม่ได้โทรหาวิน เพื่อนรัก ให้มาช่วยเขาหรือมาเป็นกำลังเสริม และทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป
เพียงเพราะคำ “สัญญา”...
เป็นคำสัญญาง่ายๆ เนื่องจากไมรอนเคยเสียเพื่อนไปจากอุบัติเหตุรถยนต์สมัยอยู่ไฮสกูล คืนวันหนึ่งในงานปาร์ตี้ เขาจึงให้สัญญากับเอมีและแคลร์ เด็กสาวสองคนผู้เป็นลูกสาวของเพื่อนว่า หากพวกเธออยู่นอกบ้านและเจอปัญหาอะไร แต่ไม่กล้าโทร.หาพ่อแม่ ขอให้โทร.หาเขา ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าตอนนั้นจะเป็นเวลาอะไร เขาจะไปรับและจะช่วยเหลือพวกเธอทุกอย่าง โดยจะไม่ถามอะไรทั้งสิ้น
หลายคืนต่อมา ไมรอนได้รับโทรศัพท์จากเอมี ขอให้เขาไปรับเธอจากมิดทาวน์แมนฮัตตันไปส่งที่บ้านเพื่อนเธอในนิวเจอร์ซี วันรุ่งขึ้น พ่อแม่ของเด็กสาวแจ้งความว่าลูกสาวหายตัวไปและไมรอนก็เป็นคนสุดท้ายที่เจอเธอ และเมื่อหลักฐานที่พบภายหลังบ่งชี้ว่าคดีหายตัวครั้งนี้มีความเกี่ยวโยงกับการหายตัวไปอย่างลึกลับของ เคที โรเชสเตอร์ เด็กสาวอีกคน ไมรอนจึงกลายเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งของทั้งสองคดี
แต่สำหรับไมรอน ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเคทีล้วนน่าสงสัย เพราะต่างก็มีความลับ และต่างก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อปกปิดความลับนั้นไว้
สถาบันสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเนเธอร์แลนด์

ประวัติ

RIVM ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1910 เมื่อห้องปฏิบัติการสาธารณสุขกลางถูกก่อตั้งขึ้น และขนาดปัจจุบันของหน่วยงานเกิดจากการรวมสถาบันของรัฐบาลสามแห่งเข้าด้วยกันในปี ค.ศ. 1984 จนกระทั่ง RIVM กลายมาเป็นองค์กรขนาดใหญ่และซับซ้อน โดยมีความเชื่อมโยงระหว่างประเทศและการดำเนินงานที่หลากหลาย
อูกมหาราช

พระราชประวัติ

อูกเป็นพระโอรสของพระเจ้ารอแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสกับเบียทริซแห่งแวร์ม็องดัว บุตรสาวของแอร์แบร์ที่ 1 แห่งแวร์ม็องดัว ทรงเป็นพระภาติยะของเอิดที่ 1 เคานต์แห่งปารีส พระมารดาของพระองค์เป็นลูกหลานของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ บุตรชายคนโตของพระองค์ คือ อูก กาแป ซึ่งกลายเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 987 เป็นที่รู้กันว่าครอบครัวของพระองค์เป็นเชื้อพระวงศ์รอแบเตียง บางครั้งพระองค์ถูกเรียกว่า "อูกขาว" เนื่องจากสีผิวที่ขาวซีด
ในปี ค.ศ. 922 เหล่าบารอนของราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกได้ก่อกบฏต่อพระเจ้าชาร์ลที่ 3 ผู้เรียบง่ายแห่งราชวงศ์การอแล็งเฌียง (ซึ่งหนีการโจมตีออกไปนอกประเทศ) และเลือกพระเจ้ารอแบร์ที่ 1 บิดาของอูกเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก เมื่อพระเจ้ารอแบร์ที่ 1 สิ้นพระชนม์ที่สมรภูมิซัวส์ซงส์ในปี ค.ศ. 923 อูกปฏิเสธที่จะรับบัลลังก์ มันจึงถูกส่งต่อให้กับพระเจ้ารูดอล์ฟแห่งฝรั่งเศส พระเชษฐภรรดา ทว่าพระเจ้าชาร์ลหันไปขอความช่วยเหลือในการกอบกู้บัลลังก์กลับคืนมากับแอร์แบร์ที่ 2 เคานต์แห่งแวร์ม็องดัว ลูกพี่ลูกน้องที่จับพระองค์จำคุกแทนที่จะช่วยพระองค์ แอร์แบร์ใช้นักโทษของตนเป็นเครื่องมือไล่ตามความทะเยอทะยาน ด้วยการข่มขู่ว่าจะปล่อยตัวพระเจ้าชาร์ลจนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 929 จากนั้นแอร์แบร์ที่ 2 แห่งแวร์ม็องดัวก็ต่อสู้กับพระเจ้ารูดอล์ฟและอูกมหาราช ข้าราชบริพารของกษัตริย์ ท้ายที่สุดพระเจ้ารูดอล์ฟกับแอร์แบร์ที่ 2 ก็บรรลุข้อตกลงร่วมกันในปี ค.ศ. 935
ในปี ค.ศ. 936 เมื่อพระเจ้ารูดอล์ฟสิ้นพระชนม์ อูกได้ควบคุมอาณาเขตทั้งหมดที่ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำลัวร์กับแม่น้ำเซน ยกเว้นอาณาเขตที่ถูกยกให้ชาวนอร์มันในปี ค.ศ. 911 ทรงมีบทบาทสำคัญที่ทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 เดินทางกลับมาจากอังกฤษในปี ค.ศ. 936 แต่ในปีเดียวกันนั้นเมื่อทรงแต่งงานกับเฮดวิกแห่งซัคเซิน พระธิดาของพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 นักล่านกแห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (เยอรมนี) และพระขนิษฐาของจักรพรรดิออทโทที่ 1 มหาราช ก็เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างพระองค์กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระมหากษัตริย์ในปี ค.ศ. 954 ดยุคของชาวแฟรงก์และเคานต์แห่งปารีสผู้ทรงอำนาจเป็นบุคคลแรกที่สนับสนุนและยอมรับพระเจ้าโลแทร์เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของพระองค์
The Queen's Classroom (2013)

เนื้อเรื่อง

มา ยอจิน (โก ฮยอนจอง) เป็นครูประจำชั้นป.6 จอมเฮี้ยบของโรงเรียนประถมชานดึล โซล เด็กนักเรียนทั้ง 24 คนต้องเผชิญกับครูคนใหม่ที่เล่าลือกันว่าคือแม่มดและเป็นครูผู้สร้างกฏระเบียบที่ไม่เหมือนใครจนทำให้นักเรียนป.6/3 ถึงกับขวัญหนีดีฝ่อ และพวกเขาต้องเผชิญกับครูมา ยอจิน ไปจนจบชั้นสุดท้ายของโรงเรียน
ยอดสิงห์แดง จ.ชัยจินดา

ประวัติ

ยอดสิงห์แดง จ.ชัยจินดา เริ่มชกประเดิมสากลอาชีพครั้งแรก เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2555 ชกแพ้คะแนนให้กับ ยูซูรุ นามูชิน นักชกชาวญี่ปุ่น จากนั้น ยอดสิงห์แดงได้ขึ้นชกกับนักมวยระดับรองแชมป์โลกและแชมป์ระดับภูมิภาคหลายคน ไม่ว่าจะเป็น นาอูโตะ อูอิบายาชิ ยูชิ แครี่บอย มัลคอร์ม ทูนาเกา อดีตแชมป์รุ่นฟลายเวท ของสภามวยโลก (WBC) เจริญชัย ศิษย์ทรายทอง และ ทมิฬขาว ส.ธารทิพย์  ยอดสิงห์แดง ได้แชมป์ PABA รุ่นแบนตั่มเวท เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559 เป็นฝ่ายชนะน็อค จอร์จ ลูโมลี ในยกที่ 3 ที่อำเภอเหล่าเสือโก้ก จังหวัดอุบลราชธานี
จีระนันท์ จิระบุญยานนท์

จีระนันท์ จิระบุญยานนท์ เป็นคนไทยเชื้อสายจีน (เกิดวันเสาร์ที่ 15 พฤศจิกายน 2512) นักการตลาด ครีเอทีฟ copy writer รวมทั้งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโหราศาสตร์ และซินแสฮวงจุ้ย เคยทำหน้าที่เป็น พิธีกรกิตติมศักดิ์ วิเคราะห์รายการบิ๊กบราเธอร์  ร่วมกับคุณ บุญยอด สุขถิ่นไทย ใน รายการบิ๊กบราเธอร์ ซีรีส์ 1 ปี 2548 และเป็นผู้วิเคราะห์รายการ(รับเชิญ) ในช่วง inside BB ในปี 2549 ล่าสุดในปี 2551 เป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้การ์ตูนญี่ปุ่นยุคคลาสสิก และได้รับการบันทึกลงในกินเนสส์บุ๊ค เวิร์ล ออฟ เรคคอร์ค ว่าเป็นผู้ทำสถิติดูทีวีมาราธอนนานที่สุดในโลก 70 ชม. 31 นาที
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง

เนื้อเรื่อง

ภาพยนตร์ ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง ถ่ายทอดเรื่องราวอันเป็นผลจากการปราชัยของหงสาวดีในคราวศึกพระยาพะสิมและพระเจ้าเชียงใหม่ ซึ่งทำให้พระเจ้านันทบุเรงทรงตระหนักในพระปรีชาสามารถของสมเด็จพระนเรศวร และในความเข้มแข็งของกองทัพอยุธยา จึงทรงยกทัพใหญ่เป็นทัพกษัตริย์มาย่ำยีราชธานีสยาม กองทัพกษัตริย์ของพระเจ้าหงสาวดีนันทบุเรงมีความสมบูรณ์ยิ่งใหญ่น่าเกรงขามกว่าทุกศึก ประกอบด้วยช้าง 3,200 ทัพม้า 12,000 และไพร่ราบซึ่งมีจำนวนถึง 252,000 โดยมีนายทัพผู้ปรีชาสามารถมาร่วมรบ ทั้งพระมหาอุปราชา มังจาปะโร และลักไวทำมูทหารกล้า โดยพระเจ้าหงษาวดีตั้งทัพหลวงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือที่ขนอนปากคู ทัพมังมอดราชบุตร์กับพระยาพระรามตั้งที่ทุ่งมะขามหย่อง ทัพพระยานครตั้งที่ปากน้ำพุทธเลา ทัพนันทสูตั้งที่ขนอนบางลาง ทัพพระเจ้าตองอูตั้งทุ่งชายเคือง ทัพพระมหาอุปราชาตั้งที่ขนอนบางตะนาว
กิตติศัพท์ความยิ่งใหญ่น่าเกรงขามของพระเจ้าหงสาที่ยกทัพเข้ามานี้ เมื่อไทยเห็นว่าเป็นศึกใหญ่เหลือกำลังจะต่อสู้เอาไชยชนะได้กลางแปลง จึงเอาพระนครเป็นที่มั่นให้ต้อนคนเข้าพระนคร จัดทัพเป็นกองโจรคอยเที่ยวตัดลำเลียงเสบียงอาหารข้าศึกอยู่ทุกหนทุกแห่ง การป้องกันพระนครคราวนี้ให้ขุดลำแม่น้ำเป็นคูพระนครทางตะวันออกสำเร็จ ก่อกำแพงด้านตะวันออก ขยายลงไปจนริมน้ำเหมือนกับด้านอื่น ๆ ตั้งปืนใหญ่ประจำป้อมแลกำแพงแข็งแรงเหมือนกันหมดทุกด้านมีปืนใหญ่น้อยกระสุน ดินดำและเครื่องศัตราวุธเสบียงอาหารบริบูรณ์ เสบียงอาหารที่จะขนเข้าพระนครไม่ได้ก็ให้ทำลายเสีย มิให้เป็นกำลังแก่ข้าศึก
ในช่วงต้นเดือนยี่ข้าวในนายังเกี่ยวไม่เสร็จ สมเด็จพระนเรศวรจึงรับสั่งให้เจ้าพระยากำแพงเพชรยกทัพออกไปป้องกันชาวนาที่กำลังเกี่ยวข้าว พอทัพพม่าของพระมหาอุปราชยกทัพมาถึงก็ให้ทัพม้าเข้าตีจนทัพเจ้าพระยากำแพงเพชรแตกพ่ายหนีเข้าเมือง สมเด็จพระนเรศวรทรงพิโรธอย่างมาก เพราะไทยไม่เคยแตกพ่ายแพ้ต่อข้าศึกอาจทำให้ทหารขวัญเสีย พระองค์จึงมีรับสั่งประหารชีวิตเจ้าพระยากำแพงเพชร แต่โชคดีที่มณีจันทร์ได้ขอชีวิตเอาไว้ การศึกครั้งนี้พม่าหมายมั่นจะตีกรุงศรีอยุธยาให้ได้ แต่ด้วยความแข็งแกร่งของทหารไทยจึงรักษาที่มั่นเอาไว้ได้เสมอ เสด็จออกปล้นค่ายพม่าซึ่งเป็นทัพหน้าของหงสาวดี ข้าศึกแตกพ่ายถอยหนี พระองค์จึงไล่ตีมาจนถึงค่ายของมังจาปะโร เสด็จลงจากม้าคาบพระแสงดาบแล้วนำทหารปีนบันไดขึ้นกำแพงข้าศึก แต่ทรงถูกมังจาปะโรใช้หอกแทงตกลงมาข้างล่าง สมเด็จพระเอกาทศรถจึงสั่งให้เลิกกองทัพกลับพระนครทันที
พระเจ้าหงสาวดีทรงทราบการกระทำอันห้าวหาญของสมเด็จพระนเรศวรจึงตรัสว่า ถ้าพระนเรศวรออกมาอีกจะต้องจับพระองค์ ให้ได้ถึงแม้ว่าจะใช้ทหารมากมายเพียงใด จึงมีรับสั่งให้ลักไวทำมูนำทหารไปจัดการพระนเรศวรทันที สมเด็จพระนเรศวรทรงออกไปตีค่ายหลวงพม่าอีก พม่าจึงใช้ทหารล่อให้พระองค์ไล่ตี เข้ามาจนถึงบริเวณที่ลักไวทำมูซุ่มรออยู่ ลักไวทำมูจะเข้ามาจับพระองค์ สมเด็จพระนเรศวรจึงใช้พระแสงทวนแทงลักไวทำมูตายทันที สุดท้ายกองทัพพม่าจึงถอยทัพกลับไป ขณะเดียวกันพระราชมนูยอดทหารเอกกรุงศรีก็ถูกจับตัวไปเป็นเชลย

การออกฉาย

ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง ออกฉายรอบสื่อมวลชน เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ณ โรงภาพยนตร์ เอสเอฟ เวิลด์ ซีนีมา ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์
แผงประดับหน้าอก

ประวัติ

ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ทั้งชายและหญิงสวมแผงประดับหน้าอกที่มักจะเรียกว่า “placard” หรือ “placket” กับเสื้อที่เปิดด้านหน้า
ต่อมาการใช้นิยมกันเป็นพักๆ ตลอดเวลาระหว่าง คริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ตามทรงและการตกแต่งที่ต่างกันไปทั้งในยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือ
ตั้งแต่ราวค.ศ. 1740 เสื้อผ้าหรือเสื้อรัดรูปก็มักสวมอย่างเผยแผงประดับหน้าอกที่ปิดหน้าร่างกายท่อนบนตั้งแต่คอจนมาถึงเอว หรือบางครั้งก็อาจจะเลยต่ำกว่าเอวลงมา ลูกไม้ของเสื้อรัดรูปก็จะสานกลับไปกลับมาเพื่อรัดแผงประดับหน้าอกไว้ให้อยู่กับที่ และในที่สุดลูกไม้สานก็วิวัฒนาการมาเป็นริบบินตกแต่งหน้าแผง
แผงประดับหน้าอกมักจะเป็นงานปัก หรือตรึงด้วยไข่มุกและอัญมณีมีค่าต่างๆ แผงอาจจะทำด้วยผ้าชิ้นเดียวกับที่ใช้ทำตัวเสื้อ หรือ อาจจะเป็นผ้าที่มีสีตัดกับตัวเสื้อ ขึ้นอยู่กับสมัย แผงอาจจะมาหยุดลงที่เอว หรือต่ำกว่า เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก็อาจจะยาวถึง 10 นิ้วต่ำจากเอว ซึ่งทำให้ผู้สวมนั่งไม่ลง
ความลึกของคอเสื้อก็อาจจะใช้เป็นเครื่องจำกัดความยาวของแผงประดับหน้าอก ซึ่งมีอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสที่ทางราชสำนักนิยมสวมแผงประดับหน้าอกต่ำกว่าหน้าอกที่ตกแต่งด้วยเครื่องสำอาง ที่อยู่ภายใต้ผ้าลินนินใสที่เป็นระบายที่เรียกว่า “Fichu” แต่ความนิยมอันนี้ก็มีได้มีผู้ทำตาม
พุทธชัยมงคลคาถา

ที่มา

ที่มาของพุทธชัยมงคลคาถาไม่เป็นที่แน่ชัดนัก ศาสตราจารย์พิเศษเสฐียรพงษ์ วรรณปก ราชบัณฑิต แสดงความเห็นไว้ว่า  คาถาพาหุง เรียกเป็นทางการว่า ชยมังคลอัฏฐกคาถา อ่านว่า “ชะยะมังคะละอัตถะกะคาถา” แปลว่า “คาถาว่าด้วยชัยชนะ ๘ ประการ อันเป็นมงคลของพระพุทธเจ้า” ที่เรียกกันติดปากว่า “คาถาพาหุง” เพราะขึ้นต้นด้วยคำว่า “พาหุง” ส่วนที่มานั้น ค่อนข้างสับสน บางกระแสว่าน่าจะแต่งโดยนักปราชญ์ศรีลังกา เพราะพระลังกาสวดกันได้ทุกรูป บางกระแสระบุว่า คาถาพาหุง แต่งที่เมืองไทย
ศาสตราจารย์พิเศษเสฐียรพงษ์ อ้างทัศนะของ สุชีพ ปุญญานุภาพ ผู้เชี่ยวชาญด้านศาสนาพุทธ ที่ระบุว่าเมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกาศสงครามกับประเทศเยอรมนี ออสเตรีย และฮังการี โดยเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 และทรงได้ส่งทหารไปสู่สงครามเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2461 นั้นพระองค์ทรงนำกองทัพสวดคาถาพาหุง พร้อมทั้งคำแปลที่ทรงพระราชนิพนธ์ เป็นวสันตดิลกเพื่อชัยชนะแห่งกองทัพไทย และฝ่ายพันธมิตร โดยฉันท์พระราชนิพนธ์บทนี้ ทรงนำเอา “ชยมังคลอัฏฐกคาถา” บทแรก (คือบทพาหุง) มาลงไว้ดัดแปลงตอนท้ายจากเดิม ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ เป็น ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะสิทธิ นิจจัง
นอกจากนี้ นักวิชาการบางท่านสันนิษฐานว่า ผู้ประพันธ์คาถานี้คือพระมหาพุทธสิริเถระ ซึ่งรจนาคัมภีร์ฎีกาพาหุง ในราว พ.ศ. 2006 ตรงกับสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ซึ่งการมีอยู่ของคัมภีร์ฎีกาพาหุง ทำให้สามารถอนุมานได้ว่า พระคาถานี้น่าจะแต่งขึ้นก่อนพุทธศตวรรษที่ 2100 ทั้งนี้ บางกระแสระบุว่า คาถานี้ชื่อว่า “บทถวายพรพระ” เพราะแต่งถวายพระเจ้าแผ่นดินชนะศึก
ส่วนจะเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ไหนนั้น ยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่จากคำบอกเล่าของพระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) ระบุว่าเป็นสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

ตำนาน

พระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) วัดอัมพวัน จังหวัดสิงห์บุรี อ้างว่าฝันถึงสมเด็จพระพนรัตน์ป่าแก้วแห่งกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระพนรัตน์บอกกล่าวว่ารูปเป็นผู้แต่งคาถาพาหุงนี้ถวายสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเอง ให้พระองค์ไว้สวดเป็นประจำในพระบรมมหาราชวังและระหว่างออกศึกสงคราม จึงชนะมังกะยอชวาพระมหาอุปราชแห่งกรุงหงสาวดีได้สำเร็จ

บทสวดพร้อมคำแปล

วิกิซอร์ซมี พุทธชัยมงคลคาถา
เดอะลอดส์ออฟมิสเซอรี

ภาพรวม

ชื่อของอัลบั้ม เดอะลอดส์ออฟมิสเซอรี หมายความว่า 'เจ้าแห่งความทุกข์' เป็นอัลบั้มที่เกิดขึ้นจากแนวความคิดที่ว่า ความสุขที่แท้จริงยั่งยืนย่อมเกิดขึ้นได้จากการยอมรับในความทุกข์ ผู้ที่เข้าใจความทุกข์มากกว่าใครย่อมจะมีความสุขอยู่เสมอ โดยภาพรวมของอัลบั้มนั้น ค็อกเทลได้เน้นเรื่องของการนำมาปรับให้แสดงสดได้ง่ายขึ้นมากกว่าในอัลบั้มที่ผ่านมา เนื่องจากได้มีปัญหานี้ตลอดหลายปีที่เริ่มทำการทัวร์แสดงสด เพลงเร็วในอัลบั้มนี้จึงมากขึ้น เนื้อหาของเพลงกระชับขึ้นและสั้นลง เน้นตรงประเด็นมากขึ้น แต่ใช้วิธีซ่อนความหมายแฝงที่ลึกซึ้งไปกว่าเดิมเอาไว้แทน
แนวเพลงของอัลบั้มนี้ยังคงเป็นการผสมผสานแนวดนตรีหลากหลาย ลงมาในดนตรีพื้นฐานของค็อกเทล เช่นเดียวกับอัลบั้มที่แล้ว เท็นเทาซันด์เทียร์ส ที่เป็นการนำเอาแนวเพลงของชาติต่างๆ มาผสมลงไปในแต่ละเพลง ได้แก่ ซิงเกิลแรกที่ออกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2555 เพลง "คุกเข่า" ที่มีการผสมกับดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ ตามด้วยซิงเกิลที่สอง "น้ำตาสุดท้าย" ที่มีการผสมกับเครื่องเป่าทองเหลืองจำนวนมาก ซิงเกิลที่สาม "โปรดเถิดรัก" เป็นเพลงแรกที่ได้ร่วมงานกับวงออเคสตราเต็มวง และเป็นเพลงที่ตัดออกมาจากหนึ่งประโยคและนำมาขยายความจากเพลง "เธอทำให้ฉันเสียใจ" ในอัลบั้ม เท็นเทาซันด์เทียส์ และซิงเกิลที่สี่ "เธอ" ที่เป็นแนวดนตรีอะคูสติกส์ นอกจากนี้ ค็อกเทลยังได้รวมผลงานเพลง "พันธนาการ" ซึ่งเป็นเพลงเก่าจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สาม อินเดอะเมมโมรีออฟซัมเมอร์โรมานซ์ ที่มีแนวเพลงเดิมที่เป็นเฮฟวีเมทัล โดยทำขึ้นใหม่อีกครั้งให้เป็นเพลงแนวบัลลาด และทำให้จังหวะเพลงช้าลง
จัตุรัสแดง

ประวัติ

จัตุรัสแดงถูกตั้งขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 15 ภายใต้พระราชโองการของพระเจ้าอีวานมหาราช การสร้างจัตุรัสแดงนี้มีจุดประสงค์เพื่อปรับปรุงความปลอดภัยของพระราชวังเครมลินโดยการสร้างพื้นที่นอกกำแพงวังสำหรับใช้ยิงเพราะตำแหน่งที่จัตุรัสแดงตั้งอยู่นั้นขาดแนวป้องกันทางธรรมชาติ โดยพื้นที่ของจัตุรัสแดงในสมัยนั้นถือเป็นศูนย์กลางของการค้าขาย ต่อมาในสมัยของพระเจ้าซาร์อีวานที่ 4 มหาวิหารเซนต์เบซิล มหาวิหารที่ถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของจัตุรัสแดงในปัจจุบันก็ได้ถูกสร้างขึ้น หลังจากนั้นจัตุรัสแดงก็ถูกปรับปรุงพื้นที่เรื่อยมา จนกระทั่งหลังจากการรุกรานของฝรั่งเศสโดยนโปเลียน มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้น อาคารบางหลังและสิ่งปลูกสร้างสำหรับการค้าขายซึ่งถูกไฟไหม้ได้ถูกรื้อถอนออกและมีการสร้างสิ่งใหม่ ๆ ขึ้นแทน อาทิเช่น รถราง การประดับด้วยโคมไฟ ห้างสรรพสินค้า GUM เป็นต้น 
สมัยสหภาพโซเวียต จัตุรัสแดงใช้เป็นที่สำหรับการเดินสวนสนามแสดงแสนยานุภาพทางทหาร โดยจะมีการแสดงแสนยานุภาพทางการทหารสำหรับวันเมย์เดย์, วันแห่งชัยชนะ และการปฏิวัติเดือนตุลาคม การเดินขบวนสวนสนามที่เด่น ๆ มีอยู่ 2 เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับมหาสงครามรักชาติ คือ การเดินขบวนในปี ค.ศ. 1941 ซึ่งในเวลานั้น สหภาพโซเวียตกำลังถูกรุกรานโดยนาซีเยอรมนี ทหารที่มาเดินขบวนนั้น หลังเสร็จสิ้นการเดินขบวนก็ถูกส่งตรงจากจัตุรัสแดงไปแนวหน้าทันที และ อีกครั้งคือการเดินขบวนใน ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นการเดินฉลองชัยชนะหลังจากที่นาซีเยอรมนียอมแพ้ต่อสหภาพโซเวียตแล้ว
ต่อมาในปัจจุบัน จัตุรัสแดงถูกใช้เป็นสถานที่สำหรับการจัดแสดงของศิลปินและวงดนตรีชื่อดังหลายกลุ่มเช่น ชากีรา วงสกอร์เปียนส์ พอล แม็กคาร์ตนีย์ เป็นต้น นอกจากนี้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 รัสเซียได้ประกาศว่าจะกลับมาเดินขบวนอีกครั้งและในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน ก็ได้มีการเดินขบวนเป็นครั้งแรกหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ล่าสุดในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ในโอกาสครบรอบ 65 ปีของการยอมรับความพ่ายแพ้ของเยอรมนี กองทหารจากฝรั่งเศส โปแลนด์ และสหราชอาณาจักรได้ร่วมกันเดินสวนสนามในวันแห่งชัยชนะที่มอสโกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
จี-สตริง

รอยขอบกางเกงใน

ในปัจจุบันความนิยมในชุดเข้ารูปมีมากขึ้น แต่กางเกงในส่วนมากยังมีขอบยางยืดอยู่ ทำให้เวลาใส่ชุดเหล่านี้แล้วจะเห็นรอยขอบกางเกงใน หรือตัวกางเกงในในกรณีที่ผ้าเนื้อบาง ซึ่งไม่เหมาะสมและไม่งาม โดยเฉพาะผู้ที่ต้องออกงานสังคมที่ต้องใส่ชุดราตรี นักศึกษาหรือสาวออฟฟิศที่ใส่กระโปรงเข้ารูป รวมทั้งชุดไปรเวทด้วย
จีสตริงเริ่มมา ตั้งแต่ยุค 70 โดยรูดี้ แกนริช ดีไซเนอร์ ได้นำจีสตริงเข้าสู่วงการ ช่วงแรกในแถบอเมริกาไม่เป็นที่นิยม แต่กลับเป็นที่นิยมมากในหมู่สาวใจกล้าแถบเฟรนช์ ริเวียร่า และบราซิลในปี 1981 ทั้งนี้ Fredericks of Hollywood ร้านขายชุดชั้นในแบบแหวกแนวได้เปิดตัวจีสตริงในฐานะชุดชั้นใน และเชื่อมั่นว่าชั้นในจิ๋วจะทำเงินมหาศาล แต่ยอดขายทั้งหมดของบริษัทไม่ดีอย่างที่คาด
และต่อมาจีสตริงได้รับความนิยมมากขึ้น โดยเฉพาะสาวที่ต้องแต่งชุดแนบเนื้อเข้ารูปบ่อย เพราะการใส่กางเกงในแบบจีสตริงจะทำให้ไม่เห็นขอบรอยของกางเกงในดังเช่นกางเกงในแบบเดิม
กลุ่มชนละติน

กลุ่มชนละติน (อังกฤษ: Latin peoples) หรือ กลุ่มชนโรมานซ์ (อังกฤษ: Romance peoples) เป็นกลุ่มชนในประวัติศาสตร์ที่เดิมตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนใต้ของยุโรปที่พูดภาษากลุ่มโรมานซ์ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ซึ่งประกอบด้วยชาวฝรั่งเศส, ชาวอิตาลี, ชาวโรมาเนีย, ชาวสเปน, ชาวโปรตุเกส, ชาวอันดอร์รา, ชาวมอลโดวา, ชาววัลลูน, ชาวโรแมนซ์, ชาวคะแนรี, ชาวกาลิเซีย และชาวกาตาลา
โอโมเตะซันโด

โอโมเตะซันโด (ญี่ปุ่น: 表参道 Omotesandō) เป็นชื่อของถนน สถานีรถไฟ และย่านการค้าแฟชั่นในแขวงมินาโตะและแขวงชิบูยะ กรุงโตเกียว ใกล้กับสถานีรถไฟฮาราจูกุ ถนนทาเกชิตะ ในอดีตถนนสายนี้สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเส้นทางเดินทางไปศาลเจ้าเมจิซึ่งสร้างถวายแด่จักรพรรดิไทโช
ปัจจุบันโอโมเตะซันโดเป็นถนนสายสำคัญที่สองข้างทางเรียงรายไปด้วยร้านค้าแฟชั่นชื่อดังจากทุกมุมโลก เช่น หลุยส์ วิตตอง ปราด้า ทอด'ส ดิออร์ กุชชี่ แก็ป บอดี้ชอป และซาร่า ซึ่งเปรียบเสมือนถนนช็องเซลีเซแห่งโตเกียว
ถล่มมาเฟีย

เรื่องย่อ

เรื่องราวของ ยอด บารมี (กรุง) นักเลงใหญ่ที่ได้ร่วมมือกับ สารวัตรสมิทธ์ (มานพ) ผู้เป็นพี่ชายและ ผู้การสุรพล พิทักษ์ประชา (อดุลย์) ในการกวาดล้างองค์กรมาเฟียไทยที่มี ทรงพล (เกชา) เป็นผู้นำองค์กรและมี ไมค์ หรือ ไม้ (สรพงษ์) เพื่อนรักวัยเด็กของยอดเป็นสมาชิกระดับสูงโดยมี วันทนีย์ (อรัญญา) เมียของทรงพลให้ความช่วยเหลือ