จตุรเทพ

สี่มหาเทวราช (จีน: 四大天王) หรือ สี่ราชาสวรรค์ (อังกฤษ: Four Heavenly Kings) ใช้เป็นฉายาในวงการเพลงป็อปฮ่องกง (Canto-pop ; ภาษาจีน : 粵語流行音樂 : a contraction of  "Cantonese pop music" or  HK-pop ; Hong Kong pop music) ในนาม สี่ราชาสวรรค์แห่งเพลงจีนกวางตุ้ง (Four Heavenly Kings of Cantopop) หรือ สี่ราชาแห่งวงการเพลงป็อปฮ่องกง (Four Kings of Hong Kong pop-music industry) เป็นกลุ่มนักร้องชายเพลงจีนภาษากวางตุ้ง Cantopop , เพลงจีนภาษาจีนกลาง(แมนดาริน) Mandopop ผู้โด่งดังที่สุด 4 คน ในยุคทศวรรษที่ 90s- ของเกาะฮ่องกง ได้รับการขนานนามว่าเป็น "กระบอกเสียงของคนจีน" (Chinese Speaking) แห่งทศวรรษที่ 90s- เป็นที่รู้จักในวงการเพลงทั่วโลกในนาม Four Kings of Hong Kong pop-music industry ; เริ่มใช้เป็นแบรนด์(Brand) นักร้องชายเพลงจีนของเกาะฮ่องกงออกสู่ตลาดเพลงเอเชีย และตลาดเพลงโลกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993 เป็นต้นมา ; เรียกรวมกันสั้นๆว่า "นักร้องจตุรเทพ"   
หนังสือพิมพ์โอเรียนทัล เดลีนิวส์(Oriental Daily News) ตั้งฉายานี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1992  เพื่อยกย่องนักร้องชายฮ่องกง 4 คน ที่มียอดขายแผ่นเสียง , ยอดจัดคอนเสิร์ต , ยอดขอเพลงจากรายการวิทยุ (Entertainment / Artist - อุตสาหกรรมเพลงป็อปของเกาะฮ่องกง) สูงสุดในสมัยนั้น  ประกอบด้วย จาง เสฺวโหย่ว (Jacky Cheung) , หลิว เต๋อหัว (Andy Lau) , กัว ฟู่เฉิง (Aaron Kwok) และ หลี่หมิง (Leon Lai) พวกเขาได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงและทรงอิทธิพลต่อวงการเพลงทั่วเอเชียในยุคทศวรรษที่ 90s- ทั้งได้รับยกย่องให้เป็นหนึ่งใน 10 นักร้องชายเพลงจีนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบ 30 ปี (ทศวรรษที่ 70s 80s และ 90s) ของเกาะฮ่องกง(Top 10 Greatest Cantopop Singers) ร่วมกับ แซม ฮุย (Samuel Hui) ,  หลอ เหวิน (Roman Tam) , อลัน ทัม (Alan Tam) , เลสลี่ จาง (Leslie Cheung) , เฉิน อี้ซวิ่น (Eason Chan) และ หวัง กาคุย (Wong Ka Kui) นักร้องนำวง Beyond   หมายเหตุ : สี่มหาเทวราช หรือ สี่ราชาสวรรค์ (จตุรเทพ) เป็นเทพเจ้าตามความเชื่อทางศาสนา เป็นเทพผู้พิทักษ์ประตูสวรรค์ 4 ทิศ ในพุทธศาสนาเรียกนามว่า ท้าวจตุโลกบาล

การก่อตั้งกลุ่ม

วงการเพลงป็อปของเกาะฮ่องกง (ภาษาอังกฤษ : Canto-pop ; ภาษาจีน : 粵語流行音樂 : ความหมายเต็ม : Cantonese pop music ) หรือ  HK-pop  (คำย่อจาก : Hong Kong pop music ) คนฮ่องกงใช้ภาษาจีนกวางตุ้ง  เริ่มต้นจากยุคทศวรรษที่ 20 (1920s to 1950s : Shanghai origins) ต่อเนื่องยาวนานมาถึงยุคทศวรรษที่ 60 ( 1960s : Cultural acceptance) ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในกลุ่มประเทศแถบเอเชียแปซิฟิค มีประเทศที่เป็นตลาดใหญ่หลายประเทศ เช่น จีนแผ่นดินใหญ่ , ไต้หวัน , ญี่ปุ่น , เกาหลีใต้ , เวียดนาม , มาเลเชีย , สิงคโปร์ ฯลฯ เป็นต้น          
เข้าสู่ยุคทศวรรษที่ 70 เป็นยุคก่อกำเนิดเพลงจีนกวางตุ้งแนวเพลงสากล และเป็นยุคทองของเพลงจีนจากละครซีรีส์ (1970s : Beginning of the Golden Age : Rise of television and the modern industry ) โดยเฉพาะเพลงประกอบละครซีรีส์จากค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB)  ศิลปินนักร้องที่โด่งดังในยุคนี้  นักร้องฝ่ายหญิง เช่น Liza Wang , Lydia Shum , Teresa Cheung , Felicia Wong  วงการเพลงป๊อปฮ่องกงให้ฉายาว่า "สี่ดอกไม้งามแห่งเพลงจีนกวางตุ้ง" (The Four Golden Flowers) , Paula Tsui , Sandra Lang , Jenny Tseng ฯลฯ  นักร้องฝ่ายชาย  เช่น  หลอ เหวิน (Roman Tam) เจ้าของฉายา เจ้าพ่อแห่งเพลงจีนกวางตุ้ง (Grand Godfather of Cantopop) , Joseph Koo , เจิ้ง เส้าชิว (Adam Cheng) , แซม ฮุย (Samuel Hui)  เจ้าของฉายา God of Song  คนที่ 1 ของเกาะฮ่องกง , หลิน จื่อเสียง (George Lam) ฯลฯ  ศิลปินกลุ่ม (Boy band , Girl group) เช่น วงสตริงวัยรุ่น The Wynners (เดอะ วินเนอร์) เป็นต้น          
ยุคทศวรรษที่ 80 ถือเป็นยุคทองของวงการเพลงป็อปฮ่องกง (1980s : The Golden Age of Cantopop) เป็นยุคที่วงการเพลงป็อปฮ่องกง โด่งดังเป็นที่ยอมรับในระดับเอเชีย มีศิลปินนักร้องโด่งดังไปทั่วเอเชียอย่างมาก อย่างเช่น วงสตริงวัยรุ่น The Wynners (เดอะ วินเนอร์) , วง Beyond ฯลฯ นักร้องฝ่ายชาย เช่น อลัน ทัม (Alan Tam) , เลสลี่ จาง (Leslie Cheung) , เฉิน ไปเฉียง (Danny Chan) ฯลฯ นักร้องฝ่ายหญิง  เช่น เหมย เยี่ยนฟาง (Anita Mui) เจ้าของฉายา มาดอนน่าแห่งเอเชีย , Sally Yeh , Priscilla Chan , Sandy Lam ฯลฯ  และศิลปินนักร้องที่โด่งดังข้ามยุคอีกหลายคน  เช่น  Paula Tsui , แซม ฮุย (Samuel Hui) , หลิน จื่อเสียง (George Lam) , Jenny Tseng เป็นต้น  อลัน ทัม และ เลสลี่ จาง โดดเด่นที่สุดในยุคนี้ จึงเรียกขานกันว่า ยุคสองราชาเพลงจีน : Two kings of Canto - pop            
เข้าสู่ยุคทศวรรษที่ 90  ศิลปินนักร้องชื่อดังจากยุค 80s- ความนิยมเริ่มจางหายจากวงการเพลงป็อปฮ่องกง มีศิลปินนักร้องคนใหม่ได้รับความนิยมขึ้นมาแทนศิลปินจากยุค 80s- หลายต่อหลายคน นักร้องฝ่ายชาย เช่น  หลิว เต๋อหัว (Andy Lau) , จาง เซียะโหย่ว (Jacky Cheung) เจ้าของฉายา God of Song  คนที่ 2 ของเกาะฮ่องกง , หลี่หมิง (Leon Lai) , กัว ฟู่เฉิง (Aaron Kwok) , โจว หวา เจี้ยน (Wakin Chau) , หวัง เจี๋ย (Dave Wang) , หลี เคอะฉิน (Hacken Lee) , สวี่ จื้ออัน (Andy Hui)  ฯลฯ  นักร้องฝ่ายหญิง  เช่น  โจว ฮุ่ยหมิ่น (Vivian Chow) , Cass Phang , หวัง เฟย (Faye Wong) , เฉิน ฮุ่ยหลิน (Kelly Chen) , เจิ้ง ซิ่วเหวิน (Sammi Cheng)  เป็นต้น             
ในปี ค.ศ. 1990 หลิว เต๋อหัว (Andy Lau) นักแสดงยอดนิยมแห่งวงการภาพยนตร์ เริ่มประสบความสำเร็จในผลงานเพลง คว้ารางวัลนักร้องยอดนิยมประจำปี 1990 มาครองได้สำเร็จเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1991 จาง เซียะโหย่ว (Jacky Cheung) นักร้องดาวรุ่งจากยุค 80s- ประสบความสำเร็จในผลงานเพลงเป็นอย่างมาก คว้ารางวัลนักร้องยอดเยี่ยมแห่งปี 1991 , รางวัลเพลงยอดนิยมประจำปี 1991 มาครอง ในปีเดียวกัน หลี่หมิง (Leon Lai) นักร้องประกวดจากยุค 80s- แต่โด่งดังในฐานะนักแสดงค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ออกอัลบั้มเพลงภาษากวางตุ้ง " Its Love. Its Destiny " ฮิตถล่มทลายติดอันดับอัลบั้มขายดีประจำปี 1991 , ได้รับรางวัลนักร้องยอดนิยม(เหรียญเงิน)ประจำปี 1991 และ กัว ฟู่เฉิง (Aaron Kwok) อดีตแดนเซอร์(นักเต้น) และนักแสดงค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบีในยุค 80s- ออกซิงเกิ้ลเพลง และอัลบั้มแนวป็อปแดนซ์ ประสบความสำเร็จโด่งดังมาก มีท่าเต้นที่โดดเด่นจนเป็นกระแสไปทั่วเกาะฮ่องกง ได้รับรางวัลเพลงแด๊นซ์ยอดเยี่ยมแห่งปี 1991                              
ต่อมาหนังสือพิมพ์ โอเรียนทัล เดลินิวส์ รายงานข่าววงการเพลงฮ่องกงประจำปี 1992  พบว่านักร้องฝ่ายชายทั้ง 4 คนดังกล่าวมียอดขายแผ่นเสียง , ยอดจัดคอนเสิร์ต , ยอดขอเพลงจากรายการวิทยุ(Entertainment / Artist) สูงที่สุด หรือ มีการตลาดของอุตสาหกรรมเพลงป็อปฮ่องกงสูงที่สุดในรอบหลายปี  จึงตั้งฉายาให้ว่า "สี่ราชาสวรรค์แห่งเพลงจีนกวางตุ้ง" หรือมีชื่อภาษาอังกฤษว่า "Four Heavenly Kings of Canto - pop"  เปรียบเปรยพวกเขาทั้ง 4 คน เป็นนักร้องมือถือไมค์ ไฟส่องหน้า อยู่บนเวทีคอนเสิร์ต ประดุจเทพเจ้าเจิดจรัสบนฟากฟ้า รวมตัวกันเป็นกลุ่ม(Brand) "นักร้องจตุรเทพ" ที่โด่งดังและทรงอิทธิพลต่อวงการเพลงทั่วเอเชีย และเริ่มใช้เป็นแบรนด์นักร้องชายเพลงจีนของเกาะฮ่องกงสู่ตลาดเพลงเอเชีย และตลาดเพลงโลกตั้งแต่ปี 1993 เป็นต้นมา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จาง เซียะโหย่ว (Jacky Cheung) และ หลิว เต๋อหัว (Andy Lau) เป็นนักร้องจากเอเชียที่ได้รับความนิยมติดอันดับ 1 ใน 25 Billboard(บิลบอร์ดชาร์ต) ของสหรัฐอเมริกาอีกด้วย วงการเพลงป๊อปฮ่องกง เรียกยุคทศวรรษที่ 90 นี้ว่า ยุค 4 ราชาเพลงจีน 1990s : Four Heavenly Kings era                            
ยุคปี 2000  มีศิลปินนักร้องหน้าใหม่ๆ เกิดขึ้นมากมาย  นักร้องฝ่ายชาย เช่น  Nicholas Tse , Stephy Tang , Kary Ng , Kenny Kwan , เฉิน อี้ซวิ่น (Eason Chan) เจ้าของฉายา God of Song  คนที่ 3 ของเกาะฮ่องกง และ "King of Asian pop"  ฯลฯ  นักร้องฝ่ายหญิง  เช่น   Renee Li , Coco Lee , Joey Yung  ฯลฯ  ศิลปินกลุ่ม  เช่น  สองสาววงทวินส์ (Twins) เป็นต้น   ในปี 2004  มีการยกย่องศิลปินนักร้องฝ่ายชาย ในนาม "New Four Heavenly Kings" หรือ จตุรเทพ รุ่นใหม่  ประกอบด้วย หลี เคอะฉิน (Hacken Lee) , สวี่ จื้ออัน (Andy Hui) , กู่ จี้จี้ (Leo Ku) , เอ็ดมอนด์ เหลียง (Edmond Leung)  วงการเพลงป๊อปฮ่องกง เรียกสั้นๆว่า กลุ่ม " Big Four " หรือ กลุ่ม "ชายสี่"  เรียกยุคนี้ว่า วงการเพลงยุคใหม่  2000s : New era                                   
ยุคปี 2010 หลังจากเกาะฮ่องกงกลับคืนสู่จีนแผ่นดินใหญ่ในปี 1997  เป็นส่วนหนึ่งของจีนแผ่นดินใหญ่โดยสมบูรณ์ในปี 2005  วงการเพลงป็อปฮ่องกง ที่นิยมใช้ภาษาจีนกวางตุ้งซบเซาลงเป็นลำดับ  เพลงจีนส่วนใหญ่หันมาใช้ภาษาจีนกลาง หรือ แมนดาริน (Mandopop) ตามภาษาที่ใช้ในจีนแผ่นดินใหญ่ และเรียกเพลงจีนโดยรวมว่า "Chinese pop  music" (จีนตัวย่อ: 中文流行音乐 ; จีนตัวเต็ม : 中文流行音樂 ; พินอิน: zhōngwén liúxíng yīnyuè) หรือ ใช้คำย่อว่า C - pop