google/wiki40b huggingface dataset:
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250 (ทางแยกเข้าท่าโป่งแดง) เป็นทางหลวงแผ่นดินภายในเขตอำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 2.3 กิโลเมตร เป็นถนนสายสั้นที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-ฮอด-แม่ฮ่องสอน) ไปยังพื้นที่การท่องเที่ยวริมฝั่งแม่น้ำปายด้านทิศใต้ของตัวเมือง บริเวณหมู่บ้านท่าโป่งแดง
เส้นทางนี้แม้มีระยะทางสั้น แต่สามารถเชื่อมต่อกับทางหลวงชนบทได้หลายเส้นทาง ได้แก่ ทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) ซึ่งเป็นเส้นทางต่อเนื่องจากสะพานแม่น้ำปาย ผ่านเรือนประทับแรมโป่งแดง ไปสิ้นสุดที่บ้านห้วยเสือเฒ่า (หมู่บ้านชาวกะเหรี่ยงคอยาว ที่นักท่องเที่ยวสามารถเข้าถึงได้สะดวกที่สุด) บริเวณชายแดนไทย-พม่า (รัฐกะยา) หรือเชื่อมต่อด้วยถนนเลียบแม่น้ำจากบ้านท่าโป่งแดง ถัดลงมายังบ้านห้วยเดื่อ และบรรจบกับทางหลวงชนบทสายบ้านแม่สะกึด-น้ำเพียงดิน ไปสิ้นสุดเส้นทาง ณ จุดผ่อนปรนการค้าชายแดนไทย-พม่า ที่บ้านน้ำเพียงดิน
นอกจากนี้ ทั้งบ้านท่าโป่งแดงและบ้านห้วยเดื่อ ที่โครงข่ายถนนตัดผ่าน ยังเป็นจุดที่มีท่าเรือหางยาวให้บริการนักท่องเที่ยวที่ต้องการล่องแม่น้ำปาย ไปชมวิถีชีวิตชาวกะเหรี่ยงคอยาวบ้านห้วยปูแกง เที่ยวชมถ้ำน้ำเพียงดิน และวนอุทยานผาหินตั้ง ก่อนสิ้นสุดการเดินทางที่บ้านน้ำเพียงดิน

รายละเอียดของเส้นทาง

เป็นถนนผิวลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ในพื้นที่ตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองฯ จังหวัดแม่ฮ่องสอน แยกจากหลักกิโลเมตรที่ 265.4268 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน) ด้านซ้ายทาง (มุ่งหน้าตัวเมือง) ที่สามแยกประตูเมืองแม่ฮ่องสอนทิศใต้ ผ่านบ้านท่าโป่งแดง แล้วทอดข้ามแม่น้ำปายระยะทาง 186 เมตร ไปสิ้นสุดที่คอสะพานฝั่งขวาของแม่น้ำ โดยมีเส้นทางต่อเนื่องกับทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) และมีแยกถนนผิวคอนกรีตเลียบแม่น้ำปายไปยังบ้านห้วยเดื่อ

ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง

เดิมเส้นทางนี้เป็นทางลำลองผิวลูกรัง กว้าง 3-4 เมตร ตัดผ่านพื้นที่ป่า ใช้สำหรับเข้าหมู่บ้านและโรงเรียนท่าโป่งแดง ต่อมาในปีงบประมาณ พ.ศ. 2523 กรมทางหลวงได้สำรวจวางแนวเส้นทางใหม่เพื่อเป็นทางเข้าสู่พระตำหนัก (เรือนประทับแรมโป่งแดง) มีการก่อสร้างทางและสะพานเบลี่ข้ามแม่น้ำปายเมื่อปี พ.ศ. 2523 ลาดยางเมื่อปี พ.ศ. 2524 มีการปรับปรุงพื้นผิวและภูมิทัศน์อีกครั้งในช่วงปี พ.ศ. 2544-2545 กระทั่งปี พ.ศ. 2546 จึงได้โอนพื้นที่บริเวณปากทางระยะทาง 220.5 เมตร ให้แก่เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน เพื่อก่อสร้างซุ้มประตูเมือง
รถรางเปียงยาง

ประวัติ

ในช่วงก่อนสงครามเกาหลี มีระบบรถรางอยู่ 3 แห่งในประเทศเกาหลี ได้แก่ โซล, ปูซาน และ เปียงยาง อย่างไรก็ตาม ระบบรถรางในเปียงยางได้หยุดชะงักลงชั่วคราวในช่วงหลังสงครามเกาหลี ค.ศ. 1950 - ค.ศ. 1953 ส่วนรถรางในโซลและปูซานนั้นแม้จะรอดพ้นจากสงครามแต่ก็หยุดชะงักลงเช่นกัน เพราะเมื่อมอเตอร์เครื่องยนต์กลายเป็นเรื่องที่ล้าสมัยมากขึ้นในเกาหลีใต้ ในปี ค.ศ. 1960 ทำให้ไม่มีรถรางหลงเหลือในประเทศเกาหลีใต้เลย
ในปัจจุบันรถรางนั้นหาดูได้ยากมา มีเพียงเปียงยาง กับชองจินเท่านั้นในคาบสมุทรเกาหลีที่ยังมีระบบรถรางเหลืออยู่ (ชองจิน ก่อตั้งระบบรถรางขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1999) สำหรับรถรางเปียงยางนั้น มีไว้สำหรับขนส่งมวลชนของคนเกาหลีเหนือเท่านั้น ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาตินั่ง

เส้นทางสายคัมซูซาน

เส้นทางที่ 4 มีชื่อว่า สายคัมซูซาน ซึ่งจัดไว้สำหรับนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะ สถานที่สำคัญในเส้นทางนี้คือ พระราชวังอนุสรณ์คิม อิลซุง เส้นทางนี้ต่างจากเส้นทางอื่น และไม่เชื่อมต่อกับเส้นทางอื่นๆ ด้วย เส้นทางนี้ไม่คิดค่าโดยสาร ขนาดความกว้างของราง เป็น 1,000 มิลลิเมตร ต่างจากเส้นทางอื่นที่กว้าง 1,435 มิลลิเมตร ตัวรถรางในเส้นทางที่ 4 นี้ ถูกทำขึ้นในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
แชงกรี-ลา

แชงกรี-ลา (อังกฤษ: Shangri-La) เป็นดินแดนสมมุติที่ปรากฏในนวนิยายเรื่อง Lost Horizon  ของเจมส์ ฮิลตัน นักเขียนชาวอังกฤษ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1933 ฮิลตันพรรณนาว่าแชงกรี-ลาเป็นดินแดนลึกลับอยู่ในเทือกเขาสูงชันทอดยาว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเทือกเขาคุนลุน ในนวนิยายกล่าวว่าผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนมีชีวิตยืนยาว มีความสุข อาจกล่าวได้ว่าสถานที่นี้เปรียบเหมือนสวรรค์บนดิน
ชื่อ แชงกรี-ลา มาจากภาษาทิเบต ཞང་(Shang) + རི (ri) + ལ (La) มีความหมายว่า "Shang Mountain Pass" (ช่องเขาฉาง) มาจากชื่อจังหวัด Ü-Tsang ทางเหนือของวัดจ๋าสือหลุนปู้ (Tashilhunpo Monastery) ในทิเบต"
นักวิชาการจำนวนหนึ่งเชื่อว่า แชงกรี-ลา คือ ศัมภาล นครในตำนานพุทธศาสนาแบบทิเบต
แพคการ์ด

แพคการ์ด (อังกฤษ: Packard) เป็นยี่ห้อรถยนต์ระดับหรูของสหรัฐอเมริกา ผลิตโดยแพคการ์ด มอเตอร์ คาร์ คอมพานีแห่งเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน และสตูเดอเบเกอร์-แพ็กการ์ด คอร์ปอเรชั่นแห่งเมืองเซาท์เบนด์ รัฐอินดีแอนา ในภายหลัง รถยนต์แพคการ์ดคันแรกถูกผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1899 และคันสุดท้ายในปี ค.ศ. 1958
แพคการ์ดถูกก่อตั้งโดยเจมส์ วอร์ด แพคการ์ด น้องชายของเขา วิลเลียม เดาด์ แพคการ์ด และหุ้นส่วนของพวกเขา จอร์จ ลูวิส ไวส์ ที่เมืองวาร์เรน รัฐโอไฮโอ ตั้งแต่ช่วงต้น ๆ จนถึงหลังทศวรรษ 1930 รถยนต์แพคการ์ดขึ้นชื่อว่าเป็นรถยนต์หรูหราที่ขายดีที่สุดยี่ห้อหนึ่งในตลาด และได้ถูกขนานนามว่าเป็น "สาม พี" แห่งรถยนต์หรูของสหรัฐอเมริกา โดยอีกสองยี่ห้อคือเพียร์ซ-แอร์โรว์และเพียร์เลส แต่ในช่วงยุคหลังสงคราม การที่แพคการ์ดพยายามเข้าสู่ตลาดชนชั้นกลางทำให้ภาพลักษณ์ความหรูหราของแพคการ์ดจืดจางลง รวมถึงไม่สามารถหาลูกค้าจากตลาดชนชั้นกลางทดแทนได้เพียงพอ ทำให้ยอดขายโดยรวมของแพคการ์ดตกลง แพคการ์ดจึงเลิกผลิตรถราคาระดับกลาง ในปี ค.ศ. 1954 แพคการ์ดจึงตัดสินใจรวมกิจการกับสตูเดอเบเกอร์ซึ่งก็กำลังประสบปัญหาทางการเงินเช่นกัน แต่ปัญหาของสตูเดเบเกอร์นั้นร้ายแรงกว่าที่แพคการ์ดได้คาดการณ์ไว้ รวมถึงการเรียกคืนรถยนต์แพคการ์ดที่มีตำหนิหลายล้านคัน ทำให้ชื่อเสียงของแพคการ์ดเสื่อมเสีย รถแพคการ์ดคันท้าย ๆ เป็นเพียงรถสตูเดอเบเกอร์ที่ถูกนำมาเปลี่ยนเพียงชื่อและรูปลักษณ์ภายนอก จนได้ชื่อเล่นว่า "แพคการ์ดเบเกอร์" (Packardbaker) ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จทางยอดขาย สตูเดอเบเกอร์จึงยุติการผลิตรถแพคการ์ดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1958 และถอนชื่อแพคการ์ดออกจากตลาดรถยนต์ในปี ค.ศ. 1959
โรงเรียนบูรณะรำลึก

ประวัติ

โรงเรียนบูรณะรำลึก ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยนางอำภา สังขศิริ ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 7.1 ไร่ เลขที่ 139 ถนนวิเศษกุล อำเภอเมือง จังหวัดตรัง   ในระยะแรก เปิดการสอนตั้งแต่ระดับอนุบาลถึงระดับประถมศึกษา  เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ตั้งแต่ พ.ศ. 2498  และเปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ตั้งแต่ พ.ศ. 2513 ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 กระทรวงศึกษาธิการได้รับรองวิทยาฐานะ เทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล 
ปัจจุบันโรงเรียนได้ย้ายที่ตั้งไปอยู่เลขที่ 300 ถนนน้ำผุด ตำบลบางรัก อำเภอเมือง จังหวัดตรัง ในพื้นที่ 41 ไร่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 ส่วนอาคารเดิมของโรงเรียนบูรณะรำลึก ใช้เป็นที่ตั้งของ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ศูนย์การศึกษาตรัง
ปีการศึกษา 2546 โรงเรียนได้ก่อสร้างอาคารเรียนอนุบาลเสร็จเรียบร้อยได้ย้ายระดับอนุบาลเข้าเรียนตั้งแต่วันที่ 2 มิถุนายน 2546 ได้ประกอบพิธีเปิดอาคารใหม่พร้อมกันทั้ง 3 หลัง โดยเรียนเชิญคุณหญิง กษมา วรวรรณ ณ อยุธยา เลขาธิการคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นประธานเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มกราคม 2547 อาคารอนุบาลเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น เป็นอาคารเรียนประกอบด้วยห้องเรียนจำนวน 40 ห้อง ห้องประกอบการ 2 ห้อง
อ่างเก็บน้ำแม่ต๋ำหลวง

อ่างเก็บน้ำแม่ต๋ำหลวง ตั้งอยู่ที่บ้านทุ่งกล้วย หมู่ที่ 5 ตำบลบ้านเอื้อม อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง สร้างขึ้นตามแนวพระราชดำริ เพื่อประโยชน์เพาะปลูกของราษฎรทั้งหมด 7 หมู่บ้านได้อย่างทั่วถึงโดยในฤดูฝนครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2,600 ไร่ และในฤดูแล้งประมาณ 600 ไร่
ลักษณะอ่างเก็บน้ำ เป็นทำนบดิน ขนาด สันทำนบกว้าง 8.00 ม. ยาว 139.00 ม. สูง 20.00 ม. เริ่มเก็บกักน้ำตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2549
ตำบลแม่ตาว

ประวัติความเป็นมา

ราษฎรดั้งเดิมได้อพยพมาจากอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มาตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านค้างภิบาลเป็นกลุ่มแรก (บ้านค้างภิบาล หมู่ที่ 1 ตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ปัจจุบัน) ต่อมาได้มาทำไร่ ทำสวน ริมห้วยแม่ตาว ซึ่งเป็นที่ตั้งของตำบลในปัจจุบัน ต่อมาในลำห้วยแม่ตาวได้มีทองคำ ทำให้ราษฏรได้มาร่อนทองคำตามลำห้วยและได้ตั้งบ้านเรือนเพิ่มมากขึ้นจึงได้ตั้งเป็นหมู่บ้านและแยกเป็นหมู่บ้านใหม่ และตั้งชื่อตำบลเป็น "ตำบลแม่ตาว" ตามชื่อลำห้วยแม่ตาว

ภูมิประเทศ

พื้นที่ภายในเขตตำบลแม่ตาว ส่วนใหญ่เป็นที่ราบและเป็นที่สูงบ้างเล็กน้อยทางด้านทิศตะวันตก

จำนวนประชากร

ตำบลแม่ตาว มีประชากรทั้งสิ้น 6,529 คน โดย หมู่ที่ 2 บ้านแม่ตาวกลาง มีประชากรมากที่สุด รองลงมาคือ หมู่ที่ 3 บ้านแม่ตาวแพะ กำนันตำบลแม่ตาว นายอุดม คำอ่อน

รายได้ประชากรต่อครัวเรือน

จำนวนครัวเรือนที่มีรายได้จากการประกอบอาชีพทุกประเภทรวมกันต่อปี ของตำบลแม่ตาวพบว่าครัวเรือนที่มีรายได้ ตั้งแต่ 30,000-49,999 บาท มีมากที่สุด และครัวเรือนที่มีรายได้ตั้งแต่ 500,000 บาท ขึ้นไป มีน้อยที่สุด
อีวานวาซีเลียวิชเมนยาเอตโปรเฟสซียู

เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องเริ่มต้นในปีค.ศ. 1973 ณ กรุงมอสโก ขณะที่นักประดิษฐ์ อะเลคซันดร์ ชูริก ทีโมเยฟ (อะเลคซันดร์ เดมยาเนนโค) กำลังสร้างเครื่องย้อนเวลา ในห้องเช่าของเขา เขาได้ส่ง อีวาน วาซีเลียวิช บูนซา (Yuri Yakovlev) ซึ่งเป็นผู้ดูแลอาพาต์เมนต์ที่เขาอาศัยอยู่ และ หัวขโมย จอร์จ มิลโลสลาฟสกี้ (Leonid Kuravlev) กลับไปในช่วงเวลาของซาร์อีวานที่ 4 ผู้โหดร้ายโดยบังเอิญ ทั้งคู่ถูกบังคับให้ปลอมตัว โดยอีวานแต่งตัวเป็น อีวานที่ 4 ขณะที่มิลโลสลาฟสกี้แต่งตัวเป็นเจ้าชาย ในเวลาเดียวกันอีวานที่ 4 ตัวจริง (แสดงโดย Yuri Yakovlev เช่นกัน) กลับถูกเครื่องย้อนเวลาเครื่องเดียวกันส่งตัวไปที่ห้องเช่าของซูริก เขาต้องพยายามใช้ชีวิตในยุคสมัยใหม่ขณะซูริกพยายามซ่อมเครื่องย้อนเวลา เพื่อที่ทุกคนจะได้กลับไปที่และเวลาที่ควรจะอยู่ แม้บูนซาผู้ดูแลอาพาต์เมนต์และอีวานที่ 4 จะมีหน้าตาเหมือนกัน ทว่าพวกเขามีบุคลิกซึ่งต่างกันโดยสิ้นเชิง จึงทำให้เกิดเรื่องราวที่ตลกขบขันมากมาย ขณะที่ตำรวจ (ซึ่งได้ฟังเรื่องราวมาจากเพื่อนบ้านที่โดนมิลโลสลาฟสกี้ขโมย) ใกล้ถึงตัวซูริก ผู้กำลังบ้าคลั่งกับการพยายามซ่อมเคร่องย้อนเวลา บูนซาและมิลโลสลาฟสกี้ ก็ถูกจับได้ว่าเป็นตัวปลอมขณะกำลังสู้กับกองทหารสเตรลท์ซี่ ภาพยนตร์จบลงที่บูนซา มิลโลสลาฟสกี้ และอีวานที่ 4 ถูกย้ายกลับไปที่ที่ของตนเอง จากนั้นเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดถูกเผยว่าเป็นเพียงความฝันของซุริกเท่านั้น
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ

พระประวัติ

เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ณ โรงพยาบาลในพระราชวังหลวง กรุงโตเกียว เป็นพระบุตรองค์ที่สองในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนโนมิยะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ มีพระภคินีและพระอนุชาคือเจ้าหญิงมาโกะและเจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ตามลำดับ
พระองค์เข้ารับการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนประถมกากูชูอิงในเดือนเมษายน พ.ศ. 2544 จนสำเร็จการศึกษาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 แล้วเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมัธยมหญิงกากูชูอิงในเดือนเมษายนปีเดียวกัน และสำเร็จการศึกษาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 หลังสำเร็จการศึกษาชั้นเตรียมอุดมก็ทรงศึกษาภาษาอังกฤษ ณ วิทยาลัยทรีนิตีในดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ โดยทรงเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาสาขาศึกษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยกากูชูอิงในเดือนเมษายนปีถัดมา ครั้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 ก็ทรงลาออกจากมหาวิทยาลัยเดิม แล้วทรงสอบเข้ามหาวิทยาลัยนานาชาติคริสเตียน คณะศิลปศาสตร์  โดยทรงร่วมพิธีเปิดการศึกษาของมหาวิทยาลัยดังกล่าวเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2558
พ.ศ. 2560 เจ้าหญิงคาโกะตัดสินพระทัยเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาในสหราชอาณาจักรเช่นเดียวกับเจ้าหญิงมาโกะพระภคินีในเดือนกันยายน โดยจะทรงเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยลีดส์ สาขาศิลปะและจิตวิทยาเพราะทรงสนพระทัย พระองค์สำเร็จการศึกษาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561

พระกรณียกิจ

ในปี พ.ศ. 2546 เจ้าหญิงมาโกะและเจ้าหญิงคาโกะตามเสด็จพระชนกและชนนีเสด็จเยือนประเทศไทยด้วยพระชนกเป็นพระสหายคนสนิทของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งถือเป็นการเสด็จเยือนต่างประเทศครั้งแรกของเจ้าหญิงมาโกะและเจ้าหญิงคาโกะ
พระองค์ตามเสด็จพระบิดามารดาและพระภคินีมาประเทศไทยในวันที่ 7-13 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ในพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ การรับปริญญาดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และทรงร่วมวิจัยปักษีวิทยาของพระชนก

ความสนพระทัย

เจ้าหญิงคาโกะทรงสนพระทัยสเกตลีลาตั้งแต่ทรงศึกษาในระดับประถมศึกษา ในปี พ.ศ. 2555 พระองค์เป็นตัวแทนของสมาคมสเกตลีลาเมจิจิงงุไกเอน (Meijijingu Gaien Figure Skating Club) และทรงเข้าร่วมการแข่งขันสเกตลีลาฤดูใบไม้ผลิ (Spring Cup Figure Skating Competition) ที่จัดขึ้นโดยสหพันธ์สเกตญี่ปุ่น ซึ่งพระองค์ติดอันดับของเขตชินจุกุ (ทีมบีหญิง-ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 หรือมากกว่า)
วงบัวลอย

วงบัวลอย เป็นชื่อของการบรรเลงดนตรีอีกลักษณะหนึ่ง ประกอบด้วยปี่ชวา กลองมลายู และฆ้องเหม่ง เล่นในงานอวมงคล
แต่เดิมนั้นวงบัวลอยประกอบด้วยปี่ชวา 1 เลา กลองมลายู 2 คู่และฆ้องเหม่ง ภายหลังใช้กลองมลายูเพียง 1 คู่เท่านั้น

ความเชื่อ

เนื่องจากวงบัวลอยเป็นเพลงที่ใช้ในงานอวมงคลโดยเฉพาะ เพลงบัวลอยมักจะเรียนกันในเขตวัดและไม่ให้เล่นพร่ำเพรื่อ ทำให้วงบัวลอยเป็นวงที่สืบทอดกันในวงแคบ

การประสมกับวงปี่พาทย์

ดูที่วงปี่พาทย์นางหงส์
เอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก

ลักษณะเฉพาะของเรือ

เรือบริแทนนิก มีขนาดใหญ่ถึง 48,158 ตัน (เรือไททานิก มีขนาด 46,328 ตัน) ยาว 269.1 เมตร ชั้นห้องเครื่องมี 16 ห้อง หม้อน้ำรวม 29 ชุด ส่งเชื้อเพลิงให้เครื่องยนต์ 3 ตัว เครื่องยนต์ 3 ตัว หมุนใบจักร 3 ใบ มีปล่องไฟ 4 ตัว เร่งความเร็วเรือได้สูงสุด 23 น็อต (42.596 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ความเร็วมาตรฐาน 21 น็อต (38.892 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) สามารถจุผู้โดยสารได้ 2,570 คน

ประวัติ

เรือบริแทนนิกถูก ปล่อยลงน้ำเป็นครั้งแรก ใน วันที่ 26 กุมภาพันธ์  ค.ศ. 1914 ตกแต่งเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1915
เรือบริแทนนิกเป็นเรือคู่แฝดกับ อาร์เอ็มเอส โอลิมปิก และ อาร์เอ็มเอส ไททานิก
ตอนแรกจะใช้ชื่อ อาร์เอ็มเอส ไจแกนติก หรือ อาร์เอ็มเอส ไกแกนติก (RMS Gigantic) แต่ว่า มันสร้างเสร็จใน ค.ศ. 1914 ภายหลังการล่มของไททานิก ส่งผลให้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น อาร์เอ็มเอส บริแทนนิก (RMS Britannic)  โดยคาดว่าจะใช้รับส่งผู้โดยสารเพื่อข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก แต่ก็เป็นแค่ความฝันเพราะตรงกับช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 พอดี ส่งผลให้ใน ค.ศ. 1915 มันถูกเปลี่ยนจากเรือสำราญเป็นเรือพยาบาล รับ-ส่ง ทหารในต่างแดนในคาบสมุทรเมดิเตอร์เรเนียน แทน และเปลี่ยนชื่อเป็น เอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก (HMHS Britannic)  HMHS ย่อจาก  His/Her Majesty's Hospital Ship (เรือพยาบาล)
แม้บริแทนนิกจะใหญ่กว่าไททานิกกว่า 1,800 ตัน แต่บริแทนนิก ไม่มีโอกาสได้เป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก เพราะสายการเดินเรือฮาเป็ก (Hapag หรือ Hamburg Amerika Line) จากเยอรมนี ได้สร้างเรือ SS Imperator (RMS Berengaria ของสายการเดินเรือคูนาร์ด) ที่ใหญ่กว่าบริแทนนิก เสร็จก่อนบริแทนนิก แต่เป็นที่น่าเศร้าเพราะในปี 1916 เรือได้อัปปางลงในทะเลอีเจียน เนื่องจากโดนทุ่นระเบิดและตอปิโดจากเรือดำน้ำฝ่ายเยอรมัน ที่ยังหลงเหลือจากการกู้ระเบิดในเส้นทางดังกล่าว จึงส่งผลให้เรือเสียหายหนักและอัปปางลงในระยะเวลา 55 นาที หลังการเดินทางเพียง 6 ครั้ง เท่านั้น มีผู้เสียชีวิต 30 คน
เจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาในเจ้าชายโนริฮิโตะ

พระประวัติ

เจ้าหญิงฮิซาโกะเป็นธิดาคนโตของชิเกจิโระ ทตโตริ นักอุตสาหกรรม กับฟูมิโกะ โทโมดะ ขณะยังทรงพระเยาว์ได้เสด็จไปประทับ ณ ประเทศอังกฤษเนื่องจากกิจการของพระชนก ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงตรัสภาษาอังกฤษได้ตั้งแต่ยังเยาว์ชันษา 
เจ้าหญิงฮิซาโกะทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขามานุษยวิทยาและโบราณคดีจากวิทยาลัยเกอร์ตัน มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สหราชอาณาจักรเมื่อปี พ.ศ. 2518 เมื่อเสด็จกลับญี่ปุ่นจึงทรงงานในบริษัทแปลแห่งหนึ่ง แต่ไม่ช้านานนักก็เสด็จกลับอังกฤษเพื่อศึกษาคำศัพท์ทางกฎหมายที่อยู่ในพระราชบัญญัติ แล้วจึงเสด็จกลับประเทศญี่ปุ่นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2525 คราวนี้พระองค์ได้รับการว่าจ้างจากเจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซาโนมิยะเพื่อเป็นล่ามและผู้ช่วยสำหรับการประชุมเชิงวิชาการวัฒนธรรมเอเชีย-แอฟริกาเหนือ
เจ้าหญิงฮิซาโกะทรงสำเร็จการศึกษาระดับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาศิลปะ จากมหาวิทยาลัยศิลปะโอซากะเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
เทศบาลเมืองแก่งคอย

ประวัติ

เทศบาลเมืองแก่งคอยได้รับการยกฐานะตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลแก่งคอย จังหวัดสระบุรี พุทธศักราช 2487 ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ 1 สิงหาคม พุทธศักราช 2487 ตราไว้ ณ วันที่ 19 ธันวาคม พุทธศักราช 2487 และประกาศดังกล่าวลงในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 61 ตอนที่ 77 ลงวันที่ 26 ธันวาคม พุทธศักราช 2487 และได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองแก่งคอยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 26 ธันวาคม 2550 เรื่อง เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลแก่งคอย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นเทศบาลเมืองแก่งคอย ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2551
โบตั๋น (พรรณไม้)

ชื่อ

ชื่อ "โบตั๋น" ในภาษาไทย มาจากชื่อดอกไม้นี้ในภาษาญี่ปุ่นว่า "โบะตัง" (ボタン( botan )) แต่บางคนก็ว่า มาจากชื่อในภาษาจีนว่า "หมู่ตัน" (牡丹 mǔ dān )
โบตั๋นนั้น ในภาษาอังกฤษเรียกว่า peony โดยมีตำนานเล่าว่า ตั้งตามชื่อของไพอัน (Paean) ศิษย์คนหนึ่งของเอสเคลปิอัส เทพเจ้าแห่งการแพทย์ของกรีกโบราณ ต่อมาเอสเคลปิอัสอิจฉาลูกศิษย์ของตน เทพเซอุสช่วยไพอันให้พ้นภัยโดยสาปให้กลายร่างเป็นดอกโบตั๋น

สัญลักษณ์และการใช้

ดอกโบตั๋นเป็นดอกไม้ที่นิยมใช้ในงานศิลปะมายาวนาน และหนึ่งในสัญลักษณ์ประจำชาติของจีน โดยถือเป็นดอกไม้แห่งจักรพรรดิและความร่ำรวย กับนิยมใช้ในเชิงสัญลักษณ์ในศิลปะจีนอีกด้วย  เมื่อ ค.ศ.1903 ราชวงศ์ชิงประกาศให้โบตั๋นเป็นดอกไม้ประจำชาติ ปัจจุบันนี้ไต้หวันใช้ดอกเหมยเป็นดอกไม้ประจำชาติ ขณะที่สาธารณรัฐประชาชนจีนไม่ได้ใช้เป็นดอกไม้ประจำชาติตามกฎหมายอีกแล้ว และต่อมาเมื่อปี 1994 มีการเสนอให้ใช้ดอกโบตั๋นเป็นดอกไม้ประจำชาติอีก โดยการทำประชามติ แต่ก็ไม่ได้รับการยอมรับ กระทั่ง ค.ศ. 2003 มีการเสนอดังกล่าวอีกครึ่งหนึ่ง และยังไม่มีการเลือกใช้ดอกโบตั๋นอีกเช่นกัน
เมืองลั่วหยาง เมืองหลวงเก่าที่มีชื่อเสียงของจีน มีชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางการปลูกดอกโบตั๋นที่สำคัญแห่งหนึ่ง ในประวัติศาสตร์จีน มักจะยกย่องโบตั๋นจากลั่วหยางว่างดงามที่สุดในแผ่นดิน ปัจจุบันยังมีการจัดนิทรรศการและการแสดงดอกโบตั๋นในเมืองนี้ปีละนับสิบๆ ครั้ง
ในประเทศญี่ปุ่น ดอกโบตั๋นชนิด Paeonia lactiflora เรียกเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า ebisugusuri (แปลว่า ยาจากต่างแดน) ตามตำรับยาของญี่ปุ่น ถือว่ารากโบตั๋นใช้รักษาอาการชักได้ นอกจากนี้ยังปลูกเป็นไม้ดอกไม้ประดับ โบตั๋นชนิด Paeonia suffruticosa ในญี่ปุ่น ถือว่าเป็น เจ้าแห่งบุปผา และชนิด Paeonia lactiflora ถือว่า เป็น อัครเสนาบดีแห่งบุปผา"
ภาษาญี่ปุ่นเรียกโบตั๋นว่า โบตัน (牡丹) ก่อนสมัยเมจิ เนื้อจากสัตว์สี่เท้าไม่นิยมบริโภคมากนัก เนื่องจากชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่นับถือพุทธศาสนา เมื่อเอ่ยถึงเนื้อสัตว์จึงเลี่ยงมาใช้ชื่อดอกไม้แทน คำว่า โบตัน ถูกใช้เรียกเนื้อหมูป่า มาตั้งแต่ครั้งนั้นจนปัจจุบัน ทั้งนี้ก็เพราะเนื้อหมูป่าเมื่อแล่เป็นชิ้นบางๆ จะคล้ายกับดอกโบตั๋นนั่นเอง ในทำนองเดียวกัน ชาวญี่ปุ่นใช้ดอกซากุระแทนคำเรียกเนื้อม้า
ในรัฐอินเดียนา ของสหรัฐอเมริกา ใช้ดอกโบตั๋นเป็นดอกไม้ประจำรัฐมาตั้งแต่ ค.ศ. 1957 โดยใช้แทนดอก zinnia ที่เคยใช้เป็นดอกไม้ประจำรัฐมาตั้งแต่ ค.ศ.1931
โบตั๋นนิยมปลูกเป็นไม้ดอกไม้ประดับ เพราะมีดอกสวยงามและใหญ่มาก ทั้งยังมีกลิ่นหอมด้วย
มหาวิทยาลัยไซปรัส

หลักสูตรที่เปิดสอน

มีแปดคณะภายในมหาวิทยาลัยคือ คณะมนุษยศาสตร์: สามหน่วยงานและศูนย์ภาษา คณะบริสุทธิ์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์: ห้าหน่วยงานและสมุทรศาสตร์ศูนย์ คณะสังคมศาสตร์และการศึกษา: สี่หน่วยงานและศูนย์การศึกษาออฟ คณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ: สองฝ่ายศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและศูนย์การวิจัยการธนาคารและการเงิน คณะวิศวกรรมศาสตร์: สี่แผนกนาโนเทคโนโลยีศูนย์วิจัย Kios ศูนย์วิจัยสำหรับระบบอัจฉริยะและเครือข่ายและ Nireas นานาชาติน้ำศูนย์วิจัย คณะอักษร: สามหน่วยงานและหน่วยวิจัยทางโบราณคดี บัณฑิตวิทยาลัย และ แพทย์ของโรงเรียน

ห้องสมุด

ห้องสมุดมีหนังสือมากกว่า 267289 เล่ม มีการเพิ่มขึ้นแต่ละปีประมาณ 12000 เล่ม คอลเลกชันที่สำคัญในหมู่ผู้ถือครองห้องสมุดรวมถึงการศึกษาของไซปรัส เก็บรวบรวมคอลเลกชันโบราณคดีและตุรกีศึกษา ส่วนใหญ่ของหนังสือที่มีมีการจัดหมวดหมู่และสามารถเรียกข้อมูลจากห้องสมุดแคตตาล็อก (ADVANCE / GEAC) จากคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อภายในเครือข่ายมหาวิทยาลัยรวมทั้งจากที่ใดก็ได้ ผ่านทางแคตตาล็อกออนไลน์เข้าถึงประชาชนบนเว็บห้องสมุด (WebOpac) ในปีที่ผ่านมาห้องสมุดของมหาวิทยาลัยไซปรัสได้กลายเป็นแหล่งศึกษาอย่างแท้จริงได้เต็มที่โดยมี อิเล็กทรอนิกส์ (ฟังก์ชันที่ชาญฉลาด) และไฮบริด (เนื้อหาฉลาด) ตั้งแต่คอลเลกชันรวมถึงการพิมพ์ดิจิตอลและวัสดุโสต นอกจากนี้ห้องสมุดมีความสามารถในการผลิตวัสดุในรูปแบบอักษรเบรลล์สำหรับผู้ใช้ที่บกพร่อง
เครื่องพิมพ์

เครื่องพิมพ์ระบบเลเซอร์

เครื่องพิมพ์ระบบเลเซอร์ (Laser printer หรือ Toner-based printers) เป็นเครื่องพิมพ์ที่ใช้เทคโนโลยีเดียวกับเครื่องถ่ายเอกสาร คือการยิงเลเซอร์ไปสร้างภาพบนกระดาษในการสร้างรูปภาพ หรือตัวอักษร ซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมาจะมีคุณภาพสูงมาก ยุคแรกเริ่มเครื่องพิมพ์ชนิดนี้ มีราคาสูงมาก แต่ปัจจุบันมีการแข่งขันของผู้ผลิตค่อนข้างสูง จึงทำให้หาซื้อได้ในราคาที่ถูกลง  ซึ่งเครื่องพิมพ์เลเซอร์จะทำงานได้เร็วกว่าเครื่องพิมพ์ระบบพ่นหมึก และคุณภาพของผลลัพธ์ทั้งด้านความคมชัดและรายละเอียดทำออกมาได้ดีกว่าแบบพ่นหมึก โดยในปัจจุบันเริ่มมีการนำเทคโนโลยีเลเซอร์แบบ LED แทนเทคโนโลยีเลเซอร์ชนิดเดิม เนื่องจากเลเซอร์แบบ LED จะมีความคมชัดและประหยัดพลังงานมากยิ่งขึ้น

เครื่องพิมพ์ระบบพ่นหมึก

เครื่องพิมพ์ระบบพ่นหมึก หรือ เครื่องพิมพ์อิงก์เจ็ต เป็นเครื่องพิมพ์ที่ทำงานโดยการพ่นหมึกออกมาเป็นหยดเล็กๆ ลงบนกระดาษ เมื่อต้องการพิมพ์รูปทรงหรือรูปภาพใดๆ เครื่องพิมพ์จะทำการพ่นหมึกออกตามแต่ละจุดในตำแหน่งที่เครื่องประมวลผลไว้อย่างแม่นยำ ตามความต้องการของเรา ซึ่งเครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึกจะมีคุณภาพดีกว่าเครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์ โดยรูปที่มีความซับซ้อนมาก ๆ เครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึกจะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า ชัดเจนและคมชัดกว่าแบบดอตแมทริกซ์

เครื่องพิมพ์ระบบใช้ความร้อน

เครื่องพิมพ์แบบใช้ความร้อน (Thermal printer) เป็นเครื่องพิมพ์ที่ทำงานโดยการให้ความร้อนแก่กระดาษโดยไม่ต้องใช้หมึก เช่นแบบที่ใช้ในการพิมพ์ใบเสร็จจากเครื่องATM เครื่องคิดเงินในห้างสรรพสินค้าหรือร้านสะดวกซื้อ เครื่องคิดเลขแบบตั้งโต๊ะบางประเภท รวมถึงเครื่องโทรสารในสมัยก่อนก็ใช้ระบบการพิมพ์แบบนี้

เครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์

เครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์ (Dot-matrix printer) การทำงานของเครื่องพิมพ์ประเภทนี้คือจะใช้การสร้างจุดลงบนกระดาษ ซึ่งหัวพิมพ์จะมีลักษณะเป็นหัวเข็ม เมื่อต้องการพิมพ์รูปทรงหรือรูปภาพใดๆ หัวเข็มที่อยู่ในตำแหน่งตามรูปประกอบนั้นๆ จะยื่นออกมามากกว่าหัวอื่นๆ และกระแทกกับผ้าหมึกลงกระดาษที่ใช้พิมพ์ จะทำให้เกิดจุดมากมายประกอบกันเป็นรูปเกิดขึ้นมา เครื่องพิมพ์ประเภทนี้เป็นที่นิยมกันอย่างมากเพราะมีราคาถูกและคุณภาพเหมาะสมกับราคา แต่ข้อเสียคือเวลาสั่งพิมพ์จะเกิดเสียดังพอสมควร มีแต่การพิมพ์แบบขาว-ดำเท่านั้น และต้องใช้กระดาษเฉพาะสำหรับเครื่องพิมพ์แบบนี้เท่านั้น โดยตัวกระดาษจะมี3ชั้น ชั้นแรกเป็นหน้าที่จะพิมพ์ปกติ ชั้นที่2เป็นไส้ในที่เป็นกระดาษคาร์บอนสีดำ และชั้นสุดท้ายเป็นกระดาษปกติสำหรับใช้สำหรับสำเนาสิ่งที่พิมพ์ ซึ่งสำเนาจากการพิมพ์ด้วยกระดาษแบบนี่เรียกว่า สำเนาคาร์บอน ด้านข้างกระดาษจะมีรูเป็นแถวตามยาวไว้สำหรับล็อกเข้ากับเขี้ยวของเฟืองที่เป็นส่วนหนึ่งของกลไกการป้อนกระดาษเข้าตัวเครื่องพิมพ์ประเภทนี้
เส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย มาดากัสการ์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 49 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 131 องศาตะวันตก
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1

โครงร่าง

1. พระกิตติคุณอันทรงสิริของพระคริสต์ 1:1 - 3:23
2. ชีวิตของอัครทูต 4:1 - 21
3. อภิปรายปัญหาส่วนตัว 5:1 - 6:20
4. ปัญหาการแต่งงาน 7:1 - 40
5. ปัญหาในชีวิตคริสเตียน 8:1 - 11:34
6. ของประทานฝ่ายวิญญาณ 12:1 - 14:40
7. การคืนพระชนม์ของพระคริสต์ 15:1 - 58
8. คำอำลา 16:1 - 24
ปฏิสัมพันธ์

ปฏิสัมพันธ์ของคอมพิวเตอร์ช่วยสอน

ปฏิสัมพันธ์ (Interactive) คือ การมีปฏิสัมพันธ์กันระหว่างผู้เรียนกับคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ผู้เรียนมีการโต้ตอบปฏิสัมพันธ์กับคอมพิวเตอร์ และบทเรียนฯ มีโอกาสเลือก ตัดสินใจ และได้รับการเสริมแรง จากการได้รับข้อมูลย้อนกลับทันที เป็นการเรียนรู้ในรูปแบบการสื่อสารสองทาง (Two-Way Communication) การใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เนื้อหาจะถูกส่งจากเครื่องไปยังผู้เรียนเพื่อให้ผู้เรียนทำการตอบสนอง โดยส่งคำตอบหรือข้อมูลกลับไปยังเครื่องอีกครั้งหนึ่ง การเรียนการสอนในลักษณะนี้มีข้อดีหลายประการ เช่น ความฉับพลันของการให้คำตอบจากโปรแกรมบทเรียนที่วางไว้เพื่อความเข้าใจที่ถูกต้องแก่ผู้เรียน เป็นการทำให้ง่ายต่อการเรียนรู้และทำให้การถ่ายทอดความรู้บรรลุผลด้วยดี
เนื่องจากผู้เรียนจะเกิดการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น หากได้มีการโต้ตอบหรือปฏิสัมพันธ์กับผู้สอน ดังนั้นคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่ออกแบบมาอย่างดีจะต้องเอื้ออำนวยให้เกิดการโต้ตอบระหว่างผู้เรียนกับคอมพิวเตอร์ช่วยสอน อย่างต่อเนื่องและตลอดทั้งบทเรียน
ซันตาตรีนีตา

ประวัติ

ตัวโบสถ์ปัจจุบันใช้เวลาสร้างกว่า 11 ศตวรรษและมีการต่อเติมและบูรณปฏิสังขรณ์ตลอดมา ด้านหน้าโบสถ์แบบแมนเนอริสต์ (ค.ศ. 1593–ค.ศ. 1594) ออกแบบโดยสถาปนิกแบร์นาร์โด บูออนตาเลนตี (Bernardo Buontalenti) ประติมากรรมนูน “ตรีเอกภาพ” เหนือประตูกลางสลักโดยเปียโตร แบร์นินี (Pietro Bernini) และ จิโอวานนี บาตติสตา คาซินิ (Giovanni Battista Caccini) ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ก็เพิ่มประตูไม้ที่สลักเพื่อเป็นที่ระลึกถึงนักบุญองค์ต่างๆ ของคณะวัลลุมโบรซัน “เสาแห่งความยุติธรรม” กลางจตุรัสหน้าวัดมาจากโรงอาบน้ำคาราคาลลา (Baths of Caracalla) ที่กรุงโรมซึ่งโคสิโม เดอ เมดิชิได้รับเป็นของขวัญจากสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4 เพื่อเป็นการฉลองชัยชนะจากยุทธการที่มอนเตมูร์โล (Battle of Montemurlo) ในปี ค.ศ. 1565
รางวัลครุฑทองคำ

รางวัลครุฑทองคำ หรือรางวัลผู้บริหารราชการพลเรือนดีเด่น เป็นรางวัลที่สมาคมข้าราชการพลเรือนแห่งประเทศไทย มอบให้แก่ผู้บริหารราชการพลเรือน จำนวน 9 คน เพื่อประกาศเกียรติคุณบุคคลที่มีผลงานสร้างสรรค์ประโยชน์ให้แก่สังคมและระบบราชการ โดยเริ่มต้นโครงการในปี พ.ศ. 2529

คุณสมบัติ

สมาคมข้าราชการพลเรือนแห่งประเทศไทย ได้กำหนดคุณสมบัติของผู้บริหารราชการพลเรือนดีเด่น คือ เป็นข้าราชการที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการไม่ต่ำกว่าระดับกรมหรือเทียบเท่าขึ้นไปทุกส่วนราชการ (ยกเว้นกระทรวงกลาโหมและข้าราชการการเมือง) โดยจะต้องดำรงตำแหน่งเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 1 ปี

รายนามผู้ได้รับรางวัลครุฑทองคำ

รายนามผู้ได้รับรางวัลครุฑทองคำ (ชื่อตำแหน่งคือ ตำแหน่งที่ได้รับรางวัลดังกล่าว)
วอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 2014

วอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้น ณ อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 20 กันยายน ถึงวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ในการแข่งขันครั้งนี้ มีทีมชายเข้าแข่งขัน 16 ทีม และทีมหญิงเข้าแข่งขัน 9 ทีม โดยทุกแมตช์จัดได้ขึ้นที่ซงริมยิมเนเซียม และอันซันซังรกซูยิมเนเซียม

ในร่ม

การคัดเลือกทีมเข้าแข่งขันจัดขึ้น ณ วันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ที่เมืองอินช็อน
ชาวไทยในอินโดนีเซีย

ศาสนา

ในปี พ.ศ. 2555 มีชาวไทยจำนวน 800 คน ราว 400-500 คน เป็นนักศึกษามุสลิมนับถือศาสนาอิสลาม นอกจากนี้ยังมีพระสงฆ์ที่เข้ามาเผยแผ่ศาสนาพุทธตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 เป็นต้นมา โดยมีวัดที่อยู่ภายใต้การดูแลของพระธรรมทูตไทยจำนวน 29 แห่ง และมีโรงเรียนธรรมวิทยาซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับยุวชนพุทธศาสนิกชนอินโดนีเซียในกำกับอีกหนึ่งแห่ง