google/wiki40b huggingface dataset:
ยูเอชเอฟ

ยูเอชเอฟ (UHF) เป็นคลื่นความถี่สูงยิ่ง (Ultra-High Frequency) เริ่มมีขึ้นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2491

โทรทัศน์

ยูเอชเอฟ เป็นคลื่นความถี่ที่ใช้คู่ขนานกับระบบ วีเอชเอฟ ของเครื่องส่งโทรทัศน์และเสาส่งระบบอนาล็อก และอาจจะเป็นคลื่นความถี่ที่ถูกบังคับให้ส่งสัญญาณของโทรทัศน์ระบบดิจิตอล คาดว่าทั่วโลกจะต้องเปลี่ยนแปลงมาเป็นโทรทัศน์ระบบดิจิทัลให้แล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2558

ยูเอชเอฟในวิทยุโทรทัศน์

ในการออกอากาศวิทยุโทรทัศน์ระบบยูเอชเอฟ มีช่วงเลขประจำช่อง ระหว่าง 14-83 (470-890 เมกะเฮิร์ทซ์)
ส่วนในประเทศไทย มีช่องสัญญาณอยู่ที่ช่อง 21 ถึง 69 แต่ในกรณีช่อง 21 ถึง 25 และ 61 ถึง 69 กรมไปรษณีย์โทรเลข (ปัจจุบันถูกเปลี่ยนมาเป็น สำนักงาน กสทช.) ได้สงวนช่องสัญญาณไว้ดังกล่าว เพื่อใช้ในระบบการสื่อสารทางโทรศัพท์มือถือ ระบบ Cellular Mobile System จึงทำให้ประเทศไทย สามารถใช้ช่องสัญญาณไว้ตั้งแต่ที่ 26 ถึง 60 เพื่อออกอากาศส่งทางวิทยุโทรทัศน์ เท่านั้น

ตัวอย่างการใช้ระบบในประเทศไทย

สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (สปน.) เริ่มดำเนินโครงการ สถานีโทรทัศน์ระบบยูเอชเอฟ เมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยมีการเปิดประมูลรับสัมปทาน เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2538 โดย กลุ่มสยามทีวีแอนด์คอมมิวนิเคชั่น (แปรรูปเป็น บริษัท สยามอินโฟเทนเมนท์ จำกัด เมื่อได้รับอนุมัติสัมปทานแล้ว และเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541) เป็นผู้ได้รับอนุมัติสัมปทานดังกล่าว โดยใช้ชื่อสถานีว่า สถานีโทรทัศน์ไอทีวี (ITV-Independent Television) นับเป็น สถานีโทรทัศน์ระบบยูเอชเอฟแห่งแรกของประเทศไทย แพร่ภาพออกอากาศทางช่อง 26 และเปลี่ยนมาเป็นช่อง 29 ในภายหลัง โดยมีอายุสัมปทาน 30 ปี เริ่มต้นออกอากาศอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 และได้เปลี่ยนแปลงเป็น สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวีในปี 2550 และ สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ตามลำดับ ในปี 2551
ทรีวาโก

ประวัติ

ทรีวาโกเป็นบริษัทสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2547 เปิดตัวเว็บไซต์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 และขยายเข้าตลาดยุโรปในปี พ.ศ. 2550 เข้าสู่ตลาดอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ในปี พ.ศ. 2552 และเข้าตลาดเอเชียแปซิฟิกในปี พ.ศ. 2556 ปัจจุบันทรีวาโกมีตลาด 55 แห่ง และมีเว็บไซต์ใน 33 ภาษาทั่วโลก
ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2555 เอกซ์พีเดียได้เข้าซื้อหุ้นส่วนใหญ่ (ร้อยละ 61.6) ของบริษัท เป็นเงิน 477 ล้านยูโร หรือ 630 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดาจำรัสแสงศรี

พระประวัติ

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดาจำรัสแสงศรี ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2414 เป็นพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญประสูติแต่จอมมารดาเขียวใหญ่
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าธิดาจำรัสแสงศรี ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวังและทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดาจำรัสแสงศรี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอังคารที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2440 พระชันษา 27 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2441
จอห์น เบอร์โคว์

ชีวิตส่วนตัว

เบอร์โคว์แต่งงานกับแซลลี อิลล์แมนเมื่อ ค.ศ. 2002 และมีบุตรสามคน ภรรยาของเขาเคยเป็นอนุรักษนิยม ซึ่งต่อมาเปลี่ยนไปสนับสนุนพรรคแรงงาน แม้ว่าเบอร์โคว์และคนใกล้ชิดปฏิเสธมุมมองที่ว่าเธอมีอิทธิพลโดยเฉพาะมุมมองการเมืองฝ่ายขวา
เบอร์โคว์เป็นนักมนุษยนิยม และก่อนที่จะรับตำแหน่งประธานสภา เขาก็เป็นสมาชิกของกลุ่มมนุษยนิยมรัฐสภา เมื่อพูดถึงบทบาทของนักบวชในรัฐสภา เขาอธิบายในสภาสามัญชนว่าตัวเอง "เป็นผู้ไม่นับถือศาสนาที่มีส่วนได้ส่วนเสียทางโลกในเรื่องสำคัญ"
เบอร์โคว์เป็นแฟนตัวยงของอาร์เซนอลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1971 และเขาเป็นผู้ถือตั๋วฤดูกาล ซึ่งเขามักจะเข้าไปชมเกมร่วมกับลูกชายของเขา ใน ค.ศ. 2014 เขาตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับนักเทนนิสชายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดยี่สิบคนตลอดกาล
โรงงานไพ่ กรมสรรพสามิต

ประวัติ

โรงงานไพ่ จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช 2481 เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 เป็นส่วนราชการสังกัดกรมสรรพสามิต ต่อมากระทรวงการคลัง ได้เห็นชอบให้ โรงงานไพ่จัดตั้งเป็นรัฐวิสาหกิจขึ้นจึงได้ออกระเบียบกระทรวงการคลังว่าด้วยการจัดตั้งโรงงานไพ่กรมสรรพสามิตพ.ศ. 2535 ให้โรงงานไพ่เป็นรัฐวิสาหกิจที่ไม่มีฐานะเป็นนิติบุคคลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2535 เป็นต้นมา
การบริหารงานโรงงานไพ่ อยู่ภายใต้การควบคุมนโยบายของคณะกรรมการโรงงานไพ่ ประกอบด้วย อธิบดีกรมสรรพสามิต หรือรองอธิบดีที่ได้รับมอบหมาย เป็นประธานกรรมการ รองอธิบดีกรมสรรพสามิตเป็นรองประธานกรรมการโดยตำแหน่ง ผู้แทนกระทรวงการคลังหนึ่งคนเป็นกรรมการ ผู้อำนวยการเป็นกรรมการและเลขานุการโดยตำแหน่ง และกรรมการอื่นอีกไม่น้อยกว่า 3 คน เป็นกรรมการ แต่เมื่อรวมทั้งคณะแล้วไม่เกิน 11 คน
กี ฮาจาร์ เดวันตารา

ราเด็น มัซ ซูวาร์ดี ซูรียานิงรัต (อินโดนีเซีย: Soewardi Soerjaningrat, Suwardi Suryaningrat) หรือ กี ฮาจาร์ เดวันตารา (อินโดนีเซีย: Ki Hadjar Dewantara, Ki Hajar Dewantara หรือ Ki Hajar Dewantoro ซึ่งอิงตามการออกเสียงในภาษาชวา; 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1889, ปากูวาลามัน – 26 เมษายน ค.ศ. 1959, ยกยาการ์ตา) เป็นหนึ่งในแกนนำเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชอินโดนีเซียจากเนเธอร์แลนด์ และเป็นนักเขียน คอลัมนิสต์ นักการเมือง และผู้ริเริ่มการศึกษาสำหรับชาวพื้นเมืองในอินโดนีเซีย ในยุคที่ปกครองโดยชาวดัตช์ (ดัตช์อีสต์อินดีส) เขาได้ก่อตั้งโรงเรียนตามันซิซวา (Taman Siswa school) ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาแห่งแรกที่เปิดรับนักเรียนที่เป็นชนพื้นเมือง ชาวเผ่าต่าง ๆ และชาวบ้านทั่วไป ในขณะนั้นการศึกษากระจุกอยู่ในกลุ่มบุตรหลานของกลุ่มชนชั้นปกครองและผู้มีฐานะชาวชวา และเจ้าอาณานิคมชาวดัตช์เท่านั้น
กี ฮาจาร์ ได้รับการยกย่องเป็นวีรบุรุษแห่งชาติโดยประธานาธิบดีซูการ์โนเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 และเคยได้รับเลือกให้เป็นบุคคลบนธนบัตรรูปียะฮ์
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2546)

เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวเหตุการณ์ในยุคราชวงศ์ซ่งที่ทำศึกรบพุ่งกับแคว้นเหลียว เฉียวฟง จอมยุทธ์หนุ่มผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม ถูกเหล่าคนถ่อยใส่ความว่าเป็น ฆาตกรสังหารรองประมุขพรรคกระยาจกและขุดคุ้ยนำเรื่องชาติกำเนิดมาเปิดโปง จนทำให้เหล่าชาวยุทธ์บางส่วนหลงเชื่อจึงพยายามกดดันให้เฉียวฟงสละตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจก เฉียวฟงต้องการล้างมลทินจึงออกเดินทางพยายามสืบหาประวัติเรื่องชาติกำเนิดที่แท้จริงของตนเอง และก็ได้กลับมาล้างมลทินของตนเองได้สำเร็จ
รางวัลแซทเทิร์น

รางวัลแซทเทิร์น (อังกฤษ: Saturn Award) เป็นงานแจกรางวัลที่จัดขึ้นประจำปีโดย Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films เพื่อให้เกียรติกับภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ และโฮมวิดีโอ แนว นิยายวิทยาศาสตร์, แฟนตาซี และสยองขวัญ โดยดร. โดนัลด์ เอ. รีด ผู้ให้กำเนิดรู้สึกว่าภาพยนตร์ประเภทนี้ไม่เคยได้รับความชื่นชมเท่าที่ควร
ตัวรางวัลเป็นรูปดาวเสาร์ ที่ล้อมไปด้วยวงแหวนของภาพยนตร์ และเช่นเดียวกับงานแจกรางวัลประเภทอื่นอย่าง รางวัลออสการ์, รางวัลเอมมี่, รางวัลแกรมมี่ รางวัลแซทเทิร์นนั้นได้รับการลงคะแนนจากสมาชิกของสถาบัน นอกจากนี้ยังมีการมอบรางวัลพิเศษอย่าง รางวัลประสบความสำเร็จในอาชีพ
รางวัลนี้เริ่มมีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972
แม็ทธิว เบรดี

ช่วงชีวิตของ แมทธิว เบรดี้ ระหว่างปี (ค.ศ. 1840-1896)

- ค.ศ. 1840 เบรดีเริ่มศึกษาเกี่ยวกับการถ่ายภาพ ในกระบวนการ Daguerreotype จาก Samuel F. B. Morse
- ค.ศ. 1844 เปิดสตูดิโอถ่ายภาพของตัวเองใน Newyork สตูดิโอของเขามีชื่อเสียงมาก
- ค.ศ. 1845 เบรดีจัดนิทรรศการภาพถ่ายบุคคลที่มีชื่อเสียง ที่ Newyork ได้รับการชื่นชมและการตอบรับอย่างดีเยี่ยม ทำให้มีคนรู้จักผลงานของเขากว้างขวางขึ้น ผู้คนรู้จักเขาในนาม “Brady of Broadway”
- ค.ศ. 1849 เบรดีเปิดสตูดิโออีกแห่งหนึ่งที่ วอชิงตัน ดี.ซี. ทำให้เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้น นอกจากนี้เขายังเป็นช่างภาพคนโปรดของอับบราฮัมลินคอร์น นอกจากนี้เขายังได้ถ่ายภาพของลินคอร์นที่ใช้ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีของลินคอร์นอีกด้วยและเป็นที่ซึ่งเขาได้พบกับ จูเลียต แฮนดี้ ซึ่งเขาได้แต่งงานด้วยในปี ค.ศ. 1851
- ค.ศ. 1850 เบรดีเปลี่ยนมาใช้กระบวนการ Wet Plate และเขายังได้ตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับประวัติบุคคลที่มีชื่อเสียงพร้อมภาพประกอบในเล่ม ชื่อว่า “A Gallery of Illustrious Americans” หนังสือเล่มนี้เป็นที่นิยมและขายได้จำนวนมาก
- ค.ศ. 1861 เขาเดินทางไปถ่ายรูป Civil War พร้อมผู้ช่วยและคนงานจำนวนหลายคน เช่น Alexander and james Gardner,T.H.O’Sullivan,T.C. Roche,S.C.Chester,George N. Barnard และคนอื่นๆอีก18คน เขาเดินทางด้วยรถม้าที่ถูกดัดแปลงเป็นห้องมืด ข้างในมีทั้งอุปกรณ์ต่างๆและเสบียงอาหาร
- ค.ศ. 1862 เบรดีได้แสดงนิทรรศการภาพถ่ายชื่อว่า “The Dead of Antietam” ทำให้ชาวอเมริกันตื่นตกใจอย่างมาก เป็นภาพถ่ายที่นับว่าเป็นหลักฐานในการตายและการสูญเสียในสงคราม
-หลังสิ้นสงครามเขานับเนกาตีฟ 7,000 ภาพกลับมาทั้งยังลงทุนซื้อวัสดุอีกมากในการอัดภาพทำให้ต้องขายเนกาตีฟส่วนหนึ่งให้กับ War Department ปัจจุบันอยู่ที่หน่วยเก็บเอกสารแห่งชาติ (Nation Archives) ส่วนอีก 5,712 ภาพ ถูกรัฐบาลซื้อไปในราคา 25,000 เหรียญ ปัจจุบันอยู่ในหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน เนื่องจากเขาใช้เงินในการลงทุนไปมากผลงานไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควรและเขายังถูกฟ้องล้มละลาย รวมกับเรื่องการตายของภรรยาในปี ค.ศ. 1887 ทำให้เขาสิ้นหวัง เขาอยู่อย่างยากจน แร้นแค้น ต่อมาเขาป่วยเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง
-ค.ศ. 1896 เขาเสียชีวิตในปีนี้ด้วยอายุ 73 ปีพิธีทำศพของเขาเขาได้รับการช้วยเหลือจาก ทหารผ่านศึกของกองทหารราบที่ 7 ในนิวยอร์กและศพของเขาถูกฝังอยู่ในสุสานของสภานิติบัญญัติในวอชิงตัน (Congressional Cemetery)
-เคน เบิร์นส์ นักสร้างภาพยนตร์สารคดีผู้มีชื่อเสียงในการสร้างสารคดีสงครามกลางเมืองอเมริกันสำหรับโทรทัศน์เป็นตอนๆ (ค.ศ. 1990) กล่าวว่าภาพยนตร์สารคดีเรื่องสงครามกลางเมืองของเขาไม่อาจจะสร้างได้ ถ้าไม่มีภาพต่างๆของ แม็ทธิว เบรดี เบิร์นส์กล่าวว่าภาพถ่ายของเบรดีเป็นแกนสำคัญของภาพยนตร์สารคดีชุดนี้
อำเภอแม่อาย

ประวัติ

อำเภอแม่อายเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอฝาง ต่อมาได้แยก 3 ตำบลของอำเภอฝาง ได้แก่ ตำบลแม่อาย ตำบลแม่สาว และตำบลแม่นาวาง ออกจากอำเภอฝาง ตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่อาย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย วันที่ 10 สิงหาคม 2510 และราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 84 ตอนที่ 80 หน้า 2397 ลงวันที่ 29 สิงหาคม 2510 ต่อมาในวันที่ 28 มิถุนายน 2516 ได้ยกฐานะเป็น อำเภอแม่อาย ตามราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 90 ตอนที่ 75 หน้า 32 ต่อมาได้ตั้งตำบลสันต้นหมื้อโดยแยกออกจากตำบลแม่นาวาง ตั้งตำบลท่าตอนโดยแยกออกจากตำบลแม่อาย ตั้งตำบลบ้านหลวงโดยแยกออกจากตำบลสันต้นหมื้อ และตั้งตำบลมะลิกาโดยแยกออกจากตำบลแม่อาย ทำให้อำเภอแม่อายมีตำบลทั้งสิ้น 7 ตำบลจนถึงปัจจุบัน
ทาดาโนบุ อาซาโนะ

ชีวิตตอนต้น

อาซาโนะเกิดที่ย่านฮมมากุในโยโกฮามะ เป็นบุตรของยูกิฮิซะ ซาโต (ญี่ปุ่น: 佐藤 幸久 โรมาจิ: Satō Yukihisa) ศิลปิน กับมารดาชื่อจุงโกะ (順子) ส่วนตาของเขาชื่อวิลลาร์ด โอเวอริง (Willard Overing) สัญชาติอเมริกัน ซึ่งอาซาโนะไม่เคยพบมาก่อน อาซาโนะจึงมีเชื้อสายนอร์เวย์และดัตช์มาจากตา เขามีพี่ชายคนหนึ่งชื่อคูจุง ซาโต ซึ่งเป็นนักดนตรีและร่วมหุ้นกับบริษัทของอาซาโนะและบิดา

การทำงาน

อาซาโนะเข้าสู่วงการบันเทิง โดยมีบิดาเป็นผู้จัดการ เขารับงานในซีรีส์เรื่อง คิมปาจิเซ็นเซ (Kinpachi Sensei) ขณะอายุ 16 ปี เขารับงานภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2533 คือเรื่อง บาตาอาชิคิงเกียว (Bataashi Kingyo) แต่ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงแก่เขาคือเรื่อง ฟรายด์ดรากอนฟิช (Fried Dragon Fish) ในปี พ.ศ. 2536 ที่กำกับโดยชุนจิ อิวาอิ ส่วนภาพยนตร์ที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติคือภาพยนตร์เรื่อง มาโบโรชิ โนะ ฮิการิ (Maboroshi no Hikari) ในปี พ.ศ. 2538 ที่กำกับโดยฮิโรกาซุ โคเรเอดะ และมีภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ เช่น โกฮัตโตะ (2542) และ ซาโตอิชิ (2546) ตามลำดับ
ในปี 2546 อาซาโนะแสดงภาพยนตร์เรื่อง ชะ โนะ อาจิ (Cha no Aji) ซึ่งได้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์กานเมื่อปี 2547 โดยในปี 2546 เขาได้แสดงนำในภาพยนตร์ไทยเรื่อง เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล คู่กับสินิทธา บุญยศักดิ์ และเฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ และแสดงในภาพยนตร์ไทยเรื่อง คำพิพากษาของมหาสมุทร (2549) ทั้งสองเรื่องกำกับโดยเป็นเอก รัตนเรือง ปี 2547 เขารับบทเป็นเจงกิสข่านวัยหนุ่มในภาพยนตร์เรื่อง มองโกล กำกับโดยเซอร์เกย์ โบดรอฟ ปี 2552 เขาแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง วิยงโนะสึมะ 〜โอโตโทะทัมโปโปะ〜 (Viyon No Tsuma 〜ōtō to tanpopo〜) โดยรับบทเป็นนักเขียนขี้เมา ในปี 2554 เขารับบทเป็นโฮกุนสหายของธอร์จากธอร์ เทพเจ้าสายฟ้า ของภาพยนตร์มาร์เวล โดยกลับมาแสดงอีกครั้งใน ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้าโลกาทมิฬ (2556) และ ธอร์: ศึกอวสานเทพเจ้า (2560)
นอกจากงานแสดง เขายังเป็นผู้กำกับโฆษณาทางรายการโทรทัศน์แก่ชาราอดีตภรรยา นอกจากนี้เขายังเป็นนักดนตรี โดยตั้งวงมัค-วันพอยต์ซิกซ์เซเวน (MACH-1.67) กับผู้กำกับโซโงะ อิชิอิตั้งแต่ปี 2539 บางครั้งอาซาโนะก็เล่นให้กับวงพีซพิล (Peace Pill) และซาฟารี (Safari)

ชีวิตส่วนตัว

อาซาโนะพบกับชารา นักร้องเจป็อป ครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง ปิกนิก (PiCNiC) ซึ่งกำกับโดยชุนจิ อิวาอิ เมื่อปี 2537 ทั้งสองแต่งงานกันในเดือนมีนาคม 2538 ซึ่งในปีนั้นชาราก็ให้กำเนิดบุตรคนแรกคือซูมิเระ เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคมปีนั้น  และมีบุตรชายอีกคนในปี 2542 ครั้นในเดือนกรกฎาคม 2552 ชาราได้ประกาศในเว็บไซต์ส่วนตัวว่าเธอและอาซาโนะเลิกรากันด้วยดี และเธอได้รับสิทธิในการเลี้ยงดูบุตรทั้งสองคน
ประเทศตองงาใน ค.ศ. 1948

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1948 ในประเทศตองงา
วัดไสยาศน์

ประวัติ

วัดไสยาศน์ตั้งเมื่อ พ.ศ 2498 เรียกตามชื่อบ้าน ตั้งอยู่ที่ บ้านไสยาศน์ หมู่ที่ 2 ตำบลวังทองแดง อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 16 ตารางวา น.ส.๓ ก.เลขที่ 1352 อาณาเขต ทิศเหนือ จดถนนสาธารณะ ทิศใต้ จดคลองสาธารณะ ทิศตะวันออก จดคลองสาธารณะ ทิศตะวันตก จดหมู่บ้านไสยาศน์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้าง พ.ศ 2535 ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2499 กุฎิสงฆ์ 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 3 และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง เป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุมี มีพระพุทธรูป ปางไสยาศน์ ประดิษฐ์สถานประจำวิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ 2536 ยาว 6 เมตร สูง 2 เมตร
วัดไสยาศน์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 เรียกตามชื่อบ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ 2548 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว ๑๗ เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2499 การบริหารการศึกษาและการปกครอง มีเจ้าอาวาส คือ รูปที่หนึ่ง พระธรรมธรจอม จนฺทสาโร รูปที่สอง พระอธิการสุทิน ปสนฺโน รูปที่สาม พระอธิการสุรเดช การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525
องค์การสวนสัตว์

ประวัติ

หลังจาก 18 มีนาคม พ.ศ. 2481 พระราชทานก่อตั้ง สวนสัตว์ดุสิต ในความดูแลของเทศบาลนครกรุงเทพฯ 
วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเป็น องค์การสวนสัตว์ โดยขึ้นตรงกับสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อดูแลจัดการกิจการสวนสัตว์ 
วันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงรับองค์การสวนสัตว์ ไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ จึงเปลี่ยนชื่อเป็น  "องค์การสวนสัตว์ ในพระบรมราชูปถัมภ์" (อสส.)  
ปัจจุบันเป็น รัฐวิสาหกิจประเภทสังคมและเทคโนโลยี และขึ้นตรงกับ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

สวนสัตว์อุบลราชธานี

องค์การสวนสัตว์ ได้รับมอบพื้นที่ส่วนหนึ่งของป่าสงวนแห่งชาติดงฟ้าห่วน บริเวณสวนพฤกษศาสตร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ 1,217 ไร่ ในเขตอำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี (ห่างจากตัวเมืองอุบลราชธานี 12 กิโลเมตร) จากกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เพื่อใช้ในการก่อสร้างสวนสัตว์อุบลราชธานี เริ่มในปี พ.ศ. 2550 มีกำหนดก่อสร้าง 5 ปี เมื่อแล้วเสร็จ จะทำให้เป็นสวนสัตว์ที่สมบูรณ์ที่สุดในเขตภูมิภาคนี้ 
มีสัตว์ป่าประจำถิ่นในภูมิภาคมาแสดงเช่น กระทิง ค่างห้าสี รวมทั้งสัตว์ป่าต่างประเทศจากประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ลาว กัมพูชา แลกเปลี่ยนมาจัดแสดงในสวนสัตว์แห่งนี้

สวนสัตว์ขอนแก่น

สวนสัตว์ขอนแก่น หรือสวนสัตว์เขาสวนกวาง จัดตั้งอยู่ที่ อำเภอเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น (ถนนมิตรภาพ ทางไปจังหวัดอุดรธานี) เป็นศูนย์กลางการศึกษาและการอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน

โครงการสวนสัตว์

องค์การสวนสัตว์ อยู่ระหว่างการดำเนินการจัดตั้งสวนสัตว์ จำนวน 5 แห่ง ได้แก่ คชอาณาจักร จ.สุรินทร์ สวนสัตว์นครสวรรค์ สวนสัตว์ราชบุรี สวนสัตว์สุโขทัย และสวนสัตว์ชุมพร
มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์

การเสด็จฯ เยือนของพระราชวงศ์

เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จฯ ไปยังมหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปกินส์ เมืองบัลติมอร์เพื่อทรงรับการทูลเกล้าฯ ถวายปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ด้านมนุษยธรรม (Honorary Doctorate of Human Letters) ในฐานะที่พระองค์ทรงอุทิศพระวรกายปฏิบัติพระราชกรณียกิจต่างๆ ด้วยความวิริยะอุตสาหะเพื่อปวงชนชาวไทย  
เมื่อวันที่ 5-9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ เยือนมหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปกินส์ที่เมืองบัลติมอร์ และ School of Advanced International Studies (SAIS) ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เพื่อทรงเข้าร่วมการอภิปรายเกี่ยวกับนโยบายต่างประเทศสหรัฐอเมริกาต่อเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับคณาจารย์ของ SAIS นอกจากนั้นยังได้พระราชทานพระราชวโรกาสให้ ดร. ซบิกนิเยฟ เบรอซินสกี นักวิชาการอาวุโสของ SAIS และอธิการบดีมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์เป็นเจ้าภาพถวายพระกระยาหารค่ำในสองโอกาสด้วย นอกจากนั้น ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารีเสด็จฯ ไปทรงบรรยายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ไทย-จีนที่ Hopkins-Nanjing Center เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน
เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2542 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จไปยังราชอาณาจักรเนปาล (ในขณะนั้น) เพื่อทรงเยี่ยมชมโครงการวิจัยโภชนาการที่จังหวัดเทราย และเมื่อวันที่ 15-19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553เสด็จฯ เยือนสาธารณรัฐประชาชนบังกลาเทศเพื่อทรงเยี่ยมชมโครงการวิจัยด้านสุขภาพแม่และเด็ก ตามคำกราบบังคมทูลเชิญของคณบดีวิทยาลัยสาธารณสุขศาสตร์บลูมเบิร์กแห่งมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์
เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ ไปยังมหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปกินส์ เพื่อทรงรับการทูลเกล้าฯ ถวายปริญญษดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากนั้นเสด็จฯ ไปยังวิทยาลัยสาธารณสุขศาสตร์เพื่อทรงรับฟังการบรรยายสรุปจากนักวิชาการและทอดพระเนตรบริเวณวิทยาลัย
คริสทีอัน ด็อพเพลอร์

ประวัติ

คริสทีอัน ด็อพเพลอร์ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1803 บิดาของเขาเป็นช่างก่ออิฐ ด็อพเพลอร์ไม่ได้เจริญรอยตามบิดาเนื่องจากเขามีสุขภาพไม่แข็งแรง เขาเรียนปรัชญาที่ซาลซ์บูร์ก ก่อนจะเรียนต่อด้านฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเวียนนา หลังเรียนจบ เขาทำงานที่มหาวิทยาลัยเทคนิคในปราก (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) ในปี ค.ศ. 1842 ด็อพเพลอร์ออกหนังสือ On the colored light of the double stars and certain other stars of the heavens ที่พูดถึงปรากฏการณ์ด็อพเพลอร์ ซึ่งเขาใช้อธิบายถึงสีของระบบดาวคู่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1847 ด็อพเพลอร์ย้ายไปรับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ และกลศาสตร์ที่สถาบันแห่งหนึ่งในราชอาณาจักรฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในสโลวาเกีย) สองปีต่อมา เขาก็ย้ายไปเป็นผู้อำนวยการสถาบันฟิสิกส์แห่งมหาวิทยาลัยเวียนนา ที่นั่นเขาได้มีส่วนสำคัญในการหล่อหลอมนักศึกษาคนหนึ่ง ซึ่งก็คือเกรเกอร์ เมนเดล
คริสทีอัน ด็อพเพลอร์ เสียชีวิตด้วยโรคระบบหายใจ ขณะมีอายุได้ 49 ปี
แมงลัก

การใช้ประโยชน์

แมงลัก ใบใช้เป็นส่วนผสมในอาหาร เช่น ห่อหมก แกงเลียง อ่อม แกงคั่ว ขนมจีนน้ำยา แกงหน่อไม้ พบมากในอาหารอีสาน เมล็ดแชน้ำให้พอง ใช้ทำขนมหรือรับประทานกับน้ำแข็งไส ไอศกรีม ใบมีฤทธิ์ขับลมในลำไส้ แก้ท้องอืด ช่วยย่อยอาหาร เมล็ดช่วยย่อยอาหาร เป็นยาระบาย สกัดน้ำมันหอมระเหยจากใบไปใช้ในอุตสาหกรรมสบู่และเครื่องสำอาง กิ่งและใบทุบแล้ววางในเล้าไก่ ช่วยไล่ไรตัวเล็กๆได้

การปลูกเลี้ยง

สามารถปลูกได้โดยใช้กิ่งชำหรือใช้เมล็ดเพาะเป็นต้นกล้าแล้วย้ายปลูก เมื่อเมล็ดงอกขึ้นมาได้อายุ 1 เดือน ลงแปลงที่เตรียมดินไว้ ระยะระหว่างต้นและระหว่างแถว 40 เซนติเมตร แต่ถ้าเมื่อถอนขึ้นมาก่อนนำไปปลูกลงดิน ต้องตัดยอดทิ้งก่อนหรืออาจตัดออกครึ่งต้นก็ได้ ถ้าจะให้ดียิ่งขึ้นควรตัดแต่งรากด้วย เพราะแมงลักที่ตัดแต่ง รากจะงอกงามกว่า แต่ทั้งนี้เวลานำไปปลูก ต้องรดน้ำด้วย ใช้ปลูก หลุมละ 2-3 ต้น เมื่อต้นแมงลักเติบโต กิ่งก้านใบก็จะคลุมถึงกันหมด

การเลือกพื้นที่ปลูก

แมงลักเป็นพืชล้มลุกที่มีอายุเฉลี่ย 1-2 ปี ปลูกครั้งเดียวสามารถเก็บเกี่ยวไปได้เรื่อยๆ ทุก 15-20 วัน การเลือกพื้นที่ปลูกควรเป็นที่ดอน แต่อยู่ใกล้แหล่งน้ำ สามารถนำน้ำมาใช้รดได้สะดวก ไม่มีปัญหาเรื่องน้ำท่วมขัง ปกติสามารถขึ้นได้ดีในดินทุกชนิด แต่แมงลักจะชอบดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ ร่วนซุย ระบายน้ำดี และปลอดจากลมแรง

การเตรียมดิน

ไถดินให้ลึก 30-40 เซนติเมตร ตากดินไว้ 1-2 อาทิตย์ แล้วย่อยดินให้ละเอียด หว่านปูนขาว ในอัตรา 100-300 กิโลกรัม / ไร่ ใส่ปุ๋ยหมักและปุ๋ยคอก อัตรา 2,000 กิโลกรัม /  ไร่ ปุ๋ยสูตร 16-16-16อัตรา 30 กิโลกรัม/ไร่ คลุกเคล้าให้ทั่วแล้วยกแปลง ให้สูง ประมาณ 30 เซนติเมตร

การดูแลรักษา

ควรจะให้น้ำสม่ำเสมอ วันละ 1 ครั้ง ใส่ปุ๋ยสูตร 46-0-0 หลังเพาะกล้า 7 วัน และครั้งที่2 ใส่ปุ๋ยสูตร 15-15-15 หรือ 20-11-11 ในอัตรา 25-30 กิโลกรัม/ไร่ หลังจากครั้งแรก 15 วัน

การเก็บเกี่ยว

ใช้มีดตัดกิ่งที่เจริญเติบโตเต็มที่ มัดแล้วนำไปจำหน่าย สามารถเก็บเกี่ยวได้หลายครั้งแต่ถ้ายังไม่มีผู้รับซื้อเกษตรกรสามารถชะลอการเก็บเกี่ยวออกไปได้โดยการเด็ดยอดที่มีดอกทิ้ง จนถึงระยะเวลา 7-8 เดือน หลังจากนั้นผลผลิตจะลดลงเรื่อยๆ เกษตรกรจึงควรทำการถอนทิ้งเพื่อปลูกใหม่

แหล่งเพาะปลูกแมงลักเชิงการค้า

แหล่งเพาะปลูกแมงลักภายในประเทศไทย ให้ผลผลิตเพียง 112 กิโลกรัม ต่อพื้นที่เพียง 148 ไร่เท่านั้น ซึ่งเป็นอัตราส่วนผลผลิตต่อไร่ ที่น้อยมากเมื่อเทียบกับกะเพรา และโหระพา
ชีมาบูเอ

ประวัติ

หลักฐานเกี่ยวกับชีวิตของชิมาบูเยมีน้อยมาก เราจึงไม่ค่อยทราบประวัติชีวิตของเขานอกจากทราบว่าเกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงชิมาบูในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร” (Le Vite) ซึ่งถือว่าเป็นหนังสือประวัติศาสตร์ศิลปะเล่มแรกแต่เขียน 200 ปีหลังจากชิมาบูเยเสียชีวิตไปแล้ว ฉะนั้นความเที่ยงตรงจึงไม่เป็นที่แน่นอน วาซารีกล่าวว่าเมื่อชิมาบูเยยังเด็ก “แทนที่จะเรียนหนังสือ ชิมาบูเยใช้เวลาส่วนใหญ่วาดรูปคน ม้า บ้าน และสิ่งต่างๆ ที่เขาจินตนาการ” แต่คำบรรยายที่ทำให้เราเห็นถึงความมุ่งมั่นของศิลปินเป็นคำบรรยายที่มักจะใช้กันมากในการบรรยายชีวประวัติของศิลปินระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากวาซารีแล้ว ดานเต (Dante) ก็กล่าวถึงชิมาบูเยในหนังสือเรื่อง “Purgatorio”
ชิมาบูเยเสียชีวิตที่พิซา

งาน

ถ้าดูจากค่าสัญญาว่าจ้างที่ได้รับชิมาบูเยก็ดูเหมือนว่าจะเป็นศิลปินที่มี่ชื่อเสียงในสมัยนั้น ขณะที่ชิมาบูเยทำงานอยู่ที่ฟลอเรนซ์ ดุชโชเป็นจิตรกรคนสำคัญของเมืองเซียนนาและอาจจะเป็นคู่แข่งของชิมาบูเยก็ได้ งานชิ้นสำคัญที่ชิมาบูเยได้รับคืองานจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่สองบริเวณในมหาวิหารเซนต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิ ซึ่งอยู่ในบริเวณแขนกางเขนเป็นภาพ “พระเยซูบนกางเขน” (Crucifixion) และ “การนำร่างพระเยซูลงจากกางเขน” (Deposition) แต่เป็นที่น่าเสียดายที่บริเวณนี้ค่อนข้างมืดจึงทำให้เห็นผลงานของชิมาบูเยอย่างไม่ได้อย่างเต็มที่ ระหว่างที่มหาวิหารถูกยึดครองโดยทหารชาวฝรั่งเศส ก็เกิดไฟไหม้ฟางที่ทำให้ความเสียหายแก่ภาพเขียน สีขาวที่มีเงินเป็นส่วนผสมทำปฏิกิริยากับอ็อกซิเจนทำให้กลายเป็นสีดำ ทำให้ใบหน้าและเสื้อผ้ากลายเป็นเน็กกาทีฟ
งานของชิมาบูเยที่ได้รับความเสียหายอีกชิ้นหนึ่งคือกางเขนใหญ่ที่บาซิลิกาซานตาโครเชที่ฟลอเรนซ์ ซึ่งเป็นงานชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งทางศิลปะ เสียหายอย่างหนักเมื่อเกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ที่ฟลอเรนซ์เมื่อปีค.ศ. 1966 ทั้งสีและผิวหน้าของภาพถูกชะไปเกือบหมด
งานของชิมาบูเยที่ยังเหลืออยู่ก็ได้แก่ “Madonna of Santa Trinita” ซึ่งเคยอยู่ที่วัดซานตาทรินิตา แต่ปัจจุบันตั้งแสดงพร้อมกับภาพ “Rucellai Madonna” โดยดุชโช และ “Ognissanti Madonna” โดยจอตโต ที่พิพิธภัณฑ์อูฟิซิ (Uffizi museum)
ชั้นล่างของบาซิลิกาเซ็นต์ฟรานซิสเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของชิมาบูเยที่แสดงภาพพระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์ล้อมรอบด้วยนักบุญและนักบุญฟรานซิส ซึ่งว่ากันว่าเป็นงานที่ชิมาบูเยทำเมื่ออายุมากแล้ว
งานอีกสองชิ้นที่สันนิษฐานว่าเป็นของชิมาบูเยคือภาพ “พระเยซูถูกเฆี่ยน” (The Flagellation of Christ) ซึ่ง พิพิธภัณฑ์ฟริค (Frick Collection) จาก นครนิวยอร์กเป็นผู้ซื้อไปเมื่อค.ศ. 1950 ซึ่งขณะนั้นเรื่องใครเป็นศิลปินของภาพนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่เมื่อปีค.ศ. 2000 พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติที่ลอนดอนซึ้อภาพ “พระแม่มารีกับพระบุตรบนบัลลังก์กับเทวดาสององค์” (The Virgin and Child Enthroned with Two Angels) ซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับ “พระเยซูถูกเฆี่ยน” ไม่ว่าจะเป็นขนาด วัสดุที่ใช้วาด ขอบสีแดง การตัดขอบและอื่นๆ ฉะนั้นทั้งสองภาพนี้ในปัจจุบันจึงสันนิษฐานกันว่าเป็นงานที่เป็นชุดเดียวกันจากบานพับภาพสอง หรือสาม ของฉากแท่นบูชา ภาพคู่นี้เชื่อกันว่าวาดราวปี ค.ศ. 1280 พิพิธภัณฑ์ฟริคจึงยืมภาพ “พระแม่มารีกับพระบุตร” เพื่อไปตั้งแสดงคู่กับ “พระเยซูถูกเฆี่ยน” เมื่อปี ค.ศ. 2006
อีกภาพหนึ่งที่สหรัฐอเมริกาของชิมาบูเย คือภาพเล็กชื่อ “พระแม่มารีกับพระบุตรกับนักบุญปีเตอร์และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” (Madonna and Child with SS. Peter and John the Baptist) ที่ปัจจุบันอยูที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ซึ่งเขียนโดยชิมาบูเยหรือลูกศิษย์ประมาณปี ค.ศ. 1290
พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

เบื้องต้น

พระเจ้าอองรีเสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ใกล้ปารีสในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟรองซัวส์ และ พระราชินีโคลด เมื่อยังทรงพระเยาว์พระองค์และกับพระเชษฐาทรงใช้เวลาในสเปนเป็นเวลาสามปีในฐานะตัวประกันในสมเด็จพระจักรพรรดิชาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในการเป็นตัวแทนของพระราชบิดาที่ทรงถูกจับที่ยุทธการปาเวีย พระเจ้าอองรีทรงเสกสมรสกับแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1533 เมื่อทั้งสองพระองค์มีพระชนมายุ 14 พรรษา ปีหนึ่งหลังจากการเสกสมรสพระองค์ก็ทรงเริ่มมีความสัมพันธ์กับไดแอน เดอ ปอยเตียร์ (Diane de Poitiers) ผู้มีอายุ 35 ปีที่เพิ่งเป็นหม้าย ไดแอน กลายมาเป็นผู้ที่ทรงมีความไว้วางใจมากที่สุดจนเมื่อเสด็จสวรรคต 25 ปีต่อมา และเป็นผู้มีอิทธิขนาดที่สามารถลงนามในหนังสือราชการได้ ซึ่งเป็นการทำให้พระราชินีแคทเธอรีนเกือบไม่มีอำนาจแต่อย่างใด
เมื่อพระเชษฐาฟรองซัวส์ เจ้าชายรัชทายาท สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1536 จากการเล่นเท็นนิส อองรีก็ทรงได้เป็นรัชทายาทแทนและทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1547 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1559 ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส
อากิฮาบาระ

อากิฮาบาระ (ญี่ปุ่น: 秋葉原 Akihabara) เป็นย่านที่มีชื่อเสียงในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ได้รับขนานนามว่า "เมืองอิเล็กทรอนิกส์อากิฮาบาระ" เนื่องจากเต็มไปด้วยร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า คอมพิวเตอร์ เกม ของเล่น และการ์ตูน ชาวญี่ปุ่นจะเรียกย่านนี้สั้น ๆ ว่า "อากิบะ" (アキバ Akiba)
ส่วนที่เรียกว่าอากิฮาบาระอย่างเป็นทางการนั้นตั้งอยู่ในแขวงไทโต (台東区 Taitō-ku) แต่ส่วนที่คนปัจจุบันรู้จักกันในนามอากิฮาบาระนั้นรวมถึงสถานีอากิฮาบาระตั้งอยู่ในแขวงชิโยดะ (千代田区 Chiyoda-ku) ซึ่งทั้งสองเขตเป็นแขวงพิเศษของโตเกียว
ทูเอนีวัน

มินิอัลบั้ม

MINZY WORK 01 UNO (2017)