google/wiki40b huggingface dataset:
ขมังเวทล่าสังหาร

เนื้อเรื่อง

นักล่าวิญญาณคือร่างเงาที่ซ่อนเร้นอยู่ในทุกๆ ช่วงประวัติศาสตร์
พวกเขาดำรงอยู่ และพวกเขาคือลมหายใจของกาลเวลา บางครั้งพวกเขาล่าวิญญาณเพื่อต่อชะตาให้โอรสสวรรค์ บางครั้งพวกเขาล่าวิญญาณเพื่อจอมคนหรือไม่ก็มหาเศรษฐีที่สะสมวิญญาณพิสดาร บางครั้งพวกเขาล่าเพื่อหยุดยั้งการเสียเลือดเนื้อ และบางครั้งพวกเขาล่าเพื่อตัวเอง
ย้อนกลับไปเมื่อสมัยโบราณกาล นักล่าวิญญาณสวีฝูนำกองเรือไปยังดินแดนญี่ปุ่นอันห่างไกล เพื่อล่าเผ่าดื่มโลหิต ตามคำสั่งองค์จักรพรรดิจิ๋นซี แต่หลังกลับมาจากญี่ปุ่นสวีฝูกลับคิดจะอาศัยพลังของเผ่าดื่มโลหิตมาครอบครองใต้หล้า
เหล่านักล่าวิญญาณ ปิศาจ และมนุษย์จึงต้องร่วมมือกันกำจัดสวีฝู เพื่อไม่ให้เกิดหายนะครั้งใหญ่ แต่แล้วเมื่ออูฉานผู้กล้าแกร่งกับมอรันปิศาจร้ายบุกเข้าไปในนครจักรพรรดิใต้ดิน กลับพลาดท่าเสียทีให้แก่สวีฝู อูฉานเคยสัญญากับมอรันไว้ว่าหากช่วยให้เอาชนะสวีฝูได้จะให้กินแขนซ้ายของตัวเอง แต่เมื่อต้องผิดสัญญา อูฉานจึงทิ้งท้ายคำสาบานไว้ว่าลูกหลานนักล่าวิญญาณทุกรุ่นจะรับหน้าที่สังหารสวีฝูให้ได้ มิฉะนั้น แต่ละครอบครัวจะมีลูกได้เพียงแค่คนเดียว
หลายพันปีต่อมา พี่น้องนักล่าวิญญาณตระกูลอูจึงเดินทางมาถึงญี่ปุ่น หมายจะกำจัดจักรพรรดิฟ้าแห่งเผ่าดื่มโลหิตในตำนาน เพื่อทำลายคำสาปที่ติดตัวเผ่านักล่าวิญญาณให้หมดสิ้นไป
ชานอ้อย

ส่วนประกอบของชานอ้อย

ชานอ้อยทั่วไปมีส่วนประกอบโดยประมาณ ดังนี้

Cellulose 45-55%

Hemicellulose 20-25%

Lignin 18-24%

Ash 1-4%

Waxes <1%
วิลเลียม มอร์ริส

งานเขียน

มอร์ริสเริ่มเขียนบทกวีลงตีพิมพ์ในนิตยสารตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย แต่ผลตอบรับในช่วงแรกไม่ดีนัก ทำให้เขาไม่กล้าเขียนอะไรไปหลายปี อย่างไรก็ดี ผลงานกวีที่มีชื่อเสียงของเขา คือ "The Haystack in the Floods" เขาหันมาเขียนบทกวีอีกครั้งในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 และสร้างผลงานดีๆ ไว้หลายชิ้น มีชื่อเรียกรวม ๆ ว่า The Earthly Paradise โดยเป็นบทกวีเกี่ยวกับนักผจญภัยกลุ่มหนึ่งที่ออกเดินทางไปเสาะหาแผ่นดินแห่งชีวิตนิรันดร์ แล้วได้พบกับอาณาจักรกรีกที่เหลือรอดอยู่อย่างลี้ลับ ผลงานชุดนี้สร้างชื่อเสียงให้เขาอย่างมาก บทกวีชุดท้าย ๆ ที่เขาเขียนขึ้นก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับงานสังคมนิยม คือมหากาพย์ไอซ์แลนด์ มอร์ริสให้ความสนใจกับตำนานโบราณของเยอรมันและนอร์สอย่างมาก และนำมาเป็นข้อมูลในการประพันธ์ของเขา งานประพันธ์มหากาพย์อีกเรื่องหนึ่งของมอร์ริสที่มีชื่อเสียงมาก คือ ซิกุร์ด เดอะ โวลซุง (Sigurd the Volsung)
มอร์ริสยังเป็นผู้แปลงานวรรณกรรมคลาสสิก วรรณกรรมยุคกลาง และวรรณกรรมไอซ์แลนด์อีกหลายเรื่อง เช่น Three Northern Love Stories และ อีเนียด ของ เวอร์จิล ในปี ค.ศ. 1875 และแปลมหากาพย์โอดิสซีย์ของโฮเมอร์ ในปี ค.ศ. 1887
ในช่วงเก้าปีสุดท้ายของชีวิตของเขา มอร์ริสเขียนนวนิยายขึ้นหลายเรื่อง รวมถึง The Wood Beyond the World และ The Well at the World's End ซึ่งได้รับการนับถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของวรรณกรรมแฟนตาซี เพราะในขณะที่นักเขียนคนอื่นเขียนถึงแผ่นดินลี้ลับ แผ่นดินในฝัน หรือเขียนเรื่องอนาคต (ซึ่งมอร์ริสก็เคยเขียนในเรื่อง News from Nowhere) แต่งานเขียนของมอร์ริสชิ้นนี้เป็นเรื่องแรกที่เขียนหนึ่งโลกแฟนตาซีที่สร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด
The Wood Beyond the World เป็นงานที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อ ซี. เอส. ลิวอิส ขณะที่ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ได้รับอิทธิพลจาก The House of the Wolfings และ The Roots of the Mountains นักเขียนคนอื่นเช่น เจมส์ จอยซ์ ก็ได้รับอิทธิพลจากมอร์ริสเช่นกัน
โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน

ที่ตั้ง

1100 หมู่ที่ 20 ถนนคชสาร ตำบลนอกเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000

ประวัติ

ปี พ.ศ. 2534 คณะกรรมการบริหารโรงเรียนสิรินธร ได้มีมติมอบให้นายกิตติ สืบนุการณ์ เป็นผู้ดำเนินการจัดหาที่ดินก่อตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาเป็นแห่งที่ 3 ในเขตอำเภอเมืองสุรินทร์ 
โดยได้รับการแนะนำและประสานงานของ นายเสนอ มูลศาสตร์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์ และนางปลั่งศรี มูลศาสตร์ อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนสิรินธร ให้ขอความอนุเคราะห์ที่ดินจาก
จังหวัดทหารบกสุรินทร์ ซึ่งขณะนั้น พลตรีทวีสิทธิ์ หนูนิมิต เป็นผู้บังคับการจังหวัดทหารบกสุรินทร์ ได้มอบที่ดินที่อยู่ในความดูแลของจังหวัดทหารบกสุรินทร์ จำนวน 37 ไร่ 22 งาน 5 ตารางวา(บริเวณเยื้องศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน จังหวัดสุรินทร์) ให้กับกรมสามัญศึกษาเพื่อตั้งโรงเรียนแบบสหศึกษา ในปีการศึกษา 2535(หนังสือ ศธ.ที่ 0806/33909 ลงวันที่ 3 ธันวาคม 2534)
เพื่อเป็นการขอบคุณจังหวัดทหารบกสุรินทร์ ที่มอบที่ดินให้จัดตั้งโรงเรียนครั้งนี้ และเพื่อระลึกถึงเกียรติประวัติวีรกรรมของผู้บังคับบัญชาหน่วยทหารคนแรกของเมืองสุรินทร์ คือ 
พลตรีหลวงวีรวัฒน์โยธิน สถานศึกษาแห่งนี้จึงขอใช้นามว่า “โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน”
วันที่ 16 พฤศจิกายน 2535 นางลออ จองอยู่ ผู้อำนวยการโรงเรียนสิรินธรในขณะนั้นได้แต่งตั้งให้ นายกิตติ สืบนุการณ์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายบริการไปดูแลโรงเรียนสิรินธร (สาขา) 
โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนสิรินธร สาขาวีรวัฒน์โยธิน ใช้อักษรย่อ ว.ธ. ในระยะแรก ได้สร้างอาคารเรียนชั่วคราว 1 ชั้น (ปัจจุบันคือบ้านพักนักการ) ตั้งอยู่สุดซอยศรีจุมพล 2 ตำบลในเมืองและมีการสร้างอาคารสำนักงาน (ปัจจุบันเป็นอาคารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 33) ให้การจัดการเรียนการสอน การบริหารโรงเรียนตามโครงสร้างของการบริหาร
สถานศึกษา โดยได้รับการสนับสนุนจากส่วนราชการ เอกชน และชุมชน
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2537 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศตั้งโรงเรียนรัฐบาลหลายแห่ง โดยหนึ่งในโรงเรียนเหล่านั้นมีชื่อ “โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน” (ว.ธ.) เป็นโรงเรียนรัฐบาลอีกแห่งหนึ่งใน
จังหวัดสุรินทร์ ได้แต่งตั้งให้ นายกิตติ สืบนุการณ์ เป็นผู้บริหารโรงเรียน และวันที่ 1 มีนาคม 2538 กระทรวงศึกษาธิการประกาศให้โรงเรียนวีรวัฒน์โยธินจัดการเรียนการสอนถึงระดับ
มัธยมศึกษาตอนปลาย (ตามคำสั่งที่ ศธ. 133/2538) หลังจากนั้นไม่นาน ในปี 2539 – 2540 ได้ย้ายสถานที่เรียนมาบริเวณฝั่งตะวันออกของโรงเรียน บนพื้นที่ตำบลนอกเมือง โดยสร้าง
อาคาร 1 (อาคารเรียนทั่วไป) อาคาร 2 (อาคารฝึกงาน) และโรงอาหาร ต่อมาในปี 2542 ได้สร้างอาคารอีก 1 หลัง คือ อาคาร 3 (อาคารเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา) ปี 2543 
สร้างหอประชุมพลตรีหลวงวีรวัฒน์โยธิน ปี ๒๕๕๕ สร้างอนุสาวรีย์พลตรีหลวงวีรวัฒน์โยธิน
โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน ได้ผ่านการประเมินต้นแบบโรงเรียนในฝัน โรงเรียนดีประจำอำเภอ เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2554

รางวัลและผลงานแห่งเกียรติยศ

ปี 2554 ได้รับคัดเลือกให้เป็นต้นแบบโรงเรียนในฝันโรงเรียนดีประจำอำเภอ รุ่นที่ 3

ขนาดและอาณาเขต

พื้นที่ 37 ไร่ 5 ตารางวา กรรมสิทธิ์ของโรงเรียน ที่หลวง 
การเรียน
วัดยางบางจาก

ประวัติ

วัดยางบางจาก สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2383 โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2388 โดยที่มาของชื่อวัด เนื่องจากที่หลังคาพระอุโบสถมักจะมีนกกระเรียนมาเกาะอยู่เสมอ และในบริเวณวัดมีการปลูกต้นยาง รวมทั้งด้านทิศใต้ของวัดติดคลองบางจาก จึงได้ชื่อว่า"วัดยางบางจาก" ปัจจุบันมี พระครูสังฆรักษ์สามารถ สุจิณฺโณ เป็นเจ้าอาวาส และมีพระภิกษุสามเณรจำพรรษารวมทั้งสิ้น 13 รูป

สิ่งก่อสร้างและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุของวัด พระอุโบสถเป็นแบบก่ออิฐถือปูน ไม่มีช่อฟ้าใบระกาประดับ เนื่องจากในสมัยรัชกาลที่ 3 ประเทศไทยมีการค้าขายทางเรือสำเภากับสาธารณรัฐประชาชนจีน วัดในสมัยนั้นจึงได้รับอิทธิพลทางสถาปัตยกรรมจากจีนมาด้วย ภายในพระอุโบสถมีพระพุทธรูปปางตรัสรู้ มีพุทธลักษณะงดงามมาก สร้างด้วยศิลาแลงก่ออิฐถือปูน นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์สมัยอยุธยาคือ หลวงพ่อนพเก้า สร้างด้วยศิลาแลงก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทองปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 84 นิ้ว สูง 95 นิ้ว มีพุทธลักษณะงดงามมาก โดยเฉพาะที่มาของชื่อองค์หลวงพ่อคือ มีนิ้วเท้าจำนวน 9 นิ้ว กล่าวขานกันว่าท่านมีเมตตามหานิยม และให้โชคลาภแก่ชาวบ้านและผู้ที่มากราบไหว้เป็นประจำ ซึ่งทางวัดได้กำหนดจัดงานสักการะบูชาและปิดทองหลวงพ่อนพเก้าเป็นประจำในช่วงเดือนเมษายนของทุกปี
สโมสรฟุตบอลเชลซี ในฤดูกาล 2014–15

เงินที่จ่าย

ฤดูร้อน:  85,300,000 ปอนด์
ฤดูหนาว:  23,300,000 ปอนด์
รวม:  108,600,000 ปอนด์

เงินที่ได้รับ

ฤดูร้อน:  85,200,000 ปอนด์
ฤดูหนาว:  39,585,000 ปอนด์
รวม:  124,785,000 ปอนด์

รายรับ-รายจ่าย

ฤดูร้อน:  100,000 ปอนด์
ฤดูหนาว:  16,285,000 ปอนด์
รวม:  16,175,000 ปอนด์
โอลิฟ เบิร์น

โอลิฟ เบิร์น (อังกฤษ: Olive Bryne) หรือนามปากกา โอลิฟ ริชาร์ด (1904-1985) เป็นแม่บ้านชาวอเมริกัน อนุภรรยาของ วิลเลียม เมาล์ตัน มาร์สตัน เธออาศัยอยู่รวมกันกับเขาและภรรยาเอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และได้รับการยกย่องว่าเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างวันเดอร์วูแมน ของเขา

ประวัติ

โอลิฟ เบิร์น และ วิลเลียม เมาล์ตัน มาร์สตันพบกันครั้งแรกในปีค. ศ. 1925 ในขณะที่เธอเรียนปี4 อยู่ที่มหาวิทยาลัยทัฟส์ โดยมาร์สตันเป็นอาจารย์วิชาจิตวิทยาของเธอ หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ได้ทำงานเป็นผู้ช่วยวิจัยของเขา โอลีฟแนะนำให้มาร์ตันได้รู้จักกับ เบบี้ปาร์ตี้ของสโมสรนักเรียนหญิง(sorority) ในงานนักเรียนหญิงปึ1 ต้องแต่ตัวเป็นเด็กทารกและได้รับการปฏิบัติเหมือนเด็ก ๆที่ซึ่งมาร์สตันได้ทำการทดลองเกี่ยวกับปฏิกิริยาของมนุษย์ต่อพลังอำนาจ
โอลิฟ เบิร์น เป็นลูกสาวของ อิเทล เบิร์น ผู้เปิดคลินิคคุมกำเนิดแห่งแรกในสหรัฐอเมริกากับน้องสาวเขา มาร์กาเรต แซงเกอร์

ความสัมพันธ์

โอลิฟมีส่วนเกี่ยวข้องกับทั้งวิลเลียม เมาล์ตัน มาร์สตันและภรรยาของเขา ในความสัมพันธ์แบบ polyamory ผู้หญิงทั้งสองคนต่างมีลูกให้มาร์สตันในขณะที่อาศัยอยู่ด้วยกัน เอลิซาเบธ ตั้งชื่อลูกสาวของเธอว่าโอลิฟ ตามเบิร์นและ หลังจากที่มาร์สตัน ทั้งเอลิซาเบธและโอลิฟก็ยังอาศัยอยู่ด้วยกัน เพื่อเลี้ยงลูกของทั้งคู่กับมาร์ตัน ทั้งเอลิซาเบธและโอลิฟนับ "เป็นตัวอย่างของคตินิยมสิทธิสตรีในสมัยนั้น" พวกเขาบอก ผู้สำรวจสำมะโนประชากรว่าโอลีฟน้องสาวหม้ายของสามี
โอลิฟมีลูกชายสองคนกับ มาร์สตัน ชื่อว่าเบิร์นและดอน

วันเดอร์วูแมน

ในหนังสือ ประวัติศาสตร์ลับของสาวน้อยมหัศจรรย์ เขียนโดยจิว เลอร์ปอร์ โอลิฟได้รับการยกย่องว่าเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างวันเดอร์วูแมน ของเขา  สำหรับลักษณะภายนอกของวันเดอร์วูแมน แต่ตัวมาร์ตันเองบอกเพียงแค่ว่ากำไรคู่ที่โอลิฟใส่บ่อย ๆ นั้นจะเป็นของสำคัญในหนังสือการ์ตูน 

ในภาพยนต์

ชีวิตของโอลิฟ เบิร์นได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนต์เรื่อง Professor Marston and the Wonder Women ในเรื่องยังพูดถึง เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และวิลเลียม เมาล์ตัน มาร์สตันอีกด้วย โอลิฟ เบิร์นได้รับบทโดยนักแสดงชาวออสเตรเลีย  เบลล่า ฮีทโคท
การแต่งงาน

แบบอินเดีย

การแต่งงานของชาวอินเดีย เจ้าบ่าวชาวอินเดียได้รับการยกย่องว่าเป็นวิษณุ ซึ่งถือว่าเหมาะสมกับเจ้าสาวผู้ถือว่าเป็นของขวัญล้ำค่าที่เทพเจ้าสมควรได้รับ ส่วนเจ้าสาวชาวอินเดียเปรียบดั่งเทพธิดาลักษมี รูปแบบชุดแต่งงานและเครื่องประดับจึงเหมือนเทพธิดา ส่วนใหญ่นิยมสวมส่าหรี และเครื่องประดับ อันได้แก่ สร้อยคอ กำไล แหวน แหวนจมูก กำไลข้อเท้า และแหวนนิ้วเท้า ส่วนเจ้าบ่าวมักสวมชุดแบบโบราณ โดยเฉพาะทางตอนใต้ของอินเดียเจ้าบ่าวมีผ้าโพกศีรษะ ประดับดอกไม้ เพื่อปกป้องเจ้าบ่าวจากสิ่งเลวร้าย พิธีสำคัญ คือ เมเฮนดี พิธีเพนต์ตามร่างกายว่าที่เจ้าสาว จากความเชื่อว่าสีน้ำตาลแดงที่เพนต์ เป็นตัวแทนความมั่งคั่งร่ำรวย ที่เจ้าสาวจะนำมาสู่ครอบครัวฝ่ายชาย
อูนไบเฮกเซียม

อูนไบเฮกเซียม (ละติน: Unbihexium , อังกฤษ: Unbihexium ) เป็นธาตุที่มีเลขอะตอมเท่ากับ 126 และมีสัญลักษณ์ Ubh
"อูนไบเฮกเซียม" เป็นชื่อชั่วคราวในระบบ IUPAC และมีชื่อชั่วคราวอีกชื่อตามพยากรณ์ของดมีตรี เมนเดเลเยฟว่า "เอกา-พลูโทเนียม" (eka-plutonium)
อูนไบเฮกเซียมเป็นธาตุในหมู่ซูเปอร์แอกทิไนด์
ปะตูไซ

ชื่อเรียก

ปะตูไซ เป็นคำประสมมาจากคำว่า "ปะตู" (ປະຕູ) หมายถึง "ประตู" และ "ไซ" (ໄຊ) มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า "ชยะ" หมายถึง "ชนะ" ความหมายของคำจึงเหมือนเช่นเดียวกับคำว่า "ประตูชัย" ในภาษาไทย ส่วนการถอดเป็นอักษรโรมันของคำว่า ปะตูไซ นั้นมีหลายรูปแบบ ได้แก่ Patuxai, Patuxay, Patousai และ Patusai
หลังจากประตูไซสร้างเสร็จ เป็นช่วงที่ลาวมีการปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ สถานที่นี้ถูกรู้จักกันในชื่อ "อานุสาวะลี" (ອານຸສາວະລີ) ซึ่งหมายถึง "ความทรงจำ" เนื่องจากเป็นอนุสรณ์สถานสำหรับการสดุดีวีรชนจากการประกาศเอกราช ต่อมาในปี ค.ศ. 1975 ขบวนการปฏิวัติฝ่ายคอมมิวนิสต์ปะเทดลาว ยึดอำนาจรัฐบาลได้เด็ดขาดและพระมหากษัตริย์สละราชสมบัติ ทำให้เปลี่ยนการปกครองจากแบบเดิมเป็นสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ จึงเปลี่ยนชื่อจากอานุสาวะลีเป็น "ปะตูไซ" (ປະຕູໄຊ) เพื่อเป็นเกียรติแก่ชัยชนะของคณะปฏิวัติ จนใช้เรียกกันถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ปะตูไซยังถูกเรียกว่าเป็นอาร์กเดอทรียงฟ์แห่งเวียงจันทน์ เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกับอาร์กเดอทรียงฟ์เดอเลตวล ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส และมีชื่อเล่นเรียกว่า "รันเวย์แนวตั้ง" เพราะใช้ปูนซิเมนต์สำหรับสร้างสนามบิน

การก่อสร้าง

ประตูไซสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานสำหรับสดุดีแก่ทหารลาวที่เสียชีวิตในระหว่างการกอบกู้เอกราชจากประเทศฝรั่งเศสในสงครามโลกครั้งที่สอง
ถูกออกแบบโดย นาย ทำ ไซยะสิทธเสนา สถาปนิกชาวลาว ในปี ค.ศ. 1957 แบบของเขาได้รับเลือกจากกรมโยธาธิการ กรมวิศวกรการทหาร และสถาปนิกเอกชนอีกจำนวนมาก โดย Tham ได้รับเงินค่าตอบแทนเป็นจำนวน 30,000 กีบสำหรับงานออกแบบของเขา วัสดุที่ใช้ก่อสร้างเป็นปูนซิเมนต์จากประเทศสหรัฐอเมริกาที่ไว้ใช่สำหรับสร้างสนามบินใหม่ในเวียงจันทน์ แต่รัฐบาลลาวในสมัยนั้นนำมาใช้ในการสร้างปะตูไซแทน ปะตูไซหยุดการสร้างในปี ค.ศ. 1968 แต่ไม่ได้สร้างเสร็จสมบูรณ์ตามแบบที่ออกแบบไว้ในตอนแรก เพราะสถานการณ์บ้านเมืองที่ผ่านมาปั่นป่วน รวมมูลค่าทั้งหมดประมาณ 63 ล้านกีบ
อาทิตย์ บุตรจินดา

การท่าเรือ

ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2560 อาทิตย์ได้ย้ายมาร่วมทีมการท่าเรืออย่างเป็นทางการ ต่อมาในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2561 อาทิตย์ทำประตูแรกในนามสโมสรในเกมลีกนัดที่การท่าเรือเปิดบ้านเอาชนะอุบล ยูไนเต็ด ไปได้ 1–0 ต่อมาในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2561 อาทิตย์ทำประตูที่ 2 ในลีกในนัดที่การท่าเรือเปิดบ้านเสมอชัยนาท ฮอร์นบิล 1–1
แยกคอกวัว

ประวัติ

ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เคยเป็นที่เลี้ยงวัวของชาวฮินดู ที่อาศัยรอบ ๆ เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ เนื่องจากเป็นทุ่งหญ้าและป่าละเมาะ บริเวณป้อมเผด็จดัสกรตามแนวกำแพงพระบรมมหาราชวัง เป็นที่ตั้งของโรงเลี้ยงวัวหลวง เพื่อผลิตน้ำนมส่งพระราชวัง ซึ่งไม่ปรากฏร่องรอยเหลืออยู่อีกแล้วในปัจจุบัน (ความปรากฏอยู่ในบทละครล้อเลียนเรื่อง ระเด่นลันได ของ พระมหามนตรี (ทรัพย์) ในสมัยรัชกาลที่ 3) จนไปถึงบริเวณคลองมอญ รวมถึงเคยเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวมุสลิมที่อพยพมาจากภาคใต้และประเทศอินโดนีเซีย โดยมีศาสนสถานที่เป็นสถานที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ คือ มัสยิดบ้านตึกดิน และมัสยิดจักรพงษ์ ที่อยู่ทางย่านบางลำพู (ปัจจุบันก็ได้แยกย้ายไปอาศัยอยู่ที่อื่นจนเกือบหมดแล้ว)
ในบริเวณแยกคอกวัวยังเคยเป็นที่ตั้งของอาคารสำนักงานสำคัญ ๆ หลายแห่งด้วยกัน เช่น ธนาคารออมสิน สำนักงานใหญ่ (ปัจจุบันย้ายอยู่บริเวณริมถนนพหลโยธิน ใกล้แยกสะพานควาย) นอกจากนี้ยังเคยเป็นที่ทำการของสถานีวิทยุ ททท. บริษัทไทยโทรทัศน์ ซึ่งต่อมาได้เกิดเพลิงไหม้ในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 จึงถูกรื้อทำลายอาคารทั้งหมด ปล่อยว่างอยู่นาน กระทั่งได้สร้างอนุสาวรีย์สถาน ทางฝั่งถนนตะนาวที่มุ่งหน้าไปยังย่านบางลำพู ดังปรากฏโดดเด่นอยู่ในปัจจุบันนี้
แยกคอกวัวนับเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญจุดหนึ่งของมวลชนที่จะรวมตัวเดินขบวนประท้วงในภาวะวิกฤตทางสังคมการเมืองของไทย (นอกจากอยู่ใกล้กับสนามหลวงและอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย) ปรากฏในหลายช่วงของประวัติศาสตร์ ทั้งในปี พ.ศ. 2516, พ.ศ. 2519, พ.ศ. 2535, พ.ศ. 2549, พ.ศ. 2551, พ.ศ. 2553 และพ.ศ. 2556–57
วัดมะม่วงทอง

อาณาเขต

ทิศเหนือจดที่ดินโรงเรียนวัดมะม่วงทอง ทิศใต้และทิศตะวันออกจดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันตกจดถนนสายบ่อโพธิ์ - ปากพูน

สมบัติของวัด

มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 55120 อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว ศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว นอกจากนี้ มีฌาปนสถาน โรงครัวและกุฏิเจ้าอาวาส ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537
สุรเดช พินิวัตร์

ประวัติ

บาส สุรเดช เกิดที่กรุงเทพมหานครฯ แต่ไปเติบโตที่จ.เชียงใหม่
มีเชื้อชาติลูกผสม ไทย-อเมริกา-จีน 
มีน้องสาว 1 คน ชื่อ ด.ญ.แพรไพริน พินิวัตร์(ปลายฝน)
เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ นิว ชัยพล พูพาร์ต 
เคยศึกษาที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัยซึ่งเป็นโรงเรียนชายล้วนจนถึงระดับชั้นมัธยมต้น และย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนช่องฟ้าซินเซิงวาณิชบำรุงซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชน 2 ภาษา(ไทย-จีน) แต่เมื่อบาสตัดสินใจเลิกเป็นนักกีฬาเทเบิลเทนนิสและผันตัวมาเป็นนักแสดง เขาจึงเปลี่ยนมาเข้าศึกษาในโปรแกรม GED (General Educational Development) คือการสอบเทียบเท่าระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ปัจจุบันกำลังรอศึกษาต่อระดับอุดมศึกษา
ความสามารถพิเศษด้านดนตรีและกีฬา ด้านดนตรีเขาถนัดเล่นกีตาร์และเคยเรียนเล่นเปียโน ด้านกีฬาเขาเคยเป็นนักกีฬาเทเบิลเทนนิสระดับเยาวชน ตัวแทนเขต 5 (ภาคเหนือ)
ณ ช่วงเวลานั้นบาสได้เข้าการร่วมแข่งขันเทเบิลเทนนิส กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ระดับประเทศ ได้ตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 2 
บาสมีคะแนนรวมติด Ranking เป็นหนึ่งในนักกีฬาเยาวชนทีมชาติเป็นลำดับสุดท้าย แต่ถูกเปลี่ยนตัวในภายหลัง เขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางจากอาชีพนักกีฬาสู่การเป็นนักร้อง-นักแสดง
ด้วยอายุที่ยังน้อยเขาจึงค่อนข้างหุนหันพลันแล่น เมื่อผิดหวังจากการหลุดทีมชาติ บาสเลือกที่จะลาออกจากโรงเรียนแล้วเดินทางมาที่กรุงเทพฯเพื่อเป็นนักแสดง ในช่วงแรกบาสมักได้รับบท Main extra จึงยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก เขาใช้ชีวิตอยู่กรุงเทพฯเพียงลำพังอย่างยากลำบากจนเกือบถอดใจ แต่บาสเป็นเด็กที่มีความมุ่งมั่นและความอดทนสูง ในที่สุดเขาได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักแสดงนำในซีรีส์ 2Moons The Series (เดือนเกี้ยวเดือน) Season 1 รับบท วาโย ซึ่งเป็นผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้เขาและเพื่อนๆนักแสดงไปทั่วเอเชีย 
หลังจากนั้นบาสและเพื่อนนักแสดง 2Moons The Series อีก 4 คนได้รวมตัวกันฟอร์มวงบอยแบนด์มีชื่อวงว่า SBFIVE(เอสบีไฟฟ์) บทบาทในวงที่เขาได้รับคือเป็น Center เต้นเสริมและร้องหลัก โดยบาสเป็นน้องเล็กของวง
ธิติมา ประทุมทิพย์

ประวัติ

ธิติมา ประทุมทิพย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 จบการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนดรุโณทยาน และเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย หลังจากนั้นได้ศึกษาต่อที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
แอน มีความสนใจในการร้องเพลงตั้งแต่เด็ก และเริ่มประกวดร้องเพลงตั้งแต่อายุ 3 ขวบ ได้รับรางวัลจากการประกวดร้องเพลงมากมาย อย่างเช่นรางวัลดีเด่นจากรายการการประกวด Thailand Junior Singing Contest และอีก 6 ปีถัดมา เธอก็ชนะการประกวดรายการ Johnny Walker Star Search พร้อมทั้งได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัดกรีนบีนส์
แอน เริ่มเป็นที่รู้จักจากการร้องเพลงประกอบละครเรื่อง "คู่รัก" ในเพลง"รักใช่ไหม" ต่อมาได้มีผลงานกับวงคูณสามซูเปอร์แก๊งค์ ร่วมกับ คณิตกุล เนตรบุตร สืบสกล สืบสหการ และสืบสกุล สืบสหการ มีผลงานออกมา 2 อัลบั้ม ก่อนที่ทางวงจะยุบไป โดย แอน ได้มีผลงานเพลงทั้งในรูปแบบศิลปินเดี่ยว และร่วมกับศิลปินอื่นๆ อีกมากมายในสังกัดกรีนบีนส์ ก่อนจะย้ายมาสังกัดลักษ์มิวสิก นอกจากนี้ แอน ยังเป็นเจ้าของและครูสอนร้องเพลงที่ H.O.P.S. (House of Pro Studio)
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับแฟนหนุ่มนอกวงการ ดร.กนิษฐ์ ตะปะสา หรือ วัษ  เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2557 ณ โรงแรมคิง พาวเวอร์ หลังจากคบหาดูใจกันมา 11 ปี
ออโดเบ็นโอเซ็ทออป

รายละเอียด

ออโดเบ็นโอเซ็ทออปเป็นโลมาในช่วงต้น ๆ ถูกตั้งชื่อโดย muizon ใน ค.ศ.1993 มันมักตกเป็นเหยื่อของฉลามยักษ์อย่างเม็กกาโลดอนซึ่งเป็นฉลามขนาดใหญ่ที่ครองทะเลในยุคนีโอจีนและยุคไพลโอซีน ออโดเบ็นโอเซ็ทออป มีขนาดยาว 2.1 เมตร และมีน้ำหนัก 150-650 กิโลกรัม

ในภาพยนตร์ และสารคดี

ออโดเบ็นโอเซ็ทออปมักปรากฏและถูกกล่าวถึงในสารคดีหลายเรื่องเช่น Walking with dinosaurs trilogy seamonsters ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับไนเจลมาเว็นที่เดินทางย้อนเวลาผจญภัยไปใน 7 อันดับทะเลอันตรายในยุคดึกดำบรรพ์ โดยที่ผลิตโดยบีบีซี
กระทรวงคมนาคม (ประเทศไทย)

ที่ทำการกระทรวง

เดิมที่ทำการของกระทรวง เมื่อครั้งยังใช้ชื่อ กระทรวงโยธาธิการนั้น แต่แรกเริ่มนั้น ต้องใช้ที่ทำการของกรมไปรษณีย์ (ไปรษณียาคาร) ไปพลางก่อน ซึ่งแต่เดิมเป็นบ้านของ พระปรีชากลการ (สำอาง อมาตยกุล) ต่อมา เมื่อได้สร้างที่ว่าการกระทรวงขึ้น ที่บริเวณวังเดิมของ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเจริญผลภูลสวัสดิ์ จึงได้ย้ายไป ใช้เป็นที่ทำการจนเป็นกระทรวงคมนาคม ต่อมา เมื่อมีการยุบเลิกกระทรวงคมนาคม ก็ได้ใช้ที่ทำการของ กระทรวงพาณิชย์ เป็นที่ทำการ
ต่อมาเมื่อได้มีการตั้ง กระทรวงคมนาคม ขึ้นใหม่ เมื่อปี 2484 จึงต้องอาศัยของ อาคารที่ว่าการกรมไปรษณีย์โทรเลข (ไปรษณีย์กลาง บางรัก) ในชั้น 2 ทิศเหนือเป็น ที่ทำการกระทรวงไปก่อน และได้ย้ายไปอยู่ที่บริเวณ ท่าช้างวังหน้า ต่อมาจึงได้ย้ายไปที่บริเวณ ถนนราชดำเนินนอก ซี่งเป็นที่ตั้งของกระทรวงมาจนถึงบัดนี้ โดยได้เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2497

ตรากระทรวงคมนาคม

แต่เดิม ตราพระรามทรงรถ เป็นตราใหญ่ของ กระทรวงโยธาธิการ ซึ่งเดิมใช้ ตราอินทรทรงช้าง แต่มีขนาดโตไป จึงโปรดให้เปลี่ยนเป็น ตราพระรามทรงรถ ให้เข้ากับเรื่องตรวจถนนหรือสร้างเมือง ครั้นยุบเลิก กระทรวงโยธาธิการ มารวมกันกับราชการส่วนอื่น ตราดวงนี้จึงตกมาเป็น ตราตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพาณิชย์และคมนาคม ครั้นเมื่อรับปรุง กระทรวงนี้ขึ้นใหม่ เปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงเศรษฐการ ตราพระรามทรงรถ ยังใช้เป็นตราตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ต่อมาในปี 2484 ได้ยุบกระทรวงเศรษฐการ แยกเป็นกระทรวงการเศรษฐกิจ และกระทรวงคมนาคม ตราพระรามทรงรถ จึงตกมาเป็นตราของกระทรวงคมนาคม ตามประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 3 ตุลาคม 2484

หน่วยงานสังกัดกระทรวง

กระทรวงคมนาคมแบ่งหน่วยงานออกเป็น 8 กรม 10 รัฐวิสาหกิจ 1 หน่วยงานอื่นของรัฐ ดังนี้
วิทยาลัยเทคนิคสกลนคร สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒

ประวัติวิทยาลัย

วิทยาลัยเทคนิคสกลนคร จังหวัดสกลนคร แรกเริ่มเดิมก่อตั้งในชื่อ โรงเรียนช่างไม้สกลนคร เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2481 โดยเป็นสาขาหนึ่งของโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล
ในปี พ.ศ. 2482 โรงเรียนช่างไม้สกลนคร ได้แยกกิจการออกจากโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล มาตั้งที่บริเวณสี่แยกมุม ถนนใสสว่างตัดกับถนนเปรมปรีดา เปิดทำการสอนเฉพาะชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นแผนกช่างไม้ หลักสูตร 2 ปี รับผู้จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 4 (เฉพาะชาย)
ในปี พ.ศ. 2501 ได้ย้ายมาตั้งที่บริเวณ เลขที่ 219 ถนนนิตโย (ถนนรถยนต์ สกลฯ-อุดร ฯ) บ้านธาตุนาเวง ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมืองสกลนคร บนเนื้อที่ 35 ไร่ 3 งาน 41 ตารางวา (พื้นที่ปัจจุบัน)
ในปี พ.ศ. 2502 ได้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนช่างไม้สกลนคร เป็นโรงเรียนการช่างสกลนคร
ในปี พ.ศ. 2522 กระทรวงศึกษาธิการได้ยกฐานะโรงเรียนการช่างสกลนครเป็นโรงเรียนเทคนิคสกลนคร (วันที่ 1 มกราคม )
ในปี พ.ศ. 2523 กระทรวงศึกษาธิการได้ยกฐานะโรงเรียนเทคนิคสกลนครเป็นวิทยาลัยเทคนิคสกลนคร (วันที่ 1 เมษายน )
กลุ่มดาวซีฟิอัส

เทพปกรณัมกรีก

ตามเทพปกรณัมกรีก ซีฟิอัสเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรเอธิโอเปีย เมื่อเอธิโอเปียถูกคุกคามโดย ปิศาจทะเลนามซีตัส (Sea Monster,Cetus) เทพพยากรณ์แห่งแอมมอน (Oracle of Ammon) แนะนำให้ซีฟิอัสนำธิดา คือ เจ้าหญิงแอนดรอเมดาไปมอบให้แก่ซีตัส
เจ้าหญิงแอนดรอเมดา จึงถูกล่ามโซ่ไว้ริมทะเล เพื่อรอเป็นอาหารของซีตัส ซึ่งต่อมา เธอก็ได้รับความช่วยเหลือจากเพอร์ซิอัส (Perseus)

เดลตาเซฟีไอ/ดาวแปรแสงเซฟีอิด

เดลตาเซฟีไอ (Delta Cephei / δ Cep / δ Cephei) เป็นดาวดวงหนึ่งซึ่งน่าสนใจ ในกลุ่มดาวซีฟิอัส โดยในปีค.ศ. 1784 จอห์น กูดริคค์ (John Goodricke) ค้นพบว่ามันเป็นดาวแปรแสง คือความสว่าง จะไม่คงที่แปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
และเดลตาเซฟีไอนี้ก็เป็น หนึ่งในดาวแปรแสงเพียงไม่กี่ดวง ที่คุณสามารถสังเกตเห็น การเปลี่ยนแปลงความสว่างของมันได้ด้วยตาเปล่า โดยจะมีความสว่างเปลี่ยนจากแมกนิจูด 3.6 ถึง 4.3 ในช่วงคาบเวลา 5.36634 วัน
ดาวเดลตาเซฟีไอไม่เพียงแต่เป็นดาวแปรแสง แต่ยังเป็น ดาวแปรแสงที่มีลักษณะพิเศษ คือจะมีการ กะพริบในคาบเวลาที่คงที่ และเมื่อมีการศึกษาดาวแปรแสงประเภทนี้ มากขึ้นเรื่อยๆ ได้พบดาว ที่มีลักษณะคล้ายกัน อีกเป็นจำนวนมาก ก็พบว่า คาบเวลาที่ใช้ในการกะพริบ (จากจางสุดไปสว่างสุด) สัมพันธ์กับความสว่างสัมบูรณ์ (Absolute Luminosity) ของดาวแต่ละดวง ซึ่งความสัมพันธ์นี้ ค้นพบในปีค.ศ. 1908 โดย เฮนริเอตา ลีวิตต์ (Henrietta Swan Leavitt) ต่อมาจึงเรียกดาวแปรแสงประเภทนี้ว่า ดาวแปรแสงเซฟีอิด (Cepheid variable or Cepheid) ตามชื่อของดาวเดลตาเซฟีไอ (โดยมีดาวเดลตาเซฟีไอเป็นดาวต้นแบบ)
และจากการค้นพบของเฮนริเอตา ลีวิตต์ (สตรีหูนวก แต่ความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์ของเธอ เป็นประโยชน์ต่อวงการดาราศาสตร์มาก โดยเฉพาะในยุคสมัยที่ไม่มีคอมพิวเตอร์) นี้เอง ทำให้ดาวแปรแสงเซฟีอิด กลายเป็นเครื่องมือสำคัญอย่างหนึ่ง ในทางดาราศาสตร์ ใช้ในการวัดระยะทางในเอกภพ โดยหากเราพบดาวแปรแสงเซฟีอิดที่ใด ลองจับเวลาที่ใช้ในการกะพริบ แล้วเราก็จะทราบจากการคำนวณ ได้ว่า ดาวดวงนั้นควรมีความสว่างสัมบูรณ์ (Absolute Luminosity) จริงๆเท่าไร เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับ ค่าความสว่างที่เราสังเกตได้ ก็จะคำนวณกลับไปได้ว่า ดาวแปรแสงเซฟีอิดดวงนั้นอยู่ห่างจากเราไปเท่าไร
ไอ มิยาซาโตะ

ประวัติ

ไอ มิยาซาโตะ เกิดที่จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น เริ่มเป็นนักกอล์ฟสมัครเล่นตั้งแต่ปี 2003 มิยาซาโตะชนะการแข่งขันในเจแปนแอลพีจีเอทัวร์ รายการ the Dunlop Ladies Open in Miyagi ซึ่งในตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่เธอเข้าศึกษาในระดับมัธยมปลายพอดี

สู่การเล่นอาชีพ

มิยาซาโตะ เข้าสู่เจแปนแอลพีจีเอทัวร์ โดยเป็นผู้เล่นหน้าใหม่ในปี 2004 และเธอสามารถคว้าแชมป์ได้ 5 รายการในปีนั้น, ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2005 เธอเป็นตัวแทนของประเทศญี่ปุ่น (ร่วมกับ รูอิ คิตาดะ) เข้าร่วมการแข่งขัน Women's World Cup of Golf และเป็นผู้ชนะในปีนั้น ในปี 2005 เธอชนะ 6 รายการเจแปนแอลพีจีเอทัวร์ และทำเงินรางวัลเป็นอันดับที่ 2 ของทัวร์ รองจาก ยูริ ฟูโดะ
ในปี 2005 มิยาซาโตะชนะรายการเมเจอร์ Japan Open Championship ในขณะที่เธออายุเพียง 20 ปี ทำให้เธอกลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ชนะรายการเมเจอร์ของเจแปนแอลพีจีเอทัวร์
ในการแข่งขัน LPGA Qualifying Tournament ในเดือนธันวาคม ปี 2005, มิยาซาโตะสามารถผ่านการคัดเลือกเข้าสู่แอลพีจีเอทัวร์ในปี 2006 ได้สำเร็จ และย้อนกลับไปที่ประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 15 ธันวาคม เธอได้ลงเล่นรอบเปิดของการแข่งขันรายการ Okinawa Open ซึ่งเธอเป็นนักกอล์ฟหญิงชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้ลงแข่งขันในการแข่งขันระดับมืออาชีพของผู้ชายในประเทศ ถึงแม้เธอจะไม่สามารถผ่านการตัดตัวเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายได้ก็ตาม
หลังจากเข้าสู่แอลพีจีเอทัวร์มาเป็นปีที่ 4 ในปี 2009 มิยาซาโตะชนะการแข่งขันรายการแรกคือรายการ Evian Masters ที่ประเทศฝรั่งเศส โดยการเอาชนะ โซฟี กุสตาฟสัน ในการเล่นเพลย์ออฟหลุมแรก
ในปี 2010 เธอชนะ 4 จาก 9 รายการแรกในแอลพีจีเอทัวร์ และกลายเป็นนักกอล์ฟหญิงหมายเลข 1 ของโลก ในวันที่ 21 มิถุนายน แต่เพียงอาทิตย์เดียวก็เสียตำแหน่งให้กับ คริสตี เคอร์ นักกอล์ฟสาวอเมริกัน ก่อนที่มิยาซาโตะจะขึ้นมาเป็นมือ 1 ของโลกอีกครั้ง ในวันที่ 19 กรกฎาคม
ในเดือนสิงหาคม มิยาซาโตะชนะรายการที่ 5 ในปี 2010 ทำให้เธอกลับมาเป็นมือ 1 ของโลกอีกครั้งหนึ่ง หลังจากเสียตำแหน่งให้กลับ คริสตี้ เคอร์ ไป แต่แล้วในวันที่ 25 ตุลาคม เธอก็ต้องเสียตำแหน่งมือ 1 ของโลกอีกครั้ง ให้กับ คริสตี้ เคอร์ คนเดิม
ในเดือนเมษายน ปี 2012 มิยาซาโตะชนะรายการที่ 8 ในการเล่นแอลพีจีเอ คือรายการ LPGA Lotte Championship ที่ฮาวาย โดยเอาชนะอันดับที่ 2 ได้แก่ อซาฮารา มูโนซ และมีนา ลี
พี่ชายของมิยาซาโตะ คือ คิโยชิ มิยาซาโตะ และยูซากุ มิยาซาโตะ เป็นนักกอล์ฟอาชีพเช่นเดียวกัน มิยาซาโตะนั้นไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางเชื้อสายกับมิกะ มิยาซาโตะ นักกอล์ฟชาวญี่ปุ่น ที่เล่นอยู่ในแอลพีจีเอทัวร์แต่อย่างใด