google/wiki40b huggingface dataset:
ศาสนารีวกีว

ศาสนารีวกีว หรือ ชินโตแบบรีวกีว (ญี่ปุ่น: 琉球神道 โรมาจิ: Ryūkyū Shintō) บ้างเรียก นิไรกาไนชิงโก (ニライカナイ信仰) หรือ อูตากิชิงโก (御嶽信仰) เป็นระบบความเชื่อพื้นเมืองของชาวรีวกีวในหมู่เกาะรีวกีว แต่ละเกาะจะมีตำนาน ประเพณี หรือพิธีกรรมแตกต่างกันออกไป สารัตถะของศาสนารีวกีวคือการบูชาบรรพบุรุษ โดยความเคารพนั้นจะสัมพันธ์กันระหว่างช่วงที่มีชีวิต ช่วงที่ตาย หรือที่เป็นเทพเจ้า หรือแม้แต่การเคารพผีธรรมชาติต่าง ๆ บ้างก็เชื่อเรื่องวิญญาณปกปักรักษาและอื่น ๆ โดยจะมีการแบ่งชนชั้นระหว่างเทพเจ้ากับมนุษย์อันบ่งชี้ถึงขนบการนับถือถือผีแบบโบราณที่มีมาแต่เดิม
ในเวลาต่อมาศาสนารีวกีวก็รับอิทธิพลจากศาสนาพื้นบ้านจีน (ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และความเชื่อพื้นบ้าน) ศาสนาพุทธ และลัทธิชินโตของญี่ปุ่น หนึ่งในคุณลักษณะอันเก่าแก่ที่หลงเหลืออยู่คือคติโอนาริงามิ (おなり神) หรือคติหญิงเป็นใหญ่ โดยมีพระเจ้าที่สร้างสรรพสิ่งเป็นอิตถีเพศคืออามามิกีว (阿摩美久) ทำให้มีนักบวชหญิงเรียกว่าโนโระ (ภาษาโอกินาวะเรียก นูรุ) ซึ่งพัฒนามาจากยูตะหรือหญิงคนทรงหรือแม่หมอ
ปักกิ่ง

ที่มาของชื่อ

กรุงปักกิ่ง มีชื่อเมืองหลายชื่อ คำว่า ปักกิ่ง หรือ เป่ย์จิงหมายถึง เมืองหลวงทางทิศเหนือ (มาจากอักษรจีน 北 ที่แปลว่าเหนือ และ 京 ที่แปลว่าเมืองหลวง) กรุงปักกิ่ง ใช้ตัวย่อภาษาอังกฤษคือ BJ

ประชากร

กรุงปักกิ่งมีประชากรทั้งสิ้น 21,707,000 คน(ข้อมูลเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ.2017)

กีฬา

มีทีมฟุตบอลและทีมบาสเก็ตบอลประจำเมือง ดังนี้

1. ทีมฟุตบอลบอล

1. 北京国安
2. 北京人和

2. ทีมบาสเก็ตบอล

- 北京金隅

การคมนาคม

กรุงปักกิ่ง มีการจัดการขนส่งมวลชน เช่น รถไฟใต้ดินปักกิ่ง เริ่มก่อสร้างทางรถไฟใต้ดินเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1965  แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1969 และเปิดบริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1971 โดยมีสถานีรถไฟทั้งหมด 370 แห่งและมีระยะทางทั้งหมด 608 กิโลเมตร (ข้อมูลจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ.2017 )

การศึกษา

ปักกิ่ง ถือว่าเป็นศูนย์กลางการศึกษาของประเทศจีน โดยมีสถาบันการศึกษาชั้นนำกว่า 70 แห่ง และสถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์กว่า 4,000 แห่ง
ตลาดหลักทรัพย์อินโดนีเซีย

ตลาดหลักทรัพย์อินโดนีเซีย (อินโดนีเซีย: Bursa Efek Indonesia) เป็นฐานการแลกเปลี่ยนหุ้นในกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย มักรู้จักกันดีก่อนหน้านี้ในชื่อ ตลาดหลักทรัพย์จาการ์ตา (JSX) ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อในเปลี่ยนชื่อเป็น ตลาดหลักทรัพย์ซูราบายา (SSX) ในปี ค.ศ. 2007 และสิ้นสุดในปี ค.ศ. 2012 ตลาดหลักทรัพย์อินโดนีเซียมีบริษัทจดทะเบียนจำนวน 462 รายการ โดยมีมูลค่าตลาดรวม 426.78 พันล้านดอลลาร์
อักษรอยามี

อักษรอยามี ( Ajami: อาหรับ: عجمي‎ ʿaǧamī )หรืออยามิยะห์ (อาหรับ: عجمية‎ ʿaǧamiyyah), เป็นชื่อของอักษรชนิดหนึ่งโดยมีรากศัพท์มาจากภาษาอาหรับหมายถึงต่างชาติ เป็นการนำอักษรอาหรับมาใช้เขียนภาษาในกลุ่มภาษาแอฟริกา โดยเฉพาะภาษาฮัวซาและภาษาสวาฮิลี ภาษากลุ่มแอฟริกามีระบบสัทวิทยาต่างจากภาษาอาหรับทำให้มีการปรับอักษรอาหรับเพื่อแสดงเสียงเหล่านั้น ด้วยระบบที่ต่างไปจากอักษรอาหรับที่ใช้ในกลุ่มที่ไม่ได้พูดภาษาอาหรับในตะวันออกกลาง 
ภาษาฮัวซาในแอฟริกาตะวันตกเป็นตัวอย่างของภาษาที่ใช้อักษรอยามี โดยเฉพาะในช่วงก่อนเป็นอาณานิคม เมื่อมีโรงเรียนสอนอัลกุรอ่านให้แก่เยาวชนมุสลิม และได้สอนอักษรอยามีด้วย เมื่อเจ้าอาณานิคมตะวันตกได้พัฒนาระบบการเขียนภาษาฮัวซาด้วยอักษระลตินหรือโบโก การใช้อักษรอยามีได้ลดลง และปัจจุบันใช้น้อยกว่าอักษรละติน แต่ยังใช้อยู่มากในงานทางด้านศาสนาอิสลาม การใช้อักษรอยามีกับภาษาอื่นในประเทศมุสลิมพบได้ทั่วไป
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม

ตราสัญลักษณ์

ประกอบด้วย 3 ส่วนได้แก่ พระนารายณ์ ฟันเฟือง และลูกศรสีธงชาติ
ความหมายโดยรวมของสัญลักษณ์กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม หมายถึง การบริการ การสนับสนุน การส่งเสริม และการให้ความช่วยเหลือของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม มุ่งกระจายไปสู่คนไทยเพื่อให้อุตสาหกรรมของชาติก้าวทะยานสู่ความสำเร็จ

พระนารายณ์ หรือพระวิษณุ

พระนารายณ์ หรือพระวิษณุ (อังกฤษ: Vishnu) เป็นสัญลักษณ์ที่กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม ให้ความเคารพนับถือเพราะเป็นองค์เทพที่ช่วยเหลือมนุษย์เมือถึงคราวยุคเข็ญ พระนารายณ์ประทับอยู่ที่จุดศูนย์กลางของสัญลักษณ์ เพื่อสื่อความหมายว่าพระนารายณ์ คือจุดกำเนิดของการก่อตั้งกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม

ฟันเฟือง

ฟันเฟืองหรือเฟืองจักรอุตสาหกรรมแทนความหมายเกี่ยวกับภาระหน้าที่ของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมซึ่งเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรม

ลูกศรสีธงชาติ

พุ่งจากจุดกำเนิดแล้วกระจายออก แทนความหมายว่าการให้บริการและความช่วยเหลือต่างๆของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม มุ่งกระจายไปสู่ประชาชนในชาติ ส่วนหัวลูกศร ชี้ขึ้นแทนความหมายว่าความช่วยเหลือต่างๆ ขององค์กร มีเป้าหมายทะยานพุ่งขึ้นสู่ความสำเร็จของคนในชาติโดยส่วนรวม
สถานีหมอชิต

ที่ตั้ง

ภายในอาณาบริเวณของศูนย์คมนาคมพหลโยธิน ด้านหน้าสวนจตุจักรด้านทิศใต้ ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
สถานีหมอชิตเคยทำหน้าที่เป็นสถานีปลายทางของระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่เปิดทำการจนถึง พ.ศ. 2562 แต่ปัจจุบันไม่ได้ทำหน้าที่นี้อีกต่อไป เนื่องจากกรุงเทพมหานคร และการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย เปิดใช้งาน โครงการรถไฟฟ้าสายสีเขียวเข้ม ช่วงหมอชิต (พหลโยธิน)-คูคต ระยะที่ 1 หมอชิต-ห้าแยกลาดพร้าว เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ทำให้มีการเดินรถเพิ่ม 1 สถานีจากหมอชิตข้ามทางยกระดับอุตราภิมุข ไปจนถึงห้าแยกลาดพร้าวแล้วตีกลับ และยังได้เตรียมที่จะเปิดใช้งานสถานีต่อเนื่องในระยะที่ 2 ตั้งแต่ห้าแยกลาดพร้าว-มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ก่อนที่จะเปิดใช้งานทั้งโครงการใน พ.ศ. 2563 รวมระยะเวลาที่สถานีหมอชิตทำหน้าที่เป็นสถานีปลายทาง 19 ปี 8 เดือน 4 วัน
ทั้งนี้ ที่ตั้งของสถานีหมอชิต ยังถือเป็นส่วนหนึ่งของแผนการพัฒนาศูนย์คมนาคมพหลโยธิน ซึ่งจะเป็นศูนย์กลางในการคมนาคมระบบรางแห่งใหม่ของประเทศไทย โดยการรถไฟแห่งประเทศไทยได้เตรียมแผนที่จะก่อสร้าง โมโนเรล และรถโดยสารด่วนพิเศษ ออกมาจากสถานีกลางบางซื่อ เพื่อรับ-ส่งผู้โดยสารรอบ ๆ ศูนย์คมนาคม ตลอดจนสถานีหมอชิต เพื่อเชื่อมต่อโครงข่ายรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงและระบบรถไฟความเร็วสูงให้เข้าถึงรถไฟฟ้าบีทีเอส ซึ่งเป็นหนึ่งในสายหลักที่จะเข้าสู่ย่านเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องเปลี่ยนเส้นทางซ้ำซ้อน
ธงชาติลัตเวีย

ประวัติ

ธงสีแดง-ขาว-แดง ซึ่งเป็นธงชาติลัตเวียนี้ มีการอ้างถึงครั้งแรกในหนังสือ Livländische Reimchronik (กลอนพงศาวดารแห่งลิโวเนีย) ซึ่งแต่งโดย Ditleb von Alnpeke เนื้อหากล่าวถึงเหตุการณ์ในลิโวเนีย (ปัจจุบันคือประเทศลัตเวียและเอสโตเนีย) ในช่วงปี พ.ศ. 1723 – 1833 ในหลักฐานดังกล่าวได้เล่าไว้ว่า ในช่วงปี พ.ศ. 1823 กองทัพชนเผ่าลัตเวียโบราณจากเมืองเซซิส (Cēsis - ตั้งอยู่ทางภาคเหนือของลัตเวียในปัจจุบัน) ได้ยกทัพไปทำสงครามโดยใช้ธงสีแดง-ขาว-แดง เป็นสัญลักษณ์
ตำนานดังกล่าวได้อ้างว่า หัวหน้าชนเผ่าลัตเวียคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บจากการรบและเสียชีวิตในภายหลัง ร่างของเขาได้ห่อไว้ด้วยผ้าสีขาว ซึ่งผ้านั้นมีคราบเลือดติดอยู่ทั่วทั้งผืน เว้นแต่ส่วนที่วางร่างของหัวหน้านักรบเท่านั้นที่คงเป็นสีขาว ในการรบครั้งต่อมาชนเผ่าลัตเวียจึงใช้ผ้าดังกล่าวเป็นธงประจำกองทัพและรบจนได้ชัยชนะพร้อมทั้งสามารถขับไล่ศัตรูไปได้ ชนเผ่าลัตเวียได้จึงใช้ธงสีแดง-ขาว-แดงเป็นสัญลักษณ์ของตนนับตั้งแต่นั้นมา
จากตำนานที่กล่าวมาข้างต้น จึงได้กลายเป็นที่มาของแบบธงชาติลัตเวียในปัจจุบัน ซึ่งออกแบบโดยศิลปินชื่อแอนซิซ ซีรูริส (Ansis Cīrulis) ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2460 ต่อมาจึงได้รับการรับรองให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการพร้อมกับตราแผ่นดินของลัตเวีย ตามบทบัญญัติพิเศษของรัฐสถาแห่งสาธารณรัฐลัตเวียลงวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2464

การแสดงธงชาติ

ในกฎหมายว่าด้วยธงชาติของลัตเวียได้ระบุถึงการแสดงธงชาติว่าสามารถใช้ได้ในวาระต่างๆ ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ และการกระทำใดๆ ที่เป็นการทำลาย การดูหมิ่นเหยียดหยามต่อธงชาติ หรือการแสดงธงชาติอย่างผิดพลาด ย่อมได้รับโทษตามกฎหมาย
ธงชาตินั้นจะต้องตั้งอยู่สูงขึ้นไปอย่างน้อย 2.50 เมตรจากพื้นและต้องตรึงไว้กับเสาธง โดยเสานั้นจะต้องเป็นเสาตรงทาสีขาว อาจทำจากไม้หรือวัสดุอื่น และมีความยาวมากกว่าด้านยาวของธงชาติ ส่วนยอดธงนั้นจะต้องมีความกว้างมากกว่าความกว้างของเสาธงพองาม ในกรณีที่จะไม่มีการชักธงไว้ตลอดเวลา ให้มีการเชิญธงชาติสู่ยอดเสาในเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น และเชิญธงลงจากเสาในเวาลาพระอาทิตย์ตก หากธงนั้นใช้ประดับในเทศกาลหรือพิธีการศพ ให้ชักธงขึ้นสู่ยอดเสาก่อน และเชิญธงลงเมื่อสิ้นสุดวาระดังกล่าว
หากมีการแสดงธงชาติเพื่อเป็นการไว้ทุกข์ จะต้องลดธงครึ่งเสา ถ้าธงนั้นตรึงไว้กับคันธงถาวร ให้ประดับแพรแถบสีดำขนาดกว้าง 1 ใน 20 ส่วนของธงนั้นที่คันธงส่วนเหนือจากที่ประดับธงชาติไว้ โดยแพรแถบนั้นจะต้องมีความยาวใกล้เคียงกับความกว้างของธง

การแสดงธงชาติร่วมกับธงอื่นๆ

การแสดงธงชาติร่วมกับธงอื่นๆ นั้น จะต้องมีขนาดธงที่ใกล้เคียงกันและอยู่ในความสูงระดับเดียวกัน หากธงเหล่านั้นใช้ ชัก หรือแสดงภายนอกอาคาร ธงชาติลัตเวียจะต้องอยู่ทางซ้ายเสมอ ในแถวของธงต่างๆ ที่แสดงร่วมกันนั้น อาจให้มีธงชาติลัตเวียตั้งอยู่ที่หัวแถวและท้ายแถวธงเหล่านั้นด้วยก็ได้ ในกรณีที่เป็นการแสดงธงนานาชาติหรือธงองค์กรระหว่างประเทศร่วมกับธงชาติลัตเวีย ให้เรียงแถวธงดังกล่าวตามลำดับอักษรในภาษาลัตเวียหรือตามธรรมเนียมสากลอื่นๆ เป็นกรณีไป หากแสดงธงชาติลัตเวียคู่กับธงอื่นในอาคารให้ธงชาตินั้นอยู่ทางขวา (หรือกลางขวาในกรณีที่มีธงอื่นด้วยหลายธง โดยธงอื่นๆ นั้นต้องเรียงลำดับอักษรในภาษาลัตเวีย)
ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ประวัติ

ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาแต่เดิมเป็นกลุ่มวิชาหนึ่งที่เปิดสอนในภาควิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อมีการก่อตั้งคณะสังคมศาสตร์ในปี พ.ศ. 2517 จึงได้ถูกจัดตั้งเป็นภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา และเปิดสอนในระดับปริญญาตรีหลักสูตรแรกคือหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ในปี พ.ศ. 2518 และต่อมาจึงได้เปิดสอนในระดับปริญญาโทคือหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาประยุกต์ในปี พ.ศ. 2536 นอกจากนี้ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยายังมีการจัดทำโครงการหลักสูตรสองปริญญาคู่ขนานกับหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาวนศาสตร์ชุมชน และหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ใช้เวลาการศึกษา 5 ปี ซึ่งเป็นโครงการความร่วมมือระหว่างคณะสังคมศาสตร์และคณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ปลาอะโรวาน่าเอเชีย

ศัพทมูลวิทยา

คำว่า Scleropages มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า "σκληρός" (skleros) หมายถึง "หนัก" หรือ "ยาก, ลำบาก" และ pages สันนิษฐานว่ามาจากรากศัพท์ละติน หมายถึง "ใบไม้" หมายถึง ลักษณะของเกล็ดบนลำตัวปลาที่มีขนาดใหญ่

ลักษณะและพฤติกรรม

เป็นปลาที่มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวยาว ด้านข้างแบน เกล็ดมีขนาดใหญ่เป็นระเบียบอย่างสวยงาม เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวมีประมาณ 24 ชิ้น ตาโต ปากใหญ่เฉียงขึ้นด้านบน ฟันแหลม ครีบหลังและครีบก้นยาวไปใกล้บริเวณครีบหาง สันท้องคม ครีบทุกครีบแหลมยาวโดยเฉพาะครีบอก และฉีกขาดได้ง่ายมาก มีหนวด 1 คู่อยู่ใต้คาง ขนาดโตเต็มที่ได้ยาวได้ราว 90 เซนติเมตร หนักได้ถึง 7 กิโลกรัม พฤติกรรมมักจะว่ายบริเวณริมผิวน้ำ เป็นปลากินเนื้อซึ่งอาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็ก ตลอดจนแมลง, สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก ปลาโตเต็มวัยสามารถโดดงับอาหารได้สูงถึง 1 เมตร
มีอุปนิสัยก้าวร้าวพอสมควร มีพฤติกรรมชอบอยู่ตามลำพังตัวเดียว หรือไม่ก็จับกลุ่มเป็นฝูงเล็ก ๆ ไม่เกิน 3-5 ตัว ในป่าดิบชื้นที่มีน้ำใสสะอาด และในบางแหล่งที่มีสภาพความเป็นกรดของน้ำ (pH) ค่อนข้างสูง เช่น ป่าพรุ
พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และออสเตรเลียบริเวณรัฐควีนส์แลนด์และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรีเท่านั้น
เป็นปลาที่มีสีสันหลากหลายมาก ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยและพันธุกรรม ซึ่งมีทั้ง สีเงิน, สีเขียว, สีแดง, สีส้ม หรือเหลือบสีต่าง ๆ เหล่านี้ในเกล็ด โดยเฉพาะในชนิด S. formosus

การแพร่พันธุ์และสถานะ

พฤติกรรมเมื่อเวลาผสมพันธุ์และวางไข่ ปลาตัวผู้และตัวเมียจะจับคู่กัน เมื่อได้เวลาที่ปลาตัวเมียจะออกไข่ ปลาตัวผู้จะว่ายเข้าไปผสมน้ำเชื้อ ไข่มีลักษณะเป็นลูกกลมสีส้ม ไข่ไม่จับตัวกัน ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่โดยอมไว้ในปากจนกระทั่งฟักเป็นตัว ปริมาณในการวางไข่แต่ละครั้งประมาณ 40-100 ฟอง ซึ่งอายุของปลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์ได้นั้นอยู่ที่ประมาณ 1.5-2 ปี ลูกปลาเมื่อแรกเกิดจะยังว่ายน้ำไม่ได้ และมีถุงไข่แดงติดออกมา ซึ่งถุงไข่แดงนี้จะยุบลงในเวลาประมาณ 1 สัปดาห์ พร้อมกับลูกปลาที่เริ่มจะว่ายน้ำได้แล้วและเข้มแข็งขึ้นเรื่อย ๆ
ปลาในสกุลนี้ ทุกชนิดเป็นปลาที่มีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์แล้ว โดยมีชื่อติดอยู่ในรายชื่อบัญชีของ CITES ในบัญชีที่ 1 (Appendix I) ซึ่งผู้ที่เลี้ยง, ค้าขายหรือครอบครองต้องได้รับอนุญาตจากทางการของแต่ละประเทศซะก่อน
ปัจจุบัน มีการเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในหลายประเทศ จนกลายเป็นอุตสาหกรรมอย่างเป็นล่ำเป็นสัน เช่น อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และไทย
อนึ่ง ปลาชนิด S. formosus ซึ่งมีสีสันที่หลากหลายนั้นได้ถูกจัดแบ่งออกเป็นหลายชนิดในปี ค.ศ. 2003 แต่ทว่าชื่อวิทยาศาสตร์เหล่านี้ยังไม่ค่อยใช้แพร่หลายใช้กันเท่าใดนัก ได้แก่ S. aureus, S. legendrei และ S. macrocephalus
พระราชธรรมนิเทศ (พยอม กลฺยาโณ)

ประวัติ

พระราชธรรมนิเทศ เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2492 อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี บรรพชาเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2502 และอุปสมบทเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ณ วัดสังวรพิมลไพบูลย์ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี สำเร็จการศึกษานักธรรมชั้นเอกในปี พ.ศ. 2516 และได้ไปจำพรรษาอยู่กับท่านพุทธทาสที่สวนโมกขพลารามในการปฏิบัติธรรม แล้วจึงได้กลับมาทำการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและพัฒนาวัดสวนแก้ว จังหวัดนนทบุรี
ทั้งนี้ ท่านอาจารย์พยอม กัลยาโณ เป็นศิษย์คนสำคัญท่านหนึ่งของท่านพุทธทาสด้วยเช่นกัน
ซิลเวอร์สปูน

เนื้อเรื่องย่อ

ฮะจิเคน ยูโงะเด็กนักเรียนม.ปลายที่ มาจากโรงเรียนเตรียมชินซัทสึโบะโระจู แต่กลับมาเข้าโรงเรียนการเกษตรเอโสะโนะด้วยเหตุผลว่ามีหอพักอยู่และไม่ได้กลับบ้าน ไม่มีความรู้ทางด้านการเกษตรมาก่อนจึงเป็นจุดเริ่มต้นแห่งเรื่องวุ่นๆในโรงเรียนการเกษตรเอโสะโนะ
หญิงชาวฮุ่ยอัน

การแต่งกาย

หญิงชาวฮุ่ยอันจะสวมเสื้อคล้ายแจ็กเก็ตสั้น ๆ สีน้ำเงินเขียว สวมกางเกงรัดสะโพกนุ่งต่ำกว่าสะดือขายาวสีดำ คลุมศีรษะด้วยผ้าสีสันสดใสแล้วสวมหมวกทรงกรวยคล้ายงอบครอบไปอีกทีหนึ่ง ซึ่งรัฐบาลแสดงความเห็นต่อการแต่งกายนี้ว่า "หมวกยุคศักดินา แจ็กเก็ตราคาประหยัด พุงป่องด้วยไขมันแห่งประชาธิปไตย กางเกงก็ขายาวสิ้นเปลือง" ที่รัฐบาลทำเช่นนี้ก็เพราะจะทำให้วัฒนธรรมของหญิงชาวฮุ่ยอันหายไปแล้วกลืนไปกับชาวจีนฮั่นตั้งแต่ยุคเริ่มต้นสาธารณรัฐประชาชนจีน

การแต่งงาน

ธรรมเนียมการแต่งงานของหญิงชาวฮุ่ยอัน คือคู่แต่งงานใหม่จะไม่อยู่ด้วยกัน ในคืนแรกของชีวิตสมรสพวกเขาจะแยกกันไปอาศัยอยู่บ้านเพื่อน วันที่สองเจ้าสาวจะไปแสดงความเคารพครอบครัวเจ้าบ่าวและมอบกำนัลแก่ผู้สูงอายุ วันที่สามน้องสาวของเจ้าบ่าวจะพาเจ้าสาวไปตักน้ำสองถังที่บ่อน้ำประจำชุมชน หลังปฏิบัติตามธรรมเนียมนี้ไปแล้วห้าวันเจ้าสาวก็จะกลับไปยังบ้านพ่อแม่ของตนเอง เจ้าบ่าวและเจ้าสาวจะไม่สามารถพบปะหรือแม้แต่พูดคุยกัน จนกว่าเจ้าสาวจะให้กำเนิดบุตร ซึ่งหญิงชาวฮุ่ยอันยุคใหม่ไม่มีใครปฏิบัติตนตามธรรมเนียมนี้แล้ว

ศาสนา

หญิงชาวฮุ่ยอันนับถือศาสนาอย่างเดียวกับชาวจีนฮั่นคือ ศาสนาพื้นบ้านจีน, ลัทธิเต๋า หรือศาสนาพุทธ
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2017

การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ

เมืองที่ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นเจ้าภาพกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2015 มีทั้งสิ้น 2 เมือง ได้แก่ กรุงบราซีเลีย, ประเทศบราซิล และ กรุงไทเป, ประเทศไต้หวัน เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 มีมติมอบสิทธิการเป็นเจ้าภาพดังกล่าวแก่กรุงไทเป
กฤษณา สีหลักษณ์

ประวัติ

กฤษณา สีหลักษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2505 เป็นบุตรของนายสุนันท์ กับนางถนอมขวัญ สีหลักษณ์ สำเร็จการศึกษาด้านการบัญชี จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การทำงาน

กฤษณา สีหลักษณ์ เป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ ในปี พ.ศ. 2538 ต่อมาได้เข้ามาทำงานการเมืองระดับชาติ โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุตรดิตถ์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคพลังประชาชน 
และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย

การดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี

ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ทำหน้าที่กำกับดูแลงานกรมประชาสัมพันธ์ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) และองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ต่อมาได้ถูกปรับออกจากตำแหน่งในการปรับคณะรัฐมนตรี เดือนมกราคม พ.ศ. 2555
หลวงปู่พรหม จิรปุญฺโญ

ประวัติ

หลวงปู่พรหม จิรปุญโญ ท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2431 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ ฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ณ. บ้านตาล ตำบล โคกสี อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร บิดาชื่อ นายจันทร์ สุภาพงษ์ และมารดาชื่อ นางวันดี สุภาพงษ์ บิดา – มารดา ของหลวงปู่ท่านเป็นชาวนาชาวไร่มาตั้งแต่ดั้งเดิมสมัยแต่บรรพบุรุษตระกูลนั้นนับถือ ศาสนาพุทธเป็นชีวิตจิตใจมาหลายชั่วอายุคนแล้วหลวงปู่พรหมท่านเป็นบุตรหัวปี ท่านมีน้อง ๆ ที่สืบสายใยสายเลือดอีก 3 คน ท่านเป็นลูกคนโต ต่อมาท่านได้ครองเรือนเมื่อมีอายุได้ 20 ปี หลวงปู่พรหม ได้แต่งงานครั้งแรกกับศรีภรรยาชื่อ พิมพา ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่บ้านดงเย็นกับศรีภรรยา และอยู่กินกันจนมีลูก 1 คน เป็นลูกชาย พอคลอดออกมา ภรรยาและลูกชายได้เสียชีวิตพร้อมกัน หลวงปู่พรหม ท่านก็รู้ว่าความสุขของท่านได้หายไปแล้ว แต่ในตอนนั้นท่านก็ยังอยากใช้ชีวิตแบบฆราวาสอีก ก็มีภรรยาคนที่ 2 กับ นางกำแพง อยู่ด้วยกันนานถึง 5 ปี แต่คราวนี้ไม่มีลูก ต่อมาหลวงปู่ท่านก็ได้รบแต่งตั้งให้เป็นผู้ใหญ่ในหมู่บ้านนั้น ท่านเป็นคนนำหมู่เลี้ยงโค กระบือ ในสมัยนั้น ในกาลต่อมา พระอาจารย์สาร ได้มาที่หมู่บ้านดงเย็น และได้สั่งสอนอบรมคนในหมู่บ้านนั้น จนหลวงปู่ท่านก็มีใจที่จะบวช และได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2469 ขณะมีอายุได้ 37 ปี ที่วัดโพธิ์สมภรณ์ อำเภอเมือง จังหวัดอุดรราชธานี โดยมีท่านเจ้าคุณพระธรรมเจดีย์ (จูม พนธุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ ท่านพระครูประสาทคุณานุกิจเป็นพระกรรมวาจาจารย์ได้รับฉายาว่า “ จิรปุญโญ” ต่อมาท่านได้ก็แสวงหาหนทางดับทุกข์ และ ได้ออกเดินธุดงค์กับหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ธุดงค์มาบ้านดงเย็นแล้วเมตตาแสดงธรรมโปรดท่านและชาวบ้าน ที่สุดทำให้ท่านคิดอยากจะบวช ก่อนบวชท่านได้สละทรัพย์สินสิ่งของให้คนยากจนอยู่นานหลายวันจึงหมด ที่ดินและบ้านอีกสองหลังก็รื้อไปทำเป็นกุฏิถวายวัด ส่วนภรรยาท่านก็ให้บวชเป็นชีก่อนท่านหนึ่งปี เมื่ออุปสมบทแล้วได้เรียนรู้ข้อวัตรปฏิบัติและเดินธุดงค์เท้าเปล่ากับพระอาจารย์สารเป็นเวลา ๓ ปี จากนั้นจึงลาพระอาจารย์เดินธุดงค์ไปทั่วภาคอีสานและในประเทศลาวพร้อมหลานชาย ๑ คน และเมื่อจะธุดงค์ไปภาคเหนือเพื่อแสวงหาหลวงปู่มั่นก็ได้ร่วมเดินทางไปพร้อมกับหลวงปู่ชอบพระสหธรรมิกของท่านซึ่งทั้งสององค์ถือว่าเป็นเพชรน้ำเอก เมื่อได้พบหลวงปู่มั่นแล้วท่านได้รับฟังโอวาทและประพฤติปฏิบัติธรรมกับองค์หลวงปู่มั่นอยู่พักหนึ่งก็ได้ออกธุดงค์ไปกับหลวงปู่ขาว อนาลโยไปทั่วภาคเหนือ ในกาลต่อมา ท่านได้มาอยู่ที่ วัดป่าสุทธาวาส และศึกษาพระธรรมกับหลวงปู่มั่น จนกระทั่งรู้แจ้งเห็นจริง ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร รัชกาลปัจจุบัน รวมสิริอายุได้ 81 ปี 44 พรรษา
วรรณา บัวแก้ว

ประวัติ

วรรณา บัวแก้ว เป็นชาวจังหวัดสระแก้ว บิดาชื่อแดง (เสียชีวิตหลังจากที่เธอติดทีมชาติเพียงไม่กี่ปี) และมารดาชื่อสนิท ซึ่งวรรณาสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีและปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต (อาร์แบค) เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่เรียนระดับประถมศึกษา ขณะเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา ณ โรงเรียนหนองกะพ้อ จังหวัดสระแก้ว หลังจากจบชั้นประถมศึกษา ก็เดินทางเข้ามาศึกษาที่กรุงเทพฯ โดยศึกษาชั้นมัธยมที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ พร้อมกับเล่นให้แก่หลายสโมสรจนกระทั่งติดทีมชาติ ใน พ.ศ. 2552 วรรณาได้ทำงานที่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ในฝ่ายสังคมและสิ่งแวดล้อม ตำแหน่งนักวิเคราะห์นโยบาย
นอกจากนี้ วรรณา บัวแก้ว ยังเป็นนักกีฬาต้นแบบของนริศรา แก้วมะ รวมถึงเคยสอนเทคนิคการเล่นวอลเลย์บอลให้แก่นริศราด้วยเช่นกัน
หนึ่งมิตรชิดใกล้

เรื่องย่อ

เรื่องของคู่กัดคู่หนึ่งในออฟฟิศที่ผลิตรายการทางคลื่นวิทยุ รวมมิตรเรดิโอ ฝ่ายแรกคือ "แก้มบุ๋ม" (อรจิรา แหลมวิไล) สาวนักเรียนนอกจบใหม่ที่ได้รับมอบหมายให้มาบริหารบริษัทของครอบครัว ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งคือ "นาย" (ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์) ผู้จัดการทั่วไป ซึ่งเป็นหัวแรงหลักในการผลิตรายการวิทยุแห่งนี้
ทั้งแก้ม และ นาย ไม่ได้เพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรก ทั้งสองเคยเรียนอยู่ห้องเดียวกันสมัยมัธยม โดยนายจะเป็นเด็กนั่งหลังห้อง เป็นนักกีฬาและเดือนประจำโรงเรียน ส่วนแก้มเป็นเด็กสาวที่ตั้งใจเรียน หน้าตกกระ ใส่เหล็กดัดฟัน นั่งอยู่หน้าห้อง ด้วยความที่เป็นคนคนละแบบจึงทำให้เกิดการเขม่นกัน อีกทั้งแต่ละคนยังเคยทำให้ต่างฝ่ายต่างขายหน้ากัน จึงเป็นความไม่ถูกโฉลกที่ฝังใจกันมานาน
ไม่เพียงแต่ทะเลาะกันในออฟฟิศเท่านั้น เรื่องราวยิ่งวุ่นไปอีก เมื่อแก้มย้ายเข้าไปอยู่คอนโดห้องตรงข้ามกับนาย ทั้งคู่จึงกลายเป็นคู่กัดทั้งในออฟฟิศและที่บ้าน เวลาที่ทั้งสองคนกัดกันจะเหมือนคนที่ทันกัน ภาษามวยเรียกว่ามวยถูกคู่ คือไม่มีใครยอมใคร จนบางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่า สองคนนี้จะมีความรู้สึกลึกซึ้งต่อกัน
แต่นั่นคงเป็นได้แค่ความคิดเท่านั้น เพราะความจริงแล้วทั้งสองต่างก็มีแฟนกันอยู่แล้ว "วี" (ตรีพล พรมสุวรรณ) นักธุรกิจไฮโซเป็นแฟนที่แสนดีจะคอยดูแลแก้มบุ๋มตลอดวเลา ส่วน "อ้อแอ้" (เมย์ เฟื่องอารมณ์) คือแฟนสาวของนาย นิสัยขี้อ้อน รักและเชื่อฟังทุกอย่างที่นายบอก
และนอกจากคนทั้ง 4 คนแล้ว ออฟฟิศแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยคนที่ต่างแบบต่างสไตล์มารวมตัวกันแบบไม่น่าเชื่อว่าจะมาอยู่ในที่แห่งนี้ได้ ซึ่งพอมารวมตัวกันแล้วกลับเกิดเป็นส่วนผสมที่น่าสนใจอย่างคาดไม่ถึง "ป้าอุษา" (พิสมัย วิไลศักดิ์) ผู้ก่อตั้งคลื่นวิทยุแห่งนี้ แม้ว่าจะวางมือให้หลานสาวมาบริหารแล้ว แต่แกก็ยังมาคอยป้วนเปี้ยนที่ออฟฟิศเสมอ โดยมี "ลุงอูฐ" (โย่ง เชิญยิ้ม) ดีเจเก่าแก่ที่ถึงจะหมดไฟในการทำงาน แต่ก็ยังคงสร้างสีสันให้กับคนในออฟฟิศ "จูดี้" ตุ้ยตุ่ย พุทธชาด) ดีเจรุ่นพี่ที่ชอบแทะเล็มเด็กหนุ่มๆ เสมอ โดยเฉพาะกับ "ธนา" (ป๊อบ คำเกษม) ดีเจรุ่นใหม่ที่ทั้งหล่อและเป็นที่หมายปองของสาวๆ รวมทั้ง "โก้" (มารุต ยุปานันท์) น้องชายของแก้มบุ๋มซึ่งเป็นดีเจเหมือนกัน แต่มีนิสัยกระล่อน เจ้าชู้ เอาตัวรอดเก่ง และสุดท้าย "ซัน" (สนธยา ชิตมณี) ฝ่ายประสานงานออฟฟิศ นิสัยดี ขี้เล่น จริงใจ ใสซื่อแบบชาวบ้าน
ริชาร์ด สตอลล์แมน

ริชาร์ด แมธธิว สตอลล์แมน (อังกฤษ: Richard Matthew Stallman, RMS; เกิดเมื่อ 16 มีนาคม ค.ศ. 1953) เป็นผู้ก่อตั้ง โครงการกนู และ มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี ซอฟต์แวร์เสรีที่เขาได้เป็นผู้เริ่มเขียนตั้งแต่สมัยแรก ๆ ได้แก่ GNU Emacs, GNU C Compiler และ GNU Debugger ซึ่งปัจจุบันนี้ก็ยังนิยมใช้กันอยู่แพร่หลาย เขาผู้ริเริ่มแนวคิด Copyleft และเป็นผู้ร่าง "สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนู" GNU General Public License (GPL) ขึ้นมา และสัญญานี้ได้กลายเป็นบรรทัดฐานของสัญญาอนุญาตให้งานซอฟต์แวร์เสรีจำนวนมาก
ริชาร์ด สตอลล์แมน เข้ารับการศึกษาจากเอ็มไอที แต่ได้ลาออกขณะที่ศึกษาและย้ายมาทำงานที่ เอ็มไอทีแล็บ โดยทำหน้าที่พัฒนาโปรแกรม ในระหว่างที่ทำงาน เขามีความคิดอุดมคติที่จะพัฒนาระบบปฏิบัติการในระบบที่ใกล้เคียงกับระบบยูนิกซ์ ให้ใช้งานได้เสรีสำหรับทุกคน โดยได้ร่วมโครงการกับแฮกเกอร์หลายคน ซึ่งในขณะที่พัฒนาเคอร์เนลและยังไม่สำเร็จนั้น ได้พบว่า ลีนุส ทอร์วัลส์ นักศึกษามหาวิทยาลัยชาวฟินแลนด์ได้พัฒนาเคอร์เนล ลินุกซ์เป็นผลสำเร็จขึ้นในเวลาหกเดือน สตอลล์แมนจึงได้ติดต่อกับลีนุส และรับอาสาทำหน้าที่จัดการระบบสัญญาอนุญาตเสรี GPL ให้กับทางระบบลินุกซ์

ชีวิตส่วนตัว

สตอลล์แมนอุทิศเวลาและพลังงานส่วนใหญ่ของชีวิตให้กับการทำกิจกรรมทางซอฟต์แวร์และการเมือง โดยไม่ได้สนใจกับการมีทรัพย์สมบัติทางวัตถุ เขาอธิบายถึงตัวเองไว้ว่าเขาใช้ชีวิตอย่างประหยัดเหมือนเป็นนักศึกษาคนหนึ่ง และเขาก็ชอบวิถีชีวิตเช่นนี้เพราะหมายความว่าเงินไม่ใช่สิ่งที่กำหนดการกระทำของเขา
บุคคลที่สตอลล์แมนชื่นชมและมีอิทธิพลต่อชีวิตของเขาเช่น มหาตมะ คานธี , มาร์ติน ลูเธอร์ คิง , เนลสัน แมนเดลา , ออง ซาน ซูจี , ราล์ฟ เนเดอร์, และ เดนนิส คูซินิช บุคคลอื่น ๆ ที่เขาชื่นชมเช่นกันเช่น แฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์ และ วินสตัน เชอร์ชิล แต่ก็มีบางเรื่องที่สตอลล์แมนวิพากษ์วิจารณ์สองคนนี้
ในโอกาสต่าง ๆ สตอลล์แมนได้ให้ข้อคิดเห็นด้านการเมือง ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม ไว้เป็นจำนวนมาก เขาชอบเล่นดนตรีในเวลาว่าง เขาเป็นผู้ที่ได้รับสมญานามว่าแฮกเกอร์ผู้เก่งกาจ แต่ขณะเดียวกันก็โดนวิจารณ์ว่าเป็น "เจ้าลัทธิ" ตามลักษณะการแต่งกายและการปรากฏตัวตามสาธารณชน รวมถึงนโยบายในการสร้างโลกซอฟต์แวร์ให้เป็นอุดมคติ ที่ผู้ใช้งานไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย นอกจากนี้สตอลล์แมนจะไม่ให้การสัมภาษณ์กับสื่อมวลชน ถ้านักข่าวไม่เรียก ลินุกซ์ ว่า กนู/ลินุกซ์
กามเทพออกศึก

เรื่องย่อ

หอมหมื่นลี้ เจ้าหน้าที่คิวปิตฮัต ติดการแต่งหน้าเท่าชีวิต หากไม่ได้แต่งเธอจะกลายสภาพเป็น “ผีจูออน” เพราะฉะนั้นไม่ว่าวันไหนเวลาไหนใบหน้าของเธอจะต้องจัดเต็มอยู่เสมอ ไม่มีทางที่จะเผยหน้าสดให้ใครเห็นเป็นอันขาด ด้วยเหตุนี้หอมหมื่นลี้จึงไม่กล้ามีแฟน เพราะหากมีคู่รักก็ต้องเปลือยหน้ากับผู้ชาย เธอมีความรู้สึกว่าตัวเองไม่สวยและคงไม่มีผู้ชายคนไหนยอมรับใบหน้าสดของเธอได้ 3 ปีก่อน หอมหมื่นลี้ถูก ไทม์ เพื่อนเก่าพาเข้าโรงแรมปลุกปล้ำ หอมหนีออกมาในสภาพหน้ายับและผ้าขนหนูผืนเดียว โดยมีแท็กซี่ชื่อ ปีมงคล เข้าไปช่วยไว้ ปีมงคลกลายเป็นแท็กซี่ประจำตัวของเธอนับแต่นั้น ทั้งสองสนิทกันด้วยความเพี้ยนที่คล้ายๆ กัน แท้ที่จริงปีมงคลเป็นมหาเศรษฐีลูกชายคนเดียวของเจ้าของกิจการขนส่งใหญ่ที่สุด ปีมงคลต้องการปิดบังตัวตนจากหอม เพราะต้องการทำหนังสั้นเรื่องชีวิตของเขากับหอมหมื่นลี้ให้เสร็จ เขาอยากพิสูจน์ว่าคนบ้าแต่เปลือกอย่างหอมหมื่นลี้จะรักแท็กซี่อย่างเขาได้หรือไม่ ช่วงเวลานั้นหอมหมื่นลี้กำลังหลงใหล ดิน สิบแปดมงกุฎจากเมืองเหนืออดีตคนงานในบ้านของปีมงคลที่ปลอมตัวเป็น พดด้วง ดาราไฮโซซึ่งใช้ข้อมูลและชื่อพดด้วงที่เป็นนามปากกาของปีมงคลในการทำหนังสั้นเพื่อใช้หลอกสาว ๆ หอมเดทกับพดด้วงและเดทกับปีมงคลไปพร้อมกัน หอมรู้สึกผูกพันกับปีมงคลมากขึ้น กว่าจะยอมทำลายเปลือกมารักกับแท็กซี่ได้หอมก็หวุดหวิดจะโดนพดด้วงปลุกปล้ำ ปีมงคลกำลังจะบอกความจริงแต่หนังสั้นของเขาถูก แม็กโนเลีย คนรักเก่า ส่งไปประกวดชนะรางวัล หน้าสดของหอมหมื่นลี้แพร่กระจายออกไปทั่วโลก หอมหมื่นลี้ยังพบอีกว่าปีมงคลและแม็กโนเลียมีความผูกพันกันอย่างลึกซึ้ง หอมหมื่นลี้จึงบอกเลิกปีมงคล ปีมงคลจะตามแก้ไขปัญหานี้อย่างไร ความรักแท้จะทำลาย “เปลือก” จนเห็นหัวใจข้างในที่แท้จริงได้หรือไม่