google/wiki40b huggingface dataset:
กัมปาญอโล

กัมปาญอโล (อิตาลี: Campagnolo) เป็นบริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนจักรยานสัญชาติอิตาลี มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองวีเซนซา แคว้นเวเนโต ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1933 โดยตูลลีโอ กัมปาญอโล ที่เคยเป็นนักกีฬาจักรยานในช่วงทศวรรษ 1920 เขาเป็นหนึ่งในผู้พัฒนาระบบเปลี่ยนเกียร์แบบตีนผี (Derailleur gears) ในช่วงแรก และยังเป็นผู้พัฒนาระบบห้ามล้อแบบดิสก์รายแรกๆ ในรถจักรยานยนต์ และยังเป็นผู้พัฒนาชิ้นส่วนหลายชิ้นให้กับบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี  ทั้งอัลฟาโรมีโอ เฟอร์รารี ลัมบอร์กินี และมาเซราตี 
กัมปาญอโลมีชื่อเสียงอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1970 ในฐานะผู้พัฒนาระบบขับเคลื่อนจักรยานที่มีน้ำหนักเบา ร่วมกับบริษัท คอลนาโก ให้เอดดี เมิกซ์ใช้ทำลายสถิติโลกจักรยานหนึ่งชั่วโมง ในปี ค.ศ. 1972
ผลิตภัณฑ์ของกัมปาญอโล มีชื่อเรียกสั้นๆ ว่า "กัมปี" (Campy)
เซอร์คอเนีย

เซอร์คอเนียทรงลูกบาศก์(Cubic zirconia)

มีโครงสร้างผลึกเป็นทรงลูกบาศก์ของเซอร์คอนเนียมไดออกไซด์(ZrO2) วัสดุสังเคราะห์ที่มีความคงทน ไม่มีมลทิน ส่วนใหญ่ใสไม่มีสี แต่สามารถสังเคราะห์ได้หลากหลายสี ซึ่งแตกต่างกับเซอร์คอน(ZrSiO4)ในบางครั้งจะเรียกว่าเซอร์คอเนียมทรงลูกบาศก์(Cubic zirconium)
เนื่องจากวัตถุดิบมีราคาถูก,คงทน และเมื่อมองด้วยตาเปล่าใกล้เคียงกับเพชร ดังนั้นเซอร์คอเนียจึงเป็นวัสดุสังเคราะห์ที่เลียนแบบเพชร ในชื่อทางการค้าว่า"Diamonique" ซึ่งยังมีวัสดุสังเคราะห์อื่นๆที่เลียนแบบเพชรเช่น  โมนาไซด์สังเคราะห์,YAG

คุณสมบัติเด่น

เซอร์คอเนียทรงลูกบาศก์ มีระบบผลึกแบบไอโซเมตริก ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของการเลียนแบบเพชร ขณะที่เซอร์คอเนียมไดออกไซด์สร้างรูปผลึกตามธรรมชาติเป็นMonoclinic ซึ่งรูปผลึกจะเสถียรได้ภายใต้สภาวะความดันบรรยากาศปกติ หากต้องการให้รูปผลึกทรงลูกบาศก์มีความเสถียรภายใต้อุณหภูมิปกติต้องใส่ยัทเทรียมออกไซด์หรือแคลเซียมออกไซด์ ปริมาณที่ใส่ขึ้นอยู่กับบริษัทที่ทำการผลิต ดังนั้นคุณสมบัติทางกายภาพและคุณสมบัติทางแสงจึงหลากหลาย
เซอร์คอเนียเป็นสสารที่หนาแน่น จากค่าความถ่วงจำเพาะระหว่าง 5.6 ถึง 6.0 ต่างจากเพชรเพียง 1.6  คุณสมบัติที่สำคัญอีอย่างหนึ่งคือค่อนข้างแข็ง ความแข็งตามโมส์สเกลคือ 8 ซึ่งแข็งมากกว่าอัญมณีธรรมชาติอื่นๆ ค่าดัชนีหักเหมีค่าสูงอยู่ในช่วง 2.15–2.18 (เมื่อเปรียบเทียบกับเพชร ซึ่งมีค่าดัชนีหักเห 2.42)และวาวแบบเพชร การกระเจิงแสงได้สูงอยูที่ 0.058–0.066 มากกว่าค่าของเพชรมากๆ(0.044) เซอร์คอเนียไม่มีแนวแตกเรียบ(Cleavage)และแสดงรอยแตกแบบก้นหอย เนื่องจากมีความแข็งมากทำให้แตกเปราะ
ภายใต้แสงอัตราไวโอเลตที่เป็นคลื่นสั้น เซอร์คอเนียจะเรืองแสงมีเหลือง,เหลืองอมเขียวหรือ สีน้ำตาลอ่อน หินสีอาจแสดงสเปกตรัมการดูดกลืนธาตุที่พบยากบนพื้นผิวโลกที่มีความซับซ้อนและชัดเจน

นอกจากนี้มีออกไซด์ของโลหะที่ทำให้เกิดสีในเซอร์คอเนียทีหลากหลายเช่น ซีเรียม(Cerium)ให้สีเหลือง,ส้มและสีแดง, โครเมียม(Chromium)ให้สีเขียว,นีโอดิเมียม(Neodymium)ให้สีม่วง,เอเบียม(Erbium)ให้สีชมพู และไททาเนียม(Titanium)ให้สีน้ำตาลทอง

ประวัติ

ถูกค้นพบเมื่อ ค.ศ.1892 แร่แบดเดเลย์ไอต์(Baddeleyite)มีระบบผลึก Monoclinicสีเหลืองเป็นรูปทรงตามธรรมชาติของเซอร์คอเนียมออกไซด์ มีความสำคัญทางเศรษฐกิจเพียงเล็กน้อยเนื่องจากหายาก
จุดหลอมเหลวที่สูงมากของเซอร์คอเนีย(2750°C)ทำให้คุมการเจริญเติบโตของผลึกภายในเป้าหลอมยาก โดยจับวัตถุนั้นขณะถูกหลอมเหลว แต่อย่างไรก็ตามความเสถียรของเซอร์คอเนียมออกไซด์ทรงลูกบาศก์สามารถผลิตเซอร์คอเนียได้และผลิตในปีค.ศ. 1930 แม้ว่าทรงลูกบาศก์ใช้ในรูปของเซรามิกที่เป็นพหุผลึก(a polycrystalline ceramic) ซึ่งใช้เป็นฉนวนไฟฟ้าและทนต่อความร้อนได้มาก(จุดหลอมเหลวสูง)
เจ็ดปีที่แล้วนักแร่วิทยาชาวเยอรมันชื่อ M. V. Stackelberg และ K. Chudoba พบเซอร์คอเนียที่เกิดจากธรรมชาติในรูปผลึก ส่งผลให้มีการผลิตโดยกระบวนการ Metamictizationแต่ทั้งสองท่านไม่คิดว่าไม่มีความสำคัญที่จะให้ชื่อทางการ สิ่งที่เป็นตัวพิสูจน์คือการกระเจิงของรังสีเอ็กซ์ ซึ่งต่อมาใช้เป็นวิธีการสังเคราะห์เซอร์คอเนีย
โคจิ (เมือง)

ลักษณะภูมิศาสตร์

พื้นที่บริเวณเมืองโคจิมีความแตกต่างทางด้านภูมิศาสตร์ถึงสามแบบ ในบริเวณเขตที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่เป็นที่ราบทอดตัวยาวทางตอนเหนือของอ่าวอูราโดะ มีลักษณะเป็นที่ราบตะกอนน้ำพาแคบๆ มีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน เช่น แม่น้ำคางามิ แม่น้ำโคกูบุ ที่ราบดังกล่าวมีอาณาเขตติดกับภูเขาทางทิศเหนือและเทือกเขายาวตั้งแต่ทิศตะวันตกถึงทิศใต้
ตาร์ลัก (เมือง)

ภูมิศาสตร์

ตาร์ลักตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางของจังหวัด ติดกับเทศบาลกีโรนาและซันตาอิกนาเซียทางทิศเหนือ, ซันโฮเซทางทิศตะวันตก, คาปัสทางและคอนเซปซันทางทิศใต้ และเทศบาลวิกตอเรียและลาปาซทางทิศตะวันออก ตาร์ลักตั้งอยู่ริมแม่น้ำตาร์ลัก และอยู่ห่างจากมะนิลา 124 กิโลเมตร (77 ไมล์) ตาร์ลักอยู่ที่ความสูง 24 เมตร (79 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล แต่ในบางพื้นที่ทางตะวันตก อาจมีความสูงถึง 50 เมตร (160 ฟุต)

การขนส่ง

ตาร์ลักเป็นจุดจอดรถโดยสารที่จะไปยังจังหวัดในเขตอีโลโคสและเขตบริหารคอร์ดิลเยรา บริษัทรถโดยสารที่สำคัญได้แก่ ฟิลิปปินแรบบิท, วิกตอเรียไลเนอร์, ไฟว์สตาร์, ปาร์ตัส, บาลิวักแทรนสิต, ฟารินัสแทรนสิต, กีนีซิส, ซันทรานส์, เดอลีออนเอ็กซ์เพรส, จีวีฟลอริดา และอื่น ๆ สถานีขนส่งจะอยู่บนทางหลวงแม็คอาร์เทอร์
ทางหลวงแม็คอาร์เทอร์ผ่านตัวเมืองในแนวทิศใต้-เหนือ และมีถนนหลายสายที่มุ่งหน้าไปยังจังหวัดซัมบาเลส, ปังกาซีนัน (ใช้ทางหลวงโรมูโลซึ่งผ่านเมืองคามิลิง) และบาเกียว
ทางพิเศษซูบิค-คลาร์ก-ตาร์ลัก เชื่อมต่อระหว่างทางพิเศษตาร์ลัก-ปังกาซีนัน-ลาอูนีโยน (TPLEx) กับเมืองหลักของจังหวัด โดยทางพิเศษทั้ง 2 สามารถใช้เดินทางไปยังจังหวัดในเขตฮีลากังมินดาเนา อาทิ ปังกาซีนัน, ลาอูนีโยน และบาเกียว
คลอเฟนะมีน

ฤทธิ์ต่อระบบเซโรโทนินและนอร์เอพิเนฟริน

นอกจากจะเป็นสารต้านตัวรับ histamine H₁ receptor (HRH₁) แล้ว ยังมีหลักฐานว่า ยายังมีฤทธิ์เป็น serotonin-norepinephrine reuptake inhibitor (SNRI) อีกด้วย และสารต้านฮิสทามีนที่คล้ายกันคือบรอมเฟนิรามีน เป็นเหตุให้ค้นพบยา zimelidine ซึ่งเป็นยากลุ่ม Selective serotonin re-uptake inhibitors (SSRI) หลักฐานทางคลินิกที่จำกัดแสดงว่า มันมีผลใกล้เคียงกับยาแก้ซึมเศร้าหลายอย่างในการยับยั้งการนำสารสื่อประสาท เซโรโทนินและนอร์เอพิเนฟรินไปใช้ใหม่ (reuptake)
งานศึกษาทำในหนูพันธุ์ผสม Fischer 344/Brown Norway แสดงว่า การฉีดยาเข้าในช่องสมอง (intraventricular) ลดพฤติกรรมเกี่ยวกับความกลัวและช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการหาทางในวงกต และมีข้อสังเกตอีกอย่างด้วยว่า การให้ยาในระยะยาวช่วยลดความบกพร่องของการเคลื่อนไหวที่เกี่ยวกับความสูงอายุ

การใช้ยาร่วม

คลอเฟนะมีนมักใช้ร่วมกับ phenylpropanolamine เป็นยาแก้ภูมิแพ้ที่มีทั้งคุณสมบัติต้านฮิสตามีนและลดการคัดจมูก แต่สหรัฐอเมริกาไม่อนุญาตให้ขาย phenylpropanolamine หลังจากพบว่า มันเพิ่มความเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมองในหญิงอายุน้อย ส่วนครอเฟนะมีนอย่างเดียวไม่มีความเสี่ยงเช่นนี้
คลอเฟนะมีนรวมกับยาง่วงซึมไฮโดรโคโดนที่ขายในยี่ห้อ Tussionex สามารถใช้แก้ไอและการหายใจไม่สะดวกส่วนบนที่สัมพันธ์กับภูมิแพ้หรือหวัดในผู้ใหญ่และเด็กอายุ 6 ขวบขึ้น โดยผลิตเป็นยาค่อย ๆ ออกฤทธิ์ ซึ่งสามารถทานทุก 12 ชม. ได้ เทียบกับที่ต้องทานทุก 4-6 ชม. สำหรับยาแก้ไอผสมยาง่วงซึมทั่วไป ยาน้ำเชื่อมผสมคลอเฟนะมีน/ไดไฮโดรโคดีอีนก็มีขายด้วย
สารต้านฮิสทามีนช่วยในกรณีที่ภูมิแพ้หรือหวัดเป็นเหตุให้ไอ มันยังเป็นตัวเพิ่มฤทธิ์ของยากลุ่มโอปิออยด์ ซึ่งช่วยเพิ่มฤทธิ์แก้ไอ แก้ปวด และฤทธิ์อื่น ๆ ของยาที่ให้ร่วมด้วย
ในเขตต่าง ๆ ของโลก ยาแก้หวัดรวมกับยาแก้ไอที่มีทั้งโคดีอีน (ยากลุ่มโอปิออยด์) และคลอเฟนะมีน ก็มีวางขายด้วย ส่วนยา Coricidin เป็นยารวมคลอเฟนะมีนกับยาแก้ไอ dextromethorphan

ผลที่ไม่ต้องการ

ผลที่ไม่ต้องการของยารวมทั้งอาการง่วงนอน เวียนหัว สับสน ท้องผูก วิตกกังวล คลื่นไส้ ตามัว อยู่ไม่เป็นสุข ร่างกายทำงานไม่ประสาน คอแห้ง หายใจไม่เต็ม ประสาทหลอน หงุดหงิด ความจำหรือสมาธิไม่ดี เสียงในหู และปัสสาวะไม่ออก งานศึกษาขนาดใหญ่สัมพันธ์การเกิดโรคอัลไซเมอร์และภาวะสมองเสื่อมแบบอื่น ๆ กับการใช้ยาคลอเฟนะมีนและยาต้านฮิสตามีนรุ่นแรกอื่น ๆ เนื่องจากมีฤทธิ์ anticholinergic

การสังเคราะห์

มีวิธีการสังเคราะห์ทางอินทรีย์ที่จดสิทธิบัตรของยาหลายวิธี ยกตัวอย่างเช่น 4-chlorophenylacetonitrile จะทำปฏิกิริยากับ 2-chloropyridine รวมกับ sodium amide แล้วกลายเป็น 4-chlorophenyl(2-pyridyl)acetonitrile และเมื่อเพิ่มกลุ่ม alkyle (alkylation) ต่อสารที่เป็นผลนี้ด้วย 2-dimethylaminoethylchloride เมื่อมี sodium amide ก็จะได้ γ-(4-chlorphenyl)-γ-cyano-N,N-dimethyl-2-pyridinepropanamine ซึ่งเมื่อผ่านกระบวนการ hydrolysis และ decarboxylation ก็จะนำไปสู่คลอเฟนะมีนตามต้องการ
วิธีสังเคราะห์ที่สองเริ่มจาก pyridine ซึ่งผ่านการเพิ่มสาร alkyle (alkylation) ด้วย 4-chlorophenylacetonitrile กลายเป็น 2-(4-chlorobenzyl)pyridine แล้วเพิ่มกลุ่ม alkyle ด้วย 2-dimethylaminoethylchloride ร่วมกับโซเดียม ก็จะมีผลเป็นคลอเฟนะมีน
ลา บายาแดร์

ลา บายาแดร์ (ฝรั่งเศส: La Bayadère, รัสเซีย: Баядерка - Bayaderka แปลว่า นางระบำ) เป็นบัลเลต์ความยาว 3 องก์ ที่ออกแบบท่าเต้นและแต่งบทโดยมาริอุส เปติปา ชาวฝรั่งเศส ประกอบดนตรีของลุดวิจ มินคุส คีตกวีชาวออสเตรีย  เปิดแสดงครั้งแรกที่โรงอุปรากร Bolshoi Kamenny Theatre กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 โดยคณะอิมพีเรียลบัลเล่ต์  เป็นบัลเลต์ที่มีกลิ่นอายของวัฒนธรรมอินเดีย โดยมีเครื่องประกอบฉากและเครื่องแต่งกายอย่างอลังการ โดยเฉพาะฉากหนึ่งที่มีชื่อว่า "อาณาจักรแห่งเงามืด" (The Kingdom of the Shades) ที่บางครั้งอาจถูกตัดออกมาจัดแสดงเฉพาะฉากนี้ฉากเดียว 
เนื้อเรื่องเกิดขึ้นในราชสำนักอินเดีย นักรบหนุ่มชื่อ โซลอร์ มีความรักอยู่กับนางรำประจำวิหารพราหมณ์ (ภาษาฝรั่งเศสเรียกว่า La Bayadère) ชื่อ นิกิยา ผู้ซึ่งมีความงดงามเป็นที่ต้องตาพระครูพราหมิน หัวหน้านักบวช ในขณะเดียวกันมหาราชาดักมานตา ก็ชื่นชมความกล้าหาญของโซลอร์ และหมายมั่นจะให้โซลอร์อภิเษกกับเจ้าหญิงกัมซัตติ พระราชธิดา
โซลอร์เคยสาบานกับนิกิยาว่าจะรักกันตลอดไป แต่เขากลับผิดคำสาบานและไปอภิเษกกับเจ้าหญิง นิกิยาถูกวางตัวเป็นนางระบำในพิธีอภิเษก เมื่อนิกิยาทราบว่าเป็นเจ้าหญิงขณะที่จะเข้าพิธีอภิเษกกับโซลอร์ เธอจึงบรรดาลโทสะจนเกือบจะทำร้ายเจ้าหญิง
ในงานพิธิอภิเษก นิกิยาเต้นระบำด้วยความปวดร้าวที่ถูกโซลอร์หักหลัง แต่เมื่อได้รับกระเช้าดอกไม้ที่มหาราชากับเจ้าหญิงจัดส่งมาให้ เธอเข้าใจผิดว่าเป็นดอกไม้ที่โซลอร์ส่งมา ด้วยความตื้นตันใจเธอให้อภัยโซลอร์ในที่สุด นิกิยาถูกงูพิษที่ซ่อนมาในกระเช้าฉกกัดที่คอและมีอาการสาหัสจนถึงชีวิต พราหมินเสนอจะมอบยาถอนพิษให้ แลกกับความรักจากนิกิยา แต่นิกิยาปฏิเสธและยืนยันที่จะยอมตายด้วยรักที่มั่นคง
ด้วยความสำนึกผิด โซลอร์รู้สึกเศร้าโศกและสูบฝิ่นจนเกิดอาการประสาทหลอน เห็นภาพนิมิตของนิกิยาสถิตย์อยู่ใน "อาณาจักรแห่งเงามืด" บนยอดเขาหิมาลัย เขาสวดมนต์อ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า และถูกลงโทษโดยถูกฟ้าผ่าที่หน้าวิหาร ตายตามนิกิยาไป
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม

ประวัติ

กรมส่งเสริมวัฒนธรรม เดิมคือสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2501 เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2501 เป็น กองวัฒนธรรม สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 ได้มีประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 217 ให้กองวัฒนธรรม โอนไปสังกัดกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515 กระทั่งในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการวัฒนธรรมไทยขึ้นคณะหนึ่ง ให้มีอำนาจหน้าที่ พิจารณาจัดตั้งสถาบันวัฒนธรรมแห่งชาติ เพื่อดำเนินการศึกษา ค้นคว้า ปรับปรุง รักษา ส่งเสริมเผยแพร่ และปลูกฝังวัฒนธรรมของชาติให้แก่ประชาชนและเยาวชน แต่ยังไม่ทันได้ดำเนินการอย่างไรก็เปลี่ยนรัฐบาล
จนในรัฐบาลของพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ. 2522 จึงได้ถือกำเนิดสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2522 ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 จึงได้โอนมาสังกัดกระทรวงวัฒนธรรม
ในปี พ.ศ. 2553 ได้มีการโอนภารกิจของคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติไปยังสำนักงานปลัดกระทรวงวัฒนธรรม จึงได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อจากเดิมเป็น "กรมส่งเสริมวัฒนธรรม"

หน่วยงานในสังกัด

กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมส่งเสริมวัฒนธรรมกระทรวงวัฒนธรรม พ.ศ. 2557
ให้แบ่งส่วนราชการกรมส่งเสริมวัฒนธรรม ดังต่อไปนี้
ยะโอะอิ

ที่มา

คำว่า yaoi กำเนิดครั้งแรงช่วงปลายยุค 70 โดยซาคาตะ ยาซุโกะและฮัตสุ รินโกะ ที่ต้องการล้อเลียนโครงสร้างของงานเขียนโคลงจีนยุคเก่าซึ่งต้องประกอบด้วย ki (introduction บทนำ), syo (development ดำเนินเรื่อง), ten (transition จุดผกผัน), และ ketsu (conclusion บทสรุป) โดยสร้างงานที่
Yamanashi (no climax-ไม่มีไคลแมกซ์)
Ochinashi (no point-ไม่มีประเด็น)
Iminashi (no meaning-ไม่มีความหมาย)
กลายมาเป็นงานโดจินชิที่ชื่อ Loveri
ต่อมาในยุค 80 คำว่า yaoi ได้หมายความถึงงานการ์ตูนล้อเลียนที่มีผู้ชายสองคนเป็นตัวเอกและเน้นความสัมพันธ์ทางเพศเป็นเนื้อหาหลัก ส่วน shonenai หมายถึงการ์ตูนที่มีผู้ชายสองคนเช่นกัน แต่เน้นความรักโรแมนติกและน่ารักอ่อนโยนกว่า ทั้ง yaoi และ shonenai ไม่ใช่การ์ตูนที่กล่าวถึงความรักของ เกย์ เลย แต่เป็นรูปแบบหนึ่งของความรักที่ "เหนือ" กว่าความรักระหว่างคนต่างเพศทั่วไป
แต่ถึงกระนั้นก็ตาม ต้นกำเนิดของความสัมพันธ์แบบชายกับชายในการ์ตูนไม่ได้เกิดในดงโดจินชิเป็นที่แรก แต่กลับเกิดในงานการ์ตูนที่มีพิมพ์ขายแบบเป็นล่ำเป็นสัน เรื่องนั้นคือ Kaza to Ki no Uta หรือ A Poem of Wind and Trees งานเขียนของทาเคมิยะ เคย์โกะ ซึ่งตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนผู้หญิงในปี 1976 เรื่องนี้เป็นเรื่องของกิลเบิร์ต คอคโต เด็กหนุ่มรูปงามในโรงเรียนประจำแห่งหนึ่งที่มีอันต้องร่วมหอลงเตียงกับเพื่อนหนุ่มรูมเมท
ต่อมาในปี 1978 นิตยสาร Comic June (อ่านว่าจู-เน่) ได้วางแผงช่วงเวลาเดียวกับที่กลุ่มของซาคาตะคิดค้นคำว่า yaoi ถือเป็นนิตยสารเล่มแรกที่มีแต่เรื่องชายกับชาย

โชเน็งไอ

โชเน็งไอ (shonen ai) เป็นคำศัพท์ที่ริเริ่มจากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกการ์ตูน อนิเมะ มีเนื้อหาเป็นลักษณะความรักระหว่างชายและชาย โชเน็งไอจะไม่เน้นเรื่องเพศสัมพันธ์เหมือนยะโอะอิ

โดจินชิ

โดจินชิ (Doujinshi) เป็นการ์ตูนหรือนิยายที่ผู้เขียนออกทุนเองโดยไม่ผ่านสำนักพิมพ์ หรือเรียกว่าหนังสือทำมือ เนื้อหาของโดจินชิสามารถเป็นได้ทั้งออริจินัลของผู้เขียนเอง หรือเป็นการล้อเลียนหรือดัดแปลงจากต้นฉบับโดยผู้เขียนจะหยิบยกตัวละครมาเขียนในรูปแบบใหม่ที่ต่างจากต้นฉบับ (ซึ่งอาจจะเป็นแนวอะไรก็ได้ไม่จำเป็นต้องเป็น yaoi หรือ yuri เสมอไปตามที่คนเข้าใจผิดกัน)

การออกวางจำหน่าย

การ์ตูนแนวยะโอะอินั้น ปัจจุบันเป็นที่หาซื้อได้ง่ายมากๆ ส่วนใหญ่จะวางขายในร้านขายหนังสือการ์ตูนใหญ่ๆ หรือร้านหนังสือการ์ตูนขึ้นห้าง โดยที่จะมีการแบ่งโซนอย่างชัดเจน หนังสือการ์ตูนแนวนี้จะไม่มีฉากในการร่วมเพศอย่างโจ่งแจ้ง ส่วนใหญ่จะมีแค่ฉากจูบเท่านั้น

ข้อวิพากษ์วิจารณ์ ปฏิกิริยา และผลตอบรับ

ในประเทศไทย ถึงแม้ว่าจะมีผู้ชื่นชอบนวนิยายประเภทนี้เป็นจำนวนมากพอสมควรก็ตาม ทว่าก็มีผู้ที่ไม่เห็นด้วย ต่อต้าน และคัดค้านสิ่งที่พวกเขากล่าวว่าเป็นสิ่งที่ "หยาบคาย" และ "ลามกอนาจาร" โดยส่วนใหญ่แล้ว ผู้ที่ไม่เห็นด้วย มักจะเป็นกลุ่มคนที่มีความคิดไปทางอนุรักษนิยม ชาตินิยม และประเพณีนิยม
ยะโอะอิบางเรื่องถูกเขียนขึ้นโดยใช้สถานที่จริง และหลายเรื่องได้ใช้ชื่อตัวละครที่มีชื่อและนามสกุลชัดเจน จนอาจมีผู้เชื่อว่าตัวละครเป็นบุคคลที่มีอยู่จริง หรือเชื่อว่าบุคคลชื่อนั้น ๆ มีพฤติกรรมชายรักชายจริง
ธีรยุทธ ศศิประภา

ประวัติ

พลโท ธีรยุทธ ศศิประภา เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของ 
บิดา นาย มนู ศศิประภา
มารดา นางละม้าย ศศิประภา
การศึกษา จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 14 ได้ลำดับที่ 1 ของ โรงเรียนทั้ง 2 ชั้นปี, จบการศึกษาชั้นอุดมศึกษาจาก คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล, วุฒิบัตรแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางโรคผิวหนัง, หลักสูตรชั้นนายพัน เหล่า พ. รุ่นที่ 17 (ปี 2535), วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร หลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐร่วมเอกชน (พ.ศ. 2548 - พ.ศ. 2549), หลักสุตรพัฒนาผู้บริหารสถาบันผลิตแพทย์แห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2552)
โชคชัย บัณฑิต'

โชคชัย บัณฑิต' (มีเครื่องหมาย ' ต่อท้าย) เป็นนามปากกาของ โชคชัย บัณฑิตศิละศักดิ์ (21 มีนาคม พ.ศ. 2509—) เป็นอาจารย์และนักเขียนรางวัลซีไรต์ เริ่มมีผลงานเผยแพร่ตามหน้านิตยสารตั้งแต่ พ.ศ. 2528 ขณะเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปัจจุบันรับราชการเป็นอาจารย์สอนวิชาภาษาไทยอยู่ที่ ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี จังหวัดสมุทรปราการ

การศึกษา

โชคชัยเกิดที่อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรคนโตของ นายประมวล-นางบุญเลี่ยม บัณฑิตศิละศักดิ์  มีน้องชาย 1 คนคือ นายไกรลาศ บัณฑิตศิละศักดิ์ 
โชคชัยเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนปฐมสิทธิ์พิทยาคาร (ป. 1 – 4) แล้วเรียนต่อโรงเรียนบูรพาศึกษา ในอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์จนจบ ป.6 หลังจากนั้นเข้าเรียน ป.7 ที่โรงเรียนลาซาลโชติรวีนครสวรรค์ และเข้าเรียนมัธยมศึกษา (ม.ศ. 1-5) ในโรงเรียนนครสวรรค์ ในอำเภอเมืองนครสวรรค์ 
หลังจากจบชั้นมัธยมศึกษา โชคชัยได้เข้าเรียนระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต จากภาควิชารัฐศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ (ปัจจุบันคือ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และศึกษาต่อระดับปริญญาโท  ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ไทยศึกษา) จากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
โรงเรียนอุตรดิตถ์

ประวัติ

ปี พ.ศ. 2452 ก่อตั้ง ณ บริเวณวัดท่าถนน
ปี พ.ศ. 2471 ย้ายไปตั้งอยู่ที่บริเวณโรงเรียนอนุบาลอุตรดิตถ์
ปี พ.ศ. 2484 ย้ายมาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน เดิมเปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
ปี พ.ศ. 2495 เปลี่ยนชื่อจาก "โรงเรียนประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ " เป็น "โรงเรียนอุตรดิตถ์ "
ปีการศึกษา 2506 เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและปีการศึกษา 2512 เข้าโครงการ คมช.
ปีการศึกษา 2519 เข้าโครงการ คมภ. 2 ใช้หลักสูตร คมส.
ปีการศึกษา 2528 เปิดโรงเรียนสาขา 1 แห่ง (ปัจจุบันยกเลิกแล้ว และตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาใหม่ ชื่อ โรงเรียนน้ำริดวิทยา)
ปี พ.ศ. 2543 กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งให้โรงเรียนอุตรดิตถ์ เป็นเครือข่ายสถานศึกษาต้นแบบ ของสถาบัน พัฒนาผู้บริหารสถานศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อทำหน้าที่เป็นตัวแทนและชี้แนะกลวิธีในการพัฒนาสถานศึกษาให้แก่ผู้ บริหารสถานศึกษาที่สถาบันพัฒนาผู้บริหารการศึกษา ส่งไปศึกษาดูงานทั่วประเทศ
ปี พ.ศ. 2548 เข้าโครงการโรงเรียนวิถีพุทธ
ปีการศึกษา 2552 โรงเรียนอุตรดิตถ์ครบรอบ 100 ปี ได้มีการเปิดห้องเรียนพิเศษทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ระดับชั้นละ 2 ห้องเรียน เป็นปีการศึกษาแรกและรุ่นแรก
ปี พ.ศ. 2553 เข้าสู่โครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล และมีการเปิดสอนวิชาภาษาจีนในทุกระดับชั้น และ วงดนตรีลูกทุ่งโรงเรียนอุตรดิตถ์เข้าร่วมการแข่งขันในรายการชิงช้าสวรรค์ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9โมเดิร์นไนน์ทีวี ประสบความสำเร็จได้รับแชมป์ออฟเดอะแชมป์ โดยมีนักร้องนำ นายศราวุธ บุญหวา ได้รับถ้วยรางวัลพระราชทานจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี และทุนการศึกษา 100,000 บาท พร้อมตั๋วเครื่องบินไปกลับกรุงเทพ - ฮ่องกง 40 ที่นั่ง
ปี พ.ศ. 2554 เปิดห้องเรียนพิเศษทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ครบทุกระดับชั้น
ปีพ.ศ. 2555ได้ทำการปรับปรุงโรงเรียนเช่นทาสีอาคารให้ดูดีมากขึ้น มีการสอบแข่งขันทักษ์วิชาต่างๆมากมาย
ปีพ.ศ. 2556 สร้างอาคารเรียนที่ 7 ของโรงเรียนอุตรดิตถ์ มูลค่า 17,769,000.- บาท และเปิดตัวห้องเรียน E - Classroom โรงเรียนอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สนับสนุนโดยองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ ปีงบประมาณ 2556

อาณาบริเวณของสถานศึกษา

โรงเรียนอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่เลขที่ 15 ถนน อินใจมี - ประชานิมิตร ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ มีพื้นที่ตั้งอยู่ในที่ดินราชพัสดุ เขตเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ เนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 67 ตารางวา และนอกจากแปลงที่ตั้งโรงเรียนแล้วยังมีที่ดินฝึกปฏิบัติการวิชาเกษตรกรรมนักเรียนโดยตั้งอยู่ ณ ตำบลชัยจุมพล อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ดินสาธารณประโยชน์กระทรวงมหาดไทยมอบให้กรมสามัญศึกษา โรงเรียนอุตรดิตถ์ เป็นผู้ดูแล มีเนื้อที่ 63 ไร่ 2 งาน 29 ตารางวา ห่างจากแปลงที่ 1 ประมาณ 8 กิโลเมตร

การสำเร็จการศึกษา

ผู้เรียนสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1—3 จะได้รับอนุมัติประกาศนียบัตรรับรองการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และผู้เรียนที่สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4—6 จะได้ประกาศนียบัตรรับรองการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
เทศบาลตำบลนกออก

ประวัติ

องค์การบริหารส่วนตำบลนกออก ได้รับการยกฐานะจาก สภาตำบลนกออก โดยประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ซึ่งประกาศดังกล่าวได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับทั่วไป เล่ม 113 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 และมีผลบังคับใช้ในวันเดียวกัน ต่อมาได้ยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลนกออก เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551 โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และมีฐานะเป็นนิติบุคคล

ลักษณะภูมิประเทศ

เขตเทศบาลตำบลนกออกมีพื้นที่ประมาณ 37,500 ไร่ พื้นที่เป็นที่ราบลุ่มมีลำห้วยไหลผ่าน 2 สาย ได้แก่ ลำพระเพลิงและลำสำราย มีคลองส่งน้ำชลประทานจากเขื่อนลำพระเพลิงไหลผ่าน ลักษณะพื้นดินเป็นดินร่วนปนทรายภูมิอากาศเป็นแบบร้อนชื้นแบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูหนาว การประกอบอาชีพหลักเป็นเกษตรกรรม

อาชีพ

ประชากรในเขตเทศบาลตำบลนกออกส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพเกษตรกรรม (ได้แก่ การทำนา ทำไร่ ทำสวน) รับจ้างทั่วไป และอื่น ๆ เช่น รับราชการ ประกอบธุรกิจส่วนตัว ร้านอาหาร สถานีบริการน้ำมัน การประกอบอาชีพเกษตรกรรมต้องอาศัยน้ำฝนตามธรรมชาติส่วนหนึ่งก็จะมาจากระบบชลประทานมีการใช้เทคโนโลยีและความรู้ใหม่ ๆ เข้าช่วยการประกอบอาชีพเกษตรกรรมเพื่อเพิ่มผลผลิตมากขึ้น
โกเซย์การ์ด

โกเซย์การ์ด (ญี่ปุ่น: ゴセイカード โรมาจิ: Gosei Kādo) เป็นการ์ดที่ปรากฏในเรื่องโกเซย์เจอร์ และ ปรากฏในเกม ซูเปอร์เซนไทแบทเทิล ไดซ์โอ
ฉาบ

ฉาบในดนตรีสากล

เป็นเครื่องดนตรีที่ใช้ในดนตรีหลายชนิด เช่นวงออร์เคสตราสมัยใหม่ วงมาร์ช วงคอนเสิร์ต ดนตรีทหาร รวมถึงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกลองชุดในปัจจุบันด้วย
ในวงโยธวาทิต สามารถแบ่งฉาบที่ใช้ออกได้เป็นสองชนิด คือ ฉาบคู่ และฉาบแขวนหรือฉาบรัว ฉาบคู่เป็นฉาบสองใบ แต่ละใบจะมีสายเป็นวงสำหรับถือ การเล่นใช้มือแต่ละข้างถือฉาบแล้วนำเข้ามากระทบกัน ส่วนฉาบแขวน เป็นฉาบใบเดียวแขวนกับขาตั้ง นิยมตีด้วยไม้แบบหัวมัลเล็ตหุ้ม ในกลองชุดก็ใช้ฉาบแบบนี้เช่นเดียวกัน
การอลุส-ดูว์ร็อง

ประวัติ

การอลุส-ดูว์ร็องเกิดที่เมืองลีลและศึกษาศิลปะที่สถาบันลีลล์และต่อมาที่สถาบันวิจิตรศิลป์ในปารีส ในปี พ.ศ. 2404 การอลุส-ดูว์ร็องเดินทางไปยังอิตาลีและสเปนเพื่อศึกษาต่อโดยเฉพาะการศึกษาภาพเขียนโดยเดียโก เบลัซเกซ ภาพเขียนอันเป็นนาฏกรรมชื่อ “ฆาตกรรม” และ “การลอบสังหาร” ที่เขียนในปี พ.ศ. 2409 เป็นงานเขียนชิ้นแรกที่ประสบความสำเร็จที่ปัจจุบันเป็นของพิพิธภัณฑ์ลิลล์
การอลุส-ดูว์ร็องเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการเขียนภาพเหมือน และเป็นจิตรกรที่เป็นเจ้าของห้องภาพที่สำคัญแห่งหนึ่งของปารีส เป็นอาจารย์ของศิลปินหลายคนผู้มามีชื่อเสียงในรุ่นต่อมารวมทั้งจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์ ภาพเขียน “สตรีกับถุงมือ” (พ.ศ. 2412) เป็นภาพเขียนของภรรยา
ในปี พ.ศ. 2432 การอลุส-ดูว์ร็องก็ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลชียงดอเนอร์ ในปี พ.ศ. 2433 การอลุส-ดูว์ร็องก็ร่วมในการก่อตั้งสมาคมวิจิตรศิลป์แห่งชาติแห่งฝรั่งเศส (Société Nationale des Beaux Arts) และในปี พ.ศ. 2447 การอลุส-ดูว์ร็องก็ได้เป็นสมาชิกของสถาบันวิจิตรศิลป์ ในปีต่อมาก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการของสถาบันฝรั่งเศสแห่งโรม
เหรียญชัยสมรภูมิ

เหรียญชัยสมรภูมิ เป็นเหรียญที่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2488 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ใช้อักษรย่อว่า ช.ส. โดยสร้างตามพระราชบัญญัติเหรียญชัยสมรภูมิ พ.ศ. 2484 เพื่อพระราชทานแก่ทหาร ตำรวจ หรือผู้ที่กระทำหน้าที่ อย่างทหารหรือตำรวจ ที่ได้รับคำสั่งจากหน่วยทหารหรือตำรวจให้ไปทำการรบ และได้เคลื่อนที่ไปปฏิบัติการแล้วการพระราชทานกรรมสิทธิและการเรียกคืนเช่นเดียวกับเหรียญกล้าหาญ เหรียญนี้ไม่มีประกาศนียบัตร แต่ประกาศนามผู้ได้รับพระราชทานในราชกิจจานุเบกษา

ลักษณะของเหรียญ

ตัวเหรียญเหมือนเหรียญกล้าหาญ ห้อยกับแพรแถบเป็นสีต่าง ๆ ตามที่ได้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกาเป็นคราว ๆ ไป (ยกเว้นการรบในสงครามอินโดจีนที่ได้กำหนดแพรแถบไว้ในพระราชบัญญัติ) ให้ประดับที่หน้าอกเสื้อเบื้องซ้าย
ผู้ได้รับเหรียญชัยสมรภูมิ หากได้กระทำการจนได้รับคำชมเชยจากทางราชการ หรือกระทำความชอบมีบาดเจ็บ จะได้รับเครื่องหมายสีทองเป็นรูปขีด ประกอบด้วยเปลวระเบิดติดที่แพรแถบทุกครั้ง

ชนิดของเหรียญ

เหรียญชัยสมรภูมิสงครามอินโดจีน
เหรียญชัยสมรภูมิสงครามเอเชียบูรพา
เหรียญชัยสมรภูมิสงครามร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลี
เหรียญชัยสมรภูมิการรบ ณ สาธารณรัฐเวียดนาม
เทอร์มิเนเตอร์ กำเนิดสงครามคนเหล็ก

เนื้อเรื่องย่อ

ซีรีส์เรื่องนี้ขยายเรื่องราวต่อจาก Terminator 2: Judgment Day (คนเหล็ก ภาค 2) ที่จับไปยังการผจญภัยของซาร่าห์ คอนเนอร์ และลูกชายวัยรุ่น จอห์น คอนเนอร์ ซึ่งพบว่าพวกเขามีชีวิตอย่างโดดเดี่ยวในโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและอันตราย ทั้งคู่ต้องกลายเป็นคนนอกกฎหมาย ต้องหลบหนีผู้ตามล่าที่มาจากปัจจุบันและอนาคต โดยคนเหล็กที่คอยปกป้องจอห์น คอนเนอร์ ภาคนี้เป็นสาวหุ่นยนต์สังหาร Cameron Phillips รูปร่างเป็นผู้หญิงวัยรุ่น ที่มีความสามารถหลายอย่างเกินกว่าหุ่นยนต์รุ่นอื่นๆ Cameron สามารถเลียนแบบพฤติกรรมทางอารมณ์บางอย่างของมนุษย์ได้ ทำให้สามารถอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้อย่างกลมกลืนกว่าหุ่นยนต์รุ่นอื่นๆ เธอยัง สามารถกินอาหารของมนุษย์ได้ด้วย
ชีวภูมิศาสตร์

ชีวภูมิศาสตร์ (อังกฤษ: biogeography) คือการศึกษาเกี่ยวกับการกระจายของสปีชีส์และระบบนิเวศในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์รวมถึงธรณีกาล สิ่งมีชีวิตและกลุ่มทางชีววิทยามักมีความแตกต่างกันไปตามลักษณะทางภูมิศาสตร์ ได้แก่ ละติจูด ระดับสูง บริเวณที่แตกต่างและพื้นที่อยู่อาศัย ชีวภูมิศาสตร์มีแขนงวิชาย่อยคือภูมิศาสตร์พืชซึ่งศึกษาเกี่ยวกับการกระจายของพืชและภูมิศาสตร์สัตว์ที่ศึกษาเกี่ยวกับการกระจายของสัตว์
ความรู้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงเชิงพื้นที่จากจำนวนและชนิดของสิ่งมีชีวิตมีความสำคัญต่อมนุษย์จนถึงทุกวันนี้เช่นเดียวกับบรรพบุรุษเริ่มแรกของมนุษย์ โดยมนุษย์มีการปรับตัวให้สภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันและสามารถคาดการณ์สิ่งแวดล้อมในทางภูมิศาสตร์ได้ ชีวภูมิศาสตร์จึงเป็นสาขาที่บูรณาการแนวคิดและข้อมูลจากสาขานิเวศวิทยา ชีววิทยาวิวัฒนาการ ธรณีวิทยา และภูมิศาสตร์กายภาพ
การวิจัยทางชีวภูมิศาสตร์สมัยใหม่มีการรวบรวมข้อมูลและแนวคิดจากหลายสาขาจากข้อจำกัดทางกายภาพและนิเวศวิทยาของการแพร่พันธุ์ของสิ่งมีชีวิตต่อปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยาและภูมิอากาศวิทยาในระดับโลกและกรอบเวลาของวิวัฒนาการ
กุ้งตะกาด

ถิ่นอาศัย

พบชุกชุมในแม่น้ำ-ลำคลองแทบทุกจังหวัดในเขตอ่าวไทย ทั้งในน้ำจืดและน้ำกร่อย

อาหาร

กินจุลินทรีย์ ตัวอ่อนของแมลงน้ำ ไรน้ำ และซากสัตว์น้ำ

ขนาด

ความยาวประมาณ 7-20 ซ.ม.

ประโยชน์

ใช้ปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย เช่น ต้มยำ ย่าง หรือ ทอด เป็นต้น
วัชระ ตันตรานนท์

ประวัติ

วัชระ ตันตรานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายนง่วนชุน กับนางชิ้วหงส์ มีพี่น้อง 3 คน คือ นางเพ็ญพร เกียรติไชยากร (สมรสกับ สุรพล เกียรติไชยากร) นางสาวเพ็ญสุข ตันตรานนท์ และนางพูนสุข ลิมปตักมงคล ด้านครอบครัวสมรสกับนางรุจจาภา ตันตรานนท์ มีบุตร 1 คน คือ ดร ณัฐิยา ตันตรานนท์
วัชระ ตันตรานนท์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการบัญชีและการบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และมหาวิทยาลัยแม่โจ้

การทำงาน

วัชระ ตันตรานนท์ เป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในจังหวัดเชียงใหม่ มีกิจการหลายแห่ง เช่น สุเทพพรอพเพอร์ตี้ คุ้มพญารีสอร์ท โรงแรมฟูรามา นอกจากนั้นยังมีกิจการด้านการศึกษา ได้แก่ โรงเรียนพาณิชยการลานนา โรงเรียนเทคโนโลยีเอเชีย และโรงเรียนวชิรวิทย์
ในปี พ.ศ. 2554 เขาได้รับการสรรหาเป็นสมาชิกวุฒิสภา ภาคเอกชน