google/wiki40b huggingface dataset:
บูชา (ศาสนาฮินดู)

บูชา หรือ ปูชา (สันสกฤต: pūjā; เทวนาครี: पूजा) คือพิธีกรรมสวดภาวนาของศาสนาฮินดู เพื่อถวายการบูชาแด่เทพฮินดู, รับขวัญและให้การต้อนรับแขกผู้มาเยือน หรือ เพื่อเฉลิมฉลองในเชิงศาสนาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในชีวิต บูชา เป็นภาษาสันสกฤต แปลว่า "ให้เกียรติ" หรือ "แสดงความเคารพ" บูชาเป็นพิธีกรรมจำเป็นในฮินดู ประกอบด้วยการถวายบุปผชาติ (ดอกไม้) น้ำสะอาด และอาหาร ต่อผู้ที่จะรับการบูชา ทั้งองค์เทพ บุคคล หรือวิญญาณผู้ล่วงลับ การมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับองค์เทพ หรือกับคุรุ เรียกว่า darshan แปลว่า การมองเห็น (seeing).
บูชา สามารถพบได้ในพระพุทธศาสนา (ดูเพิ่มที่: บูชาในพระพุทธศาสนา) และในศาสนาเชน (ดูเพิ่มที่: ทราไวยบูชา; Dravya Puja)
บูชาสามารถประกอบได้หลากหลายโอกาส และสถานที่ ตั้งแต่ที่เรือนของผู้ประกอบพิธีกรรมไปจนถึงในโบสถ์พราหมณ์ และในเทศกาลต่าง ๆ บูชายังใช้จัดเพื่อฉลองเหตุการณ์สำคัญของชีวิต เช่น การคลอดบุตร, พิธีมงคลสมรส และการขึ้นบ้านใหม่หรือเปลี่ยนอาชีพ ส่วนบูชาที่จัดเพื่อบูชาเทพเช่น ทุรคาบูชา ลักษมีบูชา เป็นต้น บูชาไม่ใช่พิธี "บังคับ" ในศาสนา สำหรับศาสนิกชนบางกลุ่มอาจเป็นพิธีประจำ, นาน ๆ ครั้ง, ประจำปี หรือไม่เคยประกอบเลยก็มี เช่นเดียวกับในโบสถ์พราหมณ์ที่บางแห่งมีการจัดเป็นประจำจนไปถึงแทบจะไม่เคยจัดเลย
บูชาแบ่งออกเป็นสองประเภท คือ นิคมบูชา (Nigama Puja) เป็นบูชาที่ไม่ต้องใช้เทวรูปหรือรูปเคารพของเทพเจ้า เช่น ในการบูชาพระอัคนี เทพแห่งไฟ จะใช้การจุดไฟแทนการใช้ภาพขององค์เทพ ตรงข้ามกับใน อาคมบูชา (Āgama Puja) ซึ่งต้องมีรูปเคารพ การบูชานั้นสามารถประกอบด้วยตัวศาสนิกชนเองผ่านการสวดบทสวดและเพลงสวด อาจมีการจุดตะเกียง (diya) และธูป ประกอบไปด้วย ในขณะที่บางโอกาสอาจมีนักบวช (บูชารี) มาช่วยสวดในกรณีที่เป็นบทและพิธีกรรมที่ซับซ้อน เครื่องเสวยเช่นอาหาร ผลไม้ และขนมหวาน สำหรับพิธีที่ประกอบในโบสถ์พราหมณืหรือมีบูชารีประกอบพิธีกรรม หลังเสร็จการบูชาแล้วจะกลายเป็น "ประสาท" (prasad) ซึ่งจะถูกนำมาแจกจ่ายระหว่างผู้ที่มาร่วมการบูชา
ทั้งนิคมบูชาและอาคมบูชานั้นพบโดยทั่วไปในอินเดีย ในขณะที่ศาสนาฮินดูแบบบาหลี ที่อินโดนีเซีย พบแบบอาคมบูชาเป็นหลัก ทั้งในเรือนและในวัด (ปูรา) การบูชานี้จะเรียกว่า "ฮียัง" (Hyang) หรือ "เซ็มบาฮียัง" (Sembahyang)
สนามบินเลิงนกทา

ประวัติการก่อสร้าง

สนามบินเลิงนกทา สร้างขึ้นโดยทหารสหรัฐอเมริการ่วมกับพันธมิตรอังกฤษ , ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ในสมัยสงครามเวียดนาม เริ่มก่อสร้างในเดือนพฤศจิกายน 2506 ใช้เวลา 3 ปี จึงดำเนินการแล้วเสร็จ เดิมชื่อสนาม Crown Airfield รันเวย์เป็นพื้นคอนกรีตยาว 1,530 เมตร มีหัวท้ายเป็นแอสฟัลต์ด้านละ 150 เมตร  ความกว้างของรันเวย์ 40 เมตร ว่ากันว่า สมัยสงครามเวียดนาม สหรัฐได้สร้างสนามบินสำรองเอาไว้หลายแห่ง ทั้งในไทยและลาว เพื่อให้เครื่องบินที่ถูกยิงขัดข้อง ได้ลงจอดในสนามบินที่ใกล้ที่สุด และใช้ประโยชน์ในการลำเลียงยุทธภัณฑ์สงคราม ไม่ไกลจากสนามบินโคกตลาด ก็มีการสร้างฐานเรดาร์ขึ้นบนยอดภูหมู ซึ่งวันนี้แปรสภาพเป็น "วนอุทยานภูหมู" อยู่ในพื้นที่ อ.นิคมคำสร้อย จ.มุกดาหาร 50 กว่าปีที่แล้ว ในพื้นที่รอยต่อ 3 จังหวัด (ยโสธร-อำนาจเจริญ-มุกดาหาร) เป็นพื้นที่สีแดง มีการเคลื่อนไหวของพลพรรคทหารปลดแอกฯ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากลาว (แนวลาวอิสระ) เวียดนาม และจีน ช่วงปี 2500-2508 สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.) ได้มาขยายงานมวลชน โดยยึดเอาหมู่บ้านสองข้างทางสายชยางกูร นับจากบ้านนาไร่ใหญ่ เขตอำนาจเจริญ ขึ้นไปทางเขตเลิงนกทา โดยใช้เงื่อนไขความยากจน และการเข้ามาสร้างสนามบินลับที่บ้านโคกตลาด เป็นเนื้อหาในการปลุกระดมชาวนาอีสานให้เห็นถึงการเข้ามารุกรานของจักรพรรดินิยมอเมริกา สนามบินลับ และฐานเรดาร์บนภูหมู เป็นรูปธรรมที่นักเคลื่อนไหวใต้ดินหยิบยกขึ้นมาอธิบายถึงสภาพความเป็น "กึ่งเมืองขึ้น" (เมืองขึ้นของสหรัฐ) ตามทฤษฎีของชาว พคท.สมัยโน้น ปลายปี 2508 สมาชิก พคท.ในแถวถิ่นอำนาจเจริญ-เลิงนกทา จึงประกาศจัดตั้งกองกำลังติดอาวุธหน่วยแรก โดยใช้ชื่อ "พลพรรคประชาชนไทยต่อต้านอเมริกา" (พล.ปตอ.) ซึ่งสี่ปีต่อมา ได้มีการเปลี่ยนชื่อ พล.ปตอ. เป็นกองทัพปลดแอกประชาชนฯ หรือ "ทปท."
จูเลีย โรเบิตส์

ประวัติ

จูเลียเกิดที่รัฐจอร์เจีย เติบโตมาโดยแวดล้อมไปด้วยบุคคลในวงการละครที่มาสัมมนาเชิงปฏิบัติการกับพ่อแม่ของจูเลียที่บ้าน ในนครแอตแลนต้า ทั้งจูเลียและพี่ชาย อีริก โรเบิตส์ ต่างสนใจการแสดงทั้งคู่ และเป็นฝ่ายอีริกเข้าสู่วงการภาพยนตร์ได้ก่อน ตอนนั้นจูเลียอายุได้ 11 ปี  หลังจากเรียนจบมัธยมศึกษาตอนปลาย ก็ต่อมหาวิทยาลัยจอร์เจีย แต่เรียนไม่จบ จูเลียจึงย้ายไปอยู่นิวยอร์ก ได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์ โดยได้รับบทเป็นคู่อริกับพี่ชายในหนังเรื่อง Blood Red ซึ่งถ่ายทำเสร็จในปี พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) แต่ออกฉายได้ในปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989)
ระหว่างที่รอหนังออกฉาย ได้เล่นละครทีวีและหนังใช้ทุนสร้างต่ำอย่าง Firehouse ปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) กระทั่งเริ่มมีผลงานครั้งแรกในละครดชีวิตที่ฉายทางเคเบิลทีวี เรื่อง Satisfaction ปี 1988 ซึ่งทำให้เธอได้รับบทประกอบที่ค่อนข้างเด่นในหนังเรื่อง Mystic Pizza ปี พ.ศ. 2532 จึงทำให้มีคนเห็นแววกว้างขึ้น และทาบทามไปเล่นเรื่อง Steel Magnolias ได้แสดงกับ แซลลี่ ฟิลด์ เชอร์ลีย์ แม็กเลน และดอลลี่ พาร์ตัน จนจูเลียได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก
ผลงานต่อมาโด่งดังเพราะมีทั้งรักในจอและนอกจอกับดาราไคเฟอร์ ซุตเธอร์แลนด์ ในเรื่อง Flatliners ปี (ค.ศ. 1990) แต่เรื่องที่ทำให้เธอโด่งดังคือภาพยนตร์เรื่อง Pretty Woman ในปีเดียวกัน ผลงานในเวลาต่อมาไม่โด่งดังเท่ากับ "ผู้หญิงบานฉ่ำ" ไม่ว่า Dying Young ในปี 2534 หรือ Hook ปี พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) หรือ The Player ปี 1992
ชีวิตรักของจูเลียตกเป็นข่าวดังยิ่งกว่าผลงาน หลังจากที่เลิกรากับซุตเธอร์แลนด์แล้ว ในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) จูเลียสร้างข่าวกว่าเก่าเมื่อไปแต่งงานกับนักร้องเพลงคันทรี่ ไลล์ โลเว็ต ซึ่งดูแตกต่างกันมากทั้งหน้าตาและสไตล์ ทั้งสองประคองรักกันได้เพียง 2 ปีก็ปิดฉากชีวิตคู่ลง
ส่วนด้านผลงาน ชื่อเสียงเริ่มมากขึ้นใน The Pelican Brief ปี พ.ศ. 2536 ตามด้วย I Love Trouble และ Pret-a-Porter หรือ Ready to Wear ในปี พ.ศ. 2537
ในปี พ.ศ. 2539 มีหนังออกฉายถึง 3 เรื่อง แต่ชื่อเสียงยังอยู่ในระดับกลางๆ ไม่ว่า หนังแฟรงเกนสไตน์ Mary Reilly พ.ศ. 2539 ตามด้วย Michael Collins และ Conspiracy Theory ในปี พ.ศ. 2540 ถือเป็นปีที่จูเลียหวนคืนหมายเลขหนึ่งฮอลลีวู้ดอีกครั้ง ด้วยบทบาทไม่ว่า My Best Friends Wedding หรือ Notting Hill และ Runaway Bride ในปี พ.ศ. 2542 จูเลียขึ้นเป็นนางเอกที่มีค่าตัวสูงสุดเทียบเท่าดาราชาย คือไม่ต่ำกว่า 20 ล้านดอลลาร์ เธอยังคว้ารางวัลออสการ์จาก Erin Brockovich หนังปี พ.ศ. 2543
ผลงานถัดๆมาได้แก่ Americas Sweethearts (2544) The Mexican (2544) Oceans Eleven (2544)  Full Frontal (2545) และ Mona Lisa Smile (2545)
จูเลีย โรเบิตส์ได้เข้าพิธีสมรสเมื่อเดือน กรกฎาคม ปี 2002 กับแดนนี่ มอเดอร์ วัย 38 ปี และมีบุตรฝาแฝดวัย 2 ขวบ คือ ฮาเซล และ ฟินโนส
ต่อมาเดือนมิถุนายน 2550 จูเลีย โรเบิตส์ ได้คลอดบุตรชายคนที่ 3 แล้ว โดยตั้งชื่อของลูกชายคนนี้ว่า เฮนรี ดาเนียล มอเดอร์
ซูเปอร์ จีที ฤดูกาล 2018

ออโตแบคส์ ซูเปอร์ จีที

(อังกฤษ: Autobacs Super GT Series) หรือ (Super GT) เป็นการแข่งรถในประเทศญี่ปุ่นที่เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1993 เริ่มต้นใช้ชื่อว่า All-Japan Grand Touring Car Championship (JGTC) ภายใต้การรับรองจากสหพันธ์รถยนต์แห่งประเทศญี่ปุ่น(JAF) ซึ่งต่อมาก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ซูเปอร์จีที ในปี ค.ศ. 2005 และผ่านการรับรองจากเอฟไอเอโดยตรง ซึ่งในฤดูกาล 2018 นี้ ถือเป็นการแข่งขันครั้งที่ 25
ชุดไทยเดิม

ชุดไทยเดิม เป็นเครื่องแต่งกายประจำชาติไทย มีประวัติความเป็นมาและเอกลักษณ์อันยาวนาน โดยสามารถแต่งกายได้ทุกเพศทุกวัย โดยผู้ชายจะสวมเสื้อราชปะแตนหรือเสื้อพระราชทาน นุ่งโจงกระเบน และสวมรองเท้า ส่วนการแต่งกายของผู้หญิงจะห่มสไบหรือสวมเสื้อปัด และนุ่งผ้าถุงหรือโจงกระเบน

สไบ

เป็นผ้าที่มีความกว้างและบาง ใช้สำหรับพาดจากไหล่ซ้ายเฉียงลงทางขวาเพื่อปกปิดส่วนบนของร่างกาย มักจะนิยมใช้ในหมู่ผู้หญิงไทย และยังมีให้พบเห็นในผู้หญิงลาวและกัมพูชา

ซิ่น

ซิ่น เป็นผ้านุ่งของผู้หญิง มีลักษณะที่แตกต่างกันไปตามท้องถิ่น ทั้งขนาด การนุ่ง และลวดลายบนผืนผ้า โดยมีการสวมใส่ในประเทศลาวและประเทศไทย โดยเฉพาะทางภาคเหนือและภาคอีสานของไทย

ผ้านุ่ง

เป็นเครื่องแต่งกายของเพศหญิง มีลักษณะคล้ายกระโปรงยาว ใช้ปกปิดส่วนล่างของร่างกาย ใช้ทั้งหญิงไทยและหญิงในประเทศเพื่อนบ้าน ในประเทศกัมพูชา จะเรียกผ้านุ่งว่าซัมปอต

เสื้อปัด

เป็นเสื้อที่นิยมสวมใส่โดยสตรีในภาคเหนือของประเทศไทย ประเทศลาว และประเทศอื่นๆ ในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งโดยมากมักนุ่งโดยผู้หญิงไทยวนล้านนา ไทลื้อ ลาวหลวงพระบาง และ ลาวเวียงจันทน์ เป็นต้น

โจงกระเบน

เป็นผ้านุ่งที่ใช้ได้ทั้งเพศชายและเพศหญิง ซึ่งใช้สวมใส่ในประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้านเป็นจำนวนมาก วิธีการใส่คือ พาดชายผ้าแล้วตะเข็บไว้ที่ด้านข้าง เหนือน่องขาประมาณ 3 เมตร

ราชปะแตน

เป็นเครื่องแต่งกายชายไทย ประกอบด้วยเสื้อสูทสีขาว คอตั้งสูง และมีกระดุมห้าเม็ด โจงกระเบน สวมถุงเท้ายาวถึงเข่า และรองเท้าหุ้มส้น ถูกนำมาใช้ครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ฟอร์ด เรนเจอร์ (T6)

เปลี่ยนโฉมปี 2558

ฟอร์ด เรนเจอร์ ได้รับการปรับโฉมในปี พ.ศ. 2558 เป็นการปรับโฉมครั้งใหญ่และเปลี่ยนเครื่องยนต์ดูราทอร์ค 2.2 ลิตรเป็นเครื่องยนต์แพนเธอร์ 2.0 ลิตร

เปลี่ยนโฉมปี 2561

เรนเจอร์รุ่นปี 2019 ได้เผยโฉมที่งานแสดงรถยนต์อเมริกาเหนือ โดยมีการเปลี่ยนกันชนหน้าใหม่และเกียร์อัตโนมัติ 10 จังหวะ พร้อมกับเครื่องยนต์เอคโค่บูสต์ 2.3 ลิตร

เรนเจอร์ แร็ปเตอร์

ฟอร์ด เรนเจอร์ แรพเตอร์ เป็นรถกระบะสมรรถนะสูงรุ่นพิเศษจากฟอร์ด มอเตอร์คอมปะนี ในนาม ฟอร์ด เพอร์ฟอร์มแมนซ์ เปิดเผยออกมาในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 มีจุดมุ่งหมายจับตลาดระดับบนที่ต้องการรถยนต์ฟอร์ดเรนเจอร์ที่สามารถใช้งานลุยได้จริงกว่ารุ่น  ฟอร์ด เรนเจอร์ ไวล์ดแทรค 
การสร้างรถรุ่นพิเศษนี้ เช่นเดียวกับฟอร์ด เอฟ-150 แร็ปเตอร์ ฟอร์ดได้ใช้ทีมงาน ฟอร์ด เพอร์ฟอร์แมนซ์เข้ามาร่วมพัฒนา โดยติดตั้งเครื่องยนต์ดีเซลรุ่นใหม่ ฟอร์ด อีโค่บลู ขนาด 2.0 ลิตร พร้อมระบบเทอร์โบชาร์จคู่ ให้กำลัง 213 PS   ทำแรงบิด 500 นิวตันเมตร นอกจากนี้ยังติดตั้งระบบเกียร์อัตโนมัติรุ่นใหม่ 10 สปีด พร้อม 6 โหมดในการขับขี่ เพื่อให้พร้อมสำหรับทุกเส้นทางที่จะไปฃ
ทางด้านระบบช่วงล่างเป็น ปีกนก อิสระ 2 ชั้น ทางด้านหน้า พร้อมปีกนกอลูมิเนียม และด้านหลังเป็นแบบคอยย์โอเวอร์ช๊อคอัพ ซับแรงสั่นสะเทือน ด้วยระบบช็อคอัพจาก  Fox Shock  สามารถปรับค่าการทำงานด้วยตัวเอง ด้วยระบบปรับน้ำมันในตัว หรือ อินเทอร์นัล บายพาสได้ 9 ระดับ รวมถึงพวงมาลัยไฟฟ้า ชุดดิสก์เบรก 4 ล้อ ติดตั้งยาง   BF Goodridge KO2   แบบ  All terrain  เพื่อใช้ในการขับขี่ได้ทุกเส้นทาง
สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์

สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ที่จังหวัดนครปฐม จบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลวัดสรรเพชญ (ทวีวิทยาคม) จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา มัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพญาไท ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2511
เริ่มรับราชการที่กรมประมงตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2511 ที่กองประมงน้ำจืด ในตำแหน่งนักวิชาการประมงชั้นตรี
ถือเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการอนุกรมวิธานสัตว์น้ำและปลาน้ำจืด โดยเริ่มทำงานทางด้านนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ที่สถาบันประมงน้ำจืด มีผลงานต่าง ๆ อาทิ The Taxonomic Characters and Biology of Some Important Freshwater Fishes in Thailand พ.ศ. 2522 รายงานฉบับพิเศษเรื่องตามรอยหมอสมิธไปจับปลาที่สาละวิน พ.ศ. 2525 พันธุ์ปลาในระบบแม่น้ำสาละวินของประเทศไทย พ.ศ. 2540 ภาพปลาและสัตว์น้ำของไทย อนุกรมวิธานปลาหมอสีในประเทศไทย พ.ศ. 2542 เป็นต้น
ปัจจุบันเกษียณอายุราชการแล้ว โดยได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุด คือ ประถมาภรณ์ช้างเผือก เมื่อปี พ.ศ. 2545
เลดีอาเมเลีย วินด์เซอร์

ประวัติ

เลดีอาเมเลีย วินด์เซอร์เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ณ โรงพยาบาลโรซีในเคมบริดจ์ เข้าพิธีบัพติศมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 ณ โบสถ์น้อยภายในพระราชวังเซนต์เจมส์ เป็นธิดาคนเล็กของจอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูส์ กับซิลเวนา โทมาเซลลี เธอเป็นพระนัดดาในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ และเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 นอกจากนี้เจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ย่าของเธอเป็นพระญาติของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามี ส่วนมารดาสืบสันดานจากตระกูลโทมาเซลลีแห่งออสเตรีย
เลดีอาเมเลียมีพี่ชายและพี่สาวคือ เอ็ดเวิร์ด วินด์เซอร์ ลอร์ดดาวน์แพทริก และเลดีมารีนา ชาร์ลอตต์ วินด์เซอร์ ตามลำดับ นอกจากนี้เธอยังเป็นพระญาติชั้นที่สามของเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์ และเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งซัสเซกซ์

การทำงาน

เลดีอาเมเลียเซ็นสัญญาเข้าร่วมกับสตอร์มโมเดลเมเนจเมนต์ (Storm Model Management) โดยถ่ายปกนิตยสารแทตเลอร์ (Tatler) ในปี 2559 เดือนกุมภาพันธ์ปีถัดมาเธอเดินแบบให้กับดอลเชเอกับบานา (อิตาลี: Dolce & Gabbana) ในงานสัปดาห์แฟชั่นมิลาน และเดินให้กับดอลเชเอกับบานาอีกในปี 2562 ในชุดฤดูใบไม้ผลิ
พ.ศ. 2560 เธอขึ้นปกนิตยสารโว้กเจแพนประจำเดือนสิงหาคม ในปี พ.ศ. 2561 เธอร่วมงานกับเพเนโลพีชิลเวอส์ (Penelope Chilvers) เพื่อเดินแบบรองเท้าและเป็นนางแบบโฆษณาในประเทศสเปน โดยร้อยละ 20 จากการจำหน่ายรองเท้าของเธอจะบริจาคแก่องค์กรการกุศลวอร์ไชลด์ (War Child) อันเป็นองค์กรที่ให้การช่วยเหลือเยาวชนในพื้นที่ที่มีความขัดแย้ง
นอกจากนี้เธอยังทำงานให้กับชาเนล (Chanel), อาเซดินอาลายา (Azzedine Alaïa) และฝึกงานกับบุลการี (BVLGARI)

ชีวิตส่วนตัว

เลดีอาเมเลียสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์แมรีส์ในแอสคอตซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิก เธอใช้เวลาว่างก่อนเข้ามหาวิทยาลัย (gap year) ในประเทศอินเดียและไทย แล้วเข้าศึกษาต่อด้านภาษาฝรั่งเศสและอิตาลี มหาวิทยาลัยเอดินบะระ
ในปี พ.ศ. 2560 เลดีอาเมเลียถูกจัดไว้ในอันดับรายชื่อการแต่งกายนานาชาติดีที่สุดโดยนิตยสารเวนิตีแฟร์ ทั้งยังได้รับการยกย่องว่า "เป็นราชนิกุลที่สวยที่สุดในพระราชวงศ์" โดยนิตยสารแทตเลอร์

สิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์

จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูส์ บิดาของเธอ เคยถูกถอดออกจากการสืบราชสันตติวงศ์แห่งสหราชอาณาจักรจากการสมรสกับหญิงคริสตัง ถือเป็นการละเมิดพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 อย่างไรก็ตามแคเทอริน ดัชเชสแห่งเคนต์ ย่าของเธอก็เปลี่ยนไปเข้ารีตนิกายโรมันคาทอลิกในปี พ.ศ. 2537 ซึ่งเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ ปู่ของเธอมิได้ถูกถอดถอนจากลำดับการสืบราชสมบัติ เพราะการเปลี่ยนนิกายของดัชเชสแห่งเคนต์นั้นเกิดขึ้นภายหลังการเสกสมรสในปี พ.ศ. 2504 แต่ต่อมาลอร์ดนิโคลัส วินด์เซอร์ อาของเธอได้เปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกในปี พ.ศ. 2544 จึงถูกถอดออกจากการสืบราชสันตติวงศ์ไปอีกคน
ครั้นเมื่อมีการออกพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 2013 (Succession to the Crown Act 2013) ซึ่งเป็นกฎหมายฉบับใหม่ ทำให้เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูส์พ่อของเลดีอาเมเลียมีชื่ออยู่ในการสืบราชสมบัติอีกครั้ง แต่พี่ ๆ ของเธอยังยืนยันศรัทธาที่มีต่อนิกายโรมันคาทอลิกและยอมละทิ้งสิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์ ด้วยเหตุนี้เลดีอาเมเลียจึงเป็นทายาทเพียงคนเดียวที่ยังอยู่ในลำดับการสืบราชสมบัติ ปัจจุบันเธออยู่ในลำดับที่ 38 ในการสืบราชบัลลังก์ของสหราชอาณาจักรต่อจากบิดา

คำนำหน้านาม

เธอใช้คำนำหน้านามว่าเลดี เนื่องจากมีบิดาเป็นเอิร์ล
ศุภกร ศรีโพธิ์ทอง

ประวัติ

ศุภกร ศรีโพธิ์ทอง มีชื่อเล่นว่า ป๊อด เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดงในสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี เป็นที่รู้จักจากบทบาท “ซัน” ใน Kiss Me Again จูบให้ได้ถ้านายแน่จริง ซึ่งเป็นซีรีส์เรื่องแรกของเขา
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัย และระดับปริญญาตรีจาก วิทยาลัยดุสิตธานี คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการจัดการครัวและศิลปะการประกอบอาหาร โดยเคยได้รับรางวัลเหรียญทองแดง การแข่งขันทำอาหารด้วยสัตว์ปีกฟรีสไตล์ (เช่น เป็ด ไก่ ฯลฯ) (Junior) ประเภทบุคคล จากงาน Thailand’s International Culinary Cup (TICC) 2012/Bangkok Exhibition Services Ltd.
อเมริกันไอดอล

การโหวต

ผู้ชมสามารถโหวตให้ผู้แข่งขันที่ชื่นชอบ โดยระหว่างการแสดงของผู้แข่งขันแต่ละคน จะมีหมายเลขโทรศัพท์ประจำตัวแสดงที่หน้าจอ สายโทรศัพท์จะเปิดให้โหวต หลังจากจบรายการแต่ละตอนเป็นเวลา 2 ชั่วโมง
เบน เอมอส

ชีวิตส่วนตัว

เอมอสสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนฟอลลิบลูม โดยมีผลการเรียนอยู่ในระดับ ANUS+ หรือยอดเยี่ยมมาก
อำเภอเวียงสา

ชาติพันธุ์

ชาติพันธุ์ของผู้คนในเวียงสาเป็นคนพื้นเมือง ถิ่นเดิมคือพวกละว้า ลักษณะทางพันธุกรรมเป็นคนรูปร่างใหญ่ สูง โครงกระดูกใหญ่โต มีภาษาสำเนียงพื้นถิ่นเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง อาศัยทำมาหากินตั้งบ้านเรือน ถิ่นฐานอยู่ริมแม่น้ำน่านและแม่น้ำว้า และอีกส่วนหนึ่งเป็นคนเมืองโยนก หรือ ชาวไทยเชียงแสนที่เรียกตัวเองว่าไทยยวนหรือคนเมือง ซึ่งอพยพเป็นข้าขอบขันทะสีมากับสยามประเทศ ในสมัยรัตนโกสินทร์ตั้งแต่รัชกาลที่ 1 ที่เจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญได้กวาดต้อนผู้คนมาสร้างบ้านแปงเมืองให้สงบสุขร่มเย็นเป็นปึกแผ่น
วิถีของผู้คนในเวียงสาเป็นคนรักสงบ โอบอ้อมอารี มีความสมัครสมานสามัคคี เรียบง่าย อ่อนงาม ทำมาหากินโดยสุจริต แต่ก่อนมีอาชีพทำนา ทำสวน ทำไร่ บนพื้นที่ราบลุ่ม กว้างใหญ่ ที่มีแม่น้ำไหลผ่านถึงเจ็ดสาย จึงเป็นเมืองที่มีความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพรรณธัญญาหาร สัตว์บก สัตว์น้ำ หล่อเลี้ยงวิถีชีวิตผู้คนทั้งบ้านทั้งเมืองให้อิ่มหนำสำราญ ดำรงรักษาวิถีรากเหง้า วัฒนธรรม ประเพณีดั้งเดิมไว้จากรุ่นสู่รุ่น อันส่งผลให้ “เวียงสา” เจริญรุ่งเรือง และอยู่เย็นเป็นสุขจนตราบทุกวันนี้
ดาวพอลลักซ์

ภาพรวม

เป็นดาวสีเหลืองส้ม เป็นส่วนหนึ่งของดาวที่เป็นส่วนหัวของพี่น้องฝาแฝดของกลุ่มดาวคนคู่ ร่วมกันกับดาวแคสเตอร์

ชื่อเรียก

ชื่อเรียกทางวิทยาศาสตร์คือ บีตาคนคู่ ชื่อเรียกทั่วไปคือพอลลักซ์ ซึ่งมีที่มาจากชื่อของฝาแฝดคนน้องที่ปรากฏในเทพปกรณัมกรีก โดยชื่อพอลลักซ์มาจากชื่อ "ป็อลลูกส์" (Pollvx) ในภาษาละติน แต่ชื่อเดิมในภาษากรีกโบราณคือ "โปลือเดวแกส" (Πολυδεύκης, Polydeukēs)
ที่อำเภออิบิ (揖斐郡, Ibi-gun) จังหวัดกิฟุของญี่ปุ่น มีการบันทึกไว้ว่ามีการเรียกดาวฝาแฝดสองดวงนี้จากสี โดยเรียกดาวพอลลักซ์ว่า "ดาวทอง" (きんぼし, kin boshi) เรียกดาวแคสเตอร์ว่า "ดาวเงิน" (ぎんぼし, gin boshi)
เอ.พี.ฮอนด้า

ประวัติ

ธุรกิจรถจักรยานยนต์ฮอนด้าเริ่มต้นขึ้นในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 โดยการนำเข้าของบริษัท เอเชี่ยน ฮอนด้า มอเตอร์ จำกัด ซึ่งเป็นตัวแทนของสำนักงานใหญ่จากบริษัท ฮอนด้า มอเตอร์ จำกัด ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาฮอนด้าได้ตัดสินใจก่อสร้างโรงงานประกอบรถจักรยานยนต์ฮอนด้าขึ้นในประเทศไทย ควบคู่ไปกับบริษัท ไทยฮอนด้า แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด ในปี พ.ศ. 2508 
ในช่วงแรกของการประกอบกิจการรถจักรยานยนต์ในประเทศไทย ฮอนด้าต้องประสบปัญหาไม่น้อยในการจัดจำหน่าย เนื่องจากการแข่งขันกันเองระหว่างผู้จัดจำหน่าย 3 ราย ซึ่งต่างก็มีหุ้นส่วนในบริษัท ไทยฮอนด้า แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด จึงได้สิทธิในการจำหน่ายรถที่ผลิตจากโรงงานแห่งนี้เหมือนกัน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2529 ได้มีนโยบายจากฮอนด้า มอเตอร์ ประเทศญี่ปุ่นให้ยุบรวมฝ่ายขายรวมกับบริษัท พี.ไทยแลนด์ แมชินเนอรี่ จำกัด ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้จัดจำหน่ายรถจักรยานยนต์ฮอนด้ารายใหญ่ในขณะนั้นเพื่อจัดช่องทางการจำหน่ายใหม่ ก่อให้เกิด บริษัท เอ.พี.ฮอนด้า จำกัด เพื่อเป็นผู้จัดจำหน่ายรถจักรยานยนต์ฮอนด้าในประเทศไทยแต่เพียงผู้เดียวจนถึงปัจจุบัน
ในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2555 เอ.พี.ฮอนด้า ได้เริ่มต้นธุรกิจบิ๊กไบค์ในประเทศไทยโดยการเปิดศูนย์ฮอนด้าบิ๊กวิง(Honda BigWing) เพื่อจัดจำหน่ายรถฮอนด้าบิ๊กไบค์ที่นำเข้ามาจากญี่ปุ่น ก่อนที่ฮอนด้าจะขึ้นไลน์ผลิตรถบิ๊กไบค์ขนาดกลางในเมืองไทยในเวลาต่อมา  และได้นำมาจำหน่ายที่ศูนย์นี้ด้วยเช่นกัน

รูปแบบการดำเนินธุรกิจ

เอ.พี.ฮอนด้า จำหน่ายรถจักรยานยนต์ฮอนด้าทั้งที่ผลิตในประเทศและนำเข้าจากประเทศญี่ปุ่น โดยในส่วนของรถจักรยานยนต์ขนาดเล็กจะถูกจัดจำหน่ายผ่านเครือข่ายฮอนด้าวิงเซ็นเตอร์ (Honda Wing Center) ในขณะที่รถบิ๊กไบค์จะถูกจัดจำหน่ายผ่านศูนย์ฮอนด้าบิ๊กวิง(Honda BigWing)ซึ่งปัจจุบันมีสาขาอยู่ทั่วประเทศ
สุริยัน ศักดิ์ไธสง

สุริยัน ศักดิ์ไธสง อดีตนักเขียนผู้ล่วงลับ ผู้มีผลงานโดดเด่นในนิยายแนวอาชญากรรม มาเฟียย้อนยุค

ประวัติ

สุริยัน ศักดิ์ไธสง มีชื่อจริงว่า "ถาวร ภู่ประเสริฐ" เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2481 มีชื่อเล่นว่า "เปี๊ยก" ที่อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี โดยมีพ่อเป็นอดีตโจร ชื่อ เสือผาด เมื่อยังอยู่ในวัยเด็ก ผู้เป็นพ่อจึงนำไปฝากไว้ให้อาศัยอยู่กับพระที่วัดราษฎร์ประคองธรรม  จนกระทั่งเมื่ออายุได้ 7 ขวบ จึงรู้ตัวว่าพ่อแท้ ๆ ของตนเป็นโจร จึงมีความผิดหวัง เนื่องจากหวังมาตลอดว่าพ่อตัวเองเป็นขุนนางหรือข้าราชการ 
เคยศึกษาอยู่โรงเรียนช่างกลปทุมวัน จนถึงปีที่ 2 แล้วถูกไล่ออก  เคยก่อเหตุอาชญากรรมไว้ต่าง ๆ มากมาย ทั้งลักจี้ชิงปลิ้น คุมบ่อนการพนันที่ย่านวิสุทธิกษัตริย์ รวมถึงเคยก่อเหตุฆาตกรรม เคยวนเวียนเข้าสถานพินิจและเรือนจำอยู่สองครั้ง ในเก้าสถานที่ รวมเป็นระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ็ดเดือน โดยแต่ละครั้งถูกขังเดี่ยวทั้งสิ้น เมื่อออกมาจึงกลับใจได้ และได้เปลี่ยนชีวิตตัวเองด้วยการเป็นนักเขียน จากการที่เป็นผู้ชื่นชอบการอ่านหนังสือ โดยเฉพาะนิยายกำลังภายในของโกวเล้งและกิมย้ง  เริ่มต้นชีวิตการเป็นนักเขียนจากการเป็นผู้เขียนจดหมายให้กับนักโทษในเรือนจำด้วยกัน หลังจากที่พ้นโทษแล้วได้ ราช เลอสรวง และ เสถียร จันทิมาธร ช่วยเหลือให้สร้างสรรค์ผลงาน
พระธรรมไตรโลกาจารย์ (พูนศักดิ์ วรภทฺทโก)

ประวัติ

พระธรรมไตรโลกาจารย์ มีนามเดิมว่า พูนศักดิ์ มาเจริญ ฉายา วรภทฺทโก เกิดที่ตำบลโคกสลุด อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
เดอะซิมส์ 4

รูปแบบการเล่นเกม

เดอะซิมส์ 4 เป็นเกมจำลองชีวิตคล้ายกับภาคก่อนหน้า ผู้เล่นสร้างตัวละครซิมและสำรวจบุคลิกภาพต่าง ๆ ที่จะเปลี่ยนแปลงการดำเนินเรื่องของเกม ซิมสร้างทำงานหลายอย่างพร้อมกันได้ (multitasking) เช่น เดินขณะทำงานอีกอย่างหนึ่ง อารมณ์ของซิมก็เปลี่ยนแปลงรูปแบบการเล่น เช่น ซิมคนหนึ่งสามารถทำงานหนึ่ง ๆ ได้ขณะโกรธหรือตื่นเต้นอย่างสุดโต่ง
คล้าย ๆ กับเกมซิมส์เกมก่อนหน้า มีกิจกรรมท้าทายที่ผู้เล่นสร้างขึ้นเองได้มากมาย หนึ่งในกิจกรรมที่พบได้บ่อยที่สุดคือ Legacy Challenge ซึ่งผู้เล่นควบคุมซิมคนเดียวและทำให้ตระกูลอยู่ได้ยาวนานถึง 10 รุ่น

Create A Sim

หนึ่งในการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ใน Create A Sim หรือโหมดสร้างซิม คือการเลิกใช้แถบเลื่อนและแทนด้วยการลากและดึงเมาส์ ผู้เล่นสามารถจัดการกับใบหน้าซิมโดยตรงได้ด้วยการคลิกและลากเมาส์ ผู้เล่นสามารถจัดการกับส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย เช่น หน้าท้อง หน้าอก ขา แขน และเท้า เหล่านี้เป็นคุณสมบัติใหม่ที่ไม่เคยพบในเกมซิมส์ก่อนหน้าที่ทำได้แค่ปรับความแข็งแรงและความอ้วนของร่างกาย แต่ในเกมเดอะซิมส์ 4 นี้ก็สามารถปรับระดับความแข็งแรงและความอ้วนของร่างกายได้เช่นเดิม
เกมภาคหลักมีทรงผมให้เลือกมากกว่า 40 ทรงผมสำหรับทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
การเลือกรูปแบบของซิมที่มีมาให้แล้วสามารถเลือกได้ตั้งแต่รูปร่างของร่างกายไปจนถึงชาติพันธุ์
ซิมมีช่วงชีวิต 7 ขั้น ได้แก่ วัยทารก  วัยคลาน  วัยเด็ก วัยรุ่น วัยหนุ่มสาว วัยผู้ใหญ่ และผู้สูงอายุ แต่ขั้นวัยทารกจะเล่นได้เมื่อซิมเกิดใหม่เท่านั้น ไม่สามารถเลือกวัยนี้ใน Create A Sim ได้
ลักษณะนิสัย (trait) กลับมาอีกครั้ง ซิมแต่ละคนสามารถมีลักษณะนิสัยได้ 3 อย่าง และความปรารถนา (aspiration) หนึ่งอย่าง จะมีลักษณะนิสัยที่ซ่อนอยู่ของมันเอง
เมื่อเทียบกับเกมซิมส์ก่อนหน้าซึ่งมีเครื่องแต่งกายสำหรับใส่ทุกวัน ชุดทางการ ชุดนอน ชุดกีฬา ชุดสังสรรค์ และชุดว่ายน้ำ จะจำกัดให้มีทางเลือกเฉพาะประเภทเครื่องแต่งกายเท่านั้น แต่ในภาคนี้ เครื่องแต่งกายทุกชุดสามารถเป็นชุดใดก็ได้ ผู้เล่นสามารถมีเครื่องแต่งกายได้ประเภทละ 5 ชุด

โหมดซื้อ/สร้าง

ในเดอะซิมส์ 4 โหมดซื้อและสร้างถูกรวมอยู่ด้วยกัน และถือว่าเป็นหนึ่งคุณสมบัติของเกม
เกมปรากฏระบบสร้างและซื้อ (build-and-buy system) ทั้งในย่านที่อยู่อาศัยและการปรับภูมิประเทศ สิ่งของในโหมดซื้อบางอย่างจะถูกล็อก และปลดล็อกได้เมื่อถึงระดับอาชีพที่กำหนด
อาคารและห้องต่าง ๆ สามารถเคลื่อนย้ายได้ภายในพื้นที่ กำแพงสามารถปรับความสูงได้ มีระบบการค้นหาสิ่งของในโหมดซื้อและสร้างด้วย

เดอะแกลเลอรี

เดอะซิมส์ 4 มีคุณสมบัติสังคมต่าง ๆ เช่น การนำเข้าซิมและบ้านที่ผู้เล่นอื่น ๆ สร้างไว้จากเดอะแกลเลอรีเข้ามาในเกมของผู้เล่น ซึ่งจะส่งผลต่อโลกรอบ ๆ ซิมของผู้เล่น ผู้เล่นอาจเผยแพร่สิ่งที่ผู้เล่นสร้างลงในเดอะแกลเลอรี เพื่อให้ผู้เล่นอื่น ๆ ดาวน์โหลดไว้ไว้ในเกมของตนได้เช่นกัน
ซุคฮอย ซู-7

การออกแบบและการพัฒนา

ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 สำนักงานออกแบบทดลองซุคฮอยได้เริ่มทำการเลียนแบบเครื่องบินขับไล่เอฟ-86 เซเบอร์ของสหรัฐอเมริกา ในฤดูร้อนทางสำนักงานได้เริ่มสร้างเครื่องบินขับไล่ปีกลู่ขึ้นมาเพื่อความได้เปรียบเหนือสมรภูมิ ต้นแบบแรกใช้ชื่อว่าเอส-1 ถูกออกแบบมาเพื่อใช้เครื่องยนต์เทอร์โบไอพ่นไลยูก้า เอแอล-7 และมันกลายเป็นเครื่องบินลำแรกของโซเวียตที่ใช้หางที่แพนได้ทั้งหมด กรวยที่เคลื่อนที่ได้ในช่องรับลมมีไว้เพื่อนำอากาศเข้าสู่เครื่องยนต์เพื่อทำความเร็วเหนือเสียง เครื่องบินนั้นมีปีกที่ทำมุม 60 องศาและเก้าอี้ดีดตัว
เอส-1 ทำการบินครั้งแรกในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2498 โดยมีนักบินชื่อเอ. จี. โคเชทคอฟเป็นผู้ควบคุม หลังจากทำการบินมา 11 ครั้งมันก็เปลี่ยนไปใช้เครื่องยนต์เอแอล-7 ที่มีสันดาปท้าย ต้นแบบของโซเวียตได้ทำสถิติความเร็วไว้ที่ 2,170 กิโลเมตรต่อชั่วโมงหรือ 2.04 มักในเดือนเมษายน พ.ศ. 2499 ต้นแบบถูกติดอาวุธเป็นปืนใหญ่อากาศนูเดลแมน เอ็น-37 ขนาด 37 ม.ม.และจรวดไม่นำวิถีขนาด 57 ม.ม. ต้นแบบลำที่สองชื่อเอส-2 ได้มีการนำระบบไฮดรอลิกมาใช้งาน การทดสอบนั้นยากมากเพราะเครื่องยนต์นั้นไว้ใจไม่ได้และเอส-1 ได้ตกลงในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ทำให้นักบินไอ. เอ็น. โซโลคอฟเสียชีวิต เครื่องบินนั้นเข้าประจำการในชื่อซู-7
ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 การบินทางยุทธวิธีของโซเวียตได้มอบหมายงานให้ซุคฮอยในการพัฒนาซู-7 สำหรับโจมตีภาคพื้นดินขึ้นมา มันทำให้เกิดซู-22 ที่ยังคงเอกลักษณ์ของเอส-2 เอาไว้ มันมีโครงสร้างที่ออกแบบมาเพื่อการบินในระดับต่ำด้วยความเร็วสูง มันทำการบินครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2502 และเริ่มเข้าประจำการในปีพ.ศ. 2504 โดยใช้ชื่อว่าซู-7บี
มีซู-7 ทั้งสิ้น 1,874 ลำที่ถูกผลิตออกมา โดยมี 691 ลำถูกส่งออก

ประวัติการใช้งาน

ซู-7 ได้ทำการรบในอียิปต์ในสงครามหกวันเมื่อปีพ.ศ. 2510 กองทัพอากาศอินเดียได้ใช้ซู-7 บ่อยครั้งในการต่อสู้กับปากีสถานเมื่อปีพ.ศ. 2514 ฝูงบินซู-7 หกฝูงบินของอินเดียทำการบินเกือบ 1,500 เที่ยวในสงคราม และทำหน้าที่โจมตีในตอนกลางวันบ่อยครั้ง กองทัพอากาศอินเดียนั้นใช้ซู-7 อย่างหนัก โดยให้ทำการบินในอัตรานักบิน 6 คนหนึ่งทำการบินถึง 6 ครั้งต่อวัน มีเครื่องบินทั้งหมด 14 ลำที่ถูกยิงตก ส่วนมากมาจากการยิงของปืนต่อต้านอากาศยาน ซู-7 ยังได้ยิงเครื่องเช็งยาง เจ-6 ที่ผลิตโดยจีนตกหนึ่งลำ หลังจากที่สงครามสิ้นสุดลงก็พบว่าเครื่องบินได้รับความเสียหายจากปืนต่อต้านอากาศเสียส่วนใหญ่ แต่ก็ยังคงบินกลับฐานได้อย่างปลอดภัย มีรายงานที่ยังไม่ได้รับการยืนยันอ้างว่านักบินนายหนึ่งได้ยิงเอฟ-86 เซเบอร์ลำหนึ่งตก อย่างไรก็ตามไม่มีการพูดถึงเรื่องนี้ในกองทัพอากาศอินเดียเพราะว่าไม่มีการรายงานจากนักบินเอง ในเหตุการณ์คล้ายกันมีซู-7 ลำหนึ่งถูกยิงเสียหายหนักจากขีปนาวุธไซด์ไวน์เดอร์ที่มาจากมิก-19 การกระแทกทำให้แฟล็บ แพนปีก และขีปนาวุธได้รับความเสียหาย อย่างไรก็ตามนักบินก็สามารถกลับฐานได้ ในขณะที่ปากีสถานรายงานว่านักบินถูกยิงตก
ซู-7 นั้นได้รับความเสียหายจากการบินขึ้นสูงและความเร็วในการลงจอด ความเร็วในการลงจอดคือ 450 กิโลเมตรต่อชั่วโมงซึ่งเมื่อรวมกับห้องนักบินที่มองได้ยากและการขาดระบบช่วยการลงจอดจึงทำให้มันยากมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาพอากาศที่เลวร้าย ในปีพ.ศ. 2504-2505 ซุคฮอยได้ทดสอบโบลวน์แฟล็บ (blown flap) กับเอส-25 แต่มันก็มีประโยชน์น้อยเกินไปที่จะนำมาใช้งานจริง จรวดแบบใหม่ถูกพบว่ามีประโยชน์มากกว่าและนำไปใช้กับซู-7บีเคแอล การพยายามพัฒนาการบินขึ้น-ลงทำให้เกิดซุคฮอย ซู-17