google/wiki40b huggingface dataset:
การตราสัง

ศัพทมูล

คำ "สัง" ใน "ตราสัง" นั้น นักปราชญ์บางคนสันนิษฐานว่ามาจากคำ "สังขาร" แต่ศาสตราจารย์พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) สันนิษฐานว่า น่าจะมาจากคำ "สาง" ซึ่งแปลว่า ผี หรือซากศพ
สำหรับคำว่า "ดอยใน" นั้น "ดอย" เป็นกริยา มีความหมายว่า ผูก มัด ตอก ชก ตี ปา หรือทอย "ดอยใน" จึงหมายว่า ผูกหรือมัดอยู่ข้างใน

ความเป็นมา

การตราสังศพนี้ ราชบัณฑิตยสถานสันนิษฐานว่า
"...เห็นจะเป็นประเพณีเก่าแก่สืบมาแต่โบราณ ดังมีกล่าวถึงในเรื่องลิลิตพระลอแห่งหนึ่งว่า 'ธ ให้สามกษัตริย์ จัดสรรภูษา ตราสังทั้งสามองค์ ผจงโลงทองหนึ่งใหญ่ ใส่สามกษัตริย์แล้วไสร้'"
แต่ความโบราณเช่นว่านี้จะโบราณเพียงไรไม่อาจทราบได้

ความแน่นหนาของการมัดศพ

การมัดศพในการตราสังนี้จะแน่นหนาเพียงไร สาส์นสมเด็จมีอยู่ตอนหนึ่งว่า ครั้งหนึ่งมีฝรั่งเข้ามาเล่นมายากลถวายพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่พระราชวังบางปะอิน ณ ห้องชั้นล่างของพระที่นั่งวโรภาสพิมานองค์เดิม ฝรั่งคนนั้นท้าให้คนดูเอาเชือกมัดตัวว่า ถึงมัดอย่างไรก็จะเอาตัวหลุดออกมาให้ได้ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตำรวจสองสามนายเข้าไปมัดดู ตำรวจเข้าไปมัดในม่านซึ่งฝรั่งขอให้กั้นไว้ มัดไปครู่หนึ่งฝรั่งก็ร้องโวยวายออกมาว่าไม่ยอมให้มัดแล้ว แล้วโกรธเอาว่ามัดอย่างป่าเถื่อน ทนไม่ไหว เมื่อตำรวจออกมา คนดูข้างนอกก็พากันถามว่า ไปมัดอย่างไรฝรั่งจึงไม่ยอมให้มัด ตำรวจก็บอกว่า มัดอย่างตราสัง ฝรั่งเลยยอมแพ้

วัตถุประสงค์ของการตราสัง

การตราสังศพนั้น ก็เพื่อไม่ให้ศพพองขึ้นจนดันโลงแตกเมื่อตอนขึ้นอืด จึงต้องมีการมัดให้แน่น และจัดให้ศพนอนตะแคงในโลง
ส่วนการปล่อยเชือกมัดออกมานอกโลงนั้น ก็เพื่อผูกผ้าโยงให้พระบังสุกุล บุญจะได้แล่นเข้าถึงตัวศพ
นอกจากนี้ ราชบัณฑิตยสถานยังว่า "...การตราสังนั้นก็เพราะกลัวผีจะมารังควาน จึงมัดเสียแน่นหนา ไม่ต้องการให้ผีเดินมาได้..."

การตราสังในวัฒนธรรมอื่น

การตราสังนี้ ชาติอื่นก็มีทำกัน เช่น ชาวอินเดียไม่เฉพาะแต่ชาวฮินดูก็ใช้เชือกมัดหัวแม่มือศพให้มืออยู่ในท่าพนม และมัดหัวแม่เท้าศพให้แน่น แล้วจึงเอาผ้าห่อมัดให้กระชับอีกที จะตัดเชือกออกต่อเมื่อฝังหรือเผา
ชาวทมิฬในกรุงเทพมหานครก็มีประเพณีทำนองเดียวกัน
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช

ประวัติ

ประเทศไทยประสบปัญหาขาดแคลนแพทย์ในชนบทเป็นจำนวนมาก และรุนแรงขึ้นตามลำดับ ตั้งแต่มีการพัฒนาเศรษฐกิจ และอุตสาหกรรมมากขึ้น ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 6 เป็นต้นมา อุตสาหกรรมและความเจริญก้าวหน้าของวัตถุได้แพร่ขยายเข้าสู่ชนบท โรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ ก็แพร่อย่างรวดเร็วและเพิ่ม มากขึ้นประชาชนต้องการดูแลรักษามากขึ้น แต่แพทย์จำนวนมากต้องการทำงานในกรุงเทพฯ และในเมืองที่มีความเจริญด้านเศรษฐกิจ อีกทั้งสถานพยาบาลเอกชนก็ยังดึงดูดแพทย์จากภาครัฐในชนบทไปอีกมากด้วย พ .ศ .2537 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้กระทรวงสาธารณสุขร่วมมือกับทบวงมหาวิทยาลัยจัดทำโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทขึ้น โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราชได้เข้าร่วมโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท โดยจัดตั้งเป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก เป็น 1 ใน 13 ศูนย์แพทย์ที่เข้าร่วมโครงการโดยร่วมมือกับมหาวิทยาลัยมหิดล รับนักศึกษาแพทย์ตั้งแต่ ปี 2541 ( เข้าศึกษาในปีการศึกษา 2542 ) โดยกำหนดให้มีโควตา ในปีการศึกษา 2548 ในเขตการศึกษาเป็นเขต 16 รับนักเรียนที่มีภูมิลำเนา จังหวัดนครศรีธรรมราช

การรับบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต

ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช รับสมัครบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ผ่านทางระบบรับตรงประจำปีตามประกาศศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช ตามเขตพื้นที่จังหวัดที่สำนักงานบริหารโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท กระทรวงสาธารณสุขกำหนดในแต่ละปี
พระราชฐานมิวนิก

พระราชฐานมิวนิก (เยอรมัน: Münchner Residenz) เป็นอดีตพระราชวังหลวงของอดีตราชอาณาจักรบาวาเรีย ตั้งอยู่ใจกลางนครมิวนิก รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี พระราชวังแห่งนี้ถือเป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนี ปัจจุบันได้เปิดให้สาธารณชนเข้าเยี่ยมชมสถาปัตยกรรมในพระราชวัง ซึ่งมีการจัดแสดงของตกแต่งและของสะสมของอดีตกษัตริย์บาวาเรีย
อาคารเริ่มก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1385 หลังจากนั้นพระราชวังก็ได้รับการต่อเติมจากกษัตริย์บาวาเรียหลายพระองค์เรื่อยมา ปัจจุบันมีห้องจัดแสดงถึง 130 ห้อง โดยมีอาคารหลักอยู่สามแห่งคือ "เคอนิกส์เบา" (Königsbau) "อัลเทอเรซิเดนซ์" (Alte Residenz) และ "เฟสท์ซาลเบา" (Festsaalbau)
โคลง

การใช้โคลงสองในวรรณกรรม

ไม่มีวรรณคดีไทยเรื่องใดที่ใช้โคลงสองแต่งทั้งเรื่อง โดยทั่วไปมักแต่งสลับกับร่ายและโคลงชนิดอื่น ๆ ในลักษณะลิลิต อย่างหนึ่ง และอีกอย่างหนึ่งใช้ลงท้ายร่าย โดยโคลงสองสุภาพลงท้ายร่ายสุภาพ และโคลงสองดั้นลงท้ายร่ายดั้น

การใช้โคลงสามในวรรณกรรม

กวีไม่นิยมใช้โคลงสามแต่งวรรณกรรมตลอดเรื่อง นิยมแต่งสลับกับร่ายและโคลงชนิดอื่น ๆ รวมทั้งนิยมแต่งน้อยกว่าโคลงสองมาก อนึ่ง โคลงสามดั้นเริ่มปรากฏในวรรณกรรมสมัยรัตนโกสินทร์นี้เอง มีหลักฐานอยู่ในมหาชาติคำหลวง กัณฑ์ทานกัณฑ์ ซึ่งแต่งโดย พระรัตนมุนี วัดราชสิทธาราม ในสมัยรัชกาลที่ 2

โคลงสี่

โคลงสี่ เป็นโคลงที่กวีนิยมแต่งมากที่สุดในกระบวนโคลง สามารถจำแนกโคลงสี่ออกได้หลายประเภท ดังนี้

โคลงสี่ในจินดามณี

ในจินดามณี ฉบับพระโหราธิบดี กล่าวถึงวิธีการแต่งโคลงสี่ไว้หลายชนิดด้วยกัน คือ โคลงสี่สุภาพ โคลงตรีเพชรทัณฑี โคลงจัตวาทัณฑี โคลงขับไม้ โคลงในกาพย์ห่อโคลง โคลงดั้น  ฯลฯ

โคลงสี่ในตำรากาพย์

เนื่องจากโคลงจากตำรากาพย์ไม่ปรากฏอยู่ในวรรณกรรมเรื่องใดเลย มีอยู่แต่ในตำราแต่งคำประพันธ์เท่านั้น ปราชญ์รุ่นก่อนมักเรียกโคลงเหล่านี้ว่า โคลงโบราณ

กาพย์สารวิลาสินี

ในคัมภีร์กาพย์สารวิลาสินีมีโคลงอยู่ 8 ชนิด ได้แก่ วิชชุมาลี มหาวิชชุมาลี จิตรลดา มหาจิตรลดา สินธุมาลี มหาสินธุมาลี นันททายี และมหานันททายี มีลักษณะเด่นคือ ไม่บังคับเอกโท บังคับแต่จำนวนคำ และสัมผัส 
โคลง 8 ชนิดที่ดัดแปลงมาจากกาพย์สารวิลาสินีดังกล่าวยังอาจแบ่งได้อีกเป็นสองกลุ่ม ดังต่อไปนี้
กลุ่มที่หนึ่ง เป็นโคลงที่มียี่สิบแปดคำ (หนึ่งบทมีสี่บาท หนึ่งบาทมีสองวรรค วรรคหน้ามีห้าคำ วรรคหลังมีสองคำ รวมเป็นยี่สิบแปดคำ) ได้แก่  1) โคลงวิชชุมาลี 2) โคลงจิตรลดา 3) โคลงสินธุมาลี และ 4) โคลงนันททายี โคลงกลุ่มนี้สังเกตได้จากการที่มีวรรคสุดท้ายของบทเพียงสองคำ
กลุ่มที่สอง เป็นโคลงที่มีสามสิบคำ (หนึ่งบทมีสี่บาท หนึ่งบาทมีสองวรรค วรรคหน้ามีห้าคำ วรรคหลังมีสองคำ  ยกเว้นวรรคสุดท้ายของบทมีสี่คำ รวมเป็นสามสิบคำ) ได้แก่  1) โคลงมหาวิชชุมาลี 2) โคลงมหาจิตรลดา 3) โคลงมหาสินธุมาลี และ 4) โคลงมหานันททายี โคลงกลุ่มนี้สังเกตได้จากการที่มีวรรคสุดท้ายของบทเพียงสี่คำ และมีคำ “มหา” นำหน้าชื่อ

กาพย์คันถะ

ในคัมภีร์กาพย์คันถะ มีโคลงสี่อยู่ 2 ชนิด คือ ทีฆปักข์ และรัสสปักข์ มีลักษณะเด่นเช่นเดียวกับโคลงในกาพย์สารวิลาสีนี คือ ไม่บังคับเอกโท กำหนดแต่จำนวนคำและสัมผัส

โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดัดแปลงสัมผัสของโคลงในตำรากาพย์สารวิลาสีนีทั้ง 4 ชนิด แล้วทรงเรียกว่า โคลงโบราณแผลง ดังตัวอย่าง

พัฒนาการของโคลง

กวีในแต่ละสมัยได้สอดแทรกประดิษฐการต่างๆ ไว้ในการแต่งโคลง เพื่อให้งานของตนมีลักษณะเด่นเป็นพิเศษขึ้นกว่าธรรมดา จากการศึกษาวิเคราะห์วรรณกรรมคำโคลงในแต่ละสมัยพบว่ามีลักษณะร่วมสมัยบางประการที่ได้พัฒนามาเป็นขนบการแต่งโคลง ซึ่งถือว่าเป็นลักษณะที่เพิ่มความไพเราะแก่โคลงนอกเหนือจากฉันทลักษณ์ปกติ ได้แก่

พัฒนาการใช้คำ

การนับคำในร้อยกรองทำได้ 2 แบบ คือ นับแยกหนึ่งพยางเป็นหนึ่งคำ กับนับรวมหลายพยางค์เป็นหนึ่งคำ ซึ่งแต่ละแบบจะให้รสของโคลงที่ต่างกัน
รองเท้าคอมแบต

ที่มา

รองเท้าบูตทางทหารออกแบบเพื่อสวมใส่และใช้ในวงการทหาร ในระหว่างการทำสงครามจริง หรือใช้ในการฝึกสงคราม การเดินขบวน และอื่น ๆ ที่เหมาะสมต่อกาลเทศะ

ชื่อเรียกอื่น

รองเท้าคอมแบตได้รับการพัฒนามาเป็นรองเท้าบูตเข้าป่า รองเท้าบูตทะเลทราย และรองเท้าบูตที่ใช้ในสภาพอากาศหนาวจัดโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับรองเท้าบูตแบบเกาะน้ำแข็ง และรองเท้าจัมป์บูต และรองเท้าแบบที่บริเวณข้อเท้าเป็นผ้าซึ่งเรียกว่า รองเท้าจังเกิล

ประวัติ

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 นั้นรองเท้าของทหารจะเป็นรองเท้าหนังธรรมดา (รูปร่างเหมือนรองเท้าคัทชูแบบผูกเชือกในปัจจุบัน) มีความยาวเลยตาตุ่มขึ้นมาหน่อยและเอาขากางเกงคลุมไว้ จากนั้นก็นำแถบผ้ามาพันทับให้ถึงใต้เข่าเพื่อความคล่องแคล่วในการเคลื่อนไหวและป้องกันแมลงหรือสัตว์อย่างทากเข้าไปในกางเกง รวมไปถึงหินดินทรายหลุดเข้าไปในรองเท้า แต่ว่ากว่าจะใส่แต่ละทีก็ใช้เวลาพอสมควรแถมพื้นยังค่อนข้างบาง เจอตะปูหรือหินคมๆ ไปนี่ก็มีเลือดออกกันบ้างแถมรองเท้าชนิดใส่เดินนานๆ แล้วพอถอดทีนิ้วเท้าถึงกับหมดความรู้สึก
ต่อมาเข้าสู่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พลโท Williiam P. Yarborough แห่งกองทัพสหรัฐฯ จึงออกแบบรองเท้าที่มีชื่อว่า “จัมป์บูท” มาเพื่อใข้กับหน่วยพลร่ม 501 และทำการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นในรองเท้าทหารยุคเก่าๆ เป็นรองเท้าแบบเชือกผูก หัวมนและแข็งเพื่อปกป้องนิ้วเท้าจากการกระแทกและไม่บีบนิ้วเท้าจนเกินไป มีความยาวเกือบครึ่งหน้าแข้งแต่สิ่งที่ต่างออกไปนั่นก็คือพื้นรองเท้าและส้นที่มีความหนาพอสมควร ซึ่งต่อมารองเท้ารูปแบบนี้ก็ถูกใช้ในทหารทุกหน่วยของกองทัพสหรัฐฯ และแพร่หลายไปในกองทัพเกือบทั่วโลก
ปัจจุบันนั้นรองเท้าคอมแบทก็ยังคงมีหน้าตาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อเกือบร้อยปีก่อน ในกองทัพของหลายๆ ประเทศที่ส่งทหารเข้าไปทำสงครามในต่างแดน ก็ได้มีการพัฒนารองเท้าคอมแบทให้ใส่สบายมากขึ้นและเหมาะกับสภาพภูมิประเทศที่ออกไปปฏิบัติการ แถมยังมีรองเท้าคอมแบทที่ถูกพัฒนามาให้สามารถลดความเสียหายในกรณีที่เหยียบกับระเบิดได้ เท่านั้นยังไม่พอ รองเท้าคอมแบทก็ยังถูกนำมาผนวกเข้ากับแฟชั่นในหลายๆ ยุคที่สื่อถึงความแมนของตัวผู้ใส่ได้
รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต

รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (รัสเซีย: Конституция Союза Советских Социалистических Республик) เป็นกฎหมายลำดับศักดิ์สูงสุดของสหภาพโซเวียต โดยที่สหภาพโซเวียตมีรัฐธรรมนูญแล้วทั้งสิ้น 3 ฉบับ ซึ่งปรับแก้จากรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1918 ของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ซึ่งเป็นรัฐบรรพบุรุษของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต
โซล่า (การ์ตูนญี่ปุ่น)

เนื้อเรื่อง

โซล่าเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ เด็กหนุ่มชื่อ โมริมิยะ โยริโตะ ผู้ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านคนเดียว เนื่องจากพี่สาวซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียว ป่วยและจำเป็นต้องเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลตั้งแต่ 3 เดือนก่อน โยริโตะคลั่งไคล้ในการถ่ายภาพท้องฟ้าเป็นอย่างมาก เขาเที่ยวถ่ายรูปท้องฟ้าจากหลากหลายสถานที่ จากช่วงเวลาต่างๆ แม้กระทั่งที่โรงเรียน ก็จะหาโอกาสขึ้นไปถ่ายรูปท้องฟ้าอยู่บนดาดฟ้าเสมอๆ
สถานที่โปรดที่เขารู้สึกว่าท้องฟ้าสวยงามที่สุด คือที่ริมอ่าว เช้าตรู่ เมื่อดวงอาทิตย์กำลังขึ้น และที่นี่เอง ในเวลารุ่งเช้าวันหนึ่ง โยริโตะก็ได้พบกับหญิงสาวน่ารักสาวหมวกทรงกลม เธอดูค่อนข้างแปลกแตกต่างจากคนทั่วไป เธอกำลังพยายามใช้กำลัง จัดการกับเครื่องขายเครื่องดื่มกระป๋องอัตโนมัติ ซึ่งไม่ยอมจ่ายซุปมะเขือเทศกระป๋อง(ของโปรด) แม้ว่าเธอจะจ่ายเงินเข้าเครื่องไปแล้ว โยริโตะก็ได้พูดคุยกับเธออย่างสนุกสนาน แต่พอรุ่งเช้าเธอก็หายไป
ชิโฮ มัทสึริ คือชื่อของเธอ โยริโตะหาโอกาสไปพบเธออีกหลายครั้ง จนได้ทราบความพิเศษต่างๆเกี่ยวกับตัวเธอ เธอไม่อาจถูกแสงอาทิตย์ เธอถูกคนตามล่า และเธอไม่เคยเห็นความงดงามของท้องฟ้าในเวลากลางวัน โยริโตะชวนเธอมาอยู่ด้วยที่บ้าน โดยพยายามปกปิดไม่ให้คนอื่นทราบเรื่อง และสัญญาว่าวันนึงจะทำให้เธอได้เห็นความงดงามของท้องฟ้าจริงๆ
เมื่อเวลาผ่านไป โยริโตะก็ได้ทราบเรื่องเกี่ยวกับมัทสึริมากขึ้นเรื่อยๆ จนได้รู้ความจริงอันน่าตกใจเกี่ยวกับตนเอง ทราบถึงความผูกพันอันเป็นปริศนา ของตนเองและพี่สาว กับมัทสึริ และบุรุษผู้ตามล่าเธอ
บานพับกงสุล

ประวัติ

ลำดับเหตุการณ์ของการสร้างบานพับกงสุลเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 384 เมื่อจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1 ทรงตัดสินพระทัยให้เป็นวัตถุที่ใช้สำหรับผู้มีตำแหน่งเป็นกงสุลเท่านั้น นอกเสียจากว่าจะเป็นผู้ที่ได้รับพระราชทานสิทธิพิเศษ และมายุติลงเมื่อตำแหน่งกงสุลหายไปในรัชสมัยของจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ในปี ค.ศ. 541 แต่กระนั้นชนชั้นสูงและข้าราชสำนักบางคนก็ยังขัดขืนพระบรมราชโองการห้ามของจักรพรรดิธีโอโดเซียส และสร้าง บานพับกงสุลขึ้นเพื่อฉลองโอกาสอันไม่สำคัญเท่ากับโอกาสการได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกงสุล เช่นเมื่อควินทัส ออเรลิอัส ซิมมาคัสแจกจ่ายบานพับกงสุลเนื่องในโอกาสการกีฬาที่จัดขึ้นโดยบุตรชายในปี ค.ศ. 393 และปี ค.ศ. 401
บานพับที่เก่าแก่ที่สุดที่ควรจะเรียกว่าเป็นบานพับกงสุลที่รักษาไว้ในสังฆทรัพยคูหาของมหาวิหารที่อาออสตาเป็นชิ้นที่จ้างโดยอนิชิอัส เพโทรนิอัส โพรบัสกงสุลของจักวรรดิโรมันตะวันตกในปี ค.ศ. 406 – ไม่แต่จะเป็นงานชิ้นที่เก่าแก่ที่สุด และเป็นงานชิ้นเดียวที่มีภาพเหมือนของจักรพรรดิโฮโนริอัส ซึ่งเป็นผู้ที่บานพับอุทิศให้โดยมีคำจารึกที่เต็มไปด้วยความถ่อมตน โดยโพรบัสกล่าวถึงตนเองว่าเป็น “famulus” หรือ “ทาส” แทนที่จะเป็นกงสุล
ต่อมาบานพับกงสุลก็จะมีภาพเหมือนอันหรูหราของตัวกงสุลเองหรือคำจารึกอุทิศแก่ตนเอง หรือภายในลวดลายตกแต่งแบบเรขาคณิตหรือพืชพันธุ์ งานบานพับกงสุลที่ไม่หรูหราอาจจะสร้างจากแบบจำลองที่ทำไว้ล่วงหน้า และ อันที่สร้างอย่างวิจิตรจะจำกัดใช้เฉพาะในวงของขุนนางชั้นสูงของโรมัน ห้องสร้างงานบานพับกงสุลตั้งอยู่ที่เมืองหลวงของจักรวรรดิที่โรมและคอนสแตนติโนเปิล การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในปี ค.ศ. 476 อาจจะเป็นสาเหตุของการหยุดชะงักการผลิตบานพับกงสุลทางตะวันตกเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 5 ฉะนั้นงานที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 6 จึงเป็นงานที่ทำขึ้นที่คอนสแตนติโนเปิล ลวดลายบานพับกงสุลที่เป็นที่นิยมกันของคริสต์ศตวรรษที่ 6 ของคอนสแตนติโนเปิลเป็นภาพกงสุลยืนเป็นประธานกีฬากงสุล ที่เป็นโอกาสงานเฉลิมฉลองการได้รับตำแหน่งเป็นกงสุล
คุณสมบัติดังกล่าวทำให้บานพับกงสุลเป็นเครื่องมืออันมีค่าในการศึกษาชีวประวัติของบุคคลจากหลักฐานข้างเคียง (prosopography) ในปลายสมัยโรมัน และ ในการศึกษาศิลปะในช่วงเดียวกันนี้ บานพับกงสุลยังคงมีเหลืออยู่เป็นจำนวนมากจนถึงปัจจุบันนี้ อาจจะเป็นเพราะได้รับการนำมาใช้เป็นหน้าปกหนังสือของหนังสือศาสนาของยุคกลาง หรือหนังสือรายชื่อพระสังฆราชหรือหลักฐานประเภทเดียวกัน “บานพับกงสุลงาช้างบาร์แบรินี” เป็นงานหลวงชิ้นที่หายากที่อาจจะเป็นภาพของจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 เอง

ระเบียงภาพ

ตามลำดับเวลาที่สร้าง:
การปลงพระชนมายุสังขาร

นิมิตรโอภาส

การปลงอายุสังขารมีขึ้น ณ ร่มพฤกษาแห่งหนึ่งในปาวาลเจดีย์ แขวงเมืองไพศาลี หลังจากที่ทรงทำนิมิตรโอภาสแก่พระอานนท์ถึงสามครั้ง ว่า "อานนท์ ถ้าบุคคลใดเจริญอิทธิบาท ๔ ประการ ปรารถนาจะดำรงอยู่ประมาณกัปป์หนึ่ง หรือมากกว่านั้นก็สามารถจะอยู่ได้" โอภาสนิมิตรนี้ หมายถึงบอกใบ้ว่าพระองค์จะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานในปีที่กล่าวนี้ หากพระอานนท์อาราธนาขอให้อยู่ต่อ และทรงรับก็ทรงสามารถดำรงพระชนม์ชีพต่อไปได้อีก แต่พระอานนท์ไม่รู้เท่าทันเพราะมารได้ดลใจไม่ให้รู้เท่าทัน เมื่อพระพุทธองค์ทรงทราบว่ามารดลใจพระอานนท์จึงทรงขับพระอานนท์ออกไปเสียทำให้พระพุทธองค์เสด็จอยู่ตามลำพัง มารจึงมาเข้าเฝ้าพระพุทธองค์แล้วกราบทูลอาราธนาขอให้เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานเพราะพระพุทธศาสนาได้อยู่ดำรงอยู่อย่างมั่นคงแล้ว พระพุทธองค์จึงทรงรับ หลังจากที่ทรงปลงอายุสังขารแล้ว เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ พระอานนท์จึงทราบว่าทรงปลงอายุสังขารแล้ว เพิ่งมาทูลอ้อนวอนให้ดำรงอยู่ต่ออีก จึงทรงห้ามเสีย
วีระ สุสังกรกาญจน์

ประวัติ

วีระ สุสังกรกาญจน์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2473  เป็นบุตรของนายปทุม และนางสุรภี สุสังกรกาญจน์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนครโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรีวิศวกรรมโยธา จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ด้านชีวิตครอบครัว นายวีระ สมรสกับนางกมลเนตร มีบุตรธิดา รวม 4 คน
วีระ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2548 รวมอายุ 75 ปี

การทำงาน

วีระ สุสังกรกาญจน์ เริ่มเข้ารับราชการช่างตรี กองแบบแผน กรมทางหลวงแผ่นดิน โดยมีความก้าวหน้าในราชการมาโดยลำดับ โดยได้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรม จนกระทั่งเป็นปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม ในปี พ.ศ. 2525 จากนั้นเขาถูกย้ายไปประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เนื่องจากไม่สนองนโยบายของนายอบ วสุรัตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในขณะนั้น จากกรณีนโยบายการรวมบริษัทเหล้าสองบริษัท คือ สุรามหาราษฎร และสุราทิพย์เข้าด้วยกัน
ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน (ครม.47, 49)
ในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง ตำแหน่งที่ปรึกษาสภาผู้แทนราษฎร
เบลซบลู ออลเทอร์นาทิฟ ดาร์กวอร์

การพัฒนา

ตัวเกมได้รับการประกาศในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ซึ่งมีแผนที่จะเปิดให้บริการที่ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2561 และได้เปิดให้ลงทะเบียนล่วงหน้าในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 แต่ตัวเกมถูกเลื่อนออกไปและในเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ณ งานเอ็มซีเอ็ม ลอนดอน คอมมิคคอน โทชิมิจิ โมริ ยืนยันว่าเกมยังอยู่ในขั้นตอนการพัฒนา
เขตดอนเมือง

ประวัติและที่มาของชื่อ

ดอนเมือง เป็นพื้นที่ที่ราบสูงน้ำท่วมไม่ถึง อยู่ทางตอนเหนือของกรุงเทพมหานคร เดิมเป็นพื้นที่ป่าสะแกและทุ่งนา เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าต่าง ๆ เช่น ช้าง เป็นต้น เดิมพื้นที่บริเวณนี้มีชื่อเรียกว่า ดอนอีเหยี่ยว เนื่องจากมีนกเหยี่ยวและนกแร้งอาศัยหากินอยู่เป็นจำนวนมาก มีจำนวนประชากรอาศัยอยู่ราว 50 หลังคาเรือน โดยมากจะอาศัยอยู่ตามริมท่าอากาศยานดอนเมืองในปัจจุบัน และริมคลองเปรมประชากร การคมนาคมมีแต่เพียงทางรถไฟที่จะเข้ากรุงเทพมหานคร หรือออกไปสู่ต่างจังหวัดเท่านั้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2469 ทางการได้พิจารณาจัดตั้งกองการบิน สังกัดกองทัพบกขึ้น ซึ่งภายหลังได้ยกฐานะเป็นกองทัพอากาศ พร้อมทั้งได้ขอพระราชทานเปลี่ยนชื่อจากดอนอีเหยี่ยวเป็น ดอนเมือง โดยอยู่ในฐานะตำบลดอนเมืองและต่อมาเป็นตำบลตลาดบางเขน อำเภอบางเขน จังหวัดพระนคร
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2515 ได้มีประกาศคณะปฏิวัติจัดตั้งกรุงเทพมหานครขึ้นแทนที่นครหลวงกรุงเทพธนบุรีซึ่งเกิดจากการรวมกันของจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี อำเภอบางเขนได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเขตบางเขน ส่วนตำบลต่าง ๆ ในท้องที่ก็มีฐานะเป็นแขวง
ภายหลังพื้นที่เขตบางเขนมีความเจริญและมีประชากรหนาแน่นขึ้น พื้นที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขต กระทรวงมหาดไทยจึงได้รวมแขวงสีกัน แขวงทุ่งสองห้อง และแขวงตลาดบางเขนจัดตั้ง เขตดอนเมือง ในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2532 จากนั้นก็ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตดอนเมืองและจัดตั้งเขตหลักสี่เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ทำให้แขวงตลาดบางเขนถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน คือส่วนที่แยกไปรวมกับเขตหลักสี่กับส่วนที่ยังอยู่ในเขตดอนเมือง ต่อมากรุงเทพมหานครจึงประกาศจัดตั้งแขวงสีกันเต็มพื้นที่เขตดอนเมือง โดยรวมพื้นที่แขวงตลาดบางเขนเดิมเข้าไว้ด้วยเพื่อความชัดเจนในการปกครอง
เนื่องด้วยยังไม่มีประกาศกำหนดแนวพื้นที่แขวงให้มีความชัดเจนแน่นอน ทำให้เกิดความสับสน แก่ประชาชนและเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงาน กรุงเทพมหานครจึงเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงสีกัน และตั้งแขวงดอนเมืองและแขวงสนามบินขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2552
หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์

พระประวัติ

หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ ประสูติเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2456 เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ กับหม่อมละเมียด กิติยากร ณ อยุธยา (สกุลเดิม: เปลี่ยนประยูร) พระองค์เป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2541

เสกสมรส

หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ เสกสมรสกับ หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ รพีพัฒน์ มีโอรสเพียงคนเดียวคือ หม่อมราชวงศ์วิภากร รพีพัฒน์ สมรสกับหม่อมเจ้าวุฒิวิทู วุฒิชัย และเย็นจิตต์ รพีพัฒน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม: สัมมาพันธ์) มีบุตรสามคน คือ หม่อมหลวงอิทธากร, หม่อมหลวงหญิงนิภาพร และหม่อมหลวงปกรวิช รพีพัฒน์
อธิรัฐ รัตนเศรษฐ

ประวัติ

อธิรัฐ รัตนเศรษฐ เกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2527 เป็นบุตรของนายวิรัช รัตนเศรษฐ และนางทัศนียา รัตนเศรษฐ นักการเมืองจังหวัดนครราชสีมา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย, รัฐศาสตรบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สิงห์แดง 54), Master of Arts สาขา International Business จาก London Metropolitan University (Sir John Cass College of Art) ประเทศอังกฤษ และ บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต (การบริหารธุรกิจ) มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี 
ด้านชีวิตครอบครัวอธิรัฐสมรสกับอดีตนักแสดง เตย อรัชมน รัตนวราหะ ปัจจุบันทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 1 คนเป็นบุตรชายวัย 3 ขวบ

การทำงาน

อธิรัฐเคยรับราชการในตำแหน่งปลัดอำเภอ ณ จังหวัดจันทบุรี และจังหวัดนครราชสีมา ตามลำดับ

งานการเมือง

ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย เอาชนะนายพีรพร สุวรรณฉวี บุตรชายว่าที่ร้อยตรีไพโรจน์ สุวรรณฉวี (เสียชีวิต) และร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี จากพรรคชาติพัฒนา
แกรี เบลีย์

ประวัติ

แกรี เบลีย์  เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม  ค.ศ. 1958 เป็นลูกชายของอดีตผู้รักษาประตูของทีม อิปสวิชทาวน์ รอย เบลีย์ แต่แกรีไปเริ่มต้นอาชีพที่ แอฟริกาใต้  เนื่องจากเขาไปเติบโตที่นั่น

เริ่มต้นอาชีพ

เขาเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับทีม เคปทาวน์ ซิตี้  ในปี ค.ศ. 1975  ตอนอายุได้ 17 ปีแต่อยู่กับเคปทาวน์ได้
เพียงปีเดียวก็ถูกทีมมหาวิทยาลัยวิทส์ซื้อตัวไปอยู่ได้ 2 ปี
ก็ถูก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด  ซื้อตัวไปร่วมทีมในปี ค.ศ. 1978  เพื่อมาแทน อเล็กซ์ สเต็ปนีย์  ที่แขวน
ถุงมือไป

ยุติอาชีพ

เขาอยู่กับทีม ปีศาจแดง  จนถึงปี ค.ศ. 1987  จึงได้แขวนถุงมือแต่ก็เปลี่ยนใจกลับมาเล่นอีกครั้งพร้อมกับ
ย้ายกลับมาเล่นที่แอฟริกาใต้อีกครั้งกับทีม ไกเซอร์ ชีฟส์  แต่เล่นได้เพียง 3 ปีก็ประกาศแขวนถุงมือในปี ค.ศ. 1990  ขณะอายุเพียง 32 ปี
แคเมอรอน บอร์ธวิก-แจ็กสัน

ระดับสโมสร

คาเมรอนเกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2540 โดยเป็นเด็กในท้องถิ่นคือเกิดที่เมือง แมนเชสเตอร์ ก้าวเข้าสู่ศูนย์ฝึกเยาวชนของสโมสรเมื่อปี 2546 ขณะอายุได้ 6 ปีและได้เซ็นสัญญาเป็นนักเตะอาชีพกับทางสโมสรเมื่อปี 2556 ขณะอายุได้ 16 ปี 
โดยคาเมรอนได้ประเดิมสนามให้ทีมสำรองนัดแรกโดยลงมาเป็นตัวสำรองแทน ทอม ลอว์เรนซ์ ในนัดที่ทีมสำรองของทีมปีศาจแดงเปิดบ้านเอาชนะทีมสำรองของ โบลตัน วันเดอเรอร์ส ไปได้ 4-1 เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2556 ซึ่งในฤดูกาล 2556-57 เขาได้ลงเล่นไปทั้งสิ้น 22 นัดพร้อมกันนั้นเขายังสามารถคว้าแชมป์ เอฟเอ ยูธ คัพ ได้ถึง 2 สมัยคือในปี 2557 และ 2558
ในฤดูกาล 2558-59 คาเมรอนได้รับการผลักดันขึ้นสู่ทีมชุดอายุไม่เกิน 21 ปีและได้มีโอกาสลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในฐานะตัวสำรองในนัดที่ทีมปีศาจแดงชนะ เวสต์บรอมมิชอัลเบียน 2-0 เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 โดยลงมาเล่นแทน มาร์โกส โรโค ในนาทีที่ 76

ระดับทีมชาติ

คาเมรอนได้ลงเล่นในนามทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปีไป 1 นัดในนัดที่ทีมสิงโตน้อยพบกับทีมชาติ ฮอลแลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2558
หวยหนาน

หวยหนาน (จีน:淮南 พินอิน: Huáinán) เป็นเมืองระดับจังหวัด ของมณฑลอานฮุย มีเขตติดต่อกับเมืองเหอเฟย์ที่อยู่ทางด้านใต้ หวยหนานเป็นศูนย์กลางการผลิตถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจีน

ประวัติ

เมืองนี้ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 381 โดยกษัตริย์หลิวอัน ผู้เคร่งครัดในลัทธิเต๋าซึ่งต่อมาถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อราชวงศ์ฮั่น หลิวอันไม่สามารถแก้ข้อกล่าวหาได้จึงกระทำ อัตวินิบาตกรรม ในปี พ.ศ. 423 หลิวอันนั้นได้ชื่อว่าเป็น บิดาแห่งเต้าหู้ เขาร่วมกับนักบวชลัทธิเต๋าได้พยายามนำส่วนผสมต่างๆมาทดลองทำเต้าหู้หลายๆแบบ เนื่องจากมารดาไม่สบายไม่สามารถกินดื่มได้โดยสะดวกเพื่อเป็นการทดแทนคุณของมารดา หลิวอันได้พยายามทดลองสูตรทำเต้าหู้ต่างๆไว้มากมาย กล่าวกันว่าเต้าหู้แทบทุกรูปแบบที่วางขายกันในปัจจุบันนี้ สร้างสรรค์โดยหลิวอันทั้งสิ้น
ทุกๆปีในวันที่ 15 ถึง 17 กันยายน เพื่อเป็นการระลึกถึงหลิวอัน เมืองหวยหนานได้จัดเทศกาลเต้าหู้โลก รวมทั้งมีงานแสดงสินค้าเต้าหู้นานาชาติอีกด้วย
ระบบลีกฟุตบอลสเปน

ระบบลีกฟุตบอลสเปน หมายถึงระบบในวงการฟุตบอลสโมสรของประเทศสเปนอันประกอบไปด้วยการแข่งขันระหว่างสโมสรในระดับต่าง ๆ ซึ่งเกี่ยวโยงกันผ่านการเลื่อนชั้นและการตกชั้น ระบบลีกฟุตบอลของสเปนต่างจากระบบลีกของชาติส่วนใหญ่ในทวีปยุโรป กล่าวคือ ระบบของสเปนอนุญาตให้ทีมสำรองเข้าไปแข่งขันในระบบการแข่งขันหลัก (ฟุตบอลอาชีพ) ได้ แต่ก็ยังไม่สามารถเล่นในระดับเดียวกันกับทีมชุดใหญ่ได้ ดังนั้นจึงยังไม่เคยมีทีมสำรองใดเลยที่ผ่านเข้าไปเล่นในระดับสูงสุดของระบบ (ซึ่งก็คือปริเมราดิบิซิออน)

ปริเมราดิบิซิออน

ปริเมราดิบิซิออน (Primera División) หรือที่รู้จักกันนอกกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาสเปนในชื่อ ลาลิกา (La Liga) อยู่ในระดับสูงสุดของระบบลีกฟุตบอลสเปน มีสันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ (Liga Nacional de Fútbol Profesional) เป็นหน่วยงานจัดการแข่งขัน

เซกุนดาดิบิซิออน

เซกุนดาดิบิซิออน (Segunda División) อยู่ในระดับที่ 2 ของระบบลีกฟุตบอลสเปน มีสันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติเป็นหน่วยงานจัดการแข่งขันเช่นเดียวกับปริเมราดิบิซิออน

เซกุนดาดิบิซิออน เบ

เซกุนดาดิบิซิออน เบ (Segunda División B) อยู่ในระดับที่ 3 ของระบบลีกฟุตบอลสเปน มีราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน (Real Federación Española de Fútbol) เป็นหน่วยงานจัดการแข่งขัน แม้ว่าจะไม่ได้ขึ้นกับสันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ แต่สโมสรส่วนใหญ่ที่ลงแข่งขันก็ยังเป็นสโมสรอาชีพเช่นกัน

เตร์เซราดิบิซิออน

แม้จะมีชื่อเรียกว่า "ดิวิชันที่ 3" แต่ที่จริงแล้ว เตร์เซราดิบิซิออน (Tercera División) อยู่ในระดับที่ 4 ของระบบลีกโดยรวมทั้งประเทศ มีราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปนเป็นหน่วยงานจัดการแข่งขันร่วมกับสหพันธ์ฟุตบอลประจำแคว้นต่าง ๆ ในสเปน (รวมทั้งหมด 17 สหพันธ์)

ระดับรองลงไป

สหพันธ์ฟุตบอลประจำแคว้นและนครปกครองตนเองต่าง ๆ (รวมทั้งหมด 19 สหพันธ์) จะเป็นหน่วยงานจัดการแข่งขันระหว่างสโมสรในแคว้นหรือนครปกครองตนเองนั้น ๆ โดยไล่ตั้งแต่ระดับที่ 5 ลงไปจนถึงระดับที่ 9 ของระบบลีกโดยรวมทั้งประเทศ ทั้งนี้ ระบบลีกของแคว้นหรือนครปกครองตนเองแต่ละแห่งจะมีจำนวนระดับชั้นไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับขนาดพื้นที่และจำนวนสโมสร
สถานีรถไฟคลองขนานจิตร

สถานที่เที่ยวใกล้เคียงที่น่าสนใจ

เขื่อนลำตะคอง ซึ่งบริเวณสถานีและรางรถไฟอยู่ชิดติดกับเขื่อนลำตะคอง และบริเวณรอบๆสถานีไม่มีบ้านเรือนและประชากรอาศัยอยู่