google/wiki40b huggingface dataset:
คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

ประวัติ

เดิมมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามเปิดสอนสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์  สาขานิติศาสตร์ และสาขาวิชารัฐศาสตร์ ในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โดยภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมืองรับผิดชอบในสาขารัฐประศาสนศาสตร์และสาขาวิชานิติศาสตร์ ส่วนภาควิชาสังคมวิทยารับผิดชอบสาขาวิชารัฐศาสตร์ 
ในปี พ.ศ. 2538 วิทยาลัยครูมหาสารคามยกฐานะเป็นสถาบันราชภัฏมหาสารคาม ภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมืองจึงเปิดสอนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) และภาควิชาสังคมวิทยาได้เปิดสอนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (การพัฒนาชุมชน)  ต่อมา ภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมืองได้เปิดสอนหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (นิติศาสตร์) เป็นรุ่นแรกในปี พ.ศ. 2543 หลังจากการการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามเมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้มีการเปลี่ยนแปลงภายในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ขึ้น โดยหลักสูตรสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์รับผิดชอบหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต  หลักสูตรสาขาวิชานิติศาสตร์รับผิดชอบหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต ส่วนหลักสูตรสาขาวิชาการพัฒนาชุมชนรับผิดชอบหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (การพัฒนาชุมชน) ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นหลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์รับผิดชอบหลักสูตรรัฐศาสตรบัณฑิต
เนื่องจากหลักสูตรสาขาทั้ง 3 สาขาเป็นหลักสูตรวิชาชีพและกึ่งวิชาชีพ ดังนั้น เพื่อให้เกิดความคล่องตัวและมีประสิทธิภาพในการบริหารงาน รวมทั้งรองรับความเติบโตของหน่วยงาน จึงมีการรวมหลักสูตรสาขาวิชาทั้ง 3 หลักสูตรเพื่อยกฐานะขึ้นเป็นหน่วยงาน เรียกว่า วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง มีฐานะเทียบเท่าคณะ ซึ่งได้รับการอนุมัติจัดตั้งขึ้นตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2552
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ได้เปลี่ยนชื่อ "วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง" เป็น "คณะนิติศาสตร์" ตามประกาศมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ได้มีประกาศมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามให้แยกสาขาวิชารัฐศาสตร์ และสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ ออกจากคณะนิติศาสตร์ แล้วจัดตั้งเป็น คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ขึ้นมาตั้งแต่นั้นเป็นต้นไป

หน่วยงานและหลักสูตร

คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ จัดการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับปริญญาตรีและปริญญาโท โดยแบ่งออกเป็น 2 หลักสูตรสาขาวิชา ได้แก่

สาขาวิชารัฐศาสตร์

หลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ เป็นหลักสูตรสาขาวิชาที่เปิดสอนวิชารัฐศาสตร์ ในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2550 หลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม เป็นหลักสูตรรัฐศาสตร์ 1 ใน 3 หลักสูตรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, สาขาวิชารัฐศาสตร์ วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และ หลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม) และยังเป็นหลักสูตรรัฐศาสตร์ 1 ใน 3 หลักสูตรที่เปิดทำการเรียนการสอนอยู่ใน มหาวิทยาลัยราชภัฎอีกด้วย (สาขาวิชารัฐศาสตร์ คณะคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, สาขาวิชารัฐศาสตร์ คณะคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์และ หลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม))

ประวัติ

หลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เริ่มเปิดทำการเรียนการสอน ในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ต่อมาได้แยกออกมาสังกัดวิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง ในปี พ.ศ. 2551 ร่วมกับหลักสูตรสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ และหลักสูตรสาขาวิชานิติศาสตร์ และแยกออกมาสังกัดคณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2557
แผนภูมิแกนต์

แผนภูมิแกนต์ (อังกฤษ: Gantt chart) หมายถึง แผนผังคุมกำหนดงาน มักใช้ในด้านการจัดการโครงการต่าง ๆ ในองค์การขนาดใหญ่ ซึ่งอาจมีขั้นตอนซับซ้อน และมากมาย โดยจะใช้เป็นเทคนิคเครื่องมือช่วยการปฏิบัติงานของผู้บริหาร ในการดำเนินการแก้ไขการควบคุม การวางแผนที่เหมาะสม เพื่อช่วยสนับสนุนให้การดำเนินงานบรรลุเป้าหมาย และวัตถุประสงค์ของโครงการอย่างมีประสิทธิภาพ ผังในลักษณะนี้จะแสดงถึงปริมาณงานและกำหนดเวลาที่จะต้องใช้ เพื่อทำงานนั้นให้ลุล่วง เป็นแผนภูมิในรูปของกราฟแท่งที่ประกอบด้วย แกนหลัก 2 แกน คือ แกนนอนแสดงถึงเวลาในการทำงานตลอดโครงการ และแกนตั้งแสดงถึงงานหรือกิจกรรมที่ต้องทำ แท่งกราฟวางตัวในแนวนอน ความยาวของแท่งกราฟเป็นสัดส่วนโดยตรงกับระยะเวลาในการทำงาน
แผนภูมิแกนต์ พัฒนาขึ้นในปี 1917 โดย Henry L. Gantt เป็นผู้พัฒนาแผนภูมินี้ขึ้นมา เพื่อใช้ในการวางแผนเกี่ยวกับเวลา ใช้แก้ปัญหาเรื่องการจัดตารางการผลิต การควบคุมแผนงานและโครงการการบริหารเชิงวิทยาศาสตร์ เรียกว่า แผนภูมิแกนต์ ซึ่งมีลักษณะเป็นแถบหรือเส้น โดยใช้แกนนอนเป็นเส้นมาตราส่วนแสดงเวลา ส่วนแกนตั้งเป็นมาตราส่วนแสดงขั้นตอนของกิจกรรมหรืองาน หรืออัตรากำลังขององค์การ
หลักการของแผนภูมิแกนต์ จะเป็นแบบง่าย ๆ กล่าวคือ กิจกรรมต่าง ๆ จะถูกกำหนดให้มีการดำเนินเป็นไปตามแผนการผลิตที่ต้องการ และถ้ามีความเบี่ยงเบนเกิดขึ้นในเวลาใด ๆ ก็จะมีการจดบันทึกและแสดงสภาพที่เกิดขึ้น เพื่อจะได้หาทางแก้ไข เช่น เรื่องการกำหนดงาน สาเหตุของการล่าช้า ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงและการจัดแจกภาระงานในการผลิต
รัศมีอะตอม

รัศมีอะตอม คือ ระยะห่างระหว่างนิวเคลียสของอะตอมถึงอิเล็กตรอนนอกสุดของอะตอมนั้นในสภาพที่เสถียรซึ่งวัดได้ในหน่วยพิโกเมตรหรืออังสตรอม
รัศมีอะตอมสามารถแบ่งได้เป็น 3 ชนิด ขึ้นอยู่กับชนิดของแรงยึดเหนี่ยวระหว่างอะตอมของธาตุนั้นๆ ได้แก่ รัศมีโควาเลนต์ รัศมีแวนเดอร์วาลส์ และรัศมีโลหะ

รัศมีโควาเลนต์

คือระยะครึ่งหนึ่งของความยาวพันธะโควาเลนต์ระหว่างอะตอมชนิดเดียวกัน เช่น H₂ มีระยะห่างระหว่างนิวเคลียสของไฮโดรเจนทั้งสองอะตอมเป็น 74 พิโคเมตร รัศมีอะตอมของไฮโดรเจนจึงเป็น 37 พิโคเมตร

รัศมีแวนเดอร์วาลส์

คือระยะทางครึ่งหนึ่งของระยะระหว่างนิวเคลียสของอะตอมสองอะตอมที่อยู่ใกล้กันที่สุดโดยรัศมีแวนเดอร์วาลส์นี้จะเกิดขึ้นในแก๊สเฉื่อยซึ่งไม่มีพันธะกับอะตอมอื่นหรือได้จากโมเลกุลโควาเลนต์สองโมเลกุลที่สัมผัสกัน

รัศมีโลหะ

หาได้จากธาตุที่เป็นโลหะ มีค่าเท่ากับครึ่งหนึ่งของระยะห่างระหว่างนิวเคลียสของสองอะตอมที่อยู่ใกล้กันที่สุด
ชิงกันเซ็ง E4 ซีรีส์

ภายใน

ชั้นบนของตู้ที่ 1 ถึง 3 จัดวางที่นั่งแบบ 3+3 แบบไม่มีที่พักแขน ในขณะที่ชั้นล่างของตู้ที่ 1 ถึง 8 จัดวางที่นั่งแบบ 2+3 และชั้นบนของตู้ที่ 7 ถึง 8 เป็นที่นั่งชั้นกรีน จัดวางแบบ 2+2
เปปเปอร์ (หุ่นยนต์)

การออกแบบ

ส่วนศีรษะของหุ่นยนต์จะมีไมโครโฟนติดตั้งไว้อยู่ 4 ตัว และกล้องคมชัดสูงติดตั้งไว้อยู่ 2 ตัว (ในส่วนปากและส่วนหน้าผาก) และมีเซนเซอร์ตรวจจับความลึกสามมิติ (อยู่ด้านหลังของตา) และยังมีไจโรสโคปในส่วนของเนื้อตัวและเซนเซอร์ตรวจจับการสัมผัสในส่วนหัวและส่วนมือด้วย

จุดประสงค์

เปปเปอร์ไม่ใช่หุ่นยนต์ที่สำหรับใช้งานภายในบ้าน แต่เปปเปอร์นั้น ตั้งใจจะ "ทำให้ผู้คนมีความสุข" รวมทั้งชอบเล่นกับผู้คน และทำความรู้จักผู้คนในโลกภายนอกด้วย โดยผู้สร้างเปปเปอร์หวังว่าเหล่านักพัฒนาหุ่นยนต์อิสระจะสร้างคอนเทนต์ใหม่ เพื่อให้นำมาใช้กับเปปเปอร์ได้
ไผ่ตง

ลักษณะทั่วไป

ไผ่ตงมีชื่อสามัญว่า Rough Giant Bamboo เป็นไผ่ประเภทเหง้ามีกอขนาดใหญ่ สูง 20–30 เมตร ลำตรงอัดกันเป็นกอค่อนข้างแน่น ปลายลำโค้งถึงห้อยลง เส้นผ่านศูนย์กลางลำ 10–20 เซนติเมตร ปล้องยาว 20–50 เซนติเมตร เนื้อลำหนา 1–3.5 เซนติเมตร ลำอ่อนปล้องล่างมีขนสีน้ำตาลปกคลุมหนาแน่น ปล้องบนมีขนสีขาวหรือสีเทาปกคลุม ลำแก่สีเขียวเข้มหรือสีเขียวอมเทา ปล้องล่างยังมีขนปกคลุมหนาแน่นและมักมีรากอากาศจำนวนมากออกตามข้อ แตกกิ่งต่ำหรือตั้งแต่กลางลำต้นขึ้นไป มีข้อลำ 3–5 กิ่ง กิ่งเด่นหนึ่งกิ่งอยู่ตรงกลาง กิ่งที่เหลือขนาดไล่เลี่ยกันมักมีรากอากาศที่กิ่ง

ใบ

ใบเป็นรูปแถบแกมรูปใบหอกมีขนาด กว้าง 1.5–4.5 เซนติเมตร ยาว 15–30 เซนติเมตร กาบหุ้มลำมีสีน้ำตาลอมม่วงหรือสีน้ำตาลจนถึงสีเขียวอ่อน กาบของหน่ออ่อนหรือกาบล่างๆของลำปกคลุมด้วยขนสีน้ำตาลเข้ม ส่วนกาบของหน่อบินหรือปล้องบน ๆ ของลำมักมีขนสีน้ำตาลอ่อนจนถึงสีเทา ใบยอดกาบรูปใบหอก สีน้ำตาลอมม่วงจนถึงสีเขียวอมม่วง กางออกถึงพับลง หูกาบเป็นพูเด่น ขอบและด้านในมีขนแข็งและยาวปกคลุม ลิ้นกาบเป็นแถบสูงประมาณ 1 เซนติเมตร ขอบจักไม่สม่ำเสมอและมีขน

ดอก

ช่อดอกย่อยเทียมยาว 5–9 มิลลิเมตร กลูม 1–2 อัน ดอกย่อยสมบูรณ์ 4–5 ดอก ปลายช่อดอกย่อยมีดอกที่พัฒนาไม่เต็มที่ 1 ดอก เกสรตัวผู้ 6 อัน ก้านเกสรเพศผู้แยกอิสระ ยอดเกสรเพศเมีย 1 อัน

นิเวศวิทยาและการกระจายพันธุ์

กล่าวกันว่าไผ่ตงนำมาจากจีน บางครั้งมีรายงานว่ามีถิ่นกำเนิดมาจากอินโดเนเซีย แต่ยังไม่มีการยืนยันแน่ชัดว่ามีถิ่นกำเนิดมาจากที่ใด ในไทยนิยมปลูกทั่วทุกภาค ไม่พบในป่าธรรมชาติ บางครั้งอาจพบขึ้นเป็นบริเวณกว้างในพื้นที่ป่าที่เคยมีการทำสัมปทานไม้ในอดีต เช่น พื้นที่ป่าในเขตอุทยานแห่งชาติคลองพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี สันนิษฐานว่าหลงเหลือจากการนำไผ่ตงไปปลูกเพื่อใช้สอยในค่ายที่พักของคนงานที่เข้าไปทำไม้ในอดีต

เกร็ด

ปัจจุบันมีหลายพันธุ์ปลูก (cultivar) เช่น ไผ่ตงดำ ไผ่ตงหม้อ สองพันธุ์นี้ส่วนมากปลูกเพื่อตัดลำต้นไปใช้ประโยชน์เนื่องจากมีลำสูง ส่วนไผ่ตงเขียวและไผ่ตงหนูเป็นพันธุ์ปลูกที่ให้หน่อดก ขนาดกอไม่สูงมาก นิยมปลูกเพื่อตัดหน่อขาย กล่าวกันว่าไผ่ตงเขียวแท้ๆสูญพันธุ์ไปจากเมืองไทยแล้ว จาก เอกสารการปลูกสร้างและบำรุงรักษาสวนไผ่ (รุ่งนภา พัฒนพิบูลย์ และคณะ,2545) รายงานว่าราวปี พ.ศ. 2477 มีการนำท่อนพันธุ์ไผ่ตงเขียวจากประเทศจีนมาปลูกในไทยครั้งแรกบริเวณพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี ต่อมาไผ่ตงเขียวได้รับความนิยมและปลูกกันทั่วประเทศโดยขยายพันธุ์จากต้นตอต้นแม่เดียวกัน จนในปี พ.ศ. 2537–2539 ไผ่ตงเขียวออกดอกและตายพร้อมกันเกือบทั่วประเทศ ต้นลูกที่ได้จากเมล็ดไผ่ตงเขียวที่ออกดอกส่วนใหญ่เป็นต้นลูกที่ลักษณะไม่สมบูรณ์ แต่หลังจากการคัดเลือกต้นและปรับปรุงพันธุ์ปลูกของต้นลูกไผ่ตงเขียว จนในที่สุดได้พันธุ์ปลูกที่มีลักษณะดีเท่าไผ่ตงเขียวเดิม ไผ่ที่เกิดจากการปรับปรุงต้นรุ่นลูกไผ่ตงเขียวนี้เดิมมีชื่อว่า "เพชรประจันตคาม" ซึ่งต่อมาภายหลังมีชื่อใหม่ว่า "ศรีปราจีน" นิยมปลูกเพื่อบริโภคหน่อกันทั่วประเทศ
โรงเรียนพระกุมารศึกษา

อาคาร สถานที่

ประกอบด้วยอาคารพระกุมารเยซู อาคารเรียนประถมศึกษา โรงอาหาร หอประชุมและสนามฟุตบอล

ระดับปฐมวัย

เปิดสอนในระดับอนุบาล 1 - อนุบาล 3 ใช้หลักสูตรสถานศึกษาระดับปฐมวัย พุทธศักราช 2546 ร่วมกับสถาบันวิจัยการเรียนรู้

ระดับประถมศึกษา

เปิดสอนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 - 6 ใช้หลักสูตรโรงเรียนพระกุมารศึกษา ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551

ระดับมัธยมศึกษา

เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 3 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 แบ่งออกเป็น 8 กลุ่มสาระหลัก ได้แก่ กลุ่มสาระคณิตศาสตร์ กลุ่มสาระวิทยาศาสตร์ กลุ่มสาระภาษาไทย กลุ่มสาระสังคมศึกษา กลุ่มสาระศิลปะ กลุ่มสาระสุขศึกษาและพลศึกษา และกลุ่มสาระภาษาต่างประเทศ
อิมเมซีน

อิมเมซีน (อังกฤษ: Imazine) เป็นเครื่องหมายการค้า ที่เกิดจากการร่วมทุนของชาวเกาหลี ชื่อว่า "หลิน" (อาจารย์และนักออกแบบ) และชาวฮ่องกงชื่อว่า "พอล" ทั้ง 2 คนนี้เป็นเพื่อนสนิทกัน โดยเครื่องหมายการค้านี้เกิดขึ้นเมื่อปี 2006 หลังจากที่ หลิน ได้ออกแบบนาฬิกาข้อมือซึ่งได้รับรางวัลการออกแบบยอดเยี่ยมประจำประเทศเกาหลี (GOOD DESIGN AWARD) ของ KIDP ทำให้หลินได้มาเริ่มเจรจากับ พอล ในการที่จะประดิษฐ์นาฬิกาข้อมือดังกล่าวให้สามารถใช้ได้จริง โดยผู้ออกแบบมีบริษัทของตนอยู่แล้ว คือ Jupiter Project (Jupiter Design) ในประเทศเกาหลี ซึ่งได้ออกแบบผลิตภัณฑ์ต่างๆ มากมาย อาทิ เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์สำนักงาน เป็นต้น

ประวัติ

เนื่องจากทั้ง 2 ประเทศคือเกาหลี และฮ่องกง ต่างก็มีอาณาเขตใกล้กับประเทศจีน จึงทำให้มีการย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศจีน โดยเริ่มแรกนั้น บริษัทฯได้ดำเนินการตลาดในประเทศเกาหลี จีน และฮ่องกง โดยยังคงซึ่งมาตรฐานการผลิตคุณภาพสูงโดยมีทางเกาหลีควบคุมการผลิต ต่อมาจึงได้มีการขยายตลาดไปยังประเทศใกล้เคียงมากขึ้น ได้แก่ ญี่ปุ่น (ซึ่งประเทศญี่ปุ่นเองผลิตภัณฑ์ประเภทอิออนลบเป็นที่แพร่หลายมากอยู่แล้ว) ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย และเริ่มมีการขยายไปยังตลาดโลกอันได้แก่ อังกฤษ สหรัฐอเมริกา อิตาลี อัฟริกาใต้ รวมทั้งในประเทศไทยด้วย

ที่มาของเครื่องหมายการค้า

เครื่องหมายการค้าจะเป็นรูปคล้ายกับนาฬิกาทราย ซึ่งบ่งบอกถึงเวลา และเป็นการเล่นคำของคำว่า Imagine (จินตนาการ) คือ การจินตนาการถึงเวลา โดยสินค้าตัวแรกเองนั้นก็คือ นาฬิกาข้อมือนั่นเอง

สาเหตุที่ทำให้เป็นที่รู้จัก

อย่างแรกคือ การได้รับรางวัลการออกแบบยอดเยี่ยม และต่อมานิตยสาร Times ในประเทศเกาหลี ได้ลงว่า "Imazine" เป็นสินค้าที่ได้รับการคัดเลือกจากกลุ่มลูกค้าว่าเป็น 21'C Leading Company (Blue Ocean Industry and Brand) และเริ่มเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในประเทศแถบยุโรป ซึ่งมีการ ODM สินค้าของอิมเมซีน ภายใต้ตราสินค้าว่า "breo" (ประเทศอังกฤษ) และ "io?ion?" (ประเทศอิตาลี) ซึ่งสร้างความโด่งดังเป็นอย่างมาก ด้วยดีไซน์ที่แปลกใหม่ และเหมาะสำหรับทั้งนักกีฬาหรือผู้หลงใหลในแฟชั่น

ของละเมิดลิขสิทธิ์และของปลอม

เนื่องด้วยสินค้าเริ่มมีชื่อเสียงในวงกว้าง การลอกเลียนแบบจึงเกิดขึ้น โดยปัจจุบันมีสินค้าที่ลอกเลียนแบบตัวสินค้า และมีการแอบอ้างชื่อตราสินค้า แต่ใช้เป็นชื่ออื่น เช่น Ion watch หรือใช้เป็นรูปสินค้าแทนตราสินค้า เป็นต้น โดยทั้งนี้เองเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นของจริง หรือของปลอม ที่สังเกตได้จากตัวสินค้าเลยจะเป็น คุณภาพของยางที่ใช้หรือแม้กระทั่งสีที่จะเห็นความแตกต่างกันอย่างชัดเจน แตกหากไม่มีตัวเทียบแล้ว แนะนำให้ดูที่บรรจุภัณฑ์ เช่น กรณีของประเทศไทย บรรจุภัณฑ์จะมีสีสันที่สดใส และเมื่อซื้อสินค้ามาแล้ว สามารถนำไปลงทะเบียนได้ผ่านเว็บไซต์ของสาขาในประเทศไทย เป็นต้น และของแท้สามารถตรวจวัดค่าปริมาณอิออนลบที่มีในผลิตภัณฑ์ได้จริง ซึ่งสามารถวัดค่าปริมาณอิออนได้ด้วยเครื่องมือวัด COM-PRO-3010 (ผลิตจากประเทศญี่ปุ่น)
ธาร์แมน แชนมูการัตนม

ธาร์แมน แชนมูการัตนม (จีน: 尚达曼; พินอิน: Shàng Dámàn; ทมิฬ: தர்மன் சண்முகரத்தினம்; เกิด 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1957) เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวสิงคโปร์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจและนโยบายสังคมแห่งชาติ เป็นประธานองค์การเงินตราแห่งประเทศสิงคโปร์ 
ธาร์แมนได้ใช้ชีวิตเพื่อบริการสาธารณะ ในตำแหน่งที่เกี่ยวข้องกับนโยบายเศรษฐกิจและการศึกษา เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 จนถึงปี ค.ศ. 2015 และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในปี ค.ศ. 2003 จนถึงปี ค.ศ. 2008
โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ

ประวัติ

มิสเจนีวีฟ คอล์ฟิลด์ สตรีตาบอดชาวอเมริกัน ได้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียน เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2482 โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนสอนคนตาบอด โดยใช้บ้านหลังเล็กๆ ที่ ถนนคอชเช่ ศาลาแดง นับว่าเป็น โรงเรียนสอนเด็กพิการแห่งแรกในประเทศไทย นักเรียนคนแรก คือ หม่อมเจ้าพวงมาศผกา ดิศกุล ได้มีผู้มีจิตกุศล ช่วยเหลือ และสนับสนุน โดยตั้งเป็น มูลนิธิช่วยคนตาบอดแห่งประเทศไทย ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 นับเป็น มูลนิธิสงเคราะห์คนพิการ แห่งแรกในประเทศไทย ต่อมา ได้ย้าย โรงเรียนสอนคนตาบอด ไปอยู่ตามที่ต่างๆ เนื่องจากมีนักเรียนเพิ่มมากขึ้น และเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2
จนในที่สุดปี พ.ศ. 2492 รัฐบาลสมัย จอมพล ป.พิบูลสงคราม อนุมัติให้เช่าที่ดินของ สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เนื้อที่ 8 ไร่เศษ ณ สี่แยกตึกชัย ถนนราชวิถี เป็นที่ตั้งของ โรงเรียนสอนคนตาบอด จนมาถึงปัจจุบัน
ปีการศึกษา 2503 โรงเรียนฯ ได้เข้าสู่ระบบการศึกษาของ กระทรวงศึกษาธิการ ภายใต้สังกัด สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2520 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ จัดเป็นโรงเรียนเอกชนการกุศล ปัจจุบันมีนักเรียนกว่า 250 คน ทั้งนักเรียน ประจำ - ไปกลับ โดยเปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้น อนุบาล ถึง ประถมศึกษาปีที่ 6 ส่วนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ทางโรงเรียนจัดการศึกษา แบบเรียนร่วม เมื่อ ปีการศึกษา 2540
นอกจากจะให้การศึกษาตามหลักสูตรแล้ว โรงเรียนฯ ยังส่งเสริมนักเรียนในด้านภาษา ดนตรี กีฬา เทคโนโลยี และ อาชีพ ตลอดจนให้ได้รับการตรวจรักษาตา และได้รับการเอาใจใส่ดูแลด้านสุขภาพ เป็นอย่างดีด้วย

สัญลักษณ์

ตรารูปวงกลม 2 วงซ้อนกัน ด้านบน เป็นชื่อโรงเรียนภาษาไทย ส่วนด้านล่าง เป็นชื่อโรงเรียนภาษาอังกฤษ ภายในวงกลม มีคำว่า "สงเคราะห์" อยู่ด้านบนประภาคาร และคำว่า "คนตาบอด" อยู่ด้านล่างประภาคาร
ความหมาย ประภาคาร คือ กระโจมไฟ ที่ให้แสงสว่าง แก่ผู้ที่เดินทาง ในทะเลอันกว้างใหญ่ เปรียบเสมือนกับ โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ ที่ให้แสงสว่าง และความหวัง แก่นักเรียนตาบอด

เพลงประจำโรงเรียน

ในปี พ.ศ. 2495 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์เพลง "ยิ้มสู้" เพื่อ สร้างขวัญ และ กำลังใจ แก่คนตาบอดทุกคน โดยทรงสอน เนื้อร้อง และ ทำนอง ให้ นักเรียนของโรงเรียนฯ ด้วยพระองค์เอง เพลงพระราชนิพนธ์ "ยิ้มสู้" จึงเป็น เพลงประจำโรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ นับแต่นั้นมา
ธงชาติสวีเดน

ข้อบังคับ และ ระเบียบ

เสาธงสำหรับประดับธงชาติ ในกรณีที่เป็นเสาเดี่ยว เสาธงมีความสูงเป็นสี่เท่าจนถึงยอดเสาธง ส่วนเสาธงแยกออกจากตัวอาคาร เสาธงมีความสูงเป็นสามเท่าจนถึงยอดเสาธง การชักธงชาติในวันทำการปกติ และวันหยุดของทางราชการ ตั้งแต่เวลา 8.00 น. จนถึงเวลา 21:00 น. ยกเว้นเมื่อประเทศเข้าสู่สภาวะสงคราม ธงชาติจะชักขึ้นไว้ตลอดเวลา
กู่

กู่ (จีนตัวย่อ: 蛊; จีนตัวเต็ม: 蠱; พินอิน: gǔ; เวด-ไจลส์: ku) หรือ จินฉาน (จีนตัวย่อ: 金蚕; จีนตัวเต็ม: 金蠶; พินอิน: jīncán; เวด-ไจลส์: chin-ts'an; "หนอนไหมทอง") เป็นพิษซึ่งได้มาจากสัตว์พิษตามความเชื่อทางภาคใต้ของประเทศจีนโดยเฉพาะแถบหนานเยฺว่ ทำขึ้นโดยนำสัตว์พิษชนิดต่าง ๆ (เช่น ตะขาบ งู แมลงป่อง) ใส่ลงในภาชนะ แล้วปิดผนึก ปล่อยให้สัตว์เหล่านั้นบริโภคกันเอง ตัวสุดท้ายที่รอดมาเพียงหนึ่งเดียวเชื่อว่า มีพิษร้ายแรงที่สุด มักนำมาใช้ในกิจกรรมทางไสยศาสตร์ เช่น ฆ่าคน ทำร้ายคน หรือก่อโรคภัยไข้เจ็บ คติชนจีนยังเชื่อว่า วิญญาณของกู่สามารถกลายร่างเป็นสัตว์หลายชนิด เช่น หนอน บุ้ง ตะขาบ งู กบ สุนัข หรือสุกร

กู่

อักษรจีนนั้นเป็นแผนภูมิรูปภาพ (pictogram) กล่าวคือ อักษรแต่ละตัวเกิดจากการวาดรูปแทนสิ่งหนึ่ง ๆ สำหรับคำว่า "กู่" นั้น เกี่ยวข้องกับคำว่า "ฉง" (蟲) ที่แปลว่า สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ เช่น แมลง หนอน บุ้ง ฯลฯ และอักษร "ฉง" ในภาษาจีนนั้นเป็นรูปงูหรือหนอน ส่วนอักษร "กู่" (蠱) เป็นการรวมอักษร "ฉง" เข้ากับอักษร "หมิ่น" (皿) ที่แปลว่า โหล ตุ่ม ไห ฯลฯ ฉะนั้น ความหมายดั้งเดิมของ "กู่" ก็คือ ฉงที่อยู่ในไห
เอกสารเก่าแก่ที่สุดที่พบคำว่า "กู่" คือ จารึกคำพยากรณ์ในสมัยราชวงศ์ชาง อายุราว 140 ปีก่อน ค.ศ.

จินฉาน

คำว่า "จินฉาน" เป็นไวพจน์ของคำว่า "กู่" พบครั้งแรกในเอกสารสมัยราชวงศ์ถัง เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นพระนิพนธ์ซึ่งหลี่ เสียน (李賢) โอรสของจักรพรรดิถังเกาจง (唐高宗) เขียนอธิบายหนังสือ โฮ่วฮั่นชู (後漢書; "หนังสือฮั่นสมัยหลัง") โดยใช้คำ "จินฉาน" เป็นชื่อเครื่องประดับงานศพที่ทำขึ้นจากทองคำ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ซู เอ้อ (蘇鶚) เขียนหนังสือพรรณนาว่า "จินฉาน" เป็นตัวหนอนสีทองที่ผู้คนร่ำลือกัน ได้มาจากแคว้นกัศมีร์ของอินเดีย
โวลแฟรม อีเบอร์ฮาร์ด (Wolfram Eberhard) กล่าวว่า การทำกู่เป็นประเพณีของชาวเหมียว (苗族) โดยในวัน 15 ค่ำ เดือน 5 พวกเขาจะจับสัตว์มีพิษชนิดต่าง ๆ ใส่ลงในหม้อ และขังปล่อยให้สัตว์เหล่านั้นกัดกินกันเอง ตัวใดรอดมาก็เอาไว้ใช้ฆ่าคน พวกเขาเรียกสัตว์นี้ว่า "กู่" แต่ในยุคของอีเบอร์ฮาร์ด นิยมเรียกว่า "จินฉาน" แล้ว ยิ่งกู่เป็นที่นิยมนำไปใช้ฆ่าคนมากเท่าไร เจ้าของกู่ก็ยิ่งร่ำรวยมากเท่านั้น จนกู่ได้ชื่อว่า สัตว์ที่สร้างทอง จึงเกิดการทำกู่โดยทั่วไป แต่ผู้เลี้ยงกู่ต้องหาคนมาสังเวยเลี้ยงกู่ มิฉะนั้น ตัวเขาเองจะถูกกู่ทำร้าย
ส่วนหลุยซา เชน (Louisa Schein) ระบุว่า คนทั่วไปกลัวชาวเหมียว โดยเฉพาะสตรีชาวเหมียว มานานหลายร้อยปี เพราะพวกเขาเลี้ยงกู่ไว้ใช้ฆ่าคน ใครถูกพิษกู่ จะทำค่อย ๆ ตายอย่างทุกข์ทรมาน
เจ.เจ.เอ็ม. ดี กรูต (J.J.M. de Groot) อ้างถึงหนังสือฉบับหนึ่งในสมัยราชวงศ์ซ่งที่พรรณนาว่า จินฉานเป็นตัวหนอนสีทอง เลี้ยงด้วยไหมที่ได้จากดินแดนฉู่ มูลของหนอนจินฉานนี้ถ้าใส่ลงในอาหาร ใครกินเข้าไปก็จะตายอย่างประหลาด หนอนเช่นนี้ทำให้ผู้เลี้ยงร่ำรวยมาก แต่กำจัดยาก ไม่ว่าน้ำ ไฟ ดาบ หรืออาวุธอื่น ก็ไม่อาจทำอันตรายหนอนนี้ได้
กรูตยังอ้างถึงหนังสือเรื่อง เถี่ยเหวย์ชานฉงถาน (鐵圍山叢談) ที่ไช่ เทา (蔡絛) แต่งขึ้นในคริสต์วรรษที่ 12 ว่า จินฉานเกิดขึ้นครั้งแรกในรัฐฉู่ (蜀國) ซึ่งปัจจุบันคือมณฑลเสฉวน แล้วภายหลังแพร่ไปในหูเป่ย์ หูหนาน ฝูเจี้ยน กว่างตง และกว่างซี
นอกจากนี้ กรูตอ้างถึงหนังสือที่เฉิน ฉางชี่ (陳藏器) เภสัชกรสมัยราชวงศ์ถัง ประพันธ์ขึ้น ว่า กู่แมลงหรือสัตว์เลื้อยคลานที่บริโภคไหมเป็นอาหารนั้น เอาไหมเช่นนั้นเผาไฟใช้เป็นยาแก้พิษกู่ดังกล่าวได้ ทั้งพรรณนาว่า ยามกลางวัน กู่ดูคล้ายตัวหนอนสีทอง มักขดตัวเหมือนแหวนสวมนิ้ว และมักบริโภคผ้าไหมลายดอกไม้หรือผ้าไหมแดงเหมือนหนอนกินใบไม้
สุธิยา จิวเฉลิมมิตร

ประวัติ

สุธิยา จิวเฉลิมมิตร เป็นลูกสาวของ สวัสดิ์ จิวเฉลิมมิตร กับ อัมพร ปิยะทัศน์ศรี และเธอมีพี่ชาย 2 คน คือ อภิรักษ์ และ ณัฐวุฒิ เธอเรียนมัธยมต้นที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ในช่วงมัธยมปลายได้ย้ายโรงเรียนและได้สำเร็จการศึกษามัธยมปลายจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภายหลังจากที่เธอได้รับเหรียญทองจากซีเกมส์ 2003 พ่อของเธอได้ลงทุนสร้างสนามซ้อมยิงปืนโดยใช้งบกว่า 1 ล้านบาท รวมถึงจ้างโค้ชชาวเยอรมันที่เดือนละ 3 แสนบาท เมื่อเธอเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ก็สามารถครองอันดับที่ 5 ของการแข่งขัน และเธอได้เข้าแข่งขันในรายการ “ไอเอสเอสเอฟ” เวิลด์แชมเปียนชิพ มิวนิก 2010 ใน พ.ศ. 2553 ที่ประเทศเยอรมนี ซึ่งเธอสามารถเข้าสู่รอบไฟนอลได้สำเร็จ และได้อันดับที่ 4 จากการแข่งขันดังกล่าว รวมถึงอยู่ในอันดับ 5 ของการแข่งขันเวิลด์แชมเปียนชิป ที่ประเทศเซอร์เบีย
สุธิยา ได้รับโควตาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ซึ่งก่อนหน้านั้นเธอได้ทำการฝีกซ้อมอย่างหนักที่ประเทศเยอรมนี โดยมีโค้ชชาวเยอรมันเป็นผู้ดูแล และในช่วงก่อนการแข่งขัน เธอยังมีโอกาสซ้อมที่สนามแข่งจริงในกรุงลอนดอน โดยเธอเข้าแข่งขันในประเภทเป้าบิน บุคคลหญิง ณ วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งเธออยู่ในอันดับที่ 11 และตกรอบคัดเลือก โดยมีคะแนนห่างจากอันดับที่ 6 ที่เป็นอันดับสุดท้ายที่ได้เข้ารอบเพียง 2 คะแนน
ภายหลังจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 สุธิยา ได้เดินทางกลับมาในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2555 และทราบข่าวเกี่ยวกับพ่อของเธอที่ได้รับอุบัติเหตุซึ่งอยู่ในอาการโคม่า ก่อนที่จะเสียชีวิตในเช้าวันที่ 11 สิงหาคม โดยทางญาติได้จัดงานบำเพ็ญกุศล ณ วัดถ้ำเขาฉกรรจ์ จังหวัดสระแก้ว และก่อนที่จะทำการรดน้ำศพ สุธิยาได้ยิงปืนจำนวน 65 นัด ซึ่งเท่ากับอายุพ่อของเธอ
เดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 สุธิยา เข้าแข่งขันยิงเป้าบินในรายการ อินเตอร์เนชันแนลกรังด์ปรีซ์ 2014 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศคูเวต โดยเธอได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันครั้งดังกล่าว และในปีเดียวกันนี้ เธอได้รับ 2 เหรียญทองแดง จากการแข่งขัน[
กีฬายิงปืนในเอเชียนเกมส์ 2014 ทั้งในประเภทบุคคลหญิงและประเภททีม
โมฮามัดยาสรี ยูซง

ประวัติ

ว่าที่ร้อยตรีโมฮามัดยาสรี ยูซง เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 เป็นบุตรยะสา กับอามัด ยูซง มีพี่น้อง 2 คน สำเร็จการศึกษา ศิลปศาสตรบัณฑิต

งานการเมือง

ว่าที่ร้อยตรีโมฮามัดยาสรี เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นกำนันแห่งตำบลบางเก่า อำเภอสายบุรี ซึ่งสืบทอดตำแหน่งกำนันต่อจากบิดา ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และดำรงตำแหน่งเพียงสมัยเดียว
เศรษฐศาสตร์การเมือง

ประวัติ

คำว่า Political economy (เศรษฐศาสตร์การเมือง) ได้ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางก่อนคำว่า Economics (เศรษฐศาสตร์) เศรษฐศาสตร์การเมืองในสมัยแรกเป็นความพยายามแยกให้เห็นว่า การปกครองเมือง (Political) มีความแตกต่างจากการปกครองแบบเดิม ซึ่งคำว่า Economy มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก แปลว่าการจัดสรรครัวเรือน การเพิ่มคำ political เข้าไปอาจทำให้หมายถึง การจัดสรรในแบบที่แตกต่างไปจากครัวเรือนทั่วไปเป็นแบบเมือง ซึ่งเป็นเรื่องใหม่ในสมัยนั้น  โดยที่การศึกษาจะเกี่ยวกับการดำเนินงานและการผลิตที่บริหารโดยรัฐ(รัฐเป็นสถาบันใหม่ในสังคม) ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังของระบบทุนนิยมที่เพิ่งเกิดใหม่และมีบทบาทมากขึ้น คำนี้ ได้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในอังกฤษ สมัย คริสต์ศตวรรษที่18 เพื่อแทนที่ แนวคิดสำนักธรรมชาตินิยม (Physiocracy)ของฝรั่งเศส   งานเขียนเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์การเมืองชิ้นแรกๆ ได้แก่ The labour theory of value (ซึ่งเริ่มโดย จอห์น ล็อก), พัฒนาต่อโดย อดัม สมิธ และวิเคราะห์ต่อในเชิงวิพากษ์โดยคาร์ล มาร์กซ)
ใน คริสต์ศตวรรษที่19 เนื่องด้วยความเฟื่องฟูของวิชาเศรษฐศาสตร์ในแบบกระแสหลัก  ทำให้ คำว่า เศรษฐศาสตร์การเมือง ถูกแทนที่ด้วย คำว่า เศรษฐศาสตร์  และทฤษฎีของเศรษฐศาสตร์ที่ว่านั้น ก็มีการใช้แนวคิดในเชิงองค์รวมน้อยลง เนื่องจากคำพยายามที่จะทำให้เศรษฐศาสตร์เป็น วิชาที่สามารถตัดออกจาก อารมความรู้สึกทางวัฒนธรรม สังคมและการเมือง  เพื่อให้วิชาดังกล่าวมีความคิดเป็นเหตเป็นผลทางวิทยาศาสตร์มากขึ้น เป็นผลทำให้ เศรษฐศาสตร์กลายเป็นสาขาวิชาที่ ไม่ค่อยตอบโจทย์ปัญหาของสังคม การเมือง หรือวัฒนธรรมใดๆเลย 
ในภายหลัง ที่เริ่มมีการวิพากษ์วิจารณ์เศรษฐศาสตร์กระแสหลักมาก ขึ้น เศรษฐศาสตร์การเมือง จึงปรากฏชัดขึ้นอีกครั้ง และมีบทบาทมาถึงปัจจุบัน
เศรษฐศาสตร์กระแสหลัก (Neo classic) มีความโดดเด่นในการชี้นำให้เห็นถึงสาเหตุการขยายตัวทางเศรษฐกิจ สังคมสามารถนำทรัพยากรมาใช้ในการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยกลไกตลาดที่ทำงานอย่างเสรี  แต่ความเป็นจริง กลไกตลาดไม่เคยทำงานอย่างเป็นอิสระ ถูกครอบงำด้วยอำนาจที่ชัดเจนและที่ไม่ชัดเจน เป้าหมายการใช้อำนาจเหนือกลไกตลาดก็คือ การได้กรรมสิทธ์ส่วนเกิน(surplus) เศรษฐศาสตร์การเมือง วิเคราะห์เศรษฐกิจ บนพื้นฐานความจริงทางสังคม อำนาจทางการเมือง  การกระทำในประวัติศาสตร์  เพื่ออธิบายรูปแบบเติบโตที่ขาดสมดุล ทำไมยิ่งพัฒนายิ่งทำให้สังคมแตกแยก
นิวเวิลด์ออร์เดอร์ (มวยปล้ำอาชีพ)

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู (WCW)

หลังจากที่เขาเสียแชมป์โลกไป เขาก็ย้ายมาอยู่สมาคม WCW อย่างรวดเร็วในปี 1994 และ โฮแกน ก็สามารถคว้า แชมป์โลก WCW ไปครอง ในศึก Bash At The Beach 1996 ได้ก่อตั้ง nWo ที่มี Dennis Rodman, Kevin Nash และ Scott Hall จากนั้นก็แยกกลุ่มเป็น 2 สาขา คือ nWo แดง-ดำ และ ขาว-ดำ ซึ่ง ขาว-ดำ ก็มี Hulk Hogan, Scott Norton, Brian Adam, Vincent, Scott Steiner, Bagwell และ Giant ส่วน แดง-ดำ ก็มี Kevin Nash, Scott Hall, Sting และ Lex Luger ระหว่างนั้น นักมวยปล้ำบางคนก็มีปัญหากันเองในกลุ่ม จากนั้นก็แยกทีมกันหมด กลายเป็น nWo เหมือนเดิม โฮแกน ก็เริ่มมีคนเชียร์มากขึ้น ช่วงนั้น Lex Luger ก็กลับมาที่ WCW หลังจากพักไปนานเกือบ 2 ปี เพราะบาดเจ็บหลังจากเสียแชมป์ให้กับ โฮแกน ในศึก HogWild 1997 โฮแกน นั้น ก็ได้มีโอกาสปล้ำกับ สติง ในศึก Fall Brawl 1999 และ สติง ได้ร่วมมือกับ Lex Luger เพื่อนเก่าของเขาและหักหลัง โฮแกน โดยเอาไม้เบสบอลตีใส่ โฮแกน และแพ้ด้วยท่า Scorpion Death Lock ไปในที่สุด

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE)

ในเวลานั้นปี 2002 วินซ์ แม็กแมน ก็ได้เรียก โฮแกน กลับมาพร้อมกับ เควิน แนช และ สก็อตต์ ฮอลล์ ในนามของ "nWo" และไปเล่นงานทั้ง เดอะ ร็อก และ สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน และ โฮแกน ก็ขอท้าเจอกับ เดอะ ร็อก ส่วน สก็อตต์ ฮอลล์ ก็ขอท้าเจอ สตีฟ ออสติน ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18 และ โฮแกน ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับ เดอะ ร็อก และกลับมาเป็น โฮแกน คนเดิมอีกครั้ง ส่วน ชอว์น ไมเคิลส์ ซึ่งกลับสู่สังเวียนมวยปล้ำอีกครั้ง หลังจากอาการบาดเจ็บที่หลังเป็นเวลา 5 ปี (ตั้งแต่ปี 1997-2002) ในนามกลุ่ม "nWo" ซึ่งในขณะนั้นมีสมาชิกได้แก่ เควิน แนช, สก็อตต์ ฮอลล์, เอ็กซ์-แพค, บูเกอร์ ที, บิ๊กโชว์ แต่กลับมาได้ไม่นาน กลุ่ม "nWo" ก็ได้สลายไป

ทีเอ็นเอ (TNA)

ในวันที่ 4 มกราคม 2010 nWo ได้กับมาอีกครั้งในสมาคม ทีเอ็นเอ (TNA) ในรายการ TNA impact! คืนนั้นเป็นตอนพิเศษ 3 ชั่วโมงเต็ม