เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย

พระราชสมภพ

เจ้าหญิงอีเลียนาทรงประสูติที่กรุงบูคาเรสต์ พระนางทรงเป็นผู้จัดตั้งและเป็นผู้นำของหน่วยเนตรนารีโรมาเนีย ภายใต้สภากาชาด และโรงเรียนของงานสังคมสงเคราะห์ในโรมาเนีย พระนางทรงเป็นลูกเรือที่มีความปรารถนามาก พระนางทรงสะสมเอกสารการบุกเบิกทางทะเลไว้มาก พระนางทรงล่องเรือ"อิสปราวา"ของพระนางเองหลายปี หลังจากนั้นพระนางทรงมีส่วนร่วมในหน่วยเนตรนารีออสเตรีย พระนางทรงมีส่วนร่วมตั้งแต่พ.ศ. 2478 จนกระทั่งหน่วยเนตรนารีและลูกเสือถูกสั่งห้ามในปีพ.ศ. 2481 หลังจากหน่วย  Anschluss ของนาซีเยอรมันได้เข้ามาเป็นผู้ควบคุมหน่วยเนตรนารีออสเตรีย

ก่อนพระราชาธิบดีไมเคิลสละราชสมบัติ

ในเมืองซินายอา วันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงอีเลียนาทรงอภิเษกสมรสกับอาร์คดยุคแอนตันแห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งทัสคานี การอภิเษกสมรสครั้งนี้ได้สนับสนุนโดยพระเชษฐาของพระนางคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย แต่พระองค์ทรงไม่พอพระทัยเจ้าหญิงอีเลียนาผู้เป็นพระขนิษฐาซึ่งทรงเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ชาวโรมาเนียมากกว่าพระองค์จึงประสงค์ให้พระนางออกจากประเทศไป หลังจากการอภิเษกสมรสพระเจ้าคาโรลได้ประกาศแก่ประชาชนชาวโรมาเนียอย่าให้เชื้อพระวงศ์ฮาพส์บวร์คเข้ามาอาศัยอยู่ในผืนแผ่นดินโรมาเนีย จากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เจ้าหญิงอีเลียนาและอาร์คดยุคแอนตันทรงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในประเทศโรมาเนีย
หลังจากพระสวามีของพระนางทรงถูกเกณฑ์เข้าร่วมกองทัพอากาศลัฟเวฟท์แห่งเยอรมนี พระนางทรงจัดตั้งโรงพยาบาลที่ปราสาทของพระองค์ ณ เมืองซอนเดนเบิร์ก นอกกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรียเพื่อทหารชาวโรมาเนียที่ได้รับบาดเจ็บ ในปีพ.ศ. 2487 พระนางและพระโอรสธิดาได้เสด็จกลับโรมาเนีย ทรงพักอาศัยที่ปราสาทบรานใกล้เมืองบราซอฟ อาร์คดยุคแอนตันเสด็จมาร่วมด้วยแต่สถานที่ได้ถูกยึดโดยกองทัพแดง เจ้าหญิงอีเลียนาทรงจัดตั้งและทำงานในโรงพยาบาลอื่นๆในหมู่บ้านบรานที่ซึ่งพระนางทรงตั้งชื่อโรงพยาบาลดวงหทัยของพระราชินีในความรักความทรงจำของพระชนนีของพระนางคือ สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย

หลังจากทรงลี้ภัย

หลังจากสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนียผู้เป็นพระนัดดาได้สละราชสมบัติ เจ้าหญิงอีเลียนาและพระราชวงศ์เสด็จลี้ภัยจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งโรมาเนียซึ่งก่อตัวขึ้นมาใหม่ ครั้งแรกทรงตั้งรกรากในสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นทรงย้ายไปประเทศอาร์เจนตินาและในปีพ.ศ. 2493 พระนางและพระโอรสธิดาได้ย้ายไปสหรัฐอเมริกาที่ซึ่งทรงซื้อบ้านที่เมืองนิวตัน รัฐแมสซาชูเซตส์
ปีพ.ศ. 2493 ถึง พ.ศ. 2504 ทรงทำการต่อต้านคอมมิวนิสต์แทรงทำงานในโบสถ์ออร์ทอด็อกซ์โรมาเนียในอเมริกา ทรงนิพนธ์หนังสือ 2 เล่ม คือ ฉันมีชีวิตอีกครั้ง(I Live Again)เป็นความทรงจำของพระนางปีสุดท้ายที่ทรงอยู่ในโรมาเนีย และโรงพยาบาลแห่งดวงหทัยพระราชินี(Hospital of the Queen's Heart)เป็นการจัดตั้งโรงพยาบาลและการทำงานในโรงพยาบาล
ในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 เจ้าหญิงอีเลียนาทรงหย่าขาดกับอาร์คดยุคแอนตัน และทรงสมรสครั้งที่ 2 ในเมืองนิวตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2497 กับนายแพทย์ สเตฟาน นิโคลัส อิสซาเรสคู ไม่มีพระโอรสธิดาร่วมกัน
ในพ.ศ. 2504 ทรงเข้ารีตออร์ทอด็อกซ์ พระอารามแห่งการคุ้มกันพระมารดาแห่งพระเจ้า ในเมืองบุซซี ประเทศฝรั่งเศส การสมรสครั้งที่ 2 ของพระนางได้สิ้นสุดเมื่อทรงหย่าในปีพ.ศ. 2508 พระนางทรงโกนพระเกศาและทรงดำรงเป็นซิสเตอร์(แม่ชี)ในปีพ.ศ. 2510 ซิสเตอร์อีเลียนาทรงได้พระนามว่า มาร์เตอร์อเล็กซานดรา(พระแม่อเล็กซานดรา) ทรงย้ายกลับมาที่อเมริกาและทรงเข้าอารามออร์ทอด็อกซ์แห่งการเปลี่ยนแปลง ที่เมืองเอลวูด รัฐเพนซิลเวเนีย ทรงดำรงเป็นหัวหน้าสำนักชี จนกระทั่งทรงเกษียณในปีพ.ศ. 2524 พระนางทรงพำนักอยู่ที่อารามจนกระทั่งสิ้นพระชนม์
พระนางเสด็จเยือนโรมาเนียอีกครั้งในปีพ.ศ. 2533 พระชนมายุ 81 พรรษา ด้วยความช่วยเหลือของพระธิดา
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2534 พระนางทรงทรมานกับการที่สะโพกหักในตอนเย็นก่อนวันพระชันษาครบ 82 พรรษา และขณะอยู่ในโรงพยาบาลทรงทรมานกับภาวะหัวใจล้มเหลว ทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2534 พระชนมายุ 82 พรรษา

ข้อสงสัยเกี่ยวกับความเป็นบิดา

มีบางข้อสงสัยเกี่ยวพระบิดาแท้จริงของเจ้าหญิงอีเลียนา มีผุ้ได้กล่าวว่าพระบิดาของเจ้าหญิงคือเจ้าชายบาร์บู สเตอเบย์ เนื่องจากพระมารดาของพระนางทรงเป็นผู้มีความอื้อฉาวมากในหมู่พระราชวงศ์