google/wiki40b huggingface dataset:
วังลดาวัลย์

ประวัติ

สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2449 ตามพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศร์ (ต้นราชสกุลยุคล) เมื่อคราวใกล้จะสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ โดยพระราชทานนาม “วังลดาวัลย์” ตามพระนามเดิมของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลดาวัลย์ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ผู้เป็นพระอัยกาของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพรฯ โดยมีพระสถิตย์นิมานการ เจ้ากรมโยธาธิการ เป็นผู้จัดการเรื่องแปลน ซึ่งขณะนั้นกรมโยธาธิการได้จ้างช่างชาวต่างประเทศออกแบบพระที่นั่ง พระตำหนัก ตำแหน่งและอาคารต่าง ๆ ฉะนั้น ตำหนักหลังนี้คงออกแบบโดยนายช่างชาวต่างประเทศ โดยมีนายจี บรูโน เป็นผู้รับเหมาการก่อสร้าง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศร์ เจ้าของวังลดาวัลย์นั้นโปรดการดนตรี นาฏศิลป์ และศิลปะการแสดงแทบทุกแขนง ทำให้วังลดาวัลย์เปรียบเสมือนศูนย์รวมศิลปวัฒนธรรมที่สำคัญแห่งหนึ่ง แต่เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ลงในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2475 วังนี้ตกอยู่ในการดูแลของพระชายา คือ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล ประจวบกับมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นระบอบประชาธิปไตย ใน พ.ศ. 2475 ทำให้วังลดาวัลย์ถูกทอดทิ้ง
ต่อมาในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพารัฐบาลญี่ปุ่นในขณะนั้นเคยเช่าใช้เป็นหอวัฒนธรรมญี่ปุ่น และเคยใช้เป็นที่พำนักของกองกำลังทหารจากสหประชาชาติ ครั้นในช่วงปลายสงคราม พ.ศ. 2488 สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ได้ติดต่อขอซื้อวังลดาวัลย์จากพระทายาทเพื่อจะได้ไม่ตกเป็นของต่างชาติ วังลดาวัลย์จึงอยู่ในความดูแลของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ตั้งแต่นั้นมา

รูปแบบสถาปัตยกรรม

ลักษณะเป็นตำหนักก่ออิฐถือปูน มีความสูง 2 ชั้น ตำหนักชั้นล่างมีเครื่องตกแต่งเป็นแบบฝรั่ง ได้แก่ ประติมากรรมหินอ่อนรูปพระนางมารีและพระบุตร ชานพักบันไดเป็นหน้าต่างติดตาย ตอนบนเป็นช่องแสงโค้งครึ่งวงกลม ตอนล่างติดกระจกสีเป็นลายดอกไม้ ชั้นบนตกแต่งเป็นแบบจีน ได้แก่รูปเขียนที่ชานพักบันได ภายในห้องโถงกลางตั้งชุดรับแขกแบบจีน ห้องพระซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปในตู้ไม้แบบจีน ลงรักปิดทองทั้งตู้ บานตู้เขียนลายเรื่องพระพุทธประวัติที่งดงามมาก มุขด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นหอคอยมีบันไดเวียนขึ้นไปชั้นสาม ซึ่งเป็นหอประดิษฐานพระบรมอัฐิของสมเด็จพระบูรพกษัตริยาธิราชตามแบบฉบับของตำหนักที่สร้างในสมัยรัชกาลที่ 5
อารัม คาชาตูเรียน

อารัม อีลิช คาชาตูเรียน (อาร์มีเนีย: Արամ Խաչատրյան; รัสเซีย: Ара́м Ильи́ч Хачатуря́н; อังกฤษ: Aram Khachaturian; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1903 - 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1978) เป็นคีตกวีชาวโซเวียตเชื้อสายอาร์มีเนีย  ได้รับการยกย่องเป็น "1 ใน 3 ยักษ์ใหญ่"  ของดนตรีโซเวียต ควบคู่ไปกับดมีตรี ชอสตโกวิช และเซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ
คาชาตูเรียนเกิดที่ทบิลิซี เป็นลูกคนสุดท้องในจำนวน 5 คน  จากครอบครัวชาวอาร์มีเนียพลัดถิ่นที่อพยพมาจากนาคีชีวัน อาเซอร์ไบจาน  เมื่ออายุได้ 19 ปี เขาย้ายมาอาศัยในมอสโก และเข้าศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีมอสโก เมื่อปี ค.ศ. 1929
ผลงานของคาชาตูเรียนที่มีชื่อเสียง ได้แก่ บทเพลง Adagio of Spartacus and Phrygia จากองก์ที่สองของบัลเลต์เรื่อง สปาร์ตาคุส (1956), บทเพลง Sabre Dance จากองก์ที่ 4 และอะดาจิโอ จากบัลเลต์เรื่อง กายาเน (1942) งานดนตรีของคาชาตูเรียนได้รับอิทธิพลจากดนตรีคลาสสิกและดนตรีพื้นบ้านอาร์มีเนีย
สถานีรถไฟอีดาบาชิ

เส้นทางรถไฟ

สถานีรถไฟอีดาบาชิมีเส้นทางรถไฟดังนี้
ชุงอิจิ มิยาโมโตะ

ประวัติ

เมื่อขึ้นชั้น ม.ปลาย มิยาโมโตะก็เข้าเรียนในโรงเรียนสอนการร้องเพลง ซึ่งนอกจากการร้องเพลงแล้ว เขายังมีความสามารถโดดเด่นทางด้านการเล่นเปียโน (ดีดเองทุกเพลงที่ใช้เปียโนเป็นเครื่องดนตรีประกอบ) เนื่องจากเริ่มหัดเล่นมาตั้งแต่ตอนอายุ 4 ปี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 มิยาโมโตะได้ออกซิงเกิลแรกที่มีชื่อว่า "เบียคุยะ ~ทรูไลท์~" (白夜～True Light～) ซึ่งเป็นเพลงเปิดของอนิเมะ เรื่อง ดี.เอ็น.แองเจิ้ล ต่อมาในปีเดียวกัน เขาได้ออกมินิอัลบัมชื่อ Anges (แปลว่า "angels" ในภาษาฝรั่งเศส) กับทางค่าย Victor Entertainment 
ปัจจุบันแม้เพลงของเขาจะไม่ได้ใช้เป็นเพลงประกอบอนิเมะแล้ว แต่ก็ยังมีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง และมิยาโมโตะยังมีโอกาสได้ลองพากย์การ์ตูนด้วย ผลงานการพากย์ชิ้นแรกของเขาคือบท ชานี่ แอนดราส ในเรื่องกันดั้มซี้ด
นอกจากการร้องเพลงกับพากย์การ์ตูนแล้ว มิยาโมโตะยังได้จัดรายการวิทยุ "มิยาโซบะ เรดิโอ" (宮そば RADIO) ด้วย ซึ่งในรายการ จะเป็นการขอบคุณแฟนเพลงทั่วๆไป หรือพูดเกี่ยวกับเรื่องอัลบัมที่จะวางจำหน่าย โดยเขาจะออกมาพูดเป็นเวลาประมาณ  20 นาที 
มิยาโมโตะยังไม่ค่อยมีผลงานการออกแสดงบนเวทีมากนัก และยังไม่มีมิวสิกวิดีโอเป็นของตัวเอง แต่จะเล่นสดแทน ทำให้ผู้ชมได้มองเห็นถึงความสามารถของเขา
Shika Otoko Awo Ni Yoshi

เนื้อเรื่อง

โอกาว่าเป็นผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่ง สิ่งเดียวเกี่ยวกับเขาที่ไม่ธรรมดาก็คือการเป็นคนโชคร้าย หากจะมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับเขา ก็มักจะมีเหตุให้ต้องมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นขัดขวางสิ่งเหล่านั้นทุกครั้งไป ไม่ว่าจะเป็นการได้รับบาดเจ็บตอนไปขอพรให้ชนะการแข่งเคนโด้ ก่อนหน้าการแข่งข้นเพียงไม่กี่วัน หรือการที่บริษัทที่ตกลงรับเขาเข้าทำงาน มีเหตุให้ต้องปิดกิจการไป หรือแม้แต่การที่ถูกคนรักทิ้งไปแต่งงานกับคู่แข่งในที่ทำงานเดียวกัน
ความโชคร้ายของโอกาว่ายังไม่สิ้นสุด เขาได้รับคำสั่งจากหัวหน้างานให้เปลี่ยนงานจากเดิมที่ทำงานอยู่ในห้องวิจัยของมหาวิทยาลัยให้ไปทำงานเป็นครูในโรงเรียนสตรีที่นาระ โอกาว่าจำใจต้องเดินทางจากโตเกียวไปยังนาระ โดยที่ไม่รู้เลยว่าที่นี่มีสิ่งใดรอคอยเขาอยู่บ้าง
เพียงวันแรกของการเริ่มงาน เขาก็ต้องพบกับสิ่งประหลาด เมื่ออยู่ๆ มีกวางตัวหนึ่งเดินเข้ามาพูดกับเขา และมอบหมายหน้าที่ในการช่วยเหลือประเทศญี่ปุ่นจากภัยแผ่นดินไหวที่จะนำมาซึ่งการจมลงสู่ท้องทะเลของญ๊ปุ่นทั้งประเทศ อันเนื่องมาจากการพลิกตัวของปลาดุกยักษ์ที่ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าแบกรับน้ำหนักทั้งหมดของประเทศญี่ปุ่นเอาไว้
โอกาว่ายอมทำตามทั้งที่ยังไม่เข้าใจเรื่องราวดีนัก แต่แล้วก็มีเหตุวุ่นวายเกิดขึ้นทำให้เขาปฏิบัติหน้าที่ไม่สำเร็จ กวางจึงลงโทษเขาด้วยการทำให้ใบหน้าของเขาที่สะท้อนในกระจกกลายเป็นหน้าของกวาง โดยจะแก้ไขให้กลับเป็นเหมือนเดิม เมื่อโอกาว่าปฏิบัติหน้าที่เสร็จ
โอกาว่าต้องเจอปัญหาอย่างหนัก ทั้งใบหน้าที่กลายเป็นหน้าของกวาง ลูกศิษย์ในห้องเรียนที่ดูแปลกๆ และมักจะรู้เรื่องส่วนตัวของเขาอยู่เสมอ อีกทั้งยังต้องตามหาสิ่งของศักดิ์สิทธิ์ที่จะนำมาใช้เพื่อทำพิธีสะกดปลาดุกยักษ์เพื่อให้ประเทศญี่ปุ่นรอดพ้นจากหายนะในครั้งนี้อีก
ด้วยความพยายามของเขา และความช่วยเหลือจากกวางและคนรอบข้าง ทุกอย่างน่าจะเรียบร้อยไปได้ด้วยดี แต่ของศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกชิงไปจากมือโอกาว่าในวันทำพิธีเสียอีก....
วิทยาลัยชุมชนสระแก้ว

ประวัติ

วิทยาลัยชุมชนสระแก้ว เป็นหนึ่งในสิบวิทยาลัยชุมชน ที่จัดตั้งขึ้นตามนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ โดยในระยะแรกได้ใช้สถานที่ของ "ศูนย์ฝึกและพัฒนาอาชีพราษฎรไทยบริเวณชายแดนจังหวัดสระแก้ว" เริ่มเปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2545
ในปี พ.ศ. 2547 วิทยาลัยชุมชนสระแก้ว ได้แยกการดำเนินการออกจากศูนย์ฝึกฯ โดยการแบ่งเนื้อที่ให้กับวิทยาลัยชุมชนฯ จำนวน 43 ไร่ 1 งาน 74 ตารางวา พร้อมอาคารเรียน 3 หลัง ห้องน้ำ และบ้านพักข้าราชการ 11 หลัง
กระทั่งเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้มีการแต่งตั้งผู้อำนวยการ ข้าราชการครู และบุคลากร เข้าปฏิบัติหน้าที่ในวิทยาลัยอย่างสมบูรณ์

หลักสูตรที่เปิดสอน

วิทยาลัยชุมชนสระแก้ว เปิดทำการเรียนการสอน 3 ระดับ คือ ระดับอนุปริญญา ระดับประกาศนียบัตร และหลักสูตรระยะสั้น ได้แก่

หลักสูตรระยะสั้น

วิทยาลัยชุมชนสระแก้ว เปิดสอนหลักสูตรระยะสั้นตามความต้องการของชุมชน อาทิเช่น หลักสูตรการนวดแผนไทย การจัดรายการวิทยุกระจายเสียง การจัดทำบัญชีสหกรณ์ การเขียนเว็บไซต์เพื่อการค้า การค้าชายแดน การองรมเชิงเกษตรอินทรีย์ และหลักสูตรอื่นๆ อีกจำนวนมาก
สำนักงานกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ

กองทุนหมู่บ้าน

เป็นโครงการตามนโยบายของรัฐบาลพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ที่ดำเนินการจัดตั้งกองทุนในทุกหมู่บ้านๆ ละ 1 ล้านบาท เพื่อเป็นกองทุนหมุนเวียนให้ชาวบ้านได้มีแหล่งเงินทุนให้กู้ยืมเพื่อประกอบอาชีพ และดำรงชีพ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี

ประวัติ

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ได้จัดทำโครงการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาและกระจายฐานบริการระดับอุดมศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ไปสู่จังหวัดปราจีนบุรีและภูมิภาคใกล้เคียงรวมทั้งดำเนินการวิจัยและพัฒนาการฝึกอบรม การถ่ายทอดเทคโนโลยีต่างๆ แก่ชุมชนและภาคอุตสาหกรรม ซึ่งเดิมมหาวิทยาลัยฯ ได้วางแผนจัดทำโครงการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ณ จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งคณะรัฐมนตรีอนุมัติเป็นที่เรียบร้อย ใน ปีพ.ศ. 2535 แต่ต้องเปลี่ยนแปลงสถานที่ดำเนินโครงการมาเป็นที่จังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งเป็นที่ดินราชพัสดุในความดูแลของกองทัพบกซึ่งที่ดินที่ติดทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3077 เส้นทางขึ้นเขาใหญ่ เลขที่ 129 หมู่ 6 ตำบลเนินหอม อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี จำนวน 1,233 ไร่ และสำรองพื้นที่ใช้งานอีก 1,286 ไร่ เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายของทบวงมหาวิทยาลัยที่ให้มหาวิทยาลัยที่จะขยายวิทยาเขตแห่งใหม่ควรมีพื้นที่อย่างน้อยไม่ต่ำกว่า 2,000 ไร่ ในปี พ.ศ. 2538

ลำดับเหตุการณ์

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี  หรือที่นิยมเรียกกันทั่วไปว่า"เทคโนปราจีนฯ" มีลำดับเหตุการณ์ดังนี้

ชีวิตนักศึกษาภายในวิทยาเขตปราจีนบุรี

การพักอาศัยและใช้ชีวิตของนักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี มีลักษณะคล้ายกับนิสิตนักศึกษาอื่นในมหาวิทยาลัยรอบๆจังหวัดปราจีนบุรี โดยคนที่มีภูมิลำเนาหรือมีญาติพี่น้องอยู่ในจังหวัดปราจีนบุรี ก็จะพักอาศัยกับครอบครัวหรือบ้านคนรู้จัก  หรืออาศัยในหอพักเอกชนบริเวณรอบ ๆ มหาวิทยาลัย สำหรับนักศึกษาที่มีภูมิลำเนาอยู่ต่างจังหวัด และกำลังศึกษาในชั้นปีที่ 1 ทางมหาวิทยาลัยบังคับให้นักศึกษาทุกคนพักอาศัยในหอพักมหาวิทยาลัย ซึ่งมหาวิทยาลัยมีบริการหอพักสำหรับนักศึกษาภายในมหาวิทยาลัย เปิดให้นักศึกษาเข้าพักตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542

เดินทางภายในมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยได้จัดรถสองแถวรับส่งนักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี จำนวน 1 คัน โดยวิ่งรับส่งนักศึกษาตั้งแต่เวลา 7.00 น. - 21.00 น. ในวันจันทร์ - เสาร์ และเวลา 7.00 น. - 18.00 น. ในวันอาทิตย์

อาคารสิรินธร

เป็นอาคารบรรณสารสนเทศ ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ ในบริเวณส่วนจัดการศึกษา ซึ่งต่อมา สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้ทรงโปรดเกล้าให้ใช้นามอาคารว่า "อาคารสิรินธร เป็นอาคารสูง 6 ชั้น เนื้อที่ 15,222 ตารางเมตร ใช้งบประมาณในการก่อสร้าง 161,803,030.00 ล้านบาท ระยะเวลาก่อสร้าง 900 วัน โดยภายในอาคารสิรินธร จะเป็นที่ตั้งของสำนักหอสมุดกลาง วิทยาเขตปราจีนบุรี เพื่อให้บริการยืม - คืน หนังสือ วารสาร สื่อโสตทัศนศึกษา วิทยานิพนธ์ ปริญญานิพนธ์ ข้อมูลข่าวสารแก่อาจารย์ เจ้าหน้าที่ นักศึกษาของมหาวิทยาลัยที่กำลังศึกษาอยู่ที่จังหวัดปราจีนบุรี

อาคารปฏิบัติการการจัดการอุตสาหกรรม (โรงแรมวิลล่า วิชชาลัย)

ตั้งอยู่บริเวณปากทางขึ้นอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ในพื้นที่ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี เป็นอาคารปฏิบัติการการโรงแรม ซึ่งใช้ในการเรียนและฝึกทักษะในการปฏิบัติงานของนักศึกษา พร้อมทั้งได้เปิดให้บริการแก่บุคคลทั่วไป ที่มีความต้องการที่จะมาใช้บริการในด้านห้องพัก และจัดประชุมสัมมนาในงานต่างๆ โดยมีเจ้าหน้าที่ และ นักศึกษา ภาควิชาบริหารธุรกิจท่องเที่ยวและโรงแรม คณะบริหารธุรกิจและอุตสาหกรรมบริการ ให้บริการบุคคลทั่วไป
อึงโกโล ก็องเต

ช่วงเริ่มต้น

ก็องเต เคยเป็นนักฟุตบอลระดับเยาวชนของบูลอญ และได้ลงสนามในฐานะนักฟุตบอลอาชีพเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ในการแข่งขันลีกเดอ นัดที่บูลอญแพ้คาบ้านต่ออาแอสโมนาโก 1–2  ต่อมาในฤดูกาล 2012–13 ก็องเต ยังคงเล่นให้กับบูลอญที่ตกชั้นลงมาแข่งขันในระดับดิวิชัน 3 ฝรั่งเศส
ปี 2013 ก็องเต มีโอกาสลงเล่นในระดับลีกเดออีกครั้ง เมื่อได้ย้ายไปเล่นให้กับก็อง ซึ่งจัดว่าเป็นสโมสรฟุตบอลชื่อดังในจังหวัดกาลวาโดส, แคว้นนอร์ม็องดี โดยก็องเต ลงเล่นไปถึง 38 นัด เป็นผู้เล่นตัวหลักตลอดฤดูกาล 2013–14 ก่อนจะพาสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับ 3 และได้เลื่อนชั้นสู่ลีกเอิง
ฤดูกาล 2013–14 ก็องเต ได้เล่นในระดับลีกเอิงหรือลีกสูงสุดของฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก โดยเขาได้ลงสนามในลีกเอิงเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ปี 2014 ในนัดที่บุกไปชนะเอวิยอง 0–3 ซึ่งก็องเต ยิงประตูในนัดดังกล่าวได้ 1 ประตู และตลอดฤดูกาลเขาเป็นผู้เล่นตัวหลักและยิงประตูในลีกได้รวม 2 ประตู

เลสเตอร์ซิตี

ในฤดูกาล 2015–2016 ก็องเต ย้ายมาอยู่กับ เลสเตอร์ซิตี เขาทำผลงานได้ยอดเยี่ยมและพาสโมสรคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยแรกได้ และเป็นการคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกของเจ้าตัวเองด้วย

เชลซี

หลังจบฤดูกาล  2015–16 หรือช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2016–17 ก็องเตจึงได้ย้ายไปสู่เชลซี ด้วยค่าตัวคาดว่าประมาณ 32 ล้านปอนด์ (ประมาณ 1,760 ล้านบาท) ด้วยระยะเวลาสัญญา 5 ปี และในฤดูกาลเดียวกันนี้ ก็องเตได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเออีกด้วย

ทีมชาติ

จากผลงานการเล่นที่ยอดเยี่ยม ทำให้ก็องเตได้ติดทีมชาติฝรั่งเศส ชุดแข่งขันในรายการฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 แต่เป็นได้แค่รองแชมป์ หลังแพ้ให้ทีมชาติโปรตุเกส 1-0 ในรอบชิงชนะเลิศ
ในฟุตบอลโลก 2018 ก็องเตเป็นกำลังสำคัญที่พาทีมชาติฝรั่งเศสคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกสมัยที่ 2 ได้สำเร็จ
สถาปัตยกรรมอินโด-อิสลาม

สถาปัตยกรรมอินโด-อิสลาม (Indo-Islamic architecture) เป็นสถาปัตยกรรมของอนุทวีปอินเดีย ซึ่งส่วนใหญ่สร้างขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงศาสนาอิสลาม สถาปัตยกรรมอินโด-อิสลามเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับการแพร่หลายของศาสนาอิสลามบนอนุทวีปอินเดียหลังพระเจ้ามูฮัมมัดแห่งกอร์สถาปนาเมืองหลวงอิสลามขึ้นคือเดลี ในปี 1193 จากนั้นหลังทั้งรัฐสุลต่านเดลี และ จักรวรรดิโมกุล เข้ามาปกครองพื้นที่อนุทวีปอินเดีย ทั้งสองรัฐเป็นผู้สืบทอดเชื้อสายมาจากอัฟกานิสถาน หรือแถบเอเชียกลาง ก็ได้นำสถาปัตยกรรมแบบดังกล่าวมาสู่อนุทวีปอินเดียมาด้วย คือกลุ่มสถาปัตยกรรมอิหร่าน
สถาปัตยกรรมอินโด-อิสลามพบมากในมัสยิด และสุสาน (กุโบร์) ซึ่งมีลักษณะแตกต่างจากสถาปัตยกรรมที่มีมาก่อนหน้าในอินเดีย กลุ่มสถาปัตยกรรมฮินดู โดยสิ้นเชิง ลักษณะสำคัญ เช่น โดมขนาดใหญ่ และการใช้โค้งจำนวนมาก อันเป็นลักษณะที่ไม่เคยพบในงานศิลป์แบบฮินดูเลย
วัสดุที่นิยมคือหิน โดยเฉพาะหินทราย ซึ่งแตกต่างจากงานสถาปัตยกรรมอิสลามในแถบตะวันออกกลางที่ใช้อิฐอย่างแพร่หลาย   สถาปัตยกรรมอินโดอิสลามพัฒนาขึ้นในเดลี ก่อนจะเผยแพร่ไปกับการขยายอาณาเขตของโมกุล ซึ่งทำให้ในแต่ละบริเวณมีการพัฒนาสถาปัตยกรรมเฉพาะถิ่นไปอีก หลังจักรวรรดิโมกุลล่มสลาย สถาปัตยกรรมอินโดอิสลามเริ่มผสมผสานเข้ากับแบบฮินดู พบในการสร้างพระราชวังในยุคนั้นอย่างชัดเจน
สถาปัตยกรรมอินโดอิสลามมีอิทธิพลมากต่อสถาปัตยกรรมอินเดีย สถาปัตยกรรมปากีสถาน สถาปัตยกรรมบังคลาเทศ และภายหลังอิทธิพลของอาณานิคมบริธิช ราช ก็ผสมผสานสถาปัตยกรรมโคโลเนียลแบบตะวันตกเข้ากับอินโดอิสลาม เกิดเป็นาถาปัตยกรรมสำคัญคือ สถาปัตยกรรมอินโด-ซาราเซนิก (Indo-Saracenic) และสถาปัตยกรรมฟื้นฟูอินโด-ซาราเซนิก (Indo-Saracenic Revival) ขึ้น
นัตโต

นัตโต (ญี่ปุ่น: 納豆 (なっとう) nattō ) เป็นอาหารพื้นเมืองของประเทศญี่ปุ่น ทำจากถั่วเหลือง หมักด้วยเชื้อแบคทีเรีย Bacillus subtilis สายพันธุ์ natto นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า นัตโตอุดมไปด้วยโปรตีน เช่นเดียวกับมิโซะ ทำให้เป็นแหล่งโภชนาการที่สำคัญของญี่ปุ่นมาช้านานและคุณค่าทางโปรตีนที่สูงทำให้สามารถใช้แทนเนื้อสัตว์ได้ แต่เนื่องจากนัตโตมีกลิ่นแรงและมีลักษณะเป็นเมือกซึ่งเกิดจากการย่อยโปรตีนระหว่างการหมัก ดังนั้นจึงทำให้มีทั้งผู้ที่ชอบและไม่ชอบ ในญี่ปุ่นนิยมรับประทานกันในแถบภาคตะวันออก เช่น คันโต โทโฮะกุและฮกไกโด

ขั้นตอนการทำ

นำถั่วเหลืองไปแช่น้ำค้างคืนแล้วเอาเปลือกออก จากนั้นนำไปนึ่งแล้วใส่เชื้อ Bacillus sp. หมักที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส ใช้เวลา 20 ชั่วโมง จากนั้นทำให้เย็นจนถึงอุณหภูมิปกติ การใส่เชื้อที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส จะช่วยลดการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ชนิดอื่น ๆ ขั้นตอนสุดท้ายคือการนำไปใส่ภาชนะหรือฟางข้าวห่อ จากนั้นนำไปบ่ม

การรับประทาน

การรับประทานนัตโตนั้นจะแตกต่างกันในแต่ละคน โดยส่วนใหญ่แล้วจะรับประทานร่วมกับการผสมกับโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) ต้นหอมซอย หัวไชเท้าฝอย ไข่ดิบ หรืออาจจะนำไปประกอบอาหาร เช่น ข้าวผัดนัตโต ราเม็งนัตโต ซูชินัตโต แซนวิชนัตโต เป็นต้น
ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล

ศตวรรษ : ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล - ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล - ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
ทศวรรษ : 190 180 170 160 150 140 130 120 110 100 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล อยู่ระหว่าง 200 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 101 ปีก่อนคริสตกาล
ร็อตไวเลอร์

ลักษณะทั่วไป

ร็อตไวเลอร์ที่อยู่ในอุดมคติควรมีขนาดปานกลาง ล่ำและมีพลัง ความกระทัดรัดและโครงสร้างที่บึกบึนเป็นเครื่องบ่งบอกถึงความแข็งแรง สุนัขเพศผู้จะมีโครงสร้างที่ใหญ่กว่าสุนัขเพศเมีย โดยที่เพศเมียแม้จะมีขนาดเล็กกว่า สุนัขพันธุ์ร็อตไวเลอร์เป็นสุนัขอารักขาที่น่าเกรงขาม เมื่อถูกฝึกให้ต่อสู้และโจมตี ก็จะทำอันตรายให้แก่ผู้บุกรุก แม้จะฝึกได้ไม่ยาก จึงต้องมีเจ้านายที่มีความเป็นจ่าฝูง มีความสุขุม มั่นคงทางอารมณ์ โดยธรรมชาติมันจะไม่ลังเลที่จะเผชิญหน้ากับภยันตรายที่จะเกิดขึ้น จะแสดงออกถึงความโดดเดี่ยวโดยธรรมชาติ

ประวัติ

ร็อตไวเลอร์เป็นหนึ่งในสายพันธุ์พันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุด เนื่องจากที่มีมาตั้งแต่ยุคโรมัน สุนัขเหล่านี้ถูกใช้เป็นสุนัขเฝ้าหรือไล่ต้อนฝูงสัตว์ร็อตไวเลอร์ ต้องเดินข้ามเทือกเขาแอลป์พร้อมกับกองทหารโรมันขนาดใหญ่ เพื่อคอยปกป้องคนและไล่ต้อนฝูงปศุสัตว์ ต้นของศตวรรษที่ 20 ได้มีการนำสุนัขสายพันธุ์ต่างๆ มาทดสอบเพื่อใช้ในงานของตำรวจและร็อตไวเลอร์ ก็เป็นที่ยอมรับว่าเป็นสายพันธุ์ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับภาระกิจนี้และเพราะฉะนั้นสายพันธุ์นี้จึงได้รับการรับรองให้ใช้เป็นสุนัขตำรวจใน 1910อย่างเป็นทางการ

ลักษณะนิสัย

ร็อตไวเลอร์เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเพื่อดูแลความปลอดภัย และเป็นสุนัขใช้งานที่มีความมั่นใจ หนักแน่น และปราศจากความกลัวแต่ ต้องสอนให้ ร็อตไวเลอร์รู้สถานะของตัวเขาในครอบครัวปกติจะอดกลั้นกับเด็ก ได้ดีแต่พ่อแม่จำเป็นต้องแน่ใจว่าสอนให้ลูกๆ ปฏิบัติกับสุนัขอย่างเหมาะสมเช่นกัน และอยู่ด้วยทุกครั้งที่มีการฝึกสอนสุนัข

การดูแล

เช่นเดียวกับสุนัขใช้งานพันธุ์อื่นๆ รอตต์ไวเลอร์ ต้องได้รับการแนะนำและฝึกฝนอย่างเคร่งครัดสำคัญอย่างยิ่งที่จะต้องฝึกเขาให้เข้าสังคมด้วย โดยให้ปฏิบัติเป็นประจำตั้งแต่ยังเป็นลูกสุนัขในบรรยากาศที่ไม่เคร่งเครียด นี่เป็นสิ่งจำเป็นถ้าคุณต้องการให้เขาโตขึ้นเป็นสุนัขที่รู้จักปฏิบัติตัวอย่างเหมาะสมในสถานการณ์ต่างๆ แม้จะจำเป็นต้องฝึกตั้งแต่เมื่ออายุยังน้อยและคอยย้ำอย่างสม่าเสมอ คุณก็ไม่ควรทำให้บรรยากาศการฝึก เครียดเกินไป รอตต์ไวเลอร์ เป็นสุนัขที่โตเร็วดังนั้นมีแนวโน้มที่จะ มีปัญหาเรื่อง โรคข้อสะโพกอักเสบและการอักเสบ ของกระดูก 
ผู้เลี้ยงที่เหมาะสม

ผู้เลี้ยงที่เหมาะสมกับรอตต์ไวเลอร์ต้องเป็นคนที่กระฉับกระเฉงสักหน่อย เข้าใจพฤติกรรมสุนัขหรือไม่ก็พร้อมที่จะเรียนรู้ ควรเป็นคนที่มีความรับผิดชอบ และเข้าใจความสำคัญของการพาสุนัขเข้าสังคมและฝึกฝนตั้งแต่ยังเป็นลูกสุนัขเล็กเลยที่เดียว ไม่ควรขังเขาไว้ในกรงหรือที่แคบเป็นเวลานานจะทำให้เขารู้สึกเครียด ควรพาไปออกกำลังกายเป็นกระจำทุกวัน เพื่อเผาผลาญพลังงาน นอกจากจะไม่อ้วนเล้วยังเป็นน้องหมาที่มีพลังงานมั่นคง อารมณ์ดี และเป็นมิตรมากขึ้น ควรหลีกเลี่ยงการฝึก หรือ ทำโทษเขาโดยใช้ความรุนแรงโดยเด็ดขาด เพราะ จะทำให้เขาเครียด หลาดกลัว ปกป้องตัวเอง ไม่เชื่อฟังเจ้าของ และจู่โจมด้วยการใช้ความรุนแรงตอบโต้ในที่สุด อันที่จริงสุนัขพันธุ์นี้สามารถเป็นมิตรและอยู่ร่วมกับเด็กและครอบครัวได้ ไม่มีปัญหา เพียงแต่จะต้องระวัง และปฏิบัติตามในสิ่งที่กล่าวมา
ถนนหลวง

ถนนหลวง (อักษรโรมัน: Thanon Luang) เป็นถนนเส้นหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ถนนมหาไชย (สามแยกเรือนจำ) ในท้องที่แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร ข้ามคลองรอบกรุง (คลองโอ่งอ่าง) เข้าสู่ท้องที่แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย จากนั้นตัดกับถนนวรจักร (สี่แยกวรจักร) ถนนยุคล 2 (สี่แยกโรงพยาบาลกลาง) และถนนพลับพลาไชย (ห้าแยกพลับพลาไชย) โดยเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงป้อมปราบกับแขวงวัดเทพศิรินทร์ จนกระทั่งไปจรดถนนกรุงเกษมที่ห้าแยกนพวงศ์
ถนนหลวงเป็นถนนที่สร้างในปี พ.ศ. 2436 โดยพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิธาดา เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการได้กราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า ควรจะตัดถนนใหม่ระหว่างถนนเจริญกรุง ถนนบำรุงเมือง ตั้งต้นตั้งแต่ป้อมเสือทยานไปบรรจบถนนริมคลองผดุงกรุงเกษมโดยข้ามคลองคูพระนคร ตรงไปออกถนนหน้าวัดเทพศิรินทราวาส ถึงสถานีรถไฟหัวลำโพง ตั้งชื่อว่าถนนหลวง อันมีควาหมายว่า "ถนนของพระเจ้าแผ่นดิน" ทรงให้เหตุผลในการตัดถนนสายนี้ว่า เพื่อสำหรับผู้ที่จะไปขึ้นรถไฟ เพื่อเดินทางไปนครราชสีมาได้สะดวก และเป็นที่งดงามและแสดงถึงความเจริญของบ้านเมืองด้วย โดยสร้างเป็นถนนสำหรับคนเดินและรถม้า ระหว่างการก่อสร้างถนนหลวงใน พ.ศ. 2440 ปรากฏว่ามีผู้ขัดขวางการสร้างถนน โดยทำร้ายกุลีชาวจีนที่ก่อสร้างจนไม่สามารถก่อสร้างได้ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิธาดา เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการได้มีหนังสือกราบทูลพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นนเรศร์วรฤทธิ์ เสนาบดีกระทรวงนครบาล โดยทรงต่อว่ากระทรวงนครบาลซึ่งส่งมอบที่ดินให้กระทรวงโยธาธิการ เข้าใจว่าทรงจัดการเรื่องการเวนคืนที่ดินเรียบร้อยแล้ว และถือว่าเป็นหน้าที่ของกระทรวงนครบาลที่จะป้องกันระงับการทะเลาะวิวาท แต่ปรากฏว่ากระทรวงนครบาลไม่ได้อารักขาการสร้างถนน ทำให้เกิดเหตุขึ้นและปล่อยให้เรื่องล่าช้าจนหมดเขตฟ้องร้อง ต้องจ่ายพระราชทรัพย์ทำขวัญกุลี
ในการก่อสร้างถนนหลวงนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างสะพานนพวงศ์ขึ้นด้วย โดยมีพระราชปรารภให้เปิดสะพานทันวันเฉลิมพระชนมพรรษาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2440 ซึ่งเป็นวันที่มีพระชนมพรรษาเท่าพระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส (พระองค์เจ้านพวงศ์) จึงต้องเร่งดำเนินการสร้างถนนหลวง ให้เสร็จทันเวลาที่จะเสด็จพระราชดำเนินเปิดสะพานนพวงศ์
บอจด์ ข่าน

ช่วงต้นพระชนม์ชีพ

บอจด์ กาเกน องค์ที่ 8 ประสูติในปีค.ศ. 1869 ที่ จังหวัดหลี่ถาง ภูมิภาคคาม ในครอบครัวข้าราชการชาวทิเบต ในปีหลังจากบอจด์ กาเกนที่ 7 หรือ จอว์ซาน ดัมบา คูทักต์ องค์ที่ 7 สวรรคต ทำให้ทรงถูกเลือกขึ้นเป็นผูสืบทอดตำแหน่งองค์ต่อไป พระบิดาของเด็กหนุ่มคือ กอนชิกทเซเรน เป็นสมุหบัญชีในราชสำนักของทะไลลามะที่ 12 ช่วงปีแรกๆของพระชนม์ชีพ พระองค์ประทับร่วมกับพระมารดาที่ลาซาในพระราชวังโปตาลาของทะไลลามะ เด็กชายได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในฐานะบอจด์ กาเกนองค์ใหม่ ที่พระราชวังโปตาลา โดยทะไลลามะที่ 13 และปันเชนลามะ ในปีค.ศ. 1873-1874 มีการจัดขบวนขนาดใหญ่รวมถึงเหล่าลามะ ออกจากกรุงลาซา เพื่อติดตามรับใช้องค์ตูลกู (หมายถึงเด็กชายที่ได้รับยศตำแหน่งทางศาสนา) ไปยังมองโกเลีย ในปี ค.ศ. 1875 บอดจ์ กาเกนที่ 8 มาถึงอูลานบาตาร์ เมืองหลวงของมองโกเลียส่วนนอกอย่างปลอดภัย

มีบันทึกของพยานในเหตุการณ์ ว่า 
"...พระองค์ไม่ได้เป็นหุ่นเชิดของเหล่าลามะ แต่ในทางกลับกัน เหล่าลามะต่างหากที่อยู่ในกำมือของพระองค์ ในช่วงวัยเยาว์ทรงมีพระประสงค์ที่จะฟื้นฟูอาณาจักรชาวมองโกเลียอันยิ่งใหญ่ของเจงกิสข่าน หรืออย่างน้อย คือการปลดปล่อยมองโกเลียออกจากการยึดครองของชาวจีน และสร้างให้มองโกเลียพึ่งพาตนเองได้ เหล่าเจ้าขุนมูลนายในท้องถิ่นหวาดกลัวพระองค์ยิ่งนัก แต่ประชาชนชื่นชอบพระองค์... ทรงเป็นผู้ปกครององค์แรกที่เฉลียวฉลาดและเป็นอิสระ พระองค์ไม่ยอมรับอำนาจใดๆให้มามีเหนือมองโกเลีย ทั้งจากทิเบตและจีน"

การเผชิญหน้ากับคณะบริหารแห่งราชวงศ์ชิงในอูการ์

เพียงเวลาห้าปีหลังจากบอจด์ กาเกนเสด็จจากทิเบตมาถึงอูการ์ (อูลานบาตาร์) ตอนนั้นมีพระชนมายุเพียง 10 ชันษา บอดจ์ กาเกนได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับการปกครองเมืองหลวงที่นำโดยกลุ่มพ่อค้าชาวจีน ที่พยายามทำให้ประชาชนเกิดความห่างเหินต่อศาสนาและห่างเหินจากสังคมโลก กลุ่มพ่อค้าชาวจีนได้ยึดครองพระอารามตามศาสนาพุทธเป็นร้านค้าจำหน่ายสินค้า ในปีค.ศ. 1882 พระองค์ได้มีสาส์นถวายรายงานต่อจักรพรรดิกวังซฺวี่แห่งราชวงศ์ชิง โดยทรงชี้แจงว่า ถ้ากลุ่มพ่อค้าชาวจีนไม่ย้ายออกไปจากอูการ์ พระองค์เองจะย้ายเมืองหลวงจากอูการ์ไปประทับที่อารามเออเดอนีซูแทน เจ้าหน้าที่จากรัฐบาลชิงยินยอมตามข้อเรียกร้องและมีคำสั่งให้พวกพ่อค้าออกไปจากพระอาราม (พ่อค้าชาวรัสเซียยังคงได้รับอนุญาตให้ค้าขายในอาคารเดิมได้)
บอดจ์ กาเกนทรงท้าทายรัฐบาลราชวงศ์ชิงหลายครั้ง พระองค์ซ่อนตัวพระอาจารย์ชราของพระองค์เองภายในพระราชวัง โดยปฏิเสธที่จะส่งตัวเขาไปขึ้นศาลของคณะบริหารจากราชวงศ์ชิง พระองค์ทรงประกาศต่อต้านนโยบายการขึ้นภาษีอย่างเปิดเผย โดยเป็นนโยบายของข้าราชการจากราชสำนักชิงในท้องถิ่น ที่ชื่อว่า เต๋อหลิง ทรงปฏิเสธที่จะให้เขาเข้าเฝ้า และในที่สุดพระองค์ประสบความสำเร็จในการกดดันให้เขาลาออกจากตำแหน่ง ทั้งๆที่เขาได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลกรุงปักกิ่งอย่างแข็งขัน มีหลักฐานว่าบอดจ์ กาเกนในวัยหนุ่ม ทรงได้รับการกล่าวถึงในฐานะผู้นำรุ่นใหม่ผู้ทรงอำนาจแห่งพุทธศาสนามองโกเลีย ที่พยายามรับมือกับอำนาจของรัฐบาลจักรพรรดิราชวงศ์ชิงที่เข้ามาควบคุมมากขึ้นในปี ค.ศ. 1900
สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ดซิตี

ตราสโมสร

ตราของสโมสรเป็นรูปวัวกำลังเดินลุยข้ามลำธารสื่อถึงคำว่า Oxford (Ox หมายถึง วัว และ Ford หมายถึงลำธารที่สามารถลุยข้ามได้) ด้านใต้ปรากฏคำขวัญประจำเมืองอ๊อกซฟอร์ดซึ่งเป็นภาษาละตินว่า Fortis Est Veritas แปลว่า "สัจจะคือความแข็งแกร่ง"
ด้านบนเป็นภาษาละตินว่า Civitas Oxoniensis หมายถึงเมืองอ๊อกซฟอร์ด (Civitas หมายถึงเมือง ส่วนคำว่า Oxoniensis เป็นชื่อภาษาละตินที่ใช้เรียกเมืองอ๊อกซฟอร์ดในยุคโบราณ)
โรคไข้ริฟต์แวลลีย์

สาเหตุ

เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุของโรคไข้ริฟต์แวลลีย์นี้คือเชื้อไวรัส ประเภท Phlebovirus  เชื้อโรคนี้แพร่ระบาดโดยการสัมผัสโดนเลือดของสัตว์ที่ติดเชื้อโรคหรือหายใจโดยสูดอากาศที่อยู่รอบๆ สัตว์ที่ติดเชื้อโรคที่กำลังถูกฆ่า การดื่มนมดิบจากสัตว์ที่ติดเชื้อโรค หรือถูกยุงที่ติดเชื้อโรคกัด สัตว์ อาทิเช่น วัว แกะ แพะและอูฐอาจติดเชื้อโรคได้การติดเชื้อโรคในสัตว์เหล่านี้โดยมากมักมียุงเป็นพาหะนำโรค ทั้งนี้ไม่พบว่าโรคนี้ติดต่อจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  การวินิจฉัยโรคสามารถทำได้โดยการตรวจหา แอนติบอดี ต้านไวรัสนี้หรือตรวจหาเชื้อไวรัสในเลือด

การป้องกันและการรักษา

การป้องกันโรคนี้ในคนคือการฉัดวัคซีนต้านเชื้อโรคนี้ให้แก่สัตว์ต่างๆ การฉีดวัคซีนต้องทำก่อนที่จะมีการแพร่ระบาดเกิดขึ้น เนื่องจากการทำในระหว่างที่มีการแพร่ระบาดนั้นจะทำให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งขึ้น การหยุดเคลื่อนย้ายสัตว์ในระหว่างการแพร่ระบาดอาจเป็นสิ่งที่มีประโยชน์เช่นกัน เนื่องจากเป็นการลดจำนวนของยุงและหลีกเลี่ยงไม่ให้สัตว์ถูกยุงกัด มีวัคซีนเพื่อป้องกันโรคนี้สำหรับคน อย่างไรก็ตาม วัคซีนนั้นไม่เป็นที่แพร่หลายจนกระทั่งถึงปี 2553 อีกทั้งยังไม่มีการรักษาที่เฉพาะเจาะจงสำหรับผู้ที่ติดเชื้อโรค

ข้อมูลทางระบาดวิทยาและประวัติความเป็นมา

การแพร่ระบาด ของโรคนี้เกิดขึ้นในทวีปแอฟริกาและอาระเบียเท่านั้น การแพร่ระบาดมักเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่มีฝนชุกกว่าปกติซึ่งทำให้จำนวนของยุงเพิ่มขึ้น ครั้งแรกที่มีการรายงานถึงโรคนี้คือในกลุ่มปศุสัตว์ที่ ริฟต์แวลลีย์ ของ เคนยา เมื่อราวปี 2445 และมีการแยกเชื้อของไวรัสนี้เป็นครั้งแรกในปี 2474
ปริศนาความทรงจำ

เนื้อเรื่อง

โอเรกิ โฮทาโร่ จากโรงเรียนมัธยมปลายคามิยามะ จำต้องเข้าร่วมชมรมวรรณกรรมคลาสสิกตามคำขอร้องของพี่สาวเพื่อไม่ให้ชมรมนั้นถูกยุบ และเมื่อเข้าร่วมชมรม เขาได้พบกับจิทันดะ เอรุ ฟุคุเบะ ซาโตชิ และอิบาระ มายากะ และด้วยความขี้สงสัยเป็นอันมากของจิทันดะ เอรุ ทำให้นักอนุรักษ์พลังงานชีวิตอย่างเขาต้องมาคอยแก้ปัญหาเพื่อให้เธอพึงพอใจอยู่เสมอ เนื้อเรื่องเกิดขึ้นที่เมืองคามิยามะ ซึ่งเป็นเมืองที่สมมุติขึ้น โดยตั้งอยู่ที่จังหวัดกิฟุ ซึ่งที่นี่ก็เป็นบ้านเกิดของผู้แต่งด้วย

อนิเมะ

อนิเมะทั้งหมด 22 ตอน สร้างขึ้นจากนิยายสี่เล่มแรก กำกับโดยยาซูฮิโระ ทาเกโมโตะ ผลิตโดยเกียวโตแอนิเมชัน ออกอากาศที่ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2555 ถึง 16 กันยายน พ.ศ. 2555

มังงะ

ดัดแปลงเป็นมังงะชื่อ Hyōka และภาพประกอบโดย Taskohna เริ่มพิมพ์ในเดือนมีนาคม 2555 โดย Shōnen Ace ของ Kadokawa Shoten บททังโกบงบทแรกออกในวันที่ 26 เมษายน 2555 และทั้งเก้าเล่มได้ปล่อยตัวเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2558