google/wiki40b huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติผาแต้ม

อุทยานแห่งชาติผาแต้ม เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยูทางตะวันออกสุดของประเทศไทย สามารถรับชมพระอาทิตย์ขึ้นได้เป็นจุดแรกของประเทศไทย ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของจังหวัดอุบลราชธานี จุดที่น่าสนใจคือภาพเขียนสีก่อนประวัติศาสตร์ผาแต้ม ผาหมอน ผาลาย ประติมากรรมธรรมชาติเสาเฉลียง และจุดชมพระอาทิตย์แสงแรกแห่งสยาม อุทยานแห่งชาติผาแต้มมีพื้นที่ราว 340 ตารางกิโลเมตร (212,500 ไร่)

เสาเฉลียง

เสาเฉลียงเป็นประติมากรรมหินทรายชิ้นเอกจากธรรมชาติ โดยประกอบจากหินทรายสองชุดคือหินทรายยุคครีเตเชียส ชั้นบน (ซึ่งแข็งกว่า) และหินทรายยุคจูแรสซิก ชั้นล่าง (ซึ่งอ่อนกว่า) ถูกกระทำโดยน้ำและลมเป็นเวลายาวนานกว่าร้อยล้านปี จนเกิด "กระบวนการต้านทานทางธรรมชาติ" ซึ่งเป็นแรงกดทับ และแรงธรรมชาติอื่น ๆ ทำให้เม็ดทรายในเนื้อหินเชื่อมประสานกันแน่นขึ้น ส่งผลให้สามารถรักษารูปร่างได้ถึงปัจจุบันนี้ ส่วนชื่อ เสาเฉลียง แผลงมาจากคำว่า "สะเลียง" ซึ่งแปลว่าเสาหิน

ผาชะนะได

ผาชะนะได เป็นสถานที่ที่อยุ่ทางทิศตะวันออกสุดของประเทศไทย ที่ใช้เป็นจุดเริ่มต้นคำนวณเวลาพระอาทิตย์ขึ้น ตั้งอยู่ในป่าดงนาทาม ตำบลนาโพธิ์กลาง อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี มีพิกัดภูมิศาสตร์ที่ ละติจูด 15 องศา 37 ลิปดา 3.5 พิลิปดา เหนือ ลองจิจูด 105 องศา 37 ลิปดา 17 พิลิปดา ตะวันออก

รูปภาพ

ผาชะนะได เป็นหน้าผาที่มีความสูงชัน ซึ่งเป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรกของประเทศไทย ทิวทัศน์เบื้องล่างจะเป็นแม่น้ำโขงกั้นแบ่งเขต ไทย - ลาว เบื้อง หน้าเป็นภูเขาแดนลาว ที่สลับซับซ้อนมองดูสวยงาม ฤดูหนาว นักท่องเที่ยวจะได้สัมผัสกับความสวยงามของทะเลหมอก เหนือลำน้ำโขง และด้วยเหตุที่เป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรก การรายงานข่าวของสำนักข่าวแห่งประเทศไทยได้เอาเป็นจุดรายงานดวงอาทิตย์ขึ้น เป็นแห่งแรกของประเทศ ผาชะนะได จะมีความหมายว่า การลงชื่อด้วยฝ่ามือ (ชะนะ เป็นคำเพี้ยนมาจากภาษาถิ่นโบราณ ว่า ซะนาม แปลว่าการลงชื่อ ส่วน คำว่าได แปลว่า มือ หรือ ฝ่ามือ ซึ่งจะปรากฏหลักฐานจากสถานที่ใกล้เคียง เช่น ถ้ำฝ่ามือแดง โหง่นแต้ม)
ข้าคือพระเจ้า

เนื้อเรื่องย่อ

เริ่มที่ช่าง 2 คน บนดาวอังคารซ่อมอุปกรณ์วิทยาศาสตร์บางอย่างจนสามารถสื่อสารกับมิติอื่นได้ ในขณะที่อีกมิติหนึ่ง สิ่งมีชีวิตที่ไม่มีรูปทรงแน่นอนวัยเด็กกำลังเติบโต เรียนรู้ หาคู่ 3 เพศ (เสียดสีแนวคิดทรีนิตี้) จนผสานกันเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ฉลาดกว่าที่เคยมีมา และสร้างเครื่องมือติดต่อกับช่างบนดาวอังคาร สิ่งมีชีวิตในอีกมิติหนึ่งค้นพบว่า เอ็นโทรปีในจักรวาล กำลังลดลง จักรวาลในมิติหนึ่งกำลังสูญสลาย จึงสร้างเครื่องมือถ่ายเทเอ็นโทรปี จากมิติหนึ่งที่มีพลังงานมากกว่าไปยังอีกมิติหนึ่ง เพื่อสร้างสมดุลระหว่างมิติ
จอมโจรอัจฉริยะ

ที่มา

ตัวละครจาก จอมโจรอัจฉริยะ ถูกดัดแปลงจากตัวละครจากเรื่องสั้น ลูแปง โจรขโมยหัวใจ ซึ่งโกโช อาโอยามะเคยเขียนไว้ก่อนหน้า โดยจอมโจรคิด ผู้เขียนได้รับแรงบันดาลใจจากอาร์แซน ลูแปงของมอริส เลอบล็อง ต่างจากคุโด้ ชินอิจิจากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งได้เชอร์ล็อก โฮมส์ของอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เป็นตัวละครต้นแบบ

เนื้อเรื่อง

คุโรบะ ไคโตะซึ่งเป็นตัวละครเอกของเรื่องเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมปลายที่มีฝีมือในการเล่นมายากล ซึ่งได้รับการฝึกสอนจากคุโรบะ โทอิจิ ผู้เป็นพ่อ แต่ต่อมาพ่อของไคโตะประสบอุบัติเหตุจนถึงแก่ชีวิตขณะแสดงมายากล กระทั่งแปดปีต่อมาหลังการเสียชีวิตของโทอิจิ ไคโตะได้พบห้องลับของพ่อจากการจับรูปของพ่อแล้วรูปก็พลิกกลับหลังที่ทำให้เขาได้พบห้องลับดังกล่าว และเมื่อเข้าไปก็เจอหมวกทรงสูงสีขาว สูทขาว พร้อมผ้าคลุม และแว่นตาขาเดียว จึงรู้ว่าแท้จริงแล้วพ่อของตนเป็นจอมโจรคิดและทราบอีกว่าพ่อของตนนั้นถูกฆาตกรรม เพื่อสืบหาศัตรูที่ฆ่าพ่อของตัวเอง เขาจึงรับบทเป็นจอมโจรคิดมาแต่นั้น เพื่อล่อให้ฆาตกรตัวจริงปรากฏตัวออกมา 
ทั้งนี้จอมโจรคิดจะเป็นโจรที่ช่ำชองด้านโจรกรรมและการแปลงโฉม ทั้งสามารถเลียนแบบน้ำเสียงของผู้ถูกปลอมตัวได้ ส่วนที่มาของชื่อ ปรากฏในมังงะเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน อธิบายว่า "คิด" (KID) มาจากรหัสอาชญากรว่า 1412 ต่อมาคุโด้ ยูซากุซึ่งเป็นนักเขียน ได้อ่านลายมือหวัด ๆ ของนักข่าวที่ลงเรื่องราวเกี่ยวกับโจรผู้นี้ จึงอ่านอย่างเล่นคำแล้วตั้งชื่อให้ว่า "คิด"
ตามท้องเรื่องเขาที่เป็นจอมโจรนั้นจะถูกนาคาโมริ กินโซ พ่อของอาโอโกะซึ่งเป็นตำรวจตามจับกุมและประสบกับความล้มเหลวอยู่เสมอ ๆ ทั้งนี้บุคลิกของจอมโจรคิดในจอมโจรอัจฉริยะจะมีลักษณะตลก ยียวนกวนประสาท และซุ่มซ่ามจนผิดพลาดบ่อย ๆ ซึ่งต่างจากบุคลิกใน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ที่จอมโจรคิดจะมีลักษณะเคร่งขรึม ลึกลับ ซ้ำยังล่วงรู้ความลับของโคนันที่แท้จริงแล้วคือคุโด้ ชินอิจิ
โคลงทวาทศมาส

โคลงทวาทศมาส เป็นนิราศที่มีความพิเศษกว่านิราศเรื่องออื่นๆ เพราะในตัวนิราศโคลงทวาทศมาสเอง มีการหยิบยกเอาการดำเนินชีวิตของประชาชนในอดีตมาประกอบเป็นเนื้อเรื่องด้วย ซึ่งการแต่งในลักษณะดังกล่าว ถือเป็นการพัฒนาที่ดีขึ้นของวรรณคดีไทย มีลักษณะเป็นนิราศ แต่ที่เรียกโคลงทวาทศมาสเพราะว่า ใช้โคลงดั้นในการแต่ง

การกำเนิด

ทวาทศมาส แปลว่า สิบสองเดือน เป็นวรรณกรรมไทยสมัยอยุธยา แต่งด้วยโคลงดั้นวิวิธมาลี ทำนองนิราศความพิศวาสเป็นอย่างเอกเรื่องหนึ่ง เข้าใจว่าจะมีหลายท่านนิพนธ์ อาทิ พระเยาวราช ขุนพรหมมนตรี ขุนศรีกวีราช ขุนสารประเสริฐ เป็นต้น (บางตำราว่ามีเท่านี้ บางตำราว่ามากกว่านี้ แต่ในนิราศนรินทร์กลับว่า "สามเทวษ ถวิลแฮ" ซึ่งแปลว่า "มีสามท่าน") ที่เป็นว่าประดิษฐการใหม่ของวงการ อยู่ที่โคลงพรรณนาความอาลัยรัก ซึ่งใช้ฤดูกาลเป็นพื้นฐานแห่งการพัฒนา เช่น เมื่อถึงเดือนแปดก็กล่าวถึงวันเข้าพรรษา กวีจะแต่งถึงการทำบุญ แต่มิวายจิตใจหวนระลึกถึงนางอันเป็นที่รัก
ไต่เป็นไต่ตาย

เรื่องย่อ

ปีเตอร์และแอนนี แกร์เร็ตต์สูญเสียพ่อ รอยซ์ แกร์เร็ตต์ระหว่างปีนเขาที่หุบเขาโมนูเมนต์ โดยรอยซ์สั่งให้ตัดเชือกเพื่อให้ปีเตอร์และแอนนีรอด หลังเหตุการณ์นั้น ปีเตอร์เลิกปีนเขาและทำงานเป็นช่างภาพ ส่วนแอนนีกลายเป็นนักปีนเขาที่มีชื่อเสียง ความสัมพันธ์ระหว่างปีเตอร์และแอนนีตึงเครียดเมื่อแอนนีโทษปีเตอร์ว่าเป็นคนทำให้รอยซ์ตาย สามปีต่อมา ระหว่างถ่ายภาพอยู่แถบเทือกเขาหิมาลัยในปากีสถาน ผู้ช่วยของปีเตอร์ตกเขาจนขาหักและได้รับความช่วยเหลือจากเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพปากีสถาน ปีเตอร์มาที่เบสแคมป์ของยอดเขา K2 ยอดเขาที่สูงเป็นอันดับที่ 2 ของโลกเพื่อพบกับแอนนีที่มีแผนจะปีนยอดเขานี้ โดยร่วมกับทีมของเอลเลียต วอห์น มหาเศรษฐีผู้ต้องการพิชิตยอดเขานี้เช่นกัน หลังความพยายามครั้งแรกของเขาจบลงเมื่อทีมของเขาถูกพายุและวอห์นเป็นคนเดียวที่รอดชีวิต ในวันก่อนการปีน วอห์นจัดงานปาร์ตี้เลี้ยงทุกคนแต่ถูกขัดจังหวะโดยมองต์โกเมอรี วิก ยอดนักปีนเขาผู้ลึกลับ วิกสูญเสียภรรยาที่เป็นไกด์ในทีมปีนเขาครั้งก่อนของวอห์นและเชื่อว่าวอห์นมีส่วนในการตายของเธอ
ทีมของวอห์นเริ่มปีนขึ้นยอดเขาโดยไม่สนคำเตือนว่ามีพายุ ต่อมาเกิดหิมะถล่มทำให้คนอื่น ๆ ในทีมเสียชีวิต ส่วนแอนนี วอห์นและแม็คลาเรน ผู้นำทีมตกลงไปในเหวน้ำแข็งและขาดการติดต่อ แอนนีใช้รหัสมอร์สส่งกลับไปหาปีเตอร์ที่เบสแคมป์เพื่อบอกว่ายังมีชีวิตอยู่ ปีเตอร์จึงรวบรวมคนเพื่อขึ้นไปช่วยเหลือ โดยประกอบด้วยสกิป หัวหน้าทีมที่เบสแคมป์, ซีริลและมัลคอล์ม สองพี่น้องผู้มีประสบการณ์การปีนเขา, โมนิก พนักงานของบริษัทวอห์นและคารีม ผู้อาสาช่วยปีเตอร์เพราะอาลี ลูกพี่ลูกน้องของเขาอยู่ในทีมของวอห์นด้วย ปีเตอร์และสกิปไปหาวิก วิกยอมร่วมทีมด้วยโดยแลกกับการที่ให้สกิปอยู่ที่เบสแคมป์เพื่อคอยช่วยเหลือ
วิกเสนอให้ทีมของปีเตอร์แยกเป็นคู่เพื่อแยกกันหาผู้รอดชีวิต โดยมัลคอล์มคู่กับคารีม ซีริลคู่กับโมนิกและวิกคู่กับปีเตอร์ ทั้งหมดนำกระบอกไนโตรกลีเซอรีนเก่าของกองทัพปากีสถานไปด้วยเพื่อใช้ระเบิดเหวน้ำแข็ง ระหว่างปีนเขา ซีริลและโมนิกไถลเกือบตกหน้าผาและทำกระบอกไนโตรกลีเซอรีนตกลงพื้น ทำให้ระเบิดและเกิดหิมะถล่มฆ่าซีริล ส่วนโมนิกปีนกลับขึ้นมาได้โดยมีนิ้วหักหลายนิ้ว ด้านเบสแคมป์เตือนทีมของปีเตอร์ว่าไนโตรกลีเซอรีนทำปฏิกิริยากับแสงแดด ปีเตอร์จึงเตือนไปที่มัลคอล์มและคารีม มัลคอล์มและคารีมรีบนำกระบอกไนโตรกลีเซอรีนไปเก็บ แต่ไนโตรกลีเซอรีนรั่วออกมาโดนแดดทำให้เกิดระเบิดฆ่าทั้งสอง
ด้านแม็คลาเรนซึ่งบาดเจ็บหนักทำกล่องยาเด็กซาเมทาโซนหาย เด็กซาเมทาโซนเป็นยาป้องกันภาวะน้ำท่วมปอด แอนนีจึงแบ่งให้เขาใช้และเสี่ยงชีวิตไปหาเด็กซาเมทาโซนจากสัมภาระของอาลี ด้านวิกพบศพภรรยาของตนและพบกล่องยาเด็กซาเมทาโซนเปล่า ทำให้เขาตระหนักว่าวอห์นขโมยยาจากภรรยาของเขาและทิ้งให้เธอตาย ปีเตอร์ วิกและโมนิกพักค้างแรมโดยปีเตอร์ตระหนักว่าที่วิกร่วมทีมด้วยเพราะต้องการฆ่าวอห์น
ระหว่างที่แอนนีหลับ วอห์นใช้ไซรินจ์เปล่าฉีดแม็คลาเรนเพื่อให้เขาตายจากภาวะมีอากาศในหลอดเลือด ทั้งนี้ก็เพื่อรักษายาเด็กซาเมทาโซนของตัวเอง แอนนีสงสัยว่าวอห์นเป็นคนฆ่าแต่เลือกที่จะเงียบไว้เพราะเธอเองเริ่มป่วยจากภาวะน้ำท่วมปอด ปีเตอร์และโมนิกทิ้งวิกไว้และไปถึงจุดที่แอนนีและวอห์นติดอยู่ ก่อนวอห์นใช้เลือดของแม็คลาเรนกำหนดจุดเพื่อให้ปีเตอร์จุดระเบิด วิกตามมาสบทบและช่วยแอนนีและวอห์น แต่แผ่นน้ำแข็งร่วงลงไปทำให้ปีเตอร์ แอนนี วิกและวอห์นห้อยอยู่กับเชือก เพื่อช่วยชีวิตปีเตอร์และแอนนีและล้างแค้นให้ภรรยา วิกใช้มีดตัดเชือกให้ตัวเขาและวอห์นตกลงไปในเหวน้ำแข็งจนเสียชีวิตทั้งคู่
เมื่อกลับมาที่เบสแคมป์ แอนนีได้รับการรักษาและคืนดีกับปีเตอร์ ส่วนปีเตอร์ไว้อาลัยให้กับผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ทั้งหมด
อักษรโอจิบเว

อักษรพยางค์ของอีวานส์

อักษรโอจิบเว ประดิษฐ์โดย เจมส์ อีวาน มิชชันนารีชาวตะวันตก เมื่อราว พ.ศ. 2383 เขาพยายามเขียนภาษาโอจิบเวด้วยอักษรละติน แตไม่สำเร็จ จึงประดิษฐ์เป็นอักษรพยางค์ บางส่วนมีพื้นฐานมาจากชวเลข ต่อมาเขาปรับปรุงอักษรนี้สำหรับเขียนภาษาครี อักษรโอจิบเวส่วนใหญ่ใช้ในแคนาดา ในสหรัฐนิยมใช้อักษรละตินมากกว่าประกอบด้วยสัญญลักษณ์ 9 ตัว แต่ละตัวเขียนได้ 4 ทิศทาง เพื่อแสดงเสียงสระซึ่งเพียงพอสำหรับภาษาโอจิบเว

ระบบผสม

ใช้ทางภาคเหนือของออนตาริโอ ใกล้เคียงกับระบบของ Saulteaux-Cree แต่ใช้ <sh> แทน <š> และใช้สระ 2 ตัวแทนสระเสียงยาว

ระบบAlgonquin

ใช้รูปแบบจากภาษาฝรั่งเศส
กูเกิล ดูเดิล

กูเกิล ดูเดิล (อังกฤษ: Google Doodle) เป็นการปรับเปลี่ยนชั่วคราวบนหน้าโฮมเพจของกูเกิล เพื่อร่วมเฉลิมฉลองหรือรำลึกถึงเหตุการณ์ เทศกาลหรือวันคล้ายวันเกิดของบุคคลสำคัญต่าง ๆ ดูเดิลแรกถูกออกแบบโดย 2 ผู้ก่อตั้งบริษัทกูเกิลคือ แลร์รี เพจและเซอร์เกย์ บริน เมื่อพวกเขาเข้าร่วมเทศกาลเบิร์นนิงแมน (Burning Man) ในปี ค.ศ. 1998 ดูเดิลต่อ ๆ มาส่วนใหญ่เป็นผลงานของเดนนิส ฮวาง (Dennis Hwang) และทีมงานที่เรียกตัวเองว่า "ดูเดลอส์" (Doodlers) ในช่วงแรก ดูเดิลจะเป็นเพียงภาพนิ่ง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2010 ดูเดิลที่รำลึกถึงวันคล้ายวันเกิดของไอแซก นิวตัน ก็เป็นดูเดิลแรกที่เป็นแอนิเมชัน หลังจากนั้นไม่นาน ดูเดิลที่เฉลิมฉลองในโอกาสครบรอบ 30 ปีของเกม แพ็ก-แมน ก็เป็นดูเดิลแรกที่เป็นแบบมีปฏิสัมพันธ์ (interactive) กับผู้ใช้
นอกจากนี้ กูเกิลยังจัดงาน "Doodle 4 Google" ซึ่งเป็นงานประกวดดูเดิลของนักเรียนในแต่ละประเทศ รวมถึงประเทศไทยด้วย และผลงานที่ชนะเลิศจะได้รับการแสดงบนหน้าโฮมเพจของกูเกิลในประเทศนั้น ๆ
ดิอาเซียนเวย์

แนวคิดในการจัดทำเพลงประจำอาเซียน

แนวคิดในการมีเพลงประจำอาเซียนเกิดขึ้นครั้งแรกจากการหารือในที่ประชุมคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยวัฒนธรรมและสนเทศ ครั้งที่ 29 เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2537 โดยที่ประชุมมีความเห็นว่าอาเซียนควรจะมีเพลงประจำอาเซียน เพื่อใช้เปิดในช่วงของการจัดกิจกรรมต่างๆ ทางด้านวัฒนธรรมและสนเทศ โดยการจัดทำโครงการประกวดเพลงประจำอาเซียนนั้น ที่ประชุมมีมติให้ใช้เงินจากกองทุนวัฒนธรรมอาเซียน
ต่อมาในการประชุมคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยวัฒนธรรมและสนเทศ ครั้งที่ 29 ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2540 ที่ประเทศมาเลเซีย ได้มีการพิจารณาเพลงประจำอาเซียนที่เข้าประกวดในรอบสุดท้าย โดยเพลงที่เข้ารอบในครั้งนั้นเป็นเพลงจากประเทศไทย มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ ซึ่งบทเพลงที่ได้รับรางวัลชนะเลิศคือเพลง ASEAN Song of Unity จากประเทศฟิลิปปินส์ แต่เพลงดังกล่าวนี้ไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายในประเทศสมาชิก เนื่องจากได้ใช้เปิดเฉพาะในการประชุมคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยวัฒนธรรมและสนเทศและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องเท่านั้น ทำให้การประชุมสุดยอดอาเซียนช่วงต่อมามีการแต่งเพลงเพื่อใช้เปิดในที่ประชุมเป็นคราวๆ ไป

การประกวดเพลงประจำอาเซียนในปี พ.ศ. 2551

เพื่อให้เป็นไปตามกฎบัตรอาเซียนบทที่ 40 ซึ่งระบุให้อาเซียนมีเพลงประจำอาเซียน สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จึงได้มอบหมายให้ประเทศไทยเป็นผู้ดำเนินการจัดการประกวดเพลงประจำอาเซียน โดยที่ประชุมประเทศสมาชิกอาเซียนได้เห็นชอบให้กำหนดรูปแบบการแข่งขันเป็น open competition ทั้งนี้ อาเซียนได้มอบหมายให้สำนักเลขานุการอาเซียนในแต่ละประเทศกลั่นกรองคุณสมบัติเบื้องต้นและจัดส่งให้ประเทศไทยภายในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551
กรมอาเซียน กระทรวงการต่างประเทศแห่งราชอาณาจักรไทย ได้ดำเนินการเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดเพลงประจำอาเซียนระดับภูมิภาคในรอบแรก เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ที่โรงแรม Pullman Bangkok King Power โดยมีกรรมการจากประเทศสมาชิกอาเซียนประเทศละ 1 คน ซึ่งคณะกรรมการการประกวดได้คัดเลือกเพลงจำนวน 10 เพลงให้เข้ารอบสุดท้าย จากผลงานที่ส่งเข้าประกวดทั้งหมด 99 เพลง และได้ดำเนินการประกวดรอบตัดสิน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยคณะผู้ตัดสินประกอบด้วยกรรมการจากอาเซียน 10 คนในรอบแรก และจากประเทศนอกอาเซียนอีก 3 คน ได้แก่ ประเทศญี่ปุ่น ประเทศจีน และประเทศออสเตรเลีย โดยที่ประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์เลือกเพลง "The ASEAN Way" (ดิอาเซียนเวย์) ของประเทศไทย ซึ่งประพันธ์โดยกิตติคุณ สดประเสริฐ (ทำนองและเรียบเรียง) สำเภา ไตรอุดม (ทำนอง) และพะยอม วลัยพัชรา (เนื้อร้อง) ให้เป็นเพลงประจำอาเซียน
เพลงดิอาเซียนเวย์ได้เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ณ โรงละครอักษรา โดยมีวงดุริยางค์ทหารเรือของกองทัพเรือไทยเป็นผู้บรรเลงเพลง และได้ใช้บรรเลงอย่างเป็นทางการในพิธีเปิดการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 14 ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ที่อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย
พระญาณดิลก (ปัญญา สทฺธายุตฺโต)

ชาติกำเนิด

พระญาณดิลก (ปัญญา สทฺธายุตฺโต) นามเดิมว่า วินัย ยาหอม (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น ปัญญา ยาหอม เมื่อวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๗) เกิดเมื่อวันที่ ๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๐๓ ตรงกับวันศุกร์ เดือน ๑๑ ขึ้น ๒ ค่ำ ปีชวด ที่แขวงหนองบอน เขตประเวศน์ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ ร.ต.ต.จันทร์ ยาหอม และนางฟู ยาหอม ศึกษาที่โรงเรียนราชดำริ กรุงเทพมหานคร จนสำเร็จการศึกษาในระดับชั้น ม.ศ. ๓
ในวัยเยาว์ได้เคยเป็นศิษย์วัดใกล้บ้านที่บางนา ศึกษาหาความรู้จากครูบาอาจารย์ที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น ต่อมาหลังจากเข้ารับการเกณฑ์ทหารเพื่อไปรับใช้ชาติแล้ว ก็ได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์ของพระญาณสิทธาจารย์ (สิงห์ สุนฺทโร) หรือหลวงปู่เมตตาหลวง ที่วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ได้ติดตามปรนนิบัติรับใช้หลวงปู่เมตตาหลวงอยู่หลายปี เมื่อหลวงปู่เมตตาหลวงมรณภาพ

อุปสมบท

เมื่ออายุ ๓๑ ปี ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดมกุฏกษัตริยาราม กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔ โดยมีสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจาโร) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ พระธรรมธัชมุนี เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระธรรมปาโมกข์ ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ พระราชวราลังการ เป็นพระกรรมวาจารย์ ได้รับฉายาว่า สทฺธายุตฺโต  และมาจำพรรษา ณ สำนักปฏิบัติธรรมมกุฏคีรีวัน อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔

วิทยฐานะสายสามัญ

พ.ศ. 2516 - สำเร็จการศึกษาศาสนศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2518 - สำเร็จการศึกษาปริญญามหาบัณฑิต สาขาวรรณคดีอังกฤษ มหาวิทยาลัยพนารัสฮินดู ประเทศอินเดีย
โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!

เนื้อเรื่อง

โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน! จะดำเนินเรื่องผ่านทางตัวละครที่ชื่อ โคอิวาอิ โยทสึบะ ซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 5 ขวบ ที่มีความกระปรี้กระเปร่า ร่าเริง อยากรู้อยากเห็น และการพูดจาแปลกๆ ซึ่งเธอเองก็ยังไม่รู้ในหลายๆ เรื่องที่เด็กวัยเท่าๆ กับเธอควรจะรู้ เช่น กริ่งประตู บันไดเลื่อน ลิฟต์ เครื่องปรับอากาศ หรือแม้แต่ชิงช้า ซึ่งความไร้เดียงสาของเธอนำมาสู่ความตลกในแต่ละตอนที่เธอได้ไปพบเจอและเรียนรู้กับสิ่งของในชีวิตประจำวัน
ในตอนเริ่มเรื่อง โยทสึบะและพ่อของเธอ โคอิวาอิ ได้ย้ายเข้าสู่บ้านใหม่ของพวกเขา ซึ่งได้รับการช่วยเหลือจาก ชายตัวสูงใหญ่ที่โยทสึบะเรียกว่า จัมโบ้ (จริงๆ แล้วชื่อ ทาเคชิ ทาเคดะ) และในวันแรกของการย้ายเข้า โยทสึบะได้ทำให้ตนเองเป็นที่จดจำกับลูกสาวของเพื่อนบ้านทั้ง 3 คนหรือครอบครัว อายาเสะ ได้แก่ อายางิ ฟูกะ และเอนะ โดยหลังจากนี้พวกเขาต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับความไร้เดียงสาของโยทสึบะที่ก่อเรื่องขึ้นมาอยู่เสมอ
การดำเนินเรื่องของการ์ตูนเรื่องนี้จะไม่มีพล๊อต โดยเป็นการเล่าเรื่องสิ่งที่โยทสึบะได้พบเจอมาในแต่ละวัน และการดำเนินชีวิตประจำวันของตัวละครในเรื่องแต่ละตัว ซึ่งมีหลายๆ ตอนที่ต่อเนื่องกัน และจะดำเนินเนื้อเรื่องต่อๆ กันไปเรื่อย ๆ
ทัศนา บุญทอง

ประวัติ

รองศาสตราจารย์ ทัศนา บุญทอง หรือที่รู้จักในนาม รศ.ดร.ทัศนา บุญทอง เกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2485 เป็นธิดาคนที่ 3 ของพี่น้อง 6 คน ของนายเนียบ กับนางลิ้ม บุญทอง  สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสตรีวิทยา ระดับอนุปริญญาสาขาพยาบาลและอนามัย จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ระดับปริญญาตรี จากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยบอสตัน และระดับปริญญาเอก สาขาการศึกษาด้านสุขภาพและการอุดมศึกษา จากมหาวิทยาลัยบอสตัน สหรัฐอเมริกา

งานด้านการศึกษา

รศ.ทัศนา บุญทอง เคยทำงานเป็นพยาบาลประจำโรงพยาบาลศิริราช เป็นคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และเป็นคณบดีผู้ก่อตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ นอกจากนั้นยังได้รับแต่งตั้งเป็นประธานโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ ในสถาบันอุดมศึกษาหลายแห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิด มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

งานวิชาชีพ

รศ.ทัศนา บุญทอง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นนายกสภาการพยาบาล (2 วาระ) วาระ พ.ศ. 2541-2545 และวาระ พ.ศ. 2545-2549 เป็นรองประธานสมาพันธ์สภาวิชาชีพแห่งประเทศไทย เป็นนายกสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทย และเป็นประธานที่ประชุมคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ของรัฐ

งานการเมือง

รศ.ทัศนา บุญทอง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ชุดปี พ.ศ. 2534 และในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการสรรหาเป็นสมาชิกวุฒิสภาจากภาควิชาชีพ และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2 เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้รับการสรรหาเป็นวุฒิสมาชิก สมัยที่ 2
ในปี พ.ศ. 2557 ภายหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และในวันที่ 21 ตุลาคมของปีเดียวกัน ในการประชุมสภาปฏิรูปแห่งชาติได้เลือกรองศาสตราจารย์ทัศนา เป็นรองประธานคนที่ 2 และได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งประธานและรองประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติในอีก 9 วันต่อมา
การทดสอบระบบเสียง

การทดสอบระบบเสียง หรือ ซาวด์เช็ก (อังกฤษ: soundcheck) เป็นการดำเนินการที่เกิดขึ้นก่อนคอนเสิร์ต การกล่าวปราศรัย หรือการแสดงในทำนองเดียวกัน เมื่อผู้แสดงและทีมงานเสียงซ้อมก่อนงานจริงเพื่อความมั่นใจว่าเสียงในงาน ระบบเสียงบนเวทีมีความเหมาะสมทั้งความดัง ความถี่ของเสียง การทดสอบระบบเสียงมีความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการแสดงดนตรีเพลงยอดนิยมและแนวดนตรีอื่นที่ใช้ระบบติดตั้งเครื่องกระจายเสียงอย่างหนัก การทำให้เสียงอยู่ในระดับพอดีเป็นสิ่งที่ยากมากในการทำให้สำเร็จในแต่ละงาน การทดสอบระบบเสียงถือเป็นศิลปะอย่างหนึ่งที่ไม่ได้ใช้วิทยาศาสตร์ทั้งหมดด้วย เพราะการสะท้อนเสียงของแต่ละงานมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ และมีการเปลี่ยนแปลงเมื่องานนั้นเต็มไปด้วยผู้คนเช่นกัน
การทดสอบระบบเสียงจะมีการจัดการก่อนที่คนดูจะเข้างาน โดยอาจเริ่มที่การทดสองส่วนจังหวะ แล้วจึงมาใสส่วนเมโลดี้และจึงเป็นเสียงร้อง
หลังจากมีการปรับเปลี่ยนทางเทคนิคแล้วโดยทีมงานเสียง ผู้แสดงจะเข้ามาหลังเวทีและผู้ชมจะได้รับอนุญาตให้เข้างานได้ หรือในบางกรณี การทดสอบเสียงอาจเกิดขึ้นต่อหน้าคนดูก็ได้ แล้วจึงตามมาด้วยการแสดง และหากมีการแสดงมากกว่า 1 ศิลปินแล้ว การทดสอบระบบเสียงก็มีความสลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้นด้วย
Dalhunden

ตราอาร์ม

มีสีเงินและมีเกือกม้าสีดำอยู่เหนือดวงจันทร์เสี่ยวที่คว่ำลง
ไมน์สวีปเปอร์

ไมน์สวีปเปอร์ (อังกฤษ: Minesweeper) เป็นเกมคอมพิวเตอร์แบบเล่นคนเดียว มีเป้าหมายเพื่อเปิดพื้นที่ของทุ่งกับระเบิดทั้งหมด โดยไม่ทำให้ระเบิดทำงาน ปัจจุบันมีให้เล่นบนระบบคอมพิวเตอร์เกือบทุกแพลตฟอร์ม ฉบับที่รู้จักกันดีที่สุด คือ ฉบับที่ติดตั้งมาพร้อมกับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ตั้งแต่เวอร์ชัน 3.1 เป็นต้นมา

วิธีเล่น

เกมจะเริ่มต้นด้วยทุ่งระเบิดที่บรรจุระเบิดในช่องต่าง ๆ แบบสุ่ม การนับเวลาจะเริ่มขึ้นเมื่อผู้เล่นเริ่มเปิดช่องบนทุ่งระเบิด ขนาดของทุ่งระเบิดขึ้นอยู่กับผู้เล่นจะเลือกเล่น ทุ่งระเบิดขนาดใหญ่มักจะมีจำนวนลูกระเบิดมากกว่า และส่งผลให้เล่นได้ยากขึ้น
เมื่อผู้เล่นเปิดช่องที่ไม่มีลูกระเบิด จะปรากฏตัวเลขระบุจำนวนลูกระเบิดที่อยู่ในช่องติดกับช่องนั้น (โดยทั่วไปมีช่องโดยรอบ 8 ช่อง) ผู้เล่นสามารถใช้ข้อมูลนี้พิจารณาว่าช่องใดที่มีหรือไม่มีลูกระเบิด และเปิดช่องว่างที่ไม่มีลูกระเบิด หรือทำการปักธงเพื่อระบุว่าช่องนั้นมีระเบิดอยู่
ผู้เล่นสามารถปักธงบนช่องที่เชื่อว่ามีระเบิดอยู่ได้ด้วยการกดปุ่มขวาของเมาส์บนช่องนั้น ในบางโปรแกรมผู้เล่นสามารถกดปุ่มขวาซ้ำอีกครั้ง เพื่อเปลี่ยนจากธงเป็นเครื่องหมายคำถาม สำหรับใช้ระบุกรณียังไม่แน่ใจว่าช่องนั้นมีระเบิดอยู่หรือไม่ และการกดปุ่มขวาบนช่องนั้นอีกครั้งเป็นการลบเครื่องหมายออก ช่องนั้นจะกลับไปสู่สภาพเริ่มต้น ช่องที่มีธงปักอยู่จะไม่สามารถเปิดด้วยการกดปุ่มเมาส์ซ้ายได้ ส่วนช่องที่มีเครื่องหมายคำถามนั้นสามารถเปิดด้วยปุ่มเมาส์ซ้ายได้เหมือนช่องปกติ
ในบางโปรแกรมอนุญาตให้ผู้เล่นกดปุ่มกลางของเมาส์ (หรือกดปุ่มซ้ายและขวาพร้อมกัน หรือกดปุ่ม Shift พร้อมกับปุ่มเมาส์ซ้าย) บนช่องที่มีตัวเลข หากช่องที่อยู่โดยรอบช่องนั้นมีธงปักอยู่เท่ากับจำนวนที่ตัวเลขระบุ จะเป็นการเปิดช่องที่เหลือทั้งหมดที่ไม่มีธงปักอยู่ทันที ไม่ว่าธงที่ปักอยู่จะปักอยู่บนระเบิดอย่างถูกต้องหรือไม่ก็ตาม วิธีนี้สามารถช่วยให้ผู้เล่นทำเวลาได้เร็วขึ้น บางโปรแกรมผู้เล่นสามารถกดปุ่มขวาค้างไว้หลังจากปักธง แล้วเคลื่อนเมาส์ไปรอบ ๆ และกดปุ่มซ้ายบนช่องที่มีตัวเลขในขณะที่ยังกดปุ่มขวาค้างไว้ได้ เพื่อเปิดพื้นที่จำนวนมากภายในเวลาอันสั้น
บางโปรแกรมมีตัวเลือกช่วยในการโกงเกมได้ เช่น ช่องแรกที่ผู้เล่นเปิดจะไม่มีลูกระเบิดเสมอ หรือทุ่งระเบิดที่สามารถเล่นจนจบได้โดยไม่ต้องมีการเดาตำแหน่งของลูกระเบิด

เอ็นพีบริบูรณ์

ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) นักคณิตศาสตร์ Richard Kaye ได้ทำการพิสูจน์ว่า การระบุตำแหน่งของลูกระเบิดในไมน์สวีปเปอร์ มีความซับซ้อนอยู่ในระดับเอ็นพีบริบูรณ์ (อัตราการเพิ่มขนาดปัญหาโตเร็วกว่าอัตราการเพิ่มของวิธีการแก้ปัญหา)

สถิติ

มีความพยายามในการรวบรวมและจัดทำรายชื่อผู้เล่นที่ทำเวลาได้ดีที่สุดหลายครั้ง รวมถึงวิดีโอแสดงการเล่นที่ผู้เล่นส่งเข้ามา
เว็บไซต์ Planet Minesweeper ของผู้เล่นชาวฝรั่งเศส Grégoire Duffez กำหนดเงื่อนไขของผู้ที่จะได้รับการบันทึกไว้ในสถิติว่า เวลาที่ดีที่สุดของเกมทั้งสามระดับ คือ ง่าย, ปานกลาง, และเชี่ยวชาญ จะต้องรวมกันแล้วไม่เกิน 99 วินาที  และภายหลังได้ส่งมอบสถิติให้กับเว็บไซต์ Authoritative Minesweeper ของผู้เล่นชาวแคนาดา Damien Moore เป็นผู้ดูแลต่อ ซึ่งกำหนดเงื่อนไขการบันทึกสถิติว่า ต้องใช้เวลาไม่เกิน 6, 35, และ 99 วินาที สำหรับเกมระดับง่าย, ปานกลาง, และเชี่ยวชาญตามลำดับ 
International Minesweeper Committee ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มผู้เล่นไมน์สวีปเปอร์ได้กำหนดเงื่อนไขใหม่ว่า สถิติที่จะได้รับการบันทึกไว้จะต้องมี 3BV อย่างน้อย 2, 30, และ 99 ขึ้นไป สำหรับเกมระดับง่าย, ปานกลาง, และเชี่ยวชาญตามลำดับ 
ปัจจุบัน รายการสถิติที่ใหญ่และได้รับการยอมรับมากที่สุด คือ เว็บไซต์ Authoritative Minesweeper ของ Damien Moore
โรงเรียนมัญจาศึกษา

ประวัติโรงเรียนมัญจาศึกษา

โรงเรียนมัญจาศึกษา ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2515 เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 2 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 90 คน เป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนบ้านไผ่ (ขก5) อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ปีแรกที่เปิดทำการสอนได้อาศัยที่เรียนชั่วคราวของโรงเรียนชุมชนบ้านหันมัญจา คีรี อำเภอมัญจาคีร ี(โรงเรียนประถม) เป็นสถานที่เรียนชั่วคราวมี นายสุวรรณ พิริยะอนันตกุล ศึกษาธิการอำเภอมัญจาคีรี รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่  ในปีเดียวกันนั้น ได้แต่งตั้ง  นายอุดม ภักดี ให้มาดำรงค์ตำแหน่งครูใหญ่ ใน ปี พ.ศ. 2516 โรงเรียน อำเภอและจังหวัดร่วมกันทำเรื่องขอโรงบ่มใบยาขององค์การยาสูบขององค์การยาสูบ กระทรวงการคลัง ซึ่งได้เลิกกิจการไป กระทรวงการคลังได้อนุเคราะห์มอบให้เป็นกรรมสิทธิ์ของกรมสามัญศึกษา เพื่อใช้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอ มีเนื้อที่ประมาณ 23 ไร่ 1 งาน 61 ตารางวา และสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ อีก แต่ค่อนข้างชำรุด ที่ดินแปลงนี้เป็นที่ตั้งของอาคารเรียน โรงฝึกงาน แปลงเกษตร โรงอาหาร หอประชุม สนามกีฬาบางส่วนเนื่องจากสถานที่ของโรงเรียนคับแคบ ต่อมาจังหวัดได้อนุมัติให้โรงเรียนใช้ที่ดินราชพัสดุอีก 1 แปลง เนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ 1 งาน 91 ตารางวา และปัจจุบันโรงเรียนมีเนื้อที่รวม 2 แปลง เป็นเนื้อที่ 38 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา

สีประจำโรงเรียน

สีน้ำเงิน หมายถึง ความสามัคคี อำนาจ ผู้นำ พระมหากษัตริย์
 สีชมพู เกิดจาก สีแดงและสีขาว 
-  สีแดง หมายถึง ศาสนา คุณธรรม ความดี ความมีวินัย
-  สีขาว หมายถึง ความรักชาติ ขยั่นหมั่นเพียร

แผนการเรียนการสอนของทางโรงเรียน/หลักสูตร

- แผนการเรียนห้องเรียนหลักสูตรทั่วไป
-แผนการเรียนห้องเรียนพิเศษ วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม GIFTED GTEP , (GEFTED AND TALENTED EDUCATION PROGRAM)
จัดสัน เวลลิเวอร์

ประวัติ

จัดสัน เวลลิเวอร์เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1870 ในเอลโด รัฐอิลลินอยส์
สมรสกับภรรยา เจน ดักลาส ฮัตชินส์ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1899 มีบุตรธิดาร่วมกันสี่คน ได้แก่ เอ็ดเวิร์ด เอ็ม., แอลเลน เจ., ซาราห์ เอช. และเจน ดักลาส
ใน ค.ศ. 1909 เวลลิเวอร์ได้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น "หนึ่งในนักหนังสือพิมพ์ที่มีความสามารถที่สุดคนหนึ่งในประเทศ" เขาทำงานให้กับหนังสือพิมพ์หลายแห่งทั้งฟอร์ตดอดจ์เมสเซนเจอร์, ซูซิตีเจอร์นัล และดิมอยน์ลีดเดอร์ ก่อนที่จะรับตำแหน่งบรรณาธิการของซูซิตีทริบูน ซึ่งเขาได้ทำงานในตำแหน่งดังกล่าวเรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 1904 ในปีนั้น เวลลิเวอร์ได้เข้าร่วมเป็นบุคลากรของวอชิงตันไทมส์ ที่ซึ่งเขาได้รับชื่อเสียงสำหรับการสนับสนุนแนวคิดพิพัฒนนิยมในสหรัฐ
ใน ค.ศ. 1907 ประธานาธิบดีรูสเวลต์ส่งเขาไปรายงานระบบทางน้ำและทางรถไฟในยุโรปและบริเตนใหญ่ (รายงานดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1908) เขาได้รายงานข่าวในลอนดอนและทวีปยุโรปให้กับหนังสือพิมพ์นิวยอร์กซันระหว่าง ค.ศ. 1917-18
เวลลิเวอร์ได้เป็นโฆษณาการให้กับฮาร์ดิงระหว่างการรณรงค์เลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 1920 และเริ่มต้นทำงานเป็น "เสมียนวรรณกรรม" ให้กับประธานาธิบดีฮาร์ดิงตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1921 เวลลิเวอร์ถอนตัวจากตำแหน่งผู้เขียนคำสุนทรพจน์ที่ทำเนียบขาวเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925 (สมัยที่แคลวิน คูลิดจ์ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี) และหันไปทำงานในสถาบันปิโตรเลียมอเมริกันด้วยค่าจ้างที่สูงกว่า หลังจากได้ลาออกจากสถาบันใน ค.ศ. 1927 เวลลิเวอร์ได้ทำงานเป็นบรรณาธิการของวอชิงตัเฮโรลด์ใน ค.ศ. 1928 เขายังได้เป็นผู้ช่วยประธานพูลแมนคอมพานีระหว่าง ค.ศ. 1928-1931
เวลลิเวอร์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ในฟิลาเดลเฟีย เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1943 ในวัย 72 ปี
สมาคมจัดสัน เวลลิเวอร์ สโมสรสังคมสองพรรคอันประกอบด้วยอดีตผู้เขียนคำสุนทรพจน์ให้กับประธานาธิบดีสหรัฐ ตั้งชื่อตามเขาเพื่อเป็นเกียรติ