google/wiki40b huggingface dataset:
โรงเรียนสว่างบริบูรณ์วิทยา

ประวัติ

30 มิถุนายน 2537  มีการประชุมผลสำเร็จของงานล้างป่าช้า เก็บศพไร้ญาติครั้งที่ 4 ของมูลนิธีสว่างบริบูรณ์ธรรมสถาน  คณะกรรมการบริหารมูลนิธิฯ ได้ปรารภและปรึกษาหารือกันในที่ประชุมว่า ควรจะมีการสร้างโรงเรียนของมูลนิธิฯ ขึ้นมา โดยสอนตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ แต่เพิ่มหลักสูตรภาษาจีนเข้ามาเสริม เพื่อรองรับนักเรียนที่ผู้ปกครองต้องการให้บุตรหลานได้เรียนภาษาจีน และเปิดโอกาสให้ประชาชนทั่วไปที่ต้องการเรียนรู้ภาษาจีน ได้เข้ามาศึกษา เพื่อนำไปประกอบอาชีพในกิจการต่างๆ  โดยเฉพาะธุรกิจการท่องเที่ยว  ซึ่งในปีหนึ่งๆ จะมีนักท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก มาเที่ยวในเมืองพัทยา  การเปิดโรงเรียนสอนภาษาจีนในเมืองพัทยา จึงนับว่าเป็นโอกาสอันดีที่จะได้มีโรงเรียนสอนภาษาจีนที่ได้มาตรฐานสากล เป็นที่เชิดหน้าชูตาของมูลนิธิฯ  ของเมืองพัทยา  และชาวอำเภอบางละมุง
10 มกราคม 2538  ในการประชุมใหญ่มูลนิธิฯ ได้เสนอให้มีการจัดตั้งโรงเรียน เข้าสู่วาระที่ประชุม เพื่อขอมติในที่ประชุมอนุมัติจัดตั้งโรงเรียน และคณะกรรมการบริหารทุกท่าน ต่างก็เห็นชอบ และมีมติในที่ประชุมเป็นเอกฉันท์ให้จัดตั้งโรงเรียน และได้มอบหมายให้คุณวิสิทธิ์ ชวลิตนิติธรรม ได้แจ้งให้ที่ประชุมทราบถึงความคืบหน้าของโครงการสร้างโรงเรียนมาตลอด  และได้เชิญชวนกรรมการไปดูสถานที่ก่อสร้าง และร่วมกันกำหนดแนวที่ดิน เพื่อให้ช่างเขียนแบบอีกทั้งเข้าปรึกษาและขอคำแนะนำจากเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ในกระทรวงศึกษาธิการ และนำแบบตัวอย่างอาคารเรียน และห้องเรียนตามแบบมาตรฐานของกระทรวงฯมาเป็นแบบอย่างให้ช่างเขียนแบบและวิศวกรคำนวณ
12 มกราคม 2542  คณะกรรมการได้ร่วมพิจารณาแบบพิมพ์เขียว  เพื่อสรุปแบบก่อสร้าง เพื่อจะได้ทำการยื่นขออนุญาตก่อสร้าง พร้อมกับเชิญชวนให้กรรมการช่วยสรรหาผู้รับเหมาเข้ามาร่วมประมูลการก่อสร้างโรงเรียนสว่างบริบูรณ์วิทยา
13 กันยายน 2542 คณะกรรมการได้จัดตั้ง คณะกรรมการ 1 ชุด เพื่อตรวจสอบเอกสารต่างๆ ในการก่อสร้าง และแบบก่อสร้าง สัญญาจ้าง ตรวจสอบผู้รับเหมา เปิดซองประมูลการก่อสร้าง 
15 ตุลาคม 2542  คณะกรรมการเปิดซองประมูล แต่เห็นว่า ราคาที่เสนอมานั้นสูงเกินไป จึงได้เสนอให้มูลนิธิฯเป็นผู้สร้างเอง  เพราะเชื่อว่ามูลนิธิฯสามารถจัดสร้างได้ในต้นทุนที่ต่ำกว่า  และได้มอบหมายให้คุณนิติเรื่องรัตนากรไปถอดแบบราคาที่ควรจะเป็นเพื่อนำมาเสนออีกครั้ง
16 พฤศจิกายน 2542  คณะกรรมการได้สรุปให้ ห้างหุ้นส่วน ช.ชูช่าง เป็นผู้เหมาค่าแรงในการก่อสร้างโรงเรียน และได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการพิจารณาจัดซื้อวัสดุในการก่อสร้างโรงเรียน
25 มกราคม 2543  คณะกรรมการมูลนิธิฯ ได้อัญเชิญ ท่านโป๊ยเซียนโจ่วซือ (8 เซียน) ประทับทรง ทำพิธิเปิดงานสร้างอาคารโรงเรียน
21 มีนาคม 2544 โรงเรียนสว่างบริบูรณ์วิทยา ได้รับใบอนุญาตให้เปิดรับนักเรียนเพื่อเข้าเรียนในปีการศึกษา 2544  โดยรับนักเรียนตั้งแต่ชั้น อนุบาลปีที่ 1 และชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และได้เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2544
ชื่อต้นไม้ประจำโรงเรียน
ต้นเข็ง
สถานที่ตั้ง
เลขที่ 13 หมู่ 6  ซอยเนินพลับหวาน ตำบลหนองปรือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี 20150
วันสถาปนาโรงเรียน
ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งโรงเรียนเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2544
อักษรย่อโรงเรียน 
ส.บ. หรือ S.B.
อัตลักษณ์โรงเรียน
"ภาษาจีนเราเรียนรู้ เพื่อมุ่งสู่สากล"
เอกลักษณ์โรงเรียน
"สืบสานวัฒนธรรมจีน"
ปีการศึกษา 2558
มีนักเรียน ทั้งหมด 2900 คน
บุคลากรครูจำนวน 200 คน (คนไทย 165   คน  ครูจีน 25 คน และครูต่างชาติ 10 คน)

"เพลงประจำโรงเรียน"

เพลงปณิธานสว่าง
มาร์ชสว่างบริบูรณ์ (เวอร์ชันภาษาไทย และภาษาจีน)

เว็บไซต์โรงเรียน

www.sb-school.ac.th
สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี

ประวัติของสโมสร

สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1884 โดยใช้ชื่อว่า เลสเตอร์ฟอสส์ (Leicester Fosse) โดยเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่เรียนอยู่ในโรงเรียนโบสถ์ที่เคร่งครัด ลงขันกันเพื่อซื้อลูกฟุตบอลราคา
9 เพนนี มาเตะเล่น  โดยการแข่งขันนัดแรกของสโมสร ตามที่บันทึกไว้ในหนังสือพิมพ์เดอะมิร์เรอร์ว่า เลสเตอร์ฟอสซี แข่งนัดแรก และเป็นฝ่ายชนะ ซิสตันฟอสส์ (Syston Fosse) ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
โดยเล่นในสนามละแวกถนนฟอสส์ ชื่อ วิกตอเรียพาร์ก (Victoria Park) ที่แตกต่างไปจากสโมสรอื่น ๆ คือ  เลสเตอร์ซิตีมีสนามเหย้าของตัวเองก่อนการประกาศก่อตั้งสโมสรอย่างเป็นทางการ เนื่องจากในปถัดมา คือ ค.ศ. 1886 เมื่อมีสมาชิกของสโมสรครบ 40 คน เลสเตอร์ซิตีจึงประกาศเป็นทางการว่าปี ค.ศ. 1886 เป็นปีก่อตั้งอย่างเป็นทางการ ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นเลสเตอร์ซิตีในปี ค.ศ. 1919
ต่อมาในปี ค.ศ. 1887 สโมสรมีเหตุจำเป็นที่ต้องย้ายไปสนามเบลเกรจโรดสปอร์ตส์ (Belgrave Road Sports) ก่อนที่ปีนั้นนั่นเอง สนามใหม่แห่งนี้ได้ตกเป็นของสหพันธ์รักบี้ ดังนั้นสโมสรจึงต้องย้ายตัวเองกลับไปวิกตอเรียพาร์กอีกครั้งหนึ่ง
ในปี ค.ศ. 1891 สโมสรจึงย้ายสนามมาที่ฟิลเบิร์ตสตรีท และใช้สนามนี้เป็นเวลา 111 ปี ก่อนที่จะมาย้ายสนามซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียงกันเป็นวอล์กเกอส์สเตเดียมในปี ค.ศ. 2002 และได้ทำการเปลี่ยนชื่อสนามมาเป็น เดอะคิงพาวเวอร์สเตเดียม ตามชื่อของกลุ่มบริษัทผู้ซื้อกิจการ ในปี ค.ศ. 2010
นอกจากนี้แล้ว เลสเตอร์ซิตียังเป็นเพียงไม่กี่สโมสรที่สัญลักษณ์ของสโมสรมีปรากฏชัดเจนตั้งแต่ก่อตั้ง คือ รูปของสุนัขจิ้งจอก อันเป็นที่มาของชื่อเล่นและฉายา เนื่องจากเมืองเลสเตอร์นั้นเป็นเมืองที่มีการล่าสุนัขจิ้งจอกเป็นประจำจนกลายเป็นขนบธรรมเนียมและประเพณีประจำเมือง

คู่แข่ง

สโมสรตั้งอยู่ในภาคมิดแลนด์สตะวันออกของอังกฤษ และถือว่าทีมคู่แข่งร่วมภูมิภาค ได้แก่ ดาร์บีเคาน์ตี และนอตติงแฮมฟอเรสต์ แต่ทีมที่ถือว่าเป็นคู่แข่งสำคัญ ดาร์บีเคาน์ตี ทุกครั้งที่พบกันนั้น จะไม่มีสโมสรใดยอมอ่อนข้อให้เป็นศึกแห่งศักดิ์ศรี ที่มันดุเดือด สนุกถูกใจแฟนบอล (ชิงชัย แข่งกันเป็นเจ้าแห่งมิดแลนด์ตะวันออก) อีกหนึ่งทีม คือโคเวนทรีซิตี ที่ถึงแม้ว่าจะอยู่ในภาคมิดแลนด์สตะวันตก ซึ่งถือว่าอยู่คนละภูมิภาคกันและอยู่ตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง แต่ก็อยู่ห่างออกไปเพียง 24 ไมล์ หรือประมาณ 38.6 กิโลเมตร และทั้งสองเมืองเชื่อมต่อกันด้วยทางหลวงสาย M69  สื่อจึงมักขนานนามการแข่งขันระหว่างทั้งสองทีมว่า เอ็ม 69 ดาร์บี้แมตช์
เอริก มุน

ประวัติ

สมาชิกครอบครัวมีพี่สาว 2 คน
เอริคเป็นทั้งหัวหน้าวงและแร็ปเปอร์ประจำวงชินฮวา และยังเป็นนักแสดงที่มีฝีมือมาก เขาเป็นดาราชั้นแนวหน้าของวงการบันเทิงเกาหลี ในแง่ของงานเดี่ยวอาจจะกล่าวได้ว่าเขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงที่สุดในชินฮวา และยังได้รับฉายา King of CF ที่เขาเคยได้รับในช่วงปี ค.ศ. 2004-2005 เอริคเป็นคนที่มีความเป็นผู้นำสูง เป็นที่ปรึกษาและที่พึ่งของเพื่อนร่วมวงในยามที่ชินฮวามีปัญหา เวลาให้สัมภาษณ์หรืออยู่ต่อหน้ากล้อง เอริคมักเป็นคนพูดน้อย แต่จริงๆแล้วเขาเป็นชายหนุ่มขี้เล่น มีความคิดและมุมมองที่แปลกไม่เหมือนใคร
เป๊กตุ้น

ประวัติ

เป๊กตุ้นเป็นญาติผู้น้องของชิวลี่จฺวีผู้่นำชนเผ่าอูหฺวัน หลังจากชิวลี่จวีเสียชีวิตราวต้นทศวรรษ 190 เป๊กตุ้นได้สืบทอดตำแหน่งเป็นผู้นำเผ่าอูหฺวันคนใหม่ เพราะบุตรชายของชิวลี่จฺวีชื่อโหลวปาน (樓班) ขณะนั้นอายุยังน้อยเกินไป เป๊กตุ้นไม่เพียงปกครองชนเผ่าอูหฺวันในเมืองเลียวไส (遼西郡 เหลียวซีจวิ้น; ปัจจุบันคือบริเวณอำเภอหลูหลง มณฑลเหอเป่ย์) แต่ยังปกครองชนเผ่าอูหฺวันในเมืองโย่วเป่ยผิง (右北平; ปัจจุบันคือบริเวณเมืองถางชาน มณฑลเหอเป่ย์) เมืองยีหยง (漁陽 ยฺหวีหยาง; ปัจจุบันคือบริเวณเขตมี่ยฺหวิน กรุงปักกิ่ง) และเมืองซ่างกู่ (上谷; ปัจจุบันคือบริเวณเขตเหยียนชิ่ง กรุงปักกิ่ง) 
ตลอดทศวรรษ 190 เป๊กตุ้นสนับสนุนขุนศึกอ้วนเสี้ยวในการต่อสู้กับกองซุนจ้านเพื่อช่วงชิงความเป็นใหญ่ในภาคเหนือของจีน เพื่อตอบแทนการสนับสนุนของเป๊กตุ้น อ้วนเสี้ยวได้มอบตราตั้งและเกียรติยศแก่เป๊กตุ้นในนามของพระเจ้าเหี้ยนเต้ซึ่งเป็นจักรพรรดิแต่ในนามของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก 
หลังจากอ้วนเสีัยวเสียชีวิตในปี ค.ศ. 202 อ้วนซงบุตรชายและผู้สืบทอดตำแหน่งของอ้วนเสี้ยวยังคงความสัมพันธ์ฉันมิตรกับชนเผ่าอูหฺวัน เมื่ออ้วนซงพ่ายแพ้ให้กับโจโฉที่เป็นศัตรูของบิดาจำต้องหนีขึ้นไปทางเหนือและเข้าหลบภัยภายใต้การคุ้มครองของเป๊กตุ้นและเผ่าอูหฺวัน เป๊กตุ้นพยายามช่วยเหลืออ้วนซงในการกู้พื้นที่ทางตอนเหนือของจีนคืนจากโจโฉแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ ในปี ค.ศ. 207 โจโฉยกทัพเข้ารบกับอ้วนซงและชนเผ่าอูหฺวัน กว่าที่ชนเผ่าอูหฺวันจะรู้ว่าโจโฉยกทัพมาโจมตีก็ช้าเกินไปแต่คงยังสามารถรวบรวมทหารได้หลายพันมารบกับข้าศึก ทัพทั้งสองฝ่ายปะทะกันในยุทธการที่เขาเป๊กลงสาน ใกล้เมืองหลิวเซีย (柳城 หลิ่วเฉิง; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองเฉาหยาง มณฑลเหลียวหนิง) ระหว่างการรบ เป๊กตุ้นถูกจับตัวโดยหน่วย "ทหารเสือดาว" (虎豹騎) ที่นำโดยโจซุน ลูกพี่ลูกน้องของโจโฉ และภายหลังได้ถูกประหารโดยเตียวเลี้ยว ขุนพลของโจโฉ
พระพรต

ประวัติ

พระพรตเป็นโอรสของท้าวทศรถกับพระนางไกยเกษี แม่ของตนเป็นต้นเหตุที่ทำให้พระรามต้องออกเดินดง 14 ปี กล่าวคือ ครั้งหนึ่งท้าวทศรถรบกับอสูรปทูตทันต์ ท้าวทศรถทรงนั่งรถศึกโดยมีพระนางไกยเกษีร่วมรบด้วย ท้าวทศรถพลาดรถทรงถูกศรของยักษ์เพลาล้อหลุด นางเห็นจึงนำแขนของตนใส่ไปแทนเพลาล้อ และช่วยสังหารอสูรปทูตทันต์แทนท้าวทศรถ จนท้าวทศรถมีชัยชนะแก่ข้าศึก ท้าวทศรถดีใจมากประทานพรว่าจะให้สิ่งที่ต้องการทุกประการหากนางต้องการ เมื่อวันเวลาผ่านไปนางนึกได้จึงทูลขอบัลลังก์อโยธยาให้แก่พระพรตโอรสของตน และให้พระรามออกไปเดินป่าเป็นเวลา 14 ปี ท้าวทศรถได้ฟังเช่นนั้นจึงให้พรตามที่นางขอและตรอมใจสวรรค์ในที่สุด ภายหลังเป็นจอมทัพไปรบยังกรุงลงกาครั้งที่ 2 และศึกกรุงไกยเกษ พระรามจึงแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์ครองกรุงไกยเกษสืบไป
จานพอกพูนมวล

จานพอกพูนมวล หรือ จานรวมมวล (อังกฤษ: accretion disc หรือ accretion disk) เป็นโครงสร้างชนิดหนึ่งที่ก่อตัวขึ้นจากสสารอันหมุนวนในวงโคจรรอบๆ วัตถุชนิดใดชนิดหนึ่ง โดยมากวัตถุในใจกลางนั้นมักเป็นดาวฤกษ์อายุน้อย ดาวฤกษ์ก่อนเกิด ดาวแคระขาว ดาวนิวตรอน หรือ หลุมดำ แรงโน้มถ่วงจากวัตถุใจกลางทำให้สสารในแผ่นจานหมุนวนเป็นเกลียวพุ่งเข้าหาใจกลาง และยังบีบอัดสสารเหล่านั้นทำให้เกิดการแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกมาด้วย ช่วงความถี่ของคลื่นที่แผ่ออกมาขึ้นอยู่กับชนิดของวัตถุในใจกลาง จานพอกพูนมวลของดาวฤกษ์อายุน้อยหรือดาวฤกษ์ก่อนเกิดจะแผ่รังสีอินฟราเรด ถ้าเป็นดาวนิวตรอนหรือหลุมดำจะแผ่รังสีเอกซ์
แอตแลนติส

แอตแลนติส (กรีกโบราณ: Ἀτλαντὶς) คือชื่อในภาษากรีกที่มีความหมายว่า "เกาะแอตลาส" เป็นอาณาจักรในตำนานที่ถูกกล่าวถึงโดยเพลโต ปราชญ์ของกรีกโบราณที่มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดตะวันตก 
กล่าวกันว่าอาณาจักรแอตแลนติส เป็นทวีปทวีปหนึ่งที่อยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติก  เป็นที่อยู่อาศัยของพลเมืองผู้ทรงคุณธรรมและเทคโนโลยีที่สูงส่ง กำแพงเมืองเป็นทองคำและวิหารสร้างด้วยเงิน มีอุทยานหย่อนใจ และสนามแข่งม้า ทว่ามันถูกทำลายพังพินาศ ด้วยความพิโรธของเทพเจ้าผู้เนรมิตมันขึ้นมา คำว่า แอตแลนติส มาจากแอตลาสบุตรของโพไซดอน แอตแลนติสอาจอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน นักประดาน้ำบางคนพบขุมทองบริเวณนั้นนั่นเอง
เพลโต นักปราชญ์ชาวกรีกเขียนไว้เมื่อราว 300 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งยุคของเพลโต ห่างจากยุคของแอตแลนติสราว 9,000 ปี  เพลโตเขียนถึงแอตแลนติสในหนังสือที่ชื่อว่า ทิเมอุส และ ครีทีแอซ โดยอ้างว่า โซลอน รัฐบุรุษคนหนึ่งของกรีกราวยุค 600 ปีก่อนคริสตกาล เป็นผู้นำมาเผยแพร่หลังจากรับทราบเรื่องราวของแอตแลนติสจากนักบวชชาวอียิปต์ท่านหนึ่ง
มีการกล่าวว่า อารยธรรมโบราณหลาย ๆ แห่งของโลก ไม่ว่าจะเป็นอียิปต์ รวมถึงบรรดาวัฒนธรรมเมโสโปเตเมียทั้งหลาย ไปจนถึงวัฒนธรรมโบราณของชนเผ่าอินคา มายา และแอซแต็กในแถบอเมริกากลาง รวมทั้งสิ่งปลูกสร้างที่มหัศจรรย์ ไม่ว่าจะเป็นสโตนเฮนจ์ หรือปิรามิดในดินแดนต่าง ๆ ทั่วโลก ต่างก็เป็นมรดกจากชาวแอตแลนติสทั้งสิ้น และปัจจุบันยังไม่รู้ที่ตั้งของแอตแลนติส
อิสมาอิล เมทิน เทเมล

ประวัติ

ครอบครัวของอิสมาอิล เมทิน เทเมล ผู้เกิดในปี ค.ศ. 1958 ตั้งรกรากอยู่ที่เมืองอาดานาหลังจากอพยพมาจากหมู่บ้านทาห์ทของไบบูร์ตในคริสต์ทศวรรษ 1970 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 เขามีส่วนร่วมในกองทัพบกตุรกี ส่วนในปี ค.ศ. 2012 อิสมาอิล เมทิน เทเมล ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองทหารราบยุทธวิธีที่ 3/ยุคเซโควา ฮัคคารี ครั้นใน ค.ศ. 2016 นายพลอิสมาอิล เมทิน เทเมล ซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองกำลังความมั่นคงสาธารณะทหารรถตู้ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพที่ 2 โดยได้รับการแต่งตั้งจากกระทรวงกลาโหม และอิสมาอิล เมทิน เทเมล สามารถพูดภาษาอังกฤษ

อาชีพทหาร

อิสมาอิลได้บัญชาการสองการรบ โดยการศึกแรกของเขาคือปฏิบัติการโล่ยูเฟรทีส ซึ่งตั้งอยู่บนพรมแดนตุรกี-ซีเรีย ที่เขาและพลโท เซไค อัคซาคาลเลอ ประสบความสำเร็จในการเอาชนะนักรบไอเอสไอแอลกว่า 5,000–7,000 รายจากจาอิส อัล-ออสรา และสังหารวิลายัต ฮาเล็บ 2,647 คน รวมทั้งจับกุมนักรบ 417 คน ส่วนการศึกที่สองของเขา (ปฏิบัติการกิ่งมะกอก) มาท่ามกลางความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นระหว่างรัฐบาลตุรกีและอเมริกาหลังการสนับสนุนกองกำลังประชาธิปไตยซีเรีย ซึ่งประกอบด้วยนักรบชาวเคิร์ดแห่งวายพีจี ซึ่งตุรกีถือว่าเป็นสาขาของพีเคเค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตุรกีคัดค้านแผนการที่สหรัฐประกาศในการฝึกและจัดให้มีกองกำลังชายแดนเอสดีเอฟ ซึ่งตุรกีอ้างว่าเป็นภัยคุกคามโดยตรงต่อความมั่นคงของพวกเขา
เอเรอดีวีซี

ประวัติ

จากการก่อตั้งเนเธอร์แลนด์ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ในปี ค.ศ. 1888 จนกระทั่งปี ค.ศ. 1956 ก็ได้มีการจัดตั้ง เอเรอดีวีซี และใช้จนปัจจุบัน
มหาสงครามซู ค.ศ. 1876

พลรบ

นักรบชาวอินเดียนประมาณการว่ามีอยู่ระหว่าง 900 ถึง 4,000 คน
นักรบของดาโกตาซูจำนวน 7 กองในทศวรรษ 1870 อยู่ที่ประมาณ 15,000 นาย ซึ่งมีทั้งชาย หญิง และเด็ก ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณสงวนให้ซูและเป็นพลเรือน สายข่าวชาวอินเดียนกล่าวในเดือนพฤศจิกายน 1875 ว่า มีชาวอินเดียนอาศัยในพื้นที่ดังกล่าว "ที่เป็นนักรบมีไม่กี่ร้อยคน" นายพลครูกประเมินว่าเขาอาจเผชิญกับนักรบมากถึง 2,000 คน ชาวซูที่ยังคงอยู่ในพื้นที่นั้นในช่วงที่เกิดสงครามเป็นชาวโอกลาลาและฮันค์ปาปา มีจำนวนทั้งหมดประมาณ 5,500 คน ในจำนวนนี้เมื่อรวมชาวไชแอนเหนือประมาณ 1,500 คนและชาวอาปาโฮแล้ว ชาวอินเดียนที่ไม่เป็นมิตรต่ออเมริกันจากทั้งหมด 7,000 คนโดยประมาณจึงมีนักรบได้มากถึง 2,000 นาย ส่งผลให้มีนักรบชาวอินเดียนเข้าร่วมการต่อสู้ในยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์นระหว่าง 900 ถึง 2,000 คน
ชาวอินเดียนมีข้อได้เปรียบในด้านการเคลื่อนที่ที่รวดเร็วและความชำนาญภูมิประเทศ แต่ชาวอินเดียนทั้งหมดล้วนเป็นนักรบเฉพาะกาล ในฤดูใบไม้ผลิ พวกเขามักอยู่กับที่กับเหล่าม้าเพื่อความอยู่รอดตลอดฤดูหนาวอันยาวนาน ในขณะที่ฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงก็ใช้เวลาไปกับการล่ากระบือเพื่อเลี้ยงชีพครอบครัว นักรบชาวอินเดียนกึ่งหนึ่งติดอาวุธปืนคาบศิลาที่ค่อนข้างเก่า ที่เหลือติดธนูและหอก ซึ่งหอกของชาวอินเดียนถูกออกแบบมาเพื่อการต้อนฝูงม้าและสังหารในระยะใกล้ แต่แทบจะใช้ประโยชน์ไม่ได้เมื่อใช้สังหารศัตรูที่อยู่ไกลหรือมีการป้องกันเป็นอย่างดี นักรบอินเดียนใช้การต่อสู้แบบดั้งเดิมเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของแต่ละคนเองมากกว่าการต่อสู้ต่อเป้าหมายอย่างมียุทะศาสตร์ ถึงแม้ว่าเครซีฮอร์สจะปลูกฝังความคิดในการสมานฉันท์กันระหว่างชาวซูด้วยกันก็ตาม ในขณะที่ไชแอนมีความเป็นเอกภาพและมีการจัดการที่ดีที่สุดในเหล่าอินเดียนราบด้วยกัน ทำให้ทั้งชาวซูและไชแอนอยู่ในสงครามอย่างยาวนาน โดยมีคู่สงครามที่มีความแค้นฝังลึกอย่างยาวนานอย่างชาวคราวและโชชอนคอยตัดเสบียงอยู่เรื่อยๆ
ในการต่อสู้กับซู กองทัพอเมริกันล้อมรอบพื้นที่สงวนซูและพื้นที่ใกล้เคียง กองทัพที่ใหญ่ที่สุดในการประจัญหน้ากับชาวอินเดียนที่เกิดขึ้นในฤดูร้อน ค.ศ.1876 บริเวณพื้นที่สงวนดังกล่าว ประกอบด้วยทหารประมาณ 2,500 นาย เหล่าแมวเซาและพลเรือนอีกนับร้อยคน ทหารส่วนมากเดิมเป็นผู้อพยพและไร้ประสบการในการสู้รบตามแนวชายแดน ทั้งยังใช้การรบในรูปแบบอินเดียนดั้งเดิม ในขณะที่กองทัพทหารม้าของสหรัฐอเมริกาติดอาวุธปืนคาลิเบอร์ .45 รีวอลเวอร์จังหวะเดียวและสปริงฟิลด์แบบ 1873 ซึ่งเป็นปืนไรเฟิลจังหวะเดียวและโหลดกระสุนจากพานท้ายปืน ซึ่งช่วยให้ทหารอเมริกาได้เปรียบอย่างมากจากระยะการยิงที่เหนือกว่าอาวุธของชาวอินเดียน
สงครามโกซะเนะ

ประวัติ

สงครามโกซะเนะเป็นสงครามที่ค่อนข้างยาวนานซึ่งในขณะเวลานั้นถือเป็นการแสดงอำนาจของแต่ละคน
สงครามโกซะเนะเกิดจากการมีความบาดหมางกันในตระกูลคิโยฮามา (บางครั้งถูกเรียกว่า "คิโยวารา") การสงบศึกถือเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก มินะโมโตะ โยชิซึ่งเป็นผู้ปกครองจังหวัดมัสซึเคยขอให้สงบศึกในปีค.ศ. 1083 เขาพยามยามสงบศึก n Kiyohara no Masahira, Iehira, และ Narihira
มินะโมโตะ โยชิสงบศึกไม่สำเร็จจึงต้องใช้กองกำลังของตนเพื่อสงบศึก ได้รับความช่วยเหลือจาก Fujiwara no Kiyohira ในตอนสุดท้าย Iehira และ Narihira ถูกฆาตกรรม
ระหว่างการบุกคานาซาวา (1086-1089) มินะโมโตะ โยชิจะถูกลอบสังหารแต่โดยไหวพริบเขาเห็นนกแตกรังที่ต้นไม้ทำให้เขารู้ว่ามีคนอยู่
ผีเสื้อและดอกไม้ (ละครโทรทัศน์)

โครงเรื่อง

ผีเสื้อและดอกไม้ เป็นเรื่องราวที่สะท้อนชีวิตของคนกลุ่มเล็กๆ ซึ่งเกี่ยวพันอยู่กับศาสนาหนึ่งในผืนแผ่นดินกว้างใหญ่แห่งนี้ แต่มีความจริงอยู่ประการหนึ่งคือ ไม่ว่าจะเป็นศาสนาไหนในโลกนี้ ทั้งคนดีและคนเลว ก็มีอยู่ในนั้นได้เสมอ
ยูตะ ฟุกุอิ

ยูตะ ฟุกุอิ (ญี่ปุ่น: 福井 裕太 Fukui Yūta เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ.1987 ที่ประเทศญี่ปุ่น ) เป็นนักกีฬาสควอชชาวญี่ปุ่น ยูตะได้อันดับโลกที่ 173 เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013
รัฐหุ่นเชิด

ศตวรรษที่ 19

ในช่วงแรกของรัฐหุ่นเชิดจะเป็นแบบรัฐกึ่งหุ่นเชิดกึ่งบริวารของรัฐบริวารสาธารณรัฐของฝรั่งเศส (French client republic) ของ นโปเลียนฝรั่งเศส

รัฐหุ่นเชิดของนาซีเยอรมนีและฟาสซิสต์อิตาลี

เป็นรัฐที่เป็นของเยอรมนี และ อิตาลี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงที่เยอรมนีบุกยึกครองยุโรปได้ทั้งหมด
ชินวัฒน์ หาบุญพาด

ประวัติ

นายชินวัฒน์ หาบุญพาด เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี เป็นนายกสมาคมพิทักษ์ผลประโยชน์ผู้ขับรถแท๊กซี่ เป็นนักจัดรายการคลื่นวิทยุชุมชนคนแท็กซี่ เข้ามาเคลื่อนไหวทางการเมือง โดยเข้ามาสนับสนุน พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี เรียกร้องให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2549 รวมทั้งร่วมกับกลุ่มคาราวานคนจนที่สวนจตุจักร และร่วมเข้าปิดล้อมอาคารเนชั่นทาวเวอร์ ที่ตั้งบริษัท เนชั่นมัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด(มหาชน) จากนั้นในเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ร่วมกับพวก 10 คนเข้ารื้อเต๊นท์ เวที และเครื่องขยายเสียงของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ที่หน้าสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งที่อาคารศรีจุลทรัพย์ โดยนอกจากจะเป็นแกนนำกลุ่มคาราวานคนจนแล้ว ยังมีบทบาทอยู่ใน"ชมรมคนรักชาติ" ของนายประยูร ครองยศ เจ้าของรายการวิทยุ"เมืองไทยรายวัน" ด้วย
วิทยุชุมชนคนแท็กซี่ของนายชินวัฒน์เฟื่องฟูอย่างมากในสมัยนายเนวิน ชิดชอบ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี รับหน้าที่แก้ปัญหาจราจร ช่วงที่ ยูนิตี้เรดิโอ เอฟเอ็ม 89.75 วิทยุชุมชนเพื่อความสมานฉันท์ของคนในชาติ เปิดดำเนินการนายชูพงศ์และนายชินวัฒน์ ก็มีชื่อเป็นผู้ดำเนินรายการร่วมกับ นายจตุพร พรหมพันธุ์ และนายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ

งานการเมือง

ในช่วงการต้านรัฐประหารของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) นายชินวัฒน์เข้าร่วมกับกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) โดยได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในแกนนำรุ่นที่ 2 และได้รับเลือกให้ลงสมัคร ส.ส.ในระบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 72 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง  ต่อมาได้เลื่อกนขึ้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนพลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก
ปัจจุบันนายชินวัฒน์หลบหนีคำสั่งให้รายงานตัวของ คสช. ฉบับที่ 3 ลงวันที่ 23 พ.ค. 2557 จาก Facebook ของนายชินวัฒน์ (วันที่ 26 พ.ค. 2557 ลบทิ้งไปแล้ว) สถานะอยู่ที่กรุงพนมเปญย่าน Toul Kork ประเทศกัมพูชา
ประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย

ประวัติ

นายประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่จังหวัดสมุทรปราการ นายประเสริฐจบการศึกษาระดับอนุปริญญา อุตสาหกรรมเคมีสิ่งทอ จากเทคนิคกรุงเทพ จบปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมเคมีสิ่งทอ จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
นายประเสริฐ ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัยนับตั้งแต่ลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทยใน พ.ศ. 2544, พ.ศ. 2548 และในนามพรรคพลังประชาชนใน พ.ศ. 2550 ก่อนที่พรรคจะถูกยุบและย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
นายประเสริฐ เป็นอีกคนหนึ่งที่ได้ร่วมการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี โดยนายประเสริฐเป็นผู้ตั้งฉายาให้แก่รัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ว่า "รัฐบาลห้าสี" ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในสภาผู้แทนราษฎร
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 20

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 20 ประจำปี 2554 จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง ประกาศผู้ได้รับการเสนอชื่อเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ณ ห้องมัฆวานรังสรรค์ สโมสรทหารบก กรุงเทพมหานคร 
และจัดงานประกาศผลและมอบรางวัล ในวันพุธที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2555 ณ ห้องมัฆวานรังสรรค์ สโมสรทหารบก ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร 
โดยมี ยิ่งศักดิ์ โควสุรัตน์ เป็นประธานพร้อมด้วยสมาชิกนักวิจารณ์ด้านภาพยนตร์ของชมรมฯ พิจารณาการตัดสิน โดยพิจารณาจากภาพยนตร์ไทย  51 เรื่อง ที่เข้าฉายในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2554

รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
ชาวจาม

วัฒนธรรม

วัฒนธรรมของอาณาจักรจามปานั้น ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพราหมณ์-ฮินดู โดยเฉพาะอย่างยิ่งไศวนิกายมาตั้งแต่ต้น ศาสนาพุทธนิกายมหายานมีอิทธิพลเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในราวพุทธศตวรรษที่ 14 แต่หลังจากนั้นศาสนาฮินดูก็กลับมาเป็นศาสนาหลักอีกครั้ง 
ส่วนศาสนาอิสลามเริ่มเข้าสู่อาณาจักรจามในพุทธศตวรรษที่ 15 จากการค้าขายกับชาวอาหรับ แต่ก็ไม่แพร่หลายมากนัก ศาสนาฮินดูยังคงเป็นศาสนาหลักอยู่ แต่ต่อมาหลังจากที่อาณาจักรจามแพ้เวียดนามในปี พ.ศ. 2014 ศาสนาอิสลามก็เริ่มแพร่หลายมากขึ้น จนกระทั่งในราวพุทธศตวรรษที่ 22 ราชวงศ์ของกษัตริย์แห่งจามปาก็ยอมรับนับถือศาสนาอิสลาม ซึ่งก็ยิ่งทำให้ประชาชนทั่วไปนับถือศาสนาอิสลามมากขึ้นตามไปด้วย
ปัจจุบันนี้ แม้ว่าคนที่สืบเชื้อสายจามส่วนใหญ่จะนับถือศาสนาอิสลาม แต่ทว่าอิทธิพลของวัฒนธรรมฮินดูนั้นก็ยังคงมีอยู่กับชาวจามอยู่ค่อนข้างมาก

ชาวจามในไทย

แขกจามในไทยสะสมมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ชาวจามเหล่านี้น่าจะถูกกวาดต้อนมาจากดินแดนของตัวเอง (เวียดนามปัจจุบัน) ตั้งแต่สมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แล้วตั้งถิ่นฐานอยู่ในปริมณฑลของนครธม จนเมื่อถูกเจ้าสามพระยาโจมตีจึงเริ่มถูกกวาดต้อนมาอยู่อยุธยา ในช่วงสงครามคราวเสียกรุงครั้งที่สอง ชุมชนชาวจามนี้ก็เป็นกำลังส่วนหนึ่งในการสู้รบกับการรุกรานของพม่าด้วย แต่ภายหลังการหลังเสียกรุง ชาวจามที่เหลือรอดได้เข้าสวามิภักดิ์กับพระเจ้ากรุงธนบุรี และได้ตั้งถิ่นฐานที่บ้านครัว ในรัชกาลพระเจ้ากรุงธนบุรี มีการรุกรานเขมรและกวาดต้อนครัวจามมาเพิ่มเติมที่บ้านครัวเพิ่มอีก
ในสงคราม 9 ทัพ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชได้มีการเกณฑ์เชลยศึกกองทัพอาสาจามไปต่อสู้กับพม่าจนได้รับชนะ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานที่ดินผืนหนึ่ง เพื่อให้ทำมาหากินอยู่รวมกันเป็นหมู่นอกเขตพระนคร โดยมีต้นไม้ใหญ่เป็นแนวเขต และมีร่องน้ำลำกระโดงตามธรรมชาติไหลผ่านริมคลองมหานาคและคลองแสนแสบ คือชุมชนบ้านครัว เขตปทุมวันในปัจจุบัน
หลักฐานที่ปรากฏชัดเจนเกี่ยวกับชาวจามตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา ที่บ้านครัวเป็นแหล่งที่อยู่
ของขุนนางและทหารเรือของกรมอาสาจาม ภายใต้การนำของ พระยาราชวังสัน (บัว) ชาวบ้านครัวมีวัฒนธรรมเป็นของตนเอง หญิงชาวจามมีความชำนาญในเรื่องการทอผ้าไหมมาก หญิงบ้านครัวจึงทอผ้าเป็นหัตถกรรมในระยะแรก เพราะตามประเพณีดั้งเดิมของชาวจามจะทอผ้าเอาไว้ใช้เองในครอบครัว 
อีกกลุ่มหนึ่ง ลงเรือมาขึ้นปากอ่าวลำคลองท่าตะเภา และปากอ่าวคลองน้ำเชี่ยว อยู่ตำบลน้ำเชี่ยว อำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราด อีกกลุ่มขึ้นปากน้ำระยอง และกลุ่มที่สามไปถึงกรุงเทพฯ กลุ่มนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ได้พระราชทานที่ดินให้อยู่ที่บ้านครัว เขตปทุมวัน มาจนทุกวันนี้
ทางหลวงตริภูวัน

ประวัติ

ชื่ออย่างไม่เป็นทางการคือ บายโรด (อังกฤษ: Byroad) ทางหลวงตริภูวันเป็นทางหลวงสายแรกของประเทศเนปาล เชื่อมต่อระหว่างเมือง Naubise (ห่างจากาฐมาณฑุ 25 กิโลเมตร) กับพรมแดนเนปาล-อินเดีย ทั้งทางหลวงตริภูวันและท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน ต่างก็ตั้งชื่อเพื่อเป็นการสรรเสริญสมเด็จพระเจ้าตริภูวันแห่งเนปาล
การก่อสร้างเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 1956 เป็นถนนสายแรกที่เชื่อมกับอินเดีย ในปี ค.ศ. 1959 เปิดให้บริการรถโดยสารประจำทางบนทางหลวง ดำเนินการโดยการบริการการขนส่งเนปาล เส้นทางรถโดยสารสิ้นสุดที่เมือง Amlekhganj ซึ่งสามารถต่อรถไฟไปยังเมือง Birgunj และ Raxaul ได้
ก่อนสร้างทางหลวงสายนี้ขึ้น นักเดินทางจำเป็นต้องการใช้เส้นทางผ่านไปยังเมือง Kulekhani, Chitlang, Chandragiri Pass และ Thankot

เส้นทาง

เส้นทางจะผ่านเข้าไปในภูมิภาค Terai หลังจากนั้นจะลัดเลาะไปตามภูเขา Sivalik Hills ทางเหนือของเมือง Hetauda ระยะทางรวมทั้งสิ้น 107 กิโลเมตร (66 ไมล์) ที่เมือง Naubise ทางหลวงตริภูวัน จะไปสิ้นสุดที่แยกทางหลวง Prithvi
ที่หมู่บ้าน Daman จะมีจุดชมวิวเทือกเขาหิมาลัย ซึ่งจะเห็นได้ตั้งแต่ยอดเขา Dhaulagiri ทางตะวันตก ไปจนถึงยอดเขาเอเวอเรสต์ทางตะวันออก
เมือง Hetauda เป็นจุดรวมของทางหลวง Mahendra และทางหลวงตริภูวัน
ฟาโรห์สเมนเดส

ครอบครัว

พระองค์อาจจะเป็นบุตรชายของสตรีชาวอียิปต์นามว่า เฮเร ซึ่งมารดาของพระองค์นั้นเป็นหัวหน้าเหล่านงสนมแห่งอามุน - รา และอาจจะเป็นถึงภริยาของนักบวชชั้นสูงแห่งอามุน ถ้าสตรีชาวอียิปต์นามว่า เฮเร เป็นมารดาของฟาโรห์สเมนเดส  พระองค์ก็จะเป็นพระเชษฐาหรือพระอนุชาของ นอดจ์เมต และเป็นพระเชษฐภาดาของเฮริฮอร์และพิอังค์
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระนางเทนต์อามุน บี ซึ่งอาจจะเป็นพระราชธิดาในฟาโรห์รามเสสที่ 11 และอาจจะเป็นพระราชบิดาและพระราชมารดาของฟาโรห์อเมเนมนิซู ผู้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์

การครองราชย์

พระองค์มีอำนาจเพียงเล็กน้อยในอาณาเขตของอียิปต์บน โดยมีการค้นพบจารึกหินหนึ่งชิ้นที่พบอยู่ในเหมืองที่เมือง เอด-ดิบาดิยา ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับมาเมืองเกเบลิน ทางฝั่งขวาของแม่น้ำไนล์ รวมถึงจารึกบนกำแพงล้อมรอบวิหารในเมืองคาร์นัก ที่สร้างขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์ทุตโมสที่ 3
โดยจารึกหินที่ถูกค้นพบในเหมืองนั้น บันทึกไว้ว่า "ขณะที่พระองค์ทรงพำนักอยู่ ณ เมืองเมมฟิส ได้ทราบถึงเกิดน้ำท่วมอันรุนแรงที่วิหารแห่งลักซอร์ จึงสั่งให้ซ่อมแซม (ด้วยเหตุนี้จึงเกิดเหมืองแห่งนี้) และการซ่อมแซมวิหาแห่งลักซอร์มีผลอันสำเร็จ"
พระองค์ถูกระบุว่าทรงครองราชย์เป็นเวลา 26 ปี โดยมาเนโธ และการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ใน 1052 ปีก่อนคริสตกาล โดยฟาโรห์เนเฟอร์คาเร อเมเนมนิซูทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ ซึ่งอาจจะเป็นพระราชโอรสของพระองค์
อุทยานแห่งชาติไทรทอง

อุทยานแห่งชาติไทรทอง ตั้งอยู่ที่จังหวัดชัยภูมิ มีภูมิประเทศเป็นเขาสูง มีอากาศเย็นช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนสิงหาคมของทุกปี ซึ่งเป็นช่วงฤดูฝน ผืนป่าจะเขียวชอุ่มชุ่มชื้นไปด้วยพรรณไม้น้อยใหญ่แล้ว อันเป็นฤดูการท่องเที่ยวดอกปทุมมา (Curcuma alismatifolia) หรือ ดอกกระเจียว  ที่ผลิบานอยู่เต็มท้องทุ่ง เรียกชื่อว่า ทุ่งบัวสวรรค์
อุทยานแห่งชาติไทรทองมีเนื้อที่ประมาณ 319 ตารางกิโลเมตร (120 สแควร์ไมล์) กินเนื้อที่อำเภอหนองบัวระเหว, อำเภอเทพสถิตย์, อำเภอภักดีชุมพล, อำเภอหนองบัวแดง เปิดดำเนินการตั้งแต่วันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2535 มีพื้นที่ติดกับอุทยานแห่งชาติป่าหินงาม  และยังเป็นต้นกำเนิดของลำน้ำหลายสาย มีความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติเป็นอย่างมาก ป่าที่นี่ส่วนใหญ่เป็นป่าเบญจพรรณ

ลักษณะภูมิประเทศ

อุทยานแห่งชาติไทรทองอยู่ในเขตเทือกเขาพระยาฝ่อ และเทือกเขาพังเหย มีลักษณะภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขาสูงต่ำหลายลูกเรียงรายสลับซับซ้อน มีระดับความสูงตั้งแต่ 300 เมตรจากระดับน้ำทะเล ถึงสูงสุดที่ยอดเขาพังเหย 1,008 เมตร เป็นพื้นที่ป่าต้นน้ำของลำห้วยโป่งขุนเพชร ลำห้วยเชียงทา ลำห้วยแย้ ลำห้วยยาง ล้ำน้ำเจา ลำน้ำเจียง ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำชี

การเดินทาง

เดินทางด้วยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ถึงตัวอำเภอบึงสามพัน จังหวัดเพชรบูรณ์ เลี้ยวเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 225 มุ่งไปจังหวัดชัยภูมิ ประมาณ 75 กิโลเมตรถึงทางเข้าอุทยาน