google/wiki40b huggingface dataset:
ภูเขาไฟรูปโล่

ภูเขาไฟรูปโล่ เป็นภูเขาไฟชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยลาวาแข็งตัวเป็นหลัก ไม่มีเถ้าที่พ่นจากปากปล่องภูเขาไฟประกอบด้วยหรือหากมีก็ไม่มาก  ทำให้ภูเขาไฟชนิดนี้มีความสูงไม่มากนักแลดูเหมือนโล่นักรบเมื่อมองจากด้านบน  ภูเขาไฟรูปโล่พบได้ทั่วโลก ตัวอย่างเช่น ภูเขาไฟเวซูวีโย ภูเขาไฟเมานาเคอา นอกจากนี้ยังพบได้บนดาวเคราะห์หิน หรือดวงจันทร์ที่มีขนาดใหญ่เพียงพอเก็บแมกมาไว้ภายใน เช่นดาวศุกร์ ดาวอังคาร ดวงจันทร์ไอโอ
ภูเขาไฟรูปโล่ต่างจาก ภูเขาไฟเชิงประกอบตรงที่ภูเขาไฟเชิงประกอบมีเถ้าถ่านทับถมสลับกับลาวาเย็นตัว ทำให้่ภูเขาไฟเชิงประกอบมีความสูงมากกว่าภูเขาไฟรูปโล่

คุณลักษณะ

ภูเขาไฟรูปโล่เกิดจากการไหลของลาวาที่ไม่หนืด เมื่อลาวาเย็นตัวลงก็จะแข็งตัวกลายเป็นชั้นทับถมขึ้นเป็นรูปทรงภูเขาเตี้ย ๆ มีมุมชันไม่มากคือไม่เกิน 10 องศา ความสูงมักอยู่ในช่วงประมาณ 1/20 ของความกว้าง ในระยะแรกเมื่อก่อตัวจะเห็นเป็นลานลาวา (lava plateau) ต่างจากภูเขาไฟเชิงประกอบที่มีลักษณะเป็นการทับถมของเถ้าและลาวาสลับชั้น และต่างจากภูเขาไฟกรวยกรวดที่ประกอบด้วยเถ้าเป็นหลัก ภูเขาไฟรูปโล่มักจะปะทุต่อเนื่องตลอดเวลาแทนการปะทุเป็นครั้งคราวอย่างภูเขาไฟเชิงประกอบ ภูเขาไฟรูปโล่ใต้เมฆที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือ ภูเขาไฟเมานาโลอาซึ่งสูง 4,169 เมตร (13,678 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล และกว้าง 60 ไมล์ (100 กิโลเมตร) ประมาณกันว่ามีปริมาตรหินบะซอลต์ที่ประกอบเป็นภูเขาไฟทั้งสิ้น  ฐานรากของภูเขาไฟจมตัวอยู่ใต้เปลือกโลกลึกประมาณ 8 กิโลเมตร (5 ไมล์)
ภูเขาไฟรูปโล่ส่วนมากที่มีการศึกษามักอยู่ที่หมู่เกาะฮาวาย เพราะเข้าถึงง่าย และภูเขาไฟปะทุตลอดเวลา มีภูเขาไฟคิเลาเอียปะทุมาตั้งแต่ พ.ศ. 2526 เป็นแหล่งศึกษาหนึ่ง ลักษณะการปะทุและการปล่อยลาวาที่ไม่รุนแรงและเชื่องช้า กินเวลานานนี้เอง แม้ว่าจะมีการพ่นเถ้าถ่านบ้าง ทำให้นักวิทยาศาสตร์เรียกก่ารปะทุของภูเขาไฟนี้ว่า การปะทุฮาวาย (Hawaiian eruption) การปะทุฮาวายเมื่อเกิดหลายครั้ง ก็จะเกิดเป็นชั้นลาวาแข็งบาง ๆ ทับถมกันจนเกิดเป็นภูเขาซึ่งมักมีแอ่งลาวาตรงกลาง ภูเขาที่ว่านี้ไม่สูงนักเพราะการไหลแผ่กว้างของลาวา

ภูเขาไฟรูปโล่นอกโลก

นอกเหนือจากบนโลกแล้ว ภูเขาไฟรูปโล่ยังพบได้บนดาวเคราะห์หินอื่นตลอดจนดาวบริวารที่เป็นกิน อาทิ ดาวศุกร์ ดาวอังคาร ดวงจันทร์ไอโอ
ดาวอังคารมีความเร่งโน้มถ่วงน้อยกว่าโลก คืออยู่ที่ 3.711 m/s² ซึ่งน้อยกว่าของโลกที่ 9.806 m/s² ทำให้ดาวอังคารมีภูเขาไฟที่งอกสูงกว่าโลก โดยมีความสูงได้ถึง 14 ไมล์ (23 กิโลเมตร) และกว้างได้ถึง 370 ไมล์ (595 กิโลเมตร) เทียบกับภูเขาไฟเมานาเคอาซึ่งกว้าง 74 ไมล์ (119 กิโลเมตร)และสูง 6 ไมล์ (10 กิโลเมตร) บนดาวอังคารมีภูเขาไฟรูปโล่ที่สูงที่สุดคือ ภูเขาไฟโอลิมปัสมอนส์
ดาวศุกร์มีความเร่งโน้มถ่วงพอ ๆ กับโลก คือ 8.87 m/s² ทำให้ปรากฏภูเขาไฟรูปโล่จำนวนมากคล้ายกับโลก นับได้มากกว่า 150 ลูก ลักษณะแบนราบกว่าบนโลก ภูเขาไฟบางลูกมีขนาดกว้างได้ถึง 700 กิโลเมตร (430 ไมล์)
วิกิสปีชีส์

หน้าสปีชีส์ปกติ

หน้าสปีชีส์ปกติจะมีส่วนย่อย ๆ เรียกว่า taxonavigation, ชื่อสามัญ, การจำแนกแบบต่าง ๆ, อ้างอิง, หมายเหตุ และอาจจะมีคำบรรยายบอกคุณลักษณะของสปีชีส์นั้น ๆ ชื่อสามัญนั้นจะโยงไปยังบทความในวิกิพีเดียในหลาย ๆ ภาษา

ภาษาอื่น ๆ

ปัจจุบันมีวิกิสปีชีสในภาษาต่าง ๆ 131 ภาษา ซึ่งได้รับอนุญาตให้ใช้เนื้อหาได้ ภายใต้ GFDL และ CC-BY-SA 3.0
สาวเอ๊าะเดือดร้อน

โบราณกาล

ตัวอย่างดั้งเดิมที่สุดของเนื้อเรื่องแบบสาวน้อยประสบปัญหานั้น มีอยู่ในเทพปกรณัมกรีกเกือบทุกเรื่อง ที่แม้ประกอบด้วยบรรดาเทพีทรงฤทธานุภาพ แต่ก็มักมีหญิงสาวที่สละตัวหรือถูกบังคับให้สละตัวบูชายัญ เช่น แอนดรอมีดา (Andromeda) เจ้าหญิงที่ได้รับความช่วยเหลือจากเพอร์ซีอุส (Perseus) หลังจากแคสซีออเพีย (Cassiopeia) มารดา ดูหมิ่นเจ้าบาดาลโพไซดอน และเจ้าบาดาลส่งสัตว์ร้ายมารังควาญอาณาจักรของเธอเป็นการตอบโต้ แล้วบิดามารดาของเธอตั้งใจจับเธอถ่วงน้ำบูชายัญเจ้าบาดาลเพื่อให้คลายโทสะ แอนดรอมีดาเป็นหัวเรื่องที่จิตรกรในสมัยต่อ ๆ มานิยมวาดเป็นอันมาก ทั้งยังเป็นรากของปรัมปราอีกหลาย ๆ เรื่อง รวมถึงเรื่องนักบุญจอร์จปะทะพญานาค (Saint George and the Dragon)
อีกตัวอย่างหนึ่งของสาวน้อยประสบปัญหา คือ สีดาในมหากาพย์อินเดียเรื่อง รามายณะ (Ramayana) ซึ่งถูกท้าวราพณ์ บิดาของเธอเอง ลักพาตัวไปยังกรุงลงกาด้วยหมายจะทำเป็นภริยา และพระราม สามี ติดตามมาช่วยเหลือได้ในที่สุด

มัชฌิมยุค

เทพนิยายยุโรปหลายเรื่องมีแก่นสารเป็นสาวน้อยประสบปัญหา อาทิ ราพันเซลที่ถูกแม่มดขังไว้ในหอคอย สโนว์ไวต์ที่ถูกแม่มดฆ่าด้วยแอปเปิลอาบยาพิษ ตลอดจนเจ้าหญิงนิทราที่หลับไปเพราะมนตราแม่มด โดยหญิงสาวเหล่านี้ล้วนได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าชายรูปงาม (prince charming) และต่อมาก็ครองคู่กัน
ไม่เพียงเทพนิยาย นิทานจำนวนหนึ่งก็ว่าด้วยสาวน้อยประสบปัญหา เช่น อาหรับราตรี (One Thousand and One Nights) ซึ่งตอนหนึ่งว่าด้วยเจ้าชายกามาร์ อัล-อักมาร์ (Qamar al-Aqmar) ขี่ม้าพยนต์ไปช่วยเจ้าหญิงแห่งซานา (Sana'a) คนรัก จากพ่อมดแห่งอิหร่าน และจากจักรพรรดิแห่งบีแซนทีน อาหรับราตรีตอนดังกล่าวยังส่งอิทธิพลต่อนิทานยุโรปอีกหลาย ๆ เรื่อง เป็นต้นว่า เกลโอมาด (Cleomades) ของ อาเดอเนส เลอ รัว (Adenes Le Roi) และ เรื่องเล่าของทนายหนุ่ม (The Squire's Tale) ของ เจฟฟรีย์ โชเซอร์ (Geoffrey Chaucer) อนึ่ง สาวน้อยประสบปัญหายังเป็นตัวละครหลักในนิยายรักใคร่สมัยมัชฌิมยุคด้วย เนื้อเรื่องส่วนใหญ่มักให้อัศวินพเนจรมาพบเธอถูกขังไว้บนหอคอยสูงตระหง่าน และช่วยเธอไว้ได้ เช่น ใน เรื่องเล่าของเสมียน (The Clerk's Tale) ของโชเซอร์นั้น หญิงสาวชื่อ กรีเซลดา (Griselda) ถูกไต่สวนและลงทัณฑ์หนักจนอัศวินผ่านมาช่วย
ในชีวิตจริง เมื่อ ค.ศ. 1399 มีการจัดตั้งกลุ่มอัศวิน ชื่อ วิสาหกิจโล่เขียวและพระแม่พิสุทธิ์ (Emprise de l'Escu vert à la Dame Blanche) ขึ้น มีวัตถุประสงค์ช่วยหญิงสาวที่ตกทุกข์ได้ยากเป็นหลัก โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากแนวคิดเรื่องรักเทิดทูน (courtly love)
เนื้อเรื่องทำนองสาวน้อยประสบปัญหานี้ก็มีอยู่ในวรรณกรรมประเภทชีวประวัตินักบุญ (hagiography) ด้วย ที่ได้รับความนิยมที่สุดก็คือ เรื่องนักบุญจอร์จ (Saint George) ป้องกันมิให้เจ้าหญิงองค์หนึ่งถูกพญานาคกิน
มนต์รักขนมครก

เนื้อเรื่องย่อ

มนต์รักขนมครก เล่าถึงหญิงสาวคนหนึ่งจากเชียงรายที่ลงมาตามหาน้าสาวซึ่งเช่าบ้านอยู่ในซอยแห่งหนึ่งแต่ไม่พบและไม่มีเงินค่ารถกลับบ้านเด่น
หนุ่มขับรถตุ๊กตุ๊กผู้ชอบกินขนมครกจึงได้ให้เธอมาพักอยู่ที่บ้านเช่าร่วมกับเขา,รองและอาจารย์ของเขาต่อมาในวันหนึ่งระหว่างที่เธอซักผ้าอยู่นั้นเธอก็ได้ร้อง
เพลงไปด้วยทำให้เสียงของเธอไปเข้าหูเพื่อนบ้านซึ่งรู้จักกับเจ้าของคลับเขาจึงพาเธอไปฝากกับเจ้าของคลับทำให้เธอได้ออกทีวีจนเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงแต่
ระหว่างที่เธออยู่ที่บ้านของเสี่ยเธอก็เกือบจะถูกเสี่ยขืนใจแต่ในที่สุดเสี่ยจึงทำได้แค่ให้ลูกน้องเอาเธอไปขังและทำให้เธอได้รู้ความจริงว่าทีจริงนั้นเสี่ยเปิดคลับ
เพื่อบังหน้าไม่ให้ตำรวจรู้เรื่องการค้าอาวุธสงครามของเขาเด่นเมื่อทราบเรื่องเธอถูกเสี่ยจับขังเขากับเพื่อนจึงร่วมมือเพื่อช่วยเธอโดยที่เด่นได้ทำทีไปอาละวาด
ในโรงพักเพื่อให้ตำรวจตามมาจับเสี่ยถึงที่บ้านระหว่างมีการซื้อขายอาวุธสงครามและเมื่อเรื่องราวร้ายๆจบลงเขาและเธอก็ครองคู่อย่างมีความสุข
บั้งไฟ สตูดิโอ

ผู้กำกับการแสดง

เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา ฯลฯ
จอภาพ

จอภาพ หรือ วีดียู  (อังกฤษ: visual display unit: VDU) หรือชื่ออื่นเช่น จอคอมพิวเตอร์ จอคอม จอมอนิเตอร์ มอนิเตอร์ จอแสดงผล จอภาพแสดงผล จอภาพแสดงผลคอมพิวเตอร์ จอทีวี จอโทรทัศน์ ฯลฯ คือส่วนหนึ่งของเครื่องใช้ไฟฟ้าที่แสดงรูปภาพให้เห็นจากอุปกรณ์ที่สามารถส่งออกวิดีโอ เช่นคอมพิวเตอร์หรือโทรทัศน์ ซึ่งรูปภาพที่ปรากฏสามารถเปลี่ยนแปลงไปได้และไม่คงอยู่อย่างถาวร จอภาพประกอบด้วยส่วนอุปกรณ์ที่แสดงผลให้เห็น และวงจรอิเล็กทรอนิกส์ภายในที่สร้างรูปภาพจากสัญญาณวิดีโอ อุปกรณ์ที่แสดงผลยุคใหม่จะเป็นจอภาพผลึกเหลวทรานซิสเตอร์แผ่นบาง (thin film transistor liquid crystal display: TFT-LCD) และจอภาพยุคก่อนเป็นหลอดภาพรังสีแคโทด (cathode ray tube: CRT)

ขนาดของจอภาพ

ขนาดของจอภาพจะวัดจากมุมหนึ่งของจอ ไปยังอีกมุมหนึ่งในแนวทแยงที่อยู่ตรงข้ามกัน แต่ปัญหาหนึ่งของการวัดแบบนี้คือไม่สามารถแยกแยะได้ว่าจอภาพจะมีอัตราส่วนลักษณะ (aspect ratio) เท่าใด แม้ว่าจะมีขนาดทแยงมุมเท่ากัน เนื่องด้วยข้อเท็จจริงที่ว่ารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าจะมีพื้นที่น้อยกว่ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสเมื่อกำหนดให้เส้นทแยงมุมยาวเท่ากัน ตัวอย่างเช่น จอภาพ 21 นิ้วในอัตราส่วน 4:3 มีพื้นที่ประมาณ 211 ตารางนิ้ว ในขณะที่จอภาพไวด์สกรีน 21 นิ้วในอัตราส่วน 16:9 จะมีพื้นที่แสดงผลเพียง 188 ตารางนิ้วเท่านั้น
การวัดด้วยวิธีนี้มาจากโทรทัศน์แบบหลอดภาพชนิดเริ่มแรก เนื่องจากหลอดภาพในสมัยนั้นเป็นรูปวงกลมโดยปกติ เมื่อเอ่ยถึงขนาดของหลอดภาพก็เพียงวัดขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลางของรูปวงกลม และเมื่อหลอดภาพวงกลมต้องแสดงภาพเป็นรูปสี่เหลี่ยม การวัดระยะเส้นทแยงมุมของรูปสี่เหลี่ยมก็เทียบเท่ากับการวัดเส้นผ่านศูนย์กลางของหลอดภาพเพื่อให้ภาพเต็มจอพอดี วิธีการนี้ก็ยังใช้กันเรื่อยมาแม้ว่าหลอดภาพจะเปลี่ยนรูปร่างไปเป็นรูปสี่เหลี่ยมโค้งมนแทน
อีกปัญหาหนึ่งคือการวัดขนาดหน่วยแสดงผลของจอภาพโดยตรง ซึ่งเป็นขนาดเพื่อการโฆษณาสินค้าและพบเห็นได้ทั่วไป โดยเฉพาะกับหลอดภาพรังสีแคโทด จะมีหน่วยแสดงผลส่วนหนึ่งซึ่งถูกบดบังตามขอบจอเพื่อซ่อนส่วนที่อยู่นอกพื้นที่ปลอดภัย เรียกว่าโอเวอร์สแกน (overscan) ดังนั้นขนาดที่ได้เห็นจริงจึงมีพื้นที่น้อยกว่าขนาดที่โฆษณาอยู่เล็กน้อย ลูกค้าที่ซื้อไปใช้รู้สึกว่าถูกหลอกจึงมีการร้องเรียนอย่างกว้างขวาง และหลายคดีก็ตัดสินว่าให้ผู้ผลิตจอภาพต้องวัดขนาดพื้นที่ที่แสดงผลได้จริง แทนที่จะวัดจากขนาดของหลอดภาพ
ชัยยง เอื้อวิริยานุกูล

ประวัติการศึกษา

นายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีครุศาสตรอุตสาหกรรมบัณฑิต (ค.อ.บ.) สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และระดับปริญญาโทครุศาสตรอุตสาหกรรมมหาบัณฑิต (ค.อ.ม.) สาขาการบริหารอาชีวและเทคนิคศึกษา สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และได้เข้ารับการอบรมประกาศนียบัตร สาขาไฟฟ้ากำลัง จากสถาบัน Deutsche Stiftung fur Entwicklung (DSE) ประเทศเยอรมัน

ประวัติการทำงาน

นายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล เริ่มรับราชการเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 ในตำแหน่งครูตรี สังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา วิทยาเขตเทคนิคภาคพายัพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ด้านการบริหาร นายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล ได้รับตำแหน่งในการบริหารเป็นรองคณบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา คณะวิศวกรรมและเทคโนโลยีการเกษตร สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล (คลองหก) ผู้อำนวยการวิทยาเขตเชียงราย ผู้อำนวยการวิทยาเขตภาคพายัพ ผู้ช่วยอธิการบดี ดูแลกิจการหน่วยงานของสถาบันในกลุ่มภาคเหนือ รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ฝ่ายบริหาร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ซึ่งนายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล ได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นอธิการบดีคนแรก
ด้านการวิจัยนายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล ได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาคณะกรรมการบริหารงานวิจัย สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ

ผลงาน รางวัล

นายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล ได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นของสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ประจำปีการศึกษา 2547 นอกจากนั้นยังได้รับพระบรมราชโองการ แต่งตั้งเป็นสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2549
โคโตเอะ อิโนอูเอะ

ผลงานในระดับอาชีพ

เมื่อครั้งที่เป็นนักศึกษาระดับชั้นมัธยมปลาย เธอได้มีส่วนช่วยให้ทีมชนะการแข่งวอลเลย์บอลยุวชนหญิงในเทศกาลกีฬาแห่งประเทศญี่ปุ่น
โคโตเอะ อิโนอูเอะ ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงและตัวรับอิสระยอดเยี่ยม จากการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2010
ถนนวรจักร

ถนนวรจักร (อักษรโรมัน: Thanon Worachak) ถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เป็นถนนสายสั้น ๆ มีจุดเริ่มตั้งแต่ถนนเจริญกรุง (ทางแยกเอส. เอ. บี.) และตัดกับถนนหลวง (ทางแยกวรจักร) ก่อนจะสิ้นสุดลงที่ถนนบำรุงเมือง (ทางแยกแม้นศรี) โดยเป็นเส้นแบ่งพื้นที่การปกครองระหว่างแขวงบ้านบาตรกับแขวงป้อมปราบและแขวงวัดเทพศิรินทร์ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
ถนนวรจักรเป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น ปรากฏในเอกสารของกระทรวงโยธาธิการใน พ.ศ. 2439 ว่า ทรงสอบถามเรื่องการตัดถนนวรจักรจากพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิธาดาซึ่งได้กราบบังคมทูลว่า กรมโยธาธิการยังไม่ได้รับที่ดินที่ถนนจะตัดผ่านจากกระทรวงนครบาลและยังไม่ได้ประกาศให้ราษฎรรื้อถอนบ้านเรือนเพราะยังทำแผนที่และบัญชีบ้านเรือนที่จะต้องรื้อถอนยังไม่เสร็จ จนกระทั่ง พ.ศ. 2441 การเวนคืนที่ดินก็ยังไม่เรียบร้อย เช่น ยังติดขัดที่เรือนหม่อมเจ้าดำรงค์ หม่อมเจ้าอเนก และพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปรีดา พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนวรจักรธรานุภาพ ซึ่งกีดขวางแนวถนน รวมทั้งสะพานเฉลิมยศ 45 ก็อยู่ในแนวถนนวรจักรด้วยเช่นกัน ต่อมาจึงได้มีการประกาศให้ราษฎรรื้อถอนบ้านเรือนออกจากแนวถนนเพื่อให้กรมโยธาธิการก่อสร้างถนน ซึ่งพระราชทานนามไว้ว่าถนนวรจักร จนสำเร็จ
นามถนนวรจักรมาจากพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนวรจักรธรานุภาพ (พระองค์เจ้าปราโมช) พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และเจ้าจอมมารดาอัมพา ในรัชกาลที่ 2 และเป็นต้นราชสกุลปราโมช
ปัจจุบัน รอบ ๆ ถนนวรจักรเป็นแหล่งรวมร้านค้าขายอะไหล่รถยนต์ รวมถึงรถจักรยานยนต์ และจักรยาน โดยถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของคลองถมด้วย
ถ้ำเวียร์ยอฟกินา

ถ้ำเวียร์ยอฟกินา (รัสเซีย: Пещера Верёвкина, จอร์เจีย: ვერიოვკინას გამოქვაბული) เป็นถ้ำที่ลึกที่สุดในโลกเท่าที่รู้จัก ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 2,309 เมตร ในเทือกเขา Arabika Massif ใน Gagra Range ใน Western Caucasus ในกากรา เขตอับคาเซีย ประเทศจอร์เจีย ทางเข้าตั้งอยู่ระหว่างภูเขา Krepost (2384 เมตร) และ Zont (2382 เมตร) อยู่ใกล้ทางตีนเขา Krepost มากกว่า ทางเข้ามีความลึก 32 เมตร

การตั้งชื่อ

ในปี 1968 ถ้ำได้มีชื่อว่า S-115 ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนเป็น P1-7 และในปี 1986 ได้เปลี่ยนชื่อตามนักสำรวจถ้าและนักดำน้ำถ้ำอะเลคซันดร์ เวียร์ยอฟกิน ที่ได้เสียชีวิตในปี 1983 ระหว่างสำรวจแอ่งถ้ำ (siphon) ในถ้ำ Su-Akan ที่ Sary-Tala massif, สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย ประเทศรัสเซีย
เดอะเมโลดี้ รักทำนองนี้

เนื้อเรื่องโดยย่อ

เมื่อเส้นทางชีวิตของ วิน (วรเวช ดานุวงศ์) นักร้องและนักแต่งเพลงยอดนิยมผู้มีความมั่นใจในตัวเองสูง กำลังเข้าสู่ช่วงขาลงแบบสุดสุด ความเปลี่ยนแปลงที่ยากจะยอมรับทำให้วินหนีไปซ่อนตัวที่แม่ฮ่องสอน เมืองเล็ก ๆ บนภูเขาสูงที่ทำให้เขาบังเอิญพบกับ หมอก (ปริยฉัตร ลิ้มธรรมมหิศร) นักเปียโนฝีมือดี สาวจอมตื๊อที่มักชอบบังคับให้เขาทำในสิ่งที่เกลียดอยู่เสมอ และแล้วเธอก็เข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาโดยไม่รู้ตัว ความใกล้ชิดและดนตรีทำให้วินได้เรียนรู้ว่า ทำนองเพลงที่บรรเลงได้ไพเราะที่เขาค้นหามาตลอดชั่วชีวิตคือเสียงหัวใจของผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าของเขานี่เอง แต่กว่าวินจะรู้ตัว โชคชะตาก็นำพาอุปสรรคสำคัญเข้ามา สิ่งที่จะทำให้วินและหมอกเรียนรู้ที่จะเป็นแรงบันดาลใจของกันและกัน บททดสอบที่จะทำให้คู่รักทุกคู่รู้จักไขว่คว้าความสุข แม้ว่าจะอยู่ในมุมมืดมิดของความทุกข์ที่กำลังก่อตัวขึ้นมา เพลงที่เธอแต่งทำนองและเขาช่วยแต่งคำร้องที่บริสุทธิ์ที่สุดที่บทเพลงทั้งหมดเคยบรรเลงมา

การประชาสัมพันธ์

การประชาสัมพันธ์ของภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มมีการประชาสัมพันธ์ให้ข้อมูลของภาพยนตร์ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ หลังจากนั้นมีงานเปิดตัวภาพยนตร์ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ณ ลานอินฟินิซิตี้ ชั้น 5 โรงภาพยนตร์พารากอนซีนีเพล็กซ์
วิทยาลัยเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมการต่อเรือนครศรีธรรมราช สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑

ประวัติ

วิทยาลัยเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมการต่อเรือนครศรีธรรมราช แรกเริ่มโดยได้รับประกาศจากกระทรวงศึกษาธิการให้จัดตั้ง "วิทยาลัยเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมการต่อเรือนครศรีธรรมราช" ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7 เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2530 เพื่อพัฒนาความรู้ ทักษะ และความสามารถเกี่ยวกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ใช้ในการประกอบอาชีพ แก่ประชาชนอย่างทั่วถึงและสนองความต้องการของตลาดแรงงานในการพัฒนาพื้นที่ ชายฝั่งทะเลภาคใต้ โดยได้รับความช่วยเหลือจากโครงการเงินกู้กองทุนความร่วมมือทางเศรษฐกิจโพ้นทะเลแห่งญี่ปุ่น(OECF)เป็นเงินกู้ประมาณ 400 ล้านบาท เพื่อใช้ในการจัดซื้อครุภัณฑ์ สำหรับการเรียนการสอน เริ่มเปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2538 โดยอาศัยสถานที่เรียนของวิทยาลัยเทคนิคนครศรีธรรมราช โดยเปิดทำการสอนครั้งแรก 2 แผนก คือ ระดับ ปวช. ช่างไฟฟ้ากำลังและช่างยนต์ ต่อมาได้เปิด แผนกอิเล็กทรอนิกส์ ในปีการศึกษา 2539 ช่างกลโรงงาน ช่างเชื่อมโลหะแผ่น และช่างต่อเรือ ในปีการศึกษา 2540 ต่อมาในปีพ.ศ.2546 เปิดสอนในระดับเทียบเท่าปริญญาตรี ร่วมกับศูนย์ฝึกพาณิชยนาวี จ.สมุทรปราการ ในหลักสูตรพาณิชยนาวี (ฝ่ายช่างเครื่องกลเรือ) ปีพ.ศ.2549 เปิดปวส.สาขาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ สาขาเทคโนโลยีโลจิตติกส ์และการจัดบริหารโลจิตติกส์ (สาขางานบริหารการขนส่งทางเรือ)
พายุโซนร้อนแฮเรียต

ประวัติพายุ

พายุนี้เริ่มก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชั่น 78W ตามลำดับการตั้งชื่อนานาชาติ หรือ 6225 ตามลำดับการตั้งชื่อของ JMA (อุตุนิยมวิทยาประเทศญี่ปุ่น) ในทะเลจีนใต้ตอนล่างนอกชายฝั่งประเทศเวียดนามตอนใต้เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2505 แล้วค่อยๆ เคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเข้ามาในอ่าวไทย และทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนนอกชายฝั่งจังหวัดสงขลา จากนั้นก็เปลี่ยนทิศทางตรงมายังจังหวัดนครศรีธรรมราชโดยเคลื่อนขึ้นฝั่งประเทศไทยในตอนค่ำของวันที่ 25 ตุลาคม ที่แหลมตะลุมพุก อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช ด้วยความเร็วลมสูงสุดวัดที่สถานีตรวจอากาศนครศรีธรรมราชได้ 95 กม.ต่อชม.  หลังจากนั้นพายุก็อ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชั่น เคลื่อนผ่านจังหวัดกระบี่ ภูเก็ต และพังงา ลงสู่ทะเลอันดามันในวันที่ 26 ตุลาคม ก่อนจะสลายตัวไปในอ่าวเบงกอลใกล้กับบังกลาเทศในวันที่ 30 ตุลาคม
 พายุโซนร้อนแฮเรียตได้ก่อความเสียหายอย่างรุนแรงในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย โดยในขณะขึ้นฝั่งพายุมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 300 กิโลเมตร  ก่อให้เกิดฝนตกหนัก คลื่นพายุหมุนยกซัดฝั่ง ลมกระโชกแรง และน้ำท่วมอย่างฉับพลัน

เหตุการณ์ตามคำบอกเล่าของชาวบ้าน

จากคำบอกเล่าของชาวบ้านเล่าว่าก่อนพายุเคลื่อนขึ้นฝั่งได้เกิดลมงวงช้างขึ้นหลายสายตั้งแต่ตอน 16.00 น. แรงลมพัดบ้านเรือนจนโยกคลอน และหลังคาหลุดปลิวลอยไปทั่วทั้งเมือง เกิดคลื่นยักษ์พัดเข้าใส่แหลมตะลุมพุกจนหมู่บ้านที่มีอยู่หลายร้อยหลังคาเรือน เหลืออยู่เพียง 5 หลังเท่านั้น จากนั้นฝนก็ตกหนักต่อไปจนถึง 19.00 น. เกิดลมพัดแรงอยู่ประมาณ 1 ชั่วโมงแล้วสงบลง แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาที ก็เกิดลมพัดแรงอีกระลอก พัดบ้านเรือนพังทลายลงจนหมด และมีคลื่นสูงใหญ่กว่าระลอกแรก โดยคลื่นยักษ์สูงเท่ากับยอดต้นมะพร้าวกวาดบ้านเรือนลงทะเลหายไป และแม่น้ำปากพนังเอ่อล้นเข้าท่วมตัวเมืองภายในเวลาไม่กี่นาที

ความเสียหาย

พายุโซนร้อนแฮเรียตส่งผลกระทบต่อ 12 จังหวัดในภาคใต้ ตั้งแต่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ลงไปถึงจังหวัดนราธิวาส  มีผู้เสียชีวิต 911 คน สูญหายอีก 142 คน บาดเจ็บสาหัส 252 คน ไร้ที่อยู่อาศัย 16,170 คน อาคารบ้านเรือนทั่วทั้งจังหวัดพังทั้งหลัง 22,296 หลัง ชำรุด 50,775 หลัง โรงเรียนพังเสียหาย 435 แห่ง สวนยางสวนผลไม้เสียหายประมาณ 791 ล้านต้น สถานที่ราชการ โรงเรียน วัด การไฟฟ้าและสถานีวิทยุตำรวจเสียหายหนัก ต้นไม้โค่นล้มขวางทางยาวนับสิบกิโลเมตร รถไฟด่วนสายใต้ต้องหยุดเดินรถเพราะภูเขาดินพังทลายทับรางระหว่างสถานีรถไฟช่องเขากับสถานีรถไฟร่อนพิบูลย์ ประเมินความเสียหายกว่า 377-1,000 ล้านบาท
นอกจากนี้ยังประเมินกันว่าพายุโซนร้อนแฮเรียตได้ก่อให้เกิดปรากฏการณ์คลื่นพายุซัดฝั่ง หรือสตอรมเซิร์จขึ้นเป็นบริเวณกว้างโดยเกิดคลื่นสูงใหญ่กว่า 4 เมตร  พัดกระหน่ำอีกหลายหมู่บ้านริมฝั่งทะเล

ความช่วยเหลือ

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชานุเคราะห์ผู้ประสบวาตภัยในครั้งนี้หลายๆ ประการ โดยโปรดเกล้าฯ ให้อธิบดีกรมประชาสงเคราะห์ จดทะเบียนตั้งมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2506 และพระราชทานเงินจำนวน 3 ล้าน
บาท และให้วิทยุ อ.ส.พระราชวังดุสิตกระจายข่าวให้ประชาชนร่วมบริจาคกับพระองค์ ส่วน
จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น กล่าวถึงคนไทยทั้งชาติว่ารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง มีนานาประเทศทั้งอังกฤษ, อิตาลี, เวียดนาม, สวีเดน และสหรัฐอเมริกา ยื่นมือให้ความช่วยเหลือและบริจาคให้กับผู้ประสบภัย

ภาพยนตร์

เหตุการณ์ในครั้งนี้ยังได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง ตะลุมพุก มหาวาตภัยล้างแผ่นดิน นำแสดงโดยฉัตรชัย เปล่งพานิช, ธันญ์ ธนากร, ศศิธร พานิชนก, ม.ร.ว.มงคลชาย ยุคล และพรหมพร ยูวะเวส ออกฉายในปีพ.ศ. 2545
ไซโอ

ไซโอ (ญี่ปุ่น: 斎王) หรือที่รู้จักในชื่อ อิสึกิ โนะ มิโกะ (ญี่ปุ่น: 斎皇女 โรมาจิ: Itsuki no Miko) ตำแหน่งหัวหน้านักบวชหญิงประจำ ศาลเจ้าอิเสะ ซึ่งส่วนมากผู้ที่ดำรงตำแหน่งนี้เป็นเจ้าหญิงหรือเชื้อพระวงศ์ฝ่ายหญิงที่มีความเกี่ยวข้องกับองค์จักรพรรดิซึ่งยังไม่ผ่านการเสกสมรส
โดยผู้ที่ดำรงตำแหน่งนี้เป็นองค์แรกคือ เจ้าหญิงโอกุ พระราชธิดาใน จักรพรรดิเท็มมุ จักรพรรดิองค์ที่ 40 เมื่อ พ.ศ. 1216 ขณะพระชนมายุเพียง 12 พรรษาภายหลังจากที่พระองค์รอดชีวิตจาก สงครามจินชิน จากนั้นจึงมีเจ้าหญิงที่มาดำรงตำแหน่งไซโออีกหลายพระองค์จนกระทั่งถึง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ระบบไซโอจึงสิ้นสุดลงซึ่งผู้ที่ดำรงตำแหน่งไซโอเป็นองค์สุดท้ายคือ เจ้าหญิงซะชิโกะ พระราชธิดาใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ เมื่อ พ.ศ. 1876
ศรชัย เมฆวิเชียร

ประวัติ

ศรชัย เมฆวิเชียร ผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึง ยอดชาย เมฆสุวรรณ ยอดพระเอกดังแห่งยุคอีกคน มีชื่อจริงว่า ยง ปราบไชยโจร เป็นชาว อ.จักราช จ.นครราชสีมา เข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งไทยเหมือนกับนักร้องอีกหลายคนในยุคนั้น คือการตระเวนประกวดตามเวทีประกวดต่างๆจนเป็นที่รู้จักของวงการประกวดทั่วภาคอีสาน รวมทั้งเคยได้ร้องเพลงของศรคีรี ศรีประจวบ ที่โทรทัศน์ช่อง 5 ขอนแก่น จนไม่มีเวทีในภูมิภาคให้ขึ้นประกวดมากนัก
ต่อเมื่อมีคนชวนไปขึ้นร้องเพลงในงานวันเกษียณอายุพ่อของ อ.พรศักดิ์ จันทร์สีสุข ซึ่งรู้จักกับ สุเทพ วงศ์กำแหง นักร้องลูกกรุงชื่อดัง จึงออกปากฝากฝังให้สุเทพ วงศ์กำแหง ดูช่องทางการเป็นนักร้องให้ แต่สุเทพ วงศ์กำแหง ซึ่งอยู่ในวงการลูกกรุง ไม่กว้างขวางในวงการลูกทุ่ง จึงไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนัก ศรชัย เมฆวิเชียรจึงต้องเดินหน้าการประกวดร้องเพลงต่อไป

เจอครูที่อู่ซ่อมรถ

ต่อมา ศรชัย เมฆวิเชียรมีโอกาสมาประกวดร้องเพลงที่เสียงสามยอด หลังวัดลาดพร้าว งานนี้เขาได้ที่ 2 เพราะร้องคร่อมจังหวะ อันเป็นจุดอ่อนสำคัญในการร้องเพลงของเขา จากนั้นศรชัยก็มาศึกษาเรื่องดนตรีกับครูฉลอง การะเกด และแดน สนธยา ที่ทำวง“ พัทยานายก “ พร้อมกับทำงานในอู่ซ่อมรถ
การทำงานที่อู่ซ่อมรถ ทำให้ศรชัย เมฆวิเชียร ได้เจอกับครูฉลอง ภู่สว่าง ครูเพลงชื่อดังแห่งยุคโดยบังเอิญ เนื่องจากรถของครูเกิดมาเสียแถวนั้นระหว่างที่จะไปแสดงดนตรีที่ต่างจังหวัด เพื่อนรุ่นพี่ที่แผนกช่างเครื่องยนต์ของอู่เห็นว่าข้างรถเขียนว่า “วงดนตรีฉลอง ภู่สว่าง ก็เลยมาตามและพาไปฝาก แต่ครูก็ไม่รับโดยบอกกับศรชัย เมฆวิเชียรว่า “มีงานทำอย่างนี้ดีแล้ว ไม่เสี่ยง” อีก 3 วันต่อมา ครูฉลอง ภู่สว่าง มารับรถที่อู่ เพื่อนของศรชัย เมฆวิเชียร ก็พาไปฝากอีกครั้ง คราวนี้ ครูฉลอง ภู่สว่าง ลองให้ร้องเพลง “คิดถึงพี่ไหม “ ของศรคีรี ศรีประจวบให้ฟัง หลังร้องจบครูก็ตกลงใจที่จะไม่รับ แต่ภรรยาของครู ที่ตามมาด้วยเกิดติดใจน้ำเสียง และเลยให้ครูรับเขาไว้
เมื่อมาอยู่กับครูฉลอง ภู่สว่าง ที่ช่วยแก้ไขปัญหาการร้องคร่อมจังหวะให้เขาได้แล้ว ครูก็แต่งเพลงให้เขา ครูฉลอง ภู่สว่างนั้นถนัดในแนวเพลงต่อว่าผู้หญิง แต่เห็นว่า ศรชัย เมฆวิเชียรมีหน้าตาหล่อเหลา ไม่เหมาะกับเพลงต่อว่าผู้หญิง ก็เลยแต่งเพลงแนวหวานให้ ก็เลยมอบเพลง “จูบไม่หวาน” ที่แต่เดิมกะจะแต่งให้ ชินกร ไกรลาศ ส่วนเพลงสร้างชื่อของเขานั้น ได้แก่เพลง “ลำดวนลืมดง” และเพลง ” ทหารเกณฑ์ผลัด 2 “ ก่อนจะมาดังอย่างสุดๆกับ “อ้อนจันทร์” และ”พายงัด “
สำหรับชื่อ ศรชัย เมฆวิเชียร นั้น หลวงพ่อสุด วัดกาหลง และหลวงพ่อวัดช่องลมเป็นคนตั้งให้ โดยเลียนแบบมาจากชื่อ ยอดชาย เมฆสุวรรณ

ปัจจุบัน

ศรชัย เมฆวิเชียร ในวัย 54 ปี (2550) พักอยู่หลังวัดลาดพร้าว และยังคงรับงานร้องเพลงอยู่เหมือนเดิม โดยมีโรคไตเป็นโรคประจำตัว
วาสซิลลิส ครอมมีดาส

วาสซิลลิส ครอมมีดาส (กรีก: Βασίλης Κρομμύδας; อังกฤษ: Vassilis Krommidas) เกิดวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 ที่เมืองเทสซาโลนีกี เป็นทั้งนักไตรกีฬาและผู้ฝึกสอนจากประเทศกรีซ ที่รู้จักกันดีจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ค.ศ. 2000 และ 2004
ครอมมีดาสสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอาริสโตเติลแห่งเทสซาโลนีกีด้วยคุณวุฒิทางด้านพลศึกษาและวิทยาศาสตร์การกีฬา เขาเริ่มอาชีพการแข่งขันของเขาในฐานะนักว่ายน้ำตอนอายุสิบขวบ และต่อมาได้กลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมว่ายน้ำแห่งชาติกรีก แล้วเอาดีด้านไตรกีฬาในปี ค.ศ. 1989 ตลอดการแข่งเขา ได้สร้างผลงานระดับท็อปจากการสู่เส้นชัยในการแข่งระยะทางต่าง ๆ หลายรายการ เขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมไตรกีฬาแห่งชาติกรีกเป็นเวลาหลายปี และชนะการแข่งไตรกีฬาชิงแชมป์ประเทศกรีซด้วยสถิติสิบเอ็ดสมัย
ในช่วงปีแรก ๆ ของการแข่ง ส่วนใหญ่ครอมมีดาสแข่งขันอยู่ในระยะทางไกล เขาได้ที่ 17 เมื่อปี ค.ศ. 1994 ในการแข่งคนเหล็กชิงแชมป์โลกที่รัฐฮาวาย และครองสถิติกลุ่มอายุ 18-24 ปีชาย (ด้วยเวลา 8:55:02 ชั่วโมง) นับแต่นั้น
ผลที่โดดเด่นอื่น ๆ รวมถึงอันดับ 10 ในรายการไอรอนแมนยุโรป 1992 ที่ร็อท (ด้วยเวลา 8:27:38 ชั่วโมง), อันดับ 4 ในรายการไอรอนแมนโพเดอสดอร์ฟออสเตรีย 1994 (ด้วยเวลา 8:35:22 ชั่วโมง) และอันดับ 8 ในรายการไอรอนแมนลันซาโรเต 1994 (ด้วยเวลา 9:01:20 ชั่วโมง) ส่วนในการแข่งไตรกีฬาระยะไกลชิงแชมป์โลกที่เมืองนิส (4 กม. / 120 กม. / 30 กม.) เขาได้อันดับที่ 8 ด้วยเวลา 5:49:56 ชั่วโมง
เขาค่อย ๆ ขยับโฟกัสไปยังระยะทางสั้น ๆ และเขาได้แข่งขันในกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในกีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์และได้อันดับ 33 ด้วยเลา 1:51:28 ชั่วโมง สี่ปีต่อมา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ เขาเข้าแข่งขันอีกครั้ง เขาจบการว่ายน้ำในเวลา 18.20 นาที แต่ถูกบังคับให้ถอนตัวออกจากการแข่งขันในระหว่างการขี่จักรยานเนื่องจากปัญหาทางเทคนิคกับจักรยานของเขา
อาชีพการฝึกสอนของครอมมีดาส ประกอบด้วยห้าปีในฐานะหัวหน้าผู้ฝึกสอนของสหพันธ์ไตรกีฬาแห่งประเทศกรีซตั้งแต่ ค.ศ. 2005 ถึง 2009 เขาเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักไตรกีฬาชื่อเดนิส ดิมากี ซึ่งเป็นแชมป์ไตรกีฬาของประเทศกรีซเก้าสมัยที่เข้าร่วมในไตรกีฬาหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในกรุงปักกิ่ง และได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งทวิกีฬาชิงแชมป์ยุโรปของปีเดียวกัน นอกจากนี้ ครอมมีดาสยังเป็นผู้ฝึกสอนนักไตรกีฬาทีมชาติอย่างคอสตัส โดวานัส (แชมป์กรีกชายสี่สมัย) และซารีนา โคปีนา (แชมป์กรีกหญิง ค.ศ. 2011 และ 2012) และเขาเป็นผู้ฝึกสอนไตรกีฬาทีมชาติไซปรัสตั้งแต่เดือนมกราคมปี ค.ศ. 2011
ปัจจุบันเขาเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาหลายระดับ ตั้งแต่ระดับสมัครเล่นถึงระดับอาชีพ และเป็นผู้จัดทำบทความเกี่ยวกับการฝึกและการแข่งความเร็วสำหรับนิตยสารกีฬาระยะทางไกล
ยรรยง โอฬาระชิน

ยรรยง โอฬาระชิน (ศิลปินแห่งชาติ)  เกิดปีพุทธศักราช 2481 สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัติวิชาชีพชั้นสูง จากแผนกวิชาการถ่ายภาพและภาพยนตร์ วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ) เมื่อพุทธศักราช 2506 (ช่างภาพรุ่นที่ 6) เป็นศิษย์ที่เรียนจากอาจารย์ที่มีชื่อเสียงหลายท่าน เช่น อาจารย์ระบิล บุนนาค อาจารย์รัตน์ เปสตันยี ศาสตราจารย์พูน เกษจำรัส ศาสตราจารย์กิตติคุณ ชะอุ่ม ประเสริฐสกุล อาจารย์จำรัส เอี่ยมพินิจ และอาจารย์ชูศักดิ์ ดิษยนันท์

การทำงาน

หลังจบการศึกษาได้เข้าทำงานที่กองบัตรประชาชน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เป็นที่แรก หลังจากนั้นได้ย้ายไปทำงานในตำแหน่ง Photo Technician ที่องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาติ (FAO) ในปีพุทธศักราช 2512 ได้เข้าทำงานที่ธนาคารทหารไทย เป็นผู้ชำนาญการถ่ายภาพ จนเกษียณอายุงานในปีพุทธศักราช 2542

เกียรติคุณ

ยรรยง โอฬาระชิน ได้รับการเชิดชูเกียรติให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ศิลปะภาพถ่าย) ในปีพุทธศักราช 2550 และได้เข้ารับพระราชทานเข็มเชิดชูเกียรติศิลปินแห่งชาติ จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2551 (วันศิลปินแห่งชาติ) นับเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ศิลปะภาพถ่าย) คนที่ 4  ต่อจากศาสตราจารย์ พูน เกษจำรัส  จิตต์ จงมั่นคง  และไพบูลย์ มุสิกโปดก