google/wiki40b huggingface dataset:
ศรนารายณ์ ส.สมหมาย

ประวัติ

ศรนารายณ์ มีชื่อจริงคือ จักรพันธ์ ผิวขำ เกิดที่อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี เริ่มหัดชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุ 10 ปีที่ค่าย ม.ขนอม และมีครูมวยคนแรกชื่อครูเกรียงศักดิ์ ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อให้แก่เขาว่า ศรนารายณ์ ม.ขนอม เนื่องด้วยเป็นชื่อเดียวกับลูกศิษย์คนหนึ่งของเขาซึ่งมีรูปร่างผอมสูงเหมือนจักรพันธ์ที่มีฝีมือเก่งมากแต่เสียชีวิตไปก่อน และจักรพันธ์เองก็ชอบชื่อนี้ โดยเขาได้ใช้ชื่อดังกล่าวเข้าแข่งขันแถวบ้านประมาณ 50 ครั้ง ก่อนจะย้ายมายังค่าย ส.อัญชลี ที่อ้อมน้อย โดยใช้ชื่อ ศรนารายณ์ ส.อัญชลี เข้าแข่งประมาณ 10 ครั้ง แล้วเขาก็ได้รับการมอบตัวให้มาอยู่ในการดูแลของสารวัตรชูชีพ ตะโฉ เมื่อครั้งที่มีอายุประมาณ 17 ปีและเป็นช่วงที่กำลังสร้างชื่อ จากนั้น 4 ปี ทางสารวัตรชูชีพได้มีภารกิจการงานเพิ่มขึ้น อีกทั้งนักมวยในค่ายมีเพียงศรนารายณ์อยู่คนเดียว สารวัตรชูชีพจึงได้มอบศรนารายณ์ให้แก่สมหมาย สกุลเมตตา เข้ามาดูแลแทน
ศรนารายณ์เป็นนักมวยไทยที่เข้าแข่งขันในรายการสำคัญหลายรายการ อาทิ วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกศึกมวยไทย 7 สี โดยได้พบกับขุนศึกเล็ก อ.ขวัญเมือง ที่ซึ่งศรนารายณ์เคยชกมา 3 ครั้งและไม่เคยชนะ ทว่าจากการแข่งขันครั้งดังกล่าวศรนารายณ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกมวยไทย 7 สี โดยได้พบกับเกาะช้าง ลากูนยิม ซึ่งศรนารายณ์เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่สี่ ส่วนในวันที่ 25 กรกฎาคม ศรนารายณ์เข้าแข่งขันในคู่เอกของรายการศึก ส.สมหมาย ที่เวทีมวยราชดำเนิน และเป็นฝ่ายชนะคะแนนเพชรเงินทอง ผ่องจำเนียร จากนั้น ในวันที่ 9 กันยายน ศรนารายณ์เข้าแข่งขันรายการศึก ส.สมหมาย + วันนิติศาสตร์ ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับจตุจักร ศักดิ์หอมศีล วันที่ 3 ตุลาคม ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกศึก ส.สมหมาย ณ เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งศรนารายณ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนต่อยอดมงคล เมืองสีมา วันที่ 8 พฤศจิกายน ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึก ส.สมหมาย ที่เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนต่อลำน้ำมูล ศักดิ์ชัยโชติ วันที่ 29 พฤศจิกายน ศรนารายณ์เข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกจารุเมือง ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับคู่ชกอย่างเพชรสีนิล พยัคฆ์สุพรรณ ซึ่งศรนารายณ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด
ปัจจุบัน ศรนารายณ์มีค่าตัวที่ 4 หมื่นบาท และเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
ห้ามลักขโมย

เนื้อหา

ห้ามลักขโมย บัญญัติข้อนี้ห้ามการขโมยเงินทองหรือสิ่งของผู้อื่น การโกงก็เป็นรูปแบบหนึ่งของการลักขโมย บัญญัติข้อที่แปดนี้เรียกร้องให้มีความซื่อสัตย์ในทุกเรื่องที่เราต้องเกี่ยวข้องกับผู้อื่น
เลนส์สัมผัส

เลนส์สัมผัส เป็นเลนส์สำหรับแก้สายตา บำบัดโรคหรือเพื่อความสวยงาม ปกติจะวางบนกระจกตา มีวัตถุประสงค์ใช้งานเหมือนแว่นสายตาทั่วไป แต่มีน้ำหนักเบากว่า และมองแทบไม่เห็น ให้ความคล่องตัวมากกว่าแว่นสายตา

ประวัติ

เลโอนาร์โด ดา วินชี มักได้รับการยกย่องในเรื่องการนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับเลนส์สัมผัส ในปี ค.ศ. 1508 ในหนังสือเรื่อง Codex of the eye, Manual D เขาอธิบายถึงวิธีการปรับเปลี่ยนกำลังสายตาของกระจกตาของมนุษย์โดยการมองใต้น้ำ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้กล่าวว่าวิธีการดังกล่าวจะถูกนำไปใช้ในการแก้ปัญหาสายตา เลโอนาร์โด ดา วินชีสนใจศึกษาเกี่ยวกับกลไกการเพ่งของสายตา
ต่อมาเรอเน เดการ์ต นักเขียนและนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส ผู้ร่วมสร้างและปรับปรุงกฎการเปลี่ยนทิศทางของคลื่นหรือ "กฎของสเนล" นำเสนอแนวคิดในปี ค.ศ. 1636 โดยนำแท่งแก้วที่เติมด้วยของเหลวไปวางบนกระจกตาโดยตรง โดยปลายแท่งแก้วมีรูปร่างเหมาะสำหรับการแก้ปัญหาสายตา อย่างไรก็ตาม แนวคิดนี้ใช้ไม่ได้ในทางปฏิบัติเพราะไม่สามารถกะพริบตาได้
ในปี ค.ศ. 1801 ในระหว่างการทดลองกลไกเกี่ยวกับการเพ่งของสายตา นักวิทยาศาสตร์ โทมัส ยัง ได้สร้างถ้วยใส่ของเหลว มีชื่อว่า "eyecup" ซึ่งกล่าวได้ว่าเป็นต้นแบบของเลนส์สัมผัส โดยที่ฐานของถ้วยมีเลนส์ตาของกล้องจุลทรรศน์ อย่างไรก็ตามอุปกรณ์นี้ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาสายตา
ในปี ค.ศ. 1845 เซอร์ จอห์น เฮอร์เชลได้เสนอสองแนวคิดในหนังสือ Encyclopedia Metropolitana แนวคิดแรกคือแคปซูลแก้วที่เติมเจลาตินไว้ข้างใน และวิธีที่สองคือการหล่อผิวกระจกตาที่สามารถแปะผิวโดยวัสดุตัวกลางที่มีความใส ทั้งนี้ เฮอร์เชลไม่ได้ทำการทดสอบวิธีการดังกล่าวแต่อย่างใด จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1929 ดอกเตอร์ดาลลอส ชาวฮังการีได้ค้นพบวิธีหล่อวัสดุให้เข้ากับตา นำไปสู่การผลิตเลนส์ที่เข้ากับรูปร่างดวงตาเป็นครั้งแรก แต่ก็ยังไม่ใช่เลนส์สัมผัส
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1887 เอฟ. อี. มูลเลอร์ ช่างเป่าแก้วชาวเยอรมัน ได้ผลิตวัสดุวางครอบผิวกระจกตาที่ใสและมองทะลุผ่านได้ ปีต่อมา อาด็อล์ฟ กาสทอน อ็อยเกน ฟิค จักษุแพทย์ชาวเยอรมันได้สร้างและทดสอบการใช้เลนส์สัมผัสเป็นครั้งแรก ระหว่างการทำงานในซูริก เขาได้อธิบายเกี่ยวกับการขึ้นรูปวัสดุและการวางขอบเลนส์บนเยื่อบุตาขาว ซึ่งมีความอ่อนไหวน้อยกว่า การทดลองเบื้องต้นกับกระต่ายและโดยตัวเขาเอง และท้ายที่สุดอาสาสมัครทดลองกลุ่มเล็ก ๆ เลนส์ดังกล่าวทำด้วยแก้วสีน้ำตาล ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 18–21 มิลลิเมตร ฟิคได้หยอดสารละลายเด็กซ์โทรสไว้ระหว่างกระจกตากับตัวเลนส์แก้วไว้ด้วย เขาได้ตีพิมพ์ผลงานไว้ในบทความ "Contactbrille" ซึ่งเผยแพร่ในนิตยสารวิทยาศาสตร์ ชื่อ Archiv für Augenheilkunde ในเดือน มีนาคม ปี ค.ศ. 1888
อิซูมิ ซากาอิ

การเสียชีวิต

อิซูมิ ซากาอิ เข้ารับการรักษาโรคมะเร็งปากมดลูกในโรงพยาบาลตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา ซึ่งล่าสุดได้ตรวจพบว่ามะเร็งได้ลามไปที่ปอด เธอจึงต้องกลับเข้าไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลอีกครั้งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 แต่ในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 เมื่อเวลาประมาณ 5:40 นาฬิกา อิซูมิได้ประสบอุบัติเหตุ ตกจากทางลาดความสูง 3 เมตร ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเคโอ ในโตเกียว  และได้รับการยืนยันว่าเธอเสียชีวิตลงในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 เมื่อเวลาประมาณ 15:10 นาฬิกา โดยทางบริษัทต้นสังกัดออกมาเปิดเผยว่า ขณะที่อิซูมิกำลังเดินบนทางลาดเพื่อกลับไปยังห้องพักผู้ป่วย เธอได้ลื่นล้มเพราะพื้นที่เปียกน้ำฝนจนพลัดตกลงมาศีรษะฟาดพื้น ส่งผลให้เสียชีวิตจากอาการเลือดออกในสมอง ไม่ได้เป็นการฆ่าตัวตายแต่อย่างใด แต่เนื่องจากพบว่าบนราวจับทางลาด มีร่องรอยเหมือนกับถูกเหยียบกระโดดลงมา ทางตำรวจจึงยังไม่ปักใจเชื่อ และได้ทำการสืบสวนต่อไปว่าเป็นอุบัติเหตุหรือการฆ่าตัวตายกันแน่ 
ในวันที่ 30 พฤษภาคม งานศพของอิซูมิ ถูกจัดขึ้นอย่างเป็นส่วนตัวที่โรงประกอบพิธีศพแห่งหนึ่ง ในเมืองมาจิดะ กรุงโตเกียว โดยมีแฟนเพลงนำดอกไม้ไปวางไว้อาลัยแก่อิซูมิ ทั้งที่บริษัทต้นสังกัดในโตเกียว และบริษัทที่เกี่ยวข้องในโอซากะ เป็นจำนวนมากกว่า 5,000 คน
ตำบลร้องกวาง

ที่ตั้ง

ทิศเหนือติดต่อตำบลแม่ทราย อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันออกติดต่อตำบลไผ่โทน อำเภอร้องกวาง ทิศใต้ติดต่อตำบลทุ่งศรี อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันตกติดต่อตำบลแม่ยางฮ่อ อำเภอร้องกวาง
ครัวคุณต๋อย

ครัวคุณต๋อย

ในปัจจุบัน รูปแบบรายการได้แบ่งการออกอากาศเป็น 2 ช่วง ได้แก่

ครัวคุณต๋อย Saturday

รายการ ครัวคุณต๋อย Saturday มีรูปแบบรายการ แบ่งออกเป็น 3 ช่วง ดังต่อไปนี้
เจมส์ บอนด์

การดัดแปลง

เนื้อเรื่องจากวรรณกรรมชิ้นนี้ ได้มีผู้ที่นำไปสร้างและดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์ และสื่อบันเทิงชนิดต่าง ๆ มากมาย 
จนถึงตอนนี้ (พ.ศ. 2555) เจมส์ บอนด์ ได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ไปแล้ว 23 เรื่อง สร้างเป็นภาพยนตร์อิสระอีก 2 เรื่อง และนำมาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ของอเมริกาอีก 1 เรื่อง 
ในบรรดาผลงานเหล่านี้ทั้งหมด  งานที่ผลิตโดยอีโอเอ็น โปรดักชัน ถือได้ว่ามีความเป็น “ทางการ” มากที่สุด โดยโปรดิวเซอร์ผู้ที่ฝากผลงานไว้มากที่สุดได้แก่ อัลเบิร์ต อาร์ “คับบี” บรอคโคลี และแฮรรี ซอลท์ซ์แมน ทั้งคู่ทำหน้าที่นี้จนถึงปีพ.ศ. 2518 พอมาถึงปีพ.ศ. 2538 (อีก 20 ปีต่อมา) บาร์บารา บรอคโคลี และไมเคิล จี วิลสัน บุตรสาวและบุตรชายบุญธรรมของอัลเบิร์ต อาร์ บรอคโคลี  ได้มาร่วมกันสืบทอดหน้าที่นี้แทน
ช่วงแรก ลิขสิทธิ์ เป็นของบริษัทของบรอคโคลีกับซอลท์ซ์แมนที่ชื่อ Danjaq โดยถือสิทธิ์ความเป็นเจ้าของดังกล่าวผ่านทางอีโอเอ็น แต่ต่อมาเมื่อซอลท์ซ์แมนขายหุ้นในบริษัท Danjaq ของตนให้กับยูไนเต็ด อาร์ตติสทส์ ไปในช่วงกลางทศวรรษที่ 70 สิทธิ์ความเป็นเจ้าของถูกแบ่งให้กับยูไนเต็ด อาร์ตติสทส์ ด้วยส่วนหนึ่ง 
ปัจจุบันนี้ ลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายภาพยนตร์ชุดนี้ได้เปลี่ยนมือมาเป็นของโคลัมเบีย พิคเจอร์ กับเมโทร-โกล์ดเวน-เมเยอร์ (บริษัทแม่ของยูไนเต็ด อาร์ตติสทส์) แล้ว

เจมส์ บอนด์กับประเทศไทย

ภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ เคยเข้ามาถ่ายทำในประเทศไทย 2 ครั้ง  ตอน 007 เพชฌฆาตปืนทอง (The Man with the Golden Gun)  ที่ เกาะพีพี และ เกาะตาปูในจังหวัดพังงา (ซึ่งหลังจากที่ภาพยนตร์ชุดนี้ออกฉาย ทำให้สถานที่แห่งนี้มีชื่อเสียงโด่งดัง จนมักเรียกว่า "เกาะเจมส์ บอนด์" James Bond Island) คลองรังสิตและอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ส่วนครั้งต่อมา คือ ตอน 007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย (Tomorrow Never Dies)  ถ่ายทำที่ตึกสินสาธร ย่านธนบุรี ฉากแอคชันที่บอนด์กับนางเอกต้องกระโดดลงมาจากยอดตึก นักแสดงแทนตัวเอกฝ่ายหญิงนั้น เป็นนักศึกษาสาวชาวไทยเอง
ในราวปี พ.ศ. 2534 "รายการท็อปเท็น" ทางช่อง 9 เคยนำเสนอซีรีส์สั้น ๆ เกี่ยวกับเจมส์ บอนด์ โดยนักแสดงชาวไทยที่รับบทเจมส์ บอนด์ คือ ธานินทร์ ทัพมงคล
ในปี พ.ศ. 2545 นิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้นำเอานวนิยายชุดเจมส์ บอนด์ มาดัดแปลงเป็นละคอนถาปัด ซึ่งเป็นกิจกรรมละครเวทีประจำปีของนิสิต และใช้ชื่อว่า "พยัคฆ์(ลอง)ร้าย 007" โดยเล่าเรื่องภารกิจครั้งแรกของ เจมส์ บอนด์ ครั้งยังเป็นสายลับหนุ่มฝึกหัดของหน่วยสืบราชการลับอังกฤษ โดยมีตัวละครจากซีรีส์ภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ภาคต่างๆปรากฏในท้องเรื่องหลายตัวละคร เช่น เอ็ม, มันนีเพ็นนี, คิว, เฟลิกซ์ ไลเทอร์, ดร.โน, อูริค โกลด์ฟิงเกอร์ และ เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ แสดงที่ หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 10 รอบ ระหว่างวันที่ 17-19 และ 24-26 พฤษภาคม 2545
อนึ่ง ในปี พ.ศ. 2533 มีหนังโทรทัศน์เรื่องยาว (TV Movie) ทางไทยทีวีสีช่อง 3 ชื่อ  SPYMAKER:The Secret Life of Ian Fleming ประวัติการผจญภัยของเฟลมมิ่งในช่วงหนุ่มน้อยสายลับฝึกหัดที่มีอิทธิพลต่อการเขียนนิยายชุดเจมส์ บอนด์  ในเวลาต่อมา นำแสดงโดย เจสัน คอนเนอรี่ (Jason Connery) บุตรของ ณอน คอนเนอรี่  (ทั้งคู่เคยแสดงร่วมกันใน Robin and Marian เมื่อ พ.ศ. 2519)
พระธรรมเจดีย์ (กี มารชิโน)

ชาติกำเนิด

พระธรรมเจดีย์ มีนามเดิมว่า กี แซ่ตัน เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2451 ตรงกับวันแรม 7 ค่ำ เดือน 4 ปีวอก เป็นบุตรนายแสงกับนางลุ้ย ภูมิลำเนาอยู่ตำบลหนองดีนนก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เรียนจบชั้นประถมบริบูรณ์จากโรงเรียนสนามจันทร์

อุปสมบท

วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2465 ย้ายมาอยู่วัดทองนพคุณ และบรรพชาเป็นสามเณรในวันที่ 14 มีนาคม ศกนั้น โดยมีพระครูวิเศษศีลคุณ (ชุ่ม ติสาโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ และอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2471 โดยมีพระมงคลเทพมุนี (นวม พุทฺธสโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระสังวรวิมล (ชุ่ม ติสาโร) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระสมุห์ชื้อ พฺรหฺมสโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า มารชิโน

ศาสนกิจ

พระธรรมเจดีย์ ได้บรูณะปฏิสังขรณ์วัดทองนพคุณ และก่อสร้างถาวรวัตถุเพิ่มเติมหลายประการ โดยไม่เคยเรี่ยไรเงินจากประชาชน นอกจากนี้ท่านยังได้กวดขันภิกษุสามเณรในวัดให้ใส่ใจลงอุโบสถ ทำวัตรสวดมนต์ ครองจีวรให้เรียบร้อย รักษาความสะอาด อย่างเคร่งครัด รูปใดบกพร่องจะถูกลงโทษถึงบัพพชนียกรรม ทำให้วัดเป็นระเบียบเรียบร้อยเป็นที่ชื่มชมของประชาชน
ต่อมาท่านยังได้รับไว้วางใจให้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดธนบุรีเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2512 และเป็นเจ้าคณะภาค 4 ตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ตลอดเวลาที่อยู่ในตำแหน่ง ท่านได้ปฏิบัติหน้าที่อย่างสมบูรณ์แบบ จนสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (วาสน์ วาสโน) ยังตรัสชมเชยว่าท่าน ได้บริหารการคณะสงฆ์อย่างมีระเบียบแบบแผน เอาใจใส่ในภารกิจ... ควรจะจำไว้้เป็นแบบอย่าง

มรณภาพ

พระธรรมเจดีย์ มีอาการหลอดเลือดหัวใจตีบตัน ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2522 เวลา 0.15 น. สิริอายุได้ 71 ปี 3 วัน พรรษา 51 ได้รับพระราชทานโกศโถบรรจุศพ ต่อมาเลื่อนชั้นเป็นโกศแปดหลี่ยม และโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จฯ แทนพระองค์ไปพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันจันทร์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2522
เจ้าหญิงคิกูโกะ พระชายาในเจ้าชายโนบูฮิโตะ

พระชนม์ชีพตอนต้น

เจ้าหญิงคิกูโกะประสูติเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2454 หรือพระนามเดิมคิกูโกะ โทกูงาวะ เป็นธิดาคนที่สองของโยชิฮิซะ โทกูงาวะ กับมิเอโกะ โทกูงาวะ (พระนามเดิม เจ้าหญิงมิเอโกะแห่งอาริซูงาวะ) บิดาเป็นบุตรของโยชิโนบุ โทกูงาวะ โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่น ส่วนมารดาเป็นพระธิดาในเจ้าชายทาเกฮิโตะ อาริซูงาวาโนมิยะ ทายาทรุ่นที่ 7 ของตำแหน่งเจ้าชายอาริซูงาวะ ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ราชสกุลที่สืบมาแต่สมัยเอโดะ
คิกูโกะสำเร็จการศึกษาระดับประถมและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกากูชูอิงซึ่งเป็นโรงเรียนหญิงล้วน จนเมื่อมีอายุได้ 18 ปี คิกูโกะจึงได้หมั้นกับเจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนมิยะ ซึ่งขณะนั้นอยู่ในลำดับที่สามของการสืบราชบัลลังก์ญี่ปุ่น

เสกสมรส

เธอได้เสกสมรสกับเจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนมิยะ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 ที่จัดขึ้นภายในพระราชวังอิมพีเรียล หลังการเสกสมรสได้เพียงไม่นานทั้งสองพระองค์ได้เสด็จฯ ไปประกอบพระกรณียกิจในต่างประเทศ ก่อนจะเสด็จฯ นิวัตกลับมายังประเทศญี่ปุ่นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2474 และเข้าพำนักในทากานาวะ แขวงมินาโตะ กรุงโตเกียว
เจ้าชายทากามัตสึและเจ้าหญิงคิกูโกะทรงครองคู่มายาวนานแต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน จนกระทั่งพระสวามีสิ้นพระชนม์เสียก่อนในปี พ.ศ. 2530

ปลายพระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงคิกูโกะได้เป็นพระกุลเชษฐ์ที่มีพระชันษาสูงที่สุดของราชวงศ์ญี่ปุ่น หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง พระราชชนนีในรัชกาลปัจจุบันในปี พ.ศ. 2543
เมื่อครั้งการประสูติกาลของเจ้าหญิงไอโกะ พระธิดาเพียงพระองค์เดียวในมกุฎราชกุมารนารูฮิโตะ และมกุฎราชกุมารีมาซาโกะ พระองค์ถือเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ที่ทรงกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสืบราชบัลลังก์ของฝ่ายในต่อสาธารณชน โดยทรงนิพนธ์บทความลงในนิตยสารฟูจิง-โกรง ซึ่งเป็นนิตยสารรายเดือน ซึ่งภายในมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับแนวความคิดที่จะให้ฝ่ายในสามารถสืบราชสมบัติได้
"ข้าพเจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้ที่จะให้พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในสามารถครองราชสมบัติเป็นรัชกาลที่ 127 และก็ไม่เป็นการแปลกอันใด เมื่อพิจารณาถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของญี่ปุ่น"
เจ้าหญิงคิกูโกะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ณ ศูนย์การแพทย์เซนต์ลู้ก กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น หลังเสด็จฯ เข้ารับการรักษาพระโรคบ่อยครั้งตามพระชันษา สิริพระชันษา 92 ปี โดยมีการจัดพระราชพิธีเมื่อวันที่ 26 ธันวาคมปีเดียวกันนั้นเอง ณ สุสานโทชิมางาโอกะ แขวงบุงเกียว กรุงโตเกียว
รถบรรทุก

รถบรรทุก หมายถึง รถที่ใช้บรรทุกสิ่งของ มีหลายขนาด ซึ่งปรกติมีขนาด กำลัง และสัณฐานมาก โดยเฉพาะบรรดาที่ใช้เพื่อการค้า ทั้งอาจประกอบด้วยอุปกรณ์พิเศษด้วย เช่น รถประจญเพลิง และรถโม่คอนกรีต ปัจจุบัน รถบรรทุกส่วนใหญ่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานแกโซลีนหรือดีเซล

ประวัติ

รถบรรทุกคันแรกของโลกได้ผลิตขึ้นโดย Gottlieb Daimler ในปี 1896 โครงสร้างเป็นเหล็ก ล้อทำด้วยไม้ ใช้เครื่องยนต์แบบสองสูบ ขนาดความจุ 1.06 ลิตร ในปีต่อมาก็ได้ทำการติดตั้งเครื่องยนต์ขนาด 2.2 ลิตร ขับเคลื่อนด้วยสายพาน พร้อมกับติดตั้งระบบระบายความร้อนด้วยหม้อน้ำ การพัฒนารถบรรทุกเป็นไปอย่างต่อเนื่อง ในปี 1898 ได้มีการนำรถบรรทุกไปจัดแสดงที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสและได้รับความสนใจอย่างสูง
ในปัจจุบันรถบรรทุกได้พัฒนาการไปมากตั้งแต่รถบรรทุกขนาดเล็กไปจนถึงรถหัวลาก รวมทั้งรถเอนกประสงค์

ประวัติรถบรรทุกในประเทศไทย

พ.ศ. 2495 รถยนต์โดยสารฮีโน่คันแรกปรากฏโฉมในเมืองไทย
พ.ศ. 2498 องค์การขนส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (รสพ.) นำเข้ารถยนต์โดยสารฮีโน่ 3 คัน โดยติดต่อสั่งซื้อโดยตรงจาก บริษัท มิตซุย คัมปะนี
Nepenthes sibuyanensis

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

N. sibuyanensis มีลำต้นยาว 1.5 ม. มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 8 มม. ปล้องยาว 1.5 ซม. เป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง
ใบแคบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้าน แผ่นใบรูปใบหอกถึงเป็นรูปพายเล็กน้อย ยาวได้ถึง 18 ซม. กว้าง 5 ซม. แผ่นใบปลายแหลม สอบเรียวไปทางฐาน ขอบเป็นครีบคู่ยื่นไปสองในสามของปล้อง มีเส้นใบตามยาว 5-6 เส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ สายดิ่งยาว 1-2 เท่าของความยาวหม้อ กว้าง 9 มม.
หม้อล่างรูปไข่ถึงรูปกรวย อาจสูงถึง 26 ซม. กว้าง 15 ซม. หม้อบนไม่ค่อยจะถูกสร้างขึ้นมานัก มีขนาดเล็กกว่า และสีจากกว่าหม้อล่าง มีสันคู่ด้านหน้าของหม้อ บางครั้งจะเป็นปีกตะเข็บ (กว้าง ≤3 มม.de) เมื่อเข้าใกล้เพอริสโตม ปากรูปไข่ เฉียงตามแนวนอนเล็กน้อย เพอริสโตมเป็นทรงกระบอก ยกตัวไปทางคอ กว้าง 20 มม. มีสัน (สูง ≤1 มม.) เว้นระยะห่างต่อสัน 2 มม. ฟันเรียงตัวที่ขอบด้านในของเพอริสโตม ยาว 4 มม. มีต่อมปกคลุมพื้นผิวด้านในของหม้อ ต่อมมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.8 มม. มีความหนาแน่น 200-500 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร ฝารูปไข่-รูปหัวใจกว้าง ยาว 8 ซม. กว้าง 6.5 ซม. ปลายมล ไม่มีรยางค์ มีต่อมรูปไข่ (เส้นผ่าศูนย์กลาง ≤1 มม.) หนาแน่นตรงกลางผิวใต้ฝา มีเดือยรูปเส้นด้าย (ยาว ≤3 มม.) ที่ฐานฝา
N. sibuyanensis มีช่อดอกแบบกระจะ ในช่อดอกเพศผู้ ก้านช่อดอกยาวอย่างน้อย 18 ซม. แกนกลางยาว 15 ซม. ก้านดอกย่อยมีหนึ่งดอก ยาว 14 มม. ไม่มีใบประดับ กลีบรวมรูปขอบขนาน ป้าน ยาวประมาณ 3 มม. เกสรเพศผู้กลม ยาว 5 มม. อับเรณูเรียงชั้นเดียว ผลยาว 22 มม. รูปใบหอก (กว้าง ≤4 มม.) เมล็ดยาว 8 มม. รูปเส้นด้าย
ช่อดอกมีสิ่งปกคลุมแนบแน่น ปกคลุมหนาแน่น เป็นขนรูปดาว เส้าเกสรเกสรเพศผู้ปกคลุมด้วยขนสั้น ส่วนอื่นเกลี้ยงไม่มีขน
ใบสีค่อนข้างเหลืองถึงเขียวเข้ม เส้นกลางใบสีเขียวอ่อน ลำต้นและขอบแผ่นใบอาจมีสีค่อนข้างแดง หม้อล่างสีค่อนข้างเหลืองถึงสีแดง อาจมีจุดสีแดงกระจายตัวบนหม้อ (เส้นผ่าศูนย์กลาง ≤10 มม.) ต่ำกว่าเพอริสโตม เพอริสโตมมีสีเข้มกว่าตัวหม้อ ปกติเป็นสีแดงแดงเข้มถึงดำ ฝาสีค่อนข้างเหลืองถึงส้ม หม้อบนสีค่อนข้างขาว ตัวอย่างในหอพรรณไม้มีสีน้ำตาลอ่อนถึงแดง
บาดา (นักร้อง)

ชีวิตส่วนตัว

บาดาเกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980 พ่อของเธอชื่อ Choi Sae-wol นักร้องเพลงทร๊อท โดยมีภูมิหลังเป็นผู้ร้องเพลงดั้งเดิมเกาหลี
เนื่องด้วยสภาพไม่คล่องทางการเงินในช่วงวัยเด็กของเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่พ่อของเธอล้มป่วย เธอจึงต้องอาศัยอยู่ในบ้านคอนเทนเนอร์ของคริสตจักรท้องถิ่นเป็นเวลาเก้าปีจนกระทั่งเธอได้เดบิวต์
ครั้งหนึ่งในการบรรยายพิเศษสำหรับเยาวชน บาดาได้กล่าวว่า จุดเริ่มต้นของเธอเป็นการชี้ชัดว่า อย่าทำให้ภูมิหลังของชีวิตตัวเองกลายเป็นอุปสรรคในการทำตามความฝัน
บาดาถูกพบโดย ลีซูมาน และเซ็นสัญญากับ เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์  เธอได้เดบิวต์ในฐานะหัวหน้าวงและนักร้องเสียงหลักของวง เอส.อี.เอส.  กลุ่มไอดอลหญิงเคป๊อปที่ประสบความสำเร็จวงแรกในประวัติศาสตร์
Nepenthes attenboroughii

ประวัติทางพฤกษศาสตร์

Nepenthes attenboroughii ถูกค้นพบโดย เอลาซ์ตแทร์ เอส. โรบินสัน (Alastair S. Robinson) , สทีวาร์ต อาร์. แม็กเฟอร์สัน (Stewart R. McPherson) และ โวล์กเกอร์ บี. ไฮน์ริก (Volker B. Heinrich) ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007 ระหว่างการสำรวจในระยะเวลาสองเดือนของคณะสำรวจเพื่อบันทึกบัญชีรายชื่อความแตกต่างของหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่พบทั่วประเทศฟิลิปปินส์
การพรรณารูปแบบของ N. attenboroughii ถูกตีพิมพ์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ใน Botanical Journal of the Linnean Society (วารสารพฤกษศาสตร์ของสมาคมลินเนียส)  ตัวอย่างที่ชื่อ A.S.Rob., S.McPherson & V.Heinrich AR001 ถูกตั้งให้เป็นตัวอย่างต้นแบบแรก และถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้ของมหาวิทยาลัยพาลาวัน (PPC) เมืองปูเออร์โต ปรินเซซา (Puerto Princesa)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

Nepenthes attenboroughii มีลำต้นตั้งตรงจากพื้นหรือเป็นไต่เป็นพุ่มเตี้ย ลำต้นอาจหนาถึง 3.5 ซม. เป็นวงกลมเมื่อตัดขวางและสูงได้ถึง 1.5 ม.

ใบและหม้อ

ใบคล้ายกับแผ่นหนังและไร้ก้านหรือเสมือนมีก้าน ใบกระจุกยาว 30 ซม.กว้าง 10 ซม. ส่วนใบในลำต้นเลื้อยไต่ยาว 40 ซม.กว้าง 15 ซม. ใบรูปขอบขนานถึงรูปรี ยอดมนและสอบเรียวสั้นที่ฐาน ก้านใบโอบลำต้นสองในสามของเส้นรอบวงและเป็นครีบ 2-3 ซม.
Nepenthes attenboroughii เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในสกุล หม้อล่างเปราะและเป็นรูประฆังหงายสูง 30 ซม. กว้าง 16 ซม. สายดิ่งแบนยาว 30-40 ซม. เส้นผ่านสูนย์กลาง 4-9 มม. ทำให้มันคล้ายกับครึ่งวงกลมในภาคตัดขวาง
หม้อบนคล้ายหม้อล่างโดยทั่วไปเป็นรูปกรวยสูง 25 ซม.กว้าง 12 ซม.

ช่อดอก

Nepenthes attenboroughii มีช่อดอกแบบแบบช่อกระจะยาว 80 ซม.

นิเวศวิทยา

เท่าที่รู้หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้พบได้ที่ยอดเขาวิกเทอร์เรียในพาลาวันเท่านั้น ทำให้มันเป็นพืชถิ่นเดียว มันขึ้นท่ามกลางต้นไม้เตี้ยๆสูง 0.8-1.8 ม. กระจัดกระจายบนดินแบบอัลตราเมฟิก และไม่พบหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่นในบริเวณนั้น

เหยื่อ

หม้อของ N. attenboroughii เปิดออกเนื่องจากฝาของมันตั้งขึ้น ด้วยเหตุนี้บ่อยครั้งจึงเต็มไปด้วยของเหลว โดยของเหลวเหนียวจะอยู่ส่วนล่างและน้ำจะอยู่ด้านบนซึ่งของเหลวทั้งสองไม่ได้ผสมเข้าด้วยกัน ของเหลวส่วนบนจึงเป็นที่อาศัยของสัตว์อิงอาศัย โดยเฉพาะลูกน้ำ และหม้อของพืชชนิดนี้ได้ประโยชน์จากสัตว์ที่อิงอาศัย โดยเหยื่อของมันนั้นก็คือซากสลายถูกสร้างโดยสัตว์ที่อาศัยในของเหลวในหม้อ

ญาติใกล้ชิด

Nepenthes attenboroughii เป็นญาติใกล้ชิดกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่นในพาลาวัน ได้แก่ N. mantalingajanensis และ N. mira, จนถึง N. peltata จากมินดาเนา, และรวมถึง N. rajah จากบอร์เนียว
ความสัมพันธุ์ของหม้อข้าวหม้อแกงลิงขนิดนี้กับหม้อข้าวหม้อแกงลิงจากบอร์เนียวและมินดาเนาได้รับการยอมรับจากการสังเกตในการระบุบลักษณะของ N. mira และสนับสนุนในการระบุบประเภทของ N. attenboroughii มากขึ้นโดยหลักฐานทางภูมิศาสตร์ของโลกในด้านธรณีวิทยา ด้วยหลักฐานนี้ผู้แต่งให้เหตุผลว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ถูกพบบนดินอัลตราเมฟิกในพาลาวันและมินดาเนามากกว่าเพื่อน มันเหมือนเกิดขึ้นจากผลของการแพร่และพัฒนาจากที่มีบรรพบุรุษร่วมกันในบอร์เนียว
อำเภอขามสะแกแสง

ภูมิอากาศ

สภาพภูมิอากาศโดยทั่วไป มี 3 ฤดู อากาศร้อนมากในฤดูร้อน ปริมาณน้ำฝนน้อย ไม่มีแหล่งน้ำสำคัญ ทำให้เกิดภาวะขาดแคลนน้ำอุปโภคบริโภคทุกปี
ขาดแคลนน้ำทำการเกษตร (โดยเฉพาะทางด้านทิศตะวันออกของตัวอำเภอขามสะแกแสงติดหมู่บ้านสะแกราษฎร์)
การลอกคราบ

ลอกคราบ หรือ สลัดขน (อังกฤษ: Moult หรือ moulting หรือ molting หรือ sloughing หรือ shedding) เป็นศัพท์ทางชีววิทยาที่เกิดขึ้นกับสัตว์บางสปีชีส์ - ecdysis ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อสัตว์ลอกส่วนของร่างกายที่มักจะเป็นเปลือกนอก (แต่ก็ไม่เสมอไป) ออกไป หรือเปลี่ยนส่วนที่ปกคลุมภายนอกเช่นขนใหม่ การลอกคราบหรือสลัดขนอาจจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของปี หรืออาจจะเกิดขึ้นในช่วงใดช่วงหนึ่งในชีวิตของสัตว์ก็ได้
การลอกคราบ หรือ การสลัดขนเป็นการเปลี่ยนหนังหนังกำพร้า (Epidermis), ขนสัตว์ (pelage) หรือเปลือกนอกของร่างกายที่มีลักษณะอื่น ในบางสปีชีส์บางส่วนของร่างกายอาจจะถูกสลัดตามไปด้วยเช่นปีกของแมลงบางสปีชีส์ ตัวอย่างของการลอกคราบ หรือ การสลัดขนก็ได้แก่การสลัดขนของนก หรือ การสลัดขนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโดยเฉพาะสุนัข หรือ หมาจิ้งจอก) หรือการลอกคราบของสัตว์เลื้อยคลาน หรือการเปลี่ยนทั่งร่างสัตว์ขาปล้อง
เวลาสากลเชิงพิกัด

เวลาสากลเชิงพิกัด (อังกฤษ: Coordinated Universal Time; ตัวย่อ: UTC) คือ หน่วยเวลาที่ใช้ในการอ้างอิงการหมุนของโลก โดยใช้เครื่องหมายบวก (+) หรือลบ (-) เทียบจากหน่วยเวลาสากลซึ่งเป็นระบบอ้างอิงจากเวลามาตรฐานกรีนิช (GMT) จุดอ้างอิงของเวลาสากลเชิงพิกัดคือที่ลองจิจูด ที่ 0° ที่ตัดผ่านหอดูดาวหลวงกรีนิชในกรีนิช ลอนดอน สหราชอาณาจักร (และเป็นสาเหตุหลักที่เวลามาตรฐานกรีนิชยังคงมีใช้อยู่ในปัจจุบัน)
เนวิลล์ ซัททอลล์

เส้นทางค้าแข้ง

ซัททอลล์นับว่าเริ่มอาชีพนักฟุตบอลได้ช้าเพราะก่อนจะมาเป็นนักฟุตบอลอาชีพเขาเสียเวลาไปกับการทำงานเป็นพนักงานเก็บขยะมูลฝอย,บ๋อยในร้านอาหารรวมถึงพนักงานขนส่ง ก่อนจะดังคับเกาะอังกฤษในฐานะผู้เล่นของเอฟเวอร์ตันซึ่งเขาลงสนามในลีกให้เอฟเวอร์ตันถึง 578 นัด (และเมื่อรวมทุกรายการแล้วเขาลงเล่นให้เอฟเวอร์ตัน มากกว่า 750 นัด) เนวิลล์ ซัททอลล์ได้แชมป์ลีกสูงสุดกับสโมสร 2 สมัย, แชมป์เอฟเอคัพอีก 2 สมัย และเคยได้แชมป์คัพวินเนอส์คัพ 1 สมัย โดยลงเล่นให้ทีมชาติเวลส์ถึง 92 นัด
เนวิลล์ ซัททอลล์จัดว่าเป็นผู้รักษาประตูที่มีรูปร่างอ้วน แต่สามารถกระโดดเซฟประตูได้อย่างไม่น่าเชื่อในหลายจังหวะ โดยเขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษในฤดูกาล 1984-1985 และอยู่เล่นให้เอฟเวอร์ตันมากกว่า 10 ปี ในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพปี 1995 เขามีส่วนสำคัญในการพาเอฟเวอร์ตันชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 1-0 โดยหลังจบเกมส์เขาได้รับเลือกให้เป็นแมนออฟเดอะแมตช์จากการป้องกันอันสุดยอด และเอฟเวอร์ตันได้จัดเกมส์เทสติโมเนียลแมตช์ให้เขาในฐานะที่ลงสนามรับใช้สโมสรมากว่า 10 ปีโดยเชิญกลาสโกว์เซลติกมาเตะที่กูดิสันพาร์กในปีดังกล่าว
ปี 1997 เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น MBE ในฐานะผู้ทำคุณประโยชน์ให้วงการฟุตบอลอังกฤษ
เนวิลล์ ซัททอลล์ลงสนามครั้งสุดท้ายในชีวิตค้าแข้งให้แบรดฟอร์ดซิตีในเกมส์พบลีดส์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 1999-2000 และภายหลังเขาย้ายไปร่วมลีกระดับล่างอีกหลายทีมแต่ไม่ได้ลงสนาม
หลังจากนั้นเขาเริ่มเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการเป็นสตาฟโค้ชกับทีมชาติเวลส์และทีมดาร์เกนนัมแอนด์เรดบริดจ์ ในที่สุดเขาก็รับงานคุมทีมโดเวอร์แอทเลติกทีมในลีกสมัครเล่นของอังกฤษในฤดูกาล 2001-2002 แต่ก็ถูกปลดเมื่อจบฤดูกาล
อาชีพคุมทีมฟุตบอลของเนวิลล์ ซัททอลล์ดูเหมือนจะไม่ประสบความสำเร็จมากนัก เมื่อในปี 2004 เขารับงานคุมทีมอีกครั้งโดยเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมเฮสติงส์ยูไนเต็ด ทีมในลีกสมัครเล่นของอังกฤษก่อนจะถูกปลดในเวลาต่อมา
ชีวิตส่วนตัวของเขานับว่ามีสีสันไม่แพ้ลีลาการเซฟประตูในสนาม เมื่อเขาตัดสินใจทิ้งภรรยากับลูกในปี 2007 ไปหาคู่ควงคนใหม่ และต่อมาเขาฟ้องเรียกสมบัติอันประกอบด้วยเหรียญรางวัลและหมวกทีมชาติรวมถึงเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของเขาคืนจากลูกสาวต่อศาลเด็กและเยาวชนในเมืองลิเวอร์พูล หลังจากที่เขาชนะคดีทำให้ซาแมนทา ลูกสาวของเขาที่เพิ่งอายุ 19 ปี มีหนี้ที่ต้องชำระแก่ศาลกว่า 6,000 ปอนด์ ซึ่งทนายของเนวิลล์ ซัททอลล์กล่าวว่า เนวิลล์รู้สึกพึงพอใจอย่างมาก
ปี 2008 เซาธอลล์ได้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในสตาฟโค้ชของทีมมาร์เกต ซึ่งเป็นทีมในลีกสมัครเล่นของอังกฤษ
ครุธรรม

อานิสงส์

พระพุทธเจ้าตรัสว่าหากให้สตรีบวชโดยไม่ได้บัญญัติครุธรรมไว้ก่อน พระสัทธรรมจะตั้งอยู่ได้เพียง 500 ปี หมายถึงจะไม่มีผู้บรรลุเป็นพระอรหันต์พร้อมทั้งปฏิสัมภิทาอีกหลังจากนั้น แต่เมื่อได้บัญญัติครุธรรมไว้ก่อน จะทำให้มีผู้บรรลุอรหันต์ปฏิสัมภิทาได้ตลอด 1,000 ปี และยังมีผู้สำเร็จเป็นพระอริยบุคคลชั้นต่าง ๆ ได้ตลอด 5,000 ปี อันเป็นอายุของศาสนาพุทธ
เดอะซิมส์ สัตว์เลี้ยงแสนรู้

สัตว์เลี้ยง

ผู้เล่นสามารถซื้อสัตว์เลี้ยงได้จากย่านเมืองเก่าของประเทศซิมส์ ซึ่งสามารถซื้อสัตว์เลี้ยงมาเพิ่มเป็นสมาชิกของครอบครัวได้ 2 ชนิด เคือ แมว และสุนัข ซึ่งสัตว์ทั้งสองชนิดจะมีสิทธิ์ใช้นามสกุลของผู้เล่นด้วย และสัตว์เลี้ยงอื่น ๆ ที่ไม่ได้เพิ่มเป็นสมาชิกของครอบครัวแต่ก็สามารถเลี้ยงดูมันได้ คือ ปลา นก เต่า และอีกัวนา (มีนกบางชนิดสามารถซื้อได้ในบ้านของผู้เล่น)

คะแนนทักษะของสัตว์เลี้ยง

เมื่อเราซื้อสุนัขหรือแมวมาเป็นสมาชิกในครอบครัวแล้ว เราสามารถฝึกฝนมันเพื่อเพิ่มคะแนนทักษะของสัตว์เลี้ยง ซึ่งส่งผลต่ออุปนิสัยของตัวสัตว์เลี้ยง ในย่านเมืองเก่านั้นยังมีสถานที่ประกวดสัตว์เลี้ยงจำพวกแมวและสุนัข หากชาวซิมส์มีสัตว์เลี้ยงที่มีคะแนนทักษะสูงพอ ก็สามารถขว้าถ้วยรางวัลในการประกวดได้
เทศบาลตำบลบ้านโคก (จังหวัดขอนแก่น)

ประวัติ

เทศบาลตำบลบ้านโคก แต่เดิมเป็นสุขาภิบาลบ้านโคก โดยครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโคก ซึ่งตำบลบ้านโคกเป็นตำบล 1 ในเขตการปกครองอำเภอมัญจาคีรี ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2537 ตำบลบ้านโคกได้ยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอโคกโพธิ์ไชย อำเภอมัญจาคีรี จึงทำให้สุขาภิบาลบ้านโคก โอนมาอยู่ในเขตปกครองของกิ่งอำเภอโคกโพธิ์ไชย 
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลบ้านโคก ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลบ้านโคก จนปัจจุบัน