พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจีย

ประวัติ

เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 Bernard Marcus ได้ประกาศความคิดที่จะสร้าง Aquarium ขึ้นที่แอตแลนตา เพื่อส่งเสริมการศึกษาและความเติบโตทางเศรษฐกิจ Marcus และ Billi ภรรยา ได้ไปเยี่ยมชม Aquarium 56 แห่งใน 13 ประเทศเพื่อวิจัยและออกแบบโครงสร้าง และได้บริจาคเงินจำนวน 250 ล้านเหรียญเพื่อเป็นทุนก่อสร้าง ต่อมาบริษัทชั้นนำต่างๆ เช่น Coca-Cola Company, Turner Broadcasting, Home Depot, UPS, AirTran Airways, BellSouth, Georgia Pacific, Time Warner, SunTrust และ Southern Company ได้สนับสนุนด้านการเงินรวมเป็นเงิน 40 ล้านเหรียญ เงินบริจาคเหล่านี้ทำให้ Aquarium สามารถเปิดได้โดยไม่มีหนี้สิน
ใน พ.ศ. 2545 Marcus ได้ว่าจ้าง Jeff Swanagan ซึ่งขณะนั้นเป็นประธานกรรมการบริหารของ Florida Aquarium ให้มาเป็นลูกจ้างคนแรกของ Georgia Aquarium Swanagan เคยมีผลงานในการแก้ไขปัญหาทางการเงินของ Florida Aquarium ขณะดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหาร Swanagan ได้มาเป็น Founding president และผู้อำนวยการบริหาร และมีบทบาทสำคัญในการสร้าง Aquarium โดยควบคุมดูแลการก่อสร้างในทุกด้าน ตั้งแต่การออกแบบโครงสร้าง ไปจนถึงการจัดหาสัตว์ที่จะนำมาจัดแสดง
หลังจากก่อสร้างนาน 27 เดือน พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจียก็ได้เปิดให้ผู้ถือบัตรเข้าชมรายปีได้เข้าชมเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 และเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ประกอบด้วยตู้จัดแสดงสัตว์จำนวน 60 ตู้ พื้นที่ ball room 1,520 ม.² ครัวบริการอาหารสองแห่ง ร้านขายของที่ระลึกต่างๆ โรงภาพยนตร์ 4-D ห้องอาหาร และที่จอดรถ ค่าเข้าชมสำหรับผู้ใหญ่คนละ $26 นักศึกษาคนละ $21.50 และเด็กคนละ $19.50 จัดว่าเป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่มีค่าเข้าชมแพงที่สุดแห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา กระนั้นก็ยังมีผู้เข้าชมมากกว่าที่คาดการณ์ไว้มาก โดยมีผู้เข้าชมครบหนึ่งล้านคนในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2549 หลังจากเปิดวันแรกเพียง 98 วัน ในปีแรกสามารถจำหน่ายบัตรรายปีได้มากกว่า 290,000 ใบ ก่อนที่จะเลิกจำหน่ายไป (Jeff Swanagan ผู้อำนวยการบริหาร ได้ให้เหตุผลว่า เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดบรรยากาศ "private club") พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจียมีผู้เข้าชมครบสามล้านคนในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ห้าล้านคนในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และสิบล้านคนในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2552
Jeff Swanagan ดำรงตำแหน่งประธานและผู้อำนวยการบริหารพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจียจนถึง พ.ศ. 2551 ก่อนที่จะไปร่วมบริหารสวนสัตว์โคลัมบัส Anthony Godfrey ได้เข้าดำรงตำแหน่งประธานต่อมา ซึ่งแรกเริ่มนั้น Swanagan ได้ว่าจ้าง Godfrey ให้เป็นประธานฝ่ายการเงินของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเมื่อ พ.ศ. 2547

Collection

พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจียจัดแสดงปลาและสัตว์ทะเลอื่นๆ 100,000-120,000 ตัว จากกว่า 500 ชนิด เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2548 จำนวนตัวอย่างสัตว์ทั้งหมดถูกเปิดเผย โดยอ้างอิงจากคำกล่าวของ Marcus ใน Atlanta Journal-Constitution ว่า "ผมได้บอกว่าเรามีสัตว์น้ำมากกว่า 55,000 ตัว แต่ไม่เคยบอกว่ามีอีกมากกว่าเท่าไร" โดยก่อนหน้านั้นเคยมีรายงานว่ามีสัตว์ตัวอย่างมากกว่า 55,000 ตัว สัตว์น้ำต่างๆถูกขนส่งมาจากไต้หวันทาง MD-11 โดย UPS ในตู้ 42 ใบ UPS ได้สนับสนุนค่าขนส่งเป็นจำนวนมากกว่า $200,000
สัตว์ตัวอย่างที่มีชื่อเสียงที่สุดในพิพิธภัณฑ์คือ ฉลามวาฬสี่ตัวจากไต้หวัน ชื่อว่า ราล์ฟ, นอร์ตัน, อลิซ และทริกซี ตั้งชื่อตามตัวละครหลักใน The Honeymooners ราล์ฟตายด้วยอาการเยื่อบุช่องท้องอักเสบเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2550 และนอร์ตันตายเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยทางพิพิธภัณฑ์ได้ตัดสินใจกระทำการุณยฆาตหลังจากเริ่มมีอาการว่ายน้ำได้ผิดปกติและไม่กินอาหาร ราล์ฟและนอร์ตันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์มาตั้งแต่เริ่มเปิดให้เข้าชม ต่อมาได้นำอลิซและทริกซีเข้ามาเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2549
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจียเป็นสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำที่ไม่ได้อยู่ในเอเชียเพียงแห่งเดียวที่จัดแสดงฉลามวาฬ โดยจัดแสดงในตู้ขนาด 24,000 ม³ และส่วนอื่นๆของพิพิธภัณฑ์ได้ออกแบบให้อยู่รอบตู้จัดแสดงฉลามวาฬนี้ ฉลามวาฬจากไต้หวันเหล่านี้ผ่านการควบคุมดูแลโดย Jeff Swanagan และเจ้าหน้าที่ชีววิทยา และถูกเก็บเป็น "ความลับสุดยอด" การเคลื่อนย้ายต้องใช้ทั้งอากาศยาน รถบรรทุก และเรือขนาดใหญ่เพื่อขนส่งมายังแอตแลนตา ฉลามวาฬทั้งสี่ตัวถูกนำเข้ามาตาม Individual fishing quota ของไต้หวัน ซึ่งทางไต้หวันได้ยกเลิกไปนับแต่นั้นมา โดยตามโควตานี้ ถ้าฉลามวาฬเหล่านี้ไม่ถูกทางพิพิธภัณฑ์จัดซื้อไป จะถูกฆ่าและกินเนื้อ
เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 Fisheries Agency ของไต้หวันได้ประกาศว่า ทางพิพิธภัณฑ์ได้รับอนุญาตให้จัดซื้อฉลามวาฬอีกสองตัว ก่อนที่ไต้หวันจะประกาศห้ามจับฉลามวาฬใน พ.ศ. 2551 เมื่อวนที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ฉลามวาฬสองตัวก็มาถึงพิพิธภัณฑ์ ทั้งสองตัวถูกจับเมื่อต้น พ.ศ. 2550 ตัวหนึ่งตั้งชื่อว่า Taroko ตามชื่ออุทยานแห่งชาติ Taroko Gorge และอีกตัวหนึ่งตั้งชื่อว่า Yushan ตาม Jade Mountain ในไต้หวัน
ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นหนึ่งในสองพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำในสหรัฐอเมริกาที่จัดแสดง Great hammerhead โดยอีกที่หนึ่งคือ Adventure aquarium และยังจัดแสดงวาฬ beluga ขนาดยาวสามเมตรจำนวนห้าตัว เป็นเพศผู้สองตัว ชื่อว่า Nico และแกสเปอร์ ถูกช่วยเหลือมาจากสวนสนุกในเม็กซิโกซิตีที่ซึ่งทั้งสองอาศัยอยู่ใต้รถไฟเหาะ แกสเปอร์ตายโดยการุณยฆาตเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2550 เนื่องจากมีน้ำหนักน้อย มีรอยโรคผิวหนัง และโรคกระดูก วาฬเพศเมียที่ชื่อ Marina ตายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยคาดว่าตายตามธรรมชาติ (มีอายุ 25 ปี) Nico ตายหลังจากถูกย้ายไปยัง SeaWorld San Antonio ชั่วคราวระหว่างปรับปรุงพิพิธภัณฑ์ โดยคาดว่าตายเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2552 วาฬเพศเมียสองตัวที่เหลือคือ นาตาชา และ Maris ได้ขอยืมมาจากพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำนิวยอร์กเพื่อการผสมพันธุ์ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นหนึ่งในหกแห่งในสหรัฐอเมริกาที่มีวาฬ beluga ซึ่งรวมถึงที่ Chicago's Shedd Aquarium ด้วย
ด้วยความพยายามอย่างต่อเนื่องที่จะจัดแสดงสัตว์ทะเลที่พบในสหรัฐอเมริกาได้ยาก พิพิธภัณฑ์ได้ขอกระเบนราหูหนึ่งตัวมาจากพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำใน Durban แอฟริกาใต้ กระเบนตัวนี้มีชื่อว่า "Nandi" ถูกพบติดอยู่กับตาข่ายชายฝั่งที่ใช้ป้องกันฉลาม เจ้าหน้าที่ที่ Durban facility ระบุว่า Nandi โตเกินกว่าที่ Durban facility จะรองรับได้ จึงต้องการให้ย้ายไปยังพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจียที่ใหญ่กว่า Nandi ถูกนำมาจัดแสดงในส่วน Ocean Voyager เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยเป็นกระเบนราหูตัวแรกที่จัดแสดงในสหรัฐอเมริกา และทำให้พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นหนึ่งในสี่แห่งในโลกที่มีกระเบนราหู ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 ทางพิพิธภัณฑ์ก็ได้นำกระเบนราหูอีกตัวหนึ่งมาจัดแสดงเพิ่ม