นาริตะ

ประวัติศาสตร์

มีสมมติฐานมากมายเกี่ยวกับที่มาของชื่อเมืองนาริตะ บางคนกล่าวว่ามีที่มาจากตัวอักษรคำว่า "กลายเป็น" (นาริ) และ "นาข้าว" (ทะ) บางคนกล่าวว่าชื่อเมืองมีที่มาจากเสียงดังสนั่น (นาริ) ของฟ้าผ่าในบริเวณนี้ บางคนกล่าวว่า นาริ มีที่มาจากคำที่เลิกใช้ไปแล้วที่มีความหมายว่า "อุดมสมบูรณ์" หรือบางคนอาจกล่าวว่า นาริ มีที่มาจากคำว่า "วิถีการดำรงชีวิต" (นาริวาอิ)
เป็นที่ทราบว่า พื้นที่ของเมืองนาริตะมีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ยุคสมัยก่อนประวัติศาสตร์ โดยพบว่าเริ่มมีการเพาะปลูกข้าวมาตั้งแต่เมื่อ 100 ปีก่อนคริสตกาล เนื่องจากเมืองนี้ตั้งอยู่ห่างจากมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นระยะทางเกือบเท่ากับที่ห่างจากอ่าวโตเกียว และมีแม่น้ำสั้นๆอยู่บริเวณใกล้เคียงอีกจำนวนหนึ่ง ทำให้เมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางทางการปกครองและการค้าขายของภูมิภาค
ในช่วงยุคสมัยนาระ เริ่มมีการสร้างเมืองขึ้นในบริเวณนี้ และในปี พ.ศ. 1483 ได้มีการสร้างวัดนาริตาซังขึ้นมา จนในปี พ.ศ. 2432 เริ่มมีการรวมชุมชนต่างๆในบริเวณนี้เข้าด้วยกัน และก่อตั้งเป็นเมืองนาริตะขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2497 เมืองนี้เริ่มมีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว เมื่อนายกรัฐมนตรีเอซากุ ซาโต เริ่มวางแผนการก่อสร้างท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะในปี พ.ศ. 2509 การสร้างท่าอากาศยานและการเชื่อมต่อเส้นทางเข้าสู่ใจกลางกรุงโตเกียว ทำให้เกิดการพัฒนาทั้งด้านอาคารบ้านเรือน ธุรกิจ และอุตสาหกรรมภายในเมืองนาริตะอย่างรวดเร็ว
นาริตะเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออิมบะ จนเมื่อประกาศก่อตั้งเป็นเมืองจึงได้แยกตัวออกมา เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2549 นาริตะได้ผนวกเอาตำบลไทเอและตำบลชิโมฟูซะจากอำเภอคาโตริเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเมือง และปัจจุบันนี้เมืองนาริตะก็กำลังขยายตัวเข้าไปถึงพื้นที่ของอำเภอคาโตริ

ใจกลางนาริตะ

พื้นที่ส่วนกลางของนาริตะเป็นพื้นที่ที่อยู่ระหว่างสถานีรถไฟนาริตะ สถานีรถไฟเคเซนาริตะ และวัดนาริตาซัง ถนนสายหลักของพื้นที่นี้คือถนนโอโมเตซันโดซึ่งมีร้านค้าเล็ก ๆ ราว 150 ร้านอยู่สองฝั่งถนน และเพิ่งมีการปรับปรุงถนนทั้งสายเมื่อไม่นานมานี้ ถนนสายนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในถนนที่แสดงเอกลักษณ์ของท้องถิ่นในดีที่สุดในญี่ปุ่น

เมืองใหม่นาริตะ

ย่านเมืองใหม่เป็นย่านที่อยู่อาศัยที่สร้างขึ้นใหม่ทางตะวันตกของสถานีรถไฟนาริตะ ในย่านนี้มีบ้านพักอาศัยราว 16,000 หลัง และมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 60,000 คน การก่อสร้างย่านนี้เริ่มมีการวางแผนเมื่อปี พ.ศ. 2511 โดยอิงจากเมืองใหม่ที่อยู่รอบกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ปัจจุบันนี้เป็นย่านที่คนส่วนใหญ่ของเมืองอาศัยอยู่ แรกเริ่มนั้นผู้อาศัยส่วนใหญ่ในย่านเมืองใหม่จะต้องเดินทางเข้าไปในกรุงโตเกียวหรือตัวเมืองชิบะเพื่อทำงาน แต่ปัจจุบันมีคนจำนวนมากเริ่มหันไปทำงานในเมืองต่างๆทางตะวันตกเฉียงเหนือของชิบะ ซึ่งอยู่ใกล้กับย่านเมืองใหม่มากกว่า และมีนักธุรกิจ ผู้ประกอบการ และพนักงานบริษัท ที่อยู่ในส่วนกลางของนาริตะเริ่มย้ายมาอาศัยอยู่ในย่านเมืองใหม่มากขึ้น

โคซูโนโมริ

โคซูโนโมริ (Kozunomori) เป็นพื้นที่ชานเมืองนาริตะ ตั้งอยู่ทางใต้ของย่านเมืองใหม่ ใช้เวลาเดินทางด้วยรถไฟจากสถานีรถไฟเคเซนาริตะ ประมาณ 4 นาที มีจำนวนประชากรประมาณ 12,000 คน สถานีรถไฟโคซูโนโมริอยู่ติดกับห้างสรรพสินค้าอิโตโยกาโดะซึ่งเป็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่เป็นที่นิยมในบรรดานักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศที่พักอาศัยอยู่ในเมืองนาริตะและพื้นที่โดยรอบ

ท่าอากาศยานและพื้นที่เกษตรกรรม

ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกของเมืองนาริตะ บนพื้นที่เกษตรกรรมเก่าแก่ที่มีชื่อว่าซันริซูกะ (Sanrizuka) การก่อสร้างและขยายท่าอากาศยานก่อให้เกิดความสับสนวุ่นวายต่อผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ซันริซูกะเป็นอย่างมาก และเนื่องจากมีการเวนคืนที่ดิน และรายได้จากการเกษตรกรรมลดลงอันเป็นผลมาจากการก่อสร้างท่าอากาศยาน ทำให้จำนวนผู้ประกอบอาชีพเกษตรกรรมลดลงเหลือเพียงหนึ่งในสามจากจำนวนก่อนมีการสร้างท่าอากาศยาน ปัจจุบันพื้นที่เกษตรกรรมที่ถูกทิ้งร้างบางพื้นที่ได้รับการปรับปรุงให้เป็นสนามกอล์ฟ ส่วนพื้นที่อื่นได้กลายเป็นที่ทิ้งขยะอย่างไม่เป็นทางการ