google/wiki40b huggingface dataset:
สถานีแบริ่ง

ที่ตั้ง

ถนนสุขุมวิท ระหว่างปากทางถนนลาซาล (สุขุมวิท 105) กับซอยสุขุมวิท 107 (แบริ่ง) ในพื้นที่แขวงบางนาใต้ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
โดยหลังจากเปิดให้ใช้บริการส่วนต่อขยายฟรีใน พ.ศ. 2554 สถานีแบริ่ง เป็นสถานีที่มีผู้โดยสารเข้ามาใช้บริการมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่ง (อันดับสองคือสถานีอุดมสุข และอันดับสามคือสถานีบางจาก) เนื่องจากเป็นเขตที่สิ้นสุดกับเขตจังหวัดสมุทรปราการ จึงทำให้ผู้ที่พำนักอยู่ในเขตจังหวัดสมุทรปราการมาใช้งานมากเป็นพิเศษโดยเฉพาะในช่วงเวลาเร่งด่วนทั้งเช้าและเย็น
ในช่วง พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2560 สถานีแบริ่งเคยทำหน้าที่เป็นสถานีปลายทางของระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพแทนสถานีอ่อนนุช แต่ปัจจุบันไม่ได้ทำหน้าที่เป็นสถานีปลายทางอีกต่อไป เนื่องจากกรุงเทพมหานคร และการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ได้เปิดใช้งาน โครงการรถไฟฟ้าสายสีเขียวอ่อน ช่วงแบริ่ง-สมุทรปราการ ระยะที่ 1 แบริ่ง-สำโรง ทำให้มีการเดินรถเพิ่ม 1 สถานีจากแบริ่งไปจนถึงสำโรงแล้วตีกลับ และได้เปิดใช้งานทั้งโครงการเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2561

รูปแบบของสถานี

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด

สัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก

สิ่งอำนวยความสะดวก

ลิฟต์ สำหรับผู้พิการ ไปยังชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา จากทางเท้าทั้ง 2 ฝั่ง
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 4

รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 4 ประจำปี พ.ศ. 2553 จัดโดย กองบรรณาธิการข่าวศิลปวัฒนธรรมและบันเทิง สำนักข่าวไทย จัดขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร

รางวัลยอดเยี่ยมแห่งปี

รายชื่อที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
ปวิณ ชำนิประศาสน์

ประวัติการศึกษา

ปวิณ เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2503 จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีจากสาขาวิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เกียรตินิยมอันดับ 2) และระดับปริญญาโท จากสาขาวิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

การทำงาน

ปวิณ เริ่มรับราชการในสังกัดกรมการปกครอง ในตำแหน่งเจ้าพนักงานปกครอง ระดับ 3 (ปลัดอำเภอ) เมื่อปี พ.ศ. 2527 ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 ได้โอนมาดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป กองกลาง สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝ่ายบรรจุและแต่งตั้ง หัวหน้าฝ่ายแผนอัตรากำลัง กองการเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นหัวหน้ากลุ่มงานพัฒนาระบบราชการ สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย
ในปี พ.ศ. 2547 โอนย้ายไปรับตำแหน่งพนักงานสอบสวนคดีพิเศษ กรมสอบสวนคดีพิเศษ ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 โอนกลับมารับราชการในตำแหน่งผู้อำนวยการกองการเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นผู้อำนวยการศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย ในปีถัดมา กระทั่งในปี พ.ศ. 2552 ได้รังแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดอำนาจเจริญ ในปี พ.ศ. 2555 รองผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรปราการ
ในปี พ.ศ. 2556 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย ในวันที่ 1 ตุลาคม จากนั้นในวันที่ 2 ตุลาคม ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง กระทั่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2558 ในปี พ.ศ. 2561 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย โดยสลับตำแหน่งกับนายศุภชัย เอี่ยมสุวรรณ
ภาษาเพิร์ล

ภาษาเพิร์ล (อังกฤษ: Perl) (ย่อมาจาก Practical Extraction and Report Language) เป็นภาษาโปรแกรมแบบไดนามิก พัฒนาโดยนายแลร์รี วอลล์ (Larry Wall) ในปี ค.ศ. 1987 เพื่อใช้งานกับระบบปฏิบัติการยูนิกซ์
ภาษาเพิร์ล นั้นถูกออกแบบมาให้ใช้งานได้ง่าย โครงสร้างของภาษาจึงไม่ซับซ้อน มีลักษณะคล้ายกับภาษาซี นอกจากนี้เพิร์ลยังได้แนวคิดบางอย่างมาจากเชลล์สคริปต์, ภาษา AWK, sed และ Lisp
ปัจจุบันเวอร์ชันล่าสุดคือ 5.18.0

โครงสร้างของภาษา

ตัวอย่างการเขียนโปรแกรม Hello World ด้วยภาษาเพิร์ล
#!/usr/bin/perlprint "Hello, world!\n";    # '\n' is a 'newline'
บรรทัดแรกเป็นการประกาศให้ระบบปฏิบัติการค้นหาตัวแปลภาษาเพิร์ลตามตำแหน่งที่ระบุ ส่วนบรรทัดที่สองเป็นการพิมพ์ข้อความ (หรือสตริง) ว่า "Hello, world!" และสัญลักษณ์ในการขึ้นบรรทัดใหม่ออกมา ตามด้วยความเห็นหรือคอมเมนต์ว่า '\n' is a 'newline' ในบรรทัดเดียวกัน สำหรับรุ่น 5.10 สามารถเขียนได้อีกแบบว่า
#!/usr/bin/perlsay "Hello, world!";
รายการโยงออร์เฉพาะ

คุณสมบัติ

ถ้ารู้ node ใน list แค่ node เดียวจะไม่สามารถเข้าถึงส่วนอื่นๆของ list ได้ ใช้การ XOR เพียง2ครั้งในการตรวจไปที่ node ต่อไป โดยให้ให้มีregister 2 ตัว ตัวหนึ่งเก็บค่าของที่อยู่ปัจจุบัน และอีกตัวเก็บค่าของที่อยู่ปัจจุบัน XOR กับที่อยู่ก่อนหน้า พิจารณา list ที่มี {...B C D...} จากขวาไปซ้าย และให้ R1 R2 เป็น register ให้ R1 เก็บค่าที่อยู่ปัจจุบัน (สมมติให้อยุ่ที่ C) และให้ R2 เก็บค่าของที่อยู่ปัจจุบัน XOR กับที่อยู่ก่อนหน้า (C ⊕ D) จะสามารถหาที่อยุ่ของ B ได้โดย R2⊕ค่า link ของ C (B ⊕ D) จะได้ C ⊕ D ⊕ B ⊕ D = B ⊕ C แล้วนำไป XOR กับ R1 จะได้ B ⊕ C ⊕ C= B
X  R2,Link    R2 <- C⊕D ⊕ B⊕D
XR R1,R2      R1 <- C ⊕ B⊕C    
ที่ปลายของ list จะให้ทำเหมือนมี node ที่มีที่อยู่เป็น 0 วางติดอยู่ที่ปลายเหมือน {0 A B C...} ค่า link ที่เก็บที่ A จะเป็น 0⊕B โดยจะต้องเพิ่มคำสั่งเพื่อตรวจสอบด้วยว่าค่าที่อยู่ต่อไปเป็น 0 หรือไม่ และที่ปลายของ list สามารถทำสะท้อนได้โดยให้เก็บ link เป็น 0 (จะเหมือน node ที่อยู่ทางซ้ายกับขวาเป็น node เดียวกัน XOR ของของที่เหมือนกันจะได้ 0)

ทำงานได้อย่างไร

จากคุณสมบัติ
X⊕X=0
X⊕0=X
X⊕Y=Y⊕X
(X⊕Y) ⊕Z=X⊕ (Y⊕Z)
register R2 จะเก็บค่า XOR ของ ที่อยู่ปัจจุบันและที่อยู่ก่อนหน้าเสมอ และค่า link จะเก็บXOR ของทางซ้ายและทางขวา ทำให้ค่า XOR ของ R2 และ link ถ้าแทนซ้ายด้วย L ขวาด้วย R ปัจจุบันด้วย C และ ตัวก่อนหน้าด้วย P จะได้ค่า R2 ⊕ link = C ⊕ P ⊕ L ⊕ R
ถ้ามาจากทางซ้าย P=L จะได้เป็น C ⊕ R
ถ้ามาจากทางขวา P=R จะได้เป็น C ⊕ L
ซึ่งเป็นค่า XOR ของที่อยู่ปัจจุบัน กับที่ที่อยู่ถัดไป

รูปแบบต่างๆ

โดยใช้หลักการเดียวกับ XOR linked list สามารถนำไปใช้กับการทำอื่นๆที่สามารถทำกลับได้ โดยแทนที่ XOR ด้วยการบวก หรือ การลบ

Addition linked list

list ชนิดนี้จะใกล้เคียงกับ XOR Linked list ยกเว้นค่า link เป็น 0 จะไม่ได้หมายถึงการสะท้อน การหา node ต่อไปทำได้โดยนำค่า link ลบกับที่อยู่ของ node ก่อนหน้า
มอริส ฟาร์ก

GERS กับฟงแตนเดอโวกลูซ

ใน ค.ศ. 1945 เจ้าหน้าที่ฟาร์กได้เข้าร่วมกลุ่มการศึกษาและการวิจัยใต้น้ำ (GERS) ที่จัดตั้งขึ้นใหม่ โดยได้รับคำสั่งจากฟีลิป ตาเย พร้อมด้วยกุสโต ในฐานะรองผู้บัญชาการ กับเฟรเดริก ดูว์มา ในฐานะที่ปรึกษาพลเรือนและหัวหน้านักดำน้ำ ดูว์มาได้ฝึกฟาร์กรวมถึงสองสมาชิกที่รับเข้ามาใหม่ของ GERS ซึ่งได้แก่เจ้าหน้าที่ ฌ็อง ปีนาร์ และกีย์ โมร็องดีแยร์ ในฐานะนักประดาน้ำ ฟาร์กกลายมาเป็นผู้บังคับบัญชาของหน่วยดำน้ำ VP 8 
ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1946 กุสโตและดูว์มาได้ดำน้ำเข้าไปในฟงแตนเดอโวกลูซ ซึ่งเป็นบ่อน้ำพุลึกลับในหมู่บ้านของจังหวัดโวกลูซ โดยหวังว่าจะค้นพบความลับของการที่เกิดน้ำพุพวยพุ่งขึ้นมาในแต่ละช่วงปี ฟาร์กเป็นผู้บัญชาการภาคพื้นดินของการดำเนินการในการหย่อนเชือกนำ โดยให้กุสโตและดูว์มาสามารถใช้ติดต่อภาคพื้นดินได้ เมื่อกุสโตและดูว์มาได้รับผลกระทบจากคาร์บอนมอนอกไซด์ในถังอากาศของพวกเขา ฟาร์กได้ช่วยชีวิตพวกเขาโดยการดึงพวกเขากลับขึ้นมาสู่ภาคพื้นดิน

การเสียชีวิต

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1947 GERS ได้วางแผนที่จะใช้ชุดของการดำน้ำเพื่อตรวจสอบระดับความลึกสูงสุดที่นักดำน้ำลึกสามารถเข้าถึงได้ วันที่ 17 กันยายน ฟาร์กทำการดำน้ำครั้งแรกใกล้กับฐานทัพเรือฝรั่งเศสที่ตูลง เขาลงสายสมอโดยทำเครื่องหมายตามระยะห่าง โดยได้เซ็นชื่อของเขาเพื่อรับรองความลึกที่เขาสามารถไปถึงได้ และระยะลากจูงในระดับที่ปลอดภัยซึ่งแนบไปกับเข็มขัดของเขา เพื่อให้เพื่อนที่อยู่ภาคพื้นดินได้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ หลังจากนั้นสามนาที ที่การบันทึกระดับความลึก 385 ฟุต ฟาร์กได้หยุดการส่งสัญญาณ ตาเยจึงได้สั่งให้ดึงเขาขึ้นมา ส่วนฌ็อง ปีนาร์ ได้ดำน้ำลงไปเพื่อหาเขา ซึ่งนั่นได้พบกับฟาร์กที่อยู่ในสภาพหมดสติ โดยหลอดปิดปากแขวนอยู่บนหน้าอกของเขา ความพยายามในการช่วยเหลือชีวิตเป็นไปอย่างต่อเนื่องถึงสิบสองชั่วโมง แต่ฟาร์กก็ได้เสียชีวิตลง อาการเมาไนโตรเจนเป็นสาเหตุการเสียชีวิตของเขาโดยหลอดปิดปากได้หลุดออกและจมน้ำตาย
ลายเซ็นลวก ๆ ของฟาร์กบนกระดานชนวนที่ระดับ 385 ฟุต ได้เป็นเครื่องยืนยันการบันทึกระดับความลึกของเขา กุสโตและกลุ่มของเขาได้สรุปว่าที่ระดับ 300 ฟุต คือความลึกสูงสุดของนักดำน้ำที่ใช้เครื่องอัดอากาศสามารถเข้าถึงได้ ฌัก กุสโต ยังกล่าวอีกด้วยว่า: "ดูว์มาและผมต่างเป็นหนี้ชีวิตของมอริส ฟาร์ก ผู้ซึ่งได้ช่วยชีวิตพวกเราให้พ้นความตายจากถ้ำที่โวกลูซ เราไม่สามารถเรียกขวัญกลับคืนมาได้ เนื่องด้วยเราไม่สามารถเป็นฝ่ายช่วยเหลือเขาไว้ได้เลย"

สิ่งสืบเนื่อง

วันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2007 ซึ่งเป็นการครบรอบหกสิบปีการจากไปของฟาร์ก ได้มีการจัดห้องสำหรับการอุทิศเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในชื่อ "ห้องมอริส ฟาร์ก" ที่พิพิธภัณฑ์นานาชาติแห่งการดำน้ำเฟรเดริก ดูว์มา ในซานารี-ซูร์-แมร์ ประเทศฝรั่งเศส ลูก ๆ ของฟาร์ก ซึ่งได้แก่ ร็อซลีนและหลุยส์ ฟาร์ก ต่างได้รับการเสนอตัวในพิธี ที่ห้องนี้มีภาพถ่ายของฟาร์กก่อนการดำน้ำครั้งสุดท้าย และสำเนาลายเซ็นครั้งสุดท้าย
สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมอนเตเนโกร

บั้นปลายพระชนม์ชีพ

สมเด็จพระราชินีมิเลนา ทรงดำรงพระชน์ชีพแบบเรียบง่าย ถึงแม้ประเทศนั้นกำลังต่อต้านราชวงศื จนเกิดการปฏิวัติมอนเตเนโกรเข้าสู่ระบอบประธานาธิบดี และพระองค์กับพระราชสวามี จึงเป็นพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีแห่งมอนเตเนโกรเพียง 2 พระองค์เท่านั้น พระองค์และพระราชสวามีเคยเสด็จพระราชดำเนินเยือนอิสตันบูล ตามคำกราบบังคมทูลเชิญของ สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ในปี 2422 ซึ่งถือเป็นพระราชวงศ์ต่างประเทศเพียงไม่กี่พระองค์เท่านั้น ที่มีโอกาสได้เสด็จไปนครแห่งนี้ จนกระทั่งมอนเตเนโกรถูกผนวกเข้ากับเซอร์เบีย ในปี 2461 พระบรมวงศ่นุวงศ์แห่งมอนเตเนโกรต้องเสด็จพระราชดำเนิน/เสด็จออกจากประเทศซึ่งพระองค์แลพระราชสวามีเสด็จสวรรคตลงในประเทศฝรั่งเศส พระบรมศพของพระองค์และพระราชสวามีถูกฝังในซานโรเม เมืองทางตอนใต้ของอิตาลี
โกลเดินริทรีฟเวอร์

ลักษณะทั่วไป

สุนัขขนาดกลาง รักเด็ก ส่วนสูง น้ำหนัก วงจรชีวิต การจัดกลุ่มพันธุ์ 21.5 - 24 นิ้ว 55 - 75 ปอนด์ 12 - 14 ปี สุนัขที่ใช้ในกีฬาล่าสัตว์ ขนชั้นในแน่น และกันน้ำได้ดีเช่นเดียวกัน มีขนปุกปุยหนาแน่นบริเวณคอ ด้านหลังขาหลัง และหาง และมีขนปุกปุยปานกลางบริเวณด้านหลังขาหน้าและท้อง สีของขนมีหลายเฉดสีต่างกันไป ตั้งแต่สีทองเข้มจนถึงทองเงา 
โกลเดินริทรีฟเวอร์ เป็นสุนัขที่มีความเฉลียวฉลาดมากมากจนสามารถนำมาฝึกเพื่อใช้งานได้ เนื่องจากเป็นสุนัขที่มีขนาดปานกลาง จัดว่าเป็นสุนัขที่มีประสาทสัมผัสที่ดีทั้งในด้านของการฟังเสียง การดมกลิ่นสะกดรอย นอกจากนี้ยังมีสายตาอันเฉียบคมและแม่นยำ ด้วยเหตุนี้วงการทหารและตำรวจในหลายๆ ประเทศจึงได้นำสุนัขพันธุ์นี้มาฝึกเพื่อไว้ช่วยงานราชการ อาทิเช่น ตรวจค้นยาเสพติด, ดมกลิ่นสะกดรอยคนร้าย, ยามรักษาความปลอดภัย แต่ที่ดูเหมือนจะได้รับความนิยมสูงสุด ก็เห็นจะได้แก่ฝึกให้เป็นสุนัขนำทางคนตาบอด ทั้งนี้เพราะโกลเดินริทรีฟเวอร์เป็นสุนัขซึ่งฉลาด แต่ไม่ค่อยเจ้าเล่ห์หรือซุกซนเหมือนสุนัขบางพันธุ์ ขนชั้นนอกแน่น เงา หยิกเป็นลอนเล็กน้อย และราบเรียบไปตามลำตัว กันน้ำได้ดี

อุปนิสัย

มีความกระตือรือร้นตลอดเวลาจนถึงขั้นซุกซน จะไม่ส่งเสียงโดยไม่มีเหตุผล ฉลาด เชื่องมากๆ สามารถเรียนรู้การฝึกฝนได้รวดเร็วและสามารถฝึกฝนได้ง่าย

ข้อควรระวังเป็นพิเศษ

ลูกสุนัขที่ได้มาจาการผสมพันธุ์ที่ไม่ดี จะมีนิสัยก้าวร้าว ซุกซน กระตือรือร้นมากเกินไป และเจ็บป่วยอยู่บ่อยๆ
ราชวงศ์อ็อทโท

ราชวงศ์อ็อทโท (อังกฤษ: Ottonian dynasty) เป็นราชตระกูลของพระเจ้าแผ่นดินเยอรมันที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 919 จนถึง ค.ศ. 1024 ชื่อของราชวงศ์ตั้งตามอ็อทโทที่ 1 มหาราช ผู้สถาปนาราชวงศ์ บางครั้งราชวงศ์นี้ก็เรียกว่า “ราชวงศ์ซัคเซิน” ตามที่มาของบรรบุรุษของราชวงศ์ หรือบางครั้งก็เรียกว่า “ลึยโดลฟิงส์” (Liudolfings) ตามนามของลึยโดลฟ์ ดยุคแห่งซัคเซิน องค์ปฐมวงศ์ ราชวงศ์อ็อทโทถือกันว่าเป็นราชวงศ์แรกของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อจากราชวงศ์การอแล็งเฌียง
สตีเวน สปีลเบิร์ก

ประวัติ

สตีเวน สปีลเบิร์ก เกิดในซินซินเนติ โอไฮโอ  ในครอบครัวชนชั้นกลาง ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว  จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยที่แคลิฟอร์เนีย สเตท, ลองบีช ซึ่งเขาไม่เคยเรียนวิชาภาพยนตร์จากมหาวิทยาเลย พออายุ 16 ปี ได้ทำงานกับบริษัทสร้างหนังในท้องถิ่นที่เมืองฟินิกซ์ รัฐแอริโซนาและก็ทำหนังวิทยาศาสตร์ (ไซไฟ) ความยาว 2 ชั่วโมง เรื่อง Firelight  จากนั้น  สปีลเบิร์กก็ทำภาพยนตร์สั้นเรื่อง Amblin ในปี พ.ศ. 2512 และได้ไปเสนอกับฝ่ายโทรทัศน์ของบริษัทยูนิเวอร์แซล จนได้งานทำภาพยนตร์สั้นออกมา 3 เรื่อง และหนึ่งในนั้นคือ Duel หนังเขย่าขวัญที่ทำให้สปีลเบิร์กแจ้งเกิด เพราะหนังได้รางวัลจากยุโรปแถมทำเงินอีกด้วย
ในปี 2518 ได้กำกับหนังเรื่อง จอว์ส  จากนั้นอีก 2 ปี Close Encounter of the Third Kind ก็และปี 2524 กับหนังชื่อ อินเดียน่า โจนส์ โดยสร้างภาค 2 และภาค 3 ในปีหลังๆ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากและภาค 4 ในปี 2551 และในปี 2527 สปีลเบิร์กทำหนังเรื่อง E.T.The Extra-Terrestrial ความสัมพันธ์เพื่อนรักจากต่างดาวกับเด็กน้อย 
นอกจากนี้สปีลเบิร์กยังทำหนังเครียดๆ อย่าง The Colour Purple (ชีวิตของหญิงผิวดำที่ถูกกดขี่), Empire of the Sun (เด็กในสงครามโลกครั้งที่ 2) และ Schindler list (การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว)
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงาน 2 ครั้ง คนแรกกับอามี่ ไอร์วิ่ง แล้วหย่ากัน คนที่สองชื่อ เคท แคปชอว์ นางเอกอินเดียน่า โจนส์ ภาค 2 มีลูก 5 คน คือ แม็กซ์ ซาซ่า ซอว์เยอร์ ธีโอ และลูกบุญธรรมคือเจสสิก้า
ขบวนการกู้ภัย โกโกไฟว์

เนื้อเรื่อง

ในอดีตได้มีการทำนายถึงกาลอวสานของโลก ในปี ค.ศ. 1999 ซึ่งเกิดจากปรากฏการณ์ "แกรนด์ครอส" (ปรากฏการณ์ที่ดาวทั้ง 9 ดวงในระบบสุริยะจักรวาล เรียงตัวเป็นรูปไม้กางเขน โดยมีโลกเป็นศูนย์กลาง) อันส่งผลให้เกิดความหายนะทั่วระบบสุริยะจักรวาล 
เมื่อประมาณ 10 กว่าปีก่อน (ค.ศ. 1986) ศจ.ทัตซึมิ มอนโด ได้ล่วงรู้คำทำนายต้องห้ามที่จะเกิดขึ้น จึงทำการค้นคว้าและประดิษฐ์อุปกรณ์เพื่อรับมือกับเหตุร้ายแรงที่จะเกิดขึ้นในภายภาคหน้า โดยทิ้งชีวิตอันแสนสุขของครอบครัวไว้เบื้องหลัง ในขณะเดียวกัน เผ่าปีศาจภัยพิบัติ ไซม่า ได้รอคอยการคืนชีพของผู้เป็นบิดา-มารดาของพวกเขา ผ่านปรากฏการณ์"แกรนด์ครอส" เพื่อหวังที่จะยึดครองโลกอีกครั้ง
เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 เผ่าปีศาจภัยพิบัติ ไซม่า อันประกอบด้วย จิลฟีซะ, โกบอลดะ, ดีนัส, ดรอป และพ่อบ้าน ปิแอร์ ได้เริ่มแผนการยึดครองโลกเพื่อเตรียมการต้อนรับ แกรนด์เดียร์ มหาราชินีผู้เป็นมารดาของเผ่าปีศาจภัยพิบัติ โดยส่งอุตกาบาตขนาดยักษ์ เป็นการอุ่นเครื่อง ทางด้านพี่น้องครอบครัวทัตซึมิ อันประกอบไปด้วย มาโตอิ, นางาเระ, โช, ไดมอน และ มัตซึริ ซึ่งเติบโตขึ้นเป็นสมาชิกหน่วยกู้ภัยต่างๆ เมื่อทราบข่าวอุตกาบาต ขนาดยักษ์ตกลงมาที่โตเกียว จึงรีบรุดมาช่วยเหลือทันที แต่กลับโดนอุตกาบาตทำร้ายเข้าอย่างจัง บุคคลที่ช่วยชีวิตพี่น้องทัตซึมิ คือ ศจ.ทัตซึมิ มอนโด ที่หายสาบสูญไปร่วม 10 กว่าปี ได้ปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับแจ้งข่าวร้ายเกี่ยวกับปรากฏการณ์ "แกรนครอส" ให้ทราบ พร้อมทั้งบังคับให้พี่น้องทั้ง 5 คน เป็นนักรบกู้ภัย (Rescue soilder) ในนาม ขบวนการกู้ภัย โกโกไฟว์ เพื่อปกป้องโลกไม่ให้เกิดการล่มสลาย
เหล่าพี่น้องทัตซึมิ ต้องต่อสู้กับเผ่าปีศาจภัยพิบัติ เป็นไปด้วยความยากลำบาก ทำให้ปรากฏการณ์ "แกรนด์ครอส" เกิดขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ถึงกระนั้น ปรากฏการณ์"แกรนด์ครอส" กลับเกิดขึ้นไม่สมบูรณ์ ทำให้กาลอวสานของโลกไม่เป็นไปตามที่ครอบครัวไซม่าคาดหวัง ประกอบกับการสูญเสีย จิลฟีซะ (แต่กลับได้ แกรนด์เดีย และ การเจริญวัยของดรอป / ซาลามันเดส แทน) ในการต่อสู้ ทำให้เผ่าปีศาจภัยพิบัติเดินหน้าวางแผนยึดครองโลกต่อไป โดยที่สถานะและความไว้เนื้อเชื่อใจของครอบครัวไซม่าเริ่มสั่นคลอน ในขณะเดียวกัน เหล่าพี่น้องทัตซึมิ ที่มีความสามัคคีและความแข็งแกร่งจากประสบการณ์เพิ่มขึ้น ได้เดินหน้าปกป้องโลกและบรรเทาทุกข์แด่มวลมนุษย์ต่อไป จนกว่าความสงบสุขของโลกจะกลับคืนมาอีกครั้ง

การออกอากาศ

ขบวนการกู้ภัย โกโกไฟว์ ออกอากาศทุกเช้าวันอาทิตย์เวลา 7:30 น. - 8:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ
ในประเทศไทย ผู้ที่ได้รับสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายคือ โรส วิดีโอ ใช้ชื่อว่า ขบวนการ โกโกไฟว์ วางจำหน่ายในรูปแบบ VCD ภายหลังมี DVD มาขายโดยนำไฟล์ของ VCD มารวมลงในแผ่น DVD แทน แต่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ในขณะนั้นด้วยสาเหตุบางประการ อย่างไรก็ตามก็ได้มีการออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ดาวเทียม แก๊งการ์ตูนแชนเนล ทั้งนี้จำนวนตอนที่โรสนำมาเผยแพร่มี 49 ตอน มีตอนที่ 44 ที่ไม่ได้ปรากฏในตอน
เยฟเกนี ฮาลเดย์

ภาพถ่ายกองทัพแดงที่อาคารไรชส์ทาค

ภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงที่สุดของฮาลเดย์คือการชูธงที่ไรชส์ทาคของทหารกองทัพแดงในตอนท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง: ความพ่ายแพ้ในประวัติศาสตร์ของนาซีเยอรมนีในสงครามที่ต้องแลกมาด้วยยี่สิบล้านชีวิตของสหภาพโซเวียต; นิตยสารโอโกเนียคตีพิมพ์ภาพดังกล่าวเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1945  ฮาลเดย์ได้ถ่ายหมดทั้งม้วนฟิล์ม 36 ภาพ มีหนึ่งภาพถ่าย พร้อมทั้งเวอร์ชันที่ใกล้เคียงกันมาก ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของเหตุการณ์ (หนังสือพิมพ์เดอะไทมส์ระบุว่าเป็นเวอร์ชันดังกล่าว) เมื่อฮาลเดย์มาถึงอาคารไรชส์ทาค เขาก็ขอร้องทหารที่กำลังจะผ่านไปเพื่อช่วยในการถ่ายทำฉาก มีเพียงสี่คนเท่านั้น รวมทั้งฮาลเดย์บนหลังคา คนที่ติดธงเป็นพลทหารอายุ 18 ปีชื่ออะเลคเซย์ โควัลยอฟ จากเคียฟ อีกสองคนคืออับดุลคาคิม อิสไมลอฟ จากดาเกสถาน และลีโอนิด โกรีเชฟ (ยังกล่าวถึงในฐานะอะเลคเซย์ โกรียาเชฟ) จากมินสค์ โดยถ่ายภาพด้วยกล้องหาระยะไลก้า III ด้วยเลนส์ขนาด 35 มม. เอฟ 3.5 
ภาพที่มีการเฉลิมฉลองคือการยกธงครั้งก่อนหน้าซึ่งไม่ได้มีการถ่ายไว้ ตามที่เกิดขึ้นเวลา 22:40 น. ของวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 ในขณะที่อาคารยังคงยึดครองโดยกองทัพเยอรมัน กลุ่มทหารโซเวียตจำนวนสี่คนกำลังสู้รบบนหลังคา ซึ่งพลทหารมีฮาอิล มินิน อายุ 23 ปีได้ขึ้นไปบนรูปปั้นคนขี่ม้าที่เป็นตัวแทนของประเทศเยอรมนี เพื่อยึดเสาธงชั่วคราวไว้กับยอด ในฐานะที่เกิดขึ้นตอนกลางคืนและภายใต้การยิง จึงทำให้ไม่สามารถถ่ายภาพได้ วันต่อมาพลซุ่มยิงเยอรมันได้ยิงธงจนร่วง กระทั่งการยอมจำนนของฝั่งอาคารไรชส์ทาคมีขึ้นเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 และหลังจากที่ฮาลเดย์ได้ประมาณขนาดอาคารพร้อมกับทหารสามนายที่เขาพาขึ้นมาแบบสุ่มระหว่างทางของเขาแล้ว เขาแบกธงขนาดใหญ่ที่เย็บจากผ้าปูโต๊ะสามผืนโดยลุงของเขาสำหรับวัตถุประสงค์นี้โดยแท้ ซึ่งตะเข็บจะมองเห็นได้ชัดเจนบนภาพ ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่การชูธงที่ไรชส์ทาค
ปราสาทไฮเดิลแบร์ค

ปราสาทไฮเดิลแบร์ค (เยอรมัน: Heidelberger Schloss) เป็นปราสาทเก่าในเมืองไฮเดิลแบร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างจากยุคเรอแนซ็องส์ที่สำคัญที่สุดในตอนเหนือของเทือกเขาแอลป์ ไม่ปรากฎหลักฐานว่าปราสาทแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อใด แต่ปราสาทหลังนี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในปีค.ศ. 1214 เมื่อจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ได้พระราชทานปราสาทหลังนี้ให้แก่ลุดวิจที่ 1 ดยุกแห่งบาวาเรีย ตั้งแต่นั้นมา ปราสาทหลังนี้ก็อยู่ในการครอบครองโดยตระกูลวิทเทลส์บัค จากการที่ปราสาทขนาดนี้มีขนาดใหญ่และตั้งอยู่บนเชิงเขา หน้าปราสาทมีแม่น้ำเนคคาร์ไหลผ่าน ปราสาทหลังนี้จึงเป็นป้อมปราการอย่างดีในการป้องกันข้าศึก
ในศตวรรษที่ 17 ได้เกิดสงครามครั้งใหญ่ขึ้นสองครั้งในทวีปยุโรป คือสงครามสามสิบปีและสงครามเก้าปี ปราสาทแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นพาลาทิเนตที่ต้องเผชิญกับการโจมตีสู้รบหลายครั้งจนปราสาทได้รับความเสียหายอย่างมาก แม้ผู้ปกครองแต่ละคนจะมีการซ่อมแซมแต่ก็ไม่ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องเนื่องจากภาวะสงคราม จนกระทั่งเมื่อสงครามสิ้นสุดลงในปี 1697 คาร์ลที่ 3 ฟรีดริช ผู้ปกครองพาลาทิเนตมีความคิดที่จะซ่อมแซมปราสาทหลังนี้ให้เสร็จ แต่ก็ต้องเป็นอันระงับไปเนื่องจากขาดแคลนเงิน
ในปี 1720 เกิดความขัดแย้งทางนิกายในเมืองไฮเดิลแบร์คขึ้น ทำให้เจ้าชายคาร์ลที่ 3 ฟรีดริช ผู้นับถือคาทอลิกทรงย้ายราชสำนักไปยังเมืองมันน์ไฮม์และสูญเสียสิทธิทั้งหมดในปราสาท เจ้าชายคาร์ลทรงสร้างวังแห่งใหม่ขึ้นที่มันน์ไฮม์ ตั้งแต่นั้นมา ปราสาทแห่งนี้ก็ไม่ค่อยได้รับความสนใจใยดีมากนักและค่อยๆพังทลาย ชาวเมืองมักขึ้นไปเอาอิฐ ไม้ เหล็ก จากปราสาทแห่งนี้ไปสร้างบ้านเรือนของตน รัฐบาลของรัฐบาเดินต้องใช้เวลาร่วมครึ่งศตวรรษเพื่อพิจารณาว่าจะทุบปราสาทหลังนี้ทิ้งดีหรือไม่ จนกระทั่งได้ข้อสรุปในปี 1868 ว่ารัฐบาลจะทำการรักษาและบูรณะปราสาทหลังนี้ การบูรณะปราสาทหลังนี้ได้แล็วเสร็จในปี 1900 โดยใช้เงินบูรณะไปทั้งสิ้น 520,000 มาร์ค การบูรณะทำเฉพาะบางส่วนเท่านั้น ส่วนใหญ่ของปราสาทยังคงเป็นซากปรักหักพัง
โมโม (อาหาร)

ประวัติ

โมโมมีต้นกำเนิดในทิเบต เดิมกินกับเนื้อจามรี ต่อมาได้กลายเป็นอาหารพื้นเมืองของทิเบต ภูฏาน สิกขิม เนปาล และลาดัก และยังพบได้ทั่วไปในบริเวณที่มีชาวเนปาลแพร่กระจายเข้าไปเช่นหิมาจัลประเทศ เบงกอลตะวันตกและรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย เป็นอาหารข้างถนนที่เป็นที่นิยมในเนปาล และชุมชนผู้อพยพชาวเนปาลในสหรัฐ อังกฤษ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
อุดมเดช สีตบุตร

ประวัติ

พลเอก อุดมเดช สีตบุตร เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2498 ชื่อเล่น โด่ง; สื่อมวลชนนิยมเรียกว่า บิ๊กโด่ง ณ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของพลเอก เลิศรบ สีตบุตร อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ปี 2515 กับนางประณีต สีตบุตร เป็นบุตรชายคนสุดท้องของพี่น้อง 6 คน ดังนี้
1. นายชาญชัย สีตบุตร
2. พลอากาศเอก ไพศาล สีตบุตร
3. นางสาวอัญชลี สีตบุตร
4. นางฤดีรัตน์ สีตบุตร
5. นางศิรินทิพย์ สีตบุตร
6. พลเอก อุดมเดช สีตบุตร

ครอบครัว

พลเอก อุดมเดช สีตบุตร สมรสกับ นางวิภาดา สีตบุตร กรรมการบริหาร บริษัท มาเลศฟู้ด จำกัดมีบุตรธิดาด้วยกัน 2 คน คือ ร้อยโทหญิงจุฑาภัค สีตบุตร และ นักเรียนนายร้อย ภูวเดช สีตบุตร

งานการเมือง

พลเอก อุดมเดช สีตบุตร ได้รับแต่งตั้งแป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และเป็นเลขาธิการคณะรักษาความสงบแห่งชาติอีกหน้าที่หนึ่ง
BYOD

Bring Your Own Device (BYOD) (แปลตามอักษร: "นำอุปกรณ์ของคุณมาเอง") อธิบายถึงแนวโน้มทางเทคโนโลยี ที่พนักงานนำอุปกรณ์พกพาของตัวเองมาที่ที่ทำงาน และใช้อุปกรณ์ดังกล่าวเพื่อใช้ทรัพยากรที่มีการควบคุมการเข้าถึงของบริษัท เช่น อีเมล ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ และฐานข้อมูล บางคนใช้คำว่า Bring Your Own Technology (BYOT) เนื่องจากมันมีความหมายกว้างกว่า ไม่จำกัดอยู่เฉพาะฮาร์ดแวร์เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงซอฟต์แวร์บนอุปกรณ์ด้วย (เช่น เว็บเบราว์เซอร์, โปรแกรมเล่นสื่อ, แอนตี้ไวรัส, เวิร์ดโพรเซสเซอร์)
BYOD มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ ในโลกธุรกิจที่ประมาณ 90% ของพนักงาน ใช้อุปกรณ์ของตัวเองอยู่แล้วในที่ทำงาน (แม้จะใช้อย่างจำกัดก็ตาม) ส่วนใหญ่แล้ว ธุรกิจต่างๆ ไม่สามารถห้ามแนวโน้มดังกล่าวได้ บางคนเชื่อว่า BYOD อาจช่วยให้พนักงานมีผลิตภาพมากขึ้น
หากปล่อยไว้โดยไม่บริหารจัดการ วิธีปฏิบัติดังกล่าวอาจนำไปสู่การรั่วไหลของข้อมูล ตัวอย่างเช่น ถ้าพนักงานคนหนึ่งใช้สมาร์ตโฟนของเขาเพื่อเข้าถึงเครือข่ายของบริษัท และต่อมาทำโทรศัพท์ดังกล่าวหาย ข้อมูลที่เป็นความลับของบริษัทที่เก็บอยู่ในโทรศัพท์ดังกล่าว ก็อาจจะถูกอ่านได้โดยคนที่ไม่อาจไว้ใจได้
ประเด็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดประการหนึ่ง ซึ่งตัดสินใจได้ยากในการบริหารจัดการ BYOD ก็คือการติดตามและควบคุมการเข้าถึงเครือข่ายของบริษัทและเครือข่ายส่วนตัว
น้ำตกห้วยหินฝน

น้ำตกห้วยหินฝน เป็นน้ำตกขนาดเล็ก อยู่ในอุทยานแห่งชาติขุนน่าน อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน มีต้นกำเนิดจากลำห้วยหินฝน ในอดีตเมื่อหลายร้อยปีที่ผ่านมาได้มีกองทัพพม่าใช้เป็นที่ตั้งฐานทัพ แล้วใช้หินในลำห้วยเป็นที่ลับคมหอกคมดาบ เพื่อเตรียมที่จะไปตีเอาบ่อเกลือ การลับลับคมหอกคมดาบ ชาวบ้านแถบนี้เรียกว่าฝนหอกฝนดาบ จึงเรียกลำห้วยว่า ห้วยหินฝน จนถึงปัจจุบัน
น้ำตกห้วยหินฝนเป็นน้ำตกที่มีความสวยงามตามธรรมชาติ มีพันธุ์ไม้ประเภทเฟิร์นขึ้นตลอดทางจนไปถึงตัวน้ำตก สภาพป่าไม้บริเวณน้ำตกมีความร่มรื่น เหมาะแก่การพักผ่อนอย่างแท้จริง นักท่องเที่ยวสามารถเข้าถึงน้ำตกได้ง่าย เนื่องจากอยู่ในเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ โดยเดินเท้าจากด้านหลังบ้านพักของอุทยานไปประมาณ 150 เมตร
อำเภอห้วยทับทัน

ที่มาของชื่อ

เดิมน่าจะชื่อว่า "ห้วยทัพทัน" เพราะมีความหมายสอดคล้องตำนานเมืองศรีสะเกษมากกว่า แต่ในปัจจุบันเพี้ยนมาเป็น "ห้วยทับทัน" จากตำนานที่ว่า สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีของไทย เมื่อพระเจ้าเอกทัศครองราชย์อยู่นั้น ได้เกิดอาเพศช้างเผือกแตกโรงหนี แล้วมุ่งหน้ามาทางทิศตะวันออก มาถึงเขตดินแดนเขมรป่าดง (เขตจังหวัดศรีสะเกษและสุรินทร์ในปัจจุบัน) พระเจ้าเอกทัศทรงให้ทหารนายกองออกตามจับช้างเผือก ขบวนทหารร่วมกับหัวหน้ากลุ่มชนชาวเขมรป่าดงที่ชำนาญการจับช้าง ออกตามจับช้างจน "มาทัน" ที่ลำธารแห่งหนึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอห้วยทับทัน จึงเห็นตัวช้างแต่ยังจับไม่ได้ ชาวบ้านจึงเรียกชื่อลำธารที่นายกองจับช้างตามมาทันนั้นว่า ห้วยทัพทัน เพราะกองทัพตามจับช้างมาทันที่นั่น ช้างเผือกวิ่งหนีเลยไปทางทิศใต้ด้านเขาพนมดงรัก จึงไล่ติดตามจนจับช้างเผือกได้ที่เชิงเขาพนมดงรัก ในเขตอำเภอกันทรลักษ์ปัจจุบัน เมื่อนำช้างเผือกมาถึงหมู่บ้านใหญ่บ้านหนึ่งซึ่งเป็นตัวเมืองศรีสะเกษปัจจุบัน ช้างเผือกได้รับบาดเจ็บ พอรักษาพยาบาลช้างจนหายแล้วจึงออกเดินทางนำช้างเผือกส่งถึงกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านเป็นชาวกูยจึงเรียกหมู่บ้านนั้นว่า "บ้านเจียงอี" (ภาษากูย แปลว่า "บ้านช้างเจ็บ") และวัดในหมู่บ้านจึงได้ชื่อว่า "วัดเจียงอี" นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ประวัติ

อำเภอห้วยทับทันแยกออกมาจากอำเภออุทุมพรพิสัยและประกาศตั้งเป็นกิ่งอำเภอห้วยทับทัน เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2520 ต่อมาทำการเปิดกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 โดยใฃ้ใต้ถุนศาลาวัดประชารังสรรค์เป็นสถานที่ทำการกิ่งอำเภอ และได้รับงบประมาณก่อสร้างที่ว่าการอำเภอถาวรเมื่อ พ.ศ. 2524 ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2529

แหล่งน้ำ

ห้วยทับทัน เป็นลำห้วยที่ไหลมาจากอำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์ เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างจังหวัดสุรินทร์และจังหวัดศรีสะเกษในเขตอำเภอห้วยทับทัน  อำเภอเมืองจันทร์  อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ และ อำเภอบึงบูรพ์ไหลลงไปบรรจบแม่น้ำมูลบริเวณอำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์

ปราสาทห้วยทับทัน

ปราสาทบ้านปราสาท (ห้วยทับทัน) ถูกสำรวจพบและขึ้นทะเบียนโบราณสถานของชาติใน พ.ศ. 2478 โดยตั้งอยู่ที่วัดปราสาทพนาราม บ้านปราสาท หมู่ที่ 12 ตำบลปราสาท อยู่ห่างจากตัวจังหวัดศรีสะเกษประมาณ 39 กิโลเมตร ตัวปราสาทประกอบด้วยปรางค์อิฐ 3 องค์ ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงเดียวกันในแนวเหนือ-ใต้ มีกำแพงล้อมรอบพร้อมซุ้มประตู สันนิษฐานว่า เดิมมี 3 หรือ 4 ทิศ ปัจจุบันคงเหลือเพียงด้านทิศใต้เท่านั้น ก่อด้วยศิลาแลง ปรางค์สององค์ที่ขนาบข้างขนาดเดียวกัน  ได้รับการดัดแปลงรูปแบบไปมาก โดยเฉพาะส่วนหลังคาและประตู ซึ่งก่อทึบหมดทุกด้าน ยังคงปรากฏกรอบประตูหินทรายและชิ้นส่วนทับหลังสลักภาพการกวนเกษียรสมุทรตกอยู่  ปราสาทแห่งนี้สร้างขึ้นตามความเชื่อในศาสนาพราหมณ์ เป็นศิลปกรรมร่วมสมัยแบบบาปวน  สมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ราวพุทธศตวรรษที่ 16 และบูรณะมาแล้ว 3 ยุค กรมศิลปากรได้มีการขุดพบวัตถุโบราณคือ เทวรูปศิลาหินทราย ทับหลังพระอิศวรทรงโคอุศุภราช หรือโคนนทิ และ ทับหลังกูรมาวตาร และในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ได้สำรวจขุดพบ และโครงกระดูกมนุษย์โบราณอายุราว 3 พันปี ตั้งแต่ยุคหินใหม่  กำไลสำริด เภาชนะดินเผา  ลูกปัดสี กระเบื้องเคลือบ กระดองเต่า  ขาวสารที่กลายเป็นหิน

ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น

อำเภอห้วยทับทันมีผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียง คือ ไก่ย่างไม้มะดัน ผลิตจากไก่พื้นเมืองสามสายเลือด ใช้ไม้มะดันเป็นไม้เสียบไก่ รสชาติจะออกเปรี้ยวพอเหมาะกับสูตรเครื่องปรุง ลักษณะพิเศษคือการนำไม้มะดันที่ขึ้นตามธรรมชาติมาเหลาเสียบเป็นไม้ปิ้งซึ่งต่างจากที่อื่น นอกจากนั้นยังมีผลิตภัณฑ์อีกอย่างหนึ่ง คือ เสื้อย้อมมะเกลือ เป็นเสื้อที่ผ่านกรรมวิธีการย้อมด้วยวิธีการพื้นบ้าน (แช่น้ำมะเกลือ)