google/wiki40b huggingface dataset:
หยางกุ้ยเฟย์

หยางกุ้ยเฟย์ ตามสำเนียงกลาง หรือ เอียกุยฮุย ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวย่อ: 杨贵妃; จีนตัวเต็ม: 楊貴妃; พินอิน: Yáng Guìfēi; เวด-ไจลส์: Yang² Kuei⁴-fei¹; 26 มิถุนายน ค.ศ. 719 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 756) ชื่อตัวว่า หยาง อฺวี้-หฺวัน (จีน: 楊玉環; พินอิน: Yáng Yùhuán; เวด-ไจลส์: Yang² Yü⁴-huan²) และชื่อเมื่อบวชว่า ไท่เจิน (太真; "จริงยิ่ง") เป็นสนมเอกของจักรพรรดิเสฺวียนจงแห่งราชวงศ์ถัง และเป็นหนึ่งในสี่ยอดพธู
ในปลายรัชกาลจักรพรรดิเสฺวียนจง แม่ทัพอาน ลู่ชาน (安祿山) ก่อกบฏ จักรพรรดิและข้าราชการหนีจากเมืองฉางอานไปเมืองเฉิงตู บรรดาทหารขอให้จักรพรรดิประหารสนมหยางเสีย เพราะเชื่อว่า หยาง กั๋วจง (楊國忠) ญาติของสนมหยาง เป็นตัวการกบฏ จักรพรรดิจึงสั่งให้ขันทีเกา ลี่ชื่อ (高力士) รัดคอสนมหยางจนสิ้นชีวิต
การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น

ประวัติ

เริ่มแรก คำว่า โคกูยูเท็ตสึโด หรือ การรถไฟแห่งชาติ ใช้เป็นชื่อของเครือข่ายเส้นทางรถไฟที่ดำเนินการโดยบริษัทแห่งชาติภายใต้การควบคุมของสถาบันรถไฟภายหลังการโอนกิจการรถไฟให้เป็นกิจการของชาติใน พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2450 ต่อมา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงรถไฟและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและการสื่อการก็ได้เข้าถือครองกิจการรถไฟและเป็นผู้ควบคุมการทำงานทั้งหมด โดยให้ประกาศให้ใช้ชื่อ การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่น (JGR) แทนชื่อเดิม ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลญี่ปุ่นต้องรื้อถอนรางรถไฟของการรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่นไปใช้ประโยชน์เนื่องจากภาวะสงครามทำให้เหล็กกล้าขาดแคลนมาก
เมื่อปี พ.ศ. 2492 การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่นได้แปรรูปเป็นบริษัทมหาชน ตามคำสั่งของผู้นำทางทหารของสหรัฐอเมริกาที่เข้ามารักษาความสงบในกรุงโตเกียว บริษัทใหม่แห่งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก จนนำมาสู่การสร้างรถไฟความเร็วสูงชิงกันเซ็งในปี พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) ได้ในที่สุด อย่างไรก็ตาม การที่บริษัทพยายามต่อขยายเครือข่ายรถไฟด่วน บริษัทก็ตกเป็นหนี้มากขึ้นเนื่องจากบริษัทต้องกู้เงินจำนวนมหาศาลมาใช้สำหรับโครงการใหม่นี้
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2530 การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่นก็ตกเป็นหนี้จำนวนมหาศาลถึง 25 ล้านล้านเยน (ประมาณ 2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปีต่อมา เครือข่ายรถไฟนี้จึงถูกระงับโดยรัฐสภาญี่ปุ่น แล้วจึงแบ่งการรถไฟญี่ปุ่นออกเป็นบริษัทย่อยๆหลายบริษัทที่มีชื่อเรียกว่า กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น (JR Group)
เขตมิสซังอุบลราชธานี

เขตมิสซังอุบลราชธานี ชาวคาทอลิกเรียกว่าสังฆมณฑลอุบลราชธานี เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศไทย มีพื้นที่ครอบคลุม 7 จังหวัดในภาคอีสาน ได้แก่ จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดอำนาจเจริญ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดยโสธร จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดสุรินทร์ และจังหวัดศรีสะเกษ
สำนักมิสซังคาทอลิกอุบลราชธานี ตั้งอยู่ที่ 498 ถ.ชยางกูร อ.เมือง จ.อุบลราชธานี 34000 มีมุขนายกฟิลิป  บรรจง ไชยรา เป็นมุขนายกมิสซังองค์ปัจจุบัน
เอสเอ็มเอฟ

ประวัติ

SMF ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้แทน YaBB SE ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์ประเภทฟอรั่มอีกตัวหนึ่ง ซึ่งมีปัญหาในการพัฒนาโดยใช้ภาษา Perl เป็นหลัก เนื่องด้วยปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น ในขณะที่ YaBB ได้ก่อให้เกิดปัญหาในการจัดสรรทรัพยากรในหลายๆระบบ YaBB SE ถูกเขียนขึ้นมาด้วยภาษา PHP แบบหยาบๆ ซึ่งก่อให้เกิดปัญหาในการใช้งานทั้งในเรื่องของทรัพยากรและความปลอดภัยของระบบ เหมือนๆกับ YaBB รุ่นเก่าๆ Joseph Fung และ Jeff Lewis แห่ง Lewis Media Inc. เจ้าของ YaBB SE และเป็นผู้ให้กำเนิด SMF จึงได้ตัดสินใจที่จะสร้างซอฟต์แวร์ ภายใต้ชื่อใหม่และแบรนด์ใหม่
SMF เริ่มต้นขึ้นด้วยการเป็นโครงการเล็กๆ โดยผู้ใช้ที่ใช้รหัสชื่อว่า "[Unknown]" (หนึ่งในนักพัฒนาของ YaBB SE) โครงการนี้เติบโตขึ้นอย่างช้าๆ ภายใต้การเสนอแนะความคิดเห็น และการส่งความคิดเห็นต่างๆที่เป็นประโยชน์ต่างๆ เข้ามาในโครงการโดยสมาชิก เช่นการร้องขอคุณลักษณะใหม่ๆของซอฟต์แวร์ และการแจ้งเตือนด้านความปลอดภัยของซอฟต์แวร์ การปรับปรุง YaBB SE ได้รับการพัฒนาเป็นเวลาหลายปี แต่ในที่สุดก็ได้ถูกแทนที่โดยโครงการพัฒนา SMF และเกิดการแข่งขันกันขึ้น ความนิยมในตัว new YaBB SE fork ได้จุดประกายให้เกิดการเขียนโค้ดใหม่ที่สมบูรณ์ขึ้น โดยคำนึงถึงความปลอดภัยและประสิทธิภาพการใช้งานเป็นสำคัญ นี่เองจึงกลายมาเป็น SMF หรือ Simple Machines Forum ในทุกวันนี้
SMF ถูกปล่อยออกมาให้ทดสอบในครั้งแรกในรุ่นที่มีชื่อว่า SMF 1.0 Beta 1a ซึ่งถูกปล่อยออกมาในวันที่ 30 ตุลาคม 2546 เฉพาะสมาชิกประเภทชาเตอร์ (Charter Member) เท่านั้น
วันที่ 23 ตุลาคม 2549 Simple Machines LLC ได้จดทะเบียนในรัฐแอริโซนา และโอนถ่ายลิขสิทธิ์จาก Lewis Media มาเป็น Simple Machines LLC เสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2549 โดยจุดมุ่งหมายหลักคือ "การมุ่งมั่นพัฒนาซอฟต์แวร์เสรี โดยไม่ต้องรับรู้ถึงความเสี่ยงจากอิทธิพลขององค์กร"
Simple Machines ได้รับรางวัล the best free forum software ในปี 2552

การรองรับภาษาอื่นๆ

SMF ถูกแปลเป็นภาษาต่างๆมากกว่า 47 ภาษาทั่วโลก เช่นภาษา Albanian, Arabic, Bengali, Bulgarian, Catalan, Chinese, Croatian, Czech, Danish, Dutch, English, English British, Finnish, French, German, Greek, Hebrew, Hindi, Hungarian, Indonesian, Italian, Japanese, Kurdish, Macedonian, Malay, Norwegian, Persian, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Spanish, Slovak, Swedish, Thai, Turkish, Ukrainian, Urdu และ Vietnamese นอกจากนี้ SMF ยังถูกแปลเป็นภาษาอื่นๆมากกว่า 30 ภาษา โดยใช้เครื่องมือออนไล์ที่เรียกว่าตัวแก้ไขภาษา สำหรับทีมงานนักแปลภาษาอย่างเป็นทางการของ SMF การเข้ารหัสแบบ UTF-8 และแบบที่ไม่ใช่ UTF-8 สามารถใช้ได้สำหรับทุกรุ่น
สำนักพิมพ์ตะวันส่อง

เว็บไซต์

เว็บไซต์สำนักพิมพ์ตะวันส่อง
ประเทศจีนใน ค.ศ. 951

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. ในประเทศจีน
คาโด: หนึ่งคำตอบ

เนื้อเรื่อง

มีวัตถุทรงลูกบากศ์จัตุรัสขนาด 2 กิโลเมตรที่ไม่สามารถระบุโครงสร้างทางฟิสิกส์ได้ ปรากฎขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว และดูดกลืนเครื่องบินซึ่งมี โคจิโร ชินโด และชุน ฮานาโมริ สองเจ้าหน้าที่กระทรวงกิจการภายในกำลังโดยสารอยู่ ขณะที่รัฐบาลญี่ปุ่นกำลังหาทางช่วยผู้โดยสารนั้นเอง ที่ด้านบนของลูกบากศ์ ชินโดก็ปรากฎตัวพร้อมกับชายนามว่า ยาฮาคุย ซาชูนีนา ที่อ้างตนว่าเป็นสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาจากอวกาศ เรียกร้องการเจรจาโดยตรงกับรัฐบาลญี่ปุ่น ซาชูนีนาได้ชี้แจงว่ามาเพื่อต้องการชี้ทางมนุษยชาติ และได้มอบแหล่งพลังงานอนันต์ "วาม" ให้แก่มนุษยชาติ โดยให้รัฐบาลญี่ปุ่นเป็นผู้จัดการดูแลวาม รัฐบาลญี่ปุ่นแต่งตั้งชุน ฮานาโมริ เป็นทูตพิเศษมีอำนาจเทียบเท่านายกรัฐมนตรี ส่วนโคจิโร ชินโด ก็ขอลาออกจากกระทรวงเพื่อทำให้ที่เป็นผู้แทนฝ่ายต่างดาว อย่างไรก็ตามคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติได้มีมติให้ญี่ปุ่นส่งมอบวามทั้งหมดให้สหประชาชาติ มิเช่นนั้นสหประชาชาติจะดำเนินนโนบายขั้นรุนแรงต่อญี่ปุ่น
ประพันธ์ ธูปะเตมีย์

ประวัติ

พลอากาศเอก ประพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2470 ที่ กรุงเทพมหานคร

การศึกษา

พลอากาศเอก ประพันธ์ จบการศึกษาจาก โรงเรียนวัดราชาธิวาส และ โรงเรียนเตรียมทหารบก หรือ จ.ป.ร.5 รุ่นที่ 5 (รุ่นเดียวกับพลเอก เทียนชัย ศิริสัมพันธ์ และพลเอก อาทิตย์ กำลังเอก อดีต ผู้บัญชาการทหารบก และอดีต ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

ราชการทหาร

พลอากาศเอก ประพันธ์ รับราชการในสังกัดกองทัพอากาศ โดยในระหว่างช่วงเหตุการณ์ กบฏทหารนอกราชการ หรือ กบฏ 9 กันยา เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2528 พลอากาศเอก ประพันธ์ เป็น 1 ในบุคคลที่ถูกคณะผู้ก่อการจับกุมตัว
พลอากาศเอก ประพันธ์ ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารอากาศ เมื่อปี พ.ศ. 2526 สืบต่อจาก พลอากาศเอก ทะแกล้ว ศุษิลวรณ์ ที่ถึงแก่อสัญกรรมแบบกระทันหันซึ่งพลอากาศเอก ประพันธ์ ได้ดำรงตำแหน่งจนครบ 4 ปี ก่อนจะเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2530

วุฒิสภา

พลอากาศเอก ประพันธ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 7 และได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2
หมีเท็ดดี้

หมีเท็ดดี้ (อังกฤษ: Teddy bear) คือ ตุ๊กตาหรือของเล่นรูปหมีสำหรับเด็ก  ซึ่งมักเป็นของขวัญโดยแฝงนัยให้เด็กมีความอดทน และเข้มแข็ง โดยเฉพาะสำหรับเด็กที่กำลังเจ็บป่วย ไม่สบาย ในปัจจุบันมีการจัดจำหน่ายเป็นคอลเล็กชั่นของหมีเท็ดดี้ และมักมีราคาแพง พิพิธภัณฑ์หมีเท็ดดี้แห่งแรกของโลกตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1984 ณ เมืองแฮมเชียร์ แคว้นอังกฤษ สหราชอาณาจักร

ที่มาของชื่อ

ชื่อของหมีเท็ดดี้ถูกตั้งโดยได้แรงบันดาลใจจากเรื่องราวของ ธีโอดอร์ รูสเวลต์ (ชื่อเล่นคือ "เท็ดดี้") ซึ่งขณะนั้นเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา และชอบการล่าสัตว์มาก เรื่องเกิดขึ้นเมื่อรูสเวลท์ออกล่าสัตว์ที่มิสซิสซิปปีในปี ค.ศ. 1902 โดยขณะนั้นมีจุดประสงค์เพื่อล่าหมีดำพันธ์หลุยส์เซียน่า ในการล่าสัตว์ครั้งนั้นกลุ่มผู้ติดตามของ "เท็ดดี้"สามารถจับลูกหมีดำพันธุ์หลุยส์เซียน่าได้ตัวหนึ่ง และได้นำไปให้เท็ดดี้ อย่างไรก็ตามเท็ดดี้ได้ปฏิเสธที่จะฆ่าหมีที่น่าสงสารตัวนั้น และกล่าวว่า"นี่ไม่ใช่สิ่งที่นักกีฬาเขาทำกัน" จากเหตุการณ์นั้นทำให้ลูกหมีตัวนั้นถูกเรียกว่า "หมีของเท็ดดี้" (Teddy's Bear) และนักวาดการ์ตูนชื่อ คลิฟฟอร์ด แบร์รีแมน แห่งหนังสือพิมพ์ วอชิงตันโพสต์ ได้นำภาพการ์ตูนนี้ลงตีพิมพ์ในวันต่อมา ซึ่งก็คือวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902 
อนึ่ง ในประเทศอังกฤษ ใครที่มีชื่อว่าเท็ดดี้ มักจะถูกล้อเลียนว่าเป็นหมีเช่นเท็ดดี้ เชอริ่งแฮม อดีตผู้เล่นในฟุตบอลทีมชาติอังกฤษของ สโมสรฟุตบอลทอตแนมฮอตสเปอร์ และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ก็มักถูกนักข่าวเรียกว่าเป็น "น้าหมี" เป็นต้น

บ้านหมี

บ้านหมีเท็ดดี้ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า บ้านหมี (Teddy House) หมายถึงร้านค้าที่ขายคอลเล็กชั่นหมีเท็ดดีอย่างเป็นทางการ นอกจากจะขายหมีเท็ดดีแล้ว ยังขายเสื้อผ้าสำหรับหมีเท็ดดี้อีกด้วย

บ้านหมีในประเทศไทย

ปัจจุบันในประเทศไทยมีอยู่สองแห่ง คือที่ห้างสรรพสินค้า เซ็นทรัลลาดพร้าว และเซ็นทรัลชิดลม ทั้งสองแห่งตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร
ขณะนี้ความนิยมตุ๊กตาหมีในประเทศไทยมีมากขึ้น จึงมีผู้หันมาทำธุรกิจเกี่ยวกับตุ๊กตาหมี ซึ่งมีเว็บไซต์ที่เปิดจำหน่ายสินค้าตุ๊กตาหมีเพิ่มขึ้นหลายแห่ง และมีผู้ประกอบการอิสระที่จำหน่ายตุ๊กตาหมีโดยเฉพาะ ที่ไม่ได้มีแต่ในห้างสรรพสินค้าเท่านั้น ของขวัญรับปริญญาที่เป็นตุ๊กตาหมีก็เป็นที่นิยม นอกเหนือจากการให้ช่อดอกไม้
บอลข่าน

คาบสมุทรบอลข่าน (อังกฤษ: Balkans) เป็นชื่อทางประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ หมายถึงดินแดนทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรป มีพื้นที่ประมาณ 550,000 ตร.กม. และมีประชากรรวมกันราว 53 ล้านคน ชื่อนี้มาจากชื่อของเทือกเขาบอลข่านที่พาดผ่านใจกลางประเทศบัลแกเรียไปยังด้านตะวันออกของสาธารณรัฐเซอร์เบีย
สรัณณัฏฐ์ ประดู่คู่ยามดี

ประวัติ

สรัณณัฏฐ์ ประดู่คู่ยามดี เกิดวันที่ 18 มิถุนายน 2542 เริ่มศึกษาระดับอนุบาลศึกษาและประถมศึกษาจากโรงเรียนโสมาภานุสสรณ์ แล้วย้ายเข้าเรียนต่อระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนโสมาภาพัฒนา และเข้าศีกษาต่อระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ จนจบระดับมัธยมศึกษา ปัจจุบันศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
พระราชมุนี (โฮม โสภโณ)

อาพาธ และมรณภาพ

พระราชมุนี (โฮม โสภโณ) เริ่มมีอาการเจ็บป่วยตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2519 จนถึงวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2519 อาการป่วยขององค์ท่านเริ่มจะไม่ดีขึ้น คณะศิษยานุศิษย์จึงนำตัวองค์ท่านส่งโรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า และในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2519 ได้นำตัวท่านไปรักษาที่โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน อาการป่วยขององค์ท่านก็ยิ่งทรุดหนักลงตามลำดับ จนถึงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 เวลา 09.24 น. องค์ท่านก็ได้ถึงแก่มรณภาพอย่างสงบด้วยโรคมะเร็งในตับ สิริรวมอายุได้ 70 ปี 9 เดือน 5 วัน
วินัย จุลละบุษปะ

วัยต้น

เดิมชื่อ วัฒนา จุลละบุษปะ เกิดที่บ้านข้างวัดมหรรณพาราม กรุงเทพ เป็นบุตรคนโต ใน 5 คนของ ขุนประมาณธนกิจ (ถม จุลละบุษปะ) และนางน้อม  บิดารับราชการเป็นคลังจังหวัด และต้องโยกย้ายตามบิดาตั้งแต่เด็ก จนจบชั้นมัธยมที่โรงเรียนวัดราชบพิธ ญาติผู้ใหญ่เห็นว่ารักการร้องเพลง จึงฝากงานให้ที่กรมโฆษณาการ (ปัจจุบันคือ กรมประชาสัมพันธ์) และได้ใช้เวลาว่าฝึกฝนร้องเพลงกับครูเวส สุนทรจามร พร้อมกับนักร้องอีกคน คือ เพ็ญศรี พุ่มชูศรี จนได้บรรจุเป็นนักร้องกรมโฆษณาการเมื่อ พ.ศ. 2488

วัยทำงาน

รับราชการอยู่ที่กรมโฆษณาการ และกรมประชาสัมพันธ์นานถึง 38 ปี โดยไม่เคยไปทำงานที่อื่นเลย รับตำแหน่งหัวหน้าวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ สืบแทนครูเอื้อ สุนทรสนาน ซึ่งเกษียณอายุราชการ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515
ปรากฏตัวต่อสาธารณชนด้วยเพลงแรก  ทาสน้ำเงิน บนเวทีโรงภาพยนตร์โอเดียน โดยการสนับสนุนของครูเวส มีผลงานขับร้องทั้งสิ้น 219 เพลง ที่มีชื่อเสียงคือ  เย็นลมว่าว แต่งโดยครูเอื้อ สุนทรสนาน และครูแก้ว อัจฉริยะกุล
ในปี พ.ศ. 2495 ได้พบกับ ศรีสุดา รัชตะวรรณ ซึ่งเข้ามาเป็นนักร้องใหม่ของกรมประชาสัมพันธ์ และใช้ชีวิตคู่กันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 โดยไม่มีบุตรด้วยกัน ต่อมาได้จดทะเบียนสมรส เมื่อ พ.ศ. 2533

วัยเกษียณ

หลังเกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2526 วินัยและศรีสุดาได้ร่วมกันตั้งวงดนตรีชื่อว่า วงดนตรีสังคีตสัมพันธ์ โดยมีครูเสถียร ปานคง อดีตข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ เป็นผู้ควบคุมวง 
วินัย จุลละบุษปะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2542 อายุ 77 ปี พิธีพระราชทานเพลิงศพ จัดขึ้น ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เมื่อวันอังคารที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2542

ผลงานเพลง

วินัย จุลละบุษะปะ ได้ขับร้องผลงานเพลงไว้อย่างมากมายในฐานะ นักร้องนำของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงดนตรีสุนทราภรณ์ โดยได้รับฉายาว่า "ราชาแทงโก้" ซึ่งมาจากเพลงที่มีจังหวะแทงโก้หลายเพลงที่วินัยร้องไว้  ซึ่งผลงานเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น
- ฟอร์เฟื่องฟ้า
- พรหมลิขิต
- เย็นลมว่าว
- พรานล่อเนื้อ
- กลิ่นสไบนาง
- ม่านมงคล
และมีหลายผลงานเพลงที่ร้องคู่กับนักร้องท่านอื่นๆ ที่ได้รับความนิยมเช่น
- ชื่นชีวิต (นำหมู่คู่ ศรีสุดา รัชตะวรรณ)
- เดือนประดับใจ (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
- ฝันหวาน (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
- พายเรือพลอดรัก (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
- ดวงเดือน (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
- ลมเพ้อ (คู่ ชวลีย์ ช่วงวิทย์)
เป็นต้น
แบรีเซนเตอร์

แบรีเซนเตอร์ (อังกฤษ: Barycenter, Barycentre) เป็นจุดศูนย์กลางมวลของวัตถุสองวัตถุหรือมากกว่าที่ซึ่งโคจรรอบซึ่งกันและกันหรือจุดรอบๆที่ซึ่งมันโคจร แบรีเซนเตอร์เป็นประเด็นสำคัญในดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ระยะทางจากจุดศูนย์กลางมวลของวัตถุถึงแบรีเซนเตอร์สามารถใช้คำนวณปัญหาสองวัตถุอย่างง่าย คำว่าแบรีเซนเตอร์มาจากคำในภาษากรีกว่า βαρύ-ς หนัก และ κέντρ-ον ศูนย์กลาง
ในเรขาคณิต คำว่า "แบรีเซนเตอร์" มีความหมายเหมือนกับคำว่า เซนทรอยด์ ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของรูปเรขาคณิตสองมิติ
หากวัตถุหนึ่งในสองที่โคจรกันอยู่นั้นมีมวลมากกว่าอีกวัตถุและวัตถุนั้นอยู่ใกล้กันมาก โดยทั่วไปศูนย์แบรีเซนเตอร์จะอยู่ภายในวัตถุที่มีขนาดใหญ่กว่า  ในกรณีนี้แทนที่จะมีวัตถุสองดวงที่โคจรรอบจุดหนึ่ง วัตถุที่มีขนาดเล็กกว่าจะปรากฏเหมือนว่ากำลังโคจรรอบวัตถุที่มีขนาดใหญ่กว่าในขณะที่วัตถุที่มีขนาดใหญ่กว่าอาจปรสกฏให้เห็นว่ามีการแกว่งเล็กน้อย  นี่เป็นกรณีของระบบโลก - ดวงจันทร์ ซึ่งมีแบรีเซนเตอร์ ตั้งอยู่โดยเฉลี่ย 4,671 กิโลเมตร (2,902 ไมล์) 75% จากศูนย์กลางโลก ของรัศมีโลก 6,378 กิโลเมตร (3,963 ไมล์) เมื่อทั้งสองวัตถุมีมวลใกล้เคียงกัน โดยทั่วไปแล้วแบรีเซนเตอร์จะอยู่ระหว่างสองวัตถุ และวัตถุนั้นจะโคจรรอบแบรีเซนเตอร์นี้  นี่เป็นกรณีของพลูโตและชารอนซึ่งเป็นหนึ่งในบริวารธรรมชาติของพลูโตเช่นเดียวกับระบบดาวเคราะห์น้อยคู่และระบบดาวคู่  เมื่อวัตถุที่มีขนาดเล็กกว่าแต่อยู่ไกลออกไป แบรีเซนเตอร์สามารถอยู่นอกวัตถุที่มีขนาดใหญ่กว่าได้  นี่เป็นกรณีของดาวพฤหัสบดีและดวงอาทิตย์  แม้ดวงอาทิตย์จะมีขนาดใหญ่กว่าดาวพฤหัสบดีเป็นพันเท่า แต่แบรีเซนเตอร์ของมันอยู่นอกดวงอาทิตย์เล็กน้อยเนื่องจากระยะห่างระหว่างดวงอาทิตย์ค่อนข้างมาก
ในทางดาราศาสตร์ พิกัดแบรีเซนทริคเป็นพิกัดแบบไม่โคจรที่มีจุดกำเนิดที่แบรีเซนเตอร์ของสองวัตถุหรือมากกว่านั้น  ระบบพิกัดวงกลมท้องฟ้าสากล (อังกฤษ: International Celestial Reference System, (ICRS)) เป็นระบบพิกัดแบรีเซนทริคที่มีศูนย์กลางอยู่ที่แบรีเซนเตอร์ของระบบสุริยะ
เทศบาลตำบลท่าแพ

ประวัติ

ในอดีตท่าแพคือสถานที่ที่จะขึ้นเรือเพื่อเดินทางต่อไปยังกรุงเทพมหานคร และในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 เวลาประมาณ 06.30 กองกำลังประเทศญี่ปุ่นได้ยกพลขึ้นบกมาที่ตลาดท่าแพและได้ต่อสู้กับกำลังทหารในบิริณ ตลาดท่าแพ และได้เกิดวีรบุรุษคือ พ่อจ่าดำ ซึ่งเป็นทหารกล้าที่ยืนหยัดต่อสู้กับกองทัพญี่ปุ่นในสมัยนั้น ในปัจจุบันเทศบาลตำบลท่าแพ ได้ยกฐานะเป็นเทศบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542

ภูมิอากาศ

ลักษณะภูมิอากาศ สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่ ของเทศบาลตำบลท่าแพ จะเป็นพื้นที่ราบลุ่มมีคลองท่าแพกั้นกลางระหว่าง ท่าแพฝั่งทิศเหนือกับท่าแพฝั่งทิศใต้ อาชีพส่วนใหญ่ การประมง อุตสาหกรรมและการพาณิชยกรรม
ลัทธิมังสวิรัติ

ลัทธิมังสวิรัติ หรือลัทธิกินอาหารผัก (อังกฤษ: vegetarianism) คือ การงดบริโภคเนื้อ ได้แก่ เนื้อสัตว์ใหญ่หรือเนื้อแดง เนื้อสัตว์ปีก อาหารทะเลและเนื้อสัตว์อื่น ลัทธิมังสวิรัติอาจรวมถึงการงดผลผลิตพลอยได้จากการฆ่าสัตว์ เช่น เครื่องในสัตว์และเจละติน
บุคคลอาจรับลัทธิมังสวิรัติด้วยหลายสาเหตุ หลายคนคัดค้านการทานเนื้อด้วยคำนึงถึงชีวิตที่มีความรู้สึก แรงจูงใจทางศีลธรรมดังกล่าวรวมเข้าอยู่ในความเชื่อทางศาสนาหลายศาสนา ร่วมกับมโนทัศน์สิทธิสัตว์ แรงจูงใจอื่นมีเหตุผลเกี่ยวกับสุขภาพ การเมือง สิ่งแวดล้อม วัฒนธรรม สุนทรีย์หรือเศรษฐกิจ ลัทธิมังสวิรัติมีหลากหลาย ตั้งแต่ อาหารผู้กินอาหารผัก-ไข่ (ovo-vegetarian) ซึ่งรวมไข่ แต่ไม่รวมผลิตภัณฑ์นม อาหารของผู้กินอาหารผัก-นม (lacto-vegetarian) รวมผลิตภัณฑ์นม แต่ไม่รวมไข่ และอาหารผู้กินอาหารผักไข่-นม (ovo-lacto vegetarian) ซึ่งรวมทั้งไข่และผลิตภัณฑ์นม ผู้กินอาหารผักเคร่งครัด หรือ vegan งดผลิตภัณฑ์จากสัตว์ทุกชนิด รวมทั้งไข่ นม ขี้ผึ้งและน้ำผึ้ง นอกจากนี้ ยังหลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์จากสัตว์ เช่น เสื้อผ้าที่ทำจากหนังสัตว์ และไขมันห่านที่ใช้ขัดรองเท้า
ท่าเรือดานัง

ท่าเรือดานัง (เวียดนาม: Cảng Đà Nẵng) เป็นท่าเรือสำคัญในภาคกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ที่เมืองดานัง บริเวณปากแม่น้ำห่านซึ่งไหลลงสู่ทะเลจีนใต้ ท่าเรือดานังเป็นท่าเรือที่ใหญ่เป็นอันดับที่สามของประเทศ รองจากท่าเรือไซ่ง่อนในนครโฮจิมินห์ และท่าเรือไฮฟองในเมืองไฮฟอง ท่าเรือดานังตั้งอยู่ปลายด้านหนึ่งของฉนวนเศรษฐกิจตะวันออก–ตะวันตกซึ่งเชื่อมต่อระหว่างเวียดนามกับลาว ไทย และพม่า บริษัทขนส่งสินค้าทางเรือแห่งชาติเวียดนาม (Vinalines) เป็นผู้รับผิดชอบดูแลท่าเรือนี้
ในปี ค.ศ. 2008 ท่าเรือมีสินค้าถึง 2.7 ล้านตัน แบ่งเป็นสินค้าส่งออก 1.2 ล้านตัน สินค้านำเข้า 525,900 ตัน และสินค้าในประเทศ 985,600 ตัน และมีผู้โดยสารที่เดินทางผ่านท่าเรือแห่งนี้ 29,600 คน แม้ว่าท่าเรือแห่งนี้จะไม่ได้รองรับเรือท่องเที่ยวโดยเฉพาะ แต่ก็มีเรือท่องเที่ยวมาจอดหลายครั้งในรอบหนึ่งปี โดยในสองเดือนแรกของปี ค.ศ. 2010 มีเรือท่องเที่ยวมาจอดถึง 12 ลำ ผู้โดยสารทั้งหมด 6,477 คน
เมนเฮต, เมนวิ และ เมอร์ติ

ที่ฝังพระศพ

หลุมฝังพระศพของพระองค์ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ.1916 ในหน้าผาบนภูเขาในทะเลทรายที่หุบเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ที่อยู่ใกล้เมืองลักซอร์และถูกปล้นสะดมโดยชาวบ้านใกล้เคียง
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยียโสธร สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

 เปิดสอน

ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้
ถนนพญาไท

ประวัติ

ถนนพญาไทสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ปรากฏว่าทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนว่า "ถนนพญาไท" เนื่องจากเป็นถนนที่มาออกที่สวนตำบลพญาไท “อีกไนยหนึ่งให้ความว่าเป็นถนนที่พระราม 4 เป็นไท ฤๅพระราชาของไท”
ถนนเส้นนี้มีกายภาพเปลี่ยนไปจากอดีตมาก เพราะเคยมีคูน้ำบริเวณหน้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ถมแล้ว) เคยมีวงเวียนน้ำพุราชเทวี (ปัจจุบันกลายเป็นสี่แยก ซึ่งมีสะพานข้ามแยกราชเทวีตามแนวถนนเพชรบุรี) และเคยมีสะพานพระราชเทวี ข้ามคลองประแจจีน (ถมแล้ว) ก่อนเข้าสู่ถนนเพชรบุรี
นอกจากนี้ยังมีสถานที่สำคัญในอดีต เช่นพระตำหนักลักษมีวิลาศ บริเวณหัวมุมสี่แยกพญาไท ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (ด้านสถาบันแบ๊บติสต์) และอดีตโรงภาพยนตร์หลายแห่งในยุคเฟื่องฟู เช่น แมคเคนนา, พาราเมาท์, เอเธนส์, อีเอ็มไอ และเซ็นจูรี่
ตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป ถนนพญาไททั้งสองฝั่งช่วงตั้งแต่ทางแยกจุฬาฯ 12 ถึงทางแยกสามย่าน ห้ามจอดรถทุกชนิดตลอดเวลา ทั้งนี้เป็นไปตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาเพื่อแก้ปัญหาการจราจรเช่นเดียวกับถนนอีกหลายสายในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เช่น ซอยทองหล่อ, ถนนตรีเพชร, ถนนชัยพฤกษ์
คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ประวัติ

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้เปิดสอนวิชาการหนังสือพิมพ์ขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2482 ซึ่งเป็นหลักสูตรในระดับอนุปริญญา สังกัดในคณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2497 ได้มีการโอนการศึกษาวิชาการหนังสือพิมพ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไปทำการสอนที่มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง โดยได้เปิดสอนในระดับปริญญาตรี ซึ่งเป็นการสิ้นสุดการสอนในสาขานิเทศศาสตร์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งแต่นั้นมา
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้จัดการเรียนการสอนในสาขาวิชานิเทศศาสตร์อีกครั้งในแผนกสื่อสารมวลชนและการประชาสัมพันธ์ สังกัดอยู่กับคณะรัฐศาสตร์ เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ดังนั้น จึงถือเอาวันที่ 5 กรกฎาคมของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสถาปนาคณะนิเทศศาสตร์ หลักจากนั้น ในปี พ.ศ. 2509 ได้พระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง "แผนกสื่อสารมวลชนและการประชาสัมพันธ์" ซึ่งเป็นแผนกอิสระ มีฐานะเทียบเท่าคณะหนึ่งในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีสีน้ำเงิน (Royal Blue) เป็นสีประจำแผนกอิสระฯ และมีสัญลักษณ์เป็นแตรสังข์ ต่อมาจึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "คณะนิเทศศาสตร์" เมื่อปี พ.ศ. 2517 นับเป็นคณะที่ 14 ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมี ศ.บำรุงสุข สีหอำไพ เป็นคณบดีคนแรก
ปัจจุบันคณะนิเทศศาสตร์ ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของถนนพญาไท (ตรงข้ามกับคณะวิทยาศาสตร์) ในพื้นที่บริเวณเดียวกับคณะนิติศาสตร์ โดยมีอาคารทำการของคณะฯ 3 อาคาร คือ อาคารนิเทศศาสตร์ 1 อาคารนิเทศศาสตร์ 2 และอาคารมงกุฎสมมติวงศ์ เป็นอาคารสูง 12 ชั้น เพียบพร้อมไปด้วยอุปกรณ์ทางการสื่อสารมวลชนที่ทันสมัย และอาคารพินิตประชานาถซึ่งเป็นอาคารเรียนส่วนกลางของมหาวิทยาลัยซึ่งใช้ร่วมกับคณะนิติศาสตร์

เพลงประจำคณะ

เพลงนี้ครูแก้ว อัจฉริยะกุลและครูเอื้อ สุนทรสนานร่วมกันประพันธ์ให้นิสิตสื่อสารมวลชนและการประชาสัมพันธ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อเป็นเพลงประจำคณะ ตลอดจนประจำนักสื่อสารมวลชนและนักประชาสัมพันธ์โดยทั่วไปด้วย สองครูเพลงผู้เลื่องชื่อท่านนี้มิได้ประพันธ์เพลงร่วมกันตามลำพังมาเป็นระยะเวลานาน เพลงนี้จึงนับว่าเป็นผลงานการประพันธ์เพลงร่วมกันครั้งสำคัญอีกชิ้นหนึ่ง ซึ่งประพันธ์เสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2509
ข่ายประสาทแขน

หน้าที่

ข่ายประสาทแขนทำหน้าที่รับและส่งสัญญาณประสาททั้งหมดไปยังแขนทั้งแขน ยกเว้นกระแสประสาทของกล้ามเนื้อสองมัด ได้แก่ กล้ามเนื้อทราพีเซียส (trapezius) ซึ่งเลี้ยงโดยเส้นประสาทสมองคู่ที่ 11 spinal accessory nerve และบางส่วนของผิวหนังบริเวณรักแร้ ซึ่งเลี้ยงโดย intercostobrachialis nerve
ดังนั้นการมีรอยโรคที่ข่ายประสาทนี้สามารถทำให้เกิดการทำงานผิดปกติของแขนได้
แฮงก์ พิม

ค้นพบอนุภาค

แฮงก์เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ค้นพบอนุภาคพิมซึ่งสามารถย่อ-ขยายสิ่งของต่าง ๆ ได้ เขาได้นำอนุภาคนี้ไปใช้ทดลองกับสิ่งของต่าง ๆ จนทำให้ติดอยู่ในรังของมด แต่ก็สามารถออกมาจากรังมดได้ เขาได้สร้างชุดและหมวกสื่อสารกับมดไว้ใช้ปราบปรามพวกคนเลวที่ต้องการจะนำชุดของเขามาใช้ ต่อมาเขาได้พบกับแจนิต แวน ไดน์ ลูกสาวของนักวิทยาศาสตร์ที่เป็นเพื่อนของเขา ซึ่งทำให้เขานึกถึงภรรยาเก่าที่เสียชีวิตไป เขาจึงสร้างชุดที่ใช้อนุภาคพิมให้กับหล่อน เมื่อพ่อของแจนิตเสียชีวิต แจนิตและแฮงก์ได้แต่งงานกันและเป็นซูเปอร์ฮีโรสองสามีภรรยาในเวลาต่อมา

อเวนเจอร์ส

ในอเวนเจอร์สเล่มที่ 1 เมื่อริก โจนส์ได้ส่งวิทยุขอความช่วยเหลือเรื่องฮัลค์ถูกโลกิไปให้แฟนแทสติกโฟร์ แต่คลื่นได้ถูกส่งไปถึงตัวเขา ภรรยาของเขาและโทนี่ สตาร์ค จึงไปช่วยเหลือริกแทนแฟนแทสติกโฟร์ที่ติดธุระ และได้ร่วมมือกับธอร์จัดการกับโลกิ หลังจากที่ฮัลค์ลาออกจากทีมในเล่มที่ 2 เล่มที่3แฮงก์เปลี่ยนชุดและชื่อเป็น ไจอันต์-แมน มนุษย์ยักษ์เพื่อจัดการกับนามอร์และฮัลค์ที่กลับมาแก้แค้นในภายหลัง หลังจากที่กัปตันอเมริกาเข้ามาเป็นสมาชิกของทีม แฮงก์และเพื่อนๆที่ร่วมก่อตั้งได้ลาออกจากทีมกันทั้งหมดคอยให้แคปรวบรวมทีมของตัวเองขึ้นมา บางทีแฮงก์ก็อาจจะมาเข้าร่วมทีมบ้างเป็นครั้งคราว เดี๋ยวเข้า-เดี๋ยวออก

ภาพยนตร์

แฮงก์ในภาพยนตร์จะต่างจากหนังสือการ์ตูนตรงที่แฮงก์ไม่ได้เป็นผู้สร้างอัลตรอน และเคยเป็นอดีตสมาชิกของอเวนเจอร์สของหน่วยชีลด์ และมีลูกสาวกับแจนิตชื่อว่าโฮป แวน ไดน์ เขาต้องการที่จะให้สกอตต์ แลงเป็นแอนต์-แมนต่อจากเขาเพื่อหยุดยั้งแผนการชั่วร้ายของแดร์เรน ครอสส์ ลูกศิษย์ของเขาที่นำอนุภาคของเขาไปใช้สร้างชุดเยลโลว์แจ็กเกต
ฆาตกรตัวอักษร

ฆาตกรตัวอักษร (อังกฤษ: Alphabet murders หรือ Double initial murders) เป็นคดีฆาตกรรมที่ยังมิได้รับการคลี่คลาย เกิดขึ้นในช่วง พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2516 ในรอเชสเตอร์, รัฐนิวยอร์ก โดยเด็กสาว 3 คนถูกข่มขืนและฆ่ารัดคอ ชื่อของคดีถูกตั้งมาจากข้อเท็จจริงที่ว่าชื่อและนามสกุลของเหยื่อแต่ละคนขึ้นต้นด้วยตัวอักษรที่พ้องกัน นอกจากนั้นชื่อของเมืองที่พบศพเหยื่อแต่ละคนยังมีตัวอักษรขึ้นต้นพ้องกันกับชื่อเหยื่ออีกด้วย

ผู้ต้องสงสัย

ฆาตกรของคดีไม่เคยถูกนำตัวมาดำเนินคดีในขณะที่อีกหลายร้อยคนตกเป็นผู้ต้องสงสัย คดีเคยมี "บุคคลในความสนใจ" ของทางตำรวจเป็นชายคนหนึ่ง อย่างไรก็ดีเขาได้ทำการฆ่าตัวตายหลังจากเหยื่อรายสุดท้ายถูกฆาตกรรม 6 สัปดาห์และผลทดสอบดีเอ็นเอในปี พ.ศ. 2550 ก็ระบุว่าเขาไม่ใช่ฆาตกร นอกจากนี้ในคดีของคาร์เมน โคลอน ลุงของเธอก็ยังตกเป็นผู้ต้องสงสัยอีกด้วยจนกระทั่งเขาฆ่าตัวตายในปี พ.ศ. 2534
ผู้ต้องสงสัยอีกรายคือเคนเนธ เบียนชิ ผู้ซึ่งเป็นพ่อค้าไอติมแผงลอยในรเชสเตอร์ในช่วงที่เกิดคดี ซึ่งจุดที่เขาค้าขายใกล้กับจุดพบศพในสองคดีแรก ซึ่งโดยพื้นเพแล้วเขาเป็นชาวโรเชสเตอร์โดยกำเนิดก่อนจะย้ายไปยังลอสแอนเจลิสพร้อมกับลูกพี่ลูกน้องของเขา แอนเจโล บัวโน ซึ่งต่อมาทั้งสองถูกจับกุมตัวเนื่องจากได้ร่วมกันก่อคดีฆาตกรรมบีบคอบริเวณลาดเขา (อังกฤษ: Hillside Strangler) ระหว่างปี พ.ศ. 2520 - พ.ศ. 2521 เคนเนธไม่เคยได้รับการตัดสินโทษในคดีฆาตกรตัวอักษร เขาพยายามที่จะเรียกร้องให้ทางตำรวจโรเชสเตอร์ตัดชื่อเขาออกจากรายชื่อผู้ต้องสงสัยในคดีมาโดยตลอด อย่างไรก็ตามมีพยานหลักฐานถึงการพบเห็นรถยนต์ของเขาบริเวณจุดพบศพเหยื่อสองในสามรายของคดีนี้ เคนเนธยังคงให้การปฏิเสธถึงความเกี่ยวข้องกับคดีนี้มาโดยตลอด ชื่อของเขายังคงอยู่ในรายชื่อผู้ต้องสงสัย

ความคืบหน้าล่าสุด

11 เมษายน พ.ศ. 2554 โจเซฟ นาโซ อายุ 77 ปี ซึ่งพื้นเพเดิมเป็นชาวนิวยอร์กอาศัยอยู่ในเขตเมืองรอเชสเตอร์ระหว่างช่วงเวลาของเหตุฆาตกรรม ถูกจับกุมตัวในรีโน, รัฐเนวาดา เนื่องจากก่อคดีฆาตกรรมเหยื่อสี่รายในแคลิฟอร์เนียซึ่งเกิดขึ้นในช่วง พ.ศ. 2520 ซึ่งเหยื่อสี่คนมีชื่อดังต่อไปนี้ รอกซีน รอกแกช, พาเมลา พาร์สัน, เทรซี โทโฟยา และคาร์เมน โคลอน (เหยือคนละคนกับในคดี เพียงแต่มีชื่อและนามสกุลเหมือนกัน) ซึ่งจะสังเกตได้ว่าลักษณะการเลือกเหยื่อมีความเหมือนกับในคดีฆาตกรรมตัวอักษร โดยเหยื่อทั้งสี่รายถูกระบุโดยทางการว่าเป็นโสเภณี ขณะนี้เขาถูกจับตามองเป็น "บุคคลในความสนใจ" ของทางการในคดีฆาตกรตัวอักษรที่นิวยอร์ก ในสมุดบันทึกส่วนตัวของเขามีข้อความระบุถึงการข่มขืนหญิงสาวในป่าบัฟฟาโล ซึ่งสันนิษฐานถึงป่าทางตอนเหนือของรัฐนิวยอร์ก นอกจากนี้โจเซฟยังเป็นช่างภาพมืออาชีพผู้ท่องเที่ยวระหว่างแคลิฟอร์เนียและนิวยอร์กอยู่โดยตลอดในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา