google/wiki40b huggingface dataset:
พืชน้ำ

พืชน้ำ หรือ พรรณไม้น้ำ (อังกฤษ: aquatic plant, aquatic weed, water plant) เป็นพืชที่อาศัยหรือเจริญเติบโตในน้ำ หรือมีช่วงหนึ่งที่เจริญเติบโตอยู่ในน้ำ อาจอยู่ใต้น้ำทั้งหมดหรือมีบางส่วนขึ้นสู่บริเวณผิวน้ำ ลอยอยู่ตามผิวน้ำ เจริญเติบโตบริเวณที่มีน้ำตามแนวชายฝั่ง พืชที่เจริญเติบโตในที่มีน้ำขัง พื้นที่ชื้นแฉะ ทั้ง น้ำจืด น้ำกร่อย น้ำเค็ม โดยสามารถแยกเป็นสี่ประเภทหลัก
พืชใต้น้ำ (submerged plant) เป็นพืชที่เจริญเติบโตใต้น้ำทั้งหมด หรือหมายถึงพืชที่ทั้งราก ลำต้น ใบ อยู่ใต้น้ำทั้งหมด ทั้งนี้รากอาจยึดกับพื้นดินใต้น้ำหรือไม่ก็ได้ โครงสร้างลำต้นและใบจะมีช่องว่างมากสำหรับใช้เป็นที่สะสมก๊าซ และช่วยให้ลอยตัวอยู่ในน้ำได้ ส่วนใบมักจะกรอบและบาง ไม่มีปากใบและคิวติน พืชจำพวกนี้พบมากในกลุ่มสาหร่ายต่าง ๆ
พืชโผล่เหนือน้ำ (emerged plant) เป็นพืชที่เจริญเติบโตในน้ำเพียงบางส่วน เช่น รากและลำต้น ส่วนรากอาจยึดพื้นดินใต้น้ำหรือไม่ก็ได้ มีใบหรือดอกโผล่พ้นน้ำหรืออาจอยู่ที่ผิวน้ำ บางชนิดอาจมีทั้งใบใต้น้ำและใบเหนือน้ำในลำต้นเดียวกัน ลำต้นมีลักษณะแข็งแรงกว่าพืชใต้น้ำมีคิวตินมีปากใบและคิวติน พบมากในพืชกลุ่มบัวต่าง ๆ ผักตับเต่า แว่นแก้ว สาหร่ายญี่ปุ่น
พืชลอยน้ำ (floating plant) เป็นพืชที่เจริญเติบโตได้โดยลอยอยู่บริเวณผิวน้ำ รากจะอยู่ใต้น้ำ ส่วนของลำต้น ใบ และดอก อยู่เหนือน้ำหรือผิวน้ำ สามารถลอยไปมาได้ หากพืชเหล่านี้อยู่บริเวณน้ำตื้นรากของพืชชนิดนี้อาจยึดอยู่กับพื้นดินใต้น้ำได้ พืชจำพวกนี้ได้แก่ ผักตบไทย ผักตบชวา จอกหูหนู กระจับ ผำ ผักบุ้ง
พืชชายน้ำ (merginal plant) เป็นพืชที่เจริญเติบโตบริเวณริมน้ำหรือริมตลิ่ง ทั้งบริเวณหนองน้ำ ริมคลอง บริเวณที่มีน้ำขัง โดยรากจะฝังในดิน ส่วนลำต้น ใบ และดอก จะอยู่เหนือน้ำ
การถ่ายทอดลักษณะแบบผสม

แนวคิดว่าด้วยการถ่ายทอดลักษณะแบบผสม (อังกฤษ: blending inheritance) เป็นแนวคิดที่แพร่หลายในหมู่นักชีววิทยาจำนวนมากในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก่อนที่วิชาพันธุศาสตร์จะได้รับการพัฒนา มีลักษณะเป็นเพียงแนวคิดที่เชื่อกันทั่วไปมากกว่าจะเป็นทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ โดยเชื่อว่าลักษณะที่จะได้รับการถ่ายทอดมานั้นเกิดจากการสุ่มผสมระหว่างลักษณะสุดขั้วทั้งสองในรุ่นพ่อแม่ เช่นความสูงของคนคนหนึ่งที่มีพ่อแม่คนหนึ่งสูงคนหนึ่งเตี้ยจะอยู่ระหว่างความสูงของพ่อแม่เสมอ ดังนั้นจึงเป็นข้อจำกัดของแนวคิดนี้ เนื่องจากหากเป็นจริง ขอบเขตความสูงของคนในแต่ละรุ่นย่อมแคบลงเรื่อยๆ จนถึงรุ่นหนึ่งความสูงของแต่ละคนจะแทบไม่ต่างกัน สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในสปีชีส์หนึ่งๆ จะมีลักษณะที่ขมวดรวมเข้าหาจนแทบจะเหมือนกัน ดังนั้นกล่าวได้ว่า "แนวคิดการถ่ายทอดลักษณะแบบผสมนั้นเข้าไม่ได้กับความเป็นจริงที่เห็นชัดแจ้ง ถ้าความแตกต่างจะค่อยๆ หายไปจริง แต่ละรุ่นที่ผ่านไปก็ควรจะมีลักษณะเหมือนกันมากกว่ารุ่นก่อน จนถึงตอนนี้คนทุกคนก็ควรจะมีหน้าตาเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยนเหมือนโคลนกันมาไปแล้ว"
นอกจากนี้แนวคิดนี้ยังไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมลักษณะบางอย่างที่ไม่พบมาหลายรุ่นกลับพบขึ้นมาได้ในรุ่นถัดมาโดยไม่เปลี่ยนแปลง เช่นการมีตาสีฟ้าและผมสีบลอนด์ ซึ่งอาจไม่พบเลยในครอบครัวหลายต่อหลายรุ่น จนมีพ่อแม่ที่มีผมและตาสีเข้มแต่งงานกันมีลูกผมบลอนด์ตาสีฟ้า ซึ่งไม่อาจเป็นไปได้หากถือตามแนวคิดการถ่ายทอดลักษณะแบบผสม
สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท

กรุงศรีอยุธยาแตก

เมื่อทรงเจริญวัยได้รับราชการเป็นมหาดเล็กตำแหน่งนายสุดจินดา มหาดเล็กหุ้มแพร ในรัชกาลสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ใน พ.ศ. 2310 เมื่อข้าศึกยกมาล้อมกรุงศรีอยุธยา ขณะนั้นพระนครอ่อนแอมาก พระยาวชิรปราการ (สิน) จึงพาสมัครพรรคพวกตีฝ่าออกจากพระนครศรีอยุธยา มุ่งไปรวบรวมกำลังที่หัวเมืองชายทะเลตะวันออก ที่ชลบุรี เพื่อจะรบสู้ขับไล่ข้าศึกจากพระนคร เมื่อกรุงศรีอยุธยาเสียแก่ข้าศึกบ้านเมืองสับสนเป็นจลาจล นายสุดจินดาได้เสด็จลงเรือเล็กหลบหนีออกจากกรุงศรีอยุธยา และมุ่งจะเสด็จไปยังเมืองชลบุรีด้วยเช่นกัน ขณะนั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นหลวงยกกระบัตรเมืองราชบุรี ได้นำครอบครัวและบริวารอพยพหลบภัยข้าศึกไปตั้งอยู่ ณ อำเภออัมพวา เมืองสมุทรสงครามซึ่งแต่เดิมขึ้นกับเมืองราชบุรี ก่อนที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทจะเสด็จไปถึงชลบุรี ได้เสด็จไปพบพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่อำเภออัมพวาก่อน ได้ทรงชวนให้เสด็จไปหลบภัย ณ ชลบุรี ด้วย แต่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชยังไม่พร้อมเสด็จ ทรงพระราชทานเรือใหญ่พร้อมเสบียงอาหาร ทรงพระราชดำริให้ไปฝากตัวทำราชการกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และทรงแนะนำให้เสด็จไปรับท่านเอี้ยง พระชนนีของพระยาตากสิน ซึ่งอพยพไปอยู่ที่บ้านแหลม พร้อมทั้งทรงฝากดาบคร่ำ และแหวน 2 วง ไปถวายเป็นของกำนัลอีกด้วย
เมื่อกรุงศรีอยุธยาเสียแก่ข้าศึก ทรงให้ทหารรักษาการอยู่ที่ค่ายโพธิ์สามต้น และที่ธนบุรี ช่วงนั้นบ้านเมืองตกอยู่ในภาวะระส่ำระสาย แยกเป็นชุมนุมเป็นก๊กเหล่าถึง 6 ชุมนุม พระยาตากสินเป็นชุมนุมหนึ่งที่สามารถรวบรวมไพล่พลตั้งอยู่ที่จันทบุรี เข้าตีข้าศึกที่รักษากรุงศรีอยุธยาแตกไป แล้วจึงเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี สถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานี เมื่อปีชวด สัมฤทธิศก พ.ศ. 2311 สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ในขณะนั้นทรงได้รับการสถาปนาบรรดาศักดิ์เป็นพระมหามนตรี เจ้ากรมพระตำรวจในขวา

สวรรคต

สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ  2346 สิริพระชนมพรรษา 59 พรรษา ได้รับพระราชทานพระโกศไม้สิบสองหุ้มทองคำทรงพระบรมศพ และพระราชทานเพลิง ณ พระเมรุท้องสนามหลวง
การนำสารเข้าสู่เซลล์แบบใช้ตัวรับ

การนำสารเข้าสู่เซลล์แบบใช้ตัวรับ (อังกฤษ: Receptor-mediated endocytosis;RME) หรือการนำสารเข้าสู่เซลล์โดยใช้แคลทริน (clathrin-dependent endocytosis) เป็นการนำสารเข้าสู่เซลล์โดยสารที่จะเข้าสู่เซลล์นั้นต้องจับกับตัวรับที่จำเพาะบนเยื่อหุ้มเซลล์ก่อน จากนั้นตัวรับที่จับสารแล้วจะเว้าเข้าไปในเซลล์แล้วหลุดเป็นกระเปาะหรือเวสิเคิลขนาดเล็กเข้าไปข้างในเซลล์ สารที่เข้าสู่เซลล์ด้วยวิธีนี้ได้แก่ ฮอร์โมน สารพิษ แอนติบอดี ไวรัส เป็นต้น
หลังจากที่สารจับกับตัวรับที่จำเพาะบนเยื่อหุ้มเซลล์ จะมีการส่งสัญญาณผ่านทางเยื่อหุ้มเซลล์ มีแคลทรินเข้ามาจับกับเยื่อหุ้มเซลล์ด้านในของตัวรับ ทำให้เกิดการม้วนของเยื่อหุ้มกลายเป็นเวสิเคิล จากนั้นแคลทรินจะหลุดออก เวสิเคิลแต่ละอันที่ไม่ถูกแคลทรินหุ้มจะรวมเข้าด้วยกันกลายเป็นเอนโดโซม เนื่องจากตัวรับเป็นการทำงานภายในร่วมกับมือจับ ระบบนี้จึงอิ่มตัวได้และการนำเข้าเซลล์จะลดลงจนกว่าตัวรับจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่ที่เยื่อหุ้มอีกครั้ง
สุนทรียภาพ

สุนทรียภาพ คือความงามในธรรมชาติหรืองานศิลปะที่แต่ละบุคคลสามารถเข้าใจและรู้สึกได้ หรือเป็นความรู้สึกและความเข้าใจของแต่ละบุคคลที่มีต่อความงามในธรรมชาติหรืองานศิลปะ
สุนทรียภาพ (aesthetics) เป็นคำในภาษากรีก เดิมหมายถึงการรับรู้ทางความรู้สึก (sense perception) จนกระทั่งในศตวรรษที่ 18 บอมการ์เทิน (Baumgarten) นักปรัชญาชาวเยอรมันได้ให้ความหมายใหม่โดยหมายถึง การรับรู้และชื่นชมความงาม เป็นที่ทราบดีว่าสุนทรียภาพเป็นเรื่องของอัตวิสัย (subjective) ซึ่งแต่ละคนย่อมให้คุณค่าสุนทรียภาพแตกต่างกันไป (Whittick, A., 1974: 11) ดังเช่นความหมายของสุนทรียภาพในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ที่ให้ความหมายไว้ว่า ความเข้าใจและความรู้สึกของแต่ละบุคคลที่มีต่อความงามในธรรมชาติหรืองานศิลปะ (ราชบัณฑิตยสถาน, 2539: 827)
ในความหมายทั่วไปคำว่าสุนทรียภาพมักจะใช้ร่วมกับคำว่าความสวยงาม (beauty) แม้ว่าความสวยงามเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับสุนทรียภาพ แต่ในสาขาวิชานี้ ถือว่าสุนทรียภาพมีความหมายกว้างและครอบคลุมมากกว่า กล่าวคือนักสุนทรียศาสตร์มีความเห็นว่าสุนทรียภาพอาจจะไม่ใช้ความสวยงามเพียงอย่างเดียว ความเศร้าโศก (tragic) ความน่าเกลียด (ugly) ความขบขัน (comic) และความน่าพิศวง (sublime) ก็ทำให้เกิดอารมณ์สุนทรียได้เช่นเดียวกัน (ฐานิศวร์ เจริญพงศ์, 2543: 58) รวมถึงลักษณะของอารมณ์หรือความรู้สึกน่าสนใจ (interested) ความไม่น่าสนใจ (disinterested) ความเพลิดเพลินใจ (pleasure) กินใจ (empathy) ลืมตัว (attention span) (ทวีเกียรติ ไชยยงยศ, 2538: 3)
พระแม่มารีแห่งภูผา

ภาพในพิพิธภัณฑ์ลูฟร์

ภาพที่ตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์ลูฟร์เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1483 ถึงปี ค.ศ. 1486 หรือก่อนหน้านั้น ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่มีความเห็นตรงกันว่าเป็นงานเขียนของดา วินชี และเป็นงานเขียนก่อนชิ้นที่อยู่ที่ลอนดอน การใช้ฝีแปรงที่ละเอียดและการใช้ค่าต่างแสง เป็นลักษณะที่เห็นในงานเขียนอื่นหลายชิ้นของดา วินชี ภาพนี้สูงกว่าภาพลอนดอนราว 8 เซนติเมตร บันทึกแรกที่กล่าวถึงภาพนี้บันทึกใน ค.ศ. 1625 เมื่อตกไปเป็นของฝรั่งเศส

ภาพในหอศิลป์แห่งชาติ

ภาพในหอศิลป์แห่งชาติเป็นภาพเขียนที่เกือบเหมือนกับภาพแรกและเชื่อกันว่าเขียนโดยดา วินชีเช่นกัน ที่อาจจะเขียนก่อน ค.ศ. 1508 ภาพนี้อาจจะมีผู้ช่วยๆ เขียนบางบริเวณของภาพ เป็นภาพที่เขียนสำหรับชาเปลภราดรภาพ Confraternity of Immaculate Conception ของวัดซานฟรานซิสโคกรานเดในมิลาน วัดซานฟรานซิสโคขายภาพนี้อาจจะราว ค.ศ. 1781 แต่ที่แน่คือใน ค.ศ. 1785 ให้กับกาวิน แฮมมิลตันผู้นำกลับไปอังกฤษ หลังจากผ่านมือไปยังงานสะสมต่างๆ ในที่สุดหอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนก็ซื้อภาพนี้ใน ค.ศ. 1880
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 เมื่อใช้เครื่องสะท้อนอินฟรา-เรด (reflectogram) ก็พบว่าภาพใต้ภาพที่เห็นเป็นภาพเขียนอีกภาพหนึ่ง ที่เชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของสตรีคุกเข่าที่อาจจะอุ้มเด็กไว้ในมือหนึ่งและอีกมือหนึ่งยื่นออกไป นักค้นคว้าบางคนเชื่อว่าความตั้งใจเดิมของดา วินชีคือการเขียนภาพการชื่นชมของพระบุตร  นอกจากนั้นก็ยังมีการแก้อื่นๆ เมื่อตรวจสอบด้วยเครื่องสะท้อนอินฟรา-เรดหรือเอ็กซเรย์
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (วิน ธมฺมสาโร)

ประวัติ

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ มีนามเดิมว่า วิน ทีปานุเคราะห์ เป็นบุตรของนายเชย – นางบุญมี ทีปานุเคราะห์ ท่านเกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2449 เวลา 06:20 น. ที่บ้านนาพญา อำเภอขันเงิน จังหวัดหลังสวน (ปัจจุบันคือตำบลขันเงิน อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร)
เมื่อโตขึ้นได้เรียนที่โรงเรียนประชาบาลวัดนาบุญ หลังสวน จนจบชั้นประถมบริบูรณ์ (ป. 3) ในปี พ.ศ. 2463 แล้วศึกษาชั้นมัธยมที่โรงเรียนวัดโตนด (โรงเรียนสวนศรีวิทยาในปัจจุบัน) แต่อยู่ได้ 6 เดือนก็ลาออก เพราะมารดาต้องการให้บวช
ในปี พ.ศ. 2466 ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดโตนด โดยมีพระธรรมารามคณีสุปรีชา (หนู อชิโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2468 จึงย้ายไปจำพรรษาที่วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร แล้วอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2471 โดยพระธรรมารามคณีสุปรีชา (หนู อชิโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมโกศาจารย์ (เซ่ง อุตฺตโม) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับฉายาว่า ธมฺมสาโร
ในปี พ.ศ. 2492 ได้ย้ายมาจำพรรษาที่วัดราชผาติการามเพื่อทำการแทนเจ้าอาวาส และดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดราชผาติการามตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2503 จนกระทั่งถึงแก่มรณภาพ

มรณภาพ

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (วิน ธมฺมสาโร) มรณภาพอย่างสงบด้วยโรคชรา ณ โรงพยาบาลศิริราช เมื่อวันเสาร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2536 เวลา 00:10 น. สิริอายุ 87 ปี พรรษา 65 ตั้งศพบำเพ็ญกุศลที่วัดราชผาติการาม พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานโกศมณฑปประกอบศพ และรับศพอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด มีการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2536
อดุล ภูมิณรงค์

ประวัติ

อดุล ภูมิณรงค์ (ชื่อเดิม : อับดุลเลาะ บือแน) เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2470 เป็นบุตรของนายหะยีหะมะ และ นางไอซะห์ บือแน สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา
อดุล ภูมิณรงค์ ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2543 สิริอายุรวม 73 ปี

งานการเมือง

อดุล ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน เดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคสหภูมิ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 5 ครั้ง
อดุล เคยดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเกษตรสังคม ในปี พ.ศ. 2518
บาจิราว ขุนศึกยอดนักรบ

เนื้อเรื่อง

ละครโทรทัศน์เรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวความเป็นมาของบาจีที่ได้รับการสั่งสอนอย่างดีจากบิดามารดาจนกระทั่งได้เป็น เปชวา และเป็นนักรบที่มีความกล้าหาญกับการต่อต้านพวกมุคัลอย่างเปิดเผย ยิ่งไปกว่านั้น บาจียังสามารถแผ่ขยายดินแดนมราฐาออกจากเดิมนอกจากเรื่องราวความเก่งกล้าแล้ว ยังมีเรื่องราวของการแต่งงานกับนางกาสีภรรยาชาวฮินดู และความรักที่มีต่อนางมัสตานีภรรยาคนที่สองที่เป็นลูกครึ่งมุสลิมแต่นับว่าเป็นเรื่องน่าเสียดายยิ่งนักที่บาจีราวนักรบผู้เก่งกล้าผู้นี้ต้องเสียชีวิตลงด้วยอายุเพียง 40 ปีเท่านั้น
อัสแซสซินส์ครีด: ลินนิเอจ

เค้าโครงเรื่อง

จะกล่าวถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าอัสแซสซินส์ครีด 2 ตัวเอกของเรื่องคือ Giovanni Auditore เป็นมือสังหารในศตวรรษที่ 15 ช่วงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในอิตาลี ซึ่งเป็นพ่อของ Ezio Auditore da Firenze ในช่วงเริ่มต้นของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยามีกลุ่มผู้สมรู้ร่วมคิดที่จะล้มล้างตระกูลเมดิซีซึ่งมีอำนาจมากในสมัยนั้น และคิดจะแทรกแซง ความเป็นเอกภาพของอิตาลี ซึ่ง Giovanni จะต้องเผชิญกับภัยคุกคามนี้และจัดการกับคนผิดเพื่อนำความยุติธรรมมาสู่อิตาลี
อำเภอบ้านแท่น

ประวัติ

เดิมชื่อบ้านแท่น    สันนิษฐานว่า        ได้ชื่อมาจากพระแท่น ที่เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านพระแท่นบัลลังก์จะสร้างขึ้นเมื่อใดไม่มีประวัติพอที่จะค้นได้  ผู้สูงอายุเล่าว่าบริเวณที่พระแท่นประดิษฐานอยู่นี้     เป็นป่าไม้หนา มีเถาวัลย์ปกคลุมหนาทึบ  ปู่ ย่า ตา ทวด ในสมัยนั้นนับถือว่าเป็นพระภูมิเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์ พอถึงเดือน 5 เดือน 6  ทุกๆปีจะพาลูกหลานนำน้ำอบน้ำหอมมาสรงและบนบานศาลกล่าวขจัดปัดเป่าภยันอันตรายต่าง ๆให้ประชาชนในหมู่บ้านอยู่เป็นสุข  เมื่อประมาณปีพ.ศ. 2473 ขุนสาหร่าย เจ้าหน้าที่ปราบปรามจากอำเภอภูเขียวได้มาปราบปรามผู้ร้าย และติดตามโจรซึ่งหนีไปซ่อนตัวอยู่ในบริเวณที่พบพระแท่นเห็นพระแท่นซึ่งเป็นวัตถุโบราณตั้งอยู่ในที่ไม่เหมาะสมจึงพาราษฎรย้ายพระแท่นเข้าไปไว้ในวัดบัลลังก์จึงเกิดอาเพท เล่ากันว่าสัตว์ป่า เก้ง กวาง ลิงลม ชะนี วิ่งเข้ามาสู่หมู่บ้านประชาชนเกิดโรคระบาดจึงไปปรึกษาพระครูถาวรสีลวัฒน์    เจ้าคณะอำเภอภูเขียว ท่านแนะนำว่าให้นำพระแท่นบัลลังก์กลับมาไว้ที่เดิม   ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานในปัจจุบันนี้ เหตุอาเพทดังกล่าวจึงหายไป      บ้านแท่นในอดีตอยู่ในเขตตำบลบ้านมอญ อำเภอภูเขียว ต่อมาได้ไปอยู่ในเขตตำบลสามสวนและมาตั้งตำบลบ้านแท่น มีผู้ปกครองระดับหมู่บ้านมาแล้ว  17   คน และผู้ปกครองระดับหมู่บ้านคนแรกได้แก่ หลวงทิพยเนตร    บ้านแท่นได้รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2508    โดยขอแยกพี้นที่ 3 ตำบลจากการปกครองของอำเภอภูเขียว คือ ตำบลสามสวน ตำบลบ้านเต่า และตำบลบ้านแท่นต่อมาเมื่อปีพ.ศ. 2512 ได้แยกการปกครองออกอีก 1 ตำบลคือตำบลสระพัง     ในปีเดียวกันนั้นเองก็ได้ยกฐานะจากกิ่งอำเภอเป็น  "อำเภอบ้านแท่น" และในปี พ.ศ. 2515 ตำบลบ้านเต่าได้แยกการปกครองออกเป็นอีก 1 ตำบล คือตำบลหนองคู จนถึงปัจจุบันนี้ รวม5 ตำบล 66 หมู่บ้าน    อำเภอบ้านแท่นมีนายอำเภอมาแล้ว   20   คน คนปัจจุบันคือ  นายเสวก พุทธรักษา  มาดำรงตำแหน่งเมื่อ 28 กันยายน 2550 จนถึงปัจจุบันนี้
สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล ในฤดูกาล 2561

การซื้อ-ขาย

ตลาดซื้อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงแรกเปิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 ถึง 5 กุมภาพันธ์ 2561
ตลาดซื่อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงที่สองจะเปิดในวันที่ 11 มิถุนายน ถึง 9 กรกฎาคม 2561
บารุน ซอบติ

ประวัติ

บารุน ซอบติ เขาสมรสกับภรรยาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาเริ่มเข้าสู่วงการตั้งแต่ปี 2009 และมีผลงานที่สร้างชื่อจนเป็นนักแสดงยอดนิยมแห่งอินเดีย ในบท ‘อาร์นาฟ’ จากเรื่อง “แผนรักลวงใจ” ที่กำลังออกอากาศอยู่ทางช่อง8 ในประเทศไทย ภายใต้บทบาทของนักธุรกิจแสนเย็นชา สายตาฟาดฟันกับนางเอก ‘ซานายา ไอรานี’ อยู่ตลอดเวลา และหลังจากซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศไปตั้งแต่วันแรก เรตติ้งที่อินเดียก็พุ่งสู่อันดับ1 ทำให้บารุนได้งานโฆษณาตามมาไม่ขาดสาย รวมทั้งรางวัลการันตีอีกมากมาย จนได้รับโอกาสไปเป็นนักแสดงชั้นนำบอลลีวูดในเวลาต่อมา
พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้า (พ.ศ. 2547)

ประวัติพายุ

พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้าได้เริ่มก่อตัวจากพายุดีเปรสชันเมื่อ วันที่ 14 พฤศจิกายน 2547 ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเข้าสู่ทะเลฟิลิปปินส์ หลังจากนั้นได้เพิ่มความรุนแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเมื่อเวลา 14.00 ของวันที่ 14 และทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นเมื่อเวลา 06.00 ของวันที่ 17 โดยทวีความรุนแรงอย่างต่อเนื่องจนมีความเร็วลมสูงสุดที่ 213 กิโลเมตร/ชั่วโมง  ต่อจากนั้นพายุเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงใต้เข้าสู่ทะเลจีนใต้ แล้วอ่อนกำลังเป็นพายุโซนร้อนเมื่อเวลา 12.00 ของวันที  20 ก่อนจะพัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่นอีกครั้งเมื่อเวลา 24.00 ของวันที่ 21 และอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนตามเดิมเมื่อเวลา 12.00 ของวันที่ 24 ในวันเดียวกันนี้พายุได้เคลื่อนตัวเข้ามาในอ่าวไทย ก่อนจะอ่อนกำลังลงอีกเป็นพายุดีเปรสชั่นเมื่อเวลา 12.00 ของวันที่ 25 พายุหมุ่ยฟ้าเคลื่อนขึ้นสู่ชายฝั่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน เวลา 22.30 น. ที่อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ความเร็วลมสูงสุดใกล้ศูนย์กลางประมาณ 55 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และเคลื่อนไปทางตะวันตกค่อนทางเหนือด้วยความเร็วประมาณ 15 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
 โดยท้ายที่สุดพายุหมุ่ยฟ้าก็อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำและสลายตัวไปในบริเวณจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ความเสียหาย

พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้าส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 68 ราย บาดเจ็บ 160 ราย สูญหาย 69 ราย ในฟิลิปปินส์ และเสียชีวิต 40 ราย สูญหาย 42 รายในเวียดนาม
สำหรับในประเทศไทย พายุไม่ได้ก่อความเสียหายอย่างหนักหน่วงตามที่วิตกกังวลกัน เนื่องจากมีบริเวณความกดอากาศสูงจากประเทศจีนที่แผ่ลงมาปะทะ ซึ่งส่งผลให้ประเทศไทยตอนบนมีอากาศหนาวเย็นลง แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังส่งผลให้เกิดฝนตกหนักเป็นบริเวณกว้าง มีจังหวัดที่ได้รับความเสียหาย 5 จังหวัด 21 อำเภอ คือจังหวัดชุมพร ประจวบคีรีขันธ์ ระนอง สุราษฎร์ธานี และนครศรีธรรมราช
มีรายงานผู้เสียชีวิต 1 คน บาดเจ็บ 3 คน บ้านพังทั้งหลัง 3 หลัง เสียหายบางส่วน 224 หลัง เรือประมงอับปาง 58 ลำ ถนนชำรุด 5 เส้น สะพานชำรุด 2 แห่ง ฝายน้ำล้นพัง 8 แห่ง มีผู้ได้รับผลกะทบ 1,269 ครัวเรือน 22,609 คน และมีการอพยพประชาชนไปยังที่พักพิงชั่วคราว 20,411 คน
พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้ายังทำให้เกิดฝนตกหนักใน 5 จังหวัดดังกล่าว โดยปริมาณน้ำฝนสูงสุดวัดได้ 251.5 มิลลิเมตร ที่อ.เมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และ 250.4 มิลลิเมตร ที่อ.ปะทิว จังหวัดชุมพร
 นอกจากนี้ยังมีรายงานคลื่นลมแรงในบริเวณอ่าวไทย โดยมีคลื่นสูง 2.4 เมตร ในวันที่ 25 และ 3.4 เมตรในวันที่ 26 พฤศจิกายน
สิทธิบัตรซอฟต์แวร์

สิทธิบัตรซอฟต์แวร์จะปกป้องผู้เขียนจากการคัดลอกและอ้างสิทธิในการเขียนซอฟต์แวร์ แต่สิทธิบัตรไม่ได้เกิดขึ้นอัตโนมัติ ผู้เขียนจะต้องร้องขอสิทธิบัตรในแต่ละประเทศหรือภูมิภาค (เช่น สำนักงานสิทธิบัตรแห่งยุโรป) เอง โดยที่ในสิทธิบัตรนี้จะต้องเปิดเผยวิธีการที่จะสร้างและใช้ซอฟต์แวร์ในระดับที่เพียงพอในระดับที่ผู้อื่นที่มีความสามารถในการเขียนโปรแกรมนั้นสามารถจะนำไปเขียนใหม่ได้โดยไม่ต้องทดลองใหม่ และใช้ซอฟต์แวร์ถ้าหากการใช้นั้นไม่ได้เป็นไปแบบชัดแจ้ง
ขณะที่ ลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์นั้นคุ้มครองทันทีโดยผู้เขียนไม่ต้องร้องขอเพื่อป้องกันการคัดลอกรหัสต้นฉบับ
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 รัฐบาลสหราชอาณาจักรให้ความเห็นอย่างเป็นทางการว่า ไม่ควรมีสิทธิบัตรใด ๆ สำหรับการคิดค้นที่ทำให้เกิดความก้าวหน้าแค่เพียงในสาขาซอฟต์แวร์ และแม้ว่าในบางเขตกฎหมาย เช่น สหรัฐอเมริกา จะเปิดเสรีกว่าในการออกสิทธิบัตรสำหรับการคิดค้นที่เกี่ยวกับซอฟต์แวร์ แต่สิทธิบัตรเหล่านั้นจะไม่สามารถบังคับใช้ได้สหราชอาณาจักร
จิงเกิลเบลส์

ประวัติเพลง

"จิงเกิลเบลส์" บันทึกเสียงครั้งแรกโดย เอดิสันเมลควอเตต์ ในปี ค.ศ. 1898 และในปี ค.ศ. 1902 เฮย์เดนควอเตตก็บันทึกเสียงเพลงนี้ ในปี ค.ศ. 1943 บิง ครอสบีและแอนดรูวส์ซิสเตอร์ส บันทึกเสียงเพลง "จิงเกิลเบลส์" ในนามเดกคา 23281 เพลงติดชาร์ตอันดับ 19 และขายได้มากกว่าล้านชุด
"จิงเกิลเบลส์" ได้ถูกศิลปินมาขับร้องมากมายอย่าง แฟรงก์ ซินาตรา, หลุยส์ อาร์มสตรอง, ดู๊ค เอลลิงตัน, เดฟ บรูเบก, เคาน์ เบซี, เรย์ บราวน์, ออสการ์ ปีเตอร์สัน, เอลลา ฟิตซ์เจรัลด์, แนต คิง โคล, ไมค์ ฮอร์สฟอลล์, เดอะฮอปเปอร์ส, บันนีเอ็ม และแอน แฮมป์ตัน แคลลาเวย์ และในปี 2006 คิมเบอร์ลีย์ ล็อก นำเพลงนี้ติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดอเดาต์คอนเทมโพรแรรี
ดาร์ธ เบน

เบื้องหลัง

ตัวละครดาร์ธ เบนและกฎแห่งสองถูกสร้างขึ้นโดยจอร์จ ลูคัส เป็นส่วนหนึ่งของประวัติของเหล่าซิธเพื่อใช้ในภาพยนตร์ไตรภาคต้น โดยเบนได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในภัยซ่อนเร้นฉบับนิยายในฐานะผู้สร้างกฎแห่งสอง ต่อมาใน พ.ศ. 2543 หนังสือ The Essential Chronology ได้รวมการสร้างกฎแห่งสองนี้เข้ากับยุทธการรูซานที่เคยถูกกล่าวถึงมาก่อนในเรื่องชุด Dark Forces: Jedi knight เนื้อเรื่องส่วนนี้ได้รับการขยายเพิ่มเติมในหนังสือการ์ตูนชุด Jedi vs Sith โดย Darko Macan และ Bane of the Sith โดย Kevin J. Anderson ต่อมาหนังสือ The New Essential Guide to Characters และ The New Essential Chronology ได้ให้รายละเอียดในเรื่องนี้มากขึ้น หนังสือฉบับหลังพยายามแก้ไขความไม่เข้ากันระหว่าง Jedi vs Sith และ Bane of the Sith ด้วย
พ.ศ. 2549 หนังสือ Darth Bane: Path of Destruction เขียนโดย Drew Kerpyshyn ได้รับการวางจำหน่าย รายละเอียดหลายอย่างในหนังสือเล่มนี้ขัดกันกับข้อมูลที่ปรากฏก่อนหน้า ต่อมา พ.ศ. 2550 หนังสือภาคต่อ Darth Bane: Rule of Two ก็วางจำหน่าย และได้แก้ไขความไม่เข้ากันนี้เป็นบางส่วน ส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ทับซ้อนกับเรื่องราวใน Bane of the Sith พร้อมๆ กับสร้างเรื่องราวระหว่างเบนกับศิษย์ของเขา นิยายเล่มสาม Darth Bane: Dynasty of Evil วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2552 โดยนิยายแต่ละเล่มให้รายละเอียดมากขึ้นเกี่ยวกับตัวละคร ในขณะที่นิยายเล่มสามเป็นจุดจบชีวิตของตัวละครดาร์ธ เบน
ผู้อ่านหลายคนยังคงสงสัยว่าเบนหรือซานนาห์กันแน่ที่เป็นฝ่ายชนะการประลองครั้งสุดท้ายในตอนจบของ Dynasty of Evil โดยผู้แต่งคือ Drew Karpyshyn ได้ออกมายืนยันว่าซานนาห์เป็นผู้ชนะการประลอง โดยมีเพียงบางส่วนของเบนเท่านั้นที่หลงเหลืออยู่ในตัวของเธอ
จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์

การเข้ารับราชการ

พลเอกจรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ เข้ารับราชการเป็นทหารบกเหล่าทหารสื่อสาร จนได้รับบรรดาศักดิ์เป็น หลวงเสรีเริงฤทธิ์ เป็นหนึ่งในทหารบกคณะราษฎรที่ทำการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อปี พ.ศ. 2475 จากนั้นโอนย้ายจากกระทรวงกลาโหม ไปสังกัดกรมรถไฟในตำแหน่งอธิบดีกรมรถไฟ กระทรวงเศรษฐการ เมื่อ พ.ศ. 2479 - พ.ศ. 2487 เป็นแม่ทัพกองทัพพายัพในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง  เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ และกระทรวงพาณิชย์ ในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ย้ายกลับมาดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมรถไฟ กระทรวงคมนาคมอีกครั้ง พ.ศ. 2492 - พ.ศ. 2494 และดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคม เมื่อ พ.ศ. 2494 - พ.ศ. 2502
หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองได้ลาออกจากบรรดาศักดิ์พร้อมคณะรัฐมนตรีชุดที่ 9 โดยใช้ราชทินนามเป็นนามสกุลและนามสกุลเดิมเป็นชื่อรองได้ว่า จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ เมื่อ พ.ศ. 2484

ครอบครัว

พลเอกจรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ มีนามเดิมว่า จรูญ รัตนกุล เป็นบุตรของนายร้อยเอก จิตร กับ ชื่น รัตนกุล บรรพบุรุษของท่านเป็นชาวจีนแซ่อึ้งที่อพยพมาจากแต้จิ๋ว ชื่อ หวงกุ้ย ซึ่งอพยพเข้ามาทางจังหวัดราชบุรี ในสมัยกรุงธนบุรี หวงกุ้ยได้รับราชการดูแลการค้าทางเรือ ล่วงมาจนถึงในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 บุตรชายคนที่สองของหวงกุ้ยคือ หวงจวิน (กุน) ได้รับราชการเป็นที่สมุหนายกในตำแหน่ง เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) ต้นสกุลรัตนกุล ซึ่งเป็นบิดาของเจ้าจอมมารดาอิ่มในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก รัชกาลที่ 1
พลเอกจรูญ สมรสครั้งแรกกับคุณหญิงเอิบ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ (สกุลเดิม โกมลวรรธนะ) หลังภรรยาคนแรกถึงแก่กรรมจึงได้สมรสครั้งที่สองกับประไพ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ (สกุลเดิม เศรษฐวัฒน์) บุตรชายได้แก่ พลตำรวจตรี อุดม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นภูวลาภ) และพันเอก อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ ได้เสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา เมื่อ พ.ศ. 2487 มีธิดาคือท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม
จมื่นมานิตย์นเรศ (เฉลิม เศวตนันทน์)

วัยเด็ก

เกิด 11 สิงหาคม พ.ศ. 2442 (เข้าใจว่าเกิดที่ บ้านเจ้าคุณตา ซอยรามบุตรี ตรงข้ามบ้านของหลวงบุณยมานพพานิช/อรุณ บุณยมานพ หรือบ้านหม่อมเส็ง) บุตรของ พระยามหามนตรีศรีองครักษ์สมุห (เจริญ เศวตนันทน์) เจ้ากรมพระตำรวจในขวา กับ คุณหญิงกลิ่น ที่อยู่ บ้านสี่แยกคลองมอญ ฝั่งเหนือ เชิงสะพานวัดเครือวัลย์วิหาร (สะพานธรรมสารโสภณ)
เข้าเรียนที่โรงเรียนทวีธาภิเศก แล้วต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบ ได้เรียนดนตรีไทยกับหลวงประดิษฐ์ไพเราะ และโน้ตสากล กับพระยาวารสิริ (เอวัน วารสิริ) ก่อนเข้าโรงเรียนมหาดเล็กหลวง
อินฟันตามารีอา ฟรังซิชกา ดัชเชสแห่งกูอิงบรา

พระประวัติ

อินฟันตามารีอา ฟรังซิชกาแห่งโปรตุเกส ดัชเชสแห่งกูอิงบรา ประสูติเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2540 เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 และพระองค์เดียวใน เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุกแห่งบรากันซา และเจ้าหญิงอีซาแบล ดัชเชสแห่งบรากังซา ถึงแม้พระองค์จะเป็นพระบุตรพระองค์ที่ 2 และทรงเป็นผู้อ้างสิทธิ์ราชบัลลังก์ลำดับที่ 3 ต่อจากพระเชษฐาและพระอนุชาเนื่องจากกฎหมายให้สิทธิบุรุษมาก่อนสตรี ทรงพระบิดาทูลหัวคือ อินฟันเตเฮนริเก ดยุกแห่งกูอิงบรา กับ เจ้าหญิงมารีแห่งลิกเตนสไตน์ (ประสูติ พ.ศ. 2502)
พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดัชเชสแห่งกูอิงบรา ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของ อินฟันเตเฮนริเก ดยุกแห่งกูอิงบรา พระปิตุลา (อา)ของพระองค์ เมื่อปี 2560