google/wiki40b huggingface dataset:
อินฟันตามารีอา กริสตีนาแห่งสเปน

เจ้าหญิงมาเรีย คริสตินาแห่งสเปน (Infanta Maria Cristina of Spain; มาเรีย คริสตินา เทเรซา อเลฆันดรา กวาดาลูเป มาเรีย เด ลา กอนเซ็ปซิโอน อิลเดฟอนซา วิกตอเรีย เอวเคเนีย เด บอร์บอน อี บัตเต็นแบร์ก; 12 ธันวาคม พ.ศ. 2454 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2539) เป็นพระราชธิดาในลำดับที่สี่ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟองโซที่ 13 แห่งสเปน และ เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก อีกทั้งยังเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน คาร์ลอสที่ 1 อีกด้วย

ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงมาเรีย คริสตินาประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2454 ณ พระราชวังหลวง กรุงมาดริด โดยเป็นพระราชธิดาองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟองโซที่ 13 แห่งสเปน พระราชโอรสพระองค์เดียวของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟองโซที่ 12 แห่งสเปน และ อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสตินาแห่งออสเตรีย กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก พระธิดาองค์เดียวในเจ้าชายเฮนรีแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก และ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสหราชอาณาจักร พระราชธิดาองค์เล็กของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา
เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2474 ขณะที่เจ้าหญิงมีพระชนมายุ 18 พรรษา สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสเปนเสด็จออกจากประเทศสเปนต่อหน้าการเดินขบวนประท้วงของพวกลัทธิสาธารณรัฐนิยม พระองค์เสด็จไปเพียงลำพังโดยทิ้งพระมเหสีกับพระโอรสและธิดาไว้ แม้ว่าจะไม่ทรงสละราชสมบัติจนกระทั่งถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2484 พระองค์ประทับลี้ภัยอยู่ในต่างประเทศโดยทรงมองดูประเทศสเปนที่เต็มไปด้วยการนองเลือด ความรุนแรง และความเป็นอนาธิปไตยภายใต้รัฐบาลสาธารณรัฐใหม่ อันนำไปสู่สงครามกลางเมืองของสเปนในอีกไม่กี่ปีต่อมา
เจ้าหญิงมาเรีย คริสตินาประทับอยู่ในพระราชวังหลวงกับพระชนนีและพระเชษฐา พระอนุชาและพระภคินี ทุกพระองค์ประทับในประเทศสเปนระยะสุดท้ายที่พระราชวังอันถูกปิดล้อมด้วยกลุ่มคนนิยมสาธารณรัฐ สมเด็จพระราชินีเอนาทรงสงสัยว่าครอบครัวของพระองค์จะจำต้องทนทุกข์ทรมานในชะตากรรมเดียวกับพระญาติในราชวงศ์รัสเซียหรือไม่ แต่สุดท้ายทุกพระองค์สามารถเสด็จออกจากพระราชวังไปทางประตูลับในอุทยาน มุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟเอสกอเรียล และประทับรถไฟข้ามชายแดนไปยังประเทศฝรั่งเศส ก่อนเสด็จต่อไปยังเมืองฟงแตนโบล
หลอดฟลูออเรสเซนต์

หลอดฟลูออเรสเซนต์, หลอดเรืองแสง, หลอดวาวแสง (อังกฤษ: fluorescent tube) หรือที่เรียกกันติดปากว่าหลอดนีออน เป็นหลอดไฟฟ้าระบบปล่อยประจุ ที่บรรจุไอปรอทความดันต่ำไว้
เมื่อกระแสไฟฟ้าไหลผ่านหลอด จะกระตุ้นให้อนุภาคปรอทปล่อยรังสีเหนือม่วงออกมา เมื่อรังสีนี้กระทบกับสารเรืองแสงที่ฉาบไว้ด้านในตัวหลอด สารเรืองแสงจะเปล่งแสงสว่างที่มองเห็นได้ออกมา และเนื่องจากไม่ได้เปล่งแสงโดยอาศัยความร้อน จึงมีประสิทธิภาพในการใช้พลังงานมากกว่าหลอดไฟไส้
การใช้งานปกติจะติดตั้งคู่กับบัลลาสต์และสตาร์ทเตอร์ เนื่องจากหลอดฟลูออเรสเซนต์จะต้องมีการอุ่นให้ไส้หลอดร้อน และใช้แรงดันไฟฟ้าสูงในการจุดหลอดให้ติดในตอนแรก
สาธารณรัฐเซนารีกา

ประวัติ

สาธารณรัฐเซนารีกาก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 1343 เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถโจวันนาที่ 1 แห่งเนเปิล (Giovanna I di Napoli) ทรงยินยอมให้อิสรภาพแก่ราษฎรและกองกำลังกบฏแห่งมิลานภายใต้การควบคุมของลอร์ดลูกีโน วิสกอนตี (Luchino Visconti) ญาติของอัมโบรโจ วิสกอนตี (Ambrogio Visconti)
และจากความประทับใจในความมีสง่าราศีของดอเจ (Doge) แห่งสาธารณรัฐเวนิส รัฐบาลเซนารีกาจึงได้มีการใช้ระบอบการปกครองประเทศแบบรัฐบาลสาธารณรัฐ โดยจะมีการเลือกตั้งดอเจเป็นผู้นำแห่งรัฐ ส่วนใหญ่ดอเจมักมาจากตระกูลชีชินเตาะ (Cicintò) ซึ่งมีถึง 15 คน นอกนั้นมาจากตระกูลอื่น ๆ เช่น เกียนโตเน (Ciantone) เดลลา วัลเล (Della Valle) เชชกาเรลลี (Ceccarelli) กันตุ (Cantù) แฟร์รีนี (Ferrini) และดาเลสโซ เอ ลาตีนี (D'Alessio e Latini) นอกจากดอเจยังมีสมาชิกวุฒิสภามีเลขานุการในการปกครอง มีกองกำลังทหารขนาดน้อยในการปกป้องชนชั้นปกครอง นอกนั้นคอยสังเกตการณ์ชายแดน
สาธารณรัฐนี้ถือว่าทุกคนมีเกียรติและไม่ต้องจ่ายภาษี ประเทศมีพื้นที่เพียง 0.041 ตารางกิโลเมตร มีชุมชนขนาดเล็กและโอบล้อมด้วยป่าเขา และตั้งอยู่ในวงล้อมของราชอาณาจักรเนเปิลส์
ตราประจำประเทศคือรูปสิงโตกับงูสีเงิน เบื้องหลังเป็นรูปโล่สีดำ มักปรากฏอยู่บนธงปีกนก (Gonfalon) ปัจจุบันยังพบเห็นตามโบสถ์ในเซนารีกา
ในสมัยแบร์นาดีโน ชีชินเตาะที่ 1 (Bernardino Cicintò I) ปกครองเซนารีกา พระเจ้าแฟร์ดีนันโดที่ 4 แห่งซิซิลีทั้งสอง (Ferdinando I delle Due Sicilie) ไม่ทรงปรารถนาจะให้ดินแดนนี้ดำรงอยู่เพื่อให้ผู้อาศัยนั้นเลี่ยงภาษี และส่งขุนนางเข้ายึดครองเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 1775 อันเป็นที่สิ้นสุดความเป็นเอกราชของเซนารีกามาแต่นั้น
ทำเนียบขาว

โครงสร้าง

ทำเนียบขาวมีพื้นที่ใช้สอยรวม 55,000 ตารางฟุต (5,100 ตร.ม.) มีห้องทั้งหมด 132 ห้อง และสระว่ายน้ำ 1 สระ ทำเนียบขาวเป็นอาคารหลังแรกในวอชิงตัน ดี.ซี. ที่ทำทางลาดสำหรับรถเข็น ซึ่งปรับปรุงสำหรับประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์ ที่นั่งรถเข็นเนื่องจากอาการเจ็บป่วย(ที่ทำเป็นหนัง)

ปีกตะวันตก

สำนักงานเดิมมีความแออัดคับแคบ จึงมีการต่อเติมอาคารเพิ่มอีก 2 ปีกเชื่อมกับอาคารกลาง โดยปีกตะวันตกเป็นสำนักงานของประธานาธิบดี (ห้องทำงานรูปไข่) และทีมงานระดับสูงอีกประมาณ 50 คน รวมถึงห้องประชุมของคณะรัฐมนตรี

ปีกตะวันออก

ปีกตะวันออกถูกสร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1942 ในลักษณะอาคารอเนกประสงค์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1977 สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งซึ่งคนปัจจุบันคือ เมลาเนีย ทรัมป์ ได้ใช้ปีกตะวันออกเป็นสำนักงานและตั้งชื่อว่า "สำนักงานสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง" ซึ่งใช้สืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
คีลีอาน อิกนาทซ์ ดีนท์เซินโฮเฟอร์

คีลีอาน อิกนาทซ์ ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (เยอรมัน: Kilian Ignaz Dientzenhofer; เช็ก: Kilián Ignác Dientzenhofer) เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1689 ที่เมืองปราก ตายเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1751 คีลีอานเป็นสถาปนิกบาโรกแบบโบฮีเมีย  เป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลดีนท์เซินโฮเฟอร์ซึ่งเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงทางสถาปัตยกรรม และเป็นลูกของคริสท็อฟ ดีนท์เซินโฮเฟอร์ แม่เป็นชาวโบฮีเมีย ระหว่างมีชีวิตอยู่ คีลีอานทำงานร่วมกับพ่อ และยัน บลาแฌย์ ซันตินี-ไอแค็ล (Jan Blažej Santini-Aichel) หรือที่รู้จักกันว่า โจวันนี ซันตีนี (Giovanni Santini)
คีลีอานและคริสท็อฟเป็นสถาปนิกที่มีบทบาทสำคัญต่อศิลปะบาโรกในเช็กเกีย ทั้งพ่อและลูกมิได้สร้างแต่สิ่งก่อสร้างใหญ่ ๆ อย่างมหาวิหารหรือวัด แต่ยังสร้างบ้านเรือนหรือสิ่งก่อสร้างเล็กๆทั่วไปในเช็กเกีย ผลงานระยะหลังของคีลีอานมาเสร็จโดยอันเซลโม มาร์ตินโน โลราโก (Anselmo Martino Lurago) ผู้เป็นลูกเขย
มาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา

ชีวิตในวัยเด็ก

อากริปปาเกิดในช่วงระหว่าง 23 ตุลาคม และ 23 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 480-482 ในสถานที่ที่ยังไม่ทราบแน่ชัด พ่อของเขาอาจมีชื่อว่า ลูกิอุส วิปซานิอุส อากริปปา เขามีพี่ชายคนโตซึ่งมีชื่อว่า ลูกิอุส วิปซานิอุส อากริปปา เช่นกัน และน้องสาวชื่อ วิปซานิอา ป็อลลา
สถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่

ประวัติ

ในอดีตสถานีรถไฟชุมทางตั้งอยู่ที่สถานีรถไฟชุมทางอู่ตะเภาแต่ภายหลังประสบปัญหาน้ำท่วมบ่อยครั้ง ต่อมาการรถไฟแห่งประเทศไทยจึงได้ทำซื้อที่ดินของขุนนิพัทธ์จีนนคร (นิพัทธ์ จิระนคร) หรือเจียกีซี และย้ายสถานีรถไฟชุมทางอู่ตะเภามายังสถานีโคกเสม็ดชุน ซึ่งต่อมาใน พ.ศ. 2460 จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีชุมทางหาดใหญ่มาแต่นั้น ส่วนสถานีรถไฟชุมทางอู่ตะเภาจึงกลายเป็นที่หยุดรถไฟ
ในช่วงก่อนปี พ.ศ. 2521 ได้มีการเดินรถไปสายหาดใหญ่-สงขลา ระยะทางประมาณ 29 กิโลเมตร   
การคมนาคมในภาคใต้ในอดีตนั้น ต้องพึ่งการเดินทางด้วยรถไฟเป็นหลัก และด้วยการเป็นชุมทางสำคัญส่งผลให้อำเภอหาดใหญ่มีการขยายตัวทางเศรษฐกิจสูงนับจากอดีตจนปัจจุบัน  มีตัวเมืองและย่านพาณิชย์ขนาดใหญ่จนมีขนาดใหญ่กว่าตัวอำเภอเมือง จังหวัดสงขลาด้วยซ้ำไป
สุลต่านอาบูบาการ์แห่งยะโฮร์

สุลต่านอาบูบาการ์แห่งยะโฮร์ (อังกฤษ: Abu Bakar, Sultan of Johor; มลายู: Sultan Sir Abu Bakar Al-Khalil ibni Al-Marhum Tun Temenggung Raja Daeng Ibrahim, المرحوم سلطان سير ابو بكر ابن المرحوم تماڠڬوڠ دايڠ إبراهيم سري مهاراج جوهر) พระองค์เป็นผู้สถาปนาราชวงศ์สุลต่านแห่งยะโฮร์ใน พ.ศ. 2428 ซึ่งเป็นต้นราชวงศ์ที่ปกครองยะโฮร์มาจนถึงปัจจุบัน โดยแยกตัวออกมาจากอาณาจักรยะโฮร์-เรียว พระองค์เป็นชาวมลายูหัวสมัยใหม่และสามารถต้านทานการขยายอำนาจของอังกฤษไว้ได้ระยะหนึ่ง พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2438 ด้วยโรคปอดบวมที่ประเทศอังกฤษ

ประวัติ

พระองค์ประสูติในตระกูลขุนนางตำแหน่งเตเมิงกุงแห่งอาณาจักรยะโฮร์-เรียวเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2375 ปู่ของพระองค์คือเตเมิงกุงอับดุลระห์มานซึ่งเป็นผู้ยินยอมให้อังกฤษเข้ามาตั้งศูนย์การค้าที่สิงคโปร์เมื่อ พ.ศ. 2361 และสนับสนุนให้เจ้าชายฮุสเซนขึ้นเป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์-เรียว พระองค์ได้ตำแหน่งเตเมิงกุงแห่งยะโฮร์ใน พ.ศ. 2405 ซึ่งเป็นช่วงที่อังกฤษขยายอำนาจเข้ามาในคาบสมุทรมลายูอย่างจริงจัง พระองค์เปิดกว้างให้กับการค้ากับต่างชาติ และเดินทางไปต่างประเทศหลายครั้ง และได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียใน พ.ศ. 2409 พระองค์ได้พยายามที่จะปฏิรูประบบการปกครองและพัฒนาการทางด้านเศรษฐกิจ โดยจัดตั้งสภาที่ปรึกษา แบ่งหน่วยงานเป็นกระทรวง ทบวง กรม สนับสนุนการลงทุนของพ่อค้าชาวจีนและสามารถควบคุมไม่ให้เกิดความขัดแย้งระหว่างชาวมลายูกับชาวจีนที่จะเป็นข้ออ้างให้อังกฤษเข้ามาแทรกแซงได้ ต่อมา พระองค์ได้เป็นมหาราชาแห่งยะโฮร์และได้เป็นที่ปรึกษาของกลุ่มผู้ครองแคว้นชาวมลายูเชื้อสายมินังกะเบาใน พ.ศ. 2421 แต่บทบาทของพระองค์ก็ถูกลดทอนลงหลังพ.ศ. 2423 เพราะอังกฤษตั้งเป็นรัฐเนอเกอรีเซิมบีลันขึ้นแทน
ใน พ.ศ. 2428 พระองค์ได้สถาปนาราชวงศ์สุลต่านแห่งยะโฮร์ขึ้นหลังจากที่สุลต่านอาลีแห่งอาณาจักรยะโฮร์-เรียวสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2420 โดยสถาปนาเมืองท่าในแคว้นยะโฮร์ขึ้นเป็นเมืองหลวงชื่อโจโฮร์บะฮ์รูแปลว่ายะโฮร์ใหม่ ต่อมา ใน พ.ศ. 2433 อังกฤษสามารถเข้ามาปกครองรัฐเประ เซอลาโงร์ เนอเกอรีเซิมบีลัน และปะหังได้ และพยายามบีบให้ยะโฮร์เข้ามาเป็นรัฐในอารักขาเช่นเดียวกับรัฐอื่น ๆ พระองค์ได้พยายามที่จะรักษาสถานภาพของยะโฮร์ และได้เดินทางไปยังลอนดอนใน พ.ศ. 2428 เพื่อทำสนธิสัญญารับประกันความเป็นอิสระของยะโฮร์และยอมรับว่าพระองค์เป็นสุลต่าน ทำให้การขยายตัวของอาณานิคมช่องแคบหยุดชะงักตลอดรัชสมัยของพระองค์
ในช่วงท้ายของพระชนม์ชีพ พระองค์พยายามวางรากฐานให้ยะโฮร์เป็นรัฐอิสระต่อไป โดยตั้งสภาที่ปรึกษาแห่งยะโฮร์ในกรุงลอนดอนโดยมีสมาชิกเป็นชาวอังกฤษที่สนับสนุนยะโฮร์ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2438 ทรงประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งยะโฮร์ ซึ่งกำหนดให้ยะโฮร์เป็นรัฐเอกราช มีศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ ห้ามยกดินแดนของรัฐให้ชาติตะวันตก แต่พระองค์ก็เสด็จสวรรคตหลังประกาศใช้รัฐธรรมนูญได้เพียง 2 เดือน แต่ก็สามารถวางรากฐานให้ยะโฮร์รักษาอำนาจการบริหารภายในไว้ได้จนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2
โอโซเลมิโอ

โอ โซเล มิโอ (นาโปลี: 'O Sole Mio; อิตาลี: Il sole mio แปลว่า "my sun") เป็นเพลงภาษานาโปลีที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1898 โดยเอดูอาโด ดิ คาปัว (1865 - 1917) คำร้องโดยจิโอวานนี คาเปอร์โร (1859 - 1920) จากเมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี เนื้อร้องบรรยายถึงความงดงามของพระอาทิตย์ในบ่ายวันหนึ่ง โดยเปรียบเทียบความงดงามของใบหน้าหญิงสาวคนรัก ว่าเปรียบเสมือนพระอาทิตย์อีกดวงหนึ่ง 
เพลงนี้เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก มีนักร้องจำนวนมากนำมาร้อง ทั้งนักร้องโอเปร่า เช่น เอนริโก คารูโซ เบเนียมิโก กิกลี มาริโอ แลนซา ลูชาโน ปาวารอตตี และทรีเทเนอร์ส หรือนักร้องป็อป/ร็อก เช่น ไบรอัน แอดัมส์ เอลวิส เพรสลีย์ มีเฟิร์สต
คำร้องเพลงนี้ถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษมาแล้วหลายครั้ง ในชื่อ "Down From His Glory" (1921), "There's No Tomorrow" (1949) ขับร้องโดยโทนี มาร์ติน และ "It's Now or Never" (1960) ฉบับที่แต่งคำร้องเป็นพิเศษสำหรับขับร้องโดยเอลวิส เพรสลีย์ ซึ่งติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ด และชาร์ตในอังกฤษ และนอร์เวย์ 
ลูชาโน ปาวารอตตี ซึ่งขับร้องเพลงนี้ในปี ค.ศ. 1980 ได้รับรางวัลแกรมมีสาขาการขับร้องเดี่ยวดนตรีคลาสสิก  และได้นำมาขับร้องอีกครั้งร่วมกับปลาซิโด โดมิงโก และโคเซ การ์เรรัส ในนาม "Three Tenors" อำนวยเพลงโดยสุบิน เมห์ธา ในปี ค.ศ. 1990 และ 1994 การแสดงในครั้งนั้นได้รับการจดจำ โดยเฉพาะภาพแสดงการหยอกเย้า ล้อเลียนกันระหว่างปาวารอตติ กับโดมิงโกและการ์เรรัส
กลศาสตร์ท้องฟ้า

ประวัติของวิชากลศาสตร์ท้องฟ้า

กลศาสตร์ท้องฟ้าวิเคราะห์ยุคใหม่นั้นได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อกว่า 300 ปีที่ผ่านมากับคัมภีร์ Principia ของเซอร์ไอแซก นิวตันเมื่อปี 1687 ชื่อ "กลศาสตร์ท้องฟ้า" เป็นชื่อเรียกล่าสุดที่ใช้เมื่อไม่นานมานี้ นิวตันได้เขียนบรรยายไว้ว่า ฟิลด์ (สนาม) นั้นควรจะถูกเรียกว่า "กลศาสตร์ตรรกยะ" (rational mechanics) คำว่า "พลศาสตร์" ถูกนำมาใช้ต่อมาในภายหลังเพียงเล็กน้อยโดย กอทท์ฟรีด วิลเฮล์ม ไลบ์นิซ (Gottfried Leibniz), และกว่าศตวรรษหลังจากสมัยของนิวตัน, ปีแยร์-ซีมง ลาปลัส (Pierre-Simon Laplace) ได้เสนอให้ใช้คำว่า "กลศาสตร์ท้องฟ้า" อย่างไรก็ตามก่อนที่การศึกษาถึงที่มาของปัญหาของตำแหน่งของดาวเคราะห์ที่เป็นที่รู้จักกันนั้นอาจจะย้อนกลับไปเป็นเวลากว่า 3,000 ปีหรือมากกว่านั้น ก่อนหน้าที่จะถึงสมัยของเคปเลอร์นั้น, จะมีการเชื่อมโยงหลักการที่เกี่ยวข้องเข้าด้วยกันเล็กน้อย ระหว่างการคาดการณ์เชิงปริมาณการของตำแหน่งของดาวเคราะห์ คือการใช้เทคนิคทางเรขาคณิตหรือการคำนวณทางตัวเลขและการอภิปรายร่วมสมัยจากสาเหตุทางกายภาพของการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์

โยฮันเนส เคปเลอร์

โยฮันเนส เคปเลอร์ (27 ธันวาคม 1571 - 15 พฤศจิกายน 1630) เป็นคนแรกที่ได้ทำการรวมเอาวิชาการทำนายทางเรขาคณิตดาราศาสตร์เข้าด้วยกันได้อย่างกลมกลืน ซึ่งมีความโดดเด่นมาจากตั้งแต่ปโตเลมี มาจนถึงโคเปอร์นิคัส ด้วยแนวคิดทางกายภาพสำหรับในการสร้างวิชาดาราศาสตร์สมัยใหม่ที่มีผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับสาเหตุปัจจัยที่มาที่ไปหรือเรียกกันว่า ฟิสิกส์ท้องฟ้า ....
พระธรรมมงคลเจดีย์ (เฉลียว ฐิตปุญฺโญ)

ชาตภูมิ

พระธรรมมงคลเจดีย์ นามเดิม เฉลียว ปัญจมะวัต เกิดเมื่อวันพุธที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2468 เป็นชาวปทุมธานี
  นามเดิม เฉลียว  ฉายา ฐิตปุญฺโญ นามสกุล ปัญจมะวัต อายุ ๙๒ พรรษา ๗๒ วุฒิการศึกษา ป.๖, น.ธ.เอก, พธ.ด.(กิตติมศักดิ์) เกิดเมื่อวันพุธที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๔๖๘ ตรงกับวันขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๕ ปีฉลู ณ ตำบลกระแชง อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี บิดาชื่อ นายเหรียญ ปัญจมะวัต มารดาชื่อ นางลูกอิน ปัญจมะวัต
         นามสกุล ปัญจมะวัต เป็นนามสกุลที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ พระราชทาน เมื่อวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๕๖ เป็นนามสกุลลำดับที่ ๑๐๓๒ เขียนว่า ปัญจมวัต เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า Panchamavat แต่ในประกาศราชกิจจานุเบกษาเขียนว่า ปัญจมะวัต โดยมีนายร้อยโท ชุ่ม อัยการศาลทหารทณฑลนครไชยศรี ผู้เป็นอา เป็นผู้ขอพระราชทาน

อุปสมบท

พระธรรมมงคลเจดีย์ อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันจันทร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ณ วัดบางนา จังหวัดปทุมธานี โดยพระครูบวรธรรมกิจ วัดโบสถ์ ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดรื่น วัดโพธิ์เลื่อน ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระเส็ง จนฺทรํสี วัดบางนา อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ถึง พ.ศ. 2490 ได้ย้ายมาจำพรรษาที่คณะ 4 วัดอรุณราชวราราม ครั้งเมื่อพระเทพมุนี  (วน ฐิติญาโณ) มาครองวัดอรุณราชวราราม จึงได้ย้ายมาอยู่คณะ 1
บัวเรศ คำทอง

ประวัติทั่วไป

ศาสตราจารย์กิตติคุณ บัวเรศ คำทอง หรือ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.บัวเรศ คำทอง เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2453 ณ จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายทรัพย์ คำทอง และนางเปาว์ คำทอง ในปี 2487 ได้สมรสกับนางสาวสุมนา วสุวัต มีบุตร 2 คน คือนายปวเรศ คำทอง และ ดร.นันทิตา (ชมพูนุช) คำทอง ศาสตราจารย์ ดร.บัวเรศ คำทอง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 รวมสิริอายุได้ 91 ปี

ประวัติการศึกษา

ศาสตราจารย์ ดร.บัวเรศ คำทอง ได้รับการศึกษาระดับต้นที่จังหวัดสุรินทร์และระดับมัธยมศึกษาที่ จังหวัดอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2471 สำเร็จการศึกษาประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย (มัธยมปีที่ 8) จาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โดยมีผลการเรียนดีตลอดหลักสูตร ได้รับการจารึกชื่อบนจาริกานุสรณ์ ในระหว่างปีพ.ศ. 2471-2473 เข้าศึกษาในคณะ อักษรศาสตร์ และ วิทยาศาสตร์ แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับทุนการศึกษาของ กระทรวงศึกษาธิการ และใน พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานทุน สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร์ อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ ในมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล สำเร็จการศึกษาในสาขาวิชาเคมี ได้รับปริญญา B.Sc. (Honors) และ Ph.D. ในปี 2481 โดยมีผลการศึกษาดีเด่น จึงได้รับการจารึกชื่อที่สถานเอกอัครราชทูตไทยในประเทศอังกฤษ
มะยม

จุดกำเนิดและการแพร่กระจาย

พืชชนิดนี้พบได้ทั่วเอเชีย และพบปลูกตามบ้านในแคริบเบียน อเมริกากลาง และอเมริกาใต้กระจายพันธุ์ข้ามมหาสมุทรอินเดียไปจนถึงมอริเชียส และข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกไปจนถึงฮาวาย แพร่กระจายไปจนถึงภูมิภาคทะเลแคริบเบียนเมื่อ พ.ศ. 2336 โดยวิลเลียมไบลก์นำมะยมจากติมอร์ไปยังจาเมกา พืชชนิดนี้พบได้ทั่วไปในกวม อินโดนีเซีย เวียดนามใต้ ลาว ตอนเหนือของคาบสมุทรมลายู และอินเดียยังคงพบพืชชนิดนี้ในฟิลิปปินส์ ไทย กัมพูชา และฮาวาย พบเห็นได้ในเปอร์โตริโก เอกวาดอร์ เอลซัลวาดอร์ เม็กซิโก โคลอมเบีย เวเนซุเอลา สุรินาเม เปรู และบราซิล

การใช้ประโยชน์

มะยมใช้รับประทานเป็นผลไม้สดและแปรรูป เช่น แช่อิ่ม ดอง น้ำมะยม แยม หรือกวน ใช้ทำส้มตำ ยอดอ่อนรับประทานเป็นผักสด กินกับน้ำพริก ลาบ ส้มตำ ขนมจีน ในอินเดียและอินโดนีเซีย นำใบไปปรุงอาหาร  ผลใช้ปรุงรสอาหารในอินโดนีเซีย  ในฟิลิปปินส์ใช้ทำน้ำส้มสายชู หรือกินดิบหรือดองในเกลือและน้ำส้มสายชู ในมาเลเซียนิยมนำไปเชื่อม ในอินเดียและอินโดนีเซียนิยมนำใบมะยมไปประกอบอาหาร เนื้อไม้แข็งแรง ทนทาน แต่ต้นไม่ใหญ่มาก ในอินเดีย เปลือกไม้ใช้เป็นแหลางของแทนนิน
ผลมะยมมีฤทธิ์กัดเสมหะและเป็นยาระบาย ใบเป็นส่วนประกอบของยาเขียว ตำราไทยใช้ รากแก้ไข้ รักษาโรคผิวหนัง  น้ำเหลืองเสีย  ผื่นคัน ใบ ต้มน้ำอาบแก้คัน แก้ไข้ เหือด หิด อีสุกอีใส ในผลมีแทนนิน เดกซ์โทรส เลวูโลส ซูโครส วิตามินซี   ในรากมี beta-amyrin, phyllanthol, แทนนิน ซาโปนิน กรดแกลลิก น้ำเชื่อมใช้รักษาโรคกระเพาะอาหาร ในอินเดียผลใช้เป็นตัวกระตุ้นเลือดสำหรับตับ  มะยมมี 4-hydroxybenzoic acid กรดคาเฟอิก adenosine, kaempferol และกรดไฮโปแกลลิก สารสกัดจากมะยมที่สกัดด้วยเอทานอลมีประสิทธิภาพดีในการยับยั้งการเจริญของ E. coli O157:H7 และ Propionibacterium acnes
มิกุมิกุแดนซ์

ข้อมูลย่อย

มีหลายสีเครื่องฟังก์ชันที่มี3DCG ซอฟแวร์ในขณะที่คุณดาวน์โหลดซิปไฟล์ความจุของประมาณ 5 MB (ประมาณ 11 แม้หลังจากการใช้งานMBขนาดเล็กมาก) และงานนี้ยังมีแสง มันเสร็จสิ้นแม้จะมีการศึกษาระดับปริญญาที่จะเป็นอิสระของประชาชนมีการเปิดผู้เขียนเป็นHiguchiตัวเองจะโพสต์ข้อความ "วิดีโอเป็นไม่ได้ฉ้อโกงเงิน " แท็กที่แนบมา ส่วนใหญ่เป็นคุณสมบัติดังต่อไปนี้สี่จุดอาจได้กล่าวถึง เหล่านี้ฉบับพิมพ์ครั้งแรกจากการดำเนินการเครื่องพื้นฐานคือฟังก์ชันคือ การเคลื่อนไหวเมื่อมีการสร้างและอีกครั้งเกิดกับเรียลไทม์เลนดาแหวน WAV ไฟล์และการซิงค์ที่คุณสามารถทำงานในขณะที่ AVI ไฟล์พื้นหลัง vsq ไฟล์ริมฝีปากผม ใน 4 vsq ไฟล์คือ VOCALOID ร้องเพลงของข้อมูลไฟล์คือเครื่องสามารถสร้างการเคลื่อนไหวของริมฝีปากโดยอัตโนมัติโดยการอ่านมันฟังก์ชัน

วิธีเล่น

เข้าเว็บนี้เพื่อดูวิธีเล่น>> http://ota-kings.blogspot.com/2012/08/mmd.html

ดาวน์โหลดโมเดล

สามารถดาวน์โหลดโมเดลในเว็บเหล่านี้ http://www.deviantart.com http://bowlroll.net/
รถไฟใต้ดินกว่างโจว

การรับกระแสไฟฟ้า

รถไฟฟ้าทุกสายยกเว้นสายเอพีเอ็ม รับไฟฟ้า 1,500 โวลต์ รถไฟฟ้าสาย 1, 2, 3, 6, 8 และสายกว่างฟู รับไฟฟ้าจากลวดเหนือหัว ขณะที่สาย 4, 5 และ 6 รับไฟฟ้าจากรางที่สาม เส้นทางในอนาคต เช่น สาย 7, 9 และ 13 จะใช้ไฟฟ้า 1,500 โวลต์ ส่วนรถไฟฟ้าเอพีเอ็มใช้ไฟฟ้า 600 โวลต์จากรางที่สาม
พระเสกรวงข้าว

พุทธลักษณะ

พระเสกรวงข้าว เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งแบบวีราสนะ แสดงภูมิสปรรศมุทราด้วยพระหัตถ์ซ้ายวางหงายบนพระเพลา และพระหัตถ์ขวาคว่ำบริเวณกึ่งกลางพระชงฆ์ขวา  พระพุทธรูปมีพระพักตร์ค่อนข้างกลม  พระโขนงโก่ง  พระเนตรเหลือบต่ำ  พระนาสิกโด่ง  พระโอษฐ์เรียว และพระกรรณยาวจรดพระอังสา  พระเศียรประกอบด้วยพระเกตุมาลา และมีรัศมีรูปแหลม โดยปราศจากขมวดพระเกศา หรือเม็ดพระศก องค์พระพุทธรูปครองอุตราสงค์ห่มเฉียงเรียบ ไม่มีริ้ว เปิดพระอังสาขวามีสังฆาฎิพาดบนพระอังสาซ้ายห้อยยาวลงมาจรดพระนาภี ปลายตัดเป็นเส้นตรง
พระพุทธรูปประทับนั่งเหนือปัทมสน์ประกอบด้วยกลีบบัวซ้อนกันเหนือฐานแข้งสิงห์ โดยมีผ้าทิพย์ห้อยทางเบื้องหน้า องค์พระพุทธรูปมีฉัตรทองคำ ลายฉลุ 3 ชั้น ลงยาราชาวดีกางกั้นอยู่เบื้องบน

ความสำคัญ

พระเสกรวงข้าว เป็นพระพุทธรูปสำคัญที่อัญเชิญไปตั้งในการพระราชพิธีแรกนา ปัจจุบันประดิษฐานภายในหอพระสุราลัยพิมาน ในหมู่พระมหามณเฑียร
การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน

ที่มาของงานศิลปะ

หัวข้อนี้เริ่มเป็นที่นิยมสร้างกันในศิลปะแบบไบแซนไทน์เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 9 และทางยุโรปตะวันตกใน คริสต์ศตวรรษที่ 10 การนำร่างพระเยซูลงจากกางเขนเป็นฉากที่ 13 ในชุดทางสู่กางเขน
คนอื่น ๆ ที่ร่วมในการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนตามที่กล่าวถึงในพระวรสารก็ได้แก่นักบุญยอห์นอัครทูต บางครั้งก็เป็นภาพประคองพระแม่มารีย์ผู้กำลังเป็นลม เช่นในงานของโรเจียร์ แวน เดอ เวย์เด็น (Van der Weyden) และมารีย์ชาวมักดาลา นอกจากนั้นพระวรสารก็ยังกล่าวถึงผู้หญิงคนอื่น ๆ อีกหลายคนที่มาดูเหตุการณ์ตรึงกางเขน รวมทั้งผู้หญิงสามคนที่เรียกว่า มารีย์ทั้งสาม (Three Marys) ซึ่งคือมารีย์ สะโลเม ที่กล่าวในพระวรสารนักบุญมาระโก (มาระโก 15:40), แมรี--มารีย์มารดาของพระเยซูและมารีย์ชาวมักดาลาผู้เป็นพยานในการนำร่างพระเยซูไปฝัง (มาระโก 15:47) ศิลปินมักจะรวมสตรีที่กล่าวถึงนี้และบุรุษที่มิได้กล่าวนามในภาพเขียนหรือประติมากรรมด้วย

การวิวัฒนาการของภาพ

ฉากการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนในยุคกลางจะเป็นฉากในชุดชีวิตของพระเยซู -- พระทรมานของพระเยซู (Passion of Jesus) ซึ่งเป็นฉากระหว่างพระเยซูถูกตรึงกางเขนและ พระเยซูถูกบรรจุ (Entombment of Christ) องค์ประกอบของการวางรูปจะมีด้วยกันหลายแบบตั้งแต่เมื่อเริ่มมีความนิยมทำกัน รูปเคารพอื่น ๆ ที่ใกล้เคืยงกับหัวข้อ “การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน” ก็ได้แก่ภาพปีเอตาหรือ “ความโศกเศร้า” (Lamentation) ซึ่งจะเป็นพระแม่มารีย์ประคองพระศพพระเยซู ปีเอตะอาจจะเป็นงานที่ใช้แทรกระหว่างงานที่กล่าวนี้โดยเฉพาะงานประติมากรรม หรือภาพการ “แบกร่างพระเยซู” ที่เป็นภาพแสดงให้เห็นการนำร่างพระเยซูไปยังที่ฝัง และ “การเจิมพระเยซู” ที่แสดงให้เห็นร่างพระเยซูนอนราบบนที่ไว้ศพหรือแท่นหิน รูปหลังนี้มีความสำคัญในศิลปะของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์จะเป็นภาพที่ทำบนผ้าปักอย่างงดงามที่เรียกว่า “Epitaphios” ซี่งจะใช้ในพิธีวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ก่อนเทศกาลอีสเตอร์
เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาหัวเรื่องนี้ก็เป็นที่นิยมในการทำเป็นฉากประดับแท่นบูชาหลังแท่นบูชาเอก เพราะลักษณะองค์ประกอบของภาพจากแนวดิ่งและแนวขวางของกางเขนเป็นลักษณะที่ทำจัดทำให้สวยงามค่อนข้างยาก ฉากการนำร่างพระเยซูลงจากกางเขนของรอสโซ ฟิโอเร็นทิโนจิตรกรแมนเนอริสต์ถือกันว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของรอสโซ และฉากแท่นบูชาโดยจาโกโป ปอนตอร์โม (Jacopo Pontormo) ก็เป็นงานชิ้นเอกอีกชิ้นหนึ่งเช่นกัน ทั้งปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และ แรมบรังด์ ก็เขียนภาพนี้หลายครั้ง
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์

ประวัติ

เมื่อปี พ.ศ. 2514 นายจำรูญ ปิยัมปุตระ ผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบูรณ์ ร่วมกับพ่อค้าประชาชน และสมาชิกผู้แทนราษฏรจังหวัดเพชรบูรณ์ ได้ทำหนังสือถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการขอจัดตั้งวิทยาลัยครูขึ้นกระทรวงศึกษาธิการพิจารณาแล้วอนุมัติให้สร้างวิทยาลัยครูขึ้นที่จังหวัด เพชรบูรณ์โดยประกาศตั้งเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2516 และได้แต่งตั้งให้ นายน้อย สีป้อ อาจาร์เอก วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม พิษณุโลก มารักษาการในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ วิทยาลัยครูเพชรบูรณ์ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2516 และได้รับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา พ.ศ. 2519 โดยรับผิดชอบการศึกษาในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์และจังหวัดพิจิตร
เกมกลยุทธ์

เกมกลยุทธ์ (อังกฤษ: strategy game) หรือ เกมเชิงกลยุทธ์ (อังกฤษ: strategic game) เป็นเกม (เช่น วิดีโอเกม หรือเกมกระดาน) ในการข่มขู่ของผู้เล่น และมักจะขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของตนเองที่มีความสำคัญสูงในการกำหนดผล เป็นประเภทเกมที่แยกออกมาจากประเภทเกมการจำลอง โดยเกมประเภทนี้มีแนวทางของตัวเองที่ชัดเจนขึ้น คือเกมที่เน้นการควบคุมและบริหารทรัพยากรที่มีในการวางแผนและต่อสู้

เกือบทุกเกมกลยุทธ์ต้องตัดสินใจด้วยการคิดแบบต้นไม้ตัดสินใจ และมักจะใช้การรับรู้สถานการณ์ในระดับสูง
คำว่า "strategy" มาจากภาษากรีก (στρατηγια หรือ strategia) ซึ่งหมายถึง ยุทธวิธี มันแตกต่างจาก "tactics" ที่หมายถึงรูปแบบทั่วไป แต่ทว่า "tactics" จะหมายถึงการจัดการและการกระทำ
กรภัสสรณ์ รัตนเมธานนท์

ประวัติ

กรภัสสรณ์ รัตนเมธานนท์ หรือชื่อเดิม พรพรรณ รัตนเมธานนท์ (จอยซ์) เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 เป็นลูกคนแรกของครอบครัว มีน้องชาย 2 คน ในจำนวนพี่น้อง 3 คน พ่อชื่อ นายสุวิทย์ รัตนเมธานนท์

เข้าวงการ

เข้าวงการตั้งแต่อายุ 14 ปี เริ่มงานชิ้นแรกจากการเล่นมิวสิควิดีโอเพลง "ทางออก" ของสมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ หลังจากนั้นสมเกียรติ ผู้ก่อตั้งค่ายโดโจ ซิตี้ ได้ทาบทามกรภัสสรณ์เป็นศิลปินคู่กับ สุรัตนาวี สุวิพร หรือ โบ ในนาม "ไทรอัมพ์ส คิงดอม"

ไทรอัมพ์ส คิงด้อม

"ไทรอัมพ์ส คิงด้อม" (แปลว่า อาณาจักรแห่งชัยชนะ) มีเพลงที่สร้างชื่อเสียง อาทิ 'อย่าเข้าใจฉันผิด' 'ผ้าเช็ดหน้า' มีผลงาน 3 ชุด คือ "Triumphs Kingdom" (2542) "Twice TK" (2543) และ "TK vision" (2544)
ทั้งสองสาวถูกวิจารณ์อย่างมากเรื่องความเหมาะสมในการแต่งกาย รวมถึงความกล้าเกินไปในการแสดงออก ถือว่าสองสาวโบ-จอยซ์ เป็นหนึ่งในผู้นำแฟชั่นการแต่งกายด้วยเสื้อสายเดี่ยวและเกาะอกในสมัยนั้น

ชีวิตส่วนตัว

เดือนมิถุนายน 2544 จอยซ์กับโบประกาศพักวง ในงานแถลงข่าว TK Unzipped โดยจอยซ์อ้างว่าจะเดินทางไปเรียนต่อยังต่างประเทศ แต่ทั้งนี้ก็ไม่มีข่าวว่าเธอเดินทางไปเรียนต่อสักที มีแต่ข่าวเชิงลบเกี่ยวกับตัวเธอออกมามากมาย อาทิ มีข่าวว่าเธอเป็นเด็กใจแตก เที่ยวเก่ง ติดยาเสพติด จนกระทั่งท้องและหลบไปคลอดลูกที่ต่างประเทศ ซึ่งเธอเคยออกมาปฏิเสธข่าวทั้งหมด
จอยซ์หวนคืนสู่ถนนสายบันเทิงอีกครั้ง เมื่อปี 2545 โดยรับบทเป็นคุณครูที่มีบุคลิกเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ในละครเรื่อง แก๊งป่วนกวนอินเตอร์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี หลังจากละครจบ เธอก็หายเงียบไปจากวงการบันเทิงอีกครั้ง

ข้อหายาเสพติด

23 พฤศจิกายน 2547 จอยซ์ถูกจับข้อหามียาบ้าไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย 21 มีนาคม 2548 ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุก 8 ปี 1 เดือน ปรับ 340,000 บาท แต่อัยการยื่นอุทธรณ์ จนวันที่ 6 กรกฎาคม 2550 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้จำคุกเป็น 33 ปี 4 เดือน ปรับ 8 แสนบาท
ต่อมาวันที่ 8 ตุลาคม 2556 ศาลฎีกาพิเคราะห์เห็นว่าพยานหลักฐานโจทก์มีน้ำหนักเพียงพอรับฟังได้ว่า จอยซ์มีส่วนรู้เห็นกับยาบ้าที่ตำรวจล่อซื้อ 300 เม็ด แต่ไม่ปรากฏพยานหลักฐานชี้ชัดได้ว่ามีส่วนรู้เห็นกับยาบ้าที่ซุกซ่อนอยู่ภายในบ้านจำนวน 3,740 เม็ด จึงยกประโยชน์ให้จำเลย ให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้นที่พิพากษา 8 ปี 1 เดือน ปรับ 340,000 บาท แต่เนื่องจากจอยซ์ติดคุกมาแล้ว 8 ปี 10 เดือน เกินมาประมาณ 9 เดือน ส่วนที่เกินศาลให้หักลดวันละ 200 บาทจากค่าปรับที่ต้องเสีย เหลือค่าปรับ 280,000 บาท ซึ่งญาติของจอยซ์ได้ยื่นเงินสดแก่ศาลให้พิจารณา จนเวลา 18:00 ศาลได้ออกหมายปล่อยตัวเธอให้เป็นอิสระในที่สุด

ชีวิตหลังจากต้องโทษ

หลังจากจอยซ์ได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ เธอปรากฏตัวต่อสาธารณะเป็นครั้งแรกพร้อมกับโบ เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ในคอนเสิร์ต  "Boyd Ko Family Christmas Together" ซึ่งจัดโดย เลิฟอีส และบีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์
รัฐวิกทอเรีย

ภูมิประเทศ

พื้นที่ประมาณร้อยละ 36 ของรัฐวิคตอเรียเป็นป่าไม้ แม่น้ำเมอร์รีย์ (Murray) เป็นแม่น้ำที่มีความยาวที่สุดของรัฐ และมีทะเลสาบขนาดใหญ่หลายแห่ง รัฐวิกตอเรียมีชายฝั่งที่ทอดยาวกว่า 1,600 กิโลเมตร เป็นแนวกั้นระหว่างมหาสมุทรทางตอนใต้ และช่องแคบบาสส์ (Bass) รวมทั้งแยกระหว่างพื้นแผ่นดินใหญ่ของประเทศออสเตรเลีย และเกาะแทสเมเนีย
วันที่รอคอย

วันที่รอคอย สตูดิโออัลบั้ม ชุดแรกของ อ๊อด คีรีบูน ในฐานะศิลปินเดี่ยววางแผงครั้งแรก เมื่อปี 2530 ในสังกัด อาร์เอสซาวด์
เมื่ออัลบั้มชุดนี้ออกวางแผงปรากฏว่าประสบความสำเร็จ อย่างมากเพราะแฟนเพลงให้การตอบรับเป็นอย่างดีโดย เพลงดังในอัลบั้มชุดนี้ได้แก่ วันที่รอคอย,เพียงในใจ,รักที่เห็นและเป็นอยู่ และ เพียงข้างเดียว เป็นต้น