google/wiki40b huggingface dataset:
แอชลีย์ จอร์จ โอลด์

ภาพวาดสงครามโลกครั้งที่สอง

สภาพค่ายเชลยศึกที่โหดร้ายและการรักษาพยาบาลในริเวอร์วัลเลย์โรดแคมป์, เรือนจำชางงี และตาเมือน ได้มีเอกสารหลักฐานอย่างแพร่หลายโดยโอลด์ในชุดของภาพวาด

เมเยอร์ อาเธอร์ มูน คอลเล็กชัน

ผลงานของโอลด์จำนวนมากถูกฝังอยู่ในพื้นดินและเอากลับคืนมาหลังสงคราม ในที่สุดผลงานเหล่านั้นก็ได้รับการส่งไปยังหอสมุดแห่งรัฐวิกตอเรีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคอลเลกชันของพันตรี อาเธอร์ มูน และสามารถดูได้โดยใช้ลิงก์ด้านล่าง
ผลงานดังกล่าวมักเป็นเรื่องที่น่ากลัว แต่มีความงามแบบหลอนซ่อนอยู่ แคตตาล็อกคอลเลกชันของพันตรี อาเธอร์ มูน แสดงภาพวาดของมือที่กวักมือเรียกซึ่งมีชื่อว่า 'แผลระเบิด (โจมตีทางอากาศ)' และได้รับการนำมาเปรียบเทียบในการเล่าเรื่องกับภาพวาดเกอร์นิคา ของปีกัสโซ ว่าเป็นภาพที่ผิดธรรมดาของสงคราม แม้ว่าภาพที่สมจริงของโอลด์เมื่อเทียบกับภาพสมัยใหม่ที่เป็นนามธรรมของปีกัสโซจะมีรูปแบบที่แตกต่างกันมากก็ตาม
บางภาพ เช่นการ์ดวันเกิดสำหรับพันตรีมูน (ซึ่งยังแสดงให้เห็นถึงเอ็ดเวิร์ด ดันลอป) ก็มีการจัดการเพื่อหาอารมณ์ขันในความทุกข์ยาก

หนังสือแพทยศาสตร์ทางรถไฟสายมรณะ

เอกสารฉบับนี้เป็นผลมาจากความร่วมมือระยะหลังสงครามระหว่างโรงเรียนเวชศาสตร์เขตร้อนลิเวอร์พูล (LSTM) และอดีตเชลยศึกสงครามตะวันออกไกลอังกฤษ ซึ่งมีหลายตัวอย่างของผลงานโอลด์

ภาพเวลาทำสงคราม

ภาพวาดโดยโอลด์ ของสแตนเลย์ กิมสัน ที่ต่อมาได้เป็นหัวหน้าเจ้าพนักงานมณฑลแห่งแกรมเปียน, ไฮแลนด์ และไอแลนด์ ได้รับการจัดขึ้นที่พิพิธภัณฑ์สงครามจักวรรดิ ไดอารีของกิมสัน ยังได้รับการจัดที่พิพิธภัณฑ์ ซึ่งบันทึกรายละเอียดของการนั่งให้เขียนภาพ การบันทึกนี้ ได้เผยทัศนคติในเวลาดังกล่าว:
มีภาพวาดของฉันอีกครั้ง ครั้งนี้โดยคนนอร์ทแฮมป์ตันที่ชื่อโอลด์ เขาเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ เป็นคนบ้านนอกผมบลอนด์ที่มีใบหน้าดุจจันทร์เพ็ญในฤดูเก็บเกี่ยวข้าวสาลี – ซึ่งชวนให้รำลึกถึงภาพเหมือนของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่เขียนโดยฮอลไบน์ ในฐานะที่เขาทำงานคนเดียวอย่างต่อเนื่อง – “มันยอดเยี่ยม – ตำแหน่งน่าสนใจ – ตอนนี้จะมีสายตา” ผลงานของเขาดูงดงาม แต่ดูเหมือนจะไม่สอดคล้องกับบุคลิกของเขา สีน้ำที่เขาทำในวันนี้เป็นงานที่ดี แต่มีเสน่ห์มากเกินไป ผมหวังว่าผมจะส่งภาพนี้กลับบ้าน – มันจะกระจายความกลัวทั้งหมด
ความเร็วพิเศษที่โอลด์สามารถทำผลงานได้ แม้ตกอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ยากที่สุด แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนโดยภาพของ "ดัสตี" โรดส์ ซึ่งโอลด์ทำสถิติไว้ที่สามนาที

บุคคลในรุ่นเดียวกัน

โอลด์เป็นบุคคลในรุ่นเดียวกับเพื่อนศิลปินเชลยศึกตะวันออกไกล ทั้งแจ็ค บริดเจอร์ ชาล์เกอร์, ฟิลิป เมนินสกี และโรนัลด์ เซิร์ล ซึ่งทุกคนได้เสี่ยงชีวิตในแต่ละวันเพื่อทำบันทึกประวัติศาสตร์เหล่านี้
โอลด์และเมนินสกีได้รวมตัวกันในปี ค.ศ. 1995 หลังจาก 50 ปี ในฐานะแขกของพิพิธภัณฑ์สงครามจักวรรดิ เพื่อจัดนิทรรศการชัยชนะในตะวันออกไกล – ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 15 สิงหาคมถึง 15 ธันวาคม ค.ศ. 1995

ผลงานระยะหลัง

จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2001 โอลด์ยังคงรู้สึกบอบช้ำลึก ๆ และหลงใหลในประสบการณ์ของเขาในป่าเมื่อครั้งยังเป็นเชลยศึก อารมณ์ที่ขัดแย้งกันเหล่านี้จะเห็นได้จากผลงานระยะหลังของเขา ทั้งความสยดสยองและความงามจะปรากฏในภาพป่าทางด้านล่าง ภาพเหล่านี้ถูกวาดที่คิวปิดสกรีน ใกล้กับเฮเมลเฮมป์สตีด ในปี ค.ศ. 1959 ศิลปินใช้เวลาหลายเดือนในการสังเกตและบันทึกการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่จากเมืองตลาดเก่า ถึง 'นิวทาวส์' ภายหลังสงคราม
พิธีสวนสนามวันชาติสาธารณรัฐจีน

พิธีสวนสนามวันชาติสาธารณรัฐจีน เป็นพิธีสวนสนามของกองทัพสาธารณรัฐจีน จัดขึ่นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1936 เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่มีการจัดสวนสนามในจีนแผ่นดินใหญ่ เริ่มจัดพิธีนี้อย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่ ค.ศ. 1949 ภายหลังการอพยพไปตั้งรัฐบาลจีนคณะชาติที่เกาะไต้หวัน

การเปลี่ยนแปลง

ตลอดช่วงสมัยประธานาธิบดี เจียง ไคเชก ได้มีการตรวจพลสวนสนาม ก่อนการเรื่มสวนสนาม จนถึงปี ค.ศ. 1964
นับตั้งแต่ ค.ศ. 1975 กองทหารเกียรติยศสวนสนามปิดท้ายขบวนก่อนเข้ารับโอวาทจากประธานาธิบดี ซึ่งก่อนหน้านั้นกองทหารเกียรติยศสวนสนามเปิดขบวน
สตานิสลาฟ เปตรอฟ

เหตุการณ์

มีหลายรายงานว่าเปตรอฟได้รายงานการเตือนภัยดังกล่าวต่อผู้บังคับบัญชาหรือไม่ และตั้งคำถามถึงส่วนการตัดสินใจของเขาในการป้องกันสงครามนิวเคลียร์ เพราะ ตามข้อมูลของผู้แทนถาวรแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย การตอบโต้ด้วยนิวเคลียร์นั้นมีรากฐานจากหลายแหล่งข้อมูลซึ่งยืนยันว่ามีการโจมตีจริง อย่างไรก็ดี เหตุการณ์ดังกล่าวแสดงให้เห็นว่ามีข้อบกพร่องในระบบเตือนภัยล่วงหน้าของโซเวียต เปตรอฟยืนยันว่าเขาไม่ได้รับรางวัลหรือถูกลงโทษจากการกระทำดังกล่าว
หากเปตรอฟรายงานว่ามีขีปนาวุธสหรัฐเข้ามา ผู้บังคับบัญชาของเขาอาจเริ่มปฏิบัติการโจมตีต่อสหรัฐอเมริกา และกระตุ้นให้สหรัฐอเมริกาตอบโต้ด้วยนิวเคลียร์เช่นเดียวกัน เปตรอฟประกาศว่าการบ่งชี้ของระบบเป็นสัญญาณหลอก ภายหลัง เป็นที่ประจักษ์แล้วว่าเขาถูก ไม่มีขีปนาวุธเข้ามา และระบบตรวจจับคอมพิวเตอร์ทำงานผิดพลาด มีการพิจารณาต่อมาว่า สัญญาณหลอกดังกล่าวเกิดขึ้นจากการวางแนวที่เกิดขึ้นน้อยของแสงแดดต่อเมฆระดับสูง และวงโคจรดาวเทียมมอลนิยา อันเป็นข้อผิดพลาดซึ่งภายหลังได้รับการแก้ไขโดยการอ้างดาวเทียมค้างฟ้าที่
เปตรอฟภายหลังชี้ว่าอิทธิพลในการตัดสินใจครั้งนี้ประกอบด้วย ข่าวที่เขาได้รับแจ้งว่าการโจมตีของสหรัฐจะเป็นไปอย่างเต็มที่ ดังนั้น ขีปนาวุธห้าลูกจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ไม่สมเหตุสมผล, ข้อเท็จจริงที่ว่าระบบตรวจจับการปล่อยนั้นยังใหม่ และในมุมมองของเขา ยังไม่สามารถเชื่อถือได้ทั้งหมด และเรดาร์ภาคพื้นดินไม่สามารถเก็บหลักฐานที่สอดคล้องกันได้ แม้จะล่าช้าออกไปหลายนาทีแล้วก็ตาม
เปตรอฟถูกตั้งคำถามอย่างหนักโดยผู้บังคับบัญชาเกี่ยวกับการกระทำของเขา ในตอนแรก เขาได้รับการสรรเสริญจากการตัดสินใจนี้ พลเอกยูรี โวตินต์เซฟ ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้บัญชาการหน่วยป้องกันขีปนาวุธของกองกำลังป้องกันทางอากาศโซเวียต คนแรกที่ได้ฟังรายงานของเปตรอฟเกี่ยวกับเหตุการณ์ (และเป็นคนแรกที่เปิดเผยต่อสาธารณะในคริสต์ทศวรรษ 1990) ระบุว่า "การกระทำที่ถูกต้อง" ของเปตรอฟนั้น "โดดเด่นอย่างเหมาะสม" ตัวเปตรอฟเองระบุว่า ตอนแรกเขาได้รับการสรรเสริญโดยเวตินต์เซฟ และได้รับสัญญาว่าจะได้รับรางวัล แต่เขาถูกตำหนิจากการยื่นคำร้องงานเอกสารอย่างไม่เหมาะสม ด้วยเขาไม่ได้อิทธิพลเหตุการณ์ดังกล่าวในอนุทินทางทหาร
เขาไม่ได้รับรางวัล ตามคำบอกของเปตรอฟ นี่เป็นเพราะเหตุการณ์ดังกล่าวและข้อผิดพลาดอื่นที่พบในระบบตรวจจับขีปนาวุธได้สร้างความอับอายแก่ผู้บังคับบัญชาของเขาและนักวิทยาศาสตร์ทรงอิทธิพลผู้รับผิดชอบต่อระบบดังกล่าว ดังนั้น หากเขาได้รับรางวัลอย่างเป็นทางการ พวกเขาทั้งหมดก็จะถูกลงโทษ เขาถูกมอบหมายให้ไปทำหน้าที่ในตำแหน่งที่มีความละเอียดอ่อนน้อยกว่า เกษียณอายุล่วงหน้า (แม้เขาจะย้ำว่าเขามิได้ถูก "บีบให้ออก" จากกองทัพ ดังในกรณีที่เสนอโดยแหล่งข้อมูลตะวันตกบางแห่ง) และประสบกับความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ
เหตุการณ์ดังกล่าวที่เกี่ยวข้องกับเปตรอฟเป็นที่รู้จักแก่สาธารณะในคริสต์ทศวรรษ 1990 ตามการตีพิมพ์บันทึกความทรงจำของพลเอกโวตินต์เซฟ การรายงานสื่ออย่างกว้างขวางนับแต่นั้นได้เพิ่มความตระหนักรู้ของสาธารณะต่อการกระทำของเปตรอฟ
เปตรอฟ เสียชีวีตในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ด้วยโรคปอดอักเสบจากเสมหะคั่ง (hypostatic pneumonia) การเสียชีวีตของเขายังไม่ถูกเปิดเผยจนกระทั่งมีการเปิดเผยในเดือนกันยายน
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 15

ประวัติ

พ.ศ. 2466 เปิดทำการสอนโดยใช้ชื่อว่า  “โรงเรียนประชาบาลตำบลเวียง ” โดยมีรองอำมาตย์เอก พระแสนสิทธิเขตเป็นผู้ก่อตั้ง 
พ.ศ. 2472  ผู้จัดตั้ง   อาศัยโบสถ์ของวัดปงสนุกเป็นห้องเรียน ได้ย้ายสถานที่มาเรียนที่พลับพลาหน้าที่ว่าการอำเภอเชียงแสน 
พ.ศ. 2475 ได้ย้ายสถานที่มาเรียนในที่ดินปัจจุบัน  โดยราษฎรได้บริจาคเงิน ปลูกสร้าง อาคารเรียนถาวร 1 หลัง และได้เปลี่ยนชื่อเป็น  “โรงเรียนประชาบาลตำบลเวียง (แสนภูวิทยาประสาท) ” 
พ.ศ. 2504 ทางราชการได้นำเอาโรงเรียนเชียงแสน (มัธยมสามัญ) ซึ่งเปิดทำการสอนเมื่อ พ.ศ. 2499 มารวมกับ   โรงเรียนประชาบาลตำบลเวียง (แสนภูวิทยาประสาท)เปลี่ยนชื่อเป็น  “โรงเรียนเวียงเก่า  (แสนภูวิทยาประสาท) ” 
พ.ศ. 2509  ได้เกิดอุทกภัยขึ้นโดยแม่น้ำโขงไหลบ่าท่วมอำเภอเชียงแสนและ อาคารเรียนของโรงเรียนจนทำให้เกิดความเสียหายอย่างมาก
พ.ศ. 2510 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ  พระราชทานเงินมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูปถัมภ์มาสร้าง  อาคารเรียนแบบ ป.04 พิเศษ จำนวน  10  ห้องเรียน  แล้วเสร็จในปีพ.ศ. 2511
พ.ศ. 2512 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี  ได้เสด็จฯมาทำพิธีเปิดป้ายอาคารเรียนเมื่อวันที่26  มกราคม พ.ศ. 2512   โดยให้ชื่อว่า “โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 15 (เวียงเก่าแสนภูวิทยา -ประสาท) ”  เปิดทำการสอนในระดับประถมศึกษา 
พ.ศ. 2540 ได้ขยายชั้นเรียนเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น พ.ศ. 2548 ได้ขยายชั้นเรียนเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย  โดยเป็นห้องเรียนสาขาของ โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 24  จังหวัดพะเยา 
พ.ศ. 2550 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเป็นเอกเทศ
พ.ศ. 2561 เปิดทำการเรียนการสอนในระดับอนุบาล 3 ขวบ-อนุบาล 3

สีประจำโรงเรียน

███ สีแดง  ███ สีขาว
สีแดง  หมายถึง  สีแห่งความกล้าแกร่ง ความกล้าหาญ 
สีขาว   หมายถึง สีแห่งคุณธรรม ซึ่งเป็นสิ่งที่นำใจให้ไไปสู่ความสำเร็จ

วิสัยทัศน์ / ปรัชญา

ภายในปีการศึกษา 2563 ผู้เรียนมีคุณธรรมตามพระบรมราโชบาย มีความรู้และทักษะตามมาตรฐานการเรียนรู้ของหลักสูตรสถานศึกษา

พันธกิจ / เป้าหมาย

หลักสูตรสถานศึกษา มุ่งให้ผู้เรียนเกิดสมรรถนะสำคัญ  5 ประการ ดังนี้
1. ความสามารถในการสื่อสาร 
2. ความสามารถในการคิด 
3. ความสามารถในการแก้ปัญหา 
4. ความสามารถในการใช้ทักษะชีวิต 
5. ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี

ต้นไม้ประจำโรงเรียน

ต้นจามจุรี ต้นไม้ที่แสดงถึงต้นแบบของความงามของความดี

คำขวัญโรงเรียน

เรียนรู่คู่คุณธรรม นำวิชาการ พร้อมสืบสานงานพระราชดำริ
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์

พระราชประวัติ

สุลต่าน อัลมูตัสสิมู บิลลาฮี มูฮิบบุดดิน ตวนกู อัลฮัจญ์ อับดุล ฮาลิม มูฮัซซัม ชาห์ อิบนี อัลมาฮูม สุลต่านบาดิร ชาฮ์  หรือสุลต่านตวนกู อับดุล ฮาลิม สุลต่านแห่งรัฐเกอดะฮ์องค์ที่ 27 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 ณ พระราชวังแห่งอลอร์สตาร์ เมืองอลอร์สตาร์ รัฐเกอดะฮ์ พระองค์เป็นพระราชโอรสของ Sultan Badlishah สุลต่านแห่งรัฐเกอดะฮ์องค์ที่ 26 (1943–1958) และพระมารดา Tunku Sofiah binti Tunku Mahmud ผู้สิ้นพระชนม์ด้วยอุบัติเหตุก่อนที่พระราชบิดาจะขึ้นครองราชย์
พระราชบิดา Sultan Badlishah เป็นพระราชโอรสของ Sultan Abdul Hamid Halim Shah (1881–1943) สุลต่านแห่งรัฐเกอดะฮ์องค์ที่ 25 อดีตเจ้าพระยาไทรบุรี และอดีตข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) ของประเทศไทย ก่อนที่จะเปลี่ยนไปอยู่ในความปกครองของประเทศอังกฤษและมาเป็นสหพันธรัฐมาลายูและสหพันธรัฐมาเลเซียตามลำดับ พระราชบิดา Sultan Badlishah พระราชสมภพที่เมืองไทรบุรีสมัยที่ยังเป็นของราชอาณาจักรสยาม เคยเสด็จพระราชดำเนินมาทรงศึกษาที่โรงเรียนราชวิทยาลัยสายสวลี แล้วทรงรับราชการในสยามอยู่ช่วงหนึ่งที่พระคลังข้างที่และกระทรวงมหาดไทย ก่อนที่จะย้ายไปรับราชการที่ประเทศมาเลเซียและทรงเสกสมรสกับพระมารดาผู้เป็นหญิงไทยถือกำเนิดเกิดในเมืองเกอดะฮ์ 
พระอัยกา Sultan Abdul Hamid Halim Shah มีพระราชบุตรหลายพระองค์ พระราชโอรสอีพระองค์หนึ่งคือ ตนกู อับดุล ราห์มาน (Tunku Abdul Rahman, 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2533) ซึ่งประสูติจากคุณหญิง เนื่อง นนทนาคร ( บุตรีของหลวงบุรานุรักษ์ (เกล็บ นนทะนาคร ) เจ้าเมืองนนทบุรีและหลานพระรามัญนนทเขตต์คดี ( เนียม นนทนาคร ) นายอำเภอปากเกร็ดคนแรก ) ซึ่งเป็นผู้นำการเรียกร้องเอกราช และนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศมาเลเซีย ได้รับยกย่องเป็นบิดาแห่งประเทศมาเลเซียหรือ Bapa of Malaysia ผู้เจรจาให้อังกฤษคืนเอกราชให้มาเลเซีย และเป็นผู้เจรจาให้ชนชาติต่างๆ รวมกันเป็นชาติ ร่วมสร้างประเทศสหพันธ์มลายูด้วยกัน รวมทั้งยังเจรจาให้สุลต่านทั้ง 9 รัฐ สลับกันขึ้นเป็นประมุขของชาติ 
สมเด็จพระราชาธิบดีฯมีพระมเหสี 2 พระองค์ พระองค์แรกสิ้นพระชนม์แล้ว พระมเหสีองค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระราชินี ประไหมสุหรี อากง ตวนกู ฮัจญะห์ ฮามินะห์

สุลต่านแห่งเกอดะฮ์

สุลตาน มุซตาซีมุ บิลลาฮ์ อับดุล ฮาลิม มุอัซซัม ชาฮ์ อิบนี อัลมาร์ฮุม สุลตาน บาดิร ชาฮ์ และทรงได้รับราชาภิเษกในฐานะสุลต่างแห่งเกอดะฮ์ต่อจากพระราชบิดา สุลตาน บาดิร ชาฮ์ เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2501 ในฐานะสุลต่านแห่งเกอดะฮ์
อัลไพน์สโตนรีฟ

อัลไพน์สโตนรีฟ (อังกฤษ: Elphinstone Reef) (และเป็นที่รู้จักในชื่อ Sha'ab Abu Hamra) คือพืดหินใต้น้ำเดี่ยวในทะเลแดงของประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่ประมาณ 30 กิโลเมตรทางทิศเหนือของเมืองมาร์สาอาลาม (Marsa Alam) ปะการังส่วนมากเป็นปะกาลังอ่อนจำพวก Dendronephthya
การประชุมมหาเอเชียบูรพา

การประชุมมหาเอเชียตะวันออก(大東亜会議 Dai Tōa Kaigi)  เป็นการประชุมสุดยอดระดับนานาชาติที่ถูกจัดขึ้นในกรุงโตเกียว ตั้งแต่วันที่ 5 ถึง 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ซึ่งจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เป็นเจ้าภาพในฐานะนักการเมืองชั้นนำของสมาชิกต่างๆในวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา เหตุการณ์นี้ยังได้ถูกเรียกว่า การประชุมโตเกียว
การประชุมครั้งนี้ได้กล่าวถึงประเด็นสำคัญไม่กี่เรื่องในสาระเนื้อหา แต่มีจุดมุ่งหมายตั้งแต่เริ่มต้นคือการโฆษณาชวนเชื่อเพื่อแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของญี่ปุ่นในอุดมการณ์รวมกลุ่มเอเชีย (Pan-Asianism) และได้เน้นบทบาทของตนในฐานะผู้"ปลดปล่อย"ของเอเชียจากลัทธิอาณานิคมจากตะวันตก
กันต์ดนย์ อะคาซาน

ประวัติ

กันต์ดนย์ อะคาซาน เกิดที่ประเทศอังกฤษ บิดาเป็นชาวโมร็อกโก ส่วนมารดาเป็นชาวไทยชื่อดารุณี อะคาซาน เมื่ออายุได้ 11 ปี เขาย้ายจากอังกฤษไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ในรัฐฟลอริด้า เพราะได้รับทุนเกี่ยวกับเรื่องเทนนิส เขาจบการศึกษาที่โรงเรียนสอนเทนนิสบอลเลทเทอรี และเคยเข้าร่วมการแข่งขันรุ่นอายุไม่เกิน 13 และ 15 ปี จนสามารถติดท็อป 5 ของประเทศอังกฤษได้ 
พออายุได้ 17 ปี เขาตัดสินใจไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา โดยได้มีโอกาสรับทุนในโควต้านักกีฬาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ และ มหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น โดยวางเป้าหมายจะศึกษาต่อในคณะแพทยศาสตร์หรือจิตวิทยา แต่ระหว่างนั้นเขาได้เจอกับนักเทนนิสทีมชาติไทย ดนัย อุดมโชค ที่ได้ชักชวนเขาไปฝึกซ้อมเพื่อเป็นนักเทนนิสมืออาชีพ
กันต์ดนย์จึงกลับมาประเทศไทย มาศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่คณะเศรษฐศาสตร์ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล เพื่อเข้าร่วมทีมชาติและเป็นนักเทนนิสมืออาชีพตามที่ใฝ่ฝัน แต่เขาเปลี่ยนใจอย่างกะทันหันอยากจะลองเข้าสู่วงการบันเทิง โดยมีผลงานครั้งแรกเป็นการเล่นมิวสิกวีดีโอ เพลง ตุ๊กตาบลายธ์ ของพรรณวรท ด้วยเศียรเกล้า ในปี 2553 และแสดงละครเรื่องแรก เมียไม่ใช่เมีย อากาศทางช่อง 5 ในปี 2554
หลังจากนั้นเขาจึงลองไปแคสติ้งที่เอ็กแซ็กท์และช่อง 3 จนได้เซ็นสัญญาเป็นดาราในสังกัดของเอ็กแซ็กท์ และแสดงละครเรื่อง ดอกโศก ในบท เอ็ดดี และ เจ้าแม่จำเป็น ในบทของจักกาย
หลังจากหมดสัญญากับค่ายเอ็กแซ็กท์เขาผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ และมีผลงานละครหลายเรื่อง เช่น หนึ่งในทรวง, คุณชายรักเร่ เป็นต้น และเริ่มมีชื่อเสียงจากบท โยธา สิทธิ์พิทักษ์ ในละครเรื่อง หัวใจมีเงา จนในปี 2558 เขาเซ็นสัญญากับทางช่อง 3 และรับบทเป็นพระเอกครั้งแรกในละครเรื่อง ปะการังสีดำ
พระยาพิมพิสารราชา

พระประวัติ

พระยาพิมสารราชา หรือ เจ้าหลวงพิมพิสาร (พ.ศ. 2356 – พ.ศ. 2429) มีพระนามเดิมว่าเจ้าพิมพิสาร เป็นโอรสของพระยาวังขวา (เฒ่า) กับแม่เจ้าปิ่นแก้ว ซึ่งพระราชพงศาวดารรัชกาลที่ 4 ระบุว่าเป็นน้องสาวพระยาแสนซ้าย (บิดาพระยาศรีสุริยวงศ์ (มังไชย)) แต่ในหนังสือเชื้อสายเจ้าหลวงเมืองแพร่ 4 องค์สุดท้ายได้กล่าวว่าเจ้าปิ่นแก้วเป็นราชธิดาพระยาเทพวงศ์ เป็นเจ้าขนิษฐาในพระยาอินทวิไชย ดังนั้นพระยาพิมพิสารจึงมีศักดิ์เป็นหลานลุงของพระยาอินทวิไชย
เจ้าพิมพิสารได้รับราชการมีบรรดาศักดิ์เป็นพระยาราชวงศ์ เมื่อพระยาอินทวิไชยผู้เป็นราชมาตุลาถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ. 2390 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ตั้งเป็นพระยาแพร่ ขณะมีชันษาได้ 34 ปี เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวขึ้นครองราชย์ พระยาพิมพิสารไม่ลงไปเข้าเฝ้า จึงไม่ได้รับพระราชทานนามใหม่ขึ้นเป็นเจ้าอย่างเจ้านครเชียงใหม่ เจ้านครลำพูน เจ้านครลำปาง และเจ้านครเมืองน่าน
พระยาพิมพิสาร ทรงเป็นเจ้าหลวงที่ปลูกฝังนิสัยเรื่องการประหยัด และการรู้จักประมาณตนแก่ชาวเมืองแพร่เป็นอย่างดี ดังมีเรื่องเล่ากันว่า หม้อน้ำที่ท่านตั้งไว้ข้างถนนสำหรับผู้สัญจรนั้น จะมีกระบวยใหญ่และกระบวยเล็กอย่างละ 1 อัน หากใครใช้กระบวยใหญ่ตักดื่มน้ำแล้ว เทน้ำที่เหลือทิ้ง หรือใช้กระบวยเล็กตักดื่มซ้ำเมื่อไม่อิ่ม ต่างก็โดนก๋งยิง (เป็นอาวุธที่ใช้ลูกหินขนาดเล็กเป็นกระสุนสามารถทำให้เจ็บตัวหรือเป็นแผลได้) ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่รู้จักประมาณตนเอง หรือไม่ประหยัด นอกจากนี้เจ้าหลวงพิมพิสารยังมีกิจการค้าไม้สัก ทำรายได้เข้าเมืองแพร่นับหลายล้านบาทต่อปี ทำให้เศรษฐกิจในเมืองแพร่มีความต่อเนื่องและเป็นไปได้ดี
พระยาพิมพิสาร ถึงแก่พิราลัยเวลาบ่าย 5 โมง แรม 7 ค่ำ เดือน 11 ปีจอ พ.ศ. 2429 สิริชันษา 73 ปี
หางนม

การผลิต

หางนมเป็นผลิตภัณฑ์ร่วมในการผลิตเนยแข็ง โดยจะเป็นส่วนประกอบที่แยกตัวออกจากนมหลังจากถูกเปลี่ยนให้เป็นนมข้นแข็งแล้ว เมื่อเติมเรนเนตหรือสารที่เป็นกรดที่สามารถกินเข้าไป

การใช้

หางนมใช้ในการผลิตริคอตตา บราวน์ชีส และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมากสำหรับการบริโภคของมนุษย์ นอกจากนี้ มันยังได้เป็นสารปรุงแต่งในอาหารแปรรูปจำนวนมาก รวมทั้งขนมปัง แคร็กเกอร์ และขนมอบเชิงพาณิชย์ ตลอดจนอาหารสัตว์ โปรตีนหางนมโดยส่วนมากแล้วประกอบด้วยอัลฟาแลคตัลบูมินและบีตาแลคโตโกลบูลิน ขึ้นอยู่กับวิธีการผลิต ซึ่งอาจมีไดลโคมาโครเพปไทด์ (GMP) ด้วย
โปรตีนหางนมมักจะถูกขายเป็นสินค้าประเภทอาหารเสริม ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกีฬาเพาะกาย ในสวิตเซอร์แลนด์ ที่ซึ่งการผลิตเนยแข็งเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญ หางนมถูกใช้เป็นส่วนประกอบสำคัญในเครื่องดื่มอัดลม ที่เรียกว่า ริเวลลา ในไอซ์แลนด์ มีการผลิตและขายหางนมเหลวในกล่องขนาด 1 ลิตร (พลังงาน 78 kJ หรือ 18 kcal, โปรตีน 0.4 ก., คาร์โบไฮเดรต 4.2 ก., โซเดียม 55 มก.)

สุขภาพ

เนื่องจากหางนมมีแล็กโทส ประชากรสหราชอาณาจักรที่แพ้แลคโทสประมาณ 5% จึงควรหลีกเลี่ยงการบริโภคหางนม หางนมแห้ง ซึ่งเป็นอาหารเสริมที่พบได้ทั่วไป มีแล็กโทสเป็นส่วนประกอบมากกว่า 70%
หางนมเหลวประกอบด้วยแล็กโทส โปรตีนและแร่ธาตุ ตลอดจนไขมันบางส่วน ใน พ.ศ. 2548 นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยลุนด์ในสวีเดน ค้นพบว่า หางนมได้กระตุ้นการปลดปล่อยอินซูลินในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 งานเขียนในวารสารสารอาหารคลินิกอเมริกัน ได้ค้นพบเช่นกันว่า หางนมสามามารถช่วยควบคุมและลดลิ่มในระดับน้ำตาลเลือดในหมู่ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โดยการหลั่งอินซูลิน
ศึกชิงแหวนวิเศษ

ดนตรี

ดนตรีประกอบภาพยนตร์ประพันธ์โดย Leonard Rosenman ซึ่งเดิม บาคชิต้องการให้บรรจุดนตรีของ เล็ด เซพเพลิน ลงไปด้วย แต่ติดปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ ดนตรีประกอบเรื่องนี้ได้จัดทำเป็นแผ่น double LP โดย แฟนตาซีเร็คคอร์ด ในปี ค.ศ. 1978 ประกอบด้วยเพลงประกอบสี่ฉาก คือ ฉากฮอบบิทเดินทางออกจากฮอบบิตัน ฉากภูตแหวนที่เมืองบรี ฉากแกนดัล์ฟกับบัลร็อก และฉากการเดินทางไปกับออร์ค ดนตรีประกอบชุดนี้ได้บันทึกเสียงอีกครั้งเป็นแผ่นคอมแพ็คดิสค์พร้อมโบนัสแทร็ค ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2001
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

การรับบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต

คณะกรรมการแพทยสภาเห็นชอบให้เปิดรับนิสิตแพทย์ รุ่นที่ 1 ตั้งแต่ปีการศึกษา 2550 จำนวน 32 คน โดยคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา รับนักเรียนที่สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตการศึกษาพื้นที่ 12 คือ ชลบุรี สมุทรปราการ นครนายก ฉะเชิงเทรา ระยอง จันทบุรี ตราด ปราจีนบุรี สระแก้ว ลพบุรี สระบุรี และ พระนครศรีอยุธยา ทั้งนี้มีจุดมุ่งหมายที่มุ่งเน้นการผลิตแพทย์ให้เหมาะสมต่อระบบบริการทางการแพทย์และสาธารณสุขของประเทศ
ในปีการศึกษา 2553 คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา รับนักเรียนที่สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีภูมิลำเนาอยู่ใน 9 จังหวัดต่อไปนี้ ได้แก่ ชลบุรี สมุทรปราการ นครนายก ฉะเชิงเทรา ระยอง จันทบุรี ตราด ปราจีนบุรี สระแก้ว จำนวน 48 คน เข้าเป็นนิสิตแพทย์รุ่นที่ 4 โดยที่ นิสิตกลุ่มแรก จำนวน 32 คนจะไปศึกษาชั้นคลินิกที่โรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา และกลุ่มที่ 2 อีก 16 คนจะไปศึกษาชั้นคลินิกที่ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร โดยการเลือกสถานที่ศึกษาระดับคลินิก เป็นการตกลงกันเองระหว่างนิสิต
ตั้งแต่ปีการศึกษา 2557 เริ่มมีการเปิดรับนักเรียนที่มีภูมิลำเนาทั่วประเทศเข้าเป็นนิสิตแพทย์รุ่นที่ 7 โดยแบ่งการรับสมัครออกเป็น 2 โครงการ คือ
1.โครงการผลิตแพทย์เพิ่ม (กระทรวงศึกษาธิการ) รับจากนักเรียนที่มีภูมิลำเนาอยู่ทั่วประเทศ จำนวนชั้นปีละ 32 คน
2.โครงการผลิตแพทย์ชนบทเพิ่ม (กระทรวงสาธารณสุข) รับจากนักเรียนที่มีภูมิลำเนาอยู่ใน 6 จังหวัดภาคตะวันออก ประกอบด้วย ชลบุรี จันทบุรี ระยอง ตราด สระแก้ว และ ฉะเชิงเทรา จำนวน 16 คน โดยจัดการเรียนการสอนหมวดวิชาศึกษาทั่วไปหรือเตรียมแพทย์ Pre-medical (ชั้นปีที่1) และระดับพรีคลินิก:Preclinic (ชั้นปีที่ 2-3) ณ มหาวิทยาลัยบูรพา จ.ชลบุรี ในความร่วมมือกับคณาจารย์จากคณะแพทยศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ คณะสหเวชศาสตร์ คณะสาธารณสุขศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สภาบันภาษา ส่วนการเรียนในระดับคลินิก (ปี 4-6) นิสิตกลุ่มแรกจากทั่วประเทศจำนวน 32 คน ศึกษาระดับคลินิก ณ โรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา สภากาชาดไทย จ.ชลบุรี และนิสิตกลุ่มที่สอง (แพทย์ชนบท) ศึกษาระดับคลินิก ณ โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร จ.ปราจีนบุรี เพื่อให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของทั้งสองโครงการดังกล่าว
วงมังคละ

วงมังคละ หรือ ปี่กลอง, ปี่กลองมังคละ เป็นดนตรีชั้นสูงสำหรับพระพุทธศาสนาของอาณาจักรสุโขทัยโบราณ โดยปรากฏหลักฐานในศิลาจารึกหลักที่ 1 และศิลาจารึกวัดช้างล้อม สันนิษฐานว่าดนตรีมังคละนั้นรับธรรมเนียม "มงคลเภรี" มาจากศรีลังกา ก่อนที่จะกลายมาเป็นดนตรีพื้นบ้าน ในชุมชนกลุ่มคนที่ใช้สำเนียงอาณาจักรสุโขทัยโบราณ ปัจจุบันพบการละเล่นอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง จังหวัดสุโขทัย พิษณุโลก และอุตรดิตถ์ รวมทั้งพบร่องรอยการละเล่นมังคละในจังหวัดนครสวรรค์ และจังหวัดเพชรบูรณ์ (วงตุ๊บเก่ง) รวมทั้งวงกาหลอ
วงมังคละ มีความสัมพันธ์กับกลุ่มคนที่ใช้สำเนียงอาณาจักรสุโขทัยโบราณ โดย สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ บันทึกไว้ในคราวตรวจการที่หัวเมืองพิษณุโลก เมื่อ พ.ศ. 2444 ได้ยินดนตรีดังกล่าวบริเวณวัดสะกัดน้ำมันจึงได้เรียกมาแสดงให้ดู ได้ให้ทัศนะต่อดนตรี "มังคละ" ว่า "เครื่องมังคละนี้เป็นเครื่องเบญจดุริยางค์แท้" 
ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ดนตรีปี่กลองมังคละเสื่อมความนิยมในสมัยหลัง เนื่องจากการเข้ามามีบทบาทของดนตรีกลองยาว แตรวง และดนตรีสมัยใหม่ ตามลำดับ ทำให้ปัจจุบัน วงมังคละ ได้รับขึ้นทะเบียนให้เป็น มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาศิลปะการแสดง เพื่อส่งเสริมอนุรักษ์และสืบทอดให้เป็นการละเล่นพื้นบ้านดั้งเดิมอันเป็นเอกลักษณ์ 3 จังหวัด ของทั้งจังหวัดสุโขทัย จังหวัดพิษณุโลก และอุตรดิตถ์ ได้ต่อไป

เพลงที่ใช้บรรเลง

เพลงที่ใช้บรรเลง มีชื่อดังนี้ ไม้หนึ่ง, ไม้สอง, ไม้สาม, ไม้สี่, บัวลบ, ไทรย้อย, ตกปลักเล็ก, ตกปลักใหญ่, ถอยหลังลงคลอง, พญาโศก, ลมพัดชายเขา, ย่ำค่ำ, จูงนางเข้าห้อง, กบเข่นเขี้ยว, แม่หม้ายกระทบแป้ง, สาวน้อยปะแป้ง, อีกาจับหลัก, เวียนเทียน, พระฉันภัตตาหาร, และเพลงนางหงส์ ที่ใช้สำหรับแห่ศพ 
ส่วนข้อมูลที่เรียบรวมโดยสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดพิษณุโลก ให้ข้อมูลเพลงที่นอกเหนือจากที่กล่าวมาอาทิ เพลงไม้สามกลับ เพลงไม้สามถอยหลัง เพลงไม้สี่ เพลงกระทิงเดินดง เพลงกระทิงนอนปลัก เพลงกระทิงกินโป่ง เพลงเก้งตกปลัก เพลงข้ามรับ – ข้ามส่ง
เพลงข้าวต้มบูด เพลงคางคกเข็ดเขี้ยว เพลงคลื่นกระทบฝั่ง เพลงคุดทะราดเหยียดกรวด เพลงตกปลัก (อีเก้งตกปลัก)เพลงตกตลิ่ง เพลงตุ๊กแกตีนปุก เพลงถอยหลังลงคลอง (ถอยหลังเข้าคลอง) เพลงนมยานกระทกแป้ง เพลงนารีชื่นชม เพลงบัวโรย เพลงบัวลอย
เพลงใบไม้ร่วง (ใบไผ่ร่วง) เพลงปลักใหญ่ เพลงพญาเดิน เพลงแพะชนกัน เพลงแม่หม้ายนมยาน เพลงรักซ้อน เพลงรักแท้ เพลงรักเร่ (สาวน้อยประแป้ง เพลงรำ) เพลงรักลา เพลงลมพัดชายเขา เพลงเวียนเทียน เพลงเวียนโบสถ์ เพลงสาลิกาลืมดง เพลงไม้สาม เพลงสาวน้อยประแป้ง เพลงหิ่งห้อยชมสวน

โอกาสที่ใช้บรรเลงดนตรีมังคละ

การบรรเลงดนตรีมังคละใช้ในโอกาส ดังนี้ แห่พระ แห่นาค ทอดผ้าป่า ทอดกฐิน งานประเพณีสงกรานต์ ลอยกระทง ทำ บุญกลางนา แห่แม่โพสพบรรเลงประกอบการแสดงต่างๆ งานแห่ศพ เป็นต้น

เชิงอรรถ

หมายเหตุ 1: เป็นข้อค้นพบจากการศึกษาของสมชาย เดือนเพ็ญ ข้าราชการและนักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นสุโขทัย เมื่อปี พ.ศ. 2553 ภายใต้สมมุติฐานว่า มังคละ เป็นดนตรีพื้บบ้านของชาติพันธ์กลุ่มชนภาษาถิ่นสุโขทัยโบราณ โดยค้นพบหลักฐานการมีอยู่ของมังคละใต้สุดที่ จ.นครสวรรค์ ตะวันออกสุดที่ ต.สะเดียง อ.เมือง จ.เพชรบูรณ์ และเหนือสุดที่ อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์ ซึ่งทั้งหมดเป็นกลุ่มชนภาษาถิ่นสุโขทัยโบราณ
พันธ์ศักดิ์ ศุกระฤกษ์

ประวัติการทำงาน

เริ่มทำรายการเกี่ยวกับความรู้ทางเพศทางโทรทัศน์ครั้งแรก ทางโทรทัศน์บอกรับไทยสกายทีวี เมื่อ พ.ศ. 2537 ชื่อรายการ "คลินิกก่อนนอน" ต่อมา ได้ดำเนินรายการ "คลินิกรัก" ซึ่งเป็นรายการเพศศึกษา ทาง สถานีโทรทัศน์ไอทีวี เมื่อประมาณ พ.ศ. 2540 และเป็นวิทยากรประจำรายการ "ชูรักชูรส" ช่วงไขปัญหาลับวัยรุ่นกับดูเรกซ์ ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2543 จนถึงปัจจุบัน
เบ๊เต้าเจียง

ประวัติตามทั้องเรื่อง

เบ๊เต้าเจียงเป็นนักพรตชวนจินก่าผู้ท่องเที่ยวไปยังแดนมองโกล ครั้งเมื่อได้พบกับก๊วยเจ๋งเมื่อวัย 15 ปี จึงได้แอบสอนวิชาเดินกำลังภายในให้กับก๊วยเจ๋ง โดยที่มิให้ก๊วยเจ๋งบอกความนี้แก่อาจารย์ทั้งหก (ครั้งนั้นเตียวอาแซได้สิ้นไปก่อนแล้วด้วยน้ำมือ ศพทองแดง การสอนวิชากำลังภายใน โดยสอนให้ก๊วยเจ๋งรู้จักการเดินลมปราณ กำหนดลมหายใจ ช่วยให้วิทยายุทธของก๊วยเจ๋งรุดหน้า ต่อมาอาจารย์ทั้งหกได้ออกสะกดรอยตามก๊วยเจ๋งไปยังยอดเขา กลับได้พบกับลานพิธีที่ใช้ฝึกวิชาเก้าอิมแปะกุ๊กเหยี่ยว ซึ่งเป็นวิชาของ ศพเหล็ก(บ๊วยทิวฮอง) จึงเข้าใจผิดไปว่าก๊วยเจ๋งไปรับศพเหล็กเป็นอาจารย์ จึงได้คาดคั้นความจริง และอาจารย์ใหญ่กัวเต็งอักก็หมายสังหารก๊วยเจ๋งในตอนนั้น แต่เนื่องด้วยก๊วยเจ๋ง เกรงว่าอาจารย์ทั้งหก จะเข้าใจผิดไปใหญ่จึงได้อธิบายความจริง และพาไปพบกับเบ๊เต้าเจียง
บนยอดเขาเมื่อทั้งหกประหลาดแห่งกังหนำได้พบกับเบ๊เต้าเจียวแล้ว ก็ได้พบพิธีการฝึกวิชาเก้าอิมโดยบังเอิญ และได้ร่วมกันหลอกบ๊วยทิวฮองว่า ทั้งเจ็ดคนที่มาชุมนุมกันคือ เจ็ดนักพรตแห่งช้วนจินก่า โดยที่ตัวนางบ๊วยทิวฮอง (ศพเหล็ก) พิการตาบอดมองไม่เห็น จึงได้หลงเชื่อโดยสนิทใจ