google/wiki40b huggingface dataset:
เดอะเฟิสต์ไทม์เอเวอร์ไอซอว์ยัวร์เฟส

ฉบับเซลีน ดิออน

"เดอะเฟิสต์ไทม์เอเวอร์ไอซอว์ยัวร์เฟส" คือซิงเกิลที่ 3 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง
เซลีน ได้แสดงเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์พิเศษ "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" ซึ่งได้บรรจุในดีวีดีรวบรวมมิวสิกวิดีโอ ออลเดอะเวย์... อะดีเคดออฟซองแอนด์วีดีโอ
เพลงนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในสหราชอาณาจักร โดยขึ้นชาร์ตอันดับที่ 19 และที่ 32 ในไอร์แลนด์
การตัดขาดจากศาสนา

การตัดขาดจากศาสนา (อังกฤษ: excommunication) คือการตำหนิโทษทางศาสนา เพื่อขับไล่บุคคลหนึ่งให้พ้นจากการเป็นสมาชิกของศาสนจักร คำว่า excommunication หมายถึง การไม่ร่วมสมานฉันท์ (communion)

ศาสนาพุทธ

ในคณะสงฆ์มีสังฆกรรมหนึ่งเรียกว่า "ปัพพาชนียกรรม" ซึ่งทำขึ้นเพื่อประกาศขับภิกษุรูปใดรูปหนึ่งออกจากคณะสงฆ์หรืออกจากวัด สาเหตุมาจากการที่ภิกษุรูปนั้นประพฤติตนไม่เหมาะสมอย่างร้ายแรง เช่น ก่อการทะเลาะวิวาทบาดหมาง มีอาบัติมาก มีมรรยาทไม่สมควร คลุกคลีกับคฤหัสถ์ เป็นผู้วิบัติทางศีลอาจาระ และทิฐิ กล่าวติเตียนพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เล่นคะนอง ประพฤติอนาจาร ลบล้างพระบัญญัติ ประกอบมิจฉาชีพ

ศาสนาคริสต์

คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่า "นอกคริสตจักรไม่มีความรอด" ดังนั้นการถูกตัดขาดจากคริสตจักรจึงเท่ากับต้องตกนรกภายหลังเสียชีวิต คริสตจักรโรมันคาทอลิกจึงใช้มาตรการนี้ควบคุมรัฐและประชาชนให้เคารพเชื่อฟังสันตะสำนัก พิธีราชาภิเษกพระมหากษัตริย์ต้องได้รับการรับรองจากพระสันตะปาปา เมื่อพระมหากษัตริย์พระองค์ใดขัดแย้งกับพระสันตะปาปาและถูกตัดขาดจากคริสตจักร ขุนนางและประชาชนอาจใช้เป็นข้ออ้างก่อกบฏได้ ดังกรณีของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ถูกสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ตัดขาดจากคริสตจักร พระองค์จึงต้องรีบไปเข้าเฝ้าพระสันตะปาปาเพื่อขอประทานอภัยโทษ
เดเมียน

เนื้อเรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึง เอมิล ซินแคลร์ ที่ถูกเลี้ยงดูในบ้านที่มีฐานะระดับกระฎุมพี ซึ่งเคร่งศาสนาตั้งแต่สมัยยังเด็ก และได้เรียนรู้เกี่ยวกับโลกในสองแง่มุม นั่นคือทางด้านความดีจากศาสนาคริสต์ที่ใสสว่าง กับด้านแห่งความชั่วที่มืดมน กระทั่งเข้าสู่วัยรุ่นเขาได้พยายามแสวงหาวิถีชีวิตของตนเองโดยปราศจากครอบครัว และมิตรสหาย เมื่อเติบโตขึ้น เขาได้ค้นพบตนเอง และพยายามระงับความขัดแย้งทางจิตที่สะสมมาตั้งแต่สมัยยังเด็กที่นำมาซึ่งความเจ็บปวด โดยมีเดเมียนซึ่งเป็นเพื่อนทางจิตวิญญาณ คอยใช้วิธีต่าง ๆ ให้เขาได้ตระหนักถึงความหมายของชีวิตกับจิตวิญญาณของตนเอง

รูปแบบ

นิยายชุดดังกล่าวได้นำเสนอแนวคิดแบบไญยนิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเทพอบราซัส ซึ่งได้แสดงอิทธิพลทางจิตวิทยาของคาร์ล ยุง กล่าวคือ สิ่งที่น่าสนใจอย่างยิ่งในนิยายชุดนี้มาจากการที่เอสเสได้ศึกษาถึงจิตวิเคราะห์จากคาร์ล ยุง กับฟรีดริช นีทเชอร์ ซึ่งมีอิทธิพลต่องานประพันธ์ดังกล่าว
ซอมบี้ที่รัก

เนื้อเรื่องย่อ

หนุ่มน้อยชื่อ R ต้องกลายเป็นซอมบี้ทั้งที่ยังไม่เคยมีแฟนมาก่อน มีอยู่วันหนึ่งเขาได้ความทรงจำของความรักจากเหยื่อสาวคนนึ่ง และได้ตกหลุมรัก มนุษย์สาวสวยที่ชื่อ จูลี่ ถึงแม้ว่าหัวใจของ R จะหยุดเต้นไปแล้ว แต่วินาทีแรกที่เขาได้เห็นหน้า จูลี่ มันทำให้ R รู้สึกถึง เหตุผลของการอยากมีชีวิตขึ้นมาเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เขาได้ตายไป

การสร้าง

นักแสดงนิโคลัส ฮอลท์ รับบทเป็นซอมบี้ที่มีชื่อว่าอาร์ ซึ่งถือเป็นบทเด่นในภาพยนตร์ เขียนบทและกำกับโดยโจนาธาน เลอวีน ภาพยนตร์ชุดนี้ยังมีนักแสดงนำอย่างเทเรซา พาล์มเมอร์ ในบทของจูลี่ กรีจีโอ, ร็อบ คอร์ดดี ในบทของเอ็ม และจอห์น มัลโควิช ในบทของนายพันกรีจีโอ รวมถึงเดฟ ฟรังโก, อนาลีห์ ทิปตัน และโครี ฮาร์ดริคท์ ที่ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ชุดนี้

การเปิดตัว

ซอมบี้ที่รัก ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2013 ที่ฟิลิปปินส์, กรีซ และรัสเซีย รวมถึงได้เปิดตัวในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ในสหรัฐอเมริกา, วันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ในอิตาลี และวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ที่สหราชอาณาจักร ทั้งนี้ ซอมบี้ที่รัก ได้รับการเปิดตัวในหลายประเทศช่วง 31 มกราคม ถึง 11 เมษายน ค.ศ. 2013

การตอบรับ

ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการกล่าวถึงในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ โดยได้รับค่า 78% ซึ่งอยู่ในระดับ "สด" ตามเกณฑ์ของเว็บไซต์รอทเทนโทเมโตโดยอิงจาก 93 ความเห็น ด้วยมติเอกฉันท์ที่ระบุว่า "แม้ภาพยนตร์ชุดนี้อาจจะไม่ได้ใช้ประโยชน์จากการเล่นสำนวนโวหารได้อย่างเต็มที่ เนื่องด้วยสภาพของเนื้อเรื่อง หากแต่ ซอมบี้ที่รัก ยังคงมีความน่ารัก โดยมีการแสดงที่ถือว่าค่อนข้างดีสำหรับบทของตัวเอก" และในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ของการเปิดตัว ภาพยนตร์ชุดนี้สามารถทำรายรับที่ 20.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

รางวัล

ซอมบี้ที่รัก ได้รับรางวัลทีนช้อยส์อะวอร์ด (Teen Choice Awards) สาขา Choice Movie Breakout ประจำปี ค.ศ. 2013
เพลิงพระนาง (พ.ศ. 2560)

ปฏิกิริยา

ในการออกอากาศละคร พ.ศ. 2560 ได้เกิดกระแสต่อต้านละครโดยพระปนัดดาพระเจ้าธีบอ กษัตริย์พระองค์สุดท้ายของพม่า ได้ให้สัมภาษณ์กับบีบีซีว่าครอบครัวของเขาไม่พอใจละครเรื่องเพลิงพระนางเป็นอย่างยิ่ง แม้ว่าเนื้อเรื่องของละครจะเกี่ยวกับอาณาจักรสมมติ แต่เกือบทั้งหมดจำลองมาจากช่วงปีสุดท้ายของราชวงศ์คองบอง ในสมัยศตวรรษที่ 19 โดยเนื้อหาส่วนหนึ่งในละครคล้ายคลึงกับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ กรณีการสังหารหมู่ที่พระมเหสีและบรรดาเจ้านางอื่น ๆ ร่วมมือกันกำจัดพระราชวงศ์ร่วม 100 คน และขอให้ทางการไทยสั่งห้ามฉายละครเรื่องนี้ แต่ทางกันตนา ผู้สร้างได้ชี้แจงว่า ละคร เพลิงพระนาง ไม่ได้ตั้งใจเอาเนื้อเรื่องจากประวัติศาสตร์ชาติใดโดยตรง อาจมีเพียงเค้าโครงบางส่วนที่เป็นเรื่องเล่าในความรับรู้ของคนไทย ส่วนที่มีคนโยงว่านำมาจากประวัติศาสตร์ชาติอื่น เป็นสิทธิส่วนบุคคลที่จะแสดงความคิดเห็น ทั้งกล่าวย้ำว่า ละครเรื่องนี้สร้างสรรค์จากจินตนาการ
ตูโปเลฟ ตู-126

การพัฒนาและการออกแบบ

ในปีพ.ศ. 2501 สำนักงานออกแบบตูโปเลฟได้รับคำสั่งให้ออกแบบเครื่องบินสำหรับการแจ้งเตือนล่วงหน้าและควบคุมในอากาศ หลังจากที่ลองใช้เรดาร์ในตู-95และตู-116 การตัดสินใจก็ตกลงใช้กับตูโปเลฟ ตู-114 พร้อมกับลำตัวขนาดใหญ่ของมันแทน สิ่งนี้แก้ไขทุกปัญหาในการทำความเย็นและพื้นที่ปฏิบัติการที่อยู่ในช่องแคบๆ ของตู-95 และตู-116 ไปได้ เพื่อให้ได้พิสัยการบินที่ต้องการเครื่องบินจึงได้ติดตั้งระบบเติมเชื้อเพลิงทางอากาศเอาไว้ด้วย ตู-126 มีลูกเรือ 12 นายและใช้เรดาร์"ไลน่า" (Laina) ที่จานหมุนที่ด้านบนของลำตัว อย่างไรก็ตามมันก็พบว่าการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงที่มากจากเครื่องยนต์ทั้งสี่ของมันนั้นรบกวนการทำงานของเรดาร์ ปัญหานี้แก้ไขด้วยการติดตั้งเรดาร์ใหม่เข้าไปเท่านั้น

ประวัติการใช้งาน

ตู-126 ปรากฏตัวครั้งแรกในปีพ.ศ. 2511 และคาดว่าจะเข้าประจำการในปีพ.ศ 2519 จำนวนที่แท้จริงนั้นไม่ชัดเจนในหมู่ข่าวกรองทางตะวันตก แต่แหล่งข้อมูลของสหรัฐฯ คาดว่ามีประมาณหนึ่งโหลที่ทำงานได้ เป็นที่คาดกันว่าเรดาร์ของมันทำงานได้ด้อยกว่าของฝั่งตะวันตก ซึ่งมันไม่สามารถตรวจจับขีปนาวุธร่อนหรืออากาศยานขนาดเล็กได้ในระดับความสูงต่ำ อย่างไรก็ตามตู-126 มีอุปกรณ์รบกวนที่ทรงพลัง ตู-126 ถูกใช้โดยกองทัพอากาศโซเวียตจนกระทั่งถูกแทนที่โดยเบเรียฟ เอ-50 ตู-126 ยังได้รับสัญญาเช่าจากอินเดียในช่วงที่มีความขัดแย้งกับปากีสถาน ตู-126 ลำสุดท้ายถูกปลดออกในปีพ.ศ. 2527
สารตราทองแห่งรีมีนี

สารตราทองแห่งรีมีนี (อังกฤษ: Golden Bull of Rimini) เป็นสารตราทองที่ออกโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่รีมีนีในอิตาลีในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1226 เพื่อเป็นการรับรองสิทธิของอัศวินทิวทันในการเป็นเจ้าของแคว้นปรัสเซียที่ยึดมาได้ สารตรานี้เป็นฉบับแรกของเอกสารที่คล้ายคลึงกันสามฉบับ ที่ตามมาด้วย "สนธิสัญญาครูสซวิคา" (Treaty of Kruszwica) ของปี ค.ศ. 1230 และ "สารตราองแห่งริเอ็ตติ" ของพระสันตะปาปาของปี ค.ศ. 1234

ที่มา

คอนราดที่ 1 แห่งมาโซเวียพยายามหลายครั้งโดยเฉพาะในปี ค.ศ. 1220 ในการพยายามที่จะยึดคุลเมอร์แลนด์ (Kulmerland หรือ Chełmno Land) จากชนปรัสเซียเก่า คอนราดได้รับความสำเร็จอยู่บ้าง แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้ และต้องมาพะวงกับความปลอดภัยต่อดินแดนมาโซเวียของตนเองที่คาบอยู่ในแคว้นปรัสเซีย คอนราดจึงขอให้อัศวินทิวทันเข้ามาช่วยสร้างความมั่นคงให้แก่สถานการณ์ ที่เกิดจากการพยายามของโปแลนด์ในการยึดปรัสเซียและดินแดนต่างๆ
ระหว่างปี ค.ศ. 1211 ถึงปี ค.ศ. 1225 อัศวินทิวทันนำโดยประมุขเฮอร์มันน์ ฟอน ซาลซา (Hermann von Salza) อยู่ในเบอร์เซ็นแลนด์ของทรานซิลเวเนีย อัศวินทิวทันถูกเรียกตัวโดยกษัตริย์แห่งฮังการีคล้ายกับที่ถูกเรียกโดยคอนราด ให้ไปช่วยพิทักษ์ชายแดนของฮังการี แต่ก็ถูกขับหลังจากที่ถูกกล่าวหาว่าไปก่อตั้งอาณาจักรของตนเองภายใต้อำนาจของพระสันตะปาปาขึ้น ฉะนั้นเมื่อเข้าไปยึดดินแดนในปรัสเซียอัศวินจึงรอจนกระทั่งได้รับการรับรองจากจักรวรรดิ
หนังสือลามก

ในประเทศไทย

หนังสือโป๊ เล่มแรกนั้นน่าจะได้แก่ พระตำหรับโยนี พิมพ์ขึ้นใน ร.ศ. 126 เพียง 200 ฉบับ และมีไว้สำหรับชนชั้นสูงในเวลานั้น เนื้อหาอ้างว่านำมาจากตำราของผู้ที่ได้เคยไปอินเดียและได้ศึกษาว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของร่างกายกับโชคชะตา การกล่าวถึงอวัยวะเพศหญิงและชาย เพื่อจำแนกลักษณะที่จะนำไปสู่ชะตากรรมที่แตกต่างกัน

หนังสือปกขาว

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หนังสือโป๊พบทั่วไปในท้องสนามหลวง โดยขึ้นหน้าปกเป็นรูปผู้หญิงฝรั่งพิมพ์สีเดียว เรียกกันติดปากว่า หนังสือปกขาว
หนังสือโป๊ที่พิมพ์จำหน่ายในประเทศไทยช่วงยุค 90 ที่รู้จักกันดี เช่น นวลนาง, เพ็ญพักตร์, ไทยเพลย์บอย, เปิดบริสุทธิ์ และมีหนังสือโป๊สำหรับเกย์ เช่น นีออน
วศิน อัศวนฤนาท

ประวัติ

วศิน อัศวนฤนาท เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2534จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัยจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา 
เคยเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ไปศึกษาที่ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา ช่วงมัธยมศึกษาปีที่ 5  และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาคภาษาอังกฤษ
องค์การบริหารส่วนตำบลรุ่งระวี

ข้อมูลทั่วไป

ทิศเหนือ  ติดต่อกับเขตตำบลน้ำเกลี้ยง อำเภอน้ำเกลี้ยง จังหวัดศรีสะเกษ
ทิศใต้  ติดต่อกับเขตตำบลตูม,ตำบลเสื่องข้าว อำเภอศรีรัตนะ จังหวัดศรีสะเกษ
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับเขตตำบลน้ำเกลี้ยง,ตำบลเขิน  อำเภอน้ำเกลี้ยง  จังหวัดศรีสะเกษ
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับเขตตำบลตำแย ตำบลพรหมสวัสดิ์ และเทศบาลตำบลพยุห์
เนื้อที่
องค์การบริหารส่วนตำบลรุ่งระวีมีเนื้อที่ประมาณ 37.586 ตารางกิโลเมตร หรือ 23,491.25 ไร่
ลักษณะภูมิประเทศ
องค์การบริหารส่วนตำบลรุ่งระวี ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบมีเนินเล็กน้อย (สูงกว่าระดับน้ำทะเล 120 เมตร ) 
และพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่สูงสลับลุ่มกระจายอยู่ทั่วไป มีลำห้วยไหลผ่าน 2 สาย คือ ห้วยระวี และห้วยทา

ประชากร

องค์การบริหารส่วนตำบลรุ่งระวี มีจำนวนประชากร 8,199 คน แบ่งเป็นชาย 4,184 คน หญิง 4,015 คน (ปี 2559)
ภาษาเลซกี

การจัดจำแนก

ภาษาเลซกีจัดอยุ่ในภาษากลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ สาขาเลซเกีย เมื่อ พ.ศ. 2539 มีผู้พูด 257,000 ในรัสเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในดาเกสถานใต้ และอีก 171,400 คนในอาเซอร์ไบจาน นอกจากนี้ยังมีผู้พูดใน จอร์เจีย คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ตุรกี เติร์กเมนิสถาน ยูเครน และอุซเบกิสถาน จำนวนผู้พูดทั้งหมดประมาณ 451,000 คน ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการ

ไวยากรณ์

ภาษาเลซกีต่างจากภาษาในกลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนืออื่น ๆ คือไม่มีระดับของนาม ในภาษาเขียนมี 18 การก แต่ใช้ในภาษาพูดเพียง 12 การก
เอลียังดรู

สโมสร

เอลียังดรู เกิดในเซาเปาลู และได้เริ่มลงเล่นให้กับกรูเซย์รู ในปีฤดูกาล 2009 เนื่องจากมีผู้เล่นสำคัญบาดเจ็บ แต่เขาก็ไม่สามารถแข่งขันขึ้นมาเล่นเป็นตัวหลักได้ จึงถูกปล่อยยืมตัวไปยังสโมสรต่าง ๆ ในฤดูกาลถัดมา
รักเองช้ำเอง

การตอบรับ

เพลง "รักเองช้ำเอง" ติดอันดับสูงสุด 2 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
โชว์ปิงปอง

โชว์ปิงปอง (อังกฤษ: ping pong show) เป็นการแสดงเวทีรูปแบบหนึ่งซึ่งมีในคลับเปลือย (strip club) โดยมักในประเทศไทยมากที่สุด การแสดงประกอบด้วยหญิงใช้กล้ามเนื้อเชิงกรานของตนจับ ปล่อยหรือเป่าวัตถุจากช่องคลอดของตน ลูกปิงปองเป็นวัตถุที่ใช้แพร่หลายที่สุด แต่ก็มีใช้เชือกยาว นกหวีด ปากกา บุหรี่ เทียน ลูกดอก ลูกข่าง ขวด ประทัด ใบมีดโกนและไม้เกียบ สมาชิกผู้ชมที่เป็นชายอาจถูกนำขึ้นยกพื้นเต้นให้ถือลูกโป่งระหว่างที่มีการปาลูกดอกใส่ หรือหญิงอาจปาลูกดอกใส่ลูกโป่งที่ถูกผูกกับเก้าอี้ของลูกค้าไปทั่วโต๊ะ อีกกิจกรรมหนึ่ง คือ การปาปลาทองเข้าโถ หรือการยัดกบตัวเขื่องเข้าไปดูว่าเธอเก็บไว้ข้างในได้นานเท่าไร
สี่สิบเจ็ดโรนิน

การแก้แค้นของสี่สิบเจ็ดโรนิง (ญี่ปุ่น: 四十七士 โรมาจิ: Shi-jū-shichi-shi) บางครั้งอาจเรียกว่า การแก้แค้นของสี่สิบเจ็ดซามูไร  หรือ เหตุการณ์เก็นโรกุอาโก (ญี่ปุ่น: 元禄赤穂事件 โรมาจิ: Genroku akō jiken)  เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเอโดะในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18  นักประวัติศาสตร์ชาวดัตช์ชื่อ ไอแซก ทิทซิงก์ กล่าวว่าเป็นเหตุการณ์สำคัญในวิถีบูชิโด 
เรื่องราวกล่าวถึงกลุ่มนักรบซามูไรจำนวน 47 คนในสังกัดของไดเมียวอาซาโนะ นางาโนริ ซึ่งถูกบังคับให้กระทำเซ็ปปูกุ เมื่อปี ค.ศ. 1701 หลังจากบันดาลโทสะ ใช้ดาบทำร้ายคิระ โยชินากะ ข้าหลวงผู้มีอิทธิพลของโชกุนโทกูงาวะ สึนาโยชิ ที่ปราสาทมัตสึโอะโอโรกะ เนื่องจากผิดกฎหมายโดยชักอาวุธออกมาภายในปราสาทของโชกุน ตามกฎแล้วอาซาโนะ นางาโนริจะต้องทำเซ็ปปูกุ ถูกยึดทรัพย์สินเป็นจำนวนมาก และประหารสมาชิกตระกูลอาซาโนะทุกคน 
เมื่อสูญเสียเจ้านายไป ซามูไรทั้งหมดสามร้อยกว่าคนในตระกูลจึงกลายเป็นโรนิง ในจำนวนนี้ 47 คนได้ซุ่มวางแผนการแก้แค้นเป็นเวลากว่าสองปี นำโดยหัวหน้าชื่อ โออิชิ โยชิโอะ จากนั้นจึงบุกเข้าโจมตีคฤหาสน์ของคิระในเอโดะ  สังหารข้าหลวงคิระโดยการตัดศีรษะ เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1703 และนำศีรษะไปไว้ที่หลุมศพของเจ้านายที่วัดเซ็งงากูจิ เพื่อเป็นการกอบกู้ศักดิ์ศรี  ภายหลังเหตุการณ์เจ้าหน้าที่บ้านเมืองได้เข้าจับกุมและตัดสินให้โรนิงทั้ง 47 กระทำผิดข้อหาฆาตกรรม แต่อนุญาตให้กระทำเซ็ปปูกุ แทนการลงโทษโดยประหารชีวิต 
เรื่องราวของโรนิงสี่สิบเจ็ดคนได้รับการเผยแพร่ผ่านการแสดงละครคาบูกิและละครหุ่นชัก   โดยเปลี่ยนชื่อตัวละคร ในชื่อเรื่อง "ชูชิงงูระ" (ญี่ปุ่น: 忠臣蔵Chūshingura) เนื่องจากในยุคเก็นโรกุ มีกฎหมายห้ามการวิพากษ์เหตุการณ์การเมืองในขณะนั้น
พนักงานราชการไทย

พนักงานราชการ คือ บุคคลที่ปฏิบัติหน้าที่ราชการให้แก่หน่วยงานของรัฐ ตามสัญญา โดยรับค่าตอบแทนจากรัฐบาล

ประวัติ

ภายหลังการปรับปรุงโครงสร้างส่วนราชการตามการปฏิรูประบบราชการ พ.ศ. 2545 สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน ได้นำระบบลูกจ้างสัญญาจ้างเดิม มาปรับรูปแบบการจ้างงานในหน่วยงานภาครัฐ ให้มีความยืดหยุ่นมากขึ้น และทดแทนอัตราลูกจ้างประจำของส่วนราชการที่เกษียณอายุราชการ รวมทั้งขยายให้ครอบคลุมถึงการจ้างผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิเป็นที่ปรึกษา โดยกำหนดชื่อว่า "พนักงานราชการ" เพื่อดึงดูดใจและแสดงสถานะที่ชัดเจน
วัชระ พรรณเชษฐ์

ประวัติ

วัชระ พรรณเชษฐ์ หรือ ดร.วัชระ พรรณเชษฐ์ เกิดวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ที่ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ ร้อยโทอนันต์ พรรณเชษฐ์ และ นางกัลยาณี พรรณเชษฐ์ วัชระเคยเป็นหนึ่งในผู้บริหารพรรคไทยรักไทยเคยดำรงตำแหน่งเป็น กรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงอุตสาหกรรม ที่มี นายพินิจ จารุสมบัติ เป็นรัฐมนตรีว่าการใน (คณะรัฐมนตรีคณะที่ 54 ของไทย) ที่มี พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตรเป็นนายกรัฐมนตรี โดยได้รับมอบหมายให้ดูแลรับผิดชอบงานด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ ซึ่งถือว่าตรงกับความถนัด ที่ ดร.วัชระ อยู่ในธุรกิจรถยนต์รายใหญ่มาก่อน และรัฐบาลขณะนั้นมีโครงการผลักดันประเทศไทยให้เป็น “ดีทรอยต์แห่งเอเชีย” ซึ่งเป็น 1 ใน 5 ยุทธศาสตร์ทางอุตสาหกรรมที่สำคัญของรัฐบาลทักษิณ
ต่อมาภายหลัง รัฐประหาร พ.ศ. 2549 วัชระ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และต่อมาได้เข้าร่วมกับ พรรคเพื่อแผ่นดิน ที่มี นายสุวิทย์ คุณกิตติ เป็นหัวหน้าพรรค

ชีวิตส่วนตัว

วัชระ พรรณเชษฐ์ เป็นบุตรของ ร้อยโทอนันต์และนางกัลยาณี พรรณเชษฐ์ มีน้องสาวคนเดียว ชื่อ ดร.วัชรี พรรณเชษฐ์
วัชระ เคยสมรสกับ นวลพรรณ ล่ำซำ ผู้บริหารเมืองไทยประกันภัย และผู้ช่วยเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ มีบุตรสาวด้วยกันคือ นวลวรรณ พรรณเชษฐ์ (น้องปราง) แต่ต่อมาได้หย่าร้างจากกัน เมื่อต้นปี พ.ศ. 2548

ผู้แทนการค้าไทย

ในปี พ.ศ. 2552 ดร.วัชระ พรรณเชษฐ์ ได้เข้ามารับตำแหน่งผู้แทนการค้าไทย (ตำแหน่งเทียบเท่ารัฐมนตรี) ในสมัยรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา เป็นพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งหนึ่งในประเทศไทย ในพื้นที่ภาคใต้ตอนล่างของประเทศ เป็นผืนป่าที่ประกอบไปด้วยผืนป่าสองผืน คือ ป่าฮาลา ในพื้นที่อำเภอเบตง จังหวัดยะลา และอำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส และ ป่าบาลา ในพื้นที่อำเภอแว้ง และอำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส แม้ป่าทั้งสองผืนนี้จะไม่ได้ติดเป็นป่าผืนเดียวกัน แต่ทว่าในปี พ.ศ. 2539 ได้มีการประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาให้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าร่วมกัน
โดยคำว่า "บาลา" มาจากคำว่า "บาละห์" ที่แปลว่า "หลุด" หรือ "ปล่อย" มีที่มาจากช้างเชือกหนึ่งที่หนีเข้าป่าฝั่งอำเภอแว้ง และคำว่า "ฮาลา" หมายถึง "อพยพ" หมายถึง ผู้คนที่อพยพย้ายถิ่นฐานมาจากตัวเมืองปัตตานีในอดีต จนมาอาศัยอยู่เป็นชุมชนรอบ ๆ ชายป่า โดยป่าแห่งนี้อาจเรียกชื่อสลับกันได้ว่า บาลา-ฮาลา โดยผู้คนที่อยู่ในอำเภอแว้งจะเรียกว่า "บาลา-ฮาลา" แต่คนที่อาศัยในอำเภอเบตงจะเรียกว่า "ฮาลา-บาลา"

สภาพภูมิประเทศ

มีพื้นที่ทั้งหมด 270,725 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่เทือกเขาสันกาลาคีรี ต่อมาได้เพิ่มพื้นที่เป็น 391,689 ไร่ หรือ 626.70 ตารางกิโลเมตร สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้นหรือป่าฝนเมืองร้อนที่อุดมสมบูรณ์มาก และมีความหลากหลายทางชีวภาพสูง มีความชื้นสูงตลอดทั้งปี มีลำน้ำไหลผ่าน ถือได้ว่าเป็นผืนป่าดิบชื้นที่กว้างขวางและใหญ่ที่สุดของคาบสมุทรมลายู จนได้ฉายาว่าเป็น "แอมะซอนแห่งอาเซียน"

ทรัพยากรสัตว์ป่า

ได้รับฉายาว่า"กระทิงบนผืนป่า "อเมซอนแห่งอาเซียน"" ทั้งยังมีพื้นที่ติดกับป่าเบลุ่มทางตอนเหนือของมาเลเซีย โดยมีสัตว์ป่าอุดมสมบูรณ์ 
มีการสำรวจสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมพบว่ามีทั้งหมด 54 ชนิด  หลายชนิดเป็นสัตว์ป่าที่หายากใกล้สูญพันธุ์ เช่น กระทิง, เซียมมัง หรือชะนีดำใหญ่ ซึ่งเป็นไพรเมทจำพวกชะนีขนาดใหญ่ ที่แพร่พระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายูจนถึงเกาะสุมาตรา โดยพบที่นี่เป็นเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย นอกจากนี้แล้วยังเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของนกเงือกจำนวน 10 ชนิด จากทั้งสิ้น 13 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย โดยเฉพาะนกเงือกกรามช้างปากเรียบ หนึ่งในชนิดของนกเงือกกรามช้าง ที่อพยพบินรวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ จำนวน 10–20 ตัว จากป่าห้วยขาแข้งในพื้นที่ภาคกลางและภาคตะวันตก มายังที่นี่ในพื้นที่อำเภอเบตง ในช่วงเดือนพฤษภาคมของทุกปี โดยรวมจำนวนนกทั้งหมดแล้วมีประมาณ 500 และการสำรวจล่าสุดพบมากถึง 2,000 ตัว
นอกจากนี้ภายในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา เป็นที่ตั้งของ ต้นกะพงขนาดใหญ่ที่มีความสูง 4 เมตร แต่มีเส้นรอบวงถึง 25 เมตร ในพื้นที่อำเภอสุคิริน ที่โอบอุ้มป้องกันทางพังทะลายของหน้าดิน ซึ่งเป็นการป้องกันอุทกภัยให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่รอบผืนป่าได้และข่าวการค้นพบร่องรอยกระซู่และสัตว์ป่าหายากอีกหลายชนิดเมื่อปีพ.ศ.2540 จึงทำให้เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลาขึ้นเป็นเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ
เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส

เบื้องต้น

เอลีซาเบ็ททรงเจริญพรรษาในราชสำนักในกรุงเวียนนาและทรงได้รับการศึกษาอย่างเคร่งครัดทางโรมันคาทอลิก เพราะความเป็นผู้มีพระสิริโฉมงดงาม มีพระเกศาสีทองทำให้ทรงได้ชื่อว่าเป็นสตรีผู้มีความงดงามที่สุดคนหนึ่งของสมัยนั้น

การเสกสมรสและการเป็นพระราชินีแห่งประเทศฝรั่งเศส

เมื่อมีพระชนมายุได้ 16 พรรษาเอลีซาเบ็ทก็เสกสมรสกับพระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศส พระราชโอรสองค์ในพระเจ้าอองรีที่ 2 และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เพื่อเป็นการสมานความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์แฮ็บส์เบิร์ก และราชวงศ์วาลัว พระองค์ทรงเป็นคนแรกที่ทรงเสกสมรสโดยฉันทะในเวียนนา โดยมีอัครราชทูตอัลแบร์ต เดอ กองดีเป็นผู้แทนพระองค์พระเจ้าอองรี หลังจากนั้นก็เสด็จมาแต่งงานอย่างเป็นทางการในปารีสอย่างเป็นพิธีใหญ่โตแม้ว่าจะมีปัญหาทางการเงิน ฉลองพระองค์ทำด้วยเงินและทรงมงกุฎที่ฝังด้วยไข่มุก, มรกต, เพชร และทับทิม
ขณะนั้นพระราชสวามีมีพระสนมอยู่แล้ว คือมารี ทูเชต์ (Marie Touchet) แต่ก็ทรงอุทิศพระองค์ให้เอลีซาเบ็ท ทั้งสองพระองค์มิได้ทรงหลงรักกันแต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ก็เป็นความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและทรงสนับสนุนซึ่งกันและกัน พระเจ้าชาร์ลทรงทราบว่าข่าวลือต่างๆ ในราชสำนักฝรั่งเศสคงทำให้พระอัครมเหสีตกพระทัยได้ พระองค์จึงทรงพยายามกันเอลีซาเบ็ทจากสิ่งเหล่านั้น เอลีซาเบ็ทยังทรงเข้าทำพิธีมิซซาวันละสองครั้งและทรงประหลาดพระทัยที่ราชสำนักฝรั่งเศสที่อ้างตนเป็นโรมันคาทอลิกมิได้แสดงความนับถือในศาสนาเท่าที่ควร สิ่งหนึ่งที่ทรงปฏิบัติที่เป็นข้อที่เป็นที่ตำหนิกันคือไม่ทรงอนุญาตให้ข้าราชสำนักที่เป็นโปรเตสแตนท์จูบพระหัตถ์เมื่อเข้าเฝ้า
พระเจ้าชาร์ลทรงมีอาการเสียพระสติเป็นพักๆ ซึ่งเป็นอาการที่ต้องซ่อนจากสาธารณชนเท่าที่จะทำได้ แม้ว่าจะต้องทรงประสบอุปสรรคเช่นที่ว่าแต่เอลีซาเบ็ทก็ทรงครรภ์ พระองค์จึงเสด็จออกจากปารีสไปประทับที่พระราชวังฟงแตนโบล ระหว่างที่ประทับที่นั่นพระองค์ก็ทรงได้ยินข่าวของการสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1572 เมื่อชาวฝรั่งเศสที่เป็นโปรเตสแตนท์ถูกสังหารกันเป็นพันในปารีส แม้ว่าจะทรงเกลียดโปรเตสแตนท์แต่เอลีซาเบ็ทไม่เคยทรงแสดงความยินดีอย่างออกนอกหน้าต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเช่นเดียวกับผู้เป็นโรมันคาทอลิกอื่นที่ทำกัน เอลีซาเบ็ททรงให้กำเนิดแก่พระราชธิดามารี-เอลีซาเบ็ทเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1572

พระราชินีหม้าย

สองปีต่อมาระหว่างที่ฝรั่งเศสก็เข้าสู่วิกฤตการณ์สงครามการเมืองทางศาสนาอีกครั้งหนึ่ง พระเจ้าชาร์ลที่ 9 ก็เสด็จสวรรคตโดยมีเอลีซาเบ็ทอยู่ข้างพระแท่น หลังจากนั้นพระองค์ก็เสด็จไปประทับในชนบทโดยไม่ทรงยอมทำตามข้อเสนอของพระราชบิดาในการเสกสมรสกับพระอนุชาของพระสวามีพระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงมอบพระราชทรัพย์ครึ่งหนึ่งให้มาร์เกอรีตแห่งวาลัว พระขนิษฐาของพระสวามีผู้ทรงถูกคว่ำบาตรจากพระประยูรญาติ ต่อมาพระองค์ก็ต้องประสบกับความโทมนัสเมื่อพระราชธิดามาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1578 เมื่อมีพระชนมายุเพียง 6 พรรษา
เอลีซาเบ็ทสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1592 ที่ขณะนั้นราชวงศ์วาลัวก็สิ้นสุดลงและมาแทนด้วยราชวงศ์ใหม่
มิตซูโอะ ชิบาฮาชิ

ชาติภูมิ

มิตซูโอะ ชิบาฮาชิ เป็นชาวจังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาในระดับไฮสคูล (เทียบเท่าระดับ ปวช. หรือ มศ.5 ตามระบบการศึกษาไทย) สาขาเคมี ณ เมืองโมริโอกะ จังหวัดอิวาเตะ เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้วจึงทำงานจนสามารถเก็บเงินได้จำนวนหนึ่ง และออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ทั่วโลกเพื่อแสวงหาความหมายของชีวิตตั้งแต่ พ.ศ. 2514

การอุปสมบท

พระอาจารย์มิตซูโอะ ได้เดินทางมาสู่ประเทศไทย หลังจากได้เดินทางแสวงหาธรรมะที่แท้จริงมาแล้วจากหลายประเทศทั่วโลกทั้งอินเดีย, เนปาล, อิหร่าน, ยุโรป แล้วเปลี่ยนความตั้งใจที่เดิมจะไปยังแอฟริกา ไปเป็นที่อินเดียอีกครั้งในปี พ.ศ. 2517 แต่ได้เปลี่ยนใจเมื่อระลึกได้ถึงพุทธคยา เห็นพระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่ก็ระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าและประจักษ์ต่อใจตนเองว่า แท้จริงแล้วความสุขที่แท้จริงอยู่ที่จิตใจภายในตนเอง จึงหยุดการแสวงหาจากภายนอก มาสู่การแสวงหาจากภายใน
ในชั้นแรกท่านไปฝึกโยคะอยู่ที่สำนักโยคีแห่งหนึ่งในประเทศอินเดีย และเกิดความพอใจที่จะเป็นโยคีอยู่ที่อินเดียตลอดชีวิต แต่ต่อมาเกิดปัญหาว่าวีซ่าของท่านหมดอายุ ท่านจึงเดินทางมาประเทศไทยอีกครั้งเพราะมีผู้แนะนำให้ท่านไปศึกษาพุทธศาสนาที่ประเทศไทย เมื่อมาถึงเมืองไทยแล้วท่านจึงได้บรรพชาเป็นสามเณรอยู่ ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม กรุงเทพฯ หลังจากนั้นเมื่อท่านบรรพชาได้ 3 เดือน ท่านได้แสวงหาสถานที่ปฏิบัติธรรม มีผู้แนะนำท่านให้ไปกราบหลวงพ่อชา สุภทฺโท ที่จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งท่านก็ได้เป็นลูกศิษย์ของหลวงพ่อตั้งแต่บัดนั้น และได้รับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2518 ได้รับฉายา "คเวสโก" หมายถึง "ผู้แสวงหาซึ่งฝั่ง"
พระอาจารย์มิตซูโอะเป็นผู้บุกเบิกวัดป่าสุนันทวนาราม อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งเป็นวัดป่านานาชาติ และเคยดำรงสถานะเป็นเจ้าอาวาส ซึ่งนับเป็นสาขาที่ 117 ของวัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี นอกจากนี้แล้วในปี พ.ศ. 2533 ยังเป็นผู้ริเริมมูลนิธิมายา โคตมี ที่ให้การช่วยเหลือด้านการให้ทุนการศึกษาแก่เด็ก ๆ ที่ขาดโอกาส ที่จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นจังหวัดที่ตั้งของวัดหนองป่าพง ที่ท่านได้อุปสมบทมาก่อน

การลาสิกขา

ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2556 พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโกได้ปรากฏเป็นข่าวว่าได้ลาสิกขาแล้วอย่างกะทันหัน โดยที่ลูกศิษย์และผู้ที่นับถือหลายคนไม่ทราบมาก่อน ขณะที่ผู้ใกล้ชิดได้ยืนยันว่า พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโกได้ลาสิกขาจริง และเดินทางกลับไปประเทศญี่ปุ่นแล้ว โดยเป็นเพราะต้องการไปรักษาสุขภาพ เช่น โรคเบาหวาน ซึ่งเป็นโรคประจำตัว และต้องการกลับไปช่วยเหลือผู้คนในประเทศญี่ปุ่น

ชีวิตส่วนตัวภายหลังการลาสิกขา

ต่อมาหลังจากนี้ไม่นาน ได้มีการเผยแพร่ภาพทางโซเชียลเน็ตเวิร์กว่า อดีตพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก ได้ถ่ายรูปร่วมกันหลายรูปกับผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อ นางสุทธิรัตน์ มุตตามระ อายุ 52 ปี เป็นนักธุรกิจหญิง ด้านความงาม ที่อ้างว่าเป็นคู่รัก และทั้งคู่ก็ได้จดทะเบียนสมรสกันแล้วที่จังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันศุกร์ที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2556  ซึ่งอดีตพระอาจารย์มิตซูโอะก็ได้เปิดเผยว่า ที่ลาสิกขาไปเพราะต้องการมีครอบครัว
ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส

ประวัติ

ขวัญพิชิต เคยชกมวยไทย เป็นนักมวยที่มีค่าตัวหลักแสนบาท เป็นมวยหมัดหนักมาตรฐานมากกว่า นอกจากประสบความสำเร็จในแบบมวยไทยแล้ว ก็ได้รับการสนับสนุนให้หันมาชกมวยสากลอาชีพ ซึ่งเขาได้คว้าตำแหน่งแชมป์ WBO โอเรียนทัล 1 รุ่น
หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ขึ้นชกชิงแชมป์โลก WBO ในรายการ ศึกคู่ป้องกันแชมป์โลกของ แมนนี่ ปาเกียว vs คริส อัลเกียรี่ ที่เขตปกครองพิเศษ มาเก๊า โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โจว ซื่อหมิง นักชกเหรียญทองโอลิมปิกชาวจีน และขวัญพิชิตเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ครั้งแรกในชีวิต
ซึ่งนับจากการชกครั้งนั้น ขวัญพิชิตได้ไว้ผมและหนวดแบบเดียวกับ แมนนี่ ปาเกียว จนเป็นที่ฮือฮาของสื่อมวลชนในวันแถลงข่าว และได้ไว้มาต่อเนื่องหลังจากนั้น จนได้รับฉายาว่า "ลิตเติ้ลปาเกียว"
จัสติไรเซอร์

เกนเซย์จิน จัสติไรเชอร์ (ญี่ปุ่น: 幻星神ジャスティライザー Genseishin Jasutiraizā ) เป็นภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ ที่เกิดจากความร่วมมือของ บริษัท KONAMI และ บริษัท โตโฮ เป็นซีรีส์ลำดับที่ 2 ต่อจากโชวเซจิน แกรนเซเซอร์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2004 และสิ้นสุดอากาศเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2005 ออกอากาศทั้งหมด 51 ตอน
ในประเทศไทยเคยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ในรายการแก๊งการ์ตูนเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 7.30 น. และได้จำหน่ายรูปแบบ VCD และ DVD โดยบริษัท โรส วิดีโอ จำกัด (โรสมีเดีย เอนเทอร์เทนเมนท์ ในปัจจุบัน) ในชื่อ เทพพิทักษ์แห่งดวงดาวจัสติไรเซอร์ และเคยออกอากาศทางเคเบิลทีวีทางช่อง ยูบีซี สปาร์ค (ทรู สปาร์ค ในปัจจุบัน)
วันสีเขียว

วันสีเขียว (อังกฤษ: Greenery Day, ญี่ปุ่น: みどりの日 โรมาจิ: Midori no Hi) เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น มีที่มาจากการเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ซึ่งตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปีระหว่างสมัยโชวะ ในปี 2532 หลังสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ปัจจุบัน ขึ้นเสวยราชย์ วันดังกล่าวจึงเปลี่ยนชื่อจาก "วันพระบรมราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิ" เป็น "วันสีเขียว" วันดังกล่าวเป็นวันที่จะอยู่ร่วมกับธรรมชาติและขอบคุณพร ชื่อ "วันสีเขียว" ยังเป็นการยอมรับความรักต่อพืชของสมเด็จพระจักรพรรดิยามสงครามซึ่งก่อให้เกิดการโต้แย้งโดยไม่ออกพระนามของพระองค์โดยตรง อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติ วันดังกล่าวถูกมองว่าเป็นเพียงอีกวันที่ยืดเทศกาลวันหยุดสัปดาห์ทองญี่ปุ่น
ในปี 2550 วันสีเขียวเลื่อนไปเป็นวันที่ 4 พฤษภาคม และวันที่ 29 เมษายนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวันโชวะ ตามการทบทวนกฎหมายเกี่ยวกับวันหยุดราชการในปี 2548