google/wiki40b huggingface dataset:
อาการกลัวเลขสี่

อาการกลัวเลขสี่ (อังกฤษ: tetraphobia) คืออาการกลัวในการพบเห็นจำนวน 4 และหลีกเลี่ยงที่จะใช้มัน ซึ่งเป็นความเชื่องมงายชนิดหนึ่งและเกี่ยวข้องกับอาการกลัวจำเพาะวันศุกร์ที่สี่ ศัพท์คำนี้มีการใช้เป็นครั้งแรกโดย อิซาดอร์ คอเรียต ในหนังสือ แอบนอร์มัล ไซคอลอจี (จิตวิทยาผิดปรกติ)

ประวัติ

เลข 4 (四; accounting 肆; พินอิน sì) ถือเป็นเลขอวมงคลของจีนเนื่องจากเป็นคำพ้องเสียงของคำว่า "ความตาย" (死 พินอิน sǐ) มีสินค้าหลายชนิดที่ข้ามการใช้เลข 4 ในการออกสินค้าที่ใช้ตัวเลขเป็นชื่อสินค้า เช่น โทรศัพท์มือถือโนเกีย (Nokia) ที่ไม่มีสินค้าที่ใช้เลข 4 ขึ้นต้นชื่อรุ่นของสินค้า กล้องถ่ายรูป Canon PowerShot รุ่นจี (G series) ก็ออกรุ่นจี 3 และข้ามไปเป็นรุ่นจี 5 เลย เป็นต้น
ในเอเชียตะวันออกมีอาคารบางแห่งไม่มีชั้นเลขที่ 4 (เทียบเคียงได้กับในทวีปตะวันตก ที่อาคารบางแห่งไม่มีชั้นเลขที่ 13 เนื่องจากเชื่อว่าเลข 13 เป็นเลขอวมงคล) ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง อาคารที่พักอาศัยบางแห่งก็ไม่มีเลขที่ชั้นที่มีหมายเลข "4" ประกอบ เช่น ชั้นที่ 4, 14, 24, 34 และชั้นที่ 40–49 และบางแห่งยังไม่มีชั้นที่ 13 ด้วย เป็นผลให้อาคารที่มีเลขชั้นสูงถึงชั้นที่ 50 อาจมีจำนวนชั้นจริงๆ เพียง 35 ชั้น เป็นต้น
อีกตัวอย่างคือ องค์การขนส่งสาธารณะเอสบีเอส ทรานซิท (SBS Transit) ในประเทศสิงคโปร์ งดการออกแผ่นป้ายทะเบียนรถเมล์สาธารณะที่มีเลขลงท้ายด้วยเลข '4' ด้วยเหตุผลเดียวกัน หรืออีกองค์การขนส่งสาธารณะของสิงคโปร์ คือ เอสเอ็มอาร์ที (SMRT) ก็งดการใช้เลข '4' เป็นเลขนำหน้าหมายเลขกำกับขบวนรถไฟและรถเมล์ด้วยเช่นกัน
มรรคาศักดิ์สิทธิ์

ประวัติ

วัตถุประสงค์ของการตั้งมรรคาศักดิ์สิทธิ์ก็เพื่อให้ผู้มีศรัทธาได้เดินรำพึงธรรมตามรอยพระบาทของพระเยซูจนสิ้นพระชนม์ พิธีนี้เป็นที่นิยมกันในบรรดาคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ เฉพาะกลุ่มที่ปฏิบัติตามจารีตตะวันตก (Western Rite)
ที่หมายต่างของมรรคาศักดิ์สิทธิ์เป็นความพยายามที่จะสร้างเหตุการณ์วันที่พระเยซูถูกตรึงกางเขนจากถนนสายที่เชื่อกันว่าเป็นถนนที่พระเยซูเดินไปสู่ที่การถูกตรึงกางเขนที่กรุงเยรูซาเลม ปัจจุบันเรียกว่าถนนกางเขน (Via Crucis) หรือ ถนนโดโลโรซา พอถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 การตั้งที่มรรคาศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มเผยแพร่ไปสู่โบสถ์คาทอลิกในยุโรปตะวันตกแต่ก็ไม่ได้สร้างกันเต็มที่จนมาถึงทางสู่อาราม การติดตั้งที่หมายเหล่านี้มิได้ทำกันจนมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17
มรรคาศักดิ์สิทธิ์ บางครั้งจะใช้ติดตั้งภายในคริสต์ศาสนสถาน เป็นงานศิลปะสิ่งหนึ่งที่มักจะมองข้ามเมื่อเข้าชมโบสถ์ ส่วนใหญ่จะทำเป็นรูปขนาดประมาณหนึ่งตารางฟุตติดตั้งเป็นระยะๆบนผนังสองด้านที่นำไปสู่แท่นบูชาเอก แต่ละโบสถ์ก็จะมีรูปแบบแตกต่างกันไม่ว่าจะเป็นวัสดุที่ใช้ทำ หรือแบบศิลปะที่ใช้ทำ บางชุดจะเป็นงานที่มีฝีมือดีและคุณค่าสูง นอกจะติดตั้งภายในโบสถ์แล้วบางครั้งก็จะตั้งเหมือนสักการสถานเป็นระยะๆก่อนจะถึงตัวคริสต์ศาสนสถานซึ่งมักจะเห็นได้จากทางสู่วัดแบบอาราม การติดตั้งที่หมายเหล่านี้มิได้ทำกันจนมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากนั้นฉากจากมรรคาศักดิ์สิทธิ์ก็ยังใช้เป็นหัวข้อที่ใช้อย่างแพร่หลายในงานจิตรกรรมและประติมากรรม

การฉลองมรรคาศักดิ์สิทธิ์

การฉลองมรรคาศักดิ์สิทธิ์มักจะทำกันทุกค่ำวันศุกร์ระหว่างเทศกาลมหาพรต โดยเฉพาะ “วันศุกร์ประเสริฐ” ก่อนเทศกาลอีสเตอร์ การฉลองประกอบด้วยการร้องเพลงสวดและการสวดมนต์ เพลงสวดที่นิยมกันมากคือเพลงสวด (sequence) แบบที่เรียกกันว่า “Stabat Mater Dolorosa” ซึ่งเชื่อกันว่าริเริ่มเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดย สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 และ จาร์คคาโพเน ดา โทดี (Jacopone da Todi) หลวงพ่อจากรัฐอุมเบรีย (Umbria) ในประเทศอิตาลี Stabat Mater Dolorosa เป็นเพลงสวดที่บรรยายความโศกเศร้าของพระแม่มารีย์ตอนที่พระเยซูถูกตรึงกางเขน เมื่อถึงที่หมายแต่ละจุดบางทีก็จะมีการร้องเพลงสวดที่เรียกว่า “Adoramus Te” สรรเสริญพระเยซู หรือบางทีก็ร้อง “Alleluia”
ในปัจจุบันมีผู้สนับสนุนให้เพิ่มฉากพระเยซูฟี้นจากความตายเป็นที่หมายที่ 15 เพราะถ้าพระเยซูไม่ฟี้นจากความตายพระองค์ก็ไม่สามารถทำภารกิจในการเป็นผู้ไถ่บาปของมวลมนุษย์ได้สำเร็จ เหตุผลอันเดียวกันนี้เป็นเหตุผลที่ทำให้มีการฉลอง “อีสเตอร์ ทริดุม” (Easter Triduum หรือ Holy Triduum หรือ Paschal Triduum) ซึ่งเริ่มตั้งแต่ค่ำ “วันพฤหัสบดึศักดิ์สิทธิ์” (Holy Thursday) และไปจบเอาค่ำวันอาทิตย์อีสเตอร์ (Easter Sunday) บางครั้งการฉลองมรรคาศักดิ์สิทธิ์ก็จะทำเพื่อให้ระลึกถึงเวลาที่พระเยซูทรงฟื้นขึ้นจากความตายและเมื่อทรงขึ้นสวรรค์
ภาพยนตร์เรื่อง The Passion of the Christ สร้างโดย เมล กิบสัน ใช้มรรคาศักดิ์สิทธิ์เป็นโครงเรื่อง แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับที่หมายที่ 14 และที่หมายสุดท้ายการฝังพระเยซูเมื่อเทียบกับที่หมายอีก 13 ที่ ซึ่งอาจจะตีความหมายได้ว่าพระเยซูกำลังออกจากที่ฝังศพและจะฟี้นจากความในฉากสุดท้ายของภาพยนตร์
เลปลูสกร็องซูกเซเดอเซลีนดียง

ข้อมูลอัลบั้ม

อัลบั้มนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการหารายได้สมทบมูลนิธิ Cystic fibrosis ที่เซลีนจัดตั้งขึ้น อัลบั้มนี้ไม่ได้บรรจุเพลงใหม่แต่อย่างใด โดยมีเพียงซิงเกิลเก่าๆของเธอเท่านั้น ยกเว้น "L'amour viendra"
เจ้าชายดาเนียล ดยุกแห่งเวสเตร์เยิตลันด์

พระประวัติ

เจ้าชายดาเนียล ประสูติวันเดียวกันกับวันเสวยราชสมบัติของสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน คือเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2516 ที่เมืองเออเรอบรู เป็นบุตรของโอลเล เวสต์ลิง กับอันนา คริสตินา อีวา เวสต์ลิง (สกุลเดิม: เวสต์ริง) มีพี่สาวหนึ่งคนคือ อันนา มาเรีย เวสต์ลิง เซอเดอร์สเตริม

พิธีอภิเษกสมรส

เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ดาเนียล เวสต์ลิงและเจ้าหญิงวิกตอเรียได้รับพระบรมราชานุญาตและความเห็นชอบจากสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดนและรัฐบาลสวีเดนให้ประกอบพิธีหมั้นหมายกันได้ พระบรมราชานุญาตและความเห็นชอบดังกล่าวเป็นสิ่งที่จำเป็นตามกฎมณเฑียรบาลของสวีเดน
พระราชพิธีอภิเษกสมรสจะจัดขึ้นในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ซึ่งตรงกับวันครบรอบ 34 ปีของพระราชพิธีอภิเษกสมรสของสมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินี โดยพิธีดังกล่าวจะจัดขึ้นที่มหาวิหารแห่งสต็อกโฮล์ม
เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 หลังจากผ่านพิธีหมั้นมาได้สามเดือน ดาเนียล เวสต์ลิงได้เข้ารับการผ่าตัดปลูกถ่ายไตที่โรงพยาบาล Karolinska University ราชสำนักสวีเดนได้ออกแถลงการเกี่ยวกับการผ่าตัดว่า การผ่าตัดผ่านพ้นไปได้ด้วยดี โดยที่ดาเนียล เวสต์ลิงได้รับไตจากบิดาของเขาเอง อาการเจ็บป่วยดังกล่าวนั้นเป็นอาการที่มีมาแต่กำเนิด แต่ไม่ใช่อาการที่ถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์ ระหว่างการผ่าตัดนั้น เจ้าหญิงกำลังปฏิบัติพระราชกรณียกิจอยู่ที่กรีนแลนด์ จึงไม่ได้อยู่ใกล้ชิด
โรงเรียนกำแพงแสนวิทยา

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนกำแพงแสนวิทยา อำเภอกำแพงแสน จังหวัด นครปฐม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2505  โดยมี นายอำณัติ กระสินธุ์ อดีตนายอำเภอกำแพงแสน และนายพิน กันตะเพ็ง อดีตศึกษำธิการ อำเภอกำแพงแสน เป็นผู้เริ่มและสนับสนุนโครงกำรก่อตั้งรวมทั้งจัดหาที่ดินเพื่อสร้างโรงเรียน การดำเนินงานของโรงเรียน  ได้เริ่มเปิดทำการสอนเมื่อ วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 
ซึ่งมี จำนวนนักเรียน 30 คน โดยมีนายอนุชิต ศศิโรจน์ เป็นครูใหญ่คนแรก และอาศัยหอประชุมข้าราชการอำเภอกำแพงแสนเป็นที่เรียนชั่วครำว จนถึงพ.ศ. 2507 จึงย้ายมาอยู่ ณ ที่ปัจจุบัน 
ในปี พ.ศ. 2507 โรงเรียนได้รับ งบประมาณเป็นค่าก่อสร้างอาคารเรียนแบบ 212 จำนวน 4 ห้องเรียน และเมื่อถึงปี 
พ.ศ. 2512 โรงเรียนจึง ได้รับงบประมาณต่อเติมอาคารเรียนอีกจำนวน 6 ห้องเรียน รวมเป็น 10 ห้องเรียน ต่อมาโรงเรียนได้รับ งบประมาณในการก่อสร้างอาคารเรียน อาคารประกอบ บ้านพักครูและบ้านพักภารโรงอีกหลายหลังและเติบโตมาโดยลำดับ  จนเมื่อมาถึงปีการศึกษา 2524 ได้รับอนุมัติให้เปิดทำการสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย  และมีนักเรียนรวม 1,800 คน รวมถึงคณาจารย์ทั้งสิ้น 85 คน
ที่ตั้งปัจจุบัน ตั้งอยู่เลขที่ 186 หมู่ 7 ถนนมาลัยแมน ตำบลทุ่งกระพังโหม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม รหัสไปรษณีย์ 73140  ระดับชั้นที่เปิดสอน ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 – 6

ดอกไม้ประจำโรงเรียน

ดอกราชพฤกษ์

ตราประจำโรงเรียน

เป็นกำแพงเมือง มีดวงอาทิตย์ขึ้นในยามรุ่งอรุณ 
อยู่ในกรอบวงกลม มีคติธรรม ของโรงเรียนอยู่ตอนบน
ชื่อโรงเรียน อยู่ด้านล่าง มีความหมายบอกถึง 
"ความเจริญรุ่งเรืองอย่าง มั่นคงและยั่งยืนของโรงเรียนกำแพงแสนวิทยา"

คติธรรม

อักษรย่อ วิริเยน ทุกขมจ เจติ 
หมายความว่า คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร
พระธรรมไตรโลกาจารย์ (ยอด อกฺกวํโส)

ประวัติ

พระธรรมไตรโลกาจารย์ (ยอด อกฺกวํโส) เกิดเมื่อ วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2427 ตรงกับ วันเสาร์  ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 4 ปีวอก ที่บ้านพยุหะ ตำบลพยุหะ อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ โยมบิดาชื่อแจ่ม โยมมารดาชื่อคุณแม่ นาค อัครวงศ์ เป็นบุตรคนที่ 2 จากพี่น้องทั้งหมด 6 คน

การศึกษา

เมื่ออายุ 9 ปี ได้ศึกษาภาษาไทยและขอมที่สำนักพระอาจารย์เสียม วัดเขาแก้ว ต่อมาเมื่ออายุ 11 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร โดยมีพระอุปัชฌาย์เทศ วัดเขาแก้ว เป็นพระอุปัชฌาย์ ศึกษาและเรียนสนธิกับสมาส ในสำนักพระอาจารย์อ่อง วัดเขาแก้ว เรียนกับพระอาจารย์ลัภ วัดอินทาราม รวมไปถึงพระวินัยธรสิน วัดบางปราบ และไปเรียนกับหลวงธัญญผลพิทักษ์ (ขาว สุขลักษณ์) ชาวบ้านพยุหะบ้าง
ต่อมาเมื่ออายุได้ 14 ปี พระอาจารย์อ่อง ได้นำไปฝากพระสุนทรมุนี ใจ เจ้าคณะ จังหวัดอุทัยธานี วัดทุ่งแก้ว (ปัจจุบันคือ วัดมณีสถิตกปิฎฐาราม) 
เมื่ออายุได้ 21 ปี ได้ไปศึกษาที่วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร  ที่กรุงเทพมหานคร โดยเป็นรุ่นน้องของ สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของ สมเด็จพระวันรัต (ฑิต อุทโย)

อุปสมบท

เมื่อายุได้ 21 ปี ได้กลับมาอุปสมบท ณ พัทธสีมา วัดเขาแก้ว เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 โดยมีพระอาจารย์เทศ วัดเขาแก้ว เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดคง วัดอินทาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระวินัยธรสิน วัดบางปราบ เป็นอนุสาวนาจารย์ แล้วไปจำพรรษาที่วัดมหาธาตุฯ

อวสานแห่งชีวิต

พระธรรมไตรโลกาจารย์ (ยอด อกฺกวํโส) ท่านเริ่มอาพาธตั้งแต่ วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 ด้วยโรคบิดรากสาด เมื่อหายก็กลายเป็นโรคไตพิการ จนเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2489 เวลา 17.35 น. ณ วัดเขาแก้ว รวมอายุได้ 62 ปี พรรษา 42 ได้รับพระราชทานโกศโถบรรจุศพ พร้อมด้วยเครื่องประกอยเกียรติยศ ประดิษฐานศพ ณ ตึกรัตนคีรีวิทยากร และได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดเขาแก้ว เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2490
ข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ

สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (อังกฤษ: Office of the United Nations High Commissioner for Refugees: UNHCR) เป็นโครงการของสหประชาชาติ ทำหน้าที่คุ้มครองผู้ลี้ภัย ชุมชนที่ถูกบังคับย้ายถิ่น และบุคคลไร้รัฐ รวมถึงอนุเคราะห์ให้ได้รับการส่งกลับประเทศเดิมด้วยความสมัครใจ การรวมเข้ากับท้องถิ่นอื่น หรือการตั้งรกรากใหม่ในประเทศที่สาม
สำนักงานก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1950 โดยเป็นผลมาจากสงครามโลกครั้งที่สอง มีกองบัญชาการอยู่ในเจนีวา สวิตเซอร์แลนด์ และเป็นสมาชิกกลุ่มพัฒนาของสหประชาชาติ สำนักงานได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพสองครั้ง คือ ใน ค.ศ. 1954 และ 1981 ทั้งได้รับรางวัลพรินซ์ออฟแอสตูเรียสสาขาความร่วมมือระหว่างประเทศใน ค.ศ. 1991
บูลส์อาย (หนังสือการ์ตูน)

การตีพิมพ์

ถึงแม้บูลส์อายจะถูกสร้างสรรค์โดยมาร์ฟ วูล์ฟแมนและจอห์น โรมิตา ซีเนียร์ แต่งานศิลป์ในหนังสือการ์ตูน แดร์เดวิล เล่มที่ 131 (มีนาคม 1976) ที่บูลส์อายปรากฏตัวครั้งแรกนั้นวาดโดยบ็อบ บราวน์ และเคลาส์ แจนสัน
ไม่มีใครทราบชื่อจริงและที่มาของบูลส์อาย เขามักจะใช้ชื่อ "เบนจามิน พอยน์เด็กเตอร์" และบางครั้งใช้ชื่อ "เลสเตอร์" ในมินิซีรีส์ Bullseye: Greatest Hits (2004) บูลส์อายมีชื่อจริงว่า "เลโอนาร์ด" และมีการกล่าวถึงภูมิหลัง แต่ต่อมาเปิดเผยว่าเป็นเรื่องแต่งโดยบูลส์อายเอง
ในหนังสือการ์ตูน ซีวิลวอร์ บูลส์อายเป็นสมาชิกทีมธันเดอร์โบลต์ส และใน ซีเคร็ตอินเวชัน บูลส์อายเป็นสมาชิกทีมดาร์กอเวนเจอส์ มีนามแฝงว่า "ฮอว์กอาย" และมีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูน ยูโทเปีย
บูลส์อายถูกแดร์เดวิลฆ่าในหนังสือการ์ตูน ชาโดว์แลนด์ เล่มที่ 1 แต่ต่อมาพบว่ายังมีชีวิตอยู่ในหนังสือการ์ตูน แดร์เดวิล ซีรีส์ที่ 3 เล่มที่ 26

ประวัติตัวละคร

บูลส์อายเติบโตในย่านเดอะบร็องซ์ อาศัยอยู่กับพี่ชายและบิดาที่ชอบทำร้ายร่างกาย พี่ชายของบูลส์อายชอบยิงปืนจึงทำให้บูลส์อายมีความแม่นยำในการยิงปืนไปด้วย ต่อมาบูลส์อายย้ายไปอยู่ที่บ้านอุปการะ สมัยเรียนไฮสกูล บูลส์อายเป็นนักขว้างลูกเบสบอลที่มีความสามารถจนได้รับทุนการศึกษา แต่เขาเลือกที่จะเข้าแข่งในลีกเบสบอล ในการแข่งขันครั้งหนึ่ง บูลส์อายซึ่งไม่อยากแข่งต่อได้ขอให้โค้ชเปลี่ยนตัวเขาออกแต่โค้ชปฏิเสธ ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามคนหนึ่งเยาะเย้ยบูลส์อายว่าเป็นคนขี้ขลาด เขาจึงขว้างลูกเบสบอลเข้าที่ศีรษะของอีกฝ่ายจนเสียชีวิต บูลส์อายถูกลงโทษแบนและถูกแจ้งข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
เมื่อโตขึ้น บูลส์อายทำงานเป็นมือสังหารให้หน่วย NSA เขาถูกส่งไปนิการากัวเพื่อฝึกสอนนักรบกลุ่มคอนทราส์ แต่บูลส์อายกลับนำกลุ่มนักรบคอนทราส์ยึดพื้นที่ขนส่งโคเคน บูลส์อายมีแผนจะตกลงกับกลุ่มอิทธิพลหลายกลุ่มและเชิดเงินหลบหนี แต่แผนดังกล่าวถูกพันนิเชอร์ขัดขวาง บูลส์อายและพันนิเชอร์สู้กันจนกระทั่งเจ้าหน้าที่หน่วยปราบปรามยาเสพติดมาถึง พันนิเชอร์หลบหนีไป ส่วนบูลส์อายได้รับงานใหม่คือแทรกซึมเข้าไปในองค์กรอาชญากรรมของคิงพิน
ประวัติข้างต้นเป็นประวัติที่บูลส์อายให้การกับเจ้าหน้าที่ของสหรัฐฯ ภายหลังบูลส์อายยอมรับว่าเขาแต่งเติมบางส่วนเพื่อความสนุกส่วนตัว

ความสามารถ

บูลส์อายมีความสามารถในการปาอาวุธหรือสิ่งของธรรมดาเข้าเป้าได้อย่างแม่นยำ เขาเคยปาไพ่เฉือนลำคอคน เคยพ่นฟันตัวเองทะลุกะโหลกศีรษะคนอื่นและปาไม้จิ้มฟันไปถูกคนที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยหลาเสียชีวิต นอกจากนี้ บูลส์อายยังมีสมรรถภาพทางกายสูง มีความเชี่ยวชาญในการต่อสู้มือเปล่า
หลังจากบาดเจ็บจากการตกจากที่สูง กระดูกหลายชิ้นของบูลส์อายได้รับการเชื่อมต่อด้วยอาดามันเทียมโดยลอร์ดดาร์กวินด์และได้รับสมุนไพรชนิดพิเศษในการรักษา ซึ่งทำให้สมรรถภาพทางกายของบูลส์อายสูงยิ่งขึ้น อาการบาดเจ็บที่ศีรษะทำให้บูลส์อายสัมผัสได้ถึงจิตของแดร์เดวิลชั่วขณะ

ภาพยนตร์

โคลิน ฟาร์เรล นักแสดงชาวไอริช รับบทเป็นบูลส์อายในภาพยนตร์ มนุษย์อหังการ ปี 2003
กันเบลด NY

รูปแบบการเล่น

ผู้เล่นจะรับบทเป็นพลปืนกลของหน่วยเฮลิคอปเตอร์"กันเบลด" ที่เข้าประจำเฮลิคอปเตอร์รุ่นพิเศษ และใช้ปืนกลหนักยิงทำลายกลุ่มไซบอร์กผู้ก่อการร้ายซึ่งโจมตีและยึดครองพื้นที่บางส่วนในนครนิวยอร์กเอาไว้ ซึ่งมีรูปแบบการโจมตีในแบบ 3 มิติ และได้รับการกล่าวว่าเป็นเกมที่มีการใช้เทคโนโลยีในช่วงกลางยุค 90 อย่างเต็มรูปแบบ รวมถึงได้รับการสร้างเป็นภาคต่อในชื่อ L.A.แมชชีนกัน ใน ค.ศ. 1998
หลายปีให้หลัง เกมดังกล่าวก็มิได้ปรากฏในรูปของเกมตู้อีกแต่อย่างใด กระทั่งใน ค.ศ. 2010 ได้มีการผลิตขึ้นในชุด กันเบลด NY & L.A.แมชชีนกัน อาเขตแพ็ค ซึ่งทางยุโรปได้รับการกำหนดให้เชื่อมต่อในระบบ วี (ซึ่งรวม L.A.แมชชีนกัน เข้าไว้ด้วยกัน)

ฟีเจอร์

ส่วนที่โดดเด่นที่สุดในเกมนี้คือ มุมมองในรูปแบบการเล่น (ทิศทางการเคลื่อนที่ของเฮลิคอปเตอร์) ที่มีความแตกต่างในการเลือกสุ่มตลอดเวลา ดังนั้น การเคลื่อนที่ในระดับสูงจะเหมือนกัน แต่ช่วงจังหวะเวลาและทิศทางการโจมตีของศัตรูจะต่างกันอยู่บ้างในแต่ละช่วง

เพลงประกอบ

ใน ค.ศ. 2011 ได้มีการเปิดตัว กันเบลด NY & L.A.แมชชีนกัน ออริจินอลซาวด์แทร็ค เนื่องในวาระครบรอบ 15 ปี โดยจะมีทำนองเพลงจากเกมทั้งสองภาค
เครื่องวัดการโพลาไรซ์

เครื่องวัดการโพลาไรซ์ (อังกฤษ: polarimeter) เป็นอุปกรณ์ในห้องทดลองที่ใช้ในการบ่งชี้มุมของการหมุนของแสง (optical rotation) ของระนาบโพลาไรซ์ของแสงที่วิ่งผ่านตัวกลางชิ้นหนึ่ง
เครื่องวัดการโพลาไรซ์ปกติประกอบด้วย แหล่งกำเนิดแสง อุปกรณ์แยกแสง ตัวกลางตัวอย่าง และวิธีการมองแบบใดแบบหนึ่ง การหมุนของแสงบนสสารต่างชนิดกันจะทำให้เกิดความยาวคลื่นและอุณหภูมิที่ต่างกัน ซึ่งอุปกรณ์วัดการโพลาไรซ์จะต้องทำการควบคุมตัวแปรเหล่านี้

ประวัติศาสตร์

โพราไรเซชันโดยการสะท้อนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1808 โดย เอเตียน-หลุยส์ มาลุส (Étienne-Louis Malus) (1775-1812)

หลักการในการวัด

อัตราส่วนความบริสุทธิ์และความเข้มข้นของสารเอแนนทิโอเมอร์  (enantiomer) ทั้งสองตัว สามารถวัดได้ผ่านเครื่องวัดการโพราไรซ์
กองบิน 2 ลพบุรี

ภารกิจ

กองบิน ๒ มีภารกิจเตรียมการ และปฏิบัติการใช้กำลังทางอากาศ ตามที่ กองทัพอากาศกำหนด
โดยมี ผู้บังคับการกองบิน ๒ เป็น ผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ
แขวงชิบูยะ

ประวัติ

หลังจากที่มีการสร้างรถไฟสายยามาโนเตะใน ค.ศ. 1885 ชิบูยะก็เป็นที่รู้จักในชื่อของสถานีรถไฟในโตเกียวตะวันตกเฉียงใต้ และได้กลายเป็นศูนย์กลางธุรกิจและความบันเทิงในเวลาต่อมา ชิบูยะได้ยกฐานะเป็นหมู่บ้านใน ค.ศ. 1889 เป็นเมืองใน ค.ศ. 1909 เป็นแขวงของกรุงโตเกียวใน ค.ศ. 1932 เป็นแขวงของนครบาลโตเกียวใน ค.ศ. 1943 และเป็นแขวงปกครองพิเศษเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1947 มาจนถึงปัจจุบัน
เรื่องราวเกี่ยวกับชิบูยะที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือเรื่องฮาจิโก สุนัขตัวหนึ่งที่เฝ้ารอนายมันทุก ๆ วันที่สถานีรถไฟชิบูยะตั้งแต่ปี 1923 ถึง 1935 มันกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความจงรักภักดี รูปปั้นฮาจิโกตั้งติดอยู่กับสถานี ปัจจุบัน ผู้คนมักนัดพบกันที่บริเวณรอบรูปปั้นฮาจิโก
สวนโยโยงิในชิบูยะ เคยเป็นหนึ่งในจุดนัดพบของมหกรรมโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 นอกจากนี้ ชิบูยะเป็นสถานที่ยอดนิยมของวัยรุ่นมา 30 ปีแล้ว มีห้างสรรพสินค้าแฟชั่นต่างๆตั้งอยู่มากมาย
สมาคมการค้าเสรีแห่งละตินอเมริกา

สมาคมการค้าเสรีละตินอเมริกา (อังกฤษ: Latin American Integration Association; ตัวย่อ: LAFTA) เป็นสมาคมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยมีประเทศในกลุ่มละตินอเมริกา 12 ประเทศเป็นสมาชิก ได้แก่ อาร์เจนตินา บราซิล ชิลี เม็กซิโก ปารากวัย เปรู อุรุกวัย โคลัมเบีย เอกวาดอร์ เวเนซูเอลา โบลิเวีย และคิวบา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดตั้งเป็นตลาดร่วม สนับสนุนให้เงินทุนและแรงงานจากประเทศสมาชิกในกลุ่มเคลื่อนย้ายได้โดยเสรี และลดอัตรภาษีศุลกากรสินค้าซึ่งกันและกัน
ยุทธพงษ์ แสงศรี

ประวัติ

ยุทธพงษ์ แสงศรี เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2500 ที่อำเภอโซ่พิสัย จังหวัดบึงกาฬ (ขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดหนองคาย) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากสาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (มสธ.)

การทำงาน

ยุทธพงษ์ แสงศรี ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 มีการแยกส่วนหนึ่งของจังหวัดหนองคาย ออกมาจัดตั้งเป็นจังหวัดบึงกาฬ ส่งผลให้เขาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดบึงกาฬ ตามบทเฉพาะกาลของพระราชบัญญัติดังกล่าว
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาถูกจัดให้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 98 สังกัดพรรคเพื่อไทย แต่เขาได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคฯ ในเดือนพฤษภาคมของปีเดียวกัน และลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ แข่งกับนายนิพนธ์ คนขยัน (เพื่อไทย) นายเทวฤทธิ์ นิกรเทศ อดีต ส.ส.สัดส่วน แต่เขาได้รับคะแนนเป็นลำดับที่ 3
วัดม่วงโตน

ประวัติ

วัดม่วงโตน สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2369 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมเป็นวัดที่มีขนาดเล็ก ตั้งอยู่ในดงป่าไม้ฉำฉา เพราะขณะนั้นชาวบ้านส่วนใหญ่ในบ้านม่วงโตนยังมีการนับถือผีกันอยู่ ต่อมาได้เริ่มมีการพัฒนาในสมัยของท่านครูบาโถ สุมงฺคโล เป็นเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. 2476 จึงได้มีการเริ่มบูรณะและสร้างถาวรวัตถุต่างๆเพิ่มขึ้น เช่น ศาลาบาตร กำแพงวัด หอพระไตรปิฏก ฯลฯ ท่านได้พัฒนาเละปกครองวัดให้เจริญรุ่งเรืองโดยถือเป็นบุคคลสำคัญอีกคนหนึ่งขอบ้านม่วงโตน จนถึงปี พ.ศ. 2513 ท่านจึงมรณภาพ และท่านพระครูวรปัญโญภาส ได้สืบทอดและได้สร้างศาลาการเปรียญ อุโบสถ และศาลาราย ซุ้มประตู และขยายเขตวัดออกไปอีก และกุฏิ ต่อจากท่านครูบาโถ สุมงฺคโล ได้สร้างไว้เพื่อให้สวยงามคู่บวรพระพุทธศาสนาดังที่เห็นในปัจจุบัน วัดม่วงโตนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
วัดม่วงโตน ตั้งอยู่เลขที่ 10 หมู่ที่ 1 บ้านม่วงโตน ถนนสายม่วงโตน – ท่าลี่ หมู่ที่ 1 ตำบลเหล่ายาว อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 67 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ 2 เส้น 10 วา จดถนนสาธารณะ ทิศใต้ประมาณ 1 เส้น 5 วา จดลำเหมืองสาธารณะ ทิศตะวันออกประมาณ 1 เส้น 10 วา จดลำเหมืองสาธารณะ ทิศตะวันตกประมาณ 1 เส้น 15 วา จดลำเหมืองสาธารณะ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา ถาวรวัตถุภายในวัดประกอบด้วย วิหาร ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเวสสันดรชาดก อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอไตร หอกลอง เจดีย์ และกุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมีพระประธานในวิหารมีพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนซึ่งได้รับยกย่องว่าเป็นพระพุทธรูปที่มีพุทธลักษณะงดงามที่สุดในอำเภอบ้านโฮ่ง นอกจากนี้เดิมนั้นในวัดม่วงโตนยังเคยมีศูนย์เด็กก่อนเกณฑ์ในวัดเปิดสอนมาตั้งแต่ พ.ศ. 2528 เป็นต้นมา ภายหลังได้ย้ายออกมาอยู่ที่ยุ้งฉางข้าวของหมู่บ้าน ในปัจจุบัน
ลุยส์ อัลเบิร์ต เนกเกอร์

ลุยส์ อัลเบิร์ต เนกเกอร์ (อังกฤษ: Louis Albert Necker, 10 เมษายน 2329 – 20 พฤศจิกายน 2404) เป็นนักผลิกศาสตร์ชาวสวิตเซอร์แลนด์ เป็นผู้คิดค้นการวาดภาพ ซึ่งเป็นภาพโป๊ชนิดหนึ่งที่เป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย
วัดกยองคำ

ประวัติ

วัดแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่เจ้ากือนา น้ำส้ม ซึ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์ตกสะพานและจมน้ำขณะอายุได้เพียง 28 ปี จาวนา ไมน์ (Chowna Mein) สมาชิกสภานิติบัญญัติได้จ่ายเงินจำนวน 30 ล้านรูปีสำหรับสร้างเจดีย์ทองคำหรือที่เรียกว่ากองมูคำตามนโยบายของรัฐบาลท้องถิ่น ทั้งนี้มูลนิธิไตรปิฎกโลกมีความพยายามที่จะพัฒนาวัดกยองคำให้เป็นศูนย์ศึกษาพระไตรปิฎกนานาชาติแห่งแรกในประเทศอินเดีย
พระสงฆ์บางรูปที่จำในวัดแห่งนี้สามารถใช้ภาษาไทยได้ เพราะเคยจำพรรษาในประเทศไทย ภายในวัดมีเรือนที่พักสำหรับผู้ปฏิบัติธรรมหลายหลัง

ประเพณี

มีประเพณีทอดกฐินในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 การนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้พระราชทานพระพุทธรูปที่เคยประดิษฐานภายในวัดบวรนิเวศราชวรวิหารแก่วัดกยองคำ คณะพระสงฆ์ไทยได้ถวายต้นกัลปพฤกษ์แก่พระเจดีย์ และมีการลอยกระทงในสระพุทธมุจลินท์ในวันสุดท้ายของเทศกาล
สถานีรถไฟเพชรบุรี

ประวัติ

ในอดีตเมื่อเริ่มแรกสร้างในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นสถานีปลายทางของรถไฟสายใต้ (สถานีรถไฟธนบุรี-สถานีรถไฟเพชรบุรี )  โดยในสมัยนั้นเรียกว่า "ทางรถไฟสายเพชรบุรี"  
สถานีรถไฟเพชรบุรี เปิดเมื่อ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2446 โดยมีสถานีต้นทางอยู่สถานีรถไฟบางกอกน้อย  ปลายทางไปที่สถานีรถไฟเพชรบุรี 
แต่แล้วในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้มีการสร้างต่อไปยังสุไหงโกลก

ตารางเวลาเดินรถ

ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ ระบบติดตามขบวนรถ สถานีรถไฟเพชรบุรี
โชะโกะ ไอดะ

โชะโกะ ไอดะ (ญี่ปุ่น: Shoko Aida 相田 翔子 Aida Shōko, เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 ) เป็นนักร้อง [[เจป็อป] และนักแสดงชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองฮิงะชิมุระยะมะ
ซีล (วงดนตรี)

อัลบั้ม Play!

PLAY! Project ฉลองครบ 25 ปีของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นการนำเอาเพลงฮิต ๆ ของศิลปินชื่อดังในอดีต มาทำใหม่ เรียบเรียงใหม่ โดยศิลปินร็อกรุ่นใหม่ โดยวงซีลเป็นวงแรก และเลือกเพลงไม่ต้องการเห็นบางคน (ที่ไม่รักกัน) ของ นันทิดา แก้วบัวสาย มา Cover ลงในอัลบั้ม
ยุคโลหะ

จุดเริ่มต้นของยุคโลหะ

ยุคโลหะเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5,000 - 6,000 ปีก่อนพุทธศักราช แต่หลักฐานทางประวัติศาสตร์เท่าที่พบในขณะนี้ ยังไม่สามารถนำมายืนยันแน่ชัดว่ายุคโลหะเริ่มที่ใด แต่สันนิษฐานว่า ยุคโลหะเริ่มในเอเชียตอนกลาง บริเวณประเทศอียิปต์ มนุษย์ได้เริ่มเรียนรู้เรื่องของโลหะวิทยาเกี่ยวกับการถลุง, การหล่อ และการขึ้นรูปโลหะ โดยส่วนมากจะเป็น ทองแดง ต่อมาประมาณ 3,500 ปีก่อนพุทธศักราช มนุษย์หันมาใช้สำริด โดยใช้ทำอาวุธ, เสื้อเกราะ, ภาชนะต่าง ๆ, ของใช้ และเครื่องประดับ แม้ในยุคต่อมาได้มีการใช้เหล็กเป็นโลหะหลักก็ตาม แต่สำริดยังเป็นโลหะที่มีความสำคัญต่ออุตสาหกรรมจนถึงปัจจุบัน และต่อมาประมาณ 900 ปีก่อนพุทธศักราช ชาวฮิตไทต์ ซึ่งเป็นกลุ่มชนที่มีอำนาจในเอเชียไมเนอร์ บริเวณตอนใต้ของทะเลดำ ได้พบวิธีถลุงเหล็กจากแร่เหล็ก หลังจากนั้นความรู้เกี่ยวกับการถลุงเหล็กได้กระจายไป ยังประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป จนเกิดอุตสาหกรรมการถลุงเหล็กขึ้น เนื่องจากเหล็กมีคุณสมบัติหลายอย่างดีกว่าสำริด เช่น แข็งกว่า ใช้ทำอาวุธทุกชนิดที่มีอำนาจการทำลายเหนือกว่า มนุษยจึงหันมาใช้เหล็กทำเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ โดยเฉพาะเครื่องมือในงานช่าง และที่นิยมมากที่สุดคือ ใช้ทำอาวุธ เช่น ดาบ หอก อุตสาหกรรมเหล็กได้พัฒนาไปถึงการทำเหล็กกล้า ซึ่งมีคุณสมบัติดีกว่าเหล็กธรรมดา เพราะนอกจากจะแข็งและเหนียวกว่าแล้ว ยังสามารถเพิ่มความแข็งโดยการอบชุบได้ดี

ยุคโลหะในประเทศไทย

ยุคโลหะในประเทศไทยเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 3,000-5,000 ปีที่ผ่านมา โดยมนุษย์ในสมัยนั้นมีการนำโลหะสำริด ทองคำ และเหล็ก มาหล่อและตีขึ้นรูปเป็นเครื่องใช้ต่างๆ ได้เท่าหรือดีกว่ามนุษย์ยุคเดียวกันในส่วนอื่นของโลก ซึ่งมีการค้นพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์หลายที่ เช่น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ บ้านเก่า  และแหล่งโบราณคดีบ้านเชียง โดยนักโบราณคดีจะพบโครงกระดูกมนุษย์และเครื่องมือ เครื่องใช้ต่างๆ โดยเฉพาะที่แหล่งโบราณคดีบ้านเชียงที่เกิดปัญหาว่า ขุดค้นพบเครื่องมือ เครื่องใช้ ซึ่งตัดสินว่าเป็นของมนุษย์ยุคโลหะตอนปลาย แต่เมื่อได้ส่งหลักฐานทางประวัติศาสตร์ไปพิสูจน์อายุ โดยวิธีเทอโมลูเนสเซ็นส์ (thermoluminescence) แล้วปรากฏผลว่าหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ขุดได้จากระดับความลึก 70-80 เซนติเมตรจากผิวดิน มีอายุประมาณ 5,554-460 ปีมาแล้ว และอีกชิ้นส่วนได้จากระดับความลึก 120 เซนติเมตร มีอายุประมาณ 5,574-175 ปีมาแล้ว นักโบราณคดีบางท่าน จึงสรุปว่ามนุษย์ผู้เป็นเจ้าของวัฒนธรรมบ้านเชียงนั้นได้สร้างสรรค์วัฒนธรรมเหล่านี้ไว้เมื่อประมาณ 5,000-7,000 ปีมาแล้ว
นอกจากนี้ในภาคใต้ของประเทศไทยพบร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ยุคหินต่อเนื่องมาจนถึงยุคโลหะ สำหรับในจังหวัดชุมพรพบร่องรอยของมนุษย์ยุคหินใหม่ ในแถบภูเขาหินปูนทางทิศตะวันตกของจังหวัด ในยุคโลหะพบว่ามีการตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรที่ชุมชนโบราณเขาสามแก้ว ซึ่งเป็นแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในสมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ พบหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับโลหะ เช่น เครื่องมือโลหะ หุ่นจำลองสำริดรูปคนและสัตว์ และกลองมโหระทึก เป็นต้น ชุมชนโบราณเขาสามแก้วมีลักษณะเป็นเมืองท่าค้าขาย พบหลักฐานการติดต่อกับจีน เวียดนาม และอินเดีย ซึ่งกลุ่มพ่อค้าต่างชาติเหล่านี้อาจเป็นผู้นำวิธีการผลิตโลหะมาเผยแพร่ให้กับคนพื้นเมือง