โรงงานเทสล่า

ภูมิหลัง

บริษัทเทสล่าวางแผนสร้างโรงงานประกอบรถยนต์ในเมืองแอลบูเคอร์คีรัฐนิวแม็กซิโก ให้เป็นที่ตั้งศูนย์กลางสำหรับการส่งสินค้า การก่อสร้างควรจะเริ่มในเดือนเมษายน 2550 แต่ถูกยกเลิกไป
โรงงานบนทุ่งธรรมชาติสีเขียวแยกต่างหากที่จะสร้างในเมืองซานโฮเซ่รัฐแคลิฟอร์เนียยังได้ประกาศออกมา อย่างไรก็ตามงบประมาณการก่อสร้างถูกห้ามไว้ และบริษัทจึงได้มองหาทางเลือกใหม่ Tesla ยังยกเลิก NUMMI เนื่องจากมีขนาดใหญ่เกินไปและมีราคาแพง
บางสถานที่ของโรงงานในปัจจุบันได้เปิดดำเนินการเป็นโรงงานประกอบรถยนต์ฟรีมอนต์ของ GM ตั้งแต่ปี พ. ศ. 2505 ถึง 2525 และระหว่าง พ.ศ. 2527-2552 ใช้เป็นโรงงานผลิตของบริษัท นิวมอเตอร์ยูไนเต็ดแมนิวแฟคเจอริ่ง (MUMMI) อันเป็นการร่วมมือกันระหว่างบริษัทเจเนรัลมอเตอร์ และโตโยต้า ผลิตรถยนต์ส่วนบุคคลและรถบรรทุกได้ 357,809 คันในปี พ.ศ 2540 มีความพยายามต่อไปในการใช้สถานที่นั้นหลังปี 2553 รวมไปถึง Aurica EVs รัฐได้ให้สิ่งจูงใจให้แก่โตโยต้า และสนามบอล แต่พวกเขาก็ไม่ประสบความสำเร็จ นายกเทศมนตรีเมืองฟรีมอนต์มองว่าเป็นพื้นที่ร้างแล้ว
โรงงานตั้งอยู่ที่เขตฟรีมอนต์ใต้ระหว่างสถานี Warm Springs BART และทางหลวงรัฐแคลิฟอร์เนียหมายเลย 262 เชื่อมต่อหมายเลย I880 กับ I680 ทางรถไฟสาย Union Pacific มีรางยาวไปถึงโรงงานสำหรับส่งมอบรถที่ประกอบเสร็จแล้ว การขนส่งสินค้าทางรถไฟยังถูกใช้รับแบตรี่และชุดชิ้นส่วนส่งกำลังขับเคลื่อนล้อ รุ่น 3 (drivertrains) มาจากโรงงาน Gigafactory 
เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2553 บริษัทเทสล่า และ โตโยต้า ประกาศเป็นหุ่นส่วนกันที่จะทำงานพัฒนายานพาหนะไฟฟ้า และร่วมมือกันบนโครงการ การพัฒนารถยนต์ไฟฟ้า ชิ้นส่วน และระบบการผลิต และการสนับสนุนด้านวิศวกรรม รวมไปถึงบางส่วนของเทสล่าซื้อได้พื้นที่โรงงานของ NUMMI เก่า ส่วนใหญ่ประกอบด้วยอาคารโรงงานในราคา 42 ล้านดอลล่าสหรัฐ
เทสล่าเข้าครอบครองพื้นที่อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2553 และเปิดดำเนินการวันที่ 27 ตุลาคม ทางการรัฐแคลิฟอร์เนียได้สนับสนุนการรื้อฟื้นดังกล่าวโดยคาดหวังรายได้ภาษีจากงานที่ได้สนับสนุนไป การส่งมอบรถเทสล่ารุ่น S ครั้งแรกแบบค้าปลีกจัดขึ้นระหว่างการจัดงานพิเศษที่โรงงานเทสล่าเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2555

เครื่องจักรอำนวยความสะดวก

NUMMI ปิดประมูลสายการผลิต มีหุ่นยนต์และอุปกรณ์อื่นๆ เพื่อย้ายไปยังโรงงานอื่นๆของโตโยต้าในสหรัฐฯ ขณะที่เทสลาซื้ออุปกรณ์และชิ้นส่วนอะไหล่มือสองมากกว่า 17 ล้านเหรียญสำหรับการผลิตในปี 2554 ซึ่งมีส่วนลดมากเมื่อเทียบกับอุปกรณ์ใหม่ เทสล่าซื้อสายการผลิตปั๊มไฮดรอลิกเก่าของ Schuler SMG มา 50 ล้านเหรียญจากดีทรอยต์มูลค่า 6 ล้านเหรียญรวมค่าจัดส่ง
โรงงานกินขนาดพื้นที่ 10 เท่าของพื้นที่ที่ต้องการเริ่มต้น และจำนวนมากของพื้นที่ 370 เอเคอร์ที่ยังไม่ถูกใช้งานในปี 2556 อาคารหลักที่ผลิตขั้นตอนสุดท้ายของการประกอบยานพาหนะพร้อมด้วยกิจกรรมส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ใน 5,500,000 ตารางฟุต 
ส่วนต่างๆของโรงงาน NUMMI มีการวางแผนที่จะปรับเปลี่ยนเพื่อสนับสนุนการผลิตรถยนต์ของ Tesla ตัวอย่างเช่นอุปกรณ์พ่นสีห้องโดยสารจะต้องได้รับการแก้ไขหลายอย่างตลอดปี พ.ศ. 2554 สีเปลี่ยนจากแบบสารละลายไปเป็นสีรองพื้นแบบน้ำของ BASF ไลน์พ่นสี 2 เครื่อง (หนึ่งตัวรถ หนึ่งส่วนประกอบ) ถูกสร้างขึ้นปี พ.ศ. 2558  
พื้นโรงงาน ผนัง และเพดานถูกทาด้วยสีขาว หลังคาติดกระจกรับสับแสงสว่างจากแสงอาทิตย์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อที่จะสร้างสภาพแวดล้อมคล้ายกับห้องปฏิบัติการ และสภาพแวดล้อมในการผลิตมีความสะอาดและเงียบมากกว่าของ NUMMI 
เทสล่ากำลังก่อสร้างเครื่องหล่อในเมือง Lathrop เพื่อสนับสนุนการผลิตในเมืองฟรีมอนต์ และเช่าพื้นที่โกดัง 1.3 ล้านตารางฟุตในเมือง Livermore ในปี พ.ศ. 2560
ในปี 2559 มี 4,500 ที่จอดรถและเทสล่าซื้อที่ 25 เอเคอร์ที่อยู่ข้างเคียงกันจากบริษัทพัฒนาที่อยู่อาศัยชื่อ Lennar เทสล่าประกาศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 มันได้รับการอนุมัติจากสภาเทศบาลเมือง Fremont  เพื่อเพิ่มขนาดประมาณ 4.6 ล้านตารางฟุตของพื้นที่ใหม่สำหรับเครื่องจักรอำนวยความสะดวกต่างๆ เทสล่ายังวางแผนที่จะขยายการผลิตห้าเท่าถึง 500,000 คันในปี 2018 หรือ 10,000 คันต่อสัปดาห์ พวกเขากำลังทำงานเพื่อเพิ่มกำลังคนประมาณ 9,000 คนเตรียมพร้อมสำหรับรุ่น 3

พนักงาน

เทสล่าเริ่มต้นการผลิตกับพนักงาน 1,000 คน โดยปี พ.ศ. 2556  นี้ได้เพิ่มขึ้นถึง 3,000 คน และ 6,000 คนในมิถุนายน 2559

การผลิต

การผลิตยานพาหนะชุดแรกของโรงงานเป็นเทสล่า รุ่น s รถยนต์ซีดานใช้ไฟฟ้าแบตรี่ล้วน ในปี พ.ศ. 2554 เทสล่าเปลี่ยนจาก 20 hand-assembled ไปเป็น 50 "beta builds" การผลิตและการตรวจสอบการสร้างรถยนต์ทั้งหมดทำที่โรงงานเทสล่า รถเหล่านั้นยังใช้ระบบที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การทดสอบทางวิศวกรรม และการทดสอบการชนและได้รับการรับรองโดยรัฐบาลกลาง เทสล่าคาดหวังที่จะผลิตรุ่น S ซีดาน ประมาณ 5,000 คันในปี พ.ศ. 2555 พร้อมด้วยการผลิตอย่างก้าวกระโดดไปที่ 20,000 คันในปี 2556 ถ้าจำเป็น ครั้งแรกของการจำหน่ายปลีกได้ส่งมอบรถรุ่น s ในระหว่างการจัดงานพิเศษที่โรงงาน Tesla เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2555 
การผลิตเติบโตขึ้นจากการผลิตได้ 15-20 คัน ต่อสัปดาห์ในเดือนสิงหาคม 2555 เพิ่มขึ้นเป็น 200 คันในเดือนพฤศจิกายน  และ 400 คันในปลายเดือนธันวาคม ในปลายเดือนธันวาคมเทสล่าได้ปรับการส่งมอบในปี 2555 ของพวกเขาลดลงเหลือ 2,500 คน
การส่งมอบรถอยู่ที่ 6,892 คันในสามเดือนสุดท้ายของปี 2556 ในเดือนธันวาคมปี 2556 รัฐแคลิฟอร์เนียประกาศให้เทสล่าลดหย่อนภาษี 34.7 ล้านได้ สำหรับการขยายการผลิตไปที่ประมาณ 35,000 คันต่อปีจากโรงงานในฟรีมอนต์ รัฐแคลิฟอร์เนีย
เทสล่าประกาศว่าการผลิตได้รับการคาดว่าจะเพิ่มขึ้นจาก 600 คันต่อสัปดาห์ในต้นปี 2557 เป็นประมาณ 1,000 คันต่อสัปดาห์ภายในสิ้นปี เทสล่าผลิตได้ 7,535 คันในระหว่างไตรมาสแรกของปี 2557 และคาดว่าจะผลิตได้ 8,500 คันถึง 9,000 คันในไตรมาสที่สองของปี 2557 ซึ่งต้นเดือนพฤษภาคมปี 2557 อัตราการผลิตเป็น 700 คันต่อสัปดาห์
ปี 2558 ผลิตได้ประมาณ 1,000 คันต่อสัปดาห์ ส่วนใหญ่จะสั่งซื้อล่วงหน้า มัสค์บอกว่าเฉลี่ยพวกเขาประมาณ เปลี่ยนแปลง 20 ต่อสัปดาห์
การผลิตรถรุ่น X รวมกับรุ่น s ในระหว่างปี 2558 หลังจากการปรับโครงสร้างใหม่ของสายการผลิตในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 รถโมเดล X รุ่นแรกที่ไม่จำเป็นต้องแก้ไขในเดือนเมษายน 2559 เทสล่าย้ายอุปกรณ์บางอย่างของโรงงาน Tilburg เป็นประกอบขั้นสุดท้ายในเนเธอร์แลนด์ปี 2558
ในเดือนกรกฎาคมปี 2558 เทสล่าประกาศว่าโรงงานส่งมอบได้ทั้งหมดรวม 21,537 คันในครึ่งแรกของปี 2558 ยานพาหนะทั้งหมดถูกผลิตขึ้นที่โรงงานฟรีมอนต์
ในเดือนพฤษภาคมปี 2559 เทสล่าระดมทุน 1.46 พันล้านเหรียญ ซึ่งมีมูลค่า 1.26 พันล้านเหรียญเพื่อเตรียมการผลิตโมเดล 3 กำหนดไว้สำหรับปลายปี 2560 เปลี่ยนแปลงจากการผลิตเป็นแบบซีรีส์โมเดล S และโมเดล X ไปเป็นแบบการผลิตแบบจำนวนมาก mass production คือโมเดล 3 ซึ่งถูกมองโดยผู้เชี่ยวชาญว่าเป็นก้าวย่างที่สำคัญ เทสล่าระบุไว้ในเดือนพฤษภาคม ปี 2559 ว่า มันยังไม่มีศักยภาพถึงขั้นนั้นและจำเป็นที่จะต้องหามา ซึ่งส่วนหนึ่งได้เข้าซื้อกิจการของ Grohmann Automation ในปี 2559 ในขณะที่รถยนต์เปิดประทนต้องล่าช้าไป 9 เดือน รถโมเดล S ช้าไปมากกว่า 6 เดือน และโมเดล X ช้าไปมากว่า 18 เดือน นักวิเคราะห์ประมาณการว่าในเดือนธันวาคม ปี 2559 การเตรียมการผลิตรถโมเดล 3 น่าจะได้กำหนดการในช่วงครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2560 
ในวันที่ 3 เดือนตุลาคม ปี 2559 เทสล่าประกาศว่ามันได้ผลิตอย่างสม่ำเสมอที่ 2,000 คันต่อสัปดาห์ในช่วงสิ้นไตรมาสที่ 2 ปี 2559  พนักงานประมาณ 2,500 คนทำงานกะกลางวันและ 2,000 คนเข้ากะกลางคืน
เทสล่าทำด้วยตัวเองในหลายส่วน ซึ่งเป็นเรื่องผิดปกติในธุรกิจรถยนต์ เทสล่ายังทำงานร่วมกับซัพพลายเออร์ 300 ทั่วโลก ในจำนวนนั้นมี 50 ซัพพลายเออร์ในแคลิฟอร์เนียนตอนเหนือ และ 10 ซัพพลายเออร์ในบริเวณอ่าวซานฟานซิสโก เทสล่า ซัพพลายเออร์ SAS ผู้ผลิตแผงควบคุมของเทสล่า เช่าอาคารขนาด 142,188 ตารางฟุตใกล้โรงงาน เริ่มต้นในเดือนมกราคมปี 2560 โดยมีพนักงาน 200 คน ซัพพลายเออร์อื่นๆเปิดโรงงานในพื้นที่ใกล้เคียงกับเทสล่ารวมถึงบริษัท Eclipse Automation และ Futuris Automotive Group

ภาพรวม

กระบวนการผลิตใช้หุ่นยนต์ผู้เชี่ยวชาญมากกว่า 160 ตัว รวมถึงหุ่นยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก 10 ตัว ซึ่งมันมีชื่อว่า  X-Men ส่วนประกอบที่เป็นเอกลักษณ์ของรถโมเดล S มีมากมาย รวมถึงแพ็คแบตรี่ โมดูลแบตรี่ และหน่วยพลังการขับเคลื่อนถูกผลิตในบ้าน โรงงานมีการบูรณาการระดับสูงเมื่อเปรียบเทียบกับโรงงานประกอบรถยุคใหม่แห่งอื่นๆ พร้อมด้วยกระบวนการผลิตส่วนใหญ่ภายในโรงงาน รวมไปถึงเครื่องปั้มโลหะและเครื่องจักรกล เครื่องพ่นสี และการเข้าระหัสบางอย่าง เครื่องปั้มไฮดรอลิคถูกใช้ปั้มขึ้นรูปบอดี้รถ 5,000 ชิ้นต่อวันมีแรงกดที่ 10,000 ตัน ซึ้งเป็นตัวที่ใหญ่ที่สุดในอะเมริกาเหนือและใหญ่เป็นอันดับ 6 ของโลก ประมาณ 60% ของชิ้นส่วนรถมีที่มาจากทวีปอเมริกาเหนือ ในขณะที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นแหล่งที่มาของชิ้นส่วนใหญ่อันดับ 2 ในเดือนมีนาคม ปี 2558 วิศวกรออกแบบยังทำงานที่โรงงานเองแทนที่จะเป็นสถานที่แยกต่างหาก
รถแต่ละคันจะถูกผลิตตามคำสั่งซื้อใช้เวลา 2-3 เดือนสำหรับการส่งมอบ แม้ว่ายานพาหนะส่วนบุคคลจะใช้เวลาเพียงสามถึงห้าวันเพื่อให้กระบวนการประกอบเสร็จสิ้น สายการประกอบจะเดินเครื่องที่ความเร็วของ 5 ซม. / วินาที เทสล่าส่งมอบได้อย่างสมบูรณ์โดยใช้รถไฟแทนที่จะเป็นรถบรรทุก เนื่องจากค่าใช้จ่ายและความเสียหายน้อยกว่า

การผลิตมอเตอร์

การผลิตมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสสลับถูกผลิตขึ้นในโรงงาน ส่วนประกอบหลักของมอเตอร์คือสเตเตอร์(ตัวโครง)และโรเตอร์(ตัวหมุน) เบื้องต้นของการผลิตมอเตอร์ คือตัวม้วนและตัวแกนหลอดหุ่นยนต์พันขดลวดทองแดงมากกว่า 0.80 กิโลเมตรต่อมอเตอร์ แล้วใส่ขดลวดทองแดงเข้าไปใน stack มอเตอร์เป็นมอเตอร์สามเฟสจึงต้องมีคอยล์ลวดทองแดงแบบสามคอยล์ พนักงานจะถ่างและยืดแต่ละกลุ่มของลวดทองแดงและใส่ลิฟท์ไฮดรอลิกเพื่อส่งต่อมอเตอร์ไปแผนกต่อไป
พนักงานจะหอหุ้มแต่ละกำของขดลวดทองแดงไว้ในแขนพลาสติกเพื่อป้องกันขดลวดจากการสัมผัสกับสิ่งอื่น ปลายสุดของขดลวดจะถูกตัดเพื่อให้ได้ความยาวที่ถูกต้อง พนักงานยัดและจีบขดลวดเพื่อให้เข้ารูปของช่องสำหรับมอเตอร์สามเฟส หุ่นยนต์เย็บอัตโนมัติชนิดพิเศษจะมัดคอล์ยลวดทองแดงเข้าด้วยกันเพื่อยึดพวกมันให้เข้าที่ การมัดให้แน่นขึ้นโดยหุ่นยนต์เครื่องเย็บทำให้มอเตอร์มีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น ตัวสเตเตอร์ยังถูกเคลือบด้วยอีพ็อกซี่เรซิ่น(epoxy resin)สองชั้นเพื่อช่วยการกระจายความร้อนของมอเตอร์อย่างเท่าเทียมกัน ตัวโรเตอร์เมื่อเมื่อทำเสร็จแล้วจะถูกใส่ลงไปในเคสโลหะ การล็อกภายในของตัวสเตเตอร์เพื่อทำความเย็นของเคส
พนักงานให้ระบบยกเพื่อที่จะใส่ตัวโรเตอร์ลงไปในตัวสเตเตอร์ การผลิตมอเตอร์ก็เสร็จสิ้น

ส่วนประกอบของหน่วยขับเคลื่อน

คนงานจะติดตั้งเฟื่องต่างๆและส่วนอื่นๆของกระปุกเกียร์ ประกบเข้าด้วยกันโดยใช้น็อต จากนั้นจะมีการทดสอบการรั่วไหลของอากาศ จากนั้นจะมีการติดตั้งอินเวอร์เตอร์สามเฟสไปที่ด้านบนของมอเตอร์เพื่อแปลงกระแสไฟตรงจากแบตเตอรี่ไปเป็นกระแสสลับสำหรับมอเตอร์ใช้ จากนั้นมอเตอร์จะผ่านการทดสอบโดยอัตโนมัติโดยใช้เวลา 4 นาทีเพื่อให้แน่ใจว่าฟังก์ชันถูกต้องแล้วจึงย้ายไปที่บริเวณประกอบทั่วไปเพื่อที่จะติดตั้งลงในรถ

การผลิตแบตรี่แพ็ค

รถโมเดล S แพ็คแบตรี่บรรจุแบตรี่ลิเธียมไอออน 7,104 เซลล์ใน 16 โมดูล ผูกเข้าในชุด (14 โมดูล ในส่วนแบนราบใต้ท้องรถและ 2 โมดูลซ้อนกันอยู่ด้านหน้ารถ) แต่ละโมดูลบรรจุ 6 กลุ่มของ 74เซลล์เรียงงแนบขนานกัน 6 กลุ่มจะถูกร้อยเป็นชุดภายในโมดูล (74 เชลล์ x 6 กลุ่ม = 444 เชลล์) = (444 เชลล์ x 16 ชุดภายในโมดูล = 7,104 เชลล์) เมื่อเดือนมิถุนายน 2555 การใช้งานแพ็คแบตรี่พานาโซนิค NCR18650A 3100mAh ที่ใช้แคโทดเป็นนิกเกิลโคบอลต์อะลูมิเนียม โดยมีการปรับแต่ง
การเลือกใช้งานเชลล์แบตรี่ที่ซื้อขายกันทั่วไปเช่นเดียวกับที่พบในโนบุ๊คโทรศัพท์มือถือ เป็นความแตกต่างจากผู้ผลิตรถยนต์ไฟฟ้าของทุกๆเจ้าอื่นๆที่ใช้เชลล์แบตรี่ลิเธียมพิเศษขนาดใหญ่ แพ็คแบตเตอรี่ที่ระบายความร้อนด้วยของเหลวโดยใช้เจล intumescent เพื่อช่วยในการป้องกันไฟไหม้และการกระจายความร้อน

การทำฝาจากม้วนแผ่นอะลูมิเนียม

98% ของตัวรถเทสล่าโมเดล S ถูกผลิตโดยใช้อะลูมิเนียม และจะถูกผลิตเป็นชิ้นส่วนต่างๆระหว่าง 50 และ 60 ชิ้นส่วน จากม้วนแผ่นอะลูมิเนียม ม้วนแผ่นอะลูมิเนียมจะถูกคลายออก ทำให้แบนและตัดในเครื่อง blanking machine ในการตัดเพิ่มเติมเทสล่ายังใช้เครื่องตัดเลเซอร์ น้ำหนักรวมของอะลูมิเนียมที่ใช้ในรุ่น S อยู่ที่ประมาณ 410 ปอนด์ (190 กิโลกรัม)

สายการผลิตต่อเนื่อง

หุ่นยนต์ถ่ายโอนฝาโครงอะลูมิเนียมเข้าไปยังสายการผลิตต่อเนื่อง ซึ่งแผ่นอะลูมิเนียมจะถูกปั้มขึ้นรูปเป็นหน้าตาส่วนต่างๆของรถ เครื่องปั้มไฮดรอลิกของ Schuler SMG เป็นเครื่องที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือและใหญ่เป็นอันดับ 6 ของโลก มีแรงกดได้ถึง 11,000 ตันเพื่อสร้างแผงบอดี้รถ ใช้แรงกด 1,400 ตันเป็นอย่างสูง อย่างต่ำใช้แรงกด 130 ตัน แผ่นอะลูมิเนียมจะถูกยืดออกเหนือเครื่อง draw die และช่องถูกเจาะโดยหุ่นยนต์พร้อมทั้งส่งต่อแผงบอดี้ไปต่อในระหว่างกระบวนการ คนงานตรวจสอบแต่ละแผงเพื่อให้มั่นใจถึงการกดที่ถูกต้อง ชิ้นส่วนจะถูกซ้อนกันในเฟรมและเก็บไว้ เครื่องปั้มกดชิ้นส่วน 1 ชิ้นในทุก 6 วินาทีและผลิตได้ 5,000 ชิ้นต่อวัน

การติดตั้งส่วนของการขับเครื่อง

รถจะถูกยกขึ้นและส่วนของการขับเคลื่อนถูกติตตั้งเข้ากับแกนล้อหลัง ส่วนของการขับเคลื่อนจะให้กำลังโดยตรงไปยังล้อโดยปราศจากเพลาส่งกำลัง

การติดตั้งแพ็คแบตรี่

แพ็คแบตรี่หนักเกือบ 1,200 ปอนด์ (540 กิโลกรัม) ถูกส่งไปเพื่อติดตั้งที่โซนก่อนและถูกยกติดตั้งในรถโดยใช้ลิฟต์ วางแบตรี่บนพื้นห้องโดยสารจะเพิ่มความแข็งแรงและความแข็งแกร่งให้กับรถและลดแรงโน้มถ่วงของรถลงที่ถึง 18 นิ้ว (46 ซม.) แผ่นไทเทเนียมติดตั้งอยู่เหนือแพ็คแบตเตอรี่ซึ่งช่วยป้องกันได้ในกรณีที่มีการชนกันที่ความเร็วสูงและเพื่อป้องกันเศษขรุขระจากถนน

เหตุการณ์ความปลอดภัย

ในเดือนพฤศจิกายน 2556 เกิดอุบัติเหตุเมื่อการกดขึ้นรูปอะลูมิเนียมความดันต่ำล้มเหลว การล้นหกของโลหะหลอมละลายถูกคนงานสามคนและทำให้เสื้อโค้ตของพวกเขาเกิดไฟไหม้ เทสล่าถูกลงโทษปรับ 89,000 ดอล์ล่า โดยองค์กรความปลอดภัยและสุขอนามัยของการทำงานแห่งรัฐแคลิฟอร์เนียสำหรับการละเมิดความปลอดภัย 7 ครั้ง และ 7 ข้อพิจารณาร้ายแรง