นอราห์ โจนส์

ประวัติ

นอราห์ โจนส์ เกิดในเมืองบรุกลิน นิวยอร์ก เป็นทายาทของ รวี แชงการ์ นักเล่นซีตาร์ชาวอินเดีย และ ซู โจนส์ คอนเสิร์ตโปรดิวเซอร์ โจนส์โตมาในรัฐเท็กซัสกับแม่เพียงลำพัง ไร้เงาของศิลปินอย่างราวี ขานกา ผู้เป็นพ่อ
เมื่อโจนส์อายุ 15 ปี คุณแม่ก็พาเธอย้ายไปอยู่ใจกลางเมืองดัลลัส ที่นั่นเธอได้เข้าเรียนชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนไฮสกูลบุคเคอร์ ที. วอชิงตัน เพื่อการแสดงและทัศนศิลป์ ระหว่างที่เรียน เธอได้รับรางวัล Down Beat Student Music Award ในสาขานักร้องเพลงแจ๊สยอดเยี่ยม 2 สมัยในปี ค.ศ. 1996 และ 1997 และในสาขางานเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1996 จากนั้นโจนส์ก็เข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยนอร์ธ เท็กซัสซึ่งขึ้นชื่อเรื่องวิชาการดนตรี ที่ซึ่งเธอเลือกเรียนแจ๊ซ เปียโนเป็นวิชาเอก ตอนนั้นเธอตั้งวง Laszlo ร่วมกับเพื่อน ๆ แล้วด้วย เป็นวงที่เล่นเพลงแบบร็อกผสมแจ๊ซ
ช่วงต้นปี 2000 แมวมองจากสังกัด EMI มาชมการแสดงของ นอราห์ รู้สึกติดใจ เลยแนะนำเธอให้กับเพื่อนที่ทำงานอยู่กับบลู โน้ตสังกัดเพลงแจ๊ซชื่อดัง เดือนตุลาคมปีเดียวกันนั้น นอราห์ กับวงของเธอส่งเดโม 3 เพลงไปยังสังกัดบลู โน้ต บรู๊ซ ลันด์วาลล์ ประธานของ บลู โน้ตเซ็นสัญญารับเธอเข้าสังกัดทันที ในเดือนมกราคม 2001 หลังจากได้ฟังเดโมของเธอ
จากนั้น นอราห์ ก็ได้ไปเป็นนักร้องรับเชิญให้อัลบั้ม Songs From The Analog Playground ของ ชาร์ลี ฮันเตอร์ มือกีตาร์ในสังกัดบลู โน้ต เพลงที่เธอร้องในชุดนี้มี More Than This เพลงเก่าของ Roxy Music กับ Day Is Done ของ นิค เดรค และยังได้ออกทัวร์กับวงของ ชาร์ลี ด้วย
นอราห์ เริ่มบันทึกเสียงอัลบั้มแรกของเธอในเดือนพฤษภาคม 2001 ครั้งแรกเธอได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ เครก สตรีท ที่แบร์สวิลล์ สตูดิโอที่วู้ดสต็อคในนิวยอร์ก เครก เคยโปรดิวซ์งานให้ศิลปินแจ๊ซร่วมสมัยอย่าง คาซานดรา วิลสัน , Manhattan Transfer, เค.ดี. แลง , Dirty Dozen Brass ฯลฯ ผลที่ได้ไม่เป็นที่พอใจ เพราะเครื่องดนตรีรกไปกลบเสียงของ นอราห์ สิงหาคม 2001 บรู๊ซ ลันด์วาลล์ แนะให้เธอเปลี่ยนมาร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ดัง อะริฟ มาร์ดิน
ทั้งหมดย้ายไปทำงานที่ซอร์เซอเรอร์ ซาวด์ในแมนฮัตตัน การบันทึกเสียงคราวนี้ อะริฟ เน้นเสียงมีเสน่ห์ของ นอราห์ เป็นหลัก หลายเพลงบันทึกกันแบบสด ๆ หลังจากทำงานเสร็จ ก็ได้นำเสนอความเป็นเธอในเวลานั้นได้เป็นอย่างดี จึงพร้อมที่จะวางแผงงานชุดแรกกันในเดือนกุมภาพันธ์ 2002
จากนั้น นอราห์ ก็เริ่มออกแสดงคอนเสิร์ต ได้ขึ้นเวทีในคอนเสิร์ตที่เป็นทริบิวต์ให้ วิลลี่ เนลสัน จากนั้นก็ออกทัวร์เป็นวงเปิดให้ศิลปินหนุ่ม จอห์น เมเยอร์ คู่กับ ชาร์ลี ฮันเตอร์ ในอเมริกา ก่อนจะออกมาทัวร์เป็นเฮดไลน์เองในเวลาต่อมา
อัลบั้ม Come Away With Me ชุดนี้ผสมผสานสไตล์ดนตรีทั้งแจ๊ซ โซล คันทรี และ โฟล์ค ป็อป เธอยังโชว์ฝีมือการแต่งเพลงเองด้วยคือ Come Away With Me กับ Nightingale และร่วมแต่งเพลง The Long Day Is Over แถมยังมีเพลงเก่าคลาสสิกของ แฮงค์ วิลเลียมส์ Cold, Cold Heart เพลง The Nearness Of You ของ โฮกกี คาร์ไมเคิล กับเพลง Turn Me On เพลงบลูส์ของ จอห์น ดี. ลูเดอร์มิลค์ ที่ นิน่า ซิโมน เคยเอามาคัฟเวอร์ และถึงจะได้ อะริฟ มาร์ดิน มาโปรดิวซ์ให้แต่ แต่ยังคงหลงเหลืองานโปรดิวซ์ของ เครก สตรีท ให้เห็นอยู่ 3 เพลงใน Seven Years, Feelin' The Same Way และ The Long Day Is Over
ชุด Come Away With Me ได้รับรางวัลแพลตตินัมจากการขายแผ่นได้สูงถึง 18 ล้านชุด ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกานาน 4 สัปดาห์ ทำให้เธอได้รับรางวัลแกรมมีถึง 8 สาขา
อัลบั้มที่ 2 Feels like Home ออกวางขายในปี 2004 โดยที่เธอคงสไตล์ดนตรีที่คล้ายคลึงกับชุดก่อน ด้วยการผสมผสานดนตรีบลูส์กับคันทรีจากยุค 70 เข้ากับเสียงเปียโนแจซซ์ของเธอ จาก 2 อัลบั้มที่ผ่านมา และรางวัลแกรมมี่ อวอร์ด บวกกับ 2 รางวัลเวิลด์ มิวสิก อวอร์ด ล่าสุดประจำปี 47 คือ ศิลปินหญิงยอดเยี่ยมกับศิลปินหญิงยอดเยี่ยมสาขาเพลงป็อป
อัลบั้มที่ 3 Not Too Late ยังประสบความสำเร็จอย่างมากมายท่วมท้น ติดอันดับ 1 อัลบั้มขายดีในกว่า 20 ประเทศทั่วโลก เปิดตัวด้วยเพลง "Thinking About You"