google/wiki40b huggingface dataset:
ทอรี เบิร์ช

ชีวิตส่วนตัวและการศึกษา

เบิร์ชเกิดในหมู่บ้านฟอร์จ รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรีของเรวา (สกุลเดิม ชาปีรา) และไอรา เอิร์ล "บัด" โรบินสัน (6 มกราคม ค.ศ. 1923 - 9 สิงหาคม ค.ศ. 2007) เธอถูกเลี้ยงดูมากับลูกชายของบ้านอีก 3 คน (โรเบิร์ต, เจมส์ และเลโอนาร์ด) ในบ้านไร่ สถาปัตยกรรมแบบจอร์เจียที่มีอายุ 250 ปี ใกล้กับอุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติวัลเลย์ฟอร์จ
แม่ของเธอเป็นอดีตนักแสดง เคยออกเดตกับสตีฟ แม็กควีน และมาร์ลอน แบรนโด พ่อของเธอเป็นนักลงทุนผู้มีฐานะ ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว พ่อของเธอมีอายุมากกว่าแม่ของเธอ 14 ปี. เบิร์ชมีเชื้อสายยิวจากทางฝั่งแม่
เบิร์ชศึกษาที่โรงเรียนแอ็กเนสเออร์วินในโรสมอนด์ เธอเรียนขี่ม้าที่นัน และเป็นกัปตันทีมเทนนิส และเป็นเพื่อนกับนักออกแบบอัญมณี คารา รอส (ทั้งคู่ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีกันอยู่) งานแรกของเธอ ทำที่ร้านเบเนตตองในคิงออฟปรัสเซียมอลล์ ต่อมาเธอศึกษาที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ศึกษาเอกประวัติศาสตร์ศิลปะ และจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1988

งานช่วงแรก

หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัย ทอรีย้ายมาอยู่ที่นครนิวยอร์ก เธอทำงานให้กับซอแรน นักออกแบบชาวยูโกสลาเวีย และทำงานที่นิตยสาร Harper's Bazaar หลังจากนั้นเธอทำงานเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์และการโฆษณา ให้กับเวรา หวัง Polo Ralph Lauren และ Loewe

แบรนด์แฟชั่น

เธอออกแบรนด์แฟชั่น โดยใช้ชื่อว่า "TRB by Tory Burch" ต่อมารู้จักในชื่อ "Tory Burch" ในเดือนกุมภาษาพันธ์ 2004 บริษัทเจริญเติบโต มีร้านค้า 100 ร้านทั่วโลก สายการผลิตสินค้าแฟชั่นของเธอมีจำหน่ายในห้างสรรพสินค้ามากกว่า 1,000 แห่ง รวมถึงร้านขายสินค้าเฉพาะทาง ทั่วโลก

สไตล์การออกแบบ

สไตล์ของเธอ มักได้รับการถึงว่าเป็นสไตล์ เปรปปี-โบโฮ (preppy-boho) และเปรปปี-โบฮีเมียนลุกซ์ (preppy-bohemian luxe)  และมักได้รับการจดจำเรื่องเหรียญโลโก้รูปตัวที แว่นกันแดดบางรุ่น อย่างเช่นรุ่น Rounded Aviator มีโลโก้ลายเซ็นนี้พิมพ์อยู่ที่เลนส์ สไตล์ของเธอได้รับความนิยมในกลุ่มแฟนรายการโทรทัศน์ Gossip Girl ที่ในเรื่องมีการใช้ผลิตภัณฑ์ของเธอ สามารถเข้าถึงคนหลายรุ่น สไตล์ของเธอง่ายต่อการสวมใส่และใช้ได้ง่ายกับทุกเพศ

รางวัล

ในปี 2008 เธอรับรางวัล Council of Fashion Designers of America ในฐานะผู้ออกแบบเครื่องประดับแห่งปี ในปี 2007 เธอได้รับรางวัลการเปิดตัวแบรนด์เครื่องประดับแห่งปีจาก Accessories Council of Excellence ในปี 2005 เธอชนะรางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยม ในสาขาร้านค้าใหม่แนวคิดยอดเยี่ยม จาก Fashion Group International
เต้นกระจายยัยตัวจุ้น

เนื้อเรื่องย่อ

นายงแซ ผู้ซึ่งเคยเป็นนักเต้นลีลาสที่มากด้วยฝีมือ ที่มักจับคู่เต้นกับ เซยอง ด้วยกันเสมอจนมีชื่อเสียงไปทั่ว แต่ก็ถูก จองฮยุนซู ซึ่งเป็นคู่แข่งคนสำคัญกลั่นแกล้ง ทั้งยังโดนแย่ง เซยอง คู่เต้นคนสำคัญของเขาไปอีกด้วย
ต่อมา นายงแซได้รับการแจ้งจาก มาซังดู ว่าจะมีคู่เต้นมาจากเมืองจีน เธอมีชื่อว่า จางแชมิน ซึ่งมีอายุ 25 ปี แต่เมื่อพบกับเธอแล้วกลับรู้สึกว่าใบหน้าอ่อนกว่าที่คาดไว้ เนื่องจากเธอเป็นชาวต่างชาติ จึงไม่สามารถอยู่ในเกาหลีได้ตลอด เธอจึงจำเป็นต้องโอนสัญชาติเป็นชาวเกาหลี จึงมีแผนจดทะเบียนสมรสกับนายงแซเพื่อหลอกเจ้าหน้าที่ฝ่ายทะเบียน ต่อมา มาซังดูมารับตัวเธอกลับ และทำให้นายงแซเพิ่งมารู้ว่า แท้จริงแล้วเธอไม่ใช่ "จางแชมิน" หากแต่เป็นน้องสาวที่ชื่อ "จางแชริน" เนื่องจากพี่สาวของเธอมีคู่หมั้นอยู่ที่เมืองจีน
เมื่อไปสมัครเข้าร่วมแข่งขันก็พบว่าชื่อที่จางแชรินสมัครไว้เป็นชื่อของพี่สาวซึ่งต้องเต้นคู่กับจองฮยุนซู นายงแซเพิ่งรู้ว่าเขาได้ถูกมาซังดูหักหลัง และแล้ว นายงแซก็ถูกลูกน้องของ จองฮยุนซู ข่มขู่และให้นายงแซยอมมอบตัวจางแซรินให้ไปเป็นคู่เต้นกับจองฮยุนซู นายงแซไม่พอใจจึงเข้าปะทะกับอีกฝ่าย แต่ก็ถูกเหล่าอันธพาลรุมทำร้าย และถูกไม้ฟาดเข้าที่ขาของ นายงแซ อย่างแรง จนไม่สามารถกลับมาเต้นได้อย่างปกติอีกต่อไป
นายงแซกลับมาที่พักพร้อมกับจางแซริน นายงแซไม่สามารถเดินได้อย่างปกติอีกแล้ว เขาให้มาซังดูมารับตัวจางแชรินไป อย่างไรก็ตาม จางแชริน ไม่ต้องการกลับหากยังไม่ประสบความสำเร็จ และได้ขอร้องให้นายงแซสอนการเต้นให้กับเธอ จางแซรินนึกถึงหิ่งห้อยคู่รักที่เธอนำมาที่เกาหลี เธอเปรียบเทียบหิ่งห้อยกับมนุษย์ว่า หากปราศจากคู่รักคงต้องรู้สึกอ้างว้างเดียวดาย พวกมันต้องการอยู่คู่กันไปจนวันตาย
ในวันแข่งขัน จางแชรินเดินเข้ามาในเวทีพร้อมกับจองฮยุนซู เธอขาดความมั่นใจเมื่อไม่มีนายงแซมาคอยให้กำลังใจ เมื่อเข้าสู่เวทีพร้อมกับจองฮยุนซูแล้วเธอก็มองหานายงแซไปทั่วก็ไม่พบ เธอไม่มีใจที่จะเต้นอีกต่อไป แต่แล้ว นายงแซก็ปรากฏตัวขึ้นที่บนอรรถจรรย์ เธอจึงเริ่มมีกำลังใจและสามารถเริ่มเต้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ ในท้ายที่สุดเธอก็ได้รับชัยชนะ แต่ก็ต้องถูกจองฮยุนซูพาตัวไป เธอต้องการให้นายงแซกลับมาหาเธอ แต่เขาก็ไม่มา ต่อมาเธอเพิ่งรู้ว่านายงแซเองก็เป็นฝ่ายรอการกลับมาของเธอซึ่งเป็นคนรักเช่นกัน การรอคอยนี้ทำให้เธอนึกถึงหิ่งห้อยที่รอคู่ของมันจนวันตาย

การตอบรับ

ภาพยนตร์ชุดนี้อาจได้รับความเห็นในเชิงลบอยู่บ้าง ผู้วิจารณ์จาก วาไรตี้ ดีเร็ก เอลลี ได้เทียบกับภาพยนตร์ Dance with the Wind โดยอ้างอิงถึงการแสดงของปาร์ก ยองฮุน กับมุน และได้เขียนว่า "เนื้อเรื่องไม่มีน้ำ" ทอม จัมมาร์โก นักวิจารณ์จากเว็บไซต์ Koreanfilm.org กล่าวถึงภาพยนตร์ชุดนี้ว่า "น่าผิดหวังและน่าเบื่อ"
อินเทล 8051

อินเทล 8051 เป็นชื่อของตระกูลไมโครคอนโทรลเลอร์ สถาปัตยกรรมฮาร์วาร์ด ที่พัฒนาโดยบริษัทอินเทลเมื่อปีค.ศ.1980 เพื่อใช้ในอุปกรณ์แบบฝังตัว ชิปตระกูล 8051 นี้ ได้รับความนิยมอย่างสูง ในคริสต์ทศวรรษที่ 1980 และต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1990 แต่ในปัจจุบัน ถูกแทนที่ด้วยชิปตัวอื่น ซึ่งรวดเร็วกว่า มีฟังก์ชันมากกว่า และยังคงเข้ากันได้กับสถาปัตยกรรมของ8051 (8051-compatible) โดยมีผู้ผลิตอุปกรณ์เหล่านี้มากกว่า 20 บริษัท อาทิ อินเทล แอทเมล(Atmel) ฟิลิปส์(NXP) และซีเมนส์ รหัสดั้งเดิมที่อินเทลใช้เรียกไมโครคอนโทรลเลอร์ตัวนี้คือ MCS 51
ชิป 8051 ดั้งเดิมของอินเทลนั้นใช้เทคโนโลยีแบบ NMOS แต่ในรุ่นถัดๆมาใช้เทคโนโลยีแบบ CMOS ซึ่งใช้พลังงานน้อยกว่า (ทำให้สามารถนำไปใช้ในอุปกรณ์ ที่ใช้พลังงานจากแบตเตอรี) สังเกตว่าจะมีการ เพิ่มอักษร C เข้ามาในชื่อรุ่น เป็น C51 เช่น 80C51 หรือ AT89C51(Atmel)
ไมโครคอนโทรลเลอร์เบอร์นี้ สามารถติดต่อกับหน่วยข้อมูล และหน่วยความจำโปรแกรม พร้อมกันนั้นเครื่องมือในการพัฒนาระบบก็มีราคาถูกและ ครบถ้วนไม่ว่าจะเป็นแอสเซมเบลอร์, คอมไพเลอร์ภาษา C, ซิมูเลเตอร์, โปรแกรมมอนิเตอร์ และบอร์ดพัฒนา (Development Circuit Board)
โยสไตน์ กอร์เดอร์

โยสไตน์ กอร์เดอร์ (นอร์เวย์: Jostein Gaarder) เป็นนักเขียนชาวนอร์เวย์ และเป็นเจ้าของผลงานชื่อดังหลายเล่ม ทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น และหนังสือสำหรับเด็ก กอร์เดอร์มักจะเขียนงานจากมุมมองของเด็กที่สำรวจและมองเห็นความอัศจรรย์ของโลก งานหลายชิ้นของเขาเป็นงานเขียนแบบเรื่องซ้อนเรื่อง (Metafiction)
ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของกอร์เดอร์คือโลกของโซฟี ซึ่งเป็นนวนิยายเกี่ยวกับประวัติความคิดทางปรัชญา โดยงานชิ้นนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ถึง 53 ภาษา และมียิดพิมพ์มากกว่า 30 ล้านเล่ม
อุทยานแห่งชาติไอเฟิล

สัตว์ป่าและพันธุ์พืช

อุทยานแห่งชาติไอเฟิลเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่ากว่า 7,100 ชีวิต และพืชกว่า 1,800 สายพันธุ์ สัตว์ป่าหายากที่พบได้ในอุทยานนี้อาทิ แมวป่า, นกกระสาดำ, นกหัวขวานจุดกลาง
แม้อุทยานนี้จะเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม แต่ก็มีบางพื้นที่ภายในอุทยานถูกกำหนดเป็นเขตหวงห้าม เนื่องจากยังมีกับระเบิดหลงเหลือจากสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
ชายกินพืช

ชายกินพืช หรือ ชายกินหญ้า (ญี่ปุ่น:  草食(系)男子 Sōshoku(-kei) danshi ) เป็นคำที่ใช้ใน ญี่ปุ่น เพื่อกล่าวถึงคนที่ไม่สนใจจะแต่งงานหรือหาแฟนสาว คำว่าชายกินพืชใช้สื่อถึงชายหนุ่มที่สูญเสียความเป็นชาย คำนี้ถูกคิดขึ้นโดยนักเขียนมากิ ฟูคะซะวะ ในบทความตีพิมพ์เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2006
ผลสำรวจของชายโสดญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2010 พบว่า ร้อยละ 61 ของชายในวัย 20 และร้อยละ 70 ของชายในวัย 30 นับว่าตัวเองเป็นชายกินพืช รัฐบาลญี่ปุ่นมองปรากฏการณ์นี้ว่าเป็นหนึ่งในสาเหตุของการลดลงของอัตราการเกิดในประเทศญี่ปุ่น
ตามที่ฟูคะซะวะอธิบายไว้ ชายกินพืช "ไม่ได้ไม่มีความสัมพันธ์ที่โรแมนติก แต่มีทัศนคติไม่แยแสต่อความต้องการเนื้อหนัง" นักปรัชญา มาซะฮิโระ โมริโอกะ ให้นิยามกับคำว่าชายกินพืชว่า เป็นชายที่ใจดีและอ่อนโยน และไม่ถูกยึดไว้ด้วยความเป็นชาย ไม่แสวงหาความรักโรแมนติกอย่างตะกละตะกลาม และไม่มีแนวโน้มที่จะถูกทำร้ายหรือทำร้ายผู้อื่น

สิ่งที่อาจเป็นสาเหตุ

ความไม่แยแสของผู้ชายต่อการแต่งงานและความผูกพันเป็นแนวโน้มที่สังเกตได้ในสังคมที่ก้าวหน้ามาก ๆ ปัจจัยทางสังคมและเศรษฐกิจต่าง ๆ มีการอ้างถึงบทบาทของแนวโน้มเช่นนี้ ในญี่ปุ่นการลดลงของเศรษฐกิจญี่ปุ่นมักถูกกล่าวกันว่าเป็นสาเหตุของการเพิ่มขึ้นของชายกินพืช ทฤษฎีที่ว่าความถดถอยทางเศรษฐกิจจากการแตกของฟองสบู่ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ทำให้ชาวญี่ปุ่นหันหลังให้กับผู้ชายที่เป็นแบบฉบับ และบทบาทในองค์กร ในขณะที่ภาวะเศรษฐกิจถดถอยแสดงให้เห็นถึงความเปราะบางของมนุษย์เงินเดือน การมีงานประจำกลายเป็นเรื่องที่น่าสนใจน้อยลง โดยมีฟรีแลนซ์กว่า 2,500,000 คนที่ทำงานเฉพาะช่วงเวลา และระหว่าง 650,000 ถึง 850,000 คนหนุ่มสาวที่ "ไม่ได้อยู่ในการศึกษา การจ้างงานหรือการฝึกอบรม" ระหว่างอายุ 19 ถึง 35 ปีอาศัยอยู่ในญี่ปุ่น การตอบสนองนี้อาจฝังลึกในวัฒนธรรมญี่ปุ่น
สตรีชาวญี่ปุ่นอาจเป็นอีกสาเหตุที่ผู้ชายไม่อยากมีความสัมพันธ์ที่โรแมนติก การตัดสินใจที่ชายกินพืชหลายคนหยุดการทำงานเนื่องจากการทำงานและการแต่งงานในญี่ปุ่นมีความเกี่ยวพันกันเป็นอย่างมาก  ทำให้ชาวญี่ปุ่นเหล่านี้หาคู่ยากขึ้น ผู้หญิงจำนวนมากปฏิเสธชายที่ไม่ได้มีงานที่มั่นคง. ผู้หญิงคนอื่น ๆ รู้สึกว่าชายกินพืชนั้นอ่อนแอและไม่เป็นชายชาตรี และชายบางคนก็ไม่ชอบผู้หญิงที่มีความเป็นตัวของตัวเอง. ในการสำรวจความคิดเห็นของเด็กชายญี่ปุ่นอายุระหว่าง 16 ถึง 19 ปีพบว่า 36% กล่าวว่าพวกเขาไม่สนใจในเรื่องเพศ ตัวเลขสำหรับหญิงในกลุ่มอายุเดียวกันอยู่ที่ 59% มาซาฮิโร โมริโอกะโต้แย้งว่าชายกินพืชในญี่ปุ่นเป็นเป็นผลมาจากความสงบสุขหลังสงครามของญี่ปุ่น นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองญี่ปุ่นไม่ได้มีส่วนร่วมโดยตรงในสงครามหรือความขัดแย้งใด ๆ ไม่ว่าจะอยู่ในขอบเขตของตนเองหรือนอกประเทศ ก่อนช่วงเวลาแห่งสันติภาพชาวญี่ปุ่นจำนวนมากรู้สึกว่าการเป็นทหารเป็นวิธีเดียวที่จะกลายเป็นลูกผู้ชาย บรรทัดฐานทางสังคมนี้หายไปอย่างช้าๆในช่วงหลังสงครามสันติภาพหลังสงคราม ด้วยเหตุนี้คนญี่ปุ่นจึงก้าวร้าวน้อยลงและอาจทำให้ชายเหล่านี้ไม่อยากมีรักโรแมนติก

ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น

ญี่ปุ่นมีอัตราการเกิดเพียง 1.42 ในปี 2014 ลดลงจากระดับ 1.84 ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 หลายคนตำหนิการร่วงลงอย่างรุนแรงนี้ต่อการเพิ่มขึ้นของชายกินพืชในประเทศญี่ปุ่น การลดลงของอัตราการเกิดเป็นผลมาจากการไม่เต็มใจที่จะแต่งงานของชายกินพืช
บาร์ราตินา

บาร์ราตินา (กาตาลา: barretina, เสียงอ่าน: [bərəˈtinə]) หรือ บาร์เรตินา (คาตาลันตะวันตก: barretina, เสียงอ่าน: [bareˈtinɛ]) คือหมวกอันเก่าแก่ชนิดหนี่ง ซึ่งผู้ชายชาวคริสต์ผู้อาศัยอยู่บริเวณใกล้ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเคยนิยมสวมใส่ บริเวณเหล่านี้ได้แก่ แคว้นกาตาลุญญา แคว้นบาเลนเซีย หมู่เกาะแบลีแอริก พรอว็องส์ คอร์ซิกา ซิซิลี ซาร์ดิเนีย บางท้องถิ่นของเนเปิลส์ บางท้องถิ่นของบอลข่าน และบางท้องถิ่นของโปรตุเกส
ในกาตาลุญญาและอีบีซา ผู้ชายเคยใส่หมวกบาร์ราตินาจนถึงศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบท หมวกบาร์ราตินามีลักษณะคล้ายคลึงกับถุง ทำจากขนสัตว์ โดยทั่วไปมีสีแดง บางครั้งมีสีม่วง
ปัจจุบันหมวกบาร์ราตินาไม่นิยมใส่กันเป็นประจำแล้ว แต่ยังนิยมใส่เพียงแต่ในพิธีต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประเพณีคาตาลัน ซัลบาดอร์ ดาลี ผู้เป็นจิตรกรชาวคาตาลัน มักใส่หมวกบาร์ราตินาบางครั้งคราวในศตวรรษที่ 20 ตัวละครในคติชนพื้นบ้านคาตาลันก็มักใส่หมวกบาร์ราตินา เช่น รูปแกะสลักคริสต์มาสซึ่งมีชื่อว่า กากาเน (caganer) ท่อนไม้คริสต์มาสหรือที่เรียกว่า ติโอ (tió) และตัวละครในการ์ตูนเรื่อง ปาตูเฟ็ต (Patufet) ซึ่งลงพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร อันปาตูเฟ็ต (En Patufet) โดยอันตอนี มุนตัญญอลา (Antoni Muntanyola) และในการ์ตูนเรื่อง เดอะคาตาลัน (The Catalan) ซึ่งวาดโดยกายาตา กูร์เน็ต อี ปาเลา (Gaietà Cornet i Palau)
ฟิสิกส์ทฤษฎี

ฟิสิกส์ทฤษฎี คือ สาขาวิชาฟิสิกส์แขนงหนึ่งที่นำแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ความคิดเชิงนามธรรมของวัตถุเชิงกายภาพและระบบต่าง ๆ ให้อยู่ในหลักการเหตุผล อธิบายและทำนายปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ ซึ่งแตกต่างจากฟิสิกส์ทดลองจากการใช้อุปกรณ์การทดลองที่จะตรวจหาปรากฏการณ์เหล่านี้
ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์มักจะมาจากอิทธิพลระหว่างการเรียนรู้จากการทดลองและทฤษฎีโดยปกติ แต่ฟิสิกส์ทฤษฎียึดติดกับความเคร่งครัดทางคณิตศาสตร์ ซึ่งได้ให้ความสำคัญกับการทดลองและการสังเกตค่อนข้างน้อยในบางกรณี อาทิ ในขณะที่พัฒนาทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ได้พิจารณาถึงการแปลงลอเรนซ์ซึ่งทำให้สมการของแมกซ์เวลล์ไม่เปลี่ยนแปลง แต่ไม่ได้สนใจถึงการทดลองของมิเชลสัน-มอร์ลีย์ที่ทำเกี่ยวกับอีเธอร์ที่มีผลต่อการเคลื่อนของโลก ในทางกลับกัน ไอน์สไตน์ได้รับรางวัลโนเบลสำหรับการอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริกซึ่งไม่มีการอ้างอิงในเชิงทฤษฎีใด ๆ ทั้งสิ้น

ภาพรวม

ทฤษฎีทางฟิสิกส์คือแบบจำลองของเหตุการณ์ทางฟิสิกส์ ซึ่งได้ใช้ขอบเขตในการทำนายด้วยการสังเกตเชิงประจักษ์ ทฤษฎีทางฟิสิกส์สามารถถูกตัดสินได้ด้วยความสามารถในการทำนายที่ยืนยันได้ด้วยการสังเกตใหม่ ๆ ทฤษฎีทางฟิสิกส์ต่างจากทฤษฎีบททางคณิตศาสตร์ซึ่งอ้างอิงจากสัจพจน์ทั้งคู่ด้วยการตัดสินของการประยุกต์ใช้ได้ในทางคณิตศาสตร์ที่ไม่ได้อ้างอิงผลจากการทดลองใด ๆ และต่างจากทฤษฎีทางคณิตศาสตร์ด้วยเจตนาของคำว่า "ทฤษฎี" นั้นแตกต่างกันในความหมายทางคณิตศาสตร์
ทฤษฎีทางฟิสิกส์ได้นำความสัมพันธ์หนึ่ง ๆ ระหว่างปริมาณการวัดที่แตกต่างกัน อาร์คิมิดีสได้คิดไว้ว่าเรือลอยได้ด้วยการแทนที่มวลของน้ำ พีทาโกรัสเข้าใจในความสัมพันธ์ระหว่างความยาวของสายสั่นและโทนของดนตรีที่ผลิตออกมา ในตัวอย่างอื่น ๆ อย่างเอนโทรปีที่เป็นการวัดของความไม่แน่นอนของตำแหน่งและการเคลื่อนที่ของอนุภาคที่มองไม่เห็นและความคิดในเชิงกลศาสตร์ควอนตัมอันกล่าวถึง (แอคชันและ) พลังงานไม่ใช่ตัวแปรที่ต่อเนื่อง
ฟิสิกส์ทฤษฎีประกอบด้วยวิธีการที่ต่างกันในการเข้าสู่ทฤษฎีหนึ่ง ๆ ในบริบทนี้ ฟิสิกส์อนุภาคเชิงทฤษฎีถือเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับเรื่องนี้
กำแพงป้องกัน

กำแพงป้องกัน (อังกฤษ: Defensive wall) คือระบบป้อมปราการที่ใช้ในการป้องกันเมืองหรือชุมชนจากผู้รุกราน ตั้งแต่สมัยโบราณมาจนถึงสมัยปัจจุบันการสร้างกำแพงป้องกันมักจะสร้างล้อมรอบบริเวณชุมชนที่อยู่อาศัย โดยทั่วไปแล้วก็จะเรียกว่า กำแพงเมือง แต่ก็มีกำแพงที่ไม่ล้อมเมืองแต่จะยืดยาวเลยออกไปจากตัวเมืองเป็นอันมากที่ก็ยังถือว่าเป็นกำแพงป้องกัน เช่นกำแพงเมืองจีน, กำแพงเฮเดรียน หรือ กำแพงแห่งแอตแลนติก กำแพงเหล่านี้ใช้ในการป้องกันภูมิภาคหรือบ่งเขตแดนของอาณาจักร นอกจากวัตถุประสงค์โดยตรงในใช้ในการป้องกันจากข้าศึกศัตรูแล้วกำแพงป้องกันยังเป็นสัญลักษณ์ของฐานะและความเป็นอิสระของหมู่ชน หรือ เมือง หรือ ภูมิภาค ภายในกำแพงที่ล้อมเอาไว้
กำแพงป้องกันที่ยังคงเหลืออยู่มักจะเป็นกำแพงที่สร้างด้วยหิน และก็มีกำแพงที่สร้างด้วยอิฐ และ ไม้ที่ยังคงมีเหลืออยู่ให้เห็น การสร้างกำแพงก็ขึ้นอยู่กับภูมิลักษณ์ (topography) ของที่ตั้งและองค์ประกอบของพื้นที่ เช่นบริเวณริมฝั่งทะเล หรือ แม่น้ำ ซึ่งอาจจะเป็นองค์ประกอบที่ใช้เป็นส่วนหนึ่งของระบบป้องกันที่ผสานไปกับหรือเสริมกำแพงป้องกันได้อย่ามีประสิทธิภาพ
กำแพงอาจจะเข้าออกได้โดยการใช้ประตูเมืองที่มักจะเสริมด้วยหอ ในยุคกลางสิทธิของผู้ตั้งถิ่นฐานในการสร้างกำแพงป้องกันเป็นอภิสิทธิ์ที่มักจะต้องได้รับจากประมุขของราชอาณาจักรที่เรียกว่า “สิทธิในการสร้างกำแพงป้องกัน” (Right of crenellation) การสร้างกำแพงป้องกันวิวัฒนาการมาเป็นกำแพงอันใหญ่โต และมาพัฒนากันอย่างจริงจังในสมัยสงครามครูเสด และต่อมาในยุคของความรุ่งเรืองของนครรัฐในยุโรป
ขบวนการผู้พิทักษ์อวกาศ คิวเรนเจอร์

ประวัติ

อูจูเซนไต คิวเรนเจอร์ เป็นผลงานภาพยนตร์ชุดซูเปอร์เซ็นไต ชุดที่ 41 มีธีมหลักคืออวกาศและกลุ่มดาวต่าง ๆ โดย โมจิซุกิ โนโซมิ ได้รับทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์เนื่องจากชื่นชอบภาพยนตร์แนวไซไฟอวกาศ
ส่วนชื่อคิวเรนเจอร์ เป็นการเล่นคำแบบเดียวกับ ขบวนการห้าจอมพิฆาต โกเรนเจอร์ ซึ่งเป็นผลงานแรกของละครโทรทัศน์ชุดนี้ โดยมีนัยยะความหมายแฝงคือ การกลับเข้าสู่จุดเริ่มต้นและเข้าสู่ยุคใหม่
ในซีรีส์ชุดนี้ ได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล

เนื้อเรื่องย่อ

ในปี 20xx จักรวาลแห่งหนึ่งที่มีดวงดาวทั้งหมด 88 ดวง ถูกกลุ่ม ผู้สำเร็จราชการอวกาศ จาร์คแมทเทอร์ เข้ามารุกรานเพื่อหวังทีจะยึดครองดวงดาวต่าง ๆ แต่ว่ามีกลุ่มนักรบผู้มีพลังครอบครองคิวทามะจากผู้ถูกเลือกทั้ง 9 เพื่อที่จะปกป้องจักรวาลให้พ้นเงื้อมมือของจาร์คแมทเทอร์ที่หวังจะยึดครองดวงดาวต่างๆ

กิกันท์โฮโอ

กิกันท์โฮโอ (ギガントホウオー) เป็นหุ่นยนต์ที่รวมร่างระหว่างโฮโอวอยเจอร์และโฮโอสเตชัน อาวุธประจำตัวคือกิกันท์เบลด

คิวทามะจิน

คิวทามะจิน (キュータマジン) เป็นหุ่นยนต์ที่เกิดจากการรวมร่างระหว่างชิชิวอยเจอร์, กิกันท์โฮโอและ โฮโอเบส โดยมีคิวทามะไว้อยู่ 12 ชิ้นเข้ามารวมกัน

โอริออนแบทเลอร์

โอริออนแบทเลอร์ (オリオンバトラー) เป็นหุ่นยนต์ที่เกิดจากการรวมร่างระหว่างแบทเทิลโอริออนชิพและโอริออนวอยเจอร์

การออกอากาศ

ขบวนการผู้พิทักษ์อวกาศ คิวเรนเจอร์ ในช่วงแรกออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 7:30 น. - 8:00 น. ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกันได้ย้ายเวลาเป็นทุกวันอาทิตย์ เวลา 9:30 น. - 10:00 น. จนจบเรื่อง
ในประเทศไทย ขบวนการผู้พิทักษ์อวกาศ คิวเรนเจอร์ ออกอากาศทางช่องทรูสปาร์ค จัมพ์ ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 18.30 น. เริ่มวันศุกร์ที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2561 ในชื่อ ขบวนการอวกาศ คิวเรนเจอร์ โดยใช้ทีมพากย์ของทรู ต่อมาได้มีการออกอากาศอีกครั้งทางช่อง MCOT HD ในชื่อ ขบวนการผู้พิทักษ์อวกาศ คิวเรนเจอร์ โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 7.00 น. - 7.30 น. ตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2561 หลังจากนั้นได้ยุติการออกอากาศทางช่อง MCOT HD และย้ายมาออกอากาศทางช่อง MONO 29 ในวันและเวลาเดิม เริ่มออกอากาศตั้งแต่ตอนแรกใหม่อีกครั้ง เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2561 จนถึงวันที่ 30 ธันวาคม ปีเดียวกัน จากนั้นได้ขยายวันออกอากาศเป็นวันเสาร์-อาทิตย์ เริ่มตั้งแต่วันเสาร์ที่ 5 มกราคม 2561 จนถึงวันที่ 26 มกราคม จึงยุติการออกอากาศ โดยในผังรายการทีวีดิจิตอลจะแสดงชื่อตอนว่าเป็น ตอนจบ แม้จะไม่ใช่ตอนจบก็ตาม แต่ก็ได้ย้ายกลับไปออกอากาศช่อง MCOT HD เหมือนเดิมออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 7.30 น. - 8.00 น. ในรายการ ช่อง 9 การ์ตูน และเริ่มออกอากาศตอนที่ 21 ซึ่งเป็นตอนที่ฉายต่อจากช่อง MONO 29 เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ จนถึงวันที่ 17 สิงหาคม ปีเดียวกัน
ในการออกอากาศในช่อง MONO 29 จะออกอากาศในระบบเสียง 2 ภาษาพร้อมด้วยคำบรรยายภาษาไทย ขณะที่การออกอากาศช่อง MCOT HD ออกอากาศเป็นเสียงภาษาไทยภาษาเดียวและไม่มีคำบรรยายภาษาไทย ส่วนลิขสิทธิ์ในช่วงการออกทางช่อง MCOT HD และ MONO 29 นั้นเป็นของบริษัท Cartoon Club และได้มีการนำลงวิดีโอสตรีมมิ่งทางเว็บ Mono Maxx ซึ่งได้ลงครบทุกตอน
มหาวิทยาลัยเทกซัสเอแอนด์เอ็ม

มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม (Texas A&M University) หรือย่อว่า TAMU เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลตั้งอยู่ในเมือง คอลเลจสเตชัน ในรัฐเท็กซัส ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876)  ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลแห่งแรกของรัฐเท็กซัส ในปัจจุบัน (พ.ศ. 2548) มีนักศึกษาประมาณ 44,000 คน
ระบบสองสภา

ทฤษฎีของระบบสองสภา

ถึงแม้ว่าแนวคิดพื้นฐานของระบบสองสภาสามารถสืบย้อนไปได้ถึงทฤษฎีที่มีมาตั้งแต่สมัยซูเมอร์โบราณ และต่อมาถึงกรีกโบราณ อินเดียโบราณและโรม แต่สถาบันที่เป็นรูปเป็นร่างของระบบสองสภาปรากฏเห็นได้ชัดเจนในยุโรปยุคกลางซึ่งได้โยงให้เห็นความสัมพันธ์ที่ที่มีองค์อาณาจักรแตกต่างกัน เช่น สภาหนึ่งเป็นผู้แทนของอภิชนาธิปไตย (aristocracy) และอีกสภาหนึ่งเป็นผู้แทนสามัญชน

ระบอบสหพันธรัฐ

สหพันธรัฐ (อังกฤษ: Federation) คือการรวมกันของรัฐมากกว่า 2 รัฐขึ้นไป มีรัฐบาล 2 ระดับ คือรัฐบาลของแต่ละรัฐ เรียกว่า รัฐบาลท้องถิ่น และรัฐบาลกลาง คือ รัฐบาลที่รัฐตกลงมอบอำนาจไปส่วนหนึ่งตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ
รูปแบบของรัฐบาลหรือโครงสร้างรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐนั้นมีรากฐานมาจากแนวคิดระบอบสหพันธรัฐ (Federalism) ซึ่งจัดว่าเป็นแนวคิดต่างขั้วโดยสิ้นเชิงกับอีกระบอบหนึ่ง คือการปกครองแบบรัฐเดียว
สหพันธรัฐนั้นอาจประกอบไปด้วยประชาชนที่มีหลากหลายเชื้อชาติ หรืออาจมีพื้นที่ขนาดใหญ่ (แปดในสิบของประเทศที่ใหญ่ที่สุดในโลก ล้วนเป็นสาธารณรัฐ) แต่องค์ประกอบเหล่านั้นไม่ใช่ส่วนสำคัญ อย่างไรก็ดี ส่วนใหญ่แล้ว สหพันธรัฐนั้นเกิดขึ้นจากข้อตกลงระหว่างรัฐอธิปไตยที่มีมาก่อนแล้ว องค์กรระหว่างประเทศสำหรับกลุ่มประเทศสหพันธรัฐคือ องค์ประชุมกลุ่มประเทศสหพันธรัฐ (Forum of Federations) ถูกจัดตั้งขึ้นและมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงออตตาวา รัฐออนตาริโอ ประเทศแคนาดา ซึ่งมีจุดประสงค์ในการแบ่งปันแนวคิดและแนวปฏิบัติในการจัดการระบบรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่น ปัจจุบันมีประเทศสมาชิกทั้งหมด 9 ประเทศ

ระบอบอภิชนาธิปไตย

อภิชนาธิปไตย มาจากศัพท์ภาษากรีกโบราณว่า aristocracy ซึ่งหมายถึง รัฐบาลที่ "ปกครองโดยคนที่ดีที่สุด" คำจำกัดความนี้เป็นคำจำกัดความอันดับแรกในพจนานุกรมส่วนมาก ศัพท์ว่า aristocracy มาจากคำสองคำ ได้แก่ "aristos" หมายถึง "ดีที่สุด" และ "kratein" หมายถึง "การปกครอง" อภิชนาธิปไตยมักจะมีลักษณะใกล้เคียงเศรษฐยาธิปไตย หรือคือการปกครองโดยคนส่วนน้อยที่มีฐานะสูงกว่าคนทั่วไป ถือเป็นกลุ่มขุนนาง ผู้ดี กลุ่มเศรษฐี เป็นต้น ตัวอย่างของการปกครองเช่นนี้คือ ยุคโชกุนของญี่ปุ่น

ตัวอย่าง

 ประเทศที่มีสภานิติบัญญัติระบบสองสภา
 ประเทศที่มีสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยว
 ประเทศที่ไม่มีสภานิติบัญญัติ
 ไม่มีข้อมูล
ดิงกาเน

ดิงกาเน คาเซนซังกาโคนา ซูลู หรือสมเด็จพระราชาธิบดีดิงกาเน คาเซนซังกาโคนา ซูลู (อังกฤษ: Dingane kaSenzangakhona Zulu) (1795–1840) โดยปกติจะเรียกว่า ดิงกาเน เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซูลู ตั้งแต่ปี 1828 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 2 ของอาณาจักรซูลู พระองค์ครองราชย์ต่อจากชากาซูลู พระมหากษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรซูลู
บิชอป (ตัวละคร)

ประวัติ

บิชอปใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางสงครามระหว่างสองเผ่าพันธ์ ช่วงวัยรุ่นเขาค้นพบว่า เขาสามารถใช้พลังที่เขามี ช่วยหยุดความขัดแย้งนี้ได้ คือการเข้าร่วม Xavier’s Security Enforcer กองกำลังรักษาความปลอดภัยที่ถูกจัดตั้งขึ้นโดยศาสตราจารย์ เอ็กซ์ เขาไต่เต้า จนได้เป็นตำรวจแผนกคดีฆาตกรรมของ XSE โดยมีหน้าที่ตรวจการเมืองที่โดนผลกระทบจากสงคราม ที่ปกคลุมด้วยกัมตภาพรังสี จนยากที่คนทั่วไปจะอาศัยอยู่ได้
ในระหว่างการไล่ล่า Trevor Fritzroy อาชญากรกลายพันธ์ที่มีความสามารถในการเปิดประตูเวลา บิชอป และสมาชิก XSE หลุดเข้าไปในประตูเวลา และพบว่าพวกเขาถูกส่งกลับมายังยุคสมัยของเหล่า X-Men และระหว่างการต่อสู่กับ ฟริทซอย สมาชิกในทีมของเขาถูกสังหาร และตัวเขาเองบาดเจ็บสาหัส แต่โชคยังเข้าข้างเค้า เขาได้พบกับเหล่า X-Men ฮีโร่ของเขา และช่วยชีวิตเขาไว้ และหลังจากหายดี เซเวียร์ก็ชวนเขาเข้าร่วม X-Men และเขาก็ยินดีเข้าร่วมด้วยความเต็มใจ
โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ

พระประวัติ

โบดว เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ ประสุติเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 ณ ปารีส เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ กับ ฟิลิฟินส์ เดอ โนอายส์ พระองค์กลายเป็น เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ ตั้งแต่วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2503 - 3 มีนาคม พ.ศ. 2528  หลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เคาน์เตสโมนิก เดอ บุยซิส สตรีชั้นสูงแห่งฝรั่งเศส แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน และเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2528 โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญก็สิ้นพระขนม์ลงด้วยพระชันษา 66 ปี ทำให้ตำแหน่งเจ้าชานพระประมุขแห่งลีญตกไปเป็นของพระอนุชาคือ อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ
พระนาม โบดวง ของพระองค์นั้นได้รับการไปตั้งเป็นพระปรมาภิไธยของ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม
ออลเอ็กเซส

รายละเอียด

เอ็ม. แชโดวส์ พูดถึงออลเอ็กเซสไว้ว่า "วิดีโอนี้ใช้เวลาถึงแปดปีในการถ่ายทำ เราไม่อยากเอาเปรียบแฟน ๆ ด้วยการออกวิดีโอการแสดงธรรมดา ๆ แต่ว่าเราอยากตอบแทนแฟนของเราด้วยการให้เขาได้เห็นว่าอะไรทำให้เพื่อนรักห้าคนมากิน นอน และใช้ชีวิตด้วยกันในแบบอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ดีวีดีนี้จะเผยทุกอย่างตั้งแต่ชีวิตหลังเวทีจนถึงการแสดงครั้งแรก ๆ ของพวกเราในบ้านเกิด เราจะไม่ทิ้งรายละเอียดอะไรที่แฟน ๆ ถามถึงในหลายปีที่ผ่านมานี้ ต่างจากดีวีดีคอนเสิร์ตจำเจพวกนั้นนี่จะเป็นสารคดีที่คุณสามารถหยิบมาดูได้เรื่อยๆ"
ปัทมวรรณ นิยม

ประวัติ

ปัทมวรรณ นิยม นามสกุลเดิมก่อนสมรส เค้ามูลคดี (ชื่อเล่น : ยุ้ย) เกิดเมื่อ วันจันทร์ ที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2519 เป็นนักแสดง และ นักร้องหญิงชาวไทย มีชื่อจริงว่า ปัทมวัลย์ ตระกูลเค้ามูลคดี หรือ ปัทมวัลย์ นิยม เป็นนักแสดงชาวไทย บุตรของรอง เค้ามูลคดี นักแสดงและนักพากย์ภาพยนตร์ชื่อดัง กับ ปทุมวดี โสภาพรรณ มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง น้องเมีย ซึ่งแสดงเมื่ออายุ 13 ปี เคยเป็นนักร้องมีอัลบั้มเพลงกับค่ายคีตา เข้าสู่วงการด้วยการเป็นนักแสดง ก่อนจะมาเป็นนักร้องภายใต้สังกัด คีตาเรคคอร์ดส มีเพลงสร้างชื่อเสียงได้แก่ รู้แล้วจะหนาว, อย่าเกินกว่านี้, หลอกเด็ก, ชนท้ายหัวใจ, เธอยังคงมีฉัน เป็นต้น นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้นำเทรนด์ลูกปัดร้อยผม จากสไตล์การแต่งตัวในอัลบั้มชุดแรกของเธออีกด้วย 
ยุ้ย ปัทมวรรณ จบการศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนถนอมพิศวิทยา ระดับมัธยมที่โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และระดับปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ทำงานในตำแหน่ง เลขานุการประธานกรรมการบริหาร บริษัท บางกอกแอร์เวย์ ปัจจุบันจบปริญญาโทจากสถาบันบริหารศาสตร์ (นิด้า)
มีผลงานแสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรก คือ วัลลี ละครภาคเย็นทางช่อง 3 และในปี พ.ศ. 2533 ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "น้องเมีย" ของ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล จนได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 14 ประจำปี พ.ศ. 2533 พิเศษดาวรุ่งฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม เมื่อโตเป็นสาวจึงมีผลงานแสดงละครและภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น ริษยา (ละครโทรทัศน์), บัลลังก์เมฆ, สายรักสายสวาท, ลูกรักลูกชัง, สามมะรุมกับกลุ่มมะไฟ (ละครที่คุณแม่ของยุ้ยเป็นผู้จัด), พ่อดอกประดู่ (แสดงคู่กับ สิทธิพร นิยม) ฯลฯ และมีผลงานอัลบั้มเพลงของตัวเอง 4 ชุด คือ รู้แล้วจะหนาว, เพราะเธอยังคงมีฉัน, ออเรนจ์-ยุ้ย กับค่ายคีตา และชุด ร้องเพลงให้พ่อฟัง กับค่ายนพพงศ์ ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดเดียวที่ออกมาในแนวเพลงลูกทุ่ง
ปัจจุบัน ปัทมวรรณ สมรสกับ สิทธิพร นิยม มีบุตรสาวคือ น้องพริม

พิธีกรรายการ

ปีพ.ศ. 2536  รายการ นะคะ (ร่วมกับเกด นารากร  นุ๊ก สุทธิดา)  เวลา 10.00-11.00น.  ช่อง 3 ทุกวันเสาร์
SSSS.GRIDMAN

เรื่องย่อ

ฮิบิกิ ยูตะ เสียความทรงจำและมองเห็นในสิ่งที่คนทั่วไปมองไม่เห็น เขาได้พบกับ กริดแมน จากคอมพิวเตอร์ของ ทาคาราดะ ริกกะ เพื่อนของเขา ที่เหมือนจะรู้จักเขา จนมีมอนสเตอร์เข้าโจมตีโรงเรียน คอมพิวเตอร์นั้นได้เปลี่ยนร่างยูตะ ให้กลายเป็น กริดแมน

กริดแมน

สิ่งมีชีวิตที่มาจากพลังงานที่เรียกว่าไฮเปอร์เอเจนท์ อาศัยในคอมพิวเตอร์เก่าที่ชื่อจังค์ที่อยู่ในร้านขายของเก่าที่ชื่อว่าอายะ เมื่อยูตะแปลงร่างจะใช้อุปกรณ์แปลงร่างที่ชื่อว่า พริมัล แอคเซปเตอร์ โดยใช้คำพูดว่า แอคเซสแฟลช จะทำการรวมร่างกับกริดแมนทำให้มีร่างกายจริงขึ้นมาพร้อมร่างขนาดยักษ์