google/wiki40b huggingface dataset:
วิกฤตการณ์ผู้ย้ายถิ่นยุโรป

วิกฤตการณ์ผู้ย้ายถิ่นยุโรป หรือ วิกฤตการณ์ผู้ลี้ภัยยุโรป คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปี 2558 จากการที่ผู้ลี้ภัยและผู้ย้ายถิ่นทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้นจากพื้นที่อย่างตะวันออกกลาง เอเชียใต้ ทวีปแอฟริกา และคาบสมุทรบอลข่านตะวันตกหลั่งไหลสู่สหภาพยุโรปข้ามทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ และสมัครขอที่ลี้ภัย ผู้ลี้ภัยส่วนใหญ่มาจากประเทศซีเรีย อัฟกานิสถานและเอริเตรีย มีการใช้คำนี้ตั้งแต่เดือนเมษายน 2558 เมื่อเรืออย่างน้อยห้าลำที่บรรทุกผู้ย้ายถิ่นมุ่งทวีปยุโรปเกือบสองพันคนล่มในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยมียอดผู้เสียชีวิตรวมประเมินไว้กว่า 1,200 คน
วิกฤตการณ์นี้เกิดในบริบทความขัดแย้งที่ดำเนินอยู่ในประเทศแอฟริกาเหนือและตะวันออกกลางหลายประเทศ ตลอดจนรัฐบาลสหภาพยุโรปหลายแห่งที่ปฏิเสธสมทบตัวเลือกช่วยเหลือปฏิบัติการมาเรนอสตรัม (Operation Mare Nostrum) ที่ประเทศอิตาลีดำเนินการ ซึ่งปฏิบัติการไทรทันของฟรอนเท็กซ์ (Frontex) รับช่วงต่อในเดือนพฤศจิกายน 2557 เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2558 รัฐบาลสหภาพยุโรปตกลงอุดหนุนปฏิบัติการตระเวนชายแดนในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเป็นสามเท่าเพื่อให้เท่ากับขีดความสามารถของปฏิบัติการมาเรนอสตรัมก่อนหน้า แต่องค์การนิรโทษกรรมสากลพลันวิจารณ์การสั่งการของสหภาพยุโรปที่ไม่ "ขยายพื้นที่ปฏิบัติการของไทรทัน" ไปพื้นที่ซึ่งเดิมครอบคลุมในมาเรนอสตรัม หลายสัปดาห์ต่อมา สหภาพยุโรปตัดสินใจเริ่มปฏิบัติการใหม่ซึ่งมีฐานที่กรุงโรม ชื่อว่า อียูเนฟฟอร์เมด (EU Navfor Med) ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือเอกชาวอิตาเลียน เอนรีโก กรีเดนดีโน
ตามข้อมูลของยูโรสแตด รัฐสมาชิกสหภาพยุโรปได้รับคำขอที่ลี้ภัย 626,000 ครั้งในปี 2557 เป็นจำนวนสูงสุดนับแต่คำขอ 672,000 ครั้งที่ได้ในปี 2535 ในปี 2557 การตัดสินใจเรื่องคำขอที่ลี้ภัยในสหภาพยุโรปในชั้นต้นส่งผลให้ผู้ขอที่ลี้ภัยกว่า 160,000 คนได้รับสถานภาพคุ้มครอง ขณะที่อีก 23,000 คนได้รับสถานภาพคุ้มครองระหว่างอุทธรณ์ (on appeal) อัตราการรับรองผู้ขอที่ลี้ภัยอยู่ที่ 45% ในชั้นต้นและ 18% ในชั้นอุทธรณ์ สี่รัฐ ได้แก่ ประเทศเยอรมนี สวีเดน อิตาลีและฝรั่งเศสได้รับคำขอที่ลี้ภัยราวสองในสามของสหภาพยุโรปและให้สถานภาพคุ้มครองเกือบสองในสามในปี 2557 ขณะที่สวีเดน ฮังการีและออสเตรียติดประเทศที่รับคำขอที่ลี้ภัยของสหภาพยุโรปต่อหัวมากที่สุด เมื่อปรับกับประชากรของตนแล้ว

สถิติด้านประชากรศาสตร์

ก่อนปี 2557 จำนวนการยื่นขอที่ลี้ภัยในสหภาพยุโรปในปี 2535 ยอด (672,000), 2544 (424,000) และ 2556 (431,000) และในปี 2557 มีมากถึง 626,000 ตามรายงานของ UNHCR, ประเทศในสหภาพยุโรปที่มีตัวเลขที่ใหญ่ที่สุดของผู้ลี้ภัยที่ได้รับการยอมรับในปลายปี 2557 เป็นฝรั่งเศส (252,264), เยอรมนี (216,973), สวีเดน (142,207) และสหราชอาณาจักร (117,161)
มหาวิทยาลัยลัตเวีย

มหาวิทยลัยลัตเวีย เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาลที่มีชื่อเสียงเป็นลำดับต้นๆของสาธารณรัฐลัตเวีย และเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งในแถบคาบสมุทธบอลติก ตั้งอยู่ที่เมืองริกาซึ้งเป็นเมืองหลวงของประเทศ มีนักศึกษาประมาณ 20000 คน โดยมีนักศึกษาปริญญาเอกถึง 853 คน (ปี 2011)

ประวัติ

มหาวิทยาลัยลัตเวีย ก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 28 กันยายน 1919 ได้สร้างมาจากวิทยาลัย ริกา โปลีเทคนิค (ก่อตั้งขึ้นใน ปี 1862 ) อธิการคนแรกของมหาวิทยาลัยคือ พอล วอล (Paul Walden) ซึ้งเป็นนักเคมี ในปี 1923 มหาวิทยาลัยได้รับการเปลี่ยนชื่อจาก วิทยาลัย ริกา โปลีเทคนิค เป็น มหาวิทยาลัยลัตเวีย ( Universitas Latviensis ) ในปัจจุบัน
ใน ช่วงระหว่าง ปี 1919 และ 1940 ที่มหาวิทยาลัยลัตเวีย เป็นศูนย์กลางที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการศึกษาขั้นสูง ทางด้านวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมของลัตเวีย ในอดีตอาคารริกา โปลีเทคนิค ซึ้งตั้งอยู่บริเวณถนน 19 Raina ทำหน้าที่เป็น อาคารหลักของมหาวิทยาลัยจนถึงในปัจจุบันก็ยังใช้อาคารหลังนี้ในการเรียนการสอนอยู่
ในปีก่อนสงคราม มหาวิทยาลัยเป็นไปได้ที่จะได้รับการศึกษาทางวิชาการขั้นสูงที่ไม่เพียงแต่เป็นมหาวิทยาลัยทางด้านวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมของลัตเวีย แต่ยังสามารถจะก่อตั้งโรงเรียนสอนดนตรีของลัตเวียและสถาบันศิลปะ โดยได้รวมโรงเรียนการดนตรีและศิลปะ ริกาเข้าไปในมหาวิทยาลัย และได้เปิดหลักสูตรในสถานศึกษาดังกล่าว หลังจากนั้น ได่ก่อตั้งวิทยาลัยเกษตรลัตเวีย สถาบันการแพทย์ริกา วิทยาลัยเทคนิคริกา ผนวกรวมกันจนเป็นมหาวิทยาลัยลัตเวีย และกลายเป็นศูนย์กลางของการศึกษา เรียนรู้ อีกทั้งยังเป็นศูนย์กลสงของการวิจัยที่รู้จักกันดี

หลักสูตรที่เปิดสอน

ทางมหาวิทยาลัยได้เปิดสอนทั้งหมด 13 คณะ คณะชีววิทยา คณะเคมี คณะฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์และการบัญชี คณะการศึกษาและศิลปศาสตร์ คณะภูมิศาสตร์และโลก คณะประวัติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ คณะเทคโนโลยี และคณะคอมพิวเตอร์
วัดธรรมิการาม (ลพบุรี)

จารึกจิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมิการาม

จิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมมิการามหรือวัดค้างคาว หมู่ ๔ ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี 
ที่วัดดังกล่าวนั้น มีจิตรกรรมฝาผนังภายในอาคารของวัดสองแห่งคือ 
๑. จิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถ เป็นภาพวาดอยู่เหนือระดับกรอบบนของประตูแและหน้าต่างภายในพระอุโบสถทั้งสี่ด้าน เป็นเรื่องพุทธประวัติโดยเริ่มเนื้อหาแรกที่ผนังด้านหลังพระพุทธรูปประธานคือ เรื่องพระราชพิธีอภิเษกสมรสของเจ้าชายสิทธัตถะ และพระนางพิมพา จากนั้นเป็นเรื่องเสด็จออกผนวช ผจญมา ตรัสรู้ ประทานธรรม เสด็จดับขันธ์ปรินิพพาน และสมโภชแบ่ง พระบรมสารีริกธาตุ ไม่ปรากฏชื่อศิลปินผู้วาด 
๒. จิตรกรรมฝาผนังภายในพระวิหาร เป็นภาพวาดอยู่เหนือระดับกรอบบนของประตูและหน้าต่างภายในพระวิหารทั้งสี่ด้าน เป็นภาพวาดเรื่องทศชาติโดยมีชื่อแต่ละพระชาติกำกับคือ เตมียชาดก มหาชนกชาดก สุวรรณสามชาดก เนมิราชชาดก มโหสถชาดก ภูมริทัตชาดก จันทกุมารชาดก พระพรหมนารทชาดก พระวิธูรชาดก และพระเวสสันดรชาดก ที่ผนังด้านตรงข้ามกับพระประธาน มีข้อความเขียนไว้ว่า เขียนเดือน ๑๑ ขึ้น ๘ ค่ำ ปีกุน สำเร็จแล้วปีชวด พ.ศ. ๒๔๖๗ ราคา ๙๔ บาท ช้าง (ช่าง) เพงเป็นผู้เขียนไว้ใน พระพุทธศาสนา  รูปแบบของการวาดเป็นแบบท้องถิ่น จิตรกรรมทั้งสองแห่งอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ จากการพิจารณาจึงน่าจะเป็นภาพที่วาดอยู่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว - รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (พ.ศ. ๒๓๙๔ - ๒๔๕๓) รูปแบบจิตรกรรมเป็นแบบ "หลวง"
บึงหล่ม

ประวัติ

บึงหล่มซึ่งแต่ก่อนบึงหล่มได้เรียกกันว่า ”บึงล่ม” สาเหตุที่เรียกกันว่าบึงล่มเพราะในสมัยก่อนมีเรื่องเล่ากันว่าบึงหล่มเป็นเมืองเก่าเมืองหนึ่งซึ่งมีพระมหากษัตริย์ปกครองอยู่และมีเจ้าชายปกครองเมืองอยู่ด้วยวันหนึ่งเจ้าชายของบึงหล่มได้ลงไปอาบน้ำเหมือนทุกๆวันในขณะที่กำลังอาบน้ำอยู่สายตาเหลือบไปเห็นดอกบัว 2 ดอก เจ้าชายก็แปลกใจเพราะบริเวณนั้นไม่เคยมีป่าบัวเลย ดอกบัวที่โผล่ขึ้นมานั้นเป็นดอกบัวบานและดอกบัวตูมที่มีความงดงามมาก แต่เมื่อเจ้าชายพิจารณาแล้วก็คิดว่าดอกบัวบานนั้นงดงามกว่าดอกบัวตูม เจ้าชายจึงเด็ดดอกบัวและนำดอกบัวบานที่คิดว่างดงามมากกว่าดอกบัวตูมให้กับภรรยา ส่วนบัวตูมนั้นให้กับมารดา เมื่อกาลเวลาผ่านไปกลีบดอกบัวบานก็เริ่มร่วงหล่นไปตามกาลเวลาพร้อมกับภรรยาก็เริ่มชราลงเป็นลำดับทำให้เกิดความเบื่อหน่ายตรงกันข้ามกับมารดาที่มีความงดงามขึ้นดังกับดอกบัวตูมที่ค่อยๆแย้มกลีบทำให้เกิดความปรารถนาในตัวมารรดาของตนฉันชู้สาวเพียงแค่เจ้าชายคิดภายใต้เมืองหล่มก็เกิดเสียงดังขลุกขลักๆและลั่นขึ้นมาทันที่สร้างความตกใจให้กับชาวบ้านยิ่งนัก
วันหนึ่งเจ้าชายเข้าไปหามารดาและพูดสนทนาในเรื่องต่างๆแล้วตั่งคำถามกับมารดาว่า ”ประตูที่เราเคยออกมาแล้วเราจะเข้าไปอีกได้ไหม” มารดาคิดว่าเจ้าชายคงถามตามปกติจึงตอบลูกว่า ”ทำไมละลูกประตูที่เราเคยเข้าเคยออกเป็นประจำอยู่แล้วทำไมเราจะเข้าไปอีกไม่ได้” ทำให้เจ้าชายพึ่งพอใจในคำตอบมากหลังจากวันนั้นเจ้าชายจึงตัดสินใจว่าจะต้องเข้าไปหามารดาและปลุกปล้ำให้ได้ เมื่อเจ้าชายเคาะประตูเรียกมารดาหลังจากสิ้นเสียงเคาะประตูแผ่นดินของเมืองก็เกิดการสั่นและค่อยๆยุบตัวลงอย่างช้าด้วยสัญชาตญาณทำให้ต่างก็วิ่งหนีไปคนละทาง
กล่าวถึงเจ้าชายได้วิ่งหนีไปพร้อมกับบริวารอีกมากมายไปทางทิศใต้ของเมืองหล่มมาพักเหนื่อยที่บ้านทุ่งสาร (ในอำเภอพรหมพิรามปัจจุบัน) แต่ก็ยังเกรงว่าแผ่นดินจะถล่มมาถึงจึงพาบริวารเดินทางต่อไปและมาหยุดเพื่อเรียกขวัญที่หมู่บ้านเหล่าขวัญ (หมู่บ้านเหล่าขวัญในปัจจุบัน) เมื่อบรรดาผู้ติดตามได้มีกำลังใจดีแล้วจึงเดินทางต่ออย่างไร้จุดหมายและไม่มีผู้ใดทราบเรื่องราวของเจ้าชาย
กล่าวถึงมารดาของเจ้าชายเมื่อเกิดเหตุการณ์แผ่นดินถล่มก็ได้พาบริวารหนีไปทางทิศเหนือของบึงหล่มและมาพักนั่งอิงต้นไม้ใหญ่ซึ่งแต่ก่อนเรียกว่าหมู่บ้านนางอิง (หมู่บ้านนาอินปัจจุบัน) นางหยุดพักได้เพียงครู่เดียวก็ออกเดินทางต่อเมื่อแน่ใจว่าแผ่นดินคงถล่มมาไปถึงจึงงมาพักที่หมู่บ้านนางยั้ง (หมู่บ้านนายางปัจจุบัน) แล้วจึงออกเดินทางต่อและมาหยุดคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงเรียกว่าหมู่บ้านนางคำนึง (หมู่บ้านนาคนึงในปัจจุบัน) และออกเดินทางต่อและมาตั้งถิ่นฐานในเมืองลับแลจังหวัดอุตรดิตถ์ปัจจุบัน

อาณาเขตของบึงหล่ม

บึงหล่มมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอุตรดิตถ์ ใน อำเภอพิชัย ตำบลนาอิน และติดต่อกับ หมู่บ้านท้องโพลง ตำบลดงประดำ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลกโดยมีบึงขนาดกว้างอยู่ระหว่างกลางและมีเนื้อที่ประมาณ 4000-7000 ไร่

ลักษณะภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศของบึงหล่มเป็นที่ราบสูงติดกับเขาฝากบึงเขาปรัง เป็นบึงที่มีน้ำลึกประมาณ 3-4 เมตร และมีชาวบ้านทำนาบริเวณรอบบึง

ลักษณะประชากร

ลักษณะประชากรระว่าง บ้านนาอิน กับ บ้านท้องโพลง มีหมู่บ้านประมาณ 15 หมู่และมีประชากร ประมาณ 8000 ถึง 9000 คน
มังกรหยก ศึกสองจ้าวยุทธจักร

เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวกล่าวถึงในวัยหนุ่มของ อั้งชิด ลูกเศรษฐี ที่มีคุณธรรมต้องการช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ตลอดช่วงชีวิตของอั้งชิด เขาได้พบกับสตรีผู้สวยงามหลายต่อหลายนาง จนบางครั้งก็เกิดเป็นความสัมพันธ์แบบรักสามเส้า เช่นเดียวกับ ต้วนจื้อซิน ที่ได้รับการเลี้ยงดูจากหญิงที่ยากจนผู้นำเขามาเลี้ยงดู  ต่อมาเมื่อต้วนจื้อซิน ได้รับทราบถึงชาติกำเนิดที่แท้จริง ว่าเขาเป็นถึงรัชทายาทแห่งเมืองตาลีฟู 
สองจอมยุทธต้องเผชิญกับความแค้น ความรัก บุญคุณที่ต้องทดแทน จนก่อให้เกิดความเข้าใจผิดซึ่งกันและกัน แต่เมื่อชาติบ้านเมืองเกิดการถูกคุกคามจากชาวกิม ทำให้ทั้งคู่ต้องร่วมมือกันเพื่อกำจัดศัตรูของบ้านเมือง โดยการใช้ สุดยอดวิชา 18 ฝ่ามือพิชิตมังกร  กับ 36 ท่าไม้เท้าตีสุนัข เพื่อทำให้ราชวงศ์ซ่ง ยังคงดำรงอยู่ต่อไปได้
ยฺเหวียน ซินเยฺว่

ผลงานในระดับอาชีพ

เจิ๋ง เข้าแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 ให้แก่ทีมกวางตุ้งเอเวอร์แกรนด์ โดยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงหลังจากเป็นฝ่ายชนะทีมโฟเลโรซูริค ที่ 3-1 เซต
รุทรักษะ

ที่มาความเชื่อ

เชื่อกันว่าเมื่อพระศิวะ ทรงเห็นความทุกข์ยากของเหล่ามนุษย์ น้ำพระอัสสุชล(น้ำตา)ขององค์พระศิวะหยดลงมาบนพื้นโลก และเมื่อหยดถึงพื้นดินนั้นก็เกิดเป็นต้นไม้ขึ้น พระศิวะจึงได้อำนวยพรให้กับต้นไม้นั้นโดยให้ถือว่าเป็นต้นไม้มงคลและตั้งชื่อให้ว่าต้นรุทรักษะและอำนวยพรให้แก่มนุษย์ที่ได้นำเมล็ดรุทรักษะไปประดับหรือสวมใส่ด้วยความเคารพ
ดรรชนีหักเห

การกระจายและการดูดกลืน

ดรรชนีหักเหนั้นมีค่าขึ้นกับความถี่ (ยกเว้นในสุญญากาศ ซึ่งทุกความถี่เดินทางด้วยความเร็วเท่ากันเท่ากับ ) ปรากฏการณ์นี้รู้จักกันในชื่อการกระจาย ของแสง ซึ่งเป็นต้นเหตุให้ปริซึมแบ่งแสงขาวออกเป็นสีต่างๆ และเป็นเหตุผลที่รุ้งกินน้ำมีหลายสี ในช่วงคลื่นที่วัสดุไม่ดูดซับแสง ดรรชนีหักเหจะเพิ่มขึ้นตามความถี่ ในขณะที่ใกล้ความยาวคลื่นที่แสงถูกดูดซับได้ ดรรชนีหักเหจะลดลงเมื่อความถี่เพิ่มขึ้น
สมการของเซลไมเออร์ (Sellmeier equation) ให้ผลค่อนข้างดีในการทำนายปรากฏการณ์การกระจาย และในตารางค่าดรรชนีหักเหนั้นมักบอกเป็นสัมประสิทธิ์เซลไมเออร์ แทนที่จะเป็นค่าดรรชนีหักเหจริง

แอนไอโซทรอปี

ดรรชนีหักเหของตัวกลางบางชนิดนั้นมีค่าขึ้นกับโพลาไรเซชั่นและทิศทางการเคลื่อนที่ของแสงในตัวกลางนั้น คุณสมบัตินี้มีชื่อเรียกว่า การหักเหสองแนว (birefringence) หรือ แอนไอโซทรอปี (anisotropy) ในกรณีส่วนทั่วไป ค่าคงที่ไดอิเล็กทริก (dielectric constant) เป็นเทนเซอร์ระดับ 2 (เมทริกซ์ 3 คูณ 3) ซึ่งไม่สามารถอธิบายได้ด้วยดรรชนีหักเหเท่านั้น นอกจากเมื่อพิจารณาที่แสงที่มีโพลาไรเซชั่นบนแกนผลึกของวัสดุ

Nonlinearity

สนามไฟฟ้าขนาดใหญ่ของแสงที่มีความเข้มสูง (เช่นแสงเลเซอร์) อาจทำให้ดรรชนีหักเหของตัวกลางเปลี่ยนแปลงได้เมื่อแสงนั้นเดินทางผ่าน ซึ่งทำให้เกิดปรากฏการณ์ nonlinear optics ขึ้น ถ้าดรรชนีหักเหแปรผันตามกำลังสองของขนาดของสนาม (แปรผันตรงกับความเข้มแสง) จะเรียกว่า Kerr effect และสามารถทำให้เกิดปรากฏการณ์ต่างๆ เช่น self-focusing และ self phase modulation

การประยุกต์ใช้

ดรรชนีหักเหของสารละลายน้ำตาลสามารถใช้เป็นตัวบ่งบอกปริมาณน้ำตาลที่ละลายอยู่ได้ ดู en:Brix
ลีน่า คริสเตนเซ่น

ประวัติ

ลีน่า คริสเตนเซ่น เป็น นักแสดง นักร้อง และ นางแบบ เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2521 เป็นลูกครึ่งไทย-เดนมาร์ก ช่วงอายุ 16 ปี เริ่มเข้าวงการด้วยการถ่ายแบบแฟชั่น หลังจากนั้นก็ได้เป็นศิลปินในสังกัด กรีนบีนส์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีอัลบั้มเดี่ยว 1 ชุดด้วยกันคือ "อัลบั้ม Body Beat" ในปี 2540 
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ รูดี้ ซัลกาโด มีบุตรชาย 1 คน ชื่อว่า เซบาสเตียน และลูกสาว 1 คน ชื่อว่า แองเจลีน่า
หญิงรักร่วมเพศ

หญิงรักร่วมเพศ หรือ เลสเบียน (อังกฤษ: lesbian) เป็นการอธิบายความต้องการทางเพศและความต้องการฉันคู่รัก (romantic desire) ระหว่างหญิง คำว่า "เลสเบียน" อาจใช้เป็นคำนาม หมายถึง หญิงที่ระบุตนหรือถูกผู้อื่นมองว่ามีลักษณะรักเพศเดียวกัน หรือเป็นคำคุณศัพท์ ใช้อธิบายลักษณะเฉพาะของวัตถุหรือกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับความปรารถนารักเพศเดียวกันของหญิง
ฟิลิปป์ มาร์แชนด์

ฟิลิปป์ มาร์แชนด์ (1 กันยายน ค.ศ. 1939 – 10 มกราคม ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองชาวฝรั่งเศส เป็นสมาชิกรัฐสภาจังหวัดชาร็องต์-มารีตีม[1][./Philippe_Marchand#cite_note-1 [1]] เคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 จนถึง ค.ศ. 1992
เรจิสเตอร์

เรจิสเตอร์ หรือ รีจิสเตอร์ (อังกฤษ: register) ในอิเล็กทรอนิกส์ดิจิทัล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการคำนวณ เรจิสเตอร์จะเก็บข้อมูลเป็นบิทจำนวนมากเพื่อให้ระบบต่างๆสามารถเขียนเข้าไปใหม่หรืออ่านบิททั้งหมดนั้นได้พร้อมกัน เรจิสเตอร์เป็นหน่วยความจำขนาดเล็ก ที่ทำงานได้เร็วมาก ในระบบคอมพิวเตอร์ หน่วยความจำเหล่านี้ ใช้เก็บข้อมูลที่จำเป็นในการคำนวณ หรือสถานะการทำงานของหน่วยประมวลผลกลาง และมักถูกอ้างถึงบ่อย ในระหว่างการคำนวณของหน่วยประมวลผล เพื่อให้โปรแกรมที่ทำงานอยู่ สามารถเข้าถึงข้อมูลที่จำเป็นเหล่านี้ ได้อย่างรวดเร็ว

มาตรฐาน

SPIRIT IP- XACT และ DITA SIDSC XML เป็นตัวกำหนดรูปแบบ XML มาตรฐานสำหรับ memory-mapped registers
เอลิกอส

ในปิศาจวิทยา เอลิกอส (อังกฤษ: Eligos)เป็นดยุกแห่งนรกผู้มีอสูรใต้บังคับบัญชา 60 กองและเป็นปิศาจตนที่ 15 ในบท อาร์สโกเอเทีย จากหนังสือกุญแจย่อยของโซโลมอน ชื่ออื่นๆของเอลิกอสก็คือ อบิกอร์ (อังกฤษ: Abigor) และ เอลิกอร์ (อังกฤษ: Eligor)
เอลิกอสมีอำนาจในการเปิดเผยสิ่งที่ซ่อนอยู่ สามารถทำนายผลของสงครามในอนาคตและแนะนำยุทธศาสตร์ให้ผู้อัญเชิญได้ ผู้ที่อัญเชิญเอลิกอสจึงมักเป็นที่ชื่นชอบในบรรดาผู้มีชื่อเสียง โดยเฉพาะขุนศึกและพระราชา
เอลิกอสมีลักษณะเป็นอัศวินขี่ม้า ถือหอก ธงตรา และไม้เท้าหรืองูพิษ
หมากรุกสากลสี่คน

ประวัติ

ทฤษฎีค็อกซ์–ฟอร์บส ของต้นกำเนิดหมากรุกสากลอ้างว่าเวอร์ชันผู้เล่นสี่คนเป็นรูปแบบที่เก่าแก่ที่สุดของเกม คำอธิบายของเกมหมากรุกสี่ผู้เล่นจะพบในข้อความที่เขียนของอินเดียประมาณปี ค.ศ. 1500 นอกจากนี้ ฐิติทัตวะแห่งรหุนันทนาได้พรรณาถึงรูปแบบหนึ่ง ซึ่งยังคงที่จะเล่นกันในศตวรรษที่ 20 
ส่วนตัวอย่างเอกสารแรกของหมากรุกสากลสี่ผู้เล่นสมัยใหม่ได้รับการเขียนโดยกัปตันจอร์จ โฮป เวอร์นีย์ ในประเทศอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1881

ทีม

รูปแบบที่พบมากที่สุดเป็นการแข่งแบบสองต่อสองที่เป็นพันธมิตรต่อกันโดยไม่สามารถกินพวกเดียวกันเองได้ หากแต่สามารถช่วยพันธมิตรทั้งในเชิงป้องกันและเชิงรุก ผู้เล่นที่เป็นพันธมิตรต่อกันจะนั่งตรงข้ามกัน และหาทางที่จะรุกฆาตคนที่อยู่ทางซ้ายและขวาของพวกเขา เกมจะจบลงเมื่อขุนทั้งสองของฝ่ายตรงข้ามถูกรุกฆาต แต่ถ้าสามารถทำการรุกฆาตได้เพียงตัวเดียว เกมก็เป็นอันเสมอกัน

เดี่ยว

การเล่นแบบเดี่ยวยากกว่าการเล่นแบบทีมเป็นอย่างมาก ในวิธีการนี้ ผู้เล่นแต่ละคนสามารถทำการรุกผู้เล่นสามคนที่เหลือ เมื่อผู้เล่นคนหนึ่งถูกรุกฆาต ผู้เล่นที่ถูกรุกฆาตสามารถนำตัวหมากของเขาออกจากกระดาน หรือผู้เล่นที่ถูกรุกฆาตสามารถใช้ตัวที่เหลืออยู่ในตาเดินของผู้เล่นก็ได้ โดยเกมจะยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งเหลือผู้เล่นที่รอดอยู่เพียงคนเดียว
สารเสพติด

ประวัติ

กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการนำเอาโบรไมด์ (Bromide) มาใช้เป็นยาระงับประสาทและรักษาโรคลมชัก ซึ่งได้รับความนิยมมากพอ ๆ กับยาวาเลียม (Valium) และยาริเบรียม (Librium) ในปัจจุบัน แต่โบรไมด์สะสมในร่างกาย ทำให้เกิดอาการวิกลจริต และทำลายสมองอย่างถาวรด้วย ในระยะใกล้เคียงกันก็มีผู้ผลิตยาบาบิทเชอริท (Barbiturate) และยาสงบประสาทตัวอื่น ๆ และได้รับความนิยมใช้อย่างแพร่หลายเช่นกัน โดยผู้ใช้ไม่ทราบถึงฤทธิ์ในการเสพติดของยาเหล่านี้ ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19  มีผู้พบโคเคนและกัญชาซึ่งมีฤทธิ์ทำให้จิตใจสบายโคเคนพบว่ามีประโยชน์ทางการรักษาโรคด้วยโดยใช้เป็นยาชาเฉพาะที่ ดังนั้นโคเคนจึงเป็นที่นิยมใช้เป็นผลให้มีการเสพติดโคเคน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 แอมเฟตามีนถูกนำมาใช้ในกองทหารญี่ปุ่น เยอรมัน อเมริกัน และอังกฤษ เพื่อให้ร่างกายมีกำลังกระฉับกระเฉงอยู่ตลอดเวลา พอหลังสงครามยาซึ่งกองทัพญี่ปุ่นกักตุนไว้มาก็ทะลักสู่ตลาด ทำให้ประชาชนชาวญี่ปุ่นใช้ยากันมาก ในปี ค.ศ.1955 คาดว่ามีชาวญี่ปุ่นติดแอมเฟตามีนราวร้อยละ 1 ระหว่าง ค.ศ.1960-1970 ในประเทศสวีเดนมีการใช้ยา Phenmetrazine (Preludin) ซึ่งคล้ายแอมเฟตามีน ฉีดเข้าหลอดเลือดดำด้วย ในสหรัฐเมริกาพวกฮิปปี้ซึ่งเคยนิยมใช้ แอลเอสดี (LSD) หรือ Lysergic Acid Diethylamide ก็ค่อย ๆ หันมาใช้แอมเฟตามีนฉีดเข้าหลอดเลือดดำ เช่นกัน
ระหว่างปี ค.ศ. 1960-1970 ยาหลอนประสาทเริ่มถูกนำมาใช้และใช้มากหลัง ค.ศ.1970 ผู้เสพส่วนใหญ่เป็นชาวอเมริกันวัยรุ่นที่มีฐานะทางเศรษฐกิจปานกลางโดยเริ่มจาก แอลเอสดี ซึ่ง Hofmanเป็นผู้ค้นพบในปี ค.ศ.1953 เนื่องจากแอลเอสดีทำให้เกิดอาการคล้าย วิกลจริต จึงมีนักจิตวิเคราะห์บางคนนำมาใช้เพื่อการรักษาผู้ป่วยด้วย เพราะคิดว่ายานี้จะช่วยกำจัด "Repression" ให้หมดไป ด้วยเหตุที่ยานี้ผลิตง่ายปัจจุบันจึงเป็นปัญหามากในอเมริกา

การเข้ามาภายในประเทศไทย

เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1  (พระเจ้าอู่ทอง)  โดยทรงเล็งเห็นโทษของการเสพฝิ่น และทรงลงโทษ ระหว่างเหตุการณ์สงครามกลางเมืองอเมริกา ค.ศ. 1861-1865 
เริ่มมีการนำเข็มฉีดยาเข้าใต้ผิวหนังมาใช้ ทำให้มีผู้นำมอร์ฟีนมาใช้ในลักษณะยาเสพติด ต่อมาเมื่อคนรู้จักการฉีดยาเข้าหลอดเลือดดำ เฮโรอีนซึ่งเป็น diethylated form ของมอร์ฟีนก็ถูกนำมาใช้แทนมอร์ฟีน

ภาวะการเสพติด

ภาวะการเสพติด (addiction) คือ อาการผิดปกติอันเนื่องมาจากการทำงานบกพร่องของเซลล์ในสมองที่ทำให้เกิดความรู้สึกพึงพอใจ โดยภาวะการเสพติดสามารถเกิดขึ้นได้กับบุคคลทุกคนในทุกช่วงวัยเกือบร้อยละ 60  ของผู้ประสบภาวะการเสพติดมีสาเหตุมาจากการถ่ายทอดทางพันธุกรรมที่ผิดปกติส่วนในรายอื่นๆอาจเกิดจากการที่สมองในส่วนที่ทำหน้าที่สร้างความรู้สึกพึงพอใจได้รับการกระตุ้นอย่างรุนแรงจากปัจจัยต่างๆ เช่น ยาเสพติด สารเสพติด หรือการเสพติดพฤติกรรมเป็นระยะเวลานานๆ  โดยผู้ตกอยู่ในภาวะการเสพติดจะไม่สามารถมีความสุขได้จากการใช้ชีวิตแบบปกติ ซึ่งภาวะนี้คือสาเหตุที่ผู้ติดสารเสพติด หรือผู้ติดสุราไม่สามารถควบคุมการเสพหรือการดื่มได้จนมีอาการเสพติดเรื้อรัง
วิทย์ รายนานนท์

ประวัติ

นายวิทย์ รายนานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2485 เป็นบุตร พลเรือเอกถวิล รายนานนท์กับหม่อมหลวงเพ็ญศรี รายนานนท์ สมรสกับคุณหญิงนันทนา รายนานนท์ มีบุตรสาว 2 คนคือ สุวินชา รายนานนท์ และนาขวัญ รายนานนท์

การทำงาน

นายวิทย์ รายนานนท์ เริ่มรับราชการในตำแหน่ง นายเวร กองกลาง สำนักงานปลัดกระทรวงการต่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2510 จากนั้นในปี พ.ศ. 2514 จึงได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งเลขานุการตรี สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงวอชิงตัน และได้เจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานเรื่อยมา จนได้รับตำแหน่งกงสุลใหญ่ ณ นครลอสแอนเจลิส ในปี พ.ศ. 2531 จากนั้นจึงได้ลาออกจากราชการไปดำรงตำแหน่งข้าราชการการเมือง
ในปี พ.ศ. 2534 นายวิทย์ รายนานนท์ ได้รับตำแหน่งรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง และเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ในรัฐบาลของนายอานันท์ ปันยารชุน
ต่อมาในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2535 จึงได้กลับเข้ามารับราชการในตำแหน่งอธิบดีกรมพิธีการทูต กระทรวงการต่างประเทศ และดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูต ณ กรุงแบร์น ในปี พ.ศ. 2536 และเอกอัครราชทูต ณ กรุงลอนดอน พ.ศ. 2537 และได้รับรางวัลครุฑทองคำ ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาปี พ.ศ. 2547 เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ปี พ.ศ. 2549 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2550 เป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ เป็นหนึ่งในกรรมการ ป.ป.ท. ที่มีความสัมพันธ์กับพรรคประชาธิปัตย์
นิวกันดั้ม

FA-93HWS นิวกันดั้มแบบระบบอาวุธหนัก

แอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกส์มีแผนการเพิ่มประสิทธิภาพให้นิวกันดั้มด้วยเกราะ HWS (Heavy Weapon System = ระบบอาวุธหนัก)เป็นFA-93HWS เนื่องจากเกราะนี้ทำให้ความคล่องแคล่วตกลงจึงมีโล่แบบติดตั้งท่อขับดันไว้เพื่อช่วยเร่งความเร็ว ด้านอาวุธจะเพิ่มบีมไรเฟิลขนาดใหญ่เข้ามา แต่เนื่องจากต้องเร่งสร้างนิวกันดั้มให้ทันใช้งานและถูกทำลายหลังจากนั้น เกราะนี้จึงไม่มีการสร้างจริง นิวกันดั้มแบบระบบอาวุธหนักเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค โมบิลสูทวาริเอชั่น ออกแบบโดยยูทากะ อิซุบุจิ

RX-93 นิวกันดั้มแบบดับเบิลฟินฟันเนล

นิวกันดั้มที่ปลดสล็อตสำหรับเก็บบีมเซเบอร์ด้านหลังและติดแผงฟินฟันเนลเพิ่ม เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค โมบิลสูทวาริเอชั่น ออกแบบโดยฮิโตชิ ฟุคุจิ

ในวิดีโอเกม

นอกจากในวิดีโอเกมจากกันดั้มซีรีส์โดยตรงแล้ว นิวกันดั้มเป็นโมบิลสูทที่ถูกรวมไว้ในซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นแทบทุกภาค ยกเว้นเพียงออริจินัลเจเนเรชันซีรีส์, ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น Jและซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น Wเท่านั้นที่ไม่มีนิวกันดั้ม นิวกันดั้มยังเป็นหนึ่งในหุ่นยนต์ที่ผู้เล่นสามารถเลือกควบคุมได้ใน อนาเธอเซ็นจูรีเอพิโซด ทั้งสามภาค
คาปรีซ์หมายเลข 24 (ปากานินี)

คาปรีซ์หมายเลข 24 ในบันไดเสียง เอ ไมเนอร์ (อังกฤษ: Caprice No. 24 in A minor) เป็นคาปรีซ์ชิ้นสุดท้ายในชุด คาปรีซ์ 24 ชิ้น ของนิกโคโล ปากานินี เป็นผลงานที่มีชื่อเสียงสำหรับบรรเลงเดี่ยวไวโอลิน ประกอบด้วย 1 ธีม, 11 วาริเอชัน และ 1 ไฟเนล
คาปรีซ์ชิ้นนี้เป็นผลงานสำหรับบรรเลงเดี่ยวไวโอลินที่ต้องใช้ทักษะความสามารถของนักดนตรีอย่างมาก การเล่นงานชิ้นนี้ต้องใช้เทคนิคขั้นสูงหลายอย่างเช่น คู่ขนานออคเตฟ, การเล่นบันไดเสียงและอาร์เพจโจอย่างรวดเร็ว, การเลื่อนมือซ้ายไปทุกตำแหน่งของคอไวโอลิน และการชักคันสีอย่างรวดเร็ว รวมไปถึงการเล่นคู่เสียงในบันไดเสียงไมเนอร์ คู่ 3 และคู่ 10 ที่ต้องการถ่างนิ้วอย่างมาก นอกจากนั้นยังมีการใช้นิ้วมือซ้ายดีดสายในขณะที่สีคันชักด้วยมือขวา และเล่นบนตำแหน่งสูงๆ บนฟิงเกอร์บอร์ด และการสีข้ามสายอย่างรวดเร็ว จัดได้ว่าเป็นผลงานชิ้นหนึ่งที่เล่นยากที่สุด 
คาปรีซ์ชิ้นนี้ได้ถูกนำมาดัดแปลงสำหรับบรรเลงเดี่ยวด้วยเชลโลโดย โย-โย มา
ยาคอฟ สเมอร์นอฟฟ์

ยาคอฟ สเมอร์นอฟฟ์ (อังกฤษ: Yakov Smirnoff (6 ธันวาคม ค.ศ. 1951) หรือ Yakov Naumovich Pokhis; รัสเซีย: Яков Наумович Похис) เป็นนักแสดงตลก นักวาด และอาจารย์ ชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน เขาเป็นที่รู้จักในการเล่นตลกเสียดสีชีวิตของเขาภายใต้การปกครองของโซเวียตเปรียบเทียบกับชีวิตที่อยู่ในสหรัฐอเมริกา 
ปัจจุบันเขามีโรงละครในเมืองแบรนสัน รัฐมิสซูรี ในขณะเดียวกันเขาเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยมิสซูรีสเตต และมหาวิทยาลัยดรูรี ในด้านการแสดง
พาน เหว่ยป๋อ

ประวัติ

พานเหว่ยป๋อ หรือ วิล พาน เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ.1980 ปัจจุบันอายุ 36 ปี เกิดที่รัฐเวสต์เวอร์จิเนียร์ ในสหรัฐอเมริกา พออายุได้ 7 ขวบเขาก็ย้ายมาอยู่ที่ไต้หวัน แล้วก็เข้าเรียนที่โรงเรียนนานาชาติ ไทเป อเมริกัน และจบการศึกษาในปี 1999 จากนั้นก็ไปเรียนต่อระดับอุดมศึกษาที่ California Polytechnic State University
ในปี 2000 พานเหว่ยป๋อมีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันร้องเพลงของ NMG และ BMG ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา และได้รับรางวัลบุคลิกภาพยอดเยี่ยม ต่อมาในปี 2001 เขาก็เดินทางกลับไต้หวันมาชิมลางงานละครเรื่องแรก 《麻辣鲜师》　ซึ่งเรื่องนี้พานเหว่ยป๋อได้รับเสียงตอบรับดีมาก จากนั้นเขาก็มีโอกาสทำอัลบั้มเพลงชุดแรก 《壁虎漫步》 พานเหว่ยป๋อนับว่าเป็นนักร้องไต้หวันที่มีผลงานเพลงออกมาอย่างสม่ำเสมอเลยทีเดียว โดยเพลงที่สร้างชื่อให้กับเขามากที่สุดก็คือเพลง “ปู้เต๋อปู้อ้าย” 《不得不爱》　นอกจากร้องเพลงเล่นละครแล้ว พานเหว่ยป๋อก็เคยเป็น VJ ให้กับ Channel V ด้วย
ราเชินบลู

ประวัติ

แรกเริ่ม เผยแพร่ไปทางประเทศตะวันตกเพราะเป็นของประทานของพระเจ้าชาร์องค์หนึ่งให้แก่นักการเมืองอังกฤษ จนแพร่หลายต่อมา บางตำนานก็ว่ากะลาสีเรือคนหนึ่งได้เอาแมวชนิดนี้ตัวหนึ่งมา แลกกับขาแกะขาหนึ่งกับเจ้าของอู่เรือ เป็นแมวที่น่ารักและสุภาพเรียบร้อย ลำตัวยาวเรียว หู ใหญ่ปลายแหลม ตาสีเขียว ขนสีฟ้าบริสุทธิ์ปราศจากรอยด่าง พร้อยใดๆและขนสั้นราบเรียบ เป็นเงางามอ่อนนุ่ม ราเชินบลูเป็นสายพันธุ์ธรรมชาติที่เกิดขึ้นที่มาในพอร์ตของ Arkhangelsk ครั้งแรกที่มีการบันทึกการแสดงของสายพันธุ์คือในปี 1875 ที่คริสตัลพาเลซในอังกฤษ ราเชินบลูมีการแข่งขันทางสายพันธุ์รวมทั้งแมวสีฟ้าเทาอื่น ๆ จนกระทั่งปี 1912 เมื่อมันถูกกำหนดเป็นสายพันธุ์ของตัวเอง ราเชินบลูได้รับการพัฒนาส่วนใหญ่ในรัสเซียและสแกนดิเนเวีย หลังสงครามโลกครั้งที่2 ไม่ปรากฏชื่อแมวพันธ์ราเชินบลู นำไปสู่การข้ามพันธุ์กับแมวพันธุ์วิเชียรมาศ แม้ว่ารัสซียนบลูจะมีในอเมริกาก่อนที่สงครามจะเกิดขึ้น
ศึกเทวดา

ศึกเทวดา (อังกฤษ: Balram Shri Krishna) เป็นภาพยนตร์บอลลีวู้ด เมื่อปี พ.ศ. 2511 ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย ดารา ซิงห์ จายาศิริ กาดก้า และ ซาฮู โมดั๊ก

เนื้อเรื่อง

เนื้อหาของเรื่องนี้ ตอนต้นเรื่องกล่าวถึงชราสันธ์ ศิศุปาล และรุกมินได้บุกเมืองมถุราของพระกฤษณะ และกล่าวถึงตอนที่พระพลรามวิวาห์กับนางเรวดี ตอนกลางเรื่องกล่าวถึงการที่พระกฤษณะได้พาผู้คนอพยพไปอยู่ที่เมืองทวารกา และตอนที่พระกฤษณะแต่งงานกับนางรุกมิณี ท้ายเรื่องกล่าวถึงฆโฎต์กัจและอภิมันยุทำลายงานวิวาห์ของลักษมัน ลูกชายของทุรโยธน์และสงครามครั้งยิ่งใหญ่ของ พระอนิรุทธิ์ ระหว่างพระพลรามกับท้าวพนาสูร และพระกฤษณะ กับพระศิวะ
โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เพชรบูรณ์

ตราประจำโรงเรียน

ตราประจำโรงเรียนเป็นรูปหนังสือมีไม้บรรทัดดินสอปากกาคั่นอยู่ หน้าปกหนังสือมีพระเกี้ยวยอดหรือจุลมงกุฏ และอักษรย่อ จ.ป.ร. ด้านขวามีช่อดอกกุหลาบ มุมซ้ายล่างมีริบบิ้นผูกช่อดอกกุหลาบ ซึ่งมีตัวหนังสือกำกับว่า "โรงเรียนหลวงสวนกุหลาบ" ด้านบนปรากฏมีปรัชญาและคติพจน์ "สุวิชาโน ภวํ โหติ" ด้านล่างมีคำแปลว่า "ผู้รู้ดี เป็นผู้เจริญ"

คติพจน์ประจำโรงเรียน

พุทธศาสนสุภาษิตภาษาบาลีสันสกฤต ความว่า “สุวิชาโน ภวํ โหติ” อ่านว่า "สุ-วิ-ชา โน พะ-วัง โห-ติ" แปลเป็นภาษาไทยได้ว่า “ผู้รู้ดี เป็นผู้เจริญ”

คติประจำใจ

สุภาพบุรุษสุภาพสตรีสวนกุหลาบวิทยาลัย เพชรบูรณ์
“สุภาพบุรุษสวนกุหลาบฯ” หมายถึง นักเรียนโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยที่ได้รับการปลูกฝังให้เป็นเป็นเลิศด้านคุณธรรม เป็นผู้นำที่มีคุณภาพ มีความสามารถทางวิชาการ มีวินัย ใส่ใจในระบอบประชาธิปไตย ยึดมั่นในสถาบันแห่งชาติ ไม่ละเลยในประโยชน์ส่วนรวม เอื้ออาทรต่อกันด้วยความรักความสามัคคี ประจักษ์ในพระคุณครู ร่วมเชิดชูเกียรติภูมิแห่งสวนกุหลาบ “เป็นผู้นำ รักเพื่อน นับถือพี่ เคารพครู กตัญญูพ่อแม่ ดูแลน้อง” เป็นสโลแกนช่วยให้จดจำได้ง่าย ต้องใส่ความเป็นสวนกุหลาบด้วยความภาคภูมิใจในเรื่องราวต่างๆ ของ “สวนกุหลาบฯ” เมื่อสิ่งต่างๆ สะสมอยู่ในตัวจึงจะเป็น “สุภาพบุรุษสวนกุหลาบฯ” ที่สมบูรณ์
พระยาอุปราชพิมพิสาร

พระประวัติ

เจ้าพิมพิสาร เป็นราชโอรสองค์ที่ 3 ในเจ้าหลวงเศรษฐีคำฝั้น เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 3 เป็นนักรบผู้มีความสามารถ เคยออกรบร่วมกับพระเจ้ามโหตรประเทศ และเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญในการเจรจาเกลี้ยกล่อมจนสามารถพิชิตเมืองนองได้สำเร็จ และเป็นกำลังสำคัญในการยกทัพตีเมืองเชียงตุง ในปี พ.ศ. 2391
หลังจากเจ้าหลวงพุทธวงศ์ เสด็จถึงแก่พิราลัย เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2389 เจ้าอุปราช (หนานมหาวงศ์) ก็ได้รั้งเมืองสืบมา จนถึง พ.ศ. 2390 เจ้าอุปราช (มหาวงศ์) และเจ้าพิมพิสาร ได้นำช้างพลายสีประหลาดไปถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งนั้นได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้ง เจ้าอุปราช (มหาวงศ์) เป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ และแต่งตั้งเจ้าพิมพิสาร เป็นเจ้าอุปราชเชียงใหม่