google/wiki40b huggingface dataset:
ฟูจิวาระ โนะ อันชิ

ฟูจิวาระ โนะ อันชิ (ญี่ปุ่น: Fujiwara no Anshi ; ค.ศ. 927 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 964) หรือ ฟูจิวาระ โนะ ยาซูโกะ จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่น เป็นพระมเหสีของจักรพรรดิมูรากามิ จักรพรรดิองค์ที่ 61 และเป็นพระมารดาของจักรพรรดิ 2 พระองค์ คือ จักรพรรดิเรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 62 และจักรพรรดิเอ็นยู จักรพรรดิองค์ที่ 63 จักรพรรดินีอันชิเป็นธิดาของฟูจิวาระ โนะ โมโรซูเกะ
จักรพรรดินีอันชิสิ้นพระชนม์หลังประสูติเจ้าหญิงเซ็นชิเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 964
รายพระนามและชื่ออธิบดีศาลฎีกาและประธานศาลฎีกา

ประวัติ

ปีพุทธศักราช 2475 ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ราชการศาลยุติธรรมได้รับการปรับปรุงให้เหมาะสมแก่กาลสมัยและก้าวหน้ายิ่ง ๆ ขึ้น ในเบื้องแรกได้มีบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแยกการศาลทางตุลาการออกเป็นสัดส่วนจากการบริหาร ได้ประกาศใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช 2477 ปรับปรุงศาลตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช 2451 และประกาศจัดระเบียบราชการกระทรวงยุติธรรม ลงวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2455 โดยแบ่งศาลออกเป็น 3 ชั้น คือ ศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ และศาลฎีกา (ศาลสูงสุด) มีอธิบดีศาลฎีการับผิดชอบในงานของศาลฎีกา และต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2482 ได้มีพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช 2482 เปลี่ยนชื่ออธิบดีศาลฎีกาเป็นประธานศาลฎีกา 
ตำแหน่งอธิบดีศาลฎีกาหรือตำแหน่งประธานศาลฎีกานี้ ไม่ใช่เป็นตำแหน่งแต่หัวหน้าส่วนราชการในศาลฎีกาเท่านั้น ยังเป็นประธานในราชการฝ่ายตุลาการและเป็นอิสระจากเสนาบดีหรือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม มีอำนาจวางระเบียบราชการฝ่ายตุลาการของศาลทั้งหลาย เพื่อให้กิจการของศาลดำเนินไปโดยเรียบร้อยและเป็นระเบียบเดียวกัน ภายใต้เงื่อนไขตามที่กฎหมายบัญญัติ และมีเสียงอันสำคัญในการแต่งตั้งโยกย้ายและเลื่อนตำแหน่งผู้พิพากษาทั้งกระทรวงด้วย สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ได้ทรงเรียกตำแหน่งนี้ว่า "ประมุขตุลาการ" ในสมัยที่เจ้าพระยามหิธร (ลออ ไกรฤกษ์) เป็นอธิบดีศาลฎีกานั้น หนังสือพิมพ์บางกอกไทม์ ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ของชาวอังกฤษเรียกตำแหน่งนี้ว่า "Lord Chief Justice" ซึ่งแปลว่า ประมุขตุลาการ*
นับจากอดีตถือได้ว่า ประธานศาลฎีกา มีบทบาทอย่างสำคัญต่ออำนาจตุลาการของประเทศ เนื่องจากประธานศาลฎีกามีฐานะเป็นประมุขของฝ่ายตุลาการที่มีหน้าที่ในการคานและดุลกับอำนาจบริหารและอำนาจนิติบัญญัติ และนับจากวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา บทบาทของประธานศาลฎีกามีความโดดเด่นและชัดเจนยิ่งขึ้น จากการที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยมาตรา 275 ได้บัญญัติให้ศาลยุติธรรมมีหน่วยธุรการที่เป็นอิสระ บทบาทเบื้องต้นของประธานศาลฎีกาที่ชัดเจน ได้แก่ การรักษาตามพระราชบัญญัติสำคัญรวม 3 ฉบับ คือ พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการศาลยุติธรรม พ.ศ. 2543 พระราชบัญญัติให้ใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรม พ.ศ. 2543 และพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. 2543

อดีตประธานศาลฎีกาที่ยังมีชีวิตอยู่

ปัจจุบันมีอดีตประธานศาลฎีกาที่ยังมีชีวิตอยู่ 13 ท่าน ได้แก่
วัดเชิงท่า (ลพบุรี)

ประวัติวัดเชิงท่า

วัดเชิงท่า เป็นวัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรีฝั่งตะวันออก วัดเชิงท่าจึงมีอายุนานไม่น้อยกว่าสามร้อยปี กล่าวกันว่าเดิมชื่อวัดท่าเกวียนด้วยเป็นท่าของเกวียนลำเลียงสินค้าขนลงมาที่ท่าน้ำในบริเวณวัดแห่งนี้ ก่อนที่จะลำเลียงลงเรือส่งไปยังที่อื่นๆพื้นที่ของวัดเชิงท่าตั้งขวางหน้าพระราชวังคือ พระนารายณ์ราชนิเวศน์ ด้านที่หันหน้าสู่แม่น้ำ ลพบุรีเกือบครึ่งด้าน จึงชวนให้สันนิษฐานว่า วัดเชิงท่าน่าจะสร้างก่อนพระราชวัง และนับได้ว่าวัดเชิงท่า จึงเป็นวัดที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และศิลปกรรมแห่งหนึ่งที่เชิดหน้าชูตา สร้างความงามสง่าทางศิลปวัฒนธรรมให้กับจังหวัดลพบุรีมาโดยตลอด

โครงการตลาดน้ำลพบุรี

วัดเชิงท่าเป็นวัดที่อยู่ริมแม่น้ำลพบุรี ที่มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน ซึ่งแสดงถึงอารยะธรรมที่เรียบง่ายของยุคในสมัยก่อน มีบ้านเรือนและสิ่งปลูกสร้างมากมายที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำจังหวัดลพบุรีจึงได้ดำเนินการสร้างสถานที่แห่งใหม่ล่าสุดของจังหวัดลพบุรีในขณะนี้ นั่นคือ ตลาดน้ำลพบุรี ที่ตั้งอยู่หน้าวัดเชิงท่า จะมีชาวบ้านนำสินค้าทั้งอุปโภคและบริโภคต่างๆของตนมาวางจำหน่ายอยู่บนเรือพายของตนมากมาย ซึ่งจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับต้อนรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวจังหวัดลพบุรีทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ นอกจากที่เที่ยวชมโบราณสถาน และเที่ยวชมสถานที่ท่องเที่ยวที่ต่างๆของลพบุรีซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากวัดเชิงท่ามากนัก ได้มีโอกาสเที่ยวชมวัดเชิงท่า ชมพิพิธภัณฑ์หอโสภณศิลป์ วัดเชิงท่า และได้ชมวิถีชีวิตของชาวบ้านในระแวกนี้ และยังสามารถจับจ่ายซึ้อของฝากจากจังหวัดลพบุรี ของที่ระลึกและสินค้าคุณภาพต่างๆมากมาย ซึ่งจะมีกิจกรรมทุกวันเสาร์-อาทิตย์ โดยมีพิธีเปิดโครงการนี้เมื่อ 13 มีนาคม 2553 เป็นต้นมา
ฟอนต์แห่งชาติ

ลิขสิทธิ์

ฟอนต์แห่งชาติมี กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ และสำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) เป็นผู้ทรงลิขสิทธิ์ อนุญาตให้สาธารณชนใช้งาน ทำซ้ำ ดัดแปลง แจกจ่ายได้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย แต่ห้ามขาย ยกเว้นขายรวมกับซอฟต์แวร์อื่น สำหรับการดัดแปลงฟอนต์ สามารถกระทำได้ แต่ห้ามใช้ชื่อฟอนต์เดิมและห้ามใช้ชื่อผู้ทรงลิขสิทธิ์และผู้พัฒนาในการโฆษณาฟอนต์ที่ดัดแปลงโดยไม่ได้รับอนุญาต ทั้งนี้ฟอนต์ที่ดัดแปลงจากฟอนต์แห่งชาติต้องอนุญาตให้ใช้ด้วยเงื่อนไขเดียวกับฟอนต์แห่งชาติ  ซึ่งก็คือ สัญญาอนุญาต GPL + Font exception
ปัญหาวิถีสั้นสุด

ปัญหาวิถีสั้นสุดแบบแหล่งต้นทางเดียว

ปัญหาวิถีสั้นสุดแบบแหล่งต้นทางเดียวเป็นปัญหาที่ต้องการหาวิถีสั้นสุดจากจุดยอด v ไปจุดยอดอื่นๆทั้งหมดในกราฟ ได้ต้นไม้วิถีสั้นสุดออกมาเป็นผลลัพธ์
เต้าหู้เหม็น

ประวัติ

เต้าหู้เหม็นมีประวัติความเป็นมามาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง โดยในปีที่ 8 แห่งรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิคังซี (พ.ศ. 2212) มีบัณฑิตชื่อ หวังจื้อเหอ เข้ามาสอบจอหงวนที่ปักกิ่ง แต่สอบไม่ได้ จึงตัดสินใจตั้งรกรากอยู่ที่ปักกิ่งและหาเลี้ยงชีพด้วยการทำเต้าหู้ขาย จนกระทั่งเมื่อถึงวันหนึ่งในฤดูร้อนปีหนึ่ง เต้าหู้เกิดขายไม่หมดขึ้นมา หวังจื้อเหอจึงหั่นเต้าหู้เป็นชิ้นเล็กๆ โรยเกลือและชวงเจีย แล้วจึงเก็บไว้ในไห เมื่อเวลาผ่านไปนาน หวังจื้อเหอนึกถึงเต้าหู้ที่เก็บไว้ในไหขึ้นมา จึงลองนำออกมาดู พบว่าเต้าหู้มีกลิ่นเหม็นมากและเปลี่ยนเป็นสีเทาเขียว แต่พอลองชิมดูก็พบว่ามีรสชาติดี จึงได้ลองนำไปขายที่ตลาด และเต้าหู้เป็นก็เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน
ต่อมาในรัชสมัยจักรพรรดิกวางซวี เต้าหู้เหม็นได้กลายเป็นเครื่องเสวยในวัง เนื่องจากมีครั้งหนึ่งซูสีไทเฮามีพระอาการเบื่อพระกระยาหาร บรรดาข้าราชบริพารก็พยายามทำทุกทางให้พระองค์เสวย จนได้มีผู้หนึ่งนำเต้าหู้เหม็นมาจัดเรียงในภาชนะสวยงามและนำมาถวายแด่ซูสีไทเฮา พระองค์ได้ลองชิมและรับสั่งว่ามีรสชาติดีมาก ตั้งแต่นั้นมาเต้าหู้เหม็นจึงถูกบรรจุเป็นเครื่องเสวยของราชสำนักจีน
ซูสีไทเฮาทรงเห็นว่าเต้าหู้เหม็นมีชื่อเรียกที่ไม่เพราะนัก จึงทรงเปลี่ยนชื่อเป็น ชิงฟัง(青方) ซึ่งแปลว่า จัตุรัสเขียว แต่ชื่อนี้ก็ไม่เป็นที่นิยมเท่าชื่อเดิม
เภสัชกร

หลักสูตรการเรียนเภสัชศาสตร์

การเรียนในคณะเภสัชศาสตร์ นิสิต/นักศึกษาจะต้องเรียนรู้หลายรายวิชา ทั้งวิชาที่ยังไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องยา แต่จำเป็นต้องเรียนเพื่อใช้เป็นความรู้พื้นฐาน และวิชาที่เกี่ยวข้องกับยา 
หลักสูตรมาตรฐานที่ใช้เรียนในคณะเภสัชศาสตร์ของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ จะแตกต่างกันออกไป

สาขาวิชาชีพเภสัชกรรม

สาขาวิชาชีพเภสัชกรรมนั้นค่อนข้างมีความหลากหลาย และใช้องค์ความรู้ที่แตกต่างกัน ซึ่งการเรียนการสอนในบางมหาวิทยาลัยอาจมีการแบ่งแยกสาขาของวิชาชีพเภสัชกรรมตั้งแต่ตอนเรียน และแต่ละสาขาที่เรียนจะทำให้เภสัชกรที่จบออกมามีความเชี่ยวชาญในด้านเภสัชกรรมที่แตกต่างกันไป แต่ในการทำงานเภสัชกรอาจสามารถเลือกทำงานที่ไม่ตรงกับสาขาที่ตนเรียนมาได้ หากมีคุณสมบัติเพียงพอตามที่หน่วยงานนั้น ๆ ต้องการ สำหรับสาขาวิชาชีพเภสัชกรรม อาจแบ่งเป็น 2 สาขาใหญ่ และแม้ทั้ง 2 สาขา จะมีการเรียนการสอนในวิชาที่แตกต่างกัน แต่นิสิต/นักศึกษาจะต้องเรียนความรู้พื้นฐานของแต่ละสาขาด้วย เนื่องจากเภสัชกรทุกคนจำเป็นต้องใช้ความรู้ทั้งสองด้านนี้ในการสอบใบประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม และในการทำงานก็จำเป็นจะต้องประยุกต์ใช้ความรู้ของจากทั้งสองสาขาเข้าด้วยกัน
พระเจ้าโจวไท่

พระเจ้าโจวไท่ (จีน: 周太王; พินอิน: Zhōu Tài Wáng; แปลว่า มหาราชแห่งโจว) หรือ กู่กงตั่นฟู่ (จีน: 古公亶父; พินอิน: Gǔgōng Dǎnfù; แปลว่า พระยาตั่นฟู่ผู้ชรา) เป็นผู้ปกครองและกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมืองโจวในช่วงราชวงศ์ซาง ต่อมา เหลนของพระองค์ผู้มีพระนามว่า ฟา (發) หรือ พระเจ้าโจวอู่ ได้ยกทัพเข้าครอบครองเมืองซางและสถาปนาราชวงศ์โจว

พระนาม

พระเจ้าไท่เป็นพระนามที่ได้หลังสวรรคต ผู้สืบสกุลถวายให้เป็นเกียรติ แต่แท้จริงแล้ว พระองค์มิเคยเป็นกษัตริย์แต่อย่างใด ในขณะมีพระชนม์อยู่ ทรงได้รับการขนานนามว่า กู่กงตั่นฟู่ และนักวิชาการบางคนเอ่ยถึงพระองค์ในชื่อ จี ตั่นฟู่ ซึ่งมาจากแซ่ของพระองค์ คือ จี (姬)

ประวัติ

คีตปกรณ์ (詩經) ซึ่งเป็นหนังสือรวมลำนำจีนแต่โบราณกาล ว่า ตระกูลจีมีความเป็นมาถอยหลังไปถึงคราวที่โฮ่ว จี้ (后稷) ขุนนางเมืองเซี่ย ถือกำเนิดขึ้นโดยการที่มารดาของเขาย่ำลงบนรอยเท้าของเทวดาชั่งตี้ (上帝) แล้วตั้งครรภ์ ขณะที่ บันทึกประวัติศาสตร์ (史記) ของซือหม่า เชียน (司馬遷) ว่า โฮ่ว จี้ เป็นโอรสของพระเจ้าคู่ (嚳) ทำให้เขาเป็นดองกับจักรพรรดิเหลือง (黃帝) ผู้ซึ่งอาจได้ใช้แซ่โจว
ซือหม่า เชียน กล่าวว่า ต่อมา ปู้จู๋ (不窋) บุตรชายของโฮ่ว จี้ สละศักดินาที่เมืองไถ (邰) ไปใช้ชีวิตเร่ร่อนกับชาวซีหรง (西戎) และชาวตี๋เหนือ (北狄) ซึ่งเป็นชนเผ่าที่อาศัยอยู่รอบบริเวณเมืองเซี่ย หลังจากนั้น จู (鞠) บุตรชายของปู้จู๋ ได้ใช้ชีวิตเช่นนี้สืบต่อมา จนกระทั่งบุคคลหนึ่งชื่อ พระยาหลิว (公劉) ได้รวบรวมคนมาตั้งถิ่นฐานอยู่ ณ เมืองปิน (豳) ภายหลังมีผู้ปกครองเมืองปินสืบพระยาหลิวมาดังนี้ ชิ่งเจี๋ย (慶節) หฺวังพู (皇仆) ช่าฝู (差弗) หุ่ยชู่ (毀隃) กงเฟย์ (公非) เกา-ยฺหวี่ (高圉) ย่า-ยฺหวี่ (亞圉) และกงชู จู่เล่ย์ (公叔祖類)
ความเจริญรุ่งเรืองของเมืองปินทำให้เมืองถูกรุกรานจากชาวซุน-ยฺวี่ (獯鬻) หรือที่เรียก ฮุน-ยฺวี่ (Hunyu) หรือตี๋เหนือ หลังการรุกรานสี่ครั้งล้วนล้มเหลว พระยาหลิวไม่ต้องการนำคนของตนเข้าสู่การรบอีก จึงรวบรวมคนจากเมืองปินไปเชิงเขาฉี (岐山) บริเวณแม่น้ำเว่ย์ (渭河) เพื่อสร้างบ้านเมืองใหม่ที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น มีทั้งพระราชวัง พระอาราม วัดบรรพบุรุษ และแท่นบูชา ชัยภูมิใหม่ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว ชนเผ่ายฺวี่ (Yu) และรุ่ย (芮) ซึ่งอยู่รอบข้าง จึงเข้าสามิภักดิ์ และกลายเป็นเมืองโจวในที่สุด
ภายหลังมีการเอ่ยถึงกู่กงตั่นฟู่ว่า มีส่วนทำให้เมืองโจวรุ่งเรืองขึ้นมาก คีตปกรณ์ ได้บันทึกบทสรรเสริญเขาบทหนึ่ง และเพลงจะเข้เพลงหนึ่งเกี่ยวกับเขา ชื่อ "เพลงภูเขาฉี" (Mount Qi Song) คาดว่า พระยาโจว (周公) แต่งขึ้น บันทึกประวัติศาสตร์จีนแบบดั้งเดิมบางทีถือว่า กู่กงตั่นฟู่เองที่ก่อตั้งเมืองโจวขึ้นบริเวณแม่น้ำเว่ย์ แต่ที่จริง มีกระดูกเสี่ยงทาย (oracle bone) สมัยพระเจ้าอู่ติง (武丁) จารึกถึงเมืองโจวอย่างน้อยหนึ่งศตวรรษก่อนหน้าอยู่แล้ว อนึ่ง เมืองโจวยุคแรกเริ่มน่าจะอยู่ห่างจากที่ตั้งเมืองปินตามความเชื่อดั้งเดิมอยู่พอสมควร นักวิชาการบางคนจึงระบุว่า มีการอพยพไปตั้งเมืองนี้เป็นทางไกลจากเมืองซานซีไปทางตะวันตก
นิวซีแลนด์เน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 1

Cycle One Rewind (Recap)

ประมวลเหตุการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมาของผู้เข้าแข่งขันจาก 13 คน เหลือ 8 คนสุดท้าย และภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่ไม่เคยเปิดเผยมาก่อน
เฮย์เซย์ไรเดอร์ VS โชวะไรเดอร์ อภิมหาศึกมาสค์ไรเดอร์ feat.ซุปเปอร์เซ็นไต

จุดสำคัญ

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ฉลองครบรอบ 15 ซีรีส์เฮย์เซย์ไรเดอร์นับตั้งแต่คูกะจนถึงไกมุ และด้วยการเฉลิมครบรอบครั้งนี้ได้มีนักแสดงจากซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ในอดีตกลับมารับบทอีกครั้ง โดยเฉพาะโชวะไรเดอร์ซึ่งมี ฟูจิโอกะ ฮิโรชิ ผู้รับบท ฮอนโก ทาเคชิ ที่กลับมารับการแสดงบทเดิมอีกครั้งหลังจากที่หายไปในช่วงระยะเวลาถึง 38 ปี, ฮายามิ เรียว กลับมารับบท จิน เคย์สุเกะ อีกครั้งที่ห่างหายไปในช่วงเวลาถึง 34 ปีและ ซึงาตะ ชุน ก็กลับมารับบทมุราซาเมะ เรียว อีกครั้งที่ห่างหายไปในช่วงเวลาถึง 30 ปี และเฮย์เซย์ไรเดอร์ก็มีการกลับมาของ ฮันดะ เคนโตะ ผู้รับบท อินุอิ ทาคุมิ ที่ห่างหายจากบทถึงเวลา 10 ปีได้กลับกลับมารับบทบาทเดิมอีกครั้ง

โชวะไรเดอร์ ปะทะ เฮเซย์ไรเดอร์

ในช่วงภาพยนตร์ที่จะออกฉายนั้นทางเว็บไซค์หลักของภาพยนตร์ได้มีการโหวตฉากจบของภาพยนตร์เรื่องนี้โดยฉากจบคือผู้ชนะจากการต่อสู้ระหว่างกลุ่ม โชวะไรเดอร์ และ เฮเซย์ไรเดอร์ โดยคะแนนผลโหวตจากอินเทอร์เน็ตในช่วงไกล้ฉาย ปรากฏว่าฝั่งโชวะไรเดอร์ได้คะแนนถึง 1,324,679 คะแนน ส่วนฝั่งเฮย์เซย์ไรเดอร์ได้คะแนนถึง 1,278,888 คะแนนซึ่งฝ่ายโชวะไรเดอร์ได้คะแนนนำจากการโหวตทางอินเทอร์เน็ต และคะแนนจากการโหวตในโรงภาพยนตร์ในญี่ปุ่น ได้ผลออกมาเป็นฝ่ายเฮย์เซย์ไรเดอร์นำโดยคะแนนที่ได้คือ 68,630 คะแนน ส่วนฝั่งโชวะไรเดอร์ได้คะแนนถึง 39,773 คะแนน โดยมีคะแนนรวมเป็น 1,364,452 คะแนน (โชวะไรเดอร์) และ 1,347,518 คะแนน (เฮย์เซย์ไรเดอร์) และช่วงที่ฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ผลคะแนนเริ่มเพิ่มขึ้นโดยฝ่ายเฮย์เซย์ไรเดอร์ได้คะแนนถึง 1,387,041 คะแนน และฝ่ายโชวะไรเดอร์มีคะแนนถึง 1,386,281 คะแนน ซึ่งผู้ชนะก็คือฝ่ายเฮย์เซย์ไรเดอร์ โดยคะแนนของฝ่ายโชวะไรเดอร์ห่างกับคะแนนผลโหวตฝ่ายเฮย์เซย์ไรเดอร์ถึง 760 คะแนน และผลโหวตนี้ถูกเปรียบเทียบกับการเลือกตั้ง AKB48 ครั้งที่ 32 เมื่อปี 2013 ที่มีคนจำนวนโหวตถึง 2.6 ล้านคนอีกด้วย

เรื่องย่อ

ในวันหนึ่งโคตะได้หลุดเข้าไปในอีกมิตินึงและไปพบกับเด็กคนนึงที่มีชื่อว่าชู หลังจากที่ออกมาจากมิตินั้นแล้วกองทัพ"บาดัน"ก็ได้ปรากฏตัวออกมาและต้องการที่จับตัวชูไป แต่คนที่มาช่วยไว้ก็คือ ฮอนโก ทาเคชิ หรือ คาเมนไรเดอร์หมายเลข 1 โดยฮอนโกได้บอกกับโคตะว่า "โคตะนั้นยังห่างไกลจากมาสค์ไรเดอร์ที่แท้จริง" และพอโคตะเข้ามาในเมืองเค้าก็ได้พบกับ อาโออิ เร็น หรือ มาสค์ไรเดอร์ฟิฟทีนซึ่งก็คือพ่อแท้ๆของชู แล้วได้เปิดฉากต่อสู้กัร
จากนั้นโคตะก็ได้มารู้ว่าชูนั้นได้ตายไปแล้วและบาดันต้องการที่จะใช้ชูในการครองโลกแต่ชูนั้นอยากทำบางอย่างที่ตนเองไม่ได้ทำก่อนตายอยู่ซึ่งเหล่าเฮเซย์ไรเดอร์ก็พร้อมใจที่จะทำให้ชูสมหวังแต่โชวะไรเดอร์นั้นต้องการที่จะพาชูกลับไปโลกแห่งความตายเพื่อป้องกันไม่ให้บาดันทำตามแผนได้สำเร็จ 
เฮเซย์ไรเดอร์ที่เลือกที่จะทำให้ความปรารถนาของชูเป็นจริงและค่อยกำจัดบาดันทีหลังกับโชวะไรเดอร์ที่เลือกที่จะทำให้ชูไม่สมหวังเพื่อทำให้แผนการณ์ของบาดันไม่สำเร็จ การปะทะกันของมาสค์ไรเดอร์ทั้ง 2 ยุคนี้ ฝั่งใดกันที่จะเป็นผู้ชนะ?
สติกเกอร์ (เพลงบอดี้สแลม)

การตอบรับ

เพลง Sticker ติดอันดับสูงสุด 15 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันอาทิตย์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้

เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ (อังกฤษ: Southwest Asia) หรืออาจเรียกว่า เอเชียตะวันตก หรือ ตะวันออกใกล้ และตะวันออกกลาง ล้อมรอบด้วยทะเล 5 แห่งคือทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลดำ ทะเลแคสเปียน ทะเลอาหรับ ทะเลแดง และดินแดนในภูมิภาคนี้มีความเจริญทางอารยธรรมอย่างมากเช่น อารยธรรมลุ่มแม่น้ำไทกริส-ยูเฟรทีส ภูมิภาคนี้มีพื้นที่ประมาณ 6,835,500 ตารางกิโลเมตร มีศาสนาที่สำคัญคือศาสนาอิสลาม ศาสนายูดาห์ของอิสราเอล และมีนับถือศาสนาคริสต์ในไซปรัส ปัจจุบันภูมิภาคนี้ยังคงมีความแตกแยกกันในเรื่องเชื้อชาติและศาสนา
บางประเทศอาจถูกจัดให้อยู่ในทวีปยุโรปแทน เนื่องจากมีลักษณะทางวัฒนธรรมจากทวีปยุโรปมากกว่า ได้แก่ ไซปรัส อาร์มีเนีย จอร์เจีย และอาเซอร์ไบจาน
ฝันดี จรรยาธนากร

ประวัติ

ฝันดี จรรยาธนากร เป็นนักร้องดูโอ้คู่หูพี่น้องฝาแฝดชื่อดัง ภายใต้สังกัดคีตา เอนเตอร์เทนเมนท์ เมื่อปี พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2539 ก่อนที่จะย้ายมาในสังกัดโอเอฟ เทโร เรคคอด(เครือบีอีซี เทโร) และสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่,(2540-2543) โดยมีผลงานเพลงฮิตสร้างชื่อเสียง ได้แก่เพลง หัวไม่เหน่ง, แกล้งโง่, หมื่นคำลา, อะไรกันค๊ะ, ห้ามฉันที และเพลง ตัวสำรอง เป็นต้น โดยมียอดขายเกินล้านตลับ ทั้งชุดที่ 1 และชุดที่ 2
ด้านชีวิตส่วนตัว ฝันดีแต่งงานกับสาวนอกวงการ มีบุตร-ธิดา 2 คน ชาย 1 คน ชื่อ เจแปน - อภิชา จรรยาธนากร กำลังศึกษาอยู่ที่ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และ บุตรสาว 1 คน ชื่อ จินนี่ - จุฑาภัค จรรยาธนากร จบการศึกษาที่ คณะนวัตกรรมสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฯ
แมทธิว แอนเดอร์สัน

ชีวิตส่วนตัว

แอนเดอร์สันเกิดในเมืองบัฟฟาโลเป็นลูกของไมเคิลและแนนซี แอนเดอร์สัน พ่อของเขาไมเคิล แอนเดอร์สัน เสียชีวิตในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 เขามีพี่น้องทั้งหมด 5 คน คือ เจนนิเฟอร์, โจเลย์, เอมีและโจชัว โจเลย์และเอมี่ทั้งสองเป็นนักวอลเลย์บอลของวิทยาลัย แอนเดอร์สันจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายเวสต์เซเนกาเวสต์ในปี 2005

สโมสร

ในปีสุดท้ายของเขา เขาได้นำทีมวอลเลย์บอลชายเวสต์เซเนกา
ในปีสุดท้ายของเขา เขานำทีมวอลเลย์บอลชายเวสต์เซเนกา ทำคะแนนนำอยู่ 17-0 และได้บันทึกฤดูกาลปกติ หลังจากนั้นทีมเขาได้ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ผลปรากฏว่าทีมของเขาแพ้ให้กับฮัมบวร์คซึ่งเป็นแชมป์ในรัฐ ด้วยคะแนน 3-0 เซท ในปี ค.ศ. 2004 ทีมเขาของสามารถคว้าแชมป์การแข่งขันดิวิชัน 1 2004 เขาได้เล่นให้กับสโมสรวอลเลย์บอลอีเดนในเมืองอีเดน, รัฐนิวยอร์ก
การเจริญเติบโตของแอนเดอร์สันในช่วงวัยรุ่นเขามีความสูง 6 ฟุต 10 นิ้ว หรือเท่ากับ 2.03 เมตร เขาเป็นนักศึกษาปี 2 ในรัฐเพนน์ เขาเคยเล่นในตำแหน่งตัวบล็อกกลาง ในขณะที่เขามีประสบการณ์ในการแข่งขันมากขึ้น เขาใช้เวลาฝึกตำแหน่งตัวตีด้านนอกและตัวตีด้านขวา สำหรับสโมสรวอลเลย์บอลอีเดน เขารั้งอันดับแรกของชมรมศิษย์เก่าดีเด่นมาจนถึงทุกวันนี้
หลังจากแอนเดอร์สันจบลีกอาชีพของเขาในรัฐเพนน์ เขาทำคะแนนได้ทั้งหมด 1,212 คะแนน และ 82 เอซเป็นอันดับที่ 13 ในรัฐเพนน์ ในปี ค.ศ. 2008 เขาได้ช่วยนำทีมนิตทานีไลออนส์คว้าแชมป์เอ็นซีเอเอวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โดยเอาชนะเปปเปอร์ เขาถูกเสนอชื่อเข้ารับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมจากการแข่งขันเอ็นซีเอเอแชมเปียนชิพ และเขาทำคะแนนทั้งหมด 29 คะแนน นอกจากนี้ยังมีรางวัลอื่นๆ ในปี ค.ศ. 2008 ประกอบด้วยอีไอวีเอผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปี, เอวีซีเอผู้เล่นแห่งปี
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 เขาประกาศว่าเขาจะย้ายทีมในปี ค.ศ. 2009 และเซ็นสัญญากับสโมสรฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์ สโมสรวอลเลย์บอลในประเทศเกาหลีใต้ ในฤดูกาลแรกแอนเดอร์สันได้ช่วยสโมสรสกายวอล์กเกอร์ ครั้งแรกโดยแพ้ด้วยคะแนน 3-1 เซท ในการชิงชนะเลิศ ฤดูกาล 2010-2011 เขาได้เล่นให้สโมสรตนโนกัลลีโปวีโบวาเลนเตีย สโมสรวอลเลย์บอลในประเทศอิตาลี จากนั้นเขาได้ย้ายไปอยู่สโมสรคาซาโมเดนา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 เขาได้เล่นให้กับสโมสรเซนิตคาซานในประเทศรัสเซีย เขาได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขันรัสเซียนแชมเปียนชิพ และซีอีวีแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาล 2012-2013 ต่อมาในฤดูกาล 2013-2014 ทีมของเขาเป็นแชมป์รัสเซียนแชมเปียนชิพ และแอนเดอร์สันได้รับรางวัล ผู้เล่นทรงคุณค่า ในลีกรัสเซีย
เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2014 แอนเดอร์สันได้หยุดเล่นวอลเลย์บอลอาชีพของเขา เขาขอยกเลิกสัญญากับเซนิตคาซานเพราะอยู่ในช่วงภาวะโรคซึมเศร้า เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ.2014 แอนเดอร์สันประกาศว่าเขากลับไปเล่นให้กับเซนิตคาซาน แต่เฉพาะในการแข่งขันซีอีวีแชมเปียนส์ลีกเท่านั้น
มาริอุส บอร์ก เฮออิบิ

ประวัติ

มาริอุส บอร์ก เฮออิบี เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม 2540 เป็นพระโอรสในเจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ซึ่งขณะนั้นยังเป็นสามัญชน ที่เกิดกับมอร์เทิน บอร์ก อดีตเพื่อนชายคนสนิทที่มีมีปัญหาเกี่ยวกับยาเสพติดและรับโทษคุมขัง หลังบิดาบังเกิดเกล้าต้องทัณฑ์ เขาจึงอยู่ภายใต้การเลี้ยงดูจากมารดา ครั้นเมื่อเขามีอายุได้ 4 ปี มารดาเริ่มปฏิสันถารกับเจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ จนทั้งคู่ได้อภิเษกสมรสกันในปี 2540 เขาจึงได้รับการดูแลจากมารดาและมกุฎราชกุมาร  ส่วนมอร์เทิน บอร์กบิดาของเขา ได้สมรสกับเซลีน มักตาบี สตรีชาวเลบานอนในปี 2547 และมีบุตรชายด้วยกันชื่อลูคัส และมักตาบีมีลูกติดอีกหนึ่งคน ชื่อ เอมมานูเอล
หลังจากมีข้อถกเถียงกันในช่วงแรกของการอภิเษกสมรสห้อมล้อมตัวของมาริอุส มกุฎราชกุมารีจึงมีพระดำรัสขอให้สื่อมวลชนเคารพความความเป็นส่วนตัวของมาริอุส ทั้งนี้ทั้งนั้นมาริอุสเองก็มิได้รับการสถาปนาเป็นพระบรมวงศานุวงศ์แต่อย่างใด   
มาริอุสได้เข้าศึกษาขั้นต้นในโรงเรียนยานสโลกกา (Janslökka) ในปี 2546 ซึ่งวันแรกของการเรียน มาริอุสได้มาพร้อมกับนายมอร์เทิน บอร์ก ผู้เป็นบิดา, มกุฎราชกุมารีเมตเต-มาริต พระมารดา และมกุฎราชกุมารโฮกุน พระบิดาบุญธรรม ต่อมาในปี 2553 น้องสาวต่างบิดาของเขา คือ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา ก็ได้เข้าศึกษาในเรียนเดียวกันและเดินไปโรงเรียนด้วยกัน
สุริยุปราคา 30 เมษายน พ.ศ. 2565

ภาพ

ภาพเคลื่อนไหวแนวเส้นทาง
ผักเขียด

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ผักเขียดเป็นวัชพืชที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ มีลักษณะคล้ายผักตบชวาแต่ขนาดเล็กกว่า ลำต้นตั้งตรง มีเหง้าอยู่ใต้ดิน มีไหลสั้น ๆ และรากฝอยสีน้ำตาลแดงจำนวนมาก ใบลักษณะเป็นใบเดี่ยวรูปหัวใจคล้ายผักตบชวาแต่เล็กกว่า เส้นของใบโค้งขนานไปตามความยาวของใบ ใบกว้าง 2–45 มิลลิเมตร ยาว 9–85 มิลลิเมตร ออกสลับกันที่โคน สีเขียวอ่อน ก้านใบยาวและอวบน้ำ โคนก้านใบแผ่ออกเป็นกาบหุ้มใบที่อ่อนกว่า ด้านในของก้านใบมีเยื่อบางสีขาว ออกดอกเป็นช่อ กลีบสีม่วง ทางก้านใบ มีดอกย่อย 6–15 ดอก ผลมีขนาดยาวประมาณ 1 เซนติเมตร เมล็ดสีน้ำตาล ขยายพันธุ์โดยใช้รากและเมล็ด

ทางเกษตร

เลี้ยงสัตว์ ทำปุ๋ยหมัก

ทางอาหาร

ยอดอ่อน ใบอ่อนและดอก จะออกในช่วงหน้าฝนใช้รับประทานเป็นผัก นิยมรับประทานทั้งต้น มักเก็บช่วง 2–3 อาทิตย์แรกเท่านั้น หลังจากนั้นต้นจะแก่ รับประทานไม่อร่อย วิธีรับประทานเป็นอาหาร จะรับประทานเป็นผักสดร่วมกับน้ำพริก หรือกับแกงรสจัดของภาคใต้ หรืออาหารรสจัดประเภท ลาบ ยำ ก้อย ส้มตำได้ นอกจากนี้ยังนำไปแกงส้ม แกงกับปลา หรือเนื้อหมู

ทางยา

ใบของผักเขียด นำมาคั้นน้ำรับประทาน แก้ไอ ขับปัสสาวะ ตำพอกฝี หรือรับประทานใบสดจะมีสรรพคุณ ช่วยลดความร้อนในร่างกาย

การแพร่ระบาดทางระบบนิเวศ

ระบาดในนาข้าวประเภทนาดำและนาหว่านน้ำตม

การป้องกันกำจัด

เนื่องจากผักเขียดชอบสภาพน้ำขัง การล่อให้งอกจึงต้องให้มีน้ำขังเล็กน้อยและปล่อยให้งอก 1–2 สัปดาห์ แล้วจึงไถกลบทำลาย
ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ

Genealogy

สมาชิกของ ตระกูลฟูจิวาระ คนนี้เป็นบุตรชายของ โมโตสึเนะ พี่น้องของทาดาฮิระคือ ฟูจิวาระ โนะ โทกิฮิระ และ ฟูจิวาระ โนะ นากาฮิระจักรพรรดิมูรากามิ เป็นหลานลุงของทาดาฮิระ
ทาดาฮิระยึดครองตำแหน่งหัวหน้าสาขา ฮกเกะ ของ ตระกูลฟูจิวาระ ในปี ค.ศ. 909 เมื่อโทกิฮิระพี่ชายของเขาเสียชีวิต
เลมอน ป๊อป

ประวัติ

เลมอน ป๊อป (อังกฤษ: Lemon pop) เป็นวงดนตรีดูโอภายใต้สังกัด รถไฟดนตรี ประกอบสมาชิกสองคนคือ "ปุณ - ปุณณี ยันตรกิจ" และ "ป๋วย - ณัฐวดี ตั้งพานิชดี" เริ่มมีผลงานเพลงช่วงปี พ.ศ. 2545 กับอัลบั้มชุดแรกคือ "Lemon pop" มีเพลงฮิตอย่างเช่น งอมแงม หวั่นไหว และโอกาสสุดท้าย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 มีอัลบั้มชุดที่สองคือ "Lemon pop Ordinary" มีเพลงเปิดตัวคือเพลง แรงจูงใจ และเพลง ไม่รู้ก็ต้องรู้
หลังจากทั้งคู่ไม่ได้มีผลงานด้วยกันแล้ว ปัจจุบัน ปุณ ปุณณี เป็นครูสอนร้องเพลงชาวไทย ส่วนป๋วย ณัฐวดี เป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ Agoda บริษัทผู้ให้บริการเว็บไซต์สำรองห้องพักที่พักออนไลน์ชั้นนำของเอเชียและเป็นส่วนหนึ่งของเครือ Priceline.com (Nasdaq: PCLN)
ชินกฤช มะลิซ้อน

ประวัติ

เจมส์ ชินกฤช มีชื่อจริงชื่อว่า ชินกฤช มะลิซ้อน ชื่อเล่น เจมส์ เดิมชื่อเล่นว่า จ่มจ้ม เกิดเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2534 ที่อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี จบชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนมัธยมประชานิเวศน์ และเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่คณะบริหารธุรกิจ สาขาบริหารการตลาด มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
บุตรหนุ่มชื่อ น้องอารมณ์ ชื่อจริง ด.ช. ณัฐภัทร มะลิซ้อน เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2557 (4 ปี)
ชั้นอนุบาลปีที่ 1 โรงเรียนอนุบาลสุพรรณบุรี
การคุกเข่าของวิลลี บรันท์

เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1970 วิลลี บรันท์ นายกรัฐมนตรีเยอรมนีตะวันตก ได้คุกเข่าลงที่หน้าอนุสาวรีย์วีรชนชาวโปแลนด์ในการต่อสู้ต่อต้านนาซี ณ กรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ เพื่อเป็นการแสดงความเสียใจต่อชาวโปแลนด์ที่ถูกสังหารในเหตุการณ์การก่อการกำเริบวอร์ซอเกตโต บรันท์ก้มหน้าคุกเข่าอย่างนิ่งสงบเป็นระยะเวลาหนึ่ง (ครึ่งนาที) ท่ามกลางสายตาจากสื่อมวลชนและบุคคลสำคัญจำนวนมาก 
การขอโทษดังกล่าวถือเป็นสัญลักษณ์สำคัญที่แสดงถึงจุดยืนของชาวเยอรมัน ที่ถึงแม้จะเป็นลูกหลานของผู้เคยกระทำผิดมาก่อน ปัจจุบันก็มิได้ฝักใฝ่สงครามเหมือนสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 และแทบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในสงครามมานับแต่นั้น บรันท์ได้กล่าวว่าเป็นการกระทำเพื่อแสดงความรับผิดชอบในฐานะผู้นำประเทศที่เคยกระทำผิดทางประวัติศาตร์ต่อประชาชนประเทศอื่น
การกระทำดังกล่าวนิยมเรียกกันว่า การคุกเข่าของวิลลี บรันท์
วัดมัชฌิมาวาส (จังหวัดสงขลา)

วัดมัชฌิมาวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี เดิมเป็นชนิดวรวิหาร ปัจจุบันเป็นชนิดสามัญ ตั้งอยู่ที่ 222 หมู่ 11 ถนนไทรบุรี ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา

ประวัติ

วัดมัชฌิมาวาส เดิมชื่อ วัดเลียบ วัดกลาง วัดยายศรีจันทร์ เมื่อ 400 ปีมาแล้ว ยายศรีจันทร์ คหบดีผู้มั่งคั่งในเมืองสงขลา ได้อุทิศเงินสร้างขึ้น ต่อมาประชาชนพากันเรียกว่า "วัดกลาง" มีผู้สร้างวัดในจังหวัดสงขลาขึ้นทางทิศเหนือวัดหนึ่งชื่อวัดเลียบ แล ทิศใต้สร้างอีกวัดหนึ่งชื่อวัดโพธิ์ ชาวสงขลาจึงเรียกวัดยายศรีจันทร์ว่าวัดกลาง พ.ศ. 2431 พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เสด็จเมืองสงขลา ทรงเปลี่ยนชื่อวัดเป็นภาษาบาลีว่า วัดมัชฌิมาวาส

พิพิธภัณฑ์ภัทรศีลสังวร

พิพิธภัณฑ์ภัทรศีลสังวร เป็นที่เก็บวัตถุโบราณต่าง ๆ ซึ่งรวบ รวมได้จากเมืองสงขลา สทิงพระ ระโนด และอื่น ๆ ซึ่งเป็นหลักฐานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์
ชาวดาวนาเม็ก

ซาโอเนล

เป็นชาวดาวนาเม็กจากจักรวาลที่ 6

พิรินา

เป็นชาวดาวนาเม็กจากจักรวาลที่ 6
ทะเลสาบเออชีเนิน

ทะเลสาบเออชีเนิน (เยอรมัน: Oeschinensee) เป็นทะเลสาบในแบร์เนอร์โอเบอร์ลันท์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในหุบเขาเออชีเนินที่ระดับความสูง 1,578 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทะเลสาบนี้มีพื้นน้ำ 1.11 ตารางกิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 34 เมตร จุดที่ลึกที่สุดลึก 56 เมตร ทะเลสาบแห่งนี้รับน้ำมาจากภูเขาโดยรอบทั้งสี่ แต่ไม่มีธารน้ำออก น้ำไหลออกจากทะเลสาบโดยการซึมออกผ่านทางชั้นหินใต้ดิน ทะเลสาบแห่งนี้จะเป็นน้ำแข็งอยู่ 5 เดือนในแต่ละปีตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงพฤษภาคม ปลาหลัก ๆ ที่พบในทะเลสาบนี้ได้แก่ ปลาชาร์อาร์กติก, ปลาเทรานต์ทะเลสาบ และปลาเรนโบว์เทราต์ ซึ่งในช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคม ผู้คนมักนิยมมาตกปลาใต้ผืนน้ำแข็ง ทะเลสาบแห่งนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกยุงเฟรา-อาเล็ทช์-บีทช์ฮอร์นตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007
วัดสำปะซิว

ประวัติ

จากบันทึกประวัติศาสตร์ และจากการเล่าขานสืบต่อกันมา ระบุว่า เดิมเป็นวัดเก่าแก่ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1857 ในสมัยอยุธยาตอนต้น ด้วยพื้นที่ราว 20 ไร่ จากนั้น ใน พ.ศ. 1860 วัดแห่งนี้ก็ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วัดแห่งนี้ได้รับการบันทึกและเล่าสืบต่อกันมาว่าเคยเป็นวัดร้าง ต่อมา กองทัพแห่งสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้มาพัก ณ ที่แห่งนี้เพื่อตรวจบัญชีว่าคงเหลือทหารเหลืออยู่ในกองทัพอยู่เป็นจำนวนกี่นาย โดยในสมัยนั้นเรียกว่า สางบัญชี และในภายหลัง จึงได้มีการบูรณะวัดแห่งนี้ขึ้นพร้อมกับให้ชื่อวัดว่า วัดสางบัญชี ก่อนที่จะแผลงมาเป็นวัดสำปะซิวในปัจจุบัน
ปัจจุบัน วัดสำปะซิวเป็นวัดที่รู้จักกันในฐานะของวัดที่มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ซึ่งมีภาพของโดราเอม่อน ตลอดจนแองกรี้เบิร์ด และเบ็นเท็นซ่อนอยู่ ซึ่งได้รับความสนใจจากเด็กๆเป็นอย่างมาก
คีตกวี

คีตกวี เป็นคำศัพท์ทางดนตรีที่พบได้บ่อยครั้ง หมายถึง ผู้ประพันธ์ดนตรี มักจะใช้เรียกผู้ที่แต่งและเรียบเรียงดนตรีบางประเภท โดยเฉพาะ ดนตรีคลาสสิก โดยที่ผู้แต่งเพลงมักจะแต่งทั้งท่วงทำนองหลัก และแนวประสานทั้งหมด เพื่อให้นักดนตรีเป็นผู้นำบทเพลงนั้นไปบรรเลงอีกทอดหนึ่ง โดยนักดนตรีจะต้องบรรเลงทุกรายละเอียดที่คีตกวีได้กำหนดไว้อย่างเคร่งครัด
คำว่า คีตกวี ในภาษาไทยนี้ นิยมใช้เรียก ผู้ประพันธ์ดนตรีในแนวดนตรีคลาสสิกของตะวันตก โดยแปลมาจากคำว่า composer นั่นเอง อย่างไรก็ดี บางท่านอาจใช้คำว่า ดุริยกวี แต่ก็มีความหมายอย่างเดียวกัน สำหรับผู้ที่แต่งเพลงในแนวดนตรีอื่นๆ มักจะเรียกว่า นักแต่งเพลง หรือ ครูเพลง เท่านั้น
คีตกวี อาจไม่จำเป็นต้องประพันธ์ดนตรีลงในแผ่นกระดาษเพียงอย่างเดียว แต่อาจเป็นผู้บรรเลงบทประพันธ์นั้นเป็นครั้งแรก และในภายหลังมีผู้อื่นนำไปใช้บรรเลงตามก็ได้ชื่อว่า คีตกวี เช่นกัน
โดยทั่วไปเราจะรู้จัก คีตกวี ในฐานะที่เป็น นักแสดงดนตรี แม้ว่าหลายท่านจะมีผลงานการประพันธ์ดนตรี มากกว่าผลงานการบรรเลงก็ตาม เช่น เบโทเฟิน, โมซาร์ท, วากเนอร์ ฯลฯ