google/wiki40b huggingface dataset:
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลแพร่

ประวัติ

คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เห็นชอบให้โรงพยาบาลแพร่รดำเนินงานโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท โดยร่วมมือกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และสามารถรับนิสิตแพทย์ ได้ตั้งแต่ปีการศึกษา 2548 เป็นต้นไป
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก ซึ่งใช้ในภาษาอังกฤษว่า Medical Education Center มีฐานะเป็นฝ่ายหนึ่งของโรงพยาบาลแพร่ มีหน้าที่จัดการเรียนการสอนชั้นคลินิกตามหลักสูตรแพทยศซาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร ให้กับนิสิตแพทย์ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ตามโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท ของสำนักงานบริหารโครงการร่วมผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ในโครงการร่มผลิตแพทย์แนวใหม่ (New Track) โดยได้เปิดดำเนินการสอนเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2548 มีนิสิตแพทย์ระดับคลินิก ชั้นปีที่ 4-6 จำนวนปีละประมาณ 10 คน
ทั้งนี้ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้ร่วมพัฒนาในด้านการจัดทำหลักสูตรรายวิชาและการพัฒนาอาจารย์แพทย์และบุคลากรร่วมกันด้านแพทยศาสตรศีกษา รวมทั้งการชี้แจงนโยบายด้านการประกันคุณภาพการศึกษาของมหาวิทยาลัยนเรศวร ต่อมาได้มีคำสั่งแต่งตั้งผู้อำนวยการศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก ดำรงตำแหน่งเป็นรองคณบดีฝ่ายคลินิก คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มาจนถึงปัจจุบัน

การรับบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต

โครงการแพทย์แนวใหม่ (New tract) โครงการนี้อยู่ในโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท (CPIRD) เช่นเดียวกัน โดยรับสมัครเข้าศึกษาเฉพาะข้าราชการหรือพนักงานของรัฐในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขที่สำเร็จการศึกษาทางด้านวิทยาศาสตร์หรือวิทยาศาสตร์สุขภาพ และมีประสบการณ์การทำงานทางด้านสาธารณสุขไม่น้อยกว่า 2 ปี และอายุนับถึงวันสมัครไม่เกิน 30 ปี โดยนิสิตแพทย์กลุ่มนี้จะทำการเรียนชั้นคลินิกที่ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลแพร่, ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลพิจิตร เมื่อจบการศึกษาแล้วจะต้องทำงานใช้ทุนในจังหวัดภูมิลำเนาของตนเองเป็นเวลา 3 ปี โครงการนี้จะดำเนินการเปิดรับสมัครในช่วงเดือนกันยายนของทุกปี ตามประกาศรับตรงของมหาวิทยาลัยนเรศวร
ประวัติศาสตร์ชาในญี่ปุ่น

บันทึกของชา

บันทึกของชา หรือ กิซซะ โยโจกิ เริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1734 (ค.ศ. 1191) พระในนิกายเซนที่มีชื่อเสียงชื่อว่าเออิไซ (พ.ศ. 1684-1758) ได้ในเมล็ดชาดำกลับมายังเกียวโต เมล็ดบางส่วนได้ถูกมอบให้กับพระอีกรูปหนึ่งคือเมียวเอ โชนิน และกลายมาเป็นต้นกำเนิดของชาอุจิ เออิไซได้เขียนหนึงสือที่เก่าแก่ที่สุดที่บันทึกเกี่ยวกับชา คือ "กิซซะ โยโจกิ" (วิถีการดื่มชาเพื่อสุขภาพ) โดยแบ่งออกเป็นสองเล่ม เขียนในปี พ.ศ. 1754 (ค.ศ. 1211) ในขณะที่ได้ไปยังจีนเป็นครั้งที่สอง และครั้งสุดท้ายในบันทึกของเออิไซ ในบรรทัดแรกเขียนไว้ว่า "ชาเป็นสุดยอดของยาและเวชภัณฑ์ซึ่งสามารถทำให้ชีวิตหนึ่งเติมเต็มและสมบูรณ์" ในบทนำได้อธิบายวิธีที่จะดื่มชาเพื่อที่จะได้ผลดีต่ออวัยวะหลักทั้งห้าของร่างกาย โดยเฉพาะที่หัวใจ ในหนังสืออธิบายว่าชาเป็นยาคุณภาพ ที่มีความสามารถต่าง ๆ เช่น ช่วยบรรเทาอาการเมาค้าง จากการใช้สารกระตุ้น รักษาจุดด่างดำ ดับกระหาย แก้ท้องอืด เหน็บชา ป้องกันความเหนื่อยล้า ช่วยระบบปัสสาวะและการทำงานของสมอง ในส่วนที่หนึ่งของหนังสืออธิบายรูปร่างของต้นชา ดอกชา ใบชา ร่วมไปถึงวิธีปลูกชา และการเก็บใบชา ในส่วนที่สองอธิบายถึงข้อกำหนด ปริมาณการดื่ม และวิธีดื่ม สำหรับการรักษาโรคทางกายภาพในแต่ละบุคคล
เออิไซยังแนะนำชาให้กับชนชั้นนักรบได้บริโภค โดยเริ่มจากกลุ่มการเมืองในสมัยเฮอัง เออิไซรู้ว่าซาเนโตโมะ มินาโมโตะ โชกุนของเหล่าซามูไร มีนิสัยชอบดืมสังสรรค์ทุกวันยามค่ำคืน ในปี พ.ศ. 1757 (ค.ศ. 1214) เออิไซจึงนำหนังสือที่ตนเองเขียนให้กับโชกุน และบอกถึงประโยชน์ที่จะได้จากการดื่มชา หลังจากนั้นขนบธรรมเนียมการดื่มชาจึงเป็นที่แพร่หลายในหมู่ซามูไร
ไม่นานชาเขียวได้มาเป็นเครื่องดื่มในชนชั้นผู้ดีของญี่ปุ่นและพระสงฆ์ด้วยเช่นกัน แม้ว่าผลผลิตที่ได้จะเพิ่มพูนอย่างรวดเร็วและหาได้ง่ายขึ้น แต่ก็ถูกจำกัดไว้สำหรับชนชั้นสูงเท่านั้น

การอบแห้งเข้าสู่ญี่ปุ่น

ช่วงคริตศตวรรษที่ 14 สมัยราชราชวงศ์หมิง ญี่ปุ่นมีปฏิสัมพันธ์กับจีนทางตอนใต้ โดยแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมต่าง ๆ ซึ่งกันและกัน การค้าขายส่งวัตถุดิบของชาเข้ามาในญี่ปุ่น และนำวิธีการอบแห้งใบชาเข้ามาในคิวชู ก่อนหน้าจะมีการอบแห้งในญี่ปุ่นใช้วิธีอบไอน้ำในการอบชา (คริตศตวรรษ์ที่ 9) จนเปลี่ยนมาใช้เป็นการอบแห้ง (คริตศตวรรษ์ที่ 13) ทำให้ชาเหล่านี้มีความแตกต่างจากชาใดๆ

วิวัฒนาการของวัฒนธรรมการดื่มชา

การอ่านบทกวี เขียนอักษรจีน วาดภาพ หรือถกกันถึงหลักปรัชญาระหว่างที่ดื่มชาไปด้วย เป็นงานอดิเรกที่นิยมกันในจีน ระหว่างช่วงคริตศตวรรษที่ 12 ถึง 13 และยังแพร่หลายมายังญี่ปุ่น รวมไปถึงสังคมของเหล่าซามูไร เป็นศตวรรษแล้วที่พีธีดื่มชาสมัยใหม่ถูกพัฒนาขึ้นโดยพระนิกายเซน โดยต้นตำรับเริ่มต้นที่เซนโนะริคิว (พ.ศ. 2065-2134) แต่แท้จริงแล้วทั้งชาและพิธีดื่มชาเริ่มก่อตัวขึ้นระหว่างการทูตของระบบสังคมศักดินา ในการติดต่อสัมพันธ์สำคัญ ๆ ต่างของคนระดับสูงของระบบสังคมศักดินา จะเป็นพิธีกรรมดื่มชาที่เคร่งคัดกฎระเบียบ ในบรรยากาศที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย จนท้ายคริสต์ศตวรรษที่ 16 กระแสพิธีดื่มชาเป็นที่แพร่หลายและยอมรับโดยทั่วไป ทำให้เกิดแบบแผนของชาญี่ปุ่นขึ้น เมื่อชาเขียวถูกผลิตได้เป็นจำนวนมาก ทำให้ชาเขียวเป็นสุดยอดเครื่องดื่มประจำชาติญี่ปุ่น
กระทรวงกลาโหม (โซมาเลีย)

ภาพรวม

กองทัพโซมาเลียประกอบด้วยกองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ และกองกำลังป้องกันภัยทางอากาศ ในช่วงเวลาที่เป็นเอกราชกองกำลังติดอาวุธของประเทศเริ่มจะกลายเป็นหนึ่งในกองทัพขนาดใหญ่ในทวีป การแผ่ขยายของสงครามกลางเมืองโซมาเลียในปีพ.ศ. 2534 นำไปสู่การยกเลิกกองทัพโซมาเลีย แต่หลังจากนั้นก็เริ่มก่อตั้งขึ้นมาใหม่หลังจากตั้งรัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่านในปีพ.ศ. 2547
รัฐบาลกลางโซมาเลียก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2555 และเป็นผู้ควบคุมดูแลกระทรวงกลาโหมกลาง โซมาลีแลนด์และพุนต์แลนด์ต่างก็มีกองกำลังรักษาความปลอดภัยและตำรวจเป็นของตนเอง
ฟีดแบค

ผลงานอัลบั้ม

วงฟีดแบค ออกอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวของวงในปี พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "Feed Back#1" เมื่อวางแผงไปแล้วปรากฏว่าได้รับ การตอบรับที่ดีแต่ทางวงก็มีอันต้องแยกวงกันไปในที่สุดเนื่องจากสมาชิกของวงแต่ละคนต้องสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยจึงไม่สามารถมาทำอัลบั้มกัน ต่อได้โดยในอัลบั้มนี้มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ ตื่นเถิดชาวไทย,ประกายเสน่หาและสิ่งที่เธอให้
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 70

กำกับเสียงยอดเยี่ยม

ไททานิก - Tom Bellfort และ Christopher Boyes

รางวัลออสการ์เกียรติยศ

Stanley Donen ได้รับรางวัลออสการ์เกียรติยศ for his years as a director on such musicals including Singin' in the Rain.
ลิตเติลบอย

ลิตเติลบอย (อังกฤษ: Little Boy) เป็นชื่อรหัสของระเบิดปรมาณู ที่ถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองฮิโรชิมะ ของประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 โดยเครื่องบิน B-29 Superfortress (เครื่องบินลำนี้มีชื่อ Enola Gay) ผู้ทำหน้าที่นักบินคือ พันโทพอล ทิบเบตส์ (Lt.Col.Paul Tibbets) แห่งกองกำลังอากาศในกองทัพบกสหรัฐอเมริกา (ภายหลังได้ยกฐานะขึ้นเป็นกองทัพอากาศ) นับเป็นระเบิดปรมาณูลูกแรก ที่ใช้ในการสงคราม ส่วนระเบิดปรมาณูลูกที่สอง ซึ่งมีชื่อว่า แฟตแมน นั้น ถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองนางาซากิของญี่ปุ่นในอีก 3 วันต่อมา 
อาวุธนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นในระหว่างจัดตั้งโครงการแมนฮัตตัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และได้กำลังระเบิดมาจากธาตุยูเรเนียมที่ผ่านกระบวนการแยกไอโซโทปแล้ว (enriched uranium) การทิ้งระเบิดปรมาณูเหนือเมืองฮิโรชิมะ และนางาซากิของญี่ปุ่นนั้น ถือเป็นการระเบิดปรมาณูครั้งที่ 2 ในประวัติศาสตร์ (ครั้งแรก เป็นการทดลองเรียกว่า ทดลองทรีนิตี้ (Trinity test) ระเบิดลิตเติลบอย มีความยาว 3 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 71 เซนติเมตร และน้ำหนัก 4,000 กิโลกรัม บรรจุธาตุยูเรเนียมประมาณ 64 กิโลกรัม แต่ส่วนที่จะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิซชันมีน้ำหนักเพียง 700 กรัมเท่านั้น

การทิ้งระเบิดถล่มเมืองฮิโรชิมะ

ระเบิดลิตเติลบอยนั้นถูกลำเลียงขึ้นเครื่องบิน B29 และบินขึ้นไปยังระดับความสูง 9,600 เมตร เหนือเมืองฮิโรชิมะ จากนั้นจึงปล่อยลงมา เมื่อเวลาประมาณ 8.15 น. (JST) การจุดชนวนระเบิดเกิดขึ้นที่ระดับความสูง 580 เมตร และด้วยแรงระเบิด 13 - 16 กิโลตัน ทำให้ระเบิดลูกนี้มีอานุภาพต่ำกว่า "แฟตแมน" ซึ่งถูกนำไปทิ้งเหนือเมืองนางาซากิ (21 - 23 กิโลตัน) เอกสารของทางการระบุว่าอานุภาพของระเบิดปรมาณูลูกนี้เทียบเท่ากับการระเบิดของระเบิดทีเอ็นที (TNT) ปริมาณราว 15 กิโลตัน นั่นคือ 
6.3 × 10¹³ จูล = 63 TJ (เทอราจูล) 
อย่างไรก็ตาม ความเสียหายและจำนวนของเหยื่อระเบิดลูกนี้มีสูงกว่ามาก เพราะเมืองฮิโรชิมะนั้นอยู่บนที่ราบ ขณะที่จุดศูนย์กลางของเมืองนางาซากิอยู่ในหุบเขาขนาดเล็ก 
มีผู้คนประมาณ 70,000 คน เสียชีวิตอันเป็นผลจากการระเบิดโดยตรง และที่ได้รับบาดเจ็บอีกเป็นจำนวนใกล้เคียงกัน ขณะที่ผู้คนอีกจำนวนมากต้องเสียชีวิตในภายหลังจากการะเบิด อันเนื่องมาจากกัมมันตรังสี และมะเร็ง
สำหรับมารดาที่กำลังตั้งครรภ์นั้นก็ต้องสูญเสียทารกในครรภ์ไป หรือมิฉะนั้นก็ให้กำเนิดทารกที่พิการ เสื้อผ้าไหม้หมดจนเหลือแต่เนื้อตัวเปล่าเปลือย
ความสำเร็จของการทิ้งระเบิดครั้งนี้ได้ถูกรายงานข่าวกระจายออกไปอย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกาท่ามกลางความอยากรู้ นักวิจารณ์จำนวนมากคาดว่าน่าจะเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามก่อนที่มันจะยืดเยื้อและมีการบุกเกาะญี่ปุ่นอย่างนองเลือด
ตั๊ดสู้ฟุด

เรื่องย่อ

ที่เกาะฮ่องกง ในยุคที่มีแต่มาเฟีย ผู้คนแบ่งเป็นฝักเป็นฝ่ายและใช้กำลังความรุนแรง มีมาเฟียอยู่ 3 กลุ่มคือ “แก๊งตรอกโรงเจ” คุมบ่อนไพ่นกกระจอก กำถั่ว และเต๋าปั่น มี อาเฟย (จตุรงค์ มกจ๊ก) เป็นหัวหน้าแก๊ง “แก๊งประตูผี” คุมกิจการร้านเหล้าและหอนางโลมทั้งหมด มี เสิ่นปอ (อาเกรียง – เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง) เป็นหัวหน้าแก๊ง “แก๊งมังกรทอง” คุมตลาดทั้งน้อยใหญ่ มี หม่าหย่งให่ (จิ้ม ชวนชื่น) เป็นหัวหน้าแก๊ง
อาเต๋า ลูกชายของ หม่าหย่งให่ โดนศัตรูต่างแก๊งฟันจนแขนขาด  จนอาคุน (นุ้ย เชิญยิ้ม) พ่อบ้านแห่งบ้านสกุลหม่า ต้องออกตามหา อาเทียน (บอย – สิทธิชัย ผาบชมภู บอย AF3) น้องชายฝาแฝดของอาเต๋า แต่อาเทียนเป็นตุ๊ด  อาเทียนกับแม่ต้องออกมาตกระกำลำบากเพียงลำพังเพราะหม่าหย่งให่รับไม่ได้ที่ลูกชายคนเล็กเป็นตุ๊ด สองแม่ลูกเลี้ยงชีพด้วยการเปิดคณะเชิดสิงโต คุณนายหม่า หรือชื่อในยุทธจักรคือ “นางพญาเก็บไชเท้า” ได้ถ่ายทอดเคล็ดวิชา “มวยนารี” ให้แก่อาเทียนเอาไว้ป้องกันตัวเอง
อาเทียนจึงต้องยอมสวมรอยทำตัวแมนแทนอาเต๋าเพื่อรอวันขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมังกรทอง ทั้งยังต้องมาทำใจให้รักชะนีสาวอย่าง เพ่ย เพ่ย (จิ๊บ – ปกฉัตร เทียมชัย) ลูกสาวเสิ่นปอ แก๊งของอาเต๋าอีก
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

การแข่งขันระหว่างเมือง

การแข่งขันเกิดขึ้นชัดเจนระหว่างเมืองทั้งสองในช่วงยุคอุตสาหกรรม ในช่วงนี้เองที่นอร์ทเวสต์ในแมนเชสเตอร์มีชื่อเสียงในด้านอุตสาหกรรมเครื่องจักร ขณะที่ลิเวอร์พูลเป็นเมืองท่าที่สำคัญ
เมื่อมีการขุดคลองเดินเรือแมนเชสเตอร์ขึ้น เรือไม่จำเป็นต้องเดินทางผ่านเมืองลิเวอร์พูล สามารถส่งสินค้าโดยตรงถึงแมนเชสเตอร์ ถือเป็นโครงการที่กล้าหาญ และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1894 เป็นคลองเรือสินค้าที่ยาวที่สุดในโลก การสร้างคลองส่งผลด้านการค้า ทำให้เกิดการสูญเสียงานและความไม่พอใจแก่ชาวเมืองลิเวอร์พูล นักประวัติศาสตร์ลงความเห็นว่านี่เป็นสาเหตุของความบาดหมางระหว่างสองเมืองนี้ นอกจากนั้นตราของสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดยังมีสัญลักษณ์รูปเรือที่แสดงให้เห็นถึงคลองเดินเรือแมนเชสเตอร์ และสะท้อนให้เห็นรากเหง้าของการค้าของแมนเชสเตอร์ อย่างไรก็ตามสัญลักษณ์รูปเรือก็มีปรากฏในตราของสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตีเช่นกัน
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และ คริสต์ทศวรรษ 1980 อุตสาหกรรมของทั้งสองเมืองอยู่ในจุดขาลง แต่ทั้งสองเมืองก็กลับมาสู่จุดประสบความสำเร็จอีกครั้ง โดยทั้งสองเมืองเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองระดับโลก แมนเชสเตอร์ได้เป็นเจ้าภาพจัดกีฬาเครือจักรภพปี ค.ศ. 2002 ขณะที่ลิเวอร์พูลได้รับการกำหนดเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปในปี ค.ศ. 2008
ชัยพฤกษ์

เทพปกรณัมและการใช้เชิงสัญลักษณ์

ในเทพปกรณัมกรีก มีอยู่ว่า มีนางอัปสรนางหนึ่งชื่อ แดฟนี เป็นลูกสาวของเทพประจำแม่น้ำสายหนึ่งชื่อ พีนีอูส
วันหนึ่งแดฟนีออกไปเที่ยวเล่นริมป่าไม่ไกลจากแม่น้ำ เธอได้พบกับเทพอะพอลโลหรือสุริยเทพเข้าโดยบังเอิญ เทพอพอลโลหลงรักเธอโดยทันที และพยายามฝากรักด้วยคำที่นุ่มนวล แต่ความพยายามนั้นไร้ผล เมื่ออะพอลโลสืบเท้ายังไม่ทันเข้าใกล้ เธอก็วิ่งไม่คิดชีวิต เค้ายิ่งวิ่งตามเธอก็ยิ่งวิ่งหนี และวิ่งหน้าสู่แม่น้ำ โดยตระหนักว่าตัวเธอเองเริ่มอ่อนแรง และเขาที่เป็นคนแปลกหน้าใกล้ถึงตัวแล้ว พอดีถึงริมฝั่งน้ำจึงร้องขอให้พ่อของเธอช่วย สิ้นคำร้องขอ ร่างของเธอค่อยกลายเป็นต้นไม้โดยเท้าทั้งคู่เปลี่ยนเป็นราก แขนทั้งสองข้างและผมพลิ้วสยายกลายเป็นกิ่งก้านใบ เสื้อผ้าเปลี่ยนเป็นเปลือกห่อหุ้มลำต้นที่ยังสั่นไหวด้วยความกลัว แดฟนีได้กลายเป็นต้นชัยพฤกษ์ไปแล้วด้วยความช่วยเหลือของบิดา
อะพอลโลมาถึงก็ทราบทันทีว่าเธอได้จากไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้ถือโทษโกรธเคืองเธอแต่อย่างใด จึงมีบัญชาให้ไม้ชัยพฤกษ์เป็นไม้ที่พึงใจส่วนพระองค์ และใคร ๆ สามารถเก็บช่อใบร้อยเป็นพวงสวมศีรษะเป็นเกียรติยศแก่กวีและนักดนตรีได้ตลอดไป
ในการใช้เชิงสัญลักษณ์ ชัยพฤกษ์เป็นไม้มงคล ความหมายตามชื่อแปลว่าต้นไม้แห่งชัยชนะ ใบใช้ประดิษฐ์เป็นพวงมาลัยสวมศีรษะ เพื่อเป็นเกียรติยศยิ่งใหญ่แก่กวีและนักดนตรีในสมัยโบราณ สำหรับของไทย ช่อชัยพฤกษ์ประดับเป็นมงคลหลายที่ เช่น บนอินทรธนูข้าราชการ และประดับประกอบดาวบนอินทรธนูและหมวกของทหารและตำรวจทั้งหลาย และใช้เป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยกรุงเทพและโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี และเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดชัยนาท
เลโอ เรกูลัส

บทบาท

เรกูลัสเป็นลูกชายของเลโอ อิเรียสซึ่งเป็นโกลด์เซนต์ราศีสิงห์คนก่อน แต่หลังจากที่อิเรียสถูกราดาแมนทีสสังหารก็ถูกชิจิฟอสเก็บมาเลี้ยงและสั่งสอนวิชาการต่อสู้ให้ แต่เรกูลัสเป็นอัจฉริยะด้านการต่อสู้ จึงเรียนรู้วิชาต่างๆ และขึ้นเป็นโกลด์เซนต์ได้ด้วยวัยเพียง15ปีและถูกขนานนามว่า"ราชสีห์หนุ่ม" เรกูลัสปรากฏตัวครั้งแรกที่จามิลเพื่อคุ้มกันเรือของกองทัพอาธีน่าที่กำลังซ่อมแซมอยู่และปะทะกับ บีฮีมอธ ไวโอเล็ต แนวหน้าของกองทัพยมโลกและเอาชนะได้แต่ก็ถูกไออาคอสโจมตีใส่จากด้านหลัง หลังจากนั้นจึงขึ้นไปบนลอสต์แคนวาสเพื่อตัดสินกับฮาเดส และเจอกับราดาแมนทีสที่ได้รับพลังของเทพเจ้า และต่อสู้กันแต่เรกูลัสไม่สามารถทำอันตรายใดๆแก่ราดาแมนทีสได้เลยจนกระทั่งเสียชีวิต แต่เรกูลัสก็กลับมาอีกครั้งในฐานะของ"ส่วนหนึ่งแห่งมหาปฐพี"และเอาชนะราดาแมนทีสได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว จากนั้นก็สลายไป

วิชาการต่อสู้

เรกูลัสจะจดจำรูปแบบการต่อสู้ของศัตรูไว้แล้วปรับการเคลื่อนไหวของตนให้เข้ากันเพื่อเอาชนะ โดยความสามารถนี้เป็นอัจฉริยภาพของเรกูลัสเอง
แอปเปิล

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

แอปเปิลเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ผลัดใบ สูง 3 - 12 เมตร เรือนยอดกว้าง กิ่งหนาแน่น
ใบรูปไข่เรียงสลับ ยาว 5 - 12 ซม. กว้าง 3 - 6 ซม. ก้านใบยาว 2 - 5 ซม. ปลายใบแหลม ขอบใบหยักคล้ายฟันเลื่อย ใต้ใบปกคลุมด้วยขนนุ่มเล็กน้อย ดอกเกิดขึ้นพร้อมการแตกใบใหม่ในฤดูใบไม้ผลิ ดอกมีสีขาวแต้มสีชมพู และเข้มขึ้นเมื่อดอกใกล้โรย มีกลีบดอกห้ากลีบ เส้นผ่าศูนย์กลาง 2.5 - 3.5 ซม. ผลสุกในฤดูใบไม้ร่วง โดยทั่วไปมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 - 9 ซม. กลางผลมีคาร์เพล (carpel) ห้าโพรงเรียงตัวในรูปดาวห้าแฉก แต่ละโพรงบรรจุไปด้วยเมล็ดหนึ่งถึงสามเมล็ด

บรรพบุรุษ

บรรพบุรุษดั้งเดิมของแอปเปิล (Malus domestica) คือ Malus sieversii ซึ่งพบเจริญเติบโตตามธรรมชาติในแถบภูเขาของเอเชียกลางในตอนใต้ของประเทศคาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ทาจิกิสถาน, และเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน การเพาะปลูกพืชชนิดนี้ ซึ่งเป็นไปได้ว่าเริ่มต้นขึ้นครั้งแรกในป่าแถบไหล่เขาของเทือกเขาเทียนชาน วิวัฒนาการมาเป็นเวลานาน และเกิดกระบวนการอินโทรเกรสชัน (introgression คือการที่ชิ้นส่วนของโครโมโซมจากพืชชนิดหนึ่งถูกถ่ายทอดไปอยู่ในพืชอีกชนิดหนึ่ง โดยการผสมพันธุ์ข้ามชนิดหรือผสมข้ามสกุล) ของยีนจากพืชชนิดอื่นในเมล็ดพันธุ์จากการผสมเปิด เช่น การแลกเปลี่ยนกับแคร็บแอปเปิล (Malus sylvestris) ส่งผลให้ประชากรของแอปเปิลในปัจจุบันมีความเกี่ยวข้องกับแคร็บแอปเปิลมากกว่าต้นตระกูล Malus sieversii. ที่มีโครงสร้างคล้ายกัน ในบรรดาสายพันธุ์ที่ไม่ได้มาจากการผสมสายพันธุ์ สายพันธุ์ Malus sieversii เป็นที่นิยมมากกว่า

ประวัติศาสตร์

สกุล Malus มีศูนย์กลางความหลากหลายอยู่ที่ภาคตะวันออกของประเทศตุรกี เป็นไปได้ว่าต้นแอปเปิลเป็นต้นไม้ชนิดแรกสุดที่ถูกปลูกขึ้น และผลแอปเปิลได้รับการปรับปรุงผ่านการคัดเลือกเป็นเวลาหลายพันปี อเล็กซานเดอร์มหาราชได้ชื่อว่าค้นพบผลแอปเปิลแคระในประเทศคาซัคสถานเมื่อ 328 ปีก่อนคริสต์ศักราช ผลแอปเปิลแคระที่เขานำกลับไปที่มาซิโดเนียอาจเป็นต้นตระกูลของรากแอปเปิลพันธุ์แคระก็ได้ แอปเปิลฤดูหนาวที่ถูกเก็บในปลายฤดูใบไม้ร่วงและป้องกันความเย็นไว้ เป็นอาหารที่สำคัญในเอเชียและยุโรปมาเป็นเวลาพันปีแล้ว
กลุ่มอาณานิคมนำแอปเปิลเข้ามาในอเมริกาเหนือในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และสวนแอปเปิลแห่งแรกในทวีปอเมริกาเหนือ เกิดขึ้นในบอสตันโดยบาทหลวงวิลเลียม แบร็กซ์ตัน เมื่อ ค.ศ. 1625 แอปเปิลเพียงชนิดเดียวที่มีต้นกำเนิดมาจากอเมริกาเหนือคือ แคร็บแอปเปิล (crab apple) ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเรียกว่า "common apple" แอปเปิลหลากหลายสายพันธุ์ที่นำเข้าจากยุโรปในรูปของเมล็ดแพร่หลายตามเส้นทางการค้าของชาวอเมริกันดั้งเดิม และถูกนำไปปลูกที่สวนของกลุ่มอาณานิคม รายการแอปเปิลที่ได้รับการดูแลอย่างดีในสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1845 ขายสายพันธุ์ที่ "ดีที่สุด" ได้ 350 สายพันธุ์ แสดงให้เห็นว่าแอปเปิลสายพันธุ์จากอเมริกาเหนือเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วภายในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โครงการชลประทานหลายโครงการในวอชิงตันตะวันออกได้ริเริ่มขึ้นและมีการพัฒนาอุตสาหกรรมผลไม้ระดับหลายพันล้าน โดยมีแอปเปิลเป็นผลิตภัณฑ์ชั้นนำ
จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชาวไร่เก็บแอปเปิลไว้ในห้องเก็บป้องกันความเย็นตลอดฤดูหนาวสำหรับใช้และสำหรับขาย ต่อมาการคมนาคมขนส่งแอปเปิลที่พัฒนาขึ้นได้เข้ามาแทนที่ ทำให้การเก็บรักษาไม่จำเป็นอีกต่อไป ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 การเก็บรักษาแอปเปิลในระยะยาวกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง เนื่องจากมีสาธารณูปโภคที่ "ควบคุมบรรยากาศได้" สามารถเก็บแอปเปิลได้นานถึงปี สาธารณูปโภคดังกล่าวใช้ความชื้นสูง ออกซิเจนต่ำ และควบคุมระดับคาร์บอนไดออกไซด์เพื่อรักษาความสดของแอปเปิล
โกศล ไกรฤกษ์

ประวัติ

โกศล ไกรฤกษ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2469 เป็นบุตรชายของร้อยโทจงกล ไกรฤกษ์ กับนางสำนึง (อมาตยกุล)ไกรฤกษ์  สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล และ เตรียมอุดมศึกษา แผนกวิทยาศาสตร์ จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ซึ่งต่อมาได้เข้าเรียนต่อ ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ไม่จบการศึกษา
โกศล สมรสกับ นางประดับ ไกรฤกษ์ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ นางสาวดวงตา ไกรฤกษ์ นางสาวพิกุลแก้ว ไกรฤกษ์ สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพิษณุโลก และ นายจุติ ไกรฤกษ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก
โกศล ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการจัดการธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยนเรศวร
โกศล ไกรฤกษ์ เสียชีวิตด้วยโรคเบาหวานและโรคไต เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 สิริอายุรวม 78 ปี

การทำงาน

โกศลมีอาชีพเป็นนักธุรกิจรับเหมาก่อสร้างและนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ รวมถึงเจ้าของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ ตะวันออกไฟแนนซ์ ที่ถือว่าประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง

งานการเมือง

โกศล ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2512 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2531 รวม 5 สมัย 
โกศล ไกรฤกษ์ ได้รับตำแหน่งทางการเมืองสำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (พ.ศ. 2523) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (พ.ศ. 2524) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เมื่อปี พ.ศ. 2526 รองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เมื่อปี พ.ศ. 2533, เป็นต้น
มาสค์ไรเดอร์ดับเบิล

จุดประสงค์

คอนเซ็ปต์ของมาสค์ไรเดอร์ดับเบิล คือ มาสค์ไรเดอร์ที่เกิดจากการรวมร่างของชายหนุ่มผู้มีจิตใจแห่งคุณธรรมทั้ง 2 คน ก่อให้เกิดมาสค์ไรเดอร์รูปแบบใหม่ขึ้นมา ซึ่งแนวคิดฮีโร่รวมร่างนั้นมีความคล้ายคลึงกับบารอมวัน (ฮีโร่ปี 1972 จากค่ายโตเอะ คัมปะนี) โดยใช้รูปแบบของฮีโร่รวมร่างที่มีพลังมิตรภาพระหว่างเด็กหนุ่ม ,อุลตร้าแมน เอซ (ฮีโร่จากค่ายซึบุราญ่า) โดยใช้รูปแบบของอุปกรณ์แปลงร่างที่สามารถพกพาได้และไม่สะดุดตา และ ไฟร์สตอร์ม (ฮีโร่จากค่าย DC คอมมิค) โดยใช้รูปแบบของผู้แปลงร่างที่มีอายุต่างกันและมีอาชีพที่ต่างกันแต่ต้องร่วมปกป้องโลกร่วมกัน ส่วนลักษณะร่างกายของมาสค์ไรเดอร์ดับเบิล ที่แบ่งสีออกเป็น 2 สีโดยแบ่งเป็นข้างละสี มีแนวคิดคล้ายคลึงกับ คิไดเดอร์ (ฮีโร่จากค่ายโตเอะ คัมปะนี) และ เมทัลเดอร์ (ฮีโร่จากค่ายโตเอะ คัมปะนี) ทางด้านลักษณะร่างกายที่มีรูปแบบเพรียวและสมส่วนนั้น ได้แนวคิดมาจาก คาเมนไรเดอร์ BLACK และ คาเมนไรเดอร์ ZO ผสมเข้าไว้ด้วยกัน

เนื้อเรื่อง

ฟูโตะ เมืองแห่งหนึ่งญี่ปุ่น ได้รับสมญานามว่าเป็นเมืองแห่งสายลม เนื่องด้วยกระแสลมที่พัดผ่านตลอดปีและกังหันลมที่มีให้เห็นรอบๆเมือง ที่เมืองฟูโตะ เกิดคดีอาชญากรรมต่างๆขึ้นด้วยฝีมือของโดพันท์ สิ่งมีชีวิตประหลาดที่เกิดจาการสนองตัณหาของมนุษย์ด้วยการใช้ไกอาเมมโมรี่ซึ่งเบื้องหลังของโดพันท์คือครอบครัวตระกูลโซโนซาคิ กลุ่มผู้มีอิทธิพลมืดในเมืองฟูโตะ สิ่งที่จะสามารถต่อกรกับโดพันท์และพร้อมที่จะกระชากหน้ากากตระกูลโซโนซาคิ มีเพียง ฮิดาริ โชทาโร่ นักสืบ Hardboy อันเลื่องชื่อ และ ฟิลิป (โซโนซาคิ ไรโตะ) ชายหนุ่มปริศนาผู้มีมันสมองราวกับห้องสมุด โดยทั้ง 2 คือ มาสค์ไรเดอร์ดับเบิล มาสค์ไรเดอร์ที่เกิดจากการรวมจิตวิญาณของทั้ง 2 เข้าไว้ด้วยกัน 
มาสค์ไรเดอร์ดับเบิล ที่ทำหน้าที่สืบสวนและคอยปกป้องความสงบสุขของเมืองฟูโตะจากภัยร้ายของโดพันท์ โดยใช้ไกอาเมมโมรี่ เข้าต่อกรกับโดพันท์เพื่อทวงคืนสิ่งที่สูญหายให้กลับมาดังเดิม
ตำบลอัมพวา

ตำบลอัมพวา อยู่ใน อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

ประวัติ

เดิมเรียกว่า แขวงบางช้าง ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าจัดตั้งขึ้นเมื่อใด บริเวณแขวงบางช้างนี้ถูกเรียกว่า “สวนนอก” มีลักษณะเป็นชุมชนเล็ก ๆ แต่มีความเจริญทั้งในการเกษตรกรรมและการพาณิชยกรรม เพราะในสมัยพระเจ้าปราสาททอง แห่งกรุงศรีอยุธยา แขวงบางช้างมีตลาดแห่งหนึ่งเรียกว่า “ตลาดบางช้าง” มีนายตลาดบางช้าง เป็นผู้เก็บภาษีอากรขนาดตลาด นายตลาดผู้นี้เป็นผู้หญิงชื่อน้อย มีบรรดาศักดิ์เป็นท้าวแก้วผลึก เป็นคนในตระกูลเศรษฐีในแขวงบางช้าง ซึ่งต่อมาเป็นต้นวงศ์ราชนิกูลบางช้าง
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ในปี พ.ศ. 2481 ได้รวมท้องที่ตำบลอัมพวาและตำบลบางกะพ้อมเข้าด้วยกันเป็นตำบลอัมพวา

สภาพทั่วไปของชุมชน

พื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม แม่แม่น้ำแม่กลองไหลผ่าน มีลำคลองผ่านหลายสาย ได้แก่ คลองอัมพวา คลองวัดนางวัง คลองวัดบางกะพ้อม คลองบางจาก คลองดาวดึงษ์ คลองลัตตาโชติ ได้รับอิทธิพลจากน้ำทะเลหนุน น้ำไหลขึ้นลงตลอดปี พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสวนผลไม้ ได้แก่ สวนลิ้นจี่ สวนส้มโอ สวนมะพร้าว สวนมะม่วง ฯลฯ
ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไป จะมีฝนตกชุกประมาณเดือน พฤษภาคม – ตุลาคม เนื่องจากได้รับอิทธิพลของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ เนื่องจากอยู่ไม่ไกลทะเลมากนัก จึงทำให้อากาศไม่หนาวจัดมากนัก

จำนวนประชากร

จำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,369 คน เป็นชาย 3,012 คน เป็นหญิง 3,357 คน

การศึกษา

เฉลี่ยอยู่ที่ระดับประถมศึกษาตอนปลาย
จดหมายจางวางหร่ำ

จดหมายจางวางหร่ำ เป็นงานพระนิพนธ์ของพระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจรัส กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ หรือ น.ม.ส. ลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในหนังสือ ทวีปัญญา และได้รับการตีพิมพ์รวมเล่มครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ.2478 เป็นวรรณกรรมในรูปแบบการเขียนจดหมาย ซึ่งเป็นของแปลกในสมัยนั้น นักวิชาการหลายท่านลงความเห็นว่ากรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ น่าจะทรงได้ความคิดในการเขียนจดหมายจากตะวันตก โดยน่าจะได้เค้าโครงมาจากเรื่อง The Letter of a Selfmade Merchant to His Son ของ จอร์จ ฮอเรซ ลอริเมอร์ นักเขียนชาวอเมริกัน
กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์นิพนธ์จดหมายจางวางหร่ำ ในฐานะบรรณาธิการชั่วคราวระหว่างที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเรินเมืองเหนือราว 6 เดือน ทรงนิพนธ์จดหมายนี้ลงพิมพ์ติดต่อกันเดือนละฉบับ ลงพิมพ์ในหนังสือ ทวีปัญญา 6 ฉบับ แม้หนังสือ ทวีปัญญา ได้เลิกกิจการแล้ว กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ยังนิพนธ์จดหมายจางวางหร่ำ ฉบับที่ 7 ลงในหนังสือ เสนาศึกษา ดังนั้นจดหมายจางวางหร่ำจึงมีอยู่ 7 ฉบับ
เนื้อหาของจดหมาย เขียนเป็นร้อยแก้ว เล่าถึงเศรษฐีเมืองฉะเชิงเทราเขียนถึงนายสนธิ์ บุตรชาย รูปแบบของจดหมายที่ปรากฏนั้น เป็นการเขียนไปเพียงฝ่ายเดียวของจางวางหร่ำ ไม่มีจดหมายตอบ แต่ถึงกระนั้นในแต่ละฉบับ ผู้อ่านทราบว่า จางวางหร่ำได้รับจดหมายจากนายสนธิ์เช่นกัน จดหมายฉบับที่ 1-4 เขียนถึงนายสนธิ์ขณะที่นายสนธิ์เรียนอยู่ที่ประเทศอังกฤษ จดหมายฉบับที่ 5-7 เขียนถึงนายสนธิ์เมื่อนายสนธิ์กลับมายังกรุงเทพฯ แล้ว จดหมายแต่ละฉบับ มีเนื้อหามุ่งอบรมสั่งสอนนายสนธิ์ในเรื่องต่าง ๆ ผู้อ่านสามารถเห็นความคิดหลักในการสอนของจางวางหร่ำได้จากคำขึ้นต้นที่เป็นการสรุปเรื่องราวในจดหมายแต่ละฉบับ ทั้งนี้ยังมีการแทรกอารมณ์ขันอยู่ในเรื่อง
เค้าก๋อง

ประวัติ

เค้าก๋องเริ่มต้นรับราชการระหว่าง 190 และ 193 ฐานะ ผู้บัญชาการ เมืองง่อกุ๋น (ทุกวันนี้คือ ซูโจว, เจียงซู) เขาเป็นสหายสนิทของ เคาเจ้ง เขาหนีมายังเขตแดน กังตั๋ง เพื่อหลบหนีความวุ่นวายในภาคกลางของจีน เค้าก๋องรับ เคาเจ้ง และรักเขาเหมือนแขกผู้มีเกียรติ
หลังจาก ซุนเซ็ก สามารถรวมดินแดนกังตั๋งจนเป็นปึกแผ่นได้สำเร็จเขาเกิดความทะนงตัวจึงได้ถวายฎีกาแด่ พระเจ้าเหี้ยนเต้ ให้ตั้งตนเองเป็น อ๋อง แต่ฎีกาทุกฉบับของเขาถูกขัดขวางโดย โจโฉ เค้าก๋องซึ่งเป็นเจ้าเมืองง่อกุ๋นไม่พอใจในการกระทำของซุนเซ็กจึงได้ลอบส่งจดหมายให้กับโจโฉให้สังหารซุนเซ็กแต่คนเดินสาส์นของเค้าก๋องถูกจับได้เสียก่อนโดยคนของซุนเซ็กและได้ส่งตัวให้ ซุนเซ็ก เมื่อ ซุนเซ็ก ได้อ่านจดหมายฉบับนี้จึงได้ออกคำสั่งให้จับตัว เค้าก๋อง เมื่อได้เผชิญหน้ากันซุนเซ็กได้ซักถามเค้าก๋องแต่เค้าก๋องได้ตอบปฏิเสธ ซุนเซ็ก จึงสั่งการให้ฆ่าเค้าก๋องเสียทำให้อดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของ เค้าก๋อง ได้ลอบโจมตีเขาระหว่างล่าสัตว์และได้สังหารเขา
วาอีล นาดิร อัลฮัมกี

วาอีล นาดิร อัลฮัมกี (อาหรับ: وائل نادر الحلقي‎, เกิดปี ค.ศ. 1964) เป็นนักการเมืองชาวซีเรีย เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่วันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2012 จนถึงวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2011 จนถึงวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2012 อัลฮัมกีเกิดที่เมือง จาซิม ประเทศซีเรีย ครอบครัวของอัลฮัมกีนับถือศาสนาอิสลาม นิกายซุนนี อัลฮัมจบการศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยดามัสกัส สาขาวิศวกรรมศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1987 และปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยดามัสกัส สาขา สูติศาสตร์และนรีเวชศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1991 อัลฮัมกี มีบุตรทั้งสิ้น 4 คน
พรรครักประเทศไทย

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2554

การเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 พรรครักประเทศไทยถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 12 พฤษภาคม ปีเดียวกัน โดยนายชูวิทย์ผู้เป็นหัวหน้าพรรค มีเป้าจะส่งผู้สมัครในระบบบัญชีรายชื่อแค่ 10 คน โดยไม่ส่งผู้สมัครลงแบบเขต เพราะต้องการให้คนไทยทั้งประเทศเลือกพรรค โดยมีเข้าไปเป็นฝ่ายค้านตรวจสอบทุจริตคอร์รัปชั่นของรัฐบาล และได้รับเลือกตั้งจำนวน 4 ที่นั่ง ในสภาผู้แทนราษฎร
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 พรรครักประเทศไทย ทำหน้าที่ฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร ตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ต่อมาได้เกิดความขัดแย้งระหว่างนายชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ กับนายชูวิทย์ ในกรณีที่นายชัยวัฒน์ ลงมติไว้วางใจพลตำรวจเอกประชา พรหมนอก และมีความสนิทสนมกับนายจตุพร พรหมพันธ์ โดยนายชูวิทย์ แจ้งเรื่องต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง ว่านายชัยวัฒน์ และนายโปรดปราน โต๊ะราหนี ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรค แต่นายโปรดปราน ปฏิเสธว่าไม่ได้ลาออกจากพรรคแต่อย่างใด มีเพียงนายชัยวัฒน์ ที่ลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการพรรค
ต่อมาในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2555 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในสังกัดพรรครักประเทศไทย มีการลงมติแตกต่างกัน คือ นายชัยวัฒน์ และนายโปรดปราน ลงมติไว้วางใจ ส่วนนายชูวิทย์ และนายสมเพชร ลงมติเห็นชอบด้วยกับฝ่ายค้าน (ไม่ไว้วางใจ)

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2557

พรรครักประเทศไทย ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 ซึ่งกำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 มีหมายเลขประจำพรรคคือ หมายเลข 3