google/wiki40b huggingface dataset:
อากาเป

อากาเป (อังกฤษ: Agape, กรีก: αγάπη) เป็นคำภาษากรีกคำหนึ่งที่หมายถึงความรัก และเป็นคำที่ลงตัวโดยเฉพาะในเทววิทยาศาสนาคริสต์ในการอธิบายความรักของพระเจ้าหรือพระเยซูคริสต์ที่มีต่อมวลมนุษย์ ในพันธสัญญาใหม่ อากาเปหมายถึงความรักแบบบิดาของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ เช่นเดียวกับความรักตอบแทนของมนุษย์แก่พระเจ้า คำดังกล่าวได้มีความหมายกว้างขึ้นโดยรวมถึงความรักของมนุษย์ด้วยกันอย่างเลี่ยงไม่ได้. คนส่วนมากมีความเห็นว่าคำนี้เป็นความรักแบบศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีเงื่อนไข เสียสละตนเอง ตั้งใจและอาทร ถึงแม้ว่าคำดังกล่าวจะไม่มีความหมายโดยนัยทางศาสนาเฉพาะแต่อย่างใด เอกสารร่วมสมัยและโบราณหลายจุดพบใช้คำนี้ รวมไปถึงผู้ประพันธ์คัมภีร์ไบเบิลและคริสต์ศาสนิกชนอื่น นักปรัชญาชาวกรีกในยุคของเพลโตและนักประพันธ์ยุคโบราณอื่น ๆ ใช้คำดังกล่าวเพื่อแสดงถึงความรักของคู่สมรสหรือครอบครัว หรือความหลงใหลในกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง ขัดแย้งกับฟิเลีย (ซึ่งเป็นความรักที่หมายถึงมิตรภาพ ความเป็นพี่น้อง หรือความรักที่ไม่เกี่ยวกับเพศโดยทั่วไป) และอีรอส ซึ่งเป็นเสน่หาที่มีธรรมชาติทางเพศ
เขตบางเขน

ประวัติศาสตร์

เขตบางเขนเดิมมีฐานะเป็น อำเภอบางเขน จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2440 ขึ้นอยู่กับจังหวัดพระนคร เดิมทิศตะวันตกของอำเภอมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดนนทบุรีโดยใช้แนวคลองเปรมประชากรเป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัด จนกระทั่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2475 ทางราชการได้โอนพื้นที่ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากตะวันตกของคลองนี้ (ได้แก่ ตำบลทุ่งสองห้องจากอำเภอปากเกร็ด และหมู่ที่ 1-3 ของตำบลลาดโตนดจากอำเภอเมืองนนทบุรี) มาอยู่ในท้องที่ปกครองของอำเภอบางเขน เพื่อความสะดวกในการตรวจตราของเจ้าหน้าที่และความสะดวกในการติดต่อราชการของประชาชนในท้องที่ดังกล่าว คลองประปาจึงกลายเป็นแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างทั้งสองจังหวัดแทนนับแต่นั้น 
เนื่องจากอำเภอบางเขนมีอาณาเขตกว้างขวางมาก ประกอบกับมีชุมนุมชน ย่านการค้า และอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นในท้องที่ ในปี พ.ศ. 2490 กระทรวงมหาดไทยจึงได้แบ่งพื้นที่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตำบลสายไหมตั้งเป็นตำบลออเงิน รวมพื้นที่บางส่วนของตำบลอนุสาวรีย์และตำบลตลาดบางเขนตั้งเป็นตำบลคลองถนน และแบ่งพื้นที่ทางทิศเหนือของตำบลทุ่งสองห้องตั้งเป็นตำบลสีกัน และได้จัดตั้งสุขาภิบาลอนุสาวรีย์ขึ้นในบางส่วนของตำบลอนุสาวรีย์เมื่อปี พ.ศ. 2499 (ภายหลังได้ขยายเขตครอบคลุมทั้งอำเภอ จนกระทั่งเทศบาลนครกรุงเทพได้โอนเอาตำบลลาดยาวเข้าไปอยู่ในท้องที่ในปี พ.ศ. 2507)
ต่อมาในช่วงปี พ.ศ. 2514-2515 มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะการปกครองภูมิภาคไปสู่การปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี กล่าวคือ รวมจังหวัดทั้งสองเข้าด้วยกันเป็นจังหวัดนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานคร ยุบการปกครองแบบเทศบาลและสุขาภิบาล รวมทั้งแบ่งหน่วยการปกครองออกเป็นเขตและแขวงแทนอำเภอและตำบล อำเภอบางเขนจึงเปลี่ยนฐานะเป็น เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร แบ่งออกเป็น 8 แขวง 
ต่อมาเมื่อมีประชากรหนาแน่นขึ้นเนื่องจากความเจริญทางเศรษฐกิจและสาธารณูปโภค รวมทั้งท้องที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขต เพื่อสะดวกแก่การปกครองและการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน กระทรวงมหาดไทยจึงมีประกาศแบ่งพื้นที่ทางทิศตะวันตกและทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเขตไปจัดตั้งเป็นเขตดอนเมืองและเขตจตุจักรในปี พ.ศ. 2532 และเมื่อปี พ.ศ. 2540 ก็ได้แบ่งพื้นที่ทิศเหนือของเขตไปจัดตั้งเป็นเขตสายไหม แต่ในเวลาเดียวกันก็ได้รับพื้นที่บางส่วนของแขวงจรเข้บัว เขตลาดพร้าว มาอยู่ในการปกครอง โดยปัจจุบันมีฐานะเป็นหมู่ที่ 8-10 ของแขวงท่าแร้ง
ศูนย์มีเครื่องหมาย

ศูนย์มีเครื่องหมาย หมายถึงจำนวน 0 (ศูนย์) ที่ถูกกำกับด้วยเครื่องหมายบวกหรือลบ ได้แก่ −0 (ลบศูนย์) และ +0 (บวกศูนย์) ในเลขคณิตธรรมดาทั่วไป −0 = +0 = 0 อย่างไรก็ตาม การแทนจำนวนบางระบบในคอมพิวเตอร์อนุญาตให้มีศูนย์สองชนิดนี้ได้ ซึ่งเกิดขึ้นใน เครื่องหมายและขนาด กับ ส่วนเติมเต็มหนึ่ง ของการแทนจำนวนมีเครื่องหมายสำหรับจำนวนเต็ม และในการแทนจำนวนจุดลอยตัว
มาตรฐาน IEEE 754งเส้นจำนวนจริงขยาย ตัวอย่างเช่น 1/−0 = −∞ และ 1/+0 = +∞ ซึ่งการหารด้วยศูนย์จะเป็นอนิยามนทัศน์ของวิเคราะห์มีค่าต่ำกว่าเป็นลิมิตด้านเดียวเขียนได้เป็น x → 0⁻ลบขนาดเล็กที่ถูกปัดเศษ
กเกี่ยวกับจำนวนเชิงซ้อน
การเข้ารหัสงา 0000 และการแทนหนึ่ง (one's complement) แบบ 8 บิต ลบศูนย์แทนด้วยค่า 1111 1111 การเข้ารหัสทั้งสามชนิดนั้น บวกศูนย์แทนด้วยค่า 0000 0000
ในจำนวนจุดลอยตัวฐานสองของ IEEE 754 ค่าศูนย์ทั้งสองแทนโดยกำหนดให้บิตเลขชี้กำลังและเลขนัยสำคัญเป็นศูนย์ทั้งหมด สำหรับลบศูนย์ก็กำหนดให้บิตเครื่องหมายเป็นหนึ่ง เราอาจได้ลบศูนย์เป็นผลลัพธ์จากการคำนวณเฉพาะอย่าง ตัวอย่างเช่นผลจากภาวะน้อยเกินเก็บเชิงเลขคณิต (arithmetic underflow) ของจำนวนลบ หรือ −1.0*0.0 หรือเพียงแค่ −0.0
ในการเข้ารหัสจำนวนจุดลอยตัวฐานสิบของ IEEE 754 ลบศูนย์แทนโดยกำหนดให้เลขชี้กำลังเป็นค่าใดก็ได้ที่ใช้ได้ในพิสัยของการเข้ารหัส เลขนัยสำคัญกำหนดให้เป็นศูนย์ และบิตเครื่องหมายเป็นหนึ่ง

สมบัติและการจัดการ

มาตรฐาน IEEE 754 เกี่ยวกับจำนวนจุดลอยตัวได้ระบุพฤติกรรมของบวกศูนย์และลบศูนย์ไว้ภายใต้การดำเนินการหลายอย่าง ผลลัพธ์ที่ได้อาจขึ้นอยู่กับการตั้งค่าภาวะการปัดเศษแบบ IEEE

การใช้งานทางวิทยาศาสตร์

−0 สามารถใช้แทนอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์ในอุตุนิยมวิทยา โดยเฉพาะในสเกลเซลเซียส −0 มักเป็นสิ่งสำคัญด้วยเหตุผลทางสถิติ เมื่อมีค่าไม่ต่ำพอที่จะปัดเศษให้เป็น −1 เช่นอุณหภูมิที่ −0.2 องศาเซลเซียส และค่านี้ไม่สามารถรายงานผลให้เป็น 0 องศาเซลเซียส เนื่องจากค่า 0 องศาจะไม่ถือว่าต่ำกว่าศูนย์ สำหรับการเก็บสถิติวันที่มีอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์องศา ซึ่งเป็นข้อมูลสถิติพื้นฐานของการเปรียบเทียบความหนาวเย็นในฤดูหนาว ดังนั้นจึงไม่สามารถละเลยไปได้
ในเรื่องของกลศาสตร์เชิงสถิติ ระบบเฉพาะที่อยู่ในสถานะของการผกผันประชากร (population inversion) อาจถูกพิจารณาว่ามีอุณหภูมิสัมบูรณ์ (absolute temperature) เท่ากับ −0 ซึ่งเป็นค่าสูงสุดเท่าที่เป็นไปได้
เทนนิสวิมเบิลดัน

การแข่งขันเทนนิสวิมเบิลดัน (อังกฤษ: The Championships, Wimbledon) เป็นการแข่งขันเทนนิสที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยจะจัดการแข่งขันขึ้นในช่วงเดือนมิถุนายน-กรกฎาคมของทุกปี วิมเบิลดันเป็นการแข่งขันเทนนิสแกรนด์สแลมรายการที่สามของปี ถัดจากออสเตรเลียนโอเพน และเฟรนช์โอเพน ก่อนจะปิดท้ายปีด้วยรายการยูเอสโอเพน และเป็นการแข่งขันแกรนด์สแลมรายการเดียวในปัจจุบันที่แข่งขันบนคอร์ทหญ้า
การแข่งขันวิมเบิลดันเริ่มจัดมาตั้งแต่ ค.ศ. 1877 ที่คอร์ทเทนนิสในย่านวิมเบิลดัน กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เป็นการแข่งขันที่มีธรรมเนียมปฏิบัติมากมายและยาวนาน เช่น ชุดแข่งขันของนักเทนนิสจะต้องมีสีขาวเป็นส่วนใหญ่ ไม่แข่งขันในวันอาทิตย์ของสัปดาห์แรก (วันอาทิตย์ของสัปดาห์ที่สองใช้แข่งขันรอบชิงชนะเลิศชายเดี่ยว) ตั้งแต่เริ่มจัดมีการแข่งขันในวันอาทิตย์ของสัปดาห์แรกเพียงสามปีคือ ค.ศ.1991 ค.ศ.1997 และ ค.ศ.2004  เนื่องจากมีฝนรบกวนทำให้การแข่งขันล่าช้า
เนื่องจากเป็นการแข่งขันบนพื้นหญ้า ที่จะมีการแฉลบของลูกมากกว่าพื้นผิวประเภทอื่น และมีความเร็วของลูกสูง เอื้ออำนวยต่อนักเทนนิสที่มีความหนักหน่วงของลูกเสิร์ฟ และลูกกราวด์สโตรก
ทำให้ผู้ชนะเลิศในการแข่งขันวิมเบิลดันมักจะมีรูปแบบการเล่นที่หนักหน่วง ดุดัน เช่น พีท แซมพราส และ มาร์ตินา นาฟราติโลวา
แล็กโทส

ประวัติ

แล็กโทสได้รับการค้นพบในนม เมื่อปี ค.ศ. 1619 โดยฟาบริซิโอ บาร์โตเล็ตติ และได้รับการระบุว่าเป็นน้ำตาลใน ค.ศ. 1780 โดยคาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ

โครงสร้างและปฏิกิริยา

แล็กโทสเป็นน้ำตาลโมเลกุลคู่จากการรวมตัวของกาแล็กโทสและกลูโคส ซึ่งสร้างพันธะไกลโคซิดิก β-1→4 มีชื่อในระบบการตั้งชื่อสารเคมี คือ β-D-galactopyranosyl-(1→4)-D-glucose กลูโคสสามารถอยู่ในรูป α-pyranose หรือ β-pyranose ซึ่งกาแล็กโทสสามารถมีได้เฉพาะรูป β-pyranose เท่านั้น: ด้วยเหตุนี้ α-lactose และ β-lactose จึงหมายความถึงรูปแอโนเมอริกของวงแหวนกลูโคไพราโนสเพียงอย่างเดียว
แล็กโทสทำปฏิกิริยากับน้ำได้เป็นกลูโคสและกาแล็กโทส เปลี่ยนไปเป็นไอโซเมอร์ในสารละลายอัลคาไลน์เป็นแล็กตูโลส และเร่งปฏิกิริยากระบวนการเติมไฮโดรเจนให้กับโพลิไฮดริกแอลกอฮอล์ที่สอดคล้องกัน ได้แก่ แล็กติตอล

การสกัด

มีการผลิตแล็กโทสนับหลายล้านตันต่อปีเป็นผลผลิตพลอยได้จากอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์นม ซึ่งจะมีหางนมเป็นของแข็งเหลืออยู่มากถึง 6.5% ซึ่งในจำนวนนี้ 4.8% เป็นแล็กโทสที่สามารถทำให้บริสุทธิ์ได้โดยการตกผลึก หางนมเป็นของเหลวที่เหลือหลังจากนมได้ถูกเปลี่ยนเป็นลิ่มนมและกรองออกแล้ว ยกตัวอย่างเช่น ในกระบวนการผลิตเนยแข็ง แล็กโทสประกอบขึ้นเป็น 2-8% ของน้ำหนักนม แล็กโทสทำให้บริสุทธิ์โดยการเติมเอทานอล เนื่องจากแล็กโทสไม่ละลายในเอทานอล แล็กโทสจึงตกตะกอนและได้ผลผลิตราว 65%

แมแทบอลิซึม

ตัวอ่อนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมได้รับน้ำนมจากแม่ ซึ่งอุดมไปด้วยแล็กโทส วิลไลลำไส้จะหลั่งเอนไซม์ที่เรียกว่า แล็กเทส (β-D-galactosidase) เพื่อย่อยแล็กโทส เอนไซม์นี้จะทำให้โมเลกุลแล็กโมสแตกตัวเป็นน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว กลูโคสและกาแล็กโทส ซึ่งร่างกายสามารถดูดซึมไปใช้ได้ เนื่องจากแล็กโทสส่วนใหญ่พบในนมเพียงอย่าวเดียว ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมส่วนใหญ่ การผลิตแล็กเตสจึงค่อย ๆ ลดลงเมื่อร่างกายมีอายุมากขึ้น เนื่องจากร่างกายไม่ได้บริโภคแล็กโทสมากเท่าแต่ก่อน
ประชากรซึ่งมีบรรพบุรุษอยู่ในทวีปยุโรป เอเชียตะวันตก อินเดีย และหลายส่วนของแอฟริกาตะวันออกยังคงการผลิตแล็กเตสจนกระทั่งเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ โดยในหลายพื้นที่ นมจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม อย่างเช่น ปศุสัตว์ แพะ และแกะ ได้ถูกใช้เป็นแหล่งอาหารขนาดใหญ่  ดังนั้น ประชากรในพื้นที่เหล่านี้จึงยังคงยีนสำหรับการผลิตแล็กเตสตลอดชีวิตที่ได้รับการวิวัฒนาการขึ้นมา ยีนของภาวะไม่ทนต่อแล็กโทสได้วิวัฒนาการขึ้นแยกต่างหากในหลายกลุ่มชาติพันธุ์ ตามการสืบเชื้อสาย ชาวยุโรปตะวันตกมากกว่า 70% ยังคงสามารถดื่มนมได้ในวัยผู้ใหญ่ เปรียบเทียบกับน้อยกว่า 30% ในประชากรแอฟริกา เอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ และโอเชียเนีย ในประชากรที่มีภาวะไม่ทนต่อแล็กโทส แล็กโทสจะไม่สามารถถูกทำให้แตกตัวและเป็นอาหารสำหรับจุลชีพในลำไส้ที่ผลิตแก๊ส ซึ่งสามารถนำไปสู่การเรอบ่อย อาการท้องอืด และอาการเกี่ยวกับกระเพาะอาหารและลำไส้อื่น ๆ
คาราบาว

ก่อตั้ง

วงคาราบาวเกิดจากการก่อตั้งโดยนักเรียนไทยที่กำลังศึกษาอยู่ที่สถาบันเทคโนโลยีมาปัว กรุงมะนิลาประเทศฟิลิปปินส์ 3 คน คือแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล , เขียว - กิรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร และ ไข่ - สานิตย์ ลิ่มศิลา ขึ้นที่นั่น ในปี พ.ศ. 2523 โดยคำว่า คาราบาว เป็นภาษาตากาล็อก คือภาษาพื้นเมืองของฟิลิปปินส์ แปลว่า ควาย หรือคนใช้แรงงาน ซึ่งทางฟิลิปปินส์ถือเป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นเกษตร โดยหมายจะเป็นวงดนตรีที่มีเนื้อหาเพื่อชีวิต
แอ๊ดได้มีโอกาสฟังเพลงของ เลด เซพเพลิน , จอห์น เดนเวอร์ , ดิ อีเกิ้ลส์ และ ปีเตอร์ แฟลมตัน จากแผ่นเสียงที่ไข่ได้สะสมไว้เป็นจำนวนมาก ต่อมาทั้ง 3 คนจึงร่วมกันตั้งวงดนตรีขึ้นมา โดยใช้ชื่อว่า คาราบาว เพื่อใช้ในการประกวดดนตรี แสดงบนเวทีในงานของมหาวิทยาลัย โดยเล่นดนตรีแนวโฟล์คในเนื้อหาที่สะท้อนสภาพปัญหาและความเป็นจริงของสังคม
เมื่อกลับมาเมืองไทย แอ๊ดและเขียวได้ร่วมกันเล่นดนตรีในเวลากลางคืน โดยกลางวันแอ๊ดทำงานอยู่ที่การเคหะแห่งชาติ ขณะที่เขียวทำให้กับบริษัทฟิลิปปินส์ที่มาเปิดในประเทศไทย ส่วนไข่ก็ขอลาออกจากวงและแยกตัวออกไปทำงานรับเหมาก่อสร้างอยู่ที่ภาคใต้ ทั้งคู่ออกอัลบั้มชุดแรกของวง ในชื่อ ขี้เมา เมื่อปี พ.ศ. 2524 และแอ๊ดก็ได้ติดต่อวงโฮป ให้มาช่วยโปรดิวซ์และเล่นดนตรีในห้องอัดให้ในอัลบั้มชุดนี้ และทำให้คาราบาวพอเป็นที่รู้จักบ้างในอัลบั้มนี้ แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก
ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 ได้มีสมาชิกในวงเพิ่มขึ้นมาอีก 1 คน คือ เล็ก - ปรีชา ชนะภัย จากวงเพรสซิเดนท์ (โดยเล็กเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนอุเทนถวายกับแอ็ด) และได้ออกอัลบั้มชุดที่ 2 ในชื่อชุด แป๊ะขายขวด โดยเล็กได้ชักชวนสมาชิกวงเพรสซิเดนท์บางส่วน รวมทั้ง อ๊อด - อนุพงษ์ ประถมปัทมะ มือเบสที่ตอนนั้นยังอยู่ในวงเพรสซิเดนท์ ให้มาเล่นเป็นแบ็คอัพของทั้ง 3 คน แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จอีกครั้ง
เจสสิก้า เอสพินเนอร์

ประวัติ

เจสสิก้า สมปอง เอสพินเนอร์ (ชื่อเล่น : เจส) เป็นคนกรุงเทพมหานคร เจสเป็นลูกคนครึ่งไทย-อังกฤษ เจ้าของตำแหน่งมิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร ปี 2017 และได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์ในปี 2017 จากการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017 จึงได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7

มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017

เจสเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร ปี 2017 และได้รับตำแหน่งชนะเลิศในปีนั้น เจสเป็นตัวแทนกรุงเทพมหานครในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ปี 2017 และเมื่อในรอบตัดสินวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เธอก็สามารถผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้ายในการประกวด และได้รับตำแหน่งนางงามยิ้มสวยและมิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์ในปีนั้น พร้อมกับเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ชะอม

การปลูก

ปลูกโดย การปักชำ เพาะเมล็ดหรือตอนกิ่ง หรือการโน้มกิ่งลงดิน โดยไม่ได้ต่อตาหรือชำกิ่ง  ส่วนมากใช้การเพาะเมล็ด เนื่องจากได้ต้นที่แข็งแรง ทนทานต่อสภาพอากาศและยังมีหนามมากกว่าการปลูกด้วยวิธีปลูกแบบอื่น 
รูปแบบการเพาะนำเมล็ดใส่ถุงพลาสติก รดน้ำวันละครั้ง เมื่อเมล็ดงอกทำการย้ายลงดิน ปลูกห่างกันประมาณ 1 เมตร บำรุงต้นด้วย ปุ๋ยสดหรือมูลสัตว์ การเก็บยอดควรเหลือยอดไว้ 3-4 ยอด  เพื่อให้ต้นได้โต ควรปลูกในฤดูร้อนช่วยรดน้ำเจริญดีกว่าปลูกในฤดูฝนหากปลูกในฤดูฝนชะอม มีโอากาศเมล็ดเน่าได้มาก ชะอมไม่ค่อยมีโรคและแมลงมารบกวนหากพบโรคป้องกันโดยใช้ ปูนขาวโรยรอบโคนต้นหรือจุ่มท่อนพันธุ์ในน้ำปูนขาวก่อนปลูก ส่วนแมลงมีหนอนกินยอดชะอม ใช้ยาฆ่าแมลงฉีดทุก ๆ 8 วัน ควรเก็บยอดชะอมหลังฉีดยาแล้วไม่น้อยกว่า 7 วันสามารถเก็บเกี่ยวจากต้นที่ปลูกกิ่งตอนได้ประมาณ 10 -15 วัน ตัดยอดขายได้ ทุก ๆ 2 วัน ควรบำรุงและดูแลต้นอย่างสม่ำเสมอ
เกิดเป็นหงส์

เนื้อเรื่องย่อ

หม่อมราชวงศ์มานศรีโสภาคย์ กฤตยา ผู้มีชีวิตพรั่งพร้อมไปด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติและเชื้อสายขัตติยะ ธิดาของ หม่อมเจ้า อมรเทพ กฤตยา เจ้าของวังกฤตยา ผู้ถ่ายทอดความหยิ่งทะนง รักในศักดิ์และศรีให้แก่ลูกสาว และ หม่อมสรัสวดี สาวสามัญชน ผู้ทะเยอทะยานและใฝ่สูง ซึ่งได้พยายามลบภาพความเป็นอีกาของตัวเองตั้งแต่ได้เป็นหม่อม กำลังจะเข้าพิธีหมั้นกับ เสกสรรค์ เชาวพงศ์ เพื่อนสนิทของ ม.ร.ว.คำรณฤทธี พี่ชาย โดยมี ร.ม.ต. เสกสิทธิ์ และ คุณหญิงพันทิพา พ่อและแม่ของเสกสรรค์ร่วมพิธีด้วยความภาคภูมิใจอย่างที่สุด ที่กำลังจะเป็นทองแผ่นเดียวกันกับราชนิกูลเก่าแก่ ซึ่งถือเป็นการเสริมภาพพจน์ในวงสังคม
ออแตลฌอร์ฌ-แซ็งก์

ประวัติ

ออแตลฌอร์ฌ-แซ็งก์เป็นโรงแรมหลังที่แปดที่ฌอแอล อีลม็อง (Joel Hillman) ก่อตั้งขึ้น มูลค่าการก่อสร้างอยู่ที่สามสิบเอ็ดล้านดอลลาร์สหรัฐ และเปิดเมื่อปี 2471 เจ้าของคนต่อมาคือ ฟร็องซัว ดูว์เพร (François Dupré) ผู้เป็นเจ้าของโรงแรมปลาซาอาเตเน (Plaza Athénée) ในกรุงปารีส และโรงแรมริตซ์การ์ลตงมงเรอาล (Ritz Carlton Montreal) ในนครมงเรอาล ประเทศแคนาดา ด้วย
ออแตลฌอร์ฌ-แซ็งก์มีห้องรับรองแขกสองร้อยสี่สิบห้าห้อง และได้รับรางวัลชนะเลิศหลายรายการจากนิตยสารคอนเดแนสต์แทรเวเลอร์ (Condé Nast Traveler) นอกจากนี้ ภัตตาคารเลอแซ็งก์ (Le Cinq) ของโรงแรม ยังได้รับดาวมิชแล็ง (Michelin) ถึงสองดวงด้วย
บริษัทคิงดอมโฮลดิง (Kingdom Holding Company) ซึ่งเป็นบริษัทลงทุนภายใต้ความควบคุมของเจ้าชายอัลวะลีด บิน เฏาะลาล (Al-Waleed bin Talal) แห่งซาอุดีอาระเบีย ได้เป็นเจ้าของออแตลฌอร์ฌ-แซ็งก์ตั้งแต่ปี 2551 และตั้งให้กลุ่มโรงแรมโฟร์ซีซันส์ (Four Seasons Hotels) เป็นผู้จัดการ กับให้คริสโตเฟอร์ นอร์ตัน (Christopher Norton) เป็นผู้จัดการทั่วไปและเป็นรองประธานภูมิภาค
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร

กรุงเทพมหานคร มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 30 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 30 คน จากทั้งหมด 350 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
พระมหาราชครูพิธีศรีวิสุทธิคุณ (ชวิน รังสิพราหมณกุล)

ประวัติ

ชวิน รังสิพราหมณกุล เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของพระราชครูวามเทพมุนี (สมจิตต์ รังสิพราหมณกุล) กับสิริมา รังสิพราหมณกุล (สกุลเดิม กฤษณะสุวรรณ) เมื่อแรกเกิดมีสุขภาพไม่แข็งแรงเพราะคลอดก่อนกำหนด แพทย์แนะนำให้ดื่มน้ำมาก ๆ ปู่และย่าจึงตั้งชื่อแก้เคล็ดว่า "อูฐ" ชวินมีน้องร่วมท้อง 3 คน คือ ทรงศร, ศรีล และสิริจิตต์
ชวินได้ศึกษาเล่าเรียนชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลสมถวิล ชั้นประถมที่โรงเรียนหงส์สุรนันท์ ชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศ ชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ด้านศาสนา บวชเป็นพราหมณ์เมื่อ พ.ศ. 2521 และได้รับการศึกษาจากบิดาและพราหมณ์อาวุโสท่านอื่น ๆ อาทิ พราหมณ์อนันทบุรตี และสวามีฮารีฮาจิ โดยได้รับการโปรดเกล้าฯ เลื่อนฐานันดรศักดิ์จากพระครูวามเทพมุนีเป็นพระราชครูวามเทพมุนี เมื่อปี พ.ศ. 2542 เนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542
ด้านชีวิตสมรส พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำพระสังข์สมรสให้พระราชครูวามเทพมุนี (ชวิน รังสิพราหมณกุล) กับวไลพร รังสิพราหมณกุล (สกุลเดิม บุนนาค) บุตรของฐาปนา บุนนาค และริต้า (สกุลเดิม เดอเยซูซ์) เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ 2546 ทั้งคู่ยังไม่มีบุตรสืบสกุล
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรตั้ง พระราชครูวามเทพมุนี เป็น พระมหาราชครูพิธีศรีวิสุทธิคุณ วิบุลย์เวทย์บรมหงส์ พรหมพงศ์ พฤฒาจาริย์ ตำแหน่งประธานพระครูพราหมณ์ ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554
ดอลลาร์

ศัพทมูลวิทยา

ที่มาของคำว่า dollar สามารถนับย้อนไปได้เกือบห้าร้อยปี เมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1520 Bohemian Count Hieronymus Schlick (เช็ก: Jeroným Šlik z Passounu) ได้ริเริ่มการผลิตเหรียญกษาปณ์ที่เรียกว่า "Joachimsthaler" โดยตั้งชื่อตามเหมือง Joachimsthal ที่เป็นแหล่งแร่เงินสำหรับผลิตเหรียญกษาปณ์นี้ (ภาษาเช็กปัจจุบันเรียกว่า Jáchymov)  ในเวลาต่อมา "Joachimsthaler" ก็ถูกเรียกย่อลงเหลือเพียง "taler" หรือ "thaler" คำย่อนี้แพร่หลายไปทั่วยุโรปและบริเวณใกล้เคียง กลายเป็นคำในภาษาอื่น ๆ เช่น ภาษาเช็กว่า tolar, ภาษาเดนมาร์กและภาษานอร์เวย์ว่า (rigs)daler, ภาษาสวีเดนว่า (riks)daler, ภาษาดัตช์ว่า (rijks)daalder, ภาษาเอธิโอเปียว่า ታላሪ (talari), ภาษาอิตาลีว่า tallero, ภาษาเฟลมิชว่า daelder, ภาษาเปอร์เซียว่า Dare, เช่นเดียวกับภาษาอังกฤษก็กลายเป็น dollar
ธงชาติสาธารณรัฐมาซิโดเนีย

ประวัติ

ในช่วงปี พ.ศ. 2487 - 2535 มาซิโดเนียมีฐานะเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมภายใต้การปกครองของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ธงชาติมีลักษณะเป็นธงสีแดงเกลี้ยงมีรูปดาวแดงขอบสีทองที่มุมธงบนด้านคันธง
เมื่อมาซิโดเนียประกาศเอกราชใน พ.ศ. 2534 จึงได้ใช้ธงชาติแบบใหม่เป็นธงแดงมีรูปดวงอาทิตย์มีรัศมี 16 แฉกอยู่ตรงกลางธง (มีชื่อเรียกเฉพาะว่า Vergina Sun) ซึ่งได้นำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างมาซิโดเนียกับกรีซ ในเรื่องนามประเทศและสัญลักษณ์ประจำชาติของมาซิโดเนีย
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2538 ประเทศกรีซได้ยื่นคำร้องต่อองค์การทรัพย์สินทางปัญญาโลก (World Intellectual Property Organization - WIPO) เพื่อจำกัดลิขสิทธิ์ในรูปดวงอาทิตย์เปล่งรัศมี 16 แฉก (Vergina Sun)
ความขัดแย้งนี้ได้รับการบรรเทาลงบางส่วน ด้วยการเจรจาประนีประนอมจากองค์การสหประชาชาติในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน โดยรูปสัญลักษณ์ดังกล่าวได้ถูกยกออกจากธงชาติมาซิโดเนีย ตามข้อตกลงเพื่อการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตและทางเศรษฐกิจระหว่างมาซิโดเนียกับกรีซ ต่อมามาซิโดเนียจึงได้เปลี่ยนธงชาติมาใช้ดังแบบที่ปรากฏในปัจจุบัน ซึ่งเป็นรูปดวงอาทิตย์สีเหลืองเปล่งรัศมีแปดทิศบนพื้นแดง
อัสแซสซินส์ครีด: บราเธอร์ฮูด

เนื้อเรื่องย่อ

หลังจากเหตุการณ์ในภาค 2 ได้จบลงไป Cesare Borgia นำกองทหารของ Templar ที่เข้ามาบุกทำลายด้วยกองทัพทหารและปืนใหญ่ มาริโอ้(Mario Auditore)ถูกสังหารด้วยกองทัพของเทมพลาร์ เอซิโอ้บาดเจ็บสาหัส ฟื้นอีกทีมาอยู่มาที่โรม
ขอบตาแพะ

ประวัติ

สาเหตุที่เรียกว่าขอบตาแพะ เนื่องจากสมัยแรกทำจากขอบตาแพะที่มีขนตารอบๆ ตัดออกมาตากแห้ง เวลาจะใช้ก็แช่น้ำให้อ่อนตัว ปัจจุบันดัดแปลงทำจากยางหนังสติ๊กผูกเป็นปมๆ ด้วยขนหางม้า หรือไนลอน

ผลกระทบจากการใช้

ปัญหาการใช้ คือ อาจมีการถลอกที่ผิวช่องคลอด และมีสิ่งแปลกปลอมตกค้างภายใน ทำให้มีการอักเสบติดเชื้อ มีตกขาว
เญิ้ต ลิญ

เญิ้ต ลิญ (เวียดนาม: Nhất Linh) เป็นนามปากกาของ เหงียน เตื่อง ตาม (เวียดนาม: Nguyễn Tường Tam) เกิดเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 ผู้เป็นนักการเมืองและนักเขียนคนสำคัญของเวียดนาม เขามีอุดมการณ์ที่ขัดแย้งกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม จึงตั้งพรรคประชาชนเวียดนามขึ้นใน พ.ศ. 2454 และต่อมาได้รวมเข้ากับพรรคแห่งชาติเวียดนาม ซึ่งเป็นพรรคการเมืองของกลุ่มปัญญาชน ต่อมา ใน พ.ศ. 2489 ลิญได้เข้าร่วมรัฐบาลกับโฮจิมินห์ แต่อีก 2 เดือนต่อมาก็เกิดความขัดแย้ง จนลิญออกจากรัฐบาล ลี้ภัยไปจีนและฮ่องกง หลังจากที่มีการแบ่งประเทศเป็นเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ ลิญเลือกที่จะไปอยู่เวียดนามใต้ 
เมื่อมาอยู่เวียดนามใต้ เขาพยายามไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองและเน้นงานทางด้านวรรณกรรม แต่เขาก็ถูกกล่าวหาจากรัฐบาลของโง ดิ่ญ เสี่ยมว่าเกี่ยวข้องกับความพยายามก่อรัฐประหารใน พ.ศ. 2503 ลิญปฏิเสธความเกี่ยวข้องและตำรวจก็ไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่จะจับเขา จนกระทั่งวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ลิญฆ่าตัวตายด้วยการกินไซยาไนด์ และเขียนบันทึกก่อนตายว่าเขาฆ่าตัวตายเพื่อประท้วงกลุ่มคนที่เหยียบย่ำเสรีภาพ การตายของเขาเกิดขึ้นหลังจากการเผาตัวตายของพระภิกษุทิก กว๋าง ดึ๊ก เพียงเดือนเดียว
ผลงานการเขียนของเขาถูกห้ามตีพิมพ์ในเวียดนามเหนือและในเวียดนามหลังการรวมประเทศ จน พ.ศ. 2529 จึงได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์ได้อีกครั้ง
คิวเพรต

ตัวนำยวดยิ่งของสารกลุ่มใหม่ที่มีองค์ประกอบของคอปเปอร์ออกไซด์ (CuO₂) เป็นองค์ประกอบเรียกว่า คิวเพรต (Cuprate) และเป็นสารตัวแรกที่เป็นสารประกอบของ (La₂BaCuO₄) ซึ่งเป็นสารประกอบประเภทเซรามิกคือที่อุณหภูมิห้องสารจะมีสภาพเป็ฉนวนไฟฟ้า การนำไฟฟ้าจึงเกิดขึ้นในระนาบของคอปเปอร์ออกไซด์โดยมีอิเล็กตรอนของอะตอมของคอปเปอร์เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดสภาพนำยวดยิ่ง การลดอุณหภูมิลงจะทำให้โครงสร้างของผลึกเปลี่ยนไป ระนาบคอปเปอร์ออกไซต์ที่มีในโมเลกุลจึงมีความสำคัญโดยตรงกับสภาพนำยวดยิ่ง จึงกล่าวได้ว่าการนำไฟฟ้าของอิเล็กตรอนในตัวนำยวดยิ่งเป็นแบบสองมิติ ซึ่งกลุ่มคิวเพร์ทตัวแรก ก็คือ Ba-La-Cu-O ที่ถูกพบโดย เบทนอร์ซและมูลเลอร์ และสารต่อมาก็คือ La-Sr-Cu-O โดย ทากากิ และสารประกอบ Y-Ba-Cu-O โดยชูและคณะ
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2

ในการศึกษาเกี่ยวกับสภาพนำยวดยิ่ง ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 (อังกฤษ: Type-II superconductor)
คือลักษณะของการก่อตัวของกระแสหมุนวนของแม่เหล็ก (magnetic vortices) ในสนามแม่เหล็กที่นำมาใช้ สิ่งนี้เกิดขึ้นนอกเหนือไปจากบางค่าของความเข้มของสนามวิกฤติ Hc1 ความหนาแน่นของกระแสหมุนวนเพิ่มขึ้นด้วยความเข้มของสนามที่เพิ่มขึ้น ที่สนามวิกฤติที่สูงขึ้น Hc2 สภาพนำไฟฟ้ายวดยิ่งจะถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงและตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 จะไม่เกิดปรากฏการณ์ไมส์เนอร์(Meissner effect)ขึ้นอย่างสมบูรณ์เหมือนกับตัวนำยวดยิ่งประเภทที่ 1

ประวัติ

แนวคิดของ ตัวนำยวดยิ่งทั้งสองชนิด ถูกเสนอโดยเลฟ แลนเดา (Lev Landau) และวิแทลลี จินซ์เบิร์ก (Vitaly Ginzburg) ในรายงานวิจัยของพวกเขาเกี่ยวกับทฤษฎีจินซ์เบิร์ก-แลนเดา (Ginzburg-Landau theory) ในการถกเถียงกันของพวกเขานั้น ตัวนำไฟฟ้าชนิดที่ 1 มีพลังงานอิสระเชิงบวกของตัวนำไฟฟ้าขอบเขตโลหะปกติ ในปี ค.ศ. 1935 จูบินิน (Rjabinin), เลฟ เชฟนิคอฟ (Lev Shubnikov)   ได้ทำการทดลองและค้นพบตัวนำยวดยิ่งประเภทที่ 2 ในห้องทดลองความเย็นยิ่งยวด หรือ ไครโอเจนิค (cryogenic laboratory) ที่ศูนย์วิทยาศาสตร์แห่งชาติสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีแห่งคาร์คิฟในเมืองคาร์คอฟ (the National Scientific Center Kharkiv Institute of Physics and Technology in Kharkov) ในยูเครน ได้ให้คำอธิบายไว้อย่างครอบคลุมไว้ในหนังสือที่มีชื่อว่า "ความไม่เป็นเชิงเส้นในสภาพนำยวดยิ่งของคลื่นไมโครเวฟ" (Nonlinearities in Microwave Superconductivity), ที่ร่วมเขียนโดย ดิมิทรี โอ เลเดนเยฟ (Dimitri O. Ledenyov) และ วิคเตอร์ โอ เลเดนเยฟ (Viktor O. Ledenyov)
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน

ผู้สนับสนุน

แลกาแดร์ สปอร์ตเป็นผู้มีส่วนร่วมในการสนับสนุนด้านสินค้าทางกีฬา สื่อและอื่น ๆ ตั้งแต่ปี 1996 
ส่วนผู้สนับสนุนหลักใน 1996 ถึง 2006 คือเบียร์ไทเกอร์หลังจากนั้นในปี 2008 ซูซูกิได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนต่อจนถึงปัจจุบัน
ศักดา ฝ่ายอินทร์

ผลงานระดับนานาชาติ

พ.ศ. 2555 ได้มีการประกาศชื่อศักดา ฝ่ายอินทร์ ให้ทำหน้าที่ร่วมกับทีมชาติไทย ในการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 22 ปี 2013 รอบคัดเลือก ที่จัดขึ้น ณ ประเทศลาว ส่วนในปี พ.ศ. 2556 ได้มีการประกาศชื่อของเขาร่วมกับทีมชาติ ในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศพม่า
ซอฟต์แวร์เสรี

ซอฟต์แวร์เสรี (free software) หมายถึงซอฟต์แวร์ที่สามารถนำไปใช้ แก้ไข ดัดแปลง พัฒนา และจำหน่ายแจกจ่ายได้โดยเสรี โดยไม่ต้องเสียค่าลิขสิทธิ์แต่อย่างใด ตามคำนิยามของมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี (Free Software Foundation) ในบางครั้งซอฟต์แวร์เสรีจะถูกกล่าวถึงในชื่ออื่น ๆ เช่น libre software, FLOSS หรือซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส ซอฟต์แวร์เสรีที่เป็นนิยมใช้งานได้แก่ ลินุกซ์ ไฟร์ฟอกซ์ และโอเพ่นออฟฟิศ
ในทางปฏิบัติ ซอฟต์แวร์เสรี และ ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส มีลักษณะร่วมที่คล้ายกัน แต่แตกต่างกันโดยแนวความคิดของกลุ่ม โดยซอฟต์แวร์เสรีเน้นในแนวทางสังคมการเมืองที่ต้องการให้มีการใช้ซอฟต์แวร์ได้อย่างอิสระ ไม่ถูกจำกัดด้วยลิขสิทธิ์ ในขณะที่ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สมีแนวความคิดในการเปิดกว้างให้แลกเปลี่ยนซอร์สโค้ดได้อิสระซึ่งเป็นแนวคิดทางด้านเทคโนโลยี อย่างไรก็ตามซอฟต์แวร์เสรีทุกตัวถูกจัดให้เป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สเสมอ แต่กระนั้นเคยมีกรณีที่มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรีไม่ยอมรับ Apple Public Source License รุ่นแรกให้อยู่อยู่ในรายการสัญญาอนุญาตแบบเสรี ขณะที่ Open Source Initiative ยอมรับว่าสัญญาอนุญาตดังกล่าวเป็นสัญญาอนุญาตแบบโอเพนซอร์ส โดยเนื้อหาใน Apple Public Source License รุ่นแรกกำหนดให้การปรับปรุงแก้ไขที่เป็นส่วนตัวจะต้องเผยแพร่ patch ออกสู่สาธารณะและรายงานให้ Apple ทราบทุกครั้ง ซึ่งทางมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรีมองว่าเป็นการไม่เคารพความเป็นส่วนตัวและจำกัดเสรีภาพในการแก้ไขซอฟต์แวร์
นอกจากนี้มีการสับสนระหว่างฟรีแวร์ที่มีลักษณะนำไปใช้ได้ฟรี โดยไม่รวมถึงการนำไปดัดแปลงแก้ไข กับซอฟต์แวร์เสรีที่สามารถนำไปใช้รวมทั้งดัดแปลงแก้ไขได้อย่างสมบูรณ์

ความเป็นมาโดยย่อของซอฟต์แวร์เสรี

แนวคิดซอฟต์แวร์เสรีเกิดขึ้นในสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ เมื่อ พ.ศ. 2526-2527 (ค.ศ. 1983-1984) โดย ริชาร์ด สตอลแมน ซึ่งมีปัญหากับระบบซอฟต์แวร์ที่ใช้กับเครื่องพิมพ์ และต้องเผชิญกับความยากลำบากในการแก้ปัญหา ซึ่งก็ล้วนแต่เป็นเรื่องของลิขสิทธิ์และการไม่มีซอร์สโค้ดของซอฟต์แวร์ สตอลแมนจึงเริ่มพัฒนาระบบซอฟต์แวร์ทั้งหมดขึ้นใหม่ และกลายเป็นรากฐานที่สำคัญของระบบปฏิบัติการที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลกตัวหนึ่งคือ GNU/Linux