google/wiki40b huggingface dataset:
พระครูศีลสารวิสิฐ (วิสุทธิ์ วิสุทฺธสีโล)

บรรพชา

วันที่ 11 เดือน มีนาคม พ.ศ. 2526 ณ. ที่วัดทุ่งคา ตำบลแม่สุก อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง โดยมี พระครูสิริปัญญาโสภิต ( แก้ว กาญฺจโณ ) อดีตเจ้าคณะอำเภอแจ้ห่ม วัดผ้าขาว ตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เป็นพระอุปัชฌาย์

อุปสมบท

พระครูศีลสารวิสิฐ อุปสมบทเมื่อ วันที่ 26 เดือน เมษายน พ.ศ. 2533 ณ. พัทธสีมา วัดทุ่งคา ตำบลแม่สุก อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปางโดยมีท่าน พระครูสิริปัญญาโสภิต ( แก้ว กาญฺจโณ ) อดีตเจ้าคณะอำเภอแจ้ห่ม วัดผ้าขาว ตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูวิจิตรสารการ วัดแม่สุก ตำบลแม่สุก อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ เจ้าอธิการบุญเปลี่ยน กิตฺติสาโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ โดยท่านได้รับฉายานามจากพระอุปัชฌาย์ว่า “ วิสุทฺธสีโล ” ซึ่งแปลว่า ผู้มีศีลอันบริสุทธิ์
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 409

รายละเอียดของเส้นทาง

เส้นทางมีจุดเริ่มต้นทางทิศเหนือเชื่อมต่อมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ที่ตำบลนาเกตุ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี มุ่งลงไปทิศใต้ ผ่านตำบลนาประดู่ ตำบลทุ่งพลา และตำบลปากล่อ จากนั้นเข้าสู่อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ผ่านตำบลลำใหม่ ตำบลลิดล จากนั้นถึงสามแยก โดยเลี้ยวไปทางทิศตะวันออก ผ่านตำบลหน้าถ้ำ และตำบลท่าสาป มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418 มาบรรจบ และสิ้นสุดการดูแลของกรมทางหลวงที่สะพานข้ามแม่น้ำปัตตานี แต่เส้นทางจะต่อไปยังเทศบาลนครยะลา โดยใช้ชื่อถนนที่ผ่านตัวเมืองว่า "ถนนเทศบาล 1" แล้วสิ้นสุดที่วงเวียนกลางเมืองยะลา ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตรงข้ามกับศาลากลางจังหวัดยะลา
ไหมไทย (เครื่องดื่ม)

ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2487 Victor J. Bergeron เจ้าของภัตตาคาร Trader Vic's ในสหรัฐอเมริกา ได้ทดลองผสมให้เพื่อนชาวตาฮีตีทดลองดื่ม เพื่อนได้อุทานออกมาว่า Maita'i, Maita'i ซึ่งแปลว่ายอดเยี่ยม.
ในประเทศไทยมีภัตตาคาร Trader Vic's ซึ่งเป็นแฟรนไชส์อยู่ที่โรงแรมอนันตรา ริเวอร์ไซด์ กรุงเทพฯ ซึ่งมีเครื่องดื่ม Mai Tai สูตรต้นตำรับ ในประเทศไทยแม้จะเรียกเครื่องดื่มชนิดนี้ว่าไหมไทยแต่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับคำว่า ไหมไทย คาดว่าเพี้ยนมาจากคำว่า ไมตาอี
ปัจจุบันได้มีสูตรผสมเครื่องดื่มเพื่อให้เหมาะสมกับชื่อไหมไทย โดยการเปลี่ยนส่วนผสมหลักจากสูตรเดิมที่ใช้เหล้าดาร์กรัมเป็นส่วนผสมหลักออกและใส่เหล้าแม่โขงซึ่งเป็นของไทยเข้าไป
เซเบิล

ลักษณะ

เซเบิลจัดเป็นหมาไม้ชนิดหนึ่ง มีขนสีน้ำตาลเข้ม น้ำหนักเมื่อโตเต็มที่อาจหนักได้ถึง 4 กิโลกรัม

แหล่งอาศัย

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในภูมิภาคเอเชียเหนือและเอเชียกลาง ตั้งแต่เทือกเขายูรัลไปจนถึงไซบีเรีย, ภาคเหนือของมองโกเลีย และจีน, บนเกาะฮอกไกโดของประเทศญี่ปุ่น ในอดีตเซเบิลเคยมีในพื้นที่รัสเซียยุโรป ไปจนถึงโปแลนด์และสแกนดิเนเวีย

ถื่นที่อยู่และอาหาร

เซเบิล จะอาศัยในป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ เช่น ป่าสนไทก้า ล่าสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ กินเป็นอาหาร เช่น กระรอก, หนู ในบางตัวที่มีขนาดใหญ่อาจล่า กระต่ายได้ด้วย

คุณประโยชน์

ขนของเซเบิลจะถูกล่าเพื่อทำเป็นเสื้อขนสัตว์ที่มีมูลค่าและราคาแพง ในอดีต ชาวพื้นเมืองไซบีเรียจะส่งขนเซเบิลเพื่อเป็นบรรณาการแก่จีนและมองโกล ต่อมาการมอบขนของเซเบิลให้กันกลายเป็นประเพณีหนึ่งในทางการทูต ซึ่งขนของเซเบิลจะมีราคาแพงกว่าหมาไม้ชนิดอื่น อีกทั้งขนหางยังใช้เป็นพู่กันที่มีคุณภาพดีอีกด้วย
ปัจจุบัน การล่าเซเบิลยังคงมีอยู่ โดยใช้ปืนไรเฟิลและสุนัขพันธุ์ล่าเหยื่อในการดมกลิ่นและไล่ล่า เช่น ไซบีเรียนฮัสกี้

ศัพทมูลวิทยา

ชื่อของเซเบิลมีที่มาจากกลุ่มภาษาสลาวิกที่เผยแพร่ไปยังภาษาของยุโรปตะวันตกในการค้าขนสัตว์ช่วงยุคกลางตอนต้น  ดังนั้นสัตว์ชนิดนี้จึงมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันในยุโรป โดยเริ่มจากภาษารัสเซีย соболь (โซบัล) กับภาษาโปแลนด์ soból (ซอบุล) กลายเป็นภาษาเยอรมัน Zobel (โซเบิล) กับภาษาดัตช์ Sabel (ซาเบิล) ; ส่วนภาษาอิตาลี zibellino (ซีเบลลีโน) ก็กลายเป็นภาษาฝรั่งเศส zibelline (ซีแบลีน), ภาษาสเปน cibelina, cebellina (ซีเบลีนา, เซเบยีนา), ภาษาฟินแลนด์ soopeli (โซเปลี), ภาษาโปรตุเกส zibelina (ซีเบลีนา), และภาษาละตินยุคกลาง zibellina (ซีเบลลีนา) ; และภาษาฝรั่งเศสเก่า sable, saible (ซาบล์, แซบล์) ก็กลายเป็นภาษาละตินยุคกลาง sabellum (ซาเบลลุม) กับภาษาอังกฤษ sable (เซเบิล) ในที่สุด
ซาฟารีปาร์ค

การแบ่งส่วน

โครงการที่ 1 สวนสัตว์เปิด แบ่งออกเป็น 8 โซนสัตว์ โซนที่ 1 กวางฟลอโลว์สีแฟนซี
โซนที่ 2 หมีควาย
โซนที่ 3 แบล๊คบัคและเนื้อทราย
โซนที่ 4 เสือโคร่ง
โซนที่ 5 สิงโตอัฟริกา
โซนที่ 6 เสือดาว
โซนที่ 7 กวางดาวอินเดีย กวางฟลอโลว์สีขาว นกอีมู
โซนที่ 8 ยีราฟ ม้าลาย ลามา นกกระจอกเทศ และนกฟลามิงโก้
นักท่องเที่ยวจะได้นั่งรถมินิบัสเข้าไปในโซนสัตว์ซึ่งมีทั้งหมด 8 โซน สัตว์ทุกตัวที่นี่จะเดินเข้ามาหานักท่องเที่ยวที่รถ เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ป้อนอาหาร-ถ่ายรูป และสัมผัสได้ใกล้ชิดอย่างมาก ถึงขนาดว่าสามารถ "กอดคอยีราฟถ่ายรูป" ได้เลยทีเดียว หรือ "ป้อนอาหารด้วยปาก" ก็ยังได้ ทำให้นักท่องเที่ยวรู้สึกตื่นเต้น สนุกสนานมาก โซนสัตว์ที่อันตรายกรุณางดเปิดกระจก เช่น เสือ, สิงโต และ หมีควาย เค้าก็จะไม่เข้ามาใกล้หรือ ทำอันตรายแก่นักท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวสามารถนำรถส่วนตัวเข้าเที่ยวชมสวนสัตว์เปิด หรือใช้บริการรถมินิบัส ของทางสวนสัตว์ ซึ่งบริการฟรี และที่นี่มีบริการให้อาหารสัตว์ด้วยการซื้อขันอาหารจากด่านขายบัตรผ่านประตู ราคา ชุดละ 100 บาท (มี 4 ขัน) เพื่อนำไปป้อนอาหารสัตว์กินพืชภายในโซนได้
โครงการที่ 2 การแสดงโชว์
1. การแสดงโชว์ช้างแสนรู้
2. การแสดงโชว์จับจระเข้ด้วยมือเปล่า
3. ลานแสดงนกมาคอว์
เดอะ ซูตอนส์

ประวัติ

เดอะ ซูตอนส์ (The Zutons มาจากคำว่า ‘Zoot Horn’ ฉายามือกีตาร์วง The Magic Band) ฟอร์มวงในปี 2001 ในเมืองลิเวอร์พูลประเทศอังกฤษ เริ่มจากการเป็นวงดนตรี 4 ชิ้น ประกอบไปด้วย David McCabe (ร้องนำ/กีตาร์), Boyan Chowdhury (กีตาร์), Sean Payne (กลอง), Russell Pritchard (เบส) และได้สมาชิกหญิงสาวหนึ่งเดียว Abi Harding (แซ็กโซโฟน) แฟนสาวของ Sean มือกลองมาร่วมวงด้วยในภายหลัง
แรกเริ่มเดอะ ซูตอนส์ มักถูกนำไปเปรียบเทียบกับวง The Coral วงจากเมืองเดียวกัน ที่ได้เซ็นในสังกัดเดียวกัน และมีโปรดิวเซอร์คนเดียวกันคือ Ian Broudie แต่เพลงของเดอะ ซูตอนส์ นั้นยากที่จะให้คำจำกัดความ นักวิจารณ์อังกฤษเรียกแนวเพลงของพวกเขาว่า "psychedelic cartoon punk" แต่ David McCabe นักร้องนำและมันสมองของวงกล่าวว่า วงดนตรีที่มีอิทธิพลต่อเขาคือ Talking Heads, Devo, Sly& The Family Sonte, Midnight Runner และ Madness
‘Who Killed… The Zutons’ อัลบั้มแรกของเดอะ ซูตอนส์ วางขายในปี 2004 และขายได้ double platinum ในอังกฤษ (6 แสนก๊อปปี้) อยู่ในอันดับ 9 ของ UK Albums Chart อัลบั้มนี้สร้างชื่อให้พวกเขาให้เป็นที่รู้จักทางฝั่งอเมริกา จนเพลง ‘Pressure Point’ ถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบโฆษณาของยีนส์ Levi’s
เดอะ ซูตอนส์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจากเวทีสำคัญอย่าง Mercury Music Prize (2004) และ Brit Awards (2005) สาขา British Break through Act
‘Tired Of Hanging Around’ อัลบั้มชุดที่สอง โปรดิวซ์โดย Stephen Street (เคยโปรดิวซ์ให้ The Smiths, Blur, Kaiser Chiefs) อัลบั้มชุดนี้เข้าไปอยู่ในอันดับที่ 2 ของ UK Albums Chart ทันทีที่ออกวางขายสัปดาห์แรก และ เป็น ‘Album of the Week’ ที่สถานีวิทยุ Radio One และ Radio Two ของสถานีวิทยุ BBC และ นิตยสาร Music Week ทั้ง 3 สื่อที่มีอิทธิพลมากที่สุดในเกาะอังกฤษ ซิงเกิ้ลแรกคือ ‘Why Won’t You Give Me Your Love?’ มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถ่ายทำในคิวบา โดยผู้กำกับ Scott Lyon ที่เคยสร้างชื่อจากวิดีโอสุดเท่ห์ของวงอย่าง ฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์, คาซาเบียน และ ไคเซอร์ ชีฟส์มาแล้ว ‘Why Won’t You Give me Your Love’ เข้าชาร์ทในอันดับที่ 9 ของ UK Airplay Chart และเป็นเพลงอันดับ 1 ของ airplay chart ที่ญี่ปุ่น
อิซิดอร์ กรอส

ภูมิหลัง

กรอสเกิดในครอบครัวชาวยิวในคีสลอด ประเทศฮังการี ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1860 ส่วนในปี ค.ศ. 1891 เขาปักหลักที่คาร์โลวัตส์ ประเทศโครเอเชีย ซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นฮัสซันที่ธรรมศาลาคาร์โลวัตส์ นอกเหนือจากการทำงานที่ชุมชนชาวยิวคาร์โลวัตส์ กรอสยังเป็นนักหมากรุกตัวยงและนักเขียนที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับปริศนาหมากรุกสากลและเกมดังกล่าว เขาเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสโมสรหมากรุกสากลคาร์โลวัตส์ในปี ค.ศ. 1908 และสมาพันธ์หมากรุกสากลแห่งประเทศโครเอเชียในปี ค.ศ. 1912 กรอสได้รับการตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับปริศนาหมากรุกสากลในนิตยสารและหนังสือพิมพ์ทั้งในประเทศและต่างประเทศหลายฉบับ ในปี ค.ศ. 1909 เขาได้รับการตีพิมพ์หนังสือ Šahovska abeceda (อักษรหมากรุก) เขาเขียนถึงการรุกฆาตโดยตรง ร่วมกับการรุกบางอย่างแบบอาศัยตัวช่วย กรอสจัดการแข่งหมากรุกสากลในคาร์โลวัตส์เมื่อปี ค.ศ. 1912 ซึ่งเป็นการแข่งระดับนานาชาติครั้งแรกในบอลข่าน ในฐานะที่กรอสเป็นชาวยิว เขาได้ถูกจับกุมและถูกเนรเทศไปยังค่ายกักกันยาเซโนวัช ซึ่งเขาถูกสังหารเมื่อปี ค.ศ. 1942 ในช่วงเหตุการณ์ฮอโลคอสต์ พร้อมกับแฮร์มันซึ่งเป็นบุตรชาย และจูเลียซึ่งเป็นบุตรีบุญธรรม
ชั้นใต้เยื่อเมือก

องค์ประกอบ

หลอดเลือด, หลอดน้ำเหลือง, และเส้นประสาท (ทั้งหมดเลี้ยงชั้นเยื่อเมือก) จะวิ่งผ่านชั้นนี้
ข่ายประสาทพาราซิมพาเทติกอยู่กระจายทั่วไปรอบๆ รวมเป็นข่ายประสาทไมสส์เนอร์หรือข่ายประสาทใต้เยื่อเมือก (submucosal plexus หรือ Meissner's plexus) ที่ซึ่งเส้นประสาทก่อนไซแนปส์ (preganglionic parasympathetic neurons) มาเชื่อมต่อ (ไซแนปส์) กับเส้นประสาทหลังไซแนปส์ (postganglionic nerve fibers) ซึ่งเลี้ยงมัสคิวลาริส มิวโคซา (muscularis mucosae)
จักรพรรดิคาซัง

พระราชประวัติ

เจ้าชายโมะโระซะดะเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ จักรพรรดิเรเซ ส่วนพระมารดาของเจ้าชายคือ ฟุจิวะระ โนะ คะเนะโกะ/ไคชิ (藤原懐子) ธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ โคเระทาดะ ซึ่งเจ้าชายโมะโระซะดะยังเป็นพระเชษฐาของ จักรพรรดิซังโจ

สืบราชบัลลังก์

เจ้าชายโมะโระซะดะเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศเป็น จักรพรรดิคาซัง เมื่อวันที่ 27 เดือน 8 ปี เอะอิคัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 984 ขณะพระชนมายุเพียง 15 พรรษาภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของ จักรพรรดิเอ็งยู (円融天皇) ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) โดยได้มีการจัดพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 10 เดือน 10 ปี เอะอิคัง ที่  2 ตรงกับวันที่ 5 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน

สละราชบัลลังก์

หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียง 1 ปีเศษจักรพรรดิคะซังก็ได้สละราชบัลลังก์ที่ วัดกันเนียว เมื่อวันที่ 23 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 986 ให้กับ เจ้าชายอิยะซะดะ ผู้เป็นพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) พระราชโอรสใน จักรพรรดิเอ็งยู ขึ้นเป็น จักรพรรดิอิจิโจ และออกผนวชเป็นพระภิกษุมีฉายาทางธรรมว่า เนียวกะกุ ทำให้อดีตจักรพรรดิคะซังได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา)

สวรรคต

อดีตจักรพรรดิคะซังหรือท่านเนียวกะกุสวรรคตเมื่อวันที่ 8 เดือน 2 ปี คันโค ที่ 5 ตรงกับวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1008 ขณะพระชนมายุเพียง 39 พรรษา
พระนางอินฮย็อน

ประวัติ

พระนางเสด็จพระราชสมภพในสกุลมินแห่งยอฮึงซึ่งเป็นสกุลอันสูงศักดิ์ โดยเป็นธิดาคนรองของ มินยูจุง (Hangul: 민유중, Hanja: 閔維重)กับภรรยาคนที่ 2  ซึ่งเป็นสตรีจากสกุลซ็องแห่งอึนจิน 
ในปีค.ศ. 1681 พระนางทรงเข้าพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกับพระเจ้าซุกจง โดยเป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ของพระองค์ ขณะที่พระนางมีพระชนมายุเพียง 14 ปี ต่อมาในปีค.ศ. 1688 เมื่อพระสนมโซอึย สกุลชังมีพระประสูติกาลพระราชโอรสทำให้เกิดความวุ่นวายภายในพระราชสำนักจนนำไปสู่เหตุการณ์ การเปลี่ยนขั้วทางการเมืองปีคีซา (기사환국, 己巳換局) ในช่วงเวลานั้นพระเจ้าซุกจงต้องการให้พระราชโอรสที่ประสูติจากพระสนมโซอึย สกุลชังได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาท (วังเซจา 王世子) พระองค์จึงโปรดเลื่อนขั้นพระสนมโซอึย สกุลชัง ขึ้นเป็นพระสนมเอก พระราชทานราชทินนามว่า พระสนมเอกฮีบิน การแต่งตั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายใต้ซึ่งสนับสนุนสนมพระสนมเอกฮีบิน แต่ถูกคัดค้านจากฝ่ายตะวันตกซึ่งสนับสนุนพระมเหสี สกุลมินซึ่งนำโดยซงชียอล การคัดค้านทำให้พระเจ้าซุกจงโกรธเป็นอย่างมาก ฝ่ายใต้จึงยุยงให้พระเจ้าซุกจงทรงประหารชีวิตซงชียอล เนรเทศขุนนางฝ่ายตะวันตกออกไปจากราชสำนัก รวมทั้งปลดพระมเหสี  สกุลมิน และแต่งตั้งพระสนมเอกฮีบินขึ้นเป็นพระมเหสี (วังบี 王妃) แทน 
ต่อมาในปีค.ศ. 1694  พระเจ้าซุกจงเกิดความรู้สึกสำนึกผิดกับการกระทำเจ้าอารมณ์ของพระองค์ จึงมีพระราชโองการคืนพระอิสริยยศพระมเหสีให้อดีตพระมเหสี สกุลมิน และเชิญเสด็จกลับมาประทับอยู่ในพระราชวังตามพระอิสริยยศอันสูงศักดิ์ดังเดิม
รวมทั้งโปรดให้ลดพระอิสริยยศพระมเหสี  สกุลชัง กลับไปเป็นพระสนมเอกฮีบินดังเดิม เรียกว่า(갑술환국, 甲戌換局) จนกระทั่งในปีค.ศ. 1701 พระมเหสี สกุลมิน ทรงพระประชวรเสด็จสวรรคตอย่างน่าเคลือบแคลงสงสัย ณ พระตำหนักกย็องชอนจอน (景春殿) ในพระราชวังชางกย็องกุง(昌慶宮) กรุงฮันยาง สิริพระชนมพรรษา 35 พรรษา  (บางแหล่งบอกว่าพระนางถูกวางยาพิษ)พระเจ้าซุกจงในขณะที่ไว้ทุกข์ให้กับพระมเหสี ทรงพระสุบินทอดพระเนตรเห็นพระนางในชุดโซบกเปียกโชกไปด้วยเลือด พระเจ้าซุกจงทรงถามพระมเหสีถึงสาเหตุที่พระนางสวรรคต แต่พระนางไม่ได้ตรัสอะไร แต่ทรงชี้ไปทางตำหนักพระสนมเอกฮีบิน พระเจ้าซุกจงตื่นพระบรรทมขึ้นมาแล้วเสด็จพระราชดำเนินไปที่ตำหนักของพระสนมเอกฮีบิน ในขณะที่ทรงพระดำเนินเข้ามาใกล้ตำหนักพระสนมเอกนั้น พระองค์ก็ได้สดับเสียงดนตรี เสียงสวดมนต์และเสียงหัวเราะ ทรงแอบทอดพระเนตรดูจึงได้ทอดพระเนตรเห็นพระสนมเอกฮีบินกับหญิงคนทรง กำลังทำพิธีสวดสาปแช่งให้พระมเหสี  สกุลมินสวรรคต อีกทั้งใช้ลูกศรกระหน่ำแทงไปที่หุ่นที่ใช้เป็นตัวแทนพระองค์พระมเหสี พระเจ้าซุกจงจึงทรงมีพระราชโองการให้ปลดพระสนมเอกฮีบินลงเป็นสามัญชน พร้อมกับพระราชทานยาพิษ เรื่องราวของพระมเหสี สกุลมินนั้นได้รับการบันทึกโดยนางพระกำนัลของพระนางเองในบันทึกที่ชื่อว่า อินฮย็อน วังฮู จอน (Hangul: 인현왕후전, Hanja: 仁顯王后傳, Queen Inhyeon's Story) พระบรมศพของพระมเหสี  สกุลมิน ได้รับการบรรจุฝังที่สุสานหลวงมย็องรึง ภายหลังเมื่อพระเจ้าซุกจงเสด็จสวรรคตในอีกหลายปีต่อมานั้น พระบรมศพของพระองค์ก็ได้รับการบรรจุฝังเคียงข้างพระมเหสี สกุลมิน ณ สุสานหลวงมย็องรึงนี้เอง
พระมเหสี สกุลมินได้รับพระราชทานพระนามอย่างเป็นทางการภายหลังสวรรคตว่า พระมเหสีอินฮย็อน (仁顯王后) 
พระนางยังคงได้รับการถวายพระนามเพิ่มขึ้นเรื่อยๆตามโอกาสสำคัญต่างๆในเวลาต่อมา ในที่สุดเมื่อถึงปีค.ศ. 1890 ในรัชกาลพระเจ้าโกจง พระนามเต็มอย่างเป็นทางการของพระนางก็มีความยาวถึง 14 ตัวอักษรคือ พระมเหสีฮโย-กย็อง ซุกซ็อง จางซุน ว็อนฮวา อึยยอล จ็องมก อินฮย็อน วังฮู (孝敬淑聖莊純元化懿烈貞穆仁顯王后)
หลอดเลือด

หลอดเลือด (อังกฤษ: Blood vessel) 
เป็นส่วนของระบบไหลเวียนโลหิต 
ทำหน้าที่ในการขนส่งเลือดไปยังส่วนต่างๆ ในร่างกาย 
เมื่อไปถึงเซลล์จะมีการแลกเปลี่ยนอาหารและก๊าซต่างๆ ถ้านำหลอดเลือดในร่างกายมาต่อกันจะมีความยาวประมาณ 100,000 ไมล์หลอดเลือดในร่างกาย
แบ่งออกเป็น3 ประเภท ได้แก่ หลอดเลือดแดง (artery) 
ทำหน้าที่ขนส่งเลือดออกจากหัวใจ และหลอดเลือดดำ (vein) 
ขนส่งเลือดเข้าสู่หัวใจและหลอดเลือดฝอย (capillary)
หลอดเลือดแดง   ( Artery )
หลอดเลือดแดง ( Artery ) หมายถึง หลอดเลือดที่นำเลือดออกจากหัวใจ ซึ่งจะเป็นเลือดที่มีปริมาณออกซิเจนสูงเป็นเลือดที่มีสีแดงสด ไปเลี้ยงอวัยวะต่างๆทั่วร่างกาย ( ยกเว้นหลอดเลือดที่ไปสู่ปอดชื่อ pulmonary artery ซึ่งจะนำเลือดดำจากหัวใจที่มีคาร์บอนไดออกไซด์สูงไปฟอกที่ปอด )
ลักษณะของหลอดเลือดแดง
– มีผนังหนา โดยจะมีลักษณะเป็นชั้นกล้ามเนื้อที่หนาและยืดหยุ่น ประกอบไปด้วยเนื้อเยื่อ 3 ชั้น คือเนื้อเยื่อด้านในสุดเป็นเนื้อเยื่อบุผิว ชั้นกลางเป็นเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อที่สามารถยืดหยุ่นได้ เนื้อเยื่อชั้นนอกเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่ยืดหยุ่นได้
หลอดเลือดแดงมี 3 ขนาด เรียงจากขนาดใหญ่ไปขนาดเล็ก คือ
– เอออร์ตา ( aorta ) หลอดเลือดแดงขนาดใหญ่สุด ทำหน้าที่ลำเลียงเลือดแดงที่ถูกสูบฉีดออกจากหัวใจห้องล่างซ้ายโค้งไปทางด้านหลัง ทอดผ่านช่องอกและช่องท้อง ขนาดใหญ่สุดมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว
– อาร์เทอรี ( artery ) หลอดเลือดแดง ทำหน้าที่นำเลือดไปเลี้ยวส่วนต่างๆ ของร่างกาย หลอดเลือดมีผนังกล้ามเนื้อหนาเพื่อให้ทนต่อแรงดันเลือด
– อาร์เทอริโอล ( arteriole ) หลอดเลือดแดงเล็ก ซึ่งสามารถจะขยายตัวหรือหดตัวได้ เพื่อบังคับการไหลของเลือด
หลอดเลือดดำ ( Vein )
หลอดเลือดดำ ( Vein ) หมายถึง หลอดเลือดที่นำเลือดที่มีของเสีย และคาร์บอนไดออกไซด์ ( เลือดดำ ) ที่ร่างกายใช้แล้วจากส่วนต่างๆ ของร่างกายกลับเข้าสู่หัวใจห้องบนขวา ( Right atrium ) เพื่อนำกลับไปฟอกที่ปอด ( ยกเว้นหลอดเลือดดำปอดที่ชื่อ pulmonary vein ซึ่งจะนำเลือดแดงที่ผ่านการฟอกจากปอดแล้วนำกลับเข้าสู่หัวใจห้องบนซ้าย ) ภายในหลอดเลือดดำจะมีความดันต่ำ ถ้าหลอดเลือดดำฉีกขาด เลือดที่ไหลออกมาจะไหลรินๆคงที่ และสม่ำเสมอ ห้ามเลือดหยุดได้ง่ายกว่าหลอดเลือดแดงฉีกขาด
ลักษณะของเส้นเลือดดำ
– มีผนังบาง ประกอบด้วยเนื้อเยื่อ 3 ชั้น เช่นเดียวกับหลอดเลือดแดงแต่บางกว่า
– ผนังมีความยืดหยุ่นได้น้อย เพราะมีเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ และเนื้อเยื่อเกี่ยวพันน้อย
– มีลิ้นกั้นไม่ให้เลือดไหลย้อนกลับ
หลอดเลือดฝอย Capillary
หลอดเลือดฝอย ( Capillary ) หมายถึง หลอดเลือดที่เชื่อมต่อระหว่างหลอดเลือดแดงขนาดเล็ก ไปยังหลอดเลือดดำขนาดเล็ก โดยจะแทรกอยู่ในเนื้อเยื่อต่างๆ ของร่างกาย เช่น ผิวหนัง กล้ามเนื้อ สมอง และอวัยวะอื่นๆ ยกเว้นเส้นผม และเล็บจะไม่มีหลอดเลือดฝอย 
ลักษณะของเส้นเลือดฝอย
– หลอดเลือดฝอยเป็นหลอดเลือดที่มีขนาดเล็กที่สุดในร่างกายมีทั้งเส้นเลือดแดงฝอย และเส้นเลือดดำฝอย
– มีเนื้อเยื่อบางมาก มีจำนวนมากเพราะเป็นส่วนที่ต้องแยกไปสู่ส่วนต่างๆของร่างกาย มีผนังบาง มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7 ไมโครเมตร
– ประกอบด้วยเซลล์เพียงชั้นเดียว มีหน้าที่เป็นแหล่งที่มีการแลกเปลี่ยนก๊าซ และสารต่างๆระหว่างเลือดกับเซลล์ของร่างกายโดยวิธีการแพร่
สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน)

ประวัติ

สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน) หรือ สสปท. จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2558 เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 โดยโอนภารกิจมาจากสำนักความปลอดภัยแรงงาน กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน บางส่วน มาจัดตั้งเป็นองค์การมหาชน
การจัดตั้งองค์การมหาชนดังกล่าว เกิดขึ้นภายใต้หลักการที่ให้ความสำคัญในเรื่องการคุ้มครองผู้ใช้แรงงานเพื่อให้เกิดความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน ตามนัยในมาตรา 52 แห่งพระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554
สถานีพรานนก

ที่ตั้ง

บริเวณทิศตะวันตกของสามแยกไฟฉาย (จุดบรรจบถนนพรานนกและถนนจรัญสนิทวงศ์) ซึ่งอยู่ในโครงการถนนพรานนก-พุทธมณฑลสาย 4 หรือถนนพรานนกตัดใหม่ ใกล้กับแนวเส้นทางของซอยจรัญสนิทวงศ์ 31 ปัจจุบัน ในพื้นที่แขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

จุดเชื่อมต่อการเดินทาง

รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ส่วนต่อขยายบางซื่อ-ท่าพระ เชื่อมต่อที่สถานีไฟฉาย บริเวณสามแยกไฟฉาย
อรัชมน รัตนวราหะ

ชีวิตส่วนตัว

ปัจจุบันอรัชมนสมรสกับ อธิรัฐ รัตนเศรษฐ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม บุตรชายคนโตของนาย วิรัช รัตนเศรษฐ ประธานวิปรัฐบาลและ ส.ส. บัญชีรายชื่อ พรรคพลังประชารัฐ และมีบุตรชายด้วยกัน 1 คนวัย 3 ขวบ
วันผู้ลี้ภัยโลก

วันผู้ลี้ภัยโลก (อังกฤษ: world refugee day) ตรงกับวันที่ 20 มิถุนายนของทุกปี  สหประชาชาติได้ประกาศให้เป็น “วันผู้ลี้ภัยโลก” โดยวันนี้เริ่มก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2001
ก่อนหน้าที่จะเริ่มมีวันผู้ลี้ภัยโลกนี้ แต่ละประเทศจะมีวันผู้ลี้ภัยโลกเป็นของตนเอง เช่น  Africa Refugee Day
ตำนานชีวิตดาร์เรน แชน

ภาพยนตร์

ผจญโลกแวมไพร์มรณะ เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือสามเล่มแรกในหนังสือชุดนี้
ชัคกี้ ธัญญรัตน์

ประวัติ

ชัคกี้ ธัญญรัตน์ มีชื่อจริงว่า ชูศักดิ์ ธัญญรัตนางกูร จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล เริ่มเล่นกีตาร์เมื่ออายุได้ 13-14 ปี ได้ชื่อเล่นจากเพื่อน ๆ ว่า "บุ๋ม" มาจากชื่อสุนัขตัวรักที่เจ้าตัวเลี้ยงไว้ จากนั้นเมื่อจบ ม.ศ. 3 จึงได้ไปเดินทางไปศึกษาต่อทางด้านดนตรีและสวนศาสตร์ ที่สหรัฐอเมริกา และเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ หรือ M.I.T.
เมื่อจบการศึกษาแล้ว ได้เดินทางกลับประเทศไทย ได้มีผลงานร่วมวงร็อคเคสตร้า ร่วมกับชัชชัย สุขขาวดี หรือ หรั่ง ร็อคเคสตร้า ในอัลบั้มที่ 2 "เทคโนโลยี" (2527) และอัลบั้มที่ 3 "Special One" (2528) นอกจากนั้นยังเคยร่วมงานกับวงคาไลโดสโคป วงบลูแพลนเนต (มี ปู แบล็กเฮด เป็นนักร้องนำ)
นอกจากนี้แล้วยังเคยร่วมงานกับคาราวาน ในชุด "อานนท์" และ "1985" มีผลงานเดี่ยวชื่อชุด "ศรัทธา" (2528) ร่วมงานกับนุภาพ สวันตรัจน์, ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล, อู๊ด ยานนาวา, มงคล อุทก และสุรชัย จันทิมาธร จากวงคาราวาน
ชัคกี้ ธัญญรัตน์ เสียชีวิตด้วยอาการไตวาย ในปี พ.ศ. 2540
ไอ (เพลงแท-ย็อน)

การตอบรับ

เพลงนี้ได้รับความคิดเห็นในเชิงบวกจากนักวิจารณ์เพลง เป็นเพลง K-pop ที่ได้รับการจัดอันดับของเพลงที่ดีที่สุดอันดับ 2 และ 15 ของปี 2015 ในนิตยสาร US Billboard และนิตยสารอังกฤษ Dazed ตามลำดับ

มิวสิกวีดิโอ

มิวสิกวีดิโอนี้ ถ่ายทำที่ออกแลนด์ ,ประเทศนิวซีแลนด์ และใช้ทิวทัศน์ธรรมชาติเป็นฉากหลัง ซึ่งประกอบด้วยภูมิทัศน์ที่กว้างไกลติดกับฉากในเมืองและเล่าเรื่องราวของหญิงสาว "เพื่อค้นหาตัวตนที่แท้จริงของเธอ"
เอดูอาโด ซาเวอริน

เอดูอาโด หลุยซ์ ซาเวอริน(เสียงอ่านภาษาโปรตุเกส: [eduˈaɾdu luˈis ˈsaveɾĩ]) เป็นชาวบราซิล และเขาเป็นคนก่อตั้งเฟซบุ๊กกับ มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก
ฟร็องซัว เดอ ซาล

ประวัติ

นักบุญฟร็องซัว เดอ ซาล เกิดในตระกูลขุนนางในดัชชีซาวอย ทางภาคใต้ของฝรั่งเศส ด้วยความที่เป็นบุตรคนโตในบุตรทั้ง 6 คน บิดาจึงตั้งใจจะให้ทำงานตุลาการศาลล่างและส่งไปเรียนที่วิทยาลัยในเมืองลาโรชและอานซี เมื่ออายุได้ 16 ปี เดอ ซาลก็เข้าเรียนด้านวาทศิลป์และมนุษยศาสตร์ที่ Collège de Clermont ขณะอยู่ที่นี่ได้เข้าร่วมการอภิปรายด้านเทววิทยา และเกิดความสงสัยเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องเทวลิขิต และทุกข์ใจมากจนล้มป่วย จนที่สุดในปี ค.ศ. 1587 จึงตัดสินใจอุทิสตนต่อพระเจ้าโดยเชื่อว่าความรักของพระองค์ย่อมนำสิ่งที่ดีมาสู่มนุษย์ทุกคนรวมทั้งตัวเอง จนปี ค.ศ. 1588 ได้ย้ายไปเรียนนิติศาสตร์และเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยปาโดวา ประเทศอิตาลีจนจบปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1592
หลังจบการศึกษา บิดาของเดอ ซาลได้ปูทางชีวิตขุนนางให้โดยเตรียมแต่งตั้งให้เป็นวุฒิสมาชิกแห่งช็องเบรี และหาสตรีสูงศักดิ์มาเป็นคู่สมรส แต่แผนการทั้งหมดก็ต้องล้มเหลวเพราะเดอ ซาลตัดสินใจจะบวชเป็นบาทหลวง บิดาต้องจำใจยอมรับการตัดสินใจของบุตรเพราะบิชอปโกลด เดอ กรานีแยร์ (Claude de Granier) บิชอปแห่งเจนีวาในขณะนั้นได้เข้าช่วยเดอ ซาล โดยให้เขาได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงจนสำเร็จแล้วแต่งตั้งให้เป็นอธิการอาสนวิหารเจนีวา (ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สำคัญรองจากบิชอป) ในปี ค.ศ. 1593

การงาน

นับตั้งแต่มีการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ขึ้น ชาวเจนีวาจำนวนมากได้หันไปเข้ารีตนิกายใหม่นี้ ส่งผลให้อาสนะของบิชอปแห่งเจนีวาซึ่งเป็นสัญลักษณ์อำนาจของนิกายคาทอลิกต้องถูกย้ายไปตั้งที่เมืองอานซี แคว้นซาวอยแทน เดอ ซาลในฐานะที่เป็นบาทหลวงก็ได้เผยแผ่ศาสนาอย่างแข็งขัน สามารถเข้าถึงคนยากจน รู้จักพัฒนาภาษาสัญลักษณ์เพื่อใช้เทศน์ให้กับคนหูหนวก เป็นต้น จนสามารถนำชาวโปรเตสแตนต์ให้หันกลับมาสู่ความเชื่อเดิม (เป็นคำที่เดอ ซาล ใช้หมายถึงแนวทางของคาทอลิก) ได้เป็นจำนวนมาก
ในปี ค.ศ. 1602 บิชอปแห่งเจนีวาถึงแก่กรรม เดอ ซาล จึงได้รับอภิเษกให้เป็นบิชอปแห่งเจนีวาสืบต่อแทน แต่ท่านได้ไปเจนีวาแค่ 2 ครั้งเท่านั้น ครั้งแรกไปตามพระบัญชาของสมเด็จพระสันตะปาปาที่ให้ท่านไปชักนำเบซานักเทววิทยาผู้สืบทอดแนวคิดของคาลวินให้กลับมานับถือคาทอลิก อีกครั้งหนึ่งเป็นการเดินทางผ่าน
นอกจากนี้ในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1610 ท่านยังร่วมกับนักบุญฌาน เดอ ช็องตาล (Jeanne de Chantal) ก่อตั้งคณะแม่พระเสด็จเยี่ยม (Order of the Visitation of Holy Mary) ซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกหญิงที่เน้นงานเยี่ยมเยียนและช่วยเหลือคนป่วยและคนยากจน

การถึงแก่กรรม

นักบุญฟร็องซัว เดอ ซาล ถึงแก่กรรมขณะร่วมเดินทางในคณะของดยุกชาร์ล อิมมานูเอลที่ 1 ดยุกแห่งซาวอย เมื่อวันที่28 ธันวาคม ค.ศ. 1622 ที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส ขณะอายุได้เพียง 55 ปี หลังจากให้โอวาทแก่นักพรตหญิงท่านหนึ่งเป็นคำสุดท้ายว่า “ความถ่อมตน” 
ในปี ค.ศ. 1661 ท่านได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญในอีก 3 ปีให้หลัง ต่อมาในปี ค.ศ. 1877 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 ก็ประกาศให้ท่านเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรด้วย
พรรคแรงงานอินโดนีเซีย

พรรคแรงงานอินโดนีเซีย (อังกฤษ: Labour Party of Indonesia; อินโดนีเซีย: Partai Buruh Indonesia, PBI) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอินโดนีเซีย พรรคนี้ก่อตั้งในฐานะสหภาพการค้าระดับชาติในชื่อแนวร่วมแห่งชาติอินโดนีเซียเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2488 และหลังจากมีการประชุมใหญ่เมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ได้ตัดสินใจเปลี่ยนเป็นพรรคการเมืองใช้ชื่อพรรคแรงงานอินโดนีเซีย ในช่วงแรก พรรคนี้ทำงานอย่างโดดเดี่ยว ในขณะที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครองใน พ.ศ. 2489 เซเตียจิดซึ่งลี้ภัยไปเนเธอร์แลนด์ได้กลับมายังอินโดนีเซีย และเป็นหัวหน้าพรรค เซเตียจิดเข้ามากุมอำนาจในพรรคและมีความสัมพันธ์อันดีกับรัฐบาลซูการ์โน และมีความใกล้ชิดกับพรรคสังคมนิยม
พรรคนี้เข้าร่วมกับกลุ่มสนับสนุนรัฐบาลที่เรียก กนเซนสตราซี นาซียนนัล ที่ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2489 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2489 รัฐบาลได้ขยายแนวร่วมออกไปเพื่อรวมผู้นำจากหลายพรรคกการเมือง แนวร่วมใหม่ที่เรียกซายับกีรีได้สนับสนุนข้อตกลงลิงกายาตีกับรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ ซายับกีรีนี้ประกอบด้วยพรรคแรงงานอินโดนีเซีย พรรคสังคมนิยม เปซินโด และพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย ต่อมาซายับกีรีเปลี่ยนชื่อเป็นแนวร่วมประชาธิปไตยประชาชน

การสลายตัว

ในปลายเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 ได้รวมพรรคแรงงานอินโดนีเซียเข้ากับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2492 กลุ่มหนึ่งของพรรคได้ออกมาปฏิเสธการรวมตัวกับพรรคคอมมิวนิสต์และก่อตั้งพรรคใหม่คือพรรคแรงงาน นำโดยอดีตหัวหน้าพรรคสังคมนิยม อิสกันดาร์ เทยาซุกมานา
พระมงคลสิทธิการ (พูล อตฺตรกฺโข)

ประวัติ

หลวงพ่อพูล อดีตเจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อมเกิดในนามสกุล "ปิ่นทอง" เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 ในรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรคนที่ 6 ใน นายจู และนางนำเนียง ปิ่นทอง  ท่านจบการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนวัดห้วยจระเข้ นครปฐม  เมื่อปี พ.ศ. 2471 จากนั้นได้ฝึกอ่านเขียนอักษรขอมและแพทย์แผนโบราณจาก "ปู่แย้ม ปิ่นทอง" ผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นปู่แท้ๆของท่าน และได้รับการถ่ายทอดวิชา คาถาอาคมจาก หลวงพ่อจ้อย วัดบางช้างเหนือ หลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง หลวงปู่กลั่น หลวงพ่อเงิน วัดดอนยายหอมในวัยหนุ่มหลวงพ่อพูลชอบฝึกและศึกษาวิชามวยไทยจนเป็นนักมวยฝีมือดีคนหนึ่ง จนมีอายุครบเกณฑ์ทหาร หลวงพ่อพูลได้ถูกเกณฑ์ไปสังกัดทหารม้า เป็นทหารรักษาพระองค์ที่สะพานมัฆวาน โดยต่อมาท่านได้รับยศเป็นนายสิบตรี

อุปสมบท

หลังจากท่านปลดประจำการ ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2480โดยมี พระครูอุตตการบดี (หลวงปู่สุข ปทฺวณฺโณ)เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังท่านบวช ได้พำนักอยู่ที่วัดพระงาม ศึกษาเล่าเรียนจนสอบไล่ได้นักธรรมชั้นตรี เมื่อ พ.ศ. 2482ในระหว่างนี้เองท่านได้ให้ความสนใจศึกษาด้านการเจริญสมาธิจิตฝึกฝนวิปัสสนากรรมฐาน ตามคำสอนควบคู่กับการศึกษาวิชาอาคม ซึ่งได้รับมอบหมายจาก "ปู่แย้ม ปิ่นทอง" ที่วัดพระงามนี้ท่านจึงได้มีโอกาสได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของ หลวงพ่อพร้อม วัดพระงาม พระเกจิที่ท่านเคราพมากที่สุดคือ หลวงพ่อเงิน วัดดอนยายหอม ได้รับคำแนะนำในการเจริญสมาธิภาวนา การเขียนอักขระเลขยันต์ ปลุกเสกวัตถุมงคล วิชาอาคมต่างๆหลวงพ่อเงินเมตตาเป็นคนถ่ายทอดอย่างไม่ปิดบัง

เป็นเจ้าอาวาส

ต่อมาท่านได้ย้ายมาธุดงค์ที่ป่าเขาลำเนาไพรฝึกฝนสมาธิจิต และในปี พ.ศ. 2490 วัดไผ่ล้อมขาดเจ้าอาวาสในการปกครองเนื่องจากเจ้าอาวาสแต่ละรูปอยู่ปกครองวัดได้ไม่นานต้องลาสิกขาบทออกไป หลวงพ่อพูลจึงได้ย้ายมาจำพรรษาประจำอยู่ที่วัดไผ่ล้อม พร้อมกับทำการก่อสร้าง พัฒนาวัดเรื่อยตลอดเวลา

มรณภาพ

หลวงพ่อพูลมรณภาพในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 สิริอายุได้ 92 ปี นับพรรษาได้ 67 พรรษา
เจมส์ สแตนนัป เอิร์ลสแตนนัปที่ 7

เบื้องหลัง

เจมส์ สแตนนัปเป็นบุตรคนแรกของอาร์เธอร์ สแตนนัป กับ อีฟลิน เพนน์ฟาเธอร์ บุตรสาวของริชาร์ด เพนน์ฟาเธอร์แห่งโนคีแวน กับ เอมิลี่ บัตเลอร์ ส่วนเอ็ดวาร์ด สแตนนัป และ ฟิลลิป สแตนนัป เป็นลุงของเขา

ครอบครัว

ลอร์ดสแตนนัปแต่งงานกับเลดี้ ไอลีน บราวน์ บุตรสาวคนโตของจอร์จ บราวน์, มาร์เควสส์แห่งซลิโกและ อากาธา สจ๊วต ฮอดก์สัน หลานสาวของวิลเลียม ฟอร์ตซิท พวกเขาไม่มีบุตรด้วยกัน ไอลีน บราวน์เสียชีวิตในเดือนกันยายน พ.ศ. 2483 อายุ 51 ปี