google/wiki40b huggingface dataset:
รากบุญ

เรื่องย่อ

รากบุญ เป็นเรื่องราวของ เจติยา (มาร์กี้ ราศรี) นักแต่งหน้าศพสาวประจำนิราลัยที่มีความสามารถพิเศษคือสามารถสื่อสารกับเหล่าวิญญาณที่มาขอความช่วยเหลือจนเธอได้เข้าไปพัวพันกับกล่องรากบุญที่สามารถขอพรได้แต่ต้องแลกมากับจำนวนกิเลสที่เพิ่มขึ้นตามลำดับและเธอต้องช่วยเหลือ ลาภิณ (ไมค์ พิรัชต์) ลูกชายของ ชูจิต (แก้ว อภิรดี) เจ้าของบริษัทนิราลัยที่ถูก พิสัย (โก โกสินทร์) น้าชายและ ปราณ (กิก ดนัย) ปีศาจที่ถูกสร้างขึ้นจากกิเลสในกล่องรากบุญตามฆ่าจนเกิดความรักขึ้นมาสุดท้ายแล้วเหตุการณ์จะจบอย่างไร
โรงแรมรอยัลปาร์คโฮเต็ล

ความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์

โรงแรมรอยัลปาร์คในอดีตคือ พระราชวังฟุจิวะระแห่งโตเกียว ซึ่งในปัจจุบันถูกบริหารงานโดยคุณฟุจิวะระ ยาซูโอะ ซึ่งพระราชวังฟุจิวะระคือที่พำนักของขุนนางตระกูลฟุจิวะระ ตั้งแต่สมัยเอโดะ จนถึงสมัยใหม่ในภายหลังได้มีการยกเลิกตำแหน่งเซ็สโซและคัมปะกุ ทำให้ตระกูลฟุจิวะระหมดความสำคัญลง และการอยู่ในปราสาทก็ไม่เป็นที่นิยมอีกต่อไป ในปัจจุบันปราสาทคุโจ ได้ถูกเปลี่ยนเป็นคฤหาสถ์คุโจ เช่นเดียวกับปราสาทของตระกูลอื่นๆได้ถูกเปลี่ยนเป็นบ้านสมัยใหม่ ซึ่งปราสาทฟุจิวะระเองก็ถูกเปลี่ยนเป็นโรงแรมรอยัลปาร์คโฮเต็ล ซึ่งก็มีพระราชวังในญี่ปุ่นมากมายที่ถูกขายทำเป็นโรงแรมซึ่งการกระทำดังกล่าวส่งผลต่อการอนุรักษ์วัฒนธรรมญี่ปุ่นอย่างมาก
บีชันฟรีส

ขนาดและรูปร่าง

บีชันฟรีสเป็นสุนัขขนาดเล็ก มีขนยาวปานกลาง ประมาณ 7-10 เซนติเมตร มีสีขาว ส่วนสูงประมาณ 25-30 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-6 กิโลกรัม (7-13 ปอนด์) มีอายุระหว่าง 13-15 ปี

ลักษณะนิสัย

บีชันฟรีสเป็นสุนัขที่มีความร่าเริง คล่องแคล่ว ว่องไว ต้องการความเอาใจใส่จากเจ้าของ ชอบที่จะอยู่กับคน เหมาะสำหรับเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเล่น เพราะสามารถนำไปด้วยได้ทุกที่ และเป็นสุนัขที่เหมาะที่จะเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนกับเด็ก ๆ เพราะเป็นสุนัขที่ชอบเล่นและมีพลังอย่างเหลือเฟือ การเลี้ยงควรมีเวลาว่างพาไปวิ่งเล่นในสวนที่มีขนาดกว้าง ๆ
เลซาลิสก็อง (ฟัน โคค)

ภาพเขียนหัวข้อเดียวกันของโกแก็ง

โกแก็งเขียนภาพ "เลซาลิสก็อง" ในวันเดียวกันแต่คนละมุมจากฟัน โคค และไม่ได้รวมโลงหินโบราณในภาพ
เครื่องแถบแม่เหล็ก

เครื่องแถบแม่เหล็ก เป็นเครื่องที่ใช้อ่านและบันทึกข้อมูลบนแถบแม่เหล็ก มีหลักการทำงานเหมือนเครื่องบันทึกเสียงด้วยแถบแม่เหล็กทั่วไปที่ใช้อยู่ตามบ้าน แต่ได้ออกแบบให้มีความก้าวหน้าทางเทคนิคมากกว่า เช่น มีความเร็วสูงกว่าเครื่องที่ใช้ตามบ้าน คือมีอัตราเร็ว 25-100 นิ้วต่อวินาที เริ่มเดินแถบและหยุดแถบได้เร็วกว่าระหว่างทำงานสามารถอ่านและบันทึกข้อมูลได้เร็วกว่า เป็นต้น

การออกแบบ

ไดรฟ์แถบแม่เหล็ก ถูกใช้เป็นครั้งแรกในการจัดเก็บข้อมูล เมนเฟรมคอมพิวเตอร์ ในคริสต์ทศวรรษ 1950 ที่มีกำลังการผลิตน้อยกว่า 1 เมกะไบต์ เมื่อเทคโนโลยีทันสมัยความจุได้เพิ่มขึ้นเป็น 10 เทราไบต์หรือสูงกว่าของข้อมูลที่ไม่มีการบีบอัดต่อตลับหมึกตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 ในระบบคอมพิวเตอร์ต้นเทปแม่เหล็กอาจเป็นสื่อเก็บข้อมูลหลัก แม้ว่าไดรฟ์มีราคาแพง ,เทปมีราคาไม่แพง ระบบคอมพิวเตอร์บางระบบเรียกใช้ระบบปฏิบัติการบนไดรฟ์เทป เช่น ไดรฟ์ DECtape

สื่อ

แถบแม่เหล็ก เป็นที่รู้จักทั่วไปในปลอกหรือที่เรียกว่าเทปคาสเซ็ท หรือตลับ เทปประกอบด้วยแถบแม่เหล็ก เพื่อให้เนื้อหาเสียงที่แตกต่างกันโดยใช้เครื่องเล่นเดียวกัน เปลือกนอกที่ทำจากพลาสติกบางครั้งมีแผ่นโลหะและชิ้นส่วนช่วยให้ง่ายต่อการจัดการกับเทปที่บอบบางทำให้สะดวกและแข็งแรงกว่าการเก็บเทปที่สัมผัส
เอเดียม

ความต้องการของระบบ

Adium 1.3 ต้องการ Mac OS X 10.4 หรือใหม่กว่านั้น สำหรับผู้ใช้ Mac OS X 10.3.9 ควรที่จะใช้เวอร์ชัน 1.0.6 ในทางตรงกันข้ามผู้ใช้ Mac OS X 10.2 ก็่ควรจะต้องใช้เวอร์ชัน 0.89.1
Adium 0.88 และเวอร์ชันที่สูงกว่านั้นได้ถูกสร้างออกมาด้วย Universal binaries
อำเภอโคกโพธิ์

ประวัติ

เมื่อประมาณ ร.ศ. 119 อำเภอโคกโพธิ์ขึ้นอยู่กับเมืองหนองจิกซึ่งเป็น 1 ใน 7 หัวเมืองที่แยกออกมาจากเมืองปัตตานีเดิม ได้แก่ ปัตตานี หนองจิก ยะหริ่ง สายบุรี ยะลา ระแงะ และรามัน ต่อมา ร.ศ. 125 ได้สถาปนาเป็นมณฑลปัตตานีขึ้น
โคกโพธิ์ได้ยกฐานะเป็นอำเภอแยกจากอำเภอหนองจิกเป็นอำเภอใหม่ มีชื่อว่า อำเภอเมืองเก่า ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 บ้านนาเกตุ ตำบลมะกรูด ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอมะกรูด ตามชื่อตำบลที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ
ปี พ.ศ. 2472 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) ได้เสด็จมาทอดพระเนตรสุริยุปราคา จึงได้พิจารณาหาสถานที่เป็นที่ประทับ และตั้งกล้องดูดาวทรงเห็นว่าหลังสถานีรถไฟโคกโพธิ์ซึ่งเป็นที่ว่าการอำเภอในปัจจุบัน มีสภาพเหมาะสมได้สร้างพลับพลาและที่พักสำหรับเจ้าหน้าที่ และเมื่อเสร็จการรับเสด็จ ที่ก่อสร้างนั้นมีอาคารหลายหลังที่สามารถใช้เป็นที่ว่าการอำเภอและบ้านพักจึงได้ย้ายมาสถานที่แห่งนี้ และปี พ.ศ. 2482 ได้เปลื่ยนชื่อจากอำเภอมะกรูดมาเป็น อำเภอโคกโพธิ์ ตามชื่อของตำบลของอำเภอโคกโพธิ์จนปัจจุบันมีอายุถึง 97 ปี
โรงเรียนสันติวิทยา (จังหวัดเชียงราย)

ประวัติโรงเรียน

พ.ศ. 2509 รัฐบาลพม่าเปลี่ยนแปลงการปกครอง ซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนา (แปลว่า พระนางมารีอาบังเกิด) จำนวน 3 ท่าน ได้ถูกส่งตัวออกนอกประเทศพม่า ในข้อหาเป็นชาวต่างชาติ ซิสเตอร์ทั้ง 3 ท่าน จึงมุ่งหน้าเข้าสู่ประเทศไทยทางด้านอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
มุขนายกลูเซียง แบร์นาร์ ลากอสต์ ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกเชียงใหม่ในขณะนั้นได้จัดซื้อที่ดินในเชียงรายเพื่อสร้างบ้านพักให้แก่คณะซิสเตอร์ และได้ส่งบาทหลวง คือ บาทหลวงอูร์บานีมาประจำ ที่เชียงราย บาทหลวงอูร์บานี ได้สร้างโบสถ์ หอพักสถานฝึกอาชีพหญิงสาวยากจน และต่อมาในปี พ.ศ. 2512 ได้สร้างโรงเรียนเพื่อเป็นที่ให้การอบรมสั่งสอนแก่กุลบุตรธิดาชาวเชียงราย โดยตั้งชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนสันติวิทยา"
พ.ศ. 2533 มุขนายกยอแซฟ สังวาลย์ ศุระสรางค์ ประมุขมิสซังเชียงใหม่องค์ก่อนได้ขอให้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร มาช่วยดำเนินงานกิจการของโรงเรียนแทนซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนาที่ย้ายไปแพร่ ธรรมในเขตอำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ภคินีคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้ช่วยดำเนินกิจการโรงเรียน สันติวิทยามาจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน บาทหลวงพงษ์ศักดิ์ นารินรักษ์ เป็นผู้รับใบอนุญาต และเซอร์แอนนี สนเจริญ เป็นผู้จัดการและผู้อำนวยการ จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยมุ่งเน้นด้านภาษาอังกฤษและการใช้เทคโนโลยี รวมทั้งมีการจัดกิจกรรมส่งเสริมและพัฒนาความรู้ ความถนัด ความสามารถด้านวิชาการ ควบคู่กับด้านคุณธรรม จริยธรรม ศิลปะและวัฒนธรรมไทยตามจุดมุ่งหมายของหลักสูตรการศึกษาของโรงเรียนดำเนินการตามนโยบายของกลุ่มโรงเรียนในเครือมิสซังเชียงใหม่ และโรงเรียนยังมีปรัชญาการศึกษาที่ชัดเจนว่า "จริยธรรมงามเด่น มุ่งเน้นการศึกษา คงค่าความเป็นไทย ก้าวไกลเทคโนโลยี" ซึ่งคณะบริหารได้ยึดเป็นแนวปฏิบัติในการบริหารโรงเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ
ถนนจตุรทิศ

ถนนจตุรทิศ (อักษรโรมัน: Thanon Chaturathit) เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เริ่มจากถนนศรีอยุธยา ไปทางทิศตะวันออก ตัดกับถนนดินแดงตัดใหม่, ถนนจตุรทิศ-ดินแดง และถนนอโศก-ดินแดง ไปสิ้นสุดที่ถนนพระราม 9
เบกกี ลินช์

ประวัติ

ควินเริ่มฝึกเป็นนักมวยปล้ำมืออาชีพกับ Fergal Devitt และPaul Tracey ในเดือนมิถุนายน 2002 และทำให้เธอเปิดตัวห้าเดือนต่อมา ในขั้นต้นการทำงานในไอร์แลนด์และบางครั้งก็ใกล้เคียงกับพี่ชายของเธอเธอขยายตัวเร็วๆนี้ในอาชีพของเธอเข้าไปในส่วนที่เหลือของยุโรป เธอปล้ำเป็นประจำสำหรับสมาคม Queens of Chaos และได้แชมป์ World Queens of Chaos Championship ในปี 2006 นอกจากนี้เธอยังปล้ำ One Pro Wrestling และ German Stampede Wrestling ของเยอรมัน
ในปี 2005 เธอเริ่มต่อสู้ในทวีปอเมริกาเหนือและเข้าร่วมสมาคมมวยปล้ำ SuperGirls, Extreme Canadian Championship Wrestling เธอเป็นแชมป์ SuperGirls คนแรก และชิงแชมป์ที่จัดขึ้นเป็นเวลา 10 เดือนและอีกสองวัน นอกจากนี้เธอยังปรากฏตัวขึ้นที่ ChickFight III ทำให้เธอไปรอบที่สองของการแข่งขัน ในปี 2006 เธอเปิดตัวกับสมาคมมวยปล้ำหญิง Shimmer Women Athletes และผู้ที่เกี่ยวข้องในชุดของการแข่งขันกับ Daizee Haze รวมทั้งได้ชนะสองในสามแมตช์
ในเดือนกันยายนปี 2006 น็อกซ์ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะในระหว่างการแข่งขันในประเทศเยอรมนีและได้รับการวินิจฉัยว่าเ​​ป็นไปได้ที่จะเกิดความเสียหายเส้นประสาทสมองของเธอ เธอมีกำหนดจะกลับไปต่อสู้ในปี 2008 แต่ไม่แสดงในอีเวนต์ที่ระบุเธอไม่รู้สึกว่าการต่อสู้เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับเธอในเวลานั้น หลังจากนั้นเธอก็กลับไปชิมเมอร์เป็นผู้จัดการในปี 2011 ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับ WWE ในปี 2013 โดยเปิดตัวใน NXT ปี 2014 และในค่ายหลักปี 2015
วันที่ 19 กรกฎาคม 2016 เบกกีได้ถูกดราฟท์มาอยู่สแมคดาวน์จากการคัดตัวนักมวยปล้ำ WWE draft ในแบ็กแลช (2016) เบกกีได้เป็นแชมป์หญิงสแมคดาวน์ WWEคนแรก โดยการชนะการปล้ำ 6 คน คัดออก ในปี 2018 เบกกีได้เป็นฝ่ายอธรรมและได้คว้าแชมป์หญิงสแมคดาวน์สมัยที่2 ในปี 2019 ได้เป็นผู้ชนะแมตช์รอยัลรัมเบิลฝั่งหญิงทำให้ได้สิทธิ์ไปชิงแชมป์หญิงในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35 ซึ่งเบกกีสามารถคว้าแชมป์ได้ทั้งสองเส้นทั้งของ Raw และ SmackDown เป็นคู่เอกปิดรายการ
สมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺโม)

กำเนิด

สมเด็จพระวันรัต มีนามเดิมว่า จับ สุนทรมาศ เกิดเมื่อวันพุธที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 เป็นบุตรคนที่สามของนายผุดและนางร่ม ภูมิลำเนาอยู่ตำบลตะเครียะ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา เมื่อโตขึ้นได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลวัดตะเครียะ (ปัจจุบันคือโรงเรียนเกษตรชลธี) จนจบชั้นประถมศึกษา

อุปสมบท

เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2466 ขณะอายุได้ 17 ปี ได้บบวชเป็นสามเณรที่วัดตะเครียะ โดยมีพระครูธรรมจักการาม (เทพ ตญาโณ) เจ้าอาวาสวัดประดู่หอม เจ้าคณะจังหวัดพัทลุงในขณะนั้น เป็นพระอุปัชฌาย์ ศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกธรรม จนสอบได้นักธรรมชั้นตรีในปี พ.ศ. 2467 และได้นักธรรมชั้นโทในปีถัดมา
วันพุธที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2469 ได้บวชเป็นพระภิกษุที่วัดศาลาหลวงล่าง โดยมีพระราชเมธี (จู อิสฺสรญาโณ) เจ้าอาวาสวัดมัชฌิมาวาส เจ้าคณะจังหวัดสงขลาในขณะนั้น เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูวิจารณ์ศีลคุณ (แดง ปุปฺผโก) เจ้าอาวาสวัดตะเครียะ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า ตธมฺโม
พ.ศ. 2471 ได้ย้ายมาอยู่วัดเขมาภิรตาราม แล้วย้ายไปอยู่วัดพระยายัง เพื่อให้สะดวกต่อการเดินทางไปศึกษาที่วัดเทพศิรินทราวาส ศึกษาอยู่ 2 ปี ก็สอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค และสอบได้ต่อเนื่องมาจนกระทั่งปี พ.ศ. 2474 จึงสอบได้นักธรรมชั้นเอกและเปรียญธรรม 5 ประโยค ปีต่อมาพระครูวิจารณ์ธุรกิจ (แต้ม โฆสโก) ได้นำท่านไปฝากอยู่วัดโสมนัสวิหาร ท่านเล่าเรียนต่อมาจนสอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยคในปี พ.ศ. 2485

ศาสนกิจ

วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ขณะยั้งเป็นพระเปรียญ 7 ประโยค ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นพระคณาจารย์ตรีในทางจรนา หลังจากจบการศึกษาแล้ว ท่านได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่ต่าง ๆ เช่น กรรมการตรวจประโยคบาลีสนามหลวง กรรมการนักธรรมสนามหลวง เจ้าหน้าที่กองตำรามหามกุฏราชวิทยาลัย
เมื่อตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดโสมนัสราชวรวิหารว่างลง สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ ได้เสด็จมาที่วัดและประกาศแต่งตั้งพระมหาจับเป็นผู้รักษาการแทนในหน้าที่เจ้าอาวาสตั้งแต่วันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ครั้นถึงวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2491 จึงได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส นอกจากนี้ยังได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะภาค 16-17-18 (ธรรมยุต) ตั้งแต่วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2507 ได้เป็นกรรมการมหาเถรสมาคมตั้งแต่ พ.ศ. 2512 และเป็นกรรมการเถรสมาคมคณะธรรมยุตในปี พ.ศ. 2536 ตามลำดับ
เมื่อสมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ) ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชในขณะนั้น เดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 13-18 เมษายน พ.ศ. 2532 สมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺโม) ในฐานะสมเด็จพระราชาคณะผู้อาวุโสสูงสุดโดยพรรษาในขณะนั้น จึงเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชตั้งแต่วันที่ 13 เมษายาน พ.ศ. 2532 จนสมเด็จพระพุฒาจารย์กลับจากปฏิบัติศาสนกิจ

มรณภาพ

สมเด็จพระวันรัต มรณภาพด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันเสาร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 เวลา 06.30 น. ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า สิริอายุได้ 89 ปี 362 วัน พรรษา 70 ตั้งศพบำเพ็ญกุศล ณ ศาลาสมเด็จ 80 ปี วัดโสมนัสวิหาร พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานโกศไม้สิบสองประกอบศพ และรับศพอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 7 คืน
นะกะสึกะซะ

ประวัติ

นะกะสึกะซะเป็นธิดาของท่านหญิงอิเซะ (ญี่ปุ่น: 伊勢 Ise ) กับเจ้าชายอะสึโยะชิ (ญี่ปุ่น: 敦慶親王 Atsuyoshi Shinnō ) และเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิอุดะ (ญี่ปุ่น: 宇多天皇 Uda-tennō ) ซึ่งท่านหญิงอิเซะ มารดา เคยสนองพระเดชพระคุณเป็นพระสนมของจักรพรรดิอุดะมาก่อน นะกะสึกะซะสมรสกับมินะโมะโตะ โนะ ซะเนะอะกิระ (ญี่ปุ่น: 源信明 Minamoto no Saneakira ) ซึ่งเป็นกวีเช่นเธอ
นะกะสึกะซะเป็นหนึ่งในห้ากวีหญิง ที่รับการรวบรวมบทกวีที่แต่งไว้ใน สามสิบหกบทกวีอมตะ (ญี่ปุ่น: 三十六歌仙 Sanjūrokkasen ) และบทกวีอีกจำนวนหนึ่งถูกรวบรวมไว้ใน รวมบทกวียุคปลาย (ญี่ปุ่น: 後撰和歌集 Gosen Wakashū )
เบี้ย (หมากรุก)

เบี้ย หรือ พอน (อังกฤษ: pawn) เป็นตัวหมากรุกที่ใช้ในหมากรุกไทยและหมากรุกสากล
การทัพมาลายา

ภูมิหลัง

ในระหว่างช่วงสงคราม ยุทธศาสตร์การทหารของกองทัพสหราชอาณาจักรในภูมิภาคตะวันออกไกลอยู่ในสภาพย่ำแย่เนื่องจากขาดทั้งความระมัดระวังและเงินทุน แผนการของรัฐบาลสหราชอาณาจักรในกรณีที่เกิดความเป็นศัตรูใดๆ ก็ตามนั้น พึ่งพากับการประจำการของกองเรือรบที่เข้มแข็งในฐานทัพเรือสิงคโปร์เป็นหลัก เพื่อป้องกันทั้งการยึดครองของสหราชอาณาจักรในภูมิภาคตะวันออกไกลและเส้นทางเดินเรือสู่ออสเตรเลีย การดำรงอยู่ของทัพเรือที่เข้มแข็งเช่นนี้ถูกถือว่าเป็นการแสดงออกซึ่งการขัดขวางบัรรดาผู้รุกรานที่อาจเป็นไปได้ด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1940 พลโทไลโอเนล บอนด์ (Lionel Bond) ผู้บัญชาการกองทัพมลายา ได้ยอมรับว่าการป้องกันสิงค์โปร์อย่างได้ผลนั้นจำเป็นต้องอาศัยการปัองกันจากทั่วทั้งคาบสมุทร และฐานทัพเรือเพียงอย่างเดียวนั้นไม่เพียงที่จะขัดขวางการบุกของญี่ปุ่นได้ ยุทธศาสตร์การป้องกันของสหราชอาณาจักรจึงขึ้นอยู่กับสมมติฐานสองประการ อย่างแรกคือจะต้องมีการเตือนภัยแต่เนิ่นๆ ในเวลาที่เพียงพอที่จะให้มีการระดมกำลังเสริมของกองทัพสหราชอาณาจักรได้ อย่างที่สองคือทางสหรัฐอเมริกาจะให้ความช่วยเหลือในกรณีที่เกิดการโจมตีขึ้น แต่เมื่อถึงปลาย ค.ศ. 1941 ก็เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าสมมติฐานทั้งสองประการนี้ไม่มีทางที่จะเป็นจริงได้
ในช่วงที่เริ่มสงครามโลกครั้งที่ 2 การจัดสรรกำลังพลและทรัพยากรได้เน้นความสำคัญไปที่เมืองแม่ของสหราชอาณาจักรและตะวันออกกลางในระดับสูงยิ่ง ความต้องการกำลังอากาศยานจำนวน 300-500 ของกองทัพอากาศมลายาไม่เคยได้รับการตอบสนอง เมื่อกองทัพญี่ปุ่นทำการบุก ฝ่ายญี่ปุ่นมีกำลังรบเป็นรถถังจำนวน 200 กว่าคัน ประกอบด้วยรถถัง "ไทป์ 95 ฮะ-โงะ", "ไทป์ 97 ชิ-ฮะ", "ไทป์ 89 อิ-โงะ" และ "ไทป์ 97 เตะ-เกะ" ส่วนกำลังรบของฝ่ายวงไพบูลย์ร่วมของสหราชอาณาจักร (Commonwealth) ประกอบด้วยรถหุ้มเกราะ แลนเชสเตอร์ 6x4 (Lanchester 6x4 Armoured Car), รถหุ้มเกราะ มาร์มอน-เฮอร์ริงตัน (Marmon-Herrington Armoured Car), Universal Carrier และรถถังเบา MK-VI (Light Tank Mk VI) อีกเพียงจำนวนเล็กน้อย ซึ่งไม่เพียงพอจะใช้ในการทำสงครามยานเกราะ (armoured warfare) ได้ กองทัพสหราชอาณาจักรมีแผนที่จะชิงทำการบุกภาคใต้ของประเทศไทยก่อนฝ่ายญี่ปุ่นภายใต้ชื่อปฏิบัติการมาทาดอร์ เพื่อยับยั้งการยกพลขึ้นบกของกองทัพญี่ปุ่น แต่ได้ระงับการดำเนินแผนการไป
กรณีพิพาทอินโดจีน

จุดเริ่มต้น

สถานการณ์ในประเทศไทยเริ่มขึ้นในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2483 เมื่อคณะนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง รวมทั้งประชาชนร่วมกันเดินขบวนเรียกร้องรัฐบาลเรียกเอาดินแดนคืนจากฝรั่งเศสจากเหตุการณ์ ร.ศ. 112 เช่น เสียมราฐ พระตะบอง จำปาศักดิ์ เป็นต้น จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีและผู้บัญชาการทหารสูงสุดในขณะนั้น ได้ส่งทหารข้ามพรมแดนเข้าไปยึดดินแดนคืนทันที ท่ามกลางกระแสชาตินิยมอย่างหนัก เพลงปลุกใจในเวลานั้นได้ถูกเปิดอย่างต่อเนื่อง เช่น เพลงข้ามโขง เพลงดอกฟ้าจำปาศักดิ์ เพลงเสียมราฐ เป็นต้น

เริ่มการสู้รบ

หลังฝรั่งเศสแพ้ต่อนาซีเยอรมนีในปี 2483 พลตรี แปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีของไทย ตัดสินใจว่าความพ่ายแพ้ของฝรั่งเศสจะยิ่งให้ไทยมีโอกาสทวงดินแดนที่เคยเสียไปในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกลับคืนมามากกว่า การปกครองอาณานิคมของอินโดจีนฝรั่งเศสถูกตัดขาดจากความช่วยเหลือและกำลังบำรุงจากภายนอก และหลังจากการบุกครองอินโดจีนของญี่ปุ่นเมื่อเดือนกันยายน 2483 ซึ่งฝรั่งเศสถูกบีบให้อนุญาตให้ญี่ปุ่นตั้งฐานทัพ เป็นการชวนให้รัฐบาลแปลกเชื่อว่าวิชีฝรั่งเศสจะไม่สามารถต้านทานการเผชิญหน้ากับไทยอย่างจริงจังได้ รัฐบาลไทยจึงได้ยื่นข้อเสนอต่อรัฐบาลฝรั่งเศสให้ถือเอาร่องแม่น้ำโขงเป็นเส้นกั้นพรมแดน และขอให้ฝรั่งเศสรับรองว่าถ้าฝรั่งเศสไม่สามารถปกป้องได้ ก็คืนลาวและกัมพูชาให้แก่ไทย (ซึ่งไทยเสียให้แก่ฝรั่งเศสในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) แต่ฝรั่งเศสไม่ยินยอมกลับล่วงล้ำอธิปไตยของไทยโดยส่งเครื่องบินมาทิ้งระเบิดที่จังหวัดนครพนมทำให้มีชาวบ้านได้รับบาดเจ็บ กองทัพไทยจึงได้ตอบโต้โดยส่งกองทัพบกและกองทัพอากาศบุกเข้าไปในอินโดจีนโดยทางลาวและกัมพูชา กองทัพอากาศไทยได้ส่งเครื่องบินทิ้งระเบิดโจมตีใส่ฐานที่มั่นของอินโดจีนของฝรั่งเศสเข้าไปเรื่อยๆ ในขณะที่กองทัพเรือไทยก็ส่งกองเรือออกไปสกัดกั้นกองเรือวิชีฝรั่งเศสที่ล่วงล้ำอ่าวไทยเข้ามาจนเกิดการปะทะกันที่เกาะช้างจนเกิดยุทธนาวีที่กล่าวขานกันคือยุทธนาวีเกาะช้าง
การสู้รบดำเนินมาจนวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2484 ญี่ปุ่นเกรงว่าการสู้รบครั้งนี้จะเป็นอุปสรรคต่อนโยบายของญี่ปุ่นจึงเสนอตัวเข้ามาไกล่เกลี่ยทั้งสองฝ่ายจำต้องยินยอม จนในที่สุดการไกล่เกลี่ยผลปรากฏว่าไทยได้ดินแดนที่เป็นข้อพิพาทกลับคืนมา
หลังสิ้นสุดกรณีพิพาท โดยมีญี่ปุ่นเป็นตัวกลางในการเจรจา ไทยกับฝรั่งเศส ลงนามในอนุสัญญาสันติภาพที่กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2484 ผลทำให้ไทยได้ดินแดนพิพาทมาอยู่ในปกครอง และจัดตั้งเป็นจังหวัดใหม่ขึ้น 4 จังหวัด คือ จังหวัดนครจัมปาศักดิ์ จังหวัดลานช้าง จังหวัดพิบูลสงครามและจังหวัดพระตะบอง รวมเป็นพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 24,039 ตารางกิโลเมตร ซึ่งจังหวัดดังกล่าวนี้ ไทยได้ปกครองเรื่อยมาจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 2488

อนุสรณ์

เหตุการณ์การสู้รบในครั้งนี้ได้ถูกเรียกว่า กรณีพิพาทอินโดจีน หรือ สงครามอินโดจีน และต่อมาได้มีการสร้างอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิขึ้นเป็นที่ระลึกถึงเหตุการณ์ครั้งนี้
จตุพร รัตนวราหะ

ประวัติ

นาย จตุพร รัตนวราหะ เป็นบุตรของนายเจิมและนางประวงษ์ รัตนวราหะ สมรสกับนางชุมศรี รัตนันท์ รัตนวราหะ มีบุตรด้วยกัน 4 คน คือ นาย เรืองฤทธิ์ รัตนวราหะ , น.ส. อติวรรณ รัตนวราหะ , นาย พีรพล รัตนวราหะ , นาย ณวพร รัตนวราหะ บุตรสาวคนเดียวได้สืบทอดศิลปการแสดงทางนาฏศิลป์เหมือนบิดา และปัจจุบันรับราชการอยู่ที่ วิทยาลัยนาฏศิลป กรุงเทพฯ
นาย จตุพร รัตนวราหะ จบจากโรงเรียนนาฏศิลป วิทยาลัยนาฏศิลปกรุงเทพฯ ปัจจุบันและครุศาสตร์บัณฑิต และได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่ วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพมหานคร พุทธศักราช 2507

การต่อกระบวนรำหน้าพาทย์องค์ พระพิราพ หน้าพระที่นั่ง

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้กรมศิลปากร ทำการคัดเลือกศิลปินที่มีความสามารถฝ่ายพระ 5 คนคือ นาย ธีรยุทธ ยวงศรี  นายธงไชย โพธยารมย์  นายทองสุข ทองหลิม นายอุดม อังศุธร และนาย สมบัติ แก้วสุจริต และศิลปินโขนฝ่ายยักษ์ 7 คนคือนายราฆพ โพธิเวส นายไชยยศ คุ้มมณี นายจตุพร รัตนวราหะ นาย จุมพล โชติทัตต์ นายสุดจิตต์ พันธ์สังข์ นาย สมศักดิ์ ทัดติ และ นาย ศิริพันธ์ อัฏฏะวัชระ  รวมทั้งสิ้น 12 คน เข้ารับพระราชทานครอบประธานพิธีใหว้ครูโขนละคร และการต่อกระบวนรำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ณ.ศาลาดุสิดาลัย พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ในวันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2527

ศิลปินแห่งชาติ ปีพุทธศักราช ๒๕๕๒

สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ได้ดำเนินการสรรหาศิลปินผู้สร้างสรรค์งานศิลปะให้เป็นมรดกอันล้ำค่าของแผ่นดิน มายกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ตั้งแต่ปีพุทธศักราช ๒๕๒๘ เป็นต้นมา และในปีพุทธศักราช ๒๕๕๒ นี้ คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติได้พิจารณาแล้วมีมติเห็นชอบให้ประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติ นาย จตุพร รัตนวราหะ ศิลปินผู้มีความสามารถและอุทิศตนสร้างสรรค์ ผลงานศิลปะจนโดดเด่นเป็นที่ประจักษ์ชัดต่อสาธารณชน เป็นศิลปินแห่งชาติ ปี พุทธศักราช ๒๕๕๒ สาขาศิลปะการแสดง ( นาฏศิลป์-โขน )
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน

เหตุผลในการเบียดเบียน

โดยทั่วไปแล้วจักรวรรดิโรมันมีความอดทนต่อการปฏิบัติของศาสนาต่าง ๆ นโยบายของรัฐบาลมักจะเป็นนโยบายของการรวมตัว - เทพในท้องถิ่นของดินแดนที่โรมันพิชิตก็มักจะได้รับการรวมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเทพเจ้าโรมันและมักจะได้รับชื่อโรมันด้วย แม้แต่ศาสนายูดาห์ที่นับถือพระเจ้าองค์เดียวก็เป็นที่ยอมรับโดยโรมัน
สำหรับโรมันแล้วศาสนาเป็นสิ่งสำคัญของกิจการของชุมชนที่เป็นการส่งเสริมความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและความจงรักภักดีต่อรัฐ - ทัศนคติของชาวโรมันต่อศาสนาเรียกว่า “ความศรัทธา” (pietas) ซิเซโรเขียนว่าถ้าสังคมขาด “ความศรัทธา” จะเป็นสังคมที่ขาดความยุติธรรมและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
ตามความเห็นของไซมอน ดิกซัน - นักเขียนชาวโรมันสมัยต้นมีความเห็นว่าคริสต์ศาสนาไม่ใช่ “ความศรัทธา” แต่เป็น “ความเชื่องมงาย” (superstitio) พลินีผู้เยาว์ (Pliny the Younger) ผู้เป็นข้าหลวงโรมันกล่าวถึงคริสต์ศาสนาในปี ค.ศ. 110 ว่าเป็นลัทธิที่เป็น “ความเชื่ออันงมงายอันใหญ่หลวง” นักประวัติศาสตร์แทซิทัสเรียกคริสต์ศาสนาว่า “ความเชื่อที่เป็นอันตราย” และนักประวัติศาสตร์ซูโทเนียสเรียกคริสต์ศาสนาว่าเป็น “กลุ่มชนที่สร้างความหมายใหม่ให้แก่ความเชื่องมงายอันเป็นอันตราย” ในการใช้คำว่า “ความเชื่องมงาย” เป็นการให้ความหมายว่าเป็นสิ่งที่แปลกและแตกต่างจากความเชื่อที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ซึ่งเป็นความหมายในทางลบ ความเชื่อทางศาสนาจะเป็นสิ่งที่เป็นที่ยอมรับว่าถูกต้องก็ต่อเมื่อเป็นความเชื่อที่มีมาแต่โบราณและเข้ากับขนบประเพณีที่ปฏิบัติกัน คำสอนใหม่มักจะเห็นกันว่าเป็นสิ่งที่ไม่น่าไว้วางใจ
การไม่ยอมรับคริสต์ศาสนาของโรมันจึงมาจากทัศนคติที่ว่าเป็นความเชื่อที่เป็นอันตรายต่อสังคมโรมัน
กอนซูเอโล เบลาสเกซ

กอนซูเอโล เบลาสเกซ ตอเรส (สเปน: Consuelo Velázquez Torres) (เมือง Ciudad Guzmán Zapotlán el Grande, ฮาลิสโก, 21 สิงหาคม 1961 -  22 มกราคม 2005) (หรือเป็นที่รู้จักในนาม Consuelito Velázquez) เป็นนักเปียโนคอนเสิร์ต นักแต่งเพลงและศิลปินชาวเม็กซิกัน (อย่างไรก็ตามแหล่งข้อมูลด้านดนตรีส่วนใหญ่ระบุว่าวันเกิดของเธอคือวันที่ 29 สิงหาคม 1924)

อาชีพ

เบลาสเกซ เกิดในซิวดัดกุซมัน เม็กซิโกในปี 1916  เธอเป็นลูกสาวคนที่สี่จากทั้งหมดห้าคน 
เบลาสเกซเป็น นักแต่งเพลง และนักแต่งเนื้อเพลงของเพลงเม็กซิโกยอดนิยมมากมาย เช่น Amar y vivir , Verdad amarga, Franqueza, Que seas feliz, Abuela abuela, Cachito, Enamorada และที่โดดเด่นที่สุดคือยุคปีค.ศ. 1940 Bésame mucho ซึ่งเป็นเพลงบัลลาดโรแมนติกที่ถูกร้องโดยศิลปินทั่วโลกไม่ช้าหลังจากนั้น ทำให้มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ โดยวง The Beatles ผู้โด่งดังได้เลือกเพลงนี้เป็นส่วนหนึ่งของการคัดเลือกเข้า Decca Executives เมื่อวันที่ 1 มกราคม 1962 อย่างไรก็ตามผู้บริหารของ Decca ตัดสินให้พวกเขาไม่ผ่านการคัดเลือก เพลงนี้ได้แรงบันดาลใจจากการเห็นคู่รักจูบกันบนถนน 
เบลาสเกซเริ่มเล่น เปียโน ตั้งแต่อายุสี่ขวบ และเริ่มอาชีพการเป็นนักเปียโนคอนเสิร์ต ดนตรีคลาสสิก โดยการแสดงที่ Palacio de Bellas Artes และ XEQ Radio แต่ต่อมากลายเป็นนักร้องและศิลปิน  เบลาสเกซ กล่าวว่าเธอเองได้รับอิทธิพลอย่างมากจาก นักแต่งเพลง ชาวสเปน เอ็นริเก กรานาโดส (Enrique Granados) เบลาสเกซ ยังได้รับเลือกเข้าสู่สภาคองเกรสเม็กซิกันเธอทำหน้าที่เป็นประธานของ SACM (สมาคมนักเขียนและนักแต่งเพลงแห่งเม็กซิโก) และเธอยังดำรงตำแหน่งรองประธานของ CISAC (สมาพันธ์ระหว่างประเทศของสมาคมผู้แต่งและนักแต่งเพลง)

การเสียชีวิต

ใบมณบัตรระบุว่าเธอเสียชีวิตด้วยวัย 88 ปีใน เม็กซิโกซิตี เนื่องจากปัญหาทางเดินหายใจ เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2005 ก่อนหน้านั้น Velázquez เข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลเนื่องจากเธอลื่นล้มเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2004

มรดกสืบทอด

ในปี 2003 ประติมากร Sergio Peraza ทำให้ Velázquez เป็นอมตะด้วยการปั้นรูปปั้นของเธอที่เม็กซิโกซิตี
ทิศตะวันตกเฉียงใต้

ทิศตะวันตกเฉียงใต้ หรือ ทิศหรดี, เนรดี เป็นหนึ่งในทิศรองทั้งสี่ อยู่ตรงข้ามกับทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ขวามือของทิศตะวันตก และซ้ายมือของทิศใต้ โดยมากจะกำหนดให้ทิศตะวันตกเฉียงใต้อยู่ด้านมุมซ้ายของแผนที่ทางภูมิศาสตร์ แต่อยู่ทางมุมขวาของแผนที่ดาว

คำแปลตามพจนานุกรม

ทิศหรดี [หอระดี] ตามพจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน ให้นิยามคำว่า ทิศหรดีไว้แปลว่า ทิศตะวันตกเฉียงใต้ (บาลี สันสกฤตว่า ไนรฺฤติ) ซึ่งเป็นหนึ่งในทิศทั้งแปด

ความเชื่อมโยงตามวรรณคดีไทย

ช้างเผือกประจำทิศหรดี คือ ช้างกระมุทอยู่ทิศหรดี เกสรหนึ่งทิ้งไปข้างทิศหรดี ให้บังเกิดเป็นช้างชื่อกระมุท มีลักษณะ ๕ ประการ สีดังดอกกระมุท ตัวสูงโสตรยาวกลมหูอ่อน เสียงดุจเสียงแตรงอน งางอนขึ้นขวาดังพระจันทร์ เมื่อขึ้น ๓ ค่ำ พร้อมด้วยลักษณะ ตามตำรา คชศาสตร์

คตินิยมและความเชื่อ

ตามคติความเชื่อของคนไทยซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากพระพุทธศาสนานั้น เชื่อกันว่าในสรรพสิ่งทั้งหลายมีเทวดาอยู่รายรอบตัวเรา ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดเจนคือในกฎหมายตราสามดวงที่มักกล่าวถึงเทวดาไว้ในพระไอยการต่าง ๆ เช่น ในลักษณภญาณมีกล่าวไว้ว่า “...แลปางนี้ฃอเทพยุดาเจ้าทังหลาย คือพระอินท พระพรหม พระยมราช แลท้าวจาตุโลกบาล พระจันท พระอาทิตย์ ภูมอารักษอากาศเทพยุดาผู้รักษาพระพุทธศาสนา แลเทพยุดาอันรักษาซึ่งขอขันธเสมาแลพระมหาบวรเสวตรฉัตรจงเสดจ์มาประชุมให้พร้อมกันในสถานที่นี้ ฟังซึ่งคำคนผู้จะเปนสักขิพญาณแก่กัน...”
ตามตำราพรหมชาติมีความเชื่อว่าพืชมงคลประจำทิศตะวันตกเฉียงใต้คือ พิกุล ราชพฤกษ์ ขนุน และ สะเดา 
ส่วนเทวดาประจำทิศตะวันออกเฉียงใต้คือพระเสาร์ เสาร์ ประจําทิศหรดี ใช้เลข ๗
ส่วนมหาเทพประจำทิศคือ พระนิรฤดี  ซึ่งคือที่มาของคำว่า หรดี
ฟาง จื่อโหย่ว

ชีวิตส่วนตัว

ในวันที่ 13 มกราคม 2016 เธอได้แต่งงานกับหยาง หมิงเหว่ย์แล้ว
ฟุตบอลหญิงทีมชาติจีน

สถิติ

ทีมชาติจีนเป็นทีมที่สามารถครองสถิติ 442 นาทีโดยไม่สูญเสียประตูในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง จนกระทั่งสถิติดังกล่าวได้ถูกทำลายลงโดยฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนีเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2007 โดยทีมชาติเยอรมนีสามารถเป็นฝ่ายเอาชนะทีมชาตินอร์เวย์ที่ 3 ประตูต่อ 0 ในรอบรองชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2007
ทองใบ ทองเปาด์

ประวัติ

ทองใบ ทองเปาด์ เกิดที่ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวน 6 คนของ นายหนู และนางเหง่า มีอาชีพทำนา จบชั้นมัธยม 6 ที่จังหวัดมหาสารคาม และมาเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้าเรียนที่คณะสหกรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แล้วลาออกมาเรียนนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  ระหว่างศึกษาในกรุงเทพ เนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจน จึงอาศัยเป็นเด็กวัด อยู่วัดชนะสงครามมาตลอด
หลังจบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เริ่มทำงานเป็นทนายความ ว่าความให้กับนักหนังสือพิมพ์ในคดีกบฏสันติภาพ เมื่อปี พ.ศ. 2496 พร้อมกับทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ ที่หนังสือพิมพ์ "ไทยใหม่" ร่วมกับ สุภา ศิริมานนท์ ต่อมาย้ายไปหนังสือพิมพ์ "พิมพ์ไทย" ร่วมกับ ทวีป วรดิลก  ย้ายไป "สยามนิกร" "สุภาพบุรุษ-ประชามิตร" และ "ข่าวภาพ"  โดยมีหน้าที่เขียนข่าวการเมือง มีฉายาว่า "บ๊อบการเมือง" (เนื่องจากขณะนั้น ทองใบไว้ผมยาว ทรงบ๊อบ) 
ในปี พ.ศ. 2501 ได้เดินทางร่วมคณะหนังสือพิมพ์ไปประเทศจีน ร่วมกับกุหลาบ สายประดิษฐ์ สุวัฒน์ วรดิลก และเพ็ญศรี พุ่มชูศรี เมื่อกลับมาจึงถูกจับขังคุกหลายปีโดยไม่มีความผิด  ได้รับการปล่อยตัวเมื่อ พ.ศ. 2509 ออกมาทำงานเป็นทนายความ และนักข่าวหนังสือพิมพ์ เดลินิวส์
ทองใบ ทองเปาด์  ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - 2529  และได้รับคัดเลือกเป็นผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี 2527 แต่ทองใบปฏิเสธที่จะเดินทางไปรับรางวัลที่ประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากต้องรับรางวัลจากประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ซึ่งในขณะนั้นมีภาพของผู้นำเผด็จการ และละเมิดสิทธิมนุษยชน จากกรณีลอบสังหารนายเบนีโย อากีโน (สามีของนางคอราซอน อากีโน) เมื่อ พ.ศ. 2526  
ทองใบ ทองเปาด์ ได้เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554