google/wiki40b huggingface dataset:
เท่ง เถิดเทิง

ประวัติ

เท่ง เถิดเทิง หรือ พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2509 ที่อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เป็นลูกคนที่ 3 จากพี่น้องทั้งหมด 6 คน มีพี่ชาย 2 คน และน้องสาว 3 คน โดยน้องสาวคนแรกคือ ส้มเช้ง สามช่า เท่งจบการศึกษาประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วออกมาฝึกลิเกกับคณะของญาติ โดยเริ่มที่บทพระเอกแต่ต่อมาผันมาแสดงเป็นบทตลกซึ่งเหมาะกับตนเองมากกว่า โดยใช้ชื่อทางการแสดงว่า "พงษ์ เม็ดพริก" ต่อมาได้ออกมาถีบสามล้อรับจ้างอยู่พักหนึ่งจึงกลับมาเล่นลิเกอีกครั้ง
เท่งเล่นลิเกอยู่หลายปีจึงเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อตั้งคณะตลกร่วมกับพี่ชายแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมาส้มเช้งน้องสาวได้ช่วยฝากฝังให้เท่งได้เข้าร่วมกับคณะตลกมะกอกสามตะกร้า ของ แฉ่ง ช่อมะดัน โดยเท่งทำงานอยู่หลายตำแหน่งตั้งแต่เด็กขนอุปกรณ์ มือกลอง จนในที่สุดก็ได้เล่นเป็นตลกประจำคณะ เท่งอยู่คณะมะกอกสามตะกร้าได้ระยะหนึ่ง ก็ย้ายไปคณะสีแดง, คณะยอดธง เทียนชัย และ คณะชูศรี เชิญยิ้ม ตามลำดับ ในชื่อ ตู้ เชิญยิ้ม ต่อมาก็ออกมารวมตัวกับเพื่อนตั้งคณะใหม่ชื่อ "เพื่อนอิสระ" แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนกระทั่ง หม่ำ จ๊กมก ชักชวนไปร่วมคณะด้วย จึงทำให้เท่งได้มาเล่นตลกในคณะหม่ำ จ๊กมก ก่อนจะได้มีโอกาสได้เข้าไปอยู่บริษัทเวิร์คพอยท์ฯ ของ ปัญญา นิรันดร์กุล ในรายการแรก คือ รายการฮากลางแดด ก่อนที่เท่ง จะได้รับบทบาทให้มาร่วมแสดงรายการ ระเบิดเถิดเทิง ภายใต้ชื่อ เท่ง เถิดเทิง ซึ่งเป็นชื่อที่คนทั่วไปรู้จัก โดยรับบทเป็น เท่ง นักเลงประจำซอย ซึ่งเป็นคาแรกเตอร์ที่เป็นที่จดจำได้อย่างดีของผู้ชม นอกจากนี้ เท่งก็ยังได้รับบทเป็นตลกลูกคู่ของหม่ำ จ๊กมก ในรายการ ชิงร้อยชิงล้าน Super Game ก่อนที่ต่อมาจะกลายมาเป็น แก๊งสามช่า ในที่สุด ถือเป็นหนึ่งในสองสมาชิกรุ่นก่อตั้งของแก๊งสามช่าและยังเล่นภาพยนตร์ไทยอีกหลายเรื่อง
เต้นเซน

นายกรัฐมนตรี

เต้นเซนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรักษาการนายกรัฐมนตรีเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐซึ่งเป็นคณะทหารที่ปกครองประเทศพม่า แทนที่พลเอก โซ่วี่น ผู้ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างได้รับการรักษา ก่อนที่จะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอย่างถาวรเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 หลังจากการถึงแก่อนิจกรรมของโซ่วี่นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550
เต้นเซนมีตำแหน่งเป็นเลขานุการเอกของสภาสันติภาพและความมั่นคงของรัฐ และเป็นนายพลสูงสุดลำดับที่ 4 ในประเทศ และเป็นผู้ดำเนินการเจรจาระดับสูงกับบังกลาเทศและกัมพูชา
ไม่นานหลังจากที่เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ เขาก็ได้รับการเลื่อนยศจากพลโทเป็นพลเอก ในระหว่างการเดินทางเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกในฐานะนายกรัฐมนตรี เต้นเซนยังได้ดำเนินกาารเจรจาระดับสูงกับลาว เวียดนาม และกัมพูชา

การเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2553

ในฐานะหัวหน้าพรรคสหสามัคคีและการพัฒนา หนึ่งในพรรคการเมืองซึ่งลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2553 ผลปรากฏว่า พรรคของเขาได้รับชัยชนะ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เต้นเซนได้รับมติจากรัฐสภาให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนใหม่ของประเทศพม่า และเป็นประธานาธิบดีพลเรือนคนแรกภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหาร ซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลากว่า 50 ปีแล้ว
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล

การออกฉายและรายได้

รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล ออกฉายรอบปฐมทัศน์โลกเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2557 ณ ดอลบีเธียเตอร์ ฮอลลีวูด ต่อมาได้เริ่มฉายเป็นการทั่วไปในวันที่ 31 เดือนและปีเดียวกัน ในอังกฤษและอีกหลายประเทศรวมทั้งประเทศไทย วันต่อมาได้เริ่มออกฉายในสหรัฐอเมริกา โดยทำรายได้เปิดตัวช่วงสุดสัปดาห์เดือนสิงหาคมสูงสุด ด้วยรายได้ 94 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
อำเภอโพนทราย

ประวัติ

เดิมเป็นเขตการปกครองของตำบลสามขาและตำบลโพนทรายซึ่งขึ้นอยู่กับอำเภอสุวรรณภูมิ แต่เนื่องจากสภาพพื้นที่อยู่ห่างไกลจากอำเภอสุวรรณภูมิ การคมนาคมไม่สะดวก การไปมาหาสู่กันระหว่างอำเภอกับตำบลลำบากและเป็นปัญหามาก เนื่องจากดินส่วนใหญ่เป็นดินทราย ทำให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อนในการสัญจรไปมา จึงได้ขอแยกตำบลสามขาตั้งเป็นตำบลศรีสว่าง และแยกพื้นที่ตำบลโพนทรายตั้งเป็นตำบลยางคำเพิ่มขึ้นอีก 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2512-2518 กลุ่มผู้นำท้องถิ่น นำโดยกำนันสุนีย์ พวงจันทร์และสภาตำบลโพนทรายเห็นว่าการไปติดต่อราชการที่อำเภอสุวรรณภูมิไม่สะดวกเป็นอย่างมาก จึงได้มีการเคลี่อนไหวเรียกร้องขอยกฐานะเป็นอำเภอเพื่อแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนของราษฎร จนกระทั่งใน ปี พ.ศ. 2519 จึงได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพนทราย ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2532 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอโพนทราย เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดยมีนายสุภาพ จันทร์ภิรมย์ เป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) คนแรก จากอำเภอโพนทราย ในปี พ.ศ. 2533
ดั๊บเบิ้ล เอ (1991)

ประวัติ

ในอดีต แอ๊ดวานซ์ อะโกร เป็นที่รู้จักเฉพาะในกลุ่มอุตสาหกรรมเยื่อและกระดาษ และผู้บริโภคในกลุ่มของโรงพิมพ์และสำนักพิมพ์ เท่านั้น แต่ในปี 2543 แอ๊ดวานซ์ อะโกร  ได้ใช้สื่อโฆษณาทางโทรทัศน์ และการตลาด เป็นเครื่องมือในการสร้างแบรนด์ให้กับผลิตภัณฑ์กระดาษถ่ายเอกสารหรือกระดาษสำนักงานแบรนด์ “ดั๊บเบิ้ล เอ” เป็นครั้งแรกในประเทศไทย ทำให้ผู้บริโภคหรือ End User ทั่วไปเริ่มรู้จักผลิตภัณฑ์กระดาษของแอ๊ดวานซ์ อะโกรในนามของ “ดั๊บเบิ้ล เอ”  
และได้มีการขยายธุรกิจกระดาษ แตกแขนงออกเป็นธุรกิจและบริการในหลากหลายรูปแบบ คือ ในปี 2544 ดั๊บเบิ้ล เอ ได้ร่วมมือกับเจ้าของร้านถ่ายเอกสารหลายแห่ง เพื่อปรับหน้าร้าน และบริการใหม่ให้มีมาตรฐานในรูปแบบแฟรนไชส์ภายใต้ชื่อ “ดั๊บเบิ้ล เอ ก๊อปปี้ เซ็นเตอร์”  ต่อมาได้มีการแตกผลิตภัณฑ์เครื่องเขียน เช่น สมุด กระดาษโน้ต ปี 2546  เปิดธุรกิจ 1759 ดั๊บเบิ้ล เอ เดลิเวอรี่ ปี 2548 ร่วมมือกับร้านเครื่องเขียนเดิมปรับรูปแบบเป็นแฟรนไชส์ร้านเครื่องเขียน ภายใต้ชื่อ “ดั๊บเบิ้ล เอ สเตชันเนอรี่” และเปิดบริการใหม่ 1759 ดั๊บเบิ้ล เอ พริ้นเอกซ์เพรส ในปีเดียวกัน ต่อมาในปี 2549 ดั๊บเบิ้ล เอ ให้การสนับสนุนการก่อตั้งเมืองหนังสือขนาดใหญ่ภายใต้ชื่อ “ดั๊บเบิ้ล เอ บุ๊คทาวเวอร์” และในปี 2550  ได้จัดทำนิตยสารท่องเที่ยว “โวยาจ”
หลังจากการสร้างแบรนด์ดั๊บเบิ้ล เอ ในประเทศไทย ตั้งแต่ปี 2544 จนถึงปัจจุบัน ดั๊บเบิ้ล เอ ได้ใช้สื่อโฆษณาและการตลาด ไปสร้างแบรนด์ในต่างประเทศหลายแห่ง  อาทิ ตลาดในฮ่องกง มาเลเซีย สิงคโปร์ ไต้หวัน เกาหลี ออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ จีน เวียดนาม สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นต้น รวมทั้งมีการจำหน่ายกระดาษภายใต้แบรนด์ของดั๊บเบิ้ล เอ ไปยังทุกภูมิภาคของทั่วโลก ทั้งเอเชีย ออสเตรเลีย อเมริกา ยุโรป แอฟริกา และตะวันออกกลาง
ในปี 2553 ได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อบริษัทจาก บริษัท แอ๊ดวานซ์ อะโกร จำกัด(มหาชน) เป็น บริษัท ดั๊บเบิ้ล เอ(1991) จำกัด(มหาชน) แต่คนทั่วไปยังเรียกชื่อบริษัทว่า "แอ๊ดวานซ์ อะโกร" อยู่
คูนิเกียว

คูนิเกียว (ญี่ปุ่น: 恭仁京 Kuni-kyō หรือ Kuni no miyako) อดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นในช่วงยุคนาระ ระหว่าง พ.ศ. 1283 – พ.ศ. 1287 ซึ่งพระราชวังหลวง (ญี่ปุ่น: 恭仁宮 Kuni-kyū หรือ Kuni no miya) ถูกสร้างขึ้นในเมืองคิซูงาวะในจังหวัดเกียวโตตามพระบัญชาของจักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45 
ซึ่งเมืองคูนิเกียวแห่งนี้สร้างยังไม่เสร็จ จักรพรรดิโชมุจึงตัดสินพระทัยย้ายเมืองหลวงไปที่พระราชวังชิงารากิซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่เมื่อ พ.ศ. 1287 รวมเวลาที่คูนิเกียวเป็นเมืองหลวงเพียง 4 ปีจากนั้นในปีต่อมาคือ พ.ศ. 1288 จักรพรรดิโชมุจึงย้ายเมืองหลวงอีกครั้งไปยังนานิวะเกียว ก่อนที่ พ.ศ. 1289 จะย้ายเมืองหลวงกลับไปอยู่ที่เฮโจเกียว
โดยเมืองแห่งนี้เป็นฐานอำนาจของทาจิบะนะ โนะ โมโรเอะ ขุนนางที่เรืองอำนาจในยุคนั้นก่อนที่จะย้ายไปยังชิงารากิซึ่งเป็นฐานอำนาจของตระกูลฟูจิวาระ ซึ่งเป็นตระกูลคู่แข่งของ ตระกูลทาจิบานะ
โน อาจู

ประวัติ

แม้ว่าซิงเกิลแรกของเขาจะไม่สามารถทำได้ตามคาดหวังไว้ในชาร์ตเพลง แต่เขาก็กลับมาอีกครั้งในซิงเกิล "ปาปารัซซี่" โดยมีการร่วมกับนักร้องหญิงที่ได้รับความนิยมอย่าง ยุนฮา ซึ่งยุนฮายังเป็นผู้เขียนเนื้อร้องให้กับเพลงและได้ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ
เขาได้เปิดตัวซิงเกิลในช่วงต้น ค.ศ. 2009 ในผลงาน "เวลธีเซคันด์เจเนอเรชัน" (재벌2세) ซึ่งมีความหมายถึงความหรูหราและเด็กใจแตก เพลงได้ถูกแบนโดยเครือข่ายวิทยุโทรทัศน์เอสบีเอส โดยกล่าวว่าเพลงได้มีการส่งเสริมมากเกินไป กับวิถีชีวิตที่ตามใจตน ซึ่งได้รับการกล่าวถึงโดยประชาชน โดยกล่าวว่าทางเอสบีเอสเองก็รู้สึกผิดในสิ่งเดียวกัน เรียกได้ว่าเป็นเหมือนกับซีรีส์ รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง
ฟอร์ด มอนดิโอ

รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2535-2539)

รุ่นที่ 1 ของฟอร์ด มอนดิโอ เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2535 และเริ่มจำหน่ายจริงในปี พ.ศ. 2536 มีตัวถัง 3 แบบ คือ ซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตู และสเตชันวากอน 5 ประตู โดยใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า ฟอร์ด มอนดิโอเป็นรถยนต์รุ่นที่มาแทนฟอร์ด เซียรา ในตลาดยุโรป และฟอร์ด เท็ลสตาร์ ในตลาดเอเชีย มีเครื่องยนต์หลายขนาด ตั้งแต่ 1.6 ,1.8 ,2.0 และ 2.5 ลิตร และใช้ชิ้นส่วนร่วมกับมาสด้า โครโนส
ในประเทศไทยได้มีการนำรุ่นนี้เข้ามาจำหน่ายอย่างเป็นทางการด้วย โดยเป็นรุ่นที่ 2 และรุ่นสุดท้ายที่จำหน่ายโดยตัวแทนจำหน่ายทั้ง 2 เจ้า คือนิวเอร่าและยนตรกิจ ในช่วงปี พ.ศ. 2538-2540 ซึ่งมีให้เห็นอยู่ไม่มากนัก

รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2539-2543)

รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2539-2543 โดยเป็นรุ่นสุดท้ายที่มีจำหน่ายในประเทศไทย เนื่องจากไม่ได้รับความนิยมมากนัก เพราะเจ้าตลาดในขณะนั้น (โตโยต้า คัมรี่ ,ฮอนด้า แอคคอร์ด ,นิสสัน เซฟิโร่) เป็นรถยนต์ที่ได้รับความนิยมมากกว่า และภาพลักษณ์แบรนด์ดีกว่า (ในขณะนั้นฟอร์ดในไทยเพิ่งเริ่มก่อตั้ง) มีเครื่องยนต์ 4 ขนาดคือ 1.6 ,1.8 ,2.0 และ 2.5 ลิตร และมีตัวถังให้เลือก 3 แบบคือ ซีดาน 4 ประตู ,แฮทช์แบค 5 ประตู และสเตชันวากอน 5 ประตูตามเดิม

รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2543-2550)

รุ่นที่ 3 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2543-2550 โดยรุ่นนี้ไม่มีจำหน่ายในประเทศไทยแล้ว มีเครื่องยนต์ให้เลือก 5 ขนาด คือ 1.8 ,2.0 ,2.2 ,2.5 และ 3.0 ลิตร โดยรุ่นนี้มีจำหน่ายใน ยุโรป ,เอเชีย ,บราซิล และเม็กซิโก โดยรุ่นนี้เป็นรุ่นสุดท้ายที่ใช้ชิ้นส่วนร่วมกับมาสด้า โครโนส

รุ่นที่ 4 (พ.ศ. 2550-2555)

รุ่นที่ 4 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2550-2556 การออกแบบมอนดิโอรุ่นนี้ได้ถูกนำไปใช้ในการออกแบบ ฟอร์ด เอส-แม็กซ์ ,ฟอร์ด กาแล็กซี และวอลโว่ S80 ด้วย มีเครื่องยนต์ 6 ขนาดด้วยกัน คือ 1.6 ,1.8 ,2.0 ,2.2 ,2.3 และ 2.5 ลิตร มีระบบเกียร์ 4 รูปแบบ คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด ,เกียร์ธรรมดา 6 สปีด ,เกียร์อัตโนมัติ 6 สปีด และเกียรอัตโนมัติพาวเวอร์ชิฟท์ 6 สปีด

รุ่นที่ 5 (พ.ศ. 2555-ปัจจุบัน)

รุ่นที่ 5 เตรียมจะมีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2556 และได้ยุบรวมกับฟอร์ด ฟิวชั่น ซึ่งเป็นรถยนต์ขนาดกลางของฟอร์ดที่ทำตลาดในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยได้นำไปโชว์ในงาน North American International Auto Show ก่อนในปี พ.ศ. 2555มีเครื่องยนต์ให้เลือกเพียง 4 ขนาด คือ 1.0 ,1.5 ,1.6 และ 2.0 ลิตรให้เลือกเท่านั้น และมีระบบเกียร์ 2 แบบให้เลือกคือ เกียร์ธรรมดา 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติพาวเวอร์ชิฟท์ 6 สปีด
ประสาท พงษ์ศิวาภัย

ประสาท พงษ์ศิวาภัย (เกิด 18 กันยายน พ.ศ. 2489) กรรมการ คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) คู่สมรส นางวารุณี พงษ์ศิวาภัย
นายประสาท จบการศึกษาจาก คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2512 และคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2517 ปริญญาโท สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2536  และอบรมที่วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 41 ปี พ.ศ. 2542 
นายประสาท รับราชการกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่ง ผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐม, จังหวัดกาญจนบุรี และจังหวัดพิจิตร รองอธิบดีกรมการปกครอง  รองอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน  และผู้ช่วยปลัดกระทรวงมหาดไทย 
ก่อนหน้านี้ นายประสาท พงษ์ศิวาภัย  ลงสมัครคัดเลือก เป็น ป.ป.ช. และคาดหวังว่าจะได้รับการคัดเลือกจากที่ประชุมวุฒิสภา ต่อมาได้รับแต่งตั้งจากคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข เป็นกรรมการ ป.ป.ช. ในปี พ.ศ. 2549
ลิลี คอลลินส์

ชีวิต

ลิลลี่ คอลลิน เป็นลูกสาวของฟิล คอลลินส์นักร้องชื่อดังและจิลเทเวอแมน เธอเป็นทั้งคนเขียน นักแสดง นางแบบ และอีกมากมายในวงการทั้งหลาย

การแสดงและผลงาน

ลิลลี่ คอลลินส์เป็นนักแสดงชื่อดัง และเธอเป็นคนที่มีความสามารถ เธอก้าวสู่วงการตั้งแต่ยังเด็กเรื่อง Growing Paints และเธอไม่ได้เป็นแค่นักแสดงแต่เธอยังเขียนนิตยสารมากมายทั้ง Seventeen และ Cleo เธอเล่นเป็นลูกสาวของ Sandra Bullock ในภาพยนตร์เรื่อง The Blind Side และหลานสาวนักบวชใน Priest ที่นำแสดงโดยดาราชื่อดัง Paul Bettany รวมไปถึงนางเอกใน Abduction ซึ่งได้นักแสดงชื่อดัง Taylor Lautner มาร่วมด้วย (และต่อมาเป็นแฟนกันก่อนจะเลิกกันหลังจากที่หนังฉายไม่นาน) ซึ่งในปี 2012 เธอยังมีหนังที่สร้างจากนิทานเรื่อง Snow White ในภาพยนตร์ Mirror Mirror โดยผู้กำกับชื่อดัง  Tarsem Singh ซึ่งใครที่อยากติดตามผลงานเธออีกในปี 2013 เธอได้มีภาพยนตร์ที่สร้างจากนวนิยายชุด The Mortal Instruments : City Bones อีกด้วย
สมชาย หาญหิรัญ

การศึกษา

สมชาย หาญหิรัญ จบการศึกษาดังนี้
ปริญญาเอก Ph.D. (Economics) Concordia University ประเทศแคนาดา
ปริญญาโท Master of Art (Economics) Queen’s University ประเทศแคนาดา
ปริญญาโท พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต (เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม) สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์บัณทิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ปริญญาบัตร หลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) ปี 2552

การทำงาน

ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม (หัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง) 
รองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม (รองหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง) 
อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม (หัวหน้าส่วนราชการระดับกรม  
ผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม (หัวหน้าส่วนราชการระดับกรม)
ตีนตุ๊กแก

ลักษณะทั่วไป

เป็นไม้ล้มลุกฤดูเดียว เลื้อยทอดไปบนพื้นดิน สูงถึง 50 ซม. 
ลำต้น ต้นเล็กเรียวสีขาวแกมเขียว แตกแขนงเล็กน้อย ลำต้นมีขนปกคลุม
ใบ ใบเดี่ยว เรียงตัวแบบตรงข้าม ก้านใบยาว 5-15 มม. ด้านบนก้านใบเป็นร่อง ใบรูปไข่หรือรูปข้าวหลามตัด ขอบใบหยัก โคนใบแหลมหรือ attenuate ปลายใบแหลม ผิวใบมีขนเล็ก ๆ ปกคลุม ท้องใบและหลังมีขนสีน้ำตาลปกคลุมผิวใบทั้งสองด้านแต่ผิวใบด้านล่างมีหนาแน่นกว่า 
ดอก ช่อดอกเป็นแบบ ovoid head เกิดที่ปลายกิ่ง ก้านช่อดอกเล็กเรียว ยาว 10-25 ซม. มีขนปกคลุม โคนช่อ ดอกมี ใบประดับ สีเขียวจำนวนมาก รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ปลายแหลม โคนมนหรือตัดตรง กว้าง 1-3 มม. ยาว 3- 6 มม. มีขนปกคลุม เส้นผ่าศูนย์กลางช่อดอกเมื่อดอกบาน 1-2 ซม. ดอกย่อยมี 2 แบบ ดอกรอบนอก (ray flowers) 1 วง จำนวน 4-6 ดอก ดอกย่อยชั้นใน (disc flower) เป็นกระจุกหลายวง อัดแน่นบนฐานรองดอก ไม่มีก้านดอกย่อย โคนดอกย่อยมี ใบประดับ สีขาวแกม ม่วง ยาว 7-8 มม. ray flowers เป็นแบบ ligulate type กลีบเลี้ยง สีขาว มี ลักษณะเป็นเส้นขนเล็ก ๆ ยาว 3-4 มม. จำนวนมาก กลีบดอก 5 กลีบ โคนกลีบสีขาว ติดกันเป็นหลอด ปลายกลีบสีเหลือง ติดกันเป็นแผ่นเดียว กว้าง 3-4 มม. ยาว 3-4 มม. ปลายกลีบเว้าหยักเป็น 2-3 พู ไม่มีเกสรเพศผู้ มีเกสรเพศเมีย รังไข่แบบ inferior ovary มีขนปกคลุม ก้านเกสรเพศเมียยาวกว่าหลอดกลีบดอกเล็กน้อย ปลายแยกเป็นยอดเกสร 2 แฉก disc flower เป็นแบบ tubular type  แยกกันเป็น 5 แฉก หลอดกลีบ กว้าง 0.5-1.2 มม. ยาว 5-7 มม มีเกสรเพศผู้ 5 อัน ก้านชูอับเรณู แยกกันและยาวกว่าหลอดกลีบดอกเล็กน้อย อับเรณู ยาว 1.5-2.5 มม.ติดกันตามยาวล้อมรอบก้านเกสรเพศเมียเอาไว้ เกสรเพศเมีย รังไข่แบบ inferior ovary มีขนปกคลุม ก้านเกสร เพศเมียยาวกว่าเกสรเพศผู้ ปลายแยกเป็นยอดเกสร 2 แฉก รังไข่มีขนเล็ก ๆ ปกลุมมี 1 ออวุล 
ผล รูปหอก 2 อันประกบกัน กว้าง 1-3 เซนติเมตร ด้านข้างของผลมีจะงอยเล็กน้อย ผิวมีขน มีกลีบเลี้ยงหุ้มผล ผลแห้งไม่แตก เปลือกเหนียว มีขนสีน้ำตาลปกคลุม  
เมล็ด รูปยาวรี 1 เมล็ด เมล็ดรูปเข็มสีน้ำตาลดำมีปุยขน ผลแห้งแบบ achene ยาว 1-2 มม.มีใบประดับติดที่ปลายผล ลักษณะเป็นพู่ขน ช่วยพยุงผลให้ลอยตามลม ข้อของต้นที่แตะพื้นจะมีรากและเจริญเป็นต้นใหม่ได้

ถิ่นกำเนิด

ในเขตร้อนของทวีปอเมริกา และในประเทศไทยพบทุกภาค บริเวณที่ชื้นทั่วไปหรือชื้นแฉะริมน้ำ

การขยายพันธุ์

การเพาะเมล็ด และการปักชำกิ่ง

การป้องกันและกำจัด

ใช้วิธีการเขตกรรม เช่น ถาก ตัด ให้สั้นไม่ให้ออกดอก หรือขุดทิ้ง ใช้สารเคมีต่าง ๆ เช่น มาร์เก็ต (ไกลโฟเซต) ดาร์ไฟท์ (ไกลโฟเซต, ไอโซโพฟิลามีน ซอลต์) ดามาร์ค (ไกลโฟเซต) ทัชดาวน์ (ไกลโฟเซต, ไตรมีเซียมซอลต์)
มวลอะตอม

มวลอะตอม (mₐ) (อังกฤษ: Atomic mass) คือมวลของอนุภาคของอะตอมหรืออนุภาคย่อยของอะตอมหรือโมเลกุลของธาตุใด ๆ มีหน่วยเป็น หน่วยมวลอะตอมหรือเอเอ็มยู (unified Atomic Mass Unit - UAMU) หรือแค่ "u" โดย 1 u มีค่าเท่ากับ 1/12 ของมวลของหนึ่งอะตอมนิ่งของคาร์บอน-12 หรือ 1.66 x 10⁻²⁴ กรัม โดยน้ำหนักนี้เทียบมาจาก 1 อะตอมของไฮโดรเจน หรือ 1/16 ของ 1 อะตอมของออกซิเจน สำหรับอะตอมทั่วไป มวลของโปรตอนและนิวตรอนเกือบจะเป็นมวลทั้งหมดของอะตอม และมวลอะตอมที่มีค่าเป็น u เกือบจะเป็นค่าเดียวกับเลขมวล
เจ้าจอมเครือวัลย์ ในรัชกาลที่ 3

เจ้าจอมเครือวัลย์ หรือสะกดว่า เครือวัลิ เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และมีหลักฐานบางแห่งกล่าวว่าเจ้าจอมท่านนี้เป็นผู้สร้างวัดเครือวัลย์วรวิหาร ตั้งอยู่ในแขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
ไฮเม ริโอส

ประวัติ

ริโอสเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2516 และมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต WBA ที่เพิ่งสถาปนาขึ้นมาใหม่ เมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน ริโกเบอร์โต มาร์คาโน นักมวยสากลชาวปานามา กลายเป็นแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกคนแรก และเป็นแชมป์โลกรุ่น 108 ปอนด์ คนที่สองของโลก รองจาก ฟรังโก ยูเลลา ชาวอิตาลีซึ่งเป็นแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวต WBC ที่สถาปนาขึ้นมาก่อน
ริโอสป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้ ฮวน กุซแมนไป ต่อมาริโอสได้มีชิงแชมป์โลกคืนอีกสองครั้งกับโยโกะ กูชิเก้น แต่ไม่สำเร็จ ริโอสจึงแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2521
สหพรรคซาบะฮ์

สหพรรคซาบะฮ์ (มาเลย์: Parti Bersatu Sabah; อังกฤษ: Sabah United Party) เป็นพรรคการเมืองในรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 จดทะเบียนเป็นพรรคการเมืองเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยแยกออกมาจากพรรคเบอร์จายาหรือสหภาพประชาชนซาบะฮ์ เนื่องจากชาวกาดาซันและชาวจีนไม่พอใจนโยบายของดาโต๊ะ ฮาร์ริส โมฮัมหมัด ซัลเละฮ์ ที่เข้าข้างชาวมุสลิม จุดประสงค์หลักของพรรคคือ พรรคนี้เน้นกลุ่มชาติพันธุ์กาดาซัน-ดูซุน แต่สหพรรคซาบะฮ์เองกลับถือว่าเป็นพรรคสำหรับชาวมาเลเซียหลายเชื้อชาติ พรรคใหม่นี้ชนะการเลือกตั้งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2528 หัวหน้าพรรคคือ ดาโต๊ะ โจเซฟ ไปรัน กีตีงัน ได้เป็นมุขมนตรีรัฐซาบะฮ์ หลังจากเกิดเหตุการณ์จลาจลในรัฐซาบะฮ์เมื่อ พ.ศ. 2529 สหพรรคซาบะฮ์ได้เข้าร่วมกับแนวร่วมแห่งชาติหลังจากที่ชนะการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2529 และออกจากแนวร่วมเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2533 โดยไปเข้าร่วมกับพันธมิตรฝ่ายค้านแทน
การที่พรรคมีความขัดแย้งกับแนวร่วมแห่งชาติ ทำให้อัมโนพยายามขยายอิทธิพลเข้ามาในซาบะฮ์ แต่กลับกลายเป็นว่าสมาชิกองค์การร่วมแห่งชาติซาบะฮ์ที่อุมโนสนับสนุนกลับลาออกและเข้าร่วมกับสหพรรคซาบะฮ์มากขึ้น ต่อมา ใน พ.ศ. 2537 พรรคเริ่มตกต่ำลงเมื่อกีตีงันถูกตัดสินให้มีความผิดเพราะอนุมัติโครงการที่มีผลประโยชน์ทับซ้อน แม้ว่าพรรคจะชนะการเลือกตั้งแต่ก็เกิดความแตกแยกภายใน จนกีตีงันต้องลาออก ให้ซากาวัน ดีนได หัวหน้าอุมโนสาขาซาบะฮ์ ขึ้นเป็นมุขมนตรีแทน เมื่อกีตีงันลาออก พรรคได้แตกแยกเป็นสามกลุ่ม และแต่ละกลุ่มก็หันไปเป็นพันธมิตรกับแนวร่วมแห่งชาติ แต่พรรคนี้ก็ยังเข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2542 ซึ่งได้รับคะแนนเสียงน้อยลง สหพรรคซาบะฮ์ปฏิเสธการเข้าร่วมกับแนวร่วมแห่งชาติใน พ.ศ. 2545 ทำให้แนวร่วมแห่งชาติเข้ามาบริหารซาบะฮ์ในที่สุด
โบสถ์น้อยตอร์นาบูโอนี

ประวัติ

งานจิตรกรรมฝาผนังของชาเปลหลักของบาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลาเขียนครั้งแรกในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยอันเดรอา ออร์ชานยา ร่องรอยที่เหลือจากภาพเขียนของออร์ชานยาพบในคริสต์ทศวรรษ 1940 ที่เป็นภาพจากพันธสัญญาเดิม บางส่วนของภาพได้รับการร่อนออกเป็นแผ่นมาตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ของวัด
เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 จิตรกรรมฝาผนังของออร์ชานยาก็อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรม ตระกูลซาสเซ็ตติซึ่งเป็นตระกูลที่มั่งคั่งในฟลอเรนซ์ผู้เป็นนายธนาคารของตระกูลเมดิชิมีสิทธิในการตกแต่งแท่นบูชาเอกของชาเปลหลักในวัดนี้มาเป็นเวลานาน ขณะที่หน้าที่ตกแต่งผนังของบริเวณร้องเพลงสวดเป็นหน้าที่ของตระกูลริชชิ แต่ตระกูลริชชิไม่มีโอกาสได้ฟื้นตัวจากการล้มละลายในปี ค.ศ. 1348 จึงได้ขายสิทธิการตกแต่งบริเวณร้องเพลงสวดให้แก่ตระกูลซาสเซ็ตติ ฟรานเชสโค ซาสเซ็ตติต้องการจะตกแต่งชาเปลด้วยภาพที่เป็นฉากชีวิตของนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ แต่นักบวชโดมินิคันผู้เป็นเจ้าของบาซิลิกาปฏิเสธ ซาสเซ็ตติจึงต้องย้ายการตกแต่งที่ต้องการไปยังชาเปลซาสเซ็ตติภายในวัดซานตาทรินิตา ที่เป็นที่ที่โดเมนนิโค เกอร์ลันเดาสร้างงานชิ้นเอก สิทธิในการตกแต่งจึงถูกขายให้กับจิโอวานนิ ทอร์นาบุโอนิ
แต่โดเมนนิโค เกอร์ลันเดาผู้ขณะนั้นมีห้องเขียนภาพที่ใหญ่ที่สุดในฟลอเรนซ์ไม่ได้เสียสัญญาจ้างในการตกแต่งชาเปล เพราะเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1485 จิโอวานนิก็จ้างให้เกอร์ลันเดาเขียนภาพในชาเปลหลัก ครั้งนี้หัวเรื่องเปลี่ยนเป็นฉากชีวิตของพระแม่มารีและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของทอร์นาบุโอนิและเมืองฟลอเรนซ์ อาจเป็นไปได้ว่าภาพที่เขียนใหม่เขียนตามโครงที่อันเดรอา ออร์ชานยาเขียนไว้ก่อนหน้านั้น
เกอร์ลันเดาทำงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลระหว่างปี ค.ศ. 1485 ถึงปี ค.ศ. 1490 ร่วมกับห้องเขียนภาพของตนเองที่รวมทั้งพี่น้องดาวิเด และ เบเนเดตโต, น้องเขยเซบาสติอาโน มาอินาร์ดิ (Sebastiano Mainardi) และอาจะรวมทั้งไมเคิล แอนเจโล นอกจากนั้นหน้าต่างก็ยังสร้างตามแบบที่เกอร์ลันเดาออกแบบ การตกแต่งชาเปลจบลงด้วยฉากแท่นบูชา “พระแม่มารีให้นมกับเทวดาและนักบุญ” (Madonna del Latte in Glory with Angel and Saints) และ “นักบุญแคทเธอรินแห่งเซียนนาและนักบุญลอเร็นซ์” ด้านหลังเป็นภาพ “การคืนชีพของพระเยซู” ภาพนี้แบ่งกันระหว่างพิพิธภัณฑ์ที่เบอร์ลิน และพิพิธภัณฑ์เก่าแห่งมิวนิก
คฤหาสน์เบรกเกอส์

ประวัติ

คฤหาสน์หลังก่อน ซึ่งเป็นเจ้าของโดยปิแอร์ โลริลลาร์ดที่สี่ (Pierre Lorillard IV) ถูกไฟไหม้ใน ค.ศ. 1892 และได้ขายบ้านต่อให้คอร์นีเลียส วันเดอร์บิลต์ที่สอง เขาจึงยืนยันว่าอาคารใหม่จะต้องสร้างด้วยวัสดุกันไฟ เช่น โครงสร้างของอาคารจะต้องเป็นโครงเหล็กและไม่มีส่วนประกอบของไม้ เขาเรียกร้องแม้แต่หม้อต้มน้ำให้ตั้งอยู่ห่างจากตัวบ้าน ภายในชั้นใต้ดินซึ่งอยู่ใต้สนามหญ้าด้านหน้า  
นักออกแบบสร้างภายในด้วยการใช้หินอ่อนจากอิตาลีและแอฟริกา รวมถึงไม้หายากและโมเสกจากหลายประเทศทั่วโลก และวัสดุต่าง ๆ ทางสถาปัตยกรรม เช่น หิ้งบนเตาผิงห้องสมุด ซื้อจากปราสาท (Château) ในฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1895 หลังจากการสร้างคฤหาสน์เสร็จในปีนั้น เบรกเกอส์คือบ้านหลังใหญ่และมั่งคั่งที่สุดในเมืองนิวพอร์ต ซึงสะท้อนให้เห็นรสนิยมของความทะเยอทะยานของกลุ่มชนชั้นสูงในสังคมอเมริกัน
ใน ค.ศ. 1948 แกลดิส วันเดอร์บิลต์ (Gladys Vanderbilt Széchenyi) ทายาทของวันเดอร์บิลต์ ตัดสินใจให้สมาคมอนุรักษ์แห่งเทศมณฑลนิวพอร์ตเช่าบ้านจากค่าบำรุงรักษาที่สูงมาก ต่อมาทางสมาคมอนุรักษ์ซื้อเดอะเบรกเกอส์ประมาณ 90 เปอร์เซ็นของตัวบ้านและเครื่องตกแต่งเป็นมูลค่า 365,000 ดอลล่าร์สหรัฐ ใน ค.ศ. 1972 จากเคาน์เตสซิลเวีย (Countess Sylvia Szapary) ลูกสาวของแกรดดี วันเดอร์บิลต์ อย่างไรก็ตามข้อตกลงกับสมาคมอนุญาตให้ครอบครัวสามารถอาศัยอยู่ในชั้น 3 ของบ้าน ซึ่งไม่เปิดให้สาธารณะเข้าชม

สถาปนิก

คฤหาสน์เบรกเกอส์ยังถือเป็นการแสดงออกอย่างสมบูรณ์ซึ่งสถาปัตยกรรมวิจิตรศิลป์ของริชาร์ด มอร์ริส ฮันต์ หนึ่งในสถาปนิกผู้มีอิทธิพลที่สุดในสหรัฐอเมริกา เดอะเบรกเกอส์ ซึ่งเป็นโครงการสุดท้ายของฮันต์ เป็นหนึ่งในไม่กี่ผลงานที่ยังอยู่รอดและไม่ถูกรื้อถอนในศตววรษที่ผ่าน ส่งผลให้คฤหาสน์หลังนี้มีคุณค่าในด้านความหายากและความยอดเยี่ยมทางสถาปัตยกรรม คฤหาสน์เบรกเกอส์ทำให้ฮันท์กลายเป็น "ผู้อาวุโสด้านสถาปัตยกรรมอเมริกัน" ตามที่บุคคลร่วมสมัยเดียวกับเขาเรียกขาน
ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย

ประวัติการศึกษา

รองศาสตราจารย์ ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย หรือ รองศาสตราจารย์ ดร. ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวิบูลย์เสรีวิทยา มัธยมศึกษา จากโรงเรียนทวีธาภิเศก ในระหว่างชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ได้รับคัดเลือกเป็นผู้แทนเยาวชนไทยไปแข่งขันคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (สาขาฟิสิกส์) เมื่อ ปี พ.ศ. 2533 ที่เมืองโกรนิงเกน ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเลือกเรียนคณะวิทยาศาสตร์ ทั้งที่สอบได้คะแนนสูงสุดของมหาวิทยาลัย และสามารถเข้าเรียนแพทย์ได้
จบปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี 2538 หลังจากนั้นได้บรรจุเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และรับทุนพัฒนาอาจารย์จากทบวงมหาวิทยาลัย เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก สาขาเคมีทฤษฎี ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศสหราชอาณาจักร จนจบปริญญาเอก เมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ "การศึกษาสารประกอบเชิงซ้อนที่ยึดจับกันอย่างอ่อน" (Theoretical studies of weakly bound complexes) โดยมี Professor A.D. Buckingham, F.R.S เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และได้รับทุนสนับสนุนจาก German Academic Exchange Services (DAAD) เพื่อเข้าอบรมโครงการ 37th International Seminar on Research and Teaching in Physical Chemistry and Chemical Engineering ณ มหาวิทยาลัย Karlsruhe ประเทศสหพันธรัฐเยอรมัน

ผลงานวิจัย

งานวิจัยของ รศ.ดร. ยุทธนา เกี่ยวข้องกับการประยุกต์การคำนวณเทคนิคทางเคมีควอนตัม เพื่อใช้ศึกษาสมบัติพื้นฐานของโมเลกุลและศึกษาอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ซึ่งความเข้าใจเกี่ยวกับสมบัติไฟฟ้าและแม่เหล็กของโมเลกุล มีความสำคัญมากต่อการพัฒนาองค์ความรู้ของระบบโครงสร้างระดับนาโนเมตร ในขณะที่ความเข้าใจเกี่ยวข้องกับอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ช่วยให้การพัฒนาออกแบบตัวยาและตัวเร่งปฏิกิริยาทางอุตสาหกรรมเป็นไปอย่างมีเหตุผลมากขึ้น โดยได้มีการศึกษาถึงผลของสนามไฟฟ้าต่อการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสารโมเลกุลเล็ก เพื่อใช้อธิบายการจัดตัวของโครงสร้างเมื่อเข้าทำปฏิกิริยา ความสัมพันธ์ของโครงสร้างต่อการนำไฟฟ้าในโมเลกุล ผลของสนามแม่เหล็กจากโมเลกุลลักษณะเป็นวงแหวนต่อสมบัติแม่เหล็กของโมเลกุลที่วิ่งลอดผ่าน
งานวิจัยพื้นฐานทางเคมีเกี่ยวข้องกับระเบียบวิธี Density Functional Theory ที่ รศ.ดร. ยุทธนา ศึกษา ได้รับการอ้างถึงในหนังสือวิชาการนานาชาติ 2 เล่ม (Essentials of Computation Chemistry โดย C.J. Cramer และ A Chemist's Guide to Density Functional Chemistry โดย W. Koch & M.C. Holthausen)

เกียรติคุณและรางวัล

รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาเคมี ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2548