google/wiki40b huggingface dataset:
ภักดิพร สุจริตกุล

ประวัติ

ภักดิพรเป็นบุตรสาวคนโตของกัลย์ทัศน์ สุจริตกุล อดีตมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร กับดรรชี สุจริตกุล  เธอเป็นหลานย่าของสุมิตรา สุจริตกุล (สกุลเดิม: สิงหลกะ) นางข้าหลวงในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยสุมิตราเป็นธิดาของ มหาเสวกตรี พระยาราชมนตรี (สง่า สิงหลกะ) กับคุณหญิงบุญปั๋น ราชมนตรี (สกุลเดิม: พิทักษ์เทวี; บางแห่งว่าเธอมีสถานะเป็น "เจ้า")
โดยพ่อและย่านำเข้าเฝ้าถวายตัวตั้งแต่เด็ก ๆ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงพระราชทานตำแหน่งให้เป็นคุณข้าหลวงในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีพร้อมกับศึกษาในโรงเรียนจิตรลดาชั้นเดียวกับกรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีจนสำเร็จการศึกษา จึงทูลลามาศึกษาวิชาเปียโน เมื่อศึกษาจบจึงเป็นครูสอนเปียโนที่โรงเรียนสยามกลการ
ภักดิพรพบกับชวน หลีกภัย ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2525 ในงานเลี้ยงจากการแนะนำของสุเทพ เทือกสุบรรณ ทั้ง 2 คบหาเสมือนเพื่อนที่รู้ใจกันมาหลายปี จนกระทั่งแต่งงานและอยู่กินกันอย่างเงียบ ๆ และไม่ได้จดทะเบียนสมรส โดยที่ครอบครัวของทั้งคู่รับรู้เป็นอย่างดี ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน คือ สุรบถ หลีกภัย (ชื่อเล่น ปลื้ม) พิธีกรรายการ Vrzo โดยชื่อ "สุรบถ" นั้นได้รับพระราชทานจากกรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ฮู้ฮู (เพลงโปเตโต้)

มิวสิกวิดีโอ

มิวสิควิดีโอเพลง ฮู้ฮู เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2556 ได้สื่อถึงเบื้องลึกของมนุษย์ทุกคนในโลกใบนี้ต้องมีด้านมืดของตัวเองอยู่บ้าง และมีขีดจำกัดของความอดทนวันหนึ่งที่ถึงจุดระเบิดทนไม่ไหวก็ต้องหาทางระบายออก ซึ่งในมิวสิคฯนี้ได้นำเสนอในด้านชีวิตของศิลปิน ชีวิตสาวโรงงาน ชีวิตของนักเรียน และชีวิตของพนักงานออฟฟิต ซึ่งทุกคนต้องมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบและมีความกดดันแตกต่างกันไป งานนี้สมาชิกวงทั้งสี่ยกมืออาสาเล่นกันเอง โดยพื้นฐานของพวกเราวงโปเตโต้มีความยิ้มแย้ม แจ่มใสกันอยู่แล้ว มีเสียงหัวเราะ มีความสนุกสนาน ไม่ได้หม่นหมอง หรือทุกข์ใจ เพลงเศร้าเราก็มีนะ แต่ลึก ๆ แล้วเราแฮปปี้กัน

การตอบรับ

เพลง ฮู้ ฮู ได้อันดับ 3 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
เตตริส

เตตริส (รัสเซีย: Тетрис; อังกฤษ: Tetris) เป็นเกมแก้ปัญหาจัดเรียงตัวบล็อกที่หล่นลงมา จัดเรียงให้เป็นแถว เกมเตตริสนั้นเป็นเกมที่นิยมมากที่สุดเกมหนึ่ง โดยมีการนำมาทำซ้ำหลายครั้ง ตัวเกมออกแบบโดยอะเลคเซย์ ปายีตนอฟ (Alexey Pajitnov) นักออกแบบเกมชาวรัสเซียออกแบบสำหรับเล่นในเครื่อง Electronika 60 ไว้เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2527 (ซึ่งในสมัยนั้นยังเป็นสหภาพโซเวียตอยู่) โดยผู้ออกแบบกล่าวว่าชื่อเกมนั้นผู้ออกแบบได้นำคำศัพท์จากเลขกรีก คำว่า "เตตระ-" ที่หมายถึง 4 เนื่องจากชิ้นส่วนของตัวบล็อกแต่ละตัวนั้นจะประกอบด้วย 4 ชิ้นส่วน
เกมเตตริสนั้นเป็นหนึ่งในเกมที่มีการนำมาทำซ้ำมากที่สุดในโลกเกมหนึ่งไม่ว่าเครื่องเล่นวิดีโอเกม เครื่องเล่นเกมแบบพกพา เกมคอมพิวเตอร์ เกมบนโทรศัพท์มือถือ และอื่น ๆ อีกมาก
การเชื่อมโยงตามเพศ

การมีความเชื่อมโยงกับเพศ (อังกฤษ: sex linkage) หรือการมียีนบนโครโมโซมเพศในทางพันธุศาสตร์หมายถึงการที่การแสดงออกทางฟีโนไทป์ (ลักษณะปรากฏ) ของอัลลีลหนึ่งๆ มีความสัมพันธ์กับอัลโลโซม (โครโมโซมเพศ) ของสิ่งมีชีวิตนั้นๆ สำหรับโครโมโซมที่เป็นออโตโซมแล้วสิ่งมีชีวิตทั้งสองเพศจะมีโอกาสการแสดงออกเท่าๆ กัน (ดูหลักการของฟิชเชอร์) แต่ในกรณีมนุษย์แล้ว โครโมโซม X ของมนุษย์มียีนอยู่เป็นจำนวนมากกว่ายีนที่มีอยู่บนโครโมโซม Y จึงมีลักษณะที่สัมพันธ์กับโครโมโซม X อยู่มากกว่า
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากล้าย

หมายเหตุ

พระนามพระองค์เจ้าวังหลวงแลวังน่าฯ, หน้า ๔ ว่า เจ้าจอมมารดาภิมสอน
“งานศพเจ้าศรีฟ้า ในสมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ จ.ศ. 1177,” ใน ประชุมหมายรับสั่ง ภาคที่ 3ฯ, หน้า 68. สันนิษฐานว่า จะสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2 เพราะหม่อมเจ้าศรีฟ้าใช้เมรุเดียวกันกับของพระองค์เจ้ากล้าย
ซองเกาะ

ลักษณะ

ซองเกาะมีลักษณะเป็นพิณที่มีคอโค้งงอยาวสวยงามเหมือนกับคันธนู และมีฐานที่ทอดนอนลงไปไว้สำหรับการวางเล่นบนหน้าตัก สายของพิณซึ่งอาจจะทำจากเส้นไนลอนหรือเอ็นจะถูกขึงจากส่วนคอหรือส่วนที่เหมือนคันธนูของตัวพิณไปยังส่วนตัวพิณ เป็นการขึงแบบขึงทแยง ปลายของสายทุกเส้นมักจะมีการประดับตัวสายด้วยพู่สีแดง เพิ่มความสวยงามและสื่อถึงความสูงศักดิ์ให้แก่ตัวพิณ ซองเกาะมีขนาดมาตรฐานคือยาว 80 เซนติเมตร กว้างและลึก 16 เซนติเมตร ความสูงประมาณ 60 เซนติเมตร

ประวัติ

ซองเกาะเป็นเครื่องดนตรีที่มีความเก่าแก่มาก สันนิษฐานกันว่าอาจได้รับการคิดค้นขึ้นตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 500 จากอินเดียตะวันออกเฉียงใต้ โดยพิจารณาจากหลักฐานทางโบราณคดี กล่าวคือ รูปนูนที่วัดพม่าแห่งหนึ่งซึ่งแกะเป็นรูปพิณคอยาวและมีลักษณะใกล้เคียงกับรูปนูนพิณที่พบในภูมิภาคเบงกอล หลักฐานทางโบราณคดีที่ว่านั้นอยู่ที่แหล่งโบราณคดีวัดบอบอจีแห่งอาณาจักรศรีเกษตรของชาวปยู ใกล้กับเมืองแปรในปัจจุบัน สร้างเมื่อประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 พิณชนิดดังกล่าวได้รับการกล่าวถึงในพงศาวดารและเอกสารหลายฉบับ รวมทั้งพงศาวดารจีนร่วมสมัยเดียวกันซึ่งกล่าวถึงนักดนตรีชาวปยูที่เล่นพิณทรงโค้งด้วย และต่อมาคำว่า "ซอง" ซึ่งแปลว่าพิณในภาษาพม่าก็ได้รับการบันทึกไว้ตามวัดต่าง ๆ ในสมัยอาณาจักรพุกาม
ซองเกาะยังคงมีการเล่นกันมาอย่างต่อเนื่อง แต่มาเฟื่องฟูมากในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการในสมัยราชวงศ์คองบอง เมื่อพระเจ้ามังระได้ทรงกวาดต้อนเชลยศึกชาวสยามจากสงครามเสียกรุงศรีกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มาเป็นจำนวนมาก ในจำนวนเชลยศึกเหล่านี้ก็มีนักแสดงและนักดนตรีรวมอยู่ด้วย จึงได้มีลองเล่นรวมไปถึงการผสมผสานศิลปะดนตรีระหว่างสองประเทศเข้าด้วยกัน มีการดัดแปลงเพลงของสยามให้เป็นเพลงในรูปแบบพม่า หรือสร้างแนวเพลงขึ้นสำหรับเครื่องสาย และรวมไปถึงซองเกาะอีกด้วย จึงถือว่าเป็นยุคที่ซองเกาะมีบทบาทสำคัญมากขึ้น ภายหลังได้มีการดัดแปลงโครงสร้างของพิณโดยการเพิ่มสายจากเจ็ดสายมาเป็นสิบสามสาย และกลายมาเป็นสิบหกสายแบบในปัจจุบัน

การเล่น

เนื่องด้วยซองเกาะถือว่าเป็นเครื่องดนตรีที่มีความสูงศักดิ์ ในอดีตสามารถเล่นกันได้ในราชสำนักเพียงเท่านั้น การตกแต่งเครื่องดนตรีจึงต้องเป็นไปอย่างสมกับสถานะ การเล่นเองก็ต้องให้เกียรติผู้ฟังซึ่งมักจะเป็นกษัตริย์เช่นกัน การเล่นซองเกาะจึงต้องนั่งเล่นโดยนำตัวพิณวางไว้บนตัก หันคอพิณไปทางซ้ายมือ ใช้มือขวาในการดีดพิณ ส่วนมือซ้ายจะใช้ยึดประคองพิณไว้ ในบางครั้งก็มักใช้เล่นเพลงจังหวะเปิดปิด เช่น เพลง "ซิเนหว่า" เป็นต้น
สมชาย อาสนจินดา

ประวัติ

ส. อาสนจินดา เกิดที่กรุงเทพมหานคร เติบโตที่เชียงใหม่ โดยติดตามพระยาอนุบาลพายัพกิจ (ปุ่น อาสนจินดา) ปลัดมณฑลประจำจังหวัดเชียงใหม่ ระหว่าง พ.ศ. 2471-2481 (ปัจจุบันคือตำแหน่ง ผู้ว่าราชการจังหวัด) ซึ่งมีศักดิ์เป็นลุง   
จบชั้นมัธยม 6 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และมัธยม 8 จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย 
ส. อาสนจินดาสมรสกับ สมใจ เศวตศิลา (ตุ๊) บุตรีของพระยาวันพฤกษ์พิจารณ์ (ทองคำ เศวตศิลา) ซึ่งเป็นน้องสาวต่างมารดาของพลอากาศเอกสิทธิ เศวตศิลา องคมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2493  มีบุตร 7 คน

นักหนังสือพิมพ์

เริ่มงานเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ แล้วไปรับราชการที่จังหวัดเชียงรายเป็นเสมียนสหกรณ์ เวลาว่างตอนกลางคืน เขียนเรื่องสั้นส่งหนังสือ "สุภาพบุรุษ-ประชามิตร" ซึ่งจัดทำโดย วิตต์ สุทธเสถียร กุหลาบ สายประดิษฐ์ มาลัย ชูพินิจ และโชติ แพร่พันธุ์ เรื่องสั้นเรื่องแรกชื่อ "ชีวิตในภาพวาดอันเลอะเลือนของข้าพเจ้า " ได้ตีพิมพ์เป็นเรื่องเอกประจำฉบับ และได้รับการชักชวนให้มาทำงานหนังสือพิมพ์  จึงลาออกจากราชการ และเริ่มงานหนังสือพิมพ์ "บางกอกรายวัน" ร่วมงานกับ อิศรา อมันตกุล เสนีย์ เสาวพงศ์ อุษณา เพลิงธรรม ประหยัด ศ. นาคะนาท แต่ไม่นานก็เลิกกิจการ จึงย้ายไปอยู่หนังสือพิมพ์นวนิยายรายวัน "วันจันทร์" รับหน้าที่เป็นบรรณาธิการผู้พิมพ์โฆษณา ตีพิมพ์ได้สามเดือนก็ขาดทุนจนเลิกกิจการ
เมื่อตกงานได้ไปอาศัยวัดมหรรณพารามอยู่  จนกระทั่งเกิดรัฐประหาร 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 นำโดย พล.ท.ผิน ชุณหะวัณ ก็ได้รับการชักชวนให้เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์รายวัน ที่ได้รับการสนับสนุนจากคณะรัฐประหาร ชื่อ "8 พฤศจิ" จนกระทั่งคณะรัฐประหารได้จับกุมนักหนังสือพิมพ์เกือบ 20 คนไปคุมขัง รวมทั้ง อิศรา อมันตกุล หัวหน้ากองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ "เอกราช" ที่นับถือเป็นการส่วนตัว จึงใช้บทบรรณาธิการเขียนโจมตี จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีอย่างรุนแรง และประกาศลาออก โดยขึ้นหัวข่าวหนังสือพิมพ์ เพื่อไม่ให้ผู้ร่วมงานต้องเดือดร้อน  เหลือเพียงงานเขียนเรื่องสั้นหาเลี้ยงชีพ

นักแสดง

เริ่มเข้าสู่วงการแสดงในปี พ.ศ. 2492 หลังจากตกงานหนังสือพิมพ์ โดยรับบทเป็น "หม่อมเจ้านิรันดร์ฤทธิ์ธำรง" พระเอกละครเวทีเรื่อง "ดรรชนีนาง " ของศักดิ์เกษม หุตาคม (อิงอร) แทนสุรสิทธิ์ สัตยวงศ์ พระเอกเดิมที่ถอนตัวกะทันหัน  ละครเวทีประสบความสำเร็จ และสร้างชื่อเสียงในฐานะนักแสดงในวงการบันเทิงนับแต่นั้น

นักสร้างภาพยนตร์

ส. อาสนจินดาเป็นทั้งผู้ประพันธ์ และ ผู้กำกับการแสดงยุคหนังไทย 16 มม.ที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น  มีโรงถ่ายทำ ส.อาสนจินดาภาพยนตร์  ที่เชิงสะพานท่าพระ ย่านฝั่งธนบุรี 
เจ้าของความคิดแปลกใหม่ทันยุค ในช่วงทศวรรษ 2500-2520 กับฉายา "เชือกกล้วยกางเกงแดง " จากตัวละครยอดนิยมแนวบู๊นักเลงชุด หนึ่งต่อเจ็ด และ เจ็ดประจัญบาน ซึ่งมีภาคต่อตามมาอีกหลายครั้ง, หนังไทยแนววิทยาศาสตร์สืบสวนกับยานดำน้ำล้ำยุค กระเบนธง ที่ได้แรงบันดาลใจจากยานสติงเรย์ (Stingray) หนังหุ่นชักแนวผจญภัยทางทีวียุค '60 จนถึงจินตนิยายอภินิหารพื้นบ้านไทยที่ผู้แต่งชื่นชอบมากที่สุด ลูกสาวพระอาทิตย์  เป็นต้น  ทุกเรื่องประสบความสำเร็จทำรายได้ มีผู้ชมคับคั่ง
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2536 ด้วยโรคถุงลมโป่งพอง เนื่องจากการสูบบุหรี่
วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร

การวิพากษ์วิจารณ์

ผลงานวิจัย “เครือข่ายผู้บริหารระดับสูงผ่านเครือข่ายทางการศึกษา”  ของนวลน้อย ตรีรัตน์ ใน พ.ศ. 2555 รายงานว่าหลักสูตร วปอ. และหลักสูตรอื่นที่คล้ายกันเป็นที่แบ่งอำนาจระหว่างชนชั้นนำภายใต้ความสัมพันธ์แบบ “พรรคพวกเพื่อนฝูง”  และเป็นช่องทางลัดให้คนกลุ่มใหม่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชนชั้นนำ
โรงเรียนบุญวัฒนา

คณะสี

โรงเรียนบุญวัฒนา เป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษจึงได้แบ่งการปกครองเป็น 2 ระบบคือ ระดับชั้นและคณะ(สี) โดยแบ่งออกเป็น 6คณะ เพื่อให้ง่ายต่อการควบคุมดูแลนักเรียน
โดยสังกัดเป็นเวลา 3 ปี (คือมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 และ มัธยมศึกษาปีที่ 4-6) ใช้ระบบห้องเรียนในการแบ่งคณะภายในโรงเรียน ให้สอดคล้องกับการเล่นกิจกรรมสายรหัสของนักเรียน
 คณะบุษกร (Budsakorn) สีน้ำเงินอ่อน และได้นำ "ดอกบัว" เป็นดอกไม้ประจำคณะ ที่พบคณะ ชั้นล่างอาคารเฉลิมพระเกียรติ์ ๖ รอบ (ตึก 4)
 คณะทองกวาว (Thongkwao) สีแสด และได้นำ "ดอกทองกวาว" เป็นดอกไม้ประจำคณะ ที่พบคณะ ศาลาเฉลิมพระเกียรติ์ สนามกีฬา (ศาลาแดง)
 คณะม่วงมณีรัตน์ (Maung manirat) สีม่วง และได้นำ "ดอกม่วงมณีรัตน์" เป็นดอกไม้ประจำคณะ ที่พบคณะ ลานธรรม
 คณะการเวก (Karawek) สีเขียวอ่อน  และได้นำ "ดอกการเวก"  เป็นดอกไม้ประจำคณะ ที่พบคณะ การเวก 1
 คณะนนทรี (Nontree) สีเหลือง และได้นำ "ดอกนนทรี" เป็นดอกไม้ประจำคณะ ที่พบคณะ อาคารศิลปะ
 คณะบัวชมพู (Buachompoo) สีชมพู และได้นำ "ดอกบัว" เป็นดอกไม้ประจำคณะ ที่พบคณะ ลานดนตรี
โดย คณะม่วงมณีรัตน์ คณะบัวชมพูและคณะนนทรี เป็นคณะใหม่ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2560 เป็นต้นไป เนื่องจาก คณะเดิมเป็นสีประจำโรงเรียนและดอกไม้ประจำโรงเรียนคือ
 คณะราชาวดี (Rachawadee) สีฟ้า ซึ่งเป็นสีประจำโรงเรียน จึงได้มีมติของทางโรงเรียน เปลี่ยนเป็น สีชมพู หรือ คณะบัวชมพู
 คณะปัทมา (Pattama) สีแดง ซึ่งเป็นสีประจำโรงเรียน จึงได้มีมติของทางโรงเรียน เปลี่ยนเป็น สีม่วง หรือ คณะม่วงมณีรัตน์
 คณะราชพฤกษ์ (Ratchaphruek) สีเหลือง ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำโรงเรียน จึงได้มีมติของทางโรงเรียน เปลี่ยนเพียงชื่อแต่ยังคงสีเดิมไว้ โดยใช้ชื่อคณะว่า คณะนนทรี
ดังนั้น ตั้งแต่ปีการศึกษา 2560 ถือว่าเป็นการสิ้นสุดของคณะราชาวดี คณะปัทมาและคณะราชพฤกษ์ นับตั้งแต่เปิดภาคเรียนที่ 1 เป็นต้นไป
ในปีการศึกษา 2561 ยังให้มีคณะราชาวดี คณะปัทมา อยู่ปัจจุบัน ในส่วนของคณะนนทรี ยังคงให้ใช้ชื่อคณะราชพฤกษ์คงเดิม มิได้ใช้ชื่อว่านนทรีตามที่บันทึกไว้
ประธานาธิบดีโซมาเลีย

ประวัติ

การเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2503 หลังโซมาเลียได้รับเอกราชจากอิตาลีและรวมตัวกับบริติชโซมาลีแลนด์ โดยมีการเลือกตั้งมาจนถึงสมัยประธานาธิบดีอับดิราชิด อาลี เชอมาร์กีถูกลอบสังหาร และมีการรัฐประหารเกิดขึ้นไซอัด บาร์รีใชัระบอบสังคมนิยมในการปกครองประเทศ แต่ต่อมาก็ถูกปลดโดยคองเกรสสหโซมาลี และเกิดสงครามกลางเมืองโซมาเลีย ประธานาธิบดีในสมัยนั้นจึงมาจากการแต่งตั้งและไม่มีอำนาจในการปกครองประเทศ เนื่องจากสถานการณ์การสู้รบระหว่างกลุ่มต่าง ๆ อำนาจของประธานาธิบดีมีเพียงพื้นที่ส่วนหนึ่งของกรุงโมกาดิชูเท่านั้น ต่อมามีความพยายามที่จะผลักดันให้เกิดสันติภาพในประเทศโซมาเลีย จึงได้จัดตั้งรัฐบาลเปลี่ยนผ่านแห่งชาติขึ้น รัฐบาลเปลี่ยนผ่านแห่งชาติได้แต่งตั้งประธานาธิบดีแต่ก็ยังคงไม่มีอำนาจในการปกครองประเทศ เนื่องจากรัฐบาลมิได้ตั้งอยู่ในประเทศ ประเทศโซมาเลียในขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพศาลอิสลาม, จากนั้นจึงได้มีการจัดตั้งรัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่าน ในยุคนี้ประธานาธิบดีจะมาจากการเลือกตั้งของรัฐสภากลางโซมาเลียและเริ่มมีอำนาจในการปกครองเพราะได้รับการสนับสนุนจากกองทัพสหภาพแอฟริกา และรัฐบาลได้กลับมาตั้งที่ทำการที่กรุงโมกาดิชูอีกครั้ง ปัจจุบันหลังจากยุบรัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่าน และจัดตั้งสหพันธ์สาธารณรัฐโซมาเลีย ประเทศก็เริ่มมีประธานาธิบดีและรัฐบาลถาวรเข้ามาบริหารประเทศ

อำนาจหน้าที่

ประธานาธิบดีมีอำนาจแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี ข้าราชการฝ่ายบริหาร ข้าราชการทูต ข้าราชการประจำ ข้าราชการตุลาการในส่วนกลาง และเจ้าหน้าที่อื่น ๆ โดยได้รับการยินยอมจากรัฐสภากลางโซมาเลีย และประธานาธิบดีจะดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพโซมาเลีย

การเลือกตั้ง

ปัจจุบันประธานาธิบดีโซมาเลียจะมาจากการเลือกตั้งในรัฐสภากลางโซมาเลียซึ่งมาจากการแต่งตั้ง เนื่องจากสถานการณ์ภายในประเทศไม่เอื้ออำนวยให้เกิดการเลือกตั้งได้ โดยผู้ที่ได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดจากสมาชิกรัฐสภากลางโซมาเลียจะได้รับเลือกตั้งขึ้นเป็นประธานาธิบดี ซึ่งมีวาระ 4 ปี การเลือกตั้งครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2555 ตั้งแต่ยุคการปกครองในระบอบคอมมิวนิสต์ของไซอัด บาร์รี โซมาเลียก็ไม่มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรงจากประชาชนมาอย่างยาวนานเนื่องจากสถานการณ์การสู้รบอย่างหนักและขาดรัฐบาลที่มีเสถียรภาพในการปกครองประเทศ ประธานาธิบดีส่วนใหญ่จึงมาจากการเลือกตั้งโดยรัฐสภาที่มาจากการแต่งตั้ง การเลือกตั้งทั่วไปในโซมาเลียครั้งสุดท้ายจัดขึ้นในปี พ.ศ. 2527 โดยพรรคสังคมนิยมปฏิวัติโซมาลีชนะการเลือกตั้งและสถาปนาระบอบสังคมนิยมในการปกครองประเทศ จากนั้นประเทศโซมาเลียจึงไม่มีการเลือกตั้งจากประชาชนอีก

ที่พำนัก

ประธานาธิบดีจะทำงานและพำนักที่วิลลาโซมาเลียซึ่งตั้งอยู่ในกรุงโมกาดิชู เป็นสถานที่ที่ได้รับการคุ้มกันโดยกำลังทหารอย่างแน่นหนาและมีระบบรักษาความปลอดภัยที่ดีที่สุดในโซมาเลีย
ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งยุโรป

ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งสหภาพยุโรป (อังกฤษ: European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC)) เป็นหน่วยงานอิสระของสหภาพยุโรป มีหน้าที่รับผิดชอบด้านการป้องกันโรคติดเชื้อในยุโรป ศูนย์ดังกล่าวก่อตั้งเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) โดยมีสำนักงานอยู่ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ในปัจจุบัน ECDC ได้เริ่มดำเนินงานด้านวิทยาศาสตร์อย่างก้าวหน้ามากขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) โดย ECDC มีผู้เชี่ยวชาญครอบคลุมด้านโรคติดเชื้อทั้ง 49 ชนิดที่พบในสหภาพยุโรป
มนุษย์กบ

มนุษย์กบ เป็นผู้ที่ได้รับการฝึกฝนในการดำน้ำสกูบาหรือการว่ายน้ำใต้ทะเลในความสามารถทางยุทธวิธีซึ่งรวมถึงตำรวจหรืองานทางทหาร บุคลากรดังกล่าวเป็นที่รู้จักกันในชื่อทางการของนักดำน้ำจู่โจม หรือนักว่ายน้ำจู่โจม คำว่ามนุษย์กบ เกิดขึ้นครั้งแรกในนามมนุษย์กบผู้ปราศจากความกลัว ซึ่งเป็นชื่อบนเวทีของพอล บอยตัน ในคริสต์ทศวรรษ 1870 และต่อมาถูกอ้างสิทธิ์โดยจอห์น สเปนซ์ ผู้เป็นเป็นสมาชิกของกองทัพเรือสหรัฐและสมาชิกของหน่วยนาวิกโอเอสเอส ซึ่งได้รับการนำไปใช้กับเขาในขณะที่เขากำลังฝึกซ้อมในชุดกันน้ำสีเขียว
คำว่ามนุษย์กบบางครั้งใช้เพื่ออ้างถึงนักดำน้ำสกูบาพลเรือน สโมสรกีฬาดำน้ำบางแห่งมีคำว่ามนุษย์กบ อยู่ในชื่อของสโมสร ซึ่งคำที่ต้องการโดยผู้ใช้สกูบาคือนักดำน้ำ แต่คำว่ามนุษย์กบ ยังคงใช้อย่างไม่เป็นทางการโดยผู้ที่ไม่ใช่นักดำน้ำ โดยเฉพาะในสื่อและมักจะอ้างถึงนักดำน้ำสกูบาระดับอาชีพ เช่น ในบทบาทตำรวจดำน้ำ
ในกองทัพและเครือข่ายข่าวกรองสหรัฐ นักดำน้ำที่ผ่านการฝึกในสกูบาหรือซีซียูบีเอ ผู้เคลื่อนกำลังพลสำหรับภารกิจจู่โจมยุทธวิธี ได้รับการเรียกว่า "นักดำน้ำจู่โจม" คำนี้ใช้เพื่ออ้างถึงกองกำลังพิเศษของกองทัพสหรัฐ (เป็นที่รู้จักกันในเชื่อกรีนเบอเรต์), เนวีซีล/หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ, ปฏิบัติการฝ่ายกิจกรรมพิเศษของซีไอเอ, ส่วนประกอบของรีคอนนาวิกโยธิน, กองกำลังลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกพิเศษ, สมาชิกหน่วยจู่โจมกองร้อยลาดตระเวน, พลร่มกู้ภัยกองทัพอากาศ, ทีมควบคุมการรบกองทัพอากาศ, นักว่ายน้ำกู้ภัย เฮลิคอปเตอร์หน่วยยามฝั่งสหรัฐ, นักว่ายน้ำค้นหาและกู้ภัย กองทัพเรือสหรัฐ, หน่วยปฏิบัติการพิเศษช่างเทคนิคสภาพอากาศแห่งกองทัพอากาศสหรัฐ และหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดกองทัพเรือ (อีโอดี) ส่วนในสหราชอาณาจักร ตำรวจนักดำน้ำมักถูกเรียกว่า "มนุษย์กบตำรวจ"
องค์การนักดำน้ำทางยุทธวิธีของบางประเทศมีการแปลคำว่ามนุษย์กบ ในชื่อทางการของพวกเขา เช่น ฟรอแมนสคอร์พซือของเดนมาร์ก นอกนั้นเรียกตัวเองว่า"นักดำน้ำจู่โจม" หรือความหมายที่คล้ายกัน ส่วนอื่น ๆ เรียกตัวเองโดยใช้ชื่อที่ไม่จำกัด เช่น "สเปเชียลกรุป 13" และ "หน่วยปฏิบัติการพิเศษ"
หลายประเทศและบางกลุ่มติดอาวุธนอกประจำการ จัดหรือใช้มนุษย์กบจู่โจม
พิลส์เนอร์

พิลส์เนอร์ (Pilsener) หรือบางครั้งย่อว่า พิลส์ (Pils) หรือ พิลเซิน (Pilsen) เป็นเบียร์ลาเกอร์ชนิดหนึ่ง มีต้นกำเนิดจากเมืองเปิลเซน (Plzeň) ในโบฮีเมียตะวันตก (ปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็ก พิลส์เนอร์เป็นเบียร์มีสีอ่อนรสจืด มีเปอร์เซ็นต์แอลกอฮอล์ต่ำร้อยละ  3.4 – 4.9
กุสตาวู เองดริส

ชีวิตส่วนตัว

กุสตาวู เองดริส เกิดที่ปาสซูฟูนดู, รัฐรีโอกรันดีโดซูล, ประเทศบราซิล เขามีน้องชายชื่อมูรีลู เป็นนักวอลเลย์บอลทีมชาติบราซิล เขาแต่งงานกับราเชล พวกเขามีลูกชายสองคนชื่อว่า เอนซู - เอริค
อัตราร้อยละ

อัตราร้อยละ หรือ เปอร์เซ็นต์ (percentage/percent) คือแนวทางในการนำเสนอจำนวน 
จำนวนโดยใช้เศษส่วนที่มีตัวส่วนเป็น 100 มักใช้สัญลักษณ์เป็น เครื่องหมายเปอร์เซ็นต์ "%" เช่น ร้อยละ 00 หรือ 00% มีค่าเทียบเท่ากับ 100  อัตราร้อยละมักใช้สำหรับการเปรียบเทียบว่าปริมาณหนึ่ง ๆ มีขนาดเท่าไรโดยประมาณเมื่อเทียบกับอีกปริมาณหนึ่ง ซึ่งปริมาณอย่างแรกมักเป็นส่วนย่อยหรือเป็นการเปลี่ยนแปลงของปริมาณอย่างหลัง ตัวอย่างเช่น ราคาของสินค้าชนิดหนึ่งเท่ากับ $2.50 และผู้ขายต้องการเพิ่มราคาอีก $10 ดังนั้นอัตราการเพิ่มราคาคือ 0.15 ÷ 2.50 = 0.06 เมื่อแสดงเป็นอัตราร้อยละจะได้ว่า อัตราการเพิ่มราคาสินค้าชนิดนี้เท่ากับ 6%  ถึงแม้ว่าอัตราร้อยละมักใช้เป็นการเปรียบเทียบค่าที่อยู่ระหว่างศูนย์กับหนึ่ง แต่จำนวนไร้มิติใด ๆ ก็สามารถแสดงให้อยู่ในรูปของอัตราร้อยละได้ เช่น 111% มีค่าเท่ากับ 1.11 และ −0.35% มีค่าเท่ากับ −0.0035 เป็นต้น
อาร์ชดยุกเลโอปอลด์ ฟรันซ์แห่งออสเตรีย

พระประวัติ

อาร์ชดยุกเลโอปอลด์ ฟรันซ์แห่งออสเตรีย ประสูติเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2485 เป็นพระโอรสที่ 3 และพระองค์เดียวใน  อาร์ชดยุกกอทท์ฟรีดแห่งออสเตรีย กับ อาร์ชดัชเชสโดโรเธียแห่งออสเตรีย โดยพระองค์ทรงเป็น แกรนด์ดยุกแห่งทัสคานี  ตั้งแต่วันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2527 - 18 มิถุนายน พ.ศ. 2536
ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก

การสร้าง

โรเบิร์ต เซเม็กคิส ได้เข้ามาเจรจาที่จะกำกับภาพยนตร์โดยตรงในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011  และในช่วงต้นเดือนมิถุนายนก็ได้รับการยอมรับ พร้อมด้วยการทำข้อตกลงกับเดนเซล วอชิงตัน นี่จึงป็นการร่วมงานครั้งแรกของเซเม็กคิสกับวอชิงตันสำหรับการทำภาพยนตร์

การตอบรับ

ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก ได้รับคำวิจารณ์ส่วนใหญ่ในเชิงบวก ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับคะแนนเห็นชอบที่ 77 เปอร์เซ็นต์ โดยอิงจากนักวิจารณ์ 168 คนในเว็บไซต์รอทเทนโทเมโท เว็บไซต์ดังกล่าวมีมติเป็นเอกฉันท์คือ "โรเบิร์ต เซเม็กคิส ได้สร้างชัยชนะด้วยการหวนกลับมาทำภาพยนตร์ไลฟ์แอ็คชั่นเรื่อง ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก การศึกษาตัวละครเป็นสิ่งที่เร้าใจและน่าขบคิดด้วยการแสดงที่น่าสนใจจากเดนเซล วอชิงตัน" ส่วนเว็บไซต์เมตาคริติกให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ที่คะแนนเฉลี่ย 76 เปอร์เซ็นต์ โดยอิงจากความเห็นของนักวิจารณ์ 36 คน
สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ)

ชาติภูมิ

สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ มีนามเดิมว่า ช่วง สุดประเสริฐเกิดเมื่อวันพุธที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2468 ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 10 ปีฉลู บ้านเลขที่ 32 ตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ โยมบิดาและโยมมารดาชื่อนายมิ่งและนางสำเภา สุดประเสริฐ

อุปสมบท

บรรพชาเมื่ออายุได้ 14 ปี จึงได้บรรพชาเมื่อวันจันทร์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ณ วัดสังฆราชา เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร โดยมีพระครูศีลาภิรัต (ทอง) วัดลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร เป็นอุปัชฌาย์
อุปสมบทเมื่อวันศุกร์ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 6 ปีระกา ณ พัทธสีมาวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร พระครูบริหารบรมธาตุ (ป่วน เกสโร) วัดนางชี 
เป็นพระอุปัชฌาย์ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระครูสมณธรรมสมาทาน เป็นกรรมวาจาจารย์ ได้รับฉายานามว่า “วรปุญฺโญ”
จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง

จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง (John Charles Bowring, 24 มีนาคม 1821 – 20 มิถุนายน 1893) เป็นนักธุรกิจชาวฮ่องกงหุ้นส่วนในบริษัท จาร์ดีนแมธิสันแอนด์โคและนักธรรมชาติวิทยามือสมัครเล่นที่กระตือรือร้นและ JP สำหรับเขตเดวอน

จุดกำเนิด

เขาเป็นลูกชายคนโตของเซอร์ จอห์น เบาว์ริง  (1792-1872) แห่ง เอ็กซิเตอร์ เดวอน ข้าหลวงแห่งเกาะฮ่องกง (ในสมัยที่ฮ่องกงยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ) และร่วมเดินทางไปกับเขาด้วย เขาเป็นพี่ชายของ เลวิน เบนท์แฮม เบาว์ริง และ เอ็ดการ์ อัลเฟร็ด เบาว์ริง

อาชีพ

เบาว์ริงเป็นนักพฤกษศาสตร์และนักจิตวิทยา (โดยเฉพาะผู้รวบรวมแมลง; ผู้ศึกษาเรื่องราวของแมลงปีกแข็ง) ตลอดการเดินทางของเขากับพ่อของเขาเซอร์ จอห์น เบาว์ริง เขาศึกษา จดบันทึก เก็บพืชและแมลงที่หายากเมื่อมีโอกาสด้วยตัวเอง ในปี ค.ศ. 1852 เบาว์ริงนำ เฟิร์น มอสส์ และพืชดอกจากฮ่องกงกลับไปอังกฤษ

มรดก

เขายกของสะสมขนาดใหญ่ให้กับ บริติชมิวเซียม
กิ้งก่าสองชนิด,Hemidactylus bowringii และ Lygosoma bowringii ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง หรือพ่อของเขา เซอร์ จอห์น เบาว์ริง
ถงหลี่

ถงหลี่ (อังกฤษ: Tongli, Tong-Li;จีน: 同里; พินอิน: Tónglǐ) เป็นหมู่บ้านโบราณเล็ก ๆ ในเขตอู๋เจียง (อังกฤษ: Wujiang District; จีนตัวย่อ: 吴江区) ตั้งอยู่ชานเมืองซูโจว ห่างจากซูโจวเพียง 28 กิโลเมตร หรือประมาณครึ่งชั่วโมง ห่างจากเซี่ยงไฮ้ 90 กิโลเมตร และห่างจากโจวจวงเพียง 18 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 63 ตารางกิโลเมตร มีชื่อเสียงในด้านลำคลองเช่นเดียวกับซูโจวและโจวจวง เมืองโบราณแห่งนี้จึงได้รับฉายาว่า เวนิสน้อยแห่งตะวันออก (东方小威尼斯)  ซึ่งมีอดีตย้อนหลังไปมากกว่า 1,000 ปี 
ถงหลี่ล้อมรอบด้วยน้ำทั้ง 4 ด้าน แบ่งพื้นที่ออกเป็น 7 เกาะด้วยลำคลอง 15 สายที่ผ่านกลาง ทำให้ตึกรามบ้านเรือนเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ริมสายน้ำ อีกทั้งมีสะพานเป็นจำนวนมากถึง 49 แห่ง
สะพานที่เก่าแก่ที่สุดคือ สะพาน Siben (Reflecting Origin Bridge) สร้างในสมัยราชวงศ์ซ่ง (ปี ค.ศ. 960-1279) ส่วนสะพานที่มีขนาดเล็กที่สุดคือ สะพาน Dubu (Single Step Bridge) ซึ่งมีความยาวเพียง 1.5 เมตร และกว้างไม่เกิน 1เมตรเท่านั้น
ในอดีตตั้งแต่ยุคซ่งใต้ (ปี ค.ศ.1244) จนถึงปลายสมัยราชวงศ์ชิง (ต้นศตวรรษที่ 20) ถงหลี่มีจอหงวน (状元 หรือ ผู้ที่สอบเข้ารับราชการได้เป็นอันดับหนึ่งของประเทศ) 1 คน จิ้นซื่อ (进士 หรือ ผู้สอบเข้ารับราชการได้ขั้นสูงจนมีสิทธิ์เข้าสอบรอบสุดท้ายที่ฮ่องเต้จัดสอบ) 42 คน และ จู่เหริน (举人 หรือ ผู้สอบเข้ารับราชการผ่านจนมีสิทธิ์เข้าสอบคัดเลือกในระดับมณฑลต่อ) 93 คน

สวนทุ่ยซือ

สวนทุ่ยซือ (Retreat & Reflection Garden; 退思园) เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญที่สุดของถงหลี่ สร้างขึ้นในสมัยของฮ่องเต้กวงสู้ ช่วงปี ค.ศ.1885-1887 ซึ่งเป็นปลายยุคราชวงศ์ชิง เดิมเจ้าของสวนนี้เป็นขุนนาง ชื่อ เหรินหลานเซิง (อังกฤษ: Ren Lansheng; จีนตัวย่อ: 任兰生) โดยมีหยวนหลง (อังกฤษ: Yuanlong; จีนตัวย่อ: 袁龙) เป็นผู้ออกแบบสวนแห่งนี้
ในปี ค.ศ. 2001 สวนทุ่ยซือได้รับการบันทึกให้เป็นมรดกโลก (World Heritage Site) โดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO)

เกาะโหลซิ่งโจว

โหลซิ่งโจว (Luoxing Zhou; 罗星洲) เป็นเกาะขนาดเล็กประมาณ 4 ตารางกิโลเมตรทางทิศตะวันออกของทะเลสาบถงหลี่ที่มีทั้งศาสนสถานของพุทธศาสนา เต๋า และขงจื้ออยู่รวมกัน เป็นสถานที่อีกแห่งหนึ่งของถงหลี่ที่มีทัศนียภาพสวยงาม ในช่วงเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ ประชาชนมักไปเพื่อตีระฆังและสวดมนต์กัน

หอไข่มุก

หอไข่มุก (Pearl Tower) ไม่ใช่หอจริงแต่เป็นหอจำลองที่ทำจากไข่มุก และเป็นชื่อของภาพยนตร์ชื่อดังในอดีต ที่เป็นเรื่องราวและตำนานของฟางชิน (Fangqin) และเฉินซุ่ย (Chen cui’e) ลูกพี่ลูกน้องของเขา ฟางชินเกิดในตระกูลร่ำรวยแต่เนื่องจากบิดาของเขาถูกศาลสั่งเนรเทศ ฟางชินจึงตกต่ำและยากจนลงจนต้องร้องขอความช่วยเหลือจากป้าของเขา แต่กลับโดนปฏิเสธและยังดูถูกด้วย ต่อมาืเฉินซุ่ย ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือโดยการให้หอไข่มุก ซึ่งเป็นสมบัติชิ้นสำคัญของตระกูลแก่ฟางชินเพื่อให้เขาได้มีโอกาสศึกษาเล่าเรียนต่อ สามปีต่อมาฟางชินสามารถสอบเข้ารับราชการได้เป็นอันดับหนึ่งของประเทศ หรือที่เรียกว่าจ้วงหยวน (Zhuangyuan; 状元) สำเร็จ เขากลับมาที่บ้านเกิดและปลอมตัวเป็นพระในนิกายเต๋าร้องเพลงเสียดสีเยาะเย้ยป้าที่ไร้ความปรานีต่อเขาในอดีต และ็ได้แต่งงานกับเฉินซุ่ยในที่สุด

สามสะพาน

สะพานที่มีชื่อเสียงที่สุดในถงหลี่ คือ สามสะพาน หรือซานเฉียว (อังกฤษ: Tree Bridges; จีนตัวย่อ: 三桥) ประกอบด้วย สะพานไท่ผิง หรือสะพานสันติสุข (Taiping; 太平桥) สะพานจี่ลี่ หรือสะพานโชคดี (Jili; 吉利桥) และสะพานฉางชิ่ง หรือสะพานฉลองนิรันดร์ (Changqing; 长庆桥) ซึ่งชื่อสะพานทั้งสามเป็นชื่อที่บ่งถึงการอวยพรหรือเป็นมงคล ผู้คนมักจะมาที่สะพานทั้งสามนี้เพื่อเดินข้ามสะพานในโอกาสสำคัญ เช่น วันแต่งงาน วันเกิด เป็นต้น เพื่อเป็นสิริมงคลและความสุข
มิสเอเชีย

รูปแบบการแข่งขัน

การประกวดมิสเอเชีย กองประกวดจะคัดเลือกสาวงามผู้เข้าประกวดทั้งหมดให้เหลือเพียง 14 คนสุดท้ายที่มีศักยภาพทั้งความสวย ความสามารถ และไหวพริบดี จากนั่นกองประกวดจัดคัดเลือกรอบต่อไปให้ผ่านเข้ารอบ 9 คนสุดท้าย ผู้เข้าประกวดที่ผ่านรอบนี้จะต้องประกวดรอบชุดราตรี เพื่อเข้ารอบ 5 คนสุดท้าย หลังจากนั่นกรรมการจะคัดเลือกสาวงามท่านที่เหมาะสมแก่ตำแหน่งต่าง ๆ

เจ้าภาพในการจัดประกวด

การประกวดมิสเอเชียนั้น ส่วนใหญ่จะจัดประกวดในประเทศจีน บางปีกองประกวดอาจจะพาสาวงามไปเก็บตัวหรือพาไปประกวดที่ประเทศอื่นซึ่งจะไปประกวดที่ไหนนั้นจะขึ้นอยู่กับคำสั่งของกองประกวดในปีนั้นๆ