google/wiki40b huggingface dataset:
จังหวัดโรมโบลน

ภูมิศาสตร์

โรมโบลนตั้งอยู่กึ่งกลางของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยสามเกาะหลัก (ตาบลาส, ซีบูยัน และโรมโบลน) และ 17 เกาะเล็ก ล้อมรอบด้วยน้ำทะเลลึก อยู่ใกล้กับเกาะมัสบาเตทางทิศตะวันออก เกาะมินโดโรทางทิศตะวันตก เกาะมารินดูเค‎ทางทิศเหนือ และเกาะปาไนทางทิศใต้ อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศใต้ประมาณ 187-169 กิโลเมตร การเดินทางไปยังเกาะต่าง ๆ ต้องใช้เรือ ยกเว้นเกาะตาบลาสที่มีสนามบินในประเทศ

ภูมิประเทศ

จังหวัดมีพื้นที่ 1,533.45 กิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 5.3 ของพื้นที่เขตมีมาโรปา ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขามากถึงร้อยละ 40 ของพื้นที่จังหวัด และเป็นที่ลาดเอียงมากกว่าร้อยละ 50 ภูมิประเทศอื่น ๆ ได้แก่ เนินเขาและที่ราบแคบริมชายฝั่ง
ภูเขาส่วนใหญ่อยู่ที่ระดับความสูง 400 เมตร (1,300 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ชายฝั่งตะวันตกของเกาะตาบลาสเป็นแนวลูกคลื่น ส่วนฝั่งตะวันออกจะค่อนข้างขรุขระ พื้นที่ทางตอนใต้และตะวันตกเป็นที่ราบลูกฟูก ส่วนพื้นที่ขรุขระพบได้ทางตอนกลางของเกาะ ระดับความสูงที่สูงที่สุดอยู่ที่ 500 เมตร (1,600 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล
เกาะซีบูยันมีภูมิประเทศเป็นภูเขาป่าทึบ พื้นที่ทางตะวันตกของเกาะค่อนข้างขรุขระ ส่วนทางตะวันออกจะเป็นลูกฟูก จุดสูงสุดอยู่ที่ภูเขากีติงกีติง ซึ่งสูง 2,058 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
พื้นที่เพาะปลูกส่วนใหญ่จะอบู่บนเกาะตาบลาส (เทศบาลโอดีออนกัน, ซันอันเดรส, ลูค และซันตาเฟ) และซีบูยัน ซึ่งจะลาดเอียงเล็กน้อย พื้นที่ที่สามารถพัฒนาได้อยู่ที่ร้อยละ 13 ของพื้นที่ทั้งจังหวัด

ความหลากหลายทางชีวภาพ

โรมโบลน โดยเฉพาะบนเกาะซีบูยัน เป็นสถานที่เพียงไม่กี่แห่งของประเทศที่สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติได้รับการอนุรักษ์อย่างดี โดยมีป่าฝนที่ไม่ถูกรุกรานถึง 75% ของเกาะ และมีแม่น้ำคันตีกัสกับน้ำตก 34 แห่ง ซีบูยันเป็นที่รู้จักกันในฉายา "กาลาปากอสแห่งเอเชีย" เพราะมีพืชและสัตว์เฉพาะถิ่นจำนวนมาก บางชนิดก็เพิ่งถูกค้นพบ โดยชนิดท้องถิ่นเหล่านี้ ได้แก่ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม 9 ชนิด, กิ้งก่า 7 ชนิด, สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 2 ชนิด, นก 3 ชนิด และพืชที่มีท่อลำเลียง 112 ชนิด ชนิดที่สำคัญ อาทิ Nepenthes argentii, Nepenthes sibuyanensis, Nepenthes armin, หนูตะเภาลายซีบูยัน, หนูผีซีบูยัน, ค้างคาวผลไม้จมูกท่อฟิลิปปิน, นกหัวขวานแถบคราม และนกฮูกเหยี่ยวโรมโบลน ส่วนบนเกาะตาบลาส มีนกท้องถิ่นอย่างน้อยสองชนิดที่ถูกค้นพบ ได้แก่ นกแซงแซวตาบลาส และนกแฟนเทลตาบลาส
สเตาร์บริดจ์

กีฬา

สเตาร์บริดจ์ฟุตบอลคลับและสเตาร์บริดจ์คริกเกตคลับ ร่วมทั้ง The War Memorial Athletic Ground ใน Amblecote และสเตาร์บริดจ์รักบี้คลับ เล่นที่สเตาร์ตันพาร์กอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับสเตาร์ตัน และเรดฮิลล์วอลเลย์บอลคลับเล่นที่โรงเรียนเรดฮิลล์

ดนตรี

ระหว่าง ยุค 1980 และยุค 1990 มีสี่วงจากสเตาร์บริดจ์ ได้แก่ ไดมอนด์เฮด, ป็อปวิลอีตอิตเซลฟ์, เดอะวันเดอร์สตัฟ และเน็ดส์อะตอมิกดัสต์บิน ทั้งสี่วงเคยประสบความสำเร็จกับชาร์ตเพลง นักดนตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ ได้แก่ คลินต์ แมนเซล
การขนส่งระบบรางในประเทศพม่า

ประเทศพม่า มีระบบรางทั้งสิ้น 3,991 กิโลเมตร (2,480 ไมล์) ดำเนินการโดยการรถไฟเมียนมา ภายใต้การดูแลของกระทรวงรถไฟ
สงครามเพลง

เรื่องย่อ

เรื่องราวการแย่งชิงความเป็นใหญ่ในวงการเพลงของ 2 ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่แต่ก็ทำให้เกิดเป็นความรักระหว่าง คัมภีร์ และ เอมิกา 2 ผู้บริหารจากทั้ง 2 ค่ายสุดท้ายแล้วบทสรุปทั้งหมดจะจบลงอย่างไร
อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์

ประวัติ

อเล็กซานเดอร์ แกรห์ม เบลล์ เกิดที่เมืองเอดินบะระ แคว้นสกอตแลนด์ ประเทศอังกฤษ
ครอบครัวของเบลล์ มีความเกี่ยวพันกับทางด้านภาษาศาสตร์ว่าด้วยการออกเสียง (Elocution) โดยปู่ ลุง และพ่อของเบลล์ ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านภาษา ภายหลังต่อมาได้มีการเผยแพร่งานวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างหลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บิดาของเบลล์ (อเล็กซานเดอร์ เมลวิลล์ เบลล์) ได้ผลิตงานวิจัยสำคัญได้แก่ การประดิษฐ์ระบบการออกเสียง Visible Speech โดยเป็นการศึกษาและออกแบบระบบแสดงวิธีการออกเสียงพูดของมนุษย์ โดยใช้สัญลักษณ์ในการแทนการเคลื่อนไหว ปาก ลิ้นและลำคอ เป็นงานวิจัยซึ่งมีส่วนอย่างมากในการช่วยการพูดสำหรับบุคคลหูหนวก และต่อมาในภายหลัง เบลล์ได้นำมาปรับปรุงเพื่อช่วยเหลือผู้พิการให้สามารถอ่านริมฝีปากของผู้พูดเพื่อทำความเข้าใจกับคำพูด
แกรห์ม เบลล์ได้รับการศึกษาที่โรงเรียน Royal High School เมืองเอดินบะระ หลังจากนั้นได้เข้ารับตำแหน่งที่ Weston House Acedamy ในตำแหน่งผู้ช่วยสอนในสาขาการออกเสียงและดนตรี ที่เอลกิน ในมอเรย์ไชน์ หลังจากนั้น เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเอดินบะระ จากนั้นในปี ค.ศ. 1866 ถึงปี ค.ศ. 1867 หรือปี พ.ศ. 2409ถึงปี พ.ศ. 2410 ได้เข้าเป็นผู้บรรยายที่มหาวิทยาลัย Somersetshire เมืองบาร์ทประเทศอังกฤษ ระหว่างที่ยังอยู่ที่สกอตแลนด์ได้เบนความสนใจไปยังส่วนของงาน Acoustic เพื่อมีส่วนช่วยในความหูหนวกของมารดา
ในปี 1870 เขาได้ติดตามครอบครัวไปยังแคนาดา โดยพำนักที่เมือง Brentford, Ontargio โดยก่อนย้ายออกจาก Scottland เบลล์ได้เริ่มให้ความสนใจกับโทรศัพท์ และในแคนนาดา ได้ให้ความสนใจกับอุปกรณ์การสื่อสารอย่างต่อเนื่อง โดยได้พัฒนาเปียโน ซึ่งสามารถส่งเสียงดนตรี ผ่านสัญญาณไฟฟ้าได้สำเร็จ  และปี 1882 เขาโอนสัญชาติเป็นอเมริกัน

การประกาศสิทธิบัตรโทรศัพท์

เบลล์ได้จดสิทธิบัตรโทรศัพท์เป็นสิทธิของตนในสหรัฐอเมริกา วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1876 และเป็นเหตุอันน่าบังเอิญเหลือเกินที่ได้มีการจดสิทธิบัตร โดย เอลิช่า เกรย์ (Elisha Gray) ในวันเดียวกัน โดยเป็นการจดสิทธิบัตรภายหลังจากเบลล์เป็นเวลา 2 ชั่วโมง
เครื่องส่งสัญญาณของเกรย์ถูกออกแบบโดยใช้อุปกรณ์แบบเก่า ซึ่งถูกเรียกว่า lovers telephone โดยมีวงจรสองวงจรถูกเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน

เครื่องตรวจจับโลหะ

เบลได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องตรวจจับโลหะในปี 1881 อุปกรณ์ชนิดนี้ได้ถูกประดิษฐ์ขึ้นอย่างรีบร้อนเพื่อใช้ในการค้นหาปลอกกระสุนในร่างของประธานาธิบดี เจมส์ กาลฟิลด์ อุปกรณ์ชนิดนี้สามารถทำงานได้ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถค้นพบปลอกกระสุนได้ก็ตาม

การทดลองอากาศยาน

เบลล์ได้ให้ความสนใจทางด้านอากาศยานและเป็นผู้สนับสนุนในงานวิจัยทางด้านนี้ ผ่านทางสมาคม Aerial Experiment โดยเป็นสมาคมซึ่งจัดตั้งที่ Baddeck, Nova Scotia เมื่อเดือนตุลาคม 1907 จากการแนะนำของนาง มาเบล เบลล์ ผู้เป็นภรรยาของเบลล์เอง รวมถึงการสนับสนุนทางด้านการเงิน โดยการนำของตัวเบลล์เอง ร่วมกับสมาชิก 4 คน ได้แก่ American Glenn H. Curtiss เจ้าของบริษัทผลิตมอเตอร์ไซค์ ซึ่งภายหลังได้รับรางวัล Scientific American Trophy จากรางวัลการบินมากกว่า 1 กิโลเมตรครั้งแรก และภายหลังเป็นเจ้าของบริษัทผลิตเครื่องบิน F.W. (Casey) Baldwin , J.A.D. McCurdy; and Lieutenant Thomas Selfridge ผู้สังเกตการณ์จากรัฐบาล ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ประดิษฐ์ aileron หรืออุปกรณ์หลักส่วนหนึ่งของเครื่องบินในปัจจุบัน

หน่วยวัดเสียงเบลและเดซิเบล

เบล เป็นหน่วยวัดซึ่งใช้ชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่อเล็กซานเดอร์ แกรห์ม เบลล์ โดยหน่วยวัดนี้ใช้ในการวัดความดังของความเข้มเสียง หรือ ระดับพลังงานของเสียง โดย เดซิเบล เป็นหน่วยวัดซึ่งเทียบระดับพลังงานของเสียงในระดับของกำลังกับเสียงเบาที่สุดที่มนุษย์ได้ยิน
ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน

แหล่งกำเนิด

ประวัติศาสตร์เริ่มต้นของกลุ่มชนที่พูดภาษาออสโตรนีเซียนย้อนกลับไปเมื่อครั้งยังเป็นภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม จุดเริ่มต้นของภาษานี้อยู่ในไต้หวัน เพราะบนเกาะนี้มีความแตกต่างของภาษาตระกูลนี้มาก โดยมีถึง 9 จากทั้งหมด 10 สาขา  ทั้งนี้นักภาษาศาสตร์ถือว่า จุดกำเนิดของภาษาจะอยู่ในที่ ๆ มีความแตกต่างของภาษากลุ่มนั้น ๆ มาก 
การศึกษาจุดเริ่มต้นของกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนโดยใช้หลักฐานทางพันธุศาสตร์พบว่าจุดกำเนิดนั้นน่าจะอยู่ในผืนแผ่นดินของทวีปเอเชีย หลักฐานทางโบราณคดีระบุว่า ผู้พูดภาษานี้อพยพไปจากจีนตอนใต้ ไปสู่ไต้หวันเมื่อราว 8,000 ปีมาแล้ว จากนั้นจึงอพยพออกทางเรือไปยังหมู่เกาะต่าง ๆ เมื่อราว 6,000 ปีมาแล้ว กระนั้นก็ตาม ยังมีช่องว่างในช่วงเวลาดังกล่าวอยู่เพราะนักภาษาศาสตร์พบว่าข้อมูลเกี่ยวกับภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิมยุติแค่ชายฝั่งตะวันตกของไต้หวัน แต่ไม่มีความเชื่อมโยงกับภาษาบนแผ่นดินใหญ่ยกเว้นภาษากลุ่มจาม แต่ก็มีหลักฐานว่าเป็นภาษาของผู้อพยพเข้าไปใหม่

ความสัมพันธ์กับระยะทาง

ได้มีการศึกษาเพื่อเชื่อมโยงตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนเข้ากับภาษาตระกูลอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สมมติฐานที่ดูสอดคล้องที่สุดคือสมมติฐานออสโตร-ไท ซึ่งเชื่อมโยงตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนเข้ากับตระกูลภาษาขร้า-ไท Roger Blench (2004)  เสนอว่าตระกูลภาษาขร้า-ไทอาจเป็นสาขาของภาษากลุ่มบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์ แต่ยังไม่ได้รับการสนับสนุนจากนักภาษาศาสตร์มากนัก
นอกจากนี้ยังมีข้อเสนอว่าภาษาญี่ปุ่นอาจมีความเกี่ยวพันกับภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน โดยได้รับอิทธิพลจากภาษาตระกูลนี้ โดยผู้ที่เสนอทฤษฎีนี้กล่าวว่าภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนเคยครอบคลุมทางเหนือของเกาะฟอร์โมซา (ทางตะวันตกของญี่ปุ่น เช่นหมู่เกาะริวกิว และคิวชู) เช่นเดียวกับทางใต้ ไม่มีหลักฐานทางพันธุศาสตร์แสดงถึงความเกี่ยวพันระหว่างผู้พูดภาษาญี่ปุ่นกับผู้พูดภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน เว้นแต่จะมีการติดต่อในยุคก่อนประวัติศาสตร์ระหว่างผู้พูดภาษาญี่ปุ่นโบราณกับผู้พูดภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม ซึ่งน่าจะเป็นการติดต่อสัมพันธ์กันธรรมดาที่ไม่มีผลต่อการหลอมรวมทางวัฒนธรรม การวิเคราะห์ทางพันธุศาสตร์ของชาวริวกิว เทียบกับชาวญี่ปุ่นและชาวพื้นเมืองของไต้หวัน พบว่าใกล้เคียงกับชาวญี่ปุ่นมากกว่า ดังนั้น หากจะมีการเกี่ยวข้องกันจริง จะต้องเกิดในจีนแผ่นดินใหญ่ก่อนที่ผู้พูดภาษาออสโตรนีเซียนจะอพยพไปไต้หวัน และผู้พูดภาษาญี่ปุ่นจะอพยพไปญี่ปุ่น

ภาษาหลัก

ภาษาในตระกูลนี้ที่มีผู้พูดมากกว่า 4 ล้านคนได้แก่ ภาษาชวา ภาษามลายู ภาษาซุนดา ภาษาตากาล็อก ภาษาเซบัวโน ภาษามาลากาซี ภาษามาดูรา ภาษาอีโลกาโน ภาษาฮิลิกายนอน ภาษามินังกาเบา ภาษาบาตัก ภาษาบิโกล ภาษาบันจาร์ ภาษาบาหลี
ภาษาในกลุ่มนี้ที่เป็นภาษาราชการได้แก่ ภาษาอินโดนีเซีย (ประเทศอินโดนีเซีย) ภาษาตากาล็อก (หรือภาษาฟิลิปิโน ประเทศฟิลิปปินส์) ภาษามลายู (มาเลเซีย สิงคโปร์ บรูไน) ภาษามาลากาซี (มาดากัสการ์) ภาษาเตตุม (ติมอร์-เลสเต) ภาษาฟิจิ (ฟิจิ) ภาษาซามัว (ซามัว) ภาษาตาฮีตี (เฟรนช์โปลินีเซีย) ภาษาตองงา (ตองงา) ภาษากิลเบิร์ต (คิริบาส) ภาษามาวรี (นิวซีแลนด์) ภาษาชามอร์โร (กวมและหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา) ภาษามาร์แชลล์ (หมู่เกาะมาร์แชลล์) ภาษานาอูรู (นาอูรู) ภาษาฮาวาย (รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา)
โดนต์วอนนาโนว์

การประพันธ์เพลง

"โดนต์วอนนาโนว์" แต่งด้วยคีย์อีไมเนอร์ในจังหวะเวลาปกติ มีเทมโปแบบชัฟฟลิง ความเร็ว 100 จังหวะต่อนาที เพลงมีลำดับคอร์ดดังนี้ CMaj7 – D6 – Em7 – Bm/E เสียงของเลอวีนมีช่วงตั้งแต่ D₄ ถึง C₆

การตอบรับ

ไมก์ วอส จากไอโดเลเตอร์ กล่าวว่า "ไม่มีอะไรน่าอวดหรือเกินตัวเกี่ยวกับเพลงฉบับสมบูรณ์นี้ ความจริงแล้ว นี่เป็นกรณีที่เรียกว่า น้อยกว่าคือมากกว่า" [โดนต์วอนนาโนว์] เพิ่มความสดชื่นในเสียงดนตรีของมารูนไฟฟ์ และเน้นย้ำดนตรีวนซ้ำในเพลง แต่รับประกันความดังของเพลงให้แก่วงในระหว่างการทำเพลง ท่อนของเคนดริกรู้สึกว่าเพิ่มเข้ามาภายหลัง แต่หากไม่คิดถึงตรงนั้น ก็หาจุดบกพร่องยาก" ฮอลล์ คีเฟอร์ จากเว็บไซต์วัลเชอร์ กล่าวว่า "มันจะเป็นเพลงประกอบโฆษณารถยนต์ โฆษณาของบริษัททาร์เกตทุกเรื่อง และเป็นเพลงที่ใช้ฟังขณะเมาที่คุณดิ้นรนหาฟังในสามเดือนถัดไป" และกล่าวต่อไปว่า "โดนต์วอนนาโนว์มีเสียงดนตรีโดดเด่นที่ฟังเหมือนไม่ใช่มารูนไฟฟ์ พวกเขาใส่ความเย็นสบาย กระฉับกระเฉง สนุกสนาน และชวนเต้นรำเพื่อลดความเจ็บปวดหลังสูญเสียความสัมพันธ์ที่คุณเคยมี"

มิวสิกวิดีโอ

ในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2016 มิวสิกวิดีโอเพลงฉบับไม่มีท่อนแร็ปของเคนดริก ลามาร์ ออกเผยแพร่ครั้งแรก วิดีโอกำกับโดบเดวิด ดอบคิน (ผู้เคยกำกับมิวสิกวิดีโอเพลง "ชูการ์") ฉายครั้งแรกในรายการเดอะทูเดย์โชว์ วิดีโอเผยแพร่ทางยูทูบในวันเดียวกันนั้นเอง วิดีโอล้อเลียนเกมความเป็นจริงเสริม โปเกมอน โก ในวิดีโอ แอดัม เลอวีนแต่งกายเป็นแมลงตัวหนึ่ง อกหักจากแมลงอีกตัวหนึ่งที่แสดงโดยแซราห์ ซิลเวอร์แมน อะแมนดา เซอร์นี แชคิล โอนีล เอด เฮลมส์ และวินซ์ วอห์น ปรากฏในวิดีโอด้วย
จิตติ ติงศภัทิย์

ประวัติ

จิตติเกิดที่อำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนคร บิดาชื่อ ทองจีน ติงศภัทิย์ มารดาชื่อละม้าย ติงศภัทิย์ มีน้องสาวชื่อ สำเนียง
บิดาของจิตติเสียชีวิตไปตั้งแต่จิตติอายุได้เพียง 4 ขวบ มารดาได้เริ่มสอนหนังสือให้ตั้งแต่ก่อนเข้าโรงเรียน จากนั้น ได้รับการศึกษาจากโรงเรียนครูเชย

ทัศนคติในเชิงคุณธรรม

ศาสตราจารย์จิตติ ติงศภัทิย์ ได้เคยกล่าววลีอมตะไว้ว่า “ นักกฎหมายต้องมีความบริสุทธิ์ และมี ความยุติธรรมเป็นเป้าหมาย” ท่านเป็นผู้ริเริ่มการเรียนการสอนวิชาหลักวิชาชีพนักกฎหมาย ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และในเรื่องการใช้หลักรัฐศาสตร์หรือนิติศาสตร์ในการปกครองบ้านเมืองและตัดสินคดีนั้น โดยท่านได้เคยกล่าวไว้ว่า “ก่อนที่จะออกกฎหมายผู้ตรากฎหมายต้องดูข้อ เท็จจริงแวดล้อมของสังคมซึ่งก็ต้องใช้หลักรัฐศาสตร์ในการพิจารณาเพื่อให้ กฎหมายเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพสามารถแก้ปัญหาของสังคมได้ แต่เมื่อกฎหมายมีผลใช้บังคับแล้วการวินิจฉัยตัดสินคดีก็ต้องใช้กฎหมายคือ ใช้หลักนิติศาสตร์เป็น justice under law จะมาใช้หลักรัฐศาสตร์ในการตัดสินคดีไม่ได้”
ปรีดา กรรณสูต

การทำงาน

ปรีดา กรรณสูต หรือที่รู้จักกันในนาม ดร.ปรีดา กรรณสูต เริ่มเข้ารับราชการครั้งแรกในกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จนได้รับตำแหน่งอธิบดีกรมประมงในปี พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2514 และเข้ามารับตำแหน่งปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ก่อนจะได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 ต่อจากอินทรีย์ จันทรสถิตย์ และพ้นจากตำแหน่งเมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2521 และได้ย้ายไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ในสมัยรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และพ้นจากตำแหน่งเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 เพื่อไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ปรีดา กรรณสูต เคยร่วมก่อตั้งพรรคการเมือง ร่วมกับพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในปี พ.ศ. 2525 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคชาติประชาธิปไตย

ครอบครัว

ปรีดา กรรณสูต สมรสกับหม่อมราชวงศ์เติมแสงไข รพีพัฒน์ ธิดาของหม่อมเจ้าไขแสงรพี รพีพัฒน์ (พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์กับหม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา) กับหม่อมเจ้าเริงจิตร์แจรง อาภากร (พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์กับหม่อมกิม อาภากร ณ อยุธยา) มีบุตรสี่คน คือ รุจน์, จรัลธาดา, แสงสูรย์ และดาลัต กรรณสูต

ถึงแก่กรรม

ปรีดา กรรณสูต ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2551 โดยได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม และ ฉัตรเบญจาประกอบศพ (ลงโกศจริง) และได้มีพิธีพระราชทานเพลิงศพใน วันจันทร์ ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดฯ ให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ ในการพระราชทานเพลิงศพ
ทอม บอมบาดิล

ทอม บอมบาดิล เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1954-1955 นอกจากนี้ยังเป็นตัวเอกในหนังสือ การผจญภัยของทอม บอมบาดิล ซึ่งเป็นงานกวีนิพนธ์ชิ้นหนึ่งของโทลคีน ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ.1962

ในวรรณกรรม

ทอม บอมบาดิล ปรากฏใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน เขามีภรรยาชื่อ โกลด์เบอร์รี่ ธิดาแห่งสายน้ำ ซึ่งได้พบกับโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และเพื่อนฮอบบิทในป่าดึกดำบรรพ์ ได้ช่วยพวกเขาเอาไว้จากผู้เฒ่าหลิว เมื่อโฟรโดสวมแหวนเอก ทอมก็ยังมองเห็นเขาอยู่ แต่เมื่อทอมสวมแหวนบ้างปรากฏว่า แหวนไม่สามารถส่งผลอะไรต่อทอมเลย พวกฮอบบิทพักที่บ้านของทอมสองคืนจึงเดินทางจากไป แต่พวกเขาถูกปีศาจจับตัวไว้อีกระหว่างเดินทางผ่านเขาสุสาน ต้องเรียกให้ทอมมาช่วยไว้อีกครั้ง ทอมเดินทางไปส่งพวกฮอบบิทจนถึงชายอาณาเขตป่าดึกดำบรรพ์ และชี้ทางให้พวกเขาเดินทางต่อจนถึงเมืองบรี
เรื่องของ ทอม บอมบาดิล ถูกตัดออกไปทั้งใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฉบับปี 1978 ของราล์ฟ บัคชิ และจาก ภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของปีเตอร์ แจ็คสัน ผู้เขียนบทของทั้งสองเรื่องมีความเห็นเหมือนกันว่า เรื่องของทอม บอมบาดิล แทบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลัก

ชื่ออื่นๆ

พวกเอลฟ์เรียกทอมในภาษาซินดารินว่า ยาร์ไวน์ เบน-อดาร์ (Iarwain Ben-adar) หมายถึง แก่ที่สุดและปราศจากบิดา พวกคนแคระเรียกเขาว่า ฟอร์น (Forn) (มาจากคำในภาษาสแกนดิเนเวียน หมายถึง โบราณ) ส่วนพวกมนุษย์เรียกว่า โอรัลด์ (Orald) ซึ่งหมายถึง แก่ที่สุด แกนดัล์ฟเคยพูดถึงทอมว่า เป็น "ผู้อาวุโสที่สุดในบรรดาสรรพชีวิตบนโลกนี้"

ทอม บอมบาดิล คือใคร

ไม่มีงานเขียนชิ้นใดของโทลคีนพูดถึงชาติพันธุ์ของทอมว่าเขาคือใคร เขาไม่ใช่มนุษย์ ไม่ใช่คนแคระ ไม่ใช่ฮอบบิท และยังไม่ใช่เอลฟ์ จากคำพูดของทอม บอมบาดิล เอง บอกว่า เขาเป็น "คนที่แก่ที่สุดในโลก" และ "เป็นนายเหนือทุกอย่าง" (เห็นชัดจากแหวนเอกไม่มีอำนาจเหนือเขา) ทอมยังบอกอีกว่า เขาได้เห็น "สายฝนหยดแรกตกลงบนโลก และต้นไม้ต้นแรกงอกขึ้นมา" เขายังเคย "อยู่ในความมืดใต้แสงดาวเมื่อครั้งโลกยังไม่รู้จักความกลัว ก่อนที่เจ้าแห่งความมืดจะมาจากโลกภายนอก"
บางทฤษฎีคิดว่าทอมน่าจะเป็นหนึ่งในเหล่าไอนัวร์ คือจิตวิญญาณหรือปวงเทพผู้สร้างโลกอาร์ดา ซึ่งอยู่บนโลกนี้ "ก่อนที่เจ้าแห่งความมืดจะมาจากโลกภายนอก" บ้างก็ว่าเขาเป็น เอรู อิลูวาทาร์ (หรือ "พระผู้เป็นหนึ่ง" ตามที่เรียกในหนังสือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์) พระผู้เป็นเจ้าสูงสุดของโลกในจินตนิยายแห่งนั้น เมื่อมีผู้อ่านเขียนไปถามว่า ทอมคือ พระผู้เป็นหนึ่ง ใช่หรือไม่ โทลคีนตอบแค่ว่า ไม่ใช่
โทลคีนไม่เคยอธิบายเรื่องของทอม บอมบาดิล ให้ชัดเจนมากไปกว่าที่เป็นอยู่ นอกจากเรื่องของทอม บอมบาดิล ก็ยังมีความลับเกี่ยวกับการหายตัวไปของพวกเอนท์ไวฟ์ หรือสิ่งมีชีวิตลี้ลับในมอเรียที่มีอายุเก่าแก่ยิ่งกว่าเซารอน ในจดหมายฉบับหนึ่งของโทลคีน เขาเคยบอกว่า มีบางสิ่งบางอย่างที่ยังคงเป็นความลับ เป็นเรื่องที่ไม่กระจ่างแม้แต่กับตัวผู้เขียนเอง และนั่นเป็นส่วนที่ดีที่สุดของแฟนตาซี
พระยาศรีวิสารวาจา (เทียนเลี้ยง ฮุนตระกูล)

การทำงาน

พระยาศรีวิสารวาจา มีบทบาทในทางการเมืองเป็นสมาชิกและเป็น ส.ส. สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ 
บทบาทในทางวิชาการดำรงตำแหน่งเป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2507
เอเรียล 3

เอเรียล 3 (อังกฤษ: Ariel 3) เป็นดาวเทียมจำลองดวงแรกที่ออกแบบและสร้างโดยสหราชอาณาจักร ขึ้นสู่อวกาศจากฐานทัพอากาศแวนเดนเบิร์กเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1967 โดยใช้ยานสอดแนม เอเรียล 3 มีรอบโคจรหนึ่งรอบประมาณ 95 นาที โดยมีระยะโคจรไกลจากโลกที่สุด 608 กิโลเมตร และระยะใกล้ที่สุด 497 กิโลเมตร หมุนรอบตัวเองด้วยความเร็ว 31 รอบต่อนาทีในช่วงแรกเพื่อรักษาสมดุล แต่ขณะเมื่อออกจากวงโคจรดาวเทียมหมุนรอบตัวเองประมาณ 1 รอบต่อนาทีเท่านั้น
เอเรียล 3 นำเครื่องมือวัดขึ้นไปด้วย 5 ชิ้น เพื่อตรวจสอบสภาพภูมิอากาศของโลก พร้อมกันกับตรวจสอบ "สัญญาณรบกวนจากผิวโลก" เช่นพายุขนาดใหญ่ หรือคลื่นวิทยุแปลกประหลาดในดาราจักร ข้อมูลจากการตรวจวัดเก็บบันทึกไว้บนยานด้วยเครื่องบันทึกเทป แล้วจึงส่งต่อมายังผู้สังเกตการณ์บนโลกในภายหลัง วันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1967 เครื่องบันทึกเทปบนเอเรียล 3 ไม่สามารถใช้การได้ ทำให้ผู้สังเกตการณ์ต้องอยู่ปฏิบัติงานตลอดเวลาเพื่อคอยรับข้อมูล เอเรียล 3 ประสบปัญหาระบบจ่ายไฟอย่างรุนแรงเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1968 ทำให้ดาวเทียมสามารถทำงานได้เฉพาะเวลากลางวันเท่านั้น ดาวเทียมปิดตัวลงอย่างถาวรเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1969 แต่ยังคงค้างอยู่ในวงโคจรจนกระทั่งวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1970 จึงตกลงมาสู่ชั้นบรรยากาศของโลก
อินเทล คอร์

อินเทล คอร์ (Intel Core) เป็นชื่อแบรนด์ของซีพียู สถาปัตยกรรมประมวลผล แบบ x86 ของบริษัทอินเทล

เป้าหมายการจำหน่าย

โดยเน้นกลุ่มเป้าหมายที่คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลราคากลางถึงราคาสูง สำหรับซีพียูชนิดนี้ในตลาดเซิร์ฟเวอร์วางขายภายใต้ชื่อซีออน
เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟ

รูปแบบการเล่น

แนวยิงมุมมองบุคคลที่1 ซึ่งจะมี 2ฝั่ง คือ ผู้ต่อต้านผู้ก่อการร้าย กับ ผู้ก่อการร้าย จะมีรูปแบบการเล่นมีโหมดแตกต่างกันออกไป  1.แคสชวล 2.เดทแมตซ์ 3.ทำลายล้าง 4.คลาสสิค 5.แข่งขัน ทุกโหมดนั้น 
จะมีระบบสุ่มของให้กับผู้เล่นอีกด้วย

การแข่งขัน

Fnatic ทีมจากประเทศสวีเดน ชนะเลิศในการแข่งขันดรีมแฮกสตีลซีรีส์ เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟ แชมเปียนชิป ในเดือนธันวาคม 2013 โดยมีเงินรางวัลรวมในการแข่งขันทั้งหมด 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ, Virtus.Pro ชนะเลิศในการแข่งขัน EMS One Katowice 2014 แชมเปียนชิป โดยมีเงินรางวัลรวมในการแข่งขันทั้งหมด 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ,        Ninjas in Pyjamas ชนะเลิศในการแข่งขัน ESL One Cologne 2014 ทัวร์นาเมนต์ ในปี 2014 โดยมีเงินรางวัลรวมในการแข่งขันทั้งหมด 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ, ทีมสุดท้ายที่ชนะเลิศคือ   Team LDLC.com ซึ่งชนะเลิศในการแข่งขันดรีมแฮกวินเทอร์ 2014, ต่อมา การแข่งขัน ESL One ได้จัดขึ้นอีกครั้งที่ Katowice ประเทศโปแลนด์ ระหว่างวันที่ 12-15 มีนาคม ค.ศ. 2015                    โดยในวันที่ 15 มีนาคม Fnatic ชนะเลิศในการแข่งขันโดยเอาชนะทีม Ninjas in Pyjamas ทั้ง 2 แผนที่ ได้ทั้งหมดรวม 16-13
วันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2015 เคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟ ทัวร์นาเมนต์ มีเงินรวมในการแข่งขันทั้งหมด 3.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีผู้เล่นชาวสวีเดนได้รับเงินไปทั้งหมด 1.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การทดลองของคาเวนดิช

การทดลองของคาเวนดิชได้ดำเนินการในปี ค.ศ. 1797-98 โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษชื่อ เฮนรี คาเวนดิช, เป็นครั้งแรกของการทดลองการวัดแรงของความโน้มถ่วงระหว่างมวลในห้องปฏิบัติการ,  และเป็นครั้งแรกเพื่อให้ได้ค่าที่ถูกต้องสำหรับค่าคงที่โน้มถ่วงสากล  เพราะภายหลังจากการประชุมเกี่ยวกับหน่วยวัดแล้วในเรื่องการใช้ค่าคงที่โน้มถ่วงสากลไม่ปรากฏหลักฐานอย่างชัดเจนในงานของคาเวนดิชเลย แต่ผลที่ได้ถูกแสดงออกมาแต่ดั้งเดิมเป็นความถ่วงจำเพาะของโลกแทน

การทดลอง

อุปกรณ์ที่สร้างขึ้นโดยคาเวนดิชเป็นความสมดุลของแรงบิดที่สร้างขึ้นจากก้านไม้ยาวหกฟุต (1.8 เมตร) ห้อยลงมาจากเส้นลวด, ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางขนาด 2 นิ้ว (51 มม.) มีน้ำหนัก 1.61 ปอนด์ (0.73 กก.) มีตะกั่วรูปทรงกลมติดอยู่ที่ปลายแต่ละข้าง ซึ่งมีอยู่ด้วยกันสองลูกโดยลูกใหญ่กว่ามีขนาด 12 นิ้ว (300 มิลลิเมตร) น้ำหนัก 348 ปอนด์ (158 กิโลกรัม) ลูกบอลตะกั่วลูกใหญ่กว่าจะตั้งอยู่ใกล้ลูกบอลตะกั่วที่มีขนาดเล็กกว่าประมาณ 9 นิ้ว (230 มิลลิเมตร) ที่ติดตั้งอยู่ห่างออกไปและที่จัดสร้างขึ้นในสถานที่ที่มีระบบกันสะเทือนที่แยกต่างหากเป็นอิสระออกจากกัน การทดลองนั้นจะวัดการดึงดูดของความโน้มถ่วงที่มีขนาดอันเบาบางระหว่างลูกบอลตะกั่วลูกเล็กและลูกบอลอีกลูกหนึ่งที่มีขนาดใหญ่กว่า
ลูกบอลสองลูกที่มีขนาดใหญ่กว่าถูกวางอยู่ในตำแหน่งสลับกันในแต่ละด้านของแขนที่ทำจากไม้ในแนวนอนของความสมดุล
กองทัพอากาศเวเนซุเอลา

ประวัติ

ในผลพวงของการบินเครื่องบินเป็นครั้งแรกในเวเนซุเอลาเมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2455 สภาการบินที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อค้นหาเครื่องบินที่เหมาะสมสำหรับกองทัพเวเนซุเอลาในปี ค.ศ. 1913
การเกิดของ ของกองทัพอากาศเวเนซุเอลา กลับไปเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1920 เมื่อโรงเรียนการบินทหารของเวเนซุเอลาที่ถูกก่อตั้งพันเอก เดวิดโลเปซ เฮนริเก้ เป็นผู้บัญชาการคนแรก ใน มาราไก . ฐานทัพอากาศส่วนใหญ่ในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นในทศวรรษที่ ค.ศ. 1960 โดยเครื่องบินในยุคนั้นคือ de Havilland Venom, de Havilland Vampire , F-86 . และเครื่องบินทิ้งระเบิด B-25 มิตเชลล์ 70 และ 80 เห็นเพิ่มขึ้นมากในความสามารถส่วนใหญ่เป็นเพราะราคาน้ำมันสูงขึ้น กองทัพอากาศเวเนซุเอลาได้จัดหาMirage iii E V, VF-5A และ D, T-2D, OV-10A และ E, T-27 ได้รับการแนะนำ เวเนซุเอลาเป็นหนึ่งในลูกค้าที่สั่งซื้อเป็นครั้งแรกสำหรับ F-16โดยได้เข้าประจำการในปี 1983ในฐานทัพอากาศ ในฐานทัพอากาศ El Libertador ฝูงบินกลุ่มที่ 16
ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 เอฟ-16 สองลำของเวเนซูเอลามีส่วนร่วมในการพยายามรัฐประหารเวเนซูเอลาโดยทำงานให้กับฝ่ายรัฐบาล เอฟ-16เอสองลำยิงกราดใส่เป้าหมายบนพื้นดินและยิงโอวี-10 บรองโกสองลำตกด้วยเอไอเอ็ม-9 และเอที-27 ทูคาโน่หนึ่งลำตกโดยใช้ปืนเมื่อเครื่องบินของกบฏดังกล่าวได้บินเข้าโจมตีที่มั่นของกองทัพ
และต่อมาหลังประธานาธิบดีฮูโก้ ชาเวซในขณะนั้นขึ้นสู่อำนาจก็ได้ดำเนินนโยบายแข็งกร้าวกับสหรัฐและดำเนินการทวง คืนนํ้ามันในประเทศกลับมาเป็นของรัฐและพวกนายทุนรํ่ารวยในประเทศ จนในปี พ.ศ. 2549 สหรัฐอเมริกาประกาศควํ่าบาตรอาวุธทำให้เวเนซุเอลาต้องหันมาจัดหาเครื่องบินจากจีน รัสเซีย เช่น Su-30 MI-17 MI-24 K-8W Y-8 และอื่นๆอีกมากมาย
กฤตติกุล บุญลือ

ชีวิตส่วนตัว

กฤตติกุล บุญลือ เป็นบุตรของนรินทร์ บุญลือ (บิดา) และพิมพลักษณ์ บุญลือ (มารดา) นอกจากนี้ เขามีน้องชายคือร้อยตำรวจโท พัทธงค์ บุญลือ ทั้งนี้ กฤตติกุลมีความฝันอยากเป็นตำรวจตามธรณิศ ศรีสุข หรือผู้กองแคน ซึ่งเป็นตำรวจรุ่นพี่ โดยเลือกเป็นตำรวจตระเวนชายแดนหน่วยเดียวกัน ก่อนอาสาลงปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่ 3 จังหวัดภาคใต้

เสียชีวิต

วันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2551 กฤตติกุล บุญลือ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าชุดเจ้าหน้าที่ตำรวจตระเวนชายแดนชุดพลร่มพิเศษ 01 ของฐานปฏิบัติการตำรวจตระเวนชายแดน ออกลาดตระเวนที่ตำบลเขื่อนบางลาง อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา แล้วถูกกลุ่มก่อความไม่สงบซุ่มโจมตีด้วยอาก้าและเอ็ม 16 โดยมีการปะทะกันเป็นเวลากว่า 10 นาที ส่งผลให้กฤตติกุลเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ และเจ้าหน้าที่ได้รับบาดเจ็บอีก 4 นาย ขณะที่เพื่อนคนอื่นได้ส่งข้อความอวยพรวันเกิดผ่านโทรศัพท์มือถือ โดยไม่ทราบว่าเขาเสียชีวิต ตลอดจนไม่สามารถนำศพออกจากบริเวณปะทะได้ตั้งแต่ช่วงสายจรดค่ำ
ทั้งนี้ กฤตติกุลเสียชีวิตที่อำเภอบันนังสตา ซึ่งเป็นอำเภอเดียวกับที่ธรณิศ ศรีสุข และสมเพียร เอกสมญา เสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ ส่งผลให้สถานที่ดังกล่าวได้รับการขนานนามว่าเป็นสมรภูมิของวีรบุรุษสีกากีในสมัยนั้น

ปฏิกิริยาตอบรับ

มีผู้ติดตามอ่านไดอารีออนไลน์ของกฤตติกุล บุญลือ เป็นจำนวนมาก โดยมีผู้คนเก็บไดอารีหน้าสุดท้ายไว้เป็นอนุสรณ์มากกว่า 140,000 คลิก นับเป็นสถิติมากที่สุดในเว็บไดอารีอิส (Diaryis) รวมทั้งเชื่อว่าสูงสุดในบรรดาเว็บประเภทไดอารีทั้งหมด
ส่วนร้อยตำรวจตรี เร๊าะมัน หะนิแร เพื่อนร่วมรุ่นจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ รู้สึกเสียใจมากเมื่อทราบข่าวการเสียชีวิต เขากล่าวถึงกฤตติกุลว่าเป็นคนนิสัยดี และเป็นที่รักของเพื่อนฝูง

ผลที่ตามมา

ในเบื้องต้น กฤตติกุลได้รับการคาดปูนบำเหน็จความชอบ 9 ขั้น แต่เนื่องด้วยเขาปฏิบัติหน้าที่เป็นรอบปีงบประมาณเกินกว่า 6 เดือน จึงได้รับการเลื่อนขั้นรวม 10 ขั้น และได้รับยศพันตำรวจตรี
เรื่องราวของเขาได้รับการถ่ายทอดเป็นละครเทิดพระเกียรติชุดปิดทองหลังพระ ตอนความฝันอันสูงสุด (ศรราม เทพพิทักษ์ รับบทเป็นกฤตติกุล บุญลือ และวันชนะ สวัสดี รับบทเป็นธรณิศ ศรีสุข) รวมถึงละครเทิดพระเกียรติชุดหัวใจเดียวกัน (ชินวุฒ อินทรคูสิน รับบทเป็นกฤตติกุล บุญลือ และศุภกรณ์ กิจสุวรรณ รับบทเป็นธรณิศ ศรีสุข)
ส่วนในปี พ.ศ. 2559 ทางสำนักงานตำรวจแห่งชาติสามารถจับคนร้ายที่สังหารกฤตติกุล บุญลือ โดยเชื่อว่าสามารถจับกุมได้เกือบทั้งหมด