กอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์

รัชสมัยของพระเจ้าคานุตมหาราช

ก็อดวินเป็นบุตรชาวของวุล์ฟน็อธ ซิล์ด เธจ์นแห่งซัสเซ็กซ์ บุตรชายของเอเธลเมียร์ผู้ล่ำสัน ทายาทสายตรงในสายเพศชายที่มาจากพระเจ้าเอเธลเรดที่ 1 แห่งเวสเซ็กซ์ พระเชษฐาของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ในปี ค.ศ. 1009 วุล์ฟน็อธถูกกล่าวหาในอาชญากรรมไม่ทราบรายละเอียดในการชุมนุมกองเรือของพระเจ้าเอเธลเรดผู้ไม่พร้อมและหนีไปพร้อมกับเรือของกษัตริย์ยี่สิบลำ

เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์

บัลลังก์อังกฤษถูกฉกชิงไปโดยพระเจ้าคานุตในปี ค.ศ. 1016 แม้จะเป็นชาวแองโกลแซ็กซัน แต่ก็อดวินกลายเป็นคนโปรดของกษัตริย์อังกฤษชาวเดนมาร์ก พระเจ้าคานุตมหาราช ที่แต่งตั้งเขาเป็นเอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ในราวปี ค.ศ. 1018 ในช่วงปี ค.ศ. 1019 ถึง 1023 เขาติดตามพระเจ้าคานุตไปเดนมาร์ก ที่ๆ เขาโดดเด่นขึ้นมา และหลังจากนั้นไม่นานก็แต่งงานกับกีธา บุตรสาวของธอร์เกลล์ สปรากาไลจ์ น้องสาวของเอิร์ลของเดนมาร์ก อุล์ฟ ที่แต่งงานกับพระขนิษฐาของคานุต เอสทริด

รัชสมัยของพระโอรสของพระเจ้าคานุตมหาราช

เมื่อคานุตสิ้นพระชนม์ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1035 แฮโรลด์ผู้เท้าไว้ พระโอรสนอกกฎหมายของพระเจ้าคานุตที่มีกับเอล์ฟกิฟุแห่งนอร์แธมตัน แย่งชิงบัลลังก์แห่งอังกฤษมาครอง ฮาร์ธาคนุต พระโอรสตามกฎหมายของพระเจ้าคานุตที่มีกับพระมเหสีม่ายของพระเจ้าเอเธลเรดผู้ไม่พร้อม เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี ครองราชย์ในเดนมาร์ก

การฆาตกรรมอัลเฟรดเจ้าชายแองโกลแซ็กซัน

เจ้าชายแองโกลแซ็กซันพยายามกอบกู้บัลลังก์กลับคืนมา เอ็ดเวิร์ดกับอัลเฟรดที่ถูกขับไล่ออกจากประเทศไปอยู่ในนอร์ม็องดีรวบรวมกองเรือล่องเรือมาอังกฤษ เมื่อถึงเซาแธมตัน เอ็ดเวิร์ดผู้เป็นพี่พบว่าชาวเมืองหยิบอาวุธขึ้นมาต่อต้านพระองค์ ไม่ประสงค์ที่จะยอมรับพระโอรสของพระเจ้าเอเธลเรดผู้อ่อนแอและเป็นที่เกลียดชัง เอ็ดเวิร์ดไม่มีทางเลือกจึงตัดสินใจกลับไปนอร์ม็องดี
อัลเฟรดเจ้าชายแองโกลแซ็กซัน (ดิ เอเธลิง) ขึ้นฝั่งบนชายฝั่งซัสเซ็กซ์พร้อมกับผู้คุ้มกันชาวนอร์มันที่จ้างมาและตั้งใจจะเดินทางไปลอนดอน พระองค์ถูกเอิร์ลก็อดวินแห่งเวสเซ็กซ์จับกุมตัวและทำลายดวงตาอย่างโหดเหี้ยม หลังจากนั้นไม่นานพระองค์ประสบกับความตายอันแสนทรมานที่อีลีเนื่องจากพิษบาดแผลและถูกฝังที่อาสนวิหารอีลี
เมื่อพระเชษฐาร่วมมารดาของอัลเฟรด ฮาร์ธาคนุต สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเชษฐาต่างมารดาของตน แฮโรลด์ พระองค์ดำเนินคดีกับเอิร์ลดก็อดวินและลิฟิง บิชอปแห่งวูร์สเตอร์และเครดิตัน จากการมีส่วนร่วมในการฆาตกรรมอัลเฟรด บิชอปเสียสังฆมณฑลของตน เอิร์ลก็อดวินมอบของกำนัลเป็นเรือรบที่บรรทุกคนได้แปดสิบคนให้แก่พระเจ้าแฮโรลด์ เขาพ้นข้อกล่าวหาและได้ทรัพย์สินที่ดินอันกว้างใหญ่ไพศาลกลับคืนมา

รัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ

เมื่อฮาร์ธาคนุตสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1042 ก็อดวินสนับสนุนการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ของพระโอรสคนสุดท้ายของพระเจ้าเอเธลเรด เอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ เอ็ดเวิร์ดใช้เวลาสามสิบปีก่อนหน้าในนอร์ม็องดีเป็นส่วนใหญ่ การครองราชย์ของพระองค์กอบกู้บัลลังก์แห่งอังกฤษให้แก่ราชตระกูลเวสเซ็กซ์ชนท้องถิ่นเดิม

ผู้ต่อต้านอำนาจของชาวนอร์มัน

แม้จะถูกกล่าวหาว่ามีส่วนรู้เห็นในการสิ้นพระชนม์ของอัลเฟรดเจ้าชายแองโกลแซ็กซัน แต่ก็อดวินก็หาทางให้บุตรสาว อีดิธแห่งเวสเซ็กซ์ ได้แต่งงานกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดในปี ค.ศ. 1045 เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดดึงที่ปรึกษา ขุนนาง และนักบวชมาจากดัชชีนอร์ม็องดีของพระมารดาที่พระองค์เติบโตมา ก็อดวินกลายเป็นผู้นำฝ่ายต่อต้านการเติบโตทางอิทธิพลของชาวนอร์มันในอังกฤษ หลังการปะทะอันรุนแรงระหว่างชาวเมืองโดเวอร์กับยูซตาสที่ 2 เคานต์แห่งบูโลญในปี ค.ศ. 1051 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดตัดสินให้ก็อดวินเป็นอาชญากรจากไม่ยอมลงโทษชาวเมืองโดเวอร์ที่ท้าทายอำนาจขุนนางเจ้าของที่ดินชาวนอร์มัน
ก็อดวินและบุตรชายถูกขับไล่ออกจากอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 1051 ทว่าการเมืองที่โน้มเอียงไปทางชาวนอร์มันของเอ็ดเวิร์ดไม่นานก็ปลุกปั่นความเป็นปรปักษ์ในวงกว้าง เพื่อคว้าโอกาสไว้ ก็อดวินที่ถูกขับไล่ออกจากประเทศร่วมกับบุตรชาย แฮโรลด์ บุกอังกฤษในเดือนกันยายน ค.ศ. 1052 เอ็ดเวิร์ดที่ไร้การป้องกันถูกบีบให้คืนสิทธิ์ครอบครองและตำแหน่งทั้งหมดให้ครอบครัวก็อดวิน

การเสียชีวิตและผู้สืบทอด

ก็อดวินเสียชีวิตอย่างกระทันหันเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1053 หลังเป็นลมชักขณะกำลังทานมื้อเย็นกับกษัตริย์ที่งานเลี้ยงหลวงที่วินเชสเตอร์ ซึ่งอาจเป็นลมชักที่เกิดจากการตกเลือดในสมอง
ตำแหน่งเอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ของเขาถูกสืบทอดต่อโดยบุตรชายคนโต แฮโรลด์ ก็อดวินสัน ที่ต่อมาสืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1066 แฮโรลด์เผชิญหน้ากับน้องชาย ทอสทิก ก็อดวินสัน ที่บุกอังกฤษพร้อมกับฮารัลด์ ฮาร์ดราดาที่สมรภูมิสแตมฟอร์ดบริดจ์ ซึ่งทอสทิกถูกสังหาร แต่ก็ถูกล้มล้างอำนาจและถูกสังหารพร้อมกับน้องชาย เกิร์ธและลอฟวิน ที่สมรภูมิเฮสติงส์ บุตรชายคนเดียวของก็อดวินที่รอดชีวิต วุล์ฟน็อธ ใช้ชีวิตที่เหลือไปกับการถูกจองจำในนอร์ม็องดีจนกระทั่งพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิตสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1087