google/wiki40b huggingface dataset:
ระบบสภาเดี่ยว

แนวความคิด

มุมมองที่นิยมองค์นิติบัญญัติในระบบสภาเดียวเห็นว่า ถ้าสภาสูงเป็นประชาธิปไตยแแล้วย่อมเป็นเสมือนภาพสะท้อนของกระจกเงา คือการเป็นประชาธิปไตยเหมือนๆ กัน จึงเป็นการซ้ำซ้อน ทฤษฎีที่เอนมาทางฝ่ายนี้เห็นว่าหน้าที่ของสภาที่สอง เช่นการพิจารณาหรือแปรญัตติสามารถทำได้โดยกรรมาธิการของสภาได้อยู่แล้ว เพราะการพิทักษ์รัฐธรรมนูญทำได้เพราะมีการเขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษรอยู่แล้ว
ในหลายกรณี ก็มีรัฐบาลซึ่งขณะนี้เป็นระบบสภาเดียวเคยใช้ระบบสองสภามาแล้วโดยการ ยกเลิกสภาสูงปรากฏให้เห็นอยู่ เหตุผลในการเปลี่ยนเช่นนั้นเนื่องมาจากสภาสูงที่มาจากการเลือกตั้งซ้ำซ้อนกับสภาล่างซึ่งเป็นการกีดขวางการผ่านกฎหมาย กรณีตัวอย่างได้แก่ "แลนด์สติง" (Landsting) หรือสภาสูงในเดนมาร์ก (ยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2497) อีกเหตุผลหนึ่งเนื่องมาจากสภาที่มาจากการแต่งตั้งได้รับการพิสูจน์ว่าอ่อนแอไม่ปรากฏผลงาน กรณีตัวอย่างได้แก่ คณะกรรมการที่ปรึกษาฝ่ายนิติบัญญัติ (Legislative Council) ของนิวซีแลนด์ (ยกเลิก พ.ศ. 2494)
ประเทศอื่นๆ เช่น สหราชอาณาจักร และ แคนาดา ในเชิงเทคนิคเป็นระบบสองสภาที่ทำหน้าที่เหมือนระบบสภาเดียว เนื่องจากสภาหนึ่งทำหน้าที่หนักไปในด้านพิธีการมากกว่าและมีอำนาจน้อย ดังนั้น ในสหราชอาณาจักร การควบคุมสภาสามัญได้ก็คือการควบคุมรัฐบาลได้ สภาขุนนาง (House of Lords) มีอำนาจเพียงการชะลอและให้คำแนะนำในการแก้ไขกฎหมายเท่านั้น เคยมีการตกลงกันกว้างขวางพอควรว่าจะปฏิรูปสภาขุนนาง แต่เหตุผลในการสนับสนุนให้ยกเลิกไปเลยนั้นกลับมีน้อยมาก (ดูการปฏิรูปสภาขุนนาง-ภาษาอังกฤษ [Reform of the House of Lords])
ฝ่ายสนับสนุนระบอบสภาเดียวมีเป็นประเทศเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ (เช่น สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ สาธารณรัฐประชาชนจีน และคิวบา) หรือที่เคยเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ (เช่น ยูเครน มอลโดวา เซอร์เบีย) ทั้งนี้เนื่องจากในมุมมองของสังคมนิยม สถาบันของสภาสูงมักถูกมองว่าเป็นฝ่ายอนุรักษนิยม หรือ ผู้สนับสนุนการปกครองโดยชนชั้นหัวกระทิ (elitist) และพวกสนับสนุนชนชั้นกลางโดยธรรมชาติ
รัฐต่ำกว่าประเทศ (subnational entities) บางรัฐที่ใช้ระบบองค์นิติบัญญัติแบบสภาเดียวได้แก่ เนแบรสกา กวม และ เวอร์จินไอส์แลนด์ ในประเทศสหรัฐฯ รัฐและอาณาเขตของออสเตรเลีย คือควีนส์แลนด์ นอร์เทิร์นเทอริทอรี และอาณาเขตเมืองหลวงออสเตรเลีย ทุกจังหวัดและอาณาเขตของแคนาดา ทุกรัฐ (Bundesländer) ของประเทศเยอรมัน และทุกภาค (Regioni) ของอิตาลี
สมูทคริมินัล

ท่าเต้นต้านแรงโน้มถ่วง

มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ ปรากฏครั้งแรกในภาพยนตร์ Moonwalker (1988) มีฉากหลังเป็นไนท์คลับของสหรัฐอเมริกาในยุค 1930  มีฉากเต้นที่โด่งดัง คือ ไมเคิล แจ็กสันและนักเต้นคนอื่น เต้นด้วยท่า "anti-gravity lean" (หรือ ท่าต้านแรงโน้มถ่วง) นักเต้นทั้งหมดต่างโน้มตัวไปข้างหน้า ประมาณ 45 องศา ซึ่งเป็นไปไม่ได้ตามหลักฟิสิกส์ เนื่องจากจุดศูนย์ถ่วงของร่างกายจะอยู่นอกเท้า  การถ่ายทำฉากนี้ต้องใช้เทคนิคพิเศษช่วย โดยใช้หมุดยึดไว้กับพื้น
โดยนักแสดงจะนำเท้าเข้าไปเกี่ยวกับอุปกรณ์เพื่อยึดตัวนักแสดงไว้กับพื้นไม่ให้ล้ม
การแสดงท่านี้ในการแสดงคอนเสิร์ต กลับประสบปัญหามากกว่า เพราะหากใช้ลวดสลิงจะทำให้การแสดงไม่แนบเนียน แจ็กสันแก้ปัญหานี้โดยออกแบบรองเท้าพิเศษที่มีปลอกพยุงข้อเท้า และมีกลไกซ่อนอยู่ใต้เวที เมื่อถึงจังหวะที่ต้องแสดงท่านี้ กลไกจะยืดหมุดขึ้นมาจากพื้นเวทีเล็กน้อย สำหรับยึดกับส้นรองเท้าและรั้งน้ำหนักตัวนักเต้นไว้  โดยเมื่อจบท่านี้ นักเต้นสามารถปลดหมุดยึดนั้นได้โดยการขยับข้อเท้าเพียงเล็กน้อย และเต้นท่าอื่นต่อ ในขณะเดียวกันกลไกก็หดเก็บหมุดยึดนั้นให้ราบเสมอพื้นเวทีเหมือนเดิม
ไมเคิล แจ็กสันได้จดสิทธิบัตรสำหรับอุปกรณ์ที่ใช้การแสดงนี้ในปี ค.ศ. 1993
จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1

โครงร่าง

1. ลักษณะความรอดของคริสต์ศาสนิกชน 1:1 - 21
2. การเติบโตอย่างคริสต์ศาสนิกชน 1:22 - 2:10
3. คำสั่งสอนการดำเนินชีวิตคริสต์ศาสนิกชน 2:11 - 3:22
4. การเตือนสติด้านจริยธรรม 4:1 - 19
5. การเตือนสติผู้นำคริสตจักร 5:1 - 14
ณัฐพงษ์ สมณะ

ประวัติ

ณัฐพงษ์ สมณะ เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2527 ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน เป็นบุตรคนสุดท้อง สมัยเด็กศึกษาที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ปัจจุบันศึกษาที่มหาวิทยาลัยศรีปทุม
พิชัย กุลละวณิชย์

ประวัติ

พล.ต.อ.พิชัย (เดิมชื่อ จอน) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ที่อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบุตรของนายปลื้ม กุลละวณิชย์ กับนางสวย กุลละวณิชย์ มีพี่น้อง 8 คน คือ นายเจิม นายเจียน นายเจียม (พระพรหมคุณาภรณ์ (เจียม จิรปุญฺโญ)) พล.ต.อ.พิชัย นายจวน นางจันทร์ พล.อ.ท.จอม และนายเจริญฤทธิ์
ในวัยเด็กได้รับการศึกษาที่วัดลาดขวาง ต่อมาเข้าเรียนที่โรงเรียนประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา จนจบชั้นมัธยม 3 จากนั้นได้ย้ายเข้าไปอาศัยในกรุงเทพมหานคร และเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนปทุมคงคา จนถึงชั้นมัธยม 6 จึงได้ย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อจบชั้นมัธยม 8 ได้เข้าศึกษาต่อยันตรกรรม (วิศวกรรม) ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

งานการเมือง

พล.ต.อ.พิชัย ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2511 ต่อมาเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2512 จึงได้ลาออกจากตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาเพื่อไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเศรษฐการ ในรัฐบาลของจอมพล ถนอม กิตติขจร และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตร จนกระทั่งเกิดการยึดอำนาจการปกครองแผ่นดิน เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของจอมพล ถนอม กิตติขจรอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2515 ซึ่งรัฐบาลชุดดังกล่าวได้บริหารราชการจนถึงวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เนื่องจากนายกรัฐมนตรี ได้ลาออกจากตำแหน่ง ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา
ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา นายสัญญา ธรรมศักดิ์ ได้เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และพลตำรวจเอก พิชัย ได้เข้าร่วมงานในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกาตรและสหกรณ์ จนถึงปี พ.ศ. 2517 และภายหลังเขาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2518
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

ประวัติ

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้จัดตั้งขึ้นเพื่อตอบสนองแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2523–2525) ตามโครงการพัฒนาการสาธารณสุขของประเทศ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้ก่อตั้งโดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษหน้าที่ 13 เล่ม 92 ตอนที่ 197 ลงวันที่ 22 ธันวาคม พุทธศักราช 2523นับเป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา ผลิตบัณฑิตสาขาวิชาเภสัชศาสตร์ แห่งที่ 5 ของประเทศ ถัดจาก คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยมีการจัดการเรียนการสอนในสาขาเภสัชศาสตร์ หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ซึ่งเป็นหลักสูตร 5 ปี เริ่มรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี รุ่นแรกเมื่อปีการศึกษา 2525 ต่อมาเปิดหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ภาคสมทบในปีการศึกษา 2538 และเปิดสอนหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (ศึกษาเป็นภาษาอังกฤษ) ในปีการศึกษา 2547 ซึ่งเป็นหลักสูตรแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนเป็นภาษาอังกฤษในสาขาเภสัชศาสตร์ และเป็นหลักสูตรแรกในระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยขอนแก่นที่เปิดสอนเป็นภาษาอังกฤษ การเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษาเริ่มเปิดหลักสูตรเภสัชศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเภสัชกรรมคลินิก โดยจัดการเรียนการสอนแบบสะสมหน่วยกิต (Module) ในปีการศึกษา 2548 มีการขยายและพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง จนปัจจุบันมีการจัดการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต 1 หลักสูตร ระดับปริญญาโท 7 หลักสูตร และระดับปริญญาเอก 2 หลักสูตร มีบุคลากรสายผู้สอน จำนวน 80 คน วุฒิการศึกษาระดับปริญญาเอก จำนวน 70 คน คิดเป็นร้อยละ 87.50 และมีตำแหน่งทางวิชาการ รองศาสตราจารย์ : ผู้ช่วยศาสตราจารย์ : อาจารย์ เท่ากับ 29 : 26 : 25 คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มุ่งมั่นที่จะพัฒนาและดำเนินการเพื่อให้บรรลุภารกิจตามพันธกิจที่ได้รับมอบหมายอย่างมีวิสัยทัศน์ และสอดคล้องกับมหาวิทยาลัยขอนแก่น และนโยบายการพัฒนาประเทศของรัฐบาล

บุคคลที่มีชื่อเสียง

ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
วิกฤตการณ์วังหน้า

ในช่วงต้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประมาณ พ.ศ. 2417-2418 ทรงริเริ่มปฏิรูปปรับปรุงการปกครองประเทศให้ทันสมัย โดยการดึงอำนาจเข้าศูนย์กลาง ทรงตั้งระบบหอรัษฎากรพิพัฒน์ (ปัจจุบันคือ กระทรวงการคลัง) เพื่อรวมรวมการเก็บภาษีมาอยู่ที่เดียวกัน ซึ่งกระทบกระเทือนต่อการเก็บรายได้ สร้างความไม่พอใจแก่เจ้านายและขุนนางเก่าแก่เป็นอันมาก โดยเฉพาะกรมพระราชวังบวรสถานมงคลซึ่งเดิมมีรายได้แผ่นดินถึง 1 ใน 3 มีทหารในสังกัดถึง 2,000 นาย และมีข้าราชบริพารเป็นจำนวนมาก และเกิดปฏิกิริยาโต้ตอบ มีการสะสมอาวุธ มีความขัดแย้งระหว่างวังหลวงกับวังหน้า ทั้งยังทรงระแวงว่าจะถูกปลดออกจากตำแหน่งเนื่องจากไม่ได้รับการทรงแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์โดยตรง จนเกือบจะเกิดสงครามกลางเมือง ซึ่งเรียกเหตุการณ์ขัดแย้งนี้ว่า วิกฤตการณ์วังหน้า
กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ทรงมีความรู้ภาษาอังกฤษเป็นอย่างดี และเข้าไปคบค้าสนิทสนมกับนายโทมัส น็อกซ์ กงสุลอังกฤษ ประกอบกับในสมัยนั้น อังกฤษคุกคามสยาม ถึงขั้นเรียกเรือรบมาปิดปากแม่น้ำ ทางวังหลวงจึงหวาดระแวง เชื่อว่ามีแผนการจะแบ่งดินแดนประเทศสยามออกเป็นสามส่วนคือ ส่วนที่หนึ่ง คือทางเหนือถึงเชียงใหม่ (หรืออาจจะนับให้ตั้งแต่แม่น้ำเจ้าพระยาไปทางฝั่งตะวันออกจนถึงดินแดนทางตะวันออกของสยาม)ให้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปกครอง ส่วนที่สอง คือพื้นที่ระหว่างตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองไปจนถึงทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยานั้น ให้สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ปกครอง และส่วนที่สาม คือทางใต้ โดยถือเอาตั้งแต่จากฝั่งตะวันตกของแม่น้ำแม่กลองลงไปนั้น ให้กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญทรงปกครอง นัยว่าเมื่อแบ่งสยามให้เล็กลงแล้วจะได้อ่อนแอ ง่ายต่อการเอาเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษและฝรั่งเศสได้เลยทีเดียว
ความบาดหมางระหว่างพระบรมมหาราชวังและวังหน้า กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญจึงทรงระดมกำลังเพิ่มในวังหน้า กระทั่งปลายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2417 เกิดอัคคีภัยใกล้กับโรงเก็บดินปืนและโรงก๊าซในวังหลวง ทางวังหน้าจะนำทหารพร้อมอาวุธไปช่วยดับเพลิง แต่วังหลวงไม่อนุญาต กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญทรงระแวงว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงกำจัดหรือลิดรอนสิทธิอำนาจของพระองค์ จึงทรงหนีไปอยู่สถานกงสุลอังกฤษ และเรียกร้องให้ข้าหลวงอังกฤษมาช่วยไกล่เกลี่ย ฝ่ายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเชิญสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์เป็นผู้ไกล่เกลี่ยและทรงบอกไม่ให้พวกอังกฤษมาแทรกแซง "วิกฤตการณ์วังหน้า" ยุติลงในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418
โอเวน ฮาร์กรีฟส์

ประวัติ

ฮาร์กรีฟส์เกิดที่เมืองคัลแกรี รัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา เขาเริ่มเล่นฟุตบอลในระดับเยาวชนกับสโมสรคัลแกรี่ ฟุตฮิลส์ เอสซี (Calgary Foothills SC) ในประเทศแคนาดา ก่อนที่จะย้ายไปเล่นในระดับอาชีพกับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ในประเทศเยอรมนี ที่ซึ่งเขาได้แจ้งเกิดอย่างเต็มตัว ฮาร์กรีฟส์ถูกคาดหวังว่าจะเป็นจอมทัพคนใหม่ของทีมต่อจากสเตฟาน เอฟเฟ่นแบร์ก อดีตกองกลางชื่อดังของทีมชาติเยอรมนี ขณะที่เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก เขาได้ร่วมคว้าแชมป์บุนเดิสลีกาซึ่งเป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศเยอรมนีถึงสี่สมัย และแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกอีกหนึ่งสมัยในปี ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) ฮาร์กรีฟส์เล่นให้สโมสรไบเอิร์นมิวนิกเป็นเวลาเจ็ดปี ก่อนที่จะย้ายมาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ของประเทศอังกฤษในปี ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) ซึ่งเขาสามารถร่วมคว้าแชมป์เอฟเอพรีเมียร์ลีกและแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลแรกที่ย้ายมาร่วมทีม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากฮาร์กรีฟส์ได้รับบาดเจ็บทำให้ฤดูกาล 2008-2009 (พ.ศ. 2551-2552) ถึง 2009-2010 (พ.ศ. 2552-2553) ฮาร์กรีฟส์ยังไม่ได้ลงเล่นให้สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเลยแม้แต่นัดเดียว
ฮาร์กรีฟส์เกิดที่ประเทศแคนาดา โดยมีบิดาเป็นชาวเมืองโบลตัน ประเทศอังกฤษและมารดาเป็นชาวเวลส์ ทำให้เขาสามารถเลือกเล่นในระดับทีมชาติให้กับแคนาดา อังกฤษ หรือ เวลส์ ก็ได้ นอกจากนี้ฮาร์กรีฟส์ยังสามารถเลือกเล่นให้ทีมชาติเยอรมนีได้อีกด้วย เนื่องจากอยู่อาศัยในเยอรมนีเกินกว่าห้าปีในขณะที่เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ทำให้เขามีสิทธิที่จะขอสัญชาติเยอรมนีและเล่นให้กับทีมชาติเยอรมนีเช่นกัน แต่ในท้ายที่สุดฮาร์กรีฟส์ได้ตัดสินใจที่จะเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ ซึ่งทำให้เขาเป็นนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษคนแรกที่ไม่เคยเล่นในฟุตบอลลีกของประเทศอังกฤษมาก่อนเลยในขณะนั้น ฮาร์กรีฟส์นับเป็นผู้เล่นกำลังสำคัญของทีมชาติอังกฤษ โดยเฉพาะในฟุตบอลโลก ปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) ที่ประเทศเยอรมนี ฮาร์กรีฟส์เป็นผู้เล่นทีมชาติอังกฤษเพียงคนเดียวที่ยิงลูกโทษเข้าในช่วงดวลจุดโทษตัดสิน ในรอบก่อนรองชนะเลิศกับทีมชาติโปรตุเกส
เทศบาลตำบลเชียงใหม่

ประวัติ

เทศบาลตำบลเชียงใหม่ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาล ตามพระราชบัญญัติเปลียนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล เมื่อ พ.ศ. 2542 ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม 2546 และประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการยุบสภาตำบลรวมกับเทศบาลตำบล ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป เล่ม 121 ตอนพิเศษ ลงวันที่ 29 กันยายน 2547 โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

เครื่องหมาย/ ตราประจำเทศบาล

ดวงตราเทศบาลเป็นรูปศาลหลักเมืองเชียงใหม่อยู่ตรงกลาง ด้านล่างเป็นพื้นทางเดินเพื่อเข้าสู่ศาลหลักเมือง

ข้อมูลเกี่ยวกับอาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลบัวคำ 
ทิศตะวันออก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ศรีสว่าง
ทิศตะวันตก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลสะอาด    
ทิศใต้ ติดกับ องค์การบริหารตำบลดอนโอง

จำนวนพื้นที่ของเทศบาลตำบลเชียงใหม่

ประกาศด้วย 6 ชุมชน จำนวน 12 หมู่บ้าน มี พื้นที่ 28 ตารางกิโลเมตร
1.ชุนชนเชียงใหม่
2.ชุมชนหนองหูลิง
3.ชุมชนพานลุย
4.ชุมชนหนองอึ่ง
5.ชุมชนเทวาประสิทธิ์
6.ชุมชนโนนสว่าง

จำนวนประชากร และครัวเรือน

ข้อมูล ณ วันที่ 1 เดือน  กรกฎาคม  2561
มีประชากร จำนวน  8,262  คน
ชาย จำนวน  4,082  คน
หญิง จำนวน  4,180  คน
จำนวนครัวเรือน 2,176

อาคารสถานที่และสิ่งปลูกสร้างทั่วไป

ศาสนาสถาน จำนวน 9 แห่ง
ที่พักสงฆ์ จำนวน 2 แห่ง
สุสานและฌาปนสถาน จำนวน 7 แห่ง
ตลาดสด จำนวน 1แห่ง
โบราณสถาน จำนวน 1 แห่ง
ห้างร้านสรรพสินค้า 3 แห่ง

อาคารสถานที่ของทางราชการ

โรงเรียน จำนวน 4 แห่ง
โรงฆ่าสัตว์ จำนวน 1 แห่ง
สถานีตำรวจ จำนวน 1 แห่ง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพระดับตำบล จำนวน 1 แห่ง

การประกอบอาชีพ

ประชาชนในเขตเทศบาล ประกอบอาชีพดังนี้
1.เกษตรกรรม
2.ค้าขาย
3.รับจ้างทั่วไป
4.รับราชการ
5.อื่นๆ

การศึกษา

ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก จำนวน 3 แห่ง
กศน.ตำบล จำนวน 1 แห่ง
โรงเรียนมัธยมศึกษา จำนวน 1 แห่ง
โรงเรียนประถมศึกษา จำนวน 1 แห่ง
โรงเรียนเอกชน จำนวน 1 แห่ง
โรงเรียนอนุบาล จำนวน  2 แห่ง
โรงเรียนย่านตาขาวรัฐชนูปถัมภ์

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนย่านตาขาวรัฐชนูปถัมภ์  สังกัดกองการศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ถือกำเนิดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2524 ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ  
ด้วยกระทรวงศึกษาธิการได้พิจารณาเห็นว่า “โรงเรียนย่านตาขาว” กับ “โรงเรียนรัฐชนูปถัมถ์” อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง สังกัดกองการมัธยมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการเป็นโรงเรียนที่อยู่ใกล้กัน ประสบปัญหาในเรื่องการรับนักเรียนได้ไม่เต็มตามแผนที่กำหนดไว้ อันเป็นอุปสรรคในการที่จะสนับสนุนด้านงบประมาณต่างๆ
ฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในข้อ 23 แห่งประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 216 ลงวันที่ 29 กันยายน  พ.ศ. 2515 กระทรวงศึกษาธิการจึงประกาศให้รวม โรงเรียนย่านตาขาว กับ โรงเรียนรัฐชนูปถัมภ์ เข้าด้วยกัน โดยใช้ชื่อใหม่ว่า “โรงเรียนย่านตาขาวรัฐชนูปถัมภ์” สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา ทั้งนี้ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2524 เป็นต้นมา ประกาศ ณ วันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2524 โดย นายสิปนนท์ เกตุทัต รัฐมนตรีการกระทรวงศึกษาในสมัยนั้น
สำหรับ “โรงเรียนย่านตาขาว” นั้น เดิมเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เปิดเมื่อ พ.ศ. 2497 รับนักเรียนชั้น ม.1-ม.3 ในปี พ.ศ. 2504 ได้เลิกรับนักเรียนชั้น ม.1 แต่รับนักเรียนชั้น ป.5 แทน และปี พ.ศ. 2520 ได้มีประกาศกระทรวงศึกษาธิการยุบเลิกโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ที่ตั้งอยู่นอกเขตสุขาภิบาล ให้เป็นมัธยมศึกษา ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2520 โดยรับนักเรียนชั้น ม.ศ. 1 แทน
ส่วน “โรงเรียนรัฐชนูปถัมภ์” เดิมเป็นโรงเรียนเอกชน ชื่อ “โรงเรียนเบญจพัฒนา” ของนายอรุณ สุนทรนนท์  กรมสามัญศึกษาได้ซื้อที่ดินและอาคารเรียนเป็นเงิน 2,119,000 บาท (สองล้านหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นเก้าพันบาทถ้วน) มาประกาศเป็นโรงเรียนใหม่ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2516 ชื่อว่า “โรงเรียนย่านตาขาววิทยา” และเปลี่ยนชื่อเป็น “โรงเรียนรัฐชนูปถัมภ์” เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2517
จากการประกาศรวมโรงเรียนดังกล่าว ทำให้โรงเรียนจัดการศึกษาออกเป็น 2 เขต คือ เขต1 คือบริเวณโรงเรียนรัฐชนูปถัมภ์เดิม มีเนื้อที่ 35 ไร่ 2 งาน  58 ตารางวา เป็นที่เรียนชั้น ม.2 ถึง ม.6 และเขต2 คือโรงเรียนย่านตาขาวเดิม มีพื้นที่ 16 ไร่ เป็นที่เรียนชั้น ม.1 มาตั้งแต่ปีการศึกษา 2524 และเมื่อเขต 1 มีความพร้อมด้านอาคารสถานที่มากขึ้น จึงย้ายชั้น ม. 1 มาเรียนที่เขต 1 ทั้งหมด เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2536 และในปีนี้ได้เปิดโรงเรียนสาขาสำหรับชั้น ม.ต้น ที่ตำบลทุ่งค่าย อำเภอย่านตาขาว 1 สาขา ถึงปี พ.ศ. 2540 โรงเรียนสาขาได้ตั้งเป็นเป็นโรงเรียนตรังรังสฤษฏ์ ส่วนพื้นที่เขต 2 มอบให้สุขาภิบาลดูแลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 เมื่อสุขาภิบาลได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลย่านตาขาว จึงขอใช้พื้นที่นี้เป็นที่ตั้งสำนักงานเทศบาล จำนวน 12 ไร่ และเหลือ 4 ไร่ ใช้เป็นพื้นที่บ้านพักครู
สุชีลา ศรีสมบูรณ์

ประวัติตอนต้น

สุชีลาเกิดที่อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ซึ่งประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อสายยอง เป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดสี่คนของครอบครัว แต่บิดามารดาได้แยกทางกันและต่างไปมีครอบครัวใหม่ เธอจึงตกอยู่ในการดูแลของยายตั้งแต่ยังเด็ก

การประกวด

สุชีลาขณะอายุได้ 17 ปี เข้าประกวดนางสาวถิ่นไทยงามและได้รับตำแหน่งเป็นรองชนะเลิศอันดับหนึ่งในปี พ.ศ. 2496 ภายหลังจึงถูกทาบทามโดยอวยพร ปัตตะพงษ์ให้ไปประกวดนางสาวไทยโดยมีธนาคารออมสินสาขาภาค 6 เชียงใหม่ให้การสนับสนุน โดยเธอเก็บตัวอยู่ที่บ้านของอวยพรนานสองเดือน เธอได้รับการดูแลอย่างดีจากศรีสมร อรรถไกวัลวที รองนางสาวไทย พ.ศ. 2493 ที่แนะนำประสบการณ์ที่เคยประกวดมาก่อน อาทิ การเดิน การยิ้ม และการควบคุมรูปร่างสรีระ นอกจากเธอจะมีหน้าตาสะสวยแล้ว เธอยังได้เปรียบจากเสื้อผ้าและการแต่งหน้าจากช่างผู้มีชื่อเสี่ยงในยุคนั้น
ในการประกวดนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2497 ถูกจัดขึ้นในวันที่ 8-18 ธันวาคมปีนั้น เธอได้รับตำแหน่งนางสาวไทยคนที่ 13 โดยมีจงดี วิเศษฤทธิ์, อุทัยวรรณ เทพจินดา, ระเบียบ อาชนะโยธิน และวาสนา รอดศิริเป็นรองนางสาวไทย สุชีลาได้ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงครามสวมมงกุฎ พร้อมกับมอบถ้วยเงินใบใหญ่ แหวนเพชร จักรเย็บผ้า เข็มขัดนาก ทองสี่บาท และเงินรางวัลอีกสองหมื่นบาท และได้รับฉายาจากหนังสือพิมพ์ว่า แสนซนคนสวย สุชีลาถือเป็นสตรีจากอำเภอป่าซางคนที่สองที่เข้าประกวดนางสาวไทยต่อจากนวลสวาท ลังการ์พินธุ์, เป็นสตรีจากจังหวัดลำพูนคนแรกที่ได้ครองตำแหน่งนางสาวไทย และเป็นสตรีจากภาคเหนือคนที่สองผู้ครองตำแหน่งนางสาวไทยต่อจากอัมพร บุรารักษ์ (นางสาวไทยปี พ.ศ. 2493) และหลังจากการประกวดครั้งนั้นเป็นต้นมา ก็ไม่มีการประกวดนางสาวไทยอีกเพราะเกิดปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำ เธอจึงเป็นนางสาวไทยที่ครองตำแหน่งนานที่สุดถึง 10 ปี
ในปี พ.ศ. 2503 เธอเคยร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง ยอดมนุษย์ คู่กับไชยา สุริยัน เป็นผลงานแสดงชิ้นแรกและชิ้นเดียวของเธอ

ปัจจุบัน

สุชีลาหันหลังให้กับวงการบันเทิง และไปชีวิตอย่างเงียบ ๆ อยู่บ้านพักใกล้โรงแรมชากังราวในจังหวัดกำแพงเพชร
จอห์น ฟิลิป ซูซา

ผลงานอื่นๆ

นอกจากเพลงมาร์ชแล้ว ซูซายังคงประพันธ์เพลงประเภทอื่นๆอีกเป็นจำนวนมาก อาทิเช่น เพลงประกอบละครสั้น (Operetta) เพลงวอลซ์ เพลงโวคัล เพลงเฉพาะเครื่อง เช่น ไวโอลิน (Piece of Violin) คอร์เน็ต (Piece of Cornet) ทรัมเป็ตและกลอง (Piece of trumpets and drums) เป็นต้น
นอกจากนี้ ซูซายังเป็นผู้ออกแบบเครื่องดนตรีที่ชื่อว่าซูซาโฟน (Sousaphone) ซึ่งบางแหล่งกล่าวว่า ซูซาเป็นผู้ประดิษฐ์ขึ้นเอง  เพื่อที่จะนำมาใช้แทนทูบาในการเดินแถว หรือแปรขบวนต่างๆในวงโยธวาทิต ปัจจุบันในประเทศสหรัฐอเมริกายังคงใช้กันอยู่มาก รวมไปถึงประเทศแถบยุโรปบางประเทศและรวมถึงประเทศแถบเอเชีย อาทิเช่น ไทย เป็นต้น
ซูซาโฟน เป็นเครื่องที่มีระดับเสียงและลักษณะเสียงคล้ายหรือเหมือนกับทูบา เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องลมทองเหลืองรูปวงแหวนขนาดใหญ่ เวลาเป่าต้องคล้องไหล่ ลำโพงจะวางอยู่บนไหล่ขวาของผู้เป่า มีหลากหลายคีย์ทั้ง Bb, F และ Eb ใช้กลไกแบบลูกสูบ มี 3 - 4 ลูกสูบ ในอดีตทำจากทองเหลือง ปัจจุบันมีทั้งแบบไม้ ทองเหลือง และแบบผสมพลาสติก ปัจจุบันสำหรับวงโยธวาทิตระดับโลก มักจะนำซูซาโฟนมาใช้แทนทูบาหรือนำทูบามาใช้แทนสลับกันไป
นอกจากนี้ ซูซายังสั่งให้สร้าง ซับคอนทราเบสทูบา (Subcontrabass Tuba) ขึ้น ซึ่งถือเป็นทูบาที่มีเสียงต่ำที่สุด แต่ซูซาได้เสียชีวิตลงก่อนที่ซับคอนทราเบสทูบาจะเสร็จสมบูรณ์
นิโจ อิเอะโกะ

นิโจ อิเอะโกะ (ญี่ปุ่น: Nijō Ieko  ; 9 ตุลาคม 2259 – 14 มีนาคม 2333) พระสนมแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิซะกุระมะชิ จักรพรรดิองค์ที่ 115 และเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ จักรพรรดิองค์ที่ 117
อนุสรณ์สถานทหารโปแลนด์และผู้ต่อต้านฟาสซิสต์ชาวเยอรมัน

อนุสรณ์สถานทหารโปแลนด์และผู้ต่อต้านฟาสซิสต์ชาวเยอรมัน (เยอรมัน: Denkmal des polnischen Soldaten und deutschen Antifaschisten; โปแลนด์: Pomnik żołnierza polskiego i niemieckiego antyfaszysty) เป็นอนุสรณ์สถานสงครามในกรุงเบอร์ลิน ซึ่งถูกประกาศใน ค.ศ. 1972 อนุสรณ์สร้างขึ้นโดยสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีในช่วงที่เยอรมนียังถูกแบ่งประเทศ ปัจจุบันอนุสรณ์นี้เป็นอนุสาวรีย์เยอรมันหลักเพื่อระลึกถึงทหารโปแลนด์ที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สองและเป็นอนุสาวรีย์สำคัญของการต่อต้านระบอบนาซีของชาวเยอรมัน
อนุสรณ์ตั้งอยู่ที่ฟ็อลคส์ปาร์คฟรีดริชส์ไฮน์ เขตฟรีดริชส์ไฮน์ในอดีตเบอร์ลินตะวันออก อนุสรณ์เกิดขึ้นในช่วงเวลาแห่งการปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างเยอรมนีตะวันออกกับโปแลนด์ ในฐานะอนุสรณ์แห่งความร่วมมือระหว่างกองทัพโปแลนด์กับนักลัทธิคอมมิวนิสต์ชาวเยอรมันในการต่อสู้กับฟาสซิสต์ อนุสาวรีย์หินแกรนิตไซลีเซียสีเทาถูกออกแบบโดยประติมากรชาวโปแลนด์ Zofia Wolska และ Tadeusz Łodzian และประติมากรชาวเยอรมัน Arnd Wittig และ Günther Merkel กลางเสาเป็นเสาหินคู่ขนานขนาด 15 เมตร (ซึ่งเป็นโครงสร้างเดียว) โดยมีธงสีทองสัมฤทธิ์ บริเวณอนุสาวรีย์อยู่ที่เชิงเขาถูกปิดด้วยกำแพงที่จารึกคำขวัญของตาแดอุตช์ กอช์ชูชกอว่า "เพื่ออิสรภาพของเราและคุณ" ในภาษาโปแลนด์ (Za waszą i naszą wolność) และภาษาเยอรมัน (Für eure und unsere Freiheit) และมีการแสดงตัวเลขของทหารโปแลนด์และกองทัพแดงพร้อมกับนักสู้ชาวเยอรมัน
อำเภอมวกเหล็ก

ประวัติศาสตร์

ในอดีต มวกเหล็กเป็นส่วนหนึ่งของแก่งคอย กระทรวงมหาดไทยเห็นควรในการแบ่งเขตการปกครองของแก่งคอย ออกมาเป็นอำเภอมวกเหล็ก โดยรวมพื้นที่ที่ตำบลมวกเหล็ก ตำบลคำพราน และตำบลแสลง มวกเหล็กมีอยู่สองความคิด ความคิดแรกมวกเหล็กเป็นชื่อของเถาไม้ชนิดหนึ่งที่ ขึ้นอยู่ทั่วไปริมลำธารแห่งนี้ จึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า มวกเหล็ก ความคิดหนึ่งเล่าว่าเคยพบหมวกเหล็กของนักรบโบราณที่ลำธารแห่งมวกเหล็กนี้ จึงเรียกว่า บ้านหมวกเหล็ก ต่อมาคนที่นี่เรียกเป็น มวกเหล็ก

วัฒนธรรม

เรามีชีวิตที่เรียบง่าย ใกล้ชิดต้นไม้ ลำธาร ของกิน ความคิดสร้างสรรค์เกิดขึ้นในที่นี่ และสงบ

มวกเหล็กคัพ

มวกเหล็กมีกิจกรรมแข่งขันกีฬา มวกเหล็กร่วมใจต้านภัยยาเสพติด ประจำทุกปี เริ่มแข่งในครั้งแรกในปี 2543 เราต้องการส่งเสริมให้คนที่นี่ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์กับตัวเอง ไม่ไปยุ่งกับสิ่งมอมเมา ยาเสพติด  และเป็นการดูแลสุขภาพให้กับเรา ที่งานนี้มีการแข่งขัน ฟุตบอลชายและหญิง แบ่งประเภทเป็นกลุ่มบริหาร กลุ่มสตรีและแม่บ้าน และกลุ่มประชาชน ซึ่งทุกตำบลจะคัดเลือกส่งทีมเข้าแข่งขันประเภทละ 1 ทีม การแข่งขันเป็นระบบเหย้าเยือน หมุนเวียนกันไป พิธีเปิด-ปิดและนัดชิงชนะเลิศใช้สนามกีฬาของมหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิกเป็นสนามกลางในกลางแข่งขัน

การศึกษา

การศึกษาที่มวกเหล็กมีข้อดีอยู่อย่างคือได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติ ทำให้สงบ สามารถหาความรู้ได้อย่างสะดวกสบาย แต่บางโรงเรียนยังขาดเรื่องให้เสรีภาพกับนักเรียน
นรสิงห์ ลูกบ้านใหญ่

ประวัติ

นรสิงห์ชกมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ขวบ เคยได้ตำแหน่งนักมวยยอดเยี่ยมสนามมวยลุมพินีเมื่อปี พ.ศ. 2549 และยังได้ตำแหน่งนักมวยไทยดีเด่นของการกีฬาแห่งประเทศไทย ในปีเดียวกันอีกด้วย โดยเคยเอาชนะคะแนน วันเฮง มีนะโยธิน ที่เมื่อหันมาชกมวยสากลอาชีพก็ได้แชมป์โลกในรุ่นสตอร์วเวท โดยสามารถชกให้วันเฮงลงไปนับได้ด้วย
ด้วยความเป็นมวยหมัดหนัก แม้เจ้าตัวจะไม่ชอบมวยสากลอาชีพเลยก็ตาม แต่ทำให้ในปี พ.ศ. 2554 นรสิงห์หันมาชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกในสังกัดก่อเกียรติกรุ๊ป ของ ก่อเกียรติ พนิชยารมณ์ ชกชนะรวด 3 ครั้ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2555 ได้ชิงแชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของ WBA ASIa กับ ไมเคิล เอสโคเบีย นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ผลการชก นรสิงห์ชนะน็อคในยกแรก ต่อจากนั้น ป้องกันตำแหน่งครั้งแรก เสมอ 12 ยก แดเนียลโล พีนา นักมวยชาวฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2556
และถึงแม้ว่าจะหันมาชกมวยสากลอาชีพแล้วก็ตาม แต่นรสิงห์ก็ยังคงชกมวยไทยอยู่เช่นเดิม โดยชกสลับกันทั้งสองแบบ
โรงเรียนสูงเนิน

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนสูงเนินก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2494 เริ่มแรกไม่มีอาคารเรียน จึงได้อาศัยโรงเรียน อังคณานุกุล เป็นสถานที่เรียนชั่วคราวก่อน โดยมี นาย ไตรภพ ผาสุกมูล เป็นครูใหญ่คนแรก ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2496 ได้ย้ายมาอยู่ในสถานที่ปัจจุบัน และ ได้งบประมาณก่อสร้างอารคารเรียนไม้ 1 หลัง (ปัจจุบันได้ถูกรื้อสร้างอาคารใหม่แล้ว)
ภูเขาไฟเอเรบัส

ธรณีวิทยาและวิทยาภูเขาไฟ

ภูเขาไฟเอเรบัสเป็นภูเขาไฟที่มีกิจกรรมทางภูเขาไฟมากที่สุดในแอนตาร์กติกาและยังเป็นจุดปะทุของจุดร้อนเอเรบัสในปัจจุบัน ยอดปล่องภูเขาไฟมีทะเลสาบหินโฟโนไลต์หลอมเหลวซึ่งเป็นหนึ่งในห้าของทะเลสาบลาวาที่อยู่ถาวรบนโลก เอเรบัสเป็นภูเขาไฟที่ประทุแบบสตรอมโบเลียนตามทะเลสาบลาวาหรือตามรอยแตกทั้งหมดของปล่องภูเขาไฟ ภูเขาไฟลูกนี้มีความโดดเด่นทางวิทยาศาสตร์เนื่องจากกิจกรรมการปะทุต่อเนื่องอยู่ในระดับต่ำและผิดปกติทำให้ช่วยให้ศึกษาการประทุแบบสตรอมโบเลียนได้อย่างใกล้ชิด ภูเขาลูกนี้มีลักษณะเฉพาะร่วมกับภูเขาไฟบนโลกเพียงไม่กี่แห่ง เช่นภูเขาไฟสตรอมโบลีในประเทศอิตาลี การศึกษาทางวิทยาศาสตร์ของภูเขาไฟลูกนี้ค่อนข้างสะดวกเนื่องจากอยู่ห่างจากที่ตั้งของฐานสกอตของนิวซีแลนด์และสถานีแม็คเมอร์โดของสหรัฐเพียง 35 กม.
ภูเขาไฟเอเรบัสจัดเป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้นโดยครึ่งล่างเป็นรูปโล่ด้านบนเป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้น ส่วนประกอบที่ปะทุออกมาจากเอเรบัสจะเป็นพวกผลึกดอก อะนอร์โทเคลส เทไฟร์ทและหินโฟโนไลต์ซึ่งเป็นส่วนประกอบของลาวาในภูเขาไฟ ส่วนประกอบของการระเบิดที่เก่าแก่ที่สุดมีส่วนประกอบไม่ต่างกันแต่จะมีหินบาซาไนต์หลอมเหลวที่หนืดซึ่งเป็นส่วนที่ทำให้เป็นรูปโล่บริเวณตีนเขา หินบาซาไนต์และหินโฟโนไลต์หลอมเหลวจำนวนเล็กน้อยทำให้เกิดสันเขาแฟรงและสถานที่อื่น ๆ รอบภูเขาไฟเอเรบัส ภูเขาไฟเอเรบัสเป็นภูเขาไฟที่ปะทุโฟโนไลต์เพียงแห่งเดียวในโลกในปัจจุบัน

ชื่อและการค้นพบ

เจมส์ คลาร์ก รอสส์ค้นพบภูเขาลูกนี้ในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2384 (เห็นระหว่างการปะทุ) อีกทั้งยังตั้งชื่อให้ภูเขาลูกนี้และภูเขาเทเรอะตามชื่อเรือหลวงเอเรบัสและเรือหลวงเทเรอะ
อำเภอทรายทองวัฒนา

ประวัติ

ท้องที่อำเภอทรายทองวัฒนาเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอคลองขลุง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอทุ่งทราย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน ปีเดียวกัน 
ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอนี้เป็น กิ่งอำเภอทรายทองวัฒนา ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอทรายทองวัฒนา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน ปีเดียวกัน
มาเรียน วาร์กา

มาเรียน วาร์ก้า  (29 มกราคม ค.ศ. 1947 – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2017) เป็นนักดนตรี, นักประพันธ์เพลง และผู้เล่นออร์แกน