google/wiki40b huggingface dataset:
เลย์ลา

เลย์ลา (Layla) เป็นเพลงจากอัลบัม Layla and Other Assorted Love Songs ของวงเดเร็กแอนด์เดอะโดมิโนส์ วงดนตรีแนวบลูส์ร็อกในช่วงทศวรรษ 1970 แต่งโดยอีริก แคลปตันและจิม กอร์ดอน เคยติดอันดับสองครั้งในปี 1970 บรรเลงโดยเดเร็กแอนด์เดอะโดมิโนส์ และเมื่อแคลปตัน นำมาบรรเลงในแบบอคูสติก ในอัลบัม Unplugged ปี 1993 ก็ติดอันดับอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับได้รับรางวัลแกรมมีสาขาเพลงร็อกยอดเยี่ยม ประจำปีนั้น
อีริก แคลปตัน แต่งเพลงนี้โดยได้รับแรงบันดาลมาจากการที่เขาหลงรักแพตตี บอยด์  ภรรยาของจอร์จ แฮริสัน เพื่อนสนิทของเขา โดยแคลปตันเองก็ไม่ได้ปิดบังความรู้สึกนี้ต่อเพื่อนๆ ในวง และก็ยังคงมิตรภาพที่ดีต่อกันมา เมื่อบอยด์กับแฮริสันหย่าขาดกันในปี ค.ศ. 1974 เธอได้มาใช้ชีวิตกับแคลปตัน และแต่งงานกันในอีกห้าปีถัดมา ในปี ค.ศ. 1979 ชื่อเพลง "Layla" นี้ มาจากตำนาน Layla and Majnun (ليلى ومجنون) ของเปอร์เซียในคริสต์ศตวรรษที่ 12  เกี่ยวกับบุคคลที่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์ สมัยศตวรรษที่ 7 
ในปี 2004 เพลงนี้ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารโรลลิงสโตน ติดอันดับ 27 จาก 500 เพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล
Bitch (สแลง)

คำว่า bitch ในภาษาอังกฤษ มีความหมายตรงตัวคือสุนัขเพศเมีย ใช้เป็นคำสแลงหยาบคายหมายถึงบุคคล มักหมายถึงผู้หญิงที่มีนิสัยก้าวร้าว ไม่มีเหตุผล มุ่งร้าย ชอบบงการ ก้าวก่ายอย่างหยาบคาย เมื่อใช้กับผู้ชาย bitch มีความหมายว่าผู้ใต้บังคับบัญชาหรือลูกน้อง
คำนี้เดิมใช้เป็นคำหยาบคาย มีบันทึกไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ใช้หมายถึงความต้องการทางเพศอย่างสูงของผู้หญิง เทียบกับสุนัขติดสัด ขอบเขตของความหมายขยายกว้างขึ้นในสมัยใหม่ ในบริบทของลัทธิสตรี คำนี้สามารถหมายถึงผู้หญิงที่แข็งแรงหรือกล้าแสดงออก
คำว่า "bitch" เป็นหนึ่งในคำสบถที่ถูกใช้มากที่สุด ดร.ทิโมธี เจย์ กล่าวว่า "คำต้องห้ามมีมากกว่า 70 คำ" แต่เวลาส่วนใหญ่ร้อยละ 80 จะมีคำสิบคำที่ถูกใช้บ่อย และคำว่า bitch เป็นหนึ่งในสิบคำนั้น
นาโอะ อาซาฮิ

ประวัติการทำงาน

นาโอะ อาซาฮิ เข้ามาเป็นสมาชิกรุ่นที่สอง ของวง ไอดอลลิ่ง!!! เมื่อเดือน เมษายน ปี พ.ศ. 2551 
ผลงานแรกที่เธอได้ร่วมร้องกับเพื่อนๆ คือ ผลงานซิงเกิ้ลที่ 3 "โคคุฮาคุ"
ในช่วงเดือนธันวาคม ปีพ.ศ. 2551 ไอดอลลิ่ง!!!ได้มีการแบ่งกลุ่มย่อย 4 กลุ่ม เธอได้รับเลือกให้ไปอยู่กลุ่ม "คยุนคยุน ไอดอลลิ่ง!!!" และได้ออกผลงานซิงเกิ้ลที่ 6 "เบตะ นะ ชิทสึเรน ~ชิบูย่า นิ ฟุรุ ยูกิ~"
ในช่วงเดือนธันวาคม ปีพ.ศ. 2552 ไอดอลลิ่ง!!!ได้มีการแบ่งกลุ่มย่อย 2 กลุ่ม เธอได้รับเลือกให้ไปอยู่กลุ่ม "พูโยะ พูโยะ ไอดอลลิ่ง!!!" และได้ออกผลงานซิงเกิ้ลที่ 10 "เลิฟเมจิค ฟีเวอร์"
โอซามุ โฮโซอิ

โอซามุ โฮโซอิ (ญี่ปุ่น: 細井 治 Hosoi Osamu) เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1964 ที่จังหวัดไซตามะ เป็นนักพากย์เสียงชาวญี่ปุ่น
อูร์รากาแห่งโปรตุเกส พระราชินีแห่งเลออน

ชีวประวัติ

อูร์รากาเป็นพระธิดาของพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งโปรตุเกส กับม็อดแห่งซาวอยผู้เป็นพระมเหสี พระองค์มีพี่น้องหลายคน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส
ในเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 1165 พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน ทำให้พระองค์เป็นอินฟันตาของโปรตุเกสคนแรกที่อภิเษกสมรสกับพระมหากษัตริย์เลออน ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันเพียงคนเดียว คือ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน ซึ่งเสด็จพระราชสมภพในซาโมราเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1171
ทว่าการแต่งงานของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 กับอูร์รากาถูกสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1171 หรือ 1172 ด้วยทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สองกัน ต่างฝ่ายต่างก็เป็นพระปนัดดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา อูร์รากาได้บวชเป็นแม่ชีเข้าร่วมนิกายนักบุญยอห์นแห่งเยรูซาเลมและเกษียณตัวไปใช้ชีวิตอยู่ในที่ดินที่ซาโมราซึ่งได้รับมาจากอดีตพระสวามี ต่อมาพระองค์เกษียณตัวเข้าสู่อารามซานตามาริอาเดวัมบาของนิกายนักบุญยอห์น
ร่างของพระราชินีอูร์รากาถูกฝังที่อารามซานตามาริอาเดวัมบาซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดบายาโดลิด อารามเป็นของนิกายนักบุญยอห์น ภายในโบสถ์ของซันตามาเรียมีเพียงส่วนเดียวที่หลงเหลือมาจากสมัยกลาง คือ โบสถ์น้อยของพระราชินีอันเป็นที่ตั้งของแผ่นจารึกที่กล่าวว่า ร่างของพระราชินีอูร์รากาแห่งโปรตุเกสถูกฝังอยู่ภายในโบสถ์แห่งนี้
รีแลกคุมะ

ลักษณะของรีแลกคุมะ

รีแลกคุมะ  เป็นหมีเพศผู้ ตัวอวบอ้วนสีน้ำตาล ข้างในใบหูเป็นสีเหลือง หน้าท้องสีขาวมีลักษณะป่องเล็กน้อย (สงสัยจะกินแล้วก็นอนบ่อยๆ) ในการ์ตูนจะอาศัยอยู่กับสาวออฟฟิศที่ชื่อ คาโอรุ

ของชอบของรีแลกคุมะ

สิ่งที่รีแลกคุมะชอบทำ ก็คือ การพักผ่อน ไม่ว่าจะเป็นการนอนหลับ การนอนกลิ้งบนพื้น โดยจะต้องนอนในถุงนอนสีเหลืองของคาโอรุเท่านั้น การดูทีวี การฟังเพลง และการแช่น้ำร้อน และอีกกิจกรรมที่เป็นที่โปรดปรานของรีแลกคุมะ ก็คือ การกิน โดยอาหารโปรดของรีแลกคุมะ ได้แก่ ดังโงะ ข้าวห่อไข่ พุดดิ้งคัสตาร์ด และ แพนเค้กราดน้ำผึ้ง

เพื่อน ๆ ของรีแลกคุมะ

นอกจากนี้รีแลกคุมะ ยังอาศัยอยู่กับเพื่อน ๆ อีก 2 ตัวด้วย ได้แก่ โคะรีแลกคุมะ (Korilakkuma)ซึ่งตัวเล็กกว่ารีแลกคุมะ เป็นหมีสีขาวครีม ใบหูสีชมพู และ นกสีเหลืองที่ชื่อ คิอิโระอิโทะริ (Kiiroitori) ซึ่งเป็นนกที่มีความฉลาดหลักแหลมเกินนกธรรดา รีแลกคุมะมักจะโดนเพื่อน ๆ แกล้งอยู่เสมอ โดยเฉพาะโคะรีแลกคุมะ มักจะเอาปากกามาเขียนหน้าของรีแลกคุมะ ตอนรีแลกคุมะนอนหลับอยู่เป็นประจำ

สินค้าของรีแลกคุมะ

บริษัท san-x ได้ผลิตสินค้าของรีแลกคุมะออกมามากมายและได้รับความนิยมอย่างมาก สินค้าที่มีวางจำหน่าย ได้แก่ ดินสอกด ปากกาลูกลื่น พวงกุญแจ ตุ๊กตา ผ้ากันเปื้อน ร่ม กล่องข้าว ช้อนส้อม กระติกน้ำ และอีกมาก และยังมีอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับอิเล็กทรอนิกส์ เช่น กล้องถ่ายรูป หูฟัง ลำโพงตัวหมีที่เต้นตามจังหวะเพลงได้ ปลอกไอโฟน ปลอกไอพอดนาโน รวมไปถึงแอปพลิเคชันสำหรับไอโฟน และแอนดรอยด์ อีกด้วย เช่น เกม Rilakkuma Touch! และยังมี เกม Rilakkuma สำหรับเล่นบนเครื่อง Nintendo DS และ เกม Rilakkuma สำหรับเครื่องเล่น Wii

การจำหน่ายสินค้ารีแลกคุมะในประเทศไทย

ปัจจุบันในประเทศไทยได้มีการจำหน่ายสินค้ารีแลกคุมะที่มีลิขสิทธิ์ที่ถูกต้องจากบริษัท san-x จากประเทศญี่ปุ่น ตามห้างสรรพสินค้าชั้นนำ ได้แก่ สยามพารากอน เซ็นทรัลเวิลด์ และ เซ็นทรัล
มหาวิทยาลัยเนชั่น

ประวัติ

มหาวิทยาลัยเนชั่น   เดิมมีชื่อเรียกว่า “วิทยาลัยโยนก” ได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้เปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ดำเนินการโดยมูลนิธิโยนก วิทยาลัยโยนกได้รับอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาให้เปลี่ยนประเภทจากวิทยาลัยเป็น “มหาวิทยาลัยโยนก” เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2549 และต่อมาเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 กระทรวงศึกษาธิการโดยคำแนะนำของคณะกรรมการการอุดมศึกษาอนุญาตให้เปลี่ยนชื่อเป็น “มหาวิทยาลัยเนชั่น” มหาวิทยาลัยเปิดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท โดยเปิดสอนมาจนถึงปัจจุบันรวม 26 ปี (พ.ศ. 2531 – 2557) มีผู้สำเร็จการศึกษาแล้วมากกว่า 6,900 คน แบ่งเป็นระดับปริญญาตรี 5,700 คนและระดับปริญญาโท 1,200 คน
มหาวิทยาลัยเนชั่นเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนของจังหวัดลำปางที่มุ่งผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพให้แก่สังคมด้วยกระบวนการเรียนการสอนที่มุ่งเน้นให้นิสิตเป็นนักคิด ใฝ่เรียนรู้ ทั้งในด้านวิชาการ การประยุกต์ใช้ และมีคุณธรรม จิตสำนึกต่อสาธารณะ โดยมีกิจกรรมเพื่อฝึกฝนให้นิสิตมีประสบการณ์จริงสามารถนำความรู้ไปใช้ในการปฏิบัติหน้าที่การงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
มหาวิทยาลัยมีภูมิทัศน์ที่สวยงามตามธรรมชาติ บรรยากาศการเรียนการสอนที่เอื้อต่อการเรียนรู้และการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยเป็น “อุทยานการศึกษา” มีการจัดการเรียนการสอนที่นิสิตมีความใกล้ชิดกับคณาจารย์ อีกทั้งยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกด้านต่าง ๆ อาทิ ห้องสมุด หอพักนิสิตชาย หอพักนิสิตหญิง ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ ห้องปฏิบัติการเทคโนโลยีการสื่อสาร (ฝึกปฏิบัติการถ่ายทอดโทรทัศน์ วิทยุกระจายเสียง) ศูนย์ภาษานานาชาติ มหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 444 ถนนวชิราวุธดำเนิน ตำบลพระบาท อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง และเปิดการศึกษานอกสถานที่ตั้ง ที่ศูนย์เนชั่นบางนา ตั้งอยู่เลขที่ 1854 ถนนบางนาตราด กม. 4.5 แขวงบางนา เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
และได้เปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยเนชั่น เมื่อวันที่  28 พฤศจิกายน 2554
ตเวียร์

ตเวียร์ (รัสเซีย: Тверь; อังกฤษ: Tver) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของแคว้นตเวียร์ ประเทศรัสเซีย มีประชากรราว 403,700 คน (ข้อมูลขั้นต้นใน ค.ศ. 2010) เมืองตเวียร์ตั้งอยู่ทางเหนือของกรุงมอสโก บน 2 ฝั่งแม่น้ำวอลกา บนเส้นทางรถไฟสายมอสโก-เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นเมืองเก่าแก่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12
เป็นส่วนหนึ่งของรัฐวลาดีมีร์ซุชดัลมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 และเป็นเมืองหลวงของรัฐตเวียร์ในตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 จนใน ค.ศ. 1485 ถูกมอสโกยึดครอง ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เยอรมนีเข้ายึดครองในช่วงสั้น ๆ ใน ค.ศ. 1941
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอเพลงแรกในประเทศไทย

สำหรับในประเทศไทย เพลงแรกที่มีการสร้างมิวสิกวิดีโอคือ ไปทะเลกันดีกว่า ของ ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล ในปี พ.ศ. 2527
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ

พระประวัติ

พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิเป็นพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาแข เมื่อวันศุกร์ เดือน 11 ขึ้น 14 ค่ำ ปีวอกฉสก จ.ศ. 1246 ตรงกับวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2427 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีพระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติที่ พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ต่อมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯสถาปนาพระอิสริยยศพระราชโอรสและพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญเป็น พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า
เมื่อทรงพระเยาว์พระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิ กับพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญอีกสองพระองค์ คือ พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสาทสมร และพระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากมุทมาลี ทั้งสามพระองค์ทรงได้รับพระราชทานโสกันต์จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในพระบรทมหาราชวัง พร้อมกันกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณาพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงศ์ และหม่อมเจ้าอีก 10 องค์ ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย
เมื่อครั้งพระองค์เจ้าศรีสุดสวาดิยังทรงพระชนม์ ได้ประทับร่วมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ตำหนักพระองค์เจ้าแม้นเขียน และสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเมื่อวันพุธ เดือน 11 ขึ้น 14 ค่ำปีจออัฐศก จ.ศ. 1308 ตรงกับวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2489 สิริพระชันษา 62 ปี
อุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน

ลักษณะภูมิประเทศ

เป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนวางตัวในแนว เหนือใต้ คล้ายรูปตัว T ตัวเขียนใหญ่ในภาษาอังกฤษ มีระดับความสูงเฉลี่ยประมาณ 300 - 1,752 เมตร จากระดับน้ำทะเล โดยมียอดดอยจี๋ ความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,752 เมตร เป็นจุดสูงสุด

พืชพรรณและสัตว์ป่า

สภาพป่าประกอบด้วย ป่าดิบเขา พันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ ไม้ก่อชนิดต่าง ๆ พญาไม้ นางพญาเสือโคร่ง มะขามป้อมดง สนสามพันปี อบเชย กฤษณา ไม้พื้นล่างได้แก่ มอสส์ เฟิร์นชนิดต่างๆ ป่าดิบชื้น พันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ ยาง กระบาก สมพง ลำพูป่า กระทุ่ม พืชพื้นล่างได้แก่ กูดต้น กูดพร้าว เอื้องกุหลาบพวง เป็นต้น ป่าดิบแล้ง พันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ ยางแดง ยางขาว ตะเคียน ตะแบก มะม่วงป่า พืชพื้นล่างได้แก่ ไผ่ หวาย เฟิร์น ปาล์ม ต๋าว เป็นต้น ป่าเบญจพรรณ พันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ มะค่าโมง สมอพิเภก ตะคร้อ เสี้ยว ดอกขาว พืชพื้นล่างได้แก่ หญ้าแฝก หญ้าคมบาง และพืชในวงศ์ ขิง ข่า เป็นต้น
จากการสำรวจพบว่าสัตว์ป่าส่วนใหญ่เป็นสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนมซึ่งมีตั้งแต่ขนาดกลางจนถึงขนาดเล็ก สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ปีก ได้แก่ เสือ เลียงผา เก้ง หมูป่า กระรอก กระแต หมาใน เหยี่ยว นกขุนทอง และนกเขา เป็นต้น

การเดินทาง

จากอำเภอเมืองน่านใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1080 ถึงอำเภอท่าวังผา ระยะทางประมาณ 42 กิโลเมตร แล้วแยกซ้ายมือตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1148 (ท่าวังผา-สองแคว) ระยะทางประมาณ 33 กิโลเมตร ถึงอำเภอสองแคว แล้วแยกซ้ายมือตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1148 (สองแคว-เชียงคำ) อีกประมาณ 38 กิโลเมตร ถึงหมู่บ้านสะเกิน ตำบลยอด อำเภอสองแคว แล้วให้ไปทางขวามือผ่านหมู่บ้านไปอีกประมาณ 6 กิโลเมตร ถึงที่ทำการอุทยานฯ

สถานที่ติดต่อ

ที่ทำการอุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน ตำบลยอด อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน 55160
โทรศัพท์: 0-9045-9831
วงศ์ลิงลม

ลักษณะ

ลักษณะของสัตว์ในวงศ์นี้ ถือเป็นไพรเมตขนาดเล็ก ลำตัวขนาดเท่าแมวบ้านหรือเล็กกว่า สีขนโดยปกติจะเป็นสีเทาหรือสีน้ำตาล สีเข้มที่ด้านข้างและด้านบนลำตัว มีดวงตากลมโตขนาดใหญ่ ใช้ประโยชน์ในการหากินในเวลากลางคืน ใบหน้ากลมแบน ใบหูมีขนาดเล็กและมักจะซ่อนอยู่ในขน นิ้วหัวแม่มือและนิ้วต่าง ๆ สั้น นิ้วเท้าที่สองของขาหลังมีกรงเล็บที่เหมาะสำหรับการทำความสะอาดขน หางสั้นหรือจะหายไปอย่างสมบูรณ์ เมื่อโตเต็มที่มีความยาวประมาณ 17-40 เซนติเมตร และมีน้ำหนักระหว่าง 0.3-2 กิโลกรัม ขึ้นอยู่กับชนิด มีฟันที่เขียนเป็นสูตรได้ คล้ายคลึงกับลีเมอร์: Upper: 2.1.3.3, lower: 2.1.3.3

วงจรชีวิต

มีระยะเวลาการตั้งท้องนานสี่ถึงหกเดือนและให้ลูกเต็มที่สองตัว ลูกอ่อนจะเกาะอยู่กับหน้าท้องของแม่หรือรอในรังขณะที่แม่ไปหาอาหาร ใช้เวลาประมาณ 3-9 เดือนขึ้นอยู่กับชนิด หย่านมและโตเต็มวัยภายใน 10-18 เดือน มีอายุยืนได้ถึง 20 ปี

พฤติกรรม

เป็นสัตว์ที่ทรงตัวได้ดีบนต้นไม้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ปกติจะเคลื่อนไหวเชื่องช้า แต่จะเคลื่อนไหวได้เร็วมากในเวลากลางคืนเมื่อจะจับอาหาร ปกติเป็นสัตว์กินเนื้อเป็นหลัก โดยจับสัตว์เล็ก ๆ กินเป็นอาหารได้หลากหลาย ทั้งแมงและแมลงต่าง ๆ, นก, ไข่นกและลูกนก หรือแม้กระทั่งค้างคาว อาจมีกินยอดใบอ่อนของพืชหรือผลไม้ต่าง ๆ เป็นอาหารรองลงไปได้ด้วย โดยปกติเป็นสัตว์ที่หากินและอาศัยอยู่ตามลำพัง
พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบ หรือป่าเสื่อมโทรมของทวีปแอฟริกาตอนกลาง และในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในทวีปเอเชีย ในลิงลม หรือนางอาย ซึ่งพบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ยังมีน้ำลายที่มีพิษร้ายแรงอีกต่างหาก โดยถือว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงจำพวกเดียวที่มีพิษ โดยพิษนี้มีลักษณะคล้ายน้ำมันที่ผลิตออกมาจากข้อศอก ลิงลมจะผสมน้ำมันนี้กับน้ำลายตัวเองเพื่อใช้ในการกัด ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ยังไม่ทราบถึงสาเหตุที่แท้จริงของการพิษนี้ ซึ่งเป็นไปได้ทั้งใช้เพื่อการป้องกันตัว, แย่งชิงคู่และอาณาเขต, ล่าอาหาร รวมถึงมีไว้เพื่อกำจัดปรสิตสิ่งรบกวนตามร่างกายอีกด้วย
จับตาย 48 ชั่วโมง

เนื้อเรื่องย่อ

แจ๊ค เคทส์ นายตำรวจผู้ต้องรีบตามสืบคดีโดยมี เรจจี้ แฮมมอนด์ นักโทษผู้ซึ่งเป็นพยานคนเดียวในคดีนี้ มีคนมาตามล่าพวกเขา ก็ต้องมีการหนีตายและรับมือกับพวกมัน
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร

ลักษณะของสวน

สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร เป็นสวนที่สร้างควบคู่กับบึงสีไฟซึ่งเป็นแหล่งพักพิงและอยู่อาศัยของสัตว์หลายชนิด ในฤดูหนาวจะมีฝูงนกเป้ดน้ำอพยพมาอาศัยเป็นจำนวนมาก จึงเป็นสถานที่สำหรับชมและศึกษานกไปด้วย ภายในบึงมีพรรณไม้น้ำขึ้นทั่วไป มีดอกบัวหลวงจำนวนมากและสวยงาม ริมบึงปลูกไม้ดอกไม้ประดับและไม้ใหญ่ให้ความร่มรื่น กลางบึงมีศาลาที่ใช้เป็นที่พักผ่อนชมทิวทัศน์มีสะพานยาวทอดข้ามจากฝั่งถึงศาลา ภายในสวนมีทางเดินสำหรับออกกำลังกายและวิ่งเหยาะ มีสวนสุขภาพ ประตูทางเข้ามีหอประชุมขนาดใหญ่รูปจระเข้ยักษ์ในตำนานชาละวัน สัญลักษณ์ของจังหวัดพิจิตร ประกอบด้วยเวทีเนินดินสำหรับจัดรายการบันเทิงในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร เป็นสวนสาธารณะที่อยู่ใจกลางเมืองจึงมีประชาชนมาใช้เป็นจำนวนมากเนื่องจากมีความสะดวกในการเข้าถึง นอกจากนี้ยังมีหน่วยงานของกรมประมงตั้งสถานีทดลองสัตว์น้ำและมีอาคารแสดงพันธุ์ปลาน้ำจืดที่ประชาชนเข้าชมได้ด้วย

พระราชานุสาวรีย์

เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี  เสด็จเป็นประธานเปิดพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนคริทราบรมราชชนนีที่ประดิษฐานในสวนแห่งนี้
เจมส์ กอสลิง

เจมส์ กอสลิง (อังกฤษ: James Gosling) เกิดเมื่อ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1955 ผู้ให้กำเนิดภาษาจาวา ของบริษัท ซัน ไมโครซิสเต็มส์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ประธานกรรมการเทคโนโลยี (Chief Technology Officer) ของแผนก Sun's Developer Products group
บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูริโย

บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูริโย (สเปน: Bartolomé Esteban Murillo) รับศีลล้างบาปเมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 1618 ที่เซบิยา ประเทศสเปน และเสียชีวิตที่เซบิยาเช่นกันเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1682 เป็นจิตรกรสมัยศิลปะบาโรกคนสำค้ญของประเทศสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความสำคัญในการเขียนภาพสีน้ำมัน แม้ว่ามูริโยจะมีชื่อเสียงในการเขียนภาพทางศาสนาแต่ก็ได้เขียนภาพชีวิตชาวบ้านทั้งผู้หญิงและเด็กร่วมสมัยไว้มาก เป็นภาพของเด็กขายดอกไม้ เด็กเกเร ขอทาน ซึ่งทำให้เราเห็นภาพชีวิตประจำวันในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17

ชีวิต

มูริโยเป็นลูกคนสุดท้องของพี่น้องทั้งหมด 14 คน พ่อของมูริโยเป็นช่างตัดผมและศัลยแพทย์ชื่อกัสปาร์ เอสเตบัน (Gaspar Esteban) และแม่ชื่อมาริอา เปเรซ (María Pérez Murillo) พ่อและแม่เสียชีวิตตั้งแต่มูริโยยังเด็ก มูริโยจึงโตขึ้นมากับพี่สาวชื่ออานา (Ana) ผู้แต่งงานกับฆวน อากุสติน เด ลากาเรส (Juan Agustín de Lagares) ผู้เป็นช่างตัดผมและศัลยแพทย์เช่นเดียวกับพ่อซึ่งมูริโยสนิทสนมด้วย มูริโยแต่งงานกับเบอาตริซ กาเบรรา (Beatriz Cabrera) เมื่อปี ค.ศ. 1648 และมีลูกด้วยกัน 9 คน

อาชีพ

มูริโยเริ่มการศึกษาทางศิลปะกับฆวน เดล กัสติโย (Juan del Castillo) ที่เซบิยา มูริโยพยายามทำความคุ้นเคยกับภาพเขียนแบบฟลานเดอร์สซึ่งเป็นงานเขียนที่มีความนิยมกันในการซึ้อขายกันในเซวิลล์และขณะเดียวกันก็พยายามไม่ทิ้งอิทธิพลจากบริเวณอื่น ๆ งานชิ้นแรก ๆ ของมูริโยมีอิทธิพลความเหมือนจริงมาจากฟรันซิสโก เด ซูร์บารัน, จูเซปเป เด รีเบรา (Jusepe de Ribera) และอาลอนโซ กาโน (Alonso Cano) เมื่องานเขียนของมูริโยวิวัฒนาการขึ้นก็เริ่มปรับปรุงงานให้เหมาะกับความนิยมตามสมัยของชนชั้นสูงและเจ้านายผู้เป็นลูกค้า โดยเฉพาะงานสำหรับงานคริสตจักรโรมันคาทอลิก
เมื่ออายุได้ 26 ปีในปี ค.ศ. 1642 มูริโยก็ย้ายไปมาดริดซึ่งคงเป็นที่ที่มูริโยมีความคุ้นเคยกับงานของดิเอโก เบลัซเกซ และคงได้เห็นงานของจิตรกรสำคัญ ๆ ของเวนิสและฟลานเดอร์สที่มีอยู่ในราชสำนัก การใช้สีอย่างสวยงามและการวางองค์ประกอบของงานของมูริโยในสมัยต่อมาทำให้เราสันนิษฐานว่ามูริโยมีอิทธิพลเช่นที่ว่า
 มูริโยย้ายกลับมาเซบิยาเมื่อปี ค.ศ. 1645 ในปีนั้นมูริโยเขียนภาพ 13 ภาพให้กับ อารามเซนต์ฟรานซิสเอลกรันเด ที่เซบิยาซึ่งทำให้มูริโยกลายเป็นที่รู้จัก ต่อมามูริโยก็เขียนภาพให้กับอาสนวิหารเซบิยา และมีความเชี่ยวชาญในการวาดชุดพระแม่มารีและพระบุตรและการปฏิสนธินิรมล
หลังจากที่ทำงานอยู่ที่มาดริดอยู่ระยะหนึ่งระหว่างปี ค.ศ. 1658 ถึงปี ค.ศ. 1660 มูริโยย้ายกลับมาเซบิยาอีกครั้ง หนนี้มูริโยก่อตั้ง “สถาบันวิจิตรศิลป์แห่งเซบิยา” (Academia de Bellas Artes (Seville)) และเป็นผู้อำนวยการร่วมกับสถาปนิกฟรันซิสโก เอร์เรรา ผู้ลูก (Francisco Herrera the Younger) ระยะนี้เป็นระยะที่มูริโยมีงานสำคัญ ๆ มากมายรวมทั้งฉากแท่นบูชาสำหรับอารามคณะออกัสติเนียน ภาพเขียนที่โบสถ์ซานตามาเรียลาบลังกา และอื่น ๆ
เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ 2019

ผู้เล่น

แต่ละทีมจะมีการลงทะเบียนผู้เล่นจำนวน 14 คน โดยมีผู้รักษาประตูอย่างน้อยสองคน (ข้อบังคับบทความที่ 30.1 และ 30.2).
สโมสรฟุตบอลอุบลราชธานี เอฟซี

อุบล ไทเกอร์

ในปี พ.ศ. 2552 สมาคมกีฬาแห่งจังหวัดอุบลราชธานี ได้สร้างสโมสรฟุตบอลอาชีพของจังหวัดอุบลราชธานีขึ้นมาเป็นครั้งแรก คือ สโมสรฟุตบอลอุบล ยูไนเต็ด โดยส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันใน ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2552 แต่ได้เกิดปัญหาต่างๆขึ้นภายในทีม จึงทำให้ไม่สามารถแข่งขันได้จนจบฤดูกาลและมีการขอถอนทีมออกจากการแข่งขัน ก่อนจะยุบทีมไปในเวลาต่อมา
ต่อมา สโมสรฟุตบอล อุบล ไทเกอร์ เอฟซี ได้เปิดตัวสโมสร เมื่อเวลา 16.30 น.ของวันที่ 22 มกราคม 2553 ที่สนามกีฬากลาง จังหวัดอุบลราชธานี โดยมี ส.ส.ชูวิทย์  พิทักษ์พรพัลลภ เป็นประธานสโมสร ภายหลังจากมีพิธีเปิดตัวสโมสรแล้วได้มีการอุ่นเครื่องระหว่างทีมสโมสรอุบลไทเกอร์เอฟซีกับทีมสโมสรบีอีซี-เทโรศาสน โดยในนัดนี้มีแฟนบอลชาวจังหวัดอุบลราชธานีและจังหวัดใกล้เคียงให้ความสนใจเข้าร่วมชมเป็นจำนวนมาก ซึ่งในเกมการแข่งขันเป็นไปด้วยความสูสี จบเกมทีมสโมสรอุบลไทเกอร์เอฟซีเสมอกับทีมสโมสรบีอีซี-เทโรศาสนไปแบบไม่มีสกอร์ 
โดยนัดแรกที่ทำการแข่งขันในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2553 ทีมสโมสรอุบลไทเกอร์เอฟซี เอาชนะทีมสโมสรมุกดาหารเอฟซี 3-2

อุบลราชธานี เอฟซี

สโมสรฟุตบอลอุบลราชธานี ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2555 เปิดตัวสโมสรเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 ณ ลานเทียน ทุ่งศรีเมือง จ.อุบลราชธานี โดยนายพงษ์ศักดิ์ มูลสาร นายกสมาคมกีฬาจังหวัดอุบลราชธานี ดำรงตำแหน่งประธานสโมสร โดยมีชื่อทีมฟุตบอลของสโมสร คือ “อุบลราชธานี เอฟซี (Ubon Ratchathani FC)” มี นายณรงค์ศักดิ์ คุรุพันธ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนกีฬาจังหวัดอุบลราชธานี ดำรงตำแหน่ง ผู้จัดการทีม 
โดยนัดแรกที่ทำการแข่งขันในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 ทีมสโมสรฟุตบอลอุบลราชธานี เอฟซี เสมอทีมสโมสรฟุตบอลอำนาจเจริญ ทาวน์ 1-1

อุบล ยูเอ็มที เอฟซี

เมื่อเดือนธันวาคม 2555 ได้มีการเปลื่ยนชื่อทีมเปลี่ยนจาก อุบลราชธานี เอฟซี เป็น "อุบล ยูเอ็มที เอฟซี" หรือ "UBON UMT FC"  แต่ชื่อสโมสรยังคงเป็น "สโมสรฟุตบอลอุบลราชธานี"

อุบลราชธานี เอฟซี และการแยกตัวของอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด

ปี พ.ศ. 2558 ผศ.ดร.วีระศักดิ์ จินารัตน์ อดีตประธานที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ของสโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที เอฟซี และเป็นอธิการบดีกิตติคุณของมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น หรือ ยูเอ็มที ได้ยื่นเรื่องขอก่อตั้งสโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด ไปยังสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยและได้รับการอนุมัติ จึงได้ก่อตั้งสโมสรขึ้นมาใหม่ โดยแยกตัวออกมาจากสโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที เอฟซีอย่างเป็นทางการ และเริ่มส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2558 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยสโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที เอฟซี ได้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น สโมสรฟุตบอลอุบลราชธานี เอฟซี และยังคงเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2558 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เบญจรัตน์ วิศิษฐ์กิจการ

ประวัติ

เบญจรัตน์ วิศิษฐ์กิจการ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 ที่โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน เข้าศึกษาจากโรงเรียนนานาชาติแอ๊ดเวนต์รามคำแหง, โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ผลงานในวงการบันเทิง

ก้าวแรกวงการบันเทิงของเบญจรัตน์ เป็นผลงานด้านดนตรีในรูปแบบขับร้องกลุ่ม ในนามตะกร้า (พ.ศ. 2546) โดยมีผลงานเพลงอัลบั้ม แอ๊ปเปิ้ล มะละกอ กล้วย ส้ม ร่วมกับ 3 สาวได้แก่ พัชรัตน์ ชวาลดิฐ (แพ็คกี้), ศศิมา อัศวพานิชพันธ์ (แพร), พิมพ์พัฒน์ แจ้งเร็ว (น้ำตาล) ทำให้ในสองปีต่อมามาผลงานเพลงในนามของ ร็อกกี้ โรด (Rocky Road) กับอีก 9 สาว ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ (พ.ศ. 2548)
การแสดงทำให้เบญจรัตน์ วิศิษฐ์กิจการ เริ่มมีผลงานด้านการแสดงเรื่องแรกในทีเด็ด ครูพันธุ์ใหม่จิตพิสัยเดือด รับบท ป๊อกหรือแพรวไหม แห่งแก๊งค์ดอกไม้เหล็ก และละครน้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ของบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด ซึ่งออกอากาศทางช่อง 3 ในบทบาท ป๊อกหรือแพรวไหม เช่นกัน จนทำให้มีผลงานด้านภาพยนตร์โฆษณาตามมาอีกหลายชิ้นได้แก่ เดนรี่ควีน, มายมิ้น, มิสเตอร์โดนัท เป็นต้น
บทบาทเด่นชัดขึ้นทางการแสดง โดยได้รับบทนางร้ายอย่างเต็มตัวเป็นครั้งแรกกับบท บัณรสี ทางละครโทรทัศน์เรื่อง จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า (พ.ศ. 2549) ของบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด เช่นกัน จนทำให้ค่าย เอ็ม พิคเจอร์ส และอารมณ์ดี มีสุข ชักชวนให้มารับบท บัว ในภาพยนตร์เรื่อง รักเอาอยู่ (พ.ศ. 2555) หนังรักหาแนวร่วมตอนน้ำท่วมกทม ได้รับบทคู่กับ อัตตพงษ์ อัตตกิจกุล และมีผลงานทั้งสื่อภาพนิ่งและภาพยนตร์โฆษณากับ วอลล์ คอร์นเนตโต โฆษณาแอร์เอเชีย ร่วมกับนิจชิตา จารุวัฒน์
ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการเพลงให้กับเอ็มทีวีไทยแลนด์และดีเจให้กับรายการ HitZ pmทางคลื่น 95.5 เวอร์จิ้น ฮิตซ์ ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ 16:00 - 20:00 น.คู่กับดีเจ บอย ฌาฆฤณ ชุมมิ่ง  และผลงานเพลงในอัลบั้ม LalaBelle ในซิงเกิ้ลแรกเพลง แค่หลับไป (เพลงช้าแสนเศร้า) กับค่าย SonicBoom
ไกรสร นันทมานพ

ประวัติ

นายไกรสรเกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2474 ที่ตำบลเกาะขนุน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบุตรของนายเจริญ และนางเชื่อม นันทมานพ 
เคยเป็นกำนันในตำบลเกาะขนุน อันเป็นบ้านเกิดในปี พ.ศ. 2514 เคยได้รับรางวัลแหนบทองคำจากกระทรวงมหาดไทย และได้รับการยกย่องเป็นกำนันดีเด่นถึง 2 ครั้ง จนกระทั่งระหว่างปี พ.ศ. 2522-พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.)  จังหวัดฉะเชิงเทรา สมัยที่ 1 สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย และดำรงตำแหน่งกรรมาธิการการปกครองสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกเป็น ส.ส. สมัยที่ 2 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และกระทรวงพาณิชย์ (นายอำนวย ยศสุข)
ในปี พ.ศ. 2529 ได้รับเลือกเป็น ส.ส. สมัยที่ 3 สังกัดพรรคก้าวหน้า ดำรงตำแหน่งเป็นกรรมาธิการการทหารสภาผู้แทนราษฎร และดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคก้าวหน้า ในปี พ.ศ. 2537 ได้รับแต่งตั้งเป็นประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยที่ 4 ใน เขต 1 จังหวัดฉะเชิงเทรา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และดำรงตำแหน่งกรรมาธิการการทหารสภาผู้แทนราษฎร พร้อมได้รับแต่งตั้งเป็นประธานที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม (ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์) จากนั้นยังได้รับการแต่งตั้งเป็นรองประธานที่ปรึกษา ดร.บุญเลิศ ไพรินทร์ สมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) จังหวัดฉะเชิงเทรา
นายไกรสร ถือได้ว่าเป็นนักการเมืองที่ได้สร้างความเจริญโดยพัฒนาท้องถิ่นเป็นอย่างมาก โดยทั้งบริจาคที่ดินส่วนตัวจำนานมากแก่ทางราชการ เพื่อนำไปพัฒนาเป็นพื้นที่สาธารณประโยชน์ต่าง ๆ มากมาย และผลักดันให้เกิดสาธารณูปโภคต่าง ๆ ในท้องถิ่น เช่น โรงเรียน และถนน
ในบั้นปลายชีวิต นายไกรสรป่วยเป็นโรคไต ความดันโลหิตสูง และเบาหวาน ต้องเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลอยู่เป็นประจำ จนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เวลา 00.30 น. ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ อายุได้ 79 ปี
กวินพนธ์ พาณิชย์พงส์

ประวัติ

ธีระพงศ์ วาณิชย์วงศ์ ชื่อเล่น ปั้น เคยใช้ชื่อในวงการครั้งแรกในชื่อ กวินพนธ์ พาณิชย์พงษ์ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่ออยู่หลายครั้ง ได้แก่ เอกพันธ์ วาณิชย์วงศ์, วีระ วาณิชย์วงศ์ ตามลำดับ เกิดวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบรรพตวิทยา และมาเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนบางมดวิทยา ก่อนที่จะมาเรียนชั้นอุดมศึกษา ที่มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด สาขาบริหารธุรกิจ 
ซึ่งก่อนที่จะมาทำงานกับวงบาซูนั้น กำปั้นเคยร้องเพลงตามเธค และไนต์คลับ มาก่อน จากนั้นเมื่อแมวมองของอาร์เอสไปพบเข้า จึงชวนกำปั้นมาทดสอบงาน และผ่านการทดสอบจนเข้ามาเป็นสมาชิกวงบาซูคนสุดท้าย บาซูมีผลงานอัลบั้มเต็มถึง 5 ชุดด้วยกัน นอกจากนี้ วงบาซู ยังมีอัลบั้มพิเศษอัลบั้ม Bazoo 2000 ที่บาซูไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์การทำงานเพลงในประเทศไต้หวัน และอัลบั้ม THE CELEBRATION ที่วงบาซูก็ร่วมร้องเพลง เท้าไฟ ในอัลบั้มนี้ด้วยเช่นกัน
หลังจากนั้น กระแสของบาซูก็สร่างซาลงไป และวงบาซูก็ประกาศยุบวง ซึ่งกำปั้น บาซู ก็เป็นฝ่ายออกมาให้สัมภาษณ์ว่า เหตุที่วงบาซูยุบวงนั้น เนื่องจากอัลบั้มที่ผ่านมา ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร และยังมีนักร้องใหม่ออกมาเรื่อย ๆ ทางอาร์เอสจึงเป็นฝ่ายเรียกเข้าไปคุย แล้วจึงตัดสินใจยุบวงในที่สุด
แต่ถึงอย่างนั้น กำปั้น ก็ยังคงทำงานเพลงต่อไป โดยมารวมตัวกันกับเพื่อน ๆ อีก 5 คน และกลายมาเป็นอัลบั้มที่ชื่อว่า แดนซ์ อาร์มี่ โดยมีเพลง กองพันเท้าไฟ และ เพลงชะ ชะ ช่า ต่อหน้าฉัน อดีตเพลงฮิตของวงดีทูบี เป็นเพลงเปิดตัว และหลังจากที่มีกระแสตอบรับออกมาดี แดนซ์ อาร์มี่ ก็มีอัลบั้มที่ 2 คลอดออกมา โดยใช้ชื่อว่า Dance War และหลังจากนั้น กำปั้น ก็ห่างหายจากวงการเพลง จวบจนปี 2554 กำปั้น กลับมาอีกครั้งพร้อมกับอัลบั้มเดี่ยวในสังกัด Bounce Music และปล่อยเพลงออกมาชื่อว่า ยังรักกันหรือเปล่า (I Want To Know) ส่วนงานภาพยนตร์และละครอื่น ๆ แทน อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง เด็กเดน, เจ้าพ่อแซ่แต้ เจ้าแม่แซ่ตั้ง ,หมอไน กับ ยัยเฉิ่ม และมีผลงานละครอย่าง คุณหนูเทวดา และแค้นเสน่หา อีกด้วย