google/wiki40b huggingface dataset:
เซลล์เกลีย

เซลล์เกลีย (อังกฤษ: glial cell) หรือ นิวโรเกลีย (อังกฤษ: neuroglia) หรือ เกลีย (อังกฤษ: glia) เป็นเซลล์ที่ไม่ใช่เซลล์ประสาทซึ่งทำหน้าที่หลากหลายในระบบประสาท เช่น ช่วยเกื้อหนุนค้ำจุนเซลล์ประสาท เป็นแหล่งอาหาร รักษาภาวะธำรงดุล (homeostasis) สร้างเยื่อไมอีลินห่อหุ้มแอกซอน และการถ่ายทอดสัญญาณ เป็นต้น จำนานเซลล์เกลียมีมากกว่าจำนวนเซลล์ประสาทถึง 10 เท่าตัว

ไมโครเกลีย

ไมโครเกลีย (microglia) เป็นเซลล์แมคโครฟาจ (macrophage) ชนิดพิเศษที่สามารถเกิดกระบวนการการกลืนกินของเซลล์ (phagocytosis) ได้ เชื่อว่าไมโครเกลียนี้เกิดจากเซลล์ต้นกำเนิดในระบบเลือดมากกว่าเกิดจากเซลล์ต้นกำเนิดในชั้นเอ็กโทเดิร์ม (ectoderm) แต่ที่ไมโครเกลียถูกจัดอยู่ในเซลล์ระบบประสาทเนื่องจากช่วยเหลือการทำงานของเซลล์ประสาท จำนวนไมโครเกลียในระบบประสาทส่วนกลางมีประมาณร้อยละ 15 ของจำนวนเซลล์ทั้งหมด สามารถพบเซลล์ชนิดนี้ได้ในสมองและไขสันหลังทุกบริเวณ หากเนื้อเยื่อดังกล่าวถูกทำลายไมโครเกลียก็จะแบ่งตัวเพิ่มขึ้นและเคลื่อนที่ไปยังบริเวณดังกล่าว

แอสโทรไซต์

แอสโทรไซต์ (astrocyte) หรือ แอสโทรเกลีย (astroglia) เป็นเซลล์เกลียที่มีจำนวนมากที่สุด แอสโทรไซต์ช่วยควบคุมปริมาณสารเคมีต่างๆ ที่อยู่รอบเซลล์ประสาท เช่น กำจัดโพแทสเซียมไอออนที่มีอยู่มากในสารละลายภายนอกเซลล์ ตลอดทั้งช่วยดูดกลับสารสื่อประสาทที่ถูกหลั่งในระหว่างการส่งสัญญาณประสาทผ่านไซแนปส์ แอสโทรไซต์ แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ ชนิดโปรโตพลาสมิค และชนิดไฟบรัส ทั้งสองชนิดมีการทำงานที่คล้ายคลึงกันแต่มีลักษณะทางสัณฐานวิทยาและตำแหน่งที่พบเซลล์เหล่านี้ที่แตกต่างกัน แอสโทรไซต์ชนิดโปรโตพลาสมิคมีเส้นใยที่มีขนาดหนา สั้น แต่มีกิ่งก้านเยอะ พบเซลล์ประเภทนี้ได้มากที่ชั้นเนื้อเทา (gray matter) สำหรับแอสโทรไซต์ชนิดไฟบรัสนั้นมีเส้นใยที่เรียวยาว และมีการแตกกิ่งค่อนข้างน้อย พบเซลล์ประเภทนี้ได้มากที่เนื้อขาว (white matter)

โอลิโกเดนโดรไซต์

โอลิโกเดนโดรไซต์ (oligodendrocyte) เป็นเซลล์ที่สร้างเยื่อไมอีลิน (myelin sheath) ห่อหุ้มแอกซอนที่อยู่ในระบบประสาทกลาง เยื่อไมอีลินนี้เป็นส่วนเยื่อหุ้มเซลล์ของโอลิโกเดนโดรไซต์ที่ไปล้อมรอบแอกซอนทำให้เกิดเป็นฉนวนไฟฟ้าเป็นผลให้การส่งสัญญาณประสาทเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

เซลล์อีเพนไดมา

เซลล์อีเพนไดมา (ependymal cell) หรือ อีเพนไดโมไซต์ (ependymocyte) เป็นเซลล์ที่อยู่ที่ผนังช่องว่างที่บรรจุน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid; CSF) ภายในระบบประสาทส่วนกลาง

เรเดียลเกลีย

เรเดียลเกลียที่อยู่ในสมองส่วนสมองน้อย (cerebellum) เรียกว่า เบอร์กแมนเกลีย (Bergmann glia) ซึ่งมีส่วนในกระบวนการไซแนปติกพลาสติซิตี้ ในดวงตาชั้นเรตินาเรียกเซลล์นี้ว่า เซลล์มูลเลอร์ (Müller cell)

เซลล์ชวานน์

เซลล์ชวานน์ (Schwann cell) เป็นเซลล์ที่ทำหน้าที่สร้าง myelin sheath ห่อหุ้ม axon อีกเซลล์หนึ่ง แต่จะพบใน Peripheral nervous system หรือ ระบบประสาทส่วนปลาย นอกจากนี้ยังสามารถเกิดการกลืนกินของเซลล์ ช่วยในการจัดเก็บองค์ประกอบของเซลล์ที่เสียแล้วซึ่งจำเป็นในการเจริญของเซลล์ประสาทในระบบประสาทส่วนปลาย

เซลล์แซทเทลไลท์

เซลล์แซทเทลไลท์ (Satellite cell) เป็นเซลล์ขนาดเล็กที่เกาะอยู่ที่ผิวของเซลล์ประสาทในระบบประสาทส่วนปลายซึ่งทำหน้าที่ช่วยปรับสภาพองค์ประกอบทางเคมีภายนอกเซลล์

การเจริญพัฒนาในช่วงเป็นตัวอ่อน

ไม่รู้ครับ
จอห์น แลมเบิร์ต (นายพล)

อาชีพทางการทหาร

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1642 แลมเบิร์ตได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับบัญชาทหารม้าของกองทัพฝ่ายรัฐสภาในสงครามกลางเมืองอังกฤษที่นำโดยเฟอร์ดินานโด แฟร์แฟ็กซ์ ลอร์ดแฟร์แฟ็กซ์แห่งคาเมรอนที่ 2 ภายในปีเดียวแลมเบิร์ตก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นนายพันของกองทหารม้าและสร้างเกียรติประวัติด้วยการยึดเมืองฮัลล์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1643 เมื่อต้นปี ค.ศ. 1644 แลมเบิร์ตก็ต่อสู้อย่างกล้าหาญในยุทธการแนนท์วิค (Battle of Nantwich) และที่แบรดฟอร์ด ในยุทธการที่มาร์สตันมัวร์ (Battle of Marston Moor) เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1644) กองทหารม้าของแลมเบิร์ตถูกต้อนโดยกองทหารม้าของลอร์ดกอริง; แต่แลมเบิร์ตก็สามารถตีฝ่าวงล้อมออกมาได้กับกองทหารจำนวนหนึ่ง และไปสมทบกับโอลิเวอร์ ครอมเวลล์อีกทางด้านหนึ่งของสนามรบ
เดวิด ฮูม

ชีวิตการงาน

ฮูมเกิดในเอดินบะระและเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ เดิมทีนั้นเขาคิดจะประกอบอาชีพด้านกฎหมาย แต่แล้วเขากลับบังเกิด "ความรังเกียจอันไม่อาจเอาชนะได้ต่อทุกสิ่งทุกอย่าง จะยกเว้นก็แต่ความกวดขันในงานทางปรัชญาและความรู้ทั่วไป" (ตามคำของฮูมเอง)
ฮูมศึกษาด้วยตนเองในฝรั่งเศส ที่ซึ่งเขาได้เขียนความเรียงว่าด้วยธรรมชาติของมนุษย์จนเสร็จสมบูรณ์ ขณะนั้นฮูมมีอายุได้ 26 ปี แม้ว่านักวิชาการจำนวนมากในปัจจุบันจะเห็นว่าความเรียงฯ เป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของฮูม อีกทั้งยังเป็นหนังสือเล่มสำคัญที่สุดเล่มหนึ่งในประวัติศาสตร์ปรัชญา แต่สารธารณชนในอังกฤษสมัยนั้นดูจะไม่คิดเช่นนั้น ฮูมถึงกับบรรยายปฏิกิริยาที่สาธารณชนมีต่อการตีพิมพ์ความเรียงฯ ในปี ค.ศ. 1739–40 ไว้ในข้อเขียนของเขาว่าหนังสือเล่มดังกล่าว "แท้งตั้งแต่อยู่บนแท่นพิมพ์"
หลังจากทำงานรับใช้บุคคลสำคัญทางการเมืองและการทหารหลายคนได้ราวสองสามปี ฮูมก็กลับไปทำงานค้นคว้าต่ออีกครั้ง เมื่อฮูมตัดสินใจได้ว่าปัญหาของความเรียงฯ มิได้อยู่ที่เนื้อหา หากแต่อยู่ที่ลีลาการประพันธ์ เขาจึงนำเนื้อหาบางส่วนในความเรียงฯ มาปรับปรุงแก้ไขใหม่ให้สาธารณชนอ่านเข้าใจได้ง่ายขึ้น แล้วตีพิมพ์ในชื่อ การไต่สวนถึงความเข้าใจของมนุษย์ ถึงแม้การไต่สวนฯ จะมิได้ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามก็ตาม แต่อย่างน้อยงานชิ้นนี้ก็ได้รับความนิยมมากกว่าความเรียงฯ
ฮูมพลาดโอกาสที่จะได้เป็นศาสตราจารย์ทางปรัชญาทั้งที่เอดินบะระและที่กลาสโกว์ ทั้งนี้อาจเป็นเพราะข้อกล่าวหาว่าฮูมไม่นับถือพระเป็นเจ้า และอาจเป็นเพราะการต่อต้านจากทอมัส เรด ผู้ซึ่งเป็นบุคคลหนึ่งที่วิพากษ์งานของฮูมอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่ฮูมกำลังกวดขันกับงานทางปรัชญาของเขาอยู่นั้นเอง ฮูมก็ได้รับเกียรติทางวรรณกรรมทั้งในฐานะนักเขียนบทความและนักประวัติศาสตร์ กว่าที่งานของฮูมจะได้เป็นจุดสนใจของวงการปรัชญานั้น ก็เมื่ออิมมานูเอิล คานท์ นักปรัชญาคนสำคัญในยุคต่อมา ได้เขียนให้เกียรติฮูมในฐานะที่ได้ปลุกตนให้ตื่นจาก "การหลับใหลอยู่กับหลักความเชื่อ" (ราว ค.ศ. 1770)
อัปเปอร์มุสตางค์

ประวัติ

ในอดีตอัปเปอร์มุสตางค์เคยเป็นรัฐอิสระเรียกว่า อาณาจักรโล ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 พวกเขามีวัฒนธรรมด้านภาษาและศาสนาถอดแบบมาจากทิเบต ด้วยทำเลที่ตั้งของประเทศทำให้มุสตางค์มีอำนาจควบคุมเส้นทางขนส่งสินค้าระหว่างเทือกเขาหิมาลัยกับอนุทวีปอินเดีย ทว่าปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 อาณาจักรโลถูกผนวกและกลายเป็นเมืองขึ้นของราชอาณาจักรเนปาลตั้งแต่ ค.ศ. 1795 เป็นต้นมา กระนั้นมุสตางค์ยังคงมีการแต่งตั้งราชา (หรือกเยลโป) สืบราชสมบัติมาตลอด จนกระทั่งรัฐบาลเนปาลมีคำสั่งให้ยกเลิกตำแหน่งดังกล่าวเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2008
ราชาหรือกเยลโปคนสุดท้ายของมุสตางค์คือจิกมี ดอร์เจ ปัลบาร์ บิสตา (Jigme Dorje Palbar Bista; 1930–2016) ผู้สืบสันดานมาจากอาเม ปัล (Ame Pal) นักรบผู้ก่อตั้งอาณาจักรที่นับถือศาสนาพุทธตั้งแต่ ค.ศ. 1380 และเขาผู้นี้คือผู้สร้างเมืองโลมันถางอันมีกำแพงรอบเมือง ปัจจุบันเมืองดังกล่าวแทบไม่มีความเปลี่ยนแปลงอันใดเลย ตั้งแต่ยุคแรกสร้าง
ค.ศ. 2007 มีการค้นพบภาพจิตรกรรมฝาผนังพุทธประวัติจำนวน 55 ภาพในถ้ำแห่งหนึ่ง
ธีรศักดิ์ พันธุจริยา

รางวัล

2537 : ตำแหน่งชนะเลิศอันดับหนึ่ง Coffee-Mate Stage Challenge’ 94 และขวัญใจสื่อมวลชน
2543 : รับรางวัลวุฒิบัตรประกาศเกียรติคุณ “บุคคลแห่งปี 2543” รางวัลไทยคู่ฟ้า
2546 : รับรางวัล “นักบริหารดีเด่น 2546” สาขาพัฒนาธุรกิจเครื่องสำอาง
2548 : รับรางวัล Young Generation of the Year สาขาเครื่องสำอางและความงาม ประจำปี 2004 จากนิตยสาร Boss
2551 : รับพระราชทานโล่เกียรติคุณ บุคคลผู้ทำประโยชน์ จาก ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี

                  : รับโล่เกียรติคุณ ศิลปินร่วมรณรงค์โครงการ “ร่วมสร้างสังคมปลอดเบาหวาน” จากมูลนิธิเพื่อพัฒนาการบริบาลผู้ป่วย เบาหวาน
2553 : รับประกาศเกียรติคุณ “ผู้รังสรรค์ปาฏิหาริย์” ในมูลนิธิสงเคราะห์เด็กยากจน ซี.ซี.เอฟฯ
2554 : รับโล่เกียรติคุณ สืบสานวัฒนธรรมประเพณีเทศกาลวัดเทวราชกุญชร 2554
2556 : รับโล่พระราชทานพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ งาน”มุสลิมไทยเอกซ์โป 2013”

                  : รับโล่ประกาศเกียรติคุณ “รางวัลเพชรราช” สาขา The Miracle Give and Share Thailand Award โดยได้รับการยกย่องเป็น “บุคลต้นแบบ”
2557 : รับโล่ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก “ญาณสังวร” ได้รับเลือกเป็น “บุคคลตัวอย่าง ผู้ปฏิบัติดี ประพฤติชอบ มีคุณธรรม จริยธรรม” ประจำปี 2547

                  : รับรางวัล ”บุคคลดีเด่น” สาขา “ผู้เจริญรอยตามพระยุคลบาทดีเด่น”
เรือพระที่นั่งนารายณ์ทรงสุบรรณ รัชกาลที่ 9

ลักษณะเรือ

ลักษณะโขนเรือ โขนเรือทำจากไม้สักทองลงรักปิดทองประดับกระจก จำหลักรูปพระนารายณ์ 4 กร ทรงเทพศาสตรา ตรี คฑา จักร สังข์ ทรงเครื่องภูษิตาภรณ์ และ มงกุฎยอดชัย ประทับยืนบนหลังพญาครุฑ ลายบริเวณหัวเรือมีลักษณะเป็น ก้านขดใบเทศมีครุฑประกอบที่กัวก้านขด
ส่วนท้ายเรือ มีลักษณะคล้าย ท้ายเรือพระที่นั่งอนันตนาคราช แต่ส่วนเหนือมาลัยท้าย เป็นสร้อยหางครุฑ  ปลายหางสุดของท้ายเรือเป็นกนกหางครุฑ ท้องลายของท่อนหางเป็นขนครุฑ  
ลำเรือ ทำจากไม้ตะเคียนทอง แกะสลักลงรักปิดทองประดับกระจกตลอดทั้งลำเรือ  มีลวดลายเป็นลายพุดตาน สีพื้นเรือหรือสีท้องเรือเป็นสีแดงชาด ใช้ตัวบัลลังก์กัญญาเรือ เช่นเดียวกับเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ เป็นลวดลายแกะสลัก ลงรักปิดทอง ประดับกระจก
แผงพนักพิง แกะสลักลวดลาย เป็นรูปครุฑยุดนาค ลงรักปิดทองประดับกระจก ภายในเหมือนเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ ลูกแก้วรับขื่อ เป็นไม้แกะสลัก ลงรักปิดทอง ประดับกระจก เสาสองต้นทาสีดำ
ส่วนพายกับฉาก ลงรักปิดทอง การวางฉัตร ให้เว้น 2 กระทง ต่อ 1 ฉัตร  ผ้าดาดหลังคากัญญาเรือ  เป็นทองแผ่ลวด  ลายโคมแย่ง  ลงรักปิดทอง ประดับกระจก พื้นแดงลายจั่ว และลายผ้าม่านโดยรอบ ประดับด้วยทองแผ่ลวด
ขนาดของเรือ มีความยาว 44.3 เมตร ความยาวแนวน้ำหนักบรรทุกเต็มที่ 34.6 เมตร ความกว้าง 3.2 เมตร ความลึก 1.1 เมตร กินน้ำลึก 0.4 เมตร ระวางน้ำบรรทุกขับเต็มที่ 20 ตัน มีฝีพาย 50 นาย สิ้นค่าใช้จ่ายประมาณ 11.9 ล้านบาท
เหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่

เหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่ (จีน: 梁祝小提琴协奏曲; พินอิน: Liángzhù xiǎotíqín xiézòuqǔ; "ไวโอลินคอนแชร์โตเหลียงจู้"; อังกฤษ: Butterfly Lovers' Violin Concerto) เป็นผลงานประพันธ์ในปี ค.ศ. 1959 ของเฉิน กัง และเหอ ฉ่านหาว สองนักศึกษาวัย 24 ปี และ 26 ปีจากสถาบันการดนตรีแห่งเซี่ยงไฮ้  โดยดัดแปลงมาจากตำนานม่านประเพณี เกี่ยวกับเรื่องราวความรักต้องห้ามระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาว ที่ครอบครัวของทั้งคู่มีความอาฆาตแค้นต่อกัน 
ไวโอลินคอนแชร์โตบทนี้แต่งขึ้นสำหรับบรรเลงด้วยวงออเคสตราแบบตะวันตก โดยใช้ทำนองบางส่วนจากอุปรากรจีน ม่านประเพณี มีเครื่องดนตรีเอกเป็นไวโอลิน บรรเลงโซโลด้วยเทคนิคการเล่นแบบจีน แทนตัวละครนาง จู อิง​ไถ และเชลโล แทนตัวละครพระ เหลียง ซานปั๊วะ  ในการแสดงบางครั้งอาจใช้เครื่องดนตรีจีน เช่น ซอเอ้อหู หรือผีผา บรรเลงเดี่ยวแทนไวโอลิน
ไวโอลินคอนแชร์โตบทนี้ออกแสดงครั้งแรกในเซี่ยงไฮ้ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 ในช่วงการเฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปีของการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน  ต่อมาจีนเข้าสู่ช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ทำให้บทเพลงนี้ยังไม่ได้รับการเผยแพร่นัก จนกระทั่งถึงช่วงปลายทศวรรษ 1970 ที่ทางการเริ่มผ่อนคลายความเข้มงวด จึงเริ่มได้รับความนิยมแพร่หลาย
ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า

เรื่องย่อ

ในปี 1936 ดร.อินเดียน่า โจนส์ (แฮร์ริสัน ฟอร์ด) อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดีที่ชอบตามล่าหาขุมทรัพย์ล้ำค่าต่างๆ จากทั่วโลก ครั้งนี้เขาต้องตามหาหีบแห่งบัญญัติศักดิ์สิทธิ์ของโมเสส ที่ว่ากันว่า ผู้ใดได้ครอบครอง ผู้นั้นจะสามารถเอาชนะได้ในทุกสงคราม และขณะนี้ ฮิตเลอร์ได้ส่งคนมาตามหาหีบแห่งบัญญัติศักดิ์สิทธิ์ ดร.โจนส์ต้องรีบค้นมันให้พบก่อนที่พวกนาซีจะเอามันไปได้
รักจัดหนัก

นักแสดง

นักแสดงจากเรื่อง รักจัดหนัก แบ่งตามตอนต่างๆ จำนวน 3 ตอน
พรรคเอกราชปวยร์โตรีโก

พรรคเอกราชปวยร์โตรีโก (สเปน: Partido Independentista Puertorriqueño; อังกฤษ: Puerto Rican Independence Party) เป็นพรรคการเมืองในปวยร์โตรีโก มีนโยบายหลักคือการประกาศอิสรภาพปวยร์โตรีโกจากสหรัฐอเมริกา พรรคเอกราชปวยร์โตรีโกเป็นหนึ่งในสามพรรคการเมืองหลักและเป็นพรรคที่เก่าแก่เป็นอันดับสองของดินแดน
การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลา

การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลา (อังกฤษ: Time Division Multiplexing: TDM) เป็นการแบ่งเวลาในการใช้สายส่งเพื่อใช้ส่งข้อมูล เหมาะกับสัญญาณข้อมูลแบบดิจิตอล เนื่องจากสัญญาณดิจิตอลมีช่วงเวลาที่แน่นอนของบิตแต่ละบิต จึงทำให้สามารถมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาให้มีความสอดคล้องกับเวลาของบิตได้ โดยอาจคิดเป็นอัตราเร็วของบิตได้คือ สัญญาณที่มีอัตราเร็วต่ำหลายๆ สัญญาณสามารถนำมามัลติเพล็กซ์รวมกันเป็นสัญญาณที่มีอัตราบิตสูงขึ้นได้ ซึ่งการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลา ยังสามารถแบ่งออกเป็น “การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในแบบซิงโครนัส” และ “การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบสถิติ”

การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบซิงโครนัส

การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบซิงโครนัส (อังกฤษ: Synchronous Time Division Multiplexing: Sync TDM) Sync TDM จะอนุญาตให้ข้อมูลจากแต่ละแหล่งมาหมุนเวียนเพื่อส่งข้อมูลไปบนสายส่งข้อมูลความเร็วสูง Sync TDM จะให้ชิ้นส่วนของข้อมูล เช่น ไบต์ข้อมูล จากอุปกรณ์ส่งผ่านไปยังสายส่งข้อมูลความเร็วสูง จากนั้นก็ให้อุปกรณ์ที่จะอินพุตในลำดับถัดไปส่งไบต์ข้อมูลผ่านสายส่งข้อมูลความเร็วสูงหมุนเวียนต่อไปเรื่อยๆ
หากสถานีผู้ส่งบางสถานีไม่ต้องการส่งข้อมูลในช่วงเวลาขณะนั้น ซึ่งเรียกว่าอยู่ในสถานะ Idle มัลติเพล็กเซอร์ก็จะทำการส่งสล๊อต (Slot) ข้อมูลของสถานีที่ Idle ผ่านสายส่งข้อมูลด้วยความเร็วสูง โดยสล๊อตดังกล่าวนี้จะเป็นสล๊อตว่าง ซึ่งการส่งสล๊อตว่างออกไปก็เพื่อจุดประสงค์ให้คงลำดับเหมือนเดิม โดยตัวอย่างการซิงโครนัสทีดีเอ็มที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน เช่น T-1 Multiplexing, ISDN Multiplexing และ SONET

การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบสถิติ

การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบสถิติ (อังกฤษ: Statistical Time Division Multiplexing: Stat TDM) หรือ อะซิงโครนัสทีดีเอ็ม (อังกฤษ: Asynchronous TDM) เป็นการมัลติเพล็กซ์เชิงสถิติที่ข้อมูลสามารถส่งร่วมกันบนสายในลักษณะแบบแบ่งเวลาตามความต้องการ (On-Demand) เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียสล๊อตว่างเปล่าของสถานีที่ไม่มีการส่งข้อมูล ดังนั้น ข้อมูลที่ส่งจะถูกส่งไปยังสายเฉพาะสถานีที่ต้องการส่งข้อมูลเท่านั้น โดยสถานีที่ Idle จะไม่มีการส่งสล๊อตว่างเปล่าออกมาบนสายส่ง ซึ่งในการส่งข้อมูลของแต่ละสถานีจะมีการใส่ Address ของสถานีส่งเข้าไปด้วย ซึ่งจะทำให้ฝ่ายรับนั้นรับรู้ได้ว่า ข้อมูลที่ส่งมานั้นมาจากสถานีใด
จากรูป แสดงให้เห็นถึงสถานีคอมพิวเตอร์ 3 สถานี ได้มีการแชร์ลิงก์ข้อมูลด้วยการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบสถิติ โดยกำหนดให้ขนาดของเฟรมหนึ่งสามารถบรรจุข้อมูลได้เพียง 3 สล๊อต ซึ่งจะส่งในลักษณะเรียงลำดับจาก 1 ถึง 3 และทำการบรรจุ Address ไปกับข้อมูลเพื่อส่งไปยังสายส่งข้อมูลความเร็วสูง
หม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์

ผลงาน

หม่อมหลวงเนื่อง เริ่มเขียนผลงานชิ้นแรก เมื่อปี พ.ศ. 2528 ครั้งที่หม่อมราชวงศ์หญิงศรีคำ ทองแถม ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่เมื่ออาศัยอยู่ในวังถึงแก่กรรมลง หม่อมหลวงเนื่องจึงเขียนคำไว้อาลัยกล่าวถึงเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตเมื่อเยาว์วัยในพระราชวังสวนสุนันทา สำหรับลงพิมพ์ในหนังสือแจกเป็นที่ระลึกงานพระราชทานเพลิงศพครั้งนั้น ภายหลังจึงเขียนเรื่องลงในนิตยสารมาโดยตลอด เริ่มต้นที่นิตยสาร อาหาร-โรงแรม-ท่องเที่ยว, ลดา และ พลอยแกมเพชร ใช้ชื่อคอลัมน์ ชีวิตในวัง และ ชีวิตนอกวัง  ซึ่งต่อมา สำนักพิมพ์ศรีสารา จัดพิมพ์ขึ้นเป็นฉบับรวมเล่มในรูปหนังสือพกพา แบ่งเป็น ชีวิตในวัง 2 เล่ม กับชีวิตนอกวัง 17 เล่ม ทั้งนี้หม่อมหลวงเนื่อง ได้ยุติการเขียนคอลัมน์ดังกล่าว เมื่ออายุ 95 ปีเนื่องจากความชรา รวมระยะเวลาในการเป็นนักเขียน 21 ปี
นอกจากงานเขียน หม่อมหลวงเนื่อง ยังมีความสามารถในการปรุงอาหารไทยชาววังประเภทต่างๆ ซึ่งได้รับการอบรมมาแต่ครั้งอาศัยอยู่ในวัง เช่น ทอดมันสิงคโปร์, สะเต๊ะลือ, เมี่ยงลาว, แกงรัญจวน, ยำทวาย ฯลฯ โดยหม่อมหลวงเนื่อง และนางสาวนิจ เหลี่ยมอุไร บุตรสาว ร่วมกันเผยแพร่วิธีการปรุงอาหารเหล่านี้ เป็นประโยชน์แก่บุคคลที่สนใจจำนวนมาก

ถึงแก่กรรม

หม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์ กราบถวายบังคมลาถึงแก่กรรม ด้วยโรคชรา เมื่อวันศุกร์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2553 เวลา 4.45 น. ที่สถาบันบำราศนราดูร อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี สิริอายุได้ 96 ปี
ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานหีบทองลายองุ่น พวงมาลาวางหน้าหีบศพ และพระราชทานเพลิงศพ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม รับศพไว้ในพระราชานุเคราะห์โดยตลอด มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน พระราชทานพวงมาลาวางหน้าหีบศพ และพระราชทานพระราชานุเคราะห์ ในการพระราชทานเพลิงศพ พระบรมวงศานุวงศ์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน และประทาน พวงมาลาวางหน้าหีบศพ อนึ่ง พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ประทานน้ำอาบศพด้วย
เทศบาลเมืองปากพูน

ประวัติ

เทศบาลเมืองปากพูนเป็นหน่วยงานบริหารราชการส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช มีฐานะเป็นนิติบุคคล เดิมตำบลปากพูนมีเนื้อที่ 94.74 ตารางกิโลเมตร ต่อมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 กระทรวงมหาดไทยได้ยกท้องถิ่นบางส่วนของตำบลปากพูน เป็นสุขาภิบาลท่าแพ ต่อมายกฐานะเป็นเทศบาลตำบลท่าแพ ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ส่วนท้องถิ่นที่เหลือของตำบลปากพูนจัดตั้งเป็นสภาตำบลปากพูน เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517 และได้ยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปากพูน ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ต่อมาได้มีการยกฐานะจัดตั้ง องค์การบริหารส่วนตำบลปากพูน ขึ้นเป็นเทศบาลเมืองปากพูน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2554 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป
นครสุริยะ

เนื้อเรื่องย่อ

นักสืบอิไลจาห์ แบลีย์ได้ร่วมงานกับห.ดานีล โอลิวาห์อีกครั้ง ทั้งสองต้องสางคดีฆาตกรรมซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในโลกโซลาเรีย ผู้ต้องสงสัยมีเพียงคนเดียวคือแกลเดีย และผู้ต้องสงสัยคนเดียวกันนี้ก็ไม่มีทางที่จะก่อคดีฆาตกรรมได้ การสะสางคดีเป็นไปอย่างยากลำบากเนื่องจากสภาพสังคมและวัฒนธรรมที่แตกต่างอย่างมากระหว่างชาวโซลาเลียและชาวโลก โดยเฉพาะความรักสันโดษสุดขั้วของชาวโซลาเรียที่ตลอดชีวิตแทบจะไม่พบปะกับใครเลย และแต่ละคนยังมีหุ่นยนต์รับใช้กว่าหมื่นตัว! นักสืบอิไลจาห์ต้องอาศัยสัญชาตญาณและความรู้เรื่องหุ่นยนต์ของดานีลเข้ามาช่วยคลี่คลายคดีจนลุล่วง
ภาพประกอบเรื่องของ Stephen Youll
หลิว ข่ายเวย

ประวัติ

หลิวข่ายเวย เป็นนักแสดงชาวฮ่องกง คุณพ่อเป็นนักแสดงนามว่าหลิวตัน คุณแม่คนจีนแผ่นดินใหญ่ จบสถาปัตยกรรมจากแคนาดา กลับฮ่องกงผลงานแสดงและงานเพลงมากมายตั่งแต่ปี 1995 ถึงปัจจุบัน โด่งดังสุดๆจากเรื่อง Qian shan mu xue ในบท โมเส้าเซียน
สมรสกับหยาง มี่ (หย่าร้าง)
ฟิลิป โรลเลอร์

ชีวิตส่วนตัว

ฟิลิปเกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ที่ ประเทศเยอรมนี โดยมีคุณพ่อเป็นคนเยอรมันและคุณแม่เป็นคนไทย
แม่เจ้าบัวไหล

พระประวัติ

แม่เจ้าบัวไหล ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2390 ที่เมืองนครน่าน เป็นธิดาในพระยาไชยสงครามเมืองพะเยา กับ เจ้านางอิ่น มีเจ้าเชษฐาและเชษฐภคินีร่วมอุทร ได้แก่ เจ้าจอมแปง(เจ้านางของชายาเดิมเจ้าไชยสงครามได้ขอไปอุปการะที่พะเยา) เจ้าเทพรส และเจ้านางสามผิว ในตอนที่ท่านประสูตินั้น พระยาไชยสงครามถูกเรียกตัวจากเมืองน่านมายังกรุงเทพฯ เนื่องจากต้องคดี เรื่อง การยกทัพกวาดต้อนและเทครัวชาวไทลื้อสิบสองปันมาเมืองน่าน ซึ่งจะต้องเดินทางโดยเรือขณะที่น้ำน่านนองเต็มฝั่ง บิดาเลยตั้งชื่อให้ว่า"บัวไหล" 
เจ้าบัวไหล นั้นได้รับการสถาปนาให้ดูแลเมืองแพร่เป็นเวลา 7 วัน ก่อนที่เจ้าพิริยเทพวงษ์จะเสด็จกลับจากราชการที่กรุงเทพมหานคร ชาวเมืองแพร่จึงเรียกขานเจ้าบัวไหลว่า "แม่เจ้าหลวง" และต่อมาได้รับการเสกสมรสและแต่งตั้งให้เป็นพระชายาของเจ้าผู้ครองนครแพร่ เจ้าบัวไหลในตอนเด็กได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบเจ้านายตามขนบธรรมเนียมล้านนามาอย่างดี มีฝีมือในการเย็บปักผ้าและงานปักเย็บทุกชนิด ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แม่เจ้าบัวไหลได้ปักผ้าม่านและหมอนขวาน ตลอดจนเครื่องใช้ต่าง ๆ ถวาย เป็นที่โปรดปรานแด่เจ้าสยามมาก ถึงกับได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้จัดห้องเฉพาะ แล้วพระราชทานให้ชื่อว่า "ห้องบัวไหล"นับเป็นเกียรติประวัติอันสูงยิ่ง เพื่อแสดงถึงเจ้านายสตรีทางเหนือเป็นผู้มีฝีมือในงานศิลปะปักเย็บอย่างยอดเยี่ยม 
เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2445 ก็เกิดการจลาจลเงี้ยวปล้นเมืองแพร่ เจ้าพิริยเทพวงษ์ต้องโทษกบฏและได้หลบภัยไปประทับที่หลวงพระบาง และไม่ได้กลับมาอีกเลยจนกระทั่งพิราลัยที่นั่น ส่วนแม่เจ้าบัวไหลพร้อมด้วยบุตรหลานได้ถูกจับตัวไปกรุงเทพฯ ตามพระบรมราชโองการ ภายใต้การควบคุมดูแลของพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงดำรงราชานุภาพ (พระยศขณะนั้น) เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย เป็นเวลา 4-5 ปี จึงได้รับพระบรมราชานุญาตให้กลับคืนบ้านเมืองได้ โดยในบั้นปลายของชีวิต แม่เจ้าบัวไหลได้ประทับกับราชธิดาองค์เล็กและบุตรเขย ที่จวนข้าหลวงประจำจังหวัดเชียงราย และได้พิราลัยที่เชียงราย เมื่อ พ.ศ. 2475 สิริชนมายุได้ 85 ปี
พระราชวังท้ายพิกุล

ที่ตั้ง

อยู่หลังพระวิหารหลวง ติดกำแพงพระพุทธบาทด้านทิศตะวันออกเฉียง เหนือ ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี
ต๋อง ชวนชื่น

ชีวิตส่วนตัว

ต๋องแต่งงานกับฝน ธาราดา พรหมจรรย์ มีบุตรชายด้วยกัน 2 คนคือ น้องแต๊งกิ้ว และ น้องเตตัส
เฒ่าผจญทะเล

เนื้อเรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวของประมงชราคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า "ซานติเอโก" ที่ได้ออกไปหาปลาแต่ก็ไม่สามารถจับปลามาได้ในช่วง 84 วันที่ผ่านมา เขามีเพื่อนต่างวัยเป็นเด็กชายคนหนึ่งชื่อ "มาโนลิน" ที่เสนอตัวช่วยหาปลา แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ยังไม่สามารถจับปลาได้อยู่ดี ภายหลังจากนั้น พ่อแม่ของมาโนลินให้ลูกของตนไปหางานอื่นทำแทน เมื่อมาโนลินกลับมาขอช่วยงานซานติเอโกอีกครั้งก็ถูกปฏิเสธก่อนที่จะได้รับการยินยอมครั้งหนึ่ง แต่ในครั้งสุดท้าย ซานติเอโกขอพิสูจน์ตนเองด้วยการออกหาปลาตามลำพัง ในเบื้องต้นเขาจับได้แต่ปลาตัวเล็ก ทว่าในที่สุดเขาก็ได้พบกับ ปลามาร์ลิน (ปลากระโทงแทง) ขนาดยักษ์และมีความฉลาดเป็นพิเศษ เมื่อปลาติดเบ็ดแล้ว ปลากลับเป็นฝ่ายลากเรือไปเสียเอง ทำให้ซานติเอโกเริ่มนึกถึงมาโนลิน เขาอยากให้เด็กชายคนนี้มาช่วยเขาจับปลา
ซานติเอโกสู้กับปลายักษ์ตัวนี้ข้ามคืนถึงสามวัน และในเช้าวันที่สามนี้เอง ซานติเอโกตัดสินใจออกแรงเฮือกสุดท้ายโดยใช้ฉมวกปักเข้าที่กลางหลังของมัน ก่อนที่ปลายักษ์ตัวนี้จะสิ้นลม ซานติเอโกนำปลายักษ์ตัวนี้มาผูกไว้ที่ข้างเรือ แต่กลิ่นคาวเลือดของปลาทำให้ฝูงปลาฉลามเข้ามารายล้อม ซานติเอโกพยายามสู้กับพวกมัน แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะได้ เนื่องจากพวกมันมีมากเกินไป ซานติเอโกกลับมาพร้อมกับซากปลามาร์ลินที่เหลือแต่กระดูก ชาวบ้านที่มาพบเห็นถึงกับตกตะลึง เป็นอันว่าเขากลับมามือเปล่า ก่อนที่ซานติเอโกจะกลับเข้าไปนอนที่บ้านของตน นั่นเป็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เขาได้รับชัยชนะ พร้อมกับความพ่ายแพ้ที่เกิดขึ้นพร้อมกัน

สื่อสัญลักษณ์ของตัวละคร

แม้ว่าแฮมิงเวย์จะกล่าวว่าเรื่องที่เขาสร้างสรรค์ขึ้นมาจะมิได้ต้องการสื่อถึงแง่คิดใดๆก็ตาม แต่หลายคนที่ได้อ่านเรื่องนี้ต่างรู้สึกว่าแฮมิงเวย์ได้นำเสนอเรื่องราวที่เน้นถึงการมีจิตใจเป็นนักสู้ เพื่อชัยชนะและเพื่อความภาคภูมิใจในตนเอง และเป็นธรรมดาที่ชัยชนะนั้น อาจมาพร้อมกับความว่างเปล่าในบางช่วงของชีวิต

รางวัลกับการเสนอผลงานเข้าประกวด

"เฒ่าผจญทะเล" เป็นผลงานที่ส่งผลให้แฮมิงเวย์ได้รับรางวัลต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นรางวัลพูลิตเซอร์ สำหรับผลงานด้านบันเทิงคดีที่ได้รับในปี ค.ศ.1953 และเขายังได้รับเหรียญรางวัล อะวอร์ดออฟเมอร์ริท สำหรับผลงานบันเทิงคดีจากสถาบัน อเมริกันอะคาเดมี่ออฟอาร์ทแอนด์เลทเทอร์ ในปีเดียวกันนี้ด้วย ก่อนที่เขาจะได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปีต่อมา
วัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม

อุทยานปฏิบัติธรรมอนุสรณ์หลวงพ่อวัดปากน้ำ

ในปลายปี 2529   มูลนิธิพุทธภาวนาวิชชาธรรมกาย   โดยศาสตราจารย์บัญญัติ สุชีวะ (อดีตประธานศาลฎีกา) ประธานมูลนิธิฯ ได้ยื่นคำขอต่อกระทรวงศึกษาธิการเพื่อขออนุญาตสร้างวัด  บนที่ดิน 72.5 ไร่  ภายในบริเวณที่ดินของมูลนิธิ/สถาบันพุทธภาวนาวิชชาธรรมกาย ริมถนนสายดำเนินสะดวก-บางแพ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี และได้รับอนุญาตให้สร้างวัดได้  เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2530   และในวันที่ 2 ธันวาคม ปีเดียวกัน  เจ้าประคุณ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ วัดสามพระยา  ได้เป็นผู้เจิมแผ่นศิลาฤกษ์  เพื่อประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์การก่อสร้างอุโบสถ เมื่อการก่อสร้างอุโบสถจวนจะแล้วเสร็จ  รวมทั้งมีเสนาสนะ พระภิกษุ สามเณร อยู่จำพรรษาศึกษาและปฏิบัติธรรม ตามสมควร    ศาสตราจารย์บัญญัติ สุชีวะ ประธานมูลนิธิพุทธภาวนาวิชชาธรรมกาย  ก็ได้ขออนุญาตตั้งเป็นวัด   และกระทรวงศึกษาธิการ (โดยความเห็นชอบของมหาเถรสมาคม  เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2534)   จึงได้ประกาศตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนาขึ้น  ชื่อ "วัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม"    เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่หลวงพ่อวัดปากน้ำ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)  ผู้ปฏิบัติและสอนภาวนาถึงธรรมกายและพระนิพพานตามพระสัทธรรมของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2534     และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา   เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน  ในปีเดียวกัน   เป็นระยะเวลา 10 ปี นับแต่ตั้งสถาบันฯ  ซึ่งเป็นเวลาที่ อาจารย์พระมหาเสริมชัย ชยมงฺคโล (ปัจจุบันคือ หลวงพ่อ พระราชญาณวิสิฐ)   อุปสมบทได้ 5 พรรษา   อายุได้ 62 ปี ได้ศึกษาภาคปริยัติจากสำนักเรียนวัดปากน้ำ  ภาษีเจริญ   จนสำเร็จ เปรียญธรรม 3 ประโยค และ นักธรรมเอก   เป็นพระมหาเปรียญ  ได้รับแต่งตั้งเป็น เจ้าอาวาสวัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม  อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี   เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2534    ท่านจึงได้กราบลาพระเดชพระคุณหลวงพ่อ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์  เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ  มารับตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม  ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา   และต่อจากนั้น ท่านยังได้ศึกษาภาคปริยัติแผนกบาลีต่อจนสำเร็จเป็นเปรียญธรรม 6 ประโยค  เมื่อต้นปี พ.ศ. 2537  (เมื่ออายุ 65 ปี) วัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม  จึงได้ก่อตั้งขึ้นเพื่อดำเนินกิจกรรมสืบต่อวัตถุประสงค์ของ สถาบันพุทธภาวนาวิชชาธรรมกาย  เพื่อสืบบวรพุทธศาสนา  วิชชาธรรมกายของพระพุทธเจ้า  ที่พระเดชพระคุณ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)  ได้สั่งสอนและถ่ายทอดไว้  ให้วัฒนาถาวรยิ่งๆ ขึ้นไป  ตราบชั่วกาลนาน.
ยูนิพาเรนทัลไดโซมี

พยาธิสรีรวิทยา

UPD อาจเกิดขึ้นได้แบบสุ่มในช่วงการสร้างเซลล์ไข่และเซลล์อสุจิ หรืออาจเกิดขึ้นในช่วงแรกของการสร้างตัวอ่อน นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากกระบวนการ trisomic rescue ได้ด้วย