google/wiki40b huggingface dataset:
การนัดหยุดเรียนเพื่อภูมิอากาศ

เกรียตา ทืนแบร์ย

วันที่ 20 สิงหาคม 2561 เกรียตา ทืนแบร์ย นักกิจกรรมภูมิอากาศชาวสวีเดน ซึ่งขณะนั้นศึกษาอยู่ในชั้นเกรด 9 (เทียบเท่ามัธยมศึกษาปีที่ 3) ตัดสินใจไม่เข้าเรียนจนกระทั่งการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศสวีเดนปี 2561 ในวันที่ 9 กันยายนหลังเกิดคลื่นความร้อนและไฟป่าหลายระลอกในประเทศ เธอกล่าวว่าเธอได้รับแรงบันดาลใจจากนักกิจกรรมวัยรุ่น ณ ไฮสกูลมาร์จอรี สโตนแมน ดักลาสในปาร์กแลนด์ รัฐฟลอริดา ซึ่งจัดการเดินขบวนเพื่อชีวิตของเรา (March for Our Lives) ทืนแบร์ยประท้วงโดยนั่งอยู่นอกรัฐสภาทุกวันระหว่างชั่วโมงเรียนพร้อมป้ายเขียนว่า "Skolstrejk för klimatet" (การนัดหยุดเรียนเพื่อภูมิอากาศ) ในบรรดาข้อเรียกร้องของเธอให้รัฐบาลสวีเดนลดการปล่อยคาร์บอนตามความตกลงปารีส วันที่ 7 กันยายน ก่อนการเลือกตั้งเล็กน้อย เธอประกาศว่าเธอจะนัดหยุดเรียนทุกวันศุกร์จนประเทศสวีเดนปฏิบัติตามความตกลงปารีส เธอประดิษฐ์คำขวัญ วันศุกร์เพื่ออนาคต ซึ่งได้รับความสนใจจากทั่วโลก เธอเป็นแรงบันดาลใจให้นักเรียนทั่วโลกเข้าร่วมการนัดหยุดเรียนดังกล่าว

การประท้วงเพื่อภูมิอากาศ ในเดือนกันยายน 2562

กลุ่มขบวนการนัดหยุดเรียนเพื่อภูมิอากาศ (School strike for Climate) ได้ประกาศวันนัดประท้วงครั้งใหญ่ทั่วโลก 2 วัน ในเดือนกันยายน 2562 
วันแรกคือ 20 กันยายน เรียกว่า Climate Strike ซึ่งเป็นสามวันก่อนการประชุมเร่งด่วนเพื่อภูมิอากาศของสหประชาชาติ (UN Climate Action Summit 2019) ที่นครนิวยอร์ก  
และอีกวันหนึ่งคือ 27 กันยายน หรือหนึ่งสัปดาห์ถัดมา เรียกว่า Earth Strike 
ในประเทศต่างๆ ทั่วโลก จะมีการจัดงานประท้วงสำหรับวันใดวันหนึ่งหรือทั้งสองวัน โดยคาดว่าจะมีประเทศที่เข้าร่วมกว่า 130 ประเทศ  
ผู้จัดงานหวังว่าการประท้วงครั้งนี้จะประสบความสำเร็จมากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา โดยเชิญชวนให้คนทุกวัย ทุกสาขาอาชีพ มาร่วมการประท้วงไปกับกลุ่มนักเรียนด้วย นอกจากนี้ งานนี้ยังได้รับการสนับสนุนจากหลายหน่วยงาน ทั้งองค์กรอิสระ บริษัทเอกชน สมาคม และกลุ่มความเคลื่อนไหวทางสังคมต่าง ๆ อาทิ 350.org, Amnesty International, Extinction Rebellion, Greenpeace International, Oxfam, WWF, Patagonia, Ben & Jerry's, Lush, Atlassian, และองค์กรอื่นๆ อีกมากมาย 
ในนครนิวยอร์ก โรงเรียนรัฐบาลได้ประกาศอนุญาตให้นักเรียนสามารถเข้าร่วมได้หากได้รับการอนุญาตจากผู้ปกครอง 
ในออสเตรเลีย บริษัทเอกชนหลายแห่งก็สนับสนุนให้พนักงานเข้าร่วมการประท้วงในเมืองของตน และสนับสนุนให้ทุกบริษัทในประเทศมีส่วนร่วมด้วยเช่นกัน
กลุ่มดาวคนคู่

ประวัติ

กลุ่มดาวคนคู่เป็นกลุ่มดาวจักรราศีลำดับที่สาม (นับจากราศีเมษ) เห็นได้ชัดตั้งแต่เดือนธันวาคม ถึง พฤษภาคม เป็นดาวสำคัญของนักเดินเรือ เพราะเมื่อดวงอาทิตย์เคลื่อนสู่ราศีมิถุน นับเป็นเครื่องหมายของการสิ้นสุดพายุฤดูหนาว เรือออกทะเลได้ บนเรือมักจะมีรูปปั้นและหิ้งบูชาเทพสององค์นี้ เพื่ออธิษฐานให้เดินทางได้ราบรื่น ปราศจากอุปสรรคทั้งปวง ในท่าเรือต่างๆ สมัยโบราณ ก็ยังมีรูปปั้นของเทพทั้งสองนี้ ที่สองฝั่งปากทางออกสู่ทะเล
เมื่อ 6,000-4,000 ปีก่อนคริสตกาล ดวงอาทิตย์เคลื่อนสู่ราศีมิถุนในช่วงวสันตวิษุวัต (21 มีนาคม) ราศีนี้จึงมีความสำคัญทั้งทางปฏิทินและทางลัทธิบูชา และในยุคดังกล่าวยังเป็นจุดเริ่มต้นการเกษตร ที่ต้องการปฏิทินที่แม่นยำสูง ในคัมภีร์โบราณอันเก่าแก่ มักวาดรูปเด็กทารกสองคน เป็นสัญลักษณ์ของราศีนี้
ดาวคัสตอร์นั้นเป็นดาวสีขาว ส่วนพอลลุกซ์เป็นดาวสีเหลือง ดาวสองดวงนี้อยู่ห่างกันประมาณ 4.5 องศา นอกจากนี้ในกลุ่มดาวคนคู่ ยังมีดาวความสว่างน้อยอีกหลายดวง เช่น "ดาวอัลเฮนา" (γ Gem), "ดาวอาซาบ" (δ Gem) เป็นต้น และใกล้ๆ นั้นมีดาราจักรชื่อ M35
ชาวอาหรับเรียกดาวเด่นทั้งสองดวงนี้ว่าดาวฝาแฝดเช่นกัน และยังเรียกว่าดาวนกยูงสองตัวด้วย ส่วนชาวอียิปต์ถือว่าดวงสองดวงนี้คือเทพโฮรุส เป็นเทพเจ้าแห่งดวงตะวัน นับเป็นความเชื่อเก่าแก่มาก ขณะที่ชาวเอสกิโมถือว่าดาวสองดวงนี้เป็นเสาหลักของกระท่อมอิกลูของตน ที่ทำด้วยก้อนน้ำแข็ง
ในตำราดาราศาสตร์ของอินเดีย ระบุถึงนักษัตรที่ห้า ว่า "ปุนรวรสุ" หรือผู้ประเสริฐทั้งสอง ซึ่งอยู่ภายใต้อิทธิพลของนางอทิติ เทพีแห่งห้องฟ้า ซึ่งนางเป็นมารดาของอาทิตย์ทั้ง 12 องค์ที่เวียนกันมาปรากฏในแต่ละเดือน (แต่ละองค์มีชื่อต่างๆกัน) กำหนดของตำนานนี้ อาจเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อราศีมิถุนเริ่มเป็นเครื่องหมายของวสันตวิษุวัต

ดาวในกลุ่มดาวนี้

ดาวที่สำคัญที่สุดในกลุ่มดาวนี้คือดาวพอลลุกซ์และดาวคัสตอร์ซึ่งเป็นส่วนหัวของฝาแฝด โดยดาวคัสตอร์มีความสว่างปรากฏ 1.93 อยู่ห่างจากระบบสุริยะของเราออกไป 52 ปีแสง เป็นดาวขนาดไม่ใหญ่นัก ราวสองเท่าของดวงอาทิตย์ ส่วนดาวพอลลุกซ์ นั้นสว่างกว่า คือ 1.16 และอยู่ห่างออกไปจากระบบสุริยะของเรา 33.7 ปีแสง มีขนาดค่อนข้างใหญ่ คือราว 10 เท่าของดวงอาทิตย์ ดาวทั้งสองมีระยะห่างจากกัน 4.5 องศา ซึ่งช่วยให้ผู้สังเกตประมาณระยะห่างระหว่างดาวอื่นๆ ได้
สำหรับดาวอิออตา (ι Gem) นั้นเป็นดาวยักษ์ใหญ่ มีขนาดราว 30 เท่าของดวงอาทิตย์ อยู่ไกลจากเราถึง 950 ปีแสง แต่ค่ารวมของความสว่างปรากฏ บ่งบอกว่าอยู่ใกล้กว่านั้นมาก คือราว 190 ปีแสงเท่านั้น อีกดวงหนึ่ง คือ ดาวเซตา(ζ Gem) เป็นดาวที่ไกลที่สุดในบรรดาดาวสว่างของกลุ่มดาวนี้ คือห่างออกไปกว่า 1,200 ปีแสง นับเป็นดาวแปรแสงชนิดหนึ่ง ขณะที่ ดาวเอตา (η Gem) เป็นดาวยักษ์แดง มีขนาดราว 50 เท่าของดวงอาทิตย์ อยู่ห่างออกไป 280 ปีแสง ซึ่งมีลักษณะเป็นดาวคู่และดาวแปรแสงด้วย
อันเชนเมโลดี

ที่มาของเพลง

ในปี พ.ศ. 2498 อเล็กซ์ นอร์ธและไฮ ซาเร็ธ ได้รับการติดต่อให้เขียนเพลงประกอบภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือนจำอันหมองมัวที่ชื่อ "อันเชน" (Unchained) ต่อมา เพลงในภาพยนตร์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "อันเชนเมโลดี" โดยตัวเพลงไม่มีคำว่าอันเชนอยู่ในเนื้อเพลง และไฮ ซาเร็ธเลือกที่จะมุ่งประเด็นของเพลงไปที่คนที่คิดถึงคนรักที่มิได้เห็น "เป็นเวลานาน" ("long, lonely time") ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2498 นั้นให้ความสนใจในชายผู้หนึ่งที่กำลังพิจารณาว่าจะหลบหนีออกจากคุกไปใช่ชีวิตอย่างเร่งรีบ หรือจะอยู่ในเรือนจำให้พ้นโทษแล้วกลับไปอยู่กับภรรยาและครอบครัว  โดยเนื้อเพลงเขียนว่า "นทีเดียวดายโหยหา ว่าให้คอยฉันด้วย เพราะฉันจะกลับบ้านแล้ว โปรดคอยฉันด้วย" ("lonely rivers sigh, ' Wait for me... I'll be coming home; wait for me'...".) และด้วยความที่ไม่ได้พบครอบครัวเป็นเวลาหลายปี เขาจึงขอพระเจ้าให้เมตตาว่า "ฉันประสงค์ความรักของเธอนัก ขอพระเจ้าเร่งให้เธอรักฉันด้วยเถิด" (I need your love, God speed your love to me".)
ท็อดด์ ดันแคน ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้แสดงภาพยนตร์เรื่องอันเชน เป็นผู้ขับร้องเพลงนี้ในภาพยนตร์  ซึ่งทำให้เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ใน พ.ศ. 2498 แต่พ่ายแพ้เพลงคู่แข่ง "เลิฟอิสอะเมนีสเปลนเดอร์ทิง" (Love Is a Many-Splendored Thing) ซึ่งมีการเล่นซ้ำและร้องในภาพยนตร์เดียวกันนั้นหลายต่อหลายครั้ง และได้รับความนิยมสูงเช่นกัน

ฉบับอื่น ๆ ในยุคแรก

ท็อดด์ ดันแคน เป็นผู้ขับร้องเพลงนี้เป็นฉบับแรกสุดในภาพยนตร์ "อันเชน" นั้นเอง  ต่อมาเลส แบ็กเตอร์ ออกเพลงนี้ฉบับที่ไม่มีเสียงร้อง (ในสังกัดแคปิตัลเรเคิดส์ หมายเลขสินค้า 3055) และทำอันดับสูงสุดบนชาร์ตได้ที่อันดับ 2 ฉบับที่นอกเหนือจากนี้ได้แก่ฉบับของอัล ฮิบเบลอร์ (ในสังกัดเดคคาเรเคิดส์ หมายเลขสินค้า 29441) ฉบับที่มีเสียงร้องซึ่งออกไล่ ๆ กับฉบับของเลส แบ็กเตอร์นี้ขึ้นถึงอันดับ 3 บนชาร์ตบิลบอร์ด ฉบับของจิมมี ยัง (ขึ้นถึงอันดับ 1 ในชาร์ตแห่งสหราชอาณาจักร) ฉบับของรอย แฮมิลตัน (ในสังกัดอีพิกเรเคิดส์ หมายเลขสินค้า 9102 โดยฉบับนี้ขึ้นถึงอันดับ 1 ในชาร์ตอาร์แอนด์บี และอันดับ 6 ในชาร์ตเพลงป็อป  และฉบับของจูน วัลลี ซึ่งออกภายในสังกัด อาร์ซีเอวิคเตอร์เรเคิดส์ หมายเลขสินค้า 20-6078 (บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2498 โดยมีเพลง "ทูมอร์โรว์" (Tomorrow) เป็นเพลงหน้าบี) ) ซึ่งขึ้นถึงอันดับ 29 ฉบับต่อ ๆ มาได้แก่ ฉบับของเจ็น วินเซนต์กับวงบลูแคปส์ ซึ่งปรากฏในอัลบั้มที่สองของเขาใน พ.ศ. 2499 โดยฉบับนี้เป็นฉบับที่เล่นด้วยความเร็วปานกลาง มีการดีดตัวโน้ตรัว ๆ ในบางท่อน และตัดท่อนบริดจ์ออก ฉบับที่ร้องโดยแฮรี เบลาฟอนเตในปี พ.ศ. 2499 ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 28 (สำหรับภาพยนตร์ใน [[พ.ศ. 2498) (ซึ่งต่อมาแฮรีได้บันทึกเสียงเพลงนี้กับค่ายอาร์ซีเอวิกเตอร์ เลขรหัส 20-6784 โดยมี "เอ-โรฟวิง" เป็นหน้าบี) ฉบับดูวอปจังหวะเร็วโดยวิโตกับเดอะซาลูเทชันใน พ.ศ. 2506 ซึ่งติดชาร์ตท้องถิ่นฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกา และต่อมาได้นำไปใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "คนดีเหยียบฟ้า" (Goodfellas) ของมาร์ติน สกอร์เซซีใน พ.ศ. 2533 ฉบับของเพอร์รี โคโม ใน พ.ศ. 2498 และฉบับของคริส ทาวนส์เฮนด์ นักดนตรีแจ๊สชาวอังกฤษแห่งวงเดอะสควอดรอนแนร์ส ในปี พ.ศ. 2499
เพลงนี้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งเมื่อมีอีกฉบับหนึ่งซึ่งโปรดิวซ์โดยฟิล สเปคเตอร์ใน พ.ศ. 2508 ซึ่งให้เครดิตกับเดอะไรเชียสบราเธอส์ แต่ร้องโดยบ็อบบี แฮทฟิลด์คนเดียว ซึ่งต่อมาได้บันทึกเสียงอีกฉบับที่เครดิตชื่อเขาคนเดียวด้วย ฉบับที่โปรดิวซ์โดยฟิล สเปคเตอร์นี้ขึ้นถึงลำดับ 4 ในชาร์ต
อาชกาบัต

ที่มาชื่อ

อาชกาบัต (Ashgabat ในภาษาอังกฤษ) คือ Aşgabat ในภาษาเติร์ก, Ашхабад (Ašxabád) ในภาษารัสเซีย ก่อนปี พ.ศ. 2534 ชื่อเมืองนี้ถูกสะกด Ashkhabad เป็นประจำ เนื่องจากถ่ายตัวอักษรจากภาษารัสเซีย นอกจากนั้นยังสะกดเป็น Ashkabat, Ashgabad และ `Ishqábád ชื่อนี้เชื่อว่ามีที่มาจากภาษาเปอร์เซีย ว่า Ashk-ābād แปลว่า เมืองของอาร์ซาเซส (the City of Arsaces) คำอธิบายอื่นๆ อาจจะมาจากภาษาท้องถิ่น ทั้งที่มีความหมายว่ารัก, เมืองที่มีวัฒนธรรม ฯลฯ จึงอาจแปลได้ว่า "เมืองแห่งความรัก"

ประวัติศาสตร์

กรุงอาชกาบัตยังถือว่าเป็นเมืองใหม่ เป็นชื่อของหมู่บ้านที่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่งเมื่อปี พ.ศ. 2361 ตั้งอยู่ไม่ไกลจากเมืองนิซา เมืองหลวงโบราณของพวกพาร์เธียนและซากปรักหักพังของถนนสายไหมที่ผ่านเมืองคอนจิคาลา (Konjikala) ที่ถูกทำลายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว เมื่อทศวรรษแรกของคริสต์ศักราช หรือโดยชนเผ่ามองโกลในคริสต์ศตวรรษที่ 13
กรุงอัชกาบัตเป็นส่วนหนึ่งของเปอร์เซียจนกระทั่งปี พ.ศ. 2427 ในปี พ.ศ. 2412 ทหารรัสเซียได้เข้ามาสร้างป้อมปราการที่เขาเตี้ยๆ ใกล้หมู่บ้าน
ขันทีคนสุดท้าย

เนื้อเรื่อง

ปลายยุคราชวงศ์ชิง หลิวไหลฉือ (ม่อ เส้าชง) เกิดอิจฉาเพื่อนบ้านที่ไปเป็นขันทีชื่อว่า เส้าเต๋อจาง และได้ขอให้พ่อแม่ตอนตัวเอง แต่หลังจากนั้น ราชวงศ์ชิงได้ล่มสลาย หลิวไม่ได้เป็นขันทีในวังและถูกส่งไปเรียนงิ้วเพื่อ ต่อมา หลิวได้พบกับเจ้าตี้ (เหวิน ปี่เซี่ย) เพื่อนในวัยเด็ก หลิวจึงอยากจะใช้ชีวิตสร้างครอบครัวอย่างคนปกติ แต่ก็ไม่สามารถทำได้หลังจากที่ความเป็นขันทีถูกเปิดเผยขึ้นมา ผู้นำคณะงิ้ว (หง จินเป่า) เห็นใจชีวิตของหลิว และพยายามส่งเขาไปเป็น "ขันทีคนสุดท้าย" ในปี 1924 จักรพรรดิผู่อี๋ ถูกเนรเทศออกจากพระราชวังต้องห้าม หลิวจึงต้องกลับมาใช้ชีวิตอย่างคนปกติ

บ็อกซ์ออฟฟิศ

ภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถกวาดรายได้ถึง 15,624,171 ดอลลาร์ฮ่องกงและเข้าฉายตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม ถึง 31 มีนาคม 1988 ในฮ่องกง
ฮันส์ ฟริทเชอ

ฮันส์ เกออร์ค ฟริทเชอ (เยอรมัน: Hans Georg Fritzsche; 21 เมษายน ค.ศ. 1900 - 27 กันยายน ค.ศ. 1953) เป็นเจ้าหน้าที่ระดับอาวุโสของนาซีเยอรมนี ในช่วงสิ้นสุดสงคราม เขาเป็นรัฐมนตรีของกระทรวงโฆษณาแถลงข่าวและโฆษณาชวนเชื่อ (Propagandaministerium) เขาเป็นบุคคลที่อยู่ในฟือเรอร์บุงเคอร์ในใจกลางกรุงเบอร์ลินในช่วงวันสุดท้ายของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ หลังจากการอสัญกรรมของฮิตเลอร์ เขายอมจำนนต่อกองทัพแดงในเบอร์ลินเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
หลวงไพเราะเสียงซอ (อุ่น ดูรยชีวิน)

ประวัติ

หลวงไพเราะเสียงซอเดิมชื่ออุ่น ดูรยชีวิน เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435 ณ ตำบลหน้าไม้ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายพยอมและนางเทียบ เมื่ออายุ 11 ปีท่านได้บวชเป็นสามเณรที่วัดหน้าต่างนอก ภายหลังบิดามารดาย้ายเข้ากรุงเทพมหานครท่านจึงย้ายไปเรียนที่วัดปริณายก โดยเริ่มแรกท่านเรียนซอด้วงจากบิดาของท่าน
เวลาต่อมาท่านถวายตัวเข้าเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งยังทรงดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมงกุฎราชกุมาร ท่านจึงมีโอกาสศึกษาดนตรีไทยกับพระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) ต่อมามีการก่อตั้งกองเครื่องสายฝรั่งหลวงในกรมมหรสพ ท่านได้รับเลือกให้ฝึกหัดไวโอลิน และท่านได้เข้ารับราชการในกองดนตรีเมื่อปี พ.ศ. 2448
เมื่อสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯเสด็จขึ้นเถลิงราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้ว ท่านจึงได้เลื่อนขั้นเป็นมหาดเล็กประจำ ต่อมารัชกาลที่หกมีพระราชประสงค์ให้มีวงดนตรีตามเสด็จพระราชดำเนินเมื่อแปรพระราชฐานตามหัวเมือง เรียกกันว่า"วงตามเสด็จ"ประกอบด้วยข้าราชการที่มีฝีมือทางด้านดนตรี ท่านเป็นผู้หนึ่งในวงตามเสด็จได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นขุนดนตรีบรรเลง รองหุ้มแพรมหาดเล็ก ในที่สุดท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ที่หลวงไพเราะเสียงซอ เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2460
ครั้นสมัยรัชกาลที่เจ็ด หลวงไพเราะเสียงซอได้มีโอกาสเป็นพระอาจารย์สอนเครื่องสายถวายเจ้านาย ในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว อันมี พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี กรมหมื่นอนุวัตรจาตุรนต์ กรมหมื่นอนุพงศ์จักรพรรดิ์ หม่อมเจ้าถาวรมงคล จักรพันธุ์และหม่อมเจ้าแววจักร จักรพันธุ์ นอกจากนี้ท่านได้สอนถวายพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคลและข้าหลวงอีกด้วย ภายหลังกรมศิลปากรได้เชิญท่านสอนประจำที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ และท่านยังได้สอนและปรับปรุงวงดนตรีไทยของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนทำให้วงดนตรีของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นที่รู้จักในเวลาต่อมา 
หลวงไพเราะเสียงซอถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ณ โรงพยาบาลศิริราช สิริอายุ 84 ปี

ชีวิตครอบครัว

หลวงไพเราะเสียงซอสมรสกับนางนวม มัธยมจันทร์ มีบุตรธิดา 8 เวลาต่อมาท่านได้สมรสครั้งที่สองกับหม่อมเจ้ากริณานฤมล สุริยง มีบุตรธิดาอีก 5 คน

ผลงาน

ผลงานของหลวงไพเราะเสียงซอนั้นมีปรากฏในราชการมากมาย อาทิวงขับไม้ในพระราชพิธีสมโภชต่างๆในสมัยรัชกาลที่หก เช่นพระราชพิธีฉัตรมงคล พระราชพิธีขึ้นระวางพระคชาธารเป็นต้น และในสมัยรัชกาลที่เจ็ด เพลงคลื่นโหมโรงกระทบฝั่งซึ่งเป็นบทพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่เจ็ด ก็มีที่มาจากคำกราบบังคลทูลของหลวงไพเราะฯ เมื่อครั้งตามเสด็จประพาสสัตหีบเมื่อปี พ.ศ. 2474
รายการโยง

ลักษณะของรายการโยง

รายการโยงจะใช้ประเภทข้อมูลของโครงสร้าง วัตถุ หรือตัวชี้ซึ่งจะเก็บสมาชิก เรียกว่า ปม (node) ปมจะเก็บสมาชิกและตัวชี้ไปยังปมถัดไป ซึ่งทำให้เราสามารถรู้สมาชิกลำดับที่ติดกันได้ สำหรับปมสุดท้าย ตัวชี้จะไม่มีค่า หรือที่เรียกว่า null pointer

จุดเด่นของรายการโยง

จุดเด่นของรายการโยงคือการเพิ่มลดข้อมูลได้ง่าย โดยไม่ต้องเคลื่อนย้ายสมาชิกตัวถัดถัดไปเหมือนแถวลำดับ รายการโยงยังทำให้สะดวกต่อการผสาน (merge) รายการโยงเส้นสั้นๆให้เป็นเส้นยาวๆ โดยไม่ต้องจัดการกับทุกๆสมาชิก เพียงแต่จัดการกับปมแรกและปมสุดท้ายก็เพียงพอ

การเพิ่มสมาชิก

เมื่อต้องการที่จะเพิ่มสมาชิกที่บริเวณใด สิ่งที่จะต้องทำคือการสร้างปมใหม่ที่เก็บสมาชิกใหม่ที่จะเพิ่มนั้น และกำหนดตัวชี้ของปมใหม่ให้ชี้ปมที่อยู่หลังบริเวณที่แทรกนั้น และกำหนดตัวชี้ของปมที่อยู่ก่อนหน้าบริเวณที่จะแทรกให้กลับมาชี้ปมใหม่ ปมใหม่ก็จะอยู่ตรงบริเวณที่ต้องการแทรกดังที่ต้องการ
วิธีนี้ใช้ได้กับการแทรก (insertion) รายการโยงเข้าไปในบริเวณใดๆ โดยการย้ายตัวชี้ของปมก่อนหน้าบริเวณนั้นมาชี้ที่ปมแรกของรายการโยงที่จะแทรก และย้ายตัวชี้ตัวสุดท้ายของรายการโยงที่จะแทรกไปชี้ปมถัดจากบริเวณที่จะแทรกแทน เท่านี้ก็จะเป็นการแทรกรายการโยงทั้งอัน โดยดำเนินการเฉพาะปมแรกและปมสุดท้ายของรายการโยงที่จะแทรกเท่านั้น
เนื่องจากการเพิ่มปมแรกนั้นไม่ได้เป็นการแทรกระหว่างกลาง (การเพิ่มปมสุดท้ายถือเป็นการแทรกระหว่างกลางได้เพราะเป็นการแทรกระหว่างปมสุดท้ายเดิมกับ null) จึงมีการลดความซับซ้อนโดยให้รายการโยงที่ว่างจะมีปมเริ่มหนึ่งปมเรียกว่า ปมหัว (header node) ซึ่งเป็นปมที่ไม่มีสมาชิก เป็นปมตัวแทน (dummy node) สมาชิกตัวแรกจะถูกเพิ่มหลังปมหัวนี้ กล่าวคือ สมาชิกตัวแรกสุดกลับเก็บไว้ที่ปมที่สองแทน ก็จะทำให้การเพิ่มสมาชิกตัวแรกเป็นการแทรกระหว่างปมหัวกับปมแรกเดิมได้
สำหรับวิธีการเพิ่มของรายการโยงสองชั้น (Doubly Linked List) นั้นเพิ่มจากการแทรกของรายการโยงชั้นเดียวเล็กน้อย เพียงแต่กำหนดตัวชี้ก่อนหน้าของปมหลังบริเวณที่แทรกมาชี้มาที่ปมหลังสุดที่แทรก ส่วนปมแรกสุดที่แทรกก็ชี้ไปที่ปมก่อนหน้าบริเวณที่แทรกนั้น

การลบสมาชิก

การลบสมาชิกเพียงแต่ทำการโยงข้าม (passed-linked) ปมหรือส่วนของรายการโยงที่จะลบ ตัวที่ไม่ถูกอ้างอิง (reference) จะถูกกำจัดด้วยระบบ garbage collection

การค้นหาสมาชิก

การค้นหาสมาชิกนั้นจำเป็นต้องใช้การไล่ทั้งรายการโยง โดยการใช้โปรแกรมวงวน (loop) ผ่านการใช้ตัวชี้ (Pointer) หรือตัวแวะผ่าน (Iterator) ในการพิจารณาทีละปม
โทมัส รุฟ

ประวัติ

รุฟเรียนด้านถ่ายภาพจากปี ค.ศ. 1977 จนถึงปี ค.ศ. 1985 กับ Bernd and Hilla Becher ที่ Kunstakademie Düsseldorf (Düsseldorf Art Academy) งานของรุฟได้รับอิทธิพลจาก Walker Evans, Eugene Atget, Karl Bloßfeld, Stephen Shore และ William Eggleston 
ตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 รุฟสอนด้านการถ่ายภาพที่เดียวกับที่เขาเรียนมาจาก Kunstakademie Düsseldorf
ระหว่างรุฟเรียนอยู่ที่ Düsseldorf เขาได้พัฒนาวิธีการของตัวเองในการสร้างซีรีส์ภาพถ่ายแบบ Conceptual ในช่วงเริ่มแรก รุฟถ่ายภาพสถาปัตยกรรมภายในของบ้านพักอาศัยคนเยอรมันที่มีอย่างโดดเด่นในยุค 1950s ถึง 1970 ในภาพชุดนี้ประกอบไปด้วยภาพห้อง และรายละเอียดของการออกแบบห้องและเฟอร์นิเจอร์ 
ตามมาด้วยงานถัดมาของเขา ภาพถ่ายตึก (สถาปัตยกรรมภายนอก) ที่แต่ละรูปออกจะดูคล้ายคลึงกัน ตามมาด้วยรูปพอร์เทรตของเพื่อนและคนรู้จักของเขา ภาพเหล่านั้นล้วนปราศจากการแสดงความรู้สึก, ขนาดใหญ่มาก, ถ่ายแบบภาพติดบัตรประจำตัว และเต็มไปด้วยรายละเอียด ในบทสนทนาของเขากับ Philip Pocock (Journal for Contemporary Art, 1993) รุฟได้พูดถึงความข้องเกี่ยวระหว่างรูปถ่ายพอร์เทรตของเขากับวิธีการเฝ้าสังเกตการณ์ของตำรวจในยุค 70s ในเรื่องของอาชีพต้องห้าม และผู้ก่อการร้าย
ภาพถ่ายตึกของรุฟมีทิศทางไปในทางเดียวกันทั้งซีรีส์ และถูกปรับแต่ง ตัดต่อภาพโดยใช้คอมพิวเตอร์ ซึ่งวิธีการเหล่านี้ทำให้เกิดผลแบบภาพตัวอย่าง ซึ่งรุฟกล่าวว่า “ตึกประเภทนี้เหมือนเป็นสัญลักษณ์ ไม่มากก็น้อยของแนวคิดอันเป็นรากฐานของสังคม และเศรษฐกิจเมื่อสามสิบปีที่แล้วในเยอรมันตะวันตก” วิธีการถ่ายภาพของเขาพยามที่จะให้ภาพอยู่ในมาตรฐานเดียวกัน ทั้งในเรื่องแสง มุมมอง และสถานที่บันทึกภาพ
ตามมาด้วยผลงานใหม่ในปี 1989 ภาพท้องฟ้าในตอนกลางคืน ซึ่งเขาไม่ได้ทำการบันทึกภาพด้วยตนเอง แต่เป็นการใช้ฟิล์มจากแหล่งอื่นนำมาสร้างงานต่ออีกที, ในปี 1992 ถึง 1995 เขาได้สร้างงานภาพถ่ายตอนกลางคืน (ภาพถ่ายตึก) โดยใช้กล้องถ่ายภาพกลางคืนที่ถูกใช้ในการทหารและการจารกรรม งานนี้ถูกตามมาด้วยงานภาพถ่ายแบบสามมิติ ในปี 1994 ถึง 1996 ซีรีส์ถัดจากนั้นในช่วงปี 90s รุฟสะสมภาพถ่ายจากหนังสือพิมพ์ เขานำภาพมาขยาย โดยปราศจากชื่อภาพต้นฉบับ
ในปี 2003 Thomas รุฟ ได้จัดพิมพ์หนังสือ ซีรีส์ใหม่ "Nudes" โดยที่มี Michel Houellebecq เขียนบทความ ภาพในซีรีส์นี้ เขาได้นำภาพถ่ายโป๊มาจากอินเทอร์เน็ต
โดยที่นำมาปรับแต่งในคอมพิวเตอร์และทำให้ภาพพร่ามัว แต่ซีรีส์นี้ของรุฟก็ถูกต่อต้านอย่างรุนแรง
นม

นม หรือ น้ำนม หมายถึงของเหลวสีขาวที่ประกอบด้วยสารอาหารที่ออกมาจากเต้านมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม นมจะประกอบไปด้วยสารอาหารหลักที่จำเป็นสำหรับเด็กหรือสัตว์เกิดใหม่ ซึ่งนมสามารถนำไปสร้างผลิตภัณฑ์อื่นได้แก่ ครีม เนย โยเกิร์ต ไอศกรีม ชีส นอกจากนี้นมยังสามารถหมายถึงเครื่องดื่มอื่นที่นำมาใช้ทดแทนนม เช่น นมถั่วเหลือง นมข้าว นมข้าวโพด นมแอลมอนด์
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่ให้นม อาทิ วัว มนุษย์ แพะ ควาย แกะ ม้า ลา อูฐ จามรี ยามา  เรนเดียร์ ฯลฯ โดยนมจากม้าและลาเป็นนมที่มีไขมันต่ำ ในขณะที่นมจากแมวน้ำจะมีไขมันสูงถึง 50% นอกจากนี้ในประเทศรัสเซียและประเทศสวีเดน มีการกินนมกวางมูส
มีบางคนที่ไม่มีน้ำย่อยแลกโทส จะไม่สามารถดื่มนมวัวได้ ก็จะหันมาดื่มนมสัตว์ชนิดอื่นแทน เช่น นมแพะ

ประโยชน์

การดื่มนม ช่วยเสริมสร้างแคลเซียม ป้องกันโรคกระดูกพรุน และนมรับแสงแดดจะเพิ่มวิตามินดีอีกด้วย  .
คลองนิการากัว

คลองนิการากัว (สเปน: Canal de Nicaragua) หรือที่บางครั้งเรียกว่า คลองใหญ่นิการากัว (Gran Canal de Nicaragua) และ คลองใหญ่ระหว่างมหาสมุทรแห่งนิการากัว (Gran Canal Interoceánico de Nicaragua) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า โครงการพัฒนาคลองใหญ่นิการากัวแบบบูรณาการ (Proyecto de Desarrollo Integral del Gran Canal de Nicaragua) เป็นเส้นทางเดินเรือที่เคยอยู่ในแผนการก่อสร้าง มีแนวเส้นทางผ่านตอนใต้ของประเทศนิการากัวโดยเชื่อมต่อมหาสมุทรแปซิฟิกเข้ากับทะเลแคริบเบียน (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก) นักวิทยาศาสตร์ต่างแสดงความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของโครงการ เนื่องจากทะเลสาบนิการากัวเป็นแหล่งกักเก็บน้ำจืดที่สำคัญของอเมริกากลาง ในขณะที่วิศวกรและผู้เชี่ยวชาญด้านการขนส่งสินค้าทางเรือต่างตั้งคำถามถึงความอยู่รอดได้ของโครงการ 
โครงการก่อสร้างเส้นทางเดินเรือผ่านนิการากัว (โดยใช้แม่น้ำซานฮวนเป็นทางเข้าสู่ทะเลสาบนิการากัว) ได้รับการเสนอเป็นครั้งแรกในช่วงต้นสมัยอาณานิคม จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 เคยเขียนเขียนบทความว่าด้วยความเป็นไปได้ของโครงการในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ต่อมาสหรัฐละทิ้งแผนการขุดเส้นทางเดินเรือในนิการากัวในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลังจากเข้าซื้อผลประโยชน์ของฝรั่งเศสในคลองปานามา
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 สภาผู้แทนราษฎรนิการากัวได้ลงมติผ่านร่างรัฐบัญญัติให้สัมปทานการจัดหาเงินทุนและจัดการโครงการคลองเป็นระยะเวลา 50 ปี แก่บริษัทฮ่องกงเพื่อการลงทุนพัฒนาคลองนิการากัว (เอชเคเอ็นดี) ซึ่งเป็นบริษัทเอกชนของหวัง จิ้ง มหาเศรษฐีชาวจีน สัมปทานดังกล่าวอาจได้รับการต่ออายุอีก 50 ปีเมื่อเปิดใช้คลอง
ใน พ.ศ. 2558 รายงานของสื่อต่าง ๆ ส่อให้เห็นว่าโครงการคลองนิการากัวจะล่าช้าและอาจจะถูกยกเลิก หลังจากความมั่งคั่งส่วนตัวของหวังลดลงอย่างมากเนื่องจากความปั่นป่วนในตลาดหุ้นจีน พ.ศ. 2558–2559 "งานหลัก" เช่น การขุดลอก มีกำหนดการดำเนินงานหลังจากสร้างท่าเทียบเรือขนาดใหญ่ด้านมหาสมุทรแปซิฟิกเสร็จ แต่งานก่อสร้างท่าเทียบเรือดังกล่าวตามแผนต้องเริ่มแล้วตั้งแต่ปลาย พ.ศ. 2559 รัฐบาลนิการากัวไม่สามารถแสดงข้อมูลที่น่าเชื่อถือได้ว่าโครงการมีโอกาสได้รับเงินทุนอุดหนุนหรือไม่ จึงก่อให้เกิดความเคลือบแคลงว่าโครงการจะเสร็จสมบูรณ์หรือไม่ตามไปด้วย เอชเคเอ็นดีระบุว่าการจัดหาเงินทุนจะมาจากการขายหนี้และหุ้น รวมถึงการเสนอขายหุ้นใหม่แก่ประชาชนทั่วไปเป็นครั้งแรกที่อาจเกิดขึ้น
เมื่อถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560 ยังไม่มีรายงานว่างานก่อสร้างคลองนิการากัวอย่างเป็นรูปธรรมได้เริ่มขึ้น และเกิดความเคลือบแคลงขึ้นอีกเกี่ยวกับการจัดหาเงินทุนเพื่อดำเนินโครงการ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 นักวิเคราะห์ทั่วไปมองว่าโครงการนี้ถูกล้มเลิกไปแล้ว แต่หัวหน้าโครงการยืนยันว่างานของโครงการยังคงดำเนินอยู่แม้จะช้าก็ตาม และเอชเคเอ็นดียังคงมีสิทธิ์ตามกฎหมายในสัมปทานคลองเช่นเดียวกับโครงการรองต่าง ๆ
เดียร์ส อลวนรักจากฟากฟ้า

เนื้อเรื่อง

หนึ่งปีก่อน ได้มียูเอฟโอตกลงบนอ่าวโตเกียว แต่ทว่า พวกเขาไม่มีพลังงานเหลือที่จะกลับขึ้นไปบนอวกาศ จึงขออาศัยอยู่บนโลก โดยทางการญี่ปุ่นรับพวกเขาเอาไว้ และให้ชื่อใหม่ว่า DearS (เดียร์ส) แปลว่า เพื่อนผู้แสนดี
พวกเดียร์ส สามารถเข้าใจภาษาญี่ปุ่น และเข้าใจวัฒนธรรมญี่ปุ่นได้อย่างรวดเร็ว พวกเขาจึงมีการริเริ่มให้เดียร์สไปพักเรือนแรมกับมนุษย์ วันหนึ่ง อิคุฮาระ ทาเคยะ เด็กชายคนหนึ่งกำลังเดินไปที่ห้องพักของเขา เจอกับสิ่งประหลาดเข้า เมื่อเขาเข้าไปดู จึงพบกับ เดียร์ส เข้า และทำพันธสัญญาเป็นทาสผู้ซื่อสัตย์ตลอดไป

ฉบับภาพยนตร์การ์ตูน

ในรูปแบบภาพยนตร์การ์ตูน เป็นภาพยนตร์การ์ตูนทีวี ความยาว 13 ตอน (ฉายทางโทรทัศน์ 12 ตอน และรวมตอนพิเศษอีก 1 ตอนที่มีเฉพาะในดีวีดี) ฉายในปี พ.ศ. 2547
แบบจำลองความคิด

แบบจำลองความคิด (อังกฤษ: Conceptual model) ในความหมายทั่วไป แบบจำลองหรือโมเดลใช้ในการแสดงสิ่งๆ หนึ่ง โมเดลบางตัวแสดงถึงสิ่งของที่เป็นรูปแบบ เช่น โมเดลของเล่น ขณะที่โมเดลทางความคิด ใช้ในการแสดงผ่านทางข้อความ ภาพวาด โมเดลเหล่านี้ใช้ในการช่วยแสดงให้ผู้อื่นได้เข้าใจถึงประเด็นหัวข้อที่ต้องการอธิบาย
แบบจำลองความคิดมีหลากหลายตั้งแต่แบบจำลองที่ชัดเจนเป็นรูปธรรม เช่นภาพของวัตถุที่คุ้นเคย ไปถึงภาพหรือวัตถุทางนามธรรมเช่นแบบจำลองคณิตศาสตร์ ซึ่งไม่สามารถวาดหรือแสดงเป็นรูปธรรมได้ แบบจำลองอาจจะแสดงถึงสิ่งของหนึ่งชิ้น (เช่น เทพีเสรีภาพ) แสดงถึงสิ่งของทั้งกลุ่ม (เช่น อิเล็กตรอน) หรือแม้แต่กลุ่มของที่แสดงในภาพรวมเช่น ระบบจักรวาล โดยความหลากหลายและขอบเขตของแบบจำลองความคิดจะขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ของผู้จัดทำแบบจำลองนั้น
น็อตอะแบดธิง

การผลิตและออกจำหน่าย

น็อตอะแบดธิง ประพันธ์คำร้องโดย จัสติน ทิมเบอร์เลก ทิโมที "ทิมบาแลนด์" มอสลีย์ เจโรม "เจ-ร็อก" ฮาร์มอน และเจมส์ ฟอนต์เลรอย ผลิตโดยทิมบาแลนด์ ทิมเบอร์เลค, และฮาร์มอน ทิมเบอร์เลคได้เรียบเรียงและผลิตด้วยนักร้องของเขา ซึ่งถูกบันทึกเสียงไว้ที่ Larabee Studios ในน็อธฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย ฮาร์มอน จัดคีย์บอร์ดสำหรับเพลงในขณะที่ เอลเลีย ตอีฟส์ และทิมเบอร์เลคเล่นกีตาร์ เพลงได้รับการออกแบบโดย คริส ก็อดเบย์ และมิกซ์โดย จิมมี ดักลาส, ก็อดเบย์ และทิมเบอร์เลค, ด้วยความช่วยเหลือจาก Alejandro Baima ที่ Larabee Studios
เวอร์ชั่น radio edit ของเพลงที่ได้รับการออกจำหน่ายในระบบดิจิตอลในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ในออสเตรีย, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, อิตาลี, สเปน, สวิตเซอร์แลนด์, สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
โรงเรียนเมธีวุฒิกร

ประวัติโรงเรียน

ตั้งขึ้นเป็นโรงเรียนราษฎร์ของวัด ตามระเบียบของกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยเรื่องโรงเรียนราษฎร์ของวัด พ.ศ. 2488 เดิมเป็นโรงเรียนปริยัติธรรมเรียนเฉพาะบาลี – นักธรรม ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2479 โดยพระวิมลญาณมุนี (สุดใจ ป.ธ.4) เจ้าคณะจังหวัดลำพูนเป็นประธาน พร้อมด้วยเจ้าคณะพระสังฆาธิการและประชาชนจังหวัดลำพูน ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 พระอมรเมธี (สำลี อมร ป.ธ.7) เจ้าสำนักเรียนปริยัติธรรม ซึ่งดำรงตำแหน่งศึกษาจังหวัดลำพูนฝ่ายสงฆ์ ได้พิจารณาเห็นสมควรปรับปรุงแก้ไขการศึกษาให้เหมาะสมกับสมัยนิยม ภิกษุสามเณรควรได้ศึกษาคดีโลกคือสามัญ คดีธรรมคือบาลี - นักธรรมควบคู่กันไป จะได้เป็นกำลังสำคัญช่วยกันสนับสนุนส่งเสริมพระพุทธศาสนาให้เข้มแข็งยิ่งขึ้น และช่วยกันเผยแผ่ธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนาให้กว้างขวาง จึงถือโอกาสเดินทางลงไปกรุงเทพมหานคร ไปกราบเรียนเจ้าประคุณฯ สมเด็จพระวันรัต (ปลด กิตฺติโสภโณ) สังฆมนตรีว่าการองค์การศึกษาในขณะนั้น เพื่อขออนุมัติตั้งโรงเรียนราษฎร์ของวัดขึ้นในปี 2489 นั่นเอง เมื่อได้รับอนุมัติแล้วจึงได้ยื่นคำร้องขอต่อผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูน โดยเปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนปริยัติธรรม เป็นชื่อใหม่ในนามโรงเรียนเมธีวุฒิกร “วัดพระธาตุหริภุญชัย” เปิดเรียนตั้งแต่ ม.1 – ม.6 ต่อมาเปลี่ยนเป็น ป.5 – มศ.5 และถึงปัจจุบันเป็น ม.1 – ม.6 ยังคงเรียนบาลี – นักธรรมตามปกติ
เทศบาลเมืองเมืองปัก

ประวัติ

เทศบาลเมืองเมืองปักเป็นเทศบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอปักธงชัย ในอดีตเป็นสุขาภิบาลที่มีชื่อว่า สุขาภิบาลเมืองปัก และได้มีการยกฐานะจากสุขาภิบาลเมืองปักเป็น เทศบาลตำบลเมืองปัก เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 และในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2555 กระทรวงมหาดไทยได้ยกฐานะเทศบาลตำบลเมืองปักเป็น เทศบาลเมืองเมืองปัก

เขตการปกครอง

เทศบาลเมืองเมืองปักมีพื้นที่ 12.41 ตารางกิโลเมตร (ที่มา: ระบบสารสนเทศ  GIS ของสำนักงานโยธาธิการและผังเมืองจังหวัดนครราชสีมา) ประกอบไปด้วยพื้นที่ 14 ชุมชน 2 ตำบล คือ ตำบลเมืองปัก หมู่ที่ 1, 2, 3, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 17 และบางส่วนของตำบลธงชัยเหนือ

ประชากร

ณ วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2553 เขตเทศบาลเมืองเมืองปักมีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 14,322 คน แยกเป็นชาย 6,813 คน หญิง  7,509 คน มีผู้นับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 99 มีจำนวนวัด 4 วัด ได้แก่ วัดกลางปักธงชัย วัดโพธิ์เมืองปัก วัดอัมพวัน และวัดโนนขุนชัย ประชากรในเขตเทศบาลเมืองเมืองปักส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือนและการเกษตร

การขนส่ง

เทศบาลเมืองเมืองปักมีเส้นทางการคมนาคมติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงรวมทั้งกรุงเทพมหานคร ซึ่งทำเลที่ตั้งของเทศบาลเมืองเมืองปักนับได้ว่าเป็นประตูสู่ภาคตะวันออก สามารถสัญจรไปมาได้โดยสะดวก โดยทางรถยนต์คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 
ถนนสายหลักที่ใช้เป็นเส้นทางคมนาคมสัญจรไปมาภายในเขตเทศบาลเมืองเมืองปัก คือ ถนนสืบศิริ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 เดิม) ถนนศรีพลรัตน์ ถนนเทพธงชัย ถนนนิวาสดำเนิน ถนนนิวาสวัฒนกิจ ถนนประชาอุทิศ