google/wiki40b huggingface dataset:
เอพิกา

ประวัติ

Mark Jansen มือกีตาร์/คนแต่งเพลงหลักของ After Forever ต้องการแสวงหาแนวทางที่ตัวเองต้องการจึงลาออกจาก After Forever เมื่อปี2002 แล้วมาตั้งโปรเจกต์ส่วนตัวชื่อ Sahara Dust ทำเดโมไปด้วย ตลอดจนเปลี่ยนแปลงสมาชิกหลายครั้ง กระทั่งได้สาววัย 17 ในขณะนั้นชื่อ Simone Simons มาเป็นนักร้องนำและเปลี่ยนชื่อวงเป็น Epica ร่วมกันทำอัลบั้มแรกชื่อ The Phantom Agony ออกในปี 2003 ซึ่ง Mark Jansen นำงานภาคต่อจาก The Embrace That Smothers อันเป็นคอนเสปต์จากสมัยทำวง After Forever มาสานต่อ โดยเพิ่มทีมร้องคอรัสและเครื่องสายคลาสสิกเพื่อให้ซาวน์ดละเอียดและกว้างขึ้น จนกลายเป็นงานที่แฟนเพลง Gothic Metal ในยุโรปยอมรับ
ทัวร์หลังจากอัลบั้มแรกออกไม่นาน ถูกนำมาจำหน่ายเป็นดีวีดี ปี 2005 ออกอัลบั้มที่ 2 Consign to Oblivion จากนั้นไม่นาน ต้นสังกัด Transmission Records ล้มละลาย มือกลองก็ลาออกไป แต่พวกเขาก็ยังมุ่งมั่นบันทึกเสียงอัลบั้มใหม่ และหามือกลองรับจ้างมาช่วยงานไปก่อน เมื่อบันทึกเสียงเสร็จ มาร์กและวงก็ได้เซ็นสัญญากับ Nuclear Blast Records สังกัดเดียวกับ After Forever วงเก่าของ Mark และ The Divine Conspiracy ที่เรียบเรียงอย่างยิ่งใหญ่และสเกลเพลงกว้างขึ้น
ตะปู

ช่วงที่ตะปูทำด้วยมือ(การตีขึ้นรูป)

ตะปูอาจเกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงยุคอียิปต์โบราณ โดยมีหลักฐานการค้นพบตะปูที่ทำด้วยสำริดอายุประมาณ 3400ปีก่อนคริสตกาล ถัดมาในยุคโรมันโบราณ ในคัมภีร์ไบเบิล ได้มีการบันทึกเกี่ยวกับการนำตะปูมาใช้โดยกษัตริย์เดวิดเพื่อสร้างวิหารโซโลมอน จนกระทั่งถึงช่วงประมาณ ค.ศ. 1800 ตะปูยังคงทำด้วยมือด้วยช่างทำตะปู

ช่วงที่ตะปูทำด้วยการตัด

จากในช่วงอดีต ตะปูได้ถูกประดิษฐ์ขึ้นมาด้วยมือ ทำให้ตะปูประดิษฐ์ได้ช้า มีจำนวนน้อยและราคาแพง ในช่วงปี ค.ศ. 1790 ถึง ค.ศ. 1820 ประเทศอังกฤษและอเมริกาได้พัฒนาเครื่องจักรสำหรับผลิตตะปูเพื่อเพิ่มความเร็วในการผลิต โดยการตัดแท่งเหล็กและดัดหัวตะปูไปพร้อมๆกัน

ช่วงที่ตะปูทำจากเส้นลวด (เครื่องจักร)

ในช่วงปี ค.ศ. 1880 ถึง ค.ศ. 1910 การผลิตตะปูได้ปรับเปลี่ยนให้ผลิตขึ้นจากขดลวด และขั้นตอนการผลิตตะปูได้ถูกพัฒนาจนเครื่องจักรสามารถผลิตได้เองอัตโนมัติ ทำให้สามารถผลิตได้มากและราคาไม่แพงอีกต่อไป
อ่าวเบงกอล

ศัพทมูลวิทยา

ข้อพิพาทเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 10 (พ.ศ. 1444-1543) เป็นเหตุทำให้ต้องเรียกอ่าวเบงกอลว่า "ทะเลสาบโชลา" (The Chola Lake) ชื่อในภาษาฮินดีเรียก Bangal ki Khadi 
คำว่าเบงกอลมาจากภาษาสันสกฤตว่า "พังคะ" (Banga)  หรือ "วังคะ" (Vanga) หมายถึงน้ำของดินดอนสามเหลี่ยมคงคา มีเรื่องปรัมปราเล่ากันมาว่าเกี่ยวกับบริเวณของเผ่าพันธุ์ดวงจันทร์แห่งเดลี (?)

แม่น้ำ

มีแม่น้ำสำคัญหลายสายที่ไหลจากทางตะวันตกสู่ตะวันออกของอ่าวเบงกอล ด้านเหนือมีแม่น้ำคงคา แม่น้ำเมฆนา และแม่น้ำพรหมบุตร ทางใต้มีแม่น้ำมหานทีไหลผ่านดินดอนสามเหลี่ยมมหานที แม่น้ำโคทาวรี แม่น้ำกฤษณา แม่น้ำอิรวดี และแม่น้ำกาเวรี แม่น้ำสั้นที่สุดที่ไหลลงอ่าวเบงกอลได้แก่แม่น้ำกูอุมที่ยาวเพียง 64 กิโลเมตร แม่น้ำพรหมบุตรมีความยาวเป็นอันดับที่ 28 ของโลก (2,948 กิโลเมตร) ไหลลงอ่าวเบงกอลผ่านอินเดีย จีน เนปาล บังกลาเทศ และภูฏาน มีป่าชายเลนที่เรียกชื่อว่าซุนดาร์บันส์ขึ้นอยู่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมคงคา ปากแม่น้ำพรหมบุตรและแม่น้ำเมฆนาที่เป็นชายฝั่งของอ่าวเบงกอล

เกาะ

หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
เป็นเกาะขนาดใหญ่ประกอบด้วย572เกาะตั้งอยู่บริเวณอ่าวเบงกอลและทะเลอันดามันมีมนุษย์อยู่อาศัยเพียง38เกาะประชากร3.5-3.8แสนคนเนื้อที่8295ตร.กม.ประกอบด้วยเกาะแฮพล็อก เกาะนีล เกาะอันดามัน เกาะเซาท์อันดามัน พอร์ทแบลร mahatma gandhi ma์rine national park เกาะอันดามันกลาง เกาะเซนทิเนลเหนือ
ประเทศสิงคโปร์ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017

กีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น

นักกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้นของประเทศสิงคโปร์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น ประเภทชาย และประเภทหญิง

กีฬาสเกตลีลา

นักกีฬาสเกตลีลาของประเทศสิงคโปร์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสเกตลีลา ประเภทหญิง

กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง

นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศสิงคโปร์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่น 1
องค์การบริหารส่วนตำบลกุดพิมาน

ประวัติ

กุดพิมาน  เป็นตำบลเก่าแก่ตั้งแต่ พ.ศ.2475 โดยประชาชนส่วนใหญ่เป็นชาวพุทธ

เศรษฐกิจ

ประชาชนส่วนใหญ่ยังทำงานอยู่ในภาคการเกษตร

การศึกษา

มีโรงเรียนในเขตตำบลกุดพิมาน จำนวน 5 แห่ง (โดยเป็นโรงเรียนขยายโอกาส เปิดสอนถึงมัธยมศึกษาตอนต้น 3แห่ง

สาธารณสุข

มีโรงพยาบาลส่วเสริมสุขภาพตำบล 1 แห่ง
ศูนย์วิศวกรรมชีวการแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

หลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน

หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (หลักสูตรนานาชาติ) และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์ (หลักสูตรนานาชาติ) เป็นหลักสูตรที่ออกแบบเพื่อให้นักศึกษาได้เรียนรู้เกี่ยวกับทฤษฎีในมุมมองของวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพและวิทยาศาสตร์ ทั้งในห้องเรียนและห้องปฏิบัติการ โดยเน้นหนักในการใช้ความรู้ทางวิศวกรรมศาสตร์เป็นหลักในการนาไปประยุกต์ใช้ในงานทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ ซึ่งในหลักสูตรนี้มุ่งเน้นที่จะพัฒนาบัณฑิตให้มีความสามารถในการทาวิจัยทางด้านBiomechanics, Medical Signal and Image Processing, Bioinformatics, Cell and Tissue Engineering, Cardiac Electrophysiology และ Biomaterial ทั้งนี้รวมถึงการเตรียมความพร้อมให้นักศึกษามีทักษะทางด้านภาษา และมีความสามารถในการสื่อสารที่ดี รวมทั้งมีความเข้าใจทางด้านวัฒนธรรมต่างสังคม และการเรียนรู้ตลอดชีวิต หลักสูตรนี้จะช่วยให้มีการพัฒนา อุปกรณ์ทางการแพทย์ขึ้นใช้ได้เองในประเทศ ซึ่งจะช่วยลดค่าใช้จ่ายในการนาเข้า และบารุงรักษาอุปกรณ์เหล่านี้ และยังได้อุปกรณ์ทางการแพทย์ ที่เหมาะสมกับสรีระของคนไทย และสิ่งแวดล้อมภายในประเทศอีกด้วย

ทุนการศึกษา

มีการให้ทุนการศึกษาจำนวน 2 ทุนแก่นักศึกษาระดับปริญญาโท โดยพิจารณาจากผลการเรียน สำหรับทุนการศึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาเอกจะพิจารณาจากผลงานตีพิมพ์

ความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยและองค์กรต่างๆ

ศูนย์วิศวกรรมชีวการแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยและองค์กรต่างๆภายในประเทศ ได้แก่ มหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เป็นต้น นอกจากนั้น ยังมีความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศอีกด้วย ได้แก่ Kagawa University, Mie University, Kyushu Kyoritsu University ในประเทศญี่ปุ่น University of New South Wales และ University of Queensland ในประเทศออสเตรเลีย Columbia University, University of Missouri-Columbia, University of Pittsburgh, Texas A&M University ในประเทศสหรัฐอเมริกา และ University College London และ Imperial College London ในประเทศสหราชอาณาจักร ฯลฯ โดยเป็นความร่วมมือในการแลกเปลี่ยนนักศึกษา นักวิจัย และอาจารย์ รวมถึงการเป็นที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ร่วม

การให้บริการ

ศูนย์วิศวกรรมชีวการแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้จัดโครงการฝึกอบรมสัมมนาทางด้านวิศวกรรมชีวการแพทย์ขึ้นเพื่อเป็นการส่งเสริม และแลกเปลี่ยนความรู้ทางวิชาการ การกระชับความร่วมมือทางวิชาการ ระหว่างนักวิจัยทั้งในและต่างประเทศ โดยได้จัดกิจกรรมอาทิเช่น การอบรมสัมมนาเรื่อง Tutorial on Advanced Topics in Rehabilitation, การอบรมสัมมนาเรื่อง Tutorial on Advanced Topics in MRI Images, การอบรมสัมมนาเรื่อง Tutorial on Advanced Topics in Physiological Optics, การอบรมสัมมนาเรื่อง International Networking of Young Scientists (INYS), การอบรมสัมมนาเรื่อง Computational Intelligence in Biomedical Engineering และ การนาเสนอเทคโนโลยีของเครื่อง Atomic Force Microscope (AFM) และการประยุกต์ใช้กับงานวิจัยในด้านต่างๆ นอกจากนั้น บุคลากรจากศูนย์วิศวกรรมชีวการแพทย์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ยังได้รับการเชิญเพื่อทาหน้าที่เป็นวิทยากรรับเชิญในงานต่างๆ เช่น การประชุมประจาปีของสมาคมแพทยศาสตร์สารสนเทศไทย การประชุมวิชาการระดับชาติเรื่อง Medical Data Standard Expo และการอบรมสัมมนาเรื่อง Computational Science in Biomedicine ฯลฯ ทางศูนย์ฯ ยังได้ให้บริการแก่ชุมชน โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย เช่น การให้บริการตรวจเช็คสุขภาพเบื้องต้น การตรวจความสมบูรณ์ของเลือด และการตรวจหาพาหะการเป็นโรคธาลัสซีเมีย ในงาน BMEC Road Show ซึ่งมีผู้สนใจเข้าร่วมงานกว่า 500 รายต่อปี
แซม ฮิวสตัน

แซมูเอล ฮิวสตัน (อังกฤษ: Samuel Houston) หรือที่รู้จักกันว่า แซม ฮิวสตัน (อังกฤษ: Sam Houston, 2 มีนาคม ค.ศ. 1793 - 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1863) เป็นรัฐบุรุษ นักการเมืองและทหารชาวอเมริกันในคริสต์ศวรรษที่ 19 เขาเกิดในทิมเบอร์ริจในหุบเขาชีนันโด รัฐเวอร์จิเนีย โดยมีเชื้อสายสกอต-ไอริช ฮิวสตันกลายมาเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์เท็กซัส และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเท็กซัสคนแรกและคนที่สาม และสมาชิกวุฒิสภารัฐเท็กซัสหลังเท็กซัสเข้าร่วมกับสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ว่าการรัฐในท้ายที่สุด เขาปฏิเสธจะสาบานความจงรักภักดีต่อฝ่ายสมาพันธรัฐเมื่อเท็กซัสแยกตัวออกจากฝ่ายสหภาพ และลาออกจากตำแหน่งผู้ว่าการรัฐ เพื่อหลีกเลี่ยงการหลั่งเลือด เขาปฏิเสธข้อเสนอของกองทัพฝ่ายสหภาพเพื่อปราบปรามกบฏสมาพันธรัฐ และเขาหันไปเกษียณในฮันท์สวิลล์ เท็กซัส ที่ซึ่งเขาถึงแก่อนิจกรรมก่อนสงครามกลางเมืองอเมริกันยุติ
ชีวิตช่วงต้นของเขารวมถึงการอพยพจากเวอร์จิเนียไปยังเทนเนสซี การใช้เวลาร่วมกับชาติเชอโรคี ซึ่งภายหลังเข้าได้รับสิทธิ์เป็นพลเมืองและมีภรรยา, รับรัฐการทหารในสงคราม ค.ศ. 1812 และประสบความสำเร็จในการมีส่วนร่วมในการเมืองเทนเนสซี ฮิวสตันเป็นบุคคลเดียวในประวัติศาสตร์สหรัฐอเริกาที่เคยเป็นผู้ว่าการรัฐสองรัฐ 
ค.ศ. 1827 ฮิวสตันได้รับเลือกเป็นผู้ว่าการรัฐเทนเนสซี ค.ศ. 1829 ฮิวสตันลาออกจากตำแหน่งผู้ว่าการรัฐและย้ายไปยังดินแดนอาร์คันซอ ไม่นานให้หลังเขาย้ายต่อไปยังรัฐโกอะวีลาและเท็กซัส ซึ่งขณะนั้นเป็นรัฐหนึ่งของเม็กซิโก และกลายเป็นผู้นำแห่งการปฏิวัติเท็กซัส เขาสนับสนุนการผนวกโดยสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1832 ฮิวสตันเข้าไปพัวพันกับการวิวาทกับสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา ตามด้วยการพิจารณาคดีที่กลายเป็นที่สนใจ นครฮิวสตันตั้งชื่อตามเขา ชื่อเสียงของฮิวสตันได้รับการยกย่องหลังจากเขาถึงแก่อนิจกรรม
ลัมโบร์กีนี อะเวนตาโดร์

แอลพี 700-4

จะมีการผลิตเพียง 4,000 คันทั่วโลก (ลัมโบร์กีนี มูร์เซียลาโก จำนวน 4,099 คัน) โดยตัวถังทำจาก คาร์บอนไฟเบอร์ โมโนโคค ( carbon-fibre monocoque )  ด้วยรูปทรงและลวดลายต่างนำมาจาก รุ่นจำกัดของลัมโบร์กีนี ได้แก่ เรเบนตัน และ รุ่นคอนเซปต์ เอสโทคค์ โดยอะเวนตาโดร์ 1,000 คันแรก จะถูกผลิตให้เสร็จภายใน 15 เดือน

แอลพี 700-4 โรดสเตอร์

ในปี ค.ศ. 2013 ลัมโบร์กีนีก็ได้เปิดตัว อะเวนตาโดร์ โรดสเตอร์ มีการทำหลังคา ให้สามารถเปิดประทุนได้ โดยทำมาจาก คาร์บอนไฟเบอร์ ที่มีน้ำหนักประมาณ 6 ก.ก. ส่งผลให้ความเร็วสูงสุดลดลงกว่าเดิมเล็กน้อย และอัตราเร่งลดลงเล็กน้อย (ความเร็วอยู่ที่ 350 กม./ชม. อัตราเร่ง 0-100 อยู่ที่ 3.0 วินาที) สำหรับ ราคาตั้งไว้ที่ $441,600 ในสหรัฐอเมริกา

อะเวนตาโดร์ เจ

เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวา มอเตอร์ โชว์ ปี ค.ศ. 2012 เป็นรุ่นจำกัดจำนวนในลักษณะ สปีดสเตอร์ ( Speedster ) คือไม่มีหลังคา นอกจากนี้ภายในยังไม่มีเครื่องปรับอากาศ รวมถึงเครื่องเล่นวิทยุ ทำให้รถ มีน้ำหนักเบาขึ้น โดยรถมีน้ำหนักเพียง  3,472 ปอนด์ (1,575 กิโลกรัม) โดยตัวอักษร "เจ" ย่อมาจาก Jota ซึ่งอ้างถึง ลัมโบร์กีนี มิวร่า โจตา ( Lamborghini Miura Jota ) ในปี 1970 อะเวนตาโดร์ เจ ได้จำหน่ายในราคาสูงถึง 2.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

แอลพี 740-4 S

Lamborghini Aventador S ตัวเลือกใหม่ ที่อัปเดตล่าสุดหลังจากทำตลาดมา 6 ปี ดีไซน์กันชนหน้าเปลี่ยนใหม่ ดุดันแข็งแรงมากขึ้น เครื่องยนต์จูนใหม่ได้กำลังเพิ่ม ขับเคลื่อน 4 ล้อ เหมือนเดิม เพิ่มเติม คือ ใส่ระบบเลี้ยวสี่ล้อเป็นครั้งแรกของค่ายนี้
เครื่องยนต์ Lamborghini Aventador S ขนาดเดิม V12 ความจุ 6.5 ลิตร แบบหายใจเอง จูนวาล์วแปรผันใหม่ และเพิ่มเรดไลน์สูงสุดจาก 8,350 เป็น 8,500 เพื่อกำลังเพิ่ม 40 ตัว เป็น 740 แรงม้า แรงบิด 690 นิวตัน-เมตร ส่งกำลังผ่านเกียร์คลัตช์กึ่งอัตโนมัติ 7 สปีด อัตราส่วนน้ำหนัก/แรงม้าน้อยลงเหลือแค่ 2.13 กก./แรงม้า อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม.ภายใน 2.9 วินาที ความเร็วสูงสุด 350 กม./ชม.

แอลพี 740-4 S โรดสเตอร์

ในช่วงปลายปีที่ผ่านมา ค่ายกระทิงดุได้เปิดตัว Lamborghini Aventador S รุ่นหลังคาแข็ง ล่าสุดมีการขยายรุ่นย่อยมายังตัวถังเปิดประทุนในชื่อ Lamborghini Aventador S Roadster ซึ่งยังคงความโหดเอาไว้แทบมิผิดเพี้ยน เนื่องจากมีน้ำหนักตัวมากกว่ารุ่นหลังคาแข็งเพียง 50 กิโลกรัมเท่านั้น

แอลพี 770-4 SVJ

เผยโฉมอย่างเป็นทางการ Lamborghini Aventador SVJ ซูเปอร์คาร์ตัวท็อปรุ่นใหม่ที่ปรากฏตัวสู่สาธารณชนครั้งแรกที่งาน Pebble Beach ในสหรัฐอเมริกา
Aventador SVJ ได้รับการพัฒนาต่อยอดจากรุ่น SV ด้วยการเพิ่มพละกำลังและปรับปรุงระบบแอโรไดนามิกใหม่หมดจดตลอดทั้งคัน โดยค่ายรถตรากระทิงเปิดตัวรหัส SVJ 63 เพื่ออุทิศให้แก่ปีที่ก่อตั้งแบรนด์ขึ้นนั่นคือปี 1963

แอลพี 770-4 SVJ โรดสเตอร์

เผยโฉมอย่างเป็นทางการ ค่ายกระทิงดุได้เปิดตัวสมาชิกใหม่ในฐานะรุ่นพิเศษนาม Lamborghini Aventador SVJ Roadster โดย SVJ ย่อมาจากคำว่า Super Veloce Jota สื่อถึงสมรรถนะขั้นสุดยอด พร้อมสานต่อตำนานรุ่นหลังคาแข็ง ที่สร้างสถิติในสนาม Nürburgring เอาไว้
Lamborghini Aventador SVJ Roadster เปิดตัวไปแล้วในงาน Geneva Motor Show 2019 และ จะผลิตจำนวนจำกัดเพียง 800 คัน โดยจะเริ่มส่งมอบในฤดูร้อนของยุโรป หรือช่วงเดือนมิถุนายน – กันยายน
นิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์

ประวัติ

นายนิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์ เป็นบุตรของ พันเอกหลวงชาญสงคราม (กฤษณ์ ชาลีจันทร์) กับ นางชาญสงคราม (แฉล้ม ชาลีจันทร์) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2463 ศึกษาจบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์  จบปีที่ 2 คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับทุนกรมโลหกิจด้านธรณีวิทยา ณ Massachusetts Institute of Technology ที่สหรัฐอเมริกา ในขณะที่กำลังศึกษาอยู่ที่สหรัฐฯ นายนิธิพัฒน์เป็นนักเรียนไทยรุ่นแรกที่สมัครเข้าเป็น "เสรีไทย"ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และได้เข้าเรียนในหลักสูตรของ โรงเรียนสื่อสารและการรบพิเศษ (Office of Strategic Services) โดยในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ทาง O.S.S ส่งให้เดินทางมาปฏิบัติ "การรบพิเศษ" ในประเทศจีน อินเดีย ลังกา และไทย ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงแล้ว นายนิธิพัฒน์ก็ได้เข้ารับราชการจนตำแหน่งสุดท้ายเป็นเลขาธิการสำนักงานพลังงานแห่งชาติ  เคยเป็นหนึ่งในคณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม (ก.ว.) ชุดแรก เมื่อ พ.ศ. 2505 
นายนิธิพัฒน์สมรสกับ นางอินทิรา อินทรทูต บุตรสาวของพระพินิจชนคดี อดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาล กับหม่อมหลวงอรุณ สนิทวงศ์ มีบุตรชายคือ นายเกริกเกียรติ ชาลีจันทร์

งานการเมือง

นายนิธิพัฒน์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2517 และเข้าทำงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ พร้อมทั้งลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตบางกอกใหญ่ เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 35 แต่ต้องพ้นจากหน้าที่ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียง 
ต่อมาเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ควบตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช นับเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรกของประเทศไทย ที่ไม่ได้เป็นทหาร แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่

บั้นปลายของชีวิต

หลังจากพ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2519 นายนิธิพัฒน์หันไปทำธุรกิจส่วนตัว และดูแลกิจการธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ซึ่งเป็นธุรกิจของตระกูลภรรยา และนายนิธิพัฒน์ ได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2536 รวมอายุ 73 ปี
นะโอะยะ โกโมะโตะ

เรื่องทั่วไป

นะโอะยะ เคยแสดงวิดีโอเพลง Kimeru's Timeless กับเพื่อนๆสมาชิกเท็นนิมิว โซตะ อะโอะยะมะ และ เออิจิ ทะกิงะวะ
สมเด็จพระราชินีมูนิรา บิน อับดุลลาห์ อัล อัลเชคห์

พระราชประวัติส่วนพระองค์

สมเด็จพระราชินีมูนิรา บิน อับดุลลาห์ อัล อัลเชคห์เสด็จพระราชสมภพเมื่อปีพ.ศ. 2484 ที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย
สมเด็จพระราชินีมูนิรา ทรงอิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลาห์ บิน อับดุลลาซิซ เมื่อปีพ.ศ. 2504
ฟอสฟอไรต์

ฟอสฟอไรต์ หรือ หินฟอสเฟต (อังกฤษ: Phosphorite หรือ Phosphate rock) เป็นหินตะกอนชนิดหนึ่งที่มีปริมาณของฟอสเฟตเป็นจำนวนมาก ปริมาณของฟอสเฟตในฟอสฟอไรต์นั้นพบว่ามีมากถึงร้อยละ 15 - 20 ของปริมาณหินทั้งหมด ซึ่งมากกว่าหินตะกอนโดยทั่วไปที่มีปริมาณฟอสเฟตน้อยกว่าร้อยละ 0.2
โรงเรียนพันดอนวิทยา

ประวัติ

เมื่อปี พ.ศ. 2526 ชาวตำบลพันดอนและตำบลใกล้เคียง โดยคณะกรรมการสภาตำบลพันดอน และพระครูปัญญาคุณาทร (ชุน บุตตะโยธี) ได้มีแนวความคิดที่จะให้มีโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลพันดอน เพื่อให้การศึกษาเล่าเรียนในระดับมัธยมศึกษาแก่บุตรหลานชาวตำบลพันดอนและตำบลใกล้เคียง หลังจากนั้นได้มีการรณรงค์เพื่อการนี้อย่างกว้างขวางหลายรูปแบบ ในที่สุดปลายปี พ.ศ. 2527 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาขึ้นในเขตตำบลพันดอน (ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ตั้งโรงเรียนรัฐบาล ลงวันที่ 11 ธันวาคม 2527 โดยมี นายธีรวุฒิ ทวีโชติ ศึกษาธิการอำเภอกุมภวาปี และว่าที่ร้อยตรี สมภพ พันธุมโน ผู้อำนวยการ โรงเรียนกุมภวาปี ในขณะนั้น เป็นบุคคลสำคัญที่มีส่วนในการจัดตั้งโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาประจำตำบลพันดอน โดยใช้ชื่อ โรงเรียนพันดอนวิทยา และโรงเรียนพันดอนวิทยาได้ถือเอา วันที่ 11 ธันวาคมของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสถาปนาโรงเรียน หลังจากนั้นในปีถัดมา คือปีการศึกษา 2528 โรงเรียนพันดอนวิทยา ได้รับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เป็นรุ่นแรก จำนวน 115 คน โดยมีนายยืนยง ไทยใจดี เป็นผู้บริหารโรงเรียนคนแรกในการดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ในปี พ.ศ. 2528 นั้น โรงเรียนยังต้องอาศัยศาลาวัด ของวัดป่าทรงธรรม และอาคารชั่วคราวของ โรงเรียนชุมชนวัดป่าทรงธรรม เป็นสถานที่สอน จนกระทั้งในปีต่อมา คือ ปี พ.ศ. 2529 จึงได้ย้าย มาอยู่บริเวณที่ตั้งในปัจจุบัน คือ บริเวณด้านทิศตะวันตกของวัดป่าทรงธรรม บนเนื้อที่ 137 ไร่ (ที่สาธารณะประโยชน์ของตำบลพันดอน) ที่ตั้งอย่างเป็นทางการ คือ เลขที่ 222 หมู่ที่ 7 ตำบลพันดอน อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี หลังจากนั้น โรงเรียนพันดอนวิทยา ได้พัฒนาตนเองมาอย่างต่อเนื่อง จนเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 โรงเรียนได้ถ่ายโอนเข้าสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งโรงเรียนจนถึงปัจจุบัน

แผนผังโรงเรียน

ไฟล์:แผนผังโรงเรียนพันดอนวิทยา.jpg
พระรัตนธัชมุนี (จู อิสฺสรญาโณ)

ประวัติ

พระรัตนธัชมุนี มีนามเดิมว่า จู ทีปรักษพันธุ์ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ แรม 6 ค่ำ เดือนยี่ ปีวอก ตรงกับที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2415 (นับแบบปัจจุบันเป็นปี พ.ศ. 2416) ภูมิลำเนาอยู่ตำบลเกาะยอ อำเภอเมืองสงขลา เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายทอนกับนางเซ่งเนียว เรียนหนังสือกับบิดาจนมีอายุได้ 11 ปี จึงเรียนภาษาบาลีกับพระอาจารย์ตุ้ย วัดท้ายยอ พระปาน และพระอธิการรอด อายุ 15 ปี ท่านบวชเป็นสามเณรอยู่ 1 ปี จึงลาสิกขาไปเรียนวิชาแพทย์และพาณิชกับครอบครัว และช่วยครอบครัวทำธุรกิจ ถึงวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2436 ท่านจึงได้อุปสมบทที่วัดมัชฌิมาวาส จังหวัดสงขลา โดยมีพระภัทรธรรมธาดา (แจ้ง ภทฺทิโย) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวินัยธรรม (หนู านาโณ) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ เสร็จพิธีเวลา 17.05 น.
พ.ศ. 2441 ได้เข้ามาถวายตัวเป็นศิษย์ในสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เข้าศึกษาที่มหามกุฏราชวิทยาลัย วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร อยู่ 3 ปี เข้าสอบได้เปรียญเอก (เทียบเท่าเปรียญธรรม 3 ประโยค) แต่นั้นสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ ก็ทรงฝึกสอนเอง ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมในสนามหลวง ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค เมื่อ พ.ศ. 2444 และเข้าสอบได้อีกปีละประโยค จนได้เปรียญธรรม 5 ประโยคในปี ร.ศ. 121 (พ.ศ. 2445) ได้เปรียญธรรม 6 ประโยคในปี พ.ศ. 2446 ต่อมาถึงปี ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) เข้าแปลพระปริยัติธรรมอีกครั้งได้เป็นเปรียญธรรม 7 ประโยค
ต่อมาท่านทุพพลภาพและอาพาธด้วยโรคเส้นประสาทพิการ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาออกจากตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดมัชฌิมาวาสและเจ้าคณะจังหวัดสงขาตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2472 แล้วกลับมาจำพรรษาที่วัดบวรนิเวศวิหาร

มรณภาพ

พระรัตนธัชมุนี อาพาธด้วยโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก รับการผ่าตัดที่โรงพยาบาลสงฆ์เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2500 แล้วพักรักษาตัวที่นั่นจนกระทั่งมรณภาพเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 เวลา 08.06 น. สิริอายุได้ 89 ปี 14 วัน ปี สำนักอยู่ ณ กุฏิลออ หลิมเซ่งพ่าย ข้างพระวิหารพระศาสดา วัดบวรนิเวศวิหาร
วอชิงตัน จัสทิซ

ประวัติทีม

วันที่ 7 กันยายน 2561 แอคติเวชันบลิซซาร์ดประกาศว่า วอชิงตัน อีสปอร์ต เวนเจอส์ นำโดย Mark Ein ได้เข้าซื้อแฟรนไชน์สำหรับทีมในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เพื่อเข้าแข่งขันในโอเวอร์วอตช์ลีกฤดูกาลที่สอง ต่อมาในวันที่ 3 ธันวาคม 2561 ทางทีมเปิดตัวชื่อทีมในนาม วอชิงตัน จัสทิซ

อัตลักษณ์ทีม

วันที่ 3 ธันวาคม 2561 ทีมจัสทิซถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ โดยใช้สัญลักษณ์เป็นรูปโล่ที่มีลวดลายสีแดง ขาว และน้ำเงินประดับอยู่ เป็นเครื่องหมายแสดงถึงธงชาติสหรัฐ  ส่วนล่างตรงกลางของโล่เป็นรูปตัวอักษร W โดยที่ตรงกลางของตัวอักษรนั้นเป็นรูปของอนุสาวรีย์วอชิงตัน
จอกศักดิ์สิทธิ์

จอกศักดิ์สิทธิ์ (อังกฤษ: Holy Grail) เป็นภาชนะซึ่งเป็นแกนเรื่องสำคัญในวรรณกรรมอาเธอร์ ตำนานหลายเรื่องพรรณนาว่า เป็นถ้วย ชาม หรือศิลา ซึ่งมีอำนาจเหนือธรรมชาติบันดาลให้เกิดความสุข ความเยาว์วัยชั่วนิรันดร์ หรือชีวิตอมตะ คำว่า "จอกศักดิ์สิทธิ์" ยังมักใช้เรียกสิ่งของหรือเป้าหมายที่ไขว่คว้าหากันเพราะเชื่อว่า มีความสำคัญยิ่งยวด
การกล่าวถึง "จอก" วิเศษ แม้ไม่ปรากฏชัดว่า ศักดิ์สิทธิ์ด้วยหรือไม่นั้น ปรากฏครั้งแรกในนิยายวีรคติเรื่อง แปร์เซอวัลเลอกงต์ดูกราล (Perceval, le Conte du Graal; "แปร์เซอวาลตำนานจอก") ผลงานซึ่งเขียนไม่เสร็จของเครเตียง เดอ ทรัว (Chrétien de Troyes) ในราว ค.ศ. 1190 ในเอกสารนี้ ภาชนะดังกล่าวเป็น "ถาด" (salver) สำหรับเชิญอาหารในงานเลี้ยง เอกสารของเครเตียงนำไปสู่การเล่าต่อ แปลความ และตีความ อีกมากมายในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 จนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในจำนวนนี้รวมถึงผลงานของวอลฟรัม ฟอน เอสเชนบัค (Wolfram von Eschenbach) ซึ่งเข้าใจไปว่า "จอก" เป็น "ศิลา" ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 นั้นเอง โรแบร์ เดอ โบรง (Robert de Boron) เขียนผลงานชื่อ โฌเซฟดารีมาตี (Joseph d'Arimathie) ว่า จอกนี้เป็นภาชนะที่พระเยซูทรงใช้เสวยพระกระยาหารมื้อสุดท้าย แล้วโยเซฟชาวอาริมาเธียใช้รองพระโลหิตของพระองค์ขณะทรงถูกตรึงกางเขน หลังจากนั้น เรื่องราวของจอกศักดิ์สิทธิ์ก็ผสมปนเปไปกับตำนานเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) อันเป็นภาชนะในพระกระยาหารมื้อสุดท้าย
นักวิชาการสันนิษฐานกันมานานแล้วว่า เครเตียงไม่ใช่คนแรกที่คิดค้นเรื่องจอกศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่ เพราะเนื้อเรื่องดูจะมีองค์ประกอบจากตำนานเรื่องหม้อกายสิทธิ์ในเทพปกรณัมเคลต์ประสมกับตำนานในศาสนาคริสต์ซึ่งเกี่ยวข้องกับพิธีมหาสนิท โดยเฉพาะตำนานเรื่องหลังนี้พบมากในแหล่งข้อมูลจากคริสตจักรตะวันออก และแม้กระทั่งในแหล่งข้อมูลจากเปอร์เซีย

ศัพทมูล

ในภาษาอังกฤษ คำว่า "grail" ที่แปลว่า จอก นั้น เดิมสะกด "graal" มาจากคำว่า "graal" หรือ "greal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งร่วมที่มากับคำว่า "grazal" ในภาษาอ็อกซิตันเก่า และ "gresal" ในภาษากาตาลาเก่า มีความหมายว่า "ถ้วยหรือชามทำจากดิน ไม้ หรือโลหะ" ในภาษาถิ่นอ็อกซิตันยังสามารถหมายถึงภาชนะอย่างอื่นอีกหลายประเภท
อย่างไรก็ดี รากเหง้าซึ่งเป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดสำหรับคำนี้ ได้แก่ คำนี้มาจากภาษาละตินว่า "gradalis" หรือ "gradale" โดยรับมาผ่านการสะกดแบบเดิม คือ "cratalis" ซึ่งแผลงมาจาก "crater" หรือ "cratus" ที่ยืมมาจากภาษากรีกว่า "krater" (κρατήρ) แปลว่า ภาชนะขนาดใหญ่ใช้ผสมเหล้า
ข้อสันนิษฐานอื่นระบุว่า คำนี้แผลงมาจาก "cratis" ซึ่งเดิมแปลว่า ตระกร้าสาน และภายหลังใช้เรียก จานชาม หรืออาจแผลงมาจาก "gradus" ในภาษาละติน ที่แปลว่า ทีละน้อย ทีละขั้น หรือเป็นช่วง ๆ โดยนำมาเรียกจานที่ค่อย ๆ นำมาวางบนโต๊ะเป็นช่วง ๆ ไปในระหว่างการรับประทานอาหาร
นักประพันธ์ในปลายมัชฌิมยุคอย่างทอมัส แมเลอรี (Thomas Malory) เสนอแนวคิดอันน่าตื่นตาตื่นใจเกี่ยวกับที่มาของคำ "san-graal" หรือ "san-gréal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งแปลว่า จอกศักดิ์สิทธิ์นั้น ว่า มาจาก "sang real" ที่แปลว่า พระโลหิต
มหาวิหารนักบุญเปโตรเดิม

ประวัติ

การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นตามพระราชโองการของจักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมัน ระหว่าง ค.ศ. 326 และ 333 และใช้เวลาก่อสร้างราว 30 ปีจึงแล้วเสร็จ การออกแบบนั้นเป็นรูปแบบมหาวิหารตัวอย่าง ในอีกสิบสองศตวรรษต่อมา โบสถ์จะค่อย ๆ มีความสำคัญเพิ่มมากขึ้น และจะยิ่งกลายเป็นสถานที่สำหรับจาริกแสวงบุญในกรุงโรม
พิธีสมณาภิเษกพระสันตปาปาเริ่มต้นกระทำที่นี่ และใน ค.ศ. 800 สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ที่พระเจ้าชาร์เลอมาญประกอบพิธีราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ใน ค.ศ. 846 พวกซาราเซนปล้นและทำลายมหาวิหารดังกล่าว
อย่างไรก็ตาม โบสถ์กำลังค่อย ๆ พังทลายลงเมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 และการอภิปรายที่จะปฏิสังขรณ์บางส่วนของสิ่งก่อสร้างนั้นเริ่มต้นตั้งแต่สำนักพระสันตะปาปาได้ย้ายกลับมาจากอาวีญงปาปาซี สองคนที่เกี่ยวข้องในการปฏิสังขรณ์อาคาร ได้แก่ เลออน บัตติสตา อัลแบร์ตี และเบอร์นาร์โด รอสเซลลีโน ซึ่งการก่อสร้างนั้นดำเนินต่อไปเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งเริ่มก่อสร้างมหาวิหารแห่งใหม่ ในตอนแรกสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 มีพระประสงค์ที่จะอนุรักษ์อาคารมหาวิหารหลังเก่าไว้ แต่พระประสงค์ของพระองค์ได้เปลี่ยนไปเป็นการทำลายมหาวิหารหลังเก่าเสียและก่อสร้างอาคารหลังใหม่แทน มีหลายคนในเวลานั้นที่รู้สึกตกใจกับข้อเสนอดังกล่าว เนื่องจากตัวอาคารแสดงถึงความต่อเนื่องของสมเด็จพระสันตปาปาซึ่งสืบย้อนไปถึงนักบุญเปโตร ส่วนแท่นบูชาดั้งเดิมนั้นถูกเก็บรักษาไว้ในอาคารหลังใหม่ที่จะสร้างครอบมันไว้

สุสานสมเด็จพระสันตปาปา

นับตั้งแต่การตรึงกางเขนและการฝังศพนักบุญเปโตรเมื่อ ค.ศ. 64 จุดดังกล่าวเป็นที่คาดกันว่าจะเป็นตำแหน่งของนักบุญเปโตร ซึ่งมีแท่นบูชาเล็ก ๆ ตั้งอยู่ เมื่อศาสนสถานแห่งนี้เป็นที่เคารพนับถือมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ตัวโบสถ์ก็ได้มีการแต่งตั้งด้วยรูปปั้น ของประดับ และแชนเดอเลียร์อันประณีตเป็นจำนวนมาก ตลอดจนสุสานด้านข้างและแท่นบูชาก็ได้ถูกเพิ่มเติมอย่างต่อเนื่อง
สิ่งก่อสร้างหลังนี้เต็มไปด้วยสุสานและร่างของนักบุญและสมเด็จพระสันตปาปาทั้งหลาย โครงกระดูกยังคงถูกพบเรื่อยมาจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1544 ในตอนท้ายสุด การออกแบบของมหาวิหารหลังใหม่จึงพยายามที่จะอุทิศให้กับโครงกระดูกเหล่านี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้