google/wiki40b huggingface dataset:
งานศึกษาตามยาว

งานศึกษาตามยาว หรือ วิธีศึกษาระยะยาว (อังกฤษ: longitudinal study) เป็นการศึกษาวิจัยโดยสหสัมพันธ์ที่สังเกตวัดค่าตัวแปรเดียวกัน ๆ เป็นระยะเวลายาว บ่อยครั้งเป็นทศวรรษ ๆ เป็นการศึกษาแบบสังเกตประเภทหนึ่ง มักใช้ในสาขาจิตวิทยาเพื่อศึกษาพัฒนาการต่าง ๆ ตลอดชั่วชีวิต และในสาขาสังคมศาสตร์เพื่อศึกษาเหตุการณ์ต่าง ๆ ทั้งชีวิตหรือหลายชั่วชีวิต เป็นการศึกษาที่ไม่เหมือนกับการศึกษาตามขวาง (cross-sectional study) เพราะการศึกษาตามขวางเปรียบเทียบลักษณะเดียวกันของบุคคลต่าง ๆ แต่การศึกษาตามยาวติดตามบุคคลเดียวกัน ดังนั้น ค่าต่าง ๆ ที่พบในบุคคลเหล่านั้น มีโอกาสน้อยกว่าที่จะเป็นความแตกต่างทางวัฒนธรรมระหว่างชั่วคน การศึกษาตามยาวจึงสามารถแสดงความเปลี่ยนแปลงที่แม่นยำกว่า และจึงมีการประยุกต์ใช้ในการศึกษาสาขาต่าง ๆ ในการแพทย์ การศึกษาแบบนี้ใช้เพื่อค้นหาตัวทำนาย (predictor) ของโรค ส่วนในการโฆษณา ใช้เพื่อตรวจความเปลี่ยนแปลงทางทัศนคติและพฤติกรรมของผู้ชมโฆษณา
เนื่องจากการศึกษาแบบนี้เป็นแบบสังเกต คือสังเกตดูสภาพความจริงโดยที่ไม่เข้าไปจัดการ จึงมีการอ้างว่า มีกำลังที่จะตรวจจับความเป็นเหตุผลน้อยกว่าการศึกษาเชิงทดลอง แต่เพราะว่า เป็นการสังเกตลักษณะในระดับบุคคลอย่างซ้ำ ๆ กัน จึงมีกำลังกว่าการศึกษาตามขวาง (cross-sectional study) เพราะสามารถแยกออกซึ่งความแตกต่างระหว่างบุคคลที่ไม่ได้ขึ้นกับเวลา และสามารถติดตามเหตุการณ์ตามลำดับเวลา ข้อเสียของการศึกษาตามยาวก็คือใช้เวลามากและมีค่าใช้จ่ายสูง ดังนั้น จึงไม่ค่อยสะดวกที่จะทำ
การศึกษาแบบนี้ช่วยให้นักสังคมศาสตร์แยกแยะระหว่างปรากฏการณ์ระยะสั้นกับปรากฏการณ์ระยะยาว เช่นความยากจน คือ ถ้าอัตราความยากจนอยู่ที่ 10% ที่เวลาหนึ่ง ก็อาจจะหมายความว่า มีประชากร 10% พวกเดียวกันที่เป็นคนยากจนตลอด หรือว่า ในประชากรทั้งหมด ณ เวลาหนึ่ง จะมีประชากร 10% ที่เป็นคนยากจน ซึ่งไม่สามารถจะแยกแยะได้โดยใช้การศึกษาตามขวางซึ่งวัดค่าต่าง ๆ เพียงครั้งเดียว
ประเภทต่าง ๆ ของการศึกษาตามยาวรวมทั้งงานศึกษาตามรุ่น (cohort study) และ panel study งานแบบแรกสุ่มตัวอย่างจากคนในรุ่น ซึ่งกำหนดเป็นกลุ่มบุคคลที่ประสบเหตุการณ์อย่างหนึ่ง (ปกติคือการเกิด) ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง แล้วติดตามศึกษาเป็นระยะ ๆ ส่วนงานแบบที่สองสุ่มตัวอย่างตามขวาง คือจากทั้งกลุ่มประชากร แล้วสำรวจข้อมูลต่าง ๆ เป็นระยะ ๆ
ส่วนการศึกษาย้อนหลัง (retrospective study) เป็นการศึกษาตามยาวที่ตรวจข้อมูลย้อนหลัง ยกตัวอย่างเช่น อาจจะตรวจดูบันทึกทางการแพทย์ของปีที่แล้วเพื่อตรวจหาแนวโน้ม
สถานีท่าอากาศยานชางงี

ประวัติ

ท่าอากาศยานสิงคโปร์ชางงี เปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1981 โดยที่ยังไม่มีระบบรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน การเดินทางเข้าตัวเมืองในขณะนั้นสามารถทำได้โดยการโดยสารรถโดยสารประจำทาง หรือรถแท็กซี่ ใช้เวลา 20 นาที ผ่านทางพิเศษชายฝั่งตะวันออก สถานีรถไฟฟ้าที่ใกล้ที่สุดคือ สถานีเบดก, สถานีแทมไปน์ และสถานีปาเซอร์ริส ซึ่งยังจำเป็นต้องต่อรถโดยสารประจำทางจากสถานีเหล่านี้มายังสนามบิน จนกระทั่งมีแผนก่อสร้างส่วนต่อขยายย่อยของสายตะวันออก-ตะวันตก แยกจากสายหลักที่ สถานีตานะห์เมอระห์ โดยมีแนวเส้นทางไปตามถนนสนามบิน
สถานีรถไฟฟ้าในส่วนต่อขยายนี้ มีสองสถานี ได้แก่ สถานีเอ็กซ์โป (สถานียกระดับอยู่ใกล้กับ สิงคโปร์เอ็กซ์โป เดิมชื่อสถานีโซมาปะห์) และสถานีท่าอากาศยานชางงี ภายหลังจากที่เปิดใช้งานส่วนต่อขยายแล้ว จำนวนผู้โดยสารที่มาใช้บริการมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ เสียจนกระทั่งรถโดยสารประจำทางสาย 34 ต้องยกเลิกการเดินรถเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2002
รหัสสถานีเดิมคือ EW29 แต่เปลี่ยนมาเป็น CG2 เมื่อ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 สำหรับรหัส EW29 นั้น ได้ถูกนำไปใช้กับสถานีจูกุน
โครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ต

การแปลงเนื้อหาเก่าเป็นดิจิตอล

โครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ตเป็นการแบ่งสาขาที่สำคัญของสารานุกรมตีพิมพ์แบบเก่า ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2538 โครงการกูเทนแบร์กเริ่มตีพิมพ์ข้อความแอสกีของสารานุกรมบริตานิกา ฉบับพิมพ์ครั้งที่สิบเอ็ด (พ.ศ. 2454) แต่ความไม่ลงรอยเกี่ยวกับวิธีการทำให้งานดังกล่าวหยุดชะงักไปหลังจากฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก ด้วยเหตุผลด้านเครื่องหมายการค้า ทำให้โครงการใช้ชื่อว่า สารานุกรมกูเทนแบร์ก ในปี พ.ศ. 2545 ข้อความแอสกีและดนตรี 48 เสียงได้รับการเผยแพร่บน http://1911encyclopedia.org โครงการกูเทนแบร์กเริ่มงานการแปลงเนื้อหาเป็นดิจิตอลใหม่และพิสูจน์อักษรสารานุกรมนี้ จนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 ก็ยังไม่ได้มีการเผยแพร่ ในขณะเดียวกัน สารานุกรมบริตานิกาซึ่งเผชิญกับการแข่งขันจากคู่แข่งอย่างเช่น เอ็นคาร์ตา ทำให้บริตานิกาเองต้องแปลงเนื้อหาเป็นดิจิตอลโดยผู้ผลิตเช่นกัน และมีการวางขายเป็นซีดีรอมเป็นเจ้าแรก และบริการออนไลน์ในเวลาต่อมา เป็นไปได้ว่าโครงการแปลงเนื้อหาสารานุกรมเป็นดิจิตอลที่สำคัญที่สุดและประสบความสำเร็จที่สุดคือ โครงการบาร์เทิลบี ซึ่งเป็นรุ่นออนไลน์ของสารานุกรมโคลัมเบีย ฉบับตีพิมพ์ครั้งที่สิบ http://www.bartleby.com/65/ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2543 และมีการอัปเดตเป็นครั้งคราว

การสร้างเนื้อหาใหม่

กิจกรรมอีกสาขาหนึ่งที่เกี่ยวข้องคือการสร้างเนื้อหาเสรีใหม่บนพื้นฐานของอาสาสมัคร ในปี พ.ศ. 2534 ผู้เข้าร่วมกลุ่มข่าวยูสเน็ต alt.fan.douglas-adams เริ่มต้นโครงการเพื่อผลิตเวอร์ชันจริงของ Hitchhiker's Guide to the Galaxy สารานุกรมนวนิยายที่ใช้ในผลงานของดักลาส อดัมส์ ต่อมาโครงการดังกล่าวรู้จักกันในชื่อ Project Galactic Guide ถึงแม้ว่าเดิมมันจะมีเป้าหมายจะรวบรวมเฉพาะบทความที่มีอยู่จริงและเป็นไปตามข้อเท็จจริงเท่านั้น แต่ต่อมาได้มีการเปลี่ยนนโยบายให้อนุญาตและสนับสนุนบทความที่เป็นจริงกึ่งหนึ่งและไม่จริงเช่นเดียวกัน Project Galactic Guide มีบทความมากกว่า 1,700 บทความ แต่ไม่มีบทความใหม่เพิ่มขึ้นนับตั้งแต่ พ.ศ. 2543 ซึ่งบางส่วนอาจเป็นเพราะการก่อตั้ง h2g2 ซึ่งเป็นโครงการที่เป็นทางการกว่า
กรมทางหลวงชนบท

ภารกิจ

พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 มุ่งปรับปรุงระบบระบบราชการให้สอดคล้องกับสภาพความเป็นไปของสังคม โดยมีการจัดตั้งกรมทางหลวงชนบทขึ้น แต่ได้มีการกำหนดบทเฉพาะกาล มาตรา 54 ไว้ว่า "ภายในห้าปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้โอนกิจการอำนาจหน้าที่ ทรัพย์สิน งบประมาณ หนี้ สิทธิ ภาระผูกพัน ข้าราชการ ลูกจ้าง และอัตรากำลังของกรมทางหลวงชนบท และบรรดาอำนาจหน้าที่ของผู้ดำรงตำแหน่งหรือผู้ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในกรมทางหลวงชนบท ไปเป็นของกรมทางหลวง หรือผู้ดำรงตำแหน่งหรือผู้ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น แล้วแต่กรณี ทั้งนี้ ตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา ในพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวจะกำหนดให้การกำหนดรายละเอียดบางกรณีเป็นไปตามมติของคณะรัฐมนตรีหรือประกาศของรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องก็ได้ เมื่อมีการตราพระราชกฤษฎีกาตามวรรคหนึ่งขึ้นบังคับใช้แล้ว ให้ถือว่ากรมทางหลวงชนบทเป็นอันยุบเลิก" ซึ่งจะเป็นผลให้กรมทางหลวงชนบท มีภารกิจที่จะต้องดำเนินการในระยะเวลาเพียง 5 ปี
ต่อมาภายหลังการประชุมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2550 ได้มีมติให้กรมทางหลวงชนบทดำเนินการต่อไปอีก 5 ปี กระทั่งในปี พ.ศ. 2552 ได้มีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2552 ให้ยกเลิกการยุบกรมทางหลวงชนบท และให้มีภารกิจดำเนินการเช่นเดิม เนื่องจากเป็นนโยบายหลักของทุกรัฐบาล

เครื่องหมายราชการ

สัญลักษณ์ของกรมทางหลวงชนบท คือ องค์พระวิษณุหรือพระนารายณ์ เป็นเทพแห่งวิศวกรรมการพัฒนา การก่อสร้าง และบำรุงรักษาทางหลวง ประทับเป็นสง่าบนพระอาสน์ มือขวาถือจอบ มือซ้ายถือลูกดิ่ง เบื้องหลังพระวิษณุแสงสว่างแผ่เป็นรัศมีโดยรอบทั้ง 8 ทิศ แสดงถึงภารกิจของกรมทางหลวงชนบท ครอบคลุมทั้งประเทศ และลายกนก 3 ชั้น ตัดด้วยเส้นสีแดงบนพื้นสีเหลืองทอง หมายถึง ประเทศไทย
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: วันสบาย ๆ ของซีโร่

หนังสือการ์ตูน

ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: วันสบาย ๆ ของซีโร่ เขียนเรื่องและวาดภาพโดยทากาฮิโระ ตรวจสอบเนื้อเรื่องโดยโกโช อาโอยามะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ ฉบับที่ 24 ซึ่งตีพิมพ์ในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ตอนใหม่ของการ์ตูนตีพิมพ์เฉพาะเมื่อการ์ตูน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ภาคหลักงดตีพิมพ์ การ์ตูน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: วันสบาย ๆ ของซีโร่ ถึงตอนจบในนิตสาร โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ ฉบับที่ 43 เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2562
อาราอิจะเริ่มตีพิมพ์การ์ตูนภาคแยกภาคใหม่ชื่อเรื่องว่า Detective Conan: Police Academy Arc Wild Police Story (ญี่ปุ่น: 名探偵コナン 警察学校編 Wild Police Story โรมาจิ: Meitantei Conan Keisaku Gakkō Hen Wild Police Story) ในนิตสาร โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ ฉบับที่ 43 ในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2562
เครื่องบินทะเล

เครื่องบินทะเล หรือ เครื่องบินน้ำ (อังกฤษ: sea plane) เป็นอากาศยานปีกตรึงที่สามารถนำเครื่องขึ้นและลงบนน้ำได้ เครื่องบินทะเลที่สามารถนำเครื่องขึ้นและลงในสนามบินได้ถือเป็นชนิดย่อยของเครื่องบินทะเลเรียกว่าอากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบก (amphibian aircraft)  เครื่องบินทะเลและอากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบกยังแบ่งได้อีก 2 ชนิดตามลักษณะบนพื้นฐานของเทคโนโลยีคือ เครื่องบินทุ่นลอยน้ำ (floatplane) และ เรือบิน (flying boat) บางครั้งเครื่องบินทะเลก็เรียกว่า hydroplane
หอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์วิทยุแห่งชาติ (ไทย)

หอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์วิทยุแห่งชาติ เป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งแรกและใหญ่ที่สุดในประเทศไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีขนาด 40 เมตร สร้างขึ้นที่ประเทศเยอรมนี และจะนำไปติดตั้งที่ศูนย์ศึกษาการพัฒนาห้วยฮ่องไคร้ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ มีกำหนดเปิดใช้งานในปีพ.ศ. 2564 อยู่ภายใต้การดูแลของสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ สร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 448 ล้านบาท (เฉพาะตัวกล้อง) 
กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งชาติใช้กล้องรุ่น ARIES XXI ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 40 เมตร หมุนได้รอบทิศทาง 360 องศา และปรับมุมเงยได้ 180 องศา สามารถรับคลื่นความถี่ได้ระหว่าง 1 ถึง 116 GHz  จานสะท้อนหลักประกอบด้วยแผงอลูมิเนียม 420 แผง แต่ละแผงมีความหนา 1.8 มิลลิเมตร จานสะท้อนรองมีขนาด 3.28 เมตร กล้องโทรทรรศน์วิทยุนี้สามารถปฏิบัติงานได้แม้อยู่ในสภาพลมจัด (50 กม/ชม.)
ผีกะ

ผีกะ เป็นผีพื้นบ้านทางภาคเหนือ ผีพวกนี้จะมีลักษณะคล้ายผีปอบ คือเข้าสิงในคน และชอบกินของสดของคาว
คนที่เลี้ยงผีกะ เป็นคนที่มีวิชาอาคม เล่นคุณเล่นของ ผีกะจะถูกเลี้ยงไว้ในหม้อดิน โดยมีผ้ายันต์สีขาวปิดปากหม้อไว้ โดยจะวางไว้บนเพดานบ้าน เจ้าของจะเซ่นผีกะด้วยไข่ดิบวันละฟอง
ผีกะ แต่เดิมคนที่เริ่มนำมาเผยแพร่ คือพวกลิเก หรือพวกนักดนตรี ที่แสดงการละเล่น เรียกว่าผีกะพระ-นาง ผีกะชนิดนี้มีลักษณะคล้ายวอกหรือค่าง ตัวเล็กๆสองตัว มักจะนั่งบนบ่าคนเลี้ยง ผีกะชนิดนี้มีคุณประโยชน์ตรงที่ หากใครเลี้ยงไว้ไม่ว่านักแสดงจะขี้เหร่แค่ไหน พอตกกลางคืนมันจะเลียหน้า ทำให้ยิ่งดึกยิ่งงดงาม การเลี้ยงผีกะจึงเป็นแฟชั่นของนักแสดงทางภาคเหนือในช่วงหนึ่งและเริ่มแพร่หลายสู่ภาคเหนือในจังหวัดต่างๆ จนกระทั่งแยกเป็นหลายชนิด ผีกะมีคุณอนันต์แต่ก็มีโทษมหันต์ หากใครเลี้ยงไม่ดี ปล่อยให้ผีกะอดๆอยากๆ มันก็จะทำให้เจ้าของกลายสภาพเป็นกึ่งคนกึ่งภูติ ชอบสิงสู่ชาวบ้านกินตับไตไส้พุง ต้องหาหมอผีมาไล่ออกไปเป็นประจำ
ช็องซ็อน

สถานที่ท่องเที่ยว

ไฮวันรีสอร์ทเป็นสกีรีสอร์ทตั้งอยู่ที่ตำบลโกฮัน และยังมีคังว็อนแลนด์คาสิโนเพียงแห่งเดียวในเกาหลีใต้ที่เปิดให้ชาวเกาหลีใต้เล่นซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับไฮวันรีสอร์ทโดยรีสอร์ทตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 1,345 เมตร นับเป็นสกีรีสอร์ทที่ตั้งอยู่บนที่สูงที่สุดในเกาหลี
หน้าต่างหลังคา

หน้าต่างหลังคา (อังกฤษ: dormer window) คือส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างเป็นหน้าต่างที่ยื่นออกมาจากส่วนราบที่ลาดลงมาของหลังคา หน้าต่างหลังคาอาจจะสร้างพร้อมกับสิ่งก่อสร้างเดิม หรือ อาจจะเป็นสิ่งที่มาต่อเติมภายหลังก็ได้ เมื่อสร้างห้องสำหรับใช้สอยภายใต้หลังคาที่ทำให้สร้างหน้าต่างเพิ่มเติมได้
หน้าต่างหลังคาช่วยเพิ่มแหล่งแสงเข้ามาภายในตัวอาคารและแหล่งถ่ายเทอากาศ แต่ไม่เหมือนกับช่องแสงหลังคา (skylight) ที่สร้างราบไปกับหลังคา ตรงที่หน้าต่างหลังคาช่วยเพิ่มเนื้อที่แนวตั้งให้สูงขึ้นและเพิ่มเนื้อที่ใช้สอยให้มากขึ้น
"หน้าต่างหลังคาบอด" เป็นหน้าต่างหลังคาที่มองเห็นได้จากภายนอกของตัวอาคาร แต่ภายในไม่ใช่หน้าต่างจริงและปิดตาย ไม่มีประโยชน์ใช้สอยในการเป็นแหล่งแสงและแหล่งถ่ายเทอากาศ หน้าต่างหลังคาประเภทนี้เพื่อเป็นสิ่งตกแต่งที่เพิ่มความน่าประทับใจให้แก่ตัวอาคาร
หน้าต่างหลังคามักจะเป็นส่วนสำคัญของการต่อเติมห้องใต้หลังคา
ปฏิบัติการเจนละ 2

สรุป

ระหว่างที่พระนโรดม สีหนุปกครองกัมพูชา เวียดนามเหนือและเวียดกงได้เป็นพันธมิตรกัน และพยายามใช้เขตการปกครองของกัมพูชาเป็นฐานที่มั่นในการส่งกำลังบำรุงเพื่อยึดครองสาธารณรัฐเวียดนาม ใน พ.ศ. 2513 หลังจากการรัฐประหารโดยกลุ่มที่นิยมสหรัฐ นำโดยนายพลลน นล เวียดนามเหนือได้รุกเข้ามาทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของกัมพูชาจนใกล้พนมเปญ ในช่วงแรกกองทัพกัมพูชามีขนาดเล็กและไร้อาวุธ ไม่สามารถต้านทานและต่อต้านเวียดนามเหนือและเวียดกงได้ อย่างไรก็ตาม ในฤดูร้อน พ.ศ. 2514 กองทัพกัมพูชาเติบโตขึ้นโดยมีผู้ช่วยจากสหรัฐและเวียดนามใต้ ระหว่าง เดือนกันยายน พ.ศ. 2513 – มิถุนายน พ.ศ. 2514 กองทัพกัมพูชารบชนะกองพลที่ 9 ของเวียดกงบนเส้นทางหมายเลข 13 และบางส่วนของบริเวณแม่น้ำโขง

เจนละ 2

ในช่วงกลางปี พ.ศ.2514 ลน นลตัดสินใจใช้การรุกรานเพื่อผลักดันกองกำลังคอมมิวนิสต์ โดยใช้ข้อได้เปรียบจากการที่กองทัพกัมพูชารบชนะเป็นครั้งแรก มีเป้าหมายเพื่อเปิดเส้นทางหมายเลข 6 อีกครั้ง ในช่วงแรก กัมพูชาตั้งเป้าหมายไว้ว่าหน่วยของกองทัพต้องยึดบารายได้ในวันที่ 26 สิงหาคม และกำปงทมาร์ในวันที่ 1 กันยายน แต่กองทพสามารถคืบหน้าไปได้อย่างรวดเร็วตามเส้นทางหมายเลข 6 โดยสามารถไปถึงพนมสันตึก และยึดตังกระสังได้ในวันที่ 20 กันยายน ต่อมาในวันที่ 5 ตุลาคม สามารถยึดพื้นที่บริเวณรอบๆพนมสันตึกได้ ยุทธการเจนละ 2 ช่วงแรกสิ้นสุดในวันที่ 25 ตุลาคม ซึ่งประสบความสำเร็จแต่ยังไม่ปลอดภัย
คืนวันที่ 26 ตุลาคม กองทัพเวียดกงและเวียดนามเหนือได้โจมตีทหารกัมพูชาตามเส้นทางหมายเลข 6 จากพื้นที่ปลูกยางในจัมการ์อันดง ในเวลาเดียวกัน กองพลที่ 14 ของกองทัพกัมพูชาถูกล้อมและถูกโดดเดี่ยว กองทัพกัมพูชาพยายามตีโต้กลับในวันที่ 27 ตุลาคม แต่ไม่สำเร็จ เส้นทางหมายเลข 6 ถูกฝ่ายคอมมิวนิสต์วางเพลิง กองทัพกัมพูชาสูญเสียที่มั่นในวันที่ 1 ธันวาคม จนต้องประกาศยุติยุทธการนี้ในวันที่ 3 ธันวาคม

ผลที่เกิดขึ้น

กองทัพของฝ่ายคอมมิวนิสต์เป็นฝ่ายชนะในที่สุด เวียดนามเหนือและเวียดกงสามารถคงอยู่ในกัมพูชาตะวันออกเฉียงเหนือต่อไปได้ และนำไปใช้โฆษณาชวนเชื่อ ความสูญเสียของกองทัพกัมพูชาในยุทธการเจนละ 2 เป็นความเสียหายที่หนักมาก และไม่สามารถฟื้นตัวได้
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

ประวัติ

คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ เริ่มดำเนินงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 และเป็นส่วนราชการตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับที่ 114 วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 โดยมี ดร.กฤษณพงศ์ กีรติกร เป็น ประธานโครงการจัดตั้งคณะฯ โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งคณะเพื่อเปิดการเรียนการสอนให้กับนักศึกษาตั้งแต่ระดับปริญญาตรีขึ้นไป ให้มีความรู้ความสามารถในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และทำการวิจัยประยุกต์ทางเทคโนโลยีสารสนเทศ ทั้งยังให้บริการวิชาการคอมพิวเตอร์และการประมวลสารสนเทศให้แก่หน่วยงานทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย โดยเริ่มแรกนั้น ใช้พื้นที่บริเวณอาคารเรียนรวม 2 ชั้น 3 ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
คณะฯ ได้เปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ (2 ปีต่อเนื่อง) ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2538 และต่อมาในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ก็ได้เปิดสอนในหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ และการจัดตั้งห้องสมุดขึ้นเพื่อเป็นแหล่งค้นคว้าและพัฒนาความรู้ให้แก่นักศึกษา คณาจารย์และ พนักงาน ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 ทางคณะฯ ได้ขยายวิทยาเขตไปยังจังหวัดราชบุรี ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ โดยมีรูปแบบการจัดทำการเรียนการสอนผ่านทางระบบ VDO Conference จากวิทยาเขตธนบุรีเพื่อให้ได้มาตรฐานการสอนที่เท่าเทียมกัน และในเดือนเดียวกันนั้น ได้มีการจัดตั้งศูนย์ประสานงานภาษาอังกฤษ (English Language Coordination Section หรือ ELCS) ขึ้น เพื่อสนับสนุนการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษให้กับนักศึกษาและบุคลากรของคณะฯ
ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ได้มีการปรับหลักสูตรวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ด้วยร่วมมือกับองค์กรเอกชนที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ได้แก่ไอบีเอ็ม (IBM), ออราเคิล (Oracle) และทรีคอม (3Com) โดยเน้นรูปแบบการสอนสัมมนาเชิงปฏิบัติการ (Workshop) โดยผู้ที่สำเร็จการศึกษาในหลักสูตรนี้จะได้ประกาศนียบัตรที่รับรองร่วมกันโดยคณะฯ และองค์กรที่ร่วมมือ หลักสูตรที่คณะฯ เปิดสอนเป็นหลักสูตรต่อมาคือหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (หลักสูตรภาษาอังกฤษ) ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2543 และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ (ภาษาอังกฤษ) ในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2543 และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (ภาษาอังกฤษ) ในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2548 ตามลำดับ 
ปัจจุบันคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี(บางมด)ถือว่าเป็นคณะไอที ที่มีหลักสูตรและสาขาวิชามากที่สุดในประเทศไทย รวมทั้งหมด 9 หลักสูตร ทั้งในระดับ ป.ตรี ป.โท และป.เอก อีกทั้งยังเป็นคณะไอทีคณะแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนในทุกระดับ ตั้งแต่ ป.ตรี ป.โท และป.เอก ด้วยเช่นกัน
พระอนุวัฒน์ราชนิยม (ฮง เตชะวณิช)

ประวัติ

ประวัติของยี่กอฮงนั้น ส่วนที่เชื่อว่า เกิดในประเทศไทย ยี่กอฮงเป็นบุตรนายเกีย แซ่แต้ ชาวจีน กับนางเกิด ชาวไทย ซึ่งเมื่อยี่กอฮงถือกำเนิดมานั้น นายเกียผู้เป็นบิดาได้ตั้งหลักฐานอยู่ในพระนคร โดยเปิดร้านค้าขายผ้าอยู่ที่หัวมุมสี่กั๊กพระยาศรี เสาชิงช้า ด้านถนนบำรุงเมือง เมื่ออายุประมาณ 7 ขวบ บิดาและมารดาถึงแก่กรรม ญาติฝ่ายบิดาที่เป็นคนจีนจึงรับกลับไปอยู่ที่เมืองจีนจนกระทั่งอายุ 16 ปี จึงกลับมายังประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2409 และไม่ได้กลับไปประเทศจีนอีกเลย โดยได้เข้าทำงานเป็นเสมียนโรงบ่อนของพระยาภักดีภัทรากร (เล่ากี้ปิง)
ส่วนที่เชื่อว่า เกิดในประเทศจีน ยี่กอฮงเป็นชาวจีนแต้จิ๋วที่ถือกำเนิดในมณฑลกวางตุ้ง ใน พ.ศ. 2394 เมื่ออายุ 16 ปี ได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 โดยตั้งปณิธานว่าจะประกอบอาชีพค้าขายในสยามตลอดชีวิต
การมาพำนักอยู่ในประเทศไทย ยี่กอฮงได้เลือกอาศัยและประกอบอาชีพค้าขายอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ และได้สมรสเป็นลูกเขยของคหบดีย่านตลาดสันป่าข่อย จนอายุได้ประมาณ 30 ปี ยี่กอฮงได้ล่องแพนำสินค้าลงมาค้าขายอยู่แถวบริเวณหน้าจวนของท่านเจ้าคุณโชฎึกราชเศรษฐี บริเวณวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร เมื่อค้าขายได้ในระดับหนึ่ง ยี่กอฮงจึงตัดสินใจมาตั้งรกรากทำการค้าอยู่ที่พระนครโดยถาวร โดยเลือกทำเลปลูกตึกอยู่ตรงสถานีตำรวจพลับพลาชัยในปัจจุบัน
ยี่กอฮงมีส่วนในการบริจาคทรัพย์สินและได้สร้างสาธารณประโยชน์ไว้อย่างมากมาย เช่น ถนน, สะพานฮงอุทิศ สะพานนิยมนฤนาถ สะพานอนุวัฒนโรดม, โรงเรียนวัดสะพานสูง (โรงเรียนโยธินบูรณะ), โรงเรียนป้วยเองหรือโรงเรียนเผยอิง เมื่อ พ.ศ. 2463, ศาลเจ้าเก่าถนนทรงวาด, ศาลเจ้าไต้ฮงกง, ก่อสร้างท่าน้ำฮั่วเซี้ยม, ริเริ่มก่อตั้งโรงพยาบาลเทียนฟ้า เป็นต้น ท่านเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งขึ้น โดยชักชวนเหล่าพรรคพวกเพื่อนฝูงในสมัยนั้น มาร่วมกันสร้างมูลนิธิช่วยเหลือผู้ยากไร้ตกทุกข์ได้ยากและสนับสนุนทุนการศึกษาให้แก่เด็กที่เรียนดีแต่ยากไร้ อีกทั้งยังเป็นผู้มีส่วนในการรณรงค์หาเงินเข้าสภากาชาดไทยอย่างมากมาย รวมถึงได้บริจาคเงิน 10,000 บาทในการก่อสร้างโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โดยได้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์หมายเลข 9

พระราชทานบรรดาศักดิ์

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงทราบถึงคุณความดีและทรงพอพระทัยอย่างมาก จึงโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "พระอนุวัตน์ราชนิยม"รองหัวหมื่น กรมมหาดเล็ก เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2461 และพระราชทานนามสกุล "เตชะวณิช" ตำแหน่งนายอากร เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2461

บั้นปลายชีวิต

เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2479 รองหัวหมื่นพระอนุวัตน์ราชนิยมได้เสียชีวิตลงอย่างสงบในบ้านของท่าน สิริอายุรวม 87 ปี ศพของท่านได้นำกลับไปฝัง ที่สุสานในเมืองปังโคย ประเทศจีน ขณะเดียวกันหลวงอดุลเดชจรัส ผู้เป็นอธิบดีกรมตำรวจในสมัยนั้นมีความต้องการใช้บ้านของท่านมาเป็นโรงพักกลางแทนโรงพักสามแยกที่ถูกไฟไหม้เสียหายไป จึงทำการรื้อตัวอาคารเดิมทั้งหมดทิ้งลง แล้วสร้างอาคารใหม่ขึ้นมาแทน และสร้างศาลพ่อปู่เจ้ายี่กอฮงไว้บนโรงพักแห่งนี้ด้วย
รำวงมาตรฐาน

รำวงมาตรฐาน เป็นการแสดงที่มีวิวัฒนาการมาจาก รำโทน เป็นการรำและร้องของชาวบ้าน ซึ่งจะมีผู้รำทั้งชาย และหญิง รำกันเป็นคู่ ๆ รอบ ครกตำข้าวที่วางคว่ำไว้ หรือไม่ก็รำกันเป็นวงกลม โดยมีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ ลักษณะการรำ และร้องเป็นไปตามความถนัด ไม่มีแบบแผนกำหนดไว้ คงเป็นการรำ และร้องง่าย ๆ มุ่งเน้นที่ความสนุกสนานรื่นเริงเป็นสำคัญ เช่น เพลงช่อมาลี เพลงยวนยาเหล เพลงหล่อจริงนะดารา เพลงตามองตา เพลงใกล้เข้าไปอีกนิด ฯลฯ ด้วยเหตุที่การรำชนิดนี้มีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ จึงเรียกการแสดงชุดนี้ว่า รำโทน 
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๗ ในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลตระหนักถึงความสำคัญของการละเล่นรื่นเริงประจำชาติ และเห็นว่าคนไทยนิยมเล่นรำโทนกันอย่างแพร่หลาย ถ้าปรับปรุงการเล่นรำโทนให้เป็นระเบียบทั้งเพลงร้องลีลาท่ารำ และการแต่งกาย จะทำให้การเธุล่นรำโทนเป็นที่น่านิยมมากยิ่งขึ้น จึงได้มอบหมายให้กรมศิลปากรปรับปรุงรำโทนเสียใหม่ให้เป็นมาตรฐาน มีการแต่งเนื้อร้อง ทำนองเพลงและนำท่ารำจากแม่บทมากำหนดเป็นท่ารำเฉพาะแต่ละเพลงอย่างเป็นแบบแผน

เพลง

รำวงมาตรฐาน ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด ๑๐ เพลง กรมศิลปากรแต่งเนื้อร้องจำนวน ๔ เพลง คือ เพลงงามแสงเดือน เพลงชาวไทย เพลงรำซิมารำ เพลงคืนเดือนหงาย ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม แต่งเนื้อร้องเพิ่มอีก ๖ เพลง คือ เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ เพลงดอกไม้ของชาติ เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า เพลงหญิงไทยใจงาม เพลงบูชานักรบ เพลงยอดชายใจหาญ ส่วนทำนองเพลงทั้ง ๑๐ เพลง กรมศิลปากร และกรมประชาสัมพันธ์เป็นผู้แต่ง
จากการสัมภาษณ์นางสุวรรณี ชลานุเคราะห์ ศิลปินแห่งชาติ สาชาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์ไทย) ปีพุทธศักราช ๒๕๓๓ อธิบายว่า ท่ารำเพลงรำวงมาตรฐานประดิษฐ์ท่ารำโดย นางลมุล ยมะคุปต์ นางมัลลี คงประภัศร์ และนางศุภลักษณ์ ภัทรนาวิก ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญการสอนนาฏศิลป์ไทย วิทยาลัยนาฏศิลป์ ส่วนผู้คิดประดิษฐ์จังหวะเท้าของเพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ คือนางจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสังคีตศิลป ปัจจุบันคือ วิทยาลัยนาฏศิลป ปีพ.ศ. ๒๔๘๕ – ๒๔๘๖ เมื่อปรับปรุงแบบแผนการเล่นรำโทนให้มีมาตรฐาน และมีความเหมาะสม จึงมีการเปลี่ยนแปลงชื่อจากรำโทนเป็น “รำวงมาตรฐาน” อันมีลักษณะการแสดงที่เป็นการรำร่วมกันระหว่างหญิง-ชายเป็นคู่ ๆ เคลื่อนย้ายเวียนไปเป็นวงกลม มีเพลงร้องที่แต่งทำนองขึ้นใหม่ มีการใช้ทั้งวงปี่พาทย์บรรเลงเพลงประกอบ และบางเพลงก็ใช้วงดนตรีสากลบรรเลงเพลงประกอบ ซึ่งเพลงร้องที่แต่งขึ้นใหม่ทั้ง ๑๐ เพลง
ตำบลถืมตอง

ประวัติ

ตามประวัติกล่าวว่า เดิมชื่อบ้านสวนตอง หรือส่วนหนึ่งของตำบลถืมตองในปัจจุบันก่อน พ.ศ. 2435 มีชุมชนกลุ่มน้อยได้ตั้งรกรากมีเหย้าเรือนอยู่ริมน้ำสมุน ซึ่งก็รวมกับชาวบ้านนาท่อ ตำบลไชยสถานในขณะนั้นได้รวมกันเป็นหมู่บ้าน และมีวัดเป็นศูนย์ตั้งอยู่ฝั่งซ้ายของลำน้ำสมุนเป็นบริเวณดงตาล ในพ.ศ. 2453 เจ้าผู้ครองนครน่าน "เจ้าสุริยพงษ์ผลิตเดช" มีความสนิทสนมกับชาวบ้านสวนตองเป็นอย่างดี บ้านสวนตองอุดมด้วยทรัพยากรธรรมชาติ พืชผลทางการเกษตร สวนไร่นาอุดมสมบูรณ์ที่สำคัญมีสอนตองหรือสวนหลวง ท่านเจ้าครองนครน่าน จึงได้มาพักแรมที่สวนแห่งนี้ (ปัจจุบันคือบ้านพักเกษตรตำบลถืมตอง) หรือบ้านใหม่สุขสันต์ หมู่ที่ 8 ตั้งอยู่ในปัจจุบัน หรือชาวบ้านเรียกว่า "ล่มปูน" พ่อพญา ใจวุฒิ และขุนกิตติภักดี (ต้นตระกูลมหาวงศ์นันท์) ได้ทราบจึงได้จัดชาวบ้านทำสถานที่พักรับรองขึ้น โดยใช้วัสดุจากใบตองทำเป็นที่พักด้วย "ถืม" คำว่า "ถืม" คือ ไม่ขัดแตะ 2 อัน นำมาประกบกันโดยมีใบไม้หรือใบตองอยู่ระหว่างกลางของไม้ขัดแตะเรียกว่า "ถืม" ใช้ทำเป็นหลังคาหรือฝาบ้าน เจ้าผู้ครองนครน่าน จึงได้ขนานนามว่า "บ้านถืมตอง" ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

การปกครองส่วนท้องถิ่น

แบ่งการปกครองเป็น 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ องค์การบริหารส่วนตำบลถืมตอง มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลถืมตองทั้งหมด
สงคราม กิจเลิศไพโรจน์

ประวัติ

นายสงคราม กิจเลิศไพโรจน์ เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน เกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรคนที่ 4 ในบรรดาบุตร 5 คนของนายเล่งอี่ แซ่กิม กับนางเซ้งฮวย แซ่ฉั่ว สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต จากสถาบันราชภัฏธนบุรี และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ส่วนในระดับปริญญาโทอีก 2 ปริญญา ด้านบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการทั่วไป จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย และรัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)

การทำงาน

นายสงคราม กิจเลิศไพโรจน์ เป็นนักธุรกิจนำเข้าสินค้าของเด็กเล่นจากต่างประเทศเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย จนสามารถเปิดร้านผลิตของเล่นเป็นของตัวเองได้ที่ย่านสะพานควาย และได้ขยายกิจการเรื่อยมาจนได้ก่อตั้ง โรงงานมงกุฏทองผลิตภัณฑ์ เป็นที่มาของสินค้าที่มีเป็นที่รู้จักในชื่อ "ดรีมทอยส์" และ "ไทยทอยส์" และยังดำเนินธุรกิจห้างสรรพสินค้าอิมพีเรียล อีกด้วย

งานการเมือง

ด้านงานการเมือง เคยเป็นที่ปรึกษาประธานรัฐสภา (ดร.โภคิน พลกุล) และที่ปรึกษาให้กับ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ต่อมาได้ลงเล่นการเมือง ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรปราการ เขต 1 ได้รับตำแหน่งเหรัญญิกพรรคพลังประชาชน และรับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
นายสมคราม กิจเลิศไพโรจน์ เป็น 1 ใน 5 ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเชื่อมโยงกับการสนับสนุนเงินให้กับกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แดงทั้งแผ่นดิน (นปช.)
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 89
วรฤทธิ์ ไวยเจียรนัย

ประวัติ

จบมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนโพธิสารพิทยากร จบมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เข้าสู่วงการบันเทิงจากผลงานโฆษณา มีผลงานโดดเด่น เช่น  "คอฟฟี่เมต" คู่กับ ครีม เปรมสินี รัตนโสภา จากนั้นเล่นละครกับค่ายยูม่า ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นผู้ควบคุมสายงานการผลิตละคร ของช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 ร่วมกับดีเจชื่อดัง พี่ฉอด สายทิพย์ ผู้อำนวยการสร้างสายงานผลิตละคร และพี่เล็ก บุษบา ดาวเรือง ผู้อำนวยการสร้างสายงานผลิตละคร บริหารร่วมกับเอไทม์มีเดีย ร่วมกับพี่ฉอด สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา
ปัจจุบันมีลูกชายชื่อ ด้อล วรกิตต์ ไวยเจียรนัย (เป็นลูกชายของพี่ชายเอส วรฤทธิ์)

รายการ

พิธีกรรายการ GPS ออกอากาศทางจีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันเสาร์ 11.00-12.00 น. รีรันทางจีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันจันทร์ 03.30 - 04.30น. / วันอังคาร 10.45 - 11.45น. / วันพุธ 00.45 - 01.45น.
คิม คัพฮวาน

การตอบรับ

นักเล่นเกมต่างตอบรับคิมในเกณฑ์ที่ดี โดยมีผลสำรวจจากวารสารและเว็บไซต์หลายแห่ง ในนิตยสารเกมเมสต์ 1997 ฮีโรส์คอลเลกชัน คิมได้รับการโหวตให้เป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมอันดับสิบ ใน ค.ศ. 2005 ผลการสำรวจที่จัดทำขึ้นโดยเอสเอ็นเค-เพลย์มอร์ยูเอสเอ เขาได้รับการโหวตให้อยู่ในอันดับสิบด้วยคะแนนโหวต 119 เสียง ในนิตยสารเกมเมสต์ฉบับวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1995 ในประเทศญี่ปุ่น คิมอยู่ในอันดับที่ 44 ของ 50 สุดยอดตัวละครที่ได้รับความนิยมใน ค.ศ. 1994 ซึ่งอยู่ในอันดับเดียวกันกับตัวละครอื่นๆอีกสามตัว
วทัญญู จิตติเสถียรพร

ประวัติ

วทัญญู จิตติเสถียรพร เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 ที่จังหวัดนนทบุรี จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเลิศหล้า ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ สาขาดนตรีปฏิบัติ (ดนตรีตะวันตก) (Performance) วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 21

โฟนลิ้งได้เข้ามาประกวดรายการ เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 21 เป็นตัวแทนภาคกลาง ได้รับหมายเลขรหัส KPN6