google/wiki40b huggingface dataset:
วุ่นรัก นักดนตรี

เนื้อเรื่องย่อ

จิอากิ ชินอิจิ นักศึกษามหาวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ฝีมือสุดจ๊าบ ทายาทของนักเปียโนชื่อดัง มีความต้องการอยากไปเรียนเป็นวาทยากรที่ยุโรป แต่ดันกลัวเครื่องบินขึ้นสมอง จะไปทางเรือก็กลัวเรือจมจนหมดทางบินถลาไปเมืองนอกเมืองนา วันหนึ่งสาวน้อยประหลาด โนดาเมะ ก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขา เธอคนนี้มีชีวิตอยู่ที่ห้องพักซึ่งแน่นเอี๊ยดไปด้วยขยะ โนดาเมะก็คอยตามตื้อจิอากิ แต่สิ่งที่จิอากิสนใจในตัวโนดาเมะ คือ เปียโนที่โนดาเมะเล่น ถึงจะเล่นมั่ว ไม่ดูโน้ต เพราะเล่นตามที่ฟังมาก็ตาม ทำให้จิอากิหลงใหลในเสียงเปียโนของโนดาเมะ และอยากจะฝึกเปียโนให้เธอ เมื่อจิอากิต้องมาพัวพันกับโนดาเมะจอมซกมก เรื่องราววุ่นๆของเหล่านักดนตรีก็ตามมาเป็นหางว่าว

ละครโทรทัศน์เกาหลี

ในปี พ.ศ. 2557 ที่ประเทศเกาหลีใต้ ได้สร้างและเผยแพร่ละครโทรทัศน์ที่สร้างมาจากการ์ตูนเรื่องนี้ โดยใช้ชื่อว่า Cantabile Tomorrow โดยมีชื่อในภาษาไทยว่า สะดุดรักนักเปียโน จำนวน 16 ตอน ออกอากาศทางช่องเคบีเอส2 ส่วนในประเทศไทยออกอากาศทางช่องพีพีทีวี เริ่มออกอากาศในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เวลา 21.15 น.
พระเทวทัต

สาเหตุที่พระเทวทัตฝักใฝ่ในการกระทำชั่ว

สาเหตุที่พระเทวทัตฝักใฝ่ในการกระทำชั่วนั้น พระพุทธเจ้าได้ตรัสว่า จิตของพระเทวทัตได้ถูกครอบงำย่ำยีด้วยอสัทธรรม (ธรรมฝ่ายชั่ว) 8 ประการ คือ 1.ลาภ 2.เสื่อมลาภ 3.ยศ 4.เสื่อมยศ 5.สักการะ 6.เสื่อมสักการะ 7.ความปรารถนาอันต่ำทราม 8.ความเป็นมิตรชั่ว (แต่มีเพียง 3 อย่างที่ถูกครอบงำด้วยอสัทธรรมคือ 1.ความปรารถนาอันต่ำทราม 2.ความเป็นมิตรชั่ว 3.พอบรรลุคุณวิเศษก็หยุดอยู่เพียงแค่นั้น ทำให้พระเทวทัตต้องไปเกิดในอบายชั่วกัปหรือตกนรกชั่วกัป ไม่มีใครช่วยได้เลยแม้แต่พระพุทธเจ้า) หลังจากนั้นพระพุทธเจ้าก็ได้สอนให้เหล่าภิกษุผู้ที่ถูกครอบงำย่ำยีด้วยอสัทธรรมให้เป็นฝ่ายครอบงำย่ำยีอสัทธรรมเพื่อไม่ให้เป็นแบบอย่างของเทวทัต

สาเหตุที่พระพุทธเจ้าบวชแก่พระเทวทัต

สาเหตุที่พระพุทธเจ้าบวชแก่พระเทวทัต ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า พระเทวทัตจะทำชั่วต่อพระพุทธเจ้าและพระศาสนานั้นได้มีการกล่าวไว้ในมิลินทปัญหา ว่าเมื่อครั้งหนึ่ง พระเจ้ามิลินท์ทรงได้สนทนาธรรมกับพระนาคเสนเถระ พระเจ้ามิลินท์ได้ทรงปุจฉาว่า การที่พระพุทธเจ้าได้ประทานการบวชเป็นภิกษุแก่พระเทวทัตนั้น พระพุทธองค์ทรงรู้หรือไม่ว่าถ้าพระเทวทัตบวชเข้ามาแล้วจะสร้างบาปกรรมอันใหญ่หลวงแก่พระศาสนาและพระพุทธองค์คือ ทำร้ายพระพุทธเจ้าและทำสังฆเภทคือให้สงฆ์แตกกัน พระนาคเสนก็วิสัชณาว่า ทรงรู้ หลังจากนั้นพระเจ้ามิลินท์ทรงได้ปุจฉาอีกว่า เมื่อพระพุทธองค์ทรงรู้แล้ว ทำไมยังทรงประทานการบวชแก่พระเทวทัตอีก พระนาคเสนก็วิสัชณาว่า เหตุที่พระพุทธองค์ทรงประทานการบวชแก่พระเทวทัตนั้น เพราะทรงเล็งเห็นว่า ถ้าพระเทวทัตครองเรือนเป็นคฤหัสถ์ก็จะก่อกรรมทำชั่วอย่างไม่จบสิ้น เมื่อตายไปก็จะไปบังเกิดในอบายภูมิเสวยทุกขเวทนาเป็นเวลาหลายกัปอย่างไม่จบสิ้น แต่ถ้าพระเทวทัตได้บรรพชาในพระพุทธศาสนาแล้วก็จักมีอันสิ้นสุดได้ เมื่อบรรพชาแล้ว ก็จักทำกรรมชั่วเพียงให้ตกนรกอยู่แค่ 1 กัปเท่านั้น ทรงเห็นอย่างนี้ จึงได้โปรดให้พระเทวทัตบรรพชาด้วยอำนาจพระมหากรุณาของพระพุทธองค์

สถานที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบในปัจจุบัน

ตามคัมภีร์อรรถกถากล่าวว่า สถานที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบอยู่ริมสระน้ำหน้าวัดเชตวันมหาวิหาร ในปัจจุบันบริเวณหน้าวัดเชตวันยังคงมีพื้นที่ว่างแปลงหนึ่งอยู่กลางนา ไม่มีชาวบ้านคนไหนกล้าไปปรับพื้นที่ทำนา เนื่องจากเล่าสืบต่อกันมาว่าเป็นสถานที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบ
ปัจจุบันผู้นำเที่ยวชมวัดเชตวันมักบอกว่าบริเวณนี้คือจุดที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสระน้ำที่นางจิญจมาณวิกา ถูกธรณีสูบเช่นเดียวกัน
การดูดซึม

การดูดซึม (อังกฤษ: absorption) ในทางเคมี คือปรากฏการณ์หรือกระบวนการทางเคมีหรือฟิสิกส์ ที่อะตอม, โมเลกุลหรือไอออนเข้าไปในส่วนที่เป็นเนื้อในของวัสดุที่เป็นแก๊ส, ของเหลวหรือของแข็ง การดูดซึมนั้นเป็นกระบวนการที่แตกต่างจากการดูดซับ (adsorption) เพราะในการดูดซึม โมเลกุลที่ถูกดูดซึมจะไปอยู่ในปริมาตรของวัสดุ ส่วนการดูดซับ โมเลกุลที่ถูกดูดซับจะไปอยู่ที่ผิวของวัสดุ
ซู (ไดโนเสาร์)

"ซู" เป็นชื่อเล่นที่ใช้เรียก FMNH PR 2081 ซึ่งเป็นตัวอย่างไทรันโนซอรัสที่มีขนาดใหญ่ที่สุด สมบูรณ์ที่สุดและถูกเก็บรักษาไว้ดีที่สุดเท่าที่เคยค้นพบมา ตัวอย่างดังกล่าวถูกค้นพบในฤดูร้อน ค.ศ. 1990 โดย ซู เฮนดริกสัน (En:Sue Hendrickson) นักบรรพชีวินวิทยา และได้ตั้งชื่อตามเธอ มีอายุระหว่าง 67-65.5 ล้านปี หลังข้อพิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ ฟอสซิลดังกล่าวมีการประมูลในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1997 และขายได้เป็นจำนวนเงิน 7.6 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ซึ่งเป็นราคาที่สูงที่สุดในการซื้อตัวอย่างไดโนเสาร์เท่าที่เคยมีมา ปัจจุบัน เป็นวัตถุถาวรในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
เกาะอาวาจิ

ภูมิศาสตร์

เกาะอาวาจิแบ่งแยกกับเกาะฮนชูด้วยช่องแคบอากาชิ และแบ่งแยกกับเกาะชิโกกุด้วยช่องแคบนารูโตะ โดยมีสะพานอากาชิไคเกียวเชื่อมระหว่างโคเบะกับเกาะอาวาจิ ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1998 จัดเป็นสะพานแขวนที่ยาวที่สุดในโลก และทางด่วนที่เชื่อมต่อกับสะพานก็กลายเป็นเส้นทางการคมนาคมทางบกหลักระหว่างเกาะฮนชูกับเกาะชิโกกุ บริเวณช่องแคบนารูโตะเป็นแหล่งที่มีน้ำวนจำนวนมากและมีชื่อเสียง
รอยเลื่อนโนจิมะที่เกาะอาวาจิเป็นสาเหตุให้เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่เมื่อปี ค.ศ. 1995 ความเสียหายบางส่วนจากรอยเลื่อนถูกเก็บรักษาไว้และจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์

ประวัติศาสตร์

จากตำนานในลัทธิชินโต อาวาจิเป็นเกาะแรกในหมู่เกาะโอยาชิมะที่เกิดจากสองเทพคามินามว่าอิซานางิและอิซานามิ
อาวาจิมีสถานะเป็นมณฑลในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึง 19 เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคนังไกโด ปัจจุบัน ประกอบด้วยเทศบาลนครสามแห่ง คือ อาวาจิ ซูโมโตะ และมินามิอาวาจิ
ในเขตเทศบาลนครมินามิอาวาจิทางตอนใต้ของเกาะอาวาจิ มีโรงละครหุ่นอาวาจินิงเงียวโจรุริอายุกว่า 500 ปีจัดแสดงอยู่ที่โรงละครนิงเงียวโจรูริ (人形浄瑠璃館) หุ่นละครอาวาจินับว่าเป็นละครดั้งเดิมที่ได้รับความนิยม แต่จุดเริ่มต้นนั้นมาจากพิธีกรรมทางศาสนา นอกจากนี้ ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญอื่นๆของเกาะอาวาจิ ได้แก่ วัดฮมปูกุ (本福寺) และอาวาจิ ยูเมบูไต
ในปี ค.ศ. 1995 เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่โคเบะ คร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 6,200 คน และศูนย์กลางแผ่นดินไหวครั้งนั้นอยู่ที่เกาะอาวาจิ
สคิลลา

สคิลลา (อังกฤษ: Scylla; กรีก: Σκύλλα, Skylla) เป็นอสูรกายทะเลปรากฏในเทพปกรณัมกรีก เคียงคู่กับคาริบดิส อันเป็นที่มาของสุภาษิตตะวันตกที่ว่า "ระหว่างคาริบดิสและสคิลลา"
สคิลลา มีท่อนบนเป็นหญิงสาวรูปร่างหน้าตาสวยงาม แต่ท่อนล่างเป็นสุนัขดุร้ายทั้งหมด 6 หัว เชื่อว่าสคิลลาและคาริบดิสอาศัยอยู่บริเวณโขดหินแถบช่องแคบเมสสินา ใกล้กับเกาะซิซิลี ในประเทศอิตาลี ในปัจจุบัน
เดิมที สคิลลาเป็นนิมฟ์หรือพรายน้ำที่มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม เป็นบุตรีของเพอร์ซิส เทพแห่งน้ำ กลอคัส ซึ่งเป็นเทพแห่งท้องทะเลอีกองค์หนึ่งตามปกรณัม เมื่อได้มาพบเห็นสคิลลาก็หลงรักและปรารถนาอยากได้ครอบครองนาง แต่สคิลลากลัวในรูปร่างอันประหลาดของกลอคัส จึงวิ่งหนีเมื่อกลอคัสปรากฏตัวขึ้นเหนือน้ำ กลอคัสจึงเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้แก่นางแม่มด เซอร์ซี เพื่อหวังให้นางช่วย แต่เมื่อเซอร์ซีได้ฟังเรื่องทั้งหมดแล้ว นางกลับหลงรักกลอคัสแทน และได้เทยาพิษลงในน้ำในจุดที่สคิลลาลงเล่นน้ำบ่อย ๆ เมื่อสคิลลาลงเล่นน้ำร่างกายท่อนล่างเมื่อแตะน้ำจึงกลับกลายเป็นสุนัขดุร้าย 6 หัวแทน และถูกตรึงอยู่ ณ ที่นั้น ไม่สามารถขยับไปไหนได้ จึงกลายเป็นอสูรกายคอยดักเล่นงานลูกเรือตามเรือที่ผ่านไปมา โดยจับกินเป็นอาหาร
อีกปกรณัมหนึ่ง เล่าว่า สคิลลาเป็นชายาลับ ๆ อีกองค์ของโพไซดอน มหาเทพแห่งท้องทะเล จึงทำให้แอมฟิไทรต์ชายาใหญ่ของโพไซดอนเกิดความหึงหวง จึงเอายาพิษมาโปรยใว้ที่จุดที่สคิลลาลงเล่นน้ำ จึงกลายเป็นอสูรกายไป และบางปกรณัมก็ว่า สคิลลาถูกปราบโดยเฮราคลีส จึงกลายเป็นโขดหินไป
เรื่องราวของสคลิลาและคาริบดิสปรากฏในมหากาพย์โอดิสซีย์ โดย เรือของโอดิซูสต้องผ่านช่องแคบเมสสินาในระหว่างเดินทางกลับ หลังเสร็จสงครามกรุงทรอย โอดิสซูสจำต้องเลือกว่าจะเสี่ยงเอาเรือแล่นไปใกล้คาริบดิสและเรืออาจถูกน้ำวนของนาง ดูดจนอัปปางจมไปทั้งลำหรือนำเรือเข้าไปใกล้โขดหินสคิลลาและเสี่ยงต่อการถูกจู่โจม ซึ่งสุดท้าย โอดิสซูสก็เลือกนำเรือเข้าใกล้โขดหินสคิลลาและต้องเสียลูกเรือ 6 คนโดยถูกสุนัขทั้ง 6 หัวของสคิลลาฉกไปกินหัวละคน
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย สคิลลาได้ถูกอ้างอิงถึงในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า โดยปรากฏเป็นมารีนเนอร์ระดับขุนพล ชื่อ สคิลลา อิโอ เป็นผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิคใต้ โดยดัดแปลงให้สคิลลามีท่อนล่างเป็นสัตว์ป่าดุร้าย 6 ชนิดแทน
สงครามการค้าจีน–สหรัฐ

สงครามการค้าจีน–สหรัฐหมายความถึงการริเริ่มภาษีศุลกากรกับสินค้าที่ค้าขายระหว่างประเทศจีนและสหรัฐ วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 สหรัฐตั้งภาษีศุลกากร 25% ต่อสินค้าจีนมูลค่า 34,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายพิกัดอัตราใหม่ของประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งนำให้จีนตอบโต้ด้วยการตั้งภาษีศุลกากรขนาดเท่ากันต่อผลิตภัณฑ์ของสหรัฐ ไม่นานจากนั้นในวันที่ 10 กรกฎาคม สำนักงานผู้แทนการค้าสหรัฐจัดพิมพ์รายการผลิตภัณฑ์จีนมูลค่า 200,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐที่จะอยู่ภายใต้พิกัดอัตราที่เสนอใหม่ 10% ตามคำสั่งของประธานาธิบดีทรัมป์ จีนตอบโต้ด้วยการประกาศประณามพิกัดอัตราที่เสนอใหม่ว่า "ไร้เหตุผล" และ "ยอมรับไม่ได้อย่างสิ้นเชิง" รัฐบาลทรัมป์ว่าพิกัดอัตราดังกล่าวมีความจำเป็นเพื่อคุ้มคอรงความมั่นคงของชาติและทรัพย์สินทางปัญญาของธุรกิจสหรัฐ และเพื่อลดการขาดดุลการค้าของสหรัฐกับจีน ในเดือนสิงหาคม 2560 ทรัมป์เปิดการสอบสวนอย่างเป็นทางการในเรื่องการโจมตีทรัพย์สินทางปัญญาของสหรัฐและพันธมิตร ซึ่งทำให้สหรัฐเสียหายเป็นมูลค่าประเมินไว้ระหว่าง 225,000 ถึง 600,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี
รัฐบาลทรัมป์อาศัยอำนาจบางส่วนตามมาตรา 301 แห่งรัฐบัญญัติการค้า ค.ศ. 1974 เพื่อป้องกันสิ่งที่อ้างว่าเป็นวัตรการค้ามิชอบและการโจรกรรมทรัพย์สินทางปัญญา กฎหมายให้อำนาจประธานาธิบดีกำหนดค่าปรับหรือบทลงโทษอื่นต่อคู่ค้าฝ่ายเดียวได้หากถือว่าทำร้ายผลประโยชน์ทางธุรกิของสหรัฐโดยมิชอบ ในเดือนเมษายน 2561 สหรัฐกำหนดพิกัดอัตราต่อสินค้านำเข้าเหล็กกล้าและอะลูมิเนียมจากจีน ตลอดจนแคนาดาและประเทศในสหภาพยุโรป
อุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์

ประวัติ

อุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรของนายฮวด กับนางจือเฮียง ไตรสรณกุล เป็นน้องสาวของนายธีระ ไตรสรณกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย และนายวิชิต ไตรสรณกุล นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ สำเร็จการศึกษาพยาบาลศาสตรและผดุงครรภ์ชั้นสูง จากวิทยาลัยนครราชสีมา สมรสกับนายแพทย์จาตุรงค์ เพ็งนรพัฒน์ มีบุตร 2 คน

การทำงาน

อุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ ประกอบวิชาชีพพยาบาล และเปิดสถานพยาบาลคลินิกอุดมลักษณ์การพยาบาลและผดุงครรภ์ ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ (เขตอำเภอกันทรลักษ์) สังกัดพรรคมัชฌิมาธิปไตย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แทนสามีที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย ซึ่งนางอุดมลักษณ์ เป็นหนึ่งในผู้ถูกเสนอชื่อให้เข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขแทนนายมานิต นพอมรบดี แต่ท้ายที่สุดตำแหน่งดังกล่าวตกเป็นของนางพรรณสิริ กุลนาถศิริ
อุดมลักษณ์ ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. อีกสมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สามารถเอาชนะนายแพทย์ภูมินทร์ ลีธีระประเสริฐ อดีต ส.ส.หลายสมัย และนายณรงค์สิทธิ์ เครือรัตน์ อดีต ส.ว.ศรีสะเกษ จากพรรคเพื่อไทย โดยเป็น ส.ส.เพียงคนเดียวของจังหวัดศรีสะเกษที่ไม่ได้สังกัดพรรคเพื่อไทย
ลี ซึงฮุน

ประวัติ

ในการชกมวยสากลอาชีพ ลีเคยชกแพ้เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ และคิม ฮวานจิน ใน พ.ศ. 2520 แต่ในปีถัดมา ลีก็ได้ครองแชมป์เกาหลีใต้รุ่นฟลายเวท และชกชนะคะแนน พรูเดนซิโอ คาร์โดนา ใน พ.ศ. 2522 ลีขยับขึ้นมาชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสภามวยโลก (WBC) แต่เป็นฝ่ายแพ้ราฟาเอล โอโรโนไป
ใน พ.ศ. 2524 ลีขึ้นมาชกในรุ่นแบนตัมเวท ชกชนะ คิม ซุงจุน แล้วขึ้นชิงแชมป์โลกกับกัวดา ลูเป้ พินเตอร์ เมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2525 แต่ไม่สำเร็จ แม้จะชกพินเตอร์ลงไปนับได้ก่อนในยกที่ 5 หลังจากนั้น ลีขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ชกชนะอดีตแชมป์โลก ริคาร์โด คาร์โดนาและขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกกับวิคเตอร์ กาเลฮาสเมื่อ 2 ก.พ. 2528 แต่ไม่สำเร็จอีก
ต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2529 ลีมีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ที่ว่างเพราะคิม จีวอนสละตำแหน่ง การชกมีขึ้นในเดือนมกราคม 2530 ปรากฏว่าลีเป็นฝ่ายชนะประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ แม้จะป้องกันตำแหน่งได้ถึง 3 ครั้ง แต่ลีต้องสละตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2531 เพราะเกาหลีใต้ไม่สนับสนุน IBF ลีขึ้นชกชนะฮูเลียน โซลิสในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2531 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทของ WBC กับดาเนียล ซาราโกซา แต่ไม่สำเร็จอีก ในที่สุดจึงแขวนนวมไปใน พ.ศ. 2532
สมศักดิ์ ชัยสงคราม

สมศักดิ์ ชัยสงคราม (ชื่อเล่น: แซมมี่; พ.ศ. 2481-พ.ศ. 2551) อดีตนักแสดงชาวไทยในบทของตัวร้าย และตัวประกอบ
สมศักดิ์ ชัยสงคราม เป็นชาวจังหวัดกาญจนบุรี เป็นนักแสดงในบทของตัวร้ายหรือตัวประกอบ ที่มักได้บทเด่นหรือเป็นตัวสีสันประกอบของเรื่องเสมอ ๆ มีเอกลักษณ์คือ โครงใบหน้ารูปสี่เหลี่ยม และไว้หนวดเหนือริมฝีปาก กับคำพูดที่ติดปากคือ "ไอ้...เยส...สะ...แม่.." เริ่มแสดงครั้งแรกจากภาพยนตร์เรื่อง ทอง 1 ของฉลอง ภักดีวิจิตร ในปี พ.ศ. 2516 และผลงานเรื่องสุดท้าย คือ ซุ้มมือปืน ในปี พ.ศ. 2548 ของสนานจิตต์ บางสะพาน ในบทของมือปืนคนสนิทของกำเนินเบิ้ม ที่รับบทโดย ธนิตย์ จิตนุกูล
ในบั้นปลายชีวิตเมื่อไม่มีงานแสดง จึงหันไปประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ป้ายดำ และถึงแก่กรรมในปลายปี พ.ศ. 2551 ที่โรงพยาบาลเกษมราษฎร ด้วยอาการป่วยเป็นอัมพฤกษ์ พิธีฌาปนกิจมีขึ้นที่วัดลาดพร้าว
อุทยานแห่งชาติป่ากิร

อุทยานแห่งชาติป่ากิร  (Gir Forest National Park)  อุทยานแห่งชาติป่ากีร์ ชื่อเดิมคือ อุทยานแห่งชาติกีร์ ไลออน ตั้งอยู่บนคาบสมุทรคาเธียวาร รัฐคุชราต ทางภาคตะวันตกของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ 1,412 ตารางกิโลเมตร หรือ 882,500 ไร่อุทยานแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งที่อยู่สุดท้ายของสิงโตเอเชีย ซึ่งเป็นสัตว์ที่หายากซึ่งได้รับการคุ้มครองในป่านี้ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งในขณะนั้นเหลือเพียง 12 ตัวในอินเดีย แต่ในช่วงปลายศตวรรษ 1980 มีสิงโตเอเชียอยู่ราว 300 ตัว นอกจากสิงโตแล้วยังมี เสือดาว หมาป่าไฮยีน่า หมูป่า หมีสลอธ กวาง ลิง นกเงือก และ แร้งสีน้ำตาลที่ใกล้จะสูญพันธ์อีกด้วย
แมนแฮตตัน

ศัพทมูลวิทยา

ชื่อเกาะ "แมนแฮตตัน" ได้รับมาจากคำว่า แมนนา-ฮาทา (Manna-hata) เหมือนที่เขียนไว้ในสมุดจดของรอเบิร์ต จิวเอต ในปี ค.ศ. 1609 (พ.ศ. 2152). แผนที่ในปี ค.ศ.1610 (พ.ศ. 2153) ปรากฏชื่อ แมนนาฮาทา ถึงสองครั้ง ทั้งฝั่งตะวันตกและตะวันออกของแม่น้ำเมารีซียึส (ภายหลังคือแม่น้ำฮัดสัน)
มาเอสตะ

ตัวอย่างจิตรกรรมมาเอสตา

งานจิตรกรรมมาเอสตาชิ้นที่สำคัญที่สุดคืองาน “มาเอสตะกับทูตสวรรค์ 20 องค์และนักบุญ 19 องค์” ที่เขียนราว ค.ศ. 1308-ค.ศ.1311 ซึ่งเป็นชุดภาพเขียนที่จ้างโดยเมืองซีเอนาสำหรับมหาวิหารซีเอนา เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1311
งานมาเอสตาที่สำคัญอีกชิ้นหนึ่งก็คืองานเขียนของซีโมเน มาร์ตีนี สำหรับพาลัซโซพุบลิโคในซีเอนา และงานของชิมาบูเยในมหาวิหารนักบุญฟรานซิสแห่งอัสซีซี
พรรคไทสังคม

ประวัติ

พรรคไทสังคม ได้ยื่นจดทะเบียนก่อตั้งพรรคการเมืองต่อ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2519 มีนาย ไพบูลย์ รัตนเศรษฐ์ เป็นหัวหน้าพรรคและพลตรี จักรชัย ศุภางคเสน เป็นเลขาธิการพรรค

การเลือกตั้ง 4 เมษายน 2519

ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 4 เมษายน 2519 ทางพรรคไทสังคมได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งปรากฏว่าทางพรรคได้ที่นั่งในสภาเพียงที่นั่งเดียวคือนาย ดำรงพันธุ์ อสุนี ณ อยุธยา จากเขต 1 จังหวัดนครสวรรค์
บทบรรยายใต้ภาพ

บทบรรยายใต้ภาพ (อังกฤษ: subtitle)  คือ ข้อความบรรยายหรือคำบรรยายที่ได้มาจากการถอดความหรือการแปลบทพูดจากจอภาพที่แสดงเหตุการณ์ต่าง ๆ เช่น รายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์ เกม วิดีโอ เป็นต้น โดยทั่วไปมักถูกแสดงไว้บริเวณส่วนล่างของจอภาพ แต่สามารถเปลี่ยนตำแหน่งได้ตามความเหมาะสมของผู้จัดทำ
บ้านชิลเลอร์ เมืองไวมาร์

บ้านชิลเลอร์ในเมืองไวมาร์ (หรือ อาคารที่พักอาศัยของชิลเลอร์) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่บริหารจัดการโดยมูลนิธิไวมาร์คลาสสิกซึ่งเคยเป็นบ้านเก่าของฟรีดริช ชิลเลอร์ (ปี ค.ศ. 1759–1805) ในเมืองไวมาร์
บ้านหลังนี้เป็นส่วนหนึ่งของ “เมืองไวมาร์คลาสสิก” ซึ่งเป็นมรดกโลกของยูเนสโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998

ประวัติศาสตร์ความเป็นมา 

แต่เดิมบ้านหลังนี้สร้างขึ้นโดย อันโทน เกออร์ก เฮาพท์มันน์ (ปี ค.ศ.1735-1803) ให้กับพ่อค้าคนหนึ่งในปี ค.ศ. 1777 อาคารข้างๆ ที่สร้างไว้แล้วถูกนำมาใช้ให้เป็นส่วนหลังของบ้าน คำว่า “โรงเหรียญ” ที่ใช้เรียกอาคารหลังเก่าข้างๆ กันนี้มาจากว่าบนที่ดินของบ้านชิลเลอร์เคยเป็น “โรงเหรียญเก่า” หรือโรงเหรียญกษาปณ์ของขุนนางมาก่อน
ปัจจุบันบ้านชิลเลอร์ตั้งอยู่เลขที่ 12 ถนนชิลเลอร์ หรือในอดีตคือถนนเอสพลานาดซึ่งสร้างขึ้นหลังการรื้อถอนป้อมปราการเก่าของเมืองไวมาร์ในระหว่างปี ค.ศ. 1760 และปี ค.ศ. 1765 ต่อมาในปี ค.ศ. 1801 ชาร์ลส เมลลิช ออฟ ไบลธ์ นักเขียนและนักแปลชาวอังกฤษได้ซื้อบ้านนี้ และในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1802 ได้ขายบ้านหลังนี้ให้กับชิลเลอร์ ชิลเลอร์และครอบครัวได้เข้ามาอาศัยเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1802 ก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1799 ครอบครัวชิลเลอร์ได้ย้ายจากเมืองเยนามายังเมืองไวมาร์และอาศัยในห้องเช่าในตรอกวินดิชเชน อย่างไรก็ตาม ชิลเลอร์เห็นว่าห้องเช่าบนชั้น 2 และห้องใต้หลังคาที่เช่ามาด้วยนั้นไม่เหมาะสำหรับทำงานอย่างสงบ ทำให้เขาต้องการมีที่ดินเป็นของตนเองเพิ่มขึ้น ดังนั้น ชิลเลอร์จึงคว้าโอกาสเมื่อมีผู้เสนอขายที่ดินนี้ และหยิบยืมเงินมา 4200 เหรียญทาเลอร์
ชิลเลอร์ได้บูรณะบ้านครั้งใหญ่ ส่วนหนึ่งคือการย้ายบันไดของบ้านส่วนหน้า มาไว้ตรงกลางระหว่างบ้านส่วนหน้าและส่วนหลัง บนชั้น 2 เป็นห้องนั่งเล่นของครอบครัวและห้องนอนของชาร์ล็อตผู้เป็นภรรยา รวมถึงห้องนอนของลูกสาว ส่วนชั้นที่ 3 เป็นห้องใต้หลังคาได้ตกแต่งเป็นห้องทำงานและห้องนั่งเล่นของชิลเลอร์
ฟรีดริช ฟอน ชิลเลอร์เสียชีวิตในตอนเย็นของวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1805 ในบ้านที่เป็นกรรมสิทธิ์ของตนเอง ชาร์ล็อตยังคงอาศัยในบ้านหลังนั้นกับลูกอีก 4 คน จนกระทั่งเมื่อลูกๆ เริ่มออกไปอยู่นอกบ้าน จึงปล่อยห้องให้เช่า ชาร์ล็อตเสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1826 ต่อมาในปี ค.ศ. 1827 ลูกๆได้ขายบ้านให้กับนักพฤกษศาสตร์ โยฮัน คริสตอฟ ก็อทโลบ ไวเซอ เขายกบ้านนี้ให้กับภรรยา และของตกแต่งบ้านบางส่วนได้ถูกนำมาขายทอดตลาด
ในปี ค.ศ. 1847 ทางการเมืองไวมาร์ได้ประมูลที่ดินมรดกตกทอดของตระกูลไวเซอ ตามกฎหมาย และได้ก่อตั้งอนุสรณ์สถานของชิลเลอร์ไว้ภายในอาคาร นอกจากนั้นได้บูรณะ ห้องทำงานและห้องที่ชิลเลอร์เสียชีวิตให้เหมือนเดิมมากที่สุด ในช่วงหลายปีถัดมาได้มีการจัดให้บริเวณชั้น 1 เป็นร้านขายงานศิลปะเล็กๆ ที่เปิดถึงปี ค.ศ. 1905 และในช่วงหลังปี ค.ศ. 1847 มูลนิธิชิลเลอร์ สมาคมเกอเธ่ และสมาคมเช็คสเปียร์ได้เช่าห้องที่อยู่ภายในอาคารด้านหน้าและด้านหลัง รวมถึงห้องนั่งเล่นด้วย
ศูนย์กลางของเมืองคลาสสิกถูกระเบิดอย่างรุนแรงจากกลุ่มแองโกล-อเมริกันในปี ค.ศ. 1945 ซึ่งบ้านชิลเลอร์ก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน อย่างไรก็ตามหลังจากที่เมืองไวมาร์ได้มีมาตรการฟื้นฟูบูรณาการครั้งใหญ่ ก็ได้เปิดให้บริการอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1946 และในช่วงปี ค.ศ. 1985 ถึง ค.ศ. 1988 ได้ทำการบูรณะบ้านชิลเลอร์ครั้งใหญ่ ซึ่งได้สร้างพิพิธภัณฑ์ชิลเลอร์หลังใหม่ด้านหลังอาคารที่พักอาศัยของชิลเลอร์ด้วย ปัจจุบันบ้านชิลเลอร์ และพิพิธภัณฑ์นี้อยู่ในความดูแลของมูลนิธิไวมาร์คลาสสิกซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ “เมืองไวมาร์คลาสสิก” และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโก ตั้งแต่ปี ค.ศ.1998
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 29

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 29 (9 กุมภาพันธ์ 2502 - 8 ธันวาคม 2506)
จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2502 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเอกสุทธิ์ สุทธิสารรณกร ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2502 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี

การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเมื่อจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2506
พล เริงประเสริฐวิทย์

ประวัติ

พันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และ โรงเรียนเสนาธิการทหารบก  
พันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 สิริอายุรวม 66 ปี

งานการเมือง

พันเอก พล ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2538 
พันเอก พล ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เมื่อ พ.ศ. 2523 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (ครม. 42 และ 45) ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และ พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
พันเอก พล เป็นหัวหน้าพรรคคนแรกของพรรคสยามประชาธิปไตย ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสหประชาธิปไตย
โครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วม

รายการโยงเซตไม่มีส่วนร่วม

วิธีการสร้างโครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วมแบบง่ายที่สุดก็คือสำหรับแต่ละเซตให้สร้างรายการโยงขึ้นมา และให้สมาชิกตัวด้านหน้าสุดของรายการโยงเป็นตัวแทนของเซตนั้น
การสร้างเซต ก็คือการสร้างรายการโยงความยาว 1 ขึ้นเป็นจำนวนที่ต้องการ การยูเนียน ก็จะเป็นการนำรายการโยงสองรายการมาต่อกันในเวลาคงที่ ข้อเสียของการอิมพลีเมนต์แบบนี้คือในการค้นหาแต่ละครั้งจะต้องใช้เวลา Ω(n) จากการไล่จากสมาชิกตัวปัจจุบันไปยังสมาชิกตัวหน้าสุดเพื่อหาชื่อเซต
วิธีที่จะทำให้การดำเนินการค้นหาไม่ต้องเสียเวลาไล่ในรายการโยงถึง Ω(n) ก็คือสำหรับทุก ๆ สมาชิกในรายการโยง ให้มีตัวชี้โยงมายังสมาชิกตัวแรกสุดของรายการโยง ซึ่งจะทำให้การดำเนินการค้นหา ใช้เวลาเพียงแค่ O(1) เท่านั้น แต่ข้อเสียของวิธีนี้ก็คือในการยูเนียน จะต้องมาไล่ปรับปรุงตัวชี้ของสมาชิกทั้งหลายใหม่ให้ถูกต้องด้วย ทำให้การยูเนียน เสียเวลา Ω(n) แทน
สำหรับวิธีที่ใช้ตัวชี้มาช่วยนั้น หากมีการเก็บความยาวของรายการโยงไว้ในทุกขณะด้วย จะสามารถเพิ่มความเร็วในการดำเนินการได้โดยใช้ฮิวริสติก weighted-union heuristic ซึ่งมีหลักการว่าแทนที่การยูเนียนจะนำรายการโยงทั้ง 2 มาต่อกันตรง ๆ ให้ตรวจสอบก่อนว่ารายการโยงใดสั้นกว่า แล้วจึงนำรายการโยงที่สั้นไปต่อหลังจากรายการโยงที่ยาว ซึ่งหากทำตามขั้นตอนดังกล่าวจะทำให้การดำเนินการสร้างเซต ค้นหา และยูเนียน รวม m ครั้ง บนโครงสร้างข้อมูลเซตไม่มีส่วนร่วมที่มีสมาชิกทั้งหมด n ตัว ใช้เวลา O(m + n log n) ทั้งนี้หากไม่มีโครงสร้างข้อมูลที่ดีกว่ารายการโยงก็จะไม่สามารถทำให้เวลาในการดำเนินการเร็วกว่านี้ได้

วิเคราะห์

สาเหตุที่การใช้ weighted-union heuristic ทำให้เวลาการดำเนินการทั้งหลายใช้เวลา O(m + n log n) มาจากเหตุผลที่ว่าการรวมรายการโยงขนาดสั้น ๆ เข้ากับรายการโยงขนาดยาว ๆ จะเสียเวลาเปลี่ยนตัวชี้ของรายการโยงขนาดสั้นเท่านั้น ดังนั้นกรณีเลวร้ายที่สุดก็จะเกิดจากการที่นำรายการโยงขนาดพอ ๆ กันมาต่อกันเสมอ ซึ่งจะทำให้การต่อแต่ละครั้งเสียเวลา O(n) แต่การที่นำมาต่อกันเช่นนี้ก็ทำให้เซตถูกยูเนียนเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว ซึ่งโครงสร้างเซตไม่มีส่วนร่วมขนาด n จะมีการ ยูเนียน อย่างเลวร้ายได้มากสุดเพียง log n ครั้งเท่านั้น จึงทำให้เฉพาะการยูเนียนในกรณีเลวร้ายที่สุดเสียเวลา O(n log n)
ในการดำเนินการค้นหา ก็สามารถใช้ตัวชี้เพื่อไปยังสมาชิกตัวด้านหน้าสุดของรายการโยงได้ภายในเวลา O(1) ตามที่กล่าวมาแล้ว
แนวคิดในการนำเซตที่มีขนาดเล็กกว่าไปต่อเซตที่มีขนาดใหญ่กว่ายังปรากฏให้เห็นในโครงสร้างข้อมูลอื่น ๆ เช่นฮีปทวิภาค หรือฮีปฟีโบนัชชีอีกด้วย
แผลร้อนใน

อาการ

ร้อนใน จะเกิดเป็นจุดแดงหรือตุ่มและต่อมาจะพัฒนาแยกออกมาเป็นแผลเปิด มีลักษณะเป็นสีขาว รูปวงรี โดยมีขอบเป็นสีแดงนูนออกมา มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 3 มม. ซึ่งในบางครั้งอาจจะกว้างถึง 1 ซม. จะมีอาการเจ็บปวดบริเวณแผล 
ระยะเวลาของอาการอาจเกิดขึ้นได้ตั้งแต่ 1 ถึง 2 สัปดาห์

สาเหตุ

สาเหตุของ "ร้อนใน" การแพทย์แผนปัจจุบันไม่ทราบเป็นที่ชัดเจน แต่ปัจจัยที่มักจะก่อให้เกิด ความเครียด เหนื่อยล้า การนอนดึก การกัดโดน การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน การมีประจำเดือน การแพ้อาหาร หรืออาจเกิดจากการขาด วิตามิน B12 ธาตุเหล็ก หรือกรดโฟลิค อาจลด และป้องกัน การเกิดแผลร้อนใน ได้ด้วยการรับประทานน้ำในปริมาณมาก ๆ หลังหรือพร้อมอาหารในทันที ควร รับประทานน้ำมาก ๆ ระหว่างมื้อแทน เพราะช่วยให้ กรดในกระเพาะอาหารทำงานได้ดีขึ้น และลดโอกาสที่ กรดจะเอ่อล้นขึ้นมาในท่อหลอดอาหาร ซึ่งจะทำให้ระคายเคืองเยื่อบุหลอดอาหารและช่องปาก  จนทำให้เกิดแผลร้อนในได้ง่าย

ชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ

ร้อนใน จะเรียกว่า "mouth ulcer" หรือ "canker sore" และยังคงเรียก "aphthous stomatitis" หรือ "aphthous ulcer"
แม่เจ้าหม่อมราชวงศ์รถแก้ว

พระประวัติ

แม่เจ้ารถแก้ว หรือพระนามเดิม หม่อมราชวงศ์หญิงรถแก้ว อิศรเสนา เป็นธิดาในหม่อมเจ้าสัตบุศ อิศรเสนา ซึ่งเป็นพระโอรสพระองค์ที่ 4 ในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพงศ์อิศเรศ กรมหมื่นกษัตริย์ศรีศักดิเดช กับคุณหญิงพลับ ศิลานนท์ (หม่อมเจ้าหญิงทับ พระธิดาองค์ที่ 2 ในสมเด็จเจ้าฟ้าศิลา พระราชโอรสพระองค์ที่ 8 ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี) และหม่อมมารดาไม่ปรากฏนามเป็นเจ้าหญิงในวงศ์เจ้าเจ็ดตน สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ในสมัยยังทรงพระยศเป็นพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงดำรงราชานุภาพ เมื่อ พ.ศ. 2440 ได้ทรงเทียบฐานันดรศักดิ์ให้แก่แม่เจ้ารถแก้ว ในชั้นหม่อมราชวงศ์ เป็นที่ทราบแก่บรรดาเจ้านายในราชวงศ์จักรีในกรุงเทพมหานครโดยทั่วกันในสมัยนั้น
แม่เจ้ารถแก้ว เสกสมรสกับเจ้าอินทยงยศโชติ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 9 ตั้งแต่สมัยที่เจ้าอินทยงยศโชติยังรับราชการในตำแหน่งพระยาไชยสงคราม นครลำพูน ในรัชสมัยเจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์เป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูน
แม่เจ้ารถแก้วถึงแก่พิราลัย เมื่อวันแรม 14 ค่ำ เดือน 3 พ.ศ. 2468 สิริอายุได้ 75 ปี อัฐิของท่านนอกจากบรรจุในกู่ที่สร้างไว้ในสุสานหลวงลำพูนแล้ว เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ได้นำอัฐิอีกส่วนหนึ่งของท่านบรรจุในเจดีย์วัดบ้านหลวย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
อูร์รากาแห่งกัสติยา พระราชินีแห่งโปรตุเกส

ประวัติ

อูร์รากาเสด็จพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1186 หรือไม่ก็ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1187 เดิมถูกหมายตาให้เป็นเจ้าสาวของพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส แต่เอเลนอร์ไม่โปรดชื่อของพระองค์ (อูร์รากาในภาษากัสติยาแปลว่านกสาลิกาปากดำ) และโปรดชื่อของบลังกา (พระขนิษฐาของอูร์รากา) มากกว่า
ในปี ค.ศ. 1206 อูร์รากาอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส ซึ่งมีพระชนมายุ 21 พรรษา และขณะนั้นเป็น "อิงฟังตึ" หรือทายาทในบัลลังก์
ในปี ค.ศ. 1212 พระสวามีของพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์และพระองค์กลายเป็นพระราชินี พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 ระบุไว้ในพินัยกรรมของพระองค์ในปี ค.ศ. 1214 ให้อูร์รากาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของทายาทของพระองค์ หากพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนพระราชินี ทว่าอูร์รากาสิ้นพระชนม์ก่อนพระองค์ตั้งแต่ยังสาวในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1220 พระศพของอูร์รากาถูกฝังที่อารามอัลกูบาซา
พระพรหมกวี (วรวิทย์ คงฺคปญฺโญ)

ประวัติ

พระพรหมกวี มีนามเดิมวรวิทย์ ธรรมวรางกูร(เพียสีนุย) เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2476 ปีระกา เป็นบุตรของนายคำมา ธรรมวรางกูร (เพียสีนุย) และนางคำ ธรรมวรางกูร ณ บ้านหนองบัว หมู่ที่ 9 ตำบลนนทรี อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี

อุปสมบท

โดยมีพระวิสุทธิธรรมาจารย์ (ทรัพย์) วัดใหม่กรงทอง อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี เจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์

มรณภาพ

ขณะที่พระพรหมกวีเดินทางไปงานพระราชทานเพลิงศพที่อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี ถึงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ระหว่างเดินทางผ่านถนนเขตอำเภอตระการพืชผล เวลา 14.00 น. ได้เกิดอุบัติเหตุเพราะคนขับหลับใน ทำให้รถเสียหลักพุ่งตกคลอง ท่านได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ ขาขวาหัก หมดสติ ถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลตระการพืชผล แล้วส่งไปรักษาต่อที่โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ และมรณภาพจากภาวะเลือดคั่งในสมอง เมื่อเวลา 17.45 น. สิริอายุได้ 77 ปี 258 วัน พรรษา 57