google/wiki40b huggingface dataset:
ศิลปะแฟนตาซี

ศิลปะแฟนตาซีและวัฒนธรรมชั้นสูง

แม้ว่าการสร้างงานศิลปะแฟนตาซีจะต้องใช้ความเชี่ยวชาญทางเทคนิคของผู้สร้าง และแม้ว่าจะเป็นศิลปะที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แต่ศิลปะแฟนตาซีก็ยังไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของบัญญัติตะวันตก (Western canon) หรือเป็นงานประเภทวิจิตรศิลป์ที่ยังคงไม่มีแขวนแสดงในห้องแสดงภาพ หรือยังไม่ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาล หรือยังไม่เป็นหลักสูตรการเรียนในสถาบันศึกษาและอื่น ๆ
งานไม่กี่ชิ้นที่เป็นงานที่เข้าขั้นโดยเฉพาะงานเหนือจริงหรือพรีราฟาเอลไลท์ มีลักษณะเดียวกับศิลปะแฟนตาซีหลายอย่าง เช่นงานเขียน “ปราสาทในพิรานีส” โดย จิตรกรเบลเยียม เรอเน มากริต หรือ “เลดี้แห่งชาลอตต์” โดย จิตรกรชาวอังกฤษ จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ ก็แทบจะแน่นอนว่าจัดอยู่ในประเภทศิลปะแฟนตาซีได้ ถ้าเป็นภาพที่เขียนในปัจจุบัน งานเขียนชิ้นหลังนี้ก็เช่นเดียวกับศิลปะแฟนตาซีตรงที่เป็นงานที่เขียนจากจินตนการที่มาจากงานวรรณกรรม ที่ในกรณีนี้คือมาจากโคลงชื่อเดียวกันโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน
ศิลปินศิลปะแฟนตาซีผู้อื่นใช้ขบวนการศิลปะอาร์ตนูโวและขบวนการศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูงที่พยายามดิ้นรนให้ศิลปะแฟนตาซีหรือศิลปะนางฟ้าได้รับการพิจารณาและได้รับการยอมรับกันว่าเป็นศิลปะได้ระดับโดยสถาบันศิลป์ต่าง ๆ
ฟีนุคาเนบรรยายลักษณะงานศิลปะของตนเองว่ามีลักษณะแบบ “ยุคกลางใหม่” (Neo-Medieval) แทนที่จะใช้คำหลีกเลี่ยงว่าเป็น “ศิลปะแฟนตาซี” การนิยามว่าศิลปะใดถือว่าเป็นศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูง หรือศิลปะใดไม่ถือว่าเข้าขั้นเป็นปัญหาใหญ่ที่จิตรกรผู้มีชื่อเสียงเช่น โรงเรียนกลาสโกว์ ที่ถือกันว่าเป็นกลุ่มศิลปินที่ด้อยกว่ามาตรฐานในสมัยที่รุ่งเรืองอยู่
สถานีรถไฟอูเอโนะ

ประวัติ

สถานีเปิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2426 ต่อมาเมื่ออาคารหลักแรกถูกเพลิงไหม้จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต พ.ศ. 2466 การถไฟแห่งชาติญี่ปุ่นได้สร้างอาคารที่เห็นในปัจจุบันขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2470 รถไฟใต้ดินโตเกียว (ปัจจุบันคือโตเกียวเมโทร) ได้เปิดทางรถไฟใต้ดินสายแรกของญี่ปุ่นจากสถานีนี้ไปยังสถานีอาซากูซะ หลังสงครามโลกครั้งที่สอง บริเวณหน้าสถานีอูเอโนะได้กลายเป็นศูนย์กลางของตลาดมืด

อาคารสถานี

ภายในและบริเวณโดยรอบสถานีอูเอโนะเต็มไปด้วยถนนย่านการค้าเช่นเดียวกับสถานีหลักส่วนใหญ่ในญี่ปุ่น สถานีอูเอโนะยังเป็นที่ตั้งของสาขาหนึ่งของฮาร์ดร็อกคาเฟ
แจ็ก กรีลิช

ประวัติ

กรีลิชเกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1995 ที่เมืองโซลิฮัลล์ ทวดของเขาคือบิลลี แกร์ราตี ซึ่งเคยคว้าแชมป์เอฟเอคัพกับแอสตันวิลลาเมื่อปี ค.ศ. 1905 โดยเควิน กรีลิช พ่อของแจ็ก กรีลิช เป็นแฟนอย่างเหนียวแน่นของแอสตันวิลลา เคยผ่านการเห็นแอสตันวิลลาประสบความสำเร็จทั้งคว้าแชมป์ลีกและยูโรเปียนคัพ (ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในปัจจุบัน) มาแล้วในยุคทศวรรษที่ 80 โดยเฉพาะในนัดชิงยูโรเปียนคัพ เควินเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้ไปนั่งชมถึงอัฒจรรย์ที่สนามเดอไคป์ ในเมืองรอตเทอร์ดาม  ประเทศเนเธอร์แลนด์ เลยทีเดียว เควินจึงปลูกฝังให้แจ็กรักในแอสตันวิลลาตั้งแต่อายุได้ 4 ขวบ ด้วยการพาไปนั่งชมการแข่งขันของสโมสรที่อัฒจรรย์ฝั่งดักเอลลิสสแตนด์ 
แจ็ก กรีลิช เป็นนักฟุตบอลที่สวมถุงเท้าเมื่อลงแข่งขันในลักษณะแบบพับลงมาครึ่งแข้ง โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากจอร์จ เบสต์ อดีตกองกลางในระดับตำนานของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ระดับสโมสร

กรีลิชได้เข้ามาร่วมทีมเยาวชนของแอสตันวิลลาเมื่อปี ค.ศ. 2001 ขณะอายุได้ 6 ขวบ ก่อนจะก้าวขึ้นมาติดทีมชุดใหญ่เมื่อปี ค.ศ. 2013 ขณะอายุได้ 18 ปี หลังจากนั้นสโมสรนอตส์เคาน์ตีได้ยืมตัวไปใช้งานเป็นเวลา 1 ฤดูกาล
หลังจากหมดสัญญายืมตัวแล้ว กรีลิชจึงได้กลับมาร่วมทีมแอสตันวิลลาพร้อมกับฟอร์มที่ดีขึ้นอย่างมากโดยในฤดูกาล 2014-15 ที่สามารถโชว์ฟอร์มได้อย่างโดดเด่น โดยเฉพาะในรอบรองชนะเลิศของรายการเอฟเอคัพที่แอสตันวิลลาเอาชนะทีมใหญ่อย่าง ลิเวอร์พูล ไปได้ 2-1 ที่สนามเวมบลีย์ เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2015
ไพศาล ยิ่งสมาน

ประวัติ

ไพศาล ยิ่งสมาน เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2482 เป็นบุตรของนายแวสามะ (ชื่อเดิม:อรุณ) และ นางแวสะลาเมาะ (ชื่อเดิม:นงเยาว์) ยิ่งสมาน มีพี่น้อง 4 คน โดยนายไพศาล เป็นบุตรคนที่ 2 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ จากมหาวิทยาลัยไคโร ประเทศอียิปต์
ไพศาล ยิ่งสมาน เสียชีวิตด้วยอาการน้ำท่วมปอด เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2556 สิริอายุรวม 73 ปี

การทำงาน

หลังจากสำเร็จการศึกษา ไพศาล ได้เข้าทำงานเป็นข้าราชการครูที่โรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา และโรงเรียนสอนศาสนาอิสลาม ตามลำดับ ก่อนที่จะลาออกมาทำธุรกิจส่วนตัว

งานการเมือง

ไพศาล เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัดยะลา เขตอำเภอเมือง เมื่อ พ.ศ. 2523 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 4 ครั้ง 
พ.ศ. 2554 ไพศาล ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 13 สังกัดพรรคมาตุภูมิ ก่อนที่จะไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากทางพรรค ได้รับเลือกแค่ที่นั่งเดียวเท่านั้น
ชัฟเฟิล!

เรื่องราว

ริน ซึจิมิ เป็นเด็กมัธยมโรงเรียนเบอเบน่า และเป็นที่น่าสนใจของ อาสะกับคาเรฮะ รุ่นพี่ร.ร.เดียวกัน, คาเอเดะ เพื่อนที่อยู่บ้านเดียวกัน, เนริเนะ ลูกสาวของจอมมาร , พริมูล่า เด็กสาวลึกลับ , เชีย ลูกสาวของจอมเทพ ,มายูมิ เพื่อนร่วมชั้น วันหนึ่ง ริน ต้องเลือกหญิงที่เขาชอบที่สุด เขาเลือก อาสะ แต่ปัญหาก็ยังไม่เสร็จสิ้น
วัดหว่องไท่ซิน (ฮ่องกง)

วัดหว่องไท่ซิน (จีน: 黃大仙祠; พินอิน: Huáng Dàxian Cì, หวังต้าเซียน (สำเนียงจีนกลาง)) เป็นวัดในลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียงของฮ่องกง ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฝั่งเกาลูน  ตั้งชื่อตามนักบวชลัทธิเต๋า หว่อง ชิวปิง (黃初平)  ที่มี่ชื่อเสียงแถบตอนใต้ของจีน  ในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก และได้รับการนับถือเป็นพระโพธิสัตว์องค์หนึ่งที่มีความสามารถในการรักษาโรค  สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1921
วัดหว่องไท่ซิน เป็นสถานที่ยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ซึ่งจะเดินทางมาเสี่ยงเซียมซี และให้หมอดูทำนายโชคชะตา  และยังเป็นวัดเพียงวัดเดียวในฮ่องกง ที่สามารถจัดพิธีมงคลสมรสในวัดได้
ตลับลูกปืน

ตลับลูกปืน (อังกฤษ: Bearing) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้รองรับการหมุนของเพลา โดยตลับลูกปืนมีหน้าที่ถ่ายทอดแรงที่เกิดขึ้นจากเพลาลงไปสู่ฐานเครื่องยนต์ และลดแรงเสียดทานระหว่างผิวสัมผัส ทำให้ช่วยเพิ่มสมรรถนะของเครื่องจักรกลต่างๆ ลดการสึกหรอ แต่ตลับลูกปืนมักจะเสื่อมสภาพเร็วเนื่องจากตลับลูกปืนถือว่าเป็นจุดวิกฤตของเครื่องมือกล
ภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อม

ความยุ่งยากในการจำแนกประเภท

กรณีตัวอย่างเช่นการมองว่าปัญหาการสร้างเขื่อน “"เขื่อนซานเสียต้าป้า" หรือเขื่อนสามผา (Three Gorges Dam) นับเป็นภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อมซึ่งทำให้ต้องอพยพผู้คน 1 ล้านคนออกจากเขตน้ำท่วม ในขณะที่บางคนมองว่าเกิดประโยชน์เนื่องจากการช่วยป้องกันภัยพิบัติธรรมชาติที่เกิดจากน้ำท่วมได้
บางคนอาจมองว่าการทำลายป่าในอเมริกาเหนือมีประโยชน์เนื่องจากเป็นการเพิ่มพื้นที่เกษตรกรรมและการใช้ที่ดินที่มีประโยชน์อื่นๆ ในไอร์แลนด์ การถากถางทำลายป่าทำให้เกิดพรุ (bogs) ที่มีผู้ชื่นชอบในความงามเฉพาะของมัน รวมทั้งยังเป็นที่เกิดพิตมอส (peat moss) ที่จะนำมาใช้ประโยชน์ได้ แต่ก็มีผู้มองในอีกด้านหนึ่งว่าเป็นการทำลายป่าซึ่งมีผลทางลบ
อีกตัวอย่างหนึ่งที่อาจเป็นการถากถางไม่เป็นกลางนักได้แก่การที่ซัดดัม ฮุสเซนคิดว่าการระบายน้ำออกจากหนองน้ำอัลฮาวิซห์ (Al-Hawizeh marsh) จะเป็นการกำจัดชนชาวมาดานเนืองจากพวกนี้เข้าข้างสหรัฐฯ ในสงครามอ่าวครั้งแรก อีกตัวอย่างหนึ่งได้แก่การลดจำนวนประชากรควายไบซันอเมริกันซึ่งเป็นความคิดของนายพลวิลเลียม เชอร์มานและพวกว่าเป็นวิธีที่ดีในการกำจัดชาวอินเดียนแดงที่อาศัยอยู่ใน “ที่ราบใหญ๋” (Great Plains) ที่มามารถใช้เป็นที่รองรับการตั้งถิ่นฐานประชากรอเมริกันที่กำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังมีการโต้เถียงกันว่าการถล่มของอาคารแฝดเวิร์ลเทรดในนิวยอร์กที่ทำให้เกิดฝุ่นละเอียดที่มีความเป็นพิษฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณว่าควรนับเป็นภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อม หรือ เป็นภัยพิบัติทางอุตสาหกรรม
ความเสียหายของเกิดดินเค็มในพื้นที่นาที่สืบเนื่องนากุ้งที่บนแผ่นดินระบายน้ำเสียที่เป็นน้ำเค็มสู่พื้นที่ทำนา และการทำลายป่าชายเลนเป็นจำนวนมากเพื่อทำนากุ้งในประเทศไทยนับเป็นตัวอย่างที่ดีของภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากกิจกรรมเกษตรผิดประเภทที่และผิดวิธี
ทาคิน

ตำนานเกี่ยวกับทาคิน

ทาคิน มีตำนานอยู่มีพระลามะองค์หนึ่งนามว่าท่านดรุกปก คุนเลย์ ได้สำแดงอิทธิฤทธิ์โดยการนำหัวแพะมาเสียบกระดูกวัว และชุบชีวิตมาเป็นสัตว์พันธุ์ใหม่คือทาคิน  แต่เดิมทาคินมักหากินตามภูเขา ในอดีตทาคินอยู่ในสวนสัตว์ในกรุงทิมพู แต่ต่อมาพระเจ้าจิกมี ซิงเย นัมเกล วังชุก กษัตริย์องค์ก่อนของภูฏาน มีรับสั่งให้ปล่อยสัตว์ทั้งหมดกลับเข้าป่า แต่ความคุ้นเคยกับเมืองทาคินจึงเพ่นพ่านในเมืองเป็นจำนวนมาก จึงให้กลับมาอยู่ในสวนสัตว์ขึ้นอีกครั้ง โดยการเปลี่ยนสวนสัตว์เป็นศูนย์อนุรักษ์ทาคินแทน
เฟลิเป เด มาริชาลาร์ อี บอร์บอน

บรรดาศักดิ์

ตั้งแต่ที่เขาเกิด เขามีบรรดาศักดิ์เป็น ดอนแห่งสเปน และมีฐานันดรที่เอ็กเซลเลนซี โดยเป็นพระบรมราชโองการของสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 พระราชอัยยิกา ดอนเฟลิเปอยู่ในลำดับที่ 4 ในการสืบราชบัลลังก์แห่งสเปน
พระแสนห้า

ประวัติ

หลวงพ่อแสนห้า เป็นพระพุทธรูปที่เก่าแก่และศักดิ์สิทธิ์มาก สร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2213 ซึ่งมีผู้มีจิตศรัทธาสองพี่น้องเป็นเจ้าภาพหลัก คือ พี่ชายชื่อ แสน น้องชายชื่อ ห้า จึงได้นามเรียกขนานว่า “หลวงพ่อแสนห้า” ในการดำเนินการสร้างนอกจากสองพี่น้องแล้วยังมีพุทธศาสนิกชนเป็นจำนวนมากร่วมเป็นเจ้าภาพ เพื่อใช้เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของพุทธศาสนิกชน มีพุทธศาสนิกชนเคารพเลื่อมใสและเดินทางไปกราบขอพร และได้รับความสมหวังเป็นจำนวนมาก
สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม

พระราชประวัติ

พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมมีพระนามเดิมว่าพระศรีสิน เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเอกาทศรถกับพระสนมชาวบางปะอิน เดิมบวชเป็นพระภิกษุอยู่ที่วัดระฆัง มีความรอบรู้ทางด้านพระไตรปิฎกมาก จนได้รับการเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระพิมลธรรม์อนันตปรีชา มีผู้ที่นิยมท่านมาก รวมทั้งจมื่นศรีเสารักษ์ยังได้ฝากตัวเป็นบุตรบุญธรรมของท่านด้วย
ในแผ่นดินของสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ จมื่นศรีเสารักษ์และบรรดาลูกศิษย์ของท่านได้ซ่องสุมกันที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ แล้วจึงบุกเข้าไปยังพระราชวังหลวงและจับสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์นำไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ แล้วอัญเชิญพระพิมลธรรมอนันตปรีชาให้ลาสิกขาบท ขึ้นเสวยราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยา  เมื่อปีขาล จุลศักราช 973 (พ.ศ. 2154) ทรงพระนามว่าสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม และทรงแต่งตั้งจมื่นศรีเสารักษ์เป็นพระมหาอุปราช
สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมมีพระราชโอรส 3 พระองค์ ได้แก่ พระเชษฐาธิราชกุมาร พระพันปีศรีสิน และพระอาทิตยวงศ์ ส่วนจดหมายเหตุวันวลิตระบุว่า พระองค์มีพระราชโอรส 9 พระองค์ พระราชธิดา 8 พระองค์
ตอนปลายรัชสมัยของพระองค์ ขณะที่พระองค์ประชวรหนัก มีพระราชประสงค์จะมอบราชสมบัติให้พระราชโอรสองค์ใหญ่ คือ พระเชษฐาธิราชกุมาร โดยทรงมอบให้ออกญาศรีวรวงศ์ จางวางมหาดเล็ก ซึ่งเป็นพระญาติที่ไว้วางพระทัยเป็นผู้ดูแลพระเชษฐาธิราชจนกว่าจะได้ครองราชย์ สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมครองราย์ได้ 17 ปี จึงเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2171 ซึ่งเป็นวันที่ชาวฮอลันดาได้บันทึกไว้

ด้านพระพุทธศาสนา

สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมทรงเป็นนักปราชญ์ รอบรู้ในวิชาการหลายด้าน มีความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา ทรงประพฤติราชธรรมอย่างมั่นคง เป็นที่รักใคร่นับถือของบรรดาราษฎรและชาวต่างชาติ พระกรณียกิจส่วนใหญ่ของพระองค์ มุ่งส่งเสริมทำนุบำรุงศาสนาพุทธในด้านต่าง ๆ เช่น โปรดเกล้าฯ ให้คัดลอกพระไตรปิฎกภาษาบาลีฉบับสมบูรณ์เป็นจำนวนมาก ทรงให้นักปราชญ์ราชบัณฑิตแต่งมหาชาติคำหลวงถวาย นับเป็นวรรณคดีชิ้นสำคัญของสมัยอยุธยา ได้มีผู้พบรอยพระพุทธบาทบนยอดเขาสุวรรณบรรพต แขวงเมืองสระบุรี พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ให้สร้างมณฑปครอบรอบพระพุทธบาท พร้อมทั้งสร้างพระอุโบสถ พระวิหารการเปรียญ กับกุฏิสงฆ์ ถวายให้เป็นสมบัติในพระพุทธศาสนา พระพุทธบาทสระบุรีจึงมีความสำคัญ เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางของพุทธศาสนิกชนตั้งแต่นั้นมาตราบถึงปัจจุบัน

ด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

พระองค์ทรงมีสัมพันธ์ไมตรีกับบรรดาต่างประเทศที่เข้ามาติดต่อค้าขายกับไทย ทำให้กรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองท่าที่สำคัญในภูมิภาคแถบนี้ของโลก ชาวต่างประเทศ โดยเฉพาะฮอลันดา อังกฤษและญี่ปุ่น ที่เข้ามาติดต่อค้าขายกับไทยตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ พระองค์ก็ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานที่ดินบริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ริมคลองปลากด เหนือเมืองสมุทรปราการ ให้ชาวฮอลันดาตั้งคลังสินค้า และส่วนชาวญี่ปุ่น ปรากฏว่ามีชาวญี่ปุ่นสมัครเข้ารับราชการที่กรุงศรีอยุธยาเป็นจำนวนมาก จนได้มีการจัดตั้งกรมอาสาญี่ปุ่น ขึ้นมาช่วยราชการกรุงศรีอยุธยา ชาวญี่ปุ่นที่มีบทบาทสำคัญในวงการเมืองในรัชสมัยของพระองค์คือยามาดะ นางามาซะ ซึ่งต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นออกญาเสนาภิมุข

ด้านราชการสงคราม

เนื่องจากพระองค์ไม่นิยมการทำสงคราม ด้วยเหตุนี้กรุงศรีอยุธยาจึงต้องเสียทวายอันเป็นเมืองท่าที่สำคัญทางตะวันตกในทะเลอันดามัน พม่ายกกำลังมาตีเมืองทวายได้เมื่อปี พ.ศ. 2165 ต่อมา กัมพูชาและเชียงใหม่ซึ่งเคยเป็นประเทศราชมาตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนเรศวรต่างก็พากันแข็งเมืองไม่ยอมขึ้นกับกรุงศรีอยุธยา
อาการชอบถูไถอวัยวะเพศ

รากศัพท์ภาษาอังกฤษและประวัติ

จิตแพทย์ชาวฝรั่งเศส (Valentin Magnan) น่าจะเป็นคนแรกที่จัดอนาจารโดยการเสียดสีว่าเป็นความผิดปกติทางจิต โดยกล่าวถึงเหตุการณ์อนาจารที่เรียกว่า "frottage" 3 เหตุการณ์ในงานศึกษาปี 1890 เป็นคำที่มาจากคำกริยาภาษาฝรั่งเศสว่า frotter ซึ่งหมายความว่า "ถู/เสียดสี" ส่วนคำว่า Frotteur เป็นคำนามที่แปลตามอักษรว่า "บุคคลที่เสียดสี" เป็นคำที่ก่อความนิยมโดยนักเพศวิทยาชาวเยอรมันคนหนึ่ง (Richard von Krafft-Ebing) โดยยืมใช้คำของแพทย์ฝรั่งเศส ต่อมาคำว่า frotteurism จึงบัญญัติขึ้นในปี 1969 ในหนังสือเรียนเกี่ยวกับความผิดปกติทางเพศเล่มหนึ่ง
คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต เรียกความผิดปกติทางเพศนี้ว่า frottage จนกระทั่งฉบับที่ 3 (DSM III-R) แล้วจึงเปลี่ยนไปใช้คำว่า frotteurism ในฉบับที่ 4 แต่ปัจจุบันใช้คำว่า "frotteuristic disorder" ในฉบับที่ 5 อย่างไรก็ดี คำว่า frottage ก็ยังมีใช้ในกฎหมายประเทศตะวันตก ซึ่งใช้เป็นคำไวพจน์กับคำว่า frotteurism

ความชุกและกฎหมาย

ความชุก (prevalence) ของความผิดปกตินี้ยังไม่มีข้อมูล แต่ว่า DSM ประเมินว่า ชาย 10%-14% ที่พบหมอเกี่ยวกับโรคกามวิปริตหรือ hypersexuality (เซ็กส์เกิน) มีความผิดปกติแบบ frotteuristic ซึ่งก็หมายความว่า ในประชากรทั่วไป ความชุกก็จะต่ำกว่า แต่ว่า ชายทั่วไปในอัตราถึง 30% อาจทำอนาจารโดยการเสียดสี แม้ว่าอาจจะวินิจฉัยไม่ได้ว่ามีความผิดปกติทางจิต คนเสียดสีโดยมากเป็นชาย และเหยื่อโดยมากเป็นหญิง แม้ว่าประเภทหญิงต่อชาย หญิงต่อหญิง และชายต่อชายก็ยังมีด้วย เป็นสิ่งที่บ่อยครั้งทำในสถานการณ์ที่เหยื่อไม่อาจตอบสนองได้ง่าย ๆ เช่นในที่สาธารณะ เช่นในรถไฟหรือในคอนเสิร์ตที่มีคนแน่น
แต่โดยปกติแล้ว ความประพฤติทางเพศที่ไม่ได้ยินยอมจะมองว่าเป็นอาชญากรรมแบบการทำร้ายทางเพศ แต่จะจัดว่าเป็นความผิดที่ไม่ร้ายแรง และเมื่อถูกตัดสินว่าผิดอาจจะถูกลงโทษ หรือบังคับให้มีการบำบัดทางจิตเวช โดยประมวลกฎหมายอาญาไทยมาตราที่ 278 กำหนดไว้ว่า
ผู้ใด กระทำอนาจารแก่ “บุคคล” อายุกว่าสิบห้าปี โดยขู่เข็ญด้วยประการใด ๆ โดยใช้กำลังประทุษร้าย โดยบุคคลนั้นอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ หรือโดยทำให้บุคคลนั้นเข้าใจผิดว่าตนเป็นบุคคลอื่น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
— 
โดยที่ผู้เสียหายสามารถเรียกร้องสินไหมเป็นค่าตอบแทนอันตรายที่เกิดขึ้นทางร่างกายและจิตใจ
โอ้น-มอง

โอ้น-มอง (พม่า: အုန်းမောင်, ออกเสียง: [ʔóʊɴ.màʊɴ]) เกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 เป็นนักการเมืองชาวพม่า ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมในรัฐบาลพม่าก่อนได้รับเอกราช โอ้น-มองและคณะรัฐมนตรีอีก 6 คนรวมทั้งนายกรัฐมนตรีอองซาน ถูกลอบสังหารในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ในย่างกุ้ง   วันที่ 19 กรกฎาคมกลายเป็นวันผู้พลีชีพในพม่า
ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ

ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ (ญี่ปุ่น: Fujiwara no Fuhito  ; 1202 – 9 กันยายน 1263) ขุนนางผู้ทรงอำนาจในช่วงปลาย ยุคอะซุกะ ถึงต้น ยุคนะระ เป็นผู้นำ ตระกูลฟุจิวะระ ตระกูลที่ทรงอำนาจและอิทธิพลในยุคนั้น
ฟุฮิโตะเกิดเมื่อ พ.ศ. 1202 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ ฟุจิวะระ โนะ คะมะตะริ ผู้ก่อตั้งตระกูลฟุจิวะระ (บางทฤษฎีว่าเป็นพระโอรสของ จักรพรรดิเท็นจิ)
ฟุฮิโตะมีบุตรชายทั้งสิ้น 4 คนซึ่งทั้งสี่คนได้ก่อตั้งตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟุจิวะระโดยเฉพาะตระกูลฮกเกะเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากที่สุดใน 4 ตระกูล
ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 1263
น้ำเต้าต้น

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

น้ำเต้าต้นเป็นไม้พุ่มโปร่งขนาดกลาง ใบเดี่ยวเรียงเป็นกระจุกบนจุดตามกิ่ง ใบรูปหอกกลับ โคนใบสอบเรียว ปลายใบเป็นติ่งหนาม ขอบใบเรียบ ดอกเดียวสมบูรณ์เพศ ออกตลอดปี สมมาตรด้านข้าง ออกบนตุ่มตามกิ่งบริเวณที่ติดใบ กลีบเลี้ยงห้ากลีบ เชื่อมติดกัน จึงทำให้มองเห็นเป็นสองกลีบ โดยกลีบที่หนึ่ง ประกอบด้วยสองกลีบย่อย และกลีบที่สอง ประกอบด้วยสามกลีบย่อย กลีบดอกห้ากลีบ เชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ปลายกลีบแยกเป็นรูปปากเปิด ส่วนที่อยู่บนมีสองกลีบ สีเขียว เกสรเพศผู้มีสี่อัน เป็นแบบสองคู่ยาวไม่เท่ากัน  ติดบนกลีบดอก อับเรณูติดกับก้านชูอับเรณูแบบถ่าง เกสรเพศเมียมีหนึ่งอัน ปลายแผ่แบน มีสี่คาร์เพล หนึ่งช่อง รังไข่เหนือวงกลีบ ผลกลม มีผิวเกลี้ยงและแข็ง ภายในจะมีเนื้อและเมล็ด แบน ๆ ออกดอกตลอดปี ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด  ตอนกิ่ง

ประโยชน์

เปลือกนำมาต้มกับน้ำ ดื่มแก้ท้องเดินและใช้ล้างแผล ผลดิบนำมาทานเป็นยาระบายอ่อน ๆ แต่ไม่ควรทานมากเพราะจะทำให้ท้องเสีย เนื้อในผลทานเป็นยาขับปัสสาวะ แก้บิด ยาระบาย แก้ไข้ พอกแก้ปวดศีรษะ แต่เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตัวเล็ก ๆ และนกต่าง ๆ ใบสดนำมาตำหรือบดให้ละเอียด นำมาพอกแก้ปวดศีรษะได้

สารเคมี

ภายในเมล็ดของผลนั้นจะมีน้ำมัน ซึ่งคล้ายกับน้ำมันถั่วลิสงและน้ำมันมะกอก ส่วนในเนื้อผลนั้นมีกรดอยู่หลายชนิด เช่น กรดแทนนิก, กรดซิตริก, กรดทาร์ทาริก, คลอโรเจนิก, เครสเซนติก
รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 8 ประจำปี พ.ศ. 2553

รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
คูดามัตสึ

ต้นกำเนิดของของคูดามัตสึ

จากตำนานเมื่อนานมาแล้วเชื่อว่ามีดวงดาวที่ยิ่งใหญ่ดวงหนึ่งได้หล่นมาจากฟากฟ้าลงมาที่ต้นสนที่อยู่บริเวณนั้น โดยที่ชื่อของเมืองคูดามัตสึนั้นมาจากตำนานของ “ต้นสนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยดวงดาว” (หรือจาก คุดาริ มัตสึ (kudari matsu) ในปัจจุบันต้นสนในตำนานที่กล่าวมานั้นได้อยู่ในความดูแลของศาลเจ้าคานาวา ต้นสนคานาเอะ โนะ มัตสึนี้คือสิ่งที่สืบทอดมาจากตำนานดาวตกนี้ ลูกหลานของต้นสนแห่งจุดเริ่มต้นนี้ก็สามารถรับชมได้ทั่วทั้งเมือง

เมืองแห่งบุปผา

ความหลากหลายของดอกไม้ที่เพิ่มสีสันให้กับเมืองแห่งนี้ทุก ๆ ปี ในฤดูใบไม้ผลิไม้ดอกที่หลากหลายพันธุ์ได้ออกดอกบานสะพรั่งสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับผู้พบเห็นได้ชื่นชมกับความงดงามของดอกไม้ได้ทั่วทั้งเมือง

วัฒนธรรมอันล้ำค่าแห่งเมืองคูดามัตสึ

เมืองคูดามัตสึมีเจดีย์อาไกโดตาโฮโตะ ซึ่งเป็นหนึ่งในเจดีย์ของฮาจิมังงูซึ่งมีเพียงสิบเอ็ดองค์เท่านั้นในประเทศญี่ปุ่น โดยเจดีย์นี้มีความสูงถึง 13.7 เมตร สร้างหลังคาสองชั้นในแบบโคเกราบูกิ

ปลาฮิราเมะ

ปลาฮิราเมะ เป็นปลาทะเลตัวแบนสามารถตกได้จากเกาะคาซาโดะ  เป็นอาหารที่ราคาสูงอีกทั้งยังเป็นเมนูพิเศษของคูดามัตสึเลยก็ว่าได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อยังสดใหม่จะมีความชุ่มฉ่ำของเนื้อปลาและรสชาติของเนื้อปลายังมีความละเอียดละอ่อนหวานละมุนละไมอยู่ในเนื้อปลา นอกเหนือจากนั้นปลาฮิราเมะยังถือว่าเป็นปลาชั้นสูง ขึ้นชื่อเรื่องความอร่อยเหนือจินตนาการ สามารถหาทานได้ทุกฤดูกาล
ต้นทุน

ต้นทุน คือมูลค่า ที่คิดเป็นเงิน ซึ่งใช้จ่ายหรือสิ้นเปลืองไปในการดำเนินงานหรือการผลิต ทั้งทางตรงหรือทางอ้อม และไม่สามารถจะนำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นได้อีก

ต้นทุนเมื่อคำนึงถึงระยะเวลา

ยกตัวอย่างในการสร้างโรงงานเพื่อผลิตสินค้า ในระยะสั้น ผู้ผลิตไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงส่วนประกอบการผลิตบางอย่าง (ในกรณีนี้คือขนาดของโรงงาน) จึงทำให้ต้นทุนบางส่วน (ค่าก่อสร้างโรงงาน) เป็นต้นทุนคงที่ แต่หากพิจารณาในระยะยาว ผู้ผลิตย่อมต้องเลือกขนาดของโรงงานที่เหมาะสมกับปริมาณการผลิตที่วางแผนไว้ (คือทำให้ต้นทุนเฉลี่ยในการผลิตต่ำที่สุด) ในระยะยาว ส่วนประกอบในการผลิตทุกอย่างจึงกลายเป็นต้นทุนแปรผันทั้งหมด
วิมาน (องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม)

วิมาน คือโครงสร้างเหนือ ครรภคฤห์ หรือส่วนในของโบสถ์พราหมณ์ในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้ และในรัฐโอริศาทางตะวันออกของอินเดีย โดยในโบสถ์พราหมณ์แบบโอริศาซึ่งสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบกลิงคะนั้นจะมีวิมานเป็นโครงสร้างที่สูงที่สุด เหมือนกับหอศิขร (Shikhara) ในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียเหนือและตะวันตก ซึ่งต่างกันกับในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้ที่หอโคปุรัมหรือหอซุ้มทางเข้านั้นเป็นโครงสร้างที่สูงที่สุด
คำว่า "ศิขร" (Shikhara) ในเอกสารเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมแบบอินเดียเหนือจะใช้เรียกโครงสร้างสูงเหนือ ครรภคฤห์ ทั้งหมด ในขณะที่ในเอกสารของสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้จะหมายถึงส่วนประกอบทรงโดมที่ครอบเพื่อตกแต่งด้านบนวิมานอีกทีหนึ่ง
เจี๋ยง เหว่ย์กั๋ว

ชีวิตช่วงแรก

ในฐานะหนึ่งในบุตรชายสองคนของเจี่ยงไคเชกชื่อของเจี๋ยง เหว่ย์กั๋วมีความหมายเฉพาะตามที่พ่อตั้งใจไว้ "เว่ย" มีความหมายตามตัวอักษรแปลว่า "ขนาน (ของละติจูด)" ขณะที่ "กั๋ว" หมายถึง "ประเทศชาติ"; ซึ่งพี่ชายของเขา, "จิง" แปลตามอักษรแปลว่า "ลองจิจูด" ชื่อได้รับแรงบันดาลใจจากการอ้างอิงในภาษาจีนคลาสสิกเช่นกั๋ว-ยฺหวี่, ที่ซึ่ง "เพื่อวาดเส้นลองจิจูดและละติจูดของโลก" ใช้เป็นการอุปมาสำหรับบุคคลที่มีความสามารถสูงโดยเฉพาะในการบริหารประเทศ
เกิดที่กรุงโตเกียว ขณะเจี่ยงไคเชกและสมาชิกพรรคก๊กมินตั๋งถูกกวาดล้างโดยรัฐบาลเป่ยหยางและหนีลี้ภัยไปที่ญี่ปุ่นด้วยความจำยอม เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วเป็นบุตรชายที่แท้จริงของไท้ ชีเตาที่เกิดขณะลี้ภัยกับสุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น, (ญี่ปุ่น: ชิเงะมัตสึ คาเนะโกะ โรมาจิ: 重松金子) 
ก่อนหน้านี้เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วทำให้ไม่ยอมรับในคำกล่าวอ้างข่าวลือใด ๆ และยืนยันว่าเขาเป็นลูกชายที่แท้จริงของเจี่ยงไคเชกจนกระทั่งปีต่อมา (ค.ศ. 1988) เมื่อเขายอมรับว่าเขาเป็นลูกบุญธรรม
ตามคำนินทาที่ได้รับความนิยม ไท้เชื่อว่าการรับรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์กับสุภาพสตรีชาวญี่ปุ่นของเขาจะถูกฝ่ายญี่ปุ่นนำไปใช้ทำลายการแต่งงานและอาชีพด้านการงานของเขา ดังนั้นเพื่อแก้ปัญหาเขาจึงยกเจี๋ยงเหว่ย์กั๋วให้เป็นบุตรบุญธรรมของเจียงไคเชก โดยฝากทารกเจี๋ยงกับชาวญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: ยะมาดะ จุนทาโร่ โรมาจิ: 山田純太郎) ไปยังเมืองเซี่ยงไฮ้ในประเทศจีน เหยา เย่เฉิง (姚冶誠), ภรรยาคนที่สองของเจียงไคเชก, ได้รับเลี้ยงดูเจี๋ยง เหว่ย์กั๋วเสมือนแม่บุญธรรม 
ปี ค.ศ. 1910 เจี๋ยงเหว่ย์กั๋วได้ย้ายภูมิลำเนาตามเจียงไคเชกไปยังเมืองซีโข่วในเฟิงหัว ต่อมาเจี๋ยงได้เข้าศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยซูโจว

ในกองทัพแวร์มัคท์

เนื่องจากพี่ชายของเจี๋ยงเหว่ย์กั๋ว เจี่ยง จิงกั๋วถูกควบคุมตัวเป็นเสมือนตัวประกันทางการเมืองในสหภาพโซเวียต โดยโจเซฟ สตาลิน ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเป็นนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ในกรุงมอสโก เจียงไคเชกจึงส่งเจี๋ยงเหว่ย์กั๋วไปยังประเทศเยอรมนีเพื่อการศึกษาด้านการทหารที่ Kriegsschuleในมิวนิค ที่นี่เขาจะได้เรียนรู้หลักคำสอนยุทธวิธีทางทหารของเยอรมันที่ทันสมัยที่สุด อีกทั้งองค์กรและการใช้อาวุธในสนามรบสมัยใหม่ เช่นทฤษฎีแรงบันดาลใจจากเยอรมันของ Maschinengewehr (ปืนกลขนาดกลางในสมัยนั้น หรือปืนกลแบบMG-34)
สาบเสือที่ลำน้ำกษัตริย์

เรื่องย่อ

ปีเตอร์ เบย์น (รับบทโดย โจ สก็อต เช็พเพิร์ด) อดีตนายทหารอังกฤษจากเมืองมัณฑะเล ถูกเจ้าสัวหยาง พ่อค้าของป่าชาวจีนเมืองบางกอก จับได้ว่าเอาปืนชำรุดมาหลอกขาย จึงถูกบังคับให้ร่วมคณะ ไปกับพรานป่าของเจ้าสัวหยาง เพื่อล่าเสือด้วยปืนชำรุดเหล่านั้นให้ได้หรือไม่ก็ถูกเสือฆ่าตาย ขณะเดียวกัน วัน (ภาณุ สุวรรณโณ) ภิกษุหนุ่มอดีตพรานป่าก็ลาสิกขา เพราะถูกวิญญาณอาถรรพ์ของเสือร้ายตัวหนึ่ง คุกคามทุกๆ ครั้งที่เขาพยายามจะนั่งกรรมฐาน จนต้องลาสิกขาออกมาเพื่อตามล่าเสือ
วันและปีเตอร์ต่างเดินทาง สู่หมู่บ้านกลางดงลึกใกล้แดนพม่า และพบกับ จูเลีย (สุนิสสา บราวน์) พรานสาวลูกครึ่ง สายเลือดอเมริกัน-กะเหรี่ยง โดยไม่รู้ว่า ชะตากรรมกำลังพาเขาทั้งสาม ไปพบกับนางเสือร้ายตัวหนึ่ง ซึ่งพร้อมจะเอาชีวิตได้ทุกเมื่อ
วันเข้าร่วมกับปีเตอร์ จูเลียและพรานของเจ้าสัวหยาง ออกตามล่าช้างงายาวตัวหนึ่ง ซึ่งเชื่อกันว่ามี "เสือสมิง" ให้ความคุ้มครอง ทั้งหมดพลัดเข้าสู่อาณาจักรของช้างงายาว และนางเสือร้ายที่มีดวงวิญญาณของ เนียน (ปรางทอง ชั่งธรรม) หญิงสาวผู้ถูกฆ่าตายอย่างทารุณ ระหว่างสงครามลำน้ำกษัตริย์ เมื่อเกือบร้อยปีก่อนสิงอยู่ และได้เข้าถึงใจกลางป่าลำน้ำกษัตริย์ ซึ่งเต็มไปด้วยอาถรรพ์ลี้ลับ ก่อนที่ช้างจะถูกพวกพรานยิงบาดเจ็บ
ความอาฆาตของวิญญาณเนียน ซึ่งสิงอยู่ในร่างของเสือร้าย รุนแรงถึงขนาดแปลงร่างเป็นมนุษย์ ตามไปเล่นงานผู้คนในหมู่บ้านกลางป่า อันเป็นที่ตั้งสถานียิงสัตว์ของเจ้าสัวหยาง และเมื่อจวนตัว เนียน ก็อาศัยพลังจิตอันแก่กล้า เข้าครอบงำวันและพาวันจากไป
ปีเตอร์ และจูเลีย ตามไปช่วยวัน เมื่อวันคืนสติ เขาพยายามจะปลดปล่อยเนียน จากแรงอาฆาตของอดีต ขณะที่พวกพรานของเจ้าสัวหยาง มุ่งจะกำจัดเนียน และฆ่าช้างงางาม
ความโลภ ความอาฆาต และกรรมเก่าจากอดีตชาติ เข้ามาพัวพันระหว่างคนเหล่านั้น จนป่าลำน้ำกษัตริย์คาวคลุ้งไปด้วยเลือด และความตายอีกครั้ง...

ประโยคท้ายเรื่อง

เสือในภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับการสนับสนุนและฝึกการแสดงโดย สวนเสือศรีราชา ภายใต้พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า ปี พ.ศ. 2535
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (สุชิน อคฺคชิโน)

ชาติภูมิ

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ มีนามเดิมว่า สุชิน มงคลแถลง เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2493 ณ  ตำบลปลายกลัด อำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

บรรพชาและอุปสมบท

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์  บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันจันทร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 โดยมีพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (วาสน์ วาสโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ และอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ พระอุโบสถ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร เมื่อวันอาทิตย์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 โดยมีสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (วาสน์ วาสโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระสิริวัฒนเมธี (ทองคำ กมพุวณโณ) และพระราชภัทราจาร (เปล่ง กุวโม) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระครูวิจิตรธรรมคุณ (เจียร เขมาจาโร) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้ฉายาว่า อคฺคชิโน
ซิ่วหมิน

ประวัติ

ซิ่วหมินเกิดเมื่อ วันจันทร์ ที่ 26 มีนาคม ค.ศ.1990 หรือ พ.ศ. 2533 ณ เมืองนัมยางจู จังหวัดคย็องกี, สาธารณรัฐเกาหลีใต้ ครอบครัวประกอบด้วยคุณพ่อ คุณแม่ และน้องสาว
ซิ่วหมินได้รับรางวัลที่ 2 ในการประกวด SM Everysing Contest ในปี 2008 เขาเป็นเด็กฝึกหัดของ บริษัทเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยใช้เวลานานกว่า 4 ปีในการฝึกฝน ก่อนจะเปิดตัวครั้งแรกในฐานะกลุ่มศิลปินที่ชื่อว่า เอ็กโซ(EXO) โดย "ซิ่วหมิน" เป็นสมาชิกคนที่เจ็ดที่ได้รับการเปิดเผยตัว ในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2555 การเปิดตัวครั้งแรกของซิ่วหมิน เขาปรากฏตัวในทีเซอร์ตัวที่ 11 คู่กับไค หนึ่งในสมาชิกของ EXO และปรากฏอีกครั้งในทีเซอร์ที่ 23 ร่วมกับสมาชิกคนอื่น ยกเว้น เฉิน ชานยอล และแบคฮยอน ในตอนแรกนั้น ซิ่วหมินจะเป็นหนึ่งใน EXO-K แต่เป็นเพราะบริษัทต้องการที่จะแบ่งกลุ่มย่อยเป็นสองกลุ่ม และด้วยภาพลักษณ์ของซิ่วหมิน จึงทำให้เขาเข้าไปเป็นสมาชิก 1 ใน 6 คน ของกลุ่ม EXO-M