google/wiki40b huggingface dataset:
เลือดมังกร

เลือดมังกร เป็นละครโทรทัศน์ของทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ออริจินัล) และทีวีดิจิตอล ช่อง 3 เอชดี ช่อง 33 โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกัน มาเฟียเลือดมังกร มีทั้งหมด 5 เรื่อง ได้แก่ เสือ สิงห์ กระทิง แรด หงส์ เป็นบทประพันธ์โดย รพัด, ลิซ, ผักบุ้ง, ลิลลี่สีขาว, shanya (เรนนี่)
กล่าวถึงตัวละครหลักทั้ง 5 คนที่เป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียคุมอำนาจอยู่ในเยาวราช โดยเล่าเรื่องถึงตัวละครหลักทั้ง 5 ที่ต้องฝ่าฝันอุปสรรคในการเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย และอุปสรรคของความรัก
นวนิยายดังกล่าวได้รับดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ ควบคุมการผลิตโดย บริษัท แอคอาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด ของ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, ธัญญา วชิรบรรจง กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง และ บัณฑิต ทองดี เริ่มออกอากาศวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2558

เรื่องย่อ

เรื่องราวความรักของ ภรพ หรือ เสือ และ วันวิสา ท่ามกลางความขัดแย้งและการหักหลังในวงการค้ารังนก ระหว่าง 4 ผู้ยิ่งใหญ่อันได้แก่ ไพศาล หรือ เถ้าแก่เซี้ยะ พ่อของเสือ เถ้าแก่บันลือ พ่อของวันวิสา เสี่ยเฮ้ง และ เสี่ยเล้ง

เรื่องย่อ

ทรงกลด ลูกชายคนเดียวของเจ้าสัวตง มหาเศรษฐีเจ้าของเซียงกงย่านเยาวราช ผู้มีพร้อมทุกสิ่งทุกอย่าง แต่สิ่งที่ขาดไปคือความรักและความอบอุ่นทางใจ ตงไล่เขากับวรดีผู้เป็นแม่ไปจากชีวิต ทรงกลดจึงไม่ลงรอยกับพ่อเท่าไรนัก เจ้าสัวตงแต่งงานอีกครั้งกับ เหมยลี่ หญิงสาวคราวลูกยิ่งทำให้เขากลายเป็นส่วนเกินของครอบครัวแต่แล้วหัวใจที่หยาบกระด้างของเขาก็กลับอ่อนละมุนลงเมื่อได้พบกับอาจู สาวน้อยที่ก้าวเข้ามาสมัครงานในตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวที่ช่วยเติมเต็มสิ่งที่เขาขาดหายมาทั้งชีวิต

เรื่องย่อ

“ธาม ธราธร” ลูกชายบุญธรรมของเฉินอี่เสียง เดินทางกลับมาเมืองไทยเพื่อรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งกระทิง และเพื่อมาดูแลธุรกิจของ “ตั้งเช็งเอี๊ยง” และ “หลิวเจียหลิน” พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด รวมทั้ง น้องชายฝาแฝด “ชลธี” ซึ่งทั้งหมดถูกยิงและเผาให้ตายทั้งเป็นเมื่อ 7 ปีที่แล้ว เขาจึงไม่ได้กลับมาเพื่อสานต่อธุรกิจครอบครัวอย่างเดียว แต่เพื่อจุดประสงค์หลักคือลากตัวคนผิด ซึ่งก็คือเสี่ยเล้ง มาขอขมาและสารภาพบาปต่อหน้าสุสานของครอบครัวตระกูลเช็ง

เรื่องย่อ

คณินไม่ต้องการเป็นมาเฟียเหมือนบิดา จึงปฏิเสธตำแหน่งหัวหน้าแก๊งเหยี่ยวแดงที่มีอำนาจเหนือทุกแก๊งในปากน้ำโพ ทว่า หลังจากที่เขาได้รับบาดเจ็บปางตายในเหตุการณ์ถล่มงานสารทจีนจากฝีมือของคนในคณะเชิดสิงโต ที่หวังแย่งชิงตำแหน่ง ทำให้เขาต้องลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองและครอบครัวให้อยู่รอดปลอดภัยให้ได้ คณินกลับมาทวงตำแหน่งหัวหน้าแก๊งคืนจากเสี่ยบุ๊งตัวร้าย และตั้งใจจะกอบกู้กิจการโรงสีให้กลับมาเฟื่องฟูอีกครั้ง แม้ต้องเริ่มต้นจากศูนย์ก็ตาม

เรื่องย่อ

หงส์ ลูกสาวคนเล็กของเถ้าแก่สุง หัวหน้าแก๊งหงส์ดำ และเจ้าของคณะงิ้วเฟิ่งหวง คณะงิ้วเก่าแก่ของเยาวราช ซึ่งเป็นที่นับหน้าถือตาของชาวจีนในแถบเยาวราชเนื่องจากเป็นคนใจคอกว้างขวาง จนได้รับตำแหน่งนายกสมคมเลือดมังกร เถ้าแก่สุงมีพี่น้องร่วมสาบานเถ้าแก่ไช้ และเถ้าแก่เต็ก ทั้งสามร่วมดื่มน้ำสาบานว่าเป็นพี่น้องกันในนามของแก๊งสามวิหค คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ซินแสง้วงทำนายดวงชะตาบอกว่าเป็นนัยว่าดวงชะตาหงส์เป็นต้นเหตุทำให้คน3คนพบกับจุดจบแต่ก็จะเป็นใหญ่ประดุจหงส์ที่อยู่เหนือพญามังกร เถ้าแก่สุงตีความว่าหงส์เป็นตัวซวยเพราะเกิดมาก็เป็นสาเหตุทำให้ดวงตาภรรยาร่วมทุกข์ร่วมสุขของเขาต้องตาย
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

ประวัติ

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เดิมเป็นสาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2546 ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้ยกเลิกสำนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ แล้วแยกสาขาวิชาในสักกัด คือ สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ และสาขาวิชาบริบาลเภสัชกรรม  ออกจัดตั้งเป็นสำนักวิชาใหม่คือ สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ และสำนักวิชาเภสัชศาสตร์ ในสังกัดสำนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา และในวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 สภามหาวิทยาลัยนเรศวร ได้มีมติให้เปลี่ยนชื่อ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา เป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา เพื่อเตรียมการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และมีผลให้สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นหน่วยงานวิชาการระดับคณะวิชา ตามบทบัญญัติในมาตรา 7 (3) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2553 คณะพยาบาลศาสตร์ จึงเป็นคณะวิชาลำดับที่ 5 ของมหาวิทยาลัยพะเยา ตามประกาศดังกล่าว

หลักสูตรการศึกษา

ปัจจุบัน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา จัดการเรียนการสอนใน 2 หลักสูตร ได้แก่
กรกมล เจริญชัย

ประวัติ

เธอเริ่มเข้ามาทำงานในวงการบันเทิงในช่วงที่เธอศึกษาในมหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งตอนนั้นได้ประกวดมิสกอสซิปเกิร์ล 2010 และได้รางวัลชนะเลิศ ทำให้เธอมีโอกาสได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Art idol อยากให้เธอรู้ว่ากูติสท์ และได้ผ่านงานในวงการบันเทิงมาเรื่อยๆ ต่อมาเธอก็รับบทเป็นหลิน ในละครเรื่อง ตี๋ใหญ่ ภาค 1, ภาค 2 และบท แอนนา ในละครซีรีส์เรื่อง The Angels นางฟ้าล่าผี ปี 2
สากลวิทยาลัยภูมินท์นีติศาสตร์และวิทยาศาสตร์เศรษฐกิจ

บุคคลากรและการเรียนการสอน

ในปี ค.ศ. 2011 ถึง ค.ศ. 2012 มีนักศึกษา 17,992 คน มีสัดส่วนนักศึกษาหญิง 42.8 % โดยแบ่งเป็นนักศึกษาปริญญาตรี 16,239 คน สัดส่วนนักศึกษาหญิง 44 % ส่วนนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 1,753 คน มีสัดส่วนนักศึกษาหญิง 25.7 % มีนักศึกษาต่างชาติ 29 คน ทั้งจาก ลาว เวียดนาม เกาหลีใต้ และฝรั่งเศส 
นอกจากนี้ นับจากปี ค.ศ. 1993 มหาวิทยาลัยยังได้ส่งนักศึกษาที่มีความสามารถไปศึกษาต่อยังต่างประเทศรวมแล้วกว่า 1,015 คน โดนเฉพาะปี ค.ศ. 2011 ถึง ค.ศ. 2012 มหาวิทยาลัยได้ส่งไปแล้ว 57 คน โดยมีสัดส่วนนักศึกษาหญิง 24 คน และมหาวิทยาลัยยังได้ส่งเสริมนักศึกษาที่มีความสามารถโดดเด่นด้านกฎหมายไปแข่งขันในระดับนานาชาติ ทั้งในสหรัฐอเมริกา ไอร์แลนด์ ฮ่องกง ซึ่งก็ได้ผลการตอบรับมาเป็นอย่างดี 
ในปี ค.ศ. 2012 มหาวิทยาลัยมีอาจารย์เต็มเวลา 98 คน อาจารย์พิเศษ 395 คน อาจารย์ต่างชาติที่มาแลกเปลี่ยน 69 คน อาจารย์ต่างชาติประจำ 17 คน  และเจ้าหน้าที่ 195 คน (หญิง 50 คน) ซึ่งแบ่งเป็นเจ้าหน้าที่ประจำ 115 คน (หญิง 24) และเจ้าหน้าชั่วคราว 80 (หญิง 26) 
การเรียนการสอนเป็นระบบสองภาคการศึกษา กำหนดเวลา 4 ปี (8 ภาคการศึกษา) สำหรับระดับปริญญาตรี และ 2 ปี (6 ภาคการศึกษา) สำหรับปริญญาโท โดยมีเงื่อนไขการรับเข้าเรียนดังนี้

ระดับบัณฑิตศึกษา

ผู้สมัครที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านนิติศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และสาขาอื่นที่เกี่ยวข้อง หรือผู้สมัครที่จบปริญญามหาบัณฑิต หรือ ปริญญาเอกสาขาใดก็ได้สามารถเข้าเรียนได้โดยตรง ระดับบัณฑิตศึกษามีหลักสูตรดังนี้คือ
ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว

หลักการทำงาน

พลังงานไฟฟ้าที่จ่ายให้รถไฟด้วยวิธีเหนือศีรษะ จะจ่ายผ่านสาลี่ซึ่งเป็นคันเหล็กยันกับสายไฟฟ้าเปลือย ซึ่งสาลี่อาจเป็นแบบพับได้ (สาลี่พับ; pantograph) แบบบ่วงกลม (สาลี่บ่วง; bow collector) หรือแม้แต่เป็นลูกรอกติดปลายเหล็ก (สาลี่ติดรอก; trolley pole) ขบวนรถที่ใช้พลังงานไฟฟ้า จะยกสาลี่ขึ้นติดสายเพื่อให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านเข้าสู่ระบบขับเคลื่อน จากนั้นจึงจะไหลลงรางกลับไปยังสถานีจ่ายไฟ หรือลงดินต่อไป การจ่ายไฟฟ้าด้วยวิธีเหนือศีรษะมีข้อดีคือ บำรุงทางได้ง่ายโดยไม่ต้องพะวงกับการไปเหยียบกับราวจ่ายไฟฟ้าที่พื้น แต่มีข้อเสียคือเป็นตัวจำกัดความสูงของขบวนรถ นอกเหนือจากอุโมงค์ ทั้งนี้ทางรถไฟที่ติดตั้งระบบจ่ายไฟฟ้าไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตามสามารถให้รถจักรดีเซลและรถดีเซลรางทำขบวนผ่านได้โดยไม่มีผลใด ๆ ต่อระบบจ่ายไฟ
กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์

กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ (อังกฤษ: Spitzer Space Telescope) หรือเดิมชื่อ Space Infrared Telescope Facility (SIRTF) เป็นกล้องสังเกตการณ์อวกาศอินฟราเรด เป็นกล้องอันดับที่สี่และสุดท้ายของโครงการหอดูดาวเอกของนาซา ตั้งชื่อตาม ดร. ไลแมน สปิตเซอร์ จูเนียร์ หนึ่งในนักดาราศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นผู้เสนอให้ติดตั้งกล้องโทรทรรศน์ไว้ในอวกาศเป็นคนแรกตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1940 เพื่อขจัดปัญหาการรบกวนของชั้นบรรยากาศโลก ซึ่งจะทำให้ได้ภาพที่ชัดเจนกว่าการตั้งกล้องไว้บนพื้นโลก โดยเขาใช้เวลากว่า 50 ปี จึงสามารถผลักดันแนวคิดนี้ได้สำเร็จ กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2003 ด้วยจรวดเดลต้า 2 จากแหลมคานาวารัล มีการตั้งเป้าหมายการใช้งานของกล้องนี้ราว 2-3 ปี

วงโคจรของกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์

สปิตเซอร์มีวงโคจรเป็นแบบ Heliocentric ซึ่งโคจรตามโลกไปรอบ ๆ ดวงอาทิตย์ใช้เวลา 1 ปี

ผลงานของกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์

ผลงานชิ้นแรกคือภาพที่ส่งมาเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2546 ภาพที่เด่นที่สุดคือ ดาราจักรรูปเกลียว M 81 ซึ่งอยู่ทางเหนือของกลุ่มดาวหมีใหญ่ ไกลจากโลก 12 ล้านปีแสง แสดงความสามารถของกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ในการถ่ายภาพอวกาศที่ถูกปกคลุมด้วยกลุ่มก๊าซที่หนาแน่นซึ่งกล้องโทรทรรศน์แสงไม่สามารถมองเห็นได้ ทำให้เห็นการก่อกำเนิดของดาวฤกษ์และเห็นใจกลางของดาราจักร
เนื่องจาก Spitzer เป็นกล้องที่เน้นสำรวจแหล่งกำเนิดอินฟราเรด ดังนั้น Spitzer จึงมักใช้สำรวจวัตถุอุณหภูมิต่ำเช่น สเปกตรัมของแสงจากวัตถุประเภทดาวเคราะห์ หรือระบบดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ ตัวอย่างการค้นพบที่สำคัญคือ การค้นพบองค์ประกอบไอน้ำบนดาวเคราะห์ HD 209458 b โดยใช้เครื่องรับรู้อินฟราเรดย่าน 7.5 - 13.2 ไมโครเมตร
ยูน่า

ยูน่า (ญี่ปุ่น: ユウナ,Yuna) เป็นตัวละครหญิงจากเกมไฟนอลแฟนตาซี 10 (Final Fantasy X) และเป็นตัวเอกหญิงในเกมไฟนอลแฟนตาซี 10-2 (Final Fantasy X-2) ของสแควร์เอนิกซ์ ถูกออกแบบโดย นายเท็ตสึยะ โนมูระ ซึ่งเป็นผู้ออกแบบตัวละครในเกมซึรีย์ไฟนอลแฟนตาซีมาหลายต่อหลายภาค
ยูน่าเป็นลูกสาวของบราสก้าซึ่งเป็นผู้อัญเชิญที่ยิ่งใหญ่และเป็นผู้ปราบ "ซิน"ลงเมื่อ 10 ปีก่อน เมื่อพ่อของยูน่าได้ออกเดินทางไปปราบซิน เธอก็ได้ย้ายจากนครเบเวลมาอยู่ที่หมู่บ้านบีไซด์ และถูกเลี้ยงดูโดยวักก้าและลูลู่ เธอมีความมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้อัญเชิญที่ยิ่งใหญ่เหมือนพ่อ

นิสัยและบุคลิกภาพ

ยูน่าเป็นคนที่มีหน้าตาน่ารักชอบช่วยเหลือผู้อื่นและเป็นคนที่มีนิสัยดี กริยามารยาทดี เป็นคนที่ร่าเริงตลอดเวลา เธอเป็นคนที่มีความเสียสละสูง ดูได้จากการที่เธอนั้นตัดสินใจออกเดินทางไปปราบซิน เพราะเมื่อเธอจะอัญเชิญสัตว์อสูรตัวสุดท้ายเพื่อปราบซิน เธอจะต้องตายหลังการอัญเชิญ และเมื่อทีดัสรู้จึงพยายามหาหนทางอื่นเพื่อกำจัดซิน แทนการอัญเชิญสัตว์อสูรตัวสุดท้าย

ยูน่าในไฟนอลแฟนตาซี X-2

ในไฟนอลแฟนตาซี X-2 นั้นยูน่าจะเปลี่ยนลักษณะต่างๆไปอย่างเห็นได้ชัด เช่น ทรงผมและเครื่องแต่งกายใหม่รวมถึงอาวุธที่ใช้ด้วย โดยในเนื้อเรื่องของภาค 10-2 นี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการตามหาคนรักของยูน่า ซึ่งก็คือทีดัส (พระเอกไฟนอล 10) ที่ได้ตายไปเมื่อ 2 ปีก่อน โดยริคคุได้นำสเฟียร์ที่คิมาริได้เจอที่ภูเขากากาเซ่ ซึ่งได้บันทึกภาพของชายคนหนึ่งซึ่งมีลักษณะคล้ายทีดัส ทั้งการแต่งกายและน้ำเสียง ถูกขังอยู่ที่ไหนสักแห่ง
การเดินทางของยูน่าจึงเริ่มต้นด้วยการรวบรวมสเฟียร์ที่เกี่ยวกับชายคนนี้ให้มากที่สุด โดยร่วมมือกับกลุ่มนักล่าสเฟียร์ชื่อ กัลวิงส์ โดยมี ยูน่า ริคคุ และไพน์ รวมออกเดินทางไปด้วยกัน ซึ่งในภาคนี้หากเราดำเนินเนื้อเรื่องถูกต้องเราจะได้เจอทีดัสอีกครั้ง แต่ถ้าหากเดินเนื้อเรื่องไม่ถูกเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปอีกแบบหนึ่ง
ปริยังกา โยชิกาวะ

ประวัติ

ปริยังกามีมารดาเป็นชาวญี่ปุ่น ส่วนบิดาเป็นชาวอินเดียเชื้อสายเบงกอล เธอเป็นเหลนของประฟุลละจันทระ โฆษ (เบงกอล: প্রফুল্লচন্দ্র ঘোষ) มุขยมนตรีคนแรกของรัฐเบงกอลตะวันตก
ปริยังกาเกิดที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ครั้นเมื่ออายุได้หกขวบจึงย้ายไปที่แซคราเมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ จนอายุเก้าขวบได้ย้ายไปอยู่เมืองโกลกาตา ประเทศอินเดียเป็นเวลาหนึ่งปีก่อนย้ายกลับญี่ปุ่น ณ ที่นั่น เธอมักถูกล้อเลียนอยู่เป็นนิจเพราะเป็นลูกผสม เธอสามารถพูดภาษาญี่ปุ่น, อังกฤษ และเบงกอล ก่อนการประกวดมิสเวิลด์เจแพน เธอทำงานเป็นล่าม, เป็นนักศิลปะบำบัด และมีใบอนุญาตให้ฝึกช้าง

การประกวด

ปริยังกาได้รับตำแหน่งเป็นมิสเวิลด์เจแพน 2016 เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2016 และเป็นผู้เข้าชิงมงกุฎมิสเวิลด์ 2016ในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน ณ สหรัฐ แต่ตกรอบ 20 คนสุดท้าย
กัญชา

ลักษณะ

ต้นกัญชามีลักษณะทั่วไป คือ ลำต้นสูงประมาณ 2-5 เมตร ใบเลี้ยงคู่เมื่อโตเต็มวัยลำต้นสูงประมาณ 2-4 ฟุต ลักษณะใบจะแยกออกเป็นแฉกประมาณ 5-8 แฉก มีลักษณะคล้ายใบมันสำปะหลังที่ขอบใบทุกใบจะมีรอยหยักอยู่เป็นระยะๆ ออกดอกเป็นช่อเล็ก ๆ ตามง่ามของกิ่งและก้าน ส่วนที่คนนำมาเสพได้แก่ส่วนของยอดช่อดอกกัญชา โดยนำมาตากหรืออบแห้ง แล้วบดหรือหั่นให้เป็นผงหยาบ ๆ จากนั้นจึงนำมายัดไส้บุหรี่สูบ (แตกต่างจากบุหรี่ทั่วไปที่ไส้บุหรี่จะมีสีเขียว ต่างจากไส้ยาสูบที่มีสีน้ำตาล และขณะจุดสูบจะมีกลิ่นเหมือนหญ้าแห้งไหม้ไฟ) หรืออาจสูบด้วยกล้องหรือบ้องกัญชา บ้างก็ใช้เคี้ยวหรือผสมลงในอาหารรับประทาน ปัจจุบันรูปแบบของกัญชาที่พบ นอกจากจะพบในลักษณะของกัญชาสด กัญชาแห้งอัดเป็นแท่งเป็นก้อนแล้ว ยังอาจพบในรูปของ "น้ำมันกัญชา" (Hashish Oil) ซึ่งมีลักษณะเป็นของเหลวสีน้ำตาลเข้มหรือสีดำ ได้จากการนำกัญชามาผ่านกระบวนการสกัดหลาย ๆ ครั้ง จึงได้เป็นน้ำมันกัญชาที่มีปริมาณสารออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทสูงถึง 20-60% หรืออาจพบในลักษณะของ "ยางกัญชา" (Hashish) เป็นยางแห้งที่ได้ยอดช่อดอกกัญชา ซึ่งโดยทั่วไปจะมีฤทธิ์แรงกว่ากัญชาสด และมีปริมาณสารออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ประมาณ 4-8 เท่า
จำเลยรัก

จำเลยรัก เป็นบทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา เป็นนวนิยายในปี พ.ศ. 2503 ตีพิมพ์ในเดลิเมล์วันจันทร์ ระหว่างปีพุทธศักราช 2504 - 2505 เป็นเรื่องราวของความแค้นของ หฤษฎิ์ พี่ชายที่ต้องสูญเสียน้องชายของตนเอง และเขาโกรธแค้นหญิงสาวต้นเหตุ ถึงกับจับตัวมาลงโทษเพื่อให้หายแค้น โดยไม่รู้ว่าจับมาผิดคน ไปจับโศรยา แต่เกิดความรักกันจึงได้แต่งงานกัน สุดท้ายหฤษฎิ์ยอมรับทุกคำบัญชาของโศรยา นับจากนี้ตราบจนชั่วชีวิต บทประพันธ์นี้มีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ อีกหลายต่อหลายครั้ง
จำเลยรัก ถูกนำมาสร้างทำเป็นภาพยนตร์ 2 ครั้ง (พ.ศ. 2506, พ.ศ. 2521) และละครโทรทัศน์ 5 ครั้ง (พ.ศ. 2517, พ.ศ. 2523, พ.ศ. 2531, พ.ศ. 2541, พ.ศ. 2551) มาแล้ว แต่ละครั้งก็ได้รับความนิยมอย่างดี และจะถูกนำมารีเมคอีกครั่้งเร็วๆนี้

เรื่องย่อ

หฤษฎิ์ รังสิมันต์ เสียใจมากกับการสูญเสียของ หริณ รังสิมันต์ ผู้เป็นน้องชาย เลยไปตามล่าคนผิดมาแก้แค้น แต่หฤษฏิ์ไม่รู้เลยว่าจับมาผิดคน โศรยา ต้องยอมจำนนให้หฤษฏิ์โขกสับต่างๆนานา  และใช้งานเยี่ยงทาส และนายใบ้คู่หู ที่คอยดูไม่ให้โศรยาหนีไป วันหนึ่งหฤษฏิ์ต้องออกไปทำงาน ทำให้หฤษฏิ์ได้รู้จัก ศันสนีย์ ผู้ที่ทำร้ายน้องชายของเขานั่นเอง จากที่ศันสนีย์ยื่นบัตรประจำตัวประชาชนให้ดู จึงรู้ว่าตนเองจับตัวคนมาผิด ฝ่ายศันสนีย์ที่มีธวัชชัยเป็นแฟนอยู่แล้วก็เริ่มห่างเหินกับธวัชชัย เพราะ ชอบหฤษฏิ์ หฤษฏิ์กับเกาะไปก็ปลดปล่อยโศรยาและให้สร้อยไข่มุกแก่โศรยา ศันสนีย์เห็นก็ขอยืม โศรยาก็ให้ยืม หฤษฏิ์เห็นศันสนีย์มีสร้อยที่ตนให้โศรยาข้อมือของศันสนีย์ ก็ถามศันสนีย์ว่าได้มายังไง ศันสนีย์บอกว่ายืมจากโศรยา หฤษฎิ์ก็ขอซื้อต่อในราคา 100,000 บาท ศันสนีย์ก็ขายต่อโดยไม่ถามความเห็นจากโศรยาเลย พอศันสนีย์ขายสร้อยไข่มุกไปให้หฤษฎิ์ก็มาบอกโศรยา โศรยาเสียใจที่ไม่มีสร้อยไข่มุกที่หฤษฎิ์ให้ตนแล้ว ด้านหฤษฎิ์ได้สร้อยไข่มุก หฤษฎิ์ก็นำไปให้โศรยา หฤษฏิ์แกล้งตีสนิทกับศันสนีย์จนศันสนีย์หวั่นไหว โศรยาเตือนให้ศันสนีย์อยู่ห่างหฤษฏิ์ ศันสนีย์ก็ว่าโศรยาว่าโศรยาชอบหฤษฏิ์ โศรยาปฏิเสธ วันหนึ่งหฤษฏิ์มาสู่ขอโศรยากับศุกฤกษ์ พ่อของศันสนีย์กับสายสมร แม่ของศันสนีย์ ธวัชชัยนึกว่าหฤษฏิ์หักหลังตน ก็ไปทำร้ายหฤษฏิ์ หฤษฏิ์บอกว่าตนรักโศรยาคนเดียว ด้านศันสนีย์นึกว่าหฤษฏิ์มาสู่ขอตน ก็โทรไปเยาะเย้ยโศรยา แต่พอรู้ว่าไปสู่ขอโศรยา ศันสนีย์ก็โกรธมาก ส่วนโศรยาก็ใช้งานหฤษฏิ์เยี่ยงทาสและอยู่กับโศรยาอย่างมีความสุข

ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์

จำเลยรัก ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วหลายครั้ง ได้แก่
สงครามฝิ่น

สงครามฝิ่น (อังกฤษ: Opium Wars; อักษรจีน: 鸦片战争) เป็นสงครามสองครั้งในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 เกี่ยวข้องกับข้อพิพาทอังกฤษ-จีนในเรื่องการค้าของบริเตนในจีนและเอกราชของจีน ข้อพิพาทนี้มีสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1839–1842) และสงครามฝิ่นครั้งที่สอง (ค.ศ. 1856–1860) สงครามและเหตุการณ์ระหว่างสงครามบั่นทอนกำลังของราชวงศ์ชิงและลดการแยกตัวของจีนจากส่วนอื่นของโลก
แอ็ดเวนท์ มฤตยูเทพฯ

เนื้อเรื่อง

มัสสึโฮะเด็กสาวที่ผู้พ่อแม่ทิ้ง เป็นเด็กที่พ่อไม่ไม่อยากให้เกิดมาดูโลกนี้ วันหนึ่งขณะเธอกำลังอยู่ระหว่างการเดินทางไปโรงเรียน เธอเห็นสิ่งประหลาดสีดำทมิฬบนท้องฟ้า แล้วก็มีสัตว์ประหลาดโพล่ออกมา บอกกับเธอว่า "ฉันจะทำให้เธอสมปรารถนา" หลังจากนั้น ก็เกิดสิ่งลึกลับรอบตัวเธอ
นครบรัสเซลส์

ประวัติศาสตร์

ในตอนแรก นครบรัสเซลส์นั้นใช้เรียกอาณาเขตภายในกำแพงรอบเมืองชั้นที่สองของบรัสเซลส์ ซึ่งในปัจจุบันนั้นเรียกว่า "วงแหวนเล็ก" (Small Ring) และเมื่อเมืองขยายมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หมู่บ้านบริเวณรายรอบนอกกำแพงเมืองก็ขยายขนาดตามจนกลายเป็นนครขนาดย่อมๆ
ในปีค.ศ. 1847 ได้มีการเตรียมการตัดถนนใหญ่สายสำคัญของบรัสเซลส์มีขื่อว่า ถนนหลุยส์ (อเวอนิว หลุยส์) โดยรายรอบด้วยต้นเกาลัด โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นถนนเพื่อตัดเข้าสู่สวนสาธารณสำคัญ "บัว เดอ ลา คอมบร์" แต่อย่างไรก็ตาม ขณะนั้นได้มีการแสการต่อต้านอย่างรุนแรงของเมืองอิแซลส์ (Ixelles) ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นคนละเมืองกับบรัสเซลส์ โดยถนนสายนี้จะต้องตัดผ่านพื้นที่ของเมืองนี้ และหลังจากการเจรจาต่อเนื่องอันเป็นเวลานาน ในที่สุดนครบรัสเซลส์ก็ได้นับรวมพื้นที่ของถนนและสวนสาธารณะ "บัว เดอ ลา คอมบร์" อันเป็นผลให้เมืองอิแซลส์นั้นถูกแบ่งเป็นสองฝั่ง
เทศบาลต่างๆที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์นั้นรอดพ้นจากการควบรวมกันของเทศบาลหลายครั้งครา โดยเฉพาะการควบรวมครั้งสำคัญในปีค.ศ. 1964, 1970 และ 1975 แต่ก็ยังมีบางเทศบาลที่ถูกผนวกรวมเข้ากับเทศบาลนครบรัสเซลส์ อาทิเช่น ลาเคิน, ลาเคิน และเนเดอร์-โอเวอร์-เฮมเบก ซึ่งถูกผนวกเข้ากันในปีค.ศ. 1921

เมืองหลวง

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร มาตราที่ 194 ระบุว่าเมืองหลวงของเบลเยียมนั้นคือเขตเทศบาลนครบรัสเซลส์ แต่อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าจะเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ แต่งบประมาณที่จัดสรรให้โดยรัฐบาลและเขตฯในฐานะแห่งความเป็นเมืองหลวงนั้น ครอบคลุมกินอาณาเขตทั้ง 19 เทศบาล และในทางปฏิบัติแล้ว สถานที่ราชการสำคัญต่างๆของเบลเยียม ก็มิได้ล้วนแต่ตั้งอยู่ในเขตนครบรัสเซลส์เพียงที่เดียว แต่ยังตั้งอยู่ในเขตเทศบาลอื่นๆอีกทั้ง 18 เขตในเขตเมืองหลวงด้วย ดังนั้นจึงสรุปว่า โดยพฤตินัยแล้วทั้งเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์นั้นถือเป็นเมืองหลวงของประเทศ แต่โดยนิตินัยนั้น เมืองหลวงของเบลเยียมคือ "นครบรัสเซลส์"
ดัชนีสันติภาพโลก

[[ไฟล์:Global peace index 
(temporal change).png|right|thumb|280px|การเปลี่ยนแปลงจำนวนของประเทศในชั้นของดัชนีสันติภาพโลกแต่ละชั้น พ.ศ. 2550-2553]]
ดัชนีสันติภาพโลก (อังกฤษ: Global Peace Index) เป็นความพยายามที่จะวัดและเปรียบเทียบระดับความสงบสุขของชาติและทวีปต่าง ๆ โดยสถาบันเศรษฐศาสตร์และสันติภาพและได้รับการพัฒนาผ่านการปรึกษาหารือกับคณะผู้เชี่ยวชาญสันติภาพระหว่างประเทศจากสถาบันสันติภาพและถังความคิดร่วมกับข้อมูลซึ่งเก็บรวบรวมและเปรียบเทียบโดยหน่วยข่าวกรองเศรษฐศาสตร์ รายชื่อดังกล่าวได้รับการเปิดเผยเป็นครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 และครั้งต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551, 2 มิถุนายน พ.ศ. 2552 และล่าสุดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นการศึกษาแรกเพื่อจัดลำดับประเทศทั่วโลกตามความสงบสุขภายในประเทศ ดัชนีดังกล่าวมี 149 ประเทศ (เพิ่มขึ้นจาก 121 ประเทศ เมื่อทำดัชนีในปี พ.ศ. 2550) ดัชนีดังกล่าวมีที่มาจากความคิดของผู้ประกอบการชาวออสเตรเลีย สตีฟ คิลเลเลีย และได้รับการสนับสนุนโดยบุคคลอย่างเช่น โคฟี อันนัน ทะไลลามะ และอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จิมมี คาร์เตอร์ ปัจจัยซึ่งผู้ศึกษาสังเกตรวมไปถึงปัจจุยภายใน อย่างเช่น ระดับความรุนแรงและอาชญากรรมภายในประเทศ และปัจจัยด้านความสัมพันธ์กับต่างประเทศ เช่น รายจ่ายด้านการทหารและสงคราม
หัวหลุม

หัวหลุม (อังกฤษ : Wellhead) เป็นส่วนประกอบที่อยู่บนพื้นดินของหลุมผลิตน้ำมันและแก๊ส ซึ่งจะเป็นตัวกักเก็บความดันจากการขุดเจาะ และการผลิต หัวหลุมนั้นสร้างขึ้นมาเพื่อรองรับและกักความดันสำหรับ Casing string ซึ่งจะใส่เข้าไปจากหัวหลุมจนถึงก้นหลุม ระหว่างที่ทำการขุดเจาะในหลุมน้ำมัน จะใช้ตัวควบคุมแรงดันจาก Blowout preventer (BOP) ซึ่งถ้าความดันไม่ถูกควบคุมอย่างดี ทั้งในการขุดเจาะ, ชั้นของ Drilling fluid, Casing, หัวหลุม หรือ BOP ก็จะทำให้เกิดการ Blowout เมื่อการขุดเจาะเสร็จสิ้น จะมีการควบคุมความดันโดยใช้ Christmas tree ใส่เข้าไปบนหัวหลุม เพื่อใช้ในการแยกวาล์ว และ Choke เพื่อควบคุมการผลลิต โดยปกติแล้ว หัวหลุมจะถูกเชื่อมกับ Casing string อันแรก และอัดซีเมนต์ลงไประหว่างการขุดเจาะเพื่อที่จะเกาะเป็นโครงสร้างกับหลุม ซึ่งในหลุมที่เจาะเพื่อการสำรวจนั้น จะถูก Abandoned ในภายหลังจะสามารถนำหัวหลุมกลับมาซ่อมแซมและใช้ได้อีกครั้ง Offshore ซึ่งหัวหลุมจะอยู่บน Platform จะถูกเรียกว่า Surface wellhead และถ้าอยู่ใต้น้ำ จะถูกเรียกว่า Subsea wellhead หรือ Mudline wellhead
วู่หยา

เนื้อเรื่อง

วู่หยาเป็นแม่มดที่ถูกอาจารย์ดาฉีขังไว้ในกล่องปริศนาเมื่อ 1500 ปีที่แล้ว และถูกปล่อยออกมาโดย แจ๊ก สไปเซอร์ แต่เธอก็เหลือเพียงแค่วิญญาณเท่านั้น เมื่อมีเชนกังวูกำลังเผยตัว วู่หยาจะสามารถรับรู้ได้ ในตอนจบของฤดูกาลที่ 1 เรมุนโด้ได้ร่วมมือกับวู่หยา โดยใช้หางพญานาคและคันฉ่องส่องกลับเพื่อทำให้วู่หยากลับคืนสู่ร่างเดิม แต่ต่อมาเรมุนโด้ได้จับวู่หยาใส่กล่องปริศนาของอาจารย์ดาฉี ในตอนจบของฤดูกาลที่ 2 เชสยังใช้หางพญานาคและคันฉ่องส่องกลับเพื่อทำให้วู่หยากลับคืนสู่ร่างเดิมอีกครั้ง

ตำนานมังกรเส้าหลิน

วู่หยาในตำนานมังกรเส้าหลินมีเนื้อหาไม่ตรงกับภาคก่อนเพราะวู่หยาจะถูกอาจารย์ดาฉีขังไว้ในสปริง ก่อนที่จะถูกปล่อยออกมาโดย แจ๊ก สไปเซอร์ ในตอนBack in the Flesh Again ชาโดว์ใช้ำไลหัวใจม่วงและที่เกาหลังผู้แข็งแกร่งเพื่อทำให้วู่หยากลับคืนสู่ร่างเดิมอีกครั้ง

สถิติการประลองเส้าหลิน

วู่หยาเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 4 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง และแพ้ 3 ครั้ง
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 24

รางวัล

ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา

Best Picture of the Year

An American in Paris ... Arthur Freed, producer (MGM)

Best Leading Actor

Humphrey Bogart ... (The African Queen)

Best Leading Actress

Vivien Leigh ... (A Streetcar Named Desire)

Best Supporting Actor

Karl Malden ... (A Streetcar Named Desire)

Best Supporting Actress

Kim Hunter ... (A Streetcar Named Desire)

Best Director

George Stevens ... (A Place in the Sun)

Motion Picture Story

Paul Dehn and James Bernard ... (Seven Days to Noon)

Screenplay

Michael Wilson and Harry Brown ... (A Place in the Sun)

Story and Screenplay

Alan Jay Lerner ... (An American in Paris)

Black and White

William C. Mellor ... (A Place in the Sun)

Color

Alfred Gilks and John Alton ... (An American in Paris)

Black and White

Richard Day, art direction; George James Hopkins, set decoration ... (A Streetcar Named Desire)

Color

Cedric Gibbons and Preston Ames, art direction; Edwin B. Willis and Keogh Gleason, set decoration ... (An American in Paris)

Best Sound Recording

MGM Studio Sound Dept. ... (The Great Caruso)

Song

"In the Cool, Cool, Cool of the Evening" ... (Here Comes the Groom); Hoagy Carmichael, music; Johnny Mercer, lyrics

Scoring of a Dramatic or Comedy Picture

Franz Waxman ... (A Place in the Sun)

Scoring of a Musical Picture

Johnny Green and Saul Chaplin ... (An American in Paris)

Best Film Editing

William Hornbeck ... (A Place in the Sun)

Black and White

Edith Head ... (A Place in the Sun)

Color

Orry-Kelly, Walter Plunkett and Irene Sharaff ... (An American in Paris)

Best Special Effects

When Worlds Collide ... Paramount

Cartoon

(The Two Mouseketeers) - Tom and Jerry Series); (Frederick Quimby, producer; MGM)

One-Reel

(World of Kids) - (Vitaphone Novelties Series); (Robert Youngson, producer; Warner Brothers)

Two-Reel

(Nature's Half Acre) - (True-Life Adventure Series); (Walt Disney Productions; RKO Radio)

Short Subject

(Benjy); (Fred Zinnemann, producer; Paramount)

Best Feature

Kon-Tiki (Artfilm Production; RKO Radio)

Irving G. Thalberg Memorial Award

Arthur Freed
ไม่มีโทษถ้าไม่มีกฎหมายกำหนด

ประเทศเยอรมนี

สำหรับกฎหมายของประเทศเยอรมนีนั้นรับรองหลัก "ไม่มีโทษถ้าไม่มีกฎหมายกำหนด" โดย ชตรัฟเกเซทซ์บุคส์ (เยอรมัน: Strafgesetzbuches) หรือ ประมวลกฎหมายอาญาเยอรมัน บัญญัติไว้ในบททั่วไป, หมวด 1 กฎหมายอาญา, ลักษณะ 1 การใช้ เขตอำนาจโดยเหตุผลแห่งดินแดนและพฤติการณ์ ดังนี้
"Section 1. (No punishment without law) An act may only be punished if criminal liability had been established by law before the act was committed.
มาตรา 1 (ไม่มีโทษถ้าไม่มีกฎหมายกำหนด) การกระทำจักมีโทษต่อเมื่อกฎหมายก่อนการนั้นจะได้กระทำลงกำหนดความรับผิดทางอาญาไว้"
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัย

แพรแถบ

แพรแถบของเครื่องอิสริยาภรณ์นี่เป็นการรวมกันของแพรแถบอิสริยาภรณ์อื่นเช่น
คิกุชิ โยไซ

ชีวิต

คิกุชิ โยไซเป็นบุตรของซามูไรชื่อคะวะฮะระแห่งเอะโดะ คิกุชิ โยไซได้รับการเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมในตระกูลคิกุชิผู้เป็นข้าราชสำนักเก่าของตระกูลโทะกุงะวะ. พออายุได้สิบแปดปีก็ไปเป็นลูกศิษย์ของทะคะตะ อังโจ หลังจากได้ร่ำเรียนหลักการเขียนเบื้องต้นของสำนักคะโน, สำนักชิโจ และสำนักมะรุยะมะ และอาจจะภายใต้โอะซุอิบุตรชายของมะรุยะมะ โอเกียวแล้วคิกุชิ โยไซก็พัฒนาลักษณะการเขียนที่เป็นของตนเองที่ใกล้เคียงกับงานที่เขียนโดยทะนิ บันโช.
หนังสือประกอบภาพของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น “Zenken Kojitsu” เป็นงานชิ้นเด่นที่แสดงถึงความสามารถในการเขียนภาพและการเขียนด้วยหมึกเอกรงค์ ในการที่จะเขียนภาพเหล่านี้ได้คิกุชิ โยไซก็ได้ทำการค้นคว้าศึกษาประวัติศาสตร์ และแม้แต่โบราณคดีอย่างลึกซึ้ง หนังสือเล่มนี้ประกอบด้วยภาพบุคคลสำคัญของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นกว่า 500 คน และเดิมพิมพ์ต่อเนื่องกันเป็นหนังสือภาพพิมพ์แกะไม้จำนวนสิบเล่มในปี ค.ศ. 1878

ลักษณะการเขียนภาพ

นะคะเนะ โคเทอิ (中根香亭) ชี้ให้เห็นว่าคิกุชิ โยไซวางลักษณะ “Zenken Kojitsu” ตามแบบ “Banshōdō Chikusō Gaden” (晩笑堂竹荘画伝) ที่วาดโดย Jō Kan Syū (上官周) นอกจากนั้นก็ยังกล่าวว่าคิกุชิ โยไซได้รับอิทธิพลคะสึชิกะ โฮะกุไซเมื่อยังเป็นเด็ก เมื่อสอนลูกศิษย์คิกุชิ โยไซก็จะเน้นความสำคัญของอักษรวิจิตรพอๆ กับการเขียนภาพ