Abu Sufyan ibni Harb

Menentang Islam

Abu Sufyan adalah ketua kaum Banu Abd Shams-suku Quraisy, yang menjadikan dia salah satu yang paling berkuasa di Mekah. Pada mulanya Abu Sufyan menentang Islam dan mesej Nabi Muhammad, bagaimanapun beliau kemudiannya menerima Islam dan menjadi seorang pahlawan dan askar dalam tentera Islam.
Saudara Abu Sufyan itu Musab adalah antara beberapa orang Islam yang berhijrah ke Habsyah untuk melepaskan diri dari penganiayaan di Mekah.

Konflik ketenteraan dengan Muhammad

Selepas Muhammad dan umat Islam lain telah berhijrah ke Madinah pada tahun 622, kaum Quraisy merampas barang-barang mereka telah meninggalkan di belakang. Dalam tempoh masa itu, karavan diiringi oleh pengiring tentera yang berbeza-beza kekuatan.
Oleh kerana hospitaliti Muhammad diterima di Madinah, penduduk Mekah yang takut pengaruh yang semakin meningkat daripada orang Islam dan dengan 
itu telah contriving untuk melindungi laluan perdagangan mereka dengan menghapuskan agama Islam. Orang Islam di Madinah menyedari aktiviti tersebut dan mula membuat persediaan untuk mempertahankan diri. 
Pada 624, Abu Sufyan adalah pemimpin yang dilantik daripada kafilah saudagar besar membawa nasib barangan Quraisy ke Syria untuk perdagangan. Kafilah itu telah diiringi oleh satu kuasa kira-kira 40 atau 50 askar. Muhammad  telah mengetahui bahawa kafilah yang berjalan dekat dengan Madinah 
dalam perjalanan ke Syria dan menganjurkan daya Muslim 300 lelaki untuk memintas dan memiliki semula barang-barang yang Quraisy telah mencuri 
dari orang-orang Islam kerana ketiadaan mereka di Mekah. Pada masa ini, ia adalah berkaitan bahawa Allah diturunkan kepada Muhammad 
bahawa kaumnya kini diberi kebenaran untuk pergi selepas orang-orang yang menyeksa mereka, didorong mereka dari rumah mereka (di Mekah) dan 
merampas harta mereka (ada yang Quraisy memakai ini kafilah sama). Walau bagaimanapun, kontinjen Islam Muhammad berkumpul gagal memintas kafilah. Mereka tiba selepas kafilah itu telah diluluskan oleh Madinah. Abu Sufyan telah belajar daripada rancangan itu umat Islam dari pengakap 
beliau telah dikerahkan, dan sebagai tindak balas, dihantar menyeru seorang penyeru ke Mekah untuk menyatukan kaum Quraisy untuk senjata 
melawan umat Islam. Umat ​​Islam akhirnya melibatkan tentera ini Mekah, satu kuasa kira-kira 1000 orang, di dataran Badar beberapa hari selepas mereka gagal untuk memintas kafilah. Konflik ini, peperangan Badar, akhirnya menyebabkan kemenangan Islam. Kematian pemimpin paling Quraisy dalam perang bukan sahaja meninggalkan Abu Sufyan pemimpin Mekah, tetapi juga menandakan penggenapan nubuatan al-Quran dalam ayat 30:. 2-4 
Abu Sufyan berkhidmat sebagai pemimpin tentera dalam kempen Mekah terhadap Madinah, termasuk peperangan Uhud dalam 625 dan perang Khandaq di 627, tetapi dia tidak dapat mencapai kemenangan akhir.
Akhirnya kedua-dua pihak bersetuju untuk gencatan senjata, Perjanjian Hudaybiyya pada 628, yang membenarkan umat Islam untuk membuat haji ke Kaabah.

Penaklukan Islam di Mekah

Ketika gencatan senjata yang telah melanggar pada 630 oleh sekutu Quraisy, Muhammad bergerak ke arah membebaskan Makkah dari kuasa bukan Islam. Abu
Sufyan, padahal baki telah condong memihak kepada Muhammad dan kaum Quraisy tidak cukup kuat untuk menghalang orang Islam daripada menakluk bandar, mengembara ke Madinah, cuba untuk memulihkan perjanjian. Tiada persetujuan dicapai antara kedua-dua pihak dan Abu Sufyan kembali ke Makkah dengan tangan kosong. Usaha-usaha ini akhirnya memastikan bahawa penaklukan berlaku tanpa peperangan atau pertumpahan darah. Muhammad memaafkan isteri Abu Sufyan itu, Hind binti Utbah, yang telah didakwa dikunyah hati bapa saudara Nabi Muhammad , Hamzah ibn 'Abd al-Muttalib, ketika perang Uhud. 
Abu Sufyan berulang-alik antara Mekah dan Madinah, masih cuba untuk mencapai penyelesaian. Menurut sumber, dia mendapati bantuan Muhammad bapa saudaranya al-Abbas, walaupun sebahagian ulama menganggap bahawa sejarah bertulis di bawah pemerintahan keturunan Abbas, dinasti Abbasiyah, telah dibesar-besarkan peranan Abbas dan memandang ringan peranan Sufyan, yang merupakan moyang kepada yang musuh Abbasiyyah.

Kemudian

Selepas penaklukan Makkah, Abu Sufyan berjuang sebagai salah satu daripada komander Muhammad dalam perang berikutnya. Semasa Pengepungan Taif, beliau kehilangan mata.
Apabila Muhammad  meninggal dunia pada tahun 632, Abu Sufyan adalah bertanggungjawab bagi Najran. 
Abu Sufyan juga berjuang di dalam peperangan Yarmouk di 636, di mana beliau kehilangan mata keduanya. Beliau memainkan peranan yang sangat penting dalam perang, sebagai naqeeb (ketua kakitangan) tentera Islam. Beliau berjuang di bawah perintah anaknya Yazid bin Abu Sufyan. Abu Sufyan meninggal dunia pada usia sembilan puluh dalam 650 di Madinah. Kerabat beliau Uthman Ibn Affan, yang menjadi khalifah ketiga dalam 644 yang mengetuai solat di kuburnya.
Isteri Abu Sufyan bernama Hind binti Utbah. Beliau juga mempunyai seorang anak perempuan yang mengahwini Nabi Muhammad  iaitu Ramlah binti Abu Sufyan.
Datuk kepada Abu Sufyan ialah Ummaiyyah, nama Kerajaan Bani Ummaiyyah diambil sempena namanya manakala moyang Abu Sufyan pula bernama Abd Shams. Abang kepada moyangnya pula ialah Hashim, moyang Rasulullah . Salah seorang daripada anak Abu Sufyan, Muawiyah mengasaskan Kerajaan Bani Ummaiyyah.
Posisi Abu Sufyan sebagai ketua Quraish menjadikannya musuh ketat Nabi Muhammad . Abu Sufyan menganggap Nabi Muhammad sebagai satu ancaman dan berusaha beberapa kali untuk membunuh Rasulullah . Anak perempuan Abu Sufyan memeluk Islam dan tidak terlepas daripada didera oleh kaum musyrikin Makkah. Selepas beberapa pertempuran di antara Muslimin Madinah dan Musyrikin Makkah terjadi, satu perjanjian iaitu Perjanjian Hudaibiyyah ditandatangani. Perjanjian ini kemudiannya dicabuli oleh sekutu kaum Quraish. Peristiwa ini menyaksikan pembukaan kota Makkah oleh tentera Muslim secara aman. Selepas peristiwa terbabit, Abu Sufyan memeluk agama Islam dengan ikhlas.