Omar Sívori

Kehidupan awal

Sívori telah dilahirkan di San Nicolás de los Arroyos, sebuah pekan yang terletak di daerah Buenos Aires. Beliau dilahirkan di dalam keluarganya yang berketurunan Itali. Datuk sebelah bapanya iaitu Giulio Sivori merupakan pendatang dari Cavi di Lavagna, iaitu sebuah desa yang terletak di Wilayah Genoa manakala ibunya, Carolina merupakan berasal daripada keturunan Abruzzia.

River Plate

Saat usia muda, Sívori amat meminati sukan bola sepak dan kelab dari bandar Buenos Aires iaitu River Plate menunjukkan minat dahulu terhadap Sívori. Sívori diberi peluang beraksi dalam skuad utama walaupun beliau masih remaja. Antara pemain senior dalam pasukan itu ialah Ángel Labruna dan Félix Loustau. Mereka membentuk era La Máquina. Sívori kemudian digelar El Cabezón ("bighead") oleh penyokong-penyokong kerana gaya permainan, keyakinan dan sikapnya yang berterus terang.
River Plate seterusnya meraih kejuaraan Primera División Argentina pada tahun 1955. Mereka disahkan bergelar juara selepas menumbangkan musuh tradisi, Boca Juniors 2–1 di La Bombonera dengan hanya berbaki satu perlawanan liga pada tahun terseut. Pada musim yang sama, River Plate menjuarai Copa Aldao dengan menewaskan Nacional dari Uruguay. Pada musim berikutnya, beliau meraih kejayaan yang sama seperti musim sebelumnya apabila River Plate meraih gelaran juara liga Argentina pada perlawanan terakhir liga dengan menewaskan Rosario Central 4–0 di samping Sívori menjaringkan gol terakhir pasukannya. Sívori beraksi dalam perlawanan terakhirnya untuk River Plate menentang pasukan yang sama pada 5 Mei 1957.
Ketika musim 1957–58, Sívori yang baru berusia 21 tahun dibeli oleh kelab Itali, Juventus selepas dikesan oleh Renato Cesarini. Juventus membayar 10 juta peso (bersamaan 91,000 paun) bagi menanggung perpindahan Sívori sekali gus menjadi perpindahan termahal dunia pada masa itu. Perpindahan Sívori membuktikan ketiadaannya menjadikan nasib kelab lamanya iaitu River Plate menjadi teruk apabila gagal merangkul liga Argentina dalam masa 18 tahun selepas tahun 1957. Duit yang diperoleh River Plate hasil perpindahan Sívori telah digunakan untuk menyiapkan stadium El Monumental .

Juventus

Pada musim yang sama, dua pemain Argentina lain turut berpindah ke liga Itali iaitu Antonio Valentín Angelillo (Inter) dan Humberto Maschio (Bologna). Mereka bertiga digelar sebagai The Angels with Dirty Faces. Gelaran tersebut merupakan sebuah rujukan ironis bagi filem Angels with Dirty Faces. Mereka bertiga juga dikenali sebagai The Trio of Death kerana kemampuan klinikal mereka masing-masing untuk menghasilkan gol.
Sebelum kedatangan Sívori dan pemain Wales iaitu John Charles, Juventus menempuh saat-saat kemerosotannya. Namun, mereka berdua bergandingan dengan pemain berpengalaman Juve iaitu Giampiero Boniperti, mereka bertiga membentuk barisan serangan yang digeruni pihak lawan sekali gus meraih kejuaraan Serie A pada musim 1957-58. Prestasi cemerlang Sívori menyaksikan beliau menambah dua scudetti lagi (pada musim 1959–60 dan 1960–61). Beliau turut dinobatkan sebagai Pemain Bola Sepak Terbaik Eropah (juga dikenali sebagai Ballon d'or) pada tahun 1961.
Pada tahun yang sama, "the Magical Trio" telah berubah apabila Boniperti mengumumkan persaraan. Pada musim berikutnya, Charles pula berpindah ke Leeds United. Sívori kekal bersama Old Lady. Beliau menjaringkan gol tunggal perlawanan 1–0 ketika menentang Real Madrid sekali gus menjadikan Juventus merupakan pasukan Itali pertama meraih kemenangan di Stadium Santiago Bernabéu. Sívori menyarung jersi nombor 10 dan beliau dilantik menjadi kapten pasukan pada tahun 1963. Namun, Juventus tidak merangkul sebarang kejuaraan saat beliau menjadi kapten. Akhirnya, beliau berpindah dari Juventus selepas musim 1964–65 kerana beliau berselisih pendapat dengan jurulatih baru, Heriberto Herrera.
Bersama Juventus, Sívori menjaringkan 167 gol sepanjang 253 kemunculannya dalam semua kejohanan. Rekod ini meletakkan beliau menjadi penjaring gol kelima terbanyak kelab sehingga tahun 2011. Beliau turut memegang rekod jaringan gol terbanyak dalam satu perlawanan apabila beliau menjaringkan enam gol ketika menentang Internazionale pada 10 Jun 1961 yang berkesudahan Juventus menang 9-1. Rekod ini dikongsi dengan bekas pemain Pro Vercelli iaitu Silvio Piola.

Napoli

Pada tahun 1965, Sívori melakukan perpindahan ke Napoli. Pada musim pertamanya di Naples, Napoli menduduki tempat ketiga Serie A dan meraih trofi Coppa delle Alpi. Selepas beliau menempuh dua musim yang cemerlang, Napoli dibarisi pemain berbakat seperti Dino Zoff dan José Altafini ketika musim 1967-68. Napoli dianggap sebagai pencabar kejuaraan "scudetto". Namun, AC Milan merangkul "scudetto" pada musim tersebut manakala Napoli menghuni tempat kedua. Sementara itu, Sívori direhatkan selama hampir sepanjang musim kerana mengalami kecederaan lutut dan berselisih pendapat dengan jurulatih Bruno Pesaola. Ironinya, di kala perlawanan terakhir Sívori bersama Napoli menentang kelab lamanya Juventus, beliau dilayangkan kad merah kerana bertindak menendang pemain pasukan lawan, Erminio Favalli. Hasilnya, beliau digantung enam perlawanan. Berikutan penggantungannya, Sívori memutuskan untuk kembali ke Argentina ketika musim 1968-69.

Argentina

Di peringkat antarabangsa, Sívori tampil dalam 18 perlawanan antarabangsa untuk pasukan kebangsaan Argentina dan menjaringkan sembilan gol. Pasukan Argentina pada masa itu dibarisi pemain mantap di bahagian serangan antaranya Sívori, Omar Oreste Corbatta, Osvaldo Cruz, Humberto Maschio dan Antonio Angelillo.
Sívori membantu pasukan Argentina menjuarai Kejohanan Amerika Selatan 1957 yang berlangsung di Peru. Pasukan Argentina mendominasi kejohanan tersebut apabila membelasah Colombia 8-2 dan mencatat kemenangan ke atas musuh tradisi iaitu Brazil 3-0.

Itali

Setelah Sívori berpindah ke Itali pada tahun 1957 bersama Maschio dan Angelillo, Persatuan Bola Sepak Argentina melarang ketiga-tiga pemain ini beraksi untuk pasukan Argentina sekali gus bermakna mereka tidak akan bertanding dalam Piala Dunia 1958. Mujurlah beliau berasal daripada keturunan Itali, beliau memperoleh kerakyatan Itali. Pada April 1961, beliau melakukan penampilan sulungnya untuk pasukan kebangsaan Itali. Kemudian, Sívori mewakili Itali ke kejohanan Piala Dunia 1962 di Chile dan menyaksikan mereka tersingkir di pusingan pertama. Secara jumlahnya, beliau telah beraksi sembilan perlawanan dan menjaringkan lapan gol saat menyarung jersi pasukan Itali.

Kerjaya jurulatih

Sívori mengumumkan persaraan pada tahun 1969. Walaupun beliau kembali ke Argentina sebagai orang kaya, cintanya yang mendalam terhadap bola sepak bermakna beliau memutuskan untuk memulakan kerjaya sebagai jurulatih bola sepak. Beliau mengendalikan kelab River Plate, Rosario Central, Estudiantes de La Plata, Racing Club dan Vélez Sarsfield.
Dari tahun 1972 hingga 1974, Sívori menjadi ketua jurulatih pasukan kebangsaan Argentina. Beliau membantu Argentina untuk layak ke Piala Dunia 1974 namun Sívori bertindak melepaskan jawatannya. Setelah itu, beliau menjadi pencari bakat Juventus di Amerika Selatan.

Kehidupan selepas bersara

Pada Mac 2004, Sívori dinamakan oleh Pelé sebagai salah satu 125 pemain bola sepak terhebat sebagai sebahagian daripada FIFA 100. Pada Februari 2005, Sívori meninggal dunia di kampung halamannya di San Nicolás pada usia 69 tahun kerana beliau menghidapi kanser pankreas.