Protokol Maklumat Penghalaan

Sejarah

Algoritma penghalaan digunakan dalam RIP, algoritma Bellman-Ford, pertama kali digunakan bagi rangkaian komputer pada 1967, sebagai algoritma penghalaan awal bagi ARPANET.
Versi terawal bagi protokol khas yang menjadi RIP merupakan Protokol Maklumat Get Laluan ("Gateway Information Protocol"), sebahagian dari suit protokol antara rangkaian Paket Sejagat PARC, dibangunkan di Xerox Parc. Versi berikut dinamakan Protokol Maklumat Penghalaan, merupakan sebahagian Sistem Rangkaian Xerox.
Versi RIP yang menyokong Protokol Internet (IP) kemudian dimasukkan dalam pengagihan perisian Berkeley ("Berkeley Software Distribution-BSD") bagi sistem operasi Unix. Ia dikenali sebagai daemon routed. banyak pembekal lain mencipta perlaksanaan mereka sendiri bagi protokol penghalaan rutin. Akhirnya, RFC 1058 menyatukan pelbagai perlaksanaan di bawah satu piwaian.

Perincian teknikal

RIP merupakan protokol penghalaan vektor-jarak, yang menggunakan hop count sebagai metrik penghalaan. Masa menunggu ("hold down time") adalah 180 saat. RIP menghalang gelung penghalaan dengan melaksanakan had pada jumlah lompat dibenarkan dalam laluan dari sumber kepada destinasi. Jumlah lompatan maksima dibenarkan bagi RIP adalah 15. Had lompat ini, bagaimanapun, turut menghadkan saiz rangkaian yang mampu disokong RIP. Kiraan lompat 16 dianggap jarak infiniti dan digunakan bagi mewakili tak tercapai, tidak beroperasi, atau laluan tidak diinginidalm proses pemilihan.
RIP melaksanakan mekanisma ufuk mencapah ("split horizon"), laluan racun ("route poisoning") dan menunggu ("holddown") bagi menghalang maklumat laluan salah daripada membiak. Ini merupakan sesetengah ciri-stabil bagi RIP. Ia juga mungkin bagi menggunakan apa yang dikenali sebagai algoritma RIP-MTI (Minimal Topology Information) bagi menangani dengan masaalah kiraan hingga ifiniti. Dengan bantuannya, ia adalah mungkin mengesan semua kemungkinan gelung dengan usaha pengiraan amat kecil.
Adalnya setiap laluan RIP memancar kemaskini penuh setiap 30 saat. Dalam perlaksanaan awal, jadual penghalaan cukup kecil sehinggakan trafik tidak penting. Bagaimanapun, ketika rangkaian semakin membesar ia semakin jelas bahawa akan berlaku ledakan trafik besar setiap 30 saat, walaupun penghala telah diawalkan dengan waktu rawak. Ia dijangka bahawa hasil pengawalan rawak, kemaskini penghala akan bersebar mengikut masa, tetapi ini tidak benar dalam perlaksanaan. Sally Floyd dan Van Jacobson membuktikan pada 1994 tanpa, sedikit perawakan jangka kemaskini, jangka menjadi selaras mengikut waktu. In most current networking environments, RIP is not the preferred choice for routing as its time to converge and scalability are poor compared to EIGRP, OSPF, or IS-IS (the latter two being link-state routing protocols), and (without RIP-MTI) a hop limit severely limits the size of network it can be used in. However, it is easy to configure, because RIP does not require any parameters on a router unlike other protocols.
RIP is implemented on top of the User Datagram Protocol as its transport protocol. It is assigned the reserved port number 520.

Versi

Terdapat tiga versi Protokol Maklumat Penghalaan: RIPv1, RIPv2, dan RIPng.

Protokol serupa

Cisco's proprietary Interior Gateway Routing Protocol (IGRP) was a somewhat more capable protocol than RIP. It belongs to the same basic family of distance-vector routing protocols. Cisco has ceased support and distribution of IGRP in their router software. It was replaced by the Enhanced Interior Gateway Routing Protocol (EIGRP) which is a completely new design. While EIGRP still uses a distance-vector model, it relates to IGRP only in using the same routing metrics.