Koesbini

Kehidupan awal

Koesbini dilahirkan di Kemlagi, sebuah kampung di Mojokerto, Jawa Timur, Hindia Belanda, pada 1 Januari 1910, Legi Jumaat. Beliau adalah anak ketiga yang lahir kepada Koesnio, seorang renjer hutan, dan Moesinah. Beliau menganggap zaman kanak-kanaknya sebagai anak renjer, sentiasa berpindah, telah membantu beliau mengembangkan sikap nasionalis. Koesbini memulakan persekolahannya secara formal di Sekolah Hollandsch-Inlandsche di Jombang. Beliau belajar di MULO di Surabaya; Beliau meneruskan pendidikannya di sekolah perdagangan S. de Senerpont Domis.

Zaman penjajahan

Semasa kanak-kanak, Koesbini menikmati muzik, belajar sendiri. Di Surabaya, beliau menyertai Jong Indisch Stryk-en Tokkel Orchestra di bawah abangnya, Koesbandi. Pada tahun 1927, beliau pergi mengikuti kursus muzik di Sekolah Muzik Apollo di Malang, yang tinggal di sana sehingga tahun 1930. Antara tahun 1935 dan 1939 beliau adalah seorang pemain biola dan penyanyi untuk penyiaran NIROM dan CIRVO di Surabaya, dan tidak lama lagi dikontrak oleh syarikat gramofon Hoo Soen Hoo untuk menghasilkan rekod.
Koesbini tidak lama lagi mula menulis, menggubah, dan mencipta lagu keroncong; Ini termasuk lagu dengan tema nasionalis seperti "Kewadjiban Manoesia", "Tjinta Tanah Air", dan "Merdeka", dan juga beberapa lagu popular termasuk "Krontjong Poerbakala", "Bintang Sendjakala", dan "Kerontjong Sarinande". Beliau juga menulis lagu untuk lirik oleh penulis lain, seperti "Padi Mengoening" (lirik oleh Armijn Pane), "Rontje Melati" (lirik oleh Achdiat K. Mihardja), dan "Lagu Kasihku" (lirik Kirdjomuljo). Di dalam Ensiklopedi Musik Indonesia, Remy Sylado menceritakan bahawa Koesbini sering akan mempersembahkan adaptasi keroncong bagi lagu-lagu Barat yang popular seperti Ballard MacDonald dan "The Trail of the Lonesome Pine" Harry Carroll dan "Serenata" Enrico Toselli, memberi mereka nama-nama bahasa Melayu.
Pada 1941 Koesbini telah didekati oleh Majestic Film Company milik Fred Young sebagai pengarah muzik; rombongannya, Krontjong Syncopaters, menyertainya. Untuk penerbitan pertama syarikat itu, Djantoeng Hati, beliau menulis tujuh lagu keroncong yang dinyanyikan oleh pelakon utama; untuk lagu tajuk, "Djantoeng Hati", beliau mengetuai orkestra 60 ahli. Filem kedua dan terakhir Majestic, Air Mata Iboe, menampilkan sebelas lagu keroncong, banyak oleh Koesbini; pengarah muzik juga mengambil peranan Bakar, seorang lelaki yang terlalu miskin untuk menyokong ibu mertua (Fifi Young) selepas dihalau dari rumahnya. Walaupun syarikat itu berpusat di Malang, banyak penggambarannya dijalankan di ibukota penjajahan Batavia; Koesbini tidak lama lagi berpindah ke sana.
Selepas pendudukan Jepun di Hindia Belanda bermula pada tahun 1942, Koesbini bekerja untuk Pusat Kebudayaan yang dikendalikan oleh Jepun. Beliau tidak lama lagi berhijrah ke Pusat Perburuhan Rakyat (Poetera) di Cikini, Batavia. Pada tahun 1942 beliau mengarang lagu "Bagimu Negeri", menyanyi kepada pemimpin nasionalis Sukarno versi awal lagu itu, yang menggunakan istilah Indonesia raya di baris terakhir. Walaupun Sukarno meluluskan sentimen nasionalis lagu itu, beliau menuntut agar garis akhir berubah; Indonesia raya digantikan oleh jiwa raga kami. Menurut Hari Budiono, perubahan ini membolehkan Koesbini melepaskan penapisan semasa pendudukan, kerana lagu tersebut tidak menyebutkan secara jelas mengenai Indonesia; Sesungguhnya, "Bagimu Negeri" disiarkan pertama kali di stesen radio yang dikendalikan oleh Jepun, dinyanyikan oleh Ibu Sud.

Indonesia Maharddhika

Menjelang akhir pendudukan, Koesbini menyediakan muzik untuk beberapa panggung pentas pro-nasionalis, termasuk Lukisan Zaman (oleh Armijn Pane). Semasa Revolusi Nasional Indonesia (1945-1949), beliau menjadi ahli Jawatankuasa Lagu Kebangsaan "Indonesia Raya" di Yogyakarta. Apabila kerjanya dengan jawatankuasa ini dimuktamadkan pada tahun 1949, beliau memutuskan untuk tinggal di bandar.
Koesbini telah diambil sebagai pekerja Kementerian Pengajian, Pendidikan dan Kebudayaan, yang mengetuai jabatan muzik kementerian di Yogyakarta. Beliau terus menulis lagu dengan beberapa pemuzik, termasuk Himodigdojo, D. Suradji, dan Sri Murtono; Ramai, seperti "Hymne The New Emerging Force" dan "Nasakom Bersatu" (lirik oleh Subronto), mengandungi tema nasionalis. Beliau juga menyusun lirik lagu dan maklumat mengenai sejarah muzik Indonesia dan mengendalikan sebuah sekolah muzik, Sanggar Olah Seni Indonesia, yang ditubuhkan pada tahun 1951.

Kehidupan seterusnya

Menjelang tahun 1965, "Bagimu Negeri" dianggap wajib bagi pelajar sekolah rendah Indonesia; ia masih dianggap lagu yang paling berkekalan Koesbini. Koesbini dianugerahi Anugerah Seni dan Budaya dari kerajaan Indonesia pada tahun 1972, diikuti oleh anugerah oleh Komandan Kawasan Pertahanan Nasional II (Pangkowilhan II) pada tahun 1976. Pada 27 Mei 1987 rangkaian televisyen TVRI menyiarkan dokumentari biografi pada dirinya Sebagai sebahagian daripada siri mengenai tokoh budaya Indonesia.
Menjelang tahun 1990, Koesbini dan isterinya Ngadiyan mempunyai sebelas anak. Selepas kematian Koesbini pada 28 Februari 1991,beliau dikebumikan dalam upacara ringkas dengan bunyi "Perdamaian", salah satu komposisinya. Jalan di depan rumahnya telah ditukar nama Jalan Koesbini oleh Kerajaan Perbandaran Yogyakarta. Setakat 2009, Sanggar Olah Seni Indonesia masih dikekalkan oleh anak-anak Koesbini.