Undang-undang hak asasi manusia antarabangsa

Undang-undang hak asasi manusia antarabangsa merujukkan pada badan undang-undang antarabangsa direka bentuk untuk mengalakkan dan melindungi hak asasi manusia di peringkat antarabangsa, rantau dan dalam negeri. Sebagai sebentuk undang-undang antarabangsa, undang-undang hak asasi manusia antarabangsa pada asasnya terdiri dari perjanjian, persetujuan di antara negara berniat untuk mengikat kesan legal antara parti-parti yang telah bersetuju pada mereka; dan undang-undang adat antarabangsa, kedaulatan undang-undang berasaskan kelakuan tekal negara-negara bertindak dari mempercayai bahawa undang-undang memerlukan mereka untuk melakukannya dengan cara itu. Kandungan alat antarabangsa hak asasi manusia sementara tidak mengikat secara undang-undangmenyumbang pada pemahaman, pelaksanaan dan pembangunan undang-undang hak asasi manusia antarabangsa dan telah diiktiraf sebagai sumber kewajipan politik.
Penguatkuasaan undang-undang hak asasi manusia antarabangsa boleh berlaku di kedua-dua peringkat domestik, serantau dan antarabangsa. Menyatakan bahawa meratifikasi perjanjian hak asasi manusia komited untuk menghormati hak-hak dan memastikan bahawa undang-undang negara mereka serasi dengan undang-undang antarabangsa. Ketika undang-undangDomestik gagal untuk menyediakan ubat untuk melanggar hak asasi manusia pihak yang mungkin dapat resort untuk mekanisme serantau atau antarabangsa untuk menegakkan hak asasi manusia.
Antarabangsa Hak Asasi Manusia undang-undang erat berkaitan dengan, tetapi berbeza dari undang-undang kemanusiaan antarabangsa. Serupa, kerana norma-norma substantif yang dikandungnya seringkali sama atau berkaitan - contohnya baik memberi perlindungan dari penyeksaan. Berbeza kerana mereka dikawal oleh kerangka undang-undang yang berbeza dan biasanya beroperasi dalam konteks yang berbeza dan menetapkan hubungan yang berbeza. Umumnya, hak asasi manusia difahami untuk mengatur hubungan antara negara dan individu dalam konteks kehidupan biasa. Sementara undang-undang kemanusiaan menetapkan tindakan negara bermusuhan dan pihak-pihak datang ke dalam kenalan dengan, baik bermusuhan dan neutral, dalam konteks konflik bersenjata.

Sistem Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu

Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menggunakan Pengisytiharan Vienna dan Rancangan Tindakan pada tahun 1993 di mana Suruhanjaya Tinggi PBB untuk Hak Asasi Manusia ditubuhkan. Dan pada tahun 2006, Suruhanjaya Hak Asasi Manusia PBB digantikan oleh Majlis Hak Asasi Manusia Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu untuk penguatkuasaan undang-undang hak asasi manusia antarabangsa.

Perisytiharan Universal Hak Asasi Manusia

Perisytiharan Hak Asasi Manusia Sejagat adalah sebuah deklarasi yang tidak mengikat bentuk undang-undang antarabangsa hak asasi manusia. Walaupun beberapa sarjana undang-undang menganggap UDHR sebagai bukti undang-undang antarabangsa adat dan lebih luas UDHR telah menjadi rujukan kepada hak asasi manusia yang dipercayai. Perisytiharan ini telah mewujudkan asas untuk alat hak asasi manusia antarabangsa mengikat bentuk undang-undang antarabangsa hak asasi manusia yang selanjutnya .

Sistem Eropah

Majlis Eropah, yang ditubuhkan pada tahun 1949, adalah organisasi tertua bekerja untuk integrasi Eropah. Ini adalah sebuah pertubuhan antarabangsa dengan keperibadian undang-undang yang diluluskan di bawah undang-undang antarabangsa awam dan mempunyai kedudukan pemerhati dengan PBB. Kerusi Dewan Eropah di Strasbourg dalam Perancis. Majlis Eropah bertanggungjawab untuk kedua-dua Konvensyen Eropah mengenai Hak Asasi Manusia dan Mahkamah Eropah untuk Hak Asasi Manusia. Ini mengikat lembaga ahli Dewan untuk kod hak asasi manusia yang walaupun ketat, lebih ringan daripada piagam PBB tentang hak asasi manusia. Dewan juga mempromosikan Piagam Eropah untuk Bahasa-Bahasa Setempat atau Minoriti dan Piagam Sosial Eropah. Keahlian terbuka untuk semua negara Eropah yang berusaha integrasi Eropah, menerima prinsip [Peraturan [undang-undang]] dan mampu dan bersedia untuk menjamin demokrasi, hak asasi manusia dan kebebasan.
Majlis Eropah adalah berasingan dari Kesatuan Eropah, namun yang terakhir ini diharapkan dapat menyetujui Konvensyen Eropah dan berpotensi Dewan itu sendiri. Kesatuan Eropah juga mempunyai dokumen-dokumen hak asasi manusia yang berasingan, sedangkan Piagam Hak Dasar Kesatuan Eropah.
Konvensyen Eropah mengenai Hak Asasi Manusia mendefinisikan dan jaminan sejak tahun 1950 hak asasi manusia dan kebebasan asas di Eropah. Semua 47 negara anggota Majlis Eropah telah menandatangani Konvensyen ini dan oleh itu di bawah bidang kuasa Mahkamah HAM Eropah di Strasbourg. Untuk mengelakkan penyeksaan dan perlakuan tidak berperikemanusiaan atau merendahkan martabat (Perkara 3 dari Konvensyen), maka Jawatankuasa untuk Pencegahan Penyiksaan telah ditubuhkan.
Mahkamah Eropah untuk Hak Asasi Manusia adalah satu-satunya mahkamah antarabangsa dengan bidang kuasa untuk menangani kes-kes yang dibawa oleh individu (bukan negara). Pada awal tahun 2010 mahkamah mempunyai backlog lebih dari 120,000 kes dan senarai tunggu berbilang-tahun. Sekitar 1 dari setiap 20 kes diajukan ke mahkamah dianggap diterima. Pada tahun 2007 mahkamah mengeluarkan 1,503 keputusan. Pada peringkat saat proses, akan mengambil 46 tahun untuk jaminan simpanan untuk jelas.

Bidang kuasa sejagat

Bidang kuasa sejagat adalah prinsip kontroversi dalam undang-undang antarabangsa dimana negara mendakwa bidang kuasa jenayah ke atas orang-orang yang diduga kejahatan dilakukan di luar batas-batas negara menuntut, terlepas dari kebangsaan, negara tempat tinggal, atau hubungan lain dengan negara-negara pendakwaan. Negara punggung tuntutan atas dasar bahawa kejahatan yang dilakukan dianggap jenayah terhadap semua, yang setiap negara diberi kuasa untuk menghukum. Konsep bidang kuasa universal Oleh kerana itu berkaitan erat dengan idea bahawa norma-norma antarabangsa tertentu erga omnes, atau berhutang kepada masyarakat seluruh dunia, serta konsep jus cogens. Pada tahun 1993 Belgium mengesahkan undang-undangbidang kuasa sejagatuntuk memberikan bidang kuasa mahkamah atas jenayah terhadap kemanusiaan di negara-negara lain, dan pada tahun 1998 Augusto Pinochet ditangkap di London berikut dakwaan oleh hakim Sepanyol Baltasar Garzón berdasarkan prinsip bidang kuasa sejagat. Prinsip ini disokong oleh Amnesty Antarabangsa dan lain-lain pertubuhan hak asasi manusia kerana mereka percaya jenayah tertentu menimbulkan ancaman bagi masyarakat antarabangsa secara keseluruhan dan masyarakat mempunyai tanggungjawab moral untuk bertindak, tetapi yang lain, termasuk Henry Kissinger berpendapat bahawa "perjanjian luas bahawa pelanggaran hak asasi manusia dan jenayah terhadap kemanusiaan harus dihukum telah menghalang pertimbangan aktif peranan yang tepat daripada mahkamah antarabangsa bidang kuasa Sejagat risiko membuat kezaliman sejagat - yang pada hakim".