Union Films

Sejarah

Berikutan kejayaan komersial Terang Boelan (1937), Fatima (1938), dan Alang-Alang (1939) industri filem dari Hindia Belanda, - yang telah melarat oleh Kemelesetan Besar - dihidupkan semula. Pengeluaran filem meningkat dan, pada tahun 1940, empat buah rumah penerbitan baru telah dibuka, termasuk Union Films. Syarikat ini dibiayai oleh ahli perniagaan Cina Ang Hock Liem, yang dikreditkan sebagai penerbit bagi majoriti keluaran syarikat; operasi harian, bagaimanapun, telah dikendalikan oleh Tjoa Ma Tjoen.  Union telah beribu pejabat di Prinsenlaan, Batavia (kini Mangga Besar, Jakarta), dan, menurut kenyataan akhbar yang ditubuhkan untuk "meningkatkan kualiti seni Indonesia".
Filem pertama Union yang baru ditubuhkan, Kedok Ketawa, telah dikeluarkan pada bulan Julai 1940. Berikutan pasangan muda yang menghadapi mati terhadap penjenayah dengan bantuan seorang penjahat bertopeng, Filem ini diarahkan oleh Jo An Djan dan dibintangi oleh Oedjang, Fatimah, dan Basoeki Resobowo. Ia menerima ulasan positif; wartawan Saeroen yang menulis dalam Pemandangan bahawa kualiti filem itu adalah setanding dengan produksi Hollywood yang diimport,  dan ulasan dalam Bataviaasch Nieuwsblad memuji sinematografi. Berikutan ulasan positif, Union mengupah Saeroen - yang sebelum ini telah menulis Terang Boelan dan beberapa kerja-kerja untuk Tan's Film - sebagai penulis skrip yang. Beliau membuat penampilan pertama untuk syarikat itu dengan Harta Berdarah, yang diarahkan oleh pekerja baru R Hu dan Rd Ariffien, berikutan pemergian Jo An Djan untuk Populair Film ini. Filem, di mana seorang pemuda menyakinkan penghaji bakhil untuk menjadi lebih amal, telah dikeluarkan pada bulan Oktober 1940 dan membintangi penyanyi Soelastri dan artis seni mempertahankan diri Zonder.
Union mengeluarkan filem ketiga mereka, Bajar Dengan Djiwa, pada Februari 1941. Diarahkan oleh R Hu, filem ini - satu drama di mana seorang wanita muda yang dijual kepada Ah Long untuk membayar hutang ayahnya  - menandakan  filem sulung daripada Djoewariah; dia kemudiannya menjadi wanita terkemuka Union. Ariffien, sementara itu, telah ditugaskan untuk mengarahkan Asmara Moerni, berdasarkan skrip oleh Saeroen. Percubaan untuk mencapai khalayak dididik oleh pemutus seorang doktor muda, Adnan Kapau Gani, bersama Djoewariah, percintaan ini kepada seorang lelaki muda yang akhirnya dapat berkahwin dengan bekas pembantu rumah selepas dia menerima pendidikan. Dikeluarkan pada bulan April, filem yang menerima ulasan bercampur-campur: satu, dalam Bataviaasch Nieuwsblad, mendapati filem "menarik", manakala satu lagi untuk kertas yang sama menganggap filem itu bergantung kepada tradisi pentas yang iklan  itu telah mengutuk.
Pada Julai 1941 Union mengeluarkan Wanita dan Satria, kenderaan Djoewariah yang mengikuti seorang kaki perempuan baik-baik yang menghina status sosialnya untuk mendapatkan kepercayaan wanita sebelum akhirnya mendapat pembalasan  Dalam pengiklanan Wanita dan Satria, syarikat itu sekali lagi menekankan latar belakang bukan teater pelakon filem itu, yang juga termasuk Moesa, Djoewita dan Hidajat  filem ini mendapat ulasan positif; satu, dari Soerabaijasch Handelsblad, menulis bahawa Wanita dan Satria "memberikan gambaran yang jelas tentang kedudukan tidak menentu wanita Indonesia serta merangsang keinginan untuk garis yang lebih kukuh hak beliau dalam masyarakat Muslim"  Ini adalah filem terakhir syarikat itu akan diarahkan oleh Ariffien atau ditulis oleh Saeroen; kedua-duanya berhijrah untuk menyaingi syarikat Star Film tidak lama selepas itu.
Hu kekal dengan Union dan mengarahkan penerbtan syarikat seterusnya, Soeara Berbisa, bersama juruteknik bunyi peranakan Boen Kin Nam berkhidmat sebagai Penolong Pengarah. Ditulis oleh Djojopranoto, berkisarkan dua orang pemuda yang bersaing untuk cinta seorang wanita sebelum belajar bahawa mereka sudah lama hilang saudara.  Djoewita telah meninggalkan syarikat itu pada masa ini, dan studio yang mengupah Raden Soekarno untuk peranan utama keluaran pada lewat 1941. Penerbitan terakhir syarikat itu, Mega Mendoeng, telah diarahkan oleh Boen dan diumumkan tidak lama lagi selepas menjalani penggambaran untuk Soeara Berbisa. Filem percintaan ini dibintangi Soekarno dan Sofiati, telah dikeluarkan pada awal tahun 1942. Dalam menghasilkan kedua-dua filem, Union menekankan realisme dan penonton berpendidikan disasarkan. 
Pada akhir tahun 1941, kerajaan Hindia Belanda bimbang bahawa Empayar Jepun boleh menyerang tanah jajahan.  Kebimbangan ini mencapai masyarakat umum, dan edisi Februari 1942 majalah filem Pertjatoeran Doenia dan Film melaporkan bahawa beberapa studio akan bergerak dari ibu negara kolonial Batavia atau pergi pada cuti penerbitan. Union, walaupun sudah memulakan penerbitan set filem di era Majapahit bertajuk Damar Woelan, terpaksa menghentikan penggambaran. Apabila tentera Jepun menduduki Hindia pada Mac 1942,  Union telah ditutup, tidak pernah untuk dibuka semula.
Selain Ariffien, yang terus mengarahkan filem sehingga 1960an,  tiada satupun pengarah dan penerbit Union kembali ke industri perfileman selepas tamatnya pendudukan Jepun pada 1945. Beberapa pelakon, bagaimanapun, meneruskan kerjaya mereka. Djoewariah, misalnya, membuat filem pertamanya selepas meninggalkan Union, Sehidup Semati, pada 1949, dan terus berlakon sehingga pertengahan-1950an. Kerjaya Soekarno, bertahaj sehingga 1970an; beliau lebih terkenal sebagai Rendra Karno menukar namanya pada 1950an. Yang lain mempunyai kerjaya di belakang skrin; Kedok Ketawa lakonan Basoeki Resobowo, misalnya, menjadi pengarah filem seperti Darah dan Doa (1950).