Lachlan Macquarie

Kehidupan awal dan kerjaya

Lachlan Macquarie dilahirkan di pulau Ulva di luar pantai Isle of Mull di Inner Hebrides, rantaian pulau-pulau di Pantai Barat Scotland. Beliau ialah seorang lelaki budiman daripada keluarga Scottish Highland puak MacQuarrie yang memiliki Ulva, Staffa, dan rantau Isle of Mull selama lebih seribu tahun, dan nenek moyang beliau disemadikan di Iona. Bapa Gabenor Macquarie, "seorang yang pintar, sopan, dan banyak lagi", kononnya mencapai umur 103 tahun, mati pada 4 Januari 1818. Ibunya ialah anak seorang penghulu Maclaine yang memiliki istana di Isle of Mull. Macquarie left the island at the age of 14. Jika beliau menghadiri Sekolah Tinggi Diraja Edinburgh, "sebagaimana tradisinya", ia hanya untuk tempoh yang singkat kerana, pada usia yang sama, beliau menawarkan diri untuk menjadi tentera.
Macquarie menyertai Rejimen Kaki ke-84 pada 9 April 1777, pergi ke Amerika Utara pada tahun 1777 untuk mengambil bahagian dalam Perang Kemerdekaan Amerika. Sebagai rekrut baru dalam perjalanan ke Amerika beliau mengambil bahagian dalam Pertempuran Newcastle Jane. Peperangan ini adalah kemenangan tentera laut pertama bagi sebuah kapal dagang British ke atas privatir Amerika. Beliau pada mulanya ditempatkan di Halifax, Nova Scotia, dan ditauliahkan sebagai ensain lima bulan selepas ketibaan beliau. Pada 18 Januari 1781, beliau telah dinaikkan pangkat kepada leftenan dan dipindahkan ke Rejimen Kaki ke-71, dan berkhidmat dengan mereka di Bandar New York, Charleston, dan Jamaica. Pada Jun 1784 beliau kembali ke Scotland sebagai leftenan separuh gaji. Tiga tahun kemudian, pada Hari Krismas 1787 beliau menerima komisen sebagai leftenan dalam Rejimen ke-77, di mana beliau menyertai perkhidmatan dengan tentera di India dan Mesir. Macquarie menjadi ahli Freemason dalam Januari 1793 di Bombay, dalam Lodge No. 1 (No. 139 dalam daftar Grand Lodge Inggeris "Moden"). Beliau telah dinaikkan pangkat Kapten pada 9 November 1789, Mejar pada 12 Mac 1801. Semasa 1801 dia telah menemani Sir David Baird dan Tentera India ke Mesir, dengan pangkat Timbalan Adjutan Jeneral, dan hadir ketika penawanan Iskandariah dan pengusiran akhir Tentera Perancis dari Mesir. Dua tahun kemudian, 1803, beliau berada di London, sebagai Penolong Adjutan Jeneral kepada Lord Harrington, yang memerintah untuk daerah London. Pada tahun 1803 dan 1804 menyaksikan beliau dalam perkhidmatan yang aktif di India. Beliau kembali ke London pada tahun 1807, memimpin Rejimen Kaki ke-73, dan pada 8 Mei telah dilantik sebagai Gabenor New South Wales dan kebergantungannya, berlepas ke tanah jajahan pada 22 Mei 1809, dalam HMS Dromedary, di mana beliau mendarat secara rasmi pada 31 Disember 1809, di Sydney Cove.
Pada tahun 1793 beliau berkahwin dengan Jane Jarvis, anak perempuan Ketua Hakim Antigua. Tiga tahun kemudian dia meninggal dunia akibat batuk kering.

Gabenor New South Wales

Pada bulan November 1807, sepupu Macquarie Elizabeth Henrietta Campbell menjadi isteri keduanya. Pada April 1809 Macquarie telah dilantik sebagai Gabenor New South Wales. Dalam membuat pelantikan ini, kerajaan British membalikkan amalan melantik pegawai tentera laut sebagai gabenor dan memilih komander tentera dengan harapan bahawa dia boleh mendapatkan kerjasama Kor New South Wales yang tidak terkawal, dan dibantu oleh fakta yang beliau tiba di New South Wales sebagai ketua unit tentera sendiri, Rejimen ke-73. Sebagai ketua tentera, beliau tidak dicabar oleh Kor New South Wales yang anggotanya telah melibatkan diri dalam pertanian, perdagangan dan perniagaan.
Macquarie telah dinaikkan pangkat kepada Kolonel pada tahun 1810, Brigadier pada tahun dan Mejar-Jeneral pada tahun 1813, semasa berkhidmat sebagai gabenor.
Keluarga Macquarie berlepas dari England pada Mei 1809 di atas kapal HMS Dromedary, diiringi oleh HMS Hindostan. Mereka tiba di Sydney pada 28 Disember 1809. Beliau bermula sebagai seorang gabenor pada 1 Januari 1810 dan beliau melantik John Campbell sebagai setiausahanya.
Tugas pertama Macquarie hadapi ialah menangani kekalutan dan memulihkan keamanan, kerajaan yang sah dan disiplin di tanah jajahan berikutan Pemberontakan Rum 1808 terhadap Gabenor William Bligh. Macquarie telah diarahkan oleh kerajaan British untuk menangkap kedua-dua John Macarthur dan Mejar George Johnston, dua daripada pemimpin Pemberontakan Rum. Walau bagaimanapun, pada masa Macquarie tiba di Sydney pada bulan Disember 1809, kedua-dua Macarthur dan Johnston telah belayar ke England untuk mempertahankan diri. Macquarie dengan segera ingin membatalkan pelbagai inisiatif yang diambil oleh kerajaan pemberontak— sebagai contoh, semua "pengampunan, pajakan dan pemberian tanah" yang dibuat oleh pemberontak telah dibatalkan, (walaupun banyak yang kemudiannya diterbitkan semula).
Walaupun dengan ketibaan Lachlan Macquarie, Kor New South Wales dan monopolinya telah berakhir, pengaruh ketenteraan terselamat, dengan pegawai-pegawai tentera yang mempunyai kekuasaan ke atas sistem keadilan. Jurang yang besar wujud di antara pegawai dan puak mereka termasuk peneroka turun percuma ("eksklusif") dan banduan yang telah menamatkan tempoh pemenjaraan dan kini peneroka ("emansipis").
New South Wales mengalami kemarau yang teruk pada tahun 1812 dan 1813, terdapat penurunan meluas tanaman dan ternakan dan oleh 1814 ramai petani hampir kepada ketakmampuan bayar kerana kemarau dan kemelesetan yang berikutnya.
Pada tahun 1814 Piagam Kedua Keadilan telah dikeluarkan untuk New South Wales. Ia mentakrifkan bagaimana sistem mahkamah sivil distrukturkan. Tiga Mahkamah Kehakiman Awam baru akan ditubuhkan di New South Wales: Mahkamah Gabenor, Mahkamah Leftenan-Gabenor dan Mahkamah Agung. Jeffrey Hart Bent, saudara Hakim Peguam, tiba di tanah jajahan sebagai hakim pertama Mahkamah Agung yang baru.
Mahkamah memerlukan peguam dan usaha Macquarie untuk membenarkan peguam emansipis untuk menghadap di hadapan Mahkamah Agung telah disekat oleh Jeffrey Bent, yang bersama saudaranya, mempunyai kesetiaan dengan tentera dan peneroka eksklusif. Kemudian pada tahun 1814, dua peguam cara, Fredrick Garling dan Moore, tiba di New South Wales. Undang-undang Inggeris diikuti sejauh yang mungkin. Mana ordinan atau undang-undang baru diperlukan, ia perlu konsisten dengan undang-undang Inggeris selagi keadaan tertentu tanah jajahan itu akan membolehkan. Banyak daripada peneroka tidak puas hati dengan ini, kerana mereka mempersoalkan sama ada sebahagian daripada ordinan gabenor adalah, sebenarnya, sah. Tuntutan telah dibuat di New South Wales dan di England bahawa gabenor telah melebihi kuasa mereka dengan membuat peraturan, yang bercanggah dengan undang-undang Inggeris.
Hubungan Macquarie dengan Mahkamah baru tidak pernah harmoni. Adik beradik Bent, dalam kedudukan undang-undang utama mereka, dengan pantas menjadi penentang Gabenor, dan sikap benci peribadi menjejaskan keputusan kedua-dua pihak. Seperti kebanyakan gabenor sebelumnya, cita-cita mulia Macquarie telah dilemahkan oleh realiti keras dan tentangan berterusan. Pada tahun 1816 beliau menguatkuasakan pengisytiharan baru terhadap menceroboh Domain Kerajaan dengan memastikan tiga orang penceroboh (semua peneroka bebas) disebat. Kejadian ini adalah salah satu daripada beberapa yang Bent dan lain-lain mengadu kepada Kerajaan British sebagai contoh autokratik keterlaluan Macquarie. Hasilnya, Macquarie telah dikecam oleh Lord Bathurst, Setiausaha Negara bagi Tanah Jajahan, dan pada tahun 1819 Pesuruhjaya John Thomas Bigge telah dihantar untuk menyiasat hal ehwal di New South Wales.
Macquarie mengambil alih tanah jajahan, memecahkan kuasa pegawai-pegawai Tentera seperti John Macarthur, yang telah menjadi pemerintah de facto koloni sejak penggulingan Bligh. Beliau ialah "prokonsul British terakhir dihantar untuk menjalankan New South Wales sebagai autokrasi ketenteraan".
Pada tahun 1812, siasatan terperinci yang pertama ke dalam sistem banduan di Australia oleh Jawatankuasa Pilihan tentang pengangkutan, menyokong dasar liberal umum Macquarie. Walau bagaimanapun, jawatankuasa itu berpendapat bahawa tiket keluar perlu kurang dikeluarkan dan menentang gabenor yang mempunyai kuasa untuk memberikan pengampunan. Jawatankuasa itu membuat kesimpulan bahawa tanah jajahan hendaklah dijadikan semakmur yang mungkin agar dapat menyediakan kerja untuk banduan dan menggalakkan mereka untuk menjadi peneroka selepas diberi kebebasan mereka.
Dalam lawatan pemeriksaan dengan penempatan Pekan Hobart di Sungai Derwent di Van Diemen's Land (sekarang Tasmania) dalam November 1811, Macquarie terkejut dengan susunan usang bandar dan mengarahkan juruukur kerajaan James Meehan untuk meninjau susun atur jalan biasa. Kajian ini menentukan bentuk pusat semasa bandar Hobart.
Macquarie dikreditkan dengan menghasilkan mata wang rasmi pertama khusus untuk edaran di Australia. Syiling asing adalah biasa pada tahun-tahun awal koloni New South Wales tetapi banyak duit syiling ini meninggalkan tanah jajahan akibat perdagangan dengan kapal dagang yang melawat. Untuk menjamin bekalan syiling yang boleh dipercayai, pada tahun 1812 Macquarie membeli syiling 40,000 dolar Sepanyol dan pemalsu yang disabitkan bernama William Henshall memotong pusat syiling dan mengecap mereka untuk membezakannya sebagai milik tanah jajahan New South Wales dan menghalangnya digunakan di tempat lain. Plag tengahnya (dikenali sebagai "dump") bernilai 15 pence dan kelilingnya (dikenali sebagai dolar berlubang) menjadi sekeping lima-shilling. Mata wang baru telah diisytiharkan di Sydney Gazette 10 Julai 1813, dengan kesalahan pemalsuan, ujaran atau pengeksportan mata wang baru yang boleh dihukum tujuh tahun di lombong arang batu Newcastle.
Berakhirnya Perang Napoleon pada tahun 1815 membawa limpahan kedua-dua banduan dan peneroka yang diperbaharui ke New South Wales, memandangkan laluan laut menjadi bebas dan memandangkan kadar pengangguran dan jenayah di Britain meningkat. Macquarie memimpin peningkatan pesat penduduk dan aktiviti ekonomi. Pada masa kepulangannya ke London pada 15 Februari 1822, penduduk putih telah mencapai 'anggaran' 36,969 orang.

Seperti pembaharu dan peneroka

Pusat dasar Macquarie adalah layanannya kepada emansipis: banduan yang hukuman telah tamat tempoh atau yang telah diberi pengampunan bersyarat atau mutlak. Menjelang 1810 emansipis telah mengatasi peneroka bebas, dan Macquarie menetapkan hala tuju dirinya dengan melantik emansipis untuk jawatan kerajaan: Francis Greenway sebagai arkitek kolonial dan Dr William Redfern sebagai pakar bedah kolonial. Beliau memalukan pendapat peneroka dengan melantik emansipis, Andrew Thompson, sebagai majistret, dan dengan menjemput emansipis minum teh di Rumah Kerajaan. Sebagai ganti, Macquarie mendesak agar bekas banduan hidup dengan kehidupan (Kristian) diperbaharui. Beliau menghendaki bahawa bekas banduan kerap menghadiri kegiatan gereja, dan khususnya, amat menggalakkan perkahwinan formal Kristian (Anglican).
Macquarie merupakan penaja terbesar penerokaan tanah jajahan yang belum dilihat. Pada tahun 1813 beliau memberi kuasa Blaxland, Wentworth dan Lawson untuk menyeberang Blue Mountains dengan jayanya di mana mereka menjumpai dataran besar di kawasan pedalaman. Di sana, beliau mengarahkan penubuhan Bathurst, bandar pedalaman pertama di Australia. Beliau melantik John Oxley sebagai juruukur agung dan menghantar beliau dalam ekspedisi ke pantai New South Wales dan pedalaman untuk mencari sungai baru dan tanah-tanah baru untuk penempatan. Oxley menemui Northern Rivers yang kaya dan kawasan New England di New South Wales, dan di tempat yang kini Queensland beliau meneroka tapak semasa Brisbane.
Susun atur jalan di pusat Sydney moden adalah berdasarkan pelan jalan yang ditubuhkan oleh Macquarie. Bangunan yang paling berprestij koloni tersebut dibina di Macquarie Street. Beberapa di antaranya masih berdiri hari ini. Apa yang telah terselamat daripada 'Hospital Rum' Georgia berfungsi sebagai Bangunan Parlimen negeri New South Wales. Terdapat kemungkinan bahawa hospital itu telah direka oleh Macquarie sendiri, dengan kerjasama isterinya. Beranda bangunan yang lebar jelas diilhamkan oleh kebiasaan Macquarie dengan seni bina kolonial Inggeris di India. Kandang besar yang Macquarie khususkan untuk Rumah Kerajaan adalah sebahagian daripada struktur bangunan moden Sydney Conservatorium of Music. Kedua-dua bangunan ini telah dibina oleh Macquarie dengan mengingkari larangan kerajaan British ke atas projek-projek bangunan awam mahal di tanah jajahan dan mencerminkan ketegangan antara visi Macquarie Sydney sebagai bandar zaman George dan pandangan kerajaan British terhadap tanah jajahan sebagai tempat lambakan untuk banduan yang akan dibiayai semurah yang mungkin.
Satu lagi pembaharuan asas yang dimulakan oleh Macquarie yang berkekalan signifikan telah dibuat pada 15 Ogos 1820, tidak lama sebelum beliau pulang ke England, apabila dia mengarahkan semua lalu lintas di jalan raya New South Wales untuk berada di bahagian kiri.
Asal-usul nama "Australia" berkait rapat dengan Macquarie. "Australia", sebagai nama bagi negara yang kita kenali dengan nama itu, telah dicadangkan oleh Matthew Flinders, tetapi pada mulanya digunakan dalam penghantaran rasmi oleh Macquarie pada tahun 1817.
Dasar Macquarie, terutamanya penyokongan beliau mengenai emansipis dan perbelanjaan wang kerajaan yang mewah untuk kerja raya, membangkitkan bangkangan kedua-dua tanah jajahan dan di London, di mana kerajaan masih melihat New South Wales sebagai asasnya tanah jajahan keseksaan. Kenyataan beliau, dalam surat kepada Setiausaha Tanah Jajahan, bahawa "peneroka bebas secara umum... ialah orang paling tidak puas hati di negara ini" dan bahawa "banduan yang dibebaskan, atau orang-orang dibebaskan dengan perhambaan, dibuat dalam banyak contoh sebagai peneroka terbaik", telah digunakan untuk menjatuhkannya.
Walaupun mendapat bangkangan daripada kerajaan British, Macquarie menggalakkan penciptaan bank pertama koloni, Bank New South Wales, pada 1817.

Hubungan orang asli-peneroka

Macquarie dianggap sebagai berbelah bahagi ke arah Orang Asli Australia. Beliau mengarahkan ekspedisi menghukum terhadap Orang Asli,  menulis dalam diarinya:
"Saya Hari ini mengarahkan tiga detasmen tentera berasingan untuk mara ke dalam negeri dan bahagian pedalaman Jajahan, bagi tujuan Menghukum Anak Pribumi yang bermusuhan, dengan menghapuskan tempat mereka sepenuhnya, dan menghalau mereka ke pergunungan; dan juga jika boleh untuk memahami Anak Pribumi yang telah melakukan pembunuhan lewat dan kezaliman, dengan pandangan itu dijadikan contoh dahsyat dan teruk, jika ditangkap hidup-hidup. — Saya telah mengarahkan seramai Anak Pribumi yang mungkin dibuat banduan, dengan matlamat untuk mengekalkan mereka sebagai tebusan sehingga orang-orang bersalah yang sebenar menyerah diri, atau telah diberikan oleh puak-puak mereka untuk keadilan ringkas. — Sekiranya Anak Pribumi membuat penentangan yang paling kecil – atau enggan menyerah diri apabila dipanggil untuk berbuat demikian – pegawai-pegawai pihak tentera telah dibenarkan untuk menembak mereka untuk memaksa mereka menyerah diri; gantung di atas pokok yang jasad Anak Pribumi sebagaimana yang dibunuh pada masa itu, untuk meningkatkan ketakutan yang lebih besar kepada yang terselamat."
Walau bagaimanapun, apabila berurusan dengan suku-suku mesra, beliau membangunkan strategi untuk mencalonkan seorang 'ketua' yang bertanggungjawab untuk setiap satu daripada puak-puak, dikenalpasti oleh pemakaian plat tembaga dada terukir dengan nama dan gelarannya. Walaupun ini adalah cara biasa rundingan Eropah, ia sering tidak mencerminkan status sebenar orang tua dalam suku-suku. Macquarie juga mempelopori konsep mengembalikan tanah kepada kawalan Orang Asli, bermula dengan kawasan sekitar Broken Bay dan Georges Head.
Pada tahun 1814 Macquarie mengasaskan Institusi Asli di Parramatta untuk pendidikan anak-anak Orang Asli. Kanak-kanak Orang Asli telah didaftarkan dalam sekolah, kadang-kadang secara paksa, dan dibesarkan mengikut pendidikan dan budaya Eropah. Walaupun kanak-kanak di Sekolah dilayan dengan baik, analisis sosial moden menunjukkan pendaftaran mereka dipaksa dan seterusnya pendidikan sosial di-Eropahkan sebagai cubaan secara sedar untuk mengurangkan pengaruh dan masa depan budaya asli.
Ahli sejarah moden juga telah mengenal pasti pengambilan paksa kanak-kanak untuk Sekolah sebagai penyebab tercetusnya konflik terbuka antara penduduk asli dan pentadbiran Gabenor Macquarie, bermula pada tahun 1814 dan berterusan untuk sekurang-kurangnya dua tahun.

Kembali ke Scotland, kematian, dan legasi

Pemimpin masyarakat peneroka bebas mengadu kepada London mengenai dasar Macquarie, dan pada tahun 1819 kerajaan melantik hakim Inggeris, John Bigge, untuk melawat New South Wales dan melaporkan pentadbirannya. Bigge secara umumnya bersetuju dengan kritikan peneroka, dan laporan di atas tanah jajahan membawa kepada peletakan jawatan Macquarie pada tahun 1821; dia telah, bagaimanapun, berkhidmat lebih lama daripada mana-mana gabenor lain. Bigge juga mengesyorkan bahawa tiada lagi gabenor perlu dibenarkan untuk memerintah sebagai autokrat, dan pada tahun 1824 Majlis Mesyuarat Negara New South Wales, badan perundangan pertama di Australia, telah dilantik untuk menasihati gabenor.
Macquarie kembali ke Scotland, dan meninggal dunia di London pada tahun 1824 ketika sibuk membela dirinya terhadap tuduhan Bigge. Tetapi reputasi beliau terus berkembang selepas kematiannya, terutamanya di kalangan emansipis dan keturunan mereka, yang merupakan majoriti penduduk Australia sehingga kerubut emas. Hari ini beliau dianggap oleh ramai sebagai gabenor awal yang paling berpengetahuan dan progresif yang berusaha untuk menubuhkan Australia sebagai sebuah negara, bukan sebagai sebuah kem penjara.
Ahli sejarah Australia aliran nasionalis telah menganggap beliau sebagai wira proto-nasionalis. Macquarie secara rasmi menerima pakai nama Australia bagi benua itu, nama yang sebelum itu dicadangkan oleh pelayar keliling pertama Australia, Matthew Flinders. Serta banyak ciri-ciri geografi dinamakan sempena nama beliau dalam hidup beliau, beliau diperingati oleh Macquarie University di Sydney.
Macquarie dikuburkan di Isle of Mull di makam jauh dengan isterinya, anak perempuan dan anak. Kuburnya di Mull diselenggarakan oleh Amanah Negara Australia dan tertulis "Bapa Australia".