Perang Kemerdekaan Itali Ketiga

Latar belakang

Victor Emmanuel II dari Savoy telah ditabalkan sebagai Raja Itali pada 17 Mac 1861, tetapi tidak menguasai Venice, Lazio dan negeri-negeri Paus. Keadaan ini dikenali sebagai Irredente (sebuah istilah Itali yang merujuk wilayah negara yang berada di bawah penguasaan orang asing, literalnya bermakna tidak ditebus) yang menyebabkan ketegangan dalam politik dalam negeri di negara yang baru diasaskan, selain menjadi asas dasar luarnya.
Percubaan pertama untuk menguasai Rome bermula pada tahun 1862 oleh Giuseppe Garibaldi. Yakin dengan sikap tidak berpihak Raja, beliau berlayar daripada Genoa ke Palermo, dan berjaya mengumpulkan 1,200 orang sukarelawan. Beliau berlayar daripada Catania dan mendarat di Melito, Calabria, pada 24 Ogos untuk tiba ke Gunung Aspromonte, dengan niat untuk menjelajah ke arah utara semenanjung ke Rome. Jeneral Enrico Cialdini, bagaimanapun menghantar sebuah divisyen di bawah Kolonel Pallavicino untuk menghentikan tentera sukarelawan. Garibaldi sendiri telah cedera dalam Pertempuran Aspromonte, dan berjaya ditawan bersama-sama dengan pasukan tentera beliau.
Pertikaian yang semakin memuncak di antara Austria dan Prusia berkenaan Persoalan Jerman bertukar kepada perang terbuka pada tahun 1866, memberikan Itali suatu keadaan untuk menawan Venice. Pada 8 April, 1866 kerajaan Itali telah menandatangani sebuah perikatan ketenteraan dengan Prusia, melalui Maharaja Napoleon III dari Perancis. Tentera Itali, diketuai oleh Jeneral Alfonso Ferrero La Marmora, bertempur dengan Austria di perbatasan selatan. Pada masa yang sama, dengan kelebihan kekuatan tentera lautnya, Itali merancang untuk mengancam pantai Dalmatia dan merampas Trieste.

Serangan Itali

Prussia mula permusuhan pada 16 Jun 1866 oleh menyerang beberapa wilayah Jerman yang bersekutu dengan Austria. Tiga hari kemudian Itali mengisytiharkan perang ke atas Austria, memulakan operasi ketenteraan pada 23 Jun.
Tentera Itali telah dibahagikan kepada dua pasukan: yang pertama, di bawah La Marmora sendiri, telah digunakan di Lombardy, barat Sungai Mincio, yang bertujuan ke arah berkuasa Quadrilatero benteng daripada Austria; yang kedua, di bawah Enrico Cialdini, di Romagna, selatan Sungai Po, yang bertujuan ke arah Mantua dan Rovigo.
La Marmora berpindah pertama melalui Mantua dan Peschiera del Garda, tetapi telah dikalahkan di Custoza pada 24 Jun. Cialdini, bagaimanapun, tidak bertindak sopan untuk bahagian pertama keseluruhan perang, menjalankan hanya beberapa rancangan dan juga gagal untuk mengepung kubu Austria Borgoforte, ke selatan Po.
Custoza menandakan penangkapan umum operasi, sebagai orang Itali membuat keputusan untuk menyusun semula kerana takut satu iaitu serang-balas Austria. Austria memang keuntungan daripada keadaan untuk menyerang Valtellina dan Val Camonica (Pertempuran Vezza d'Oglio). Kursus umum perang, bagaimanapun, adalah untuk menjadikan memihak terima kasih Itali untuk kemenangan Prusia di utara, terutama yang daripada Königgrätz pada 3 Julai 1866. Austria telah dipaksa untuk menggerakkan satu tentera iaitu kor tiga mereka dikerahkan di Itali untuk Vienna, tumpuan ialah pertahanankan Trentino dan Isonzo..

Selepas peperangan

Terma termasuk penyerahan Veneto (dengan Mantua dan barat Friuli) ke Perancis (yang diserahkan kepada Itali) dan yang Besi Crown (yang dipakai oleh lama Lombard Raja-raja Itali dan oleh Rom Suci Maharaja, dan juga oleh Napoleon Bonaparte sendiri).
Ini meninggalkan Pusaka Rom sebanyak St Peter (kini Lazio) di luar Itali, sehingga "Pengepungan Rom" pada bulan September 1870 dan membuat pungutan suara berikutnya meluluskan penyatuan dengan seluruh Itali.