Sulaiman al-Qanuni

Usia Muda

Sultan Sulaiman dilahirkan pada 6 November 1494 di bandar Tabzron, Turki. Seawal usia 7 tahun, beliau telah dididik dengan ilmu kesusasteraan, sains, sejarah, teologi dan taktik ketenteraan di Istana Topkapi, Istanbul. Sewaktu kecil, beliau berkawan rapat dengan seorang hamba bernama Pargali Ibrahim Pasha yang kemudiannya menjadi penasihat dan panglima tentera yang paling dipercayai sewaktu zaman pemerintahan beliau. Pada usia 17 tahun, beliau menjadi gabenor Istanbul dan kemudian diangkat menjadi sultan pada usia 25 tahun selepas kemangkatan ayahandanya iaitu Sultan Selim I.

Perang Kerajaan Uthmaniyah Dengan Kerajaan Safawiyyah

Setelah Sulaiman I berjaya menstabilkan keadaan di Eropah, beliau telah memberi perhatian kepada masalah pemberontakan yang didalangi oleh puak Syiah dari kerajaan Safavid di Iran. Dua peristiwa penting berlaku pada masa ini. Pertama, Shah Tahmasp telah membunuh gabenor Baghdad yang menyatakan taat setia kepada Sultan dan digantikan dengan pewaris Shah. Kedua, gabenor Bitlis telah berpaling tadah dan menyatakan kesetiaannya kepada kerajaan Safavid. Sebagai hasilnya, pada tahun 1553, Sulaiman I telah mengarahkan Perdana Menterinya Ibrahim Pasha supaya mengetuai tentera ke Asia untuk mengambil semula Bitlis dan menakluki Tabriz tanpa sebarang halangan. Selepas beberapa tahun Sulaiman I dan Ibrahim membuat beberapa serangan ke atas Baghdad, akhirnya komandernya menyerah diri dan mengesahkan Sulaiman I sebagai pemimpin dunia Islam dan pengganti kepada kerajaan Abbasiyah.
Sulaiman I telah memulakan kempen perang yang kedua terhadap Shah pada tahun 1548-1549 dalam usahanya menewaskan kerajaan Safavid. Seperti sebelum ini, Tahmasp telah berusaha mengelakkan konfrontasi dengan tentera Uthmaniyah dan memilih untuk berundur, menduduki Armeniadi dl dalam proses dan berjumpa dengan tentera Uthmaniyah ke musim sejuk di Caucasus. Sulaiman I telah membatalkan kempen bersama dengan pendudukan sementara kerajaan Uthmaniyah di Tabriz dan Armenia di Iran.
Pada tahun 1553 Sulaiman I telah memulakan kempen perang yang ketiga dan terakhir ke atas Shah. Selepas kehilangan kawasan di Erzurum kepada putera Shah, beliau cuba menakluki semula Erzurum, melintasi di bahagian atas Euphrates dan sebahagian kawasan Parsi. Tentera Shah menyambung strategi mengelakkan kerajaan Uthmaniyah dan tidak membuat sebarang penaklukan. Pada tahun 1554, satu penyelesaian telah dibuat di mana di dalamnya termasuk kempen Sulaiman I di Asia. Perjanjian itu juga termasuk pemulangan semula Tabriz, tetapi mempertahankan Baghdad, di bawah Mesopotamia, mulut sungai Euphrates dan Tigris, sebagai sebahagian daripada wilayah kerajaan Parsi. Shah juga berjanji untuk tidak menceroboh wilayah kerajaan Uthmaniyah.

Kempen di Lautan Hindi dan India

Di Lautan Hindi, Sulaiman I telah mengetuai beberapa angkatan laut untuk mengusir orang Portugis dan mengadakan semula perhubungan perdagangan dengan India. Kerajaan Uthmaniyah telah menakluki Aden di Yaman pada tahun 1538 untuk dijadikan pangkalan laut untuk menghapuskan pengaruh Portugis di semenanjung barat India. Tentera laut Uthmaniyah gagal menewaskan Portugis di dalam Perang Diu pada bulan September 1538, tetapi mereka kembali ke Aden di mana mereka mempertahankan bandar itu dengan 100 buah meriam. Dari pangkalan ini, Sulaiman Pasha membuat keputusan untuk mengambil alih seluruh negara Yaman dan ibu kotanya Sa'na. Penduduk Aden menentang penaklukan kerajaan Uthmaniyah dan mempelawa Portugis supaya Portugis dapat mentadbir bandar ini sehingga ianya dirampas Piri Reis di di dalam Penaklukan Aden (1548).
Dengan mengawal Laut Merah, Suleiman berjaya menguasai laluan perdagangan India dan mengekalkan hubungan baik dengan kerajaan India sepanjang abad ke 16.
Pada tahun 1564, Sulaiman I telah menerima hadiah daripada Aceh yang meminta sokongan kerajaan Uthmaniyah di dalam usahanya untuk menentang Portugis. Sebagai hasilnya ekspedisi tentera Uthmaniyah ke Aceh telah dilancarkan yang membolehkan Aceh menerima sokongan ketenteraan yang lebih kukuh.

Kebolehan

Beliau merupakan pentadbir yang mementingkan hak kesamarataan tanpa mengira pangkat dan darjat. Malah, di bawah pentadbiran Sultan Sulaiman Al-Qanuni, umat Islam & orang Yahudi dapat hidup dengan aman dan damai. Kaedah pemilihan beliau yang ketat dalam perlantikan gabenor membantu beliau untuk melaksanakan undang-undang Islam dengan berkesan. Tanpa memilih populariti atau status sosial seseorang, beliau sendiri akan merisik tentang keperibadian bakal gabenor yang dilantik untuk memastikan wakil atau gabenor kerajaan Bani Turki Uthmaniyyah benar-benar bersih dan cekap.

Sumbangan

Beliau digelar Al-Qanuni kerana jasanya dalam mengkaji dan menyusun semula sistem undang-undang kerajaan Bani Turki Uthmaniyah dan perlaksanaannya secara teratur dan tanpa kompromi berikutan keadaan masyarakat Islam Turki Uthmaniyah ketika itu mempunyai latar belakang dan sosio budaya yang berbeza. Pergaulan antara bangsa yang berbeza (walaupun agama yang sama) membuatkan pelbagai konflik kecil yang berlaku & ini boleh menggugat keselamatan umat Islam. Keadaan ini menyebabkan beliau membuat penyusunan & kajian tentang budaya masyarakat Islam Turki Uthmaniyah yang datang dari Eropah, Parsi, Afrika & Asia Tengah untuk diselaraskan dengan kehendak undang-undang Syariah Islamiyah. Undang-undang Kanuninya (atau Kanuns) telah memperbaiki bentuk empayar Uthmaniyah selama berabad selepas kematiannya.
Sulaiman telah menjadi penaung kesenian, dan zamannya telah mencapai zaman keagungan kerajaan Uthmaniyah di dalam bidang kesenian, kesusasteraan dan pembangunan seni reka bentuk. Beliau boleh bertutur di dalam empat bahasa iaitu bahasa Parsi, Arab, Serbia dan Chagatay (dialek bahasa Turki berkaitan dengan bahasa Uighur).

Anak-anak

Suleiman mempunyai beberapa anak dengan permaisuri beliau, termasuk:

Hubungan dengan Hürrem Sultan

Suleiman tergila-gilakan akan Hürrem Sultan, seorang perempuan harem yang berasal daripada Ruthenia, dahulunya sebahagian daripada Poland. Para diplomat Barat, yang sedar berkenaan gossip di istana berkenaan beliau, memanggil beliau sebagai "Russelazie" atau "Roxelana", merujuk akan asal-usul beliau dari Ruthenia. Anak perempuan kepada seorang paderi Ortodoks, beliau telah ditawan oleh puak Tatar daripada Crimea, dijual sebagai seorang hamba di Constantinople, dan akhirnya meningkat naik dari pangkat seorang Harem menjadi kegemaran Suleiman. Suleiman memecahkan tradisi Uthmaniyyah selama dua kurun, dengan mengahwini seorang gundik yang kemudian menjadi isteri kepada Sultan, mendatangkan kehairanan kepada para pemerhati di istana dan kota. Suleiman juga membenarkan Hürrem Sultan untuk tinggal bersama beliau di istana sehingga akhir hidup Hürrem Sultan, sekali lagi memecahkan tradisi apabila pewaris sultan telah cukup umur, mereka akan dihantar bersama-sama dengan gundik sultan yang melahirkan mereka untuk mentadbir wilayah jauh di empayar, dan tidak pernah kembali melainkan anak-anak mereka berjaya menaiki takhta.
Dengan menggunakan nama pena beliau, Muhibbi, Sultan Suleiman mengarang sajak berikut untuk Hürrem Sultan:
Throne of my lonely niche, my wealth, my love, my moonlight.

My most sincere friend, my confidant, my very existence, my Sultan, my one and only love.

The most beautiful among the beautiful ...

My springtime, my merry faced love, my daytime, my sweetheart, laughing leaf ...

My plants, my sweet, my rose, the one only who does not distress me in this room ...

My Istanbul, my karaman, the earth of my Anatolia

My Badakhshan, my Baghdad and Khorasan

My woman of the beautiful hair, my love of the slanted brow, my love of eyes full of misery ...

I'll sing your praises always

I, lover of the tormented heart, Muhibbi of the eyes full of tears, I am happy.

Wazir Besar Pargalı Ibrahim Pasha

Pargalı Ibrahim Pasha merupakan kawan bagi Suleiman sejak beliau belum menaiki takhta. Asalnya, Ibrahim adalah seorang Kristian yang berasal daripada Parga (di Epirus), yang mana telah ditawan semasa satu serbuan dalam Perang Uthmaniyyah–Venice 1499–1503, dan diserahkan sebagai seorang hamba kepada Suleiman berkemungkinan besar pada tahun 1514. Suleiman menjadikan beliau sebagai falconer diraja, kemudian dinaikkan pangkat sebagai pegawai pertama di Kamar Tidur Diraja. Ibrahim Pasha menjadi Wazir Besar pada tahun 1523 dan panglima angkatan tentera. Suleiman juga menganugerahi Ibrahim Pasha gelaran beylerbey Rumelia (gabenor-jeneral tentera tahap pertama), memberi Ibrahim kekuasaan ke atas seluruh wilayah Uthmaniyyah di Eropah, selain memerintah pasukan tentera yang bersama beliau semasa perang. Berdasarkan perawi pada kurun ke-17, Ibrahim telah meminta Suleiman agar tidak menaikan pangkat beliau ke kedudukan setinggi itu, bimbang akan keselamatan beliau; yang mana dijawab oleh Suleiman bahawa di bawah pemerintahan beliau, walau apa-apapun yang berlaku, Ibrahim tidak akan dihukum mati.
Ibrahim akhirnya jatuh dalam kehinaan semasa pemerintahan Sultan. Semasa tahun ke-13 bertugas sebagai Wazir Besar, kebangkitan pantas beliau ke puncak kuasa dan pengumpulan besar kekayaan membuatkan Ibrahim memiliki ramai musuh di istana Sultan. Laporan tiba ke pengetahuan Sultan berkenaan kebiadapan Ibrahim semasa dalam satu kempen menentang empayar Safawiyyah: terutamanya tindakan beliau menggunakan gelaran serasker sultan (سرعسكر سلطان) telah dilihat sebagai satu penghinaan serius kepada Suleiman.
Kesangsian Suleiman ke atas Ibrahim bertambah buruk apabila berlaku perbalahan antara Ibrahim dengan setiausaha kewangan (defterdar) Iskender Çelebi. Pertikaian ini berakhir dengan memalukan dengan Çelebi dituduh membuat satu rancangan jahat, dengan Ibrahim menyakinkan Suleiman untuk menjatuhkan hukuman mati ke atas si defterdar. Bagaimanapun, sebelum kematian beliau, kata-kata terakhir Çelebi yang menuduh Ibrahim membuat satu konspirasi menentang Sultan. Perkataan dan tuduhan ini menyakinkan Suleiman akan ketidak setiaan Ibrahim, dan pada 15 Mac 1536 Ibrahim telah dihukum mati.