Kesihatan Orang Asli

Kesihatan Orang Asli di Malaysia merujuk kepada tahap kesihatan kanak-kanak,  kekurangan zat makanan, ibu mengandung, penyakit berjangkit dan sebagainya. 80 % Orang Asli hidup di bawah garis kemiskinan.
Orang Asli terancam akibat penempatan semula, pembalakan, perlombongan, pembinaan empangan, pembangunan padang golf, skim peladangan, pengumpulan semula dan asimilasi ke dalam masyarakat arus perdana. 
Kerajaan negeri tidak mengiktiraf hak warisan Orang Asli.  Mereka semakin kehilangan tanah . Kawasan penempatan mereka semakin dimusnahkan. Hampir semua Orang Asli tidak memiliki geran tanah. Tanah mereka dengan mudah ditukar kepada pembangunan. Dasar kerajaan ialah mengumpul dan menempatkannya semula mereka untuk menanam tanaman kontan dan makanan. Tekanan terhadap tanah dan kekurangan bantuan daripada kerajaan negeri serta sokongan telah membawa kepada meningkatkan kesukaran hidup mereka.

Kesihatan wanita Orang Asli

Wanita Orang Asli merupakan kumpulan orang dewasa yang paling kekurangan zat makanan di Malaysia Barat. Puncanya ialah kehilangan tanah pertanian dan tempat mencari makan, pencemaran sungai di mana-mana, diet yang tidak mencukupi; paras dan kekerapan mengalami jangkitan penyakit, jangkitan usus dan diskriminasi. 
Wanita Orang Asli mempunyai paras kekurangan folate dan zat besi yang tinggi. Mereka berhadapan masalah cacing dan malaria. Tahap khasiat pemakanan sangat rendah dan menjejaskan kesihatan wanita yang mempunyai anak kecil dan kanak-kanak. 
Sumber makanan ialah makanan di dalam hutan. Segelintir daripada mereka menjadi petani an pemburu kecil-kecilan. Tetapi kini,sumber makanan semakin merosot dan mereka terpaksa membeli makanan moden seperti gula, tepung, susu pekat manis, makanan dalam tin, dan minyak masak yang semuanya mengakibatkan pemakanan yang tidak sihat, tidak seimbang dan sukar untuk diperolehi.
Penyakit anemia merupakan penyebab ketara penyakit dalam kalangan wanita Orang Asli; dan ibu-ibu mengandung serta goiter (keadaan bengkak pada kelenjar tiroid) dalam kalangan kanak-kanak tidak melihat sebarang perubahan antara 1951 dan 1995. 
Pada 1987, didapati 54 % mengalami kekurangan berat badan dan 66 % terencat tubuh badan. Kanak-kanak mereka kerap terencat iaitu 44 % dalam kalangan bayi hingga 80 % dalam kalangan kanak-kanak berusia 2-6 tahun.         
Status pemakanan kanak-kanak Orang Asli amat sangat berbahaya. Cacing usus dan penyakit lain merebak dan berkembang. Kanak-kanak Orang Asli berdepan kecacatan yang teruk,  perkembangan fizikal, intelektual dan sosial mereka terjejas.

Hospital Orang Asli Gombak

Penubuhan Hospital Orang Asli di Gombak tidak menghasilkan banyak perubahan. Hospital ini dibina pada 1959 dari kayu sahaja dan tidak mampu menampung pesakit Orang Asli dari seluruh negara. Kakitangan hospital masih kekurangan kepakaran dalam pelbagai disiplin perubatan.

Pendidikan kesihatan

Pendidikan Kesihatan yang sempurna tidak ditangani oleh birokrasi perubatan pada masa ini untuk Orang Asli. Ketua Hospital Gombak melaporkan kesihatan Orang Asli tidak mendapat layanan yang baik oleh ‘sikap kakitangan’ di kemudahan perubatan itu.

Jabatan Hal Ehwal Orang Asli

Menurut undang-undang Malaysia, seluruh aspek kehidupan mereka ‘diuruskan’ oleh Jabatan Hal Ehwal Orang Asli (JHEOA). Akibatnya ruang dan peluang mereka untuk menyuarakan hal ehwal dan kehidupan mereka sendiri, terhad.
Hanya masyarakat Orang Asli yang mengetahui masalah mereka dengan baik. Mobilisasi sokongan yang aktif dan penglibatan komuniti adalah menjadi asas kepada penambahbaikan kesihatan mereka.