Sherbert lwn. Verner

Latar belakang kes

Adell Sherbert, ahli [Gereja Adventist [Ketujuh-hari]], yang bekerja sebagai operator kilang tekstil. Dua tahun selepas penukaran kepada iman itu, majikannya bertukar dari lima hari seminggu selama enam hari, termasuk hari Sabtu. Sejak mengikut kepercayaan beliau, Allah di dalam Keluaran 20:8-11 melarang bekerja pada hari Sabtu (hari ketujuh merupakan Sabat), dia tidak mahu bekerja pada hari tersebut dan dipecat. Sherbert tidak dapat mencari apa-apa kerja yang lain dan memohon pampasan pengangguran. Tuntutannya telah ditolak, dan keputusan Suruhanjaya Keselamatan Pekerjaan disahkan oleh mahkamah percubaan negeri dan Mahkamah Agung Carolina Selatan.

Keputusan mahkamah

Mahkamah Agung dalam keputusan 7-2 diterbalikkan Suruhanjaya dan mahkamah yang lebih rendah, mendapati bahawa menafikan tuntutan Sherbert adalah beban yang tidak berperlembagaan di menjalankan bebas daripada agamanya. Pendapat majoriti berkesan menciptaSherbertUjian, menentukan sama ada tindakan kerajaan berjalan afoul Fasal Latihan Bebas.

Pendapat majoriti Brennan

Brennan, menulis untuk majoriti, menyatakan bahawa penafian pengangguran Sherbert mendakwa mewakili beban besar pada dirinya. Walaupun beban yang mengambil bentuk penafian keistimewaan untuk pampasan pengangguran, bukannya melanggar pampasan yang dia berhak Sepatutnya, ia masih berkesan menghalang kebebasan agamanya. Sebagai Brennan menulis, "kepada syarat adanya manfaat kepada kesediaan untuk melanggar prinsip asas dalam kepercayaan agamanya berkesan menghukum menjalankan percuma kebebasan perlembagaan ini perayu." Brennan menolak dakwaan bahawa keputusan itu telah melanggar [Penubuhan Fasal Pindaan Pertama | Fasal Penubuhan]] dengan mewujudkan agama Adventist Seventh hari. Akhir sekali, pendapat majoriti tidak menganggap Perlindungan Sama hujah, kerana ia telah memutuskan untuk memihak kepada Sherbert itu atas alasan Pindaan Pertama.

Douglas dan pendapat yang bersetuju Stewart

Douglas wrote secara berasingan untuk menjelaskan bahawa isu ini bukan tahap kecederaan kepada Sherbert, tetapi penafian South Carolina pengangguran atas dasar kepercayaan beliau. Isu tidak tindakan individu, tetapi tindakan kerajaan, dan di bawah dasar apakah kerajaan dapat menafikan faedah seseorang.
Stewart bersetuju dalam keputusan, tetapi tidak dalam hujah majoriti. Beliau tidak menolak isu Penubuhan Fasal majoriti. Sebaliknya, beliau dikenal pasti sebagai "dilema berlaras dua" antara Fasal Latihan Percuma perlindungan tindakan Sherbert dan - seperti yang telah ditafsirkan, salah memandangkan beliau, oleh mahkamah - Penubuhan larangan Fasal perlindungan itu. Beliau juga tidak bersetuju dengan tuntutan majoriti bahawa satu precedent yang dipetik, Braunfeld v. Brown, dibezakan daripada "Sherbert.

Harlan pendapat yang bertentangan

Harlan, dalam pembacaan yang bersifat formalisme undang-undang yang berkaitan, berhujah bahawa Suruhanjaya menafikan pengangguran Sherbert berdasarkan sebab-sebab yang sama, mereka mungkin mana-mana pihak yang menuntut sekular, bahawa dia tidak "boleh digunakan untuk kerja." Lebih tengah-tengah, beliau menolak pendapat yang majoriti, dengan alasan bahawa Fasal Latihan Percuma hanya berkecuali diperlukan ke arah agama dalam kes ini, yang tidak termasuk mengecualikan Sherbert, walaupun Perlembagaan membenarkan badan perundangan untuk mewujudkan pengecualian seperti itu.

Menghadkan Ujian'Sherbert

Mahkamah Agung mendadak dihadkanSherbertUjian pada tahun 1980-an, memuncak dalam kes 1990 mercu tandaPekerjaan Bahagian v. Smith . Dalam "Smith", mahkamah berpendapat bahawa pengecualian menjalankan percuma tidak diperlukan dari undang-undang secara umum. Sebagai tindak balas kepada keputusan''Smith, Kongres meluluskan Kebebasan Beragama Pemulihan Akta 1993 (RFRA) untuk menghidupkan semula "SherbertUjian. Ia dikatakan memulihkan analisis penelitian yang ketat kepada semua kes kebebasan di mana plaintif membuktikan beban besar kepada latihan bebas atau agama. Walau bagaimanapun, empat tahun kemudian, mahkamah membatalkan RFRA sebagaimana yang terpakai bagi pentafsiran Perlembagaan. DalamKota Boerne v. Flores , 521 US 507 (1997), mahkamah mendapati bahawa RFRA, seperti yang digunakan di Latihan Fasal Percuma, impermissibly diganggu dengan kuasa badan kehakiman semata-mata untuk mentafsir Perlembagaan. Walau bagaimanapun, keputusan ini tidak semestinya menghadkan kesan RFRA pada tafsiran statut persekutuan. Malah, mahkamah mengekalkan RFRA sebagaimana yang terpakai kepada undang-undang lain persekutuan di Gonzales v. UDV , 546 US 418 (2006). UDV, mahkamah yang dipohonberkanun SherbertUjian yang dicipta oleh RFRA dan mendapati bahawa tindakan Akta dalam penggunaan soalan-a [Bahan-Bahan Terkawal # Jadual I bahan terkawal | Jadual I]] dadah di upacara-adalah agama yang dilindungi di bawah Pindaan Pertama.