Republik Sosial Itali

Konteks penubuhan

Pada 24 Julai 1943, selepas Pihak Berikat mendarat di Sicily, Majlis Tertinggi Fasis, pada usul Dino Grandi, mengundi gerakan tidak percaya terhadap Mussolini. Kedudukan Mussolini telah dilemahkan oleh satu siri kekalahan tentera dari permulaan kemasukan Itali ke dalam perang pada bulan Jun 1940, termasuk pengeboman Rom, kehilangan tanah jajahan Afrika Utara Itali, pencerobohan Bersekutu Sicily dan semenanjung selatan Itali.
Keesokan harinya, Raja Victor Emmanuel III menolak Mussolini dari pejabat dan memerintahkan beliau ditahan. Pada masa ini, monarki dan beberapa orang anggota kerajaan Fasis, penduduk Itali umum telah berkembang bosan usaha perang sia-sia yang telah memandu Itali ke subordinasi dan penaklukan di bawah Jerman Nazi. Usaha perang gagal meninggalkan Mussolini dimalukan di rumah dan di luar negara sebagai "habuk papan Caesar". Kerajaan baru, di bawah Marshal Pietro Badoglio memulakan perundingan rahsia dengan kuasa-kuasa Bersekutu dan membuat persediaan untuk penyerahan Itali. Ceramah penyerahan tersirat komitmen daripada Badoglio bukan sahaja untuk meninggalkan pakatan Paksi tetapi juga Itali mengisytiharkan perang ke atas Jerman.
Walaupun orang-orang Jerman yang diiktiraf secara rasmi status quo baru dalam politik Itali, mereka telah campur tangan dengan menghantar beberapa unit yang terbaik daripada Wehrmacht ke Itali. Ini dilakukan kedua-dua untuk menentang kemajuan Bersekutu baru dan menghadapi pembelotan yang diramal berlaku Itali. Walaupun, Badoglio terus bersumpah kesetiaan kepada Jerman dan Kuasa Paksi. Utusan kerajaan Itali bersedia untuk menandatangani satu gencatan senjata di Cassibile dengan Pihak Bersekutu yang telah menduduki Sicily, yang telah dimuktamadkan pada 3 September.
Pada 8 September, Badoglio mengumumkan gencatan senjata Itali dan Pihak Berikat (walaupun dipanggil satu "gencatan senjata", terma yang disediakan ia mirip kepada penyerahan kalah tanpa syarat). Führer Adolf Hitler dan kakitangannya,  lama sedar rundingan dan bertindak segera dengan mengarahkan tentera Jerman untuk merebut kawalan utara dan tengah Itali. Orang-orang Jerman dilucutkan senjata manakala tentera Itali telah mengambil alih semua bahan-bahan dan peralatan semua Tentera Itali itu. Angkatan tentera Itali tidak diberikan perintah yang jelas untuk menentang orang-orang Jerman berikut gencatan senjata, dan sebagainya rintangan untuk pengambilalihan Jerman telah bertaburan dan sedikit kesan.
Hanya empat hari kemudian, pada 12 September, Mussolini telah dibebaskan oleh Jerman dalam Operasi Eiche di pergunungan Abruzzo. Kerajaan Itali baru telah berpindah Mussolini dari tempat ke tempat manakala Fasis jatuh adalah dalam kurungan dalam usaha untuk melemahkan mana-mana bakal penyelamat. Walaupun begitu, orang-orang Jerman akhirnya sasaran tepat Mussolini di Hotel Campo Imperatore di Gran Sasso. Selepas bebas, Mussolini diterbangkan ke Bavaria. Mengumpul apa sokongan beliau masih mempunyai di kalangan penduduk Itali, pembebasan beliau memungkinkan sebuah negara baru Jerman yang bergantung kepada Fasis Itali yang akan diwujudkan.

Penubuhan oleh Jerman Nazi

Tiga hari selepas menyelamatkan beliau dalam serbuan Gran Sasso, Mussolini telah dibawa ke Jerman untuk pertemuan dengan Hitler di Kętrzyn berdekatan dengan ibu pejabat Timur Prusia. Walaupun Mussolini adalah dalam kesihatan yang kurang baik dan mahu bersara, Hitler mahu dia kembali ke Itali dan menubuhkan sebuah negara Fasis baru. Apabila Mussolini menolak keras, Hitler mengancam untuk memusnahkan Milan, Genoa dan Turin melainkan jika dia pergi bersama-sama. Dengan hati yang berat, Mussolini bersetuju untuk permintaan Hitler.
Republik Sosial Itali telah diisytiharkan pada 18 September oleh Mussolini dengan kedua-dua ketua negara dan Perdana Menteri. RSI mendakwa Rom sebagai modal tetapi de facto menjadi modal bandar kecil Salò di Tasik Garda, di pertengahan antara Milan dan Venice di mana Mussolini tinggal bersama-sama dengan pejabat asing RSI. Baik bagi Jerman manakala bagi Mussolini tidak kerana mahu dia kembali ke Rom..
Pada 18 September, Mussolini membuat alamat awam pertama kepada rakyat Itali sejak menyelamatkan beliau, di mana beliau memuji kesetiaan Hitler sebagai sekutu manakala mengutuk Victor Emmanuel untuk mereka yang membuka Fasis Itali. Dia berkata, "Ia bukan rejim yang telah mengkhianati monarki, ia adalah raja yang telah dikhianati rejim." Beliau juga secara rasmi menolak sokongan sebelum ini monarki itu dengan berkata, "Apabila raja gagal dalam tugasnya, ia kehilangan sebab untuk.... Keadaan kita mahu mewujudkan akan negara dan sosial dalam erti kata yang tertinggi perkataan; iaitu, ia akan menjadi Fasis, dengan itu kembali kepada asal usul kita."
Dari awal, Republik Sosial Itali adalah lebih sedikit daripada negara boneka bergantung sepenuhnya kepada Jerman. RSI hanya menerima pengiktirafan diplomatik dari Jerman, Jepun dan negara-negara boneka mereka. Malah jika tidak bersimpati Sepanyol enggan menjalin hubungan diplomatik rasmi dengan RSI. Orang-orang Jerman tidak mempercaya keupayaan Fasis Itali untuk mengawal wilayah mereka sendiri dari mula lagi.
Mussolini dinyatakan di khalayak ramai bahawa dia adalah dalam kawalan penuh RSI, tetapi amat menyedari bahawa dia tidak mempunyai kuasa sebenar. Negeri ini tidak mempunyai perlembagaan atau ekonomi yang dianjurkan, dan pembiayaan adalah bergantung sepenuhnya kepada pembiayaan dari Berlin. Pasukan Jerman sendiri mempunyai sedikit berkenaan untuk pergerakan gagal fasis Mussolini dan melihat rejim berguna hanya untuk tujuan mengekalkan perintah, seperti menindas partisan Itali. Kerja ini juga dijalankan oleh Pietro Koch dan Koch Banda bagi pihak Jerman.
RSI membalas dendam terhadap 19 orang ahli yang telah mengundi menentang Mussolini dalam Majlis Grand dengan percubaan Verona yang diturunkan hukuman mati kepada semua yang tertuduh. Hanya dua daripada 19 adalah dalam RSI jagaan (Emilio De Bono undang-undang anak-dalam-sendiri dan Mussolini Galeazzo Ciano). Mereka telah dilaksanakan pada 11 Januari 1944.

Kehilangan wilayah

Selepas peninggalan Kerajaan Itali, Kuasa Paksi pada 8 September 1943, Jerman yang disita dan de facto memperbadankan dengan beberapa wilayah Itali. Walaupun menggesa oleh pegawai-pegawai tempatan Jerman, Hitler enggan untuk menjajah secara rasmi Tyrol Selatan, sebaliknya beliau menyokong mempunyai RSI memegang kedaulatan rasmi atas wilayah ini dan melarang semua langkah-langkah yang akan memberi gambaran pengilhakan rasmi Tyrol Selatan. Walau bagaimanapun dalam amalan wilayah Tyrol Selatan dalam sempadan yang ditakrifkan oleh Jerman sebagai Operationszone Alpenvorland yang termasuk Trento, Bolzano, dan Belluno, adalah de facto dimasukkan ke dalam Jerman Reichsgau Tirol-Vorarlberg dan ditadbirkan oleh Gauleiter Franz Hofer. Rantau yang dikenal pasti oleh Jerman sebagai Operationszone Adriatisches Küstenland yang termasuk Udine, Gorizia, Trieste, Pola, dan Fiumeadalah de facto dimasukkan ke dalam Reichsgau Kärnten dan ditadbir oleh Gauleiter Friedrich Rainer.
Pada 10 September 1943, Negeri Bebas Croatia (NDH) mengisytiharkan bahawa Perjanjian Rom pada 18 Mei 1941 dengan bersatu dari Itali secara batal dan tidak sah dan dilampirkan bahagian Dalmatia yang telah dilampirkan dari Yugoslavia hingga Kerajaan Itali dalam perjanjian Rom. NDH cuba untuk menjajah Zara wilayah yang telah diiktiraf oleh Itali sejak tahun 1919 tetapi Jerman tidak membenarkan NDH untuk berbuat demikian. Oleh kerana tindakan ini oleh NDH, RSI memegang wilayah manakala NDH menghina, dan enggan mempunyai hubungan diplomatik dengan NDH mahupun mengiktiraf tuntutan wilayah.
Selepas penyerahan Itali, Kepulauan Aegean Itali diduduki oleh Jerman (Pertempuran Dodecanese). Semasa penjajahan Jerman, pulau-pulau kekal di bawah kedaulatan nominal RSI, tetapi de facto tertakluk kepada pemerintah tentera Jerman.
Konsesi Itali di Tientsin di China telah diserahkan oleh RSI kepada boneka Jepun disusun semula Kebangsaan Kerajaan China.