Dasar tenaga Malaysia

Dasar tenaga Malaysia ditentukan oleh Kerajaan Malaysia, yang menangani isu pengeluaran tenaga, pengedaran, dan penggunaan. Jabatan Bekalan Elektrik dan Gas (kini Suruhanjaya Tenaga Malaysia) bertindak sebagai pengawal selia sementara pemain lain dalam sektor tenaga termasuk bekalan tenaga dan syarikat perkhidmatan, institusi penyelidikan dan pembangunan dan pengguna. Syarikat berkaitan kerajaan Petronas dan Tenaga Nasional adalah pemain utama dalam sektor tenaga Malaysia.
Agensi-agensi kerajaan yang menyumbang kepada dasar ini ialah Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air Malaysia, Suruhanjaya Tenaga dan Pusat Tenaga Malaysia. Antara dokumen yang berasaskan dasar itu ialah Akta Pembangunan Petroleum 1974, 1975 Dasar Petroleum Negara, 1980 Dasar Penurunan Negara, Akta Bekalan Elektrik 1990, Akta Pembekalan Gas 1993, Peraturan Elektrik 1994, Peraturan Bekalan Gas dan Akta Suruhanjaya Tenaga 2001.

Dasar gambaran

Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air telah mengenal pasti tiga objektif tenaga utama yang akan memainkan peranan penting dalam membimbing pembangunan sektor tenaga.

Bekalan

Memastikan penyediaan bekalan tenaga yang mencukupi, selamat dan kos efektif menerusi membangunkan sumber tenaga asli yang tidak boleh diperbaharui dan sumber tenaga boleh diperbaharui menggunakan pilihan kos terkini dan kepelbagaian sumber bekalan dari dalam dan luar negara.
Dalam usaha untuk mencapai matlamat penawaran, inisiatif-inisiatif dasar, terutamanya berkaitan dengan minyak mentah dan gas asli, Malaysia telah mensasarkan untuk memperluaskan kehidupan sumber tenaga tidak boleh diperbaharui dalam negeri, serta kepelbagaian dari pergantungan minyak untuk memasukkan bentuk tenaga lain sumber.

Penggunaan

Untuk menggalakkan penggunaan tenaga yang cekap dan tidak menggalakkan penggunaan tenaga yang tidak produktif dan tidak produktif.
Pendekatan dasar untuk merealisasikan matlamat ini adalah bergantung kepada industri tenaga dan pengguna untuk menjalankan kecekapan dalam pengeluaran tenaga, pengangkutan, penukaran tenaga, penggunaan dan penggunaan tenaga menerusi pelaksanaan program kesedaran. Inisiatif pengurusan sampingan permintaan oleh utiliti, terutamanya melalui insentif tarif, mempunyai kesan ke atas penggunaan dan penggunaan yang cekap.
Inisiatif kerajaan untuk menggalakkan kogenerasi juga bertujuan untuk mempromosikan kaedah yang cekap untuk menjana tenaga haba dan elektrik dari satu sumber tenaga.

Alam Sekitar

Untuk meminimumkan kesan negatif pengeluaran tenaga, pengangkutan, penukaran, penggunaan dan penggunaan terhadap alam sekitar.
Objektif alam sekitar telah melihat inisiatif dasar yang terhad pada masa lalu. Semua projek pembangunan tenaga utama tertakluk kepada keperluan penilaian impak alam sekitar mandatori. Akibat-akibat alam sekitar, seperti pelepasan, pelepasan dan bunyi bising adalah tertakluk kepada piawaian kualiti alam sekitar seperti piawaian kualiti udara dan pelepasan.

Dasar tenaga boleh diperbaharui

Kerajaan Malaysia sedang berusaha untuk menggiatkan lagi pembangunan tenaga boleh diperbaharui, terutamanya biomas, sebagai bahan api 'kelima' di bawah Dasar Peleburan Bahan Api negara. Dasar yang ditetapkan pada tahun 2001, mempunyai sasaran tenaga boleh diperbaharui yang menyediakan 5% penjanaan elektrik menjelang tahun 2005, bersamaan antara kapasiti terpasang 500 dan 600 megawatt (MW). Dasar ini diperkuat oleh insentif fiskal, seperti elaun cukai pelaburan dan Program Tenaga Boleh Diperbaharui Kecil (SREP), yang menggalakkan sambungan kilang pembangkit kuasa kecil yang boleh diperbaharui ke grid kebangsaan.
Program Tenaga Boleh Diperbaharui Kecil membolehkan projek-projek yang boleh diperbaharui sehingga kapasiti 10 MW untuk menjual output elektrik mereka kepada TNB, di bawah perjanjian lesen 21 tahun. Banyak aplikasi untuk program ini telah diterima, terutamanya melibatkan biomas, dan lebih daripada separuh ini adalah untuk sisa minyak sawit. Pada tahun 2005 terdapat 28 projek biomas yang diluluskan yang melibatkan pemasangan 194 MW kapasiti sambungan grid. Terdapat juga empat projek berasaskan pelupusan gas yang diluluskan, dengan kapasiti 9 MW dan 18 projek hidro-mini mini yang menawarkan 69.9 MW jumlah kapasiti.
Pada masa ini (2016), Pihak Berkuasa Pembangunan Tenaga Lestari (SEDA) Malaysia sedang menjalankan usaha pemetaan angin di luar negara yang komprehensif. SEDA Malaysia adalah badan berkanun yang dibentuk di bawah Akta Lembaga Pembangunan Tenaga Lestari 2011. Salah satu peranan utama SEDA adalah untuk mentadbir dan mengurus pelaksanaan mekanisme Tarif Tarif (FiT), termasuk dana Tenaga Diperbaharui yang diamanahkan di bawah Akta Tenaga Boleh Diperbaharui pada tahun 2011. Dana Tenaga Boleh Diperbaharui diwujudkan untuk menyokong skim FiT. Latihan pemetaan angin dalam talian sekarang akan menentukan sama ada tenaga angin harus dimasukkan dalam rejim FiT.

Pengeluaran dan penggunaan

Secara tradisinya, pengeluaran tenaga di Malaysia telah berasaskan minyak dan gas asli. Malaysia kini mempunyai 13GW kapasiti penjanaan elektrik. Kapasiti penjanaan kuasa yang disambungkan ke Grid Nasional Malaysia ialah 19,023 MW, dengan permintaan maksimum 13,340 MW pada Julai 2007 mengikut Suruhanjaya Tenaga. Jumlah penjanaan elektrik pada tahun 2007 adalah 108,539 GW · h dengan jumlah penggunaan 97,113 GW · h atau 3,570 kW · h per kapita. Campuran bahan api generasi adalah gas 62.6%, 20.9% arang batu, 9.5% hidro dan 7% daripada bahan bakar lain. Pada tahun 2007, negara secara keseluruhan menggunakan 514 ribu tong (23.6 juta tan) minyak harian berbanding pengeluaran 755 ribu tong (34.2 juta tan) sehari.
Walau bagaimanapun, Malaysia hanya memiliki 33 tahun rizab gas asli, dan 19 tahun rizab minyak, sementara permintaan untuk tenaga semakin meningkat. Disebabkan ini, kerajaan Malaysia berkembang ke sumber tenaga boleh diperbaharui. Pada masa ini, 16% penjanaan elektrik di Malaysia adalah hidroelektrik, baki 84% adalah haba. Industri minyak dan gas di Malaysia kini dikuasai oleh  Petronas, dan sektor tenaga secara keseluruhan dikawal oleh Suruhanjaya Tenaga, sebuah suruhanjaya berkanun yang mentadbir tenaga di semenanjung dan Sabah, di bawah syarat-syarat Akta Suruhanjaya Elektrik 2001.

Cekap tenaga

Penggunaan tenaga bagi setiap orang adalah tinggi di Malaysia berbanding dengan negara berpendapatan menengah ke atas seperti Brazil, Turki atau China. Pada 2015, sektor pengangkutan menggunakan 23,425 kilotan setara minyak (ktoe), yang bermaksud bahawa ia bertanggungjawab untuk 45.2% daripada jumlah tenaga yang digunakan di Malaysia. Ia diikuti oleh sektor industri, yang menggunakan 13,989 ktoe (27.0% daripada jumlah permintaan tenaga); sektor kediaman dan komersial pada 7,559 ktoe (14.6% daripada jumlah permintaan tenaga); kegunaan bukan tenaga seperti pembuatan bahan kimia pada 5,928 ktoe (11.4%) dan perakaunan pertanian yang lain.
Suruhanjaya Tenaga Malaysia telah menubuhkan pelbagai program kecekapan tenaga. Kerajaan tempatan juga menunjukkan kepimpinan mengenai dasar kecekapan tenaga: Putrajaya mempunyai aspirasi menjadi "Bandar Hijau" pada tahun 2025, sementara Iskandar Malaysia telah membangunkan "Rangka Tindakan Masyarakat Rendah Karbon".
Terdapat banyak peluang untuk meningkatkan kecekapan tenaga di kawasan bandar, di mana 73% penduduk Malaysia hidup. dan lebih daripada 90% aktiviti ekonomi Malaysia dijalankan. Sebagai contoh, Johor Bahru boleh mengurangkan pelepasannya sebanyak satu perempat menjelang 2025 melalui pelbagai pelaburan berkesan kos: beralih dari diesel kepada gas asli dalam industri getah dan petrokimia, mempromosikan kereta hibrid, mengamalkan piawaian bangunan hijau yang lebih bercita-cita tinggi dan memperkenalkan wajib piawaian prestasi tenaga untuk peralatan seperti penghawa dingin. Suruhanjaya Tenaga sudah mempunyai beberapa langkah ini. Sebagai contoh, Peraturan Elektrik 1994 telah memperkenalkan sistem pelabelan dan piawaian prestasi untuk penghawa dingin, peti sejuk, kipas domestik dan televisyen. Terdapat juga pelbagai skim kerajaan untuk membiayai pembangunan tenaga bangunan, yang mempunyai pelbagai tahap keberkesanan.