Bilik sumber

Gambaran Keseluruhan

Bilik sumber merupakan bilik darjah di mana seorang guru pendidikan khas mengajar dan membantu pelajar yang dikenal pasti kurang upaya. Kelas ini yang dikendalikan oleh guru-guru pendidikan khas dan kadang-kala paraprofessionals. Bilangan pelajar di dalam bilik sumber pada masa tertentu berbeza-beza, tetapi biasanya mengandungi paling banyak seramai lima pelajar bagi setiap pengajar. Walau bagaimanapun, disebabkan pemotongan bajet, lima pelajar setiap pengajar tidak lagi boleh dilaksanakan. Sungguhpun ini bukan undang-undang, guru terpaksa membuat apa yang boleh dengan sumber-sumber yang tidak mencukupi atau pembantu. Mengarusperdanakan dalam pendidikan biasanya termasuk perkhidmatan ini pada pelajar-pelajar dengan keperluan khas.
Pelajar-pelajar ini menerima arahan khas dalam suasana individu atau kumpulan untuk sebahagian daripada harian. Keperluan individu disokong dalam bilik sumber seperti yang ditakrifkan oleh Program Pendidikan Individual (IEP) pelajar.  Pelajar yang mendapat sokongan jenis ini akan diberikan masa tertentu di bilik sumber, yang disebut sebagai "penyingkiran daripada persekitaran pendidikan biasa" sebahagian hari dan masa di dalam kelas biasa dengan pengubahsuaian dan / atau penginapan yang mungkin termasuk arahan khusus dengan rakan-rakan mereka yang tidak terjejas. Sokongan pendidikan khas dalam suasana pendidikan merupakan sebahagian daripada "model kemasukan." (inclusion model).

Rasional

Pengajar pendidikan khas di bilik sumber menumpu pada matlamat tertentu seperti yang dimandatkan oleh IEP dan kurikulum pemulihan pendidikan umum. Beberapa program menekankan pembangunan kemahiran eksekutif, termasuk menyiapkan kerja rumah dan tingkah laku.
Sekurang-kurangnya satu kajian telah mendapati bahawa bilik sumber yang memberikan tumpuan kepada menyiapkan kerja rumah adalah model penyampaian yang berkesan untuk bimbingan tambahan dan membina kemahiran akademik. 
Bergantung kepada keperluan individu, pelajar biasanya hadiri ke bilik sumber 3-5 kali seminggu selama kira-kira empat puluh lima minit setiap hari. Beberapa penyelidikan telah mencadangkan bilik darjah ini berfaedah pada para pelajar khususnya mereka yang masalah pembelajaran-berasaskan bahasa seperti disleksia. Penyelidikan yang lain telah menunjukkan bahawa pelajar menunjukkan pertumbuhan dalam persepsi visuo-motor, aritmetik, ejaan dan keseluruhan persepsi diri mengikut masa yang diluang di bilik sumber. Pelajar yang menggunakan perkhidmatan ini biasanya dianggap termasuk dan bukannya terasing atau disalurkan-kerana mereka menghadiri kelas lain bersama rakan-rakan mereka, terutamanya di peringkat menengah. Sekurang-kurangnya satu kajian telah mencadangkan bahawa pelajar yang mempunyai masalah pembelajaran yang menggunakan bilik sumber mempunyai harapan yang lebih besar dalam kejayaan akademik mereka apabila mereka berada di dalam kelas. Ini mungkin disebabkan oleh kebiasaan bergaul dengan guru bilik sumber, arahan langsung dalam kumpulan kecil atau keyakinan dalam bidang yang mereka selesa. Penyelidik percaya bahawa arahan-arahan terperinci yang memecah tugasan kepada segmen yang lebih kecil adalah satu alat yang penting untuk pembelajaran bagi pelajar yang mempunyai masalah pembelajaran. Pelajar sering mendapat manfaat daripada "pengajaran semula" konsep teras yang diajar pada mulanya dalam kelas pendidikan umum dan kemudiannya diperkukuhkan dalam bilik sumber  melalui model pengajaran kumpulan kecil, yang telah terbukti membawa kepada pencapaian pelajar dengan pelbagai masalah pendidikan.