Singapura dalam Malaysia

Ketegangan kaum

Ketegangan kaum meningkat secara mendadak dalam setahun. Mereka didorong oleh taktik Barisan Sosialis untuk merangsang sentimen perkauman kerana parti pro-Komunis berusaha menggunakan cara untuk bertahan terhadap tindakan keras oleh kedua-dua kerajaan Singapura dan Kerajaan Persekutuan. Khususnya, walaupun kerajaan Malaysia meluluskan kewarganegaraan kepada banyak pendatang China selepas kemerdekaan, di Singapura orang Cina menghina dasar-dasar tindakan afirmatif Persekutuan, yang memberikan keistimewaan istimewa kepada orang Melayu yang dijamin di bawah Perkara 153 Perlembagaan Malaysia. Ini termasuk manfaat kewangan dan ekonomi yang secara istimewa diberikan kepada orang Melayu dan pengiktirafan Islam sebagai agama rasmi tunggal, walaupun kaum non-Muslim mengekalkan kebebasan beribadat.
Orang Melayu dan Muslim di Singapura semakin disesatkan oleh tuduhan Kerajaan Persekutuan bahawa PAP telah mengkritik orang Melayu. Banyak rusuhan kaum yang berlaku, dan jam malam kerap kali dikenakan untuk memulihkan ketenteraman. Situasi politik luaran juga tegang pada masa itu, dengan Indonesia secara aktif menentang penubuhan Persekutuan Malaysia. Presiden Sukarno dari Indonesia mengisytiharkan keadaan Konfrontasi terhadap Malaysia dan memulakan tindakan tentera dan lain-lain terhadap negara baru, termasuk pengeboman MacDonald House di Singapura pada bulan Mac 1965 oleh komando Indonesia yang membunuh tiga orang. Indonesia juga melakukan kegiatan menghasut untuk memprovokasi orang Melayu terhadap kaum Cina. Salah satu rusuhan yang lebih terkenal ialah rusuhan kaum 1964 yang berlaku pada hari lahir Nabi Muhammad pada 21 Julai, berhampiran kallang Gasworks; dua puluh tiga terbunuh dan beratus-ratus cedera. Lebih banyak rusuhan berlaku pada bulan September 1964. Harga makanan merosot apabila sistem pengangkutan terganggu semasa tempoh pergolakan ini, menyebabkan kesusahan selanjutnya. Kerajaan Singapura kemudian menamakan 21 Julai setiap tahun sebagai Hari Harmoni Perkauman.

Ketidaksetujuan

Kerajaan Persekutuan Malaysia, yang dikuasai oleh Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO), bimbang bahawa selama Singapura kekal di Persekutuan, dasar tindakan afirmatif bumiputera untuk orang Melayu dan penduduk pribumi akan terjejas dan oleh itu bertentangan dengan agenda menangani kesenjangan ekonomi antara kumpulan perkauman. Salah satu kebimbangan utama ialah PAP terus mengabaikan perbezaan ini dalam laungan mereka untuk "Malaysian Malaysia" – perlakuan yang sama bagi semua kaum di Malaysia oleh kerajaan yang sepatutnya menjadi warganegara Malaysia tanpa mengambil kira keadaan ekonomi mana-mana kaum tertentu. Satu lagi penyumbang adalah ketakutan bahawa dominasi ekonomi pelabuhan Singapura pasti akan mengalihkan kuasa politik dari Kuala Lumpur pada masa, sekiranya Singapura kekal di Persekutuan.
Kerajaan negeri dan persekutuan juga mempunyai perselisihan di hadapan ekonomi. Walaupun perjanjian awal untuk mewujudkan pasaran biasa, Singapura terus menghadapi sekatan apabila berdagang dengan negara-negara lain di Malaysia. Sebagai membalas dendam, Singapura tidak memanjangkan jumlah pinjaman yang dipersetujui untuk pembangunan ekonomi kedua-dua negeri timur Sabah dan Sarawak. Keadaan itu meningkat kepada keamatan seperti itu bahawa perbincangan tidak lama lagi telah merosot dan ucapan-ucapan dan penulisan yang kesat telah menjadi semakin besar di kedua-dua belah pihak. Ekstremis UMNO menyeru penangkapan Lee Kuan Yew.

Pengusiran

Pada 7 Ogos 1965, Perdana Menteri Tunku Abdul Rahman, tidak ada alternatif untuk mengelakkan pertumpahan darah, menasihatkan Parlimen Malaysia bahawa ia harus mengundi untuk mengusir Singapura dari Malaysia. Walaupun percubaan terakhir oleh pemimpin PAP, termasuk Lee Kuan Yew, untuk mengekalkan Singapura sebagai sebuah negeri dalam kesatuan itu, Parlimen pada 9 Ogos 1965 mengundi 126-0 memihak kepada pengusiran Singapura, dengan Anggota Parlimen dari Singapura tidak hadir. Pada hari itu, Lee yang menangis mengumumkan bahawa Singapura adalah negara yang berdaulat, berdaulat dan menganggap peranan Perdana Menteri negara baru itu. Ucapannya termasuk petikan ini: "Bagi saya ini adalah detik kesedihan kerana sepanjang hayat saya ... anda melihat seluruh kehidupan orang saya ... Saya telah mempercayai penggabungan dan perpaduan kedua-dua wilayah ini. oleh geografi, ekonomi, dan hubungan kekeluargaan.... "
Di bawah pindaan perlembagaan yang diluluskan pada bulan Disember tahun itu, negara baru menjadi Republik Singapura, dengan Yang di-Pertuan Negara menjadi Presiden, dan Dewan Undangan menjadi Parlimen Singapura. Perubahan ini dibuat retroaktif sehingga tarikh pemisahan Singapura dari Malaysia. Dolar Malaya dan British Borneo kekal sah sehingga pengenalan dolar Singapura pada tahun 1967. Sebelum pemisahan mata wang, terdapat perbincangan tentang mata wang bersama antara Kerajaan Malaysia dan Singapura.