Kesihatan anjing

Kesihatan anjing ialah bidang yang dikaji dengan mendalam dalam perubatan veterinar.
Penyakit berjangkit yang menjejaskan anjing adalah penting bukan hanya daripada sudut pandangan veterinar, tetapi juga kerana risiko terhadap kesihatan awam; contohnya ialah penyakit anjing gila. Gangguan genetik juga menjejaskan anjing, kerap kerana pembiakbakaan terpilih. Kerana populariti kedua-dua makanan anjing komersial dan buatan sendiri, pemakanan juga merupakan subjek yang dikaji dengan mendalam.

Penyakit berjangkit

Penyakit berjangkit disebabkan oleh kehadiran organisma seperti virus, bakteria, kulat, atau parasit (sama ada haiwan atau protozoon). Kebanyakan penyakit ini berjangkit secara terus dari anjing ke anjing, sementara yang lain memerlukan vektor seperti sengkenit atau nyamuk. Penyakit berjangkit tertentu ialah kebimbangan daripada pandangan kesihatan awam kerana merupakan zoonosis (boleh merebak kepada manusia).

Penyakit bakteria

Penyakit bakteria pada anjing biasanya tidak berjangkit daripada anjing kepada anjing; sebaliknya biasanya kesan daripada kolonisasi luka, jangkitan oportunis yang sekunder kepada ketahanan mengurang (kerap menyebabkan jangkitan virus), atau sekunder kepada keadaan lain (pioderma yang sekunder kepada alahan kulit atau piometra yang sekunder kepada hiperplasia endometrium sista). Contoh ini tidak dianggap penyakit berjangkit kerana tidak memenuhi postulat Koch – contohnya Staphylococcus intermedius, bakteria yang biasanya terasing daripada jangkitan kulit pada anjing, tidak akan menyebabkan pioderma apabila diperkenalkan kepada anjing sihat. Kemungkinan besar bahawa jenis bakteria sudah wujud di kulit anjing sihat.
Ada sesetengah bakteria yang berjangkit daripada anjing kepada anjing. Yang paling ketara daripada ini ialah Bordetella bronchiseptica, salah satu sebab batuk kenel, Leptospira sp, yang menyebabkan leptospirosis, dan Brucella canis, sebab bruselosis pada anjing. Ada juga penyakit bakteria bawaan sengkenit biasa, termasuk penyakit Lyme, erlikiosis, dan demam bintik Pergunungan Rocky.
Leptospirosis ialah penyakit zoonosis disebabkan oleh bakteria daripada genus Leptospira. Manusian dan anjing terjangkit melalui sentuhan dengan air, makanan, atau tanah mengandungi air kencing daripada haiwan terjangkit. Ini mungkin berlaku dengan penelanan makanan atau minuman tercemar atau melalui sentuhan kulit, terutamanya dengan permukaan mukosa, seperti mata atau hidung, atau dengan kulit rosak. Pada anjing, rebakan penyakit paling biasa berlaku dengan peminuman lopak, kolam, atau air longkang tercemar oleh hidupan liar terjangkit seperti tupai atau rakun. Hati dan ginjal paling biasa dirosakkan oleh leptospirosis. Radang pembuluh darah boleh berlaku, menyebabkan sembap dan penggumpalan dalam pembuluh darah terselerak (DIC) berpotensi. Radang otot jantung, radang perikardium, radang meninges, dan radang uvea juga merupakan sekuela yang berkemungkinan.
Bruselosis pada anjing disebabkan oleh Brucella canis. Penyakit ini ialah penyakit jangkitan seks, tetapi juga boleh merebak melalui sentuhan dengan fetus gugur. Tanda paling biasa ialah pengguguran semasa trimester terakhir atau kematian kelahiran. Gejala lain termasuk keradangan ceper intervertebra dan mata (radang uvea), dan keradangan buah zakar (radang buah zakar) dan prostat (radang prostat) pada anjing jantan.
Penyakit bawaan sengkenit adalah biasa pada anjing. Penyakit Lyme, atau boreliosis, disebabkan oleh Borrelia burgdorferi dan merebak dengan Ixodes pacificus di pantai barat Amerika Syarikat dan dengan I. scapularis (sengkenit rusa) di selebih Amerika Syarikat. Tanda dan gejala termasuk demam, bengkak sendi dan kesakitan, ketempangan, dan bengkak nodus limfa. Penyakit telah didiagnosiskan pada anjing di kesemua 48 buah negeri Amerika Syarikat benua. Ehrlichia canis, yang menyebabkan erlikiosis anjing, dan Rickettsia rickettsii, yang menyebabkan demam bintik Pergunungan Rocky, kedua-duanya merebak melalui sengkenit anjing Amerika, Dermacentor variabilis, dan sengkenit anjing perang, Rhipicephalus sanguineus.

Penyakit kulat

Salah satu penyakit kulat biasa pada anjing ialah kurap, atau dermatofitosis, satu jangkitan kulit, bulu, atau kuku. Ada tiga spesies kulat yang menyebabkan kurap pada anjing. Lebih kurang 70 peratus jangkitan disebabkan oleh Microsporum canis, 20 peratus oleh M. gypseum, dan 10 peratus oleh Trichophyton mentagrophytes. Tanda termasuk keguguran bulu dan penskalaan kulit. Rawatan untuk kurap setempat tidak selalunya diperlukan kerana penyakit ini terhad, tetapi kursus klinikal boleh dipendekkan dengan menggunakan mikonazol atau klotrimazol topikal. Jangkitan umum, paling biasa dilihat pada anjing terimunokompromi, boleh dirawat dengan ubat antikulat seperti griseofulvin atau itrakonazol. Jangkitan boleh merebak kepada manusia.
Ada beberapa penyakit kulat yang bersifat sistemik, bermakna menjejaskan berbilang sistem badan. Blastomikosis, disebabkan oleh Blastomyces dermatitidis, ialah penyakit kulat yang menjejaskan kedua-dua anjing dan manusia, tetapi hanya merupakan zoonosis jarang. Penyakit ini dijumpai terutamanya di Amerika Syarikat di kawasan-kawasan Sungai Mississipi dan Tasik-Tasik Besar. Tanda termasuk penurunan berat, batuk, demam, nodus limfa besar, pembuangan lesi kulit, kebutaan, dan ketempangan. Oleh sebab anjing berkemungkinan terjangkit daripada persekitaran sepuluh kali lebih daripada manusia, anjing dianggap sebagai pengawal untuk penyakit.
Histoplasmosis, disebabkan oleh Histoplasma capsulatum, ialah penyakit dengan taburan sedunia. Di Amerika Syarikat penyakit ini biasanya dijumpai di kawasan-kawasan Sungai Mississipi dan Sungai Ohio, paling biasa di dalam najis burung dan kelawar. Tanda termasuk penurunan berat, batuk, demam, nodus limfa besar, dan gejala perut usus. Koksidioidomikosis, disebabkan oleh Coccidioides immitis, dijumpai di wilayah gersang dan separuh gersang Amerika Tengah dan Selatan, Mexico, dan Amerika Syarikat barat daya. Tanda termasuk penurunan berat, demam, batuk, nodus limfa besar, dan ketempangan.

Parasit

Parasitologi veterinar mengkaji kedua-dua parasit luar dan dalam pada haiwan. Parasit luar, seperti pinjal, tungau, sengkenit dan nyamuk boleh menyebabkan perengsaan kulit dan merupakan pembawa kerap penyakit lain atau parasit dalam.

Penyakit kulit

Penyakit kulit adalah sangat biasa pada anjing. Atopi, satu keadaan alahan kronik, disangkakan menjejaskan sehingga 10 peratus anjing. Penyakit kulit lain berkaitan dengan alahan termasuk bintik panas dan pioderma, kedua-dua bercirikan jangkitan bakteria sekunder, alahan makanan, jangkitan telinga, dan radang kulit alahan pinjal. Displasia folikel anjing ialah gangguan keturunan bagi folikel bulu menyebabkan kebotakan. Kurap ialah penyakit kulit berjangkit disebabkan oleh tungau. Penyakit endokrin seperti hipotiroidisme dan sindrom Cushing boleh juga menjadi nyata sebagai masalah kulit seperti kebotakan atau jangkitan bakteria berulang-ulang. Satu lagi kelas penyakit kulit ialah higroma, satu pembengkakan biasanya di sendi siku atau dekat dengan sendi siku.

Penyakit ortopedik

Penyakit ortopedik pada anjing boleh bersifat perkembangan, keturunan, trauma, atau merosot. Oleh sebab sifat anjing giat, kecederaan kerap berlaku. Salah satu kecederaan paling biasa ialah kecederaan ligamen krusiat hadapan, satu keadaan yang kerap memerlukan pembedahan. Patah tulang ialah kejadian kerap pada anjing luar rumah kerana trauma daripada dilanggar oleh kereta. Penyakit sendi merosot adalah biasa pada anjing lebih tua dan merupakan salah satu sebab paling sekali untuk preskripsi ubat antiradang bukan steroid.
Penyakit ortopedik keturunan terutamanya dijumpai pada anjing baka tulen. Displasia pinggul ialah masalah biasa yang terutamanya menjejaskan baka lebih besar. Displasia pinggul ialah kecacatan bentuk sendi pinggul yang mungkin, bergantung pada darjah kehelan pinggul, membawa kesakitan kepada anjing sebaik ia menua. Masa berlalu ini kerap menyebabkan radang sendi pada pinggul. Displasia juga boleh berlaku pada sendi siku. Tempurung lutut terkehel boleh menjadi masalah untuk baka lebih kecil. Ini boleh menyebabkan ketempangan dan kesakitan pada kaki belakang.
Penyakit ortopedik perkembangan termasuk panosteitis dan osteodistrofi hipertrofi. Panosteitis berlaku pada anjing baka besar biasanya pada umur antara lima dengan empat belas bulan dan menjadi nyata sebagai demam, kesakitan, dan ketempangan kaki berubah-ubah. Osteodistrofi hipertrofi juga boleh dilihat pada anjing baka besar muda dan bercirikan kesakitan, ketempangan, demam, dan pembengkakan metafisis tulang panjang.

Tumor dan barah

Kedua-dua tumor benigna dan malignan dilihat pada anjing. Tumor benigna biasa termasuk lipoma, papiloma bukan virus, adenoma kelenjar minyak, dan adenoma kelenjar perianal.
Barah kerap terlihat termasuk limfoma, melanoma, tumor sel masta (yang dianggap berpotensi malignan, sungguhpun mungkin mempunyai tingkah laku benigna), dan osteosarkoma (barah tulang).
Baka tertentu lebih mungkin menghidap tumor tertentu, terutamanya yang lebih besar. Anjing pengutip keemasan terutamanya mudah menghidap limfoma, dengan risiko sepanjang hayat 1 dalam 8. Boxer dan pug mudah menghidap tumor sel masta berganda. Terier Scotland mempunyai lapan belas kali ganda risiko pada anjing baka kacuk untuk menghidap karsinoma sel peralihan, sejenis barah pundi kencing.

Penyakit perut usus

Oleh sebab sifat sembarangan selera anjing, sakit perut usus ialah kejadian kerap pada anjing. Gejala paling biasa ialah anoreksia, pemuntahan, dan cirit-birit. Pengingesan jasad asing boleh membawa kepada sumbatan salur perut usus, satu keadaan sangat berbahaya. Radang pankreas akut boleh juga disebabkan oleh ketidakbijaksanaan pemakanan.

Kembung dan kilasan perut

Kilasan perut dan kembung (juga dikenali sebagai volvulus pendilatan gaster) terutamanya menjejaskan baka dengan dada dalam dan sempit, seperti anjing Denmark besar, anjing Santo Bernard, anjing gembala Jerman, pudel piawai dan seter Ireland. Pintalan perut pada ligamen sokongannya, menutup jalan keluar, dan kandungan mula menjana tekanan gas yang sangat menyakitkan dan cepat menyebabkan renjatan dan nekrosis kawasan besar tisu perut. Ini boleh membawa kematian dalam beberapa jam. Anjing yang mengalami kembung sangat mudah menghidap perulangan. Perawatan melibatkan penstabilan dan pembedahan abdomen untuk menjelujur perut anjing ke bawah untuk mencegah perulangan (gastropeksi).

Penyakit mata

Penyakit mata adalah biasa pada anjing. Katarak, glaukoma anjing, dan entropion terlihat pada anjing. Penyakit mata spesifik anjing termasuk atrofi retina progresif, anomali mata collie, kemerosotan retina perolehan tiba-tiba, dan mata ceri. Kecederaan kepada mata boleh menyebabkan ulser kornea.
Kekerapan glaukoma dwisisi dengan dasar genetik pada anjing baka tulen adalah lebih tinggi daripada pada mana-mana spesies kecuali manusia. Katarak pada anjing sama ada mempunyai dasar genetik atau boleh disebabkan oleh kencing manis. Sklerosis nuklear menyerupai katarak tetapi sebenarnya merupakan perubahan normal berkaitan dengan umur.

Penyakit vestibul

Tanda penyakit vestibul termasuk penyengetan kepala, pemusingan, nistagmus (satu pergerakan mata tidak normal), dan kesukaran atau ketidakbolehan untuk berdiri. Tanda klinikal menyerupai yang terlihat pada manusia mengalami vertigo. Penyakit vestibul mungkin banyak mempunyai sebab. Anjing tua mudah menghidap bentuk idiopati (bererti kerana sebab tidak diketahui) penyakit vestibul biasanya dipanggil "penyakit vestibul anjing tua" atau penyakit vestibul pinggir idiopati. Tanda mungkin cepat bertambah baik atau mengambil masa. Kurang biasa, tanda vestibul boleh juga disebabkan oleh penyakit telinga dalam, tumor otak, strok, atau sebab lain. Risiko utama dengan penyakit vestibul pinggir idiopati ialah anjing kerap tidak boleh memakan, meminum, atau pergi ke luar untuk berkencing atau meninja. Kes ini mesti menerima terapi sokongan bendalir dalam vena dan nutrisi; sedatif ringan kadang-kadang diberikan, kerana anjing itu mungkin sangat tertekan kerana pengalaman.

Penyakit jantung

Baka anjing lebih tua dan kecil mudah menghidap kegagalan jantung kongestif kerana kemerosotan injap mitra. Keadaan ini diketahui diwarisi pada cavalier King Charles spaniel. Penyakit injap merosot ialah bentuk paling biasa penyakit jantung pada anjing. kelemahan mitra membawa kepada aliran darah bergelora dan tekanan meningkat di dalam atrium kiri. Ini menyebabkan tekanan meningkat di dalam pembuluh darah dan sembap paru-paru (penumpukan bendalir di dalam paru-paru). Keluaran darah menurun oleh ventrikel kiri menyebabkan badan memampas dengan meningkatkan nada simpatetik dan mengaktifkan sistem renin-angiotensin-aldosteron (RAAS). Nada simpatetik meningkat membawa kepada daya tahan pembuluh pinggir dan kadar jantung dan kekecutan otot jantung meningkat. Peningkatan nada simpatetik kronik merosakkan otot jantung. Pengaktifan RAAS menyebabkan peningkatan pegangan air dan natrium oleh ginjal, pencerutan pembuluh darah, dan kesan lain yang menyebabkan peningkatan isi padu darah. Ini juga menyebabkan peningkatan tekanan diastole dan membawa kepada sembap paru-paru. Perawatan untuk kegagalan jantung kongestif dahulu tertumpu kepada dua jenis ubat yang menunjukkan kebimbangan ini: diuretik (terutamanya furosemida), yang mengurangkan isi padu darah, dan perencat ACE, yang mengganggu RAAS. Baru-baru ini, pimobendan - yang meningkatkan daya yang dengannya otot jantung mengecut, dan juga merupakan pendilat pembuluh darah - digunakan secara lebih meluas dalam perawatan kegagalan jantung kongestif disebabkan oleh penyakit injap. Satu kajian veterinar utama, dipanggil kajian QUEST (QUality of life and Extension of Survival Time; Bahasa Melayu: Mutu Kehidupan dan Pelanjutan Masa Kemandirian), diterbitkan pada September 2008 menjumpai bahawa anjing dengan kegagalan jantung kongestif menerima pimobendan tambah furosemida mempunyai hasil kemandirian kelihatan lebih baik daripada yang menerima benazepril (satu perencat ACE) tambah furosemida. Walau bagaimanapun, perencat ACE dan pimobendan mempunyai mekanisme tindakan berlainan, dan ramai ahli kardiologi veterinar mengesyorkan penggunaan ini secara serentak.
Kardiomiopati, atau penyakit otot jantung, juga terlihat pada anjing dan berkaitan dengan baka besar (kecuali cocker spaniel, satu baka bersaiz sederhana). Kardiomiopati terdilat terlihat pada anjing Denmark besar, anjing pemburu serigala Ireland, anjing Santo Bernard, anjing Dobermann, boxer, dan baka besar lain. Anjing Dobermann, tambahan kepada kegagalan otot jantung, mudah menghidap aritmia ventrikel. Boxer mudah menghidap kardiomiopati unik dengan perubatan klinikal dan histologi beranalog dengan kardiomiopati ventrikel kanan aritmogenik (ARVC) manusia. Penyakit ini diistilahi "kardiomiopati boxer" atau "ARVC boxer", dan bercirikan perkembangan takiaritmia ventrikel. Anjing terjejas berisiko sinkope dan kematian jantung tiba-tiba. Kegagalan miokardium dan kegagalan jantung kongestif ialah penyataan jarang penyakit ini.

Penyakit lain

Penyakit lain menjejaskan anjing termasuk penyakit endokrin, penyakit berperantara imun, dan penyakit pembiakan. Kencing manis, sindrom Cushing, penyakit Addison, dan hipotiroidisme ialah penyakit endokrin paling biasa. Anemia hemolisis berperantara imun ialah penyakit pemusnah yang menyebabkan anemia parah pada anjing melalui pemusnahan oleh sistem imun. Ini berkaitan dengan pemvaksinan dan ubat tertentu, sungguhpun banyak kes merupakan idiopati. Satu penyakit imun serupa tetapi kurang parah ialah trombositopenia berperantara imun, bercirikan pemusnahan platelet oleh sistem imun. Tanda klinikal termasuk lebam dan petekia (lebam paling tepat, kerap terlihat di mulut). Penyakit pembiakan biasa termasuk piometra (pengembungan rahim dengan nanah), tumor buah dada, dan hiperplasia prostat benigna.

Bahan toksik

ASPCA menyenaraikan sesetengah sumber biasa toksin yang dihadapi oleh haiwan peliharaan, termasuk: tumbuhan, perubatan dan kosmetik manusia, produk pembersihan, dan juga makanan.

Makanan berbahaya

Sesetengah makanan yang dimakan dengan selamat oleh manusia adalah berbahaya terhadap anjing:

Anggur dan kismis

Anggur dan kismis boleh menyebabkan kegagalan ginjal akut pada anjing (lihat ketoksikan anggur dan kismis pada anjing juga). Mekanisme sebenar tidak diketahui, serta tiada apa-apa cara untuk menentukan kerentanan anjing individual. Sementara sesedikit sebiji kismis boleh menjadi toksik kepada anjing sepuluh paun yang rentan, sesetengah anjing lain memakan sebanyak sepaun anggur atau kismis pada satu masa tanpa kesan penyakit. Anjing terjejas biasanya muntah beberapa jam selepas pemakanan dan mula menunjukkan tanda kegagalan ginjal tiga hingga lima hari kemudian. Mikotoksin disyaki terlibat, tetapi belum dijumpai pada anggur atau kismis diinges oleh anjing terjejas.

Bawang

Bawang menyebabkan anemia hemolisis pada anjing (dan kucing). Alil propil disulfida telah dilaporkan dipertimbangkan sebagai sebab utama keracunan bawang pada anjing. Tiosulfat juga telah dilaporkan terbabit. Paras tiosulfat tidak terjejas oleh pemasakan atau pemprosesan. Pendedahan sekali-sekala terhadap amaun kecil biasanya bukan masalah, tetapi pendedahan berterusan terhadap amaun lebih kecil boleh menjadi ancaman parah. Bawang putih juga mengandungi tiosulfat, sungguhpun sehingga takat lebih kurang yang ketara, dan ini juga diketahui menyebabkan cirit-birit dan pemuntahan.

Kekeras makadamia

Kekeras makadamia boleh menyebabkan kekakuan tidak membawa kematian, penggeletaran, hipertermia, dan kesakitan abdomen. Mekanisme sebenar tidak diketahui. Kebanyakan anjing pulih dengan penjagaan sumber apabila sumber pendedahan dibuang.

Hop

Hop, sejenis tumbuhan digunakan dalam pembuatan bir, boleh menyebabkan hipertermia malignan pada anjing, biasanya dengan hasil kematian. Baka tertentu, seperti greyhound, kelihatan terutamanya peka terhadap ketoksikan hop, tetapi hop patut dijauhkan daripada semua anjing. Amaun kecil hop juga boleh mencetuskan tindak balas berpotensi membawa kematian, sungguhpun hop "digunakan" selepas penggunaan dalam pembiran.

Ragi

Doh ragi menimbulkan dua risiko. Satu, penyekatkan usus. Dua, ragi boleh menapai di dalam dan menyebabkan keracunan etanol (alkohol).

Xilitol

Xilitol ialah pengganti gula digunakan di dalam gula-gula getah, vitamin boleh kunyah, gula-gula, ubat gigi, dan produk lain. Walau bagaimanapum kajian empirik menunjukkan xilitol mungkin selamat untuk anjing, ada kes makanan, gula-gula dan gula-gula getah mengandungi xilitol menyebabkan ketoksikan malah kerosakan hati membawa kematian dan patut dijauhi ().

Alahan makanan

Sesetengah anjing mempunyai alahan makanan sama seperti manusia; terutamanya untuk anjing individual dan bukan ciri spesies secara keseluruhan. Contohnya, seekor anjing sakit secara fizikal daripada salmon; ramai manusia begitu juga mempunyai alahan makanan laut.

Ubat-ubatan tanpa preskripsi

Keracukan dengan ubat sakit adalah biasa. Aspirin, asetaminofen (Tylenol), ibuprofen (Advil), dan naproksen (Aleve) kesemuanya boleh menyebabkan tanda klinikal parah pada anjing, termasuk pemuntahan darah, cirit-birit, dan kesakitan abdomen. Secara tertentu, aspirin boleh menyebabkan asidosis metabolisme dan gangguan perdarahan, asetaminofen boleh menyebabkan penyakit hati, ibuprofen boleh menyebabkan penyakit ginjal, dan naproksen boleh menyebabkan ulser di dalam perut, yang boleh tembus. Perawatan bergantung pada tanda klinikal.

Risiko kesihatan awam

Kebanyakan penyakit yang menjejaskan anjing atau manusia tidak boleh berpindah antara kedua-dua spesies ini. Penyakit yang boleh berpindah daripada haiwan kepada manusia diberi istilah zoonosis. Salah satu zoonosis yang sangat dikenali ialah penyakit anjing gila, satu penyakit berjangkitan virus berpindah melalui gigitan. Salah satu zoonosis bakteria biasa ialah leptospirosis, berpindah melalui air kencing. Sesetengah daripada zoonosis paling penting bersifat parasit. Parasit usus zoonosis berpindah melalui sentuhan dengan tinja termasuk Toxocara canis (cacing bulat anjing), yang menyebabkan toksokariasis, larva migrans visera, dan larva migrans mata, dan cacing kerawit, yang boleh menyebabkan larva migrans kulit. Parasit kulit zoonosis termasuk kudis, disebabkan oleh tungau Sarcoptes scabiei. Penyakit kulat zoonosis paling biasa ialah kurap, disebabkan dalam kes ini oleh Microsporum canis.

Pemvaksinan

Pemvaksinan ialah tindakan kesihatan haiwan penting untuk pencegahan. Pemvaksinan tertentu disyorkan untuk anjing berlainan bergantung pada lokasi geografi, persekitaran, sejarah perjalanan, dan kegiatan yang kerap dilakukan oleh haiwan itu. Di Amerika Syarikat, tanpa mengira mana-mana faktor ini, anjing sangat disyorkan divaksin melawan penyakit anjing gila, parvovirus anjing, distemper anjing, dan radang hati anjing berjangkit (menggunakan adenovirus anjing jenis 2 untuk mengelak tindak balas). Keputusan sama ada untuk memvaksin melawan penyakit lain, termasuk leptospirosis, penyakit Lyme, Bordetella bronchiseptica, virus parainfluenza, dan koronavirus anjing, patut dilakukan dalam kalangan pemilik dan doktor veterinar, mengambil kira faktor tertentu untuk anjing itu.

Pergigian

Penyakit gigi merupakan salah satu penyakit paling biasa pada anjing. Pengumpulan plak dan tartar ikutan membawa kepada radang gusi dan radang periodontium (penyakit gusi). Radang periodontium membawa kepada lekatan kurus gigi dan kehilangan gigi. Tindakan pencegahan termasuk gosok gigi, penyediaan pemakanan sesuai (mengelakkan makanan bertin dan makanan lembut lain dan menyediakan ganjaran kunyah gigi) dan penskaleran dan penggilapan gigi. Kaviti adalah tidak biasa pada anjing.

Perubatan parasit

Produk topikal atau pil boleh inges bulanan ialah produk paling biasa digunakan untuk membunuh dan mencegah serangan parasit akan datang.

Makanan ganjaran anjing

Makanan ganjaran anjing kerap diberikan kepada anjing peliharaan sebagai ganjaran kerana sesuatu yang dilakukan olehnya atau hanya untuk membenarkannya mengunyah tulang, yang mengerjakan otot rahangnya dan membantu untuk mengekalkan kebersihan giginya. Sungguhpun makanan ganjaran anjing membawa faedah tinggi untuk gigi anjing, ganjaran ini juga boleh menjadi sumber masalah apabila diberikan secara berlebihan. Makanan ganjaran manusia biasanya merupakan yang menyebabkan kebanyakan masalah untuk anjing.
Makanan ganjaran boleh dijumpai di seluruh Internet, kerana banyak pekilang makanan dan makanan tambahan anjing mengeluarkan pelbagai makanan ganjaran untuk anjing. Makanan ganjaran juga boleh dibuat di rumah, daripada ramuan asasi yang mungkin dijumpai di kedai runcit. Sesetengah pemilik anjing lebih suka membuat makanan ganjaran anjing sendiri kerana dengan cara itu mereka boleh memastikan bahawa pemakanan haiwan peliharaan mereka adalah lebih semula jadi dan sihat. Pemilik yang membuat makanan anjing dan makanan ganjaran sendiri perlu memastikan bahawa makanan dan ganjaran yang dibuat di rumah menyertakan semua nutrien dan vitamin yang diperlukan oleh anjing untuk menjadi sihat dan gembira.
Makanan ganjaran anjing diberikan secara berlebihan boleh menjadi sebab keobesan. Jenis makanan diberikan mempunyai kaitan dengan kecenderungan anjing terlebih berat. Sisa makanan meja, makanan ganjaran, juga makanan anjing tenaga tinggi premium boleh menyumbang kepada keobesan. Dengan itu, pengawasan kuantiti makanan anjing yang diberikan adalah sangat penting terutamanya apabila kegiatan anjing dikurangkan. Makanan ganjaran anjing lebih sekali berhubung dengan keobesan pada anjing lebih tua, oleh sebab pada umur tuanya anjing lebih kurang giat dan bersenam. Sebaliknya, anjing giat memerlukan dan menggunakan lebih kalori, maka makanan ganjaran anjing bukan sebab kebimbangan pada anjing lebih muda dan sangat giat.

Koprofagia

Anjing memakan tinja adalah biasa juga. Sesetengah memakan tinja milik sendiri atau milik anjing lain; yang lain lebih memilih najis kucing (yang, kerana sistem pencernaan felin, sangat berprotein tinggi dan dimakan oleh banyak haiwan di alam liar). Ini boleh membawa bahaya sekiranya tinja mempunyai mana-mana patogen atau parasit atau mengandungi ubat yang dikumuhkan.

Vitamin dan makanan tambahan

Belum jelas lagi sama ada vitamin dan makanan tambahan patut diberikan kepada anjing—pendapat dalam kalangan doktor veterinar sangat berlainan. Sementara sesetengah memikirkan bahawa vitamin dan makanan tambahan diperlukan dan boleh memperbaik kesihatan anjing, yang lain mempercayai bahawa kedua-dua ini tidak diperlukan dan mungkin berbahaya kepada anjing. Menurut Pentadbiran Makanan dan Dadah (FDA) Amerika Syarikat, anjing menerima pemakanan lengkap dan seimbang hanya daripada makanan anjing terproses secara komersial. Pemilik haiwan peliharaan yang memberi anjing mereka makanan buatan rumah anjing mungkin mempertimbangkan penyertaan vitamin dan makanan tambahan ekstra ke dalam pemakanan haiwan peliharaan mereka. Dijangkakan hampir sepertiga haiwan peliharaan (anjing dan kucing) di Amerika Syarikat menerima makanan tambahan nutrisi. Ini terutamanya kerana vitamin sangat disyorkan pada anjing dengan sakit sendi kerana radang sendi. Menurut satu kajian dinyatakan pada 2006 dan diterbitkan dalam Journal of the American Veterinary Medical Association (Bahasa Melayu: Jurnal Persatuan Perubatan Veterinar Amerika Syarikat), vitamin paling biasa digunakan ialah multivitamin dan asid lemak. Yang kemudiannya memperbaik kilatan bulu anjing dengan mengurangkan salin bulu. Probiotik ialah satu lagi jenis makanan tambahan, makanan tambahan VitaHound Lab diberikan kepada anjing dengan masalah perut usus, dan antioksidan mungkin diberikan untuk melawan kesan penuaan dan masalah yang datang dengannya seperti disfungsi kognitif.
Doktor veterinar juga menyatakan bahawa dos berlebihan vitamin boleh berbahaya kepada anjing. Contohnya, kalsium berlebihan boleh menyebabkan masalah tulang, terutamanya pada anjing baka besar. Makanan tambahan berlebihan vitamin A dan D boleh menyebabkan ketoksikan vitamin pada anjing. Vitamin A berlebihan boleh menyebakan penyahhidratan, sakit sendi dan boleh juga berbahaya kepada pembuluh darah, sementara vitamin D berlebihan boleh menyebabkan atrofi otot, atau kehilangan selera.
Vitamin B12 dianggap bermanfaat dalam kes ini, kerana sekiranya diberikan dengan betul, ini boleh memperbaik selera anjing. Masih, pengedosan patut dikekalkan rendah kerana ini berkesan, mungkin bermula dengan 1-2 cc/anjing/hari; dengan dos maksimum 4-5 cc/hari. Vitamin C disangkakan membantu untuk mengekalkan keberfungsian baik sistem imun dan dalam pengekalan kulit sihat. Vitamin E bertindak sebagai antikeradangan ringan dan juga membantu untuk mengekalkan tapak kaki baik. Ini tidak patut diberikan lebih daripada dua kali sehari, 400IU/anjing. Makanan tambahan lain diberikan kepada anjing ialah glukosamina dan kondroitin. Kedua-dua ini diniatkan untuk meningkatkan kelikatan dan isi padu bendalir sendi, dipanggil sinovium dan yang bertindak sebagai mekanisme pelindung untuk sendi. Satu kajian diterbitkan pada 2007, dalam The Veterinary Journal menunjukkan bahawa gabungan glukosamina dan kondroitin membantu untuk mengurangkan kesakitan anjing dengan radang sendi.
Makanan tambahan bermutu baik patut sekurang-kurangnya mengandungi 8 vitamin penting (Vitamin A, B-kompleks, vitamin D, dan E, dan B). Vitamin dan mineral patut berada pada nisbah betul untuk seseekor haiwan peliharaan dan juga mempunyai kesedapan tinggi. Penting juga untuk melihat sumber perolehan vitamin dan mineral.

Pengembirian dan peneuteran

Peneuteran merujuk pemandulan binatang, biasanya dengan pembuangan buah zakar anjing jantan atau ovari dan rahim anjing betina, untuk menghapuskan kebolehan untuk menghasilkan dan mengurangkan dorongan seks. Peneuteran juga diketahui mengurangkan kelangsangan pada anjing jantan, tetapi telah ditunjukkan meningkatkan kelangsangan pada anjing betina.
Agensi kawalan haiwan di Amerika Syarikat dan ASPCA menasihatkan bahawa anjing yang tidak diniatkan untuk pembiakan lanjutan patut dineuterkan, supaya mereka tidak akan memiliki anak anjing yang tidak diingini. 
Oleh sebab populasi berlebihan anjing di sesetengah negara, anak anjing kepada anjing terbiar atau hasil pembiakbakaan tidak sengaja kerap dibunuh di tempat perlindungan haiwan. Pengembirian dan peneuteran juga boleh mengurangkan risiko penyakit dorongan hormon seperti barah buah dada, serta tingkah laku dorongan hormon yang tidak diingini. Walau bagaimanapun, masalah perubatan tertentu mungkin sekali berlaku selepas peneuteran, seperti kencing tidak terkawal pada anjing betina dan barah prostat pada anjing jantan. Perubahan hormon terlibat dengan pemandulan berkemungkinan mengubah keperibadian haiwan itu, bagaimanapun, dan sesetengah membantah pengembirian dan peneuteran kerana pemandulan boleh dilakukan tanpa pemotongan organ.
Anjing betina tidak perlu sama ada mengalami kitaran kemuncak atau mempunyai anak sebelum dikembirikan, dan begitu juga, anjing jantan tidak memerlukan pengalaman pengawanan sebelum dineuterkan.
Kucing dan anjing betina tujuh kali lebih berkemungkinan untuk mendapat tumor buah dada jika tidak dikembirikan sebelum kitaran kemuncak. Kandungan estrogen diet makanan haiwan peliharaan komersial purata mungkin menyumbang kepada kemunculan barah buah dada, terutamanya apabila sumber ekogenus ini ditambahkan ke dalam estrogen normal yang dihasilkan oleh badan. Makanan anjing mengandungi kacang soya atau pecahan kacang soya ditemui mengandungi fitoestrogen pada tahap yang boleh mempunyai kesan biologi apabila diinges pada masa panjang.