Islam Karimov

Kehidupan awal dan kerjaya

Karimov, dimasukkan ke rumah anak yatim di Samarkand sejak lahir, membesar untuk belajar ekonomi dan kejuruteraan di sekolah. Beliau menjadi seorang pegawai dalam Parti Komunis Kesatuan Soviet, menjadi Setiausaha Pertama parti itu di Uzbekistan pada tahun 1989. Pada 24 Mac 1990, beliau menjadi Presiden Uzbekistan Republik Sosialis Soviet. Pilihan raya Karimov untuk Parti Komunis Uzbekistan berlaku selepas pendulunya Rafik Nishanov gagal untuk menghentikan pertempuran antara etnik dan ketidakstabilan dalam wilayah Fergana. Dia mengisytiharkan Uzbekistan sebagai sebuah negara yang merdeka pada 31 Ogos 1991 dan kemudiannya memenangi pilihan raya pertama presiden Uzbekistan pada 29 Disember 1991, dengan 86% undi. Pilihan raya itu dipanggil tidak adil, dengan propaganda yang diuruskan oleh kerajaan dan kiraan undi dipalsukan, walaupun calon lawan dan pemimpin Erk (Freedom) Parti, Muhammad Salih , mempunyai peluang untuk mengambil bahagian. Karimov membenarkan penyertaan organisasi pembangkang Birlik ("Perpaduan") dan Parti Pembaharuan Islam sehingga usahanya untuk mengukuhkan kuasa atas Shukrullo Mirsaidov , bekas elit Parti Komunis yang pada asalnya menyokong kenaikan Karimov untuk jawatan presiden Parti. Tempoh cair politik adalah ringkas; Karimov mula merumitkan proses pendaftaran parti-parti pembangkang semasa pilihan raya. Ketika Birlik berkembang dalam kekuatan sebagai "gerakan popular", ia telah dinafikan keupayaan untuk mendaftar sebagai "parti politik" tanpa memerlukan 60,000 tandatangan. Kerajaan Karimov membenarkan Birlik satu hari untuk mengumpul tandatangan ini, yang mana, 25,000 daripadanya ditolak. Karimov secara efektif mengambil langkah autoritarian untuk menghalang mana-mana pembangkang bermakna.

2005 Penyembelihan Andijan

Menurut kisah terperinci, kira-kira 400 daripada 500 penunjuk perasaan terbunuh dikatakan didorong sengaja ke dalam perangkap - Pihak berkuasa telah menyekat semua keluar dari Dataran Bobur dengan kereta pengangkut tentera perisai, mencegah orang dari bersurai balik ke rumah. Sebaliknya, mereka menghalau orang ramai ke jalan tertutup, Chulpon Avenue, di mana penembak tepat dan polis menembak untuk membunuh. Adegan pembunuhan yang sengaja ini mendorong saksi untuk mengatakan bahawa tentera bukan sahaja menembak untuk menyuraikan tunjuk perasaan, tetapi membunuh sesiapa yang mengambil bahagian di dalamnya. Kemudian, beberapa tahanan yang diseksa menceritakan bahawa polis berkata, mereka telah menerima arahan kononnya yang datang daripada presiden sendiri untuk menembak untuk membunuh. 
Menurut Ikrom Yakubov, seorang major dalam perkhidmatan rahsia Uzbekistan yang berpaling tadah ke Britain pada tahun 2007, kerajaan "menyokong" Akramia, yang kerajaan Uzbekistan persalahkan sebagai pencetus yang mencetuskan kejadian yang membawa kepada bantahan. Beliau percaya bahawa serangan itu adalah satu alasan untuk menindas pembangkang. Menurut Yakubov, Presiden Karimov sendiri mengarahkan tentera kerajaan untuk menembak penunjuk perasaan.
Islam Karimov "meletakkan kesalahan pada kumpulan pelampau Islam, label yang dia telah gunakan untuk menggambarkan musuh-musuh politik pada tahun-tahun kebelakangan ini dan yang pengkritik beliau berkata digunakan sebagai alasan untuk mengekalkan keadaan yang menindas." Satu kenyataan akhbar dari kerajaan menyatakan bahawa "Akibat daripada pertempuran, 9 orang terbunuh dan 34 cedera".