Mardan

Sejarah

Kawasan yang menjadi daerah Mardan sekarang adalah sebahagian daripada lembah Peshawar, yang pertama kali muncul dalam lipatan sejarah sebagai sebahagian daripada kerajaan Gandhara itu. Tentera-tentera Iskandar yang agong pernah sampai di lembah Indus oleh dua laluan yang berasingan, satu melalui Pas Khyber dan yang lain secara peribadi diketuai oleh Alexander melalui Kunar, Bajaur, Swat, Buner dan pada tahun 326 SM. Selepas pemergian Alexander, lembah itu berada di bawah pemerintahan Chandragupta, yang memerintah lembah ini dari tahun 321-297 SM. Semasa pemerintahan Maharaja Asoka Buddha, cucu kepada Chandragupta, Buddha adalah agama rasmi Lembah Peshawar. Lembah ini menyaksikan kebangkitan Brahmanisme selepas orang Yunani mengambil alih pada zaman Raja Mehanda. Orang Scythian pernah memerintah lembah ini sehingga abad ke-7.

Ekonomi

Mardan adalah sebahagian besarnya adalah kawasan pertanian. Tanaman utama ialah gandum, tebu, tembakau, jagung, beras, biji sesawi, sawi dan pelbagai tanaman sayur-sayuran. Buah-buahan yang penting ialah oren, plum, pic, aprikot, pir, mangga, dan epal. Sumber-sumber utama pengairan adalah terusan. Terusan Swat atas kebanyakannya mengalir di daerah Mardan, dan terusan Swat yang lebih rendah ke bahagian barat daya daerah. Pengairan juga dilakukan oleh tiub telaga dan saliran lif.
Walaupun penduduk adalah sebahagian besarnya masih lagi tidak berpendidikan , 10 tahun kebelakangan ini telah melihat peningkatan besar dalam pendidikan, kesihatan dan infrastruktur. Golongan pertengahan juga semakin ramai dan menjadi kuasa beli utama di bandar ini. Pembuatan juga telah berkembang sejak beberapa tahun dan begitu juga sektor kewangan di mana pusat bandar telah menjadi pusat operasi kepada banyak bank kebangsaan dan antarabangsa. Bandar Sheikh Maltoon dibangunkan untuk orang-orang kelas tinggi dan atasan Mardan di pinggir bandar Mardan di mana pertumbuhan penduduk sedang berkembang dengan pesat.
Industri termasuk sebuah kilang gula yang besar iaitu, The Premier Sugar Mill (Kilang gula terbesar di Asia). Perkhidmatan Keretapi Lokomotif Pakistan juga membuka laluan di sini untuk mengangkut hasil pembuatan dari kilang dan gudang penyimpanan yang terletak berhampiran Mardan dan memberi kemudahan kepada industri pembuatan rokok, selain pelbagai unit kilang besar dan kecil lain seperti kilang tepung dan kertas. Sesetengah industri sektor kecil gur ( jaggery ), pemprosesan daun tembakau, jubin, sabun, marmar, dan bata juga terdapat di Mardan. Perlombongan Marmar menjadi industri yang besar disini dengan menjadi sumber yang sangat baik bagi pendapatan orang-orang tempatan.

Etnik

Mardan didiami oleh orang-orang yang mempunyai latar belakang yang berbeza dan pelbagai etnik, dengan adat yang bercampur-campur dengan Punjab walaupun kebanyakan penduduknya adalah Pashtun dan Urdu. Penduduk Mardan adalah berbeza berbanding dengan bandar-bandar lain di Khyber Pakhtunkhwa kerana ia adalah terletak di sempadan dengan wilayah Punjab. Etnik Yousafzai adalah majoriti, dan Mardan adalah dianggap mereka sebagai ibu pejabat de facto bagi etnik ini. Etnik lain yang terdapat di Mardan adalah Mandoori, Khattak, Utmankhel , Myaghan , Sayyads , Awan , Durrani , Ramday , Kakar, Daavi , AmanZai , Gujjar , Daulat Zai , Lodhi , Mohmand , Afridis , Azi Khel , Shilmani Tanoli dan Hindokowans.

Agama

Agama mempunyai kesan yang besar pada kebanyakan gaya hidup orang di Mardan. Majoriti penduduk adalah pengikut setia kepada ajaran sunnah (Sunnah).
Minoriti utama ialah Ahmadiyya dan Kristian, yang masing-masing adalah 0.32 dan 1 peratus daripada keseluruhan populasi di Mardan. Hindu ialah 0.2 peratus daripada jumlah penduduk. Penduduk kawasan bandar dan luar bandar yang beragama Islam di Mardan adalah 99.69 dan 98,81 %. Peratusan orang Kristian dan Ahmadiyya adalah lebih besar di kawasan bandar.