Bachtiar Djamily

Kehidupan awal

Bachtiar Djamily atau Bachtiar bin Sheikh Muhammad Djamil Djaho, Imbang Jaya dilahirkan pada 10 November 1929 di Supayang, Batusangkar, Sumatera Barat, Indonesia. Beliau menetap di 35, Lorong Langat off Jalan Istana, 41400 Kelang, Selangor.

Pendidikan

Bachtiar hanya sekolah di sekolah rakyat (1939) ; sekolah Belanda Schakel School (1940) tetapi tidak tamat. Selain itu belajar agama Islam , bahasa Inggeris dan bahasa Arab secara sambilan. Selepasa Perang Dunia Kedua 1945, Bachtiar menganggotai Tentera Badan Keamanan Rakyat (kini Tentera Nasional Indonesia/ TNI) , ditempatkan di Sumatera dan mencapai pangkat Leftenan. Tapi 1947 beliau bersara dari tentera TNI.
Bachtiar mahu belajar di India dan singgah di Malaya dan menetap di Kuala Kangsar, Pulau Pinang, Parit Buntar dan Singapura semasa Darurat Tanah Melayu 1948-1960.

Wartawan

Penulis ini giat menulis sekitar 1950-an bersama munculnya ASAS 50. Beliau pintar berpidato dan memberi ceramah, penulis dan wartawan yang produktif.
Selama berada di Malaya dan Singapura (1948-1955), aktiviti penulisan Bachtiar banyak dibimbing oleh Melan Abdullah, A. Samad Ismail, Ibrahim Mahmud (Ketua Pengarang Warta Negara), dan Othman Abdullah (penerbit Majlis). Tulisannya tersiar di akhbar Majlis, Utusan Melayu, Utusan Zaman, Warta Negara ,majalah Mastika, Hiboran, Juita, Mutiara, Pengasuh, Kencana, Majalah Guru dan Penuntut – majalah Gabungan Pelajar-pelajar Melayu Semenanjung (GPMS).
Sewaktu di Singapura (1953), beliau menjadi wartawan Waspada yang terbit di Medan, Indonesia. Tahun 1954 beliau aktif dalam Persatuan Wartawan Indonesia (PWA). Bachtiar kembali semula ke Indonesia (1955) tetapi terus menghantar rencana ke Utusan Melayu. Tulisannya tersiar di majalah Dewan Masyarakat, Dian dan Santajiwa. Beliau menjadi wartawan keliling untuk Syarikat Agensi PIA, Indonesia dan menjadi wartawan akhbar Waspada. Selepas menerbitkan sebuah akhbar mingguan Pergerakan dan menjadi wartawan hal ehwal politik dan tentera harian Nyata di Bukit Tinggi, Bachtiar berpindah ke Jakarta dan menjadi wartawan akhbar Nusantara, Berita Indonesia dan Semesta hingga tahun 1960.

Antara 1957-1959, Bachtiar menjadi wartawan kesayangan Presiden Indonesia Soekarno dan banyak kali mengikut Soekarno ke luar daerah. Aktivitinya mula dicurigai dan pindah ke agensi pengiklanan pula.

Rampasan kuasa PKI 1965 gagal dan orde baru bermula di Indonesia. Presiden Indonesia yang baru ialah Suharto. Bachtiar berkesempatan menerbitkan dua buah akhbar harian Jihad dan Jiwa Proklamasi tetapi diharamkan oleh kerajaan Indonesia. Pada 29 Mei 1966, beliau menerbitkan akhbar harian Operasi dengan modal sendiri. Berita sekitar Indonesia diterjemahkan ke dalam bahasa Inggeris melalui Digest Operasi Daily Bulletin dan disebarkan terutamanya di kedutaan-kedutaan asing. Pada 30 Oktober 1972, Bachtiar mengambil keputusan untuk menutup penerbitan akhbar Operasi.
Beliau mwenjadi wartawan bebas semula dan berkunjung ke negara-negara Asia dan Eropah serta ke Malaysia pada Februari 1976.

Karya kreatif

Karya awalnya itu tersiar dalam majalah Penuntun Perjuangan yang diterbitkan oleh angkatan tentera di bawah Kol. Sharif Othman (1947) di Bukit Tinggi. Bachtiar menulis dalam pelbagai bidang. Lebih 30 buah buku tulisannya tercetak di Malaysia dan puluhan lagi terbit di Indonesia. Beliau cenderung kepada kesusasteraan Melayu kerana rapat dengan anggota ASAS 50. Tema karya beliau tentang pertentangan dan konflik dalam masyarakat.
Lebih 100 buah cerpen dan puluhan puisi dihasilkan pada tahun 1950-an. Lapan buah cerpennya yang tersiar dalam Utusan Zaman (1951). Novel 'Dikejar Perawan Tua' dan sebuah cerpennya terpilih termuat dalam antologi bersama Pertentangan. Novel-novel beliau menggunakan nama samaran Imbang Jaya.
Sebelum ke Singapura, beliau aktif dalam Angkatan Sasterawan Utara Malaya (ASAS UTAMA) di Pulau Pinang dan Pertubuhan Pemuda Jaya Parit Buntar, Perak. Beliau diundang berceramah tentang bahasa dan persuratan, kewartawanan, penerbitan dan pergerakan pemuda . Beliau pernah mewakili ASAS UTAMA sebagai peserta Kongres Bahasa dan Persuratan yang pertama di Singapura (1952). Di Singapura, Bachtiar dan lainnya membolehkan rombongan 21 orang penulis Malaya dan Singapura menghadiri Kongres Bahasa Indonesia yang pertama di Medan (1954).
Antara buku politik yang dihasilkannya ialah riwayat hidup Suharto, Nasution dan Adam Malik; Bagaimana UMNO Melintasi Krisis dan Kenapa Pas Boleh Jadi Pas. Buku riwayat hidup dan perjuangan A. Samad Ismail - tokoh wartawan Malaysia juga berjaya dihasilkan.
Pada tahun 1979, beliau memenangi tempat pertama dalam Peraduan Cerpen Berunsur Dakwah anjuran Majlis Agama Islam Negeri Selangor (MAIS) . Cerpen itu berjudul “Air Mata Tuk Ngah Jusoh”.