Legalisme (falsafah China)

Asal

Pemikiran awal di belakang Legalism mula-mula ditubuhkan oleh Yang Shang dalam buku Tuan Shang dan terus dibangunkan oleh Li Si sebagai satu falsafah pembaharuan berorientasikan realis bertujuan untuk mengukuhkan kerajaan dan memperkukuh pematuhan kepada undang-undang. Legalism sepenuhnya muncul semasa berperang Tempoh Syarikat, titik kritikal dalam sejarah Cina kuno. Tempoh negeri yang berperang dan sebelumnya yang telah ditandai oleh keganasan dan peperangan kerap, dan banyak falsafah yang baru didirikan untuk menghadapi persekitaran masa termasuk, Daoism, Confucianisme, dan Mohism.
Salah satu penerima guna pertama Legalism negarawan Shang Yang [Qin (negeri) | Negeri-Qin]]. Beliau dikatakan telah meminjam unsur-unsur undang-undang teori dariCanon Undang-Undang , kod undang-undang yang dikaitkan dengan Li Kui Negeri Wei, tetapi buku ini kini dianggap sebagai pemalsuan kemudian. Secara keseluruhan, Shang Yang menyokong kepercayaan bahawa semua manusia adalah kelemahan asas dan undang-undang yang ketat dan hukuman keras yang perlu untuk menjaga mereka di perintah. Di samping itu, teori-teori beliau menganggap semua manusia adalah mementingkan diri sendiri dan yang jahat, yang ditambah ke arah jalan untuk Shang Yang menjadi perdana menteri Qin di bawah pemerintahan Duke [Xiao-Qin]] dan secara beransur-ansur mengubah negeri ini ke dalam mesin yang dikawal selia dengan bersungguh-sungguh, tujuan tunggal yang penghapusan semua pesaing. Dinasti Qin akhirnya akan menakluki enam negeri-negeri lain yang feudal dan mewujudkan apa yang dianggap sebagai Empayar Cina yang pertama benar. Shang Yang dihanyutkan bangsawan dan melaksanakan meritokrasi - orang-orang yang dicapai boleh sampai ke tempat yang tinggi dan keistimewaan lahir adalah semata-mata untuk pemerintah negara. Sebelum tentera telah dikawal oleh golongan bangsawan dan terdiri daripada feudal pengerahan # Medieval levi levi. Sekarang jeneral boleh datang dari mana-mana bahagian masyarakat, dengan syarat mereka mempunyai kemahiran yang mencukupi. Di samping itu, tentera yang terlatih dan berdisiplin. Sejak itu, Qin telah mengambil bentuknya untuk menjadi negeri yang paling kuat di China sebelum ia akhirnya membawa semua enam negeri-negeri lain bersama-sama (Qi, Chu , Han, Yan, Zhao, dan Wei) di bawah Qin Shi Huang.

Peranan Raja-Raja

Terutamanya ahli-ahli kelas pemerintah, golongan undang-undang menegaskan bahawa ketua negara telah dikurniakan dengan "misteri kuasa" (Bahasa Cina: 勢; pinyin: shì), dan sebagai apa-apa keputusan beliau mesti sentiasa menyuruh menghormati dan ketaatan rakyat. Negeri (negara) datang pertama, bukan individu. Nilai kos yang begitu maharaja dibawa kesahihan. Dalam menekankan kuasa pemerintahan, Legalists seperti Shen Dao (sekitar 350 - 275 SM) dan Shen Buhai berusaha untuk menurunkan nilai kepentingan pemerintah berkarisma. Pemerintah mahir menyembunyikan niat sebenar mereka dan pura-pura sikap acuh tak acuh. Untuk memastikan bahawa semua kata-kata beliau yang dihormati, pemerintah bijak disimpan profil rendah. Oleh itu, secara teori, dengan cloaking kedua-dua keinginan dan kemahuannya, Maharaja checked Jilatan dan memaksa tertakluk mengikut telunjuk beliau. Walaupun Shang Yang (Perdana Menteri Duke Xiao Qin) akan membolehkan raja-raja untuk mendengar alat-alat muzik dan bukannya memberi tumpuan kepada dasar luar negara, Han Fei (sarjana Undang-undang yang paling dikagumi oleh Maharaja Qin Pertama, Qin Shi Huangdi) menuntut pemerintah yang bijak. Seorang pemimpin yang baik, dengan Han Fei standard s ', bukan sahaja perlu menerima nasihat daripada menteri-menteri yang setia apabila ditunjukkan berada dalam keadaan sesat, tetapi juga mesti meliputi ihsan kepada orang-orang yang di bawahnya dia atau dan tidak terlalu tamak. Pemerintah yang cekap juga memahami kepentingan kekerasan ke atas kebajikan. Walaupun pemerintah dijangka akan paternalis, golongan undang-undang menegaskan bahawa menjadi terlalu jenis akan merosakkan rakyat dan mengancam perintah dalaman negeri. Menariknya, menurut Han Grand sejarah, Sima Qian (ca. 145-86 SM), manakala Pertama Qin Maharaja menyembunyikan dirinya dari seluruh dunia ( mungkin disebabkan oleh keinginan untuk mencapai kekekalan) dan dengan itu mengekalkan profil yang rendah, beliau tidak semestinya mengikut semua nasihat golongan undang-undang kepada peranan pemerintah.

Peranan menteri-menteri dalam Undang-undang berfikir

Untuk membantu pemerintah dan membantu mencegah misgovernance, selama lima belas tahun - dirasmikan konsep Shu, atau model birokrasi pentadbiran yang berkhidmat untuk memajukan program pemerintah Undang-undang yang ideal. Kepada golongan undang-undang, menteri yang bijak adalah pembantu pemerintah yang paling penting. Jika sebagai tugas menteri adalah untuk memahami hal ehwal tertentu, pemerintah adalah bertanggungjawab untuk betul menilai prestasi menteri-menteri '. Menekankan bahawa menteri-menteri dan pegawai-pegawai lain yang terlalu sering dicari antara nikmat-nikmat daripada kuasa-kuasa asing dengan menyalahgunakan kedudukan mereka, Han Fei menggesa Raja-raja untuk mengawal individu-individu ini oleh dua mengendalikan hukuman dan pilih kasih. Pegawai-pegawai perlu melalui ketakutan, untuk memastikan bahawa pencapaian menteri tidak lebih besar daripada tidak lebih rendah kepada aku janji yang ditugaskan. Menurut yang terkenal ahli kebudayaan Cina Robin Yates, yang baru ditemui Dinasti Qin kod undang-undang menunjukkan bahawa pegawai-pegawai yang diperlukan untuk betul mengira jumlah sebenar buruh yang dijangka semua tukang; jika tukang diperintahkan untuk melaksanakan sama ada kerja yang terlalu banyak atau terlalu sedikit kerja, pegawai itu akan diadakan bertanggungjawab. Oleh itu, dalam teori Undang-undang, menteri-menteri dan pegawai-pegawai lain dihalang daripada menjalankan tugas beberapa pegawai lain dan dihukum jika mereka cuba untuk buta pemerintah dengan kata-kata atau gagal untuk memberi amaran kepada pemerintah bahaya. Satu akibat daripada situasi ini ialah bahawa menteri-menteri sentiasa boleh bertanggungjawab untuk misadventures diraja manakala nama pemerintah tidak pernah akan tercemar. Walau bagaimanapun, dengan menekankan prestasi, lebih berpikir yg menyesatkan, golongan undang-undang berharap untuk menghapuskan rasuah birokrasi dan komplot di kalangan resmi melalui ketakutan sebagai hukuman berat, dibuang atau disempurnakan.

Tujuan undang-undang

Seluruh sistem telah ditubuhkan untuk membuat warga model berkelakuan dan bertindak bagaimana dinasti mahu mereka untuk bertindak terhadap mereka. Undang-undang yang disokong oleh golongan undang-undang adalah bertujuan untuk menyokong kerajaan, maharaja, dan tentera. Mereka juga reformasi berorientasikan dan inovatif. Secara teori, golongan undang-undang percaya bahawa jika hukuman yang berat dan undang-undang yang sama digunakan, baik yang kuat mahupun yang lemah akan dapat melepaskan diri dari kawalan kerajaan. Golongan undang-undang terutama menekankan pragmatisme lebih keutamaan dan adat sebagai asas undang-undang. Dipandu oleh pemikiran Undang-undang, Maharaja Qin Pertama, Qin Shi Huang, akan melemahkan kuasa tuan-tuan feudal, membahagikan empayar bersatu ke 36 wilayah pentadbiran, dan menyeragamkan sistem penulisan. Mencerminkan semangat Undang-undang untuk mendapatkan perintah dan struktur, askar Qin hanya digerakkan apabila kedua-dua bahagian tallies berbentuk harimau (yang dipegang oleh pemerintah dan yang lain oleh umum pemerintah) telah dibawa bersama-sama. Begitu juga, semua dokumen di dalam empayar telah direkodkan tahun ia ditulis, penulis yang disalin mereka, dan sehingga jam tepat penghantaran. Menerima [Shang Yang]] 's penekanan awal pada penstandardan berat dan langkah-langkah, Qin Shi Huang juga akan menerima [Shang Yang]]' falsafah bahawa tiada individu di negeri ini perlu berada di atas undang-undang (dengan memastikan hukuman keras untuk semua kes-kes perbezaan pendapat) dan keluarga yang harus dibahagikan kepada isi rumah yang lebih kecil. Walaupun ada sebab untuk meragui [Sima Qian]] tuntutan 'bahawa Qin Shi Huang dalam isi rumah jurang fakta kepada kumpulan sepuluh, pasti contoh-contoh lain penstandardan dan organisasi pentadbiran yang dijalankan oleh Maharaja Pertama mencerminkan kepentingan Undang-undang berfikir dalam Qin undang-undang. Berdasarkan menggalakkan kepentingan negeri Qin, undang-undang (Bahasa Cina: 法; pinyin: fǎ; secara harfiahnya "undang-undnag, kaedah, jalan") berkhidmat sebagai kenderaan untuk mengawal kedua-dua penduduk dan menghapuskan perbezaan pendapat.

Legalism dan autonomi individu

Ahli-ahli falsafah Undang-undang menekankan keutamaan negeri lebih autonomi individu. Individu lone tidak sah mengadakan hak sivil dan mana-mana kebebasan peribadi untuk mengukuhkan pemerintah. Han Fei, khususnya, akan sangat kaustik ke arah konsep hak individu. Pada dasarnya, golongan undang-undang, dilihat kampungan (rakyat biasa kelas yang lebih rendah) dan tindakan mereka sebagai jahat dan bodoh.
Walau bagaimanapun, Legalism membenarkan orang ramai untuk mendapatkan pangkat jika mereka menunjukkan prestasi yang baik. Sebagai contoh, askar akan mendapat pangkat mengikut bilangan kepala askar-askar yang dikumpul. Askar mungkin mendapat pangkat yang mulia. Sebaliknya, beberapa negeri-negeri lain membenarkan hanya orang baik-baik untuk mendapat pangkat yang lebih tinggi. Contoh ini akan Lu Buwei, yang asalnya saudagar, mampu untuk menjadi Canselor China, kejadian yang tidak akan berlaku dalam tempoh enam negeri-negeri lain. Beliau memainkan peranan penting dalam Raja Zhuangxiang-Qin kebangkitan 's kuasa.
Menurut Buku Tuan Shang Shang Yang, rakyat sendiri yang mahu pemerintah untuk menjana perintah. Perpaduan sosial di negeri ini Undang-undang mandat bahawa penduduk tidak pernah terlepas daripada hukuman. Dinasti Qin menggunakan rakyat, sebagai contoh, untuk mengekalkan berhati-hati pengawasan bersama lebih daripada satu sama lain di bawah ancaman kematian.
Ini olahnya [hakikat politik]] akan memakan ahli-ahli falsafah Undang-undang itu sendiri. Yang Shang, dalam membela hak negeri untuk menghukum walaupun tutor-jelas waris, akan menjalankan afoul Raja Huiwen-Qin (sekitar 338 -311 SM). Manakala pada satu ketika, beliau mempunyai kuasa untuk buangan lawan (dan oleh itu, mengeviserat kritikan individu) ke kawasan-kawasan sempadan negeri itu, beliau meninggal dunia apabila hanurnya oleh kereta kuda. Begitu juga, Han Fei akan berakhir menjadi diracun oleh rakan sekelas iri hati bekas Li Si, yang seterusnya akan dibunuh oleh Maharaja Qin Kedua agresif dan ganas (di bawah undang-undang beliau telah memperkenalkan) bahawa dia telah membantu untuk mengambil takhta.

Tolak

Dalam dinasti kemudian, Legalism adalah diragui dan tidak lagi menjadi sekolah pemikiran yang bebas daripada. Walau bagaimanapun, kedua-dua pemerhati purba dan moden Confucian politik Cina telah berhujah bahawa beberapa idea Undang-undang telah bergabung dengan arus perdana [Confucianisme]] dan masih memainkan peranan penting dalam kerajaan. Falsafah imperial China telah digambarkan sebagai luaran Confucian meliputi teras Legalisme (Bahasa Cina: 儒表法裡; pinyin: rú biăo fă lǐ​; secara harfiahnya "Confucian, permukaan luaran; Legalism, pedalaman"). Dalam erti kata lain, nilai-nilai Confucian digunakan untuk sugarcoat fikiran-fikiran Undang-undang keras yang menjadi asas sistem Imperial. Semasa Sui dan Dinasti Tang, fikiran Buddha juga sebahagian daripada wajah luaran sistem imperialis.
Terdapat kebangkitan semula ringkas Legalism semasa usaha Dinasti Sui menyatukan kembali China. Selepas dinasti Sui telah digantikan oleh dinasti Tang, kerajaan Tang masih digunakan struktur kerajaan yang ditinggalkan oleh dinasti Sui, walaupun dengan banyak dikurangkan hukuman.
Baru-baru ini, Mao Zedong, yang mempunyai sedikit pengetahuan tentang falsafah Cina kuno, berbanding dirinya dengan Qin Shi Huang  dan awam yang diluluskan beberapa kaedah Undang-undang. Satu kaedah yang diluluskan pada tahun 1980-an di bawah Deng Xiaoping pentadbiran ganjaran dan hukuman, yang telah meningkatkan saiz kerajaan Beijing dalam proses. Walau bagaimanapun, sejak tahun 1990-an, konsep yang berkaitan peraturan undang-undang telah mendapat mata wang.

Angka berkaitan

Confucian pemikir [Xun Zi]] kadang-kadang dianggap sebagai dipengaruhi oleh atau mempunyai idea Undang-undang disuburkan, kebanyakannya kerana dua daripada pengikutnya (Li Si dan Han Fei).