Bob Dylan

Jelajah Never Ending

Jelajah Never Ending bermula pada 7 Jun 1988, dan Dylan telah memainkan kira-kira 100 tarikh setahun untuk keseluruhan tahun 1990-an dan 2000-an — jadual yang lebih berat daripada kebanyakan penghibur yang bermula pada tahun 1960-an. Pada Mei 2013, Dylan dan kumpulannya telah memainkan lebih daripada 2500 persembahan, diterajui oleh pemain bass Tony Garnier, pemain dram George Recile, instrumentalis Donnie Herron, dan pemain gitar Charlie Sexton. Mengecewakan beberapa penonton, persembahan Dylan kekal tidak menentu kerana beliau mengubah pengaturan dan perubahan pendekatan vokal beliau malam selepas malam. Pendapat kritis mengenai rancangan Dylan kekal dibahagikan. Pengkritik seperti Richard Williams dan Andy Gill telah berhujah bahawa Dylan telah mendapati cara yang berjaya untuk membentangkan legasi kaya bahan beliau. Lain-lain telah mengkritik persembahan secara langsungnya untuk pencacatan dan meludah keluar "lirik yang pernah ditulis supaya mereka berkesan tidak dapat dikenali", dan memberikan sedikit kepada penonton bahawa "ia adalah sukar untuk memahami apa yang dia lakukan di atas pentas sama sekali."
Persembahan Dylan di China pada bulan April 2011 menjana kontroversi. Sesetengah mengkritik beliau untuk tidak membuat apa-apa komen yang jelas mengenai keadaan politik di China, dan untuk, kononnya, yang membolehkan pihak berkuasa China untuk menapis senarai susunan lagu beliau. Yang lain mempertahankan persembahan Dylan, dengan alasan bahawa kritikan itu diwakili salah faham seni Dylan, dan bahawa tidak ada bukti untuk penapisan senarai susunan lagu Dylan wujud. Sebagai tindak balas kepada dakwaan ini, Dylan mengeluarkan kenyataan di laman web beliau. "Setakat yang penapisan pergi, kerajaan China telah meminta nama-nama lagu-lagu yang saya akan bermain. Tiada jawapan logik itu, maka kami timpakan kepada mereka menetapkan senarai dari 3 bulan sebelumnya. Jika terdapat mana-mana lagu, ayat-ayat atau talian ditapis, tiada siapa yang pernah memberitahu saya mengenainya dan kami memainkan semua lagu-lagu yang kita bertujuan untuk bermain."
Dylan memulakan lawatan Jepun di Tokyo pada 4 April, 2016, yang berakhir di Yokohama pada 28 April Dylan mengumumkan lawatan ke Amerika Syarikat bermula pada Woodinville WA pada 4 Jun 2016, dan tamat di Gilford NH pada 17 Julai. Dylan juga mengambil bahagian dalam apa yang dipanggil "Mega-Fest" bertajuk Desert Trip, di California pada 7 Oktober, yang juga termasuk The Rolling Stones, Neil Young, Paul McCartney, yang dan Roger Waters.

Artis visual

Kulit depan album Dylan, Self Portrait (1970) adalah penerbitan semula lukisan wajah oleh Dylan. Satu lagi lukisan beliau telah diterbitkan semula di kulit depan album 1974 Planet Waves. Pada tahun 1994 Random House menerbitkan Drawn Blank, sebuah buku lukisan Dylan. Pada tahun 2007, pameran pertama awam lukisan Dylan, Siri Drawn Blank, dibuka di Kunstsammlungen di Chemnitz, Jerman; ia mempamerkan lebih daripada 200 cat air dan guak dilakukan dengan lukisan asal. Pameran ini bertepatan dengan penerbitan Bob Dylan: The Drawn Blank Series, termasuk 170 semula dari siri ini. Dari September 2010 hingga April 2011, National Gallery of Denmark mempamerkan 40 lukisan akrilik besar-besaran oleh Dylan, The Brazil Series.
Pada bulan Julai 2011, sebuah galeri seni kontemporari terkemuka, Galeri Gagosian, mengumumkan perwakilan mereka lukisan Dylan. Satu pameran seni Dylan, The Asia Series, dibuka di Gagosian Madison Avenue Gallery pada 20 September, memaparkan lukisan Dylan pemandangan di China dan Timur Jauh. The New York Times melaporkan bahawa "beberapa peminat dan Dylanologists telah menimbulkan persoalan tentang sama ada beberapa lukisan ini adalah berdasarkan pengalaman penyanyi itu sendiri dan pemerhatian, atau pada gambar-gambar yang boleh didapati secara meluas dan tidak diambil oleh Encik Dylan." The Times berkata untuk menutup persamaan antara lukisan Dylan dan gambar-gambar bersejarah Jepun dan China, dan gambar yang diambil oleh Dmitri Kessel dan Henri Cartier-Bresson. Agensi foto The Magnum mengesahkan bahawa Dylan telah melesenkan hak pennerbitan semula imej yang dipaparkan.
Persembahan kedua Dylan di Galeri Gagosian, Revisionis Art, dibuka pada November 2012. Acara ini terdiri daripada tiga puluh lukisan, mengubah dan satirizing majalah popular, termasuk Playboy dan Babytalk. Pada bulan Februari 2013, Dylan mempamerkan siri lukisan New Orleans di Palazzo Reale di Milan. Pada bulan Ogos 2013, Galeri National Portrait Britain di London menjadi tuan rumah pameran utama UK Dylan pertama, Face Value, menampilkan dua belas potret pastel.
Pada bulan November 2013, Gallery Halcyon di London memasang Swings Mood, pameran di mana Dylan mempamerkan tujuh pintu besi tempa telah dibuatnya. Dalam satu kenyataan yang dikeluarkan oleh galeri, Dylan berkata, "Saya telah wujud besi sepanjang hidup saya sejak saya adalah seorang kanak-kanak. Saya dilahirkan dan dibesarkan di negara besi bijih, di mana anda boleh bernafas dan bau setiap hari. Gates merayu kepada saya kerana ruang negatif mereka membenarkan. mereka boleh ditutup tetapi pada masa yang sama mereka membenarkan musim dan bayu untuk masuk dan aliran. mereka boleh menutup anda keluar atau menutup anda. dan dalam beberapa cara tidak ada perbezaan."
Pada bulan November 2016, Gallery Halcyon mempamerkan koleksi lukisan, cat air dan kerja-kerja akrilik oleh Dylan. Pameran itu, The Beaten Path, menggambarkan landskap Amerika dan pemandangan bandar, yang diilhamkan oleh perjalanan Dylan di seluruh Amerika Syarikat. Rancangan ini juga dikaji oleh Vanity Fair, Telegraph, dan Asia Times Online, dan dijadualkan untuk perjalanan pada tahun 2017, termasuk ke China.
Sejak tahun 1994, Dylan telah menerbitkan enam buku lukisan dan cat.

Penghargaan

Dylan telah memenangi banyak anugerah sepanjang kerjayanya termasuk Hadiah Nobel dalam Kesusasteraan, dua belas Anugerah Grammy, satu Anugerah Akademi dan satu anugerah Golden Globe. Beliau telah dimasukkan ke dalam Rock dan Roll Hall of Fame, Nashville Songwriters Hall of Fame, dan penulis lagu Hall of Fame. Pada bulan Mei 2000, Dylan menerima Hadiah Muzik Polar dari Sweden King Carl XVI Gustaf.
Pada bulan Jun 2007, Dylan menerima Anugerah Putera Asturia dalam Kesenian. Dylan menerima Pingat Presiden Kebebasan pada Mei 2012. Pada bulan Februari 2015, Dylan menerima Anugerah MusiCares Person dari Akademi Seni Rakaman dan Sains, bagi mengiktiraf sumbangan dermawan dan seni untuk masyarakat. Pada bulan November 2013, Dylan menerima anugerah of Legion d'Honneur dari Menteri Pelajaran Perancis Aurélie Filippetti.
Jawatankuasa Hadiah Nobel mengumumkan pada 13 Oktober 2016 yang ia akan menganugerahkan Dylan Hadiah Nobel dalam Kesusasteraan kerana "telah mencipta karya puitis baru dalam lagu tradisi Amerika yang hebat". The New York Times melaporkan: "Encik Dylan, 75, adalah ahli muzik pertama yang memenangi anugerah itu, dan pemilihan beliau pada hari Khamis adalah mungkin pilihan yang paling radikal dalam sejarah yang menjangkau kembali ke tahun 1901." Ia adalah kali pertama sejak 1993 yang jawatankuasa Nobel telah menawarkan anugerah dalam kategori sastera Amerika.
Pada 21 Oktober, ahli Akademi Sweden, penulis Per Wästberg, yang mengigelar Dylan "kurang ajar dan sombong" untuk mengabaikan percubaan Jawatankuasa Nobel menghubunginya. Akademi Setiausaha Tetap Sara Danius menjawab: "Swedish Academy tidak pernah memegang pandangan mengenai keputusan pemenang hadiah dalam konteks ini, tidak akan ia sekarang."
Dylan kemudiannya menghubungi Yayasan Nobel, memberitahu Danius melalui telefon, "Berita mengenai Hadiah Nobel membuatkan saya kelu. Saya menghargai penghormatan begitu banyak." Selepas dua minggu spekulasi mengenai reaksi Dylan, katanya dalam temu bual dengan Edna Gundersen bahawa mendapatkan anugerah itu: "menakjubkan, yang luar biasa. Sesiapa yang bermimpi tentang sesuatu seperti itu.?"
Pada 17 November, Akademi Sweden mengumumkan bahawa Dylan tidak akan pergi ke Stockholm untuk Majlis Hadiah Nobel pada 10 Disember kerana "komitmen yang sedia ada". Akademi berkata Hadiah masih menjadi milik Dylan tetapi dia mesti menyampaikan Ceramah Hadiah Nobel dalam masa enam bulan Majlis kerana ini adalah "cuma satu syarat" Hadiah.

Keluarga

Suze Rotolo: Hubungan serius pertama Dylan adalah dengan artis Suze Rotolo, seorang anak perempuan radikal Parti Komunis Amerika. Menurut Dylan, "Dia adalah perkara yang paling erotik pernah saya dilihat... udara tiba-tiba dipenuhi dengan daun pisang. Kami mula bercakap dan kepala saya mula berputar." Rotolo difoto lengan-lengan dengan Dylan di sampul albumnya The Freewheelin' Bob Dylan. Pengkritik telah mengaitkan Rotolo untuk beberapa lagu-lagu cinta awal Dylan, termasuk "Don't Think Twice It's All Right". Hubungan berakhir pada tahun 1964. Pada tahun 2008, Rotolo menerbitkan memoir tentang hidupnya di Greenwich Village pada tahun 1960, A Freewheelin' Time.
Joan Baez: Apabila Joan Baez pertama kali bertemu Dylan pada April 1961, beliau sudah mengeluarkan album pertama beliau dan telah diiktiraf sebagai "Ratu Rakyat". Apabila mendengar Dylan menyanyikan lagu "With God on Our Side," Baez kemudian berkata, "Saya tidak pernah terfikir apa-apa yang begitu kuat boleh datang daripada katak kecil". Pada bulan Julai 1963, Baez menjemput Dylan untuk menyertai beliau di atas pentas di Newport Folk Festival, menetapkan tempat untuk duet sama dalam tempoh dua tahun akan datang. Pada masa jelajah 1965 Dylan daripada U.K, hubungan romantis mereka telah mula semakin pudar, kerana ditangkap dalam dokumentari filem D. A. Pennebaker Dont Look Back. Baez kemudian melawat dengan Dylan sebagai pelaku dalam Rolling Thunder Revue pada 1975-1976, dan menyanyikan empat buah lagu dengan Dylan pada album secara langsung jelajah itu, Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue. Baez muncul dengan Dylan di TV selama sejam khas Hard Rain, difilemkan di Fort Collins, Colorado, pada bulan Mei 1976. Baez juga membintangi sebagai 'The Woman In White' dalam filem Renaldo dan Clara (1978), yang diarahkan oleh Dylan dan difilemkan semasa Rolling Thunder Revue. Dylan dan Baez melawat bersama-sama lagi pada tahun 1984 dengan Carlos Santana.
Baez teringat hubungannya dengan Dylan dalam filem dokumentari Martin Scorsese No Direction Home (2005). Baez menulis tentang Dylan dalam dua Autobiografi—kagum dalam Daybreak (1968), dan kurang kagum dalam And A Voice to Sing With (1987). Hubungan Baez dengan Dylan menjadi subjek lagu beliau "Diamonds & Rust", yang telah digambarkan sebagai "potret akut" Dylan.
Sara Dylan: Dylan berkahwin dengan Sara Lownds, yang pernah bekerja sebagai model dan seorang setiausaha kepada Drew Associates, pada 22 November, 1965. Anak pertama mereka, Jesse Byron Dylan, dilahirkan pada 6 Januari 1966, dan mereka mempunyai tiga orang anak: Anna Lea (lahir 11 Julai 1967), Samuel Isaac Abram (lahir 30 Julai 1968), dan Jakob Luke (lahir 9 Disember 1969). Dylan juga menerima anak perempuan Sara daripada perkahwinan terdahulu, Maria Lownds (kemudian Dylan, lahir 21 Oktober 1961). Bob dan Sara Dylan bercerai pada 29 Jun, 1977.
Maria berkahwin dengan pemuzik Peter Himmelman pada tahun 1988. Pada tahun 1990-an, Jakob menjadi terkenal sebagai penyanyi utama band ini yang Wallflowers. Jesse Dylan adalah pengarah filem dan ahli perniagaan yang berjaya.
Carolyn Dennis: Dylan berkahwin dengan penyanyi sandaran beliau Carolyn Dennis (sering profesional dikenali sebagai Carol Dennis) pada 4 Jun, 1986. Desiree Gabrielle Dennis-Dylan, anak perempuan mereka telah dilahirkan pada 31 Januari, 1986. Pasangan itu bercerai pada Oktober 1992. Perkahwinan dan anak mereka kekal rahsia mengawal dengan rapi sehingga penerbitan biografi Howard Sounes', Down Lebuhraya: The Life of Bob Dylan, pada tahun 2001.

Bibliografi

Dylan telah menerbitkan Tarantula, sebuah karya puisi prosa, Chronicles: Volume One, bahagian pertama memoirnya, beberapa buku lirik lagu-lagu beliau, dan tujuh buku seni beliau. Beliau telah menjadi subjek banyak biografi dan kajian kritikal.