Barah peparu

Merokok

Merokok, terutamanya rokok, setakat ini merupakan penyumbang utama pada barah paru-paru. Asap rokok mengandungi sekurang-kurangnya 73 karsinogen yang diketahui, termasuk benzo[a]pyrene, NNK, 1,3-butadiene dan isotop radioaktif bagi polonium, polonium-210. Sepanjang dunia membangun, 90% kematian barah paru-paru pada lelaki sepanjang tahun 2000 disandarkan kepada tabiat merokok (70% bagi wanita). Merokok merangkumi 80–90% kes barah paru-paru.
Perokok pasif—menghidu asap dari asap rokok orang lain—merupakan punca barah paru-paru pada bukan perokok. Perokok pasif boleh ditakrifkan sebagai seseorang yang duduk atau bekerja bersama perokok. Kajian dari US, Eropahe and the UK secara berterusan menunjukkan peningkatan risiko ketara dikalangan mereka yang terdedah pada asap pasif. Risiko mereka yang hidup bersama seseorang yang merokok meningkat sebanyak 20–30%sementara risiko mereka yang berada dalam persekitaran yang ada asap rokok pasif meningkat sebanyak 16–19%. Penyiasatan pada asap aliran sisi ("sidestream smoke") mencadangkan bahawa ia adalah lebih merbahaya berbanding perokok langsung. Asap pasif menyebabkan sekitar 3,400 kematian akibat barah paru-paru setiap tahun di Amerika Syarikat.
Asap marijuana mengandungi kebanyakan karsinogen yang sama sebagaimana yang terdapat dalam asap tembakau. Bagaimanapun kesan merokok ganja pada risiko barah paru-paru adalah tidak jelas. Penilaian 2014 mendapati bahawa merokok cannabis menggandakan risiko barah paru-paru.

Gas Radon

Radon adalah gas tanpa warna dan bau yang terhasil akibat penguraian radium radioaktif hasil penguraian uranium yang terdapat pada kerak Bumi. Hasil penguraian radiasi menghasilkan bahan genetik berion, menyebabkan mutasi yang kadang-kala menyebabkan barah. Radon merupakan punca kedua paling biasa penyebab barah paru-paru di Amerika Syarikat, menyebabkan sekitar 21,000 kematian setiap tahun. Risiko meningkat 8–16% bagi setiap 100 Bq/m³ peningkatan pada kepekatan radon. Tahap gas Radon berbeza menurut keadaan tempatan dan komposisi tanah dan batu lapisan bawah. Sekitar satu dari 15 rumah di Amerika Syarikat memiliki tahap radon melebihi cadangan garis panduan bagi 4 picocurie setiap liter (pCi/l) (148 Bq/m³).

Asbestos

Asbestos mampu menyebabkan pelbagai penyakit paru-paru, termasuk barah paru-paru. Merokok tembakau dan asbestos memiliki kesan sinergi synergistic pada pembentukan barah paru-paru. Pada perokok bekerja dengan asbestos, risiko mendapat barah paru-paru meningkat 45-kali ganda berbanding populasi awam. Asbestos turut mampu menyebabkan barah pleura, yang dikenali sebagai mesothelioma (yang berbeza berbanding barah paru-paru).

Pencemaran udara

Pencemaran udara luar memiliki kesan kecil pada peningkatan risiko mendapat barah paru-paru. Fine particulates (PM2.5) and sulfate aerosols, which may be released in traffic exhaust fumes, are associated with slightly increased risk. Bagi nitrogen dioxide, peningkatan bertingkat 10 bahagian per sejuta meningkat risiko barah paru-paru sebanyak 14%. Pencemaran udara luar dianggarkan bertanggungjawab bagi 1–2% barah paru-paru.
Terdapat sedikit bukti yang menyokong peningkatan barah paru-paru akibat pencemaran udara dalaman berkait dengan membakar kayu, arang, najis atau sisa tanaman bagi memasak atau pemanasan. Wanita yang terdedah pada asap arang batu dalaman memiliki dua ganda risiko dan sejumlah keluaran sampingan hasil pembakaran jisim bio diketahui atau disyaki sebagai karsinogen. Risiko ini menjejaskan sekitar 2.4 bilion orang sejagat, dan dipercayai bertanggung jawab bagi 1.5% kematian akibat barah paru-paru.

Genetik

Sekitar 8% barah paru-paru disebabkan oleh faktor warisan. Pada saudara pesakit barah paru-paru, risiko meningkat 2.4 ganda. Ini kemungkinannya disebabkan oleh gabungan gen. Polymorphisms pada khromosome 5, 6 dan 15 diketahui sebagai menjejaskan risiko mengalami barah paru-paru.

Pathogenesis

Sama seperti baran yang lain, barah paru-paru dimulakan oleh pengaktifan onkogene atau nyahaktif gen pemendam tumor. Bahan karsinogen menyebabkan mutasi pada gen ini yang mencetuskan perkembangan barah.
Mutasi pada K-ras proto-oncogene adalah bertanggung jawab bagi 10–30% adenocarcinomas paru-paru. About 4% of non-small-cell lung carcinomas involve an EML4-ALK tyrosine kinase fusion gene.
Perubahan epigen—seperti perubahan pemetilan DNA , perubahan ekor histon, atau peraturan microRNA —mungkin mendorong pada nyahaktif gen penindas tumor.
Penerima faktor pertumbuhan epidermis (epidermal growth factor receptor-EGFR) mengawal pertumbuhan sel, apoptosis, angiogenesis, dan serangan tumor.  Mutasi dan penguatan EGFR adalah biasa pada sel barah paru-paru bukan kecil-dan menyediakan asas bagi rawatan dengan penindas EGFR. HER2/neu jarang terjejas.  Gen lain yang sering bermutasi atau dikuatkan adalah  c-MET,  NKX2-1,  LKB1,  PIK3CA dan gen BRAF 
Lapik sel asal tidak difahami sepenuhnya. Mekanisme ini mungkin melibatkan pengaktifan tidak normal sel tunjang. Di dalam saluran pernafasan proksimal, sel tunjang yang menggambarkan keratin 5 lebih berkemungkinan terjejas, biasanya membawa kepada sel skuamus karsinoma paru-paru. Di dalam saluran pernafasan pertengahan, sel tunjang terjejas termasuk sel kelab dan sel neuroepithelial yang menonjolkan uteroglobin-protein yang menghasilkan sel kelab. Sel kecil-carcinoma paru-paru boleh diperolehi dari lapisan sel ini  atau sel neuroendokrin,  dan boleh menonjolkan CD44.
Metastasis barah paru-paru memerlukan peralihan dari epitelium kepada jenis sel mesenchyme. Ini boleh berlaku melalui pengaktifan isyarat laluan seperti Protein kinase B/GSK3B, MAPK/laluan ERK, Penerima Fas, dan Par6.

Jenis

Terdapat dua jenis utama barah paru-paru dikelaskan menurut saiz sel malignan yang dilihat melalui mikroskop: sel barah paru-paru kecil dan tidak kecil. Pengkelasan ini walaupun berasaskan kriteria mudah patomorfologi mempunyai implikasi penting kepada pengurusan dan prognosis penyakit.

Jenis sel kecil

Carcinoma sel kecil (juga dikenali sebagai carcinoma sel oat) adalah bentuk barah paru-paru jarang, membentuk 20% kes. Ia cenderung bermula disaluran pernafasan besar dan membesar dengan pantas menjadi agak besar.

Rawatan

Rawatan untuk barah bergantung kepada bentuk khusus, sejauh mana tumbesarannya dan butiran terperinci pesakit (contoh unur). Rawatan biasa termasuk pembedahan, kemoterapi dan terapi radiasi. Radiofrequency Ablation semakin popular untuk keadaan ini kerana ia tidak toksik dan menyebabkan sakit sedikit sahaja. Ia amat berkesan apabila digabungkan dengan kemotherapi kerana ia memusnahkan sel dalam tumor - yang sukar dimusnahkan dengan kimia chemo akibat saluran darah berkurangan dalam tumor. Ia dilakukan dengan menusuk peninjau kecil haba ke dalam tumor untuk memasak sel tumor. Sel tumor yang mati akan diserap secara proses semulajadi.
Rawatan lain termasuk pelbagai teknik tidak boleh paten seringkali dipetik dari rawatan traditional tempatan (native medical traditions). Bagaimanapun rawatan sedemikian tidak terbukti secara perubatan sebagai berkesan dan semestinya perlu diambil bersama dengan rawatan perubatan biasa. Ini kerana sekiranya terlambat mendapat rawatan, penyakit barah akan membawa maut dalam keadaan yang amat menyakitkan.

Kecenderungan

Kumpulan yang paling cenderung mendapat barah paru-paru adalah perokok yang berusia melebihi lima puluh tahun. Barah paru-paru merupakan barah kedua paling kerap berlaku di negara barat, bagaimanapun merupakan penyebab kematian akibat barah terbesar bagi lelaki dan wanita. Anggaran pada 2001 terdapat 169,500 kes barah paru-paru baru; 90,700 lelaki dan 78,000 perempuan. Walaupun kadar kematian bagi lelaki akibat barah paru-paru menurun dalam negara barat, ia meningkat pada perempuan disebabkan peningkatan jumlah perokok dalam kumpulan ini.

Pencegahan

Pencegahan adalah cara paling murah (cost-effective) untuk melawan barah paru-paru pada peringkat kebangsaan dan antarabangsa. Walaupun kebanyakan negara telah mengenalpasti dan mengharamkan penggunaan karsinogen perkilangan dan tempatan, penggunaan hasil tembakau masih berleluasa. Melawan pengaruh menghisap rokok perlu menjadi matlamat utama untuk menghalang barah paru-paru.
Oleh sebab prognosis bergantung sepenuhnya kepada pengesanan awal, terdapat beberapa cubaan untuk pengesanan kedua. Radiograf dada kedua dan program pemeriksaan sputum tidak berkesan dalam pengesanan awal barah ini dan tidak mengurangkan kadar kematian.
Bagaimanapun pada September 2003 satu kajian diterbitkan di Lancet agak memuaskan. Kajian tersebut menunjukkan bahawa tomografi kiraan berpilin (spiral computed tomography) dan tomografi pancaran positron (positron emission tomography) amat berkesan dalam pengesanan tahap awal barah paru-paru berisiko tinggi di kalangan perokok tegar.
Rujukan: Early lung-cancer detection with spiral CT and positron emission tomography in heavy smokers: 2-year results - Lancet 2003; 362: 593-97