Ribut api

Kesan cuaca dan iklim

Ribut api akan menghasilkan awan asap apung panas terutamanya wap air yang akan membentuk awan pemeluwapan kerana ia memasuki atmosfera atas lebih sejuk, menjana apa yang dikenali sebagai awan pirokumulus ("awan api")atau, jika cukup besar, awan pirokumulonimbus ("ribut api"). Sebagai contoh, hujan hitam yang mula jatuh pada ~20 minit selepas pengeboman atom Hiroshima dihasilkan dalam jumlah 5-10  cm hujan hitam jelaga yang dipenuhi dalam tempoh 1-3 jam. Selain itu, jika keadaan benar, pirokumulus besar boleh berkembang menjadi pirokumulonimbus dan menghasilkan kilat, yang berpotensi mencetuskan kebakaran lanjut. Selain daripada bandar dan hutan, awan pirokumulus juga boleh dihasilkan oleh letusan gunung berapi kerana jumlah setanding bahan apung panas dibentuk.
Pada tahap yang lebih benua dan global, jauh dari kawasan persekitaran langsung api, kebakaran ribut api yang menghasilkan awan pirokumulonimbus peristiwa telah didapati "kerap menghairankan" menjana kesan "musim sejuk nuklear" kecil. Ini adalah sama dengan musim sejuk gunung berapi kecil, dengan setiap tambahan jisim gas gunung berapi dalam meningkatkan kedalaman penyejukan "musim sejuk", daripada hampir sukar dilihat kepada tahap "tahun tanpa musim panas".

Pengeboman api

Pengeboman api adalah teknik yang direka untuk merosakkan sasaran, secara umumnya kawasan bandar, melalui penggunaan api, yang disebabkan oleh peranti pembakar, bukannya daripada kesan letupan bom besar. Serangan itu sering menggunakan kedua-dua peranti pembakar dan bahan letupan tinggi. Bahan letupan tinggi memusnahkan bumbung, menjadikannya lebih mudah untuk peranti pembakar menembusi struktur dan menyebabkan kebakaran. Bahan letupan tinggi juga mengganggu keupayaan ahli bomba untuk memadamkan kebakaran.
Walaupun bom pembakar telah digunakan untuk memusnahkan bangunan sejak awal peperangan serbuk letupan, Perang Dunia II menyaksikan penggunaan pertama pengeboman strategik dari udara untuk memusnahkan keupayaan musuh untuk berperang. London, Coventry, dan banyak bandar-bandar British yang lain dibom api semasa the Blitz. Kebanyakan bandar-bandar besar Jerman telah dibom api secara meluas bermula pada tahun 1942, dan hampir semua bandar-bandar besar Jepun dibom api dalam tempoh enam bulan terakhir Perang Dunia II. Seperti yang Sir Arthur Harris, pegawai pemerintah RAF Bomber Command dari tahun 1942 hingga ke akhir perang di Eropah, menegaskan dalam analisis pasca-perang, walaupun ramai yang cuba untuk sengaja mewujudkan ribut api buatan manusia semasa Perang Dunia II, beberapa percubaan berjaya.
Menurut ahli fizik David Hafemeister, ribut api berlaku selepas kira-kira 5% semua serangan api pengeboman semasa Perang Dunia II (tetapi beliau tidak menjelaskan jika ini adalah peratusan berdasarkan kedua-dua serangan Bersekutu dan Paksi, atau serangan Bersekutu digabungkan, atau serangan AS bersendirian). Pada tahun 2005, Persatuan Perlindungan Kebakaran Kebangsaan Amerika menyatakan dalam satu laporan bahawa tiga ribut api besar berpunca daripada kempen pengeboman konvensional Bersekutu semasa Perang Dunia II: Hamburg, Dresden, dan Tokyo. Mereka tidak termasuk ribut api agak kecil di Kassel, Darmstadt atau Ube ke dalam kategori ribut api besar. Walaupun kemudian memetik dan membenarkan Glasstone dan Dolan dan data yang dikumpul daripada ribut api yang lebih kecil ini.

Senjata nuklear berbanding dengan senjata konvensional

Kesan pembakar daripada letupan nuklear tidak menunjukkan apa-apa ciri-ciri khusus. Pada dasarnya, hasil keseluruhan yang sama berkenaan dengan kemusnahan akibat kebakaran dan letupan boleh dicapai dengan penggunaan bom pembakar dan bahan letupan konvensional. Dianggarkan, sebagai contoh, bahawa keganasan api dan kerosakan sama dihasilkan di Hiroshima selepas pengguguran senjata nuklear Little Boy (yang mana menghasilkan/mengeluarkan jumlah tenaga yang sama seperti 16 kilotan TNT) dapat sebaliknya dihasilkan oleh kira-kira 1200 tan/1.2 kilotan bom daripada pembakar diedarkan ke bandar.
Ia mungkin kelihatan bertentang bahawa jumlah kerosakan kebakaran yang sama yang disebabkan oleh senjata nuklear dapat dihasilkan oleh jumlah hasil bom pembakar konvensional yang lebih kecil; Walau bagaimanapun, pengalaman Perang Dunia II menyokong dakwaan ini. Sebagai contoh, walaupun bukan klon yang sempurna kota Hiroshima pada tahun 1945, dalam pengeboman Dresden konvensional, gabungan RAF dan USAAF menggugurkan sejumlah 3441.3 tan (kira-kira 3.4 kilotan) kelengkapan (kira-kira separuh daripadanya adalah bom pembakar) pada malam 13-14 Februari 1945, dan ini menyebabkan "lebih daripada" 2.5 batu persegi (6.5 km²) bandar yang dimusnahkan oleh api dan ribut api kesan menurut satu sumber yang berwibawa, or approximately 8 batu persegi (21 km²) by another. Dalam jumlah kira-kira 4.5 kilotan daripada kelengkapan konvensional telah dijatuhkan di bandar selama beberapa bulan dalam tahun 1945 dan ini mengakibatkan kira-kira 15 batu persegi (39 km²) bandar dimusnahkan oleh kesan letupan dan kebakaran. Sebaliknya, selepas pengeboman atom Hiroshima di mana satu bom nuklear 16-kilotan digugurkan, 4.5 batu persegi (12 km²) bandar telah dimusnahkan oleh kesan letupan, kebakaran dan ribut api. Begitu juga, Mejar Cortez F. Enloe, seorang pakar bedah dalam USAAF yang bekerja dengan Kajian Strategik Pengeboman Amerika Syarikat (USSBS), berkata, 22 kilotan bom digugurkan di Nagasaki tidak melakukan kebakaran sebanyak serangan udara konvensional lanjutan pada Hamburg.