Perdana Menteri New Zealand

Timbalan Perdana Menteri

Dalam tempoh lima puluh tahun yang lalu, konvensyen juga telah melantik Timbalan Perdana Menteri. Timbalannya biasanya memegang portfolio menteri yang penting dan menjadi Pemangku YAB Perdana Menteri dalam ketiadaan atau ketidakupayaan Perdana Menteri. Timbalan biasanya ahli parti yang sama sebagai Perdana Menteri, tetapi tidak semestinya begitu, dalam gabungan Kerajaan, ketua parlimen parti sokongan boleh ditawarkan jawatan itu.

Keistimewaan

YAB Perdana Menteri disokong oleh Jabatan Perdana Menteri dan Kabinet, kediaman rasmi mereka Rumah Perdana Menteri,Tinakori Road, Wellington.
Gaji dan sara Perdana Menteri ditentukan oleh Pihak Berkuasa Ganjaran, di bawah Akta Senarai Awam 1979.

Sejarah

Dengan mengandaikan bahawa Sewell adalah dikira sebagai Perdana Menteri pertama, 38 orang telah memegang jawatan itu sejak ia ditubuhkan. Sesetengah orang ini telah diadakan pada masa-masa yang berlainan, dengan rekod bilangan maksimum kali yang dikongsi antara William Fox dan Harry Atkinson (kedua-duanya berkhidmat empat kali). Yang terpanjang bahawa sesiapa yang telah berkhidmat di pejabat tiga belas tahun, rekod yang ditetapkan oleh Richard Seddon. Pemegang pertama pejabat, Henry Sewell, membawa negara bagi jumlah masa yang terpendek; istilah hanya bertahan hanya tiga belas hari (istilah terpendek sebenarnya milik Harry Atkinson, yang ketiga istilah bertahan hanya tujuh hari, tetapi Atkinson berkhidmat lebih lama daripada Sewell secara total). Yang paling muda memegang jawatan ialah Edward Stafford, yang berumur 37 tahun apabila beliau menjadi Perdana Menteri pada tahun 1856. Yang tertua ialah Walter Nash, yang berusia 75 tahun pada tahun 1957.
New Zealand juga merupakan salah satu daripada beberapa negara di dunia mempunyai dua ketua wanita kerajaan, dan salah satu daripada hanya dua negara mempunyai dua ketua wanita kerajaan secara langsung berjaya yang lain. Wanita pertama New Zealand Perdana Menteri ialah Jenny Shipley, yang menggantikan Perdana Menteri Jim Bolger pada pertengahan tahun 1997. Beliau telah digantikan oleh Perdana Menteri, Helen Clark, pada tahun 1999.

Jajahan

Pada menjadi tanah jajahan British pada tahun 1840, New Zealand adalah secara langsung dikawal oleh Gabenor, yang dilantik oleh Pejabat Tanah Jajahan. Kerajaan sendiri telah ditubuhkan pada tahun 1853, berikutan Akta Perlembagaan New Zealand 1852, dan 1 Parlimen bermesyuarat pada 24 Mei 1854.
Asal-usul tepat bagi jawatan Perdana Menteri yang dipertikaikan. Penggunaan "Perdana Menteri" perkataan sebagai tarikh tempoh deskriptif kembali ke Parlimen 1, di mana mereka memohon kepada James Fitzgerald dan Thomas Forsaith. Fitzgerald dan Forsaith tidak mempunyai gelaran rasmi, bagaimanapun, dan New Zealand telah tidak lagi mendapat pemerintahan sendiri. Oleh itu, mereka biasanya tidak dianggap sebagai Perdana Menteri dalam erti kata apa-apa substantif.
Orang pertama yang dilantik secara rasmi kepada kedudukan kepimpinan adalah Henry Sewell, yang membentuk kerajaan pada awal Parlimen Kedua. Walaupun peranan kepimpinan formal, bagaimanapun, hanya tajuk sebenar beliau Kolonial Setiausaha, kedudukan yang setanding dengan Menteri Hal Ehwal Dalaman. Penggantinya, William Fox, juga diberikan peranan kepimpinan yang formal, tetapi bukan Setiausaha Tanah Jajahan. Ia bukanlah sehingga Frederick Weld, orang yang keenam yang dilantik kepada kepimpinan rasmi, bahawa tajuk kepimpinan substantif - Premier-muncul. Pengganti Weld, Edward Stafford, secara ringkas berubah tajuk kepada Menteri Pertama tetapi ia tidak lama lagi selepas itu dikembalikan kepada Perdana Menteri oleh William Fox. Dari sudut itu, Perdana Menteri menjadi penetapan biasa. Menjelang akhir abad kesembilan belas, istilah Perdana Menteri timbul sebagai alternatif yang sama kepada Perdana dan Richard Seddon menggunakan tajuk hampir secara eksklusif. Pengganti Seddon, William Hall-Jones, secara rasmi dilantik sebagai Perdana Menteri dan bukannya Perdana Menteri. Gelaran "Perdana Menteri" telah digunakan sejak itu.
Pada mulanya, Premiers bertindak sebagai penasihat kepada Gabenor. Ini mula berubah sepanjang tempoh pertama Edward Stafford. Stafford bertemu dengan menteri-menteri beliau dan dibuat keputusan di luar Majlis Eksekutif yang rasmi, membentuk yang New Zealand Baru Kabinet. Stafford juga bertempur dengan Gabenor itu atas kawalan Maori hal ehwal, yang telah akhirnya jatuh dalam tempoh kuasa Perdana Menteri. A lanjutan kuasa Premier datang semasa tempoh, Ballance John 1891-1893. Premier mendapat keupayaan untuk mengehadkan tempoh pelantikan kepada Majlis Undangan New Zealand.

Dominion dan Realm

Pada tahun 1907, Parlimen telah meluluskan satu deklarasi mengisytiharkan New Zealand sebagai "Dominion New Zealand". Ini membawa kepada membina semula jawatan Gabenor sebagai Gabenor Jeneral, dan penyempitan berikutnya kuasa jawatan. Hasilnya, kuasa Perdana Menteri sekali lagi berkembang.
Pada tahun 1967, Perdana Menteri Menteri [Keith Holyoake]] menasihatkan Ratu untuk melantik Sir Arthur Porritt,New Zealand yang pertama yang dilahirkan sebagai Gabenor Jeneral.
Sehingga menjadi Perdana Menteri Buruh, Helen Clark, ia adalah adat bagi ahli-ahli kanan badan perundangan, eksekutif dan badan kehakiman - termasuk Perdana Menteri - untuk dilantik ke Majlis Privy British, memberikan mereka gaya "YAB". Amalan ini telah dihentikan pada masa yang sama sebagai pemansuhan Knighthoods dan Damehoods pada tahun 2000 dari sistem kepujian New Zealand. Key Kebangsaan John menjadi Perdana Menteri pada tahun 2008 dipulihkan tajuk-tajuk, tetapi tidak tidak menyambung semula pelantikan ke Majlis Privy, Kunci bermakna telah digelar "The Yang Berhormat".  Bagaimanapun pada 3 Ogos 2010 Permaisuri diberikan itu Menteri Perdana Menteri, Gabenor Jeneral , yang di-Pertua Dewan Rakyat dan gaya "YAB" apabila pelantikan Ketua Hakim Negara. Keputusan ini tidak akan memberi kesan kepada officeholders masa lalu.