Persatuan Kesedaran Krishna Antarabangsa

Persatuan Kesedaran Krishna Antarabangsa (ISKCON), juga dikenali sebagai 'Hare Krishna', ialah sebuah pertubuhan agama Hindu yang ditubuhkan oleh A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada pada tahun 1966. Sedangkan sesetengah orang mengelaskan taifah ini sebagai sebuah pergerakan agama yang baru, falsafah terasnya berdasarkan kitab-kitab seperti Bhagavad Gita dan Srimad Bhagavatam yang bertarikh beribu-ribu tahun dahulu. Kelihatan gerakan dan budayanya yang tersendiri datangnya daripada tradisi Vaishnavism Gaudiya yang mempunyai pengikut-pengikut di India sejak akhir dekad 1400-an lagi.
ISKCON ditubuhkan untuk menyebarkan amalan 'Yoga Bhakti' (Yoga Pembaktian) di mana pengikut-pengikut (Bhakta) menumpukan pemikiran dan perbuatan mereka untuk menggembirakan Krishna yang diperlihatkan sebagai sama sahaja dengan Tuhan.

Falsafah dan sejarah

Pengikut-pengikut Hare Krishna mempercayai bahawa Krishna ialah asal Lord Vishnu. Mereka menghormati Krishna sebagan bentuk Tuhan yang tertinggi, dan sering merujuk kepadanya sebagai "Personaliti Yang Maha Agung Tuhan" dalam penulisan mereka, iaitu satu frasa yang dicipta oleh Srila Prabhupada dalam buku-bukunya. Pengikut-pengikut menganggap Radha sebagai kaunterpart perempuan bagi Krishna, dan yang dianggap kasih sayang terjelma dalam dirinya. Satu aspek yang penting dalam falsafah mereka ialah roh seseorang ialah identiti peribadi yang kekal dan yang tidak menggabungkan dengan sebarang cahaya tanpa bentuk atau lowong seperti yang disarankan oleh aliran-aliran fikiran monisme (advaita) Hinduisme.
Pengikut-pengikut Hare Krishna mengikut jurai keturunan pengikut Vaisnava Gaudiya, atau Bengali, yang diberikan label am sebagai Vaishnavisme Gaudiya. Vaishnavisme Gaudiya telah memperoleh pengikut-pengikut yang berterusan di India, khususnya di Bengal Barat dan Orissa selama lima ratus tahun yang lepas. Srila Prabhupada mempopularkan Teologi Vaishnava Gaudiya di dunia Barat melalui tulisan dan terjemahannya yang meluas, termasuk Bhagavad Gita, Srimad Bhagavatam (Bhagavata Purana), Chaitanya Charitamrita dan kitab-kitab yang lain. Karya-karyanya kini boleh didapati dalam melebihi enam puluh bahasa dan bertindak sebagai daftar karya ISKCON. Banyak daripada buku-buku ini sekarang boleh didapati dalam talian . Maklumat lanjut mengenai buku-buku, ulasan-ulasan dan pengeluaran boleh didapat di sini.

Penyebaran ajaran

ISKCON adalah aktif dalam evangelisme. Ahli-ahli mencuba untuk menyebarkan kesedaran Krishna melalui berbagai-bagai cara, termasuk menyanyi mantera di tepi jalan atau menjual buku yang ditulis oleh pengasas taifahnya. Menurut doktrin Chaitanya Mahaprabhu, seseorang tidak perlu dilahirkan dalam sebuah keluarga Hindu untuk mengamalkan Vaishnavisme. Keterbukaan ini amat berbeza dengan cabang-cabang Hinduisme yang lain yang menekankan keturunan dan tidak bersifat evangelisme. 
Terdapat komuniti-komuniti ISKCON di seluruh dunia yang memiliki sekolah, restoran dan ladang. Banyak kuil ISKCON juga mempunyai rancangan untuk membekalkan makanan untuk orang miskin, umpamanya Makanan untuk Seumur Hidup Sejagat (Food for Life Global). ISKCOn juga membawa kajian akademik Krishna ke dalam bidang akademik barat sebagai Krishnologi.