Nawaz Sharif

Kembali ke Pakistan

Keadaan huru-hara di Pakistan sejak Januari 2007 telah mendorong bekas Perdana Menteri Pakistan, Nawaz Sharif kembali ke Pakistan. Tetapi kerajaan Pakistan pimpinan Presiden Jeneral Pervez Musharraf melarang sebarang rapat umum menyambut kepulangan Nawaz Sharif pada hari Isnin, 10 September 2007. Ratusan penyokong Nawaz Sharif telahn ditangkap. Lebih 1500 ahli parti Liga Muslim Pakistan telah ditahan oleh polis kerana tunjuk perasaan di Islamabad dan di Stesen Kereta api Karachi pada 7 September 2007.
Nawaz Sharif mengumumkan mahu pulang dari buang negeri setelah 10 tahun tidak pulang Dia tinggal di Arab Saudi. Dahulu dia digulingkan oleh tentera pimpinan Jeneral Pervez Musharraf pada tahun 2000. Nawaz dituduh rasuah dan akan dibicarakan jika pulang ke Pakistan.
Ketua Hakim Mahkamah Tertinggi Pakistan , Iftikhar Muhammad Chaudhry memutuskan Nawaz Sharif boleh kembali ke Pakistan telah dibuang negeri selama 10 tahun. Dia telah dipenjarakan selama 14 bulan.
Beratus lagi tahanan dibebaskan tanpa sebarang dakwaan. Semua ini dikaitkan dengan kehilangan bukti sejak peristiwa 9/11 di Amerika Syarikat. Naheeda Mahboob Elahi selaku Timbalan Peguam Negara menyatakan masih mencari punca kehilangan fail-fail. Mereka yang ditahan dahulu termasuklah pengkritik kerajaan, wartawan dan ahli akademik.
Kuasa Pervez Musharraf kukuh kerana disokong oleh Presiden George W. Bush dari Amerika Syarikat. Beliau adalah sekutu Bush bagi menyerang Afghanistan dan Iraq. Sekarang kedudukan Bush goyah , begitu juga dengan Musharraf.
Nawaz mahu menyertai pilihan raya Pakistan yang dijangka diadakan pada 15 Oktober 2007. Tempoh Presiden Musharraf sehingga 31 Disember 2007 sahaja dan pilihan raya hendaklah diadakan sebelum tempoh tersebut.
Pada 7 September 2007, Pakistan menahan Shahbaz Sharif, abang kepada Nawaz Sharif kerana pulang ke Pakistan. Shabaz dituduh mengarahkan pembunuhan 5 orang militan Islam di Punjab pada 1998 dan ketika itu dia menjadi Ketua Menteri Wilayah Punjab dari 1997-1999.
Tindakan-tindakan Presiden Pervez Musharaf menunjukkan beliau semakin panik.
OIC semakin bimbang keadaan politik di Pakistan yang semakin meruncing. Saad Hariri, seorang ahli parlimen Lebanon dan anak Rafik Hariri bertemu dengan Pervez Musharraf di Rawalpindi, Pakistan. Begitu juga dengan Muqrin bin Abdul-Aziz , Ketua Perisikan Arab Saudi. Mereka berharap Pervez Musharraf berlembut dan Nawaz Sharif pula tidak pulang ke Pakistan. Sebuah lagi negara Islam akan bergolak jika mereka tetap berkeras.

Kembali dari buangan

Nawaz Sharif telah kembali ke Pakistan selepas dibuang ke Jeddah, Arab Saudi selama 7 tahun. Beliau pulang September 2007.
Tetapi beberapa jam selepas berada di Pakistan beliau telah diusir semula oleh kerajaan Pakistan yang bimbang beliau akan diserang dengan letupan bom sebagaimana nasib Benazir Bhutto.
Dalam usaha menjayakan pilihan raya Pakistan pada 8 Januari 2008, Presiden Pervez Musharraf dikatakan mahu berunding dengan Nawaz Sharif di Jeddah, Arab Saudi. Tetapi Nawz Sharif enggan berjumpa dengan beliau.
Polis menahan beratus-ratus penyokong Nawaz di Punjab yang menanti kepulangan beliau dari Arab Saudi. Polis mengingatkan perintah darurat pda 3 November masih dikuatkuasakan.

Kepulangan kali kedua

Pada 25 November 2007, Nawaz Sharif cuba kembali ke Pakistan dalam persediaan menyertai pilihan raya . Nawaz tiba di Lapangan Terbang Lahore pada 25 November 2007 jam 6.25 GMT bersama isteri dan anak-anak di Lapangan Terbang Allama Iqbal, Lahore. Beliau pulang dengan pesawat khas yang disediakan oleh Raja Abdullah, Arab Saudi. Sebuah kereta Mercedes kalis peluru turut disediakan oleh Raja Abdullah di Pakistan.
1500 penyokong beliau telah menanti kepulangan beliau di tempat letak kereta Lapangan Terbang Antarabangsa Allama Iqbal. Seramai 1800 aktivis di wilayah Punjab telah ditahan oleh polis Pakistan kerana tidak mahu kekecohan berlaku lagi.

Pilihan raya Pakistan 2008

Tetapi beliau dan Benazir Bhutto masih ragu terhadap ketelusan pilihan raya 2008 kerana darurat masih berlangsung. Daruat hanya akan ditarik balik pada 6 Januari 2008.

Perdana Menteri Pakistan

Pada tahun 1990, Sharif mengetuai satu persekutuan konservatif untuk kemenangan, menyebabkan beliau menjadi Perdana Menteri. Kemudian ia dikatakan bahawa pemilihan itu dicetuskan untuk memihak kepada Sharif oleh agensi perisikan Pakistan, ISI, yang menyalurkan berjuta-juta rupee ke dalam kempen pilihan rayanya. Pentadbiran pertama Sharif berakhir apabila Presiden Ghulam menuduh Sharif atas tuduhan rasuah. Sharif berjaya mencabar pemecatan itu di Mahkamah Agung, tetapi kedua-dua mereka akhirnya dipujuk untuk turun pada 1993 oleh ketua tentera Waheed.
Pentadbiran kedua Sharif juga melihat pertikaian dengan badan kehakiman dan tentera. Sharif juga secara paksa melepaskan jawatan Ketua Umum Karamat dan menggantikannya dengan Musharraf pada tahun 1998. Walau bagaimanapun, Perang Kargil menyebabkan kemerosotan hubungannya dengan Musharraf. Ketika beliau cuba melepaskan Musharraf dari perintahnya pada 12 Oktober 1999, tentera itu menggulingkan kerajaan Sharif dan dibuang ke Arab Saudi.
Pada pilihan raya 2013, Liga Muslim Sharif membentuk kerajaan gabungan. Akibatnya, Sharif dipilih sebagai Perdana Menteri oleh Parlimen. Pada tahun 2015, tentera melancarkan serangan untuk menghapuskan kumpulan ekstremis di Pakistan barat laut dan satu lagi serangan pasukan militer pada tahun 2017. Pentadbiran ketiga Sharif juga disokong oleh sentrisme sosial dan bukannya konservatisme sosial, yang membimbing dua pentadbiran sebelum ini. Tahun ketiga Sharif telah membawa kestabilan makroekonomi dengan bantuan pinjaman yang besar dari IMF, dan pelaburan bernilai bilion dolar dengan China. Walau bagaimanapun, beliau telah menghadapi kritikan terhadap peningkatan hutang kerajaan, yang telah meningkat sebanyak 35%. Keluarga Sharif telah dibicarakan ke atas Panama Papers.
Pada 28 Julai 2017, Sharif telah hilang kelayakan untuk menjadi Perdana Menteri oleh Mahkamah Agung Pakistan untuk tempoh 10 tahun. Sharif mengemukakan peletakan jawatannya selepas keputusan itu.