Taim

Sejarah

Masyarakat Mesir purba taim digunakan untuk pengawetan mayat. Masyarakat Yunani purba pula menggunakannya dalam mandian mereka dan membakarnya sebagai dupa dalam kuil-kuil mereka, mempercayai bahawa ia adalah sumber keberanian. Merebaknya taim ke seluruh Eropah telah dianggap disebabkan oleh Rom, kerana mereka menggunakan untuk membersihkan bilik mereka dan untuk "memberi perisa aromatik kepada keju dan likur". Di Eropah Zaman Pertengahan, herba ini telah diletakkan di bawah bantal untuk membantu tidur dan mengelakkan mimpi buruk. Dalam tempoh ini, wanita juga sering memberikan kesatria dan pahlawan hadiah yang termasuk daun taim, kerana ia dipercayai membawa keberanian kepada pembawa. Taim juga digunakan sebagai kemenyan dan diletakkan pada keranda semasa pengebumian, kerana ia sepatutnya memudahkan untuk memastikan laluan ke dalam kehidupan yang akan datang.
Nama genus ikan Thymallus, pertama kali diberikan kepada grayling (T. thymallus diterangkan dalam Systema Naturae edisi 1758 oleh zoologi Sweden Carl Linnaeus) berasal dari bau taim herba yang lemah, yang berasal dari dagingnya.

Penanaman

Taim terbaik adalah ditanam di lokasi cerah dengan tanah saliran yang baik. Ia biasanya ditanam pada musim bunga, dan kemudiannya tumbuh sebagai saka. Ia boleh dibiakkan melalui biji benih, keratan, atau membahagikan bahagian berakar tumbuhan itu. Ia juga tahan kepada kemarau. Tumbuhan ini juga boleh tahan sejuk lampau dan ditemui tumbuh liar di kawasan tanah tinggi gunung. Di sepanjang Riviera Itali, ia ditemui dari paras laut sehingga 800 m.

Kegunaan masakan

Di beberapa negara Levantine, dan Assyria, perasa za'atar (Bahasa Arab untuk taim) mengandungi taim sebagai bahan penting. Ia merupakan komponen biasa bouquet garni, dan herbes de Provence.
Taim dijual segar dan kering. Walaupun bersifat musim panas, taim rumah hijau segar sering didapati sepanjang tahun. Bentuk segar adalah lebih berperisa, tetapi juga kurang sesuai; hayat penyimpanan jarang lebih daripada seminggu.Walaupun bentuk segar hanya bertahan seminggu atau dua di bawah penyejukan, ia boleh bertahan beberapa bulan jika dibekukan dengan teliti.
Taim segar biasanya dijual dalam tandan tangkai. Tangkainya adalah batang tunggal dipetik dari pokok. Ia terdiri daripada batang berkayu dengan daun atau bunga kelompok berpasangan ("daun") dijarakkan ¹⁄₂ kepada 1". Resipi boleh mengukur taim mengikut tandan (atau sebahagian daripadanya), atau dengan tangkai, atau mengikut sudu besar atau sudu teh. taim kering digunakan secara meluas di Armenia dalam tisane (dipanggil urc).
Bergantung kepada bagaimana ia digunakan dalam hidangan, seluruh tangkai boleh digunakan (contohnya dalam bouquet garni), atau daun dikeluarkan dan batang dibuang. Biasanya, apabila resipi menyatakan "setandan" atau "setangkai", ia bermakna keseluruhan bentuk; apabila ia menyatakan sudu, ia bermakna daun. Menggantikan taim kering dengan seluruh taim adalah betul-betul boleh diterima.
Daun boleh ditanggalkan daripada batang sama ada dengan mengikis dengan belakang pisau, atau dengan menarik melalui jari atau garpu.
Taim mengekalkan rasa terhadap pengeringan lebih baik berbanding banyak herba lain. Penggantian adalah lebih rumit daripada itu kerana resipi boleh menentukan tangkai, dan tangkai boleh berbeza-beza jumlah daunnya.

Kegunaan perubatan

Minyak taim, minyak pati taim biasa (Thymus vulgaris), mengandungi 20–54% timol. Minyak pati taim juga mengandungi pelbagai sebatian tambahan, seperti p-simena, mirsena, borneol, dan linalool. Timol, satu antiseptik, adalah bahan aktif dalam pelbagai ubat kumur yang dihasilkan secara komersial seperti Listerine. Sebelum kedatangan antibiotik moden, minyak taim digunakan untuk mengubati pembalut. Ia juga telah terbukti berkesan terhadap pelbagai fungi yang biasanya menjangkiti kuku kaki. Timol juga boleh didapati sebagai bahan aktif dalam beberapa pembersih tangan semula jadi, bebas alkohol.
Tisane yang dibuat dengan menyebatikan herba dalam air boleh digunakan untuk batuk dan bronkitis.