Wong bersaudara

Wong bersaudara merupakan tiga orang pengarah dan jurukamera berbangsa Cina yang aktif dalam dunia perfileman di Hindia Timur Belanda (kini Indonesia). Merupakan anak kepada seorang pengkhutbah Adventist, tiga beradik tersebut, Nelson (1895–1945), Joshua (1906–1981) dan Othniel (1908-1986) menerima pendidikan mereka di Amerika Syarikat sebelum pergi ke Shanghai dan menubuhkan The Great Wall Productions.
Pada tahun 1927, Nelson telah tiba di Hindia Timur Belanda dan telah bekerja dengan Orion Miss Riboet, sebuah kumpulan teater. Apabila pemiliknya Tio Tek Điện mencadangkan beliau membuat filem dengan bintang rombongan, Nelson menegaskan bahawa keluarganya dibawa ke Hindia. Walaupun filem awal ini tidak sedar, saudara-saudara membuat banyak filem dengan studio yang berbeza di bawah panji Halimoen Filem, bermula dengan Lily van Java (1929). Selepas terhenti selama dua tahun, di mana Nelson jatuh sakit, Joshua dan Othniel bekerja dengan Albert Balink dan Mannus Franken untuk menghasilkan Pareh, kegagalan komersial yang bankrap penerbitannya.
Wong bekerjasama lagi dengan Balink menerusi Terang Boelan pada tahun 1937, satu kejayaan komersial yang menyebabkan saudara-saudara yang kaya. Mereka mula bekerja dengan Tan's Film selepas itu, membuat satu lagi lima filem dengan syarikat. Selepas pendudukan Jepun di Indonesia, Joshua dan Othniel menjadi pedagang, kembali untuk filem pada tahun 1948 dengan Tan bersaudara. Syarikat baru mereka menghasilkan 45 filem, walaupun Wong tidak terlibat dalam semua daripada mereka.

Belia

Wong bersaudara keturunan Wong Siong Tek, seorang paderi Adventis. Nelson dilahirkan pada tahun 1895, Joshua pada tahun 1906, dan Othniel pada tahun 1908. Sejarawan filem Indonesia Misbach Yusa Biran menulis bahawa saudara dilahirkan di China dan kemudian pergi ke Amerika Syarikat, Nelson pada tahun 1920 dan keluarganya beberapa lama selepas itu, namun, penerbitan Sinematek Indonesia Apa Siapa Orang Film Indonesia menunjukkan bahawa Nelson dilahirkan di San Francisco dan dibesarkan di China, dan menyenaraikan saudara kerana menghadiri beberapa sekolah-sekolah Amerika seawal 1916.
Pada awal 1920-an Nelson menghabiskan masa di Los Angeles, kononnya untuk mendapatkan pendidikan kolej. Bagaimanapun, beliau sebaliknya memberi tumpuan kepada pembelajaran mengenai industri filem membangun, menghabiskan masa menonton produksi dengan The Teng Chun dan Fred Young. Beliau dilaporkan menerima bahagian-bahagian kecil pada krew, bekerja dengan kabel dan elektrik. Biran menulis bahawa Nelson merupakan salah seorang jurukamera untuk The Three Musketeers pada tahun 1921. Pada masa ini Joshua dan Othniel menjadi aktif dalam filem, belajar di bawah saudara mereka. Walau bagaimanapun, keluarga mereka tidak bersetuju dengan ini dan kemudian berlepas diri mereka.
Menjelang pertengahan tahun 1920-an saudara Wong telah meninggalkan Amerika Syarikat dan berpindah ke Shanghai, China, di mana mereka menubuhkan The Great Wall, sebuah syarikat filem yang ditaja oleh seorang Cina-Amerika. Wong tidak menunjukkan minat dalam menyesuaikan mitos dan legenda Cina - kerja-kerja yang studio lain sering disesuaikan - bukan memberi tumpuan kepada cerita moden. Syarikat itu direkodkan sebagai membuat kerja tunggal, pada tahun 1924, tetapi ditutup tidak lama kemudian.

Karya terawal

Nelson berhijrah dari Shanghai ke Hindia Belanda dengan tahun 1927, apabila beliau dicatatkan sebagai juruwang di kumpulan drama Orion Miss Riboet yang dimiliki oleh Tio Tek Điện; Wong Siong Tek mungkin telah berkhutbah di kawasan itu juga. Tio, kemudian belajar bahawa Wong mempunyai pengalaman dalam filem, meminta beliau untuk merakam persembahan kumpulan ini. Nelson berbuat demikian, dengan menggunakan kamera yang mudah. Keupayaan untuk membuat filem yakin Tio bahawa filem akan menjadi satu usaha yang menguntungkan; filem dihasilkan di dalam negeri pertama di negara ini, Loetoeng Kasaroeng, telah dikeluarkan pada tahun 1926. Nelson bersetuju, tetapi hanya dengan syarat bahawa Tio membawa saudara-saudaranya ke Hindia. Tio membantu Wong muda berhijrah, menghabiskan beberapa ribu gulden untuk pengangkutan untuk mereka dan peralatan mereka.
Apabila Wong bersaudara tiba di Hindia, Tio membeli sebuah kilang tepung ubi kayu lama di Bandung bagi mereka untuk digunakan sebagai studio. Nelson dan Tio itu merancang untuk membuat sebuah filem yang dibintangi oleh Miss Riboet, bintang rombongan Tio, tetapi ini telah dibatalkan selepas mendapati bahawa muka Riboet adalah "tidak fotogenik". Tio ditarik keluar, tetapi Wong dapat mencari pembiaya lain, seorang pekerja General Motors bernama David Wong.
Saudara-saudara mengambil keputusan untuk menyiapkan Lily van Java, sebuah filem yang telah sebahagiannya diusahakan oleh South Sea Film di Batavia (moden Jakarta); Laut Selatan dilaporkan menempah seorang rakyat Amerika bernama Len Ross untuk mengarah, tetapi selepas penggambaran beberapa adegan, beliau meninggalkan negara ini. Laporan berbeza kepada kejayaan filem: wartawan Leopold Gan menyifatkan ia sebagai persembahan yang baik, ke titik di gulungan yang rosak dari penggunaan berlebihan, manakala Joshua Wong mengimbas sebagai telah kegagalan komersial. Selepas filem itu, David Wong menarik diri dan adik-beradik dibiarkan tanpa pembiaya.
Saudara-saudara, di bawah panji Halimoen Film, mula mengambil pesanan daripada beberapa studio yang berbeza, dengan Nelson, Joshua, dan Othniel berkhidmat dalam pelbagai peranan bagi krew. Pada tahun 1929 bersaudara bekerja dengan Batavia Motion Pictures untuk menghasilkan filem Cina berorientasikan penjahat Si Tjonat, yang diterima agak baik. Mereka juga menghasilkan filem aksi Rampok Preanger bebas, sebuah filem yang mungkin telah berdasarkan kerja Amerika dan dibintangi pelakon Cina dan penyanyi keroncong asli, dan membikin drama Melati van Agam.
Pada tahun 1930 Wong mengeluarkan Lari Ke Arab, skrip asal ditulis oleh Joshua bahawa saudara bekerja secara kolaboratif; filem itu pada asalnya bertajuk Lari Ke Mekah, tetapi Film Commissie (lembaga penapisan negara) enggan menerima tajuk kerana ia boleh menghina Islam. Ini diikuti pada tahun 1931 oleh beberapa filem, termasuk talkie pertama bersaudara Indonesia Malaise, komedi berjaya dihasilkan dengan MH Schilling mengenai seorang perempuan yang pain untuk kekasih dipenjarakan beliau; Filem itu didahulukan dengan kerjasama Wong-Schilling yang lain, Sinjo Tjo Main di Film, berdasarkan kerja radio Schilling ini. Kerja-kerja akhir saudara-saudara tahun itu, Si Pitoeng, mengadaptasikan kisah penjahat Betawi Si Pitung dan mengambil pelakon etnik Cina dalam peranan.
Saudara-saudara telah ditugaskan oleh Schilling pada tahun 1932 untuk filem Zuster Theresia, walkie disasarkan kepada penduduk Belanda di Hindia yang mengikuti seorang lelaki yang jatuh cinta dengan pengasuh beliau walaupun telah berkahwin. Berdasarkan plot filem itu, Biran menunjukkan bahawa Wong mempunyai pengaruh kreatif sedikit. Zuster Theresia adalah kegagalan kritikal dan Halimoen Filem ditutup tidak lama selepas itu.

Pareh dan Terang Boelan

Nelson menjadi uzur sekitar 1934 dan seterusnya terhenti; beliau meninggal dunia di Surabaya pada tahun 1945. Walau bagaimanapun, Joshua dan Othniel kekal dalam industri ini, dan pada akhir 1933 atau awal 1934 telah diperkenalkan kepada Albert Balink, seorang wartawan dari Soematra Post di Medan. Balink bertujuan untuk memberi kejutan pasaran dengan filem mahal dengan nilai penerbitan yang tinggi, berbeza dengan filem-filem bajet oleh The Teng Chun yang telah mendominasi pasaran. Wong diminta untuk menempatkan syarikat dalam studio mereka dan membantu dengan sinematografi.
Dalam tempoh hampir dua tahun Joshua dan Othniel bekerja dengan Balink untuk meninjau lokasi penggambaran dan potensi barisan pelakon, termasuk menyertai mengejar kereta yang mengakibatkan Rd Mochtar yang diambil dalam peranan utama. Filem terhasil, Pareh, berkisarkan cinta terlarang antara seorang nelayan dan seorang anak perempuan petani, dan telah disunting di Belanda oleh pengarah bersama Mannus Franken. Filem ini tidak dapat untuk mendapatkan balik 75,000 kos penerbitan gulden  dan penerbit membiarkan kewangan musnah selepas keluaran 1936. Walau bagaimanapun, ia mengakibatkan peralihan ke arah nilai-nilai pengeluaran yang lebih tinggi dalam industri perfileman negara.
Dalam tempoh setahun yang Wong telah menyertai semula Balink, kali ini di Algemeen Nederlandsch Indisch Filmsyndicaat (Dutch Indies Film Syndicate, atau ANIF); Balink telah menemui beberapa penyokong antarabangsa untuk membiayai studio itu dan berjanji untuk bekerja pada dokumentari, dengan Wong pada kamera. Walau bagaimanapun, pada awal 1937 Balink dan Wong mula bekerja pada filem baru, menyewa wartawan Saeroen untuk menulis skrip. Wong mengendalikan sinematografi untuk filem itu, yang dibintangi Rd Mochtar dan Roekiah.
Kerja-kerja yang terhasil, yang memberitahu seorang wanita dengan kekasihnya, telah dikeluarkan di bawah tajuk Terang Boelan pada tahun 1937 atau 1938. Ia merupakan satu kejayaan komersial, pendapatan 200,000 Dolar Selat dalam British Malaya dan menghidupkan semula industri perfileman negara. Ia terbukti menjadi penerbitan yang paling berjaya di kawasan tersebut sehingga Krisis (1953), yang dikeluarkan selepas Indonesia telah mencapai kemerdekaan. Walaupun kejayaan ini, ANIF mula memberi tumpuan kepada filem dokumentari, menyebabkan Balink untuk meninggalkan negara dan Wong - baru kaya kerana bahagian mereka daripada keuntungan Terang Boelan - untuk membuka studio baru sebelum akhirnya ditandatangani untuk Tan's Film.

Tan's Film

Wong bukan satu-satunya orang daripada Terang Boelan untuk menyertai Tan. Kebanyakan pelakon utama filem itu kembali untuk filem Fatima (1938), yang menampilkan Wong sebagai pengarah dan Saeroen sebagai penulis skrip; filem yang mengisahkan seorang wanita yang dipujuk oleh samseng manakala dia bercinta dengan lelaki lain. Pada tahun berikutnya bersaudara mengarahkan satu lagi kerja untuk Tan, Gagak Item yang diilhamkan dari Zorro.
Saudara-saudara kekal dengan Tan hingga awal 1940, mengarah drama Sorga Ka Toedjoe, Siti Akbari, dan Roekihati. Walau bagaimanapun, pada akhir 1940 Joshua, tidak senang hati dengan apa yang dilihat sebagai pembahagian yang tidak adil daripada keuntungan, meninggalkan Tan dan bekerja di Kris Mataram bagi studio saingan Oriental Film. Filem ini, kisah cinta antara seorang wanita bangsawan dan rakyat, terbukti penerbitan terakhir Wong selama lapan tahun, sebahagiannya disebabkan oleh pencerobohan Jepun yang membawa kepada hampir semua studio ditutup.

Pasca-kemerdekaan

Semasa pendudukan, Wong menjadi pedagang, perniagaan mereka berterusan selepas negara itu mengisytiharkan kemerdekaan pada tahun 1945. Pada tahun 1948 mereka bersatu semula dengan saudara-saudara Tan untuk menubuhkan Tan & Wong Bros; penerbitan pertama syarikat itu, Air Mata Mengalir di Tjitarum, telah dikeluarkan pada tahun yang sama.
Selepas kematian Nelson pada tahun 1945, Joshua dan Othniel kekal aktif dengan Tan & Wong Bros sepanjang 1950-an, walaupun syarikat itu menukar namanya kepada Tjendrawasih Film; syarikat menghasilkan sejumlah 45 filem, walaupun tidak semua dikendalikan oleh Wong. Pada masa ini mereka mengambil nama keluarga Indonesia Widjaja. Othniel mempunyai seorang anak perempuan, Mira, pada tahun 1951; selepas berkecimpung dalam filem beliau menjadi seorang penulis. Beliau dan isterinya mempunyai seramai lima orang anak.
Joshua dan Othniel tinggal aktif dalam industri ini sepanjang 1970-an, berkhidmat sebagai penasihat dan pada masa-masa bekerja pada kru produksi. Mereka yang telah menerima anugerah atas sumbangan mereka kepada industri filem dari Gabenor Jakarta Ali Sadikin pada tahun 1973. Joshua meninggal dunia pada 17 Jun 1981.