مرگ‌خوار

مرگ‌خواران گروهی از جادوگران در داستان‌هایهری پاتر هستند که توسط دومین جادوگر بزرگ قرن یعنی لرد ولدمورت رهبری می‌شوند. مرگ‌خواران عقیده دارند که جادوگران نژاد برتری نسبت به مشنگ‌ها هستند و برای همین تمام تلاش خود را برای در اختیار گرفتن قدرت و سروری بر مشنگ‌ها می‌کنند. مرگ‌خواران از طلسم‌های نابخشودنی برای رسیدن به هدف خود استفاده می‌کنند. سرشناس‌ترین چهرهٔ مرگ‌خواران بلاتریکس لسترنج است که دست راست ولدمورت محسوب می‌شود و در استفاده از جادوهای سیاه تبحر خاصی دارد.
این افراد در دوران مدرسه دنباله‌رو ولدمورت بودند و گلچینی از افراد جاه طلب به علاوه انسان‌های ضعیف که به دنبال حامی بودند. افرادی شرور که به دنبال سرپرست بودند و گروهی عاشق شهرت که بعد از تمام شدن مدرسه با گرفتن یک تتو به شکل اسکلت و مار روی بازوی خود به مرگ‌خوارها پیوستند.
علاوه بر آن وقتی که لرد ولدمورت نتوانست هری پاتر را نابود کند، عده‌ای از مرگ خوارها وفاداری‌شان را نسبت به لرد ولدمورت از دست دادند و عده‌ای دیگر خودشان را از وفاداران به وزارت سحر و جادو جا زدند، اما در کتاب چهارم هری پاتر، وقتی لرد ولدمورت باز می‌گردد، دوباره مرگ خوارها نزد ولدمورت باز می‌گردند. در آخر کتاب هفتم هری پاتر نیز، بیشتر مرگ خوارها کشته می‌شوند.از جملهٔ مرگ خواران می‌توان به لوسیوس مالفوی، بلاتریکس لسترنج، بارتی کراوچ پسر و ایگور کارکاروف اشاره کرد.
دلیل این نام‌گذاری(مرگ خوار) این است که برای این افراد و لرد ولدمورت مرگ مانند یک تغذیه است.

ریگولس بلک

ریگولس آرکچروس بلک شخصیت تخیلی سری داستانهای هری پاتر نوشته جی کی رولینگ است.

ریگولس بلک (۱۹۶۱-۱۹۷۹) پسر اریون بلک و ولبورگ بلک بود.

خانوادهٔ وی جزء اولین جادوگران سیاه بودند. آن‌ها به اصالت خود افتخار می‌کردند و اعتقاداتشان در مورد مشنگ‌زادگان مانند مرگ‌خواران بود.
چون ریگولس نیز چنین طرز فکری داشت و با برادر بزرگش یعنی سیریوس متفاوت بود پسر موردعلاقهٔ مادرش شد.

نسبت خانوادگی

او از خاندان بلک و برادر کوچکتر سیریوس بلک و پسرعمه‌ی بلاتریکس است.

شخصیت

او یک مرگ‌خوار بوده‌است که بعد از متوجه شدن اهداف ولدمورت از رأی خود برمی‌گردد.

روند شخصیت

در ابتدا هری پاتر متوجه می‌شود که فردی یکی از جان‌پیج‌ها را دزدیده و نابود کرده‌است که در نامه امضای فردی به نام «ر.ا.ب» ذکر شده در کتاب هفتم هری پاتر متوجه می‌شوند این فرد ریگولوس بلک نام دارد و از طریق کریچر قصد نابود کردن قاب‌آویز اسلیترین را داشته‌است که کریچر موفق نشده و در عوض ریگولوس بلک مرد.

حضور در کتاب

نخستین بار، هری در قدح اندیشه دامبلدور هنگامی بلاتریکس را مشاهده می‌کند که وی را برای شکنجه فرانک و آلیس لانگ‌باتم محاکمه می‌کردند. او زنی با موهای نرم و برق سیاه، لبان باریک، چشمان تاریک و پوست رنگ پریده است. وی خود را وفادارترین مرگ‌خوار لرد ولدمورت می‌داند و به خاطر او حاضر است دست به هر جنایتی بزند. از جنایاتی که او در کتاب‌ها مرتکب آن می‌شود می‌توان به شکنجهٔ فرانک و آلیس لانگ‌باتم تا سرحد جنون و قتل سیریوس بلک و فرد ویزلی اشاره کرد، او همچنین جن خانگی محبوب هری یعنی دابی را نیز به قتل می‌رساند . او سرانجام به دست مالی ویزلی که در پی گرفتن انتقام پسر خود است، کشته می‌شود و در نمایشنامه‌ای که با عنوان هشتمین داستان منتشر شد، وفاداری و عشق او به لرد سیاه ثابت شد.

خانواده

بلاتریکس بلک در سال ۱۹۵۱ از کیگانوس بلک و در ولارویسر به دنیا آمد.

او بعد از فارغ‌التحصیل شدن از مدرسه جادوگری هاگوارتز با رودولفس لسترانج ازدواج کرد.
بلاتریکس لسترنج صاحب فرزند دختری از جانب لرد ولدمورت است به نام دلفی که لرد سیاه از آن بی‌خبر بود.

بلاتریکس توسط اصالت نژادی جادوگری خود و همسرش به بسیاری از شخصیت‌های داستان وابسته است. او دو خواهر جوان به نام‌های آندرومیدا و نارسیسا داشت. آندرومیدا با یک مشنگ (تد تانکس) ازدواج کرد و به همین دلیل از خانواده بلک طرد شد، نارسیسا نیز با لوسیوس مالفوی ازدواج نمود.
بدین ترتیب بلاتریکس دختر عموی سیریوس و ریگولاس بلک و همچنین خالهٔ نیمفادورا تانکس و دراکو مالفوی به حساب می‌آید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد ارتباطات خانوادگی می‌توانید به شجره‌نامه خانواده بلک مراجعه کنید.

کشته شدن

اودر کتاب ۷ به خاطر حمله به جینی ویزلی توسط خانم ویزلی کشته می‌شود.