شادی امین

زندگی‌نامه

شادی امین پس از انقلاب ۱۳۵۷، فعالیت سیاسی خود را به عنوان هوادار سازمان چریکهای فدایی خلق آغاز کرد و پس از انشعاب آن سازمان، به جناح سازمان فدائیان خلق (اقلیت) پیوست.او پس از جدایی از این سازمان، فعالیت‌های خود را بر مسائل زنان و همجنسگرایان زن متمرکز کرد. چندین کتاب دربارهٔ تجربه زندگی همجنسگرایان و ترانس‌جندرها در ایران و ده‌ها مقاله و سخنرانی، حاصل فعالیت او در این حوزه است . در سال ۱۹۹۷، در یکی اولین جلسات عمومی مربوط به وضعیت همجنس گرایان در جامعه ایرانی خارج از کشور (در برلین) با عنوان «همجنسگرایی و برخورد ایرانیان با آن» سخنرانی کرد و به این ترتیب، فعالیت‌های خود در حوزه حقوق همجنسگرایان در جامعه ایرانی را به صورت علنی آغاز کرد.
او هم‌اکنون مدیر سازمان ۶رنگ (شبکه لزبین‌ها و ترنس جندرهای ایرانی) و همین‌طور مدیر سازمان عدالت برای ایران فعالیت می‌کند. وی سه سازمان غیرانتفاعی در انگلستان به ثبت رسانده است.

کنفرانس برلین

کنفرانس برلین – با نام اصلی کنفرانس «ایران پس از انتخابات» – نام همایش ۳ روزهای بود که بعد از انتخابات دوره ششم مجلس شورای اسلامی از ۱۹ تا ۲۱ فروردین ۱۳۷۹ (مارس ۲۰۰۰) به مدت سه روز از سوی حزب سبزهای آلمان و به دعوت بنیاد هاینریش بل در خانهٔ فرهنگ‌های جهان در برلین برگزار شد. گروهی از زنان ایرانی در برلین، تحت عنوان «زنان ایرانی علیه بنیادگرایی»، تصمیم گرفتند در اعتراض به عدم حضور زنان تبعیدی و گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی در این کنفرانس، فعالیت‌های مختلفی را ترتیب دادند. شادی امین، از سوی گروه، مسئولیت یافت تا در ابتدای کنفرانس، خواهان یک دقیقه سکوت به احترام کلیه کشته شدگان ۲۱ سال گذشته در ایران شد که با مخالفت برگزار کنندگان و برخورد شدید پلیس و نیروهای امنیتی رو به رو شد
{{شفاف‌سازی دور متن|متن=این اتفاق، و اعتراضات به عدم دعوت از فعالان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی باعث به اغتشاش کشیده شدن کنفرانس برلین شد. شادی امین به دلیل شدت خشونت فیزیکی پلیس پس از اتمام روز اول کنفرانس و در بیرون از سالن، به بیمارستان منتقل شد.
در ۲۰ مارس ۲۰۰۱، دادگاهی در برلین به شکایت شادی امین از پلیس و شکایت پلیس از شادی امین به طور توامان رسیدگی کرد و در نهایت دادگاه شادی امین را از اتهام مقاومت در برابر قدرت دولت در داخل سالن تبرئه کرد. شبکه تلویزیونی من و تو در برنامهای مستند دربارهٔ کنفرانس برلین، شادی امین و حسن یوسفی اشکوری را رودررو قرار داده است.

تالیفات

علاوه بر مقالات متعدد که در نشریات چاپی و وبگاه‌های اینترنتی منتشر شده، شادی امین گزیدهای از آثار آدریان ریچ و اودری لرد، دو فمینیست لزبین معروف آمریکایی را در کتابی با عنوان قدرت و لذت ترجمه و منتشر کرده است. وی همچنین با همکاری شادی صدر، کتاب جنایت و مصونیت (با عنوان اصلی «Crime and Impunity; Sexual Torture of Women in Islamic Republic Prisons») را تدوین و منتشر کرده‌است.
شادی امین در اردیبهشت ماه ۱۳۹۴، کتاب «جنسیت X؛ تجربه زیسته همجنسگرایان و ترنسجندرهای ایرانی» را منتشر کرد.

تحقیقات

شادی امین محقق اصلی پروژه تحقیقاتی «جنایت بی عقوبت» بوده‌است. این تحقیق، به شکنجه و خشونت جنسی علیه زندانیان سیاسی و عقیدتی زن در طول سه دهه ۶۰، ۷۰ و ۸۰ شمسی در ایران می‌پردازد. حاصل این تحقیق، دو جلد کتاب به اسامی "جنایت بی عقوبت؛ گزارش اول- شکنجه جنسی زندانیان زن در دهه ۶۰" و "جنایت بی عقوبت؛ شکنجه و خشونت جنسی علیه زندانیان زن، دهه ۷۰ و ۸۰ " به زبان فارسی و کتاب "Crime and Impunity" به زبان انگلیسی است.
شادی امین در سال ۱۳۹۰ (۲۰۱۱)، انجام پروژه تحقیقاتی را با عنوان «نه به تغییر جنسیت اجباری» را با سازمان عدالت برای ایران آغاز کرد. هدف این پروژه تحقیقاتی که نتایج آن قرار است در سال ۱۳۹۳ ارائه شود، بررسی موارد نقض حقوق همجنسگرایان و ترنسجندرها در عملهای تغییر جنسیت در ایران است. وی بخشی از نتایج این تحقیق را در بیست و چهارمین کنفرانس بنیاد پژوهشهای زنان ایران که در ژوئیه ۲۰۱۳ در کلن آلمان برگزار شد ارائه کرد

پیروزی قضایی در پرونده اعاده حیثیت در دادگاه کانادا

در ۳ اردیبهشت ۱۳۹۷(۲۳ آوریل ۲۰۱۸)، دادگاهی  در شهر تورنتو، آرشام پارسی را به‌دلیلِ انتشار افتراهای فاحش علیه شادی امین، او را به پرداخت ۲۵ هزار دلار خسارت محکوم کرد.
کریستوفر اشبی(Christopher Ashby)، قاضی این دادگاه، در این حکم با تأکید بر شهادت دروغِ آرشام پارسی برای دادگاه، گفته‌است : “تمامی مطالب منتشره علیه [شادی امین]، پست‌های فیس‌بوکی و ا‌ی‌میل‌ها به لحاظ قانونی “بدون تردید” افترا محسوب می‌شوند. بالاترین مبلغ خسارت عمومی برای افترا مبلغ ۲۵ هزار دلار است… شاکی [شادی امین] هر چند مقیم آلمان است، ولی در سطح جهانی و در جامعه ال‌جی‌بی‌تی شناخته شده‌است. مطالب افتراآمیز، وی را متهم به تجاوز، پولشویی، و جرائم جدی دیگر می‌کنند. مطالب افتراآمیز، در اینترنت منتشر شدند و هیچگونه اظهار تاسف و یا عذرخواهی ای ابراز نشده‌است. به نظر می آید . به این دلایل، من معتقدم حداکثر خسارت میزان مناسبی است.(بندهای ۱۵۵ و ۱۵۶از صفحه ۲۶ حکم دادگاه ).