باشگاه فوتبال ناپولی

تاریخچه

نخستین تیم مقدم بر باشگاه کنونی، تیم فوتبال و کریکت ناپل (به انگلیسی: Naples Foot-Ball & Cricket Club) نام داشت که در سال ۱۹۰۴ توسط سرباز انگلیسی، ویلیام پوثس و شریکش هکتور ام. بایون پایه‌گذاری شد. ناپولی‌های نظیر کُنفُرتی، کاتترینا و آمِدِئو سالسی نیز درگیر این باشگاه شدند و نفر آخر کمی بعد نخستین مدیر باشگاه شد. کیت اصلی باشگاه از ابتدا به رنگ آبی آسمانی و تی‌شرت راه‌راه نیروی دریایی و شلوارک سیاه بود. ناپولی‌ها نخستین بازی خود را با نتیجهٔ ۳–۲ در برابر تیم انگلیسی کارکنان کشتی عربیک بردند و گلزنان این بازی مک‌فرسون، سکافیگلیو و چائودویر بودند.
در ابتدای تأسیس باشگاه، رقابت‌های لیگ فوتبال ایتالیا تنها میزبان تیم‌های منطقهٔ شمال ایتالیا بود و ناپولی و دیگر تیم‌های جنوبی ناچار بودند با ملوانان بازی کنند یا در جام‌هایی همچون چلنج کاپ لیپتون، که توماس لیپتون برگزار می‌کرد، شرکت نمایند. ناپولی توانست سه بار در فینال این جام باشگاه پالرمو را شکست دهد. در سال ۱۹۱۲ وابستگی ناپولی به خارجی‌ها از بین رفت و تیم محلی به نام اینترنازیونال ناپولی (U.S. Internazionale Napoli) در این شهر تشکیل شد. در این هنگام هر دو تیم شهر ناپولی در مسابقات کشوری شرکت کردند.

Associazione Calcio Napoli: تأسیس ناپولی مدرن

در دورهٔ مدیریت جورجیو آسکارلّی باشگاه رسماً در ۲۳ اوت ۱۹۲۶ تغییر نام داده و تحت عنوان Associazione Calcio Napoli شناخته شد. پس از شروعی ضعیف با تنها یک امتیاز در لیگ، ناپولی توسط فدراسیون فوتبال ایتالیا ("FIGC")، به عنوان یکی از باشگاه‌های بنیان‌گذار سری آ پذیرفته شد. شرایط این تیم با حضور یک بازیکن پاراگوئه‌ای، به نام آتیلا سالوسترو، بهبود یافت و او از نخستین قهرمانان و اساطیر باشگاه نزد طرفداران آن می‌باشد. او گلزنی ماهر بود و رکوردی که در تعداد گل‌ها بر جای گذاشت، بعدها توسط دیگو مارادونا و مارک همشیک شکسته شد.
ناپولی تحت مدیریت ویلیام گاربوت به سری آ وارد شد. تحت شش سال سرمربی‌گری گاربوت، این باشگاه رشد چشم‌گیری داشت و جایگاهش به نیمهٔ بالایی جدول رسید. که این شامل دو بار رسیدن به مقام سومی در فصل‌های ۱۹۳۲–۳۳ و ۱۹۳۳–۳۴ می‌شود. از بازیکنان برجستهٔ این دوره در ناپولی، آنتونیو وویاک، آرنالدو سنتیمنتی و کارلو بوسکاگلیا بودند. با این حال در طول جنگ جهانی دوم باشگاه رو به افول نهاد؛ چنان‌که در فصل ۱۹۳۹–۴۰ با اتکا بر تفاضل گل سقوط نکردند و در سری آ ماندند.
ناپولی در پایان فصل ۱۹۴۲ همزمان با سال‌های جنگ جهانی دوم، به سری بی سقوط کرد. آن‌ها از ورزشگاه جورجو آسکارلی به ورزشگاه آرتورو کولانا کوچیدند و تا پایان جنگ رسماً در سری بی ماندند. وقتی جنگ به پایان رسید و لیگ ایتالیا دوباره تشکیل شد، ناپولی مستقیماً به سری آ پیوست، ولی سال بعد به خاطر رسوایی و فساد مالی جریمه شد که دو فصل دیگر را نیز در سری بی بگذراند. در آغاز دههٔ ۱۹۵۰ مجدداً ناپولی رشد کرد و اوج گرفت. این باشگاه در سال ۱۹۵۹ به ورزشگاه سن پائولو نقل‌مکان کرد. با وجود افت و خیزهای فراوان باشگاه، ناپولی در این دوره موفقیت‌های خوبی کسب کرد. آن‌ها در جام حذفی فوتبال ایتالیا در فصل ۱۹۶۲ توانستند با گلزنی جیانی کورلّی و پیرلویجی رونزون بر اسپال غلبه کنند و قهرمان این مسابقات شوند. اما در فصل آتی با چهارمین سقوط تیم به سری بی، جشن قهرمانی آنان ناکام شد.

نمادها

ناپل یک شهر ساحلی است و رنگ آبی تیم اشاره به رنگ آبی خلیج ناپل دارد. در اصل هنگامی که نام باشگاه Naples FBC بود، پیراهن تیم از دو قسمت کم‌رنگ و پررنگ آبی تشکیل می‌شد. با این وجود از دههٔ ۱۹۲۰ تنها یک رنگ لاجوردی برای لباس باشگاه برگزیده شده. ناپولی بنا بر این گزینش لقب «آزوری» (لاجوردی‌پوشان) را به‌طور مشترک با تیم ملی فوتبال ایتالیا دربردارد.
یکی از لقب‌های ناپولی «I ciucci» بوده که در زبان محلی به معنای «الاغ‌ها» است. این لقب پس از آن به باشگاه داده شد که در فصل ۱۹۲۶–۲۷ عملکردی ضعیف از خود نشان دادند. از آنجا که اسب سیاه به عنوان نماد ناپلیایی‌ها رایج بوده، این لقب برایشان خفت‌آور بوده‌است. با این حال باشگاه از عبارت «O Ciuccio» به عنوان نامی شگون که خوش‌یمنی می‌آورد، استفاده کرده‌است.
نشان باشگاه یک حرف «N» بزرگ است که درون دایره‌ای محاط شده. عقبهٔ این نماد به دوران Internazionale Napoli برمی‌گردد که چنین طرحی روی لباس بازیکنان درج شده بود. از آنجا که باشگاه رسماً «نشان N» را به عنوان نماد خود معرفی کرده، نسخه‌های تغییریافته‌ای از نماد باشگاه استفاده شده‌است؛ گاه نام کامل باشگاه را هم در کنار آن درج کرده و گاه چنین نکرده‌است. اما تفاوت اصلی در میان لوگوهای استفاده شده، رنگ این نماد است که محیط آبی‌رنگش تغییراتی داشته‌است. اغلب حرف «N» سفید بوده ولی گاه به رنگ طلایی هم تغییر کرده‌است.
یکی از القاب محبوب باشگاه نزد هواداران و تیم، «Partenopei» است که برگرفته از پیشینهٔ شهر ناپل است. این لقب از اساطیر یونانی برآمده؛ آنجا که یک سیرن به نام «پارتنوپه (Parthenope) با صدای خود سعی داشت اودیسئوس را اغوا کند تا کشتی خود را به سوی کاپری براند. اما در ادامهٔ داستان اودیسئوس در برابر آواز سیرن‌ها مقاومت کرد. پاتنوپه در اثر این رخداد بر ساحل ناپل افتاده و جان داد.