google/wiki40b huggingface dataset:
مسیر یابی

الگوریتم Dijkstra

برای اجرای الگوریتم، مجموعه S را برابر با راس‌هایی در نظر می‌گیریم که وزن کوتاه‌ترین مسیر از s به آن‌ها را یافته‌ایم. این مجموعه در ابتدا تهی می‌باشد. حال در هر مرحله راس u از راس‌های (راس‌هایی که در نیستند) را که دارای کمترین مقدار u.d می‌باشد را به S اضافه می‌کنیم سپس تمام یال‌هایی را که به u وصل می‌باشند را relax می‌کنیم. این کار را تا زمانی که تمام راس‌های گراف به مجموعه S اضافه نشده‌اند، انجام می‌دهیم. حال ادعا می‌کنیم که تمامی رئوس که در انتها در S می‌باشند، v.d شان برابر با کوتاه‌ترین مسیر ممکن از s به آن‌ها است.
minimum = math.inf
    for v in G.V:
        if v.d < minimum and S[v.num] == False:
            minimum = v.d
            min_node = v

    return min_nodedef dijkstra(G, s):

    initialize_single_source(G, s)
    S = [False] * len(G.V)

    for _ in range(len(G.V)):
        u = find_min_distance(G, S)
        S[u.num] = True

        for v in G.V:
            if G.E[u.num][v.num] > 0 and S[v.num] == False:
                relax(G, u, v)

    for v in G.V:
        print("vertex num " + str(v.num) + "   " + "min distance from Source: " + str(v.d))

الگوریتم بلمن-فورد

الگوریتم dijkstra برای گراف‌هایی با یال منفی کاربرد ندارد، حال الگوریتمی که در ادامه خواهیم گفت برای این نوع گراف‌ها نیز به درستی کار می‌کند. در ابتدا باید برای گراف داده شده این شرط را داشته باشیم که گراف دارای دور با وزن منفی نباشد زیرا اگر گراف دارای چنین دوری باشد، می‌توان با گذرکردن در این دور به هر تعداد دلخواهی وزن مسیر را کاهش داد. در نتیجه مسئله دارای جواب نیست. الگوریتم بلمن-فورد به این صورت کار می‌کند که هر یال گراف با V راس، V-1 بار relax می‌شود. کد پایتون آن به صورت زیر است:
def bellman_ford(G, s):

    initialize_single_source(G, s)
    for _ in range(len(G.V) - 1):

        for u, v, w in G.E:

            if u.d + w < v.d: # relax
                v.d = u.d + w
ابراهیم صلاح

باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد.

تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
سید حسن (اهواز)

جمعیت

این روستا در دهستان الهایی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۳ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
آکاربوز

موارد مصرف

آکاربوز به همراه کنترل رژیم غذائی یا همراه با سایر داروهای کاهنده قند خون به منظور کاهش قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ مصرف می‌شود.

نحوهٔ اثر

آکاربوز با به تأخیر انداختن جذب گلوکز خون مانع از افزایش سطح قند خون می‌شود.

سوخت وساز دارویی

آکاربوز به صورت دست نخورده به میزان بسیار کمی (کمتر از ۲٪) جذب گردش خون می‌شود.

موارد منع مصرف

آکاربوز نباید در بیماران مبتلا به بیماری‌های التهابی روده زخم‌های کولون و انسداد گوارشی، فتق یا سابقه جراحی گوارشی مصرف شود.

عوارض جانبی

نفخ شکم در۷۸٪ موارد و نرمی مدفوع و اسهال در۱۴٪ افراد مصرف‌کننده دیده شده‌است.

تداخل‌های دارویی

مصرف همزمان آکاربوز با سایر داروهای کاهنده قند خون ممکن است باعث بروز کمی قند خون شود. مصرف همزمان آکاربوز با فراورده‌های حاوی آنزیم‌های گوارشی (مانند پانکرآتین و دایجستیو) یا مواد جاذب (مانند زغال فعال و دایمتیکون) ممکن است باعث کاهش اثرات درمانی آن شود.

نکات قابل توصیه

آکاربوز باید در شروع مصرف غذا و همراه با آن مصرف شود.

مقدار مصرف

۲۵میلی گرم به همراه غذای اصلی مصرف می‌شود که بیشترین اثر آن در کنترل افزایش قند خون بعد از غذا است.

اشکال دارویی

Tablet: ۵۰mg, ۱۰۰ mg
جشن جهانی نوروز

تاریخچه

جشن نوروز به عنوان باستانی‌ترین جشن تمدن بشری در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به ثبت رسیده‌است. بنابر مدارک تاریخی بدست آمده، در زمان هخامنشیان نمایندگانی از اقوام مختلف در شهر پارسه گرد می‌آمدند و این روز را جشن می‌گرفتند.

مقدمات برگزاری

نوروز را در بیشتر کشورهای خاورمیانه، آسیای میانه، قفقاز، شبه قاره هند و بالکان جشن می‌گیرند از جمله در ایران، افغانستان، تاجیکستان، ترکمنستان، ترکیه، جمهوری آذربایجان، قرقیزستان، قزاقستان، ازبکستان، پاکستان و کردستان عراق.
جغرافیای پهناور جشن نوروز و همزمانی آن با بهار طبیعت در نیمکرهٔ شمالی و پیشینهٔ باستانی آن و تأکید این جشن بر نوع‌دوستی و مهرورزی در میان جهانیان، باعث توجه سازمان ملل و دیگر کشورها به نوروز شد.
جشن نوروز با همکاری سه کشور فارسی‌زبان ایران، افغانستان و تاجیکستان در نوروز ۱۳۸۷ در شهر دوشنبه و در نوروز ۱۳۸۸ در مزار شریف برگزار شد.
در ۸ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، نوروز توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو)، به عنوان میراث جهانی، به ثبت جهانی رسید؛ و بنا به پیشنهاد جمهوری آذربایجان، مجمع عمومی سازمان ملل در نشست ۴ اسفند ۱۳۸۸، ۲۱ ماه مارس را به‌عنوان روز جهانی عید نوروز، با ریشهٔ ایرانی به‌رسمیت شناخت و آن را در تقویم خود جای داد. در متن به تصویب رسیده در مجمع عمومی سازمان ملل، نوروز، جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را جشن می‌گیرند توصیف شده‌است.

نخستین دوره

نخستین دوره «جشن جهانی نوروز» در روز ۷ فروردین ۱۳۸۹ در تهران برگزار شد. در این جشن، رئیسان‌جمهور ایران، افغانستان، تاجیکستان، ترکمنستان و عراق؛ وزیر امور خارجهٔ جمهوری آذربایجان و معاون نخست‌وزیر ترکیه حضور داشتند. علاوه بر این سفیران کشورهای صاحب نوروز نیز در این همایش شرکت کردند.

دومین دوره

دومین دورهٔ این جشن قرار بود در شیراز انجام شود که به دلیل مخالفتهایی انجام نشد و این دوره در ۷ فروردین ۱۳۹۰ در سعدآباد تهران برگزار شد. در این نشست مقر دبیرخانهٔ نوروز در تهران تشکیل شد و قرار شد سند جشن جهانی نوروز تا افتتاحیهٔ دورهٔ بعد آماده شود.
در این جشن رئیسان جمهور ایران، تاجیکستان، عراق، افغانستان، ارمنستان و ترکمنستان، معاون اول، رئیس دفتر و مشاور ارشد رئیس‌جمهور ایران، رئیس مجلس پاکستان، معاون رئیس‌جمهور زنگبار، معاونین نخست وزیران ترکیه و آذربایجان، وزرای خارجه لبنان و عمان، وزیر بهداشت، رفاه و خانواده هند، وزیر فرهنگ قرقیزستان، معاون رئیس مجلس قزاقستان، دبیرکل سازمان اکو و سفریران ازبکستان و سنگاپور حضور داشتند.

دوره سوم

به پیشنهاد امامعلی رحمان رئیس‌جمهور تاجیکستان مقرر شده‌است مراسم سومین جشن جهانی نوروز در فروردین ۱۳۹۱ در این کشور برگزار گردد.

دوره بعدی

قرار است کابل پایتخت افغانستان میزبان 'جشن جهانی نوروز' ۱۳۹۳ خورشیدی باشد. دولت افغانستان بدین مناسبت در ماه‌های گذشته پروژه‌ای را برای اعمار و بازسازی بخشی از منطقه تفریحی پغمان در غرب کابل روی دست گرفته‌است. کاخ ریاست جمهوری افغانستان گزارش داده‌است که حامدکرزی از پیشرفت کار این پروژه دیدن کرده و عکس‌های از این پروژه را در صفحه فیس‌بوک خود منتشر کرده‌است.
چلونه سر

جمعیت

این روستا در دهستان ساحلی جوکندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۹۴ نفر (۲۸۵خانوار) بوده‌است.
مدینه جمیرا

مدینه جمیرا (در فارسی به معنی شهر زیبا) با مساحت بیش از ۴۰ هکتار، بزرگ‌ترین تفریحگاه مجلل در دبی، امارات متحده عربی است. طراحی این تفریحگاه با الهام از شهرهای سنتی مناطق عرب‌نشین بوده‌است. مالک مدینه جمیرا، شرکت جمیرا است که مالکیت تنها هتل ۷ ستارهٔ جهان را نیز داراست. این تفریحگاه دارای دو هتل بوتیک به نام‌های «القصر» و «مینا السلام» است که بیش از ۴۰ رستوران لوکس و کلاس جهانی دارد. همچنین یک بازار به نام «سوق مدینه جمیرا» نیز در مدینه جمیرا قرار دارد. به گفتهٔ بسیاری، از لوکس‌ترین استراحت‌گاه‌های جهان است.

مکان

مدینه جمیرا در پایان خیابان جمیرا و در ۱ کیلومتری برج العرب، هتل جمیرا بیچ و پارک آبی وایلد وادی قرار دارد. فرودگاه بین‌المللی دبی در فاصلهٔ زمانی ۳۰ دقیقه‌ای این استراحت‌گاه قرار دارد.
گریزناپذیر

داستان

داستان فیلم دربارهٔ یک مهندس آمریکایی به نام جک دوایر (اوون ویلسون) است که همراه با همسر (لیک بل) و دو دخترش برای شروع کاری جدید با یک شرکت مهندسی آمریکایی به سرزمینی در جنوب آسیا می‌روند. آن‌ها ناگهان خود را در وسط یک قیام سیاسی خشونت‌آمیز می‌یابند. در این میان، شخصی به نام جک هاموند (پیرس برازنان) به کمک آن‌ها می‌آید. جک و خانواده‌اش باید راهی برای فرار از دست شورشیانی که بی‌رحمانه به شهر حمله کرده‌اند پیدا کنند.
سیدمحمد (دالاهو)

جمعیت

این روستا در دهستان بان‌زرده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۵ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
اقدگش علیا

جمعیت

این روستا در دهستان مزرعه جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۱۰ نفر (۲۰۴خانوار) بوده‌است.
مقاش (دهستان)

مقاش به عربی ( اَلمَقاش ) دهستانی است در عزلهٔ (کِتاف) وأعمال النادرة، در ناحیهٔ (البُّقَع)،، از توابع استان اَبیَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.

جمعیت

جمعیت این دهستان در حدود (۱۸ خانوار) و (۴۴۲۸) نفر می‌باشد.
هواپیمای تجسسی

هواپیمای تجسسی به هواگردی گفته می‌شود که برای پایش و جمع‌آوری اطلاعات توسط نیروهای نظامی و سایر سازمان‌های حکومتی از آن استفاده می‌شود. از این هواگردها برای فعالیت‌هایی چون جاسوسی، پایش صحنه نبرد یا منطقه هوایی، نظارت (مثل هدایت توپخانه)، گشت مرزی و حفاظت ماهیگیری استفاده می‌شود. نوعی هواپیمای نظامی است که برای دیده‌بانی فعالیت‌های دشمن به‌کار می‌رود.
کاروانسرای مهران

کاروانسرای مهران یکی از کاروان‌سراهای غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است که مربوط به دوره زندیان است.
این کاروان‌سرا در منطقه مِهران در بخش کوخرد شهرستان بستک هرمزگان واقع شده و یکی از آثار تاریخی و نقاط دیدنی استان هرمزگان به‌شمار می‌آید.
این مکان یکی از آثار تاریخی سر راه ارتباطی شهرستان لار به شهرستان بندر لنگه است.

جلودار مهران و کاروانسرای مهران

همان‌طور که معروف ومشهور است (جلودار مهران) یکی از مشهورترین سرداران چریکهای آن دوران بوده‌است.
می‌گویند جلودار مهران که رودخانه و محل به نام او به یادگار مانده‌است، درمحل پاسگاه ژاندارمری مِهران کنونی استقرار داشته‌است و به تدریج کاروانها در اطرافش جمع می‌شدند. این کاروانسرا روی تپه‌ای از سمت شمال رودخانه مهران واقع شده بوده‌است.
جلودار مهران سردار چریکها بود که از کاروانها در برابر دزدان حمایت می‌کرد، چون قدیمیها می‌گویند که تهیه مایحتاج زندگی به وسیله قافلهٔ‌های الاغ، قاطر و شتر بوده و برای اینکه از ناامنی بین راه مصون باشند قافلهٔ بزرگی به صورت دسته جمعی حرکت می‌کردند، و با گروه زیادی از افراد مسلح از طریق بندرعباس به یزد مسافرت می‌نمودند.
تابستان حرکت می‌کردند و زمستان برمی‌گشتند. خشکبار وانواع پارچه‌ها و پرده‌های یزدی می‌آوردند و از اینجا هم خرما، بادام کوهی و مواد غذائی و عبای گوده‌ای همراه می‌بردند. در طی این سفرهای دور و دراز و طولانی کاروانها نیاز به مأمن و سرپنـاه دشته بوده‌اند، لذا در تمام نقاط مسیر راه‌های بازارگانی کاروانسراهایی به مسافت چند فرسخی ایجاد نموده بوده‌اند، و در مناطق وراه‌های بازارگانی مختلف، و به ویژه راه‌های کاروانی منطقهٔ جنوب کشور و هرمزگان نیز از این عمارت تاریخی بی بهره نبوده‌است؛ و مخصوصاً در دوران قدیم که بیشتر کالاهای بازرگانی در این مناطق به‌وسیله چهارپایان حمل ونقل می‌شده‌است؛ و
«کاروانسرای مهران» نیز در این راه حیات بخش بازارگانی نقش ویژه‌ای داشته‌است.

اهمیت کاروانسرای مهران

اهمیت «کاروانسرای مهران» از آنجاست که در سر راه کاروانسرای بلدنگ و کاروانسرای بون کوه قرار گرفته بوده‌است ونقطهٔ تجمع کاروانیان وکاروانسالان بوده‌است. و به دلیل قرار گرفتن این کاروانسرا در مسیر راه بازارگانی مهم (درآن زمان) که از لار به بندر لنگه و سپس به بندرعباس متصل می‌نموده‌است، و به علت طغیان رودخانه مهران هنگام بارندگی، و عبور ناممکن از آن، و همچنین وجود کاروانسرای بلدنگ در آن سوی رودخانه، «کاروانسرای مهران» اهمیت و ویژگیهای خاصی کسب کرده بوده‌است. هنگام بارندگی (جلودار مهران) ویارانش در این کارونسرا لنگر می‌انداخته‌اند.
«کاروانسرای مهران» در جنوب شرقی روستای آسو و در محل تقاطع جاده بستک به بندر لنگه واقع بوده‌است،
آب این رودخانه شور است و به صورت عادی زیاد نیست اما موقع بارندگی طغیان می‌کند و آبش فوق‌العاده زیاد وعبوراز آن غیرممکن می‌شود؛ لذا کاروانیان ناچار بودند مدتی در این مکان توقف کنند؛ و بعد از چند روز توفق وکم شدن آب رودخانه جلودار مهران دوباره به مسیر خود ادامه می‌داده‌اند
و پس از عبور از راه ناهموار و پرپیچ‌وخم گردنه گوچی وارد روستای چاه مسلم می‌شده و پس استراحتی کوتاه به سوی
بندر لنگه و بندرعباس حرکت می‌کردند.
این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی بوده که بنیان کاروانسرا را تشکیل داده‌اند. تاریخ بنای این کاروانسرا به زمان و دورهٔ زندیه ترجیح داده‌اند، «کاروانسرای مهران» از سال ۱۳۱۳ یا ۱۳۱۵ خورشیدی یکی مراکز و پاسگاه‌های مهم ژاندارمری بوده وهست. متأسفانه بنای قدیمی کاروانسرا در سال ۱۳۵۸ خورشیدی به‌طور کلی ویران شده و به جای آن یک بنای جدید که هم‌اکنون پاسگاه نیروهای انتظامی است ساخته شده‌است.
نیزن

جمعیت

این روستا در دهستان کشمیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
رشد جمعیت مسیحی

رشد جمعیت مسیحی به رشد جمعیت جامعه‌ی مسیحی جهانی اشاره دارد.
در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) جمعیت مسیحی ۲/۳ میلیارد نفر بوده است که نشان‌دهنده‌ی افزایش ۳۰۰ میلیونی جمعیت نسبت به سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴) است. افزایش جمعیت مسیحیان (۱/۳% در سال) اندکی از نرخ رشد جمعیت جهانی (۱/۲ درصد در سال) بیشتر بوده است. جمعیت مسیحی در آسیا و آفریقا بالاترین رشد را با نرخ ۲/۶% و ۲/۴% داشته است اما جمعیت مسیحی در اروپا در حال کاهش است. جمعیت مسلمانان و هندوها از مسیحیان کمتر است. نرخ رشد جمعیت مسلمانان ۱/۹% و نرخ رشد جمعیت هندوها ۱/۵% در سال است، اگرچه جمعیت "مسیحیت کاریزماتیک" و کلیساهای مستقل با نرخ رشد ۲/۴% در حال افزایش است.
عشیره‌سر

جمعیت

این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۵نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
نگل (شیروان و چرداول)

جمعیت

این روستا در دهستان لومار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۲ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
آورو لانکاستر

طراحی و ساخت

منشاء طراحی لانکاستر برمی گردد به طراحی یک بمب افکن دوموتوره برای تأمین نیاز وزارت هوانوردی . وزارت هوانوردی برای نسل جدید بمب افکن‌های میان پیکر قابل استفاده در سطح جهانی اعلام نیاز نموده بود. موتوری که قرار بود برای این بمب افکن به کار رود موتور رولز-رویس والچر بود. نتیجهٔ این طراحی هواپیکای آورو منچستر بود که گرچه هواپیمایی با توانایی بالا بود، ولی موتور والچر آن غیرقابل اعتماد بود. فقط ۲۰۰ فروند منچستر ساخته شد که در سال ۱۹۴۲ همگی از رده خارج شدند.
طراح ارشد آورو، روی چادویک، قبلاً در حال کار روی یک نوع منچستر بهینه شده با ۴ موتور ضعیف تر ولی قابل اعتمادتر رولز-رویس مرلین بود. این هواپیما در آغاز آورو تایپ ۶۸۳ منچستر ۳ نامگذاری شد، ولی بعداً به لانکاستر تغییر نام داد. پیش نمونهٔ این هواپیما با نام بی تی ۳۰۸ در دپارتمان پرواز آزمایشی آورو در فرودگاه منچستر مونتاژ گردید. این هواپیما کارآیی بسیار بهتری را نسبت به منچستر نشان داد و یکی از معدود هواپیماهای جنگی در تاریخ است که از آغاز بی نقص نشان داد.
پس از پرواز دومین پیش نمونهٔ لانکاستر سفارش‌های بعدی منچستر به نفع لانکاستر لغو شد. طراحی منچستر و لانکاستر بسیار شبیه همدیگر بود و هر دو دارای اتاقک خلبان گلخانه‌ای، دماغهٔ برجکدار و دم دوقلو بودند.
لانکاستر یک هواپیمای کمربال با بدنهٔ تمام فلزی بیضی شکل بود. بال و بدنهٔ آن هر کدام در ۵ بخش اصلی ساخته شد. همهٔ بخش‌های بال و بدنه جداگانه ساخته شده و تجهیزات لازم بر روی آن‌ها نصب شده و سپس به همدیگر مونتاژ شده‌اند. قسمت دم دارای باله‌های بیضی شکل دوقلو و سکان است. لانکاستر در آغاز دارای چهار موتور پیستونی رولز-رویس مرلین نصب شده بر روی بال بود. ارابه فرود اصلی آن قابل جمع شدن بود، ولی چرخ زیر دم ثابت بود. ارابهٔ فرود اصلی به صورت هیدرولیک به درون محفظهٔ موتور جمع می‌شد.
بیشتر لانکاسترهای تولید شده در طول جنگ به وسیلهٔ کارخانهٔ شرکت آورو در چدرتن در نزدیکی اولدهام ساخته می‌شد و آزمایش پرواز آن‌ها از فرودگاه وودفورد در چشایر انجام می‌گرفت. دیگر لانکاسترها به وسیلهٔ متروپلیتن-ویکرز (۱۰۸۰ فروند، آزمایش شده در وودفورد) و آرمسترانگ ویتورث ساخته شدند. این هواپیماها همچنین در کارخانهٔ شرکت آستین موتور در لانگبریج بیرمنگام و به وسیلهٔ ویکرز-آرمسترانک در چستر و کسل برامویچ بیرمنگام ساخته می‌شد. فقط ۳۰۰ فروند لانکاستر بی۲ دارای موتور بریستول هرکیولس شدند و آن هم به دلیل کمبود موتورهای مرلین بود، زیرا تولید جنگنده در ارجحیت قرار داشت. بسیاری از ورژن بی۲ها پس از اتمام سوخت از دست رفتند. لانکاسترهای بی۳ دارای موتور پاکارد وی-۱۶۵۰ بودند و از جهان دیگر فرقی با بی۱ها نداشتند. ۳۰۳۰ فروند بی۳ ساخته شد که همگی آن‌ها در کارخانهٔ نیوتن هیث شرکت آورو ساخته شدند.
از میان آخرین ورژن‌ها فقط لانکاستر بی۱۰ در کانادا به وسیلهٔ ویکتوری ایرکرفت در مالتن انتاریو به تعداد قابل توجهی ساخته شد. تعداد ۴۳۰ فروند از این ورژن ساخته شد. نمونه‌های اولیهٔ آن اختلاف کمی با ورژن ساخته شده در بریتانیا داشتند و فقط اختلاف آن‌ها در موتور مرلین و ابزار و آلات الکتریکی به سبک آمریکایی بود. آخرین ورژن تولیدی مارک ۷ بود که به وسیلهٔ شرکت آستین موتور در کارخانهٔ لانگ بریج ساخته شد. تعداد ۷۳۷۷ فروند از ورژن‌های گوناگون لانکاستر در خلال جنگ ساخته شد که هزینهٔ تولید هر کدام از آن‌ها در سال ۱۹۴۳ بالغ بر ۴۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ پوند بود.
دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران

گروه‌های آموزشی

گروه‌های آموزشی این دانشکده عبارتند از:
*گروه آموزشی فیزیوتراپی (در سه دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا)
*گروه آموزشی کاردرمانی (در سه دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا)
*گروه آموزشی ارتوز و پروتز (اعضای مصنوعی ) (در سه دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا)
*گروه آموزشی شنوایی شناسی (در سه دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا)
*گروه آموزشی بینایی سنجی (اُپتومِتری) (در سه دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا (از سال 1395) )
*گروه آموزشی گفتار درمانی (در سه دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا)
*گروه آموزشی مدیریت توانبخشی (تنها در دوره کارشناسی ارشد، پس از اخذ مدرک کارشناسی در یکی از رشته‌های بالا)
*گروه آموزشی علوم پایه پزشکی

مکان دانشکده

این دانشکده جدا از پردیس اصلی دانشگاه در منطقه میرداماد و در زمینی وسیع به شکل شش ضلعی قرار داشته و دارای فضای خوابگاهی (برای خانم‌ها در داخل فضای دانشکده و برای آقایان در خارج از آن)، فضای سبز، فضای ورزشی، فضای آموزشی و فضای درمانی (کلینیک‌های مختلف) است.

آدرس

این دانشکده در آدرس زیر واقع است: میرداماد، میدان مادر (محسنی)، خیابان شهید شاه نظری، خیابان مددکاران (نظام سابق)
فعل‌های فارسی

فعل ساده در پارسی

حدود دوهزار فعل سادهٔ فارسی که در ادبیات فارسی بکار رفته، در کتاب «فهرست فعل‌های فارسی» توسط محمد بشیر حسین گردآوری شده‌است.محمدرضا باطنی معتقد است: در زبان فارسی امروز «حد اکثر ۲۰۰ فعل سادهٔ فعال وجود دارد که از آن‌ها می‌توان مشتق به دست آورد»، این در حالیست که شمار این فعل‌ها در زبان فرانسوی ۴۱۶۰ تخمین شده‌است. در زبان انگلیسی که گذر از مقولهً اسم به فعل و ایجاد فعل تبدیلی بسیار آسان است و بسیار فراوان نیز رخ می‌دهد، تعداد فعل‌های ساده و زایا بسیار بیشتر است. با این همه زبان فارسی می‌تواند یک زبان علمی باشد، به شرط اینکه کند و زنجیری را که ما به پای آن زده‌ایم باز کنیم. ما می‌کوشیم نشان دهیم که زبان فارسی زایایی لازم را بالقوه دارد. منتها ما این توانایی را از قوه به فعل نمی‌آوریم. مهم‌ترین راه و بارورترین روش برای ساختن واژه‌های علمی، ساختن مصدر تبدیلی یا به اصطلاح «مصدر جعلی» است. در فارسی نیز مانند انگلیسی، فرانسه، عربی و بسیاری از زبان‌های دیگر باید از اسم یا صفت فعل بسازیم تا بتوانیم مشتقات لازم را از آن به دست بیاوریم و گره کار خود را بگشاییم.
همچنین محمد ملایری دربارهٔ صرف فعل در زبان علمی فارسی یک مقاله نوشته‌است. کتاب اخیر محسن حافظیان (دکترا در زبانشناسی از دانشگاه سوربن و هم‌اکنون استاد دانشگاه در کانادا) نیز حدود پانصد و هشتاد و شش فعل ساده رایج‌تر در زبان فارسی را بررسی کرده‌است و مشتق‌هایی رایج در زبان فارسی از این فعل‌ها را معرفی نموده‌است. کتاب دربرگیرنده بیش از پنج هزار واژه‌است که از فعل‌های فارسی برگرفته شدهاند و توانایی زبان فارسی را در زمینهٔ واژگانسازی و گوناگونی ساختارهای واژگانساز نمایان می‌کند. یدالله منصوری نیز افعال زبان فارسی و پهلوی (فارسی میانه) را بررسی نموده‌است و نشان داده‌است که زبان فارسی از اسم و صفت و ضمیر مشترک و پیشوند و غیره حتی فعل می‌سازد. در زبان روزمره تهران فعل‌هایی هستند که کتاب‌های ادبی دیده نمی‌شوند (برای نمونه):
پُکید/ پُکیدن پِلِکید/ پِلِکیدن پِلاسید/ پِلاسیدن
لَمید/ لَمیدن لُولید/ لُولیدن لاسید/ لاسیدن
سُرید/ سُریدن قُلُنبید/ قُلُنبیدن ماسید/ ماسیدن.
دکتر یدالله منصوری در پایان مقاله خود می‌گوید:
«سخن پایانی این است که زبان فارسی با این همه زایندگی و زایایی می‌تواند از الگوها و نمونه‌های واژه‌سازی، به ویژه در فعل، از فارسی میانه، نیای خود، پیروی و بهره جویی کند و توانائیِ خود را در برابر نیازهای روزمره، به خصوص در عرصه دانش و فن افزایش دهد. این شیوه می‌تواند یکی از راه‌های مناسب و قانون مند واژه سازی باشد.»
عبدالله‌آباد (بردسیر)

جمعیت

این روستا در دهستان نگار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
نوی دی مودنا

خصوصیات

نوی دی مودنا ۵۱٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۲۴۵ نفر جمعیت دارد و ۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کردوان سفلی

جمعیت

این روستا در دهستان کبگان قرار دارد. بر اساس سرشماری سال۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت روستا۵۶۵ نفر (با ۱۴۲ خانوار) می‌باشد.

موقعیت

کردوان سفلی در فاصله ۷۰ کیلومتری از مرکز شهرستان دشتی (خورموج) واقع شده‌است. این روستا، شمال رودخانه مند در منتهای جنوبی کوه مند قرار دارد و با روستاهای میته، زیارت ساحلی، اسماعیل‌محمودی، کردوان علیا و کردوان رئیسی همجوار می‌باشد.
کردوان از دیرباز از روستاهای معروف و پرآوازه به جهت ظهور شخصیت های علمی و ادبی بوده است.

مشخصه‌ها

جمعیت این روستا۵۹۵ نفر در سال ۱۳۸۵ می‌باشد که بیشتر آنها به کشاورزی مشغول هستند عبا بافی مهمترین صنعت دستی روستا است و ازاین روستا تاکنون افراد بزرگی پرورش یافته‌اند. کردوان شامل سه روستای کردوان سفلی، کردوان علیا و کردوان رئیسی می‌باشد.

زبان و گویش

گویش دشتی:
گویش مردم کردوان گونه روستایی و سنتی گویش دشتی است.
گویش مردم منطقه دشتی است که یکی از اصیل‌ترین گویش‌های ایران بوده و ریشه در زبان باستان ایران و زبان پهلوی ساسانی دارد و کلمات و اصطلاحاتی به همان سبک و قالب زبان پهلوی هنوز هم با گذشت چند قرن در آن محفوظ مانده و در زبان محاوره‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. گویش مردم دشتی مشتق زبان و گویش بردستانی است.
رآکتور زاینده

رآکتور تولیدکننده یا رآکتور بریدر (به انگلیسی: Breeder Reactor) ، یکی از انواع رآکتور هسته‌ای صنعتی در نیروگاه‌های هسته‌ای در جهان است که از انرژی هسته‌ای استفاده می‌کند.
این رآکتورها غالباً به منظور پاسخ یه کمبود اورانیوم-۲۳۵ طراحی شده‌اند، و سوختشان بجای اورانیوم-۲۳۵، ایزوتوپ اورانیوم-۲۳۸ یا توریوم است. سیستمهای بریدری از نظر تئوری قابلیت تأمین انرژی دنیا را تا هزاران سال دارند.
کشورهای اروپایی و ژاپن (که با کمبود سوخت اورانیوم-۲۳۵ مواجه‌اند) از این روش استقبال بزرگی کرده‌اند.
موسیقی کلاسیک

دوره‌های موسیقی کلاسیک

موسیقی کلاسیک را ازنظر سبک و تحوّل تاریخی آن به چند دورهٔ کوچک‌تر تقسیم کرده‌اند:

۱. دوره سده‌های میانه (قرون وُسطی)

این دوره با سقوط امپراتوری روم شروع و تا رنسانس در اروپا ادامه می‌یابد. این دوره، دورهٔ شروع و آغازین گام‌های موسیقی کلاسیک است.

۲. دوره رنسانس

در این دوره، که شامل سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ م می‌شود، موسیقی کلاسیک به‌طور عمده در ایتالیا شکل گرفت و بیشتر قطعات آثار آوازی هستند.

۳. دورهٔ باروک

این دوره از سال ۱۶۰۰ م شروع می‌شود و تا حدود ۱۷۵۰ م ادامه می‌یابد. لغتِ باروک در عالم هنر (نه فقط موسیقی) معادل استادانه زینت دادن یا ماهرانه درست کردن به‌کار می‌رود که از مشخصات بارز هنر این سال‌ها بوده‌است.
موسیقی این دوره، همانند سایر هنرهای هم‌عصر خود، بیانگر اشرافیت و قدرت حکومت‌های اروپایی بوده‌است. نیاز کلیسا برای جذاب‌تر کردن نیایش نیز در گسترش این سبک تأثیر بسیاری داشته‌است.
یکپارچگی در حالت موسیقی از ویژگی‌های موسیقی این دوره است.
از معروف‌ترین موسیقی‌دانان این سبک می‌توان باخ و ویوالدی را نام برد.

۴. دورهٔ کلاسیک

دورهٔ کلاسیک سال‌های ۱۷۳۰ تا ۱۸۲۰ م را شامل می‌شود.
قرن هجدهم مصادف بود با جریان روشن‌فکری یا آزادی اندیشه از بند خرافات، که در آن طغیانی علیه متافیزیک و به نفع احساسات معمولی و روانشناسی تجربی و عملی، علیه آیین و مراسم تشریفاتی اشرافی و به نفع زندگی طبیعی و ساده، علیه خودکامگی و به نفع آزادی فردی، علیه امتیازات و حق ویژه و به نفع حقوق مساوی مردم و تعلیم و تربیت همگانی صورت گرفت. در این دوره، برای اولین بار در موسیقی، این فکر ظهور کرد که موسیقی در حقیقت همانند دیگر هنرها مقصود و هدفی ندارد، بلکه صرفاً به‌خاطر خودش وجود دارد؛ یعنی موسیقی برای خودِ هنر موسیقی موجودیت می‌یابد. پس از دورهٔ کلاسیک با هنر موسیقی برپایهٔ ایدهٔ «هنر به‌خاطر هنر (هنر برای هنر)» برخورده می‌شد.
هنر در این دوران، بیشتر متوجه سادگی است تا تزئینات ماهرانهٔ دوران باروک، ولی درزمینهٔ موسیقی، این رویکرد به‌عکس اتفاق می‌افتد. برخلاف دورهٔ باروک، در دوران کلاسیک، حالت‌های مختلف و متضادی در ارائهٔ احساس در موسیقی وجود دارد. بافت موسیقی کلاسیک نیز بیشتر هوموفونیک است تا پلی‌فونیک.
از هنرمندان برجستهٔ این دوره می‌توان از هایدن، موتزارت ، بتهوون و گلوک نام برد.

۵. دورهٔ رمانتیک

سبک رمانتیک سال‌های ۱۸۲۰ تا ۱۹۱۰ م را شامل می‌شود. در این دوره، احساسات نقش بسزایی در موسیقی پیدا می‌کند. موسیقی در این دوره به‌صورت ابزاری در دست آهنگساز برای مطرح کردن احساسات شخصیِ اوست.
توبای واگنر یکی از سازهای بادی برنجی است که در دورهٔ ریشارد واگنر به سازهای بادی اضافه شد، که بعدها نیز در سمفونی شماره ۷ آنتون بروکنر و بالهٔ دریاچه قو از چایکوفسکی نیز مورد استفاده قرار گرفت.
معروف‌ترین آهنگسازان و موسیقی‌دانان این سبک فردریک شوپن، فرانتس لیست و فلیکس مندلسون هستند.

۶. دوره مدرن (قرن بیستم)

این دوره را دورهٔ مدرنیسم یا نوگرایی موسیقی کلاسیک می‌دانند. آهنگسازان این دوره هرچه بیشتر سعی کردند تا کارهای خود را از سبک‌های گذشته متمایز و از باورها و قانون‌های گذشته عبور کنند.

۷. دوره معاصر

موسیقی معاصر از سال ۱۹۷۰ م آغاز شده‌است و تاکنون ادامه دارد. آهنگ‌سازان معاصرِ کلاسیک بیشتر به ساختن موسیقی مینیمال و آوانگارد روی آورده‌اند.
سایه‌های آبی

پخش در شبکه فارسی زبان ماهواره

شبکه ماهواره ای فارسی زبان من و تو این سریال را به صورت دوبله شده پخش می کند.
سکندر امان‌الهی بهاروند

زندگی

پروفسور سکندر امان‌الهی بهاروند در بیستم دیماه ۱۳۱۶ خورشیدی در روستای دارائی یکی از روستاهای خرم‌آباد به دنیا آمده‌است. او در سال ۱۳۴۷ خورشیدی مدرک کارشناسی جامعه‌شناسی را از دانشگاه ایالتی مورگان (بالتیمور آمریکا)، در سال ۱۳۵۰ کارشناسی ارشد انسان‌شناسی از دانشگاه مریلند (کالج پارک آمریکا) و در سال ۱۳۵۳ دکترای انسان‌شناسی خود را از دانشگاه رایس (هیوستون آمریکا) دریافت کرده‌است و نیز مدتی را به‌عنوان استاد میهمان در دانشگاه‌های مختلف از جمله دانشگاه هاروارد (آمریکا)، دانشگاه آرهوس (دانمارک)، دانشگاه برگن (نروژ) و… به تدریس گذرانده‌است. امان‌الهی از سال ۱۳۵۳ پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، به ایران بازگشت و در دانشگاه شیراز به تدریس و پژوهش مشغول گردید.

در مورد زبان لری

امان الهی بهاروند در همایش بررسی سیر تحول ادبیات بومی در لرستان که در دانشگاه لرستان برگزار شد، با اشاره به اینکه در حال حاضر در کتیبه بیستون حداقل ۱۰ تا ۲۰ واژه لری وجود دارد بیان کرد: