ب‌ام‌و

۱۹۱۶-۱۹۲۳: دوران تولید موتور هواپیما

تاریخچه ب ام و با شرکت رپ موتورن ورکه آغاز می‌شود. در آوریل سال ۱۹۱۷ وقتی کارل رپ شرکت را ترک کرد، اسم آن به بایریش موتورن ورکه تغییر یافت. اولین محصول کارخانه، موتور هواپیمای  BMW IIIa بود. این موتور به مصرف کم سوخت و کارکرد مناسب در ارتفاعات بالا معروف بود. در نتیجه سفارشات زیادی که ارتش آلمان برای موتور  BMW IIIa داشت، شرکت به سرعت توسعه یافت.
در سال ۱۹۱۸ و با پایان جنگ جهانی اول، کارخانه به دلیل قطع‌نامهٔ ورسای مجبور شد، تولید موتور هواپیما را متوقف کند. برای ادامه فعالیت، شرکت به ساخت تجهیزات کشاورزی، لوازم خانگی و ترمز قطار روی آورد.
در سال ۱۹۲۲، کامیلو کاستیگلیونی شرکت ب ام و و کلیه حقوق مربوط به این نام را خریداری کرد. کاستیگلیونی، مالک شرکت دیگری به نام بایریش فلوگنزه نیز بود که آن هم در زمینه قطعات هواپیما فعالیت می‌کرد. کاستیگلیونی نام کارخانه سابق ب ام و را به Süddeutsche Bremse AG تغییر داد و  بایریش فلوگنزه را ب ام و نام نهاد. کارخانه سابق بایریش فلوگنزه با نام جدید ب ام و بازگشایی شد و به ساخت موتور برای اتوبوس، کامیون، تجهیزات کشاورزی و پمپ با نام تجاری ب ام و پرداخت. تاریخچه رسمی شرکت ب ام و، تاریخ تأسیس شرکت را همان تاریخ افتتاح کارخانه بایریش فلوگنزه (۷ مارس ۱۹۱۶) می‌داند.

۱۹۲۳-۱۹۳۹: دوران تولید موتور سیکلت و اتومبیل

با کمرنگ شدن محدودیت‌های قطع نامه ورسای در سال ۱۹۲۳، ب ام و شروع به تولید موتورسیکلت مدل R32 کرد. ب ام و در سال ۱۹۲۸ با خرید کارخانه Automobilwerk Eisenach وارد عرصه خودروسازی شد. شرکت Automobilwerk Eisenach از سال ۱۹۲۷ خودروی دیکسی ۳/۱۵ را تحت لیسانس شرکت انگلیسی آستین می ساخت. بدین ترتیب دیکسی ۳/۱۵ اولین خودروی تولیدی ب ام و لقب گرفت.
در سال ۱۹۳۲ ب ام و مدل ۳/۲۰ را تولید کرد که اولین خودرویی بود که توسط خود ب ام و طراحی شد. موتور چهار سیلندر این خودرو بر اساس موتور آستین ۷ توسعه یافته بود. 
اولین موتور شش سیلندر خطی ب ام و در سال ۱۹۳۳ با مدل ۳۰۳ به بازار عرضه شد. در دهه ۱۹۳۰ ب ام و مدل‌های مختلف سدان، کوپه و کانورتیبل تولید می‌کرد.

۱۹۳۹-۱۹۴۵: دوران جنگ جهانی دوم

با شروع جنگ جهانی دوم، ب ام و دوباره به تولید موتور هواپیما برای لوفت وافه (نیروی هوایی آلمان) روی آورد. در این دوران، کارخانه از نیروی کار اجباری نظیر اسیران جنگی و زندانیان اردوگاه داخائو نیز استفاده می‌کرد.

۱۹۴۵-۱۹۵۹: دوران بازسازی پس جنگ

در دوران جنگ اکثر تأسیسات ب ام و بمباران و نابود شده بود، همچنین تأسیسات شرکت در آلمان شرقی نیز به تصرف شوروی در آمده بود و متفقین شرکت را از تولید موتور هواپیما و موتورسیکلت باز داشتند. در این دوران ممنوعیت، کارخانه با استفاده از تجهیزات باقی‌مانده به تولید پاتیل و ماهیتابه پرداخت و بعدها دیگر تجهیزات آشپرخانه و دوچرخه نیز تولید کرد. 
در سال ۱۹۴۷ ب ام و اجازه یافت تولید موتور سیکلت را از سر گیرد. اولین موتورسیکلت بعد از جنگ ب ام و با نام  R24 در سال ۱۹۴۸ به بازار عرضه شد. در حالی که هنوز تولید خودرو برای ب ام و ممنوع بود، کارخانه انگلیسی  BAC با استفاده از نقشه‌های به دست آمده از دفاتر ب ام و در حین جنگ، خودروهای قبل از جنگ ب ام و را در انگلستان تولید می‌کرد.

تولید خودرو در سال ۱۹۵۲ با تولید سدان بزرگ ۵۰۱ بالاخره آغاز گشت. در دهه ۵۰ ب ام و مدل‌های سدان، کوپه و کانورتیبل در خط تولید داشت. در سال ۱۹۵۵ با هدف نفوذ به بازار خودروهای ارزان قیمت، خودروی کوچک Isetta را به بازار عرضه کرد.

۱۹۵۹-۱۹۶۸ دوران سخت و کلاس جدید

در سال ۱۹۵۹ ب ام و به شدت مقروض بود و روز به روز نیز ضرر می‌کرد. گرچه فروش مدل Isetta قابل قبول بود ولی سود بسیار کمی برای شرکت داشت. مدل ۵۰۱ نیز به تعداد کمی فروش می‌رفت و ضررده بود. همچنین در میانه دهه ۵۰ آلمانی‌ها از خرید موتورسیکلت به سمت خودرو روی آوردند که باعث افت شدید فروش موتورسیکلت‌های ب ام و شد. در این شرایط آمریکن موتورز و گروه روتز به دنبال خرید ب ام و بودند. 
در مجمع عمومی سالانه ب ام و که در دسامبر ۱۹۵۹ برگزار شد، هاینس فیت (ریاست هیات ناظر بر مدیریت شرکت) پیشنهاد ادغام با دایملر-بنز را مطرح کرد. سهامداران با این پیشنهاد مخالفت کرده و با سرپرستی دکتر فردریک ماترن به دنبال تأمین سرمایه کافی برای جلوگیری از ادغام گشتند. در همان زمان برداران کواندت (هربرت و هرالد) با خریدن بخش عمده ای از سهام شرکت به سهامداران اصلی بدل گشتند و سرمایه لازم برای توسعه یک سری مدل‌های جدید را فراهم آوردند. در سال ۱۹۶۰ پروژه ای که با نام کلاس جدید Neue Klasse تعریف شد، که هدفش توسعه چند خودرو در کلاس سدان چهاردر بود. محصولات این پروژه در سال ۱۹۶۲ به بازار عرضه شدند و ب ام و به عنوان یکی از برترین سازندگان خودروهای سدان اسپرت مطرح شد و شرکت را از بحران مالی نجات یافت.

۱۹۶۸-۱۹۷۸ دوران تولد سری های ۳، ۵ و ۷

در سال ۱۹۶۸ ب ام و اولین موتور شش سیلندر خطی خود را پس از جنگ جهانی دوم توسعه داد. این موتور بر روی مدل‌های سدان «سری شش جدید» (که بعدها سری ۷ نام گرفت) و کوپه «سری شش جدید» (که بعدها سری ۶ خوانده شد) نصب گردید.
در سال ۱۹۷۲ اولی سری ۵ به بازار عرضه شد تا جایگزین «کلاس جدید» شود. در سال ۱۹۷۶ با استفاده از همین پلتفرم، سری ۶ به بازار عرضه شد. سری ۳ که سدان کوچک ب ام و بود نیز در سال ۱۹۷۵ معرفی گشت. با معرفی سدان بزرگ سری ۷ در سال ۱۹۷۸ محصولات ب ام و کامل شد.

۱۹۷۸-۱۹۸۹ دوران تولد بخش ام

در سال ۱۹۷۸ ب ام و ام۱ با همکاری لامبورگینی به عنوان اولین خودروی موتور وسط ب ام و توسعه یافت. این اولین خودروی تولید شده توسط بخش ام شرکت بود. در سال ۱۹۸۰ بخش ام با تولید ب ام و ۵۳۵ براساس اتاق E12 سری پنج، نخستین مدل خود را براساس یک خودروی عادی توسعه یافته بود، به بازار عرضه کرد. ب ام و ام۵ نیز که بر اساس اتاق E28 ساخته شده بود، در سال ۱۹۸۵ به بازار عرضه شد. در همین سال ب ام و ام۳ نیز معرفی شد. 
در این دوران اولین موتور دیزل ب ام و با نام M21، اولین خودروی چهارچرخ محرک ب ام و با نام E30 325iX و اولین استیشن واگن ب ام نیز به بازار عرضه گشتند.

نام و نشان ب ام و

نشان این کارخانه از شکل پره‌های ملخ در حال چرخش هواپیما الهام گرفته شده‌است. این نشان در سال ۱۹۲۹ مورد تأیید این کارخانه قرار گرفت.
عوامل زیادی در طراحی چنین نشانی تأثیر داشتند که در این میان می‌توان به پرچم ایالت باواریا که به رنگ آبی و سفید است و همچنین کارخانهٔ موتورسازی راپ که آن هم در باواریا بود و رنگ‌های آبی و سفید را در نشان خود به کار برده بود؛ اشاره کرد. نخستین موفقیت این شرکت تولید هواپیماهای IIa inline-six بود که در زمان پیکارهای جنگی ایجاد شد. در هنگامهٔ جنگ جهانی دوم نیز ب ام و دوباره دست به تولید هواپیما و موتورهای آن برای نیروی هوایی آلمان زد.
پس از جنگ دوم جهانی و مواجهه بخش خودروسازی کارخانه در سال ۱۹۵۹ با دشواری‌های مالی جدی، سهامداران باید تصمیم می‌گرفتند که تولید خودرو را ادامه دهند یا کارخانه را معلق کنند. آن‌ها پس از بررسی‌ها، تصمیم گرفتند به کار خود ادامه دهند. بِ اِم وِ حق تولید خودرویی ایتالیایی به نام ایزو ایستا را خریداری نمود. تولید این خودروی کوچک با نیروی محرکهٔ موتورسیکلت‌های بِ اِم وِ باعث سود دهی و موفقیت نسبی دوبارهٔ کارخانه شد و آن را از ورشکستگی نجات داد. در همان سال بود که ۴۵٪ سهام این شرکت توسط خانواده کوانت خریداری شد و بقیه نیز به صورت عمومی به مردم واگذار شد.
بِ اِم وِ در سال ۱۹۶۶ کارخانهٔ هانس گلس واقع در دینگل فینگ آلمان را خریداری نمود. چنین رایج است که دلیل اصلی خریداری این کارخانه، دستیابی به دانش تولید تسمه تایم برای موتورهایی با میل سوپاپ در بالا، بوده‌است. از آن پس خودروهای گلس با آرم ب ام و عرضه می‌شد.
در سال ۱۹۹۲ ب ام و شروع به خریداری یک تأسیسات عظیم طراحی در کالیفرنیای آمریکا کرد که پیش از این متعلق به استودیو DesignworksUSA بود. تملک کامل این تأسیسات تا ۱۹۹۵ به طول انجامید.
بِ اِم وِ در سال ۱۹۹۴ گروه انگلیسی روور، شامل برندهای تولیدی روور، لندروور و ام جی را خریداری کرد. پس از شش سال زیاندهی شدید در سال ۲۰۰۰ بِ اِم وِ تصمیم به فروش روور گرفت. ام جی و روور به کنسرسیوم فینیکس و لندروور به شرکت فورد فروخته شد؛ ولی بِ اِم وِ در مقابل، حقوق مربوط به مینی و رولزرویس را به دست آورد.
در سال ۲۰۰۲ طراحی خودروهای بِ اِم وِ دچار تغییرات شدیدی شد. از آن جمله می‌توان به طرح‌های رادیکال بِ اِم وِ سری ۷ و بِ اِم وِ زد ۴ به وسیله کریس بنگل طراح ارشد معروف بِ اِم وِ اشاره کرد. در فوریه ۲۰۰۹ کریس بنگل اعلام کرد پس از هفده سال از بِ اِم وِ جدا خواهد شد. از آن زمان آدریان فن هایدونک هلندی که معاون و دست راست کریس بنگل به‌شمار می‌رفت در سمت رئیس بخش طراحی بِ اِم وِ جایگزین او شده‌است.
در ژانویه ۲۰۱۲ بِ اِم وِ توسط فوربز به عنوان خوشنام‌ترین برند خودرویی دنیا شناخته شد
موتورهای ساخته شده توسط بِ اِم وِ با اختلافی فاحش مجموعاً دارندهٔ بیشترین عنوان موتور سال در رقابت معتبر بین‌المللی موتور سال می‌باشند.

سهامداران

براساس اشخاص: •  اشتفان کواندت ۱۷/۶۴٪ •  یوهانا کواندت: ۱۶/۷٪ •  سوزانا کلاتن: ۱۲/۶٪ •  سهام آزاد عرضه‌شده در بورس: ۵۳/۳٪.
براساس نوع: •  سرمایه‌گذاران استراتژیک: ۴۶/۷٪ •  سرمایه‌گذاران صنعتی: ۴۰/۶٪ •  بقیهٔ سرمایه‌گذاران: ۱۲/۷٪.

فرهنگ نامگذاری محصولات

بِ اِم وِ در نامگذاری محصولات خود شامل خودروها و موتورسیکلت‌ها به‌طور معمول از قواعدی استوار پیروی می‌کند. خودروهای بِ اِم وِ معمولاً با یک عدد سه رقمی که در ادامه یک یا دو حرف نیز آن را دنبال می‌کند نامگذاری می‌شوند. بدینصورت که رقم اول مشخص‌کنندهٔ سری(که در فارسی اتاق هم خوانده می‌شود) خودروست و دو رقم بعدی نشانگر حجم تقریبی موتور آن. از مجموعه حروفی که در ادامهٔ عدد به کار می‌روند می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
i: بنزینی بودن موتور
d:موتور دیزل
L: کمی طولانی‌تر بودن فاصله|بین دو محور (استفاده از آن در سری ۷ معمولتر است)
x: اصطلاحاً چهارچرخ متحرک بودن خودرو
c:دارا بودن قابلیت تبدیل به حالت کابریوله (کروکی)
به عنوان نمونه 520i یک خودرو بِ اِم وِ سری ۵ با موتوری بنزینی به حجم تقریبی ۲ لیتر می‌باشد. البته این نامگذاری استثناهایی دارد به عنوان مثال می‌توان به ردهٔ محصولات برقی هیبریدی بِ اِم وِ اشاره نمود که با یک حرف i در ابتدای نامشان مشخصند مانند i8 یا i3. همچنین محصولات اصطلاحاً تیونیگ شدهٔ بِ اِم وِ در قسمت موتوراسپورت (متناظر بخش AMG در شرکت رقیب بنز) آن که از زیرمجموعه‌های خود شرکت می‌باشد با حرف M در ابتدای نام متمایزند مانند M3 یا M5.

تولید

در سال ۲۰۰۶ گروه بِ اِم وِ (شامل مینی و رولزرویس) در ۵ کشور تعداد ۱٬۳۶۶٬۸۳۸ دستگاه خودرو تولید کرد. در سال ۲۰۱۰، تولیدات خودرویی این گروه به ۱۴۸۱۲۵۳ دستگاه رسید.
براساس گزارش‌ها حدود ۵۶٪ خودروهای تولید شده با لوگوی بِ اِم وِ مجهز به موتور بنزینی و مابقی دیزلی هستند. حدود ۲۷٪ خودروهای بنزینی، چهار سیلندر و حدود ۹٪ نیز هشت سیلندر هستند. همچنین ب ام و با همکاری مونتاژکنندگان محلی، بعضی محصولات خود را در کشورهایی مانند ایالات متحده، تایلند، روسیه، مصر، اندونزی، مالزی، چین و هند تولید می‌کند.

ب ام و سری ۱

ب ام و سری ۱ کوچکترین خودروی تولیدی ب ام و است که در سه نوع مختلف هاچ بک، کوپه و کانورتیبل با ۱۱ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی عرضه می‌شود. نسل اول ب ام و سری ۱ با کد تولیدی E۸۲/۸۸ در سال ۲۰۰۴ برای اولین بار به بازار عرضه شد. از سال ۲۰۱۱ نسل دوم این سری با کد تولیدی F۲۰ معرفی شد. این اتومبیل با ۱۱ نوع مختلف موتور عرضه می‌شود.

ب ام و سری ۳

معروفترین و محبوبترین مدل ب ام و محسوب می‌شود که ساخت آن از سال ۱۹۷۵ بی‌وقفه ادامه دارد. تاکنون شش نسل از ب ام و سری ۳ به بازار عرضه شده‌است که همگی از بهترین سدان‌های کوچک موجود در بازار بوده‌اند. سری سه به تعادل خیره‌کننده و سیستم بی‌نظیر تعلیقش مشهور است که باعث شده بتواند بهتر از هر اتومبیلی دیگری در این کلاس، از هر پیچی عبور کند. در حال حاضر نسل ششم این اتومبیل با کد تولیدی F۳۰ و ۸ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی عرضه می‌شود، این خودرو تا نسل قبلی خود (e90) و… در دو مدل کوپه و کانورتیبل نیز عرضه می‌شد.

ب ام و سری ۴

یک کوپه کامپکت تولید شده توسط کمپانی بی ام و است. اولین جزئیات رسمی سری ۴ به‌طور رسمی در ۵ دسامبر ۲۰۱۲ منتشر شد و جزئیات گویای این بود که ب ام و قصد دارد جایگزین کوپه ۳ سری جدید را با نام جدید ۴ سری تولید کند تامحصولات خانوادگی و اسپرت خود را از هم متمایز کند.

ب ام و سری ۵

سدان سایز متوسط ب ام و از سال ۱۹۷۲ و طی هفت نسل به بازار عرضه شده‌است. نسل ششم این اتومبیل با کد تولیدی F۱۰ در سال ۲۰۱۰ معرفی شد و در مدل‌های سدان و استیشن و با ۷ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی در دسترس است. همچنین نسل هفتم آن که از سال ٢٠١٧ با کد g30 شناخته می‌شود و با تیپ‌های سدان و استیشن موجود است. مدل ام ٥ نسل هفتم که با کد F90 شناخته می‌شود می‌توان گفت در حال حاضر سریع‌ترین سدان بنزینی موجود در بازار است.

ب ام و سری ۶

مدل اسپرت بزرگ ب ام و محسوب می‌شود. این مدل در ابتدا به صورت دو در کوپه در سال ۱۹۷۶ به بازار معرفی شد اما تولید آن در سال ۱۹۸۹ متوقف گردید. در سال ۲۰۰۳ کمپانی تصمیم گرفت این مدل را بر پایه ب ام و سری ۵ بازسازی کند. از سال ۲۰۱۰ نیز نسل سوم این خودرو با کد F12/F۱۳ در سه مدل کوپه، کانورتیبل (سقف باز شو) و گران کوپه (تلفیقی از کوپه و سدان به صورت کوپهٔ چهار در) و با سه موتور بنزینی و دو موتور دیزلی به بازار عرضه می‌شود. ب ام و سری ۶ با اینکه از فروش مطلوبی برخوردار بوده همواره هدف انتقادات گروهی از صاحب نظران و دوستداران ب ام و در زمینه طراحی خارجی بوده‌است.

ب ام و سری ۷

بزرگترین و مجلل‌ترین خودروی سدان (چهار درب صندوق دار) ب ام و است که از سال ۱۹۷۷ تاکنون طی پنج نسل ساخته شده‌است. این خودرو در حال حاضر به دو صورت عادی و کشیده، با سه نوع موتور بنزینی و دو موتور دیزلی تولید می‌شود.
ب ام و به صورت تحقیقاتی این مدل را با موتور هیدروژنی نیز ساخته‌است. بی ام و فول سایز سری ۷، بزرگترین و لوکس‌ترین خودرویی است که در صف تولیدات بی ام و قرار گرفته‌است. در این سری تعداد متنوعی از موتورهای توربوشارژ با شش، هشت یا دوازده سیلندر با سوخت‌های بنزین، دیزلی و هیبرید پر پایه چرخ‌های متحرک تولید می‌شود. در حالی که نسل قبلی سری ۷ آغازگر دوران جنجالی و پرتنش در طراحی بود، آخرین مدل سری ۷ یک رویکرد بسیار محافطه کارانه تر و مسلماً زیباتر را ارائه می‌دهد. در این سری خودرو از پویایی بهتری برای رانندگی برخوردار شده‌است و با نسخه به روز شده سیستم سرگرمی iDrive به تمام نیازهای اساسی رانندگان را برآورده می‌سازد.

موتور سیکلت‌ها

کارخانهٔ ب ام و ابتدا شروع به ساخت موتور موتور سیکلت نمود، سپس در سال‌های آغازین جنگ جهانی اول شروع به ساخت موتور سیکلت کرد. اولین موتور سیکلت موفقیت آمیز این شرکت بعد از مدل به درد نخور (Helios and Flink) آر ۳۲ (R32) نام داشت. این موتور سیکلت دارای موتور بوکسر (Boxer)دوقلو بود که در آن سیلندر ICCE از هر طرف موتور سیکلت بیرون زده بود. به غیر از مدل‌های تکی تمامی مدل‌های موتور سیکلت‌های ساخته شده توسط ب ام و ظاهری منحصربه‌فرد داشتند و این ظاهر را تا سال ۱۹۸۰ حفظ کردند. هنوز موتورهای ب ام و ای هستند که به همین شکل ساخته می‌شوند و نام خود را با سری آر بر زبان‌ها انداخته‌اند. در بحبوحه جنگ جهانی دوم ب ام و شروع به ساخت موتور سیکلت آر ۷۵ کرد که جایی برای نصب کنار خودرو داشت.
این همراه بود با طراحی یکتای آن که از روی زوندپ (Zündapp) کپی برداری شده بود و چرخ‌های آن همان چرخ‌های موتور بود و دیفرانسیل آن روی موتور قفل می‌شد. همین باعث استحکام بسیار زیاد آن شد به‌طوری‌که آن را به خودرو جیپ بسیار شبیه کرد. 
در سال ۱۹۸۳ مدل‌های سری ک (K Series) پا به عرصهٔ وجود گذاشتند آن‌ها را آجرهای پرنده (The Flying Brick) می‌نامیدند. (این نامگذاری به خاطر آن بود که اولین موتور این سری یعنی ک۱ (K1) به همین نام معروف بود. مدت اندکی پس از آن ب ام و شروع به تولید موتورهای سری گ (G)و سری اف (F) با موتور دوقلوی روتاکس (Rotax) کرد.

در اوایل سال ۱۹۹۰ بود که ب ام و شروع به ارتقای مدل ایرهد (Airhead) بوکسر خود کرد؛ که بعدها به اویل هد (Oilhead) معروف شد. در سال ۲۰۰۲ موتورهای ایل هد دارای دو جرقه زن برای هر سیلندر بودند. در سال ۲۰۰۴ این شرکت میله (Shaft) ی بالانس داخلی را به موتور اضافه کرد این امر سبب افزایش ظرفیت آن به ۱۱۷۰ سی سی و افزایش توان آن به ۱۰۰ اسب بخار در مدلR1200GS شد که نسبت به مدل R1150GSبا مشخصه‌های ۸۵ اسب بخار و ۱۰۰۰ سی سی برتری زیادی داشت. 
در سال ۲۰۰۴ ب ام و مدل K1200S را معرفی کرد. این موتور بسیار قوی و با تکنولوژی بالا و نشانهٔ تغییر نگرش ب ام و برای رقابت با موتور سازی‌هایی نظیر سوزوکی، کاوازاکی، هوندا و یاماها بود. مشخصات عمدهٔ آن موتور ۱۶۷ اسب بخاری و وزن سبک ان بود که باعث قابل رقابت آن موتور با بقیه هم دسته‌ها بود. در ضمن موتور توسط تیم فرمول ۱ ویلیامز طراحی شده بود. سیستم تعلیق عقب اتوماتیک از مزایای قابل توجه این مدل بود.
ب ام و یکی از بنیان‌گذاران ترمزهای ضدقفل در صنعت بود و از اوایل دههٔ ۸۰ شروع به استفاده از این سیستم در موتورهای خودش کرد. مدل‌های ۲۰۰۶ به این شرکت مجهز به سیستم‌های پیچیدهٔ جلوگیری از سر خوردن و کنترل تعادل الکترونیکی هستند.
ب ام و مبدع سیستم‌های تعلیق برای موتور سیکلت است و زود تر از همه این سیستم‌ها را در موتور سیکلت‌های خود به کار برده‌است. بیستر مدل‌های مدن ب ام و دارای سیستم تعلیق عقب هستند. همچنین ب ام و از سیستم تعلیق دیگری نیز در موتورهای ۱۹۹۰ استفاده می‌کند که به Telelever معروف است و باعث می‌شود که تکان موتور به صورت قابل توجهی کاهش یابد،

باشگاه‌های موتور سواری

باشگاههای زیادی در سرار جهان از ب ام و استفاده می‌کنند. برگترین‌های آن‌ها سندیکای موتور سواران ب ام و و صاحبان موتور سیکلت‌های ب ام و در آمریکا هستند که هر دو در ایالات متحده قرار گرفته‌اند.

شعارهای تبلیغاتی

شعار اصلی این کمپانی (با لذت برانید) یا در آلمانی (Freude am Fahren) و در انگلیس (The Ultimate Driving Machine) به معنای (نهایت یک خودرو) شعار این کمپانی است! و شعار انگلیسی (sheer driving pleasure) یا (لذت واقعی رانندگی) نیز در مناطقی توسط کمپانی BMW استفاده می‌شود.