بازی‌های آسیایی

تاریخچه

المپیک لندن در سال ۱۹۴۸ برگزار شد. در حاشیه این رخداد بین‌المللی طرح برگزاری بازی‌های آسیایی موسوم به المپیک آسیایی توسط «ساندهی گورو دات» رئیس کمیته المپیک هندوستان مطرح شد که مورد توافق قرار گرفت.
طبق توافق‌های صورت گرفته قرار بود نخستین دوره این بازی‌ها دو سال بعد از بازی‌های المپیک یعنی در سال ۱۹۵۰ در هندوستان برگزار شود اما این مسبقات با یک سال تأخیر در ۴ مارس سال ۱۹۵۱ با شرکت یازده کشور آسیایی برگزار شد. ایران تنها کشور خاورمیانه‌ای بود که دراین مسابقات شرکت کرد.
۱۹۵۱ - در نخستین المپیک آسیایی، ژاپن اول، هندوستان دوم و ایران سوم شد
۱۹۵۴- دومین دوره این مسابقات در مانیل پایتخت فیلیپین برگزار شد. این مسابقات مصادف بود با ماجراهای کودتای ۲۸ مرداد در نتیجه ایران در این مسابقات شرکت نداشت. در این دوره از مسابقات ۱۹ کشور آسیایی شرکت کردند.
۱۹۵۸- سومین دوره این مسابقات در توکیو، پایتخت ژاپن برگزار شد. در این مسابقات ۲۰ کشور شرکت کردند که ژاپن، کره جنوبی و چین رده‌های یک تا سه را به خود اختصاص دادند. ایران در این دوره به مقام هفتم رسید.
ایران پس از یک دوره غیبت به بازی‌ها برگشت. تعداد ورزشکاران کشورها به ۲۰ کاروان افزایش یافت. این بار هم ژاپنی‌ها روی سکوی نخست، و بالاتر از کره جنوبی و چین قرار گرفتند تا شرق آسیا حرف اول و آخر بازی‌ها را بزند. ایران هم به رده هفتم سقوط کرد.
۱۹۶۲- چهارمین دوره مسابقات در جاکارتا، پایتخت اندوزی برگزار شد. ایران به همراه چین و اسرائیل در این دوره از مسابقات شرکت نداشتند و تعداد کشورهای شرکت کننده نیز به ۱۶ کشور کاهش یافت. ژاپن بار دیگر قهرمان این مسابقات شد.
۱۹۶۶- پنجمین دوره مسابقات در تایلند با حضور ۱۸ کشور در ۱۴ رشته ورزشی برگزار شد. ایران بار دیگر به رتبه هفتم مسابقات بسنده کرد و چین قهرمان این دوره شد.
ایران، چین و اسرائیل به رقابت‌ها بازگشتند. بازی‌ها را سلطان بومیپول با حضور ۱۸ کشور برای مصاف در ۱۴ رشته ورزشی افتتاح کرد. تعداد مدال‌های طلای ژاپنی‌ها باز هم از مجموع مدال‌های طلای سایر کشورها بیشتر بود. ایران دوباره در رده هفتم قرار گرفت.
۱۹۷۰- ششمین دوره مسابقات نیز در یک اقدام عجیب بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. این مسابقات قرار بود در کره جنوبی برگزار شود اما این کشور دچار مشکل مالی شد و تایلند پذیرفت که مجدداً میزبان مسابقات باشد.
در این دوره ژاپن همچنان در صدر ورزش آسیا قرار گرفت. چینی‌ها فقط به یک مدال طلا بسنده کردند و ایران نیز با ۹ طلا که شش تای آن در کشتی بود، در رده چهارم ایستاد.
۱۹۷۴-هفتمین دوره مسابقات قهرمانی آسیا در تهران برگزار شد.
در این دوره، تیم‌هایی مثل کویت و بحرین، برای نخستین بار در مسابقات حضور یافتند تا رکورد تعداد کشورها نیز به عدد ۲۵ برسد.
ژاپن برای هفتمین دوره پیاپی باقی تیم‌ها را پشت سر گذاشت. ایران با ۳۶ مدال طلا که ۲۳ تای آن در کشتی آزاد، فرنگی و وزنه‌برداری به دست آمد، در رده دوم قاره پهناور ایستاد که بهترین نتیجه ایران در تاریخ ورزش آسیا محسوب می‌شود.
۱۹۷۸-هشتمین دوره مسابقات مجدد در بانکوک برگزار شد تا تایلند رکورددار میزبانی این مسابقات باشد. ایران در این دوره از بازی‌ها به دلیل حوادث مربوط به انقلاب، شرکت نکرد. همچنین از این دوره بازی‌ها اسرائیل از شرکت در مسابقات آسیایی محروم شد.
۱۹۸۲- نهمین دوره مسابقات در هندوستان، مبدأ این بازی‌ها با حضور ۳۳ کشور برگزار شد.
ایران پس از انقلاب در شرایطی به بازی‌ها بازگشت و برترین تیم غرب آسیا لقب گرفت که نام کشورهایی مثل قطر نیز برای نخستین بار در جمع تیم‌ها دیده می‌شد. در این دوره سرانجام، استیلای ژاپنی‌ها بر ورزش آسیا پایان یافت و چین موفق شد با اختلاف ۴ مدال طلا قهرمان شود.
۱۹۸۶- کره حنوبی میزبان دهمین دوره این مسابقات بود که در سال ۱۹۸۶ در سئول برگزار شد. در این سال چینی‌ها به رکورد ۹۴ مدال طلا رسیدند و بعد از آنها ورزشکاران کره جنوبی به ۹۳ طلا در رده بعدی قرار گرفتند.
۱۹۹۰- پکن میزبان یازدهمین دوره مسابقات قهرمانی آسیا موسوم به المپیک آسیایی بود.
در این دوره، کره شمالی نیز حضور یافت و رده سوم را به خود اختصاص داد. ایران در این دوره توانست مدال طلای فوتبال را با پیروزی بر تیم کره شمالی بدست آورد.
۱۹۹۴- ژاپن و اینبار شهر هیروشیما میزبان دروه دوازدهم این مسابقات بود
کشور شرکت‌کننده با حدود ۶ هزار و ۹۰۰ ورزشکار در رقابت‌هایی حضور یافتند. در این دوره کشورهای آسیای میانه هم با فروپاشی شوروی حضور یافتند و معادلات ورزش آسیا را تغییر دادند. ازبکستان به محض ورود با درخشش ایگور شکورین، طلای فوتبال را گرفت. قزاقستان هم ۲۵ طلا گرفت تا در رده سوم بایستد.
ترکمنستان، تاجیکستان و قرقیزستان اما از همان بدو ورود به صحنه ورزش آسیا تا امروز، همواره به تک‌ستاره‌های ورزش خود قناعت کرده‌اند. ایران به یُمن درخشش کشتی‌گیران خود به رده ششم دست یافت و اگر آسیای میانه‌ای‌ها نبودند، چهارم می‌شد.
۱۹۹۸- سیزدهمین دوره مسابقات برای مرتبه چهارم در بانکوک پایتخت تایلند برگزار شد. چینی‌ها که قدرت برتر آسیا شده بودند قهرمان این دوره شند و بعد از آنها بازیکنان کره جنوبی و ژاپن جایگاه خود را به عنوان برترین‌های قاره بزرگ تثبیت کردند در این دروه ایران با کسب ۱۰ طلا در مکان هفتم قرار گرفت.
۲۰۰۲- کره جنوبی با میزبانی شهر بوسان چهاردهمین دوره بازی‌های آسیایی را برگزار کرد. در این دوره ۷۶۰۰ ورزشکار از ۴۴ کشور شرکت داشتند. چینی‌ها بار دیگر با کسب ۱۵۰ مدال طلا خود را به عنوان طلایی ورزش آسیا معرفی کرند. ایران در این دوره از مسابقات با یک پله سقوط به مکان دهم بسنده کرد. اما زیباترین مدال بازی‌ها یعنی طلای فوتبال را تیم ایران با غلبه بر کره جنوبی ازآن خود کرد.
۲۰۰۶- قطر میزبان پانزدهمین دوره این مسابقات بود. ۱۳ هزار نفر از ۴۵ کشور به بازی‌ها آمدند که از تعداد ورزشکاران حاضر در آخرین دوره بازی‌های المپیک نیز حدود سه هزار نفر بیشتر بود.
چین، کره جنوبی و ژاپن مثلث قدرت را تشکیل دادند و قزاقستان با پیشرفتی چشمگیر چهارم شد. ایران نیز ششم شد تا بهترین تیم غرب آسیا باشد. مرگ کیم هیونگ چیل، سوارکار کره جنوبی، هم از حوادث تلخ این بازی‌ها بود.
۲۰۱۰- چین در این سال با میزبانی شهر گوانگ‌ژو برگزاری مسابقات را بر عهده گرفت. در این دوره ۹۷۰۴ ورزشکار از تمام کشورهای عضور شورای المپیک آسیا، یعنی ۴۵ کشور شرکت داشتند. در این دوره از مسابقات ورزشکاران در ۴۱ رشته ورزشی به رقابت پرداختند که یک رکورد تازه محسوب می‌شد.
۲۰۱۴- شانزدهمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی از ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتبر(۲۸شهریور تا ۱۲مهر) در اینچئون کره جنوبی برگزار می‌شود.