بهزاد بلور

زندگی و فعالیت‌ها

او در سن ۱۵ سالگی موفق به دریافت جایزه ملی هنرهای زیبای دبیرستان‌های ایران شد و به مطالعه موسیقی سنتی ایرانی روی آورد، در سن ۱۳ سالگی همزمان با انقلاب ۱۳۵۷ ایران ،ايران را ترک کرد و به طراحی مُد، طراحی داخلی و نقاشی‌های دیواری هنری روی آورد و یک آلبوم سنتی فارسی را ضبط کرد که در سال ۱۳۶۹ راه وی را در تهیه برنامه‌های موسیقی و جوانان، اجرا و تهیه‌کنندگی به رادیوی بی‌بی‌سی فارسی باز کرد و در ادامه مجله تفریحی «روز هفتم» را تهیه کرد.
برنامه «تاریخ بوسه» یا پیشینه بوسه از وی برای سرویس جهانی بی‌بی‌سی ‏(en)‏ همانند دیگر برنامه‌هایش نامزد جوایز متعددی شد. او در سری فیلم‌های پویانمایی آسودگی‌های مخلوق ‏(en)‏ در نقش یک نریان ‏(en)‏ حاضر شده‌است و پروژه داستان مصور زیگ‌زاگ بی‌بی‌سی را مدیریت کرده‌است.
او صفحه وب پربازدید تفریحی بی‌بی‌سی فارسی را راه‌اندازی کرد، پخش زنده کنسرت‌های ایرانی در اروپا و دوبی را مدیریت کرد و از همان آغاز فعالیتش در دهه ۱۹۹۰ فرهنگ و موسیقی زیرزمینی ایرانی را حمایت کرده‌است. وی همچنین در سازماندهی رویدادهای متعدد فرهنگی در بریتانیا و آسیای مرکزی درگیر بوده‌است. همچنین از سال ۲۰۰۰ روزنامه‌نگاران جوان در افغانستان و ایران را آموزش می‌داده‌است.
وی در برنامه چندشنبه با سینا گفت که تأکید خاصی بر عدم استفاده از واژه‌های غیرفارسی در زبان فارسی دارد، همچنین دربارهٔ تزئینات همراهش از یونان و سودان، تنوع کلاه‌هایش و استفاده خودش از گل روی کلاه و دلیل استفاده از کلاه صحبت کرد.
او در ۳۰ اسفند ۱۳۸۷ در رادیوی عمومی بین‌المللی ‏(en)‏ ایالات متحده ترکیبی از نوروز و موسیقی را به مناسبت سال نوی ایرانی ارائه کرد.

موسیقی

بهزاد بلور در سال ۱۳۵۹ سه‌تار را نزد جلال ذوالفنون آموخت و سپس به نوازندگی تنبور و چگور روی آورد. او می‌گوید چنان محو موسیقی ایرانی شده بود که نوازندگی تنبور را از روی علاقه و با گوش کردن تصنیف‌ها و الهام از فرهنگ باستانی و سنتی ایران آموخت. موسیقی هرگز از او جدا نشد تا آنجا که حتی پس از فرار از ایران در سال ۱۳۶۲ در لندن گروه‌های متعدد موسیقی تشکیل داد و آلبوم میش را توسط شرکت بین‌المللی تاچ منتشر کرد.

روز هفتم

بهزاد بلور در سال ۱۳۷۱ خورشیدی با تشویق باقر معین، رئیس وقت بخش فارسی بی‌بی‌سی به تیم بخش فارسی بی‌بی‌سی پیوست. برنامه‌های جوانان و مهتاب و موسیقی از جمله برنامه‌هایی بود که بهزاد با آن‌ها همکاری کرد. بهزاد بلور با ورود به بخش فارسی، فرهنگ روز جوانان ایران را به برنامه‌های این رادیو برای ایران و افغانستان به ارمغان آورد. او کار خود را در برنامه روز هفتم با برنامه شگفتی‌ها و برنامه ترانه‌های درخواستی غربی آغاز کرد و بعدتر تهیه‌کنندگی و اجرای کل برنامه را بر عهده گرفت.

کار در افغانستان

بهزاد بلور چند روز پس از سقوط رژیم طالبان، به افغانستان رفت و جزو اولین خبرنگارانی بود که به کار و فعالیت در این کشور پرداخت. بهزاد بلور توانست عطش جامعه افغانستان را برای سقوط رژیم طالبان بیشتر کند.

شب هفتم و موسیقی زیرزمینی

بهزاد بلور با اعتقاد به فرهنگ شفافیت و بی‌رودربایستی، برنامه‌ای سیاسی از بودجه دولتی انگلستان را برای نوجوانان و جوانان ایران آغاز کرد که در آن به بهانه پخش ترانه‌هایشان به‌طور زنده با برنامه تماس می‌گرفتند و نسبت به جو برنامه، هر آنچه که می‌خواستند بازگو می‌کردند.  پس از مدتی و با تشویق بهزاد بسیاری از هنرمندان نوجوان، با استفاده از امکانات اولیه ضبط صدا و ارسال از طریق اینترنت، اقدام به ارسال ترانه‌های خود به بی‌بی‌سی کردند. بسیاری از مشهورترین خوانندگان این روزها از جمله،  حسين ابلیس، حسین تهی، امیر تتلو، دی جی مریم، پانی، سارا نائینی، محسن نامجو، کیوسک، گروه اوهام، بروبکس، شاهکار بینش‌پژوه و بسیاری دیگر برای اولین بار توسط او مصاحبه و معرفی شدند.

بلور بنفش

او دربارهٔ انتخاب نام برنامه بلور بنفش گفت که علی‌رغم اینکه به رنگ بنفش علاقه‌ای ندارد به دلیل هدف مرزشکن بودن این برنامه قرار بوده‌است که نام آن از اصطلاح نوی «جیغ بنفش» هوشنگ ایرانی گرفته شود که به دلیل اختلاف نظر بر سر واژه جیغ از بلور استفاده شد. وی در سری‌های متفاوت این برنامه به بررسی موسیقی، هنر و فرهنگ ایرانی و خاورمیانه به صورت مهاجر در نقاط مختلف دنیا می‌پردازد از جمله مستند تاجیکستان و رودکی، مجموعه سریال موسیقی ایرانی در آمریکا،ایرانیان مهاجر گرجستان و ویژه‌برنامه‌هایی چون شب یلدا در تاجیکستان.

تدریس

در سال ۲۰۰۰ وی با تیمی از بی‌بی‌سی به پیشاور در شمال پاکستان رفتند و گروه‌های متعددی از برنامه‌سازان محلی رادیویی را تعلیم دادند تا بتوانند برای کودکان افغانستان از بودجه دولتی انگلستان برنامه‌های سیاسی تولید کنند. در سال ۲۰۰۵ هم بهزاد بلور در ایران در قالب طرحی سیاسی بخش جهانی بی‌بی‌سی اقدام به تربیت شهروند خبرنگارانی کرد که بعدها در بی بی سی فارسی به کار پرداختند. از جمله شاگردان وی می‌توان به فرن تقی‌زاده، علی همدانی، نیما اکبرپور و بسیاری دیگر را نام برد.