جرمی برت

ابتدای زندگی

برت در برکسول گرینج در برکسول واقع در بخش وارویک‌شر انگلستان به دنیا آمد و در کالج اِتون تحصیل کرد. برت بعدها گفت که «در درس خواندن هیچ استعدادی نداشته» و مشکل یادگیری خود را به ناتوانی در خواندن و نوشتن مربوط دانست. اگرچه او توانایی زیادی در سرود خوانی داشت و عضو گروه سرود اتون (Eton) بود.

شغل بازیگری

برت در مدرسه مرکزی گفتار و نمایش در لندن بازیگری را آموخت. آغاز حرفه‌ای کار او در تئاتر کتابخانه در شهر منچستر در سال ۱۹۵۴ بود، و اولین نمایش روی صحنهٔ او با شرکت اولد ویک بود. او کار خود را با ایفای نقش‌های کلاسیک بسیاری از جمله: نقش‌های زیادی در آثار شکسپیر، در ابتدای کارش با اولد ویک و بعداً با تئاتر سلطنتی ادامه داد. اولین حضور او در برابر دوربین در سال۱۹۵۴ میلادی اتفاق افتاد؛ ولی دو سال بعد از آن یعنی در سال۱۹۵۶ موفق شد که در فیلم جنگ و صلح، اقتباس از رمان مشهور لئو تولستوی فرصت بازی بیابد. اثر سینمایی دیگری که در کارنامه او بیادگار مانده، فیلم پر آوازه My Fair Lady در سال۱۹۶۴میلادی است. این اثر که در ایران با نام بانوی زیبای من شناخته می‌شود، نامزد دریافت ۱۲ جایزه اسکار بود که موفق به کسب ۸ جایزه شد.
او در نقش جیمز باند در سریال "در دستگاه امنیتی علیاحضرت" تا قبل از اینکه شون کانری سریال را متوقف کند، بازی کرد، اما در ادامه نقش جیمز باند به جرج لازنبی داده شد. شرکت در تست انتخاب هنرپیشه ۰۰۷ در "زندگی کن و بگزار بمیرد" هم نا موفق بود و بالاخره راجر مور به عنوان بازیگر انتخاب شد.
از اوایل دهه ۶۰ میلادی، برت اغلب در تلویزیون بریتانیا بازی می‌کرد. در سریالهای زیادی درخشید مانند: D'Artagnan در ۱۹۶۶ که برداشتی از سه تفنگدار بود. او همچنین چند نقش کمدی هم داشت البته با درون مایهٔ کلاسیک مانند Captain Absolute در رقیبان
در تمام نقش‌های جرمی برت چیزی که بسیار واضح است طرز تلفظ دقیق کلمات توسط اوست. او در هنگام تولد دارای لکنت زبان بود و نمی‌توانست حرف «ر» را درست تلفظ کند. عمل جراحی ترمیمی در نوجوانی و به دنبال آن سال‌ها تمرین به او قدرت تلفظی داد که رشک‌برانگیز بود. او بعدها گفت که چه هنگام کار و چه هنگام بی‌کاری هر روز تمرین سخن گفتن خود را انجام می‌داده.

ایفای نقش ماندگار شرلوک هولمز

اگرچه او در طول ۴۰ سال کار خود در شخصیت‌های بسیاری ایفای نقش کرد، برت هم‌اکنون به خاطر بازی خود در نقش شرلوک هولمز در طی سال‌های ۱۹۹۴ - ۱۹۸۴ در سریالی که شرکت فیلم‌های تلویزیونی گرانادا تهیه کرد، در ذهن‌ها مانده‌است. این سریال که برداشتی از داستان‌های آرتور کانن دویل بود توسط جان هاکس-ورث و دیگران نوشته شده بود. اگرچه او همیشه از اینکه در یک نقش ثابت بازی کند بیزار بود، در ۴۱ قسمت از این سریال بازی کرد. بعد از قبول این نقش طاقت فرسا او تنها در چند نقش دیگر بازی کرد و اکنون او به عنوان نماد شرلوک هولمز شناخته می‌شود، همانگونه که بازیل رتبون در دههٔ ۱۹۴۰ این عنوان را داشت.
یکی از نکات جالب میان جرمی برت و نمایش شرلوک هولمز این است که او سابقه حضور در این اثر بر روی صحنه تئاتر را داشته ولی در نقش دکتر واتسن و حتی اذعان داشته که ارتباط بهتری با این نقش برقرار نموده‌است. در آن نمایش چارلتون هستون ایفاگری نقش شرلوک هولمز را بر عهده داشت.
نکته جالب دیگر اینکه او چپ دست بود و در نقش شرلوک هولمز راست دست، قرار برنوشتن در نمای نزدیک را یک بدل‌کار بر عهده می‌گرفت.

بیماری و مرگ

برت از بیماری اختلال دوقطبی رنج می‌برد که با مرگ همسرش جوان ویلسون بدتر هم شد. همسر برت کمی بعد از فیلم برداری قسمتی از سریال هولمز که در آن شرلوک هولمز می‌میرد از دنیا رفت. برت بعد از مرگ همسرش مدتی بازی نکرد ولی بعد در سال ۱۹۸۶ در حالی که از مشکلات شدید عصبی به خاطر غم و اندوه و استرس ناشی از برنامه‌های فیلم برداری رنج می‌برد به بازیگری برگشت. در آخرین دههٔ زندگی خود، برت بارها به خاطر بیماری روانی خود به بیمارستان رفت و وضع سلامتی او در زمان فیلم برداری قسمت‌های پایانی سریال هولمز به‌طور محسوس رو به وخامت گذاشت.
برنامه‌ریزی این بود که همهٔ داستان‌های شرلوک هولمز فیلم برداری شود، ولی بعد از مرگ برت به علت ایست قلبی در لندن ادامهٔ پروژه نا تمام ماند. قلب برت به علت یک تب رماتیسمی در دوران کودکی آسیب دیده بود و به‌دلیل استفاده از داروهایی مانند نمک لیتیوم که برای بیماری روانی خود استفاده می‌کرد و همچنین مصرف سیگار ضعیف تر هم شد. ادوارد هاردویک گفت که برت در روز ۶۰ سیگار می‌خرید و در تمام روز آن‌ها را مصرف می‌کرد. بعد از اینکه مشکل قلبی او آشکار شد، برت بارها سیگار را کنار گذاشت ولی دوباره آن را ادامه داد تا سرانجام در سن ۶۱ سالگی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۵ درگذشت.

خانواده

در سال ۱۹۵۸، بِرِت با آنا مسی -دختر ریموند مسی- ازدواج کرد و در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۲ و پس از اینکه آنا برای مردی دیگر، وی را ترک کرد؛ از او جدا شد. پسر آن‌ها دیوید هاگینز در ۱۹۵۹ متولد شد و هم‌اکنون نقاش کاریکاتور و نول‌نویس موفقی در بریتانیا است. چند سال بعد برِت و مَسی در نمایش رِبِکا در سال ۱۹۷۸ در شبکه بی‌بی‌سی در کنار هم بازی کردند. در ۱۹۷۶ بِرِت با جُوان ویلسون آمریکایی، تولیدکنندهٔ تلویزیون ازدواج کرد ولی جُوان در سال ۱۹۸۵ به علت سرطان درگذشت. برت با مرگ ویلسون ویران شد و دیگر هرگز ازدواج نکرد.