آمیگا ۲۰۰۰

ویژگی‌ها

مدل‌های جدید آمیگا ۲۰۰۰ با طراحی تازه سخت‌افزاری از چیپست‌های سازگار با آمیگا ۵۰۰ بیشتری استفاده می‌کرد به اضافه یک کنترلر باس با نام "باستر" که با سیستم فرعی کارت‌های «زورو» هماهنگی کامل دارد. این قابلیت همچنین باعث فعال شدن کنترل سیستم بر روی اسلات کمک پردازنده و امکان اضافه نمودن دستگاه‌های ویدئویی اضافه شونده را می‌دهد.
آمیگا ۲۰۰۰ مانند آمیگا ۱۰۰۰ و بسیاری از رایانه‌های سازگار با آی بی ام زمان خود و برخلاف آمیگا ۵۰۰، به صورت یک بدنه جدا از صفحه کلید و به شکل رومیزی تولید گردید. به جهت هماهنگی با کارت‌های ارتقاء، دو گرداننده ۳٫۵ و یک گرداننده ۵٫۲۵ اینچ که در داخل دستگاه نصب می‌شوند، بدنه آمیگا ۲۰۰۰ بلندتر از مدل آمیگا ۱۰۰۰ طراحی شده. بدنه آمیگا ۲۰۰۰ برخلاف آمیگا ۱۰۰۰ جایی برای قرار گرفتن صفحه کلید در مواقع بیکاری ندارد، اما فضای کافی برای پنج اسلات «زورو ۲»، دو اسلات ۱۶ بیت و دو اسلات ۸ بیت ISA، یک اسلات ارتقاء سی پی یو و یک اسلات ویدئو را دارا می‌باشد. برخلاف آمیگا ۱۰۰۰، مادربورد آمیگا ۲۰۰۰ مجهز به یک باتری برای نگهداری زمان به صورت واقعی می‌باشد.
آمیگا ۲۰۰۰ رایانه‌ای بود که در دوره خودش یکی از قدرتمندترین گرافیک‌های زمان خود را ارائه می‌داد و تنها رایانه «مکینتاش ۲» بود که با قیمتی حدود دو برابر از نظر گرافیکی بر آمیگا ۲۰۰۰ برتری داشت، ضمن اینکه آمیگا ۲۰۰۰ دارای یک برد Bridge سازگار با رایانه‌های شخصی آی بی ام بود و یک گرداننده فلاپی دیسک ۵٫۲۵ اینچ داشت. آمیگا ۲۰۰۰ نیز مانند آمیگا ۱۰۰۰ فقط در فروشگاه‌های مخصوص عرضه کامپیوتر فروخته می‌شد. قیمت این سیستم به صورت اورجینال ۱۴۹۵ دلار آمریکا بود.
راه موفقیت‌آمیز آمیگا ۲۰۰۰ در سال ۱۹۹۰ و با عرضه آمیگا ۳۰۰۰ ادامه یافت. آمیگا ۳۰۰۰ ویژگی‌های کمتری برای ارتقاء شخصی کاربران نسبت به آمیگا ۲۰۰۰ داشت، به همین دلیل شرکت کمودور در سال ۱۹۹۱ رایانه «آمیگا ۳۰۰۰ تی» را برای تکمیل توانایی‌های آمیگا ۳۰۰۰ عرضه نمود.

مدل‌های مختلف

ساختار آمیگا ۲۰۰۰ در اصل به صورت «معماری باز» طراحی شده بود. مهندسان شرکت کمودور متوجه شده بودند در صورتی که بخواهند سیستم‌های بسته ارائه نمایند به احتمال زیاد موفق نخواهند بود، به همین دلیل تصمیم به ارائه یک سیستم با ساختار واحد گرفتند که بتوان با توسعه و ارتقاء قطعات آن، مدل‌های مختلفی را ایجاد کرد. براساس اظهار نظر مجله «Info»، آمیگا ۲۰۰۰ در این را موفق بود و این سیستم تا پایان قرن گذشته همچنان فعال و به روز بود.
طراحی نهایی سیستم، نتیجه کشمکش داخلی در شرکت کمودور بود. بخش آمریکایی این شرکت طرح ساخت یک سیستم شبیه آمیگا ۳۰۰۰ و (آمیگا ۱۰۰۰) را داشت در حالیکه بخش آلمانی شرکت کمودور، ساخت و طراحی اولین رایانه کمودور سازگار با «پی سی» را مد نظر داشتند و قصد داشتند این توانایی را از ابتدا روی آمیگا ۲۰۰۰ پیاده کنند. و در نهایت ایده و طرح بخش آلمانی به‌طور عملی اجرا گردید و سیستم آمیگا ۲۰۰۰ علاوه بر داشتن اسلات «زورو ۲» جهت ارتقاء سی پی یو، مجهز به اسلات استاندار «پی سی» (اسلات‌های ISA) نیز بود.
این ساختار یک بازبینی بزرگ در سری آمیگا بود، مادربورد «B2000-CR» اولین اصلاحیه بزرگ سخت‌افزاری بود که عرضه شد. این مادربورد توسط «دِیو هاینی» و «تری فیشر» طراحی گردید (البته نام هایشان نیز بر روی مادربورد چاپ شده بود) و در واقع یک مادر بورد اصلاح شده با استفاده از بعضی تکنولوژی‌های پیشرفته آمیگا ۵۰۰ بود که نتیجه آن منجر به کم شدن قیمت تمام شده مادربورد گردد. (پسوند CR در نام مادربورد اشاره به Cost Reduction دارد به معنی کاهش هزینه)
آمیگا ۲۰۰۰ در ابتدا با یک گرداننده فلاپی دیسک عرضه شد که بعد از مدت کوتاهی توسط «آمیگا ۲۰۰۰/اچ‌دی» ادامه پیدا کرد. این باندل شامل کنترلر دیسک سخت آمیگا ۲۰۹۰ و یک دیسک سخت بر پایه SCSI بود. در سال ۱۹۸۵ میلادی کمودور رایانه «آمیگا ۲۵۰۰/۲۰» را عرضه کرد که شامل کارت ارتقاء سی پی یو آمیگا ۲۶۲۰، یک سی پی یو ۶۸۰۲۰ با سرعت ۱۴٫۳ مگاهرتز، یک کمک پردازنده ریاضی ۶۸۸۸۱، و یک پردازنده واحد مدیریت حافظه ۶۸۸۵۱ به علاوه ۲ مگابایت حافظه ۳۲ بیتی بود که به آمیگا ۲۰۰۰ اصلی اضافه شده بود. سی پی یو اصلی آمیگا ۲۰۰۰ (موتورولا ۶۸۰۰۰) همچنان بر روی مادربورد نصب شده بود ولی استفاده نمی‌گردید. در سال ۱۹۸۹ این سیستم با مدل «آمیگا ۲۵۰۰/۳۰» جایگزین گردید که شامل کارت سی پی یو ۲۶۳۰ (موتورولا ۶۸۰۳۰ با سرعت ۲۵ مگاهرتز) و کمک پردازنده ریاضی ۶۸۸۸۲ با ۴ مگابایت حافظه ۳۲ بیتی بود. کارت ۲۶۳۰ همچنین قابلیت افزایش حافظه رَم را بر روی خود کارت دارا بود که حداکثر ۶۴ مگابایت حافظه را پشتیبانی می‌کرد. البته شرکت کمودور این مدل را به صورت پیش تولید طراحی نموده بود ولی هرگز آن را عرضه نکرد.

آمیگا ۱۵۰۰

در سال ۱۹۹۰ کمودور یک مدل از آمیگا ۲۰۰۰ را با عنوان آمیگا ۱۵۰۰ و به قیمت ۹۹۹ پوند عرضه نمود. طراحی این مدل توسط شرکت کمودور اینترنشنال مورد حمایت قرار نگرفت. آمیگا ۱۵۰۰ همراه با دو گرداننده فلاپی دیسک و یک مگابایت چیپ رَم استاندارد عرضه شد. این محصول با «کیک استارت» ۱٫۳ (و البته سیستم عامل آمیگا او اس ۱٫۳) همراه بود. تولیدات اولیه این محصول به صورت باندل با یک نمایشگر 1084SD1 به فروش می‌رفت. در تولیدات بعدی این سیستم با چیپست «ایی سی اس» و آمیگا او اس ۲٫۰۴ عرضه شد. فلاپی دیسک دوم این سیستم با یک هارد سخت جایگزین شد، این در حالی بود که آمیگا ۱۵۰۰ اولیه دارای دیسک سخت نبود.
آمیگا ۱۵۰۰ به راحتی و با اضافه کردن یک کنترلر دیسک سخت و برداشتن لیبل آمیگا ۱۵۰۰ قابل تبدیل به مدل آمیگا 2000 HD بود (در زیر لیبل A1500، لیبل A2000) قرار داشت.
تنها دلیلی که این مدل فقط در انگلستان عرضه شد، بنا به اظهار نظر «Checkmate Digital» شاید وجود یک کیت قابل آپگرید برای آمیگا ۵۰۰ بود که اتفاقاً با نام A1500 شناخته می‌شد و کمودور سعی داشت این نام را برای خودش محفوظ نگه دارد.

آمیگا ۲۵۰۰

آمیگا ۲۵۰۰ یا A2500 یک مدل مجزا و متفاوت نبود، در واقع فقط یک نام بازاریابی برای باندل آمیگا ۲۰۰۰ بود که به همراه یک کارت شتاب دهنده موتورولا ۶۸۰۲۰ یا ۶۸۰۳۰ عرضه می‌شد. کارت‌های شتاب دهنده‌ای که توسط آمیگا ۲۵۰۰ استفاده می‌شدند، به صورت جداگانه هم برای استفاده در آمیگا ۲۰۰۰ قابل تهیه بودند. آمیگا ۲۵۰۰هایی که با کارت ۶۸۰۳۰ عرضه می‌شدند، در بازار با نام A2500/30 به فروش می‌رسیدند.
به دلیل اینکه آمیگا ۲۵۰۰ها همراه با یک پردازنده غیرفعال موتورولا ۶۸۰۰۰ عرضه می‌شدند، تأثیری بر قیمت نهایی نداشت و به همین علت پروژه‌ای جهت جایگزینی پردازنده ۶۸۰۲۰ بر روی مادربورد و به جای ۶۸۰۰۰ آغاز شد که در آینده به یک سیستم با کارت «زورو ۲» برپایه ۶۸۰۲۰ تبدیل شود، اما در نهایت هنگامی که «دِیو هاینی» تولیدات جدید باس «زورو ۳» را دید، این پروژه تبدیل به طرح تولیدی آمیگا ۳۰۰۰ گردید.
آمیگا ۲۵۰۰ پس از تولید آمیگا ۳۰۰۰ همچنان در خط تولید باقی ماند و تنها دلیل آن عدم قرار گرفتن کارت‌های «ویدئو توستر» (کارت‌های مخصوص ویرایش ویدئو در حالت ان تی اس سی) در بدنه تغییر یافته آمیگا ۳۰۰۰ بود. تا زمان عرضه «ویدئو توستر ۴۰۰۰» دستگاه آمیگا ۲۵۰۰ سریعترین رایانه جهت استفاده از کارت‌های «توستر» بود.

اطلاعات فنی

اکثر سیستم‌های آمیگا ۲۰۰۰ با چیپست «او سی اس» و یک مگابایت حافظه رَم (۵۱۲ کیلوبایت چیپ رَم و ۵۱۲ کیلوبایت رَم اضافه شونده) و سیستم عامل آمیگا او اس ۱٫۲ یا ۱٫۳ عرضه گردیدند. بعد از مدتی در سیستم‌های بازبینی شده، تراشه «او سی اس» جای خود را به تراشه‌های جدیدتری با نام «ایی سی اس» (ECS یا Enhanced Chip Set) دادند و حافظه رَم سیستم به‌طور یکپارچه دارای یک مگابایت چیپ رَم و سیستم عامل آمیگا او اس ۲٫۰ گردید.
آمیگا ۲۰۰۰ با یک ریزپردازنده موتورولا ۶۸۰۰۰ به عنوان پردازنده مرکزی و در سرعت‌های ۷٫۱۶ مگاهرتز (ان تی اس سی) یا ۷٫۰۹ مگاهرتز (پال) عرضه می‌گردید که قابلیت ارتقاء با پردازنده ۶۸۰۱۰ به صورت جایگزینی مستقیم را داشت. شرکت‌های سخت‌افزاری تولیدکننده کارت‌های ارتقاء دهنده، همچنین اقدام به عرضه کارت‌های ارتقاء سی پی یو با استفاده از پردازنده‌های ۶۸۰۲۰، ۶۸۰۳۰، ۶۸۰۴۰ یا ۶۸۰۶۰ نمودند که در شیارهای موجود بر روی مادربورد نصب می‌گردید. این ارتقاءها محدود به سی پی یو نبود و دامنه تولید آن‌ها به حافظه‌های رَم، کمک پردازنده‌ها و حتی کنترل‌کننده‌های SCSI می‌شد.
تفاوت ظرفیت حافظه‌های این مدل بستگی به نسخه‌های اصلاح شده سیستم داشت. تعدادی از نسخه‌های اصلاح شده خاص آمیگا ۲۰۰۰ جهت هماهنگی با یک مگابایت چیپ رَم خود، قابلیت ارتقاء به وسیله نصب کردن چیپست «8372A آگنس» را داشت. علاوه بر این حافظه ۲ مگابایت نیز قابل سازگاری با اضافه نمودن چیپست «8372B آگنس» بود. در عمل و با توجه به توانایی آدرس دهی «سی پی یو» اورجینال آمیگا ۲۰۰۰ (موتورولا ۶۸۰۰۰)، این سیستم توانایی حداکثر داشتن ۸ مگابایت حافظه رَم را دارد.
آمیگا ۲۰۰۰ یک قابلیت جدید به سری رایانه‌های آمیگا اضافه نمود و آن باس «زورو ۲» بود. این گذرگاه باس جدید اجازه نصب سخت‌افزارهای سازگار با استاندارد «کانفیگ خودکار» آمیگا را می‌داد، از جمله این سخت‌افزارها می‌توان به کارت‌های گرافیک، صدا، شبکه، درگاه موازی، SCSI و کنترلرهای یواس‌بی را نام برد.
«ایزا اسلات‌ها» با استفاده از یک bridgeboard قابلیت فعال شدن را داشتند، این بردها امکان ارتباط بین گذرگاه‌های باس «زورو ۲» و «ایزا» را فراهم می‌کرد. وجود bridgeboardها به صورت استاندارد که شامل سخت‌افزار سازگار با رایانه‌های آی بی ام (از جمله اینتل ۸۰۲۸۶، ۸۰۳۸۶ یا ۸۰۴۸۶) بودند، این امکان را به آمیگا می‌دادند که کل سیستم «آی بی ام» را به صورت سخت‌افزاری شبیه‌سازی کند. بقیه اسلات‌های ایزا می‌توانستند توسط سخت‌افزارهای استاندارد آن زمان شامل کارت‌های شبکه، کارت‌های گرافیک و کنترل‌کننده‌های دیسک سخت، استفاده شوند. علاوه بر موارد بالا در بعضی از مدل‌های آمیگا ۲۰۰۰ دو عدد اسلات ایزای ۸ بیتی، قابل ارتقاء به اسلات ۱۶ بیت بودند.

نکته

مدل A (اصلاح شده ۳٫۰ و ۴٫۰) سال ۱۹۸۶
مدل B (اصلاح شده ۳٫۰ و ۴٫۰) سال ۱۹۸۶
مدل C (اصلاح شده ۴٫۱ و ۵٫۰) سال ۱۹۹۱