هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره مناقشه غزه

هیئت حقیقت یاب سازمان ملل دربارهٔ مناقشه غزه توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در جریان جنگ غزه تشکیل شد تا دربارهٔ تجاوزهای احتمالی اسرائیل از قوانین بین‌المللی علیه فلسطینیان تحقیق کند. دستور کار آن بعداً همه تجاوزات ارتکابی در غزه در جریان جنگ خصوصاً به شکل نظامی را شامل شد.
این مأموریت از ۳ آوریل ۲۰۰۹ (میلادی) آغاز شد و ریچارد گلدستون از آفریقای جنوبی به مسئولیت آن گماشته شد. سایر اعضای این گروه حقیقت‌یاب را «کریستین چیکنین»، استاد حقوق بشر مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه لندن، «جمیل گیلانی»، وکیل دعاوی پاکستانی و عضو سابق بررسی وضع حقوق بشر در دارفور سودان و سرهنگ ایرلندی «دزموند ترورز» عضو هیئت امنای مؤسسه تحقیقات جنایی بین‌المللی تشکیل می‌دادند. این هیئت نتیجه تحقیقات خود را در گزارشی ۱۰٬۰۰۰ صفحه‌ای که ۱۲۰۰ عکس و ۱۸۸ مصاحبه را در بر می‌گیرد منتشر کرد. همچنین اقدام حماس در موشکباران مناطق شهری اسرائیل توسط موشکهای قسام به عنوان جنایت جنگی شناخته شده‌است.
اعضای این هیئت شورای امنیت سازمان ملل متحد را ترغیب می‌کنند که در صورتی که یکی از دو طرف از تحقیق دربارهٔ اتهامات و محاکمه مظنونان شانه خالی کند، مسئله را به دیوان بین‌المللی کیفری در لاهه ارجاع کند.
دولت آمریکا پس از مشاهده نسخه‌ای از این گزارش که در تاریخ ۱۵ سپتامبر، زودتر از موعد، انتشار یافته بود گفته بود که آن را به دقت بررسی خواهد کرد ولی در مورد صلاحیت و اختیارات تهیه کنندگان گزارش که قبل از پیوستن آمریکا به شورای حقوق بشر انتخاب شده بودند ابراز نگرانی جدی کرده بود.

انتشار گزارش گلدستون

دزموند تراورز، یکی از اعضای کمیته ۴ نفره هیئت حقیقت‌یاب عنوان کرد که موشکهای قسامی که اسرائیل ادعا می‌کند از نوار غزه شلیک شده، تنها بهانه‌ای برای حمله به این منطقه بوده‌است. وی اظهار کرد: «حماس تنها دو موشک به سوی شهرکهای یهودی نشین شلیک کرده». وی برای اثبات این مطلب به گزارش‌های منتشر شده از سوی منابع اسرائیلی اشاره می‌کند که در آن‌ها تنها شلیک دو موشک از سوی گردانهای قسام در فاصله زمانی یک‌ماهه پیش از آغاز حمله نظامی، مورد تأیید قرار گرفته‌است.
بر طبق این گزارش ارتش اسرائیل با استفاده از نیروی نامتناسب و به صورت عمد به غیرنظامیان فلسطینی آسیب رساند؛ در حالیکه موشکباران مناطق مسکونی اسرائیل به‌طور کور و بدون هدف از جانب حماس دنبال می‌شد. اسرائیل خواستار بازپسگیری فوری این گزارش شد. بر طبق این گزارش ۱۴۰۰ فلسطینی و ۱۳ اسرائیلی در این درگیری کشته شدند. کمیته حقیقت یاب به اسرائیل و حماس شش ماه مهلت داد تا دربارهٔ ارتکاب جنایات جنگی که در گزارش گلدستون به آن اشاره شده‌است تحقیق داخلی کنند.
بعد از انتشار نتایج تحقیقات کمیته حقیقت‌یاب؛ بنیامین نتانیاهو در جلسه‌ای که در ۱۲ اکتبر در کنیست اسرائیل دایر بود، در بین سخنرانی خود اطمینان داد که اجازه ندهد هیچ‌یک از سربازان و افسران اسرائیلی در پی این گزارش محاکمه شوند. وی درحالیکه چهرهای افروخته به خود گرفته بود اظهار داشت: «ما به ایهود باراک، تزیپی لیونی و ایهود اولمرت که پسرانمان را به جنگ فرستادند اجازه نخواهیم داد که موفق شوند آن‌ها را در دادگاه‌های بین‌المللی محاکمه کنند.»

گزارش گلدستون در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد

۲۵عضو از ۴۷ عضو این شورا به قطعنامه درخواستی که از سوی فلسطینیان، مصر، نیجریه، تونس و پاکستان به منظور تأیید گزارش گلدستون مطرح شده بود رأی موافق دادند. این در حالی است که کشورهای عضو اتحادیه اروپا و آمریکا مخالفت خود را با این قطعنامه اعلام کرده بودند. آمریکا تلاش دیپلماتیک زیادی را به‌کار بست تا بتواند تصویب این بیانیه را تا دور جدید مذاکرات خاورمیانه‌ای خود به‌تعویق بیندازد، اما موفق به این امر نشد. ۱۱ عضو نیز به تصویب این گزارش رأی ممتنع دادند. این گروه را کشورهایی شامل می‌شوند که تمایلی به تیره‌شدن روابطشان با آمریکا نداشتند. بر این اساس، کشورهای آرژانتین، برزیل، بحرین، بولیوی، اندونزی، آفریقای جنوبی، اردن، پاکستان، روسیه، زامبیا، چین، سنگال، شیلی، فیلیپین، قطر، عربستان، غنا، نیجریه، هند، جیبوتی، کوبا، مصر، نیکاراگوئه، بنگلادش، لیبریا و موریتانی به گزارش گلدستون رأی مثبت داده‌اند. این در حالی است که ۶ کشور آمریکا، ایتالیا، اوکراین، اسلوواکی، هلند و مجارستان به این گزارش رأی منفی دادند. همچنین کامرون، بوسنی، بورکینافاسو، گابن، ژاپن، مکزیک، نروژ، بلژیک، کره جنوبی، اسلونی و اروگوئه ۱۱ کشوری هستند که به این گزارش رأی ممتنع دادند. خودداری دولت‌های فرانسه و بریتانیا از شرکت در رای‌گیری در مورد گزارش، موجب تعجّب سران اسرائیل شد. مقامات اسرائیل انتظار داشتند که این دو دولت نسبت به قطعنامه ضد اسرائیلی رأی مخالف دهند، ولی آن‌ها ترجیح دادند در رای‌گیری شرکت نکنند.
با تصویب قطعنامه شورای حقوق بشر، گزارش ویژه قاضی ریچارد گلدستون در مورد جنایات جنگی غزه، در شورای امنیت سازمان ملل پیگیری خواهد شد.
گلدستون از این قطعنامه شورای حقوق بشر به علت آنکه تنها اسرائیل را محکوم کرده و ذکری از حماس نداشته‌است انتقاد کرد. مقامات اسرائیل تصویب این گزارش را دیپلماسی خنده‌آور ضد اسرائیلی نامید، ولی فلسطینیان از تصویب گزارش استقبال کردند.

گزارش گلدستون در مجمع عمومی سازمان ملل متحد

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۵ نوامبر ۲۰۰۹ با اکثریت ۱۱۴ رأی موافق و ۱۸ رأی مخالف از میان ۱۹۲ عضو حاضر در جلسه، قطعنامهٔ مربوط به پیگیری جنایات جنگی جنگ غزه را که در ابتدا در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد به تصویب اعضا رسیده بود؛ به تصویب رساند. ۶۰ کشور حاضر در جلسه نیز در رای‌گیری شرکت نکردند. رسیدگی به گزارش گلدستون در این نشست به درخواست اتحادیه عرب و جنبش عدم تعهد صورت گرفت. اتخاذ این قطعنامه پس از بررسی دو روزه و بعد از سخنرانی نمایندگان ۴۶ کشور در مورد آن انجام گرفت. نمایندهٔ سوئد که کشورش در آن تاریخ ریاست دوره‌ای اتحادیهٔ اروپا را به عهده داشت، به نمایندگی از آن اتحادیه به‌طور ضمنی با آن مخالفت کرد و خواستار تعدیل لحن گزارش شد. در این قطعنامه از دبیرکل سازمان ملل متحد خواسته شد گزارش کمیته حقیقت یاب سازمان ملل را در مورد جنایات جنگ غزه به شورای امنیت ارجاع دهد. کشورهای آمریکا، استرالیا، کانادا، جمهوری چک، آلمان، مجارستان، اسرائیل، جزایر مارشال، ایتالیا، هلند، لهستان، پاناما، اسلواکی، اکراین، مقدونیه، پالائو، نائورو و میکرونزی به این قطعنامه رأی منفی دادند.
نماینده اسرائیل(GABRIELA SHALEV)، ضمن انتقاد از تصمیم اعضای مجمع عمومی، عنوان کرد که خسارات و تلفاتی که در طول جنگ به اسرائیل وارد شده، از دید کشورهای عضو نادیده انگاشته شده و تصویب این قطعنامه در مجمع عمومی جانبدارانه می‌باشد.
نماینده فلسطین (ریاض منصور)، ضمن استقبال از تصویب این قطعنامه، ابراز امیدواری کرد در مراحل بعدی، گزارش گلدستون در شورای امنیت و دادگاه جنایات جنگی نیز بررسی شود و مورد تأیید آن سازمان‌ها نیز قرار گیرد.
با تصویب قطعنامه شورای حقوق بشر، گزارش ویژه قاضی ریچارد گلدستون در مورد جنایات جنگی غزه، در شورای امنیت سازمان ملل پیگیری خواهد شد. در همان زمان دولت آمریکا اعلام کرد که در صورت ارائه این گزارش در شورای امنیت سازمان ملل متحد برای تصویب، آن را وتو می‌کند.