ماکار سانکرانتی

تاریخ و اهمیت

سانکرانتی یک کلمهٔ سانسکریتی در طالع‌بینی هندو است که اشاره به حلول روح مرده خورشید از راشی (نماد منطقه البروج) به دیگری است. از این رو ۱۲ سانکرانتی وجود دارد.
فستیوال سانکرانتی معمولاً به ماکارا سانکرانتی یا انتقال خورشید از زانو راشی (قوس) به ماکارا راشی (برج جدی) بر می‌گردد.
برای این منظور، نشانه‌ها و خانه‌های فلکی با استفاده از زمان نجومی و نه گرمسیری محاسبه می‌شوند. بنابرین محاسبه بر اساس حرکت سبقتی زمین نیست. پس این جشنواره حدود ۲۱ روز بعد از انقلاب زمستانی (بین ۲۰ تا ۲۳ دسامبر) است که نشانه شروع پدیده مهاجرت به شمال ظاهری خورشید یا اوتارایانا، به معنای واقعی کلمه به معنی سفر خورشید به سوی شمال است.
ماکارا سانکرانتی یکی از بزرگترین جشن برداشت محصول در هند است که به انواع مختلفی جشن گرفته می‌شود. طبق تقویم قمری وقتی خورشید از برج، برج جدی به برج سرطان یا از داکشینایانا به اوتارایانا، حرکت می‌کند، در ماه پااوشا، در اواسط ژانویه، یادآور آغاز فصل برداشت و پایان بادهای موسمی شمال شرقی در جنوب هند است.
حرکتخورشید از یک منطقه البروج به دیگری، سانکرانتی نامیده می‌شود و وقتی خورشید به سمت برج جدی حرکت می‌کند، در هندی به ماکار معروف است. این مناسبت در متون هندی ماکار سانکرانتی ست. و یکی از معدود فستیوال‌های هندوی هندی ست که در تاریخی ثابت برگزار می‌شود: ۱۴ ژانویه هر سال، ماکاراسانکرانتی جدا از جشن برداشت محصول، به عنوان آغاز مرحله‌ای فرخنده در فرهنگ هند در نظر گرفته شده‌است و از آن به عنوان مرحلهٔ مقدس انتقال یاد می‌شود. این، نشانه پایان فاز شوم است که با توجه به تقویم هندو اواسط ماه دسامبر آغاز می‌شود. اعتقاد بر این است ایز این روز به بعد، هر آیین فرخنده و مقدسی می‌تواند در هر خانواده هندو تقدیس شود. این روز (در مقایسه با شب‌ها) نشانهٔ آغازی گرمتر و بلند تر برای روزهاست.
بهعبارتی دیگر، سانکرانتی، نشانهٔ گذر فصل زمستان و آغاز برداشت محصول جدید یا فصل بهار است. در سرتاسر کشور، ماکار سانکرانتی شاهد هیاهوی بزرگی ست. این جشنواره با نام‌های متفاوت و آداب و رسوم مختلف در نقاط مختلف کشور برگزار می‌شود. در کشورهای شمال و غرب هند، این روز به عنوان روزسانکرانتی با شور و شوق خاص جشن گرفته می‌شود. اهمیت این روز در حماسه‌های باستانی مانند مهابهاراتا نیز معنی شده‌است. بنابرین جدا از اهمیت اجتماعی _جغرافیایی، مسئلهٔ مذهبی و فرهنگی نیز لحاظ می‌شود.
از آنجا که این جشنوارهٔ خدای خورشید است و او به عنوان سمبل الوهیت و حکمت در نظر گرفته شده، در این جشنواره نیز معنای ابدی بودن آن در نظر گرفته شده.

آداب و رسوم، آیین‌ها و جشن

ماکار سانکرانتی یکی از فرخنده‌ترین روزها برای هندوها است و تقریباً در تمام نقاط هند در اشکال فرهنگی مختلف و با صمیمیت زیادی جشن گرفته شده‌است.
میلیون‌ها نفر از مردم مکان‌هایی مانند گنگ ساغر (نقطهٔ اتصال رودخانهٔ گنگ با خلیج بنگال) غسل می‌کنند و برای خدای خورشید دعا می‌خوانند.
این روز در قسمت‌هایجنوبی هند به عنوان پنگال، و در پنجاب به عنوان ماقی با شکوه بیشتری جشن گرفته می‌شود.
در دولت هند غربی گجرات، جشن‌ها حتی بزرگتر است. مردم هزاران نوع از نان‌های رنگارنگ خود را در شکل بادبادک زیبا به خورشید پیشکش می‌کنند.
این قانون به عنوان استعاره‌ای برای رسیدن به محبوب خداوند خودشان معنا می‌دهد، کسی که بهترین نماینده‌است. در مناطق روستایی و ساحلی، مبارزه خروس برگزار می‌شود و این یک رویداد برجسته در جشنواره‌است. ماکار سانکرانتی همچنین به افتخار، عبادت و احترام به ساراسواتی (خدای دانش) است.
در آغاز این رویداد مهم، پرستش اجداد رفتگان نیز اجرا می‌شود.
ماکارا سانکرانتی شناسایی یک دوره روشنگری، صلح، رفاه و خوشبختی پس از یک دوره تاریکی، جهل و شرارت همراه با غم و اندوه بسیار زیاد است. شش ماه از حرکت شمالی خورشید با شش ماه از حرکت جنوبی دنبال می‌شود.
از آنجا که این جشنواره در اواسط زمستان جشن گرفته می‌شده‌است، مواد غذایی برای این جشنواره چیزهاییست که بدن را گرم نگه داشته و به آن انرژی بالایی می‌دهد.
لادو وقتی که با شکر زرد درست می‌شود، مخصوص این جشنواره‌است. در دولت هند غربی ماهاراشترا، تیلگو نامیده می‌شود.
در کارناتاکا یلو بلا نامیده می‌شود. در برخی از ایالتها، حیوانات اهلی (مخصوصا گاوها) با رنگ‌های مختلف تزئین شده و برای پریدن از روی آتش آماده می‌شوند.