لابیاپلاستی

مواردی که لابیاپلاستی نباید انجام شود

لابیاپلاستی برای زنانی که بیماری مربوط به ژینوکولوژی (مربوط به بیماری زنان) فعال دارند، نسبتاً مناسب نیست. مانند زنان مبتلا به عفونت یا نئوپلاسم؛ زنانی که دخانیات استعمال می‌کنند و قصد ترک دائمی یا موقتی برای بهینه‌سازی ظرفیت بهبود زخم خود ندارند؛ زنانی که در اهداف زیبایی مد نظر خود زیاده‌روی می‌کنند. بعضی باور دارند این عمل نباید در زمان قاعدگی انجام شود؛ تا خطر عفونت و اثرات احتمالی هورمونی کاهش یابد.

جراحی تغییر جنسیت

در جراحی تغییر جنسیت، در مورد بیماران ترازن مرد به زن، لابیاپلاستی دومین مرحله از یک عمل واژینوپلاستی دو مرحله‌ای است که از شیوه‌های لابیاپلاستی برای ساخت لبهٔ کوچک و روپوش کلیتوریس استفاده می‌شود. در این گونه عمل، لابیاپلاستی معمولاً چند ماه پس از اولین مرحله واژینوپلاستی انجام می‌شود.

بیهوشی

لابیاپلاستی می‌تواند با بی‌حسی موضعی، بی‌هوشی و آرام‌بخشی پروسیجرال و بیهوشی عمومی انجام شود. پیش از برش یک محلول بی‌حس‌کننده (لیدوکائین + اپینفرین در محلول نمک) به لبهٔ کوچک تزریق می‌شود تا باعث تورم و انقباض بیشتر دستگاه گردش خون لبهٔ فرج و کاهش خون‌ریزی شود.

برش لبه

تکنینک برش لبه (به انگلیسی: Edge resection technique) تکنیک اصلی لابیاپلاستی و شامل برش سادهٔ بافت از لبهٔ آزاد به لبهٔ کوچک است. در یکی از شیوه‌های برش، گیره‌ای را پیرامون لبه‌های فرج قرار می‌گیرد و گردش خون را قطع می‌کند تا از خونریزی جلوگیری شود؛ پس از برش، لبهٔ کوچک یا بزرگ بخیه‌زده می‌شوند. این روش به‌دلیل آسانی توسط بسیاری از جراحان ترجیح داده می‌شود. معایب این روش از بین رفتن چین و چروک طبیعی لبه‌های آزاد لبهٔ کوچک است، بنابراین باعث غیرطبیعی شدن ظاهر فرج می‌شود. همچنین در این روش احتمال آسیب رسیدن به پایانه‌های عصبی زیاد است. علاوه‌بر این ممکن است لایهٔ درونی لبهٔ فرج پشت و رو شود (به‌طرف بیرون برگردد) که باعث می‌شود بافت درونی صورتی رنگی که معمولاً پنهان است، نمایان شود. از مزایای این روش برداشتن لبه‌های تیره و نامرتب لبهٔ فرج با یک برش خطی است. از دیگر معایب این روش عدم توانایی برش پوست اضافی روپوش کلیتوریس است. قطع کامل لبهٔ کوچک در این روش متداول است و اغلب نیاز به جراحی دوباره برای اصلاح دارد. در این روش بدشکلی‌های روپوش کلیتوریس اصلاح نمی‌شوند و خود نیاز به جراحی جداگانه دارد. بعضی از زنان پس از انجام لابیاپلاستی با این روش از پدیدار شدن یک «آلت‌مردی کوچک» شکایت می‌کنند؛ زیرا روپوش کلیتوریس دست‌نخورده باقی مانده و لبهٔ کوچک کاملاً برداشته شده‌است. بسیاری از جراحان از این تکنینک استفاده نمی‌کنند و به‌جای آن از تکنیک گُوِه شکل (به انگلیسی: wedge) ترجیح می‌دهند که انجام آن سخت‌تر است اما ظاهر طبیعی‌تر و متقارن‌تری به فرج می‌دهد. پس از لابیاپلاستی به روش برداشتن لبه، اغلب نیاز به عمل جراحی بازسازی هست.

برش گوه شکل مرکزی

تکنیک برش گُوِه شکل مرکزی (به انگلیسی: Central wedge resection technique) شامل برش‌دادن و برداشتن یک بافت ضخیم جزئی به شکل گوه از ضخیم‌ترین بخش لبه کوچک است. برخلاف تکنیک برش لبه در این تکنیک چین‌خوردگی‌های طبیعی لبه کوچک حفظ می‌شوند. اگر کل ضخامت برداشته شود احتمال آسیب رسیدن به اعصاب لبه فرج وجود دارد که می‌تواند به نوروم دردناک و بی‌حسی بینجامد. برداشت جزئی ضخامت از لایه مخاطی و پوست و دست‌نخورده باقی‌گذاشتن لایه زیرمخاطی، احتمال وقوع این مشکل را کاهش می‌دهد. لابیاپلاستی به این روش مشکل است و اگر پوست زیاد برداشته شود ممکن است سبب وارد آمدن فشار زیاد به زخم و در نهایت بازشدگی زخم شود. یکی از مزایای این روش این است که یک برش گوه شکل گسترده می‌تواند به بالا به سمت پیش‌پوست آورده شود تا پیش‌پوست بیرون زده و زیادی را اصلاح کند، بدون اینکه نیازی به برش جداگانه باشد. این امر به فرج ظاهر طبیعی می‌دهد و از ایجاد برش در نزدیکی کلیتوریس، که بسیار حساس است، جلوگیری می‌کند.

دی‌اپیتلیالیزاسیون

تکنیک دی‌اپیتلیالیزاسیون (به انگلیسی: De-epithelialization technique) شامل بریدن بافت پوششی یک بخش مرکزی در جهت میانی یا جانبی هرکدام از لبه‌های کوچک، با استفاده از چاقوی جراحی یا لیزر پزشکی است. این روش بافت اضافی عمودی را کاهش می‌دهد و حالت و چین‌خوردگی‌های طبیعی، حساسیت و نقش لبه کوچک در نعوظ را حفظ می‌کند. یکی از معایب این روش این است که اگر نیاز به برداشتن سطح زیادی از لبه فرج باشد، ممکن است پهنای لبه فرج گسترش یابد.

برداشتن روپوش کلیتوریس

در لابیاپلاستی اگر ضخامت بیش از حد پیش‌پوست یا روپوش کلیتوریس برانگیختگی جنسی فرد را دچار مشکل کند یا سبب نازیبایی شود، پیش‌پوست برش داده می‌شود.

لیزر

این روش شیبه به دی‌اپیتلیالیزاسیون است. لابیاپلاستی با لیزر مونالیزاتاچ جدیدترین است که مهمترین فواید ان برش دقیق و انحام لابیاپلاستی بدون درد و تورم و خونریزی می‌باشد یکی از معایب این روش احتمال ایجاد کیست روپوستی در صورت برداشت زیادی روپوست لبه فرج است.

مراقبت‌های پس از عمل

این عمل درد زیادی به‌همراه ندارد و فرد می‌تواند همان روز بیمارستان را ترک کند. نیازی به پانسمان وجود ندارد اما می‌توان برای راحتی نوار بهداشتی پوشید. لبه‌های فرج پس از عمل به‌خاطر محلول بی‌حسی‌ای که به آن‌ها تزریق‌شده، بسیار متورم هستند.
همچنین نحوهٔ تمیز کردن زخم‌ها و استفاده از پماد آنتی‌بیوتیک توسط پزشک به زنان آموزش داده می‌شود.
بهتر است یک هفته پس از عمل جراحی با پزشک جراح دیدار کرد. امکان بروز هماتوم پس از عمل وجود دارد. باتوجه به روند بهبودی فرد، سه تا چهار روز پس از عمل باید از کارکردن پرهیز کرد. پس از عمل نباید لباس تنگ پوشید و تا چهار هفته نباید آمیزش جنسی داشت.
نتایج جراحی لابیاپلاستی چهار تا شش ماه پس از رفع تمام تورم قابل مشاهده می‌باشد و پیش از آن ممکن است ظاهر لابیاها نامتقارن یا بزرگ جلوه کنند که بعد از فروکش کردن تورم کاملاً متقارن و کوچک خواهند شد.

نکوهش

منتقدان این عمل باور داردند دلیلی که بسیاری از زنان تن به انجام این عمل می‌دهند، تصویر غلط و غیرطبیعی‌ای است که در آگهی‌ها یا پورنوگرافی می‌بینند.