نایتینول

نایتینول (به انگلیسی: Nitinol) یا آلیاژ نیکل-تیتانیوم یکی از آلیاژهای حافظه‌دار مهم است. خواص این آلیاژ اولین بار در سال ۱۹۶۲ در آزمایشگاه مهمات نیروی دریایی آمریکا کشف شده‌است. بوهلر و همکاران ایشان در آزمایشگاه مهمات نیروی دریایی آمریکا با استفاده از روش‌های بلورشناسی به صورت کیفی نشان دادند که یک استحاله مارتنزیتی (بدون نفوذ) عامل این خواص حافظه‌داری است.
آلیاژهای نایتینول دارای دو ویژگی متمایز و منحصر به فرد هستند: اثر حافظه شکل (SME) و سوپر الاستیک. حافظه دار بودن، توانایی نیتینول برای تغییر شکل در یک درجه سانتیگراد است و سپس شکل اولیه خود را پس از گرم کردن تا بالای دمای "تحول"، بازیابی می‌کند. سوپرالاستیسیتی در یک محدوده کوچک دما، بالای دمای تبدیل آن اتفاق می افتد. در این حالت، حرارتی برای بازیابی حالت بی شکل لازم نیست، و مواد انعطاف‌پذیری فوق العاده‌ای دارند که حدوداً 10 تا 30 برابر فلز معمولی است.

تاریخچه

کلمه نایتینول از ترکیب آن و جایگاه کشف آن (مایع نیکل تیتانیوم-نیروی دریایی) مشتق شده‌است. ویلیام جی بوهلر همراه با فردریک وانگ خواص آن را در طول تحقیق در آزمایشگاه قایقرانی دریایی در سال 1959 کشف کردند. بوهلر در تلاش برای ایجاد مخروط نوک موشکی بهتر بود، که بتواند در برابر خستگی، گرما و نیروی ضربه مقاومت کند. پس از اینکه بوهلر متوجه شد که آلیاژ نیکل و تیتانیوم 1: 1 می‌تواند این کار را انجام دهد، در سال 1961 نمونه‌ای را در جلسه مدیریت آزمایشگاه ارائه داد. نمونه، که مانند یک آکوردئون پیچ خورده بود، توسط شرکتکنندگان دست به دست چرخید. یکی از آن‌ها حرارت به نمونه اعمال کرد و به طرز شگفت انگیزی نوار آکاردئون، شکل کشیده و قبلی اش را گرفت. در حالی که کاربردهای بالقوه برای نایتینول بلافاصله شناسایی شدند، تلاش‌های عملی برای تجاری کردن آن تا یک دهه بعد صورت نگرفت. این تأخیر عمدتاً به دلیل سختی بیش از اندازه ذوب شدن، پردازش و ماشینکاری آلیاژ بود. حتی این تلاش‌ها با چالش‌های مالی مواجه شد که تا دهه 1980، برطرف نشد.

کشف اثر حافظه دار بودن به‌طور کلی از سال 1932 آغاز می‌شود، زمانی که شیمیدان سوئد آرنه اولاندر برای اولین بار این خاصیت را در آلیاژهای طلا کادمیوم مشاهده کرد. همان اثر در آلیاژ مس-برنج در اوایل دهه 1950 مشاهده شد.

مکانیزم

خواص غیرمعمول نایتینول از یک تبدیل فاز جامد حالت برگشت پذیر شناخته شده به عنوان یک تبدیل مارتنزیتی، بین دو مرحله مختلف کریستال مارتنزیتی، که نیاز به 10،000 تا 20،000 psi (69 تا 138 مگاپاسکال) تنش مکانیکی است، مشتق می‌شود. در دمای بالا، نایتینول با یک ساختار مکعبی ساده متقاطع به نام آستنیت (که همچنین به عنوان مرحله اولیه شناخته می‌شود) فرض می‌شود. در دمای پایین، نایتینول به‌طور خود به خود به ساختار بلوری مونوکلینیک پیچیده تر به نام مارتنزیت (فاز دختر) تبدیل می‌شود. چهارگذار دمایی مربوط به تبدیل آستنیت به مارتنزیت و مارتنزیت به آستنیت وجود دارد. در ابتدا ساختار کاملاً آستنیتی است و با سرد شدن آلیاژ، مارتنزیت بین دمای شروع و پایان آن، شروع به شکل‌گیری می‌کند. هنگامی که زمینه کاملاً مارتنزیتی شد با اعمال حرارت مجدداً آستنیت بین دمای شروع و پایانش شروع به تشکیل می‌کند.

فرایند تولید

تولید نایتینول با توجه به کنترل فوق العاده کم ترکیب و واکنش فوق العاده زیاد تیتانیوم، بسیار دشوار است. هر اتم تیتانیوم که با اکسیژن یا کربن ترکیب می‌شود، یک اتم است که از شبکه نیکل-تیتانیوم ربوده شده‌است.
امروزه دو روش ذوب اولیه استفاده می‌شود:

1-کوره قوسی ذوب مجدد در خلاء

این کار با برخورد یک قوس الکتریکی بین مواد خام و یک صفحه مسی خنک شونده با آب، انجام می‌شود.

2-ذوب القایی در خلاء

این کار با استفاده از میدان‌های متناوب مغناطیسی برای گرم کردن مواد خام در یک بوته (به‌طور عمده کربن) انجام می‌شود. این فرایند نیز در خلاء بالا انجام می‌شود.
کار گرم روی نایتینول نسبتاً آسان است، اما کار سرد مشکل است، زیرا انعطاف‌پذیری عظیم آلیاژ باعث می‌شود تماس با رول یا قالب افزایش یابد و منجر به مقاومت شدید اصطکاکی و سایش ابزار شود. به دلایل مشابه، ماشینکاری این آلیاژ نیز بسیار دشوار است.هدایت حرارتی ضعیف نایتینول نیز شرایط را بدتر کرده و بنابراین گرما به سختی از قطعه خارج می‌شود. سنگ زنی (برش ساینده)، ماشینکاری الکتریکی (EDM) و برش لیزری همه نسبتاً آسان هستند.
عملیات حرارتی نایتینول بسیار حساس است.برای تنیظیم دمای تبدیل (تبدیل فاز ها) نیاز به دانش بالایی می‌باشد. زمان پیرسازی و دما، میزان غنی شدن آلیاژ از نیکل را کنترل می‌کند و در نتیجه تعیین می‌کند که چه مقدار نیکل در شبکهٔ نیکل-تیتانیوم ایجاد شود. بر اساس ماتریس نیکل، پیر سازی، موجب افزایش دمای تبدیل می‌شود به همین جهت ترکیبی از عملیات حرارتی و کار سرد در کنترل خواص محصولات نایتینول ضروری است.