منطقه ۵۱

دادخواست حقوقی

در سال ۱۹۹۴ (میلادی)، عدّه‌ای با استناد به اندازه‌گیری‌های علمی از مواد غیرمجاز و شیمیایی در نزدیکی منطقه ۵۱، از دولت آمریکا ادعای خسارت مالی کرده و به دیوان عالی ایالات متحده آمریکا شکایت بردند. دیوان عالی شکایت را ناوارد دانست.

اسرار غیر متعارف

نخستین فرضیه‌ها درباره این پایگاه از سال ۱۹۸۹ (میلادی) آغاز شد که مردی به نام باب لازار در مصاحبه با یک تلویزیون آمریکایی گفت که او فیزیکدانی است که در این منطقه کار کرده است. او گفته بود در طرح پیاده کردن یک بشقاب‌پرنده حضور داشته و اسناد دولتی در باره حضور موجودات فرازمینی روی زمین را خوانده است. البته او هیچ سند و مدرکی برای این ادعاها ارائه نکرده و کسی هم مدرک دانشگاهی او در رشته فیزیک را ندیده است.
مخفی‌کاری دولت آمریکا درباره منطقه ۵۱ به اندازه‌ای بوده که طی سال‌ها باعث ایجاد افسانه‌های بسیاری شده است. از میان این گفته‌ها ادعاهای مشهوری وجود دارند. مانند نگهداری بقایای یک سفینه موجودات فضایی که ادعا شده در ۱۹۴۷ (میلادی) در رازول، نیومکزیکو سقوط کرد. در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) دولت آمریکا اعلام کرد آنچه که سقوط کرده، یک بالون شناسایی برای آزمایش هسته‌ای بوده است. اما با اینحال، شایعه‌ها کم نشدند.
از گفته‌های دیگر، قرارگاه تماس دولت آمریکا با موجودات فضایی در این پایگاه، مرکز آزمایش فناوری‌های غیر بشری، آزمایش‌های کنترل آب‌وهوا، سفر در زمان، دورنوردی، و محل آزمایش پروژهٔ آورورا هستند.

اذعان به وجود منطقه ۵۱

سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا در سندی دربارهٔ تاریخچه برنامه هواپیماهای جاسوسی لاکهید یو-۲ که در اوت ۲۰۱۳ از حالت محرمانه خارج شده، رسماً به وجود یک مرکز آزمایشی به نام "ناحیه ۵۱" که برای چند دهه، موضوع کنجکاوی‌های فراوان بود اذعان کرد. این سند که یک دانشگاه در آمریکا آنرا بدست آورده، خرید محوطه‌ای در ایالت نوادا در سال ۱۹۵۵ (میلادی) را برای آزمایش این هواگردهای شناسایی توضیح می‌دهد. این قطعه بیابانی دورافتاده در اطراف "دریاچه گروم" پس از بررسی هوایی آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) و نیروی هوایی آمریکا به دلیل نزدیکی آن به یک مرکز آزمایش اتمی انتخاب شد. دوایت آیزنهاور رئیس‌جمهور آن هنگام ایالات متحده آمریکا دستور کسب آن را امضا کرد. معلوم نیست که چطور دولت آمریکا ناگهان تصمیم به افشای وجود این پایگاه گرفته است.
در این سند آمده که آزمایش لاکهید یو-۲ در دهه ۱۹۵۰ در ارتفاعی بسیار بالاتر از هواپیماهای مسافربری در آن زمان باعث "افزایش بسیار شدید گزارش‌ها از دیده شدن اشیای ناشناس پرنده شد." درخواست نخست برای افشای بخش‌های سیاه شده سند در سال ۲۰۰۵ (میلادی) به "آرشیو امنیت ملی" در دانشگاه جرج واشینگتن در شهر واشینگتن، دی.سی. ارائه شده بود.

گوگل مپس

با جستجوی نام Area 51 یا Homey Airport در گوگل مپس در می‌یابید که نتیجه این جستجوها به این منطقه مربوط نمی‌شوند و کاربر را به جاهای بی‌ربط هدایت می‌کنند. تنها با جستجوی نام Groom Lake می‌توان جای درست این منطقه را روی گوگل مپس دید.

فراخوان ورود به پایگاه

در ژوئن ۲۰۱۹ یک فراخوان در فیس‌بوک از مردم خواست تا در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ در جلوی این پایگاه جمع شده و از آنجا وارد این پایگاه شوند تا از همه اسرار آن سر در بیاورند. تا ژوئیه ۲۰۱۹ نزدیک به ۱/۵ میلیون نفر به این فراخوان پاسخ مثبت دادند. امانیروی هوایی آمریکا از مردم خواسته است تا از نزدیک شدن به این منطقه، خودداری کنند.

در رسانه‌ها

به منطقه ۵۱ بارها در فیلم‌های سینمای آمریکا بارها اشاره شده است. از جمله می‌توان به روز استقلال (۱۹۹۶)، ایندیانا جونز و قلمرو جمجمه بلورین، میان‌ستاره‌ای، منطقه ۵۱، پویانمایی سیاره ۵۱ و دروازه ستارگان اس‌جی-۱ اشاره کرد.
بازی‌های ویدیویی هم با این نام ساخته شده‌اند.