ای۵/۱

A۵/۱ یک رمز دنباله‌ای است که در جهت حفظ حریم خصوصی در تلفن‌های همراه استاندارد جی‌اس‌ام به کار رفته‌است. این سیستم رمزنگاری در ابتدا به شکل محرمانه ارائه شد، امّا بعداً به‌واسطهٔ مهندسی معکوس به شکل عمومی شناخته شد. ضعف‌های جدی و قابل توجّه‌ای در این سیستم رمزنگاری وجود دارد.

تاریخچه و موارد استفاده

A۵/۱ در اروپا و ایالات متّحدهٔ آمریکا مورد استفاده قرار می‌گرفت. سیستم رمز A۵/۲ یک نسخهٔ عمداً ضعیف‌شدهٔ این الگوریتم بود که برای صادرات به برخی از کشورها مورد استفاده قرار گرفت.
A۵/۱ در سال ۱۹۸۷ و در زمانی که جی‌اس‌ام هنوز در خارج از اروپا مورد استفاده نبود طراحی شد، درصورتی‌که A۵/۲ در سال ۱۹۸۹ طراحی شد. گرچه هر دو الگوریتم پس از طراحی محرمانه باقی‌ماندند، امّا طراحی کلی آن‌ها در سال ۱۹۹۴ لو رفت. همچنین این الگوریتم‌ها در سال ۱۹۹۹ به صورت کامل، از طریق مهندسی معکوس توسط مارک بریکنو لو رفتند. در سال ۲۰۰۰ حدود ۱۳۰ میلیون مشتری از A۵/۱ برای حفظ محرمانگی مکالماتشان استفاده می‌کردند. این عدد در سال ۲۰۱۱ به ۴ میلیارد نفر رسید.

امنیت

چند حمله به A۵/۱ منتشر شده که برخی از آن‌ها به پیش‌پردازش سنگینی نیاز داشتند که پس از آن، امکان رمزگشایی در چند دقیقه یا چند ثانیه فراهم می‌شد. اکثر این حملات، حمله متن آشکار بودند. در سال ۲۰۰۳، با توجه به یافتن نقاط ضعف جدید، حمله متن رمز شده نیز برای این سیستم یافت شد. در سال ۲۰۰۶، الاد بارکان، الی بایهام و ناتان کلر حملاتی در برابر A۵/۱ و A۵/۳ یافتند که به مهاجمان اجازهٔ شنود مکالمات و رمزگشایی بلادرنگ آن‌ها را می‌داد.

حملات متن آشکار

اولین حمله به A۵/۱ توسط راس اندرسون در سال ۱۹۹۴ انجام شد. ایدهٔ اصلی این حمله حدس زدن محتویات ثبات یک و دو و نیمی از محتویات ثبات سه بود. بدین ترتیب می‌توان زمان شیفت خوردن ثبات‌ها و در نتیجهٔ آن مقدار نیمهٔ دوم ثبات سوم را هم حدس زد.
در سال ۱۹۹۷ گالیچ حمله‌ای مبتنی بر حل دستگاه معادلات خطی ارائه کرد که با پیچیدگی ۲۴۰٫۱۶ قابل اجرا بود.
در سال ۲۰۰۰، الکس بیریوکف، آدی شمیر و دیوید وگنر با توجه به حملهٔ گالیچ نشان دادند که A۵/۱ را می‌توان به شکل بلادرنگ و با یک حملهٔ بده بستان زمان-حافظه شکست.
یک بده بستان مهاجم را قادر می‌ساخت تا کلید را طی یک ثانیه از روی دو دقیقه متن آشکار بدست آورد. همچنین می‌توان کلید را طی چند دقیقه از روی دو ثانیه متن رمز شده بدست آورد. اما این حمله نیاز به پیش‌پردازشی با ۲۴۸ بیت روی حدود ۳۰۰GB داشت.
همان سال الی بایهام و ار دانکلمن حمله‌ای با پیچیدگی ۲۳۹٫۹۱ با ۲۲۰٫۸ بیت آشکار متن اصلی ارائه کردند. این حمله ۳۲GB حافظه و پیش‌پردازشی به مقدار ۲۳۸ نیاز داشت.
پاتریک اکدال و توماس جانسون حمله‌ای مرتبط با مرحلهٔ مقداردهی اوّلیه برای A۵/۱ یافتند که می‌توانست با استفاده از دو تا پنج دقیقه از مکالمهٔ آشکار، رمز را بشکند. این حمله پیش‌پردازش لازم نداشت. ماکسیمف این حمله را ارتقاء داد تا با چند ثانیه از مکالمهٔ آشکار، در کمتر از یک دقیقه رمز شکسته شود. در سال ۲۰۰۵ الاد بارکان و الی بایهام این حمله را باز هم ارتقاء دادند.

حمله به A۵/۱ در جی‌اس‌ام

در سال ۲۰۰۳ الاد بارکان، الی بایهام و ناتان کلر، چند حمله به رمزهای مورد استفاده در جی‌اس‌ام مطرح کردند.
سپس در سال ۲۰۰۶، با تکمیل مقاله‌ای که در سال ۲۰۰۳ ارائه شد، حملاتی به سیستم رمزنگاری A۵/۲ منتشر کردند.
در سال ۲۰۰۷ دانشگاه‌های بوخوم و کیل یک پروژهٔ تحقیقاتی در رابطه با  پیاده‌سازی یک حمله‌کننده موازی و مبتنی بر مدار مجتمع دیجیتال برنامه‌پذیر (FPGA) به نام COPACOBANA را اجرا کردند. این اولّین پیاده‌سازی عملی بود که از حملات بده بستان زمان حافظه برای حمله به A۵/۱ و A۵/۲ استفاده شده بود.
در سال ۲۰۰۸ گروه The Hackers Choice پروژه‌ای برای پیاده‌سازی یک حمله عملی به A۵/۱ اجرا کردند. این حمله یک Lookup table به اندازهٔ تقریباً ۳ ترابایت لازم داشت. با این روش این گروه قادر بود تا طی سه تا پنج دقیقه، کلید را بدست آورده و پس از آن مکالمات و پیامک‌ها را رمزگشایی کند. البته این Lookup tableها منتشر نشد.
در یک تلاش مشابه، پروژه A۵/۱ Cracking در کنفرانس امنیت Black Hat در سال ۲۰۰۹ توسط کارستن ناهل و ساشا کریتلر اعلام شد. در این پروژه Lookup tableها با استفاده از GPGPU ان‌ویدیا و توسط رایانش توزیع‌شده همتا به همتا ساخته شدند.
در دسامبر ۲۰۰۹، Lookup tableها برای حمله به A۵/۱ در پروژه A۵/۱ Cracking توسط کریس پگت و کارستن ناهل منتشر شد. این جدول‌ها از روش‌های فشرده‌سازی مانند جداول رنگین‌کمانی استفاده شده بود. این جداول طی چهار ماه و با استفاده از ۴۰ گره کودا (زبان برنامه‌نویسی) محاسبه شده بود و روی بیت‌تورنت و لینک مستقیم در گوگل درایو توسط فرید نصیری منتشر شد.
از سال ۲۰۱۲ یک رایانه معمولی با یک پردازنده گرافیکی قوی و چند ترابایت حافظه فلش می‌توانست رمز A۵/۱ را طی چند ثانیه و با احتمال بیش از ۹۰٪ رمزگشائی کند.