دوکی دوکی لیتریچر کلوب!

گیم‌پلی

دوکی دوکی لیتریچر کلوب! یک رمان تصویری است. همچنین، بازی سطح کمی از تعاملی است و بیشتر شامل صحنه هایی از عکس های دو بعدی بی حرکت شخصیت ها در دید اول شخص می شود. دیالوگ ها و روایت داستان به فرم متن همراه ارائه شده اند. روایت داستان توسط شخصیت اصلی بازی انتخاب می شود، یک عضو از باشگاه ادبیات عنوانی، که او توسط دوست دوران کودکی‌اش، سایوری به این باشگاه ادبیات دعوت می شود. در نقاط مشخصی، بازیکن خواهد تصمیماتش که تعیینی هستند را انتخاب کند با جریان مناسبت های بعدی. همچنین تصمیمات رابطه شخصیت اصلی را با چهار شخصیت مونث اصلی یعنی سایوری، یوری، ناتسوکی و مونیکا افزایش میدهد. واکنش شخصیت ها با شخصیت اصلی همچنین با مینی‌گیمی در بازی که برای سرودن شعری از مجموعه ای کلمات که هرکدام مخصوص هر کدام از شخصیت ها است هم تحت تاثیر قرار می گیرد. هرکدام از دختر ها در باشگاه ادبیات کلمات مختلفی برای خود دارند، و بازیکن هنگامی که کلمه ای که آنها دوست دارند را انتخاب می کند آنها واکنش مثبت نشان می دهند. واکنش شخصیت ها توسط ورژن چیبیشان در زیر صفحه مینی‌گیم نشان داده می شود. بازیکن قادر است سکانس های اضافی با شخصیت ها را آنلاک کند، با هرکدام از شخصیت ها که شعر برایش اهدا شده است. روایت داستان به سه منطقه تقسیم می شود، که بین آنها بازیکن مجبور می شود بازی را از اول راه اندازی کند. در یک نقطه خاص از بازی، بازیکن باید برای پیشرفت روایت داستان به فایل های بازی دسترسی پیدا کند.

چهارچوب

شخصیت اصلی توسط دوست دوران کودکی بانشاطش سایوری عزیز برای پیوستن به باشگاه ادبیاتشان به عنوان درمانی برای طبعیت غیر آزادش دعوت می شود. شخصیت اصلی با اکراه درخواست او را قبول می کند و دیگر عضو های باشگاه را ملاقات می کند: ناتسوکی ادعا کننده، یوری خجالتی و رئیس باشگاه یعنی مونیکای پر از روحیه بالا و شاد. شخصیت اصلی شعر هایی برای هم باشگاهی های جدیدش مینویسد و منتشر می کند و رابطه ی خود را با آنها عمیق می کند. همراه با اینکه کلوب برای جشنواره فرهنگی آینده مدرسه تدارک میبیند، سایوری به شخصیت اصلی اشکار می کند که از افسردگی رنج می برد و عشق خود را به او اعتراف می کند. روز بعد، مونیکا با احساس شرمساری به شخصیت اصلی شعری ناخوش و نامشخصی توسط سایوری نشان می دهد که با اصرار به فردی دستور می دهد که از سرش بیرون برود. آنها پی میبرند که چیزی برای او اتفاق افتاده است، شخصیت اصلی به خانه سایوری هجوم می برد، آن جایی که شخصیت اصلی پیدا می کند سایوری خودش را دار زده است، و ناگهان بازی تمام می شود.
بازیکن به منو اصلی بر میگردد، با پاک شدن تمامی فایل های ذخیره شده قبلی، روایت داستان از اول تکرار می شود اما اندفعه با بازی جدید، اما سایوری آشکارا غایب است؛ دیالوگ و اسم او نامشخص است، و شخصیت ها وجود او را به یاد نمی‌آورند. علاوه بر این، اسپرایت های شخصیت ها زمان به زمان به طور خراب ظاهر می شود. مونیکا جای سایوری را در دعوت کردن شخصیت اصلی پر می کند. گذشته از تحریفات مکرر بازی، یوری خجالتی و آرام رفته رفته ناپایدار می شود، متمایل به خودزنی. خوشفکری یوری زمانی که در منطقه ای که به شخصیت اصلی یک "شعر" غیرقابل توصیف و پوشیده شده با خون و دیگر مایعات بدن می دهد کاهش می یابد. وقتی مونیکا به نظر می رسد با بی احتیاطی خود را با این رفتار غیر عادی جدا می سازد، ناتسوکی مخفیانه به شخصیت اصلی یک پیام لفافه به عنوان شعر می دهد که از او خواهش می کند که برای کمک یوری جستجو کند، فقط برای اداره کردن مستقیماً به شخصیت اصلی می گوید پیام را نادیده بگیرد و به مونیکا توجه کند. بعد از یک نزاع گرم درباره اینکه شخصیت اصلی به چه کسی در جشنواره مدرسه کمک می کند، یوری؛ مونیکا و ناتسوکی را از اتاق بیرون می اندازد و خصوصی عشقش را به شخصیت اصلی اعتراف می کند. به هر صورت شخصیت اصلی اعتراف یوری را قبول می کند. یوری با چاقوزنی مکرر خودش مرتکب خودکشی می شود. به دلیل اسکریپت شکسته بازی، شخصیت اصلی بی حرکت با جسد فاسد یوری در اتاق در طول دوره ی یک آخر هفته گیر می کند. ناتسوکی به محض پایان آخر هفته بر می گردد، اما حالت وحشت زده و تهوع با دیدن بدن یوری می گیرد و از سکانس پا به فرار می گذارد. مونیکا ظاهر می شود و از شخصیت اصلی به خاطر آخر هفته "خسته کننده" ای که سپری کرده است عذرخواهی می کند، و جبران خسارت را با حذف کردن فایل های شخصیت یوری و ناتسوکی از بازی و فرستادن بازیکن به منو اصلی نشان می دهد.
یک فایل جدید به صورت خودکار شروع می شود، و شخصیت اصلی در یک اتاق با مونیکا و سراسر او نشسته است. مونیکا فاش می کند که یک شخصیت بازی ویدیوی خودآگاه است که دارای مهارت دستکاری و پاک کردن فایل شخصیت های دیگر است، همچنین او یک پیشنهاد ناموفق هم داشت که رفتار هم باشگاهی هایش را تغییر دهد و آنها را دوست نداشتنی بسازد و مانع اعتراف عشق آنها به شخصیت اصلی بشود. او تنهاییش را در داخل این دنیای خالی یعنی جایی که تنها انجمن او بوده است "هویت های مستقل" و همچنین اینکه به نقش مکمل بی ثمری واگذار شده است بیان می کند، همچنین می گوید که او تنها طراحی شده است که عاشق شخصیت اصلی بشود، و او نه تنها عشق خودش را به شخصیت اصلی اعتراف می کند، بلکه مستقیماً به بازیکن. مونیکا به صورت نامحدود با بازیکن خواهد نشست و صحبت کرد درباره موضوعات مختلف تا زمانی که بازیکن وارد دایرکتوری بازی شود و فایل شخصیت مونیکا را پاکسازی نماید. مونیکا در ابتدا به بازیکن شلاق می زند، اما در نهایت آنها را می بخشد و با احتیاط دوباره راه اندازی بازی و شخصیت های جدا از خودش توبه می کند.

پایان ها

بستگی به دوره عمل بازیکن دارد، بازی می تواند به سه پایان ممکن برسد. پایان استاندارد سایوری را نشان می دهد که خودش را به عنوان رئیس باشگاه ادبیات معرفی می کند و از بازیکن به خاطر خلاص شدن از شر مونیکا تشکر می کند. همانطور که او خصوصیات دارای ویژگی مونیکا را پذیرفته است، مونیکا فوری از طریق متن مداخله می کند و سایوری را حذف می کند که بازیکن را نجات دهد. مونیکا همچنین برخی از چیز ها را در طول گیم اور کردیت پاک می کند، و بازی با یک نوشته از طرف مونیکا به پایان می رسد، این نوشته بیان می کند که او باشگاه ادبیات را بهم زده است به دلیل اینکه "هیچ شادی ای نمی‌تواند پیدا شود" در آن.
چندین پایان مثبت دیگر هم اگر بازیکن همه ی سکانس های اختیاری را در یک پلی‌ترو سینگل مشاهده کرده است رخ می دهند، که نیازمند به سیو کردن یا ذخیره کردن بازی و بارگیری در چندین نقطات مختلف دارد مثلاً قبل از اینکه شاهد اولین خودکشی سایوری بشوند. سایوری به جای تشکر از بازیکن برای حمایت عاطفی از تمامی اعضای باشگاه، اشک آور خداحافظی می کند و به بازیکن اطمینان می دهد که تمام اعضای باشگاه قبل از حذف بازی خودشان را دوست دارند. بعد از کردیت، بازیکن با یک پیام از طرف توسعه دهنده بازی، دن سالواتو ارائه می شود.
اگر بازیکن پیشگیرانه فایل مونیکا را از دایرکتوری قبل از شروع بازی حذف کند، سایوری رهبر پیشفرض باشگاه شده است. با پی بردن به طبیعیت حقیقی بازی و نقش او در آن، سایوری با پانیک و به زور بازی را می بندد. بازکردن دوباره ی بازی یک تصویر از سایوری را که خودش را دار زده است را نشان خواهد داد. اگر این تصویر به مدت ده دقیقه روی صفحه (اسکرین) باقی بماند، یک متن در کنار جنازه سایوری ظاهر می شود و اینگونه خوانده می شود "حالا همه می توانند خوشحال باشند".