شارل هشتم

سال‌های نخستین و رسیدن به قدرت

شارل هشتم در ۳۰ ژوئن ۱۴۷۰ در آمبواز فرانسه زاده شد. او تنها پسر لوئی یازدهم، پادشاه فرانسه و شارلوت ساووی بود. از آنجا که او کودکی نحیف بود اجازهٔ شرکت در فعالیت‌های شدید، چه ذهنی و چه بدنی، را نداشت و همین موضوع سبب شد تا آموزش‌های کمی در زمینه‌های درسی، جنگاوری و شکار به او داده شود. در ۱۴۸۳ لوئی یازدهم درگذشت و شارل ۱۳ ساله بر مسند قدرت نشست. در نخستین سال‌های حکومت شارل خواهر بزرگش آن دو بوژو نایب‌السطنتی او را برعهده داشت و بزرگترین چالشی که شارل با آن در این مدت روبرو شد استقلال‌خواهی دوک‌نشین بریتانی بود که این موضوع ثبات سیاسی فرانسهٔ سدهٔ پانزدهم را به مخاطره انداخته بود. فرانسیس دوم، دوک بریتانی در ۱۴۸۴علیه شارل هشتم شورید اما در ۱۴۸۸ از نیروهای پادشاه شکست خورد. همچنین شارل در این مدت درگیر سرکوب شورش‌هایی بود که عموزاده‌اش لوئی، دوک اورلئان (بعدتر شاه لوئی دوازدهم) رهبریشان را برعهده داشت. لوئی در ۱۴۸۸ زندانی شد و فرانسیس دوم نیز کمی بعد درگذشت. با مرگ فرانسیس، بریتانی به دخترش آن رسید و او که چارهٔ دیگری نداشت با شارل هشتم و پس از آنکه شارل قرار ازدواجش با مارگارت اتریش، دختر ماکسیمیلیان یکم، امپراتور امپراتوری مقدس روم را انکار کرد در دسامبر ۱۴۹۱ ازدواج نمود. بدین ترتیب بریتانی بار دیگر در کنترل فرانسه قرار گرفت، اما از آنجا که انگلستان نیز دارای منافعی در این دوک‌نشین بود، بود شارل مجبور شد تا در ۱۴۹۲ عهدنامه ایتاپل را با هنری هفتم، پادشاه انگلستان امضا کرده و در ازای چشم‌پوشی انگلیسی‌ها از منافع خود در بریتانی، غرامت سنگینی را به آنان پرداخت نمود. او همچنین در ۱۴۹۳ و به‌دنبال امضای عهدنامه بارسلونا، روسیون و سردانیا را به پادشاهی آراگون بازگرداند.

عقب‌نشینی از ایتالیا

اما این پیروزی سبب شد تا کشورهای همسایهٔ فرانسه که شارل تا آن زمان سعی کرده بود چهره‌ای بی‌طرف از کشورش به آنان نمایش دهد علیه فرانسه موضع گیرند. در نتیجه اتحادی از میلان، ونیز، اسپانیا، امپراتوری مقدس روم و پاپ الکساندر چهارم علیه شارل هشتم شکل گرفت. شارل که خطر به دام افتادن در جنوب اروپا را حس کرده بود با نیمی از سپاهش به سمت فرانسه عقب‌نشینی نمود و باقی نیروهایش را برای در اشغال نگاه‌داشتن ناپل در آنجا باقی گذارد.با این حال او در ۶ ژوئیه ۱۴۹۵ مجبور شد تا با دشمنانش وارد نبردی خونین موسوم به نبرد فورنوو در منطقه‌ای به همین نام در جنوب رود پو شود و علی‌رغم شکست دراین جنگ، شارل توانست راهی برای بازگشت به فرانسه یافته و سرانجام در اکتبر ۱۴۹۵ به کشور رسید. اما دیگر سپاهیان فرانسوی باقی‌مانده در ایتالیا نیز متحمل شکست شدند و شارل هشتم فتوحات خود در ایتالیا را از دست داد.
با این‌حال اقامت کوتاه‌مدت شارل در ایتالیا باعث علاقه‌مندی او به هنر و معماری عصر رنسانس شد و او تصمیم به بازسازی شاتو دامبواز (دژ آمبواز) با استفاده از هنرمندان ایتالیایی ازجمله فرا جوکوندو گرفت.
جنگی که شارل هشتم در ۱۴۹۴ آن را آغاز نمود ایتالیا را به صحنهٔ نبرد بین دو کشور فرانسه و اسپانیا تبدیل کرد که این درگیری‌ها تا سال ۱۵۵۹ میلادی و امضای صلح‌نامهٔ کاتو-کامبرزی (Cateau-Cambrésis) ادامه یافت. درگیری شارل هشتم در ایتالیا سبب شد تا او به‌طور کامل از مسایل داخلی کشور غافل مانده و در نتیجه بسیاری از دستاوردهای دوران حکومت پدرش از بین رفت.

سال‌های پایانی و مرگ

شارل از همسرش آن صاحب سه فرزند شد که تنها یک پسرش بیش از یک ماه زنده ماند. اما او نیز در ۳ سالگی و به دنبال ابتلا به سرخک درگذشت و مرگ او ضربه‌ای شدید به پادشاه فرانسه وارد آورد. شارل تصمیم گرفت که از خوشگذرانی‌هایش دست بکشد و همانگونه که پیشتر شورای حکومتی ایالات کل در ۱۴۸۴ درخواست کرده بود از مالیات‌ها بکاهد. او همچنین در صدد تدارک لشکرکشی تازه‌ای به ایتالیا بود اما پیش از آنکه بتواند سیاست‌های جدیدش را اعمال نماید در ۷ آوریل ۱۴۹۸ در آمبواز و احتمالاً به دلیل برخورد سرش با چهارچوب کوتاه در درگذشت. از آنجا که شارل هشتم فرزند پسری نداشت پس از او عموزاده‌اش لوئی اورلئان با عنوان لوئی دوازدهم بر تخت پادشاهی فرانسه نشست.