Systemd

فایل‌های Unit

سیستم‌دی دستورالعمل‌های راه‌اندازی برای هریک از دایمن‌ها را در یک فایل تنظیمات (که فایل Unit خوانده می‌شود) ذخیره می‌کند که از یک زبان declarative استفاده می‌کند، و جایگزین اسکریپت‌های شل که برای راه‌اندازی هر کدام از دایمن‌ها استفاده می‌شد می‌شود. انواع فایل‌های یونیت، شامل service, socket, device, mount, automount, swap, target, path و timer (که می‌تواند مانند یک زمان‌بند شبهcron استفاده شود), snapshot, slice و scope.

یکپارچگی با نرم‌افزار دیگر

با توجه به علاقه به ارتقای قابلیت همکاری میان سیستم‌دی و دسکتاپ گنوم، نویسنده مشترک سیستم‌دی، لینارت پوترینگ از پروژه گنوم درخواست کرد که سیستم‌دی را به عنوان پیش‌نیاز خارجی برای گنوم ۳٫۲ قرار دهد.
در نوامبر ۲۰۱۲، پروژه گنوم به این نتیجه رسید که عمل‌کردهای پایه‌ای گنوم نباید به سیستم‌دی وابسته باشد. هرچند، گنوم ۳٫۸ یک انتخاب برای زمان کامپایل میان logind و ConsoleKit API قرار داد؛ که اولی در آن زمان فقط توسط سیستم‌دی ارائه می‌شد. اوبونتو یک باینری جدا برای logind ارائه کرد، اما سیستم‌دی یک پیش‌نیاز برای گنوم برای بیشتر توزیع‌های لینوکس است. به‌خصوص، از آنجایی که ConsoleKit دیگر نگهداری فعال ندارد و جریان توزیع‌ها پیشنهاد می‌دهد که از systemd-logind به جای آن استفاده شود. توسعه‌دهندگان لینوکس جنتو همچنین تلاش دارند این تغییرات را در OpenRC سازگار کنند، اما پیاده‌سازی آن شامل تعداد زیادی باگ شد، که موجب شد این توزیع سیستم‌دی را به عنوان پیش‌نیاز گنوم قرار دهد.
گنوم سازگاری بیشتری با logind پیدا کرد. از نسخه ۳٫۱۳٫۲ به بعد، logind پیش‌نیازی برای نشست‌های ویلند شد. تصمیماتی هم برای جایگزینی gنهme-session با سیستم‌دی گرفته شد، اما سیستم‌دی نمی‌بایست به عنوان PID ۱ اجرا شود تا gنهme-session همچنان در سیستم‌های غیر لینوکس در دسترس باشد. از آنجایی که سیستم‌دی فقط لینوکس را پشتیبانی می‌کند و با خاطر استفاده زیاد آن از APIهای کرنل لینوکس نمی‌تواند به سادگی به سیستم‌عامل‌های دیگر منتقل شود، لازم است که APIهای سازگار با سیستم‌عامل‌های دیگر همچون اوپن‌بی‌اس‌دی ارائه شوند.
در مصاحبه ZDNet در سپتامبر ۲۰۱۴، توسعه‌دهنده برجسته کرنل لینوکس، تئودور تسو، نظر خود را راجع به نزاع دربارهٔ فلسفه طراحی متمرکز سیستم‌دی ارائه کرد، بیش از نگرانی‌های تکنیکی، پیش‌بینی کرد رشد عمومی خطرناکی به سمت یکسان‌سازی اکوسیستم لینوکس حاصل شود، و بخشی از اجتماع متن‌باز به حاشیه رانده و فضای کمی برای پروژه‌های جایگزین به وجود آید. وی در این پروژه، تشابهاتی با نگرشی که در پروژه گنوم به سمت تنظیمات غیر استاندارد پیدا کرد. در رسانه‌های اجتماعی، تسو همچنین مقایسه‌هایی میان نگرش دو توسعه‌دهنده کلیدی سیستم‌دی با توسعه‌دهنده‌های گنوم انجام داد.

تاریخچه و مجادله

طراحی سیستم‌دی با مخالفت اجتماع نرم‌افزار آزاد ساخته شد. منتقدان گفتند که سیستم‌دی شدیداً پیچیده است و پیشرفت ویژگی‌های آن به کندی پیش خواهد رفت و معماری آن در تضاد با اصول طراحی سیستم‌عامل‌های شبه‌یونیکس است. همچنین این نگرانی وجود خواهد داشت که سیستمی ساخته شود که وابستگی‌های قفل شده به وجود آورد، به گونه‌ای که به نگهداران توزیع‌ها انتخاب‌های کمی داده می‌شود اما سیستم‌دی را سازگارتر می‌سازد تا نرم‌افزار فضای کاربر بیشتر به بخش‌های سیستم‌دی وابسته شود.

یادداشت‌ها

در می ۲۰۱۱، فدورا اولین توزیعی شد که سیستم‌دی را به صورت پیش‌فرض فعال نمود.
در یک مصاحبه در ۲۰۱۲، رهبر اسلکور، پتریک ولکردینگ، توضیح داد که معتقد است طراحی آن با فلسفه یونیکس که ابزارها را با توابع تعریف‌شده کم، متفاوت است. از اوت ۲۰۱۴، اسلکور از سیستم‌دی استفاده نمی‌کند و آن را پشتیبانی نمی‌کند، اما ولکردینگ احتمال تغییر حالت به آن را رد نکرد.
در بین اکتبر ۲۰۱۳ و فوریه ۲۰۱۴، و تبادل نظر طولانی در کمیته تکنیکی دبین در فهرست ایمیل دبین، در بحث دربارهٔ انتخاب سیستم init پیش‌فرض برای دبین ۸ «جسی» و تصمیم‌گیری نهایی دربارهٔ وضعیت سیستم‌دی انجام گرفت. این تبادل نظر به‌طور وسیعی عمومی شد و در همان آغاز این تبادل نظر در فهرست ایمیل دبین ادامه پیدا کرد.
در ژانویه ۲۰۱۳، لینارت پوترینگ، تصمیم گرفت که نگرانی‌های راجع به سیستم‌دی را در یک پست وبلاگ به نام «بزرگترین راز» قرار داد. پس از پایان مناظرات دربارهٔ سیستم‌دی در اکتبر ۲۰۱۴، پوترینگ اعلام کرد که «اجتماع متن‌باز» پر از احمق است و من احتمالاً یکی از مورد علاقه‌ترین هدف‌های آن‌ها هستم. پوترینگ سپس لینوس توروالدز و دیگر توسعه‌دهندگان کرنل را به خاطر وضعیت اجتماع مورد ملامت قرار داد.
در فوریه ۲۰۱۴، پس از تصمیم دبین، مارک شاتلورث در وبلاگ خود اعلام کرد که اوبونتو نیز در اجرای سیستم‌دی آن‌ها را دنبال خواهد کرد.
در آوریل ۲۰۱۴ یک کمپین برای تحریم سیستم‌دی در یک وبسایت شکل گرفت و دلایل مختلف را در برابر انتخاب سیستم‌دی ارائه کرد.
در یک مقاله در اوت ۲۰۱۴ در نشریه InfoWorld، پاول ونزیا دربارهٔ مجادله سیستم‌دی نوشت، و این مجادله را به تضاد سیستم‌دی با فلسفه یونیکس و «غرور عظیمی که شدیداً معتقد هستند خطا نمی‌کنند» نسبت داد. این مقاله همچنین معماری سیستم‌دی را مشابه svchost.exe، یک بخش بحرانی مایکروسافت ویندوز با دامنه عملیاتی وسیع دانست.
در نوامبر ۲۰۱۴، مراقبان دبین و اعضای کمیته تکنیکی، جوی هس، روس البری، یان جکسن، و مراقب بسته سیستم‌دی، تولف فوگ هین، از منصب خود استعفا دادند. هر چهار نفر تصمیم خود را در فهرست ایمیل اعلام عمومی‌کردند و در بلاگ شخصیشان با نگرانی و قرار گرفتن در معرض استرس شدید مربوط به ادغام سیستم‌دی با دبین و اجتماع متن‌باز، اعلام کردند که تعمیر و نگهداری منظم، کاری غیرممکن می‌شود.
در دسامبر ۲۰۱۴، یک شاخه از دبین، به نام دو-وان، توسط گروهی که خود را «مدیران کهنه دبین» نامیدند معرفی شد. قصد آن‌ها ارائه یک نوع دبین بدون نصب پیش‌فرض سیستم‌دی است.
در اوت ۲۰۱۵، سیستم‌دی یک شل ورود به نام machinectl shell ارائه داد.
در اکتبر ۲۰۱۵، یک مقاله به نام «کمبود ساختاری و معنایی در معماری سیستم‌دی برای مدیریت سرویس در دنیای واقعی» منتشر شد، که سیستم‌دی را در بسیاری زمینه‌ها مورد انتقاد قرار داد، از جمله طراحی آن به عنوان یک سیستم شیئی با لایه‌های بسیار از تغییرمسیر، که آن را مستعد ایجاد خطاهای مربوط به ترتیب می‌کند، یک مدل با پیش‌بینی اجرای دشوار، ترتیب راه‌اندازی غیرقطعی، حالت غیرقطعی در فایل تنظیمات و نارسا بودن کلی آن در ارائه یک چکیده از انواع یونیت‌ها.