کارآگاه حقیقی

توسعه

پیش از توسعهٔ کارآگاه حقیقی، نیک پیزولاتو یک پروفسور ادبیات در دانشگاه شیکاگو، دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل و دانشگاه دیپاو بود. وی همچنین تحقیقاتی در خصوص داستان‌نویسی داشت و در دوران فارغ‌التحصیلی‌اش در دانشگاه آرکانزاس به این کار علاقه پیدا کرده‌بود. نخستین اثر منتشرشدهٔ او یک مجموعهٔ داستان‌های کوتاه به نام میان اینجا و دریای زرد بود که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. او اولین رمانش با عنوان گالوستن را چهار سال بعد منتشر کرد و تقریباً در همان زمان مشغول آماده‌سازی خود برای ورود به صنعت تلویزیون شد.
با قطعی شدن پروژهٔ ساخت کارآگاه حقیقی به عنوان ادامه‌ای بر گالوستن، پیزولاتو ضبط تصویری این پروژه را مناسب‌تر یافت. پیزولاتو رمان را به دو شبکهٔ تلویزیونی فروخت و به محض بستن قرارداد در مه ۲۰۱۰، شش فیلمنامهٔ پیش‌نویس، از جمله فیلمنامهٔ قسمت خلبان، را در ۹۰ صفحه نوشت. او به فاصلهٔ کوتاهی بعد از جدایی‌اش از گروه نویسندگان کشتن در سال ۲۰۱۱ و با پشتیبانی انانیمس کانتنت، فیلمنامهٔ دیگری نوشت. آخرین نسخه، که به ۵۰۰ صفحه می‌رسید، بدون کمک گروه نویسندگان نوشته شد. پیزولاتو تا کنون قرارداد توسعه‌ای با اچ‌بی‌او امضا کرده و تا آوریل ۲۰۱۲، این شبکه سفارش هشت قسمت از کارآگاه حقیقی را داده‌است. با توجه به ماهیت آنتولوژی این مجموعه، هر فصل شامل بازیگران، شخصیت‌ها و داستان‌های متفاوتی در دوره‌های زمانی و مکان‌های مختلف است.

فیلم‌برداری

مکان اولیهٔ تصویربرداری اصلی فصل اول کارآگاه حقیقی، آرکانزاس بود؛ اما پیزولاتو بعدتر تصمیم به انجام فیلم‌برداری در لوئیزیانا، که به دلیل برنامه تشویقی کاهش مالیات فیلم، ارزان‌تر بود، گرفت. مراحل تولید ۱۰۰ روز متوالی طول کشید و هر قسمت روی فیلم ۳۵ میلی‌متری ضبط شد. گروه فیلم‌برداری، صحنه‌هایی که باید در محیط‌های بیرونی فیلم‌برداری می‌شدند را در ست‌های طراحی‌شده، مثل یک مزرعه نیشکر بیرون از ایراث، و مکان‌های طبیعی مثل فورت ماکمب، قلعه‌ای از قرن نوزدهم میلادی که بیرون نیواورلئان قرار دارد، ضبط کرد.
کالیفرنیا محل انتخاب‌شده برای ضبط فصل دوم کارآگاه حقیقی بود. تهیه‌کنندگان روی اجتناب از فیلم‌برداری در لس آنجلس اصرار داشتند و می‌خواستند که روی مناطق گمنام‌تری که «محیط روانشناسانهٔ خاصی را دربرگیرند» تمرکز شود. تولید این فصل در نوامبر ۲۰۱۴ آغاز شد.

تیتراژ

پاتریک کلیر مدیر نوآوری این سریال است و تیتراژهای سریال با مدیریت او ساخته می‌شدند. این تیتراژها در گروهی متشکل از سه استودیوی الاستیک متعلق به سنتا مونیکا در کالیفرنیا و آنتی‌بادی و بریدر در استرالیا و با همکاری سه استودیو ساخته می‌شدند. برای فصل اول، کلیر و گروهش مجموعهٔ متنوعی از تصاویر مناظر لوئیزیانا جمع‌آوری کردند که ستون فقرات تیتراژ را تشکیل می‌داد. آنان با استفاده از انیمیشن‌های مختلف و شیوه‌های اجرای جلوه‌های ویژه، این تصاویر را به حالت لو پولی درآوردند. این مرحله از تولید نیازمند دقت زیادی بود، زیرا آن‌ها قصد رایانه‌ای جلوه‌دادن تیتراژ را نداشتند. پس از انجام آخرین ویرایش‌ها، گروه با استفاده از شیوه‌هایی مثل تاری حرکتی، به تمیزکاری تیتراژ پرداخت. موسیقی تیتراژ فصل اول کارآگاه حقیقی، «دور از هر جاده‌ای»، آهنگی در سبک آلترنیتیو کانتری بود که در اصل توسط د هندسام فمیلی و برای آلبوم سال ۲۰۰۳ این گروه، با نام سینگینگ بونز، ساخته شده‌بود. سیدنی مورنینگ هرالد تیتراژ فصل اول را در فهرست ده تیتراژ برتر تلویزیونی گنجانده‌است.
کلیر رویکرد مشابهی نسبت به ساخت تیتراژ فصل دوم کارآگاه حقیقی داشت. در مراحل تولید از تصاویر چندین عکاس، از جمله تصاویر هوایی که توسط دیوید مایسل ضبط شده‌بود، استفاده شد. با این وجود، بر خلاف فصل اول، در تیتراژ فصل دوم از رنگ‌های طلایی و سرخ غلیظ و زنده استفاده شده‌بود و در نتیجه «چشم‌انداز پیچیده‌تری از کالیفرنیا» پدید آمد. آهنگ «بی‌خیال» از لئونارد کوهن، موسیقی تیتراژ فصل دوم است که از آلبوم سال ۲۰۱۴ کوهن با نام مشکلات عامه‌پسند انتخاب شده‌است. متن موسیقی با هر قسمت تغییر کرده و از اشعار مختلفی از موسیقی‌های کوهن استفاده می‌کند.

فصل ۱

نخستین بازیگری که در کارآگاه حقیقی بازی کرد، متیو مک‌کانهی بود که در نقش کارآگاه راستین «راست» کول ظاهر شد. مک‌کانهی به دلیل عملکردش در فیلمی دلهره‌آور در سال ۲۰۱۱ با نام وکیل لینکلن موردتوجه پیزولاتو قرار گرفت و پیش از سفارش سریال توسط اچ‌بی‌او، برای حضور در سریال قرارداد بست. او و وودی هارلسون از مجموعه افرادی بودند که پیزولاتو برای ایفای نقش اصلی فیلم در نظر داشت. با وجود این که ابتدا نام شخصیت اصلی فیلم کارآگاه مارتین «مارتی» هارت بود، مک‌کانهی بعدتر پیزولاتو را قانع کرد تا بتواند از نام کول استفاده کند. در عوض، با درخواست مک‌کانهی قرار شد هارلسون نقش هارت را بر عهده بگیرد. میشل موناهن نقش مگی هارت، شخصیت اصلی زن، را ایفا کرد و مایکل پاتس و توری کیتلز به ترتیب نقش کارآگاهان ماینارد گیلبو و توماس پاپانیا را بر عهده داشتند. بیشترین حضور شخصیت‌ها در فصل اول متعلق به کوین دان در نقش سرگرد کن کوسادا و الکساندرا داداریو در نقش لیسا تراگنتی بود.
کری فوکوناگا به عنوان کارگردان فصل اول کارآگاه حقیقی انتخاب شد. گزینه دیگر برای این نقش، الخاندرو گونسالس اینیاریتو بود، اما اینیاریتو به دلیل مسئولیت در پروژه‌های دیگر حذف شد. برای کسب آمادگی، فوکوناگا با یکی از کارآگاهان حوزه قتل در بخش تحقیقات جنایی پلیس ایالتی لوئیزیانا پژوهش‌هایی انجام داد. این کارگردان آدام آرکاپا را به عنوان فیلم‌بردار پروژه استخدام کرد و الکس دی‌گرلاندو، که در فیلم شکوه‌در دریا اثر بن زایتلین با او همکاری داشت، را در نقش طراح تولید فیلم قرار داد.

فصل ۲

در ژانویه ۲۰۱۴، پیزولاتو قراردادش با اچ‌بی‌او را دو سال تمدید کرد و با این کار، باعث تمدید سریال برای دو فصل دیگر شد. مشابه فصل اول، فصل دوم کارآگاه حقیقی هم شامل هشت قسمت است که همگی آن‌ها توسط پیزولاتو نوشته شده‌اند. با این وجود، مسئولیت کارگردانی بر عهده چندین نفر گذاشته شد؛ جاستین لین دو قسمت نخست را کارگردانی کرد. فوکوناگا، که تمام فصل اول را کارگردانی کرده‌بود، نقشی در کارگردانی فصل دوم بر عهده نداشت و در این فصل، همچون مک‌کانهی و هارلسون، تهیه‌کننده اجرایی سریال بود. پیزولاتو اسکات لسر، یک رمان‌نویس، را برای یاری در توسعه و نوشتن داستان‌های نیمه دوم این فصل استخدام کرد.
نخستین بازیگر مهم این فصل، کالین فارل بود که نقش کارآگاه ریموند «ری» ولکورو را بازی می‌کرد. وینس وان، که نقش یک مجرم و کارآفرین با نام فرانک سمیون را بر عهده داشت، در پایان همان ماه رسماً استخدام شد. تا ماه نوامبر، ریچل مک‌آدامز در نقش کارآگاه آنتیگان «آنی» بزرایدس، تیلور کیچ در نقش گشت بزرگراه کالیفرنیا، افسر پال وودرا و کلی رایلی در نقش جردن سمیون، همسر فرانک، بازیگران اصلی اضافه‌شده به کارآگاه حقیقی در این فصل بودند.

فصل ۳

در اوت ۲۰۱۷، اچ‌بی‌او رسماً مجوز ساخت فصل سوم، که در اوزارکس و در سه دوره زمانی متفاوت رخ می‌دهد، را داد. دو قسمت نخست این فصل توسط جرمی سالنی‌یر کارگردانی شد و انتظار می‌رفت که کارگردانی قسمت سوم هم بر عهده او باشد، اما با توجه به تعارض برنامه‌ریزی‌هایش مجبور به خروج از این پروژه شد. در مارس ۲۰۱۸، اعلام شد که دنیل ساکهایم به پروژه اضافه شده و ممکن است کارگردانی شش قسمت باقی‌مانده بر عهده او و پیزولاتو باشد. به جز قسمت‌های چهارم و ششم، که پیزولاتو آن‌ها را به ترتیب با همکاری دیوید میلچ و گراهام گوردی نوشت، نوشتن دیگر قسمت‌ها فقط بر عهده پیزولاتو بود. ماهرشالا علی در نقش شخصیت اصلی سریال، وین هایز، یکی از کارآگاهان پلیس ایالتی شمال‌غرب آرکانزاس، بازی کرد. ری فیشر نقش فرزند وین، هنری هایز، را بر عهده داشت؛ کارمن اجوگو در نقش آملیا ریردون، یک معلم مدرسه در آرکانزاس که با دو کودک گم‌شده در سال ۱۹۸۰ ارتباط دارد، ظاهر شد؛ استیون درف نقش رونالد وست، یکی از کارآگاهان ایالت آرکانزاس، را بازی کرد؛ اسکوت مک‌نری در نقش تام پارسل، پدر کودکان گم‌شده، قرار گرفت و میمی گامر هم نقش لوسی پارسل، مادر کودکان گم‌شده، را ایفا کرد.

فصل اول

فصل اول کارآگاه حقیقی با واکنش عمدتاً مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و بسیاری آن را جزو یکی از بهترین سریال‌های درام سال دانستند. راتن تومیتوز گزارش کرد که ۸۷٪ منتقدان نظر مثبتی دربارهٔ فصل اول سریال داشته‌اند که این درصد از روی ۶۵ نقد به دست آمده و در مجموع نمره ۸٫۸/۱۰ را نصیب آن می‌کند. جمع‌بندی نظرات منتقدان راتن تومیتوز می‌گوید: «در سریال کارآگاه واقعی، بازی وودی هارلسون و متیو مک‌کانهی، بیننده را میخ‌کوب کرده و سبک فیلم، صحنه‌ها و هدایت اجرای بازیگران روی‌گرداندن از این سریال را بسیار سخت می‌کند.» در متاکریتیک نیز، فصل اول سریال نمره ۸۷ از ۱۰۰ برپایه نظر ۴۱ منتقد دریافت کرد که به معنای «تحسین جهانی» است.
آتلانتیک، دیلی تلگراف و دیلی بیست، کارآگاه حقیقی را قوی‌ترین سریال اخیر توصیف کردند که در یادها خواهد ماند. تیم گودمن از هالیوود ریپورتر نوشت: «اجرای بازیگران، دیالوگ‌ها و ارزش‌های تولیدی سریال به قدری بالاست که آن را تبدیل به اثری با کیفیت کرده‌است.» منتقد هیت‌فیکس نیز نظر مثبتی دربارهٔ سریال داشت و دربارهٔ آن نوشت: «باید بیش‌تر دربارهٔ کاری که پیزولاتو انجام داده‌است صحبت شود. او با فرم و نگاهی جدید نوعی از مجموعه آنتولوژی را خلق کرده‌است که قطعاً نقطه تغییری برای سریال‌های درام تلویزیون خواهد بود.» ریچارد لاوسن از ونتی فر نوشت: «حساسیت وسواس‌گونه‌ای که پیزولاتو و فوکوناگا در روند تولید داشته‌اند باعث خلق اثری فریبنده در ژانری کهنه شده‌است.» علی‌رغم نظرات عموماً مثبتی که سریال دریافت کرد، بعضی از منتقدان از جمله مایکل هیل در نیویورک تایمز، کریس کابین در مجله اسلنت و هنک استیوور در واشینگتن پست نسبت به روند کند داستانی و نحوه روایت آن انتقاد کرده و اعلام کردند که کارآگاه حقیقی در دستیابی به هدف جاه‌طلبانه خود شکست خورده‌است.
از عملکرد تیم بازیگری و خصوصاً اجرای مک‌کانهی و هارلسون بارها به عنوان یکی از مهم‌ترین نقاط مثبت سریال یاد شد. منتقد یواس‌ای تودی نوشت: «علی‌رغم مدت طولانی بعضی از سکانس‌ها، هروقت مک‌کانهی و هارلسون سکانس مشترکی باهم دارند سطح کار بالاتر از فوق‌العاده می‌رود. بازی درخشان این دو نفر را می‌توان دوران طلایی بازی در تلویزیون توصیف کرد.» دیوید ویگند، در سان فرانسیسکو کرونیکل نوشت: «دیالوگ‌ها بسیار پربار، جالب و تحریک‌کننده است که به آن باید احساسات گوتیک‌گونه و ناملایم را نیز افزود. کارگردان فیلم، کری فوکوناگا، از مناظر لوئیزیانا نهایت استفاده را کرد و اهمیتی که این مناظر برایش دارند کمتر از اهمیت دو نقش اصلی داستان، کوهل و هارت نیست. تمامی اجراها عالی است، اما اجرای دو نقش هارلسون و مک‌کانهی به سبک خودشان است.» منتقد لس آنجلس تایمز نیز اجرای مک‌کانهی و هارلسون را ستود و دربارهٔ نوشت: «مک‌کانهی و هارلسون تقریباً تمامی سریال را به مالکیت خود درآورده‌اند.» منتقد بوستون گلوب از بازی میشل موناهن تمجید کرد و نوشت علی‌رغم مدت زمان کم حضورش در سریال توانسته به خوبی خود را نشان دهد. برایان لوری نیز در ورایتی عملکرد بازیگران و خصوصاً اجرای نقش‌های مکمل را ستایش کرد.

فصل دوم

فصل دوم کارآگاه حقیقی با واکنش متوسطی از سوی منتقدان همراه بود. تیم بازیگری و خصوصاً اجرای فارل، مک‌آدامز، کیچ و وان مورد تقدیر قرار گرفت. منتقدان همچنین فیلم‌برداری و سکانس‌های اکشن سریال را تحسین کردند اما در مجموع معتقد بودند که فصل دوم نسبت به فصل اول ضعیف‌تر است. عمده انتقادات نسبت به طرح داستانی پیچیده و دیالوگ‌ها بود. راتن تومیتوز گزارش کرد که ۶۴٪ منتقدان نظر مثبتی دربارهٔ فصل دوم داشته‌اند که این درصد از روی ۷۲ نقد به دست آمده و در مجموع نمره ۶٫۶/۱۰ را نصیب این فصل سریال می‌کند. جمع‌بندی نظرات منتقدان راتن تومیتوز می‌گوید: «فصل دوم کارآگاه حقیقی خود را به عنوان یک درام پلیسی مستقل قدرتمند نشان می‌دهد که لحظات جالبی نیز دارد و روابط پیچیده انسانی بیش‌تر از پیچش‌های داستانی قابل پیش‌بینی آن به چشم می‌آید.» در متاکریتیک نیز، فصل دوم سریال نمره ۶۱ از ۱۰۰ را برپایه نظر ۴۱ منتقد دریافت کرد که به معنای «نقدهای عموماً مطلوب» است. این کمترین میانگین نمرات در هردو سایت در میان سه فصل سریال است.
دیوید هینکلی در نیویورک دیلی نیوز نظر بسیاری مثبتی دربارهٔ فصل دوم سریال داشت و نوشت: «کارآگاه حقیقی هنوز هم از نوع سریال‌هایی است که باعث می‌شود تماشاگران عبارتی همچون «عصر طلایی تلویزیون» را درک کنند. فصل دوم این سریال به جای تکرار عناصر فصل اول راه جدیدی را برای رفتن انتخاب کرده‌است.» هنک استیوور از واشینگتن پست که واکنش منفی نسبت به فصل اول داشت، فصل دوم سریال را بهتر از آن دانست و نوشت: «مثل فصل اول، عملکرد تیم بازیگری در اینجا نیز درخشان است اما هنوز یک ویژگی عصبی‌کننده و غم‌انگیز در کارآگاه حقیقی وجود دارد که باعث می‌شود علی‌رغم سبک مسحورکننده نشود از آن لذت کامل برد. این سریال به خوبی ساخته شده اما به همان اندازه ناقص است.»
برایان لوری از ورایتی نظر متوسطی دربارهٔ فصل دوم داشت و نوشت: «اینگونه احساس می‌شود که نیک پیزولاتو آن روحیه وسواس‌برانگیز خود در نوشتن فصل اول را در اینجا به کلی از دست داده‌است. هرچند هنوز هم فصل دوم این سریال قابل تماشا است.» منتقد رولینگ استون نظر منفی دربارهٔ فصل دوم سریال داشت و از آن به عنوان یک «فرصت تلف‌شده» نام برد که پیزولاتو آن را از دست داده‌است: «از میان کنجکاو برانگیزترین عناوین امسال، فصل دوم کارآگاه حقیقی ناامیدکننده‌ترین آن‌هاست.»

فصل سوم

فصل سوم کارآگاه حقیقی با استقبال خوبی از سوی منتقدان همراه بود و بسیاری از نظر فرم داستانی، آن را بازگشت به راه اصلی سریال دانستند. اجرای تیم بازیگری و به خصوص عملکرد ماهرشالا علی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. راتن تومیتوز گزارش کرد که ۸۶٪ منتقدان نظر مثبتی دربارهٔ فصل سوم داشته‌اند که این درصد از روی ۷۶ نقد به دست آمده و در مجموع نمره ۷٫۳۹/۱۰ را نصیب این فصل سریال می‌کند. جمع‌بندی نظرات منتقدان راتن تومیتوز می‌گوید: «با رهبری مسحورکننده ماهرشالا علی در نقش اول، فصل سوم کارآگاه حقیقی موفق می‌شود که یک نگاه تازه برای کاوش در حوادث واقعی را کشف کند هرچند برخی از ایده‌های جذاب سریال در فصل‌های قبلی را در این مسیر از دست می‌دهد.» در متاکریتیک نیز، فصل سوم سریال نمره ۷۱ از ۱۰۰ را برپایه نظر ۳۲ منتقد دریافت کرد. متاکریتیک اعلام کرد که نظرات پیرامون فصل سوم «اغلب مثبت» است.

رتبه

فصل اول کارآگاه حقیقی با میانگین ۱۱٫۹ میلیون تماشاگر توانست تبدیل به پرتماشاگرترین سریال اچ‌بی‌او در طول یک سال بشود. این رکورد پیش‌تر با ۱۱٫۴ میلیون تماشاچی در سال ۲۰۰۱ در اختیار مجموعه شش فوت زیر زمین بود. این آمار باتوجه به تعداد تماشاگر سریال در هر پخش اپیزود از یک سریال به دست می‌آید که شامل تماشاگران بازپخش اپیزود نیز می‌شود. هر قسمت از فصل اول کارآگاه حقیقی به‌طور میانگین ۲٫۳۳ میلیون تماشاچی در زمان پخش اصلی داشته‌است. علی‌رغم افت نسبی در قسمت‌های میانی، سریال به‌طور کلی توانست روند صعودی در جذب تماشاگر داشته باشد. اپیزود تاریکی درخشان طولانی با ۲٫۳ میلیون تماشاچی توانست در رتبه دوم پرتماشاگرترین افتتاحیه سریال شبکه اچ‌بی‌او قرار بگیرد. رتبه اول با ۴٫۸ میلیون تماشاچی در اختیار سریال امپراتوری بوردواک است. شش اپیزود دیگر فصل اول به‌طور میانگین ۲٫۶ میلیون تماشاگر داشت که با پخش قسمت آخر و میانگین ۳٫۵ میلیون تماشاگر توانست رکورد افزایش ۵۰٪ را تجربه کند.
افتتاحیه فصل دوم با ۳٫۲ میلیون تماشاچی موفق شد آمار بینندگان فصل را حفظ کند. البته فصل دوم به مرور با افت تماشاچی مواجه شد. قسمت آخر این فصل ۲٫۷ میلیون بیننده داشت که به معنای ۲۲٪ تماشاگران نسبت به فصل قبل است. البته فصل دوم در آمار مربوط به میانگین تماشاگران از فصل اول رتبه بهتری کسب کرد. هر اپیزود از فصل دوم به‌طور میانگین ۲٫۶۱ میلیون بیننده داشت. تعداد نهایی بینندگان فصل دوم ۱۱٫۳ میلیون نفر اعلام شد.
فصل سوم سریال چه از نظر افتتاحیه و چه از نظر روند کلی، ضعیف‌ترین عملکرد را در میان تمامی فصل‌های سریال داشت. قسمت نخست فصل سوم ۱٫۴۴ میلیون تماشاگر داشت. روند نزولی آمار بینندگان در فصل سوم باعث شد تا قسمت آخر این فصل با ۱٫۳۸ میلیون تماشاگر، کمترین رتبه را در میان اپیزود آخر هر سه فصل به خود اختصاص دهد.

جوایز

کارآگاه حقیقی در مجموع سه فصل خود موفق به کسب نامزدی از جشنواره‌ها و مراسم‌های مختلف سینمایی و تلویزیونی در زمینه نویسندگی، کارگردانی و بازیگری شده‌است. در دوره سی‌ام مراسم جوایز انجمن منتقدان تلویزیون، سریال در چهار رشته نامزد بود که موفق شد دو جایزه بهترین اجرای فردی بازیگر نقش اول مرد در سریال درام (متیو مک‌کانهی) و جایزه دستاورد ویژه را به خود اختصاص بدهد. در چهارمین دوره جوایز حلقه منتقدان تلویزیون سریال در دو رشته بهترین سریال درام و بهترین بازیگر نقش اول مرد برای مک‌کانهی نامزد جایزه شد اما نتوانست هیچ‌کدام را کسب کند. در شصت و ششمین جوایز امی ساعات پربیننده، کارآگاه حقیقی در چهار رشته از جمله بهترین سریال درام نامزد دریافت جایزه بود که در نهایت موفق شد جایزه بهترین کارگردانی مجموعه تلویزیونی درام را کسب کند. کری فوکوناگا برای کارگردانی اپیزود «چه کسی آنجا می‌رود» این جایزه را دریافت کرد.
در دوره شصت‌وششم جوایز امی هنرهای خلاق، سریال موفق به کسب چندین جایزه در زمینه‌های فنی از جمله فیلم‌برداری و گریم شد. کارآگاه حقیقی در دوره شصت‌وهفتم جوایز انجمن نویسندگان آمریکا در دو رشته از جمله بهترین مجموعهٔ تلویزیونی درام جدید نامزد جایزه بود که هردو را دریافت کرد. وودی هارلسون و متیو مک‌کانهی هردو در  دوره بیست‌ویکم جوایز انجمن بازیگران در رشته بهترین بازیگر نقش اول مرد سریال درام نامزد کسب جایزه شدند. در هفتاد و دومین مراسم گلدن گلوب، سریال در سه رشته از جمله بهترین مجموعه تلویزیونی کوتاه یا فیلم تلویزیونی نامزد دریافت جایزه شد اما در کسب آن‌ها موفق نبود. در دوره شصت‌وهفتم جوایز کارگردانان آمریکا نیز سریال در رشته بهترین کارگردانی سریال درام برای کری فوکوناگا موفق به کسب نامزدی شد.

تأثیرات

منبع و منشأ اصلی مجموعه کارآگاه واقعی، برگرفته شده از مجله‌های زرد، خصوصاً مجله‌ای تحت همین عنوان است که در قرن بیستم منتشر می‌شد و البته کمی حالت دلهره‌آور نیز به آن اضافه شد. همچنین تعدادی از جملات این مجموعه از روی کتاب شاه زردپوش، نوشته رابرت چمبرز نوشته شده و حتی بعضی از دیالوگ‌ها مستقیماً از آثار نویسندگانی چون توماس لیگوتی الهام گرفته شده‌اند. نویسنده و خالق اصلی مجموعه کارآگاه واقعی، نیک پیزولاتو طی مصاحبه‌ای با وال‌استریت جورنال خود نیز این‌گونه الهام گرفتن‌های قسمت‌هایی از داستانش را تأیید کرده‌است.
در همین مقاله بود که پیزولاتو آثار تنی چند از دیگر نویسندگانی چون کارل ادوارد، لرد بارون، جان لنگن و سیمون استرانت‌زاس را برای مطالعه توصیه می‌کند. وی همچنین الهاماتی از فلسفه پوچ‌گرایی را از کتاب‌هایی چون در گرد و خاک این سیاره و بهتر بود که نمی‌بود نیز مطرح کرده‌است. نویسنده وال استریت ژورنال، مایکل کالیا نیز نظرات و تحلیل‌های خود را در خصوص این الهامات بیان نمود. رابطه کتاب رابرت چمبرز، یعنی شاه زردپوش باعث شد این کتاب جزء ۱۰ کتاب پرفروش ماه فوریه سال ۲۰۱۴ در وبگاه آمازون. کام قرار بگیرد. همچنین در مورد اینکه قسمت‌هایی از داستان و در واقع فلسفه داستان برگرفته شده از آثار نویسندگانی چون آلن مور و گرند مریسون باشد مورد بحث است. کارگردان این مجموعه، فوکوناگا نیز از علاقه خود به آثار کارگردان سینما، دیوید لینچ خبر داد و فرایند فیلم‌برداری مجموعه توئین پیکس را برای خود الهام‌آور توصیف نمود.