سفارشی‌سازی انبوه

سفارشی سازی توده، بازاریابی، تولید، مراکز تماس و مدیریت، استفاده از سیستم‌های تولید انعطاف‌پذیر با استفاده از کامپیوتر برای تولید خروجی سفارشی است. چنین سیستمی هزینه کم پروسه تولید انبوه را با انعطاف‌پذیری سفارشی سازی فرد ترکیب می‌کند. سفارشی سازی جرمی مرز جدید در کسب و کار برای صنایع تولیدی و خدماتی است. در هسته آن افزایش قابل توجهی در محبوبیت و سفارشی سازی بدون افزایش متناظر با هزینه است. در حد خود، تولید انبوه کالا و خدمات انعطاف‌پذیر است. در بهترین حالت، مزیت استراتژیک و ارزش اقتصادی را فراهم می‌کند.
در رابطه با محصولات فنی، بیانیه زیر توسط Piyush Math در اینجا روشن است:
سفارشی سازی توده نه تنها در مورد طراحی یک فناوری به نیازهای کاربر فردی (که در مورد سفارشی سازی است)؛ در عوض، در مورد پیش‌بینی کردن تکنولوژی به خصوصیت هر کاربر است.
سفارشی سازی توده ای روش «به‌طور موقت به تعویق انداختن کار تشخیص محصول برای یک مشتری خاص به آخرین نقطه ممکن در شبکه عرضه» است.
Kamis, Koufaris، و Stern آزمایش‌هایی را برای تست تأثیر سفارشی سازی انبوه انجام دادند که به مرحله خرید خردهفروشی منتقل شدند. آن‌ها متوجه شدند که کاربران با استفاده از یک رابط کاربری سفارشی توجیهی سودمند و لذت بیشتری می‌گیرند. یک رابط خرید معمول تر، به ویژه در یک کار پیچیدگی متوسط. از دیدگاه مهندسی مشترک، سفارشی سازی انبوه را می‌توان مشاهده به عنوان تلاش‌های مشترک انتر مشتریان و تولیدکنندگان، که، باید مجموعه‌های مختلف از اولویت و نیاز به جستجو برای راه حل به‌طور مشترک، نیازهای فردی با تولیدکنندگان خاص که بهترین مشتریان بازی قابلیت سفارشی سازی.
مفهوم سفارشی سازی انبوه است برای استن دیویس در آینده کاملمنسوب و تسنگ و جایو تعریف شد به عنوان "کالاها و خدمات را به نیازهای مشتری فرد با نزدیک بهره وری تولید تولید انبوه." کاپلان و هینلین رقابت می‌کنند و آن را "یک استراتژی می‌دانند که در برابر ارزش محصولات تولیدی ایجاد می‌کند "است. به‌طور مشابه McCarthy، نشان می‌دهد که سفارشی سازی انبوه شامل استفاده از یک بازار بزرگ (یا مجموعه ای از بازارهای طاقت فرسا) است که نیاز به سفارشی سازی دارد، بدون هزینه در هزینه، تحویل و کیفیت ".

اجرا

بسیاری از پیاده‌سازی از سفارشی سازی انبوه عملیاتی هستند، مانند configurators نرم‌افزار مبتنی بر کالا است که آن را عملی برای اضافه کردن یا تغییر ویژگی‌های یک محصول اصلی یا به ساخت نرده به‌طور کامل سفارشی، از ابتدا. با این حال، این میزان سفارشی سازی جرم، فقط در مورد پذیرش محدود شده‌است. اگر بخش بازاریابی شرکت‌ها محصول منحصر به فرد (تقسیم‌بندی بازار اتمی) را ارائه می‌دهد، اغلب محصولات تولیدی به صورت جداگانه تولید نمی‌شوند، بلکه این که انواع مشابهی از یک محصول تولید شده در انبار وجود دارد. علاوه بر این، نیاز به استفاده از این تکنولوژی در زمینه سفارشی سازی بالا وجود دارد.
شرکت‌هایی که با مدل‌های کسب و کار شخصی سفارشی شده‌اند، تمایل به عرضه محصولات الکترونیکی دارند. با این حال، این‌ها «سازندگان جرم» به معنای اصلی نیستند، زیرا آن‌ها جایگزین تولید انبوه کالاهای مادی نیستند.

انواع

کاج دوم (۱۹۹۲) چهار نوع از سفارشی سازی توده را توصیف می‌کند:
سفارشی سازی همکاری (همچنین ایجاد همکاری در نظر گرفته شده‌است) - شرکت‌ها با مشتریان فردی به منظور تعیین محصول دقیق نیازهای مشتری صحبت می‌کنند (نگاه کنید به بازاریابی شخصی و گرایش شخصی). این اطلاعات سپس برای مشخص کردن یک محصول مناسب آن مشتری خاص استفاده می‌شود. به عنوان مثال، برخی از تولیدکنندگان لباس یا کت برای متناسب با یک مشتری فردی. این همچنین با چاپ 3D با شرکت‌هایی مانند Shapeways به سفارشی سازی عمیق‌تر انجام می‌شود. مثال‌ها: مناسب لباس؛ Converse به شما اجازه می‌دهد تا رنگ یا الگوی هر عنصر خاصی از کفش را در فروشگاه یا آنلاین در نظر بگیرید.
سفارشی سازگاری - شرکت‌ها یک محصول استاندارد را تولید می‌کنند، اما این محصول در دست کاربر نهایی قابل تنظیم است (مشتریان خود آن را تغییر می‌دهند). به عنوان مثال: چراغ لوترون، که قابل برنامه‌ریزی است به طوری که مشتریان می‌توانند به راحتی زیبایی را سفارشی کنند.
سفارشی شفاف - شرکت‌ها مشتری‌های منحصر به فرد را با محصولات منحصر به فرد ارائه می‌دهند
در این مورد نیاز به دقت ارزیابی نیازهای مشتری وجود دارد. به عنوان مثال: Google AdWords و AdSense
سفارشی سازی لوازم آرایشی - شرکت‌ها یک محصول فیزیکی استاندارد تولید می‌کنند، اما آن را به روش‌های منحصر به فرد به مشتریان مختلف عرضه می‌کنند. به عنوان مثال: نوشیدنی نرم در خدمت: A can, bottle 1.25L، بطری 2l. [clarification needed]
او یک مدل کسب و کار را، «مسیر ۸٫۵ شکل»، یک روند از اختراع به تولید انبوه تا بهبود مستمر به سفارشی سازی انبوه و بازگشت به اختراع پیشنهاد داد.

چکیده

تقریباً تمام مدیران امروز به رسمیت شناختن نیاز به ارائه خدمات برجسته به مشتریان. با این حال، تمرکز بر مشتری، هر دو ضروری و بالقوه است. بسیاری از شرکت‌ها در تمایل خود برای تبدیل شدن به خواسته مشتری، به اختراع برنامه‌ها و رویه‌های جدید برای پاسخگویی به درخواست هر مشتری پرداختند. اما همان‌طور که مشتریان و نیازهای آن‌ها به‌طور فزاینده ای متنوع می‌شوند، چنین رویکردی یک راه مطمئن برای اضافه کردن هزینه‌های غیر ضروری و پیچیدگی عملیات است. شرکت‌هایی در سراسر جهان در تلاش برای اجتناب از این مشکلات، سفارشی سازی توده ای را پذیرفته‌اند. فناوری اطلاعات آسان و فرایندهای کار انعطاف‌پذیر به آن‌ها اجازه می‌دهد کالاها و خدمات خود را برای مشتریان فردی با هزینه‌های کم در هزینه‌های بالا سفارشی کنند. اما بسیاری از مدیران متوجه شده‌اند که سفارشی سازی انبوه خود می‌تواند هزینه و پیچیدگی غیر ضروری را تولید کند. آن‌ها متوجه هستند که آن‌ها به اندازه کافی بررسی نمی‌کنند که چه نوع سفارشی سازی، مشتریانشان قبل از اینکه به جلو بروند، ارزشمند باشند. این قابل فهم است تا کنون، هیچ چارچوبی برای کمک به مدیران تعیین نوع سفارشی که باید دنبال کنند وجود نداشته‌است. جیمز گیلمور و جوزف پاین مدیران را فقط با چنین چارچوبی ارائه می‌دهند. آن‌ها چهار رویکرد متمایز برای سفارشی سازی را شناسایی کرده‌اند. هنگام طراحی یا طراحی یک محصول، فرایند یا واحد تجاری، مدیران باید هر رویکردی را برای درک احتمالی نحوه ارائه خدمات بهتر به مشتریان خود بررسی کنند. در برخی موارد، یک رویکرد واحد بر طراحی طراحی خواهد شد. با این حال، اغلب، مدیران باید ترکیبی از برخی از یا هر یک از چهار روش برای خدمت به مجموعه خاص خود از مشتریان نیاز دارند.