شورون

تاریخچه

شورون که بازمانده شرکت نفت استاندارد اویل کالیفرنیا (سوکال)، یکی از هفت خواهران نفتی می‌باشد، در بسیاری از زمینه‌های صنعت نفت، گاز و انرژی، شامل اکتشاف، تولید، پالایش، بازاریابی و انتقال، تولید مواد شیمیایی، تولید انرژی و فروش فعال است.
اولین فعالیت شرکت نفتی شورون، مربوط به اکتشاف نفت، در "میدان نفتی پیکو کانیون"، که در شمال شهر لس‌آنجلس قرار دارد، می‌باشد. این کشف، منجر به شکل‌گیری شرکت نفتی؛ پسیفیک کاست، (به انگلیسی: Pacific Coast) در سال ۱۸۷۹ شد. امروزه این شرکت، قدیمی‌ترین شرکت تابعه کمپانی شورون، می‌باشد. پسیفیک کاست، در سال ۱۹۰۰ توسط شرکت استاندارد اویل آیوا خریداری شد. این شرکت، یکی از شرکت‌های تابعه کمپانی استاندارد اویل، جان دیویس راکفلر بود، که مدتی بعد به شرکت استاندارد اویل کالیفرنیا تغییر نام داد و بعدها نیز، به شرکت شورون تبدیل شد.
از سوی دیگر، قدمت شورون به زمان تأسیس "شرکت نفت تگزاس"، در سال ۱۹۰۱ باز می‌گردد. این شرکت، در ابتدای فعالیت، بسیار کوچک بود و اولین دفتر آن، در سه اتاق، از ساختمان راه‌آهن، بیومونت، تگزاس، در ایالات متحده آمریکا قرار داشت. شرکت نفت تگزاس، در سال‌های بعد، به تکزاکو تغییر نام داد. امروزه این شرکت، یکی از شرکت‌های زیرمجموعه شورون محسوب می‌شود.
در سال ۱۹۳۳ عربستان سعودی، امتیاز اکتشاف نفت، در آن کشور را به سوکال داد و ۵ سال بعد، میادین نفتی با تولید اقتصادی در عربستان کشف شد. در اوایل دهه ۱۹۵۰ سوکال بزرگ‌ترین سفره نفتی جهان، به نام «میدان نفتی غوار» در عربستان را کشف کرد و همین امر، باعث تأسیس زیرمجموعه سوکال، یعنی شرکت «استاندارد اویل عربی کالیفرنیا» و توسعه شرکت، تا تشکیل «شرکت نفتی عربی آمریکایی» (به‌اختصار: آرامکو) در سال ۱۹۴۴ گردید.
شرکت شورون در دهه ۱۹۶۰ میلادی و با بهره‌گیری از فناوری تزریق بخار به دل زمین، با هدف ازدیاد برداشت نفت، که در آن دوران بسیار جدید به‌شمار می‌رفت، حجم استخراج نفت از چاه‌های میدان نفتی کرن ریور، را به میزان زیادی افزایش داد. بعدها به لطف بهره‌گیری از نسل پیشرفته‌تری از سیستم‌های اکتشافاتی و ابزارهای حفاری، در کنار تزریق بخار، این میدان نفتی به یک قیف عظیم نفتی تبدیل شد.
کمپانی سوکال که در آغاز، بخشی از مونوپولی راکفلرها بود و بعدها به شورون تغییر نام داده بود، در سال ۱۹۸۴ با شرکت «گلف اویل» ادغام شد و بزرگ‌ترین ادغام در تاریخ جهان، تا آن زمان صورت گرفت. شورون سرانجام در سال ۲۰۰۱ با شرکت نفت تگزاس یا تکزاکو ادغام شد و نام آن به شورون-تکزاکو تغییر یافت.
شرکت شورون-تکزاکو در تاریخ ۹ مه ۲۰۰۵ به منظور حضور هماهنگ‌تر در بازار جهانی، مجدداً به شورون تغییر نام داد و تکزاکو به عنوان یک نشان تجاری (برند) تحت نظارت شرکت شورون باقی‌ماند. شورون در ۱۹ اوت ۲۰۰۵ با شرکت یونوکال ادغام شد و به دلیل فعالیت‌های بسیار عظیم نفتی یونوکال در جنوب شرقی آسیا، شورون به بزرگ‌ترین تولیدکننده انرژی در جهان تبدیل شد.
هم‌اکنون شرکت شورون چهارمین غول نفتی جهان و دومین شرکت بزرگ نفتی ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود. درآمد آن براساس آمار سال ۲۰۱۱ معادل ۲۵۳٫۷۶ میلیارد دلار بود و ۶۲٫۰۰۰ کارمند در استخدام خود داشت. چندین شرکت خودروسازی از جمله جنرال موتورز و تویوتا، برای آزمایش اتومبیل‌های خود، فقط از بنزین تولیدی شورون استفاده می‌نمایند.
در شورون نیز همانند سایر شرکت‌های نفتی، حوادث غیرمترقبه و انفجارهایی در حین کار، وجود داشته‌است و انجمن‌های فعال در زمینه محیط زیست نیز، چندین بار از این شرکت به دلیل آلوده کردن محیط زیست، شکایت کرده‌اند. فقط پروژه شورون در پالایشگاه ریچموند، ۱۱ میلیون پوند مواد سمی تولید کرده و بیش از ۳۰۴ حادثه به بار آورده‌است.
هنگامی که میدان نفتی کرن ریور در سال ۱۸۹۹ کشف شد، تحلیلگران اعلام کرده بودند، که این میدان نفتی بالغ بر ۵۴ میلیون بشکه نفت خام قابل استخراج در دل خود دارد و در مجموع تنها می‌توان تا ۱۰٪ درصد از نفت خام چسبناک آن را، استحصال کرد. نکته جالب این است که این رقم تنها بخش کوچکی از ۲۷۸ میلیون بشکه نفتی بود، که تا سال‌های اخیر از این میدان نفتی استخراج شده‌است. در نوامبر سال ۲۰۰۷ شرکت شورون به عنوان گرداننده فرایند استخراج نفت این میدان، با استفاده از تجهیزات پیشرفته خود اعلام کرد؛ تولید نفت خام متراکم چاه‌های نفتی این میدان عظیم به دو میلیارد بشکه رسیده است. امروزه هنوز هم از میدان نفتی کرن ریور روزانه ۸۰ هزار بشکه نفت خام تولید می‌شود و این در حالی است، که کارشناسان این شرکت برآورد می‌کنند، که ذخیره این میدان نفتی بالغ بر ۶۲۷ میلیون بشکه نفت باشد.
در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۸ میلادی، شورون با برداشتن نام خود از ۱۱۰۰ جایگاه پمپ بنزین، در ایندیانا، کنتاکی، کارولینای شمالی، پنسیلوانیا، اوهایو و چندین ایالت دیگر، عملأ به خرده‌فروشی در شمال‌شرقی ایالات متحده، پایان داد. شرکت شورون هنوز هم به دلیل برخورداری از فناوری‌های پیشرفته مدیریتی و اقتصادی، شامل؛ فناوری اطلاعات، زیرساخت‌های جهانی دیجیتال و فناوری‌های جدید هیدروکربنی، از شهرت و اعتبار ویژه‌ای برخوردار است. در ایالات متحده، نرخ استفاده از بنزین تولیدی شورون، در سطح بسیار بالایی قرار دارد و این سوخت به دلیل کیفیت بالا و آلایندگی کمتر، همواره مورد توجه مصرف‌کنندگان آمریکایی قرار دارد.

گلف اویل

گلف اویل، (به انگلیسی: Gulf Oil) در سال ۱۹۸۴، استاندارد اویل کالیفرنیا و گلف اویل، با هم ادغام شدند، که در زمان خود، بزرگترین ادغام میان کمپانی‌ها، در تاریخ ایالات متحده آمریکا بود. با این ادغام، شورون مالک تمامی شرکت‌های زیرمجموعه کمپانی گلف اویل نیز، بحساب می‌آمد. سپس تعدادی از این شرکت‌های تابعه، توسط کمپانی شورون، به فروش رفت. همچنین تعدادی از پمپ بنزین‌ها و چند پالایشگاه متعلق به گلف اویل، که در شرق ایالات متحده قرار داشتند نیز، توسط شرکت‌های بی‌پی و کونوکو فیلیپس خریداری شد.

یونوکال

یونوکال، (به انگلیسی: Unocal) شرکت نفتی آمریکایی است، که دفتر مرکزی آن، در ال سگوندو، کالیفرنیا قرار دارد. این شرکت، در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد و در اواخر قرن ۱۹، قرن ۲۰ و اوایل قرن ۲۱ میلادی، یکی از بزرگترین کمپانی‌های نفتی بود، که در زمینه اکتشاف نفت و بازاریابی در این صنعت، فعالیت می‌نمود.
در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۰۵، مدیران شورون، برای خرید شرکت یونوکال کورپوریشن، با مسئولان این شرکت، شروع به مذاکره نمودند. قیمت پیشنهادی از طرف مسئولان یونوکال، مبلغ ۱۸٫۴ $ میلیارد دلار اعلام شد. در تاریخ ۱۰ اوت ۲۰۰۵ سهامداران یونوکال، واگذاری این شرکت را به کمپانی شورون، اعلام نمودند. این شرکت، در نهایت به ارزش ۱۸ $ میلیارد دلار، معامله شد. درحال‌حاضر، فعالیت‌های یونوکال کورپوریشن، به عنوان یک شرکت مستقل، متوقف شده، ولی همچنان به عنوان یک شرکت تابعه از شورون فعالیت می‌نماید.

تکزاکو

تکزاکو، (به انگلیسی: Texaco) در سال ۱۹۰۱ در بیومونت تگزاس و تحت نام "شرکت نفت تگزاس" فعالیت خود را آغاز کرد. پس از کشف نفت در اسپیندل‌تاپ، تکزاکو برای سال‌ها، تنها شرکت فروشنده بنزین و گازوئیل؛ تحت همان نام تجاری، در تمام ۵۰ ایالت، آمریکا و همچنین کانادا بود.
در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۰۰ کمپانی نفتی تکزاکو، توسط شورون خریداری شد. این معامله، به ایجاد دومین کمپانی بزرگ نفتی در ایالات متحده آمریکا و چهارمین کمپانی نفتی جهان، انجامید. تکزاکو، با مبلغ ۹۵ $ میلیارد دلار، به شورون واگذار شد.
سپس در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۰۱ سهامداران شورون و تکزاکو، رأی به ادغام دو کمپانی دادند، که شرکت جدید؛ شورون‌تکزاکو (به انگلیسی: ChevronTexaco) نام گرفت. ولی در ۹ می ۲۰۰۵ تکزاکو از شورون جدا شد و نام این شرکت، بار دیگر به شورون تغییر یافت. شرکت تکزاکو نیز، همچنان با نام تکزاکو و به عنوان یک شرکت تابعه از کمپانی شورون، فعالیت خود را، از سر گرفت.

کلتکس

کلتکس، (به انگلیسی: Caltex) نام تجاری شرکت شورون، در بیش از ۶۰ کشور؛ در مناطق آسیای شرقی، خاورمیانه، استرالیا و آفریقای جنوبی می‌باشد. این شرکت، در واقع، یک سرمایه‌گذاری مشترک میان شرکت نفت تگزاس (تکزاکو) و استاندارد اویل کالیفرنیا (شورون) بود، که در سال ۱۹۳۶ به اجرا درآمد. نام کلتکس، از دو نام کالیفرنیا (از استاندارد اویل کالیفرنیا) و تگزاس (از شرکت نفت تگزاس یا تکزاکو)، اقتباس شده‌است.

استاندارد اویل کالیفرنیا

استاندارد اویل کالیفرنیا، شرکت نفتی آمریکایی و از شرکت‌های زیرمجموعه استاندارد اویل بود، که در سال ۱۹۱۱ از کمپانی اصلی، یعنی استاندارد اویل جدا شد، که همین امر باعث پیشرفت سریع آن گردید. این کمپانی در سال‌های بعد، در جمع هفت شرکت بزرگ در صنعت نفت جهان، که به نام؛ هفت خواهران نفتی نامیده می‌شدند، قرار گرفت. در اوایل قرن بیستم، صنعت نفت عملأ زیر سلطه و در انحصار این هفت کمپانی بزرگ نفتی، قرار داشت.
در سال ۱۹۲۶ نام این شرکت به استاندارد اویل کالیفرنیا تغییر پیدا کرد. در طول سال‌های بعد، این شرکت با نام تجاری "استاندارد" فعالیت می‌نمود. در ابتدای دهه ۱۹۳۰ میلادی، در برخی از فعالیت‌های خود، از نام تجاری شورون استفاده می‌کرد، که در نهایت، نام این کمپانی نیز به شورون تغییر پیدا کرد.

آرامکو

آرامکو، (به انگلیسی: Aramco) در سال ۱۹۳۳ تحت نام شورون، شروع به اکتشاف نفت، در کشور عربستان سعودی نمود، که سرانجام، به کشف بزرگترین میدان نفتی جهان؛ یعنی میدان نفتی غوار انجامید. سپس در سال ۱۹۴۴ شرکت تابعه این کمپانی، در کشور عربستان سعودی و با نام عربین آمریکن کمپانی (به انگلیسی: Arabian American Company) ثبت شد، که بعدها به اختصار، به آن، آرامکو، گفته می‌شد.
از سال ۱۹۷۳ به بعد، با درآمدی که از فروش نفت، عاید دولت عربستان سعودی می‌شد، شروع به خرید سهام شرکت آرامکو نمود و تا سال ۱۹۸۰ اکثریت سهام آرامکو، در مالکیت دولت عربستان قرار داشت. سپس در سال ۱۹۸۸ درحالی‌که کنترل ۱۰۰٪ درصد از سهام این شرکت، در اختیار دولت عربستان بود، نام آن؛ به سعودی آرامکو تغییر یافت. هم‌اکنون مدیریت و دارایی‌های این شرکت، در انحصار کامل دولت عربستان سعودی می‌باشد.

صنایع پتروشیمی

بخش پایین‌دستی شورون، وظیفه تولید، بازاریابی و فروش محصولاتی چون: بنزین، روان سازها، مواد افزودنی، محصولات پتروشیمی و طیف وسیعی از مواد شیمیایی را، بر عهده دارد. مهم‌ترین مناطق عملیاتی این شرکت، در بخش فروش عبارتند از: آمریکای شمالی، جنوب شرقی آسیا، کره جنوبی، استرالیا و آفریقای جنوبی. این محصولات، از طریق شبکه‌ای از ۲۰،۰۰۰ ایستگاه خرده‌فروشی، عرضه می‌شود. شرکت "شورون اورونیت" یکی از شرکت‌های تابعه شورون است، که در زمینه تولید، بازاریابی و فروش بنزین، روان‌کننده‌ها و مواد افزودنی فعالیت می‌نماید.

صنایع شیمیایی

کلیه عملیات مربوط به بخش صنایع شیمیایی شرکت شورون، توسط شرکت تابعه "شورون فیلیپس" مدیریت می‌شود. این شرکت، در سال ۲۰۰۲ از دارایی‌های بخش تولید محصولات شیمیایی دو ابر کمپانی نفتی؛ شورون و کونوکو فیلیپس راه‌اندازی شد و در حال حاضر در مالکیت شرکت‌های فیلیپس ۶۶ (متعلق به کونوکو فیلیپس) و شورون قرار دارد. شرکت شورون فیلیپس هم‌اکنون دارای ۳۵ کارخانه تولید محصولات شیمیایی است، که در ۹ کشور جهان، مستقر می‌باشند.

پالایش و فروش

ظرفیت پالایش نفت خام شرکت شورون در سال ۲۰۱۰ بطور میانگین معادل ۱٫۹ میلیون بشکه در روز بوده‌است. پالایشگاه‌های متعلق به این شرکت در همین سال (۲۰۱۰) به‌طور متوسط، روزانه ۳٫۱ میلیون بشکه فراورده‌های نفتی تصفیه شده‌ای، نظیر بنزین، گازوئیل و سوخت جت، به فروش رسانده است.