اوپن‌بی‌اس‌دی

توسعه و توزیع

سیستم‌عامل اوپن‌بی‌اس‌دی، یک سیستم‌عامل رایانه‌ای شبه‌یونیکس است که از بی‌اس‌دی یونیکس مشتق شده‌است. این سیستم‌عامل که نخستین نسخهٔ آن در سال ۱۹۹۶ منتشر شده‌است را توسعه‌دهندگانی داوطلب از سرتاسر جهان توسعه می‌دهند. هر کسی که توانمندی‌های لازم را داشته باشد، می‌تواند در توسعهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی همکاری کند. به کسانی که همکاری دنباله‌دار و برجسته‌ای داشته باشند، دسترسی کامیت و انجام تغییر در کدهای منبع داده می‌شود. تئو درات هم هماهنگ‌کنندهٔ پروژه است و دربارهٔ اینکه سیستم باید چگونه کار کند، چه چیزی باید در سیستم گنجانده شود یا چه کسی باید به مخزن کد منبع دسترسی داشته باشد، سخن آخر را می‌زند.
همانند دیگر سیستم‌عامل‌های خانوادهٔ بی‌اس‌دی، همهٔ بخش‌های سیستم‌عامل اوپن‌بی‌اس‌دی، در یک درخت کدهای منبع نگهداری می‌شود. ولی این درخت کد منبع، خود شاخه‌های گوناگونی با نام‌های ‎-current، ‎-stable و ‎-release دارد. شاخهٔ ‎-current برای تغییرات تازه و آزمایش‌نشده‌ای است که برای نخستین‌بار عرضه می‌شوند. برای همین، این شاخه از پایداری برخوردار نیست و تنها توسعه‌دهندگان و آزمایش‌کنندگان آن را بکار می‌برند. هر چند روز یک‌بار، نسخه‌ای از اوپن‌بی‌اس‌دی که بر پایهٔ کدهای این شاخه است، عرضه می‌شود که به این نسخه‌ها، تصویر لحظه‌ای یا اسنپ‌شات می‌گویند. هر شش ماه یک‌بار هم کدهای این شاخه در یک شاخهٔ تازه به نام ‎-release گنجانده می‌شود که این شاخه از پایداری کامل برخوردار است و کاربران نهایی می‌توانند آن را بکار بَرَند. شاخهٔ دیگری به نام ‎-stable هم هست که در اصل همان شاخهٔ ‎-release است؛ ولی اشتباه‌ها و مشکلات امنیتی برجسته‌ای که پس از انتشار شاخهٔ ‎-release پیدا شده‌اند، در ‎-stable زدوده شده‌اند. هر چند که این شاخه هم تنها یک شاخهٔ «رو به پیشرفت» است، اما پایدار و قابل اطمینان است و بهره‌مندی از آن خطر کمی برای کاربر نهایی دارد.
در هر سال، دو نسخه از اوپن‌بی‌اس‌دی در نخستین روز از ماه‌های مه و نوامبر پخش می‌شود. درست پس از انتشار یک نسخه، توسعهٔ نسخهٔ پسین هم در شاخهٔ ‎-current آغاز می‌شود. چهار ماه نخست، برای توسعه و افزودن قابلیت‌های تازه است و دو ماه پایانی، برای بازبینی کدها، پاک‌سازی و پایدارکردن سیستم است. نزدیک به ده هفته پیش از انتشار، توسعه‌دهندگان دست از افزودن قابلیت‌های تازه می‌کشند و دگرگونی‌های انجام‌شده را موبه‌مو بررسی می‌کنند. پس از پایان این دوره، درخت کدهای منبع، برای چندی فریز می‌شود و سپس دیسک‌های نصب اوپن‌بی‌اس‌دی ساخته و آزمایش می‌شوند. پس از عرضه شدن آن نسخه، درخت کدهای منبع دوباره از حالت فریز درمی‌آید و توسعه‌دهندگان دوباره می‌توانند دگرگونی‌های دلخواه خود را در آن انجام دهند.
کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی از کیفیت بالایی برخوردارند و هیچ چیزی در نصب پیش‌فرض نیمه‌کاره و ناآزموده پیاده‌سازی نشده‌است. توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی کدهای انحصاری را در درخت کد منبع اوپن‌بی‌اس‌دی نمی‌گنجانند. همچنین از آنجایی که تولیدکنندگان سخت‌افزار معمولاً از منتشر کردن مستندات سخت‌افزارهای خود روی‌گردانی می‌کنند، گروه توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی معمولاً خود دست به کار شده و در برخی موارد، گرداننده‌های دستگاه‌ها را خود به روش مهندسی معکوس می‌نویسند. آن‌ها به‌ویژه به گونهٔ فعالانه‌ای در برابر لکه‌های دودویی مبارزه می‌کنند و اوپن‌بی‌اس‌دی به نداشتن این‌گونه گرداننده‌های انحصاری سرشناس شده‌است. توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی بر این باور هستند که لکه‌های دودودیی امنیت سیستم را خدشه‌دار می‌کنند، چرا که هیچ‌کس نمی‌داند آن‌ها چکار می‌کنند؛ در حالی که با بالاترین سطح دسترسی هم اجرا می‌شوند. هم‌چنین این گونه گرداننده‌ها، کاربر را به فروشندگان وابسته می‌کنند و افزون بر آن، لکه‌های دودویی را نمی‌توان سازگرد کرد و همچنین شاید آن‌ها را نتوان بر روی سخت‌افزارهای نو اجرا کرد همچنین توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی گرایشی هم به بستن پیمان‌نامه عدم افشا با فروشندگان سخت‌افزارها ندارند و توسعه‌دهندگان لینوکس (و اخیراً فری‌بی‌اس‌دی) را بابت امضاء کردن این‌گونه پیمان‌نامه‌ها نکوهش می‌کنند. درات، بر این باور است که بستن این‌گونه پیمان‌نامه‌ها، بزرگ‌ترین چالشی است که هستهٔ سیستم‌عامل‌های متن‌باز امروزه با آن روبروست. توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی، تولیدکنندگان قطعات سخت‌افزاری را تشویق به منتشرکردن مستندات برای سخت‌افزارهای خود می‌کنند و آن‌ها به‌ویژه از شرکت‌های آسیایی بازخوردهای خوبی دراین‌باره دریافت کرده‌اند.
اوپن‌بی‌اس‌دی نزدیک به ۸۰ توسعه‌دهنده دارد. توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی هر چند گاه‌به‌گاه از سرتاسر جهان گردهم می‌آیند و رویدادی به نام هکاتون را برگزاری می‌کنند و در آن به کدنویسی و پیاده‌سازی اندیشه‌های خود می‌پردازند. درات دربارهٔ چرایی برگزاری این رویداد بیان داشته‌است که گرد آمدن توسعه‌دهندگان در کنار هم، به پیشرفت کارها شتاب می‌بخشد. هزینهٔ این گردهمایی‌ها بیشتر از دیسک‌هایی فراهم می‌شود که پروژه به فروش می‌رساند. چند بار هم برخی از شرکت‌های تجاری، هزینهٔ هکاتون‌ها را پرداخت کرده‌اند.

توزیع و فروش

به دو روش می‌توان اوپن بی‌اس‌دی را دریافت کرد. اوپن‌بی‌اس‌دی را می‌توان به رایگان از وب‌گاه رسمی آن دریافت کرد؛ کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی را هم می‌توان از یک مخزن سی‌وی‌اس همگانی دریافت کرد. نسخهٔ باینری و از پیش کامپایل‌شدهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی و همچنین تصاویر لحظه‌ای از نسخه‌های «رو به پیشرفت» را هم می‌توان به کمک سرویس‌دهنده‌های اف‌تی‌پی، اچ‌تی‌تی‌پی، rsync و AFS دریافت کرد. افزون بر آن، دیسک‌های نوری از پیش بسته‌بندی‌شده را هم می‌توان به گونهٔ آنلاین و با هزینهٔ اندکی فراهم کرد که این بسته‌ها افزون بر خود سیستم‌عامل اوپن‌بی‌اس‌دی، ترانهٔ آن نسخه را هم در خود دارند. درآمد بدست‌آمده از فروش این بسته‌ها بودجهٔ اصلی پروژه را فراهم می‌کند.

بودجه

بودجهٔ اصلی پروژه، از فروش دیسک‌ها و تی‌شرت‌هایی بدست می‌آید که پروژه آن‌ها را به فروش می‌رساند. همچنین کمک‌های مالی که کاربران و شرکت‌ها به پروژه می‌دهند هم درآمد دیگری برای پروژه است. هرچند که پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی تاکنون محصولات زیادی ساخته که به گستردگی در دیگر پروژه‌های متن‌باز و همچنین در شرکت‌های تجاری بکار برده می‌شوند، اما تنها بخش بسیار اندکی از بودجهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی از سوی این شرکت‌ها می‌آید.
پیرامون سال ۲۰۰۰، پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی نزدیک به دو سال از پشتیبانی مالی دارپا برخوردار شد. بر پایهٔ گفتهٔ درات، در این دوره، حدود ۳۰٬۰۰۰ دلار سخت‌افزار خریداری شد، به پنج نفر دست‌مزد پرداخت شد تا تمام‌وقت بر روی پروژه کار کنند و همچنین هزینهٔ سه هکاتون هم پرداخت شد. با این همه، هنگامی که در آوریل ۲۰۰۳، تئو درات در مصاحبه‌ای ناخرسندی خود از نبرد آمریکا در عراق را بیان داشت، دارپا این بودجه چند میلیون دلاری را لغو کرد.
تئو درات در یک مصاحبه نگرانی خود از بابت بودجه را چنین بیان داشته‌است: «من فکر می‌کنم که کمک‌ها در درجهٔ نخست باید از سوی شرکت‌های تجاری، در درجهٔ دوم از سوی اشخاص حقوقی و در درجهٔ سوم از سوی کاربران عادی باشد. اما این روند سراسر وارونه است، به گونه‌ای که افراد عادی با نرخ ۱۵ به ۱ دلار بیشتر کمک می‌کنند، سپاس بسیار کاربران عادی!»
در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۴، باب بک از بنیاد اوپن‌بی‌اس‌دی، در لیست پستی اوپن‌بی‌اس‌دی بیان داشت که پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی نیاز به کمک‌های مالی برای پرداخت هزینهٔ برق و انرژی سرورهای خود دارد و اگر این هزینه برآورده نشود، شاید پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی تعطیل شود.
پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی سالانه ۲۰٬۰۰۰ دلار آمریکا صرف هزینهٔ برق و انرژی سرورهای خود می‌کند که این خود برای شمار زیاد سکوها و معماری‌هایی است که اوپن‌بی‌اس‌دی از آن‌ها پشتیبانی می‌کند.
پروژه اندکی بعد ۲۰٬۰۰۰ دلار آمریکا از میرسی پاپسکو، خالق رومانیایی MPEx Bitcoin stock exchange دریافت کرد. این مبلغ پروژه را توانا می‌سازد تا بتواند هزینهٔ برق سال ۲۰۱۳ خود را پرداخت کند. در کنار دیگر کمک‌هایی که از جاهای دیگر رسیده‌است، بنیاد اوپن‌بی‌اس‌دی هم‌اکنون روی‌هم‌رفته نزدیک به ۱۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا گردآوری کرده‌است. این پروژه هنوز هم تلاش در جمع‌آوری کمک‌های بیشتر دارد و هدف آن گردآوردن مبلغ ۱۵۰٬۰۰۰ دلار برای سال ۲۰۱۴ است که برای برگزاری هکاتون‌ها و دیگر هزینه‌های مرتبط با توسعه بس است.
یک بار دیگر هم پروژه در سال ۲۰۰۶ با مشکلات مالی روبرو شده بود که کمک‌هایی از سوی نهادهایی همچون بنیاد موزیلا و GoDaddy.com دریافت کرد.

شعار

در وب‌گاه رسمی اوپن‌بی‌اس‌دی، شعاری در مورد رکورد امنیتی اوپن‌بی‌اس‌دی دربارهٔ ایمن‌بودن این سیستم به گونهٔ پیش‌فرض، به نمایش گذاشته شده‌است. تا تاریخ ژوئن ۲۰۰۲، این شعار «پنج سال بدون حتی یک حفرهٔ امنیتی راه دور در نصب پیش‌فرض!» بود. در آن سال یک حفرهٔ امنیتی در اوپن‌اس‌اس‌اچ پیدا شد که یک مهاجم را توانا می‌ساخت تا از راه دور بتواند در اوپن‌بی‌اس‌دی — و هر سیستم دیگری که در آن زمان از اوپن‌اس‌اس‌اچ بهره می‌برد — رخنه کرده و دسترسی ریشه را بدست آورد. این شکاف امنیتی زود برطرف شد. سپس این شعار به «تنها یک شکاف امنیتی راه دور در نصب پیش‌فرض، در مدت زمانی نزدیک به شش سال!» تغییر کرد. در سال ۲۰۰۷، یک آسیب‌پذیری امنیتی راه دور وابسته به شبکه در اوپن‌بی‌اس‌دی پیدا شد که آن هم بی‌درنگ درست شد. به دنبال پیداشدن این آسیب‌پذیری، شعار به «تنها دو حفره امنیتی راه دور در نصب پیش‌فرض در طول یک مدت زمان طولانی!» تغییر کرد که تا به امروز پابرجا است.
این شعار نقد شده‌است؛ چرا که در نصب پیش‌فرض اوپن‌بی‌اس‌دی، شمار کمی سرویس در حال اجرا و مشغول به‌کار وجود دارد. برخی از منتقدین ادعا می‌کنند که شعار باید به «بدون برنامه کاربردی مشغول به کار در نصب پیش‌فرض» تغییر کند. چرا که بیشتر کاربران، سرویس‌های بیشتری را پس از نصب اجرا خواهند کرد و برنامه‌های کاربردی بیشتری را نصب خواهند کرد.

اجازه‌نامه

اوپن‌بی‌اس‌دی با پروانه‌های نرم‌افزاری گوناگونی عرضه می‌شود و روی‌هم‌رفته تلاش می‌کند تا دنباله‌رو سیاست‌های حق تکثیر بی‌اس‌دی یونیکس باشد. امروزه، بیشتر پروژه‌های متن‌باز، پروانه‌هایی را بکار می‌برند که کاربران را ناچار می‌کند پس از انجام هرگونه دگرگونی در نرم‌افزار، آن دگرگونی‌ها را دوباره برای پروژه هم بفرستند. پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی یک پروانهٔ دارد که چنین بندی را ندارد. از دیگر پروانه‌هایی که اوپن‌بی‌اس‌دی با آن‌ها منتشر می‌شود، می‌توان به اجازه‌نامه بی‌اس‌دی و اجازه‌نامه آی‌اس‌سی اشاره کرد. پروانه آی‌اس‌سی، پروانه‌ای است که کدهای تازه با آن منتشر می‌شوند و بکاربردن آن به دیگر پروانه‌ها ارج دارد. همچنین کدهایی که پروژه‌های دیگر نوشته‌اند، اگر با سیاست‌های حق تکثیر پروژه سازگار باشند، می‌توانند به درخت کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی هم راه یابند. پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی، پروانه جی‌پی‌ال — که دیگر پروژه‌های متن‌باز به گستردگی آن را بکار می‌برند — را نامناسب می‌داند، چرا که بر پایهٔ گفتهٔ آنها، این پروانه محدودیت‌هایی دارد که برای استفاده از نرم‌افزار به صورت تجاری غیرقابل پذیرش هستند. در نتیجهٔ این سیاست، کدهایی که با اجازه‌نامهٔ جی‌پی‌ال (و روی‌هم‌رفته دیگر اجازه‌نامه‌های کپی‌لفت) هستند، در هستهٔ سیستم و همچنین در سایر «نهادهای فعال» سیستم بکار برده نمی‌شوند و تنها در بخش‌های اختیاری یا «نهادهای غیرفعال» سیستم (همانند ابزارهای توسعه نرم‌افزار)، بکار برده می‌شوند. برای نمونه، کامپایلر جی‌سی‌سی و دیگر ابزارهای توسعه پروژهٔ گنو که جزء بخش‌های غیرفعال شمرده می‌شوند، در اوپن‌بی‌اس‌دی گنجانده شده‌اند.
در سال ۲۰۰۱، به دنبال نگرانی‌هایی که به دنبال تغییر پروانه دیوار آتش ipfilter به راه افتاده بود، توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی به گونه‌ای هدفمند آغاز به بازبینی پروانهٔ همه کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی کردند. در این بازبینی سراسری، کدهای زیادی پیدا شد که پروانه آن‌ها پذیرفتنی، یا سراسر بدون هرگونه پروانهٔ نرم‌افزاری بودند، یا اینکه یک پروانه سربسته و چندپهلو داشتند. پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی با دارندگان حق تکثیر این کدها تماس گرفتند و از آن‌ها درخواست کردند تا کدها را با یک پروانه دلپسندتر از دید آن‌ها پخش کنند. به دنبال این کار، با موافقت دارندگان حق تکثیر کدها، پروانه برخی از کدها تغییر کرد، تا اوپن‌بی‌اس‌دی بتواند آن‌ها را بکار بَرَد. برخی از کدها هم از درخت اوپن‌بی‌اس‌دی زدوده شدند. از میان کدهایی که زدوده شدند، همهٔ نرم‌افزارهایی بودند که دنیل برنشتاین آن‌ها را نوشته بود. برنشتاین در آن هنگام این گونه خواسته بود که همهٔ نسخه‌های تغییریافته از برنامه‌های او باید پیش از پخش دوباره، به تأیید او برسند. زدودن این کدها تنشی بین توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی و برنشتاین برانگیخت. برنشتاین بر این باور بود که زدودن کدهای او بیجا بوده‌است. او این‌گونه بیان داشت که مرورگر وب نت‌اسکیپ یک پروانهٔ سختگیرانه‌تر دارد و توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی را متهم به ریاکاری کرد که کدهای نت‌اسکیپ را دست نزدند، اما کدهای او را زدودند. موضع پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی در این مورد این‌گونه بود که هرچند نت‌اسکیپ یک نرم‌افزار متن‌باز نیست، شرایط مجوز آن بگونه‌ای است که برآورده کردن آن‌ها آسان‌تر است. آن‌ها مدعی شدند که اینکه قرار باشد برنشتاین همه کدها را تأیید کند نیازمند انجام کارهای نابایستهٔ زیادی خواهد بود و بهتر از همه این است که این کدها زدوده شوند.

نام و نشان

نام اوپن‌بی‌اس‌دی اشاره به این نکته دارد که کدهای منبع اوپن‌بی‌اس‌دی را می‌توان به آسانی از اینترنت (یا به روش‌های دیگر) دریافت کرد. همچنین این نام اشاره به‌شمار زیاد سکوهای سخت‌افزاری دارد که این سیستم‌عامل از آن‌ها پشتیبانی می‌کند.
پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی نخست غول بی‌اس‌دی را به عنوان نشان خود بکار می‌برد. در نسخه‌ای از این نشان که پروژهٔ اوپن‌بی‌اس‌دی بکار می‌برد، یک هاله در بالای سر این غول دیده می‌شد. این نشان را اریک گرین کشیده بود. درات از گرین خواسته بود که نشان را برای نسخه‌های ۲٬۳ و ۲٬۴ اوپن‌بی‌اس‌دی بکشد. ابتدا قرار بود که یک غول کامل (بدن و سر) در نشان کشیده شود، اما کار بر روی نشان به درازا کشید و گرین تنها توانست بخش سر را برای نسخهٔ ۲٬۳ بکشد. اما برای نسخهٔ ۲٬۴، هم بخش دُم و هم بخش نیزه را کشید.
در نسخهٔ ۲٬۵، یک نشان نو به نام غول پاسبان معرفی شد که تای سماکا آن را کشیده بود.
با این همه، برای اینکه نماد شانس فری‌بی‌اس‌دی مانند نماد شانس اوپن‌بی‌اس‌دی که پروژهٔ فری‌بی‌اس‌دی بسیار هم در بکارگیری آن کامیاب شده بود، پروژه اوپن‌بی‌اس‌دی بر آن شد تا نشانی تازه برگزیند. این نشان تازه، پافی نام گرفت که یک بادکنک‌ماهی است. اندیشهٔ پشت این نشان، از الگوریتم bcrypt آمده‌است، که خود گونه‌ای از الگوریتم بلوفیش (بادکنک‌ماهی) است و دو تن از توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی به نام‌های نیلز پرووس و دیوید مازیرس آن را آفریده‌اند.
از نسخهٔ ۳٬۰ به این سو، یک ترانه به همراه هر نسخه عرضه می‌شود. موضوع این ترانه‌ها، معمولاً رویدادهایی است که در هنگام توسعهٔ آن نسخه برای توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی رخ داده است که عمدتاً مشکلاتی است که شرکت‌ها برای توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی پدید آورده‌اند یا در مورد رفتارهای «ریاکارانه‌ای» است که شماری از پروژه‌های متن‌باز انجام می‌دهند. همچنین گه‌گاهی، زمینه و مضمون ترانه‌ها، از فیلم‌ها و آهنگ‌های سرشناسی گرفته می‌شود که توسعه‌دهندگان، جایگاه کنونی خود را همانند آن‌ها می‌پندارند. برای نمونه ترانهٔ نسخهٔ ۳٬۸، هکرهای RAID گمشده نقیضه‌ای از سری ایندیانا جونز است، یا ترانهٔ جادوگر شهر اواس که نقضیه‌ای به جادوگر شهر اوز است. ترانه‌ها را می‌توان به دو گونه OGG و MP3 به رایگان از وب‌گاه رسمی اوپن‌بی‌اس‌دی دریافت کرد. همچنین همراه با هر ترانه، مضمون ترانه، متن اشعار آن ترانه و همچنین پوستر ترانه نیز ارائه می‌شود. گاهی، تای سماکا و گروه موسیقی پلید تونگد دویلز در آماده کردن این ترانه‌ها همکاری می‌کنند.

ادعای وجود درب پشتی

در تاریخ ۱۱ دسامبر ۲۰۱۰، گریگوری پری، از توسعه‌دهندگان پیشین اوپن‌بی‌اس‌دی، ایمیلی برای تئو درات فرستاد که در آن ادعا شده بود سازمان اف‌بی‌آی نزدیک به ده سال پیش، به چندی از توسعه‌دهندگان پیشین اوپن‌بی‌اس‌دی و شرکت NetSec (شرکتی که آن‌ها در آن کار می‌کردند) مبلغی پول به عنوان رشوه پرداخت کرده تا یک درب پشتی را در پشته رمزنگاری اوپن‌بی‌اس‌دی جاسازی کنند. او در این ایمیل بیان داشت که پیمان‌نامهٔ عدم افشای او با اف‌بی‌آی مدتی پیش به پایان رسیده و برای همین بر آن شده تا این داستان را برای همگان آشکار کند. او همچنین افزوده بود که برای همین بوده که کارکنان اف‌بی‌آی تا دیرگاه، دیگران را سفارش به استفاده از اوپن‌بی‌اس‌دی می‌کردند. پری، همچنین نام دو تن از توسعه‌دهندگان — که به ادعای او در این رخداد دست داشتند — را هم در ایمیل خود نوشته بود. با این همه، آن دو تن، گذاشتن درب پشتی در سیستم‌عامل اوپن‌بی‌اس‌دی را رد کردند. درات سه روز پس از دریافت این ایمیل، در تاریخ ۱۴ دسامبر، آن را به یکی از لیست‌های پستی اوپن‌بی‌اس‌دی فرستاد و پیشنهاد بازبینی کدهای پشته IPSec را داد. درات از همهٔ توسعه‌دهندگان اوپن‌بی‌اس‌دی خواست که هر کدام جداگانه به بررسی کردن کدهای پشته IPSec بپردازند. چند هفته پس از آن، چند باگ در پشتهٔ IPSec اوپن‌بی‌اس‌دی پیدا و زدوده شد که البته ناخواسته پدید آمده بودند، اما هیچ گواهی مبنی بر بودن یک درب پشتی در پشته IPSec پیدا نشد. تئو درات در این‌باره بیان داشت که: «من باور دارم NetSec شاید برپایه ادعاها، پیمان‌نامه‌ای برای نوشتن درب پشتی داشته‌است. اگر آن‌ها درب پشتی نوشته باشند، فکر نمی‌کنم که آن [درب پشتی] را در درخت کد منبع ما کارگذاشته باشند. آن‌ها شاید این درب پشتی را در محصولات خودشان [که مبتنی بر اوپن‌بی‌اس‌دی هستند] کار گذاشته‌اند».