چیزهای عجیب

داستان

وقایع سریال در اوایل دهه هشتاد میلادی در شهر خیالی هاوکینز واقع در ایالت ایندیانا رخ می‌دهد. سریال چندین خط داستانی مرتبط به هم را دنبال می‌کند. یک آزمایشگاه دولتی در هاوکینز که ظاهراً زیر نظر وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند، به صورت مخفی در حال تحقیق و آزمایش دربارهٔ دنیاهای موازی است. سرانجام نیز موفق می‌شوند پلی بین دنیای واقعی و دنیای موازی (که در سریال «دنیای وارونه» نامیده می‌شود) بزنند و برای ارتباط با آن هم از دختر بچه ای بنام الون استفاده می‌کنند که قدرت‌های فراطبیعی دارد. اما آزمایش‌ها آنگونه که باید پیش نمی‌رود و الون همراه با یک هیولا، از دنیای موازی به دنیای واقعی پا می‌گذارد.
داستان فصل اول از سال ۱۹۸۳ شروع می‌شود. پسر جوانی به نام ویل بایرز پس از جدا شدن از دوستانش به طرز عجیبی ناپدید می‌شود. مادر ویل به همراه کلانتر و سه دوست نزدیک ویل به جستجوی او می‌روند اما پیدا شدن دختر مرموز و عجیبی که خود را «یازده» (اِلِون) می‌نامد همه چیز را به هم می‌ریزد. طولی نمی‌کشد که مایکل که صمیمی‌ترین دوست ویل است درمیابد کارمندان یک مجموعه آزمایشی عجیب که پیش تر الون را ربوده بودند در گم شدن ویل دخیل هستند….
داستان فصل دوم نیز یکسال بعد از اتفاقات فصل اول روایت می‌شود. جایی که رازهای آزمایشگاه شهر هاوکینز و دنیای وارونه دوباره امنیت این شهر را به خطر انداخته و شخصیت‌های اصلی داستان را دچار چالش می‌کند.

پیش زمینه و نگارش

چیزهای عجیب توسط دو برادر به نام‌های مت و راس دافر که با عنوان برادران دافر شناخته می‌شوند ساخته شده‌است. این دو برادر تحت تأثیر سبک و آثار ام. نایت شیامالان، نخستین فیلم خود تحت عنوان پنهان را در سال ۲۰۱۵ ساختند اما ایجاد تغییرات در کمپانی پخش کننده فیلم، یعنی برادران وارنر باعث شد تا فیلم اکران محدودی داشته باشد تا برادران دافر نسبت به آینده مطمئن نباشند. دونالد دی لاین، تهیه‌کننده سریال ویوارد پاینز که با دیدن فیلم پنهان تحت تأثیر خلاقیت برادران دافر در نویسندگی قرار گرفته بود، آن‌ها را استخدام کرد و به گروهش آورد. برادران دافر فیلم‌نامه چند اپیزود از سریال ویوارد پاینز نوشتند و موفق به همکاری کردن با شیامالان شدند. بعد از این اتفاق، برادران دافر احساس کردند که آمادگی نوشتن یک فیلم‌نامه جدید و مستقل را دارند و برای همین کار خود را شروع کردند.
برادران دافر فیلم‌نامه‌ای آماده کردند که شامل متن اپیزود اول و شبیه به کتاب کوچکی ۲۰ صفحه‌ای بود تا شاید بتواند به پیدا کردن تهیه‌کننده به آن‌ها کمک کند. طبق گفته راس دافر، آن‌ها متن خود را ۱۵ شبکه کابلی ارسال کردند اما شبکه‌ها یکی پس از دیگری آن را رد کردند زیرا معتقد بودند که داستانی که شخصیت‌های اصلی آن کودکان هستند جذابیتی برای مخاطبان نخواهند داشت. همچنین چندین شبکه به برادران دافر پیشنهاد دادند تا تمرکز داستان به جای کودکان بر روی تحقیقات کلانتر هاپر دربارهٔ یک ماجرای فراطبیعی باشد. در اوایل سال ۲۰۱۵، تهیه‌کننده‌ای به اسم دن کوهن که فیلم‌نامه برادران دافر را به‌طور اتفاقی خوانده بود آن را برای شاون لوی فرستاد. لوی و کوهن، برادران دافر را به دفتر خود دعوت کردند و حق ساخت فیلم‌نامه را از آن‌ها خریده و حق تألیف را به‌طور کامل را به آن‌ها دادند. بعد از خواندن فیلم‌نامه قسمت اول، نت‌فلیکس حاضر شد ساخت و پخش سریال را برعده بگیرد. در اوایل آوریل ۲۰۱۵، نت‌فلیکس به‌طور رسمی اعلام کرد که فصل نخست چیزهای عجیب در سال ۲۰۱۶ پخش خواهد شد. نت‌فلیکس پیش از سریال چیزهای عجیب آثاری همچون خانه پوشالی نارنجی مد جدید است را ساخته بود و برادران دافر از اینکه این کمپانی با تهیه‌کنندگان مشهور خود به چهره‌های جدید همچون آن‌ها فرصت ساخت یک سریال را داده‌است ابراز شگفتی کردند. برادران دافر نوشتن سریال را آغاز کردند و لوی و کوهن نیز به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی کار شروع به مراحل تولید و انتخاب بازیگران کردند.
سریال ابتدا مونتاوک نام داشت و قرار بود که حوادث آن در منطقه مونتاوک و حوالی لانگ آیلند رخ بدهد. دلیل انتخاب این مکان از سوی برادران دافر این بود که استیون اسپیلبرگ فیلم آرواره‌ها را در آن‌جا فیلم‌برداری کرده بود و برادران دافر نیز دوست داشتند فضای آن فیلم را در اثر خود بازسازی کنند. بعد از آنکه روایت کلی داستان مشخص شد، برادران دافر احساس کردند که اگر داستان در یک شهر خیالی رخ بدهد بهتر است زیرا به آن‌ها اجازه می‌داد ایده‌هایی را وارد داستان کنند که اجرای آن‌ها در یک شهر واقعی ممکن نبود.

پیش تولید

راس دافر تصمیم گرفت با استفاده از الگوی فیلم زندانیان به کارگردانی دنی ویلنوو یکبار دیگر فیلم‌نامه را بازنویسی کند. خیلی‌ها معتقد بودند که فیلمی همچون زندانیان منبع عجیبی برای نوشتن متن یک سریال فانتزی است اما راس معتقد است که مسئله اصلی سریال احساسات انسانی است. او در مصاحبه‌ای گفته‌است: «همان‌طور که در زندانیان گم شدن دختر بچه باعث می‌شود پای پلیس و خانواده به وسط بیاید و اهالی شهر هم برای پیدا کردن او دست به جستجو بزنند در سریال هم همچین اتفاقی می‌افتد و گم شدن ویل باعث می‌شود تمام اهالی شهر درگیر این اتفاق شوند.»
برادران دافر آشکارا در متن خود به سریال‌ها و فیلم‌های دهه هشتاد و به خصوص آثار فانتزی ادای دین کردند.مت دافر فیلم‌های استیون اسپیبرگ و کتاب‌های استیون کینگ را مهم‌ترین منبع الهام خود در نوشتن فیلم‌نامه می‌داند.راس دافر از فیلم‌های کارگردانان بزرگ ژانر فانتزی همچون گیرمو دل تورو، جرج لوکاس، رابرت زمکیس، وس کریون و جان کارپنتر به عنوان الگو استفاده کرد.نتیجه این رویکرد برادران دافر این بود که چیزهای عجیب پر شد از ارجاع‌ها به فیلم‌های و سریال‌های فانتزی دهه هشتاد که منتقدان و تماشاگران بسیار از آن استقبال کردند. مجموعه فیلم‌های بیگانه، کنار من بمان و انیمههایی همچون آکیرا و ترانه پریان و همچنین بازی‌های کامپیوتری همچون سایلنت هیل و آخرین بازمانده از ما تنها بخشی از عناوینی هستند که برادران دافر در سریال به آن‌ها ادای دین کرده‌اند
,
برادران دافر سرانجام بازنویسی فیلم‌نامه را به پایان رساند که در این بازنویسی تغییرات بزرگی نیز در متن داستان قرار داده شد که مهم‌ترین آن‌ها سرنوشت شخصیت الون در پایان داستان بود.

انتخاب بازیگران

انتخاب بازیگران مسئله بود که برای برادران دافر اهمیت بسیار بالایی داشت. مت دافر گفته بود که آن‌ها می‌دانستند سریال در صورتی به موفقیت خواهد رسید که انتخاب بازیگران بی نقص باشد. برادران دافر با مشورت‌هایی که انجام دادند متوجه شدند که بهتر است ترکیبی از چهره‌های جوان و ناشناخته و بازیگران شناخته شده را برای سریال انتخاب کنند.وینونا رایدر و دیوید هاربر جزو اولین نفراتی بودند که قراداد امضا کردند.راس دافر معتقد است انتخاب رایدر که که متولدین دهه هشتاد بسیار با او خاطره دارند از جمله بهترین انتخاب‌های آنان بوده‌است زیرا رایدر علاوه بر اینکه بازیگر توانایی است به خوبی نیز حس نوستالژی که آن‌ها به دنبالش هستند را به بیننده منتقل می‌کند. کارا بوینو و متیو موداین جزو آخرین بازیگران بزرگسال بودند که به سریال پیوستند.
هرچقدر انتخاب بازیگران بزرگسال با سرعت پیش رفت انتخاب بازیگران نوجوان سریال دردسرهای زیادی برای عوامل داشت. این روند تقریباً دو ماه طول کشید. برادران دافر از بچه‌های زیادی تست گرفتند تا در نهایت فین ولفهارد را برای نقش مایک انتخاب کردند. زمانی که ولفهارد برای تست دادن نزد برادران دافر رفته بود موهای بسیار بلندی داشت. راس دافر که از ظاهر و صدای او خوشش آمده بود و همچنین تحت تأثیر بازیش قرار گرفته بود بقیه گروه را راضی کرد که او بهترین انتخاب ممکن برای نقش مایکل است.گیتن ماتارازو و کلب مک لاگلین نیز برای نقش‌های داستین و لوکاس انتخاب شدند.سخت‌ترین انتخاب نقش در میان نوجوانان اما پیدا کردن بازیگر مناسبی برای نقش الون بود. از تعداد زیادی دختر یازده تا چهارده ساله تست بازیگر گرفته شد اما خیلی از آن‌ها نتوانستند برادران دافر را راضی کنند و بقیه هم که تست را قبول می‌شدند با شرایط کنار نمی‌آمدند. برای مثال قبول نمی‌کردند موهای خود را از ته بتراشند. سرانجام از میان گزینه‌های متعدد این میلی بابی براون بود که توجه راس دافر را جلب کرد. میلی در تست‌های خود خوش درخشید و قبول کرد در تست گریم موهای خود را از ته بتراشد. وقتی کار گریم تمام شد راس دافر به برادرش گفته بود میلی همان کسی است که او هنگام نوشتن شخصیت الون در ذهنش تصور می‌کرده‌است.

فیلمبرداری

فیلمبرداری فصل اول از نوامبر ۲۰۱۵ در جکسون، جورجیا آغاز شد.برادران دافر به همراه‌شان لوی به این نتیجه رسیده بودند که این مکان بهترین محل برای به تصویر کشیده شهر کوچکی در دهه هشتاد است.صحنه‌های مدرسه و دبیرستان فیلم در دبیرستان «پاتریک هنری»واقع در استوک بریج، جورجیا فیلمبرداری شد. فیتویل، جورجیا، است پینت، جورجیا، شهرستان بوتز، جورجیا، داگلاس ویل، جورجیا و همچنین پارک بین‌المللی جورجیا از دیگر لوکیشن‌های سریال بودند.از آنجایی که برادران دافر می‌خواستند سریال به خوبی فضای دهه هشتاد را منعکس کند شروع به مطالعه و دیدن فیلم‌های مربوط به آن زمان کردند. تمام لوکیشن‌ها از جمله خانه جویس بایرز به صورت کامل بازسازی شد. راس دافر علاقه‌ای به خلق دیجیتالی لوکیشن‌ها نداشت و فقط برای تکمیل جزئیات لوکیشن‌ها از جلوه‌های ویژه استفاده کرد.برادران دافر برای اینکه تصاویر سریال به حال و هوای فیلم‌ها و سریال‌های دهه هشتاد نزدیک باشد با دوربین‌های دیجیتالی موسوم به دوربین‌های دیجیتال سینمایی رد سریال را تصویربرداری کردند.فیلمبرداری فصل اول در اوایل سال ۲۰۱۶ به پایان رسید.
فیلمبرداری فصل دوم نیز ۷ نوامبر ۲۰۱۶ آغاز شد.لوکیشن اصلی بازهم در جورجیا قرار داشت.اندرو استنتون، نویسنده و کارگردان مشهور کمپانی پیکسار که دو انیمیشن محبوب در جستجوی نمو و در جستجوی دوری، را ساخته‌است در فصل دوم یکی از کارگردانان سریال است. استنتون کارگردانی قسمت پنجم و ششم فصل دوم این سریال را بر عهده داشته‌است.همچنین ربکا توماس دیگری کارگردانی است که در فصل دوم حضور خواهد داشت. این دو نفر به همراه برادران دافر و شان لوی کارگردانی اپیزودهای سریال در فصل دوم را بر عهده دارند. فصل دوم یک اپیزود بیشتر از فصل اول دارد و داستان در ۹ قسمت به پایان خواهد رسید.فیلمبرداری فصل دوم در ۲ ژوئن ۲۰۱۷ به پایان رسید. فصل دوم بعد از مراحل پس از تولید در هالووین ۲۰۱۷ از طریق نتفلیکس منتشر شد. برادران دافر گفته‌اند فصل دوم نسبت به فصل اول تاریک تر و جدی تر خواهد است و همچنین شخصیت‌های جدیدی به سریال اضافه شده‌اند.از جمله بازیگران جدیدی که از فصل دوم به سریال اضافه شده‌اند می‌توان به شان آستین، پل رایزر ،ویل چیس و برت جلمن اشاره کرد.

پس از تولید

مراحل پس از تولید زیر نظر خود برادران دافر انجام شد. آن‌ها اصرار داشتند تا نوع تدوین و صداگذاری و حتی رنگ‌بندی شبیه به فیلم‌ها و سریال‌های دهه هشتاد باشد.راس دافر چندان مایل نبود خشونت زیادی در سریال وجود داشته باشد برای همین به طراحان جلوه‌های ویژه گفته بود که با الهام از فیلم‌های فانتزی امبلین اینترتینمنت در دهه هشتاد موجوداتی خلق کنند که بچه‌های زیر سیزده سال چندان از آن‌ها نترسند.کمپانی پارتیشیال افکت مسئول خلق جلوه‌های ویژه سریال بود. سخت‌ترین کار آن‌ها خلق موجودی به نام دمگورگن بود گه باید به صورت تمام دیجیتالی ساخته می‌شد.همچنین برای ساخت سکانس‌هایی همچون به پرواز درآمدن ون و پرت شدن از صخره و مهم‌تر از همه طراحی فضای دنیای وارونه از تکنولوژی پرده سبز استفاده شد. برای تکمیل جزئیات همچون شکستن شیشه و نورپردازی نیز در بعضی سکانس‌ها جلوه‌های ویژه به کار رفت.

موسیقی

موسیقی سریال که توسط کایل دیکسون و مایکل ستین ساخته شده در سه آلبوم مجزا در دسترس قرار گرفت. دیکسون و ستین پایه گذران گروه موسیقی «بازمانده» هستند. برادران دافر که از جنس موسیقی این گروه بسیار خوششان آمده بود به سراغ این دو رفته و از آن‌ها خواستند تا برای سریال موسیقی متن بسازند.
در آلبوم اول علاوه بر تم اصلی چیزهای عجیب آهنگ‌های با کلام که در طول سریال شنیده می‌شود نیز وجود دارد اما در آلبوم دوم و سوم همه قطعه‌ها بی کلام است و مربوط به موسیقی متن اصلی سریال می‌شوند. دیکسون و ستین در مجموع ۷۵ قطعه برای فصل اول سریال موسیقی ساختند. برادران دافر اصرار داشتند تا موسیقی سریال حال و هوای موسیقی فیلم‌های دهه هشتاد و به خصوص سری فیلم‌های جنگ ستارگان را داشته باشد.دیکسون و ستین از آهنگسازان و ترانه‌سراهای به نام و مشهور دهه هشتاد از جمله ژان میشل ژار و ونگلیس و جورجو مورودر برای ساخت موسیقی سریال الهام گرفتند.آلبوم موسیقی چیزهای عجیب با استقبال بسیار بالایی مواجه شد و از پرفروش‌ترین آلبوم‌های سال ۲۰۱۶ لقب گرفت. آلبوم موسیقی این سریال نامزد جایزه امی شد و همین افتخار را در پنجاه و نهمین مراسم جایزه گرمی نیز تکرار کرد
کایل دیکسون و مایکل ستین برای فصل دوم دوباره به گروه پیوستند و موسیقی این فصل را نیز ساختند. اولین قطعه این آلبوم با نام پیاده‌روی در هاوکینز به عنوان پیش‌درآمد در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۱۷ منتشر شد. آلبوم موسیقی فصل دوم شامل ۳۴ قطعه است که در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷ در دسترس عموم قرار گرفت. دیکسون و ستین در طی مصاحبه‌ای اعلام کردند که موسیقی این فصل کمی سنگین تر و البته ترسناک تر از فصل پیش است. آلبوم فصل دوم نیز همچون فصل اول با استقبال بالایی از سوی منتقدان و تماشاگران همراه شد.

انتشار

فصل اول سریال چیزهای عجیب در هشت اپیزود یک ساعته توسط نتفلیکس در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ و در قالب‌های وضوح ۴کی و تلویزیون وضوح بسیار بالا منتشر شد. فصل دوم سریال نیز با همین کیفیت تصویری و در ۹ اپیزود یک ساعته ساخته شده‌است و در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷ در دسترس عموم قرار گرفت.
همچنین شرکت گوگل در راستای معرفی و تبلیغ تکنولوژی جدید خود که مربوط به واقعیت افزوده می‌شد با استفاده از شخصیت‌ها و فضای‌های سریال چیزهای عجیب تبلیغ خود را منتشر کرد.

شبکه خانگی

فصل اول سریال به صورت دی‌وی‌دی و همچنین دیسک بلو-ری توسط شرکت تارگت در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷ منتشر شد.

برنامه ویژه

همزمان با شروع فصل دوم،نتفلیکس یک برنامه گفتگو محور دربارهٔ سریال منتشر کرد. این برنامه که با عنوان فراتر از چیزهای عجیب ساخته شده و کارگردانی آن را جیم رش برعهده دارد شامل تصاویر و بخش‌هایی از پشت صحنه و مراحل ساخت سریال است. همچنین در هر قسمت از برنامه یکی از بازیگران یا عوامل سریال جلوی دوربین می‌نشیند و با مجری صحبت می‌کند.

تأثیرات اجتماعی

سریال چیزهای عجیب پس از انتشار با استقبال بالایی به خصوص در کشور ایالات متحده آمریکا مواجه شد. سریال باعث به شهرت رسیدن بازیگران اکثراً گمنام خود شد و اسم برادران دافر را پیش تر از قبل بر روی زبان‌ها انداخت. یکی از مهم‌ترین مسائلی که در فصل اول توجهات زیادی را جلب کرد مربوط به سرنوشت شخصیت باربارا می‌شد. شخصیت باربارا در فصل اول به عنوان دوست نانسی معرفی می‌شود. دختری بی گناه و اهل مطالعه و درس که زیاد علاقه‌ای به مهمانی رفتن ندارد و در همان اوایل داستان توسط هیولای دنیای وارونه کشته می‌شود. بسیاری از طرفداران سریال که عمده آن‌ها را نوجوانان آمریکایی تشکیل می‌دانند با راه انداختن کمپین در شبکه‌های اجتماعی خواهان بازگشت این شخصیت به سریال در فصل دوم شدند.راس دافر به عنوان یکی از خالقان سریال در طی مصاحبه‌ای اعلام کرد که اصلاً فکر نمی‌کرده مرگ این شخصیت چنین تأثیری بر روی بینندگان داشته باشد. مجله ونتی فر که معمولاً مطالبی دربارهٔ فرهنگ عامه چاپ می‌کند در یکی از شماره‌های خود به تحلیل این اتفاق پرداخت. به عقیده نویسندگان این مجله شخصیت باربارا مابازای بیرونی بسیاری در جامعه آمریکا دارد و اینکه او به عنوان دختری بی گناه در داستان چنین سرنوشت غم‌انگیزی پیدا می‌کند از مهم‌ترین دلایلی است که باعث به وجود آمدن این حس در بین طرفداران شده‌است. با این حال برادران دافر اعلام کردند که این شخصیت به پایان خودش رسیده بود و در فصل دوم حضور ندارد با این حال بازهم طرفداران در اینترنت از این شخصیت حمایت کردند. حمایت طرفداران سریال در اینترنت جواب هم داد و شانون پورسر بازیگر نقش باربارا در شصت و نهمین دوره جوایز امی نامزد جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل زن سریال درام شد اما در نهایت این جایزه به الکسیز بلدل برای بازی در سریال سرگذشت ندیمه رسید.
از جمله تأثیرات عجیب دیگر که سریال از خود برجا گذاشت مربوط به افزایش خرید و مصرف اگو می‌شد. اگو یک نوع وافل است که خوراکی مورد علاقه شخصیت الون در سریال محسوب می‌شود.شرکت صنایع غذایی آمریکایی کیلوگ در طی گزارشی اعلام کرد که بعد از پخش سریال چیزهای عجیب و محبوبیت آن در میان طرفداران میزان خرید اگو به طرز قابل توجهی در میان خانواده‌های آمریکایی بالا رفته‌است.

بازی موبایل چیزهای عجیب

در تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۱۷، نتفلیکس یک بازی مخصوص تلفن‌های همراه هوشمند منتشر کرد که بر اساس فصل اول سریال چیزهای عجیب ساخته شده بود. این بازی برای سیستم عامل‌های اندروید و آی‌اواس با الهام از بازی‌های کنسول سوپر نینتندو و بازی‌های رایانه‌ای دهه هشتاد به صورت پیکسلی ساخته شده‌است.در شروع بازی، بازیکن نقش کلانتر جیم هاپر را برعهده دارد که باید دنبال پسران گمشده در جنگل بگردد. بعد از پیدا شدن شخصیت‌های دیگر بازیکن می‌تواند شخصیت‌های مورد نظر خود را انتخاب کرده و از طریق آن‌ها داستان بازی را پیش ببرد.

بازی پلی‌استیشن

شرکت سونی اینتراکتیو انترتینمنت اعلام کرد که در حال ساخت یک بازی برای پلی‌استیشن وی‌آر است که بر اساس سریال چیزهای عجیب ساخته شده‌است. سونی مدتی بعد یک تیزر کوتاه از بازی منتشر کرد که در آن صحنه‌های مربوط به دیوار چراغانی که در فصل اول اتفاق افتاده بود به چشم می‌خورد.

ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ

در ۱۶ فوریه ۲۰۱۷،دیوید سیسیلین که نماینده حوزه انتخابیه اول رود آیلند در حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا است با اشاره به نامزد شدن ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ و احتمال انتخاب او در طی صحبت‌هایش اشاره کرد و گفت"با آمدن ترامپ ما همچون شخصیت‌های سریال چیزهای عجیب در یک دنیای وارونه گرفتار خواهیم شد!"او همچنین پلاکاردی را نشان داد که با الهام از پوستر سریال چیزهای عجیب ساخته شده بود و بر روی آن عبارت "چیزهای ترامپی" به چشم می‌خورد.

اتهام سرقت ادبی و دادخواست

در آوریل ۲۰۱۸، فیلم‌ساز آمریکایی، چارلی کسلر دادخواستی را علیه برادران دافر تنظیم کرد و اعلام نمود که برادران دافر ایده او را به سرقت برده‌اند. کسلر پیش از این فیلم کوتاهی با نام مونتاوک ساخته بود که داستان آن دربارهٔ پسر بچه‌ای بود که به طرز مرموزی ناپدید می‌شود و بعد پای آزمایشگاه دولتی و هیولایی از دنیایی دیگر نیز به میان می‌آید. کسلر فیلم خود را در سال ۲۰۱۲ ساخت و برای اولین بار آن را در جشنواره بین‌المللی فیلم همپتون اکران کرد. کسلر ادعا می‌کند که در سال ۲۰۱۴ و در طی جشنواره فیلم ترایبکا، ایده داستانی خود را برای برادران دافر تعریف کرده‌است و گفته قصد دارد فیلم کوتاه را به فیلم بلند تبدیل کند و اثر بزرگتری بسازد و نامش را نیز پروژه مونتاوک بگذارد. کسلر معتقد است که برادران دافر ایده داستانی و تصویری او را به سرقت برده و در جریان ساخت سریال چیزهای عجیب از آن استفاده کرده‌اند. او همچنین گفت در پی گرفت خسارت مالی و حقوقی از برادران دافر و نتفلیکس است.نتفلیکس واکنش رسمی نسبت به این ادعا نداشته‌است اما وکیل برادران دافر در طی یک مصاحبه، تمامی این اتهامات را رد کرد و گفت: «برادران دافر هرگز فیلم کوتاه آقای کسلر را تماشا نکرده‌اند و از ایده‌های ایشان نیز در سریال چیزهای عجیب استفاده نکرده‌اند.»
چندین روزنامه‌نگار در طی یادداشت‌هایی اعلام کردند که ایده اصلی فیلم کوتاه مونتاوک، خود از پروژه سری مونتاوک و برخی ادعای‌های عجیب و افسانه‌ای پیرامون آن الهام گرفته شده‌است. در سال ۱۹۹۲، کتابی به نام پروژه مونتاوک: آزمایش زمان نوشته شده که به نظر می‌رسد منبع الهام برادران دافر و چارلی کسلر در ساخت آثارشان بوده‌است.