احمد سهراب

میرزا احمد سهراب، (۱۲۷۲-۱۳۳۷) نویسنده بهایی ایرانی-آمریکایی و بنیان‌گذار جامعه تاریخ جدید و کاروان شرق و غرب در نیویورک بود که در سال ۱۹۳۹ توسط شوقی افندی از آیین بهایی طرد شد.

طفولیت

او سال ۱۲۷۲ در شهرستان سده یا خمینی‌شهر واقع در استان اصفهان به دنیا آمد. پدر او عبدالباقی حاکم اصفهان بود و خود را از نسل محمد پیامبر اسلام می‌دانست. در زمانی که چند ماهگی مادر خود را مه دختر نوجوانی بود از دست داد و توسط مادربزرگش در شهر اصفهان نگهداری شد. پدر و مادر او خود را از نسل حسین بن علی، نوه پیامبر اسلام می‌دانستند.

جامعه تاریخ جدید

\
او در سال ۱۲۹۰ مؤسسه به نام جامعه علمی فارسی-آمریکایی تأسیس کرد. در اواخر سال ۱۲۹۰ برای انجام کارهایش به اروپا از طریق اقیانوس سفر کرد. او منشی و مترجم عبدالبهاء، رهبر دوم برخی بهائیان، بین سال‌های ۱۲۹۱ و ۱۲۹۸ بود. بعد از آن در هنگامی که ساکن لس‌آنجلس بود در تهیه فیلم‌نامه فیلمی در رابطه با مریم مجدلیه به بازیگری والسکا سارات دست داشت. او لازم دید که برای بحث در مورد مسائل تجاری در رابطه با فیلم‌نامه با خانم سارات به نیویورک برود. در نیویورک توسط خانم سارات با لویس چانلر و همسرش آشنا شد. آن‌ها با کمک یکدیگر در سال ۱۳۰۸ جامعه تاریخ جدید را تأسیس کردند تا به صورت غیرمستقیم تعالیم بهائیت را نشر دهند. او در سال ۱۳۰۹ برای دریافت شهروندی آمریکا درخواستی را به دادگاه منطقه‌ای شهر نیویورک ارسال کرد. در آن درخواست بیان کرده بود که ۳۹ سال دارد و در خیابان ۵۰ شرقی پلاک ۲۸ سکونت دارد.

طرد

خانم چانلر سعی کرد تا مشکلات بین سهراب و هوراس هولی، یکی از افراد اصلی مدیریت بهائیان آمریکا، را حل و فصل کند. ولی سهراب با دخالت محفل روحانی بهائیت نیویورک در مسائل جامعه تاریخ جدید مخالفت کرد. به دلیل آنکه هولی در آن موقع عضو محفل ملی بهائیت آمریکا بود، این اختلاف به طرد سهراب و همچنین آقا و خانم چانلر از جامعه بهائی در سال ۱۳۱۸ شد.
همسر و دختر سهراب به شوقی افندی معتقد ماندند و نام‌های خود را عوض کردند.

شکایت قضائی

در سال ۱۳۲۰، آلن مک دانیل به همراه چند نفر دیگر از اعضا محفل ملی بهائیت آمریکا یک شکایت قضائی علیه سهراب با هدف متوقف کردن او از استفاده کردن از نام بهائی تنظیم کردند. محفل ملی گمان کرده بود که این استفاده از نام بهائیت باعث شده‌است که افراد گمان کنند که او نماینده رسمی بهائیت بوده و با آن مرتبط است.
این شکایت در دادگاه اعلای منطقه نیویورک تنظیم شد. قاضی سهراب را تبرئه کرد و بیان کرد که " شاکی حق انحصاری استفاده از نام یک اعتقاد را ندارد و متهم که خود را یکی از معتقدین به همان دین می‌داند به همان اندازه حق استفاده از نام آن دیم را دارد …"
قاضی بیان کرد که درخواست برای دادگاه تجدید نظر موجود است و محفل ملی نیز این درخواست را تنظیم کرد. ولی دادگاه تجدید نظر نیز نظر دادگاه بدوی را تأیید کرد.

سال‌های آخر عمر

کاروان کم‌کم ارتباطش را با بهائیت از دست داد، ولی سهراب، خانم چانلر و مؤسسه آن‌ها به بیان ارتباطشان با بهائیت تا لحظه مرگشان ادامه دادند.
کاروان برای مدتی به کارش به عنوان یک کلوپ دوستان نامه‌ای با ایده‌های اجتماعی ادامه داد. همچنین منابع متنوعی در رابطه با گالری هنری کاروان در همان آدرس موجود است. و همچنین منابعی در مورد نوشته‌های سهراب و خانم چانلر در هنر نمایشی موجود است.
سهراب در ۳۱ فروردین ۱۳۳۷ درگذشت. در آگهی فوتش او این‌گونه توصیف شده بود: " رهبر انقلاب تحرکات بهائی در آمریکا و یکی از مدیران کاروان شرق و غرب"
جامعه تاریخ جدید الان از بین رفته‌است و بعد از سهراب دوامی نیافت. خانه کاروان نیز به سرنوشت مشابهی دچار شد.

علت طرد شدن

بهاءالله شارع دین بهائی در کتاب اقدس از لزوم تشکیل بیت العدل چنین می‌نویسد:
 چونکه هر روز را امری و هر حین را حکمی مقتضی، امور به وزراء بیت العدل راجع تا آنچه مصلحت وقت دانند معمول دارند
لیکن برخلاف این گفته پس از فوت عباس افندی که در حیفا اتفاق افتاد چند ماهی زمام امور بهائیان به دست ورقه علیا خواهر عباس افندی بود او در ضمن تلگراف و نامه‌هایی جامعه بهائی را متوجه کرد که زمامداری بهائیان پس از عبدالبهاء با شوقی افندی دختر زاده اش خواهد بود.
پس از زمامداری شوقی افندی چند نفر از مبلغین معروف بهائی که خیال می‌کردند پس از عباس افندی در بیت العدل دارای سمتی خواهند بود از در مخالفت در آمدند و کتاب‌های متعددی بر رد بهائیان نوشتند (مانند کشف الحیل، فلسفه نیکو و ...) میرزا احمد سهراب - که از مبلغین به نام بهایی و مأمور نشر امراله در آمریکا بود- به صورت دیگری عَلَم مخالفت برافراشت و الواح وصایا را که به نفع شوقی افندی بود مجعول شمرد و اینطور اظهار عقیده کرد که پس از فوت عباس افندی باید بیت العدل اعظم به نص کتاب اقدس تشکیل شود و کسی حق ندارد بر خلاف نص بهاءالله خود را پس از عبدالبهاء ولی امر بشمارد.