غلامحسین نوذری

غلامحسین نوذری (زاده ۱۳۳۳ نودان کازرون) سیاستمدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است، که دومین وزیر نفت در کابینه اول محمود احمدی‌نژاد بود. وی سابقه عضویت در شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی را دارد.
نوذری طی سال‌ها ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۹ نماینده کازرون در دوره‌های چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی بود. وی دارای مدرک لیسانس کاربردی نفت، از دانشگاه صنعت نفت، همچنین کارشناسی مهندسی کشاورزی از دانشگاه شهید چمران اهواز و کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی از دانشگاه تهران می‌باشد.
غلامحسین نوذری فعالیت در صنعت نفت را از شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آغاز نمود. وی سابقه مدیرعاملی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، مدیرعاملی شرکت ملی نفت ایران و ریاست هیئت مدیره شرکت ملی حفاری ایران، حفاری شمال و شرکت نفت پارس را در کارنامه شغلی خود دارد. محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت، در پی برکناری کاظم وزیری هامانه از وزارت نفت، در سال ۱۳۸۶ طی حکمی، نوذری را به سرپرستی وزارت نفت منصوب کرد و در ۲۳ آبان همان سال، غلامحسین نوذری با کسب ۲۱۷ رأی موافق از مجلس شورای اسلامی، به عنوان وزیر نفت دولت نهم، انتخاب شد. وی تا پایان فعالیت دولت نهم، عهده‌دار این وزارتخانه بود.

کارنامه مدیریتی

غلامحسین نوذری پله‌های ترقی در ساختار صنعت نفت را از بزرگترین تولیدکننده نفت ایران؛ شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آغاز کرد و در طول جنگ ایران و عراق، ریاست اداره‌کل حراست مناطق نفت‌خیز را برعهده داشت. وی فعالیت سیاسی خود را با عضویت در حزب جمهوری اسلامی شروع کرد و تا عضویت در هسته مرکزی، سپس ریاست شاخه کارگری حزب جمهوری اسلامی، پیش رفت. در ادوار چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از کازرون در مجلس حضور داشت. وی در طول هشت سال حضور در مجلس، همواره از اعضای کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی بشمار می‌آمد. با پایان گرفتن دوره زمانی مجلس پنجم، نوذری پس از یک وقفه هشت ساله، بار دیگر به بدنه صنعت نفت بازگشت و اندکی بعد، به‌عنوان مدیر تولید شرکت مهندسی و توسعه نفت ایران منصوب گردید. وی در سال‌های بعدی جایگاه‌هایی چون رئیس هیئت مدیره شرکت ملی حفاری ایران و ریاست هیئت مدیره شرکت حفاری شمال را نیز برعهده داشت.
در زمان وزارت بیژن نامدار زنگنه در دولت دوم اصلاحات، نوذری به مدیرعاملی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران (بزرگترین تولیدکننده گاز کشور) منصوب شد. در انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری، علی‌رغم حمایت نوذری از اکبر هاشمی رفسنجانی، وی در کابینه اول محمود احمدی‌نژاد، از نامزدهای وزارت نفت بشمار می‌آمد، ولی سرانجام کاظم وزیری هامانه برای تصدی وزارت نفت، به مجلس معرفی شد، که با دریافت رأی اعتماد مجلس، وزیری هامانه بلافاصله نوذری را به‌عنوان مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران و معاون خود، انتخاب نمود. وی دو سال در این جایگاه فعالیت کرد. سمت اخیر وی رئیس هیئت مدیره گروه توسعه انرژی تدبیر است.او از جمله مدیرانی است که پس از بازنشستگی و علی رغم قانون، هنوز سر کار هستند.

وزارت نفت

در پی برکناری کاظم وزیری هامانه از وزارت نفت، در سال ۱۳۸۶ محمود احمدی‌نژاد، طی حکمی نوذری را به سرپرستی وزارت نفت منصوب کرد و در ۲۳ آبان همان سال، غلامحسین نوذری با کسب ۲۱۷ رأی موافق از مجلس شورای اسلامی، به عنوان وزیر نفت انتخاب شد. وی که فعالیتش در صنعت نفت را از رده‌های میانی بزرگترین تولیدکننده نفت کشور شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آغاز کرده بود، پس از معرفی وی به عنوان وزیر نفت، به سرعت توسط بدنه نفت و مدیران نفتی پذیرفته شد و در زمان وزارتش نیز این روابط نزدیک با کارکنان نفتی را حفظ کرد و همین امر موفقیت وی را طی این دوران رقم زد.
دو سال مدیریت غلامحسین نوذری بر وزارت نفت، با ایجاد آرامش در صنایع نفت و گاز کشور همراه بود. در دوران وزارت نوذری، با بهره‌گیری از زیرساخت‌های پایه‌گذاری شده در طول ۸ سال وزارت بیژن زنگنه و ادامه همان روند در دو سال وزارت کاظم وزیری هامانه، ظرفیت تولید نفت خام ایران، به بیش از ۴ میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه در روز رسید، که کماکان رکورد دار بالاترین میزان تولید نفت در ادوار مختلف پس از انقلاب ۱۳۵۷ محسوب می‌شود.
با شروع فعالیت دولت دهم نیز قرار بود نوذری در جایگاه خود به عنوان وزیر نفت ابقاء شود، اما احمدی‌نژاد در دقایق آخر، وی را از فهرست کابینه جدید حذف کرد و وزیر بازرگانی کابینه نخست خود را، که عملأ هیچ‌گونه شناختی از بخش صنعتی و صنایع نفت و گاز نداشت، بدون داشتن سابقه و پیشینه مدیریتی در شرکت‌های صنعتی، به عنوان وزیر نفت دولت دهم به مجلس معرفی نمود. با روی کار آمدن مسعود میر کاظمی در وزارت نفت، صنعت نفت کشور از حیث مدیریتی، یک شخم اساسی زده شد، که در پی آن بیش از ۲۵۰ مدیر ارشد و حتی میانی صنایع نفت و گاز، از بدنه مدیریتی نفت کنار گذاشته شدند و اغلب افرادی ناآشنا با حوزه صنعت، از فروشگاه اتکا، شرکت‌های خودروسازی، وزارت بازرگانی و گروهی نیز از رتبه‌های سازمانی بسیار پایین، جایگزین مدیران پیشین شدند.
دوره وزارت نوذری نیز همچون وزیری هامانه با مقاومت در مقابل فشارهای دولت مبنی بر ایجاد تغییرات گسترده مدیریتی در بدنه وزارت نفت و شرکت‌های تابعه آن، همراه بود. این فشارهای سیاسی گرچه در مقاطعی به عزل و نصب‌هایی در سطح مدیران ارشد این وزارتخانه انجامید، ولی نوذری همواره با ورود افراد سیاسی به صنعت نفت ممانعت بعمل آورد، که با ورود مسعود میرکاظمی به وزارت نفت، این امر تحقق پیدا کرد و با عزل و نصب‌های غیرکارشناسی، ماه‌ها پیش از شروع دور نخست تحریم‌های ایالات متحده، بحران مدیریتی به کاهش چشم‌گیر میزان تولید نفت و گاز کشور انجامید.