لستر براون

انتشار اخطارها

بعد از یک گفتگو در دانشگاه کاتوبا در سال ۲۰۰۸، نشریهٔ دانشگاه او را " پُل ریورِ محیط زیستی" نامید، چرا که او به مخاطبانش هشدار داد که: " پایان یافتن تمدن بسیار نزدیک است، مگر اینکه تمدن مسیر حرکت‌اش را تغییر دهد… ما در دوران رقابت بین حد تسلیم طبیعت و سیاست به‌سر می‌بریم،" ما بیش از هر چیز می‌خواهیم تجارت‌جهانی را از واقعیت‌های محیط زیست آگاه کنیم." او افزود: " ما نمی‌خواهیم به دوران بعد از ذوب شدن یخ‌هایمان برویم تا آن‌زمان بفهمیم که در دردسر افتاده‌ایم. برای جلوگیری از افزایش ۲۳فوتی ارتفاع آب‌ها حاضریم چقدر هزینه دهیم؟" او توضیح می‌دهد که " هزینه‌های غیرمستقیم آیندهٔ ما را تضمین می‌کنند" و با نادیده گرفتن این هزینه‌ها " ما هم دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهیم که اِنرُن انجام می‌دهد- نپذیرفتن هزینهٔ کتاب‌ها. مصرف‌گرایی امروز بدون داشتن هیچ نگرانی‌ای نسبت به آینده یک فلسفهٔ فاتحانه نیست." او از سرعت رشد جمعیت و جنگل‌زدایی و " دو نگرانی جدید- افزایش قیمت غذا و نفت" صحبت کرد. او گفت: "همچنانکه قیمت غذا افزایش می‌یابد، قیمت بذر هم افزایش می‌یابد."

گزیدهٔ کتاب‌ها

براون به تنهایی و با همکاری دیگران بیش از ۵۰ کتاب را تألیف کرده‌است. او یکی از پرفروشترین نویسنده‌های دنیاست و کتاب‌هایش به حدوداً ۴۰ زبان منتشر شده‌اند. در میان کتاب‌های اولیه اش می‌توان به "انسان"، "زمین و غذا"، "دنیا بدون مرزهاً و "ساختن جامعه ای قابل تامین" اشاره کرد. کتاب سال ۱۹۹۵ اش به نام "چه کسی چین را تغذیه خواهد کرد؟" دیدگاه رسمی را دربارهٔ دورنمای غذای چین به چالش کشید و صدها کنفرانس و سمینار را به راه انداخت. در طول سال‌ها کتاب‌هایش تفکر و عملکرد بسیاری از رهبران جهانی را تحت تأثیر قرار داده‌است.
برای مثال وقتی مجله وایرد از او در مورد همفکری تد ترنر بنیان‌گذار CNN با آرای او پرسید، پاسخ داد، " تد یکی از متعهدترین طرفداران محیط زیست است، او پس از اینکه "نقشه B " اصلی را در ۲۰۰۳ خواند، تماس گرفت و گفت می‌خواهد آن را میان تصمیم گیرندگان کلیدی دنیا پخش کند—فرمانداران ایالات، اعضای کابینه، مدیران عامل فورتون ۵۰۰. او…۳٫۵۶۹ نسخه را پخش کرد با این یادداشت' من اینو خوندم. چیز مهمیه. تو هم باید بخونیش' "

چه کسی چین را سیر خواهد کرد

براون در این کتاب- که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد- فشاری را که کشورهای توسعه یافته- مخصوصاً چین- بر منابع جهانی وارد می‌کنند، آشکار می‌کند. او در کتابش می‌نویسد: «چین، بزودی ممکن است، برای غذا دادن به ۱٫۲ میلیارد نفر جمعیت‌اش، مجبور به وارد کردن مقدار بسیار زیادی غله شود که این عمل منجر به افزایشی بی‌سابقه در قیمت جهانی غذا می‌شود.» او به برخی از موقعیت‌های دشوار چین در آینده اشاره می‌کند: آب کمیاب می‌شود؛ ۸۰ درصد از غلات‌شان به آبیاری احتیاج خواهد داشت؛ شهرهای رو به گسترش، به منظور صنعتی‌سازی، مراتع را از بین می‌برند؛ تولید غذا متوقف می‌شود؛ و جمعیت همچنان در حال افزایش است. «پایان هر سال معادل است با تولد یک پکن جدید.»
او تأثیری که رشد جمعیت چین، بر اقتصاد جهان می‌گذارد را اینگونه تشریح می‌کند: " افزایشِ قیمتِ غذایِ چین، باعث افزایش قیمت غذای جهانی می‌شود. کمیابی زمین در چین به معنای کمیابی زمین برای هر انسان می‌باشد؛ و تأثیر کمبود آب، بر کلِّ دنیا وارد می‌آید. وابستگی چین به وارداتی در سطح کلان - همانطوری که شیلات جهان از بین می‌رود- به معنای یک زنگ بیداری است که در آن با مسئله‌ی، توانایی زمین در غذا دادن به انسان، مواجه‌ایم." یکی از راهکارهای براون مربوط به دورهٔ جدیدی است که علت‌اش کمبود غذا است. " تعریف مجدد امنیت ملی، بدور از آماده‌باش‌های نظامی، و پشتیبانی از عرضهٔ برابر غذا، می‌تواند به‌خوبی راهبر ما باشد.
در پیشگفتار کتاب می‌نویسد: «با اینکه می‌دانستم که دولت چین از اینکه ممکن است مجبور شود مقادیر عظیمی غلات وارد کند آگاه است، اما نمی‌دانستم که این موضوع از چنین حساسیتی برخوردار است. همهٔ رهبران امروز چین، بازماندگان قحطی وسیعی هستند که بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ پیش آمد که در واقع پیامد «سیاست یک گام بزرگ به جلو» بود. قحطی‌ای که زندگی ۳۰ میلیون نفر را گرفت، که چندصد میلیون نفر هم در آستانهٔ قحطی بودند.»