بیل کلینتون

دوران جوانی

ویلیام جفرسون بلایت سوم در شهر هوپ از ایالت آرکانزاس به دنیا آمد. نام او بعد از نام پدرش ویلیام جفرسون بلایت جونیور انتخاب شد. پدر وی که یک فروشندهٔ در حال سفر بود، سه ماه زودتر از تولد پسرش در یک تصادف کشته شد. در سال ۱۹۵۰، مادر وی با شخصی به نام روگان کلینتون که در کار فروش اتومبیل شریک برادرش بود، ازدواج کرد.
تا به چهارده سالگی نرسیده بود، بیلی، نام خانوادگی پدرخوانده‌اش را برای نام خودش انتخاب نکرده بود. وی همیشه از پدرخوانده‌اش به عنوان یک قمارباز و الکلی یاد می‌کرد و بارها عنوان کرده که پدرخوانده‌اش همیشه با مادرش و برادرخوانده‌اش بدرفتاری می‌کرده‌است.
کلینتون در کودکی به مدرسهٔ کاتولیک سنت جان و ابتدایی رمبل می‌رفت. کلینتون سپس به دبیرستان هات سپرینگ رفت، در جایی که یک دانش آموز فعال و رهبر بود. وی آنجا به نواختن ساکسیفون پرداخت و حتی برای مدت کوتاهی تصمیم گرفت در زندگی‌اش به موسیقی بپردازد؛ اما همان‌طور که در «زندگی من» توضیح می‌دهد:
«یک‌وقتی در شانزده سالگی، تصمیم گرفتم که به عنوان یک مسئول منتخب یک زندگی عمومی داشته باشم. من موسیقی را دوست داشتم و فکر می‌کردم می‌توانم خیلی خوب باشم، اما می‌دانستم هیچ وقت نمی‌توانستم جان کولترین باشم. من به دارو علاقه داشتم و فکر می‌کردم می‌توانم یک دکتر خوب باشم اما می‌دانستم که نمی‌توانستم مایکل دیباکی شوم؛ ولی می‌دانستم که در خدمت عمومی می‌توانم بسیار عالی باشم.»
در سال ۱۹۶۳ دو لحظهٔ بسیار تأثیرگذار در جوانی کلینتون رخ داد که به وی در تصمیم برای خدمت عمومی کمک کردند. اولی دیدار وی از کاخ سفید به عنوان عضو مجلس دانش‌آموزی کشور و دیدن رئیس‌جمهور جان کندی بود و دومی سخنرانی بسیار معروف مارتین لوتر کینگ جونیور با نام «رؤیایی دارم» بود که کلینتون این سخنرانی را تماماً حفظ کرد.

تحصیلات عالیه

کلینتون مدرک کارشناسی‌اش را از مدرسهٔ والش وابسته به وزارت خارجه گرفت و برای سناتور فولبرایت کار کرد. وی مشمول بورسیه‌ای (بورسیه رودس) برای تحصیل در کالج آکسفورد انگلیس شد. وی در دههٔ شصت بازی‌های تیم فوتبال چلسی را می‌دید و به یکی طرفدار این تیم تبدیل شد.
بعد از آکسفورد، کلینتون مدرک وکالتش را در سال ۱۹۷۳ از مدرسهٔ حقوق دانشگاه ییل گرفت. در این مدرسه با دختری به اسم هیلاری رودهام آشنا شد و در سال ۱۹۷۵ با او ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دختری به اسم چلسی است که در سال ۱۹۸۰ به دنیا آمد.

فعالیت سیاسی در آرکانزاس

در سال ۱۹۷۴ بعد از یک سال استادی در دانشگاه حقوق آرکانزاس، وی نامزد مجلس نمایندگان شد که رقیب وی با ۵۲ درصد آرا وی را شکست داد.
بیل کلینتون به عنوان جوان‌ترین فرماندار از سال ۱۹۷۹ برای فرمانداری ایالت آرکانزاس انتخاب شد.
وی در انتخابات سال ۱۹۸۰ برای فرمانداری شکست خورد؛ اما طولی نکشید که دو سال بعد دوباره به عنوان فرماندار انتخاب شد و در طول دههٔ پیش رو به اقتصاد ایالت کمک کرد. وی به چهرهٔ مهمی بین نئو دموکرات‌ها (شاخه‌ای از حزب دموکرات) تبدیل شد. نئو دموکرات‌ها به اصلاحات بهداشتی و کوچک شدن دولت اعتقاد داشتند که مورد حمایت دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان بود.

رقابت و فعالیت انتخاباتی برای نامزدی

در سال ۱۹۸۷ گمانه زنی‌های رسانه‌ای از شانس کلینتون برای رقابت با آقای کومو فرماندار وقت ایالت نیویورک برای کاندیداتوری ریاست جمهوری حزب دموکرات خبر دادند. وی تا سال ۱۹۹۲ خود را به عنوان عضو برجسته و پیشروی جناح نو دموکرات‌ها در حزب دموکرات معرفی کرد.

انتخابات ریاست جمهوری

کلینتون در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا سال ۱۹۹۲ (۴۳٫۰ درصد) در مقابل رقیب جمهوری‌خواهش رئیس‌جمهور وقت جورج هربرت واکر بوش و (۳۷٫۴ درصد) و رقیب میلیاردر و پوپولیست راس پروت که به عنوان نامزد مستقل رقابت می‌کرد، پیروز شد. دلیل شکست رئیس‌جمهور وقت جورج اچ. بوش از او کاهش حمایت و تأیید مردم به ۴۰ درصد بود.
انتخاب کلینتون به اقامت ۱۲ سالهٔ پی در پی و اقامت ۲۰ سال از ۲۴ سال گذشته روسای جمهوری آمریکا از حزب جمهوریخواه ایالات متحده آمریکا در کاخ سفید پایان داد.

ریاست جمهوری

کلینتون هنگام ریاست جمهوریش مدافع قوانین و برنامه‌های متنوعی بود، که بسیاری از آن‌ها تبدیل به قانون شدند یا از سوی قوهٔ مجریه پیاده شدند. سیاست‌های او مخصوصاً قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی و اصلاحات رفاهی به فلسفهٔ حکومتی شیوه سوم میانه روانه منتسب شده‌است. در امور بودجه‌ای، سیاست محافظه‌کارانهٔ مالی او به کاهش کسری بودجه کمک کرد. کلینتون طولانی‌ترین دورهٔ انبساط اقتصادی دوران صلح را در تاریخ آمریکا مدیریت کرد. دفتر بودجهٔ کنگره در $۶۹ میلیارد در ۱۹۹۸، $۱۲۶ میلیارد در ۱۹۹۹، و $۲۳۶ میلیارد در ۲۰۰۰ سه سال پایانی ریاست جمهور او مازاد بودجه گزارش کرد. خزانه داری آمریکا در ۱۹۹۷، $۵٫۴۱۳ تریلیون کسری بودجه، و در ۱۹۹۹ $۵٫۶۵۶ تریلیون کسری بودجه گزارش کرد. کلینتون در پایان ریاست جمهوریش به نیویورک نقل مکان کرد و به زنش کمک کرد آنجا در انتخابات سنا به پیروزی برسد.

دور اول

به محض در اختیار گرفتن پست ریاست جمهوری کلینتون قانونی را امضاء کرد که به موجب آن کارفرمایان را مجبور می‌کرد به کارمندان خود اجازه بدهند برای حاملگی یا وضعیت پزشکی جدی مرخصی بدون حقوق بدهند. در حالی که این اقدام یک اقدام مردم پسند بود وی تلاشش را برای عملی کردن یکی دیگر از قول‌هایی که در تبلیغات انتخاباتی داده بود آغاز کرد. بیل کلینتون به همجنس‌گرایان مرد و زن اجازه داد که بتوانند در نیروهای نظامی آمریکا خدمت کنند. هر چند این اقدام انتقادات زیادی از جبهه‌های راست و چپ به بار آورد. در نهایت کنگره ایالات متحده آمریکا با سیاست «نپرس، نگو»، این قانون را محدود کردبه این ترتیب که همجنسگرایان آمریکایی می‌توانستند تا زمانی که علایق جنسی‌شان مخفی باشد در ارتش مشغول به خدمت باشند.
مورد دیگری که کلینتون به آن پرداخت تجارت آزاد بود. کلینتون از توافقنامهٔ تجارت آزاد آمریکای شمالی(نفتا) حمایت می‌کرد و برای به دست آوردن حمایت جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها با آنان مذاکره کرد. این توافقنامه مخالفانی در دو اردوگاه جمهوری‌خواه و دمکرات داشت اما در نهایت توافقنامه تأیید شد.
کلینتون همچنین قانونی را تصویب کرد که به موجب آن خریداران اسلحه برای خرید اسلحهٔ دستی می‌بایست پنج روز صبر کنند.
کلینتون همچنین قانون مالی‌ای را تصویب کرد که به خانواده‌های با سطح درآمد متوسط و دارای فرزندان مستقل امکان می‌داد تا به فراخور شرایط خاص مورد نظر مقداری از مالیات بر درآمد را پس بگیرند.
از مهم‌ترین رویدادهای ریاست او ماجرای فرقه دیویدیه بود. این واقعه در ۲۸ فوریه سال ۱۹۹۳ تا ۱۹ آوریل با یورش ناگهانی به شیوه جنگی در شهر واکو واقع در ایالت تگزاس آغاز شد و در ۱۹ آوریل، دولت آمریکا تانک‌ها را برای تخریب و نابودی و پخش کردن گاز در ساختمانی که مردم در آن زندگی می‌کردند، به محل اعزام کرد. دولت آمریکا بهانه این کار را نگرانی‌های خود از وضع بهداشتی محل اقامت دیویدیان و جلوگیری از آزار و اذیت کودکان توسط دیوید کورش، رهبر این فرقه و همچنین طولانی شدن مدت زمان مأموریت و محاصره و در نتیجه خسته شدن مأموران اف‌بی‌آی، دانست که منجر به انتشار گاز در محل خانهٔ تحت محاصره شد. آتش حدود ۴۰ دقیقه ساختمان را سوزاند. اما بعد از این حادثه فریادهای عمومی برای آغاز بررسی کنگره دربارهٔ این حادثه بلند شد، ولی پس از گذشت سال‌ها دلیل مرگ این فرقه همچنان پنهان باقی‌ماند.

استیضاح و تبرئه

پس از انتخابات ۱۹۹۸، مجلس کلینتون را به اتهام سوگندشکنی و کارشکنی در اجرای عدالت در رابطه با رسوایی جنسی بیل کلینتون استیضاح کرد. کلینتون دومین رئیس‌جمهور آمریکا پس از اندرو جانسون است که استیضاح شده‌است. مذاکرات استیضاح مبتنی بر اتهامات دروغگویی غیرقانونی کلینتون و لاپوشانی رابطهٔ او با مونیکا لوینسکی کارمند وقت کاخ سفید و بعدی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا بود. پس از ارسال گزارش استار به مجلس که اعلام شد اطلاعات مفصل و معتبریی در این خصوص ارائه کرده که رئیس‌جمهور کلینتون اقداماتی انجام داده که ممکن است دلیل مناسبی برای استیضاح باشد، مجلس جلسات استماع علیه کلینتون را پیش از انتخابات میان دوره‌ای شروع کرد.
در صحن مجلس بحث داغی درگرفت و دو اتهام با حمایت جمهوریخواهان و اندکی از دموکرات‌ها تصویب شد. سنا بعدتر کلینتون را از هر دو اتهام تبرئه کرد. در ۱۹ ژانویه ۲۰۰۱، پس از این که کلینتون نزد دادگاه آرکانزاس پذیرفت که در پرونده جونز در اقداماتی دخیل بوده که به کار وزارت دادگستری ضربه زده، جواز وکالت کلینتون به مدت ۵ سال معلق شد.

تصویر عمومی

در ۱۹۹۴، پالا جونز از کلینتون به دلیل آزار جنسی شکایت کرد، و ادعا کرد کلینتون بدون خواست او در ۱۹۹۱ به سوی او نزدیک شده‌است، که کلینتون آن را نفی کرد. در آوریل ۱۹۹۸، قاضی جمهوری‌خواه سوزان رایت به دلیل فقدان صلاحیت قضایی پرونده را ابتدائاً رد کرد. ولی جونز به حکم رایت اعتراض کرد و در پی تأیید ربطهٔ کلینتون با مونیکا لوینسکی در اوت ۱۹۹۸ شکایت وی به جریان افتاد. در ۱۹۹۸ وکلای پولا جونز اسناد دادگاه را که نشان دهندهٔ الگویی از آزار جنسی توسط کلینتون در دورهٔ فرمانداری بود منتشر کردند. وکیل اصلی رئیس‌جمهور، رابرت بنت، شکایت را "کارزاری سازمان یافته برای لکه‌دار کردن رئیس جمهور آمریکا" خواند. او بعدها با مصالحه‌ای خارج از دادگاه موافقت کرد و $۸۵۰٬۰۰۰ پرداخت کرد. وکیل او بیان کرد که کلینتون صرفاً برای پایان دادن خوش این شکایت و ادامهٔ زندگیش تن به این مصالحه داد. کلینتون هنگام شهادت دادن در خصوص شکایت جونز که کاخ سفید برگزار شد، برقراری ارتباط جنسی با مونیکا لوینسکی را تکذیب کرد،  –  تکذیبی که مبنای شروع فرایند استیضاح به دلیل شهادت دروغ شد.
در ۱۹۹۲، جنیفر فلاوئرز گفت که از ۱۹۸۰ با کلینتون رابطه داشته‌است. فلاوئرز در آغاز داشتن رابطه با کلینتون را نفی کرد، ولی بعدتر داستانش را عوض کرد.
کلینتون ابتدا در برنامهٔ ۶۰ دقیقه داشتن رابطه با فلاوئرز را رد کرد، ولی بعدتر اعتراف کرد که با فلاوئرز رابطهٔ جنسی داشته‌است.
در ۱۹۹۸، کتلین وایلی کلینتون را متهم کرد که در ۱۹۹۳ در یک راهرو او را دستمالی کرده‌است. یک شورای مستقل مشخص کرد که وایلی به اف‌بی‌آی اطلاعات غلط داده که با شهادت مرتبط با اتهام جونز ناسازگار بوده‌است. همچنین در ۱۹۹۸، جوانیتا بروددریک کلینتون را متهم کرد که به او تجاوز کرده گرچه او تاریخ دقیقش را، که ممکن بود حدود ۱۹۷۸ باشد، به یاد نمی‌آورد. در رخداد دیگری در ۱۹۹۸ الیزابت وارد گریسن شش سال انکار خود را پس گرفت و گفت که یک شب در ۱۹۸۲ را با کلینتون گذرانده‌است. گریسن بعدها از هیلاری کلینتون پوزش خواست. به هر روی، گریسن در سراسر آن سال از احضاریهٔ کنت استار برای شهادت دادن در خصوص ادعاهایش در دادگاه طفره رفت.