مایک شینودا

اوایل زندگی

آگورا هیلز در لس آنجلس به دنیا آمد و همان‌جا بزرگ شد. پدر او یک ژاپنی آمریکایی و مادرش روسی آمریکایی است. او برادری بزرگتر از خود دارد. او مدرسه ابتدایی را در پارکمن و دبیرستان را در کنیون به پایان رسانید. مطابق به مادرش، مایک در شش سالگی نواختن پیانو کلاسیک را آغاز کرد و اشتیاقش روزبه‌روز افزایش یافت. در سن ۱۳ سالگی او آرزو می‌کرد که بتواند موسیقی جاز، بلوز و هیپ هاپ را فرابگیرد. در طول مدرسه توانست گیتار را نیز فرا بگیرد و بعد از آن سبک خواندن رپ را نیز یاد گرفت.
بعد از نوجوانی، علاقه مایک شینودا به رپ باعث شد که برد دلسون او را تشویق کند، او کسی بود که مایک همراه با او تمرین آهنگ‌های رپ در یک استدویوی موقتی در اتاق خوابش می‌کردند. برد دلسون و راب بوردون (از لینکین پارک) و چند نفر از اعضای هوباستانک در مدرسه متوسطه آگورا با مایک شینودا همکلاسی بودند. بعد از اتمام مدرسه، بوردون در موسیقی آن‌ها مشغول شد. این سه نفر گروهی را با نام زیرو (Xero) تشکیل دادند و شروع به کارهای جدی‌تری در موسیقی کردند.
پس از اتمام مدرسه، شینودا در کالج هنرهای طراحی مشغول به تحصیل شد تا به گرافیک دیزاین و نگاره پردازی بپردازد. همینجا بود که با دی‌جی و صفحه‌گردان جو هان آشنا شد که همراه با دوست کالج دلسون، دیو فارل در گروه زیرو ملحق شدند. همینجا بود که او با بحران هویت روبرو شد، سال‌ها بعد از مصاحبه‌ای گفت:
"فکر میکنم که در کالج بودم که فهمیدم فرق بزرگی بین ژاپنی‌ها و ژاپنی-آمریکایی وجود داره. این خیلی مهمه که بدونیم. این چیز مشابهی نیست و من بعداً با لینکین پارک در ژاپن کنسرت دادم. اولین بار را دقیقاً به خاطر دارم، چقدر آشنا به نظر میرسید، از هواپیما بیرون اومدیم، بوی خانهٔ عمه‌ام می‌آمد، در فرودگاه بوی ژاپن می‌آمد. نمیدونم که آیا کسی دیگری هم اینو حس کرده بود یا نه، اما من به محض بیرون آمدن از هواپیما فکر کردم که اینجا واقعاً برای من آشنا است با وجود اینکه هنوز هیچ چیزی ندیده بودم. و بعد، پس از رفتن به توکیو، اوساکا، کیوتو و ناگویا، شما بسیار زود متوجه چیزهایی می‌شود و کارهایی که مردم می‌کنند، چیزهای بسیار کوچکی که می‌کنند مثلاً چطور شما یک تکه کاغذ را برمی‌دارید. چیزهایی بسیار آشکار هستند مثل گرفتن کارت بیزینس یک نفر با دو دست، شما در آمریکا اینکار را نمی‌کنید. وقتی دیدم کسی اینکار را میکند، با خود گفتم، "آره، آره، عموم هم همینکارو میکنه". میدونی چیزهای کوچکی هستند که از ژاپن آمده‌اند اما فرهنگ در بین مردم ژاپنی-آمریکایی هم حفظ شده و این به من این احساس را میده که ارتباط همونجا بود و اینکه چرا من تا حالا متوجه نشده بودم.
در سن ۲۱ سالگی فارغ‌التحصیل در رشته گرافیک گردید و بلافاصله بعد از آن توانست شغلی را در همین زمینه پیدا کند. با گذشته کاری‌اش به عنوان هنرمند گرافیک، مایک همراه با هان توانستند که تمام کارهای گرافیکی لینکین پارک و تعدادی برای گروه‌های دیگر را به دست بگیرند.

لینکین پارک

گروه شینودا در ابتدا با نام هایبرید تئوری (Hybrid Theory) شناخته میشد که بعداً نام آن به لینکین پارک تغییر داده شد. خواننده گروه مارک ویکفیلد بود که چستر بنینگتون توسط گروه به جای او انتخاب شد. از آغاز شینودا روی کارهای تکنیکی باند تمرکز می‌کرد و نقش بسیار مهمی را تهیه اولین آلبوم گروه با نام نظریه دورگه (به انگلیسی: Hybrid Theory) ایفا کرد. او همچنین نقش بسیار مهمی را در دومین آلبوم ریمیکس گروه با نام ری-انیمیشن در سال ۲۰۰۲ بر عهده داشت که با استفاده از تکنیک‌های خودش آهنگ‌های ریمیکس خزیدن و Pushing Me Away را آماده کرد. در اوقات بیکاری‌اش، آهنگی را با گروه "اکس‌اگزکیوشنرز" (به انگلیسی: X-Ecutioners) به نام It's Goin' Down عرضه کرد.
دومین آلبوم آن‌ها در لینکین پارک متئورا نام داشت که در سال ۲۰۰۳ زیر نظر شدید مایک عرضه شد. برای جلد آلبوم مایک به همراه جو هان و چندی دیگر از دوستانشان، آن را آماده ساختند. با عرضه آلبوم ترکیبی مسیر برخورد در سال ۲۰۰۴ که توسط لینکین پارک و جی-زی انجام شد، شینودا بیشتر وارد آلبوم شد و میکس‌هایی از آلبوم را تهیه و تولید کرد که توانست در همان سال گروه را برنده جایزه گرمی برای بهتری آهنگ رپ مشترک کند.
آلبوم سوم لینکین پارک در ۱۴ می ۲۰۰۷ با نام دقایقی تا نیمه شب. در این آلبوم، شینودا تهیه‌کنندگی را با ریک رابین شریک ساخت. این همچنین اولین آلبومی بود که شینودا به تنهایی در آهنگ‌هایی از آن خواند. مایک در آهنگ‌های "In Between" و "No Roads Left" به تنهایی در تمام طول آهنگ خواند و در آهنگ‌های دیگری همچون "'Bleed It Out" و "Hands Held High" رپ اجرا نمود. با وجود معمول نبودن خواندن مایک در آهنگ‌ها او موفقیت بسیار را توانست کسب کند، طوری‌که "هیت پریدر" صدای مایک را تحسین نمود و او را در ۱۰۰ بهترین خواننده‌های متال تمام زمان‌ها رتبه ۷۲ قرار داد. مایک و ریک رابین دوباره با هم یکجا شده و آلبوم‌های آینده لینکین پارک را با نام "یک هزار خورشید" که در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰ عرضه شد و "موجودات زنده" که در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۲ منتشر شد، تولید کردند.

فورت ماینر

شینودا پروژه‌ای جانبی با نام "فورت ماینر" بین سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ برای کارهای تکی خود خارج از لینکین پارک ایجاد کرد. هدف اصلی او از ایجاد این پروژه این بود که او نمیتوانست زیاد کارهای هیپ-هاپ را در لینکین پارک بگنجاند، او در مصاحبه‌ای اینطور اعلام کرد:
فورت (Fort) در حقیقت به معنای قوی نمایندگی از کارهای مهاجمی‌تری در دنیای موسیقی می‌کند و ماینر (Minor) به معنی چیزهای کم. اگر شما در مورد نظریه موسیقی صحبت میکنید، کلید ماینر تاریکتر است. من میخواستم نام آلبوم را چیزی به جز نام خودم روی جلد بگذارم چون میخواهم که مردم روی موسیقی تمرکز کنند نه روی من.
اولین آلبوم از فورت ماینر با نام "د رایزین تاید" در ۱۳ نوامبر ۲۰۰۵ عرضه شد و شامل ظاهر شدن بسیار از هنرمندان به صورت مهمان در آن از جمله Styles of Beyond، Lupe Fiasco، Common، Black Thought of The Roots، John Legend، Holly Brook، Jonah Matranga و همچنین با حضور جی-زی به عنوان تهیه‌کننده اجرایی آن بود. آهنگ نام را به یاد بیاور (Remember the Name) موسیقی متن ان‌بی‌ای در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۷ شد. این آهنگ نسخه رمیکس شده آن بود که تا تاریخ کنونی آهنگ پس‌زمینه ثابت برنامه تلویزیونی ان‌بی‌ای در تی‌ان‌تی می‌باشد. همچنین آهنگی از آلبوم او با نام "کجا خواهی رفت" توانست رتبه چهارم را در بیلبورد ۱۰۰ از آن خود کند.
بعد از این آلبوم، شینودا خودش وارد آی‌تونز شده و به عنوان یک هنرمند نسخه‌های آنلاین آهنگ‌هایش را به فروش می‌رسانید. مایک کارهای فورت ماینر خویش را ادامه داده و همراه با گروه‌های زیرزمینی مانند Styles Of Beyond و Reseda Beach به عنوان تهیه‌کننده آن‌ها برای آلبوم‌هایشان هم همکاری کرد.

فعالیت‌های دیگر

شینودا از سپتامبر ۲۰۱۲ برای روزنامهٔ The Big Issue مقالاتی نوشته است.

تحت تأثیر

موسیقی مایک شینودا تحت تأثیر هنرمندان مورد علاقه‌اش مانند یوتو، پلیس، تولیدات بوگی داون، لد زپلین، ناین اینچ نیلز و داکتر دره می‌باشد. به عنوان یک نقاش بصری، او تحت تأثیر مارک رایدن، کوری سندلیوس و بنسکی می‌باشد.

زندگی خصوصی

مایک شینودا همراه با آنا هیلینگر در ۱۰ مه ۲۰۰۳ ازدواج کرد. همسر او نقاش و نویسنده برای تمامی سنین می‌باشد. آن‌ها دارای ۲ فرزند هستند، فرزند بزرگتر Otis Akio Shinoda نام دارد. او یک برادر بزرگتر از خوش به نام جیسون دارد.
مایک در سال ۲۰۰۹ از Art Center College Of Design دکترای افتخاری Humane Letters گرفت و در سال ۲۰۱۰ هم به عنوان یک هنرمند آسیایی آمریکایی در East West Players از فعالیت‌های او تقدیر شد.
در سال ۲۰۰۴، او در یکی از قسمت‌های مجموعه دوربین مخفی پانکد (Punk'd) نقشی اجرا کرد؛ در این اپیزود شیر آتش‌نشانی کنار اس‌یووی آکورا (به ظاهر) آتش‌گرفته شدهٔ او قرار گرفته بود. در ۲۰۰۵ او مصاحبه‌ای با آیک برینهولدز و بابی لی از شبکه آمریکایی مدتی‌وی در مورد بیلبورد میوزیک اواردز انجام داد که بعداً در همان شبکه به نشر رسید. در مصاحبه‌ای دیگر وقتی در مورد آهنگ کنجی از آلبوم "رایزینگ تاید" صحبت می‌کرد، افشا کرد که پدرش در طول جنگ جهانی دوم به دنیا آمده بود. شینودا یکی از آمریکایی-ژاپنی‌های نسل سوم می‌باشد. پدرش در ایالات متحده به دنیا امده بود و در طول جنگ جهانی دوم پناهنده جنگی محسوب می‌شد. او همچنین نقش کوچکی را در اپیزودی از مجموعه Rob Dyrdek's Fantasy Factory ایفا کرد.