دستگاه جوجه‌کشی

دستگاه جوجه کشی، ماشین جوجه درآوری یا انکوباتور به دستگاهی گفته می‌شود که شرایط مناسب برای خارج شدن جوجه از تخم‌های نطفه دار را فراهم می‌کند. در جوجه کشی طبیعی دما، رطوبت و چرخش تخم‌ها توسط مرغ مادر برای تخم‌های نطفه دار تأمین می‌شود. اما در جوجه درآوری مصنوعی دستگاه جوجه کشی این المان‌ها را تأمین و تنظیم می‌کند. در ساخت دستگاه‌های جوجه کشی امروزی از فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی و سنسورهای فوق حساس برای افزایش راندمان جوجه کشی استفاده می‌شود.

شرایط جوجه کشی مصنوعی

مرغ مادر در زمان کرچ یا خوابیدن بر روی تخم‌های نطفه دار شرایط مطلوب دما، رطوبت و اکسیژن رسانی را تأمین کرده و چرخش تخم‌ها را با استفاده از منقار خود انجام می‌دهد. دستگاه جوجه کشی یا انکوباتور وظیفه تأمین این شرایط را در جوجه کشی مصنوعی بر عهده دارد. این شرایط به صورت زیر هستند:
دما: دمای مطلوب برای جوجه کشی انواع پرندگان به صورت عمومی ۳۷٫۸ درجه سانتی گراد است. دمای بالا یا پایین از این مقدار منجر به تلف شدن تخم‌های نطفه دار می‌شود. دستگاه جوجه کشی با استفاده از هیتر دمای مطلوب داخل دستگاه را تأمین می‌کند.
رطوبت: رطوبت مطلوب برای جوجه کشی بین ۵۵ تا ۶۵ درصد است.
تهویه هوا و اکسیژن رسانی: اکسیژن مورد نیاز برای جنین از طریق منافذ روی پوسته وارد تخم شده و گاز کربنیک از آن خارج می‌شود. مقدار اکسیژن مناسب برای جوجه کشی بین ۱۰ تا ۲۰ درصد است. به ازای یک درصد کاهش در غلظت اکسیژن ۵ درصد از راندمان جوجه کشی کاهش میابد. همچنین اگر غلظت گاز کربنیک موجود در هوا به ۵ درصد برسد انجام جوجه کشی امکان‌پذیر نیست و جنین در داخل تخم تلف می‌شود.
چرخش تخم‌ها: چرخاندن تخم‌ها برای نچسبیدن نطفه به پوسته تخم ضروری است. در جوجه کشی طبیعی مرغ مادر معمولاً تخم‌ها را ۶ بار در روز با استفاده از منقارش می‌چرخاند. دستگاه جوجه کشی نیز به همین منوال هر ۴ ساعت یک بار تخم‌ها را به صورت کامل چرخش می‌دهد.

سبک‌ها و روش‌ها

دستگاه‌های جوجه‌کشی مدرن الکتریکی به وسیله المنت‌های حرارتی گرم می‌شوند. حرارت ایجاد شده توسط المان‌های حرارتی به‌طور پیوسته به وسیلهٔ دماپا (ترموستات) کنترل می‌شود. ماشین‌های جوجه‌کشی را می‌توان در یک خانهٔ مزرعه‌ای با امکانات پرورش مرغ استفاده کرد؛ یا می‌توان آن‌ها را در یک کلاس درس مشترک برای دانش‌آموزان برای مشاهدهٔ داخل و تشکیل جوجه در یک تخم مرغ در هنگام هچ آن‌ها برگزار کرد. برخی از ماشین‌های جوجه‌کشی صنعتی به اندازه‌ای بزرگ هستند که تا ۱۲۴٫۴۱۶ تخم مرغ را نگهداری می‌کنند. در حالی که برخی از این ماشین‌های جوجه‌کشی فقط می‌توانند تعداد کمی از تخم مرغ‌ها را نگهداری کنند.
ماشین جوجه‌کشی دستگاهی برای شرایط محیطی مانند دما و رطوبت می‌باشد که نیاز به کنترل دارد. این دستگاه اغلب برای رشد و کشت باکتری، هچ یا جوجه‌گیری مصنوعی تخم مرغ‌ها یا فراهم نمودن شرایط مناسب برای واکنش‌های شیمیایی یا بیولوژیکی استفاده می‌شود. دستگاهی است که نه تنها برای هچ تخم پرندگان بلکه برای هچ تخم خزندگان نیز استفاده می‌شود. این دستگاه همچنین اجازه می‌دهد که جنین داخل تخم مرغ بدون نیاز به حضور مادر برای فراهم کردن گرما، رشد کنند. جوجه‌های تخم مرغ‌ها پس از حدود ۲۱ روز هچ می‌شوند ولی گونه‌هایی دیگر از پرندگان هستند که ممکن است زمان کوتاه‌تر یا طولانی تری برای هچ آن‌ها نیاز باشد. یک دستگاه جوجه‌کشی باید قادر باشد که بهترین محیط و شرایط را برای تخم مرغ برای جوجه‌کشی تنظیم کند به دلیل اینکه عواملی مانند دما، رطوبت و چرخیدن تخم مرغ‌ها تایم زمانی خاص و مهمی دارند و باید به درستی چرخانده شوند چون در واقع این دستگاه نقش مرغ مادر را در حالت طبیعی برای تخم مرغ‌ها بازی می‌کند. همچنین ماشین جوجه‌کشی با حذف تهدیدات خارجی که می‌توانند در شرایط طبیعی به تخم مرغ‌ها صدمه بزنند امکان تولید جوجه از تخم مرغها را فراهم می‌کند. هدف جوجه‌گیری مدرن تولید تعداد زیادی از جوجه‌های یک روزهٔ قوی یکنواخت است. مرحلهٔ زندگی جنینی از مرغ ارتباط مستقیمی با عملکرد و مقاومت فردی جوجه‌ها تحت شرایط مزرعه‌های متفاوت دارد. این ممکن است برای هچ گونه‌های دیگر پرندگان در زمان یکسان و در ماشین جوجه‌کشی یکسان اتفاق بیفتد که این موضوع برای بالا بردن رشد پرندگان خوب است.

روش‌های جوجه‌کشی

در دستگاه‌های جوجه کشی صنعتی، دو روش معمول استفاده از دستگاه‌های جوجه کشی وجود دارد. در دستگاه‌های جوجه کشی تک مرحله ای، دستگاه جوجه کشی حاوی تخم مرغ‌ها با جنین‌های هم سن است. مزیت جوجه‌کشی تک مرحله این است که شرایط آب و هوایی را می‌توان با توجه به نیازهای جنین رو به رشد تنظیم کرد. در جوجه‌کش‌های چند مرحلهای، تنظیم‌کننده حاوی تخم مرغ‌ها با جنین‌های غیر همسن می‌باشند، معمولاً شامل ۶ یا ۳ گروه سنی می‌باشد. در نتیجه، شرایط آب و هوایی دقیقاً نمی‌تواند با توجه به نیازهای تمام جنین‌های در حال رشد تنظیم شود و باید سازش به گونه ای باشد که بتواند بهترین شرایط را برای گروه‌های سنی را در تنظیم‌کننده داشته باشد. در یک دستگاه جوجه کشی چند مرحله، گرما تولید شده توسط جنین‌های بزرگتر برای گرم کردن جنین‌های جوان تر در همان دستگاه استفاده می‌شود. برای موفقیت بیشتر، با توجه به تقاضای فیزیکی متفاوت، تجهیزات چند مرحله ای و تک مرحله ای متفاوت نیز باید مورد استفاده قرار گیرد. بسیاری از تولیدکنندگان صنعتی از دستگاه‌های سنتی تک مرحله ای استفاده می‌کنند، اما تک مرحله ای واقعی (REAL Single-Stage) در دسترس است.

تاریخچه دستگاه جوجه‌کشی

یک مجلهٔ چاپ و منتشر شده در بریتانیا طی جنگ جهانی دوم یک دستگاه جوجه‌کشی را به عنوان (یک جعبهٔ چوبی، آب گرم و یک پرده) معرفی می‌کند. یکی از روش‌های ثبت شده از جوجه‌کشی شامل استفاده از گرمای کود پوسیده شده برای گرم کردن تخم مرغ هاست. مصریان روش بهتر از جوجه‌کشی را دارند که در آن یک ساختمان استوانه‌ای شکل وجود دارد که از آتش‌سوزی در پایین آن استفاده می‌کردند. تخم مرغ‌های جوجه‌کشی شده در یک مخروط معکوس که تا حدی در خاکستر پوشیده شده‌است قرار دارند که تخم مرغ‌ها در سبد بافته شده در بالای خاکستر نشسته شده روی مخروط قرار داده شده‌اند. همچنین ساختمان یک سقف دارد که برای بیرون رفتن دود تعبیه شده‌است، اما از ورود باران جلوگیری می‌کند. درسال۴۰۰ قبل از میلاد، ارسطو ثبت کرده‌است که در زمان یونان قدیم زنان تخم مرغ‌ها را برای گرم نگه داشتن آن‌ها را زیر پستان خود می‌گذاشتند. جوجه‌کشی ماشینی تا قبل از سال ۱۷۴۹ اختراع نشده بود تا توسط رمور در پاریس فرانسه اختراع شد. اولین ماشین تجاری توسط هرسون در سال ۱۸۸۱ اختراع شد.