سید حسین یعقوبی قائنی

درگذشت

وی پس از عمری اشتغال علمی - معنوی در ۲۰ بهمن سال ۱۳۹۶ هجری خورشیدی در سن ۹۳ سالگی درگذشت. یکروز بعد پیکر وی در قم تا حرم فاطمه معصومه تشییع گردید و پس از اقامه نماز میت توسط سید رضا میرمعینی، در صحن «امام رضا» حرم فاطمه معصومه در حجره «شهید مفتح» دفن گردید.

تألیفات

دو اثر مکتوب وی:

انیس الصادقین (ادعیه و اذکار مأثور و دستورالعمل‌های سلوکی)

«این کتاب مشتمل بر تعقیبات نماز، دعاهای روزانه، اعمال هر روز، اعمال شب و روز جمعه، اعمال وقت خواب، اذکار، استغفارات، گزیده‌ای از ادعیه و زیارات، دستورالعمل‌هایی برای برآورده شدن حوائج مختلف، حرزها و اعمال دیگری برای انجام در طول ماه‌های سال است که در کتب معتبر روایی و عبادی علمای شیعه ذکر گردیده. 
از ویژگی‌های این کتاب علاوه بر تکیه آن بر عبادات و اعمالی که از ناحیه پیامبر اسلام و امامان شیعیان اثنی عشری وارد شده، این است که مؤلف بنا به گفته خود، به آن ملتزم بوده و در راه سلوک خویش از محتوای آن بهره زیادی برده‌است.»
توضیحات، مطالب و نکاتی که مؤلف در خصوص برخی از اعمال ذکر شده در کتاب بیان کرده‌است، از دیگر ویژگی‌های کتاب محسوب می‌شود. به عنوان نمونه در خصوص استغفار بعد از نماز بیان داشته‌است: "در حقیقت سالک از نخستین عملی که طلب مغفرت می‌کند، همان نمازی است که خوانده است. زیرا طاعت خود را از آن جهت که حقش به خوبی ادا نشده، به نوعی معصیت میداند. لذا بلافاصله پس از نماز استغفار می‌کند و این عظمت مطلب را می رساند."
یا در خصوص دعای بعد خواندن دوازده مرتبه سوره توحید در تعقیبات نماز گفته است: "اگر چه ائمه اطهار علیهم السلام (اسماء الله) هستند ولی (اسم مکنون خداوند) حقیقت پیامبر صلی الله علیه و آله است که اگر کسی را توفیق نصیب شود و به او راه دهند تا با آن حقیقت آشنا شود، به (توحید) رسیده‌است."
یا در توضیح یکی از دعاهای سجده آخر نماز با مطلع (یا ولی العافیه، اسئلک العافیه...) گفته است: "لازمه ترقّی و رسیدن به کمالات معنوی، تحمل مشکلات و تن دادن به گرفتاریهاست لذا ممکن است در طلب عافیت از خداوند، شائبه خودیت باشد که امر پسندیده‌ای نیست، لیکن با توجه به فرمایش پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در پاسخ به سائل، مبنی بر در خواست عافیت از خداوند در شب قدر، اگر آن را از باب تبعیت از کلام آن بزرگوار درخواست نماییم مذموم نخواهد بود."
از دیگری ویژگی‌های این مجموع این است که مؤلف در گرداوری اعمال، علاوه بر مفاتیح‌الجنان (اثر شیخ عباس قمی) که مشهورترین کتب ادعیه و اذکار فعلی در نزد شیعیان است، از دیگر کتب ادعیه و روایی معتبر شیعیان نیز بهره گرفته‌است. از میان کتب ادعیه‌ای که در فهرست منابع کتاب مشاهده می‌شود می‌توان به کامل الزیارات (اثر ابن قولویه)،اقبال الاعمال، فلاح السائل، المجتنی فی الدعاء المجتبی، مهج‌الدعوات و منهج‌العبادات (همگی از آثار سید بن طاووس)، زاد المعاد (اثر محمدباقر مجلسی)، مصباح و بلدالامین (هر دو اثر شیخ کفعمی) و... اشاره کرد. از میان منابع روایی شیعی نیز که جزو منابع کتاب می‌باشند به آثاری چون الکافی  (اثر شیخ کلینی)، من لایحضره الفقیه، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال (هر دو از آثار شیخ صدوق)، تهذیب الاحکام (اثر شیخ طوسی)، عده الداعی (اثر ابن فهد حلی)، وسائل‌الشیعه (اثر شیخ حر عاملی)، بحارالانوار (اثر محمدباقر مجلسی)، تفسیر صافی (اثر ملا محسن فیض کاشانی)، منتهی‌الآمال (اثر شیخ عباس قمی) مستدرک الوسائل (اثر میرزا حسین نوری) و ... اشاره کرد.

نمونه‌ای از گفته‌های سلوکی

از گفته‌های این عارف شیعی است: 
«کسانی که خود را اهل طریقت شمرده و خانهٔ اهل بیت علیهم السلام را عملاً رها کرده، احیاناً به دستورات و اعمالی خارج از شرع مقدس عمل می‌کنند و اهل شریعت را افرادی می‌دانند که از حقایق بی خبرند، آن‌ها کاملاً در اشتباه هستند و در نهایت به گمراهی کشیده خواهند شد.
البته چون هر زحمتی بی‌مزد نیست و هر عملی اثری دارد چه بسا دستور العمل‌های خارج از شرع مقدس، آثاری هم داشته باشد و در انسان حرارتی نیز ایجاد کند، لکن هر گرمی و اثری نشانهٔ قرب به خدای متعال نیست.»
«مطلبی که باید همیشه به آن توجه داشته باشیم این است که شریعت و طریقت از یکدیگر جدا نیست، بلکه طریقت از شریعت اتخاذ می‌شود و اگر طبق آن سلوک شود انسان را به حقیقت می‌رساند. راه صحیح همان است که محمد و آل محمد علیهم السلام نشان داده‌اند و سلوک صحیح که نتیجه بخش و قرب‌آور باشد منحصر به این است که به آنان تمسک جسته و از ارواح شریف آن بزرگواران استمداد بجوییم. آنان سرچشمهٔ فیض الهی هستند و معانی را هم در واقع خود آن سروران افاضه می‌کنند؛ زیرا آنان روح کلی و نفس کلی و ما نفوس جزئی هستیم و همیشه فرع باید از اصل خویش استفاده کند. پس هر چه از ناحیهٔ غیر آن‌ها باشد، گرچه ممکن است دارای خواص و آثاری هم باشد، لکن حقیقت و محتوایی ندارد و همه باطل و گمراهی است.»
«اگر اصول عقايد انسان محكم نباشد حالات معنوى نه تنها براى او مفيد نيست، بلكه به زيان او تمام خواهد شد. خدا نكند كسى كه پايه‌هاى عقيده‌اش سست است حالى پيدا كند! زيرا اكثر افرادى كه حلولى و اتحادى شده و يا در مقابل ائمه عليهم السلام ادعاهايى داشته اند و كارشان به انحراف كشيده شده، از كسانى بوده‌اند كه اصول عقايدشان از آغاز بر اساسى صحيح و محكم پايه گذارى نشده، تنها در اثر رياضات و مجاهدات، صفايى پيدا كرده‌اند و لذا همين كه با حالى غير عادى مواجه شده اند در دام ابليس قرار گرفته و از راه مستقيم منحرف گشته‌اند و همان حال به ضرر آن‌ها تمام شده‌است.»
«بلى، درد فراق دردى است سوزان كه آتش آن به مراتب از آتش مادى سوزنده‌تر است. هر قدر شناخت و معرفت و در نتيجه محبت نسبت به محبوب بيشتر باشد آتش فراق آن سوزنده‌تر خواهد بود.
حضرت آدم از فراق بهشت آن قدر گريه كرد كه اهل آسمان از گريه او شكايت كردند. يعقوب عليه السلام از فراق يوسف تا جايى گريست كه «ابيضت عيناه من الحزن.» حضرت شعيب عليه السلام نيز از شوق لقاى پروردگار آن قدر گريه كرد كه نابينا گرديد. چرا كه محبت او را در دل يافته بود. و حضرت صديقه طاهره عليها السلام از فراق پدر بزرگوار خود چنان سوخت كه ادامه حيات براى آن بانوى عالميان ميسر نگشت.
آرى، هر قدر انس انسان به محبوب بيشتر باشد سوز فراق آن بيشتر خواهد بود. تا جايى كه مولا امير المؤمنين - عليه آلاف التحية و السلام - در مقام راز و نياز عرض مى كنند:
«فهبنى يا إلهى و سيدى و مولاى و ربى صبرت على عذابك فكيف أصبر على فراقك.»
[پس ای خدای من و آقا و مولای من بر فرض که بر عذابت صبر کردم، چگونه فراقت را  تحمل کنم؟!]
پس اى عزيز! چرا در خود دردى احساس نمى‌كنى؟ و چرا هيچ مشابهتى به مواليان خود ندارى؟ آنان چه چيز درك كرده‌اند كه لحظه‌اى به دنياى فانى دل نبسته و بى‌تابانه در انتظار لحظه ديدار دوست ايستاده‌اند؟ دمى بينديش و بنگر تا چه حد از حال آن بزرگواران فاصله دارى و از آنان كه خانواده كرامت و باب رحمت خداوندى‌اند استمداد كن.»

دیدگاه دربارهٔ رهبر ایران

سید حسین یعقوبی قائنی برای نخستین بار در سال ۱۳۹۳ در مشهد با رهبر ایران سید علی خامنه‌ای دیدار کرد. وی در یکی از سخنانش در مورد رهبر ایران سید علی خامنه‌ای بیان کرده‌است: «خدا این رهبر معظم را نگه دارد، ایشان امانت خدا هستند؛ اما خیلی‌ها حالیشان نیست، [ایشان] جانشان را کف دست برای هدایت خلق گذاشتند، اصلاً هیچ هوی ندارد»
همچنين در سخنان ديگری درباره وی چنين بيان داشته‌است: «من کسی را که آقای خامنه‌ای را دوست نداشته باشد دوست ندارم؛ حتی اگر فرزند خودم باشد»

وصیت‌نامه

سید حسین یعقوبی قائنی در بخشی از وصیت‌نامه خود چنین بیان داشته‌است:
«در خاتمه همه فرزندانم و خویشان و دوستانم را وصیت می‌نمایم به تقوی و یگانه‌پرستی در تحت راهنمای ائمه معصومین - سلام الله علیهم اجمعین- و بدانندکه جز خدای متعال و اولیاء او در دنیا و آخرت یاری و یاوری نیست، پس از روی اخلاص چنگ بزنند به ذیل عنایات حق و اهل بیت گرامی پیغمبر اکرم و دائماً منتظر ظهور موفور السرور حضرت بقیةالله-روحی له الفدا-باشندکه اگر سعادت نصیب شد و ظهور شریفش را درک کردند به تمام معنا در مقابل او تسلیم و در راه یاریش از هیچ چیز مضایقه نکنند.»