دارالسلام (تانزانیا)

تاریخ

در قرن نوزدهم، مزیما یک روستای ماهیگیری ساحلی در حاشیه مسیرهای تجارت اقیانوس هند بود. سلطان مجید بن سعید از زنگبار در سال ۱۸۶۵ یا ۱۸۶۶ شروع به ساختن یک شهر جدید در نزدیکی مزیما کرد و آن را دارالسلام نامید. این نام معمولاً به عنوان "خانه صلح یا خانه سلامتی" (بر اساس عربی دار("خانه") و السلام ("صلح") ترجمه شده‌است. پس از مرگ مجید در سال ۱۸۷۰، دارالسلام پس از مرگ مجید سقوط کرد اما در سال ۱۸۸۷، با حضور استعمارگران آلمانی، این شهر احیا شد. رشد دارسلام را می‌توان به دلیل مرکز اداری و تجاری شرق آفریقا آلمان و گسترش صنعتی آن به دلیل ساخت خط خطی مرکزی در اوایل دهه ۱۹۹۰ دانست.
مناطقی که اکنون روآندا و بوروندی نامیده می‌شوند به انضمام تانگانیکا (تانزانیا فعلی) در سال ۱۸۸۵ به مستعمرات شرق آفریقای آلمان بدل شدند. بعد ازجنگ جهانی اول قیومیت منطقه از طرف جامعه ملل به بریتانیا واگذار شد. اگرچه اطلاع مشخصی از تاریخ زنگبار در دست نیست ولی آنچه مسلم است این است که زنگبار با کشورهای عربی جنوب غرب آسیا در ارتباط بوده‌است، در سال ۱۵۰۳ زنگبار به خراج‌گذار پرتغال تبدیل شد و از مناطق عمدهٔ بازرگانی منطقه تبدیل شد ولی در سال ۱۶۹۸ تحت تسلط عمان و اعراب قرار گرفت. زنگبار در سال ۱۸۶۱ از عمان اعلام استقلال کرد و در سال ۱۸۹۰ تحت‌الحمایگی بریتانیا را پذیرفت. تانگانیکا در ۹ دسامبر ۱۹۶۱ از بریتانیا اعلام استقلال کرد و دارالسلام به عنوان پایتخت برگزیده شد، زنگبار نیز در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۱ از بریتانیا مستقل شد. دو ملت در ۲۶ آوریل ۱۹۶۴ با یکدیگر ادغام شده و «جمهوری متحد تانگانیکا و زنگبار» را تشکیل دادند، شش ماه بعد نام این جمهوری به تانزانیا تغییر یافت.
در سال ۱۹۶۷، دولت تانزانیا سیاست منطقه‌ای Ujamaa را اعلام کرد که تانزانیا را در راه سوسیالیستی قرار داد. این سیاست رشد بالقوه شهرها را تضعیف کرد زیرا دولت مردم را تشویق کرد که در شهرها حرکت نکنند. این سیاست تا سال ۱۹۸۰ بر تانزانیا حاکم بود و سرانجام به دلیل شکست در مبارزه با افزایش فقر، گرسنگی و تأخیر در توسعه متوقف شد. این موضوع منجر به افزایش مهاجرت از روستاها و در پی آن افزایش جمعیت دارالسلام شد.
تا اواخر دهه ۱۹۹۰، دارالسلام را نمی‌توان به عنوان شهرهای پیشرو آفریقا مانند نایروبی، ژوهانسبورگ، لاگوس یا ادیس آبابا قرار داد. اما دهه ۲۰۰۰ به نقطه عطفی در توسعه و پیشرفت این شهر تبدیل شد؛ هم‌زمان با اینکه دارالسلام، یکی از سریعترین نرخ‌های رشد شهرنشینی در آفریقا به‌شمار می‌رفت، بازرگانی‌ها باز شدند و به موفقیت‌های چشمگیری رسیدند. بانک‌های تانزانیا که مقر اصلی آن‌ها در این شهر بود، شروع به اجرای مناسب تر سیاست‌های مالی نمودند، و بورس اوراق بهادار دارالسلام گسترش یافت. بندر دارالسلام ثابت کرده‌است که مهم‌ترین شهر تانزانیا است و نقش برجسته‌ای در تجارت کشورهایی مانند جمهوری دموکراتیک کنگو، رواندا، بوروندی و زامبیا دارد. خط افقی CBD میزبان ساختمان‌های بلند، از جمله برج ۳۵ طبقه PSPF، در سال ۲۰۱۵ به پایان رسید، و برج Tanzania Ports Authority،برج بزرگ در حال ساخت این شهر است.

جغرافیا

دارالسلام در ۶°۴۸' جنوب، ۳۹°۱۷' شرق واقع شده‌است. بندری طبیعی با ساحلی شنی در شرق این شهر قرار دارد.

اقتصاد و زیرساخت

دارالسلام مهم‌ترین شهر تانزانیا در کار و تجارت است. شهر مملو از مراکز تجاری، تولیدی و سایر خدمات در مقایسه با سایر نقاط تانزانیا است. مرکز شهر شامل کسب و کارهای کوچک است که بسیاری از آن‌ها توسط معامله گران و مالکین اداره می‌شوند.
دارالسلام با مشکل فقرا دست و پنجه نرم می‌کند. بر اساس برآورد سازمان ملل متحد، ۷۰ درصد جمعیت این شهر در سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند. در حاشیه شهر، جمعیت فقیرتر شهر ساکن هستند و از بسیاری از خدمات اساسی همچون آب بی بهراند. جمعیت ثروتمند شهر نیز در خانه‌های ساحلی زندگی می‌کنند.
دارسلام دارای یک بندر طبیعی است و به راه‌آهن سراسری تانزانیا متصل است. ساخت و ساز در این شهر بسیار پر رونق است. برج دوقلو PSPF با ۳۵ طبقه، بلندترین ساختمان در شهر و کشور است. دارالسلام مشکلات عمده زیربنایی دارد، از جمله یک سیستم حمل و نقل عمومی فرسوده و قطعی‌های مکرر برق.

سیستم حمل و نقل عمومی

شایع‌ترین نوع حمل و نقل عمومی در دارالسلام اتوبوس‌های عمومی است که دالا دالا نامیده می‌شود. دالا دالا ارزان هستند و اغلب مورد استقبال بسیاری از مردم قرار می‌گیرد. آن‌ها توسط یک راننده و یک هادی کار می‌کنند (هادی هزینه کرایه را جمع‌آوری می‌کند). همچنین موتور سیکلت‌های موسوم به بودا بودا نیز در این شهر یافت می‌شود و به دلیل سرعت سریع عبور از ترافیک مورد استقبال قرار می‌گیرد. مینی بوس‌های دالا دالا در بسیاری از حوادث جاده دخیل هستند و منجر به مرگ و میر سالیانه بالایی می‌شود.
دولت، یک سیستم حمل و نقل سریع اتوبوس معرفی کرده‌است. اتوبوس‌های سریع توسط Usafiri Dar es Salaam اداره می‌شوند. فاز ۱ سیستم اتوبوس سریع سریع تکمیل شده و از تاریخ ۱۰ می ۲۰۱۶ فعالیت خود را آغاز کرده‌است. فاز ۱ این سیستم توسط بانک جهانی، بانک توسعه آفریقا و دولت تانزانیا تأمین شد.
راه آهن رفت و آمد دارالسلام یک شبکه راه‌آهن شهری و حومه‌ای است که قسمت تجاری دارالسلام واقع شده‌است.

راه آهن

در این شهر همچنین دفتر مرکزی اداره راه‌آهن تانزانیا (تازارا) در اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ ساخته‌است. همچنین دفاتر و زیرساخت‌های خط راه‌آهن مرکزی (توسط اداره تانزانیا راه‌آهن، TRL) میزبانی می‌شود. هر دو راه‌آهن در طی روز برای رفت و آمد در داخل شهر برای کاهش ترافیک جاده‌ها در جاده‌های پرجمعیت استفاده می‌شود. خطوط تانزانیا خط خطی را از دارالسلام تا کیگومه اداره می‌کند. راه‌آهن TAZARA، دارالسلام را به زامبیا متصل می‌کند.

فرودگاه

فرودگاه بین‌المللی جولیوس نایررو، فرودگاه اصلی کشور است که دارای دو پایانه عملیاتی و یک پایانه در حال ساخت است.

بندر

این شهر، مهم‌ترین بندر کشور است و حدود ۹۰ درصد کل واردات و صادرات کشور از طریق آن صورت می‌گیرد.

جهانی شدن

دارالسلام بزرگترین شهر تانزانیا است که روستاییان برای زندگی بهتر به آن مهاجرت کرده‌اند. غربی‌ها و آسیایی‌ها نیز در دارالسلام سکونت دارند و افزایش ناوگان خارجی، مقامات محلی را تحت فشار قرار داده‌است تا سیاست‌هایی برای جمعیت‌های رو به رشد شهر و حومه آن اعمال کنند.

آموزش

مهم‌ترین مراکز آموزش تانزانیا در این شهر واقع شده‌است.