google/wiki40b huggingface dataset:
جهانگیر بهروز

جهانگیر بهروز (زاده ۱۳۰۵ در مشهد - درگذشته ۱۳۹۳ در لندن) روزنامه‌نگار پیشکسوت اهل ایران بود.

زندگی‌نامه

او متولد سال ۱۳۰۵ خورشیدی در مشهد بود از خانواده‌ای همدانی‌تبار، از دوران دبیرستان و بعد از اشغال ایران توسط متفقین در سال ۱۳۲۰ ابتدا به گروه‌های هوادار آلمان (در حقیقت به مخالفان متفقین) پیوست، راهی که بسیاری از جوانان آن دوران که از چهره‌های صاحب نام ادب و سیاست شدند پیمودند و بعد از تأسیس حزب توده هم بدان حزب گرویدند.
بهروز از دوران دبیرستان به روزنامه‌نگاری متمایل شده و در کار خبرنگاری جرات و شهامتی از خود نشان داده بود. علاقه اش به این حرفه را تا پایان عمر رها نکرد، گرچه در سال ۱۳۵۰ وقتی آخر بار مورد عتاب محمدرضا پهلوی قرار گرفت، دیگر در مطبوعات به‌طور جدی و رسمی کاری نپذیرفت و در موسسه‌ای مطبوعاتی، که از سال‌ها قبل تأسیس کرده بود، به فعالیت ادامه داد.
بی پروایی‌های وی در سال‌های نخست روزنامه‌نگاریش چنان بود که قبل از سی سالگی سه بار توسط ضداطلاعات و فرمانداری نظامی دستگیر شد. بعد از تأسیس سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) پرونده اش نشان می‌دهد که شانزده بار بازداشت شد.
گزارش‌های اولیه وی در روزنامه ایران به چاپ رسیده و بعد از آن در «روزنامه ایران ما» به مدیریت جهانگیر تفضلی نیز گزارش‌ها و مقالاتی نوشت و روزگاری هم قیام ایران را بنیان نهاد که نجف دریابندری، شاهرخ مسکوب، سیاوش کسرایی و محمدجعفر محجوب در آن قلم زدند.
بهروز در خاطرات روزنامه‌نگاری خود از اولین کار مهم خبرنگاریش شرح می‌دهد و چگونگی به دست آوردن سند محرمانه قرارداد نظامی ایران و آمریکا را که در سال ۱۳۲۶ و در دولت حکیم‌الملک تهیه شده بود و افشای آن علت اصلی سقوط این دولت شد، بازمی‌گوید. گرچه این جسارت و شیرینکاری یک خبرنگار جوان ۲۲ ساله، نزد دستگاه‌های اطلاعاتی ارتش و شهربانی و حتی برخی همکاران وی نشانه داشتن ارتباط با خارجیان تلقی شد.
وی در سال ۱۳۴۸ با تأسیس مؤسسه آیندگان به عضویت هیئت مدیره این مؤسسه درآمد که داریوش همایون مدیرعامل آن بود، و از اولین شماره روزنامه آیندگان، غلامحسین صالحیار سردبیریش را به عهده گرفت. یک سال بعد، با خروج صالحیار، هیئت مدیره مؤسسه آیندگان جهانگیر بهروز را به سردبیری گماشت اما همزمان با هزارمین شماره آیندگان که وی در سرمقاله آن نوشت «این روزنامه‌ای بود که می‌توانستیم نه آن که می‌خواستیم»، پادشاه به شدت خشمگین شد و بنا به دستور ساواک بهروز از سمت خود معاف شد و سردبیری را به معاون خود سپرد.
از آن زمان جهانگیر بهروز وقت خود را صرف مؤسسه اکو اف ایران کرد که چند نشریه انگلیسی زبان داشت و از جمله معدود منابع خبری جهان در مورد ایران بود.
بهروز از سال ۱۳۹۱ انتشار خاطراتی را در روزنامه اطلاعات آغاز کرد که چندین ماه ادامه داشت. این خاطرات موافقان و مخالفان بسیار یافت.
وی سرانجام در ۸۸ سالگی، بعد از یک دوران بیماری، در اثر حادثه‌ای در لندن به کما رفت و روز ۵ دی ۱۳۹۳ درگذشت.
هر دو فرزند وی در کار نشر و فرهنگ هستند. مازیار بهروز استاد دانشگاه سان فرانسیسکو و دانش‌آموخته تاریخ و صاحب چند تألیف ارزشمند است.
بخشی از خاطرات وی در سال ۱۳۹۱ به صورت پاورقی در روزنامه اطلاعات به چاپ رسید.
لوژنو

خواهرخوانده

شهر شتولتسناو خواهرخواندهٔ لوژنو هست.
احمد مبارک آل شافی

باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الریان اشاره کرد.

تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده‌است.
راکفورد، مینه‌سوتا

خصوصیات

راکفورد ۶٫۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۱۶ نفر جمعیت دارد و ۲۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
واترلو، کبک

واترلو (به فرانسوی: Waterloo) شهرکی در منطقه شهری لا اوت-یاماسکا ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۴٬۴۰۳ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۱٫۵۲ کیلومتر مربع است.
تاریخ تحلیلی اسلام

دستاوردهای کتاب

کتاب در سال ۱۳۸۵ برنده جایزه کتاب سال ایران شد. این کتاب به عنوان متون مرجع تدریس تاریخ اسلام در دانشگاه‌های ایران انتخاب شده است.
مسگرآباد

تبدیل شدن از روستا به محله مسگرآباد

شاید بتوانیم به دلیل وجود خویشاوندی‌های سببی و نسبی، شغل دامپروری تعداد قابل توجهی از اهالی، کوچ‌های منظم و فصلی برای جبران کمبود علوفه دامی در محدوده، آن‌جا را روستا بنامیم، اما نمی‌توان از اقتصاد مصرفی، مشاغل رسمی و دولتی افراد، وجود کارگاه‌ها، واحدهای تجاری، تولیدی و صنعتی چشم پوشی کرد و الزاماً آن رادر تعریف روستا گنجانید. در نتیجه از تاریخ آذر ماه ۱۳۹۳، به عنوان محله جدید شهر تهران، ازطرف شهرداری منطقه ۱۵ شناخته شد. با اضافه شدن محله مسگرآباد به این منطقه تعداد محلات منطقه ۱۵، از ۲۰ به ۲۱ محله افزایش پیدا کرده‌است. مسگرآباد در نقشهٔ جدید شهرداری » شهرک صالحیه «نیز نامیده شده‌است.

تاریخچه و قدمت

این محله در یکی از جنوبی‌ترین نقاط شرق تهران است. اهالی این محله اغلب از کردهای کرمانشاه می‌باشند، که احتمالاً توسط آقا محمد خان قاجار از کرمانشاه به قم، آمل و تهران تبعید شده‌اند. با توجه به اینکه شهرستان ری و شمیران که جزء مناطق مناسب جهت کشاورزی و دامداری بود ساکنین زیادی داشت و مسگرآباد به بهترین محل برای مهاجرین کشاورز، تبدیل شد.. ساکنان قدیمی این منطقه خودشان را کلمر (kalmor) می‌نامند و هنوز هم کسانی هستند که به زبان کلمری صحبت می‌کنند. اصلیت اهالی بومی به تیره‌ای از کردها به نام کلهر می‌رسد.
وسعت مسگرآباد در گذشته بسیار بیشتر از الان بوده‌است. یعنی حدود آن از تپه‌های مسگرآباد تا تپه‌های دوشان تپه و از غرب تا اتابک امروزی و از شرق تا غنی‌آباد (ری) بوده‌است.
بنابر نقل سینه به سینه و اسناد و مدارک، ابنیه، آثار باستانی و اشجار موجود، قدمت مسگرآباد به بیش از ۳۰۰ سال پیش بر می‌گردد.

جمعیت

حدود ۱۲۰۰ خانوار در مسگرآباد زندگی می‌کنند، که حدوداً ۴۰۰۰ نفر جمعیت دارند. جمعیت شناور در محله هم به ۱۰۰۰۰نفر می‌رسد.

موقعیت مکانی و شرایط جوی

مسگر آباد از سه طرف توسط کوه محصور شده و تنها از سمت غرب راه ارتباطی دارد. از طریق بزرگراه امام رضا و بزرگراه افسریه به مناطق دیگر قابل دسترسی می‌باشد. با حدود ۳۵–۴۰هکتار مساحت، منطقه‌ای دارای فراز و نشیب فراوان است. آب و هوا در این منطقه تابع شرایط جوی کوهپایه‌ای نواحی خشک و گرم است و به دلیل دور بودن از مرکزشهر، ازنظر پاکیزگی هوا در رتبه‌ای بهتر ازتهران قرار دارد.

مرکز پزشکی خاص شرق

مرکز پزشکی خاص شرق، در انتهای خیابان کلهر و ابتدای مسگرآباد، با پیشرفته‌ترین امکانات پزشکی و تخصصی بر اساس استانداردهای بین‌المللی، توسط بنیاد امور بیماری‌های خاص در تاریخ ۴ دی ماه ۱۳۸۶ به‌طور رسمی تأسیس شد.

گورستان مسگرآباد

'گورستان قدیمی مسگرآباد در محدوده فرهنگسرای خاوران فعلی' قرار دارد. این گورستان 'با گورستان مستقر در محله مسگرآباد تفاوت دارد'، اگرچه ملکیت آن از اراضی مسگرآباد بوده‌است، ولی اغلب این دو را با هم اشتباه می‌گیرند. در دوران پهلوی اول_رضا خان_سال۱۳۰۴، شهرداری تهران گورستانی در شرق آماده کرد که به گورستان مسگرآباد معروف شد و برای نخستین بار اداره متوفیات، مجهز به آمبولانس شروع به کار کرد و مسئله مرگ و گور تهرانی شکل امروزی به‌خود گرفت. شهرداری نام این گورستان را «گلچین» نامید. این گورستان نیز تا پایان دهه۴۰ اشباع شد.
کشت نواری

کشت نواری (Strip Cropping) سیستمی است که در آن، محصول مورد نظر و گیاهان مقاوم به فرسایش مانند گراس و لگومینوزه در نوارهای متناوب در سراسر شیب کشت می‌شوند. در کشت نواری سرعت جریان آب که در نوارهای محصول زیاد است در اثر برخورد با نوارهای علوفه کم شده و منجر به رسوب مواد در اثر کاهش آبدوی می‌گردد.
درندون

جمعیت

این روستا در دهستان سربنان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
چانپون

چانپون (به ژاپنی: ちゃんぽん Chanpon) یا چامپون، خوراک سنتی استان ناگازاکی در کشور ژاپن است. چانپون به معنی نودلی است که دارای مواد غذایی بسیار است. در این نوع غذا از ماهی مرکب، میگو، صدف و دیگر انواع موادغذایی دریایی یا گوشت خوک، کلم برگ، هویج، جوانه ماش، تره فرنگی، قارچ (Auricularia auricula-judae)، کامابوکو و غیره استفاده می‌شود. سوپ این نودل از عصارهٔ استخوان خوک یا مرغ تهیه می‌شود و نودل نیز از از جنس آرد گندم است.
منسوجات ساسانی

منابع چینی، کلاسیک و اسلامی منسوجات ساسانی را تحسین کرده و آن را کالایی قیمتی توصیف می‌کنند ولی هیچ توصیف مشخصی از آنها ارائه نمی‌کنند. بیشتر مطالعات منسوجات ساسانی در اصل مبتنی بر این منابع و بر بررسی نقش برجسته‌های غار بزرگتر طاق بستان است که با وجود جذابیت بسیار، دچار اثرپذیری‌های بیرونی بسیار هستند و نتیجتاً نمی‌توانند نمی‌تواند نمونه‌های نوعی هنر درباری ایرانی قلمداد شود. برخی الگوهای مشاهده شده بر پوشاک چهره‌های طاق بستان مسلماً بازتولیدهای تزییناتی که در فلزکاری و بالاتر از همه گچ‌بری دورهٔ پایانی ساسانی است. به هر روی، هم الگوهای تزیینی حکاکی شده و هم مدل پوشاک نشان دهندهٔ نوعی طعم خارجی است. علاوه بر این، بازمانده‌های غار بزرگتر طاق بستان آثار ساسانی بسیار پایانی هستند و هیچ معادل مشابهی در کل مجموعهٔ هنر ایرانی پیشا اسلامی ندارد. تنها البسهٔ نساجی قابل اطلاق به دوره ساسانی، در جریان کاوش‌های علمی در شهر قومس، استان سمنان و تل ملیان (فارس) بازیابی شد که تزیینات خاصی را به نمایش نمی‌گذارد و نمی‌توان در خصوص تولید آن در پارس مطمئن بود.
هاروتیون چوغوریان

زندگی‌نامه

وی در ۲۴ اکتبر ۱۸۶۴ در روستای ایجوان به دنیا آمد و در سال ۱۸۹۰ از مدرسه نرسیسیان در تفلیس فارغ‌التحصیل شد. چوغوریان از سال ۱۹۳۴ عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود.  وی در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۳۸ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
هیئت باستان‌شناسی فرانسه در افغانستان

هیأت باستان‌شناسی فرانسه در افغانستان یا به اختصار دافا (به فرانسوی: Délégation Archéologique Française en Afghanistan) (DAFA)، یک مؤسسۀ باستان‌شناسی فرانسوی است که در سال ۱۹۲۲ میلادی به درخواست دولت افغانستان به منظور پیشبرد پژوهش‌های باستان‌شناسی در افغانستان ایجاد شد.
بدنبال یک وقفۀ کاری در زمان جنگ جهانی دوم، فعالیت‌های این مؤسسه بار دیگر در سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۷ از سرگرفته شد و تا زمان تعطیلی آن از طرف دولت طرفدار شوروی در افغانستان در سال ۱۹۸۲ به فعالیت ادامه داد. در سال ۲۰۰۳ میلادی، براساس توافق با مقامات افغان، وزارت امور خارجه فرانسه تصمیم به بازگشایی و از سرگیری فعالیت‌های مؤسسۀ دافا در افغانستان گرفت.
دافا بیست و هفتمین مؤسسۀ کاوشگری فرانسه در خارج از کشور می‌باشد. همچنان به وسیلهٔ امضای موافقتنامه به تاریخ ۱۶ فبروری سال ۲۰۰۴ در راستای همکاری فرانسه و افغانستان در زمینۀ میراث باستان‌شناسی و معماری، به این بازگشایی عینیت بخشیده شد. دافا امروزه دهها پروژه را در سراسر افغانستان سرپرستی می‌کند: کاوشگری و شرکت در تدارک نقشه باستانشناسی افغانستان، حفریات باستان‌شناسی در باختر، هرات، بامیان، ال‌غته ولایت وردک، مرمت میراث باستانی منقول و غیر منقول (دافا مخصوصاً در مرمت مسجد حاجی پیاده در شمال افغانستان کار می‌کند)، آموزش متخصصین افغان در میراث باستانی، گشایش موزیمی (موزه) در مزار شریف، همکاری با موزیم ملی افغانستان در کابل و غیره. دافا ضمنا کتابخانه‌ای با غنای استثنایی در حدود ۱۰۰۰۰ جلد اثر و ۳۰۰۰ مجله ادواری در مورد باستان‌شناسی و تاریخ منطقه را دارا است.

روزشمار کاوش‌های دافا

۱۹۲۲ : ایجاد مؤسسه دافا
۱۳۲۵ - ۱۹۲۳ : مطالعات و کاوشها در باختر 
۱۹۲۴ : کاوش در پایتاوه 
۱۹۲۶ : تفحص و مطالعه ساحات باختر وآغاز نخستین مطالعات وکاوش در ساحه هده
۱۹۲۸ - ۱۹۲۷ : کاوش‌ها در ساحۀ هده 
۱۹۲۹ : کار در بامیان 
۱۹۳۳ : کاوش در تپه مرنجان 
۱۹۳۴ : کاوش در ساحۀ خیرخانه
۱۹۳۶ : کار در سیستان 
۱۹۳۷ - ۱۹۳۶ : کاوش در بگرام 
۱۹۳۷ : کاوش‌های ساحه باستانی فندقستان 
۱۹۳۷ : کاوش‌های ساحۀ باستانی شترک 
۱۹۴۷ : کار در باختر توسط شلومبرژه 
۱۹۵۱ - ۱۹۴۹ : کاوش‌های لشکر بازار 
۱۹۵۹ - ۱۹۵۱ : کاوش ساحۀ پیشاتاریخ مُندیگک 
۱۹۶۱ - ۱۹۵۲ : کاوش ساحۀ سرخ‌کوتل 
۱۹۵۷ : کشف ساحۀ باستانی منار جام 
۱۹۵۷ : کار در دره فولادی 
۱۹۶۳ : کار در کهنه مسجد 
۱۹۶۵ - ۱۹۶۳ : کاوش نیاشگاه بودایی گلدره 
۱۹۶۳ : کاوش ساحۀ باستانی شاخ‌تپه 
۱۹۶۴ : تفحص و مطالعۀ آی‌خانم 
۱۹۷۸ - ۱۹۶۵ : کاوش‌های ساحۀ باستانی آی‌خانم 
۱۹۷۶ - ۱۹۷۴ : تفحص و مطالعۀ دشت آی‌خانم 
۱۹۷۸ - ۱۹۷۶ : تفحص و مطالعۀ تخارستان علیا 
۱۹۷۸ - ۱۹۷۶ : کاوش‌های ساحۀ باستانی شورتوغی 
۱۹۸۲ : مسدود شدن دافا 
۲۰۰۳ : بازگشایی دافا 
۲۰۰۴ به بعد : کاوش‌ها در باختر
۲۰۰۵ به بعد : کاوشها در ال‌غته 
۲۰۰۵ : کار مشترک هیأت باستان‌شناسی فرانسوی و آلمانی در هرات 
۲۰۰۵ به بعد : کار بر روی مسجد حاجی پیاده
جیمز گوردون (گاتهام)

تجسم

در سپتامبر ۲۰۱۳ اعلام شد شبکه رسانه‌ای فاکس تصمیم به ساخت مجموعه تلویزیونی پیرامون زندگی جیمز گوردون (در ابتدای ورودش به دپارتمان پلیس گاتهام) و تعدادی از دشمنان بتمن (قبل از تبدیل شدن به شخصیت‌های ابرشروری که می‌شناسیم) گرفته‌است در فوریه ۲۰۱۴، فاکس اعلام کرد که بنجامین مک‌کنزی که با نام بن مک‌کنزی شناخته می‌شود، نقش اصلی این سریال را برعهده خواهد گرفت. وقتی در یک مصاحبه از نظر او دربارهٔ شخصیت جیمز گوردون سؤال شد، پاسخ داد: «او شخصیتی حقیقتاً راستگو است. او آخرین فرد درستکار در بین یک شهر پر از افراد بدذات است. او شخصیتی ضدقهرمان نیست، بلکه قهرمانی حقیقی است.»
اوچانگیدورگا

خصوصیات

اوچانگیدورگا ۸٬۶۱۶ نفر جمعیت دارد.
کوساگو

خصوصیات

کوساگو ۱۱٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۸۴۵ نفر جمعیت دارد و ۱۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خناصر

خصوصیات

خناصر ۲٬۳۹۷ نفر جمعیت دارد.
اتودسک آلیاس

تاریخچه

شرکت Silicon Graphics در سال ۱۹۹۵ با خرید دو شرکت Alias Research و Wavefront Technologies و ادغام آن‌ها در یکدیگر، شرکت جدید Alias Systems Corporation را تأسیس کرد که بعداً Autodesk مالکیت آن را به دست گرفت.
در سال‌های ابتدای ورود نرم‌افزار Alias به بازار، به دلیل قیمت بسیار بالای آن، تنها شرکت‌های بزرگ صنعتی قادر به خرید آن بودند؛ ولی پس از اینکه شرکت بزرگ Autodesk امتیاز این نرم‌افزار را خریداری کرد قیمت آن را بسیار کاهش داد.
اکنون کاربرد این نرم‌افزار قدرتمند به سرعت رو به گسترش می‌باشد و شرکت‌های بیشتری سیستم طراحی و تولید خود را مجهز به نرم‌افزارهای طراحی و تولید شرکت Autodesk می‌نمایند زیرا تبدیل فرمت‌های مختلف و ارتباط نرم‌افزارهای طراحی با نرم‌افزارهای ساخت و تولید همواره یکی از معضلات بزرگ شرکت‌های صنعتی بوده‌است که این مشکل در خانواده نرم‌افزارهای شرکت Autodesk حل شده‌است.
عمر عبد الرحمن

جوانی

عبدالرحمان در شهر جمالیه، استان دقهلیه مصر در روز ۳ می ۱۹۳۸ زاده شد. در ۱۰ ماهگی چشم خود را در اثر دیابت از دست داد. در کودکی شروع به یادگیری خط بریل قرآن کرد و در سن ۱۱ سالگی حافظ و به مدرسه شبانه‌روزی فرستاده شد. او به کارهای ابن تیمیه و سید قطب که از طرفداران اسلام بودند علاقه‌مند شد. او در رشته الهیات دانشگاه مصر تحصیل کرد و پس از مدتی دکترای خود را از دانشگاه معتبر دانشگاه الازهر در رشته تفسیر گرفت. مدتی کوتاه پس از خارج شدن از دانشگاه، شروع به سخنرانی‌هایی بر ضد رژیم سکولار جمال عبدالناصر کرد. عبدالرحمان تبدیل به یکی از اولین روحانیان مسلمانی شد که حکومت سکولاریسم مصر را محکوم کرد.

خانواده

عمر دو زن دارد که برای او ۱۰ فررند به دنیا آورده‌اند: عایشه حسن گودا (۷ پسر) و عایشه زهدی (۳ فرزند). تنی چند از پسران او به اسم‌های عبدالله، احمد، محمد عمر عبدالرحمان و عاصم عبدالرحمان هستند. محمد در سال ۲۰۰۳ در پاکستان دستگیر و پس از مدتی به مصر استرداد شد. او در سال ۲۰۱۰ آزاد شد. احمد در سال ۲۰۱۱ بر اثر حمله پهپاد در افغانستان کشته شد.
روابط شیعه-سنی

هفته وحدت

اهل سنت روز دوازدهم ماه ربیع‌الاول را تاریخ ولادت  محمد می‌دانند اما اکثر شیعیان تاریخ این اتفاق را هفدهم ربیع‌الاول می‌دانند. در دهه شصت خورشیدی به ابتکار و پیشنهاد حسینعلی منتظری فاصلهٔ بین دوازدهم تا هفدهم ربیع‌الاول را هفته وحدت نامگذاری می‌کنند.
به گفتۀ سید علی خامنه‌ای هفته وحدت برای نزدیک شدن و همبستگی سنی‌ها و شیعیان است در حالیکه عده‌ای از مراجع شیعه نزدیکی اعتقادی شیعه و سنی را خلاف نص روایات می‌دانند اما ارتباط و وحدت سیاسی را بلامانع می‌دانند.
سرنیزه

سرنیزه تیغه یا خنجری نوک‌تیز است که برای وصل کردن بر انتهای لوله تفنگ یا مسلسل یا دیگر اسلحه گرم طراحی شده‌است.
با اتصال سرنیزه به یک سلاح گرم، این سلاح عملاً حکم یک نیزه یا شمشیر را پیدا می‌کند و می‌توان از آن در جنگ‌های تن‌به‌تن استفاده کرد. سربازان معمولاً در مواقع غیر از نبرد با جدا کردن سرنیزه از اسلحه، از سرنیزه‌ها به عنوان کارد و برای برش و کندن سنگر و چاله استفاده می‌کنند.
ارتشیان در کشورهایی که از نظر سیاسی ناآرام هستند گاه بازداشتی‌های شورش‌های خیابانی یا راهپیمایان سیاسی را با زور سرنیزه از یک محل متفرق کرده یا با خود به بازداشتگاه می‌برند.

آموزش نبرد با سرنیزه

جنگ با سرنیزه حرکات ویژه‌ای دارد که به گونه‌ای با شمشیربازی همانندی‌های دارد.
مربی آموزش نظامی بمنظور جلوگیری از صدمات باید مطمئن شود که هنگام آموزش با سرنیزه، چاقو یا هر سلاح تیز دیگر، فرد آموزش‌بیننده محافظ چشم داشته باشد. مربی هم‌چنین باید مطمئن شود که سربازان طی یادگیری روش‌های خلع سلاح سرنیزه، چاقوها و سرنیزه‌ها را که محکم به تفنگ‌ها متصل شده‌اند در نیام حفظ می‌کنند.

پیشینه

سرنیزه‌ها با شکل امروزی را ممکن است شکارچیان اروپایی در سده شانزدهم ساخته باشند. فرانسه از سال ۱۶۴۲ میلادی از این ابزار در حملات نظامی خود ضد دشمنان بهره گرفت، اما در آغاز برای شلیک با تفنگ باید سرنیزه از آن جدا می‌شد.
ژنرال ژان مارتینت فرانسوی نخستین کسی بود که در سرنیزه حفره‌ای ایجاد کرد و در نصب آن بر نوک لوله تفنگ در سال ۱۶۸۷ اصلاحاتی به عمل آورد و سرنیزه حفره‌ای از حدود سال ۱۷۰۰ در ارتش فرانسوی به کار رفت. از آن پس در حالی که سرنیزه بر نوک لوله تفنگ قرار داشت شلیک تیر از تفنگ امکان‌پذیر شد. در ۱۷۸۱ تغییر عمده‌ای که در سرنیزه صورت گرفت به وسیله جان واترز انگلیسی بود که سرنیزه را به طور ثابت بر نوک لوله تفنگ استوار کرد.
شیخ‌السفرا

شیخ‌السفرا (به انگلیسی:Dean of the Diplomatic Corps) در اصطلاح تشریفات دیپلماتیک عنوانی است که به قدیمی‌ترین و باتجربه‌ترین سفیر بین سفرای حاضر در یک کشور اطلاق می‌شود. معمولاً سفیری که در بین دیگر سفیرها در کشور میزبان مدت زمان بیشتری از زمان تقدیم استوارنامه اش گذشته‌است به این عنوان مسما می‌گردد. شیخ‌السفرا مسئولیت نمایندگی از کور دیپلماتیک و صیانت از حقوقشان را بر عهده دارد.
در کشورهای کاتولیک نونس (Nuncio) یعنی نماینده سریر مقدس صرف نظر از مدت خدمتش شیخ‌السفرا می‌باشد.
شهرداری شیراز

تاریخچه

شهرداری شیراز در سال ۱۲۸۶ در زمان استانداری مهدی‌قلی هدایت (ملقب به فخرالسلطنه) که در آن زمان بلدیه نامیده می‌شد، تأسیس گردید. حبیب‌الله خان حاجی قوام به عنوان اولین رئیس بلدیه و توسط انجمن بلدیه، در همان سال انتخاب گردید.
ر. اعتمادی

زندگی‌نامه

رجب‌علی اعتمادی در سال ۱۳۱۲ در شهر لار در استان فارس به دنیا آمد. پدرش اسم پدربزرگش را برای او انتخاب کرد ولی مادرش نام او را به مهدی تغییر داد ولی نام شناسنامه‌ای او هم‌چنان رجب‌علی باقی ماند. در سال ۱۳۳۵ پس از اتمام دوره سربازی، در آزمون آموزشی روزنامه اطلاعات شرکت کرد و به عنوان نفر ششم وارد روزنامه اطلاعات شد.
اعتمادی بنیان‌گذار و سردبیر اولین مجله با مخاطب ویژه نسل جوان ایران بود. مجله جوانان از نشریات مؤسسه اطلاعات در سال‌های دهه چهل و پنجاه با سردبیری اعتمادی (۱۳۴۵–۱۳۵۹) به یکی از پرفروش‌ترین مجلات ایران تبدیل شد که فراتر از مرزهای ایران حتی در دیگر کشورهای فارسی‌زبان همانند افغانستان و تاجیکستان هواداران خود را داشت.
او بیشتر کتاب‌هایش را با نام مستعار ر. اعتمادی به چاپ رسانده‌است. او بیشتر اشتهار ادبی‌اش را به خاطر سوژه‌های داستان‌های خود دارد. ر. اعتمادی یکی از معدود رمان نویسان معاصر ایرانی است که چندین نسل جوان ایران علی‌رغم همه محدودیت‌های چاپ کتاب‌هایش، بسیاری از کتاب‌های او را خوانده‌اند و می‌شناسند.

اعتمادی ز اواخر دهه پنجاه تا اواخر دهه هفتاد نمی‌توانست با نام واقعی خود چیزی را به چاپ برساند اما کپی‌های غیرمجاز کارهایش جزو محصولات پرفروش دستفروش‌های حوالی میدان انقلاب بود.

آثار

۲۸ کتاب اعتمادی تا کنون چاپ شده‌اند که ۱۸ تای آن‌ها قبل از چاپ به صورت پاورقی هفتگی در مجله اطلاعات هفتگی و جوانان منتشر می‌شدند. به گفته نویسنده همگی رمانهایش بر پایه شخصیتهای واقعی شکل گرفته‌اند. به عنوان نمونه ماجرای شهرزاد شخصیت و داستان کتاب شب ایرانی اعتمادی از خبری که در روزنامه بیلد آلمان منتشر شد الهام گرفته شده‌است. رمان عالیجناب عشق او که سال ۱۳۸۱ اولین بار توسط نشر شادان به چاپ رسید در سال ۱۳۹۱ برای پانزدهمین بار تجدید چاپ شد.

سبک آثار

سبک داستان‌های اعتمادی عشقی، اجتماعی و عرفانی است. اگر چه منتقدان آثار وی را در زمره رمان‌های عامه پسند قلمداد می‌کنند ولی خود اعتمادی بر این باور است که محبوبیت یک اثر بین همه قشرها جامعه به تنهایی دلیلی کافی برای چنین طبقه‌بندی ای نمی‌باشد، کما اینکه دیوان حافظ علی‌رغم محبوبیتش در چنین گروهی جای ندارد.

گفت و گو با روزنامه همدلی

ر. اعتمادی آذر ماه سال ۱۳۹۶ در گفت و گویی که با و حامد داراب که انعکاس گسترده‌ای داشت و روزنامه همدلی با عنوان «نخستین ممنوع القلم بودم» آن را در صفحه اول خود منتشر کرد نظرات خودش دربارهٔ مذهب، ساختار مؤسسه اطلاعات، جامعه فرهنگی و ضدفرهنگی را برای نخستین بار بیان کرد. او همچنین گفت که نخستین ممنوع القلم بعد از انقلاب بوده‌است. این گفت و گو در سه صفحه منتشر شد. اعتمادی در جایی از این گفت و گو از دیدارش با مکارم شیرازی سخن گفت که رمان «تویست داغم کن» را خوانده بوده آقای اعتمادی در گفت و گو اشاره داشت که ایشان بعدها تغییر فرم داده‌است. او همچنین از سه ماه حضورش در شهر نو صحبت کرد؛ که منجر به نوشتن کتاب «داستان شهر غم» شد. اعتمادی در این گفت و گو تأکید داشته‌است که قبل از انقلاب با مذهب همزیستی مسالمت آمیز داشته و اصلاً فکر نمی‌کرده‌است که روزی مذهب جلوی نشر کتاب‌هایش را بگیرد.
لیسیو

خصوصیات

لیسیو ۸٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۷ نفر جمعیت دارد.
کوه مدحاء

کوه مدحاء (به عربی: جَبل مِدحاء ) نام کوهی است در شهرستان مدحاء از توابع استان مسندم در کشور پادشاهی عُمّان. این کوه در ارتفاع ۱۷۰۰ متری رشته کوه حجر است.
«کوه مدحاء» دارای چشمه‌های گوناگونی است، ارتفاع کوه مدحاء از سطح دریا ۱۷۰۰ متر، و در بعضی جاها تا حدود ۲۱۰۰ متر نیز می‌رسد. این کوه در نزدیکی مرز کشور امارات متحده عربی است.
«کوه مدحاء» از رشته‌کوه‌های شمالی کشور پادشاهی عمان و از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) و یکی از مناطق گردشگری و دیدنی شهر مدحاء است. در پیرامون این کوه جانوران و پرندگان مختلفی زندگی می‌کنند، در پایه وقلهٔ کوه درخت‌های گوناگون و تنومند مانند: کُنار، سمر، سَلَم، کُور، کِرت، و کُوهِنگ وجود دارد. از انواع پرندگان که در این کوه زندگی می‌کنند می‌توان از کبک، قُمری، بادخور، تیهو، سبزقبا، چکاوک، چکاوک هدهد و هدهد، بلبل، گنجشک، دم جنبانک، فاخته، سهره، صعوه، کوکر، دراج نام برد. در پیرامون کوه روباه ،جوجه‌تیغی، خرگوش و بز کوهی نیز هست.
علی صباغیان

جایزه‌ها

پژوهشگر برتر پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات در سال ۱۳۸۹.
روزنامه‌نگار برتر کشور در رشته سرمقاله و یاداشت ودریافت قلم بلورین ششمین جشنواره مطبوعات ایران در سال ۱۳۷۸.
روزنامه‌نگار برتر کشور در زمینه مقاله اقتصادی و دریافت قلم بلورین نهمین جشنواره مطبوعات ایران سال ۱۳۸۱.
تقدیر در دومین جشنواره نفت ورسانه. سال ۱۳۸۳.
سد کارده

اهداف سد

اهداف تامین آب برای اراضی کشاورزی موجود در پایین دست سد بدون توسعه بیشتر کشاورزی و آبرسانی به شهر مشهد از محل سیلاب هایی که قبل از احداث سد به صورت غیرقابل استفاده در رودخانه جریان داشته ساخته شده و حجم مفید مخزن آن معادل 27 میلیون مترمکعب می‌باشد. رودخانه کارده با آب دائمی و مناظر زیبای طبیعی، یکی از بهترین تفریحگاه های خوش آب و هوای مشهد می‌باشد.
تلویزیون کوثر

برنامه‌ها

برنامه‌های این شبکه بیشتر دینی و مذهبی است و از نشر آهنگ‌ها و پدیده‌هایی که با قوانین دین اسلام‌ مغایرت دارد، خودداری می‌کند.
گندویلا

جمعیت

این روستا در دهستان اشنویه شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸۱ نفر (۱۵۰خانوار) بوده‌است.
دوران (زنجان)

جمعیت

این روستا در دهستان معجزات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۸ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
بروتزانو تزففیریو

خصوصیات

بروتزانو تزففیریو ۲۰٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۵۵ نفر جمعیت دارد.
ماغو

جمعیت

این روستا در دهستان بالابند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۶ نفر (۹۶خانوار) بوده‌است.
تیزدنگ علیا

جمعیت

این روستا در دهستان ماهور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
کونیسبورو

خصوصیات

کونیسبورو ۱۵٬۳۶۱ نفر جمعیت دارد.
اسپرینگ پارک، مینه‌سوتا

خصوصیات

اسپرینگ پارک ۱٫۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۶۹ نفر جمعیت دارد.
تلاجرد

تلاجرد (تلاگرد) یکی از محله‌های قدیمی شهر نیشابور ایران است.
تلاجرد در جنوب غربی شهر قدیم نیشابور قرار داشته.
گفته شده که تلاجرد و محله قدیمی شادیاخ نزدیک هم بوده‌اند.
آرامگاه امام‌الحرمین جوینی و امامزاده محروق در تلاجرد قرار دارد.بر پایهٔ داده‌های در: 
گورستانی به نام خیرق در شمال تلاجرد بالا واقع بوده که پس از آن گورستان دیگری به نام سردمیدان قرار داشته. نام‌آوران زیادی در خیرق به خاک سپرده شده‌اند.
نشان ملی آفریقای جنوبی

آرم نوشته

ǃKE E: ǀXARRA ǁKE => این  آرم نوشته به زبان مردم خویسی نوشته شده است. برگردان آن به فارسی: "مردم گوناگون متحد" این آرم قست دارد هر یک از تلاش های فردی برای مهار اتحاد بین فکر و عمل را از بین ببرد و حس جمعی را برای کشور در یک حس تعلق مشترک و غرور ملی با اینکه گوناگونی وجود دارد با هم متحد کند.

خوشه گندم

نماد باروری، آن را نیز نماد ایده جوانه زنی، رشد و توسعه عملی از هر گونه پتانسیل است. همچنین نماد کشاورزی از زمین است.

آج فیل

فیل نماد خرد، قدرت، میانه روی و ابدیت است.

سپر

این سپر یک عملکرد دوگانه دارد، هم به عنوان وسیله ای برای نشان دادن هویت و هم دفاع معنوی است. این شامل نماد اصلی ملت این کشور است.

چهره انسان

دو مرد در حال خوش باش کردن با هم هستند و این نماد وحدت را  نشان می دهد. این نیز نشان دهنده آغاز تحول فرد به احساس بیشتری از: متعلق به ملت و توسعه، جمعی بشریت است.

نیزه و نوبکیریه (Knobkierrie)

نمادهای دوگانه دفاعی و قدرت، که به نوبه خود نشان دادن پاهای  قدرتمند وزیر پرنده هستند.نیزه و نوبکیریه (Knobkierrie) دراز کشیده هستند و این نماد صلح است.

خورشید در پگاه

خورشید در پگاه نماد یک روز نو برایی کشور است که با صلح همراه است
بربر، سودان

خصوصیات

بربر ۱۶٬۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
توروکس

خواهرخوانده

شهرهای کیرکل و Mauléon خواهرخوانده‌های توروکس هستند.
سیستم صوتی خودرو

سیستم صوتی خودرو (انگلیسی: Vehicle audio) تجهیزات نصب شده در یک خودرو یا وسیله نقلیه دیگر برای سرگرمی و گرفتن اطلاعات برای سرنشینان خودرو است. این سیستم تا سال ۱۹۵۰ فقط دارای یک رادیو ساده موج ای‌ام بود. از آن به بعد امکانات دیگری شامل رادیو موج اف‌ام (۱۹۵۲)، پخش سی‌دی (۱۹۸۴)، سیستم‌های ناوبری، یکپارچه‌سازی تلفن و بلوتوث و کنترل گوشی‌های هوشمند مانند کارپلی و اندروید اوتو اضافه شدند. در اوایل این سیستم با چند دکمه و کنترل از روی داشبورد کنترل می‌شد، اکنون می‌توان با کنترل فرمان و فرمان‌های صوتی این سیستم‌ها را کنترل کرد.
از این سیتم صوتی در ابتدا برای گوش دادن به موسیقی و رادیو استفاده می‌شد، در حال حاضر بخشی کامپیوتری ماشین، ارتباطات راه دور، سیستم امنیتی خودرو، تماس هندزفری، سامانه ناوبری خودرو، و سیستم تشخیص از راه دور نیز در این سیستم گنجانده شده و استفاده می‌شوند. همچنین می‌توان به وسیله این سیستم صدای ساختگی موتور را ایجاد کرد، مخصوصاً برای خودروهای برقی و بدون صدا که با این صدا راننده حس می‌کند در یک خودروی سریع نشسته‌است. در سال ۲۰۱۵ برای فورد موستانگ، یک سیستم اکوبوست کنترل نویز فعال توسعه داده شد که صدای موتور تقویت شده را از طریق بلندگوهای ماشین پخش می‌کرد.