ادوارد اسمیت

زندگی شخصی

ادوارد جان اسمیت در شهر استوک-آن-ترنت انگلیس متولد شد. اسمیت در مدرسه بریتانیایی اتروریا مراقبت می‌شد تا اینکه در ۱۳ سالگی به لیورپول رفت و حرفه دریانوردی را در پیش گرفت.
در ۱۲ ژوئیه ۱۸۸۷، اسمیت با سارا پنینگتن ازدواج کرد. دختر آنها، هلن اسمیت، در سال ۱۸۹۸ به دنیا آمد.

کاپیتان کشتی

اسمیت در مارس ۱۸۸۰ به شرکت ستاره سفید پیوست و افسر چهارم کشتی سلتیک شد. در سال ۱۸۸۷ اسمیت برای اولین بار به درجه فرماندهی در کمپانی ستاره سفید رسید و فرمانده کشتی اس اس ریپابلیک شد. در سال ۱۸۸۸ اسمیت تحصیل خود را بیشتر کرد و به درجه Royal Naval Reserve رسید.

فرمانده بزرگ

اسمیت به مدت نه سال در سال ۱۸۹۵ فرماندهی را در اس‌اس مجستیک آغاز کرد. در آن زمان برای خدمت‌هایش از پادشاه ادوارد هفتم مدال دریافت کرد. سرانجام اسمیت ناخدای بعضی از کشتی‌های کمپانی ستاره سفید شد. او را به عنوان (کاپیتان میلیونر) می‌شناختند. او در سال ۱۹۰۴ فرماندهی کشتی‌های بزرگ را قبول کرد و فرمانده کشتی جدید شرکت ستاره سفید، بالتیک شد و سفرش را که از لیورپول تا نیویورک بود، بدون هیچ مشکلی به پایان رساند. بعد از سه سال اسمیت به دومین کشتی بزرگ آن زمان، کشتی آدریاتیک پیوست و بدون هیچ مشکلی به سفر دریایی رفت.
در مدت فرماندهی کشتی آدریاتیک اسمیت از نیروی دریایی سلطنتی انگلستان مدال دیگری به دلیل سرویس طولانی دریافت کرد.

فرماندهی کشتی‌های طبقه المپیک

اسمیت شهرت زیادی در دنیا به دست آورد و به یکی از باتجربه‌ترین کاپیتان‌ها تبدیل شد. او اولین فرمانده بزرگ‌ترین کشتی دنیا در آن زمان، یعنی کشتی آرام‌اس المپیک شد. در ۱۲ ژوئن ۱۹۱۱ سفر دریایی او از لیورپول به نیویورک با موفقیت به پایان رسید.

حادثه هاوک

در ۲۰ سپتامبر ۱۹۱۱ المپیک با کشتی جنگی بریتانیایی، اچ ام اس هاوک تصادف کرد و پروانه‌های المپیک صدمه دید و کشتی برای تعمیر به ساوت‌همپتون رفت. در جستجویی که نیروی دریایی سلطنتی به عمل آورد المپیک را در این تصادف مقصر دانستند. در مدت این حادثه کاپیتان اسمیت فرمانده کشتی بود. المپیک به بلفاست بازگشت و برای تعمیر المپیک شرکت هارلاند اند ولف اتمام تایتانیک را به تأخیر انداخت. در فوریه ۱۹۱۲ المپیک به دریا برگشت ولی یکی از پروانه‌های المپیک گم شد و دوباره و دوباره المپیک به تعمیر و سفر دریایی تایتانیک از ۲۰ مارس به ۱۰ آوریل تغییر کرد.

آر ام اس تایتانیک

اسمیت فرمانده بزرگترین کشتی بخار آن زمان یعنی آر ام اس تایتانیک شد. در ۱۰ آوریل ۱۹۱۲ اسمیت با کلاه لبه دار و پالتو بلند با تاکسی از خانه‌اش به بندر ساتهمپتون رفت. او در ساعت ۷ صبح به تایتانیک رسید. این آخرین سفر دریایی اسمیت بود. در ساعت ۱۱:۴۰ تایتانیک در اقیانوس اطلس شمالی به کوه یخ برخورد کرد و کشتی بعد از دو ساعت و چهل دقیقه غرق شد و حدود ۱۵۱۴ نفر جان خود را از دست دادند که اسمیت یکی از آنها بود.

مرگ

هیچ‌کس دربارهٔ مرگ وی در شب غرق شدن تایتانیک اطلاعات کاملی ندارد. در کتاب رابرت بالارد (کاشف تایتانیک) او ادعا کرده اسمیت قصد داشت ۱۰ دقیقه قبل از غرق شدن کشتی به عرشه برود. این تصور در فیلم تایتانیک سال ۱۹۹۷ محصول آمریکا به نمایش گذاشته شد. در مورد مرگ وی عده‌ای می‌گویند به داخل آب شیرجه زده و یک کودک را به سمت قایق نجات برده.
جسد ناخدا اسمیت هیچ وقت پیدا نشد.

نمایش

اولین بازیگری که نقش اسمیت را بازی کرد بازیگر آلمانی، اوتو ورنایک در فیلم تایتانیک در سال ۱۹۴۳ بود. در فیلم‌های (شب بیاد ماندنی) لورنس نیسمیت و (اس.او. اس تایتانیک) هری اندروز و فیلم تلویزیونی کوتاه تایتانیک ۱۹۹۶ جرج اسکات نقش اسمیت را بازی کردند. در فیلم تایتانیک ۱۹۹۷ برنارد هیل نقش اسمیت را بازی کرد که در این فیلم اسمیت کشتی را ترک نکرد و به عرشه فرماندهی رفت و در زیر آب در گذشت. در فیلم مستند اشباح غوطه ور جان دونوان نقش اسمیت را بازی کرد.