رامشتاین

پیشینه

رامشتاین یکی از معروف‌ترین گروه‌های متال و اینداستریال متال دنیاست که در سال ۱۹۹۴ در آلمان تشکیل شد. آغاز کار آن‌ها به سال ۱۹۸۹ باز می‌گردد جایی که گیتاریست کنونی گروه Richard Z. Kruspe با فرار به آلمان غربی گروهی با نام Orgasm Death Gimmicks را تشکیل داد.
در آن برههٔ زمانی او به شدت تحت تأثیر موسیقی آمریکایی و به خصوص گروه کیس بود. پس از خراب شدن دیوار برلین او دوباره به شورین بازگشت جایی که تیل لیندمان خوانندهٔ کنونی گروه به به کار بافندگی سبد مشغول بود و در گروه First Arsch درامر بود. در آن زمان ریچارد با Oliver Riedel بیسیست کنونی گروه که آن موقع در گروه The Inchtabokatables بود و Christoph “Doom” Schneider درامر کنونی گروه که آن موقع در گروه Die Firma بود، زندگی می‌کرد. آنجا ریچارد به این نکته رسید که موسیقی که می‌ساخته او را ارضا نمی‌کند و به نظرش مطلوب نیست.

ریچارد کروپس به دنبال صدایی شبیه صدای ماشین کمباین در خیالاتش بود.
این سه نفر با این زمینه‌ها شروع به کار روی پروژه‌ای جدید کردند. ریچارد خیلی زود فهمید که انجام دو کار یعنی نوشتن موسیقی و شعر با هم خیلی سخت و مشکل است. از این رو از لیندمن خواست که به عضویت رامشتاین در آید. ریچارد اولین بار زمانی لیندمن را کشف کرد، که او در حال آواز خواندن هنگام انجام کار بود.
اما نام گروه برگرفته از حادثه ایست که در ۲۸ اوت ۱۹۸۸ در شهری کوچک به نام رامشتاین-میزنباخ در نزدیکی کایزرس‌لاوترن روی داد. در جریان این رویداد در یک نمایش هوایی در برابر چشمان سیصد هزار بیننده، در یکی از پایگاه‌های هوایی متعلق به ایالات متحده در آلمان در حالی که دو گروه از خلبانان ایتالیایی قصد ایجاد تصویر قلب در آسمان را داشتند به هم برخورد کردند. در این حادثه، ۶۷ تماشاگر و ۳ خلبان کشته و ۳۴۶ نفر به‌طور جدی مصدوم شدند. نام گروه با یک m اضافه برداشتی از آن حادثه‌است.

سبک

سبک موسیقی این گروه دنس‌متال (متال رقص) است. ترانه‌های این گروه اکثراً به زبان آلمانی نوشته شده‌اند. لیبل این گروه «یونیورسال میوزیک گروپ» است که چهارمین لیبل آن‌ها از زمان شکل گیریشان تاکنون محسوب می‌شود. با این که ترانه‌های رامشتاین منحصراً به زبان آلمانی است اما گروه در تمام دنیا طرفدار دارد و این نشان دهندهٔ ارزش کار آن هاست.
اگرچه خیلی‌ها سبک موسیقی رامشتاین را Neue Deutsche Härte (شدت جدید آلمانی) می‌دانند، ولی باید گفت، موسیقی رامشتاین ترکیبی از سبک‌های هارد راک صنعتی، هوی‌متال و موسیقی الکترونیک است که تحت تأثیر موسیقی پاپ، راک پانم و راک گوتیک قرار گرفته و در آن از کیبورد و حتی پیانو هم استفاده می‌شود. گروه تحت تأثیر کار گروه اسلوونیایی لایباخ (Laibach) قرار دارد که سبک آن‌ها نوکلاسیک و صنعتی است. همچنین گروه‌های Oomph! و Ministry. اما اگر به آهنگ‌هایی مانند Du riechst so gut، Bestrafe mich، Ohne dich و Te quiero Puta! گوش کنیم و منحصراً آن‌ها را با هم مقایسه کنیم به سختی می‌توانیم سبک رامشتاین را حدس بزنیم. اگرچه حقیقتاً سبک آن‌ها به صنعتی نزدیک تر است.

اشعار

تقریباً تمام ترانه‌های رامشتاین به زبان آلمانی سروده شده‌اند. اگرچه گروه تاکنون نسخه‌های انگلیسی  Engel (Angel),  Du Hast (you hate ) و Amerika هم توسط گروه ضبط شده‌اند. علاوه بر این بعضی آهنگ‌های رامشتاین مانند Amerika، Stirb nicht vor mir (تا من نمردم نمیر) و Moskau (Moscow) فقط شامل اشعار آلمانی نمی‌شوند و در آن‌ها حتی از اشعار روسی نیز استفاده شده و Te quiero puta! (می‌خواهمت روسپی!) هم کاملاً به اسپانیایی سروده شده‌است. Oliver Riedel بیس‌نواز گروه در این مورد می‌گوید : «زبان آلمانی، به درد موسیقی هِوی متال می‌خورد. فرانسوی زبان عشق است ولی آلمانی زبان خشم و عصبانیت.» اشعار رامشتاین توسط خوانندهٔ آن‌ها سروده می‌شود.