google/wiki40b huggingface dataset:
شمس‌العماره

تاریخچه

ناصرالدین شاه، پیش از سفر به اروپا و با دیدن تصاویر بناهای فرنگستان یا مانند عمارت عالی‌قاپو اصفهان، تمایل پیدا کرد بنایی مرتفع نظیر آنها در پایتخت خود ایجاد کند تا بتواند از بالای آن منظره شهر و دورنمای پیرامون را تماشا کند. ساخت این ساختمان در سال ۱۲۴۴ ه‍.ش به دستور ناصرالدین شاه آغاز و پس از دو سال به مباشرت دوستعلی‌خان نظام‌الدوله به پایان رسید. این ساختمان برای تماشای شهر تهران و اطراف آن توسط شاه و مهمانان او مورد استفاده بود. طرح و نقشه آن ظاهراً از معیرالممالک و معمار آن استاد علی محمد کاشی بود. سبک این بنا ترکیبی از معماری سنتی ایرانی و معماری غربی است.

در شمس‌العماره یا درهیئت وزرا

هیئت وزرا غالباً در عمارت بادگیر تشکیل می‌شد که اعضای آن نیز از این در، یعنی در شمس‌العماره، که در به نسب بزرگی بود رفت‌وآمد می‌کردند و به در هیئت وزرا مشهور شده بود و اتومبیل رئیس‌الوزرا که تنها اتومبیل آن هیئت و ماشین کالسکه ای هفت نفره سیاهی بود جلو در توقف می‌نمود.
لازم است ذکر شود در شمس‌العماره یا هیئت وزرا تنها سردر قاجاری باقی مانده از کاخ گلستان می‌باشد.

سبک

ساختمان دو برج هم شکل دارد، کاشی‌کاری و پنجره سازه‌ای آن ایرانی است و بهره‌ای هم از معماری غربی دارد.

فضاها

طبقه اول شامل ایوان و تالار شاه‌نشین است که دارای آینه‌کاری ممتاز و کم‌نظیری است و اتاق‌های گوشواره که در دو طرف شاه‌نشین واقع شده‌اند دارای تزئینات درخور توجهی هستند. در سایر طبقات هم اتاق‌های کوچک با تزئینات مشبک، نقاشی، آینه‌کاری وجود دارند.

تزئینات

کف شاه‌نشین و نمای بنا با کاشی‌کاری هفت‌رنگ به سبک قاجاری تزئین شده‌اند. این کاشی‌کاری‌ها نماها و تصاویری از طبیعت اروپا و معماری غربی را به نمایش می‌گذارند با این وجود سبک آنها ایرانی است.
ازاره‌های مرمرین این بنا با نقوش گیاهان و جانوران به صورت نقش‌برجسته تزئین شده‌اند و به نظر می‌رسد که ازاره‌ها به دوره‌های متفاوتی تعلق دارند.

ساعت شمس‌العماره

این ساعت پیشکشی ملکه ویکتوریا به کاخ ناصرالدین‌شاه است، همان کاخی که به شیوهٔ اروپایی ساخته شده و در میان ساختمان‌های کاخ گلستان، رنگ و رویی دیگر گونه دارد. ساعت پیشکشی بر بلندای کاخ شمس‌العماره نصب شد و آوای ناقوسش، همهٔ تهران کوچک آن زمان را از گذر زمان آگاه می‌کرد. اما بلند بودن صدای نواختن ساعت پس از چندی شوند (:سبب) آن شد که با گلایهٔ کاخ‌نشینان، به دستور شاه، صدای آن را کمتر کنند. این دستکاری همانا و خاموش شدن ساعت شمس‌العماره، همانا. خاموشی‌ای که نزدیک به ۱۰۰ سال به درازا انجامید. اما از ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۱، (با تعمیراتی که روی آن انجام شد) این خاموشی پایان گرفت و ناقوسش به صدا درآمد.

مرمت

مرمت عمارت شمس‌العماره در سال ۱۳۷۶ به اتمام رسید و از سال ۱۳۷۸ برای بازدید عموم طبقهٔ همکف آن بازگشایی شد.

در هنر عامه

عمارت شَمس اُلعِماره تاکنون چندین‌بار دست‌مایه شعر شده‌است. از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به شعر عامیانه «برفتم بر در شمس‌العماره/ همون جایی که دلبر خونه داره» اشاره کرد.
اوراتوریو

ارتوریو (به لاتین: Oratorio) یک ساخته موسیقایی بزرگ برای اجرا به وسیله ارکستر، گروه کر و تکنوازان است. متن ارتوریو غالباً بر مبنای متون کتاب مقدس است و روایت لازم برای حرکت از صحنه‌ای به صحنه دیگر، به وسیله صداهای گوناگونی تأمین می‌شود، که زمینه را برای آریاها و گروه کر فراهم می‌کنند.
با توجه به درون مایه مذهبی آن، ارتوریو اما مختص به مراسم عبادی نیست و علاوه بر کلیسا در سالن‌های موسیقی نیز اجرا می‌شود.
در قیاس با اپرا که یک تئاتر موسیقایی‌ست، ارتوریو دقیقاً یک قطعه کنسرتو است. هر چند که گاه اوراتوریوها را همانند یک اپرا به صحنه می‌روند و اپراها به مثابه کنسرتو ارائه می‌گردند.

ویژگی‌ها

اوراتوریو یکی از مهمترین فرم‌های آوازی دوره باروک است که شباهت زیادی با اپرا دارد. اوراتوریو با اینکه دربردارندهٔ بخشهای کُرال، آریاها، دوئت‌ها، رسیتاتیف‌ها و اینترلودهای ارکستری است ولی مانند اپرا ایفای نقش و صحنه پردازی ندارد.
اوراتوریو اغلب دارای سوژه‌های مذهبی بر اساس داستانهای انجیل است اما کمتر برای اجراء در آئین‌های مذهبی طرح و ساخته شده‌است.
عرضه پول

تورم با افزایش عرضه پول

چون میزان کالا و خدمات در جامعه محدود است، پس باید میزان عرضه پول به اندازه‌ای باشد که با کالا و خدمات برابری کند. اگر میزان عرضه پول افزایش یابد، کالا و خدمات در جامعه کم شده و قیمت‌ها افزایش می‌یابد(تورم).
کنترل عرضه پول از مهم‌ترین خواسته‌های کشورها است و سیاست‌های گوناگونی را بدین منظور تدوین می‌کنند. برای نمونه افزایش فناوری و تولید درون‌مرزی، که با گردآوری کالای کافی و بسنده، از تورم جلوگیری می‌کند
درصورت رشد متناسب عرضه پول و سطح تولید در جامعه، می‌توان تا حدود زیادی از بروز تورم در اقتصاد جلوگیری کرد، این موضوع توسط نظریه مقداری پول (نظریه مبادله‌ای) که به صورت ساده MV=PY مطرح می‌شود و در آن M نشان دهنده حجم عرضه پول، V سرعت گردش پول، P سطح قیمتها و بالاخره Y سطح تولید در اقتصاد است، توجیه می‌شود. در رابطه فوق فرض بر این است که تولید بر مبنای رشد بهره‌وری، با یک نسبت معینی در طول یکسال مالی رشد می‌کند، درصورتیکه رشد حجم عرضه پول متناسب با رشد تولید باشد، با فرض ثبات سرعت گردش پول در طول دوره مالی، سطح قیمتها نیز ثابت می‌ماند اما چنانچه عرضه پول بیشتر از رشد تولید رشد داشته باشد، برای برقراری تساوی در معادله فوق می‌بایست این نابرابری از طریق رشد قیمتها رفع شود و در صورت کمتر بودن رشد عرضه پول از رشد تولید، با توجه به کمبود منابع مالی لازم تقاضا کاهش یافته و بدنبال آن برای جلوگیری از کاهش عرضه می‌بایست سطح قیمتها کاهش یابد تا تساوی برقرار باشد. بدیهی است که در چنین حالتی با افزایش معین سرعت گردش پول در اقتصاد می‌توان بازهم بدون ایجاد تورم تولید را افزایش داد.
بیلی میلار (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۰۶)

باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
علی حایری بارجینی

علی حائری بارجینی، مشهور به آیت الله شیخ علی یزدی حائری بارجینی، روحانی شیعه اهل یزد است.

تولد

آیت الله شیخ علی یزدی حائری بارجینی، فرزند زین‌العابدین یزدی حائری در روستای بارجین میبد از توابع یزد به دنیا آمد. بارجین در غرب شهر میبد واقع شده است. کلمه بارجین، معرب بارگین به معنای آبگیر می‌باشد.

تحصیلات

حائری بارجینی، تحصیلات خود را از کودکی نزد پدر در زادگاه خود و سپس در شهر میبد آغاز کرد و در ادامه برای تکمیل تحصیلات علوم دینی رهسپار حوزه‌های علمیه کربلا و نجف شد.

وجه تسمیه حائری

از آنجا که او تا پایان عمر، در شهر کربلا سکونت داشت لقب حائری به نام او افزوده شد. حرم حسین بن علی و منطقه پیرامون آن را حائر گویند. 
در معنای حائر گفته‌اند: حائر به معنای سرگردان و متحیر است. به مکان گردی که وسط آن صاف و اطراف آن بلند باشد و آب جمع شده در آن راه خروج نداشته باشد، نیز حائر می گویند.
از زبان امامان شیعه و در روایات و احادیث زیادی این کلمه بیان شده است. شاید نخستین بار، واژه حائر در احادیثی از جعفر صادق درباره آداب و فضیلت زیارت حسین ابن علی بر محوطه محصور پیرامون بنای آرامگاه اطلاق شد.به تدریج کاربرد این واژه در میان شیعیان رواج یافت و آرامگاه مذکور و محدوده پیرامون آن به حائر حسین و حائر حسینی معروف شد.
درباره سبب حائر نامیده شدن حرم حسینی و رواج این واژه، چند قول مطرح شده است از جمله مشهورتر آن است که پس از فرمان متوکل عباسی، مبنی بر ویران کردن بنای روی قبر و آب بستن به قبر، آب نزدیک قبر ایستاد و آن را فراگرفت(حاز الماء) و از این رو، این مکان به حائر شهرت یافت. برخی این وجه را نپذیرفته‌اند، زیرا به استناد حدیث جعفر صادق پیش از زمان متوکل به این مکان حائر گفته می‌شده است. دوم آن که در اوائل قرن دوم، پیرامون محوطه آرامگاه، دیواری بنا شد و به نظر می‌رسد ایجاد این حصار، احتمالاً در دوره امویان، برای آن بود که بازرسی زائران حرم سهلتر باشد. وجه سوم، شهرت واژه آن دانسته‌اند که کاربرد این کلمه رمزگونه از حساسیت بنی امیه درباره زائران حرم حسینی می‌کاست.

اساتید

۱. سید زین‌العابدین طباطبائی حائری، فرزند صاحب کتاب ریاض.
۲. آیت الله شیخ زین‌العابدین بن مسلم بارفروش مازندرانی متوفای ۱۳۰۹ ق و صاحب تألیفات فقهی زیاد و حاشیه بر کتاب جواهر و کتاب ذخیرة المعاد فی الفروع الفقهیة.
۳. آیت الله میرزا محمد حسین حسینی مرعشی شهرستانی حایری.
۴. فاضل اردکانی، رئیس حوزه علمیه کربلا.

شاگردان

حائری بارجینی در کربلا علاوه بر تحصیل و پژوهش، به تدریس نیز می‌پرداخت و شاگردان بسیاری را تربیت نمود. از جمله شاگردان او شیخ نظر علی بن اسماعیل کرمانی واعظ(م: ۱۳۴۸ق) است  که دارای چند کتاب از جمله أنیس الأنام و أنیس الاولاد و انیس النفس می‌باشد که بعضی از آنها در شهر نجف به چاپ رسیده است.

امامت جماعت و قضاوت

از دیگر فعالیت‌های او که در منابع از آن یاد شده یکی امامت جماعت مسجدی در محله عباسیه شرقی کربلا جنب منزل مسکونی‌اش
و دیگری قضاوت و حل و فصل دعاوی و رفع مشکلات مردم است که گویا در مسجد محل یا کتابخانه او انجام می‌شد: «انتهت الیه الرئاسة العلمیة و القضاوة الشرعیة».

تالیفات

الزام الناصب فی احوال الامام الغائب
گالپ

تاریخچه

پتروسول، سوناپ، سیدلا، ساکور و پتروگال کمپانی‌های پرتغالی هستند، که با ادغام آنها، گالپ انرژیا تأسیس شد.
ساکور، اولین شرکت نفتی پرتغالی بود، که در سال ۱۹۵۴ فعالیت خود را آغاز کرد. شرکت ساکور ۸۰٪ درصد از فعالیت‌های خود را در خارج از کشور پرتغال و در کشور مستعمره آن؛ آنگولا متمرکز کرده بود، که نفت خام و گاز طبیعی استخراج شده از آنگولا را به پرتغال منتقل می‌کرد، نفت و گاز تولید شده در پالایشگاه پرتغال تصفیه شده، به بنزین و گازوئیل تبدیل می‌شد.
شرکت‌های پرتغالی برای اولین بار، در کشور مستعمره خود؛ آنگولا و در دهه ۱۹۵۰ میلادی، به نفت رسیدند. سپس در سال ۱۹۵۳ شرکت پرتغالی آنگول را در کشور آنگولا تأسیس نمودند. در دهه ۱۹۶۰ میلادی فعالیت‌های این شرکت، به اکتشاف هیدروکربن‌ها محدود می‌شد.
در سال ۱۹۵۷ شرکت نفت پرتغالی دیگری، توسط سوکار و در موزامبیک، که آن نیز از کشورهای مستعمره پرتغال بود، تأسیس شد؛ نام این شرکت، موکاکور بود.
پس از انقلاب میخک در پرتغال و کودتای نظامی در سال ۱۹۷۴ و در پی آن، خروج از کشورهای مستعمره و تحویل مدیریت شرکت‌های موجود در آن کشورها به دولت مربوطه، در کشور پرتغال نیز صنعت نفت، ملی اعلام شد. سپس در آوریل ۱۹۷۶ شرکت پتروگال؛ از ادغام چهار شرکت : سوناپ، سیدلا، پتروسول و ساکور تشکیل گردید.
در سال ۱۹۹۹ شرکت پتروگال به گالپ انرژیا تغییر نام داد. این شرکت، تا سال ۲۰۰۶ به صورت کاملأ دولتی اداره می‌شد، تا اینکه در همین سال (۲۰۰۶) نیمی از سهام آن، در بورس اوراق بهادار لیسبون، به صورت عمومی عرضه گردید.
بخش الکامنسا

خصوصیات

بخش الکامنسا ۱۲۵٫۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۷۴ نفر جمعیت دارد و ۳٬۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روابط خارجی ایالات فدرال میکرونزی

دولت فدرال ایالات فدرال میکرونزی، مسئول برقراری روابط دیپلماتیک با کشورهای دیگر است. از هنگام استقلال در ۱۹۸۶ ایالات فدرال میکرونزی با بسیاری از کشورها رابطه دیپلماتیک پیدا کرده که بیشتر آن‌ها همسایه‌های آن کشور در اقیانوس آرام هستند.

روابط منطقه‌ای

همکاری منطقه‌ای از طریق چندین سازمان چندجانبه، یک عنصر کلیدی در سیاست خارجی ایالات فدرال میکرونزی است. ایالات فدرال میکرونزی عضو کامل انجمن جزایر اقیانوس آرام، کمیسیون علوم زمین کاربردی اقیانوس آرام جنوبی، برنامه محیط زیست ناحیه‌ای اقیانوس آرام، و دبیرخانه انجمن اقیانوس آرام است. همچنین این کشور یکی از هشت امضا کننده پیمان نائورو برای همکاری و مدیریت منافع مشترک ماهی‌گیری است که مجموعاً بین ۲۵ تا ۳۰ درصد تولید ماهی تن در جهان و نزدیک به ٪۶۰ تولید ماهی تن در باختر و مرکز اقیانوس آرام را تأمین می‌کند.

روابط دیپلماتیک

ایالات فدرال میکرونزی در چهار کشور چین، فیجی، ژاپن، و ایالات متحده آمریکا سفارت دائمی دارد. همچنین در گوآم و هاوایی کنسولگری دائمی دارد. برای چهار کشور اندونزی، مالزی، و سنگاپور (همگی در ژاپن) و اسرائیل در فیجی، سفارت بدون کارمند دارد. چهار کشور استرالیا، چین، ژاپن، و آمریکا در ایالات فدرال میکرونزی سفارت دائمی و ۱۵ کشور نیز در ایالات فدرال میکرونزی، سفارت بدون کارمند دارند. کانادا، ایتالیا، و آفریقای جنوبی برای ایالات فدرال میکرونزی سفارت بدون کارمند در استرالیا دارند. فرانسه و بریتانیا در فیجی، سفارت بدون کارمند برای ایالات فدرال میکرونزی دارند. اندونزی در ژاپن، سفارت بدون کارمند برای ایالات فدرال میکرونزی دارد. شیلی در آمریکا، سفارت بدون کارمند برای ایالات فدرال میکرونزی دارد. کرواسی در اندونزی، سفارت بدون کارمند برای ایالات فدرال میکرونزی دارد. جمهوری چک، فنلاند، هلند، پرتغال، اسپانیا، و سوئیس در فیلیپین، سفارت بدون کارمند برای ایالات فدرال میکرونزی دارند. نیوزیلند در کیریباتی، سفارت بدون کارمند برای ایالات فدرال میکرونزی دارد.

عضویت در سازمان‌های بین‌المللی

ایالات فدرال میکرونزی در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۱ به عضویت سازمان ملل متحد در آمد. همچنین در خارج از منطقه اقیانوس آرام عضو گروه کشورهای آفریقایی، کارئیب و اقیانوس آرام، اتحادیه کشورهای جزیره‌ای کوچک، بانک توسعه آسیایی، کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد در امور آسیا و اقیانوسیه، سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، گروه ۷۷، بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه، سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی، نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر، انجمن توسعه بین‌الملل، مؤسسه مالی بین‌المللی، صندوق بین‌المللی پول، کمیته بین‌المللی المپیک، اتحادیه بین‌المللی مخابرات، جنبش عدم تعهد، و سازمان جهانی هواشناسی است.
ایالات فدرال میکرونزی به همراه نائورو، نیووی، و پالائو اعضای سازمان ملل هستند که با وجود داشتن مرز آبی عضو سازمان بین‌المللی دریانوردی نیستند. همچنین ایالات فدرال میکرونزی یکی از تنها شش عضو سازمان ملل است که عضو اتحادیه جهانی پست نیست. سرآخر اینکه مانند بسیاری دیگر کشورهای اقیانوسیه، ایالات فدرال میکرونزی عضو پلیس بین‌الملل (اینترپل) یا سازمان آب‌نگاری بین‌المللی نیست.
ذوعلل (روستا)

ذوعلل (در عربی: ذُوعَلل ) نام روستایی است در دهستان بیت العِمّاد از توابع استان اِب در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.

جمعیت

جمعیت آن (۹۹ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
درخشش

درخشش یکی از جنبه‌های بینایی است که در آن به نظر می‌رسد یک منبع در حال تابش یا بازتاب نور است. به بیان دیگر، درخشش درک حاصل از درخشندگی یک هدف دیداری است. درخشش صفت/ویژگی ذهنی شی‌ای است که دیده می‌شود.
اوروچیمارو

تاریخچه

اوروچیمارو یکی از شاگردان ساروتوبی هیروزن در تیم سه نفره او بود. سال‌ها بعد از اینکه تیم هیروزن از هم پاشید، او یک آنبو و یکی از اعضای روت و مستقیماً زیر نظر دانزو شیمورا کار می‌کرد. مرگ والدینش ضربهٔ بزرگی به او وارد آورد و سبب شد رفتار سادیسم‌واری از خود نشان دهد. مدتی بعد از دست دادن والدینش، نزدیک قبر آن‌ها یک مار سفید پیدا کرد و هیروزن به او گفت مار سفید نمایانگر بخت خوب و تجدید حیات است، او از این حرف الهام گرفت و شروع به یادگیری کینجوتسو و در نهایت تمام تکنیک‌ها کرد. به گفته جیرایا او برای به فراموش کردن خاطرات دردناکش این راه را درپیش گرفت. هیروزن نیز بسیار به اوروچیمارو امید داشت که روزی بتواند او را سربلند کند. سرانجام اوروچیمارو مربی آنکو میتاراشی شد و به او نینجوتسو می‌آموخت و از او به همراه نه نفر دیگر برای طلسم نفرین شده بهشت استفاده کرد.
اگرچه جاه طلبیهای اوروچیمارو شامل هوکاگه چهارم شدن نمی‌شد، چشمان او به دنبال هدفهایی بزرگتر از آن چیزی بود که استادش بر آن‌ها تأکید داشت و هیروزن که این را موضوع را می‌دانست به او می‌گفت: قدرت واقعی یک شینوبی هنگامی که از چیز مهمی مراقبت کند آشکار می‌شود و نقش هوکاگه دوست داشتن و محافظت از مردم روستایش همانند خانواده خود است. اما برای اوروچیمارو هوکاگه چیزی جز ابزاری برای رسیدن به هدفی که به دنبال داشت نبود و آن چیزی نبود جز قدرت. هیروزن امیدوار بود بتواند شاگردش را از راه نادرستی که می‌رود بازدارد، اما با گذشت زمان اوروچیمارو بدتر و بدتر می‌شد. وقتی زمان بازنشستگی هیروزن فرا رسید او میناتو نامیکازه، شاگرد جیرایا را به جای اوروچیمارو به عنوان هوکاگه چهارم انتخاب کرد.
برای سال‌ها او نینجاهای روستای کونوها را می‌دزدید و بر روی آن‌ها آزمایش‌هایی برای ساختن تکنیکی که او را جاویدان سازد استفاده می‌کرد (چون او متوجه شده بود طول عمر یک انسان برای یادگیری تمام تکنیک‌های دنیا کافی نیست و به زمان بسیار بیشتری نیاز است) در آخر وقتی تمامی ناپدیدشدن‌ها به اوروچیمارو ختم می‌شد، هیروزن می‌دانست که این وظیفهٔ اوست تا اوروچیمارو را بکشد. اما در انتها نتوانست خود را متقاعد کند که شاگرد ممتاز خود که امید بسیاری نیز به او داشت را، بکشد.
قبل از فرار اوروچیمارو، او شصت بچه را دزدید و از دی‌ان‌ای هوکاگه اول به امید خلق دوباره تکنیک چوب، به آن‌ها تزریق کرد. او قبل از اینکه بتواند کارش را به اتمام برساند مجبور شد کونوها را ترک کند اما او فکر می‌کرد تمام تستها از بین رفته‌اند. یاماتو تنها بازمانده از این آزمایشها بود و می‌توانست از عنصر چوب استفاده کند. اوروچیمارو همین آزمایش را بر روی دانزو نیز انجام داد و به او عنصر چوب و قابلیت استفاده از چندین شارینگان را بخشید. در همین زمان بود که اوروچیمارو روستا را ترک کرده و به سازمانی جنایتکار به نام آکاتسوکی پیوست، اگرچه هدف او برای پیوستن به این سازمان نامعلوم بود. در سازمان او با شخصی به نام ساسوری هم گروه شد که با تلاش همدیگر توانستند کارهای زیادی برای آکاتسوکی انجام دهند. اما با پیوستن شخصی به نام ایتاچی اوچیها بعد از کشتار تمام خاندان اوچیها به آکاتسوکی، اوروچیمارو از این فرصت برای تسخیر بدن ایتاچی و چشمان شارینگان او استفاده کرد. اما ایتاچی از نقشه او باخبر شده و به وسیله شارینگان خود با او به مبارزه پرداخت در این حین او دست چپ اوروچیمارو را نیز برای جلوگیری از شکستن طلسم توهم چشم شارینگانش قطع نمود، که همین مسئله باعث شد اوروچیمارو سازمان را ترک کند و به دنبال تسخیر یک بدن جدید بگردد.
میکادو

میکادو؛ یا، شهر تیتیپو (انگلیسی: The Mikado; or, The Town of Titipu) یک اپرت (اپرای هجو) در دو پرده با اپرانامه‌ای از دابلیو. اس. گیلبرت و آهنگسازی آرتور سالیوان است. این اثر که نهمین همکاری گیلبرت و سالیوان بود نخستین بار در ۱۴ مارس ۱۸۸۵ در تئاتر ساووی لندن به روی صحنه رفت و در آن زمان ۶۷۲ بار اجر شد که تا به آن روز رکورد بیشترین اجرا در انگلستان بود. گفته می‌شود پیش از پایان سال ۱۸۸۵ پیش از ۱۵۰ گروه در اروپا و آمریکا این اپرا را اجرا می‌کردند. گیلبرت و سالیوان در این اپرت، با زبان طنز این رسوم و قوانین سخت‌گیرانه دربار امپراتوری ژاپن باستان را هجو می‌کنند.

داستان

داستان در شهری به نام تیتی‌پو در ژاپن و در دربار میکادو، امپراتور ژاپن آغاز می‌شود. میکادو عصبانی است و به کارگزارانش شکایت می‌کند که چرا در یک سال اخیر اعدامی نداشته‌ایم؟ هیچ‌کس زن و مردی با هم رابطهٔ نامشروع ندارند که اعدامشان کنیم؟ او به کوکو (جلاد ارشد قصر) و مباشرش می‌گوید که هرچه زودتر و ظرف ۱ ماه آتی باید کسی را به جرم رابطهٔ نامشروع دستگیر و اعدام کنند و گرنه خودشان به روستایی تبعید خواهند شد.
یام‌یام یکی از زیباترین دختران نوجوان قصر است که با ۲ خواهرش هر سه زیر کفالت کوکو هستند. از طرفی نانکی‌پو پسر میکادو هم به سختی عاشق یام‌یام است. اما هیچ‌کس هویت واقعی او را نمی‌داند. او به شکل یک نوازنده‌ای دوره‌گرد تغییر قیافه داده‌است؛ و مدام یام‌یام را زیر نظر دارد تا در فرصتی مناسب مخفیانه با او حرف بزند. در نهایت روزی او یام‌یام را تنها پیدا می‌کند و هویت خود را برای او افشا و عشقش را اعتراف می‌نماید. یام یام بسیار می‌ترسد و به او هشدار می‌دهد که اگر کسی آن دو را با هم ببیند هر دو جانشان را از دست خواهند داد.
نانکی‌پو به این خاطر که نمی‌تواند به یام‌یام برسد قصد خودکشی دارد و چون دیگر از زندگی سیر شده پیش کوکو می‌رود و خودش را برای اعدام داوطلب می‌کند. کوکو نام او را در لیست اعدام می‌نویسد. اما نانکی‌پو پیش از اعدام یک خواسته دارد و طبق قانون باید به آخرین خواستهٔ اعدامی عمل شود. خواستهٔ نانکی‌پو ازدواج با یام‌یام است. کوکو به او یادآور می‌شود که در شرف اعدام است ولی نانکی‌پو و یام‌یام چنان به هم عشق می‌ورزند که حاضرند برای چند روز هم که شده با هم ازدواج کنند. کوکو با این خواسته موافقت می‌کند. یام‌یام در تدارک عروسی و ازدواج کوتاه خودش است با اینکه می‌داند به زودی بیوه خواهد شد و نانکی‌پو را از دست خواهد داد. در همین حال خبر می‌رسد میکادو حکم جدیدی وضع کرده: که اگر شخص اعدامی همسر داشته‌باشد بعد از اعدام خودش همسرش را هم زنده‌زنده دفن کنند…
خط پایان (فیلم)

خلاصه داستان

خلیل سمندر کارگر یک کارگاه تولیدی شیفته دوچرخه سواری و عضویت در باشگاه ایران جوان است. او با وساطت هوشنگ رئیس باشگاه ایران جوان به عنوان ذخیره وارد باشگاه و در مسابقه‌ای اول می‌شود. اما به دلیل ناراحتی قلبی از شرکت در مسابقات آسیایی باز می‌ماند. در همین زمان قراب رئیس باشگاه کاخ که وابسته به دربار است، با اتومبیل محمدی را مصدوم می‌کند. او به دلیل ضربه مغزی بستری می‌شود. خلیل سمندر و دوچرخه سواران باشگاه ایران جوان برای تأمین هزینه درمان او مسابقه‌ای ترتیب می‌دهند. در این مسابقه خلیل از رقیب خود، که برای باشگاه کاخ رکاب می‌زند، پیشی می‌گیرد.
دیوید فورده

دیوید فورده (زادهٔ ۲۰ دسامبر ۱۹۷۹) بازیکن فوتبال اهل کشور ایرلند است.
وی برای تیم ملی ایرلند ۴ بازی انجام داده و ۰ گل به ثمر رسانده‌است. پست تخصصی این بازیکن نیز، دروازه‌بان است.
زندان لنگرود قم

زندان لنگرود قم یا به‌طور رسمی ندامتگاه مرکزی قم یک زندان واقع در استان قم ایران است. این زندان در ابتدای جادهٔ قدیم قم- کاشان و در نزدیکی روستای لنگرود واقع است.

جنجال‌ها

این زندان به دلیل پذیرش زندانی بیش از ظرفیت، وضعیت نامناسب کیفی و همچنین به‌خاطر آمار بالای خودکشی زندانیان به «گوانتاناموی ایران» ملقب شد. حسین غلامی آذر روحانی محبوس در این زندان در تاریخ ۱۱ آذر ۱۳۹۵ طی یادداشتی از وضعیت این زندان نوشت: «در این زندان وضعیت بهداشت زیر صفر است؛ برای درمان زندانیان از خودشان، هزینه دریافت می‌گردد؛ جدا از اینکه حضور زندانیان در کلاس‌های احکام و قران، اجباری می‌باشد، حتی از زندانی‌ها برای آن شهریه اخذ می‌کنند؛ کسانی که به مسئولین زندان مبالغی را تحت عنوان اهداء به زندان پرداخت می‌کنند، از امتیازات ویژه برخوردار می‌شوند و کسانی که از پرداختن چنین مبالغی که گاهی میلیونی نیز می‌باشد، عاجزند، دچار تبعیض در نحوه برخورد مسئولین آن زندان می‌شوند؛ البته مبالغ گفته شده فقط تحت عنوان اهدائی اخذ می‌گردد تا مشروعیت دریافت داشته باشد، و در حقیقت این مبالغ به جیب مسئولین آن زندان می‌رود.»
وحید صیادی نصیری از زندانیان سیاسی این زندان بود که پس از دوماه اعتصاب غذا در تاریخ ۲۱ آذر ۱۳۹۷ درگذشت. علت اعتصاب غذای او اعتراض به محل نگهداری‌اش در بند زندانیان جرایم کیفری خطرناک ذکر شده‌است که مغایر با «اصل تفکیک جرایم» بود.
سنحان (روستا)

سنحان (در عربی: السَنحان ) نام روستایی است در دهستان المَذبَح از توابع استان لَحِج در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.

جمعیت

جمعیت آن (۵۵) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
پارک جنگلی استهبان

ویژگی‌های منطقه

این منطقه حفاظت شده بر دامنه کوه تودج، در جنوب شهرستان استهبان، منطقه‌ای با پوشش جنگلی، مرکب از درختان انگور، بادام، پسته و انجیر وجود دارد که از جاذبه‌های زیبای طبیعی این شهرستان به‌شمار می‌آید. در این مکان چشمه‌ای وجود دارد که با سرازیر شدن از دامنه کوه آبشار زیبایی را می‌آفریند. این ناحیه در فصل‌های مناسب سال به عنوان گردشگاه مورد استفاده اهالی و گردشگران قرار می‌گیرد.
لوب آهیانه‌ای

اندام شناسی

لوب آهیانه‌ای با چهار مرز اندام‌شناسی تفکیک و مشخص می‌شود. شیار مرکزی که به آن شیار رولاند هم گفته می‌شود، لوب آهیانه‌ای را از لوب پیشانی جدا می‌سازد. شیار آهیانه‌ای - پس سری نیز این لوب را از لوب پس سری جدا می‌سازد. شیار جانبی یا شیار سیلویان، مهم‌ترین مرز جانبی است که این لوب را از لوب گیجگاهی  جدا می‌کند. و شیار میانهٔ مغز نیز این لوب را به دو قسمت تقسیم می‌کند.این لب از جلوبا لب پیشانی و از عقب با لب پس سری ارتباط دارد.
سرخون (بندرعباس)

جمعیت

این روستا در دهستان سرخون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۸۵۸۰نفر (۲۳۴خانوار) بوده‌است.
انبلانسرا

جمعیت

این روستا در دهستان اتاقور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
ادوارد شواردنادزه

فعالیت‌های سیاسی در شوروی

ادوارد شواردنادزه در سال ۱۹۲۸ در روستای ماماتی حومه شهر لانچخوتی در غرب گرجستان به دنیا آمد و در سن ۱۸ سالگی به شاخه جوانان حزب کمونیست پیوست. او در سال ۱۹۷۲ به عنوان دبیر اول حزب کمونیست انتخاب شد. شواردنادزه از سال ۱۹۸۵ تا زمان فروپاشی شوروی وزیر امور خارجه بود و نقشی مهم در پایان دادن به دوره جنگ سرد و فروریختن دیوار برلین ایفا کرد. این پست با کنار رفتن آندره گرومیکو خالی شده بود. شواردنادزه در سال ۱۹۹۰ برای مدت کوتاهی از مقام وزارت خارجه کناره گرفت اما در سال ۱۹۹۱ و در آستانه فروپاشی شوروی دوباره به این پست بازگشت. برخی آمارها می‌گوید زمانی که وی وزیر امور داخلی گرجستان بود، وزارت تحت امر او ۲۵ هزار نفر را در جریان مبارزه با فساد دستگیر کرد که ۱۷ هزار نفرشان عضو حزب کمونیست بودند و هفتاد نفر هم عضو سرویس اطلاعاتی اتحاد شوروی، که به کا گ ب معروف بود.

دیدار با روح‌الله خمینی

در ۱۳ دی ۱۳۶۷ پیامی از طرف روح‌الله خمینی توسط هیئت منتخب رهبر وقت ایران در مسکو به میخائیل گورباچف تحویل داده شده بود. در آن نامه روح‌الله خمینی نوشته بود «از این پس کمونیسم را باید در موزه‌های تاریخ سیاسی جهان جستجو کرد» و رئیس‌جمهور وقت شوروی را به مطالعه متون اسلامی دعوت کرده بود.
ادوارد شواردنادزه، در اواخر زمستان سال ۱۳۶۷ خورشیدی، به عنوان وزیر خارجه شوروی و برای رساندن پاسخ نامه میخاییل گورباچف، رئیس‌جمهور وقت شوروی به روح‌الله خمینی به ایران سفر کرد. پاسخ نامه گورباچف در روز هفتم اسفند ۱۳۶۷ توسط ادوارد شواردنادزه و در جماران تهران به اطلاع روح‌الله خمینی رسید.
سفر شواردنادزه به ایران در نوع خود بی‌حاشیه نبود چرا که روح‌الله خمینی در هنگام ملاقات با شواردنادزه رفتار دیپلماتیک معمول در آن زمان را رعایت نکرد.

شواردنادزه پس از فروپاشی شوروی

در سال ۱۹۹۲، گرجستان اولین رئیس‌جمهور خود، زویاد گامساخوردیا را در انتخابات برگزید. اما چند ماه بعد و در پی کودتا علیه دولت گامساخوردیا، عملاً اداره امور به دوش شواردنادزه افتاد که پست ریاست مجلس و همچنین ریاست شورای ریاست گرجستان را به عهده داشت. او در سال ۱۹۹۵، رسماً از طریق صندوق رای به عنوان دومین رئیس‌جمهور کشور تازه‌استقلال‌یافته گرجستان انتخاب شد. در سال ۲۰۰۰ بار دیگر به این مقام رسید. گرجستان تحت اداره شواردنادزه به غرب و بویژه به آمریکا بسیار نزدیک شد. او می‌خواست گرجستان عضو پیمان دفاعی آتلانتیک شمالی (ناتو) شود. دولت شواردنادزه از آمریکا کمک‌های اقتصادی و نظامی قابل توجهی دریافت کرد. وی گرجستان را در مسیر پایان دادن به بی‌ثباتی و جنگ داخلی رهبری کرد، اما در سال ۲۰۰۳ و جریان وقوع انقلاب گل رز به رهبری میخیل ساآکاشویلی، از مقام ریاست جمهوری استعفا داد و آخرین سال‌های عمر را، به دور از سیاست، در منزل مسکونی خود، واقع در تفلیس گذراند. وی خاطراتش را نیز منتشر کرد.

مرگ

او بعد از یک دوره طولانی بیماری در روز دوشنبه ۷ ژوئیه ۲۰۱۴ در ۸۶ سالگی در تفلیس درگذشت. این خبر را «مارینا داویتاشویلی»، دستیار شواردنادزه، در یک کنفرانس خبری اعلام کرد.
کوکی (مسجدسلیمان)

جمعیت

این روستا در دهستان جهانگیری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مایکل تیپت

سر مایکل کمپ تیپت (به انگلیسی: Sir Michael Kemp Tippett) (زاده ۲ ژانویه ۱۹۰۵ - درگذشته ۸ ژانویه ۱۹۹۸) از آهنگ‌سازان انگلیسی بود.
تیپت در کالج سلطنتی موسیقی لندن تحصیل کرد. سبک موسیقی او غالباً پیچیده است و تا حدی تحت تأثیر شگرد کنترپوان و ضرب‌های هم‌گذر موسیقی انگلیسی سده شانزدهم می‌باشد. آثار او شامل چهار سمفونی، یک کنسرتو پیانو، کنسرتو برای ارکستر، اپرای ازدواج در نیمه تابستان، پریام سلطان، نات گاردنو اراتوریوی فرزند زمان ما است.