google/wiki40b huggingface dataset:
سد ایوشان

هدف‌های ساخت سد

پروژه ای درگروه طرح های ملی و منطقه ای به منظور تأمین آب موردنیاز اراضی دیم کشاورزی و پایاب دشت ایوشان، جلوگیری از سیلاب‌های بزرگ بهاره،توسعه صنعت گردشگری وفراهم‏ نمودن امکانات پرورش ماهی در استان احداث شده‌است.
آیووا

نام

نام این ایالت از نام قبیله‌ای سرخ‌پوست به نام آیووای گرفته شده که یکی از قبایل پرشمار بومی بود که در محدوده این ایالت می‌زیستند.

تاریخچه

ایالت آیوا در مرکز قسمت شمالی ایالات متحده آمریکا، میان رود میسیسیپی و رود میسوری قرار گرفته‌است. از لحاظ وسعت ۲۴ ایالت از ایالات متحده از آن بزرگ‌تر و ۲۵ ایالت از آن کوچکتر است.
ژولیه و مارکت، پویندگان فرانسوی در ۱۶۷۳ به این سرزمین رفتند. این منطقه سالیان دراز متعلق به دولت اسپانیا و دولت فرانسه بود. توماس جفرسون در ۱۸۰۳ آن سرزمین را در معامله لوئیزیانا از دولت فرانسه خرید. از سال ۱۸۳۰ پیشگامان به آن سرزمین رفتند و ماندگار شدن آنان آغاز شد. پیشگامان از سرزمین‌های شرقی و جنوب به این ایالت می‌رفتند. ماندگارانی که به این ایالت می‌رفتند سراسر آن سرزمین را پوشیده از گیاهستان یافتند. جز در کنار رودها چندان درختی در آن سرزمین نبود. خاک آن سرزمین غنی بود و زمین آن تقریباً هموار. بسی نگذشت که از بسیاری کشورهای اروپایی نیز کسانی به آن سرزمین کوچ کردند. آیووا در سال ۱۸۴۶ ایالت شد و بدین ترتیب بیست و نهمین ایالتی بود که به اتحادیه پیوست.

جمعیت

بر اساس آمارگیری در سال ۲۰۰۶، آیووا جمعیتی در حدود ۲٬۹۸۲٬۰۸۵ نفر دارد، که ۱۷٬۸۹۲ یا ۰٫۶٪، از سال گذشته‌اش افزایش داشته‌است و افزایش ۵۵٬۷۶۱ یا ۱٫۹٪ از سال ۲۰۰۰.
مرکز سرشماری جمعیت آیووا در شهرستان مارشال قرار دارد.

دین

بر اساس نظرخواهی انجام شده توسط دانشگاه شهر نیویورک در سال ۲۰۰۱، ۵۲٪ مردم آیووا پروتستان و ۲۳٪ کاتولیک و ادیان دیگر ۶٪. ۱۳٪ بی‌دین و ۵٪ جوابی ندادند.

اقتصاد

کشتزارهای آیووا بیش از نه‌هم آن ایالت را پوشانده‌اند. پیرامون شهرها پر از خانه و انبارهای تمیز است و خاک حاصلخیز همه جا را فرا گرفته‌است. کشاورزان آیووا با کمک ماشین‌آلات جدید کشاورزی می‌توانند به اندازه ده برابر محصولی که پیشگامان با کمک خیش‌های اسبی به دست می‌آوردند محصول به دست آوردند. آیوواا قسمتی از کمربند عظیم ذرت است که از مرکز ایالت اوهایو به طرف غرب تا مشرق نبراسکا امتداد دارد. گاهی آیووا را ایالتی می‌نامند که در آن ساقه‌های ذرت بسیار قد می‌کشند. کشاورزان آیا با گاو گوشتی فراوان نیز پرورش می‌دهند مرغداری نیز در این ایالت بسیار رایج است.
در سال ۲۰۱۲، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با ۱۶۵٬۵۹۷ میلیارد دلار داشت، که قابل مقایسه با تولید ناخالص داخلی کشور زلاندنو (۱۶۷٬۳۴۷ میلیارد دلار) بود.
میان‌چاک تل‌کر

جمعیت

این روستا در دهستان قیلاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
سان جورجو آکرمانو

خصوصیات

سان جورجو آکرمانو ۴٫۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۷٬۲۴۴ نفر جمعیت دارد و ۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دهستان ابوغویر

جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۴۲ نفر (۱۹۰ خانوار) بوده‌است.
اسپیس (گروه موسیقی)

اسپیس (Space) یک گروه موسیقی الکترونیک فرانسوی است که از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ فعال بود و از سال ۱۹۹۲ با اجرای زندهٔ ترانه‌ها دوباره فعال شده‌است. این گروه یکی از برجسته‌ترین گروه‌های ژانر موسیقی دیسکوی فضایی و از پیشگامان موسیقی یرودنس الکترونیکا است.
نافر

جمعیت

این روستا در دهستان دنباله‌رود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
پول شمار

پول شمار (انگلیسی: Currency-counting machine) دستگاهی است که کار شمارش بسته اسکناس یا اسکناس و رول سکه باز شده از پلمب را انجام می‌دهد. شمارنده ممکن است کاملاً مکانیکی یا ماشین پیشرفته با استفاده از قطعات الکترونیکی باشد.
این شمارنده‌ها برای اولین بار در بریتانیا در سال ۱۹۸۰ معرفی شدند و در حال حاضر به طور گسترده‌ای توسط بانک‌ها، صرافی‌ها، مراکز خرید و فروشگاه‌های زنجیره‌ای و بزرگ و خرده فروشان در بسیاری از نقاط جهان استفاده می‌شوند. این دستگاه‌ها در مدل‌های مختلف، شمارش انواع اسکناس و سکه را سریع انجام می‌دهند ولی قادر به تشخیص پول تقلبی نیستند.
معماری کوچ‌نشینی آمریکا

معماری کوچ‌نشینی آمریکا (انگلیسی: American colonial architecture) شامل چندین سبک از طراحی ساختمان‌های مرتبط با دوران تاریخ مستعمراتی ایالات متحده است که شامل نخستین دوره، استعماری یا کوچ‌نشینی فرانسوی، کوچ‌نشینی اسپانیایی و آمیخته‌ای از معماری جرجی می‌باشد. به طور کلی معماری شیوه کوچ‌نشینی در سدهٔ ۱۶ میلادی توسط کوچ‌نشینان ساحل شرقی آمریکا در شهرهای بوستون، نیویورک، نیوپورت، فیلادلفیا و بسیاری دیگر معمول گردید و تا سده ۱۹ نیز ادامه داشت. این شیوه متشکل از عناصر ترکیبی معماری کلاسیک اروپا به همراه ابتکارات و نوآوری‌های محلی می‌گردید. در این سبک برای ساختمان‌های عمومی از آجر استفاده می‌گردید در حالی که خانه‌های بزرگ و اعیانی با چوب ساخته می‌شد.
سم اسمیت

زندگی حرفه‌ای

سم اسمیت در اکتبر ۲۰۱۲ با همکاری گروه دیسکلاشر در ترانهٔ «latch» که در جایگاه ۱۱ جدول ترانه‌های برتر انگلستان جای گرفت، به شهرت رسید. در مه ۲۰۱۳ با همکاری با ناتی بوی در تک‌آهنگ «la la la» که در جایگاه نخست جدول انگلستان قرار گرفت به شهرتش افزوده شد.
اسمیت در دسامبر ۲۰۱۳ نامزد دریافت جایزهٔ «منتقدان بریت اواردز ۲۰۱۴» و «صدای ۲۰۱۴ بی‌بی‌سی» شد که هر دو جایزه را از آن خود کرد.
سم تحت تأثیر کارهای ادل و امی واینهاوس قرار گرفته او همچنین به کارهای ماریا کری، بیانسه، لیدی گاگا و ویتنی هوستون نیز علاقه‌مند است.
سم اسمیت در دسامبر ۲۰۱۴ نامزد ۶ جایزهٔ گرمی شد که در ۵۷مین مراسم جایزه گرمی در فوریهٔ ۲۰۱۵ برندهٔ چهار جایزه از جمله بهترین هنرمند جدید، ضبط سال و ترانه سال (برای ترانهٔ با من بمان) و بهترین آلبوم پاپ (برای آلبوم در ساعت تنهایی) شد. او در سال ۲۰۱۶ برنده جایزه اسکار (برای اهنگ " نوشته های روی دیوار ") از سری فیلم های جیمزباند شد.

زندگی شخصی

اسمیت در مه ۲۰۱۴، در مصاحبه‌ای اعلام کرد که همجنس‌گرا است. او همچنین به عشق نافرجام خود اشاره و اعلام کرد: «[آلبوم] دربارهٔ پسری است که سال گذشته عاشقش شدم و او متقابلاً به من عشق نورزید.»
آرنولدسوایلر

خواهرخوانده

شهر Cormeilles خواهرخواندهٔ آرنولدسوایلر هست.
عکس بازداشت

عکس بازداشت (به انگلیسی: Mug Shot)‏ اصطلاحی برای عکس پلیس یا بایگانی عکس پلیس است. این عکس به طور معمول از یک فرد پس از دستگیری گرفته می‌شود. آلفونس برتیلون، افسر پلیس پاریس، مبدع عکس بازداشت بود.
هانسکا، مینه‌سوتا

خصوصیات

هانسکا ۰٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۰۲ نفر جمعیت دارد و ۳۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حزب همبستگی ایران اسلامی

هیئت مؤسس

محمدرضا راه‌چمنی، محمود میرلوحی، غلامرضا انصاری، الیاس حضرتی، قدرت‌الله نظری‌نیا، علی‌اصغر احمدی، غلام‌حیدر ابراهیم بای سلامی، سیدمحمد هاشمی، قربانعلی قندهاری، سید ولی‌الله توکلی
نومانسیا د لا ساگرا

خصوصیات

نومانسیا د لا ساگرا ۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۱۳ نفر جمعیت دارد و ۶۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویسی (گتوند)

جمعیت

این روستا در دهستان عقیلی جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۹ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
بردخران

جمعیت

این روستا در دهستان جاوید ماهوری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
شهرستان سافک، ماساچوست

خصوصیات

شهرستان سافک ۳۱۰٫۸ کیلومترمربع مساحت دارد.
برج‌خانه

برج‌خانه (انگلیسی: Tower house) گونه‌ای خاص از سازهٔ سنگی است که همزمان به‌منظور دفاع و همچنین اقامت ساخته شده باشد.
برج‌خانه‌ها به‌ویژه در قرون وسطی در مناطق کوهستانی یا مناطقی با دسترسی محدود ساخته شدند تا بتوانند از مواضع استراتژیک با تعداد کمی نیرو دفاع کنند.

در اروپا

عمدهٔ استحکاماتی که نجیب‌زادگان اواخر قرون وسطی در اسکاتلند ساختند از گونهٔ برج‌خانه بود.
تعداد این سازه‌ها در اسکاتلند بین ۸۰۰ تا ۹۰۰ تا بوده‌است.
گونه‌های کوچکتر برج‌خانه‌ها در جنوب اسکاتلند به برج پیل یا خانهٔ پیل موسوم بودند.
قابلیت دفاعی برج‌خانه‌ها در درجهٔ اول پاسداری در برابر یورش‌های دسته‌های کوچک بود و علیه تهاجمات نظامی ساختاریافته کاربردی نداشت. تاریخ‌نگار اسکاتلندی استوارت رید در خصوص این امر برج‌خانه‌ها را «دفاع‌پذیر و نه دفاعی» توصیف می‌کند.
برج‌خانه‌ها عموماً سازه‌های سنگی بلند و کنگره‌داری بودند و مقطعی مربعی داشتند.
بارمکن یا بان حصاری بود که به دور برج‌خانه کشیده می‌شد و با آنکه قابلیت دفاعی چندانی نداشت احشام ارزشمند را در فضای باز داخل آن نگه می‌داشتند.
برج‌خانه‌ها به‌شکلی گسترده در دو طرف مرز اسکاتلند و انگلستان شمالی برپا می‌شدند. پس از آنکه در ۱۴۹۴ میلادی جیمز چهارم اسکاتلند عنوان ارباب جزیره‌ها را تسخیر کرد ساخت برج‌خانه‌ها در سراسر منطقه رواج یافت.

آسیای غربی

صدها برج‌خانه در شبام یمن و الباحه عربستان وجود دارد. در قفقاز شمالی نیز صدها نمونه برج‌خانه ساخته شده‌است.

آمریکای شمالی

مردمان باستانی پوئبلو در میزا ورده گونه‌ای برج‌خانه می‌ساختند.
تونگوراهوا

خصوصیات

تونگوراهوا ۵٬۰۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آگوستین کانتربری

زندگینامه

آگوستین راهبی مسیحی و احتمالاً زادهٔ رم بود که در ۵۹۶ توسط پاپ گرگوری یکم همراه با ۴۰ راهب دیگر برای آنکه آنگلو-ساکسون‌ها را به دین مسیح درآورد به انگلستان فرستاده شد. راهبان وارد ثانت شدند و به‌گرمی مورد استقبال اتلبرت، شاه کنت که همسرش پیشتر به مسیحیت گرویده بود قرار گرفتند. آگوستین و همراهانش که اقامتگاهی در کانتربری در اختیارشان گذاشته شده بود در آنجا خود را وقف انجام اعمال و سخنرانی‌هایی مذهبی نمودند. گرویدن و غسل تعمید یافتن شاه اتلبرت تأثیر فراوانی در به نتیجه رسیدن تلاش‌هایشان داشت و آگوستین در ۵۹۷ به عنوان اسقف انگلستان تقدیس شد. او سپس کلیسایی را در کانتربری ساخت و خود نخستین اسقف کانتربری لقب گرفت. آگوستین در ۶۰۴ میلادی در کانتربری در کنت درگذشت.
تاریک ماه

جمعیت

این روستا در دهستان قلعه گنج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۲ نفر (۱۵۱خانوار) بوده‌است.
مردم شبک

شبک‌ها گروهی از کردها هستند که در شمال عراق و شهر موصل زندگی می‌کنند. مردم شبک ایرانی‌تبارند؛ و به یکی از گویش‌های زازا-گورانی سخن می‌گویند. جمعیت کردهای شبک بین ۳۰۰ تا ۷۵۰ هزار نفر برآورد شده که در ۸۵ روستا در حوالی کرکوک و موصل سکونت دارند.

پیشینه

ریشه و سر چشمه واژه شبک به طور دقیق نمایان نیست. برخی بر این باور هستند؛ وجه تسمیه واژه شبک از واژه عربی شَبک به معنی در هم آمیختن است؛ و این خود به این موضوع دلالت می‌کند؛ که شبک‌ها از قبایل مختلفی تشکیل شده است.
برخی دیگر من جمله آستین هنری لایارد بر این عقیده هستند؛ شبک‌ها از نسل کردان ایرانی و قبایل صحرانشین و دام دار ایرانی هستند؛ که ریشه در خراسان و درسیم در ترکیه دارند.

دین

شبک‌ها پیروی دینی با مناسک صوفیانه هستند، که بسیار به یارسان شباهت داشته و با تشیع نیز نزدیکی‌هایی دارد. شبک‌ها همچنین به زیارت عتبات شیعه اعتقاد دارند. زیارت‌گاه اصلی مردم شبک بارگاه شیخ شهاب‌الدین بین دو روستای دزآور و طویله است که از وی با نام شیخ شهاب‌الدین دزاوری یا شیخ شهاب‌الدین بغدادی نیز یاد شده‌است.

ارتباط با یارسان

طیب طاهری پژوهشگر یارسان معتقد است که مردم شبک قزلباش‌هایی با مذهب یارسان بوده‌اند که به سبب دور افتادن از بقیۀ مردم یارسان و قرارگیری در منطقه‌ای با اکثریت مسلمان شیعه و عواملی دیگر مانند تعریب و سیاست‌های حکومت‌ها برخی از آداب و رسوم اولیۀ خود را از یاد برده و با وجود حفظ باورهای یارسانی، به لحاظ مناسکی رنگ تشیع به خود گرفته‌اند. طاهری مردم شبک را به طور کلی «کردان اصیل یارسانی-علوی» می‌نامد.
جانی منومیک (فیلم)

داستان

فردی بنام جانی منومیک که حامل اطلاعات است، در حال حمل یک بسته ی اطلاعاتی بزرگ در سرش می باشد. این بسته به قدری بزرگ است که اگر نتواند سر وقت آن را تحویل بدهد، ممکن است جانش را از دست بدهد.
انچاوی، جامایکا

خصوصیات

انچاوی ۳٬۶۳۳ نفر جمعیت دارد و ۲۷۴٫۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دارمشتات-دیبورگ

خصوصیات

دارمشتات-دیبورگ ۲۸۹٬۲۷۳ نفر جمعیت دارد.
دهگاه (تنکابن)

جمعیت

این روستا در دهستان بلده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سیانزار

جمعیت

این روستا در دهستان ذوالفقار واقع شده و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۲ نفر (۲۸ خانوار) بوده‌است.
سرگذشت‌نامه‌های ایسلندی

سرگذشت‌نامه‌های ایسلندی یا ساگاهای ایسلندی (به ایسلندی: Íslendingasögur) مجموعه‌ای از کتاب‌های تاریخی با محتوای مربوط به رویدادهای سده‌های دهم و یازدهم میلادی در ایسلند است. این مجموعه که به نثر نوشته شده شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های از ادبیات ایسلندی در جهان را تشکیل می‌دهند.
سرگذشت‌نامه‌ها یکی از انواع مهم داستان‌سرایی مردم ایسلند است که ابتدا فقط شفاهی نقل می‌شد. سرگذشت‌نامه‌های ایسلندی در جریان سنت ادبی ایسلند در سده‌های سیزدهم و چهاردهم یا پیش از آن پدید آمدند. در آن زمان، گروه بی‌شماری از برزگران نروژ به این جزیره مهاجرت کردند. در آن‌جا، نقالان در جشن‌ها داستان‌هایی از زندگی و ماجراهای کشاورزان ژرمنی که در جوانی به دریانوردی هم اشتغال داشته‌اند می‌گفتند و از نروژ که میهن اولیه‌شان بود و هم‌چنین افسانه‌های قهرمانی و ژرمنی حکایت می‌کردند. از سده سیزدهم به بعد، که این داستان‌ها به رشته تحریر درآمد، اصطلاح ساگا برای داستان‌های منثور علم شد.
تمرکز این متون بر تاریخ و به‌ویژه تبارنامه‌ها و سرگذشت خاندان‌ها است. این متون بازتاب‌دهنده کشمکش‌ها و نزاع‌هایی است که در جامعه نسل دوم و سوم مهاجران به جزیره ایسلند پیش آمد.
مؤلفان این سرگذشت‌نامه‌ها مشخص نیستند. یکی از این متون به نام «سرگذشت‌نامه اِگیل» به باور دانشوران توسط اسنوری استورلوسون نوشته شده که از نوادگان یکی از قهرمانان این داستان بود.
ناشر متن استاندارد نسخه امروزی این سرگذشت‌نامه‌ها «انجمن متن کهن ایسلندی» (Íslenzk fornrit) است.
کروییه

جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
پالائو

تاریخ

پالائو از سه هزار سال پیش به وسیله مهاجرانی از فیلیپین مسکونی شده‌است. در حدود ۹۰۰ سال پیش، جمعیتی از کوتوله‌تباران سیاه‌پوست نیز در این جزایر مشاهده شده‌بود. جمعیت امروزی پالائو آن‌گونه که از ریشه زبانی آن‌ها برمی‌آید از جزایر سوندا به این محل آمده‌اند.
تا سال ۱۹۹۴ اداره این کشور در دست ایالات متحده آمریکا بود ولی از آن سال به بعد این جزیره تحت نام جمهوری پالائو مستقل شده‌است.

جغرافیا

جزایر پالائو با اندونزی، فیلیپین، و ایالات فدرال میکرونزی مرز آبی دارند.
سه جزیره پرجمعیت کورور، پللیو، و بابلدائوب در یک حوزه آب‌سنگ مرجانی قرار گرفته‌اند و جزیره دیگر پرجمعیت کشور یعنی آنگائور جزیره‌ای اقیانوسی است که چندین کیلومتر در جنوب بقیه جزایر واقع شده‌است. حدود دو سوم از جمعیت کشور در کورور زندگی می‌کنند.
آب‌سنگ حلقوی کایانگل در شمال این جزایر واقع شده و در غرب مجمع‌الجزایر اصلی کشور، در حدود ۲۰۰ جزیره صخره‌ای غیرمسکونی وجود دارد. گروه دوردستی از جزایر، متشکل از شش جزیره، نیز که به نام جزایر جنوب غرب معروف‌اند در ۶۰۴ کیلومتری جزایر اصلی کشور قرار گرفته‌اند و دو ایالت هاتوهوبئی و سونسورول کشور پالائو را تشکیل می‌دهند.
آب‌وهوای پالائو در تمامی سال گرمسیری است و میانگین دمای آن ۲۸ درجه سانتیگراد است. بارش باران در این کشور در تمامی فصول سال زیاد است و میانگین آن به ۳۸۰۰ میلی‌متر بالغ می‌شود اما روزهای آفتابی نیز در این جزایر کم نیستند. توفان در پالائو به ندرت رخ می‌دهد زیرا این کشور بیرون از مسیر اصلی توفان‌ها قرار گرفته‌است.
الکساندر لازوتکین

زندگی‌نامه

الکساندر لازوتکین در ۳۰ اکتبر۱۹۵۷ در مسکو به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۷۵ دبیرستان را به پایان رساند و در سال ۱۹۸۱ به عنوان مهندس مکانیک با تخصص مکانیک تجهیزات پروازی از پژوهشکده حمل و نقل هوایی مسکو فارغ‌التحصیل شد. لازوتکین از آوریل سال ۱۹۸۱ به عنوان مهندس در بخش شماره۶۰۷ پژوهشکده حمل و نقل هوایی مسکو کار می‌کرد و سپس در شرکت انرگیا مشغول به کار شد. او مسئول آموزش استفاده از سامانه‌های مختلف به فضانوردان آینده از جمله راهپیمایی فضایی بود.

عضویت در گروه فضانوردان

الکساندر لازوتکین در سال ۱۹۸۹ به عنوان نامزد سفر به فضا انتخاب شد و از ۱۹۹۲ در مرکز آموزش فضانوردان در شهر ستاره‌ای دوره تعلیمات عمومی فضانوردی را طی کرد و در ۱۹۹۴ موفق به دریافت گواهینامه فضانوردی شد.

سفر به فضا

لازوتکین چند دوره به عنوان عضو گروه‌های پشتیبانی، همراه با فضانوردان اصلی تمام مراحل آموزش را طی می‌کرد و سرانجام ۱۰ فوریه سال ۱۹۹۷ به عنوان مهندس پرواز سفینه فضایی «سایوز تی. ام-۲۵» به فرمانده واسیلی تسیبلیف و همراهی رینولد اوالد راهی مجتمع مداری میر شد.
سفر لازوتکین به میر بسیار پرماجرا شد. در روز ۲۳ فوریه در ایستگاه یک آتش‌سوزی رخ داد که او و همکارانش بلافاصله وارد عمل شدند و آن را خاموش کردند. اما از آن وحشتناک‌تر حادثه تصادف ناو باربری پروگرس بود که نه در گذشته و نه بعد از آن چنین اتفاقی نیفتاده بود.
پروگرس ام-۳۴ در ساعت ۱۰ و ۲۲ دقیقه روز ۲۴ ژوئن ۱۹۹۷ از مجتمع مداری میر جداشد و قرار بود روز بعد اتصال مجدد آن با هدایت تسیبلیف انجام شود. این کار را نه از داخل پروگرس، بلکه از میر و با استفاده از دستگاه‌های ارتباطی بین دو ناو انجام می‌شد. ناگهان هدایت ناو از دست تسبلیف خارج شد و مسیر نامعلومی را در پیش گرفت و با واحد اسپکتر که بخشی از مجتمع مداری میر بود تصادف کرد. به این ترتیب واحد اسپکتر و صفحات خورشیدی آن صدمه دید. مرکز هدایت پرواز بعد از بررسی جوانب مختلف حادثه اعلام کرد خطری فضانوردان را تهدید نمی‌کند.
در ۵ اوت ۱۹۹۷ ناو کیهانی سایوز تی ام-۲۶ به سرنشینی آناتولی سالاویف و پاول وینوگرادوف برای عملیات تعمیر اسپکتر به فضا پرتاب شدند و سفر فضایی لازوتکین پس از ۱۸۴ روز و ۲۲ ساعت و هفت دقیقه و ۴۰ ثانیه در ۱۴ اوت همان سال پایان یافت.

بازنشستگی

لازوتکین در سال ۲۰۰۲ دوباره به تمرین برای سفر به فضا مشغول شد. اما در اوت ۲۰۰۵ در حالی که در آمریکا مشغول آموزش بود، حالش خراب شد و به بخش مراقبت ویژه قلب بیمارستان در هوستون اعزام شد، پزشکان در آنجا او از ادامه تمرین منع کردند. در بازگشت به مسکو مجدداً مورد معاینه قرار گرفت و بالاخره بر اساس تصمیمات کمیسیون عالی پزشکی در نوامبر ۲۰۰۷ وی را از فضانوردی بازنشسته شد.
لازوتکین که فضانورد فعالی در زمینه‌های اجتماعی است از سال ۱۹۹۹ به عنوان یکی از بنیانگذاران مرکز همکاری‌های فضایی «سیاره زمین» به ترویج فضانوردی می‌پردازد. همچنین او مدیریت مرکز ترویج و آموزش فضا کودکان و جوانان روسیه را بر عهده دارد. از سال ۲۰۱۰ نیز به عنوان معاون مدیر امور علمی و آموزشی و روابط عمومی موزه یادمان فضایی و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ به عنوان مدیر این موزه فعالیت کرد. لازوتکین هم‌اکنون به عنوان یکی از مدیران کلید مؤسسه زوزدا سازنده تجهیزات فضایی از جمله لباس و وسایل ایمنی فضانوردان فعالیت دارد.

سفر به ایران

الکساندر لازوتکین در بهمن ۱۳۹۴ به ایران آمد. او در جریان سفرش به ایران از شهرهای نهاوند، تهران، اصفهان، تبریز، دامغان و مهاباد بازدید کرد و سخنرانی‌هایی در این شهرها داشت. وی در بازدید خود از ایران در جنبش سین هشتم شرکت کرد و مدال یادبودی به آن اهدا نمود.
گورستان‌گرد

گورستان‌گرد به فردی گفته می‌شود که به بررسی تاریخچه، دیدن، لمس و عکاسی کردن از گورنوشته‌ها علاقه‌مند است. اسکات استنتون، نویسنده و شرح‌حال‌نویس، از این عنوان برای وبگاه و کتاب خود گورستان‌گرد: نوازندگان (۲۰۰۳) استفاده کرده‌است.
برخی از گورستان‌گردها علاقهٔ ویژه‌ای به جنبه‌های تاریخیِ گورستان یا ارتباط تاریخیِ مردگان آن دارند. آرامگاه رکوله‌تا در بوئنوس آیرس آرژانتین و گورستان مرکزی (به آلمانی: Zentralfriedhof) در وین، اتریش گور تعداد زیادی از مشاهیر را در خود دارند که همین موضوع، آن‌ها را تبدیل به مقاصد توریستیِ مهمی کرده‌است.
زبان لیگوری (رومی)

پراکندگی جغرافیایی

این زبان در ایتالیا در مناطق جنوا و توسکان و نیز در فرانسه و موناکو رایج است. همچنین شماری از مردم شهر بوینوس آیرس در کشور آرژانتین لیگوری زبان می‌باشند. زبان لیگوری از شاخه زبانهای ایتالیایی شمالی از گروه زبانهای رومی می‌باشد.

گویش‌ها

این زبان به نوبه خود به گویش‌های مختلفی تقسیم می‌شود. از مهمترین گویش‌های این زبان می‌توان به گویش مونگاسک در موناکو و گویش جنوایی در ایتالیا و نیز گویش‌های زبان بریگاسکی و زبان اینتملی اشاره کرد.
گری مور

درباره

گری مور از ۸ سالگی نواختن گیتار کلاسیک را آغاز کرد و اولین ساز حرفه‌ای‌اش را در ۱۴ سالگی خریداری کرد. اولین آلبوم‌اش با نام خرد کردن سنگ را در سال ۱۹۷۳ منتشر کرد و ۱ سال بعد به‌عنوان خواننده و گیتاریست به تین لیزی پیوست. او به‌غیر از تین لیزی سابقه همکاری با اسکید راو، کولوسئوم II، بی‌بی کینگ و گرگ لیک را داشت.

تجهیزات موسیقی

گری مور بیشتر اوقات از یک گیبسون لس پال ۱۹۵۹ استفاده می‌کرد. این گیتار قبلاً متعلق به پیتر گرین نوازنده سرشناس سبک بلوز و عضو پیشین فلیتوود مک بوده است. مور در سال ۱۹۹۵ آلبومی را منتشر کرد که در ستایش از پیتر گرین نام بلوز برای گرینی را بر آن نهاد.
ساز معروف دیگر او یک فندر استرتوکستر ۱۹۶۲ است. مور در پاره‌ای اوقات از گیتارهای جکسون، هریتیج، آیبانز(کلاسیک)، همر و چارول نیز بهره می‌گرفت. آمپلی‌فایرهای مارشال، فندر، سولدانو و یونیت‌افکت‌های رولند، باس، آیبانز، گاونِر و مارشال از دیگر تجهیزات موسیقی او بودند.

مرگ

گری مور در ساعات اولیهٔ بامداد ۶ فوریه ۲۰۱۱ در هتل کمپینسکی استپونا در کشور اسپانیا-که تعطیلات‌اش را در آن‌جا می‌گذراند-به علت سکته قلبی درگذشت. او هنگام مرگ ۵۸ سال داشت.
برج بلومبرگ

برج بلومبرگ (به انگلیسی: Bloomberg Tower) یک آسمان‌خراش ۲۴۶ متری (۸۰۶ فوت) با ۵۴ طبقه در شرق منهتن در نیویورک در ایالات متحده آمریکا است. برج بلومبرگ مقر دفتر مرکزی شرکت بلومبرگ می‌باشد. این برج در شماره ۷۳۱ خیابان لکزینگتون، بین خیابان‌های پنجاه‌وهشتم شرقی و پنجاه‌ونهم قرار دارد.
ساخت این برج از سال ۲۰۰۱ آغاز و در ۲۰۰۵ میلادی خاتمه یافت. برج بلومبرگ در حال حاضر پانزدهمین برج بلند در نیویورک، چهل‌وششمین در ایالات متحده آمریکا و یکصد و سی و دومین در جهان می‌باشد.
معمار این بنا سزار پلی است.
اصل کمترین تلاش

اصل کمترین تلاش (به انگلیسی: Principle of least effort) توضیح می دهد که یک عمل همواره به طریقی که کمترین کوشش یا کار را بطلبد انجام می‌شود. این امر در حیوانات و انسان‌ها و حتی ماشین‌هایی که بخوبی طراحی شده‌اند دیده می‌شود.
مهرآباد (خرامه)

جمعیت

این روستا در دهستان کربال قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰۰ نفر (۳۰۰خانوار) بوده‌است.
هارولد بولینگبروک مودی

هارولد بولینگبروک مودی (به انگلیسی: Harold Bolingbroke Mudie) (زاده ۳۰ ژوئن سال ۱۸۸۰ در لندن - و فوت شده در ۶ ژانویه سال ۱۹۱۶) اسپرانتودان بریتانیایی بود. او به عنوان رئیس انجمن جهانی اسپرانتو خدمت کرد. او در سال ۱۹۰۲ وقتی که در ژورنال Review of Reviews دربارهٔ اسپرانتو خواند، آن را آموخت. در نوامبر سال ۱۹۰۳ او مجله اسپرانتودان را با کمک مالی ویلیام توماس استد پایه‌گذاری کرد؛ اگرچه مجله درآمدزا بود. وقتی که مجله با اسپرانتودان بریتانیایی متحد شد، در ژانویه سال ۱۹۰۶، او به هیئت ویراستاران آن پیوست. او یکی از حامیان بزرگ چاپ عهد جدید به اسپرانتو بود.
او حامی پیشبرد اسپرانتو در کشورهای دیگر بود، که از شماری از آن کشورها در هنگام کنگره جهانی اسپرانتو دیدن کرد.
او نخست به عنوان نائب رئیس و سپس به عنوان رئیس (از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۶) در انجمن اسپرانتوی بریتانیا خدمت کرد. در سال ۱۹۰۸ او رئیس انجمن جهانی اسپرانتو که تازه تأسیس بود، شد. ادوارد استلر به دلیل توانایی‌های بلاغی اش، او را «رئیس از آغاز زندگی» معرفی کرد. او عضو کمیته زبان اسپرانتو بود، پیشرو سابق آکادمی اسپرانتو فعلی.
پس از آغاز جنگ جهانی اول، او به ارتش پیوست و فوراً کاپیتان شد. در ژانویه سال ۱۹۱۶ (میلادی) در فورس-لس-آکس فرانسه در یک تصادف درگذشت. او در گورستان همان شهر دفن شد.
رئیس جدید برای انجمن جهانی اسپرانتو تا سال ۱۹۱۹ (میلادی) انتخاب نشد - نائب رئیس قبلی، هکتور هودلر.
اوادو-اونسن-منوگاتاری

اوادو-اونسن-منوگاتاری (به ژاپنی: 大江戸温泉物語 Ooedo-Onsen-Monogatari) حمام آبگرمی است که در اودایبا در منطقهٔ کوتو در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. آب معدنی این حمام از چشمه‌های آب معدنی به این محل حمل می‌شود. حمام آبگرم اوادو-اونسن-منوگاتاری، چشمه آبگرم توشیمائن نیوانویو و چشمه آبگرم لاکوا سه حمام آب‌معدنی تفریحی و بزرگ توکیو محسوب می‌شوند و از مجموعه‌ای از حمام‌های مختلف تشکیل شده‌اند.
ونگیکل

خصوصیات

ونگیکل ۶۱٬۹۰۱ نفر جمعیت دارد و ۱۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوئه

نوئه (به ژاپنی: 鵺, 鵼) یک موجود یا یوکای افسانه‌ای در فولکلور ژاپنی که گاهی اوقات با نام شیمر ژاپنی نیز خوانده می‌شود. نوئه ترکیبی از چندین حیوان است، او دارای سری همانند میمون، بدنی به شکل راکون ژاپنی، دست و پاهایی به مانند ببر و دمی به شکل مار است. بر طبق افسانه‌ها نوئه می‌توانست خود را به شکل ابری سیاه در آورد و پرواز کند و به همین جهت مردم او را موجب بیماری و بدشانسی می‌پنداشتند.
پرآوازه‌ترین داستان درباره نوئه در داستان هیکه از ولایت ستسو، ادبیات کلاسیک قرون وسطی ژاپنی نقل شده است. در تابستان سال ۱۱۵۳، امپراتور کونوئه هر شب کابوس‌های وحشتناکی می‌دید تا اینکه بیمار شد. علت بیماری او ابر سیاه رنگی بود که هر روز ساعت دو بامداد بر بالای سقف کاخ پدیدار می‌شد. در یکی از شب‌ها، یک سامورایی به نام یوریماسو موناموتو بر روی سقف کاخ کشیک می‌داد و در لحظه‌ای که ابر پدیدار شد، تیری به سمت او پرتاب کرد. جنازهٔ نوئه بر روی زمین افتاد و سامورایی آن را در آب‌های دریای ژاپن غوطه ور ساخت.
عبدالرسول فیروزکوهی

شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی (درگذشتهٔ ۱۳۲۳ قمری در تهران) روحانی شیعه از روحانیان دوره قاجاریان. او اصالتاً از اهالی فیروزکوه مازندران است ولی در تهران مقیم بود.

تحصیلات

فیروزکوهی تحصیلاتش را در تهران نزد بزرگانی چون میرزا ابوالحسن جلوه زواره ای گذراند. آخوند خراسانی زمانی که در تهران درس می‌خواند هم بحث و هم حجره ای فیروزکوهی بود.

درگذشت

فیروزکوهی در واقعه وبای سال ۱۳۲۳ ق در تهران درگذشت.

فرزندان

فیروزکوهی دارای چهار پسر و دو دختر بود. یکی از دختران وی نطاق النسوان و چهار پسرش علی عبدالرسولی، شیخ الملک اورنگ، محمد فقیه زاده و یک تن دیگر بوده‌اند. یکی از نوادگان معروف خود مرتضی عبدالرسولی است.
ماجرای تیگر

داستان

تیگر که حس میکند یک ببرِ تنهاست به دنبال خانواده خود میگردد. در این زمان دوستانش برای خوشحالی تیگر نامه ای ساختگی با نام خانواده اش مینویسند و به او میدهند. تیگر بعد از خواندنِ نامه خیال میکند واقعاً این نامه از سوی خانواده اش نوشته شده است. پس از این اتفاق ماجراهایی پیش می آید که...
خلیل الزیانی

تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده است.
کالایوکی

خواهرخوانده

شهر ایزومو خواهرخواندهٔ کالایوکی هست.
پوتسایو

خصوصیات

پوتسایو ۱۴٫۹۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۷۳۰ نفر جمعیت دارد و ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ده حسنعلی

جمعیت

این روستا در دهستان کشیت  قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن  ۸نفر (۴خانوار) بوده‌است.