سازمان دموکراتیک یارسان

تاریخچه

در اواخر دههٔ ۸۰ میلادی، جمعیتی از کردهای جنوب کردستان ایران از پیروان یارسان که به سبب وقوع جنگ ایران و عراق به کردستان عراق پناه برده بودند، حرکتی سیاسی را آغاز کردند که پس از مدتی با نام جنبش مقاومت جامعهٔ اهل حق اعلام موجودیت کرد. این جنبش به سبب شرایط بحرانی کردستان عراق در آن دوره و وقوع جنگ پس از مدتی منحل شد و اعضای آن به کشورهای اروپایی پناهنده شدند.
با ورود نیروهای سیاسی یارسان به اروپا، مسائل جدیدی برای مردم یارسان به وجود آمد. افزون بر این فضای بازتر کشورهای اروپایی امکان فعالیت سیاسی و فرهنگی را در اختیار فعالان سیاسی یارسان قرار می‌داد. در چنین شرایطی دو جریان عمده در میان یارسانی‌های پناهنده در اروپا شکل گرفت: در سال ۲۰۰۷ جنبش دموکراتیک یارسان و در سال ۲۰۱۰ سازمان یاریکورد اعلام موجودیت کردند.
در سال ۲۰۱۲ فعالان این دو سازمان تصمیم به برگزاری نشست مشترکی تحت عنوان کنگرهٔ اتحاد یارسان گرفتند. در این کنگره که در شوپینگ در کشور سوئد برگزار شد، دو سازمان در هم ادغام شده و نام سازمان دموکراتیک یارسان را برای خود انتخاب کردند.

معرفی سازمان و اهداف آن

سازمان دموکراتیک یارسان بنا بر برنامه و اساسنامهٔ خود، مصوب کنگرهٔ دوم به تاریخ ۷ و ۸ ژوئن ۲۰۱۴، خود را به عنوان «یک تشکل سیاسی دموکراتیک و معتقد به پلورالیسم سیاسی» تعریف کرده‌است. در این راستا این سازمان برای خود نسبت به «دفاع از اعلامیه جهانی حقوق بشر، الحاقات و میثاق‌های مربوطه» متعهد دانسته و خواستهٔ سیاسی خود را «برقراری یک نظام سکولار و دموکراتیک در ایران به منظور نیل به آزادی، دموکراسی، عدالت اجتماعی و حاکمیت قانون و کسب حقوق مطرح در اعلامیهٔ مذکور» عنوان کرده‌است.
در مجموع در اساسنامهٔ این تشکل، ۱۲ بند به عنوان اهداف و خواسته‌های سازمان گنجانیده شده‌است که اجرای مفاد منشور حقوق بشر، سپردن ادارهٔ امور به مناطق و جوامع اتنیکی، جدایی دین از دولت و لغو دین رسمی در کشور، جبران عقب ماندگی‌های اجتماعی و اقتصادی مناطق محروم، آموزش زبان مادری، فراهم آوردن امکان بازگشت آوارگان و … از آن جمله‌اند. همچنین دخالت نمایندگان مردم یارسان در مجالس قانونگذاری محلی و سراسری و واگذاری حق ادارهٔ امور جامعهٔ یارسان به مردم بومی و حق این مردم برای داشتن یک مجمع به عنوان نمایندهٔ سیاسی رسمی مردم یارسان از جملهٔ اهداف و خواسته‌های سازمان دموکراتیک یارسان عنوان شده‌است.

مشی سیاسی

سازمان دموکراتیک یارسان مشی «مسالمت‌آمیز» و استوار بر «پلورالیسم فرهنگی و سیاسی» را انتخاب کرده و خود را «متحد طبیعی جریانات آزادیخواه و دموکرات کردستانی و ایرانی» دانسته‌است.

ساختار سیاسی

ارگان‌های اصلی سازمان دموکراتیک یارسان عبارتند از: کنگره، کمیتهٔ مرکزی و کمیتهٔ اجرایی.
کنگره، عالی‌ترین ارگان تشکل است که با مشارکت همهٔ اعضای دارای شرایط، با فواصل دو تا سه ساله تشکیل می‌شود. اعضای کمیتهٔ مرکزی توسط کنگره از طریق یک انتخابات آزاد انتخاب می‌شوند و مسئولان سازمان به‌شمار می‌آیند. کمیتهٔ اجرایی از درون اعضای کمیتهٔ مرکزی انتخاب می‌شود و انجام مسائل جاری سازمان بر عهدهٔ اعضای آن است.
همچنین کمیته‌های بازرسی مالی، کمیتهٔ انتخابات، کمیسیون تهیه و تدوین برنامه و اساسنامه و کمیته‌های کشوری و شهری، دیگر ارگان‌های سازمان دموکراتیک یارسان هستند.
سخنگوی سازمان نیز توسط کمیتهٔ مرکزی انتخاب می‌شود. در حال حاضر امیر سلیمی سخنگوی سازمان دموکراتیک یارسان و منوچهر عزیزی جانشین وی محسوب می‌شود. همچنین منصور جوانمیری، شهرام القاصی، مهناز کرماشانی، یونس سنجابی، قنبر چیان، ناوخاس نظری، امیر سلیمی و منوچهر عزیزی اعضای کمیتهٔ مرکزی هستند.

عضویت در شورای ملی ایران و خروج از آن

سازمان دموکراتیک یارسان در هنگام شکل‌گیری شورای ملی ایران به آن پیوست. اما در ماه آوریل ۲۰۱۳، به همراه جنبش آذربایجان برای دموکراسی و یکپارچگی ایران از این شورا خارج شد. علی مهرابی سخنگوی وقت سازمان دموکراتیک یارسان در گفتگویی با تلویزیون نوروز دلیل پیوستن این سازمان به شورای ملی ایران را تلاش برای معرفی هویت یارسان به سازمان‌های غیر کرد و استفاده از ظرفیت‌های سازمان‌های دیگر برای اهداف این سازمان عنوان کرد. وی اعلام کرد سازمان دموکراتیک یارسان با رهبری این شورا به دلیل برتری طلبی، مرکزیت گرایی و هژمونی خاندان پهلوی بر سر نگارش سند سیاسی مشترک و انتخابات شورا دچار مشکل شده و به همین دلیل از این شورا خارج شده‌است.