google/wiki40b huggingface dataset:
نبی خزری

زندگی

نبی خزری در تاریخ ۱۰ اکتبر ۱۹۲۴ در شهر کوچک خیردالان از توابع باکو به‌دنیا آمد. وی پس از اتمام تحصیلات ایتدایی، جهت تحصیلات عالی عازم مسکو شد و تحصیلات خود را در زمینه ادبی در دانشگاه ماکسیم گورگی ادامه و در سال ۱۹۵۲ به پایان رسانید. نبی خزری نخستین اثر خود را در سال ۱۹۴۴ منتشر کرد، وی ۸ سال در صنف کاتبان آذربایجان مشغول بود و سپس در شعبه مدیریتی صدا و سیمای آذربایجان شوروی فعالیت کرد. اشعار نبی خزری توسط شاعران روس به زبان روسی ترجمه شده‌بود. شاعر جهت یافتن شهرت در میان سایر ملل، آثار معروف خود را به زبان‌های انگلیسی، فارسی، ترکی و فرانسوی ترجمه کرده‌بود. وی سرانجام در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۷ در باکو درگذشت. آرتور راسی‌زاده نخست‌وزیر جمهوری آذربایجان به همراه سایر سیاسیون این کشور نظیر الچین محمدوف معاون نخست‌وزیر، حاجی‌بالا ابوطالبوف شهردار باکو و دیگر روشنفکران جمهوری آذربایجان درگذشت نبی خزری را تسلیت گفتند.

تقدیر

نبی خزری به جهت فعالیت‌های هنری خود در زمینه توسعه ادبیات آذربایجانی، نشان رسمی "شرف" و "استقلال" را از دولت جمهوری آذربایجان دریافت کرده‌است.
اسماعیل سیاه

زندگی‌نامه

حاجی محمد اسماعیل سیاه، فرزند آخوندزاده ملا عبدالاحد معروف به گوزُک زادهٔ ۱۲۳۶ خورشیدی روستای توتک شهرستان / ولسوالی کرخ ولایت هرات و درگذشته ۴ عقرب ۱۳۲۴ شاعر، بذله گو و شخصیت سیاسی، فرهنگی و اجتماعی بود که چند اثر فرهنگی از او بجای مانده‌است.
اما بیش از همه بذله گویی‌ها و شوخی‌های متعدد اسماعیل سیاه زبانزد مردم افغانستان است.
اسماعیل سیاه در حساس‌ترین شرایط سیاسی افغانستان زندگی کرد و تولدش همزمان بود با پادشاهی امیر حبیب‌الله خان، در دوره حیات او ۸ امیر بر تخت سلطنت در افغانستان تکیه زدند او در زمان پادشاهی محمد ظاهر شاه درگذشت.
او در آوان جوانی حاکم و والی غورات (غور کنونی) بود.

القاب حاجی

حاجی اسماعیل را با چندین لقب می‌شناسند القاب سیاه، گوزُک به فارسی ایران (گوزو) و سیاه سپید اندرون، حداقل همواره یکی از آن‌ها در پسوند نام حاجی اسماعیل دیده می‌شود یعنی اسماعیل بدون سیاه یا گوزُک در اذهان مردم نا آشناست و او با چنین هویتی از ذهن مردم رسوب کرده‌است.

آثار

از حاجی اسماعیل سیاه دو اثر بجای مانده‌است، اثر اولی بنام دیوان شاعر با کوشش عبدالرحیم خان نایب سالار بچاپ رسید که پس مدت کوتاهی توسط ایادی حکومت وقت جمع‌آوری گردید و این اثر به صورت کل از همان تاریخ نایاب گردید.
گرگ و شغال نام اثر دیگر اسماعیل گوزُک است این اثر مثنوی است و حدود ۶۲۷ بیت دارد. این مثنوی‌ها در واقع به انتقاد از نظام امانی (حاکمیت امان‌الله خان) پرداخته‌است.
مجموعه آثار شاعر نشاندهنده رسالت اجتماعی حاجی است. ستیز گسترده، مبارزه با با استعمار، استبداد، غارت، دین نمایی، تحجر، تزویر، بی‌حجابی، فحشا، خرافات، قانون‌شکنی و بی امنی مهم‌ترین شاخصه‌های تفکر حاجی اسماعیل سیاه است.
مشروطه خواهان زمان زندگی اش او را واجب القتل خواندند.

بذله گویی

بدون شک شخصیت شوخ و بذله گویی مانند اسماعیل سیاه در دوران معاصر در افغانستان نظیر ندارد، بذله گویی‌ها، شوخی‌ها و مزاح‌های او بی شباهت به شخصیت‌های افسانوی مانند ملا نصرالدین نیست.
بعد از جوانی، سیاه سپید اندرون به یک شخصیت محبوب بذله گو در میان حاکمان دولتی و مردم مبدل شد.
از عمده‌ترین شاخصه‌های دیگر حاجی حاضرجوابی او در شوخی وها و مزاح‌ها بود.
تا آنجاییکه حاکمان و والیان او همواره را به دربار فرا می‌خواندند، با او شوخی می‌کردند، تلاش می‌کردند او را شکست دهند، اما حاجی شخصی نبود که به راحتی در بذله گویی شکست بخورد، هرچند در مواردی حاجی حتی از یک کودک نیز شکست خورده‌است؛ که دو نمونه پیروزی و شکست او در کتاب سیاه سپید اندورن نوشته عبدالغفور آرزو چنین آمده‌است.
پکوره یک غذای معروف هراتی است، روزی حاکم شهر کابل به هرات می‌آید و همراه با اسماعیل سیاه برای خوردن پکوره به بازار می‌رود.
والی در حال خوردن پکوره‌است و اسماعیل سیاه در حال خوردن یا چوریدن استخوان، والی که در حال پکوره خوردن است با استفاده از فرصت خطاب به اسماعیل سیاه می‌گوید: شما هراتیها که این همه استخوان می‌خورید پس سگ‌های شما چی می‌خورند؟، حاجی بلافاصله جواب می‌دهد «پکوره»
در مواقعی نیز حاجی تلاش کرده تا کس یا کسانی را بخنداند و همزمان به شوخی شکست دهد، اما بر عکس آن اتفاق افتاده‌است.
بطور مثال روزی کودکی در حال جمع‌آوری قشاد (سرگین حیواناتی مانند خر و گاه) بود. حاجی از کنارش رد شد و به شوخی رو به کودک کرد و گفت: اگر من هم سرگین کنم جمع می‌کنی؟ کودک گفت نه: حاجی پرسید چرا؟ کودک گفت: مادرم مرا توصیه کرده‌است که سرگین خر پیر را جمع‌آوری نکنی.
ویلای نمازی

موقعیت

این بنا در شهرستان شمیرانات، خیابان شهید باهنر (نیاوران)، خیابان عمار، پلاک ۱۰ واقع شده‌است.

ساخت

این ویلا به سفارش شفیع نمازی، فرزند مهدی نمازی نماینده مجلس شورای ملی و مجلس سنای ایران بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴ میلادی ساخته شده است.

معماری

این اثر به همراه ساختمان شورای برنامه‌ریزی و توسعه عراق در بغداد، تنها آثار جو پونتی، معمار ایتالیایی در خاورمیانه هستند. نمای نورگیر این بنا با سرامیک‌نگاری فاستو ملوتی هنرمند ایتالیایی تزئین گردیده است.

ثبت در آثار ملی ایران

این بنا در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شماره ثبت ۲۰۱۵۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

تخریب

در آذر ۱۳۹۵ با رای شعبه اول دادگاه تجدید نظر دیوان عدالت اداری ایران از فهرست آثار ملی ایران خارج شد تا به جای این بنا یک هتل ۲۰ طبقه ساخته شود.
شوق‌آباد (بم)

جمعیت

این روستا در دهستان ریگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۹ نفر (۷۳خانوار) بوده‌است.
تیخوانا

پیشینه

سرزمینی که در آن شهر تیخوانا ساخته شده‌است در اصل توسط کومیایها (Kumeyaay)، یک قبیله شکارچی که ساکن این منطقه بودند بنیان شده‌است. اروپایی‌ها در سال ۱۵۴۲ وارد این منطقه شدند، زمانی که خوان رودریگز کابریو (Juan Rodríguez Cabrillo) به خط ساحلی منطقه رسید، که بعدها در سال ۱۶۰۲ توسط سباستین ویزکینو (Sebastián Vizcaíno) نقشه برداری شد. در سال ۱۷۶۹، خوان کرسپی (Juan Crespí) اطلاعات بیشتری در مورد منطقه ای که به نام دره تیخوانا شناخته میشد گردهم آورد. جنیپرو (Junípero) در یک مأموریت اولین تأسیسات را در آلتا کالیفرنیا (کالیفرنیای بالا) در نزدیکی سن دیه گو به پا کرد.

امروزه

شهر تیخوانا امروز به یک مرکز صنعتی و مالی در مکزیک تبدیل شده‌است، تیجوانا نفوذ زیادی در اقتصاد، آموزش و پرورش، فرهنگ، هنر، و سیاست دارد. این شهر به یک مرکز پیشرو در کشور تبدیل شده‌است، بنابراین اطراف منطقه شهری این کلان شهر صنعتی بزرگ و برجسته در شمال غربی مکزیک در حال در حال رشد است. در حال حاضراین شهر یکی از سریع‌ترین شهرهای در حال رشد در مکزیک است.
بصری (دشتستان)

جمعیت

این روستا در دهستان دشتی اسماعیل‌خانی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۱نفر (۳۴خانوار) می‌باشد.
هلیفکس، میزوری

هَلیفَکس یک محدوده ثبت‌نشده در شهرستان سن فرانسیس در ایالت میزوری در ایالات متحده آمریکا است.

تاریخچه

در سال ۱۸۸۸ یک دفتر پستی به نام هلیفکس در این منطقه تأسیس شد که تا سال ۱۹۲۵ فعال بوده‌است.

نامگذاری

نام این منطقه به افتخار هلیفکس، نوا اسکوشیا در کانادا گذاشته شده‌است.
سکوندو ریکی

سکوندو ریکی (به ایتالیایی: Secondo Ricci) بازیکن فوتبال و  اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
سکوندو ریکی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۰ میلادی انجام داد.
کاستلینا ین کیانتی

خصوصیات

کاستلینا ین کیانتی ۹۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۵۱ نفر جمعیت دارد و ۵۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

خواهرخوانده

شهر Martigné-Briand خواهرخواندهٔ کاستلینا ین کیانتی هست.
حکیم ریگی

جمعیت

این روستا در دهستان دوست‌محمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
آداجو برای سازهای زهی

آداجو برای سازهای زهی یک قطعهٔ موسیقی برای ارکستر سازهای زهی، تنظیم ساموئل باربر، آهنگساز آمریکایی، از اولین کوارتت زهی اوست.

شهرت و تأثیرها

ضبط اجرای بار اول جهانی سال ۱۹۳۸ توسط ارکستر ان‌بی‌سی به رهبری آرتورو توسکانینی در سال ۲۰۰۵ برای نگهداری همیشگی در گنجینه ملی ضبط در کتابخانهٔ کنگرهٔ ایالات متحده برگزیده شد.
در مراسم ختم گریس، شاهزادهٔ موناکو و ختم آلبرت اینشتین این قطعه اجرا شد. برخلاف باور عمومی، این قطعه در مراسم ختم فرانکلین دلانو روزولت اجرا نشد، بلکه در هنگام اعلام فوتش در رادیو پخش شد. در سال ۲۰۰۱ و در آخرین شب پرام در رویال آلبرت هال، در مجلس یادآوری قربانیان حملات ۱۱ سپتامبر، به جای موسیقی‌های تُندریتم میهن‌پرستانه، این قطعه اجرا شد. در جشن‌های افتتاحیهٔ المپیک زمستانی ونکوور ۲۰۱۰ نیز این قطعه اجرا شد.
در سال ۲۰۰۴، شنوندگان برنامهٔ امروز بی‌بی‌سی آداجیو را به عنوان «غمگین‌ترین کلاسیک همهٔ اعصار» بالاتر از «سوگواری دایدو» از دایدو و آینیس ساختهٔ هنری پرسل، «آداجییتو» از سمفونی پنجم گوستاو مالر، «متامورفوسن» ریچارد اشتراوس، و «یکشنبهٔ غمناک» بیلی هالیدی انتخاب کردند.
آداجیو برای سازهای زهی را در میان موسیقی متن بسیاری فیلم‌ها، برنامه‌های تلویزیونی، و بازی‌های ویدئویی می‌توان شنید: جوخه، فیلم برندهٔ اسکار الیور استون؛ مرد فیل‌نما، فیلم ۱۹۸۰ نامزد اسکار دیوید لینچ؛ سیکو، مستند ساختهٔ مایکل مور؛ روغن لورنزو؛ یک چیز خیلی طبیعی و آمِلی، فیلم ۲۰۰۱ نامزد اسکار ژان-پیر ژونه.
در میان کارهای تلویزیونی، در قسمتی از سیمپسون‌ها، ساوث پارک، ساینفلد، و عشق بزرگ نیز این قطعه شنیده می‌شود.
اجرایی از این آهنگ توسط ارکستر سمفونیک لندن برای دوره‌ای پر فروش‌ترین آهنگ آی‌تونز بود.
این قطعه در نوع موسیقی رقصی الکترونیک، بخصوص ترنس بسیار معروف است. هنرمندانی که این کار را بازآفرینی کرده‌اند شامل آرمین ون بیورن، ویلیام اوربیت، فری کورستن، و تییستو هستند. تنظیم کورستن توانست در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا به مقام چهارم صعود کند. این آهنگ بخاطر حس خاصی که القاء می‌کند در بسیاری آلبوم‌ها و گردآوری‌ها آمده‌است.
سالار عشقی

زندگی‌نامه

سالار عشقی متولد ۱۳۰۷ تهران است. وی فعالیت هنری را سال ۱۳۲۸ با تأسیس استودیوی عکاسی شروع کرد و در سال ۱۳۳۰ استودیو «آسیا فیلم» را نیز تأسیس کرد. کار فیلم‌سازی را از سال ۱۳۳۲ با ساخت فیلم «ناکام» شروع کرد که البته نمایش داده نشد.
دراج (آلبانی)

نام

در زبان آلبانیایی این شهر دورِس خوانده می‌شود و تلفظ ایتالیایی آن -دوراتزو- نیز در جهان رواج دارد. دراج در تاریخ و زبان‌های گوناگون به نام‌های دیگری هم شناخته می‌شود. در زبان یونانی این شهر را اپیدامنوس  و دوراخیون می‌خوانده‌اند. رومیان آن را دیراکیوم می‌نامیدند. ملت‌های همسایه چون مقدونیان، بوسنیایی‌ها، کروات‌ها، صرب‌ها و بلغارها آن را دراچ می‌خوانند و عثمانیها نیز به همین سان و با اندکی تفاوت تلفظ دراچ.

تاریخچه

بنیاد این شهر به سال ۶۲۷ (پیش از میلاد) به دست یونانیان نهاده‌شد. کرانه‌های صخره‌ای و بلندی‌ها و مرداب‌های گرداگرد دراج از دید نظامی بدان وضعیتی استراتژیک بخشیده بود. بخشی از جنگ‌های دولت-شهرنشینان یونانی در آینده بر سر دست‌یازیدن به همین اپیدامنوس آن زمان بود.
در ۲۲۹ (پیش از میلاد) جمهوری رم بر این شهر چیره شد و از آن پس آن را دیراکیوم خواندند. در سدهٔ چهارم میلادی دیراکیوم مرکز ایالت اپیروس نوا بود.
۴۸۱ (میلادی) تئودوریک بزرگ پادشاه اوستروگوت‌ها این شهر را به محاصره درآورد ولی کاری از پیش نبرد. پس از آن برای سالیان دراز بلغارها بدان می‌تاختند. با فروپوشی امپراتوری روم غربی دیراکیوم نیز بخشی از قلمرو امپراتوری بیزانس گشت. در این زمان اهمیت این شهر به دلیل پیوند دادن میان بخش باختری اروپا با امپراتوری یادشده بود.
در آغاز سدهٔ دهم میلادی این شهر میان بیزانس و بلغارها –که به تازگی امپراتوری به راه انداخته‌بودند- دست به دست شد. بلغارها در این زمان این شهر را دراچ می‌خواندند.
در زمان چهارمین جنگ صلیبی جمهوری ونیز کنترل دراچ را به دست آورد. در ۱۲۷۳ یک زمین‌لرزه دراچ را ویران نمود، ولی به زودی این شهر دوباره آباد شد و در کالبد یک دوک‌نشین استقلالی هم یافت. در ۱۳۹۲ میلادی جمهوری ونیز باز هم کنترل شهر را به دست آورد؛ در این زمان آنها اینجا را دوراتزو می‌خواندند. سرانجام پس از چندی زد و خورد عثمانی در ۱۵۰۱ میلادی دراج را گشود. در این زمان بسیاری از مردمان مسیحی شهر به اسلام گرویدند و مسجدهای چندی برپا گردید. دراج زیر فرمان عثمان‌ها آن رونق سالیان گذشته را نیافت و جمعیتش به ۲۰۰ خانوار کاهش یافت.
با جنبش استقلال‌خواهی آلبانیاییان دراج نقش عمده‌ای داشت و در ۷ مارس ۱۹۱۳ نخستین پایتخت آلبانی گشت. در زمان جنگ جهانی یکم ایتالیا و سپس امپراتوری اتریش-مجار و در نهایت متفقین به ترتیب بر شهر دست یافتند. با فروکش کردن آتش جنگ و بازگشت استقلال به آلبانی یکچن دراج پایتخت موقت این کشور بود. در ۱۹۲۶ زمین‌لرزهٔ دیگری شهر را ویران ساخت ولی باز هم دراج بازسازی شد.
در رویداد جنگ جهانی دوم ایتالیا و سپس آلمان بر دراج چیرگی یافتند. بمباران متفقین دراج را سخت ویران ساخت تا سرانجام در ۱۹۴۴ آلمان‌ها از آنجا پس‌نشستند. پس از جنگ دولت کمونیست انور خوجه شهر را به تندی بازسازی نمود و در ۱۹۴۷ نخستین ایستگاه راه آهن آلبانی در این شهر گشوده‌شد.
ابو مناع غربی

جمعیت

براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۹۰۴۲ نفر(۹۵۲۴ مرد و ۹۵۱۸ زن) بوده‌است.
دهمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین

رییس هیئت داوران

رییس هیئت داوران در این دوره هارولد لوید انتخاب شده بود.
ولتینی

خصوصیات

ولتینی ۶٫۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۵۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حاجیه محله

جمعیت

این روستا در دهستان اسالم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۰ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
غیرنظامی

یک فرد غیرنظامی (در فارسی افغانستان: مُلکی)، طبق قوانین حقوق بین‌الملل بشردوستانه، شخصی است که عضو هیچ نیروی نظامی‌ای نیست و هیچ نقش خصومت‌آمیزی در وضعیت جنگی ندارد. فرد غیرنظامی، متمایز از افراد جنگجو است. چنین اشخاصی در دستهٔ افراد غیرجنگجو به حساب می‌آیند و تحت درجه‌ای از حمایت‌های قانونی در برابر تأثیرات شرایط جنگی و اشغال نظامی هستند.
تل نادر

جمعیت

این روستا در دهستان دشت برم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
قهرمان کوچک

داستان

داستان دربارهٔ نوجوانی کوچک به نام یانکی اروین (به انگلیسی: Yankee Irving) که عاشق ورزش بیس‌بال است و پدرش نگهبان شیفت شب یک ورزشگاه بزرگ است؛ در این ورزشگاه چوب بیس‌بال ستاره تیم به سرقت می‌رود و پدرش اخراج می‌شود؛ یانکی هم به دنبال دزد چوب در کل کشور آمریکا سفر می‌کند آن‌هم به تنهایی. او در یک قطار دزد را پیدا می‌کند و چوب را از او میگیرد. دزد به دنبال او می افتد اما نمی‌تواند چوب را از او بگیرد. و سپس یانکی چوب را به دارلین میدهد و دارلین هم به خاطر این کار به او اجازهٔ بازی کردند در یک بازی حساس رامیدهد.
پدر و مادر یانکی هم که به دنبال او می رفتند از حرف گویندهٔ رادیو فهمیدند که او دارد در این مسابقه حساس بازی می‌کند.
او نتوانست دو توپ اول را با چوبش دفع کند ولی توپ سوم را دفع کرد، دور زمین را زد و تیمش را قهرمان کرد.

جوایز

فیلم قهرمان کوچک در سال ۲۰۰۶ جایزه Truly Moving Picture Award را گرفت.
MDC1

پروتئین Mediator of DNA damage checkpoint protein 1 یا به اختصار MDC1، یک پروتئین با طول ۲۰۸۰ آمینواسید می‌باشد که در انسان توسط ژن MDC1 در بازوی کوتاه کروموزوم ۶، کد می‌شود. پروتئین MDC1 یک تنظیم کننده فاز S اینترفاز و نقاط وارسی G2/M در چرخه سلولی می‌باشد و همچنین پروتئین‌های تعمیرکننده را به محل آسیب DNA فرامی‌خواند. این پروتئین همراه با پروتئین سرکوبگر تومور پی۵۳ در تعیین سرنوشت بقا سلولی نقش دارد.

پاسخ به آسیب دی‌ان‌ای

ژن MDC1، پروتئین هسته‌ای MDC1 را که بخشی از مسیر پاسخ به آسیب دی‌ان‌ای می‌باشد، کد می‌کند. این مسیر یک مکانیسمی می‌باشد که از طریق آن، سلول‌های یوکاریوتی به آسیب دی‌ان‌ای، به خصوص در شکست‌های دی‌ان‌ای دو رشته‌ای، پاسخ می‌دهند که توسط مواد شیمیایی جهش‌زا یا تابش یونیزان ایجاد می‌شوند.

مرگ سلولی

MDC1 با جلوگیری از فعالیت آپوپتوزی پروتئین سرکوبگر تومور پی۵۳، ویژگی‌های ضد آپوپتوزی دارد. آسیب DNA می‌تواند آپوپتوز را القا کند زمانی که ATM کیناز و Chk2، پروتئین پی۵۳ را فسفریله می‌کنند.

فقدان پروتئین MDC1

بر اساس مطالعات دانشمندان، نبودن فعالیت یا فقدان پروتئین MDC1 می‌تواند عوارضی را در سطوح ارگانیسمی یا سلولی ایجاد کند. سلول‌های انسانی که فاقد این پروتئین هستند، نمی‌توانند فاز S و G2/M چرخه سلولی را شروع کنند و همچنین ترکیب کرموزوم‌های همولوگ نیز در چرخه سلولی اتفاق نمی‌افتد.
تاکاشیمایا

شرکت تاکاشیمایا، با مسئولیت محدود یک فروشگاه زنجیره‌ای بزرگ ژاپنی است. (株式会社髙島屋 Kabushiki-gaisha Takashimaya).
این فروشگاه که در ۱۸۲۹ در کیوتو تأسیس شد در سرتاسر ژاپن و نیز در تایپه، پاریس و سنگاپور شعباتی دارد. تاکاشیمایا در فهرست ۲۰۰۰ بین‌المللی فوربس در رده ۱۱۹۷ قرار گرفت.
فروشگاه پاریس آن در بلوار هوسمن است. در سنگاپور، در نی آن سیتی در اورچرد رود، محله اصلی خرید شهر قرار دارد.
تاکاشیمایا مجموعه گسترده‌ای از محصولات از لباس تا وسایل الکترونیکی را ارائه می‌کند
کمالوند غلام‌علی

جمعیت

این روستا در دهستان ده پیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۷ نفر (۱۷۲خانوار) بوده‌است.
آلاباستر، آلاباما

مکان

آلاباستر در موقعیت ‎ ۳۳°۱۳’ ۵۲’’ N ۸۶°۴۹’ ۲۶’’ V (‏۳۳،۲۳۱۱۶۲; ‑۸۶،۸۲۳۸۲۹‏)‎ قرار دارد.
با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۵۳٫۱ کیلومترمربع است.

مردم‌شناسی

با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۲۲۶۱۹ نفر، ۸۱۶۴ خانواده در آن ساکن هستند.
تعداد ۸۵۹۴ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۱۶۲،۱akm²) قرار دارد.۲۷،۷% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۶۸% درصد زوج بوده و ۸،۹% درصد زنان بدون شوهر و ۲۰،۶% درصد نیز غیر خانواده بودند.
متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۶۳،۶۸۵ دلار آمریکا است و زنان درآمد متوسط ۴۱،۶۹۰ دلار آمریکا و مردان درآمد متوسط ۳۱،۹۰۱ دلار آمریکا بدست می‌آورند.
محمود حدادی

سید محمود حدادی (زاده ۱۳۲۶ در قزوین) استادیار گروه زبان و ادبیات آلمانی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی و مترجم آثار ادبی آلمانی است.
وی در سال ۱۳۸۸ در رشتۀ ادبیات آلمانی از  دانشگاه آزاد برلین (FU BERLIN) با مدرک فوق لیسانس فارغ‌التحصیل شد .
حدادی از سال ۱۳۶۳ آثاری را از نویسندگان آلمانی به فارسی برگردانده است .
عثمان‌آباد (آق‌قلا)

جمعیت

این روستا در دهستان گرگان‌بوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۵ نفر (۶۲خانوار) بوده‌است.
سیران آتش

سیران آتش (به ترکی استانبولی: Seyran Ateş) (متولد ۲۰ مارس ۱۹۶۳) , وکیل و مسلمان فمینیستی است که در استانبول ترکیه از خانواده‌ای کردتبار به دنیا آمد.

وی هنگامی که ۶ ساله بود به همراه خانواده اش به آلمان مهاجرت کرد. او در رشته حقوق در دانشگاه آزاد برلین درس خواند و در حقوق کیفری و قانون خانواده تخصص خودش را گرفت.

سیران آتش به زبان آلمانی کتاب اسلام و نیاز به یک انقلاب جنسی را در سال ۲۰۰۹ منتشر کرد. وی در یک مصاحبه در ژانویه ۲۰۰۸ در ان‌پی‌آر اظهار داشت با توجه به تهدیدات علیه‌اش (از جمله در دادگاه) کار بر روی زنان مسلمان را از دید عموم پنهان کرده‌است. در یک حادثه منحصربفرد، او و موکل زنش توسط شوهر آن زن در یک دادگاه در مقابل چشم عموم مورد حمله قرار گرفت.
مردی که زیاد می‌دانست (فیلم ۱۳۶۳)

خلاصه داستان

کارمند جوانی که از زندگی سخت خود ناراضی است، با پیرمرد مرموز سیاهپوشی ملاقات می‌کند. پیرمرد اظهار می‌دارد که می‌تواند کارمند را به مرادش برساند، با این شرط که در راه صواب گام بردارد. کارمند می‌پذیرد. پیرمرد روزنامهٔ سه ماه بعد را که خبر جنگ ایران و عراق در آن چاپ شده‌است به او نشان می‌دهد. کارمند با خرید اجناس و کالاهای ضروری و احتکار آنها و سپس فروش آنها در روزهای جنگ ثروت کلانی به جیب می‌زند. اما نامزد خود را از دست می‌دهد و از دوستانش نیز جدا می‌افتد. پیرمرد مرموز او را از ادامهٔ راه ناصواب نهی می‌کند و در آخرین ملاقات توصیه می‌کند یا مرد جوان به زندگی پیشین خود بازگردد، یا مرگ در انتظارش خواهد بود. ترس از مرگ کارمند را بر آن می‌دارد که اموال غیرمشروع را به بنیادهای خیریه ببخشد و زندگی شرافتمندانه را از سر گیرد.
ودسکا

خصوصیات

ودسکا ۱۶٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۵ نفر جمعیت دارد و ۸۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شرم (فیلم ۲۰۱۱)

داستان فیلم

برندون مرد جوانی است که به تنهایی در شهر نیویورک زندگی می‌کند. برندون یک کارمند ساده است و زندگی خوبی دارد اما در پس این زندگی مدرنیته به ظاهر آرام مشکلات زیادی وجود دارد. برندون از اختلال جنسی رنج می‌برد و معتاد به روابط جنسی است. شهوت برندان چنان در گوشت و پوست او نفوذ کرده که تقریباً تمامی امور زندگیش را مختل کرده‌است. در حالی که اوضاع روز به روز خطرناک تر می‌شود خواهر برندون که سیسی نام دارد و در زندیگش شکست خورده برای زندگی به نزد او می‌آید. حالا برندون باید بین خواهرش و راز تاریکش یکی را انتخاب کند و این در حالی است که رابطه او با سیسی یک رابطه خواهر و برادری ساده نیست…

تولید

استیو مک‌کوئین که در سال ۲۰۰۸ با یان کانینگ تهیه‌کننده فیلم گرسنگی کار کرده‌بود، با انتخاب مایکل فاسبندر که اولین و تنها انتخاب او برای نقش اول فیلم شرم بود، ساخت فیلم را آغاز کرد.

درجه‌بندی

فیلم شرم بخاطر وجود صحنه‌های واضح و زننده جنسی درجه NC-17 دریافت کرد. بدین معنی که افراد کمتر از هفده سال به هیچ وجه قادر به تماشای آن در سالن‌ها سینما نبودند.

فیلم‌برداری

فیلم‌برداری طبق برنامه قرار بود از ژانویه ۲۰۱۱ در نیویورک آغاز شود. فاسبندر بعداً در مصاحبه‌ای گفت صحنه‌های مربوط به او از اوایل مارس فیلم‌برداری شدند.
فیلمبرداری، اواخر مه برای برداشت دوباره و پس‌ازتولید تمام شد.
شینتی-هورلینگ

شینتی-هورلینگ (به انگلیسی: Shinty–hurling) ورزشی از دسته ورزش های چوب و توپ است. قوانین این ورزش تقریباً مشابه قوانین ورزش هورلینگ است. توپ مخصوص (Sliotar) و دسته ای چوبی از اجزای اصلی این بازی هستند. این ورزش تنها در ایرلند و اسکاتلند برگزار شده و طرفدارانی دارد.
هروز سفلی

جمعیت

این روستا در دهستان هروز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
مجرای مرکزی طناب نخاعی

بطن انتهایی

مجرای مرکزی در انتهای مسیرش، گشاد و متسع می‌شود و بطن انتهایی (Terminal ventricle) را ایجاد می‌کند. این بطن نزدیک مخروط انتهایی قرار دارد. بطن انتهایی در جنین و کودکان خیلی بیشتر از بزرگسالان قابل مشاهده‌است، اما دوباره مشاهده آن در افراد مسن ازنظر تعداد افزایش می‌یابد.
لوکزامبورگ

تاریخ

به‌خاطر موقعیت لوکزامبورگ، این کشور باستانی قرن‌ها را در جنگ گذرانده‌است. خاندان سلطنتی لوکزامبورگ که در سال ۹۶۳ به‌وسیله زیگفری تأسیس شد، چهار فرمانروا از امپراتوری مقدس روم را شامل می‌شد. یکی از آنها، شارل چهارم بود که در ۱۳۵۴ لوکزامبورگ را به سطح دوک نشین ارتقا داد. این دوک‌نشین در ۱۴۴۳ با بورگاندی متحد شد.
بعد از ۳۰۰ سال محاصره سخت و نبردهای خونین، دژ لوکزامبورگ بر اساس معاهده اوترخت (۱۷۱۳) به اتریش واگذار، و پس از آن بر اساس صلح‌نامه کامپو فورمیو به فرانسه ملحق شد. بعد از کنگره وین (۱۸۱۵) لوکزامبورگ به‌عنوان ملک شخصی به ویلیام اول، پادشاه هلند، واگذار شد.
لوکزامبورگ در ۱۸۳۹ استقلال یافت و بخش غربی این کشور باستانی به بلژیک داده شد. عهدنامه لندن در ۱۸۶۷ بی‌طرفی دائمی دوک‌نشین را اعلام کرد. ارتش آلمان در ۱۹۱۴ و ۱۹۴۰ این بی‌طرفی را نقض کرد. بعد از جنگ جهانی دوم لوکزامبورگ نقش مهمی در تأسیس بنلوکس، ناتو، و جامعه اروپا داشت.

سیاست

براساس قانون اساسی سال ۱۸۶۸، قدرت اجرایی در دست دوک اعظم و کابینه است. دوک اعظم می‌تواند قوه قانون‌گذاری را منحل کند که در آن صورت باید در طول سه ماه انتخابات برگزار شود. مجلس نمایندگان لوکزامبورگ از شصت نماینده تشکیل شده‌است که مستقیماً از طریق انتخابات برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شوند.
لوکزامبورگ از اعضای مؤسس اتحادیه اقتصادی اروپا (اکنون اتحادیه اروپا) بود. این کشور همچنین در پیمان شنگن شرکت داشت که نام آن از روستای شنگن لوکزامبورگ گرفته شده‌است و هدف آن آزادسازی جابجایی شهروندان در کشورهای عضو است.
در سال ۲۰۱۳  ژاویربتل از حزب دموکراتیک به عنوان نخست‌وزیر لوکزامبورگ انتخاب شد و به نخست‌وزیری ۱۸ سالهٔ ژان-کلود یونکر پایان داد.
مجلس نمایندگان لوکزامبورگ در سال ۲۰۱۴ ازدواج همجنس‌گرایان را در این کشور قانونی کرد.

اقتصاد

بیشترین درآمد سالانه بین کشورهای اروپا و جهان را دارا می‌باشد.
بخش صنعتی این کشور در حوزه‌هایی همچون فولاد، مواد شیمیایی و لاستیک فعال است. بخش زیادی از اقتصاد لوکزامبورگ به خدمات، به ویژه بانکداری و امور مالی متکی است. لوکزامبورگ مهم‌ترین مرکز بانکداری خصوصی در ناحیه یورو است.

واحد پول

واحد پول لوکزامبورگ از سال ۲۰۰۲ یورو است. پیش از سال ۲۰۰۲ و در تمام طول قرن بیستم واحد پول این کشور فرانک لوکزامبورگ بود.

مردم

تعداد ساکنان این کشور طبق سرشماری سال ۲۰۰۴، ۴۵۵ هزار نفر بوده‌است. از این تعداد افراد ۴۰٪ غیر بومی بودند.

زبان

سه زبان رسمی این کشور آلمانی، فرانسوی و لوکزامبورگی هستند.

دین

غالب ساکنان این کشور کاتولیک هستند. در این میان مسیحیان پروتستان و لوتری در این کشور نیز وجود دارند.
سطح فرهنگی بالای کشور باعث رشد لوکزامبورگ شده‌است.
تونی رنیس

زندگینامه

تونی در میلان زاده شد و در نیمه دهه ۱۹۵۰ کار خود را با آدریانو چلنتانو آغاز کرد. در سال ۱۹۵۸، او قراردادی با کومبو رکورد به عنوان خواننده بست و شروع به انتشار آهنگ‌های ایتالیایی و آمریکایی کرد.

در سال ۱۹۶۲، آهنگی به نام «کی، کی، کی» که آلبرتو تستا آن را نوشته بود در جشنواره سن رمو اجرا کرد که موفقیت بین‌المللی کسب کرد. یک سال بعد، او در همان جشنواره با آهنگ «یکی برای همه» برنده شد و در سال ۱۹۶۷ او به جایگاه دوم را کسب کرد.
هاکوب ملکونیان

زندگینامه

وی در ۱۰ مارس ۱۹۴۹ در بورگاس به دنیا آمد و از دانشگاه صوفیه فارغ التحصیل شد.  وی در ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۶ در سن ۵۷ سالگی در صوفیه درگذشت.
بی مینت

مکان

بی مینت در موقعیت () قرار دارد.
با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۲۰٫۸ کیلومترمربع است.

مردم‌شناسی

با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۷۸۲۰ نفر، ۲۹۵۰ خانواده در آن ساکن هستند.
تعداد ۲۹۵۰ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۱۴۲،۴akm²) قرار دارد.
۲۵،۷% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۴۷،۴% درصد زوج بوده و ۱۸،۷% درصد زنان بدون شوهر و ۳۰،۲% درصد نیز غیر خانواده بودند.
متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۴،۶۰۵ دلار آمریکا است و زنان درآمد متوسط ۳۰،۱۴۹ دلار آمریکا و مردان درآمد متوسط ۲۱،۳۶۹ دلار آمریکا بدست می‌آورند.
مونرو (رمزارز)

طراحی

برخلاف بسیاری از ارزهای رمز پایه معروف که مشتق شده از بیت کوین هستند، مونرو بر اساس پروتکل CryptoNote بوده و دارای تفاوت‌های الگوریتمی قابل توجهی در ارتباط با مسدود کردن زنجیره بلوکی است. با ارائه سطح بالایی از حریم خصوصی، مونرو قابل تعویض است، به این معنی که هر واحد پول را می‌توان با واحد دیگری جایگزین کرد. این واحدها از یکدیگر قابل تشخیص نیستند، این باعث می‌شود که مونرو از سایر ارزهای رمز پایه عمومی مانند بیت کوین متفاوت باشد، که در آن آدرس‌هایی که قبلاً با فعالیت‌های ناخواسته همراه بوده وارد لیست سیاه شده و توسط اعضای شبکه رد می‌شد.

جستار های وابسته

دیجیتال نوت
بیت کوین
زنجیره بلوکی
استخراج رمز ارز