google/wiki40b huggingface dataset:
فرودگاه بین‌المللی بایون گوآنگجو

FedEx Asia-Pacific hub

On ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۵, فدکس اکسپرس signed a contract with the airport authority to relocate its Asia-Pacific hub from سوبیک بی in the Philippines to Baiyun airport. The new Asia-Pacific hub covers an area of approximate ۶۳ هکتار (۱۶۰ acre), with a total floor space of ۸۲٬۰۰۰ متر مربع (۸۸۰٬۰۰۰ فوت مربع). At the beginning of operation, the hub employed more than 800 people and operated 136 flights a week, providing delivery services among 20 major cities in Asia and linking these cities to more than 220 countries and territories in the world
. The Guangzhou hub was, at the time of the opening, the largest FedEx hub outside the ایالات متحده آمریکا, but it was later surpassed by the expanded hub at Paris' شارل دوگل پاریس.
The hub has its own ramp control tower, a first for an international air express cargo company facility in China, which enables FedEx to control aircraft movements on the ground, aircraft parking plans as well as loading and unloading priorities. Included at the hub are a unique package and sorting system with 16 high-speed sorting lines, seven round-out تسمه نقاله and 90 primary and secondary document-sorting splits. With the new advanced system, up to 24,000 packages can be sorted an hour at the start of operations.
Construction began in 2006 and the hub was originally scheduled to open on ۲۶ دسامبر ۲۰۰۸. On ۱۷ نوامبر ۲۰۰۸, after several months of testing, FedEx announced that the opening date was delayed to the first half of 2009 when the hub was expected to be fully operational. FedEx claimed that the revised operation date "provided FedEx with the necessary time to fully test all systems and processes, as well as work closely with the Guangzhou authorities to ensure all necessary approvals are in place".
On ۱۷ دسامبر ۲۰۰۸, the hub completed its first flight operations test. A FedEx مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۱۱ aircraft took off from Subic Bay International Airport in the Philippines and landed at Baiyun Airport at 5:50 am. The flight was handled by the new FedEx hub team, using the FedEx ramp control tower and the new 24,000 package per hour sort system. Following a successful operations' process, the flight departed on time for its final destination at Charles de Gaulle Airport in Paris, France. This Asia-Europe flight route operated four times per week during test run. FedEx also announced that the hub would start operation on ۶ فوریه ۲۰۰۹.
FedEx closed its 13-year-old Asia-Pacific hub at Subic Bay of northern Philippines on ۶ فوریه ۲۰۰۹ with the last flight leaving for Taiwan just before dawn, while hub operations have moved to Baiyun Airport. The first flight that arrived at the new FedEx Asia-Pacific hub originated from ایندیاناپلیس. The MD-11 aircraft landed at 11:07 pm at Baiyun International Airport from Charles de Gaulle International Airport in Paris, marking the opening and full operations of the new Asia-Pacific hub.
اورتین

جمعیت

این روستا در دهستان مارز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
وستمیسا

خصوصیات

وستمیسا ۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
پیتر ماتیسن

زندگی‌نامه

ماتیسن که در سال ۱۹۲۷ در نیویورک به دنیا آمده بود، پس از پایان تحصیلاتش در دانشگاه ییل، راهی فرانسه شد و آنجا همراه با دوست نویسنده اش، جورج پلیمتون مجله ادبی «پاریس ریویو» را منتشر می‌کرد.
با آنکه انتشار این مجله که همچنان منتشر می‌شود، بسیار موفق بود اما ماتیسن به آمریکا برگشت و جمعی از مشهورترین هنرمندان آمریکا از جمله جکسون پولاک و ویلم دکونینگ حشر و نشر پیدا کرد.
در دهه ۱۹۶۰ به حدی به آموزه‌های بودایی علاقه‌مند شد که روحانی بودایی (ذن) شد. در همان سال‌ها استقبال از آثار او رو به افزایش بود.
«بازی در سرزمین خدا»، «پلنگ برفی» (The Snow Leopard) و «کشور سایه‌ها» (Shadow Country) از مشهورترین آثار ماتیسن هستند.
ماتیسن که برنده جوایز معتبر ادبی متعددی شده بود، به عنوان ماجراجو و فعال محیط زیست نیز شناخته می‌شد و کتاب‌هایی غیرداستانی درباره سفرهایش نوشته بود.
او به قطب جنوب، مناطق هیمالیایی و استرالیا سفر کرد و درباره محیط زیست و حیات وحش این سرزمین‌ها نوشت.
پلنگ برفی که ماتیسن برای آن جایزه ملی کتاب آمریکا را گرفت، نتیجه سفر دوماهه او به هیمالیا و کاوش درباره این جانور نادر بود.
آخرین رمان او با عنوان "در بهشت"، منتشر شد.
او که به سرطان خون مبتلا بود در «چند ماه گذشته به شدت بیمار» بوده و نهایتاً جمعه شب ۵ آوریل ۲۰۱۴ در سن ۸۶ سالگی در بیمارستانی در نیویورک درگذشت.

جوایز

او سه بار برنده جایزه ملی کتاب آمریکا شده بود.
گرکندی

جمعیت

این روستا در دهستان دره‌کاید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
هات اسپرینگز، مونتانا

موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
رئیس‌جمهور استونی

رئیس‌جمهور استونی (به استونیایی: Eesti Vabariigi President) رئیس دولت استونی است.
با توجه به اینکه نظام کشور استونی یک نظام پارلمانی است رئیس‌جمهور یک مقام نمادین و فاقد قدرت بالا است، رئیس‌جمهور توسط مجلس استونی برای پنج سال انتخاب می‌شود و فرد انتخاب شده موظف است پس از انتخاب عضویت خود را در حزب‌های سیاسی تا پایان کار لغو کند. رئیس‌جمهور نمی‌تواند بیشتر از دو دوره به این سمت انتخاب شود.
رئیس‌جمهور فعلی استونی کرستی کالیولاید است که برای اولین بار در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۶ انتخاب شده است.
سید علی‌رضا صدر حسینی

سید علی‌رضا صدر حسینی روحانی ایرانی، عضو حقیقی شورای عالی انقلاب فرهنگی، دبیر شورای عالی تبلیغات خارجی و معاون اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه ایران است.
بنا به خبر سایت جهان نیوز، صدر حسینی در اکثر جلسات یک سال گذشته شورای عالی انقلاب فرهنگی حضور نداشته و عملاً تنها نامش در میان اعضای شورا وجود دارد.
ضدسرمایه‌داری

سنت گرایی

طیف‌های سنت‌گرا و محافظه‌کار جامعه ممکن است نسبت به کاپیتالیسم لیبرال نظر مساعدی نداشته باشند. خصوصاً در قاره اروپا بسیاری از افراد محافظه کار و سنت گرا از تأثیرات سرمایه داری بر فرهنگ و آداب و سنن ناراضی می‌باشند.

اکوفمینیسم

اکوفمینیست‌ها در مورد رابطه سرمایه داری و جهان طبیعت انتقاد دارند و لذا با تغییر و تحول در طبیعت برای خدمت به اهداف و منافع انسان مخالف هستند.
آنها ذات سرمایه داری را باعث کاهش رابطه دوستانه انسان‌ها با یکدیگر و با جهان طبیعت می‌دانند. آن‌ها سرمایه داری را به عنوان یک ساخت و ساز پدرسالارانه می‌دانند که بر اساس استعمار زنان، استعمار طبیعت و استعمار مردم دیگر شکل گرفته‌است.

فاشیسم

فاشیسم در مورد سرمایه داری مواضع مختلط دارد. در عین حال که از حقوق مالکیت خصوصی و حکومت محوری و کورپوراتیسم حمایت می‌کند، ولی موضعی خصمانه نسبت به مفاهیم لسه فر سرمایه‌داری (به فرانسوی: Laissez-faire)، سیستم بازار آزاد، تجارت آزاد، فردگرایی اقتصادی، فرهنگ مصرف‌گرایی، و فرهنگ بورژوایی دارد. فاشیسم نیز همانند مارکسیسم، معتقد است که تضاد طبقاتی، حفظ یک ویژگی ذاتی در جوامع سرمایه داری است. به همین دلیل به دنبال آن است که فاصله طبقاتی را توسط دولت جبران کند.

مذهب

کلیسای کاتولیک، ربا را منع نموده است؛ ولی با شورش رفرمهای پروتستانی علیه تعصبات پاپی و با فرارسیدن عصر روشنگری و رد آموزشهای اخلاقی پاپی، «مسیحیت اروپا» برخی از انواع شارژ و بهره را پذیرفت. این امر موجب برخی تغییرات اجتماعی گردید که اجازه می‌داد فئودالیسم با کاپیتالیسم یا سایر روش‌های حکومت جایگزین شود.
مسیحیت منبع انتقادات بسیاری از سرمایه داری به خصوص آن جنبه‌های مادی آن بوده‌است.

جنبش‌های ضد جهانی‌سازی

جنبش ضد جهانی‌سازی جنبشی فعال در سراسر جهان است. این جنبش منتقد جهانی شدن سرمایه‌داری می‌باشد. فعالان ضد جهانی‌سازی از ماهیت غیردموکراتیک نهادینه شدن سرمایه‌داری در جهان انتقاد دارند. آن‌ها مخالف با ترویج جهانی نئولیبرالیسم هستند و معتقدند که نهادهای بین‌المللی مانند صندوق بین‌المللی پول (IMF) و بانک جهانی که از مروجین جهانی نئولیبرالیسم هستند به اثرات غالباً ویرانگر سرمایه داری جهانی در شرایط محلی کشورها بی‌توجه هستند.
جلسات این نهادها اغلب با اعتراضات شدید فعالان جنبش ضد جهانی‌سازی مواجه شده‌اند.
انبارگاه (گچساران)

جمعیت

این روستا در دهستان لیشتر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
خاورمیانه بزرگ

خاورمیانه بزرگ یک اصطلاح سیاسی است که توسط دولت بوش ابداع گردید.
خاورمیانه بزرگ گاهی اوقات "خاورمیانه جدید" یا "طرح خاورمیانه بزرگ" خوانده می‌شود.
شفت محله

جمعیت

این روستا در دهستان ضیابر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
ترستینیک (منطقه چب)

خصوصیات

ترستینیک ۳۵۹ نفر جمعیت دارد.
تاریخچه یونیکس

دهه ۱۹۸۰

آزمایش‌های بل نسخه‌های مختلفی از یونیکس را برای استفاده داخلی خود توسعه داد که از جمله آن‌ها می‌توان به CB UNIX (که پشتیبانی بهتری از پایگاه‌های داده داشت) و PWB/UNIX، «میزکار برنامه‌نویسان» اشاره کرد که برای گروه‌های بزرگی از برنامه‌نویسان تدارک دیده شده بود. آزمایشگاه‌های بل به تبلیغ PWB/UNIX، 32V و V7 پرداخت و در سال ۱۹۸۰ اظهار می‌داشت که «بیش از ۸۰۰ سیستم در خارج از آزمایش‌گاه‌های بل در حال حاضر در حال استفاده هستند» و سال بعد این تعداد «بیش از ۲۰۰۰» رسیده بود.
شرکت AT&T سیستم UNIX System III را به شکل عمه‌ای مبتنی بر نسخه ۷ برای استفاده تجاری آماده کرد که اولین نسخه آن در سال ۱۹۸۲ کلید خورد. این نسخه همچنین از معماری VAX هم پشتیبانی می‌کرد. AT&T همچنان به گواهینامه‌دار کردن نسخه‌های قدیمی یونیکس می‌پرداخت. AT&T برای پایان دادن به نابسمانانی بین همه نسخه‌های مختلف، آن‌ها را ترکیب و UNIX System V Release 1 را منتشر کرد. این سیستم قابلیت‌های جدیدی مثل ویرایشگر vi و curses که از BSD گرفته شده بود را داشت. BSD نسخه‌ای از یونیکس بود که در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی توسعه داده می‌شد. این سیستم همچنین از سری ماشین‌های Western Electric 3B پشتیبانی می‌کرد. AT&T از طریق Unix Support Group (به اختصار USG) از سیستم‌های ystem III و System V پشتیبانی و حمایت به عمل می‌آورد که به همین دلیل به این سیستم‌ها گاهی اوقات USG Unix گفته می‌شود.
جنگلکاری چوبر

جمعیت

این روستا در دهستان چوبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
خواجه‌ای (مرودشت)

جمعیت

این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۵ نفر (۱۵۲خانوار) بوده‌است.
گدارپهن (کوهدشت)

جمعیت

این روستا در دهستان کوه دشت شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
ایلفورد

خصوصیات

ایلفورد ۴۵٬۳۳۳ نفر جمعیت دارد.
دیتریش بروگمان

زندگی‌نامه

دیتریش بروگمان در برلین زندگی می‌کند وی برادر آنا بروگمان می‌باشد.
این کارگردان اهل آلمان که از سال ۲۰۰۴ وارد سینما شده‌است، اولین فیلم بلندش را در سال ۲۰۰۶ به نام «هفت صحنه» ساخته که شباهت فرمی به «راه صلیب» دارد، فیلم مهم بعدی‌اش را در سال ۲۰۱۰ ساخته که «اگر می‌توانی فرار کن» نام دارد و سپس در سال ۲۰۱۲ فیلم «حرکت» را ساخت. این سه فیلم بلند موجب شد بروگمان شناخته شود و مسیر فیلم‌سازی خود را جدی‌تر دنبال کند. بااین‌حال، «راه صلیب» با جایزه بهترین بهترین فیلم‌نامه که در جشنواره فیلم برلین ۲۰۱۴ گرفت، وضعیت بروگمان را در سینمای دنیا تثبیت کرد.

جوایز

در سال ۲۰۱۴ میلادی، دیتریش و خواهرش آنا برای فیلم‌نامهٔ فیلم راه صلیب که در بخش رقابتی شصت و چهارمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد موفق به کسب خرس نقره‌ای بهترین فیلمنامه شدند.
ان‌جی‌سی ۶۸۸۶

ان‌جی‌سی ۶۸۸۶ (انگلیسی: NGC 6886) نام یک کهکشان است.
حله و دله

جمعیت

این روستا در دهستان عناقچه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
استیون واربک

زندگی‌نامه

استیون واربک آهنگساز انگلیسی، در سال ۱۹۹۹ توانست برای موسیقی متن فیلم «شکسپیر عاشق» جان مادن، جایزه آکادمی اسکار را دریافت کند. او همچنین در همین سال، نامزد دریافت جایزه بفتای سینمایی و جایزه گرمی بهترین موسیقی فیلم برای «شکسپیر عاشق» شده بود. علاوه بر این، واربک تاکنون سه مرتبه نامزد دریافت جایزه بفتای تلویزیونی شده‌است که در آخرین‌بار، برای یکی از اپیزودهای مجموعه «The Hollow Crown» (۲۰۱۳) برنده این جایزه شد. در بخش سینمایی این جایزه نیز، «واربک» در سال ۲۰۰۱ برای فیلم «بیلی الیوت» نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین موسیقی فیلم شد اما نتوانست این جایزه را به خود اختصاص دهد. واربک یک‌بار نیز برای فیلم «Polisse» جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن (۲۰۱۱) را دریافت کرده‌است.
ماتسوئو باشو

زندگی

او در یک خانواده سامورایی در ۱۶۴۴ (میلادی) به دنیا آمد. نام کودکی اش کین ساکو (金作) بود.
دربارهٔ زمان قبل از هایکو‌نویس شدنش اطلاعات زیادی در دست نیست؛ ولی تا سن ۴۱ سالگی بیشتر به سرودن اشعار هزل‌آمیز گرایش داشت. سال‌های زیادی از عمرش در سفر بود؛ و از معابد و طبیعت زیبایی ژاپن دیدن می‌کرد و در مورد آن‌ها هایکو و نثر می‌نوشت. در دهه آخر عمرش که مکتب باشو را در هایکو بنیان نهاد و شاگردان متعددی تربیت کرد.
پیش از باشو کار هایکو سرایان بازی با کلمات بود و همین امر باشو را بر آن داشت که در اعتلای هایکو بکوشد. باشو هایکو را ابداع نکرد بلکه هایکو را یک سبک جدی و پر آوازه ساخت و هایکو با نام باشو گره خورده‌است.
او نام مستعارش را از درخت موز گرفت. باشو (芭蕉, bashō) در زبان ژاپنی به معنای درخت موز است.

مرگ

او در ۲۸ نوامبر ۱۶۹۴ (میلادی) درگذشت.

نمونه شعر

معروفترین شعر باشو، هایکو برکه کهن است که سرآغاز حرکت انقلابی او در فرم هایکو بود:
古池 / 蛙飛び込む / 水の音
برکه کهن / جهیدن غوکی / آوای آب.
سارند

جمعیت

این روستا در دهستان سادات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
لاک دو لا اوت-سور

لاک دو لا اوت-سور (به لوکزامبورگی: Stauséigemeng) یک شهرداری در استان ویلتز کشور لوکزامبورگ است که ۴۸٫۵ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۴۰۰ نفر بوده‌است.
فدک (بدره)

جمعیت

این روستا در بخش هندمینی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است. این روستا لر زبان هستند.
باب جسوپ

باب جسوپ (به انگلیسی: Bob Jessop) (متولد ۳ مارس ۱۹۴۶) یک پژوهشگر و استاد دانشگاه بریتانیایی است که عمده آثار او مربوط به دولت و اقتصاد سیاسی حکومت است. در حال حاضر او استاد بازنشسته و ممتاز در دانشگاه لنکستر است. جسوپ معتقد است که نباید به دولت به عنوان یک هویت یکپارچه نگاه کرد، بلکه، دولت مجموعه‌ای از آثار راهبردی تفکیک شده است؛ بنابراین، از نگاه جسوپ دولت دارای سرشت یکپارچه‌ای نیست و به همین دلیل همیشه کارهای متناقضی از دولت می‌بینیم. جسوپ در سال ۲۰۰۲ به عنوان عضو منتخب آکادمی علوم اجتماعی بریتانیا برگزیده شد. وی در سال ۲۰۰۳ موسسهٔ مطالعات پیشرفته را بنیان‌گذاری کرد و تا سال ۲۰۰۸ مدیریت آن را به عهده داشت. او در سال ۲۰۰۷ به عنوان «استاد ممتاز» برگزیده شد و از سال ۲۰۰۸ تاکنون و همراه همسرش نایلینگ سووم مسولیت مشترک موسسهٔ پژوهشی اقتصاد سیاسی فرهنگی را بر عهده داشته است. کارنامهٔ پژوهشی جسوپ که به طور مشخص با تالیف کتاب «نظم اجتماعی، اصلاح و انقلاب» در سن ۲۶ سالگی آغاز شد در طی بیش از ۴ دهه با گسترش «نظریهٔ دولت» در کتاب‌های دولت سرمایه‌داری (۱۹۸۲)؛ نیکولاس پولانزاس (۱۹۸۵)؛ نظریه دولت (۱۹۹۰)؛ آینده دولت سرمایه‌داری (۲۰۰۲) و قدرت دولت (۲۰۰۷) تداوم یافت. در شهریور ۱۳۹۳ دکتر محمد امین قانعی راد اعلام کرد که باب جسوپ در مهر همین سال برای انجام یک بازدید به دعوت انجمن جامعه‌شناسی ایران به ایران خواهد آمد.
جادوگران محله ویورلی

داستان

در محله ویورلی منهتن ، دهکده گرینویچ ، خانواده روسو ، در طبقه بالای مغازه ساندویچ فروشی خود زندگی می‌کنند.

این خانواده از یک خواهر و دو برادر ، به نام‌های الکس (سلنا گومز)، جاستین (دیوید هنری) و مکس(جیک تی. آستین) و پدر و مادر آن‌ها ، ترسا (ماریا کانالز باررا) و جری روسو (دیوید دی لوئیس) متشکل شده‌است.

سه فرزند نوجوان خانواده ، جادوگر هستند که به همراه پدر ایتالیایی و سابقاً جادوگر و مادر مکزیکی و غیر جادوگر خود زندگی می‌کنند.

هنگامی که این خواهر و برادرها آموزش جادوگری خود را به اتمام رساندند ، باید در یک رقابت خانوادگی شرکت کنند که تصمیم می‌گیرد چه کسی به جادوگر خانواده (کسی که قدرت جادویی خود را تا ابد داشته باید) تبدیل شود در حالی که بقیه شرکت کنندگان باخته ، قدرت جادویی خود را از دست می داده و تبدیل به انسان فانی می‌شوند.به همین دلیل جری همیشه سعی می‌کند به فرزندان خود آموزش دهد که به جادوی خود وابسته نشوند و از آنجایی که یکی از آن‌ها قرار است جادو را نگه دارد ، او همچنین به آن‌ها جادوگری را آموزش می‌دهد.

اتاق ذخیره‌سازی ایستگاه فرعی خانواده روسو یک استراحتگاه جادوگر است.در این استراحتگاه یک پورتال قرار دارد که به آن‌ها اجازه می دهد تا از دنیای جادوگری و از دیگر موجودات بازدید کنند.همچنین مدیر شورای جادوگری، پروفسور کرامبز (ایان آبرکرومبی)، به‌طور منظم به بازدید از خانه روسوها می‌پردازد.

روسوهای نوجوان در مدرسه مقدماتی ترایبکا درس میخوانند و و دائماً با مدیر مدرسه سبک غرب وحشی خود ، آقای لاریتیت (بیل چوت) روبرو می‌شوند.

از آنجا که آن‌ها در دنیای فانی زندگی می‌کنند ، راز نگه داشتن جادوگر بودن آن‌ها یک ضرورت است.با این حال، بهترین دوست الکس، هارپر فینکل (جنیفر استون)، راز آن‌ها را در قسمت "هارپر می‌داند" فصل ۲ کشف می‌کند .همچنین بهترین دوست جاستین ، زیک بیکرمن (دن بنسون) ، این موضوع را در قسمت "زیک می یابد" فصل ۴ متوجه می‌شود.به علاوه دوست پسر الکس ، میسون گری بک (گرگ سالکین) که یک گرگینه است هم این راز را کشف کرده‌است.
توقیف‌های غیرعادی

توقیف‌های غیرعادی به یک سلسله عملیات برون‌مرزی اطلاق می‌شود که توسط نیروهای امنیتی آمریکا انجام گرفته، شامل بازداشت‌ها، انتقال‌های مخفیانه، و بازرسی‌های غیرمتعارف می‌شود.
این سیاست آمریکا برخاسته از سیاست ضدتروریستی آن عنوان شده. برخی از این موارد با اتهامات شکنجه نیز همراه بوده‌اند.

خلیل ال مصری

خلیل ال مصری در سال ۲۰۰۶ در دادگاهی مدعی شد که در سال ۲۰۰۳ توسط دولت ایالات متحده آمریکا در مرز صربستان و مقدونیه زمانی که در تعطیلات به سر می‌برد، دزدیده شده و به هتلی در اسکوپیه، پایتخت مقدونیه منتقل شده و در آنجا به مدت بیست و سه روز زندانی بوده و شکنجه می‌شده‌است .او همچنین مدعی شده‌است که به افغانستان فرستاده شده و مدت پنج ماه در آنجا تحت شکنجه قرار گرفت و در نهایت بدون هیچ گونه ایراد اتهام رسمی از زندان آزاد شد. وی توسط دولت ایالات متحده مظنون به عضویت در القاعده بود.
دادگاه حقوق بشر اروپا در تاریخ ۱۳ دسامبر سال ۲۰۱۲ به نفع خلیل المصری رأی داد و دولت مقدونیه را به پرداخت ۸۷۰۰۰ دلار به عنوان غرامت به وی محکوم کرد.

محسن مصطفی اسامه نصر

اسامه نصر معروف به ابو عمر، اسلامگراست و به گفته وی در شهر میلان ایتالیا توسط ماموران دولت آمریکا ربوده شد و به پایگاه نیروی هوایی آمریکا در شمال ایتالیا منتقل شد. وی سپس از طریق پایگاه مزبور به آلمان و سپس به مصر منتقل شد. در مصر وی حدود ۴ سال زندانی بود و در این مدت توسط ماموران سیا شکنجه شد. وی پس از آزادی از ربایندگان خود در دادگاهی در ایتالیا شکایت کرد.
دادگاه ۲۳ نفر از ماموران دولت آمریکا را که در ربودن اسامه نصر دست داشتند به‌طور غیابی محاکمه کرد و همگی را به زندان محکوم کرد. دولت ایالات متحده از تحویل ماموران سیا به ایتالیا جهت سپری کردن دوران مجکومیت خودداری کرده‌است.

جلال شرفی

جلال شرفی کارمند سفارت ایران در عراق در سال ۲۰۰۷ توسط افرادی که لباس گردان ۳۶ کماندویی عراق را که واحدی تحت نظر نیروهای آمریکاییست، پوشیده بودند، «ربوده شد». وی دو ماه پس از ربوده شدن آزاد شد. وی ادعا نموده‌است که در مدتی که زندانی بود، توسط ماموران سیا به شدت شکنجه شده‌است.

شهرام امیری

در سال ۲۰۰۹ دولت ایران اعلام کرد که دولت آمریکا با همکاری دولت عربستان یک دانشمند اتمی ایران را که در عربستان برای انجام حج به سر می‌برد، دزدیده‌است.
رسانه‌های غربی در مارس ۲۰۱۰ ادعا کردند که شهرام امیری به غرب پناهنده شده‌است.

امیرحسین اردبیلی

امیر حسین اردبیلی در سال ۲۰۰۷ در کشور گرجستان به اتهام تلاش برای خرید اسلحه برای دولت ایران، توسط نیروهای امنیتی آمریکا ربوده شد و مخفیانه به آمریکا منتقل گردید. دولت آمریکا دزدیدن اردبیلی را به مدت نزدیک به دو سال پنهان کرده بود. وی سرانجام در آمریکا به پنج سال زندان جهت قاچاق اسلحه محکوم گردید.
کفش ملی

بنیان کفش ملی

رحیم ایروانی در یکی از سال‌های دهه ۱۳۳۰ پس از سفر به کشور چکسلواکی، دو کارشناس و یک دستگاه اتوکلاو با خود به ایران آورد و تولید کفش را تنها با ۳۵ نفر کارگر آغاز نمود. بهای این کفش تولیدی در ایران حدود نصف مشابه وارداتی آن بود. ایروانی بعدها زمینی به وسعت ۷۰۰ متر مربع در منطقه مهرآباد خرید که ۴۰۰ متر مربع بنای ساختمانی داشت. سپس با خرید ماشین دوخت، از پارچه‌های ایرانی استفاده کرد و شرکتی خارجی به نام ولکو نیز حاضر به سرمایه‌گذاری و انتقال فناوری به ایران شد. این کارخانه «کفش ملی» نام گرفت و در آغاز ۱۵۰ محصول مختلف تولید می‌کرد.
رحیم ایروانی با خرید زمین‌ها و املاک منطقه مهرآباد کارخانه خود را گسترش داد. علاوه بر گسترش ساختمان‌های کارخانه کفش ملی، او در یکی از زمین‌هایی که خریده بود مسجدی را نیز احداث کرد. تا سال ۱۳۳۷ در ایران کفش‌های چرمی تولید نمی‌شد، اما به دنبال تأسیس کارخانه‌های چرم و دباغی، تولید کفش چرم نیز در کفش ملی آغاز شد.
در این دوران رقبای عمده کفش ملی کفش‌هایی بودند که عمدتاً از چکسلواکی وارد می‌شدند. از سال ۱۳۴۷ به بعد، کفش ملی در کنار تولید کفش محصولاتی مثل جوراب، توید آستر و بند کفش و محصولات دیگر را آغاز نمود. در همین سال، گسترش کارخانجات کفش ملی با ساخت و ساز در کیلومتر ۱۸ جاده قدیم کرج پی گرفته شد. ایروانی زمینی به مساحت ۴۰۰ هزار متر مربع خرید و پارک صنعتی کفش ملی فعالیت خود را رسماً در سال‌های آغازین دهه ۱۳۵۰ آغاز نمود. در این زمین برای ساخت ۴۰۰ واحد خانه سازمانی برای کارگران برنامه‌ریزی شد تا با اسکان کارگران، هزینه رفت و آمد و ترابری را کاهش دهد. 
در کارخانه کفش ملی تا سال ۱۳۵۰ گونه‌های مختلفی از کفش مثل کفش ورزشی، کفش برای روزهای بارانی، چکمه، پوتین، دمپایی، کفش کتانی، کفش‌های بچه‌گانه و کفش ایمنی تولید می‌شد. با افزایش تدریجی گنجایش کارخانه مهرآباد، روزانه ۱۲٬۵۰۰ جفت کفش در کارخانه کفش ملی توسط ۲۵۰۰ کارگر تولید می‌شد. 
در سال ۱۳۵۷ سرمایه شرکت در مقایسه با سال ۱۳۵۵ به میزان ۷۴۱ میلیون ریال افزایش یافت. ایروانی علاوه بر تأسیس فروشگاه‌های زنجیره‌ای کفش ملی در سراسر کشور و یکسان‌سازی قیمت‌ها، توانست به کشورهای اروپای شرقی و شوروی نیز کفش صادر کند.

پس از انقلاب

شرکت کفش ملی با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ مصادره و به سازمان صنایع ملی منتقل گشت، اما چندی بعد بابت رفع بدهی دولت به سازمان بازنشستگی کشوری واگذار شد. تا به امروز ماشین‌آلات این کارخانه تماماً فروخته شده‌است و محل کارخانه‌ها (پارک صنعتی کفش ملی) به انبار تبدیل شده که بخشی از آن در اختیار شرکت خودروسازی سایپا است و بخش دیگر آن تبدیل به انبار کفش شده‌است. هم‌اکنون برخی تولیدکنندگان کفش در کشور محصولات خود را با نشان کفش ملی از طریق فروشگاه‌های کفش ملی به فروش می‌رسانند. دو دیگر شرکت بزرگ کفش‌سازی ایران یعنی کفش بلا و کفش وین هم همین فرجام را داشتند.
اکنون فروشگاه‌های کفش ملی به عرضه تولیدات صنایع کوچک و دیگر کارخانه‌ها تبدیل شده‌اند. هم‌اکنون بعد از ۳۲ سال، از پرسنل ۱۰ هزار نفری گروه کفش ملی تنها ۷۰۰ نفر باقی مانده‌اند که در کفش گنجه و بخش‌های بازرگانی مشغول به کار هستند.
دراسله

جمعیت

این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
آب‌پخش

مشخصات

آب پخش براساس سرشماری رسمی سال ۱۳۸۵ دارای ۱۶۳۰۲نفر (۳۹۱۶خانوار) جمعیت بوده‌است؛ و در سرشماری سال ۱۳۹۰ طی ۵ سال ۲۰ درصد رشد جمعیتی داشته و جمعیت آن طبق آخرین سرشماری رسمی (سال ۱۳۹۵) به ۲۲ هزار و ۵۶۸ نفر رسیده‌است. عامل اصلی در رشد جمعیتی این شهر مهاجرپذیر بودن این شهر می‌باشد
شهر آب پخش دارای سه محله (شهرک) می‌باشد که عبارتند از: «درواهی، بهرام آباد و قلایی».
آب باغات آن از رودخانه شاهپور از سد آب پخش تأمین می‌شود. نهر بتنی گرفته شده از آن رودخانه در آب پخش به چند قسمت تقسیم شده و پخش می‌شود. علت نامگذاری شهر نیز همین است.

روز آب پخش

به پیشنهاد رسانه مهر میهن، روز ۱۵ اسفند، برابر با روز درختکاری و به دلیل نماد شهر آب پخش یعنی باغات و درخت نخل به نام روز آب پخش نامگذاری شده‌است.
اتابک کتی

جمعیت

این روستا در دهستان جمع‌آبرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۶ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
ابروکا

خصوصیات

ابروکا ۱۰٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۳ نفر جمعیت دارد.
سپاکو

سِپاکو زن چوپانی به نام میترادات بود که کوروش به وی سپرده شد تا کشته شود. سپاکو مانع از کشته شدن کوروش شد.
تدی خرسه

تدی خرسه (به انگلیسی: Teddy bear) یک عروسک مینیاتوری پرز دار شبیه به یک خرس و معمولاً قهوه‌ای رنگ است. اندازهٔ آن می‌تواند به اندازهٔ کف دست تا حدود یک متر متغیر باشد تدی خرسه معمولاً با پنبه، پوشال یا دیگر مواد نرم پر می‌شود. در اوایل پیدایش آن، این شخصیت مینیاتوری به شکل یک اسباب بازی مخصوص کودکان بود اما امروزه در میان بزرگسالان نیز طرفدارانی دارد.

تاریخچه

داستان تدی خرسه در ایالات متحده از آنجا آغاز شد که ۲۶ امین رئیس‌جمهور آمریکا یعنی تئودور روزولت که نام مخفف او "تدی" بود، هنگامی که برای حل و فصل یک مناقشه در بین ایالت‌های لوئیزیانا و می سی سی پی به آنجا رفته بود در نزدیکی مرز ایالتی با یک بچه خرس از نژاد گریزلی مواجه شد ولی از شلیک به آن بچه خرس سرباز زد و هنگامی که این ماجرا توسط کارتونیست آمریکایی یعنی کلیفورد بریمن در روزنامه‌ها چاپ شد و نام تدی خرسه برآن نهاده شد و سرآغاز این عروسک‌ها شد. این کارتون در روزنامه واشنگتون پست به تاریخ ۱۶ نوامبر سال ۱۹۰۲ چاپ شد. از اینجا بود که به خاطر تقدیر از این حرکت روزولت این عروسک ساخته شد و نام روزولت بر آن نهاده شد. یعنی تدی خرسه. بعدها این عروسک در کمدی‌های روآن سباستین اتکینسون (مستر بین) هم دیده شد و محبوبیت دو چندانی در بین طرفدارانش پیدا کرد.
در ایران بعد از ورد عروسک تدی، خرس سفید، بزرگ و پشمالوی دیگری موسوم به شاسخین به وسیله بهنوش بختیاری در سریال چارخونه وارد منازل شد که به صورت غیرعمد فروش تدی خرسه را بالا برد.

مواد مضر

این عروسک‌ها در شرایط متفاوت می‌توانند مضراتی به همراه بیاورند و در موارد بسیاری متهم به مضر بودن بواسطهٔ بکار رفتن مواد سمی مانند فرمالدهید، نیکل یا روان‌کننده‌ها در آن‌ها شدند. کودکانی که هنوز به سه سالگی نرسیده‌اند مشتاقانه اسباب بازی هایشان را در دهان می‌گذارند که این عمل باعث انتقال مواد مضر به بدن کودکان شده که خطراتی را برای آن‌ها به همراه دارد و همچنین در بدترین شرایط می‌تواند منتهی به سرطان شود.