لیدی گاگا

۱۹۸۶–۲۰۰۴: ابتدای زندگی

استفانی جوآن انجلینا جرمنوتا در ۲۸ مارس ۱۹۸۶ در منهتن نیویورک، آمریکا در خانواده‌ای کاتولیک به دنیا آمد. او دختر بزرگتر سینتیا لوییس بیسِت و کارآفرین اینترنت جوزف آنتونی جرمنوتا بود.
با وجود سکونت در منهتن، او می‌گوید که والدینش هردو از خانواده‌های طبقهٔ پایین جامعه بودند.
گاگا از سن چهار سالگی شروع به نواختن پیانو کرد و اولین تصنیف با پیانو اش را در ۱۳ سالگی نوشت.
پس از اتمام دبیرستان در سن ۱۷ سالگی، به تشویق مادرش برای ورود به مدرسه هنر تیش در دانشگاه نیویورک اقدام کرد و توانست در آن پذیرفته شود. در این مدت او برای نقش‌های متعدد بازیگری و تئاتر نیز تست داد و توانست در بخشی از یک نمایش تلویزیونی ایفای نقش کند.

۲۰۰۵–۲۰۰۷: شروع فعالیت حرفه‌ای

گاگا در ۱۹ سالگی در نیمسال دوم سال دوم از تحصیلش، از دانشگاه انصراف داد تا بر روی فعالیت در موسیقی تمرکز کند. در اواسط ۲۰۰۵ او چند ترانه را با یک خوانندهٔ هیپ هاپ به نام ملی مل (Melle Mel) برای یک کتاب صوتی، ضبط کرد.
او گروهی نیز با تعدادی از دوستان نیویورکی‌اش به نام «گروه استفانی جرمنوتا» تشکیل داد.
این گروه در کلوب‌هایی در نیویورک به اجرا می‌پرداخت. در ژوئن ۲۰۰۶ گاگا توسط یک استعدادیاب به نام وندی استارلند به آهنگسازی به نام راب فوساری معرفی شد.
به ادعای فوساری، طی همکاری با گاگا برای نوشتن ترانه و ضبط و آهنگسازی، او پیشنهاد نام «لیدی گاگا» را برگرفته از آهنگ «رادیو گا گا» ی کویینز به او داده‌است.
فوساری و گاگا شروع به ضبط آهنگ‌های پاپ الکترونیک و ارسال آن‌ها به تهیه‌کنندگان موسیقی کردند. دف جم رکوردینگز از این آهنگ‌ها استقبال کرد و در سپتامبر ۲۰۰۶ با گاگا قرارداد همکاری امضا کردند. اما با این وجود، او تنها سه ماه پس از امضا از دف جم کنار گذاشته شد. پس از این رخداد، گاگا به خانه برگشت و خودش را با اجرا در کلوب‌های شبانه و مواد مخدر سرگرم کرد. او رابطه‌اش با فوساری را نیز در ژانویهٔ ۲۰۰۷ قطع کرد.
در این مدت، او با یک هنرمند اجرا به نام لیدی استارلایت آشنا شد و این دو شروع به اجرا در کلوب‌های مختلفی در نیویورک کردند.
در حالی که گاگا در ابتدا بر روی موسیقی پاپ الکترونیک کار می‌کرد به تدریج علاقهٔ خود را در موسیقی راک به سبک دیوید بووی و کویینز یافت و شروع به استفاده از ملودی‌های پاپ این دو در آهنگ‌ها و اجراهای خود کرد. در مدتی که گاگا و لیدی استارلایت سرگرم اجرا بودند، فوساری به فرستادن قطعه‌هایی که با گاگا ضبط کرده بودند، ادامه می‌داد. این تلاش‌ها نتیجه داد و گاگا به وسیلهٔ آهنگ‌ساز و تهیه‌کننده‌ای به نام وینسنت هربرت با اینتراسکوپ رکوردز قرارداد امضا کرد. گاگا همچنین موفق شد در مدت حضور در یک کارآموزی به عنوان شاگرد ترانه‌سرا، با سونی یک قرارداد انتشار موسیقی امضا کرد. از این طریق، او برای نوشتن ترانه برای افراد و گروه‌های مختلفی از جمله بریتنی اسپیرز و فرگی استخدام شد.
در اواخر ۲۰۰۷ با آهنگساز و ترانه‌سرایی به نام ردوان آشنا شد و با او به مدت یک هفته بر روی آلبوم آغازین خود در استودیوی ضبط کار کرد.
با وجود قراردادی محکمی که داشت، او اذعان می‌کند که ترسی وجود داشت که او بیش از حد «هیجانی» و «زیرزمینی» است و برای جریان اصلی موسیقی مناسب نیست.

۲۰۰۸–۲۰۱۰: شهرت و هیولای شهرت

لیدی گاگا در سال ۲۰۰۸ به لس آنجلس نقل مکان کرد تا با ناشر موسیقی‌اش بر روی آلبوم آغازین خود، «شهرت» کار کند و تیم خلاق خود به نام خانهٔ گاگا را به تقلید از کارخانه‌ی اندی وارهول، تشکیل دهد. «شهرت» در ۱۹ اوت ۲۰۰۸ منتشر شد و با استقبال مثبتی روبه‌رو شد. شهرت در آلمان، اتریش، ایرلند، بریتانیا، سوییس در صدر جدول فروش قرار گرفت و در استرالیا، ایالات متحده و ۱۵ کشور دیگر جزو پنج آلبوم پرفروش جدول‌های فروش قرار گرفت. دو تک‌آهنگ آغازین آن، فقط برقص و پوکر فیس موفقیت فروش جهانی یافتند. «پوکر فیس» جایزه بهترین آهنگ رقص را در مراسم جوایز گرمی ۲۰۰۹ برنده شد و «شهرت» نیز جایزه بهترین آلبوم رقص/الکترونیک را در همان مراسم به دست آورد. سه تک‌آهنگ موفق دیگر نیز از آلبوم به نام‌های اه اه (چیز دیگری برای گفتن ندارم)، بازی عشق و پاپارازی منتشر شد.
لیدی گاگا تور رقص شهرت را در حمایت از این آلبوم را آغاز کرد که از مارس تا سپتامبر ۲۰۰۹ به طول انجامید. در زمان حضور در تور، گاگا آلبوم هیولای شهرت را در نوامبر ۲۰۰۹، شامل ۸ آهنگ منتشر کرد که جنبهٔ تاریک‌تر شهرت را نمایش می‌داد. تک‌آهنگ پیشگام به نام عشق بد در ۱۸ کشور در صدر جدول فروش و در ایالات متحده، استرالیا و نیوزیلند در جایگاه دوم قرار گرفت. «عشق بد» جایزه گرمی برای بهترین اجرای تک‌نفرهٔ پاپ زن و بهترین موزیک‌ویدیوی کوتاه را از آن خود کرد. دو تک‌آهنگ دیگر نیز، تلفن (با حضور بیانسه) و آلهاندرو، از این آلبوم منتشر شدند. «تلفن» چهارمین تک‌آهنگ شماره یک گاگا در جدول فروش بریتانیا شد درحالی که «آلهاندرو» با جنجال زیادی پیرامون موزیک‌ویدیویش مواجه شد.
در مراسم جوایز موزیک‌ویدیوی ام‌تی‌وی ۲۰۱۰، لیدی گاگا برندهٔ ۸ جایزه از ۱۳ نامزدی خود، از جمله جوایز ام‌تی‌وی نماهنگ سال برای عشق بد، شد. به علاوه، هیولای شهرت جایزهٔ بهترین آلبوم آوازی پاپ را نیز در مراسم گرمی ۲۰۱۱ برنده شد.

۲۰۱۱–۲۰۱۴: اینگونه زاده شده‌ام و آرت پاپ

دومین آلبوم استودیویی لیدی گاگا به نام «این گونه زاده شده‌ام» در ۲۳ مه سال ۲۰۱۱ عرضه شد.
وی به صراحت اعلام کرده‌است که دوجنس‌گرا است و در گذشته با زنان رابطه جنسی داشته‌است. او همچنین یکی از طرفداران سرسخت حقوق همجنس‌گرایان می‌باشد و در برخی از ترانه‌های خود همچون «این‌گونه زاده شده‌ام» و «آلهاندرو» دربارهٔ این مطلب سخن گفته‌است.
لیدی گاگا در سپتامبر ۲۰۱۱ رسماً حمایت خود را از باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا در انتخابات دوره بعدی اعلام کرد.
سومین آلبوم استودیویی لیدی گاگا به‌نام «آرت‌پاپ» در ۶ نوامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. چهارمین آلبوم استودیویی «گونه به گونه» لیدی گاگا به‌همراهی تونی بنت در سپتامبر ۲۰۱۴ منتشر شد که در بیلبورد در رتبه نخست جاز قرار گرفت،
و برنده جایزه گرمی برای بهترین آلبوم آوازی پاپ سنتی شد.
پنجمین آلبوم استودیویی لیدی گاگا به‌نام «جوآن» در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۶ منتشر شد.

جوایز

در مراسم اهدای جایزه بریت در سال ۲۰۱۰، جایزهٔ «بهترین آلبوم بین‌المللی» برای آلبوم شهرت، «بهترین خواننده در سطح بین‌المللی» و «بهترین نوآوری در اجرا در سطح بین‌المللی» به لیدی گاگا اهدا شد.
او در مراسم اهدای جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی ۲۰۱۰ در لس آنجلس هشت جایزه، از جمله جایزهٔ «بهترین موزیک ویدئوی سال» را به دست آورد.در مراسم گرمی ۲۰۱۹ سه جایزه بهترین اجرای تک نفره پاپ، بهترین اجرای دو نفره پاپ و بهترین موسیقی رسانه‌های تصویری را لیدی گاگا کسب کرد. او برای اجرای قطعه «جوآن» (Joanne) برنده جایزه بهترین اجرای تک نفره شد و جایزه بهترین اجرای دو نفره و بهترین آهنگ رسانه‌های تصویری را هم با همراهی بردلی کوپر برای اجرای قطعه «سطحی» (Shallow)دریافت کرد. لیدی گاگا در لحظه دریافت جایزه‌اش احساساتی شد و اشک ریخت. او همچنین اعلام کرد که بردلی کوپر برای حضور در مراسم بفتا به بریتانیا سفر کرده و در این مراسم حضور ندارد. همچنین لیدی گاگا برای ترانهٔ سطحی (Shallow) جایزه بهترین آهنگ اورجینال را در مراسم اسکار ۲۰۱۹ و مراسم گولدن گلوب ۲۰۱۹ برای فیلم «ستاره‌ای متولد شده‌است» (A Star Is Born) دریافت کرد.
با جایزه‌ای که گاگا و کوپر برای ترانه «سطحی» (Shallow) از اسکار ۲۰۱۹ گرفتند، تعداد جوایز این تک آهنگ به ۳۲ جایزه رسید تا یک رکورد تاریخی به ثبت برسد. «سطحی» هم‌اکنون بیش از هر قطعه دیگری در تاریخ موسیقی جایزه برده‌است. رکورد قبلی در اختیار ترانه «تشکیلات» از بیانسه بود و پیش از آن هم این رکورد را مایکل جکسون با ترانه ماندگار «تریلر» در اختیار داشت. این در حالی است که قطعه «سطحی» همچنان فرصت نامزدی و جایزه بردن از جوایز دیگر را دارد و احتمالاً به تعداد جوایزی که کسب کرده‌است افزوده خواهد شد. نکته دیگری که ثابت می‌کند «سطحی» یکی از قطعات ماندگار قرن ۲۱ خواهد شد، تعداد کاورهایی است که در مدتی کم توسط خوانندگان مختلف از این اثر صورت گرفته‌است. تا کنون بیلی پورتر (مجری، خواننده و بازیگر)، آلیشا کیز (خواننده و بازیگر)، ملیسا ویلانسور (بازیگر و کمدین) و کلی کلارکسون خواننده مشهور آمریکایی این قطعه را کاور کرده‌اند و انتظار می‌رود کاورهای بیشتری هم از این اثر صورت بگیرد.