google/wiki40b huggingface dataset:
هوآنگ چائو

پیش‌زمینه

دودمان تنگ، تأسیس سال ۶۱۸ میلادی، دوران طلایی خود را تمام کرده بود و در سرازیری سرنگونی افتاده بود، سرآغاز آن در شورش ان لوشان به رهبری فرماندهٔ سغد، ان لوشان بود. پس از آنکه ارتش شاهی توانست شورشیان را شکست دهد، قدرت ارتش‌های محلی بالا رفت اما هرچه قدرت شان بیشتر می‌شد نظم و هماهنگی شان کمتر می‌شد و البته خشم و نفرت مردم از دولت وقت بیشتر می‌شد این خشم منجر به چندین شورش در میانهٔ سدهٔ ۹ ام میلادی شد. کشاورزان، پرداخت کننده‌های مالیات و تاجرانی که فقیر شده بودند به همراه قاچاق شدید نمک، باعث ایجاد دورهٔ نفرت و شورش ضد حکومت شد. وانگ شیانژی و هوآنگ چائو دو مورد از رهبران مهم شورش‌ها در این دوره بودند.
اینکه هوآنگ زادهٔ چه روزی است در دسترس نیست تنها روشن است که اهل هزه (شاندونگ) است. خاندان او نسل در نسل تاجر نمک بودند و از راه قاچاق نمک ثروتمند شده بودند. هوآنگ خودش در سوارکاری، تیراندازی، شمشیرزنی و حتی ادبیات مهارت داشت. او از ثروتش استفاده کرد تا افراد را به خدمت خود درآورد. او دست کم یک برادر بزرگتر و شش برادر کوچکتر از خودش داشت. او پی در پی در آزمون‌های ورود به دولت شرکت می‌کرد اما هر بار رد می‌شد تا اینکه در نهایت ترجیح داد از راه شورش در برابر دودمان تانگ به قدرت برسد.

شعر

از هوآنگ چائو چندین شعر به جای مانده‌است که حتی در برخی از آنها احساساتی همچون خشم و بی رحمی دیده می‌شود. او از زبان شعر استفاده می‌کند تا میزان آمادگی و خشم خود را به شورشیان و مخالفان نشان دهد؛ در فیلم چینی نفرین گل طلایی محصول ۲۰۰۶ از یکی از شعرها و جملات او استفاده شده‌است. هونگ‌وو مؤسس دودمان مینگ (۱۳۶۸ تا ۱۶۴۴) نیز شعری همانند آن سروده‌است.
دماغه امید نیک

دماغه امید نیک (به فرانسوی: Cap de bonne espérance) شبه جزیره صخره‌ای است واقع در ساحل جنوبی آفریقای جنوبی مشرف به اقیانوس اطلس.

پیشینه کشف و تاریخچه

در سال ۱۴۸۸ میلادی بارتولومئو دیاز پرتغالی نخستین دریانوردی بود که به جنوبی‌ترین نقطه آفریقا رسید و بعلت طوفان در دریا آنچنان خاطره بدی از این منطقه پیدا کرد که آنجا را دماغه طوفان یا ناامیدی نامید اما پادشاه پرتغال آنچنان از این کشف به وجد آمد که برنامه یک سفر دریایی مجدد را مهیا نمود و این منطقه را دماغه امید نیک نام گذاری نمود. چند سال بعد در سال ۱۴۹۷ میلادی واسکو دوگاما یک دریانورد پرتغالی دیگر با عبور از دماغه امید نیک موفق شد قاره آفریقا را دور زده و به هندوستان برس اماد این کار با وجود کشتی‌های بادبانی آن زمان دست کم ۶ ماه طول می‌کشید و توسعه ارتباط دریایی میان اروپا و هندوستان، اروپایی‌ها را تحریک نمود که برای تأمین مواد غذایی تازه و آب یک پایگاه را در دماغه امید نیک ایجاد کند.
ناوگان تجاری هلند که در عصر طلایی به‌سر می‌برد تصمیم گرفت در این دماغه یک پایگاه ایجاد کند و کمپانی هلندی هند شرقی یک ناوگان شامل پنج فروند کشتی به فرماندهی ناخدا یان وان ریبک - Johan van Riebeeck - را به همراه ۹۰ مهاجر به این منطقه اعزام نمود. مهاجران یک قلعه کوچک در ساحل این خلیج ساختند و به کشاورزی پرداختند. بدین ترتیب در سال ۱۶۵۲ میلادی دریانوردان هلندی یک مهاجرنشین کوچک موقت را در نزدیکی دماغه امید نیک جنوبی‌ترین بخش قاره آفریقا تأسیس کردند، که این اردوگاه کوچک منشأ پیدایش کیپ تاون و جمهوری آفریقای جنوبی شد.
برخلاف تصور عمومی، دماغه امید نیک جنوبی‌ترین بخش قاره آفریقا نیست، بلکه به عبارت بهتر جنوب غربی‌ترین قسمت آن است. جنوبی‌ترین بخش آفریقا در واقع دماغه آگولاس در حدود ۱۵۰ کیلومتری جنوب شرقی امید نیک است. نخستین دریانورد اروپایی که موفق شد از این آبراه گذر کند، کاوشگر پرتغالی بارتولومئو دیاس در سال ۱۴۸۸ میلادی بود. او هنگام بازگشت به لیسبون مکانی را که کشف کرده بود «دماغه طوفان‌ها» نامید، اما هنری دریانورد که پشتیبان مالی دیاس بود، نام آن را به «دماغه امید نیک» که اشاره‌ای به راهی برای رسیدن به سرزمین هند بود، تغییر داد.
در سال ۱۴۸۸ میلادی به بعد تعدادی از گروه‌های ماهیگیری که شامل دریانوردان پرتغالی می‌شدند، در ساحل ساکن شدند ولی شرح کتبی از آنها باقی نمانده‌است. در سال ۱۶۵۳، جان ون ریسبک به نمایندگی کمپانی هند شرقی هلند محلی برای تهیه خواربار در دماغه امید نیک (آرزوی خوب) تأسیس کرد.
پانگو

پان‌گو (به چینی سنتی: 盘古 ؛ به چینی ساده شده: 盘古 ؛ به پین یین: Pángǔ ؛ به وید - جایلز: P'an ku) در اسطوره شناسی چین، نام نخستین موجود زنده و خالق و آفرینشگر تمامی اساطیر چین است.
اسطوره آفرینش پانگو یا پان-گو، مفصلترین اساطیر آفرینش چینی است که وجود دارد. این اسطوره را در کتاب‌هایی که در سال‌های ۲۰۰ تا ۵۰۰ پس از میلاد نوشته شده‌است، می‌توان یافت.

معرفی

درونمایهٔ اصلی این اسطوره، پیدایش نظم از بی‌نظمی و تداوم نظام است. پانگو به شکل کوتوله‌ای از تخم‌مرغ ازلی زاده شد و چون تخم شکافت، بخش‌های سخت و مات آن به زمین و بخش‌های نرم آن به آسمان بدل شد. پانگو نخست ایستاد و آسمان و زمین را جدا از هم نگه داشت تا آنکه به شکل استوار امروز درآمدند و عالم را نظم بخشید. سپس بعد از گذشت سیزده هزار سال (در برخی روایات ۱۸٬۰۰۰ سال)، پانگو که از این کار خسته شده بود، دراز کشید و مرد. آنگاه هر پاره از جسدش به چیزی در طبیعت بدل شد: نفسش به باد و ابر؛ چشم‌هایش به خورشید و ماه؛ گیسوانش به ستاره‌ها؛ خونش به دریاها و رودها؛ عرقش به باران؛ صدایش به تندر؛ استخوان‌ها و دندان‌هایش به صخره‌ها و معادن تبدیل گشت و بدین‌گونه که بخش‌های مختلف زمین را با پدید آوردن کوه‌ها و جنگل‌ها و دریاها از هم متمایز ساخت. در نهایت حشرات زیادی که گرد جسد او پرسه می‌زدند، به آدمی بدل شدند.
بعدها که گونگ گونگ هیولا ناخواسته محیط زیست را تباه می‌سازد، ایزدبانوی مادر، نوگوآ، نظم را به جهان بازمی گرداند.

آفرینش عالم و انسان

در آغاز، مجموعۀ عالم به تمامی درون تخمی جای داشت. داخل تخم، توده‌ای درهم ریخته و بی‌شکل بود. زمین و آسمان هر دو یکی بودند و از آنجا که نه ماه و نه خورشیدی وجود داشت، سرتاسر هستی یکسره در تاریکی محض به سر می‌برد.
ناگهان از میان این تودۀ تاریک، پان-گو، نخستین موجود سر برآورد.
اکرم‌آباد کیان‌پور

جمعیت

این روستا در دهستان اخترآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
نده برمیون

جمعیت

این روستا در دهستان لوداب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
التنهاسن

خصوصیات

التنهاسن ۴۳٫۱۷ کیلومترمربع مساحت دارد ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زن (روزنامه)

خط مشی روزنامه زن

در اولین شماره این روزنامه آمده بود: «روزنامه بنا دارد با نگاه زنانه و برای زنان بنویسد».
خبر انتشار روزنامه زن توسط خبرگزاری‌های فرانسه و رویترز مخابره شد. خبرگزاری فرانس پرس می‌نویسد:"روزنامه زن در اولین شماره خود اذعان داشته که روزنامه‌ای فمنیستی نیست، بلکه در پی آنست که توازنی میان موقعیت مرد و زن ایجاد کند. روزنامه زن در نظر دارد با نگاهی به مشکلات زنان، حقوق اجتماعی آنان را به آنها بشناساند و خلاء موجود را پر کند."
روزنامه زن در ابتدای انتشار خود حاوی مطالب و مصاحبه‌هایی از زنان و چهره‌های اصلاح‌طلب همچون جمیله کدیور و معصومه ابتکار بود؛ اما با گذشت زمان و تغییر فضای سیاسی کشور و به تبع آن، تغییر موضع اصلاح‌طلبان نسبت به هاشمی رفسنجانی، رویکرد این روزنامه نسبت به جریان اصلاح‌طلبی تغییر کرد.علی مطهری نیز از منتقدان روزنامه زن روز بود.
روزنامه زن در کنار مسائل سیاسی به طرح مسائل مربوط به حقوق زنان نظیر مهریه، نفقه، ازدواج مجدد، اجتهاد زنان، حضانت و طلاق می‌پرداخت.

توقیف

این روزنامه به دلیل درج اخبار سیاسی، نقد حجاب اسلامی، حمایت از فمنیسم، چاپ کاریکاتوری از داود احمدی مونس (آروین) پیرامون دیه زنان، و انتشار پیام تبریک نوروزی فرح پهلوی توسط جانشین مدیر تحریریه روزنامه، فرج بال افکن، ابتدا در بهمن ۱۳۷۷ به مدت دو هفته و بار دیگر در ۱۷ فروردین ۱۳۷۸ برای همیشه توقیف شد.
عیسی سحرخیز، عطاءالله مهاجرانی و فائزه هاشمی رفسنجانی در فروردین ۱۳۸۲ در رابطه با ویژه نامه روزنامه توقیف شده زن به دادگاه انقلاب اسلامی احضار شدند.
هرم‌سنگ ناقص

ستون سنگی هرمی ناقص (عربی: مسلة ناقصة‎) عبارت است از یک ستون سنگی گرانیتی سرخ‌رنگ که در اسوان در کشور مصر قرار دارد. این ستون هرمی ناتمام در سمت شمالی معدن سنگ آنجا در نزدیکی اسوان و ساحل شرقی نیل با فاصله یک کیلومتری در شرق نیل واقع شده‌است. ارتفاع این ستون سنگی ناقص تقریباً ۴۱٫۷ متر و اندازه ضلع مقطع انتهایی آن در قاعده آن ۴٫۲ متر در ۴٫۲ متر می‌باشد، وزن این ستون سنگی در زمان تکمیل شدن آن حوالی ۱۱۶۸ تن می‌باشد.

تاریخچه

زمان حفر این ستون سنگی کاملاً مشخص نیست، گمان زده می‌شود که شروع حفر آن در زمان ملکه حتشبسوت بوده‌است وی می‌خواسته که این سنگ را از این محل منتقل و در معبد الکرنک در قصر خودش نصب نماید. بعد از آن کارگران حفاری مصری قدیم اقدام به حفر آن از سه سمت برای آماده‌سازی و مهیا کردن آن برای بیرون آوردنش نمودند و این کار را هم به اتمام رساندند. اما دیدند که در سنگ یک شکاف وجود دارد که این سنگ را برای کاری که نیاز داشتند، بدرد نخور می‌کند، لذا کارگران کار را برای تکمیل و بیرون آوردن سنگ متوقف کردند. همچنین سطح زیرین این ستون سنگی بطول ۴۲ متر به صخره ای که در آن قرار گرفته متصل می‌باشد. از سوی دیگر روی این ستون سنگی بعضاً آثار و علائمی دیده می‌شود که حاکی از تلاشهایی برای نجات و جدا کردن قسمتی از آن بوده‌است، شاید و گمان زده می‌شود که این تلاشها در دوره توتمس سوم صورت گرفته باشد.

سنگ‌های گرانیتی

برای گردشگران امکان دیدار از این ستون سنگی فراهم می‌باشد. این ستون سنگی می‌تواند یک تجسم ذهنی به آدمی بدهد که چگونه مصریها در گذشته اقدام به جداکردن این ستون‌های سنگی می‌کردند. معدن سنگی اسوان بطول شش کیلومتر و به موازات رود نیل امتداد دارد. سنگ‌های گرانیتی گلی رنگ این منطقه از سنگ‌های مهم و اساسی در بنا و ساختن اهرام در مصر باستان بوده‌است.
استفاده از پوشش گرانیتی گلی رنگ در دوره دو فرعون خفرع و منقرع از خاندان چهارم فراعنه مصر مورد توجه زیادی قرار داشت. میزان سنگ گرانیتی که فرعون خفرع در ساختن دو معبد الجنائزی و الوادی و معبد ابوالهول بکار گرفت بالغ بر۱۷۰۰۰ متر مکعب بود. فرعون منقرع برای پوشش زیرین هرم خودش را در الجیزه از سنگهای گرانیتی گلی رنگ که از اسوان حفاری شده بود استفاده نمود که حوالی ۱۵۰۰۰ متر مکعب وی برای اینکار بکارگرفت. میزان سنگ گرانیتی گلی رنگ استخراج و حفاری شده در اسوان حوالی ۱۰۰۰۰۰ مترمکعب می‌باشد. از این میزان ۴۵۰۰۰ مترمکعب در کارهای ساختمانی مورد استفاده قرارگرفته‌است.

انتقال سنگ‌ها

از چیزهایی که باعث حیرت علما و دانشمندان تا همین امروز شده‌است عبارت است از اینکه چگونه مصریهای قدیم این سنگهای سنگین که بعضی از آن‌ها تا ۱۲ تن و بیشتر هم وزن داشت را از طریق رود نیل منتقل می‌کردند. تعجبشان و حیرتشان موقعی بیشتر گردید که مقابل این سؤال قرار گرفتند که مصریهای قدیم چگونه توانستند ستونهای سنگی که وزن آن‌ها بالغ بر ۲۸۰ تن بوده‌است را از طریق رود نیل از اسوان به معبد الاقصر منتقل کنند یا اینکه چگونه مصری قدیم می‌خواسته‌است که یک ستون آماده نشده را از اسوان به الاقصر از طریق رود نیل منتقل نماید و در ساختمان معبد الکرنک استفاده نماید در صورتی که وزن آن ۱۱۶۸ تن بوده‌است؟

موقعیت میراث تاریخی جهانی

معدن سنگ اسوان در زمان فراعنه امروزه تبدیل به یک موزه آشکار شده‌است که گردشگران می‌توانند آن را مشاهده و از آن دیدن کنند در حالیکه در همان لحظه هیئت‌های علمی در حال بررسی‌های علمی هستند و حکومت مصر هم از این موقعیت تاریخی حفاظت می‌کند. در سال ۱۹۷۹ یونسکو اعلام کرد که معدن سنگ اسوان یک موقعیت میراث تاریخی جهانی می‌باشد و این محل را به لیست اماکن آفریقایی میراث تاریخی بین‌المللی اضافه نمود.
سیکوئی

جمعیت

این روستا در دهستان بیابان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۷ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
محافل سنگی سنگامبین

تاریخ

دایره‌های سنگی و سایر خرسنگ‌های یافت شده در سنگال و گامبیا، گاه به چهار مکان بزرگ Sine Ngayene و وانار در سنگال و واسو و کربچ در منطقه مرکزی رودخانه در گامبیا تقسیم می‌شوند. محققان مطمئن نیستند که این بناها در چه زمان ساخته شده‌اند، اما به‌طور کلی مربوط به قرن سوم قبل از میلاد و قرن شانزدهم میلادی پذیرفته شده‌است. باستان شناسان همچنین در اطراف محافل مگالیتیک شاهد یافتن گلدان‌های سفالی، مدفن‌های انسانی و مقادیر سنگین و فلزات بوده‌اند. مجموعه کوچکی از این موارد را می‌توان در مجموعه مطالعاتی موزه بریتانیا یافت که توسط سرم ریچموند پالمر، مدیر دوره استعماری اهدا شده‌است. آنها شامل یک دستبند آهنی و دو نیزه هستند.
باب میشان

جمعیت

این روستا در دهستان ساردوئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کنگری (بافت)

جمعیت

این روستا در دهستان هنزا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۵ نفر (۱۲۱خانوار) بوده‌است.
گزدان (جاسک)

جمعیت

این روستا در دهستان جاسک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۸ نفر (۱۴۶خانوار) بوده‌است.
آیواس

آیواس (به انگلیسی: Aiwass) نام یک موجود ناشناخته بود که آلیستر کراولی ادعا کرد در هشتم، نهم و دهم آوریل ۱۹۰۴ صدای او را شنید. کراولی ادعا کرد که این موجود (آیواس) کتاب شریعت را بر او دیکته کرده‌است.
عدد آیواس برابر 418 است.
اندلاروچی

خصوصیات

اندلاروچی ۲۰٫۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۸۲ نفر جمعیت دارد و ۴۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دره جفتی دشت

جمعیت

این روستا در دهستان طیبی گرمسیری شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
مور-دو-برتانی

خصوصیات

مور-دو-برتانی ۲۹٫۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۹۴ نفر جمعیت دارد.
لاچومحله

جمعیت

این روستا در شهر اسالم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۱ نفر (۱۰۹خانوار) بوده‌است.
پرواز را به خاطر بسپار

خلاصه داستان

دختر خانواده ای روز تولدش ناپدید می‌شود…
نسیم رضاخانی

نسیم رضاخانی (۱۳۵۳ تهران) دوبلور ایرانی است. وی از سال ۱۳۷۲ کار خود را با دوبله سریال، فیلم و انیمیشن آغاز کرد. او شاگرد خسرو خسروشاهی، ناصر طهماسب و رفعت هاشم‌پور است.
دسترس‌پذیری وب

راهنمای طراحی محتوای وب دسترس‌پذیر

در سال ۱۹۹۹ میلادی، گروه دسترس‌پذیری وب (WAI) وابسته به کنسرسیوم جهانی وب، نسخه نخست راهنمای کلی و خط کشی‌های زیربنایی دسترس‌پذیری وب (WCAG ۱.۰) را انتشار دارد. این راهنما اکنون در همه جهان به عنوان راهنمای کلی و خط کشی زیر بنایی دسترس‌پذیری در وب پذیرفته شده‌است. از سال ۲۰۰۳ تاکنون این گروه بر روی نسخه دوم (WCAG ۲.۰) این راهنما کار می‌کند که اکنون گامهای واپسین خود را برای به روز بودن، و همگام بودن با استانداردهای صنعتی می‌پیماید.

دسترس‌پذیری وب و دولت‌ها

قانونها و قراردادهای مربوط به دسترس‌پذیری وب، در کشورهای کانادا، فیلیپین، انگلستان، اسپانیا، استرالیا، سوئد و ایرلند پذیرفته شده و در شماری از این کشورها، برای همه دستگاه‌ها و نهادهای کشوری ضروری است. در کانادا برای نمونه، همه دستگاهای فدرال مجبورند قانونهای مربوط به دسترس‌پذیری وب و گونه نمایش سایت وب خود را همانند راهنمای کنسرسیوم وب رعایت کنند. افزون بر آن، شماری از این کشورها قانونهای محلی خود را نیز به این راهنما افزوده‌اند.
آخرین نبرد (فیلم ۱۳۷۶)

خلاصه داستان

ناصر، رزمنده اي كه بارها در جبهه بوده و حالا به كار تصويربرداري مشغول است. پس از شهادت شوهر خواهرش علي كه الگوي او در زندگي بوده، نسبت به جعفر كه مي خواهد با خواهرش ازدواج كند و جاي علي را بگيرد، احساس خوشايندي ندارد با اين حال حاجي ـ فرمانده عمليات در خاك عراق ـ ناصر را به عنوان تصويربردار به همراه جعفر و هادي ـ كه خانواده اش را در دزفول از دست داده ـ براي شركت در عمليات فرا مي خواند. هدف عمليات پيدا و منهدم كردن محل موشك هاي دوربرد عراق است كه عراق توسط آن ها شهرهاي ايران را مورد اصابت قرار مي دهد. قرار است با رسيدن به محل موشك ها و مخابره گراها به نيروهاي خودي، موشك ها توسط توپ هاي ميان برد رزمندگان هدف قرار بگيرد. چهار عضو عمليات به محل موشك ها نزديك مي شوند؛ اما عراقي ها با همدستي نيروهاي ضدانقلاب به سوي آن ها هجوم مي آورند و در محاصره قرارشان مي دهند. حاجي به محل استقرار توپ ها در خاك ايران برمي گردد و منتظر گرفتن نشاني موشك ها و گراها مي شود. هادي در مواجهه با دشمن شهيد مي شود و جعفر نيز چشم هايش را از دست مي دهد، اما با تلاش ناصر (كه حالا با خواندن نامه خواهرش كه جعفر را همسنگ علي و ادامه دهنده راه او دانسته، نظرش نسب به او عوض شده) و با راهنمايي جعفر، گراها توسط بي سيم به حاجي مخابره مي شود و با شليك توپ هاي نيروهاي خودي سايت موشكي و تجهيزات دشمن در ميان ناباوري عراقي ها نابود مي شود. ناصر و جعفر از طريق چرخبالي كه حاجي نيز با آن آمده، به هر زحمتي كه هست نجات پيدا مي كنند و از مهلكه مي گريزند.
اون‌یکی‌ها

خلاصه داستان

تری و آلن دو همکار در پلیس نیویورک هستند که هیچ‌کس در اداره به آن‌ها اهمیت نمی‌دهد و اکثر اوقات آن‌ها صرف نگاه کردن به یکدیگر و پشت میز نشینی می‌گذرد. تا اینکه تری از این وضعیت خسته شده و تصمیم می‌گیرد کاری کند که همه به آن‌ها افتخار کنند؛ بنابراین این دو پلیس بی‌تجربه سعی می‌کنند تا مأموریت‌هایی را به عهده بگیرند که خطر و هیجان بیشتری در آن وجود دارد. اما انجام این مأموریت‌ها قطعاً مشکلاتی برای آن‌ها دارد و…
چاه کمال (ایرانشهر)

جمعیت

این روستا در دهستان دلگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۸۶ نفر (۲۳۷خانوار) بوده‌است.
یوزباشی چای

جمعیت

این روستا در دهستان کوهگیر قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۳ نفر (۱۲۰خانوار) بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان کنگان

جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان کنگان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۰۹۴۶ نفر بوده‌است.
آلفرد مولد (شناگر)

آلفرد مولد (به انگلیسی: Alfred Müller) (زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۴۸) شناگر اهل آلمان است.
منار جام

پیشینه

براساس اسناد سازمان یونسکو، این مناره در سال ۱۱۹۴ میلادی در دوران سلطنت «سلطان غیاث‌الدین غوری» ساخته شده‌است. در شماره ششم کتیبه‎ نشریه «انجمن حفظ میراث‎های فرهنگی افغانستان» (سپک) آمده است که سازنده‎ این مناره معماری به نام «علی» بوده که نام او در دو نقطه این مناره دیده می‎شود همچنین در پای منارجام نیز نام شاه غیاث الدین غوری به چشم می‎خورد.

معماری

منار بلند جام به صورت استوانه‌ای و بر پایه‌ای هشت ضلعی ساخته شده که قطرش ۹ متر و بلندای آن ۶۳.۳ متر است. قاعده‎ای این مناره به بلندای تقریباً۲ متر از سطح زمین جای دارد که در کوچکی برای ورود به داخل مناره وجود دارد. 
شیوه ساخت و شکل ظاهری جام را شبیه به مناره‌ای می‌دانند که مسعود سوم غزنوی در شهر غزنی یا غزنه ساخته بود همچنین در شهر دهلی هندوستان هم یک مناره به نام منار قطب وجود دارد که بدون شک در ساختش از برج جام ایده گرفته‌اند. تحقیقات باستان‌شناسی نشان داده‌اند که در اطراف برج جام آثار و خرابه‌هایی از استحکامات نظامی، یک کاخ، کوزه‌های سفالین و یک گورستان متعلق به یهودیان یافت شده‌است و با این اوصاف احتمالا از برج جام برای دیدبانی استفاده می‌کردند.
برخی باستان‌شناسان عقیده دارند که قطب منار در هند با الهام از منار جام در اوایل قرن ۱۳ به ارتفاع ۷۳ متر ساخته شده‌است.

آسیب‌ها

یکی از خطرهایی که منار جام را تهدید می‌کند جای گرفتن آن در کنار رودخانه است. با گذشت زمان، رودخانه هریرود به تدریج ساحل جنوبی خود را تخریب کرده و بستر خود را به سوی این مناره گسترش داده است. چنان که همه ساله در فصل بارندگی با افزایش سیلاب‎ها و بالا آمدن سطح آب رودخانه این خطر طبیعی چندین برابر می‎شود. نخستین آزمایش‎هایی که در سال (۱۹۷۱ میلادی) توسط کارشناسان صورت گرفت نشان داد منار جام به اندازه 2 درجه به سمت شمال و به سوی هریرود تمایل پیدا کرده‌است.

ثبت در فهرست میراث جهانی

منار جام در نشست ۲۶‌ام کمیته میراث جهانی یونسکو به تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۰۲ در شهر «بوداپست» که از طرف سازمان آموزش، علمی و فرهنگی یونسکو برگزار شد در فهرست میراث فرهنگی جهان قرار گرفت.
دولت‌آباد (سبزوار)

جمعیت

این روستا در دهستان قصبه شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۲۲۰ نفر (۳۲۴ خانوار)
بوده‌ است.
رنگرزان سفلی

جمعیت

این روستا در دهستان قاد رحمت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۹ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.

تقسیم‌بندی

این روستا به سه روستا وسطی سفلی، علیا و وسطی است و منابع آب آشامیدنی و کشاورزی از قناتی است که دارای قدمت تاریخی است و اخیراً بعد از انقلاب توسط جهاد کشاورزی ترمیم و تصحیح شده است.

محصولات

محصولات این روستا عبارتند از جو و گندم دیم که توسط دست یا ماشین آلات مدرن به دست می‌آید.
سرخدره

جمعیت

این روستا در دهستان عثمان‌وند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اجانسی هند رزرور شماره ۱

خصوصیات

اجانسی هند رزرور شماره ۱ ۰ نفر جمعیت دارد.
بوکستون

خصوصیات

بوکستون ۲۰٬۸۳۶ نفر جمعیت دارد.

خواهرخوانده

شهرهای Oignies، باد نواهایم و کیتو خواهرخوانده‌های بوکستون هستند.
کنستانتین هیرل

زندگی

هیرل در پارسبرگ در نزدیکی شهر نویمارکت این در اوبرفالتز در منطقه‌ای از باواریا به نام فالتس علیا به دنیا آمد و دوران متوسطه مدرسه را در بورگ‌هاوزن، التوتیگ و رگنسبورگ گذراند. در سال ۱۸۹۳ میلادی او به عنوان دانشجوی دانشکده افسری به ارتش باواریا ملحق شد و در سال ۱۸۹۵ توانست به درجه ستوانی دست یابد و در سال ۱۹۰۲ فارغ از تحصیل در آکادمی نظامی شود. در سال ۱۹۰۹ به سروان ارتقا یافت. او به عنوان یک فرمانده گروهان پیاده‌نظام در باواریا خدمت کرد. در زمان جنگ جهانی اول او به عنوان یکی از افراد ستاد ارتش سپاه سلطنتی باواریا که بخشی از لشکر ششم بود خدمت کرد و در جبهه شرقی به نبرد پرداخت در جایی که به درجه سرهنگ دوم نایل آمد.

حزب نازی

در ۱۹۲۹ به حزب ناسیونال‌سوسیالیست کارگران آلمان ملحق و در همان سال عنوان ریاست بخش دوم سازمان را به دست آورد. در انتخابات فدرال ۱۹۳۰ او به یکی از اعضای پارلمان رایشتاگ تبدیل شد.

دو سال بعد که حزب نازی قدرت را به دست آورد هیرل رئیس ارسال داوطلبان در یک سازمان کارگری داوطلبانه دولتی شد که به پروژه‌های ساخت و ساز عمرانی و کشاورزی خدمات ارائه می‌کردند. سازمان‌های بسیاری در اروپا در آن زمان وجود داشت، که برای تأمین اشتغال بسیار مورد نیاز در طول رکود بزرگ بنا شده بودند.

در طول جنگ جهانی دوم صدها واحد از خدمات کارگری رایش هیرل در تهیه سربازان خط مقدم با غذا و مهمات، تعمیر جاده‌های آسیب دیده و ساخت و تعمیر باندهای پروازی مشغول بودند. واحدهای خدمات کارگری رایش به ساخت استحکامات ساحلی (بسیاری از مردان خدمات کارگری رایش بر روی دیوار آتلانتیک کار می‌کردند)، میدان‌های مین گذاری، استحکامات سرنشین دار، و حتی نگهبانی از اماکن حیاتی و زندانیان جنگ کمک کرده‌اند. فعالیتهای خدمات کارگری رایش به پشتیبانی محدود نمی‌شد و صدها واحد آموزشی به عنوان واحد ضدهوایی و باتری توپخانه ضدهوایی مستقر شدند.

در ۲۴ فوریه ۱۹۴۵ نشان آلمان به وی اعطا شد که بالاترین دکوراسیون حزب نازی به خاطر خدماتش به رایش بود. هیرل و آرتور آکسمان تنها دریافت‌کنندگان نشان آلمان بودند که از جنگ جهانی دوم جان سالم به در بردند. پس از جنگ، او محاکمه و به خاطر «جرم‌های عمده» مجرم شناخته شد. هیرل در یک اردوگاه کار به پنج سال زندان محکوم شد. پس از آزادی تا زمان مرگ خود در ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۵ در هایدلبرگ زندگی کرد.
آشنان

جمعیت

این روستا در حال حاضر ۱۴ نفر سکنه دارد که در قالب ۵ خانواده سکنی دارند. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. در گذشته زنان روستا نیز قالیبافی می‌کرده‌اند که امروزه برقرار نیست. یک رشته قنات بسیار قدیمی به طول تقریبی ۱۱۰۰ متر و دارای ۳۰ حلقه چاه، منبع اصلی تأمین آب این روستا می‌باشد.

موقعیت جغرافیایی

روستای آشنو از توابع دهستان بهارستان به مرکزیت روستای کجان است که در گذشته بخشی از شهرستان اردستان بوده لیکن از سال ۱۳۶۸ به بعد جزء دهستان بهارستان از شهرستان نائین قرار گرفته‌است. این روستا در دامنهٔ کوه رهی، شمال غربی روستای کجان و جنوب غربی روستای گلستان واقع شده‌است. سیلاب‌های فصلی ارتفاعات قرار گرفته در بخش غربی این روستا بعضاً تا نیستانک جاری می‌گردد.

گویش محلی

مردم این روستا با گویش و لهجه محلی سخن می‌گویند. این گویش که مردم محلی آن را گویش گبری می‌نامند، ریشه تاریخی در گویش زرتشتیان دارد.
تاج خاتون (قم)

جمعیت

این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۸ نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.
سنگده (رضوانشهر)

جمعیت

این روستا در دهستان ییلاقی ارده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۳ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
گفت‌وگوی اینترنتی

گفتگوی اینترنتی، گَپ‌زدن یا چَت به گفتگو یک فرد با فردی دیگر یا به صورت دسته جمعی در فضای مجازی یا همان اینترنت گویند.

نرم‌افزارهای چت

برای چت نرم‌افزارهای زیادی مانند آی‌آرسی، یاهو! مسنجر، ام‌اس‌ان مسنجر، گوگل تاک، تلگرام، اسکایپ و پیام‌رسان ویندوز لایو وجود دارد.
نرم‌افزارهای چت هم‌اکنون در موبایل هم افزایش  داشته‌اند و کاربران خاص خود را دارند.

نظر اسلام

از نظر همه مراجع تقلید چت‌کردن با جنس مخالف و رد و بدل کردن صحبت‌های معمولی در صورتی که ترس فتنه و کشیده‌شدن به گناه وجود داشته باشد جایز نیست. در گفتگوی زن و مرد نامحرم، بین گفتگوی مستقیم و از راه دور هیچ تفاوتی در حکم نمی‌کند و در هر دو مورد، اگر با قصد لذت و ترسِ افتادن به حرام باشد، اشکال دارد.
واربا، مینه‌سوتا

خصوصیات

واربا ۸٫۴۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۸۱ نفر جمعیت دارد و ۳۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیالمان

جمعیت

این روستا در دهستان آهندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱۹ نفر (۲۲۳خانوار) بوده‌است.
برنار اینو

۱۹۷۵–۱۹۷۷: ژیتان

اینو دوچرخه‌سواری حرفه‌ای را در سال ۱۹۷۴ آغاز کرد و پس از انتصاب سیریل گیمار (دوست اینو) به مقام مدیر ورزشی تیم ژیتان، به آن تیم پیوست. در سال ۱۹۷۷ در مسابقهٔ کریتریوم دوفینه شرکت کرد و استعداد خود را با غلبه بر بسیاری از مدعیان تور نشان داد.

۱۹۷۸–۱۹۸۳: رنو

در سال ۱۹۷۸، برندهٔ ووئلتا و مسابقات ملی فرانسه شد. هم‌چنین در ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ برندهٔ تور دو فرانس شد.
در آغاز فصل ۱۹۸۰، هدف اینو و گیمار برنده شدن در هر سه مسابقهٔ مهم (شامل تور، جیرو و قهرمانی جاده جهان) بود. اینو در جیرو به پیروزی رسید. به دلیل مصدومیت زانو از تور انصراف داد؛ ولی در مسابقات قهرمانی جاده جهان قهرمان شد. در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ دوباره در تور برنده شد؛ ولی تور ۱۹۸۳ را به دلیل مشکل زانو از دست داد. در آن مسابقه، هم‌تیمی او، لوران فینیون به قهرمانی رسید.

۱۹۸۴–۱۹۸۶: لا وی کلر

در تور ۱۹۸۴ اینو با فاصلهٔ بیش از ۱۰ دقیقه نسبت به فینیون دوم شد. اینو به دلیل اختلاف نظر، از گیمار جدا شد و زیر نظر پل کوچلی، مربی سوئیسی، در تیم لا وی کلر قرار گرفت. اینو به کمک کوچلی به قهرمانی تور ۱۹۸۵ رسید. در آن مسابقات، گرگ لوموند که رکابزن خادم بود، توسط تیم تحت فشار بود که به جای تلاش برای پیروزی خود، به قهرمانی اینو کمک کند. در تور ۱۹۸۶، اینو ظاهراً برای پیروزی لوموند تلاش کرد. او به صورت تهاجمی رقابت می‌کرد و ادعا کرد که هدفش تضعیف روحیهٔ رقیبان است. در آلپ دوئز، اینو فرار زودهنگامی را آغاز کرد و فاصلهٔ زیادی ایجاد کرد. لوموند در سرپایینی او را تعقیب کرد و پیراهن طلایی را از هم‌تیمی خود گرفت.

بازنشستگی

پس از بازنشستگی در ۱۹۸۶، اینو به کشاورزی در برتانی بازگشت و در سازماندهی تور دو فرانس فعالیت کرد. او در پایان مراحل به برندگان مرحله و دارندگان پیراهن خوشامد می‌گفت. در سال ۲۰۰۸ او به دوچرخه‌سواری بازگشت. در ژوئیهٔ ۲۰۱۴ اعلام شد که اینو و لوموند در فیلم مستندی به کارگردانی جان دوور حضور خواهند داشت. این فیلم برای نخستین بار در ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۴ از ای‌اس‌پی‌ان پخش شد.
بنکوی همت لو

جمعیت

این روستا در دهستان آویز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
بی‌بی‌گل‌مرده علیا

جمعیت

این روستا در دهستان هلایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.