google/wiki40b huggingface dataset:
توپ خودکششی

توپ خودکششی یا خودرو نوعی توپ جنگی است که از یک سامانه خودرو اختصاصی برای حرکت استفاده می‌کند و برای جابجایی به خودرو دیگری نیاز ندارد. برخلاف توپ‌های کششی که برای حرکت به یک خودرو کشنده دیگر وابسته‌اند. این سامانه خودرو معمولاً زره‌پوش است و به تانک شباهت دارد، اما تفاوت آن با تانک این است که برعکس تانک برای رویارویی مستقیم با دشمن طراحی نشده‌است.
نیاز به چنین توپی در جنگ جهانی اول احساس شد و نخستین تانک‌ها در واقع توپ خودکششی تهاجمی برای آتش مستقیم بودند. در همین جنگ مشخص شد که توپخانه‌ها برای آتش غیرمستقیم هم به قابلیت خودکششی نیاز دارند تا قدرت خود را در جنگ‌های غافلگیرانه و دشت‌های ناهموار حفظ کنند.

تاریخچه

نخستین توپ خودکششی انگلیسی یک تانک آزمایشی در ژانویه ۱۹۱۷ بود که از شاسی تانک و یک توپ ۶ اینچی (کالیبر ۲۰۳) استفاده می‌کرد. در جنگ جهانی اول فرانسوی‌ها هم یک توپ ۲۲۰ میلی‌متری را بر روی بدنه تانک سبک رنو اف‌تی نصب کردند.
پس از جنگ تردیدهایی در مورد سودمندی توپ‌های خودکششی مطرح شده و جلوی تولید آن‌ها را گرفت. گرچه ژنرال ناظر توپخانه فرانسه پیشنهاد داده بود که تمام توپ‌های متوسط و سنگین این ارتش خودکششی باشند اما بیشتر نظامیان با وی مخالف بودند و این طرح انجام نشد. در آمریکا هم طرح تولید توپ خودکششی در سال ۱۹۲۲ متوقف شد و بریتانیایی‌ها هم اگرچه یک توپ ۱۸ پوندی را در سال ۱۹۲۵ آزمایش کردند اما نظریهٔ غالب در میان آن‌ها مخالفت با چنین توپ‌هایی بود. مهمترین دلیل مخالفت‌ها به مسئله چگونگی حمل‌ونقل مهمات این توپ‌ها آن هم در یک نبرد پرسرعت تانک‌ها مربوط می‌شد. این نظریه هم مطرح بود که با افزایش قدرت آتش تانک‌ها، آن‌ها دیگر نیازی به حمایت توپخانه ندارند.
به این ترتیب اکثر کشورها از جمله انگلستان و فرانسه جنگ جهانی دوم را بدون توپ خودکششی آغاز کردند اما تجربه جنگ بلافاصله تصورات را تغییر داد. بلافاصله نیاز به چنین توپ‌هایی احساس شده و آن‌ها وارد میدان نبرد شدند. این توپ‌های خودکششی شامل توپ‌های تهاجمی، ضد زره، صحرایی، هویتزر و ضدهوایی می‌شدند که کشورهای مختلف از جمله انگلیس، آمریکا، آلمان و شوروی به آن‌ها روی آوردند. در شوروی توپخانه خودکششی یکی از بخش‌های اصلی استراتژی جنگی آن‌ها بود که بر مبنای تهاجم واحدهای زرهی استوار شده بود و این توپ‌ها به جای اینکه بخشی از توپخانه باشند معمولاً زیر فرماندهی نیروهای تانک قرار داشتند.
از دهه ۱۹۶۰ وظیفهٔ شکار تانک‌ها در بیشتر ارتش‌ها به تانک‌ها واگذار شد با این حال توپ‌های خودکششی همچنان در توپخانه‌های صحرایی استفاده می‌شوند چراکه قابلیت بالای حفاظتی و توانایی حرکت در خارج از جاده آن‌ها (در مقایسه با توپ‌های کششی) مناسب جنگ‌های زرهی مدرن است. شوروی‌ها یک خانوادهٔ جامع از توپ‌های خودکششی را در دههٔ ۱۹۷۰ تولید کردند که شامل توپ‌های ۱۲۲ م‌م ۲اس۱ و ۱۵۲ م‌م ۲اس۵ می‌شد. توپ خودکششی آمریکایی ۱۵۵ م‌م ام۱۰۹ نیز از اواسط دهه ۱۹۶۰ به مدت حدود ۳۰ سال توپ اصلی کشورهای عضو ناتو بود. امروزه این توپ‌ها در حال جایگزینی با توپ‌های مدرن‌تری هستند که از قابلیت‌های ناوبری خودکار، گلوله‌گذاری اتوماتیک، شلیک رگبار و قدرت حفاظتی بیشتر برخوردارند.
شکرآباد (منوجان)

جمعیت

این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۵ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.
ارمنی‌جان

جمعیت

این روستا در دهستان دینور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۳ نفر (۱۷۱خانوار) بوده‌است.
تونی موریسون

ابتدای زندگی

با نام اصلی کلوئه آنتونی ووُفورد (به انگلیسی: Chloe Anthony Wofford) در سال ۱۹۳۱ در لورین، اوهایو به دنیا آمد. موریسون با سختی‌های بسیاری که پدرش در تأمین هزینه مالی کشید توانست به کالج برود. در سال ۱۹۵۳ از دانشگاه هاوارد مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۵۵ مدرک کارشناسی ارشدش را از دانشگاه کورنل دریافت کرد. هفت سال در دانشگاه هاوارد و سپس در دانشگاه پرینستون تدریس کرد وی در سال ۱۹۵۸ با معمار جامائیکایی «هارولد موریسون» ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. اما در سال ۱۹۶۴ پس از شش سال زندگی مشترک از همسرش طلاق گرفت. وی به نیویورک نقل مکان کرد و به عنوان ویراستار مشغول کار شد.
موریسون از چندین دانشگاه معتبر جهان از جمله هاروارد، آکسفورد، ژنو، و روتگرز دکترای افتخاری دریافت کرده‌است.

حرفه

آثار او تلفیقی از نقد اجتماعی را دربردارد و به خاطر فضای حماسی، دیالوگ‌های زنده و تصویر کردن شخصیت‌های سیاهپوست آمریکایی مشهور است. او نخستین زنِ سیاهپوستی بود که کرسی‌ای به نامِ خود در دانشگاه پرینستون داشت، اولین زن سیاهپوست آمریکایی و اولین زن سیاه‌پوست در میان تمام ملیت‌هاست که جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرده‌است.
نخستین رمان وی، «آبی‌ترین چشم» در سال ۱۹۷۰ منتشر شد.
رمان «محبوب» که تلاش غمبار مادری به نام مارگارت را برای نجات دخترش از زیر یوغ برده‌داری، روایت می‌کند، در سال ۱۹۸۸ میلادی برنده جایزه پولیتزر شد.
در سال ۱۹۹۸ رمان «دلبند» منتشر شد که داستان یک زن برده سیاه‌پوست است. این رمان دستمایه فیلمی شد که اپرا وینفری نقش اصلی آن را بازی کرد. در سال ۱۹۷۷ جایزه حلقه منتقدین کتاب ملی آمریکا را برای «آواز سلیمان» گرفت و بنیاد قلم آمریکا در سال ۲۰۱۶ از موریسون برای یک عمر دستاورد ادبی تقدیر کرد. آکادمی نوبل سال ۱۹۹۳ میلادی وی را به دلیل احاطه بر زبان و قدرت تصویرگری ادبی ستود و شایسته دریافت جایزه سالانه ادبیات اعلام کرد.

درگذشت

تونی موریسون پس از مدت کوتاهی حضور در مرکز پزشکی مونتوفیور در برانکس، نیویورک سیتی سرانجام روز دوشنبه ۵ اوت ۲۰۱۹ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
سال ۲۰۱۲ باراک اوباما به وی نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری اعطا نمود و در سال ۲۰۰۸ جایزه گرمی را دریافت کرد.

آثار

اغلب آثار خود را به بیان تجربه زندگی زنان سیاه‌پوست اختصاص داد و جان‌مایه اکثر آثار او مذمت برده‌داری و بیان دشواری زندگی فقرا و میزان تبعیض علیه زنان است.
شلی وینترز

زندگی هنری

شلی وینترز هم مثل بسیاری از بازیگران هم دوره خود در مدرسه معتبر بازیگری «اکتورز استودیو» درس بازیگری خواند. مارلون براندو از هم کلاسی‌های او بود. او هنرپیشگی را از کلوپ شبانه‌ای در لندن آغاز کرد و سپس به سرعت به سالن‌های تئاتر نیویورک راه یافت و بعد به یکی از ستاره‌های‌هالیوود تبدیل گشت. او در سال ۱۹۷۲ برای حضور در فیلم «ماجراجویی‌های Posadon» کاندیدای دریافت جایزه اسکار شد. شروع فعالیت سینمایی با فیلم چه زنی! (کامینگز) به عنوان بازیگر در سال ۱۹۴۳ وینترز، بازیگر کلاسیک سینما در طول ۵۰ سال فعالیت سینمایی در تعداد زیادی فیلم، نمایش‌های صحنه و تلویزیونی ایفای نقش کرد. فیلم‌های مطرح وی عبارتند از: «جانی در خورشید»، «شب‌های یک شکارچی»، «لولیتا» و «الفی». او که در دهه ۷۰ سالگی خود به اندازه جوانی‌اش فعال بود در مجموعه تلویزیونی «روزین» نقش مادربزرگ «روزین» را برعهده داشت. وی در سال‌های آخر عمر، وینترز در نقشهای دوم و مکمل بازی کرد. شلی وینترز آخرین بار سال ۱۹۷۲ برای درام ماجراجویانه و فاجعه ای «جهنم زیر و رو» نامزد دریافت جایزه اسکار شد.

درگذشت

شلی وینترز از ماه اکتبر ۲۰۰۵ در بیمارستان بستری بود. وی به خاطر مشکل قلبی خود تحت نظر مستقیم پزشکان بود. طی این مدت چند بار به او مرخصی کوتاه مدت داده شد تا به منزل بازگردد. او در روز دوشنبه ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۰۶ در سن ۸۵ سالگی به به دلیل حمله قلبی در بیمارستانی در منطقه بورلی هیلز درگذشت.

زندگی خصوصی

از این هنرپیشه تنها یک دختر با نام ویتوریا از ازدواجش با ویتوریو گاسمن به جای مانده‌است.
همسر دوم: ویتوریو گاسمن (بازیگر) به مدت ۲ سال و  همسر سوم: آنتونی فرانسیوزا (بازیگر) به مدت ۳ سال
تیپ‌های الفرقان

تیپ‌های الفرقان یک گروه ستیزه‌جو است که در سراسر مصر فعال بوده‌است. این گروه‌ها به یک کشتی کانتینری که در سپتامبر ۲۰۱۳ از کانال سوئز عبور می‌کرد حمله کردند. این گروه در ماه اکتبر ۲۰۱۳ به یک مرکز ارتباطی در المعادی￼￼ با آر پی جی حمله کرد.
اوانک (طالقان)

جمعیت

این روستا در دهستان کناررود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۳ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.

زبان

زبان مردم این روستا تاتی است. روستای تات‌نشین دیگری با همین نام در الموت وجود دارد.
مانفرد گایسلر

مانفرد گایسلر (به آلمانی: Manfred Geisler) بازیکن فوتبال و مدافع اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۶۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۱۵ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. مانفرد گایسلر آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۷ میلادی انجام داد.
سانت‌الیا فیومراپیدو

خواهرخوانده

شهرهای سنتا مونیکا، کالیفرنیا و گروتافراتا خواهرخوانده‌های سانت‌الیا فیومراپیدو هستند.
مرگ خانم مک‌گینتی

خلاصه داستان

این داستان با قتل خانم مک‌گینتی یک سالمند در یک روستا شروع می‌شود و مستاجرش محکوم می‌شود در صورتی که هرکول پوآرو اعتقاد دارد که کار وی نیست. پس از آن یکی دیگر از اهالی روستا به قتل می‌رسد و داستان به ماجراهای قدیمی مرتبط می‌شود...
شرکت راه‌آهن توبو

شرکت راه آهن توبو به اسم رسمی (به ژاپنی: (東武鉄道株式会社, Tōbu Tetsudō Kabushiki-gaisha) یک شرکت راه آهن خصوصی در ژاپن است. خطوط راه‌آهن این شرکت در توکیو، استان سایتاما، استان چیبا، استان توچیگی و استان گونما قرار دارند. این شرکت در سال ۱۸۹۷ میلادی تأسیس شده‌است.
درانگ ناخ استن

درانگ ناخ استن (به آلمانی: Drang nach Osten) به معنی «حرکت به سمت شرق» اصطلاحی بود که در قرن ۱۹ میلادی برای بیان گسترش آلمانی‌ها به سمت شرق ایجاد گشت. این عبارت یکی از شعارهای اصلی جنبش‌های ملی‌گرایانه آلمانی در قرن ۱۹ بود. در پاره‌ای از مباحث تاریخی لفظ درانگ ناخ اوستن ترکیبی است از اقامتگاه‌های تاریخی آلمانی‌ها در مرکز و شرق اروپا، لشکرکشی‌های قرون وسطی مانند آنچه که شوالیه‌های تتونیک انجام دادند (بنگرید به جنگ‌های صلیبی شمالی) و سیاست‌های آلمانی سازی دولت‌های مدرن آلمانی مانند آنچه نازی‌ها در سیاست لبنسراوم متجلی ساختند.
در لهستان این عبارت جهت توصیف برنامه‌های آلمانی سازی لهستان به کار می‌رفت اما در آلمان این شعار جزئی از یک میل ملی‌گرایانه عمیق‌تر جهت بیان نظریه برتری فرهنگ آلمان و ستایش آلمانی‌ها شرقی بود.
مفهوم درانگ ناخ استن یکی از پایه‌های اساسی ملی‌گرایی آلمانی و ایدئولوژی نازیسم بود. آنچنان که آدولف هیتلر در ۷ فوریه ۱۹۴۵ گفته‌است: «ریشه‌های نژاد ما تنها و تنها باید به سمت شرق گسترده گردد. این تقدیری است که خود طبیعت برای گسترش مردمان آلمانی تعیین نموده‌است.»
والارود

جمعیت

این روستا در دهستان زنجانرودبالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۲ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.
خود من و من

خود من و من یک نمایشامه است که در سال ۲۰۰۷ توسط ادوارد آلبی نوشته شد. این نمایشنامه یک درام خانوادگی پوچ‌انگار است

خلاصه داستان

این نمایشنامه داستان پیچیده مادری را روایت می‌کند که رابطه صمیمی با «دکتر» برقرار کرده و نمی‌تواند به دو پسر ۲۸ ساله اش بگوید که جدا از او زندگی کنند. بخشی از این مشکل ممکن است به این دلیل باشد مه که او نام دو پسر را «اتو» و «اتو» گذاشته است—که دکتر علت آن را «تقارن، بله، اما نه منطق» می‌داند. این نمایشنامه زمانی شروع می‌شود که اتو (پسر بزرگتر) به مادرش می‌گوید که خانه را ترک می‌کند تا به یک فرد چینی تبدیل شود و می‌گوید که برادر کوچکتری دیگر وجود ندارد. این امر موجب ناراحتی اتو (برادر کوچکتر) می‌شود و به جستجوی مدرکی می‌گردد که زنده بودنش را تأیید کند. «مورین»، دوست دختر برادر کوچکتر به این بازی کشیده می‌شود. بازی با کلمات و معانی در مورد ایده‌های مختلف معانی و جنبه‌های عشق همراه با بازگفت‌های مختلف فرهنگی منابع فراوان در این نمایشنامه مشاهده می‌شود.

تاریخچه تولید

خود من و من برای اولین بار در سال ۲۰۰۸ و در miss kriti تئاتر در پرینستون نیوجرسی به روی صحنه رفت. کارگردان آن امیلی مان و طراح آن توماس لینچ و طراحی صحنه و لباس توسط جنیفر فون Mayrhauser بود. بازیگران شامل Tyne Daly (مادر), Michael Esper (اتو), Brian Murray (دکتر) شارلوت Parry (مورین) استفان پین (مرد) و Colin Donnell (اتو) بودند.
بن برانتلی در سال ۲۰۰۸ نقد و بررسی برای نیویورک تایمزنوشت که من خودم و من است «در سنت آقای آلبی اواسط و اواخر حرفه‌ای کار می‌کند مانند ازدواج بازی و این بازی در مورد بچه: تکه‌تکه فلسفی vaudevilles که به نوبه خود به اساسی‌ترین پرسش از هویت به کلامی نرم-کفش. همچنین harks بازگشت به اوایل تمرینات در absurdism (از جمله یک acters گودال ماسهبازی و رویای آمریکایی) زغال سنگ سیاه و کمدی از زمانی که عجول و بی پروا نویسندگان جوان reveled در سرنگونی تئاتر سنت است.»
این بازی برای اولین بار در نیویورک در نویسان افق در سپتامبر ۲۰۱۰. بازیگران برجسته الیزابت اشلی (مادر), Zachary Booth (اتو), Brian Murray (دکتر) ناتالیا Payne (مورین) استفان پین (مرد) و پرستون Sadleir (اتو).
اوساکیس، مینه‌سوتا

خصوصیات

اوساکیس ۵٫۳۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد و ۴۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سنگ‌سفید (بردسکن)

جمعیت

این روستا در دهستان درونه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کارگردان فیلم

کارگردان (به انگلیسی: Film director) اصلی‌ترین عامل تبدیل شدن یک فیلم‌نامه به یک فیلم سینمایی یا فیلم تلویزیونی است. به همین دلیل است که همواره، یک اثر تصویر متحرک را به نام کارگردان آن می‌شناسند.
مهم‌ترین کاری که یک کارگردان در جریان ساخت یک اثر تصویر متحرک انجام می‌دهد، حفظ تم اصلی کار در طی مراحل سه‌گانهٔ پیش تولید، تولید و پس‌تولید است. کارگردان پس از مطالعهٔ فیلم‌نامه آن را خرد کرده و به قطعات کوچکی به نام سکانس، صحنه و پلان تبدیل می‌کند و متنی را تهیه می‌کند با عنوان دکوپاژ. این متن دستور العملی است برای همه عوامل سازنده فیلم که در آن تمامی جزئیات پلان از قبیل زاویه دوربین، اندازه‌نما، حرکت و گفتار هنرپیشه، نور، زمان، مکان و … نوشته شده‌است. کارگردان باید به اصول و قواعد تمامی مراحل تولید مسلط باشد تا به خوبی بتواند گروه را رهبری کند و به نتیجه مطلوب برساند.

قواعد اساسی کارگردانی

اصول قاب‌بندی، ریتم، تداوم حرکت، صدا و تصویر از جمله قواعدی هستند که کارگردان برای دکوپاژ به کار می‌گیرد. این قواعد هنری بر خلاف اصول علوم طبیعی چندان ثابت و غیرقابل تغییر نیستند بلکه حاصل تجربیات و ترجیحات کارگردانان پیشین بوده و بر اساس نوع نگرش و سبک هنری فیلم‌ساز، متغیر می‌باشند.
از جمله مهمترین فیلم‌سازان تأثیرگذار که برای نخستین بار تئوری فیلم‌سازی را شکل دادند می‌توان از جنبش مونتاژ شوروی وسولد پودوفکین و سرگئی آیزنشتاین دو فیلم‌ساز روس نام برد. پودوفکین با آزمایش‌های مونتاژی خود سعی کرد نشان دهد که با امکانات مونتاژ می‌توان واقعیت را جعل کرد. در این نوع مونتاژ معمولاً ایدئولوژی و اصول فیلم‌ساز به عنوان اصل قرار گرفته و سعی در نمایش آن می‌شود. در شیوهٔ پودوفکین، فیلم یک رویداد تأثیرگذارتر و جاندارتر از خود رویداد واقعی به نظر می‌رسد. برای همین پودوفکین نوع نگاهش را به سینما مونتاژ انفجاری نامید.
آیزنشتاین بر خلاف پودوفکین بر این باور بود که مونتاژ وصل کردن منطقی نماها نیست تا داستانی تعریف شود. بلکه تدوین، تصادم نماهاست. آیزنشتاین نه در جستجوی بیننده‌ای منفعل بلکه در جستجوی بیننده‌ای خلاق بود. بیننده‌ای که بتواند در تکمیل اثر هنری نقشی فعال ایفا نماید و به سفید خوانی اثر هنری بپردازد. منظور از سفید خوانی معنایی است که بیننده از طریق تجزیه و تحلیل فیلم، به آن می‌افزاید؛ معنایی که به ظاهر در فیلم موجود نیست اما به وسیله تحلیل فیلم می‌توان به آن پی برد. آیزنشتاین معتقد بود برای رسیدن به سینمایی تأثیرگذار می‌توان از عناصر زیر در مونتاژ تصاویر استفاده کرد.

دستیار کارگردان

کسی که کارگردان را در انجام کارهایش یاری می‌کند و برخی از وظایف او را انجام می‌دهد، از جمله، برنامه‌ریزی فیلم برداری، نظم دادن به امور حمل و نقل، هماهنگی با گروه‌های مختلف و فراخواندن افراد مورد نیاز به مکان فیلم برداری، حفظ نظم و آرامش در سر صحنه فیلم برداری، کنترل بودجه و انجام هر کار دیگری که کارگردان بر عهده او بگذارد. گاه در فیلمی به وجود بیش از یک دستیار احتیاج می‌شود و حضور دستیار دوم یا سوم هم لازم می‌شود، به ویژه در پروژه‌های بزرگ.
سان بوئنا ونتورا

سان بوئنا ونتورا (انگلیسی: Japanese warship San Buena Ventura) یک کشتی ۱۲۰ تنی در ژاپن بود که تحت سرپرستی ماجراجوی انگلیسی ویلیام آدامز (ملوان) و به دستور شوگون توکوگاوا ایه‌یاسو در سال ۱۶۰۷ ساخته شد. این دومین کشتی به سبک غربی بود که توسط او ساخته می‌شد اولین کشتی کوچکتر و ۸۰ تنی بود.
شهرستان کس، تگزاس

جغرافیا

طبق اداره آمار آمریکا، این شهرستان مساحتی در حدود ۲٬۴۸۶ کیلومتر مربع دارد.
خاچیک بابایان

زندگی‌نامه

خاچیک بابایان در سال ۱۹۵۶ (میلادی) در شهر تبریز متولد شد. از چهار سالگی نواختن ویولن را آغاز کرد و در سن هفت سالگی تحت نظر استادش، «زاون یادگاریان» ادامه داد.
او در سال ۱۹۷۲ به هنرستان عالی موسیقی تهران رفت و پس از آنکه در سال ۱۹۷۴ در مسابقهٔ ویولنیست‌ها مقام اول را کسب کرد، بورسیهٔ تحصیل موسیقی در انگلستان را دریافت کرد.
وی در سال ۱۹۷۵ تحصیل در آکادمی سلطنتی موسیقی را نزد «مانوک پاریکیان» آغاز کرد و در سال ۱۹۷۹ در رشتهٔ ویولن تحصیلاتش را به پایان رسانید و از آکادمی سلطنتی موسیقی فارغ‌التحصیل شد.
بابایان در سال ۱۹۸۰ به ایران بازگشت و کار خود را به عنوان تک‌نواز و رهبر در ارکستر فیلارمونیک تهران و همچنین ارکستر ملی در رادیو و تلویزیون ادامه داد.
در سال ۱۹۹۰ (میلادی) خاچیک بابایان یکی از شرکت‌کنندگان هشتمین دوره از مسابقهٔ "Concorso Internazionale di Violino Premio Rodolfo Lipizer" بود؛ که این مسابقه یک مسابقهٔ بین‌المللی ویولن در گوریتزیا ایتالیا است.
در سال‌های اخیر، بابایان بیشتر به عنوان تک‌نواز با ارکستر فیلارمونیک ارمنستان و ارکستر ملی ارمنستان به رهبری لوریس چکناواریان ظاهر شده‌است. وی همچنین با ارکستر مجلسی فارسی همکاری دارد.
زیست‌تابی

به تولید و انتشار نور توسط موجودات زنده که در اثر واکنش‌های شیمیایی در بدن آن‌ها صورت گرفته باشد، زیست‌تابی (bioluminescence) گفته می‌شود.
در بیشتر زیست‌تابی‌ها ماده‌ای به نام آدنوزین تری‌فسفات (ATP) واکنش دارد. در این واکنش نورفرا بنفش و فرو سرخ ایجاد نمی‌شود بلکه فقط نور سرد تابیده می‌شود. این واکنش شیمیایی ممکن است درون یاخته یا بیرون از آن صورت بگیرد.
موسیقی نواحی ایران

موسیقی نواحی گونه‌ای از موسیقی است که به نغمه‌ها و سازها و نواهای مناطق و نواحی ایران نظر دارد.
از زمانی که مطالعات و پژوهش‌ها دربارهٔ موسیقی نواحی انجام شده نام‌هایی چون موسیقی محلی و فولکلور و اقوام و مقامی هم به این‌گونه موسیقایی نسبت داده شده‌اند.
پیش از سال ۵۰ خورشیدی، موسیقیدانان ایرانی دو واژه عمومی برای این نوع موسیقی را به کار می‌بردند. موسیقی محلی و موسیقی فولکلور. «فولکلور» از سنتی انگلیسی می‌آید و تنها واژه باقی‌مانده از مکتب طبقه‌بندی دانش در انگلستان است که بعد از رویکرد ترمینولوژی جدید به ریشه‌های لاتین، هنوز هم به کار گرفته می‌شود. در فارسی این واژه را «فرهنگ عامه»، «فرهنگ عامیانه» و «فرهنگ توده» ترجمه کرده‌اند.
در اوایل دهه ۵۰ دو واحد در رادیو تلویزیون ملی ایران به نام‌های «مرکز حفظ و اشاعه» و «گروه گردآوری و شناخت موسیقی بومی» شکل گرفت. اولی زیر نظر داریوش صفوت و نورعلی برومند بود و موسیقی دستگاهی ایران را مورد توجه قرار می‌داد و دومی با پیشنهاد فوزیه مجد، بدل به واحدی برای گردآوری موسیقی اقوام ایرانی شد. در این واحد محمدتقی مسعودیه نیز حضور داشت. با پیشنهاد این جمع، واژه‌های بومی و محلی در کلیه گزارش‌ها و مکاتبات و متون تولید شده توسط اعضا حذف شد و جای آن را «موسیقی نواحی ایران» گرفت.
تا پیش از جشنواره موسیقی نواحی کرمان، عمدتاً عنوان موسیقی مقامی برای این گونه موسیقی مورد استعمال قرار می‌گرفت، اما بعد از این جشنواره عملاً سایر نام‌گذاری‌ها در سایه این نام قرار گرفت.
مدولاگو

خصوصیات

مدولاگو ۳٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۳۱ نفر جمعیت دارد و ۲۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میرابلا ایمباکاری

خصوصیات

میرابلا ایمباکاری ۱۵٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۶۰۲ نفر جمعیت دارد و ۵۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پای آمریکایی (آهنگ)

پای آمریکایی (به انگلیسی: American Pie) ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی دان مکلین است. این ترانه در آلبوم پای آمریکای ضبط و منتشر شد. نسخه تکی این ترانه چهار هفته در سال ۱۹۷۲ آهنگ شماره یک در ایالات متحده آمریکا بود و همچنین در کشورهای استرالیا، کانادا و نیوزلند نیز به صدر جدول لیست آهنگ‌ها رسید.
کاماری

کاماری (یونانی: Καμάρι) یک روستای ساحلی در جنوب شرقی جزیرهٔ سانتورینی (Santorini) دریای اژه در کشور یونان است و نزدیک به ۱۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
خشکاسرا

جمعیت

این روستا در دهستان اوشیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اکتاش، آش

خصوصیات

اکتاش ۲٬۴۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آب‌بیدهیگون

جمعیت

این روستا در دهستان دهدشت شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
گیله‌وا

ویژه‌نامه‌ها

دوماه‌نامه گیله‌وا تا کنون ویژه‌نامه‌های متعددی در زمینه شعر و داستان گیلکی، ویژه صدمین شماره گیله‌وا، و چند ویژه‌نامه دربارهٔ فرهنگ و تاریخ نقاط مختلف گیلان منتشر کرده‌است که از آن جمله می‌توان به ویژه‌نامه‌های لشت نشاء، تالش و دو ویژه نامه دربارهٔ منطقه خشکبیجار اشاره نمود که به همت همکاران جوان گیله‌وا در این مناطق تهیه و تدوین شده‌است. در سال هفتاد و نه ویژه‌نامه داستان‌نویس و نمایشنامه‌نویس مطرحی همچون اکبر رادی در گیله‌وا منتشر شد.

ریشه‌شناسی

«گیله‌وا» نام تنها باد از میان همهٔ بادهای توفان‌زا و باران‌زا در گیلان و مازندران است که منشأ خوشی هوا و ازدیاد و فراوانی صید و به شکوفه نشستن درختان شمرده می‌شود.
تیسکی ودوو

خصوصیات

تیسکی ودوو ۸۴ نفر جمعیت دارد.
دولت‌آباد (نی‌ریز)

جمعیت

این روستا در دهستان رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
بیمارستان قلب شهید رجایی

تاریخچه

بیمارستان شهید محمد علی رجایی با اهداء زمین و بنا توسط مرحوم یدالله دهستانی و با مالکیت دولتی از سال ۱۳۴۵ به‌صورت درمانگاه شروع به کار نموده و از سال ۱۳۶۱ با دایر نمودن بخش‌های داخلی و اورژانس، با ۱۰۰ تخت مصوب به فعالیت خود ادامه داده است. زیر بنای بیمارستان در ابتدا ۱۳۷۴ متر مربع بوده که با توجه به گسترش فضای فیزیکی انجام شده در سال‌های ۱۳۶۸ و ۱۳۷۷ هم‌اکنون مساحت کل زمین بیمارستان ۷۷۵۰ متر مربع و زیر بنای آن ۶۰۰۰ متر مربع می‌باشد.
سایهوا

خصوصیات

سایهوا ۳۴٬۹۶۴٫۱۷ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۴۱۶٬۴۳۹ نفر جمعیت دارد.

خواهرخوانده

شهر بلوگورسک، استان آمور خواهرخواندهٔ سایهوا هست.
شیرین دیوید

زندگی‌نامه

شیرین از پدر ایرانی و مادر لیتوانیایی در شهر هامبورگ به دنیا آمد. او یک خواهر کوچکتر از خودش دارد. او از یک مدرسه اپرای آواز، رقص و بازیگری در هامبورگ فارغ‌التحصیل شد. شیرین در برلین زندگی می‌کند.

حرفه

در سال ۲۰۱۵ او با آهنگی به نام شما مرا دوست ندارید (به آلمانی Du liebst mich nicht) نوشته آدو کوجو شناخته شد و آهنگش در لیست ۱۰ آهنگ برتر چارت آلمان و اتریش قرار گرفت. این ترانه حاوی یک نمونه از آهنگ اصلی و با عنوانی مشابه می‌باشد که توسط رپر آلمانی سابرینا ستلر در سال ۱۹۹۷ اجرا شده بود.
او در سال ۲۰۱۷ پس از این که در شوی استعدادیابی آلمانی با عنوان Deutschland sucht den Superstar توسط مجریان قضاوت شد در آلمان مشهورتر گردید.
در ژانویه ۲۰۱۹ نخستین آلبومش با نام orbit منتشر شد. با دومین آلبومش به نام Gib ihm او به مقام اول در آلمان دست یافت.
در یوتیوب فعالیت دارد و به علاوه بر زمینه‌های بازیگری و مدلینگ به عنوان خواننده، در برنامه سوپر استار آلمان نیز شرکت می‌کند و همچنین در زمینه موسیقی نیز فعالیت می‌کند.
اچائو

خصوصیات

اچائو ۳٬۴۵۲ نفر جمعیت دارد. اچائو دارای ساحل شنی کم عمق است که توسط تپه احاطه شده است.
سعید موحدی

سعید موحدی (زاده ۱۳۴۶ - درگذشت ۱۶ خرداد ۱۳۸۶) نویسنده، مردم‌شناس، پژوهشگر در فرهنگ عامه و ناشر ایرانی بود.

زندگی

موحدی فارغ‌التحصیل مرکز آموزش سازمان میراث فرهنگی بود. وی پس از دریافت مدرک فوق دیپلم از این مرکز در سال ۱۳۷۳ خورشیدی، کار خود به عنوان پژوهشگر فرهنگ عامه را آغاز کرد. او برای جمع‌آوری قصه‌های عامیانه راهی استان مرکزی شد و کار را به صورت میدانی (گفتگو با اهالی روستاهای استان) آغاز کرد.

بررسی اثر

کتاب شوقات مجموعه‌ای است از داستان‌های عامیانه استان مرکزی.

کارهای ناتمام

موحدی مشغول گردآوری تمثیلات انجیل و نیز قصه‌ای درباره جنگ بود که درگذشت. علاوه بر آن وی یک رمان پلیسی نیمه‌تمام در دست نگارش و تعدادی داستان کوتاه داشت که به سرانجامی نرسید.

زندگی شخصی

موحدی متأهل و صاحب یک فرزند بود. وی به علت سکته قلبی درگذشت و هنگام مرگ ۴۰ سال داشت. او را در گورستان باغ بهشت قم به خاک سپردند.
زرجان

جمعیت

این روستا در دهستان خفر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۲۴ نفر (۲۷۳خانوار) بوده‌است.
تل چگاه

جمعیت

این روستا در غرب شهر باشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
پیرمراد (خرم‌آباد)

جمعیت

این روستا در دهستان بیرانوند شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
آنری برگسون

زندگی

وی زاده پدری لهستانی و مادری انگلیسی بود؛ و در ۱۸ سالگی جایزه‌ای ویژه در ریاضیات را به خاطر حل مسئله‌ای مطرح شده از سوی پاسکال دریافت نمود. اما برگسون تحصیلات ریاضی خود را پی نگرفت و به دنبال تحصیلات آکادمیک در رشته‌های فلسفه و روانشناسی رفت و نخستین اثرش را در سال ۱۸۸۶ میلادی با عنوان «انگیزه ناخودآگاه در حالتهای هیپنوتیز» در حالی به رشته تحریر درآورد که اثر معروف زیگموند فروید و بروئر در مورد هیستری تا ده سال پس از آن یعنی در سال ۱۸۹۶ میلادی منتشر نشد. همین علاقه وافر برگسون به نقش خاطرات ناخودآگاه در قوه شناخت باعث شد وی به سرپرستی انجمن تحقیقات روانی لندن برگزیده شود.
او که پیش‌تر از این به عضویت مؤسسه و پژوهشگاه علوم اخلاقی و سیاسی درآمده بود در سال ۱۹۱۴ میلادی عضو پژوهشگاه فرانسه شد و در ۱۹۲۸ میلادی توانست جایزه نوبل را تصاحب کند. وی پس از جنگ جهانی یکم در امر پیشبرد تفاهم بین‌المللی فعال بود و همچنین مدتی ریاست کمیته همکاری معنوی را که توسط جامعه ملل بنیاد گذاشته شده بود را بر عهده داشت تا اینکه بیماری و ضعف جسمی باعث شد وی کناره‌گیری نماید.
کتاب معروف وی یعنی «تحول خلاق» در سال ۱۹۰۷ میلادی منتشر شد و وقتی این کتاب پنج سال بعد به زبان انگلیسی منتشر شد برتراند راسل ابراز داشت که «برگسون می‌خواهد ما را به زنبورهایی که قوه شهود دارند تبدیل کند». به اعتقاد راسل نمی‌توان برگسون را در هیچ دیدگاه نظری از جمله در تجربه‌گرایی، واقع‌گرایی یا ایده‌آلیسم طبقه‌بندی کرد. البته در ترازوی نقد و سنجش آراء دهه۱۸۹۰ تا ۱۹۰۰ وی در کفه شهود گرایی جای می‌گیرد
جزیره تینتو

آثار مذهبی جزیره

در بخش غربی تینتو، ویرانه‌های عبادتگاه کوچکی متعلق به سدهٔ ششم میلادی به‌چشم می‌خورد و دربخش شرقی، بقایای مجموعه‌ای از بناها شامل یک کلیسا با دو راهرو و حجره‌هایی برای کشیشان برجای مانده است. این مجموعه در طی دوره‌های مختلف تا سدهٔ یازدهم ساخته‌شده و در نهایت به دست عرب‌های مسلمان تخریب شده‌اند. در چند متری جنوب جزیره و بر روی صخره‌ای زیرآبی نیز که برای مدتی طولانی به کابوس دریانوردان بدل شده بود تندیسی تقریباً ۲ متری از مریم مقدس قرار دارد.