مرگ اسامه بن لادن

با دستور باراک اوباما رئیس جمهوری ایالات متحده اسامه بن لادن رهبر گروه القاعده در تاریخ ۱ مهٔ ۲۰۱۱ ساعت ۱۷ به وقت گرینویچ توسط نیروهای نظامی آمریکایی در ایبت‌آباد و در جریان تیراندازی در تأسیساتی در داخل خاک پاکستان کشته شد. این عملیات در مراحل مختلف و سازمان‌های سهیم اسامی متفاوت داشت، از جمله Operation Neptune Spear و Abbottabad Operation و همچنین Operation
Geronimo (نام عملیات پایانی).
باراک اوباما رییس‌جمهوری آمریکا، در کاخ سفید و در شامگاه ۱ مه ۲۰۱۱ اعلام کرد که اسامه بن‌لادن، توسط ارتش آمریکا کشته شده‌است. او پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تحت تعقیب بود. باراک اوباما همچنین گفت: کسب اطلاعات در رابطه با بن لادن در ماه اوت گذشته افزایش یافت و نهایتاً هفته گذشته ما اطلاعات کافی را در مورد محل پنهانی اسامه بن لادن به دست آوردیم و نیروهای آمریکایی حمله‌ای را در پاکستان انجام دادند و باعث کشته شدن بن لادن شدند. ما هم الان جسد بن لادن را در اختیار داریم. بعد از اعلام خبر مرگ بن‌لادن مردم بعضی از شهرهای آمریکا به شادی پرداختند.

پیش برد عملیات

بنا بر گزارش‌های رسمی، خانه مسکونی بن لادن واقع در ابیت آباد (پنجاه کیلومتری شمال شرقی اسلام‌آباد) از ماه اوت ۲۰۱۰ تحت نظر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا بود. رهبری کل عملیات در دست " United States Joint Special Operations Command " وابسته به "United States Special Operations Command" قرار داشت که وظیفه‌اش هماهنگی تمامی گروه‌های ضربت ایالات متحده است. اجرای عملیات بوسیله "اسکادران سرخ" از " United States Naval Special Warfare Development Group" بود که یگان ویژه ضد تروریستی نیروی دریایی آمریکا است.
در ساعات اول روز دوشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۰ که فرمان حمله صادر شد، اعضای شورای ملی امنیت ایالات متحده آمریکا در واشینگتن به صورت زنده پای تلویزیون شاهد پیشروی عملیات بودند. احتمالاً دو گروه ضربت، متشکل از ۲۵ نفر در هر گروه، وارد صحنه شدند. یکی از دو گروه در حالت رزرو و آماده باش بود. وسیله ترابری "اسکادران سرخ" در جمع چهار بالگرد یواچ-۶۰ بلک هاوکِ رادارگریز، مجهز به فناوری صدا خفه کن بود.
در حمله «تیم ۶» یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، اسامه بن لادن «سه بار از ناحیه سر» مورد شلیک قرار گرفت و «مغزش متلاشی» شد.

ابهامات مرگ بن لادن

برخی افراد و رسانه‌ها در مورد مرگ بن لادن ابهاماتی را مطرح کردند. عده‌ای معتقدند که وی قبل از این عملیات درگذشته بود و عده‌ای این نظریه را مطرح می‌کنند که وی زنده است.
برکان یاشار مأمور سابق سیا که در ترکیه زندگی می‌کند ادعا کرد بن لادن در سال ۲۰۰۶ به مرگ طبیعی از دنیا رفته و آمریکا نقشی در مرگ وی نداشته‌است.

ادعای دیلی تلگراف (سیمور هرش)

"دیلی تلگراف" روز ۲۰ می ۲۰۱۵ در صفحهٔ نخستِ خود نوشت: "عثمان خالد،" افسر سابق ارتش پاکستان، شخصی است که گمان می‌رود، اطلاعات مربوط به محل اختفای بن لادن را به سازمان اطلاعات آمریکا داده است. "سیمور هرش" روزنامه‌نگار آمریکایی، داستانِ آمریکا دربارهٔ ماجرای قتل بن لادن را مردود دانست. به گفتهٔ هرش، "بن لادن" نزد سازمان اطلاعات پاکستان در بازداشت بود و این مسئله با ادعای سازمان اطلاعات آمریکا مغایرت دارد، زیرا سازمان اطلاعات آمریکا ادعا می‌کند که پس از گردآوری اطلاعات به محل اختفای بن لادن در پاکستان دست یافت و او را به قتل رساند. به نوشتهٔ دیلی تلگراف، هرش بر این باور است که یک خبرچینِ پاکستانی، در قبالِ پاداشی ۲۵ میلیون دلاری و گرفتن تابعیت آمریکایی، به سازمان اطلاعات آمریکا اطلاعاتی داده است.
اما کاخ سفید، اطلاعات منتشر شده دربارهٔ خبرچینِ پاکستانی و کمکِ او در قتل بن لادن را غیردقیق و فاقد سند و مدرک توصیف کرد.

سری بودن عملیات

هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه پیشین آمریکا در ژوئن ۲۰۱۴ در کتاب خاطرات خود به نام "انتخاب‌های دشوار" فاش ساخت که به دلیل روابط نزدیک برخی عناصر سازمان اطلاعات پاکستان درمیان شبه‌نظامیان طالبان و القاعده، آمریکا تصمیم گرفت تا حمله محرمانه برای ترور اسامه بن لادن را به اطلاع مقامات پاکستان نرساند.
وی در کتابش نوشت:
مقامات بلندپایه آمریکایی شامل باراک اوباما، رئیس جمهور وقت و رابرت گیتس، وزیر دفاع پیشین آمریکا بحث‌های مفصلی درباره مسئله حمله محرمانه برای ترور اسامه بن لادن کرده بودند و امکان اینکه پاکستان با استفاده از این فرصت دست به حمله به هند بزند را در نظر گرفته بودند.اما در نهایت تصمیم گرفته شد که این حمله به اطلاع پاکستان رسانده نشود. پاکستان در لفظ متحد آمریکا در مبارزه با تروریسم است و روابط ما با پاکستان پیش از آن نیز آسیب دیده بود، اگر ارتش پاکستان که همواره از بابت حمله ناگهانی نگران است درمی‌یافت که در حریم هوایی این کشور یک حمله محرمانه انجام شده‌است این امکان وجود داشت که آن‌ها با زور این اقدام را پاسخ دهند. ما در این خصوص بحث کردیم که پیش از حمله آن را به اطلاع پاکستان برسانیم تا جلوی این سناریو و فروپاشی کامل روابط را بگیریم. با این حال همان‌طور که رابرت گیتس اغلب به ما یادآوری می‌کرد همکاری پاکستان با آمریکا برای تأمین سربازان ما در افغانستان و تعقیب دیگر تروریست‌ها در مناطق مرزی دو کشور ضروری است. من در سال‌های پیش از آن انرژی و زمان زیادی را برای روابط کشورمان با پاکستان سرمایه‌گذاری کردم و می‌دانستم که اگر ما اطلاعات را در اختیار آن‌ها نگذاریم تا چه میزان آن‌ها ناراحت خواهند شد اما من همچنین می‌دانستم که عناصری در سازمان اطلاعات پاکستان دارای روابط نزدیک با القاعده، طالبان و دیگر افراط‌گرایان هستند. ما پیش از این نیز از افشای اسرار آسیب دیده بودیم و خطر از بین رفتن کل عملیات بسیار زیاد بود. شاید به خاطر سرخوردگی از تعامل با فریبکاری و تزویر بیش از حد از سوی برخی محافل در پاکستان یا خاطرات همچنان تلخ آوارهای برج‌های تجارت جهانی در منهتن بود اما من به هیچ وجه نمی‌توانستم اجازه دهم که آمریکا بهترین فرصت خود را برای کشتن بن لادن از زمانی که او را در منطقه تورابورای افغانستان در سال ۲۰۰۱ از دست داد از دست بدهم. در یک مقطع یکی از مقامات بلندپایه دولت پرسید که آیا لازم است ما نسبت به آسیب غیر قابل جبران به شرافت ملی پاکستان نگران باشیم؟ اما شرافت ملی ما چه می‌شود؟ من با عصبانیت این را به خود گفتم "پس کشتگان ما چه می‌شوند؟ مردی که ۳۰۰۰ فرد بی‌گناه را کشته چه شود؟"
کلینتون در انتها نوشت: عملیات کشتن بن لادن به تهدید تروریسم و شکست ایدئولوژی نفرت‌انگیزی که به آن دامن می‌زند نینجامید. این مبارزه همچنان ادامه دارد با این حال این عملیات لحظه‌ای مهم در تاریخ مبارزه طولانی‌مدت آمریکا علیه القاعده بود.