حسنعلی علی‌پور

زندگی

حسن‌علی متولد شب یلدای سال ۱۳۱۷ خورشیدی در روستای دیجوجین واقع در استان اردبیل بود. در اثنای جنگ دوم جهانی به مدرسه کاهگلی که توسط یک مهاجر آذربایجانی در روستا پایه‌گذاری شده بود رفت. پس از جنگ پدرش ورشکسته شد، ولی با تلاش مادر، او توانست تا سال یازدهم (یک سال پیش از دیپلم) به تحصیل ادامه دهد. ابتدا مدتی در نیروی هوایی به کار مشغول شد. سپس به دعوت یکی از آشنایان به آلمان مهاجرت کرد. چهارسال و نیم نزد آشنای خود در آلمان با کار تجارت فرش آشنا شد و پس از آن مستقل شد و مغازه‌ای در فرانکفورت اجاره کرد و به تدریج ثروتی اندوخت.
او چهل سال در اروپا زندگی کرد و یکی دو هفته پس از انقلاب ۱۳۵۷ به ایران بازگشت و تا پایان عمر در ایران به امور خیریه پرداخت. همسر او سریه بایرامی چکان نیز مانند او به امور خیریه علاقه‌مند است. آنان هیچ‌گاه صاحب فرزندی نشدند. آنان همه دانش‌آموزانی که در مدارس آن‌ها درس می‌خواندند را فرزندان خود می‌دانستند.

امور خیریه

مدتی پیش از بازگشت به ایران، هزینه بازسازی مسجد روستا را برای برادر خویش ارسال کرد. پس از ساخت مسجد، درمانگاه، غسالخانه و حمامی در روستای خود ساخت. سپس به ساخت یک مسجد در مرز میان ایران و آذربایجان روی آورد. در این مقطع همه زندگی و کسب و کار خود در آلمان را فروخت و به ایران بازگشت.
از سال ۱۳۶۴ مدرسه سازی را آغاز نمود. تا سال ۱۳۸۳ خورشیدی موفق شد ۷۳ مدرسه در روستاهای اردبیل بسازد. بعضی از این مدارس در روستاهایی ساخته شد که راهی برای بردن مصالح وجود نداشت و به ناچار با الاغ و قاطر مصالح لازم برای ساخت مدارس به محل ساخت برده می‌شد. او در مجموع و تا پایان عمر ۲۶۹ کلاس درس ساخته‌است.
در واقع او تمام دارایی خود را برای ساخت مدارس، مساجد، غسالخانه، درمان‌گاه و راه‌های روستایی هزینه کرد. وی حتی آپارتمان بزرگ خود در ولنجک را نیز به نام سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور کرده ولی همسرش تا پایان عمر حق استفاده از آن را دارد.

بیماری و مرگ

حسن‌علی علیپور در روز شانزدهم اردیبهشت ۱۳۸۹ به دلیل سکته مغزی در بیمارستان علوی اردبیل بستری شد و مورد عیادت خیرین مدرسه ساز تهران و مسئولین استان قرار گرفت. سرانجام در ۱۴ تیرماه ۱۳۸۹ در همان مکان درگذشت.
با آنکه او وصیت کرده بود که پس از مرگ در یکی از دورافتاده‌ترین مدارس و زیر محل عبور دانش‌آموزان دفن شود، ولی سرانجام پیکرش در بهشت زهرای اردبیل دفن شد.
حمیدرضا حاجی‌بابایی وزیر آموزش و پرورش در پیامی درگذشت او را تسلیت گفت. همچنین امام جمعه اردبیل به مناسبت درگذشت او پیامی صادر کرد، کاظم صدیقی امام جمعه تهران در مراسم بزرگداشت او سخنرانی کرد، محمود احمدی‌نژاد درگذشت او را به خانواده و دوستان او تسلیت گفت، مرتضی حاجی در مراسم بزرگداشت او شرکت کرد و شورای عالی آموزش و پرورش نیز به مناسبت درگذشت او اطلاعیه‌ای صادر کرد. همچنین در سال ۱۳۹۰ مراسم سالگرد درگذشت او با حضور مسئولان استانی و کشوری برگزار شد.

تقدیرها

در سال ۱۳۸۹ تندیس وی توسط ودود موذن ساخته و در ورودی آموزش و پرورش استان اردبیل نصب شد. یک سال قبل و در سال ۱۳۸۸ میدانی در شهر اردبیل به نام وی نامگذاری شد. میدان حسن‌علی علیپور در شهر اردبیل و در خیابان دانشگاه روبروی ستاد مرکزی نیروی انتظامی در ورودی شهرک سبلان واقع است
محمود احمدی‌نژاد در زمان حیات وی به او نشان خورشید خیرین کشور ایران را داد.
استاندار اردبیل پیش از درگذشت وی خواهان وارد شدن داستان زندگی وی به کتاب‌های درسی شده‌است. وزارت آموزش و پرورش نیز با نگارش کتابی درباره زندگی وی و توزیع رایگان این کتاب در میان دانش‌آموزان، تلاش کرده تا وی را بیشتر معرفی کند. مدارسی به نام وی و همسر او ساخته و نامگذاری شده‌است. همچنین لوح‌های سپاس گوناگونی به وی اهدا شده‌است.