شرکت نوپا

شرکت نوپا، نوآفرین، کمک نوآور یا استارتاپ (به انگلیسی: startup، کوتاه‌شدهٔ startup company) به یک شرکت یا کسب‌وکار گفته می‌شود که معمولاً به تازگی و در نتیجهٔ کارآفرینی ایجاد شده‌است، رشد سریعی دارد، و در جهت تولید راه‌حلی نوآورانه و دوام‌پذیر برای رفع یک نیاز در بازار شکل گرفته‌است.
این شرکت‌ها معمولاً مبتنی بر ایده‌هایی ریسک‌پذیر هستند که مدل کسب‌وکارشان مشخص نیست و بازار هدفشان نیز در حد فرض است. شرکت‌های نوپا می‌توانند در هر حوزه‌ای ایجاد شوند، ولی اغلب به شرکت‌هایی گفته می‌شود که رشد سریعی دارند و در زمینهٔ فنّاوری (تکنولوژی) فعالیت می‌کنند. شرکت‌های نوپا در دورهٔ حباب دات کام محبوب شدند.

سیر تکامل

شرکت‌های نوپا می‌توانند در هر شکلی و به هر اندازه‌ای ایجاد شوند. سرمایه‌گذارها به‌طور کلی به آن دسته از شرکت‌های نوپایی جلب می‌شوند که نسبت خطر به سود بالایی دارند و مقیاس‌پذیرتر هستند، و بنابراین هزینهٔ راه‌اندازی کمتر، ریسک زیاد و توان بالقوهٔ بالایی برای برگرداندن سرمایه دارند. معمولاً یک شرکت نوپای موفق قابلیت رشد بیشتری نسبت به یک شرکت جاافتاده دارد، یعنی می‌تواند با سرمایه‌ای کمتر، نیروی کار یا زمینهٔ رشد بیشتری نسبت به شرکت‌های قدیمی داشته باشد.
شرکت‌های نوپا برای رشد سریع خود نیاز به جذب سرمایه دارند و در این راه گزینه‌های مختلفی دارند. شرکت‌های دیگر یا افراد سرمایه‌گذار می‌توانند به شرکت‌های نوپا با تبادل پول نقد در برابر سهام کمک کنند تا فعالیت خود را شروع کنند. در عمل خیلی از شرکت‌های نوپا توسط بنیانگذارانشان سرمایه‌گذاری می‌شوند.
وظیفهٔ مهم در راه‌اندازی یک کسب‌وکار، تحقیق برای اعتبار، ارزیابی و توسعه ایده یا مفاهیم آن کسب‌وکار است. اگر ارزش یک شرکت بر اساس فناوری آن شرکت باشد، مهم است که بنیان‌گذاران از مالکیت معنوی ایده‌های خود حفاظت کنند.
از چالش‌های راه‌اندازی یک شرکت نوپا سرمایه، نیروی انسانی و هزینه‌های پایه مثل اجاره دفتر و منشی است؛ برخی از شرکت‌های نوپا برای کاهش این هزینه‌ها از دفتر کار مجازی استفاده می‌کنند. همچنین چالش مسائل حقوقی با توجه به محصول یا خدمتی که کسب‌وکار نوپا می‌خواهد ارائه دهد نیز وجود دارد. اینکه چگونه تیم کاری دور هم جمع شوند و هر کدام چه تعهدی به کار داشته باشند یا خرید و فروش‌های آن‌ها به چه شکلی باشد گاهی بسیار مهم است.
برچسب استارت آپ بودن ممکن است به شرکت‌ها کمک کند به هنگام استخدام شرایط بهتری داشته باشند. برخی از افراد با صلاحیت هستند که دوست دارند با شرکت‌های نو آورانه همکاری کنند و در عین حال دستمزد پایینی دریافت نمایند.
هنوز هم خیلی از بنیان‌گذاران هستند که دوست ندارند استارت آپ‌ها را محدود به معیارهای موجود کنند. آن‌ها بر این باورند که استارت آپ می‌تواند هر سن و اندازه ای داشته باشد.
راسل دسوزا، یکی از بنیان‌گذاران موتور جستجوی بلیط در این باره می‌گوید: زمانی که افراد احساس کنند کاری که انجام می‌دهند تأثیری بر روی دیگران ندارد خاصیت استارت آپ هم از بین می‌رود. تعداد این افراد اصلا مهم نیست. چیزی که مهم است اتمسفر و فضایی است که در آن افراد به تنهایی یا در کنار هم نتوانند به موفقیت شرکت کمک کنند.
مت سالزبرگ مدیر عامل و بنیان‌گذار Blue Apron هم معتقد است که با معرفی کارمند جدید در شرکت و گذشت چند سال از عمر آن، حفظ پویایی موجود در کسب وکارها هم بسیار دشوار می‌شود. بیشتر بنیان‌گذاران بر این باورند که اکتساب استارت آپ‌ها توسط شرکت‌های بزرگ وضعیت آن‌ها را نفی نمی‌کند.
معنی کسب کردن یا اکتساب در فرهنگ‌های مختلف متفاوت است اما استارت آپی که توسط شرکت بزرگ تری کسب می‌شود یا به آن تعلق می‌گیرد بخشی از آن کسب وکار بزرگ خواهد بود و می‌تواند هویت متفاوتی هم داشته باشد.فردی که کت و شلوار می پوشد و از پروازهای گران قیمت استفاده می‌کند لزوما مدیر عامل یک استارت آپ نیست.

حامیان مالی

شرکت‌های نوپا معمولاً به دنبال جذب حمایت مالی هستند، و هم‌زمان به دنبال ایجاد مزیت‌های رقابتی نسبت به سایر رقبا هستند. از این رو این شرکت‌ها می‌کوشند تا با بازاریابی و ایجاد یک شبکهٔ فروش منسجم زمینهٔ مناسبی برای کسب‌وکار خود فراهم کنند. با این حال، سرمایه‌گذاری در شرکت‌های نوپا یک نوع سرمایه‌گذاری خطرپذیر دانسته می‌شود.