هان هیو جو

زندگی شخصی

هان‌هیو  جو در چونگجو، شمال استان چانگ چئون متولد شد. مادرش قبل از اینکه بازرس مدارس دولتی شود، معلم مدرسهٔ ابتدایی بود و پدرش در ارتش کار می‌کرد.
بعنوان یه کودک او در ورزش، مخصوصاً ورزش دو و میدانی مهارت خوبی داشت. وقتیکه سال دوم دبیرستان بود به سئول نقل مکان کرد و با وجود مخالفت پدر محافظه کارش در دبیرستان بولگوک حضور یافت.
او سپس وارد دانشگاه دونگگوک شد و در آنجا به بخش فیلم و تئاتر ملحق گشت.
پس از بازی در فیلم دبلیو در مقابل لی جونگ سوک شایعاتی مبنی بر رابطه او با جونگ سوک پخش شد که با رفتار صمیمانه این دو این شایعات هم قوت گرفت و همه امیدوارند این شایعات صحت داشته باشد و جونگ سوگ و هیوجو باهم رابطه داشته باشند.

زندگی هنری

در سال ۲۰۰۳، هان برای اولین بار در مسابقهٔ ملکهٔ زیبایی نوجوانان کشف شد، مسابقه‌ای که توسط شرکت تولیدکنندهٔ موادغذایی Binggrae سازمان دهی شده بود؛ و اینطور شد که او بازیگری خود را با سریال کمدی "بدون وقفه ۵" و فیلم تبهکارانه-کمدی "رئیسم، معلمم" شروع کرد.
هان با نقش بعدی خود سطح کارش را بالاتر برد و در چهارمین و آخرین قسمت مجموعهٔ "درامای فصل‌ها به اسم "والتز بهاری" و به کارگردانی یون سوک هو ایفای نقش کرد.
بعد از آن، هان با دو سریال موفق تلویزیونی درخشید. در سال ۲۰۰۷ با سریال «مثل زمین و آسمان» در کنار پارک هه جین از کانال KBS1، و در سال ۲۰۰۸ با سریال مرد نقاب دار ماجراجو «ایلجیما» با بازی لی جونکی از کانال SBS.
بعد از مدتی، فیلم دیگری هم با حضور او پخش شد. این فیلم با اسم «دوچرخه سواری» اولین بار در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم جونجو به نمایش درآمد.
فیلمبرداری بعدی هان، تله فیلم کره‌ای-ژاپنی «پستچی بهشت» هم در سال ۲۰۰۸ انجام شد، و همبازی او در این فیلم جه جونگ از گروه TVXQ (در حال حاضر JYJ)بود.
بعد از تأخیر فراوان، بالاخره این فیلم در اواخر سال ۲۰۰۹ روی پرده رفت و در نهایت هم سال بعد از تلویزیون پخش شد.
نقش بعدی هان، برای او موفقیت زیادی را به همراه داشت:سریال «میراث درخشان» با حضور لی سونگ گی، که در سال ۲۰۰۹ با استقبال خیلی زیادی روبرو شد و درصد بینندگانش به ۴۷٫۱٪ رسید.
با این نقش، هان تبدیل به یک ستاره شد و بعد از اتمام سریال، موجی از قراردادهای تبلیغاتی، درخواست‌های مصاحبه و شهرت روزافزونی را در سرتاسر آسیا تجربه کرد.
هان در پایان همان سال به بازی درخشانش در سریال موزیکال Soul Special که اتفاقاً در این موزیکال کی ویل هم حضور داشت، خاتمه داد.
این موزیکال در دوازده بخش ۵ دقیقه‌ای در پورتال‌های آنلاین مختلف به نمایش درآمد و کانال KBS هم با مسرت این سریال را در چهار بخش به روی آنتن برد.
او در چهل و نهمین سالگرد شبکهٔ MBC برای بازی درخشانش در سریال موفق «دونگ یی»، چندین جایزهٔ مختلف را برای به تصویر کشیدن «چویی سوک-بین» به دست آورد و ثابت کرد که لیاقت آن را دارد که به عنوان یک سوپر استار کره‌ای از او یاد شود.
او سپس در ملودرام «همیشه»، مقابل سو جی-ساب (در نقش مردی که قبلاً یک بوکسور بود)، نقش یک بازاریاب تلفنی نابینا را بازی کرد.
این فیلم توسط کارگردان سونگ ایل-گون کارگردانی شده بود و به عنوان فیلم افتتاحیهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی بوسان ۲۰۱۱ به نمایش درآمد.
هان پس از آن به عنوان راوی در "barrier-free" که نسخه‌ای از فیلم ژاپنی "My Back Page " بود، همکاری کرد.
هان نقش ملکهٔ پادشاه گوانگ هه (با بازی لی بیونگ-هون) را در فیلم تأثیرگذار Masquerade بازی کرد که به یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های کرهٔ جنوبی تبدیل شد. پس از آن او در Love 911 حضور یافت که داستان عشقی بعید بین یک دکتر و یک آتش‌نشان (با بازی گو سو) بود.
او سپس در تریلر اکشن Cold Eyes نقش مقابل سول کیونگ-گو و جونگ وو-سونگ را بازی کرد که به یکی از بزرگترین موفقیت‌های او در کرهٔ جنوبی در سال ۲۰۱۳ تبدیل شد. .
در سال ۲۰۱۴ او به همراه بازیگرLove 911 یعنی Go Soo در فیلم Myohyangsangwan ظاهر شد که داستان آن فیلم به تصویر کشندهٔ رابطهٔ عاشقانه بین یک نقاش از کرهٔ جنوبی و یک پیشخدمت از کرهٔ شمالی بود.
همکاری این هنرمندان همراه باMoon Kyung-won و Jeon Joon-ho منجر به خلق یک اثر به یاد ماندنی همراه با تصاویر تجربی و ساختارهای تئاتری به علاوهٔ پیش زمینه‌ای از هنر رقصیدن شد.
هان هیو جو این بار در بازار فیلم خارج از کشور درخشید و با بازی در یک فیلم ژاپنی با نام معجزهٔ عشق افتخاری دیگر را در کارنامهٔ هنری خود ثبت کرد. این فیلم که پلان‌های آن روایتگر حال و هوای کریسمس است یک داستان عاشقانه را تعریف می‌کند؛ که در آن یک کارمند کتابفروشی به همراه ۳ زن دیگر در گیر و دار یک رابطهٔ عشقی قرار می‌گیرند.
هان به تازگی در یک فیلم موزیکال به نام C'est si bon به ایفای نقش پرداخته که از فراز و نشیب‌های گروهی حکایت می‌کند که در ژانر موسیقی سنتی فعالیت دارند. داستان این فیلم به دههٔ ۱۹۷۰ بازمی‌گردد. زمانی که در Mugyo-dong یک سالن موسیقی به نام C'est افتتاح شد.