عینک هوشمند

امکانات و برنامه‌های کاربردی

همانند سایر دستگاه‌های ثبت وقایع و ردیابی فعالیت، دستگاه ردیابی GPS و دوربین دیجیتال برخی از عینک‌های هوشمند، می‌توانید برای ضبط داده‌های تاریخی استفاده شود. برای مثال، پس از اتمام تمرین، داده‌ها را می‌توان بر روی یک کامپیوتر یا آنلاین بارگیری کرد تا یک گزارش از فعالیت‌های ورزشی برای تجزیه و تحلیل ایجاد شود. برخی از ساعت‌های هوشمند می‌توانند به عنوان دستگاه‌های ناوبری GPS کامل، نمایش نقشه‌ها و مختصات جاری عمل کنند. کاربران می‌توانند مکان فعلی خود را «علامت گذاری» کنند و سپس نام و مختصات ورودی را ویرایش کنند، که ناوبری را بر روی این مختصات جدید ممکن می‌سازد.
اگر چه برخی از مدل‌های عینک‌های هوشمند ساخته شده در قرن بیست و یکم، کاملاً کاربردی و به عنوان محصولات مستقل هستند، اکثر تولیدکنندگان توصیه می‌کنند یا حتی اجبار می‌کنند که مصرف‌کنندگان گوشی‌های تلفن همراه از سیستم عامل مشابه استفاده کنند، به طوری که بتوان دو دستگاه را برای عملکردهای دیگر و همگام سازی استفاده کرد. عینک هوشمند می‌تواند به عنوان یک برنامه اضافی برای نمایش سر صفحه (HUD) یا کنترل از راه دور گوشی کار کند و به کاربر برای داده‌های ارتباطی مانند تماس‌ها، پیام‌های SMS، ایمیل‌ها و دعوتنامه‌های تقویم هشدار می‌دهد.

ساختار بازار

شرکت تحلیلی آی اچ اس تخمین زده‌است که محموله‌های عینک‌های هوشمند ممکن است از ۵۰٬۰۰۰ واحد در سال ۲۰۱۲ تا ۶٫۶ میلیون دستگاه در سال ۲۰۱۶ افزایش یابد. براساس یک نظرسنجی از بیش از ۴٬۶۰۰ بزرگسال آمریکایی که توسط فارستر ریسرچ انجام شده‌است، حدود ۱۲ درصد از پاسخ دهندگان مایل به پوشیدن عینک گوگل یا سایر دستگاه‌های مشابه هستند، اگر خدماتی ارائه دهند که منافع آن‌ها را نشان دهد. کسب و کار داخلی بی آی اینتلجنس انتظار سالانه فروش ۲۱ میلیون عینک گوگل در سال ۲۰۱۸ را دارد. انتظار می‌رود سامسونگ و مایکروسافت نسخه خود را از Google Glass در عرض شش ماه با محدوده قیمت ۲۰۰ تا ۵۰۰ دلار توسعه دهند. گزارش شده که سامسونگ لنزهایی را از لوموس، یک شرکت مستقر در اسرائیل خریداری کرده‌است. منبع دیگر می‌گوید مایکروسافت با ویوزیکس مذاکره می‌کند. در سال ۲۰۰۶، اپل ثبت اختراع خود را برای دستگاه اچ ام دی انجام داد. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۳، مؤسسه آزمایش‌های ای پی ایکس و مدیر عامل براون بالارد اظهار داشت که وی ۲۵ تا ۳۰ شرکت سخت‌افزاری که بر روی نسخه‌های خود از عینک‌های هوشمند کار می‌کنند می‌شناسد، که ای پی ایکس با بعضی از آن‌ها کار می‌کند.
در حقیقت، تنها حدود ۱۵۰ هزار عینک واقعیت افزوده به مشتریان سراسر جهان در سال ۲۰۱۶ به فروش می‌رسد، بر خلاف نظر قوی از مدیران اجرایی شرکت‌های فناوری پیشرو که واقعیت افزوده در حال وارد شدن در زندگی ما است. این مشخص‌کننده برخی از محدودیت‌های فنی جدی است که مانع از نصب سازنده‌های تولیدکننده محصول می‌شود که عملکرد را متعادل می‌کند و مشتریان به مصرف روزانه یک دستگاه وابسته به سر تمایل ندارند. این راه حل می‌تواند انتقال باتری، پردازش قدرت و اتصال از قاب عینک واقعیت افزوده به یک دستگاه خارجی متصل به سیم، مانند گردنبند هوشمند باشد. این امر می‌تواند توسعه عینک‌های واقعیت افزوده را که تنها یک صفحه نمایش ارائه می‌دهد افزایش بدهد، آسان، ارزان و شیک.

برخورد منتقدانه

در نوامبر ۲۰۱۲، عینک گوگل توسط روزنامهٔ تایم به عنوان یکی از بهترین اختراعات سال ۲۰۱۲، همراه با اختراعاتی مانند کنجکاوی روور به رسمیت شناخته شد. پس از بازدید از دانشگاه کمبریج توسط رئیس هیئت مدیره گوگل اریک اشمیت در فوریه ۲۰۱۳، استاد کالج ولفسبون جان ناتون، عینک گوگل را ستایش کرد و آن را با دستاوردهای سخت‌افزاری و پیشگام شبکه داگلاس انگلبارت مقایسه کرد. ناتون نوشت که انگلبارت معتقد بود که ماشین آلات «باید انجام دهند آنچه را که ماشین آلات بهتر انجام می‌دهند، در نتیجه انسان‌ها آزاد می‌شوند که انجام دهند آنچه را انسان بهتر انجام می‌دهد». لیزا گلدشتاین، روزنامه‌نگار آزاد که کاملاً ناشنوا متولد شد، این محصول را از طرف افراد دارای معلولیت آزمایش کرد و در ۶ اوت ۲۰۱۳ بازبینی را منتشر کرد. گلدشتاین در بررسی خود می‌گوید که عینک گوگل جایگزین سمعک نمی‌شود و برای افرادی که نمی‌توانند صحبت کنند، مناسب نیست. گلدشتاین همچنین گزینه‌های محدودی را برای پشتیبانی مشتری توضیح داد، زیرا تماس تلفنی تنها وسیله ارتباط او بود.
در دسامبر ۲۰۱۳، دیوید داتونا اولین هنرمند بود که عینک گوگل را به یک هنر معاصر تبدیل کرد. این اثر هنری در یک رویداد خصوصی در سمفونی جهانی جدید در ساحل میامی، فلوریدا، ایالات متحده آمریکا برگزار شد و برای افتتاح عمومی به بخش طراحی میامی نقل مکان کرد. بیش از ۱۵۰۰ نفر از عینک گوگل استفاده کرده‌اند تا آن را تجربه کنند.
پس از واکنش عمومی منفی، در دسترس بودن خرده فروشی عینک گوگل در ماه ژانویه سال ۲۰۱۵ پایان یافت و این شرکت در سال ۲۰۱۷ به مشتریان تجاری تمرکز کرد.

نگرانی‌های حریم خصوصی

قابلیت EyeTap و ظاهر مینیمالیستی نسبت به EyeTap استیو مان مقایسه شده‌است و نیز به عنوان "شیشه" یا "Glass Glass Eye"شناخته شده‌است، اگر چه گوگل شیشه نسل یک شیشه در مقایسه با EyeTap است که "نسل چهار شیشه ای" است. با توجه به‌مان، هر دو دستگاه را تحت تأثیر قرار هر دو حفظ حریم خصوصی و محرمانه بودن با معرفی یک دو طرفه نظارت. نگرانی توسط منابع مختلف در مورد نفوذ به حریم خصوصی افزایش یافته، و رسوم و اصول استفاده از دستگاه در مکان‌های عمومی و ضبط مردم بدون اجازه آنها. یک جدال بر سر این که Google Glass به دلیل مشکلات امنیتی و دیگر موارد، حقوق حریم خصوصی را نقض می‌کند.
طرفداران حفظ حریم خصوصی نگران هستند که افرادی که از این عینک استفاده می‌کنند می‌توانند با استفاده از تشخیص چهره افراد غریبه را شناسایی کنند یا مخفیانه مکالمات خصوصی را ضبط کنند. برخی از شرکت‌ها در ایالات متحده، علائم ضد گوگل شیشه ای را در موسسات خود قرار داده‌اند. استفان بالابان، یکی از بنیان‌گذاران شرکت نرم‌افزاری Lambda Labs، در ماه ژوئیه ۲۰۱۳، قبل از انتشار رسمی محصول، بلوک برنامه تشخیص چهره Google را با ساختن سیستم عامل خود، گیر انداخت. سپس Balaban Glassware اسکن شیشه ای را ایجاد کرد که خلاصه ای از مشترکات افراد اسکن شده با کاربر شیشه ای را ایجاد می‌کند، مانند دوستان و منافع متقابل. علاوه بر این، مایکل دی جیوانی Winky را ایجاد کرد، برنامه ای است که کاربر Google Glass می‌تواند یک عکس با یک چشمک زدن خود بگیرد، در حالی که مارک راجرز، یکی از محققان امنیتی اصلی در Lookout، کشف کرد که Glass می‌تواند ربوده شود اگر یک کاربر بتواند فریب دهد به وسیله گرفتن عکس از یک کد QR مخرب.
سایر نگرانی‌ها در مورد قانونی بودن گوگل شیشه در تعدادی از کشورها، به ویژه در روسیه، اوکراین و دیگر کشورهای پس از اتحاد شوروی، افزایش یافته‌است. در ماه فوریه ۲۰۱۳، یک کاربر Google+ متوجه مشکلات حقوقی با Google Glass شد و در مورد مسائل مربوط به جامعه Google Glass در مورد این موضوع اعلام کرد که این دستگاه ممکن است طبق قوانین موجود در روسیه و اوکراین غیرقانونی باشد، زیرا استفاده از ابزارهای جاسوسی ممنوع است زیرا که می‌تواند ویدئو، صوتی یا عکس را به شیوه نامناسب ضبط کند. نگرانی در مورد حفظ حریم خصوصی و امنیت کاربران Google Glass در صورتی که دستگاه به سرقت رفته یا از دست رفته باشد، مشکلی بود بود که توسط کمیته کنگره آمریکا مطرح شد. به عنوان بخشی از پاسخ آن به کمیته دولتی، گوگل در اوایل ماه ژوئیه بیان کرد که در حال کار بر روی یک سیستم قفل است و آگاهی از توانایی کاربران برای از راه دور Google Glass را از رابط وب در صورت گم شدن افزایش داد چندین امکانات استفاده از Google Glass را که از قبل به انتشار عموم مردم رسیده بود را ممنوع کرد، با اشاره به نگرانی در مورد قابلیت‌های احتمالی نقض حریم خصوصی. امکانات دیگر مانند کازینوهای لاس وگاس، گوگل شیشه را ممنوع کردند، با اشاره به تمایل خود برای پیروی از قوانین ایالت نوادا و قوانین بازی رایانه ای که ممنوعیت استفاده از دستگاه‌های ضبط در نزدیکی نقاط قمار را ممنوع کرده‌اند.

ملاحظات ایمنی

نگرانی‌ها هنگام استفاده از وسیله نقلیه در حالیکه وسیله(Google glass) را پوشیده‌اند، افزایش است. در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۳ گزارش شد که رانندگی با پوشیدن Google glass احتمالاً در انگلیس ممنوع شده‌است و رانندگی با غفلت تلقی می‌شود، بنابراین یک مجازات معین به دنبال تصمیم وزارت حمل و نقل گرفته شد. در ایالات متحده، نماینده ایالت ویرجینیای غربی،‌گری جی. هاول در مارس ۲۰۱۳ اصلاحیه ای را علیه ارسال پیام‌ها در هنگام رانندگی معرفی کرد که شامل ممنوعیت استفاده از رایانه‌های پوشیدنی با صفحه نمایش است. هولل در یک مصاحبه بیان کرد: «ابتدایی‌ترین مسئله نگرانی در مورد ایمنی است؛ Glass headset می‌تواند متن یا ویدیو را در زمینه دید شما طراحی کند. من فکر می‌کنم پتانسیل زیادی برای حواس‌پرتی وجود دارد. "
در اکتبر ۲۰۱۳ یک راننده در کالیفرنیا برای «رانندگی با مانیتور قابل مشاهده برای راننده (Google Glass) جریمه شد» بعد اینکه برای سرعت زیاد توسط یک افسر اداره پلیس سن دیگو ماشین را به کنار زد. گزارش شده‌است راننده برای اولین بار بود که برای رانندگی در حالی که Google Glass را پوشیده بود رانندگی می‌کرد. در حالی که قاضی اظهار داشت که «Google Glass تحت عنوان» مجازات و قصد «ممنوعیت رانندگی با یک مانیتور مورد بررسی قرار گرفت»، پرونده به دلیل نبود شواهدی که دستگاه در آن زمان وجود داشت، خارج از دادگاه محاکمه شد. در نوامبر ۲۰۱۳، یک شرکت کانادایی، وندیریکو، یک مطالعه را منتشر کرد که این واقعیت را روشن کرد که شنوایی مبدل هدایت استخوان در هنگام پوشیدن Glass headset بهبود می‌یابد، که می‌تواند برای محافظت از شنوایی کارگرانی را که در محیط کار با صدای بلند کار می‌کنند تشویق به استفاده کند.

ملاحظات کارکردی

امروزه اکثر دستگاه‌های واقعیت افزوده به اندازه کافی بزرگ هستند و برنامه‌های کاربردی مانند ناوبری، راهنمای توریستی در زمان واقعی و ضبط، می‌توانند باتری‌های هوشمند هوشمند را در حدود ۱ تا ۴ ساعت تخلیه کنند. با استفاده از سیستم‌های نمایش قدرت با قدرت کمتر (مانند Vaunt)، عمر باتری را می‌توان با استفاده از یک باتری در جای دیگر بدن (مانند یک کمربند یا گردنبند هوشمند همراه) بهبود بخشید.