موسیقی ترنس

تاریخچه

ریشه اصلی: از کشور آلمان به عنوان زادگاه این سبک موسیقی نام برده می‌شود. به‌طوری‌که ملودی‌های اصلی ترنس در سال ۱۹۹۳ در شهر فرانکفورت پا به عرصه حضور نهادند. انترنس در اوایل دهه ۹۰ از انواع موسیقی تکنو (Techno) و رقص (Dance) منشعب شد. موسیقی ترنس در حال حاضر جزء انواع پر طرفدار موسیقی‌های الکترونیکی می‌باشد و باید اذعان کرد که پایه و اساس آن سکانسر (Sequencer)، سینتی سایزر (Synthesizer) و افکت‌های الکترونیکی است.
در دنیای موسیقی امروز اصطلاح ترنس (Trance) شامل محدوده وسیعی از موسیقی می‌شود. در قسمتی از این طیف همانند کارهای یان ون دال (Ian Van Dahl) یا حتی گروه ATB شاهد موسیقی ای هستیم که بیشتر شبیه به موسیقی رقص مردمی (Pop Dance) است و شما می‌توانید آن‌ها را در منزل، اتومبیل یا هنگام پیاده‌روی با دستگاه پخش موسیقی خود گوش کنید و احساس کنید که دقیقاً در یک مهمانی بزرگ هستید. در قسمت دیگر از طیف موسیقی ترنس به افرادی مانند ساشا و ویلیام اربیت (Sasha & William Orbit) برمی‌خوریم که موسیقی الکترونیک مردمی را به سمت موسیقی ترنس سوق داده‌اند.
ترنس در اوایل دهه ۹۰ از انواع موسیقی تکنو (Techno) و رقص (Dance) منشعب شد. موسیقی ترنس در حال حاضر جزء انواع پر طرفدار موسیقی‌های الکترونیکی می‌باشد و باید اذعان کرد که پایه و اساس آن سکانسر (Sequencer)، سینتی سایزر (Synthesizer) و افکت‌های الکترونیکی است.

زیرشاخه‌های سبک

امروزه موسیقی ترنس به دو دسته و زیرشاخه بسیار وسیع تقسیم شده که هر زیر شاخه طرفداران و دنبال‌کننده‌های خاص خود را دارد.
زیر شاخهٔ اول پراگرسیو ترنس نام دارد. در این زیرشاخه با حفظ قوانین اصلی ترنس آهنگسازان اقدام به ساخت و استفاده صداهایی پیشرفته تر می‌کنند همچنین محور اصلی آهنگ بر پایهٔ میکس، انتخاب و بازی با صداهاست تا ملودی و حس موسیقایی. Tempo یا تندای آهنگ‌های این زیرشاخه معمولاً میان ۱۲۸ تا ۱۳۴ ضرب در دقیقه‌است و همین‌طور بر پایه استفاده از نویزهای سفید و استفاده از حس غافلگیری این سبک را مدرنتر و شاخص تر نسبت به سبکهای دیگر کرده‌است. از مهمترین آهنگسازان و هنرمندان این زیرشاخه می‌توان تییستو، آرمین ون بورن، کاسمیک گیت، ای‌تی‌بی، بی‌تی، لئون بویلر و تیدی را نام برد.
زیر شاخهٔ دوم آپلیفتینگ ترنس نام دارد. این زیر شاخه شباهت بیشتری به ترنس سال‌های دور دارد. بیشتر آهنگ‌های این زیرشاخه بر پایهٔ ملودی و ساخت موسیقی هستند هرچند که میکس آهنگ نیز مهم است. استفاده از فضاهای هیجانی و احساسی در این زیر شاخه بیشتر به چشم می‌خورد. تمپو یا تندای این زیرشاخه معمولاً میان ۱۳۲ تا ۱۴۲ است هرچند که به ندرت آهنگسازان از ۱۴۰ ضرب در دقیقه بالاتر می‌روند. می‌توان گفت بیش از ۸۰ درصد آهنگ‌های این زیرشاخه بر روی ۱۳۸ ضرب در دقیقه می‌باشند. از مهمترین آهنگسازان این زیر شاخه می‌توان از Arctic Moon, Alex Morph, Daniel Kandi, Aly & Fila, Suncatcher, SoundLift, Sean Tyas, John O'Callaghan, Sebastian Brandt, Andy Blueman, Adam Nickey و Matt Bukovski نام برد.
در سالهای اخیر یک زیرشاخه‌ای از آپلیفتینگ ترنس به نام ارکسترال ترنس با پیشگامی اندی بلومن، ساندلیفت، آرکتیک مون، رالف بارندز توسعه یافت. در این سبک از قواعد و سازهای سمفونیک و ارکسترال استفاده می‌شود.
در چند سال گذشته عده‌ای از هنرمندان ترنس با تلفیق پراگرسیو ترنس و موسیقی هاوس زیرشاخه‌ای‍ را به نام تراوس به وجود آوردند که اکثر آرتیستهای معروف ترنس به این سبک مهاجرت کردند. این امر موجب نارضایتی شدید هواداران قدیمی ترنس شد.
سبک نو ظهور دیگری به نام بیگ روم ترنس Big Room Trance، اقتباس شده و تلفیقی از سبک موسیقی الکترو هاوس و ترنس می‌باشد هر چند طرفداران و منتقدان خاص خود را دارد، از هنرمندان این سبک می‌توان به: Marlo , Mark Sixma , W&W , Armin Van Buuren , Jochen Miller , kamibekamiو … نام برد