جوتسو (ناروتو)

àجوتسو (به ژاپنی: 術) به معنی مهارت یا فن در مانگا و آنیمه ناروتو اشاره‌ایست به توانایی‌هایی که یک نینجا می‌تواند به کار ببرد. مجموعه داستان‌های ناروتو در یک جهان خیالی جریان دارد که کشورها مختلف آن برای دستیابی به قدرت از نینجاها استفاده می‌کنند. در این بین سیر داستانی ناروتو روایت زندگی تعدادی نینجای جوان اهل دهکده کونوهاگاکوره (دهکده پنهان برگ) است. در این مجموعه داستانی، نینجاها با استفاده از جتسو از طریق شکل‌دادن به نوعی از نیرو به نام چاکرا، ترکیبی از نیروهای جسمی و روانی یا تلفیقی از هردو را پدیدمی‌آورند.

هشت دروازه

هشت دروازه (به ژاپنی: 八門، هاچیمون) هشت دروازه‌ای که در امتداد مسیر سیستم گردش چاکرا قرار دارد و به‌طور کلی وظیفه محدود کردن جریان چاکرا را به عهده دارد. اگرچه این دروازه‌ها سبب ضعیف‌تر شدن نینجاها در نبردها می‌شود، اما از سوی دیگر از زود پایان یافتن توانایی نینجا جلوگیری می‌کند. نینجاها آموخته‌اند که بازکردن این دروازه‌ها سبب عملکرد فوق‌العاده بدن می‌شود و در عین حال آسیب‌های قابل توجهی را به بدن وارد می‌کند. بازکردن هر دروازه، نینجا را در سطح بالاتری از توانایی‌هایش قرار خواهد داد و بازکردن هر هشت دروازه نینجا را در سطح شکست ناپذیر قرار می‌دهد، ولی بازکردن همهٔ دروازه‌ها بدن نینجا در پی آسیبی که به آن وارد می‌شود در نهایت از کار افتاده و خواهد مرد.

نینجوتسو

نینجوتسو (به ژاپنی: 忍術، فن‌های نینجایی) اصطلاحی کلی است برای اشاره به تمام فن‌هایی که نینجاها با استفاده از چاکرا انجام می‌دهند و در شرایط معمولی قادر به انجام آن نیستند. برخلاف گنجوتسو که حریف را در توهم گرفتار می‌کند، تأثیرات نینجوتسو واقعی هستند. نینجوتسو شامل دامنه گسترده‌ای از فن‌ها می‌شود، با فن‌های ساده نینجوتسو می‌توان کارهای از جمله تغییر شکل و امکان فرار از حملات را انجام داد.

گنجوتسو

بانی توهم ایجاد کرد. در این مجموعه بیشتر فانتاسم‌ها ایجاد می‌شوند، بدین معنا که در ذهن قربانی توهمات شنیداری، بویایی، دیدنی، قابل لمس و احساس ایجاد می‌شود. بیشتر گنجوتسوها حواس پنج‌گانه را مورد هدف قرار می‌دهند، اگر چه کاربردهای دیگری هم دارند. انجام فن‌های گنجوتسو نیازمند هوش بالایی است.

تایجوتسو

تایجوتسو (به ژاپنی: 体術، فن بدنی) اشاره‌ای به هنرهای رزمی یا تقویت توانایی‌های طبیعی انسانی است. تایجوتسو با دسترسی مستقیم به نیروی فیزیکی و روانی با تکیه بر استقامت و قدرت بدست آمده از تمرینات کاربر انجام می‌شود. به دلیل عدم نیاز به تولید چاکرا، تایجوتسو به‌طور معمول می‌تواند سریعتر از فن‌های نینجوتسو و گنجوتسو انجام شود.

ککی گنکای

ککی گنکای (به ژاپنی: 血継限界، حد نسب یا ویژگی دودمانی) قابلیت‌هایی است که به صورت ژنتیکی در یک قبیله وجود دارد. بیشتر این نوع قبیله‌ها با تکیه بر قابلیت‌های ژنتیکی خود فن‌هایی را ابداع کرده‌اند که در جنگ‌ها از آن‌ها سود می‌برند، این فن‌ها غیرقابل کپی کردن یا یادگرفتن برای حریفان هستند. از این نوع قابلیت‌ها می‌توان به شارینگان یا بیاکوگان اشاره کرد که هر دو فن‌های بینایی (به ژاپنی: 瞳術،  دوجوتسو) هستند.

فوینجوتسو

فوینجوتسو (به ژاپنی: 封印術، مهر کردن جوتسو) فنی ابداع شده به‌دست ریکودو سنین/حکیم شش طریق است که چیزی را درون شخص یا شی بخصوصی مهر می‌کند. ابداع مهر کردن فن‌های جدید مهر کردن به‌دست قبیلهٔ اوزوماکی (شاخه‌ای از قبیلهٔ سنجو که از نوادگان آشورا (پسر دوم هاگورومو اتسوتسوکی) بودند) ادامه پیدا کرد.

سنجوتسو

سنجوتسو (به ژاپنی: 仙術، تکنیک‌های سیج) اشاره به زمینه‌ای تخصصی از تکنیک‌ها است که به اجراکننده اجازه می‌دهد به‌کمک حواس خود به جمع‌آوری انرژی‌های طبیعی در اطراف خود ب‍پردازد. اجراکننده فن می‌تواند با جمع‌کردن انرژی طبیعت در درون خود و ترکیب آن با چاکرا، یک بعد جدید قدرت به چاکرای سیج شده بیفزاید که منجر به ایجاد چاکرای سنجوتسو می‌شود و این چاکرا به هیچ عنوان قابل مشاهده نیست مگر کسی که سنجوتسو تمرین کرده باشد. این چاکرای جدید اجراکننده را قادر می‌سازد تا به یک وضعیت جدیدی به نام حالت ساگا یا حالت بصیرت برود که پس از آن نیروی او در اجرای نینجوتسو، گنجوتسو و تایجوتسو به شدت افزایش می‌یابد.

کینجوتسو

کینجوتسو (به ژاپنی: 禁術، فن‌های ممنوع) به فن‌هایی گفته می‌شود که استفاده و آموزش آن‌ها ممنوع شده‌است. کینجوتسو به‌طور کلی به سه دسته تقسیم می‌شود: تکنیک‌هایی که به خود اجراکننده نیز صدمه وارد کند، تکنیک‌هایی که قوانین طبیعت را نقض می‌کند (مانند احضار مردگان با قربانی کردن انسانی دیگر) و تکنیک‌های مشخصی که باعث خسارات شدیدی مانند نابودی یک روستا به همراه تمام ساکنین آن شود. از امثال کینجوتسو می‌توان به فن کاگه بونشین (به ژاپنی: 影分، بدل‌های سایه‌ای)، ادو تنسی (به ژاپنی: 穢土転生، تناسخ دنیای ناپاک) (زنده‌سازی مردگان) که هر دو از ابداعات توبیراما سنجو (هوکاگهٔ دوم) هستند اشاره کرد.