کاش اینجا بودی

زمینهٔ اولیه

پینک فلوید در تورهای ۱۹۷۴، نسخه‌های اولیه از سه آهنگ «باید دیوانه باشی»، «گوسفند» و «بدرخش ای الماس مجنون» را در چند کنسرت در فرانسه و انگلیس به اجرا درآورد.
همان‌طور که گروه هیچ‌گاه روزنامه‌نگار و تبلیغاتچی برای خود استخدام نکرده بود و خود را از مطبوعات دور نگاه می‌داشت، ارتباطشان هم با مطبوعات ترش شده بود.
بدنبال انتشار یک نقد بدبینانه نسبت به آهنگ‌های جدید گروه در مجلهٔ ان‌ام‌ئی توسط نیک کنت (از هواخواهان سید برت) و پیت ارسکین، آن‌ها در هفتهٔ اول ۱۹۷۵ به استودیو بازگشتند.

مفهوم

کاش اینجا بودی دومین آلبوم پینک فلوید است که در آن از زمینه‌های مفهومی استفاده شده‌است. این زمینه‌های مفهومی توسط نوازندهٔ گیتار بیس، خواننده و ترانه‌سرای گروه راجر واترز در آلبوم گنجانده شده و منعکس‌کنندهٔ احساس آن‌ها در آن زمان نسبت به سید برت عضو سابق گروه است که برای مدت زیادی از گروه دور بود و اعضای گروه از او بی‌خبر بودند.
آلبوم با یک مقدمهٔ طولانی شامل ۸ دقیقه و ۳۰ ثانیه موسیقی بیکلام که نوعی پیش‌درآمد برای ورود به اشعار آهنگ «بدرخش الماس مجنون» است آغاز می‌شود، آهنگی که گرامیداشتی برای عضو پیشین گروه سید برت است، کسی که گروه را به دلیل مشکلات روحی و روانی ترک کرد و کم‌کم به انزوا رفت. در این آهنگ برت با جملاتی نظیر «یادت می‌آید وقتی بچه بودی مثل خورشید می‌درخشیدی؟» و «تو زود به رازها دست یافتی و برای ماه گریستی» یادآور می‌شود.
این آلبوم به انتقاد از کسب و کار در صنعت موسیقی نیز می‌پردازد، آهنگ «بدرخش» با رفتن به سمت آهنگ «به ماشین خوش‌آمدی» خاتمه می‌یابد که این آهنگ، با باز شدن یک درب آغاز می‌شود (راجر واترز ترانه‌سرای این آهنگ آن را نمادی برای گام برداشتن خیانت در صنعت موسیقی توصیف می‌کند و صنعت موسیقی آن دوره را بیشتر مشتاق و مایل به طمع و حرص و آز می‌داند) و با سر و صدای یک مهمانی به پایان می‌رسد. این آهنگ به «نبود ارتباط و احساس واقعی میان افراد» نیز تمرکز دارد.
همانند «به ماشین خوش‌آمدی»، آهنگ «دودی بگیر» هم به صنعت موسیقی می‌پردازد؛ در اشعار این آهنگ از جملاتی مانند «ما آنقدر خوشحالیم که نمی‌تونیم پولها رو درست بشماریم»، «ما به این بازی می‌گوییم قطار ثروت‌سواری»، «آها، راستی کدامتان پینک است؟» استفاده شده که این جملهٔ آخر حداقل یک‌بار از گروه در جاهای مختلف پرسیده می‌شد.
آهنگ بعدی «کاش اینجا بودی» شامل اشعاری است که فقط مربوط به وضعیت سید برت نمی‌شود و به دوگانگی شخصیت راجر واترز به عنوان یک سلطه‌جو و آرمان‌خواه هم می‌پردازد. آلبوم با بخش‌های ششم تا نهم از آهنگ «بدرخش» به پایان می‌رسد که بیشتر شامل موسیقی بی‌کلام است و در متن آن نیز جملاتی مانند «کسی نمی‌داند الان کجا هستی و چقدر نزدیکی یا چقدر دور» در ارتباط با برت است، چون تا آن موقع از وی بی‌خبر بودند.

مراحل ضبط آلبوم

پینک فلوید از آلن پارسونز (یکی از کارکنان ئی‌ام‌آی رکوردز) به عنوان مهندس صوت برای آلبوم قبل خود نیمهٔ تاریک ماه استفاده کرده بود، اما به دنبال انتشار آن آلبوم مسیر به گونه‌ای رقم خورد که میل او برای ادامه کار با آن‌ها کاهش یافت، ولی درعوض به موفقیت‌هایی با پروژه شخصی خود، آلن پارسونز پراجکت، دست یافت.
گروه با برایان هامفریز در آلبوم بیشتر، که در «پای استودیوز» ضبط شده بود، پیشینهٔ همکاری داشت و بار دیگر در سال ۱۹۷۴، او با یک مهندس کنسرت کم‌تجربه جایگزین شد. از این رو او یک انتخاب عادی برای کار با گروه به‌شمار می‌آمد، گرچه در روزهای نخست همکاری؛ او به عنوان یک غریبه تازه برای کار در ابی‌رود استودیوز دچار مشکلاتی بود؛ یک نمونه از خرابکاری‌های ناخواستهٔ او در بخش‌هایی از آهنگ «بدرخش» بود که در یکی از قسمت‌های این آهنگ که واترز و نیک میسن وقت زیادی برای تکمیل آن کرده بودند، کل آن به صورت اکو ضبط شد و مجبور شدند دوباره آن را ضبط کنند.
گروه در ابتدا برای ساخت آلبوم جدید کار سختی را پیش رو داشت، چون که آلبوم قبلی آن‌ها نیمهٔ تاریک ماه به عنوان پرفروش‌ترین کار آن‌ها تا آن زمان بود و هر چهار عضو از لحاظ جسمی و روحی تخلیه شده بودند.
ریچارد رایت این دوره را به «سقوط در یک دوره دشوار» و راجر واترز آن را «شکنجه» توصیف می‌کند. درامر گروه نیک میسن هم فرایند ضبط چند آهنگی را خسته‌کننده می‌دانست و دیوید گیلمور هم بیشتر به دنبال بهبود قطعات کنونی آلبوم بود، او همچنین از میسن به‌طور چشمگیری خشمگین شده بود، زیرا شکست در ازدواجش باعث به وجود آمدن نوعی حس بی‌علاقگی در او شده بود که در نحوه درام زدنش هم تأثیر گذاشته بود. گیلمور دربارهٔ این دوره می‌گوید:
باید بگم که این دوره خیلی مشکل و سخت بود. تمام رؤیاهای کودکیمون تحقق یافته بود و بزرگترین فروش جهان را پشت سر گذاشته بودیم.
— دیوید گیلمور، 
 با این حال پس از چند هفته راجر واترز به تجسم‌سازی مفهوم دیگری پرداخت. سه قطعه موسیقی جدید از تور ۱۹۷۴ («باید دیوانه باشی»، «گوسفند» و «بدرخش») می‌توانست دست کم نقطه شروعی برای یک آلبوم جدید باشند، و آهنگ «بدرخش» هم می‌توانست یک انتخاب معقول و یک محور برای ساخت آن آلبوم باشد، برای این‌کار می‌شد همانند آهنگ‌هایی نظیر «پژواک‌ها» عمل کرد و یک آهنگ بلند ساخت که بیشتر آن را موسیقی بی‌کلام تشکیل دهد.
گیلمور چهار نوت گیتار ابتدایی که در اوایل آهنگ «بدرخش» شنیده می‌شود را کاملاً اتفاقی نوشته بود، اما واترز به آن واکنش مثبت نشان داد و کاملاً نسبت به ساخت آلبوم جدید دلگرم شد. واترز می‌خواست آهنگ «بدرخش» را به دو قطعه تقسیم کند و بین آن دو، آهنگ‌های جدیدی را قرار بدهد. با اینکه گیلمور مخالف این کار بود اما نظر اعضای گروه دربارهٔ این پیشنهاد واترز، سه به یک به ضرر گیلمور بود و از این رو او نیز پذیرفت که آهنگ به دونیم و از هم جدا شود.
اشعار دو آهنگ «دودی بگیر» و «به ماشین خوش‌آمدی» حملات شدیدی به کسب و کار موسیقی بود و شعر «بدرخش» هم باید به گونه‌ای گفته می‌شد که ظهور و سقوط سید برت را بیان کند. واترز در این باره می‌گوید: «چون می‌خواستم شعر تا آنجا که ممکنه نسبت به آنچه که حس می‌کردم بیشتر نزدیک باشه… یک نوع مالیخولیای غیرقابل وصف و اجتناب ناپذیر از ناپدید شدن ناگهانی سید».
با مفهوم جدیدی که پایه‌ریزی شده بود دو قطعه آهنگ «باید دیوانه باشی» و «گوسفند» از آلبوم کنار گذاشته شدند چون در آن مسیری که واترز برای آلبوم جدید تعریف کرده بود قرار نمی‌گرفتند. از این دو آهنگ در آلبوم جانوران استفاده شد.

تنظیم آهنگ‌ها

گروه همانند آلبوم نیمه تاریک ماه از ترکیب‌کننده‌های نظیر «ای‌ام‌اس وی‌سی‌اس ۳» استفاده کرد (در آهنگ «به ماشین خوش‌آمدی»)، اما توسط گیتار آکوستیک گیلمور و سازهای کوبه‌ای نیک میسن ملایم‌تر از آب درآمد. شروع آهنگ «بدرخش» شامل قطعاتی ناکامل از آلبومی که از قبل ضبط شده بود و به نام هاوس‌هولد آبجکتز شناخته می‌شود است.
در هنگام ضبط آلبوم دو نوازندهٔ ویولن در سبک جاز و کلاسیک به نام‌های استفان گراپلی و یهودی منوهین در حال اجرا در استودیوی دیگری بودند که از آن‌ها برای مشارکت در قطعه‌ای دعوت به عمل آمد و آن‌ها نیز آمدند که گراپلی نواخت و منوهین تنها نظاره‌گر بود. هرچند که بعد از آن گروه تصمیم گرفت که از آن همکاری در آلبوم استفاده نکند و آن را برای آلبوم نامناسب خواند.
با اینکه برای این آلبوم از قطعهٔ مشارکتی گراپلی استفاده نشد و گروه فرض بر این برد که وی این عدم استفاده از آثارش را یک جور توهین بداند، از این رو به وی ۳۰۰ پوند پرداخت کردند که تا سال ۲۰۱۳ به ۲۱۰۰ پوند رسید. تا سال ۲۰۱۱ گمان می‌رفت که این قطعهٔ مشارکتی از بین رفته‌است.
آغاز آهنگ «کاش اینجا بودی» که با صدای رادیو شروع می‌شود از رادیوی خودروی گیلمور ضبط شده‌است که با چرخش درجه ایستگاهای رادیویی تغییر می‌کند که در این میان قسمتی از سمفونی چهارم چایکوفسکی شنیده می‌شود.

خواننده‌ها

جلسات ضبط دو بار به دلیل تور آمریکا قطع شده بود. (یکی در آوریل و دیگری در ژوئن ۱۹۷۵). ضبط در این آلبوم و آهنگ «بدرخش» برای واترز هم مشکلاتی به وجود آورد و وی نتوانست در آهنگ «دودی بگیر» به خواندن بپردازد، از گیلمور خواست که خواندن در این آهنگ را بر عهده بگیرد که او نیز نپذیرفت، از این رو از روی هارپر که در ابی رود مشغول ضبط آلبوم سولوی خود بود دعوت کردند که در این آلبوم نیز مشارکت داشته باشد و در آهنگ «دودی بگیر» به خواندن بپردازد.
واترز بعداً ابراز تاسف کرد و اعتقاد داشت که خودش باید این آهنگ را می‌خواند. گیلمور نیز در دو آهنگ «کاش اینجا بودی» و «به ماشین خوش‌آمدی» به عنوان خواننده حضور دارد.

بسته‌بندی

آلبوم کاش اینجا بودی در یک بسته‌بندی وقت‌گیر که توسط استورم تورجرسن طراحی شده بود فروخته شد.
استورم تورجرسن کسی بود که طراحی جلد اکثر آلبوم‌های پینک فلوید را بر عهده داشت و در تور ۱۹۷۴ نیز همراه با گروه بود؛ از این رو می‌توانست در طراحی جلد این آلبوم نیز از مفهوم‌هایی که در ارتباط با ترانه‌های آلبوم بود استفاده کند. وی در معنی‌دادن به اشعار این آلبوم پینک فلوید نقش تأثیرگذاری داشت و در نهایت تصمیم گرفته شد که موضوع «حضور تحقق نیافته» را جایگزین موضوع مرتبط با برت کنند. این تمِ «غیاب و نبودن» از هم‌اندیشی او در طی ساعت‌ها همراهی با اعضای گروه منعکس می‌شد.
تصویر جلد روی آلبوم از این موضوع الهام گرفته شده که افراد تمایل دارند احساسات واقعی خودشان را از ترس سوخته‌شدن پنهان کنند. از این رو دو تاجر در حال دست‌دادن هستند که یکی در حال سوختن است.
سوختن یک اصطلاح رایج در صنعت موسیقی هم بود و بیشتر برای هنرمندانی به کار گرفته می‌شد که از دریافت حق امتیاز کارهای خود محروم بودند. دو مردی که در کاور آلبوم هستند و در طراحی جلد از آن‌ها استفاده شده (رونی راندل و دنی راجرز) هستند.
این عکس در محل استودیوی برادران وارنر که در لس‌آنجلس قرار دارد گرفته شده‌است.
تصویر پشت جلد آلبوم نیز یک «فروشندهٔ بی‌چهرهٔ فلویدی» را نشان می‌دهد که در صحرا ایستاده‌است. به بیان استورم تورجرسن «فروش روح» در صحرا.

فروش

پینک فلوید و مدیرشان از ناشر آثارشان ئی‌ام‌آی رکوردز در ایالات متحده ناراضی بودند و آلبوم کاش اینجا بودی، اولین همکاری گروه با کلمبیا رکوردز است که وابسته به سی‌بی‌اس بود. با این حال گروه با هاروست رکوردز ئی‌ام‌آی هم در اروپا به همکاری‌اش ادامه داد.
آلبوم توانست گواهی نقره‌ای و طلایی (به ترتیب با فروش ۶۰٬۰۰۰ و ۱۰۰٬۰۰۰ نسخه) را در اول اوت ۱۹۷۵ در بریتانیا دریافت کند، در ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۵ نیز در ایالات متحده گواهی طلایی را دریافت کرد و شامل شش بار گواهی پلاتین در ۱۹۹۷ شد.
تخمین زده شد که تا سال ۲۰۰۴ آلبوم نزدیک به ۱۳ میلیون نسخه در جهان فروخته‌است. کلمبیا رکوردز آهنگ «دودی بگیر» را به عنوان تک‌آهنگ برای انتشار در ایالت متحده در نظر گرفت که در پشت ان آهنگ «به ماشین خوش‌آمدی» قرار گرفت.

انتشار مجدد و ریمسترینگ

کاش اینجا بودی در چند فرمت مختلف انتشار مجدد یافت و ریمستر شد. آلبوم در سال ۱۹۸۳ به صورت لوح فشرده در آمریکا و ۱۹۸۵ در بریتانیا منتشر شد، و دوباره در سال ۱۹۹۴ با طرح جلدی متفاوت‌تر از طرح جلد اصلی ریمستر شد.
آلبوم به عنوان یکی از بخش‌های مجموعه جعبه‌ای بدرخش منتشر شد و ۵ سال بعد کلمبیا رکوردز آن را با ۱۷ ثانیه بیشتر نسبت به نسخهٔ ریمستر شده توسط ئی‌ام‌آی رکوردز در سال ۱۹۹۴ دوباره منتشر کرد. همچنین آلبوم در سال ۲۰۰۰ در ۲۵امین سالگرد انتشارش توسط کپیتال رکوردز در ایالات متحده منتشر شد. آلبوم در سال ۲۰۱۱ به عنوان بخشی از مجموعه جعبه‌ای ایمرژن (Immersion) به صورت استریو و دیجیتال توسط جیمز گاتری در لوح فشرده ریمستر شد.

مستندسازی آلبوم و نماهنگ‌ها

پینک فلوید تنها برای یک آهنگ این آلبوم نماهنگ ساخت. «به ماشین خوش‌آمدی» برای ساخت نماهنگ برگزیده شد و برای ساختش از یک انیمیشن‌ساز به نام جرالد اسکارف دعوت شد، کسی که بعدها در فیلم دیوار نیز با گروه مشارکت می‌کند.
همانگونه که در سال ۲۰۰۳ برای آلبوم نیمه تاریک ماه مستندی ساخته شد در سال ۲۰۱۲ نیز مستندی به‌نام «داستانی از کاش اینجا بودی» دربارهٔ آلبوم کاش اینجا بودی ساخته شد و در آن مراحل ساخت آلبوم مورد بررسی قرار گرفت. این مستند شامل مصاحبه‌هایی با اعضای گروه شامل راجر واترز، دیوید گیلمور، نیک میسن، ریچارد رایت و سایر مشارکت‌کنندگان مانندمهندس صوت آلبوم برایان هامفریز است. از برخی تصاویر و کلیپ‌های مرتبط با سید برت نیز در این مستند استفاده شده‌است.