google/wiki40b huggingface dataset:
حسن‌آباد (اصفهان)

موقعیت جغرافیایی

شهر حسن‌آباد در جنوب شرق استان اصفهان در فاصله ۱۱۵ کیلومتری مرکز استان و شهرستان اصفهان مرکز بخش جرقویه علیا و تنها نقطه شهری این منطقه می‌باشد این شهر با وسعت ۳۲۰ هکتار در ۵۲ درجه و ۳۷ دقیقه و ۲۸ ثانیه طول جغرافیایی و ۳۲ درجه و ۲۲ دقیقه و ۲ ثانیه عرض جغرافیایی در ارتفاع ۱۵۵۲ متری از سطح دریا بر روی دشتی نسبتاً مسطح بدون برجستگی خاصی واقع گردیده‌است این شهر از نظر آب و هوایی جزء مناطق مرکزی و شرقی ایران و دارای آب و هوای گرم و خشک با متوسط بارندگی ۱۱۰ تا ۱۴۰ میلی‌متر در سال می‌باشد. تابستانهای نسبتاً گرم و سوزان همراه با زمستان سرد و خشک خاصیت اصلی آب و هوای این منطقه می‌باشد قرار گرفتن در مجاورت تالاب گاو خونی آب و هوای این شهر را به شدت تحت تأثیر قرار داده‌است و شدت گرما و تبخیر مانع ایجاد بارندگی مناسب در این نقطه می‌باشد بلندترین ارتفاع محل کوه چاه خزانه با ارتفاع ۱۸۶۰ متر در جنوب غربی حسن‌آباد و در مقابل تپه‌های ماسه‌ای در قسمت شرق حسن‌آباد با ارتفاع ۳۰ تا ۴۰ متری منظره‌ای بی‌نظیر را خلق کرده‌است.

جمعیت

حسن‌آباد در تقسیمات کشوری از سال ۱۳۷۴ به شهر تبدیل شده‌است و جمعیت آن بر اساس آمار موجود (مراکز بهداشتی) ۴۴۹۹ نفر و ۱۳۹۴ خانوار می‌باشد که از این تعداد ۲۲۹۵ نفر مرد و ۲۲۰۴ نفر زن می‌باشند ترکیب سنی جمعیت مانند سایر مناطق ایران شامل جوانان بخصوص سنین ۱۵ تا ۳۰ سال می‌باشد.
البته نا گفته نماند حس آباد بیش از ۴۰۰۰ نفر،ساکن شهر های مختلف همچون اصفهان،تهران،مشهدو... دارد

آثار تاریخی

دژکوه (دیزی کوه به زبان محلی)، قلعه‌ها و برجهای کبوتر، قنوات دوره صفویه، حمامهای خزینه ای،چشمه

دژکوه

دژکوه یا دیزی کوه نام کوهی است در شمال غربی شهر حسن‌آباد که دژ یا قلعه‌ای خشتی بر فراز آن بنا شده‌است.
طبق نوشته تاریخ نگاران این دژ در زمان پیش از اسلام در این منطقه آتشکده زرتشتیان بوده و پس از اسلام به عنوان دژ روستا در برابر راهزنان استفاده می‌شده. نقل قولهای محلی دیگری نیز وجود دارد که شاه عباس اول صفوی در زمان گذر از این منطقه و رفتن به بالای این کوه و لذت بردن از نسیم کویری بالای کوه دستور بازسازی این آتشکده و تبدیل آن به دژ مستحکم برای این منطقه را صادر می‌کند.

شایعه ای مبنی بر حضور امام علی در این مکان وجود دارد که بر پایه وجود یک جای پا است

محله‌ها

محله باغچه،
محله قلعه،
محله پاقلعه،
دستجردوک،
محله نو،
محله درب انبار،
محله دشت جهان،
شهرک،
دستکردوک
محله پامسجد

اقتصاد

اقتصاد این شهر (جدای قشر جوان و تحصیل کرده که بیشتر به شغلهای اداری و کارمندی تمایل دارند)، برپایه کشاورزی، دامپروری و صنایع دستی و توریستی استوار است.

کشاورزی

محصولات کشاورزی شامل: گندم، جو، پنبه، چغندر، کلزا، یونجه، سبزیجات و در باغات آن انگور، انجیر، انار و در موارد نادری بادام و پسته نیز کشت می‌شود.

دامپروری

دامپروری شامل پرورش گاو، گوسفند، بز، اسب و در مواردمحدودی نیز پرورش مرغ، شترمرغ و بلدرچین می‌باشد.

صنایع دستی و توریستی

صنایع دستی این شهر شامل قالی بافی به سبک نائین، خورجین بافی، زیلو بافی می‌باشد. صنعت توریست در این شهر نیز همانند سایر نقاط کویری ایران شامل بازدید از کارگاه‌های بافندگی سنتی و اماکن تاریخی می‌باشد با این تفاوت که تپه‌های شنی و معدن نمک که در فاصله حدود ۷ کیلومتر شرق این شهر قرار دارد اخیراً مورد توجه اکثر گردشگران داخلی و خارجی قرار گرفته‌است. ضمن اینکه ستاره شناسان نیز برای مطالعه اجرام آسمانی به علت بی نظیر بودن آسمان شبش، به این شهر سفر می‌کنند.
همچنین در سال ۹۸ علی صادقی موفق به کسب مقام اول مسابقات استارت آپ گردشگری کشور شد
کتاب هنری

داستان

داستان فیلم دربارهٔ پسری تیز هوش به نام هنری (جیدن لیبرهر)، و برادر کوچکترش پیتر (جیکوب ترمبلی) است که تنها توسط مادرشان سوزان (نائومی واتس) بزرگ می‌شوند. هنری علاقه‌ای عاشقانه به دختر همسایه کریستینا (دختر رئیس پلیس) دارد. برای محافظت کریستینا از دست آسیب‌های پدرش، هنری برای نجات او نقشه‌ای به سرش می‌رسد که در کتابی می‌نویسد. در این میان مادر هنری این کتاب را پیدا کرده و تصمیم می‌گیرد که همراه با پیتر، نقشهٔ هنری را عملی کنند.
بیان (نهاوند)

بیان (نهاوند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است.
روستای بیان از توابع بخش مرکزی شهرستان نهاوند(دهستان گاماسیاب نهاوند)است و در فاصلهٔ دوازده کیلومتری جنوب شرقی این شهر واقع شده‌است. آب و هوای آن در بهار و تابستان معتدل و در زمستان سرد است. این روستای کوهستانی در کوهپایهٔ کوه گرین (گرو) از شاخه‌های سلسله کوه‌های زاگرس قرار دارد. روستا به حالت مثلثی شکل در دو طرف رودخانهٔ معروف به نهر بیان_تکه قرار گرفته و بیشتر مساکن روستا در بالای نهر و با شیب کمی تند قرار گرفته‌است. مردم این روستا به گویش لری سخن می‌گویند. بیشتر جمعیت روستا به ترتیب دارای نام‌های خانوادگی  زرینی و سرمیلی  هستند. درآمد بیشتر مردم روستای بیان از طریق فعالیتهای زراعی و دامداری تأمین می شودو با توجه به آب فراوان رود گاماسیاب در سال‌های اخیر به کار پرورش ماهی نیز مشغول شده‌اند. آب شرب و کشاورزی این روستا از سراب گاماسیاب و چشمه‌های محلی تأمین می‌شود.
محل جنگ یزدگرد با اعراب مهاجم بنا بر برخی اطلاعات در این منطقه رخ داده است.

جمعیت

روستای بیان در سال ۱۳۸۸ دارای ۱۶۲۱ نفر جمعیت بوده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۴۹ نفر (۴۴۸خانوار) بوده‌است.

موقعیت جغرافیایی

مختصات: ۳۴°۰۵′۵۲″ شمالی ۴۸°۲۴′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۴.۰۹۷۷۸° شمالی ۴۸.۴۱۳۶۱° شرقی﻿ / 34.09778; 48.41361
پاتر پانچالی

داستان

زمانی در سالهای آغازین قرن، آپو در خانواده‌ای مستمند در دهکده‌ای از بنگال به دنیا می‌آید. پدر که شاعر و کشیش است نمی‌تواند به اندازه نیاز خانواده درآمد داشته باشد. خواهر او دورگا همیشه از باغ همسایه سرقت می‌کند. همه اینها به مشکلات روزانه مادر خانواده اضافه می‌شود در حالیکه همیشه با عمه خانواده در حال درگیری است.
آلار دل ری

خصوصیات

آلار دل ری ۵۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۸۵ نفر جمعیت دارد.
دانشگاه کنتیکت

تاریخچه

یوکان در سال ۱۸۸۱ با عنوان مدرسه کشاورزی استورس تأسیس شد. نامگذاری پردیس استورس برای بزرگداشت چارلز و آگوستوس استورس، دو برادری که زمین و همچنین حمایت مالی اولیه را برای بنیان‌گذاری دانشگاه را اهدا کرده‌اند می‌باشد. پذیرش زنان از سال ۱۸۹۱ آغاز شد که در سال ۱۸۹۳ حالت رسمی به خود گرفت. در سال ۱۸۹۹ نام مؤسسه به کالج کشاورزی کانکتیکت تغییر یافت و در سال ۱۹۳۳ دوباره به کالج ایالتی کانکتیکت تغییر نام داده شد. سر انجام در سال ۱۹۳۹ نام آن به دانشگاه کانکتیکت تغییر داده شد که امروزه نیز از همین نام استفاده می‌شود. با شروع دوره جدید با عنوان دانشگاه از سال ۱۹۴۰ دانشکده‌های مجزا تشکیل شدند. در همین زمان دانشکده پرستاری و دانشکده کارهای اجتماعی نیز بنیان نهاده شد. همزمان دوره‌های تحصیلات تکمیلی نیز به دوره‌های موجود اضافه شد و دانشکده‌های داروسازی و حقوق که به صورت مستقل وجود داشتند جذب مجموعه دانشگاه شدند. اولین درجه دکتری یوکان در سال ۱۹۴۹ اعطا گردید.

پردیس‌ها

پردیس اصلی دانشگاه در شهر کوچک استورس قرار دارد. این پردیس شامل بسیاری از دانشکده‌های دانشگاه از جمله دانشکده مهندسی، دانشکده علوم انسانی دانشکده کشاورزی، دانشکده علوم دامی می‌باشد. دانشکده‌های پزشکی دندان پزشکی به همراه بیمارستان جان دمپسی در فارمینگتون واقع می‌باشند. علاوه بر این یوکان دارای چند پردیس دیگر در شهرهای آوری پوینت و ترینگتون می‌باشد.

دانشکده‌ها

دانشگاه کنتیکت دارای ۱۴ دانشکده (school) شامل هنرهای زیبا، منابع طبیعی و کشاورزی، مدیریت، آموزش، مهندسی، تحصیلات تکمیلی، حقوق، علوم انسانی، پزشکی، پرستاری، داروسازی، هنرهای نمایشی، و دانشکده کشاورزی رت کلیف می‌باشد.

ورزش

تیم‌های بسکتبال زنان و مردان دانشگاه کنتیکت هر کدام به ترتیب ۱۱ و ۴ مرتبه مقام قهرمانی جام ان سی سی ای مردان و زنان را بدست آورده‌اند.
مهاجرت به ایالات متحده آمریکا

مهاجرت به ایالات متحده یک پدیدهٔ پیچیدهٔ جمعیت‌شناسانه است که منشأ مهمی برای رشد جمعیت و تغییر فرهنگی در سرتاسر تاریخ ایالات متحدهٔ آمریکا بوده‌است. جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مهاجرت، مجادلاتی در خصوص قومیت، مزایای اقتصادی، مشاغل غیرمهاجران، الگوهای سکونتی، اثر بر تحرک اجتماعی به سوی بالا، جرم، و رفتار انتخاباتی بوده‌است. ایالات متحده، بر اساس سرانهٔ کمتر از نیمی از کشورهای سازمان همکاری اقتصادی و توسعه به مهاجرین اجازهٔ ورود می‌دهد. پیش از ۱۹۶۵، سیاست‌هایی نظیر فرمول منشأهای ملی فرصت‌های مهاجرت و اعطای تابعیت را برای مهاجرین از کشورهای خارج از اروپای غربی محدود می‌کرد. جنبش حقوق مدنی دهه ۱۹۶۰ منجر به جایگزینیاین سهمیه‌های قومی با سهمیه‌های بر اساس کشور شد. از آن زمان، شمار مهاجرین نسل اولی که در آمریکا زندگی می‌کنند چهار برابر شده و از ۹٫۶ میلیون در ۱۹۷۰ به حدود ۳۸ میلیون در ۲۰۰۷ رسیده‌است. در حدود ۱۴ میلیون نفر از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ وارد آمریکا شدند و بیش از یکی میلیون نفر در سال ۲۰۰۸ به‌عنوان شهروند آمریکا اعطای تابعیت شدند. از آنجا که محدودیت بر اساس کشور فارغ از جمعیت به همهٔ کشورها فارغ از جمعیتشان حداکثر تعداد ویزاهای یکسانی را اعمال می‌کند، باعث شده که مهاجرت قانونی اشخاص متولد مکزیک، جمهوری خلق چین، هند، و فیلیپین – که در حال حاضر کشورهای پیشتاز از لحاظ تعداد مهاجر در آمریکا هستند، شدیداً محدود شود. به هم رساندن مجدد خانواده‌ها بیش از دو سوم مهاجرت قانونی به آمریکا را در هر سال به خود اختصاص می‌دهد. از تاریخ ۲۰۰۹، ۶۶٪ از مهاجرین قانونی بر این اساس پذیرفته شدند، ۱۳٪ به خاطر مهارت‌های کاری و ۱۷٪ به دلایل بشردوستانه پذیرفته شدند.
فضل‌الله توکل

زندگی هنری

فضل‌الله توکل در ۱۴ آبان سال ۱۳۲۱ در تهران متولد شد. پدرش افسر ارتش و مادرش دبیر ریاضی و زبان فرانسه بود. او تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ایران طی کرد. پس از آن، دوران دبیرستان را در «دبیرستان پهلوی» و سپس در «دبیرستان مروی» گذراند و در سال تحصیلی ۱۳۳۹ دیپلم رشته طبیعی را از دبیرستان مروی دریافت کرد. به جهت معاشرت و آشناییِ پدربزرگِ پدرش با هنرمندان، در سن ۶ یا ۷ سالگی به کلاس «حسین تهرانی» راه یافت و نزد وی دوره تمبک نوازی را سپری نمود. در سن ۹ – ۸ سالگی پدرش برای او یک ساز «سنتور» خرید. پس از آن وی نزد آقای «خائفی» (معلم موسیقی مدرسه) دوره ابتدایی سنتور نوازی را فرا گرفت. سپس بعلت مأموریت پدر در شیراز، به شاگردی «بهادر نوذری» درآمد و در ادامه دوره‌های مختلف ردیف نوازی ایران را با «علی تجویدی» آغاز کرد. او در سال ۱۳۳۵ به دعوت «علی تجویدی» به عنوان نوازنده سنتور در «ارکستر شماره ۲ رادیو» پذیرفته شد و یکسال بعد در «ارکستر شماره ۳ رادیو» به سرپرستی «پرویز یاحقی» نیز به عنوان نوازنده فعالیت‌های هنری خود را پی گرفت. وی در سال ۱۳۳۷ به دعوت «داوود پیرنیا» به «برنامه گل‌ها» راه یافت. «گل‌های صحرایی شماره ۵» (در دستگاه شور) و «برگ سبز شماره (۶۵)» به همراهی آواز «محمود محمودی خوانساری» و تمبک «امیرناصر افتتاح» از اولین اجراهای تکنوازی او به‌شمار می‌آیند. از او به عنوان تکنواز آثار متعددی در برنامه‌های مختلف گل‌ها (گل‌های جاویدان، برگ سبز، گل‌های رنگارنگ و یک شاخه گل) به جا مانده‌است. وی پس از اخذ دیپلم به کشور انگلستان رفت و در دانشگاه کمبریج موفق به اخذ مدرک فوق لیسانس در رشته اقتصاد گردید. پس از بازگشت به ایران از سال ۱۳۴۵ مجدداً همکاری خود را با رادیو ادامه داد. او در سال ۱۳۴۵ با ساخت آهنگ (قهر و ناز) با صدای اکبر گلپایگانی به جرگه آهنگسازان پیوست.
وی در سال‌های بعد با آهنگ‌هایی نظیر «دل بی‌قرار» (ابوعطا)، «نقش غم» (سه گاه)، «آشیانه» (شور) و «مهربونی» با همکاری اکبر گلپایگانی به آهنگ‌سازی و تکنوازی در رادیو ادامه داد. او همچنین آثار متعددی با صدای «حمیرا» به صورت صفحه و نوار کاست منتشر کرده‌است. (ترسم فراموشم کنی، گذشتم، خواهم که رسوا بشی و یادم نمیره، از آن جمله اند)

آهنگسازی

پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ همکاری او با رادیو قطع و مجدداً در سال ۱۳۷۲ این همکاری آغاز شد. وی با همکاری «اسدالله ملک» «ارکستر همنوازان» را در صدا و سیما بنا نهاد. تکنوازی‌های متعددی حاصل این همکاری است که در آرشیو صدا و سیما موجود است.
در سال ۱۳۷۲ همکاری او با «اکبر گلپایگانی» با آهنگ‌های «عشق» و «آهسته آهسته» از سر گرفته شد. در سال ۱۳۷۴ آلبوم موسیقی «آوازه خوان» با ۸ ترانه به آهنگسازی و ترانه‌سرایی فضل‌الله توکل در اختیار عموم قرار گرفت.
در سال ۱۳۷۸ ضمن همکاری مجدد با «اکبرگلپایگانی» و ارائه دو آلبوم «مست عشق» و «عقیق» همکاری خود را با «علیرضا افتخاری» آغاز کرد. حاصل این همکاری آلبوم موسیقی «نسیما» بود.
«غم زمانه» و «خاطرات جوانی» از دیگر آلبوم‌های موسیقی وی با صدای «علیرضا افتخاری» است. همسر وی «بیتا» از خوانندگان زن ایران بوده‌است.
انصار (کبودرآهنگ)

جمعیت

این روستا در دهستان مهربان سفلی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۴۱ خانوار) بوده‌ است.
بخش مرکزی شهرستان نیشابور

بخش مرکزی شهرستان نیشابور یکی از بخش‌های شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است.
پس از ارتقای بخش تخت‌جلگه به شهرستان فیروزه، دهستان بینالود با ۳۱ روستا و تعداد ۸ روستا از دهستان فیروزه به بخش مرکزی شهرستان نیشابور الحاق یافت.
با این الحاق، جمع روستاهای تحت پوشش بخش مرکزی شهرستان نیشابور از ۲۰۰ روستا به ۲۳۹ روستا افزایش یافت. در سال ۱۳۹۰ و بر اساس سرشماری این سال دهستان دربقاضی دارای ۶۱ آبادی با سکنه، دهستان ریوند دارای ۴۴ آبادی با سکنه، و دهستان فضل دارای ۴۶ آبادی با سکنه و دهستان مازول دارای ۵۹ آبادی با سکنه و دهستان بینالود دارای ۲۹ آبادی با سکنه بوده‌است.

جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان نیشابور در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۷۹۲۴۷ نفر بوده‌است.
خورتابسرا

جمعیت

این روستا در دهستان رحیم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
رمله (دشت آزادگان)

جمعیت

این روستا در دهستان حومه‌غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
قاضی محله (رودسر)

جمعیت

این روستا در دهستان ماچیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۱ نفر (۱۰۴خانوار) بوده‌است.
شادمنصورمحله

جمعیت

این روستا در دهستان سخت‌سر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۶ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.
رود ارغنداب

پیشینه

ایرانیان باستان که پیرامون سه هزار سال پیش برای سکونت به این منطقه رسیدند این رود را به نام رود افسانه‌ای در داستان‌های ایران باستان یعنی رود هَرَهُوَتی نامیدند. این نام به مرور به صورت ارغند درآمد و سپس ارغنداب نامیده شد.
برخی نام این رود را مرکب از دو کلمه «ارغند» (به معنای خشمگین) و «آب» می‌دانند که معنی رود خشمگین را می‌رساند.
سرزمینی که گذرگاه آن است رُخَج نام دارد که این نام نزد تاریخ‌دانان و گیتاشناسان قدیم یونان آراخوزیا تلفظ می‌شد.
فیروزآباد (سیرجان)

جمعیت

این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
انریکو ماسیاس

گاستون گراناسیا (به فرانسوی: Gaston Ghrenassia) شناخته‌شده با نام هنری انریکو ماسیاس (به فرانسوی: Enrico Macias) (زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۳۸) آهنگساز و خوانندهٔ یهودی ـ فرانسوی موسیقی پاپ است. او در شهر کنستانتین در الجزایر به‌دنیا آمد و در سال ۱۹۶۱، پیش از استقلال الجزایر، همراه با خانواده‌اش به فرانسه مهاجرت کرد. ماسیاس فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۶۲ با تک‌آهنگ "خداحافظ سرزمین من" آغاز نمود و در مدت کوتاهی با ترانه‌هایی که عمدتاً متأثر از موسیقی شرقی بودند به شهرت رسید. محبوبیت ماسیاس بیشتر مربوط به ترانه‌های دههٔ ۱۹۶۰ اوست.
عنصرود

موقعیت جغرافیایی

روستای عنصرودیاآستاری در ۲۰ کیلومتری بخش مرکزی شهرستان اسکو واقع شده‌است که از شمال به روستای ذینجناب از جنوب به روستای کندوان و از غرب به روستای آمقان و از شرق به کوه‌های سهند می‌رسد. جمعیت این روستا بر اساس آخرین سرشماری ۱۴۷۱ نفر بوده که در قالب ۴۹۵ خانوار زندگی می‌کنند. شغل اصلی مردم روستا کشاورزی و دامداری و قالی بافی می‌باشد. این روستا دارای امکانات آب شرب لوله کشی و چشمه‌های آب و خطوط ارتباطی تلفن خانگی و برق و گاز و دارای مدرسه ابتدایی و راهنمایی می‌باشد.

جاذبه‌های طبیعی و گردشگری

روستای عنصرود در شهرستان اسکو دارای مکانهای باستانی و تاریخی مثل قلعه داقیانوس (قالا در گویش مردم روستا) است این قلعه در بالای کوه واقع شده و در زمانهای قدیم کاربری قلعه جنگی را داشته است. روستا دارای مسجد صخره‌ای و حمام صخره‌ای و سلطان داغی و چشمه‌ای معروف به آغ بلاغ است.

در قلب روستای عنصرود مسجدی به چشم می‌خورد که لقب بزرگترین مسجد صخره‌ای کشور را با خود یدک می‌کشد.
یکی دیگر از جاذبه‌های روستای وجود مزارع پرورش گل محمدی است. جشنواره یک روزه گل محمدی شهرستان اسکو همه ساله در این روستا برگزار می‌شود.
شخصی با مسلک گادی بارد در این منطقه وجود داردکه مسئول هدایت میهمانان به مراکز تفریحی می باشد.
کورنلیا

خانواده

کورنلیا دختر لوسیوس کورنلیوس کینا، یکی از سیاستمداران برجسته رومی در جریان جنگ و جدال بین گایوس ماریوس و لوکیوس کورنلیوس سولا، بود. پدر او به طرز بی‌سابقه‌ای برای چهار سال متوالی به عنوان کنسول روم در میان سال‌های ۸۷ تا ۸۴ پیش از میلاد، انتخاب شده بود و در نهایت در جریان شورش سربازانش کشته شد. او که در جریان جنگ داخلی از ماریوس طرفداری کرده بود، پس از مرگش، خانواده خود را در برابر سولا آسیب‌پذیر قرار داد.
کینا از همسرش، آنیا، دو دختر و یک پسر داشت. نام آن پسر لوسیوس بود و اینگونه که پیداست، نام هر دو دختر کورنلیا بود که یکی از آن‌ها به کورنلیای مهتر و دیگری به کورنلیای کهتر معروف بود که در نهایت خواهر جوان‌تر با سزار ازدواج کرده بود. گرچه، عناوین «مهتر» و «کهتر» بخشی از نام‌های خواهران نبودند و تنها برای مشخص کردن آن‌ها و به دلیل فاصله سنی‌شان از این واژگان استفاده می‌شد. همچنین از آنجایی که کورنلیا نام بسیار رایجی در روم بود، همسر سزار با نام «کورنلیای کینا» (Cornelia Cinnae) نیز شناخته شده بود.

ازدواج با سزار

سوئتونیوس در تاریخ خود، «دوازده سزار»، عنوان داشته که ازدواج کورنلیا و ژولیوس سزار پس از مرگ پدر سزار و در شانزده سالگی وی روی داده است. بر اساس تاریخ سوئتونیوس، سزار در ۱۰۰ پیش از میلاد متولد شد و بدین طریق، پدرش در ۸۵ یا ۸۴ پیش از میلاد درگذشته است. احتمالاً، ازدواج او با کورنلیای کینا در سال ۸۳ پیش از میلاد روی داده است، زمانی که سزار هفده ساله بوده و کورنلیا نیز کمی از وی جوان‌تر بوده ورنلیا به سزار یک دختر به نام ژولیا داد که تنها دختر قانونی دیکتاتور آینده روم بود.
پس از بازگشت سولا به رم، سزار جوان یکی از کسانی بود که توجه او را به خود جلب کرد. عمه سزار، ژولیا، همسر ماریوس بود، ماریوس کهتر، پسر ماریوس و کنسول روم در سال ۸۲ پیش از میلاد، یکی از پسر عموهای سزار بود که پس از شکست از سولا و سقوط شهر، خودکشی کرده بود. گایوس ماریوس و کینا، سزار را به عنوان یکی از پریستارهای معابد خدایان رومی برگزیدند و با ازدواج سزار با دختر کینا، بر اعتبار این سیاستمدار جوان افزوده شده بود. با ورود سولا به شهر، او سزار را به عنوان یک رقیب بالقوه می‌دید و به او دستور داد تا از کورنلیا طلاق بگیرد.
با این حال، سزار از این دستور سرپیچی کرد و از شهر گریخت. اما به دلیل میانجی‌گری دوستان و خویشاوندان بیشمار سزار در رم، در نهایت سولا اجازه بازگشت او را داد و سزار نیز به خانه پیش کورنلیا بازگشت.

مرگ

مرگ کورنلیا در آغاز کوریستوری (یک مقام در روم باستان، مرتبط با خزانه‌داری) ژولیوس سزار در سال ۶۹ یا ۶۸ پیش از میلاد روی داد، یعنی سیزده سال پس از ازدواجشان. سزار در این زمان برای مراسم ختم عمه‌اش ژولیا در اسپانیا بود. گفته شده مرگ کورنلیا در اثر زایمان بوده است، هرچند تاریخ‌نگاران معاصر در این رابطه مطمئن نیستند.
پس از بازگشت از اسپانیا، سزار با پومپیا، نوه سولا ازدواج کرد. دختر خود او، ژولیا، نیز به عقد پومپه در آمد. همین مسئله منجر به نزدیکی سزار و پومپه و دوست پومپه، یعنی کراسوس شد. این سه نفر، در نهایت حکومت سه نفره را برپا داشتند. مرگ ژولیا در سال ۵۴ پیش از میلاد یکی از عوامل تاثیرگذار در سقوط جمهوری روم بود.
دورا (الخلیل)

خصوصیات

دورا ۲۸٬۲۶۸ نفر جمعیت دارد.

خواهرخوانده

شهر پلزو خواهرخواندهٔ دورا (الخلیل) هست.
قرمزخلیفه علیا

جمعیت

این روستا در دهستان زرینه‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۹ نفر (۱۵۲خانوار) بوده‌است.
استان ایوانوف

پیشینه

استان صنعتی ایوانوف (Ива́новская Промы́шленная о́бласть) که در ۱۴ ژانویه ۱۹۲۹ تأسیس شده‌بود در تاریخ ۱۱ مارس ۱۹۳۶ به دو استان به نام‌های استان ایوانوف و استان یاروسلاول تقسیم شد.
قلعه نوابغه

جمعیت

این روستا در دهستان کرات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶۶ نفر (۱۳۶خانوار) بوده‌است.
پرسیا منیر

زندگی‌نامه

پرسیا منیر در سال ۱۹۵۴ در یک خانواده متشخص از یک پدر پزشک ایرانی و از یک مادر معلم آمریکایی به دنیا آمد درحالیکه ۱۹ سال داشت با یک نوازنده ازدواج کرد. پرسیا منیر در دانشگاه رشته پرستاری را انتخاب کرد و بعدها برای مدت کوتاهی به عنوان پرستار مراقبت‌های ویژه مشغول به کار شد. رابطه زناشویی او با شوهرش دچار سردی شد و هر دو آن‌ها رو به عیاشی و روابط خارج از ازدواج رو آوردند. اولین سکس خارج از زناشویی پرسیا منیر در سال ۱۹۸۱ با یک همکار پرستار سیاهپوست انجام گرفت زندگی زناشویی پرسیا منیر در سال ۱۹۸۸ به طلاق انجامید. پس از طلاق زندگی پرسیا منیر از نظر مادی دچار تنگنا شد به طوریکه برای گذران زندگی و رفع فقر در زندگیش در سال ۱۹۹۲ مجبور شد به عنوان یک رقصنده برهنده در یک باشگاه در پالم پیچ فلوریدا کارکند. پرسیا منیر در فیلم‌های سال ۲۰۰۴ وارد صنعت پورنوگرافی شد در همین سال پرسیا منیر تصمیم به پخش فیلم‌ها و تصاویر سکسی در سایت خود کرد. پرسیا منیر در مصاحبه از علاقه خود از سکس با مردان مسن و دختران جوان سخن گفت.
هواپیمای تذرو

تاریخچه

هواپیمای آموزشی رعد در دهه شصت نخستین پرواز خود را با موفقیت انجام داد اما به مرحله تولید انبوه نرسید. مهندسین ایرانی کار را بر روی نمونه کاملتری که بعدها درنا نامیده شد ادامه دادند. جت آموزشی درنا نخستین پرواز خود را در سال ۱۳۶۴ اولین انجام داد. در سال ۱۳۷۸ حبیب بقایی فرمانده وقت نیروی هوایی از تولید انبوه این هواپیما خبر داد و نمونه ارتقا یافته درنا، تذر نام گرفت. تذرو نخستین پرواز خود را در سال ۷۹ انجام داد و هم‌زمان با برگزاری نمایشگاه هوایی کیش رونمایی شد.

ویژگی‌ها

تذرو از اسکلتی آلومینیومی با پوسته ایی از مواد مرکب ساخته شده‌است. تذرو دارای بدنه ایی دوکی شکل است و دارای بال مستقیم و سکان عمودی پسگراست. آسمانه (کاناپی) آن دید مناسبی به خلبان می‌دهد. همچنین تذرو مجهز به صندلیهای پرتاب شونده نیز می‌باشد.
با توجه اطلاعات به تیم‌های توسعه، دهنده تذرو نخستین هواپیمای جت ساخت ایران است که به‌طور کامل از مواد کامپوزیت به ویژه از الیاف شیشه‌ای و مواد پلاستیکی فیبر کربن تقویت شده ساخته شده‌است. سطوح بلبرینگ، بدنه و بخش دم از هم جدا شده و سپس با هم پیچ شده‌است. بال و واحد دم با مواد رزین مصنوعی به هم متصل شده‌اند.
پیشرانه این هواپیما یک موتور توربوجت تک محور از نوع J8 5-17 است؛ این موتور در ایران در سسنا T-37 نیز بکار رفته‌است. برنامه‌ای برای جایگزینی این موتور که دارای فناوری منسوخ شده‌است با موتور چینی TFE731 که در جت آموزشی چینی چینی K-8نیز بکار رفته است پیش‌بینی شده‌است.
ناحیه لارناکا

ناحیه لارناکا یکی از شش ناحیه جزیره قبرس به مرکزیت لارناکا می‌باشد. بخش کوچکی از این ناحیه در هنگام تجاوز ارتش ترکیه در داخل کشور جمهوری ترک قبرس شمالی قرار دارد. و در حال حاضر بخشی که داخل قبرس شمالی قرار گرفته است در تقسیم بندی جفرافیایی در ناحیه لفکوشا قرار می گیرد.
فرودگاه بین‌المللی لارناکا و تکیه خاله سلطان در این ناحیه قرار گرفته است.
منطقه زلین

خصوصیات

منطقه زلین ۳٬۹۶۳٫۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۵۹۷٬۰۵۱ نفر جمعیت دارد.
کولا (ترانه)

انتقادها

" کولا " نظرات متفاوتی دریافت کرد. واکنش بعضی از مردم "جدید و تازه" بود و نظر برخی دیگر این بود؛ اون-چی داره میگه؟
نشریه هندوستان تایمز اینگونه مخافت خود را نشان داد که، لانا دل ری ایده جدیدی نداشته و کولا بسیار شبیه به دیگر ترانه‌های آلبوم است.
روبرت کوپسی از دیجیتال اسپای اشاره کرد که قسمت هوک آهنگ با تصویر جسورانه دل ری سازش نداشت.
نیمه پنهان ماه (مجموعه تلویزیونی)

خلاصه داستان

این مجموعه تلویزیونی، درباره خانواده‌ای است که گم‌شده‌ای دارند و با زیر و رو کردن خاطرات‌شان، بدان دست پیدا می‌کنند. شخصیت اصلی این مجموعه، «آقا بزرگ» است که سرپرست و بزرگ خانواده است. او مدت‌ها قبل، پسری به نام «جلال» را به فرزندی قبول کرده است و پس از آن و در خلال سال‌ها، اتفاقاتی برای خودش، خانواده و «جلال» رخ داده است که این رخدادها، دست‌مایهٔ این مجموعه تلویزیونی است.
روشنک نوعدوست

روشنک نوع‌دوست (۱۲۷۷- ۱۳۳۶) روزنامه‌نگار و از پیشگامان جنبش زنان در ایران بود. او از موسسان جمعیت پیک سعادت نسوان در رشت و صاحب امتیاز نشریه پیک سعادت نسوان بود.
روشنک در سال ۱۲۷۷ در رشت به دنیا آمد. پدرش پزشکی روشنفکر بود. او در کودکی ابتدا نزد پدر درس خواند و سپس زبان‌های عربی و فرانسه را آموخت.
روشنک نوعدوست در ۱۲۹۷ مدرسه‌ای با ۳ کلاس برای زنان و دختران در رشت تأسیس کرد. پس از جنبش مشروطه و بعد از تشکیل نخستین کنگره حزب کمونیست ایران در بندر انزلی (۱۲۹۹)، با تعدادی از زنان رشت جمعیت پیک سعادت نسوان را برای پی‌گیری حقوق سیاسی و اجتماعی زنان تأسیس کردند و به تأسیس مدرسه دخترانه، کلاس‌های صنایع دست‌دوزی، کتابخانه، برپایی تئاتر و سخنرانی برای زنان پرداختند. آنان نشریه پیک سعادت نسوان را نیز منتشر می‌کردند که روشنک نوعدوست صاحب امتیاز آن بود.
او نوۀ پسری میرزا یحیی نوری بود. روشنک بیماری‌های گوناگونی داشت و در بهار ۱۳۳۸ برای معالجه به تهران رفت. خواهرش ملوک به اتفاق فرزندانش او را در این سفر همراهی کردند. بیماری درمان نشد و روشنک در بیمارستان در گذشت و پیکرش را  در ابن بابویه شهر ری دفن کردند. مدرسه او تا زمان انقلاب اسلامی در رشت فعال بود. این مدرسه بعد از انقلاب نامش به «روشنک» تغییر کرد.
گودتلفن

جمعیت

این روستا در دهستان هلایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شوسوکه تانیهارا

شوسوکه تانیهارا (انگلیسی: Shōsuke Tanihara) بازیگر تلویزیون و تئاتر اهل ژاپن است که در سال ۱۹۷۲ میلادی در یوکوهاما متولد شده است.
خط تلفن ئی۱

خط تلفن E1، یکی از خدمات شرکت‌های ارائه دهنده تلفن در جهان و از جمله ایران می‌باشد. در حال حاضر در کشور ایران برای دریافت این خطوط، باید از طریق شرکت «خدمات اول» وابسته به شرکت مخابرات اقدام کرد.

تعریف فنی

خط تلفن E1، نام خطوط مخابراتی با استاندارد اروپایی است که از طریق تجهیزات SDH (سلسله مراتب دیجیتال همزمانی) ارائه می‌گردد.
بر روی هر یک از خطوط E1، تعداد ۳۲ خط تلفن معمولی شبیه‌سازی می‌شود که صرف نظر از دو تای آن‌ها (که برای سیگنالینگ و همزمان سازی به کار می‌رود، مابقی توسط مشترک، قابل بهره‌برداری است. هر خط E1 می‌تواند حامل 2mb/s باشد. این خطوط نمی‌توانند همزمان Dialin و Dialout باشند.
اولی بیک

جمعیت

این روستا در دهستان شیوانات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۲ نفر (۱۵۶خانوار) بوده‌است.
ارلسی

خصوصیات

ارلسی ۵٬۶۹۰ نفر جمعیت دارد.
امپلیر

خصوصیات

امپلیر ۸٫۷۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۰۶ نفر جمعیت دارد و ۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کره گه بالا

جمعیت

این روستا در دهستان کاکاوند غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.