شامپانزه معمولی

درباره شامپانزه

شامپانزه‌ها در جنگلهای استوایی و ساواناهای مرطوب غرب و مرکز آفریقا زیست می‌کنند.آنها در گذشته در مناطق وسیع تری زیست می‌کردند اما زیستگاههای آن‌ها به سرعت از بین رفت.
شامپانزه بالغ وزنی در حدود ۴۰ تا ۶۵ کیلوگرم دارد.قد نرها می‌تواند تا ۱۶۰ سانتیمتر هم برسد، ماده‌ها قدشان به ۱۳۰ سانتیمتر می‌رسد.اگر چه آن‌ها از انسان‌ها کوچکتر هستند اما زورشان ۵ تا ۶ برابر انسانهاست و علت این امر نیز این است که ماهیچه‌های شامپانزه‌ها و دیگر نخستین‌ها مثل گوریل فعال تر از انسانهاست.مثلاً در سال ۱۹۲۴ در باغ وحشی در نیویورک قدرت شامپانزه‌ای با نیروسنج ٬سنجیده شد شامپانزه مزبور ۷۵ کیلوگرم وزن داشت اما نیروی کششی برابر با ۳۸۴ کیلوگرم ا بر دستگاه وارد کرد و این در حالی است که این رقم برای انسانی در همین وزن معادل ۹۵ کیلوگرم می‌باشد.شامپانزه دیگری به وزن ۶۱ کیلوگرم در همان باغ وحش در موقع عصبانیت توانست تنها با دست راستش نیروی معادل ۵۷۲ کیلوگرم را بر دستگاه وارد کند.
بدن شامپانزه از موهای قهوه‌ای تیره و ضخیمی پوشیده شده است، این موها در تمام بدن بجز کف دستها و پاها، صورت، انگشتها، پنجه پا وجود دارد.صورتش به مرور که رشد می‌کند موهای خاکستری رنگی در می‌آورد.شامپانزه دم ندارد و اندامش شبیه انسان است با این تفاوت که به جای ۱۲ جفت دنده که در انسان وجود دارد این حیوان ۱۳ جفت دنده دارد.در هر پایش دو انگشت شصت وجود دارد که در طرف مقابل هم قرار دارند که به وسیله آن می‌تواند هر جایی را که می‌خواهد به دقت بگیرد.دوره آبستنی ایشان ۸ ماه است.بچه را در سه سالگی از شیر می‌گیرند و در حقیقت تا چندین سال بچه در کنار مادرش می‌ماند.شامپانزه‌ها در ۸ تا ۱۰ سالگی به بلوغ رسیده و آماده جفت‌گیری می‌شوند و عمرشان تا ۵۰ سال هم می‌رسد.

تغذیه

هرچند که شامپانزه‌ها جزو حیوانات همه چیز خوار به حساب می‌آیند اما تغذیه اصلی آن‌ها از گیاهان است. آنها برگ درختان، میوه‌ها، دانه و تخم گیاهان و انواع قارچ را می‌خورند و برای تکمیل سبد غذایی خود اقدام به شکار برخی از حشرات کوچک مثل موریانه‌ها و حتی خوردن گوشت توله پلنگها و بوزینه‌ها می‌کنند.البته کشتن توله پلنگ بیشتر از اینکه اقدامی در جهت تغذیه باشد در جهت پیشگیری است زیرا پلنگها از دشمنان اصلی شامپانزه‌ها در طبیعت هستند چون هم سرعت بالایی دارند هم توانایی بالا رفتن از درخت را دارند. گاهی شامپانزه‌ها به صورت دست جمعی به شکار میمون قرمز غربی می‌روند. مستنداتی از آدم خواری شامپانزه‌ها هم وجود دارد که البته زیاد اهمیتی ندارند. در موارد نادری هم مشاهده شده که اگر فرصت مناسب باشد به بچه انسان حمله می‌کنند و می‌خورند.
شامپانزه‌های غرب آفریقا تنها حیوانی هستند که مانند انسان در طول روز از ابزار به‌طور عادی استفاده می‌کنند.شامپانزه‌هایی در سنگال دیده شده که برای شکار شاخه درختی را شکسته و پوستش را کنده و یک طرف آن را با دندان تیز کردند و از آن نیزه ساختند و به وسیله آن «گالاگوس» که نوعی بوزینه کوچک است را هنگامی که در شکاف درختان خوابیده شکار کردند.

عادات

شامپانزه‌ها در اجتماع و با یکدیگر و در یک گروه زندگی می‌کنند که ممکن است از ۱۵ تا ۲۰ شامپانزه را شامل شود اما وقتشان را صرف گشتن با تنها چند شامپانزه می‌کنند.شامپانزه‌ها موجوداتی درخت زی و زمین زی هستند و هم بر روی زمین هم بروی درخت به‌طور مساوی زندگی می‌کنند.بر روی زمین چهار دست و پا راه می‌روند و فقط می‌توانند مسافت کوتاهی روی دو پا راه بروند.شامپانزه مانند گوریل حیوانی پنجه رو است پ تفاوت راه رفتنش با دیگر نخستینهایی مثل اورانگوتان و بونوبو (نوعی شامپانزه) در این است که از قسمت بیرونی کف پاهایش برای حرکت کردن استفاده می‌کند.
شامپانزه‌ها در جامعه‌ای گسسته از هم زندگی می‌کنند و همه اعضای گروه همیشه با هم و در کنار هم نیستند.جفت‌گیری بی قاعده‌است و گروههایی که ممکن است به وجود بیاید به این صورت می‌باشند:گروهی تماماً نر، ماده‌های بالغ و فرزندانشان، گروهی شامل هر دو جنس نر و ماده ٬یک ماده و فرزندش یا حتی یک شامپانزه منفرد. نرها در هسته اصلی اجتماع شامپانزه‌ها می‌باشند در گروه می‌گردند و مواظب اعضای گروه هستند و همچنین به دنبال غذا می‌گردند.در میان نرها نیز یک سلسه مراتب قدرت رعایت می‌شود. ساختار غیر معمولی جوامع از هم گسسته شامپانزه‌ها اینگونه‌است یک گروه در درون گروه اصلی نوعی خودمختاری دارد و خودشان فارغ از گروه اصلی از خودشان دفاع می‌کنند یا استراحت می‌کنند. در واقع شامپانزه‌ها هم‌زمان با حضور در گروه اصلی نوعی استقلال شخصی هم دارند.

در نتیجه یک شامپانزه تنها خودش به تنهایی به دنبال غذا می‌گردد یا در گروههای کوچکتر(در مقابل گروه بزرگتر که همه در آن هستند و در داخل این گروه آن گروه کوچکتر تشکیل می‌شود). این گروهای کوچکتر برای اهداف مختلف و در انواع مختلف شکل می‌گیرد به‌طور مثال یک گروه تماماً مذکر که برای شکار کردن و بدست آوردن گوشت تشکیل شده باشد. زمانی هم ممکن است یک نر و ماده بالغ گروهی را برای جفت‌گیری با هم تشکیل بدهند. وقتی شامپانزه‌ها با خطری روبرو می‌شوند جیغ‌های بلندی می‌کشند و از ابزاری که می‌تواند در مقابله با تهدید به کارشان بیاید استفاده می‌کنند. دشمن طبیعی شامپانزه‌ها پلنگ است.

شامپانزه و مرگ

در پژوهشی مشخص شده‌است که شامپانزه‌ها هم مانند انسان در کنار بالین عزیزان خود می‌نشینند و در غم از دست دادن آن‌ها عزاداری و شیون می‌کنند. این در حالی است که تاکنون تصور می‌شد رفتارهای این چنینی، منحصر به انسان بوده و در حیطه و قلمرو حیوانات وجود ندارد. بطور نمونه مشاهده گردید که خانواده یک شامپانزه مادهٔ مسن ساعت‌ها در کنار بالین وی نشسته و حتی پس از مرگ او هم او را تنها نمی‌گذاشتند. شامپانزه‌ها از معدود جاندارانی هستند که در مورد مرگ هوشیارند.بررسی پژوهشگران انگلیسی حاکی از آن است که شامپانزه‌ها زمان مرگ نزدیکان یا یکی اعضای گروه‌شان رفتار متفاوتی دارند. مجله تخصصی "روند حیات" در یکی از شماره‌هایش مقاله‌های چاپ کرده‌است که در آن به پژوهش گروهی از پژوهشگران بریتانیایی دانشگاه استیرلینگ اشاره شده‌است. این پژوهشگران رفتار شامپانزه‌ها را هنگام مرگ یکی از اعضای گروه زیر نظر گرفتند. جیمز آندسون نویسنده مقاله خاطر نشان می‌کند:«هوشیاری در مورد مرگ پدیده‌ای روانشناسی است که تا مدت‌ها تصور می‌شد تنها در انسان‌ها وجود دارد.» بررسی این گروه از پژوهشگران حاکی از آن است که گروه شامپانزه‌ها حتی در برابر عضوی از گروه که در آستانه مرگ است رفتار دیگری دارند. جیمز آندسون اضافه می‌کند: «نتیجه بررسی‌های ما در رفتار شامپانزه‌ها، نشان می‌دهد که هوشیاری در مورد مرگ در این حیوانات بسیار عمیق‌تر از آن است که تاکنون تصور می‌شد.» بخشی از این تحقیق در اسکاتلند صورت گرفته‌است. زیست‌شناسانی که مدت‌ها محل زندگی شامپانزه‌ها در باغ‌وحش اسکاتلند را زیر نظر گرفتند برای مثال به مرگ شامپانزه ماده پنجاه ساله‌ای در سال ۲۰۰۸ اشاره می‌کنند. در روزهای نزدیک به مرگ این شامپانزه، پژوهشگران متوجه شدند که سایر اعضای گروه رفتار بسیار آرامی دارند و به شامپانزه ضعیف و رنجور توجه بیشتری می‌کنند. در آخرین ساعات زندگی او نیز همه اعضای گروه روی سکوی نزدیک او جمع شده و آرام پوست او را نوازش می‌کردند. پس از مرگ این شامپانزه ماده همه از او دور شدند و تنها دختر او تمام شب را کنار مادرش باقی‌ماند. نکته جالب دیگری اینکه حتی پس از چند روز و عادی شدن رفتار شامپانزه‌ها، آن‌ها تا چند روز روی سکویی که شامپانزه پیر آخرین ساعات زندگی‌اش را روی آن گذراند جست‌وخیز نمی‌کردند.
در پژوهشی دیگر که از رفتار دو شامپانزه مادر در طبیعت انجام شد دیده شد که این دو مادر به مدت چند هفته در کنار بالین جسد فرزندان خود که در اثر یک بیماری تنفسی مرده بودند ماندند.

استفاده از ابزار

مدت زمان زیادی است که دانشمندان می‌دانند که شامپانزه‌ها از ابزار استفاده می‌کنند اما تحقیقات اخیر نشان داده‌است که شامپانزه‌ها از ۴۳۰۰ سال پیش از ابزار سنگی استفاده می‌کردند.اخیراً استفاده از ابزار در شامپانزه‌ها پیشرفت کرده‌است به‌طوری‌که شامپانزه غربی در حالی مشاهده شده که از شاخه درختان نیزه درست کرده و آن را تیز کرده و گالاگوس سنگالی را در سوراخ درختان شکار کرده‌است و شامپانزه شرقی نیز در حالی که یک شاخه را تغییر شکل داده بود و از آن برای شکار موش خرما استفاده می‌کرد دیده شده.
همچنین دیده شده‌است که شامپانزه‌های جنگلی در گینه در آفریقا از سنگ‌های تیز و ابزار چوبی برای بریدن و قطعه قطعه کردن میوه‌ها بر روی سندان‌های سنگی استفاده می‌کنند.

نقشه ژنی شامپانزه

انسان و شامپانزه از لحاظ ژنی بسیار به هم نزدیک هستند.پس از تکمیل نقشه ژنی انسان توسط دانشمندان نقشه ژنی شامپانزه تکمیل شد. پژوهشی در دسامبر ۲۰۰۳ نشان داد که ۷۶۰۰ ژن میان دو کروموزوم مشابه هستند و ژنهایی که مطمئناً شبیه هستند ژن مربوط به توانایی پیشرفت سخن گفتن است که در انسان بسیار سریع پیشرفت کرده‌است.تفاوت ژنی میان انسان و شامپانزه مربوط به ۳۵ میلیون تک نوکلوئونید ٬ ۵ میلیون حذف و ایجاد در کروموزوم‌ها و ترکیب‌های جدید کروموزومی است.شباهت پروتئینهای انسان و شامپانزه به‌طور میانگین در دو اسید آمینه است.حدود ٪۳۰ از پروتئین‌های انسان به‌طور متوالی با پروتئین‌های شامپانزه مشابه‌است. تکثیر و کپی شدن بخش کوچکی از کروموزوم‌ها علت اصلی تفاوت ژنی میان انسان و شامپانزه است.در حدود ۶ تا ۷ میلیون سال پیش جد مشترک انسان‌ها و شامپانزه‌ها از یکدیگر منشعب شده‌اند.
همه خانواده میمون‌ها به غیر از انسان ۲۴ جفت کروموزم دارند و انسان‌ها ۲ تا کمتر دارند. بنابراین فرضیه وجود دارد که اجداد این خانواده، ۲۴ کروموزم داشته‌اند و در انسان‌ها ۲ تا از کروموزم‌ها ادغام شده و انسان‌ها ۴۶ کروموزم به جای ۴۸ تا دارند.یکی از دلایل ارائه شده برای اثبات این فرضیه این است که اگر کروموزم‌های شماره ۲ میمونها را کنار هم بگذاریم کاملاً شبیه کروزم شماره ۲ انسان است.

شامپانزه‌ها و انتقال ویروس ایدز به انسان

دو نوع ویروس اچ آی وی انسان را آلوده ساخته‌است که به نوع یک و دو شناخته می‌شوند.ویروس نوع یک خطرناک‌تر است و راحتر انتشار می‌یابد٬اکثر بیماری‌های ایدز در جهان عاملش ویروس نوع یک است.اما ویروس ایدز نوع دوم تا حدود زیادی محدود به غرب آفریقا است. هر دو ویروس از غرب و مرکز آفریقا منتشر شده‌اند و از نخستینها به انسان سرایت کردند. ویروس ایدز نوع یک از زیر گونه‌ای از شامپانزه که در جنوب کامرون زندگی مکند انتشار یافته‌است.کینشازا در جمهوری دمکراتیک کنگو دارای بزرگترین تنوع در ویروس ایدز نوع یک را دارد و اشاره شده که ویروس ایدز نوع یک در این محل از هر جای دیگری قدمتی طولانی تر دارد. ویروس ایدز نوع دوم از نوعی میمون در گینه بیسائو منتشر شده‌است.