سطوح بازتاب‌دهنده نور

سطوح بازتاب دهندهٔ نور سطوحی هستند که خاصیت بازتاب نور خورشید (توانایی انعکاس نور مرئی، مادون قرمز و فرابنفش خورشید که این انعکاس باعث کاهش انتقال گرما به سطح می‌شود) و خاصیت تابش گرمایی (خاصیت تشعشع قسمتی از انرژی خورشید که جذب شده‌است یا بازتاب نشده‌است) در آن‌ها زیاد است. سطوح بازتاب دهندهٔ نور، یکی از موضوعات مهندسی آب و هواست.
شناخته شده‌ترین نوع سطح بازتاب دهندهٔ نور، بام خنک است. اگرچه این که گفته می‌شود که بام‌های خنک معمولاً سفید هستند اما یک بام سفید، دارای رنگ‌های مختلفی است و هم برای مجتمع‌های تجاری و هم مسکونی در دسترس است. به یاد داشته باشید که امروزه رنگدانه‌های بام خنک این امکان را فراهم می‌کنند که بام‌هایی با استاندارد ستاره انرژی با رنگ‌های تیره و حتی رنگ سیاه داشته باشیم.
اتومبیل‌های بازتاب دهندهٔ نور خورشید یا اتومبیل‌های خنک نسبت به اتومبیل‌های تیره، نور خورشید بیشتری را انعکاس می‌دهند که باعث انتقال گرمای کمتری به داخل اتومبیل می‌شود. در نتیجه نیاز کمتری به تهویهٔ هوا خواهیم داشت و مصرف سوخت و انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلاینده‌های شهری هوا کمتر خواهد شد.
اماکن رنگی برای پارک ماشین از یک لایهٔ منعکس‌کنندهٔ نقاشی ساخته شده‌است. این پروژه را Jordan Woods و آزمایشگاه برکلی به عهده گرفته‌اند.

معایب

مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۱ توسط محققین دانشگاه استنفورد نشان داد که اگرچه بام‌های منعکس‌کنندهٔ نور باعث کاهش دما در ساختمان می‌شوند و اثر جزایر گرمایی شهری را کاهش می‌دهند اما ممکن است دمای کلی زمین را افزایش دهند. در این تحقیق یاداوری شده‌است که این مسئله، نتیجهٔ کاهش گازهای گلخانه‌ای ناشی از مصرف انرژی ساختمان (مرتبط با بام‌های خنک) نیست (ذخیرهٔ انرژی مورد نیاز برای خنک‌سازی سالانه و عدم استفاده از انرژی در سال برای گرم کردن. بدین معنی که وقتی بام‌های خنک باعث بازتاب انرژی خورشید در زمستان می‌شود، شما مجبورید انرژی بیشتری صرف گرم کردن محل زندگی خود کنید). به هر حال، این مسئله فقط در مناطقی که تابستان سردی دارند صادق است، نه مناطق گرمسیر. همچنین خانه‌هایی که در مناطقی هستند که در زمستان روی بام آن‌ها برف می‌نشیند از آنجایی که بامشان رنگ تیره ندارد، گرمای کمتری جذب می‌کند زیرا برف تقریباً در تمام طول زمستان روی بام وجود دارد. مقاله‌ای در پاسخ به تحقیق فوق با این عنوان منتشر شده‌است: بام‌های خنک و خنک‌سازی جهانی، نوشتهٔ محققین گروه Heat Island در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی که این مقاله باعث افزایش نگرانی‌هایی در مورد صحت تحقیق فوق شد. در این مقاله مواردی از این قبیل ذکر شده‌است: احتمالاتی که محققین [دانشگاه استنفورد] آن را قطعی پنداشته‌اند، نتایج عددی آماری که چندان قابل توجه نیستند، و ناپیوستگی بیش از حد در عوامل محلی که در مقیاس جهانی نقش ایفا می‌کنند.
همچنین یک تحقیق در سال ۲۰۱۲ توسط محققین دانشکدهٔ مهندسی ژاکوب در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو دربارهٔ تعامل بین سنگفرش‌های بازتاب‌دهندهٔ نور و ساختمان به این نتیجه انجامید که اشعه‌های خورشیدی که از کف شنگفرش‌ها به داخل ساختمان‌های مجاور می‌تابد، موجب گرمی آن‌ها و نیاز بیشتر برای صرف انرژی جهت تهویهٔ هوای این ساختمان‌ها می‌شود، مگر این که شیشه‌های آینه‌ای یا ابزاری دیگر جهت کاهش این اثر به کار گرفته شود.
در سال ۲۰۱۴ یک تیم تحقیقاتی به رهبری Matei Georgescu استادیار دانشکدهٔ علوم جغرافیایی و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه ایالتی آریزونا و دانشمند ارشد پایداری در مؤسسه جهانی پایداری تأثیرات نسبی برخی از متداول‌ترین فناوری‌هایی را که برای کاهش گرمای ناشی از توسعهٔ شهری استفاده می‌شوند مورد بررسی قرار داد. نتایج این تحقیق جدید نشان می‌دهد که به‌کارگیری فناوری‌های شهری از کاهش این دما جلوگیری می‌کند ولی این مسئله به‌طور فصلی و بسته به منطقه، تغییراتی دارد.
به‌طور خاص، آنچه که در Central Valley در کالیفرنیا به کار گرفته می‌شود، مثل بام‌های خنک، لزوماً همان تأثیر را بر مناطق دیگر کشور مثل فلوریدا ندارند. ارزیابی پیایندهای افزون بر دمای قسمت‌های نزدیک به سطح، مثل بارش باران و تقاضای انرژی، ما را به وجود نوعی مصالحه رهنمون می‌کند که معمولاً نتیجهٔ مستقیم این عملکرد نیست. بام‌های خنک در تابستان برای برخی مناطق بسیار مؤثر هستند. به هر حال در طول زمستان، همین استراتژی‌های شهری وقتی برای مناطق شمالی به کار می‌روند باعث خنک‌سازی بیشتری می‌شوند و در نتیجه نیاز به گرمای بیشتری هست تا شرایط مطلوبی برای انسان ایجاد شود. Georgescu می‌گوید: «صرفه‌جویی انرژی در تابستان برای برخی مناطق در طول زمستان تقریباً به کلی از دست می‌رود». در فلوریدا به مقدار کمتر از آن در ایالت‌های جنوب غرب، تأثیرات مختلفی در نتیجهٔ بام خنک ایجاد می‌شود. او می‌گوید: «در فلوریدا، شبیه‌سازی‌های ما کاهش چشمگیری در نزولات جوی را نشان می‌دهد. استفاده از بام خنک باعث کاهش ۲ تا ۴ میلی‌متر بارش روزانهٔ باران می‌شود که مقدار قابل توجهی است (حدوداً ۵۰٪) و اثراتی بر در دسترس بودن آب، کاهش جریان‌های آب و اثرات منفی بر اکوسیستم را در پی خواهد داشت. برای فلوریدا شاید بام خنک راه کارامدی برای مبارزه با اثر جزایر گرمایی شهری نباشد زیرا پیایندهای مذکور را در پی خواهد داشت.» روی هم رفته، محققین چنین پیشنهاد می‌کنند که برای مبارزه با افزایش دمای ناشی از توسعهٔ شهر و گازهای گلخانه‌ای باید برنامه‌ریزی‌ها و گزینه‌های طراحی قضایی را در نظر گرفت. آنان می‌گویند: «تغییرات آب و هوایی وابسته به شهر، به فاکتورهای خاص جغرافیایی بستگی دارد که در هنگام انتخاب روش بهینه باید آن‌ها را در نظر گرفت و باید از انتخاب یک روش واحد برای تمام مشکلات اجتناب کرد.»
مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های پیشرفتهٔ طراحی انرژی، با همکاری جامعهٔ آمریکایی گرما، خنک‌سازی و مهندسی تهویهٔ هوا (ASHRAE)، مؤسسهٔ معماران آمریکا (AIA)، جامعهٔ مهندسی روشنایی آمریکای شمالی (IESNA)، شورای ساختمان سبر ایالات متحده (USGBC)، و دپارتمان انرژی ایالات متحده (US DOE)، در سال ۲۰۱۱ توسعه یافته‌است. هدف این دستورالعمل‌ها، رسیدن به ۵۰٪ صرفه‌جویی در انرژی و حرکت به سمت ساختمان انرژی خالص صفر است. این دستورالعمل‌ها ساختمان‌های اداری کوچک تا متوسط، ساختمان‌های خرده‌فروشی متوسط تا بزرگ، بیمارستان‌های بزرگ و ساختمان‌های مدارس ابتدایی تا متوسطه را تحت پوشش قرار می‌دهند. در مناطق آب و هوایی شماره ۴ و بالاتر توصیه می‌شود که از استاندارد ASHRAE 90.1 برای انعکاس بام پیروی شود که در حال حاضر نیازی به وجود خاصیت انعکاسی در بام‌ها در این مناطق ندارد. در مناطق آب و هوایی شماره ۴ و بالاتر، بام‌های خنک، یک استراتژیِ قابل توصیه‌ای برای طراحی نیست.
مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های پیشرفتهٔ بهبود انرژی از «روش‌های عملی برای بهبود عملکرد انرژی» با همکاری دپارتمان انرژی ایالات متحده (US DOE) و آزمایشگاه ملی Pacific Northwest در سال ۲۰۱۱ توسعه یافت. هدف این دستورالعمل‌ها، بهبود ساختمان‌های اداری و خرده‌فروشی است که می‌توانند کارایی انرژی خود را بهبود دهند. در این دستورالعمل‌ها، بام‌های خنک برای تمام مناطق توصیه نشده‌است. در این دستورالعمل آمده‌است: «به عنوان مثال، این تدابیر احتمالاً در مناطق گرم و شرجی که فصل گرم بلندتری دارند، نسبت به مناطقی که آب و هوای بسیار سردی دارند، صرفهٔ اقتصادی بیشتری خواهند داشت. برای ساختمان‌هایی که در آب و هوای گرم واقع شده‌اند، این تدابیر حائز اهمیت است.»
مؤسسهٔ توسعهٔ مس چند مطالعه انجام داده است که از سال ۲۰۰۲ شروع شده‌اند و در آن به ارزیابی دمای سیم‌کشی‌های داخل سیم‌پوش‌هایی پرداخت که در داخل بام یا بالای بام با رنگ‌های مختلف قرار دارند. این بررسی‌ها به این نتیجه انجامید که دماها در بالای بام خنک، بیشتر از آن دماها در بالای بام‌هایی بود که رنگ‌های تیره‌تر داشتند. نیجهٔ مذکور، این نظریه را تأیید می‌کند که تشعشع منحرف شدهٔ خورشید وقتی به لوازم روی بام، لوله کشی و مواد دیگر برخورد کرد باعث تشدید گرمای تشعشع می‌شود.
در دستورالعمل‌های دپارتمان انرژی ایالات متحده برای انتخاب بام خنک چنین آمده‌است: «بام‌های خنک باید در ترکیب با محیط اطراف آن در نظر گرفته شوند. مشخص کردن یک بام خنک و پیش‌بینی مقدار صرفه‌جویی انرژی نسبتاً آسان است، ولی برخی دوراندیشی‌ها باعث جلوگیری از برخی مشکلات می‌شود. قبل از این که یک بام خنک نصب کنید این سؤال را بپرسید: قسمتی از نور خورشید که بازتابیده می‌شود به کجا خواهد رفت؟ یک بام خنک بازتاب‌دهنده و با رنگ روشن، گرما و نور را به پنچره‌های ساختمان‌های مجاوری که بلندتر هستند هدایت می‌کند. در شرایط آفتابی، این وضع ممکن است به تابش بیش از حد و اذیت‌کننده و گرمای ناخواسته برای شما و همسایه‌تان بینجامد. گرمای اضافه که توسط این انعکاس تولید می‌شود می‌تواند باعث افزایش انرژی مصرفی برای تهویهٔ هوا شده و در برخی منافع بام خنک در مورد صرفه‌جویی انرژی، نقض غرض ایجاد شود.»
در دستورالعمل‌های دپارتمان انرژی ایالات متحده برای انتخاب بام خنک، در موضوع نگهداری از بام خنک چنین آمده‌است: «وقتی یک بام خنک توسط آلاینده‌ها، قدم زدن روی بام، خار و خاشاک‌های بادآورده، آب‌های جمع شده و رشد قارچ و جلبک کثیف می‌شود، خاصیت انعکاسی آن کاهش می‌یابد و در نتیجه دما بالا می‌رود. بام‌هایی که خیلی کثیف هستند ممکن است بسیار بدتر از آن چیزی باشند که در برچسب کالا نشان داده شده‌است. کثیفی حاصل از قدم زدن روی بام را می‌توان با طراحی معابر مخصوص قدم زدن، یا تقلیل دسترسی به بام کاهش داد. بام‌هایی که شیب تندی دارند مشکلات کمتری در مورد این نوع کثیفی‌ها دارند زیرا باران راحت تر می‌تواند کثیفی‌های روی آن‌ها را بشوید. برخی بام‌های خنک، خودپاک‌کننده هستند، بدین معنی که آلاینده‌ها راحت تر از آن‌ها زدوده می‌شود و خاصیت انعکاسی آن‌ها راحت تر حفظ می‌شود. تمیز کردن یک بام خنک باعث می‌شود خاصیت انعکاسی آن‌ها تقریباً برابر با حالتی شود که تازه آن‌ها را نصب کرده‌ایم. همیشه سازندهٔ بام خود را چک کنید تا از روند مناسب پاک‌سازی مطمئن شوید، چون برخی روش‌ها ممکن است به بام شما آسیب برساند. اگرچه به‌طور کلی ممکن است تمیز کردن یک بام صرفاً برای صرفه‌جویی در انرژی، از نظر اقتصادی چندان بصرفه نباشد، ولی می‌توانید آن را یک قسمت از پروسهٔ عادی نگهداری از بام خود تلقی کنید؛ بنابراین وقتی صرفه‌جویی انرژی را تخمین می‌زنید، بهتر است نور خورشید منعکس شده از بامی را در نظر بگیرید که بر اثر مجاورت با هوا کهنه شده است، نه این که یک بام تمیز را در نظر بگیرید.»

محاسبه‌گر صرفه‌جویی بام

محاسبه‌گر صرفه‌جویی بام، ابزار کوچکی است که در آزمایشگاه ملی اوک ریج در دپارتمان انرژی ایالت متحده توسعه یافته‌است و صرفه‌جویی خنک‌سازی و گرم‌سازی را برای بام‌های با شیب کم با رنگ سفید یا سیاه تخمین می‌زند.
در ساخت این ابزار، آزمایشگاه ملی اوک بریج و آزمایشگاه ملی لارنس برکلی با یکدیگر مشارکت کردند تا صرفه‌جویی بام مورد توافق در صنعت را برای ساختمان‌های مسکونی و تجاری فراهم آورند. این ابزار، مقدار انرژی صرفه‌جویی‌شدهٔ سالانه (صرفه‌جویی انرژی خنک‌سازی منهای مقدار انرژی گرمایی که می‌توانست صرفه‌جویی شود) را گزارش می‌دهد و در نتیجه فقط برای ساختمان‌هایی که دارای سیستم گرمایشی و سرمایشی هستند قابل استفاده است.

انواع بام‌های خنک

بام خنک، یکی از این سه نوع است: بام‌هایی که از مواد سرد ساخته شده‌اند، بام‌هایی که از موادی ساخته شده‌اند که با بازتاب‌دهنده‌های نور خورشید پوشیده شده‌اند، یا بام‌های سبز.

بام‌های خنک

بام‌های با لایهٔ ترموپلاستیک سفید، به‌طور ذاتی نور را منعکس می‌کنند و بیشترین مقدار انعکاس و انتشاری را که می‌توان در بام داشت دارا هستند. به عنوان مثال بامی که از مادهٔ ترموپلاستیک سفید ساخته شده‌است می‌تواند ۸۰٪ (یا بیشتر) از نور خورشید را منعکس کند و حداقل ۷۰٪ از گرمایی را که بام به خود جذب کرده‌است انتشار دهد. یک بام قیرگونی شده فقط ۶٪ الی ۲۶٪ از نور خورشید را منعکس می‌کند.
بیشترین نرخ SRI و خنک‌ترین بام‌ها، بام‌های فولاد ضد زنگ هستند که در حالت بادهای معمولی، فقط چند درجه از دمای محیط گرم‌ترند. بازهٔ SRI برای آن‌ها از ۱۰۰ تا ۱۱۵ است. برخی از آن‌ها خاصیت آبگریزی نیز دارند و در نتیجه بسیار تمیز باقی می‌مانند و SRI اصلی خود را حتی در محیط آلوده حفظ می‌کنند.

بام‌های پوشیده شده با مواد انعکاسی

یک سقف موجود (یا جدید) می‌تواند به وسیلهٔ پوشاندن آن با موادی که نور خورشید را منعکس می‌کنند خاصیت انعکاسی پیدا کند. نرخ انعکاس خورشید و انتشار گرمایی برای بیش از ۵۰۰ ماده انعکاسی را می‌توان در شورای نرخ‌گذاری بام‌های خنک پیدا کرد.

بام‌های سبز

بام‌های سبز، لایه‌ای از مادهٔ گرمایی فراهم می‌کنند که شارش گرما به داخل ساختمان را کاهش می‌دهد. انعکاس خورشیدی بام‌های سبز، بسته به نوع گیاه فرق دارد (معمولاً از ۰٫۳ تا ۰٫۵). بام‌های سبز شاید خاصیت انعکاسی به اندازهٔ بام‌های خنک نداشته باشند اما این نوع بام هم مزیای خاص خود را دارد مثل تبخیر آب از طریق برگ‌های گیاه که باعث خنک شدن گیاه و محیط پیرامون آن شده و باعث کاهش دمای پشت بام به صورت طبیعی می‌شود.

آب و هوای سرد

در مناطقی که روزهای گرم بیشتر از روزهای سرد است بام‌های گرم شاید از نظر بازده انرژی یا صرفه‌جویی در انرژی، کارامد نباشند چون انرژیی که برای گرم کردن در زمستان از دست می‌دهیم ممکن است بیشتر از انرژیی باشد که برای خنک کردن صرفه‌جویی می‌شود. بر طبق تحقیق مصرف انرژی ساختمان‌های تجاری سال ۲۰۰۳ که توسط ادارهٔ اطلاعات انرژی ایالات متحده صورت گرفت، انرژی گرمایشی، ۳۶٪ از مصرف سالانهٔ انرژی ساختمان‌های تجاری را تشکیل می‌دهد، در حالی که انرژی مورد نیاز تهویهٔ هوا [برای خنک کردن آن] فقط ۸٪ از مصرف سالانهٔ مذکور را تشکیل می‌دهد. محاسبه‌گرهای انرژی، صرفه‌جویی در انرژی را برای بام‌های با رنگ تیره در مناطق سرد نشان می‌دهند.
یک بام ایده‌آل، هیچ گرمایی را در تابستان جذب نمی‌کند و هیچ گرمایی را در زمستان از دست نمی‌دهد. برای انجام این کار نیاز به یک SRI بسیار بالا داریم که از افزایش دما در تابستان و از تلفات آن در زمستان جلوگیری کند. بام‌های با SRI بالا مثل یک سد منعکس‌کننده عمل می‌کنند و مثل یک فلاسک (قمقمه) عمل می‌کنند. بام‌های خنک با انتشار گرمایی بالا باعث از دست رفتن مقداری انرژی می‌شوند که ناشی از تلفات تشعشع گرما در زمستان است که بام‌هایی که صرفاً از فلز ساخته شده‌اند، مثل فولاد ضد زنگ، این مشکل را ندارند.

مطالعات موردی

در سال ۲۰۰۱، یک مطالعهٔ دولتی آزمایشگاه ملی لارنس برکلی (LBNL)، تقضای اوج انرژی را که مرتبط با انعکاس سطح بام‌های خنک بود محاسبه و اندازه‌گیری کرد. LBNL به این نتیجه رسید که لایه‌های بهبودیافتهٔ وینیل در مقایسه با لایهٔ بام پلاستیک سیاه در ساختمان مورد مطالعهٔ خرده فروشی در تگزاس، دمای متوسط سطحی را ۲۴ درجهٔ سانتی‌گراد (۷۵٫۲ درجه فارنهایت) کاهش داده، مجموع مصرف انرژی تهویهٔ هوا را نیز به مقدار ۱۱٪ کاهش داده و یکی از عوامل افت ۱۴ درصدی مصرف انرژی در ساعات اوج مصرف است. دمای متوسط سطح بام سیاه در روزهای تابستان ۷۵ درجه سانتی‌گراد بود (۱۶۷ درجهٔ فارنهایت)، ولی وقتی سطح بهبودیافتهٔ سفید به کار گرفته شد، این مقدار به ۵۲ درجه سانتی‌گراد رسید (۱۲۶ درجهٔ فارنهایت). بدون در نظر گرفتن مزایای مربوط به مالیات و هزینه‌های تأسیسات، مصرف سالانهٔ انرژی به مقدار ۷۲۰۰ دلار ۰٫۰۷ دلار در هر فوت مربع کاهش یافت (این مقدار مربوط به هزینهٔ انرژی و هزینهٔ اوج تقاضاست).
از دستگاه‌هایی برای اندازه‌گیری شرایط آب و هوایی روی بام، دمای هوای داخل ساختمان و لایه‌های بام و تهویهٔ هوا و مجموع مصرف انرژی ساختمان استفاده شد. اندازه‌گیری‌ها برای لایه‌های بام پلاستیک سیاه اصلی انجام شد و سپس با لایهٔ وینیل سفید با همان سیستم عایق‌بندی و اچ واک جایگزین شد.
اگرچه به مدت یک سال اطلاعات واقعی جمع‌آوری شد، انحراف موجود درداده‌ها باعث شد داده‌های یک ماه و همچنین داده‌های چند روز دیگر که مطابق با پارامترهای این مطالعه نبود کنار گذاشته شود. فقط ۳۶ روز متوالی قبل از بهبود و ۲۸ روز غیرمتوالی برای دورهٔ پس از بهبود داشتیم.
یک مطالعهٔ موردی دیگر که در سال ۲۰۰۹ انجام شده و در سال ۲۰۱۱ منتشر شد و توسط Ashley-McGraw Architects و شرکت انرژی CDH برای دپارتمان بخش آنانداگای Corrections در Jamesville در نیویورک تکمیل شد، کارایی انرژی بام سبز/گیاهی، بام EPDMی سیاه و بام TPOی سفید منعکس‌کننده را ارزیابی کرد. نتایج نشان داد که بام TPO و بام گیاهی دمای کمتری نسبت به سطح بام EPDMی سنتی دارند. کاهش مقدار جذب باعث کاهش تشدید گرما در تابستان می‌شود اما گرما را نیز در فصل‌هایی که نیاز به استفاده از سیستم‌های گرمایشی داریم هدر می‌دهد. بام TPO در مقایسه با لایه‌های EPDM دارای ۳۰٪ تلفات انرژی بیشتر است و بام گیاهی نیز ۲۳٪ تلفات بیشتری دارد.

در دولت فدرال ایالات متحده

در ژوئیه ۲۰۱۰، دپارتمان انرژی ایالات متحده (DOE) اقداماتی را مطرح کرد که طی آن‌ها بام خنک با تجهیزات DOE و در ساختمان‌های کل کشور به کار گرفته شود. در اقداماتی جدید، DOE بام خنک را – اگر در طول عمر این بام خنک از نظر اقتصادی بصرفه باشد – هنگام ساخت یک بام جدید یا هنگام جایگزینی یک بام قدیمی، با تجهیزات خود نصب می‌کند.
DOE در اکتبر ۲۰۱۳ به بام‌های خنک، از نظر این که در انرژی صرفهٔ اقتصادی دارند یا نه، امتیاز ۵۳ داده است (از ۱۰۰ امتیاز). دپارتمان انرژی ایالات متحده گفته است: «شرایط آب و هوایی می‌تواند در عملکرد بام خنک تأثیر داشته باشد. بام‌های خنک در آب و هواهای گرم عملکرد بهتری دارند و در مناطق سردتر ممکن است نیاز به مصرف انرژی برای گرم کردن را بیشتر کنند. هرچه بام خنک تأثیر کمتری داشته باشد، از عایق بندی بیشتر استفاده می‌شود. دبیر انرژی به تمام دفاتر DOE دستور داد که بام‌های خنک را زمانی نصب کنند در کل طول عمر خود صرفهٔ اقتصادی داشته باشد، چه هنگام نصب یک بام جدید، چه هنگام جایگزینی یک بام قدیمی با تسهیلات DOE. آژانس‌های دولتی دیگر نیز ترغیب شدند تا اقدام مشابهی انجام دهند.»

شورای درجه‌بندی بام خنک

شورای درجه‌بندی بام خنک (CRRC) یک سیستم درجه‌بندی برای اندازه‌گیری و گزارش انعکاس خورشیدی و انتشار گرمایی محصولات مربوط به بام ایجاد کرده‌است. این سیستم در یک فهرست آنلاین آمده‌است که ۸۵۰ محصول بام در آن برای تأمین کنندگان سرویس‌های انرژی، گروه‌های کاری مرتبط با ضوابط ساخت و ساز ساختمان، معماران، طراحان ضوابط ساختمان، صاحبان املاک، و طراحان اجتماعی در دسترس است. CRRC هر ساله تست‌های تصادفی انجام می‌دهد تا از صحت اطلاعات موجود در فهرست خود اطمینان یابد.
برنامهٔ رتبه‌بندی CRRC این امکان را برای سازندگان و فروشندگان فراهم می‌کند که بر طبق ویژگی‌های اندازه‌گیری شده توسط CRRC بتوانند به درستی به محصولات خود برچسب بزنند. اما این برنامه، حداقل استاندارد مورد نیاز را برای تشعشع خورشیدی و انتشار گرمایی تعیین نمی‌کند.

Green Globes

سیستم گوی سبز در کانادا و ایالات متحده استفاده می‌شود. در ایالات متحده، Green Globes متعلق به گروه اقدامات ساختمان سبز (GBI) بوده و توسط آن‌ها اداره می‌شود. در کانادا، نسخه‌ای از برنامهٔ گوی سبز توسط مؤسسه مدیران و مالکان ساختمان کانادا با نام تجاری Go Green ([به زبان فرانسوی] Visez vert) اداره می‌شود.
سیستم گوی سبز از معیارهای بازدهی خاصی برای ارزیابی مصرف انرژی احتمالی یک ساختمان استفاده می‌کند و نتایج اندازه‌گیری شده در یک ساختمان را با اطلاعات موجود در هدفیاب EPA مقایسه می‌کند که عملکرد واقعی ساختمان را نشان می‌دهد. ساختمان‌ها درجهٔ یک تا چهار گوی را کسب می‌کنند. این سیستم آنلاین است. صحت اطلاعات ساختمان توسط معماران و مهندسینی که از طرف Green Globes تأیید شده، آموزش دیده و مدرک دریافت کرده‌اند بررسی می‌شود. برای درجه‌بندی، موادی که در بام به کار رفته‌اند باید انعکاس خورشیدی حداقل ۰٫۶۵ و انتشار گرمایی حداقل ۰٫۹۰ داشته باشند. برای پوشش ۱ تا ۱۰۰ درصدی بام به وسیلهٔ گیاه یا موادی که خاصیت انعکاسی زیادی دارند، تا ۱۰ امتیاز می‌توان تخصیص داد.

Cool Roofs Europe و مشابه آن در کشورهای دیگر

یکی از کمک کنندگان مالی این پروژه، اتحادیهٔ اروپا بوده‌است که در چارچوب برنامهٔ Intelligent Energy Europe به این پروژه کمک مالی کرده‌است.
هدف اقدام پیشنهادی، ایجاد و پیاده‌سازی یک طرح عملیاتی در اتحادیهٔ اروپا بوده‌است. اهداف خاص عبارتند از: پشتیبانی از توسعهٔ سیاستگزاری با استفاده از انتقال تجارب و بهبود فهم عوامل واقعی و بالقوهٔ مصرف انرژی حرارتی و برودتی در اتحادیهٔ اروپا؛ ساده‌سازی قرار دادن بام خنک به عنوان قسمتی از روند ساخت و بازار ساختمان؛ تغییر رفتار تصمیم‌گیرندگان و سهامداران به‌طوری‌که پذیرش بام خنک توسط آن‌ها بیشتر شود؛ شروع و پیشبرد توسعهٔ قوانین نوآوری، ضوابط، جوازها و استاندارها، شامل روندهای کاربردی، جوازهای ساخت و طراحی در مورد بام‌های خنک. این دو عمل در چهار محور، توسعه می‌یابد: فنی، بازار، سیاست و کاربر نهایی.
در قسمت گرمسیری استرالیا، ورقه‌های گالوانیزه شده با روی (نقره‌ای) (معمولاً موجدار) به خوبی رنگ «سرد» سفید، گرما را منعکس نمی‌کند، مخصوصاً سطوح فلزی، اشعهٔ مادون قرمز را به طرف آسمان منتشر نمی‌کنند. در حال حاضر مد اروپا به این صورت است که از بام‌های آلومینیوم با رنگ‌های تیره‌تر استفاده می‌کنند تا نیازهای مد را در مشتری برآورده کنند.

NYC °CoolRoofs

NYC °CoolRoofs یکی از اقدامات نیویورک است برای افرادی که داوطلب هستند، بام‌های سفید نصب کنند. این برنامه در سال ۲۰۰۹ به عنوان قسمتی از PlaNYC آغاز شد و بیش از ۵ میلیون فوت مربع از بام‌های نیویورک در این طرح سفید شد. در چهارشنبه، ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۳، شهردار نیویورک، Michael R Bloomberg آن روز را روز NYC °CoolRoofs در نیویورک نامید و تا آن روز بام ۵۰۰ ساختمان سفید شد و اثر معادل با ۲۰۰۰ تن کربن را از بین رفت. داوطلبان از قلم مو و غلتک نقاشی استفاده می‌کنند تا پوشش کشیار اکریلیک را روی لایه‌های بام قرار دهند. تحقیقی در سال ۲۰۱۱ در دانشگاه کلمبیا در مورد بام‌هایی که در این برنامه لایه‌پوشی شده بودند نشان داد که بام‌های سفید در مقایسه با بام‌های سیاه، ۴۳ درجه فارنهایت سردترند.

پروژهٔ بام سفید

پروژهٔ بام سفید یک پروژهٔ کشوری است که به افراد آموزش می‌دهد و آن‌ها را قادر می‌سازد تا بام خود را سفید کنند. پیشرفت این پروژه در بیش از ۲۰ ایالت و ۵ کشور صورت گرفته‌است و هزاران نفر در این پروژه داوطلب شدند و در سفید کردن بام مراکز ناسودبر و خانه‌های متعلق به افراد کم‌درامد کمک مالی کردند.

اثر جزایر گرمایی شهری

جزایر گرمایی شهری در جایی اتفاق می‌افتد که ترکیب ساختارهای جاذب گرما – مثل پارک‌ها و سنگفرش جاده‌ها که آسفالت تیره دارند – و گسترش بام‌های سیاه اتفاق بیفتد. کم پشت بودن گیاهان نیز مزید بر علت بوده و دمای هوا را ۱ تا ۳ درجهٔ سانتی‌گراد نسبت به حومهٔ شهر گرم‌تر می‌کند.
برنامه‌های ساختمان سبز از به کار بردن بام خنک حمایت می‌کند تا اثر جزایر گرمایی شهری و کیفیت پایین هوای حاصل از آن (به شکل آلاینده‌هایی که هوا را به صورت مه‌آلود درمی‌آورند) را کاهش دهند. بام‌های با رنگ روشن، از طریق انعکاس نور خورشید افزایش دما را به حداقل رسانده انرژی مصرفی سرمایشی را کمتر کرده و آلاینده‌های مه‌گونه را کاهش می‌دهند. مطالعه‌ای که توسط LBNL صورت گرفت نشان می‌دهد اگر استراتژی‌هایی که برای کاهش این اثر در پیش گرفته شده‌است – شام بام‌های خنک – در مقیاس وسیعی به کار گرفته شوند، کلان‌شهر تورنتوی بزرگ می‌تواند سالانه بیش از ۱۱ میلیون دلار در هزینه‌های انرژی صرفه‌جویی کند.