google/wiki40b huggingface dataset:
مجید یاسر

اجرا

او به همراه علی انصاریان اجرای برنامهٔ زابیواکا ویژه جام جهانی ۲۰۱۸ را بر عهده داشتند که با حواشی زیادی روبرو شد.
حواشی اصلی برنامه مربوط به علی انصاریان است که در بخشی از برنامه به نام «سخن بزرگان» با خواندن اشعاری از ترانه‌های خوانندگان «لس آنجلسی»، همواره حواشی زیادی ایجاد کرده‌است که گفته می‌شود این عملکرد او در ده روز اجرا باعث دریافت ۱۴۰ تذکر از سمت سازمان صداو سیما شده‌است. یکی از این خواننده‌ها شهرام شب‌پره بود که شوخی انصاریان با یکی از ترانه‌هایش موجب اعتراض و واکنش از سوی او شد.
یکی از قسمت‌های ماجراساز این برنامه نام بردن مهمان خارجی برنامه از گوگوش به عنوان خواننده مورد علاقه‌اش بود. واکنش مجریان برنامه علی انصاریان و مجید یاسر به این اتفاق باعث شد تا کلیپ‌های این قسمت از برنامه از پربازدیدترین کلیپ‌های صفحات مجازی باشد.
این ماجرا تا جایی پیش رفت که شایعاتی در مورد ممنوع‌التصویر شدن هر دو مجری در فضای مجازی منتشر شد که با حضور مجدد آنها در برنامه تکذیب شد.
این برنامه از تاریخ ۱۹ تیر ماه تا ۲۳ تیرماه ۱۳۹۷ توسط صداوسیما توقیف شده بود. زابیواکا که ویژه‌برنامه جام‌جهانی ۲۰۱۸ بود، در روز فینال و پایانی جام‌جهانی ۲۰۱۸ که قرار بود قسمت پایانی این برنامه پخش شود، توقیف و پخش نشد.
چارلز وین

زندگی

وین شکارچی کشتی‌های حمل و نقل انگلیسی و فرانسوی بود، اوج حرفهٔ دزدی و راهزنی دریایی او از تاریخ ۱۷۱۶ تا ۱۷۱۹ به طول انجامید، گل سر سبد ناوگان او یک کشتی دزدان دریایی به نام رنجر یا (ولگرد خانه به دوش) بود، آوازهٔ شهرت او از پایگاه جدید دزدان در باهاما و با نام جمهوری دزدان دریایی شکل گرفت، بعد از اینکه مستعمرات انگلیسی در جریان جنگ‌های جانشینی با اسپانیا به حال خود رها شده بود در سال ۱۷۲۱ بعد از یک فعالیت نسبتاً طولانی و خشونت‌آمیز در دزدی دریایی دستگیر شد، وین در دادگاه محکوم به حلق آویز با چوبهٔ دار گردید و نهایتاً در پورت رویال جامائیکا به سال ۲۹ مارس ۱۷۲۱ اعدام گردید
باغ مهتاب

تاریخچه

باغ مهتاب آخرین باغ از یازده باغ گورکانی در امتداد جمنا در مقابل تاج محل و قلعه آگره بود. نخستین آن باغ‌ها، باغ آرام بود. همچنین ذکر شده‌است که شاه جهان یک منطقه از حاشیه هلال شکل و پوشیده از چمن رودخانهٔ جمنا را به عنوان بهترین جا برای تماشای تاج محل انتخاب کرده بود. آن را به عنوان «یک باغ مجلسی در نور ماه به نام باغ مهتاب» ایجاد کرد. راه‌های گچی سفید، کوشک‌های باز، استخر و فواره‌ها نیز به عنوان بخشی از باغ ساخته شدند، در کنار آنها درختان میوه و گل نرگس ایجاد شد. باغ به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از مجموعه تاج محل در الگوی تراس‌های رو به رودخانه طراحی شده بود. عرض آن با بقیه تاج محل یکسان است. افسانه‌های منسوب به سفرنامه قرن ۱۷ میلادی ژان باتیست تاورنیه، سیاح فرانسوی، اشاره به میل شاه جهان برای ساختن یک تاج محل سیاه برای خودش، به عنوان دوقلوی تاج محل سخن می‌گویند؛ با این حال، این امر ممکن نشد زیرا او توسط پسرش اورنگ‌زیب زندانی شد. این اسطوره در سال ۱۸۷۱ توسط یک باستان‌شناس بریتانیایی، ای.سی. آی کارلایل، که در حالی که بقایای یک حوضچه قدیمی در سایت، کشف کرد و آن را با پی آن بنای افسانه ای اشتباه گرفت، تقویت شد.بنابراین، کارلایل اولین محقق شد که بقایای ساختاری را در محل پیدا کرد، هرچند که توسط خزه و گلسنگ سیاه شده بود. باغ مهتاب متعلق به راجه مان سینگه کااچاوا از اهالی آمر بود که مالک زمینهای اطراف تاج محل بود.
سیلاب‌های مکرر و روستاییانی که مصالح ساختمانی را استخراج می‌کنند باعث شده که باغ تقریباً خراب شود. ساختارهای باقی مانده در باغ در حالت مخروبه قرار داشتند. تا دهه ۱۹۹۰، وجود باغ تقریباً فراموش شد و آن به یک تپه از شن و ماسه، پوشش داده شده با گیاهان وحشی و خاویار آبی تبدیل شده بود.
کلاهان، فلوریدا

جغرافیا

کالاهان در 30°33′39″N 81°49′51″W واقع شده است.
ملاویس

جمعیت

این روستا در دهستان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۶ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.

زبان

در روستای ملاویس زبان تاتی رایج است.
قصرملا

جمعیت

این روستا در دهستان بیضا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
ورمنتویل، میشیگان

خصوصیات

ورمنتویل ۳٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۷۵۹ نفر جمعیت دارد و ۲۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
علی عمار

نبرد الجزایر

او یک رزمنده انقلابی و فرمانده یک گروه چریکی جبهه آزادیبخش میهنی (الجزایر) بود که برای استقلال الجزایر از اشغال فرانسه در جریان نبرد الجزایر جنگید. علی در سال ۱۹۵۴ به هنگام شعله‌ور شدن جنگ الجزایر به دو سال زندان محکوم شد. وی در زندان باربروس توسط یک رزمنده جبهه آزادیبخش الجزایر FLN عضوگیری شد و به یکی از افسران وفادار الجزیره تبدیل گردید. او در روز ۲۸ دسامبر سال ۱۹۵۶ مظنون به کشتن شهردار شهر بوفاریک شد. در سال ۱۹۵۷ تبهکاران فرانسوی برهبری «یوس گودارد» رهبری جبهه آزادیبخش الجزایر FLN را سیستماتیکمان ایزوله و رهبری آنرا در الجزایر حذف کردند. از شیوه‌های ضد تروریسم گودارد شکنجه کردن دستگیرشدگان هنگام بازجوئی بود. در ماه ژوئن علی عمار رهبری یک تیم را بعهده داشت. این تیم اقدام به کار گذاشتن مواد منفجره در چراغهای یک خیابان نزدیک علائم راهنمائی و کارگذاری یک بمب در یک کلوب رقص که به کشته شدن ۱۷ نفر انجامید، بود.

اختفا و انفجار

سعدی یاسف دستور داد تا رهبری در مکان دیگری در قصبه الجزایر مخفی شود. بعد از دستگیری سعدی یاسف، علی عمار و سه همرزم او بنامهای حسیبه بن بوعلی، محمود «حمید» بوحمیدی و عمر الصغیر تا روز ۸ اکتبر سال ۱۹۵۷ در خانه‌ای مخفی شدند. محل اختفای آن‌ها توسط یک خبرچین لو رفت. علی می‌توانست تسلیم شود ولی امتناع کرد و خانه‌ای که مخفیگاه آن‌ها بود توسط چتربازان فرانسوی منفجر گردید که در اثر آن ۲۰ نفر الجزایری کشته شدند. نقش او را در فیلم نبرد الجزیره ابراهیم حقیاق بازی کرد.
گرمک (قزوین)

جمعیت

این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.

زبان

اهالی روستای گرمک زبان تاتی را با لهجه اصیلی صحبت می‌کنند.
تنگ گندا

جمعیت

این روستا در دهستان کوشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
بروجن

تاریخچه

تاریخ دقیقِ اسکان در مکان فعلیِ شهر بروجن مشخص نیست، هرچند قدیمی‌ترین تاریخِ موردِ استناد برای بروجن را می‌توان بر اساسِ سنگ مزاری که چندی پیش در این شهرستان با تاریخِ فوتِ متوفی به سنه ۱۰۰۴ هجری قمری (۹۷۴ هجری شمسی) یافت شده محاسبه کرد.
به نوشتهٔ محمدحسن خان اعتمادالسلطنه در کتاب مرآة البلدان در زمان ناصرالدین شاه قاجار قریهٔ بروجن، تُیولِ حسینقلی خان ایلخانی به‌شمار می‌آمد و وی قدری از اراضی آن را خریده بود. جمعیتِ بروجن در آن دوره به هزار خانوار می‌رسید و سه مسجد و سه رشته قنات داشت، مالیات آن ۹۳۰ تومان بود و هر سال دویست خروار بذرافشان داشت.

زبان

اهالی بروجن به زبان فارسی و لهجه اورجنی تکلم دارند. در قدیم لهجه‌ای مخصوص به این شهر هم وجود داشته که چند شاعر محلی (حیدرطالبپور، بهمن رافعی و …) هم به این گویش اشعاری سروده‌اند.

فرهنگ و هنر

بنیانگذار فرهنگ بروجن را می‌توان مرحوم شهاب‌السلطنه (غلامحسین خان حاجی ایلخانی پسر دوم امامقلی خان حاجی ایلخانی و رئیس ایل بختیاری) نامید. او در سال ۱۲۷۴ مدرسه‌ای وسیع با مرکز کاردستی تأسیس کرد که قبل از آن حتی در اصفهان چنین مدرسه‌ای نبود. در این مدرسه از استادان به‌نامی چون شیخ محمدطاهر نطنزی (مدیر) و سید میرحسین مجدالادباء و میرزاعبدالرحیم خان شیرازی، میرزاسیف الله خان (معروف به تیمسار) و یک معلم زبان انگلیسی که بلژیکی بود، استفاده شده و کلیه دروس فارسی و انگلیسی و برخی فنون و مهارت‌ها در این دارالفنون کوچک تدریس می‌شد. مخارج این مدرسه را شخص شهاب‌السلطنه پرداخت می‌نمود. پس از ۲۹ سال این دبستان منحل و بعدها امیرقلی اشراقی در منزل خود دبستانی به نام دبستان ملی تأسیس کرد و چندین سال این مدرسه دایر تا اینکه در سال ۱۳۰۹ به دستور وزیر فرهنگ وقت یک ساختمان سه کلاسه در بروجن ساخته شد. بعدها مردم این مدرسه را جمال‌الدین نام نهادند. این همت‌ها و تلاش افرادی چون ملاذوالفقار باعث گردید بروجن به شهری با سطح علمی بالا و تربیت پزشکان و متخصصان عالی‌رتبه دست یابد و هم‌اکنون نیز فارغ‌التحصیلان مدارس بروجن در خارج از استان و کشور به عنوان استادان طراز اول مشغول خدمت هستند. علاوه بر آن در زمینه شعر و هنر نیز سرآمد بوده و از شعرا و استادان بنامی برخوردار است.

شخصیت‌های مهم

دکتر ابوالقاسم بختیار اولین پزشک متخصص جراح ایرانی
دکتر بهمن بروجنی نقاش صاحب سبک ایرانی
استاد بهمن رافعی بروجنی شاعر
استاد حسین هادیپور بروجنی نقاش سبک رئالیسم
بهنام بهزادی کارگردان،فیلم‌نامه نویس و تهیه‌کننده ایرانی

صنایع دستی

قالی‌های پشم یلمه‌ای بروجن بسیار مشهور است. در گذشته نیز گیوه این شهرستان شهرت کشوری داشته‌است. از دیگر صنایع دستی قدیمی آن نمدمالی است.
شول‌آباد سفلی

جمعیت

این شهر براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۴ نفر (۹۳خانوار) بوده‌است.
یوسف پیامبر

داستان

زمانی که یعقوب، مردمان بنی‌اسرائیل را به معبود یگانه عالم فرا خوانده و از پرستش خدایان سرد و سنگی انذار می‌دهد؛ خداوند، پیامبر بعدی را در نسل او قرار داده و یوسف را به وی عطا می‌کند که در حسن و جمال، بی‌نظیر است. یوسف در کودکی رؤیای عجیبی می‌بیند؛ رؤیایی که در آن خورشید و ماه و ۱۱ ستاره برای او به سجده می‌افتند. یعقوب که این رؤیای عظیم را می‌شنود؛ به او توصیه می‌کند تا آن را از برادران خود پنهان کند. پس از چندی، برادران یوسف که به علاقه پدرشان نسبت به یوسف رشک می‌ورزیدند، او را به چاه می اندازند و پس از مدتی کاروانی اورا از چاه در آورده و به عزیز مصر پوتیفار می فروشند و پوتیفار اورا به عنوان کنیز به همسرش زلیخا هدیه می دهد اما وقتی زلیخا از او خواست با او وارد بستر شود یوسف فرار کرد اما پوتیفار فرا می رسد و تمام تقصیرات گردن یوسف می افتد یوسف به زندان می رود و هشت سال آنجا میماند اما به واسطه ی یکی از دوستان خود در زندان که مدت ها پیش آزاد شده و پادشاه مصر آمنحوتب خدمت میکند و به کمک قدرت تعبیر خواب خوابِ فرمانروا را تعبیر کرده و با خردِ خود به یکی از عزیزان فرمانروا تبدیل شده و عزیزم مصر میشود؛اما خداوند که اراده فرموده تا به واسطه یوسف، مردم را به راه نجات و هدایت دعوت نماید؛ او را از پستی چاه رهانیده و بلندی مقام و مرتبت عطا می‌نماید ..سرانجام پس از سالها دوری او با کمک خداوند جوانی را به زلیخا باز گردانده و با او ازدواج میکند . و بالاخره پس از سی و چند سال دوری پدرش را پیدا کرده و اورا به کنار خود می برد ....

هزینه ساخت

مدیر سابق روابط عمومی این سریال در پی اختلاف با کارگردان و تهیه‌کننده آن فرج‌الله سلحشور گفت که کل مبالغ هزینه شده برای ساخت این سریال بیش از ۱۲ میلیارد تومان بوده‌است؛ که ۶ میلیارد تومان آن توسط صداوسیما و بقیه توسط شهرداری تهران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، وزارت اقتصاد و دارایی پرداخت شده‌است. محمود احمدی‌نژاد هم برای این سریال هزینه‌هایی پرداخت. 
کارگردان سریال (فرج‌الله سلحشور) با حضور در شبکهٔ جهانی جام جم ۳ ضمن تکذیب ادعای مدیر سابق روابط عمومی این سریال گفت مجموع هزینه‌های ساخت این سریال حدوداً ۷ میلیارد تومان بوده‌است.

عدم پرداخت قبض‌های سالن‌های نمایش

شهاب‌الدین طاهری، نویسنده کتاب دوجلدی حضرت یوسف که در سال ۱۳۸۱ توسط نشر عابد به چاپ رسیده‌است، از سلحشور، تهیه‌کننده سریال، به‌دلیل دزدی هنری در دادگاه شکایت کرد. البته او نهایتاً در سال ۱۳۹۱ طبق رأی قطعی دادگاه از اتهام تقلب در فیلمنامه یوسف تبرئه شد.

نظر سلحشور دربارهٔ بازیگران سریال

سلحشور دربارهٔ بازیگران این مجموعه می‌گوید:
بازیگران را از همین سینماگران انتخاب می‌کنم، همانند پروژه «یوسف» که من آن را با همین هنرمندان ساختم. با این تفاوت که مدیریت این‌ها در اختیار من بود. برای همین در این پروژه بازدهی خوبی داشتند. مهم این است که از هنرمندان چگونه استفاده شود. البته بسیاری از هنرمندانی که با ما کار کردند دیگر به مسیر قبلی بازنگشتند.

سریال یوسف در کشورهای دیگر

کشورهای تاجیکستان، پاکستان، افغانستان، شبکه‌های بین‌المللی ایران الکوثر (دوبله عربی)، آی فیلم (دو زبانه: عربی و فارسی) و جام جم (زیرنویس انگلیسی) نیز اقدام به پخش یوسف پیامبر کرده‌اند. به گفته سازمان صدا و سیما این سریال در شصت کشور جهان بیننده دارد.
شنه

جمعیت

این روستا در دهستان حومه شرقی  قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن  784نفر (140خانوار) بوده‌است.
علی کمارجی

زندگی‌نامه

خانوادهٔ علی کمارجی از آوارگان جنگ ایران و عراق بودند به همین علت در شهرکرد متولد شد و در ادامه زندگی در شهرهای شیراز، اصفهان، فرخ شهر را تجربه کرد. در سال ۱۳۷۱ به آبادان بازگشت و کار سرایش ترانه را از سال ۱۳۸۰ در آبادان آغاز کرد. او که از بنیان‌گذاران خانه ترانه آبادان و نخستین ترانه‌سرای آبادانی است در سال ۱۳۹۳ از آن مجموعه جدا شد.
از علی کمارجی در مقام نویسنده دو کتاب در زمینه نقد و تئوری پردازی در عرصه ترانه پارسی منتشر شده‌است. او در اردیبهشت سال ۱۳۹۴ نخستین کتاب خود را با عنوان «هنر ترانه‌سرایی» توسط نشر مایا منتشر کرد. در سال ۱۳۹۵ با پیشنهاد مسولان نیماژ، کتاب بعدی خود را با نام «بنیاد ترانه: کتاب جامع ترانه‌سرایی» منتشر کرد که برای این اثر موفق به دریافت لوح تقدیر دوسالانهٔ کتاب در سیزدهمین جشنواره خانه موسیقی ایران شد.

زندگی حرفه‌ای

نخستین ترانه‌ای که از آثار علی کمارجی اجرا شد ترانهٔ «میعادگاه» با صدای «رضا یزدانی» و «حامد بهداد» است. این اثر نخستین ترانهٔ آلبوم «ساعت ۲۵ شب» بود. وی در ادامه با تعدادی از فعالان عرصه موسیقی از جمله «کارن همایونفر»، «محمد رضا رهنما»، «اشکان دباغ»، «بهروز پایگان»، «میلاد فرهودی» همکاری کرد.
در شانزدهمین جشن دنیای تصویر ترانهٔ «چریک» از ساخته‌های او توسط «کوروش تهامی» و «رضا یزدانی» اجرا شد. در نخستین دوره جایزه ققنوس کلیپ ترانهٔ «کافه رؤیا» با انیمیشنی از «فاطیما یثربی» و خوانندگی «رضا یزدانی» موفق به دریافت دو جایزه شد.
در زمینهٔ ملودی سازی تا کنون پنج ملودی در آلبوم اشکهام با صدای «stella" و یک ملودی با صدای «مهیار محمد علی» از آثار او منتشر شده‌است.
کامیل دونسیو

کامیل دونسیو (انگلیسی: Camille Doncieux) (۱۵ ژانویه ۱۸۴۷ – ۵ سپتامبر ۱۸۷۹) اولین همسر نقاش و هنرمند امپرسیونیست فرانسه، کلود مونه بود، او موضوع و مدل تعدادی از نقاشی‌های مونه، پیر آگوست رنوآر و ادوارد مانه بود، کامیل از مونه صاحب ۲ فرزند پسر شد.

زندگی

کامیل لئونه دونسیو، در شهر لا گیلوتره که امروزه بخشی از لیون فرانسه می‌باشد به سال ۱۵ ژانویه ۱۸۴۷ متولد شد، پدر او چارلز کلود دونسیو، یک تاجر بود. او با همسر و دختر خود کامیل به پاریس، نزدیک دانشگاه سوربن در اوایل دورهٔ امپراتوری دوم فرانسه نقل مکان کرد. چند سال پس از تولد خواهرش، ژیوینی فرانسوا در سال ۱۸۵۷ خانوادهٔ او به باتیگنول که در حال حاضر بخشی از منطقهٔ شمال غربی پاریس می‌باشد، نقل مکان کرد. باتینگول یک بخش و منطقهٔ محبوب هنرمندان آن زمان بود
محسن وزیری‌مقدم

زندگی‌نامه

وزیری‌مقدم در ۵ مرداد ماه سال ۱۳۰۳ در تهران متولد شد. نزد پدر خواندن و نوشتن را آموخت و تحصیلات ابتدایی را از ۵ سالگی آغاز کرد. او در سال ۱۳۲۲ در امتحان ورودی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرفته شد. از اولین استادان وی علی‌محمد حیدریان و مادام امین‌فر بودند. وزیری‌مقدم در سال ۱۳۲۷ به عنوان اولین دانش‌آموختگان دانشکده هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد. در مردادماه سال ۱۳۳۴ راهی ایتالیا شد و تا ۱۳۴۲ در رم به فعالیت هنری پرداخت. سال ۱۳۳۷ دانشنامهٔ آکادمی هنرهای زیبای رم را دریافت داشت. پایان‌نامهٔ تحصیلی خود را دربارهٔ موندریان و تأثیر او در هنر قرن بیستم به رشتهٔ تحریر درآورد.
وزیری‌مقدم به ساخت مجسمه‌های چوبیِ مَفصلی و متحرک مشهور است و اولین بار آثاری ساخت که مخاطب می‌توانست در اثر هنری دخالت داشته باشد.
زندگی‌نامه او به همراه مرور و تحلیلی بر مجموعه‌ای از آثارش در کتاب: پ‍ی‍ش‍گ‍ام‍ان ه‍ن‍ر ن‍وگ‍رای ای‍ران: محسن وزیری مقدم، ب‍ه ک‍وش‍ش رویین پاکباز و یعقوب امدادیان ب‍ا ه‍م‍ک‍اری ت‍وک‍ا م‍ل‍ک‍ی توسط موزه هنرهای معاصر تهران و مؤسسه توسعه هنرهای تجسمی منتشر شده‌است.
جمعه شانزدهم شهریورماه ۱۳۹۷، در پی یک دوره بیماری طولانی و به دلیل کهولت سن در ۹۴ سالگی، در خانه‌اش در رم درگذشت.

آموزش

او از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۵ در دانشکدهٔ هنرهای تزئینی (دانشگاه هنر) و دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به آموزش هنر اشتغال داشت. وزیری‌مقدم را به سبب از میان بردن شیوه‌های آموزشی کهنه در هنرآموزی و حذف شیوهٔ کمال‌الملکی در دانشکده هنرهای زیبا نیز از پیشگامان هنر مدرن ایران می‌نامند. وی به آموزش دروسی همچون طراحی، نقاشی و چاپ دستی پرداخت و نخستین بار در سال ۱۳۵۰ کلاس پایه و اصول طراحی را در دانشکده هنرهای زیبا بر عهده داشت. از مشهورترین شاگردان وزیری‌مقدم می‌توان به اصغر محمدی، غلامحسین نامی و محمدابراهیم جعفری اشاره کرد.
کتب تألیفی او در زمینه طراحی، از جمله کتاب شیوهٔ طراحی (چاپ اول: ۱۳۶۰)، سال‌ها در زمره کتب درسی و پایهٔ طراحی در ایران بوده‌است.
مجتمع نابینایان شهید محبی

امکانات

این مدرسه در سال ۱۳۴۳ توسط خانواده مهدوی بنیان‌گذاری شد و نام آن رضا پهلوی بود از مهر ماه ۱۳۵۸ به اسم یکی از دانش آموزان این مدرسه که کشته شد، شهید اسماعیل محبی نام گذاری شد. این مجموعه دارای سه خوابگاه برای نابینایان و معلولینی می‌باشد که از تهران و دیگر نقاط ایران برای تحصیل به تهران می‌آیند. این مجتمع همچنین دارای یک سالن ورزشی نیز می‌باشد که امکانات ورزشی برای ورزش‌های نابینایان و معلولین همچون شوگان نابینایان، گلبال، دو دوار نابینایان را داراست. همین‌طور یک زمین فوتبال، واحد سمعی بصری، درمانگاه، کتابخانه، هنرکده و سایت رایانه نیز در آن موجود می‌باشد. مدیر فعلی این مجموعه خود روزی از دانش آموزانش بوده است.
خلیل‌آباد (مسجدسلیمان)

جمعیت

این روستا در دهستان تل بزان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مونزکی

مونزکی (به ژاپنی: 門跡 Monzeki) به راهبان بودایی با اصل و نسب اشرافی یا با اعقاب دودمان یاماتو گفته می‌شود. این اصطلاح همچنین برای معابدی که در آن زندگی می‌کردند نیز استفاده شده است. نمونه‌ای از این نوع معبدها معبد دایکاکو در کیوتو است.
شایلندرا کومار اوپادیایا

زندگینامه

شایلندرا کومار اوپادیایا در ۱۷ آوریل ۱۹۲۹ در بنارس هندوستان زاده شد. او در ۱۹۴۲ به جنبش ملی هند به رهبری مهاتما گاندی برای بیرون راندن انگلیسی‌ها از هند پیوست. در ۱۹۵۰ به عضویت حزب کمونیست نپال درآمد و برای مدتی نیز زندانی شد. او سپس از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۸ سفیر و نمایندهٔ دائم نپال در سازمان ملل بود و از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ نیز وزارت امور خارجهٔ این کشور را بر عهده داشت.
اوپادیادیا که پیشتر کوه‌های ۶۴۶۷ متری مرا پیک و ۶۱۶۰ متری آیلند پیک را صعود کرده بود، در سال ۲۰۱۱ و در سن ۸۲ سالگی در صدد فتح قلهٔ ۸۸۴۸ متری اورست برآمد تا نام خود را به‌عنوان پیرترین فرد صعودکننده به بام دنیا ثبت نماید. او هدف خود را از این صعود اثبات این موضوع بیان نمود که حتی افراد مسن نیز می‌توانند از کوه‌ها صعود کنند. پیش از اوپادیادیا، مین بهادر شرچان ۷۶ ساله توانسته بود در سال ۲۰۰۸ با موفقیت قلهٔ اورست را فتح نماید و سیاستمدار سالخورده در صورت موفقیت رکورد او را می‌شکست.
اوپادیادیا در ۱۸ آوریل به سمت کمپ اصلی پرواز کرد. او را در این صعود ۵ نفر راهنما و شرپا همراهی می‌کردند. با وجود این در تاریخ ۹ مهٔ ۲۰۱۱ و در مسیر کمپ ۱ واقع در ارتفاع ۶۴۰۰ متری، شایلندرا کومار اوپادیایا دچار ارتفاع‌زدگی شده و به‌دلیل کمبود اکسیژن و فشار خون بالا درگذشت.
کیوراکافای، شیلی

خصوصیات

کیوراکافای ۶۹۳٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۴٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
سمیرامیس

سرگذشت سمیرامیس بر اساس نوشته‌های دیودوروس سیکولوس

آن طور که در افسانه آمده‌است، والدین سمیرامیس نجیب زاده بوده‌اند. مادر او"درکتو" یک الهه در هیبت پری دریایی و پدرش انسان بوده‌است. درکتو پس از تولد سمیرامیس، او را رها و خود را در دریا غرق می‌کند. سمیرامیس کوچک توسط کبوترها تغذیه می‌شود تا اینکه "سیماس"، چوپان دربار او را می‌یابد و با خود به قصر می‌برد.
بعدها سمیرامیس با "اونس" یا "مینونس" یکی از ژنرال‌های نینوس، ازدواج می‌کند. نینوس در هنگام تسخیر بلخ به شدت تحت تأثیر شجاعت سمیرامیس قرار می‌گیرد و پس از مجبور کردن اونس به خودکشی، با سمیرامیس ازدواج می‌کند. آن‌ها صاحب پسری به نام نینیاس می‌شوند. در هنگام فتح آسیا، نینوس با اصابت یک تیر به شدت زخمی می‌شود و سمیرامیس تغییر لباس می‌دهد و خود را به شکل پسرش در می‌آورد و فرماندهی سپاه نینوس را به عهده می‌گیرد. پس از مرگ نینوس، او به عنوان ملکه بر تخت می‌نشیند و مناطق بیشتری از آسیا را فتح می‌کند.
سمیرامیس به اختمال زیادملکه بیوه سامورامات است که بعد از مرگ همسرش (شمشی ادد) در حکومت پسرش (ادد مزاری) نقش مهمی را ایفا کرد. در زمان حکومت پسرش تحت نظر او او در صدد فتح مادها برآمد و طبق اطلاعات کتزیاس با اینکه معتبر نیست تا حوالی بلخ رسیده است. (تاریخ ایران درورة ماد از مجموعه تاریخ کمبریج ایلیا گرشویچ ص134)
طبق گفته افسانه، او مقتدرانه حکومت نمود و اتیوپی را به قلمرو امپراتوری خود اضافه کرد و همچنین شهر بابل را بازسازی نمود و دستور ساخت یک دیوار بلند آجری برای حفاظت از شهر را صادر کرد.
اگرچه تمامی اطلاعاتی که از سمیرامیس در دسترس است، به صورت افسانه‌است، اما برخی معتقدند که او همان "شمّور-آمات" ملکه آشور و همسر شمشی ادد پنجم است. شمّور-آمات پس از مرگ همسرش چندین سال به عنوان نایب السلطنه پسرش حکومت کرد. برخی ادعا کرده‌اند افسانه‌هایی که در مورد شمّور-آمات ساخته شده، برای پذیرش و پرستش او به عنوان یک الهه و جهت تحکیم قدرت و سلطنت او بوده‌است، ولی در اسناد و مدارک آشوری چنین چیزی مشاهده نمی‌شود.
برخی هم چنین عقیده دارند که سمیرامیس شکل یونانی شده نام اکدی "شمّور-آمات" است که معنی هدیه دریا می‌دهد.
بام (اسفراین)

پیشینه

عبدالغافر فارسی در کتاب «السیاق» اسفنج، بان و راونیر نام می‌برد که از قرای ارغیان‌اند.
ابوسعد سمعانی (۶۱۶–۵۶۲ هـ) می‌نویسد: 
ارغیان ناحیه ای از نواحی نیشابور می‌باشد که مشتمل بر چندین قریه مانند سبنج، بان، روانیر که روستاهای آن به دلیل جماعتی از اهل علم که به آنجا نسبت می‌دهند شناخته شده‌است.

سمعانی می‌نویسد :
الحاکم ابوالفتح سهل بن علی بن احمد بن الحسن الارغیانی از قریة بان است
شمس‌الدین دمشقی در کتاب «نخبه الدهر فی عجائب البر و البحر» آورده‌است: «از شهرهای نیشابور، شهرستان را می‌توان نام برد که از بناهای عبدالله پسر طاهر است … دیگر سرزمین‌های با خزر بالین و غیان است که سرزمین غیان را چنان‌که سمعانی گفته‌است ارغیان نیز می‌خوانند، همه این سرزمینها بسیار پرفایده و حاصلخیزند» (دمشقی، ۱۳۵۶، ص ۳۵۰)
باتوجه به گزارش‌هایی که به صورت پراکنده از لابلای منابع مختلف جمع‌آوری گشت، می‌توان چنین استنباط کرد که ارغیان تا حمله مغول یکی از ولایت‌های معروف که تابع نیشابور بوده و از لحاظ موقعیت در جنوب قوچان قرارداشته و حدود ۷۱ قریه را شامل می‌شده‌است. از این تعداد روستای ذکرشده مهم‌ترین روستاهای آن که به دلیل داشتن مشاهیر و رجال شهرت عام داشته‌اند؛ بان، اسفنج و راونیر می‌باشد.
از نوشته‌های خوافی چنین استنباط می‌شود ولایت جهان و ارغیان همان ارغیان قبل از دوره تیموری است جون او از روستای بان و اسفنج نام برده که در منابع قرون سوم تا هفتم هجری جزو ولایت ارغیان شمرده می‌شده‌است.
در (قرون هشتم تا دهم ه‍.ق) در حدود سال (۷۸۲ هـ) زمانی که تیمور به اسفراین حمله می‌کند پس از تخریب شهر در هنگام بازگشت به سمرقند برای نیرو گرفتن چهارپایان در مرغزارهای ولایت جهان و ارغیان چند روزی توقف می‌کند و در همین زمان حاکمان این ولایت را از بین می‌برد.
در (قرون یازدهم و دوازدهم ه‍.ق) دوره صفویه در نام ولایت جهان و ارغیان یک تغییر اندکی صورت می‌گیرد و آن حذف «و» می‌باشد و به صورت ولایت جهان ارغیان یاد می‌شود ولی از لحاظ سیاسی این ولایت نیز مانند شهر اسفراین محل تاخت تاز ازبک‌ها قرار می‌گیرد و صدمات جبران‌ناپذیری می‌بیند.
کلنل ادوارد ییت در سال ۱۸۹۷ که خود به منطقه اسفراین سفر کرده و عیناً منطقه را مشاهده کرده در سفرنامه خود خراسان و سیستان راجع به ارغیان می‌نویسد:
تمام ناحیه بام و صفی‌آباد در اشغال ترکهای بغایری بود که شمار آن‌ها به ۱۳۰۰ خانوار می‌رسید. اینان دو تیره بودند، تیره ای که جزء بام محسوب می‌شدند ۸۰۰ خانوار و تیره ای که بخش صفی‌آباد بودند که شمار آن‌ها ۵۰۰ خانوار بود… طبق نظر صنیع الدوله بغایریها تیره ای از ترکان گرایلی هستند که توسط هلاکوخان از قراقوم به خراسان آورده شدند. تمام آنچه را که ما توانستیم در مورد کلمه ارغیان دریابیم این بود که، این نام به شهری در پای کوه‌های واقع در سه چهار مایلی بام اطلاق می‌شده‌است.
گای لسترنج در کتاب سرزمین‌های خلافت شرقی در مورد راونیر و بان که از قریه‌های ارغیان می‌باشد، وی همچنین از سبنج یا اسبنج که هنوز در جنوب باختری جاجرم سر راه بسطام باقی است نیز اسم برده‌است»

آب و هوای روستا

آب و هوای روستا مرطوب با تابستان‌های خنک و زمستان‌های سرد است. درجه حرارت هوا در گرمترین موقع سال در ماه‌های مرداد (برج اسد) و شهریور (برج سنبله) تا ۲۲درجه سانتیگراد می‌رسد و بارش باران به صورت پراکنده از اوایل ماه فروردین تا دی ماه (برج جدی) است.
حنانیا و سفیره

حنانیا و همسرش سفیره شخصیت‌هایی در کتاب اعمال رسولان مسیح از عهد جدید هستند. آنها از طریق موعظه‌های حواریون مسیح به دین عیسی گرویدند و چون در آن زمان همه چیز برای مسیحیان اشتراکی بود حنانیا زمین خود را فروخت و مقداری از پول آن را پنهان کرد و به دروغ به حواریون گفت که با مقدار کمتری زمین را فروخته‌است. پطرس به وی گفت دروغ می‌گویی و همان لحظه حنانیا جان باخت. همسرش که از دروغ خبر داشت سه ساعت بعد همان دروغ را گفت و او هم درگذشت. و این موضوع موجب ترس عیسیون شد.
ونتورف بای هامبورگ

خواهرخوانده

شهر گارتس خواهرخواندهٔ ونتورف بای هامبورگ هست.
سرقلعه (اردل)

جمعیت

این روستا در دهستان میانکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
دامداری

دامداری (انگلیسی: Pastoralism) شاخه‌ای از کشاورزی است که با پرورش دام سروکار دارد. تفاوت دامداری با دامپروری این است که در دامداری بیشتر از چراگاه‌های تازه و منابع آب طبیعی استفاده می‌شود و اینکه در دامپروری تلاش بر این است که با بهره‌گیری از علوم نوین بهره‌وری را افزایش داد، ولی دامداری بر سنت مبتنی است.
سابقه دامداری به انقلاب نوسنگی می‌رسد.

زمینه

هر موجود زنده‌ای چه گیاهی و چه حیوانی جهت زنده ماندن به انرژی نیازمند است. موجودات زنده انرژی لازم برای ادامهٔ زندگی را یا از طریق فتوسنتز به‌دست می‌آورند یا از طریق تغذیهٔ مواد موجود در محیط پیرامون کسب می‌کنند.
بشر اولیه هم از ریشه و میوهٔ گیاهان و هم از شکار بعضی از حیوانات آبزی -که به‌وسیلهٔ دست شکار می‌کرد- تغذیه می‌کرده‌است. اهلی کردن حیوانات توسط بشر، یکی از اقدام‌های اساسی و مهم بوده که سبب تحول غذایی و بهبود تغذیهٔ وی گردیده‌است.
سگ اولین حیوانی بوده که در حدود ۱۲٬۰۰۰ سال قبل و به‌دنبال آن، گوسفند در حدود ۱۱٬۰۰۰ سال پیش توسط بشر اهلی شده‌اند.

وابستگی

با پیشرفت تمدن، افزایش جمعیت و اطلاعات و دانش انسانی، بشر به حیوانات و تولید آن‌ها وابسته‌تر شده‌است؛ به‌طوری که امروزه دامپروری یکی از مهم‌ترین رشته‌های کشاورزی و تولیدات دامی یکی از عمده‌ترین و باارزش‌ترین فراورده‌های کشاورزی است و مردم به فراورده‌های دامی جهت تغذیه و تولید پوشاک بسیار نیازمند هستند. اهلی کردن حیوانات یکی از گام‌های عمده در پیشرفت زندگی از حالت بدوی به تمدن در بسیاری از طایفه‌های بشر اولیه است که سبب تبدیل زندگی ایلی و قبیله‌ای به زندگی شهری و شهرنشینی شده‌است. قبل از اهلی کردن حیوانات، بشر بدوی حیوانات را جهت استفاده از گوشت و پوست آن شکار می‌کرده‌است؛ پس از اهلی کردن سگ، از این حیوان جهت نگهبانی در شب و شکار استفاده نمود.
ونکیلون

خصوصیات

ونکیلون ۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۴۴۶ نفر جمعیت دارد.