برنو (جمهوری چک)

پیشینه

برنو تا زمان ناپلئون به عنوان دژی دفاعی به‌شمار می‌آمد و در سال ۱۲۴۳ به عنوان شهر رسمیت یافت. در سال ۱۸۰۵ در ۲۰ کیلومتری برنو نبرد آسترلیتز روی داد. کمی پس از آغاز انقلاب صنعتی، شهر برنو که در قلمرو اتریش قرار داشت یکی از مراکز صنعتی اتریش شد. این شهر تا امروز هم‌چنان یکی از مهم‌ترین کارخانه‌های تفنگ‌سازی اروپا را در خود جای داده‌است.
برنو پس از پایان جنگ جهانی اول جزئی از جمهوری چکسلواکی شد و در آن زمان ۵۵ هزار آلمانی‌زبان در این شهر زندگی می‌کردند که پس از پایان جنگ جهانی دوم این اقلیت از برنو اخراج شده و به اتریش فرستاده‌شد.
از زمان جدایی چک و اسلواکی در ۱ ژانویه ۱۹۹۳ این شهر بخشی از جمهوری چک است.
مرکز شهر برنو به خاطر حفظ آثار تاریخی و هم‌چنین معماری نوگرایانه خود مشهور است به ویژه به دلیل وجود ویلا توگندهات (۱۹۳۰).

قرن بیستم و گسترش برنو

در سال ۱۹۰۰ حدود ۶۳ درصد مردم برنو به آلمانی صحبت می‌کردند، برخلاف حومه شهر که غالباً چکی زبان بودند. در آن زمان زندگی در این شهر دوزبانی بود و واژه‌ها واصطلاحات چکی و آلمانی در هم آمیخته بود.
در سال ۱۹۱۹، بعد از جنگ جهانی اول دو شهر همسایه، کرالوو و هوسوویچه، و ۲۱ شهرستان دیگر به برنو پیوستند و این شهر بسیار گسترش یافت.
در دوران اشغال سرزمینهای چکی توسط آلمانی‌ها بین سالهای ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵، کلیه دانشگاه‌های جمهوری چک و شهر برنو توسط نیروهای نازی به حالت تعطیلی کامل درآمد. آنها حدود ۳۵۰۰۰ شهروند چکی، آمریکایی و بریتانیایی را در جریان جنگ زندانی و شکنجه کردند و حدود ۸۰۰ شهروند توسط نیروهای نازی در معرض عموم اعدام شدند.

آموزش

طی دو دهه اخیر برنو به یک شهر مهم آموزشی و آکادمیک در مرکز اروپا تبدیل شده‌است، بطوریکه تعداد دانشجویان موسسات آموزش عالی در این شهر در سال ۲۰۱۰ به ۸۹۰۰۰ نفر رسیده‌است. همچنین در این شهر موسسات و مراکز علمی و آموزشی زیادی راه‌اندازی شده‌اند که در حوزه تحقیق و توسعه فعالیت گسترده‌ای دارند، از آن جمله می‌توان به مؤسسه مرکزی فناوری اروپا CEITEC و نیز مرکز بین‌المللی تحقیقات بالینی در برنو اشاره کرد. این شهر جایگاه ویژه‌ای را در زمینه‌های مختلف علوم و مهندسی، به ویژه در توسعه نرم‌افزار به دست آورده‌است. تعدادی از شرکت‌های متمرکز بر توسعه سیستم‌های عامل در برنو وجود دارد، به عنوان مثال شرکت‌های AVG technology و IBM و FEI و AT&T و هانی‌ول و زیمنس و SGI و رد هت و موتورولا و… در برنو فعالیت دارند.
شهر برنو دارای ۷ دانشگاه می‌باشد که عبارتند از دانشگاه ماساریک، دانشگاه فنی برنو، دانشگاه مندل، دانشگاه دامپزشکی و داروسازی برنو، آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی یاناچک، دانشگاه دفاع و دانشگاه بین‌المللی تجارت که در میان آنها دانشگاه ماساریک با دارا بودن بیش از ۴۰۰۰۰ دانشجو به عنوان بزرگترین دانشگاه شهر برنو و نیز دومین دانشگاه بزرگ جمهوری چک شناخته می‌شود. این دانشگاه دولتی دارای ۹ دانشکده و بیش از ۱۹۰ دپارتمان، مؤسسه و کلینیک می‌باشد. دانشگاه ماساریک به عنوان یکی از مراکز مهم علمی و پژوهشی در جمهوری چک و اروپای مرکزی می‌باشد که امروزه از طرف دانشجویان و اساتید از سرتاسر جهان مورد توجه ویژه‌ای قرار گرفته‌است.

فستیوال

بزرگترین فستیوالی که در برنو بسیار مورد توجه است فستیوال آتش بازی Ignis Brunesis (شعله‌های برنو) است که همه ساله در ماه ژوئن برگزار می‌شود. این مراسم در نوع خود یکی از بزرگترین جشنهای اروپا می‌باشد که در روز حدود ۲۰۰۰۰۰ از آن دیدن می‌کنند.

نگارخانه

در برنو مشاهیر و دانشمندان بسیاری زندگی و فعالیت داشته‌اند. از آن جمله می‌توان به یوهان مندل (مؤسس علم ژنتیک)، ویکتور کاپلان (مخترع توربین کاپلان)، توماش ماساریک (رئیس‌جمهور چک اسلواکی) و … اشاره کرد.

ورزش

شهر برنو پیشینه تاریخی در برگزاری مسابقات سرعت دارد. در این بین، پست ماساریک از سال ۱۹۶۵ میزبان مسابقات قهرمانی موتو جی پی می‌باشد. همچنین اسب سواری و هاکی روی یخ از جمله ورزش‌های محبوب بین زنان و مردان است و باشگاه‌های متعددی در این زمینه فعالیت دارند.

حمل و نقل

حمل ونقل عمومی در برنو مشتمل بر ۱۲ خط تراموای، ۱۳ خط اتوبوس برقی و تقریباً ۴۰ خط اتوبوس و ۱۱ خط شبانه است.
راه‌آهن این شهر با احداث راه ریلی بین برنو - وین شروع به فعالیت کرد. همچنین برنو ۲ فرودگاه فعال دارد، فرودگاه برنو که یک فرودگاه بین‌المللی است و اغلب به شهرهای لندن، آیندهوون، میلان و مسکو پروازهای روزانه دارد.