سمند

تاریخچه

پس از رشد صنعت خودروسازی در کشور کره که تقریباً همزمان با ایران شروع به فعالیت نموده بود، تقاضای طراحی و تولید خودرو در افکار مردم ایران زیاد شد؛ اولین بار در اوایل دهه هفتاد شمسی، طرح خودروی ملی در سازمان‌های رسمی کشور از جمله مجلس شورای اسلامی، وزارت صنایع سنگین وقت و سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران مطرح گردید.
در سال ۷۲ مرکز تحقیقات و خدمات خودکفایی ایران در مجموعه سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران مأمور شد تا در چهارچوب یک برنامه تحقیقاتی، بر پایه مهندسی معکوس برای اولین بار در ساختار صنعت خودروسازی ایران، فرایند طراحی و ساخت خودرو به شیوه مقرون به صرفه را طراحی و تعریف کند.
اصطلاح خودروی ملی اولین بار به یک خودروی مفهومی که در چهارچوب همین برنامه در این مرکز تحقیقاتی طراحی شده بود اطلاق گردید. پروژه خودروی ملی پروژه‌ای موفق و نسبتاً کم هزینه بود که از طرف شهردار وقت تهران غلامحسین کرباسچی و وزارت صنایع سنگین وقت حمایت می‌شد. نمونه‌های اولیه این خودرو که به صورت آزمایشی بر پایه پلتفورم خودروی شورلت رویال باقی مانده از قبل از انقلاب طراحی و ساخته شده بود، بارها در نمایشگاه‌های خودرو در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران در سال‌های ۷۲ تا ۷۵ به نمایش گذاشته شد. در این پروژه برای اولین بار در ایران روش‌ها و فرایند کامل ساخت یک خودرو مورد تحقیق و بررسی قرار می‌گرفت اثبات شد که در ایران توان طراحی و ساخت خودرو وجود دارد.
در انتها با انتقال مستندات به گروه صنعتی ایران خودرو با الهام از این طرح و احتمالاً با استفاده از اولین یافته‌های تحقیقاتی مهندسین این مرکز، پروژه طراحی خودرو بومی در سال ۱۳۷۴ در گروه صنعتی ایران خودرو آغاز گردید.
با توجه به پیچیدگی طراحی پلت فرم و با اتکا به تجربه سازمان گسترش در پروژه خودروی ملی، شرکت ایران خودرو اقدام به خرید پلت فرم پژو ۴۰۵ از شرکت پژو فرانسه نمود. همزمان با انجام این پروژه در ایران، شرکت فرست اتومیتو انگلستان اقدام به طراحی نمونه اولیه خودرویی بر روی شاسی و قوای محرکه خودرو پژو ۴۰۵ برای تولید در یک شرکت تایوانی نموده بود که با توجه به ورشکستگی شرکت تایوانی و همچنین پیچیدگی طراحی بدنه، ایران این طرح را از شرکت فرست اتومیتو خریداری کردند اما چون شرکت فرست اتومیتو طراحی را خوب انجام نداده بود و ایران خودرو فهمیده بود این شرکت توانایی اصلاح آن را ندارد آن را به ایران برد و در آن جا مرکز تحقیقات ایران خودرو با جمع‌آوری فارغ التحصیلان ممتاز دانشگاه‌های امیرکبیر، صنعتی شریف و چند دانشگاه صنعتی دیگر، طراحی خودرو ملی را در کنار مشاوران خارجی شروع کرد. در این فرایند، اتاق نسبتاً کوچک و ارگونومی که متناسب با افراد کوتاه قد شرق آسیا ساخته شده بود بازطراحی شد.
سرانجام در سال ۱۳۸۱ اولین نسخه تجاری و تولید انبوه خودروی سمند توسط رئیس‌جمهور وقت، سید محمد خاتمی رونمایی شد.

سمند EL

سمند EL پس از عرضه مدل LX ابتدا به صورت تاکسی و با آپشن‌های کمتر ساخته می‌شد. اما در سال۱۳۸۸ ایران خودرو به فکر تولید آن برای عموم مردم افتاد که البته از این طرح ایران خودرو استقبال نشد و در نهایت با سمند SE جایگزین شد. در سمند EL چراغ‌های دنده عقب برای رنگ‌های روشن سفید است و برای رنگ‌های تیره مشکی است.

سمند LX

سمند ال‌ایکس یکی از اتومبیل‌های ساخت ایران خودرو است که نمونه ارتقاء یافته سمند معمولی است.
در سال ۱۳۸۳ تولید و از سال ۱۳۸۹ با سیستم عیب‌یاب خودکار به بازار عرضه شد. ایران خودرو مدعی است سمند ال‌ایکس دارای قدرت فرمان‌پذیری خوبی است و از نکات مهم در طراحی سمند ال ایکس را ایمنی آن می‌داند. شایان ذکر است که در حال حاضر سمند lx با موتور ef7 نیز تولید می‌شود. از تجهیزات اضافی به کار گرفته شده در مدل ال‌ایکس نسبت به مدل معمولی سمند می‌توان به ترمز ضد قفل، کیسه هوای راننده، رینگ آلومینیومی، امکان تنظیم برقی صندلی‌های سرنشینان جلو، سنسور هشدار دنده عقب و صندوق پران الکتریکی عقب نام برد و دارای دندهٔ دستی با گیربکس ۵دنده می‌باشد.

سمند ساحلی

نام یک خودروی مفهومی طراحی شده در ایران خودرو بود که هیچگاه به تولید انبوه نرسید. این خودرو دو در و سقف آن به صورت کروکی بود.

سمند سریر

سریر، یک خودروی تشریفاتی محصول ایران خودرو است.
به دلیل عدم وجود یک خودروی تشریفاتی در ایران، شرکت ایران خودرو به فکر ساخت یک خودروی تشریفاتی (با ایجاد تغییر در سمندمعمولی) افتاد. البته با تغییراتی در پژو ۴۰۵ آن را به عنوان تشریفاتی و در تعداد بسیار کم تولید کردند ولی جوابگوی نام یک خودروی تشریفاتی نبود.
سمند سریر از نظر ظاهری دقیقاً مثل سمند LX است با این تفاوت که ما بین در عقب و جلوی
خودرو حدود ۳۰ سانتیمتر اضافه شده که در بین در جلو و عقب و برای ایجاد فضای بیشتر سرنشین عقب است و از موتور قدرتمند xu7jp4L4 (همانند پارس elx) بهره می‌برد. همچنین رینگ آلومینیومی و تایر پهن برای حفظ تعادل در سر پیچ‌ها به آن اضافه شد. در داخل خودرو از چرم استفاده شده که نمای زیبایی به آن می‌دهد. در قسمت عقب خودرو و در پشت هر صندلی جلو، یک نمایشگر LCD کوچک وجود دارد که با استفاده از سیستم پخش VCD و MP۳ که در قسمت عقب تعبیه شده می‌توان فیلم‌های مورد نظر را در داخل اتومبیل تماشا کرد.
همچنین بر حسب سفارش در قسمت عقب یک یخچال نیز نصب می‌شود. دو عدد سینی باز شو هم برای سرنشینان عقب درون صندلی نصب شده. رنگ دستگیره درب‌ها به رنگ نقره‌ای تغییر کرده و یک جعبه سی دی در قسمت عقب وجود دارد. طول سمند سریر (لیموزین) ۴۷۱ سانتیمتر و عرض آن ۱۷۲ سانتیمتر است.

سمند SE

شرکت ایران خودرو پس از حذف تولید سمند معمولی و در راستای جلب رضایت مشتریان و خانواده‌هایی که نیاز به خودوریی با قیمت مناسب و اقتصادی داشته‌اند اقدام به به‌روزآوری محصول سمند معمولی با نام سمند بهینه (SE) نمود تا بتواند پاسخگوی تقاضاهای فراوان خویش باشد. این خودرو با بهره‌مندی از مزایایی همچون ایمنی بالا به دلیل برخورداری از بدنه مستحکم، ابعاد مناسب برای استفاده درون و برون شهری، فضای قابل توجه داخل اتاق و صندوق عقب به یکی از محبوب‌ترین خودروهای روز کشور تبدیل شده‌است.
امروزه، حفظ محیط زیست در صنعت خودرو از جایگاه مهمی برخوردار است، به همین منظور خودروهای شرکت از جمله سمندSE، به تجهیزات استاندارد آلایندگی یورو ۴ مجهز شده‌اند.
یکی از مزایای دیگر سمندSE، برخورداری از کارت طلایی خدمات پس از فروش است؛ که ضمن ارائه خدماتی از قبیل بیمه بدنه، برخی خدمات دیگر را در سراسر کشور به صورت رایگان و سریع در دسترس دارنده خود قرار می‌دهد. برخی از تجهیزات این خودرو عبارتند از:
سیستم ضد سرقت (Immobilizer)
ستون فرمان تلسکوپی (جمع شونده در هنگام تصادفات)
سیستم ترمز ABS به همراه EBD
قابلیت تنظیم ارتفاع صندلی راننده

سمند دیزلی

در سال ۲۰۰۹، ایران خودرو اعلام کرد که در سال ۲۰۱۰ سمند با موتور جدید EFD خود را در سال ۲۰۱۰ تولید خواهد کرد. با این حال، با توجه به آزمایش‌های مورد نیاز برای موتور، و با توجه به عدم توزیع گازوئیل با استاندارد یوروIV در ایران نصب موتور دیزلی بر روی سمند به سال ۲۰۱۱ موکول شد. در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱ ایران‌خودرو اعلام نمود که موتور دیزلی برای نصب بر روی خودرو آماده می‌باشد و تغییرات لازم برای این سیستم انجام گرفته‌است. این تغییرات عبارتند از: تغییر رادیاتور، نصب کاهنده حرارت هوای خروجی توربوشارژ، آب، شیلنگ‌های هیدرولیک، بدنه موتور، گیربکس سیستم اگزوز و عایق محفظه موتور.
قرار بود در صورت تکمیل جایگاه‌های سوخت مناسب این خودروها، این خودروها وارد خیابان‌های کشور شوند.
در تست انجام شده، این خودرو توانست به حداکثر سرعت ۲۱۰ کیلومتر در ساعت دست یابد.

سمند پیکا

این خودرو قرار بود پس از سمند دومین خودرو با نشان ملی باشد. ایران‌خودرویی‌ها قصد داشتند این محصول را در بازه قیمتی ۴ تا ۵ میلیون تومان در اوایل دهه ۸۰ شمسی وارد بازار کند. تیراژی که برای این خودرو در نظر گرفته شده بود بالای ۲۰۰ هزار دستگاه بود. قرار بود این خودرو، خودروی قشرها کم درآمد ایرانی باشد. پلت‌فرم این خودرو قرار بود مدلی از فیات باشد اما فیات از دادن این پلت‌فرم سر باز زد. بعدها ایران‌خودرویی‌ها تصمیم گرفتند از پلت‌فرم پژو ۱۰۶ استفاده کنند که پژو هم این پلت‌فرم را نداد و خودروی پیکا تولید نشد.

سمند پردیس

سمند پردیس قرار بود یکی از مدل‌های آتی سمند باشد. این محصول را ایران‌خودرو برای طبقه متوسط به بالا در نظر گرفته بود. طراحی این خودرو در قسمت پشت بسیار شبیه به محصولات کره‌ای است. طراحی جلو نیز تا حدودی شبیه به محصولات فولکس‌واگن است. این محصول با اینکه پیش‌بینی می‌شد در بازار به خوبی فروش کند و در نمایشگاه‌های خودرویی کشور نیز مردم از آن استقبال بسیار زیادی کردند، اما به مرحله تولید نرسید و تنها در حد چند نمونه ساخته شده در مرکز تحقیقات ایران خودرو ماند.

سمند زوبین

این خودرو قرار بود مانند پیکان جوانان خودروی خاص جوانان باشد. توربوشارژ، موتور قوی و هندلینگ مناسب مواردی بود که برای این خودرو در نظر گرفته شده بود. البته کمی سخت بود که بتوان بر روی پلت‌فرم پژو ۴۰۵ چنین محصولی را خلق کرد. مشکل این خودرو هم نبود پلت‌فرم مانند دیگر مدل‌های سمند بود.
زوبین ظاهری شبیه به پردیس دارد و تفاوت زیادی بین این دو دیده نمی‌شود اما از نظر موتوری، سمند زوبین دارای موتور از نوع XU9-J4Z با قدرت ۱۴۸ اسب بخار در ۶۵۰۰ دور در دقیقه و سرعت ۲۱۵ کیلومتر در ساعت می‌باشد. حجم موتور cc 1905.

سمند استیشن و وانت

سمند استیشن خودرویی بود که در ایران‌خودرو تولید شد و حتی تا مرز صنعتی‌سازی نیز پیش رفت. اما اجرا نشدن پروژه پژو ۴۰۵ استیشن مدیران ایران‌خودرو را از تولید این خودرو منصرف کرد. سمند وانت نیز محصولی بود که در مرکز تحقیقات ایران خودرو طراحی شد. معلوم نیست که این خودرو قرار است تولید شود یا خیر.

سمند LX EF7 جدید

این مدل از سمند در سال ۸۷ در هنگام آزمایش با پلاک ملی در خیابان‌ها دیده شد. طبق اطلاعات این خودرو از موتور ملی یا موتور EF7 استفاده می‌کند و آپشن‌هایی بیشتری نسبت به سمند معمولی دارد. تغییرات این فیس لیفت سمند نسبت به سمند معمولی نظیر تغییر تودوزی، تغییر طرح جلو پنجره، اضافه شدن کیسه هوا برای سرنشین و راننده، صفحه کیلومتر متفاوت (در مدل‌های دوگانه‌سوز)، ترمزهای قوی‌تر (بعلت بزرگتر شدن صفحه لنت و دیسک ترمز جلو)، استفاده از سه ردیف کمربند ایمنی برای سرنشینان عقب، سیستم صوتی با قابلیت خواندن لوح فشرده و اتصال به USB و سوییچ تاشو است.

تست تصادف

علی‌رغم این که در باور عامه و به ادعهای کارخانه، سمند خودرویی محکم و ایمن تصور می‌شد در سال ۹۷ با انتشار مستندی از شبکه من و تو به نام رپرتاژ و بررسی سمند در آن، ویدیویی از تست تصادف این خودرو توسط توسط مراکز معتبر ایمنی در اروپا و دتچم، یکی از زیر مجموعه‌های معتبر یورو ان‌سی‌ای‌پی شرکت است، منتشر شد که ایمنی سمند را به چالش می‌کشید.
در این تست سمند با سرعت ۶۴ کیلومتر درساعت از رو به رو با مانع برخورد کرد. در نتیجه تست اتاق خودرو از قسمت رکاب و ستون A به‌طور کلی تغییر شکل داد و تخریب شد. همچنین تایر و رینگ خودرو نیز با وارد کردن فشار به کابین امنیت راننده را به خطر انداخت. شدت صدمات در فضای پاها در ردیف جلویی قسمت صندلی راننده به حدی بود که موجب له شدن پای آدمک شد. ایربگ خودرو علی‌رغم این که عملکرد نسبتاً مناسبی داشت اما به خاطر تغییر شکل اتاقک حفاظت کاملی را به عمل نیاورده و موجب ورود ضربه و صدمات به قفسه سینه و سر آدمک شد. کارشناس تست  این خودرو را مشابه خودروهایی که در بیست سال قبل در اروپا تست می‌شده ارزیابی نمود. همچنین صندلی خودرو نیز مورد تست برخورد از عقب قرار گرفت که حفاظت مناسبی از گردن آدمک نداشت. مجموع امتیاز دریافتی این خودرو یک ستاره از پنج ستاره بود و درنتیجه ایمنی سمند مردود اعلام شد. همچنین خودرو مورد تست آلایندگی با بنزین یورو ۶ اروپایی قرار گرفت که نتیجه در اینجا قابل قبول بود. اما با کیفیت بنزین یورو ۴ داخل ایران آلایندگی خودرو فراتر از حد مجاز ارزیابی شد.