جدوار

ویژگی‌ها

جدوار در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری مرطوب رشد می‌کند. این گیاه گل‌های زرد با برگک قرمز و سبز دارد و ساقه زیرزمینی آن شامل یک ریزوم بزرگ و ناهمگنبا شاخه‌های متعدد است. برگهای جدوار بزرگ هستند و تا یک متر (3 فوت) ارتفاع دارند.

غذایی

داخل ریزوم خوراکی جدوار سفید و عطر آن شبیه انبه است؛ اما طعم آن بیشتر شبیه به زنجبیل و تندتر از آن است. در اندونزی آن را پودر کرده و از آن نوعی کاری سفید می‌سازند، در حالی که در هند آن را صورت تازه یا در ترشی استفاده می‌کنند. در غذاهای تایلندی از آن به صورت خام و برشهای نازک در سالاد تایلندی استفاده می‌کنند. هم چنین در برشهای نازک همراه با دیگر گیاهان و سبزیجات در نوعی خاصی از سس فلفل تایلندی به نام نم پریک استفاده می‌کنند.

گیاه خانگی

از جدوار گاهی به عنوان گیاه خانگی استفاده می‌شود.

در طب سنتی

از این گیاه به طور سنتی برای درمان التهاب و درد و انواع ناراحتی‌های پوستی از جمله زخم‌ها و همچنین بی نظمی‌های قاعدگی و زخم‌های داخلی استفاده می‌شود.

سایر موارد استفاده

اسانس تولید شده از ساقه خشک گیاه جدوار در ساخت عطر و صابون و نیز به عنوان یکی از ترکیبات تونیک‌ها استفاده می‌شود. هم چنین این مواد در ترکیبات این گیاه یافت می‌شود: curcuminoid 1,7-bis(4-hydroxyphenyl)-1,4،6-heptatrien-3-1 sesquiterpenes procurcumenol و epiprocurcumenol.1-  طبع آن گرم و خشک است .
2- اشتهاآور و تقویت کننده معده است. محلول جدوا در عرق نعنا برای رفع استفراغ اطفال استفاده می شود.
3- تقویت کننده نیروی جنسی است.2 گرم دم کرده میل کنند.
4- کسانی که گرم مزاج هستند با سکنجبین میل کنند.
5- جهت تسکین درد شکم و پشت در دوره عادت ماهانه از دمکرده این گیاه استفاده می شود همچنین جدوا، تنظیم کننده عادت ماهانه است.
6- جهت ناراحتی های قلبی از این گیاه استفاده می کنند. یک گرم در 100 سی سی آب جوش دم کرده میل شود.
7- جهت رفع بیماری برص جدوار را با سرکه مخلوط نموده و روی پوست بمالند.
8- جهت روشن کردن رنگ پوست روی پوست صورت ماساژ دهند.
9- نوشیدن این گیاه شادی آور است.
10- بازکننده انسداد و گرفتگی مجاری است.
11- جهت تسکین دردهای روماتیسمی از روغن آن استفاده شود.
12- حکمای قدیم آن را اکسیر جوانی می دانستند.
13- حل کننده خون لخته شده در رگها می باشد.
14- کسانی که واریس دارند از دمکرده این گیاه میل کنند و از روغنش به محل بمالند.
15- کسانی که سوزاک هستند از دمکرده این گیاه میل کنند و از روغنش به محل بمالند.
16- تقویت کننده اعضای رئیسه بدن است.
17- باعث تحریک اشتها می گردد.
18- آن را بسیار نرم بسایید و با روغنى مناسب مخلوط کرده و بمالید. براى درمان بیماریهاى دماغى و اعصاب مانند صرع، سکته، فلج، لقوه، سستى اعضاء، رعشه و خواب‌رفتگى و نظایر آن مفید مى‌باشد.
19- کسانی که یرقان دارند از دمکرده میوه آن استفاده کنند.
20- دو گرم از آن را نرم بسایید و با سرکۀ رقیق مخلوط نموده بخورید. براى رفع مسمومیت گزش مار کشنده و عقرب و جانوران سمى دیگر نافع است، براى رفع دردها و تحلیل ورمهاى داخلى مفید مى‌باشد.
21- اگر چند روز، هر روز دو گرم از آن را بسایید و با جلاب و یا شربت گاوزبان و بادرنجوبه یا عرقهاى مناسب نظیر عرق گاوزبان و گلاب یا بادرنجبویه و بیدمشک و نیلوفر بخورید. براى تفریح قلب و رفع ضعف قلب و رفع خفقان و تپش و فشار قلب خصوصا در مواردى که از برودت و سردى باشد نافع است.
22- جهت آسان نمودن وضع حمل یک گرم با کمی آب شنبلیله میل کنند.
23- جهت رفع ضعف بعد از زایمان به مدت یک هفته روزی نیم گرم با گلاب مخلوط کرده صبح ناشتا بنوشند.
24- جهت درمان بیماری مغزی کودکان مقدار خیلی کمی از آن را ساییده با شیر مادر مخلوط کرده و و به آنها بدهند، و نوجوانان به مدت 6 روز روزی 2 گرم میل کنند.
25- جهت تحلیل ورم ها جدوا را ساییده با سرکه و گلاب مخلوط نموده به محل ورم بمالند.
26- جهت درمان خناق ، خنازیر و سایر ورم های گلو مانند شماره 25 عمل شود.
27- جهت تحلیل ورم پلک چشم آب گشنیز یا سرکه رقیق شده را مخلوط نمایند، به چشم بمالندو باید استریل باشد.
28- جهت تسکین درد دندان نیز با گشنیز مخلوط نموده مزمزه کنند.
29- برای تسکین و تحلیل ورم بواسیر از روغن این گیاه بمالند.
30- جهت رفع زخم مثانه و باز شدن گرفتگی ترشح ادرار این گیاه را با آب گشنیز مخلوط کرده به پشت زهار (محل روییدن مو) بمالند.
31- پاشیدن گرد آن بر جراحت‌ها براى التیام و بند آمدن خونروى نافع است.