کلارا ایماوار

سنین جوانی و تحصیل

ایمرواهر در مزرعه Polkendorff در نزدیکی وروتسواف (سپس در شرق پروس ، در حال حاضر به عنوان وروتسواف ، در غرب لهستان شناخته می شود) متولد شد. مزرعه Polkendorff همان جایی است که پدرش، که او نیز یک شیمیدان بود، کود مصنوعی شیمیایی در بخش کشاورزی را با موفقیت آزمایش کرد.
کلارا جوانترین دختر والدین یهودی، شیمیدان فیلیپیان ایمرواهر و همسرش آنا (née Krohn) بود. و در مزرعه با سه خواهرش بزرگتر، الی، رز و پل بزرگ شد.
در سال ۱۸۹۰، که مادرش بعلت ابتلا به بیماری سرطان فوت کرد، در حالی که الی و همسرش در مزرعه ماندند، کلارا با پدرش به وروتسواف رفت.
ایمرواهر تا سال ۱۹۰۰ در دانشگاه وروتسواف تحصیل کرد و مدرک دکترای خود را در رشته شیمی تحت نظر ریچارد آبگ و با نوشتن پایان نامه ای تحت عنوان "(مشارکت در حلالیت کمی از محلولهای محلول جیوه، مس، سرب، کادمیم و روی)" دریافت کرد.
او اولین شیمی‌دان زن آلمانی بود که مدرک دکترای خود را در دانشکده شیمی ، در دانشگاه وروتسواف دریافت کرد.

ازدواج و کار تحقیقاتی

کلارا  در سال ۱۹۰۱ ، یعنی چهار سال پس از اینکه در سال ۱۸۹۷ به مسیحیت گروید، با فریتس هابر (برنده جایزه نوبل شیمی )  ازدواج کرد.
با توجه به انتظارات اجتماعی آن زمان از یک زن متاهل ، او مجبور به ماندن در خانه و عدم فعالیت اجتماعی و تحقیقاتی بود.
او در این زمان، به به کار تحقیقاتی همسرش و ترجمه برخی از مقالات خود را به زبان انگلیسی، بدون اینکه نامی از خود در مقالاتش ذکر کند، کمک کرد.
تنها ثمره این ازدواج،  هرمان هابر(۱۹۴۶-۱۹۰۲) بود که  در ۱ ژوئن ۱۹۰۲ بدنیا آمد.
ایمرواهر از شرایط زندگی خود نارضایتی عمیقی داشت و در نزد دوستانش گفته بود که: 
همیشه این نگرش من بوده است که زندگی فقط درصورتی ارزش زندگی کردن را دارد که  
انسان از همه توانایی های فردی خود استفاده کامل کرده و تجربیات و سطح دانش خود را بیازماید و یک زندگی انسانی داشته باشد. 
من به همین انگیزه، تصمیم گرفتم که در آن زمان ازدواج کنم ... 
زندگی ای که کلارا خود را از آن بیرون کشید، بسیار ساده و مختصر بود ... 
او به دلیل مخالفت با روش سرکوبگر فریتس بود که بعنوان یک شخصیت بی ادعا، با خودکشی درگذشت.
در طی جنگ جهانی اول، فریتس هابر حمایت شدیدی از تلاش نظامی ارتش آلمان کرد و همچنین نقش مهمی در توسعه سلاح های کشتار جمعی شیمیایی (به خصوص گازهای سمی) ایفا کرد.
ایمرواهر علیه تحقیقات شوهرش و همچنین علیه "انحراف آرمان های علم" و " نشانه ای از برانگیختن، فساد نظم و انضباط و کشتار مردم بیگناه که بینش های جدیدی را در زندگی به ارمغان آورد، اعتراض نمود و همیشه مخالف سرسخت نوع تحقیقات همسرش، که منجر به جنایت جنگی شد، بود.

مرگ

مدت کوتاهی پس از بازگشت هابر از بلژیک، ایمرواهر با استفاده از تپانچه نظامی هابر، به ناحیه قفسه سینه خود شلیک کرد و در ۲ می ۱۹۱۵، او در آغوش پسرش فوت کرد.
صبح روز بعد از مرگ او، هابر پس از اولین حمله با گازهای شیمیایی به روس ها ، جبهه شرقی را ترک کرد.
خودکشی او تا مدتها در تاریکی و ابهام باقی ماند. 
شصت روز پس از مرگ او، تنها روزنامه محلی "Grunewald-Zeitung" گزارش داد که "همسر دکتر فریتس هابر ، که در حال حاضر در جبهه است، در دالم با شلیک گلوله، به زندگی خود پایان داده است. این روزنامه، دلایل این عمل کلارا را صرفاً یک نارضایتی ناشناخته اعلام کرد.
شواهدی از کالبد شکافی جسد وجود ندارد. شرایط ضعیف مستند مرگ او منجر به بحث و گفتگو قابل توجهی در مورد دلایل مرگ او شده است.
خاکستر کلارا ایمرواهر از دالم به شهر بازل واقع در سوئیس منتقل شده و همراه با هابر ، پس از مرگ او در ۱۹۳۴ به خاک سپرده شد.
پس از آن، هرمان هابر پسرش به ایالات متحده مهاجرت کرد، جایی که او ، قبلاً در سال ۱۹۴۶ خودکشی کرده بود. 
فریتز هابر (۱۹۲۱-۲۰۰۴)، فرزند فریتز هابر و همسر دومش، شارلوت، فریتز هاپر (Lutz)، فریتز هاپر (۱۹۲۱-۲۰۰۴) کتابی درباره سموم  خطرناک استفاده شده در بمبهای شیمیایی کشتار جمعی (۱۹۸۶) منتشر کردند.