انتیفا (ایالات متحده)

تاریخچه

هنگامی که دیکتاتور ایتالیایی بنیتو موسولینی در اواسط دهه ۱۹۲۰ توسط حزب ملی فاشیست قدرت خود را تثبیت کرد، جنبش ضد فاشیستی هم در ایتالیا و هم در کشورهایی مثل آمریکا ظاهر شد. بسیاری از رهبران ضد فاشیست در ایالات متحده، سندیکالیست‌ها، آنارشیست‌ها و مهاجران سوسیالیستی از ایتالیا با تجربه در سازماندهی و ستیزه‌جویی بودند. 
گرچه هیچ ارتباطِ سازمانی بین اعضای انتیفا وجود ندارد، پیشینهٔ فعالیت انتیفا در آمریکا می‌تواند به جمهوری وایمارِ آلمان برسد که در آن نخستین گروهی که به نام انتیفا شناخته می‌شد، Antifaschistische Aktion نام داشت که در سال ۱۹۳۲ با مشارکت حزب کمونیست آلمان شکل گرفته بود.
پس از جنگ جهانی دوم، اما قبل از توسعه جنبش امروزیِ آنتیفا، مقابله‌های خشونت‌آمیز با عناصر فاشیست به‌طور پیوسته ادامه داشت.

واژه‌شناسی

اگر چه از زمان آغاز فاشیسم در ایالات متحده از جنبش‌های ضد فاشیسم مختلف وجود داشته‌است، اما واژه انتیفا که از کاربرد زبان آلمانی اقتباس شده بود، تنها در سال ۲۰۱۷ به عنوان یک اصطلاح پوششی (به انگلیسی: umbrella term) در زبان انگلیسی به شهرت رسید. اتحادیه ضد افترا یک نکته را مطرح می‌کند که استفاده از برچسب «آنتیفا» باید محدود به کسانی باشد که «فعالانه به دنبال مقابله فیزیکی با دشمنان فاشیست خود هستند»، و نباید شامل همهٔ معترضین شود.

ایدئولوژی و فعالیت‌ها

«اَنتیفا» یک اصطلاح پوششی (به انگلیسی: umbrella term) برای جمع‌آوری مجموعه‌ای از گروه‌ها، شبکه‌ها و افراد. از آنجایی که انتیفا از گروه‌های مستقلِ جدا از هم تشکیل شده و هیچ سازمان یا عضویت رسمی‌ای وجود ندارد، دانستن تعداد گروه‌های فعال غیرممکن است. گروه‌های انتیفا معمولاً توسط شبکه‌های پشتیبانی همچون NYC Antifa پشتیبانی می‌شوند یا به شکل مستقل عمل می‌کنند. فعالان معمولاً تظاهرات را از طریق رسانه‌های اجتماعی و از طریق وبگاه‌ها و فهرست‌های ایمیلی سازماندهی می‌کنند. بعضی فعالان شبکه‌های همتابه‌همتایی ایجاد کردند یا از سرویس‌های رمزگذاری شده متن مانند سیگنال استفاده می‌کنند. به گفته سلان،انتیفا یک استراتژی سازمان‌دهی است، نه گروهی از مردم. هرچند شمار اعضای انتیفا مشخص نیست اما شمار اعضای جنبش پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ افزایش یافته‌است و در حال حاضر تقریباً ۲۰۰ گروه در ایالات متحده با اندازه‌های متفاوت و میزان مشارکت‌های مختلف در آن حضور دارند. فعالانِ انتیفا درگیر طیف وسیعی از ایدئولوژی‌ها هستند که معمولاً تمایل به چپ دارند و شامل آنارشیست‌ها، سوسیالیست‌ها و کمونیست‌ها همراه با برخی از لیبرال‌ها و سوسیال دموکرات‌ها می‌شوند.
به گفته برین لوین، مدیر مرکز مطالعات نفرت و افراط گرایی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در سن برناردینو، فعالان انتیفا در فعالیت‌های خشونت‌آمیز مشارکت می‌کنند؛ زیرا «آنها معتقدند که نخبگان در حال کنترل دولت و رسانه‌ها هستند؛ بنابراین آنها باید بیانیه ای را علیه افرادی که آنها را نژادپرست می‌بینند، بیان کنند». به گفته مارک بری، یک مورخ دانشیار کالج دارتموث که با اهداف جنبش ضدتروریست مخالف است، پیروانِ انتیفا «مخالف مراجعه به پلیس برای جلوگیری از پیشرفت برتربینیِ سفید هستند. در عوض آنها از مخالفت مردم با فاشیسم حمایت می‌کنند، همان‌طور که در شارلوتسویل شاهد بودیم».
ایده اقدام عملی بنیان جنبش انتیفا است. اسکات کرو، سازمانده آنتیفا، به یک مصاحبه‌کننده گفت: "ایدهٔ انتیفا این است که ما جایی می‌رویم که آن‌ها [جناح راست] می‌روند. این سخنرانی‌های نفرت‌آمیز، استفاده از آزادی بیان نیست. اگر شما مردم را با آنچه می‌گویید و کارهایی که پشت آن‌ها انجام می‌دهید به خطر می‌اندازید، پس حق آن را ندارید که این کار را بکنید؛ و بنابراین ما برای ایجاد درگیری می‌رویم، تا آن‌ها را در جایی که هستند ببندیم، چون ما معتقدیم که نازی‌ها یا فاشیست‌ها نباید یک سخنگو داشته باشند». کتابچه راهنمای پست شده در یک وب‌سایت آنارشیستی با نام «It's Going Down» هشدار در برابر پذیرش «کسانی که فقط می‌خواهند مبارزه کنند» هشدار می‌دهد و یادآور می‌شود که «برخورد فیزیکی و دفاع در برابر فاشیست‌ها بخشی ضروری از کار ضدفاشیست است است، اما تنها یا لزوماً مهم‌ترین بخش نیست».

تظاهرات خیابانی و خشونت‌های قابل توجه

گروه‌های انتیفا همراه با فعالان سیاه بلوک از جمله کسانی بودند که به انتخابات سال ۲۰۱۶ دونالد ترامپ اعتراض کردند. آنها همچنین در اعتراضات برکلی در فوریه ۲۰۱۷ علیه مایلو یینانوپولوس، سخنگوی آلت راست مشارکت کردند که باعث جلب توجه بسیاری شد. رسانه‌ها گزارش دادند که آنها «کوکتل مولوتف پرتاب کردند و شیشه‌ها را شکستند» و باعث آسیب ۱۰۰٬۰۰۰ دلاری شدند.

واکنش‌ها

اقدامات انتیفا با انتقاداتی از جمهوریخواهان، دموکرات‌ها و مفسران سیاسی در رسانه‌های ایالات متحده مواجه شده‌است. نانسی پلوسی، رهبر اقلیت مجلس، در روز ۲۹ اوت ۲۰۱۷ خشونت فعالان انتیفا را در برکلی محکوم کرد. لورا اینگرم، میزبان کنفرانس محافظه‌کار و همکار فاکس نیوز، پیشنهاد کرد که انتیفا را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کنند. نوام چامسکی آنها را «هدیه ای بزرگ برای [جناح] راست توصیف کرد. مایکل کازین، سردبیر دیسنت اعلام کرد: «غیرچپ‌گراها، اغلب به عنوان یک نیروی مخرب و بی‌قانون به چپ نگاه می‌کنند. خشونت باعث می‌شود این دیدگاه تأیید شود.»