google/wiki40b huggingface dataset:
متروی کی‌یف

معماری مترو

دیزاین اولیه و اصلی نخستین ایستگاه، معماری استالینی پس از جنگ را نشان می‌دهد؛ دکوری که با موتیف‌های سنتی اوکراین تلفیق شده‌است.
دکور و دیزاین ایستگاه‌ها در سال ۱۹۵۰ آغاز شد و در همان زمان هم با المان‌هایی همچون موزاییک، حجاری و نقوش برجسته، مجسمه‌های متعدد و سنگ‌های مرمر آرایش و تزیین شد.
از ابتدای ساخت این مترو، هر کدام از ایستگاه‌ها، شکل مخصوص به خود را داشتند. این ایستگاه‌ها در فرمی شبیه به ایستگاه‌هایی ساخته شدند که در همان دهه در مسکو و لنینگراد وجود داشت. به عنوان مثال ایستگاه آرسنال، به جای یک سالن مرکزی کوچک، یک سالن عریض با مجسمه‌هایی از قهرمانان مدنی و جنگ‌های وطن‌پرستانه داشت.
ایستگاه وکزالنا حجاری، نقوش برجسته و همچنین نقشه بزرگی از اوکراین زمان اتحاد جماهیر شوروی روی ستون‌های این ایستگاه داشت. این در حالی است که در اولین طراحی ایستگاه دیگری به نام مؤسسه پلیتکنیکنی (Politeckhnichniy Institut) نقاشی‌ها و طراحی‌هایی دیده می‌شود که بر روی موزاییک‌ها و پنل‌های بزرگ وجود دارد و المان‌های مربوط به دانش طبیعی را نشان می‌دهد.
اما وقتی در اواخر دهه ۵۰، زمانی که افراط در معماری رواج پیدا کرده بود، مکان‌هایی همانند ایستگاه دانشگاه کیف نیز از سادگی بیرون آمدند و ستون‌ها و تیرهای آن با مجسمه‌هایی از دانشمندان و نویسندگان مشهور تزیین یافت.
یا مثلا ایستگاهی که بعد از این ایستگاه، در ۱۹۶۳ افتتاح شد، ظاهری قدیس‌وار و جدی داشت. این اتفاق هم دربارهٔ ایستگاه‌های روباز افتاد و هم آن‌ها که زیر زمین بودند و تا یک دهه بعد، بنابر همان طرح‌های اولیه ساخته و افتتاح شدند. تنها از سال ۷۱ به بعد بود که در معماری زینتی شهر، تغییراتی رخ داد. در واقع از دهه ۸۰ به بعد، دیگر می‌توان دیزاین نوآورانه ایستگاه‌های کیف را در مقایسه با دوره اتحاد جماهیر شوروی مشاهده کرد. هرچند که ایستگاه‌های پیشین نیز اصلاح و تعمیر شدند و دکور و طرحی همانند ایستگاه‌های جدید پیدا کردند؛ به خصوص که بعد از اعلام استقلال کیف از روسیه، تمامی نمادهایی که مربوط به جماهیر شوروی بود، با المان‌های مدرن عوض شدند و شکوه و جلال اولیه خود را از دست دادند.
بخش یوله

خواهرخوانده

شهرهای آلفتانس، گیوویک، Næstved، روما (فنلاند) و یورمالا خواهرخوانده‌های بخش یوله هستند.
لیگ برتر بسکتبال ایران ۹۳–۱۳۹۲

دور مقدماتی

مسابقات دور مقدماتی با حضور ۱۲ تیم از ۱۶ آبان آغاز شد و پس از برگزاری ۲۲ هفته، در ۲۶ بهمن به پایان رسید. هشت تیم نخست جدول رده‌بندی به مرحلهٔ دوم راه یافتند.

پلی‌آف

مسابقات یک‌چهارم نهایی در روزهای ۱۸ تا ۲۵ فروردین، نیمه‌نهایی در ۳۱ فروردین تا ۴ اردیبهشت و فینال در ۱۱ تا ۱۹ اردیبهشت برگزار شدند.
کاسه‌گران

جمعیت

این روستا در دهستان لاهیجان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۶ نفر (۴۴ خانوار)
بوده‌است.
رابرت وادرا

زندگی شخصی

او در ۱۹۶۹ در مرادآباد، اوتار پرادش، هند متولد شد. در ۱۸ فوریه ۱۹۹۷ با پریانکا گاندی، ازدواج کرد. مراسم سنتی آنها در منزل گاندی برگزار شد. آنها دو فرزند دارند؛ یک پسر بنام ریحان و یک دختر به نام میرایا که به بودا اعتقاد دارند و از فلسفه بودائی و شیوه‌های ویپاسانا پیروی می‌کنند.
کاروانسراهای آلانیا

کاروانسرای ساراپسا

این کاروانسرا در ۱۵ کیلومتری مرکز شهر آلانیا در اتوبان D-۴۰۰ قرار دارد. در یک نگاه کوتاه این کاروانسرا شیبه یک قلعه به نطر می‌رسد.
این کاروانسرا بین سال‌های ۱۲۳۶ و ۱۴۲۸ توسط قیاس الدین کیخسرو پسر سلطان علاالدین کیقباد بر اساس یک طرح مستطیلی ساخته شد. در سمت‌های جنوبی و شمالی این کاروانسرا قسمت‌هایی با هدف حفاظت از آن وجود دارد. در لبهٔ شرقی آن یک مسجد کوچک وجود دارد. در وسط کاروانسرا دروازه‌ای وجود دارد که به سمت شمال باز می‌شود.
سقف آن به سبک گهواره‌ای ساخته شده‌است. هنگامی که شما وارد کاروانسرا می‌شوید و به بالا نگاه می‌کنید چگونگی به هم متصل شدن این سنگ‌ها و اینکه چگونه این ساختمان بعد از گذشت ۷۶۶ سال هنوز پابرجا است را تحسین می‌کنید. اکنون این ساختمان توسط شخصی برای استفاده به عنوان دیسکو اجاره شده‌است.

کاروانسرای آلارا

در بعضی از اسناد بیان شده‌است که کاروانسراها ساختمان‌هایی هستند که در فاصله ۴۰ کیلومتری (۹ ساعت با شتر) از یکدیگر ساخته می‌شوند. این مسئله برای این کاروانسرا درست می‌باشد.
فاصلهٔ بین آلانیا و کاروانسرای آلارا قبل از آنکه جاده‌های قدیمی پر از پیچ بود و نوسازی شد ۴۰ کیلومتر بود. این کاروانسرا توسط سلطان علاالدین کیقباد در سال ۱۲۲۹ ساخته شد. در ورودی این کاروانسرا به سمت شمال است. بعد از اینکه شما از این در وارد می‌شوید در دیگری را می‌بینید. این قسمت برای مسافرانی ساخته شد که با حیوان‌های خود می‌آمدند. این قسمت کاملاً متفاوت نسبت به کاروانسرای ساراپسا ساخته شد و بر خلاف کاروانسرای ساراپسا که مکان‌های جداگانه برای مردم و حیوان‌ها وجود ندارد در این کاروانسرا مکان‌های ویژه برای مردم و حیوان‌ها موجود می‌باشد. علاوه بر این مسافران می‌توانند حیوان‌های خود را هر زمان از پنجرهٔ کوچک اتاق خود بازرسی کنند.
هنوز می‌توان مسجد و چشمه و حمام ترکی را مشاهده نمود. این ساختمان که به مدت ۴۹ سال توسط یک تاجر کرایه شد‚ اکنون به عنوان یک رستوران استفاده می‌شود.
مهمانخانه‌های کوچکتری دیگری نیز مانند این کاروانسرا موجود می‌باشد. یکی در شهر Kargicak و یکی در دیمچای (Dimcay) که هنوز با تمام ویژگی‌های آن پا برجاست. این مهمان خانه‌ها و کاروانسراها گواه و نشانهٔ اهمیت حمل و نقل در آلانیا است.
جمابازار (چابهار بخش پلان)

جمعیت

این روستا در دهستان پلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۳ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
بنه‌احمدان

جمعیت

این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن (۴خانوار) بوده است.

امکانات

بنه احمدان برخوردار از آب و برق و تلفن و راه آسفالته است و دارای مسجد نیز می باشد.
این روستا در محدوده شهر باستانی سینیز قرار دارد.
کجایی

جمعیت

این روستا در دهستان بکش یک قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
چیتی (لالی)

جمعیت

این روستا در دهستان سادات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
جرینتزان کاوور

خصوصیات

جرینتزان کاوور ۳٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۶۳ نفر جمعیت دارد و ۱۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

خواهرخوانده

شهر کانوزا دی پولیا خواهرخواندهٔ جرینتزان کاوور هست.
هوت‌آباد (سرباز)

جمعیت

این روستا در دهستان پیشین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵۱ نفر (۱۹۰خانوار) بوده‌است.
امبالاوایلا

خصوصیات

امبالاوایلا ۱۶٬۳۶۳ نفر جمعیت دارد.
قپچاق‌آی

خصوصیات

قپچاقای ۵۶٬۸۶۱ نفر جمعیت دارد.
دشت میل سفلی

جمعیت

این روستا در دهستان رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
عربی بحرانی

عربی بَحرانی یکی از گویش‌های عربی است که در سرزمین بحرین و عمان رواج دارد. در بحرین در درجه اول در میان روستانشینان شیعه و بخش‌هایی از منامه رواج دارد. گویش عربی بحرانی به طور قابل ملاحظه‌ای از زبان آرامی باستانی، سریانی و آکدی تأثیر پذیرفته‌است.
ویژگی زبانشناسی اجتماعی جالب توجه بحرین وجود سه گویش مجزای بحرانی، سنی و عربیِ عجمی در آن است. اهل سنت بحرین به گویشی صحبت می‌کنند که به گویش مورد استفاده در نقاط شهری قطر شبیه است و به عنوان موجه‌ترین گویش در بحرین شناخته می‌شود.
زبان فارسی در میان دیگر زبان‌ها بیشترین تأثیر را بر تمامی گویش‌های عربی بحرین دارد. حدس زده می‌شود که تفاوت میان بحرانی و دیگر گویش‌ها ریشه تاریخی داشته‌باشد. تفاوت اساسی میان گویش بحرانی و گویش‌های غیر بحرانی در ساختارهای دستوری و تلفظ خاص مشهود است. اما بیشتر واژگان میان گویش‌ها مشترک است یا به طور مجزی بحرانی است که از یک تاریخ نوین مشترک ناشی شده. همچنین بسیاری از واژگان بحرانی از انگلیسی و هندی به عاریه گرفته شده.

ویژگی‌ها

عربی بحرانی ویژگی‌های اصلی عربی خلیجی را به علاوه ویژگی‌های یکتای خود داراست. ویژگی‌های عمومی شامل تبدیل ق (q) در عربی استاندارد به گ (g) است (برای نمونه قمر به معنی ماه گمر تلفظ می‌شود). ک (k) در برخی موارد به چ (ch) تلفظ می‌شود (برای نمونه کلب به معنی سگ چلب تلفظ می‌شود). ج (j) در برخی روستاها بهٔ (y) تبدیل می‌شود (برای نمونه جیهه به معنای طالبی ییهه تلفظ می‌شود).
مسابقه امدادی

مسابقهٔ امدادی نوعی رقابت ورزشی است که در آن اعضای یک تیم هر کدام بخشی از مسیر را طی می‌کنند. مسابقات امدادی در ورزش‌های مختلفی از جمله دو، شنا، اسکی، اسکیت، بایاتلون و جهت‌یابی برگزار می‌شود.
در بیشتر مسابقات امدادی یک چوب امدادی در دست ورزشکاران است که پس از پایان نوبت خود آن چوب را به هم‌تیمی خود انتقال می‌دهند. در مسابقات المپیک چندین نوع مسابقه امدادی برگزار می‌شود. در دو و میدانی دوهای ۴ در ۱۰۰ متر و ۴ در ۴۰۰ متر امدادی و در شنا رشته‌های ۴ در ۱۰۰ متر آزاد و ۴ در ۱۰۰ متر مختلط در برنامه مسابقات المپیک تابستانی قرار دارند.

دوهای امدادی

در دو و میدانی دوهای امدادی زیادی وجود دارد اما دو نوع دو امدادی استاندارد که در برنامه مسابقات قهرمانی جهان و المپیک قرار دارد دوهای ۴ در ۱۰۰ متر و ۴ در ۴۰۰ متر امدادی هستند. به‌طور سنتی دو ۴ در ۴۰۰ متر آخرین مسابقه تورنمنت‌های دو و میدانی است که بر روی پیست برگزار می‌شود و بسیار مورد توجه تماشاگران قرار می‌گیرد. تعیین دقیق رکورد هر ورزشکار در دو امدادی بسیار مشکل است. چون دونده‌ها بعد از استارت زدن چوب امدادی را می‌گیرند و ممکن است مسافتی که طی می‌کنند دقیقاً ۱۰۰ متر یا ۴۰۰ متر نباشد. در مسابقات ۴ در ۱۰۰ متر تمام تیم در یک خط دو خود را آغاز کرده و به پایان می‌رسانند. اما در ۴ در ۴۰۰ متر فقط ۵۰۰ متر اول مسیر در خط‌های ابتدایی طی می‌شود و سپس دونده‌ها اجازه دارند تا به خط یک (کنار پیست) بیایند.
مارپیچ طلایی

در هندسه اسپیرال طلائی (به انگلیسی: Golden spiral) یا مارپیچ طلائی  یک اسپیرال لگاریتمی است که عامل رشد آن φ نسبت طلایی است. اسپیرال طلائی بر پایه φ به ازا هر ربع چرخش گسترده‌تر یا بازگردانده‌تر به مبدا می‌شود.

خصوصیات

اسپیرال طلائی مانند اسپیرال لگاریتمی هیچ حدی ندارد و شکل ثابتی است. روی هر نقطه از اسپیرال می‌توان به هر یک از دو سو تا بی‌نهایت حرکت کرد. از یک سو هرگز به مرکز نمی‌رسیم و از سوی خارجی نیز هرگز به انتها نمی‌رسیم. هسته اسپیرال لگاریتمی وقتی با میکروسکوپ مشاهده می‌شود همان منظره‌ای را دارد که وقتی به اندازه هزاران سال نوری به جلو می‌رویم، دارد.
دهستان گهره

جمعیت

جمعیت دهستان گهره طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰، برابر با ۱۸۸۱ نفر (۵۵۱ خانوار) بوده‌است.

پیشهٔ مردم

دامداری و کشاورزی  شغل اصلی مردم این دهستان است خرما محصول اصلی دهستان بوده و در صورت بارش باران گندم، جو، تنباکو سیر و پیاز و سبزیجات هم کشت می‌شود. درختان مرکبات هم به صورت پراکنده وجود دارد.

دین و مذهب

اهالی دهستان همگی از دیرباز مسلمان و شیعه مذهب بوده‌اند.
هرچگان

جمعیت

این روستا در بخش مرکزی شهرستان شهرکرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳۹۴۸ نفر (۹۱۰خانوار) بوده‌است. این روستا در سال ۱۳۸۱ طبق مصوبه مجلس از بخش بن منتزع شد و به بخش مرکزی شهرستان شهرکرد الحاق گردید و مرز بین این شهرستان و بن گردید.

موقعیت

این روستا در ۱۸ کیلومتری شمال غرب شهرکرد و ۶ کیلومتری راه نافچ به بن واقع است و در همسایگی آن شهرهای بن، وردنجان، نافچ و روستاهای تومانک، کاکلک، مرغملک و بارده می‌باشد.

وجه تسمیه

نام ابتدایی روستای هرچگان , قزلجه ( قزل در زبان ترکی به معنای طلا می‌باشد )  که به علت حمله مغول‌ها این مکان محل جمع شدن جمعی از ثروتمندان از قومیت‌های مختلف بوده که بعدها محل اسکان آن‌ها به هرچگان که به معنی هزار چشمه یا چشمه‌ها تغییر پیدا کرده‌است.
برگرفته از کتاب Persia & The Far East اثر آرتور آپهم پوپ

آب و هوا

این روستا به دلیل قدمت و سابقه تاریخی که دارد جهت ثبت کشوری میراث فرهنگی و تاریخی آن اقدام گردیده است از جمله آثار تاریخی آن می‌توان به محوطه بافت قدیمی و باستانی آن در منطقه قزلجه که بنای اولیه روستا در آن قرار داشته و کاوش‌های باستان‌شناسی در آن در حال انجام است اشاره نمود همچنین مسجد جامع هرچگان که قدمت آن به سال ۱۲۶۶ هجری قمری بر می‌گردد؛ و قنات تاج‌آباد هرچگان که قدیمی‌ترین قنات استان چهارمحال است و متعلق به دوران صفویه می‌باشد و هنوز مورد استفاده کشاورزان این منطقه می‌باشد. آب و هوای این روستا معتدل و کوهستانی می‌باشد و شغل اکثر مردم ان کشاورزی، باغداری و دامپروری می‌باشد. شایان ذکر است زنان این خطه فرشبافان متبحری بوده و هنر دستشان استثنایی است

قنات ها

_قنات تاج‌آباد هرچگان
_ قنات گرداب، شهرکرد
_ قنات چاهک، شهرکرد

نگارخانه

پاییز هرچگان(آذر ماه 1390) : 
بهار هرچگان (نوروز 1396) : 
نمونه فرش بافته شده در هرچگان :
میساک تورلاکیان

میساک تورلاکیان (ارمنی: Միսակ Թոռլակյան انگلیسی: Misak Torlakian) در سال ۱۸۹۰ در روستای گیوشانا از توابع ولایت ترابوزان زاده شد. از دوران کودکی با سلاح زندگی کرد، وارد ارتش ترکیه شد، سپس با شروع جنگ جهانی اول به پارتیزان‌های قفقاز پیوست و پس از کشته شدن اعضای خاندانش در نسل‌کشی ارمنی‌ها سال ۱۹۱۵ به صف انتقامجویان درآمد. تورلاکیان، بهبود خان جوانشیر، وزیر کشور جمهوری آذربایجان و یکی از عاملان کشتار ارمنیان باکو را شناسایی نمود و در روز ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۱ در شهر استانبول به قتل رساند. سپس به رومانی رفت و در جنگ جهانی دوم برای براندازی سلطه اتحاد شوروی بر ارمنستان مبارزه کرد. با ورود ارتش سرخ به رومانی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در سال ۱۹۶۸ در ایالت کالیفرنیا درگذشت.
سرگز (هلیل)

جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۶ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
جو دا

جو دا (به چینی: 朱耷، پین یین: Zhu Da) که او را چو تا (وید جایلز: Chu-ta) نیز می‌نامند، نقاش و راهب بودایی چینی بود که بعدها با نام بادا شان‌رن (به چینی: 八大山人، پین یین: Bada Shanren، وید جایلز: Pata Shanjen) شهرت یافت.

زندگینامه

جو دا در حدود سال ۱۶۲۵ میلادی در نانچانگ چین زاده شد. او یکی از شاهزادگان دودمان پادشاهی مینگ بود که با فروپاشی این دودمان به خدمت معبدی بودایی درآمد و با تظاهر به دیوانگی توانست خود را از گزند فاتحان منچو در امان دارد.
جو دا سبک خاص خود را در نگه‌داشتن قلمو و کشیدن نقاشی‌هایی از گل‌ها، پرندگان، ماهی‌ها و مناظر با استفاده از جوهر داشت که مورد توجه ژاپنی‌ها قرار گرفت و در ژاپن نقاشی‌های فردگرای او را مترادف با نقاشی ذن می‌دانند.
جودا در سال ۱۷۰۵ میلادی درگذشت.
حسین کچویان

حسین کچویان (زاده ۱۳۳۸ در شرق تهران) جامعه‌شناس ایرانی، عضو هیأت علمی دانشکدهٔ علوم اجتماعی دانشگاه تهران و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی است. پژوهش‌های او عمدتاً در حوزه نظریه‌های کلان جامعه‌شناسی و جامعه‌شناسی معرفت قرار دارد. او فارغ‌التحصیل دانشگاه منچستر و دارای تحصیلات حوزوی است.

تحصیلات

کچویان دیپلم ریاضی-فیزیک را در سال ۱۳۵۷ از دبیرستان خوارزمی اخذ کرد. سال ۱۳۵۸ تحصیلات حوزوی خود را ابتدا از مدرسه عالی شهید مطهری شروع می‌کند، بعد به مدرسه سپهسالار و مدرسه مروی می‌رود. همزمان بحث‌های فلسفه (الهیات شفای ابن‌سینا، شواهدالربوبیه و اسفار را نزد جوادی آملی می‌آموزد. دروس دیگر حوزه را تا حد کفایه و اصول ادامه می‌دهد و بحث‌های خارج را نزد آیت‌الله سید محمدمهدی بجنوردی می‌گذراند. همزمان با این بحث‌ها دروس دانشگاهی را ادامه می‌دهد. در سال ۱۳۶۴ در رشته علوم اجتماعی دانشگاه تهران درجه کارشناسی‌اش را گرفته و در سال ۱۳۶۹ موفق به کسب مدرک کارشناسی ارشد در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه تربیت مدرس شد. دوره دکترایش را از سال ۱۳۶۹ در رشته جامعه‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس آغاز کرد، اما به سال ۱۳۷۴ آن را ناتمام رها کرد و در سال ۱۳۷۵ وارد دانشگاه منچستر انگلیس شد و به سال ۱۳۸۰ از آن درجه دکترایش را اخذ کرد. موضوع رساله دکترایش جامعه‌شناسی و دین بعد از تجدد بود.

تدریس

دکتر کچویان عضو هیئت علمی گروه جامعه‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران و در سال ۱۳۸۰ به مرتبه دانشیاری ارتقاء یافتند. وی در زمینه‌های مختلف و در دانشگاه‌های مطرح ایران سابقهٔ فعالیت داشته و دارند. تدریس در دانشگاه‌های تهران و تربیت معلم دروس «تاریخ جامعه‌شناسی» و «نظریه‌های جامعه‌شناسی»، «نظریه‌های جامعه‌شناسی»، «تاریخ جامعه‌شناسی»، «نظریه‌های انقلاب»، «جامعه‌شناسی سیاست» و «فلسفه علوم اجتماعی»، تدریس دروس «تاریخ جامعه‌شناسی» و «نظریه‌های جامعه‌شناسی» در مؤسسه باقرالعلوم قم، تدریس در دانشگاه باقرالعلوم و مؤسسه امام خمینی (ره) شامل دروس «نظریه‌های جامعه‌شناسی»، «فلسفه علوم اجتماعی»، «جامعه‌شناسی سیاسی»، «متون کلاسیک جامعه‌شناسی» و «زبان تخصصی» از سوابق این استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تهران می‌باشد.
نگارش صحیح نام خانوادگی وی، همچنان که در عنوان نویسندهٔ ۶ کتاب اخیرش دیده می‌شود، کچویان است. بااین‌وجود بعضاً به اشتباه کچوئیان نوشته می‌شود.

اندیشه‌شناسی

کچویان در ابتدای جوانی تحت تأثیر اندیشه‌ی دکتر شریعتی قرار می‌گیرد و در ادامه با وقوع انقلاب اسلامی تحت تأثیر اندیشه‌های روح‌الله خمینی قرار می‌گیرد. در سال‌های قبل از انقلاب(هنگامی که او در مقطع دبیرستان قرار داشت) با افکار علی شریعتی آشنا شد و همین امر بر اندیشه‌اش تأثیر مهمی گذارد. با وقوع انقلاب اسلامی علی‌رغم گرفتن پذیرش، از رفتن به خارج از کشور(آلمان) خودداری نمود. دو حادثه‌ی مهم در زندگی دکتر حسین کچویان پس از انقلاب مواجهه‌ی فکری با روح‌الله خمینی و دیگری ورود به حوزه‌ی علمیه بوده‌است. ویژگی بارز اندیشه‌ی دکتر کچویان را می‌توان در ضدیت انتقادی با غرب(به مثابه‌ی کلیتی واحد) از موضع الهیاتی ترانس مدرن دانست.<ref
مال‌خر

مال‌خر (انگلیسی: Fence) کسی است که به صورت غیرقانونی کالاهای دزدی، قاچاق یا غیرمجاز را خریداری می‌کند و به عنوان واسطه به کسان دیگری می‌فروشد. خریداران نهایی معمولاً از غیرمجاز بودن کالاها آگاه نیستند. مال خری در کشورهای مختلف جرم محسوب می‌شود و مجازات قانونی دارد.
اکسیژن مورد نیاز بیولوژیکی

اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیائی (به انگلیسی: Biochemical oxygen demand) یا (به انگلیسی: BOD)، شاخصی برای اندازه‌گیری مواد آلی قابل تجزیه توسط باکتری‌ها در آب است. مقدار این متغیر کیفی در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد اندازه‌گیری می‌شود.
باغ تویلری

باغ تویلری یا کاخ تویلری (به فرانسوی: Palais des Tuileries) یکی از کاخ‌های سلطنتی کشور فرانسه واقع در شهر پاریس و در کرانه راست رود سن است که در سال ۱۸۷۱ و بدست کمون پاریس سوزانده و ویران شد. این کاخ پیش‌تر در ضلع غربی کاخ لوور جای گرفته بود.

تاریخچه

پس از مرگ هانری دوم پادشاه فرانسه در سال ۱۵۵۹ جانشین وی کاترین دو مدیچی تصمیم به ساخت یک کاخ جدید گرفت. وی ساخت این کاخ را در سال ۱۵۶۴ و تحت نظر معمار برجسته فیلیبرت دولورم آغاز کرد. نام تویلری به معنی کوره آجرپزی است و علت انتخاب این نام این بود که قبل از ساخت کاخ در این محل کوره‌های آجرپزی در آن مشغول به فعالیت بودند. کاخ شامل ساختمان‌هایی باریک و طولانی با سقف‌هایی بلند و یک حیاط بزرگ و دو حیاط کوچک بود. کاخ و ساختمان‌هایش در دهه اول قرن ۱۷ توسعه پیدا کردند به طوری که ضلع جنوب شرقی کاخ به کاخ لوور متصل شد.
مکان اقامت لویی چهاردهم در زمان ساخت کاخ ورسای درکاخ تویلری بود. طراح فضای سبز لویی چهاردهم، آندره لو نوتر باغچه‌ها و باغ زیبایی را در آن زمان برای تویلری طراحی کرد. تویلری پس از نقل مکان لویی چهاردهم به کاخ ورسای در عمل متروکه شد و تنها از آن به عنوان تئاتر استفاده می‌گشت. باغ‌های زیبای آن نیز محل رفت‌وآمد و تجمع پاریسی‌ها شد.
در زمان انقلابات فرانسه در سال ۱۷۸۹ لویی شانزدهم و خانواده سلطنتی به اجبار از ورسای به تویلری نقل مکان کردند. آن‌ها در مدت اقامت خود در تویلری تحت بازداشت خانگی انقلابیون قرارداشتند. در ۲ ژوئن سال ۱۷۹۱ یعنی ۲ سال پس از شروع بازداشت خانگی، لویی شانزدهم و خانواده‌اش اقدام به فرار نمودند اما در شهری به نام وارون دستگیر و مجدداً به تویلری منتقل شدند. در ۱۰ اوت سال ۱۷۹۲ کاخ تویلری مورد هجوم انبوه مردم قرار گرفت، آن‌ها پس ازقتل عام گارد سویسی (گارد محافظ خانواده سلطنتی) به کاخ حمله بردند. خانواده سلطنتی توانستند با فرار از طریق باغ خود را به مجلس ملی فرانسه رسانده و درخواست پناهندگی از نمایندگان مجلس ملی نمایند.
در زمان ناپلئون بوناپارت تویلری اقامتگاه رسمی کنسول اول و سپس امپراتور گردید.
در زمان امپراتوری دوم فرانسه (ناپلئون سوم) مقر رسمی حکومت از کاخ الیزه به تویلری انتقال یافت.
در ۱۸۷۱ و در زمان حکومت کمون پاریس این کاخ به عنوان نماد حکومت سلطنتی مورد بغض مخالفین واقع شد و توسط ایشان به آتش کشیده شد.

دیگر سازه‌ها

تاق پیروزی کاروسل ورودی کاخ تویلری به شمار می‌رود و از بناهای نئوکلاسیک در دوره ناپلئون است. اهل هنر اینجا را بسیار ارج می‌نهادند، چرا که از گذرگاه پایانی تویلری چهار مورد از بهترین موزه‌های هنری جهان، هر کدام در یکی از جهت‌های اصلی قطب‌نما دیده می‌شد.
بغایری

بغایری طایفه‌ای ترک از طوایف معروف ایل گرایلی خراسان می‌باشد. سابقهٔ حضور آنان در برخی مناطق خراسان به دورة ایلخانیان مغول می‌رسد، زیرا گرایلی‌ها که بغایری نیز تیره‌ای از آن است؛ همراه هلاکوخان به خراسان آمده بوده‌اند. این مردم در بخش‌هایی از اسفراین و در بعضی روستاهای نیشابور و سبزوار زندگی می‌کنند. نادرشاه افشار بارها از «غازیان بغایری» نام برده‌اند. جمعیت این تیره براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ ۱۹٫۷۷۱ نفر بوده است. کلنل ادوارد ییت در سفرنامه خود نوشته است:
تمامی ناحیه بام وصفی آباد در اشغال ترکهای بغایری بود که شمار آنها به ۱۳۰۰ خانوار می‌رسید. اینان دو تیره بودند، تیره‌ای که جزو بام محسوب می‌شد، ۸۰۰ خانوار و تیره‌ای که بخشی از صفی آباد بود ۵۰۰ خانوار جمعیت داشت. تیره دوم را سرخسی هم می‌گفتند، به این خاطر که آنها از سرخس آمده بودند. هر دو تیره تا همین نسل اخیر نیز رؤسایی از خود داشته‌اند. در حال حاضر نوادگان این رؤسا نه صاحب موقعیتی هستند و نه قدرتی.

بُغایری‌ها در عرصه تاریخ

برخی از سران بُغایری در زمان افشاریان به منصب‌هایی از قبیل سپهسالاری گرجستان و آذربایجان و حکومت فارس دست یافتند. دامنهٔ قدرت و نفوذ سران بغایری به دورهٔ زندیان و قاجاریان نیز کشیده شد. بعضی از امرای این طایفه، چند بار به دشمنی با دولت قاجار برخاستند. به هنگام شورش چند ساله محمدحسن خان سالار، فرزند الله یارخان آصف الدوله و حاکم خراسان که سلطنت ایران را حق خود می‌دانست، گروهی از امرای طایفه بغایری در بسیاری از جنگهای او با قوای دولتی شرکت داشتند، اما پیش از شکست قطعی شورش حسن خان، از او کناره گرفتند و به قوای دولتی پیوستند. قدرت امرای بغایری در طول سلطنت ناصرالدین شاه قاجار (۱۲۶۴–۱۳۱۳)، بتدریج کاهش یافت و پیش از اینکه سلطنت او منقضی شود، حکومت موروثی نیز از خانواده امرای بغایری خارج شد. جمعیت این طایفه در این دوره دست کم ۱۲۰۰ خانوار بود که بیش از نیمی از آنان در صفی‌آباد و بقیه در دهستان بام سکونت داشته‌اند. امروزه بازماندگان این طایفه علاوه بر بام و صفی آباد در مشهد و تهران نیز پراکنده‌اند.
اکبال رفیع‌اباد

خصوصیات

اکبال رفیع‌اباد ۲٫۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
اینای-لو-وییل

خصوصیات

اینای-لو-وییل ۱۴٫۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۱۲ نفر جمعیت دارد و ۱۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دمپینگ

منبع

ماده ۷ قانون امورگمرکی ایران
عاصمه جهانگیر

فعالیت‌ها

عاصمه جهانگیر وکیل ارشد حقوق بشر و فعال لیبرال پاکستانی بود. او از رهبران «جنبش وکلا» در پاکستان بود و در خلال سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۷ زندانی بوده‌است. او همچنین عضو هیئت امناء گروه بین‌المللی بحران بود، گروهی غیردولتی که بر روی جلوگیری و حل بحران‌های بین‌المللی متمرکز است. او همچنین از بنیانگذاران و دبیر کمیسیون حقوق بشر پاکستان بوده و در سمت دبیرکل و بعدها به عنوان رئیس هیئت مدیره این کمیسیون خدمت کرده‌است. عاصمه جهانگیر زندگی حرفه‌ای خود را صرف حقوق بشر و به ویژه حقوق زنان، حقوق اقلیت‌های مذهبی، و حقوق کودکان در پاکستان کرده‌است. وی به صراحت لهجه در انتقاد از گروه‌های افراط گرای مذهبی مشهور بود.
عاصمه جهانگیر عضو گروه حقیقت‌یاب سازمان ملل در زمینه شهرک‌های اسرائیلی بود و در تیم تحقیقات دربارهٔ نقض حقوق بشر در سریلانکا هم حضور داشت. وی از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل متحد در زمینهٔ اعدام‌های خودسرانه و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ گزارشگر ویژه در زمینهٔ آزادی دین یا عقیده بود. جهانگیر در سال ۲۰۱۶ پس از احمد شهید به عنوان گزارشگر ویژه جدید سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران انتخاب شد و مسئولیت نظارت بر امور حقوق بشر ایران و ارائه گزارش از آن را بر عهده داشت.

درگذشت

عاصمه جهانگیر شنبه شب در بیمارستانی در شهر لاهور بستری شده بود، روز یکشنبه ۱۱ فوریه ۲۰۱۸ در اثر نارسائی قلبی در زادگاهش لاهور پاکستان درگذشت.
پیش از این مجله تایم از عاصمه جهانگیر به عنوان یکی از ۱۰۰ زن بانفوذ جهان یاد کرده بود.
نرگ (فریمان)

جمعیت

این روستا در دهستان فریمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
ورنن، بریتیش کلمبیا

خصوصیات

ورنن ۹۵٫۷۶ کیلومترمربع مساحت دارد و ۳۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
در سال ۲۰۱۳ جمعیت ورنن ۴۰٬۰۰۰ نفر بوده است.

خواهرخوانده

شهر مودستو، کالیفرنیا خواهرخواندهٔ ورنن، بریتیش کلمبیا هست.
علی‌آباد (خدابنده)

جمعیت

این روستا در دهستان خرارود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۷ نفر (۱۴۴خانوار) بوده‌است.
ساکنین این روستا شامل دو طایفه اصلی طارمی و آقایاری هستند.
شغل اکثر مردم این روستا کشاورزی و دامپروری میباشد.
از مکانهای دیدنی این روستا میتوان به رودخانه خرارود و کوه مروه اشاره کرد.
بنیاد باران

اعضای اصلی بنیاد

حدود ۵۰۰ نفر شخصیت‌های همفکر سید محمد خاتمی عمدتاً از میان همکاران پیشین وی
قبه سلسله

قبهٔ سلسله یا گنبد سلسله (عربی: قبةالسلسلة‎) گنبد مستقلی است درست در شرق قبةالصخره واقع در شهر قدیم اورشلیم. این گنبد یکی از ساختمان‌های حرم شریف است. این ساختمان مسجد یا حرم نیست اما برای نمازگزاردن استفاده می‌شود. قبه سلسله در زمان امویان ساخته شد، در دوران جنگ‌های صلیبی مبدل به نمازخانه‌ای مسیحی شد و در دوره ایوبیان دوباره نمازخانه‌ای اسلامی شد. این بنا در دوران سلسله مملوک، امپراتوری عثمانی و وقف فلسطینیان بازسازی شده‌است.
منثیر

جمعیت

این روستا در دهستان مشرحات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
خیابان سورنا

خیابان سورنا خیابانی است در شهر تهران، که بین خیابان‌های شهید مطهری (تخت طاووس) و شهید بهشتی (عباس‌آباد)، در ضلع جنوبی میدان تختی (مهناز) واقع شده‌است. نام‌گذاری این خیابان بر اساس نام سردار اشکانی؛ سورنا انجام گرفته‌است. البته پس از کشته شدن فردی به نام خلیل حسینی در جنگ بین ایران و عراق، نام این خیابان تغییر یافته‌است. این خیابان مرکز تیونینگ (اسپرت کردن) خودروها در تهران است.