آبنبات

آبنبات، به‌خصوص آبنبات شیرین، از مخلوط غلیظ شکر با آب به‌همراه افزودنی‌هایی خوش‌طعم‌کننده و رنگ‌دهنده ساخته شده و بعضی مواقع منجمد می‌شود.
می‌توان با لعاب کردن سبزیجات و میوه‌ها و مواد خشک توسّط شکر محصولات قندی تولید کرد.
از بعضی آبنبات‌ها بیشتر به عنوان خوشبوکننده دهان استفاده می‌شود؛ مانند آبنبات‌های تیک تک.

واژه‌شناسی

در آمریکای شمالی آبنبات به مجموعهٔ متنوّعی اطلاق می‌شود که شامل آب نبات چوبی، آبنبات شکلاتی، آبنبات لیسی، آبنبات سرد، تافی، پاستیل، آدامس، نوعی شیرینی خمیر مانند به نام مارشمالو (marshmallows) و شیرین‌بیان، آبنبات ترش، آبنبات شور، آبنبات سخت و غیره است.
در خارج از آمریکای جنوبی نام ژنریک آبنبات همان موّاد شیرین و قندی (sweets or confectionery) است. (انگلستان، ایرلند، استرالیا، نیوزیلند، آفریقای جنوبی و دیگر کشورهای مشترک‌المنافع).
در آمریکای شمالی و انگلستان و استرالیا واژه Lollipop مربوط به نوع خاصی از شیرینی است که بر روی چوب قرار دارد.
همچنین واژهٔ کَندی (candy) در انگلستان مربوط به نوع خاصی از شیرینی‌های پشمالو است درحالیکه در آمریکا و استرالیا به نام پشمک (cotton candy in North America and fairy floss in Australia) شناخته می‌شود.

تولید

برای تولید آبنبات ابتدا از حل شدن شکر در آب یا شیر شربت (نوشیدنی) درست می‌کنند. سپس برای رساندن به نقطه اشباع مطلوب یا کاراملی شدن (به‌صورت قند سوخته درآمدن) جوشانده می‌شود. موّاد مورد استفاده و مدّت زمان جوشانیدن به نوع آب‌نبات بستگی دارد. آبنبات در انواع بی‌نهایت متفاوت اعم از نرم و جویدنی یا سخت، ترد و شکننده درست می‌شود.
کارامل، تافی، فاج (آّبنبات نرم از کره و شیر و شکلات و غیره)، آبنبات مغزدار، به‌صورت قرص، آبنبات چسبناک، لوبیای ژله‌ای، نبات، آبنبات چوبی، پشمک، قرص نعناع، بادام‌زمینی ترد، شکلات پُر شده از کشمش یا بادام‌زمینی، و آبنبات لیسی تنها بخش مختصری از واژهٔ ژنریک کندی(candy) است.

آبنبات و گیاه‌خواری

بعضی از آبنبات‌ها مانند marshmallows و gummy bears دارای ژلاتینی هستند که از استخوان حیوانات استخراج می‌شود که در نتیجه مورد استفادهٔ گیاه‌خواران قرار نمی‌گیرد.
ژلاتین حلال نیز برای گیاه‌خواران ناخوشایند است زیرا از استخوان ماهی گرفته می‌شود. موّاد دیگر مانند آگار، پکتین، نشاسته و صمغ عربی به‌عنوان موّاد جایگزین به‌کار می‌روند.
مادّهٔ دیگری که مورد علاقهٔ گیاه‌خواران نیست کارامین است که رنگی از قرمز دانه است که لعاب زده می‌شود و ممکن است حاوی بال یا دیگر قسمت‌های بدن حشرات باشد.

مدّت نگهداری

زمان نگهداری از آبنبات از دو هفته تا یک سال است و اگر در جای خنک و خشک نگهداری نشود زودتر فاسد خواهد شد.

پوسیدگی دندان

آبنبات‌ها عموماً دارای شکر هستند و شکر نیز باعث خرابی دندانها می‌شود. امّا فقط شکر نیست که دندان‌ها را خراب می‌کند بلکه انواع گوناگونی از باکتریها به‌خصوص Streptococcus mutans که در دهان وجود دارند که از شکر تغذیه کرده و در نتیجه متابولیسم شکر توسّط این باکتری‌ها، محیط دهان اسیدی می‌شود و PH پایین می‌آید. در پاسخ به محیط اسیدی مینای دندان کانی آزاد می‌کند که این کار باعث سوراخ شدن دندان‌ها می‌شود. برای جلوگیری از این امر بایستی بعد از هر وعدهٔ غذا دندان‌ها مسواک زده شوند.

شاخص میزان قند در خون

آبنبات بعد از مصرف، میزان قند خون را بالا می‌برد و نگرانی مهمّی برای دیابتی‌ها به‌وجود می‌آورد؛ ولی برای افراد غیر دیابتی نیز می‌تواند زیان‌آور باشد.

کاربرد در سیاست

آبنبات به دست آوردن در مقابل درّ، کنایه از نتایجی در مذاکرات سیاسی است که دستاوردهای کوچک با شیرینی مقطعی در مقابل واگذار کردن امتیازات فراوان کسب شود.
این اصطلاح برای اولین بار برای توصیف معاهده سعدآباد به کار رفت.