سپاه بدر

پیشینه

در سال ۱۳۶۲ نیروهای مجلس اعلی انقلاب اسلامی عراق که مخالف صدام حسین بوده و در ایران به سر می‌بردند، به صورت داوطلب در جنگ ایران و عراق شرکت می‌کردند. این نیروها به صورت یک گردان در سپاه پاسداران سازماندهی شده و برای اولین بار در عملیات موسوم به خیبر که توسط نیروهای ایرانی علیه عراق بود، شرکت کردند.
بعد از عملیات خیبر، پاسدار اسماعیل دقایقی که از فرماندهان سپاه خوزستان بود تمامی این گردان را از مجلس اعلی عراق تحویل گرفت و آن‌ها را به صورت یک تیپ سازماندهی نموده و نام آن را نیز تیپ بدر گذاشت. اولین فرمانده تیپ بدر نیز اسماعیل دقایقی بود. وی در عملیات کربلای ۵ در ۲۸ دیماه ۱۳۶۵ کشته شد.
در زمان تشکیل، تیپ بدر شامل دو گروه احرار متشکل از اسرای عراقی جنگ ایران و عراق و گروه مجاهدین عراقی بودند که مخالفین دولت صدام بودند. گروه احرار از اسرای عراقی بودند که در جنگ اسیر شده و سپس با قول آزادی و دادن امکانات به تیپ بدر پیوسته بودند.
سپاه بدر از گسترش تیپ بدر به عنوان بال نظامی شورای فرماندهی انقلاب عراق که توسط محمود هاشمی شاهرودی تشکیل شد و بعد از دو سال و نیم به محمد باقر حکیم سپرده شد، درآمد. این سپاه همچنین یکی از شاخه‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به‌شمار می‌رفت.
سپاه بدر در تهاجمات ایران به عراق به عنوان بخشی از نیروی مهاجم تحت فرمان سپاه پاسداران عمل می‌کرد از جمله حملاتی که این سپاه در آن شرکت داشت شامل عملیات قدس ۴ در تاریخ مرداد ۱۳۶۴و عملیات کربلای ۲ بود.
بعد از پایان جنگ ایران و عراق در خلال سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۱ پس از جنگ اول خلیج فارس نیروهای بدر با ورود به عراق شروع به انجام عملیات علیه نیروهای ارتش و نیروهای امنیتی عراق نمودند. بخش عمده نیروهای بدر در این پروسه به استخدام نیروی قدس سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات ایران درآمدند.

بعد از سقوط دولت صدام

همزمان با حمله آمریکا به عراق در اوایل سال ۱۳۸۲، نیروهای بدر با سلاح سبک از چهار محور بداخل عراق نفوذ کرده و تلاش کردند که کنترل شهرهای عراق را بعهده بگیرند. عملیات نفوذ و استقرار نیروهای بدر در شهرهای عراق تحت کنترل سرتیپ پاسدار احمد فروزنده از فرماندهان نیروی قدس سپاه پاسداران انجام گرفت.
بر اساس خطی که نیروی قدس به نیروهای بدر داده بود ترور مقامات رژیم سابق توسط نیروهای بدر در سراسر عراق آغاز شد.
بعد از سقوط صدام، آمریکا در سال ۲۰۰۳ از شورای عالی انقلاب اسلامی عراق خواست که تیپ بدر را منحل کنند که به جای آن سپاه بدر در همین سال (۲۵ مهر ۱۳۸۲) نام خود را از سپاه بدر به «سازمان بدر برای توسعه» تغییر داد.
در جریان ادغام شبه نظامیان در دستگاه‌های امنیتی کشور در سال ۲۰۰۶، نیروهای بدر در ابعاد گسترده‌ای وارد وزارتخانه‌های دفاع و کشور شده و هژمونی خود را بر دولت تکمیل کردند. بر اساس اسناد رسمی، تعداد ۱۰ هزار استخدامی شبه نظامیان در ارگان‌های امنیتی و سازماندهی تیپ‌های وزارت کشور از جمله تیپ رعد، تیپ گرگ، تیپ عقرب و … گزارش شده‌است که عمده این نیروها وابسته به بدر بوده‌اند.
علاوه بر حضور بدر در پلیس و وزارت کشور، ۹ بدر یک ارگان مهم به نام جهاز مرکزی تشکیل داد که اقدامات نظامی را فرماندهی و هماهنگ می‌کرد. شبکه‌های مرتبط به این ارگان که یک سازمان اطلاعاتی نوپا بود و تحت عنوان کمیته‌های مردمی فعالیت می‌کردند راه اندازی شد.
در سال ۲۰۰۷ شورای عالی انقلاب اسلامی عراق به منظور تلاش برای جدایی از تهران، تغییر نام داده و به شورای عالی اسلامی عراق تبدیل شد که سازمان بدر از این شورا جدا شد و به شکل یک سازمان سیاسی و نظامی کار خود را ادامه داد.
در سال ۲۰۱۲ رهبر نظامی این سازمان هادی العامری در کابینه نوری مالکی به عنوان وزیر حمل و نقل انتخاب شد؛ و در اکتبر ۲۰۱۴ در کابینه دور دوم مالکی، هادی عامری قصد داشت که وزیر کشور شود که با مخالفت آمریکا مواجه شد لذا یکی از اعضای این سازمان به نام محمد قبان وزیر کشور شد. سازمان بدر در انتخابات ۲۰۱۴ تعداد ۲۲ کرسی در مجلس عراق را کسب کرده بود.
بعد از حمله داعش و سقوط موصل در سال ۲۰۱۴ و تشکیل نیروی بسیج مردمی به نام حشد الشعبی، سازمان بدر به عنوان نیروی اصلی تشکیل دهنده آن درآمد و هادی عامری نیز به عنوان فرمانده حشد الشعبی در عراق از نمایندگی پارلمان خارج شد.