ساموئل ال. جکسون

اوایل زندگی

جکسون در واشینگتن، دی.سی. متولد شد، مادرش الیزابت (نئی مونتگومری) و پدرش روی هنری جکسون بودند. او به عنوان تنها فرزند خانواده در چاتانوگا، تنسی بزرگ شد. پدرش به دور از خانواده در کانزاس‌سیتی، میزوری زندگی می‌کرد و بعداً بر اثر الکلیسم درگذشت. جکسون در طول زندگی خود تنها دو بار پدر خود را ملاقات کرد. وی تحت سرپرستی مادرش، که کارگر یک کارخانه بود و پس از آن در یک مؤسسهٔ روانشناسی به عنوان خریدار مایحتاج مشغول به کار بود، در کنار پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش و خانوادهٔ بزرگش، بزرگ شد. بر اساس تست‌های ژنتیک، اصالت جکسون تا حدودی به مردم بنگا از گابن بازمی‌گردد.
جکسون در مدارس زیادی که جدایی نژادی در آن‌ها برقرار بود، به تحصیل پرداخت، و از دبیرستان ریورساید در چاتانوگا فارغ‌التحصیل شد. در میان سال‌های سوم تا دوازدهم تحصیل، او به نوازندگی سازهای فرنچ هورن و ترومپت در ارکستر مدرسه مشغول بود. او همچنین سازهای فلوت و پیکولو را می‌نواخت. جکسون در دوران کودکی با مشکل لکنت زبان مواجه بود. با وجود اینکه او آموخت که «خود را به جای کسانی که لکنت ندارند جا بزند» و از دشنام مادرفاکر به عنوان یک کلمهٔ تصریح استفاده کند، همچنان در برخی مواقع لکنت زبان را تجربه می‌کند.
او که در ابتدا قصد طی کردن مراحل اخذ مدرک تحصیلی در زمینهٔ زیست‌شناسی دریایی را داشت، به کالج مورهاوس در آتلانتا، جورجیا پیوست. پس از آنکه او برای کسب امتیاز بیشتر در یک کلاس، به یک گروه بازیگری محلی پیوست، به حرفهٔ بازیگری علاقه‌مند شد و مسیر خود را تغییر داد. جکسون پیش از فارغ‌التحصیل شدن در سال ۱۹۷۲، «تئاتر جاست آس» را به صورت شراکتی پایه‌گذاری کرد.

فعالیت در جنبش حقوق مدنی

پس از ترور مارتین لوتر کینگ جونیور در سال ۱۹۶۸، جکسون به عنوان یک راهنما در مراسم خاکسپاری او شرکت کرد. او پس از آن به ممفیس سفر کرد تا در یک راهپیمایی برای حقوق برابر شرکت کند. جکسون در یک مصاحبه با مجلهٔ پارید فاش کرد که «من بخاطر ترور عصبانی بودم، اما این موضوع مرا شوکه نکرده‌بود. من می‌دانستم که تغییر، بهای متفاوتی خواهد داشت. – نه اعتصاب، و نه همزیستی مسالمت‌آمیز».
در سال ۱۹۶۹، جکسون به همراه تعدادی از دانش‌آموزان، اعضای هیئت مدیرهٔ کالج مورهاوس (شامل یکی از نزدیکان مارتین لوتر کینگ سینیور) را در محوطهٔ دانشگاه به گروگان گرفتند و خواستار اصلاح برنامهٔ آموزشی و ساختار مدیریتی دانشگاه شدند. این دانشگاه در نهایت به تغییر سیاست‌های خود رضایت داد، اما جکسون به اقدام به گروگان‌گیری غیرقانونی متهم، و در نهایت به ارتکاب جنایت درجه دوم محکوم شد. جکسون پس از آن بخاطر سوابق جنایی و فعالیت‌های خود، برای دو سال از تحصیل تعلیق شد. او بعداً در سال ۱۹۷۲ به کالج برگشت تا مدرک لیسانس هنر خود در رشتهٔ نمایش درام را دریافت کند.
در زمان تعلیق، جکسون به عنوان یک مددکار اجتماعی در لس آنجلس مشغول به کار شد. جکسون تصمیم گرفت که به آتلانتا برگردد و در آن‌جا با کوام تور، اچ. رپ براون، و افراد دیگری که در جنبش قدرت سیاه‌پوست‌ها فعالیت می‌کردند، ملاقات کرد. او در مصاحبهٔ خود با مجلهٔ پارید گفت که با فعالیتش در جنبش احساس توانمندی می‌کرد، بخصوص زمانی که این گروه شروع به خریداری اسلحه کردند. با این حال، پیش از آنکه جکسون در مبارزات مسلحانهٔ خاصی درگیر شود، مادرش او را به لس آنجلس فرستاد؛ چرا که اف‌بی‌آی به او گفته بود در صورتی که ساموئل به همراهی با جنبش قدرت سیاه‌پوست‌ها ادامه‌دهد، در کمتر از یک سال کشته‌خواهد شد. در یک مصاحبه با مجلهٔ وگ در سال ۲۰۱۸، او حتی عضویت در حزب پلنگ سیاه را تکذیب کرد.

دهه ۱۹۷۰–۱۹۸۰

جکسون پیش از تغییر رشته به معماری، در ابتدا به تحصیل در رشتهٔ زیست‌شناسی دریایی در کالج مورهاوس مشغول بود. او بعداً و پس از شرکت در یک کلاس سخنرانی عمومی و ایفای نقش در نسخه‌ای از نمایش اپرای سه‌پولی، رشتهٔ تحصیلی خود را به نمایش درام تغییر داد. وی فعالیت خود به عنوان یک بازیگر را با چند نقش از جمله در تئاترهای خانه و نمایش یک سرباز آغاز کرد. او در چندین تله‌فیلم حضور پیدا کرد، و انتشار اولین فیلم خود را با فیلم مستقل با هم برای چند روز (۱۹۷۲) از سینمای تجارتی سیاهان تجربه کرد. پس از این ایفای نقش‌های ابتدایی، جکسون در سال ۱۹۷۶ از آتلانتا به شهر نیویورک نقل مکان کرد و ده سالِ بعد را به بازی در نمایش‌های تئاتر، از جمله بازی در اولین اجرای نمایش‌های کلاس پیانو و دو قطار در حرکت در تئاتر رپرتوری ییل پرداخت. جکسون در آن زمان به الکل و کوکائین اعتیاد پیدا کرد و به همین دلیل از دو مورد از اجراهای خود در تئاتر برادوی جا ماند. (بازیگران چارلز اس. داتون و آنتونی کیشولم جای او را گرفتند) مورگان فریمن در طول دوران ابتدایی حرفهٔ بازیگری او، بویژه در نقش‌های کوچک در فیلم‌هایی نظیر سفر به آمریکا، مربی او بود. پس از یک اجرا در نمایش یک سرباز در سال ۱۹۸۱، جکسون به کارگردان اسپایک لی معرفی شد، اسپایک لی او را برای نقش‌هایی در فیلم‌های گیجی در مدرسه (۱۹۸۸) و کار درست را بکن (۱۹۸۹) به عنوان بازیگر برگزید. جکسون در سال ۱۹۹۰ و در فیلم رفقای خوب ساختهٔ مارتین اسکورسیزی نیز در یک نقش جزئی (نقش یک فرد وابسته به مافیا در دنیای واقعی به نام استکس ادواردز) بازی کرد و همچنین برای سه سال به عنوان جانشین بیل کازبی برای برنامهٔ کازبی شو کار کرد.

دهه ۱۹۹۰

جکسون که بارها دچار بیش‌مصرفی هروئین شده‌بود، این ماده مخدر را کنار گذاشته و به مصرف کوکائین روی آورد. خانواده‌اش او را به یک کلینیک ترک اعتیاد در نیویورک فرستادند. پس از آنکه وی موفق به ترک اعتیاد خود شد، در نقش یک فرد معتاد به کراک کوکائین در فیلم تب جنگل حضور یافت. جکسون با بیان این نظر که «چیز خنده‌داری بود، من در آن زمان تازه اعتیادم را ترک کرده‌بودم، و پس از حدود یک هفته سر صحنه بودم و ما آمادهٔ فیلمبرداری بودیم.»، گفت که این نقش یک نقش روانپاکساز بود. این فیلم چنان مورد استقبال قرار گرفت که در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۱ یک جایزهٔ ویژهٔ «بازیگر نقش مکمل مرد» تنها برای جکسون در نظر گرفته‌شد. پس از این نقش، جکسون به بازی در فیلم کمدی تجارت سختگیرانه، و فیلم‌های درامِ آب‌میوه و بازی پاتریوت مشغول شد. او سپس به دو فیلم کمدی دیگر اسلحه پر ۱ (اولین نقش اول او) و آموس و اندرو پیوست. او همچنین در سال ۱۹۹۳ در فیلم پارک ژوراسیک با استیون اسپیلبرگ همکاری داشت.
پس از بازی در نقش «دون اعظم» جنایت‌کار در فیلم داستان عاشقانه واقعی در سال ۱۹۹۳—نوشتهٔ کوئنتین تارانتینو به کارگردانی تونی اسکات—تارانتینو از جکسون خواست که نقش جولز وینفیلد را در داستان عامه‌پسند بازی کند. جکسون که از فهمیدن این که این نقش مخصوصاً برای او نوشته شده غافلگیر شده‌بود، گفت: «از دانستن اینکه یک نفر چیزی مثل جولز را برای من نوشته‌است، دست‌پاچه، سپاس‌گزار و مغرور شده‌بودم—با دریافتن اینکه، با وجود مجموع تمام چیزهایی که می‌توانستی باشی، یک نفر تصمیم دارد چنین فرصتی را در اختیار تو بگذارد». هرچند که داستان عامه‌پسند سیزدهمین فیلم جکسون بود، اما او با این نقش در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. در یکی از نقدهایی که انترتینمنت ویکلی منتشر کرده‌بود، از نقش او اینگونه یاد شده‌بود: «هر چقدر که تراولتا، ویلیس و کایتل عالی هستند، بازیگری که بر داستان عامه‌پسند حکمرانی می‌کند، ساموئل ال. جکسون است. گویی که او با چشمان وهم‌انگیزش آتش‌افروزی می‌کند و دیالوگ‌هایش را به تک‌گویی‌های بیباپ خیره‌کننده‌ای تبدیل می‌کند». جکسون برای ایفای نقش در این فیلم موفق به کسب جایگاه نامزدی برای جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او همچنین نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد و جایزهٔ بفتا برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را نیز دریافت نمود.
پس از داستان عامه‌پسند، جکسون فیلمنامه‌های زیادی را برای بررسی دریافت کرد: «من به سادگی می‌توانستم با بازی در نقش جولز برای چندین سال یک مسیر شغلی جدید بسازم. همه برای من فیلمنامه‌هایی را می‌فرستند که به اعتقاد خودشان یک داستان عامه‌پسند جدید است». با توالی اجراهای ضعیف جکسون در فیلم‌هایی همچون بوسه مرگ، اعتیاد به سفید بزرگ و گم شدن اشعیا، موجی از انتقادات از سوی منتقدانی که عملکرد او در داستان عامه‌پسند را مورد تمجید قرار داده‌بودند، به سوی او جاری شد. این انتقادات با تأثیرگذاری او بر موفقیت دو عنوان در گیشه پایان یافت: جان‌سخت ۳، سومین فیلم از سری فیلم‌های جان‌سخت که جکسون در کنار بروس ویلیس در آن ایفای نقش کرده‌بود؛ و زمانی برای کشتن، که او در آن نقش پدری را بازی کرده‌بود که به جرم قتل دو مردی که به دخترش تجاوز کرده‌بودند، مورد محاکمه قرار می‌گرفت. جکسون برای بازی در فیلم زمانی برای کشتن، جایزه ایمیج برای بازیگر نقش مکمل مرد برجسته در یک فیلم سینمایی را دریافت کرد و نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
جکسون که به سرعت در حال تبدیل شدن به ستارهٔ گیشه بود، در سال ۱۹۹۷ سه نقش اصلی دیگر نیز دریافت کرد. در فیلم ۱۸۷ او نقش یک معلم وقفی را بازی کرد که تلاش داشت تا بر روی دانش‌آموزان خود تأثیرگذار باشد. او برای فیلم جویبار ایو، که علاوه بر بازیگر در جایگاه تهیه‌کنندهٔ اجرایی نیز در آن حضور یافته‌بود، در کنار کیسی لمونز، که برای اولین بار حرفهٔ نویسندگی/کارگردانی را تجربه می‌کرد، برندهٔ جایزهٔ ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین فیلم بلند اول شد. جکسون در فیلم جکی براون باری دیگر به تارانتینو پیوست و با بازی در نقش یک تاجر اسلحه به نام اوردل رابی، موفق شد جایزهٔ خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر مرد در جشنواره فیلم برلین را کسب کرده و برای چهارمین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شود. در سال ۱۹۹۸، وی با بازیگران صاحب‌نامی همچون شارون استون و داستین هافمن در فیلم کره ایفای نقش کرد. جکسون در همان سال و در فیلم مذاکره‌کننده، که در آن او نقش یک گروگانِ مذاکره‌کننده را بازی می‌کرد که هنگامی که به قتل و اختلاس متهم می‌شود، خود نیز به گروگان‌گیری متوسل می‌شود، همکاری با کوین اسپیسی را تجربه کرد. در سال ۱۹۹۹، جکسون در یک فیلم ترسناک با نام دریای آبی عمیق حضور یافته، و در فیلم جنگ ستارگان قسمت اول: تهدید شبح ساختهٔ جرج لوکاس نیز نقش استاد جدای، میس ویندو را بازی کرد. وی در یک مصاحبه اعلام کرد که فرصت خواندن فیلمنامه را نداشته و تا زمانی که لباس‌هایش آماده نشده‌بود، نمی‌دانسته که قرار است نقش شخصیت میس ویندو را اجرا کند. (او بعداً گفته‌بود که جهت کسب فرصت برای حضور در مجموعه فیلم‌های جنگ ستارگان، مشتاق بود هر نقشی را بپذیرد)

دهه ۲۰۰۰

در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۰، یک سنگ ستاره‌ای با نام ساموئل ال. جکسون در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصب شد. وی دههٔ بعدیِ فعالیت حرفه‌ای خود را با بازی در نقش یک سرهنگ نیروی دریایی تحت محاکمه در فیلم مقررات درگیری، ایفای نقش در کنار بروس ویلیس برای سومین بار در فیلم دلهره‌آور فراطبیعی آسیب‌ناپذیر، و هنرنمایی در فیلم دوباره‌سازی شده بر اساس فیلم شفت در سال ۲۰۰۰ آغاز کرد. فیلم منحصر به فرد جکسون در سال ۲۰۰۱، والنتاین غارنشین بود که یک فیلم دلهره‌آور با موضوع قتل به کارگردانی کیسی لمونز بود و جکسون در آن نقش یک موسیقیدان بی‌خانمان را بازی می‌کرد. در سال ۲۰۰۲ و در فیلم تغییر مسیر، وی نقش یک فرد الکلی در حال احیا را بازی کرد که همزمان که با شخصیتی که نقش آن را بن افلک بازی می‌کرد، در مبارزه بود، تلاش می‌کرد تا از فرزندانش محافظت کند. او با بازگشت به مجموعه فیلم‌های جنگ ستارگان در فیلم جنگ ستارگان: قسمت دوم – حمله کلون‌ها، تبدیل شدن شخصیت فرعی و کوچک خود به یک شخصیت بزرگ و مهم را تجربه کرد. رنگ بنفش شمشیر نوری میس ویندو در این فیلم، نتیجهٔ پیشنهاد جکسون بود. او از جرج لوکاس درخواست کرده‌بود که شمشیر او (بر خلاف سنت شمشیرهای نوری که تنها در دو رنگ قرمز و سبز دیده شده‌بودند) رنگ بنفش داشته باشد تا در مبارزاتی که افراد زیادی در آن درگیر بودند، شخصیت میس ویندو برجسته‌تر باشد. پس از آن جکسون در فیلم تریپل اکس در کنار وین دیزل در نقش یک مأمور آژانس امنیت ملی، و در فیلم ایالت پنجاه و یکم در نقش یک قاچاقچی دامن‌پوش مواد مخدر ظاهر شد. در سال ۲۰۰۳، جکسون در فیلم بیسیک دوباره در کنار جان تراولتا به ایفای نقش پرداخت و پس از آن در کنار کالین فارل درفیلم سوات، که یک اقتباس سینمایی از یک مجموعهٔ تلویزیونی با همین نام بود، در نقش یک گروهبان پلیس حضور یافت. یکی از قطعات موسیقی متن این فیلم، که توسط گروه هات اکشن کاپ تهیه شده‌بود، با اشاره به جکسون، با عنوان سمی ال. جکسون نامگذاری شد. او همچنین در مجموعهٔ مستند خاطرات زنجیر گسستگی شبکهٔ اچ‌بی‌او، در کنار بسیاری ستارگان دیگر نظیر آنجلا باست و ووپی گلدبرگ به عنوان راوی ظاهر شد. بر پایهٔ نقدها و نظرهایی که توسط وبگاه راتن تومیتوز گردآوری شده‌بود، جکسون در سال ۲۰۰۴ در ممتازترین فیلم‌ها و نیز بدترین فیلم‌های دوران فعالیت حرفه‌ای خود شرکت کرده‌بود. در فیلم ترسناک پیچ‌خورده، جکسون نقش مربی اشلی جاد را اجرا کرد. درصد پذیرش این فیلم در وبگاه راتن تومیتوز ۲٪ بود و منتقدان عملکرد او در این فیلم را «خسته‌کننده» و «هدر رفته» دانستند. او پس از آن در انیمیشن رایانه‌ای شگفت‌انگیزان، صداپیشگی شخصیت ابرقهرمان فروزون را برعهده گرفت. این فیلم به درصد پذیرش ۹۷٪ دست یافت و عملکرد جکسون، نامزدی جایزه آنی برای بهترین صداپیشگی را برای او به همراه داشت. او پس از آن در فیلم دیگری از کوئنتین تارانتینو، یعنی فیلم بیل را بکش: بخش ۲ یک اجرای تک‌جلوه را تجربه کرد.
در سال ۲۰۰۵، جکسون در فیلم درام ورزشی مربی کارتر حضور پیدا کرد. او در این فیلم نقش یک مربی (یک مربی حقیقی در دنیای واقعی به نام کن کارتر) را بازی می‌کرد که سعی داشت به شاگردان خود بیاموزد که تحصیل از بسکتبال مهم‌تر است. با وجود نقدهای مختلفی که در مورد این فیلم نوشته شد، اجرای ساموئل ال. جکسون برخلاف سیر داستانی فیلم، مورد تحسین قرار گرفت. باب تاون‌سند نظر خود دربارهٔ اجرای جکسون را در روزنامهٔ آتلانتا ژورنال-کانستیتیوشن اینگونه نوشته‌است: «او، آنچه که می‌توانست یک نقش کلیشه‌ای و پوشالی باشد را گرفته و با هوشمندی پر زرق و برق خود، به آن موجودیت می‌بخشد». وی در آن سال همچنین به دو سری فیلم بازگشت: تریپل اکس: دولت متحد، اینبار در مقام فرماندهٔ آیس کیوب، و آخرین فیلم از سری پیش‌درآمد جنگ ستارگان، جنگ ستارگان: قسمت سوم – انتقام سیت. آخرین فیلم او در سال ۲۰۰۵، فیلم مرد بود که در کنار کمدین یوجین لوی در آن حضور یافت. در ۴ نوامبر ۲۰۰۵، جکسون در بخش جایزهٔ بازیگری، دستاورد فستیوال بین‌المللی فیلم هاوایی را دریافت کرد.
در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۶، مراسم ثبت اثر دست و پای جکسون در تئاتر چینی گرامن برگزار شد؛ او هفتمین فرد آفریقایی–آمریکایی، و در مجموع صد و نود و یکمین بازیگری بود که این افتخار را از آن خود کرده‌است. در یک مصاحبه در همان سال، جکسون گفته بود که تمایل به انتخاب نقش‌هایی دارد که «هیجان‌انگیز و تماشایی» بوده و دارای یک «شخصیت جذاب در دل داستان» باشند. او همچنین گفته بود که می‌خواست در نقش‌هایش «کارهایی که هرگز انجام نداده بود، و چیزهایی که در کودکی دیده‌بود و دوست داشت انجام دهد، و اکنون فرصتی برای آن داشت را تجربه کند». او بعداً در فیلم بمب گیشهٔ فریدم‌لند در شخصیت ضد در مقابل جولیان مور، و در نقش یک کاراگاه پلیس که همزمان با فرونشانی یک شورش نژادی در سطح شهر، به مادری برای یافتن فرزند ربوده‌شده‌اش کمک می‌کرد، ظاهر شد. دومین فیلم جکسون در سال ۲۰۰۶، مارها در هواپیما بود که چندین ماه پیش از اکران، و بخاطر عنوان و بازیگرانش، در جایگاه یک فیلم کالت قرار گرفته‌بود. جکسون تنها به خاطر عنوان این فیلم تصمیم گرفت تا در آن به ایفای نقش بپردازد. جهت ایجاد عطش بیشتر برای این فیلم، او در یک موزیک ویدئوی مارها در هواپیما (بیاورش) اثر کبرا استارشیپ حضور تک‌جلوه یافت. جکسون برای مشارکت‌های زیاد خود در فیلم‌های مختلف، در ۲ دسامبر ۲۰۰۶ موفق به کسب جایزه بامبی آلمان برای بهترین فیلم بین‌المللی شد. جکسون در دسامبر ۲۰۰۶ در فیلم منزل شجاعت و در نقش یک پزشک که از جنگ عراق به خانه بازمی‌گشت، حضور یافت.
در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۷، جکسون به عنوان راوی در فیلم ویدئوییِ باب سجت با نام لودگی پنگوئن‌ها حضور پیدا کرد. این فیلم، اقتباسی از فیلم موفق و پرفروش رژه پنگوئن‌ها بود که توسط مورگان فریمن روایت شده‌بود. همچنین در سال ۲۰۰۷ او در فیلم ناله مار سیاه نقش یک نوازندهٔ سبک بلوز را بازی کرد که زن جوانی که معتاد به سکس بود (کریستینا ریچی) را زندانی خود کرده‌بود؛ و پس از آن نیز در فیلم ترسناک ۱۴۰۸، که اقتباسی بو د از یک داستان کوتاه به قلم استیون کینگ، حضور یافت. بعداً در همان سال، جکسون در فیلم درامِ احیای قهرمان به کارگردانی راد لوری، نقش شخصیت ساختگی ورزشکاری را بازی کرد که با الهام از بوکسور سنگین‌وزن سابق، باب سترفیلد خلق شده‌بود. در سال ۲۰۰۸، جکسون در فیلم سی‌جی‌آی جنگ ستارگان: جنگ‌های کلون به نقش خود بعنوان میس ویندو بازگشت، و پس از آن نیز در فیلم لیک‌ویو تراس در نقش یک پلیس نژادپرست ایفای نقش کرد که به تهدید یک زوج دو نژادی می‌پرداخت. در نوامبر همان سال، وی در کنار برنی مک و آیزاک هیز (که هردوی آن‌ها پیش از اکران فیلم درگذشتند) در فیلم مردان سول ظاهر شد. جکسون در سال ۲۰۰۸ در فیلم روح نقش یک تبهکار را ایفا کرد. این فیلم در گیشه فروش بسیار ضعیفی را تجربه کرد و نقدهای ضعیفی را نیز از سوی منتقدان دریافت نمود. در سال ۲۰۰۹ جکسون با حضور به عنوان راوی در چندین صحنه از فیلم مربوط به جنگ جهانی دوم، حرامزاده‌های لعنتی، همکاری دوباره‌ای با کوئنتین تارانتینو را تجربه کرد.

دهه ۲۰۱۰

جکسون در سال ۲۰۱۰ در فیلم مادر و فرزند حضور پیدا کرد و پس از آن نیز در فیلم ویدئویی غیرقابل‌تصور در قالب یک بازجو ظاهر شد که در تلاش بود محل چند سلاح هسته‌ای را بیابد. جکسون با همراهی دواین جانسون در صحنه‌های ابتدایی فیلم اون‌یکی‌ها برای باری دیگر به ایفای نقش در قالب یک افسر پلیس پرداخت. او پس از آن در همان سال در فیلم سانست لیمیتد در کنار تامی لی جونز حاضر شد.
جکسون در طول دوران حرفه‌ای بازیگری خود در کنار رپرهای مشهوری در فیلم‌های مختلف بازی کرده‌است. این هنرمندان شامل: توپاک شکور (آبمیوه)، کویین لطیفه (آبمیوه/کره/تب جنگل)، متد من (یک هشت هفت)، ال‌ال کول جی (دریای آبی عمیق/سوات)، باستا رایمز (شفت)، ایو (تریپل اکس)، ایگزیبیت (تریپل اکس:دولت متحد)، دیوید بنر (ناله مار سیاه)، و فیفتی سنت (منزل شجاعت) می‌شوند. علاوه بر این، او در چهار فیلم اسلحه پر ۱، داستان عامه‌پسند، جان‌سخت ۳، و آسیب‌ناپذیر، در کنار بروس ویلیس حضور داشته‌است. این دو بازیگر قرار بود در فیلم بلک واتر ترانزیت نیز در کنار یکدیگر ظاهر شوند، اما نام آن‌ها از فهرست بازیگران انتخابی این فیلم حذف شد.
درسال ۲۰۰۲، جکسون موافقت خود با طراحی یک نسخهٔ «اولتیمیت» از شخصیت نیک فیوری توسط مارول کامیکس، که مشابه او باشد را اعلام کرد. در فیلم مرد آهنی محصول سال ۲۰۰۸، جکسون در نقش این شخصیت اجرای تک‌جلوه‌ای در سکانس پس از تیتراژ پایانی داشت. در فوریه سال ۲۰۰۹، جکسون قراردادی را برای حضور در ۹ فیلم با مارول منعقد کرد که بر اساس آن، وی در فیلم‌های مرد آهنی ۲، ثور، کاپیتان آمریکا: نخستین انتقام‌جو و انتقام‌جویان، و همچنین هر دنبالهٔ دیگری که برای این فیلم‌ها ساخته‌شود، در قالب شخصیت نیک فیوری حضور می‌یافت. او در سال ۲۰۱۴ در فیلم کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان، و در سال ۲۰۱۵ در فیلم انتقام‌جویان: عصر اولتران دوباره در این نقش ظاهر شد. در فوریه ۲۰۱۵، جکسون اعلام کرد که تنها دو فیلم دیگر پس از اولتران از قراردادش با مارول باقی مانده‌است. در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، او با اجرای تک‌جلوه در نقش فیوری، در دنبالهٔ سری فیلم‌های انتقام‌جویان، یعنی فیلم‌های جنگ ابدیت و پایان بازی حضور یافت و پس از آن نیز در فیلم کاپیتان مارول و در کنار بری لارسون نقش فیوری در دوران جوانی را اجرا کرد.
در میان نقش‌های اخیرش در فیلم‌های مختلف، جکسون در فیلم جنگوی زنجیرگسسته ساختهٔ کوئنتین تارانتینو، که در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲ منتشر شد، فیلم دیگری از تارانتینو با نام هشت نفرت‌انگیز که در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵ بر روی فیلم ۷۰ میلیمتری انتشار یافت، و کونگ: جزیره جمجمه، ساختهٔ جوردن ووت رابرتز، انتشار یافته در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ حاضر شد. جکسون در سال ۲۰۱۹ و در فیلم شیشه، برای باری دیگر در نقش آقای گلس، که پیش از آن نیز این نقش را در فیلم آسیب‌ناپذیر اجرا کرده‌بود، ظاهر شد، و پس از آن نیز در فیلم فروشگاه تک‌شاخ ساختهٔ بری لارسون، با او به همکاری پرداخت. جکسون در فیلم مارولی مرد عنکبوتی: دور از خانه نیز ایفای نقش کرده‌است.

فیلم‌های آینده

جکسون قرار است در ساخت یک فیلم لایو اکشن اقتباسی از افرو سامورایی در جایگاه تهیه‌کننده حضور داشته‌باشد، وی همچنین در دوباره‌سازی فیلم آخرین اژدها در نقش شخصیت «شوناف» ایفای نقش خواهد کرد.

تلویزیون و سایر نقش‌ها

علاوه بر فیلم، جکسون در چندین برنامهٔ تلویزیونی، یک بازی ویدئویی، نماهنگ‌های مختلف، و همچنین در چندین کتاب صوتی حضور داشته‌است. او در زمانی که مشغول فیلمبرداری فیلم کار درست را بکن بود، در بخش کوچکی از نماهنگی برای قطعهٔ ۹۱۱ یک شوخی است از پابلیک انمی ایفای نقش نمود. جکسون صداپیشگی شخصیت‌های مختلفی را در چندین مجموعهٔ تلویزیونی بر عهده داشته‌است. صدای او برای شخصیت اصلی مجموعه انیمهٔ افرو سامورایی مورد استفاده قرار گرفت، و علاوه بر آن در چندین قسمت از مجموعه تلویزیونی خلافکارها به عنوان صداپیشهٔ شخصیت جین رامی حضور داشت. جکسون در کمدی موقعیت سیاهی‌لشکر، محصول شبکه‌های بی‌بی‌سی و اچ‌بی‌او نیز در نقش خودش حاضر شد. او صداپیشگی شخصیت فرانک تنپنی، ضدقهرمان اصلی در بازی ویدئویی اتومبیل‌دزدی بزرگ: سن آندریاس را بر عهده داشته‌است. جکسون در بسیاری از برنامه‌های اهدای جوایز نیز نقش میزبان برنامه را اجرا نموده‌است. این برنامه‌ها شامل جایزه سینمایی ام‌تی‌وی ۱۹۹۸، جایزه اسپی (۱۹۹۹، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۹)، و جایزه بازی‌های ویدئویی اسپایک (۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۲) می‌شوند. در ماه نوامبر ۲۰۰۶، صدای جکسون به عنوان صدای خدا در نسخهٔ صوتی عهد جدید از انجیل با نام تجربه انجیل مورد استفاده قرار گرفت. به دلیل اینکه تهیه‌کنندگان این کتاب صوتی معتقد بودند که صدای عمیق و مقتدر او بهترین گزینه برای نقش اصلی است، او را به عنوان صداپیشهٔ این نقش برگزیدند. او همچنین کتاب صوتی بگیر بخواب لعنتی را برای وبگاه اودیبل‌دات‌کام ضبط نموده‌است. در فصل ۲۰۱۰ مسابقات فوتبال آمریکایی، جکسون در ویدئوی تبلیغاتی تیم آتلانتا فالکونز با نام «برخاست» نقش کشیش سلطان را بازی کرد.
جکسون در مجموعه تلویزیونی مأموران شیلد در سال ۲۰۱۳، و پس از آن در قسمت پایانی فصل این مجموعه، دوباره در قالب شخصیت نیک فیوری به صورت تک‌جلوه ظاهر شد.
وی در ویدئوهای تبلیغاتی هلدینگ کپیتال وان با موضوع بازپرداخت نقدی کارت‌های اعتباری نیز حضور داشته‌است.
جکسون با همکاری کریس-وان، استیکی فینگاز، مد لاین و طالب کویلی ترانه‌ای را با موضوع عدالت اجتماعی و خشونت در آمریکا منتشر کردند. عنوان این ترانه «من نمی‌توانم نفس بکشم» بود که در واقع آخرین جمله‌ای بود که اریک گارنر پیش از مرگ خود بر زبان آورده‌بود.

عملکرد در گیشه

شرکت ای.سی. نیلسن ئی.سی. آی؛ که یک شرکت فعال در زمینهٔ بررسی فروش و درآمد فیلم‌ها و بازیگران است، در طول دههٔ ۱۹۹۰ میلادی جکسون را به عنوان بازیگری معرفی کرده‌است که در مقایسه با سایر بازیگران در فیلم‌های بیشتری حضور داشته و در داخل ایالات متحده ۱٫۷ میلیارد دلار درآمد داشته‌است.
تا ماه ژوئیه ۲۰۱۹، فیلم‌هایی که جکسون در آن‌ها در در جایگاه نقش اصلی ایفای نقش کرده‌است، در مجموع ۵٫۳۳ میلیارد دلار در آمریکای شمالی فروش داشته‌اند. او در جدول رده‌بندی پرفروش‌ترین بازیگران آمریکای شمالی در وبگاه نامبرز، پس از رابرت داونی جونیور در جایگاه دوم قرار گرفته‌است. فیلم‌هایی که جکسون به عنوان بازیگر نقش مکمل در آن‌ها ظاهر شده‌است نیز تا آن زمان در مجموع فروش ۳٫۷۸ میلیارد دلاری را در گیشه تجربه کرده‌اند. در نسخهٔ سال ۲۰۰۹ از کتاب رکوردهای جهانی گینس، که فرمول متفاوتی را برای محاسبهٔ فروش فیلم‌ها بکار می‌برد، اعلام شد که جکسون، با درآمد ۷٫۴۲ میلیارد دلار در ۶۸ فیلم، پردرآمدترین هنرپیشه در سطح جهان است.

زندگی شخصی

در سال ۱۹۸۰، جکسون با لاتانیا ریچاردسون، بازیگر و تهیه‌کنندهٔ شبکهٔ ورزشی، ازدواج کرد. او ریچاردسون را در زمان تحصیل در کالج مورهاوس ملاقات کرده‌بود. این زوج یک فرزند دختر به نام زوئی (زادهٔ ۱۹۸۲) دارند. آن‌ها در سال ۲۰۰۹ سازمان خیریهٔ خود را برای کمک به پشتیبانی از حق تحصیل تأسیس کردند. جکسون گفته‌است که برای تماشای هر یک از فیلم‌های خودش، به همراه مشتریان عادی به سینما می‌رود، و عنوان کرده‌است که: «حتی در سال‌هایی که در تئاتر فعالیت می‌کردم، آرزو داشتم که بتوانم نمایش‌هایی که خودم در آن‌ها حضور دارم را تماشا کنم – وقتی خودم در آن‌ها بودم! من دوست دارم خودم را در حال کار کردن ببینم.». او همچنین از جمع‌آوری عروسک شخصیت‌هایی که نقش آن‌ها را در فیلم‌هایش اجرا کرده‌است، لذت می‌برد. از جملهٔ این شخصیت‌ها می‌توان به جولز وینفیلد، شفت، میس ویندو و فروزون اشاره کرد.
جکسون طاس است، اما استفاده از کلاه‌گیس در فیلم‌هایش برایش لذت‌بخش است. او در مورد تصمیمش مبنی بر تراشیدن موی سر خود گفته‌است: «من همیشه در فهرست‌های «طاسی زیبا است» حضور دارم. خوشایند است. زمانی که من شروع به از دست دادن موهایم کردم، مصادف با دورانی بود که همه مقدار زیادی مو داشتند. ناگهان من متوجه این سوراخ بزرگ در وسط موهای مدل افروی خودم شدم، نمی‌توانستم تارهای موی رد شده از وسط طاسی سرم را تحمل کنم، پس باید به سرعت در مورد مدل موی مناسب خودم تصمیم می‌گرفتم». اولین نقش طاس او در فیلم اعتیاد به سفید بزرگ بود. او معمولاً مدل موی شخصیت‌هایی که نقش آن‌ها را اجرا می‌کند را خودش انتخاب می‌کند. اولین باری که جکسون در برنامهٔ تونایت شو حضور یافت، با شوخی به طاسی سر خود اشاره کرد و توضیح داد که مجبور بوده‌است برای یک نقش سرش را بتراشد، اما پس از آن نقش‌های طاس بیشتر و بیشتری دریافت کرده و باید به اصلاح موی سرش ادامه می‌داده تا بشود برای او کلاه‌گیس ساخت. او به شوخی گفت: «تنها راه برای اینکه زمان کافی برای رشد موهایم داشته‌باشم این بود که کار نکنم».
جکسون در قراردادهایی که برای بازی در فیلم‌ها منعقد می‌کند، شرطی را در نظر می‌گیرد که بتواند در طول زمان فیلمبرداری به بازی گلف بپردازد. او در مسابقهٔ گلف خیریهٔ خصوصی گری پلیر بازی کرد تا به او در جمع‌آوری پول برای کودکان در آفریقای جنوبی کمک کند. جکسون یک طرفدار شدید ورزش بسکتبال، و پشتیبان تیم‌های تورنتو رپترز و هارلم گلوبتراترز است. او از زمان حضور در فیلم ایالت پنجاه و یکم از باشگاه فوتبال لیورپول پشتیبانی می‌کند. او همچنین پشتیبان باشگاه فوتبال ایرلندی بوهمیان است.
جکسون در انتخابات مقدماتی حزب دموکترات در سال ۲۰۰۸ کمپینی را برای حمایت از باراک اوباما در تکسارکنا، تگزاس به راه انداخت. او گفت: «باراک اوباما تجلی تمام چیزهایی است که به من می‌گفتند وقتی بزرگ شدی می‌توانی باشی. من فرزند جداسازی نژادی هستم. وقتی بزرگ شدم و مردم به من گفتند که می‌توانی رئیس‌جمهور بشوی، می‌دانستم که این یک دروغ است. اما حالا ما یک نماینده داریم… رؤیای آمریکایی یک واقعیت است. هر کسی می‌تواند وقتی بزرگ شد، رئیس‌جمهور شود». جکسون همچنین گفت: «من به باراک رأی دادم چون سیاه‌پوست است. دلیل اینکه بقیه نیز به افراد دیگری رأی می‌دهند همین است – چون آن‌ها شبیه خودشان هستند». او شخصیت خود در فیلم جنگوی زنجیرگسسته که یک بردهٔ خانگی تبه‌کار بود را با قاضی محافظه‌کار، کلارنس توماس مقایسه کرده و گفته‌است: «شفقت اخلاقی من با کلارنس توماس یکسان است».
در ژوئن ۲۰۱۳، جکسون کارزاری را به‌طور مشترک با پرایزیو جهت جمع‌آوری پول برای مبارزی با بیماری آلزایمر راه‌اندازی نمود. به عنوان بخشی از این کارزار، او چند تک‌گویی مختلف نوشته‌شده توسط هواداران، و یک صحنهٔ معروف از مجموعهٔ برکینگ بد محصول شبکهٔ ای‌ام‌سی را بازخوانی کرد. در اوت ۲۰۱۳، او با دلایل مربوط به سلامتی خود، با توضیح اینکه او «تنها تلاش دارد که تا ابد زنده بماند»، یک پرهیز غذایی گیاهی مطلق را آغاز کرد، و پس از آن کاهش وزن ۱۸ کیلوگرمی خود را به رژیم غذایی جدیدش نسبت داد. در مارس ۲۰۱۷، او این این رژیم غذایی را کنار گذاشت. جکسون کمپینی را با نام «یکی برای پسرها» راه‌اندازی نمود که به مردان در مورد سرطان بیضه آموزش می‌داد و آنان را به معاینهٔ خود تشویق می‌کرد.