google/wiki40b huggingface dataset:
مجید شریف واقفی

مجید شریف واقفی (۵ مهر ۱۳۲۷–۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۴) یکی از رهبران سازمان مجاهدین خلق بود که توسط دیگر اعضای سازمان به خاطر تعلقات اسلامی‌اش کشته شد. بعد از انقلاب اسلامی، دانشگاه آریامهر تهران به نام او (دانشگاه صنعتی شریف) تغییر نام داده شد.

زندگی‌نامه

شریف واقفی در ۵ مهر ماه سال ۱۳۲۷ در یک خانواده مذهبی در شهر تهران به دنیا آمد، اما خانواده او اصالتاً به شهرستان نطنز در استان اصفهان تعلق دارند. بعد از چند روز از تولد او پدرش که کارمند اداره فرهنگ و هنر بود به شهر اصفهان منتقل شد. وی در سال ۱۳۴۵ برای ادامه تحصیلات خود در رشته مهندسی برق در دانشگاه آریامهر راهی تهران شد.

فعالیت‌های سیاسی

شریف واقفی در سال ۴۲ به دنبال قیام مردم قم به رهبری سید روح‌الله خمینی در ردیف کفن‌پوشان به پشتیبانی از خمینی راهپیمایی کرد. شریف واقفی با وجود شرایط خفقان در آن زمان عکس‌ها و اعلامیه‌های روح‌الله خمینی را در کوچه و بازار نصب می‌کرد.
وی پس از ورود به دانشگاه، همراه با دوستان خود انجمن اسلامی آن دانشگاه را بنیان نهاد. سپس برای مبارزه علیه شاه به سازمان مجاهدین خلق پیوست و با صعود در سلسله مراتب آن به یکی از رهبران سازمان تبدیل شد. پس از مدتی بعضی از سران این گروه تصمیم گرفتند ایدئولوژی سازمان را از اسلام به مارکسیسم تغییر دهند. شریف واقفی به شدت با این تصمیم به مخالفت پرداخت؛ که این مخالفت باعث اخراج وی از شورای مرکزی شد.
اختلافات تقی شهرام و بهرام آرام با شریف واقفی به حدی بالا گرفت که در مقاله‌ای با عنوان «پرچم مبارزه ایدئولوژیک را برافراشته تر سازیم» که در آذرماه ۵۳ در نشریه سازمان چاپ شد؛ شریف واقفی به شدت مورد انتقاد تشکیلاتی قرار گرفت.
شریف واقفی در ۱۶ اردیبهشت ۵۴ به دلیل اصرار بر هویت اسلامی خود و مخالفت با مارکسیست شدن سازمان مجاهدین خلق، و نیز پاره‌ای اختلافات درون تشکیلاتی بر سر تسلیحات سازمان به دستور رهبری سازمان کشته شد.

فعالیت‌ها

در روز چهارم خرداد ۱۳۵۳ شریف واقفی به همراه همسرش لیلا زمردیان در شرکت جنرال الکتریک بمب‌گذاری نمودند. در این بمب‌گذاری سرایدار شرکت جنرال الکتریک کشته شد.

انشعاب و ترور

لیلا زمردیان همسر سازمانی وی به مرکزیت سازمان خبر داد که مجید قصد تأسیس شاخه اسلامی مجاهدین خلق را دارد و در حال عضوگیری از اعضایی است که هنوز به اسلام وفادارند. به دنبال آن با ابلاغ سازمان قراری بین وحید افراخته با مجید در ساعت ۴ بعد از ظهر روز ۱۶ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ در سه راه بوذرجمهری نو (۱۵ خرداد شرقی) گذاشته می‌شود. هنگامی که وی بر سر قرار حاضر می‌شود توسط وحید افراخته و محسن سید خاموشی کشته شده و سپس برای جلوگیری از هویت یابی، جسدش توسط حسین سیاه‌کلاه و محسن سید خاموشی سوزانده می‌شود و آن را در محل دفن زباله‌ها در خارج از تهران می‌اندازند. اما بعد از دستگیری وحید افراخته و محسن سید خاموشی، جسد توسط ساواک کشف و شناسایی می‌شود.
پس از انقلاب ۵۷ تقی شهرام در دادگاهی به اتهام دست داشتن در تصفیه فیزیکی شریف واقفی به اعدام محکوم شد و دانشگاه آریامهر به دانشگاه صنعتی شریف تغییر نام داد و یکی از خیابان‌های اصلی شهرهای اصفهان، سمنان و نطنز و یک هنرستان فنی حرفه‌ای در شهرستان بابل و قائم شهر و یک هنرستان در مسجد سلیمان و یک دبستان در رفسنجان و یک هنرستان در بروجرد نیز به نام وی نام‌گذاری شد.
در ۱۶ اردیبهشت سال ۹۰ کنگره بزرگداشت شریف واقفی در زادگاه مادری اش نطنز با حضور ریاست دانشگاه شریف و استادان و خانواده مجید شریف واقفی برگزار شد.

فیلم سیانور

فیلم سینمایی سیانور به بخش‌هایی از زندگی شریف واقفی می‌پردازد. این فیلم ساخته بهروز شعیبی و تولید سال ۱۳۹۴ است که بخش غالب آن داستانی است.
ده حسن (بم)

جمعیت

این روستا در دهستان گاوکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
میوه ممنوع

یهودیت

در الهیات یهودی، فقط خدا می‌تواند هر آن‌چه که می‌خواهد اراده کند، چرا که خدا خیر مطلق است و به همین جهت فقط خیر را می‌تواند اراده کند؛ و حق آزادی مطلق دارد. تفسیر عالمان الهیات یهودی این است که نخستین زوج انسانی، با خوردن میوه ممنوع، چنان عمل کردند که گویی خیر مطلق بودند. در الهیات یهودی، درخت معرفت خیر و شرّ نمایان‌گر قوه تجلی یا قوهٔ مربوط به اصل عالم است که مجسّم کننده‌است.
در تورات آمده است که: درخت معرفت نیک و بد در وسط باغ عدن جای داشته‌است.(پیدایش ۲:۹) و خداوند آدم و همسرش را از خوردن از این درخت منع نمود. ماری حوا را وسوسه نمود که از میوه درخت معرفت بخورد. حوا همسرش آدم را نیز به خوردن از آن میوه ترغیب نمود، و آن‌ها از برهنگی خود آگاه شدند. از آن پس آدم و حوا از باغ عدن رانده شدند. و از آن پس مجبور بودند خود دست به ساختن، تولید، ابداع و اختراع بزنند و از کشاورزی و دام‌پروری وسایل مورد حاجت خود را فراهم آورند.

مسیحیت

در خداشناسی مسیحی، درخت معرفت نیک از بد به مفهوم توارث گناه پیوند خورده است؛ باور دین‌شناسان مسیحی این است که بشر بار نخستین گناه آدم و حوا را به دوش می‌کشد و هیچ انسانی نمی‌تواند بی‌گناه باشد. البته گروهی از مسیحیان نیز اعتقاد دارند که بشر امروز همان قدر بین گناه و رستگاری حق انتخاب دارد که آدم و حوا انتخاب داشته‌اند.

اسلام

روایت قرآن از داستان درخت ممنوعه تفاوت‌هایی با روایت تورات دارد؛ بر اساس قرآن، خدا آدم و حوا را هر دو از خوردن از این میوه منع نمود؛ قرآن هنگامی که به وسوسه شیطان و خوردن آدم و حوا از میوه ممنوع می‌پردازد؛ ضمیر را به صورت تثنیه می‌آورد و در نتیجه مرد و زن را در مورد مسؤولیت این گناه مساوی فرض کرده‌است. قرآن، برخلاف کتاب مقدس که آدم و حوا را نه به خاطر نفس عریانی بلکه به خاطر شرم، سرزنش می‌کرد؛ آن دو را به خاطر فریب خوردن از شیطان سرزنش می‌کند؛ و هدف شیطان را گشودن عریانی آن دو می‌داند.

دیدگاه متفکران مسلمان

سید حسین نصر ضمن پذیرفتن تعبیر درخت ممنوع به درخت معرفت نیک و بد، مفهوم برهنگی انسان را به سرشت نیمه‌خدایی او مربوط کرده‌است. علی شریعتی نیز این درخت را درخت معرفت نیک و بد دانسته‌است. با این حال مرتضی مطهری، تعبیر درخت ممنوع به درخت معرفت را از زیان‌بارترین تحریفات طول تاریخ بشریت یاد کرده‌است و معتقد است اندیشه تضاد بین علم و دین که پس از قرون وسطا در جوامع غربی مطرح شد، ریشه در این تحریف دارد؛ مرتضی مطهری همچنین معتقد است که در اصل این داستان تحریف روی داده‌است، تا زن به عنوان عنصر گناه یا نوعی شیطان کوچک تلقی شود و مرد در ذات خود از گناه مبرا گردد.
دهستان مارتنا

خصوصیات

دهستان مارتنا ۲۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۹۹۶ نفر جمعیت دارد.
نیروگاه هسته‌ای گسگن

تاریخچه

در دهه ۱۹۶۰ و بر اثر پیشرفت‌های اقتصادی و همچنین افزایش جمعیت  و در زمانی که دیگر تولید نیروگاههای تولید برق آبی (هیدروالکتریک) پاسخگوی میزان مصرف انرژی نبود شرکت‌های تولید انرژی در سوئیس تصمیم به ساخت نیروگاههای حرارتی  گرفتند. اما مشاور فدرال سوئیس در آن‌زمان؛ ویلی اشپوهلر که یکی از طرفداران پروپا قرص بهره‌گیری از نیروی اتمی بود زمینه ایجاد نیروگاه‌های هسته‌ای را پس از  نیروگاه‌های هیدرولیک در این کشور فراهم نمود.
از پس همین جریانات بود که راکتورهای بزنو ۱ در سال ۱۹۶۹، بزنو ۲ به سال ۱۹۷۱ و پس از آن نیروگاه هسته‌ای موهله‌برگ به سال ۱۹۷۲ بنیاد نهاده شد.
از سال ۱۹۶۶ منطقه گسگن به عنوان جایگاه سومین نیروگاه اتمی سوئیس برگزیده شده بود. پس از تشکیل کنسرسیوم مطالعات و پژوهش‌ها برای ساخت این نیروگاه، عملیات اجرایی آن در ماه مه ۱۹۶۹ آغاز گردید و در ماه مارس ۱۹۷۱ سیستم خنک‌کننده نیروگاه دگرگونی‌هایی پیدا کرد. این دگرگونی‌ها به درخواست شورای فدرال سوئیس برای استفاده از  سیستم برج خنک‌کننده(با استفاده از آب رودخانه آر) صورت گرفت.
در اکتبر ۱۹۷۲ با نقشه‌های نهایی موافقت شد و پروانه ساخت این نیروگاه از طرف شهرداری دانیکن (Däniken) و گرتزن باخ (Gretzenbach) در ابتدای ۱۹۷۳ صادر گردید.
کار ساخت این نیروگاه به شرکت کرافت ورک یونیون (Kraftwerk Union)واگذار شد که شاخه‌ای از شرکت زیمنس می‌باشد.
در ژانویه سال ۱۹۷۹ این نیروگاه به شبکه برق سوئیس وصل شد.
با وجود تستهای عملی انجام شده و پس از حادثه تری مایل آیلند در آمریکا، شورای فدرال سوئیس قوانین بازرسی نیروگاه‌ها را بازبینی کرده و تغییر داد که در نهایت نیازمند کنترل امنیتی بیشتر بر روی نیروگاه را مطالبه می‌کرد.
فوزیون قسمتی از قلب راکتور آبی فشرده (به انگلیسی: Pressurized-Water Reactor) آمریکا، بهره‌برداری از این نیروگاه را تا نوامبر ۱۹۷۹ به تأخیر انداخت. 
این نیروگاه که دوره بهره‌برداری از آن نزدیک به ۶۰ سال  تخمین زده شده بود باید همچنان تولید برق را برای چند دهه ادامه دهد. اکنون این نیروگاه تنها به اندازه نیمی از قدرت عملیاتی خود برق تولید می‌کند و هنوز نه تصمیمی برای خاموش کردن این نیروگاه گرفته شده و نه حتی هیچ برنامه جایگزین انرژیی برای پس از خاموش نمودن این نیروگاه در نظر گرفته نشده‌است.

کناره‌گیری از انرژی هسته‌ای

در ۱۸ می سال ۲۰۰۳ مردم  لایحه کناره‌گیری از انرژی هسته‌ای را رد کردند، با اینحال
پس از فاجعه نیروگاه اتمی فوکوشیما در ژاپن، رئیس دپارتمان فدرال انرژی سوئیس، (DETEC) دوریس لوتارد در ۱۵ مارس ۲۰۱۱ روند پروژه ساخت سه نیروگاه دیگر در سوئیس را متوقف کرد.
در ۲۵ می ۲۰۱۱ شورای فدرال سوئیس، کناره‌گیری از انرژی هسته‌ای را پذیرفت و همچنین ابراز کرد که هیچ نیروگاه اتمی دوباره‌سازی نخواهد شد تا زمان خاموشی کامل آنها. درصورت رعایت این روند، سوئیس از ۲۰۱۹ تا ۲۰۳۴ از انرژی هسته‌ای کناره‌گیری خواهد کرد.

گسگن ۲

در نهم ژوئن ۲۰۰۸ شرکت Kernkraftwerk Niederamt AG از دفتر فدرال انرژی سوئیس درخواست ساخت یک نیروگاه در منطقه نیدرآمت Niederamt که در همسایگی نیروگاه گسگن است نمود. با وجود استقلال کامل این دو نیروگاه از هم به‌خاطر نزدیکی آن‌دو، نیروگاه جدید را گسگن ۲ می‌نامند.
شکرالله رفیعی

زندگی‌نامه

رفیعی متولد اسفند ماه ۱۳۰۴ در قریهٔ طار نطنز از توابع کاشان. نام کامل: شکرالله رفیعی طاری. کار هنری خود را با عکاسی شروع کرد. فعالیت در سینما را با فیلم روزنه امید در سال ۱۳۳۷ به عنوان عکاس آغاز کرد. در سال ۱۳۳۸ با مشارکت احمد شیرازی، مجید محسنی، رضا کریمی، مهدی امیرقاسم خانی و عزیزالله رفیعی استودیو دوبلاژ «مهرگان فیلم» را تأسیس کرد که تا سال ۱۳۶۰ فعال بود. وی برادر نعمت‌الله رفیعی (تهیه‌کننده و فیلمبردار) و عزیزالله رفیعی (کارگردان) می‌باشد. در تاریخ سی‌ام دی‌ماه ۱۳۷۷ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
ویدا جوان

تئاترها

* مضحکه شبیه قتل به کارگردانی حسین کیانی محصول سال ۱۳۹۴–۱۳۹۵
* جان گز به کارگردانی نیما دهقان محصول ۱۳۹۴
*  به مناسبت ورود اشکان به کارگردانی رضا دادوئی محصول ۱۳۹۶
*  خاطرات هنرپیشه نقش دوم به نویسندگی بهرام بیضایی محصول ۱۳۹۷
* زیبایی گاهی زن است به کارگردانی سهراب حسینی محصول ۱۳۹۸
آژیرفیلم

در بهار ۱۳۳۶ ژوزف واعظیان با کمک دکتر شاهرخ رفیع و همکای ساموئل خاچیکیان استودیو «آژیر فیلم» را بنا نهادند و یک سال بعد نخستین محصول این استودیو به نام طوفان در شهر ما به کارگردانی ساموئل خاچیکیان روی پرده آمد. آژیر فیلم خیلی زود با تولید فیلم‌های متعدد به یکی از استودیوهای فعال تبدیل شد. سورن خاچیکیان برادر ساموئل فعالیتش به عنوان مسئول امور فنی در همین استودیو آغاز کرد و صدابرداری، تدوین، میکس، افکت صدا و انتخاب موسیقی متن برای فیلم‌ها از جمله کارهایش در این استودیو بود. در این استودیو از سال ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ تعداد سیزده فیلم سینمایی تهیه گردید.
محمود کاشغری

خاستگاه

محمود ابن حسین ابن محمد الکاشغری در اواخر قرن چهارم هجری (حدود ۳۸۰ هجری قمری) در حوالی دریاچه ایسیق گول، برسغان به دنیا آمد. در آن زمان پدرش حسین ابن محمد نوه هارون ابن حسن بن سلیمان بن بوقراخان حاکم برسغان بوده‌است. برسغان هم‌اکنون شهری در قرقیزستان کنونی می‌باشد.

خاندان و زاد و مرگ شیخ محمود کاشغری

اوملژان پرتساک Omeljan Pritsak نویسندهٔ مادهٔ قاراخانلیلار Karaxanlılar در «دائرةالمعارف اسلام»، دربارهٔ «محمودبن یوسف بغراخان» جد اعلای محمود کاشغری چنین می‌نویسد:
«محمودبن یوسف ملقب به قوام‌الدوله، خاقان بزرگی بود. تنها ۱۵ ماه (۴۴۸-۴۴۹) توانست حکومت کند و حکومت را به فرزند ارشدش حسین چاغری تگین وا سپرد. او، پدر محمود کاشغری، دانشمند زبان شناس آن روزگار بود»

آثار

معروفترین آثار محمود کاشغری دیوان لغات الترک نام دارد. این کتاب شامل موضوعاتی در رابطه با تاریخ، فرهنگ و زبان یک قوم است که در آن بنا به فرهنگ مردمان ترک تبار، ارزش‌های اخلاقی، الگوی رفتاری، جهان‌بینی ملت‌های ترک‌تبار در قرن یازدهم میلادی را به تصویر کشیده است.از این کتاب تنها یک نسخه خطی یافت شده‌است که به سال 664 ق از روی نسخه دستنویس خود کاشغری استنساخ شده‌است.
جام حذفی فوتبال زنان فرانسه

تاریخچه

نخستین فصل این بازی‌ها فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۱ بود که با افتتاحیه لیگ قهرمانان اروپای زنان نیز همزمان بود. این جام تنها جامی است که در سطح تیمهای زنان بزرگسال انجام می‌شود. اشتراک در این بازی‌ها متفاوت است و باشگاههای محلی حضورشان اختیاری اما باشگاههایی که در لیگ دسته ۳ به بالا هستند حضورشان در این جام اجباری است. مگر در شرایط پیش‌بینی نشده که حضورشان را منع کند. باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون با ۹ عنوان قهرمانی موفترین تیم جام حذفی فوتبال زنان فرانسه است.
پرستو دوکوهکی

زندگی مجازی

او نویسندهٔ وب‌نوشت زن‌نوشت است که در آن، در مورد مسائل ایران، مسائل اجتماعی، زنان و زندگی روزمرهٔ خود می‌نویسد. از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به مشارکت در مجلهٔ اینترنتی کاپوچینو و همچنین وبنوشت گروهی هنوز اشاره کرد.
وبنوشت او، به عنوان بهترین وبلاگ ژورنالیستی فارسی، در سال ۲۰۰۵ میلادی، از سوی دویچه وله انتخاب شد.

فعالیت‌های اجتماعی و مطبوعاتی

پرستو دوکوهکی سال ۱۳۷۷ خورشیدی، در مطبوعات ایران آغاز به کار کرد و در روزنامه‌های گوناگون از جمله همبستگی، یاس نو، وقایع اتفاقیه، اقبال، ایرانشهر (ضمیمهٔ روزانهٔ همشهری)، سرمایه، اعتماد ملی، شرق و نشریات از جمله ماهنامهٔ زنان به فعالیت پرداخته است. او همچنین با بنیاد شریعتی در زمینه وب‌مستر همکاری می‌کرده‌است.
او در جریان بازی تیم‌های ملی فوتبال ایران و بحرین (در رقابت‌های مقدماتی فوتبال جام‌جهانی ۲۰۰۶)، از جمله افراد متقاضی حضور بانوان در ورزشگاه‌های ایران بود و توانست یکی از ۳۰ زنی باشد که با تجمع در مقابل درِ غربی ورزشگاه آزادی، توانستند که از اواخر نیمه اول بازی، به جمع دیگر تماشاگران بپیوندند.
او، در جریان سقوط همواپیمای سی-۱۳۰ ارتش ج.ا.، یکی از فعالان اعتراضات صنفی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران بود.
در ۱۳ اسفند ۱۳۸۵ خورشیدی، در تجمعی مقابل دادگاه انقلاب اسلامی تهران دستگیر شد و مدتی کوتاه را در بند ۲۰۹ زندان اوین به سر برد. همراه با پرستو دوکوهکی ۳۲ زن دیگر نیز دستگیر شدند. این تجمع در ارتباط با اتهامات سوسن طهماسبی، پروین اردلان، نوشین احمدی خراسانی، فریبا داوودی مهاجر و شهلا انتصاری در خصوص شرکت در تجمع ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ خورشیدی بود. وی در آذر ۱۳۸۶ به اتهام اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور، اخلال در نظم عمومی و تمرد در مقابل پلیس در شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب تهران محاکمه و در بهمن ماه ۱۳۸۶ از کلیه اتهامات تبرئه شد.
روز یکشنبه ۲۵ دی‌ماه ۱۳۹۰ مأموران امنیتی او را در خانه‌اش در تهران بازداشت و به بند ۲ الف در بازداشتگاه اوین منتقل کردند.
او در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۹۰ به قید وثیقه آزاد شد.
قره‌تاو، قزاقستان

قره‌تاو (قره‌داغ) (قزاقی: Қаратау, Qarataw) شهری است در قزاقستان. این شهر مرکز شهرستان تلاس در استان ژمبیل است.
قره‌تاو در حدود ۳۰ هزار نفر جمعیت دارد و در صد کیلومتری جنوب غربی شهر طراز واقع شده‌است. نام قره‌تاو در زبان قزاقی به معنای «کوه سیاه» است.
زمین‌لرزه ۲۰۰۸ سیچوان

منطقه زمین‌لرزه

در منطقه وقوع زمین‌لرزه حدود ۱۲ میلیون نفر زندگی می‌کنند و در ۲۶۰ کیلومتری آن نیز استانی با ۳۰ میلیون نفر جمعیت قرار دارد.

خسارت جانی

بر اساس آخرین گزارش‌های رسمی، آمار کشته‌شدگان این زمین‌لرزه اکنون به ۸۷۵۸۷ نفر و آمار مفقودان به ۱۸٬۶۲۷ نفر رسیده‌است و ۳۷۴۰۰۰ نفر نیز زخمی شده‌اند.

خسارت مالی

حدود ۸۰٪ ساختمان‌ها در منطقه زلزله‌زده آسیب دیده‌است. یک مدرسه نیز به‌طور کامل از بین رفته‌است.
حدود ۴٫۷ میلیون خانه درمنطقه آسیب دیده است.

امدادرسانی

«ون جیبائو» نخست وزیر چین از محل زمین لرزه بازدید کرد. وضعیت نامناسب جوی باعث تاخیر در عملیات امدادرسانی در دو روز ابتدایی عملیات شد.همچنین حدود ۲۰۵٬۰۰۰ نفر نیز منطقه زلزله را ترک کرده‌اند و حدود ۵ میلیون بی‌خانمان در ۲٬۸۸۵ پناهگاه، پناه داده شده‌اند. مقامات رسمی گفته‌اند که کمک‌های غذایی و مالی برای آسیب دیدگان به مدت ۳ ماه ادامه می‌یابد.
همچنین هواپیماهای حامل مواد امدادی از کشورهای مختلف از جمله آمریکا، روسیه و سنگاپور به چین اعزام شده‌اند.

جنجال

شارون استون بازیگر آمریکایی در طی اظهاراتی با انتقاد از عملکرد دولت چین در سرکوب قیام تبت
این زلزله را حاصل اقدامات خشونت‌آمیز دولت چین دانست.در نهایت شارون استون به خاطر این سخنان خود عذر خواهی کرد.ولی دولت چین فیلم‌هایی راکه او در آن نقش آفرینی می‌کند را ممنوع کرد.همچنین شرکت کریستن دیور اعلام کرد که دیگر از تصاویر شارون استون در تبلیغات خود استفاده نخواهد کرد.
قشلاق انوچ

جمعیت

این روستا در دهستان سفیدکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۷ نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.
شوشی

تأسیس

شوشی در سال ۱۱۲۹ خورشیدی توسط پناه علی خان جوانشیر، مؤسس و نخستین حاکم شوشی، بنا نهاده شد و به همین سبب در ابتدا پناه آباد نام گرفت. بعدها در زمان ابراهیم خلیل خان جوانشیر فرزند پناه علی خان، نام شهر به سبب روستای شوش که در نزدیکی پناه آباد قرار داشت به شوشی یا شوشا تغییر نام داد. (به فارسی و ارمنی «شوشی» گفته می‌شود ولی به ترکی آذری «شوشا».)
جنایت (فیلم)

خلاصه داستان

سیاوش پس از سرقت و قتل یکی از دوستانش که خواستگار خواهرش هم بوده، در محل جنایت با مهتاج که نظافتچی است، روبرو می‌شود ولی نمی‌تواند او را بکشد. او مدام با کابوس ناشی از جنایت دست و پنجه نرم می‌کند و کمک‌های دوستانش جواد و رحیم و دختر صاحبخانه را هم که دل بسته اوست نمی‌پذیرد. بازپرس ابراهیمی که از دوستان رحیم است به او شک می‌کند ولی قصد دارد به شکل دوستانه به او نزدیک شود. در این میان تماسی از یک ناشناس که تهدید می‌کند همه چیز را می‌داند، سیاوش را آشفته تر می‌کند. او به مهتاج شک می‌کند و با تعقیب او پی می‌برد علاوه بر کار نظافت، برای اداره خانواده اش، خودفروشی می‌کند. تعقیب مهتاج، سیاوش را به گورستانی خلوت می‌کشاند، اما باز هم نمی‌تواند مهتاج را بکشد، ولی مهتاج با چاقوی سیاوش خودزنی می‌کند. سیاوش که به مهتاج علاقه‌مند شده او را به بیمارستان می‌رساند و ساک حاوی اموال مسروقه را در خانه مهتاج پنهان می‌کند. مهتاج نجات می‌یابد و در حالی که به نظر می‌رسد آنها زندگی جدیدی را آغاز می‌کنند، سرپرست نظافتچی‌ها که سیاوش را تهدید کرده بود، ماجرا را لو می‌دهد. سیاوش در حضور مهتاج، خانواده او و بازپرس ابراهیمی به جنایت اعتراف می‌کند.
بنیز

جمعیت

این روستا در دهستان بنستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.

محصولات کشاورزی

در روستای بنیز محصولات متنوعی کشت می‌شود از جمله انواع میوه‌های درختی از قبیل هلو، شفتالو، آلو، سیب، زردآلو، و صیفیجات از قبیل خیار، گوجه و خربزه. کشت محصولات محدود بوده و عمدتاً در حد مصارف اهالی روستا است. فقط دو محصول بادام و زعفران خارج از روستا به فروش می‌رسند. زعفران بنیز از مرغوبترین زعفران‌های ایران است.

برج تاریخی بنیز

برج تاریخی بنیز به همراه ملحقات آن در روستای بنیز شهرستان بهاباد که متعلق به دوران متاخیر اسلامی است، به ثبت ملی رسیده‌است. محسن ذاکری نیا معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان یزد با اشاره به قدمت بنا عنوان کرد: سبک معماری بنا متعلق به دوره متاخراسلامی و دوره قاجار است اما با توجه به فونداسیون بنا و خشت‌های موجود در آن، قدمت بنا به دوره قبل از قاجار نیز می‌رسد. این بنا به شماره ۳۱۱۵۵ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.
وچوچیرا

خصوصیات

وچوچیرا ۵٬۷۲۵ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
براونه

خصوصیات

براونه ۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۶۷۲ نفر جمعیت دارد و ۳۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ابراهیم رضایی بابادی

تحصیلات

وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در آبادان به پایان رساند و سپس برای تحصیلات آکادمیک عازم دانشگاه تبریز شد و تحصیلات خود را تا اخذ مدرک کارشناسی شیمی در آن دانشگاه دنبال کرد. پس از آن نیز تحصیلات خود را در مرکز آموزش مدیریت دولتی تهران تا اخذ کارشناسی ارشد مدیریت دولتی ادامه داد.
مجید خدابخش

تحصیلات و فعالیت‌های دانشجویی

او تحصیلات خود را در اردبیل گذراند و در رشته ریاضی دیپلم گرفت. تحصیلات عالی خود را در دانشگاه شیراز در رشته مهندسی برق و الکترونیک ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در این رشته اخذ کرد.
مهکی‌امین‌بیگ

جمعیت

این روستا در دهستان بشیوه پاتاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
پشت سرخ

جمعیت

این روستا در دهستان دلفارد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
فدریگو توتزی

زندگی

فدریگو توتزی در روز ۱ ژانویهٔ ۱۸۸۳ در سیه‌نا به دنیا آمد. او که پسر یک مهمانخانهدار بود در ابتدا برای شرکت راه‌آهن کار می‌کرد، اما بعد به شغل پدرش ادامه داد. در سال ۱۹۱۱ اولین کتاب شعرش را منتشر کرد. در ۱۹۱۳ کار بر روی اولین رمانش «با چشمان بسته» (به ایتالیایی: Con gli occhi chiusi) را آغاز نمود که متنی بود خودزندگی‌نامه‌ای. او همچنین در سال ۱۹۱۳ مجلهٔ «لا تور» (به ایتالیایی: La Torre) را بنیان گذاشت. توتزی سپس به روزنامه‌نگاری در رم روی آورد. در طول فعالیت ادبی‌اش، توجه لوئیجی پیراندلو را به خود جلب کرد به طوری که وی پشتیبان توتزی شد. توتزی در سال ۱۹۲۰ به دلیل سینه‌پهلو در رم درگذشت.

سبک نوشتاری

از چند دهه بعد از مرگ توتزی، آثارش به عنوان آثار کلاسیک ادبیات مدرن ایتالیایی محسوب می‌شده. به باور ایتالو کالوینو توتزی یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان اروپایی ایتالیایی‌تبار است. سبک او مختصر و موجز بوده و به باور آلبرتو موراویا تراژدیهای بزرگی را با کلماتی ساده شرح می‌دهد.
توتزی که هنگام مرگ ۳۷ ساله بود با انتشار هفت اثر در زمان حیات خود و به یکی از پایه‌گذاران اصلی رمان نو در ایتالیا بدل شد. او به جریان رمان نو در اروپا و رمان بحران تعلق داشته و در کنار نویسندگانی چون جیمز جویس، فرانتس کافکا و لوئیجی پیراندلو قرار می‌گیرد. با این وجود، در ادبیات ایتالیا توتزی و پیراندلو هر یک به شیوهٔ خاص خود از رمان سنتی جدا شده‌اند.
گرچه منتقدان بسیاری نوشته‌های توتزی را ستوده‌اند، اما آثار او خیلی مورد استقبال مخاطبان عام قرار نگرفتند. برخی دلیل این کم‌توجهی را تلخی و ناامیدی بنیادینی دانستند که در آثار توتزی مشاهده می‌شود و عدهٔ دیگری از نثر سخت و ثقیل نویسنده را به عنوان بارزترین دلیل برای این امر یاد کردند.
آثار وی اغلب نثری سخت دارند و وی داستان‌هایش را با پیچیدگی خاصی روایت می‌کند. توتزی در آثارش نوعی زشتی سنگدلانه را بر شخصیت‌هایش اعمال می‌کند. او مطالعات زیادی در باب روان‌کاوی مدرن و رؤیا داشته و این امر را می‌توان در آثار وی به خوبی مشاهده کرد.
تخت‌شه پایین

جمعیت

این روستا در دهستان حسینیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
میرعبدلی سفلی

جمعیت

این روستا در دهستان کلاشی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۳ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
چاوک (مریوان)

جمعیت

این روستا در دهستان سرکل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
در دشت فلاندرز

در دشت فلاندْر  (انگلیسی: In Flanders Fields) شعری ست سرودهٔ پزشک و شاعر کانادایی سرهنگ دوم جان مک‌کری و در خلال جنگ جهانی اول. این شعر زمانی بر وی الهام شده‌است که در مراسم ختم یک هم‌سنگر به نام الکسیس هلمر حاضر شد. هلمر در نبرد دوم Ypres کشته شده‌بود.
خطوط ابتدایی این شعر به شقایق‌های زیادی اشاره می‌کند که که در دشت فلاندر بلژیک رشد می‌کردند. این شعر از نقطه نظر سربازان مرده نوشته شده‌است و در آخرین ابیات آن، آن‌ها زندگی را برای ادامه جنگ ادامه می‌دهند. این شعر توسط پزشک کانادایی، سرهنگ دوم جان مک کری، در تاریخ ۳ می ۱۹۱۵، پس از مرگ دوست سربازش نوشته شده بود. شعر برای اولین بار در تاریخ ۸ دسامبر ۱۹۱۵ در مجله پانچ، مستقر در لندن، منتشر شد.

متن شعر

در دشت فلاندرز گلهای شقایق در تحرکند،
بین صلیبهایی که ردیف به ردیف چیده شده اند،
که نشانگر مکان ماست، و در آسمان،
چکاوک ها که همچنان شجاعانه آواز می خوانند، و پرواز می کنند،
صدایشان به سختی شنیده می شود، به واسطه صدای اسلحه هایی که در پایین شلیک می شوند.

ما مرده ایم. چند روز پیش،
ما زنده بودیم، سحر را احساس می کردیم، درخشش غروب را می‌دیدیم،
عشق می ورزیدیم، و به ما عشق ورزیده می شد، و حالا خوابیده ایم،
در دشت فلاندرز
مبارزه ما را با دشمن ادامه بده:
به سمت تو پرتاب می شود از دستهای ناکام ما،
مشعل. آن را افراشته نگه دار،
اگر ایمان خود را به ما که مرده ایم از دست دهی،
ما آرامش نخواهیم گرفت، گرچه شقایقها می رویند،
در دشت فلاندرز