google/wiki40b huggingface dataset:
طهماسب مظاهری

زندگینامه و تحصیلات

مظاهری دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد عمران از دانشکده فنی تهران و مدرک دکترا در رشته مدیریت مالی از دانشکده مدیریت دانشگاه تهران است. وی در سال‌های اول پس از انقلاب مدتی مدیر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و مدت کوتاهی حدود یک سال نیز معاون عمرانی استانداری کهگیلویه و بویراحمد بود.
از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ معاون عمرانی استانداری کهگیلویه و بویراحمد، از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ قائم مقام سازمان برنامه و بودجه، از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۰ رئیس بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی، بوده‌است.
مظاهری همچنین از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۳ دبیرکلی بانک مرکزی، از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۶ قائم مقامی مدیرعامل شرکت فولاد را برعهده داشته‌است.
وی در دولت هفتم از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ مشاور رئیس‌جمهور و رئیس دفتر مشاوران رئیس‌جمهور بود. در این مدت دبیر ستاد اقتصادی دولت نیز بود. وی در دولت هشتم از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ وزیر امور اقتصادی و دارایی بودو از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۵ به‌عنوان معاون‌کل وزارت امور اقتصادی و دارایی و از تابستان سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ در نقش مدیرعامل بانک توسعه صادرات ایران ایفای وظیفه نمودند.

ریاست بانک مرکزی

طهماسب مظاهری در روز ۱۴ شهریور ۱۳۸۶ (۵ سپتامبر ۲۰۰۷) به دنبال استعفای ابراهیم شیبانی از ریاست‌کل بانک مرکزی طی مراسمی و با حضور محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور ایران، به عنوان رئیس کل بانک مرکزی ایران معرفی شد.
وی پس از اختلاف نظر با احمدی‌نژاد در مورد افزایش نقدینگی و مخالفت با سیاست‌های بانکی احمدی‌نژاد و تقاضاهای متعدد وزیر کار دولت نهم در تزریق نقدینگی به صورت وام به بنگاه‌های زودبازده و همچنین مخالفت با کاهش نرخ بهره بانکی هنگامی که تورم بیش ۲۹ درصدی، از همکاری با دولت اجتناب کرد و محمود بهمنی دبیر کل بانک مرکزی با حکم رئیس‌جمهور به ریاست این بانک منصوب شد.

مصادره چک ۳۰۰ میلیون بولیواری هنگام ورود به آلمان

بنا بر گزارش روزنامه آلمانی بیلد آم زونتاگ، هنگام ورود طهماسب مظاهری به آلمان از طریق فرودگاه دوسلدورف در تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۱۳ (۲ بهمن ۱۳۹۱)، یک چک به مبلغ ۳۰۰ میلیون بولیوار ونزوئلایی، معادل ۷۰ میلیون دلار آمریکا، در چمدان او کشف شد که به دلیل اعلام‌نکردنش موجب ضبط چک توسط پلیس گمرک آلمان گردید. این موضوع در رسانه‌های فارسی‌زبان انعکاس یافت و بعضی حتی از دستگیری وی گزارش دادند. وکیل مظاهری ضمن تکذیب خبر دستگیری وی، موضوع را یک سوء تفاهم دانست. سفیر ایران در ونزوئلا اعلام کرد که چک مورد اشاره به شرکت کیسون، یک شرکت خصوصی ایرانی، تعلق دارد و منبع پول، پرداخت‌های دولت ونزوئلا به این شرکت بابت کارهای ساخت وسازی است که در ونزوئلا انجام شده‌است. به گفته شرکت کیسون این چک برای اجرای پروژه خانه‌سازی در ونزوئلا و هزینه طرح هفده هزار واحد مسکونی بوده‌است. گمرک آلمان پس از بررسی‌های لازم ادعای مظاهری را تأیید کردند و بلا اشکال بودن همراه بودن آن چک را به صورت کتبی به وی اعلام کردند و چک مذکور را به ایشان مسترد نمود.

انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲

وی در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران نامزد شد و گفته به صورت مستقل در انتخابات شرکت می‌کند. مظاهری در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲، آخرین روز ثبت نام انتخابات ریاست‌جمهوری با حضور در وزارت کشور به صورت مستقل در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری نام‌نویسی کرد، اما تأیید صلاحیت نشد.
خور العدید

شهر خور العدید (به عربی: خور العدید) در جریان البطنه در کشور قطر واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۵۸ نفر است.
لوئیجی مونتابونه

زندگی‌نامه

تاریخ زایش مونتابونه دانسته نیست. وی در سال 77-1276 قمری معادل با سال ۱۸۵۶ میلادی استودیوی عکاسی خود را در تورین گشود. مونتابونه از سال ۱۸۵۶ تا زمان مرگش به فعالیت حرفه‌ای سرگرم بود. او کار خود را با گشایش چند استودیو در رم، فلورانس، تورین و میلان به اوج رساند. آلبوم او «خاطرات سفر به ایران از سوی گروه نمایندگی ایتالیا در سال ۱۸۶۲» که در کتابخانه سلطنتی تورین نگهداری می‌شود دربردارنده بیش از هفتاد عکس تاریخی از چهره‌های دربار و چشم‌اندازهایی از قفقاز، گرجستان، ارمنستان و ایروان و سرانجام جای‌های گوناگون ایران است. دستاورهای تصویری مونتابونه در نمایشگاه بین‌المللی پاریس (۱۸۶۷) جایزه دریافت کرد و در نمایشگاه تورین به نمایش گذاشته شد. 
لوئیجی مونتابونه در سال ۱۸۷۷ میلادی درگذشت.

سفر به ایران

لوئیجی مونتابونه که در سال ۱۸۶۲ میلادی در کنار یک هیئت سیاسی ایتالیایی به ایران آمد. او در این سفر عکس‌های بسیاری از ایران گرفت. عکس‌هایی از ناصرالدین شاه، فرزندش مظفرالدین شاه، تخت مرمر، سربازان گارد شاه در نیاوران، تجریش و کاخ‌های سلطنتی. او همچنین عکس‌های فراوانی از دروازه‌ها، بازار، بناهای قدیمی فراهم کرده است. ناصرالدین شاه که چهار سال پیش از این تاریخ با بکارگماری یک عکاس فرانسوی به نام فرانسیس کارلهیان زمان زیادی را به آموختن عکاسی سپری می‌کرد، توجه بیشتری به عکاس این هیئت کرد و بارها در برابر دوربین لوئیجی مونتابونه قرار گرفت. عکس‌های دیگر او با درونمایه‌هایی از چشم‌اندازهای شهری، فرهنگ اجتماعی مردم، بناهای تاریخی، مرمت و بازسازی بناها و پوشش مردم، سلسله‌مراتب اجتماعی و طبقاتی مردم و مشاغل، فضاهای مختلف که نشانگر ارزش و رتبه شغلی وخانوادگی آنها است عکاسی شده است.
آلبوم سفر او به ایران در برگیرنده بیش از هفتاد قطعه عکس است که با اندک تفاوتی در عکسها در سه نسخه به چاپ رسیده‌اند. دو نسخه از آن در گنجینه کاخ گلستان است که ۶۲ قطعه عکس دارد و یک آلبوم که در موزه مارچیانای شهر ونیز نگهداری می شود.
چندی پیش نمایشگاهی از عکسهای قاجاری این عکاس در ایتالیا به نمایش در آمد. نکته جالب درباره این عکس‌ها رنگی بودن برخی از آنها بود. گویی مونتابونه شماری از عکس‌های خود را رنگ‌آمیزی کرده بود که در نوع خود نوآوری تازه‌ای به شمار می رفته است.

یادبود

در سال ۱۳۸۶ مجموعه عکس‌های لوئیجی مونتابونه در کتابی با عنوان "ایران عصر قاجار از دید مونتابونه عکاس ایتالیایی" به کوشش مژگان طریقی گردآوری و با بازخوانی و تصحیح ایرج افشار به چاپ رسیده است. 
در بهار سال ۱۳۹۲ نیز بزرگداشتی با عنوان «شب عکاس ایتالیایی لوئیجی مونتابونه» از سوی مجله بخارا برگزار شد.
چندی پیش نمایشگاهی از عکسهای قاجاری این عکاس در ایتالیا به نمایش در آمد.
علی‌آباد شورشوری

جمعیت

این روستا در دهستان هرابرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
الرقه

شهر الرقه (به عربی: الرقة) در استان احمدی در کشور کویت واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۷٫۶۷۱ نفر است.
بهائیان (کتاب)

بهائیان عنوان کتابی است نوشته سید محمدباقر نجفی پیرامون تاریخ پیدایش شیخیه و بهائیت. 
این کتاب ابتدا توسط انتشارات طهور در سال ۱۳۵۶ منتشر گردید و سپس با تصحیح مجدد در سال ۱۳۸۳ توسط انتشارات مشعر منتشر گردید.
کرستین ۸۴۲

سیارک ۸۴۲ (به انگلیسی: 842 Kerstin، نامگذاری:1916AM) هشتصد و چهل و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۱ اکتبر ۱۹۱۶ و در هایدلبرگ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰٫۸۰ است.
ریبرآ پرتو

خصوصیات

ریبرآ پرتو ۶۵۱٫۳۷ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۹٬۷۴۶ نفر جمعیت دارد و ۵۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تروسکاوا

خصوصیات

تروسکاوا ۱۳۷ نفر جمعیت دارد.
آلخاندرو خودوروفسکی

زندگی‌نامه

آلخاندرو در سال ۱۹۲۹ در شهر ساحلی و معدنی ایکوئیک واقع در مناطق بیابانی شمال شیلی به دنیا آمد. خانواده‌اش مهاجران روس یهودی‌تبار بودند و مغازه خشکبار داشتند. پدرش هایمی خودوروفسکی گرویزمان تاجر بود و با همسرش سارا فلیسیداد بسیار بدخلق بود. یکبار او را به لاس زدن با یکی از مشتری‌ها محکوم کرد و خشمگین شد و شروع به کتک زدن و تجاوز به او کرد که باعث حاملگی وی شد و این حاملگی منجر به تولد آلخاندرو شد. مادرش به خاطر این اتفاق وحشیانه از همسرش تنفر داشت و آلخاندرو را نیز دوست نداشت و به او می‌گفت «نمی‌توانم تو را دوست داشته باشم» و به ندرت به او محبت می‌کرد. آلخاندرو خواهر بزرگتری هم داشت که از او خوشش نمی‌آمد و باور داشت که او خودپسند بود و «دست به هر کاری می‌زد که من را از خانواده طرد کند خودش را در مرکز توجه قرار دهد.» در کنار خانواده، او از بسیاری از مردم محل زندگیشان نیز بیزار بود که به خاطر اینکه فرزند یک مهاجر بود، همیشه به او به چشم غریبه نگاه می‌کردند. وی می‌گوید که یکی از قدیمی‌ترین خاطراتش از وجود تبعیض ناشی از استعمار آمریکا در شیلی است. مردم شیلی در آن دوران حق قدم گذاشتن به «مناطق زیبای حاشیه قسمت‌های تحت استعمار بیگانگان انگلیسی زبان» جایی که رئسای صنعت معدن آمریکا در رفاه به سر می‌بردند را نداشتند. این رفتار آمریکایی‌ها منجر به این شد که وی بعد تر امپریالیسم آمریکایی و استعمار نو آن‌ها در آمریکای لاتین را در بسیاری از فیلم‌هایش محکوم کند. با وجود همه این‌ها، او زادگاهش را دوست داشت و وقتی در نه سالگی مجبور به ترک آنجا شد، بسیار غمگین شد و به این خاطر از پدرش ناراحت بود. پس از آن به شهر سانتیاگو نقل مکان کردند.
او خود را غرق مطالعه کرد و همین‌طور نوشتن شعر را آغاز کرد. اولین شعرش در ۱۶ سالگی در کنار آشنایی با شاعران اهل شیلی مانند نیکانور پارا و انریکه لین به چاپ رسید. پس از علاقه‌مند شدن به ایدئولوژی سیاسی آنارشیسم به دانشگاه رفت و شروع به تحصیل روانشناسی و فلسفه کرد اما پس از دو سال دانشگاه را ترک کرد و با علاقه‌ای که به تئاتر و مخصوصاً پانتومیم داشت دلقک یک سیرک شد و کار کارگردانی تئاتر را شروع کرد. در این حین، در سال ۱۹۴۷ گروه تئاترش با نام تئاتر میمیکو را تشکیل داد که در سال ۱۹۵۲ پنجاه عضو داشت. سال بعد اولین نمایشنامه‌اش با نام ال مینوتورا (مینیتور: موجودی افسانه‌ای در داستان‌های یونان باستان که نیمی گاو و نیمی انسان بود) را نوشت. با این حال، خودوروفسکی احساس می‌کرد که در شیلی چیز زیادی برای وی نمانده و در آن سال به پاریس رفت.
کیک عروسی

کیک عروسی، یک نوع کیک است که برای جشن عروسی درست می‌شود. مواد این کیک در کشورهای گوناگون متفاوت است. معمولاً ویژگی‌های این کیک را چند طبقه بودن، تزیین بسیار مجلل، قرار گرفتن عروسک‌های کوچکی از عروسی و داماد بر سر کیک و رنگ کاملاً سفید آن تشکیل می‌دهد. در مراسم ازدواج نخست عروس و داماد کیک را می‌برند. در برخی از نقاط اروپا رسم بر این بوده‌است که این توسط عروس پخته می‌شده‌است تا بدین وسیله عروس بتواند مهارت خود را در آشپزی نشان دهد.

تاریخچه کیک عروسی

تاریخچه کیک عروسی به زمان امپراتوری روم در حدود ۴۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد. در ابتدا در مراسم عروسی نوعی نان تهیه می‌شد که به مرور زمان به شیرینی آن افزوده شد. در ۱۰۰ سال پیش از میلاد ابتدا یک تکهٔ سفت نان شیرین یا کیک میوه توسط داماد خورده می‌شد و باقیماندهٔ آن خورد شده و بر سر عروس ریخته می‌شد. این رسم امروزه به صورت بریدن کیک و در دهان گذاشتن آن توسط عروس و داماد تبدیل شده‌است. در قرن هفدهم میلادی شکر قنادی به وجود آمد. کیک عروسی به سبک غربی در کشور بریتانیا به وجود آمد و روش‌های تزیین آن مانند استفاده از خمیر فوندانت، یخ‌چینه مجلل (رویال آیسینگ) در این کشور توسعه پیدا کرد. در قرن نوزدهم ملکه ویکتوریا در مراسم عروسی خود کیکی ابداع کرد. این کیک با یخ‌چینه مجلل تزیین شده بود و ۳۶ سانتیمتر عمق، ۲٫۸ متر عرض و ۲٫۲ متر ارتفاع داشت. این کیک چند طبقه بود. این کیک نمونهٔ بنیادی برای کیک‌های عروسی امروزی به سبک غربی به‌شمار می‌رود. این سبک از کیک به عنوان کیک عروسی ویکتوریایی شناخته می‌شود و در اصل نوعی کیک میوه‌ای است که با یخ‌چینهٔ کاملاً سفید پوشانده شده‌است اما امروزه ممکن است نوع کیک از نوع میوه‌ای نباشد.

کیک عروسی توری

از انواع تزیین کیک عروسی می‌توان از کیک عروسی توری (به انگلیسی: Bridal lace cake) نام برد. در این نوع، تمامی سطح کیک با خمیر فوندانت پوشانده شده و با خمیری که به شکل تور معمولاً گلدار نقش انداخته شده تزئین می‌شود. قالب خمیر را می‌توان با استفاده از تور لباس عروس تهیه کرد بطوریکه خمیر توری روی کیک طرحی مشابه با تور لباس عروس داشته باشد.
جنبش انقلابی انترناسیونالیستی

اعضای کنونی

اعضای کنونی این سازمان بدین صورتند:
حزب کمونیست سیلان(مائوئیست)
حزب کمونیست افغانستان(مائوئیست)
حزب کمونیست بنگلادش(مارکسیست-لنینیست)
حزب کمونیست نپال(مائوئیست)
حزب کمونیست پرو(معروف به راه درخشان)
حزب کمونیست ترکیه(مارکسیست-لنینیست)
حزب کمونیست مائوئیست ایتالیا
سازمان کمونیستی مارکسیستی-لنینیستی تونس
حزب پرولتاریای پوربا بنگلا
گروه کمونیست انقلابی کلمبیا
حزب کمونیست انقلابی آمریکا
حزب کمونیست ایران(مارکسیست-لنینیست-مائوئیست)
اریک رومر

زندگی و کارنامه

اریک رومر با نام اصلی موریس هنری در سال ۱۹۲۰ در شهر نانسی فرانسه در خانواده‌ای کاتولیک به دنیا آمد، بعدها به پاریس نقل مکان کرد و ابتدا به تدریس ادبیات فرانسه و سپس روزنامه‌نگاری پرداخت. رومر در سال ۱۹۴۶ اولین و تنها رمان خود با عنوان «الیزابت» را منتشر کرد.
اریک رومر بعدها با ورود به عرصه نقد سینمایی قدم به جهان فیلم و سینما گذاشت. او در دو نشریه سینمایی فعالیت داشت.
در همین زمان بود که او نام «اریک رومر» را تحت تأثیر اریک فون اشتروهایم کارگردان اتریشی‌تبار، و ساکس رومر رمان‌نویس انگلیسی، برای خود برگزید.

نقدنویسی

رومر نقدنویسی را با نشریه «گازت دو سینما» آغاز کرد و بعدها این کار را در نشریه معتبر کایه دو سینما دنبال کرد و به همراه سه همکارش، ژان لوک گدار، ژاک ریوت، و فرانسوا تروفو به نقد سینمایی پرداخت. سینمای «موج نو فرانسه» زاده همین همکاری‌ها و نقدهاست.
اریک رومر در طول پنج دهه فعالیت خود بیش از پنجاه فیلم کوتاه و بلند کارگردانی کرد. اولین فیلم او «علامت شیر» نام دارد که در سال ۱۹۵۹ تولید شد.
از فیلم‌های بلند رومر می‌توان به عشق در بعدازظهر، پائولین در ساحل، ازدواج خوب و همسر خلبان اشاره کرد. فیلم‌های او بارها جوایز جشنواره‌های جهانی از جمله جشنواره برلین، ونیز و کن را به خود اختصاص دادند.

سبک و مضمون

رومر خود فیلم‌هایش را به رمان شبیه می‌دانست. از ویژگی‌های بارز فیلم‌های او، شخصیت‌محوری و استفاده از دیالوگ‌های طولانی غالباً متکی بر پیچیدگی‌های روابط زن و مرد است.
در فیلم‌های رومر، به‌طور کلی زندگی افرادی به تصویر کشیده شده‌است که علی‌رغم هوش و مهارت سخنوری همواره در دستیابی به امیال خود ناموفق هستند. تضاد میان رفتار و گفتار افراد از دیگر خصوصیات بارز فیلم‌های رومر است.
فیلم‌های رومر در مقایسه با آثار گدار و تروفو ساده و عاری از زرق و برق هستند، اما کارهای او نیز همچون این دو همواره پیرامون روابط انسانی می‌گردد و با روایاتی از عشق و خیانت درهم آمیخته‌است.
فیلم‌های رومر با تصویر کردن لحظات عاشقانه، مثلث‌های عشقی و جوانان خوش سیما، داستانی به ظاهر ساده از زندگی روزمره مردم عادی تصویر می‌کرد اما در لایه‌های زیرین این روایت، مفاهیمی عمیق و جدی وجود داشت.
آخرین فیلم اریک رومر با عنوان «داستان عاشقانه آستریا و سلادون» در سال ۲۰۰۷ در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد.

درگذشت

اریک رومر در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۰ در بیمارستانی در پاریس درگذشت.

جوایز و افتخارات

رومر در سال ۲۰۰۱ جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز را برای دستاوردهای طول عمرش به دست آورد.
گلوزی‌داود

جمعیت

این روستا در دهستان دیره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
بی چند

جمعیت

این روستا در دهستان کیشکور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۱ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
بری‌بری

لغت‌شناسی

واژهٔ بری‌بری از زبان سینهالی گرفته شده است، و به معنای نمی‌توانم نمی‌توانم می‌باشد. معنای این لغت نشانگر ناتوانی افراد شدیداً مبتلا به بری‌بری در حرکت می‌باشد.

تاریخچه

در قرن نوزدهم و قبل آن، برنج سفید در آسیا غذای اصلی طبقات متوسط محسوب می‌شد و به همین علت بری‌بری در میان آن‌ها شایع بود. در سال ۱۸۸۴، تاکاکی کانهیرو (به انگلیسی: Takaki Kanehiro)، یک پزشک ژاپنی فارغ‌التحصیل انگلستان که در نیروی دریایی امپراتوری ژاپن عضویت داشت، مشاهده کرد که بری‌بری در میان ملوانان کم‌رتبهٔ کشتی که معمولاً جز برنج چیزی نمی‌خوردند شایع است؛ این در حالی بود که ناوگانان غربی و افسرانی که رژیم غذایی آن‌ها به شیوهٔ غربیان بود دچار این بیماری نمی‌شدند. کانهیرو ابتدا گمان می‌کرد که کمبود پروتئین علت اصلی بری‌بری است. او با حمایت ناوگان سلطنتی ژاپن تصمیم به انجام آزمایشی برای یافتن علت بیماری کرد. او دو رزم‌ناو را فراهم کرد، که به کارکنان یکی از آن‌ها تنها برنج سفید، و دیگری رژیم غذایی شامل گوشت، ماهی، برنج، جو و لوبیا داده می‌شد. حاصل این آزمایش این بود که از کشتی اول ۱۶۱ نفر دچار بری‌بری شدند و ۲۵ نفر آن‌ها جان باختند، در حالی که در کشتی دوم تنها ۱۴ نفر به بری‌بری دچار بودند و تلفاتی نداشتند.
این نتایج کانهیرو و ناوگان سلطنتی را متقاعد کرد که رژیم غذایی علت اصلی بری‌بری است. این موضوع در سال ۱۸۹۷، با کشف کریستین ایجکمن مبنی بر این که دادن برنج کامل به مرغ به جای برنج سفید موجب جلوگیری از ابتلای آن‌ها به بری‌بری می‌شود، تأیید شد. یک سال بعد، فردریک هاپکینز به این نتیجه رسید که بعضی غذاها، علاوه بر کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها و چربی‌ها، موادی دارند که برای متابولیسم و کارکرد صحیح بدن ضروری هستند.
در سال ۱۹۰۱، دستیار کریستین ایجکمن بری‌بری را یک مشخصهٔ کمبود شناخت. این تشخیص بعدها تأیید شد، چرا که ثابت شد بری‌بری در اثر کمبود تیامین بروز می‌کند.
سرانجام، ایجکمن، زیست‌شناس و آسیب‌شناس هلندی، ثابت کرد که علت بیماری بری‌بری رژیم غذایی فقیر است. کارهای او به کشف ویتامین‌ها انجامید. ایجکمن و هاپکینز به خاطر این کشف در سال ۱۹۲۹ برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شدند.

علت

بری‌بری بر اثر کمبود تیامین ظاهر می‌شود. بدن انسان قادر به تولید این ویتامین نیست، و باید آن را از رژیم غذایی خود دریافت کند. تیامین به طور طبیعی در غلات و غذاهای تازه، به خصوص آرد کامل، گوشت تازه، حبوبات، سبزیجات، میوه‌ها و شیر وجود دارد. بنابراین، بری‌بری در افرادی بروز می‌کند که این غذاها را به دلایل مختلف، چون فقر و قحطی، از رژیم غذایی خود حذف کرده یا میزان آن‌ها را از مقدار مورد نیز بدنشان کم کرده اند.
بری‌بری می‌تواند همچنین در افرادی که از برنج سفید (که دارای میزان کمی تیامین است) استفاده می‌کنند دیده شود. این بیماری در قرن نوزدهم و قبل از آن، در کشورهای آسیایی که برنج سفید را به عنوان غذای اصلی خود مصرف می‌کردند شایع بود. 
افراد الکلی دارای رژیم غذایی نامناسب، و نوزادان شیرخواری که مادر آن‌ها دچار کمبود تیامین هستند نیز در معرض ابتلا به بری‌بری قرار دارند.
در گوشت برخی ماهی‌ها آنزیم تیامیناز وجود دارد که موجب از بین رفتن تیامین می‌شود. این آنزیم با پختن ماهی از بین می‌رود، ولی مصرف خام آن در کشورهایی چون ژاپن می‌تواند موجب بری‌بری شود.

درمان

درمان بری‌بری از طریق مصرف تیامین به صورت قرص یا با تزریق صورت می‌گیرد. علایم بهبودی بیمار از ساعاتی پس از شروع درمان ظاهر می‌شود. در صورت دردسترس نبودن این ویتامین به شکل دارو، درمان می‌تواند با رژیم غذایی غنی از تیامین (مانند نان کامل) انجام گیرد. روند بهبودی در درمان از طریق رژیم غذایی کندتر خواهد بود.
وحید صیادی نصیری

دستگیری و زندان

وحید نصیری، در تابستان ۱۳۹۴ برای نخستین بار به اتهام توهین به مقدسات، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی، به ترتیب به تحمل ۵ و ۲ و ۱ در مجموع به ۸ سال حبس محکوم شد. او پس از سیزده‌ماه بلاتکلیفی و پس از دوبار اعتصاب غذا با اعمال ماده ۱۳۴ که مربوط به تجمیع احکام می‌شود. در حال گذراندن ۵ سال از این محکومیت بود که با اعمال عفو نوروزی با تقلیل حکم روبه‌رو شد و پس از دو سال و نیم زندان در ۲۵ اسفند ۹۶ از زندان آزاد شد.
وحید صیادی، پس از دستگیری و گذراندن دوران بازجویی در بهار ۱۳۹۴ به بندهشت زندان اوین منتقل شد پس از مدتی با وثیقه آزاد شد و در شهریور همان سال برای اجرای حکم به زندان کرج رفت که پس اعتصاب غذا مجدداً در پاییز به بندهشت زندان اوین و پس از مدتی به بند چهار همان زندان انتقال یافت و در ۲۳ خرداد ۱۳۹۶، از بند چهار زندان اوین، به دلایل نامعلومی به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد.
چند ماه پس از آزادی در اول مرداد ۱۳۹۷ به گفته‌ی مادر او خانم صادقی به وسیله ماموران سپاه در منزل بازداشت شد.

اعتصاب غذا و مرگ

او نخستین‌بار چند ماه پس از دستگیری در تیرماه ۱۳۹۵ در زندان اوین بند هشت با هم‌بندهای خود جعفر عظیم‌زاده دست به اعتصاب غذا زد. مجدداً در مهرماه همان سال در اعتراض به تاخیر در اعلام حکم‌اش دست به اعتصاب غذا زد.
پس از دستگیری مجدد در ۲۱ مهرماه ۱۳۹۷ در اعتراض به وضعیت حقوقی خود و عدم رعایت اصل تفکیک جرایم اعتصاب غذا کرد و پس از ۶۰ روز اعتصاب طبق گفته‌ی مسئولین زندان به خانواده‌ی او در بیمارستان شهید بهشتی قم در گذشت.

خاکسپاری

در روز جمعه ۲۳ آذر ۱۳۹۷ پیکر وحید صیادی نصیری در گورستان «بهشت معصومه قم» به خاک سپرده شد. این خاکسپاری با حضور نیروهای امنیتی برگزار شد. خانواده نصیری مدعی شدند که صورت وحید پیش از خاکسپاری‌اش آغشته به خون بوده‌است.

بایکوت رسانه‌ای

به باور برخی، یکی از ابعاد غیرقابل چشم‌پوشی در مرگ وحید صیادی نصیری، «بایکوت خبری» اخبار مربوط به زندانی‌شدن و اعتصاب غذای او توسط رسانه‌های جریان اصلی فارسی‌زبان بود که انتقادات گسترده‌ای را پس از مرگ دردناکش به همراه داشت. بر باور بسیاری، عدم وابستگی وحید به برخی جریان‌های سیاسی، باعث شد تا رسانه‌های جریان اصلی فارسی‌زبان خبری درباره وضعیت او منتشر نکنند و بی‌آنکه صدایش به بیرون از زندان برسد درگذشت.
محسن اسلام‌زاده

تنها میان طالبان

به عقیده صاحب نظران ساخت این مستند در ژانر مستند بحران یک اتفاق منحصر به فرد است.
این مستند برای اولین بار در نهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت روی پرده رفت و در بخش مستند نیمه‌بلند، تندیس شهید آوینی را از آن خود کرد.
همچنین این مستند برنده بهترین فیلم بخش مستند دوازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ماربیا گردید.
این مستند در لیست فروش شرکت پخش فیلم اسپرسو در انگلستان قرار گرفته‌است.
این مستند در سال ۲۰۱۷ برابر اعلام نظر هیئت داوران، متشکل از مارگریت روریسون، شیلا ویلسون و دنی لونتال جایزه بهترین فیلم بلند مستند را در
جشنواره بین‌المللی فیلم آتن دریافت کرد.
این مستند همچنین در بخش مسابقه جشنواره‌های آسیاپاسیفیک ۲۰۱۶، حقوق بشر میلان ایتالیا ۲۰۱۷، اسماعیلیه مصر ۲۰۱۷، تین لاین ایالت تگزاس آمریکا ۲۰۱۷ حضور داشته‌است.

مستند اسرار زندان ابوسلیم

این مستند در مورد زندانی به همین نام در دوران حکومت دیکتاتوری معمر قذافی است.

مستند اهل سنت ایران

این مستند بیش از دو میلیون بازدید در یوتیوب داشته‌است. یک میلیون دویست هزار بازدید به زبان انگلیسی و حدود ۳۰۰هزار به زبان عربی و فارسی.

مستند به دنبال صلح

وی در سال ۱۳۹۳ در سوریه و لبنان به تصویربرداری و کارگردانی مستند «به دنبال صلح» پرداخت. مایرید ماگوایر (برنده جایزه صلح نوبل) در مورد این مستند نوشته‌است: 
«تماشای این مستند فاخر را به همه کسانی که می‌خواهند ریشه‌های مناقشه سوریه را بدانند، توصیه می‌کنم. اگرچه به تصویر کشیدن هزینه جنگ‌های نیابتی بسیار غم‌بار است اما امید این را نیز می‌دهد که مردم سوریه از طریق آشتی و مصالحه، خشونت، جنگ و دخالت‌های خارجی را رد و سوریه محبوب خود را همراه هم بازسازی خواهند کرد.»
این مستند در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۹۴ با حضور بهروز افخمی در حوزه هنری رونمایی شد.

روز ناتمام من و فرمانده

وی در جریان ساخت مستند روز ناتمام من و فرمانده، در ۸ فروردین ۱۳۹۴ در نزدیکی تکریت در یکی از آخرین عملیات پاکسازی داعش از این منطقه، بر اثر انفجار یک گلوله آر پی جی مجروح شد و ۱۵ ترکش به بدن او برخورد کرد.
محسن مؤمنی شریف رئیس حوزه هنری به عیادت از وی پرداخت.
دشت گورکی

جمعیت

این روستا در دهستان علی‌آبادملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۹ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
شاهنامه بایسنقری

شاهنامهٔ بایسنقری، نسخهٔ کهن نگاره‌دار شاهنامه فردوسی از سدهٔ نهم هجری است که از دید کتاب‌آرایی و ارزش‌های هنری از اهمیت فراوانی برخوردار است. این کتاب ارزشمند و نفیس، ۲۲ نگارگری به سبک هرات دارد و در سال ۸۳۳ قمری (۸۰۹ خورشیدی) به سفارش شاهزاده بایسنقر میرزا (فرزند شاهرخ و نوهٔ تیمور گورکانی) تهیه شده‌است. این اثر که در کتابخانه کاخ موزه گلستان نگهداری می‌شود در سال ۱۳۸۶ در برنامه حافظه جهانی یونسکو به عنوانی نشانی از سوی ایران ثبت شد.
نسخه کنونی شاهنامه بایسنقری را امیرنظام گروسی، به کتابخانه کاخ موزه گلستان هدیه کرده‌است؛ و این شاهنامه بیش از ۱۱۰ سال است که در کتابخانه نگهداری می‌شود. این نسخه باارزش و نفیس در برخی از نمایشگاه‌های مهم جهانی نمایش داده شده‌است.

محل نگهداری

«شاهنامه بایسنقری» به شماره ۷۱۶ در کتابخانه کاخ موزه گلستان ثبت شده و در سال ۱۳۵۰ خورشیدی به گونه چاپ لوحی در تهران منتشر شده‌است. برپایه شواهد موجود، نسخه کنونی «شاهنامه بایسنقری» را امیرنظام گروسی، از رجال ایرانی (۱۲۳۷–۱۳۱۷ ه‍. ق) به کتابخانه هدیه کرده‌است؛ و این شاهنامه بیش از ۱۱۰ سال است که در کتابخانه کاخ موزه گلستان نگهداری می‌شود. این نسخه باارزش و نفیس در برخی از نمایشگاه‌های مهم جهانی نمایش داده شده‌است.

شهرت جهانی

این شاهنامه به سبب اینکه در لندن، سن پترزبورگ، پاریس و رم به نمایش درآمده و مینیاتورهای آن به‌وسیله یونسکو در سری کتاب‌های دنیای هنر در جلد مربوط به ایران چاپ شده در غرب بسیار نامی است. ۲۲ تابلوی نگارگری شاهنامه بایسنقری همه سالم هستند و در سال ۸۰۹ خورشیدی به خط جعفر تبریزی معروف به جعفر بایسنقری کتابت شده و به بایسنقر میرزا اهدا شده‌است. نسخه کنونی «شاهنامه بایسنقری» خرداد ۱۳۸۶ در حافظه جهانی به ثبت رسیده‌است.> در سال ۱۳۸۷ این نشان به طور رسمی از طرف کمیته ملی حافظه جهانی یونسکو به‌کاخ موزه گلستان اهدا شد.
استفانی بنت (چنگ‌زن)

زندگی شخصی

پس از مرگ پدر و ازدواج مجدد مادرش، پس از چند سال، نام خانوادگی بنت به نام پدر خوانده او تغییر کرد و او در طول سال‌های اولیه زندگی حرفه‌ای به عنوان "استفانی پلز" شناخته شده بود.وی در اوایل ۱۹۸۰ نام خود را دوباره به "استفانی بنت" تغییر نام داد.
محمدآباد گلشن

جمعیت

این روستا در دهستان یزدان آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
ناحیه گامپاها

خصوصیات

ناحیه گامپاها ۱٬۳۸۷ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۹۴٬۶۴۱ نفر جمعیت دارد.
ورزشگاه المپیک لندن

المپیک

ورزشگاه المپیک لندن که جزئی از مجموعه المپیک پارک لندن است یکی از ورزشگاه‌های مورد استفاده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ است.
مراسم افتتاحیه و اختتامیه المپیک و پارالمپیک ۲۰۱۲، مسابقات دو و میدانی المپیک در این ورزشگاه انجام شده است.
پتروشیمی خرم‌آباد

حادثه

به دلیل عدم رعایت اصول ایمنی و انفجار در مخزن ۳۰ هزار تنی این پتروشیمی در تاریخ ۱۴ دی ۱۳۹۲ دو کارگر کشته شدند.

شهرک صنایع پتروشیمی

حسن روحانی رئیس‌جمهور وقت ایران در خرداد ۱۳۹۳ و پس از بازدید از پتروشیمی خرم‌آباد وعده ساخت یک شهرک صنایع پایین دستی را در کنار این پتروشیمی داد.
رضاقلی نظام‌السلطنه

رضاقلی نظام مافی ملقب به سالار معظّم و نظام‌السلطنه و سردار مکرّم (۱۲۴۶ شمسی - ۱۳۰۳ شمسی) از رجال صاحب نفوذ در دوره قاجار بود. او در حین جنگ جهانی اول به همراه برخی رجال و روحانیون در مبارزه با روسیه و انگلستان، با حمایت آلمان و عثمانی در کرمانشاه دولتی به نام دولت مهاجرین یا دولت در تبعید تشکیل داد و رئیس قوای ملی شد. دولت مرکزی ایران در واکنش، همهٔ اموال و نشان‌های او را مصادره کرد. او با اهدای هدایایی به احمد شاه، اجازه ورود به کشور را گرفت. پس از شکست قیام محمدتقی پسیان، نظام‌السلطنه از سوی قوام‌السلطنه والی خراسان شد. او در تهران درگذشت و در امامزاده عبدالله تهران دفن شد. اموال زیادی در غرب تهران از او بر جای ماند. او برادرزادهٔ میرزا حسینقلی‌خان نظام‌السلطنهٔ مافی بود. او همچنین سه بار ولایت لرستان و بروجرد را بر عهده داشته است.
گئورگ ژوسگالیان

زندگی‌نامه

در ۷ ژوئن ۱۹۱۴ در فیچبرگ، ماساچوست به دنیا آمد و از دانشگاه بوستون فارغ‌التحصیل شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان هوایی، ستاره نقره‌ای، و نشان ستاره برنزی شده‌است. ژوسگالیان در ۴ ژوئیه ۲۰۱۰ در سن ۹۶ سالگی در سنترویل، ویرجینیا درگذشت و در آرامستان ملی آرلینگتون به خاک سپرده شد.