اردوی ملی افغانستان

تاریخچه ارتش افغانستان

در زمانی که در افغانستان سلاح گرم وجود نداشت تشکیلات ارتش به سر لشکر و لشکر اعم از تیر زنان، نیزه بازان و شمشیر زنان، محافظین و غیره بود. تا دوره تیمورشاه درانی ارتش افغانستان ارتشی دفاعی و تعرضی بود. پس از شاه زمان، ارتش افغانستان یک ارتش دفاعی بوده‌است.
در طول تاریخ افغانستان ارتش به شکل قومی و غیر منظم وجود داشته‌است که از آن برای دفاع از سرزمین کار گرفته می‌شده. برای بار اولین ارتش منظم قومی متشکل و منظم در قرن هجدهم توسط میرویس خان هوتک به وجود آمد. این ارتش تحت فرماندهی میرویس نیکه (۱۷۰۹–۱۷۱۵) در برابر اردوی ایران جنگید. پس از میرویس خان پسر وی شاه محمود هوتکی (۱۷۱۵–۱۷۲۵) با ارتش ۲۸ هزار نفری خویش به گلون‌آباد حمله نمود و بعد از تصرف اصفهان، ایران صحنه را در مقابل استعمارگران روس تنگ و تنگتر ساخت. در این ارتش فقط چند ضرب توپ‌های خفیف نوع «زنبورک»، تجهیزات مؤثر و ثقیل جنگی را تشکیل می‌داد.

ارتش منظم

اولین ارتش منظم افغانستان با قطعات توپچی سواره و پیاده‌نظام در سال‌های ۱۷۴۷ تا ۱۷۷۲ در زمان سلطنت احمد شاه درانی تشکیل شده‌است. احمد شاه درانی سپه سالار و نظامی جسور و رادمرد تاریخ پر عظمت افغانستان و ویکی از مردان بزرگ تاریخ در طول سال‌های حکمرانی نادر افشار مهارت جنگی را کسب نمود. اساس دولت باعدل و منظم و ثبات و متمرکز را با یک ارتش فوق‌العاده قوی در افغانستان گذاشت. سردار محمدجهان خان پوپل‌زهییک شخص وطن‌دوست و وطن پرور سپهه سالاری، آن را اداره می‌کرد. اردوی قوی و مستحکم احمد شاه درانی بعد از مرگ وی به پارچه‌های متعددی تقسیم شد و از طرف پسرانش در مقابل همدیگر در خانه جنگیها (جنگ‌های داخلی) کار گرفته شد که یکی از عوامل شکست ارتش منظم و قوی احمد شاه دورانی محسوب می‌شود.
ارتش زمان «احمد شاه بابا» متشکل از یک ارتش منظم و قوی که در منطقه بی‌نظیر بود که براساس اعتقادات محکم دینی و شون غیرت و گسترش اسلام در مقابل با کفار چندین بار بر هندوستان تاخت و پانی‌پات را فتح نمود که با. همین ارتش در زمان تیمورشاه درانی تا دوران شاه زمان پابرجا بود. در زمانی‌که احمدشاه بابا به هندوستان چندین بار حمله نمود، انگلیسی‌ها در هندوستان مصروف تجارت بودند. پس از قرن ۱۶ که کشورهای اروپایی مصروف جهان‌گشایی بودند، انگلیسی‌ها در زمره ابرقدرت در اروپا بودند. آن‌ها متوجه شدند که مسلمانان اداره هندوستان را در دست دارند و مسلمانان افغانستانی یگانه مرجع بودند که می‌توانست به سرعت مسلمانان هند را کمک نمایند؛ و این یک واقعیتی است که هندوستان همیشه از راه افغانستان مورد تهاجم قرار گرفته‌است. هندوها که در هندوستان اکثریت بودند علاقه داشتند تا بر کرسی قدرت بنشینند. این دو نکته برای هندوها و انگلیسی‌ها مورد توجه قرار گرفت.
انگلیسی‌ها به طوایف هندوها کمک نمودند تا در هندوستان دولت مراتی را تشکیل دادند. در حقیقت این دولت به نفع افغانستانی‌ها بود زیرا شانس اشغال هند از طرف انگلیس خیلی کم بود؛ ولی احمدشاه بابا قوت دولت مراته را برهم شکست و هندوستان به یک کشور ضعیف تبدیل گردید. انگلیسی‌ها آهسته آهسته در صحنه سیاسی هند ظهور نمودند تا اینکه در زمان شاه زمان وارد صحنه با افغانستان شده در هند به پیشروی آغاز نمودند. دولت انگلیس برای اشغال هند به اهرم فشاری نیاز داشت تا در صورت پیشروی به هند از بر افغانستان فشار بیاورد که این اهرم فشار دولت ناصرالدین شاه قاجار گردید. در هر پیشروی انگلیس به هند قاجاریان به هرات و قندهار حمله می‌کردند. قشون ناچار بطرف هرات حرکت می‌کرد؛ و هکذا مداخلات انگلیس باعث بروز خانه جنگی‌ها شد. بدین ترتیب ارتش ضعیف شد و این تا حکومت شاه شجاع ادامه یافت و پس از کشته شدن شاه شجاع ارگ شاهی توسط انگلیسی‌ها تاراج شد و ارتش از بین رفت. الماس کوه نور در همین روز (۵/۴/۱۸۴۲) تاراج شد.

دومین ارتش منظم افغانستان

پارچه پارچه شدن ارتش احمدشاه نفاق و خانه جنگی‌ها باعث سقوط سلطنت سدوزاییها و دخالت و نفوذ بیگانه در کشور گردید و تا سلطنت امیر دوست محمد خان سبب افزایش هرج و مرج و ملوک الطوایفی شدن افغانستان شد، تا اینکه امیر دوست محمد خان در دوره دوم امارت خود (۱۸۰۴–۱۸۶۱) یک ارتش منظم را پایه‌گذاری نمود که تعداد آن از ۳۰ هزار نفر تجاوز نمی‌کرد و امیر از آن برای تحکیم قدرت و حفظ جان خود و خانواده خود کار می‌گرفت؛ به نوشته میرغلام‌محمد غبار در دوره امارت امیر شیرعلی خان اساس یک ارتش منظم و دایمی گذاشته شد که افراد آن تحت آموزش نظامی قرار گرفته با رخت نظامی ملبس گردیدند.
این ارتش از دسپلین نظامی برخوردار گردید و دارای صفوف سه‌گانه پیاده، سواری و توپچی بود و در قشله تازه بنیاد قلعه شیر پور جابجا شد. به گواهی تاریخ ارتش افغانستان ”این ارتش مشتمل بود بر ۵۷ غند پیاده، ۲۰ غند سواره، ۲۶ بطریه کوهی، سواری و فیلی که مجموعاً ۵۰ هزار نفر در ان شامل بود به شکل دایمی استخدام گردیدند. متأسفانه شیرازه ارتش منظم امیر شیر علیخان به دلیل ضعف مزاج امیر که ناشی از وفات پسرش شهزاده و ولیعهد عبدالله قبل از سوق دادن به جهادی که علیه انگلیسی‌ها اعلان شده بود از هم پاشید و خود امیر ابتدا به تاشقرغان و بعداً به ترکستان رفت؛ و در مزارشریف وفات یافت.

چهارمین ارتش منظم افغانستان

پس از شاه امان‌الله در افغانستان، حبیب‌الله کلکانی سلطنت را بدست آورد و ارتش قبلی به کلی مورد تاراج قرار گرفت. محمد نادر شاه که در ارتش امان‌الله شاه زحمات زیاد را متقبل گردیده بود توانست با حیله و نیرنگ حبیب‌الله کلکانی را به شهادت برساند. پس از آن به تشکیل ارتش پرداخت. محمد نادر خان در اندک مدت با تطبیق زور و قدرت دولتی ارتش منظم‌تر و نیرومندتری از ارتش عصر امان‌الله شاه به وجود آورد و آن را با اسلحه عصری که بخش زیادی از آن را از انگلستان به اعانه گرفته بود و بخش دیگر آن را از سایر کشورها خریداری کرده بود مجهز گردانید. برای مدرسه جنگی ساختمان تازه‌ای در بالاحصار اعمار نمود. تعداد ارتش محمد نادر خان به قرار نوشته «جورج ارتی» چهل هزار نفر بود که بعد از کشته شدن محمد نادر خان، پسرش اعلیحضرت محمد ظاهر شاه پادشاه شد.
عهد محمد ظاهر شاه در افغانستان، دوران انکشاف کمی و کیفی ارتش افغانستان به‌شمار می‌رود مخصوصاً زمان نخست‌وزیری محمد داود خان که به تاریخ ۶ سپتامبر ۱۹۵۳ از طرف اعلیحضرت محمد ظاهر شاه به تشکیل کابینه موظف شد. سردار محمد داود در پهلوی عهده صدارت در راس قدرت دفاعی کشور نیز قرار گرفت. وی برای تقویه کمی و کیفی ارتش و تجهیز و تسلیح آن علاقه وافری داشت. روی این منظور به ایالات متحده آمریکا رو آورد. اما تقاضاهایی که سردار محمد داود در زمینه کمک‌های نظامی از ایالات متحده آمریکا نموده بود، بی‌نتیجه ماند و بر عکس آمریکا در سال ۱۹۵۳ کمک نظامی خویش را به پاکستان وعده داد. این امر باعث تأثر داود خان گردید و تحقق این کمک‌های نظامی را به پاکستان برای امنیت کشور خطری جدی پنداشت. مخصوصاً که حل مسئله پشتونستان بین افغانستان و پاکستان در سرخط مرام حکومت وی قرار داشت.
سردار محمد داود از تلاش‌های دیپلماتیک با ایالات متحده نیز مأیوس گردید بالاخره سردار محمد داود از نیکسون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا که در سال ۱۹۵۴ به کابل آمده بود تقاضای رسمی نمود اما ریچارد نیکسون با تقاضای موصوف توافق نکرد. این یک دلیل واضع بود که آمریکا در مورد این کشور برنامه داشت تا افغانستان مسلح به سلاح روسی شود. در اخیر یک منطقه زور آزمائی بین این دو ابرقدرت گردد.
لهذا سردار محمد داود به ناچار به اتحاد شوروی روی آورد. اتحاد شوروی که آرزومندی شدیدی داشت تا همسایه جنوبی اش از لحاظ نظامی و اقتصادی به وی وابسته باشد، تقاضای افغانستان را لبیک گفت و در سال ۱۹۵۸ با ورود اولین دسته سلاح و تکنیک محاربوی شوروی به افغانستان همکاری نظامی شوروی تحقق یافت.
سردار محمد داود خان با گرفتن سلاح و تکنیک جنگی از شوروی، به تقویه و پیشرفته ساختن ارتش که در مقابل ارتش‌های کشورهای همسایه که ضعیف به نظر می‌رسید اقدام نمود و از لحاظ تشکیلاتی ارتش افغانستان به یک ارتش قدرتمند مبدل شده و کمیت ان به ۸۰ هزار نفر بالا رفت که در شرایط سفر بری ظرفیت جذب همین تعداد دیگر را نیز داشت. بدین منوال ارتش افغانستان به عنوان یک ارتش قدرتمند و ورزیده در منطقه عرض اندام نمود؛ و قادر به دفاع از استقلال، حاکمیت ملی و تمامیت ارضی شد.
در سال ۱۹۵۸ ارتش افغانستان با سلاح ثقیل و خفیف، طیارات و سلاح‌های مدرن ضدهوایی و زرهی پیشرفته، تجهیزات و تکنیک عصری جنگی مجهز گردید به این صورت دوره صدارت سردار محمد داود دوره رشد و ارتقای کمی و کیفی ارتش افغانستان به‌شمار می‌رود. ارتش افغانستان مطابق به قانون وقت حق شمولیت به کدام سازمان سیاسی را نداشت. همین، زمینه را برای روس‌ها مساعد ساخت تا در میان ارتش کار زیرزمینی نمایند. سردار محمد داود بنابر بعضی علل بتاریخ ۳ مارچ سال ۱۹۶۳ استعفایش را به پادشاه وقت تقدیم نمود و بتاریخ ۱۳ مارس ۱۹۶۳ با منظور شدن استعفای سردار محمد داود، دکتر محمد یوسف کابینه خود را معرفی نمود. در خط‌مشی حکومت، تغیر دادن قانون اساسی قبلی کشور و رفع کشیدگی‌ها با پاکستان دیده می‌شد.
بر مبنای خط مشی حکومت جدید مسوده قانون اساسی جدید که بیشتر به تحقق دموکراسی در کشور ممد واقع می‌گردید آماده و در لویه جرگه سال ۱۹۶۴ روی آن غور به عمل آمد و به تصویب رسید و دوره انتقالی شروع شد. از دوره انتقالی تا کودتای ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۳ ارتش افغانستان مسیر ارتقای خود را می‌پیمود و با تسلیحات و تکنیک جدید جنگی مجهز می‌گردید. قطعات جدید کوماندو، پراشوتی راکت‌های ضدهوایی مدرن رهبری شونده، غندهای هوایی با هواپیماهای تازه ایجاد می‌گردید.
سیل محصلین نظامی به غرض کسب تحصیلات عالی نظامی به اتحاد شوروی فرستاده می‌شد، هیئت‌های نظامی شوروی غرض مطالعه درجه احضارات ارتش افغانستان و ایجاد ظرفیت‌ها به کشور سفر می‌کردند و تجارب‌شان را برای کادرهای ارتش انتقال می‌دادند، در پهلوی قطعات محارب، صنوف و قدمه‌های تأمیناتی بنابر مشوره جنرالان شوروی ایجاد گردید، تعمیرات دانشگاه جنگی، آکادمی تکنیک، ترمیم خانه مرکزی ارتش که توسط کشور چکوسلواکی اعمار می‌گردید به پایه اکمال رسید. ترمیم خانه مرکزی که یکی از مجهزترین کارخانه‌های نظامی کشور بود، جای کارخانه جنگی سابقه را بسرعت گرفت و تمام احتیاجات قطعات را رفع می‌کرد. در فرودگاه بگرام، خواجه رواش، فرودگاه بین‌المللی کابل، پایگاه هوایی شیندند و کندهار جهت ترمیم هواپیماها و چرخبالها، ترمیم‌گاه‌های مجهز و عصری ترمیم هواپیما به کمک اتحاد شوروی ساخته شد. شفاخانه مجهز نظامی چهار صد بستر ارتش به پایه اکمال رسیده و افتتاح شد؛ قوای ۴ و قوای ۱۵ زره‌دار مجهز با تانک‌های غول پیکر تشکیل شد. در دوره دوم زمامداری سردار محمد داود به صفت رهبر و بعداً رئیس‌جمهور بعد از کودتای نظامی ژوئیه ۱۹۷۳ در قسمت تسلیح و تجهیز اردو کدام اقدام چشمگیری به عمل نیامد اما امور آموزش تکنیکی و تاکتیکی کارمندان ارتش توسط مشاورین و استادان شوروی ادامه داشت؛ و دیگر تکنیک و تکتیک نظامی شوروی در ارتش افغانستان جای خود را اشغال کرده بود.
همزمان با پیشرفته شدن ارتش، ذهنیت‌های افسران ارتش نیز انکشاف یافت و ایجاد احزاب سیاسی در دهه دموکراسی، این روند را بیشتر تقویت بخشید. دیگر افسران ارتش مانند سابق گوش و چشم بسته نداشتند، بلکه روشنگری روز بروز در ارتش وسعت پیدا می‌کرد.
سردار محمد داود که به کمک افسران در پی کودتا مسلحانه به قدرت رسیده بود، در تحت تأثیر کشورهای خارجی دیگر از خط فکری خود عدول کرده بود و به اشاره بعضی از کشورها به تصفیه ارتش و دستگاه دولتی از وجود روشنفکران و چیزفهم‌ها شروع نمود که سخت به زیان وی تمام شد. به این معنی که بی‌اعتمادی نسبت به رژیم روزبروز اضافه شده می‌رفت، روحیه همکاری با رژیم کمتر شده می‌رفت، امنیت رو به خرابی نهاد تا جائیکه در روز روشن وزیر بر حال برنامه‌ریزی در دفتر کارش به قتل رسید. تا اینکه در اثر عمل و تصامیم عجولانه محمد داودخان قیام دوم مسلحانه اردو بتاریخ ۲۷ آوریل ۱۹۷۸ صورت گرفت و رژیم جمهوری سردار محمد داود سقوط کرد و خودش از بین رفت.
بعداز کودتای ۲۷ آوریل اردو، شوروی با دست باز در تمام امور کشور من‌جمله تسلیح، تجهیز و ارتقای سطح کمی و کیفی ارتش دست بکار شد. تا اینکه در اثر تقاضای حکومت وقت افغانستان در سال ۱۹۷۹ قوتهای نظامی شوروی داخل خاک افغانستان شدند که در نتیجه باعث جنگ در افغانستان گردید. در این زمان تا خروج قوت‌های شوروی از افغانستان، قوت‌های شوروی و ارتش افغانستان فعالیت‌های مشترک داشتند و ارتش افغانستان مجهز به سلاح و تکنیک محاربوی پیشرفته شد و از احضارات محاربوی عالی بر خوردار گردید و تا سطح دفاع مستقلانه یا آغاز حکومت دکتور نجیب الله ارتقا یافت. در هشت ثور سال ۱۳۷۱ ارتش افغانستان توقع داشت مجاهدین به آن‌ها وحدت نموده در حفظ ارتش بکوشند؛ ولی برعکس تمام سلاح و مهمات افغانستان از طرف مجاهدین به حکومت پاکستان فروخته شد و کشور در دو دهه بدون سلاح و ارتش باقی‌ماند. در این دو دهه هرج و مرج حاکم شد و نبود قانون و سطح جرم به حد نهائی بالا رفت.

ارتش دولت اسلامی جهادی

احزاب و گروه‌های جهادی مخالف دولت حزب دموکراتیک خلق افغانستان در سال ۱۳۷۱ هجری شمسی پس از ۱۴ سال جنگ قدرت را بدست آوردند. نیروهای مجاهدین خود دارای تشکیلات نظامی تنظیمی و قومی بودند. اکثریت نیروهای مجاهدین مردمان روستا فاقد علم و دانش بودند. در ۱۴ سال جنگ تمامی دارائی و هستی این‌ها از بین رفته بود. پس از رسیدن به قدرت تمامی وسایل و سلاح ارتش منظم را به قیمت ارزان و به نرخ آهن به پاکستان فروختند. نیروهای مجاهدین دارای تشکیلات ارتش منظم نبودند صرف متشکل از فرمانده و مجاهد بودند. سربازان پیاده این گروه دارای مهارت جنگی قوی بودند.

ارتش امارات اسلامی افغانستان (طالبان)

طالبان دارای یک ارتش قومی نامنظم بود. بعضی از افسران سابقه‌دار نیز در حکومت طالبان حضور داشتند. طالبان دارای ۴۰۰ تانک و دو طیاره میگ روسی بودند. گفته می‌شود تانک‌های مذکور را بینظیر بوتو از روسیه خریداری نموده به طالبان تسلیم نمود. حکومت طالبان دارای وسایل باربری خیلی ضعیف بودند. سربازان طالب از مورال فوق‌العاده محاربوی بر خوردار بودند. طالبان دارای ۳ اردوگاه نظامی قوی در ژوره ولایت خوست، فرودگاه قندهار، و تفحصات مزار شریف بودند که در آنجا سربازان افغانی، جنگجویان کشورهای آسیای میانه، عرب و [چچن] آموزش‌های نظامی می‌دیدند.

ارتش جمهوری اسلامی افغانستان

اردوی ملی افغانستان در سال ۱۳۸۲ ه‍.ش با همکاری دولت آمریکا تأسیس و هر سال به کمک کشورهای کمک‌کننده توسعه یافته‌است. در آینده نه چندان دور تشکیلات آن از نگاه تعداد عساکر، کارمند، سلاح و تجهیزات نظامی مجهزتر خواهد شد. در ۲۸ ژانویه سال ۲۰۱۳ تعداد نیروهای مسلح افغانستان به ۳۵۲۰۰۰ هزار تن رسیده بود که مساوی با اردوی پاکستان  می‌باشد.
تشکیلات ارتش ملی در سال ۱۳۹۱ انکشاف نموده که به شرح ذیل می‌باشد:
فرماندهی‌های اساسی شامل ۶ قول اردو که ۵ تای آن زمینی و یک قول اردو هوایی است، دو فرقه شامل فرقه مرکزی کابل به نام ۱۱۱ و فرقه عملیات‌های خاص می‌باشد که متشکل از بیش از ۳۰ لوا، ۱۸۰ کندک (پیاده، کماندو، مکانیزه، کشف، حمایه محاربوی، تأمینات محاربوی)؛
فرماندهی‌های متوسط حمایوی شامل تعلیم و تربیه، جلب و جذب، لجستیک، خریداری، کشف و استخبارات، صحیه و مخابره می‌باشد؛
موقعیت لشکرها: فعلاً لشکر ۲۰۱ در جلال‌آباد، لشکر ۲۰۳ در ولایت پکتیا که چهار ولایت را تحت پوشش قرار می‌دهد، لشکر ۲۰۷ در هرات، لشکر ۲۰۵ در ولایت قندهار و لشکر ۲۰۹ در بلخ افغانستان مستقر می‌باشند.
شکل سربازی «داوطلبانه» می‌باشد و جوانان بین ۲۲ تا ۳۵ سال به صورت داوطلبانه در ارتش ثبت نام می‌کنند. دولت برای آن‌ها ماهانه ۱۰۰ دالر معاش تأدیه می‌نماید. برای بار دوم خدمت ۲۰۰ دالر معاش پرداخته می‌شود. سن قانونی خدمت در ارتش افغانستان ۲۲ سال است. سن ذخیره از ۱۶–۴۵ است. تعداد مرد به این سن ۶٫۸ میلیون و زن ۶٫۴ میلیون، تعداد توان داخل خدمت ۳٫۸ میلیون مرد و ۳٫۶ میلیون زن و ظرفیت بالا بردن ۳۷۸٬۹۹۶ نفر می‌باشد.

تشکیلات

قوای مسلح افغانستان تحت فرماندهی رئیس‌جمهور و ارتش ملی تحت فرماندهی وزیر دفاع ملی جمهوری اسلامی افغانستان فعالیت می‌نماید.

ریاست‌ها

وزارت دفاع ملی دارای ریاست‌های ۱-ریاست پارلمانی و امور عامه، ۲-ریاست حقوق بشر، ۳-ریاست ساختمانی، ۴-ریاست حالات اضطراری و فوق‌العاده، ۵-ریاست مالی، ۶-ریاست تفتیش و ۷-ریاست حقوق می‌باشد.

مقام ستاد ارتش (ستر درستیز)

بخش خیلی مهم و کاری وزارت دفاع افغانستان ستاد ارتش می‌باشد. تشکیلات ستاد ارتش شامل رئیس ستاد ارتش، معاون، ریاست دفتر، ریاست کادر و پرسنل، ریاست کشف و استخبارات، ریاست عملیاتی، ریاست عقیدتی و فرهنگی، ریاست مالی، ریاست مخابره، ریاست تفتیش و ریاست حقوق می‌شود.
ریاست استخبارات

فرماندهی آکادمی ملی نظامی

آکادمی ملی نظامی که در حقیقت جایگزین حربی دانشگاه می‌باشد به عنوان یک مؤسسه عالی آکادمیک نظامی در ۱۱ سنبله ۱۳۸۳ ه‍.ش برابر با سپتمبر ۲۰۰۴ میلادی باهمکاری ایالات متحد به تیپ آکادمی ملی نظامی ویست پاینت ایالات متحده تأسیس گردید و در ۲۲ مارس ۲۰۰۵ م. رسماً به فعالیت خود آغاز نمود؛ که الی اکنون ۷ دوره را سپری نموده حدود ۲۰۰۰ شاگرد شامل گردیده‌اند. تورنجنرال محمد شریف یفتلی اولین فرمانده آکادمی ملی نظامی می‌باشد؛ و فعلاً تورنجنرال شیرمحمد حْاحْی فرمانده آکادمی ملی نظامی می‌باشد. آکادمی ملی نظامی افغانستان دارای ۱۲ دیپارتمنت می‌باشد که عبارتند از: دیپارتمنت ساینس، اداره و رهبری (منجمنت، روانشناسی و رهبری)، کامپیوتر، نظامی، ورزشی، ریاضیات، لسان‌ها (انگلیسی، جرمنی، فرانسوی، ترکی)، علوم اجتماعی، تاریخ، مهندسی (مهندسی سیول و مهندسی عمومی)، حقوق و دیپارتمنت عقیدتی وفرهنگی. در هر دوره حدود ۶۰۰ نفر شاگرد می‌پذیرد.

کندک (گردان)

۱- کندک مبارزه با مواد مخدر.
این کندک در سال ۱۳۸۷ تأسیس گردیده و وظیفهٔ مبارزه با مواد مخدر را به عهده دارد.

جلب و جذب

در مرکز و ولایات ۳۶ فرماندهی جلب و جذب برای داوطلبان واجد شرایط به اردوی ملی موجود است. داوطلبان بعد از اخذ، تأیید و تحویل‌دهی فورم قرارداد در یکی از مراکز آموزش و پرورش اردوی ملی جهت آموزش مسلک نظامی تنظیم می‌شوند. معاش، البسه و لیلیه برای‌شان مشخص و تهیه می‌گردد و بعد از مدت معین آموزش به صفوف اردوی ملی می‌پیوندند.
از سال ۱۳۸۳ تا جوزا/خرداد ۳۲۳۲۱ تن بریدملان و سربازان تحت پوشش سواد آموزی و به تعداد ۸۳۴۵۸ تن از افسران، برید ملان، سربازان، مأمورین و اجیران تحت پوشش دروس مختلف دینی و به تعداد ۲۶۹۸ تن از افسران، بریدملان و سربازان تحت آموزش زبان انگلیسی قرارگرفته‌اند.
۲۵ باب کتابخانه، ۱۰ باب اتاق افتخارات و ۱۰ باب تالار کنفرانس‌ها تهیه و مورد بهره‌برداری قرارگرفته‌است.
در قطعات اردوی ملی ۲۱۵ باب مسجد شریف جدیداً اعمار یا بازسازی گردیده‌است، اما با در نظر داشت ارتقای کمیت اردوی ملی اعمار مساجد هم‌زمان توسعه میابد.

بودجه مالی

ارتش افغانستان از صندوق مالی آیساف (ASFF) تأمین می‌گردد. کشورهای عمده پرداخت‌کننده اردوی افغانستان آمریکا، روسیه و استرالیا می‌باشد.
بودجه‌ای که برای قوای مسلح افغانستان در سال ۲۰۰۸ تعیین شد ۲٫۷ میلیارد دالر در سال می‌باشد؛ که از آن جمله ۱۷۱۱ میلیون دالر برای ارتش، ۹۸۰ میلیون دالر برای پولیس و ۹٫۸ میلیون دالر برای مصارف زندانیان تعین شده بود. پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۱۲ که کمیت اردوی ملی افغانستان بالا می‌رود، مصارف نیز بالا می‌رود.
بودجه مصارف وزارت دفاع افغانستان از پلان بودجه سال دولت افغانستان مبلغ ۱۴٬۰۶۲ میلیون افغانی می‌شود که ۱۲٫۱ درصد از بودجه ملی را تشکیل می‌دهد. (منبع شماره ۶)