نازنین بنیادی

زندگی

وی در تهران متولد شد. خانواده نازنین در بیستمین روز بعد از تولد او به لندن مهاجرت کردند. او تا ۱۹ سالگی در لندن زندگی می‌کرد و سپس به لس آنجلس ایالات متحده آمریکا کوچ کرد. او در کودکی رقص باله و نواختن ویولن را آموخت و تجربیاتی هم در اسکیت روی یخ، رقص شکم و غواصی دارد.
نازنین از یک مدرسه خصوصی در لندن فارغ‌التحصیل شد. او دارای مدرک تحصیلی عالی از دانشگاه کالیفرنیا، ارواین در رشته زیست‌شناسی است و پژوهش‌هایی هم در مورد سرطان داشته‌است که باعث شده برنده جایزه چانگ پی-چون دانشجویان دوره کارشناسی شود.

دوران بازیگری

بنیادی حرفه خود را در سال ۲۰۰۶ از علم زیست‌شناسی به بازیگری تغییر داد. اولین نقش او با عنوان Leyla Mir در درامای General Hospital بود.
وی همچنین نامزد دریافت جایزه NAACP Image Award به دلیل نقش خود در General Hospital شده بود.
وی در سن کم زمانی که در انگلستان بود در تلویزیون بخش کودکان ایفای نقش کرده‌است. او خود در این مورد در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی فارسی گفته‌است: «تنها کار تلویزیونی که کردم در سنین جوانی در لندن و برنامه کودکان بنام «یرلی برث» بود؛ ولی در اصل عشق و علاقه‌ام به فیلم است.» نازنین در حال گذراندن دوره دکترا در دانشگاه تورنتو است.
نازنین بنیادی بازیگری حرفه‌ای را از سال ۲۰۰۶ آغاز کرده و تا به حال در فیلم‌ها و به خصوص سریال‌های بسیاری بازی کرده‌است. وی در مصاحبه‌ای با بخش فارسی صدای آمریکا گفت که از حضور در نقش‌هایی که موضوعی مرتبط با خاورمیانه و تروریسم دارند بیزار است.

ساینتولوژی

مادر نازنین عضو کلیسای ساینتولوژی بود. او نیز در میانه دهه ۲۰۰۰ (میلادی) خود را وقف کار داوطلبانه برای کلیسای ساینتولوژی کرد. زیرا فکر می‌کرد کلیسا کارهای انسان دوستانه انجام می‌دهد. در سال ۲۰۰۵ به خاطر رکورد فروش کتاب برای کلیسا، از او تقدیر شد.
در سال ۲۰۰۴ هنگامی که تام کروز برای گشایش یک کلیسای جدید در مادرید اسپانیا بود به نداشتن یک دوست‌دختر شکایت می‌کرد. دفتر امور ویژه کلیسا نیز نازنین بنیادی را برای او انتخاب کرد.
دیوید میسکوج (رهبر کلیسای سابنتولوژی) «گریگ ولهیِر» را مأمور کرد تا نازنین را از لحاظ تناسب و مقبولیت در برنامه فشرده یک‌ماهه چک امنیتی، مصاحبه و بازرسی کند. سپس نازنین را از خانواده جدا کرده و به مرکز ستاره‌ها بردند. در آنجا مشکلات خاص نیز حل شدند. از جمله، رابطه عشقی نازنین با دوست‌پسر خود که مدت‌ها با یکدیگر ارتباط داشتند. آن‌ها به نازنین نشان دادند که دوست‌پسر او در جلسه اعتراف گفته که به نازنین خیانت کرده‌است؛ بنابراین رابطه آن‌ها پایان یافت. پس از آن ارتودنسی دندان‌های نازنین را بیرون کشیدند و از فروشگاه بربری بورلی هیز بیست هزار دلار آمریکا برایش لباس خریدند. در گام بعدی آرایشگر و طراح سبک موی تام کروز موهای نازنین را طبق ذائقه تام کروز رنگ کرد. به نازنین گفته شد که این کارها بخشی از مأموریت بشردوستانه کلیسا هستند. زیرا او باید هنگام دیدار با رهبران جهان زیبا باشد. تنها، هنگامی که نازنین به نیویورک رسید نقش واقعی خود به عنوان معشوقه تام کروز را فهمید.
در اواخر سال ۲۰۰۴ آن‌ها زندگی با یکدیگر را آغاز کردند. در آغاز تام کروز بسیار رمانتیک بود. اما در مدت کوتاهی، بسیار خشن و بداخلاق شد. هنگامی که دیوید میسکویج به مهمانی آن‌ها رفت نازنین بیمار بود و به حضور مسکویج توجهی نشان نداد. اینکار موجب خشم مسیکویج شد. روز پس از آن کروز با مشت بر میز کوبیده و نازنین را متهم به توهین به رهبر کلیسا کرد. دو هفته بعد در ژانویه ۲۰۰۵ به نازنین اطلاع دادند که رابطه اش با تام کروز تمام شده‌است. اعضای ساینتولوژی به خانه بنیادی رفته و همه تصاویر مشترک و نامه‌های او با کروز را با خود بردند. هنگامی که بنیادی از بدرفتاری میسکویج و کروز با دوست ساینتولوژیست خود درد دل کرد او این مسئله را فوراً گزارش داد. برای مجازات، بنیادی را به شستن دستشویی‌ها با مسواک مجبور کردند.
کلیسای ساینتولوژی او را مجبور به امضای پیمان‌نامه عدم افشا کرد. خودِ کلیسا و وکیل تام کروز این موضوع را رد می‌کنند. اما پل هگیس این موضوع را تأیید کرد. گفته‌های بنیادی از آنچه بر او در دوران عضویت در ساینتولوژی گذشت، از روی اعترافات او به اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) بدست آمده‌اند.
دیوید میسکویج ادعا می‌کند که هیچگاه در زندگی کروز دخالت نکرده و هرگز برای او دنبال دوست‌دختر نبوده‌است.
پس از آن، نازنین، کلیسا را ترک کرد. او هم‌اکنون خود را «مسلمان غیرمتعهد» می‌داند.
در سال ۲۰۱۷ در توئیتر به لیه رمینی و مایک ریندر برای برنده‌شدن جایزه امی برای مجموعه تلویزیونی لیه رمینی: ساینتولوژی و پس از آن تبریک گفت.

کنشگری

نازنین بنیادی عضو عفو بین‌الملل ایالات متحده آمریکا است. تمرکز او بر حقوق جوانان، حقوق زنان، و زندانی عقیدتی در ایران است.
در آذر ۱۳۸۹ او کارزاری را برای آزادی محمد رسول‌اف و جعفر پناهی به راه انداخت. سینماگران سرشناسی چون پل هگیس، مارتین اسکورسیزی، شان پن، هاروی واینستین، و ران هاوارد از این کارزار حمایت کردند.
در خرداد ۱۳۹۰ او به کارزار آزادی سه آمریکایی دستگیر شده در ایران پیوست.