سفرهای اکتشافی کریستف کلمب

پیش‌زمینه و فرضیات مبتنی بر زمین تخت و کُروی

کلمب در ابتدا موفق شد که پادشاه پرتغال موسوم به ژوا دوم را متقاعد نماید تا سرمایه‌گذاری لازم در جهت این سفر اکتشافی را فراهم نماید. کارشناسان پادشاه در نهایت پس از چند سال بررسی، در مجموع به این نتیجه رسیدند که فاصلهٔ زمانی سفر ۲٬۴۰۰ مایل (۳٬۹۰۰ کیلومتر) طبق نظر کلمب، به واقع کمتر از آن چیزی است که در واقعیت وجود دارد. در همان زمان، پادشاه آراگون، فردیناند دوم و ملکهٔ جدید اسپانیا ایزابلا که به تازگی در جنگ علیه مسلمانان پیروز و شهر گرانادا را به تصرف درآورده بودند، به این موضوع امیدوار شدند که بتوانند عدم اجازهٔ مسافرت‌های به سمت شرق و اقیانوس هند را که توسط پاپ و پیمان تردسییاس علیه اسپانیا وضع شده بود، با سفر به غرب و رسیدن به آسیا ابطال نمایند.
ملکهٔ اسپانیا به جهت گسترش امپراتوری و کاتولیک به نام پادشاهی اسپانیا، و همین‌طور برای حصول اطمینان از موقعیت بازارهای تجاری بهتر، کمک هزینهٔ سالانه‌ای بالغ بر ۱۲۰۰۰ مراودیس ‏(en)‏ و اعطای بخشی از زمین‌های تازه مفتوح شده را پیشنهاد داد. قراردادی که برای این سفر اکتشافی تنظیم گردید در قالب فرمانی توسط ملکه ایزابلا از کاستیل به کلمب چنین اجازه‌ای می‌داد که اگر وی بتواند به هر سرزمین اصلی یا جزیره‌ای برای تاج پادشاهی دست یابد، پاداش‌های بسیاری دریافت خواهد داشت. از دیدگاه قدرت و منصب، کلمب می‌توانست به درجهٔ دریاسالار اقیانوس مفتخر گردد و همزمان فرمانداری سرزمین‌های تازه اشغال شده را هم در اختیار داشته باشد. وی حق انتخاب ۳ معتمد برای رسیدگی به دفاتر امور در سرزمین‌های جدید را هم به دست آورد. کلمب همچنین به یک عایدی مستمر بالغ بر ۱۰٪ از درآمد حاصل از سرزمین‌های جدید دست یافت.
واشینگتن اروینگ در نگارش شرح حال کلمب به تاریخ ۱۸۲۸ معتقد است که؛ کلمب به دلیل عدم حمایتِ مُکفی عوام از طرح‌هایش مشکل داشت زیرا اروپایی‌ها در آن زمان بر این عقیده بودند که زمین مسطح و تخت است. این موضوع قابل کِتمان نبود که در حقیقت ناوبری و کشتیرانی‌های اولیه در دریاها، مُتکی به ستاره‌ها و انحنای زمین کروی بود و همین موضع باعث شیوع تأیید نظریهٔ دال بر کروی بودن آن می‌گشت. محاسبهٔ طول و عرض جغرافیایی با استفاده از دستگاه اسطرلاب انجام می‌گرفت که هم دانش‌پژوهان و هم دریانوردان آن زمان به اهمیت و درستی عملکرد آن واقف بودند. فرضیهٔ زمین کروی، یک نظر عام و پذیرفته شده در علوم دوران یونان باستان بوده‌است و این دیدگاهی بود که به نوبهٔ خود تا قرون وسطی رواج بسیاری داشت. در حقیقت، اراتوستن، جغرافی‌دان و ستاره‌شناس دوران اسکندر مقدونی در قرن دوم پیش از میلاد، قطر زمین را با دقت مناسب اندازه‌گیری نموده بود. اکثر محققان در دوره‌های بعد، بر این اعتقاد بودند که ارزیابی بطلمیوس مبنی بر اینکه زمین‌های این کرهٔ خاکی محدودهٔ وسیعی بالغ بر ۱۸۰ درجه از عرصهٔ زمین را اشغال نموده‌اند صحیح و یک موضوع پذیرفته شده‌است که برای اروپاییانِ آن زمان شامل اوراسیا و آفریقا می‌گردیدند. این موضوع در تناقص با ادعای کلمب مبنی بر کوچکتر بودن زمین بود. تصور کلمب بر پایهٔ این موضوع که آسیا تنها چند هزار مایل از طرف غرب اروپا قرار دارد یک اشتباه و حاکی از تجربهٔ ناکافی او در امر ناوبری دریایی بود.
کلمب، معتقد به محاسبات اشتباه و نادرست مارینوس صوری بود مبتنی بر قرار دادن منطقهٔ وسیعی از زمین در ۲۲۵ درجه جغرافیایی و از دست دادن تنها ۱۳۵ درجه از مجموع آب‌ها. بنابراین و با توجه به مدارک مربوط به طول به دست آمدهٔ بالغ بر ۵۶/۵ مایل طبق نوشته‌های ابن کثیر فرغانی، او محدودهٔ زمین را به ۲۵٬۲۵۵ کیلومتر (۱۳٬۶۳۷ مایل دریایی; ۱۵٬۶۹۳ مایل) محاسبه کرد و فاصلهٔ جزایر قناری تا ژاپن بر پایهٔ همان استدلال خودش به ۳٬۷۰۰ کیلومتر [۲٬۰۰۰ مایل دریایی; ۲٬۳۰۰ مایل] ایتالیایی می‌رسید. اما کلمب از این نکته غافل بود که ابن کثیر فرغانی از فاصله‌های طولانی‌تر عربی استفاده کرده که در آن، هر مایل برابر با ۱۸۳۰ متر می‌گردید. با همهٔ این احوال، محدودهٔ واقعی زمین حدود ۴۰٬۰۰۰ کیلومتر (۲۲٬۰۰۰ مایل دریایی; ۲۵٬۰۰۰ مایل) می‌باشد که در ابتدا تقریباً توسط اراتوستن در قرن دوم پیش از میلاد برآورد شده بود. یکی از کلیدی‌ترین موضوعاتی که کمک به مسافرت و رسیدن کلمب به قارهٔ آمریکا نمود، آگاهی وی از بادهای بسامان یا موسمی بود. بادی غربی که به سمت شرق وزش داشت و ناوگان کلمب مشتمل بر سانتا ماریا، لا نینا ‏(en)‏ و لا پینتا ‏(en)‏ را در عرض ۵ هفته از جزایر قناری در غرب آفریقا به سمت شرق و مقصد سوق می‌داد. برای بازگشت به اسپانیا و به سمت شرق در برابر این باد غالب، نیاز به یک تکنیک کشتیرانی دشوار بود که می‌توانست همراه با کاهش و از دست رفتن آذوقه و آشامیدنی ذخیره شده باشد. کلمب از بادهای غالب شمال شرقی اقیانوس اطلس شمالی برای بازگشت استفاده کرد. به‌طور خلاصه می‌توان گفت که کلمب برای حرکت از بادهای بسامان و برای برگشت از بادهای غرب‌وزان استفاده نمود.