بیژن ارژن

زندگی‌نامه

بیژن دایی‌چی معروف به بیژن ارژن ۵ آذر ۱۳۴۸ در روستای «دایی‌چی» کرمانشاه متولد شد.
او در کودکی تا سن ۳ سالگی در شهرستان سراب و مدتی نیز در شهرستان سرپل ذهاب زندگی کرد و از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۵ ساکن کرمانشاه بود. او در سال ۱۳۸۵ به عضویت شورای شعر و موسیقی صدا و سیما درآمد و ساکن تهران شد.
اولین تجربیات بیژن ارژن در حیطه شعر و ادبیات به زمانی بازمی‌گردد که او دانش آموز سال دوم دوره راهنمایی بود. پس از آن بواسطه سید حسن حسینی یکی از اولین آثار او که مجموعه‌ای از چند رباعی بود توسط قیصر امین‌پور در مجله سروش به چاپ رسید. اولین کتاب او یک دفتر رباعی به نام «پیراهنی از آه برایت دارم» است که در سال ۱۳۷۴ توسط انتشارات باغ ابریشم به چاپ رسیده‌است. وی از برگزیدگان سومین جشنواره شعر فجر بوده‌است. از بیژن ارژن به عنوان یکی از مشهورترین شاعران رباعی (چارانه) سرای حال حاضر ایران یاد می‌شود.
او در برنامه «چشم شب روشن» شبکه ۴ در مورد ورود به ترانه‌سرایی گفت: «از غم نان سراغ ترانه رفتم» وی در گفتگویی در مورد شعر مداحی گفته‌است: «هیچ بعید نیست که در سال‌های آینده شاهد موسیقی زیرزمینی در مداحی‌ها باشیم.»
در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۹۵ از بیژن ارژن به پاس یک عمر فعالیت ادبی و هنری تجلیل شد. این مراسم، بیست و هفتمین شب شاعر با گرامی داشت مقام ادبی و هنری بیژن ارژن توسط سازمان هنری رسانه ای اوج برگزار گردید. در این مراسم شاعرانی همچون: یوسفعلی میرشکاک، مصطفی علی‌پور، کیومرث عباسی قصری، میلاد عرفان پور و… به ابعاد فنی شعرهای «ارژن» پرداختند.

فعالیت‌های ادبی و هنری

از جمله فعالیت‌های بیژن ارژن به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
همکاری با سازمان‌هایی نظیر: «صدا و سیما»، «حوزه هنری»، «وزارت ارشاد»، «بنیاد شهید»، کارگاه‌های آموزشی شعر در شهرهای مختلف، عضو شورای علمی و هیئت داوران جشنواره شعر فجر و عضو هیئت داوران جشنواره شعر جوان و برخی جشنواره‌های دیگر
آثار او در حیطهٔ تصنیف و ترانه‌سرایی توسط خوانندگانی نظیر: «حسام الدین سراج»، «سالار عقیلی»، «علیرضا افتخاری»، «حجت اشرف‌زاده»، «حمید حامی»، «مسعود خادم»، «امیر تاجیک»، «احسان خواجه‌امیری»، «وحید تاج»، «بهمن کاظمی»، «جمشید عزیزخانی»، «نادر اسماعیل‌زاده» اجرا و ضبط شده‌است.

نمونه اشعار

از ابیات سروده شده توسط «بیژن ارژن» به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
۱: «قطره قطره شد آب آدم‌برفی»

«شد آب در آفتاب آدم‌برفی»

«آب از سر او گذشت اما هرگز»

«بیدار نشد ز خواب آدم‌برفی !»
۲: «بی‌چاره تر از عالم و آدم هستیم»

«ماتم زده‌ای مثل مُحرّم هستیم»

«نه گندمی و نه یار گندم‌گونی»

«ما هم دلمان خوش است آدم هستیم»
۳: «هر لحظه دم از نفاق با هم بزنند»

«یا حرفی از این سیاق با هم بزنند»

«یک بار نشد عقربه‌های ساعت»

«یک دور به اتفاق با هم بزنند»
۴: «دنیا در دست خواب گردان‌ها بود»

«صحرا، مسخ سراب گردان‌ها بود»

«مشتی تخمه، دهانشان را بسته»

«این قصهٔ آفتاب گردان‌ها بود»
۵: «در شعر، من از مشکل خود می‌گویم»

«از عشق و دل غافل خود می‌گویم»

«خواهی بپذیر دوست، خواهی نپذیر»

«من شعر برای دل خود می‌گویم»
۶: «باران آمد که تو اسیرم کردی»

«بید مجنون سربه زیرم کردی»

«ای عشق! مگر چه کرده بودم با تو؟»

«سالی دو هزار سال پیرم کردی»
۷: «خشت اول، حدیث با هم بودن»

«خشت آخر، دو دوست با هم دشمن»

«تصویر تو خشت خام باران‌زده‌ای است»

«بر سینهٔ دیوار ترک‌خوردهٔ من»
۸: «پشت سخنت شنیده‌ای پنهان است»

«مروارید سپیده‌ای پنهان است»

«هرچند دو بیت بیشتر نتوانم»

«در هر بیتی قصیده‌ای پنهان است»
۹: «بی هم شدگانیم که پیدا هستیم»

«پنهان شدگان خواب و رؤیا هستیم»

«در دنیای چقدرها از هم دور»

«آدم‌های چه قدر تنها هستیم»
۱۰: شعر تصنیف سریال تلویزیونی قاب‌های خالی (۱۳۸۷):

«من و قاب خالی از تو که ز غم شکسته ست»

«حسرت دیدن رویت به دلم نشسته ست»

«قصه سفر را نوشتی به دست روزگاران»

«به شبان هجرت نشستم در رهگذار باران»

«بنگر که خسته ام»

«که نی شکسته‌ام»

«دور از نیزاران، در باغ باران، از داغ یاران ناله کنم»

«چه بگویم از سفر، تو بیا و درگذر»

«آواری از مه، دارم بر سینه، همچون آیینه بی سخنم»

«ندارد این قصه عشق نه آغازی نه پایانی»

«مپرس از من کی برود از این خاطر پریشانی»

«من و عشق و شورِ شیدایی»
 «من و داغِ ناشکیبایی»
 «به یادت طی شود روز و شب من»