اندی ماری

دوران کودکی

تقریباً سه سال داشت که مادرش راکتی به او هدیه داد، پنج ساله بود که لئون اسمیت مربی سرشناس بریتانیایی دربارهٔ او گفت: تا بحال خردسالی مثل اندی ندیده‌ام که این‌گونه مثل جوان‌ها تنیس بازی کند، او در کنار مادرش جودی و برادرش جیمی به فراگیری و تمرین می‌پرداخت و مراحل ترقی را یکی پس از دیگری می‌پیمود… و همه چیز آماده شد تا اندی حالا تبدیل به مرد شماره یک تنیس بریتانیا شود.
او ۱۹۰ قد دارد و دو دست] است. اما در بازی‌ها از دست راست خود استفاده می‌کند. اندی تنها ۸ ساله بود که در قتل‌عام شهر دابلین جان سالم به در برد او به همراه خانواده‌اش در سن ۱۲ سالگی به فلوریدای آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا ساکن شد. در دسامبر ۲۰۰۴ وقتی او ۱۷ ساله بود توانست یو اس اوپن نوجوانان را کسب کند. دو هفته پس از آن او برای خود یک عضو گروهی بریتانیایی پیدا کرد تا در جام دیویساتریش شرکت کند. اما او این بازی را ۳ بر ۲ به حریفانش واگذار کرد! در دسامبر همین سال بود که او از سوی شبکه بی‌بی‌سی به عنوان جوانترین شخصیت ورزشی بریتانیا برگزیده شد.

۱۹۹۹–۲۰۰۵

این سال‌ها در بردارندهٔ افتخارات اندی ماری از سن ۱۲ تا ۱۸ سالگیست. دوره‌ای که این نوجوان در تنیس جوانان خود نمایی می‌کرد. در ۱۱ سالگی در اولین رقابت رسمی در سالیهول با برادرش روبرو شد و موفق شد در فینال این رقابت‌ها او را شکست دهد و نخستین شگفتی‌ها را خلق کند. در ۱۲ سالگی موفقیت دیگری در اورنج بول میامی بدست آورد و به قهرمان این رقابت‌ها در سطح جوانان رسید. اندی مدت کوتاهی هم به فراگیری فوتبال مشغول شد. اما بعدها با جدی تر شدن آموزش تنیس فوتبال را رها کرد و به‌طور تخصصی به ورزش محبوبش پرداخت.
۱۵ ساله بود که به بارسلونای اسپانیا رفت و برای مدتی در آنجا زیر نظر امیلیو سانچز و بر روی کورت خاکی به تمرین و آموزش پرداخت. در همین سال‌ها او به همراه آدری کیناف در رقابت‌های دوبل ال تی اِی نشنال به قهرمانی رسید و همچنین به قهرمانی انفرادی همین مسابقات نیز دست یافت.
در سپتامبر ۲۰۰۳ او اولین قهرمانی خودرا در رقابت‌های سنیور بدست آورد. او بازی در ردهٔ سنیورها را تا بیشتر از ماه مه ادامه نداد؛ و پس از قهرمانیش روزهای خوبی را در سال ۲۰۰۳ پشت سر نگذاشت. تا اینکه در سپتامبر ۲۰۰۴ بزرگترین و باشکوه‌ترین قهرمانیش تا به آن روز را در کنار خانواده‌اش جشن گرفت، اندی موفق شد با غلبه بر سرگئی استاخوفسکی در رده جوان‌های گرند اسلم یو اس اوپن، جام قهرمانی را بالای سر ببرد. این موفقیت بزرگی برای این جوان ۱۷ ساله محسوب می‌شد؛ و تقریباً سرآغازی بود برای دوران طلایی ترقی و خیزی که به سمت تنیس حرفه‌ای برمی‌داشت

۲۰۰۵

اندی سال ۲۰۰۵ را در حالی آغاز کرد که در ردهٔ ۴۰۷ جهان قرار داشت. در ماه مارس او به جوانترین بازیکن بریتانیایی مبدل شد که در دیویس کاپ برای کشورش بازی می‌کند. سپس در ماه آوریل از ردهٔ جوانان به حرفه‌ای صعود کرد تا برای اولین رقابتش در اِی تی پی خود را آماده کند. او اولین تورنمنت خود در اِی تی پی را در هارد کورت بارسلونا تجربه کرد. او در اولین دور مغلوب جان هرنیچ شد. در هفته‌های بعد اندی باز هم در ردهٔ جونیور موفق ظاهر شد و توانست تا مرحلهٔ نیمه نهایی رقابت‌های آزاد فرانسه بالا بیاید و در این مرحله مغلوب مارین چیلیچ کروات شد. او در مرحلهٔ یک چهارم پایانی موفق شده بود خوان مارتین دل پوترو را پشت سر بگذارد.
بعد ازآزاد فرانسه او برای رقابت‌های کویینز لندن وایلد کارت تهیه کرد. اما باز هم نتوانست موفقیتی بدست آورد و با وجود بازی درخشانش در دور اول بازی‌ها حذف شد. بلافاصله پس از پایان این رقابت‌ها اندی خودرا برای ویمبلدون آماده کرد. اندی در این رقابت‌ها بسیار درخشان ظاهر شد و توانست در اولین مرحله جورج باستل را از پیش رو بردارد و در دور دوم مقابل رادک استپانکی که آن زمان سید ۱۴ مسابقات بود به پیروزی برسد. در دور سوم اما اندی نتوانست مقابل داوید نعلبندیان به پیروزی برسد و بازی را در ۳ ست واگذار کرد…
درگرند اسلم بعدی یعنی یو اس اوپن که اندی یک بار قهرمانی در آن را در ردهٔ جونیور تجربه کرده بود اندی نتوانست از دور دوم بیشتر بالا بیاید.
اما صحنهٔ خودنمایی اندی اوپن تایلند بود که توانست پس از پشت سر گذاشتن رقیبانی چون رابین سودرلینگ و رابی گینپری در فینال با مرد شماره یک آن زمان یعنی راجر فدرر روبرو شود. گرچه در فینال بازی را به راحتی به حریف قدر خود واگذار کرد اما این موفقیت سبب شد تا اندی در ۳ اکتبر ۲۰۰۵ جزو ۱۰۰ تنیسور برتر جهان قرار بگیرد! پس از آن اندی در رقابت‌های بازل سوییس هم شرکت کرد و با اینکه موفقیت چندانی نتوانست کسب کند اما ثابت کرد که مرد اول تنیس بریتانیاست! او در ۳ ست توانست تیم هنمن انگلیسی مرد برتر تنیس بریتانیای آن دوره را شکست دهد و خود بر جای او بنشیند. به سبب همین موفقیت‌هایش در سال ۲۰۰۵، سالی که اندی طعم تنیس حرفه‌ای را چشید، در پایان سال به عنوان مرد برتر ورزش اسکاتلند از سوی بی‌بی‌سی برگزیده شد! اندی سال را با رنک ۶۴ تمام کرد و مسلماً این گامی بزرگ بود برای اینکه در آینده جزو ده تنیسور برتر باشد…

۲۰۰۶

سالی که استارت جایزه‌های رنگارنگ برای اندی شروع شد… اوایل فصل اندی با شکست دادن لیتون هیوئیت مرد شماره ۱۱ آن سال‌ها در فینال سن خوزه توانست اولین جام اِی تی پی خود را بالای سر ّببرد. پس از آن اندی مثل همیشه در فصل خاک نتوانست موفقیت چندانی بدست آورد اما با شروع دوبارهٔ فصل هارد در اواخر سال بازی‌های اندی دوباره جان گرفتند. در سینسیناتی ۲۰۰۶ او پس از حذف کردن تیم هنمن رقیب و هموطن همیشگیش توانست مقابل راجر فدرر به پیروزی برسد و در کنار رافائل نادال تنها تنیسوری باشد که راجر فدرر را در سال ۲۰۰۶ شکست داده‌است! این پیروزی بزرگی برای اندی بود… در یو اس اما اندی تا دور چهارم بیشتر نتوانست بالا بیاید. اندی با صعودی رؤیایی سال را با رنکینگ ۱۷ به پایان برد.

۲۰۰۷

در این سال اندی برای تیم خود و در واقع مهم‌ترین پست در تیم خود یعنی مربی مایلز مک لاگلان را برگزید. در آغاز سال با شروعی خوب توانست تا فینال رقابت‌های اوپن قطر صعود کند اما در فینال و در دو ست پیاپی مغلوب ایوان لیوبیچیچ شد. در اوپن استرالیا اندی تا دور چهارم بازی‌ها صعود کرد و در این مرحله مغلوب رافائل نادال اسپانیایی شد. پس از آن اندی به خوبی توانست از عنوان خود در سن خوزه دفاع کند و با شکست ایوو کارلوویچ در فینال دوباره جام قهرمانی این رقابت‌ها را بدست آورد.

۲۰۰۸

اتفاق بزرگی که برای اندی در این سال رخ داد صعود او به ده تنیسور برتر و قرار گرفتن کنار نام‌های بزرگی مثل نادال و فدرر و رادیک بود. او به عنوان سید ۹ وارد رقابت‌های اوپن استرالیا شد. اما اینبار بخت با او یار نبود و اندی در همان دور اول مغلوب جو ویلفرد سونگا شد! در همین سال دومین عنوان خود یعنی Open ۱۳ را بدست آورد. در ویمبلدون او مغلوب نادال شد و در اولین تورنمنتش پس از ویمبلدون یعنی راجرز کاپ هم در مرحلهٔ نیمه نهایی دوباره مغلوب ماتادور اسپانیایی مرد شماره ۲ آن سال شد. اندی اولین عنوان مسترز خودرا در رقابت‌های مسترز سینسیناتی آمریکا با غلبه بر نواک جوکوویچ بدست آورد. اندی هر دوست این فینال را در تساوی شکنی به سود خود تمام کرد. در المپیک آن سال در چین او نمایش خوبی نداشت و در مرحلهٔ اول حذف شد. اما یکی از بهترین نمایش‌های او مربوط به یو اس اوپن همان سال می‌شود که توانست تا فینال بالا بیاید. اما در فینال مقابل فدرر ضعیف ظاهر شد و هر سه ست را واگذار کرد. در پایان سال اندی با رنک ۴ تور ای تی پی خود را به اتمام رساند.

۲۰۰۹

اگر به کارنامهٔ اندی و قهرمانی‌های اون نگاهی بیندازیم بی شک ۲۰۰۹ موفقترین سال در طول دوران حرفه‌ای او تا به حال بوده‌است. در ادامهٔ موفقیت‌های اندی در سال‌های پیشین سال ۲۰۰۹ هم آغاز خوبی برای او داشت. اندی در تورنمنت نمایشی ابوظبی مقابل جیمز بلیک و راجر فدرر و رافائل نادال به پیروزی رسید و قهرمان شد. در ادامه او اوپن قطر را هم فتح کرد تا موفقیت‌هایش را تکمیل کند. پس از آن اندی تا مرحلهٔ چهارم استرالیا بیشتر نتوانست بالا بیاید و در تورنمنت بعدی یعنی ایندین ولز در فینال مغلوب رافائل نادال مرد شماره یک آن سال شد. در فینال میامی نیز جوکوویچ صرب را در هر دوست شکست داد تا مسترزی دیگر در کارنامه‌اش داشته باشد. در تورنمنت کویینز لندن هم با نمایشی درخشان توانست قهرمان رقابت‌ها لقب بگیرد. حالا همه چیز آماده بود تا اندی ویمبلدون را از آن خود کند. در غیاب نادال اندی به عنوان سید دوم وارد این تورنمنت شد. بازی‌های خوب اندی او را تا مرحلهٔ نیمه نهایی بالا آورد. اما رادیک آماده اجازه نداد که اندی به فینال راه پیدا کند. سپس اندی در مونترال خوان مارتین دل پوترو را شکست داد و قهرمان این رقابت‌ها شد. پس از آن در رقابت‌های سینسیناتی مغلوب فدرر شد و از دور مسابقات کنار رفت. اندی در حالی در مسابقات یو اس اپن شرکت کرد که از ناراحتی جزئی مچ دست رنج می‌برد. تا اینکه در مرحلهٔ یک چهارم نهایی مغلوب مارین چیلیچ کروات شد. اما اندی در همین سال بود که در برهه‌ای از زمان به بالاترین رنکینگ دوران بازیگری خود رسید. اندی برای مدتی مرد شمارهٔ ۲ جهان ماند!!

۲۰۱۰

همهٔ چشم‌ها به اندی دوخته شده بود تا بالاخره به اولین گرند اسلم خود دست پیدا کند. اندی در حالی مسابقات استرالیا را آغاز کرد که سید پنجم مسابقات بود. بازی‌های خیره‌کننده و آمادگی او همهٔ کارشناسان را برآن داشت تا او را یکی از بخت‌های اصلی قهرمانی حتی بالاتر از نادال بدانند؛ و همین‌طور هم شد. با اینکه در بازی مقابل رافائل نادال این بایکن اسپانیایی به دلیل مصدومیت از ادامهٔ بازی انصراف داد اما اندی بسیار مسلط ظاهر شد و توانست تا مرحلهٔ فینال به خوبی بالا بیاید. همه چیز آماده بود تا اندی اولین گرند اسلم خود را کسب کند… اما راجر فدرر باز هم اندی را از این افتخار بازداشت و در فینال رقابت‌ها توانست به راحتی از سد اندی ماری بگذرد و قهرمان شود.
فصل خاک برای اندی مانند همیشه موفقیت خاصی نداشت. تا اینکه در رقابت‌های تورنتو ی امسال اندی با غلبه بر رقبای همیشگیش نادال و فدرر توانست قهرمان شود؛ و این آخرین افتخاری بود که اندی امسال بدان دست یافت… چون یکی از بدترین یو اس اپن‌های دوران بازیگریش را امسال سپری کرد. در حالیکه همگان منتظر بودند که اندی با آمادگی کامل تا مراحل بالایی صعود کند در کمال ناباوری این بازیکن اسکاتلندی در دور سوم مغلوب واورینکا شد و از دور مسابقات کنار رفت. گرند اسلم‌های سال ۲۰۱۰ هم تمام شدند و چشم تمامی طرفداران او هنوز منتظر است تا اشک‌های اندی را پس از فتح یک گرند اسلم ببیند… راستی تا کی باید هواداران منتظر بمانند؟!

سال ۲۰۱۲

اندی در این سال ابتدا در رقابت‌های ۲۵۰ امتیازی بریزبین استرالیا قهرمان شد. در ادامه در اولین گرند اسلم سال در استرالیا به نیمه نهایی رسید و بعد نائب قهرمان تنیس ۱۰۰۰ امتیازی میامی شد. سپس اندی مصدوم شد و در فصل خاک نمایش خوبی نداشت و در دومین گرند اسلم یعنی رولند گاروس به یک چهارم رسید. سپس در مهم‌ترین رقابت تنیس سال در ویمبلدون با شکست برابر فدرر نائب قهرمان شد. اندی ماری در تاریخ پنجم اوت ۲۰۱۲ با صعود به مرحله فینال مسابقات تنیس المپیک، با رقابت با راجر فدرر سوییسی و شکست او، توانست مدال طلای انفرادی مردان را بدست آورد. او همچنین در بخش میکس دوبل همراه با لورا رابسون به مدال نقره رسید. اندی ماه بعد در آخرین گرند اسلم سال در آمریکا با پیروزی برابر نواک جوکوویچ به اولین قهرمانی خود در رقابت‌های گرند اسلم رسید.

زندگی شخصی

اندی ماری، ستاره تنیس بریتانیایی روز شنبه ۲۲ فروردین با نامزدش کیم سیرز ازدواج کرد.
او قبل از مراسم ازدواج با ماشین خاکستری رنگ تزیین شده به کلیسای قرن دوازدهم در دانبلین اسکاتلند رفت در این مراسم ماری به رسم اسکاتلندی‌ها کت مشکی پوشیده بود و دامن مردانه تارتان به پا داشت.

حواشی

او دربارهٔ ملیت خود می‌گوید: قبلاً بارها شنیده بودم به من می‌گویند موری انگلیسی! و من برای تصحیح این اشتباه یک بار به صورت علنی این واقعیت را گفتم که من متولد اسکاتلند هستم! اما بعد از آن شایعه‌سازی دربارهٔ من شروع شد که او ضد انگلیسی است. تا اینکه در مسابقات ملی با قبول پیراهن ملی به همه نشان دادم که خاک من بریتانیاست و هیچ وقت ضد انگلیس نبوده‌ام. فقط دوست دارم برای کشورم بازی کنم