گویش کلارستاق

زبان طبری

زبان طبری یا زبان مازندرانی نام یکی از زبان‌های ایرانی شمال‌غربی است که در گروه زبان‌های کاسپین قرار دارد. این زبان خود دارای گویش‌ها و لهجه‌های بسیاری است.

طبری رویانی

طبری رویانی یکی از کهن‌ترین گویش‌های زبان مازندرانی است که در نواحی غربی طبرستان گویش می‌شد که خود به دو لهجهٔ طبری کلارستاقی و طبری کجوری تقسیم می‌شود. منطقه رویان کهن از نواحی غربی طبرستان بوده‌است که شامل شهرستان‌های نور، نوشهر، چالوس، کلاردشت (کلار)، عباس‌آباد (لنگا)، تنکابن و رامسر (سختسر) می‌شده‌است و گاهی مرز غربی آن تا رودسر (هوسم) ادامه می‌یافت مردم رویان کهن به زبان طبری و گویش طبری رویانی که زبان اسپهبدان طبرستان نیز بود سخن می‌گفتند.

طبری کجوری

لهجه طبری کجوری شاخه ای از گویش طبری رویانی است که در شهرستان‌های نور و نوشهر گویش می‌شود.

طبری کلارستاقی

لهجه طبری کلارستاقی شاخه ای از گویش طبری رویانی است که در شهرستان‌های چالوس، کلاردشت، عباس‌آباد و همچنین نواحی شرقی تنکابن همچون نشتارود گویش می‌شود.

ضرب‌المثل

برخی ضرب‌المثل‌های مازندرانی به لهجه کلارستاقی.
gâleše meyl buy , varzâre dušene
ترجمه: مِیلِ چوپان باشد گاوِ نر را می‌دوشد
sire če qame vašnae
ترجمه: سیرا چه غم گرسنه است
doz dozze e bangene , xodâ re girne xanne
ترجمه: دزد دزد را بدزدد، خدا را خنده می‌گیرد

ترانه محلی

برخی ترانه‌های محلی به زبان مازندرانی با لهجهٔ کلارستاقی.
agar vene beyri yâr devare
siyâ mar bazene , del babuye pare
ترجمه: اگر باید بگیری یار دوباره
مار سیاه بزند دل بشود پاره
elâhi bamiran te piyar o te mâr
men o te âsheqi beyre qerâr
ترجمه: الهی بمیرند پدر تو و مادر تو
عاشقی من و تو بگیرد قرار
boro boro boro , me xânembâlâ
anâre lab dârne čon hat tâ lampâ
ترجمه: بیا بیا بیا خانم بالا (اسم خاص) ی من
لب انار داری چون هفت تا لامپا (چراغ)
amir gine jon , daryâ ye u čanni šure
nadome yaqube češm čer kure
ترجمه: امیر می‌گوید جان (جانِ من)، آب دریا چقدر شور است
نمی‌دانم چشم یعقوب چرا کور است
jiri juri nakon ey yâre nâdon
te hamrâ qarenne juri âdemon
ترجمه: پایینی بالایی نکن ای یار نادان
با تو قهرند آدم‌های بالایی
daryâ ye dele nâhal bezâme dâr babuye
bolbol boxone o hašt o čar babuye
ترجمه: در دریا نهال زدم درخت بشود
بلبل بخواند و هشت و چهار بشود
qarib soxan zane , del bune pâre
duso došman mene hakordenne avare
ترجمه: غریب حرف می‌زند دل می‌شود آواره
دوست و دشمن مرا کردند آواره
ây mardomon nadome mene čiye
qabule dele men nadome kiye
ترجمه: آی مردمان نمی‌دانم به من چیست (به من جه می‌گذرد)
قبول دل من نمی‌دانم کیست
qabule del men un masse kijâ
Kijâ mâle mene , mardome čiye
ترجمه: قبول دل من آن دختر مست (است)
دختر مال من است، به مردم چیست (به مردم چه ارتباط دارد)
amir gone jon me kâr če zâr babiya
me xotangâ pelemjâr babiya
ترجمه:امیر می‌گوید جان (جانِ من)، کار من چه زار شد
خوابگاه من علفزار شد (جای علف هرز) شد

تعدادی جمله

برخی جملات به زبان مازندرانی با لهجه کلارستاقی.
habse dele dakete
در حبس افتاده‌است
qezâye bapete xâyme
غذای پخته می‌خواهم
qezâye bomones nexâyme
غذای نپخته نمی‌خواهم
zena šir duše
زن شیر می‌دوشد
ve riš esfe a
ریش او سفید است
xow dari neres
خواب داری بلند نشو
me qalb kote
قلب من می‌تپد
me piyare das beškesse
دست پدرم شکست
vače ye mardi bimâ
بچهٔ مرد آمد
hudi hamra bimânne
با همدیگر آمدند
gattare berâre badiyame
برادر بزرگتر را دیدم
ve daste dapeteme
دست او را پیچیدم
men âsiyo re dagerdâneme
من آسیاب را می‌گردانم
še dowr gerdeme
دور خود می‌گردم
men ve sedâ ye hamrâ še ja ye
sardari baperesseme
من با صدای او از سر جای خود پریدم
Čanni ya
چند است
ušon hudi re dus darnne
آنها همدیگر را دوست دارند
Kijâ o rika vene kâr hâkonan
دختر و پسر باید کار کنند
to bašo men ham ime
تو برو من هم می‌آیم
diruz nimâme čon kar dašteme
دیروز نیامدم چون کار داشتم
beyšame va une badiyame
رفتم و او را دیدم
ve dim kelače
صورت او آبله رو است
še dowr bageresse
دور خود گشت
te xaxor koje ine te re bavine
خواهر او کجا کی آید تو را ببیند
te koje šoni
تو کجا می‌روی
xone dareme
خانه هستم
bene sar bakete
روی زمین افتاد
me rikâ boro me kaše
پسرم بیا بغل من
te ši ve sedâ darbimâ
شوهرت صدایش درآمد
ve re beš
او را نگاه کن
bâre daven
بار را ببند
ve gali beyte
گلوی او گرفته‌است
te re hâdâme
به تو دادم
me ben qali dare
زیر من قالی هست