سید محمدحسین کاظمینی بروجردی

فعالیت‌های دینی و سیاسی

سید حسین کاظمینی بروجردی فرزند ارشد سید محمد علی کاظمینی بروجردی از روحانیون بنام تهران است. سید حسین بروجردی در سال ۱۳۵۷ به عنوان امام جماعت مسجد همت‌آباد تهران انتخاب شد. برطبق مطالب سایت شخصی او، ایشان در قم نزد روحانیونی نظیر سید صادق روحانی، میرزا خلیل کمره‌ای و سید شهاب الدین مرعشی نجفی به تحصیل علوم دینی پرداخت. وی اکنون به اختیار در اعتراض به روحانیت حکومتی، خود را خلع لباس نموده و دیگر لباس روحانیت را به تن نمی‌کند.

دستگیری

کاظمینی بروجردی در سال ۱۳۸۵ به حکم دادگاه ویژه روحانیت و به اتهام «تبلیغ علیه نظام» دستگیر شد. هواداران وی دستگیری را چنین شرح داده‌اند:
با شروع دستگیری هواداران سید حسین کاظمینی بروجردی، توسط نیروی انتظامی و گروه‌های فشار و انتقال آنان به بازداشتگاه، خبر حمله قریب‌الوقوع نیروهای امنیتی به خانه وی در خیابان آزادی تهران بالاگرفت، به‌طوری‌که بسیاری از هواداران و همفکران او با تجمع و حفاظت از خانه وی به‌طور خودجوش مانع از ادامه حملات نیروی انتظامی به خانه‌اش شدند. کاظمینی بروجردی به همراه شماری از هوادارانش بازداشت شد.
هواداران بروجردی که برای جلوگیری از حمله عوامل نیروی انتظامی به وی، به صورت شبانه‌روزی از منزل او حفاظت می‌نمودند. در پی بستن خیابان‌های اطراف منزل ایشان، توسط عوامل حکومت ایران، نیروهای انتظامی و اطلاعاتی با هزاران تن از محافظان خانه وی، بشدت درگیر شده و نهایتاً در روز شنبه ۱۵ مهر ۱۳۸۵ با بالا گرفتن درگیری‌ها، تعداد بسیار زیادی از محافظان وی دستگیر شدند. وی در پیامی به هوادارانش در خیابان محل اقامتش گفت:
"در لحظاتی به سر می‌برم که شمارش معکوس وزارت اطلاعات و بیدادگاه ویژه روحانیت برای قتل و انهدام من و تمامی کسانی که مخالفت خود را با دین سیاسی اعلام کرده‌اند آغاز شده…" "
نهایتاً در نیمه شب یک شنبه ۱۶ مهر ۱۳۸۵ نیروهای اطلاعاتی و تیم کماندوهای نیروهای ویژه به خانه بروجردی حمله‌ای چند جانبه را آغاز کردند و محافظان خانه بروجردی را به همراه خود وی دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل کردند. بر پایه گزارش خبرنگاران مستقل در تهران ماشین‌های آتش‌نشانی تا ساعت هفت صبح مشغول شستن خون‌های ریخته شده در خیابان‌ها بودند.
سایت عصر ایران دستگیری وی را چنین روایت کرده‌است:
حادثه از آن جا آغاز شد که نیروهای پلیس برای دستگیری وی به محل سکونت او مراجعه کردند و با مقاومت بیش از هزار نفر از هوادارانش مواجه شدند تا جایی که این مواجهه به درگیری‌های خشونت بار عوامل نظام همانند پرتاب کوکتل مولوتف و گاز اشک آور کشیده شد. حدود دو ماه قبل دادگاه ویژه روحانیت با ارسال احضاریه‌ای، کاظمینی بروجردی را به اتهام تبلیغ علیه نظام جهت ادای پاره‌ای از توضیحات فراخواند اما وی از حضور در دادگاه سر باز زد و تلاش‌های پیشین پلیس برای دستگیری وی نیز بی‌نتیجه ماند.

زندان

کاظمینی بروجردی در سال‌های ۱۳۷۴، ۱۳۷۹ و ۱۳۸۴ دستگیر و زندانی شده بود. وی بار دیگر در سال ۱۳۸۵ بازداشت و به ۱۱ سال زندان، به انضمام مصادره اموال محکوم شد. به گزارش رسانه‌ها، او در زندان اوین در شرایط بد جسمی و روحی به سر برده و از حق استفاده از دارو، مرخصی و ملاقات محروم بود. این رسانه‌ها همچنین اعلام می‌دارند که وی در زندان، بارها مورد شکنجه قرار گرفته و به بیمارستان منتقل شده‌است.
او، خانواده و حامیانش، بارها با نوشتن بیانیه و نامه‌هایی به دبیرکل سازمان ملل متحد، گزارشگر ویژه حقوق بشر احمد شهید و فعالان حقوق بشر خواستار حمایت از او و آزادیش از زندان شدند.
حکومت ایران برای تخریب شخصیت وی، اقدام به انتشار فیلمی مونتاژ شده نمود که در آن اعترافاتی وجود دارد که وی از بعضی کارهای قبلی خود اظهار پشیمانی می‌کند.

فراخوان عفو بین‌الملل

سازمان عفو بین‌الملل در ۱۷ اوت ۲۰۱۷ طی بیانیه‌ای خواستار پایان دادن به اعمال فشار بر کاظمینی بروجردی و برچیده شدن محدودیتهای اعمال شده بر این روحانی منتقد شد. این سازمان گفت: «علیرغم آزادی آقای سید حسین کاظمینی بروجردی، او کماکان تحت نظارت ۲۴ ساعته نیروهای امنیتی و اطلاعاتی است به‌طوری‌که جز برای پیگیری روند درمانی خود اجازه ترک منزل را ندارد. همچنین به دلیل ممانعت نیروهای امنیتی، بازدیدکنندگان مجاز به تردد به منزل ایشان نیستند.»
وی در ۱۵ دیماه ۱۳۹۵ پس از قریب به یازده سال حبس، تحت عنوان مرخصی استعلاجی و با قرار وثیقه سنگین، اجازه ترک زندان را یافت و اکنون در حصر خانگی بسر می‌برد.