میزان حمایت از فرگشت

حمایت علمی

اکثریت گسترده‌  جامعه علمی و آکادمی، از تکامل به عنوان تنها توضیحی که می‌تواند به‌طور کامل مشاهدات گوناگون در زمینه‌های زیست‌شناسی، ژنتیک، زیست‌شناسی مولکولی، دیرین شناسی، انسان‌شناسی و... را توجیه کند، حمایت می‌کنند.
تخمینی در سال ۱۹۸۷ بیان کرد که تنها ۷۰۰ نفر از مجموع ۴۸۰۰۰۰ نفر دانشمندان علوم زیستی و زمین‌شناسی به خلقت گرایی اعتقاد دارند.".
پروفسور برایان الترز نویسنده و متخصص در زمینه مناقشه بین خلقت گرایی و تکامل بیان می‌دارد که ۹۹٫۹ درصد از دانشمندان تکامل را قبول دارند.".
نظرسنجی که توسط مؤسسه گالوپ در سال ۱۹۹۱ انجام شد نشان داد حدود ۵ درصد از دانشمندان آمریکایی شامل آنهایی که خارج از زمینه علوم زیستی آموزش دیده‌اند به خلقت گرایی اعتقاد دارند.
به علاوه جامعه علمی، نظریه طراحی هوشمند را به عنوان شعبه‌ای از آفرینش گرایی جدید، غیرعلمی، یا شبه علم یا علم غیرمفید میدانند
آکادمی ملی علوم ایالات متحده بیان کرده‌است که نظریه طراحی هوشمند یا هر نظریه دیگری مبنی بر دخالت داشتن یک نیروی فراطبیعی در پیدایش منشأ حیات، علمی نیست. زیرا که نمی‌تواند توسط آزمایش بررسی گردد؛ و همچنین هیچ نوع پیش‌بینی یا فرضیه ای از خود ارائه نمی‌دهد.
در سال ۲۰۰۵ تعداد ۳۸ تن از برندگان برجسته جایزه نوبل بیان داشتند که نظریه طراحی هوشمند از پایه غیر علمی است. این نظریه نمی‌تواند به عنوان یک تئوری علمی در معرض آزمایش گذاشته شود زیرا که نتیجه‌گیری اصلی آن بر پایه اعتقاد به نیروی فراطبیعی است.
در اکتبر سال ۲۰۰۵ ائتلافی شامل هفتادهزار دانشمند و مدرس استرالیایی عنوان کردند که طراحی هوشمند نظریه‌ای علم نیست؛ و از همه مدارس خواستند که طراحی هوشمند را به عنوان یک نظریه علمی تدریس نکنند زیرا که هیچ‌کدام از شرایط یک نظریه علمی را تأمین نمی‌کند.
در سال ۱۹۸۲ میلادی، ۷۲ نفر از برندگان جایزه نوبل، ۱۷ فرهنگستان علوم دولتی به همراه ۷ جامعه علمی دیگر با امضای یک توصیه نامه (به انگلیسی amicus curiae brief) از دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در مورد قضایی ادواردز وی. اگیلارد خواستند تا قانون ایالت لوئیزیانا مبنی بر آموزش نظریه آفرینش—که در توصیه نامه، تجسم عقاید مذهبی خوانده شده بود—را ملغی کند. این بزرگترین اجماع برندگان جایزه نوبل در امضای چیزی تا آن زمان بود، و "آشکارترین اعلامیه دانشمندان در طرفداری از نظریه تکامل تاکنون" بوده‌است.
تعداد بسیار زیادی سازمان‌های علمی در سراسر جهان اعلامیه‌هایی در طرفداری از نظریه تکامل منتشر کرده‌اند. انجمن پیشبرد علوم آمریکا، بزرگترین جامعه علمی عمومی با ۱۳۰۰۰۰ عضو و ۲۶۲ جامعه وابسته و فرهنگستان علوم شامل ۱۰ میلیون شخص حقیقی، در طرفداری از نظریه تکامل بیانیه‌های متعددی انتشار داده و بارها اعلامیه‌های مطبوعاتی به طبع رسانده است. سازمان معتبر آکادمی ملی علوم ایالات متحده کتاب‌های متعددی در حمایت از نظریه تکامل و نکوهش نظریه آفرینش و طراحی هوشمند منتشر نموده است. به طور مثال آکادمی علوم آمریکا در یکی از مقاله های خود در مورد اعتبار فرگشت می گوید : گذشته و تداوم رخدادهای فرگشتی حقیقت علمی هستند.چون شواهدی که آنها را حمایت میکنند بسیار قوی هستند
اختلاف برجسته‌ای بین نظر دانشمندان و عموم مردم در ایالات متحده وجود دارد. یک نظر سنجی که توسط مرکز تحقیقات پو در سال ۲۰۰۹ انجام شد نشان داد " تقریباً تمام دانشمندان (۹۷ درصد) می‌گویند انسان و دیگر موجودات زنده در طی زمان تکامل یافته‌اند – ۸۷ درصد می‌گویند این تکامل به علت فرایندهای طبیعی مانند انتخاب طبیعی روی داده است. نظر غالب در بین دانشمندان – که موجودات زنده به علت فرایندهای طبیعی تکامل یافته‌اند – مورد قبول تنها یک سوم (۳۲ درصد) مردم عادی می‌باشد."."

آراء، بیانیه‌ها و اعلامیه‌های دانشمندان قبل از سال ۱۹۸۵ میلادی

یکی از اولین آراء منتشر شده در حمایت از نظریه تکامل در سال ۱۹۲۲ میلادی به وسیله انجمن پیشبرد علوم آمریکا انتشار یافت و در سال ۱۹۲۹ بار دیگر مورد تأیید قرار گرفت.
یکی دیگر از اولین تلاش‌ها برای حمایت از نظریه تکامل توسط زیست‌شناس آلمانی برنده جایزه نوبل هرمان ج. مولر در سال ۱۹۶۶ میلادی سازماندهی شد. مولر در ماه می سال ۱۹۶۶ سندی با عنوان " آیا تکامل زیستی اصلی از طبیعت است که توسط علم کاملاً مورد قبول می‌باشد؟" منتشر ساخت:
هیچ فرضیه جایگزینی برای اصل تکامل و «درخت حیات» آن، وجود ندارد که یک زیست‌شناس با صلاحیت امروزه آن را جدی بگیرد. علاوه براین، این اصل آنچنان برای درک جهانی که در آن زندگی می‌کنیم و نیز درک خودمان مهم است که عامه مردم شامل دانش آموزانی که درس زیست‌شناسی را در دبیرستان می‌گذرانند باید از آن مطلع شوند و بدانند که این اصل همانند کروی بودن زمین، اصلی کاملاً محرز است.
۱۷۷ نفر از زیست شناسان سرشناس آمریکا این بیانیه را امضا کردند. جورج ج. سیمپسون از دانشگاه هاروارد، برنده جایزه نوبل پیتر آگره از دانشگاه دوک، کارل سیگن از کورنل، جان تایلر بونر از پرینستون، برنده جایزه نوبل جورج بیدل، رئیس دانشگاه شیکاگو و همچنین دونالد ف. کندی از دانشگاه استنفورد و رئیس سابق اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا.
پس از این قضیه در پاییز سال ۱۹۷۲ میلادی انجمن پیشبرد علوم آمریکا (AAAS) بیانیه‌ای را تصویب کرد که در آن می‌خوانیم «نظریه خلقت... نه اساس علمی دارد و نه قادر است قواعد مورد نیاز نظریات علمی را برآورده کند». آکادمی ملی علوم ایالات متحده نیز بیانیه مشابه‌ای را در پاییز سال ۱۹۷۲ میلادی تصویب نمود. اعلامیه‌ای در مورد تکامل که با عنوان «بیانیه‌ای در تایید تکامل به عنوان یک اصل عملی» خوانده می‌شود، در سال ۱۹۷۷ توسط برنده جایزه نوبل لینوس پاولینگ، ایزاک آسیموف و جورج سیمپسون، نرمن هورویتز استاد زیست‌شناسی کالتک، ارنست مایر و دیگران به امضا رسید و منتشر شد. هیئت مدیره مؤسسه آمریکایی علوم زمین در نوامبر سال ۱۹۸۱ و کمی پس از آن انجمن پیشبرد علوم آمریکا بیانیه دیگری در حمایت از تکامل تدریجی و بی اعتبار دانستن آموزش نظریه خلقت در کلاس‌های علوم منتشر نمودند.
تا به امروز هیچ مقاله تحقیقی داوری همتا شده (به انگلیسی peer-reviewed) که تکامل را رد کند در لیست موتور جستجوی ژورنال‌های علمی و پزشکی پاب مد وجود ندارد.

پروژه استیو

انستیتو دیسکاوری اعلام کرد بیش از ۷۰۰ دانشمند تا تاریخ ۸ فوریه ۲۰۰۷ حمایت خود را از نظریه طراحی هوشمند اعلام داشته‌اند. این کار سبب شد مرکز ملی آموزش علوم برای ایجاد یک بیانه غیررسمی در حمایت از تکامل به نام پروژه استیو اقدام کند. تنها دانشمندانی می‌توانستند در امضای این بیانیه شرکت داشته باشند که نام آن‌ها "استیو" (و یا موارد مشابه استیو مثل Lاستفان" و ...) می‌بود.
این بیانیه در واقع یک کار طنز و تبلیغاتی است که در پاسخ به "لیستی که موسسات حامی خلقت گرایی از اسامی دانشمندان حامی خلقت گرایی نوشته‌اند،" این بیانیه نشان می‌دهد تعداد دانشمندانی که اسم کوچکی شبیه Steve دارند و از تکامل حمایت می‌کنند (بیش از ۱۳۷۰ نفر) بیشتر از کل دانشمندانی است که طرفدار طراحی هوشمند هستند. این دلیل دیگری است که بر اساس آن برایان الترز درصد دانشمندانی که از تکامل حمایت می‌کنند را حدود ۹۹٫۹ تخمین می‌زند.

حمایت عمومی

به نظر نمی رسد که هم‌بستگی قابل توجهی بین اعتقاد به تکامل و فهم علوم تکاملی باشد. در برخی کشورها، اعتقادات خلقت‌گرایانه (یا فقدان حمایت برای نظریه تکاملی) نسبتا گسترده هستند، و حتی اکثریت رای عموم را جلب کرده‌اند. پژوهشی که در نشریه ساینس منتشر شد طرز برخورد و گرایش‌ها در مورد فرگشت را در ایالات متحده، ۳۲ کشور اروپایی (شامل ترکیه) و ژاپن مقایسه کرد. تنها کشوری که در آن پذیرش فرگشت از ایالات متحده کم تر بود ترکیه بود (۲۵٪). پذیرش عمومی فرگشت بیش‌تر از همه در ایسلند، دانمارک و سوئد گسترده ست (با بیش از ۸۰٪ جمعیت).

افغانستان

بر حسب گفته مرکز تحقیقات پیو، افغانستان کم‌ترین میزان پذیرش فرگشت را در میان کشورهای مسلمان دارا است. فقط ۲۶٪ مردم افغانستان فرگشت را می پذیرند. ۶۲٪ تکامل انسان را انکار می‌کنند و اعتقاد دارند که همیشه انسان به شکل کنونی اش وجود داشته‌است.

کانادا

در نظرسنجی‌ای در ۲۰۱۲ میلادی، ۶۱٪ کانادایی‌ها باور داشتند که انسان‌ها از شکل‌های کم تر پیشرفته حیات تکامل یافته اند، در حالی که ۲۲٪ باور داشتند که در ۱۰۰۰۰ سال اخیر خدا موجودات بشر را به شکل فعلیشان خلق کرده‌است.

اسرائیل

بیش از نیمی از یهودیان اسرائیل فرگشت انسان را می پذیرند در حالی که ۴۰٪ فرگشت انسان را انکار می‌کنند و ادعا می‌کنند که انسان همیشه به شکل کنونی اش موجود بوده‌است.

پاکستان

در یک بررسی که در ۲۰۰۹ میلادی توسط پژوهش‌گران مک‌گیل و همکاران بین‌المللی آن‌ها انجام شد مشخص شد که ۸۶٪ دانش‌آموزان پاکستانی مقاطع بالای مدارس با این گزاره موافقند که «میلیون‌ها فسیل نشان می دهد که برای میلیاردها سال حیات وجود داشته است و در طول زمان تحول پیدا کرده است.»