تأثیرات کربن

اندازه‌گیری میزان انتشار کربن

انتشار کربن یک فرد، یک ملت یا یک سازمان می‌تواند بوسیلهٔ ارزیابی انتشار گلخانه‌ای یا دیگر فعالیت‌هایی محاسبه‌ای به نام محاسبهٔ کربن اندازه‌گیری شوند. هنگامی که اندازهٔ انتشار کربن مشخص شد، استراتژی ای برای کاهش آن می‌تواند در نظر گرفته شود، برای مثال بوسیلهٔ پیشرفت‌های تکنولوژی، مدیریت بهتر محصول و فرایندها، changed green public or Private Procurement (GPP)(فرایندی که مسئولان در جستجوی تأمین کالاها و خدمات به صورتی که اثر محیطی شان از طریق چرخهٔ زندگی آن‌ها کاهش یافته باشد)، جداسازی دی‌اکسید کربن و ذخیره آن، استراتژی‌های مصرف، کاهش کربن و دیگر روش‌ها.
چندین محاسبه گر انتشار کربن آنلاین وجود دارد. از جمله این وب سایت‌ها از شما می‌خواهند تا پاسخ‌هایی با جزییات در خصوص رژیم غذایی، گزینه‌های مورد استفاده برای حمل و نقل، اندازهٔ خانه، فعالیت‌های مربوط به خرید و تفریحی، مصرف برق، گرمایش و وسایلی از قبیل خشک کن‌ها و یخچال‌ها و غیره را در اختیار آن‌ها بگذارید. این وب سایت‌های می‌توانند بر اساس پاسخ‌های شما میزان انتشار کربن مربوط به شما را تخمین بزنند. مطالعه‌ای اصولی برای تعیین بهترین راه برای محاسبهٔ انتشار کربن فرد/ خانوار انجام شد. این مطالعه سیزده اصول محاسبه‌ای را شناسایی کرد و از همان اصول برای ارزیابی ۱۵ تا از مشهورترین محاسبه گرهای انتشار کربن آنلاین، استفاده کرد. این تحقیق کمبودهایی اساسی در اکثریت این محاسبه گرها را مشخص کرد.
کاهش انتشار کربن از طریق پیشرفت پروژه‌های جایگزین، از قبیل انرژی بادی یا خورشیدی یا احیای جنگل، یکی از روش‌های کاهش انتشار کربن است و اغلب به نام تعدیل کربن شناخته می‌شود.
مهمترین تأثیرات بر انتشار کربن شامل جمعیت، خروجی اقتصاد و انرژی و شدت کربن اقتصاد می‌باشد. این فاکتورها اهداف اصلی افراد یا تجارت‌ها به منظور کاهش انتشار کربن می‌باشد. دانشمندان این‌طور می‌گویند که مهم‌ترین راه برای کاهش انتشار کربن یا پایین آوردن میزان انرژی مورد نیاز برای تولید یا کاهش اتکاء به سوخت‌های منتشرکنندهٔ کربن می‌باشد.

میانگین انتشار کربن توسط هر فرد در کشور

میانگین انتشار کرین در آمریکا در برابر جهان: میانگین انتشار کربن یک خانوار آمریکایی در حدود ۵۰ تن دی‌اکسید کربن در هر سال می‌باشد. بزرگترین منبع انتشار برای هر خانوار معمولی از رانندگی کردن به وجود می‌آید. (کاربرد بنزین) حمل و نقل به صورت یک واحد کل (رانندگی، پرواز و میزان کمی از حمل و نقل عمومی) بزرگترین دستهٔ کلی می‌باشد، که بعد از آن مسائل مربوط به خانه (برق، گاز طبیعی، آب و ساختمان سازی) در جایگاه بعدی و به دنبال آن مواد غذایی (بیشتر گوشت قرمز، لبنیات و مواد دریایی است، اما انتشارهای کمی از دیگر مواد غذایی نیز وجود دارد) سپس محصولات و در آخر هم خدمات. انتشار کربن یک خانوار آمریکایی حدوداً ۵ برابر میانگین جهانی است، که برای هر خانوار در هر سال حدود ۱۰ تن دی‌اکسید کربن می‌باشد. در بیشتر خانوارهای آمریکایی، کم کردن رانندگی یا تغییر وسیلهٔ نقلیه‌شان به موارد مؤثرتر می‌تواند مهم‌ترین کار در کاهش انتشار کربن باشد.

حمل و نقل مسافر

این بخش اعداد مربوط به انتشار کربن حاصله از سوختن سوخت‌ها در انواع حمل و نقل را ارائه می‌دهد (به غیر از انتشار کربن حاصل از خود وسیلهٔ نقلیه یا خود زیر ساخت‌های مربوطه). اعداد دقیق بر اساس محدودهٔ وسیعی از فاکتورها تغییر می‌کند.

راه آهن

در سال۲۰۰۵، انتشار دی‌اکسید کربن هر مسافر در هر کیلومترِ شرکت آمریکایی AMTRAK برابر با ۰٫۱۱۶ کیلو گرم بود، در حدود دو برابر بیشتر از میانگین راه اهن انگلیس (جایی که بیشتر سیستم برقی می‌باشد) و در حدود هشت برابر قطار بین شهری برقی فنلاندی.

دریا

میانگین انتشار کربن توسط کشتی‌های مسافر بری برای هر مسافر در هر کیلومتر ۰٫۱۲ کیلو گرم (۴٫۲ انس) بود، اما کشتی‌های ۱۸ گره‌ای میان فنلاند و سوییس ۰٫۲۲۱ کیلو گرم (۷. انس) CO2 تولید می‌کنند، با انتشار کلی برابر با ۰٫۲۲۳ کیلو گرم معادل CO2 (7.9 انس)؛ در حالیکه کشتی‌های ۲۷-۲۴ گره‌ای میان فنلاند و استونی ۰٫۳۹۶ کیلو گرم (۱۴٫۰ انس) CO2 تولید می‌کنند، با انتشار کلی برابر با ۰٫۴ کیلو گرم معادل CO2 (14 انس).

انتشار غیر مستقیم کربن:انتشار کربن از محصولات

چندین موسسه، پیشنهاد محاسبهٔ انتشار کربن را برای مصارف عمومی و شرکتی ارائه کردند و چندین مؤسسه هم انتشار کربن را برای محصولات محاسبه کردند آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا این موارد را بررسی کردند: کاغذ، پلاستیک (پوست‌های شکلات)، شیشه، قوطی، کامپیوترها، فرش‌ها و تایرها. استرالیا الوار و دیگر مواد ساختمانی را مورد بررسی قرار داد. آکادمی‌ها در استرالیا، کره و آمریکا جاده‌های آسفالت شده را بررسی کردند. شرکت‌ها، مراکز غیر انتفاعی و دانشکده‌ها نامه‌های پستی و بسته‌های پستی را بررسی کردند. دانشگاه Carnegie Mellon میزان انتشار کربن ۴۶ بخش بزرگ اقتصاد در هر هشت کشور را بررسی کرد. Carnegie Mellon، سوئد و Carbon Trust غذاها در خانه و رستوران‌ها را بررسی کردند.
Carbon Trust با سازندگان انگلیسی غذا، پیراهن و مواد شوینده همکاری کرده و برچسب co2 را در مارچ ۲۰۰۷ معرفی کرد. این برچسب بر طبق British Publicly Available Specification می‌باشد. (برای مثال نه یک استاندارد)، PAS 2050، و به صورت فعالی توسط Carbon Trustو شراکای صنعتی مختلفش آزمایش می‌شود. برای مثال اگوست سال ۲۰۱۲، Carbon Trust اعلام کرد که میزان انتشار کربن۲۷ هزار محصول مجوز دار را اندازه‌گیری کرده‌است.
ارزیابی بستهٔ برخی از محصولات، کلید فهمیدن میزان انتشار کربن می‌باشد. راه اصلی برای تعیین انتشار کربن، بررسی موادی است که برای ساختن آیتم مورد نظر استفاده شده‌است. برای مثال، یک قوطی ابمیوه از مقوای (پاکت) اسپتیک ساخته شده‌است، یک قوطی ابجو از الومینیوم ساخته شده و برخی بطری‌ها یا از شیشه یا پلاستیک ساخته شده‌است. هر چقدر اندازهٔ آن‌ها بزرگتر باشد، انتشار کربن نیز بیشتر است.

مواد

میزان انتشار کربن مواد (همچنین به نام کربن محتوایی شناخته می‌شود) به صورت گسترده‌ای متفاوت می‌باشد. انتشار کربن بسیاری از مواد متداول در پایگاه داده‌ای Carbon & Energy Inventory یافت می‌شود.

سیمان

تولیدات سیمان و انتشار کربن ناشی از آبندی خاک، 8.0 Mg person -۱ کل سرانه انتشار کربن بود (ایتالیا، سال ۲۰۰۳)؛ تعادل میان ضررC (کربن) در نتیجهٔ ابندی خاک و C ذخیره شده در زیر ساخت‌های ساختهٔ دست بشر منجر به ضرر خالصی به اتمسفر برابر با 10.6 Mg C ha -1 y -۱ می‌باشد.

انرژی هسته‌ای و انتشار کربن

بیشتر انرژی‌های موجود برای کاربرد روزمره از سوخت‌های فسیلی گرفته شدند و همان‌طور که می‌دانید سوخت‌های فسیلی حجم زیادی از انتشار کربن را دارند، که ما را به سمت راه حل سریع بعدی هدایت می‌کند؛ بدست آوردن انرژی از نیروی هسته‌ای و رآکتورها. متداول‌ترین رآکتور هسته‌ای، اورانیوم می‌باشد که باعث گرم شدن کره زمین تا حد زیادی شده و همچنین مقداری زیادی دی‌اکسید کربن تولید می‌کند که برای کاهش انتشار کربن اصلاً مؤثر نیست؛ اما توریم راه مؤثرتری برای استفاده از نیروی هسته‌ای است. توریم ایمن، پاک تر و گزینهٔ سوختی فراوان تری می‌باشد. این عنصر به نسبت اورانیوم، هزار برابر کمتر ضایعات در طول زنجیرهٔ تأمین تولید می‌کند. همان‌طور که متوجه هستید توریم حجم بسیار کمتری از انتشار کربن را نسبت به اورانیوم دارد.

مکانیسم‌های بازار موقت

در مقایسه با قوانین سفت و سخت تعیین شده برای بازار دائمی، بازار موقت، شرکت‌هایی با گزینه‌های مختلف برای دستیابی به کاهش‌های انتشار فراهم می‌آورند. راه حل، قابل مقایسه با آن‌هایی که برای بازار دائمی ایجاد شده‌است،(Verified Emission Reduction (VER می‌باشد. این مقیاس دارای مزیتی است که پروژه هاو فعالیت‌ها، بر اساس استاندارد کیفیتی تعیین شده برای پروژه‌های CDM/JI اداره می‌کنند، اما مجوزهای (گواهی‌های) ارائه شده توسط دولت‌های کشورهای میزبان یا هیئت اجرایی UNO ثبت نشده‌است. برای مثال، VERهای با کیفیت می‌توانند با هزینهٔ کمتر برای کیفیت پروژهٔ یکسانی بدست آید. اما در حال حاضر، VERها نمی‌توانند در بازار دائمی مورد استفاده قرار گیرند.
بازار Voluntary شمال آمریکا میان اعضای Chicago Climate Exchange و بازار(Over The Counter (OTC تقسیم شده‌است. Chicago Climate Exchange، موقتی می‌باشد اما در عین حال از لحاظ قانونی طرح انتشار cap and trade می‌باشد که در آن اعضا به کاهش‌های انتشار capped متعهد هستند و باید از دیگر اعضا سهمیه‌ها یا جبران انتشار اضافی را خریداری کنند. (cap به معنای محدودهٔ مجاز یا قانونی در خصوص مقدار نوع خاصی از مواد شیمیایی است که یک اقتصاد می‌تواند هر ساله منتشر کند). بازار OTC دارای طرح الزام‌آور قانونی نمی‌باشد و مجموعهٔ وسیعی از خریداران از بخش‌های عمومی و خصوصی می‌باشند به همراه مواردی خاص که می‌خواهند از لحاظ انتشار کربن، خنثی باشند). خنثی بودن از لحاظ کربن به معنای دستیابی به انتشار کربن صفر بوسیلهٔ تعادلی میان میزان کربن اندازه‌گیری شده آزاده شده با میزان معادل جدا شده یا جبران شده یا خریدن میزان کافی اعتبار کربن برای جبران تفاوت موجوداست.
پیمان کاران، عمده فروشان، دلال‌ها و خرده فروشانی به همراه تأمین کنندگان کربن در بازارهای موقت حضور دارند. برخی از تجارت‌ها و مراکز آزاد در بازارهای موقت دارای بیشتر از یکی از این فعالیت‌های گفته شده در بالا هستند. گزارشی توسط Ecosystem Marketplace نشان می‌دهدکه قیمت‌های جبران کربن در امتداد زنجیرهٔ تأمین افزایش می‌یابد- از پیمان کاران تا خرده فروشان.
در حالیکه برخی طرح‌های کاهش انتشار دائمی شامل پروژه‌های جنگل نمی‌شوند، این پروژه‌ها در بازارهای موقت توسعه پیدا می‌کنند. انتقادی مهم در خصوص طبیعت مبهم، روش کمیتی جداسازی گازهای گلخانه‌ای برای پروژه‌های جنگلداری می‌باشد. اما دیگر موارد، مزیت‌های موجود که پروژه‌های جنگلداری ایجاد می‌کنند را مورد توجه قرار می‌دهند. انواع پروژه‌ها در بازارهای موقت شامل اجتناب از جنگل زدایی، جنگل کاری، احیای جنگل، جداسازی گازهای صنعتی، افزایش بازده انرژی، تغییر دادن سوخت، جداسازی متان از دام‌ها و گیاهان و حتی انرژی‌های قابل تجدید می‌باشد. گواهی‌های انرژی قابل تجدید (RECs) که در بازار voluntary فروخته می‌شوند نیز در نتیجهٔ نگرانی‌های ذینفعان، بحث انگیز می‌باشد. انتقادهایی بر پروژه‌های گازی صنعتی وارده شده به دلیل اینکه چنین پروژه‌هایی تنها برای کارخانه‌های صنعتی بزرگ که هزینه‌های ثابت بالایی دارند، اعمال می‌شود. انحراف گازهای صنعتی برای جداسازی همانند برداشت میوه‌های پایین در نظر گرفته می‌شود و به همین دلیل است که اعتبارها تولیده شده از پروژه‌های گاز صنعتی ارزانترین مورد در بازارهای موقت می‌باشد.
اندازه‌گیری اندازه و فعالیت بازار کربن موقت مشکل می‌باشد. جامع‌ترین گزارش در خصوص بازارهای کربن‌های موقت تا به امروز توسط Ecosystem Marketplace و New carbon Finance در ماه ژوئیه ۲۰۰۷ منتشر شد.
EON ژاپن اولین موردی بود که موفق شد موافقت مسئولان ژاپنی را برای نشان دادن انتشار کربنِ سه برند خصوصی کالا در اکتبر سال ۲۰۰۹ را بدست آورد.

راه‌های کاهش انتشار کربن

متداولترین راه برای کاهش انتشار کرین توسط بشر، کاهش، دوباره استفاده کردن، بازیافت، رد کردن می‌باشد. در تولیدات صنعتی این کار می‌تواند بوسیلهٔ بازیافت مواد بسته‌بندی، فروش موجودی‌های قدیمی یک صنعت به صنایعی که به دنبال مواد استفاده نشده با قیمتی پایین‌تر برای رقابت کردن با دیگر صنایع هستند. هیچ چیزی نباید دور انداخته شود، تمامی مواد آهنی ای که مستعد تجزیه و زنگ زدن در طول زمان هستند، باید به قیمت پایین‌تر و تا آنجا که امکان دارد سریعتر فروخته شوند.
همچنین می‌توان از آیتم‌های چند بار مصرف مانند فلاسک‌ها برای قهوه روزانه یا ظرف‌های پلاستیکی برای آب و دیگر نوشیدنی‌هاهای سرد به جای ظروف یکبار مصرف استفاده کرد. اگر گزینه‌های بالا در دسترس نبود، بهترین گزینه این است که بعد از استفاده از آیتم‌های یکبار مصرف آن‌ها را بازیافت کنیم. هنگامی که یک خانوار حداقل نیمی از ضایعات خود را بازیافت کند، آن‌ها می‌توانند به‌طور سالانه ۱٫۲ تن دی‌اکسید کربن را ذخیره کنند.
گزینه دیگر کمتر رانندگی کردن است. با دوچرخه سواری کردن یا راه رفتن، نه تنها از لحاظ مالی به نفع یک فرد می‌باشد بلکه با کمتر سوزاندن سوخت‌ها، انتشار کربن کمتر را در پی خواهد داشت. اگر راه رفتن امکان‌پذیر نبود، می‌توانیم به صورت مشترک از یک اتومبیل یا از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم.
گزینهٔ دیگر برای کاهش انتشار کربن توسط بشر، استفادهٔ کمتر از کولر یا سیستم‌های گرمایشی است. با عایق کردن دیوارها و زیر شیروانی یک خانه، یا درزگیری کردن اطراف درها و پنجره‌ها، می‌توان تا ۲۵ درصد هزینه‌های گرمایش یک خانه را کمتر کرد. همچنین ساکنان یک خانه می‌توانند لباس‌های گرم مناسبتری بپوشند تا انرزی کمتری برای گرم کردن خانه مصرف شود. برای مثال، استفاده از پارچه‌های عایق و سبک مانند Microfleece (aka Polartec Capilene) می‌تواند گرمای بدن را تا حد ممکن به صورت لباس یک دست کامل حفظ کند، و اجازه می‌دهد شخص با دمای ۵ درجه ترموستات نیز گرم بماند. این اقدامات مؤثر هستند، زیرا میزان انرژی مورد نیاز برای گرم کردن و سرد کردن خانه را کاهش می‌دهند. هنگام خواب شبانه و زمان‌هایی که در منزل نیستیم، می‌توان درجه وسیلهٔ گرمایی خانه را پایین آورد و در کل درجه را در حد متوسط قرار دهیم. تنظیم ترموستات تنها ۲ درجه پایین‌تر در زمستان و بالاتر در تابستان می‌تواند در حدود ۱ تن دی‌اکسید کربن هر سال را ذخیره کند.
انتخاب رژیم تأثیر مهمی بر انتشار کربن توسط هر فرد دارد. منابع حیوانی پروتئین (به خصوص گوشت قرمز)، برنج (به خصوص آن‌هایی که در شالیزارهایی با میزان انتشار بالای متان تولید می‌شوند)، غذاهایی که با مسافت‌های دور منتقل می‌شوند یا با استفاده از سیستم حمل و نقل دارای سیستم سوخت ناکارآمد (برای مثال، کالای شدیداً فاسد شدنی که در طول یک مسیر طولانی به صورت هوایی فرستاده شود) و مواد غذایی ای که فرآوری شده و بسته بندی شده، در میان موارد اصلی در رژیم با کربن بالا می‌باشد. دانشمندان دانشگاه Chicago این‌طور تخمین زده‌اند که «متوسط رژیم یک آمریکایی- که ۲۸٪ کالری‌هایش را از غذاهای حیوانی بدست می‌آورد- مسئول تقریباً یک و نیم تن گازهای گلخانه‌ای می‌باشد – معادل میزان CO2- معادل یک رژیم کامل گیاهی هر شخص در یک سال است». محاسبات آن‌ها مبنی بر این است که حتی جایگزین کردن یک سوم پروتئین حیوانی در متوسط رژیم یک امریکایی با پروتئین گیاهی (برای مثال دانه‌های گیاهی یا غلات) می‌تواند رژیم انتشار کربن را تا نصف تن کاهش دهد. تعویض دو سوم پروتئین گیاهی با پروتئین گیاهی مانند تعویض تویوتای کمری با تویوتای Pirus می‌باشد. در نهایت، دور ریختن مواد غذایی نه تنها انتشار کربن مربوطه را به یک شخص یا خانوار اضافه می‌کند، بلکه انتشار ناشی از حمل و نقل ضایعات غذایی را به محل دفن زباله و انتشار ناشی از تجزیهٔ مواد غذایی را اضافه کرده و بیشتر به شکل گاز گلخانه‌ای قدرتمند متان است.
جنبش carbon handprint بر اشکال فردی تعدیل کربن تأکید می‌کند، مانند استفاده بیشتر از سیستم حمل و نقل عمومی یا کاشت درخت در مناطق جنگل زدایی شده برای کاهش انتشار کربن فردی.
علاوه بر این، انتشار کربن در صنایع غذایی را می‌توان با بهینه‌سازی زنجیرهٔ تأمین، کاهش دهند. مطالعهٔ انتشار کربن چرخه زندگی یا زنجیرهٔ تأمین می‌تواند داده‌های مفیدی را فراهم آورد، این داده‌ها به یک تجارت در شناسایی مناطق بحرانی برای پیشرفت کمک می‌کند. چنین مطالعاتی تعهد یک شرکت در کاهش انتشار کربن را نشان می‌دهد و همچنین شرکت را برای تنظیمات لازمه آماده می‌کند. علاوه برمزیت تجاری افزایش یافته و تمایز، کارایی زیست‌محیطی همچنین به کاهش قیمت‌ها در جایی که سیستم‌های انرژی جایگزین اجرا می‌شود، کمک کند.

انتشار گازهای گلخانه‌ای

نتشار GHG یا انتشار گازهای گلخانه‌ای به میزان گازهای گلخانه‌ای منتشر شده هنگام ساخت کالاها (محصولات) و خدمات می‌باشد. این امر بسیار جامع تر از انتشار کربن معمول می‌باشد که تنها دی‌اکسید کربن- یکی از چندین گاز گلخانه‌ای- را اندازه‌گیری می‌کند.