ساینده

ساینده به ماده‌ای گفته می‌شود که برای ساییدن، صاف‌کردن یا صیقل‌دادن اشیا بکار می‌رود. اگر جسم مورد نظر نرم باشد (مثل چوب) می‌توان از ساینده‌های نسبتاً نرم استفاده کرد. اما معمولاً از مواد بسیار سخت از قبیل شن‌های طبیعی تا الماس به عنوان ساینده استفاده می‌شود.ساینده به صورت گسترده در صنعت و مصارف تکنولوژی  مورد استفاده قرار میگیرد.به همین دلیل ساینده‌ها در اشکال و مختلف و خواص شیمیایی و فیزیکی مختلفی دارند. از کاربردهای متداول ساینده می‌توان به اسیاب کردن ،صیقل کردن، هونینگ، بریدن، دریل کردن، تیز کردن، سنباده زدن، لپینگ اشاره کرد.
سوهان‌ها ساینده حساب نمی‌شوند.سوهان با دندان‌های تیز روی سطحش سطح را میبرد همانند اره و چون این کار رو به روش ساییدن انجام نمیدهد جز ساینده‌ها محسوب نمیشود. با این حال سوهان الماس نوعی ساینده محسوب می‌شود.

نمونه‌هایی از ساینده‌ها

ساینده‌ها به دو دسته طبیعی و مصنوعی دسته بندی می‌شوند. وقتی در مورد سنگ‌های تیزکن صحبت می‌شود سنگ‌های طبیعی برای مدت طولانی بهتر فرض می شدند ولی با پیشرفت در تکنولوژی مواد این تفاوت کاهش پیدا کرد.تعداد زیادی از ساینده‌های مصنوعی مشابه مواد طبیعی هستند تنها تفاوت آن‌ها این است که ساخته مب شوند به جای اینکه از معدن خارج شوند! ناخالصی‌ها در مواد طبیعی می‌تواند کارایی آن‌ها را کاهش دهد.
بعضی از ساینده‌های طبیعی:
کلسیت( کلسیم کربنات)
امری( کوراندوم ناخالص)
گرد الماس( الماس مصنوعی به شکل گسترده استفاده می‌شود)
نواکیولیت(novaculite) 
سنگ پا
اکسید آهن
شن
کوراندوم(corundum)
لعل
Tripoli
فلدسپات
استورولیت
بعضی از ساینده‌های معدنی ( zirconia aluminium) به شکل طبیعی ایجاد می‌شوند ولی به دلیل نایاب بودن یا قیمت زیاد سنگ‌های مصنوعی در صنعت استفاده می‌شود. بعضی از این مواد و بقیه ساینده‌های مصنوعی عبارت است از:
بورازون(borazon)
سرامیک
سرامیک الومینیم اکسید 
سرامیک اهن اکسید 
کوراندوم( الومینیم یا الومینیم اکسید)
یخ خشک
گرد شیشه
فولاد ساینده((steel abrasive
سیلیسیم کربید(کربوراندوم)
بور کربید
سرباره

تولید ساینده ها

ساینده‌ها برای اهداف مختلف شکل پیدا می‌کنند. ساینده‌های طبیعی معمولاً یه شکل بلوک‌های مستطیلی فروخته می‌شود. ساینده‌های طبیعی و مصنوعی به شکل‌های متفاوتی در دسترس است معمولاً به دو دسته ساینده پیوندی(bonded abrasive) و ساینده پوشش داده شده تقسیم می‌شود

ساینده‌های اتصالی

ساینده اتصالی متشکل از مواد ساینده در سنگ خمیره (matrix)می باشد،اگر چه ساینده الومینیم اکسید خوب ممکن است دارای تخلخل باشد.این خمیره اتصال دهنده نامیده می‌شود و معمولاً خاک رس، رزین، شیشه یا لاستیک است. این ترکیب اتصال دهنده و ساینده معمولاً به شکل بلوک یا چرخ تبدیل می‌شود. ساینده‌های متداول در این نوع الومینیم اکسید است. از سیلیکون کربید ، تنگستن کربید یا لعل(garnet) نیز استفاده می‌شود.سنگ‌های مصنوعی تیزکن معمولاً ساینده اتصالی است.
در چرخ سنگ زنی سرعت بالای بین ساینده و قطعه کار استفاده از روانکار را الزام می‌کند. این مواد در گذشته خنک‌کننده نامیده می شدند به دلیل اینکه از آن‌ها برای جلوگیری از گرمای ناشی از اصطکاک ،که باعث اسیب به قطعه کار می‌شود،استفاده میشد. بعضی تحقیقات و ازمایشات نشان می‌دهد که خاصیت انتقال حرارت روانکار وقتی که با فلز سر و کار داریم کم اهمیت است به این دلیل که فلزات گرما را به سرعت منتقل می‌کنند. خاصیت مهم‌تر تأثیر آن‌ها در کم کردن تنش کششی است.
ساینده‌های اتصالی بعد از استفاده نیاز به مراقبت دارند. بعد از استفاده باید سطح آن‌ها از ضایعات تمیز شود تا سطح تازه نمایان شود. این تمیز کردن ممکن است با اب و برس کشیدن با برس سفت برای سنگ‌های نرم یا کشیده شدن ساینده روی ساینده دیگر انجام شود مانند استفاده از الومینیم اکسید برای تمیز کردن چرخ سنگ زنی.

ساینده پوشش داده شده

ساینده پوشش داده شده شامل ساینده‌ای است که در پشت آن ماده‌ای چسبیده مانند کاغذ، پارچه، لاستیک، رزین، پلی استر، و حتی فلز که بیشترین آن‌ها انعطاف‌پذیر است. سنباده نمونه متداولی از ساینده پوشش داده شده‌است. مواد ساینده استفاده شده در ساینده‌های پوشش داده شده مانند ساینده‌های اتصالی است.عامل اتصال(معمولا نوعی چسب یا رزین) برای ایجاد صفحه‌ای صاف استفاده می‌شود که سنگ ریزه‌ها به آن میچسبند