google/wiki40b huggingface dataset:
یک بار برای همیشه

خلاصه داستان

محمود، که نقاش ساختمان است و از همسرش زهرا جدا زندگی می‌کند، تصمیم دارد برای کار به ژاپن برود. محمود همسرش را به محضر می‌برد تا او را طلاق بدهد، ولی محضردار گواهی عدم حاملگی زن را می‌خواهد و آن‌ها ناگزیر به آزمایشگاه می‌روند. جواب آزمایش زهرا، به رغم تصور آن‌ها، مثبت است و زن و شوهر جوان چاره را در سقط جنین می‌بیند، اما هزینه سنگین سقط جنین و توقیف پزشکی که به آن‌ها معرفی شده موجب می‌شود که آن دو به پیرزن قابله‌ای مراجعه کنند که درانبار مخروبه‌ای در خارج شهر سکونت دارد. موقعی که زهرا با اکراه و دلهره به اتاق پیرزن قابله پا می‌گذارد محمود با مردی روبه‌رو می‌شود که همسرش پس از سقط جنین فوت کرده و برای مرافعه به آنجا آمده‌است. محمود و زهرا پس از درگیری با پیرزن و دستیارانش به خانه بازمی‌گردند و از تصمیم خود منصرف می‌شوند. دو سال از این ماجرا می‌گذرد. محمود خانهٔ مسکونی خود را رنگ می‌زند و زهرا برایش چای می‌آورَد. پسر کوچکشان در یکی از اتاق‌ها بازی می‌کند.
زمین‌لرزه ۲۰۱۸ واخاکا

شرح حادثه

جمعه بعدازظهر ۱۶ فوریه ۲۰۱۸ زمین‌لرزه‌ای به بزرگای ۷٫۲ در عمق ۲۵ کیلومتری از سطح زمین، مرکز و جنوب مکزیکوسیتی پایتخت مکزیک را لرزاند. مرکز این زمین‌لرزه در ۵۳ کیلومتری شهر پینوتپا د دون لوئیس در ایالت واخاکا مشخص شده‌است.

تلفات و خسارات

در این زمین‌لرزه تلفاتی نبوده‌است. دست کم ۵۰ ساختمان در واخاکا صدمه دیده‌اند. مردم ساختمان‌ها را ترک کرده و به خیابان‌ها آمدند.

نقص فنی بالگرد وزیر کشور در جریان بازدید

در زمان بازدید وزیر کشور مکزیک و فرماندار ایالت جنوبی اوآخاکا از مناطق زلزله‌زده، بالگرد نظامی آنها دچار نقص فنی شد که در هنگام فرود اضطراری، هلیکوپتر تعادل خود را از دست می‌دهد و بر روی دو خودرو ون سقوط می‌کند که باعث کشته شدن ۱۳ نفر و زخمی شدن ۱۵ نفر می‌گردد ولی به وزیر کشور و فرماندار و خدمهٔ بالگرد صدمهٔ جدی وارد نمی‌شود.

پیشینه

در سپتامبر ۲۰۱۷ دو زمین‌لرزه در مکزیک رخ داد که باعث کشته‌شدن صدها نفر شد.
نمایش شفق

منبع

http://en.wikipedia.org/wiki/Twilight_Theater
لاغری چرپان

جمعیت

این روستا در دهستان سرکور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۷ نفر (۱۱۴خانوار) بوده‌است.
چرخستانه (خرم‌آباد)

جمعیت

این روستا در دهستان بیرانوند جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
کویرپارک سه فرسخ

جمعیت

این روستا در دهستان بجستان قرار داشته و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ارمند سفلی

جمعیت

این روستا در دهستان ارمند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۷۷ نفر (۲۴۳خانوار) بوده‌است.
تریجیانو

خصوصیات

تریجیانو ۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۷٬۴۰۴ نفر جمعیت دارد و ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

خواهرخوانده

شهر ادیسون، ایلینواس خواهرخواندهٔ تریجیانو هست.
خیزش هانیبال (فیلم)

داستان

فیلم ابتدا هانیبال را در سن هشت سالگی در سال ۱۹۴۴ و در زمان جنگ جهانی دوم نشان می‌دهد که هانیبال فرزند ارشد یک خانواده ثروتمند یهودی در لتونی که پدر و مادرش بر اثر حمله متحدین کشته شدند. او و خواهرش، میشا به یک کلبه‌ای در جنگل پناه می‌برند. مشکل از آنجا شروع می‌شود که نیروهای متحدین نیز به همان کلبه روی می‌آورند. پس از مدتی گرسنگی آنقدر به آنها فشار می‌آورد که سربازان مجبور به خوردن میشا می‌شوند. در لحظه قتل میشا هانیبال با فریاد می‌گوید:
من انتقامت رو می‌گیرم.
پل قطور

ویژگی‌های پل

این پل در سال ۱۳۴۷ توسط دو شرکت ایرانی (رانکین) و شرکت اتریشی (پور) پی ریزی و پایه‌های بتونی آن اجرا و اسکلت فلزی و شاسی آن توسط امریکائی‌ها انجام گرفت.
طول این پل ۴۴۸ متر، طول ارک فلزی پل ۲۲۳ متر و ارتفاع آن از سطح رودخانه قطور ۱۱۸٫۲۸ متر دارای ۱۰ عدد پایه بتونی مسلح بوده که ۶ عدد از این پایه‌ها به طرف خوی و ۴ عدد از پایه‌های بتونی به سمت رازی می‌باشد و در مجموع دارای ۸ دهنه که به صورت اکس به اکس در امتداد هم گسترش یافته‌اند.
رنگ این پل فلزی در گذشته به رنگ قرمز بود و در زمان جنگ ایران و عراق جهت استتار از حمله هوائی عراق، به رنگ خاکی رنگ آمیزی شده است.
لا استامپا

لا استامپا (به ایتالیایی: La Stampa) (به معنی چاپ) یکی از معروف‌ترین و پرفروش‌ترین روزنامه‌های ایتالیایی است. این روزنامه که در شهر تورین به چاپ می‌رسد، در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی منتشر می‌شود. مالک کنونی روزنامه، گروه صنعتی فیات است.
روزنامه لا استامپا در سال ۱۸۶۷ میلادی با نام گاتزتا پیه‌مونتس (Gazzetta Piemontese) بنیان نهاده شد. در سال ۱۸۹۵ میلادی روزنامه توسط آلفردو فراساتی خریداری شد. او انتشار روزنامه را با نام کنونی و در گسترهٔ ملی ادامه داد.
وب‌سایت این روزنامه از سال ۱۹۹۹ آغاز به کار کرد.
خدمات مشتری

خدمات مشتری یا امور مشتریان تدارک‌هایی خدمات به مشتریان، پیش، در حین و پس از عرضه و فروش به آنهاست. به عقیدهٔ اِلفِرِیم توربان (به انگلیسی: Efraim Turban) (۲۰۰۲)، خدمات مشتری مجموعه‌ای از فعالیت‌هاست که برای ارتقای رضایت مشتری -که احساس مطابقت محصول یا خدمت عرضه شده با انتظارات اوست- طراحی شده‌اند.
از اصلی‌ترین نکات خدمات به مشتریان آگاهی از خواسته مشتری و آگاهی از انتظارات مشتری نسبت به خواسته است. این نکته بسیار حیاتی است. فرض کنید یک مشتری برای خرید یک دستگاه یخچال وارد فروشگاهی می‌شود. ابتدا فروشنده متبحر از نگاه و وارسی مشتری از انواع یخچال‌ها می‌فهمد که دامنه درخواست مشتری چقدر است. حال فروشنده است که وارد محدوه فکری مشتری می‌شود و بر تصمیم گیری مشتری اثر می‌گذارد. انتظارات مشتری را می‌پرسد و بعد موارد مناسب برای مشتری را معرفی می‌کند.

اهمیت

اهمیت خدمات مشتری ممکن است با توجه به محصول یا خدمت، صنعت و مشتری متفاوت باشد. میزان موفقیت این‌گونه ساز و کارها به «داشتن کارکنانی که می‌توانند خود را با شخصیت مشتری تنظیم کنند» بستگی دارد. در مطالعاتی از پژوهشگران این زمینه بیان شده‌است که خدمات مشتری نقش مهمی در توانایی مؤسسه در کسب درآمد دارد.
یک خدمت در زمینهٔ خدمات مشتری می‌تواند به‌کلی دیدگاه مشتری دربارهٔ مؤسسه را تغییر دهد.

رویکردها، روش‌ها و وسایل

امروزه مؤسسات کارکنان، روش‌ها و شاخص‌هایی را به صورت ویژه برای خدمات مشتری در نظر می‌گیرند. ارائهٔ این خدمات ممکن است توسط کارکنان یا وسایل (به صورت خودکار) صورت گیرد. اخیراً برای گردآوری سریع بازخورد مشتریان، فرم‌ها و فناوری‌هایی که نظر مشتریان را در پایان خدمت یا پس از دریافت محصول با روش‌های کوتاه و سریع استخراج می‌کنند تهیه شده‌اند.
سازدهنی

ویژگی

تولید صوت در این نوع سازها نتیجه ارتعاش یک زبانه (Reed) از جنس فلز است که تنها یک سر آن به بدنه ساز متصل شده و انتهای دیگرش می‌تواند آزادانه حرکت کند. به ارتعاش درآمدن این زبانه‌ها در اثر عبور جریان هوا موجب تولید صدای ساز می‌شود.
از سایر سازهای این خانواده می‌توان ملودیکا (Melodica)، کنسرتینا (Concertina) و آکاردئون (Accordion) را نام برد. شاید برخی مواقع متوجه شباهت موجود بین صدای سازدهنی و آکاردئون شده باشید. این شباهت در جنس صدا، در واقع به خاطر شباهت در ساختمان این سازها و نحوه تولید صوت در آن‌ها است.

تاریخچه

گر چه چینی‌های باستان نوعی سازدهنی با زبانه‌های چوبی داشته‌اند و موتسارت قطعه‌ای برای سازدهنی شیشه‌ای (یک ساز کاملاً متفاوت متشکّل از یک سِری قطعه شیشه‌های کوک شده) نوشت. 
سازدهنی دیاتونیکی (Diatonic) که ما هم‌اکنون می‌شناسیم، در اوایل قرن نوزدهم، در آلمان ساخته شده‌است. این ساز به‌وسیلهٔ موج مهاجرین ترک‌کنندهٔ آلمان، به ایالات متّحده و بریتانیای کبیر برده شد و در اواسط قرن نوزدهم، در سراسر جهان، نواخته می‌شده‌است.
سازدهنی کروماتیک (Chromatic)، در سال ۱۹۱۸ اختراع شد و از آنجایی که شامل هر دوازده نیم‌پردهٔ گام کروماتیک می‌باشد، به شما اجازه می‌دهد که آهنگ کاملتری را بنوازید؛ مانند قطعه‌های جاز و کلاسیک؛ و همچنین برای نوازندگی تا حدود زیادی کاملتر است. 
در مدل ۱۶ سوراخه سازدهنی کروماتیک، ۴ اکتاو کامل برای اجرای قطعات وجود دارد که اجازه نواختن هر قطعه‌ای را می‌دهد.
علی‌اصغر بشیر هروی

ترجمان

از کار کردهای بسیار چشمگیر وی، در ساحۀ مطبوعات، یکی هم نشر جریدۀ ادبی، انتقادی " ترجمان" را می‌توان نام برد، که به مسؤولیت ایشان با زبان پرنیش ونوش طنز وکارتون، کاستی‌ها و نارسایی‌ها را نقادانه به بیان می آورد.
علی اصغر بشیر هروی، نخستین کسی است که رویکرد نسبته تیوریک و علمی به طنز داشت. او در سال 1347 هجری خورشیدی به یاری داکتر نوین، جریده طنزی «ترجمان» را که نخسیتن نشریه اختصاصی در حوزه طنز است، پایه‌گذاری کرد.
جریده «ترجمان» به عنوان نقطه عطفی در تاریخ رسانه‌ها و تاریخ طنز در افغانستان به‌شمار می‌رود. «ترجمان» در همان مقطع خاص با طنزهای خود، هسته طنزنویسی را در افغانستان پی گذاشت و طنزنویسان بی‌شماری را در دامن خود پرورش داد.
جریده «ترجمان» به زودی مرکز تجمع نویسندگان و طنزنویسان گردید و در همین مرکز بود که جوانان استعدادهای خود را تجربه کردند و به طنزنویسان بزرگ سال‌های بعد تبدیل شدند.
استاد علی اصغر بشیر هروی با بنیان‌گذاری " ترجمان " همراه با دوکتور نوین مرحوم سنگ پایه اساسی طنز مدرن را در افغانستان گذاشت.
بشیر در دوم برج قوس سال ۱۳۶۰ هجری شمسی به سن ۶۲ سالگی در حالیکه وطن در اشغال قوای شوروی بود درگذشت.

ژوندون

در اوایل دهه چهل، استاد علی اصغر بشیر هروی در هفته نامه «ژوندون» طنزهای خود را هم به چاپ رساندند.
وعد و وعید

منبع

مطهری، عدل الهی ، 19-21
مهرداد اوستا

زندگی

محمدرضا رحمانی در ۲۰ بهمن ۱۳۰۸ هجری خورشیدی در خانواده‌ای که به شعر و ادبیات علاقه داشتند، در شهر بروجرد به دنیا آمد. پدر بزرگ مادری وی، شاعری خوش قریحه بود که در شعر رعنا تخلص می‌کرد. مهرداد استعداد فراوانی برای شعرگویی داشت به گونه‌ای که از کلاس پنجم ابتدایی با تشویق معلمان خود به سرودن شعر پرداخت. شعرهای دوران نوجوانی وی کمتر به انتشار رسیدند. علت آن، تمایل وی به قصیده‌سرایی بود که سنگین‌تر از نوع اشعار متداول آن روزگار بود.
در سال ۱۳۲۰ و هنگامی که مهرداد نوجوانی دوازه ساله بود به همراه خانواده‌اش به تهران آمد و دوره دبیرستان خود را در یکی از دبیرستانهای شبانه این شهر به پایان رساند.
وی تحصیلات دانشگاهی خود را از سال ۱۳۲۷ با ورود به دانشکده معقول و منقول (الهیات) دانشگاه تهران آغار کرد و ابتدا لیسانس معقول و منقول گرفت و سپس با ادامه دادن تحصیل، با مدرک فوق لیسانس در رشته فلسفه از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. از استادان وی می‌توان به بدیع الزمان فروزانفر اشاره کرد.
مهرداد اوستا هم‌زمان با تحصیل در دانشگاه، به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و به عنوان دبیر در چندین دبیرستان تهران به تدریس پرداخت.
مهرداد اوستا در شهریور ماه ۱۳۳۲ خورشیدی شعرهایی در مخالفت با رژیم پهلوی سرود و مدت هفت ماه را به عنوان زندانی سیاسی در زندان گذراند.
او در سال ۱۳۳۳ خورشیدی ازدواج کرد که یادگار این ازدواج فرزندان دختر با نام‌های فریبا، شهرزاد و فروغ بود. در سال‌های ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۹ خورشیدی همراه با تحصیل نزد سباستین مونه فیلسوف و شرق‌شناس فرانسوی، به او عرفان مشرق زمین آموخت، در سال ۱۳۴۵ خورشیدی به ازدواج دوم تن داد که حاصل این ازدواج پسری به نام نستوه است. در تابستان ۱۳۴۶ خورشیدی به کشورهای فرانسه، انگلیس، ایتالیا رفت و در انگلستان با برتراند راسل دیدار کرد. در سال ۱۳۴۹ خورشیدی به مدت یک ماه به فرانسه و سوئیس رفت و با ژان پل سارتر دیدار کرد. در تابستان ۱۳۵۶ خورشیدی نیز سفری یک‌ماهه به فرانسه و سوئیس داشت که به دیدار محمد علی جمال زاده در ژنو شتافت. در شهریور ۱۳۵۹ به سفری یک‌ماهه در فرانسه و ایراد چندین سخنرانی در مراکز فرهنگی و دانشگاهی پرداخت. در زمستان سال ۱۳۶۲ خورشیدی برای درمان بیماری قلبی و بازگرداندن چند کتاب دست‌نویس ارزشمند به مدت یک ماه به فرانسه رفت. در زمستان ۱۳۶۷ به پاکستان رفت و به ایراد سخنرانی دربارهٔ شعر و شخصیت حافظ پرداخت. در سال ۱۳۶۹ خورشیدی دوباره به پاکستان رفت و در مراسم بزرگداشت خلیل‌الله خلیلی شاعر افغانستان سخنرانی کرد. سال ۱۳۶۹–۱۳۷۰ خورشیدی سال‌های آخر تدریس او در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به‌شمار می‌رفت.
در سه شنبه، ۱۷ اردیبهشت سال ۱۳۷۰، در حالی که مشغول تصحیح شعری در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تالار وحدت بود دچار عارضه قلبی شد و درگذشت. مهرداد اوستا در در بهشت زهرای تهران مقبره مشاهیر فرهنگ، ادب و هنر در کنار مجتبی مینوی و مشایخ فریدنی (حجره ۹۵۳) به خاک سپرده شد.

فعالیت‌های عملی

زندگی کاری مهرداد اوستا هم‌زمان با ورود وی به دانشگاه شروع شد. در سال ۱۳۲۷ وی به عنوان مسئول ساماندهی کتابخانه‌ها و مقالات و کتاب‌های ادبی در وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) مشغول به کار شد. در ادامه به عنوان دبیر در چندین دبیرستان تهران به تدریس پرداخت.
از سال ۱۳۳۳ و هنگامی که تنها ۲۵ سال سن داشت به تدریس در دانشگاه (تهران) در رشته‌های گوناگون علوم انسانی شامل فلسفه، زبان فارسی، ادبیات فارسی، فلسفهٔ تاریخ، تاریخ هنر، تاریخ اجتماعی هنر، زیبایی‌شناسی، روش تحقیق در زیبای‌شناسی و تاریخ موسیقی پرداخت.
مدینه

تاریخچه یثرب

یثرب از شهرهای باستانی است که در کتیبه‌های معینی از آن نام برده شده‌است. این شهر از جمله محل‌هایی بود که گروهی از نیروهای معینی در آن اقامت داشتند. پس از آنکه روزگار دولت معینیان سپری گردید، سبائیان حکومت آنجا را در دست گرفتند. معروف است که حکومت‌های معین و سبا همواره در پی بسط سلطه و نفوذ خود در سرزمین‌های شمال عربستان بودند. همچنین در جغرافیای بطلمیوس دو بار از این شهر نام برده شده‌است، یک بار به نام ایاترپه و بار دیگر به نام ایاتریپا. استفان بیزانسی از این شهر به نام ایاتریپاپولیس یاد کرده‌است.
این شهر در نزد راویان اخبار گذشته به نام اثرب و یثرب معروف است. به نوشته آنان یثرب مرکز مدینه‌است، که از قناه تا جرف و از المال، که بدان برناوی می‌گویند، تا زباله امتداد میابد. برخی از راویان اخبار گمان برده‌اند که این شهر به دلیل انتساب به یثرب بن قانیه بن مهلائیل بن ارم بن عبیل بن عوص بن ارم بن سام بن نوح، بدین نام خوانده شده‌است و او نخستین کسی بود که هنگام پراکنده شدن خاندان نوح در این سرزمین فرود آمد.
دیگران گمان کرده‌اند که نام یثرب مأخوذ از ثرب به معنای فساد یا از تثریب یعنی «مؤاخذه به علت گناه» است و نوشته‌اند که پیامبر به دلیل کراهت از تثیرب، از نامیدن این شهر به اسم یثرب نهی کرد و آن را طیبه و طابه نامید. بلاذری می‌نویسد که یثرب به نام رئیس گروهی از عمالقه نامیده شده‌است که پس از بیرون راندن بنی عبیل بن عوص بن ارم بن سام، از فرزندام نوح، از آنجا فرود آمدند.
نام مدینه که پس از هجرت پیامبر، به یثرب اطلاق شده‌است مأخوذ از کلمه آرامی مدینتا به معنی قرق و شهر، خلاصه شده مدینه الرسول است.
راویان اخبار نوشته‌اند که یثرب یا مدینه ۲۹ اسم دارد که عبارتند از: طیبه، طابه، مسکینه، عذراء، جابره، محببه، مجبوره، یثرب، ناجیه، موفیه، اکاله البلدان ع محفوفه، مسلمه، مجنه، قدسیه، عاصمه، مرزوقه، شافیه، خیره، محبوبه، مرحومه، جابره، مختاره، محرمه، غلبه، ببره، تندر، حسیبه، دارالبرار، حسنه، دارالخیار، دارالیمان، دارالسنه، دارالهجره، قاصمه، طباطبا.

نامیدن به نام پیشین

در قرآن آمده‌است که منافقین مدینه، شهر را به نام قدیمش (یعنی یثرب) می‌نامیدند، و نام جدید آن را پذیرا نبودند. آیات ۱۲ و ۱۳ سوره احزاب بیان می‌دارد که در جنگ احزاب، وقتی منافقان و افراد ضعیف‌الایمان، احزاب و گروه‌های مختلف کفار و جمعیت فراوان آن‌ها را دیدند، گفتند: خدا و رسولش جز وعده‌های فریبنده دروغین به ما نداده‌اند؛ و برخی از آن‌ها می‌گفتند: ای مردم یثرب این میدان جای ماندن شما نیست، پس به خانه‌های خود بازگردید (و گر نه همگی کشته می‌شوید)!
این در حالی بود که -طبق آیه ۲۲ سوره احزاب- وقتی مؤمنان احزاب و سپاهیان دشمن را دیدند، گفتند: این همان است که خدا و رسولش به ما وعده دادند و خدا و رسولش راست گفتند؛ و (دیدن آنها) جز بر ایمان و تسلیم آنان نیفزود.
ایمره لاکاتوش

زندگی

در ۹ نوامبر ۱۹۲۲ (میلادی) در خانواده‌ای یهودی زاده شد. وی در ۲ فوریه ۱۹۷۴ درگذشت.

اندیشه

لاکاتوش به برنامه پژوهشی معتقد بود و بر خلاف نظریه کارل پوپر گزاره‌های علمی، انتزاعی و خارج از زمان و مکان نیستند بلکه هر کدام از آنها در درون یک برنامه پژوهشی قرار دارند.
در واقع لاکاتوش با مطرح کردن متدولوژی برنامه‌های تحقیق علمی (Methodology of Scientific Research programs) ادعا می‌کند که واحد دستاورد علمی عبارت از یک فرضیه جدا و یگانه نیست، بلکه در واقع یک برنامه تحقیق است که این واحد را تشکیل می‌دهد، علم عبارت از آزمایش و خطای ساده و یک سری حدس‌ها و ابطالها نیست به عقیده وی تئوری جاذبه نیوتون، تئوری نسبیت اینشتاین، مکانیک کوانتومی، مارکسیسم و فرویدیسم، همگی برنامه‌های تحقیق هستند.
لاکاتوش به رفو کردن فرضیاتی معتقد بود که برنامه‌های تحقیق علمی دربرداشتند. وی از این فرضیات بعنوان کمربند محافظ (Protective belt)در برابر مفروضات بنیادین نام می‌برد.
جزیره هارپر

داستان

پسر و دختری عاشق برای برگزاری مراسم ازدواجشان، به همراه خانواده و دوستان به جزیره زادگاهشان برمی‌گردند و همزمان، جان ویکفیلد، قاتلی که همه گمان می‌کردند توسط کلانتر ۷ سال پیش کشته شده مجدداً بازگشته و شروع به قتل همه می‌کند: یکی پس از دیگری...

نسخه دی‌وی‌دی

در ۸ سپتامبر ۲۰۰۹ شرکت سی‌بی‌اس هوم اینترتینمنت با همکاری پارامونت تمامی قسمت‌های سریال جزیره هارپر را به شکل دی‌وی‌دی عرضه کرد. اگرچه کیفیت سریال ضبط شده اچ‌دی بود اما نسخه بلوری سریال هیچوقت عرضه نشد.
چله بان

جمعیت

این روستا در دهستان زیرتنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷۵ نفر (۱۳۰خانوار) بوده‌است.
قابلمه

قابلمه یا دیگ گونه‌ای ظرف دردار برای پخت غذا است. دیگ لبه‌های بلندی داشته و اجازه می‌دهد تا غذا برای پخته شدن، زمان بیشتری بجوشد. از دیگ برای پختن برنج (پلو)
و انواع خورش استفاده می‌شود.

واژه‌شناسی

واژهٔ قابلمه از زبان ترکی گرفته شده‌است. واژهٔ «دیگ» فارسی است و ریشه در زبان فارسی میانه دارد.

تاریخچه

کهن‌ترین وسیله پخت و پز از جنس سنگ در جهان با قدمت ۹۰۰۰ سال در مکزیک کشف شده‌است.
هرچند گروهی از پژوهشگران بر این باورند انسان‌ها دیگ سفالین را دو بار، در دو ناحیه مختلف اختراع کرده‌اند: اولی در آسیای شرقی در حدود ۱۶ هزار سال قبل و بعد در شمال آفریقا در حدود ۱۲ هزار سال قبل.
در ایران (به ویژه شهر مشهد و اردبیل) استفاده از دیگ سنگی و سفالی به نام دیزی برای پخت آبگوشت هنوز رواج دارد.
تا اواسط دهه ۱۳۵۰ در ایران، پخت غذا با استفاده از قابلمه مسی معمول بود؛ ولی امروزه از قابلمه‌های مسی بیشتر برای تزیین و به‌عنوان عتیقه استفاده می‌شود.

جنس قابلمه

قابلمه‌های فلزی بسیار متداول هستند. قابلمه‌های مسی انتقال حرارت را بخوبی انجام می‌دهند و برای پخت مربا و سس بهترین گزینه هستند. قابلمه‌های چدنی، پخش حرارت بهتری نسبت به دیگر قابلمه‌های فلزی دارند. چرا که گرما را به خوبی در خود نگه می‌دارند. این قابلمه‌ها برای پخت‌های طولانی مناسبند. قابلمه‌های آلومینیومی ساده که به رویی معروفند، به سرعت تحت تأثیر بازها قرار گرفته و حتی دربرابر نمک خوردن نیز مقاوم نیستند. گاهی از روکشهایی مانند تفلون یا سرامیک برای قابلمه‌های آلومینیومی، چدنی یا فولاد زنگ نزن استفاده می‌شود. در این قابلمه‌ها باید از کفگیر چوبی و پلاستیکی و سیلیکونی استفاده نمود. قابلمه‌های آهنی و چدنی گاهی با لعاب نیز پوشش داده می‌شوند که باید از استفاده از این قابلمه‌ها اجتناب نمود. قابلمه‌های استیل برای جوشاندن آب مناسب هستند.
علاوه بر سنگ و سفال، دیگ‌های سرامیکی نیز حرارت را بخوبی در خود حفظ نموده و برای پخت طولانی مناسب هستند. با پیشرفت صنعت شیشه، قابلمه‌های شیشه‌ای نشکن و پیرکس نیز به عنوان انتخابی جدید در آشپزخانه مورد استفاده قرار می‌گیرند.
خطیرکلا

جمعیت

این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۰ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۷۴۳ نفر (۱۱۶۳ خانوار) بوده‌است.
کلارندون (آرکانزاس)

موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
موسی حکیمی

سالهای نخست زندگی

موسی حکیمی معروف به نظم‌السلطنه، در سال ۱۲۴۳ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. هر چند که تاریخ تولد او بر سنگ قبرش در گورستان ظهیرالدوله، ۱۲۴۸ ذکر شده‌است. وی تحصیلات مقدماتی خود را در تبریز به انجام رساند و سپس برای ادامه تحصیل به تهران آمد و وارد مدرسه دارالفنون گردید. وی در دارالفنون در رشتهٔ توپخانه تخصص گرفت و سپس وارد قزاقخانه شد. وی در قزاقخانه پس از رسیدن به درجه میرپنجی، به حاجی میرپنج شهرت داشت.
وی برای مدتی ریاست توپخانهٔ تبریز را بر عهده داشت.

پیوستن به مبارزات مشروطه

در اوایل مشروطیت، و در حالی که همچنان درجه میرپنجی داشت، به مشروطه‌طلبان ملحق شد و در کسوت مجاهدان درآمد و در مبارزات مشروطه خواهان با مستبدین، شرکت جست.
بعد از واقعهٔ به توپ بستن مجلس، وی چندی متواری بود، تا اینکه سرانجام از ایران خارج شد و همراه با دیگر مشروطه‌خواهان که در اروپا، به مبارزات خویش ادامه می‌دادند، به فعالیت پرداخت. وی پشتیبانی از نیروهای جنبش حفظ مشروطیت را در سال ۱۲۸۸ بر عهده گرفت و در جنگ بادامک علیه محمدعلی میرزا و سالارالدوله از فرماندهان بود.

شرکت در فتح تهران

در مبارزات منجر به فتح تهران، وی فرمانده یکی از دو لشکر نیروهای آزادی بخش محسوب می‌شد. این نیروها با نیروهای دولتی و یک هنگ قزاق روسی که از محمدعلی شاه قاجار، پشتیبانی می‌کردند، در حوالی تهران درگیر شدند و در نهایت این شهر را فتح کردند.
نیروهای آزادیبخش، در واقع از دو گروه تشکیل می‌شدند. یک گروه که نیروی شمال نامیده می‌شدند و عمدتاً مبارزان گیلان بودند و فرماندهی آن‌ها را، سپهدار تنکابنی خلعتبری بر عهده داشت و گروه دوم که از اصفهان و جنوب ایران برای فتح پایتخت عزیمت کرده بودند که فرماندهی این گروه را هم، سردار اسعد بختیاری بر عهده گرفته بود. این دو گروه در نزدیکی تهران بمنظور آزاد ساختن پایتخت به یکدیگر پیوستند.
فرماندهی یکی از دو لشکر نیروهای شمال را یپرم خان ارمنی که از حکومت مطلقه تزارها در روسیه بجان آمده بود، عهده‌دار بود و فرمانده لشکر دیگر، همین میرپنج حاج موسی خان نظم‌السلطنه حکیمی بود. اولین برخورد میان نیروهای قزاق روسی (طرفداران شاه)، با نیروهای بهم پیوستهٔ آزادیبخش شمال و جنوب در حوالی مهرآباد (جائیکه امروزه فرودگاه بین‌المللی مهرآباد قرار گرفته‌است)، رخ داد و سه روز بطول انجامید. در طی این نبرد موسی حکیمی بر اثر برخورد دو قطعهٔ خمپاره به پاهایش، از ناحیهٔ ساق هر دو پا به سختی مجروح شد و به همین دلیل تا پایان عمر، می‌لنگید. آنطور که در زندگی‌نامهٔ وی، در وبسایت خانوادگی خاندان حکیمی درج شده، وی علی‌رغم این جراحت شدید، با شجاعت خاص دست از نبرد نکشید و به جنگ با مستبدین که در نهایت به فتح تهران منجر گردید، ادامه داد.

پس از مشروطیت

وی پس از پایان استبداد صغیر و خلع محمدعلی شاه، از جانب نخستین دولت مشروطیت به حکمرانی خمسه و زنجان منصوب شد.
موسی خان حکیمی همچنین در سال ۱۹۱۰ میلادی، به عنوان نماینده رسمی احمد شاه قاجار، آخرین پادشاه دودمان قاجاریه به لندن رفت و در تشییع جنازه ادوارد هفتم پادشاه انگلستان و ایرلند شرکت کرد.
اما از سال ۱۳۰۰ خورشیدی به بعد، عملاً کاری به وی ارجاع نشد و در نتیجه خانه‌نشین گردید. وی در این دوران هیچ نوع درآمدی نداشت و زندگی خود را به سختی می‌گذراند. در سال ۱۳۲۰، و به پاس خدمات او به مشروطیت ایران، نخست وزیر وقت، فروغی، اقداماتی به عمل آورد تا به وی حقوق بازنشستگی پرداخت شود. هر چند که این اقدامات، هیچگاه به نتیجه نرسید. وی سرانجام در سال ۱۳۲۳ خورشیدی و در سن ۷۰ سالگی، در تهران درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله این شهر به خاک سپرده شد.
گیه‌در

جمعیت

این روستا در دهستان عثمان‌وند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران

سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران یکی از سازمان‌های وابسته به شهرداری تهران است که متولی حفظ و تأمین ایمنی شهروندان تهران است و علاوه بر عملیات آتش‌نشانی و نجات و امداد به گسترش فرهنگ ایمنی و افزایش میزان آگاهی و ارتقاء سطح دانش تخصصی مردم در زمینه ایمنی با هدف تأثیرگذاری مثبت و پیشگیری از حوادث در گستره جامعه نیز می‌پردازد.

تاریخچه آتش‌نشانی در ایران

نخستین شهر کشور که به تجهیزات و سازمان آتش‌نشانی مجهز شد، شهر تبریز بود. در سال ۱۲۲۱ خورشیدی، روسها در این شهر نخستین سازمان آتش‌نشانی ایران را تأسیس نمودند که برج آتش‌نشانی تبریز از یادگارهای آن دوران است. دومین و سومین واحدهای آتش‌نشانی رسمی در جنوب کشور و در شهرهای مسجد سلیمان و آبادان برای حفظ تأسیسات ایجاد شده در پالایشگاه آن شهرها تأسیس شد. سپس با توجه به ایجاد زیر ساختهای اقتصادی در اقصی نقاط کشور، ایجاد واحدهای اطفایی در مناطق مختلف کشور آغاز گردید که می‌توان به احداث واحدهای آتش‌نشانی (اطفائیه) در بلدیه آنروز نام برد که در قطبهای اقتصادی و صنعتی کشور ایجاد شده و بطور مثال احداث پایگاه‌هایی در تهران ۱۳۰۳، قزوین ۱۳۰۳، اهواز ۱۳۰۴، بندر انزلی ۱۳۰۵، شهر رشت ۱۳۰۵، مشهد ۱۳۱۲، شهر زنجان ۱۳۲۷، شهر اصفهان ۱۳۲۸ و شهر شیراز ۱۳۲۹ نام برد.

تاریخچه آتش‌نشانی در تهران

برای اولین بار در سال ۱۳۰۳ خورشیدی ،  باهمت کریم خان بوذرجمهری اولین شهردار دوران پهلوی یک ژنرال روس در محل سه‌راه امین‌حضور، اقدام به تأسیس اولین ایستگاه آتش‌نشانی نمود و بعدها با گسترش همین واحد و انتقال آن به چهارراه حسن‌آباد، واحد اطفائیه بلدیه تأسیس گردید. به تدریج با افزایش نیازهای شهر تهران این واحد به دو ایستگاه تهران و شمیرانات توسعه پیدا کرد. در سال ۱۳۲۶ این ایستگاه‌ها به پنج ایستگاه افزایش یافت
و امروزه تعداد ایستگاه‌های حریق تهران در حال رسیدن به ۱۲۵ مورد است.