ابوالقاسم حسینجانی

زندگی‌نامه

ابوالقاسم حسینجانی در تاریخ ۱۲ شهریور سال ۱۳۲۸ هجری شمسی، در بندر انزلی در استان گیلان و در خانواده‌ای از طبقه متوسط دیده به جهان گشود.
پدرش صیاد و ماهی گیر بود که این شغل اکثریت اهالی آن زمان بندر انزلی بود. هفت سال بیشتر نداشت که پدرش در دریا غرق شد. به گفته خودش با وجود یتیم شدن و توانست با محرومیت‌های ظاهری زندگی راحت کنار بیاید.
او فرزند بزرگ خانواده هم بود و مشکلات مالی خانواده باعث شد تا تقریباً تا سن یازده سالگی بی‌سواد بماند. او برای اولین بار به عنوان یک شاگرد سلمانی (آرایشگر ی) فعالیت کاری خود را آغاز کرد. کمی بعد وی با مراجعه به کلاس‌های شبانه اکابر تحصیلات خود را آغاز کرد و موفق شد گواهی نامه پایان تحصیلات تعلیمات بزرگسالان (اکابر) را اخذ کند. پس از آن وی موفق شد در کلاسهای روزانه تحصیلات خود را ادامه دهد و در کلاس ششم ابتدایی ثبت نام کند.
وی موفق شد دروس عمومی اش را با بهترین وضعیت بگذراند و به دبیرستان راه یابد. وی همزمان که تحصیلات خود را ادامه می‌داد همزمان در چند شغل مختلف نیز مشغول کار بود.
به گفته خودش از سال ۱۳۴۰ کار مطبوعاتی اش را از فروش مطبوعات آغاز کرد. وی قبل از رفتن مدرسه از ساعت پنج صبح فروش مطبوعات را آغاز می‌کرد و سپس به مدرسه می‌رفت. برای مدتی کلید یکی از بنکدارها (عمده فروشی‌ها) را در اختیار گرفته بود و فروش‌های عمده و حسابرسی آن را انجام می‌داد؛ و پس از مدتی نیز حسابداری یک برنج فروشی را بر عهده گرفت.
اولین بار در سن دوازده سالگی شعری طولانی سرود (برگی از اوراق دیگر شد شکسته/ بار دیگر شاخه‌ای از شاخه‌هایم…)، وی با اتمام مقطع دبیرستان در رشته ریاضی و اخذ دیپلم در سال ۱۳۴۷ موفق به ورود به دانشگاه شد. علی الرغم علاقه شخصی وی به تحصیل در رشته پزشکی که برگرفته از مطالعات مفصلش در ارتباط با ابوعلی سینا بود اما در نهایت وی در دانشکده فنی دانشگاه تبریز تحصیلات را تا مقطع فوق لیسانس ادامه داد.
طی سالهای پنجاه و شش و پنجاه و هفت که زمان شکل گیری انقلاب اسلامی ایران بود، کتاب «حسین (ع) احیاگر آدم» را منتشر ساخت.
وی سه سال قبل از انقلاب، از تبریز به گیلان برگشت و در شهر رشت مستقر گردید و مشغول کارهای فنی شده و دفتری برپا می‌کند و در کنار آن گاهی به تدریس عرصه‌های مختلف علوم فنی نیز می‌پردازد. وی تا زمان پیروزی انقلاب و مدتی پس از آن موفق به انتشار آثارش نمی‌شود و اکثر آثار وی حدوداً پس از رحلت امام خمینی (ره) به نشر می‌رسد.
او پس از پیروزی انقلاب تا انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی به سمت اولین فرماندار بندر انزلی رسیده و پس از آنان با اعلام کاندیداتوری به عنوان اولین نماینده بندر انزلی در مجلس شورای اسلامی انتخاب می‌شود. هر چند وی قسمت زیادی از زندگی‌اش در کارهای اجرایی و مدیریتی سیاسی - اجتماعی خلاصه شده است. اما شهرت وی بیشتر به عنوان یک چهره ادبی در زمینه شعر، نویسندگی، مترجمی و تدریس می‌باشد.
زمانی که وی مدیر کل پست منطقه‌ای در تهران بود. چند نفر از دوستان علامه جعفری را برای ملاقات با حسینجانی می‌بردند که شناختی دورادور از ایشان داشت که علامه جعفری پس از آنکه جویای مکان او می‌شود و متوجه می‌شود که وی در اداره پست مشغول کار است بسیار تعجب می‌کنند.

شعر

از اشعار معروف وی می‌توان به شعر جاده و اسب مهیا است اشاره کرد:
جاده و اسب مهیاست بیا تا برویم
کربلا منتظر ماست بیا تا برویم
ایستاده است به تفسیر قیامت زینب
آن سوی واقعه پیداست بیا تا برویم
خاک در خون خدا می‌شکفد می‌بالد
آسمان غرق تماشاست بیا تا برویم
تیغ در معرکه می‌افتد و برمی‌خیزد
رقص شمشیر چه زیباست بیا تا برویم
دست عباس به خونخواهی آب آمده است
آتش معرکه برپاست بیا تا برویم
از سراشیبی تردید اگر برگردیم
عرش زیر قدم ماست بیا تا برویم
زره از موج بپوشیم ردا از توفان
راه ما از دل دریاست بیا تا برویم
کاش ای کاش که دنیای عطش می‌فهمید
آب مهریه زهراست بیا تا برویم
چیزی از راه نمانده است چرا برگردیم
آخر راه همین جاست بیا تا برویم
فرصتی باشد اگر باز در این آمد و رفت
تا همین امشب و فرداست بیا تا برویم