سیتروئن زانتیا

سیستم‌های تعلیق زانتیا

* سیستم هیدروپنوماتیک: سیستم اصلی در نظر گرفته شده برای تمامی مدل‌های زانتیا می‌باشد. این سیستم تعلیق در خانواده سیستم‌های تعلیق فعال طبقه‌بندی می‌گردد و بر مبنای فشار هیدرولیکی تأمین شده توسط پمپ هیدرولیک بر روی مجموعه سیلندر و بازوی هیدرولیکی بر روی هر چرخ و استفاده از گوی مخزن گاز نیتروژن به عنوان تعلیق در هر چرخ می‌باشد. سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک توسط آقای پل مژس در کمپانی سیتروئن طراحی شد و برای اولین بار در سال ۱۹۵۴ بر روی تعلیق عقب در سیتروئن تراکسیون آوان ۱۵ اچ به بازار عرضه گردید و در سال ۱۹۵۵ در سیتروئن دی اس تعلیق هر چهارچرخ و سیستم ترمز و فرمان را بر عهده گرفت. اساس سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک در زانتیا تفاوت ساختاری بسیار کمی با سیستم هیدروپنوماتیک در سیتروئن دی اس سال ۱۹۵۵ دارد و از آن سال به‌طور پیوسته در تمامی مدل‌های متوسط و بزرگ سیتروئن مورد استفاده قرار گرفته‌است. اساس پیدایش سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک برای ایجاد نرمی تعلیق و راحتی بالای سرنشینان بدون کم کردن از میزان تعادل و قابلیت‌های دینامیکی و مانور خودرو بوده‌است. در این سیستم تراکم گاز نیتروژن داخل گوی فلزی و پشت دیافراگم لاستیکی به عنوان تعلیق و مشابه فنر در خودروهای معمولی عمل می‌نماید و دمپر قرار گرفته شده در ورودی گوی با کم کردن سرعت و فشار ورود و خروج روغن هیدرولیک به سمت دیافراگم مخزن گاز نیتروژن و بالعکس نقشی همانند کمک فنر در خودروهای معمولی را به عهده دارد. در این سیستم نیروی هیدرولیکی توسط پمپ هیدرولیکی که با تسمه به نیروی موتور متصل می‌باشد تأمین می‌گردد. این پمپ دارای دو بخش جداگانه و در مجموع هشت پیستون می‌باشد که نیروی هیدرولیکی بخش شش پیستون آن از مسیری جداگانه برای سیستم فرمان و نیروی بخش دو پیستون آن از مسیری دیگر جداگانه برای سیستم تعلیق و ترمزها فرستاده می‌شود. این فشار هیدرولیکی از طریق رگلاتور تأمین فشار و به واسطه دو شیر تنظیم ارتفاع در جلو و عقب به بازوهای هیدرولیکی چرخهای جلو و عقب توزیع می‌گردد. شیرهای تنظیم ارتفاع قرار گرفتن بدنه خودرو در ارتفاع از پیش تنظیم شده را به‌صورت مکانیکی کنترل می‌نمایند. در این سیستم امکان تغییر ارتفاع خودرو توسط راننده با استفاده از بازوی در نظر گرفته شده در داخل خودرو در چهار ارتفاع مختلف امکان‌پذیر می‌باشد. ارتفاع نرمال برای رانندگی معمولی و ارتفاع بالاتر از نرمال برای عبور از مسیرهای ناهموار با سرعت پائین مورد استفاده قرار می‌گیرد. دو ارتفاع دیگر حداقل برای سرویس و تعمیرات خودرو و حداکثر برای تعویض چرخ‌ها می‌باشد و نمی‌توان از آن‌ها برای حرکت با خودرو استفاده نمود. از مزایای دیگر سیستم تنظیم ارتفاع تغییر نیروی ترمز بر اساس وزن خودرو می‌باشد. این ویژگی به این صورت عمل می‌نماید که ترمز عقب زانتیا نیروی خود را از تعلیق عقب دریافت می‌کند و فشار هیدرولیکی در تعلیق عقب بر اساس وزن بار یا مسافر نشسته در قسمت عقب خودرو برای ثابت نگه داشتن ارتفاع بالا می‌رود بنابراین فشار هیدرولیکی در ترمز عقب خودرو نیز به همان اندازه بالا می‌رود و ترمز برای جبران وزن اضافی قوی تر عمل می‌نماید. سیستم تعلیق زانتیاهای تولید ایران نیز از نوع هیدروپنوماتیک می‌باشد.
* سیستم تعلیق هیدراکتیو ۲: این سیستم نسل دوم سیستم تعلیق هیدراکتیو می‌باشد. این سیستم به عنوان نسل جدیدی از سیستم هیدروپنوماتیک برای اولین بار در سال ۱۹۸۹ بر روی سیتروئن ایکس ام به بازار عرضه شد. این سیستم به عنوان نسل جدید سیستم تعلیق فعال سیتروئن دارای تمامی خصوصیات سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک می‌باشد ولی اساس این سیستم به کنترل الکترونیکی تغییر کرد به‌صورتی که سیستم با جمع‌آوری فاکتورهایی مانند ارتفاع خودرو، میزان چرخش فرمان، سرعت خودرو، زاویه دریچه گاز و غیره توسط سنسورهای الکترونیکی این اطلاعات را به پردازشگر سیستم فرستاده و پردازشگر به تقسیم‌کننده‌های الکترونیکی فشار هیدرولیک فرمان لازم برای تأمین فشار در تعلیق هر یک از چرخ‌ها را صادر می‌نماید. این سیستم بر روی زانتیا بر روی مدل‌های دارای موتور ۲٫۰ لیتری توربو و ۲٫۹ لیتری شش سیلندر وی شکل و در برخی بازارها بر روی موتور ۲٫۰ لیتری تنفس عادی شانزده سوپاپ قابل سفارش بود. سیستم تعلیق هیدراکتیو ۲ بر روی زانتیا دارای دو بخش جدای قابل سفارش نیز بود. سیستم اول محور عقب فرمان پذیر که با اضافه کردن این قسمت بر روی سیستم هیدراکتیو ۲ محور عقب توسط بازوی هیدرولیکی کنترل‌شونده توسط سیستم به میزان ۳ درجه فرمان پذیر می‌گردد. با استفاده از این قابلیت تغییر مسیر خودرو در سرعتهای بالا بهتر و پایدارتر می‌گردد. دومین بخش قابل سفارش بر روی هیدراکتیو ۲ سیستم تعلیق اکتیوا بود. این سیستم برای کنترل کامل بادی رول و انحراف خودرو در سرعتهای بالا طراحی شده بود و تغییرات بدنه خودرو از خط تراز را به محاسبه گر سیستم اکتیوا انتقال داده و سیستم عکس‌العمل مناسب برای مقابله با آن را در هر چرخ انجام می‌داد. این سیستم جزو بهترین سیستم‌های تعلیق فعال ساخته شده در خودروسازی تا به امروز می‌باشد به‌صورتی که در تستهای موسوم به تست گوزن که توسط مجله سوئدی Teknikens Värld انجام می‌پذیرد در حال حاضر مقام اول در کل سال‌های انجام این تست متعلق به خودرو سیتروئن زانتیا وی۶ اکتیوا می‌باشد که این تست را در سال ۱۹۹۹ با بالاترین سرعت ۸۵ کیلومتر در ساعت با موفقیت به انجام رساند. مقام دوم این تستها مشترکاً متعلق به دو خودرو مک لارن ۶۷۵ ال تی و آئودی وی۸ پلاس اف اس آی کواترو ۶۱۰ می‌باشد که در تست سال ۲۰۱۷ توانستند تست گوزن را با حداکثر سرعت ۸۳ کیلومتر در ساعت به انجام رسانند. این اعداد و ارقام گویای میزان دقت و قابلیت سیستم تعلیق اکتیوا است که خودرو سواری پنج در خانوادگی را دارای قابلیت مانور بیشتر از خودروهای سوپر اسپرت نموده‌است.

سیستم ترمز

سیستم ترمز در سیتروئن زانتیا بر خلاف دیگر خودروهای غیر سیتروئن به‌صورت تمام هیدرولیکی و با تأمین فشار توسط پمپ هیدرولیک خودرو و دارای سیستم ضد قفل ABS می‌باشد. در این سیستم نیروی ترمز به‌صورت کامل توسط پمپ هیدرولیکی تأمین می‌گردد و به جای روغن ترمز، روغن LHM سیستم هیدرولیکی خودرو مستقیماً روی کالیپرهای ترمز اعمال فشار می‌نمایند. در زانتیا مسیر ترمزهای جلو و عقب کاملاً از هم مجزا می‌باشند و این دو ترمز به‌صورت مستقل از یکدیگر عمل می‌نمایند. ترمز جلو نیروی هیدرولیک را مستقیماً از رگلاتور تأمین فشار به واسطه شیر اطمینان تأمین می‌نماید و ترمز عقب نیروی خود را از سیستم تعلیق عقب تأمین می‌نماید و نیروی آن بر اساس وزن قرار گرفته بر روی تعلیق عقب به‌صورت اتوماتیک افزایش می‌یابد. پشت پدال ترمز خودرو شیر هیدرولیکی وجود دارد که در صورت فشرده شدن پدال فشار هیدرولیکی را در این دو مسیر به‌صورت مجزا باز می‌نماید. شیر اطمینان در مواقع اضطراری و در صورت کاهش بیش از حد فشار یا از مدار خارج شدن پمپ هیدرولیک مسیرهای هیدرولیکی به سمت تعلیق جلو و عقب را بسته و تمامی نیروی هیدرولیکی را فقط به سمت ترمزهای جلو هدایت می‌نماید، در این حالت گوی انباره وسط عقب خودرو نقش تأمین‌کننده فشار برای ترمزهای عقب را برعهده خواهد گرفت در این حالت چراغ استوپ پشت آمپر خودرو موقعیت را به اطلاع راننده می‌رساند. همچنین سیستم ترمز دستی زانتیا به‌صورت کابل دوبل بر روی چرخهای جلو قرار گرفته‌اند تا در مواقع اضطراری و اتمام فشار گوی‌های انباره جلو و عقب و از مدار خارج شدن کامل سیستم ترمز بتوانند از آن برای توقف خودرو استفاده نمایند.

مدلهای رالی زانتیا

اولین نمونه رالی زانتیا به رنگ قرمز در سال ۱۹۹۳ برای ژان لوک پایلر راننده فرانسوی رالی و برای جایگزینی سیتروئن بی ایکس رالی و شرکت در مسابقات سال ۱۹۹۳ طراحی گردید. در این مدل از سیستم چهارچرخ متحرک و همچنین موتور XU9J4 سیتروئن بی ایکس رالی استفاده شد ولی بر طبق قوانین رالی در سال ۱۹۹۳ نمی‌توانستند برای این مدل از سیستم تعلیق اکتیوا استفاده نمایند. این مدل در بدنه نیز از کیت کامل ارتقا آئرودینامیکی شامل اسپویلر جلو و عقب و بادی کیت کناری سود می‌برد. این مدل از سیتروئن زانتیا رالی در مسابقات رالی اروپائی و همچنین رالی فرانسه در سال ۱۹۹۳ به موفقیت‌های خوبی دست پیدا کرد و این موفقیت‌ها در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ نیز ادامه یافت. در سال ۱۹۹۶ این مدل دچار تغییرات کلی شد. موتور آن با نمونه ۲ لیتری که برای مسابقات رالی تغییر داده شده بود تعویض شد و در بدنه نیز بادی کیت جدید باریک تری برای حرکت بهتر در مسیرهای باریک طراحی شد. برای این مدل نیز از همان رنگ بدنه قرمز استفاده گردید. مجموعه این تغییرات باعث کاهش وزن ۵۰ کیلوگرمی در این مدل گردید. این مدل تا سال ۲۰۰۰ در مسابقات مختلف توسط ژان لوک پایلر مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۹۹ مدل دیگری از زانتیا رالی با بدنه دو رنگ زرد و آبی ساخته شد که توسط ژیل استیونارد در مسابقات رالی سال ۱۹۹۹ مورد استفاده قرار گرفت. در این مدل نیز از موتور ۲ لیتری که قدرت آن به ۷۰۰ اسب بخار افزایش پیدا کرده بود همراه سیستم انتقال نیرو به هر چهار چرخ استفاده می‌کرد. این مدل با دارا بودن شتاب صفر تا شصت مایل بر ساعت ۲٫۵ ثانیه از این نظر با بوگاتی ویرون در همان سال برابری می‌کرد. این مدل با دارا بودن نسبت نیرو به وزن ۶۸۱ اسب بخار برای هر تن وزن یکی از قدرتمندترین خودروهای مسابقه در زمان خود بود. در سال ۲۰۰۰ با تغییر قوانین رالی و اجبار تیم‌های مسابقه دهنده برای کاهش نیروی موتورها در خودروهای این کلاس مسابقات استفاده از مدل‌های رالی زانتیا نیز متوقف شد.

مدلهای مونتاژ چین

این خودرو غیر از فرانسه برای کاهش میزان عوارض واردات خودرو به چین در اواسط دهه ۹۰ میلادی به تعداد بسیار محدود بین سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ به‌صورت نمونه‌های نیمه تولید شده (CKD) از خط تولید رن فرانسه به چین فرستاده و در خط تولید کمپانی فنگشن-سیتروئن کمپانی که با سرمایه گذاری مشترگ گروه پی اس آ و دانگ فنگ در شهر هویژو از استان گوانگدونگ چین تاسیس شده بود مراحل نهائی مونتاژ آن‌ها در کنار سیتروئن ایکس ام و تحت نام مشترک سیتروئن ایکس‌ام انجام گرفت. تولید نمونه های  (CKD) زانتیا و ایکس ام در چین مصادف بود با تغییرات در قانون واردات خودرو به چین بود به این صورت که خودروهای  (CKD) را نیز جزو خودروهای وارداتی و عوارض آنها را نیز همانند خودروهای وارداتی محاسبه میکرد. پس از تغییر قانون واردات خودرو به چین مسئولین پی اس آ و دانگ فنگ یا باید تصمیم بر تولید کامل زانتیا و ایکس ام در چین برای معافیتهای مالیاتی بعدی میگرفتند و یا باید با بستن  کمپانی تازه تاسیس فنگشن-سیتروئن این دو مدل را بصورت خودرو کامل وارداتی از مدلهای تولید فرانسه به بازار چین وارد میکردند که در نهایت راه دوم را انتخاب کرده و برای سال ۱۹۹۷ به بعد زانتیا و ایکس ام بصورت خودرو وارداتی کامل از خط تولید فرانسه به بازار چین عرضه شدند.