عبدالله جاسبی

زندگی‌نامه

عبدالله جعفرعلی جاسبی در چهارم آذر ماه ۱۳۲۳ در تهران چشم به جهان گشود. عبدالله جاسبی در سن ۷ سالگی به مدرسه اعتضاد واقع در سرچنبک نزدیک امامزاده یحیی وارد شد. دوره متوسطه ۶ ساله خود را در هنرستان تهران گذراند و پس از گرفتن دیپلم، دوره کارشناسی خود را در هنرسرای فنی (دانشگاه علم و صنعت کنونی) در رشته مهندسی صنایع چوب به پایان رساند
و با گرفتن مدرک کارشناسی و احراز رتبه نخست موفق به دریافت نشان و مدال درجه اول فرهنگ گردید. در سال ۱۳۴۵ پس از فراغت از تحصیل در دانشگاه علم و صنعت مشغول تدریس شد و در سال ۴۶ برای گذران دوره نظام وظیفه از طرح ۱۳ هفته‌ای اعضای هیئت علمی دانشگاهی استفاده کرد و ۱۳ هفته تابستان طرح خود را در پادگان فرح آباد تهران گذراند. در آنجا با سایر نیروهای علمی و مذهبی از جمله دکتر عباسپور، مهندس باکری و تعداد دیگری از افراد که امروز مسئولیت‌های گوناگون در انقلاب دارند آشنا شد و با کمک آن‌ها در محل پادگان اقدام به برگزاری نماز جماعت و بحث و تحلیل مسائل دینی و سیاسی نمود.
همزمان با تحصیلات متوسطه و دانشگاه، عصرها در مدرسه مهدیه، جامع المقدمات و علوم دینی را می‌آموخت و در همان مدرسه نیز به تدریس علوم روز و روش تدریس برای مدرسین آنجا پرداخت که جزوات روش تدریس او پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به صورت کتابی به نام روش تدریس و فن کلاسداری توسط وزارت آموزش و پرورش به چاپ رسید.
او در سال ۱۳۵۱ ازدواج نمود که ثمره آن ۵ فرزند، ۳ پسر و ۲ دختر می‌باشد. در سال ۱۳۵۱ برای ادامه تحصیلات وارد دانشگاه آستون در انگلستان شد. ابتدا مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت صنعتی و سپس مدرک دکترای تخصصی خود را دررشته مدیریت تولید و تکنولوژی از دانشگاه آستون دریافت نمود و در آغاز پیروزی انقلاب اسلامی به میهن بازگشت.
جاسبی از دوره متوسطه به تشکیل گروهی مذهبی-انقلابی از همکلاسی‌های خود همت گماشت و با مسافرت به قم برای دیدار خمینی -که با روز هجوم رژیم به حوزه علمیه قم همراه بود-فعالیتهای انقلابی خود را آغاز کرد. در این مقطع زمانی فعالیت‌های او و دوستان با توزیع اعلامیه‌های آیت‌الله خمینی و شرکت در مجالس و محافل مذهبی و افشای چهره رژیم پهلوی و شرکت در راهپیمایی پس و روز ۱۵ خرداد همراه بود. پس از زخمی شدن برادرش در ۱۵ خرداد در اندیشه گسترش فعالیت‌های مذهبی افتاد. در سال ۱۳۴۶ با کمک نامجو، دکتر عباسپور، وچند تن دیگر اقدام به گشایش تشکیلات زیر زمینی برای مبارزه با پهلوی کردند که اقارب پرست، کلاهدوز و آیت نیز از اعضای آن تشکیلات بودند.
این تشکیلات که قبل از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ با نفوذ در نیروهای مسلح و ارگان‌های کشور در خط روح‌الله خمینی حرکت می‌کرد. تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی در دانشگاه علم و صنعت ایران، به تشویق دانشجویان به انجام فرائض دینی و اسلامی پرداخت که منجر به اخراج او و یکی از همکارانش از این دانشگاه و انتقال به تکنولوژی ونک گردید.
در خارج از ایران نیز با تشکیل انجمن اسلامی در شهر بیرمنگام، هدایت و رهبری نیروهای اسلامی را به عهده داشت و رابط بین تشکیلات زیرزمینی خود با فعالیت‌های خارج از کشور بود.
برای همکاری با سایر گروه‌های مبارز و تأمین هزینه‌های مبارزه، همراه با برخی از دوستان در شرکت سهامی قائمیان عضویت پیدا کرده و سهامدار شد و همین امر مقدمه آشنایی او با برخی از اعضای هیئت موتلفه اسلامی از جمله اسلامی، بهشتی، هرندی (برادر شهید هرندی) شاهچراغی و شفیق و سایرین شد.
پس از بازگشت به ایران، مسئولیت‌های گوناگونی در نهادهای جمهوری اسلامی و تشکل‌های سیاسی به عهده گرفت.
او دو دوره به عضویت شورای اجرایی انجمن بین‌المللی دانشگاه‌ها (با پیشینه بیش از ۵۰ سال) برگزیده شد که دوره دوم آن تا سال ۱۳۸۷ ادامه دارد. او چند دوره متوالی به عضویت شورای اجرایی اتحادیه دانشگاه‌های جهان برگزیده شد و دو دوره متوالی ریاست شورای اجرایی اتحادیه دانشگاه‌های جهان اسلام را عهده‌دار شده‌است که تا سال ۱۳۸۶ ادامه دارد.
وی هم‌اکنون ریاست دفتر مطالعات و تدوین تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی را بر عهده دارد.

انتقادها

دوران مدیریت طولانی مدت وی در دانشگاه آزاد و سوالاتی که پیرامون این دانشگاه ایجاد کرد و وی را در معرض اتهاماتی قرار داده‌است. علیرضا زاکانی رئیس هیئت تحقیق و تفحص مجلس از دانشگاه می‌گوید:
دکتر جاسبی در چهل و پنجمین اجلاس شورای مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی در اردیبهشت ماه سال ۸۱ گفته‌است: این همه به نمایندگان سرویس می‌دهیم، متقابلاً ما باید از حمایت نمایندگان برخوردار باشیم، این‌طور نباشد که جاده یک طرفه باشد و ما سرویس بدهیم اما از آن طرف ما چیزی نخواهیم.
احمد توکلی دیگر نماینده مجلس نیز گفت که جاسبی طرفدارنی در مجلس دارد و تحقیق و تفحص از این دانشگاه به زحمت تصویب شد.
علی عزتی یکی دیگر از نمایندگان مجلس هشتم نیز در پاسخ به انتقادات مطرح شده نسبت به دانشگاه آزاد گفت:هیچ‌کس نمی‌تواند خللی در روند روبه رشد دانشگاه آزاد اسلامی وارد نماید و این دانشگاه برای همیشه پایدار خواهد ماند.

ماجرای غصب زمین هادوی

مهدی هادوی از قضات و وکلای دادگستری که بعد از انقلاب اولین «دادستان کل انقلاب»، «رئیس دادگاه عالی انتظامی قضات» و «عضو شورای نگهبان» شد، پس از تأسیس دانشگاه آزاد اسلامی و در زمان مدیریت عبدالله جاسبی ۲ میلیون مترمربع از املاک موروثی خود را به این دانشگاه هبه کرد که این موضوع بعدها محل اختلافی بین دانشگاه آزاد و او گردید.
موضوع زمین دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات در طول این سال‌ها به کرات مورد بررسی قرار گرفته‌است. مهدی هادوی، بخشی از زمین دانشگاه علوم و تحقیقات را برای ساخت دانشگاه هبه می‌کند اما بخش کوچکی از زمین را برای خانوادهٔ خود نگاه می‌دارد، اما به گفتهٔ خود هادوی و فرزندان او دانشگاه آزاد شروع به تجاوز به زمین متعلق به خانوادهٔ هادوی می‌کند و در نهایت با اعمال زور بخش زیادی از زمین را تصاحب می‌کند.
محمدامین هادوی، فرزند مهدی هادوی می‌گوید که آیت الله هاشمی و محسن هاشمی هردو در مقاطعی تصمیم‌ها و اقداماتی برای بازگردادند زمین به فرزندان مهدی هادوی داشته‌اند اما عملکرد آقای جاسبی، رئیس وقت دانشگاه مغایر با این تصمیمات بوده‌است.
این موضوعی است که توسط عباس سلیمی نمین رد می‌شود، او که در اوایل دههٔ هشتاد در ارتباط با پروندهٔ زمین‌های مهدی هادوی چندین مقاله نوشت و مستندی از شرح ماجرا تهیه کرد می‌گوید که «آیت الله هاشمی اصلا تخلفات را نپذیرفت که زیربار اقدامی برود.» وی در مصاحبه‌های مفصلی به شرح جزئیات این زمین خواری پرداخته است.
در سال 1384 نیز فیلم مستندی توسط «انجمن اسلامی دانشجویان مستقل» در این خصوص توزیع شد که در آن تصاویری از رفتار خشونت آمیز عوامل دانشگاه آزاد با فرزندان و نوه‌های مهدی هادوی به تصویر کشیده شده‌است.
جزييات غصب مخوف زمين‌هاي مهدی هادوی توسط دانشگاه آزاد در گزارش مفصلی به دادگاه ارائه شده که در آن به رفتارهای غیرقانونی دانشگاه آزاد از جمله خاک ریزی و تجاوز به زمین، رها کردن لاستیک‌های شعله ور به سمت زمین آقای هادوی، ضرب و شتم خانواده وی، از بین بردن باغ و هزاران اصله درخت آن و حلقه‌های چاه موجود در باغ و ... اشاره شده‌است.