Άδωξοι Μπάσταρδη

Πλοκή

Το 1941 ο συνταγματάρχης των Ες-Ες Χανς Λάντα καταφθάνει σε μια φάρμα στη Γαλλία για να ανακρίνει τον Περιέ Λαπαντίτ (Perrier Lapadite) σχετικά με φήμες που τον θέλουν να κρύβει την εβραϊκή οικογένεια Ντρέιφους. Ο Λάντα πείθει τον Περιέ να ομολογήσει ότι κρύβει την οικογένεια κάτω από το πάτωμα. Ο Λάντα τότε δίνει εντολή στους στρατιώτες του να πυροβολήσουν τα πατώματα. Ολόκληρη η οικογένεια σκοτώνεται, εκτός από την έφηβη Σοσάνα, την οποία ο Λάντα αφήνει να δραπετεύσει.
Την άνοιξη του 1944, ο υπολοχαγός Άλντο Ρέιν καλείται να στρατολογήσει μια ομάδα οκτώ Εβραιοαμερικανών στρατιωτών για μια αποστολή με στόχο να προκαλέσουν φόβο στο γερμανικό στρατό. Λέει στους στρατιώτες ότι ο καθένας τού χρωστάει 100 κρανία Ναζί. Η πολιτική τους είναι «δεν παίρνουμε αιχμαλώτους» και γίνονται γνωστοί ως οι «Μπάσταρδοι». Ένας επιζών από την επίθεση της ομάδας του Λάντα, με το όνομα Μπουτζ, ανακρίνεται από τον Αδόλφο Χίτλερ. Ο Μπουτζ του εξηγεί τι ακριβώς έγινε: η ομάδα του έπεσε σε ενέδρα από την ομάδα του Λάντα και ο λοχαγός του χτυπήθηκε μέχρι θανάτου με ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ από τον Ντόνι Ντόνοβιτζ, γνωστό στους Γερμανούς ως «Ο Εβραίος Αρκούδος». Ο Μπουτζ τότε αποκαλύπτει ότι ο Ρέιν χάραξε στο μέτωπό του μια σβάστικα με ένα μαχαίρι.
Τον Ιούνιο του 1944, η Σοσάνα έχει πλέον καινούρια ταυτότητα ως Εμανουέλ Μιμιέ και εργάζεται σε ένα σινεμά στο Παρίσι. Εκεί γνωρίζει έναν Γερμανό στρατιώτη, τον Φρίντριχ Τσόλερ, που την ενημερώνει ότι ο στρατός πρόκειται να γιορτάσει στο σινεμά βλέποντας το φιλμ - προπαγάνδα Stolz der Nation. Ο Ζόλερ ελκύεται από τη Σοσάνα και πείθει τον Γιόζεφ Γκαίμπελς να κάνει την πρεμιέρα της ταινίας του στο δικό της κινηματογράφο. Η Σοσάνα συνειδητοποιεί ότι η παρουσία πολλών υψηλόβαθμων Ναζί της δίνει την ευκαιρία να πάρει εκδίκηση και αποφασίζει να βάλει φωτιά στον κινηματογράφο κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας. Οι Βρετανοί μαθαίνουν κι αυτοί για την πρεμιέρα και αποφασίζουν να διεισδύσουν στο σινεμά με τη βοήθεια των Μπάσταρδων και της Γερμανίδας ηθοποιού και διπλής κατασκόπου Μπρίτζετ φον Χάμερσμαρκ. Ο Βρετανός Άρτσι Χίκοξ και δύο γεννημένοι στη Γερμανία Μπάσταρδοι συναντιούνται με την Χάμερσμαρκ σε μια ταβέρνα όπου ο Ταγματάρχης Ντίτερ Χέλστρομ της Γκεστάπο, παρατηρεί την περίεργη προφορά του Χίκοξ. Τα πράγματα εξελίσσονται άσχημα με πυρά να ανταλλάσσονται και όλοι εκτός από τη Χάμερσμαρκ πεθαίνουν. Ο Ρέιν ανακρίνει τη Χάμερσμαρκ και όταν μαθαίνει ότι ο Χίτλερ θα παραστεί στην πρεμιέρα, σκέφτεται ένα σχέδιο όπου ο ίδιος μαζί με τους Ντόνι και Ομάρ θα παραστήσουν τους Ιταλούς συνοδούς της Χάμερσμαρκ στην πρεμιέρα. Ο Λάντα αργότερα θα ερευνήσει την ταβέρνα και θα βρει το παπούτσι της Χάμερσμαρκ και μια χαρτοπετσέτα με την υπογραφή της.
Στην πρεμιέρα, ο Λάντα ζητάει να δει τη Χάμερσμαρκ ιδιαιτέρως και την αναγκάζει να φορέσει το παπούτσι. Πεπεισμένος ότι βοηθάει τους Μπάσταρδους, την στραγγαλίζει. Στη συνέχεια δίνει εντολή να συλληφθεί ο Ρέιν. Ο Λάντα κάνει συμφωνία με το αφεντικό του Ρέιν, να του δοθεί πλήρης στρατιωτική σύνταξη και αμερικανική υπηκοότητα, με αντάλλαγμα να αφήσει τους Ντόνι και Ομάρ να σκοτώσουν τους Ναζί. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, ο Τσόλερ πηγαίνει στο δωμάτιο προβολής να δει τη Σοσάνα. Αυτή τον πυροβολεί πολλές φορές, αλλά προλαβαίνει να τη σκοτώσει πριν πεθάνει. Η ταινία διακόπτεται από μια μικρή ταινία της Σοσάνα που πληροφορεί το κοινό ότι πρόκειται να σκοτωθούν από μια Εβραία. Την ίδια στιγμή, ο υπάλληλος και εραστής της Σοσάνα, Μαρσέλ, κλειδώνει όλες τις εξόδους της αίθουσας και βάζει τη φωτιά. Οι Ντόνι και Ομάρ επιτίθενται και σκοτώνουν τον Γκέμπελς και τον Χίτλερ, αρχίζουν να πυροβολούν μέσα στο πλήθος των πανικοβλημένων Ναζί μέχρι οι βόμβες που κουβαλούν να σκάσουν και να σκοτώσουν όλους όσοι βρίσκονταν μέσα.
Ο Λάντα πηγαίνει μαζί με τον οδηγό του τους Ρέιν και Ούτιβιτς στα αμερικανικά σύνορα και σύμφωνα με τη συμφωνία, ο Λάντα παραδίνεται στον Ρέιν και του δίνει τα όπλα του, επιτρέποντας στον Ούτιβιτς να του περάσει χειροπέδες. Ο Ρέιν τότε σκοτώνει τον οδηγό και και χαράζει μια σβάστικα στο μέτωπο του Λάντα, λέγοντας: «Αυτό μάλλον θα είναι το αριστούργημά μου».

Πρώτα στάδια & σενάριο

Ο Ταραντίνο αφιέρωσε μια δεκαετία γράφοντας το σενάριο της ταινίας καθώς όπως είπε και ο ίδιος η ιστορία ενώ γραφόταν συνέχιζε να μεγαλώνει και να επεκτείνεται. Ο Ταραντίνο έβλεπε το σενάριο ως το απόλυτο αριστούργημά του και έτσι ένιωθε ότι έπρεπε να αποτελεί ότι καλύτερο είχε γράψει ποτέ. Περίεγραψε την ταινία ως μια ομάδα αντρών σε αποστολή που όπως και στις υπόλοιπες ταινίες του δεν χάνουν την αίσθηση του χιούμορ.
Το 2002 ο Ταραντίνο βρήκε το Άδωξοι μπάσταρδη να είναι μεγαλύτερο πρότζεκτ από ότι σχεδίαζε και είδε ότι και άλλοι σκηνοθέτες εργάζονταν πάνω σε ταινίες με θέμα τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι τότε ο Ταραντίνο θεωρούσε ότι είχε γράψει το καλύτερο σενάριο της καριέρας του αλλά δεν μπορούσε να βρει το κατάλληλο φινάλε. Έτσι άφησε τη συγγραφή του Άδωξοι μπάσταρδη και σκηνοθέτησε τα δύο μέρη του Kill Bill το 2003. Αφού τα ολοκλήρωσε επέστρεψε στους «Μπάσταρδους» και σκέφτηκε να μετατρέψει την ταινία σε μίνι σειρά. Έτσι μίκρυνε το σενάριο και η νέα εκδοχή ήθελε μια ομάδα στρατιωτών να ξεφεύγουν της εκτέλεσής τους και να ξεκινούν μια αποστολή ώστε να βοηθήσουν τους Συμμάχους. 
Το Νοέμβριο του 2004, ο σκηνοθέτης αποφάσισε να μην ξεκινήσει ακόμα την παραγωγή της ταινίας και ασχολήθηκε με άλλα πρότζεκτ όπως τη σκηνοθεσία του Death Proof. Αργότερα επέστρεψε στους «Μπάσταρδους». Δήλωσε ότι ο τίτλος της ταινίας είναι εμπνευσμένος από την ταινία The Inglorious Bastards του Έντσο Καστελάρι αλλά είπε ότι δεν θα εξηγήσει το λόγο που ο δικός του τίτλος είναι ορθογραφικά λάθος. Αργότερα δήλωσε ότι είναι απλά "Ο ορθογραφικός τρόπος του Ταραντίνο".

Κάστινγκ

Ο Ταραντίνο αρχικά ήθελε τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο στο ρόλο του Χανς Λάντα πριν τελικά αποφασίσει ότι ο ρόλος χρειαζόταν έναν μεγαλύτερο σε ηλικία ηθοποιό. Έτσι ο ρόλος κατέληξε στον Κρίστοφ Βαλτς.
Ο Μπραντ Πιτ και ο Ταραντίνο ήθελαν να συνεργαστούν πολύ καιρό αλλά περίμεναν το κατάλληλο πρότζεκτ. Καθώς ήταν στη μέση του γραψίματος του σεναρίου, ο Ταραντίνο ένιωσε ότι ο Πιτ θα ήταν ο κατάλληλος να ερμηνεύσει τον Άλντο Ρέιν και έτσι τηλέφωνησε στον ατζέντη του Πιτ να ρωτήσει αν ήταν διαθέσιμος.
Για το ρόλο του Ντόνι Ντόνοβιτζ, ο Ταραντίνο ζήτησε τον Άνταμ Σάντλερ αλλά ο Σάντλερ αναγκάστηκε να αρνηθεί λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων . Ο ρόλος κατέληξε στον Ιλάι Ροθ. Ο Ροθ σκηνοθέτησε κιόλας την ταινία που προβλήθηκε μέσα στην ταινία "Stolz der Nation". Για το ρόλο του Άρτσι Κοξ, ο Ταραντίνο ήθελε τον Σάιμον Πεγκ αλλά δεν μπόρεσε να συμμετέχει εξαιτίας άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων. Για το ρόλο της Μπρίτζετ φον Χάμερσμαρκ ο Ταραντίνο συζήτησε με τη Ναστάζια Κίνσκι αλλά δεν κατέληξαν σε κάποια συμφωνία και ο ρόλος κατέληξε στη Ντιάνε Κρούγκερ.

Box office

Με προϋπολογισμό 70.000.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 38 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 120,5 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 200,9 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 321,4 εκατομμύρια δολάρια.