google/wiki40b huggingface dataset:
Επαρχία Σιρνάκ

Γεωγραφία

Η επαρχία συνορεύει με την Επαρχία Σιίρτ στα βόρεια, με την Επαρχία Βαν στα βορειοανατολικά, με την Επαρχία Μαρντίν στα δυτικά, με την Επαρχία Μπατμάν στα βορειοδυτικά, με τη Συρία στα νοτιοδυτικά και με το Ιράκ στα νοτιοανατολικά. Η Επαρχία Σιρνάκ έχει ορισμένες ορεινές περιοχές στα δυτικά και τα νότια, αλλά και η πλειοψηφία της επαρχίας αποτελείται από οροπέδια, με αποτέλεσμα να διασχίζεται από αρκετά ποτάμια. Σ'αυτούς περιλαμβάνεται ο Τίγρης ποταμός, ο ποταμός Χεζίλ, ο ποταμός Κιζίλσου και ο ποταμός Τσαγκλαγιάν. Τα πιο σημαντικά βουνά είναι το Τζουντί (με 2089 μέτρα), το Γκαμπάρ, το Ναμάζ και το Αλτίν. Είναι η φτωχότερη επαρχία της Τουρκίας.
Κέντρο μάζας

Ιστορία

Η ιδέα του κέντρου βάρους προτάθηκε για πρώτη φορά απ' τον αρχαίο Έλληνα μαθηματικό, φυσικό και μηχανικό Αρχιμήδη των Συρακουσών. Ο Αρχιμήδης απέδειξε ότι η ροπή που ασκείται σε ένα μοχλό από βαρίδια που βρίσκονται σε διάφορα σημεία κατά μήκος του μοχλού είναι η ίδια με αυτήν που θα ασκούνταν αν όλα τα βαρίδια μετακινούνταν σε ένα μόνο σημείο — το κέντρο βάρους του. Στην έρευνά του πάνω στα σώματα που επιπλέουν έδειξε ότι ο προσανατολισμός ενός σώματος που επιπλέει είναι αυτός που κάνει το κέντρο βαρύτητας να χαμηλώνει όσον το δυνατόν περισσότερο. Ανέπτυξε μαθηματικές τεχνικές για την εύρεση του κέντρου βαρύτητας των αντικειμένων που είναι ομότροπα ως προς την πυκνότητα σε διάφορα σαφώς καθορισμένα σχήματα, κυρίως τριγώνου, ημισφαιρίου και ενός κυκλικού παραβολοειδούς εκ περιστροφής.
Στο Μεσαίωνα, θεωρίες για το κέντρο βάρους αναπτύχθηκαν περαιτέρω απ' τους Abū Rayhān al-Bīrūnī, al-Razi (που έγινε στα Λατινικά Rhazes), Omar Khayyám και al-Khazini.
Hymne Cherifien

Hymne Chérifien είναι ο τίτλος του εθνικού ύμνου του Μαρόκου, που χρησιμοποιούνταν και πριν την επίσημη ανεξαρτησία του το 1956. Η μουσική είναι του Léo Morgan, ενώ οι στίχοι που γράφτηκαν το 1970 ανήκουν στον Ali Squalli Houssaini.

Οι στίχοι στα αραβικά

منبت الأحرار * مشرق الأنوار

منتدى السؤدد وحماه

دمت منتداه

وحماه

عشت في الأوطان * للعلى عنوان

ملء كل جنان * ذكرى كل لسان

بالروح * بالجسد

هب فتاك

لبي نداك

في فمي وفي دمي

هواك ثار نور ونار

اخوتي هيا * للعلى سعيا

ننشد الدنيا * أنا هنا نحيا

بشعار

الله

الوطن الملك

Μετάφραση στα ελληνικά

Πηγή της ελευθερίας
 
Πηγή του φωτός

Όπου συνυπάρχουν εθνική κυριαρχία και ασφάλεια

Ασφάλεια και εθνική κυριαρχία
 
μακάρι να βρίσκεστε μαζί για πάντα!

Έζησες ανάμεσα σε έθνη

με υπέρτατο τίτλο

γεμίζοντας κάθε καρδιά
 
τραγουδισμένη από κάθε στόμα

Ο υπέρμαχός σου ανήλθε
 
και απάντησε στο κάλεσμά σου.

Για το σώμα και την ψυχή σου

η νίκη που κατακτήσανε.

Στο στόμα μου

και στο αίμα μου

η αύρα σου έσμιξε μαζί
 
το φως και τη φωτιά.

Σηκωθείτε, αδέρφια μου,
 
μοχθήστε για το ανώτερο.

Φωνάζουμε στον κόσμο
 
πως είμαστε έτοιμοι εδώ.

Χαιρετίζουμε ως έμβλημά μας

Το Θεό, την Πατρίδα και το Βασιλιά.
Διεθνής Ομοσπονδία Γυμναστικής

Η Διεθνής Ομοσπονδία Γυμναστικής (ΔΟΓ) είναι το διοικητικό όργανο της γυμναστικής. Η έδρα της βρίσκεται στη Λωζάνη στην Ελβετία. Ιδρύθηκε στις 23 Ιουλίου του 1881 στη Λιέγη, Βέλγιο και είναι ο παλαιότερος ενεργός διεθνής αθλητικός οργανισμός. Αρχικά ονομαζόταν Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Γυμναστικής, όπου συμμετείχε το Βέλγιο, η Γαλλία και η Ολλανδία. Διατήρησε αυτό το τίτλο μέχρι το 1921, όταν έγιναν δεκτές και μη-Ευρωπαϊκές χώρες  οπότε έλαβε το σημερινό της όνομα.
Η ομοσπονδία καθορίζει τους κανόνες, που είναι γνωστή ως Κώδικας των Σημείων, που ρυθμίζουν το πώς αξιολογούνται οι συμμετοχές των αθλητών της γυμναστικής. Η ομοσπονδία ελέγχει εφτά αθλήματα, όπως τη καλλιτεχνική γυμναστική, τη ρυθμική γυμναστική (ΡΓ) τη αερόβια γυμναστική και άλλα. 
Επιπλέον, η ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για τον καθορισμό της ελάχιστης ηλικίας που μπορούν να συμμετάσχουν οι γυμναστές στους Ολυμπιακούς αγώνες.

Περιορισμοί ηλικίας

Η ΔΟΓ ρυθμίζει την ηλικία κατά την οποία οι αθλητές μπορούν να συμμετέχουν σε ανώτερο επίπεδο αγώνων. Ο σκοπός είναι να προστατεύονται οι νέοι γυμναστές. Ωστόσο η πρακτική αυτή έχει προκαλέσει αντιπαράθεσεις με αποτέλεσμα υπάρχουν περιπτώσεις παραποίησης ηλικίας.
Πάνας (δορυφόρος)

Ανακάλυψη

Ο Παν ανακαλύφθηκε το 1990 από τον Μαρκ Σοουόλτερ. Η ύπαρξη ενός φεγγαριού μέσα στο Χάσμα Ένκε είχε ήδη προβλεφθεί θεωρητικά από το 1985 λόγω των κυματώσεων που εμφανίζονταν στα χείλη του χάσματος, που υποδήλωναν κάποια βαρυτική διαταραχή. Το επόμενο έτος ο Μαρκ Σοουόλτερ και άλλοι προέβλεψαν με αρκετή ακρίβεια το μέγεθός του και τη θέση της τροχιάς του. Στην έρευνα που ακολούθησε χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες του συστήματος του Κρόνου που είχε πάρει το Βόγιατζερ 2 καθώς και υπολογιστής που προέβλεψε την πιθανή θέση του Πάνα την ώρα που λήφθηκαν οι φωτογραφίες. Το φεγγάρι τελικά εντοπίστηκε σε έντεκα από τις εικόνες.
Το όνομά του τού δόθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1991. Είναι επίσης γνωστός ως Κρόνος XVIII (Saturn XVIII, "Κρόνος 18" επειδή ήταν ο 18ος δορυφόρος του πλανήτη που ανακαλύφθηκε). Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1981 S 13 (επειδή εντοπίστηκε σε φωτογραφίες του 1981).

Τροχιά

Η εκκεντρότητα της τροχιάς του Πάνα, εξαιτίας της απόστασής του από τον Κρόνο, είναι πολύ μικρή και η μέγιστη με την ελάχιστη απόστασή του από τον πλανήτη διαφέρουν μόνο γύρω 4 χιλιόμετρα. Η κλίση της τροχιάς του είναι επίσης πολύ μικρή και ουσιαστικά μηδέν με τα υφιστάμενα δεδομένα. Το Χάσμα Ένκε, εντός του οποίου βρίσκεται η τροχιά του Πάνα, έχει περίπου 325 km πλάτος.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Οι επιστήμονες του Κασσίνι-Χόιχενς έχουν περιγράψει των Πάνα ως ένα δορυφόρο σε "σχήμα καρυδιού"  λόγω της κορυφογραμμής που ακολουθεί τον ισημερινό του, παρόμοιας με εκείνης του δορυφόρου Άτλαντα, και διακρίνεται σε εικόνες του. Η κορυφογραμμή σχηματίστηκε από  υλικό προερχόμενο από το Χάσμα Ένκε που έχει επικαθήσει πάνω στον Πάνα.

Ο μικρός δακτύλιος του Πάνα

Το Χάσμα Ένκε περιέχει έναν δακτύλιο που συμπίπτει με την τροχιά του Πάνα. Τα σωματίδια αυτού του δακτυλίου  είναι διατεταγμένα σε σχήμα πετάλου επάνω στην τροχιά του Πάνα. Υπάρχει άλλοι δυο δακτύλιοι μέσα στο Χάσμα, που διαταράσσονται περιοδικά από το πέρασμα του Πάνα.
Ίπσουιτς Τάουν ΦΚ

Ιστορία

Η Ίπσουιτς Τάουν ξεκίνησε ως ερασιτεχνική ομάδα το 1878, υπό την ονομασία "Ίπσουιτς ΑΦΚ" Τα πρώτα χρόνια ύπαρξής της, η ομάδα έδωσε πολλούς αγώνες σε τοπικό επίπεδο, ενώ κατέκτησε και αρκετούς τίτλους. Το 1936, ο σύλλογος απέκτησε επγγελματικό καταστατικό και εντάχθηκε στην "Southern League", την οποία κατέκτησε από την πρώτη κιόλας σεζόν του σε αυτή. Το 1938, επιλέχτηκε να συμμετάσχει στην νεοδημιουργηθείσα, τότε, The Football League, όπου αγωνίστηκε στην "Division Three (South)" μέχρι και το τέλος της σεζόν 1953-1954, όταν και προβιβάστηκε στην "Division Two".
Το 1961, η Ίπσουιτς Τάουν κατέκτησε το πρωτάθλημα, παίρνοντας έτσι την άνοδο για την κορυφαία κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, την "Division One". Η ομάδα κατάφερε το απίστευτο επίτευγμα να κατακτήσει την Πρέμιερ Λιγκ, από την πρώτη της κιόλας σεζόν σε αυτή. Αυτό της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στις ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, και συγκεκριμένα στο Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης σεζόν. Δύο χρόνια αργότερα ήρθε ο υποβιβασμός, με την ομάδα να επιστρέφει στην "Division Two", όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια προτού επανέλθει στην "Division One" το 1968. Λίγο αργότερα, ο Μπόμπι Ρόμπσον ανακοινώθηκε ως προπονητής της ομάδας, ο οποίος την οδήγησε στον δρόμο των επιτυχιών, τόσο εντός, όσο και εκτός συνόρων. Το 1978, η Ίπσουιτς κατέκτησε το FA Cup στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, επικρατώντας της Άρσεναλ, με σκορ 1–0. Περαιτέρω επιτυχία ήρθε το 1981, όταν η Ίπσουιτς επικράτησε της ολλανδικής ΑΖ Άλκμααρ στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Καθώς ο Μπόμπι Ρόμπσον συμφώνησε με την Αγγλική Ομοσπονδία να αναλάβει τις τύχες του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της χώρας το 1982, υποχρεώθηκε, λόγω αυτού, να εγκαταλείψει την ομάδα. Η Ίπσουιτς απέτυχε να κρατηθεί στα ίδια επίπεδα το επόμενο χρονικό διάστημα, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό στην "Division Two" το 1986. Παρέμεινε εκεί ως το 1993, όταν και κατέητσε το πρωτάθλημα, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα και την άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ. Ακολούθησαν δύο, φτωχές από άποψη αποτελεσμάτων, σεζόν, στις οποίες περιλαμβάνεται και η συντριβή με σκορ 9–0 από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η οποία παραμένει μέχρι και σήμερα η μεγαλύτερη σε έκταση ήττα στην ιστορία του πρωταθλήματος. Το 1995, η Ίπσουιτς υποβιβάστηκε για μια ακόμη φορά και παρέμεινε στην δεύτερη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, μέχρι την επάνοδό της το 2000, μτά την επικράτηση επί της Μπάρνσλεϊ στον τελικό των play-offs του πρωταθλήματος, που έλαβε χώρα στο Γουέμπλεϊ, με σκορ 4–2.
Στην πρώτη της σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ, η Ίπσουιτς τερμάτισε 5η στην τελική βαθμολογία. Έτσι, εξασφάλισε την συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν. Αν και η ομάδα τα πήγε καλά στην ευρωπαϊκή διοργάνωση, η βαθμολογική της συγκομιδή ήταν ιδιαιτέρως φτωχή στο πρωτάθλημα. Τερμάτισε τελευταία στον βαθμολογικό πίνακα και υποβιβάστηκε στην Division One, η οποία πλέον ονομάζεται Football League Championship. Μέχρι και το τέλος της σεζόν 2010-2011, η ομάδα βρισκόταν ακόμα στην συγκεκριμένη κατηγορία.
Γιώργος Καφετζόπουλος

Σπουδές

Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Wolverhampton το 2004 και από την ανώτερη δραματική σχολή Aρχή το 2010.

Κινηματογράφος

Νταχάου (σενάριο και σκηνοθεσία, 2015)
Να κάθεσαι και να κοιτάς (σκηνοθεσία: Γιώργος Σερβετάς, 2012)
Θόλος (σκηνοθεσία: Νίκος Αποστολόπουλος, Κατερίνα Γεροθανάση, 2011)
Άδικος κόσμος (σκηνοθεσία: Φίλιππος Τσίτος, 2011)
Απ' τα κόκκαλα βγαλμένα (σκηνοθεσία: Σωτήρης Γκορίτσας, 2010)
Κωλόπαιδα (σκηνοθεσία: Στέλιος Καμμίτσης, 2010)
Η Καντίνα (σκηνοθεσία: Σταύρος Καπλανίδης, 2008)
Fuck Freedom (σκηνοθεσία: Νίκος Βουτενιώτης, 2008)

Τηλεόραση

Σαν Οικογένεια (Alpha Cyprus, 2016)
Σκορπιός (Μega, 1995)
Άνω κάτω το Σάββατο (Mega, 1990)

Θέατρο

Ανάμεσα (σκηνοθεσία: Κώστας Γεράρδος, 2016)
Ρωμαίος και Ιουλιέτα on the road (σκηνοθεσία: Στέλιος Χατζιαδαμίδης, 2015)
Με Λένε Παναγιώτη Και Είμαι Σουηδός (σκηνοθεσία: Στάθης Γραφανάκης, 2013)
Ενοικιάζεται (A Louer) (σκηνοθεσία: Peeping Τom, 2013)
Μια Άγνωστη Από Τον Σηκουάνα (σκηνοθεσία: Βίκυ Γεωργιάδου, 2013)
Μερσιέ και Καμιέ (σκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας, 2013)
The Zoo Story (σκηνοθεσία: Νέλλη Καρρά, 2012)
Μέσα (Δημήτρης Παπαϊωάννου, 2011)
Πουθενά (Δημήτρης Παπαϊωάννου, 2009)
Τάγμα της Αγίας Άννας

Η ιστορία του τάγματος

Το τάγμα αρχικά είχε μόνο έναν βαθμό και ονομαζόταν «Τάγμα της Άννας». Το καταστατικό του τάγματος φέρει το έτος 1735 με μοναδικό μετάλλιο έναν σταυρό με κόκκινος σμάλτο που στο κέντρο του σταυρού είχε την εικόνα της Αγίας Άννας και στην αντίστροφη όψη τα αρχικά «A.I.P.F.» (λατ. «"Anna Imperatoris Petri Filia"», δηλ. «Άννα, κόρη αυτοκράτορα Πέτρου»). 
Το 1742, ο Πέτρος Γ' της Ρωσίας, γιος του Καρόλου Φρειδερίκου, ανακηρύχτηκε φυσικός διάδοχος της Ρωσίας. Όταν έφθασε στη Ρωσία, παρουσίασε το μετάλλιο σε διάφορους αυλικούς. Στις 15 Απριλίου του 1797, ο γιος του, αυτοκράτορας Παύλος Α' της Ρωσίας, έκανε το τάγμα μέλος του αυτοκρατορικού ρωσικού συστήματος, το μετονόμασε σε «Τάγμα της Αγίας Άννας» και καθιέρωσε τρεις βαθμούς. Αργότερα, το 1815, ο Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας πρόσθεσε και τέταρτο βαθμό.
Τα μέλη του τάγματος του Αγίου Αντρέα καθώς και οι πρίγκιπες της αυτοκρατορίας, λάμβαναν ταυτόχρονα καιτο μετάλλιο του τάγματος της Αγίας Άννας, 1ου βαθμού. Η αρχηγία του τάγματος ήταν κληρονομικό προνόμιο του αυτοκράτορας.
Γήπεδο Παντελής Μαγουλάς

Πληροφορίες

Το Γήπεδο της Νίκης Βόλου είναι πραγματικά ταυτόσημο με την προσφυγική αυτή ομάδα. Είναι "στριμωγμένο" ανάμεσα στο δρόμο και σε σπίτια, με τις εξέδρες του να έχουν μία αρκετά παράξενη διάταξη - ιδιαίτερα η νότια πλευρά τους. Η σημερινή μορφή του γηπέδου ανάγεται στο 1970. Γίνονται διαδικασίες για ανακαίνιση και επέκταση του γηπέδου οι οποίες θα ξεκινήσουν στα μέσα Αυγούστου του 2019 και τελειώσουν και το έργο της ανακαίνισης θα παραδοθεί τον Απρίλιο του 2020 (εκτίμηση). Μετά από την ανακαίνιση η χωρητικότητα του γηπέδου θα φτάσει στους 6.000 θεατές. Επίσης θα φτιαχτεί αθλητικό κέντρο της Νίκης Βόλου εκεί που ήταν το πάρκινγκ του ΟΣΕ, δίπλα από το γήπεδο. Είναι άγνωστη η ημερομηνία πότε θα παραδοθεί. Τα έργα θα τα αναλάβει η Μαγνήτων Νίκη Α.Ε. 
Το Γήπεδο της Νίκης ήταν ένα από τα Ολυμπιακά προπονητήρια για τους Αγώνες του 2004. Γι' αυτό το λόγο πραγματοποιήθηκαν έργα αναβάθμισης των εγκαταστάσεών του. Το γήπεδο αναμορφώθηκε, κυρίως με την ανακατασκευή όλης της νότιας λοξής εξέδρας. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες (Σεπτέμβριος 2004) η ομάδα της Νίκης Βόλου μετακόμισε προσωρινά στο νέο Πανθεσσαλικό Στάδιο, που βρίσκεται λιγότερα από 2 χιλιόμετρα βορειότερα, στο οποίο η ομάδα της Νίκης Βόλου παραμένει τις περιόδους 2004-2008, 2009-2010, 2012-2015 και 2017-2019.
Το γήπεδο ανήκει στον ερασιτέχνη Γ.Σ. Νίκης Βόλου.
Ντεγκούτσι Ονισάμπουρο

Γέννηση, σπουδές

Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1871 στο χωριό Ανάο της περιφέρειας του Κιότο της Ιαπωνίας με το όνομα Ueda Kisaburō και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του  Ουέντα Κίχιματσου και της συζύγου του Γιόν. Απο μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τις ανατολικές πνευματιστικές πρακτικές και από την  γιαγιά του μυείτε στην ιαπωνική μυστικιστική τεχνική του Kotodama  (τέχνη που αναφέρεται στην μαγική δύναμη  που θεωρείται ότι κρύβουν οι λέξεις) και συνεχίζει την ενασχόληση με την θρησκεία παρακολουθώντας μαθήματα φιλοσοφίας και φιλολογίας του  αναμορφωτικού κινήματος  Kokugaku  ή αλλιώς kogaku ("αρχαίες σπουδές "), που είχε εμφανιστεί την περίοδο της τελευταίας φεουδαρχικής ιαπωνικής στρατιωτικής κυβέρνησης  Σογκουνάτο Τοκουγκάβα, καθώς και μαθήματα ποίησης από τον Okada Korehira.

Η επαφή με την θρησκεία

Το 1898 μ.Χ.  συναντά την  Ντεγκούτσι Νάο (ιδρύτρια του Οομότο) η οποία εκείνη την εποχή είχε αφήσει το θρησκευτικό κίνημα Konkokyo  και  είχε ανεξαρτητοποιηθεί,  έχοντας ιδρύσει ένα νέο θρησκευτικό κίνημα με το όνομα  "Ōmoto-kyō". Παρά τις διαφορές τους  στις ανατολικές θρησκευτικές πρακτικές , κατορθώνουν να συνεργαστούν και το 1899 ίδρυσαν το Kinmeikai σαν συνέχεια του "Ōmoto-kyō". Την 1η Ιανουαρίου  του 1900, ο Κισαμπούρο  παντρεύεται την νεότερη κόρη της Νάο την  Σούμικο  και αλλάζει το όνομά του σε  Onisaburo Deguchi . Με το όνομα αυτό γίνεται γνωστός ως Seishi (ιερός δάσκαλος) της Οομότο. Οι θρησκευτικές αναζητήσεις συνεχίζονται με τον Ονισάμπουρο να μεταφράζει και να κατηγοριοποιεί τα αποτελέσματα της αυτόματης γραφής (γραφή που καθοδηγείται από κάποιο πνεύμα )  της ιδρύτριας του κινήματος.Έτσι εκτός των άλλων, παρουσίασε  στους οπαδούς του και το ιερό σύγγραμμα, αποτελούμενο από 83 βιβλία  Reikai Monogatari (Παραμύθια του Πνευματικού Κόσμου).

Η επαφή με το Αϊκίντο

Τον Δεκέμβριο του 1919 συναντά τυχαία στο τρένο τον Μοριχέι Ουεσίμπα (Morihei UESHIBA) πρώην στρατιωτικό και εκπαιδευτή πολεμικών τεχνών. Συζητά μαζί του παρουσιάζοντας  τις θέσεις του θρησκευτικού του κινήματος (το οποίο από το 1916 έχει αλλάξει την ονομασία του σε Kōdō Ōmoto) και τον προσκαλεί να  επισκεφτεί την έδρα του κινήματος στο Κιότο.  Πράγματι ο  ΜοριχέιΟυεσίμπα μετακομίζει με την οικογένειά του στην πόλη  Αγιάμπε του Κιότο και  δέχεται την  πνευματική καθοδήγηση του Ντεγκούτσι Ονισάμπουρο,  στην οποία βασίζει τη φιλοσοφία του νέου συστήματος πολεμικής τεχνικής που παρουσιάζει, ανοίγοντας ταυτόχρονα το δικό του  ντότζο. Ιδρύεται τότε η  πολεμική τεχνική Αϊκίντο .

Η επαφή με την Εσπεράντο

Το 1923, έρχεται σε  επαφή με το Εσπεραντικό κίνημα.  Οι κοινές ιδέες  της   αλληλεγγύης και διεθνούς συνεργασίας   που αντιπροσώπευαν  τα δύο κινήματα τον έκαναν να υιοθετήσει τη διεθνή γλώσσα ως εργαλείο προπαγάνδας για την προώθηση της Οομότο. Ο ίδιος έγραψε και στίχους στην Εσπεράντο για να βοηθήσει τους οπαδούς του κινήματος στην εκμάθηση της γλώσσας. Για την ενέργειά του αυτή το Εσπεραντικό κίνημα τον τίμησε καθιερώνοντας το έτος 1987  το ετήσιο βραβείο  Ντεγκούτσι « Premio Deguĉi» , βραβεύοντας άτομα των οποίων οι ενέργειες μέσω  της Εσπεράντο προωθούν την παγκόσμια ειρήνη και ευτυχία.
Ηρωίς

Η ελληνική λέξη "Ηρωίς" (στη καθαρεύουσα), ή ηρωίδα αποτελεί το θηλύκό τύπο του ήρως ή ήρωα αντίστοιχα. Στην αρχαιότητα με το όνομα Ηρωίς φέρονταν βακχική μυστικιστική εορτή που τελούνταν στη περίοδο του Χειμώνα, στους Δελφούς, ανά εννέα χρόνια. Σ΄ αυτή τη γιορτή λάμβαναν μέρος οι λεγόμενες Θυιάδες γυναίκες.
Ο χαρακτήρας της εορτής αυτής ήταν μυστικός. Τα δε λεγόμενα στην εορτή αυτή τα γνώριζαν μόνο οι γυναίκες που συμμετείχαν, τα δε δρώμενα στη κύρια εορτή ανάγονταν στη Σεμέλη, μητέρα του Διονύσου, δηλαδή την επαναφορά της από τον Άδη στη ζωή.
Νομός Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία

Τα νοτιοδυτικά παράλια χαρακτηρίζονται απ' την παρουσία λιμνοθαλασσών, με γνωστότερες αυτές του Μεσολογγίου και του Αιτωλικού. Ο επιμηκέστερος και κύριος ποταμός είναι ο Αχελώος ο οποίος αποτελεί το φυσικό όριο ανάμεσα στην Αιτωλία και την Ακαρνανία, ενώ άλλοι αξιόλογοι ποταμοί είναι ο Εύηνος κι ο Μόρνος. Στην ενδοχώρα του νομού δεσπόζει η Τριχωνίδα, η οποία είναι και η μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας (96 km²). Στο νομό υπάρχουν επίσης οι λίμνες: Αμβρακία, Λυσιμαχία, Οζερός, Βουλκαρία και οι τεχνητές λίμνες του Καστρακίου, των Κρεμαστών και Στράτου. Τα βουνά της Αιτωλοακαρνανίας περιλαμβάνουν το Παναιτωλικό, που είναι το ψηλότερο βουνό του νομού (1.924 μ.) στα βορειοανατολικά, Ακαρνανικά όρη στα δυτικά, τα Όρη Βάλτου στα βορειοδυτικά, το όρος Αράκυνθος (Ζυγός) στα νότια, τα Όρη Ναυπακτίας γνωστά και ως Κράβαρα στα νοτιοανατολικά. Ανάμεσα στα Ναυπάκτια Όρη και το Παναιτωλικό όρος και χωρίς να διακόπτεται ο ορεινός όγκος βρίσκονται τα Όρη Λιδωρικίου. Τέλος, στην Αιτωλοακαρνανία βρίσκεται το σημείο με το χαμηλότερο υψόμετρο στην Ελλάδα με -10 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Κλίμα

Το κλίμα της ποικίλει από πολύ θερμά καλοκαίρια, με θερμοκρασίες που συχνά ξεπερνούν τους 40 °C, με πολλή υγρασία σε ήπιους χειμώνες στις χαμηλού υψομέτρου περιοχές. Κρύοι χειμώνες κυριαρχούν στις ορεινές περιοχές, ενώ σε ακόμη μεγαλύτερα υψόμετρα, χιόνια καθώς και κρύος καιρός χαρακτηρίζουν τους χειμερινούς μήνες, ενώ τα καλοκαίρια είναι δροσερά.

Οικονομία

Η οικονομία του νομού είναι κυρίως αγροτοκτηνοτροφική, με μεγάλη παραγωγή κυρίως στις νότιες περιοχές. Είναι μια απ' τις κύριες καπνοπαραγωγικές περιοχές της χώρας, ενώ καλλιεργούνται ακόμη ρύζι, όσπρια, δημητριακά, ελιές. Στα νοτιοδυτικά παράλια λειτουργούν ιχθυοκαλλιέργειες ενώ υπάρχουν και μεγάλες αλυκές ειδικά στην περιοχή του Μεσολογγίου. Στον τομέα της κτηνοτροφίας ο νομός κατέχει μια από τις υψηλότερες θέσεις στην εγχώρια παραγωγή χοιρινού κρέατος με σύγχρονες μονάδες στην περιοχή της Βόνιτσας και του Αστακού.
Αρκετοί κάτοικοι των ορεινών περιοχών κυρίως ασχολούνται με την εκτροφή των αιγοπροβάτων κατά τον παραδοσιακό τρόπο  καθώς στα μέρη αυτά έχει σταματήσει εντελώς η όποια αγροτική δραστηριότητα. Στην Ορεινή Ναυπακτία τα τελευταία χρόνια με Ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις αναπτύσσεται η εκτροφή βοϊδών ελευθέρας βοσκής.

Ιστορία

Η περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας συνδέεται με μακρόχρονη ιστορία που χάνεται στα βάθη των αιώνων.
Αρχαίοι ιστορικοί όπως ο Θουκυδίδης και γεωγράφοι όπως ο Παυσανίας και Στράβων μας πληροφορούν για το ρόλο που έπαιξε η περιοχή στην αρχαιότητα. Έβγαλε τον μεγαλύτερο τραγουδιστή της δημοτικής μας παράδοσης, τον Τάκη Καρνάβα (γεννήθηκε το 1936 και πέθανε το 1999 στην Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας).

Προστατευόμενες τοποθεσίες

Το Δέλτα Αχελώου, η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου -Αιτωλικού, οι εκβολές Ευήνου, οι νήσοι Εχινάδες και η νήσος Πεταλάς είναι προστατευόμενοι βιότοποι του Natura 2000, με κωδικό GR2310001, κατά μία συνολική έκταση 356,41 τ.χλμ.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1973-74

Η διοργάνωση

Στην 32η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1973-74 μετείχαν συνολικά 79 ομάδες (18 Α' εθνικής και 61 Β' εθνικής κατηγορίας). Διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Υπήρξε κι ένας αρχικός προκριματικός γύρος με 15 ζευγάρια ομάδων Β' εθνικής, ώστε ο πρώτος γύρος να ξεκινούσε με 64 ομάδες.
Στους 2 πρώτους γύρους (όπως και στον προκριματικό) η κλήρωση έγινε σε 2 ομίλους, χωρισμένους με γεωγραφικά κριτήρια. Έτσι αγωνίστηκαν μεταξύ τους ομάδες από τη Νότια Ελλάδα στον πρώτο όμιλο και ομάδες από την Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα στον δεύτερο όμιλο. Η κλήρωση έγινε πλέον ελεύθερη από τον Γ' γύρο. Είναι χαρακτηριστική η δύναμη που έπαιξαν οι έδρες, ειδικά στους 2 πρώτους γύρους, όπου συνολικά από τους 48 αγώνες μόνο 5 φιλοξενούμενες ομάδες κατάφεραν να φτάσουν στην πρόκριση.
Από τα ενδιαφέροντα της διοργάνωσης υπήρξε η περίπτωση του αγώνα Δόξας Δράμας - Α.Ο. Αιγάλεω, ο οποίος μετά από ισόπαλο 1-1 αγώνα και παράταση οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι κι εκεί η γηπεδούχος ομάδα επικράτησε 7-6. Η ομάδα του Αιγάλεω έκανε ένσταση για κακή εφαρμογή της διαδικασίας, η ΕΠΟ την έκανε δεκτή και όρισε επανάληψη όχι του αγώνα, αλλά μόνο των εκτελέσεων πέναλτι. Αυτό δεν έγινε δεκτό από την ομάδα της Δράμας κι έτσι η φιλοξενούμενη ομάδα κέρδισε τελικά την πρόκριση.
Στον Γ' γύρο υπήρξαν 3 πολύ ενδιαφέροντα ζευγάρια με τους "τρεις" της Αττικής να αντιμετωπίζουν τους "τρεις" της Θεσσαλονίκης και την πρόκριση να παίρνουν οι Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ σε βάρος των Ηρακλή, Άρη και ΑΕΚ αντίστοιχα. Οι "ερυθρόλευκοι" στη συνέχεια απέκλεισαν τον Πανιώνιο στον προημιτελικό και τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό μ' ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό του αγώνα για να συναντήσουν στον τελικό τον ΠΑΟΚ για τρίτη φορά τα 4 τελευταία χρόνια, ενώ για τον "Δικέφαλο" ήταν η πέμπτη συνεχόμενη παρουσία του στον τελικό.
Τη φορά αυτή ο αγώνας έγινε στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας και υπήρξε συναρπαστικός ως το τέλος του. Ήταν μάλιστα η πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπέλλου Ελλάδας που ένας τελικός έφτανε στη διαδικασία των πέναλτι (συνολικά μέχρι την περίοδο 2008-09 7 τελικοί έφτασαν ως τη διαδικασία αυτή). Τελικά ο ΠΑΟΚ έφτασε στη νίκη και την κατάκτηση του δεύτερου κυπέλλου της ιστορίας του, στερώντας παράλληλα το νταμπλ από τον αντίπαλό του. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Υβ Τριαντάφυλλος που πέτυχε 7 γκολ.
Καναρέτζιο

Ιστορία

Η ανάπτυξη της περιοχής ξεκίνησε τον 11ο αιώνα καθώς έγινε αποστράγγιση της περιοχής και κατασκευάστηκε μια βαθιά διώρυγα. Κατά μήκος του Καναλιού οικοδομήθηκαν πολυτελή Ανάκτορα αν και οι περισσότεροι κάτοικοι του Σεστιέρι ανήκαν στην Εργατική τάξη και την Παραγωγή. Οι Εβραίοι μεταφέρθηκαν στο Γκέτο της Βενετίας μια εντοιχισμένη συνοικία με πύλες από τις οποίες τους απαγορευόταν να εξέλθουν τις βραδυνές ώρες. Πολλοί Εβραίοι ωστόσο είχαν αποκτήσει σημαντικές θέσεις στην εμπορική, κοινωνική και την πολιτική ζωή της πόλης. Η κατάσταση διατηρήθηκε 270 χρόνια μέχρι την εποχή που ο Ναπολέων Α΄ διέλυσε την Δημοκρατία της Βενετίας (1797), έσπασε τις πύλες του Γκέτο επιτρέποντας στους Εβραίους να ζήσουν ελεύθερα με τους υπόλοιπους.
Τον 19ο αιώνα μηχανικοί κατασκεύασαν τον περίφημο δρόμο "Στράντα Νουόβα" που διέσχιζε το Καναρέτζιο και μια γέφυρα που έκανε την σύνδεση ανάμεσα στην Βενετία και την ηπειρωτική ενδοχώρα στην περιοχή του Μέστρε. Η περιοχή γύρω από το Μεγάλο Κανάλι είναι σήμερα γεμάτη τουρίστες, το υπόλοιπο Καναρέτζιο είναι μία ήσυχη συνοικία με πολλά μικρά μαγαζιά και καφετέριες.
Κόκινος Καπνάς

Ιστορικό

Η εφημερίδα είχε αρχικά τον τίτλο «Κυμυνιστις». Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 1932. Αργὀτερα στο έκτο φίλο της μετονομάστησε σε Κόκινος Καπνάς. Ο λόγος της χρήσης απλουστευμένης μορφής της νεοελληνικής γλώσσας στους τίτλους και στα κείμενα των άρθρων της εφημερίδας, έγκειται στο ότι οι συντάκτες της εφημερίδας ακολουθούσαν μια ακραία εκδοχή του δημοτικισμού, όπου το ελληνικό αλφάβητο αποτελείται από 20 γράμματα και όπου υπάρχει φωνολογική απόδοση των λέξεων. Σε σπάνιες περιπτώσεις δημοσιεύονταν στην εφημερίδα άρθρα στη ποντιακή διάλεκτο.
Από την ίδρυση του ήταν ένα περιφερειακό κομμουνιστικό έντυπο με εβδομαδιαία κυκλοφορία και με έμφαση στα επαγγελματικά ενδιαφέροντα των καπνεργατών της περιοχής με μητρική γλώσσα την ελληνική και αποτελούσε όργανο της σοβιετικής δημοκρατίας και του τοπικού κομμουνιστικού κομιτάτου. Αναφέρεται ότι τη περίοδο 1929-1933 είχε μέση κυκλοφορία τα 6.000 έως 8.000 αντίτυπα. Την περίοδο 1937-1938 η πολιτική του καθεστώτος απέναντι στις μειονότητες άλλαξε και η εφημερίδα διέκοψε τη κυκλοφορία της.