google/wiki40b huggingface dataset:
Αμμοχώρι Φλώρινας

Αρχαιότητα

Στο τραπεζοειδές ύψωμα («Κάσανο»), περίπου δύο χιλιόμετρα ΝΔ του χωριού, έχει εντοπιστεί η θέση αρχαίου οικισμού των κλασικών, ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων.

Νεότεροι χρόνοι

Το χωριό αναφέρεται ως Πεσόσνιτσα από τον 15ο αιώνα και κατοικείται κυρίως από χριστιανούς και λίγους μουσουλμάνους. Αρχικά φαίνεται ότι κατοικήθηκε το βόρειο τμήμα και στη συνέχεια το νότιο. Οι πρώτες εγκαταστάσεις ήταν παραποτάμιες καλύβες, ενώ οι κάτοικοι εκμεταλλεύονταν την άμμο και τις πέτρες του Μικροπόταμου (Μαλαρέκα) που διασχίζει το χωριό. Τον 15ο αιώνα ήταν τιμάριο των γαιοκτημόνων Ηλία Ουμούρ και Χισίρ. Κατά το Μακεδονικό αγώνα υπήρχε έντονη αντιπαράθεση μεταξύ πατριαρχικών και εξαρχικών κατοίκων. Οι Βούλγαροι προσπάθησαν να προσεταιριστούν τους κατοίκους εκμεταλλευόμενοι τη συμμετοχή τους στην εξέγερση του Ίλιντεν. Λειτουργούσε Ελληνικό και Βουλγαρικό σχολείο, καθώς επίσης πατριαρχική και εξαρχική εκκλησία. Το 1906 η κάτοικοι υπό τη Βουλγαρική πίεση μεταστράφηκαν στην εξαρχία, αλλά μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων επέστρεψαν σταδιακά στο πατριαρχείο. Από τους Πεσοσνιτσιώτες που διακρίθηκαν στο Μακεδονικό αγώνα, κυριότεροι ήταν οι Ναούμ Γίρδας και Δημήτριος Κλιγκάτσης του Ναούμ. Κατά τους Βαλκανικούς πολέμους το χωριό καταλήφθηκε από Σέρβους. Κατέληξε στην Ελλάδα μετά επίπονες διαπραγματεύσεις με τη χάραξη των συνόρων και την παραχώρηση του Μοριχόβου στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου. Το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάνης οι λιγοστοί μουσουλμάνοι κάτοικοι προσέφυγαν στην Τουρκία και στο Αμμοχώρι εγκαταστάθηκαν μερικές οικογένειες προσφύγων από τη Μικρά Ασία, τον Πόντο και τον Καύκασο. Οι κάτοικοι υπέφεραν κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Γερμανούς ναζιστές και της Βουλγαρικής Οχράνα που προσπάθησαν για ακόμη μία φορά να τους μεταστρέψουν προς το Βουλγαρισμό. Κατά τον Εμφύλιο πόλεμο το χωριό δοκιμάστηκε διπλά, καθώς οι κάτοικοι μοιράστηκαν στα δύο στρατόπεδα των αντιμαχόμενων πλευρών.
Σήμερα το Αμμοχώρι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χωριά του Δήμου Φλώρινας. Στα δυτικά του χωριού σε μικρή απόσταση βρίσκεται η μικρή λίμνη του Αμμοχωρίου. Οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι Αμμοχωρίου "Αναγέννηση" , ''ΜΕΑΣ Απόλλων'' και ''Παναγία Σουμελά'' συμβάλλουν στην πολιτιστική δραστηριότητα των κατοίκων.
Το Γύρισμα της Τύχης

Υπόθεση

Η αμφιλεγόμενη υπόθεση του Κλάους φον Μπιούλοου (Τζέρεμι Άιρονς) ενός πλούσιου κι εκκεντρικού άνδρα της καλής κοινωνίας, ο οποίος κατηγορήθηκε το 1980 για την απόπειρα δολοφονίας της πλούσιας συζύγου του Σάνι (Γκλεν Κλόουζ), η οποία βρέθηκε αναίσθητη ένα πρωί κι έμεινε σε κωματώδη κατάσταση για χρόνια. Οι εξετάσεις αίματος έδειξαν αυξημένα τα ποσοστά ινσουλίνης στο αίμα και χαμηλή ποσότητα γλυκόζης (Η Σάνι ήταν υπογλυκαιμική). Ο φον Μπιούλοου, ο οποίος κατηγορήθηκε για τη χορήγηση της ινσουλίνης στη σύζυγό, του κρίθηκε ένοχος μετά από την πρώτη του δίκη, ενώ το 1983 έκανε έφεση και με τη βοήθεια του δικηγόρου Άλαν Μ. Ντέρσοβιτς (Ρον Σίλβερ) αθωώθηκε, έχοντας ως ελαφρυντικό το γεγονός ότι η Σάνι έκανε χρήση ναρκωτικών.

Πληροφορίες

Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που καταγράφονται στο μυθιστόρημα του Ντέρσοβιτς πάνω στην υπόθεση και στην προσπάθεια αυτού και των μαθητών του να δικαιολογήσουν τα γεγονότα, ερευνώντας την υπόθεση από άλλη σκοπιά κι αναστρέφοντας την ετυμηγορία της πρώτης δίκης του Κλάους φον Μπιούλοου. Η διήγηση των συμβάντων σε φλας μπακ γίνεται από τη Γκλεν Κλόουζ που υποδύεται τη Σάνι φον Μπιούλοου, η οποία μετά από 30 περίπου χρόνια σε κωματώδη κατάσταση απεβίωσε το Δεκέμβριο του 2008.

Υποδοχή

Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές. Η βαθμολογία της στην ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes είναι 94%.
Νέιθαν Κρες

Βιογραφικό

Ο Κρες γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου του 1992 στο Γκλέντεϊλ, της Καλιφόρνιας. Έχει δύο αδέλφια τον Άντριου και τον Κέβιν, οι οποίοι, και οι δύο, δεν ασχολούνται με την βιομηχανία του θεάματος.
Ο Κρες ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην ηλικία των τριών ετών, όταν ξεκίνησε να μιμείται εκπομπές που έβλεπε στην τηλεόραση. Με αφορμή αυτό το γεγονός η μητέρα του τόν πήγε σε οντισιόν, όπου υπέγραψε συμβόλαιο με έναν παραγωγό ταλέντων. Για τα επόμενα τρία χρόνια ο Κρες εμφανιζόταν σε έντυπες διαφημίσεις, καθώς και σε τηλεοπτικές διαφημίσεις και σε φωνητικούς ρόλους. Στην ηλικία των έξι ετών αποφάσισε να αφήσει την ηθοποιία και να επιστρέψει στο κανονικό σχολείο κάνοντας μία φυσιολογική ζωή, μέχρι την ηλικία των έντεκα ετών, όπου αποφάσισε να ξαναεπιστρέψει στην επαγγελματική του σταδιοδρομία.
Τον Φλεβάρη του 2011, ο Κρες τελείωσε την υποχρεωτική εκπαίδευση και ήλπιζε να εισαχθεί στο UCLA. Για όσο διάστημα γυριζόταν το iCarly, ο Κρες έκανε μαθήματα στο σπίτι τα Σαββατοκύριακα ή στα κενά ανάμεσα στα γυρίσματα.

Προσωπική ζωή

Στις 29 Μαΐου 2015 αρραβωνιάστηκε με την επίσης ηθοποιό Λόντον Μουρ και λίγους μήνες αργότερα, στις 15 Νοεμβρίου παντρεύτηκαν στο Λος Άντζελες.
Έχουν αποκτήσει μαζί μια κόρη, την Ρόζι Καρολάιν Κρες (21 Δεκεμβρίου 2017).
3. Λίγκα

Ιστορία

Τον Σεπτέμβριο του 2006 σε μία συνεδρίαση η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (DFB) αποφάσισε και ανακοίνωσε την πρόθεσή της από το 2008 να προστεθεί στα πρωταθλήματα και η 3η Λίγκα σε έναν όμιλο προς ενίσχυση του ανταγωνισμού. Η 3η Λίγκα αποτελεί την τελευταία επαγγελματική κατηγορία πριν το Περιφερειακό Πρωτάθλημα (Regionalliga) και την ανώτερη κατηγορία που διοργανώνεται από την Ομοσπονδία (DFB) και όχι από την Επαγγελματική Λίγκα (DFL).

Διοργάνωση

Oι ομάδες που συμμετέχουν είναι 20 και αγωνίζονται σε έναν όμιλο. Οι δύο πρώτες ομάδες της 3ης Λίγκα προβιβάζονται απευθείας στην 2η Μπούντεσλιγκα και αντικαθίστανται από τις δύο τελευταίες ομάδες αυτής. Η τρίτη της βαθμολογίας αναμετράται σε αγώνες μπαράζ με την 18η (τρίτη από το τέλος) της 2ης Μπούντεσλιγκα.

Οι τρεις τελευταίες ομάδες της 3ης Λίγκα υποβιβάζονται στη Ρεγκιονάλλιγκα, η οποία από τη σεζόν 2012-13 και έπειτα είναι χωρισμένη σε πέντε ομίλους (2008-12 τρεις όμιλοι), τον Βόρειο, τον Βορειοανατολικό, τον Δυτικό, τον Νοτιοδυτικό και της Βαυαρίας. Οι πέντε πρωταθλητές των ομίλων αυτών και ο δευτεραθλητής του ομίλου, του οποίου η περιφέρεια έχει εκάστοτε τα περισσότερα μέλη στην ομοσπονδία, δίνουν αγώνες πλέι-οφ για να αναδειχθούν από τις έξι οι τρεις ομάδες, που θα ανεβούν στην 3η Λίγκα.

Λογότυπο

Το λογότυπο του πρωταθλήματος όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Γουέσλεϊ Σνάιντερ

ΑΦΚ Άγιαξ

Ο Γουέσλεϊ Σνάιντερ γεννήθηκε στην Ουτρέχτη, αλλά έμαθε ποδόσφαιρο στην νεανική ακαδημία του Άγιαξ στο Άμστερνταμ. Ο Γουέσλεϊ γεννήθηκε σε ποδοσφαιρική οικογένεια: ο πατέρας του ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο μεγαλύτερος του αδερφός (Τζέρφι) παίζει για την ΦΚ Στορμβόγκελ της Δεύτερης Ολλανδικής Λίγκας και ο μικρότερος του αδερφός (Ρόντνι) παίζει ως δανεικός στον Άγιαξ.
Το ντεμπούτο του Σνάιντερ στον Άγιαξ σημειώθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2002, στον αγώνα απέναντι στην Εξέλσιορ, ο οποίος έληξε με σκορ 2-0 υπέρ του Άγιαξ. Ο Σνάιντερ συμπεριλήφθη στην βασική ομάδα, η οποία ήταν υπό την ηγεσία του Ρόναλντ Κούμαν, χάρη στις συστάσεις του προπονητή της νεανικής ομάδας, Ντάννι Μπλίντ, καθώς πολλοί παίκτες της κύριας ομάδας ήταν τραυματισμένοι. Στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ολλανδίας 2006-07 πέτυχε 18 τέρματα - τα περισσότερα ήταν από εκτελέσεις φάουλ. Όταν ο Άγιαξ άρχισε να μην προκρίνεται στα ευρωπαϊκά κύπελλα, η Ρεάλ Μαδρίτης ενδιαφέρθηκε για τον Σνάιντερ.

Ρεάλ Μαδρίτης

Στις 12 Αυγούστου 2007, η διοίκηση του Άγιαξ δέχθηκε να πωλήσει τον Σνάιντερ στην Ρεάλ Μαδρίτης για 27 εκατομμύρια ευρώ. Ο Γουέσλεϊ έλαβε την δεύτερη θέση στον κατάλογο των πιο ακριβών Ολλανδών ποδοσφαιριστών, μετά τον Ρουντ βαν Νίστερλοϊ - ο συγκεκριμένος παίκτης μετακόμισε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 30 εκατομμύρια ευρώ. Εκτός από τον Σνάιντερ, οι Μαδριλένοι αγόρασαν ακόμα δύο Ολλανδούς, τους Ρόιστον Ντρέντ και Άριεν Ρόμπεν.
Ο Σνάιντερ πέτυχε το νικητήριο τέρμα στον πρώτο του αγώνα για την Ρεάλ Μαδρίτης, απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Στον επόμενο αγώνα, απέναντι στην Βιγιαρεάλ, πέτυχε δύο τέρματα.

Ίντερ

Εξαιτίας του ότι η Ρεάλ ξόδεψε πολλά χρήματα για να αγοράσει τον Κριστιάνο Ρονάλντο και τον Κακά, ο Σνάιντερ θεωρήθηκε μη χρήσιμος και του ανακοινώθηκε ότι δεν θα συμπεριληφθή στην βασική ομάδα. Παρά την πρόταση της Ίντερ, ο Σνάιντερ άργησε να μετακομίσει την ομάδα του Μιλάνου, καθώς έλπιζε να ξανακερδίσει μια θέση στην Ρεάλ. Αλλά, μετά από συζητήσεις με τον Ζοσέ Μουρίνιο, ο Σνάιντερ δέχθηκε την πρόταση της Ίντερ. Η Ίντερ έδωσε στην Ρεάλ περίπου δεκαπέντε εκατομμύρια ευρώ. Κατά τη διάρκεια της πρώτης του χρονιάς στην Ίντερ, ο Σνάιντερ κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ και ανακηρύχθηκε ο καλύτερος μέσος της διοργάνωσης.
Στις 7 Νοεμβρίου 2010, στον αγώνα απέναντι στην ΦΚ Μπρέσια, ο Σνάιντερ δεν ένιωθε καλά: «Πέντε λεπτά πριν το διάλειμμα, άρχισα να νιώθω πόνο σε όλο το σώμα και έτρεμα. Η κατάσταση μου ήταν χάλια, ποτέ δεν ένιωθα κάτι χειρότερο». Αργότερα ανακοινώθηκε ότι έχει αναιμία, εξαιτίας της συμμετοχής του σε πολλούς αγώνες για την ομάδα του.

Εθνική Ολλανδίας

Ο Σνάιντερ έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Ολλανδίας το 2003, στον αγώνα απέναντι στην εθνική Πορτογαλίας. Από τη στιγμή που προπονητής της ομάδας έγινε ο βαν Μπάστεν, ο Σνάιντερ λάμβανα συχνά προσκλήσεις στην εθνική. Με την εθνική Ολλανδίας, ο Σνάιντερ συμμετείχε στα Mundial 2006 και στο Mundial 2010, όπου πέτυχε 5 τέρματα.
Ντέηβιντ Γουάλλας

Επιστροφή στην Ελλάδα

Τον Ιούλιο του 1944 γύρισε στην Ελλάδα στην περιοχή της Ηπείρου που έλεγχε ο ΕΔΕΣ ώστε να σχηματίσει άποψη για τη ποιότητα της αντιστασιακής οργάνωσης και ειδικότερα για το ενδεχόμενο σύγκρουσης με τον ΕΛΑΣ. Έστειλε αναφορά όπου μετέφερε  απογοητευτικά συμπεράσματα για τους διοικητές μεραρχιών του ΕΔΕΣ, ενώ στην επόμενη αναφορά του ανάφερε ότι ο ΕΔΕΣ χτυπούσε δυνάμεις του ΕΛΑΣ ενώ παράλληλα το τμήμα του ΕΛΑΣ χτυπούσαν και δυνάμεις των Γερμανών στα πλαίσια της επιχείρησης "Οχιά" 
. Πήρε μέρος στη Μάχη της Μενίνας εναντίον των Γερμανών όπου και σκοτώθηκε. Κηδευτηκε και θάφτηκε στην Παραμυθιά στο νεκροταφείο της Παναγίας όπου υπάρχει και μνημείο. Στη Παραμυθιά υπάρχει οδός που φέρει το όνομα του, ενώ υπάρχει ανοιχτό ζήτημα μετονομασίας της.
Δείκτης μηνιαίου υπολογισμού

Ο δείκτης μηνιαίου υπολογισμού είναι ένας δείκτης που χρησιμοποιείται στο Καζακστάν για τον υπολογισμό των συντάξεων, επιδομάτων και άλλων κοινωνικών παροχών και, επίσης, για την επαύξηση των προστίμων και τον υπολογισμό των φόρων και άλλων πληρωμών.
Ο δείκτης καθορίζεται κάθε χρόνο από το νόμο της Δημοκρατίας για τον Προϋπολογισμό.
Γεώργιος Αντουράκης

Βίος

Ο Γεώργιος Αντουράκης γεννήθηκε το 1936 στην Ασή Γωνιά Χανίων και ολοκλήρωσε της γυμνασιακές του σπουδές στο Ρέθυμνο. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Υπήρξε απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα Αρχιτεκτονικής, Ζωγραφικής, Γλυπτικής, Μικροτεχνίας, Τεχνικής Ανασκαφών, Συντήρησης έργων τέχνης και Επιγραφικής στο Ινστιτούτο Χριστιανικής Αρχαιολογίας (Instituto di Archeologia Cristiana) της Ρώμης. Επίσης, παρακολούθησε τους πρακτικούς κλάδους της Αποτύπωσης, Αναστήλωσης και Συντήρησης Μνημείων και έργων τέχνης στις Ειδικές σχολές στη Φλωρεντία και τη Ρώμη. Τέλος, παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης, Ελληνικής και Λατινικής Επιγραφικής στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης. Απεβίωσε στις 18 Απριλίου 2006.

Εκπαιδευτικό έργο

Αφού εργάστηκε στη μέση εκπαίδευση στη συνέχεια διορίστηκε επιστημονικός συνεργάτης στη Θεολογική Σχολή Αθηνών όπου ανακηρύχθηκε το 1977, αριστοβάθμιος διδάκτωρ της Χριστιανικής και Βυζαντινής Αρχαιολογίας Παλαιογραφίας και Επιγραφικής με θέμα, «Αι μοναί Μυριοκεφάλων και Ρουστίκων Κρήτης μετά των παρεκκλησίων αυτών. Συμβολή εις την έρευνα των χριστιανικών μνημείων». Προήχθη σε επιμελητή και λέκτορα, το 1985 εξελέγη Επίκουρος καθηγητής, το 1992 σε Αναπληρωτή και το 1997 σε καθηγητή.
Δίδαξε επίσης στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών, στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως, στα ξενόγλωσσα τμήματα της Πανεπιστημιακής Λέσχης Αθηνών, στο Ελληνικό Κολλέγιο και στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης.
Εχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών για τις Γλωσσικές και Διαλεκτικές του μελέτες, ενώ έχει δημοσιεύσει πληθώρα άρθρων και συγγραμάτων σχετικά με την αρχαιολογία και την θεολογία.
Μαρία Ζάμπα

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1888 στα Άδανα της Μικράς Ασίας. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη όπου σπούδασε στη Ζάππειο Σχολή της πόλης. Μετά την ολοκολήρωση των σπουδών της, μετακόμισε στην Αθήνα, όπου άρχισε να ασχολείται με τη λογοτεχνία. Δημοσίευσε τα πρώτα ποιήματα της στο περιοδικό Νουμάς, ενώ νωρίτερα δημοσίευσε στίχους της στα περιοδικά Αμάλθεια (Σμύρνη), Ελλάς (Αθήνα) και Μικρασιατικό Ημερολόγιο (Σάμος). Δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή, με τίτλο Τα τραγούδια μου το 1924 στην Αθήνα, ενώ έξι χρόνια αργότερα, το 1930, δημοσιεύθηκε η δεύτερη ποιητική συλλογή της, Αυγές και δειλινά. Ττα έργα της χαρακτηριζόταν από λιτότητα και αφαιρετικότητα στον λόγο της. Πέθανε στην Αθήνα το 1933.
Μαρία Δεσύλλα - Καποδίστρια

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1898 και ήταν εγγονή του Αντωνίου Καποδίστρια καθώς και δισέγγονη του Γεωργίου Καποδίστρια, αδερφού του Ιωάννη Καποδίστρια. Παντρεύτηκε τον Κερκυραίο διπλωμάτη Λουδοβίκο - Σπυρίδωνα Σκάρπα, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες, αλλά χώρισε το 1928.
Το 1935 παντρεύτηκε τον Σταμάτιο Δεσύλλα, Κερκυραίο βιομήχανο και δήμαρχο Κέρκυρας, τον οποίο αντικατέστησε στη δημαρχία το 1956 μετά το θάνατό του. Συγκεκριμένα στις αναπληρωματικές εκλογές που ακολούθησαν εξελέγη με 5.365 ψήφους σε σύνολο 10.207. Στον δημαρχιακό θώκο παρέμεινε μέχρι το 1959.
Ως απόγονος της οικογένειας, και επειδή ο προπάππος της ήταν ο μοναδικός από τα αδέρφια που είχε αποκτήσει παιδιά, είχε στην κατοχή της την εξοχική κατοικία της οικογένειας στην θέση Κουκουρίτσα. Το 1979 δώρισε το σπίτι στην Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας, τη Φιλαρμονική Εταιρία Κερκύρας και την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών, με σκοπό τη δημιουργία Μουσείου το οποίο να στεγάζει τα διασωθέντα προσωπικά αντικείμενα του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδος, καθώς και προσωπογραφίες και έπιπλα εποχής που ανήκαν στην οικογένεια.
Φόλκερ Σλέντορφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βίζμπαντεν και σπούδασε πολιτική επιστήμη στη Σορβόννη και στη συνέχεια στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC. Από το 1971 ως το 1991 ήταν νυμφευμένος με τη σκηνοθέτιδα Μαργκαρέτε φον Τρότα, με την οποία είχαν συνεργαστεί και επαγγελματικά.
Έχει δηλώσει ότι υποστηρίζει την Άνγκελα Μέρκελ, την οποία γνωρίζει προσωπικά. Παλαιότερα υποστήριζε το SPD.

Καριέρα

Πριν γυρίσει τις δικές του ταινίες, ήταν βοηθός σκηνοθέτη σε άλλες, όπως το Πέρυσι στο Μάριενμπαντ του Αλέν Ρενέ.
Ο Σλέντορφ είναι ένας από τους εκπροσώπους του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου. Το 1975 δημιούργησε μαζί με τη φον Τρότα την ταινία Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ, η οποία γνώρισε επιτυχία.
Έγινε ευρέως γνωστός το 1979 με την ταινία Το ταμπούρλο, που βασίστηκε στο βιβλίο του Γκύντερ Γκρας και βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα και το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Το 1991 ήταν επικεφαλής της επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Πλατεία Αμερικής (ταινία)

Βραβεία/Διακρίσεις

Στο 57ο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έλαβε το βραβείο FIPRESCI και το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής, ενώ ο Βασίλης Κουκαλάνι κέρδισε για την ερμηνεία του το Βραβείο Καλλιτεχνικής Επίτευξης.
Στα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου κέρδισε το βραβείο μοντάζ (Γιάννης Σακαρίδης).
Πολυφοίτης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πολυφοίτης είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Φρυγία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων. Δεν είναι γνωστοί οι γονείς του, ούτε αν σκοτώθηκε στον πόλεμο. Ο Πολυφοίτης, που καταγόταν από την περιοχή ή πόλη Ασκανία της Φρυγίας, αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Ν, στίχος 791). Μερικοί σχολιαστές της Ιλιάδας ταυτίζουν τον Πολυφοίτη με τον Περιφήτη, διότι στο Ξ 515 μνημονεύεται κάποιος «Περιφήτης» μαζί με τους ίδιους σχεδόν άνδρες.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1981-1982

Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1981−1982. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός.

Μπαράζ

Οι τέσσερις ομάδες που ισοβάθμισαν στις τέσσερις τελευταίες θέσεις του πρωταθλήματος έδωσαν αγώνες μπαράζ στα Τρίκαλα.
Λάμος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λάμος (από τη λέξη λάμος = χάσμα) είναι γνωστός ο ομηρικός βασιλιάς των Λαιστρυγόνων και θεμελιωτής της πόλης τους, της Τηλεπύλου. Κατά τον Ευστάθιο και τους αρχαίους, ο Λάμος ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα (πρβλ. και τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου, 14:23). Ο Λάμος αναφέρεται στην Οδύσσεια (ραψωδία κ, στίχος 81).
Κάποιοι από τους αρχαίους και νεότερους ερμηνευτές της Οδύσσειας θεώρησαν λανθασμένα ότι «Λάμος» ονομαζόταν η πόλη, από το «Λάμου αιπύ πτολίεθρον» κατά το «Τροίης ιερόν πτολίεθρον». Αλλά η πόλη είναι η Τηλέπυλος.
Διονύσης Παγουλάτος

Στην Τηλεόραση και το ραδιόφωνο

Ο Διονύσης Παγουλάτος έκανε μία και μοναδική εμφάνιση στην τηλεόραση στη μεταφορά του θεατρικού έργου του "Ο Αφορεσμένος" στο "Θέατρο της Δευτέρας" το 1980. Αντίθετα συμμετείχε στην μεταφορά πολλών θεατρικών έργων στο ραδιόφωνο όπως: "Μαρία η Πενταγιώτισσα" το 1958, "Ο Καραγκιόζης φούρναρης" το 1959, "Ο σταυρός και το σπαθί" το 1960, "Ορφέας στον Άδη" το 1960 κ.α

Συγγραφικό έργο

Ο Διονύσης Παγουλάτος εκτός από τον "Αφορεσμένο", το θεατρικό έργο που έγραψε και παρουσίασε το 1972 στο θέατρο "Γιώργου Παππά" και το 1980 στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, έγραψε και την κωμωδία "Πουλιάδα" - παραφράζοντας την "Ιλιάδα" - που όμως δεν ανέβηκε ποτέ στο θέατρο.
Πέθανε στις 27 Αυγούστου 2003 σε ηλικία 80 ετών και κηδευτηκε στο νεκροταφειο του Κόκκινου Μύλου.
Μετρό Σεβίλλης

Το μετρό της Σεβίλλης (Metro de Sevilla στα Ισπανικά), είναι ένα δίκτυο μετρό που κατασκευάζεται αυτή την περίοδο στην πόλη και τα προάστια της Σεβίλλης, στην Ισπανία.

Ιστορία

Το 1999 ένα δεύτερο κατασκευαστικό πρόγραμμα για μετρό ξεκίνησε από την Εταιρία Μετρό Σεβίλλης (στα Ισπανικά, Sociedad del Metro de Sevilla), που ιδρύθηκε από έναν πρώην δήμαρχο της Σεβίλλης, τον Alejandro Rojas Marcos. Είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2006, αλλά τελικά ξεκίνησε να λειτουργεί στις 2 Απριλίου 2009.

Κατάλογος σταθμών Μετρό Σεβίλλη

Το νέο πρόγραμμα σχεδιάζει ένα δίκτυο που καλύπτει τη Σεβίλλη και τα προάστιά της (1.500.000 κατοίκους) και αποτελείται από τέσσερεις γραμμές:
Οικογένεια Κανελλόπουλου

Η οικογένεια Κανελλόπουλου είναι παλιά οικογένεια βιομηχάνων και πολιτικών από την Φτέρη Αιγίου. Επί της ουσίας η οικογένεια χωρίστηκε σε δύο κλάδους: ο ένας εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ο άλλος στην Πάτρα. Γενάρχης της οικογένειας ήταν ο Κανέλλος Αλεξανδρόπουλος.
Λουκιανός Κηλαηδόνης

Καλλιτεχνική πορεία

Η καλλιτεχνική καριέρα του Λουκιανού Κηλαηδόνη ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν έγραψε τη μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου Η Πόλη μας. Τα τραγούδια, στον ομότιτλο δίσκο που κυκλοφόρησε, ερμήνευσαν η Βίκυ Μοσχολιού και ο Μανώλης Μητσιάς. Συνέχισε παραγωγικότατος με πολλά τραγούδια και περισσότερη μουσική (προσωπικοί δίσκοι, συμμετοχές και συνεργασίες, μουσική ή/και στίχους για θεατρικές και κινηματογραφικές παραστάσεις, για τηλεοπτικές εκπομπές, κ.α.). Πολλά από τα τραγούδια του αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν πολύ («Είμαι ένας φτωχός και μόνος κάουμποϋ», «Μια μέρα μιας Μαίρης», «Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών», "Ντίσκο", κ.α.). Είχε κάνει πάρα πολλές ζωντανές εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και στην Κύπρο.

Το πάρτυ στη Βουλιαγμένη

Ιδιαίτερη μνεία απαιτεί η πρώτη μεγάλης κλίμακας συναυλία του, το περίφημο Πάρτυ στη Βουλιαγμένη, που έγινε στις 25 Ιουλίου του 1983 και που συγκέντρωσε πάνω από 70.000 άτομα (άλλες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό στις 100.000). Στο πάρτυ αυτό εμφανίστηκαν διαδοχικά ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, ο Βαγγέλης Γερμανός, ο Γιώργος Νταλάρας, η Αφροδίτη Μάνου και η Μαντώ, αποβιβαζόμενοι με ταχύπλοα στην πλωτή εξέδρα . Σε μια εποχή που ο όρος beach party δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστός, αυτό το πάρτυ κατάφερε να δημιουργήσει το αδιαχώρητο σε όλη την παραλιακή λεωφόρο, από τη Βουλιαγμένη μέχρι τη Λεωφόρο Συγγρού. Από πολλούς το Πάρτυ στη Βουλιαγμένη θεωρήθηκε το ελληνικό Woodstock και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης με αυτήν την εκδήλωση ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που έβγαλε τις συναυλίες από τα γήπεδα και τα θέατρα, σε φυσικούς χώρους.

Θέατρο

Για δέκα χρόνια έγραφε αποκλειστικά τη μουσική για το «Ελεύθερο Θέατρο» («Ελεύθερη Σκηνή»), με επιλεγμένα κομμάτια να περιλαμβάνονται στο άλμπουμ «Πάμε μαέστρο».
Ηταν βασικός συνθέτης των παραστάσεων του «Θεσσαλικού Θεάτρου» της πρώτης περιόδου.
Εχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με το Λαϊκό Θέατρο του Λ. Τριβιζά, με την παιδική σκηνή της Ξένιας Καλογεροπούλου κλπ.

Κινηματογράφος

Εχει γράψει μουσική για τις ταινίες «Οι κυνηγοί» και «Ο θίασος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Ελευθέριος Βενιζέλος» του Παντελή Βούλγαρη και «Οι Αθηναίοι» του Βασίλη Αλεξάκη, καθώς και για πολλές τηλεοπτικές εκπομπές.
Οινηίδα φυλή

Με την ονομασία Οινηίς ή Οινηίς φυλή  (αρχαία ελληνικά: Οἰνηΐς) ή Οινηίδα φυλή (σύγχρονα ελληνικά) για την φυλή και Οινηίδα (γενική: Οινηίδος) για την περιοχή και με το όνομα (άρθρο: ο) Οινεύς ή  (άρθρο πληθυντικού: οι) Οινείς ή Οινηείς, για τα μέλη της φυλής και τους κατοίκους της περιοχής αυτής, αναφέρεται μια από τις φυλές της Αρχαίας Ελλάδας και μία από τις 10 φυλές της Αρχαίας Αθήνας, οι οποίοι κατοικούσαν στην ομώνυμη περιοχή της  Οινηίδας, η οποία περιλάμβανε μια σειρά από δήμους της περιοχής της σύγχρονης Ελλάδας που είναι γνωστή ως Αττική.

Ονομασία

Η Οινηίδα, πήρε το όνομά της από τον μυθικό Οινέα (αρχαία ελληνικά: Οινεύς), ο οποίος ήταν ο βασιλιάς της Καλυδώνας, γιος του Πορθάονα και της Ευρύτης, εγγονός του Αγήνορα και απόγονος του Ενδυμίωνα και της Προνόης.