Σοφικό Κορινθίας

Ιστορία

Το Σοφικό ανοικοδομήθηκε, στη σημερινή του θέση, κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα. Όμως, μαρτυρίες ζωής στην περιοχή υπάρχουν ήδη από την κλασσική εποχή, οπότε, σύμφωνα με πληροφορίες, χτίστηκε ο οικισμός Πηγή πλάι σ' έναν αρχαίο λατρευτικό ναό, υλικά από τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για την κατασκευή της μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην κορυφή του παρακείμενου λόφου.

Η Αρχαία Σολύγεια

Ιστορική πολίχνη της περιοχής ήταν η Αρχαία Σολύγεια, η οποία, σύμφωνα με τις αρχαιολογικές ανασκαφές, ιδρύθηκε την Ελλαδική εποχή, καθώς βρέθηκαν στην περιοχή ερείπια κτισμάτων του 1400 π.Χ. Την ύπαρξη της Σολύγειας επιβεβαιώνει, αρκετά χρόνια αργότερα, και ο μεγάλος ιστορικός της αρχαιότητος Θουκυδίδης, περιγράφοντας τα γεγονότα του μεγαλύτερου πολέμου της αρχαιότητας. Η Σολύγεια ήταν χτισμένη πάνω στο Σολύγειο λόφο, η στρατηγική σημασία του οποίου ήταν μεγάλη κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Το 425 π.Χ. ο στρατηγός Νικίας, για να ανακτήσει το κύρος του στο Δήμο Αθηναίων, επιχείρησε μεγάλη επίθεση εναντίον των κορινθιακών ακτών, με τριήρεις και ιππαγωγά πλοία. Στόχος του ήταν η κατάληψη της Κορίνθου, η οποία είχε ταχθεί τότε στο πλευρό των Λακεδαιμόνιων. Για το λόγο αυτό, οι Αθηναίοι επιδίωκαν να καταλάβουν το Σολύγειο λόφο, ώστε να τον χρησιμοποιήσουν ως ορμητήριο κατά της Κορίνθου. Μετά από μια σφοδρή μάχη που ακολούθησε και με τις φήμες ότι οι Αργείοι έρχονται να ενισχύσουν τους Κορίνθιους, οι Αθηναίοι επιβιβάστηκαν στα πλοία τους και αναχώρησαν απ' τις ακτές της Σολυγείας. (Θουκ. Δ' 42-45).
Για την ιστορία αξίζει να αναφερθεί και το γεγονός πως ο Σολύγειος λόφος, πολλά χρόνια νωρίτερα, είχε χρησιμοποιηθεί ως ορμητήριο και απ' τους Δωριείς, κατά τη δεύτερη Κάθοδό τους, για να καταλάβουν τους Κορίνθιους Αιολείς.    
Στα 145 π.Χ., οι Ρωμαίοι καταστρέφουν εκ θεμελίων την Κόρινθο και πολλοί κάτοικοί της καταφεύγουν στη Σολύγεια για να σωθούν. Όμως, η Σολυγεία και οι Κεγχρεές είχαν την τύχη της Κορίνθου και καταστράφηκαν. Από τότε δεν αναφέρεται ξανά στην ιστορία η Σολύγεια. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές του Νικολάου Βερδελή, κατά το 1957, έφεραν στο φως την αρχαία αυτή πολίχνη της Κορινθίας, η οποία έδωσε το όνομά της στο Δήμο Σολυγείας.

Β' Παγκόσμιος Πόλεμος - Κατοχή

Η περίοδος 1940-1945 υπήρξε μια δύσκολη φάση στην ιστορία του Σοφικού. Αμέσως μετά την κήρυξη του Πολέμου, πολλοί Σοφικίτες μετέβησαν στο Αλβανικό μέτωπο. Με την συνθηκολόγηση του Στρατού τον Απρίλιο του [1941]], όσοι επέζησαν, επέστρεψαν στο Σοφικό. 
Τον Ιούνιο του 1941, οι Ιταλοί καταφθάνουν στο Σοφικό, όπου και δημιουργούν στρατιωτική διοίκηση, λόγω της σπουδαιότητας και της γεωγραφικής θέσης του χωριού. Οι Ιταλοί δεν πραγματοποίησαν εκτελέσεις στο χωριό, αλλά μόνο ξυλοδαρμούς ορισμένων κατοίκων. 
Η πιο σημαντική μορφή του Αγώνα στο Σοφικό ήταν ο εκ Σοφικού καταγόμενος Πλωτάρχης Μίλτων Ιατρίδης, Κυβερνήτης του υποβρυχίου "Παπανικολής". Ο Μίλτων Ιατρίδης ερχόταν κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της Κατοχής στο Σοφικό και παρελάμβανε Άγγλους και Νεοζηλανδούς σαμποτέρ, που είχαν έλθει για δολιοφθορές στο Σοφικό, και τους μετέφερε στην Κρήτη και τη Μέση Ανατολή για να συνεχίσουν τον αγώνα. Πολύτιμος βοηθός του Πλωτάρχη ήταν ο Ιερέας του Σοφικού π. Γεώργιος Καρβούνης, ο οποίος παρελάμβανε τους σαμποτέρ απ' τα διάφορα μέρη του χωριού και τους μετέφερε στο καταφύγιο του "Παπανικολής" στη Σελόντα. 
Οι αντάρτες έφθασαν στο Σοφικό στα μέσα περίπου του 1943 και συνόδευσαν την άφιξή τους με δολοφονίες πολλών κατοίκων της περιοχής. Τον Οκτώβριο του 1943, μετά την ιταλική συνθηκολόγηση, φθάνει στο Σοφικό ο Τρίτος Λόχος του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ και δημιουργείται ισχυρή αντάρτικη οργάνωση. 
Το Μάρτιο του 1944, η Γερμανική Στρατιωτική Διοίκηση της Κορίνθου ξεκινά μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των ανταρτών στους Νομούς Αργολίδος και Κορινθίας. Το Μάιο του 1944, οι Γερμανοί και τα Τάγματα Ασφαλείας αρχίζουν επιχείρηση στη Σολυγεία, με συλλήψεις στο Γαλατάκι και το Ρυτό. Στις 23 Μαΐου 1944, οι Γερμανοί και οι Ταγματασφαλίτες εισέρχονται στο Σοφικό, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι αντάρτες για να τους απωθήσουν. Την ημέρα εκείνη, ο προαναφερθείς Ιερέας Γεώργιος Καρβούνης με διπλωματικό τρόπο πείθει το Γερμανό Στρατιωτικό Διοικητή να μην προβεί στην πυρπόληση του Σοφικού. Στη συνέχεια, οι Γερμανοί κατευθύνθηκαν προς την Επίδαυρο. 
Άξια αναφοράς είναι και η πράξη της Κυβερνήσεως της Νέας Ζηλανδίας, η οποία απέστειλε ευχαριστήρια έγγραφα στις Κοινότητες Σοφικού και Αγγελοκάστρου, λόγω της συμβολής των κατοίκων στη μάχη εναντίον του Άξονα. 
Με το Νόμο 2537/1997 γίνεται επανένωση των Κοινοτήτων σε Δήμους. Το Σοφικό γίνεται για δεύτερη φορά η έδρα του ανασυσταθέντος Δήμου Σολυγείας, ο οποίος περιλαμβάνει πλέον μόνο τα χωριά Σοφικό, Αγγελόκαστρο, Κόρφο και Αμόνι. Πρώτος Δήμαρχος του νέου Δήμου Σολυγείας (ενδέκατος κατά σειρά) εξελέγη ο Ιωάννης Γκεζερλής (1998, 2002) και τον διαδέχθηκε το 2006 ο Αθανάσιος Δημ. Τούσουλης, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος Δήμαρχος Σολυγείας. Δήμαρχος Κορινθίων είναι σήμερα ο Αλέξανδρος Πνευματικός.
Το Σοφικό είναι η γενέτειρα του πρώην Υπουργού και βουλευτού Κορινθίας και Αθηνών Κωνσταντίνου Σ. Μανιαδάκη, καθώς και του Πλωτάρχου Μίλτωνος Β. Ιατρίδη, Κυβερνήτη του Υ/Β "Παπανικολής" την ιστορική δεκαετία του 1940, ο οποίος καταγόταν εκ μητρός απ' το Σοφικό.