Ολύμπια (Ουάσινγκτον)

Ιστορία

Η περιοχή της σημερινής πόλης κατοικούταν για χιλιάδες χρόνια από τις φυλές Ινδιάνων Σκουάξιν, Νισκουάλι, Πουγιαλάπ, Τσεχάλις, Ντουγουάμις και Σακκουάμις. Οι φυλές αυτές ήταν κυνηγοί, τροφοσυλλέκτες και ψαράδες. Το Παντ Ίνλετ ήταν τόπος που πολλές φυλές συγκεντρώνονταν για να συλλέξουν όστρακα. Υπάρχουν στοιχεία ότι γιορτές στις οποίες οι αρχηγοί των φυλών έδειχναν και μοίραζαν το πλούτο τους με γειτονικές φυλές, γνωστές ως πότλατς, διοργανώνονταν και στην περιοχή του Μπαντ Ίνλετ. Στην περιοχή των καταρρακτών Ταμγουότερ, κοντά στην εκβολή του ποταμού Deschutes υπήρχε οικισμός Ινδιάνων που χρονολογείται τουλάχιστον 500 χρόνια πριν την εξερεύνηση της περιοχής από τους δυτικούς. Οι κάτοικοί του ασχολούνταν με την συλλογή οστράκων και το ψάρεμα σολομού.
Η πρώτη καταγεγραμμένη επίσκεψη Ευρωπαίου στην περιοχή ήταν αυτή του Πήτερ Πάτζετ το 1792, μέλος του πληρώματος της αποστολής Βανκούβερ. Το 1841, τα μέλη της Εξερευνητικής Αποστολής των Ηνωμένων Πολιτειών έφτασαν στην περιοχή και ονόμασαν το Παντ Ίνλετ από τον Τόμας Μπαντ (Thomas A. Budd), ενός μέλους της αποστολής. Οι πρώτοι Αμερικανοί που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή ήταν οι Λέβι Λάθροπ Σμιθ και Έντμουντ Σιλβέστερ, οι οποίοι διεκδίκησαν την περιοχή το 1846 για να κτιστεί μια πόλη, η οποία ονομάστηκε Σμίθερ ή Σμίθεστερ, το οποίο τότε ήταν μέρος του Όρεγκον. Η πόλη έλαβε το 1850 την ονομασία Ολύμπια, από τα Ολύμπια όρη που είναι ορατά από την πόλη.
Λόγω της θέσης της στο μονοπάτι Κάουλιτς, η Ολύμπια ήταν ο πρώτος οικισμός που συναντούσαν οι ταξιδιώτες καθώς έφταναν στο Πάτζετ Σάουντ. Το 1851 η πόλη απέκτησε διοικητικά γραφεία και το 1852 έγινε έδρα της νεοσύστατης κομητείας Θάρστον. Κατά τη δεκαετία του 1850 η Ολύμπια αναπτύχθηκε ως κόμβος για τις θαλάσσιες μεταφορές. Μετά τον διαχωρισμό των Εδαφών της Ουάσινγκτον από το Όρεγκον το 1853, η Ολύμπια, ο μεγαλύτερος οικισμός στο Πάτζετ Σάουντ έγινε η πρωτεύουσα της νεοσύστατης περιοχής. Ο Ισαάκ Στίβενς διορίστηκε ως πρώτος κυβερνήτης της περιοχής. Μέχρι το 1854, ο Ισαάκ Στίβενς είχε πείσει τους ιθαγενείς να μετακινήσουν τους καταυλισμούς τους, έτσι ώστε να αναπτυχθεί η πόλη. Το 1859 η Ολύμπια αναγορεύτηκε πόλη.
Η πόλη είχε άφθονους φυσικούς πόρους, ενώ προοριζόταν να γίνει και ο τερματικός σταθμός ενός διηπειρωτικού σιδηροδρόμου. Η πόλη ευημερούσε μέχρι το 1872, όταν ένας σεισμός προκάλεσε καταστροφές, ενώ επίσης είχε αποφασιστεί ο τερματικός σταθμός να μην είναι η Ολύμπια, αλλά η Τακόμα, με αποτέλεσμα πολλές βιομηχανίες και εμπορικοί σταθμοί να μετακινηθούν σε εκείνη την πόλη. Το 1889, όταν η Ουάσινγκτον έλαβε καθεστώς πολιτείας, η Ολύμπια ψηφίστηκε ως η πρωτεύουσα της πολιτείας ανάμεσα στο Σιάτλ, το Βανκούβερ, το Πορτ Τάουνσεντ και την Τακόμα. Το 1890 ο πληθυσμός της πόλης είχε φτάσει τους 4.698 κατοίκους.
Η πόλη αναπτύχθηκε ως πρωτεύουσα της πολιτείας. Τη δεκαετία του 1890 στην πόλη εγκαταστάθηκαν τηλεφωνικές γραμμές και λάμπες φωτισμού, σύστημα ύδρευσης, ένα ξενοδοχεία, κτήριο όπερας και τραμ. Το 1896 άνοιξε η Ζυθοποιία Ολύμπια. Όμως εξ´αίτιας μιας οικονομικής κρίσης ο πληθυσμός της πόλης μέχρι το 1900 είχε μειωθεί στους 3.863. Μέχρι τότε το Σιάτλ και η Τακόμα είχαν ξεπεράσει σε πληθυσμό την Ολύμπια. Η πόλη επωφελήθηκε από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο επειδή η ξυλεία από τα Ολύμπια όρη χρειαζόταν για την κατασκευή αεροσκαφών. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται ξανά βασιζόμενη στην επεξεργασία και εμπορεία ξύλου. Το 1935 ολοκληρώθηκε το κτήριο του Καπιτωλίου. Το 1949 η πόλη χτυπήθηκε από ένα σεισμό 7,1 Ρίχτερ, ο οποίος κατέστρεψε αρκετά ιστορικά κτίρια, τα οποία όμως ξαναχτίστηκαν.
Το 1953 η Ολύμπια είχε 16.800 κατοίκους, ένα λύκειο, ένα ραδιοφωνικό σταθμό και δύο εφημερίδες. Σταδιακά αρκετές κυβερνητικές υπηρεσίες άρχισαν να μεταφέρουν τα γραφεία τους από την Ολύμπια στο Σιάτλ, αλλά ύστερα από μήνυση τεσσάρων επιχειρηματιών 18 υπηρεσίες επέστρεψαν πίσω. Στα τέλη του 20ου αιώνα η Ολύμπια γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη καθώς πολλοί μετανάστευσαν στην πολιτεία. Στις 28 Φεβρουαρίου 2001 ένας σεισμός 6,8 Ρίχτερ είχε επίκεντρο 15 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Ο σεισμός προκάλεσε ζημιές στη γέφυρα της 4η Λεωφόρου και το 2004 αντικαταστήθηκε από τη γέφυρα Ολύμπια-Γιασίρο Φρέντσιπ.