google/wiki40b huggingface dataset:
Ιαλομίτσα (ποταμός)

Κοινότητες

Οι ακόλουθες τοποθεσίες βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού Ιαλομίτσα, από τη πηγή έως την εκβολή του: Μοροένι, Πιετροσίτσα, Φιένι, Πουτσιόασα, Ντοϊτσέστι, Ανινόασα, Τιργκόβιτσε, Ράζβαντ, Κομισάνι, Μπαλένι, Φίντα, Κογιάσκα, Ποιενάριι Μπουρκίι, Φιερμπίντσι-Τιργκ, Ντρίντου, Ουρζιτσένι, Μανάσια, Αλεξένι, Ιόν Ροατά, Σφέντου Γκεόργκε, Μπαλάτσιου, Καζανέστι, Τσιοκίνα, Αντρασέστι, Περιέτσι, Σλομπόζια, Κοσιμπέστσι, Μπούκου, Σουντίτσι και Τσανταρέι. 
Οι μεγαλύτερες πόλεις κατά μήκους του Ιαλομίτσα είναι το Τιργκόβιτσε και η Σλομπόζια.

Παραπόταμοι

Οι ακόλουθοι ποταμοί είναι παραπόταμοι του ποταμού Ιαλομίτσα:
Εξ αριστερών παραπόταμοι: Βαλέα Σουγκαριλόρ, Κοκόρα, Λάπτιτσι, Σκιντουράρι, Μπλάνα, Νουτσέτ, Ομποαρέλε, Σκροποάσα, Ορζέα, Μπρίντουσα, Γκίλμα, Ιαλομιτσιοάρα, Ρουσέτσου, Λεούρντα, Μπιζντιντέλ, Σλάνικ ντε Ραζβάντ, Σλάνικ, Πίσκοβ, Κριβάτς, Κρίκοβουυλ Ντούλτσε, Πράχοβα, Σάρατα, Κοτόρκα, Σαρατσούικα, Στράκινα.
Εκ δεξιών παραπόταμοι: Βαλέα Ντοαμνελόρ, Βαλέα Σουκενιτσέι, Χοροάμπα, Κοτεάνου, Βαλέα Βακαριέι, Τάταρου, Γκιλγκόιου, Μίρτσεα, Μπολμπότσι, Λουκατσιλά, Ζάνοαγκα, Βαλέα Καμπανιερουλούι, Μπρατέι, Ρατέι, Ράτσιου, Βαλέα Ντοϊτσίι, Σετσιούλ κου Κόλτι, Βοϊβοντένι, Τσίτσα, Ιαλομιτσιοάρα, Βουλκάνα, Ρακόβιτσα, Σνάγκοβ, Κοτσιοβαλιστέα, Κομάνα.
Ζαν Μορεάς

Βίος

Ο Ζαν Μορεάς γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Αδαμάντιου Παπαδιαμαντόπουλου, από την Πάτρα και διατελέσαντος εισαγγελέως του Αρείου Πάγου,  και της Σκεύως Γιουρδή, εγγονής του ναυάρχου Εμμανουήλ Τομπάζη και της Ξανθής Σαχίνη. Σπούδασε νομικά στη Γερμανία και τη Γαλλία. Ήδη νέος από τα χρόνια των σπουδών του στο Παρίσι το 1880 είχε ενταχθεί στους λογοτεχνικούς κύκλους της πόλης και ξεκίνησε να γράφει στα γαλλικά με το ψευδώνυμο Ζάν Μορέας. Όταν επέστρεψε στην Αθήνα συμμετείχε έντονα στην πνευματική ζωή: ενεπλάκη στη φιλολογική διαμάχη Ροΐδη – Βλάχου και το 1878 δημοσίευσε τη μοναδική ελληνόφωνη ποιητική του συλλογή, Τρυγόνες και Έχιδναι με την οποία ήτανε κατά την έκφραση του Παλαμά σαν να αποχαιρετούσε <<κάτι που έσβηνε>> αυτό ήτανε ή ρομαντική ποίηση του αθηναϊκού λογιοτατισμού την οποία και θα πάραμέριζε ή λογοτεχνική γενιά της  δεκαετίας του 1880. Το 1880 εγκαταστάθηκε οριστικά στο Παρίσι και σταδιοδρόμησε στα γαλλικά γράμματα ως εκπρόσωπος και επικεφαλής του συμβολισμού και την υπερασπισή του από την ονομασία του "παρακμάζουν, ενώ ό ίδιος δημοσίευσε και το μανιφέστο του συμβολισμού του στις 18 Σεπτεμβρίου του 1886 στο λογοτεχνικό συμπλήρωμα του Figaro με το οποίο και δικαιολογεί τις καινοτομίες του νέου σχολείου όπως η φυσική ανάπτυξη του μετρικής της Mallarme[Μαλάρμε] και της Verlaine[Βερλαίν] ενώ πήγε και αυτός γαι να αποκηρύξει την άδεια που ισχυρίστηκαν οι συμβολισμοί έγινε ο ηγέτης ενός παρακλάδι από το κύριο σώμα γνωστό ως the'etole Romane[Κλεμμένα μυθιστορήματα], τα κύρια μέλη της οποίας είναι Raymond de la Tailhede[Ρέϊμοντ Ντε Λα Τάϊλχέντε ή Τάιλχεντέ], Maurice du Plessys[Μαουρίτς Ντου Πλέσσίς], Ernest Raynaud[Έρνεστ Ρέϊναντ], και ο κριτικός Charles Maurras[Τσάρλς Μάουρας ή Μούρας..
Και οι νέοι οπαδοί του επέστρεψαν στην παραδοσιακή σοβαρότητα του γαλλικού στιχουργίας, και στην κλασσική και αντίκα παράδοση.Τα κυριότερα ποιήματά του στα γαλλικά ήταν οι 6 τόμοι με τίτλο Στροφές (Stances) τα οποία και έγραψε με βάση της νέες αιασθητικές αρχές του και υποστηρίζοντας μια χαλάρωση των αυστηρών κανόνων που διέπουν τον γαλλικό στίχο και που του εξασφάλισε μιά πάρα πολύ σημαντική θέση στην Γαλλική ποίηση.Μέσα σε αυτό μετέφερε της εντυπώσεις,της απογοητεύσεις,την λατρεία του στην ποίηση και την στωϊκή μελαγχολία.Στα σύντομα αυτά ποιήματα ό Μορέας επιδίωξε την μορφική τελειότητα και υπέβαλλε την ευαισθησία του σε μιά αυστηρή πειθαρχία.Ή Ελλάδα είναι στο έργο αυτό παρούσα με πολλούς στίχους που τους διαπνέει μιά βαθιά νοσταλγία.Ή Ελλάδα είναι παρούσα μέ πολλούς στίχους τους οποίους και διαπνέει μία πολλή βαθιά νοσταλγία.Όμως και μέσα στην αποσταγμένη λεπτότητα των συμβολιστικών ποιημάτων του ό Μορέας διατήρησε την αίσθηση της πλαστικής ελληνικής γλώσσας και της κλασικής ωμορφιάς και για αυτό και το 1891 ίδρυσε την Ρωμανική Σχολή{Ecole Romane) ή οποία και εκδηλώθηκε κατά της σκοτεινότητας του συμβολισμού.Πέθανε στο Παρίσι το 1910.
Συμπλήρωμα ως προς 1

Συμπλήρωμα ως προς την βάση μείον ένα

Ένας αριθμός  με βάση  και  ψηφία έχει συμπλήρωμα ως προς  το οποίο δίνεται από το . Στους δυαδικούς αριθμούς  και , έτσι έχουμε το συμπλήρωμα ως προς 1 του αριθμού . Το  αναπαριστά ένα αριθμό που έχει  ως MSB και  . Ο αριθμός  είναι ο δυαδικός αριθμός με  . Για παράδειγμα  και . Το συμπλήρωμα ως προς 1 υπολογίζεται αφαιρώντας κάθε ψηφίο από το . Επειδή  και  αρκεί η αλλαγή κάθε ψηφίου με το "συμπλήρωμά" του, δηλαδή του  σε  και του  σε . Παρακάτω βλέπουμε όλες τους αριθμούς με βάση το συμπλήρωμα ως προς 1 σε 4 στοιχεία bit (nibble): από -7 έως 7:
    +      −
0   0000   1111    υπάρχουν 2 αναπαραστάσεις του 0
1   0001   1110
2   0010   1101
3   0011   1100
4   0100   1011
5   0101   1010
6   0110   1001
7   0111   1000

Πράξεις

Η πρόσθεση/αφαίρεση δυο αριθμών γίνεται κατευθείαν χρησιμοποιώντας το συμπλήρωμα ως προς 1. Κατευθείαν πρόσθεση/αφαίρεση των bit και στην περίπτωση που έχουμε υπερχείλιση, προσθέτουμε/αφαιρούμε το 1 στο αποτέλεσμα.
  0001 0110     22
+ 0000 0011      3    —δεν έχουμε υπερχείλιση
 ==========   ====    —όχι κυκλική επαναφορά κρατούμενου στο αποτέλεσμα.
  0001 1001     25
Παρακάτω έχουμε ένα παράδειγμα αφαίρεσης αριθμών:
  0000 0110      6
− 0001 0011     19
 ==========   ====
1 1111 0011    −12    —υπερχείλιση 
− 0000 0001      1    —κυκλική επαναφορά κρατούμενου στο αποτέλεσμα.
 ==========   ====
  1111 0010    −13    —Το αποτέλεσμα (6 − 19 = -13)
Παρακάτω δείχνουμε ότι το συμπλήρωμα ως προς ένα ενός θετικού αριθμού είναι η αρνητική τιμή του αριθμού:
Πρόσθεσε το 3 στο 19.
  0001 0011     19
+ 0000 0011      3
 ==========   ====
  0001 0110     22
Αφαίρεσε το −3 από το 19.
  0001 0011     19
− 1111 1100     −3
 ==========   ====
1 0001 0111     23    —υπερχείλιση
− 0000 0001      1    —αφαίρεση κυκλικής επαναφοράς κρατούμενου στο αποτέλεσμα.
 ==========   ====
  0001 0110     22    —Το αποτέλεσμα (19 − (−3) = 22).

Αρνητικό μηδέν

Το αρνητικό μηδέν είναι η περίπτωση όπου όλα τα bits έχουν την τιμή 1. Η πρόσθεση ή η αφαίρεση του αρνητικού μηδέν δίνει την αρχική τιμή.
Προσθέτοντας αρνητικό μηδέν:
  0001 0110     22
+ 1111 1111     −0
 ==========   ====
1 0001 0101     21    
+ 0000 0001      1    —κυκλική επαναφορά κρατούμενου στο αποτέλεσμα.
 ==========   ====
  0001 0110     22    —Το αποτέλεσμα είναι (22 + (−0) = 22)
Αφαιρώντας το αρνητικό μηδέν:
  0001 0110     22
− 1111 1111     −0
 ==========   ====
1 0001 0111     23    —αφαίρεση κυκλικής επαναφοράς κρατούμενου στο αποτέλεσμα.
− 0000 0001      1
 ==========   ====
  0001 0110     22    —Το αποτέλεσμα είναι (22 − (−0) = 22)
Το αρνητικό μηδέν δημιουργείται εάν προσθέσουμε ένα αριθμό με τον αρνητικό του (σε συμπλήρωμα ως προς 1):
  0001 0110     22
+ 1110 1001    −22
 ==========   ====
  1111 1111     −0    —Αρνητικό μηδέν.
Το πρόβλημα με τον αρνητικό μηδέν, παρόλο που στα μαθηματικά δεν παρουσιάζει πρόβλημα σε ένα λογισμικό θα πρέπει να υπάρξει έξτρα έλεγχος.
Ιτέα Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Ιτέα βρίσκεται στο Ανατολικό Ζαγόρι, στις δυτικές απολήξεις της Πίνδου και νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Πηγών Αώου. Απέχει 42 χλμ ΒΑ. της πόλης των Ιωαννίνων, 31 χλμ. Δ. από το Μέτσοβο και 11 χλμ. από τον κόμβο Άραχθου/Ζαγορίου της Εγνατίας Οδού. Μέχρι το 1747 ή 1749, οπότε καταστράφηκε εντελώς από τους Τούρκους, λεγόταν Ντουχάνιστα. Ο Παναγιώτης Αραβαντινός και ο Ιωάννης Λαμπρίδης το αναφέρουν με το όνομα Λιάπη. Το 1855 το χωριό κάηκε από τους Τούρκους, αλλά ξανακτίστηκε και εμφανίζεται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 ως τσιφλίκι του καζά Ιωαννίνων με 389 κατοίκους. Το 1912, την εποχή των βαλκανικών πολέμων, ξανακάηκε. Η ονομασία Λιάπη διατηρήθηκε μέχρι το 1955 οπότε με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919  μετονομάστηκε σε Ιτέα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ιτέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 70 κατοίκους.
816 Ιουλιανή

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ιουλιανής εκτιμάται σε 59,84 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,031. Η Ιουλιανή περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 35 λεπτά.
Ακαντέμικ Σόφιας

Ιστορία

Η Ακαντέμικ Σόφιας ιδρύθηκε το 1947 και γνώρισε την πρώτη της επιτυχία το 1957, όταν κατέκτησε το πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Το 1957-58, έφθασε μέχρι τον τελικό της πρώτης διοργάνωσης του κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου ηττήθηκε από την ΑΣΚ Ρίγα, έχοντας πιο πριν αποκλείσει την Ολίμπια Λουμπλιάνας, την Στεάουα Βουκουρεστίου και την ουγγρική Χόνβεντ.
Σε τοπικό επίπεδο, κατέκτησε δύο κύπελλα Βουλγαρίας το 1952 και το 1954, όπως και τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 1957 ως το 1959. Στο κύπελλο Πρωταθλητριών του 1958-59, η Ακαντέμικ απέκλεισε την Μακάμπι Τελ Αβίβ, την αιγυπτιακή Γκεζίρα και την ΟΚΚ Βελιγραδίου, πριν ηττηθεί και πάλι από την Ρίγα στον τελικό.
Μέχρι το 1976, η Ακαντέμικ κατέκτησε δώδεκα πρωταθλήματα Βουλγαρίας, αλλά ακολούθησαν δύο δεκαετίες όπου η ομάδα παρέμεινε σε χαμηλό επίπεδο. Μετά την αλλαγή της χιλιετηρίδας, η ρωσική πετρελαϊκή εταιρεία "Lukoil" ανέλαβε την χορηγία του συλλόγου, δίνοντας του το όνομα Λουκόιλ Ακαντέμικ και αναζωογονώντας την ομάδα. Το 2002, η Ακαντέμικ κατέκτησε το κύπελλο Βουλγαρίας και την επόμενη σεζόν πήρε το νταμπλ, κάτι που επαναλάμβανε μέχρι το 2008.
Συνολικά, από το 2003 μέχρι το 2015 κατέκτησε δώδεκα πρωταθλήματα και εννέα κύπελλα Βουλγαρίας, με 371 νίκες και μόλις 30 ήττες σε αυτό το διάστημα.
Γκονθάλο Σάντσεθ της Αραγωνίας

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Σάντσο Β΄ της Παμπλόνα και της Ουρράκα του Οίκου των Μπενί Μαμαδούνα, κόρη τού Φερνάν πρώτου κόμη της Καστίλης. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γκαρθία Β΄ της Παμπλόνα.
Δύο μόνο έγγραφα των ετών 996 και 997 κάνουν μνεία της διακυβέρνησης τού Γκονθάλο στην Αραγωνία. Έχουν εκδοθεί από τον Γκαρθία Β΄ και τα δύο περιέχουν τη φράση "η μητέρα μου βασίλισσα Ουρράκα και ο αδελφός μου Γκονθάλο εξουσίαζαν την Αραγωνία". Ο Γκονθάλο ήταν παρών και επικύρωσε τα δύο καταστατικά. Δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο από τη διακυβέρνηση τού Γκονθάλο και της μητέρας του. Ο ιστορικός Γκονθάλο Μαρτίνεθ Ντίεθ υποθέτει, πως ήταν βασιλιάς της Αραγωνίας υπό την εξουσία τού αδελφού του βασιλιά της Παμπλόνα και με τη βοήθεια της έμπειρης Ουρράκας. Μία κατάσταση όμοια με αυτήν το διάστημα 947-958, όπου ο Σάντσο Β΄ κυβερνούσε της Αραγωνία ως υποτελής τού πατέρα του Γκαρθία Α΄ της Παμπλόνα με τη βοήθεια τού κηδεμόνα του Φορτούν Χιμένεθ κόμη της Αραγωνίας.
Υάδες (αστρονομία)

Ιστορία

Επειδή φαίνονται εύκολα με γυμνό μάτι τις νύκτες, οι Υάδες ήταν γνωστές από την προϊστορική εποχή. Αναφέρονται από τον Όμηρο (περ. 750 π.Χ.;). Ο πρώτος που σκέφθηκε να εντάξει αυτό το σμήνος σε κάποιο κατάλογο φαίνεται ότι υπήρξε ο Giovanni Batista Hodierna το έτος 1654. Ο Λιούις Μπος (Lewis Boss) απέδειξε πρώτος, το 1908, ότι αυτή η διάταξη των αστέρων ήταν αστρικό σμήνος. Ο Σαρλ Μεσιέ χρησιμοποιούσε αστρικούς χάρτες που περιείχαν και ονομάτιζαν τις Υάδες, αλλά δεν τις συμπεριέλαβε στον περίφημο κατάλογό του.
Για τη μυθική ιστορία του σμήνους και τη σχέση του με τις βροχές δείτε το άρθρο Υάδες (μυθολογία).
Κωνσταντίνος Αλ. Μουρούζης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Αλέξανδρου Μουρούζη (απεβ. 1816), ηγεμόνα της Βλαχίας και της Μολδαβίας και της Ζωής Ροζέττι/Ρωσέτη. Καταγόταν από παλιά φαναριώτικη οικογένεια, τα μέλη της οποίας παραδοσιακά λάμβαναν υψηλές θέσεις στον κρατικό μηχανισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Παππούς του ήταν ο Κωνσταντίνος Μουρούζης (απεβ. 1787). Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και εργάστηκε για την οργάνωση της επανάστασης. Τον Φεβρουάριο του 1821 διορίστηκε στην θέση του Μεγάλου Δραγουμάνου.

Η εκτέλεση του Μουρούζη

Σαράντα ημέρες μετά τον διορισμό του αποκεφαλίστηκε. Τις συνθήκες αποκεφαλισμού του περιγράφει ο ιερέας της αγγλικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη R. Walsh: ο Μουρούζης περνούσε έφιππος κοντά στην ακτή του Βοσπόρου, όταν τον πλησίασε κάποιος και του ενεχείρισε μία επιστολή του Αλέξανδρου Υψηλάντη, που τον καλούσε να συμμετάσχει στην προετοιμασία του Αγώνα· ο Μουρούζης έσπευσε να ειδοποιήσει τους Υπουργούς της Πύλης. Εκείνοι τον συμβούλευσαν να τη μεταφράσει στο σουλτάνο, παραλείποντας τμήμα της επιστολής, που αναφερόταν σε πρόσωπα πολύ γνωστά. Όταν όμως ο σουλτάνος ζήτησε να του την μεταφράσει και ένας Ρωμιός κηπουρός, διαπίστωσε την παράλειψη και έδωσε εντολή να αποκεφαλιστεί· η εκτέλεση πραγματοποιήθηκε στο γνωστό κιόσκι μπροστά στον ίδιο τον σουλτάνο.
Κόλπος της Μάνζα

Περιγραφή

Το μέγιστο μήκος του κόλπου είναι 9 km (5,6 mi) και το μέγιστο πλάτος του 8 km (5,0 mi).
Κατά το 1900, στο βόρειο άκρο του κόλπου, υπήρχε ένα χωριό που αριθμούσε περίπου 700 κατοίκους, το οποίο ήταν σε ένα επίπεδο ύψωμα γης περίπου 3 μέτρα πάνω από τον ορμίσκο. Ο κόλπος είχε αρκετό νερό μόνο στην άμπωτη προκειμένου να είναι πλεύσιμος από τα ντάουζ (dhows). Οι κάτοικοι, επί το πλείστον Ινδοί έμποροι, εξήγαγαν προϊόντα από τη Μάνζα προς τη Ζανζιβάρη.

Ιστορικό

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ανατολική Αφρική, ο κόλπος απέκτησε στρατιωτική ιστορική σημασία με την άφιξη του Γερμανικού πλοίου Kronborg (το αιχμαλωτισμένο Βρετανικό βοηθητικό σκάφος Rubens). Το Rubens είχε φορτώσει όπλα και πυρομαχικά για την αμυντική δύναμη στη Γερμανική Ανατολική Αφρική καθώς και άνθρακα για το ελαφρύ καταδρομικό Königsberg. Λίγο πριν φτάσει στο λιμάνι της Τάνγκα, πυροβολήθηκε από τον Βρετανικό καταδρομικό HMS Hyacinth. Έκτοτε, το  HMS Hyacinth σταμάτησε της βολές, εξαιτίας μιας βλάβης στη μηχανή του, έτσι, το Rubens κατόρθωσε και ξέφυγε στον Κόλπο της Μάνζα, όπου όμως προσκόλλησε στα αβαθή ύδατα του κόλπου. Παρά τις βολές και την υγρασία, οι Γερμανοί κατάφεραν να διασώσουν ένα σημαντικό τμήμα του φορτίου. Έως το 1956, το ναυάγιο ευρίσκετο στον Κόλπο της Μάνζα.
Τον Ιούνιο του 1916, Βρετανικά αποικιακά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στον κόλπο και κατέλαβαν την λωρίδα γης πλησίον.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στον Κόλπο της Μάνζα, κατασκευάστηκαν από το Βασιλικό Ναυτικό, στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Χρησιμοποιώντας την ηλεκτρολογία και θαλάσσιες νάρκες, οι Βρετανοί επιχείρησαν να παγιδεύσουν υποβρύχια των δυνάμεων του Άξονα.
Ισολογισμός

Βασική ισότητα ισολογισμού

Ο ισολογισμός στηρίζεται στην ισότητα Ε=Π.Π.+Κ.Π., όπου Ε=ενεργητικό ή τα μέσα δράσης και η περιουσία της επιχείρησης, Π.Π.=πραγματικό παθητικό ή οι υποχρεώσεις της επιχείρησης προς τρίτους και Κ.Π.= καθαρή περιουσία ή τα ποσά που οι ιδιοκτήτες επένδυσαν σε αυτή με την μορφή εισφορών ή μη αναληφθέντων κερδών.
Διακοίνωση των Τεσσάρων Χριστιανικών Κρατών

Παρεμβάσεις

Την τελευταία ημέρα της εκπνοής του τελεσιγράφου (8 Οκτωβρίου) η Ρωσία και η Αυστροουγγαρία ως εντολοδόχοι χώρες της Ευρώπης, δια των πρεσβευτών τους, θέτουν υπόψη σ΄ όλα τα Βαλκανικά κράτη ότι σε καμία περίπτωση δεν θα επιτρέψουν την αλλαγή της υφιστάμενης κατάστασης, του "στάτους κβο", όπως φέρονταν μέχρι τότε στα Βαλκάνια, ανεξάρτητα από τα όποια αποτελέσματα αυτού του πολέμου. Στην επίσημη αυτή προειδοποίηση αλλά και την αντίθετη στάση της τότε Ευρώπης, οι Βαλκανικοί  σύμμαχοι ουδεμία σημασία έδωσαν, φερόμενοι αποφασισμένοι να πολεμήσουν και την επόμενη ημέρα ξεκίνησε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος.
Μανίσα

Ιστορία

Στη θέση της σημερινής πόλης βρισκόταν η αρχαία Μαγνησία του Σιπύλου, πιθανόν αιολική αποικία των κατοίκων της θεσσαλικής Μαγνησίας. Το 190 π.Χ., κατά τη διάρκεια των Συριακών πολέμων, οι Ρωμαίοι νίκησαν στη μάχη της Μαγνησίας τον Μέγα Αντίοχο, βάζοντας τέλος στην κυριαρχία των Σελευκιδών στη Μικρά Ασία. Με τη συνθήκη της Απάμειας το 188 π.Χ. η Μαγνησία περιήλθε στο βασίλειο της Περγάμου και το 133 π.Χ., όταν πέθανε ο βασιλιάς της Περγάμου Άτταλος Γ΄, περιήλθε οριστικά στη Ρώμη. Κατακτήθηκε από τους Σελτζούκους τον 11ο μ.Χ. αιώνα, αλλά ξαναπέρασε στον έλεγχο των Βυζαντινών με την Α΄ Σταυροφορία και εξελίχθηκε σε σημαντική πόλη κατά την περίοδο της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας τον 13ο αιώνα.
Το 1313 κατακτήθηκε από τον Τούρκο μπέη Σαρουχάν, ιδρυτή της ομώνυμης δυναστείας. Το 1410 κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς που διατήρησαν την ονομασία Σαρουχάν για την επαρχία της Μαγνησίας. Κατά την πρώιμη οθωμανική περίοδο την πόλη συχνά διοικούσαν ως μέρος της εκπαίδευσής τους οι διάδοχοι του θρόνου («σαχζαντέ» στα περσικά και οθωμανικά), δίνοντάς της το παρατσούκλι şehzadeler şehri (πόλη των διαδόχων), που απαντάται μέχρι σήμερα. 
Μετά τη λεγόμενη επανάσταση των Νεότουρκων (1908) η ελληνική κοινότητα της Μαγνησίας ήταν αντικείμενο εκτεταμένου οικονομικού αποκλεισμού (μποϊκοτάρισμα) από τις τοπικές αρχές. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο πληθυσμός της Μαγνησίας ήταν κατά πλειοψηφία μουσουλμανικός. Ωστόσο, με τη συνθήκη των Σεβρών η πόλη συμπεριλήφθηκε στην ελληνική ζώνη της Σμύρνης και καταστράφηκε από τον ελληνικό στρατό σε αντίποινα κατά την υποχώρησή του το 1922. Ξαναχτίστηκε κατά την κεμαλική περίοδο και διατηρεί δείγματα αντιπροσωπευτικής τουρκικής αρχιτεκτονικής της δεκατίας του 1930, καθώς και το τζαμί Μουραντιγιέ του 16ου αιώνα.
Μ-τολουϊδίνη

Με επίδραση νατραμίδιου σε μ-μεθυλοφαινυλαλογονίδιο

Με επίδραση διαλύματος νατραμίδιου σε μ-μεθυλοφαινυλαλογονίδιο:

Με αντιδραστήρια Grignard

Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και χλωραμίνης:

Αναγωγή μ-νιτροτολουολίου

Με αναγωγή μ-νιτροτολουολίου:

Αποικοδόμηση μ-μεθυλοβενζαμιδίου

Με αποικοδόμηαη μ-μεθυλοβενζαμίδιου κατά Hofmann:

Οξεοβασική συμπεριφορά

1. Συμπεριφορά βάσης - Παράγει άλατα με οξέα.:
2. Συμπεριφορά οξέος - Παράγει άλατα με ισχυρές βάσεις:

Ακυλίωση αμινομάδας

1. Με ακυλαλογονίδια.:
2. Με ανυδρίτες καρβονικών οξέων:
3. Με εστέρες:

Με άλλα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια

1. Με καρβονυλικές ενώσεις δίνει βάσεις του Shiff:
2. Με φωσγένιο δίνει δι(μ-μεθυλοφαινυλ)ουρία:
3. Με ισοκυανικό εστέρα:
4. Με ισοκυανικό θειεστέρα:

Πυρηνόφλες υποκαταστάσεις

1. Ισονιτριλική αντίδραση::
2. Αντίδραση Hinsberg:
Ελληνορθόδοξη Μητρόπολη Ελβετίας

Ιστορία

Η Μητρόπολη Ελβετίας ιδρύθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1982 μέσω σχετικού πατριαρχικού και συνοδικού διατάγματος και περιλαμβάνει το έδαφος του Λίχτενσταϊν. Μέχρι το 1982 ήταν Εξαρχία της Μητρόπολης Αυστρίας.

Οργάνωση

Ενορίες υφίστανται σε Γενεύη (4), Λωζάνη, Φριμπούρ, Βέρνη, Βασιλεία, Όλτεν, Ζυρίχη, Σαιντ-Γκάλεν και Λουγκάνο.
Μεσιέ 32

Μοντέλα σχηματισμού

Η δομή και το αστρικό περιεχόμενο του Μεσιέ 32 είναι δύσκολο να εξηγηθεί με τα παραδοσιακά μοντέλα σχηματισμού γαλαξιών. Πρόσφατες προσομοιώσεις δείχνουν ένα νέο σενάριο με βάση το οποίο το ισχυρό βαρυτικό πεδίο του γαλαξία της Ανδρομέδας (Μ31) μπορεί να μετατρέψει έναν σπειροειδή γαλαξία σε νάνο ελλειπτικό. Καθώς ο μικρός σπειροειδής γαλαξίας έλκεται προς τα κεντρικά μέρη του Μ31, απομακρύνονται από αυτόν τα περισσότερα εξωτερικά στρώματά του. Το κεντρικό εξόγκωμα του μικρού γαλαξία επηρεάζεται λιγότερο και διατηρεί την μορφολογία του. Οι παλιρροϊκές δυνάμεις προκαλούν έντονες αστρογόνες διεργασίες στο κεντρικό εξόγκωμα με αποτέλεσμα ο Μ32 να έχει την τωρινή πυκνότητα. Υπάρχουν επίσης στοιχεία ότι ο Μ32 έχει και έναν εξωτερικό δίσκο.

Μετρήσεις απόστασης

Δύο τουλάχιστον μέθοδοι έχουν χρησιμοποιηθεί για να μετρηθεί η απόσταση του Μεσιέ 32. Η υπέρυθρη διακύμανση της επιφανειακής λαμπρότητας (μέθοδος μέτρησης απόστασης) έδειξε ότι ο Μ32 βρίσκεται σε μία απόσταση 2.46 ± 0.09 Mly (755 ± 28 kpc). Όμως ο Μ32 είναι αρκετά κοντά ώστε να χρησιμοποιηθούν οι λαμπρότεροι κόκκινοι γίγαντες για τον υπολογισμό της απόστασης του. Αυτή η μέθοδος έδειξε μία απόσταση 2.51 ± 0.13 Mly (770 ± 40 kpc). Η μέση τιμή αυτών των μετρήσεων είναι 2.49 ± 0,08 MLy.
Ένα πρόσφατο όμως έγγραφο υποστηρίζει ότι ο Μ32 είναι ένας φυσιολογικός γαλαξίας σε απόσταση τριπλάσια από αυτές τις τιμές και άρα είναι έξω από την τοπική ομάδα γαλαξιών.
Μιχαήλ Πεσμαζόγλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1896 στην Αθήνα και ήταν γιος του τραπεζίτη Αλέξανδρου Πεσμαζόγλου. Διετέλεσε υφυπουργός οικονομικών στην Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απριλίου 1945, υφυπουργός Οικονομικών και προσωρινά Τύπου και Πληροφοριών στην Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Αυγούστου 1945 καθώς και υφυπουργός οικονομικών στην Κυβέρνηση Δαμασκηνού το ίδιο έτος. Το 1952 έγινε Υπουργός Κοινωνικής Προνοίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Δημητρίου Κιουσόπουλου και το 1958 υπουργός εξωτερικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Γεωργακόπουλου. Το 1961 έγινε Υπουργός Εξωτερικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα. Το 1967 του προτάθηκε το υπουργείο εξωτερικών στην κυβέρνηση Κόλλια αλλά αρνήθηκε.
Γιος του είναι ο πρέσβης Ιωάννης Μ. Πεσμαζόγλου.
Πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1983 και η αναγγελία του θανάτου του έγινε μετά την ταφή του, όπως ήταν η επιθυμία του.
Wireshark

Λειτουργικότητα

Το Wireshark είναι παρόμοιο με το πρόγραμμα tcpdump, όμως έχει γραφικό front-end και πολλές περισσότερες επιλογές ταξινόμησης και φιλτραρίσματος. Επιτρέπει στο χρήστη να παρακολουθήσει όλη την κίνηση που γίνεται στο δίκτυο θέτοντας την κάρτα δικτύου σε λειτουργία promiscuous mode για να δει όλη την κίνηση που είναι ορατή σε αυτό το interface ,όχι μόνο την κίνηση που απευθύνεται σε μια από τις ρυθμισμένες διευθύνσεις του interface και της broadcast/multicast κυκλοφορίας. Ωστόσο, όταν πραγματοποιείς σύλληψη πακέτων με έναν αναλυτή πακέτων σε promiscuous mode σε ένα port ενός switch δικτύου, δεν στέλνεται απαραίτητα όλη η κίνηση (δικτύου) που πραγματοποιείται στο port που γίνεται η σύλληψη πακέτων, έτσι η σύλληψη πακέτων σε promiscuous mode δεν είναι επαρκής για να δείτε όλη την κυκλοφορία στο δίκτυο. Το port mirroring η διάφορες taps δικτύου μπορούν να επεκτείνουν την σύλληψη πακέτων σε οποιοδήποτε σημείο του δικτύου. Taps απλού παθητικού τύπου είναι εξαιρετικά ανθεκτικές σε malware tampering. Σε Linux, BSD, και Mac OS X, με libpcap 1.0.0 ή νεότερο, Wireshark 1.4 ή νεότερο μπορούν να εφαρμοστούν Wi -Fi προσαρμογείς στη λειτουργία της οθόνης.

Ιστορία

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ο Gerald Combs, απόφοιτος της επιστήμης υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Missouri-Kansas City, εργαζόταν για ένα μικρό ISP. Τα εμπορικά πρωτόκολλα ανάλυσης προϊόντων εκείνη τη χρονική στιγμή κοστολογούνταν περίπου $ 1500  και δεν ασχολήθηκε με τις κύριες πλατφόρμες της εταιρείας (Solaris και Linux), έτσι ο Gerald άρχισε να γράφει το Ethereal και κυκλοφόρησε την πρώτη έκδοση το 1998 περίπου. Το εμπορικό σήμα του Ethereal ανήκει στην  Network Integration Services.
Τον Μάιο του 2006, ο Combs αποδέχεται μια δουλειά στη CACE Technologies. Ταυτόχρονα ο Combs κατέχει ακόμα τα πνευματικά δικαιώματα για τα περισσότερα από τον πηγαίο κώδικα Ethereal (και το υπόλοιπο ήταν εκ νέου διανεμητέο υπό την GNU GPL), οπότε χρησιμοποιείται το περιεχόμενο της Ethereal Subversion repository ως βάση για το αποθετήριο του Wireshark. Ωστόσο, ο ίδιος δεν είχε στην δικαιοδοσία του το εμπορικό σήμα του Ethereal , οπότε άλλαξε το όνομα σε Wireshark. Το 2010 η Riverbed Technology αγοράζει την CACE  και αναλαμβάνει ως κύριος χορηγός του Wireshark. Σταματάει η ανάπτυξη του Ethereal. Το Wireshark έχει κερδίσει αρκετά βραβεία βιομηχανίας όλα αυτά τα χρόνια , συμπεριλαμβανομένων των eWeek, InfoWorld, και του περιοδικού PC Magazine. Είναι επίσης το κορυφαίο  sniffer πακέτων στα εργαλεία ασφάλειας δικτύου της Insecure.Org  καθώς και το SourceForge project του μήνα για τον Αύγουστο του 2010.
Ο Combs εξακολουθεί να διατηρεί τον συνολικό κώδικα του Wireshark και εκδίδει διανομές των νέων εκδόσεων του λογισμικού. Στην ιστοσελίδα του Wireshark έχουν καταγραφεί πάνω από 600 contributing authors.