Μπίσκρα

Γεωγραφία

Η πόλη της Μπίσκρα έχει έκταση 127,7 km².

Τοποθεσία

Βρίσκεται βόρεια της Σαχάρας, στους πρόποδες της οροσειράς Αουρές και στα όρη Ζαμπ. Η Μπίσκρα αποκαλείται «βασίλισσα των Ζαμπ» (Αρούς-εζιμπανέ στα αραβικά), «πύλη της ερήμου» η «Νίκαια της Σαχάρας». 
Η πόλη βρίσκεται 115 χλμ. νοτιοδυτικά της Μπάτνα και 222 χλμ. βόρεια του Τουγκούρτ.

Ανάγλυφο

Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καθιστώντας την μία από τις χαμηλότερες πόλεις της Αλγερίας. Βρίσκεται στους πρόποδες του περάσματος Σφα (258 μ.) στα όρη Ζαμπ, το οποίο βρίσκεται 7 χλμ. βόρεια της πόλης.

Τοπωνύμιο

Το τοπωνύμιο «Μπίσκρα» προέρχεται από το όνομα της ρωμαϊκής πόλης Βεσκέρα, το οποίο σύμφωνα με μια πρώτη υπόθεση δεν επιβεβαιώνει την παρουσία των Καρχηδονίων στην περιοχή και σύμφωνα με μια δεύτερη υπόθεση είναι λατινικής προέλευσης, και σημαίνει «σταθμός». 
Το πιο πιθανό είναι ότι η Βεσκέρα, προέρχεται από το βερβερικό ρήμα Wesker ή Esker, το οποίο στα Τουαρέγκ σημαίνει «τοποθεσία βάσης», «πάει καλά» ή στα καβυλιακά «κατά μέσο όρο», «μάλλον καλή», «κάνει» ή προέρχεται από τη λέξη taskart των βερβερικών του κεντρικού Μαρόκου που σημαίνει «μικρή πεδιάδα» ή «μικρή επίπεδη γη».

Ρωμαϊκή και Βυζαντινή εποχή

Στη συνέχεια ονομάστηκε Βεσκέρα αλλά και Αντ Πισκίναμ, με αναφορά σε μια πηγή (Χαμάμ Ες-Σαλχίν). 
Η Βυζαντινοί εισάγουν χουρμαδιές για καλλιέργεια. Οι Βέρβεροι του Ζεν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και έκαναν τη Μπίσκρα μια ευημερούσα πόλη κατά τον Μεσαίωνα.

Μουσουλμανική περίοδος

Κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής εποχής, η πόλη είναι η έδρα του Κοτσέιλα, ο οποίος διοικεί την περιοχή Αβερμπά ενώ είχε επίσης εξουσία στους Σαουί και Ζενάτα. Και μετά από αυτή τη διαμάχη, η πόλη βρέθηκε υπό τον έλεγχο των Ομεϋαδών και ο Κοτσέιλα άλλαξε έδρα της και όρισε το Καϊρουάν ως πρωτεύουσα των Βερβερών δηλώνοντας ότι ανήκει στη χριστιανική κοινότητα και επιθυμεί να εξεγερθεί εναντίον της μουσουλμανικής αρχής. Μετά τον θάνατο του διοικητή (Κοτσέιλα), η Καχένα, η οποία έγινε βασίλισσα των Αουρές, εξεγέρθηκε εναντίον των Αράβων και διέταξε τη συνομοσπονδία των Ταχούντα να δολοφονήσει τον Οκμπά ιμπν Ναφί στα περίχωρα της πόλης κάτι που έγινε με επιτυχία. Ένα τζαμί αναγέρθηκε στον τόπο του θανάτου του και φέρει το όνομά του. Μόλις απομακρύνθηκαν οι εκπρόσωποι των αραβικών και των βερβερικών δυνάμεων, μια νέα εποχή ξεκίνησε με την περίοδο διακυβέρνησης του Ταρίκ ιμπν Ζιγιάντ και η πόλη έγινε συνδετήριο σημείο μεταξύ της ερήμου και πόλεων όπως οι Καϊρουάν, Τλεμσέν, Κωνσταντίνη, Μπετζάγια, Φεζ ή Κόρδοβα (στην Ισπανία). Πολλές δυναστείες και αυτοκρατορίες κυρίευσαν στην πόλη, όπως οι Φατιμίδες, οι Ομεϋάδες ή οι Χαφσίδες.
Στον 12ο αιώνα, οι Χιλαλιανοί εγκαταστάθηκαν στη Μπίσκρα και συνέβαλαν στην αραβοποίηση των γηγενών που δεν είχαν βιώσει το πρώτο κύμα αραβοποίησης κατά τη διάρκεια της Ομεϋαδών.
Υπήρξαν πολλές μάχες και πολλοί άνθρωποι διέφυγαν στα όρη Αουρές για να αποφύγουν τις μάχες. Το 1680, επιδημία πανώλης προκάλεσε τον θάνατο 7.000 ανθρώπων. Κάποιοι Εβραίοι έζησαν στην πόλη γύρω στο 1960. Τα περισσότερα μέλη της κοινότητας ήταν από την πόλη ή τα περίχωρά της: Ουλέντ Τζελάλ, Τόλγκα, Σίντι Όκμπα ή Ελ Ουέν. Κάποιοι έζησαν με τον ίδιο τρόπο όπως οι μουσουλμάνοι, και κάποιοι ήταν επίσης αγρότες, παραγωγοί χουρμάδων, ειδικά στην όαση του Γκάρτα. Η νέα συναγωγή που χτίστηκε τη δεκαετία του 1950 μετατράπηκε σε εμπορικό επιμελητήριο κατά τη διάρκεια της ανεξαρτησίας.

Η αποικιακή περίοδος

Η πόλη καταλήφθηκε από τον Δούκα του Ωμάλ στις 4 Μαρτίου 1844. Κατά τη διάρκεια του γαλλικού αποικισμού, οι κάτοικοι εξεγέρθηκαν. Ήδη από το 1844, η γαλλική φρουρά σφαγιάστηκε. Το κίνημα εξαπλώθηκε στην περιοχή Ζαάτσα. Ο Εμίρης Αμπντελκαντέρ ιμπν Μουχιεντίν ήταν επικεφαλής σε ολόκληρο το Ζαμπ. Η εξέγερση του Ζαάτσα βρισκόταν υπό την ηγεσία του σεΐχη Μπουζιανέ. Μια «γαλλική πόλη» αναπτύχθηκε δίπλα στην «αραβική πόλη». 
Η «αραβική πόλη» έγινε «κοινότητα γηγενών», η οποία διοικούνταν από τους αξιωματούχους των ιθαγενών. Στη συνέχεια περιέλαβε τους σταθμούς Τ'κουτ και του Ουλέντ Τζελάλ. Η «γαλλική πόλη» και η γύρω περιοχή της Μπίσκρα (80 km²) αναπτύχθηκαν σε μικτή κοινότητα με διάταγμα της 6ης Νοεμβρίου 1868, έπειτα σε κοινότητα πλήρους άσκησης με διάταγμα της 22ας Μαΐου 1878. Συνδέθηκε με το διαμέρισμα της Μπάτνα (περιφέρεια Κωνσταντίνης). Το Τ'κουτ στη συνέχεια συνδέθηκε με τη μικτή κοινότητα Αουρές (πρωτεύουσα: Αρρίς). Με απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1905, η υπόλοιπη «κοινότητα γηγενών» συνδέθηκε με την επικράτεια του Τουγκούρτ. Με διάταγμα της 26ης Απριλίου 1933  η «κοινότητα γηγενών» έγινε μικτή κοινότητα. 
Το 1956, η Μπάτνα έγινε νομός και η Μπίσκρα υποδιαίρεση της περιφέρειας Μπάτνα (ή «Αουρές»). Ο μικτός δήμος ενσωμάτωσε την περιοχή της Μπίσκρα και τα παλιά ντουάρ έγιναν κοινότητες.
Τη δεκαετία του 1950, η πόλη της Μπίσκρα ήταν η μοναδική σε ολόκληρη τη Σαχάρα με πληθυσμό πάνω από 50.000 κατοίκους.

Ο πόλεμος της ανεξαρτησίας

Στο πλαίσιο της οργάνωσης του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, η Μπίσκρα έγινε πρώτα μέρος της Ζώνης 1 (Αουρές) υπό την ηγεσία του Μοστεφά Μπεν Μπουλαΐντ. Από το Συνέδριο του Σουμάμ και έπειτα (Αύγουστος 1956), εμπίπτει στη Βιλάγια 6 (Σαχάρα). 
Το 2009 εγκαινιάστηκε το Ιστορικό Μουσείο της Βιλάγια 6.