google/wiki40b huggingface dataset:
Κυριάκος Βαρβαρέσος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και καταγόταν από τα Βάτικα (σημερινή Νεάπολη) της Λακωνίας. Αδελφός του ήταν ο ζωγράφος Αχιλλέας Βαρβαρέσος. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και οικονομικά στα πανεπιστήμια του Μονάχου και του Βερολίνου. Εργάστηκε στον δημόσιο τομέα φτάνοντας γρήγορα στη θέση του διευθυντή του υπουργείου γεωργίας, εμπορίου και εργασίας. Το 1916 τοποθετήθηκε γενικός διευθυντής του υπουργείου επισιτισμού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1918. Παράλληλα ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1918 έκτακτος καθηγητής στην έδρα της πολιτικής οικονομίας της νομικής σχολής Αθηνών και το 1924 τακτικός. Το ίδιο έτος άρχισε να συνεργάζεται με την Εθνική τράπεζα μεταπηδώντας στη συνέχεια στην Τράπεζα της Ελλάδος, της οποίας το 1933 διορίστηκε υποδιοικητής και το 1939 διοικητής, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1946. Το 1936 εξελέγη μέλος της ακαδημίας Αθηνών. 
Το 1932 ανέλαβε το υπουργείο οικονομίας τον τρίτο χρόνο της κυβέρνησης Βενιζέλου του 1929, το οποίο διατήρησε στην κυβέρνηση Παπαναστασίου και στη νέα κυβέρνηση Βενιζέλου το 1932. Με την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, διέφυγε στο εξωτερικό μαζί με την ελληνική κυβέρνηση διατελώντας την περίοδο 1941 - 1943 υπουργός οικονομικών, θέση από την οποία παραιτήθηκε για να ταξιδέψει στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία προκειμένου ως απεσταλμένος της ελληνικής κυβέρνησης να διευθετήσει βασικά οικονομικά θέματα και να συμμετάσχει ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στην διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς. Στις δύο κυβερνήσεις του Πέτρου Βούλγαρη (Απριλίου 1945 και Αυγούστου 1945) αναλαμβάνει αντιπρόεδρος και υπουργός εφοδιασμού. Η αποτυχία της οικονομικής του πολιτικής όμως τον ανάγκασε να αποσυρθεί από τα πολιτικά δρώμενα και να αναλάβει θέση οικονομικού συμβούλου στη Διεθνή Τράπεζα στις ΗΠΑ, όπου παρέμεινε μέχρι και τον θάνατό του.
Ως βασικό στέλεχος της Τράπεζας της Ελλάδος, ο Βαρβαρέσος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην οικονομική πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων. Το 1931 διαφώνησε με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Αλέξανδρο Διομήδη, ως προς την παραμονή της δραχμής στον κανόνα χρυσού-συναλλάγματος. Ως υπουργός οικονομικών στις κυβερνήσεις Βενιζέλου, εγκατέλειψε τον χρυσό κανόνα και ρύθμισε το εξωτερικό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος. Ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, συμμετείχε σε όλες τις διαπραγματεύσεις για την οικονομική ενίσχυση της Ελλάδας καθώς και στην ίδρυση της Διεθνούς Τράπεζας. Από τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης προσπάθησε να επιβάλει πρόγραμμα σταθεροποίησης, το οποίο όμως κατέληξε σε αποτυχία με αποτέλεσμα να παραιτηθεί. Το 1952 υπέβαλε έκθεση στην κυβέρνηση, ύστερα από πρόταση αυτής, προκειμένου να λυθεί το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, χωρίς όμως τελικά να γίνει δεκτή.
Απεβίωσε στην Ουάσινγκτον το 1957 και κηδεύθηκε από τον Ελληνορθόδοξο ναό της Αγίας Σοφίας.
Βιτόρια Μπελβεντέρε

Βιογραφία

Η Μπελβεντέρε θα γεννηθεί στο Βίμπο Βαλέντια της Καλαβρίας το 1972, από τον Τζουζέπε και
τη  Μαρία. 
Μετά από 9 μήνες από την γέννησή της η οικόγενεια της θα μετακινήθουν στο Βιμερκάτε (κοντά στο Μιλάνο), όπου δύο χρόνια  αργότερα γεννήθηκε και ο  αδελφός της Σάντε και όπου η Βιτόρια θα περάσει το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής της ηλικίας και της εφηβείας. 
Σε ηλικία των 13 ετών θα ξεκινήσει την καριέρα της ως μοντέλο, ένα επάγγελμα που αργότερα έγινε  η κύρια απασχόλησή 
της μέχρι να φτάσει στην ηλικία των 18 ετών, συμμετέχοντας σε διαφήμισεις,  φωτογραφίσεις και βίντεο κλιπ μουσικής. 
Αλλά μόνο σε ηλικία 18 ετών, κατά τη διάρκεια μιας φωτογράφησης στη Ρώμη, θα  συναντήσει την καλλιτεχνική πρακτόρα Πάολα Πέτρι όπου θα την ενθαρρύνει να ακολουθήσει μια καριέρα ως ηθοποιός.

Καριέρα

Το 1991 τελικά θα κάνει το ντεμπούτο της για πρώτη φορά ως ηθοποιός στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά "Piazza di Spagna", η οποία την επέβαλε αμέσως στην προτίμηση του κοινού για την ικανότητα και την ομορφιά της.
Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο θα είναι το 1992 με τις ταινίες Il Camera mia, σε  σκηνοθεσία Λουτσιάνο Μαρτίνο, και Oro, σε σκηνοθεσία Φάμπιο Μπόνζι. Το 1993 είναι επίσης η πρωταγωνιστρία του ερωτικού θρίλερ Graffiante desiderio, σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Μαρτίνο.
Η πρώτη εμφάνιση της Μπελβέντερε στο Θεάτρο θα γίνει με την κωμωδία "Η άλλη πλευρά του κρεβατιού" την περίοδο (2007-2008), ενώ θα παίξει στην επιτυχημένη παράσταση "Ωραία μου Κυρία" για δύο συνεχόμενες χρονιές (2013-2014) και (2014-2015). 
Το 2002 μαζί  με την Μανουέλα Αρκούρι και τον βετεράνο παρουσιαστή Πιπο Μπαούντο θα κάνει την παρουσίαση του μουσικού Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο.

Προσωπική ζωή

Η Βιτόρια Μπελβεντέρε είναι παντρεμένη από τις 12 Ιουνίου 1999 με τον Βάσκο Βαλέριο, έναν διοργανωτή εκδηλώσεων, που θα αποκτήσει μαζί του και τρία παιδιά: δύο αγόρια, τον Λορένζο και τον  Νικόλο, και μια  κόρη την Έμμα.
2373 Ίμμο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Ίμμο είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καβάλας 2016–17

Β΄ Κατηγορία

Σε δυο ομίλους των 14 ομάδων διεξήχθη η Β΄ Κατηγορία. Ο Άρης Ακροποτάμου που είχε αποχωρήσει από το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας την προηγούμενη περίοδο δε δήλωσε καθόλου συμμετοχή, ενώ αποχώρησε κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος η Θράκη Γραβούνας. Οι δυο πρώτες κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία, ενώ 3 συνολικά ομάδες υποβιβάστηκαν.
Γεώργιος Καλλισπέρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Κατά την  ήταν αρχηγός της φοιτητικής νεολαίας. Διοργάνωσε την εκστρατεία των φοιτητών στην Κρήτη. Είχε την ιδέα να συγκροτήσει λόχο παρόμοιο με την Λεγεώνα των Ξένων. Για τον σκοπό αυτό είχε μετατρέψει την Ακαδημαϊκή Λέσχη από ξενώνα σε στρατιωτικό κατάλυμα.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1930

Χρονικό των αγώνων

Η Α΄ Βαλκανιάδα αποδείχθηκε πολύ πετυχημένη αθλητική διοργάνωση, ίσως η πιο επιτυχημένη μετά το 1922. Και τις τρεις ημέρες το Στάδιο ήταν κατάμεστο και σε όλα τα αγωνίσματα επιτεύχθηκαν πολύ καλές επιδόσεις και νέα ρεκόρ. Συγκεκριμένα, επί 22 αγωνισμάτων επιτεύχθηκαν 21 βαλκανικά ρεκόρ: 15 από Έλληνες, 3 από Βούλγαρους, 2 από Γιουγκοσλάβους και 1 από Ρουμάνους αθλητές. Δηλαδή καταρρίφθηκαν όλα τα βαλκανικά ρεκόρ πλην του μαραθωνίου. Επίσης, καταρρίφθηκαν 24 εθνικά ρεκόρ: 11 πανελλήνια, 6 γιουγκοσλαβικά, 5 βουλγαρικά και 2 τουρκικά. Σε κάθε αγώνισμα μετείχαν δύο αθλητές από κάθε χώρα και μία ομάδα σκυταλοδρομίας. Βαθμολογήθηκαν οι πέντε πρώτοι με 5-4-3-2-1 βαθμούς αντίστοιχα, έπειτα από συνμφωνία των πέντε χωρών και στη γενική βαθμολογία πρώτευσε η Ελλάδα, όπως ήταν αναμενόμενο.
Οι αγώνες ξεκίνησαν την Κυριακή 5 Οκτωβρίου, με τη διεξαγωγή κάποιων αγωνισμάτων. Στην τελετή έναρξης παρέστησαν ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, υπουργοί, διπλωμάτες ξένων χωρών, η στρατιωτική και η πολιτική ηγεσία. Στις 6 και 7 Οκτωβρίου έγινε η δισκοβολία και η σφυροβολία αντίστοιχα στο γυμναστήριο του Πανελληνίου και οι αγώνες συνεχίστηκαν και ολοκληρώθηκαν το επόμενο Σαββατοκύριακο 11-12 Οκτωβρίου. Την τελευταία ημέρα τις απονομές έκανε ο υπουργός Παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου. Στην πολυνίκη και πρωταθλήτρια Ελλάδα απονεμήθηκε βαρύτιμο έπαθλο που είχε αθλοθετήσει η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ κύπελλα αναμνηστικά δόθηκαν σε όλες τις χώρες.
Την ενδιάμεση εβδομάδα 6 ως 10 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε το βαλκανικό αθλητικό συνέδριο, το οποίο έληξε με επίσκεψη των συνέδρων στους Δελφούς. Έπίσης, στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Αντισφαίρισης πραγματοποιήθηκε το βαλκανικό πρωτάθλημα τένις με τη συμμετοχή των τεσσάρων χωρών πλην της Γιουγκοσλαβίας.
Ματίας φαν ντεν Γκέιν

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ματίας φαν ντεν Γκέιν γεννήθηκε στο Τίνεν (Thienen, γαλλ. Tirlemont) του Βελγίου και ήταν γόνος μιας παλιάς οικογένειας κατασκευαστών καμπανών, των οποίων η ιστορία χρονολογείται από τον 14ο αιώνα και, αρχικά, δραστηριοποιήθηκε στο Μέχελεν.  Γεννήθηκε ως ο δεύτερος γιος του Αντρέ Φρανσουά (André François van den Gheyn), ο οποίος ήταν επίσης κατασκευαστής καμπανών. Μέχρι την ηλικία των 18 ετών, εργάστηκε στο χυτήριο το οποίο ο θείος του, Πέιτερ (Peeter van den Gheyn) διατήρησε προσωρινά, όταν πέθανε ο πατέρας του. Έλαβε επίσης μια σταθερή μουσική εκπαίδευση, πιθανώς από τον αβά Ντιεντονέ ντε Ράικ (Dieudonné de Raick),  ο οποίος ήταν οργανίστας στο Λέουφεν. Το 1741 έγινε οργανίστας στην Εκκλησία του Αγίου Πέτρου στο Λέουφεν, διαδεχόμενος τον ντε Ράικ. Ο, κατά έξι χρόνια, νεότερος αδελφός του Ανδρέας Ιωσήφ ανέλαβε το εργαστήριο χύτευσης καμπανών και έγινε ξακουστός για τη δουλειά του, καθ’ όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Ο ίδιος ο Ματίας φαν ντεν Γκέιν νυμφεύτηκε το 1745 και απέκτησε 17 παιδιά. 
Όταν, τo 1745, έμεινε κενή η θέση του καριγιονέρ στο Λέουφεν, ο φαν ντεν Γκέιν κέρδισε εύκολα το πόστο μετά από διαγωνισμό,  στον οποίο ο νικητής έπρεπε να πληρώσει τις αμοιβές της κριτικής επιτροπής. Στα καθήκοντά του αναφέρονταν: «Προς γνώσιν του κυρίου Ματίας φαν ντεν Γκέιν σημειώνουμε ότι, είναι υποχρεωμένος να παίζει για την πόλη στο καριγιόν για όλες τις λειτουργίες, τις εκδηλώσεις, τις εορτές, να κουρδίζει τις καμπάνες του καριγιόν κ.λπ.». Ωστόσο, ο φαν ντεν Γκέιν δεν ήταν μόνο δεξιοτέχνης στο καριγιόν, καθώς οι σύγχρονοι με αυτόν χρονικογράφοι, τον αναφέρουν ως τον καλύτερο οργανίστα του 18ου αιώνα. Επίσης, συνέθετε, για το εκκλησιαστικό όργανο, το τσέμπαλο και το καριγιόν. Χάρη σε ένα αντίγραφο του 1862 σώζονται 15 συνθέσεις για το καριγιόν. Ειδικά τα 11 πρελούδια εξακολουθούν να ανήκουν στο βασικό ρεπερτόριο για το συγκεκριμένο όργανο, γι’ αυτό και ο φαν ντεν Γκέιν, μαζί με τις αυτοσχεδιαστικές του ικανότητες  έχει κερδίσει το προσωνύμιο, «Μπαχ του καριγιόν». Το 1995 βρέθηκε το αυτόγραφο χειρόγραφο αυτών των συνθέσεων, το οποίο φυλάσσεται σήμερα στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Λέουφεν.
Ο φαν ντεν Γκέιν δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά και στο χυτήριο του αδελφού του, Ανδρέα Ιωσήφ, ως σύμβουλος χύτευσης και επιλογέας καμπανών. Μαζί με τον θείο του Πέτερ ασχολήθηκε με τη χύτευση 29 καμπανών για το καριγιόν του Ναϊμέχεν (1738). Πολύ αργότερα, το 1774, τοποθέτησε το καριγιόν του Val Saint Lambert στη Λιέγη, ένα σύνολο 40 καμπανών που αναστηλώθηκε πρόσφατα, το 2014, με άλλες 38 καμπάνες). Πέθανε στο Λέουφεν, το 1785. Τη θέση του στο Λέουφεν πήρε ένας από τους γιους του, ο Γιόσε Τόμας.

Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία

Οι συνθέσεις του φαν ντεν Γκέιν κινούνται στο πνεύμα της παράδοσης του Χέντελ.  Έγραψε για τσέμπαλο και εκκλησιαστικό όργανο, καθώς και μία πραγματεία για το μπάσο κοντίνουο. Επιπλέον, πολλές συνθέσεις του, καθώς και και μια δεύτερη πραγματεία περί αρμονίας (1783) παραμένουν σε χειρόγραφα.
Μάρτιν Λαντάου

Πρώτα χρόνια

Ο Λαντάου ξεκίνησε την καλλιτεχνική καριέρα του από την ηλικία των 17 μόλις ετών ως εικονογράφος καρτούν (αλλά και κόμικς) για λογαριασμό της εφημερίδας Daily News της Ν. Υόρκης. Εργάσθηκε εκεί για 5 έτη, συμμετέχοντας στην παρουσίαση δημοφιλών χαρακτήρων σειρών, όπως "Pitching Horseshoes", "The Gumps" κ.ά. Ωστόσο, καθώς η μεγαλύτερη φιλοδοξία του ήταν η ηθοποιία, σύντομα (1951) στράφηκε σε αυτήν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο θέατρο με το έργο Detective Story στο Peaks Island Playhouse του Maine. Την ίδια χρονιά συμμετείχε και στην παράσταση First Love.

Προς την επιτυχία

Το 1955 ο Λαντάου ήταν ένας από τους δύο μόλις ηθοποιούς (ο άλλος ήταν ο Στιβ Μακ Κουήν) που επιλέχθηκαν μεταξύ 2.000 συναδέλφων τους σε ακρόαση από το στούντιο του Lee Strasberg. Ο Λαντάου ήταν φίλος του Τζέιμς Ντιν και αργότερα ο Κουήν του εκμυστηρεύτηκε πως – καθώς γνωρίζονταν κι εκείνος με το Ντιν – είχε γνωρίσει και το Λαντάου, όταν τυχαία τον είχε δει να υποδύεται τον μοτοσυκλετιστή σε ένα γκαράζ της Ν. Υόρκης, όπου εργαζόταν ως μηχανικός. Ο Λαντάου πρωτοεμφανίσθηκε στο Μπρόντγουεϊ με το έργο Middle of the Night και στο σινεμά με την ταινία Pork Chop Hill (1959). Εντύπωση προκάλεσε η ερμηνεία του στο κλασικό Θρίλερ του Άλφρεντ Χίτσκοκ North by Northwest (1959). Το 1966 ήταν πρώτη επιλογή για το ρόλο του εμβληματικού Mr Spock στη σειρά "Star Trek" αλλά τελικά επιλέχθηκε ο Λέοναρντ Νίμοϊ, που συμπτωματικά, λίγο μετά αντικατέστησε το Λαντάου στη σειρά Mission: Impossible. Από το 1957 ο Λαντάου είχε νυμφευτεί την (επίσης ηθοποιό) Μπάρμπαρα Μπέιν, με την οποία αποτέλεσε το βασικό πρωταγωνιστικό δίδυμο στη δημοφιλή σειρά επιστημονικής φαντασίας Διάστημα 1999 (1975 - 1977) για λογαριασμό της αγγλικής τηλεόρασης, όταν εκείνος υποδυόταν τον κυβερνήτη της «Σεληνόβασης Άλφα» John Koenig και εκείνη τη σύντροφό του, δόκτορα Helena Russell. Ο Λαντάου αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς πρωταγωνιστές. Διαθέτει μάλιστα το δικό του «αστέρι» στη λεωφόρο των διασημοτήτων του Χόλιγουντ. Έχει αποκτήσει 2 παιδιά από το γάμο του, ο οποίος τερματίσθηκε μετά από 46 χρόνια, το 2003.
Ιλαρίων Καπράλ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιγκόρ Καπράλ γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1948 στο Σπίριτ Ρίβερ του Καναδά σε οικογένεια μεταναστών από του Κυβερνείου Βολίν.
Το 1972 αποφοίτησε από το Θεολογικό Σεμινάριο του Τζώρντανβιλ στις Η.Π.Α. Εντάχθηκε στην Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς και στις 2 Δεκεμβρίου 1974 εκάρη μοναχός.
Διάκονος χειροτονήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1975 και Πρεσβύτερος το Σάββατο του Λαζάρου 1976. Το ίδιο έτος αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο των Συρακουσών έχοντας λάβει το πτυχίο της Σλαβικής Φιλολογίας.
Στις 10 Δεκεμβρίου 1984 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μανχάταν, βοηθός επίσκοπος της Επισκοπής Ανατολικής Αμερικής. Ανέλαβε τις ενορίες της Πενσυλβανίας και ταυτόχρονα υπηρέτησε ως Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Το 1995 του δόθηκε ο τίτλος του Επισκόπου Βασιγκτώνος με διαμονή στη Νέα Υόρκη.
Εξαιτίας όμως των ανωμαλιών που προέκυψαν στη διοίκηση των ενοριών της Αυστραλίας μετά την κοίμηση του Αρχιεπισκόπου Παύλου εξελέγη στις 20 Ιουνίου 1996 Αρχιεπίσκοπος Σίδνεϊ και Αυστραλίας-Νέας Ζηλανδίας.
Στις 12 Μαΐου 2008 εξελέγη Μητροπολίτης Ανατολικής Αμερικής και Νέας Υόρκης. Η εκλογή επικυρώθηκε από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Ρωσίας στις 14 Μαΐου 2008. Παραμένει επίσης προσωρινά κυβερνήτης της Επαρχίας της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας.
Σούπερ Καπ Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών

Το Super Cup στην υδατοσφαίριση των ανδρών είναι ένας θεσμός που ξεκίνησε το 1996, ωστόσο διεξήχθη για λίγες μόλις χρονιές, είτε γιατί στις περισσότερες σεζόν που ακολούθησαν μια ομάδα έκανε νταμπλ είτε γιατί δεν βόλευαν οι ημερομηνίες τις διαγωνιζόμενες ομάδες(π.χ. το 1999 ματαιώθηκε λόγω των υποχρεώσεων Ολυμπιακού και Βουλιαγμένης στα Κύπελλα Ευρώπης). Είναι ο αγώνας που ανοίγει την εκάστοτε αγωνιστική σεζόν και αναμετρούταν ο Πρωταθλητής με τον Κυπελλούχο της περασμένης χρονιάς. Είναι χαρακτηριστικό ότι και στους 3 πρώτους τελικούς που διεξήχθησαν επικράτησε ο Κυπελλούχος.
Με απόφαση της ομοσπονδίας ο θεσμός αναβίωσε 20 χρόνια μετά τον τελευταίο αγώνα Σούπερ Καπ και στις 10 Οκτωβρίου 2018 έγινε ξανά τελικός σούπερ καπ μεταξύ Ολυμπιακού και Γλυφάδας, με νικητή τον Ολυμπιακό με 11-4 .
Ο θεσμός θα συνεχίσει να υφίσταται μετά από απόφαση της ελληνικής ομοσπονδίας υδατοσφαίρισης, με τις ομάδες που θα αγωνίζονται να αποτελούνται από τον Πρωταθλητή και τον Κυπελλούχο Ελλάδος της εκάστοτε χρονιάς, σε περίπτωση που κάποια ομάδα δεν πραγματοποιεί νταμπλ. Στην συγκεκριμένη περίπτωση θα αγωνίζεται ο φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας.
Ροβέρτος του Σαμπινιέλ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Πέτρου, γιου τού Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας και της Ελισάβετ, κόρης και κληρονόμου τού Ρενώ κυρίου τού Κουρτεναί. Ο πατέρας του έγινε ο Πέτρος Α΄ κύριος τού Κουρτεναί (συζυγικώ δικαιώματι, jure auxoris). Μεγαλύτερα αδέλφια τού Ροβέρτου ήταν ο Φίλιππος (απεβ. 33 ετών) και ο Πέτρος Β΄ κύριος τού Κουρτεναί, σύζυγος της Γιολάντας της Φλάνδρας Λατίνας αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης· ο Πέτρος Β΄ έγινε και ο ίδιος αυτοκράτορας (συζυγικώ δικαιώματι). 
Ο Ροβέρτος έλαβε μέρος στην κατάκτηση της Νορμανδίας το 1204. Κατά την πολιορκία τού Σατώ Γκαγιάρ πολέμησε στο πλευρό τού εξαδέλφου του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας. Το 1228 έφυγε σε μία Σταυροφορία στους αγίους Τόπους, όπου απεβίωσε 11 έτη μετά, στην Παλαιστίνη.
Όσκοι

Οι Όσκοι (Osci) ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας , κατοικούσαν στην περιοχή της σημερινής Καμπανίας και του Λάτιο , ήταν μόνιμα σε αντιπαράθεση με τους Ετρούσκους για την κατοχή της περιοχής.
Οι Όσκοι μιλούσαν την Οσκάνικη γλώσσα και ήταν κυρίως γεωργοί. Τον 5ο αιώνα πολέμησαν με την Ρώμη για την περιοχή Ager Pomptinus η οποία ήταν πολύ εύφορη, υπέστησαν καταστροφική ήττα και καταλήφθηκαν από τους Ρωμαίους.
Αργότερα οι Σαμνίτες κατέλαβαν την περιοχή για να ξαναπεράσει στους Ρωμαίους μετά τον Α΄Σαμνιιτκό πόλεμο (343-341 π.Χ.). Αιτία του πολέμου ήταν η απρόκλητη επίθεση των Σαμνιτών κατά των Όσκοι οι οποίοι ζήτησαν την βοήθεια της Ρώμης, από τότε οι Όσκοι αποτέλεσαν τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Λουί Βιέρν

Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία

Ο Βιέρν, ως οργανίστας, διέθετε ένα κομψό, καθαρό στυλ γραφής που σεβόταν τη μουσική φόρμα, πάνω από όλα. Η αρμονική του γλώσσα ήταν ρομαντικά πλούσια, αλλά όχι τόσο συναισθηματική και θεατρική όπως εκείνη του Σ. Φρανκ. Όπως όλοι οι μεγάλοι γάλλοι οργανίστες του γυρίσματος στον 20ό αιώνα, ο Βιέρν είχε πολύ «ιδιωματικό» ήχο και είχε εμπνεύσει τους περισσότερους από τους σπουδαίους παριζιάνους οργανίστες-συνθέτες που τον ακολούθησαν.
Η παραγωγή του για το εκκλησιαστικό όργανο ήταν πολύ μεγάλη, με 6 συμφωνίες, 24 κομμάτια φαντασίας (που περιλαμβάνουν το διάσημο Carillon de Westminster) και 24 κομμάτια σε ελεύθερο στυλ, μεταξύ άλλων. Έγραψε, επίσης, πολλά έργα μουσικής δωματίου (σονάτες για βιολί και τσέλο, ένα κουιντέτο πιάνου και ένα κουαρτέτο εγχόρδων, για παράδειγμα), φωνητική και χορωδιακή μουσική και μια συμφωνία για ορχήστρα. Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι, η μουσική του αντικατοπτρίζει την αρχιτεκτονική μεγαλοπρέπεια και απεραντοσύνη της Παναγίας των Παρισίων.
Ιδρύματα Ιωάννου Διαμαντή Πατέρα

Τα Ιδρύματα Ιωάννου Διαμαντή Πατέρα με έδρα τον Πειραιά είναι κοινωφελείς οργανισμοί, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με κύριο σκοπό την στήριξη ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων σε όλη την Ελλάδα και την προαγωγή της παιδείας και της ναυτιλίας, προπάντων στον τόπο καταγωγής του ιδρυτού τους, τις Οινούσσες Χίου.
Την ιδέα της δημιουργίας των Κοινωφελών  Ιδρυμάτων, συνέλαβε και υλοποίησε τη δεκαετία του 1970 ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης, πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού, Ιωάννης Διαμαντή Πατέρας,  πρωτότοκος γιος και κύριος εκφραστής των αρχών και αξιών της οικογενείας Διαμαντή και Καλλιόπης Πατέρα.
Σήμερα, μέλη-απόγονοι της Οικογενείας διασφαλίζουν με αμέριστο και διαρκές ενδιαφέρον την υποδειγματική λειτουργία τους υπό την Προεδρία του κ. Στεφάνου Διαμαντή Πατέρα προσφέροντας έργο όπως ο αείμνηστος ιδρυτής τους το οραματίσθηκε.
Κάβο Γάτα

Το Κάβο Γάτα είναι ακρωτήριο της Κύπρου, είναι το νότιο ανατολικό σύνορο του κόλπου του Ακρωτηρίου. Βρίσκεται στη χερσόνησο Ακρωτηρίου και ανήκει στη βάση Ακρωτηρίου. Είναι το νοτιοανατολικό σημείο της Ευρώπης, κείμενο 14 πρώτα λεπτά της μοίρας ή 25 χιλιόμετρα νοτιότερα από το ακρωτήριο Τρυπητή της Γαύδου.
Η ονομασία του ακρωτηρίου προέρχεται από το κοντινό μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Όπως αναφέρει ο Γιώργος Σεφέρης, είναι ιστορία που άκουσε από κάποιο μοναχό όταν πέρασε από εκεί το 1952: Κάποτε έπεσε ανομβρία στο νησί για πολλά χρόνια και γέμισε ο τόπος φίδια. Τότε οι μοναχοί ανέθρεψαν γάτες και κάθε μέρα το χάραμα αλλά και το βράδυ τις έστελναν έξω από το μοναστήρι να κυνηγήσουν τα φίδια. Η μάχη αυτή των φιδιών με τις γάτες κράτησε χρόνια, στο τέλος εξολόθρευσαν τα φίδια αλλά και οι ίδιες χάθηκαν αφού δεν άντεξαν το δηλητήριο. Άλλη παράδοση αναφέρει ότι τις γάτες τις έφερε η Αγία Ελένη
Κεντρικό Παρθεναγωγείο Σμύρνης

Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 1830 ως Αλληλοδιδακτικό σχολείο και ήταν το πρώτο ελληνικό σχολείο κοριτσιών στη Σμύρνη. Τα πρώτα χρόνια στεγάστηκε σε μια αίθουσα του Γραικικού νοσοκομείου. Το 1837 μεταφέρθηκε σε οίκημα που παραχωρήθηκε στον περίβολο της Αγίας Φωτεινής, γι'αυτό αρχικά ονομαζόταν "Παρθεναγωγείο της Αγίας Φωτεινής".

Το 1886 το "Κεντρικόν Παρθεναγωγείον" στεγάστηκε σε καινούργιο εντυπωσιακό νεοκλασικό κτίριο, με αέτωμα, προπύλαια και κίονες ιωνικού ρυθμού στην πρόσοψη. Ήταν έργο του αρχιτέκτονα Καραθανασόπουλου.

Το Κεντρικό διέθετε εξατάξιο δημοτικό σχολείο, τριτάξια αστική σχολή και επί Αρμοστείας (1919-1922) πλήρες Γυμνάσιο Θηλέων. Επίσης, λειτουργούσε τριτάξιο διδασκαλείο, στο οποίο εκπαιδεύονταν δασκάλες, που διορίζονταν στα σχολεία των μικρασιατικών πόλεων.

Περίφημη διευθύντρια του Κεντρικού υπήρξε η Ουρανία Δούκα, στα χρόνια της οποίας το σχολείο αποκλήθηκε "Φάρος της Ανατολής". Στις αρχές του 20ού αιώνα στο σχολείο φοιτούσαν 2.000 μαθήτριες και δίδασκαν 23 εκπαιδευτικοί. Το 1922 με την καταστροφή της Σμύρνης σταμάτησε τη λειτουργία του.

Στη Νέα Σμύρνη

Σε ανάμνηση του ιστορικού Παρθεναγωγείου της Σμύρνης το 1973 δόθηκε η ονομασία "Κεντρικόν" στο Β' Γυμνάσιο Θηλέων Νέας Σμύρνης, το οποίο το 1979 που έγινε μικτό μετονομάστηκε σε 3ο Γυμνάσιο Ν. Σμύρνης.

Σήμερα την επωνυμία "Κεντρικό" φέρουν το 3ο Γυμνάσιο Ν. Σμύρνης και το 3ο Ενιαίο Λύκειο Ν. Σμύρνης.
Γλυκόριζα (ζαχαροπλαστική)

Η γλυκόριζα στη ζαχαροπλαστική είναι ένα γλυκό που συνήθως αρωματοποιείται με το εκχύλισμα των ριζών του φυτού γλυκόριζας Glycyrrhiza glabra. Μια μεγάλη ποικιλία γλυκών γλυκόριζας παράγεται σε όλο τον κόσμο. Στη Βόρεια Αμερική, η μαύρη γλυκόριζα διακρίνεται από παρόμοιες ποικιλίες ζαχαροπλαστικής που δεν είναι αρωματισμένες με εκχύλισμα γλυκόριζας αλλά συνήθως παράγονται με τη μορφή "σκοινιού" ή "σωλήνα". Η λεγόμενη 'μαύρη γλυκόριζα' είναι επίσης μια διαδεδομένη γεύση σε άλλες μορφές ζαχαροπλαστικής όπως τα ζελεδάκια. Εκτός από αυτά, διάφορα άλλα γλυκά με βάση τη γλυκόριζα πωλούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ποικιλία διαφορετικών ζαχαρωτών γλυκόριζας αναφέρεται ως "allsorts". Η ολλανδική και η σκανδιναβική γλυκόριζα περιέχει χαρακτηριστικά χλωριούχο αμμώνιο αντί για χλωριούχο νάτριο, εμφανώς στην αλμυρή γλυκόριζα.
Τα βασικά συστατικά του γλυκού γλυκόριζας είναι το εκχύλισμα γλυκόριζας, ζάχαρη και συνδετική ουσία. Η βάση είναι τυπικά άμυλο/αλεύρι, αραβικό κόμμι, ζελατίνη ή συνδυασμός αυτών. Τα πρόσθετα συστατικά είναι επιπλέον γεύση, κερί μέλισσας για λαμπερή επιφάνεια, χλωριούχο αμμώνιο και μελάσσα. Το χλωριούχο αμμώνιο χρησιμοποιείται κυρίως σε γλυκό αλμυρής γλυκόριζας, με συγκεντρώσεις έως και 8%. Ωστόσο, ακόμη και το κανονικό γλυκό της γλυκόριζας μπορεί να περιέχει έως και 2% χλωριούχο αμμώνιο, η γεύση του οποίου είναι λιγότερο εμφανή λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης σακχάρου. Ορισμένα γλυκά γλυκόριζας είναι αρωματισμένα με γλυκάνισο αντί για, ή σε, συνδυασμό με εκχύλισμα ρίζας γλυκόριζας.
Τεχνική Pomodoro

Λανθάνουσες Αρχές

Οι φάσεις του σχεδιασμού, της υλοποίησης, της καταγραφής, της επεξεργασίας και της απεικόνισης είναι θεμελιώδεις για στην εν λόγω τεχνική. Στην φάση του σχεδιασμού οι εργασίες μπαίνουν κατά σειρά προτεραιότητας με την καταγραφή τους σε μια  λίστα πραγμάτων «Που έχουμε να κάνουμε σήμερα». Αυτό κάνει τους χρήστες να εκτιμήσουν την προσπάθεια που απαιτείται για τις εργασίες. Καθώς τα «pomodoros» (για τους σκοπούς της τεχνικής το «pomodoro» αναφέρεται σε ένα αόρατο διάστημα 25-λεπτών) πραγματοποιούνται, καταγράφονται και δημιουργούν μια αίσθηση εκπλήρωσης παρέχοντας πρωτογενή δεδομένα για περαιτέρω αυτοπαρατήρηση και βελτίωση. Βασικός στόχος της τεχνικής είναι να μειώσει τις διακοπές της προσοχής μας, τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές. Κι αυτό γίνεται με την καταγραφή και την αναβολή άλλων δραστηριοτήτων που διακόπτουν το «pomodoro».

Εργαλεία

O δημιουργός της εν λόγω τεχνικής ενθαρρύνει μια όχι και τόσο τεχνολογική προσέγγιση χρησιμοποιώντας ένα μηχανικό ξυπνητήρι, χαρτί και μολύβι. Κατά την άποψή του η φυσική πράξη του κουρδίσματος του ξυπνητηριού επιβεβαιώνει την αποφασιστικότητα του χρήστη να ξεκινήσει μια εργασία και οι ήχοι των δεικτών του ρολογιού και του κουδουνίσματος σχετίζονται τελικά με το πως η σχέση του χρήστη με τον χρόνο θα διαμορφωθεί μέσω της τεχνικής. Ειρήσθω εν παρόδω ότι η τεχνική έχει εμπνεύσει στην δημιουργία μεγάλου αριθμού εφαρμογών λογισμικού και χρονομέτρων για μια μεγάλη γκάμα από πλατφόρμες, ίσως και  λόγω της δημοφιλίας της τεχνικής ανάμεσα στους προγραμματιστές λογισμικού.

Όνομα

Η Τεχνική Pomodoro πήρε το όνομά της από το σε σχήμα ντομάτας ξυπνητήρι που είχε πρωτοχρησιμοποιηθεί από τον δημιουργό της Francesco Cirillo, όταν ήταν ακόμα φοιτητής στο Πανεπιστήμιο (Pomodoro σημαίνει ντομάτα στα Ιταλικά).

Υποδοχή

Η Τεχνική Pomodoro εκλαϊκεύτηκε μέσα από το Ίντερνετ, ιδίως μέσα από τα ιστολόγια όπως το Brainmoda, το Lifehacker και το The Unofficial Apple Weblog.
2332 Καλμ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Καλμ εκτιμάται σε 29,58 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,116 ± 0,016. Ο Καλμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ως 29 ώρες περίπου.