google/wiki40b huggingface dataset:
Ναός Αγίας Σοφίας Δράμας

Ιστορία

Ο ναός είναι το παλαιότερο διατηρητέο κτίριο στη Δράμα. Κτίστηκε στο υψηλότερο μέρος της πόλης κατά τη διάρκεια του 10ου αιώνα, μαζί με τα τείχη της πόλης, καθώς οι ίδιες πέτρες χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή. Η εκκλησία ήταν αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Οι συνθήκες ανέγερσης του μνημείου μας είναι άγνωστες, η οικοδόμηση του όμως πέφτει μέσα σε περίοδο μεγάλης ακμής του Βυζαντίου, στη διάρκεια  της οποίας στο θρόνο ανέρχεται μια σειρά σπουδαίων αυτοκρατόρων της Μακεδονικής δυναστείας, που αρχίζει με τον Λέοντα ΣΤ τον Σοφό και τελειώνει με τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο.
Κατά τον Μητροπολίτη Δράμας Αγαθάγγελο η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί από τους Τούρκους το 1430. Σύμφωνα με άλλες πηγές, η μετατροπή στον μουσουλμανικό ναό συνέβη στον Σουλτάνο Μουράτ Α (1359-1389).  
Κατά την πρώτη βουλγαρική κατοχή οι Βούλγαροι σχεδίαζαν να μετατρέψουν τον ναό σε μουσείο, γεγονός που προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση του τότε Μητροπολίτη Δράμας Αγγαθαγγέλου. Μετά την απελευθέρωση της Δράμας από τους Βούλγαρους ο ναός αποδόθηκε και πάλι στην ορθόδοξη χριστιανική λατρεία. 
Το 1922, ο ναός αφιερώθηκε στη Σοφία του Θεού από τους Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στη Δράμα.

Αρχιτεκτονική

Ο Ναός της Αγίας Σοφίας πρέπει να ήταν αρχικά χτισμένος στο υψηλότερο σημείο της περιοχής, το επίπεδο του οποίου ήταν τότε αρκετά χαμηλότερο από το σημερινό. Μεταγενέστερες επιχωματώσεις συντέλεσαν στην άνοδο του επιπέδου, με αποτέλεσμα να «βυθιστεί» το κτίσμα στο έδαφος και να ενισχυθεί έτσι η στατικότητα του. Αυτός ήταν ίσως και ο λόγος που το κτίριο σώθηκε από το φοβερό σεισμό του 1829, ο οποίος ισοπέδωσε τη Δράμα. Βεβαίως ο ναός, όπως σώζεται σήμερα, είναι προϊόν διαδοχικών οικοδομικών φάσεων, που άρχισαν, καθώς φαίνεται, από τα βυζαντινά ακόμη χρόνια. Πρόκειται για τρουλλαίο μεταβατικού τύπου ναό με περίστωο.
Ο ναός έχει σχεδόν τετράγωνο σχέδιο με εσωτερικό μήκος 13,40 μ. και πλάτος 10,46 μ. Η αρχική τοιχογραφία που απεικονίζει την Κοίμηση της Θεοτόκου, ζωγραφισμένη κατά την κατασκευή του ναού και καλυμμένη με κονίαμα κατά την οθωμανική εποχή, σώζεται στο ιερό. Υπάρχει μια μεγάλη 1917 τοιχογραφία στο νάρθηκα που απεικονίζει σκηνές από τη Δεύτερη Παρουσία.

Αποκατάσταση

Σύμφωνα με το σχέδιο που υπάρχει, θα καθαιρεθεί το δυτικό μέρος του πρόναου, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί παλαιότερα και ως τζαμί, όπως θα καθαιρεθεί και το σημερινό καμπαναριό, ο προγενέστερος μιναρές. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει η ανασκαφή όλου του δυτικού μέρους του βυζαντινού ναού, προκειμένου αυτός να αναδειχθεί, ενώ θα ακολουθήσει η ανάδειξη και συντήρηση τοιχογραφιών καθώς και του πραγματικού δαπέδου, το οποίο επίσης είναι καλυμμένο με νεότερες κατασκευές. Έτσι θα αποκατασταθεί η παλαιολόγεια μορφή του ναού απαλλαγμένη από τις νεότερες πρόσθετες κατασκευές.
No More Tears

Τραγούδια

1. Mr. Tinkertrain (Osbourne, Wylde, Castillo) - 5:57

2. I Don't Want to Change the World (Osbourne, Wylde, Castillo, Kilmister) - 4:06

3. Mama, I'm Coming Home (Osbourne, Wylde, Kilmister) - 4:12

4. Desire (Osbourne, Wylde, Castillo, Kilmister) - 5:45

5. No More Tears (Osbourne, Wylde, Castillo, Inez, Purdell) - 7:24

6. S.I.N. (Osbourne, Wylde, Castillo) - 4:47

7. Hellraiser (Osbourne, Wylde, Kilmister) - 4:53

8. Time After Time (Osbourne, Wylde) - 4:20

9. Zombie Stomp (Osbourne, Wylde, Castillo) - 6:14

10. A.V.H. (Osbourne, Wylde, Castillo) - 4:13

11. Road to Nowhere (Osbourne, Wylde, Castillo) - 5:11

Βραβεία

No More Tears (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 4 φορές πλατινένιος 
Καναδάς (CRIA Certification): 2 φορές πλατινένιος
Αντώνης Στρατάκης

Οικογένεια

Η καταγωγή του ήταν από το Καμινάκι του Λασιθίου. Παντρεύτηκε τη Ζαχαρούλα Πυθαρούλη και απέκτησαν 2 γιους.

Σταδιοδρομία

Ο Αντώνης Στρατάκης ακολούθησε παιδαγωγικές σπουδές αρχικά στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Ηρακλείου και εν συνεχεία στο Μαράσλειο Διδασκαλείο (μετεκπαίδευση). Εργάστηκε σε διάφορα σχολεία στον Έβρο και στο Λασίθι. Ήταν εκπρόσωπος του συλλόγου εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε πολλά συνέδρια της ΔΟΕ.

Νομάρχης

Στις νομαρχιακές εκλογές των ετών 1994 και 1998 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος με το ΠΑΣΟΚ. Από το 1998 ως το 2002 υπηρέτησε ως Αντινομάρχης. Εξελέγη Νομάρχης στις εκλογές του 2002 συγκεντρώνοντας ποσοστό 52,5% και επανεξελέγη στις εκλογές του 2006 με ποσοστό 53,3%.
Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 62 ετών το Σεπτέμβριο του 2008 και κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη από το Β΄ Νεκροταφείο του Αγίου Νικολάου.
Τον διαδέχθηκε ως νομάρχης Λασιθίου ο Σήφης Αναστασάκης.
Μαρία Αρσένη

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Ιερισσό Χαλκιδικής, κόρη του Ηλία. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στη Θεσσαλονίκη. Είναι παντρεμένη με το Δημοκράτη Αρσένη και έχει δύο γιους.

Νομάρχης

Η Μαρία Αρσένη ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες που έγιναν νομάρχες. Στη διάρκεια της θητείας της έγιναν έργα λιμάνι του Κίτρους και εκσυγχρονίστηκαν οι αλυκές Κίτρους. Συντελέστηκαν επίσης έργα και στον υπόλοιπο νομό.
Μινέρος ντε Σακατέκας

Ιστορία

Το Δεκέμβριο του 2012, ο Grupo Pachuca αγόρασε τα δικαιώματα της Εστουδιάντες Τέκος καθώς υποβιβάστηκε στην Ασένσο ΜΧ. Η ομάδα δεν κατάφερε να κερδίσει την άνοδο καθώς ηττήθηκε στα πέναλτι από τη Λεόνες Νέγρος δε λα ΟδεΓ. Τότε ο Grupo Pachuca αποφάσισε να μεταφέρει την έδρα της ομάδας από το Σαπόπαν στο Σακατέκας, έτσι ώστε να μην έχουν τέσσερις ομάδες στη Γουαδαλαχάρα. Η πόλη Σακατέκας είχε περάσει 11 χρόνια χωρίς ομάδα στην Ασένσο, από την που η Ρεάλ Σοσιεδάδ ντε Σακατέκας πωλήθηκε στην Altamira το καλοκαίρι του 2003.
Ως ονομασία του συλλόγου επιλέχθηκε το Mineros (ανθρακωρύχοι) καθώς η πόλη του Σακατέκας οφείλει την ύπαρξή της στην ανακάλυψη αργυρορυχείων στα τέλη του 16ου αιώνα. Η πολιτεία του Σακατέκας είναι ένας από τους κορυφαίους παραγωγούς χρυσού και αργύρου στον κόσμο.
Ο σύλλογος Μινέρος ντε Σακατέκας την πρώτη περίοδο σε επαγγελματική κατηγορία, αγωνίστηκε για την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία της χώρας, ηττήθηκε όμως στα ημιτελικά ανόδου από τη Νεκάξα, με τον Γκουστάβο Αντριάν Ραμίρες να πετυχαίνει το ποιο γρήγορο γκολ στη διοργάνωση, ενός 4 δευτερολέπτων από την έναρξη του αγώνα με τη Νεκάξα.

Στάδιο

Το γήπεδο Φρανσίσκο Βίγια (Francisco Villa) έχει χωρητικότητα 13.820 και βρίσκεται στην πόλη Σακατέκας. Εγκαινιάστηκε το 1986 με το φιλικό αγώνα μεταξύ της Λεόνες Νέγρος δε λα ΟδεΓ εναντίον της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Νότιας Κορέας.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1971

Το 57ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1971 διεξήχθη από τις 24 ως τις 26 Σεπτεμβρίου 1971 στο Εθνικό Στάδιο Καβάλας, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1971. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για 17η συνεχόμενη χρονιά.

Χρονικό

Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή 700 αθλητές και αθλήτριες από σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 6 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή, παράλληλα με τον Διεθνή Κλασικό Μαραθώνιο. Χωριστά διεξήχθη και το δέκαθλο, στις 26-27 Απριλίου, στο Στάδιο Καραϊσκάκη, κατά τους Εαρινούς Αγώνες Στίβου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην ομαδική βαθμολογία.
Τους αγώνες στην Καβάλα παρακολούθησαν πάνω από 6.000 θεατές της πόλης και των γύρω περιοχών. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με διαφορά 24 βαθμών από τον δεύτερο Πανελλήνιο.
Μιχαήλ Δαμασκηνός

Βιογραφία

Ο Μιχαήλ ή Μιχελής Δαμασκηνός γεννήθηκε γύρω στο 1530-35 στον Βενετοκρατούμενο Χάνδακα (Ηράκλειο) της Κρήτης και ήταν υιός κάποιου Τζώρτζη, ενώ ο ίδιος είχε μία κόρη, την Αντωνία, που παντρεύτηκε τον Καστρινό ζωγράφο Γιαννά Μαντούφο. Διδάχτηκε την τέχνη της ζωγραφικής στην Σχολή της Αγίας Αικατερίνης των Σιναΐτων. 
Σε ηλικία 32 ετών (1577-1582) εργάστηκε στη Βενετία, όπου και ήρθε σε επαφή με τα σύγχρονα ρεύματα της τέχνης. Εκεί διετέλεσε μέλος της Ελληνικής αδελφότητος της Βενετίας από το 1577 ως το 1582. Στα έργα του αναδεικνύεται η θαυμαστή συνύπαρξη της βυζαντινής αγιογραφίας με τις τεχνικές της δυτικής ζωγραφικής και της αναγεννησιακής τέχνης.
Έχει φιλοτεχνήσει πολλά έργα τα οποία βρίσκονται σκόρπια σε συλλογές από τον Άγιο Γεώργιο της Βενετίας και το Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών έως και την Βυζαντινή Συλλογή της Αγίας Αικατερίνης των Σιναΐτων όπου εκτίθενται έξι από τις σημαντικότερες εικόνες του οι οποίες ανήκαν στην Μονή Βροντησίου όπου φαίνεται να  εργάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα στο εκεί εργαστήριο της Μονής.

Έργο στην Κρήτη

Το 1584 τον συναντάμε στο Χάνδακα, και, σύμφωνα με τη γνώμη του καθηγητή Κ.Δ. Καλοκύρη,
«έκτοτε έργάζεται είς τήν Μονήν τού Βροντησίου έκ τού έκεί δέ έργαστηρίου του προέρχονται ασφαλώς oί είκόνες τού Άγίου Μηνά» (σήμερα στην Αγ. Αικατερίνη).Οι έξι αυτές εικόνες αποκαλύπτουν την πολυσχιδή προσωπικότητα του Δαμασκηνού. Κατείχε καλά τη βυζαντινή ζωγραφική τέχνη, αλλά δε σταμάτησε μόνο εκεί. Γνώριζε την ευρωπαϊκή ζωγραφική της εποχής του και κατάφερε να συνδυάσει τα βυζαντινά στοιχεία με τα αναγεννησιακά. Το τελικό αποτέλεσμα είναι οι εικόνες που μεταφέρουν τη βυζαντινή βαρύτητα στον αναγεννησιακό ρεαλισμό. Και συνεχίζει ο κ. Καλοκύρης : «ένοφθαλμίζει είς τήν Βυζαντινήν τήν σύγχρονον τέχνην, άνανεώνει το παραδεδομένον διά τού νέου καί παράγει έργα τών όποίων θαυμάζει κανείς τήν κράσιν τού ιεροπρεπούς και τού μυστικού κόσμου τού Βυζαντίου προς την φαιδράν και ρεαλιστικήν άτμόσφαιραν τού 16ου αίώνος......δέν άvτιγράφει τήν σύγχρονον τέχνην άλλά έγγράφει τό σύγχρονον δεδομένον είς τήν μακράν έθνικήν παράδοσιν...».
Τέσσερα χρόνια αργότερα του ανετέθη η τοιχογράφηση του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, για την οποία, παρά την προκαταβολή των εξήντα δουκάτων, ποτέ δεν πήγε στην Βενετία. Το 1590 ζωγραφίζει την Αποτομή του Ιωάννου που βρίσκεται στην Κέρκυρα, για την οποία θα κάνουμε μια μικρή αναφορά, και το 1591 την Α' Οικουμενική Σύνοδο που βρίσκεται στο Μουσείο Χριστιανικής Τέχνης του Ηρακλείου.
Χούθι

Διοίκηση

Οι Χούθι ασκούν de facto έλεγχο στο μεγαλύτερο τμήμα της βόρειας Υεμένης. Η βόρεια Υεμένη ενώθηκε με την νότια Υεμένη το 1990. Έκτοτε η κυβέρνηση της Υεμένης κατέστειλε επανειλημένα δια της βίας διαμαρτυρίες αποσχιστών.
Ο Μισάνθρωπος (Μπρίγκελ)

Περιγραφή

Η Φλαμανδική επιγραφή στο κάτω μέρος του πίνακα γράφει:
Om dat de werelt is soe ongetru / Daer om gha ic in den ru

("Επειδή ο κόσμος είναι ύπουλος, θα βυθιστώ στο πένθος")
Το ηθικό δίδαγμα του πίνακα είναι ότι μία τέτοια παραίτηση από τον πραγματικό κόσμο δεν είναι δυνατή: Ο καθένας πρέπει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του κόσμου και όχι να αποποιείται την υπευθυνότητα που απαιτείται για την αντιμετώπισή τους. Ο κουκουλοφόρος μισάνθρωπος πέφτει θύμα ληστείας από το μικρόσωμο άτομο μέσα στη γυάλινη μπάλα, που αποτελεί σύμβολο ματαιοδοξίας. Η πράξη αυτή δείχνει πως είναι αδύνατο να εγκαταλείψει κάποιος τον κόσμο. Ο μισάνθρωπος περπατάει προς τα καρφιά που έχουν ρίξει στον δρόμο γι αυτόν. Δεν μπορεί να τα παραβλέψει όπως θα ήθελε, και βρίσκεται σε αντίθεση με τον βοσκό στο βάθος που φυλάει τα πρόβατά του και που είναι πιο ενάρετος από τον μισάνθρωπο λόγω της απλής, έντιμης εκτέλεσης των καθηκόντων του, της αίσθησης υπευθυνότητας που έχει απέναντι στις υποχρεώσεις του.
Γιάνους Γ΄ της Μαζοβίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Κορράδου Γ΄ τού ερυθρού δούκα της Μαζοβίας και της Άννας Ραντζίβιου, κόρης τού Μικαλόιους βοεβόδα τού Βόλνιους και μεγάλου Καγκελάριου της Λιθουανίας.
Το 1503 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Γιάνους Γ΄, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Στανίσλαφ, κληρονόμησε τις κτήσεις εκείνου. Ήταν ανήλικοι και η μητέρα τους ανέλαβε επίτροπος της αρχής. Εκτός από το Τσερσκ, που είχε δοθεί από το 1495 στον Κορράδο Γ΄ ως κληρονομικό φέουδο, η κληρονομία τους ήταν υπό την απειλή τού βασιλιά της Πολωνίας. Οι ευγενείς διαμαρτυρήθηκαν και το 1504, ο Αλέξανδρος Ατης Πολωνίας φοβούμενος εξέγερση, εξέδωσε απόφαση, ότι τα δύο αδέλφια έλαβαν όλη την κληρονομία τους ως φέουδο. 
Όπως και ο αδελφός του, έγινε γρήγορα γνωστός για το πάθος του στο ποτό και στις γυναίκες. Η άσωτη ζωή του ίσως συνέβαλε στο να αποβιώσει πρόωρα, 24 ετών. Τάφηκε στον αρχικαθεδρικό του Αγ. Ιωάννου στη Βαρσοβία. Δύο έτη πριν είχε αποβιώσει ο Στανίσλαφ, έτσι ο Γιάνους Γ΄ ήταν ο τελευταίος άρρην του κλάδου των Πιαστ-Μαζοβίας, που εξέλειπε. Διαδόθηκαν φήμες, ότι τα δύο αδέλφια δολοφονήθηκαν· ο Σιγισμούνδος Α΄ της Πολωνίας (αδελφός τού Αλεξάνδρου Α΄) ερεύνησε το θέμα, αλλά δεν βρήκε δόλο. Ο χρονικογράφος Γιαν Ντούγκος πιστεύει, πως οι δύο αδελφοί ίσως είχαν κληρονομική ασθένεια, τη φυματίωση. Ο σύγχρονος ιστορικός Μάρτσιν Μπιέλσκι εκτιμά, ότι απεβίωσαν από αλκοολισμό.
Σύντομα το δουκάτο της Μαζοβίας ενσωματώθηκε στο βασίλειο της Πολωνίας, αν και ορισμένοι ευγενείς προσπάθησαν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους, προτείνοντας τις αδελφές τού Γιάνους Γ΄, την Άννα ή τη Σοφία. Ωστόσο ο Σιγισμούνδος Α΄ έμεινε στις συμφωνίες, που τον έκαναν κληρονόμο, ενώνοντας το δουκάτο με την Πολωνία. Η ΜΑζοβία κράτησε κάποια αυτονομία ως το 1576. 
Ο Γιάνους Γ΄ είναι μία από τις μορφές τού πίνακα Η Πρωσική δήλωση υποτέλειας τού ζωγράφου Γιαν Ματέϊκο, έργου των ετών 1879-82.
Αβράμης Κέρκυρας

Γεωγραφία

Ο Αβράμης, βρίσκεται στην ΔΚ. Κέρκυρα, κοντά στις ακτές του Ιονίου Πελάγους και 13 περίπου χλμ ΔΝΔ της πόλης της Κέρκυρας.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του Αβράμη έχει ως εξής: κάτοικοι 53 (2001), 4 (2011).
Ασηκρήτις

Ο Ασηκρήτις (ἀσηκρῆτις) ήταν βυζαντινός αυλικός και κρατικός τίτλος, ανώτερος από όλους τους γραμματείς της αυτοκρατορικής αυλής κατά τους 6ο έως και τον 12ο αιώνα που αντικαταστάθηκε από το αξίωμα του Γραμματικού. Το αξίωμα φαίνεται να ανασυστάθηκε μαζί με αυτό του προϊσταμένου του Πρωτοασηκρήτι το 1261 από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Ο Πρωτοασηκρήτις φέρεται να ήταν αιρετός δικαστής στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας.
Ανόργανη αντίδραση

Ανόργανες λέγονται οι αντιδράσεις στις οποίες συμμετέχουν μόνο ενώσεις που μελετώνται από την ανόργανη χημεία. Οι ανόργανες αντιδράσεις ταξινομούνται σύμφωνα με τα γενικά κριτήρια των χημικών αντιδράσεων αλλά υπάρχουν και ιδιαίτεροι τρόποι κατάταξης :
Νταής (τίτλος)

Ο νταής (αραβικά: داي, τουρκικά: dayı) ήταν τίτλος που δόθηκε στους διοικητές του Αλγερίου, της Τρίπολης και της Τύνιδας υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1671 και μετά. Είκοσι εννέα νταήδες κατέλαβαν το αξίωμα από το εγιαλέτι του Αλγερίου μέχρι τη γαλλική κατάκτηση το 1830. Ο νταής επιλεγόταν από τους τοπικούς πολιτικούς, στρατιωτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες εφ' όρου ζωής και διέθετε υψηλό βαθμό αυτονομίας από τον οθωμανό σουλτάνο.
Ανδριάντας του παγκρατιάτη Αγία (Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών αρ. 1827)

Περιγραφή

Είναι από πάριο μάρμαρο. Εικονίζει τον αθλητή του παγκρατίου Αγία. Στηρίζεται στο δεξί πόδι, έχοντας αδρανές το αριστερό.

Ιστορική τοποθέτηση

Βρέθηκε στο ιερό του Απόλλωνα μαζί με άλλα οκτώ, με τα οποία αποτελούσε σύνταγμα αφιερωμάτων του ιδιώτη Δαόχου επάνω σε κοινή ενιαία μακρόστενη βάση. Τα στοιχεία του Δαόχου είναι γνωστά, ενώ ο Αγίας ήταν προπάπος του Δαόχου. Το πρωτότυπο έργο που ήταν χάλκινο αποδίδεται στον περίφημο γλύπτη Λύσιππο ή στη σχολή του.
Ιωάννης Πετρίδης

Σπουδές και πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε στην Κατερίνη. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες και ήταν απόφοιτος της Νομικής Σχολής. Επίσης, επιμορφώθηκε στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Πιερίας. Δίδαξε ως έκτακτος καθηγητής στη Συνεταιριστική Σχολή της Θεσσαλονίκης.
Ο Ιωάννης Πετρίδης κατήλθε ως υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές του 1959 και πήρε 359 ψήφους στις εκλογές για το δημοτικό συμβούλιο. Αργότερα χρημάτισε αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κατερίνης.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1974 ήταν υποψήφιος με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις αλλά δεν εξελέγη βουλευτής, καθώς συγκέντρωσε 4.029 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές , το 1977, απέτυχε ξανά να εκλεγεί βουλευτής με την ΕΔΗΚ, όπως είχε μετονομαστεί η Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις.
Ο Ιωάννης Θ. Πετρίδης εξελέγη βουλευτής με τη ΝΔ στις εκλογές του 1985 στο νομό Πιερίας και η θητεία του έληξε το 1989. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το Νοέμβριο του 2009 ήταν ανάμεσα στα 49 πρόσωπα από την Πιερία που πήραν μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην ελληνική πρωτεύουσα.
Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 84 ετών.
Δέρβη

Τοποθεσία

Το 1956, με βάση μια επιγραφή, ο Michael Ballance προσδιόρισε τον τόπο όπου βρισκόταν η αρχαία Δέρβη σε έναν λόφο γνωστό σήμερα ως Kerti Hüyük, μερικά χιλιόμετρα βόρεια-βορειοανατολικά του Καραμάν (αρχαία Λάρανδα) στη σημερινή Τουρκία. Αν και για το θέμα υπάρχει αντιπαράθεση, η θέση αυτή θεωρείται ως η πιο πιθανή.

Ιστορία

Ο Αντίπατρος της Δέρβης, φίλος του Κικέρωνα, ήταν κυβερνήτης της Δέρβης, αλλά σκοτώθηκε από τον Αμύντα της Γαλατίας, ο οποίος πρόσθεσε τη Δέρβη στις κτήσεις του.
Κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους έκοψε και κυκλοφόρησε δικά της νομίσματα, από τα οποία λίγα σώζονται.
Οι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας έφτασαν στη Δέρβη μετά την διαφυγή από την απόπειρα λιθοβολισμού τους στο Ικόνιο, περίπου 60 μίλια μακριά, και κήρυξαν το Ευαγγέλιο με επιτυχία. Ο Παύλος και ο Βαρνάβας επέστρεψαν στη Δέρβη μετά τον λιθοβολισμό τους στα Λύστρα. Σχετικά με αυτές τις εμπειρίες, ο Παύλος σχολίασε: "πρέπει να περάσουμε πολλές δοκιμασίες για να μπούμε στη Βασιλεία του Θεού.". Ο ίδιος και ο Σίλας αργότερα επισκέφθηκαν τη Δέρβη και πάλι.

Επισκοπή Δέρβης

Η Επισκοπή της Δέρβης ήταν θέση βοηθού επισκόπου της επισκοπής του Ικονίου. Μάλιστα τα ονόματα τεσσάρων επισκόπων διασώζονται και καλύπtουν την περίοδο από το 381 έως το 672.
Νίκος Σπυρόπουλος

Σε συλλογικό επίπεδο

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το β' μισό της περιόδου 2000-01 από τον ΠΑΣ Γιάννινα, στον οποίο αγωνίστηκε 3,5 χρόνια, ως το τέλος της περιόδου 2003-04. Η απόδοσή του, ιδίως την τελευταία περίοδο που αγωνίστηκε ως βασικός στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής, προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Πανιωνίου, στον οποίο μεταγράφηκε το 2004 και σύντομα έγινε βασικός στη θέση του αριστερού μπακ.
Έπειτα από τέσσερα χρόνια στον Πανιώνιο, τον Ιανουάριο του 2008 τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός καταβάλλοντας στους "κυανέρυθρους" δύο εκατομμύρια ευρώ, μολονότι και ο Ολυμπιακός είχε δείξει έντονο ενδιαφέρον για την απόκτηση του.
Τον Ιανουάριο του 2013 εντάχθηκε στο δυναμικό της ιταλικής Κιέβο Βερόνα, όπου και παρέμεινε για ένα εξάμηνο, ενώ τον Ιούλιο του ίδιο έτους, τον απέκτησε ο ΠΑΟΚ, από τον οποίο αποχώρησε έπειτα από δύο χρόνια.

Στις εθνικές ομάδες

Το 2007 οι εμφανίσεις του σε συλλογικό επίπεδο προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του τότε ομοσπονδιακού προπονητή Ότο Ρεχάγκελ, ο οποίος τον κάλεσε στην εθνική Ανδρών.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την Ελλάδα στον εντός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Euro 2008 εναντίον της Μάλτας, ενώ συμμετείχε και στα τελικά της διοργάνωσης το καλοκαίρι του 2008. Υπήρξε επίσης μέλος της ελληνικής ομάδας στο Μουντιάλ 2010 που διεξήχθη στη Νότια Αφρική.
Παλαιά Καστίλη

Η Παλαιά Καστίλη (ισπανικά: Castilla la Vieja) είναι μια ιστορική περιοχή της Ισπανίας, η οποία περιελάμβανε έδαφος που αργότερα ανταποκρινόταν στις επαρχίες του πολιτικά, Σανταντέρ (Santander) (τώρα Καντάβρια), Μπούργος, το Λογρόνιο (Logroño) (τώρα Λα Ριόχα), τη Σόρια, τη Σεγόβια, την Άβιλα, το Βαγιαδολίδ, την Παλένθια.
Οι απαρχές είναι στην ιστορική Καστίλη που σχηματίσθηκε τον 9ο αιώνα στη ζώνη που τώρα συγκροτείται από την Καντάβρια, την Άλαβα, και το Μπούργος.
Τον 18ο αιώνα, ο Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας μεταβίβασε στο επίσης καλούμενο βασίλειο της Castilla la Vieja τις επαρχίες του Μπούργος, της Σόρια, της Σεγόβια, της Άβιλα, του Βαγιαδολίδ και της Παλένθια.
Το βασιλικό διάταγμα της 30ής Νοεμβρίου 1833, η μεταρρύθμιση του Χαβιέρ του Μπούργος (βλέπε Διοικητική διαίρεση της Ισπανίας 1833), εγκαθίδρυσε την βάση για την την διαίρεση της Ισπανίας σε επαρχίες που, με μερικές τροποποιήσεις, συνεχίζει έως την σημερινή εποχή· αυτό το διάταγμα προσέθεσε τις επαρχίες του Λογρόνιο και του Σανταντέρ στην Castilla la Vieja.
Ένα άλλο βασιλικό διάταγμα, στις 30 Νοεμβρίου 1855, διαίρεσε την Ισπανία σε 49 επαρχίες και εκχώρησε τις επαρχίες του Βαγιαδολίδ και της Παλένθια στο Βασίλειο της Λεόν, αφήνοντας στην Castilla la Vieja μόνο το Σανταντέρ, το Μπούργος, τη Σόρια, τη Σεγόβια, και την Άβιλα. Αν και υπήρξαν περαιτέρω μεταρρυθμιστικές προσπάθειες τον 19ο αιώνα, αυτή η διαίρεση αντικατοπτρίζεται στις εγκυκλοπαίδειες, τις γεωγραφίες, και εγχειρίδια από τον μέσο 19ο αιώνα μέχρι που αντικαταστάθηκε στο δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα. Για παράδειγμα, πρώιμες εκδόσεις της Enciclopedia Espasa, τηε Encyclopædia Britannica και της δημοφιλούς μαθητικής εγκυκλοπαίδειας Álvarez όλες ακολουθούν την διαίρεση των επαρχιών στην Castilla la Vieja και την Λεόν.
Με την θέσπιση της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλης και Λεόν το 1983, η Castilla la Vieja έχασε ένα μεγάλο μέρος της ιδιαίτερης ταυτότητας της· από τη μία, ενώθηκε πολιτικά με την Λεόν σε μια μεγαλύτερη οντότητα, και από την άλλη, σύο από τις επαρχίες της έγιναν αυτόνομες κοινότητες οι ίδιες: το Σανταντέρ έγινε η Καντάβρια και το Λογρόνιο έγινε η Λα Ριόχα.
Κοινότητα Πενταλόφου

Ιστορικά στοιχεία

Οι κάτοικοι της κοινότητας Πενταλόφου εξεγέρθηκαν κατά την επανάσταση του 1821. Χαρακτηριστική μορφή του αγώνα από την περιοχή, ήταν ο μοναχός Διονύσιος Αγακίδης από το Βυθό, ο οποίος συνελήφθη απαγχονίστηκε από τους Τούρκους στην Ελασσώνα το 1821.
The Hangover III

Πλοκή

Στο The Hangover Part III, Έχουν περάσει δύο χρόνια… 
Ο Φιλ (Μπράντλεϊ Κούπερ), ο Στου (Εντ Χελμς) και ο Νταγκ (Τζάστιν Μπάρθα) ζουν ευτιχισμένες και ήσυχες οικογενειακές ζωές. Τα τατουάζ έχουν αφαιρεθεί με λέιζερ, τα φωτογραφικά τους αρχεία έχουν εκκαθαριστεί. Το τελευταίο πράγμα που άκουσαν για τον μαγνήτη καταστροφής με τʼ όνομα Λέσλι Τσάο (Κεν Τζέονγκ), είναι ότι κατέληξε σε μια ταιλανδέζικη φυλακή. Με τον Τσάο έξω από την καθημερινότητα τους, η παρέα έχει σχεδόν ανακάμψει από τις νύχτες που περιφέρονταν στις κακόφημες περιοχές του Λας Βέγκας, μέσα σε μια θολούρα από ρούφις, απαγωγές, πυροβολισμούς… κυνηγημένοι από τους μαφιόζους εμπόρους ναρκωτικών της Μπανγκόκ. Το μόνο μέλος της αγέλης που δεν είναι ικανοποιημένο είναι ο Άλαν (Ζακ Γαλιφιανάλης). Του λείπει ακόμη μια αίσθηση σκοπού. Το μαύρο πρόβατο της παρέας έχει σταματήσει να παίρνει φάρμακα και έχει ενδώσει στις φυσικές του παρορμήσεις -κάτι που για τον Άλαν σημαίνει κανένα φιλτράρισμα και έλειψη ορίων και κρίσης- μέχρι που ένα προσωπικό θέμα, θα τον αναγκάσει να αναζητήσει την βοήθεια που χρειάζεται.
Και ποιος καλύτερος για κάτι τέτοιο από τους τρεις κολλητούς του που θα τον βοηθήσουν να κάνει το πρώτο βήμα.

Box office

Με προϋπολογισμό 103.000.000 δολάρια, το The Hangover Part III την πρώτη εβδομάδα προβολής της απέφερε 3.1εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά έχει αποφέρει 112.2 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 249.8  εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο, συγκεντρώνοντας συνολικά 362 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Σουλενμπεργκίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Είναι σχετικά σπάνιο δευτερογενές ορυκτό, που εμφανίζεται στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων -  ψευδαργυρούχων υδροθερμικών αποθέσεων, συνηθέστερα εμφανιζόμενο σε μεταλλευτικά απορρίμματα.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο ναμουβίτης, ο βροσαντίτης, ο ποσνιακίτης, ο κτενασίτης, ο σερπιερίτης, ο λιναρίτης, ο μαλαχίτης, ο κερουσίτης, ο ημιμορφίτης, ο σμιθσονίτης, η γύψος, ο χαλκοπυρίτης, ο σφαλερίτης και ο χαλαζίας.
Απαντάται στη Γερμανία (όρη Χαρτς, Ρηνανία-Βεστφαλία, Έσση, Ρηνανία - Παλατινάτο και άλλες περιοχές), στη Γαλλία (περιοχή Cap-Garonne), στη Μεγάλη Βρετανία (Κάμπρια, Κορνουάλλη, Ουαλλία), στην Αυστρία (Στυρία), στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας, στην Ιαπωνία και στην Πολιτεία Γιούτα των ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Ιλάριον Νο 50, Ζαν-Μπατίστ, Σερπιέρη, Σούνιο (ορυχείο Νο 6) και στην παραλία Θορικού εντός των μεταλλευτικών απορριμμάτων.
985 Ροζίνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ροζίνας είναι άγνωστη, όπως και το άλβεδό της. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης). Η Ροζίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 1 λεπτό.