Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας

Βιογραφικά στοιχεία

Με την γέννηση του έλαβε τον τίτλο του δούκα του Ανζού. Το 1700, ο βασιλιάς της Ισπανίας Κάρολος Β΄ όρισε ως διάδοχο του μετά τον θάνατό του, τον 17χρονο Φίλιππο, ως εγγονό της αδελφής του Μαρίας - Θηρεσίας βασίλισσας της Γαλλίας και συζύγου του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄. Υπήρχαν άλλοι δύο διεκδικητές, ο μικρότερος αδελφός του Κάρολος του Μπερί και ο αρχιδούκας της Αυστρίας Κάρολος. Ο αρχιδούκας Κάρολος της Αυστρίας ήταν εγγονός μιας άλλης αδελφής του Καρόλου, αλλά ο Φίλιππος είχε περισσότερα δίκαια, γιατί η δική του γιαγιά ήταν μεγαλύτερη σε ηλικία. Η Αυστριακή πλευρά έφερε το επιχείρημα ότι ο γάμος της δικής τους γιαγιάς βασιζόταν σε συμβόλαια. Η πλευρά του Φιλίππου αντέταξε το επιχείρημα της προίκας που δεν είχε δοθεί στην δική του γιαγιά. Τελικά για να στεφθεί βασιλιάς της Ισπανίας, ο Φίλιππος πρώτα απαρνήθηκε όλα τα δικαιώματα του στον θρόνο της Γαλλίας για τον ίδιο και τους απογόνους του.

Βασιλιάς της Ισπανίας

Με την άνοδο του στον θρόνο πιέστηκε να παραχωρήσει την Μινόρκα και το Γιβραλτάρ στην Μεγάλη Βρετανία, και τις Ισπανικές Κάτω Χώρες, Νάπολη, Μιλάνο, Σαρδηνία στους Αψβούργους. Όλες αυτές οι απώλειες σήμαναν την παρακμή του Ισπανικού βασιλείου και το τέλος της Ισπανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη, καθώς οι Άγγλοι θαλασσοκράτορες είχαν ήδη πάρει τα πρωτεία.
Παραιτήθηκε από τον θρόνο το 1724 για λογαριασμό του μεγαλύτερου γιου του, Λουδοβίκου, αλλά όταν αυτός πέθανε από ευλογιά αναγκάστηκε να επανέλθει στον θρόνο. Βοήθησε τους Βουρβόνους συγγενείς του στον πόλεμο της Πολωνικής και της Αυστριακής διαδοχής, ανακαταλαμβάνοντας την Νάπολη και την Σικελία από τους Αυστριακούς και το Οράν από τους Οθωμανούς. Κατάφερε να υπερασπιστεί τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του επιτυχώς τις Ισπανικές κτήσεις στην Αμερικάνικη ήπειρο από τις επιθέσεις των Άγγλων. Η Ισπανία άρχιζε πλέον την ανάκαμψή της ύστερα από την παρακμή που είχε υποστεί τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, λόγω των Αψβούργων.
Αρρώστησε από κατάθλιψη, που μεγάλωνε καθημερινά και τον έφερε σε μια ανεπανόρθωτη μελαγχολία που τον οδήγησε στον θάνατο. Η δεύτερη σύζυγός του, Ελισάβετ Φαρνέζε, τον βοήθησε επιτυχώς και του έκανε και άλλον γιο, τον μέλλοντα βασιλιά της Ισπανίας Κάρολο Γ΄.
Ο βασιλιάς ευνόησε το εμπόριο της Ισπανίας με τα αμερικανικά του υπάρχοντα. Κατά τη διάρκεια αυτού του Ατλαντικού εμπορίου προέκυψαν σημαντικές προσωπικότητες της ναυτικής ιστορίας της Ισπανίας, μεταξύ των οποίων και η Κουρσάρος Αμάρο Πάργο. Ο μονάρχης συχνά επωφελήθηκε από τον ιδιωτικό στις εμπορικές του και τις κρουστικές επιδρομές.
Παρέμεινε σε όλη του τη ζωή Γάλλος, δεν ασχολήθηκε καν ούτε με την εκμάθηση της ισπανικής γλώσσας, κάνοντας μόνο εικονικά μερικά μαθήματα. Το μοναδικό του μέλημα μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν να μετατρέψει τη Μαδρίτη σε Γαλλική πόλη. Για αυτό όταν κάηκε το φρούριο το 1734, διέταξε να κατασκευασθούν στη θέση του νέα μεγάλα ανάκτορα στα πρότυπα των Βερσαλιών, τα οποία δεν πρόλαβαν να ολοκληρωθούν πριν από τον θάνατο του. Τα ολοκλήρωσε ο γιος του Κάρολος που ήταν και ο πρώτος τους βασιλικός ένοικος.
Αξιοσημείωτο γεγονός της βασιλείας του ήταν η κατάληψη της Xativa και το κάψιμο της πόλης μετά την μάχη του Αλμάνσα για την Ισπανική διαδοχή, κάτι που γιόρτασε με πολλές εκδηλώσεις.