google/wiki40b huggingface dataset:
Ρωσική Ακαδημία Επιστημών

Η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών (ρωσικά: Росси́йская акаде́мия нау́к‎) αποτελείται από την εθνική ακαδημία της Ρωσίας, ένα δίκτυο επιστημονικών ερευνητικών ινστιτούτων από όλη τη Ρωσική Ομοσπονδία, καθώς και από πρόσθετες επιστημονικές και κοινωνικές μονάδες όπως βιβλιοθήκες, εκδοτικές μονάδες και νοσοκομεία.
Με έδρα τη Μόσχα, η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών θεωρείται μια αστική, αυτοδιοικούμενη, με εμπορική οργάνωση, η οποία έχει δημιουργηθεί από την Κυβέρνηση της Ρωσίας. Συνδυάζει τα μέλη της Ακαδημίας και τους επιστήμονες που εργάζονται στα ινστιτούτα. Κοντά στο κεντρικό κτήριο της ακαδημίας υπάρχει ένα μνημείο στον Γιούρι Γκαγκάριν, στην πλατεία που φέρει το όνομά του.
Έως τον Νοέμβριο του 2017, η Ακαδημία περιελάμβανε 1008 ιδρύματα και άλλες μονάδες, απασχολούσε συνολικά περίπου 125000 άτομα, από τους οποίους οι 47000 ήταν επιστημονικοί ερευνητές.
Beriev Be-200

Εξέλιξη και Επιχειρησιακή Ιστορία

Η βασική έκδοση του Be-200 χρησιμοποιείται σε ρόλους αεροπυρόσβεσης. Η Beriev επίσης προσφέρει εκδόσεις με συμπιεζόμενη καμπίνα τόσο για μεταφορά επιβατών όσο και μεταφορά φορτίου, αποστολές περιπολίας και έρευνας και διάσωσης, καθώς επίσης και μια έκδοση ανθυποβρυχιακού πολέμου.
Το Be-200 έκανε την πρώτη του πτήση στις 24 Σεπτεμβρίου 1998 από το αεροδρόμιο της Irkutsk Aviation and Production Company και στις 10 Σεπτεμβρίου του 1999 πραγματοποίησε την πρώτη του απογείωση από το νερό (αποθαλάσσωση) στο Ταγκανρόγκ της Μαύρης Θάλασσας.
Πρώτος πελάτης του Be-200 υπήρξε το Ρωσικό Υπουργείο Εκτάκτων Καταστάσεων το οποίο παράγγειλε επτά αεροσκάφη της έκδοσης Be-200ChS, για την ανάληψη αποστολών εναέριας πυρόσβεσης, έρευνας και διάσωσης, αεροδιακομιδής ασθενών και μεταφοράς φορτίου.
Το δεύτερο Be-200 απογειώθηκε από το αεροδρόμιο της Irkutsk Aviation and Production Company στις 27 Αυγούστου 2002. Ήταν κατασκευασμένο στην έκδοση – ChS και έφερε τον απαραίτητο εξοπλισμό του απαιτούσαν οι προδιαγραφές του Ρωσικού Υπουργείου Εκτάκτων Καταστάσεων. Το πρώτο αεροσκάφος παραγωγής πέταξε πρώτη φορά στις 17 Ιουνίου 2003.
Το 2001, στα πλαίσια του προγράμματος προώθησης, το αεροσκάφος παρουσιάστηκε σε δύο μεγάλες εκθέσεις στην περιοχή του Ειρηνικού, στην Διεθνή Ναυτική και Αεροδιαστημική Έκθεση LIMA '01, στην Μαλαισία, και στην Κορεατική Αεροδιαστημική και Αμυντική Έκθεση KADE '01, στην Νότια Κορέα.
Το αεροσκάφος παρουσιάστηκε επίσης στο Διεθνές Αεροπορικό Σόου του Λε Μπουρζέ στην Γαλλία.
Το 2002, το Be-200 συμμετείχε σε διεθνείς αεροπορικές εκθέσεις, ενώ πραγματοποίησε επιδείξεις των δυνατοτήτων του σε πιθανούς αγοραστές στην Γαλλία και την Ελλάδα.
Το πρόγραμμα του Be-200 εξετάστηκε επίσης από την Ευρωπαϊκή EADS ως προοπτική προώθησης του στη διεθνή αγορά χρησιμοποιώντας όμως τους γερμανικούς κινητήρες Rolls-Royce Deutschland BR-715.
Το Beriev προωθείται από δύο στροβιλοκινητήρες διπλής ροής, τύπου D-436TP με μέγιστη ώση 15000 kg . Επίσης το αεροσκάφος είναι εξοπλισμένο με βοηθητικό ηλεκτροπαραγωγό στοιχείο (APU) τύπου TA12-60.  Για καλύτερο έλεγχο των κινητήρων υπάρχει και ψηφιακό σύστημα ελέγχου (FADEC).
Το 2007 η Ινδονησία εξέφρασε το ενδιαφέρον να αγοράσει δύο αεροσκάφη για αποστολές αεροπυρόσβεσης. Το 2006 είχε δανειστεί δύο Be-200 για τον ίδιο σκοπό, χρησιμοποιώντας τα στην Σουμάτρα και το Καλιμαντάν. Επίσης, αεροσκάφη Be-200 εστάλησαν από την ρωσική κυβέρνηση στην Ελλάδα, στα πλαίσια της διεθνούς βοήθειας, όπου χρησιμοποιήθηκαν για την κατάσβεση των καταστροφικών δασικών πυρκαγιών του Ιουλίου και του Αυγούστου.
Μανόλης Στεφανάκης

Αρχαιολογικές έρευνες

Διευθύνει την πανεπιστημιακή αρχαιολογική έρευνα στην Αρχαία Κυμισάλα της Ρόδου. Είναι επίσης μόνιμος συνεργάτης του «Azoria Project», αρχαιολογικής έρευνας που διεξάγεται στην ανατολική Κρήτη από το University of North Carolina at Chapel Hill και την American School of Classical Studies at Athens. 
Ο Μανόλης Στεφανάκης είναι συνιδρυτής και διευθύνει την έκδοση της Ευλιμένης επιστημονικού περιοδικού με μελέτες στην Κλασική Αρχαιολογία, την Επιγραφική, τη Νομισματική και την Παπυρολογία της Μεσογειακής Αρχαιολογικής Εταιρείας στο Ρέθυμνο.

Βραβεύσεις

Τιμήθηκε με το χρυσό έμβλημα της Πολωνικής Νομισματικής Εταιρείας στην Βαρσοβία για τη συμβολή του στην αρχαία ελληνική νομισματική.
Σταραχοβίτσε

Ιστορία

Την 1η Απριλίου 1939, η παλιά πόλη του Βιέρζμπνικ ενώθηκε με τον πληθυσμό του Σταραχοβίτσε Φαμπρίτσνε και του χωριού του Σταραχοβίτσε Γκόρνε. Η νέα αυτή πόλη έλαβε αρχικά την ονομασία Σταραχοβίτσε-Βιέρζμπνικ κι έπειτα το 1952 υιοθέτησε την σημερινή της ονομασία. Στις 27 Οκτωβρίου 1942 το εβραϊκό γκέτο του Βιέρζμπνικ εξολοθρεύτηκε από τους Ναζί, με 4.000 Εβραίους να στέλνονται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Τρεμπλίνκα και τους υπόλοιπους περίπου 1.600 Εβραίους να στέλνονται σε στρατόπεδο εργασίας σε κοντινή απόσταση του Σταραχόβιτσε. Με το κλείσιμο του στρατοπέδου εργασίας το 1944, οι επιζώντες μεταφέρθηκαν στο σύνολό τους στο Άουσβιτς, όπου εργάστηκαν σε εργοστάσιο παραγωγής πυρομαχικών.
Δεμίρι Αρκαδίας

Γενικά στοιχεία

Το Δεμίρι είναι κτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων, στο νότιο τμήμα του μαντινειακού οροπεδίου, σε απόσταση 7 χλμ. από την Τρίπολη και περιλαμβάνεται στα χωριά της Τεγέας. Η ονομασία του χωριού είναι τουρκικής προέλευσης και εικάζεται προς προέρχεται από το όνομα κάποιου Οθωμανού τοπικού άρχοντα. Διοικητικά υπήχθη το 1835 στον δήμο Τεγέας, ενώ από το 1912 μέχρι το 1997 ανήκε στην επαρχία Μαντινείας. Στη συνέχεια υπήχθη στον ανασυσταθέντα καποδιστριακό δήμο Τεγέας και από το 2011 ανήκει στην τοπική κοινότητα Στρίγκου του διευρυμένου δήμου Τρίπολης. Το 1940, το όνομα του οικισμού τροποποιήθηκε ελαφρά από Δεμήρι σε Δεμίρι.
Φινλανδικές προεδρικές εκλογές (2018)

Προεδρικές εκλογές  διεξήχθησαν στη Φινλανδία στις 28 Ιανουαρίου 2018. Ο κάτοχος της προεδρίας, Σάουλι Νιινίστο έλαβε το 62,7% και εξελέγη για δεύτερη θητεία, αποφεύγοντας έναν δεύτερο γύρο. Η νέα του θητεία ξεκίνησε την 1η Μαρτίου 2018 και θα διαρκέσει ως την 1η Μαρτίου 2024. Παρότι ο Πρόεδρος εκλέγεται με άμεση εκλογή, ο Νιινίστο κέρδισε την πλειοψηφία σε όλους τους δήμους της χώρας, με εξαίρεση 13. Ο αντίπαλός του στις προεδρικές εκλογές του 2012, Πέκκα Χααβίστο, συγκέντρωσε ποσοστό 12,4% των ψήφων.
Φρειδερίκος Φραγκίσκος Α΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Λουδοβίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Καρλόττας-Σοφίας των Βέττιν, κόρης του Φραγκίσκου-Ιωσία δούκα της Σαξονίας-Κόμπυρκ-Ζάαλφελτ.
Το 1837 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 81 ετών.
31η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 31η Συμφωνία σε Ρε μείζονα, K. 297/300a (γερμανικά: Sinfonie D-Dur Köchelverzeichnis 297), γνωστή και ως η Συμφωνία του Παρισιού (Pariser Sinfonie), είμαι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε στο Παρίσι το 1778. Πρόκειται για μία από τις πιο γνωστές συμφωνίες του Μότσαρτ, και η πρώτη πιθανώς που εκδίδεται, το 1779, από τον οίκο Seiber.

Ενορχήστρωση

Η Συμφωνία διέθετε αξιοσημείωτα μεγάλη ενορχήστρωση για την εποχή της, κι αυτό λόγω του ότι ο Μότσαρτ εκμεταλλεύτηκε την τεράστια ορχήστρα που διέθετε το Παρίσι τότε. Το έργο γράφτηκε για τα εξής όργανα: 2 φλάουτα, 2 όμποε, 2 κλαρινέτα (σε Λα), 2 φαγκότα, 2 κόρνα, 2 τρομπέτες, τυμπάνια και έγχορδα. Αυτή είναι και η πρώτη συμφωνία που ο Μότσαρτ χρησιμοποιεί κλαρινέτο.
Ο Στάνλι Σάντι σημειώνει ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη ορχήστρα για την οποία ο Μότσαρτ συνέθεσε στην καριέρα του. Ο αριθμός των εγχόρδων (συνήθως) δε σημειώνεται στην παρτιτούρα, όμως ο Σάντι αναφέρει: «στην πρεμιέρα υπήρχαν 22 βιολιά, 5 βιόλες, 8 τσέλα και 5 κοντραμπάσα», συμπληρώνοντας: «Ο πατέρας του Μότσαρτ, Λέοπολντ, φαίνεται να κρίνει τις παριζιάνικες συμφωνίες, και να λέει ότι μάλλον οι Γάλλοι αρέσκονται σε θορυβώδεις συμφωνίες».
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1982

Το 47ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1982 διεξήχθη για πρώτη φορά στην Κρήτη, στο Εθνικό Στάδιο Χανίων, από 24 ως 26 Σεπτεμβρίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1982. Οι αγώνες διεξήχθησαν σε χαμηλούς τόνους αλλά τους λάμπρυνε η κατάρριψη του παγκοσμίου ρεκόρ στον ακοντισμό από τη Σοφία Σακοράφα, γεγονός μοναδικό για πανελλήνιο πρωτάθλημα. Επίσης, είχαμε πανελλήνιο ρεκόρ στο νέο αγώνισμα του επτάθλου. Τη χρονιά αυτή διεξήχθη για πρώτη φορά πρωτάθλημα μαραθωνίου γυναικών ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα ανδρών, στις 7 Νοεμβρίου στη διαδρομή Λειβαδιά-Θήβα.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ για τρίτη φορά στην ιστορία του με μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους συλλόγους.
Γκαμπριέλ των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Βιογραφία

Ο Γαβριήλ-Μάριος-Ιωσήφ-Κάρολος-Ιγνάτιος-Αντώνιος-Αλφόνσος-Πέτρος-Ιωάννης-Γεράρδος ντι Μαγιέλα και Άγιοι Πάντες ήταν ο πέμπτος γιος του Αλφόνσου κόμη της Καζέρτα και της Μαρίας-Αντουανέτας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου κόμη του Τράπανι.
Εκλογές στη Φινλανδία

Στη Φινλανδία γίνονται εκλογές για Πρόεδρο και για Κοινοβούλιο. Το πολίτευμα είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία, με αυξημένο θεσμικό ρόλο του προέδρου της δημοκρατίας. Ο αρχηγός του κράτους (Πρόεδρος της Δημοκρατίας) εκλέγεται κάθε εξαετία με καθολική ψηφοφορία. Στην περίπτωση που την απόλυτη πλειοψηφία δε συγκεντρώσει κανένας από τους υποψηφίους, ο ανώτατος άρχοντας αναδεικνύεται έμμεσα από σώμα εκλεκτόρων, οι οποίοι όμως ορίζονται ύστερα από καθολική ψηφοφορία. Την εκτελεστική εξουσία ασκεί η κυβέρνηση και τη νομοθετική το κοινοβούλιο (εντουσκούντα), του οποίου τα μέλη εκλέγονται για τετραετή θητεία.
Λιούμπομιρ Μίλετιτς

Βιογραφία

Ο Μίλετιτς γεννήθηκε το 1863 στο Στιπ της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας από Βουλγάρους γονείς με καταγωγή από την Αδριανούπολη. Ο προπάππους του ήταν βοεβόδας ο οποίος έφυγε από την Αδριανούπολη και πήγε στο Βανάτο της Αυστρίας οπού εκεί γεννήθηκε ο γιος του δηλαδή ο παππούς του Λιούμπομιρ. Ο πατέρας του Λιούμπομιρ είχε ζήσει σε διάφορα μέρει πριν γυρίσει στην πατρίδα του το 1859 όπως στην Βόρεια Αφρική και στην Βοσνία. Η μητέρα του Λιούμπομιρ γεννήθηκε στην Βελεσά στην περιοχή της Μακεδονίας 
Ο Μίλετιτς παρακολούθησε μαθήματα σε διάφορα σχολεία των Βαλκανίων όπως στην Σόφια και στην Νόβι Σαντ της σημερινής Σερβίας αλλά φοίτησε στο Ζάγκρεμπ. Αργότερα φοίτησε από δύο πανεπιστήμια, το πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα. Ο Μίλετιτς απονεμήθηκε διδακτορικό δίπλωμα Σλαβικής φιλολογίας από το πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ το 1889. Το 1903, ο Μίλετιτς έγινε πρύτανης του πανεπιστημίου της Σοφίας για 2 χρόνια. 
Από το 1898, ο Μίλετιτς ήταν μέλος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών, την οποία ήταν πρόεδρος από το 1926 μέχρι το θάνατό του. Ομοίως, ήταν ο πρόεδρος του Βουλγαρικού Μακεδονικού Επιστημονικού Ινστιτούτου από το 1927 μέχρι το θάνατό του.
Ο Μίλετιτς ήταν εκπαιδευτικός του Πανεπιστημίου του Χάρκοβο, αντίστοιχο μέλος της Ρωσικής ακαδημίας επιστημών, καθώς και της Ρωσικής ιστορικής εταιρείας, της Πολωνικής ακαδημίας εκμάθησης, της Ακαδημίας επιστημών των νότιων Σλάβων, της Τσεχικής ακαδημίας επιστημών, της Τσεχικής επιστημονικής εταιρείας,της Τσεχικής εθνογραφικής εταιρείας, της Ουγγρικής εθνογραφικής εταιρείας και του Ρωσικού αρχαιολογικού ινστιτούτου. 
Πέθανε το 1937 στην ηλικία των 74 στην Σόφια.
Ζοάο Ντε Ντέους Πινέιρο

Βιογραφικό

Ο Ζοάο Ντε Ντέους Πινέιρο γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1945 στη Λισαβόνα. Σπούδασε χημικός μηχανικός (chemical-industrial engineering) στο Instituto Superior Técnico και έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Μπίρμινγχαμ το 1976. 
Στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα ήταν βοηθός στο Πανεπιστήμιο Lourenço Marques στη Μοζαμβίκη και το 1979 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίνιο (University of Minho). Τη διετία 1982 -1983 ήταν Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας της Πορτογαλίας και το 1984 -1985 Πρύτανης του Πανεπιστημίου του Μίνιο. 
Τη διετία 1985 -1987 ήταν Υπουργός Παιδείας και στη συνέχεια από το 1987 και για πέντε χρόνια Υπουργός Εξωτερικών της Πορτογαλίας. Ήταν ένας από τους διαμεσολαβητές της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη Συμφωνία του Μπριούνι (Brioni Agreement), με την οποία έληξε ο Πόλεμος των Δέκα Ημερών ανάμεσα στα στρατεύματα της Σλοβενίας και του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, το 1991. Το 1992 ως υπουργός Εξωτερικών της Πορτογαλίας και προεδρεύων του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, πρότεινε, αναφορικά με την πρώην Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, που είχε αποσχιστεί το 1991 από την Γιουγκοσλαβία, ένα πρόγραμμα αναπτυξιακής βοήθειας σε συνδυασμό με την αναγνώριση της χώρας (και από την Ελλάδα) με την ονομασία Νέα Μακεδονία. Το πρόγραμμα αυτό και η πρόταση για την ονομασία της μετέπειτα ΠΓΔΜ, που είναι γνωστό ως «Πακέτο Πινέιρο», απορρίφθηκε από την ελληνική πλευρά. 
Ο Ζοάο Ντε Ντέους Πινέιρο διετέλεσε Ευρωπαίος Επίτροπος για τον πολιτισμό και τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη (1993-94) και για τις Εξωτερικές Σχέσεις της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (1995 -99). Από το 2004 μέχρι το 2009 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το 2009 εκλέχτηκε βουλευτής στην Πορτογαλία αλλά παραιτήθηκε για λόγους υγείας.
Ήταν μέλος  του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Πορτογαλίας και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Έχει τρεις γιούς και μια κόρη.
Κωνσταντίνος Λαΐφης

Πρώιμα χρόνια

Με τον αθλητισμό ασχολήθηκε σε μικρή ηλικία και από την παιδική του έπαιζε τένις και ποδόσφαιρο, στο σωματείο της περιοχής του Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Όταν έγινε 16 χρονών, πήγε στις ακαδημίες του αγγλικού συλλόγου Νότιγχαμ Φόρεστ, μαζί με αρκετούς Κύπριους παίχτες. Τον επόμενο χρόνο της παραμονής του, αγωνιζόταν όλο και περισσότερο, ενώ σημείωσε ένα τέρμα. Παρέμεινε για τρίτη χρονιά στην ομάδα, όμως γύρισε στην πατρίδα ρου και ξεκίνησε να προπονείται στην Ανόρθωση. Στη συνέχεια υπέγραψε ένα βραχυπρόθεσμο συμβόλαιο με την κυπριακή ομάδα. Όταν αργότερα συμφωνήθηκε η διακοπή της συνεργασίας του με το βρετανικό σύλλογο, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο.

Ολυμπιακός Πειραιώς

Στις 29 Ιουνίου του 2016, η ΠΑΕ Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του ποδοσφαιριστή, με μεταγραφή κόστους 600 χιλιάδων ευρώ.

Δανεισμός στη Σταντάρ Λιέγης

Λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση της μεταγραφής του στον Ολυμπιακό, ανακοινώθηκε πως παραχωρείται δανεικός για δύο χρόνια, με οψιόν αγοράς, στη Σταντάρ Λιέγης.

Κλιμάκια μικρότερων ηλικιών

Αγωνίστηκε σε μικρά τμήματα της εθνικής του ομάδας, αρχικά με την Κ-17 δύο –τουλάχιστον– φορές, ακολούθως δε στην Νέων κατά τον προκριματικό γύρο του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 2012. Το Μάρτιο του 2013 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Ελπίδων, όταν αγωνίστηκε στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ-19 εναντίον της αντίστοιχης εθνικής του Βελγίου και γνωρίζοντας την ήττα με 2-0, ενώ μετείχε στις περισσότερες από τις 8 αναμετρήσεις της φάσης.

Εθνική ανδρών

Στις 16 Νοεμβρίου του 2014, χρίστηκε διεθνής για πρώτη φορά με την ομάδα Ανδρών, στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 με αντίπαλο την Ανδόρα, όπου η Κύπρος επιβλήθηκε 5-0.
Καταφύγιο του Χίτλερ

Τοποθεσία και περιγραφή

Το καταφύγιο ήταν χτισμένο βορειοανατολικά της Καγκελαρίας (Reichskanzlei) και σε βάθος πέντε μέτρων κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Κάτω από ένα μέτρο χώμα και τέσσερα μέτρα συμπαγούς σκυροδέματος, βρίσκονταν προστατευμένοι τριάντα χώροι, κατανεμημένοι σε δύο υπόγεια πατώματα, με εξόδους στα γύρω κυρίως κτίρια και με μια έξοδο κινδύνου στον κήπο. Η σχεδίαση του καταφυγίου αποδίδεται στον Άλμπερτ Σπέερ.
Η κατασκευή του οχυρού αυτού καταφυγίου πραγματοποιήθηκε σε δύο οικοδομικές φάσεις, που ολοκληρώθηκαν το 1936 και το 1943. Το δεύτερο τμήμα ήταν προορισμένο προσωπικά για τον Χίτλερ, στο οποίο και «μετακόμισε» το 1945. Η οικοδομή του δευτέρου τμήματος είναι ιδιαίτερα θωρακισμένη, σύμφωνα με τις οδηγίες του ίδιου του Χίτλερ. Για να προστατευθεί το οχυρό από τις βόμβες, ακόμα και στα πλαϊνά του, η οροφή, καθώς και οι πλευρικοί εξωτερικοί τοίχοι, είναι διπλού πάχους σε σύγκριση με το οικοδόμημα της πρώτης φάσης, και το οποίο θεωρείται ως απλή «πρόσβαση» στο δεύτερο, στο κυρίως καταφύγιο.
Το καταφύγιο περιβρέχεται από τα υπόγεια φυσικά νερά της περιοχής, και γι' αυτό αντλίες ήταν σε συνεχή χρήση, επειδή το νερό έμπαινε από τις χαραμάδες. Το καταφύγιο είχε την δική του ηλεκτροδότηση χάρη σε γεννήτρια ηλεκτρικού ρεύματος. Η γεννήτρια χρησιμοποιούσε πετρέλαιο για τη λειτουργία της και, γι' αυτό, ο θόρυβος μέσα στους χώρους του καταφυγίου ήταν μεγάλος. Ο αέρας ανανεωνόταν και περνούσε από ειδικά φίλτρα για να μην υπάρχει φόβος από δηλητηριώδη αέρια. 
Η εσωτερική διακόσμηση ήταν λιτή. Οι τοίχοι ήταν γυμνοί. Οι εξώπορτες και οι πόρτες ανάμεσα στα τμήματα του καταφυγίου έκλειναν αεροστεγώς. Στις εισόδους ήταν τοποθετημένη φρουρά από άνδρες των SS. Οι επισκέπτες δεν επιτρεπόταν να φέρουν κανενός είδους όπλο. Τα μόνα άτομα που οπλοφορούσαν στο εσωτερικό του καταφυγίου ήταν ο ασυρματιστής τηλεφωνητής Ρόχους Μις (Rochus Misch) και, πιθανόν, ο ίδιος ο Χίτλερ.

Η χρήση του καταφυγίου

Ο Χίτλερ εγκαταστάθηκε στο καταφύγιο στις 16 Ιανουαρίου του 1945 λόγω των συνεχών εναέριων βομβαρδισμών από τις συμμαχικές δυνάμεις. Μαζί του πήρε την προσωπική του ακολουθία, τους αξιωματικούς του και μερικούς ακόμα. Η Εύα Μπράουν τον ακολούθησε τον Φεβρουάριο του 1945 εγκαταλείποντας οριστικά την Βαυαρία και χρησιμοποίησε δύο δωμάτια δίπλα στο δωμάτιο του Χίτλερ. Τον Απρίλιο του 1945 τον ακολούθησε ο Γκαίμπελς και η γυναίκα του Μάγδα μαζί με τα παιδιά τους. Στο καταφύγιο τελέσθηκε ο γάμος του Χίτλερ με την Εύα Μπράουν και εκεί αυτοκτόνησαν και οι δύο.

Η σημερινή του χρήση

Μετά το τέλος του πολέμου, οι δυνάμεις των Ρώσων προσπάθησαν να ανατινάξουν το οχυρό. Ήταν όμως τόσο ισχυρό (4 μέτρα συμπαγές σκυρόδεμα) που δεν κατάφεραν τίποτα, και γι' αυτό το σκέπασαν με χώμα. Δύο χρόνια πριν την πτώση του σιδηρού παραπετάσματος το καταφύγιο ανοίχτηκε ξανά. Σήμερα είναι εν μέρει επισκέψιμο.
Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη

Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη (ΕΕΔΑΠ) είναι η παλαιότερη μη κυβερνητική οργάνωση που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδρύθηκε το 1936 με πρώτο πρόεδρό της τον Αλέξανδρο Σβώλο αλλά διαλύθηκε από τη δικτατορία του Μεταξά. Ιδρύθηκε εκ νέου το 1953. Είναι τακτικό μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Σημερινός της πρόεδρος είναι ο Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης.
Πυκνότητα πληθυσμού

Πυκνότητα πληθυσμού ονομάζεται η ποσότητα ενός πληθυσμού ανά μονάδα επιφάνειας ή όγκου. Χρησιμοποιείται ευρέως στην καταμέτρηση ζώντων βιολογικών οργανισμών.
Αγία Αναστασία (συνοικία Λαπήθου)

Τοποθεσία

Στα δυτικά συνορεύει με την Αγία Παρασκευή, στα νότια με τον Σύσκληπο, στα ανατολικά με την Πάνω Γειτονιά και στα βόρεια με τον Άγιο Λουκά και τον Πρόδρομο.
Κορνέλιους Α. Σμιθ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1937.  Προηγουμένως ήταν πρεσβευτής στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2008. Ήταν επίσης υπουργός Μεταφορών και Αεροπορίας των Μπαχαμών.   Το 2018, ορκίστηκε ως αναπληρωτής γενικός κυβερνήτης.
Ροστισλάβ του Τμουταρακάν

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Βλαντίμιρ πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ και της Όντας, κόρης τού Λεοπόλδου κόμη τού Στάντε. Βαπτίστηκε Μιχαήλ.
Όταν ήταν νέος κυβέρνησε το Ροστόβ στην περιοχή της Μέρια. Ο πατέρας του ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γιαροσλάβ Α΄ τού σοφού μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου. Αν ο Βλαντίμιρ δεν είχε αποβιώσει δύο έτη πριν τον πατέρα του, θα τον είχε διαδεχθεί στο Κίεβο. Σύμφωνα με το δίκαιο των Ανατολικών Σλάβων, αν δεν κυβερνήσει ο πατέρας, τα τέκνα δεν έχουν δικαίωμα διαδοχής, έτσι οι απόγονοι τού Βλαντίμιρ ήταν izgoi (εξαιρετέοι της διαδοχής).
Πέντε έτη μετά που απεβίωσε ο Βλαντίμιρ, ο Ροστισλάβ ήταν 14 ετών και δεν είχε εισόδημα (appanage). Τελικά οι θείοι του τού έδωσαν τη Βολινία και τη Γαλικία, όπου κυβέρνησε το διάστημα 1057-64, φρουρώντας το δυτικό σύνορο της Ρωσικής γης. Σύμφωνα με τον ιστορικό Βασίλι Τάτιστσεβ, εκεί νυμφεύτηκε την κόρη τού βασιλιά της Ουγγαρίας. Ωστόσο ο Ροστισλάβ δεν άρεσε την απομεμακρυσμένη και πενιχρή γη αυτή και το 1064 συνέδραμε τον έμπιστο στρατηγό τού πατέρα του Βισάτα να καταλάβει το Τμουταρακάν στη Μαύρη Θάλασσα, πόλη που πρίν ήλεγχαν οι πρίγκιπες τού Τσέρνιγοβ.
Ο προκάτοχός του Γκλεμπ πρίγκιπας τού Τμουταρακάν δραπέτευσε στον πατέρα του Σβιατοσλάβ Β΄ πρίγκιπα του Τσέρνιγοβ, που ήταν σύμμαχος με δύο αδελφούς του (τριανδρία). Αυτός ήλθε με στρατό και εκτόπισε τον Ροστισλάβ και επέστρεψε στο Τσέρνιγκοβ. Έπειτα ο Ροστισλάβ εκτόπισε πάλι τον Γκλεμπ και εισήλθε θριαμβευτής στην πόλη. Υπέταξε τους Κιρκάσιους της περιοχής και άλλες εντόπιες φυλές. Οι επιτυχίες του ανησύχησαν τους γειτονικούς Έλληνες της Χερσονήσου στην Κριμαία, που όταν ένιωσαν ότι απειλούνται, τον δηλητηρίασαν το 1066.
ΕΡΤ Ιωαννίνων

Ιστορικό

Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει το 1949 ως Ραδιοφωνικός Σταθμός 8ης Μεραρχίας και εξέπεμπε μέσω ενός πομπού στα βραχέα κύματα. Το 1957 μετανομάζεται σε Στρατιωτικό Ραδιοφωνικό Σταθμό Ενόπλων Δυνάμεων Ηπείρου και το 1968 ξεκινάει να εκπέμπει και στα μεσαία κύματα στην συχνότητα 1061 KHz, με την επωνυμία Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων Ιωαννίνων. Το 1972 μετανομάζεται σε "Ραδιοφωνικός Σταθμός Ιωαννίνων" έπειτα από την σύσταση της ΥΕΝΕΔ.
Από τις 1 Ιουλίου του 1988, ο σταθμός εντάσσεται στο Δίκτυο Ραδιοσταθμών Δημοσίου Συμφέροντος που δημιούργησε η ΕΡΑ στην Ήπειρο και μετονομάζεται σε ΕΡΑ Ιωαννίνων. Από τις 19 Ιανουαρίου του 1991, ο σταθμός εκπέμπει στα FM.
Η εμβέλεια του σταθμού καλύπτει όλη τη Βορειοδυτική Ελλάδα και επιπλέον το σήμα του φτάνει μέχρι και την Αλβανία.
Μετά τις 11 Ιουνίου 2013 ο σταθμός συνεχίζει την λειτουργία του κανονικά πάρα τα εμπόδια που αντιμετώπισε. Το πρόγραμμα που συνεχίζει να μεταδίδει είναι ειδησεογραφικό, μουσικό και ψυχαγωγικό. Ωστόσο, στις 28 Απριλίου του 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Ιωαννίνων αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Ιωαννίνων.
Σερβικό Δημοκρατικό Κίνημα Ανανέωσης

Το Δημοκρατικό Κίνημα Ανανέωσης (σερβικά : Српски Демократски Покрет Обнове, СДПО) ήταν φιλομοναρχικό πολιτικό κόμμα της Σερβίας. Πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Βουκ Ντράσκοβιτς.
Το SDPO ιδρύθηκε το 2005 μετά από διάσπαση του Σερβικού Κινήματος Ανανέωσης. Η διάσπαση ήταν αποτέλεσμα σημαντικών διαφωνιών του Βουκ Ντράσκοβιτς με την ηγεσία του κόμματος και η επιρροή της συζύγου του Ντάνιτσα Ντράσκοβιτς.
Το SDPO τελευταία συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2007 σε συνασπισμό με το Δημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας και της Νέας Σερβίας.
Το SDPO έπαψε να υπάρχει το 2010, σε εθνικό επίπεδο, αφού ο νέος νόμος για τα πολιτικά κόμματα που ελήφθη από το κοινοβούλιο απαιτούσε από όλα τα μέρη να εγγραφούν και πάλι υπό νέες συνθήκες.