Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου

Το όνομα

Η ιδρυτική συνέλευση αποφάσισε ως όνομα του νέου σωματείου το «Νέα Σαλαμίς». Η ιδέα για το όνομα αυτό ξεκίνησε από μια εισήγηση του Ευαγόρα Λανίτη, ο οποίος ήλθε σε παγκύπριους αγώνες στίβου στο στάδιο ΓΣΕ και είχε πει ότι η Ανόρθωση έπρεπε να μετονομαστεί σε Σαλαμίνα, λόγω της αρχαίας Σαλαμίνας, κάτι που όμως δεν έγινε. Κάποιο από τα άτομα που βοήθησαν στην ίδρυση της Νέας Σαλαμίνας το κράτησε στη μνήμη του, το ανέφερε και η πλειοψηφία των μελών το υιοθέτησε. Η ιδρυτική συνέλευση αποφάσισε ως επίσημο όνομα το Αθλητικόν Σωματείον «Νέα Σαλαμίς» Αμμοχώστου.

Δημιουργία τμημάτων

Πολλά άτομα εξέφρασαν την επιθυμία να ενταχθούν στη δύναμη του νεοϊδρυθέντος σωματείου. Δημιουργήθηκαν τμήμα στίβου και ποδοσφαίρου, ώστε να απασχολείται η νεολαία του σωματείου. Η ομάδα στίβου εντάχθηκαν έμπειροι αθλητές, αλλά στο τμήμα ποδοσφαίρου έπρεπε να γίνουν συντονισμένες προσπάθειες για τη δημιουργία ομάδας και τη συμμετοχή της σε αθλητικές συναντήσεις. Οι πρώτοι επίσημοι αγώνες στίβου που έλαβε μέρος η Νέα Σαλαμίνα, ήταν οι διασωματειακοί αγώνες στις 25 Μαρτίου 1948 που έγιναν στο στάδιο ΓΣΕ. Οι αθλητές της Νέας Σαλαμίνας νίκησαν εύκολα τους αντιπάλους τους. Την ομάδα στίβου αποτελούσαν μεταξύ άλλων οι Νικής Γεωργίου, Παναγιώτης Καλογήρου, Αντώνης Τότσης, Κουμής Κκεσές, Κώστας Μανώλη, Νίκος Κόκκινος, Χριστοφή Τσιάκκιρος. Ο λόγος της επιτυχίας ήταν το γεγονός ότι όλοι οι κορυφαίοι αθλητές του ΓΣΕ εντάχθηκαν στη Νέα Σαλαμίνα. Στο ποδοσφαιρικό τμήμα εντάχθηκαν ελάχιστοι αθλητές από την Ανόρθωση και για το λόγο αυτό δεν είχε δημιουργηθεί ακόμη ισχυρή ποδοσφαιρική ομάδα.

Διωγμός από το στάδιο ΓΣΕ και ίδρυση της ΚΕΠΟ

Πριν από τους παγκύπριους αγώνες στίβου το Μάιο του 1948, ο Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ), ζήτησε από όλους τους Γυμναστικούς Συλλόγους της Κύπρου, τα μέλη και τους αθλητές τους, να υπογράψουν δημόσια διακήρυξη όπου θα εξεφράζουν την υποστήριξη τους προς τη Δεξιά παράταξη στον ελληνικό εμφύλιο, θα δήλωναν «εθνικοφρόνων φρονημάτων» και θα καταδίκαζαν τη δράση της Αριστεράς. Οι Γυμναστικοί Σύλλογοι και οι αθλητές δεξιάς ιδεολογίας υπέγραψαν τις δηλώσεις αυτές. Ο μόνος σύλλογος που αρνήθηκε να υπογράψει τη δήλωση αυτή ήταν ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας» Πάφου και για αυτό αποκλείστηκε από τους αγώνες. Οι αριστεροί αθλητές ήταν αντίθετοι με τη δήλωση που έκαναν οι σύλλογοι τους και αρνήθηκαν να υπογράψουν τις δηλώσεις. Από τους πρώτους που αντέδρασαν ήταν οι πρωταθλητές του ΓΣΕ, Αντώνης Τότσης και Νικής Γεωργίου. Ο ΓΣΕ κάλεσε τους δύο αθλητές σε απολογία αλλά εκείνοι επέμεναν στη θέση τους ότι ο αθλητισμός πρέπει να μείνει μακριά από την πολιτική. Επιπρόσθετα, οι αριστεροί αθλητές αποφάσισαν να στηρίξουν το Γυμναστικό Σύλλογο «Κινύρα» Πάφου, αν τελικά δεν του επέτρεπαν να λάβει μέρος στους Παγκύπριους Αγώνες Στίβου. Αν και είχαν πολλές πιθανότητες να καταλάβουν τις πρώτες θέσεις, προτίμησαν να συμπαρασταθούν στον Κινύρα. Ο ΓΣΕ χαρακτηριζόταν ως επικρατέστερος για την κατάκτηση της πρώτης θέσης στους αγώνες, ωστόσο μετά την εξέλιξη αυτή κατέλαβε την τρίτη θέση. Αντιδρώντας για το γεγονός ότι οι αθλητές της Νέας Σαλαμίνας δεν έλαβαν μέρος στους Παγκύπριους Αγώνες Στίβου, ο ΓΣΕ έστειλε επιστολή στο σωματείο που το πληροφορούσε ότι απαγορευόταν η είσοδός του στο στάδιο ΓΣΕ, επιστολή υπογεγραμμένη από τον πρόεδρο του ΓΣΕ. Ακολούθησαν διαγραφές και άλλων αθλητών από το ΓΣΕ και την Ανόρθωση, οι οποίοι είχαν συμπαρασταθεί στους συναθλητές τους. Η απαγόρευση χρήσης του σταδίου δημιούργησε πρόβλημα στη Νέα Σαλαμίνα, καθώς δεν ήταν σε θέση να το χρησιμοποιήσει για να συμμετάσχει στο νέο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.
Παρόμοια ατμόσφαιρα έναντι αθλητών αριστερών φρονημάτων επικρατούσε και σε άλλες πόλεις της Κύπρου. Στη Λάρνακα είχε ιδρυθεί τον Απρίλιο η Αλκή. Τον επόμενο μήνα, ο Γυμναστικός Σύλλογος Ζήνων (ΓΣΖ) σε γενική συνέλευση, απαγόρευσε από την Αλκή να χρησιμοποιεί το στάδιο ΓΣΖ. Αντίστοιχη πρόταση για αποκλεισμό Τούρκων και καθολικών απορρίφθηκε. Στην ίδια γενική συνέλευση, τα μέλη του ΓΣΖ, τροποποίησαν σχετικό άρθρο του καταστατικού και απαγόρευαν στο μέλλον την εγγραφή μελών αν προηγουμένως δεν είχαν υπογράψει δήλωση πως «έχουν κλεισμένη μέσα τους την Ελλάδα», απαγορεύοντας ουσιαστικά σε αριστερούς να είναι μέλη του ή να αθλούνται στο γήπεδό του. Στη Λευκωσία είχε ιδρυθεί το Μάιο ο Ορφέας. Τον ίδιο μήνα ο ΑΠΟΕΛ απέστειλε τηλεγράφημα στο ΣΕΓΑΣ, «εγκάρδιο αδελφικό χαιρετισμό σε ολόκληρη την ελληνική αθλούμενη νεολαία» κι ευχόταν, «όπως τερματισθεί η εθνοκτόνος ανταρσία» στην Ελλάδα. Η διοίκηση του σωματείου κάλεσε όλους τους αθλητές και ποδοσφαιριστές του σωματείου να προσυπογράψουν σχετική δήλωση, με την οποία θα συνηγορούσαν με το περιεχόμενο του τηλεγραφήματος. Οι αριστεροί παράγοντες και αθλητές του ΑΠOEΛ θεώρησαν το χαρακτηρισμό «εθνοκτόνος ανταρσία», πρόκληση και κομματική τοποθέτηση του σωματείου τους. Μερικοί ποδοσφαιριστές διαχώρισαν τη θέση τους και αρνήθηκαν να υπογράψουν τις δηλώσεις. Από εκεί και πέρα, ανέλαβε δράση ο Τύπος, ο οποίος με συνεχή ρεπορτάζ και σχόλιά του έριχνε λάδι στη φωτιά, πυροδοτώντας την τελική έκρηξη. Ακολούθησε η επ΄ αόριστον τιμωρία πέντε αθλητών του AΠOEΛ από το σωματείο τους. Έτσι, οι ποδοσφαιριστές αυτοί αποσκίρτησαν από τον AΠOEΛ και μαζί με αρκετούς άλλους ίδρυσαν στις 4 Ιουνίου 1948 νέο σωματείο στη Λευκωσία, τον Αθλητικό Σύλλογο Ομόνοια Λευκωσίας. Ακολούθως ιδρύθηκε και ο Α.Σ. Κερύνειας.
Ο εκδιωγμός των αριστερών αθλητών και ποδοσφαιριστών ήταν γεγονός. Τα αριστερά σωματεία προχώρησαν προς την ίδρυση μιας νέας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας (προϋπήρχε η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου), της Κυπριακής Ερασιτεχνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΚΕΠΟ), το Δεκέμβριο του 1948. Η νέα ομοσπονδία, που διοργάνωνε πρωταθλήματα και κύπελλα, έγινε αφορμή για να στραφούν στα γήπεδα χιλιάδες νέοι φίλαθλοι. Οι αγώνες του πρωταθλήματος της ΚΕΠΟ προσέλκυαν πολύ περισσότερους φιλάθλους από αυτούς της ΚΟΠ. Στην ΚΕΠΟ συμμετείχαν έξι ομάδες: η Νέα Σαλαμίνα με έδρα την Αμμόχωστο, η Ομόνοια και ο Ορφέας με έδρα τη Λευκωσία, η Αλκή με έδρα τη Λάρνακα, ο ΑΜΟΛ με έδρα τη Λεμεσό (που το 1951 μετονομάστηκε σε Ανταίο) και ο Νέος Αστέρας με έδρα τη Μόρφου.

Ενοποίηση Κυπριακού Ποδοσφαίρου

Τα σωματεία μέλη της ΚΕΠΟ ήταν υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Προσπαθούσαν για τρία συνεχόμενα χρόνια να πείσουν την ΚΟΠ να τα δεχθεί ως μέλη της, αλλά η ΚΟΠ απέρριπτε το αίτημα τους.  Δύο ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες  και η διεξαγωγή δύο πρωταθλημάτων σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, ήταν κάτι το πρωτοφανές. Δημιουργούνταν προβλήματα οικονομικά και γηπεδικά. Ο διαχωρισμός αποτελούσε τροχοπέδη στις προοπτικές για πρόοδο και ανάπτυξη του κυπριακού ποδοσφαίρου. Επιπρόσθετα, τα σωματεία θεωρούσαν ότι το πνεύμα του αθλητισμού είναι η συναδέλφωση και φιλία και όχι διαχωρισμός και διακρίσεις. Οι βάσεις για την ενοποίηση του Κυπριακού Ποδοσφαίρου άρχισαν να μπαίνουν με την πρώτη έκδοση της αθλητικής εφημερίδας «Αθλητική», η οποία άρχισε σταυροφορία υπέρ της ενοποίησης, το Δεκέμβριο του 1952. Μέσω της ίδιας εφημερίδας ακούστηκαν για πρώτη φορά φωνές για ενοποίηση, πέρα από το χώρο της ΚΟΠ (ξένοι προπονητές ομάδων μελών της ΚΟΠ). Η ΚΟΠ καταδίκασε τις δηλώσεις των προπονητών των δικών της σωματείων θεωρώντας πως «ήταν αντίθετες με το πνεύμα της Ομοσπονδίας». Οι παράγοντες της ΚΟΠ αρχικά κράτησαν εχθρική στάση καταδικάζοντας όσους ενεργούσαν υπέρ της ενοποίησης. Το καλοκαίρι του 1953, όλοι σχεδόν οι κορυφαίοι αθλητικοί παράγοντες της εποχής τάσσονταν υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Τον Αύγουστο του 1953 η Νέα Σαλαμίνα, η Ομόνοια, η Αλκή και ο Ανταίος υπέβαλλαν κοινή αίτηση στην ΚΟΠ για εγγραφή στη δύναμη της ως σωματεία Α΄ κατηγορίας. Τον επόμενο μήνα, στις 19 Σεπτεμβρίου 1953, η ΚΟΠ έκανε δεκτή την αίτηση της Νέας Σαλαμίνας, της Ομόνοιας και του Ανταίου για ένταξη τους στην ΚΟΠ. Η ενοποίηση του ποδοσφαίρου ήταν γεγονός. Η πολεμική όμως της ΚΟΠ προς τα σωματεία αυτά συνεχίστηκε. Απέρριψε την αίτηση της Αλκής, του Ορφέα και του Νέου Αστέρα Μόρφου (τα δύο πρώτα εντάχθηκαν ένα χρόνο αργότερα), ενώ επικαλούμενη το καταστατικό της, υποστήριξε ότι μια ομάδα έπρεπε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας και οι άλλες δύο στην Β΄ κατηγορία. Οι ομάδες της ΚΕΠΟ αποδέχτηκαν τις προϋποθέσεις αυτές με σκοπό να επιτευχθεί τελικά η ενοποίηση. Σε ειδική συνεδρία της ΚΕΠΟ αποφασίστηκε να ενταχθεί στην Α΄ κατηγορία η Ομόνοια και στη Β΄ κατηγορία η Νέα Σαλαμίνα και ο Ανταίος. Μετά τις εξελίξεις αυτές, η ΚΕΠΟ αυτοδιαλύθηκε.
Το πρώτο παιχνίδι μεταξύ ομάδων από τις δύο ομοσπονδίες πραγματοποιήθηκε μεταξύ της Νέας Σαλαμίνας και της Ανόρθωσης, οι οποίες συναντήθηκαν στα πλαίσια φιλικού παιχνιδιού στο στάδιο ΓΣΕ, στις 27 Σεπτεμβρίου 1953. Παρουσία 5200 φιλάθλων, το τελικό αποτέλεσμα ήταν 3-1 υπέρ της Ανόρθωσης, σε ένα αγώνα που η Αθλητική χαρακτήρισε «επίδειξη ανώτερου αθλητικού πνεύματος» και «συναδέλφωση των φιλάθλων».

Το Δημοτικό Στάδιο Αμμοχώστου

Οι ποδοσφαιριστές της Νέας Σαλαμίνας, μετά τον εκδιωγμό τους από το στάδιο ΓΣΕ, έμειναν χωρίς χώρο για προπόνηση. Αρχικά η ομάδα κατέφυγε στο γήπεδο του Αγίου Λουκά (Προόδου) και παράλληλα το σωματείο άρχισε τις προσπάθειες για δημιουργία ιδιόκτητου γηπέδου.
Το Δεκέμβρη του 1948, το Ισραήλ είχε κάνει δωρεά στο δημαρχείο Αμμοχώστου τρεις χιλιάδες λίρες, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη βοήθεια που πρόσφεραν οι κάτοικοι της Αμμοχώστου σε Εβραίους πρόσφυγες. Η δωρεά προοριζόταν για κοινωφελές έργο. Ο Γαβριήλ Μακρής, δημοτικός σύμβουλος Αμμοχώστου και παράλληλα ποδοσφαιριστής της Νέας Σαλαμίνας, προώθησε την εισήγηση του σωματείου για δημιουργία γηπέδου. Σε απόφαση του το δημοτικό συμβούλιο Αμμοχώστου αποφάσισε όπως «η οικονομική βοήθεια των Εβραίων παραχωρηθεί για τη δημιουργία Δημοτικού Αθλητικού Σταδίου, το οποίο να είναι στη διάθεση των Αμμοχωστιανών για την προώθηση και εξάπλωση του μαζικού λαϊκού αθλητισμού. Το γήπεδο θα τίθεται στη διάθεση της Σαλαμίνας και οποιουδήποτε σωματείου καλλιεργούσε τον αθλητισμό».
Στις αρχές του 1949 αρχίζει να κατασκευάζεται με εθελοντική δουλειά το Δημοτικό Στάδιο, στην ενορία Αγίου Ιωάννη, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1952 και ήταν το πρώτο γήπεδο της Κύπρου που είχε στέγαστρο στις κερκίδες. Για την κατασκευή του προσέφεραν κάθε μορφή βοήθειας και εργασίας οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας. Ακόμη και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές εργάζονταν για την οικοδόμηση του. Το 1952 που ολοκληρώθηκε, αποτέλεσε έδρα της Νέας Σαλαμίνας. Από 1953 που ενοποιήθηκε το κυπριακό ποδόσφαιρο η Νέα Σαλαμίνα είχε ως έδρα το στάδιο ΓΣΕ. Το Δημοτικό Στάδιο χρησιμοποιείτο για τις προπονήσεις της ομάδας.

Προσφυγιά και επαναδραστηριοποίηση

Η τραγικότερη ημέρα στην ιστορία του σωματείου ήλθε στις 14 Αυγούστου 1974, με την κατάληψη της Αμμοχώστου από τα τουρκικά στρατεύματα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η πόλη παραμένει μέχρι και σήμερα στα χέρια των κατακτητών και το σωματείο έγινε προσφυγικό.  Οι φίλαθλοι και οι ποδοσφαιριστές της ομάδας διασκορπίσθηκαν σε όλες τις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου αλλά και στο εξωτερικό. Μερικοί ποδοσφαιριστές της ομάδας έχασαν τη ζωή τους αγωνιζόμενοι εναντίον των εισβολέων.
Ολόκληρος ο κυπριακός λαός αγωνιζόταν για την επιβίωση του και το ποδόσφαιρο (κυριότερο τμήμα του σωματείου μέχρι την περίοδο εκείνη) φυσικά δεν ήταν μέσα στις προτεραιότητες. Χρειάστηκαν ηρωικές θυσίες και προσπάθειες των φίλων του σωματείου για να επαναδραστηριοποιηθεί στην προσφυγιά. Το Σεπτέμβριο του 1974 τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου Κώστας Νικολάου, Νικής Γεωργίου, Δήμος Φωτίου και Παναγιώτης Καλογήρου συναντήθηκαν και αποφάσισαν τη σύγκληση συνεδρίας του διοικητικού συμβουλίου. Τα περισσότερα μέλη του διοικητικού συμβουλίου βρίσκονταν στη Λεμεσό, οπόταν η συνάντηση προγραμματίστηκε εκεί. Στις 14 Οκτωβρίου 1974 συνεδριάζουν τα 8 από τα 11 μέλη του διοικητικού συμβουλίου (τα υπόλοιπα 3 απουσίαζαν στο εξωτερικό) στο οίκημα του Άρη στη Λεμεσό. Τα μέλη αυτά ήταν οι  Κώστας Νικολάου (πρόεδρος), Παντελάκης Βασιλείου, Δήμος Φωτίου, Παναγιώτης Καλογήρου, Πάμπος Χαραλάμπους, Χριστάκης Πολυβίου, Γιώργαρος Κυθρεώτης και Μάκης Κωνσταντίνου. Αποφασίστηκε ότι έπρεπε να επαναδραστηριοποιηθεί η Νέα Σαλαμίνα. Κριτήριο για την τοποθεσία προσωρινής έδρας ήταν η παρουσία του έμψυχου υλικού της ομάδας. Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές της ομάδας βρίσκονταν στη Λάρνακα και έτσι πάρθηκε απόφαση να είναι αυτή η πόλη η προσωρινή βάση της ομάδας. Αρχικά, η Νέα Σαλαμίνα στεγάσθηκε προσωρινά στο οίκημα της Αλκής. Τις μεγαλύτερες ευθύνες ανέλαβαν τα μόνα δύο μέλη του διοικητικού συμβουλίου που διέμεναν στη Λάρνακα, Παντελάκης Βασιλείου και Μάκης Κωνσταντίνου. Σημαντικό ρόλο είχε και ο μετέπειτα πρόεδρος του σωματείου, Τάκης Χριστοφόρου.
Πριν το τέλος του 1974, η ΚΟΠ αποφάσισε τη διεξαγωγή ειδικού πρωταθλήματος. Υπήρχε προβληματισμός από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Νέας Σαλαμίνας για τη συμμετοχή της ομάδας, λόγω των τεράστιων προβλημάτων που δημιούργησε η προσφυγιά, ωστόσο αποφάσισαν να συμμετάσχουν. Στόχος δεν ήταν τόσο η διάκριση όσο η επιβίωση και η παραμονή στην Α΄ κατηγορία. Τα προβλήματα ήταν πάρα πολλά. Οι φίλαθλοι της ομάδας ήταν διασκορπισμένοι σε ολόκληρη την Κύπρο. Η Νέα Σαλαμίνα δεν διέθετε πλέον αθλητικό υλικό και χώρο προπόνησης. Καθώς δεν είχε πλέον μόνιμη έδρα, την περίοδο 1974-75 χρησιμοποίησε το Παλιό ΓΣΖ στη Λάρνακα. Οι ποδοσφαιριστές της ομάδας διέμεναν σε διάφορες πόλεις της Κύπρου. Οι περισσότεροι ήταν στρατεύσιμοι λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στο νησί. Μέλη του διοικητικού συμβουλίου ταξίδευαν, με δικά τους έξοδα, σε ολόκληρη την Κύπρο για να μεταφέρουν τους ποδοσφαιριστές από τα στρατόπεδα τους στη Λάρνακα για να λάβουν μέρος στις προπονήσεις και στους αγώνες. Οι ποδοσφαιριστές επέστρεφαν την ίδια μέρα πίσω στα στρατόπεδα τους.
Τον Ιανουάριο του 1975 η Νέα Σαλαμίνα απέκτησε δικό της οίκημα, με ενοίκιο. Στα πρώτα στάδια τα έξοδα της ομάδας καλύπτονταν από εισφορές των μελών και φίλων του σωματείου. Παράλληλα ξεκίνησαν δύο ποδοσφαιρικά κλιμάκια για τις προπονήσεις νεαρών ποδοσφαιριστών της ομάδας. Το πρώτο δημιουργήθηκε στη Λάρνακα με τεχνικό τον πρώην ποδοσφαιριστή της ομάδας Αντρέα Κοντεάτη, ο οποίος στη συνέχεια αποχώρησε και τον διαδέχθηκε ο Νικής Γεωργίου. Στο κλιμάκιο Λάρνακας βοήθησε και ο Νίκος Πιτσιάουλος. Το δεύτερο κλιμάκιο λειτούργησε στη Λεμεσό με προπονητή το Μαυρίκιος Άσπρου.
Παράλληλα, το 1975 ο Νικής Γεωργίου πρότεινε τη δημιουργία πετοσφαιρικής ομάδας στη Λεμεσό, ώστε να διατηρηθεί η οντότητα του σωματείου. Στη Λεμεσό υπήρχε και υπάρχει από το 1974 μεγάλο μέρος των φιλάθλων της Νέας Σαλαμίνας. Η πετοσφαιρική ομάδα δημιουργήθηκε τελικά το 1976.

Έμβλημα και χρώματα

Το έμβλημα της Νέας Σαλαμίνας, μόλις ιδρύθηκε, ήταν ο Πυρσός. Ολοκληρώθηκε με την καθιέρωση των ερυθρόλευκων χρωμάτων, αφού προστέθηκαν στην ασπίδα οι πέντε κύκλοι των Ολυμπιακών Αγώνων και τα ερυθρόλευκα χρώματα.
Τα πρώτα χρώματα της Νέας Σαλαμίνας ήταν το κίτρινο και το βυσσινί. Με αυτά αγωνίστηκε για δύο χρόνια στο πρωτάθλημα της ΚΕΠΟ. Μετά το 1950 το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε την καθιέρωση του ερυθρόλευκου χρώματος. Η εισήγηση στηριζόταν στη σκέψη πως το κόκκινο συμβολίζει τη δύναμη και το άσπρο την ειρήνη. Οι ερυθρόλευκες φανέλες με ρίγες προτιμήθηκαν διότι έμοιαζαν με αυτές του Ολυμπιακού Πειραιώς.

Ύμνος

Ο ύμνος της Νέας Σαλαμίνας είναι ο ακόλουθος:
Κόκκινο το αίμα, κόκκινη η στολή 

Σαλαμίς πολέμα σου δίνουμε ψυχή. 

Της Ολυμπίας τους κύκλους φωτίζεις με πυρσό 

στη δοξασμένη ασπίδα του σαρανταοχτώ. 

Τα ερυθρόλευκά σου τα χρώματα θα δω 

ξανά να ζωντανεύουν στην άδεια Αμμόχωστο. 

Πύρινος ο κόσμος λεβέντες οι αθλητές,

μαζί πανηγυρίζουν νίκες παντοτινές. 

Κόκκινο το αίμα, κόκκινη στολή 

Σαλαμίς πολέμα σου δίνουμε ψυχή. 

Μεγάλη Σαλαμίνα ποτέ μη σταματάς 

μες τη προσφυγιά σου για μας να πολεμάς. 

Στη καρδιά μας είσαι η μία, Σαλαμίνα

Πετοσφαίριση ανδρών

Η πετοσφαιρική ομάδα είναι μια από τις πιο δυνατές ομάδες στην Κύπρο. Με 9 πρωταθλήματα, 8 κύπελλα και 8 ασπίδες είναι η δεύτερη ομάδα στις κατακτήσεις τροπαίων μετά την Ανόρθωση Αμμοχώστου. Η έδρα της πετοσφαιρικής Νέας Σαλαμίνας είναι στη Λεμεσό, το Αθλητικό Κέντρο Σπύρος Κυπριανού. 
Η Νέα Σαλαμίνα έδειξε ενδιαφέρον για το άθλημα της πετοσφαίρισης από την ίδρυσή της. Από το 1954, η Νέα Σαλαμίνα διοργάνωνε κάθε καλοκαίρι ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και κύπελλα, τα οποία προσέλκυαν πλήθος κόσμου. Στα πρωταθλήματα λάμβαναν μέρος ομάδες της επαρχίας (Νέα Σαλαμίνα, Ανόρθωση, Αναγέννηση, Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων, ΕΝΑΔ Αγίου Μέμνονος). Μετά την εισβολή και την προσφυγιά του 1974, ο Νικής Γεωργίου πρότεινε το 1975 τη δημιουργία πετοσφαιρικής ομάδας στη Λεμεσό, ώστε να διατηρηθεί η οντότητα του σωματείου. Στη Λεμεσό υπήρχε και υπάρχει από το 1974 μεγάλο μέρος των φιλάθλων της Νέας Σαλαμίνας. Η πετοσφαιρική ομάδα δημιουργήθηκε το 1976. Αποτελεί ένα από τα 20 ιδρυτικά σωματεία της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) το 1978. Στην πρώτη συμμετοχή της στην Α΄ κατηγορία κατετάγη στη δεύτερη θέση. Την ίδια θέση κατέλαβε το 1981 και το 1983. Το 1981 έχασε το πρωτάθλημα στη διαφορά σετ. Το 1983 κατέκτησε το πρώτο της κύπελλο, κερδίζοντας στον τελικό την Ανόρθωση με 3-1. Ήταν ο πρώτος τελικός που συμμετείχε η πετοσφαιρική ομάδα και το πρώτο τρόπαιο που κατακτούσε το σωματείο σε επίπεδο ανδρών. Την περίοδο 1989-90 κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα στην ιστορία της. Παράλληλα κατέκτησε και το κύπελλο για δεύτερη φορά. Ακολούθησε ένα ακόμα πρωτάθλημα την επόμενη περίοδο και ένα κύπελλο τη μεθεπόμενη. 
Την περίοδο 1998 με 2003 η Νέα Σαλαμίνα κατέκτησε έξι πρωταθλήματα στη σειρά. Αυτή η επίδοση αποτελεί το απόλυτο ρεκόρ στην ιστορία του κυπριακού πρωταθλήματος πετοσφαίρισης. Τα τελευταία τέσσερα πρωταθλήματα ήτανε τρεμπλ καθώς η ομάδα κατέκτησε πρωτάθλημα, κύπελλο και ασπίδα και τα τελευταία πέντε double. Προπονητής της ομάδας την περίοδο αυτή ήταν ο Αντώνης Κωνσταντίνου. Συνολικά η πετοσφαιρική ομάδα έχει κατακτήσει 9 πρωταθλήματα (τελευταίο την περίοδο 2012-13), 8 κύπελλα και 8 Σούπερ Καπ (πολυνίκης του θεσμού). Ακόμη ήταν δευτεραθλήτρια 6 φορές και φιναλίστ του κυπέλλου 6 φορές.
Η ομάδα έχει πολλές ευρωπαϊκές συμμετοχές. Μεγαλύτερη επιτυχία της είναι η πρόκριση στις 16 ομάδες του Challenge Cup, επικρατώντας στον κυπριακό εμφύλιο τη συμπολίτισσα Ανόρθωση, με δύο νίκες, την περίοδο 2011-12. Θεωρείται η μεγαλύτερη επιτυχία των κυπριακών ομάδων στα κύπελλα Ευρώπης (την ίδια επιτυχία σημείωσε και η ΑΕΚ Καραβά την ίδια περίοδο).

Πετοσφαίριση γυναικών

Το 1978 αποφασίστηκε η δημιουργία γυναικείας ομάδας πετοσφαίρισης στη Λεμεσό, με στόχο «πρώτο να ασχολούνται οι κοπέλες με την πετοσφαίριση και δεύτερο να διατηρείται η οντότητα του σωματείου», η οποία απειλείτο μετά την προσφυγιά και το διασκορπισμό των φιλάθλων της ομάδας. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν ο Νικής Γεωργίου.
Με τη λήξη της περιόδου 1984-85, το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να αναστείλει τις δραστηριότητες της γυναικείας ομάδας για οικονομικούς λόγους. Η Νέα Σαλαμίνα την τελευταία της περίοδο ήταν φιναλίστ του κυπέλλου. Συνολικά, στα 7 χρόνια παρουσίας της, η γυναικεία η ομάδα ήταν τρεις φορές δευτεραθλήτρια (1980-81, 1981-82, 1982-83) και τρεις φορές φιναλίστ του κυπέλλου (1979-80, 1982-83, 1984-85). Μάλιστα, την περίοδο 1981-82 είχε ισοβαθμήσει στην πρώτη θέση με την ΑΕΛ Λεμεσού, αλλά υστερούσε στην αναλογία των σετ, κατά μόλις δύο σετ.
Το 2011 έχει δραστηριοποιηθεί ξανά το τμήμα της γυναικείας πετόσφαιρας. Έχουν δημιουργηθεί τμήματα κορασίδων και παγκορασίδων που αγωνίζονται στα πρωταθλήματα της ΚΟΠΕ.

Πρωταθλήματα υποδομής

Η Νέα Σαλαμίνα διατηρεί επίσης τμήματα πετοσφαίρισης εφήβων, παίδων και παμπαίδων. Η ομάδα εφήβων έχει κερδίσει 9 πρωταθλήματα (πολυνίκης του πρωταθλήματος), οι παίδες 8 πρωταθλήματα (πολυνίκης του πρωταθλήματος) και οι παμπαίδες 7 πρωταθλήματα (πολυνίκης του πρωταθλήματος). Η ομάδα εφήβων έχει κατακτήσει επίσης 6 κύπελλα (πολυνίκης του θεσμού).

Στίβος

Η Νέα Σαλαμίνα από την ίδρυση της και μέχρι το 1974, ανέπτυξε πλούσια και συνεχή δραστηριότητα στον κλασσικό αθλητισμό. Για τη δημιουργία ομάδας στίβου πρωτοστάτησαν οι τότε παγκυπριονίκες Νικής Γεωργίου και Αντώνης Τότσης, οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από το ΓΣΕ. Η πρώτη συμμετοχή της Νέας Σαλαμίνας σε αγώνες στίβου έγινε το Μάρτιο του 1948, λίγες μέρες μετά την ίδρυση του σωματείου. Συμμετείχε στους επαρχιακούς αγώνες της Αμμοχώστου, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση. Ακολούθησε η δεύτερη θέση στους διασωματειακούς της Αμμοχώστου το 1952, όπως και το 1958. Το 1970 ξεκινά ο θεσμός των Παγκύπριων Διασωματειακών. Η Νέα Σαλαμίνα κατακτά την 5η θέση ανάμεσα σε 13 ομάδες. Το 1971 κατέλαβε την 3η θέση όπως και το 1972. Το 1973 τερμάτισε στην 4η θέση και το 1974, στους τελευταίους Παγκύπριους Διασωματειακούς αγώνες, πάλι την 4η θέση.

Άλλες δραστηριότητες

Πριν το 1974 η Νέα Σαλαμίνα είχε να επιδείξει πλούσια δραστηριότητα και σε πολλούς άλλους τομείς. Αθλητές της Νέας Σαλαμίνας επιδόθηκαν σε θαλάσσια σπορ (κολύμβηση, λεμβοδρομίες) κατά τη διάρκεια αγώνων που γίνονταν στην Αμμόχωστο. Επιπρόσθετα, το σωματείο είχε δημιουργήσει και ομάδα επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Το σωματείο διοργάνωνε ενδοσωματειακό πρωτάθλημα. Πλούσια δράση είχε και στα πολιτιστικά δρώμενα της Αμμοχώστου με υπαίθριους χορούς, δημιουργία θεατρικού ομίλου και διοργάνωση θεατρικών παραστάσεων. Επιπρόσθετα, το σωματείο έπαιρνε μέρος στους γιορτασμούς των εθνικών επετείων συμμετέχοντας στις παρελάσεις με το λάβαρο του σωματείου.

Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου, Νέα Σαλαμίνα Νέας Υόρκης και Νέα Σαλαμίνα Γκάνας

Το 1971, μια ομάδα Σαλαμιναίων που ζούσαν στο Λονδίνο, αποφάσισε να ιδρύσουν ένα σωματείο στο Λονδίνο με το όνομα Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου (New Salamis), προς τιμή της ομάδας τους στην Κύπρο. Η Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου αγωνίζεται στο παροικϊακό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αγγλίας (ΚΟΠΑ). Την περίοδο 2015-16 η Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου έγινε η πρώτη αγγλοκυπριακή ομάδα που κατέκτησε το FA Sunday Cup, την κορυφαία ερασιτεχνική διοργάνωση της Αγγλίας. Η Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου κέρδισε στον τελικό την Barnes AFC στο Σέλχαρστ Παρκ.
Η ομάδα διατηρεί στενές σχέσεις με τη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. Μερικοί παίχτες της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου προέρχονταν από τη Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου, με σημαντικότερους τους Κένι Ντάιερ και Νάιτζελ Μακνίλ. Επιπλέον, όταν η Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου συμμετείχε στον τελικό του FA Sunday Cup, οπαδοί της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου ταξίδεψαν από την Κύπρο στο Λονδίνο για να βρίσκονται στον τελικό.
Επίσης, το 1999, στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, ιδρύθηκε, από Κυπρίους, η Νέα Σαλαμίνα Νέας Υόρκης (New York Salamina S.C.). Οι ιδρυτές της ήταν υποστηριχτές της ποδοσφαιρικής ομάδας της Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. Συμμετέχει στα τοπικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της πόλης της Νέας Υόρκης.
Επιπλέον, τη δεκαετία του '00, μια ομάδα της Γκάνας, η Juapong All Stars, μετονομάστηκε σε Nea Salamina FC Ghana. Η μετονομασία έγινε κατόπιν εισήγησης του πρώην Γκανέζου ποδοσφαιριστή της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου, Μοχάμεντ Καμάρα, ο οποίος όταν επέτρεψε στην πατρίδα του εισηγήθηκε την αλλαγή του ονόματος. Κατόπιν έγκρισης της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου, η γκανέζικη ομάδα μπορεί να χρησιμοποιεί το όνομα και το έμβλημα της. Επιπρόσθετα, η κυπριακή ομάδα παραχωρεί ανά τακτά διαστήματα ρουχισμό  στην ομάδα της Γκάνας.

Σχέσεις με Τουρκοκύπριους

Από την ίδρυση της, η Νέα Σαλαμίνα επιδίωξε να αναπτύξει φιλικές σχέσεις με την τουρκοκυπριακή κοινότητα της Αμμοχώστου. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί η αποδοχή συμμετοχής Τουρκοκύπριων ποδοσφαιριστών στην ποδοσφαιρική ομάδα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 αγωνίσθηκαν με τα χρώματα της Νέας Σαλαμίνας Τουρκοκύπριοι ποδοσφαιριστές (Σιεκκερής, Νιταής, Μουσταφάς κ.α.). Όταν εντάχθηκε στην ΚΟΠ, αγωνίστηκε για δύο περιόδους στη Β΄ κατηγορία και είχε ως αντιπάλους τουρκοκυπριακά σωματεία (π.χ. Ντεμίρσπορ Λάρνακας, Κενσγίκ Κιουτζιού, Τουρκ Κουτζιούκ). Όταν τα τουρκοκυπριακά σωματεία άρχισαν στα τέλη του 1955 να αποχωρούν από τα πρωταθλήματα της ΚΟΠ, η Νέα Σαλαμίνα έκανε προσπάθειες να μεταπεισθούν και να συνεχίσουν. Παρά την αποχώρηση των τουρκοκυπριακών συλλόγων από την ΚΟΠ, οι Τουρκοκύπριοι ποδοσφαιριστές παρέμειναν ευπρόσδεκτοι στη Νέα Σαλαμίνα. Το 1962 μετεγγράφηκαν στη Νέα Σαλαμίνα ο Καλλικάς και το 1970 ο τουρκικής καταγωγής Νεζιάκ. Το 2004 μετεγγράφηκαν στη Νέα Σαλαμίνα οι Τουρκοκύπριοι Ιμάμ και Ουλούσοϊ, οι οποίοι με την παρουσία τους στη Νέα Σαλαμίνα έγιναν οι πρώτοι Τουρκοκύπριοι ποδοσφαιριστές που έλαβαν μέρος στα πρωταθλήματα της ΚΟΠ μετά από τριάντα χρόνια.
Στις 26 Μαρτίου 2005 η Νέα Σαλαμίνα έδωσε φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα με την τουρκοκυπριακή Γενί Τζαμί (στο πλαίσιο της μεταγραφής του τουρκοκύπριου ποδοσφαιριστή Ουλούσοϊ στη Νέα Σαλαμίνα) στο στάδιο Αμμόχωστος, επικρατώντας με 6-0. Ήταν ο πρώτος αγώνας μεταξύ ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής ομάδας μετά από 50 χρόνια. Την αναμέτρηση παρακολούθησαν 2500 φίλαθλοι που κάθισαν μαζί στις κερκίδες στέλνοντας μήνυμα ειρήνης. Στην αναμέτρηση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι της πολιτικής ηγεσίας και από τις δύο κοινότητες, των δημοτικών και αθλητικών αρχών και της Εκκλησίας της Κύπρου.
Στις 19 Μαρτίου 2019 η Νέα Σαλαμίνα έδωσε φιλικό αγώνα με τη Μαγούσα Τουρκ Γκιουτζού στο Κοινοτικό Στάδιο Πύλας στα πλαίσια της εκδήλωσης Ημέρα Φιλικού Ποδοσφαίρου. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον διεθνή οργανισμό Ειρήνη και Αθλητισμός σε συνεργασία με το ίδρυμα Στέλιος Χατζηϊωάννου, με τη στήριξη της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο. Επιπλέον, η εκδήλωση είχε τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Eleven Campaign. Αποτέλεσε την έναρξη της παγκόσμιας ψηφιακής εκστρατείας #WhiteCard. Σκοπός της εκδήλωσης ήταν η προώθηση της ειρήνης, της φιλίας και της συνεργασίας μεταξύ της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Στον αγώνα παρευρέθηκε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, η εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην Κύπρο, ο Σερ Στέλιος Χατζηιωάννου, αρχηγοί κομμάτων και βουλευτές, ο πρόεδρος του ΚΟΑ και ο δήμαρχος Αμμοχώστου. Επιπλέον, στον αγώνα παρευρέθηκε και ο  αντιπρόεδρος του οργανισμού Ειρήνη και Αθλητισμός, πρώην ποδοσφαιριστής, Ντιντιέ Ντρογκμπά.