Μάθιου Μπρόντερικ

Οικογένεια και σπουδές

Ο Μπρόντερικ γεννήθηκε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης στις 21 Μαρτίου 1962. Γονείς του ήταν η ηθοποιός, θεατρική συγγραφέας και ζωγράφος Πατρίτσια Μπίοου-Μπρόντερικ (1925-2003) και ο ηθοποιός Τζέιμς Μπρόντερικ (1927-1982), βετεράνος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Η μητέρα του ήταν απόγονος Εβραίων μεταναστών από τη Γερμανία και την Πολωνία, ενώ ο πατέρας του ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιρλανδικής καταγωγής. Ο Μάθιου πήγε στο «City and Country School», ένα προοδευτικό ανεξάρτητο νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο στο Μανχάταν, και στο ιδιωτικό Walden School, που έδινε έμφαση στο θέατρο.

Σταδιοδρομία

Ο πρώτος μεγάλος ρόλος του Μάθιου Μπρόντερικ ήρθε με μία παραγωγή του HB Studio του έργου του Χόρτον Φουτ On Valentine's Day, παίζοντας δίπλα στον πατέρα του, που ήταν φίλος του Φουτ. Μετά ήρθε μία θεατρική παραγωγή του Torch Song Trilogy του Χάρβεϋ Φίερστην, οπότε μία καλή κριτική από τον Μελ Γκούσοου των The New York Times τον κατέστησε αντικείμενο ενδιαφέροντος του Μπρόντγουεϊ. Και οι δρόμοι άνοιξαν.
Ακολούθησε ο ρόλος του Γιουτζήν Τζερόουμ στην ομώνυμη τριλογία του Νηλ Σάιμον (Brighton Beach Memoirs, Biloxi Blues). Ο πρώτος ρόλος του Μπρόντερικ στον κινηματογράφο ήταν επίσης γραμμένος από τον Σάιμον: επρόκειτο για το Max Dugan Returns (1983). Αλλά η πρώτη του μεγάλη εμπορική επιτυχία ήταν το Παιχνίδια πολέμου, επίσης το 1983, όπου έπαιζε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αυτόν του Ντέιβιντ Λάιτμαν, ενός εφήβου χάκερ από το Σιάτλ. Ο επόμενος ρόλος του ήταν αυτός του Φιλίπ Γκαστόν  στο Ladyhawke, το 1985.
Ο Μπρόντερικ κατόρθωσε να πάρει τον ρόλο του αξιαγάπητου κοπανατζή Φέρις στην ταινία του 1986 Η πιο κουφή μέρα του Φέρις Μπούλερ (Ferris Bueller's Day Off). Σε ηλικία 23 ετών, έπαιξε έναν μαθητή γυμνασίου που με τη φιλενάδα του και τον καλύτερο φίλο του προσποιείται τον άρρωστο και αντί να πάει σχολείο εξερευνά το Σικάγο. Καλές κριτικές απέσπασε και για την ταινία Glory (1989), στον ρόλο του αξιωματικού του Εμφύλιου Ρόμπερτ Γκουλντ Σόου (1837-1863), με τον οποίο συνέβαινε να μοιάζει και φυσιογνωμικά.
Τη δεκαετία του 1990 ο Μπρόντερικ έκανε τη φωνή του ενήλικα Σίμπα στην επιτυχημένη ταινία κινούμενων σχεδίων της Ντίσνεϋ Ο Βασιλιάς των Λιονταριών. Επίσης, κέρδισε αναγνώριση για δύο ρόλους μαύρης κωμωδίας: Ο πρώτος ήταν ενός εργένη στην ταινία The Cable Guy με τον Τζιμ Κάρεϊ και ο δεύτερος ήταν ο ρόλος ενός καθηγητή λυκείου στην ταινία του Αλεξάντερ Πέιν Election με τη Ρις Γουίδερσπουν.
Ο Μπρόντερικ επέστρεψε την ίδια δεκαετία στο Μπρόντγουεϊ ως σταρ του μιούζικαλ, ιδίως με τη βραβευθείσα με Tony ερμηνεία του στο How to Succeed in Business Without Really Trying και τον ρόλο του λογιστή Λήο Μπλουμ στη θεατρική παραγωγή του 2001 των Παραγωγών του Μελ Μπρούκς. Τον δεύτερο αυτό ρόλο τον επανέλαβε στη δεύτερη κινηματογραφική μεταφορά του έργου, το 2005.
Ο Μπρόντερικ επανενώθηκε με τον συμπρωταγωνιστή του στον Βασιλιά των Λιονταριών και στους Παραγωγούς Νέιθαν Λέιν στο Παράξενο ζευγάρι, που έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ τον Οκτώβριο του 2005.

Προσωπική ζωή

Ο Μπρόντερικ γνώρισε την ηθοποιό Σάρα Τζέσικα Πάρκερ από τον αδελφό της και έγινε σύζυγός της στις 19 Μαΐου 1997. Ο γάμος ήταν πολιτικός, αλλά έλαβε χώρα σε μία ιστορική καταργημένη συναγωγή στο Κάτω Ηστ Σάιντ του Μανχάταν και τους πάντρεψε η αδελφή τού Μπρόντερικ, Τζανέτ Μπρόντερικ-Κραφτ, ως λειτουργός της Επισκοπικής Εκκλησίας.
Οι Πάρκερ και Μπρόντερικ έχουν ένα γιο, τον Τζέιμς Γουίλκι Μπρόντερικ, που γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 2002. Τον Απρίλιο του 2009 επιβεβαιώθηκε ότι το ζευγάρι περίμενε δίδυμες κόρες μέσω μια παρένθετης μητέρας. Οι κόρες, που τους δόθηκαν τα ονόματα Μάριον Λορέτα Έλγουελ και Ταμπίθα Χοτζ,γεννήθηκαν τον Ιούνιο του 2009. Ο Μπρόντερικ και η σύζυγός του είναι οπαδοί διαφορετικών ομάδων στο μπέιζμπολ.
Παρά το ότι το ζευγάρι έχει ως επίσημη κατοικία του το Μανχάταν, περνά αρκετό καιρό στο εξοχικό τους, κοντά στο Κίλκαρ, ένα χωριό της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας, όπου ο Μπρόντερικ περνούσε τα καλοκαίρια του όταν ήταν παιδί. Επίσης, έχουν ένα σπίτι στο Χάμπτονς του Λονγκ Άιλαντ.

Η αναζήτηση των προγόνων

Τον Μάρτιο του 2010 ο Μπρόντερικ φιλοξενήθηκε στο πρόγραμμα του NBC Who Do You Think You Are?. Αργότερα δήλωσε ότι η συμμετοχή του σε αυτό το πρόγραμμα έρευνας γενεαλογικού δένδρου τον επανασυνέδεσε συναισθηματικά με τον ρόλο που είχε παίξει στην ταινία Glory 22 χρόνια νωρίτερα, καθώς ανεκάλυψε ότι ένας προ-προπάππους από την πλευρά του πατέρα του, ο Ρόμπερτ Μάρτινντέιλ, υπήρξε στην πραγματικότητα στρατιώτης των Βορείων στον Εμφύλιο και είχε συμμετάσχει στη Μάχη του Γκέτισμπεργκ με το 20ό Σύνταγμα του Κονέκτικατ. Ο Μάρτινντέιλ σκοτώθηκε στον επίλογο της Μάχης της Ατλάντα και τάφηκε τελικώς σε έναν ανώνυμο τάφο στο Εθνικό Κοιμητήριο Μαριέτα της Τζώρτζια. Η έρευνα του ηθοποιού με τη βοήθεια του ιστορικού Brad Quinlin τον έκανε να ξαναδώσει στον πρόγονό του το όνομά του. Στο ίδιο πρόγραμμα, ο Μπρόντερικ ανεκάλυψε ότι ο παππούς του από την πλευρά του πατέρα του, ο Τζέιμς Τζόζεφ Μπρόντερικ τζούνιορ, τον οποίο δεν είχε γνωρίσει ποτέ, ήταν ένας πολυ-παρασημοφορημένος τραυματιοφορέας μάχης στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο,

Το τροχαίο δυστύχημα του 1987

Στις 5 Αυγούστου 1987, ενώ οδηγούσε ένα ενοικιασμένο αυτοκίνητο BMW στο Ενισκίλεν, ο Μάθιου Μπρόντερικ πέρασε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, συγκρούσθηκε μετωπικά με ένα Volvo, που οδηγούσε η 28χρονη Άννα Γκάλαχερ με συνοδό τη μητέρα της, και σκότωσε και τις δύο ακαριαία. Ο Μπρόντερικ έκανε διακοπές με την Τζένιφερ Γκρέυ και το δυστύχημα απεκάλυψε τη σχέση τους. Ο Μπρόντερικ έσπασε ένα πόδι και μερικά πλευρά, υπέστη διάσειση και τραυματισμό στον πνεύμονα, ενώ η Γκρέυ τραυματίσθηκε ελαφρότερα. Ο ηθοποιός είπε στις αρχές ότι δεν θυμόταν τίποτα. Του ασκήθηκε δίωξη για πρόκληση θανάτων από επικίνδυνη οδήγηση και αντιμετώπισε μέχρι και 5 χρόνα φυλάκιση, αλλά τελικώς καταδικάσθηκε για τη μικρότερη κατηγορία της «απρόσεκτης οδήγησης» και του επιβλήθηκε πρόστιμο 175 δολαρίων, κάτι που η οικογένεια των θυμάτων απεκάλεσε «παρωδία δικαιοσύνης». Τον Φεβρουάριο του 2012, όταν ο Μπρόντερικ εμφανίσθηκε σε μία διαφήμιση πολλών εκατομμυρίων δολαρίων της Honda, ο αδελφός και γιος των θυμάτων Μάρτιν Ντόχερτυ είπε ότι ο ηθοποιός «δεν ήταν η καλύτερη επιλογή οδηγού με δεδομένο το παρελθόν του.»