Η κόρη μου η σοσιαλίστρια

Πλοκή

Ο χήρος εργοστασιάρχης Αντώνης Δέλβης έχει μία μοναχοκόρη, τη Λίζα, που σπουδάζει στο Λονδίνο. Ο Δέλβης ονειρεύεται ότι η Λίζα θα τον αντικαταστήσει μια μέρα στη διεύθυνση του εργοστασίου του. Εκείνη, όμως, καταφθάνει από το Λονδίνο με εντελώς νέες και ανατρεπτικές ιδέες και ετοιμάζεται να αναλάβει τη διεύθυνση του εργοστασίου σκοπεύοντας να κάνει πολλές καινοτομίες, αλλά και να χτυπήσει την αυταρχικότητα του πατέρα της. Οι προοδευτικές και σοσιαλιστικές ιδέες της, σχετικά με την απασχόληση, οδηγούν τη Λίζα σε σύγκρουση με τον πατέρα της και με την κοινωνικοπολιτική κατάσταση της εποχής. 
Σε μια πορεία ειρήνης, όπου συμμετείχε παρά τη ρητή απαγόρευση του πατέρα της, η Λίζα γνωρίζει τον Γιώργο, ένα φανατικό φιλειρηνιστή νεαρό διαδηλωτή με τον οποίο διαπληκτίζεται από ένα λάθος με αποτέλεσμα να καταλήξουν αμφότεροι στο κρατητήριο. Στην αρχή η Λίζα δείχνει να τον περιφρονεί. Τελικά όμως τον ερωτεύεται αν και ο μαχητικός νεαρός είναι υπάλληλος του πατέρα της και δεν είναι και τόσο ευπρόσδεκτος από τα αφεντικά. Στο τέλος, όμως, παντρεύονται.

Πληροφορίες

Από τις 117 ταινίες που προβλήθηκαν συνολικά το 1966, πρώτη στον κατάλογο είναι Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (659.671 εισιτήρια). 
Πρόκειται για μία μουσική κωμωδία, από τις κλασσικές ελληνικές ταινίες, με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, στο ρόλο του ενός λαϊκού παιδιού από τον Κορυδαλλό, να έχουν χαρίσει αστείες στιγμές σε γενιές και γενιές θεατών. Ο Χρόνης Εξαρχάκος υποδύθηκε τον αστυνομικό διευθυντή Πικερμίου, ενώ ο Πέτρος Λοχαΐτης υποδύθηκε τον Πέτρο Δαράκη, καρφί του Λάμπρου Κωνσταντάρα (πατέρα της Βουγιουκλάκη).
Η ταινία βασίστηκε στην ομώνυμη θεατρική επιτυχία που έγραψε ο Αλέκος Σακελλάριος για το καλλιτεχνικό δίδυμο Αλίκη Βουγιουκλάκη-Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Για κάποιους η ταινία αυτή είναι ένα δείγμα του παλιού, καλού κινηματογράφου, για άλλους μία από τις πιο ελαφριές και άστοχες στιγμές του και για κάποιους άλλους απλά μια ταινία με καλτ στοιχεία και μια ευκαιρία να γελάσουν.
Το κτίριο του εργοστασίου όπου γυρίστηκε η ταινία βρίσκεται στην περιοχή του Λουτρόπυργου (στη Νέα Πέραμο Αττικής). Η σκηνή όπου η Αλίκη Βουγιουκλάκη ερμηνεύει το Είναι το στρώμα μου μονό γυρίστηκε στην παραλία του Σχινιά.  
Μία σκηνή πορείας, στην οποία οι ηθοποιοί κρατούσαν πλακάτ με συνθήματα όπως Ειρήνη και Αγάπη, λογοκρίθηκε και κόπηκε. Επίσης, για να προβληθεί η ταινία ελεύθερα έπρεπε να αφαιρεθεί η σκηνή όπου ο αστυνομικός φτιάχνει το μουστάκι του.

Ατάκες

(Στο κρατητήριο)

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Ένα ποντίκι! Μα, επάνω μου είπαν ότι δεν έχει ποντίκια!

Δημήτρης Παπαμιχαήλ: Ε, τότε να ζητήσεις τα λεφτά σου πίσω!
Μόλις είδε το ποντίκι, η Βουγιουκλάκη πήδηξε στην αγκαλιά του Παπαμιχαήλ.

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Πού είναι το ποντίκι;

Δημήτρης Παπαμιχαήλ: Το φωνάξανε μέσα για ανάκριση!

Μουσική και τραγούδια της ταινίας

Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας. Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος. Ήταν η πρώτη φορά που ο Γιώργος Ζαμπέτας ανέλαβε να γράψει μουσική και τραγούδια για ολόκληρη ταινία.
1. Τίτλοι - Μαραθώνας (ορχήστρα)

2. Η Κυριακή (φωνητικά: Αλίκη Βουγιουκλάκη)

3. Το Χαμόγελο (φωνητικά: Δημήτρης Παπαμιχαήλ)

4. Χορός Στην Παραλία (ορχήστρα)
 
5. Δημήτρη Μου Δημήτρη Μου (φωνητικά: Αλίκη Βουγιουκλάκη)

6. Σήκω Χόρεψε Συρτάκι (φωνητικά: Αλίκη Βουγιουκλάκη)

7. Το Περιστέρι (φωνητικά: Δημήτρης Παπαμιχαήλ)

8. Είναι το στρώμα μου μονό (φωνητικά: Αλίκη Βουγιουκλάκη)

9. Κυριακάτικη Εκδρομή (ορχήστρα)
 
10. Φινάλε (ορχήστρα)