google/wiki40b huggingface dataset:
Αγιά Λάρισας

Ονομασία

Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για το όνομα του χωριού, μερικές από τις οποίες είναι: από την αρχαία λέξη αγυιά «οδός» - εξ ου και η παλαιότερη γραφή του ονόματος, από την σλαβική λέξη janitza «ποτάμι», από το θηλ. του άγιος (αγία) και από το αραβοτουρκικό ayan «αγιάνης», τουρκικό τίτλο αξιωματούχου.

Γεωγραφία

Η Αγιά βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νομού, σε λοφώδη-ημιορεινή περιοχή στους νοτιοανατολικούς πρόποδες της Όσσας και που, προς ανατολάς, βλέπει στο τέλος του Θερμαϊκού Κόλπου και στο Αιγαίο Πέλαγος. Είναι κτισμένη στο «άνοιγμα» που δημιουργείται από την Όσσα και το Μαυροβούνι, που έχει ταυτιστεί με το αρχαίο Δώτιον Πεδίον. Είναι οδικός κόμβος πάνω στις επαρχιακές οδούς που συνδέουν τη Λάρισα με τα παραθαλάσσια χωριά του νομού. Είναι χαρακτηρισμένη ως ημιαστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 27,150 χμ², σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200 και απέχει από τη Λάρισα, 35 χλμ. περίπου, προς τα ΑΒΑ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγιάς έχει ως εξής: κάτοικοι 3.067 (1961), 3.241 (1971), 4.014 (1991), 3.027 (2001), 3.169 (2011).

Ιστορικά στοιχεία

Η περιοχή, πιθανόν να κατοικείται από τη Νεολιθική Εποχή, ενώ αρχαιολογικά ευρήματα (νομίσματα, τάφοι), προσδιορίζουν την ύπαρξη αξιόλογου οικισμού από τον 2o αιώνα π.Χ.
Η Αγιά έχει σχετικά πρόσφατη ιστορία, αφού φαίνεται ότι ιδρύθηκε κατά τις πρώτες δεκαετίες της κατάκτησης από τους Τούρκους, αλλά μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα είχε γρήγορα αναπτυχθεί σε οικονομικό και διοικητικό κέντρο της περιοχής, κυρίως χάρη στη σηροτροφία και την βαφή κόκκινων νημάτων. Ήδη, στα τέλη του 18ου αιώνα, αναφέρεται ότι είχε 600 σπίτια. Το θέρος του 1767 λεηλατήθηκε από άτακτα αλβανικά στρατεύματα. Όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821, κάθε εξέγερση στην πόλη -και σε όλη την τότε Θεσσαλομαγνησία- κατεπνίγη ολοκληρωτικά. Το 1878, έγιναν στην περιοχή της Αγιάς, μικροσυμπλοκές μεταξύ των Τούρκων και των ελληνικών στρατιωτικών τμημάτων υπό τους Κώστα Χαρίση, Αχιλλέα Ηρακλείδη και Στάμο Καπέλη και, αμέσως μετά, προσαρτήθηκε στο Ελληνικό κράτος, βάσει της Συνθήκης του Βερολίνου. Από τα μέσα του 19ου αιώνα είχε αποκτήσει Αλληλοδιδακτικό Σχολείο και Παρθεναγωγείο (στο σημερινό Μεταξοχώρι), ενώ είναι πατρίδα του λόγιου μοναχού Μεθόδιου Ολυμπιώτη.
Μάκης Δρελιώζης

Στο πρωτάθλημα

Ο Μάκης Δρελιώζης ξεκίνησε την καριέρα του στα τμήματα υποδομής που είχε δημιουργήσει ο  Ανδρέας Βαρίκας στον Πανιώνιο και εθεωρείτο μεγάλο ταλέντο, ισάξιο του Καράγκουτη. Με τον Πανιώνιο κατέκτησε τα πανελλήνια πρωταθλήματα παίδων το 1990 και εφήβων το 1993. Στη συνέχεια δεν είχε ανάλογη εξέλιξη εξαιτίας ενός σοβαρού τραυματισμού που τον άφησε πίσω. Έτσι δεν κατάφερε να βρει θέση στην βασική ομάδα του συλλόγου της Ν. Σμύρνης. Το 1996 αναγκάστηκε να φύγει από το σύλλογο για την Ιταλία. Έγινε ο πρώτος Έλληνας μπασκετμπολίστας που έκανε χρήση του κανονισμού Μποσμάν παίρνοντας μεταγραφή στην Φορλί, στην Α2΄ κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος.
Το 1997 επέστρεψε στην Ελλάδα. Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο αλλά οι τραυματισμοί τον εμπόδισαν να βρει θέση βασικού. Μόνο το 1999 κατάφερε να αγωνιστεί και μάλιστα είχε σταθερή παρουσία σε 10 ματς στο Κύπελλο Κόρατς. Το 2001 πήγε στην Α2΄ στην Α.Γ.Ε. Χαλκίδα για δυο χρόνια κι έπειτα στον Πανελλήνιο, με τον οποίο επέστρεψε στην Α1΄ το 2004-05. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Α.Ο. Δάφνης στην Α2 και ακολούθως  στη Γ΄ Εθνική με τον Γκυζιακό και τη Δόξα Λευκάδας. Το 2008 επέστρεψε στη μεγάλη του αγάπη, τους κυανέρυθρους, για να κλείσει την καριέρα του με αποκορύφωμα ένα αποχαιρετιστήριο τρίποντο στην εκπνοή του τελευταίου ματς. Μάλιστα έπαιξε σε δυο παιχνίδια στην Ευρωλίγκα.

Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες παίδων 11 φορές, ελπίδων 4 φορές, Β΄ Ανδρών 4 φορές, ενώ έπαιξε και σε ένα ανεπίσημο ματς με την Εθνική Ανδρών. Με την εθνική παίδων πήρε την πρώτη θέση στις ολυμπιακές ημέρες του 1991 στις Βρυξέλλες, που ήταν ένα άτυπο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα παίδων. Η παρουσία του στις υπόλοιπες εθνικές ομάδες ήταν σε διάφορα διεθνή τουρνουά. Με τη Β΄ Εθνική ομάδα ανδρών έκανε τέσσερα φιλικά παιχνίδια το Μάιο του 1997. Το ντεμπούτο του ήταν στις 18 Μαΐου 1997 με την Κύπρο πετυχαίνοντας 3 πόντους και το τελευταίο ματς στις 25 Μαΐου 1997 με την Τουρκία.
Αμυλοπηκτίνη

Η αμυλοπηκτίνη είναι ένας διακλαδισμένος πολυσακχαρίτης που συνιστά το κύριο συστατικό (κατά περίπου 70%) του αμύλου, ενώ το υπόλοιπο το αποτελεί ο γραμμικός πολυσακχαρίτης αμυλόζη. Η αμυλοπηκτίνη είναι ένα πολυμερές χιλιάδων μορίων γλυκόζης, ενωμένων μεταξύ τους με γλυκοζιτικούς δεσμούς τύπου α(1→4) και α(1→6). Οι περισσότερες μονάδες γλυκόζης είναι ενωμένες μεταξύ τους με δεσμούς α(1→4), ενώ οι διακλαδώσεις σχηματίζονται από τους δεσμούς α(1→6), που υπάρχουν σε διαστήματα περίπου 30 δακτυλίων γλυκόζης. Η αμυλοπηκτίνη μοιάζει πολύ με το γλυκογόνο, τον αποταμιευτικό υδατάνθρακα των ζώων, ο οποίος όμως εμφανίζει πολύ πιο έντονη διακλάδωση (κάθε 10 δακτυλίους γλυκόζης). 
Οι διακλαδώσεις, σε αντίθεση με την ευθεία αλυσίδα της αμυλόζης, καθιστούν την αμυλοπηκτίνη διαλυτή στο νερό. Όπως και η αμυλόζη, η αμυλοπηκτίνη διασπάται κατά την πέψη από το ένζυμο α-αμυλάση.
Νοτιοαμερικανική γκρίζα αλεπού

Η νοτιοαμερικανική γκρίζα αλεπού (Lycalopex griseus), γνωστή και ως παταγονική αλεπού, είναι είδος Λυκαλώπεκος, οι «ψευδείς» αλεπούδες. Είναι ενδημική στο νότιο τμήμα της Νότιας Αμερικής.

Περιγραφή

Η νοτιοαμερικανική γκρίζα αλεπού είναι ένας μικρός αλεπουδόμορφος κυνίδης, ο οποίος ζυγίζει 2,5 έως 5,45 χιλιόγραμμα, και έχει μήκος 65 έως 110 εκατοστά με ουρά 20 έως 43 εκατοστών. Το κεφάλι είναι κοκκινωπό-καφέ διάστικτο με λευκό χρώμα. Τα αφτιά είναι μεγάλα και υπάρχει μια ιδιαίτερη μαύρη βούλα στο πηγούνι. Το τρίχωμα είναι στικτό, με προστατευτικές τρίχες αγκούτι και ένα κοντό, πυκνό ανοιχτόχρωμο υποτρίχωμα. Η κοιλιά είναι ανοιχτό γκρι. Τα άκρα είναι καστανόξανθα και οι μηροί διασταυρώνονται από μια σκουρόχρωμη γραμμή. Η μακριά, φουντωτή ουρά έχει μια σκουρόχρωμη ραχιαία ρίγα και σκουρόχρωμη άκρη με ένα ωχρότερο, διάστικτο κάτω τμήμα.
Internet Explorer 11

Ιστορικό

Παρόλο που μια έκδοση του Internet Explorer 11 δημοσιεύτηκε στις 25 Μαρτίου 2013, η πρώτη έκδοση προεπισκόπησης δεν κυκλοφόρησε επισήμως μέχρι τον Ιούνιο του 2013 κατά τη διάρκεια της διάσκεψης Build 2013, μαζί με την έκδοση προεπισκόπησης των Windows Server 2012 R2 και Windows 8.1. Στις 25 Ιουλίου 2013, η Microsoft κυκλοφόρησε την προεπισκόπηση προγραμματιστή του Internet Explorer 11 για Windows 7 και Windows Server 2008 R2.

Νέες δυνατότητες και αλλαγές

Ο Internet Explorer 11 διαθέτει επανασχεδιασμένα εργαλεία ανάπτυξης, υποστήριξη για WebGL, βελτιωμένη κλιμάκωση για οθόνες υψηλής DPI, prerender και prefetch. Μετά την εκκίνηση, ο Ο Internet Explorer 11 έλαβε υποστήριξη για HTTP/2. Επιπλέον, ο Internet Explorer 11 υποστηρίζει Full Screen and Orientation APIs, CSS υποστήριξη των συνόρων εικόνα, βελτιώσεις JavaScript, παρατηρητές DOM mutation, Web Κρυπτογραφία API, video text track support, κρυπτογραφημένη υποστήριξη των μέσων ενημέρωσης και ένα βελτιωμένο πρόγραμμα επεξεργασίας HTML. Το IE11 χρησιμοποιεί το Transport Layer Security v1.2 ως το προεπιλεγμένο πρωτόκολλο για ασφαλείς συνδέσεις.
Ο Internet Explorer 11 για Windows RT δεν υποστηρίζει Java και άλλα πρόσθετα.

Χαρακτηριστικά

Έκδοση: 11.0.0.0
Όνομα αρχείου: IE11-Windows6.1-x86-el-gr.exe
Μέγεθος αρχείου: 29.9 MB
Ημερομηνία δημοσίευσης: 6/11/2013
Υποστηριζόμενα λειτουργικά συστήματα:
Windows 7 Service Pack 1
Υπολογιστής/ Επεξεργαστής: Υπολογιστής με επεξεργαστή 233 MHz ή μεγαλύτερο (Συνιστάται επεξεργαστής Pentium)
Μνήμη: 512 MB
Χωρητικότητα σκληρού δίσκου:70 MB
Οθόνη: Super VGA (800 x 600) ή οθόνη με υψηλότερη ανάλυση με 256 χρώματα.
Περιφερειακά: Μόντεμ ή σύνδεση στο Internet, Microsoft Mouse, Microsoft IntelliMouse ή συμβατή συσκευή κατάδειξης.
Τριάδα (όνομα)

Τριάδα (γενική: Τριάδας)· αρχαιοελληνικός τύπος: Τριάς· ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Το όνομα προέρχεται από τη γιορτή της αγίας Τριάδας, κινητής εορτής, που έχει οριστεί την επόμενη ημέρα (Δευτέρα) της Κυριακής της Πεντηκοστής, της όγδοης Κυριακής μετά την Κυριακή του Πάσχα. Η Πεντηκοστή, γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας, γιορτάζεται σε ανάμνηση της επιφοίτησης του αγίου Πνεύματος σε 120 μαθητές του Ιησού (Πράξεις, β΄ 1-41). (Εικονογραφικά το άγιο Πνεύμα αναπαρίσταται με μορφή φλογών στις κεφαλές των Αποστόλων.) Η τριάδα προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη τριάς, γενική τριάδος, από το θέμα τρι- του αριθμού τρία, και εμφανίζεται με τη σημασία του χριστιανικού δόγματος τον 6ο αι. στον Ιουστινιάνειο Κώδικα (Codex Iustinianus).

Διάδοση του ονόματος

Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Τριάδα παρουσιάζεται ως το 336ο πιο συχνό όνομα (231ο ανάμεσα στα γυναικεία ονόματα).

Αρσενικός τύπος

Τριάδης, εξαιρετικά ασυνήθιστο, γνωστό περισσότερο ως οικογενειακό.

Σε άλλες γλώσσες

ιταλικά: Trinità, ως αντρικό όνομα, γνωστό από τα γουέστερν σπαγγέτι του Ιταλού σκηνοθέτη Έντσο Μπαρμπόνι (Enzo Barboni) Το όνομα μου είναι Τρινιτά (Lo chiamavano Trinità, 1970) και Με λένε ακόμα Τρινιτά (Continuavano a chiamarlo Trinità, 1971), με πρωταγωνιστές τον Τέρενς Χιλλ (Terence Hill) και τον Μπαντ Σπένσερ (Bud Spencer).
Χρήστος Καμπουρλάζος

Καριέρα

Ο Καμπουρλάζος ξεκίνησε την καριέρα του στον Εθνικό Πυλαίας και σε ηλικία 21 ετών μεταγράφηκε στον Άρη. Στην πρώτη του χρονιά δεν έπαιξε με την πρώτη ομάδα των "κίτρινων", αλλά έκανε το ντεμπούτο του στις 23 Οκτωβρίου 1960, στο νικηφόρο αγώνα του Άρη εναντίον της ΑΕΚ με 3-1. Αγωνίστηκε στην πλειοψηφία των αγώνων της σεζόν 1960-61, με τον Άρη να καταλαμβάνει την δωδέκατη θέση της τελικής κατάταξης.
Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε σε δώδεκα αγώνες, ενώ στην δύσκολη χρονιά του 1962-63, όπου ο Άρης κινδύνεψε να υποβιβαστεί, ο προπονητής Μπέλλα Πάλφυ τον τοποθέτησε στο δεξί άκρο της άμυνας, όπου αντικατέστησε τον Χρήστο Νανάκο. Στην θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας και αναδείχθηκε σε ένας από τους καλύτερους οπισθοφύλακες της χώρας. Η εξαιρετική του απόδοση οδήγησε στην συμμετοχή του σε δύο αγώνες της εθνικής Ελλάδος, στις στις 8 Απριλίου 1964 στη νίκη κατά της αγγλικής προολυμπιακής ομάδας με 4-1, όπως και στις 13 Μαΐου 1964 στην φιλική νίκη κατά της Αιθιοπίας με 3-1.
Συμμετείχε στους δύο πρώτους αγώνες της ομάδας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις εναντίον της ΑΣ Ρόμα, όπου οι "κίτρινοι" έφεραν "λευκή" ισοπαλία εντός έδρας και ηττήθηκαν με 3-0 εκτός έδρας στην Ρώμη. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης σταθεροποιήθηκε ως μία από τις μόνιμες εκπροσώπους του ελληνικού ποδοσφαίρου στην Ευρώπη, με τον Καμπουρλάζο να αγωνίζεται σε πέντε αγώνες στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων.
Ο Καμπουρλάζος αντιμετώπισε προβλήματα με τη διοίκηση της ομάδας με αποτέλεσμα τον Νοέμβριο του 1965 να τιμωρηθεί από τη διοίκηση για απειθαρχία, τιμωρία η οποία κράτησε μέχρι τον Φεβρουάριο του 1966. Αγωνίστηκε για τελευταία φορά με τη φανέλα των "κίτρινων" στον αγώνα εναντίον της Γιουβέντους, με τον Άρη να ηττάται με 0-2. Λίγο αργότερα, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τον συμπαίκτη του Βασίλη Ψηφίδη.
Ηλεκτρικό σήμα

Η έννοια ηλεκτρικό σήμα είναι επέκταση της έννοιας σήμα υπο την παραδοχή ότι ο φορέας μετάδοσης του είναι το Ηλεκτρικό φορτίο.
Το ηλεκτρικό σήμα χρησιμοποιείται για την μετάδοση δεδομένων - πληροφορίας από μια πηγή σε ένα προορισμό. Το μέσο μετάδοσης που χρησιμοποιείται ονομάζεται κανάλι μετάδοσης.
Για την προσαρμογή της πληροφορίας από την πηγή προς το μέσο μετάδοσης χρησιμοποιείται ένας μηχανισμός που ονομάζεται κωδικοποιητής καναλιού. Το αντίστροφο συμβαίνει στο προορισμό. Ο δέκτης - αποκωδικοποιητής καναλιού μετατρέπει την το σήμα σε μορφή κατανοητή στον προορισμό. Κάθε σήμα μπορεί να απεικονιστεί σε συνάρτηση με το χρόνο. Χαρακτηριστικά μεγέθη είναι το πλάτος του, και η συχνότητα.
Λετονική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια

Η Λετονική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια (λετονικά: Latvijas padomju enciklopēdija‎) είναι καθολική εγκυκλοπαίδεια στα λετονικά σε 10 τόμους.

Ιστορία

Το κύριο μέρος της εγκυκλοπαίδειας, δημοσιεύθηκε σε δέκα τόμους από το 1981 έως το 1988. Ο όγκος 5₂, με τίτλο Λετονική ΣΣΔ, δημοσιεύθηκε επίσης στα ρωσικά. Ένα συμπλήρωμα δημοσιεύθηκε το 1988.
Ο κύριος συντάκτης ήταν ο Πέτερις Γιέρανς, και τυπώθηκε στη Ρίγα αριθμώντας 75.000 σύνολα.

Περιεχόμενο

Η εγκυκλοπαίδεια περιέχει περίπου 60.000 άρθρα, και περιλαμβάνει περίπου 20.000 εικόνες και πάνω από 600 χάρτες. Καλύπτει όλους τους κλάδους της γνώσης, με την αναμενόμενη ιδεολογική έμφαση εκδόσεων καταγωγής στο Σοβιετικό μπλοκ κατά την περίοδο.
Στόχος (εφημερίδα)

Ο Στόχος είναι εβδομαδιαία ακροδεξιά και φιλοχουντική εφημερίδα που εκδίδεται στην Αθήνα και κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη. Στην θεματολογία της περιλαμβάνει φιλοχουντικά θέματα, απειλές εκκλησιαστικές προφητείες και ακροδεξιά ρητορική ενώ οι θέσεις που εκφράζονται σε αυτήν είναι ανοιχτά εθνικιστικές. Ιδρυτής της ήταν ο Γεώργιος Ε. Καψάλης το 1985.
Τον Νοέμβριο του 2001, έπειτα από παύση δύο ετών, επανακυκλοφόρησε με νέο σχήμα υπό την Πανελληνισμός Ενημερωτική.
Ταυτίστηκε με τη Χρυσή Αυγή μετά την είσοδο της στο κοινοβούλιο και αποστασιοποιήθηκε μετά την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για την δολοφονία Παύλου Φύσσα από τον αρχηγό της Νίκο Μιχαλολιακο.
Η εφημερίδα απολογήθηκε στην Έλενα Ακρίτα για ανακρίβειες που είχε γράψει σχετικά με την σύνταξη της, οι οποίες οδηγούσαν σε απαράδεκτους χαρακτηρισμούς.
Εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιώς

Η εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιώς είναι η μία από τις 8 περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Αττικής και η μία από τις δύο του Πειραιά. Περιλαμβάνει τους καλλικρατικούς δήμους Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Κορυδαλλού, Νίκαιας-Αγίου Ιωάννη Ρέντη, Περάματος και Σαλαμίνας, καθώς επίσης και το ειδικό εκλογικό τμήμα του Κορυδαλλού. Δημιουργήθηκε το 1958, κυρίως για να περιορίσει την εκλογική δύναμη της ΕΔΑ. Αντιπροσωπεύει πάνω από 270.000 δημότες. Από τις εκλογές του 1974 ως σήμερα η Β' Πειραιώς δίνει σταθερά 8 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Το χαρακτηριστικό της περιφέρειας αυτής είναι ότι στις 27 εκλογικές αναμετρήσεις που έχουν διεξαχθεί από τη μεταπολίτευση ως σήμερα (18 Βουλευτικές Εκλογές και 9 Ευρωεκλογές), η Νέα Δημοκρατία έχει πρωτεύσει μόνο δύο φορές (1974 και 1977), ενώ από το 1981 μέχρι το 2009 πρώτευε πάντα το ΠΑΣΟΚ, το οποίο όμως στη συνέχεια υπέστη εντυπωσιακή καθίζηση. Χαρακτηριστική επίσης και η δύναμη της Αριστεράς, με το ΚΚΕ να αναδεικνύεται δεύτερο κόμμα στις Ευρωεκλογές του 1981 και τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα από το 2012 και μετά.
Προυντέντιος Μαράν

Βιογραφία

Σπούδασε ανθρωπιστικές επιστήμες στο Παρίσι και μετά έγινε μοναχός στο τάγμα των Βενεδικτίνων στο αββαείο του Αγίου Φαρόν κοντά στο Μω (Meaux) στις 30 Ιανουαρίου 1703. Συνέχισε τις σπουδές του στο αββαείο του Αγίου Διονυσίου και συνεργάστηκε με τον συνάδελφό του μοναχό, Αντουάν-Ωγκυστέν Τουτέ (Touttée) στην έκδοση των έργων του Κυρίλλου της Ιερουσαλήμ.
Το 1734 εξαναγκάστηκε να φύγει από το Σαιν Ζερμέν ντε Πρε (St. Germain-des-Pres) εξαιτίας του ότι ο Καρδινάλιος Μπισί τον υποπτεύτηκε ότι θα αποδεχόταν την παπική βούλα Unigenitus. Έπειτα από την ετήσια παραμονή του στο αββαείο του Ορμπέ στάλθηκε στο Σαιν Μαρτέν ντε Ποντουάζ (St. Martin de Pontoise) και το 1737 μετακινήθηκε στο αββαείο του Μπλαν-Μαντώ (Blancs-Manteaux), όπου παρέμεινε ως το θάνατό του.
Δημήτριος Γαλανόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάτρα, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Γράφτηκε στην Νομική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου, και αφού αποφοίτησε εγκαταστάθηκε στην Πάτρα ως δικηγόρος. Εργάστηκε με επιτυχία για μια δεκαετία στο Πρωτοδικείο των Εφετών Πάτρας. Συνείσφερε πολλά για την λύση του «Σταφιδικού Ζητήματος».
Βρωμιούχο κάλιο

Παραγωγή

Μια παραδοσιακή μέθοδος παραγωγής βρωμιούχου καλίου είναι η αντίδραση ανθρακικού καλίου (K₂CO₃) με οκταβρωμιούχο σίδηρο (Fe₃Br₈), το οποίο με τη σειρά του παράγεται από την επίδραση ρινισμάτων σιδήρου με «βρωμιούχο νερό»:
Υπάρχουν, όμως, κι άλλες δυνατότητες παραγωγής βρωμιούχου καλίου, όπως για παράδειγμα:

1. Η επίδραση υδροξειδίου του καλίου σε βρώμιο (Br₂) και αμμωνία (NH₃): 

2. Η επίδραση βρωμίου σε ανθρακικό κάλιο:

3. Η ολική σύνθεση:

4. Η απλή αντικατάσταση βρωμίου - ιωδίου σε ιωδιούχο κάλιο (KI):

5. Η θερμική διάσπαση βρωμικού καλίου (KBrO₃):

Χημικές ιδιότητες

Το βρωμιούχο κάλιο είναι τυπικό ιονικό άλας, που διίσταται πλήρως σε υδατικά διαλύματα με pH κοντά στο 7. Αυτή η αντίδραση είναι σημαντική για την παραγωγή βρωμιούχου αργύρου (AgBr), που χρησιμοποιείται, με τη σειρά του, για την παραγωγή φωτογραφικού φιλμ: 
Τα υδατικά διαλύματα ανιόντων βρωμίου σχηματίζουν σύμπλοκα όταν αντιδρά με ορισμένα αλογονίδια μετάλλων, όπως για παράδειγμα με το διβρωμιούχο χαλκό (CuBr₂):

Οπτική

Το βρωμιούχο κάλιο είναι διαφανές από εγγύς υπεριώδες ως τα μακρών κυμάτων υπέρρυθρο, δηλαδή σε εύρος μηκών κύματος 0,25 - 25 μm και δεν έχει σημαντικές γραμμές απορρόφησης στην περιοχή υψηλής μετάδοσής του. Χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα σε οπτικά παράθυρα υπερύθρων και σε υλικά για γενική φασματοσκοπία, εξαιτίας του μεγάλου εύρους φασματοσκοπικής διαφάνειάς του. Στη φασματοσκοπία υπερύθρου, δείγματα προς ανάλυση αλέθονται μαζί με βρωμιούχο κάλιο σε σκόνη και συμπιέζονται σε ένα δισκίο. Εναλλακτικά, τα δείγματα μπορούν να αναλυθούν στη μορφή υγρού φιλμ (μόνα τους, σε διάλυμα ή σε ένα γέμισμα με Nujol) ανάμεσα σε δυο δισκία από καθαρό βρωμιούχο κάλιο.
Εξαιτίας της μεγάλης του υδατοδιαλυτότητας και της υγροσκοπικής του φύσης πρέπει να αποθηκεύεται σε ξηρό περιβάλλον. Η δείκτης διάθλασής του είναι περίπου 1,55, σε μήκος κύματος 1,0 μm.

Φωτογραφία

Επιπρόσθετα από την παραγωγή βρωμιούχου αργύρου, το βρωμιούχο κάλιο χρησιμοποιήθηκε ως συγκρατητής σε διαλύματα ανάπτυξης ασπρόμαυρων φωτογραφιών. Βελτιώνει τη διαφοροποίηση ανάμεσα σε εκτεθειμένους και μη εκτεθειμένους κρυστάλλους αλογονούχου αργύρου, ελαττώνοντας, έτσι, το θάμπωμα.
Άτη

Αρχαϊκή επική ποίηση

Κατά τον Ησίοδο, στη Θεογονία, ήταν τέκνο της Έριδος, όπως ο Πόνος, η Λήθη, ο Λιμός, τα Άλγη, οι Υσμίνες, οι Φόβοι, οι Μάχες, οι Ανδροκτασίες, τα Νείκη, οι Ψευδολογίες, οι Αμφιλογίες, η Δυσνομία και ο Όρκος. Πήγαινε χέρι-χέρι με την αδελφή της, τη Δυσνομία (Κακονομία, Ανομία). Ως θεά της βλάβης και της φθοράς των ανθρώπων, έστελνε σε εκείνους συμφορές.  
Κατά τη διήγηση του Ομήρου στην Ιλιάδα, η Άτη ήταν κόρη του Δία που έφερνε τον όλεθρο σε όλους («πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται»), ικανή να ασκήσει την καταστροφική δύναμή της ακόμη και στον ίδιο τον πατέρα της, τον υπέρτατο των θεών: «καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ' ἔμμεναι». 
Το περπάτημά της περιγράφεται ως απαλό, όχι όμως πάνω στο χώμα, αλλά στα κεφάλια των ανθρώπων, υπονοώντας το πόσο εύκολα τους επηρεάζει και τους οδηγεί στην καταστροφή. Αυτό ακριβώς το χωρίο σχολιάζει ο Αγάθων στο πλατωνικό Συμπόσιο, λέγοντας ότι όπως στον Όμηρο αναφέρεται ως απόδειξη τρυφερότητας, απαλότητας, της Άτης το περπάτημά της στα μαλακά κρανία των ανθρώπων (αντί να βαδίζει πάνω σε σκληρά πράγματα), έτσι πρέπει κανείς να βλέπει και το ζήτημα της τρυφερότητας του Έρωτα. 
Σύμφωνα με την ομηρική διήγηση, η Άτη συνέβαλε ώστε να παρασύρει η Ήρα τον Δία σε τρομερό όρκο, που είχε ως αποτέλεσμα τα δεινά του Ηρακλή. Όταν ο Ζευς το κατάλαβε, άρπαξε την Άτη από τα μαλλιά και την πέταξε από τον Όλυμπο, κάτω στα μέρη των ανθρώπων: «αὐτίκα δ' εἷλ' Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο / χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον / μή ποτ' ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα / αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται».

Κλασική τραγική ποίηση

Στους αρχαίους Έλληνες τραγικούς η εικόνα της Άτης είναι διαφορετική, αφού η δράση της ομοιάζει με εκείνη της Νεμέσεως και των Ερινυών. Εκδικείται τα δολερά έργα και κατατρέχει και τιμωρεί τους δράστες αυτών των πράξεων, καθώς και τους απογόνους τους. Ο εκδικητικός χαρακτήρας της Άτης είναι πιο εμφανής στον Αισχύλο και λιγότερο στον Ευριπίδη, όπου αναπτύσσεται περισσότερο η «Δίκη» με την έννοια της δικαιοσύνης. Έτσι, στον Αγαμέμνονα, η Κλυταιμνήστρα επικαλείται την Άτη και τις Ερινύες, όταν αναφέρεται στο φόνο του συζύγου της ως «τέλειας εκδίκησης» για το χαμό της Ιφιγένειας: «καὶ τήνδ' ἀκούεις ὁρκίων ἐμῶν θέμιν· / μὰ τὴν τέλειον τῆς ἐμῆς παιδὸς Δίκην, / Ἄτην Ἐρινύν θ', αἷσι τόνδ' ἔσφαξ' ἐγώ / ...»
Τζαν Γιουτζέλ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του πρώην υπουργού Εθνικής Παιδείας Χασάν Αλί Γιουτζέλ. Σπούδασε Λατινικά και Ελληνικά στα Πανεπιστήμια της Άγκυρας και του Κέημπριτζ και εργάστηκε ως μεταφραστής σε διάφορες πρεσβείες και στον Τουρκικό τομέα του BBC στο Λονδίνο. Μετά την επιστροφή του στην Τουρκία το 1958, αφού έκανε στρατιωτική θητεία στην Κορέα, εργάστηκε για λίγο ως ταξιδιωτικός ξεναγός στο Μπόντρουμ και έπειτα έζησε στην Κωνσταντινούπολη ως ελεύθερος μεταφραστής και ποιητής. Είχε δύο κόρες, την Γκιουζέλ και τη Σου και έναν γιο, τον Χασάν, από το γάμο του με την Γκιουλέρ Γιουτζέλ. 
Στα τελευταία του χρόνια εγκαταστάθηκε στην απομονωμένη χερσόνησο Ντάτσα στη Μούγλα στην νοτιοδυτική Τουρκία. Πέθανε στη Ντάτσα (Μούγλα) το 1999, όπου και κηδεύτηκε.

Τέχνη

Ο Τζαν Γιουτζέλ είναι γνωστός για τη συχνή χρήση αργκό και μερικές φορές αγοραίας γλώσσας στα ποιήματά του. Ωστόσο, οι κριτικοί του συμφωνούν επίσης πως η αποτελεσματικότητά του στη χρήση λέξεων με έναν απλό και κατανοητό τρόπο αξίζει εγκωμίων και εκτίμησης. Θεωρούσε πολύ σημαντική γι´αυτόν την οικογένειά του και οι αγαπημένοι του αναφέρονται σε πολλά ποιήματά του, όπως τα "Στην Μικρή μου Κόρη Σου", "Στην Γκιουζέλ", και "Αγαπούσα τον Πατέρα μου Πιο Πολύ στη Ζωή μου". 
Ο Γιουτζέλ μετέφρασε επίσης έργα των Σαίξπηρ, Λόρκα και Μπρεχτ στα Τουρκικά.
Αβυσσαλός Σερίφου

Γεωγραφία

Ο Αβυσσαλός είναι παραθαλάσσιος αγροτικός οικισμός της Δ. Σερίφου, σε υψόμετρο 10, στον μυχό του ομώνυμου όρμου Αβυσσαλού (ή Αβεσσαλού), 10,5 περίπου χλμ. ΔΒΔ. της Χώρας Σερίφου.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του Αβυσσαλού έχει ως εξής: κάτοικοι 24 (2001), 18 (2011).

Εκδηλώσεις

Το πανηγύρι της Παναγίας του Βουνού, στις 8 Σεπτεμβρίου.
Κόλπος της Πλακεντίας

Ο Κόλπος της Πλακεντίας, (στη γαλλική: Baie de Plaisance) είναι μεγάλος κόλπος στη νοτιοανατολική ακτή της Νέας Γης, νήσου στον Κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου στον ​​Καναδά. Σχηματίζεται μεταξύ των δύο νοτιοανατολικών χερσονήσων Μπουρίν (δυτικά) και Αβαλόν (ανατολικά) με κατεύθυνση ανάπτυξης από Ν.ΝΔ προς Β.ΒΑ και σε βάθος περίπου 100 χλμ. Επί της δυτικής πλευράς του εσωτερικού του κόλπου και παράλληλα προς την ακτή αναπτύσσεται συστάδα νήσων και νησίδων που αναδεικνύουν ένα ειδυλλιακό τοπίο και μετατρέπουν το θαλάσσιο χώρο σε σπουδαίο αλιευτικό πεδίο.
Ακολουθώντας την ιστορία της νήσου από τον 16ο αιώνα που έφτασαν οι πρώτοι Ευρωπαίοι όπου και τέθηκε υπό γαλλική κυριαρχία αναπτύχθηκε οικιστικά η ανατολική ακτή του κόλπου όπου και η μεγαλύτερη πόλη Πλακεντία απ΄ όπου και η ονομασία του. Με την συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713 η νήσος περιήλθε στην αγγλική κυριαρχία. Το Castle Hill, περιοχή με παλαιές γαλλο-αγγλικές οχυρώσεις, που βρίσκεται κοντά στην ομώνυμη πόλη αποτελεί εθνικό ιστορικό μνημείο. Άλλοι οικισμοί γύρω από τον κόλπο είναι το Μπουρίν και η Μαιρυστάουν.
Στη διάρκεια του Β' Π.Π. και περί το μέσον της ανατολικής ακτής του κόλπου δημιουργήθηκε ο ναυτικός σταθμός Αργεντίας που μεταβιβάστηκε στις ΗΠΑ, στα πλαίσια του Νόμου Εκμισθώσεων και Δανεισμού όπου και άρχισε η λειτουργία του στις 15 Ιουλίου 1941. Εντός του κόλπου και προ αυτού του σταθμού στις 9 και 10 Αυγούστου του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε με άκρα μυστικότητα η ιστορική συνάντηση του προέδρου Φ. Ρούζβελτ και Ουίνστον Τσώρτσιλ, η καλούμενη και Διάσκεψη του Ατλαντικού όπου και η ιστορική συμφωνία που έλαβε την ονομασία Χάρτης του Ατλαντικού και που δημοσιοποιήθηκε τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου.