google/wiki40b huggingface dataset:
Παραμαρίμπο

Οικονομία

Τα κυριότερα εξαγωγικά προϊόντα του Παραμαρίμπο είναι ο χρυσός, ο βωξίτης, το ζαχαροκάλαμο, το ρύζι, το κακάο, ο καφές, το ρούμι και η τροπική ξυλεία. Στην πόλη υπάρχουν βιομηχανίες τσιμέντου και χρωμάτων.

Πολιτισμός

Το Παραμαρίμπο φημίζεται για την πολυεθνική πληθυσμιακή του σύσταση. Τις Κυριακές και αργίες διεξάγεται ένας δημοφιλής διαγωνισμός ωδικών πτηνών. Τα μαύρα τουατουά (είδος σπίνου με μεγάλο ράμφος, το Oryzoborus crassirostris) είναι τα συνηθέστερα χρησιμοποιούμενα πτηνά.

Αξιοθέατα

Το Παραμαρίμπο είναι κτισμένο γύρω από τη μεγάλη Οναφχανκελαϊκαιντσπλάιν (Πλατεία Ανεξαρτησίας), στην έκταση της οποίας είναι κτισμένο το Προεδρικό Ανάκτορο (πρώην Κυβερνείο) και η Εθνοσυνέλευση. Η πλατεία γειτονεύει με το Πάρκο των Φοινίκων. Υπάρχει το μουσείο Σουρινάαμς, το Νομισματικό Μουσείο (Numismatisch Museum), το φρούριο Φορτ Ζεελάντια του 17ου αιώνα, αγορά και κανάλια που θυμίζουν την Ολλανδία. Τα ποικίλα ολλανδικά αποικιακά οικοδομήματα στην πόλη περιλαμβάνουν και το Κιυπτσίικ κολίζεουμ.
Στην πολυεθνική πληθυσμιακή σύσταση του Παραμαρίμπο αντιστοιχεί μία εξίσου μεγάλη ποικιλία λατρευτικών χώρων. Υπάρχουν δύο συναγωγές, αρκετά τζαμιά, δύο μαντίρ, ένας ναός της Εκκλησίας της Ολλανδίας και ο Ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, κτισμένος από ξύλο το 1885, ο οποίος θεωρείται το μεγαλύτερο ξύλινο οικοδόμημα ολόκληρης της Αμερικής.
Το ιστορικό κέντρο του Παραμαρίμπο ανακηρύχθηκε το έτος 2002 ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία στην πόλη (Ambassador, Combi Inn, De Luifel, Eco-Resort, Fanna Guesthouse, Guesthouse Amice, Hotel Savoie, Krasnapolsky, Lisa's Guesthouse, Solana Guesthouse, ξενώνας της YMCA), με το κυριότερο και μεγαλύτερο να είναι το Torarica Hotel, που περιλαμβάνει και καζίνο.
Στο Παραμαρίμπο βρίσκεται και ο μοναδικός κινηματογράφος της χώρας.

Ταξίδι

Το Παραμαρίμπο εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο Γιόχαντ Άντολφ Πένγκελ και το Ζοργκ-εν-Χόοπ για τις τοπικές πτήσεις.
Υψισωρείτης

Οι υψισωρείτες (altocumulus) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο W.M.O., η χρήση των οποίων γίνεται από τους μετεωρολόγους και από όλα τα Γραφεία Καιρού του κόσμου.
Πρόκειται για σύννεφα με σφαιρικό σχήμα. Το χρώμα τους είναι υπόλευκο ή γκρίζο. Παρουσιάζονται είτε κατά σειρές, είτε κατά ομάδες. Μοιάζουν (λόγω σχήματος) με τους θυσανοσωρείτες. Ξεχωρίζουν όμως από τον πολύ μεγάλο σφαιρικό τους όγκο. Αποτελούνται από υδροσταγονίδια, γι' αυτό και δεν παρουσιάζουν άλω, δηλαδή κύκλο γύρω από τον Ήλιο ή την Σελήνη, αλλά μόνο ιριδισμούς, μίγμα δηλαδή από τα χρώματα του «ουράνιου τόξου», που λέγεται ίριδα. Ή μπορεί και να σχηματίσουν στέμμα, φωτεινό κύκλο με χρώματα, μικρότερο από την άλω, αλλά και κοντύτερα στο δίσκο του Ήλιου ή της Σελήνης, λόγω της περίθλασης που παθαίνει το φως του Ηλίου ή της Σελήνης όταν προσπέσει στα υδροσταγονίδια των Μέσων νεφών.
 
Το ύψος που βρίσκονται οι υψισωρείτες είναι 2.500 - 6.000 μέτρα. Διαφέρουν από τους θυσανοσωρείτες και τα θυσανοστρώματα από τις σκιές που αυτοί παρουσιάζουν. Αν οι παρουσιαζόμενοι υψισωρείτες φέρονται σε διαφορετικά ύψη τότε προβλέπεται βροχή ή καταιγίδα.φακοειδή σννεφαΑΤΙΑ Η διεθνής σύντμησή τους είναι Ac.
Δημήτριος Δασκαλάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης, και σε ηλικία έξι χρονών εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στις Σπέτσες προκειμένου να γλιτώσουν από τους διωγμούς των Τούρκων. Δραστηριοποιήθηκε στην κλωστοϋφαντουργεία, διατηρώντας εργοστάσια στον Πειραιά και τις Σπέτσες, διατηρούσε στόλο ατμοπλοίων ενώ είχε φέρει πρώτος ηλεκτρικό ρεύμα στις Σπέτσες. Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής Σπετσών με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.
Η οικία του στις Σπέτσες βρισκόταν στην περιοχή της Ντάπιας, ενώ η ερειπωμένη του έπαυλη βρίσκεται κοντά στον ιερό ναό "Παναγίας Δασκαλάκη".
Απεβίωσε στην πόλη του Πειραιά. Ήταν παντρεμένος με την Φιλίτσα Λυγινού, κόρη του βιομήχανου Κυριάκου Λυγινού, και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά.
Triumph Rocket III

H Triumph Rocket III είναι μία μοτοσικλέτα που παράγεται από τη βρετανική βιομηχανία Triumph Motorcycles από το 2004 έως σήμερα. Ανήκει στην κατηγορία των μοτοσικλετών "cruiser". Είναι η μοτοσικλέτα με τον μεγαλύτερο κυβισμό κινητήρα.
Ανοσοθεραπεία

Η Ανοσοθεραπεία είναι ιατρική θεραπευτική μέθοδος που βασίζεται σε διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπινου οργανισμού η οποία εφαρμόζεται κυρίως στη θεραπεία του καρκίνου (μόνη της ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία) αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, όπως για την πρόληψη αλλεργιών. Κατά το παρελθόν βρισκόταν σε πειραματικό στάδιο, αλλά πρόσφατα έχει αποδειχθεί από σχετικές μελέτες  η αποτελεσματικότητά της. Ωστόσο, αποτελεί δύσκολη και επίπονη θεραπεία για τον ασθενή, δεν εφαρμόζεται σε όλους τους καρκινοπαθείς, ενώ προκαλεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, πάρα πολλές παρενέργειες ή ακόμη και επιπλοκές, όπως τα αυτοάνοσα νοσήματα. Σύμφωνα με το μηχανισμό της ανοσοθεραπείας, αυτή οδηγεί τα λευκά αιμοσφαίρια να στραφούν προς τα καρκινικά κύτταρα του κακοήθους όγκου και να τα καταστρέψουν.
Μισέλ Πιερ-Λουί

Βιογραφία και καριέρα

Γεννήθηκε γύρω στο 1947. Ήταν εκτελεστική διευθύντρια του Ιδρύματος Γνώσεων και Ελευθερίας (FOKAL),. Πρόκειται για μη κυβερνητική οργάωση, η οποία από το 1995 χρηματοδοτείται από τον Τζωρτζ Σόρος. Τον Ιούνιο του 2008 η Πιερ Λουί διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ρενέ Πρεβάλ μετά την απόρριψη των υποψηφιοτήτων δύο άλλων, από τη Βουλή. Στις 17 Ιουλίου του 2008 η Κάτω Βουλή ενέκρινε την υποψηφιότητα της Πιερ-Λουί με 61 υπέρ, 1 ψήφο κατά και 20 αποχές. Η Γερουσία ενέκρινε επίσης την υποψηφιότητα στις 31 Ιουλίου, με 12 ψήφους υπέρ, 5 αποχές και καμία κατά. Ανέλαβε επίσημα στην πρωθυπουργία στις 5 Σεπτεμβρίου του 2008.
Στις 29 Οκτωβρίου 2009 η Γερουσία ψήφισε (με 18 ψήφους υπέρ επί συνόλου 29) υπέρ της αποπομπής της πρωθυπουργού. Μία ημέρα μετά, ο πρόεδρος Πρεβάλ διόρισε νέο πρωθυπουργό τον Ζαν-Μαξ Μπεγιερίβ.
Στρούμα (πλοίο)

Στις 24 Φεβρουαρίου του 1942, 10 μίλια βόρεια του πορθμού του Βοσπόρου, χτυπήθηκε από τορπίλη και βυθίστηκε το φορτηγό πλοίο Στρούμα (Struma) το οποίο μετέφερε Εβραίους πρόσφυγες από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και είχε προορισμό την Παλαιστίνη.
Το Στρούμα είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη στις 15 Δεκεμβρίου του 1941 από την Κωστάντζα της Ρουμανίας, από όπου είχε ξεκινήσει. Για ένα διάστημα μεγαλύτερο των δύο μηνών παρέμενε αγκυροβολημένο στο στενό του Βοσπόρου ενώ απαγορευόταν στους επιβάτες να αποβιβαστούν. Η Βρετανία πίεζε τις τουρκικές αρχές να μην επιτρέψουν στο πλοίο να συνεχίσει το ταξίδι προς την Παλαιστίνη, που τότε ήταν υπό Βρετανική Εντολή, ούτε να αφήσει τους επιβάτες να βγουν στην στεριά και να συνεχίσουν με άλλα μέσα το ταξίδι προς τον τελικό τους προορισμό. Τελικά στις 23 Φεβρουαρίου το Στρούμα οδηγήθηκε από τις τουρκικές αρχές πίσω στην Μαύρη Θάλασσα όπου βυθίστηκε την επόμενη ημέρα αφού χτυπήθηκε από τορπίλη σοβιετικού υποβρυχίου.
Πάνω στο Στρούμα υπολογίζεται ότι επέβαιναν 791 άνθρωποι (781 επιβάτες και 10 μέλη του πληρώματος). Επέζησε μόνο ένας 19χρονος επιβάτης, ο David Stoliar.

Το πλοίο

Το Στρούμα κατασκευάστηκε το 1867 από την εταιρία Palmers Shipbuilding and Iron Company για λογαριασμό του Henry Paget, 2ου Μαρκήσιου του Anglesey. Ήταν πολυτελής ατμοκίνητη θαλαμηγός, είχε μήκος 45,2 μ., πλάτος 5,9 μ. και μέγιστο βύθισμα 3 μ. και αρχικά ονομαζόταν SS Xantha.
Μέχρι το 1942 άλλαξε πολλούς ιδιοκτήτες και ονόματα. Ένας από τους ιδιοκτήτες μετά τον Henry Paget, το μετονόμασε σε SS Sölyst ενώ το 1898 ο καινούργιος ιδιοκτήτης του έδωσε το όνομα SS Sea Maid. Το 1916 αποκτήθηκε από την ελληνική ναυτιλιακή εταιρία Θρακική Ατμοπλοΐα, μετονομάστηκε σε Καφηρεύς και χρησιμοποιήθηκε ως εμπορικό πλοίο. Ακολούθως πέρασε στο Γεώργιο Μυλωνά και πήρε το όνομα Έσπερος. Το 1932 ο Μυλωνάς το πούλησε στο Βούλγαρο Dimiter Nenkov, ο οποίος το μετονόμασε σε Makedoniya και το χρησιμοποιούσε για την μεταφορά βοοειδών στον ποταμό Δούναβη. Ο Nenkov το 1941 πούλησε το πλοίο στην εταιρία Compañia Mediterranea de Vapores Limitada, του Έλληνα Jean D Pandelis. Το πλοίο πήρε το όνομα Στρούμα και καταχωρήθηκε με σημαία Παναμά. Στο μεταξύ κάποια στιγμή, μετά τα μέσα της δεκαετίας του τριάντα, αντικαταστάθηκε η ατμοκίνητη μηχανή του με τρικύλινδρο κινητήρα ντίζελ.
Γουλιέλμος Αύγουστος του Χάρμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Όθωνα Β΄ πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της 2ης συζύγου του Χέντβιχ των Κίρκσενα, κόρης του Έννο Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρεισίας.
Ήταν εξαιρετικά μορφωμένος και το 1575 έγινε πρύτανης του Πανεπιστημίου του Ροστόκ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Λάιπτσιχ (=Λειψία). Το 1582 έκανε μια Μεγάλη Περιήγηση (επιμορφωτικό ταξίδι) στη Γαλλία και στην Αγγλία. Εγγράφτηκε με τους αδελφούς του στο Πανεπιστήμιο του Χέλμστετ. Το 1594 έκανε άλλο ταξίδι στη Γερμανία, την Πολωνία, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Λιβονία. Κρατούσε ημερολόγιο στις περιηγήσεις του.
Ήταν λουθηρανός. Ο πρώτος αδελφός του Όθων-Ερρίκος απεβίωσε το 1591 σε ηλικία 36 ετών και ο δεύτερος Ιωάννης-Φρειδερίκος παραιτήθηκε του δικαιώματος να κυβερνήσει, έτσι όταν το 1603 απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε με συγκυβερνήτες τους νεότερους αδελφούς του Χριστόφορο και Όθωνα Γ΄. Το 1606 απεβίωσε ο πρώτος από αυτούς και το 1641 και ο δεύτερος, έτσι απέμεινε μόνος κύριος του πριγκιπάτου.
Το 1618 άρχισε την οικοδόμηση του ανακτόρου του Μόιζμπουργκ. Το 1634 απεβίωσε ο συγγενής του Φρειδερίκος-Ούλριχ πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ άτεκνος και τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Χόγια. Ο Γουλιελμος-Αύγουστος απεβίωσε το 1642 άγαμος και τον κληρονόμησαν τα δεύτερα εξαδέλφια του Αύγουστος Β΄ πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ και Φρειδερίκος Δ΄ πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.
378 Ολμία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Ολμίας υπολογίσθηκε σε 26,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 20 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,297 (από δεδομένα του IRAS). Η Ολμία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 27 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Μάικλ Τζένκινς

Καριέρα

Ο Τζένκινς σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Γουίνθροπ από το 2004 ως το 2008, παίζοντας συνολικά σε 133 αγώνες. Στις δύο τελευταίες σεζόν του αγωνίστηκε ως βασικός, σημειώνοντας 14,8 και 13,9 πόντους αντίστοιχα.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στους Όλμπανι Πατρούνς για το CBA, όντας # 1 στο ντραφτ του πρωταθλήματος. Μετά από τρεις συμμετοχές αποχώρησε από την ομάδα και τον Φεβρουάριο του 2009 υπέγραψε στην Μπούντουτσνοστ, όπου κατέκτησε το νταμπλ στο Μαυροβούνιο.
Το 2009-10, φόρεσε την φανέλα των Τάιγκερς Τούμπινγκεν, κατακτώντας την δωδέκατη θέση στο πρωτάθλημα Γερμανίας, πριν συνεχίσει για δύο χρόνια στο Βέλγιο, αρχικά με την Λιέζ Μπασκέτ, μέχρι τον Ιανουάριο του 2011, και στην συνέχεια με την Όπτιμα Γκεντ για την σεζόν 2011-12.
Το καλοκαίρι του 2012, μετακόμισε στην Ιταλία και την Μπρέσια, αγωνιζόμενος στην Α2 Ιταλίας. Στις 12 Ιουλίου 2013, συνέχισε με την φανέλα της Καντού, σημειώνοντας 11,4 πόντους σε 16 παιχνίδια του Eurocup και 9,9 πόντους σε 32 παιχνίδια του ιταλικού πρωταθλήματος.
Τον Ιούλιο του 2014, συμμετείχε στο NBA Summer League με την ομάδα των Μπρούκλιν Νετς, όπου σε πέντε αγώνες σημείωσε 6,8 πόντους, 1,8 ριμπάουντ και 1,2 κλεψίματα κατά μέσο όρο. Στις 29 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, υπέγραψε στους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ, αλλά αφέθηκε ελεύθερος 25 ημέρες αργότερα, έχοντας παίξει στους φιλικούς αγώνες της ομάδας πριν την κανονική σεζόν του ΝΒΑ. Στις αρχές Νοεμβρίου, συμφώνησε με τους Οκλαχόμα Σίτι Μπλου της NBA D-League, παίζοντας σε 14 αγώνες μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2014, όταν και διέκοψε το συμβόλαιο του για να συνεχίσει στην Τουρκία.
Αφού αγωνίστηκε για το υπόλοιπο της σεζόν 2014-15 στην ομάδα της Ιστανμπούλ ΒΒ, κερδίζοντας τον διαγωνισμό τριπόντων του τουρκικού All-Star Game, το 2015-16, αγωνίστηκε και πάλι στο τουρκικό πρωτάθλημα, αυτή την φορά με την ομάδα της Τουρκ Τέλεκομ.
Στις 29 Ιουλίου 2016, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα του Άρη. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας και έφθασε ως την φάση των 16 του Champions League, πριν αποδεσμευθεί στις 13 Μαρτίου του 2017.
Αντώνης Ρεπάνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933 και άρχισε να τραγουδάει το 1958. Πέθανε στις 30 Μαΐου 2019, σε ηλικία 86 ετών.
Τράπεζα Αθηνών (1992-1999)

Ιστορία

Η ιστορία της τράπεζας ξεκινά από το 1906 με την λειτουργία τραπεζικού γραφείου στον Πύργο Ηλείας το οποίο το 1924 ενσωματώνεται στην νεοσυσταθείσα εταιρεία  «Καπνοβιομηχανία και Τράπεζα Β. Καραβασίλη» με έδρα την Αθήνα. Δύο χρόνια μετά στις 23/08/1926 εισάγεται στο Χρηματιστήριο. Από τότε η επωνυμία της τράπεζας αλλάζει το 1937 σε  «Τράπεζα Β. Καραβασίλη» και το 1952 «Τράπεζα Επαγγελματικής Πίστεως». Το 1964 εξαγοράσθηκε από τη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος η οποία το 1992 την μετονομάζει σε Τράπεζα Αθηνών και τελικά το 1999  συγχωνεύεται με την EFG Eurobank. Σήμερα η ιστορία του τραπεζικού αυτού οργανισμού συνεχίζεται υπό την επωνυμία EFG Eurobank Ergasias.
Οργάνωση Γκέλεν

Οργάνωση Γκέλεν ήταν η ονομασία της οργάνωσης που δημιουργήθηκε μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου στη Γερμανία με σκοπό τη δημιουργία δικτύου πληροφοριών εις βάρος των Σοβιετικών κατοχικών δυνάμεων και την αποτροπή πιθανής εισβολής τους στη Δυτική Γερμανία. Η οργάνωση απαρτιζόταν από πρώην ναζί και υπαγόταν σε αμερικανικό έλεγχο και χρηματοδότηση.

Ιστορία της Οργάνωσης

Μετά τον πόλεμο, στελέχη της Βέρμαχτ και των SS δημιούργησαν δίκτυο πληροφοριών σε όλη τη Γερμανία που παρακολουθούσε ακόμη και πολιτικούς, πιθανολογείται ότι τα μέλη της έφταναν ακόμη και τους 40 χιλ. άνδρες. Βάσει των εγγράφων που ήρθαν στο φως από τον ιστορικό Αγκίλοφ Κέσσελρινγκ, εγγονό του στρατάρχη Άλμπερτ Κέσσελρινγκ της Luftwaffe, 2000 αξιωματικοί της Βέρμαχτ και τβν SS, όλων των κλάδων, αποφάσισαν το 1949 την οργάνωση ενός μυστικού στρατού. Το όνομα της οργάνωσης δόθηκε από τον υποστράτηγο Ράινχαρτ Γκέλεν, επικεφαλής του Γραφείου Πληροφοριών της Ανατολής του Γερμανικού Στρατού του Β΄ Π.Π. που μετέπειτα πέρασε στην υπηρεσία των Αμερικανών. Ο Γκέλεν κατάφερε να απελευθερώσει βετεράνους ναζί από στρατόπεδα αιχμαλώτων, όπως μέλη της Γκεστάπο, της Βέρμαχτ και των SS και να τους εντάξει στην οργάνωση, ενώ απαλλάχτηκαν από τα πολεμικά τους εγκλήματα. 
Μέλος της οργάνωσης ήταν ο Άλμπερτ Ζνετς, συνταγματάρχης κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο που αργότερα εντάχθηκε στην Bundeswehr. O Ζνετς οργάνωνε μυστικές συναντήσεις βετεράνων της 25ης Μεραρχίας Γρεναδιέρων - Πάντσερ με κύριο ερώτημα τι θα συνέβαινε αν οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στην Δυτική Γερμανία και με ποιο τρόπο θα μπορούσαν να αποτρέψουν τον Σοβιετικό στρατό από το να προελάσει στη Δυτική Γερμανία.
Η οργάνωση έπαιρνε γενικές κατευθύνσεις από τους Αμερικανούς και χρηματοδοτούνταν από αυτούς. Επίσης ο Ζνετς είχε την υποστήριξη μεγάλων οικονομικών παραγόντων που χρηματοδοτούσαν την οργάνωση και ήρθε σε επαφή με συλλόγους βετεράνων για να στρατολογήσει και να ολοκληρώσει την οργάνωση. Σχημάτισε μικρό μηχανοκίνητο τμήμα έκτακτης ανάγκης με πολιτικά οχήματα που μπορούσαν γρήγορα να τροποποιηθούν σε στρατιωτικά, πλαισιωμένο από βετεράνους. Ο Ζνετς πλησίασε πολλές σημαντικές προσωπικότητες του Β΄ Π.Π., ακόμη και τον Ότο Σκορτσένυ.
Ο στρατηγός Άντον Γκράσερ, γενικός επιθεωρητής της Γερμανικής Αστυνομίας από την Κυβέρνηση της Βόννης, εξασφάλισε τον πολεμικό εξοπλισμό για την οργάνωση.
Το σχέδιο αποτροπής εισβολής των Σοβιετικών στη Δυτική Γερμανία και η οργάνωση Γκέλεν ήταν γνωστά στον Χανς Σπάϊντελ, έναν από τους στρατηγούς που προσπάθησαν να δολοφονήσουν τον Χίτλερ. Μέχρι το 1955 που δεν υπήρχαν ένοπλες δυνάμεις στην Γερμανία ο μικρός και μυστικός αυτός στρατός αποτελούσε τη μοναδική αποτρεπτική ισχύ της Γερμανίας.Το 1956, η οργάνωση εντάχθηκε στον έλεγχο της γερμανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης και μετονομάστηκε σε Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών (Bundesnachrichtendienst/BND). Σύμφωνα με τα αρχεία, η Κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας ανακάλυψε την οργάνωση μόλις το 1961. Ο Ζνετς απεβίωσε το 2007 χωρίς ποτέ να αναφέρει πότε αν όντως διαλύθηκε η οργάνωση, ενώ ο Ράινχαρτ Γκέλεν απεβίωσε στις 8 Ιουνίου 1979.
Στέλιος Στυλιανού

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Στέλιος Στυλιανού γεννήθηκε στην Τριμίκλινη το 1946. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ακολούθησε σπουδές νομικής και οικονομικών επιστημών. Ήταν δικηγόρος.
Είχε 5 παιδιά. Απεβίωσε στις 23 Φεβρουαρίου 2016.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων.
Perfect Strangers (τραγούδι, Deep Purple)

Σύνθεση

Οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν από τον Ίαν Γκίλαν και έχουν ως θέμα την μετενσάρκωση, ενώ το "Perfect Strangers" είναι ένα από τα ελάχιστα τραγούδια του συγκροτήματος το οποίο δεν περιέχει σόλο κιθάρας. Παρ' όλα αυτά, ο τότε κιθαρίστας των Deep Purple, Ρίτσι Μπλάκμορ, έχει χαρακτηρίσει το κομμάτι ως το αγαπημένο του τραγούδι από αυτά που ηχογράφησε με το συγκρότημα.

Διασκευές

Διασκευές του κομματιού έχουν γίνει από τους Dream Theater στο "A Change Of Seasons", από τους Iron Maiden, ο Jorn Lande για το δίσκο του "Unlocking the Past" του 2007, οι Dimmu Borgir για το δίσκο "Abrahadambra" του 2010, ενώ ο Τίμο Κοτιπέλτο των Stratovarious το διασκεύασε μαζί με τον Γιάνι Λιματάινεν των Sonata Arctica, για το δίσκο "Blackoustic" του 2012.
Κωνσταντίνος Δ. Δαβάκης

Βιογραφία

Ήταν γιος του Δάβου Δαβάκη. Γεννήθηκε στα Κεχριάνικα της κοινότητας Κίττας Λακωνίας και εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1946. Μετά την αποστρατεία του εργάστηκε ως δικηγόρος πρώτα στο Πρωτοδικείο Αθηνών και το 1973 προήχθη σε δικηγόρο παρ' εφέταις.
Διορίστηκε αναπληρωτής Νομάρχης Αττικής τον Αύγουστο του 1974. Δύο χρόνια μετά, στις 30 Ιουλίου 1976 τοποθετήθηκε Νομάρχης Δυτικής Αττικής.
Πέθανε τον Φεβρουάριο του 2000 σε ηλικία 73 ετών και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 29 Φεβρουαρίου. Ήταν παντρεμένος, με 3 παιδιά.
Στέφανος Α΄ του Σανσέρ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας & Δ΄ του Μπλουά και της Ματίλντας των Σπόνχαϊμ, κόρης του Ένγκελμπερτ δούκα της Καρινθίας.
Το 1152 διαδέχθηκε τον πατέρα του στο Σανσέρ, ενώ ο πρωτότοκος Ερρίκος A΄ έλαβε την Καμπανία και ο δευτερότοκος Θεοβάλδος E΄ το Μπλουά. Η κτήση του ήταν η μικρότερη και μαζί με τον Θεοβάλδο Ε΄ δήλωσε υποτέλεια στον Ερρίκο Α΄.
Το 1169 έφθασε αντιπροσωπεία υπό τον Φρειδερίκο του Λα Ρος αρχιεπίσκοπο της Τύρου, προς αναζήτηση συζύγου για τη Σίβυλλα των Ανζού, πρώτη κόρη του Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ. Έκαναν πρόταση στον Στέφανο Α΄, που τη δέχθηκε· ταξίδευσε μαζί τους στην Ανατολή μαζί με τον Ούγο Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας το 1170. Μετέφερε τον ειδικό φόρο, που συνέλεγε ο Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας από το 1166 για την Ιερουσαλήμ. Όμοιο φόρο εισέπραξε και στην Παλαιστίνη το 1183.
Ως υποψήφιος γαμπρός και μέλλων βασιλιάς, δεδομένου ότι ο μόνος γιος του Αμωρί Α΄ ήταν λεπρός, η Υψηλή Αυλή της Ιερουσαλήμ τον κάλεσε να αποφασίσει για την κληρονομία του Ερρίκου του Μπούφφαλο μεταξύ των τριών θυγατέρων αυτού: ο Στέφανος τη διαίρεσε σε ίσα μέρη, με τις δύο μικρότερες να είναι υποτελείς στη μεγαλύτερη. Έπειτα από μερικούς μήνες αρνήθηκε να νυμφευτεί τη Σίβυλλα και επέστρεψε στη Γαλλία.
Νεόκαστρο του Γιάντρα

Το Νεόκαστρο (βουλγαρικά : Новград Крепост) είναι ερειπωμένο βυζαντινό κάστρο στην Βόρεια Βουλγαρία κοντά στο Ρούσε. Βρίσκεται χτισμένο σε λόφο στις όχθες του ποταμού Γιάντρα κοντά στις εκβολές του στον Δούναβη.

Ιστορία

Χτίστηκε από τους Βυζαντινούς με την ονομασία Νεόκαστρο σε ιδιαίτερα στρατηγική θέση, από τον λόφο εποπτεύει όλη την περιοχή. Αργότερα κατακτήθηκε από τους Βούλγαρους και κράτησε την ίδια ονομασία αλλά στα Βουλγαρικά, Νόβγκραντ. Το 1388 καταστράφηκε από τους Οθωμανούς και όσοι κάτοικοι επέζησαν δημιούργησαν το κοντινό σημερινό χωριό Νόβγκραντ.

Περιγραφή

Το κάστρο είχε τριγωνικό σχήμα με ένα μεγάλο τείχος στα ανατολικά και τάφρο, είχε μήκος 200 μέτρα και πλάτος 96 μέτρα. Η είσοδος ήταν στα ανατολικά που ήταν το μόνο προσβάσιμο σημείο του, οι υπόλοιπες πλευρές του ήταν μεγάλος βράχος.
Αλέξης Ζήρας

Βιογραφία

Γεννήθηκε τον Νοέμβριο 1945 στην Αθήνα. 

Σπούδασε στο Οικονομικό τμήμα της Νομικής του Παν.Θεσσαλονίκης (1967-1971), καθώς και βαλκανικές γλώσσες στο ΙΜΧΑ.

΄Εζησε για μεγάλα διαστήματα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Βέλγιο (1957-1958), στην Αυστρία (1960-1961) και στην Ελβετία (1962).   Εργάστηκε ως στέλεχος εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων (1969-1974), και ως σύμβουλος σχεδιασμού και παραγωγός ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων στην ΕΡΤ (1982-1993). 

Εκ παραλλήλου, δούλεψε σαν επιφυλλιδογράφος στην εφημ. Θεσσαλονίκη (1969-1976), αρθρογράφος και λογοτεχνικός κριτικός στις εφημ. Η Αυγή, Καθημερινή, Ελευθεροτυπία. Συντάκτης στο Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό της Εκδοτικής Αθηνών,στην εγκυκλοπαιδεία.Πάπυρος-Λαρούς Μπριτάνικα και αρχισυντάκτης (1992-1996) στο Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας των εκδόσεων Εκδόσεις Πατάκη|Πατάκη]]. 

Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων (1982), μέλος διοικητικών συμβουλίων της (1984,1994,1996,1997,1999) και πρόεδρός της (2009-2013). Μέλος (1984 κ.ε.) και από το 2013 πρόεδρος επιτροπών Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας Υπ.Πολιτισμού. Μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής του ετήσιου Συμποσίου Ποίησης της Πάτρας (2011 κ.ε.).
Εκτός από τις ήδη αναφερόμενες εφημερίδες, μεγάλο μέρος των 1800 βιβλιοκρισιών, μελετημάτων, πεζογραφημάτων, άρθρων, σχολίων, μεταφράσεών του βρίσκονται στα περιοδικά: Διαβάζω, Αντί, Τραμ, Εντευκτήριο, Η Λέξη, Το Δέντρο, Ευθύνη, Ρεύματα, Ελί-τροχος, Νέα Ευθύνη, Φρέαρ, Κοράλλι, Μανδραγόρας, Παρέμβαση, Ποίηση, Ποιητικά, Ποιητική, Νέα Εστία, Φιλολογική, Πόρφυρας, Ο Φιλόλογος, Σχεδία, Γραμματα και Τέχνες, Κ, και στα κυπριακά: Ακτή, `Ανευ, Μικροφιλολογικά, Σημείο, Νέα Εποχή.
Μάχη του Μαρτίνου

Το ιστορικό της μάχης

Ο Μαυροβουνιώτης μαθαίνοντας ότι ο Μαχμούτ  οχυρώθηκε και έστειλε 200 άνδρες για να κατασκοπεύσουν τον εχθρό. Διέταξε μεν τον πρώτο πεντακοσίαρχο Τριαντάφυλλο Τσουρά να καταλάβει τα σπίτια γύρω από το χωριό, ο δε δεύτερος Ιωάννης Κλίμακας το κέντρο, και αυτός με 100 καβαλάρηδες περιέβλεπε τα οχυρώματα. Το πρωί της 29ης Ιανουαρίου 1829 φάνηκε ο Μαχμούτ πασάς ηγούμενος το ιππικό του. Το πεζικό ακολουθούσε. Όταν έφτασαν στα οχυρώματα όρμησαν και προχώρησαν μέχρι τα μέσα σπίτια του χωριού. Έγινε γερή μάχη. Οι εχθροί μάχονταν γενναία, και μετά από δύο ώρες περίπου υποχώρησαν λόγω των πυρών των Ελλήνων που έριχναν από τα οχυρά τους. Οι Έλληνες, βλέποντας τον εχθρό κλονισμένο όρμησαν και τους έτρεψαν σε φυγή σκοτώνοντας περί τους 250 και τραυματίζοντας περισσότερους. Σταμάτησαν όμως την καταδίωξη, διότι ξαφνικά έπιασε καταιγίδα και σηκώθηκε παγερός άνεμος. Από τους Έλληνες τραυματίστηκαν μόνο τρεις. Κατέλαβαν δε πολλά λάφυρα, φορτηγά ζώα, χρήματα, τρεις σημαίες.
Στην μάχη διέπρεψαν όλοι οι αξιωματικοί, και ο Βάσσος που φάνηκε παντού στη μάχη εμψυχώνοντας τους αγωνιστές και εφορμώντας ακράτητος κατά των εχθρών.
Ο Μαχμούτ κατατροπώθηκε και έφυγε στις 10 Φεβρουαρίου 1829 στη Λαμία. Ο δε Ομέρ πασάς μαθαίνοντας την ήττα του Μαχμούτ έφυγε και αυτός αφήνοντας φρουρά στην Θήβα.