google/wiki40b huggingface dataset:
Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896

Οι εγκαταστάσεις των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 περιελάμβαναν επτά χώρους που φιλοξένησαν τα αθλήματα των αγώνων αυτών στην Αθήνα. Το Παναθηναϊκό Στάδιο ήταν ο κύριος χώρος διεξαγωγής, μιας και φιλοξενήθηκαν τα τέσσερα από τα εννέα αθλήματα των αγώνων καθώς και οι τελετές έναρξης και λήξης. 
Η πόλη του Μαραθώνα φιλοξένησε τον μαραθώνιο και τον ατομικό αγώνα ποδηλασίας σε δημόσιο δρόμο. Η ξιφασκία έλαβε χώρα στο Ζάππειο, ενώ η κολύμβηση στον λιμένα Ζέας καθώς οι διοργανωτές των αγώνων αρνήθηκαν να ξοδέψουν χρήματα για την κατασκευή ειδικής εγκατάστασης για το άθλημα. Η σκοποβολή φιλοξενήθηκε στο σκοπευτήριο Καλλιθέας. Η αντισφαίριση έκανε το ντεμπούτο της στην Ελλάδα, στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών. Ήταν ένα άθλημα άγνωστο στους Έλληνες μέχρι την περίοδο των αγώνων.

Μετά την Ολυμπιάδα

Τέσσερις από τις εγκαταστάσεις του 1896 επαναχρησιμοποιήθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Το ποδηλατοδρόμιο ανακαινίστηκε σε ποδοσφαιρικό στάδιο το 1964 και έγινε γνωστό ως Στάδιο Καραϊσκάκη. Η εγκατάσταση αυτή ανακαινίστηκε το 2003 για να χρησιμοποιηθεί ως ποδοσφαιρικό γήπεδο για τους αγώνες του 2004. Κατά τη διάρκεια των Αγώνων του 2004, το Παναθηναϊκό Στάδιο χρησιμοποιήθηκε ως χώρος διεξαγωγής των αγώνων τοξοβολίας και ήταν επίσης ο τερματισμός του μαραθώνιου. Η πόλη του Μαραθώνα ήταν και πάλι ο χώρος έναρξης του μαραθωνίου (ανδρών και γυναικών) στους αγώνες του 2004. Το Ζάππειο ήταν η πρώτη έδρα της Οργανωτικής Επιτροπής των Αγώνων του 2004 από το 1998 έως το 1999, και χρησιμοποιήθηκε ως το κύριο επικοινωνιακό κέντρο κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Ο λιμένας Ζέας είναι λιμάνι και μαρίνα στην περιοχή του Πειραιά. Την ίδια ώρα ο Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών παραμένει ένας διάσημος όμιλος στην Ελλάδα, ο οποίος βοήθησε στην εξάπλωση του αθλήματος στη χώρα.
Τάσος Νούσιας

Βιογραφία

Τέλειωσε τη σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του στη μηχανολογία και αποτέλεσε μέλος ομάδας στίβου. Τελικά, αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική.
Έχει συμμετάσχει σε διάφορες σειρές και σε θεατρικές παραστάσεις. Έπαιξε στις μεγαλύτερες σκηνές της Ελλάδας από το Κ.Θ.Β.Ε και το θέατρο Εμπρός ως τον Τεχνοχώρο και το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας. Δοκιμάστηκε σ’ όλα τα είδη θεάτρου από φαρσοκομωδίες και μπουλβάρ μέχρι το αρχαίο ελληνικό δράμα. Αυτή η ποικίλη υποκριτική διαδρομή του τον καθιέρωσε και του έδωσε την ευκαιρία να συνεργαστεί με σπουδαίους σκηνοθέτες όπως οι Γιώργος Μιχαηλίδης, Τάσος Μπαντής, Γιάννης Κακλέας, Θόδωρος Τερζόπουλος, Αναστασία Ρεβή και άλλοι. Μετρά πολλές συμμετοχές και συνεργασίες σε σημαντικές κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές όπου ενσάρκωσε ήρωες μυθιστορημάτων και ιστορικών βιβλίων όπως: Τα Παιδιά της Νιόβης του Αθανασίου Νόβα, Οι Μάγισσες της Σμύρνης της Μάρας Μεϊμαρίδη, Η Φωνή του Χρήστου Χωμενίδη, Τα Ανίσχυρα Ψεύδη του Ορέστη Χαλκιόπουλου και το 2010 Το Νησί της Βικτόρια Χίσλοπ. Στις παραγωγές αυτές συνεργάστηκε με εξαιρετικούς σκηνοθέτες, όπως οι Κώστας Κουτσομύτης, Νίκος Γραμματικός, Βασίλης Μαζωμένος, Χρήστος Δήμας, Αλέξανδρος Πανταζούδης, Θόδωρος Παπαδουλάκης, Γιώργος Γκικαπέπας, Κώστας Χαραλάμπους κ.λ.π.
Τα τελευταία χρόνια έχει επίσης ασχοληθεί και με την παραγωγή, δημιουργώντας τέσσερις τηλεταινίες για λογαριασμό της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης, με τίτλο Στιγμές από την Ιστορία του Θεάτρου, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Μαρλένε Καμίνσκυ, εξετάζοντας την εξέλιξη του θεάτρου μέσα από τέσσερις μεγάλους συγγραφείς: Αισχύλο, Σαίξπηρ, Σίλλερ, Τσέχωφ που υπήρξαν ορόσημο για την ιστορία του θεάτρου.

Βραβεία

Έχει τιμηθεί δύο φορές με βραβείο ερμηνείας. Η πρώτη φορά ήταν το 1996 όπου τιμήθηκε με το βραβείο Β' ανδρικού ρόλου στο 37ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τη συμμετοχή του στην ταινία «Απόντες» του Νίκου Γραμματικού  και η δεύτερη ήταν το 2008 που τιμήθηκε με το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου για την ταινία μικρού μήκους «Το Πέρασμα» του Γιάννη Κατσάμπουλα στο 16ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Νέων Κινηματογραφιστών (Λάρισα 2008).
Ιωάννης, δούκας της Βαλένσια ντε Κάμπος

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας και της Ινές ντε Κάστρο, κόρης τού Πέτρου Φερνάντεθ ντε Κάστρο. Η Ινές ήταν ερωμένη του, αλλά μετά μάλλον τη νυμφεύτηκε.
Η Ινές ήταν ευγενής της Γαλικίας, που ήλθε ως κυρία της τιμής της Κονστάνς της Καστίλης, συζύγου τού Πέτρου Α΄. Ο πατέρας τού Πέτρου Α΄, ο Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας, δεν ήθελε τη σχέση και διέταξε τον φόνο της Ινές. Όταν απεβίωσε ο Αλφόνσος Δ΄ και τον διαδέχθηκε ο Πέτρος Α΄, αυτός ομολόγησε ότι την είχε νυμφευτεί μυστικά. Έτσι αν ο Ιωάννης θεωρηθεί νόμιμος, είναι πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 1988–89

Το πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιώς της περιόδου 1988-89 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 100 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν η Αμφιάλη και ο ΑΣ Ποντίων. Υπερπρωταθλήτρια Πειραιώς ανακηρύχθηκε η ομάδα της Αμφιάλης, επικρατώντας του αντιπάλου της με σκορ 1-0. Και οι δυο πρωταθλήτριες ανέβηκαν στη Δ΄Εθνική της περιόδου 1989-90, όπως και η νικήτρια του μπαράζ δευτεραθλητριών ΑΣ Δραπετσώνα.
Όσκαρ Κρόιτσερ

Βιογραφία

Ο Κρόιτσερ έπαιξε για την Γερμανία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη, όπου κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στο απλό. Το 1912, έφτασε επίσης στον τελικό στο παγκόσμιο πρωτάθλημα σε σκληρό γήπεδο στο Παρίσι που έχασε από τον συμπατριώτη του Ότο Φρόιτζχαϊμ. Στο Γουίμπλεντον, έφτασε στο καλύτερο αποτέλεσμα του το 1913 στα ημιτελικά.
Εκτός από την αντισφαίριση διακρίθηκε επίσης στο ράγκμπι όπου κέρδισε το γερμανικό πρωτάθλημα με το σύλλογό του SC 1880 Φρανκφούρτη το 1910, και έπαιξε πολλούς αγώνες για τη Γερμανία. 
Στα τέλη Ιουλίου 1914 έπαιξε τον ημιτελικό του κυπέλλου Ντέιβις στο Πίτσμπουργκ ενάντια στην Αυστραλασία. Όταν και ξέσπασε ο Α΄Παγκόσμιος πόλεμος, επιστρέφοντας στη Γερμανία τους σταμάτησε στο Γιβραλτάρ βρετανικό πολεμικό πλοίο όπου συνελήφθησαν και τοποθετήθηκαν σε φυλακή στο Γιβραλτάρ για αρκετούς μήνες πριν αποσταλούν σε στρατόπεδα κράτησης στην Αγγλία. Ο Κρόιτσερ κρατήθηκε σε στρατόπεδο στο Λιντς μέχρι το τέλος του πολέμου το 1918.
Το 1920 κέρδισε το διεθνές γερμανικό πρωτάθλημα στο Αμβούργο. Ήταν Νο 8 στον κόσμο για το 1920.
Τάμπερε

Ιστορία

Το Τάμπερε ιδρύθηκε σαν αγορά το 1775 από τον Γουστάβο Γ' της Σουηδίας. Κατά τον 19ο αιώνα εξελίχθηκε σε μεγάλη αγορά και βιομηχανικό κέντρο της Φινλανδίας.
Τα τελευταία χρόνια στην πόλη αναπτύχθηκαν οι τεχνολογίες της πληροφορίας και των τηλεπικοινωνιών. Στο Πανεπιστήμιο του Τάμπερε και στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της πόλης φοιτούν περίπου 12.000 φοιτητές.
Ναστάσια Τζούλια

Σχετικά

H Nastassja Giulia έχει αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο μοντέρνας μουσικής Popakademie, University of Popular Music & Music Business στη Γερμανία και έχει συνεργαστεί στο studio και σε live με διάφορους καλλιτέχνες και συγκροτήματα της γερμανικής rock και metal σκηνής, όπως οι Kissin' Dynamite, Beyond The Bridge, Mystic Prophecy, UMC και είναι ενεργή vocal coach.
Στο τέλος του 2017 η Nastassja Giulia δημιούργησε μαζί με τon κιθαρίστα Evan K το Dark Rock και modern Metal συγκρότημα Enemy Inside. Τον Σεπτέμβριο του 2018 οι Enemy Inside κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ Phoenix με την ROAR. ενώ παράλληλα δημοσιεύθηκαν τα πρώτα singles του άλμπουμ στο Youtube.
Ντομένικο Γκριμάνι

Πρώτα χρόνια

Γεννημένος στην Βενετία ήταν ο μεγαλύτερος από τους πέντε γιους του Αντωνίου Γκριμάνι και της συζύγου του Αικατερίνης Λορεντάν. Ο πατέρας του ήταν ο γηραιότερος εκλεγμένος Δόγης της Βενετίας με την βοήθεια των γιων του ιδιαίτερα του Ντομένικο (1521) που ήταν πολλά χρόνια Καρδινάλιος. Στην νεότητα του έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τον Αναγεννησιακό ουμανισμό με την βοήθεια επιφανών δασκάλων στην γενέτειρα του Βενετία, στην συνέχεια σπούδασε στην Φλωρεντία στον κύκλο του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπούς με τον Τζοβάννι Πίκο ντελλά Μιράντολα και τον Πολιζιάνο. Πήρε Διδακτορικό στο Κανονικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας (23 Οκτωβρίου 1487), εξελέγη την ίδια χρονιά Γερουσιαστής της Βενετίας.

Καγκελάριος της Βενετίας

Διορίστηκε Καγκελάριος της Βενετίας (1493) μια θέση που εξαγοράστηκε από τον πατέρα του με 30.000 δουκάτα.
Ο Nτομένικο Γκριμάνι δεν χρίστηκε ιερέας μέχρι το 1498, μετά την εκλογή του πάπα Ιούλιου Β΄ έγινε ιερέας στον ναό του Αγίου Μάρκου.
Ξεκίνησε με Αποστολική διοίκηση στην Λευκωσία, διετέλεσε πατριάρχης της Ακυληία (1498 - 1517) και παραιτήθηκε (1517) υπέρ του ανιψιού του Μαρίνο Γκριμάνι. Οι επόμενες θέσεις του ήταν επίσκοπος του Αλμπάνο (1508 - 1523), επίσκοπος του Ουρμπίνο (1514 - 1523) και επίσκοπος του Κενέντα (1517 - 1520). Ο Ντομένικο Γκριμάνι ήταν βαριά άρρωστος την χρονιά που ο υπέργηρος πατέρας του εξελέγη δόγης (1521) και πέθανε σε ενάμισι χρόνο. Τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου στην Ρώμη και αργότερα τα οστά του μετακινήθηκαν στον Ναό Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου.

Θρύλοι

Ο Nτομένικο Γκριμάνι ήταν μεγάλος συλλέκτης έργων τέχνης από διάσημους καλλιτέχνες όπως οι : Λεονάρντο ντα Βίντσι, Τζορτζόνε, Τιτσιάνο, Χανς Μέμλινγκ, Ιερώνυμος Μπος και Ραφαήλ. Οι περισσότερες συλλογές του βρίσκονται στο Μουσείο Αρχαιοτήτων του ανακτόρου των δόγηδων στην Βενετία, οι υπόλοιπες βρίσκονται στην συλλογή του αρχιεπισκόπου στο Ούντινε. Η "Σύνοψη του Γκριμάνι" στην Μαρκιανή Βιβλιοθήκη θεωρείται μείζον έργο για την ύστερη ιστορία των μεσαιωνικών Φλαμανδικών εικονογραφημένων χειρογράφων. Δημιουργήθηκε στην Γάνδη και την Μπρυζ την περίοδο 1515 - 1520 και ανήκε στον Καρδινάλιο Ντομένικο Γκριμάνι. Πολλοί διάσημοι καλλιτέχνες όπως οι Σάϊμον Μπένινγκ και Τζέραρντ Ντέηβιντ συνεισέφεραν μερικά από τα καλύτερα έργα τους στην Μαρκιανή Βιβλιοθήκη.
Μερό, Δομινίκα

Γεωγραφία

Η Μερό βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται νότια του Αγίου Ιωσήφ και βόρεια του Ποταμού Λαγιού.
Πάτρικ Μπέβερλι

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Πάτρικ Μπέβερλι εισήχθη το 2006 στο Πανεπιστήμιο "Αρκάνσας", με τη μπασκετική ομάδα του οποίου (Αρκάνσας Ρέιζορμπακς) αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα.
Στο Πανεπιστήμιο "Αρκάνσας" παρέμεινε μέχρι και το 2008.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Πατρικ Μπέβερλι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στην Ουκρανική Ντίνπρο το 2008, σε ηλικία 20 ετών.
Ένα χρόνο αργότερα συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διακριθεί. 
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Μπέβερλι ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, στον οποίο ωστόσο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες.
Το 2011 ταξίδεψε στη Ρωσία για λογαριασμό της Σπαρτάκ Αγ.Πετρούπολης, στην οποία παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο.
Στις 7 Ιανουαρίου του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Χιούστον Ρόκετς και λίγο αργότερα μεταπήδησε στους Ρίο Γκράντε Βάλλει Βάιπερς.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Πάτρικ Μπέβερλι ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας των ΗΠΑ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2007.
Μορόνι Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

To Μορόνι έλαβε την ονομασία του από το βυζαντινό επώνυμο Μορόνης Αναφέρεται σε συμβόλαιο του 1382.
Το 1583 αναφέρεταιμε την ονομασία ‘’Moroni Catto’’ με 120 κατοίκους και ‘’Moroni Apano’’με 49 κατοίκους.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους, το 1834 από 30 οικογένειες και το 1881 από 287 Τούρκους.

Οικισμοί που δεν υφίστανται πια

Ο οικισμός Παλιάμα αναφέρεται το 1583 Pagliama με 6 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 103) και ε όλες τις άλλες απογραφές ως το 1928 με 37 κατοίκους.
Στα νοτιοδυτικά του χωριού Μορόνι σε απόσταση 1 χλμ. σώζονται τα ερείπια του οικισμού Φραδιό. Ο οικισμός δεν αναφέρεται σε παλαιές απογραφές, ούτε το 1881 αλλά στο δήμο Αμπελούζου το 1900 με 330 κατοίκους (Νουχάκη, Χωρογραφία, 126). Φαίνεται ότι το Φραδιό εγκαταλείφθηκε πριν από μερικές δεκαετίες.
Τιμολέων Αργυρόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1847. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα φυσικής και συνέχισε τις σπουδές του στην Σορβόνη. Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1884 διορίστηκε υφηγητής και το 1885 καθηγητής στο Πανεπιστήμιο.
Ήταν ο ιδρυτής του πρώτου εργαστηρίου πειραματισμού Φυσικής στο Πανεπιστήμιο. Διετέλεσε επίσης καθηγητής της Σχολής των Ευελπίδων και της Σχολής των Δοκίμων.
Διετέλεσε μέλος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου προς Διάδοσιν Ωφέλιμων Βιβλίων, καθώς και πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, από το 1880 έως το 1912. Επίσης, το 1909 εξελέγη κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών και έμεινε στη θέση αυτή για ένα χρόνο.
Εισήγαγε την νεώτερη ηλεκτρολογία στην Ελλάδα.
Απεβίωσε στις 19 Ιανουαρίου 1912 στην Αθήνα (1η Φεβρουαρίου σύμφωνα με το νέο ημερολόγιο).
Λουδοβίκος ο Νεότερος

Διάδοχος του αδελφού του Καρλομάγνου

Μετά το θάνατο του πατέρα του (876) θεωρήθηκε ως ο πιο προνομιούχος από τους διαδόχους που κυβέρνησαν ο καθένας ανεξάρτητα. Έφερε τον τίτλο του βασιλιά των Φράγκων. Αμέσως απειλήθηκε από τον Κάρολο τον Φαλακρό, που ήθελε να καταλάβει τα ανατολικά τμήματα της Λοθαραγγίας, προκάλεσε πόλεμο, αλλά ο Λουδοβίκος τον νίκησε στις 8 Οκτωβρίου 876 στο Άντερναχ, παρόλο που ο στρατός του ήταν σημαντικά μικρότερος. Μετά από αυτή τη νίκη τα τρία αδέλφια συγκεντρώθηκαν να μοιράσουν την κληρονομιά του πατέρα τους σύμφωνα με τη διαθήκη του και να ορκιστούν πίστη μεταξύ τους. Ο Λουδοβίκος ονομάστηκε από τότε βασιλιάς των Σαξόνων. Το 879 ο μεγαλύτερος αδελφός του Καρλομάγνος, που είχε μείνει ανάπηρος από ένα βαρύ εγκεφαλικό,, όρισε διάδοχό του τον Λουδοβίκο και πέθανε την επόμενη χρονιά.

Εξωτερική πολιτική

Τον Νοέμβριο του 878 μετά τον θάνατο του Καρόλου του Φαλακρού ο διάδοχός του Λουδοβίκος ο Τραυλός έκανε συμφωνία με τον Λουδοβίκο τον Νεότερο να σεβαστεί ο καθένας τη διαδοχή στα δύο βασίλεια από τους γιους τους, αλλά ο Λουδοβίκος ο Τραυλός πέθανε πρόωρα τον Απρίλιο του 879. Υποκινούμενος από μια ομάδα Δυτικών ευγενών υπό τον μοναχό Ζοσκελίν και τη φιλόδοξη σύζυγό του, ο Λουδοβίκος παραμέλησε τη συνθήκη και ετοιμάστηκε να κάνει εκστρατεία να καταλάβει το δυτικό βασίλειο. Έφτασε ώς το Βερντέν, αλλά όταν είδε ότι οι νέοι βασιλείς Λουδοβίκος Γ΄ και Καρλομάνος συμμάχησαν με τους κατοίκους της Λωρραίνης, αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει. Τον Φεβρουάριο 880 με τη συνθήκη του Ριμπεμόντ ορίστηκαν τα τελικά σύνορα των δύο βασιλείων που παρέμειναν ακλόνητα ως τον 14ο αιώνα.

Επιδρομές των Βίκινγκ

Σε αντίθεση με τον πατέρα του ο Λουδοβίκος προσπαθήσει να συμφιλιωθεί με την αριστοκρατία ώστε να αποφύγει τις εσωτερικές συγκρούσεις, προσπάθησε να δημιουργήσει συγγενικούς δεσμούς με τις πιο ισχυρές οικογένειες του βασιλείου. Από το καλοκαίρι του 879 οι Βίκινγκ ξεκίνησαν ομαδικές επιθέσεις στο βασίλειό του. Στη μάχη του Θιμεόν τον Φεβρουάριο του 880 τους νίκησε, αλλά ο γιος του Ούγος σκοτώθηκε. Λίγο αργότερα οι επιδρομείς συνέτριψαν τον κουνιάδο του Μπρούνο, που σκοτώθηκε στη μάχη. Οι επιδρομές των Βίκινγκ συνεχίστηκαν αμείωτα ώς τον θάνατό του. Ο αδελφός του Κάρολος, που τον διαδέχθηκε, κατάφερε αμέσως να ενώσει ολόκληρο το ανατολικό βασίλειο.
Σίλικα

H Σίλικα, λατ. siliqua είναι: α. Μία ονομασία της εποχής μας, που δόθηκε στο μικρό, λεπτό, αργυρό ρωμαϊκό νόμισμα, που παρήχθη τον 4ο αι. μΧ. Δεν έχουμε αρχαίες αποδείξεις, που να επιβεβαιώνουν το όνομα. β. Όταν τα νομίσματα ήταν σε κυκλοφορία, η λέξη σίλικα ήταν μονάδα βάρους και ένας συγγραφέας της εποχής την αναφέρει ως το 1/24 του βάρους του σόλιδου.

Ιστορία

Ο Ισίδωρος της Σεβίλλης στο Etymologiarum libri XX αναφέρει ότι "η σίλικα είναι το 1/24 του σόλιδου και το όνομά της προέρχεται από το σπόρο ενός δένδρου". To πρωτότυπο κείμενο είναι "Siliqua vicesima quarta pars solidi est, ab arbore, cuius semen est, vocabulum tenens" (liber XVI, 25). Ο σόλιδος είναι το χρυσό νόμισμα, που είχε καθιερώσει ο Κωνσταντίνος Α΄ και ήταν ίσο με το 1/72 της λίβρας.
Το δένδρο είναι η κερατέα ή χαρουπιά (siliqua graeca) και ο σπόρος της, το κεράτιον, ήταν στο ρωμαϊκό σύστημα βάρους η πιο μικρή μονάδα, ίση με το 1/2 του οβολού· ο οβολός ήταν το 1/2 του βότσαλου (scrupulum), το βότσαλο ήταν το 1/24 της ουγγιάς και η ουγγιά το 1/12 της λίβρας. Συνολικά η σίλικα/κεράτιο (μονάδα βάρους) ήταν το 1/1728 της λίβρας (των 328,9 γρ.) δηλ. ήταν 0,19 γρ. 
Το όνομα αυτό της μονάδας βάρους χρησιμοποιείτε στην εποχή μας και για τα μικρά, αργυρά νομίσματα, που η αξία τους ήταν το 1/24 του χρυσού σόλιδου, δηλ. η σίλικα (νόμισμα) ισοδυναμεί σε αξία με χρυσό βάρους μίας σίλικας/κεράτιου. Επειδή την εποχή εκείνη ο χρυσός κόστιζε 14 φορές την αξία του αργύρου, το βάρος της σίλικας θα έπρεπε να είναι 2,66 γρ. Δεν υπάρχει ιστορική μαρτυρία γι' αυτό, ωστόσο χρησιμοποιούμε τον όρο για τα αργυρά νομίσματα του Κωνσταντίνου Α΄, αν και ζύγιζαν 3,4 γρ. Τα μετέπειτα του Κωνστάντιου Β΄ που ζυγίζουν 2,2 γρ. τα καλούμε ελαφρές ή ελαττωμένες σίλικες. Ο όρος είναι για ευκολία, καθώς δεν έχουμε όνομα για τα νομίσματα αυτά στις πηγές της εποχής. Επίσης τα αργυρά νομίσματα στα τέλη του 7ου αι. με βάρος 2-3 γρ. καλούνται συμβατικά σίλικες.
Η πλειονότητα των παραδειγμάτων φέρουν εμφανείς ρωγμές -σημάδι της γρήγορης παραγωγής τους- ή εκτεταμένα κοψίματα στο περίγραμμα. Είναι σπάνιο να βρεθεί μία χωρίς αυτά τα ελαττώματα. Οι Σάξωνες της Γιουτλάνδης, Φρισίας και Αγγλίας είχαν ένα μικρό αργυρό νόμισμα, το σκητ (sceat) με το μισό βάρος. Βρέθηκαν κομμένες στο περίγραμμα σίλικες τόσο, όσο να μοιάζουν στο μέγεθος με τα σκητ. Σίλικες όπως και άλλα ρωμαϊκά νομίσματα, φορούσαν οι Σάξωνες ως μενταγιόν, γούρι ή αξιοπερίεργο και βρέθηκαν σε αρχαιολογικούς χώρους της περιόδου. Ένας θησαυρός 14.212 σιλικών του 4ου-5ου αι. βρέθηκαν το 1992 στο Hone της Αγγλίας.
Ένωση Νέων Αξιωματικών

Συνέπειες

Αρνούμενοι «εν καιρώ πολέμου» να υπακούσουν στις διαταγές του Υπουργού των Στρατιωτικών και ν΄ αναλάβουν υπηρεσία, γενόμενοι έτσι υπαίτιοι σε «ομαδική απείθεια» και συναφή περί πολέμου κατηγορητήρια, καταδικάστηκαν από το συγκροτούμενο Διαρκές Στρατοδικείο Καΐρου «εις θάνατον». Οι καταδικασθέντες σε θανατική ποινή ήταν οι Ταγματάρχες: Κουκλάκης Κ., Θεοχαρόπουλος Α., Πολυμερόπουλος Ε. και ο λοχαγός πυροβολικού Παπαγεωργόπουλος Κυρ. Επίσης και άλλοι πολλοί καταδικάστηκαν σε ποινές κάθειρξης.
Το Διαρκές Στρατοδικείο Καΐρου το συγκροτούσαν τότε ο συν/ρχης Γ. Καραβίτης (πρόεδρος), οι αντισυνταγματάρχες (τακτικά μέλη): Κορώζης Α., Παπατσώρης Α., Τιβέριος Ε. και οι ταγματάρχες Κρεμύδας Π. και Κούρτελης Δ.. Η ιστορική εκείνη απόφαση των παραπάνω ποινών έφερε τον αριθμό 223/22 Σεπτεμβρίου 1943.
Βέβαια σχεδόν όλοι οι παραπάνω και παρά τη καταδίκη τους επανήλθαν στο στράτευμα όπου μαζί με τους ομοϊδεάτες τους δημιούργησαν πλέον την Ένωση Νέων Αξιωματικών γνωστή ως Ε.Ν.Α. που γρήγορα όμως μετεξελίχθηκε στη γνωστή οργάνωση Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών (ΙΔΕΑ) στη οποία και συγχωνεύτηκε μαζί με τη μικρότερη οργάνωση Σ.Α.Ν.
Lux

Σχέση μεταξύ του φωτισμού και της ακτινοβολίας

Όπως όλες οι φωτομετρικές μονάδες έτσι και το lux έχει μια αντίστοιχη "ραδιομετρική" μονάδα.Η διαφορά μεταξύ της φωτομετρικής μονάδας και της αντίστοιχης ραδιομετρικής μονάδας του lux είναι ότι η ραδιομετρική μονάδα του βασίζεται σε φυσικές δυνάμεις, με όλα τα μήκη κύματος ίσα σταθμισμένα, ενώ οι φωτομετρικές μονάδες λαμβάνουν υπόψιν το γεγονός ότι το ανθρώπινο οπτικό σύστημα είναι πιο ευαίσθητο σε κάποια μήκη κύματος από κάποια άλλα και ως εκ τούτου σε κάθε μήκος κύματος δίνεται ένα διαφορετικό βάρος.
Η κορυφή (Peak) λειτουργίας της φωτεινότητας είναι στα 555 nm (πράσινο) το οπτικό σύστημα του ματιού είναι πιο ευαίσθητο στο φως αυτού του μήκους κύματος από οποιουδήποτε άλλου. Για το μονοχρωματικό φως αυτού του μήκους κύματος, η ακτινοβολία που απαιτείται για να κάνει ένα lux
είναι 1,464 mW/m2. Δηλαδή, μπορεί κάποιος να επιτύχει 683,002 lux ανα W/m2 (η lumens ανα watt) σε αυτό το μήκος κύματος. Άλλα μήκη κύματος του ορατού φωτός παράγουν λιγότερα lumens ανά watt. Η λειτουργία φωτεινότητας πέφτει στο μηδέν για τα μήκη κύματος έξω από το ορατό φάσμα.
Για μια φωτεινή πηγή με ανάμεικτα μήκη κύματος ο αριθμός των lumens ανά watt μπορεί να υπολογιστεί με τη βοήθεια της συνάρτησης φωτεινότητας.
Για να εμφανιστεί εύλογα «λευκή», μια πηγή φωτός δεν μπορεί να αποτελείται αποκλειστικά από το πράσινο φως για το οποίο οι οπτικοί φωτοϋποδοχείς του ματιού είναι πιο ευαίσθητοι, αλλά πρέπει να περιλαμβάνει ένα πλούσιο μείγμα των κόκκινων και μπλε μηκών κύματος στα οποία είναι λιγότερο ευαίσθητοι.
Αυτό σημαίνει ότι οι λευκές (ή υπόλευκες) φωτεινές πηγές παράγουν πολύ λιγότερα lumens ανά watt από το θεωρητικό ανώτατο όριο των 683 lumens ανά watt. Η αναλογία μεταξύ του πραγματικού αριθμού των lumens ανά watt και τη θεωρητική μέγιστη εκφράζεται ως ένα ποσοστό γνωστό ως φωτεινή απόδοση (luminous efficiency). Για παράδειγμα, ένα τυπικός λαμπτήρας πυρακτώσεως έχει μια φωτεινή απόδοση μόνο περίπου 2%.
Στην πραγματικότητα κάθε μάτι διαφέρει στην αντίληψη της φωτεινής λειτουργίας. Ωστόσο, οι φωτομετρικές μονάδες καθορίζονται με ακρίβεια και είναι ακριβώς μετρήσιμες. Βασίζονται σε ένα κοινά αποδεκτό πρότυπο λειτουργίας φωτεινότητας το οποίο βασίζεται σε μετρήσεις των φασματικών χαρακτηριστικών της οπτικής υποδοχής φωτογραφίας σε πολλά ανθρώπινα μάτια.

Χρήση σε προδιαγραφές βιντεοκάμερας

Προδιαγραφές για τις βιντεοκάμερες όπως οι camcorders και οι κάμερες παρακολούθησης συχνά περιλαμβάνουν ένα ελάχιστο επίπεδο φωτισμού σε lux στο οποίο η κάμερα θα καταγράψει μια ικανοποιητική εικόνα. Μια κάμερα με ικανότητα λήψεως χαμηλού φωτισμού θα έχει χαμηλότερο δείκτη lux. Οι φωτογραφικές μηχανές δεν χρησιμοποιούν τις εν λόγω προδιαγραφές αφού πλέον οι χρόνοι έκθεσης μπορεί γενικά να χρησιμοποιηθούν για να τραβήξουν τις εικόνες σε πολύ χαμηλά επίπεδα φωτισμού, σε αντίθεση με την περίπτωση στις βιντεοκάμερες, όπου ο μέγιστος χρόνος έκθεσης καθορίζεται από τον ρυθμό καρέ.

Μη-SI μονάδες Φωτεινότητας

Η αντίστοιχη μονάδα στις αγγλικές και αμερικανικές παραδοσιακές μονάδες είναι το foot-candle. Ένα foot candle είναι περίπου 10,76391 lux.
Ένα phot (ph) ισούται με 10 kilolux.
Ένα nox (nx) ισούται με 1 millilux.
Αυτοκίνητα 2

Υπόθεση

Ο Κεραυνός Μακουίν επιστρέφει και αυτή την φορά αγωνίζεται στο πρώτο παγκόσμιο Γκραν Πρι για την ανάδειξη του πιο γρήγορου αγωνιστικού στον κόσμο. Άλλα όταν ο φίλος του ο Μπάρμπας μπερδεύεται για Αμερικάνος Κατάσκοπος, μπαίνουν και οι δύο σε μια απίστευτη περιπέτεια. Εκεί ο Μπάρμπας θα γνωρίσει τον Φιν Μακ Σφαίρα και την Χόλι Πολύστροφη και θα χριστεί "Σερ Γερανός" κι ο Μακουίν θα αγωνιστεί με διάφορα αγωνιστικά από όλο τον κόσμο.

Box office

O προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 200.000.000 δολάρια. Έκανε άνοιγμα στην 1η θέση με 66,1 εκατομμύρια δολάρια, ενώ συνολικά απέφερε 191,4 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office. και 368,4 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Τα έσοδα της ταινίας παγκοσμίως έφτασαν τα 559,8 εκατομμύρια δολάρια.