google/wiki40b huggingface dataset:
Γιάκα Λάκοβιτς

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Στην επαγγελματική του σταδιοδρομία, έπαιξε για τους ακόλουθους συλλόγους: ΚΔ Σλόβαν και ΚΚ Κρκα στο Πρωτάθλημα Σλοβενίας, Παναθηναϊκό στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, Μπαρτσελόνα στο Πρωτάθλημα Ισπανίας, Γαλατασαράι στο Πρωτάθλημα Τουρκίας και Αβελίνο στο Πρωτάθλημα Ιταλίας. 
Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις κατά τη διάρκεια της Ευρωλίγκα 2004-05, φορώντας τη φανέλα του Παναθηναϊκού, τον οδήγησαν στην ανάδειξη του στη Δεύτερη Καλύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα 2005, καθώς έφτασε στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα 2005. Το 2005, ονομάστηκε επίσης, ως Πολυτιμότερος Παίκτης του Κυπέλλου και του Πρωταθλήματος. Κέρδισε το πρωτάθλημα της Ευρωλίγκα το 2010, ως μέλος της Μπαρτελόνα. 
Τον Ιούλιο του 2011, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Γαλατασαράι.  Τον Ιανουάριο του 2013, υπέγραψε στην Αβελίνο, μέχρι το τέλος της σεζόν. Τον Σεπτέμβριο του 2013, παρέτεινε το συμβόλαιο του με την Αβελίνο, για ακόμη μία σεζόν. 
Τον Δεκέμβριο του 2014, υπέγραψε με την Γκαζιαντέπ για τη σεζόν 2014-15. 
Τον Σεπτέμβριο του 2015, υπέγραψε με τη δεύτερη ομάδα της Μπαρτσελόνα. Επίσης, ανακοίνωσε ότι θα είναι το τελευταίο έτος του ως επαγγελματίας παίκτης, προτού αρχίσει να προπονεί της ομάδες ακαδημιών της Μπαρτσελόνα. 
Στις 27 Ιουλίου 2016, ο Λάκοβιτς ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το επαγγελματικό μπάσκετ, ως παίκτης.

Εθνική Σλοβενίας

Αγωνίστηκε με την Εθνική Σλοβενίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 και σε 7 συνεχόμενα Ευρωμπάσκετ, το 2001, το 2003,  το 2005, το 2007, το 2009, το 2011 και το 2013.

Προπονητική σταδιοδρομία

Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 2016. Έγινε βοηθός προπονητή στην Εθνική Σλοβενίας, δίπλα στον προπονητή της ομάδας, Ιγκόρ Κοκόσκοβ, αρχίζοντας από τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2017. 
Στις 7 Αυγούστου 2017, υπέγραψε στη Μπιλμπάο Μπάσκετ ως βοηθός προπονητή. Τον Απρίλιο του 2018, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Μπιλμπάο, μετά την απόλυση του Βέλικο Μρσιτς. Την περίοδο 2018-19 ΄ηταν βοηθός προπονητή στην Μπανταλόνα. Από το καλοκαίρι του 2019 είναι πρώτος προπονητής στην Γερμανική Ούλμ.
Βαρετάδα Αιτωλοακαρνανίας

Γενικά στοιχεία

Η Βαρετάδα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 480 μέτρων σε μια ορεινή και δασώδη περιοχή ΒΔ της πρωτεύουσας του νομού Αιτωλοακαρνανίας  και σε απόσταση 17 χιλιομέτρων ανατολικά της Αμφιλοχίας. Σε απόσταση 8 χλμ από το χωριό βρίσκεται η τεχνητή λίμνη του Καστρακίου. Η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο ενώ σημαντικό αξιοθέατο αποτελεί το μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η ίδρυση του οποίου χρονολογείται κατά τον 18ο αιώνα από έναν μοναχό ονόματι Αγάπιος. Το μοναστήρι αναφέρεται και στο λεγόμενο τάμα του κλέφτη Κατσαντώνη ("Χίλια φλουριά ' χω στον Προυσσό και χίλια στ' Βαρετάδα 
και στης Τατάρνας τη Μονή ένα χρυσό καντήλι").
Διοικητικά ο οικισμός αποτελούσε μέχρι το 1997 έδρα της κοινότητας Βαρετάδας της επαρχίας Βάλτου ενώ στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αμφιλοχίας. Από το 2011 υπάγεται στην τοπική κοινότητα Βαρετάδας του διευρυμένου δήμου Αμφιλοχίας.
Ασινέθ

Ελληνιστικά κείμενα

Η Γέννεσις δεν αναφέρει τίποτα άλλο για την Ασινέθ, αλλά η ιστορία της εμπλουτίζεται στο απόκρυφο κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης Ιωσήφ και Ασινέθ. Εκεί, είναι μια παρθένα που απορρίπτει αρκετούς άξιους μνηστήρες για χάρη του Ιωσήφ, αλλά εκείνος δεν δέχεται μια ειδωλολάτρισσα για γυναίκα. Η Ασινέθ κλειδώνεται σε έναν πύργο και απαρνείται την ειδωλολατρία για χάρη του Θεού του Ιωσήφ, και δέχεται την επίσκεψη ενός αγγέλου ο οποίος δέχεται τη μεταστροφή της. Ακολουθεί ένα τελετουργικό που περιλαμβάνει μια κυψέλη. Την καλύπτουν μέλισσες και την τσιμπάνε στα χείλη της για να απομακρύνουν τις ψεύτικες προσευχές στους ειδωλολατρικούς θεούς του παρελθόντος της. Τώρα ο Ιωσήφ δέχεται να την παντρευτεί, και κατόπιν αυτή γεννάει τους γιους του, Μανασσή και Εφραίμ.
Ο γιος του Φαραώ θέλει για δικιά του την Ασινέθ, και συνωμοτεί για σκοτώσει τωμ Ιωσήφ με τη βοήθεια των αδελφών Δαν και Γαδ. Παρεμβαίνει όμως ο πιστός αδελφός Βενιαμίν, και τελικά ο γιος του Φαραώ σκοτώνεται.
Η Ασινέθ συγχωρεί τους συνωμότες, και μαζί με τον Ιωσήφ κυβερνούν την Αίγυπτο για 48 χρόνια, μετά τα οποία περνάνε το στέμμα στον εγγονό του Φαραώ.

Ραβινική λογοτεχνία

Το Μιδράς Pirke De-Rabbi Eliezer καταγράφει την άποψη ότι η Ασινέθ ήταν στην πραγματικότητα η κόρη της αδελφής του Ιωσήφ Δείνας, και ότι η σύλληψη της έγινε από τον βιασμό της Δείνα από τον Σέχεμ. Η ιστορία περιγράφει ότι μεταφέρθηκε από αγγέλους στην Αίγυπτο όπου υιοθετήθηκε. Σε κάποιες εκδοχές, αναγνωρίζεται από μια ειδική πλάκα που είχε τοποθετήσει ο Ιακώβ στο λαιμό της, που έφερε το όνομα του Θεού, και την ιστορία της σύλληψής της.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Ασινέθ ως αγία (Δικαία Ασινέθ), και εορτάζει τη μνήμη της την Κυριακή προ των Χριστουγέννων, ή αλλιώς Κυριακή των Προπατόρων.
«Κάλλει παρῆλθεν ἥλιος μὲν ἀστέρας, Ἡ δ' Ἀσινὲθ μοι τὰς ὑφ' ἥλιον κόρας.»
Παναγιά Καβάλας

Ιστορία

Στη θέση «Τσακίλ Μπαΐρ», 2,5 χλμ νοτιοδυτικά του χωριού, βρίσκεται το Ιερό Ήρωος Ιππέα Αυλωνείτη, της ελληνιστικής-ρωμαϊκής περιόδου. Δύο χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά, και 700 μέτρα δυτικά του χωριού, στη θέση «Δύο Βρύσες», έχει βρεθεί οικισμός προϊστορικών και ιστορικών χρόνων. Στην κοντινή θέση «Πλαγιά», έχουν βρεθεί λαθρανασκαμμένοι κιβωτιόσχημοι τάφοι.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Κότσανη (όνομα του χωριού μέχρι το 1928) είχε κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό, ο οποίος έφτανε τους 250 κατοίκους, σύμφωνα με την στατιστική του Ελληνικού Στρατού 1911, και σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 1920, η Κότσανη είχε 214 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Ακροβούνι εγκαταστάθηκαν 78 οικογένειες προσφύγων, με το χωριό να αποκτά αμιγή προσφυγικό πληθυσμό. Οι πρόσφυγες προέρχονταν από την Ανατολική Θράκη και συγκεκριμένα από τα Δημοκράνια, το Πασάκιοι, τα Σόκια, τον Πόντο και πολλοί λίγοι Καραμανλήδες. Στην απογραφή του 1928 το Ακροβούνι είχε 353 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 455 κατοίκους.
Οι κάτοικοι του Ακροβουνίου μετεγκαταστάθηκαν στην θέση Κάτω Ακροβούνι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950. Το Κάτω Ακροβούνι αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κηπίων μέχρι το 1966, όταν προσαρτήθηκε στον δήμο Ελευθερουπόλεως, όπου παρέμεινε με το πρόγραμμα Καποδίστριας. Ο οικισμός μετονομάστηκε σε Παναγιά το 1964.

Αθλητισμός

Το χωριό έχει ποδοσφαιρικό σωματείο με την ονομασία Αθλητικός Σύλλογος Ακροβουνίου «Ατρόμητος», το οποίο έχει ως έδρα το γήπεδο Ακροβουνίου.
Θεοδωράκης Δεληγιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Μετά την ασθένεια του πατέρα του το 1815, ανέλαβε το αξίωμα του Μωραγιάννη της Πελοποννήσου. Ένα χρόνο αργότερα ο πατέρας του δολοφονήθηκε από τους Τούρκους και ο Θοδωράκης μετακόμισε με την γυναίκα του, Ελένη Σ. Κουγιά, στην Τρίπολη. Απέκτησαν αρκετά παιδιά, τον Ιωάννη, τον Δημήτριο και τον Βασίλειο.
Το 1820 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και αναδείχτηκε κορυφαίο στέλεχος της. Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης οικιοθελώς και γνωρίζοντας ότι θα πεθαίνει, παραδόθηκε στους Τούρκους ως όμηρος, προκειμένου να τους ξεγελάσει ότι δεν θα επαναστατούσαν οι Έλληνες, και να δώσει έτσι χρόνο στους Έλληνες να προετοιμάσουν την άλωση της Τρίπολης και την Επανάσταση. Φυλακίστηκε στην Τρίπολη μαζί με άλλους προεστούς.. Λίγους μήνες αργότερα οι επαναστατικές δυνάμεις ξεκίνησαν την πολιορκία της πόλης. Ο αδερφός του Θοδωράκη, Κανέλλος, διαπραγματεύτηκε μάταια για την απελευθέρωσή του. Τελικά ο Θοδωράκης εκτελέστηκε από τους Τούρκους ως αντίποινα για την μη λύση της πολιορκίας της Τρίπολης και πέθανε στις 20 Σεπτεμβρίου[1821, λίγες ώρες πριν την άλωση της πόλης.
Υπήρξε πολύ μορφωμένος και τουρκομαθής και έδωσε μεγάλο μέρος της περιουσίας του για τον αγώνα.
Μεσημβρία (Εύξεινος Πόντος)

Η Μεσημβρία ήταν αρχαία Ελληνική πόλη της Θράκης στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη χτίστηκε από Μεγαρείς κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό. Η Μεσημβρία ήταν η δεύτερη αποικία των Μεγαρέων στη Μαύρη Θάλασσα μαζί με την Ηράκλεια και χτίσηκε πιθανόν στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. Σήμερα στην θέση της πόλης βρίσκεται η σύγχρονη Βουλγαρική πόλη Νέσεμπαρ.

Ιστορία

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η πόλη χτίστηκε από κατοίκους των δύο Μεγαρικών αποικιών του Βοσπόρου, της Χαλκηδόνας και του Βυζαντίου. Σύμφωνα με αναφορές σε άλλους συγγραφείς όπως ο Σκύμνος ο Χίος και ο Στράβων φαίνεται πως στον αποικισμό της συμμετείχαν και τα Μέγαρα. Η πόλη αναφερόταν στο παρελθόν και με το όνομα Μενεβρία, όνομα που το όφειλε σε κάποιον Μένα, πιθανόν οικιστή της πόλης.
Η Μεσημβρία κατά την κλασική περίοδο είχε εξελιχθεί σε σημαντικό κέντρο της περιοχής. Τον 5ο αιώνα π.Χ. είχε ενταχθεί στην Δηλιακή Συμμαχία. Η πόλη άκμασε και κατά την Ελληνιστική εποχή. Τον 9ο αιώνα κατακτήθηκε για μικρό διάστημα από Βούλγαρους οι οποίοι κατέλαβαν ξανά την πόλη τον 14ο αιώνα. Λίγο πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης πέρασε στους Οθωμανούς. Η περιοχή της Μεσημβρίας διατηρούσε κυρίως ελληνικό πληθυσμό μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Στην θέση της βρίσκεται σήμερα η Βουλγαρική πόλη Νεσέμπαρ η οποία έχει ανακηρυχθεί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO.
ΚΦ Κόρτραϊκ

Ιστορία

Το 1901 η SC Courtraisien ιδρύθηκε. Το ομάδα συγχωνεύθηκε με την FC Courtraisien το 1918. Έλαβαν το 1951 το όνομα Koninklijke Kortrijk Sport. Είχαν την αριθμό μητρώου νούμερο 19 όπως και η  SC Courtraisien.Το 1923 ιδρύθηκε η Στάντε Κόρταϊκ  με αριθμό μητρώου 161. Επειδή η Στάντε Κόρταϊκ και η Koninklijke Kortrijk Άθλημα δεν έπαιζαν καλά πια, συγχωνεύτηκαν το 1971. Μπορούσαν να παίζουξουν με τον αριθμό μητρώου 19 και το νέο του όνομα ήταν ΚΦ Κόρταϊκ. 
Λόγω πτώχευσης, η ΚΦ Κόρταϊκ έπρεπε να υποβιβαστεί το 2001, στην τρίτη κατηγορία. Από το 2004 έως το 2008 η ΚΦ Κόρταϊκ έπαιξε στην δεύτερη κατηγορία, ωστόσο η σεζόν 2007-08 κατάφεραν να προβιβαστούν στην πρώτη κατηγορία. 
Η ΚΦ Κόρταϊκ εξαγοράστηκε για €5 εκατ. ευρώ από τον Μαλαισιανό επιχειρηματίας Βίνσεντ Ταν , στις 12 Μαΐου 2015.

Τα χρώματα και το σήμα

Tα χρώματα της Κόρταϊκ είναι γενικά το κόκκινο και το λευκό. Η εντός έδρας εμφάνιση είναι συνήθως κόκκινο με άσπρες ρίγες και κόκκινο σορτς. Η εκτός έδρας είναι παρόμοια, σε μπλε. Το λογότυπο είναι μια λευκή ασπίδα, που χωρίζεται στα τρία από ένα κόκκινο V ανάποδα, και τα γράμματα "KVK" είναι χωρισμένη σε κάθε κομμάτι, με κόκκινα γράμματα. Πάνω από την ασπίδα έχει ένα στέμμα.
Τζοργκόβανκα Ταμπάκοβιτς

Βιογραφία

Η Ταμπάκοβιτς σπούδασε οικονομολόγος και απέκτησε διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Νόβισαντ. Το 1992 εκπροσώπησε στο Κοινοβούλιο το Σερβικό Ριζοσπαστικό κόμμα και . Μετά τις εκλογές του 1997 το Ριζοσπαστικό κόμμα προσχώρησε σε μια νέα κυβέρνηση της Σερβίας, το 1998, με το Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας. Την ίδια χρονιά η Ταμπάκοβιτς έγινε "Υπουργός ιδιοκτησίας και οικονομικής μεταρρύθμισης".
Τον Μάιο του 2008 στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές επανεξελέγη ως μέλος του Κοινοβουλίου . Τον Σεπτέμβριο του 2008 μετά τη διάσπαση του κόμματος προσχώρησε το Σερβικό Προοδευτικό κόμμα με επικεφαλής του τον Τόμισλαβ Νίκολιτς.
Μετά την παραίτηση του διοικητή της εθνικής τράπεζας της Σερβίας, Σόσκιτς, ο Πρόεδρος της Σερβίας Τόμισλαβ Νίκολιτς πρότεινε στην Ταμπάκοβιτς στη θέση, και εκλέχτηκε ως διοικητής της εθνικής τράπεζας της Σερβίας στις 6 Αυγούστου 2012.
Ίστρος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο `Ιστρος ήταν ποτάμιος θεός, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Αντιστοιχούσε στον κάτω ρου του ποταμού Δούναβη (τουλάχιστον μεταγενέστερα, στη ρωμαϊκή εποχή). Ο Ησίοδος αποκαλεί τον Ίστρο «καλλιρέεθρον» (Θεογονία 339). Αδέλφια του Ίστρου ήταν ο Έλωρος και ο Ακταίος, οι οποίοι πολέμησαν στη Μυσία, στο πλευρό του Τηλέφου.
Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Ελλάδας

Γέννηση

Η Πριγκίπισσα Θεοδώρα γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1906 στο Παλάτι του Τατοΐου. Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη αδελφή του Φιλίππου πρίγκιπα της Ελλάδας, που έγινε δούκας του Εδιμβούργου ως σύζυγος της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Είχε επίσης τρεις αδελφές: την Μαργαρίτα πριγκίπισσα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουρκ, την Καικιλία μεγάλη δούκισσα της Έσσης και την Σοφία πριγκίπισσα Γεωργίου του Ανοβέρου.

Καταγωγή

Μέσω του πατέρα της ήταν εγγονή του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και της Όλγας Κωνσταντίνοβνας μεγάλης δούκισσας της Ρωσίας, εγγονής του Νικολάου Α΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας. Η μητέρα της ήταν εγγονή της Αλίκης, δεύτερης κόρης της Βικτωρίας της Βρετανίας και του συζύγου της Αλβέρτου των Βέττιν πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα.
Χαρτοπαίχτης με ταλέντο

Πλοκή

Μία πάμπλουτη γριά Αμερικανίδα (Μπέτι Ντέιβις) κάνει συνεχώς το γύρο του κόσμου, ακολουθώντας την πορεία της άνοιξης. Κάθε χρόνο φτάνει στη Ρώμη, νοικιάζει μια βίλα και παίζει χαρτιά για να περνάει την ώρα της. Εκείνη, ο γραμματέας της (Τζόζεφ Κότεν) κι ένα ζευγάρι Ιταλών, ο Πεπίνο (Αλμπέρτο Σόρντι) και η σύζυγός του, Αντονία (Σιλβάνα Μανγκάνο) παίζουν ένα τυχερό παιχνίδι που ονομάζεται «σκοπόνε». 
Η Αμερικάνα φέρεται καλά στους φτωχούς Ιταλούς, τους δανείζει κάποια χρήματα, αλλά τελικά κάθε φορά τους τα ξανακερδίζει, μαζί με τις οικονομίες τους.
Αυτήν την φόρα όμως ο Πεπίνο είναι αποφασισμένος να κερδίσει την γριά, και να αποκτήσει ένα μικρό σπίτι, για να φύγουν από την παράγκα που ζούνε. Θα επιστρατεύσει όλη την γειτονιά να τον βοηθήσει, ακόμη και ο εραστής της γυναικάς του, ο Ριγκέτο (Ντομένικο Μοντούνιο) θα πάρει μέρος στο παιχνίδι, προκειμένου να κερδίσει την γριά Αμερικάνα και να δώσει τα λεφτά στην Αντονία, χωρίς αποτέλεσμα όμως, αφού και αυτός θα χάσει στο σκοπόνε από την γριά. 
Ο Πεπίνο και η Αντονία θα πάνε στο καθιερωμένο ραντεβού με την Αμερικάνα και το παιχνίδι θα αρχίσει. 
Η τύχη φαίνεται να του χαμογελά αυτή την φόρα του Πεπίνο, και να κερδίζει συνεχώς τις παρτίδες, και συγκεντρώνοντας ένα σεβαστό ποσό, αρκετό για να αγοράσει το σπίτι που ήθελε. Αυτό δεν θα αρέσει καθόλου στην γριά που θα χάσει χρήματα και θα σκαρφιστεί ένα τέχνασμα προκειμένου να πάρει πίσω τα χρήματά της. Έτσι κατά την τελευταία παρτίδα του σκοπόνε, θα λιποθυμήσει και θα σταματήσουν το παιχνίδι. Ο γιατρός που θα την εξετάσει θα αποφανθεί ότι η γριά είναι στα τελευταία της και θα ενημερώσει τους Ιταλούς. Ο γραμματέας της θα παρακαλέσει τον Πεπίνο να μείνει στη βίλα έως ότου συνέρθει η γριά. Ο Πεπίνο θα δεχτεί και θα περιμένει.
Κάποια στιγμή η γριά Αμερικάνα θα συνέρθει και θα ζητήσει από τον Πεπίνο να ικανοποιήσει την τελευταία της επιθυμία, που δεν είναι άλλη από το να ξαναπαίξει ένα παιχνίδι σκοπόνε. 
Ο Πεπίνο από καλοσύνη θα δεχτεί και θα παίξει πάλι σκοπόνε. Αυτή την φόρα όμως η γριά θα αλλάξει τους κανόνες του σκοπόνε, προτείνοντας στον Πεπίνο καθε παρτίδα το ποντάρισμα θα είναι το διπλό ή τίποτα. 
Ο Πεπίνο θα διστάσει να δεχτεί, αλλά η Αντονία θα έχει άλλη γνώμη, λέγοντάς του ότι ήρθε η στιγμή να ξετινάξουν οικονομικά την γριά, μη βλέποντας όμως ότι είναι παγίδα της γριάς, που έχει στόχο να φύγει πάλι κερδισμένη. Ο Πεπίνο θα αρχίσει να κερδίζει τεράστια ποσά, και από την απληστία που θα τον πιάσει θα κάνει τρελά όνειρα. Η πραγματικότητα δυστυχώς θα είναι διαφορετική, αφού σε κάποια στιγμή ο Πεπίνο θα τα χάσει όλα. 
Η γριά θα φύγει ευχαριστημένη  από την Ρώμη, που για μια ακόμη χρονιά κέρδισε τον Πεπίνο. Ο Πεπίνο θα κατηγορήσει την Αντονία που τον πήρε στο λαιμό της, χάρη στην απληστία της και θα την χωρίσει, με τον ίδιο να γυρίζει πάλι στην φτωχή αλλά τίμια ζωή του.
The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits!

Λίστα Τραγουδιών

1. Cowboys from Hell (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:06

2. Cemetery Gates (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 7:03

3. Mouth for War (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 3:57

4. Walk (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:16

5. This Love (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 6:34

6. I'm Broken (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:24

7. Becoming (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 3:07

8. 5 Minutes Alone (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:51

9. Planet Caravan (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:04

10. Drag the Waters (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:57

11. Where You Come From (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:13

12. Cat Scratch Fever (Nugent) - 3:49

13. Revolution Is My Name (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:19

14. I'll Cast a Shadow (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:19

15. Goddamn Electric (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:57

16. Hole in the Sky (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:16

Βραβεία

The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits! (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Γεώργιος Τουπόου Ε΄

Βιογραφία

Στην καθημερινή ζωή, ήταν περισσότερο γνωστός με το όνομα Tupoutoa. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελβετία και τη δευτεροβάθμια στο King's College του Ώκλαντ (Νέα Ζηλανδία). Συνέχισε τις σπουδές του στην Οξφόρδη και στη Βασιλική Ακαδημία του Στρατού στο Σάντχερστ της Αγγλίας.
Είναι παντρεμένος χωρίς νόμιμα παιδιά, ωστόσο έχει ένα εξώγαμο τέκνο, την Ιλίμα Λέι Τόχι. Με βάση το Σύνταγμα, η κόρη του δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει δικαιώματα επί του θρόνου στο μέλλον.
Προτού γίνει βασιλιάς άσκησε επιχειρηματική δραστηριότητα και βάσει του νόμου έπαυσε να έχει λογαριασμούς από τις επιχειρήσεις του.

Αξιώματα

Έγινε Διάδοχος του θρόνου στις 4 Μαΐου του 1966. Χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών την περίοδο 1979-1998. Ορκίστηκε Βασιλιάς στις 11 Σεπτεμβρίου του 2006. 
Η επίσημη στέψη του έγινε στις 1η Αυγούστου του 2008 . Αρχικά η στέψη προγραμματιζόταν να λάβει χώρα το 2007, αναβλήθηκε όμως καθώς δόθηκε προτεραιότητα στην ανοικοδόμηση της πρωτεύουσας, Νουκουαλόφα, έπειτα από τις ταραχές του 2006.
Τον Ιούλιο του 2008, τρεις ημέρες πριν την επίσημη στέψη του (1η Αυγούστου), ο βασιλιάς ανακοίνωσε ότι θα αφήσει τις περισσότερες εξουσίες του και θα ενεργεί στα περισσότερα ζητήματα με βάση τις οδηγίες του πρωθυπουργού του. Ο πρωθυπουργός επίσης θα είναι αρμόδιος για τα καθημερινά ζητήματα. Ο Τουπόου θα έχει τις εξουσίες του διορισμού δικαστών αλλά και της μετατροπής ποινών. Επιπλέον, ο ίδιος ανακοίνωσε τη διενέργεια εκλογών το 2010 και  ανήγγειλε κοινοβουλευτική μεταρρύθμιση.

Θάνατος

Το 2012 ο Μονάρχης μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο του Χονγκ Κονγκ, όπου και πέθανε στις 18 Μαρτίου.
Ανρί Γκανιεμπέν

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ανρί Γκανιεμπέν γεννήθηκε στη Λιέγη το 1886, και ήταν γιος Βέλγου πάστορα και Ολλανδής μητέρας.  Σπούδασε στην Ελβετία, στις πόλεις Μπιέν και Λωζάνη, πιάνο, με τον Ο. Λοφέρ (Auguste Laufer) και αρμονία με τον Τ. Μπίσχοφ (Justin Bischoff). Το 1905, πέρασε οκτώ μήνες στο Βερολίνο, όπου σπούδασε σύνθεση με τον Ρ. Ρέσλερ (Richard Rössler). Το 1908 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου μελέτησε στην «Scuola Cantorum», εκκλησιαστικό όργανο με τον Λουί Βιέρν και σύνθεση με τον Β. ντ’ Εντί (Vincent d'Indy).  Παρέμεινε εκεί για οκτώ χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έπαιζε εκκλησιαστικό όργανο στη Λουθηρανική Εκκλησία της Λύτρωσης. Το 1916, διορίστηκε οργανίστας στο Ναό του Αγίου Ιωάννη της Λωζάνης και δίδαξε στο Ωδείο της πόλης. Ο Γκανιεμπέν συνέθεσε πάνω στις περισσότερες μουσικές φόρμες, με εξαίρεση την όπερα. Συχνά συνεισέφερε και σε περιοδικά μουσικής, συμπεριλαμβανομένου του εντύπου La Tribune de Genève.
Το 1925 προσκλήθηκε και ανέλαβε τη διεύθυνση του Ωδείου της Γενεύης, όπου παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του, το 1961. Το 1938, καθιέρωσε τον διεθνή μουσικό διαγωνισμό της Γενεύης, του οποίου υπήρξε πρόεδρος μέχρι το 1959. Πήρε μέρος στην πλήρη έκδοση των έργων του Κ. Γκουντιμέλ (Claude Goudimel).
Μαντώ Αραβαντινού

Βιογραφικό

Η Μαντώ (Διαμαντώ) Αραβαντινού γεννήθηκε το 1926 στο Βόλο. Αυτό είναι το λογοτεχνικό της ψευδώνυμο. Το πραγματικό της όνομα ήταν Βασιλική Γκικοπούλου. Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν (1946). Κατά την περίοδο 1953-1955 εργάστηκε στο αθηναϊκό γραφείο του Associated Press. Επίσης, φοίτησε στη Σχολή Ξεναγών και εργάστηκε ως ξεναγός την περίοδο 1958-1968. Συμμετέσχε στον θίασο της Κατερίνας το 1947.
Το 1962 πρωτοπαρουσιάστηκε στον χώρο της λογοτεχνίας με την ποιητική συλλογή «Γραφή Α΄».

Έζησε μεγάλο διάστημα στο εξωτερικό. Το 1967 πήγε στο τότε Δυτικό Βερολίνο ως υπότροφη του Ινστιτούτου Γκαίτε, παρέμεινε δε μέχρι το 1970. Κατόπιν πήγε στη Γαλλία, το 1971-1977, με πανεπιστημιακή (από τη Σορβόνη) υποτροφία για να κάνει έρευνα με θέμα τον Τζέιμς Τζόυς. Κατά την παραμονή της στο Παρίσι ήρθε σε επαφή με την ομάδα που εξέδιδε το πρωτοποριακό για την εποχή του περιοδικό Change.
Ποιήματά της απαγγέλθηκαν τον Φεβρουάριο του 1975 στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Παρίσι, καθώς και στην Αβινιόν την περίοδο 1975-76. Τη μουσική που συνόδευε αυτές τις απαγγελίες τη συνέθεσε ο Iean Pierre Drouet. Στο Παρίσι ήταν συνεργάτης της γαλλικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Συντέλεια», «Πάλι» του Νάνου Βαλαωρίτη, «Χνάρι», «Ηριδανός», «Η συνέχεια» και με την εφημερίδα «Τα Νέα». Πήρε μέρος επίσης στην έκδοση των «Νέων Κειμένων». Είναι η σεναριογράφος δυο ταινιών του Φρεντερίκ Ροσίφ.

Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και των παρισινών Gens des Lettres.

Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά. Στα πρώτα της έργα επηρεάστηκε από τον υπερρεαλισμό, όπως και απo τον Καβάφη. Αργότερα και από τον Τζόυς.
Πέθανε το 1998.
Κώστας Φλίσκας

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Αναγέννηση Καρδίτσας και έγινε ευρύτερα γνωστός κατά την περίοδο 2004-05, όταν οι πολύ καλές εμφανίσεις του οδήγησαν στην απόκτησή του από την Ξάνθη. Πολύ σύντομα κέρδισε θέση στην ενδεκάδα του θρακιώτικου συλλόγου, του οποίου πλέον είναι βασικό στέλεχος στον χώρο της μεσαίας γραμμής. Την περίοδο 2011-12 επιλέχθηκε αρχικά ως δεύτερος αρχηγός της ομάδας και στη συνέχεια ως πρώτος. 
Με την έναρξη της περιόδου 2016-17 κατέχει το ρεκόρ του μακροβιότερου εν ενεργεία ποδοσφαιριστή σε έναν σύλλογο της Σούπερ Λιγκ, μιας και συμπλήρωσε 12 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην Ξάνθη.

Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε 21 συνολικά φορές.
Μικρόλιθοι

Με τον όρο μικρόλιθοι ή μικρολεπίδες εννοούνται στην αρχαιολογία πολύ μικρά λίθινα εργαλεία από πυριτόλιθο ή οψιανό. Κατά την μεσολιθική διαμορφώνονταν συνήθως με γεωμετρική μορφή και χρησιμοποιούνταν κυρίως σε πλέον σύνθετα εργαλεία. Διαμορφώνονταν από πρισματικές λεπίδες με αιχμηρές πλευρικές άκρες που διευκόλυναν την κοπή. Όντας πολύ μικροί για να χρησιμοποιηθούν από μόνοι τους, οι μικρόλιθοι προσαρμόζονταν σε ξύλινες ή οστέινες λαβές διαμορφώνοντας σύνθετα εργαλεία, όπως τα δρεπάνια του Νατούφιου πολιτισμού. Οι ύστεροι μικρόλιθοι ονομάζονται γεωμετρικοί εξαιτίας του τεχνητά διαμορφωμένου σχήματός τους.
Οι μικρόλιθοι είναι παράγωγα συνήθως της τεχνικής των μικρογλυφίδων, δηλαδή παράγωγα επεξεργασίας ενός μεγαλύτερου λίθου. Οι γλυφίδες που αποσπώνται σε αυτή τη διαδικασία παράγουν λίθους μικρότερων διαστάσεων. Αν και ο όρος μικρόλιθος χρησιμοποιείται συχνά για οποιοδήποτε επεξεργασμένο εργαλείο, ένας ακριβέστερος ορισμός είναι ότι η επεξεργασία πρέπει να αφορά δύο διαδοχικές πλευρές τουλάχιστον. Για τους γεωμετρικούς μικρόλιθους αυτό σημαίνει ότι το σχήμα διαμορφωνόταν εσκεμμένα με γεωμετρική μορφή. Διαφορετικά οι φυσικά εκλεπτυσμένες λεπίδες που μπορούν να ταξινομηθούν ως τριγωνικοί μικρόλιθοι, έπαιρναν μάλλον τυχαία το τριγωνικό τους σχήμα.
Ορισμένοι τύποι μικρολίθων, όπως οι τραπεζοειδείς, χρησιμοποιήθηκαν κατά την Νεολιθική όπως επίσης και στον πολιτισμό της γραμμικής ταινιωτής κεραμικής και άλλους πολιτισμούς της Επιπαλαιολιθικής. Τυπικά έχουν μήκος περίπου 1 εκ. και πλάτος 0,5 εκ. μετά την επεξεργασία τους