google/wiki40b huggingface dataset:
Δον Χουάν Μάτους

Ο Δον Χουάν Μάτους είναι μια σημαντική φιγούρα στη σειρά των βιβλίων σαμανισμού του Κάρλος Καστανιέδα. Περιγράφεται ως ένας Ινδιάνος Γιάκι τον οποίο γνώρισε για πρώτη φορά ο Καστανιέδα σε ένα σταθμό λεωφορείων στη Γιούμα της Αριζόνα στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Το κατά πόσον πρόκειται για ένα υπαρκτό πρόσωπο είναι θέμα για το οποίο έχουν υπάρξει διαφωνίες κατά καιρούς. Οι πρακτικές και τα πιστεύω του Δον Χουάν φαίνονται ασύμβατες με την καταγωγή του ως Ινδιάνος Γιακί.  Ο ηλικιωμένος άντρας, ποτέ δεν λέει ότι αυτό είναι το πραγματικό του όνομα. Απλώς αναφέρει ότι τουλάχιστον για τον Καστανιέδα είναι ο Χουάν Μάτους.

Στα βιβλία του Καστανιέδα

Ως χαρακτήρας στα βιβλία του Καστανιέδα, ο Δον Χουάν λέει στον Κάρλος (το χαρακτήρα που αντιπροσωπεύει τον Καστανιέδα) ότι είναι ένας brujo (η ισπανική λέξη για τον μάγο ή μάγισσα), ο οποίος προσομοιάζει τον θεραπευτή ή τον σαμάνο και ο οποίος έχει κληρονομήσει (μέσα από μια γενιά διδασκάλων) μια αρχαία μεσο-αμερικανική πρακτική για την επέκταση της ανθρώπινης συνειδητότητας, και την αλληλεπίδραση με τις ενέργειες της Γης και τα όντα που την κατοικούν. Στα βιβλία, ο Δον Χουάν ήταν ειδικός στην καλλιέργεια και τη χρήση διαφόρων ψυχοτροπικών φυτών (συγκεκριμένα παραισθησιογόνων μανιταριών, datura και πεγιότ τα οποία βρίσκονται στις ερήμους του Μεξικού. Αυτά χρησίμευαν ως οχήματα για να φτάσει κανείς στην μη συνηθισμένη πραγματικότητα στις διδασκαλίες του προς τον Κάρλος.
Ο Δον Χουάν παρουσιάζεται ως άγαμος και ως ένας ηλικιωμένος άντρας ιθαγενούς καταγωγής, με μεγάλη δύναμη και ευκινησία, ο οποίος μιλά άψογα Ισπανικά αλλά δεν έχει πάει ποτέ του σε Πανεπιστήμιο, και ο οποίος είχε προφανώς ζήσει τη ζωή του σε φτωχές συνθήκες. Η φιλοσοφία του Δον Χουάν μπορεί εν περιλήψει να περιγραφεί από μια παράγραφο στο πρώτο βιβλίο του Καστανιέδα Οι Διδασκαλίες του Δον Χουάν:
Για μένα υπάρχει μόνο το ταξίδι σε μονοπάτια που έχουν καρδιά, σε οποιοδήποτε μονοπάτι έχει καρδιά. Εκεί ταξιδεύω, και η μόνη πρόκληση για μένα είναι να περπατήσω όλη τη διαδρομή. Και εκεί ταξιδεύω κοιτώντας, κοιτώντας χωρίς ανάσα.

Σε μεταγενέστερα έργα

Στα βιβλία τους, η Ταΐσα Άμπελαρ, η Φλορίντα Ντόνερ-Γκράου και ο Λουχάν Μάτους επίσης συμπεριλάμβαναν τον χαρακτήρα του Δον Χουάν Μάτους, αν και εμφανιζόταν και με διαφορετικά ψευδώνυμα όπως Μαριάνο Αουρελιάνο. Σε όλα αυτά τα βιβλία ο Δον Χουάν Μάτους ήταν ο ναγουάλ, ο οποίος ήταν ο ηγέτης μιας ομάδας ανθρώπων που ακολουθούσαν την παράδοση της μυστικιστικής αυτο-πραγμάτωσης.
Κλαύδιος Πτολεμαίος

Έργο

Ο Πτολεμαίος θεωρούσε τη Γη σφαιρική κι ακίνητη, και μεγαλύτερη απ' όλα τα ουράνια σώματα. Για να εξηγήσει την ανάδρομη κίνηση των πλανητών, εισήγαγε στο γεωκεντρικό μοντέλο των έκκεντρων κύκλων και επικύκλων που είχε ήδη προταθεί από τον Απολλώνιο τον Περγαίο και τον Ίππαρχο, την έννοια του εξισωτικού σημείου ή εξισωτή (equant). Τοποθετώντας έναν παρατηρητή στο εξισωτικό σημείο, τότε αυτός θα βλέπει το σώμα που περιφέρεται γύρω του σε έναν επίκυκλο, να διανύει σε ίσους χρόνους ίσες γωνίες (κάτι που παραπέμπει στον νόμο των ίσων εμβαδών του Κέπλερ). Το μοντέλο αυτό έδινε ικανοποιητικά αποτελέσματα, με σφάλμα της τάξης μόνο λίγων μοιρών, γι' αυτό και επικράτησε για 14 αιώνες.
Στη «Μεγίστη Σύνταξιν» ο Πτολεμαίος καταγράφει μεν το γεωκεντρικό σύστημα του Ίππαρχου, αλλά το συστηματοποιεί και το συνδυάζει με δικές του παρατηρήσεις, με αποτέλεσμα μία πλήρη αστρονομική σύνθεση που περιελάμβανε κατάλογο αστέρων και αστερισμών, ένα προβλεπτικό μοντέλο για τις μελλοντικές θέσεις των ουράνιων σωμάτων και τις μελλοντικές εκλείψεις Ηλίου και Σελήνης, καθώς και μία προτεινόμενη αντίληψη του Σύμπαντος ως ένα σύνολο ομόκεντρων σφαιρών, όπου οι πλανήτες, ο Ήλιος και η Σελήνη κινούνται ο καθένας στην επιφάνεια της δικής του κοσμικής σφαίρας ενώ οι απλανείς αστέρες τοποθετούνται συλλήβδην στην εξώτερη σφαίρα.
Στο έργο του «Γεωγραφία» συλλέγει το σύνολο των γεωγραφικών γνώσεων της εποχής του και το εμπλουτίζει με αναφορές ναυτικών, με αποτέλεσμα μία σχετικά ακριβή περιγραφή της Ευρώπης (με έμφαση βέβαια στην «πολιτισμένη» Μεσόγειο), της βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Αραβικής χερσονήσου. Στο μνημειώδες έργο του «Τετράβιβλος» ο Πτολεμαίος συνοψίζει τον κορμό γνώσης της ελληνιστικής μαντικής ωροσκοπικής αστρολογίας σε μία εκτενή, εκλογικευμένη και συστηματοποιημένη επιτομή που ταίριαζε με το γεωκεντρικό σύστημα της Μεγίστης Σύναξης. Ο Πτολεμαίος, ο οποίος θεωρούσε τη μαντική αστρολογία πιθανοκρατικό εργαλείο αλλά όχι αλάνθαστο οδηγό, απέρριπτε άλλους διαδεδομένους τύπους μαντείας όπως η αριθμολογία, ενώ παρέδωσε κι ένα εγχειρίδιο οπτικής και μία μελέτη επάνω στη θεωρία της μουσικής, όπου συμφωνούσε με τους πυθαγόρειους στην αντιστοίχιση μαθηματικών αναλογιών στα μουσικά διαστήματα.

Αντίκτυπος

Ο Πτολεμαίος και ο σύγχρονος του ιατρός Κλαύδιος Γαληνός, ο οποίος συστηματοποίησε μία εκλογικευμένη ιατρική πρακτική που πατούσε στην κληρονομιά του Ιπποκράτη, αποτέλεσαν τις δύο αυθεντίες στο χώρο της φυσικής φιλοσοφίας και πρακτικής που θα συμβουλεύονταν οι κάτοικοι της Μεσογείου για τους επόμενους δεκατέσσερις αιώνες.
Γιαννοχώρι Καστοριάς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Γιαννοχώρι βρίσκεται στις πλαγιές του Γράμμου, δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία. Ο Αλιάκμονας (στις αρχές του - Άνω Αλιάκμονας) περνάει νότια του χωριού. Απέχει 22 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Νεστόριο και 45 Δ.-ΝΔ. από την Καστοριά. Όπως τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής (Γλυκονέρι, Λιβαδοτόπι, Μονόπυλο και Τρίλοφος) συμπεριλαμβάνεται στα "Γραμμοχώρια της Καστοριάς" όπου έγιναν οι πιο σκληρές και αιματηρές μάχες του Εμφυλίου.   
Αναφέρεται ως Γιαννοβαίνη το 1918, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάζεται σε Γιαννοχώρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Νεστόριο, Αγία Άννα, Μονόπυλο, Λειβαδοτόπι, Στενά, Πεύκο και Τρίλοφο αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεστορίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νεστορίου του δήμου Νεστορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.

Σημείωση

Μέχρι το 1981 υπήρχε ο συνώνυμος οικισμός Γιαννοχώρι Ξάνθης της κοινότητας Σατρών ο οποίος καταργήθηκε.
Πίτσο

Ιστορία

Το Πίτσο έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα όπως όλες οι πόλεις στην Καλαβρία, δεν υπάρχουν ωστόσο πηγές που να καταγράφουν αρχαία πόλη στην περιοχή. Η ιστορία της πόλης του Πίτσο ξεκινά τον Μεσαίωνα (1300) όταν εμφανίζονται στην περιοχή μια κοινότητα μοναχών του Μέγα Βασιλείου, ένα κάστρο και ένα ψαροχώρι. Το όνομα "Πίτσο" που μεταφράζεται σαν "κορυφή" ή "προεξοχή" ίσως έχει σχέση με ένα ακρωτήρι που προεξέχει στην θάλασσα.  
Η βασική δραστηριότητα των κατοίκων της πόλης για πολλούς αιώνες ήταν η αλιεία του τόνου, ιδιαίτερα τον Μάιο και τον Ιούνιο. Η αλιεία του τόνου συνεχίστηκε μέχρι την δεκαετία του 1970 όπου τα δίχτυα των ψαράδων διασκορπίστηκαν σε κοραλλιογενείς τόνους στην ανοιχτή θάλασσα, η δραστηριότητα παρέμεινε και μετά αλλά σήμερα έχει απαγορευτεί.  
Στην περιοχή υπάρχει το περίφημο "Σπήλαιο των Σαρακηνών" στο οποίο Σαρακηνοί πειρατές που ρήμαζαν ολόκληρη την Καλαβρία τοποθετούσαν αιχμαλώτους και λάφυρα. Ο πρώην Βασιλιάς της Νεαπόλεως και γαμπρός του Ναπολέων Α΄ Ζοακίμ Μυρά φυλακίστηκε μερικές μέρες στο Αραγωνέζικο κάστρο της πόλης και στην συνέχεια καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο Μυρά εκτελέστηκε στην κύρια αίθουσα του κάστρου και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, το κάστρο ονομάστηκε κατόπιν "κάστρο του Μυρά", σήμερα βρίσκεται εκεί το "Επαρχιακό Μουσείο Μυρά". Το Πίτσο καταστράφηκε τα τελευταία χρόνια από ισχυρούς σεισμούς (1783, 1905).
Μετάλλινη πανοπλία έφιππου πολεμιστή (13ος-15ος αι.) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών

Περιγραφή

Μετάλλινη πανοπλία έφιππου πολεμιστή τοποθετείται χρονολογικά στους 13ο με 15ο αι.Αποτελείται από χάλκινη περικεφαλαία και σιδερένιο αλυσιδωτό θώρακα. Το ύψος της είναι 135 εκ και το πλάτος της 60 εκ.Έχει τη μορφή πλεκτού χιτών με μακριά μανίκια και κλείνει στο μέρος του στήθους με μικρούς μεταλλικούς γάντζους. Η χάλκινη περικεφαλαία αποτελέιται από από ημισφαιρικό στέλεχος, που στην κορυφή του διακοσμείται με μεταλλικό κομβίο , ενώ στο κάτω μέρος είναι αναρτημένο αλυσιδωτό πλέγμα για την προστασία του αυχένα και των πλαϊνών της κεφαλής. Τ δύο τμήματα της πανοπλίας δεν αποτελούν ενιαίο σύνολο καθώς διαπιστώνεται από τη χρήση ξέων υλικών μεταξύ τους και από τη διαφορετική τεχνική της κατασκευής τους. Δώθηκε με δωρεά στο Μουσείο από τον Μιχάλη Διαμαντή στα 1915.
Πεδίο δυνάμεων

Στη φυσική, το πεδίο δύναμης είναι διάνυσμα πεδίου που περιγράφει μια δύναμη χωρίς επαφή που ενεργεί σε ένα σωματίδιο σε διάφορες θέσεις στο χώρο. Συγκεκριμένα, ένα πεδίο δύναμης είναι διάνυσμα πεδίου , όπου  είναι η δύναμη που θα αισθανόταν ένα σωματίδιο αν ήταν στο σημείο .
Γερμανός Μαυρομιχάλης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ιωάννη (Κάτση) Μαυρομιχάλη και γόνου της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Εξελέγη βουλευτής Οιτύλου Λακωνίας στις εκλογές του 1847 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1853, του 1856 και του 1861 καθώς και στη Β΄ Εθνοσυνέλευση του 1862.
Γιος του ήταν ο Ιωάννης Γ. Μαυρομιχάλης.
Αννόβερο 96

Γήπεδο

Η Αννόβερο 96 αγωνίζεται στο AWD-Arena, χτισμένο το 1954 ως "Νιντερσάξενσταντιον", που πλέον έχει χωρητικότητα 49000 θέσεων. Στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 στο γήπεδο έλαβαν χώρα τέσσερεις αγώνες της φάσης των ομίλων και ένας αγώνας της φάσης των 16. Στο γήπεδο επίσης έλαβαν χώρα αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 και του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988.
Ανουνάκι

Χαρακτηριστικά και Σύμβολα

Στη σουμεριακή μυθολογία, οι Ανουνάκι είναι οι αξιωματικοί του σουμεριακού θεού Ανού. Ανουνάκι είναι είτε συλλογικό όνομα για τους θεούς του ουρανού και της γης είτε σε άλλες περιπτώσεις μόνο για τους θεούς του κάτω κόσμου (ιδίως από το δεύτερο μισό της δεύτερης χιλιετίας). Το όνομα τους σημαίνει οι απόγονοι του βασιλιά του Ουρανού Ανού, « Anunnaki sha shamê u erSetim», «οι Ανουνάκι του ουρανού και της γης». Μερικές φορές γίνεται διαφοροποίηση όσον αφορά την αναγραφή του συνόλου των θεών. Οι Ιγγίγγι σε αυτή την περίπτωση είναι οι θεοί του ουρανού, ενώ οι Ανουνάκι αναφέρονται στους θεούς του κάτω κόσμου. Ιγγίγγι είναι όρος με άγνωστη προέλευση και νόημα. Στο έπος της δημιουργίας για παράδειγμα, ο Μαρδούκ έχει μια ερώτηση προς έναν Ανουνάκι και η απάντηση δίνεται από έναν Ιγγίγγι.

Μύθοι

Τους Ανουνάκι τους βλέπουμε κυρίως στο μύθο του Ντουμούζι και της Ινάννα όταν εκείνη κατεβαίνει στον κάτω κόσμο (Ιρκάλλα) όπου κυριαρχεί η αδερφή της Ερεσκιγκάλ. Όταν φτάνει στον κάτω κόσμο την υποδέχεται ο φύλακας των επτά πυλών, Νέτι. Οι επτά πύλες αντιστοιχούν στους 7 Ανουνάκι - φύλακες. Η Ινάννα περνώντας από κάθε πύλη αφήνει υποχρεωτικά κάτι που έχει πάνω της ώστε στο τέλος να παρουσιαστεί εντελώς γυμνή μπροστά στην Ερεσκιγκάλ. Το έπος αναφέρει ότι σε κάθε μία από τις 7 πύλες η Ινάννα ρωτάει για ποιο λόγο θα πρέπει να αφήσει το αντικείμενο που της ζητείται και ο εκάστοτε Ανουνάκι απαντάει ότι έτσι είναι το τυπικό, έτσι πρέπει. Επίσης αναφέρονται στο Έπος του Γιλγαμές όταν ο Ουτναπιστίμ εξιστορεί τον μύθο του κατακλυσμού. Κάποια στιγμή εμφανίζονται οι 7 κριτές του κάτω κόσμου και βάζουν φωτιά στη γη ενόσω η πλημμύρα πλησιάζει.
Διονύσιος Σουρμελής

Βιογραφικό - εκπαίδευση

Ο Διονύσιος Σουρμελής για τον οποίο δεν υπάρχουν, προς το παρόν, πολλά ιστορικά στοιχεία, γεννήθηκε πιθανώς στην Αθήνα, προς τα τέλη του 18ου αιώνα, και απεβίωσε επίσης στην Αθήνα, σε χρονολογία, ίσως μετά το 1862. Ήταν λόγιος και ιστορικός συγγραφέας, ο οποίος μορφώθηκε στην Αθήνα και στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη. Από το 1835, σύμφωνα με τη βασιλική απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου (7 Μαρτίου) του 1835 ο Διονύσιος Σουρμελής διορίστηκε ως συμβολαιογράφος Αθηνών. Το 1857 αναφέρεται ότι ήταν ιδιοκτήτης ιδιωτικού σχολείου στην Αθήνα. Διατέλεσε επίσης μέλος της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Αγωνιστική δράση

Ο Διονύσιος Σουρμελής υπήρξε αγωνιστής του 1821 που έδρασε κυρίως μετά την επιστροφή του από την Κωνσταντινούπολη το 1822. Το 1823 έγινε γραμματέας της Αθηναϊκής Δημογεροντίας. Αργότερα, μεταξύ των ετών 1826 - 1827, συμμετείχε στον αγώνα για την αναχαίτιση των Οθωμανικών δυνάμεων του Κιουταχή πασά, όταν ο δεύτερος στράφηκε εναντίον της Αθήνας πολιορκώντας, για περίπου ένα χρόνο, από το φθινόπωρο του 1826 ως τα τέλη Μαΐου του 1827, τους επαναστάτες, οι οποίοι ήταν οχυρωμένοι μέσα στην Ακρόπολη. Τελικά, μετά από πολλές μάχες στις οποίες διακρίθηκαν πολλοί οπλαρχηγοί και κυρίως ο αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο Κιουταχής, στις 24 Μαΐου του 1827, πέτυχε την παράδοση της Ακρόπολης.
Intel 4004

Ο  Intel 4004 ήταν ο πρώτος ολοκληρωμένος μικροεπεξεργαστής 4-bit, «όλα σε ένα», μαζικής παραγωγής και κυκλοφόρησε το 1971 από την εταιρεία Intel. Η φράση «όλα σε ένα» σημαίνει ότι σε ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα περιλαμβάνονταν το ρολόι χρονισμού, η εσωτερική μνήμη με τη μορφή καταχωρητών (registers) και η μονάδα αριθμητικών υπολογισμών (ALU). Ήταν το πρώτο προϊόν  εταιρείας Intel που σχεδιάστηκε και κατασκευάσθηκε για χρήση σε επιτραπέζιες αριθμομηχανές όπως η αριθμομηχανή  141 PF της Busicom, ενώ  δικαιολογούσε πλήρως την έννοια του ολοκληρωμένου κυκλώματος ενσωματώνοντας 2.300 τρανζίστορ. 
Οι σχεδιαστές του μικροεπεξεργαστή ήταν οι Federico Faggin και Ted Hoff από την Intel και ο Masatoshi Shima από την Busicom. Ο 4004 είχε στην κεραμική του βάση 16 ακροδέκτες (pin) επικοινωνίας και συνδεσιμότητας με άλλα κυκλώματα. Ο τυπικός διάδοχός του ήταν ο 4040, μια βελτιωμένη έκδοση του 4004, εντούτοις ο ουσιαστικός διάδοχος ήταν ο 8008, ο οποίος  επισκίασε και τους δύο ως ο πρώτος πραγματικός μικροεπεξεργαστής 8-bit. Η παραγωγή του 4004 και του 4040 σταμάτησε το 1981.
Βικτώρια (Βρετανική Κολομβία)

Ιστορία

Πριν από την άφιξη των ευρωπαίων εξερευνητών και εποίκων, στην περιοχή της σημερινής Βικτωρίας κατοικούσαν αυτόχθονες Σογκίς (αγγλ., Songish ή  Songhees). Στα τέλη του 18ου αι., τις ακτές αυτές τις εξερεύνησαν ισπανοί και βρετανοί θαλασσοπόροι. Το 1843, η βρετανική Εταιρεία του Κόλπου Χάντσον (αγγλ., Hudson's Bay Company), που είχε τα αποκλειστικά δικαιώματα στο εμπόριο γούνας από τον κεντρικό και δυτικό Καναδά, έκτισε στην περιοχή το Οχυρό Καμοσάν (αγγλ., Fort Camosun), το οποίο κατόπιν μετονομάστηκε Οχυρό Βικτώρια προς τιμή της βρετανής βασίλισσας της εποχής εκείνης.  
Το 1849, οι Βρετανοί δημιούργησαν την Αποικία της Νήσου Βανκούβερ και όρισαν το Οχυρό Βικτώρια ως πρωτεύουσα της νεοσύστατης αποικίας. Το 1862, το Οχυρό έγινε δήμος και το 1871, όταν η Βρετανική Κολομβία έγινε μέλος της Καναδικής Συνομοσπονδίας, η πόλη ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της νέας καναδικής επαρχίας. 
Από τον καιρό πριν από την προσχώρηση της Βρετανικής Κολομβίας στην Καναδική Συνομοσπονδία, η Βικτώρια αποτελούσε την μεγαλύτερη βάση του Βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού στον ΒΑ Ειρηνικό Ωκεανό. Σήμερα αποτελεί την μεγαλύτερη δυτική βάση του Καναδικού Πολεμικού Ναυτικού. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη στα τέλη του 19ου αι. και στις αρχές του 20ού αι., γεγονός που καθρεπτίζεται στην χαρακτηριστική βικτωριανή αρχιτεκτονική των κτιρίων της.

Κλίμα

Η Βικτώρια έχει σχετικά ήπιο σχεδόν μεσογειακό κλίμα, με θερμοκρασίες που δεν ξεπερνούν τους 30 °C, αλλά ούτε κατεβαίνουν πιο κάτω από –5 °C. Οι χειμώνες είναι υγροί με λίγες χιονοπτώσεις, ενώ τα καλοκαίρια ήπια και ξηρά. Εξαιτίας του κλίματός της, η πόλη έχει δυσανάλογα υψηλό πληθυσμό γερόντων, επειδή πολλοί συνταξιούχοι προτιμούν να ζήσουν σ' αυτήν την πόλη τα τελευταία χρόνια της ζωής τους.

Πολιτιστική και κοινωνική ζωή

Εκτός από διοικητικό κέντρο, η Βικτώρια, με τα όμορφα κτίρια και τα ανθοστόλιστα πάρκα, αποτελεί σημαντικό τουριστικό κέντρο. Περισσότεροι από 3,5 εκατομμύρια τουρίστες επισκέπτονται κάθε χρόνο την πόλη.
Στην Βικτώρια βρίσκεται επίσης και η παλαιότερη Κινεζούπολη (Chinatown) του Καναδά. Κοντά στην πόλη, βρίσκεται και βάση συντάγματος του Καναδικού Στρατού, το οποίο είναι γνωστό για την στρατιωτική του μπάντα. Τα καλοκαίρια, ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει και συναυλίες της Συμφωνικής Ορχήστρας της πόλης.
Στην Βικτώρια έχει την έδρα του το ομώνυμο πανεπιστήμιο (αγγλ., University of Victoria), το οποίο από τις αρχές του 20ού αι. και μέχρι το 1962, αποτελούσε προπαρασκευαστικό κέντρο φοιτητών του Πανεπιστημίου McGill του Μόντρεαλ. Στην πόλη έχει επίσης την έδρα του το Πανεπιστήμιο Royal Roads (αγγλ., Royal Roads University), που ιδρύθηκε μόλις το 1995.
Η Βικτώρια συνδέεται με την πόλη του Βανκούβερ με πορθμεία και υδροπλάνα. Με τον υπόλοιπο Καναδά και τις ΗΠΑ, η Βικτώρια συνδέεται αεροπορικώς με το Διεθνές Αεροδρόμιό της.
Έντσον Φέσεντεν Γκάλοντετ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γκάλοντετ γεννήθηκε στην Ουάσινγκτον και πατέρας του ήταν ο Έντουαρντ Μάινερ Γκάλοντετ, γιος του Τόμας Χόπκινς Γκάλοντετ, ιδρυτή του Πανεπιστημίου Γκάλοντετ. Τόσο ο πατέρας του όσο και ο παππούς του ήταν διάσημοι εκπαιδευτικοί στον τομέα της εκπαίδευσης των κωφάλαλων. Έλαβε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο Γέιλ το 1893, και το Διδακτορικό δίπλωμα του στην Ηλεκτρολογία από το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς το 1896. Εργάστηκε στην εταιρεία Westinghouse Electric & Manufacturing Company στο Πίτσμπεργκ της Πενσυλβάνια από το 1896 έως το 1897, και έπειτα έγινε καθηγητής φυσικής στο Γέιλ, όπου δίδαξε την περίοδο από το 1897 έως το 1900. Από το 1900 έως το 1903 εργάστηκε στην εταιρεία William Cramp & Sons' Ship and Engine Building Company στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια και έπειτα από το 1903 εργάστηκε στην εταιρεία National Cash Register Company στο Ντέιτον του Οχάιο. Νυμφεύτηκε τη Μάριον Κόκρελ στις 14 Φεβρουαρίου 1903. Από το 1903 έως το 1908 εργάστηκε ως βοηθός προέδρου και γενικός επόπτης στην εταιρεία Stillwell Bierce & Smith Vaile Company του Ντέιτον. Το 1908 εργάστηκε στην εταιρεία New England Refrigerator Company στο Νόριτς του Κονέκτικατ. Το 1908 ίδρυσε την εταιρεία Gallaudet Engineering Company στο Νόριτς, όπου, ως πρόεδρος, εργάστηκε ως μηχανολόγος και σύμβουλος, και το 1909 κατασκεύασε το πρώτο του αεροπλάνο. Η Gallaudet Engineering Company μετονομάστηκε σε Gallaudet Aircraft Corporation το 1917. Υπήρξε συνεργάτης του Ινστιτούτου Αεροναυτικών Επιστημών, μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Αεροναυτικών Μηχανικών, της Διεθνούς Αεροναυτικής Ομοσπονδίας και μέλος της Αερολέσχης της Αμερικής. Ακόμη ήταν μέλος της Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών του Κονέκτικατ.
Το 1923 ο Γκάλοντετ κατασκεύασε ένα πλήρως μεταλλικό αεροσκάφος το οποίο πέταξε στις 20 Ιουνίου 1923 στο Οχάιο.
Το 1924 ο Γκάλοντετ παραιτήθηκε από την εταιρεία που είχε ιδρύσει. Τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας αποκτήθηκαν από τον στρατηγό Ρούμπεν Φλιτ, ο οποίος τα χρησιμοποίησε για την ίδρυση της δικής του εταιρείας, της Consolidated Aircraft Corporation.
Πέθανε το 1945 στο Πάιν Όρκαρντ του Κονέκτικατ, και τάφηκε στο Κοιμητήριο Σένταρ Χιλ του Χάρτφορντ (Κονέκτικατ).
Πατσιανός Χανίων

Οικονομία

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία, την καλλιέργια ελιάς, την μελισσοκομία και τον τουρισμό. Στον κάμπο του Φραγκόκαστελου καλλιεργούνται ελιές και ψυχανθή που προορίζονται για ζωοτροφές. Τη δεκαετία του 1950 στο χωριό λειτουργούσαν 3 ελαιοτριβεία με μυλόπετρες. Σήμερα στο χωριό λειτουργεί σύγχρονο ελαιοτριβείο και εντός του χωριού τυροκομείο.
Τζάκι Τσαν

Πρώτα Χρόνια

Ο Τζάκι Τσαν γεννήθηκε ως Κονγκ-Σανγκ Τσαν το 1954 στο Χονγκ Κονγκ. Όταν έγινε 6 ετών, οι γονείς του, που είχαν διακρίνει το ταλέντο του στα ακροβατικά και τις τέχνες, τον έστειλαν στο Πεκίνο προκειμένου να φοιτήσει στην Ακαδημία της “Όπερας του Πεκίνου”. Ήταν ένα αυστηρό σχολείο, με εξαντλητικό πρόγραμμα σπουδών, που περιελάμβανε μουσική, χορό, ακροβατικά, ηθοποιΐα και παραδοσιακές πολεμικές τέχνες, που ο Τσαν λάτρευε τις πολεμικές τέχνες, αφιερώνοντας ελάχιστο χρόνο στα τυπικά μαθήματα. Το 1960, καθώς ο μικρός Τσαν φοιτούσε στο Πεκίνο, ο πατέρας του είχε μεταναστεύσει στην Καμπέρα, Αυστραλία, προκειμένου να εργαστεί ως επικεφαλής μάγειρας για την αμερικανική πρεσβεία. Το 1976, σε ηλικία 22 ετών, ο Τσαν ακολούθησε την μητέρα του στην Καμπέρα, ώστε να ενωθεί η οικογένεια του και εκεί εργάστηκε ως οικοδόμος. Ένας μεγάλος και καλός οικοδόμος ονόματι Τζακ πήρε τον Τσαν κάτω από το φτερό του και του έδωσε το παρατσούκλι "Little Jack" το οποίο στη συνέχεια ο ίδιος άλλαξε σε Τζάκι Τσαν.

Προσωπική Ζωή

Ο Τζάκι Τσαν παντρεύτηκε το 1982 την ταϊβανέζα ηθοποιό, Λιν Φενγκ-Γιάο με την οποία την ίδια χρονιά, απέκτησαν τον γιο τους, Τζέισι Τσαν. Στις 19 Νοεμβρίου 1999, ο Τζάκι Τσαν έγινε για δεύτερη φορά πατέρας με εξωσυζυγική σχέση, με το πρώην μοντέλο και Μις Ασία 1990, Ελαίν Εντζί (Elaine Ng). Όπως παραδέχθηκε όμως, ήταν ένα λάθος και λάθη κάνουν όλοι οι άνθρωποι. Η Ελαίν ονόμασε την κόρη τους, Έτα Εντζί Κοκ Λαμ και αποφάσισε οτι θα αναλάβει την φροντίδα της χωρίς τον Τζάκι Τσαν.

Καριέρα

Ο Τζάκι Τσαν ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του θεάματος από την τρυφερή ηλικία των 6 ετών μέσα από μικρούς ρόλους. Από το 1976 και μετά άρχισε να ασχολείται κανονικά με την υποκριτική αλλά και με το τραγούδι καθώς δίσκος του Τζάκι Τσαν έγινε πλατινένιος. Έχει παίξει σε πολλές ταινίες με πρόσφατες, τις ταινίες "Karate Kid" οπού ο Τζάκι Τσαν παίζει τον δάσκαλο του γιου του γνωστού ηθοποιού, Γουίλ Σμιθ, του νεαρού Τζέιντεν Σμιθ,και ''Chinese Zodiac'' οπού ο Τζάκι Τσαν υποδύεται έναν μισθοφόρο,που ψάχνει να βρει τα γλυπτά που εκλάπησαν από το Αρχαίο Θερινό Ανάκτορο στο Πεκίνο.
1265 Σβαϊκάρντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σβαϊκάρντας εκτιμάται προσεγγιστικά σε 21 χιλιόμετρα. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Θυώνη

Στην ελληνική μυθολογία το όνομα Θυώνη ήταν μια άλλη ονομασία της μητέρας του θεού Διονύσου, της Σεμέλης (βλ.λ.). Η εξήγηση που δίνεται για τη μεταξύ τους διαφορά είναι ότι «Σεμέλη» είναι η θνητή υπόσταση της μητέρας του θεού, ενώ «Θυώνη» είναι η Σεμέλη μετά την αποθέωσή της (δηλαδή τη μετατροπή της σε θεά) από τον Διόνυσο, ο οποίος την έφερε στον Όλυμπο παίρνοντάς την από τον Άδη.
Ομοφυλοφιλικό και Λεσβιακό Βασίλειο των Νησιών της Θάλασσας των Κοραλλίων

Ιστορικό

Στις 14 Ιουνίου 2004, μία ομάδα ακτιβιστών με επικεφαλής τον Dale Parker Anderson, κατέλαβαν κάποια νησιά της Θάλασσας των Κοραλλίων και κήρυξαν την «απόσχισή» τους από την Αυστραλία μετά την άφιξή τους στο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους, όπου τοποθέτησαν τη σημαία του ουράνιου τόξου. Η «απόσχιση» πραγματοποιήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση του Κοινοβουλίου της Αυστραλίας να απαγορεύσει το γάμο σε άτομα του ίδιου φύλου. 
Μετά το 2005 υπήρξαν διαφωνίες εντός της ομάδας, με αποτέλεσμα το διαχωρισμό σε διάφορες παρατάξεις. Η αυστραλιανή ομάδα διαχωρίστηκε από άλλες οργανώσεις υποστήριξης, ανάμεσά τους δύο αμερικανικές ομάδες, το Ομοφυλοφιλικό και Λεσβιακό Βασίλειο της Κοινοπολιτείας με επικεφαλής τον Jaix Broox, το Unified Gay Tribe υπό την ηγεσία των Bill Freeman και Enrique Pérez και το γερμανικό Gay Homeland Foundation με επικεφαλής τον Victor Zimmermann. Οι ομάδες αυτές δεν υποστηρίζουν πλέον το έδαφος των Νησιών της Θάλασσας των Κοραλλίων.
Αυτή η «απόσχιση» δεν αναγνωρίζεται από κανένα κράτος και δεν υπάρχει μόνιμη εγκατάσταση, καθώς τα νησιά της Θάλασσας των Κοραλλίων εξακολουθούν να είναι ακατοίκητα. Το Βασίλειο ισχυρίστηκε ότι έχει συσταθεί μια ταχυδρομική υπηρεσία που λειτουργεί από την 1η Ιανουαρίου του 2006. Είναι δεδομένο ότι η υπηρεσία λειτουργεί μεταξύ των νησιών και του Κουίνσλαντ, αν και ελέγχεται η δράση της και η συχνότητα της υπηρεσίας. Το Βασίλειο εξέδωσε το πρώτο γραμματόσημο τον Ιούλιο του 2006 και σκοπεύει να εκδώσει γραμματόσημα με μόνο στόχο να γίνει γνωστό στην φιλοτελική κοινότητα. Η ιστοσελίδα του στις ΗΠΑ αναφέρει ότι η μόνη οικονομική δραστηριότητά του είναι ο τουρισμός, η αλιεία και η πώληση γραμματοσήμων.

Εξωτερικός σύνδεσμος

Η ιστοσελίδα του Βασίλειου