google/wiki40b huggingface dataset:
Δαλιδά

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αίγυπτο από Ιταλούς γονείς και το πραγματικό της όνομα ήταν Ιολάντα Κριστίνα Τζιλιότι (Iolanda Cristina Gigliotti). Ο πατέρας της, Πιέτρο Τζιλιότι, ήταν βιολιστής στην όπερα του Καΐρου. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1951 ως μοντέλο σε οίκο μόδας, ενώ το 1955 στέφθηκε σε καλλιστεία, Μις Αίγυπτος. Την ίδια χρονιά αναχώρησε για το Παρίσι με σκοπό να κάνει κινηματογραφική καριέρα, ενώ στην πορεία απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα.
Τελικά, χωρίς να εγκαταλείψει την ηθοποιία, στράφηκε κυρίως στο τραγούδι, όταν το 1956 ήλθε μια απρόσμενα μεγάλη επιτυχία, τραγουδώντας το Βambino, το οποίο αν και 45άρι κατάφερε να πουλήσει περισσότερα από 300 χιλιάδες αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Έκτοτε η καριέρα της απογειώθηκε, καθώς συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα του τραγουδιού, έκανε περιοδείες σε όλο τον κόσμο και οι περισσότεροι δίσκοι της γίνονταν χρυσοί και πλατινένιοι.
Πούλησε περισσότερα από 85 εκατομμύρια αντίτυπα σ' όλο τον κόσμο, ενώ πρωταγωνίστησε συνολικά σε 11 ταινίες και σε 2 αυτοβιογραφικά ντοκιμαντέρ. Ανάμεσα στα τραγούδια της, ξεχώρισε το ελληνικό Ντιρλαντά το οποίο διασκεύασε στα γαλλικά και ιταλικά ως Darla dirladada, ο Ζορμπάς του Μίκη Θεοδωράκη με γαλλικό στίχο (Zorba), καθώς και Τα παιδιά του Πειραιά επίσης στα γαλλικά (Les enfants du Pirée). Επίσης τεράστια επιτυχία κατάφερε και με τα τραγούδια "Je suis malade", "Parole Parole", "C'est fini la comedie", "Il venait d'avoir 18 ans" και "Histoire d'un amour". 
Στην προσωπική της ζωή η Δαλιδά θεωρήθηκε μια δυστυχισμένη γυναίκα και τραγικό πρόσωπο καθώς δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει μία οικογένεια όπως ονειρευόταν. Έζησε 3 μεγάλους έρωτες, αρχικά με τον Γάλλο μάνατζερ Λυσιέν Μορισσέ, μετά με τον Ιταλό τραγουδιστή Λουίτζι Τένκο και στη συνέχεια με τον Γάλλο παρουσιαστή Ρισάρ Σανφρέ. Και οι τρεις άντρες είχαν ψυχική εμμονή μαζί της, κάτι που τους οδήγησε στην αυτοκτονία. Αυτό κλόνισε τη Δαλιδά και έτσι το τέλος της, ήταν μοιραία ανάλογο. Στις 3 Μαΐου 1987 βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της έχοντας λάβει μία ισχυρή δόση βαρβιτουρικών. Είχε αφήσει σημείωμα στο οποίο ανέφερε: "Η ζωή μου άρχισε να γίνεται ανυπόφορη. Συγχωρέστε με". Ο ξαφνικός θάνατός της σόκαρε τη Γαλλική και Αιγυπτιακή κοινωνία, ενώ η Δαλιδά θεωρήθηκε το μεγαλύτερο σύμβολο "μοιραίας γυναίκας" (femme fatale).
Σχολική παιδαγωγική

Κατηγοριοποίηση του πλαισίου της θεματικής

Η σχολική παιδαγωγική αποτελεί μέρος των επιστημών της αγωγής. Ασχολείται με όλες τις εκφάνσεις της διδασκαλίας και της σχολικής μάθησης στις κρατικές σχολικές μονάδες. Περιγράφει τα πολυάριθμα πεδία μιας σχολικής μονάδας και τις επιστημονικές βάσεις της διδασκαλίας και της μάθησης σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα οργανωμένο με γνώμονα την κοινωνία και το κράτος. Καθορίζει επίσης τις δυνατότητες μάθησης και διδασκαλίας για εκπαιδευτικούς και μαθητές, έχοντας ως στόχο την αύξηση των πιθανοτήτων επιτυχίας στο χώρο του σχολείου.
Το δίλημμα με το οποίο έρχεται αντιμέτωπη η σχολική παιδαγωγική είναι ότι δεν μπορεί να φέρει ιδέες και καινοτόμα σχέδια στα σχολεία, αντιθέτως πρέπει πάντα να ξεπερνάει τα εμπόδια της σχολικής γραφειοκρατίας και της εκπαιδευτικής πολιτικής που έχουν συντηρητικές τάσεις. Οι περιορισμοί αυτοί εξηγούν επίσης το γεγονός ότι η σχολική παιδαγωγική κατά τις τελευταίες δεκαετίες, έχει ελάχιστα διαφοροποιηθεί. Στόχος είναι να αποτελέσει μια περιγραφική επιστήμη με την περιγραφή των φαινομένων του σχολείου και την ανάπτυξη μιας συγκεκριμένης ορολογίας και θεωρητικών βάσεων. Εντούτοις είναι επίσης στόχος να αποτελέσει εποικοδομητικό επιστημονικό τομέα, στο πλαίσιο του οποίου αναπτύσσονται μοντέλα, μέθοδοι και έννοιες που θα έπρεπε να εξασφαλίζουν υψηλότερες πιθανότητες επιτυχίας στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές στο χώρο του σχολείου. Προκειμένου να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, γίνεται επίσης χρήση εμπειρικών ερευνών η οποίες θα έπρεπε να παρέχουν σχετικές πληροφορίες.

Θεωρία και πράξη

Η μέχρι σήμερα αξιωματική παραδοχή της ενότητας θεωρίας και πράξης (Τζανκ/Μάγερ 2002) ή, με άλλα λόγια, "ως η επιστήμη της πράξης για την πράξη" (Κρον. 2004, σελ. 31) δεν είναι πλέον αποδεκτή. Κρύβει στην πραγματικότητα τις θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ των θεωρητικών παραδοχών και της διδακτικής δράσης σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στο εσωτερικό μιας κρατικής οργάνωσης και ενός κοινωνικού πλαισίου (βλ. Kosel 2007). Η πιο προφανής διαφορά είναι ότι σε θεωρητικό επίπεδο μπορεί να δημιουργηθεί οτιδήποτε με τρόπο λογικό, χωρίς να χρειάζεται να ληφθούν υπόψη οι συνέπειες για ό,τι έχει δημιουργηθεί. Στη διδακτική δράση αξίζει μόνο το "εδώ και τώρα", χωρίς να μπορεί να ανατραπεί μια απόφαση που έχει ληφθεί. Αργά ή γρήγορα, οι συνέπειες αυτής της δράσης θα πρέπει, συνεπώς, να ληφθούν υπόψη.
Λουκάς Κόκκινος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Λουκάς Κόκκινος γεννήθηκε το 1878 στο Μέγαρο Γρεβενών. Το 1896, ήταν ήδη καταδιωκώμενος από τις Οθωμανικές αρχές. Γι αυτό το λόγο κατέφυγε στα βουνά και κατατάχτηκε στην ομάδα του Διαμαντή Μάνου. Γρήγορα όμως αποχωρίστηκε κι έκανε δική του ομάδα. Το 1904, μαζί με τους καπετάνιους Παύλο Κύρου, Διαμαντή Μάνο και Αθανάσιο Γκούμα οδήγησαν την ομάδα του Παύλου Μελά σε Κοζάνη, Σιάτιστα και μέσω Βογατσικού στη Βόρεια Μακεδονία. Το ίδιο έτος η ομάδα του συνεργάστηκε με την ομάδα του καπετάν Μάλιου από την Κορυτσά. Μαζί περιόδευσαν στην περιοχή των Γρεβενών και ιδιαίτερα στα βλαχοχώρια. Εκεί οργάνωσαν αντίσταση κατά των Ρουμανιζόντων. Μαζί με την ομάδα του Μάλιου εισέβαλαν στη Δαμασκηνιά Κοζάνης και εξουδετέρωσαν Βούλγαρους κομιτατζήδες.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τα σώματα των Φιωτάκη, Αντωνίου Ζώη και Τσολακόπουλου. Συνέπραξε επίσης, με την ομάδα του Αντώνιου Βλαχάκη (καπετάν Λίτσα) στη μάχη της Οσνίτσανης (Καστανόφυτο). Εκεί, προέβη σε αγριότητες κατά εξαρχικών (ενδεχομένως και αμάχων) και πυρπόλησε μεταξύ άλλων το σπίτι του κομιτατζή Δούκα. Μετά το θάνατο του Βλαχάκη ανέλαβε τη διοίκηση του σώματός του. Μετά από μερικές ημέρες από τη μάχη της Οσνίτσανης, μαζί με τον οπλαρχηγό Βαγγέλη Βλάχο, εισέβαλαν στο Πετροπουλάκι (Έζερετς) Καστοριάς και προκειμένου να εκδικηθούν τους κομιτατζήδες που είχαν κρυφτεί εκεί, κατέστρεψαν αρκετά σπίτια. Από τις 15 Σεπτεμβρίου 1905 μέχρι 14 Ιουνίου του 1907 ο Λουκάς πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Το Δεκέμβριο του 1906 παραμένοντας στα Καστανοχώρια της Καστοριάς συνέπραξε με τον ανθυπολοχαγό του πεζικού Γρηγόριο Φαληρέα.
Το 1911 με την παλιά του ομάδα σκότωσαν τους δολοφόνους του Αιμιλιανού. Κατά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο, το 1912 έλαβε μέρος με την ομάδα του και πριν φτάσει ο Ελληνικός στρατός στα Γρεβενά, απελευθέρωσε τα χωριά Κάστρο, Έλατος και Σύνδενδρο. Υπό τις εντολές του Γ. Φαληρέα συμμετείχε σε σύγκρουση με Οθωμανικό απόσπασμα στο Λέχοβο Φλώρινας, όπου τραυματίστηκε. Τελικά φυγαδεύτηκε στα Γρεβενά όπου ξεψύχησε παραδομένος στα τραύματά του τον Οκτώβριο του 1913, έχοντας ζήσει την απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του.
Ο Αντώνης Βλαχάκης έγραψε για το Λουκά Κόκκινο:
Αν ο Λούκας ήξερε γράμματα, αλλά κι έτσι ακόμα, αν ήταν μερικοί ακόμα σαν κι αυτόν, στην περιφέρειά του, δεν θα χρειαζόταν να πάνε σ` αυτήν αξιωματικοί καπεταναίοι.
Η εκκλησία του Αγίου Πνεύματος στη γενέτειρά του Λουκά Κόκκινου (Μέγαρο Γρεβενών) χτίστηκε με έξοδα του καπετάνιου.
George Foreman's KO Boxing

Gameplay

Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο του Τζόρτζ Φόρμαν, ο οποίος, στα 43 χρόνια, ακολουθεί μια αναζήτηση για να γίνει ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής βαρέων βαρών του κόσμου ενώνοντας τις ζώνες τριών φανταστικών κουρσών πυγμαχίας.
Το gameplay είναι παρόμοιο με το Punch-Out!! - οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να μπλοκάρουν τις γροθιές του αντιπάλου, να αποφύγουν σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις και ρίχνοντας μια ευρεία ποικιλία γροθιών. Στις εκδόσεις 16-bit, εμφανίζονται πορτραίτα των παικτών, που γίνονται πιο κακοποιημένα και αιματηρά καθώς οι παίκτες λαμβάνουν ζημιά.
Ο Φόβος των ζωντανών νεκρών (τηλεοπτική σειρά)

Υπόθεση

Αρχικά η σειρά περιστρεφόταν γύρω από το  Λος Άντζελες, της Καλιφόρνια, και αργότερα στο Μεξικό, η σειρά ακολουθεί μια δυσλειτουργική οικογένεια. Αποτελείται από τη σχολική σύμβουλο Μάντισον Κλαρκ, τον καθηγητή αγγλικών που είναι αρραβωνιαστικός της, τον Τράβις Μανάουα, την κόρη της Αλίσια, τον εθισμένο στα ναρκωτικά γιο της ,Νικ, τον Κρις γιος από προηγούμενο γάμο του Τράβις, και τη μητέρα του Λάιζα Ορτίζ, καθως και άλλοι που γίνονται μελή της ομάδας τους κατά την έναρξη της αποκάλυψης. Θα πρέπει να ανακαλύψουν εκ νέου τους εαυτούς τους και να αποκτήσουν νέες δεξιότητες που θα τους διασφαλίσουν την επιβίωση τους, την ώρα που η ανθρωπότητα όπως την ξέρουμε καταρρέει.

Αναμετάδοση

Στις 23 Αυγούστου του 2015, η σειρά έκανε το παγκόσμιο ντεμπούτο της ταυτόχρονα με τις ΗΠΑ στις χώρες που έχει παρουσία το AMC.Τόσο στις μεγάλες περιφερειακές αγορές στην Αφρική, όσο και στην Ασία, την Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και τη Μέση Ανατολή.Στην Ελλάδα η σειρά μεταδίδεται αρχικά από το τηλεοπτικό δίκτυο SundanceTV, ένα-δυο μήνες πριν τη πρεμιέρα της νέας σεζόν, η προηγούμενη σεζόν γίνεται διαθέσιμη στους συνδρομητές του Amazon Prime Video στην Ελλάδα. Στην Αυστραλία η σειρά προβάλλεται από το FX.To  Hulu κατέχει τα δικαιώματα ροής για τις ΗΠΑ, ενώ το Amazon Instant Video κατέχει τα δικαιώματα ροής στην Αυστρία και τη Γερμανία και τα επεισόδια είναι διαθέσιμα μια μέρα μετά τη προβολή στις ΗΠΑ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η σειρά έγινε διαθέσιμη στο Amazon Prime Video για τους συνδρομητές το 2016.

Στην Ελλάδα

Η σειρά αρχικά μεταδίδεται από το SundanceTV(διαθέσιμο μόνο από τη COSMOTE TV). Αργότερα η σειρά γίνεται διαθέσιμη στην υπηρεσία ροής Amazon Prime Video με ελληνικό ήχο.
Μονή Μεγάλου Σπηλαίου

Τοποθεσία

Η Μονή βρίσκεται δέκα χιλιόμετρα βορειανατολικά  των Καλαβρύτων στο δρόμο που ενώνει την εθνική οδό Πατρών – Αθηνών με τα Καλάβρυτα, και είναι κτισμένη στο άνοιγμα ενός μεγάλου φυσικού σπηλαίου (απ' όπου και το όνομα της) της οροσειράς του Χελμού, επάνω από την απότομη χαράδρα του Βουραϊκού ποταμού, σε υψόμετρο 899 μέτρων. Απόλυτα εναρμονισμένο με το άγριο και εντυπωσιακό τοπίο της περιοχής το οκταώροφο συγκρότημα της  Μονής καθηλώνει και τον πιο αδιάφορο επισκέπτη. Το καθολικό της Μονής σκαμμένο στο βράχο, είναι ναός σταυροειδής, εγγεγραμμένος με δύο νάρθηκες. Ο κυρίως ναός έχει τοιχογραφίες του 1653, αξιόλογα μαρμαροθετήματα στο δάπεδο, ξυλόγλυπτο τέμπλο κ.λ.π. ενώ στο νάρθηκα οι τοιχογραφίες ανάγονται στις αρχές του 19ου αιώνα.

Κειμήλια

Το Μουσείο της Μονής εκτός από τα  σημαντικά κειμήλια της Ελληνικής Επανάστασης, διαθέτει ένα σπάνιο λάβαρο με τις μορφές τριών βυζαντινών αυτοκρατόρων, σιγγίλια, χειρόγραφα με εξαίρετες μικρογραφίες, πολύτιμους χρυσούς σταυρούς με Τίμιο Ξύλο, χαλκογραφίες, προσωπογραφίες, Ευαγγέλια σε περγαμηνές, το ωμοφόριο του Χρύσανθου Νοταρά, χρυσοκέντητους Επιτάφιους, αντιμήνσια, βυζαντινές εικόνες μεγάλης αξίας κ.α. Μεγάλης αξίας είναι και η βιβλιοθήκη της με περισσότερους από 3.000 τόμους βιβλίων και πλήθος παλαιοτύπων. Σε ειδικό παρεκκλήσιο φυλάσσονται, λειψανοθήκες με οστά πολλών Αγίων και οι κάρες των ιδρυτών της Μονής.

Η Ιερή Εικόνα της Παναγίας της Μεγαλοσπηλαιώτισσας

Εξέχουσα θέση μεταξύ των ιερών κειμηλίων της Μονής κατέχει η Θαυματουργή Ιερή Εικόνα της «Παναγίας της Μεγαλοσπηλαιώτισσας», που είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά (μία εκ των τριών που δημιούργησε και σώζονται μέχρι σήμερα). Σύμφωνα με αξιόπιστες ιστορικές μαρτυρίες, ο Ευαγγελιστής Λουκάς, μετά τον θάνατο του Απ. Παύλου, έδρασε, όπως και ο Απ. Ανδρέας, στην Αχαΐα, όπου πιθανότατα συνέγραψε το θαυμάσιο Ευαγγέλιό του και τις αριστουργηματικές «Πράξεις των Απόστολων». Όταν λοιπόν ήρθε στη Αχαΐα έφερε μαζί του από την Παλαιστίνη και την συγκεκριμένη Ιερή Εικόνα (ευλογημένη από την ίδια την Παναγία) την οποία αργότερα δώρισε στους πρώτους χριστιανούς. Την εποχή των διωγμών αυτοί κατέφυγαν για ασφάλεια στο Σπήλαιο όπου και την έκρυψαν. Όταν οι ίδιοι πέθαναν ή φονεύθηκαν για τον Χριστό, η Εικόνα παρέμεινε στο Σπήλαιο μέχρι που ανακαλύφθηκε κατά τον θαυμαστό τρόπον από την Αγία Ευφροσύνη. Είναι ανάγλυφη, πάχους τριών πόντων και πλασμένη από κερί, μαστίχα και άλλες ύλες. Φέρει εσθήτα (φόρεμα) χρωματισμένη και χρυσά διαγράμματα. Από τις πολλές πυρκαγιές έχει αμαυρωθεί. Το σώμα της Παναγίας είναι στραμμένο δεξιά, με κεκλιμένη την κεφαλή προς τον Υιόν της, κρατώντας τον στο δεξί χέρι (Δεξιοκρατούσα), ο οποίος με το αριστερό του χέρι κρατεί ελαφρά την αριστερή παλάμη της Μητρός Του, ενώ με το δεξιό κρατάει το Ευαγγέλιο. Δεξιά και αριστερά της κηρόπλαστης Εικόνας παρίστανται, μετά φόβου άγγελοι. Στις τέσσερις γωνιές της Εικόνας δεξιά εξαπτέρυγα Σεραφείμ και αριστερά πολυόμματα Χερουβείμ.
Οικογένεια Κοντόσταυλου

Ιστορικά στοιχεία

Το όνομά της προέρχεται από το στρατιωτικό αξίωμα του βυζαντινού στρατού. Τα μέλη της εγκαταστάθηκαν στη Χίο μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης και ασχολήθηκαν με τις επιστήμες και το εμπόριο. Διάφοροι κλάδοι της οικογένειας εγκαταστάθηκαν στην Άνδρο, τη Μασσαλία και τη Βενετία. Μετεπαναστατικά εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και την Εύβοια, η οποία αποτέλεσε και την πολιτική τους έδρα.
Λέλυσταντ

Ιστορία Τοπίο

Το Λέλυσταντ θεμελιώθηκε επί του πυθμένα της πρώην Νότιας Θάλασσας (Ζάουντερζεε, Zuiderzee). Πριν από 6.500 χρόνια ο υγρότοπος αυτός ήταν κατοικήσιμος, αλλά με την πάροδο του χρόνου ως τη σύγχρονη εποχή, η στάθμη του νερού ανέβηκε αισθητά. Κοντά στο Λέλυσταντ, και συγκεκριμένα στο Σβίφτερμπαντ, έχουν βρεθεί οι παλαιότεροι ανθρώπινοι σκελετοί στη Δυτική Ευρώπη. Λόγω της ανόδου της στάθμης του νερού, η αρχαία Ρωμαϊκή αποικία του Lacus Flevo μετατράπηκε σταδιακά στο Αλμέρε (μεσαίωνας) και τελικά στη Νότια Θάλασσα. Η θάλασσα ήταν το διακομιστικό κέντρο μεταξύ Άμστερνταμ, Βόρειας Θάλασσας και των πόλεων της Χανσεατικής Ένωσης. Λόγω των πολλών ναυαγίων στο Φλέβολαντ από τις καταιγίδες, στο Λέλυσταντ στεγάζεται σήμερα το Εθνικό Κέντρο Ναυτικής Ιστορίας. Το κέντρο διαθέτει μουσείο καθώς και το ναυπηγείο που κατασκεύασε το αντίγραφο του πλοίου Μπατάβια.
 
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα έργα στη Νότια Θάλασσα εντάθηκαν με την κατασκευή του Πόλντερ της Ανατολικής Φλέβολαντ. Το 1950 ξεκίνησαν έργα για την κατασκευή αρκετών νησιών επί του Άισελμεερ. Το μεγαλύτερο από αυτά ήταν το Λέλυσταντ-Χάφεν (Lelystad-Haven) το οποίο φιλοξένησε τους μηχανικούς που θα κατασκεύαζαν τα εκεί φράγματα. Το 1955 τα έργα έφτασαν στην ξηρά κάνοντας δυνατή την πρόσβαση στο Λέλυσταντ μέσω αυτοκινήτου. Μέχρι την επίσημη ίδρυση της πόλης το 1967, οι μοναδικοί κάτοικοι ήταν μηχανικοί και αρχιτέκτονες που εργάστηκαν για την ολοκλήρωση των επιχωματώσεων.
Άσβωτος

Η Άσβωτος (αρχαία ελληνικά: Ἄσβωτος) ήταν μια πόλη στην αρχαία Θεσσαλία. Προς το παρόν η θέση της είναι άγνωστη. Η Άσβωτος μπορεί να ήταν πόλη-κράτος κατά τον 4ο και 3ο αιώνα π.Χ.
Νίκολα Βούισιτς

Καριέρα

Ο Νίκολα Βούισιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1995, σε ηλικία 17 ετών με την ΚΚ Σπλιτ. Με την ομάδα της Κροατίας αγωνίστηκε μέχρι και το 2001, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα Κύπελλο Κροατίας το 1997.
Το 2001 άφησε την Κροατία και ταξίδεψε στη Γαλλία. Την περίοδο 2001-02 αγωνίστηκε με τη Γαλλική ΑΣΒΕΛ Μπάσκετ, με την οποία μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Γαλλίας για το 2002. Στη συνέχεια, ο Βούισιτς μεταπήδησε στο Ισραήλ για λογαριασμό της Μακάμπι Τελ Αβίβ.
Στην ομάδα του Ισραήλ παρέμεινε μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2007-2008 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει 5 Πρωταθλήματα Ισραήλ (2003, 2004, 2005, 2006, 2007), 4 Κύπελλα Ισραήλ (2003, 2004, 2005, 2006) καθώς και δύο Ευρωλίγκες (2004, 2005).
Στις 18 Ιουνίου του 2008 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου συνάντησε τον Ισραηλινό διεθνή άσσο Γιοτάμ Χαλπερίν, με τον οποίο ήταν συμπαίκτες και στη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Πριν συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό, είχαν ενδιαφερθεί κι άλλες μεγάλες Ευρωπαϊκές ομάδες για την απόκτησή του όπως η Ρεάλ Μαδρίτης και ο Παναθηναϊκός, ωστόσο τελικά οι "ερυθρόλευκοι" ήταν εκείνοι που κατάφεραν να τον αποκτήσουν. Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς κατέκτησε ένα Κύπελλο Ελλάδας το 2010, ενώ κατάφερε να φτάσει και στον τελικό της Ευρωλίγκας του ίδιου έτους, όπου όμως δεν κατάφερε να κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο καθώς η Πειραϊκή ομάδα ηττήθηκε στον τελικό από την ισπανική Μπαρτσελόνα.
Το καλοκαίρι του 2010 έλαβε μεταγραφή στην Τουρκία και την περίοδο 2010-11 αγωνίστηκε με την Ανατολού Εφές.
Το καλοκαίρι του 2011 επέστρεψε στη γενέτειρά του Κροατία και υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του, την ΚΚ Σπλιτ.
Μετά το τέλος της σεζόν 2012-13, ο Νίκολα Βούισιτς ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση βάζοντας έτσι τέλος στην πολυετή του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Νίκολα Βούισιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα της Κροατίας.
Μάλιστα, έχει συμμετάσχει στο Ευρωμπάσκετ του 1997, του 1999, του 2001, του 2005 αλλά και του 2009.
Άβορος Φωκίδας

Εκκλησίες του χωριού

Η κεντρική εκκλησία του χωριού, «Κοίμησις της Θεοτόκου», τιμά την Παναγία και είναι χτισμένη στην πλατεία όπου λαμβάνει χώρα και το πανηγύρι τον Δεκαπεντάγουστο. Στην περιοχή «Τα Αλώνια» βρίσκεται το εκκλησάκι του Άγιου Ιγνάτιου ενώ στο νεκροταφείο του χωριού η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Αλλά ξωκλήσια που ανήκουν στα περίχωρα του Αβόρου είναι ο «Αη Λιας» και η «Μεταμόρφωση του Σωτήρος».

Μετανάστευση

Τα ιστορικά γεγονότα και οι εξελίξεις του εικοστού αιώνα (Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, Εμφύλιος και αστικοποίηση) επηρέασαν τη δημογραφική κατάσταση του χωριού καθοριστικά και οδήγησαν τον πληθυσμό σε μαζικές μετακινήσεις προς τα αστικά κέντρα της Ελλάδας καθώς και προς το εξωτερικό (κυρίως Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και Γερμανία). Σήμερα η πλειονότητα όσων κατάγονται από τον Άβορο ζουν μόνιμα στην Αθήνα, στην Ερατεινή που αποτελεί και επίνειο του χωριού καθώς επίσης και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Erasmus+

Το Erasmus+ είναι το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εκπαίδευση, τη νεολαία και τον αθλητισμό για τη χρονική περίοδο 2014-2020, που διαδέχθηκε το προηγούμενο «Πρόγραμμα Δια Βίου Μάθησης» (2007-2014). Ως ολοκληρωμένο πρόγραμμα, το Erasmus+ προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες για την κινητικότητα των σπουδαστών/μαθητευόμενων και των εκπαιδευτών, όσο και για τη συνεργασία των τομέων εκπαιδεύσεως, πρακτικής εξασκήσεως και νεολαίας. Είναι επίσης ευκολότερη η πρόσβαση σε αυτό σε σχέση με τα προηγούμενα προγράμματα, με απλοποιημένους κανονισμούς χρηματοδοτήσεως και δομή που στοχεύει στην ομαλή διοίκηση του προγράμματος.

Βασικά δεδομένα

Το πρόγραμμα είναι ανοικτό σε φοιτητές/σπουδαστές, μαθητευόμενους, διδάσκοντες, νέους ανθρώπους, εθελοντές, εργαζόμενους με τη νεολαία και στον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Περί τα δύο τρίτα του προϋπολογισμού του διατίθενται σε μαθησιακές ευκαιρίες στο εξωτερικό για φυσικά πρόσωπα, τόσο στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όσο και εκτός αυτής. Το υπόλοιπο στηρίζει συνεργασίες μεταξύ εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, οργανισμών νεολαίας, επιχειρήσεων, τοπικών και περιφερειακών αρχών και μη κυβερνητικών οργανώσεων, καθώς και μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό της εκπαιδεύσεως, της εξασκήσεως και των συστημάτων νεολαίας.

Το Erasmus+ για τους εκπαιδευτικούς

Η «Δράση-κλειδί 1» (KA1) του Erasmus+ παρέχει μια εξαιρετική ευκαιρία για δασκάλους/καθηγητές, διευθυντές σχολείων, εκπαιδευτές και άλλους επαγγελματίες της εκπαιδεύσεως να συμμετάσχουν σε διεθνή επιμορφωτικά μαθήματα σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.
Σχολεία, πανεπιστήμια, σχολές επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και εξασκήσεως, όπως και ιδρύματα εκπαιδεύσεως ενηλίκων, είναι όλα επιλέξιμα για πλήρη χρηματοδότηση προκειμένου να παρακολουθήσουν επιμορφωτικά μαθήματα στα πλαίσια της KA1. Η χρηματοδότηση καλύπτει όλες τις δαπάνες ταξιδιού, διαβιώσεως και κόστους των μαθημάτων.
1623 Βίβιαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Βίβιαν είναι άγνωστα. Η Βίβιαν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 20 ώρες 31 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Μπυράλ

Το μπυράλ είναι ελληνικό γλυκό αναψυκτικό με τόπο παραγωγής την Κρήτη. 
Άρχισε να παρασκευάζεται ήδη από την δεκαετία του 1920 ενώ γνώρισε την μεγαλύτερη επιτυχία του κατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Τελικά οι πωλήσεις του υποχώρησαν μετά από σκληρό ανταγωνισμό από την κόκα κόλα.
Σήμερα υπάρχουν διάφορες εταιρείες που παρασκευάζουν μπυράλ («Φήμη», «Γεράνι», «Τεμένια», <<Ψηλορείτης>> κτλ). Εξακολουθεί να πωλείται σε σούπερ μάρκετ της Κρήτης καθώς και σε ορισμένες αλυσίδες της Αθήνας («Βασιλόπουλος», «Θανόπουλος», «Χαλκιαδάκης» κτλ).
Ύδρος

Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

- Παρότι ο αστερισμός κείται μεταξύ των Νεφών του Μαγγελάνου, περιλαμβάνει μέσα στα όριά του μόνο ένα ελάχιστο τμήμα του Μικρού Νέφους του Μαγγελάνου, στο οποίο ΙΣΩΣ να ανήκει το νεφέλωμα εκπομπής του Ύδρου NGC 602 (φαιν.μέγεθος 9).
- Γύρω από τον αστέρα Gliese 3021 (HD 1237) (φαιν.μέγεθος 6,59 και απόλυτο 5,36, φασμ.τύπος G6V) ανακαλύφθηκε έμμεσα (φασματοσκοπικώς) να περιφέρεται γιγάντιος πλανήτης μάζας υπερτριπλάσιας του πλανήτη Δία με περίοδο περιφοράς 133,82 ημέρες και τροχιά με μέση ακτίνα 0,49 AU αλλά και μεγάλη εκκεντρότητα (0,505), πράγμα που περιορίζει τις πιθανότητες για ανάπτυξη ζωής πάνω του. Το όλο σύστημα απέχει από τη Γη 57,48 έτη φωτός.
Πόροι ή περί προσόδων

Οι Πόροι ή περί προσόδων , λατ. De Vectigalibus και αγγλ. Ways and Means, είναι έργο του Ξενοφώντα που γράφτηκε το 355 π.Χ. 354 π.Χ.  σε μια χρονική περίοδο που η Αρχαία Αθήνα έχασε το ρόλο της ως ηγεμονική δύναμη.

Ιστορικό πλαίσιο

Η ήττα του Αθηναϊκού στόλου στα Έμβατα μεταξύ Χίου και Ερυθρών το 355 π.Χ., ο κίνδυνος από τις επεκτατικές τάσεις το Φιλίππου στο Βόρειο Αιγαίο και η οικονομική κρίση που αντιμετώπιζαν οι Αθηναίοι τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τον πόλεμο εναντίον των αποστατών συμμάχων τους της Δεύτερης Αθηναϊκής Συμμαχίας.

Θεματολογία

Ο Ξενοφώντας συνιστά στους Αθηναίους να στηρίξουν την οικονομική ανόρθωση αξιοποιώντας τους πόρους που παρέχει η ίδια τους η χώρα. Το πλούσιο υπέδαφος νέα μεταλλεία αργύρου στο Λαύριο  και ώθηση στην εξόρυξη μαρμάρου. Επίσης υποδεικνύει αξιοποίηση του λιμανιού του Πειραιά με  την κατασκευή ναυστάθμου, καταλυμάτων και αγορών που όλα αυτά θα συνοδευτούν και με κίνητρα υπέρ των μετοίκων (αλλοδαποί που είχαν επίσημα άδεια παραμονής στην Αττική, αλλά δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα) έτσι ώστε ν΄ αυξηθεί ο αριθμός τους. Εισηγείται ισοτέλεια δηλαδή καθεστώς φορολογικής ισότητας και κυρίως απαλλαγής από την καταβολή του μετοικίου, που παραχωρούσαν σε μετοίκους οι οποίοι είχαν προσφέρει κάποια ιδιαίτερη υπηρεσία στην πόλη.
Κακόλακκος Πωγωνίου Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Κακόλακκος βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και είναι κτισμένος στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Νεμέρτσικα. Απέχει 73 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 11,5 χλμ. νοτιοανατολικά από τους Δρυμάδες, που είναι οδική είσοδος στην Αλβανία. Την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε πρωτεύουσα του Πωγωνίου και το κέντρο διοίκησης του Σουλιώτη οπλαρχηγού Μάρκου Μπότσαρη από το 1815 ως το 1820. Το χωριό αναφέρεται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 να ανήκει στον Καζά Ιωαννίνων και να έχει πληθυσμό 138 κατοίκους. 
Αξιοθέατα του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Δημητρίου με το ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο του, που είναι δωρεά της οικογένειας Μπότσαρη. Υπάρχουν επίσης και ερείπια του "Πύργου του Κούρτ Πασά" που είχε παραχωρήσει ο Αλή Πασάς στον Μάρκο Μπότσαρη (1815), όταν τον είχε διορίσει αρματωλό της περιοχής. Από τη πλατεία του χωριού και το μνημείου του Μάρκου Μπότσαρη, ξεκινά η πεζοπορική/ορειβατική διαδρομή "Κακόλακκος - Κορυφή Μερόπης  Νεμέρτσικα (ύψους 2.214 μ.)".

Διοικητικά

Ως κοινότητα συστάθηκε το 1924 με το ΦΕΚ 63Α - 24/03/1924 με την απόσπαση του οικισμού από την τότε κοινότητα Ρουμπάτων και τον ορισμό του Κακόλακκου ως έδρα της κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Κακολάκκου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Άνω Πωγωνίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους