google/wiki40b huggingface dataset:
Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας

Το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας δίνεται ετησίως από την Βρετανική Ακαδημία Τεχνών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης και παρουσιάζεται στα Βραβεία Κινηματογράφου της Βρετανικής Ακαδημίας. Το βραβείο δίνεται από την αρχή των βραβείων της Ακαδημίας, βραβεύοντας την καλύτερη ταινία του 1947. Αρχικά ήταν γνωστό ως Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας από οποιαδήποτε πηγή. Για την κατηγορία μπορεί να προταθεί μια ταινία από οποιαδήποτε χώρα, παρόλο που οι Βρετανικές ταινίες βραβεύονται, από το 1983, σε ειδική κατηγορία, ενώ οι ξένες ταινίες είναι υποψήφιες κυρίως για το βραβείο Καλύτερης ταινίας όχι στην αγγλική γλώσσα. Υπάρχουν έτσι αρκετές περιπτώσεις που μια ταινία έχει προταθεί σε δύο από αυτές τις κατηγορίες. 
Το 1962, το βραβείο μοιράστηκε στις ταινίες Η Μπαλάντα του Στρατιώτη και The Hustler (καλύτερη ταινία από οποιαδήποτε πηγή). Μέχρι το 1981 το βραβείο δίνονταν στο σκηνοθέτη, εκτός από το 1976 και 1977 όπου δινόταν στους παραγωγούς. Από το 1981 έως το 1985 δινόταν στους παραγωγούς, από το 1986 έως το 1997 στον σκηνοθέτη και τους παραγωγούς, ενώ από το 1998 δίνεται μόνο στους παραγωγούς.
Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Επίλεκτης κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι πρώτες τέσσερις ομάδες προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2018–19 και οι τελευταίες τέσσερις υποβιβάστηκαν. Οι διαβαθμιζόμενες ομάδες συνέχιζαν στο πρωτάθλημα της τοπικής ομοσπονδίας στην οποία ήταν μέλη πριν την είσοδο τους στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ και/ή στην ΚΟΠ.
2916 Βορονβελίγια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Βορονβελίγια είναι άγνωστα.
Φρειδερίκος Αδόλφος της Σουηδίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ντρόττινγκχολμ και ήταν ο τρίτος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου της Σουηδίας και της Λουίζας-Ουλρίκας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄  της Πρωσίας.
Έγινε δούκας του Έστεργκετλαντ. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Γουσταύος Γ΄ και ο Κάρολος ΙΓ΄ βασιλείς της Σουηδίας.
Απεβίωσε το 1803 στο Μονπελλιέ της Γαλίας σε ηλικία 53 ετών, άγαμος.
Οικογένεια Αγγελόπουλου

Η οικογένεια Αγγελόπουλου είναι μια από τις μεγαλύτερες επιχειρηματικές οικογένειες της Ελλάδας. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από το Βλαχόρραπτη Αρκαδίας ενώ υποστηρίζεται ότι ήταν συγγενική με τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄.
Στέφανος Νάτσινας

Πρώτα χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη, ακολούθησε νομικές σπουδές και ήταν δικηγόρος στην Αθήνα (Άρειος Πάγος).

Πολιτική καριέρα

Υπηρέτησε το 1954 ως Νομάρχης στην Εύβοια και εξελέγη δύο φορές βουλευτής στην Κοζάνη  με την Ε.Ρ.Ε. (Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση) την οποία ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Πούμουκλ

Ο Πούμουκλ (γερμανικά: Pumuckl) είναι χαρακτήρας καρτούν, ένα ζωηρό ξωτικό με φουντωτά κόκκινα μαλλιά που μιλά ακατάπαυστα και κάνει αδιάκοπα σκανταλιές. Εκφράζει συνεχώς απορίες λόγω έμφυτης περιέργειας, είναι άτακτος και δημιουργεί συχνούς μπελάδες στον γεράκο επιπλοποιό Eder, στου οποίου το σπίτι κατοικεί, με χαριτωμένη αναίδεια. Είναι από φύση εγωιστής, αισθάνεται όμως τύψεις όταν προκαλεί τη στενοχώρια του επιπλοποιού. Εμφανίζεται πάντα ξυπόλυτος με μουσταρδί μπλουζάκι και πράσινο παντελονάκι και δεν είναι γνωστή η ηλικία του.

Γερμανική μυθολογία

Ανήκει στην κατηγορία των ξωτικών της γερμανικής μυθολογίας και παραπέμπει στη γερμανική φολκλορική παράδοση. Κατάγεται από τη δυναστεία Klabautermänner.

Προβολή στα μέσα

Ο χαρακτήρας του Pumuckl δημιουργήθηκε το 1961 από τη Γερμανίδα συγγραφέα παιδικών βιβλίων Ellis Kaut και πρωτοεμφανίσθηκε στο βαυαρικό ραδιόφωνο το 1962. Το τελευταίο επεισόδιο ακούστηκε το 1973. Η σειρά ήταν αυστροουγγαρέζικης παραγωγής και προβαλλόταν στη γερμανική τηλεόραση έως και το 2003. Ο πρώτος κύκλος επεισοδίων προβλήθηκε στην τηλεοπτική σεζόν 1982 - 1983 (26 επεισόδια) ενώ ο δεύτερος 1988 - 1989 (52 επεισόδια) με εικοσιπεντάλεπτη διάρκεια το καθένα. Επιπλέον δημιουργήθηκαν 3 ταινίες και ένα μιούζικαλ με τον Pumuckl και τις περιπέτειές του. Στην Ελλάδα προβλήθηκε το 1987 από την ΕΡΤ1 μεταγλωττισμένος με τη φωνή της Κλεοπάτρας Ροντήρη.

Πλοκή σεναρίου & χαρακτήρες

Ο Πούμουκλ χάνεται στη Βαυαρία και βρίσκει καταφύγιο στο ξυλουργείο του Meister Eder, χώρο που χαρακτηρίζεται από την ακαταστασία που ταιριάζει στη φύση του ξωτικού. Είναι αόρατος για τους ανθρώπους και γίνεται ορατός μόλις ακουμπά κάτι φτιαγμένο από ανθρώπινο χέρι. Καθώς τρυπώνει στο ξυλουργείο πατά σε χυμένη κόλλα και έτσι χάνει το προνόμιό του να είναι αόρατος. Γίνεται στο εξής ορατός αλλά μόνο στον άνθρωπο που τον είδε, δηλαδή τον ηλικιωμένο ξυλουργό.
Η βάση του σεναρίου είναι πως ο Πούμουκλ με την έμφυτη ξεροκεφαλιά του και τη ζωτική του ορμή συχνά παρακούει τον παππούλη του και είτε βγαίνει στον κόσμο των ανθρώπων και τους δημιουργεί προβλήματα, με τις σκανταλιές του, ή μπλέκει σε μπελάδες τον ίδιο και τον ξυλουργό όταν κάποιος άνθρωπος ή πελάτης επισκεφθεί το ξυλουργείο. Όταν βαριέται κάνει του κεφαλιού του και τιμωρείται από τον ξυλουργό. Ωστόσο, στο τέλος έρχεται πάντα η συμφιλίωση λόγω της χαριτωμένης φύσης του Πούμουκλ.
Ο Franz ή Meister Eder είναι ένας ηλικιωμένος κύριος που ζει μόνος, αφοσιωμένος στο αγαπημένο του επάγγελμα. Είναι νομοταγής πολίτης, πάντα ευγενής, χαμηλών τόνων και δεν επιθυμεί εντάσεις. Ο χαρακτήρας του βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με αυτόν του Φρου Φρου. Έχει λιγοστούς φίλους και δεν έχει δημιουργήσει οικογένεια.

Σχέση με το κοινό

Λόγω της παιχνιδιάρικης και εύθυμης φύσης του, ο Πούμουκλ προκαλεί το γέλιο αλλά και την αγάπη και τη συμπάθεια, ταυτιζόμενος με την ανεμελιά και τις γκάφες ενός μικρού παιδιού. Η σχέση του με τον ηλικιωμένο ξυλουργό θυμίζει τη σχέση ενός μικρού παιδιού με τον παππού του (ή και τη γιαγιά του), όπου το νεότερο μέλος της οικογένειας εισπράττει προστασία και θαλπωρή από το γηραιότερο. Αντίστοιχα προβάλλεται η ανοχή του γηραιότερου και η ζωντάνια που αντλεί αυτός από το νεαρό άτομο.
Κοινότητα Ωρωπού

Ιστορική εξέλιξη της Κοινότητας

Η κοινότητα Ωρωπού συστάθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1912 με την οποία καταργήθηκαν οι διευρυμένοι δήμοι και αντικαταστάθηκαν από μικρότερες κοινότητες. Μέχρι τότε η περιοχή ανήκε στον πρώην διευρυμένο δήμο Ωρωπίων. Στην κοινότητα εντάχθηκε και ο οικισμός Συκάμινο ο οποίος το 1929 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Κατά την διάρκεια των επόμενων δεκαετιών μέσα στα όρια της κοινότητας Ωρωπού αναγνωρίστηκαν οι οικισμοί Πλατάνια και Κάμπος. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 2002 οπότε μαζί με τις κοινότητες Σκάλας Ωρωπού και Νέων Παλατίων συγκρότησαν τον δήμο Ωρωπίων με έδρα την Σκάλα Ωρωπού. Ο νέος δήμος διατηρήθηκε μέχρι το 2010 οπότε με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης αντικαταστάθηκε από τον νέο διευρυμένο δήμο Ωρωπού.
Παθογόνο

Το παθογόνο είναι κάθε μικροοργανισμός (συμπεριλαμβανομένων των μυκήτων, των ιών, των βακτηριδίων κλπ.), καθώς και μια ειδική πρωτεΐνη - ένα πρίον που μπορεί να προκαλέσει μια παθολογική κατάσταση (ασθένεια) σε έναν άλλο ζωντανό οργανισμό. Γενικότερα, ένας παθογόνος παράγοντας είναι οποιοσδήποτε περιβαλλοντικός παράγοντας που μπορεί να προκαλέσει βλάβη σε οποιοδήποτε σύστημα του σώματος ή ανάπτυξη κάποιας ασθένειας. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί ονομάζονται παρασιτικοί μικροοργανισμοί (ιδίως τα βακτήρια σε ζώα, μύκητες σε φυτά) σε σχέση με τον ξενιστή τους.
Η αρνητική επίδραση των παθογόνων στο σώμα μπορεί να πραγματοποιηθεί με διάφορους μηχανισμούς που προκαλούν δηλητηρίαση, καταστροφή ιστών, παραβίαση ρυθμιστικών μηχανισμών ή με άλλους τρόπους. Η αρνητική επίδραση των μολυσματικών παθογόνων συνδέεται συνήθως με την αναπαραγωγή τους στο σώμα και τις επιπτώσεις των μεταβολικών τους προϊόντων στον ξενιστή. Τα μολυσματικά παθογόνα, κατά κανόνα, έχουν τη δυνατότητα να μεταναστεύουν μεταξύ διαφορετικών ξενιστών (μετακινούνται με διαφορετικούς τρόπους μετάδοσης).
Για τις περισσότερες μολυσματικές ασθένειες, το παθογόνο που τη προκαλεί είναι συγκεκριμένο παθογόνο. Δηλαδή, μια τάδε ασθένεια μπορεί να προκληθεί από ένα και μόνο ένα παθογόνο. Η παρουσία αυτού του παθογόνου στο σώμα σημαίνει την παρουσία αυτής της ασθένειας. Εάν υπάρχει απουσία παθογόνου στον οργανισμό, τότε δεν μπορεί να προκληθεί μόλυνση.
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2014-15

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2014-15 συμμετείχαν 12 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στο Πρωτάθλημα ένταξης, από το οποίο προέκυψαν οι ομάδες που προβιβάζονταν στη Γ' κατηγορία. Οι τελευταίες 3 ομάδες διαβαθμίστηκαν αυτόματα στη Β΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2015-16.
Λούζανι Μπόσανσκι

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Theseis

Ανάπτυξη

Το Theseis ξεκίνησε να αναπτύσσεται στις αρχές του 2005, και περιλάμβανε στοιχεία δράσης και περιπέτειας, επίλυσης γρίφων σε συνδυασμό με στοιχεία stealth παιχνιδιών. Για το παιχνίδι, η ομάδα ανάπτυξης δημιούργησε νέα μηχανή γραφικών. Το παιχνίδι είχε παρουσιαστεί στην Electronic Entertainment Expo 2006.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1936-1937

Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1936-37 μετείχαν οι πρωταθλητές των τριών ιδρυτικών Ενώσεων της ΕΠΟ: Ε.Π.Σ. Αθηνών, Ε.Π.Σ. Πειραιώς και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, αήττητος.

Βαθμολογία

1.  Ολυμπιακός      8  10-1
2.  ΠΑΟΚ            2   3-9
3.  Παναθηναϊκός    2   2-5

Αποτελέσματα

ΟΣΦΠ ΠΑΟΚ  ΠΑΟ¹

ΟΣΦΠ   Χ   2-0  2-0 
ΠΑΟΚ  1-5   Χ   2-0
ΠΑΟ   0-1  2-0   Χ
¹ Ο Παναθηναϊκός δεν κατέβηκε στους δύο εκτός έδρας αγώνες και ηττήθηκε με 0-2 χωρίς αγώνα (μηδενισμός).
Ασπίς Μακεδονίας

Η Ασπίς ήταν αρχαία πόλη της Μακεδονίας.
Επρόκειτο για πόλη ελληνιστική. Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο ιδρύθηκε από τον Αντιγονίδη βασιλιά Φίλιππο Ε' με αφορμή την ασπίδα του. Προφανώς να εξύμνησε κάποια νίκη του εναντίον των γειτονικών φυλών.
Επειδή ο Ββυζαντινός γεωγράφος είναι η μοναδική πηγή για την Ασπίδα, είναι αδύνατον να εντοπιστεί η σημερινή της τοποθεσία.
Ναγκόλι Κένεντι

Βιογραφικό

Ο Ναγκόλι ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ομάδα νέων της  Δυναμός Χαράρε στην πατρίδα του, προτού τον εντοπίσουν οι ανιχνευτές ταλέντων της Νοτιοαφρικανικής Γιόμο Κόσμος, στην οποία και μετακόμισε το 1991 και ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά. Χάρη στο μεστό και γεμάτο δυναμισμό παιχνίδι του διακρίθηκε γρήγορα στο νέο σύλλογο του και έφτασε να επιλεγεί στους 11 καλύτερους παίκτες του πρωταθλήματος της Νότιας Αφρικής (Soccer League), κερδίζοντας μεγάλη φήμη.
Μάλιστα, σε μια επίσκεψή του στην Ν.Αφρική, ο «βασιλιάς του ποδοσφαίρου», Πελέ, είδε τον παίκτη αγωνιζόμενο και εισηγήθηκε την μεταγραφή του στην Βραζιλιάνικη Σάντος. Πράγματι ο Κένεντι είχε ένα γρήγορο πέρασμα, χωρίς βέβαια πολύ μεγάλη επιτυχία, από την  ομάδα της Σάντος, κατορθώνοντας τουλάχιστον να γίνει ο πρώτος Αφρικάνος ποδοσφαιριστής που έπαιξε στη Σάντος.
Στη συνέχεια της καριέρας του μετακόμισε στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, και αγωνίστηκε με μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα και την Κύπρος, όπου και έπαιξε το τελευταίο παιχνίδι του (2006), μιας και είχε ένα σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. Στην Ελλάδα αγωνίστηκε από τον Ιούλιο του 1997  μέχρι τον Μάιο του 2002 με τα χρώματα του Άρη,  του οποίου αποτέλεσε βασικότατο και αναντικατάστατο μέλος βοηθώντας την ομάδα να διακριθεί τόσο στο εγχώριο πρωτάθλημα όσο και στις Ευρωπαικές διοργανώσεις. Στη συνέχεια είχε ένα ανεπιτυχές ετήσιο πέρασμα από τον ΠΑΣ Γιάννενα προτού καταλήξει στην Κύπρο
Ακολούθως, ο  Κέννεντι επέστρεψε στη χώρα του και ανέλαβε για  ένα μικρό διάστημα κάποιο πόστο στο προπονητικό επιτελείο της Δυναμός Χαράρε. 
Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, υπήρξε στέλεχος της Εθνικής Ομάδας κάτω των 23 ετών της χώρας του, και αγωνίστηκε με αυτή στο Παναφρικανικό Κύπελλο που διεξήχθη στην Αίγυπτο το 1991, όπου η Ζιμπάμπουε κατέλαβε την τέταρτη θέση. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε και σε αρκετούς φιλικούς αγώνες αλλά και στα προκριματικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο και το Κύπελλο Εθνών Αφρικής, χωρίς μεγάλη επιτυχία με την Εθνική ομάδα της χώρας του.
NGC 7510

Το NGC 7510 είναι ανοικτό σμήνος το οποίο απέχει περίπου 11.400 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Κηφέως, πλησίον των ορίων του με την Κασσιόπη (αστερισμός). Το λαμπρότερο μέλος του είναι ένας γίγαντας αστέρας φασματικού τύπου B1.5 III. Το NGC 7510 αποτελεί τμήμα του σπειροειδούς βραχίονα του Περσέα, είναι τύπου II 2 m (Trumpler) και η ηλικία του εκτιμάται στα δέκα εκατομμύρια χρόνια.
Σαρλ-Φιλίπ ντ'Ορλεάν

Βιογραφία

Είναι ο πρωτότοκος γιος του Μιχαήλ κόμη του Εβρέ και της Βεατρίκης, κόρη του Μπρούνο-Μαρί-Εμιλιάν Πασκιέ ντε Φρανλιέ.
Δόλοπες

Οι Δόλοπες ήταν αρχαίο προελληνικό φύλο εγκατεστημένο γύρω από την οροσειρά των Αγράφων στην κεντρική Ελλάδα. Η περιοχή εγκατάστασης τους ονομαζόταν Δολοπία και περιλάμβανε μία σημαντική έκταση με κέντρο το βόρειο τμήμα του σημερινού νομού Ευρυτανίας. Κύρια πόλη τους ήταν η Κτημένη, που βρισκόταν  στην θέση του σημερινού χωριού Κτημένη  
Οι Δόλοπες ήταν συγγενικό φύλο των  Αιτωλών με τους οποίους συνόρευαν στα νότια. Παρακλάδι τους ήταν οι Δρύοπες οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι λίγο νοτιότερα, στην περιοχή της μετέπειτα Δωρίδας και διασκορπίστηκαν μετά την κάθοδο των Δωριέων. Άλλα συγγενικά φύλα των Δολόπων με τα οποία είχαν κοινή ιστορία ήταν οι Αγραίοι, οι Απεραντοί και οι Αθαμάνες οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι στα βόρεια του σημερινού νομού Αιτωλοακαρνανίας. Συχνά αναφέρονται και αυτοί ως Δόλοπες.

Ιστορία

Οι Δόλοπες φαίνεται πως μέχρι τον 6ο αιώνα π.Χ παρέμεναν αυτόνομοι. Ανήκαν στην Δελφική Αμφικτυονία και εκπροσωπούνταν στο αμφικτυονικό συνέδρειο με δύο ψήφους. Από τον 6ο αιώνα βρίσκονταν για μεγάλες περιόδους κάτω από την εξουσία των ισχυρότερων γειτόνων τους, αρχικά των Θεσσαλών και αργότερα των Αιτωλών. Το 374 π.χ. υποτάχτηκαν στον τύραννο των Φερρών Ιάσονα. Τα χρόνια που ακολούθησαν υποτάχτηκαν στους Μακεδόνες και την συνέχεια έγιναν μέρος της Αιτωλικής Συμπολιτείας μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση το 168 π.Χ. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας οι Δόλοπες είχαν εξαφανιστεί ως λαός κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ.
Ενδόεργη αντίδραση

Πώς συμβαίνουν οι ενδόεργες αντιδράσεις

Οι ενδόεργες αντιδράσεις μπορούν να επιτευχθούν, αν είτε εξαχθούν ή ωθηθούν από μια διεργασία εξώεργης αντίδρασης (αύξηση σταθερότητας,  αρνητική μεταβολή στην ελεύθερη ενέργεια). Φυσικά, σε όλες τις περιπτώσεις η καθαρή αντίδραση του συνολικού συστήματος (η εξεταζόμενη αντίδραση συν την αντίδραση εξαγωγής ή προώθησης) είναι εξώεργη.

Εξαγωγή

Τα αντιδρώντα μπορούν να εξαχθούν μέσα από μια ενδόεργη αντίδραση, αν τα προϊόντα της αντίδρασης απομακρύνονται γρήγορα από μια επόμενη εξώεργη αντίδραση. Η συγκέντρωση των προϊόντων της ενδόεργης αντίδρασης συνεπώς παραμένει πάντα χαμηλή, έτσι η αντίδραση μπορεί να προχωρήσει.
Ένα κλασικό παράδειγμα αυτού μπορεί να είναι το πρώτο στάδιο μιας αντίδρασης που προχωρά μέσα από μια μεταβατική κατάσταση. Η διεργασία λήψης της κορυφής της ενέργειας ενεργοποίησης στη μεταβατική κατάσταση είναι ενδόεργη. Όμως, η αντίδραση μπορεί να προχωρήσει, επειδή έχει φτάσει στη μεταβατική κατάσταση, εξελίσσεται γρήγορα μέσα από μια εξώεργη διεργασία σε πιο σταθερά τελικά προϊόντα.
Ποιμανηνόν

Κατά τις απαριθμήσεις του Πλινίου για τις πόλεις και τους πληθυσμούς της Μυσίας, αναφέρει: Poemaneni Macedones Asculacae. Πρόκειται για την πόλη Ποιμανηνόν (αλλιώς και Ποιμήν ή Ποιμανηνός) στην περιοχή της Κυζίκου. Το πρόβλημα που έχει προκύψει με τους επιστήμονες είναι το ότι δεν ξέρουν που να επισυνάψουν το Macedones, είτε με το Poemaneni, είτε με το Asculacae. Από την άλλη ο Στέφανος ο Βυζάντιος ξεκαθαρίζει κάπως τα πράγματα μιλώντας για το όρος Ποιμαίνιον στην Μακεδονία. Επομένως ίσως να υπήρξε στρατιωτική αποικία Μακεδόνων ποιμένων. Η πόλη κατά το 80 -79 π.Χ. κατέστη ανεξάρτητη.
Στα χρόνια της Βυζαντινής δυναστείας των Κομνηνών υπήρξε ισχυρό φρούριο. Εκεί κοντά ο αυτοκράτωρ της Νίκαιας Ιωάννης Βατάτζης ο Ελεήμων συνέτριψε και απώθησε τους Λατίνους από την Μικρά Ασία το 1224 μ.Χ. Κατά την Μικρασιατική καταστροφή στις 14 Σεπτεμβρίου 1922, ο γηγενής ελληνικός πληθυσμός του Ποιμανηνού εκριζώθηκε και η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς. Η ακριβής θέση του αρχαίου Ποιμανηνού δεν μπορεί να εξακριβωθεί. Πρέπει όμως να βρίσκεται στο σημερινό Eski Manyas στα νότια της Αφνίτιδος λίμνης, όπου ανασκαφές έχουν φέρει στο φως ευρήματα ρωμαϊκής, βυζαντινής και σελτζουκιδικής εποχής. Επίσης έχουν σωθεί πολλά νομίσματα της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου.
Νίκος Μπεργελές

Καριέρα

Το 1963 ο Νίκος Μπεργελές αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό όπου ήδη αγωνιζόταν ο αδερφός του Ανδρέας Μπεργελές και σχημάτισαν ένα ισχυρό δίδυμο. Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό στη θέση του κεντρικού έως το 1977 και κατέκτησε 9 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1965, 1966, 1967, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977).
Από το 1977 έως το 1979 ανέλαβε τη θέση του προπονητή της ανδρικής ομάδας βόλεϊ του Παναθηναϊκού τερματίζοντας και τις 2 χρονιές στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Η παρουσία του στον Παναθηναϊκό ήταν πολυδιάστατη καθώς την περίοδο 1974-75 όταν ήταν αθλητής της ομάδας βόλεϊ του ΠΑΟ ανέλαβε και την τεχνική ηγεσία της γυναικείας ομάδας αντικαθιστώντας το Σάβα Γκροζντάνοβιτς. Παρέμεινε στη θέση του έως το 1978 όντας προπονητής και της ανδρικής και της γυναικείας ομάδας βόλεϊ του ΠΑΟ. Κατέκτησε με το γυναικείο τμήμα 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1977, 1978) και 3 Πρωταθλήματα Κέντρου (1976, 1977, 1978).
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης γυναικών 1926

Το 1925 ο Πανιώνιος είχε ξεκινήσει τη διοργάνωση πρωταθλημάτων βόλεϊ ανδρών μεταξύ συλλόγων και σχολείων σε μια προσπάθεια να προωθήσει το άθλημα. Οι αγώνες έγιναν με την άδεια του ΣΕΓΑΣ και σημείωσαν εξαιρετική επιτυχία. Το 1926 διοργάνωσε και πρωτάθλημα γυναικών. Μετείχαν τέσσερις ομάδες και νικήτρια αναδείχθηκε η φοιτητική ομάδα του Διδασκαλείου Γυμναστικής. Το πρωτάθλημα αυτό αποτέλεσε την αρχή του γυναικείου βόλεϊ στην Ελλάδα και ο Πανιώνιος συνέχισε να το διοργανώνει ως το 1930 βάζοντας το γυναικείο βόλεϊ στον αθλητικό χάρτη της χώρας. Εμπνευστής του και ψυχή της διοργάνωσης υπήρξε ο πρόεδρος του Πανιωνίου Δημητρός Δάλλας. Στη συνέχεια τη διοργάνωσή του ανέλαβε ο ΣΕΓΑΣ.
Τιτζάνι Μουχάμαντ Μπάντε

Βιογραφία

Ο Τιτζάνι Μουχάμαντ Μπάντε γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1957, στην πολιτεία Κέμπι της Νιγηρίας. Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη στο πανεπιστήμιο Ahmadu Bello (1979) και συνέχισε στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, αποφοιτώντας με το Master of Arts (MA) στην Πολιτική επιστήμη, το 1981. Πήρε το διδακτορικό του (PhD) από το πανεπιστήμιο του Τορόντο (1987).
Τη δεκαετία του 80', δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Usman Danfodio, ως βοηθός μεταπτυχιακού, φτάνοντας στη θέση του καθηγητή το 1998. Υπηρέτησε ως Γενικός Διευθυντής του Αφρικανικού Κέντρου Κατάρτισης και Έρευνας στη Διοίκηση για την Ανάπτυξη στο Ταγγέρη του Μαρόκου (2000-2004) και στη συνέχεια ανέλαβε αντιπρόεδρος του πανεπιστημίου (2004-2019). Ακόμη διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Πολιτικής και Στρατηγικών Μελετών της Νιγηρίας, θέση που κατείχε από το 2010 έως το 2016.
Συνθήκη του Γουαϊτάνγκι

Η Συνθήκη Γουαϊτάνγκι (Αγγλικά: Teaty of Waitangi, Μαορί: Te Tiriti o Waitangi) υπεγράφη στις 6 Φεβρουαρίου 1840 στο Γουαϊτάνγκι στον Κόλπο των Νησιών στη Νέα Ζηλανδία. Υπεγράφη από αντιπροσώπους του Βρετανικού Στέμματος και τους αρχηγούς από το βόρειο Βόρειο Νησί συμπεριλαμβανομένων και των αρχηγών αυτών που ο Βρετανός Αρμοστής Τζέιμς Μπάσμπι είχε νωρίτερα παρακινήσει να διεκδικήσουν ανεξαρτησία ως Ομοσπονδία των Ηνωμένων Φυλών της Νέας Ζηλανδίας. 
Από την Βρετανική πλευρά, η Συνθήκη, όπως συχνά την αποκαλούν οι Νεοζηλανδοί, έδινε τη δικαιολογία για να καταστεί η Νέα Ζηλανδία Βρετανική αποικία. Σήμερα θεωρείται γενικά ως το ιδρυτικό σημείο της Νέας Ζηλανδίας ως κράτος. Ωστόσο, έχουν προκύψει σημαντικά θέματα που αφορούν την αρχική μετάφραση της συνθήκης από τα Αγγλικά στα Μαορί. Ένα παράδειγμα είναι ο όρος kawanatanga, μια μετάφραση που μεταφυτεύτηκε από τα αγγλικά, η οποία παρουσιάστηκε στην γλώσσα των Μαορί για πρώτη φορά στην Συνθήκη. Χρησιμοποιήθηκε εκεί για να μεταφράσει την έννοια της αυτονομίας. Συχνά αναφέρεται πως οι Μαορί δεν είχαν καμία λέξη για την έννοια αυτονομία στη γλώσσα τους εκείνη την εποχή, αν και μερικοί απαντούν πως η Μαορί "mana" είχε χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει την αυτονομία Μαορί στην Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας το 1835. Η λέξη αποτελείται από το kawana, απόδοση στα Μαορί της αγγλικής λέξης governor (κυβερνήτης), και την υπάρχουσα Μαορί κατάληξη -tanga, παρόμοια με τα αγγλικά -ship ή -dom. Επομένως μια κυριολεκτική μετάφραση της λέξης θα ήταν στα αγγλικά governorship (διακυβέρνηση). Άλλες Μαορί λέξεις με την κατάληξη -tanga είναι οι rangatiratanga, "αρχηγεία", και kingitanga, "βασιλεία". 
Το νόημα που προσάπτεται στη λέξη, και ιδιαίτερα πώς σχετίζεται με το rangatiratanga, είναι ζωτικής σημασίας στην συζήτηση για τη Συνθήκη Γουαϊτάνγκι. Η συνθήκη αυτή είναι ακόμη εξαιρετικά σημαντική στη σύγχρονη Νέα Ζηλανδία, και παραμένει αντικείμενο μεγάλης αμφισβήτησης και πολιτικών συζητήσεων.

Η συνθήκη σήμερα

Εξαιτίας του μικρού μεγέθους και της περιορισμένης εμβέλειας της Συνθήκης, δεν είναι κατάλληλο έγγραφο για να καταστεί σύνταγμα και δεν αναγνωρίζεται ως τέτοιο. Ωστόσο είναι η βάση για τον ιδρυτικό μύθο της Νέας Ζηλανδίας και εξαιτίας αυτού είναι έγγραφο ζωτικής σημασίας. 
Συχνά οι άνθρωποι μιλούν για τις αρχές ή το πνεύμα της Συνθήκης, αλλά δεν υπάρχει καθαρή ομοφωνία για τη φύση αυτών. Για μερικούς το πνεύμα είναι η ένωση δύο λαών σε έναν, ή όπως ο Χόμπσον το είχε θέσει τη μέρα της πρώτης υπογραφής, "Τώρα είμαστε ένας λαός". Για άλλους το πνεύμα είναι αυτό του συνεταιρισμού μεταξύ του Στέμματος και των Μαορί. Η τελευταία αυτή θεώρηση τείνει να επικρατεί στους επίσημους κύκλους, ιδιαίτερα μετά από μια δειρά σημαντικών δικαστικών αποφάσεων στη δεκαετία του 1980. 
Ανεξαρτήτως της πολιτικής αμφισβήτησης που συνεχίζει να υπάρχει γύρω από το νόημα της συνθήκης, παραμένει ένα αυνήθιστο έγγραφο όταν θεωρείται στο ιστορικό περιβάλλον της εποχής. Η διαφορά ανάμεσα στη Συνθήκη και στη μεταχείριση ιθαγενών πληθυσμών από Ευρωπαίους αποίκους σε περισσότερα άλλα μέρη του κόσμου είναι εντυπωσιακή.
Καρνάρι Αχαΐας

Τοποθεσία

Ο οικισμός του Καρναρίου βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, κοντά στη θάλασσα, στην περιοχή της «Μαύρης Μύτης» και της εκεί ομώνυμης παραλίας, και βορειοδυτικά της περιοχής της «Ιονικής Ακτής». Εγγύς του οικισμού βρίσκεται το κεφαλοχώρι της Λακκόπετρας, οι υπόλοιποι οικισμοί της Τοπικής Κοινότητας Λακκόπετρας, δηλ. η Ιονική Ακτή και το Λιμανάκι, ενώ στα δυτικά του βρίσκεται η γειτονική παραθαλάσσια περιοχή του Καραβοστασίου με την ομώνυμη παραλία καθώς και η Λιμνοθάλασσα Πάπα. 
Απέχει λιγότερο από 4 χλμ. από τον κύριο οικισμό της Λακκόπετρας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο από 1 έως 10 μέτρα.

Διοικητική εξέλιξη

Το Καρνάρι είναι σχετικά καινούριος οικισμός καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 05/04/1981, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λακκόπετρας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού (Λαρίσου) ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Λακκοπέτρας.

Λοιπά στοιχεία

Το Καρνάρι αποτελεί στην ουσία έναν σύγχρονο παραθεριστικό οικισμό με πλήθος εξοχικών κατοικιών των κατοίκων της Πάτρας, της ευρύτερης περιοχής κ.ά. Η τοποθεσία αναφέρεται ωστόσο και παλιότερα ως οικισμός με την ονομασία «Βαρκανάρι».