google/wiki40b huggingface dataset:
Μετατόπιση

Η μετατόπιση (displacement) είναι φυσικό μέγεθος που χαρακτηρίζει το φυσικό φαινόμενο της κίνησης.

Συμβολισμός

Συμβολίζεται διεθνώς με το λατινικό γράμμα Δx. Συχνά χρησιμοποιείται και το σύμβολο r.
Η μεταβολή της θέσης ενός κινούμενου σώματος ονομάζεται Μετατόπιση. Η μετατόπιση Δχ όπως και η θέση χ , είναι ένα διανυσματικό μέγεθος.

Φυσική έκφραση (ή περιγραφή)

Εκφράζει φυσικά (ή περιγράφει) την απόσταση της τελικής θέσης (όπου βρίσκεται το σώμα στο παρόν) από την θεωρούμενη αρχική θέση. Αναφέρεται σε ένα χρονικό διάστημα,ενώ η θέση του σώματος σε μια χρονική στιγμή.

Μαθηματική έκφραση (ή αναπαράσταση)

Εκφράζεται μαθηματικά (ή αναπαρίσταται) από μία διανυσματική συνάρτηση της θέσης (δηλ. είναι διανυσματικό φυσικό μέγεθος). Η διεύθυνσή της εξαρτάται από το είδος της κίνησης ως προς την τροχιά .
Η φoρά της είναι ίδια με την φορά της κίνησης.

Μέτρηση

Μετρείται με την μονάδα μέτρησης (στο σύστημα μονάδων S.I.) που ονομάζεται:
1 m (= 1 meter, μέτρο)

Καταμέτρηση

Καταμετρείται από το όργανο μέτρησης μετροταινία (ή απλά, μέτρο).

Διευκρινίσεις

Το φυσικό μέγεθος μετατόπιση (Δx) δεν πρέπει να συγχέεται με το διάστημα (s).
Τσεπέλοβο Ιωαννίνων

Παραδοσιακή αρχιτεκτονική

Η παραδοσιακή πετρόκτιστη αρχιτεκτονική είναι παρούσα σε όλες τις κατοικίες, στα μονοπάτια και στις εκκλησίες του χωριού. Ξεχωρίζουν το πολιτιστικό κέντρο της «Εστίας», ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου που χτίστηκε το 18ο αιώνα σαν τρίκλιτη βασιλική με τρούλο και αγιογραφήθηκε το 1786 από τους δεξιοτέχνες αγιογράφους από το Καπέσοβο, οι Ναοί Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Κάτω Παναγιάς και διάφορα αρχοντικά ιστορικών οικογενειών του χωριού. Στο Τσεπέλοβο διατηρείται η περισπούδαστη παλαιά "γέφυρα του Κοκκόρη" που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της ζαγορίτικης γεφυροποιίας.

Ιστορική αναδρομή

Το Τσεπέλοβο υπήρξε το διοικητικό κέντρο του Ζαγορίου από τον 18ο αιώνα και ήκμασε εμπορικά κατά τα οθωμανικά χρόνια ιδιαίτερα λόγω του εμπορίου  ξυλείας. Το 1700 λειτούργησε το πρώτο σχολείο του χωριού. Στο χωριό κατέφυγαν πριν την πτώση του Αλή Πασά και το ξέσπασμα της Επανάστασης (1820) ο Γιαννιώτης ποιητής Ιωάννης Βηλαράς και ο δάσκαλος του Γένους Αθανάσιος Ψαλίδας και συγκρότησαν κεντρική επαναστατική οργάνωση που ανέλαβε την καθοδήγηση του Αγώνα κατά την πρώτη του φάση. Ο Α. Ψαλίδας, μάλιστα δίδαξε για μικρό χρονικό διάστημα στο σχολείο του χωριού.
Στις 7-8 Οκτωβρίου του 1943, στο Τσεπέλοβο πραγματοποιήθηκε εμφύλια μάχη ανάμεσα στις αντιστασιακές οργανώσεις του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ.

Αξιοθέατα

Δύο χιλιόμετρα έξω από το χωριό, πάνω από το λεγόμενο φαράγγι «Βικάκι», βρίσκεται η πέτρινη Μονή Ρογκοβού, χτισμένη τα χρόνια 1028-1034 και ανακαινισμένη το 1745. Οι καλοδιατηρημένες αγιογραφίες και τα ξυλόγλυπτα της εκκλησίας έγιναν σταδιακά κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Εκεί, ο Νεόφυτος Δούκας ήθελε να ιδρύσει ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα («Ανωτέρα Σχολή»), όμως το όραμά του τελικά δεν πραγματοποιήθηκε με τις αναταραχές κατά την πτώση του Αλή Πασά.
Σήμερα, το χωριό αποτελεί τουριστικό προορισμό κατά τους χειμερινούς μήνες. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός, με πολλά από τα κτίρια του διατηρητέα .
Λουξεμβουργιανοί

Τοποθεσία

Οι περισσότεροι κάτοικοι Λουξεμβούργου ζουν στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μια μικρή χώρα στην Ευρώπη μεταξύ Γερμανίας, Γαλλίας και Βελγίου, και είναι καταγωγής Κελτικής/Γαλλο-Ρωμαϊκής και Γερμανικής (Φράγκικης) καταγωγής. Οι περισσότεροι μιλούν Λουξεμβουργιανά, ως τη μητρική τους γλώσσα, εκτός από τα γαλλικά και τα γερμανικά. Παρόλο που τα Λουξεμβουργιανά μπορουν να θεωρηθούν ότι είναι παρόμοια με τα Γερμανικά, είναι αρκετά ευδιάκριτα για να θεωρηθούν ξεχωριστή γλώσσα και όχι απλώς μια διάλεκτο των Γερμανών.

Διασπορά

Παρά τον σχετικά περιορισμένο αριθμό Λουξεμβουργιανών, υπάρχει μια σχετικά μεγάλη διασπορά, στην Ευρώπη και αλλού. Ιδιαίτερα, υπάρχουν πληθυσμοί στις γύρω χώρες του Βελγίου, της Γαλλίας και της Γερμανίας. Ως επί το πλείστον, αυτό οφείλεται σε ιστορικούς λόγους, ιδίως στα τρία χωρίσματα του Λουξεμβούργου, τα οποία οδήγησαν στην ενσωμάτωση των πρώην εδαφών του Λουξεμβούργου σε καθεμία από τις τρεις γύρω χώρες. Υπάρχουν επίσης σημαντικοί πληθυσμοί στην Αμερική, με το μεγαλύτερο ποσοστό να βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, πολλοί κάτοικοι του Λουξεμβούργου ζουν στον Καναδά και τη Βραζιλία, στους οποίους μετανάστευσαν μεγάλα κύματα Λουξεμβουργιανών τον 19ο αιώνα, όπως και οι Γερμανοί. Άλλοι μετανάστευσαν στην Ουγγαρία μαζί με τους Γερμανούς κατά την πρώτη φάση της γερμανικής ανατολικής διευθέτησης τον 12ο αιώνα. Οι Τάσσαλοι της Τρανσυλβανίας είναι οι απόγονοι αυτών των εποίκων.
Sahelanthropus tchadensis

Κρανίο BH-029, Sahelanthropus tchadensis

Τα απολιθώματα ανακάλυψε ο Αχούντα Ντζιμντουμαλμπάγιε (Ahounta Djimdoumalbaye) το 2001 στην έρημο της Ν. Σαχάρα. 
Οστά κάτω του κρανίου δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα. Ο Μπρυνέ και οι άλλοι επιστήμονες που το μελέτησαν θεωρούν πως δεν θα ήταν παράλογο να ισχυριστεί κανείς ότι ο Τουμάι ήταν δίποδος, γιατί μοιράζεται αρκετά χαρακτηριστικά με άλλες γνωστές δίποδες ανθρωπίδες. Άλλοι επιστήμονες υπέδειξαν αντίθετα ότι το μέγα τρήμα (foramen magnum) (η οπή μέσω της οποίας εισέρχεται η σπονδυλική στήλη στο κρανίο) του Τουμάι βρίσκεται στο πίσω τμήμα του κρανίου, όπως στους πιθήκους, υποδεικνύοντας ότι το κρανίο δεν ισορροπούσε στην κορυφή ενός όρθιου σώματος.
Ο Μπρυνέ και άλλοι επιστήμονες θεωρούν τον Τουμάι ανθρωπίδη, κάτι που δεν έχει αποδειχθεί ωστόσο και είναι αδύνατον να επιβεβαιωθεί οριστικά -μέχρι τουλάχιστον να βρεθούν και να μελετηθούν και άλλα απολιθώματα της ίδιας περιόδου. Επικρατεί γενική παραδοχή πάντως στην επιστημονική κοινότητα ότι πρόκειται περί μείζονος ανακάλυψης.
Φαζού Αλίεβα

Βιογραφία

Η Φαζού γεννήθηκε στο Γκινιτσούλτ του Νταγκεστάν. Απόφοιτησε από το Γυναικείο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Νταγκεστάν το 1955. Το 1961 αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Λογοτεχνίας "Μαξίμ Γκόρκοφ". Το 1969 έλαβε τον τίτλο "Λαϊκή Ποιήτρια του Νταγκεστάν".
Πάχνα

Τοποθεσία

Η Πάχνα βρίσκεται 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού, στη γεωγραφική περιφέρεια των Κρασοχωρίων Επαρχίας Λεμεσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 670 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ανατολικά συνορεύει με τον Άγιο Αμβρόσιο, βορειοανατολικά με το Βουνί, βόρεια με την Κισσούσα, βορειοδυτικά με τη Μαλιά, δυτικά με τη Δορά, νοτιοδυτικά με την Ανώγυρα και νότια με το Πραστειό Αυδήμου.

Φυσικό περιβάλλον

Η καλλιεργήσιμη έκταση του χωριού περιλαμβάνει αμπέλια, χαρουπιές, αμυγδαλιές, ελιές, μηλιές, αχλαδιές, χρυσομηλιές, σιτηρά, κηπευτικά φυτά και φακές. Η Πάχνα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αμπελοχώρια της Κύπρου. Από τα παλιά χρόνια οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια, φυτεύοντας τις ποικιλίες μαύρο και ξινιστέρι.

Ονομασία

Η ονομασία του χωριού οφείλεται στο γεγονός ότι ο πρώιμος οικισμός βρισκόταν ανάμεσα σε τέσσερις λόγγους και έμοιαζε σαν φάτνη. Οι Ενετοί αποκαλούσαν το χωριό ως padena, από τη λέξη patena ή patina, που σημαίνει φάντη ή πάχνη. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το χωριό πήρε το όνομα του από την αρχαία ελληνική λέξη πάχνη (από το ρήμα πήγνυμι) που δηλώνει τη δροσιά των κρύων νύχτων.

Ιστορία

Η περιοχή της Πάχνας κατοικείτο από τη γεωμετρική περίοδο (8ος-7ος αιώνας π.Χ.). 
Την περίοδο της Φραγκοκρατίας η Πάχνα ήταν βασιλικό κτήμα. Το κτήμα εκμισθωνόταν από κάποιον φεουδάρχη ο οποίος πλήρωνε ενοίκιο στο βασιλικό ταμείο. Τον 15ο αιώνα η Πάχνα ήταν φέουδο των Ποδοκάθαρων, σημαντικής κυπριακής οικογένειας της εποχής. Αρχηγός της οικογένειας ήταν ο Ούγος Ποδοκάθαρος.
Τον 16ο αιώνα η Πάχνα έγινε βαϊλάτο (παλάτι), στο οποίο περιλαμβάνονταν άλλα τέσσερα χωριά (Αλέκτορα, Παραμάλι, Ποταμιού και το άγνωστο Li terzi vivi). Την περίοδο της Ενετοκρατίας, η Πάχνα υπαγόταν στο διαμέρισμα της Αυδήμου.
Του 1692 μια επιδημία πανώλης έγινε αιτία να αποδεκατιστεί το γειτονικό χωριό (ο) Σκλίνικας ή (τα) Σκλινίτζια, με τους επιβιώσαντες κατοίκους του να μετακινούνται στην Πάχνα.
Νικηφόρος Μπαμπούκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1784 στα Χαλκιάνικα του Δήμου Νωνάκριδος της Επαρχίας Καλαβρύτων. Γονείς του ήταν ο Πανάγος και η Καλομοίρα, άνθρωποι ευσεβείς και ενάρετοι. Διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο της πατρίδας του και αργότερα πήγε στη σχολή του γειτονικής κωμόπολης της Αγίας Βαρβάρας για ανώτερη εκπαίδευση. Στη συνέχεια πήγε στο Άγιο Όρος και στις Κυδωνίες όπου υπήρχε αξιόλογη σχολή και μετά από εξαετείς σπουδές απέκτησε την ιδιότητα του δασκάλου.
Δίδασκε τα ελληνικά γράμματα στην Ύδρα, το Άργος, τον Πόρο και στους σημαντικότερους άνδρες των τόπων αυτών, οι οποίοι ευεργετήθηκαν πολύ και με τη σειρά τους φάνηκαν πολύ χρήσιμοι στην επανάσταση που έγινε αργότερα.
Είχε μυηθεί ως μέλος της Φιλικής Εταιρείας πριν το 1818 και από τότε φρόντιζε να διαδίδει την ιδέα της επανάστασης στους πιο σημαντικούς πολιτικούς της Πελοποννήσου και στους κληρικούς. Ανακαλύφθηκε και καταζητήθηκε από τον Πασά της Τριπολιτσάς, αλλά κατέφυγε στην Ύδρα και από εκεί στην Ιταλία, για να ξεφύγει από τον Πασά που τον κυνηγούσε αδίστακτα. Στην Τοσκάνη συναντήθηκε με τους περίφημους και ανώτερους αποστόλους, τον Τσακάλωφ, τον Αναγνωστόπουλο και τον Δημητρίου. Έμεινε εκεί πηγαίνοντας στο Πανεπιστήμιο, αλλά και γράφοντας παρακινώντας και συμβουλεύοντας τους αδελφούς και περιμένοντας την ημέρα της επαναστάσεως.
Όταν ξεκίνησε η επανάσταση επέστρεψε αμέσως και έλαβε ενεργό μέρος υπέρ του αγώνα. Υπηρέτησε ως στρατιώτης και ως δεινός ρήτορας. Πήρε μέρος στις Εθνοσυνελεύσεις, ενώ πήγαινε και στα στρατόπεδα για να παρακινεί τους στρατιώτες εναντίον του Δράμαλη.
Έχασε στον πόλεμο την πλούσια βιβλιοθήκη του και την πατρική του περιουσία. Μετά την επανάσταση επέστρεψε στα γράμματα και ίδρυσε σχολείο στην Ακράτα. Πέθανε πάμφτωχος.
Ντενίζ Τσακίρ

Βιογραφία

Η Ντενίζ Τσακίρ γεννήθηκε στην Άγκυρα της Τουρκίας στις 31 Δεκεμβρίου του 1982. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεάτρου του Πανεπιστήμιο Άγκυρας, και εκπαιδεύτηκε ως ηθοποιός από τον Τζιχάν Ουνάλ. Επίσης πήρε μέρος και σε ραδιοφωνικές εκπομπές. Το 2004 έλαβε μέρος στην κωμική σειρά "Μια γυναίκα μπορεί" και το 2006 εκτόξευσε τη καριέρα της στα ύψη, με τη συμμετοχή της στη σειρά "Φύλλα στον Άνεμο" (Yaprak Dökümü) και το 2011 στην "Ιφέτ". Τελευταία της συμμετοχή στην τηλεόραση, η σειρά "Το απαγορευμένο" (Yasak) και πιο πριν η συμμετοχή της στη σειρά "Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής". Έχει λάβει μέρος σε πολλές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις, ενώ είναι επιλεγμένη ως μια από τις καλύτερες ηθοποιούς της Τουρκίας.

Προσωπική ζωή

Η Ντενίζ Τσακίρ ήταν ζευγάρι με τον συμπρωταγωνιστή της στην Ιφέτ, Ιμπραήμ Τσελικόλ, με τον οποίο χώρισε το 2013.
Σπιανάδα (Κέρκυρα)

Η Σπιανάδα είναι μεγάλη πλατεία εντός της πόλεως της Κέρκυρας, στην Ελλάδα. Αποτελεί την μεγαλύτερη, ως προς το μέγεθος, πλατεία της Ελλάδας, ενώ βρίσκεται εμπρός στο Παλαιό Φρούριο της Κέρκυρας.

Ιστορία

Η ονομασία της πλατείας προήλθε από την βενετική λέξη η οποία χρησιμοποιείτο για τον ορισμό μίας «ανοιχτής επίπεδης περιοχής», κατά τη διάρκεια της περιόδου τεσσάρων αιώνων βενετικής κυριαρχίας επί της νήσου της Κέρκυρας.
Η σημερινή της μορφή χρονολογείται στην προσωρινή περίοδο γαλλικής κατοχής των Επτανήσων, συμπεριλαμβανομένης της Κέρκυρας, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντιων Πολέμων.
Το «γήπεδο κρίκετ», μεγάλο τμήμα του πάρκου, καταλαμβάνει σημαντικό μέρος της πλατείας. Η αγάπη των κατοίκων της πόλεως για το κρίκετ είναι βρετανικής προελεύσεως, καθώς χρονολογείται από την περίοδο βρετανικής κυριαρχίας (1814-1864).
Αποτελεί ένα από τα πλέον κεντρικά και, ταυτόχρονα, δημοφιλή αξιοθέατα της πόλεως, καθώς και πόλο έλξης τουριστών.
Το σιντριβάνι της Σπιανάδας, ή πηγάδι του Βαγιανού για τους ντόπιους, αποτελεί δωρεά του Μικρασιάτη ιατρού και ευεργέτη Γεωργίου Βαγιανού από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας.
Μαχίουα

Περιγραφή

Απέχει 3,2 km από το Ντανγκάο (Nyangao), 12 km από την πόλη Μτάμα (Mtama), 15 km από την πόλη Νανγκάνγκα (του Λίντι) (Nanganga (Lindi)), 34 km από το Κιτανγκάλι (Kitangali), 38 km από το Τενταγκούρου (Tendaguru) και 72 km από το χωριό Μπόντε (Mbonde) ή Ναντέμπο (Nandembo).

Ιστορία

Πρόκειται για μια σημαντική από ιστορικής πλευράς τοποθεσία, καθότι στη Μαχίουα διεξήχθη τον Οκτώβριο του 1917, μια σημαντική μάχη μεταξύ των δυνάμεων της Βρετανικής και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μάχη άρχισε όταν στρατεύματα από τη Νότιο Αφρική και τη Νιγηρία, έχοντας για Διοικητή τους τον Αντιστράτηγο Jacob van Deventer, επιτέθηκαν σε μια Γερμανική φάλαγγα της οποίας Διοικητής της ήταν ο Στρατηγός  Paul von Lettow-Vorbeck. Οι δυνάμεις της Βρετανικής Αυτοκρατορίας υπέστησαν μεγάλη ήττα, με απώλειες άνω των 2.700 ανδρών και αναγκάστηκαν σε υποχώρηση. Αντιστοίχως, η Γερμανική πλευρά είχε 500-600 απώλειες.
Συριακή αντιπολίτευση

Ιστορία

Το Αραβικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Μπάαθ – Περιφέρεια Συρίας πήρε την εξουσία στη Συρία το 1963 μετά από πραξικόπημα. Ο αρχηγός του κράτους από το 1971 είναι μέλος της οικογένειας al-Assad, αρχίζοντας από τον Hafez al-Assad (1971-2000). Η Συρία διέπεται από νόμο έκτακτης ανάγκης από το πραξικόπημα του 1963 μέχρι τις 21 Απριλίου 2011, όταν πάρθηκε από τον Μπασάρ αλ Άσσαντ, τον μεγαλύτερο γιο του Hafez και τον σημερινό Πρόεδρο της Συρίας. Καθώς το επαναστατικό κύμα που συνήθως αναφέρεται ως Αραβική Άνοιξη άρχισε να διαμορφώνεται στις αρχές του 2011, οι συριακοί διαδηλωτές άρχισαν να ενοποιούν τα συμβούλια της αντιπολίτευσης.
Η συνάντηση της Κωνσταντινούπολης για τη Συρία, η πρώτη σύμβαση της αντιπολίτευσης της Συρίας, έλαβε χώρα στις 26 Απριλίου 2011, κατά τη διάρκεια της εμφύλιας εξέγερσης της Συρίας. Ακολούθησε η Διάσκεψη για την Αλλαγή στη Συρία, μια τριήμερη διάσκεψη των αντιπροσώπων της Συριακής αντιπολίτευσης που πραγματοποιήθηκε από τις 31 Μαΐου έως τις 3 Ιουνίου 2011 στην Αττάλεια της Τουρκίας.
Διοργανώθηκε από τον Εθνικό Οργανισμό Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ammar al-Qurabi στη Συρία και χρηματοδοτήθηκε από την πλούσια οικογένεια Damascene Sanqar, οδήγησε σε μια τελική δήλωση που αρνείται συμβιβασμούς ή μεταρρυθμιστικές λύσεις και στην εκλογή μιας 31 μελούς ηγεσίας.
Μετά το συνέδριο της Αττάλειας, πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση παρακολούθησης δύο ημέρες αργότερα στις Βρυξέλλες, και στη συνέχεια μια άλλη συνάντηση στο Παρίσι, την οποία απηύθυνε ο Bernard Henri Levy. Πραγματοποιήθηκαν αρκετές περαιτέρω συναντήσεις στην Κωνσταντινούπολη και τη Ντόχα πριν από μια ακόμη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 23 Αυγούστου 2011 στην Κωνσταντινούπολη για τη σύσταση μόνιμου μεταβατικού συμβουλίου υπό τη μορφή του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου.

Εδαφικός έλεγχος

Οι διάφορες ομάδες της αντιπολίτευσης της Συρίας έχουν παρουσία σε 9 συριακές επαρχίες.
Τον Απρίλιο του 2015, μετά τη Δεύτερη Μάχη του Ιντλίμπ, η προσωρινή έδρα της Συριακής Προσωρινής Κυβέρνησης προτάθηκε να είναι το Ιντλέμπ. Ωστόσο, αυτή η κίνηση απορρίφθηκε από τον Al-Nusra Front και τον Ahrar al-Sham, και το στρατό, που ελέγχει το Ιντλίμλ. Σύμφωνα με τον Συριακό Εθνικό Συνασπισμό, υπάρχουν 404 τοπικά συμβούλια ευθυγραμμιζόμενα με την αντιπολίτευση που λειτουργούν σε χωριά, πόλεις και πόλεις που ελέγχονται από δυνάμεις ανταρτών.
Δημήτριος Βρεττάκος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1933 στη Σπάρτη και σπούδασε νομικά.
Ασχολήθηκε με την πολιτική στην αρχή το 1958, στο πλευρό του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, με το Ενωτικό Λαϊκό Κόμμα. Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με την Νέα Δημοκρατία (της οποίας υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος) το 1974, το 1981 και το 1985 Στη συνέχεια προσχώρησε στη Δημοκρατική Ανανέωση του Κωστή Στεφανόπουλου. 
Από το 1977 ως το 1981 ήταν γενικός διευθυντής του ιδρύματος "Βασιλεύς Παύλος".
Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2014 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Μαρούσι.
Θύμιος Σώκος

Βιογραφία

Ο Θύμιος Σώκος γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1955 από αγρότες γονείς. Σπούδασε νομική από το 1973 έως το 1977 και συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Σαν φοιτητής ασχολήθηκε με τα κοινά και μετά το στρατιωτικό του επέστρεψε στην πόλη του το Αγρίνιο όπου εργάστηκε σε κάποιες επιχειρήσεις. Το 1987 διορίστηκε στην Εμπορική Τράπεζα και αργότερα αποσπάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών. Το 1988 τοποθετήθηκε στη θέση του νομάρχη Ευρυτανίας όπου έμεινε έως τις εκλογές του 1989. Στη συνέχεια, το 1993 ορίστηκε νομάρχης Εύβοιας.
Το 1994 εκλέχτηκε για πρώτη φορά δήμαρχος Αγρινίου, θέση στην οποία έμεινε επί 12 συνεχή έτη. Ανάπλασε και αναμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την πόλη βελτιώνοντας ριζικά την όψη της και έκανε πλήθος έργων σε διάφορους τομείς. Έφτασε στο σημείο να θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους δημάρχους που έχουν περάσει, γεγονός που μαρτυρείται και από το ότι στις 3 εκλογικές αναμετρήσεις, στις οποίες έλαβε μέρος, ανέβαζε συνεχώς το ποσοστό του. 
Το 2006 αποχώρησε από το δήμο βάζοντας υποψηφιότητα για τη θέση του νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας, την οποία και κέρδισε με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ. Υπηρέτησε ως Γενικός Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης με έδρα τη Θεσσαλονίκη ως την παραίτησή του το 2012. Έβαλε υποψηφιότητα για την θέση του Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας στις αυτοδιοικητικές εκλογές 2014 ως επικεφαλής του συνδυασμού "ΔΥΤΙΚΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ". Κατάφερε να συγκεντρώσει 12,68% και εκλέχθηκε περιφερειακός σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας
Τουρμπές του Μοχάμαντ Λαζ

Ιστορία

Το μαυσωλείο ανεγέρθηκε κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του ντέη Χατζ Μοχάμεντ Λαζ, γενιτσάρου καταγόμενου από το Λαζιστάν.
Ρομαίν Γκροζάν

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γκροζάν γεννήθηκε στη Γενεύη. Ξεκίνησε την καριέρα του από τα καρτ. Παρά το γεγονός ότι έζησε όλα τα χρόνια στην Ελβετία, στη Φόρμουλα 1 αγωνίζεται κάτω από τη γαλλική σημαία.
Άγαλμα της Προμάχου Αθηνάς

Περιγραφή

Χρηματοδοτήθηκε από τα λάφυρα των Μήδων του Μαραθώνα και ήταν έργο του Φειδία. Στο άγαλμα αυτό η Αθηνά παρουσιάζονταν όρθια, και πάνοπλη όπως στην μάχη. Το δόρυ της ήταν τόσο μεγάλο που το ύψος του υπερέβαλε τον Παρθενώνα. Το όλο καλλιτέχνημα ήταν επιβλητικό και αξιοθαύμαστο, αλλά ακόμα πιο θαυμαστή ήταν η ασπίδα, στην οποία ο καλλιτέχνης παρίστανε την μάχη των Λαπιθών με τους Κενταύρους. Η ύπαρξη του αγάλματος της Αθηνάς Προμάχουν ίσως να ταυτοποιείται σε ορισμένα Αττικά νομίσματα που κόπηκαν κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, κατά τον 1ο και 2ο αιώνα μ.Χ., παρέχοντας ενδείξεις για τον εντοπισμό εκδόσεων σωζώμενων γλυπτών. Ίσως το άγαλμα αυτό να αποτέλεσε το πρότυπο για την κατασκευή αργότερα του αγάλματος της Αθηνάς Παρθένου.

Η περιγραφή του Παυσανία

[1.28.2]...χωρὶς δὲ ἢ ὅσα κατέλεξα δύο μὲν Ἀθηναίοις εἰσὶ δεκάται πολεμήσασιν, ἄγαλμα Ἀθηνᾶς χαλκοῦν ἀπὸ Μήδων τῶν ἐς Μαραθῶνα ἀποβάντων τέχνη Φειδίου - καί οἱ τὴν ἐπὶ τῆς ἀσπίδος <μάχην> Λαπιθῶν πρὸς Κενταύρους καὶ ὅσα ἄλλα ἐστὶν ἐπειργασμένα λέγουσι τορεῦσαι Μῦν, τῷ δὲ Μυῒ ταῦτά τε καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἔργων Παρράσιον καταγράψαι τὸν Εὐήνορος• ταύτης τῆς Ἀθηνᾶς ἡ τοῦ δόρατος αἰχμὴ καὶ ὁ λόφος τοῦ κράνους ἀπὸ Σουνίου προσπλέουσίν ἐστιν ἤδη σύνοπτα ......- Από τη Βικιθήκη - Παυσανίας,   Ελλάδος περιήγησις/Αττικά
  
 [1.28.2]...Εκτός απ' όσα ανέφερα υπάρχουν και δύο αναθήματα που κατασκεύασαν οι Αθηναίοι από το ένα δέκατο των λαφύρων πολεμικών νικών τους• ένα χάλκινο άγαλμα της Αθηνάς από τους Μήδους που αποβιβάστηκαν στον Μαραθώνα, έργο του Φειδία. Λένε ότι η μάχη των Λαπιθών και των Κενταύρων στην ασπίδα της Αθηνάς, καθώς και όσα άλλα τμήματα του αγάλματος είναι σκαλισμένα τα σφυρηλάτησε ο Μυς, αλλά κι αυτά, όπως και ό,τι άλλο έφτιαξε ο Μυς, σχεδιάστηκαν από τον Παρράσιο, τον γιο του Ευήνορα. Η αιχμή του δόρατος αυτής της Αθηνάς και το λοφίο της περικεφαλαίας της είναι ορατά ακόμα και από το Σούνιο.....

Ιστορική αναδρομή

Υπήρχε μέχρι το 395 μ.Χ. και φόβισε κατά τα λεγόμενα τον Αλάριχο κατά την εισβολή του στην Αθήνα. Δεν είναι γνωστό πότε και από ποιον καθαιρέθηκε. Πιθανώς να το μετέφεραν οι Χριστιανοί στο Βυζάντιο. Ίσως να ήταν εκείνο μπροστά στο Βουλευτήριο. Σήμερα σώζεται μόνο το βάθρο, στο οποίο ήταν στημένο το άγαλμα.

Ιστορική τοποθέτηση

Το όλο έργο είναι ένα από τα πρώτα καλλιτέχνημα του γλύπτη Φειδία. Η παράσταση της μάχης των Λαπίθων με τους Κένταυρους ήταν έργο του καλλιτέχνη Μυός που άκμασε περί το 440 π.Χ., και ο οποίος είχε διδαχτεί το σύμπλεγμα από τον άριστο ζωγράφο Παρράσιο του Ευήνορα. Σωζώμενα τεκμήρια για τη διαδικασία δημιουργίας του γλυπτού καλύπτουν περίοδο εννέα ετών, αλλά οι ημερομηνίες δε μπορούν να ταυτοποιηθούν, μιας και λείπουν τα ονόματα των ανωτέρων. Το γλυπτό ίσως είναι αφιερωμένο στη νίκη του Κίμωνα επί των Περσών στον Ευρυμέδοντα το 467 π.Χ. ή την ειρήνη του Καλλία κατά το 450 ή 449 π.Χ. περίπου.
Φρειδερίκος Χριστιανός Α΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Αουγκούστενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Χριστιανού-Αυγούστου Α΄ δούκα του Σ.Χ.Σ.Αουγκούστενμπουρκ και της Λουίζας-Φρειδερίκης, κόρης του Χριστιανού Γκύλντενλεβε κόμη του Σάμοεε.
Γεννήθηκε στο Αουγκούστενμπουρκ και το 1754 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Έλαβε το κάστρο Αουγκούστενμπουρκ και το Γκρόστεν. Σύντομα όμως βρέθηκε βαθιά χρεωμένος. Παραιτήθηκε από τη διεκδίκησή του στα δουκάτα Σλέσβιχ & Χόλσταϊν και ο βασιλιάς της Δανίας, που ήταν και δούκας του ημίσεως των δουκάτων Σλέσβιχ & Χόλσταϊν, του διευθέτησε το χρέος. Έτσι ο Φρειδερίκος-Χριστιανός Α΄ μπόρεσε να αγοράσει το Αλς και το Σούνντεβετ και να γίνει ο μεγαλύτερος γαιoκτήμονας του Σλέσβιχ. Επίσης επέκτεινε το κάστρο Αουγκούστενμπουρκ, κατοικία της οικογένειάς του. 
Υπηρέτησε ως στρατηγός του Δανικού στρατού και τιμήθηκε με τη διάκριση του Τάγματος του Ελέφαντος.
Ταξίλης (στρατηγός)

Βιογραφικά στοιχεία

Αναφέρεται για πρώτη φορά στις αρχαίες πηγές το 86 π.Χ., όταν ο Μιθριδάτης τον έστειλε, με τη συνοδεία όχι λιγότερων από 110.000 ανδρών, σε ευρωπαϊκά εδάφη. Σκοπός του ήταν να περάσει τη Θράκη και τη Μακεδονία για να βοηθήσει τον έτερο στρατάρχη του Πόντου, τον Αρχέλαο, στην Ελλάδα. Αρχικά ο Ταξίλης κατέλαβε την Αμφίπολη, η οποία αρχικά αψήφησε τη δύναμή του, προκαλώντας τον τρόμο στους Μακεδόνες.
Κατόπιν, χωρίς να συναντήσει άλλη αντίσταση, προέλασε δια μέσου της Θεσσαλίας, με προορισμό τη Φωκίδα. Εκεί ξεκίνησε τις επιχειρήσεις του πολιορκώντας την Ελάτεια, αλλά τελικά οι προσπάθειές του ήταν μάταιες. Αφού έλυσε την πολιορκία, πήγε στη Βοιωτία για να συναντήσει τους άνδρες του Αρχελάου. Εντούτοις, οι συνδυασμένες τους δυνάμεις τελικά συνετρίβησαν από τα ρωμαϊκά στρατεύματα που διοικούσε ο Σύλλας, στη Μάχη της Χαιρώνειας.
Σε αυτό το σημείο χάνονται για λίγο τα ίχνη του Ταξίλη – ο Αρχέλαος ηγήθηκε των στρατευμάτων του Πόντου κατά την έτερη καταστροφική μάχη στον Ορχομενό – μέχρι το 74 π.Χ. Τη χρονιά αυτή διοικεί μαζί με τον Ερμοκράτη το μεγάλο στρατό με τον οποίο ο Μιθριδάτης επιτέθηκε στην Παφλαγονία και τη Βιθυνία το φθινόπωρο. Συγκεκριμένα μνημονεύεται ως εκείνος που έδωσε στο Μιθριδάτη την πιο διακριτική συμβουλή.
Μετά την ήττα του βασιλιά και την υποχώρηση στα αρχικά του εδάφη, ξαναβρίσκουμε τον Ταξίλη να μοιράζεται με το Διόφαντο την πραγματική διοίκηση του στρατού με τον οποίο ο Μιθριδάτης αντιμετώπισε το Λούκουλλο στα Κάβειρα, το 72 π.Χ. Με τους ικανούς χειρισμούς τους κράτησαν για κάποιο διάστημα το αποτέλεσμα αμφίρροπο και έφεραν σε δύσκολη θέση το Ρωμαίο στρατηγό που στερήθηκε προμήθειες. Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, η εκστρατεία έληξε με πανωλεθρία, με το βασιλικό στρατόπεδο να πέφτει στα χέρια του εχθρού.
Ο Ταξίλης συνόδευσε το Μιθριδάτη στη φυγή του στην Αρμενία και ακολούθως αναφέρεται πως ήταν παρών με το βασιλιά Τιγράνη το Μεγάλο στη Μάχη στα Τιγρανόκερτα το 69 π.Χ. Εκεί προσπάθησε μάταια να συγκρατήσει την αχαλίνωτη αυτοπεποίθηση του Αρμένη μονάρχη. Αυτή είναι και η τελευταία φορά που το όνομά του αναφέρεται στις ιστορικές πηγές.
Ιωάννης Καυτατζόγλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Λύσανδρου Καυτατζόγλου.
Εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1902 και επανεξελέγη βουλευτής Τρικάλων σε αυτές του 1906, Θεσσαλονίκης σε αυτές του Δεκεμβρίου 1915 και του 1920 καθώς και βουλευτής Πέλλας, με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1926. Στην κυβέρνηση Καλογερόπουλου διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνιών.
Γουλιέλμος της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουρκ και της Μαγδαηνής-Αυγούστας, κόρης του Καρόλου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1742 την Άννα των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρη του Χριστιανού-Αυγούστου πρίγκιπα του Οϊτίν· δεν απέκτησαν απογόνους.
1959 Καρμπύσεφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Καρμπύσεφ είναι άγνωστα.