Μαχόμενη Αριστερά

Η ιδρυτική Διακήρυξη

Στην ιδρυτική Εκλογική Διακήρυξη της Μαχόμενης Αριστεράς τονιζόταν ότι οι εκλογές του 1993 "αποτελούν την αυλαία μιας ρευστής περιόδου, είναι η 'πρώτη πράξη' -και σίγουρα όχι η πιο σημαντική- της προσπάθειας των αστικών δυνάμεων να επιβάλλουν μια χωρίς προηγούμενο κοινωνική και πολιτική βαρβαρότητα" με άξονα τη μετεξέλιξη της ΕΟΚ σε ΕΕ στο διεθνές περιβάλλον που διαμορφώθηκε μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Παράλληλα στο ιδρυτικό της κείμενο η Μαχόμενη Αριστερά εκτιμούσε πως "η οργή και η αγανάκτηση των εργαζομένων απαιτείται να τροφοδοτήσει μια μαζική αγωνιστική αντίσταση που θα βάζει φραγμό στην αντιλαϊκή λαίλαπα".
Βασική θέση ήταν επίσης πως "το ιστορικό δίλημμα 'κομμουνιστική απελευθέρωση ή καπιταλιστική βαρβαρότητα" ξανατίθεται με δραματικό και επίκαιρο τρόπο, φέρνοντας στο προσκήνιο την ανάγκη αναγέννησης των επαναστατικών ιδεών και ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος ως μοναδική απάντηση στον καπιταλισμό".
Η Μαχόμενη Αριστεράς ήταν υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από την ΕΕ, καθώς και της κατά της καπιταλιστικής ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της ΟΝΕ. Σταθερό ήταν το μέτωπο της με τον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό, ενάντια στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς και τις επεμβάσεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Πρωτοβουλίες ενότητας στους κοινωνικούς αγώνες

Η Μαχόμενη Αριστερά χαρακτηρίστηκε από την προώθηση της λογικής των συνεργασιών της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, προωθώντας το μέτωπο της επαναστατικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σε ανεξαρτησία από τα κόμματα της επίσημης κοινοβουλευτικής Αριστεράς, το ΚΚΕ και ΣΥΝ. Η συμπόρευση αυτή αφορούσε είτε σταθερά σχήματα και συσπειρώσεις στο εργατικό και μαζικό κίνημα είτε πρωτοβουλίες για την κοινή δράση και αλληλεγγύη για τους εργατικούς αγώνες, τις αγροτικές κινητοποιήσεις, την αντίθεση στον πόλεμο και το εθνικισμό, την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Σημαντική αποδείχτηκε η πρωτοβουλία της Μαχόμενης Αριστεράς τον Ιούλη του 1994 για τις δημοτικές εκλογές και τη συγκρότηση αριστερών ριζοσπαστικών και αντικαπιταλιστικών κινήσεων σε πόλεις και γειτονιές. Στις δημοτικές εκλογές του Οκτώβρη του 1994 συμμετείχαν σχήματα στους δήμους Αθήνας, Περιστερίου, Βύρωνα, Σερρών, Χανίων, Ιωαννίνων και Πύργου. Η παρέμβαση αυτή που συνεχίζεται και σήμερα από τα σχήματα αυτά ή τη μετεξέλιξή τους και έχει διευρυνθεί και απλωθεί σε αρκετούς δήμους και περιφέρειες, ήταν αφετηρία για μια αναβαθμισμένη παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στο τοπικό επίπεδο.

Η ολοκλήρωση του κύκλου

Παρά τον ενωτικό χαρακτήρα της προσπάθειας, υπήρχαν σημαντικές πολιτικές διαφορές που σταδιακά προβλήματα στη δράση της Μαχόμενης Αριστεράς, καθώς δεν αντιμετωπίζονταν. Τέτοιο ήταν το οργανωτικό θέμα, δηλαδή αν θα έχει αυτοτελή οργανωτική συγκρότηση και διαδικασίες αποφάσεων ή θα παραμείνει συνεργασία οργανώσεων. Σε συνδικαλιστικό επίπεδο υπήρχαν διαφοροποιήσεις στο θέμα της σχέσης με την επίσημη συνδικαλιστική δομή, τη λογική των διεκδικήσεων και αιτημάτων ("αμυντικά" ή "επιθετικά" αιτήματα), τη θέση της αστικής τάξης στην Ελλάδα και το αν είναι "εξαρτημένη" ή όχι από τον ιμπεριαλισμό κ.λπ. Αυτές οι διαφορές οδήγησαν και σε πολιτικές επιλογές που έδειχναν ότι η πορεία της Μαχόμενης Αριστεράς δε ήταν διασφαλισμένη. Στις ευρωεκλογές του 1994 το ΝΑΡ, το ΕΕΚ, το ΕΚΚΕ και ανένταχτοι συμμετείχαν με την Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ, καθώς το ΚΚΕ (μ-λ) επέμεινε στη θέση του για αποχή από τις ευρωεκλογές. Στις δημοτικές εκλογές του 1994 το ΕΕΚ δε συμμετείχε στη Μαχόμενη Αριστερή Κίνηση Αθήνας, διαφωνώντας με τη θέση της αποχή από το β' γύρο. Στο φοιτητικό κίνημα το ΚΚΕ (μ-λ) συμμετείχε με αυτοτελή παράταξη, τις Αγωνιστικές Κινήσεις και δε συμμετείχε στο ευρύ μέτωπο της ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ που στήριζαν οι άλλες δυνάμεις της Μαχόμενης Αριστεράς.
Αυτά τα προβλήματα σταδιακά οδήγησαν στην αδρανοποίηση της Μαχόμενης Αριστεράς το 1998. Μετά τις αποφάσεις του 1ου Συνεδρίου του ΝΑΡ τον Ιούλη του 1998 ουσιαστικά διαλύθηκε.
Παρ' όλα αυτά δεν έλειψαν στη συνέχεια οι κοινές πρωτοβουλίες σε μια σειρά από θέματα. Έτσι οι οργανώσεις της Μαχόμενης Αριστεράς συνεργάστηκαν, μαζί με άλλους χώρους, στις δημοτικές εκλογές το 2002 (Θεσσαλονίκη κ.ά.) και ευρύτατα το 2006 (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιάς κ.ά.). Επίσης συνεργάστηκαν στη διοργάνωση της Διεθνούς Αντιιμπεριαλιστικής Αντικαπιταλιστικής Συνάντησης στις 4-7 Μάη 2006, τις μέρες του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στην Αθήνα. Η πρακτική των πρωτοβουλιών κοινής δράσης συνεχίζεται και σήμερα.