google/wiki40b huggingface dataset:
Λάουρα Έμοντς

Καριέρα

Η Λάουρα Έμοντς ασχολήθηκε με την πετοσφαίριση παρακινούμενη από τη μεγαλύτερη αδελφή της Αλένα, ήδη πετοσφαιρίστρια. Ξεκίνησε την καριέρα της το 2000 με την ομάδα της γενέτειράς της Τ.Γ. Τούτλινγκεν, και το 2005 μετακόμισε στην Τούρνφεραϊν (Τ.Β.) του Βίλλινγκεν. Μετά την εμπειρία της στο τοπικό πρωτάθλημα, και ενώ είχε ήδη αγωνιστεί στην εθνική νεανίδων της Γερμανίας, το 2007 εντάχθηκε στην ομάδα νεανίδων της Ολύμπια του Βερολίνου. Μετά τη λήξη της περιόδου 2008-09 μεταγράφηκε στην Σ.Κ. Πότσδαμ, που τότε είχε προαχθεί στην εθνική κατηγορία της Γερμανίας, και το 2012 μετακομίζει στην Αλεμάνια Άαχεν.

Την περίοδο 2013-14 φτάνει με την ομάδα της, που είχε ήδη μετονομαστεί σε Λέιντις ιν Μπλάκ (Κυρίες με τα Μαύρα), στους ημιτελικούς του γερμανικού πρωταθλήματος. Η ομάδα της τελικά καταλαμβάνει την  4η θέση, που όμως ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας του Άαχεν στην ιστορία της. Την περίοδο 2014-15 η Έμοντς αγωνίστηκε με την Σβέρινερ της πόλης Σβερίν και μετά επέστρεψε στο Άαχεν. Παρότι την περίοδο 2015-16 ήταν η αρχηγός της ομάδας, τον Ιανουάριο του 2016 ζήτησε από την Ομοσπονδία της Γερμανίας να διακόψει το συμβόλαιο της με την Λέιντις ιν Μπλάκ,  και εντάχθηκε στην ΝάβαΡο του Στράουμπινγκ μέχρι τη λήξη του πρωταθλήματος.

Το Καλοκαίρι του 2016 ξενιτεύεται για πρώτη φορά, υπογράφοντας συμβόλαιο στην τσέχικη Β.Κ. Προστέγιοφ της ομώνυμης πόλης. Στην Τσεχία κατακτά τους πρώτους εθνικούς τίτλους της καριέρας της, αρχικά το Πρωτάθλημα του 2016-17, στο οποίο αναδεικνύεται καλύτερη παίκτρια, και κατόπιν το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Τσεχίας της περιόδου 2017-18.
Τον Ιούνιο του 2018 έρχεται στην Ελλάδα και υπογράφει συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, αντικαθιστώντας την συμπατριώτισσά της Γιάνα Φραντσίσκα Πολ στη θέση της ακραίας. Με τις ερυθρόλευκες η Λάουρα Έμοντς κατέκτησε τόσο το Κύπελλο, όσο και το Πρωτάθλημα Ελλάδας της περιόδου 2018-19.

Διεθνής καριέρα

Η Λάουρα Έμοντς κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Νεανίδων της Γερμανίας τους αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ19 του 2008, σε ηλικία 17 ετών. To 2009 κατέγραψε αναμφίβολα τη μεγαλύτερη επιτυχία της κατακτώντας ως μέλος της ομάδας Κ20 της Γερμανίας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μεξικό. Το 2014 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γυναικών της Γερμανίας στο διεθνές τουρνουά του Μοντρέ, στο οποίο η Γερμανία κατέκτησε την πρώτη θέση. Την ίδια χρονιά κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με την εθνική ομάδα της πατρίδας στην Ευρωπαϊκή Λίγκα.
Έκτοτε αποτελεί σχεδόν μόνιμο μέλος της Εθνικής Γερμανίας, αγωνιζόμενη σε όλες τις διοργανώσεις που συμμετέχει το γερμανικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, με το οποίο κατέκτησε επίσης την 5η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2015.
Δελφοί Φωκίδας

Δημόσια Βιβλιοθήκη Δελφών

Η Δημόσια Βιβλιοθήκη Δελφών, η οποία είναι η μοναδική Δημόσια στο Νομό Φωκίδας, υπάγεται διοικητικά στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Κύριος σκοπός της λειτουργίας της είναι να εξυπηρετεί τις πληροφοριακές ανάγκες της κοινότητας που καλύπτει μέσα από συλλογές, υπηρεσίες και πηγές πληροφόρησης που παρέχει, να αποτελεί πολιτιστικό πυρήνα για τους χρήστες της και να τους προωθεί την έρευνα, τη γνώση καθώς και την αγάπη για το βιβλίο. 
Η συλλογή της βιβλιοθήκης περιλαμβάνει περίπου 15.000 τόμους με θέματα που αφορούν την περιοχή και την περιφέρεια αλλά και όλους τους τομείς γνώσεων για κάθε είδος ενδιαφέρον. Διαθέτει μόνο έντυπο υλικό, από δωρεές και αγορές η οποίες γίνονται βάσει των αναγκών και τον προτάσεων των χρηστών της, των επίκαιρων θεμάτων, της έλλειψης υλικού σε θεματικές κατηγορίες και της συχνότητας χρήσης κάποιου υλικού. Παράλληλα, διαθέτει παιδικά βιβλία και σχολικά βοηθήματα για την εξυπηρέτηση των παιδιών και των εφήβων που επισκέπτονται τη βιβλιοθήκη.

Ωράριο λειτουργίας

Η βιβλιοθήκη λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή τις ώρες 08:00 - 14:00.
Μπράνκο

Γεωγραφία

Το Νησί Μπράνκο έχει έκταση 3 χιλιόμετρα. Έχει μήκος 3,6 χιλιόμετρα και πλάτος 1,4. Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι 327 μέτρα.

Πανίδα

Το Νησί Μπράνκα, καθώς και το Νησί Ράζο είναι ο προορισμός Μεγάλης Σαύρας του Πράσινου Ακρωτηρίου.
Α.Σ. Κολλεγίου ICBS

Ιστορικό

Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Κολλεγίου ICBS ξεκίνησε την πορεία του από το Πρωτάθλημα της Ε' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. την περίοδο 1993-94. Τα επόμενα έξι χρόνια πέτυχε την ασυνήθιστη επίδοση των έξι διαδοχικών ανόδων. Συγκεκριμένα αγωνίστηκε στην Δ' Κατηγορία το 1994-95, στην Γ' Κατηγορία το 1995-96, στην Β' Κατηγορία το 1996-97 και στην Α' Κατηγορία το 1997-98 της οποίας κατέκτησε και το Πρωτάθλημα.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 1998-99 συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνική κατηγορία, πετυχαίνοντας την κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Γ' Εθνικής για τον Β' Όμιλο του Βορρά. Ακολούθησε μια 7ετής πορεία στη Β' Εθνική μέχρι και τη χρονιά 2004-05 οπότε και η κατάληψη της 4ης θέσης τον οδήγησε στην Α2 Εθνική Κατηγορία.
Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 τερμάτισε στην 5η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, πετυχαίνοντας παράλληλα να προκριθεί στη «Φάση των 16» του Κυπέλλου Ελλάδος. Την επόμενη χρονιά, 2006-07, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση. Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε λίγο χαμηλότερα, στη 10η θέση, ενώ την περίοδο 2008-09 στην 9η θέση.
Το καλοκαίρι του 2008 o επικεφαλής της ομάδας του Κολλεγίου ICBS, Κώστας Τσοτσουμάνος, ήρθε σε επαφή με τους ιθύνοντες του Πανοράματος για πιθανή συγχώνευση των ομάδων και από κοινού συμμετοχή στην Α1 Εθνική. Τελικά ο Τσοτσουμάνος απέσυρε το ενδιαφέρον του υποστηρίζοντας πως «διαφοροποιήθηκε η σκέψη του ύστερα από αρνητικές απόψεις και δημοσιεύματα που εκφράστηκαν εις βάρος του για τη συγκεκριμένη κίνηση». Τελικά τον Ιούλιο του 2009 ανακοινώθηκε η συγχώνευση της ομάδας με εκείνη του Γ.Σ. Περάματος, διατηρώντας την ονομασία του δεύτερου.
Μετά την ολοκλήρωση της πορείας του στα επαγγελματικά πρωταθλήματα της Ε.Ο.Κ., ο σύλλογος αποφάσισε να προσφέρει αθλητικές υπηρεσίες αποκλειστικά σε παιδιά ηλικίας 7-17 ετών, τα οποία πλαισιώνουν τα τμήματα υποδομής.

Τμήματα υποδομής

Κατά την αγωνιστική περίοδο 1995-96 η ομάδα των εφήβων του Κολλεγίου ICBS αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Ελλάδας.

Γήπεδο

Έδρα της ομάδας είναι το ιδιόκτητο Κλειστό Γήπεδο ICBS Ωραιοκάστρου χωρητικότητας 800 θέσεων.
Τριδεκάεδρο

Στη στερεομετρία, τριδεκάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει δεκατρείς έδρες. Υπάρχουν πολυάρυθμα τοπολογικώς σαφή τριδεκάεδρα, όπως η δωδεκαγωνική πυραμίδα και το ενδεκαγωνικό πρίσμα.

Κυρτά τριδεκάεδρα

Υπάρχουν 96.262.938 τοπολογικώς διακριτά κυρτά τριδεκάεδρα που έχουν τουλάχιστον 9 κορυφές, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους.

Οσόεδρο

Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με δεκατρείς έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται τριδεκαγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,13}. Το τριδεκαγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 13 ακμές και 13 έδρες (δίγωνα).
Βραχιόσαυρος

Όνομα

Το όνομα Βραχιόσαυρος αποτελείται από τα συνθετικά βραχίονας και σαύρα. Ονομάστηκε έτσι χάρις στα ασυνήθιστα μεγάλα μπροστινά άκρα του. Μία άλλη σπανιότερη μορφή του ονόματος στα ελληνικά είναι το Βραχιονόσαυρος.

Περιγραφή

Το μέγεθος του βραχιόσαυρου δεν είναι επακριβώς γνωστό. Τα περισσότερα που ξέρουμε για αυτόν και το μέγεθός του τα γνωρίζουμε από το συγγενικό είδος Τζιραφατιτάνα, ο οποίος αρχικά θεωρούταν μέλος του γένους Βραχιόσαυρος. Γενικά, υπολογίζεται ότι ζυγίζει 28-48 τόνους. Για να υποστηρίζει αυτό το βάρος είχε τεράστια πόδια σαν κολόνες, όμοια με αυτά του ελέφαντα. Αντίθετα με ορισμένες απεικονίσεις του (κυρίως σε ταινίες όπως το Τζουράσικ Παρκ ο Βραχιόσαυρος μάλλον δεν θα μπορούσε να σηκωθεί στα πίσω του πόδια, κυρίως λόγω του τεράστιου βάρους του και του σχετικά μικρού μεγέθους των πίσω ποδιών του. Το μήκος του υπολογίζεται στα 23-25 μέτρα, και το ύψος του στα 9-10 μέτρα. Με τέτοιο μέγεθος, μάλλον κανένα σαρκοφάγο δε θα μπορούσε να τον απειλήσει. Ένα από τα πιο γνωστά χαρακτηριστικά του ήταν το λοφίο του, που χρησιμοποιούνταν μάλλον ή για επίδειξη ή για να ενισχύει τον ήχο από τα καλέσματά του.
Σημαία της Ανδόρρας

Η σημαία της Ανδόρρας υιοθετήθηκε το 1866 (επίσημα από τις 20 Ιουνίου 1996). Είναι τρίχρωμη, με μπλε, κίτρινο και κόκκινο και έχει στο κέντρο το εθνόσημο της χώρας. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 28 Απριλίου του 1993.

Παρόμοιες σημαίες

Η σημαία της Ανδόρρας έχει τα ίδια χρώματα με τη σημαία του Τσαντ και της Ρουμανίας. Είναι επίσης παρόμοια και με τη σημαία της Μολδαβίας, η οποία όμως έχει διαφορετικό εθνόσημο.
Γιώργος Θεοδοσιάδης

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου του 1924. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης και σπούδασε στη Σχολή Μουσικής και Δράματος Γκίλτχωλ στο Λονδίνο, όπου και πρωτοεμφανίστηκε ως σκηνοθέτης το 1954 με το έργο «Living Room». Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1956 και συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους, ανάμεσά τους και με αυτόν του Μίμη Φωτόπουλου και πολλές φορές με το Εθνικό Θέατρο. Το 1960 σκηνοθέτησε την κινηματογραφική ταινία τα «Ερωτικά Παιχνίδια», με πρωταγωνιστές τους Λάμπρο Κωνσταντάρα και Θανάση Βέγγο.

Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη

Το 1962 ίδρυσε και διεύθυνε τη Δραματική Σχολή Αθηνών, που έφερε και το επώνυμό του (Σχολή Θεοδοσιάδη). Εκτός από τον ίδιο, στη σχολή δίδαξαν προσωπικότητες όπως οι Γρηγόρης Γρηγορίου, Τίτος Βανδής, Ανδρέας Φιλιππίδης, Νίκος Τζόγιας. Από τη σχολή Θεοδοσιάδη έχουν αποφοιτήσει πολλοί γνωστοί και καταξιωμένοι ηθοποιοί όπως οι Μάκης Ρευματάς, Νίκος Γαροφάλλου, Νόρα Βαλσάμη, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Σοφοκλής Πέππας, Δάνης Κατρανίδης, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Μιμή Ντενίση, Κωνσταντίνος Τζούμας, Παύλος Χαϊκάλης, Λίλα Καφαντάρη, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Άννα Κουρή, Καίτη Φίνου, Ελένη Κούρκουλα, Ελένη Κρίτα, Μαρίνα Ψάλτη, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Μάριος Αθανασίου, Γιώργος Καπουτζίδης, Αγγελική Λάμπρη, Μιχάλης Μαρίνος και Παναγιώτα Βλαντή.
Δήμοι του Ελ Σαλβαδόρ

Τα διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ υποδιαιρούνται σε δήμους (ισπανικά: municipios, ενικός municipio). Συνολικά υπάρχουν 262 δήμοι.
Πορτοκάλι

Μορφολογία

Το σχήμα του είναι σφαιρικό ή ωοειδές, η φλούδα του παχιά ή λεπτή ανάλογα με την ποικιλία και η σάρκα του έχει χρώμα πορτοκαλί ή -στην ποικιλία σαγκουίνι- κόκκινο. Η εξωτερική επιφάνεια της φλούδας είναι σχετικά ανώμαλη και φέρει μικρά αδενώδη στίγματα που παράγουν αρωματικό αιθέριο έλαιο.
Η σάρκα του πορτοκαλιού χωρίζεται σε τμήματα που λέγονται σκελίδες ή φέτες. Κάθε φέτα περιβάλλεται από ινώδη ιστό λευκού χρώματος, που λέγεται ράκος. Στο εσωτερικό της κάθε φέτας υπάρχουν πολλά χωρίσματα, τα κύτταρα της σάρκας που είναι γεμάτα χυμό καθώς και μέχρι 3 σπόρια, αλλά μπορεί να υπάρχουν και φέτες χωρίς καθόλου σπόρια.

Γεύση και συστατικά

Το πορτοκάλι έχει γλυκιά ή γλυκόξινη γεύση και είναι λιγότερο ή περισσότερο αρωματικό ανάλογα με την ποικιλία και την ποιότητα. Κάποια ελαφριά πικρή γεύση που παρατηρείται μερικές φορές οφείλεται σε ποσότητα αιθέριου ελαίου που έχει εισχωρήσει στη σάρκα. Το πορτοκάλι είναι πλούσιο σε βιταμίνη C. Περιέχει επίσης σάκχαρα, κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο και βιταμίνη Α.
Είναι ωφέλιμο για τη διατροφή του ανθρώπου και η θρεπτική του αξία είναι μεγάλη. Καταναλώνεται νωπό ως φρούτο ή χρησιμοποιείται στην παραγωγή χυμών, φρέσκων ή συσκευασμένων. Oι καρποί που συλλέγονται όταν είναι άγουροι, μικροί και πράσινοι χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική.
Το αιθέριο έλαιο της φλούδας, των ανθών και των φύλλων χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία αλλά και στη ζαχαροπλαστική. Από τη φλούδα επίσης παρασκευάζεται γλυκό κουταλιού.

Παραγωγή

Η Βραζιλία είναι πρώτη στον κόσμο σε παραγωγή πορτοκαλιών. Ακολουθούν οι Η.Π.Α, η Ινδία, η Κίνα και η Ισπανία.
Λιόνπο Χαντού Βαντσούκ

Μετά την πρωθυπουργία

Ο Βαντσούκ παραιτήθηκε προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για τις γενικές εκλογές του 2008, ως μέλος του πολιτικού κόμματος Ντρουκ Φουένσουμ Τσόγκπα (DPT). Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών από το 2003 ως το 2007.
Έπειτα από τη νίκη του DPT στις εκλογές που διενεργήθηκαν τον Μάρτιο του 2008, ο Βαντσούκ έγινε υπουργός Οικονομικών στις 11 Απριλίου του 2008.
Ανισότητα Πουανκαρέ

Η κλασική ανισότητα Πουανκαρέ

Έστω p, τέτοιο ώστε 1 ≤ p < ∞ και Ω ένα υποσύνολο με τουλάχιστον ένα φράγμα. Τότε υπάρχει μία σταθερά C, εξαρτώμενη μόνο από το Ω και p, έτσι ώστε για κάθε συνάρτηση u στον συναρτησιακό χώρο Σομπόλεφ W₀1,ᵖ(Ω) των αΐχνωτων συναρτήσεων (ή συναρτήσεων μηδενικού ίχνους),

Ανισότητα Πουανκαρέ–Γουίρτινγκερ

Έστω ότι 1 ≤ p < ∞ και ότι Ω είναι οριοθετημένο συνεκτικό ανοιχτό υποσύνολο του n-διάστατου ευκλείδειου χώρου Rⁿ με ένα όριο Λίπσιτς (δηλαδή, Ω είναι Λίπσιτς χώρος). Τότε υπάρχει μια σταθερά C, που εξαρτάται μόνο από τα Ω και p, έτσι ώστε για κάθε συνάρτηση u στον συναρτησιακό χώρο Σομπόλεφ W1,ᵖ(Ω),

όπου
είναι η μέση τιμή του u πάνω στο Ω, με |Ω| να είναι το μέτρο Λεμπέκ, του χώρου Ω.

Γενικεύσεις

Υπάρχουν γενικεύσεις της ανισότητα Πουανκαρέ σε άλλους συναρτησιακούς χώρους Σομπόλεφ. Για παράδειγμα, το ακόλουθο (που λαμβάνεται από Garroni & Müller (2005) ) είναι μια ανισότητα Πουανκαρέ για τον συναρτησιακό χώρο Σομπόλεφ H1/2(T²), δηλαδή ο συναρτησιακός χώρος των συναρτήσεων u στον συναρτησιακό χώρο L² του μοναδιαίου τόρου T² με μετασχηματισμού Φουριέ û ικανοποιεί το
υπάρχει σταθερά C τέτοια ώστε, για κάθε συνάρτηση u ∈ H1/2(T²) με συνάρτηση u ταυτοτικά μηδενική σε ένα ανοιχτό σύνολο E ⊆ T²
όπου cap(E × {0}) την αρμονική χωρητικότητα της E × {0} όταν θεωρηθεί ως ένα υποσύνολο του R³.

Η σταθερά του Πουανκαρέ

Η βέλτιστη σταθερά C στην ανισότητα Πουανκαρέ είναι μερικές φορές γνωστή ως σταθερά του Πουανκαρέ για τον χώρο Ω. Ο προσδιορισμός της σταθεράς Πουανκαρέ είναι, σε γενικές γραμμές, μία πολύ δύσκολη διαδικασία που εξαρτάται από την τιμή του p και τη γεωμετρία του χώρου Ω. Όμως, σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις είναι εύκολος. Για παράδειγμα, αν Ω είναι ένας οριοθετημένος κυρτός Λίπσιτς χώρος με διάμετρο d, τότε η συνεχής Πουανκαρέ είναι το πολύ d/2 για p = 1, d/π για p = 2 (Acosta & Durán 2004; Payne & Weinberger 1960), και αυτή είναι η καλύτερη δυνατή εκτίμηση για τη συνεχή Πουανκαρέ όσον αφορά τη διάμετρο και μόνο. Για τις ομαλές συναρτήσεις, αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως μια εφαρμογή της ισοπεριμετρικής ανισότητας σε επίπεδο συνόλων των συναρτήσεων. Σε μια διάσταση, αυτή είναι η ανισότητα Γουίρτινγερ για συναρτήσεις.
Ωστόσο, σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις η σταθερά C μπορεί να προσδιοριστεί συγκεκριμένα. Για παράδειγμα, για p = 2,είναι γνωστό ότι πάνω από το χώρο του ορθογώνιου ισοσκελούς τριγώνου C = 1/π ( < d/π όπου ). (Βλέπε, για παράδειγμα, Kikuchi & Liu 2007.)
Επιπρόσθετα, για ένα ομαλό, φραγμένο χωρίο Ω, μιας και ο λόγος Rayleigh για τον τελεστή του Λαπλάς στον χώρο ελαχιστοποιείται από ιδιοσυνάρτηση που αντιστοιχεί στην ελάχιστη ιδιοτιμή λ₁ της (αρνητικής) Λαπλασιανής, είναι απλή συνέπεια ότι για κάθε 
και επιπρόσθετα, ότι η σταθερά λ₁ είναι βέλτιστη.
Μετρό (εφημερίδα)

Η metro ήταν ημερήσια εφημερίδα που κυκλοφορούσε δωρεάν στην Αθήνα. Υπήρξε η πρώτη καθημερινή εφημερίδα δωρεάν διανομής (free press) στην Ελλάδα. Ηταν ιδιοκτησία της σουηδικής εταιρίας Metro International
Η έκδοση της εφημερίδας ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2000 με την ονομασία metrorama. Η έναρξη της κυκλοφορίας της συνέπεσε με την έναρξη λειτουργίας του αθηναϊκού μετρό, έξω από τους σταθμούς του οποίου στήθηκαν οι πρώτες προθήκες διανομής της ενώ έφτανε να αριθμεί περισσότερο από 600 σημεία διανομής.
Η εφημερίδα διανεμόταν δωρεάν με χειροδιανομή και από συγκεκριμένα σημεία διανομής (προθήκες) από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή στην Αττική και κάθε Παρασκευή σε Αθήνα - Θεσσαλονίκη.
Σταμάτησε να κυκλοφορεί το Πάσχα του 2015.
Παραπόταμος Θεσπρωτίας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) καταργήθηκε από ομώνυμος δήμος που είχε αναδειχθεί (Παραποτάμου τέως Δήμος), αποτελώντας  πλέον έδρα τοπικής κοινότητας, ομώνυμης δημοτικής ενότητας, του δήμου Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός του το 1971 ήταν 663 κάτοικοι, το  2001 αριθμούσε 1004 κατοίκους.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Μηνά.
Το 1925, ο μουσουλμάνος πρόεδρος της κοινότητας, Χουσεΐν Ρουστάν, δολοφονήθηκε από κύκλους προσκείμενους στην αλβανική κυβέρνηση, καθώς είχε ταχθεί ανοικτά υπέρ της μετανάστευσης των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας στην Τουρκία, στα πλαίσια της ελληνοτουρκικής συμφωνίας περί ανταλλαγής πληθυσμών. Τρία χρόνια αργότερα, στον οικισμό λειτουργούσε ανεπίσημο μουσουλμανικό σχολείο, όπου διδάσκονταν θρησκευτικά, αραβικά και λίγα αλβανικά. Σύμφωνα με την απογραφή του 1940, στον Παραπόταμο κατοικούσαν 802 άτομα, εκ των οποίων τα 762 ήταν Τσάμηδες. Κατά την περίοδο της Κατοχής, κάτοικοι του οικισμού προερχόμενοι από τη συγκεκριμένη μειονότητα, συμμετείχαν σε δοσιλογικές οργανώσεις.
Λίμνη Μαλίκη

Ονομασία

Σύμφωνα με τον Γάλλο περιηγητή Φρανσουά Πουκεβίλ, η ονομασία της λίμνης προέρχεται από την αλβανική γλώσσα και σημαίνει την «λίμνη των βουνών», και αναφέρει ότι είχε περίπου μήκος 8 χιλιόμετρα και πλάτος 2 χιλιόμετρα, ενώ τα νερά της λίμνης εκρρέουν με καταρράκτη στο ποταμό Ντεβόλη.

Δημιουργία

Η λίμνη Μαλίκη εντάσσεται στην ομάδα λιμνών της Δασσαρητικής λεκάνης μαζί με τις λίμνες Μεγάλη Πρέσπα, Μικρή Πρέσπα και Οχρίδα. Η δημιουργία της λίμνης σύμφωνα με μια από τις επικρατέστερες υποθέσεις, εντάσσεται μετά την περίοδο που οι λίμνες της περιοχής της Δασσαρητικής λεκάνης ενώνονταν στο οροπέδιο της Κορυστάς, και πιθανώς με την Αιγαιατική λίμνη. Σε ορισμένες περιπτώσεις εντάσσεται ή διαχωρίζεται η λίμνη της Οχρίδας, κυρίως από τους επιστήμονες που υπεραμύνονται της μοναδικότητάς της, ως της παλαιότερης λίμνης τουλάχιστον της Βαλκανικής χερσονήσου ή ακόμα και της Ευρώπης, με εξαίρεση της διηπειρωτικής Κασπία. Έτσι η δημιουργία της εντοπίζεται μετά τη μέση και τελευταία περίοδο της Μειόκαινου ή στη μέση και τελευταία περίοδο της Πλειόκαινου, όταν τερματίστηκε άμεση ροή των υδάτων των λιμνών της Δασσαρητικής λεκάνης με αυτήν της Αιγαιατικής λεκάνης.

Αρχαιολογία

Ο νεολιθικός οικισμός που εντοπίσκεται ανασκαφικά στις όχθες της λίμνης Μαλίκης, αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα των οικισμών του μεσογειακού χώρου που εδραιώθηκαν στις όχθες λιμνών ως πασαλόπηκτοι οικισμοί και πιστεύεται ότι αποτέλεσαν οδηγό για την δημιουργία ανάλογων οικισμών στην Κεντρική Ευρώπη. Δείγματα αυτής της περιόδου εντοπίζονται κοντά στον σημερινό οικισμό Σόβιανη (Sovjan) στην κοιλάδα του ποταμού Δεβόλη στην επαρχία της Κορυτσάς.

Αποξήρανση

Μετά την έναρξη της ιταλικής κυριαρχίας το 1939, υπήρξαν οι πρώτοι σχεδιασμοί αποξήρανσης πολλών υγροτόπων της χώρας, μεταξύ των οποίων και της λίμνης Μαλίκη, για την εξάλειψη της μαλάριας. Από το 1946 άρχισαν σταδιακά οι πρώτες εργασίες αποξήρανσης της λίμνης, με αποτέλεσμα να χαθούν 60 χιλιάδες εκτάρια υγροτόπων και να δημιουργηθούν 170 χιλιάδες εκτάρια καλλιεργήσιμες εκτάσεις, ενώ η περιοχή αποτελούσε την πρώτη σε καλλιέργεια ζαχαρότευλων. Το κομμουνιστικό καθεστώς χρησιμοποίησε κατά την πρώτη φάση των εργασιών αποξήρανσης της λίμνης έγκλειστους του στρατοπέδου συγκέντρωσης της λίμνης Μαλίκη, ενώ ορισμένοι από αυτούς πέθαναν από τις στερήσεις και τις κακουχίες και άλλοι καταδικάστηκαν σε θάνατο με την κατηγορία του σαμποτάζ με στόχο την διακοπή της εκτέλεσης των εργασιών.
Πολιτική της Μάλτας

Η Μάλτα είναι  δημοκρατία, της οποίας το κοινοβουλευτικό σύστημα και η δημόσια διοίκηση βασίζονται στο σύστημα του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Βουλή των αντιπροσώπων (στα μαλτέζικα Kamra tad-Deputati) εκλέγεται απευθείας από τον λαό κάθε πέντε χρόνια, εκτός κι αν η βουλή διαλυθεί νωρίτερα από τον Πρόεδρο της χώρας κατόπιν συμβουλής από τον Πρωθυπουργό. Στη βουλή των αντιπροσώπων υπάρχουν 65 έδρες. Αν όμως κάποιο κόμμα κερδίσει σε βουλευτικές εκλογές απόλυτη πλειοψηφία, αλλά δεν κερδίσει πλειοψηφία στις έδρες, τότε δίδονται στο κόμμα αυτό πρόσθετες έδρες για να διασφαλιστεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Το Σύνταγμα της Μάλτας προνοεί ότι ο Πρόεδρος διορίζει ως Πρωθυπουργό το μέλος της Βουλής εκείνο που είναι στην καταλληλότερη θέση να διοικήσει την πλειοψηφία της Βουλής.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται κάθε πέντε χρόνια από το κοινοβούλιο. Ο ρόλος του ως αρχηγός κράτους είναι μάλλον τελετουργικός. Το Σύνταγμα καθιερώθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1964.
2401 Αιλίτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος της Αιλίτα είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Ύπνος (μυθολογία)

Ο ύπνος στην τέχνη

Ο Ύπνος απασχόλησε την τέχνη με πολλές μορφές και συχνά τον απεικονίζουν με φτερά αετού ή πεταλούδας στο μέτωπο ή με ένα κέρας, από το οποίο σκορπίζονται τα όνειρα. Στην αρχαία τέχνη, ο Ύπνος απεικονίζεται ως γυμνός νέος, μερικές φορές με γενειάδα και φτερά στο κεφάλι, ή ως κοιμώμενος άνδρας πάνω σε κρεβάτι από πούπουλα με μαύρες κουρτίνες γύρω, ενώ ο Μορφέας αποτρέπει τυχόν θορύβους που θα μπορούσαν να τον ξυπνήσουν. Αρχικά τα όνειρα εμφανίζονταν ως αδελφοί ή αδελφές του Ύπνου, αλλά αργότερα το όνειρο καθιερώθηκα ως γιος του Ύπνου. Ο Ερμής ήταν κι αυτός θεός του Ύπνου. Στην κιβωτό του Κυψέλου, στην Ολυμπία, τα δύο αδέλφια, δηλαδή ο Ύπνος και ο θάνατος, εικονίζονται σαν αγοράκια που κοιμούνται στην αγκαλιά της μητέρας τους, ο Θάνατος ζωγραφισμένος με μαύρο χιτώνα και ο Ύπνος με άσπρο. Στη Σπάρτη η απεικόνισή του συνοδεύεται πάντα από εκείνη του Θανάτου.  Σε μεταγενέστερα χρόνια ο Θάνατος και ο Ύπνος συγχωνεύτηκαν σε μία θεότητα.
Νίκος Στρατάκης

Πολεμική δράση

Γεννήθηκε στο Επάνω Χωριό της Ιεράπετρας και εκεί τελείωσε το Δημοτικό και το Σχολαρχείο. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Γυμνάσιο της Νεάπολης και εν συνεχεία στο Ηράκλειο. Υπηρέτησε ως δάσκαλος στο χωριό Κεντρί. Σε ηλικία 27 ετών πολέμησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο έχοντας φοιτήσει σε ουλαμό εφέδρων στα Χανιά και έχοντας πάρει το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Κατά τη διάρκεια του πολέμου τραυματίστηκε δύο φορές (τη δεύτερη στη Μικρά Ασία) και αργότερα τιμήθηκε με παράσημα για την πολεμική του δράση. Παρέμεινε στο στρατό ως το 1949, οπότε αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Συνταγματάρχη Στρατολογίας.

Συγγραφικό έργο

Η είσοδός του στα γράμματα έγινε με τις μεταφράσεις Γάλλων ποιητών (όπως ο Ρενέ Σιλί Πριντόμ), τις οποίες επιμελήθηκε ο ίδιος, στα τέλη της δεκαετίας του ' 40. Μια δεκαετία μετά, εξέδωσε το έργο του Το ειδύλλιο της Ιβάνκας και το 1964 την μελέτη του Παντοδύναμη Ιεράπετρα. Την ίδια περίοδο δημοσίευσε δοκίμια και κατά την επταετία της χούντας δημοσίευσε το Χρονικό του και διάφορα ποιήματα. Στα ποιήματά του περιγράφεται και η ζωή στο ύπαιθρο, όπως στον "Ξωμάχο της Μάχας". Στο εν λόγω ποιήμα αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό το γεραπετρίτικο ιδίωμα. Ένα από τα τελευταία του ποιήματα είναι "Η κρήνη της Άρνας". Πέθανε το 1970 αφήνοντας πολλά ανέκδοτα έργα και τιμήθηκε με φιλολογικό μνημόσυνο έναν χρόνο μετά, από τη Μορφωτική Στέγη Ιεράπετρας, η οποία μερίμνησε και για την ανέγερση της προτομής του, έξω από το δημαρχείο της Ιεράπετρας. Σήμερα μία οδός στην Ιεράπετρα φέρει το όνομά του.