google/wiki40b huggingface dataset:
Κάρολος της Έσσης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Βιλελμίνης, κόρης του Καρόλου-Λουδοβίκου διαδόχου της Βάδης.
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, αλλά ο Κάρολος προτιμούσε να περνά το χρόνο του στο στρατό μάλλον παρά με τη σύζυγό του, έτσι ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος. Το 1848 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος Γ΄. Σις 20 Μαρτίου 1877 απεβίωσε ο Κάρολος. Σε λιγότερο από τρεις μήνες μετά, στις 13 Ιουνίου 1877, απεβίωσε ο Λουδοβίκος Γ΄ άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Καρόλου, ο Λουδοβίκος Δ΄ ως μέγας δούκας της Έσσης & παρά τω Ρήνω.
Αλμπέρτο Μπιγκόν

Καριέρα

Ο Αλμπέρτο Μπιγκόν έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην ομάδα της γενέτειράς του, Πάντοβα. Στην Πάντοβα υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1964, σε ηλικία 17 ετών. Στην ομάδα παρέμεινε μέχρι το 1966 χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο.
Το 1967 και μετά απο ένα σύντομο πέρασμά του από τη Νάπολι, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τη ΣΠΑΛ 1907 στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια πετυχαίνοντας συνολικά 10 γκολ σε 49 εμφανίσεις.
Το καλοκαίρι του 1970 μετεγγράφη στη Φότζια στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Συνολικά, πραγματοποίησε 65 συμμετοχές ενώ κατάφερε να πετύχει και 18 γκολ. Οι πολύ καλές του εμφανίσεις με την ομάδα της Φότζια προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων τόσο εντός, όσο και εκτός της Ιταλίας. Τελικά, η ομάδα που τον απέκτησε με μεταγραφή ήταν η ιταλική ΑΚ Μίλαν.
Στη ΑΚ Μίλαν παρέμεινε για εννιά χρόνια και συγκεκριμένα από το 1971 μέχρι το 1980 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει με την ιταλική ομάδα αρκετούς τίτλους, τόσο σε εγχώριο όσο και σε ευρωπαικό επίπεδο. Συνολικά, με τη φανέλα της ΑΚ Μίλαν πραγματοποίησε 218 εμφανίσεις, ενώ κατάφερε να πετύχει και 56 γκολ.
Τη διετία 1980-82, ο Αλμπέρτο Μπιγκόν αγωνίστηκε με τη φανέλα της Λάτσιο, ενώ την αμέσως επόμενη διετία αγωνίστηκε  στη Βιτσέντζα. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1983-84, ο Μπιγκόν αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του σε ηλικία 37 ετών.

Προπονητική καριέρα

Μετά το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστής, ο Αλμπέρτο Μπιγκόν αποφάσισε να συνεχίσει την ενασχόλησή του με το άθλημα αλλά από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή.
Από το 1986 και μέχρι το 1998, ο Μπιγκόν εργάστηκε ως προπονητής σε αρκετές ιταλικές ομάδες και συγκεκριμένα στις Ρετζίνα, Τσεζένα, Νάπολι, Λέτσε, Ουντινέζε, Άσκολι και Περούτζια. Μοναδική εξαίρεση σε αυτή τη δωδεκαετή παρουσία του σε πάγκους ιταλικών ομάδων ήταν ένα πέρασμά του από τη Σιόν, ομάδα της Ελβετίας (1996-97).
Στις 10 Νοεμβρίου του 1999, ο Αλμπέρτο Μπιγκόν ανέλαβε προπονητής του Ολυμπιακού Πειραιώς, ωστόσο αποτέλεσε παρελθόν από τον ερυθρόλευκο σύλλογο λίγο καιρό αργότερα λόγω των κακών αποτελεσμάτων και εμφανίσεων που πραγματοποιούσε υπό τις οδηγίες του η ομάδα του Πειραιά.
Μετά από ένα διάλειμμα αρκετών χρόνων, ο Μπιγκόν επέστρεψε στην προπονητική το 2007 σε μια γνώριμη γι' αυτόν ομάδα, την ελβετική Σιόν, με την οποία είχε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν. Μετά τη δεύτερη θητεία του στη Σιόν, ο Μπιγκόν ταξίδεψε στη Σλοβενία για λογαριασμό της Ίντερμπλοκ Λιουμπλιάνας, στην οποία παρέμεινε για κάτι λιγότερο από δύο μήνες. Η ομάδα της Σλοβενίας έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα στην οποία εργάστηκε ως προπονητής.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Αλμπέρτο Μπιγκόν πραγματοποίησε το 1967 σε ηλικία 20 ετών μία συμμετοχή με την Εθνική Ιταλίας U21.
Α.Ε.Κ. (επιτραπέζια αντισφαίριση)

Ιστορία

Η πρώτη παρουσία του τμήματος επιτραπέζιας αντισφαίρισης (πινγκ-πονγκ) της ΑΕΚ καταγράφεται με τη συμμετοχή στο ελληνικό πρωτάθλημα τις δεκαετίες 1950,1960, 1970 και 1980. Το 1959, μάλιστα, καταλαμβάνει την τρίτη θέση, τόσο στους άντρες, όσο και στους νέους.
Οι τελευταίες επιτυχίες τοποθετούνται τις χρονιές 1984 και 1985 με την τρίτη θέση στο θεσμό του κυπέλλου. Στη συνέχεια, το τμήμα παραμένει ανενεργό από το 1986 μέχρι και το 2009.
Τα τελευταία χρόνια η ανάγκη για την επαναδραστηριοποίηση του τμήματος μεγαλώνει, καθώς πολλοί είναι οι φίλοι της ΑΕΚ που αθλούνται σε άλλους συλλόγους και εκφράζουν τη λύπη τους για την απουσία της αγαπημένης τους ομάδας από το χώρο της επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Έτσι, η πρώτη προσπάθεια γίνεται το 2009 με τη συμμετοχή της ομάδας αντρών της ΑΕΚ στην χαμηλότερη κατηγορία του πρωταθλήματος, τη Γ’ κατηγορία Αττικής. Την σεζόν 2018-19 αγωνίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία της στο πρωτάθλημα της Α1 ανδρών και φτάνει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, αφού καταφέρνει να ξεπεράσει το εμπόδιο Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού.
Όντο φον ντερ Βέττεραου

Βιογραφία

Ήταν γιος του Γκέμπχαρντ δούκα της Λωρραίνης και της Ίντα. Είχε  το όνομα του πάππου του Ούντο κόμη του Λάνγκαου και μαργράβου της Νευστρίας. 
Το 914 τοποθετήθηκε κόμης του Βέττεραου και ίδρυσε το ναό της Αγ. Μαρίας στο Βέτσλαρ. Το Βέττεραου ανήκε στον πατέρα του· αργότερα απέκτησε το Ράνγκαου (917) και το Λάνγκαου (918), κομητείες που επίσης ανήκαν στον πατέρα του. 
Είναι γνωστός για τη μάχη του Άντερναχ το 939: Οι εξεγερθέντες Γιλβέρτος Ρεγκιναριδών δούκας της Λωρραίνης και ο Έμπερχαρτ Κοραδιδών δούκας της Φραγκονίας (εξάδελφος του Όντο) λεηλάτησαν τις περιοχές αυτού και του ανιψιού του Κορράδου κόμη του Κάτω Λάνγκαου (ανατολικά του Ρήνου). Οι δυνάμεις των εισβολέων ήταν υπέρτερες και ο Όντο με τον ανιψιό του δεν μπορούσαν να τους αντισταθούν. Αλλά όταν οι εξεγερθέντες ήταν ανατολικά του Ρήνου και έπρεπε να τον διασχίσουν στο Άντερναχ για να επιστρέψουν στη Λωρραίνη, δόθηκε μία ευκαιρία. Το μεγαλύτερο μέρος του στρατού των εισβολέων είχε περάσει το ποτάμι και οι δύο αρχηγοί έμειναν πίσω. Τότε ο Όντο με τον Κοράδο έπεσαν επάνω στο λιγοστό στρατό της ανατολικής όχθης και σκότωσαν τον Έμπερχαρτ· ο Γιλβέρτος πνίγηκε. Έτσι η εξέγερση κατεστάλη και ο Όθων Α΄ αποκατέστησε την εξουσία του. Ο Όντο έγινε ο ευνοούμενος του Όθωνα Α΄, ο οποίος -όταν απεβίωσε ο Κορράδος-  τού παραχώρησε το Κάτω Λάνγκαου.
Η επιστροφή του ασώτου (Ρέμπραντ)

Ζωγραφική αφήγηση

Την παραβολή του ασώτου, με την οποία ασχολείται στην τελευταία περίοδο τη καριέρας του, την αντιμετωπίζει ως ένα παράδειγμα της ανθρώπινης εμπειρίας που αντιστοιχεί σε μια πανανθρώπινη κατάσταση και σε καθολικές αξίες. Ο Ρέμπραντ αποφεύγει κάθε διακοσμητικό στοιχείο και συγκεντρώνεται σε μια αφήγηση που βασίζεται αποκλειστικά στα ζωγραφικά μέσα: το χρώμα και το φως αποκαλύπτουν την ιστορία του ακόλαστου νέου ο οποίος επιστρέφει για να ζητήσει συγχώρεση από τον πατέρα του. Σε αυτήν τη συμφωνία λαμπερών και σκοτεινών τόνων, έντονου φωτός και σκιάς, που γαληνεύει μυστηριωδώς, η ενέργεια του ηλικιωμένου πλέον ζωγράφου διατηρείται απαράλλαχτη.
Το πρόσωπο του τυφλού πατέρα ακτινοβολεί από το εσωτερικό φως και το φως που συγκεντρώνεται στα πέλματα του ασώτου αποκαλύπτει μια ιδιαίτερα εκφραστική λεπτομέρεια: τα φθαρμένα υποδήματα και τα γδαρμένα πόδια, μαζί με τα κουρελιασμένα ρούχα διηγούνται την ιστορία του νέου ότι ο δρόμος της επιστροφής ήταν μακρύς και δύσβατος.
Στο αδιαμόρφωτο δωμάτιο, που σχεδόν στερείται τις συντεταγμένες του χώρου, η εντύπωση του βάθους δημιουργείται από τα πρόσωπα, τα οποία αναδύονται από το σκοτάδι και σημαδεύονται από επιφάνειες φωτός που σταδιακά εξασθενούν.
Λουδοβίκος Α΄ του Νεμούρ

Βιογραφία

Ήταν ο πρώτος γιος του Ερρίκου Α' δούκα του Νεμούρ και της Άννας της Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου δούκα του Ωμάλ. Η μητέρα του κληρονόμησε το δουκάτο του Ωμάλ. Ο Λουδοβίκος Α', που αρχικά ήταν κόμης της Γενεύης, διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1632, όταν εκείνος απεβίωσε, ως δούκας του Νεμούρ. Το 1638 απεβίωσε η μητέρα του και τη διαδέχθηκε ως δούκας του Ωμάλ.
Απεβίωσε το 1641 άγαμος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Κάρολος-Αμεδαίος.
Ούλριχ Γ΄ της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Έμπερχαρτ Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Μαργαρίτας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης.
Το 1344 απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών και τον διαδέχθηκαν από κοινού οι δύο γιοί του Έμπερχαρτ Β΄ και Ούλριχ Δ΄.
Πιπερόριζα

Ετυμολογία

Η προέλευση της λέξης τζίντζερ είναι αντιδάνειο από το αγγλικό όνομα του μπαχαρικού, προερχόμενο αρχικά από την Ταμίλ γλώσσα: ίντζι βερ (இஞ்சி வேர்). Ο βοτανικός όρος για τη ρίζα στην Ταμίλ γλώσσα είναι βερ  (வேர்) έτσι ονομάζεται ρίζα ίνζι ή ίνζι βερ.  Η ελληνική ζιγγίβερις συναντάται ως ginginer στη μεσαιωνική λατινική και εν συνεχεία στην παλιά αγγλική gingifere,  την οποία ύστερα η γαλλική ονομάζει gingembre και καταλήγει στα αγγλικά  ginger.

Ασιατική κουζίνα

Σε χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας η φρέσκια πιπερόριζα είναι ένα από τα κύρια συστατικά στην προετοιμασία φαγητών με λαχανικά και φακές. Η πιπερόριζα αποξηραμένη και αλεσμένη, σε μορφή σκόνης, χρησιμοποιείται επίσης σε τοπικά φαγητά.  Φρέσκια και αποξηραμένη πιπερόριζα χρησιμοποιείται ως μπαχαρικό σε καφέ ή τσάι, ιδιαίτερα το χειμώνα.
Στην Ινδία είναι ένα από τα βασικά συστατικά σε μίγματα μπαχαρικών, όπως το κάρυ και το γκαράμ μασάλα. Στο Μπανγκλαντές η φρέσκια πιπερόριζα σε κομμάτια χρησιμοποιείται ως βάση σε φαγητά με κρέας, όπως κοτόπουλο, μαζί με κρεμμυδάκια και σκόρδο. Στη Βιρμανία η πιπερόριζα αποκαλείται γχιν και επίσης χρησιμοποιείται στην τοπική κουζίνα αλλά και σε παρασκευή παραδοσιακών φαρμάκων. Στη Βιρμανία υπάρχει και πιάτο με σαλάτα το οποίο αποκαλείται γχιν-θοτ και αποτελείται από τριμμένη πιπερόριζα διατηρημένη σε λάδι με μια ποικιλία από ξηρούς καρπούς και σπόρους.
Στην Ινδονησία η πιπερόριζα χρησιμοποιείται ευρέως στην τοπική κουζίνα και ένα ποτό το οποίο ονομάζεται γεντάνγκ ζαχέ παρασκευάζεται από πιπερόριζα και ζάχαρη από φοίνικα. Στην Μαλαισία η πιπερόριζα ονομάζεται χαλιά και χρησιμοποιείται στην τοπική κουζίνα και ειδικά στις σούπες. Στις Φιλιππίνες παρασκευάζεται ένα τσάι που ονομάζεται σαλαμπάτ. Στο Βιετνάμ φρέσκα κομμάτια πιπερόριζας χρησιμοποιούνται ως γαρνιτούρα στο τοπικό φαγητό με γαρίδες κανχ κχοάι μο. Στην Κίνα κομμένη πιπερόριζα σε φέτες ή ολόκληρη χρησιμοποιείται σε μεζέδες με ψάρια και κρέας, ενώ χρησιμοποιείται και στην παρασκευή τσαγιού με βότανα. Οι κινέζικες μπομπονιέρες γίνονται με ζαχαρωμένη πιπερόριζα. Στην Ιαπωνία η πιπερόριζα συμπληρώνει φαγητά από τόφου και νουντλς, αλλά στο τσουκεμόνο (ιαπωνικό τουρσί) το ιαπωνικό γκάρι (ιαπωνικά ガリ ) είναι τουρσί από πιπερόριζα. Στην Κορέα χρησιμοποιείται η πιπερόριζα στο παραδοσιακό φαγητό κίμτσι.

Τσάι από πιπερόριζα

Το τσάι από πιπερόριζα είναι διαδεδομένο σε διάφορες χώρες. Στην Κίνα το τσάι αυτό παρασκευάζεται από αποφλοιωμένες και κομμένες σε φέτες πιπερόριζας και συνήθως προστίθεται καφέ ζάχαρη.  Φέτες από πορτοκάλι ή λεμόνι πολλές φορές προστίθενται για να γίνει ακόμα πιο γευστικό το τσάι. Η πιπερόριζα είναι βασικό συστατικό στο τσάι με μπαχαρικά, γνωστό ως τσάι μασάλα, το οποίο είναι ευρέως διαδεδομένο στη νοτιοανατολική Ασία (π.χ. στην Ινδία).
Σερενάδα

Σερενάδα λέγεται το ερωτικό τραγούδι που τραγουδιέται με τη συνοδεία κιθάρας. Έχει ιταλική προέλευση και είναι ερωτικό τραγούδι που συνοδεύεται από μαντολίνο και κιθάρα. Το τραγουδούσαν ένας ή περισσότεροι νέοι τις νύχτες κάτω από τα παράθυρα των κοριτσιών. Μερικές φορές όμως, μπορεί να έχει και ειρωνικό περιεχόμενο.

Νεοελληνική λογοτεχνία

Στη νεοελληνική λογοτεχνία η σερενάδα έρχεται μαζί με τα υπόλοιπα είδη ποίησης από την Ιταλία και εμφανίζεται για πρώτη φορά στα Επτάνησα. Νεοέλληνες ποιητές που έχουν γράψει σερενάδες είναι ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Ιωάννης Πολέμης, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου κ.α.
Ακολουθεί η σερενάδα με τίτλο Σερενάδα του Ιωάννη Γρυπάρη.
Δεν τη θέλω, θα την σπάσω την κιθάρα,

την καρδιά μου, την καρδιά μου θα κορδίσω,

την αγάπη της, τον πόνο, τη λαχτάρα,

να σου πω, να σε ξυπνήσω.
Σε προσμένω· τ' αστροφώς θαμπό και λίγο,

θα φωτίζει το κρυφό μας το ζευγάρι.

Τόσο φτάνει! και δεν θα 'βγει πριν να φύγω,

το ζουλιάρικο φεγγάρι.
Μη λυπάσαι τ' όνειρό σου που θα χάσεις,

τόσα ξέρει της αγάπης μου το στόμα,

τόσα μάγια, που και συ θέ να ξεχάσεις,

αν κοιμάσαι ή όχι ακόμα.
Κι αν δεν έβγεις... την κιθάρα μου αφού σπάσω,

και την άμοιρη καρδιά μου τι θα κάνω;

σπαραγμένη από τον πόνο θα κρεμάσω,

στο παράθυρό σου επάνω. . .
Θεοφάνης Φλωρίας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Δημητσάνα και διετέλεσε Μητροπολίτης Σερρών το διάστημα 1603-1612, υπήρξε δε παράλληλα και συνοδικός.
Είχε την φήμη ότι είχει εξαιρετική ευφυΐα, μεγάλες ικανότητες και επιβλητικό ανάστημα. Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών διετέλεσε το διάστημα 1612-1638. Έδειξε πατρικό ενδιαφέρον για την παλιά του Μητρόπολη, την οποία επισκεπτόταν κατά καιρούς και έστελνε στις Σέρρες πολύτιμα ιερά άμφια και γενικά συνέβαλλε στην πρόοδό της. Μάλιστα, όταν πέθανε ο μητροπολίτης Σερρών Τιμόθεος, με δική του βοήθεια εξελέγη νέος μητροπολίτης ο πρωτοσύγκελος της μητροπόλεως του Αχιλλεύς. Το 1622 κέρδισε οριστικά τις επισκοπές της Μεθώνης και Κορώνης από την μητρόπολη Μονεμβασιάς. Το 1635 μερίμνησε ώστε η Mονή της Θεοτόκου Χρυσοποδαρούσσας να ανακηρυχθεί σταυροπηγιακή μαζί με το μετόχι του Αγίου Νικολάου.
Το 1638 παραιτήθηκε υπέρ του ανηψιού του Παρθένιου Β΄.
Λουκάς Βοβενάργκ

Βίος

Ο Λουκάς Βοβεναργκ γεννήθηκε στην Αιξ-αν-Προβάνς. Καταγόταν από παλιά αριστοκρατική οικογένεια η οποία είχε απωλέσει την παλιά οικονομική της ισχύ. Δεν έλαβε ιδιάιτερα φροντισμένη κλασική παιδεία, αλλά περιορίστηκε στην εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας. Υπέφερε παιδιόθεν από προβλήματα στην όρασή του. Σε ηλικία δεκαεννιά χρονών ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα, και έγινε αξιωματικός. Μετέσχε στην εκστρατεία στην Πολωνία, στην Ιταλία και στη Βοημία, όπου υπέστη κρυοπαγήματα απ' τα οποία δε συνήλθε ποτέ ολοκληρωτικά. Χτυπημένος επίσης από την ευλογιά παραμορφώθηκε στο πρόσωπο του και έχασε σχεδόν την όραση του. Το 1744 παραιτήθηκε από το στρατό και προσπάθησε ανεπιτυχώς να εισέλθει στο διπλωματικό σώμα. Η κατάσταση της υγείας του όμως ανέτρεψε τις φιλοδοξίες του.Το 1745 μετακόμισε στο Παρίσι όπου έζησε ζωή μονήρη.

Πνευματική πορεία-συγγραφικό έργο

Σημαντικό ρόλο στην ενασχόλησή του με τα γράμματα έπαιξε ο Victor de Riqueti marquis de Mirabeau,πατέρας του Honoré Gabriel Riqueti, comte de Mirabeau.Οι επαφές του ήταν ελάχιστες: μετους Jean-François Marmontel, και τον Βολταίρο. Το πιοσημαντικόέργοτου ήταν το Εισαγωγή στη γνώση του ανθρώπινου πνεύματος (1746).Ο Βολταίρος ζήτησε την επανέκδοση του βιβλίου αλλα πιο βελτιωμένη,οπότε επανεκδόθηκε στα 1747.
Χρυσοφόρα Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Η Χρυσοφόρα βρίσκεται στα βορειοδυτικά από την έδρα του δήμου, την Μεσσήνη, από την οποία απέχει 17 περίπου χιλιόμετρα και νοτιοανατολικά από τον Αριστομένη, από τον οποίον απέχει 7 περίπου χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 184 μέτρα και απέχει από τις ακτές του Κόλπου της Μεσσηνίας περίπου 11 χιλιόμετρα. Κοντά στην Χρυσοφόρα βρίσκονται, προς τα βορειοδυτικά της η Στέρνα σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά της το Στρέφι σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου αντίστοιχα.

Ιστορία

Η περιοχή του οικισμού, έχει ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεσσήνης στη σύγχρονη εποχή, όσο και της Πυλίας κατά την μυκηναϊκή εποχή. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Αν και στο κέντρο του χωριού υπάρχει ο παλαιός βυζαντινός ναός της Παναγίας, ο οποίος ανακαινίσθηκε εκ νέου στα τέλη του 19ου αιώνα (1884), καθώς και στα τέλη του 20ου αιώνα (1999), ο ίδιος ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά σε απογραφή, το 1940, με 59 μόνιμους κατοίκους. Την ίδια χρονιά αναγνωρίσθηκε επίσημα και ως οικισμός.

Διοικητική ιστορία

Η Χρυσοφόρα προσαρτήθηκε το 1940, στην Κοινότητα Στρεφίου, με έδρα το Στρέφι. Η Χρυσοφόρα παρέμεινε ως οικισμός της Κοινότητας Στρεφίου, από το 1940 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Χρυσοφόρα υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αριστομένους, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Χρυσοφόρα ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Μεσσήνης. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αιπείας, Ανδρούσας, Αριστομένους, Βουφράδων, Ιθώμης, Μεσσήνης, Πεταλιδίου και της Κοινότητας Τρικόρφου. Η Χρυσοφόρα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Στρεφίου του Δήμου Μεσσήνης, με έδρα  το Στρέφι.

Κτίρια - αξιοθέατα

Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, υπάρχει και η βυζαντινή εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός της Παναγίας, η οποία υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας.

Η εκκλησία της Παναγίας

Ο Ιερός Ναός του Γενεσίου της Θεοτόκου της Χρυσοφόρας είναι μονόχωρος, ξυλόστεγος, κεραμοσκεπής ναός, με τρεις ημικυλινδρικές αψίδες και με είσοδο στη νότια όψη του. Έχει επίσης νεότερο τοξωτό μονόλοβο κωδωνοστάσιο στη νοτιοδυτική γωνία του. Η εκκλησία είναι κτισμένη με αργολιθοδομή, στην οποία παρεμβάλλονται σποραδικά πλίνθοι, εκτός από τα περιθυρώματα, όπου έχει γίνει χρήση λαξευτών λίθων. Ο ναός χρονολογείται στη μεσοβυζαντινή περίοδο κατά την πρώτη και στα τέλη του 19ου αιώνα κατά τη δεύτερη οικοδομική φάση του, καθώς στην είσοδό του υπάρχει χαραγμένη η χρονολογία 1884.
Jamming

Ιστορία

Πρώτη εμφάνιση έχουμε στο Β' Παγκόσμιο πόλεμο (παρακώλυση σημάτων ραντάρ). Εκδηλώνονται στο φυσικό επίπεδο του OSI μοντέλου. Καθιστούν το κανάλι επικοινωνίας ακατάλληλο κι αυτός είναι ο λόγος που εντάσσονται στην κατηγορία DoS. Προκειμένου να είναι ανθεκτικά σε παρεμβολές και θορύβους τα ασύρματα δίκτυα χρησιμοποιούν τεχνολογίες απλωμένου φάσματος συχνοτήτων, π.χ. στο bluetooth τα δεδομένα τεμαχίζονται και μεταδίδονται χρησιμοποιώντας ένα αριθμό διαφορετικών συχνοτήτων ψευδοτυχαίου προτύπου. Έτσι μόνο οι απολύτως συγχρονισμένοι πομποί-δέκτες έχουν πρόσβαση στα δεδομένα και για υψηλότερα επίπεδα ασφάλειας ο πομπός μεταβάλει την συχνότητα 1.600 φορές το δευτερόλεπτο. Υπάρχουν και μη κακόβουλες παρεμβολές (φούρνοι μικ/μάτων, ασύρματα τηλ., bluetooth συσκευές κλπ). Αυτές προκαλούνται διότι οι ασύρματες τεχνολογίες WLAN χρησιμοποιούν τη μη αδειοδοτημένη περιοχή συχνοτήτων (Industrial Scientific and Medical radio band) των 2.4GHz και (Unlicensed National Information Infrastructure) των 5 GHz. Επίσης σε ορισμένα κτίρια οι τοίχοι κατασκευάζονται με υλικά που εμποδίζουν π.χ. Το σήμα των κινητών τηλεφώνων (passive jamming). Για να πραγματοποιηθεί επίθεση πρέπει πρώτα να αναλυθεί το φάσμα συχνοτήτων που χρησιμοποιεί το δίκτυο και εν συνεχεία να εκπέμψει ένα ισχυρό σήμα που συγκρούεται, παρεμποδίζει ή παρεμβαίνει στις συχνότητες. Στη χειρότερη περίπτωση ο επιτιθέμενος μπορεί να παρεμβάλει όλο το διαθέσιμο φάσμα συχνοτήτων, οπότε οι τεχνικές φάσματος που προαναφέρθηκαν ακυρώνονται. Επίθεση θορύβου (noise): O εισαγόμενος θόρυβος πρέπει να είναι χαμηλής εντάσεως για να προκληθεί το φαινόμενο θανάτου από επανειλημμένη προσπάθεια (Death by Retry.DBR). Αυτό συμβαίνει όταν ο δέκτης ζητά συνεχώς την επανάληψη αποστολής των μηνυμάτων -που σκοπίμως δεν εκπέμπονται ορθά- με αποτέλεσμα την εμπλοκή σε κατάσταση ατέρμονα βρόχου. Τέλος στο επίπεδο σύνδεσης δεδομένων του OSI μοντέλου μπορούμε για να επιτεθούμε να εκμεταλλευτούμε την ύπαρξη δύο ή περισσότερων κεραιών (diversity antennas) σε ένα AP. Περιγραφή: Υποθέτουμε ότι ένα AP έχει δύο κεραίες. Η πρώτη (1) καλύπτει την περιοχή αριστερά ,η δεύτερη (2)την περιοχή δεξιά. Οι χρήστες Α,Β βρίσκονται αριστερά και δεξιά του AP και συνδέονται στις κεραίες 1,2 αντίστοιχα. Ο Β αλλάζει τη MAC διεύθυνση του σε αυτή του Α και μέσω ενός ενισχυτή ενισχύει το σήμα του έτσι ώστε να είναι τουλάχιστον ίσο ή δυνατότερο από αυτό του Α. Αποτέλεσμα :Ο Α αποκλείεται από την επικοινωνία με το AP για όσο διάστημα ο Β εξακολουθεί να εκπέμπει στη συγκεκριμένη MAC.
Δημήτριος Ζέρβας

Πολιτική σταδιοδρομία

Σπούδασε Ιατρική και πολιτεύτηκε στην Αρκαδία. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Ζέρβα. Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων αλλά απέτυχε να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 783 ψήφους. Ωστόσο, μετά το θάνατο του βουλευτή Εμμανουήλ Γρηγορίου, στις 20 Μαρτίου 1948 ο Ζέρβας εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1951 με το κόμμα των Φιλελευθέρων και υπηρέτησε από τον Σεπτέμβριο του 1951 ως τον Οκτώβριο του 1952.
Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 21 Ιουλίου 1984.
Νίκος Μεϊμάρης

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Καισαριανή. Το σημαντικότερο απ' τα τραγούδια τα οποία έγραψε και το οποίο εκανε πολύ μεγάλη επιτυχία είναι Οι γλάροι. Σχεδόν όλα τα τραγούδια τα οποία έγραψε ο Μεϊμάρης τα ερμήνευσε ο Πάνος Γαβαλάς. Πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου του 2013 σε ηλικία 86 ετών νοσηλευόμενος στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός και την επόμενη μέρα κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο της Καισαριανής. Ο Γαβαλάς γνωρίστηκε με το Μεϊμάρη επειδή είχαν στο ίδιο σημείο της Καισαριανής ο 1ος τσαγκάρικο κι ο 2ος κουρείο και τα τραγούδια τα οποία έγραψε προήλθαν από αυτή την καθημερινή επαφή των 2 αντρών.
Brabançonne

Γαλλικά

O Belgique, ô mère chérie,

A toi nos cœurs, à toi nos bras,

A toi notre sang, ô Patrie !

Nous le jurons tous, tu vivras !

Tu vivras toujours grande et belle

Et ton invincible unité

Aura pour devise immortelle :

le Roi, la Loi, la Liberté !

Aura pour devise immortelle :

le Roi, la Loi, la Liberté !

le Roi, la Loi, la Liberté !

le Roi, la Loi, la Liberté !

Ολλανδικά

O dierbaar België

O heilig land der Vaad'ren

Onze ziel en ons hart zijn u gewijd. 

Aanvaard ons hart en het bloed van onze ad'ren,

Wees ons doel in arbeid en in strijd.

Bloei, o land, in eendracht niet te breken;

Wees immer u zelf en ongeknecht,

Het woord getrouw, dat g' onbevreesd moogt spreken:

Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht.

Het woord getrouw, dat g' onbevreesd moogt spreken:

Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht.

Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht.

Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht.

Γερμανικά

O liebes Land, o Belgiens Erde,

Dir unser Herz, Dir unsere Hand,

Dir unser Blut, dem Heimatherde,

Wir schworen’s Dir, o Vaterland!

So blühe froh in voller Schöne,

Zu der die Freiheit Dich erzog,

Und fortan singen Deine Söhne:

„Gesetz und König und die Freiheit hoch!“

Μετάφραση

Μεγαλοπρεπές Βέλγιο, αγαπημένη γη για πάντα,

Σου προσφέρουμε τις καρδιές μας και την ανδρεία μας.

Στο αγνό αίμα που χύσαμε για σένα, γη των προγόνων μας,

Ορκιζόμαστε με μία κραυγή ότι θα ζήσεις!

Θα ζεις για πάντα σπουδαίο και όμορφο

Και η αήττητη ενότητά σου

θα έχει σαν την αήττητη ενότητά σου

θα έχει σαν αθάνατο έμβλημα

Για το Βασιλιά, τη Δικαιοσύνη και την Ελευθερία!

θα έχει σαν αθάνατο έμβλημα

Για το Βασιλιά, τη Δικαιοσύνη και την Ελευθερία!

Για το Βασιλιά, τη Δικαιοσύνη και την Ελευθερία!

Για το Βασιλιά, τη Δικαιοσύνη και την Ελευθερία!
Κόλαινος

Στην ελληνική μυθολογία ο Κόλαινος ήταν βασιλιάς των αρχαίων Αθηνών-Αττικής, ο οποίος βασίλευσε πριν από τον Κέκροπα. Ο Κόλαινος ίδρυσε στον Δήμο Μυρρινουσίων ναό της «Αρτέμιδος Κολαινίδος» (Παυσανίας, Α΄ 31, 5). Πιστευόταν ότι ο Κόλαινος ήταν απόγονος του θεού Ερμή, και ότι μετά από χρησμό ίδρυσε τις Κολωνίδες, μία κωμόπολη κοντά στην Κορώνη (Παυσ. Δ΄ 34, 8: «Με την πόλη των Κορωναίων συνορεύουν αι Κολωνίδες. Οι κάτοικοι της πόλεως αυτής λέγουν ότι δεν είναι Μεσσήνιοι, αλλά τους έφερε εκεί ο Κόλαινος από την Αττική, και αυτόν τον οδήγησε στην αποικία, κατόπιν χρησμού, το πτηνό που ονομάζεται κόρυδος.»).
Παλάτσο ντι Προπαγκάνντα Φίντε

Ιστορία

Το οικοδόμημα βρίσκεται στην περιοχή Κολόννα. Η βόρεια πρόσοψη είναι προς την πλατεία ντι Σπάνια και είναι έργο τού Μπερνίνι (1644). Φέρει την επιγραφή Collegium Urbanum de Propaganda Fide. Η δυτική όψη, επί της οδού ντι Προπανκάνντα είναι τού Μπορρομίνι (1646). Η νότια πρόσοψή του έχει απέναντι τη βασιλική τού Σαντ' Ανντρέα ντελλε Φράττε, τού οποίου ο τρούλος και το κωδωνοστάσιο είναι επίσης τού Μπορρομίνι. Αυτό έγινε από τον πάπα Ιννοκέντιο Ι΄ Παμφίλι, που παραμέρισε την εργασία τού Μπερνίνι, καθώς προτιμούσε αυτή τού Μπορρομίνι. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1667.

Περιγραφή

Στο κτήριο βρίσκεται το παρεκκλήσιο των Μάγων της Γέννησης, που κτίστηκε από τον Μπορρομίνι. Από έξω, μία αδρή γραμμή χωρίζει το ισόγειο από τον πρώτο, επίσημο όροφο (piano nobile). Η πρόσοψη τού Μπορρομίνι έχει ψευδοκολώνες (pilasters) και στα παράθυρα εναλλάσσονται κοίλες και κυρτές γραμμές: ένα κυρτό παράθυρο στο κέντρο, έχει από τρία κοίλα παράθυρα σε κάθε μεριά του. Το γείσο τού κτηρίου, επάνω από το κεντρικό, κυρτό παράθυρο, είναι κοίλο. Το σύνολο είναι ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα της Ιταλικής Μπαρόκ αρχιτεκτονικής.