google/wiki40b huggingface dataset:
Θέμα Πελοποννήσου

Το Θέμα της Πελοποννήσου ήταν διοικητικό διαμέρισμα («θέμα») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που περιελάμβανε την Πελοπόννησο. Ιδρύθηκε περίπου στο 800 και η πρωτεύουσά του ήταν η Κόρινθος, έπειτα η Μονεμβάσια και τέλος ο Μυστράς.
Αναστάσιος Βερνάρδος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουλίου του 1928. Πατέρας του ο Αριστείδης Βερνάρδος από το Προγκί Κυθήρων και μητέρα του η Πόπη το γένος Σικάκη από το Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1956 διορίστηκε ειρηνοδίκης στο Ειρηνοδικείο Νέστου με έδρα το Σιδηρόνερο Δράμας, όπου γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγο και σύντροφο της υπόλοιπης ζωής του Σωτηρία. Απέκτησαν τρία παιδιά, την Πόπη, την Όλγα και τον Αριστείδη.
Το 1957 πέτυχε στις εξετάσεις για πάρεδρος και τοποθετήθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Από το 1985 έως το 1987 διετέλεσε Προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών. Το Σεπτέμβριο του 1986 έλαβε μέρος ως εκπρόσωπος των Ελλήνων Δικαστών στη συνάντηση των δικαστών των 12 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έγινε στο Λουξεμβούργο.
Το 1987 ιδρύθηκε το Διεθνές Κέντρο Μελετών Φιλοσοφίας - Θεωρίας - Κοινωνιολογίας και Επιστημολογίας του Δικαίου, στο οποίο εκλέχθηκε πρώτος Πρόεδρος. Σκοπός του Κέντρου ήταν η συμβολή στην ανάπτυξη του ενδιαφέροντος των νομικών για προβλήματα φιλοσοφίας και θεωρίας του δικαίου με την ευρύτερη έννοια. Στα ιδρυτικά μέλη του περιλαμβάνονταν αρκετοί ξένοι πανεπιστημιακοί. Το ίδιο έτος γίνεται μέλος της Εταιρείας Νομικής Μεθοδολογίας (Association Internationale de Methodologie Juridique), που εδρεύει στην Αιξ-αν-Προβάνς της Γαλλίας. Είχε προσκληθεί εκεί για ένα συνέδριο κατά τις 5-7 Σεπτεμβρίου 1988, στο οποίο τελικά δεν πήγε, έστειλε όμως τη σχετική εργασία του που δημοσιεύτηκε στο Revue de la Recherche Juridique – Droit Prospectif (1988 - 4).
Την 23 Ιανουαρίου 1989 ο Αναστάσιος Βερνάρδος δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση 1η Μάη σε απόσταση πενήντα μέτρων από το σπίτι του. Ήταν η επομένη ημέρα της ονομαστικής του γιορτής.

Εκδήλωση στη μνήμη του

Το περιοδικό ΥΦΟΣ, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης δεκαεπτά χρόνων από τη δολοφονία του Αναστασίου Βερνάρδου οργάνωσε εκδήλωση στη μεγάλη αίθουσα της Παλαιάς Βουλής την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2006 και αφιέρωσε ένα τεύχος στον ακέραιο δικαστή και βαθιά φιλοσοφημένο άνθρωπο, προβαίνοντας σε δημοσίευση κάποιων ανέκδοτων δοκιμίων του. Παράλληλα συμπεριέλαβε άρθρα του Βερνάρδου που είχαν δημοσιευτεί στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο (σε κάθε περίπτωση με αναφορά της πηγής) καθώς και κείμενα ανθρώπων που γνώρισαν αυτόν και το έργο του.
Ομιλητές ήταν: ο Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης, ο Ευριπίδης Αντωνίου, Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο Θεοδόσης Τάσιος, καθηγητής ΕΜΠ, ο Γεώργιος Λεοντσίνης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, η Μαρία Κευγά, δικηγόρος και η Πόπη Βερνάρδου, κόρη του τιμωμένου. Πιάνο έπαιξε η Ιφιγένεια Βερνάρδου – Παπαδογιάννη. Μετά από πρόταση του Γεωργίου – Αλέξανδρου Μαγκάκη, την οποία αποδέχτηκε ο παρευρισκόμενος Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Ρωμύλος Κεδίκογλου, φιλοτεχνήθηκε η προτομή του Αναστασίου Βερνάρδου, η οποία από τις 20 Νοεμβρίου 2006 κοσμεί την είσοδο του Αρείου Πάγου.
Εθνική Ουγγαρίας U19 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Ουγγαρίας U19 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 19 ετών της Ουγγαρίας. Ελέγχεται από την Ουγγρική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1976, ακολουθούμενη τη δημιουργία διοργανώσεων νέων της UEFA. Συμμετέχει στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος U19. Έχει συμμετάσχει αρκετές φορές στην τελική φάση της διοργάνωσης, έχοντας και μία κατάκτηση.
Ιγκόρ Ποπόφ

Καριέρα

Ο Ιγκόρ Ποπόφ έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες της Σαχτάρ Λούγκανσκ, ομάδα της γενέτειράς του. Στην ομάδα του Λουγκάνσκ παρέμεινε μέχρι το 1994, όταν και αποφάσισε να αφήσει την Ουκρανία προκειμένου να ταξιδέψει στην Ιταλία.
Στην Ιταλία παρέμεινε για τρεις σεζόν αγωνιζόμενος στην Πάντοβα (1994-95) και στη Νάπολι (1995-97). Το 1997 μεταπήδησε στην Ελλάδα προκειμένου να μεταγραφεί στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο έχοντας ωστόσο καταφέρει να κατακτήσει το εγχώριο νταμπλ.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Ποπόφ ήταν η Ορεστιάδα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1999 επέστρεψε στην Ιταλία και μέσα στην αμέσως επόμενη πενταετία πέρασε από αρκετές ιταλικές ομάδες. Αρχικά αγωνίστηκε στην Κάππα Τορίνο (1999-00), στη συνέχεια μετεγγράφη στην Βίντεξ Γκροταζολίνα (2000-02), έπειτα πέρασε για μία σεζόν από τη Σάμια Σπορτ (2002-03) ενώ τέλος αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ροκνόουαρ Φορμίνιε (2003-04).
Η Φορμίνιε έμελλε να αποτελέσει τον τελευταίο σταθμό της καριέρας του Ποπόφ καθώς το 2004 αποφάσισε να τερματίσει την πολυετή επαγγελματική του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ιγκόρ Ποπόφ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ουκρανίας από το 1995 μέχρι το 2003, πραγματοποιώντας δεκάδες συμμετοχές.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1955

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1955 διεξήχθη στις 6 Μαρτίου στο Μαρούσι. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Σιδερής του Παναθηναϊκού (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός.
Σταιτίτης

Ο σταιτίτης ή στατίτης είναι είδος τηγανίτας (γνωστή και ως pancake), φτιαγμένη από αλεύρι, γάλα, βούτυρο, μπέικιν πάουντερ και ζάχαρη.

Ετυμολογία

Το όνομα του προήλθε από το συστατικό του, το αλεύρι σταις, δηλαδή το αλεύρι από όλυρα, ονομαζόμενο και ως αγριοσίταρο ή ντίνκελ.

Προέλευση

Την παρασκεύαζαν οι αρχαίοι Έλληνες και την σερβίριζαν με μέλι, σουσάμι και τυρί.

Τρόπος σερβιρίσματος

Συνήθιζαν να το σερβίρουν σε πλούσια γεύματα, όπου παρευρίσκονταν αρκετοί συνδαιτυμόνες, καθώς δεν τους άρεσε να τρώνε μόνοι τους.
Δαιμονισμένος Εκδικητής

Πλοκή

Μια παρέα εφήβων με μηχανές πάνε στην εξοχή για διακοπές μέχρι που ένας από αυτούς έχει συμμετοχή σε ένα ατύχημα που κοστίζει την ζωή ενός  παιδιού τού οποίου ο πατέρας του έχει ένα μικρό μαγαζί. Ο Εντ Χάρλευ πατέρας του παιδιού αναζητά εκδίκηση και πηγαίνει σε μια μάγισσα που υπηρετεί το κακό και της ζητάει να κάνει κάτι. Η μάγισσα τον στέλνει σε μια αποστολή να βρει τα απομεινάρια ενός θαμμένου δαίμονα του Pumpkinhead και αυτός θα αναλάβει να σκοτώσει όλους όσους είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο του παιδιού του. Ο Εντ βρίσκει που είναι θαμμένος ο δαίμονας και αναμιγνύοντας το αίμα του μαζί με ένα ξόρκι καταφέρνει την ανάσταση του Pumpkinhead.

Βιντεοπαιχνίδι

Το 1995 η εταιρία Electronic Arts κυκλοφόρησε ένα παιχνίδι για υπολογιστή με τίτλο Bloodwings: Pumpkinhead's Revenge.

Συνέχειες

Μια συνέχεια με τίτλο Pumpkinhead II: Blood Wings βγήκε κατευθείαν σε βίντεο το 1994. Την ταινία επίσης ακολούθησαν άλλες δύο συνέχειες, το Pumpkinhead: Η Αναγέννηση το 2006 και το Επίκληση Στο Δαίμονα το 2007.
Η κοιλάδα της κατάρας

Υπόθεση

Κατά το ξέσπασμα της βιομηχανικής επανάστασης στα τέλη του 18ου αιώνα, μια οικογένεια ανθρακορύχων έρχεται αντιμέτωπη με μια σειρά αλλαγών που θα επηρεάσει τη ζωή τους για πάντα. Σύντομα η πράσινη κοιλάδα τους θα υποστεί αλλαγές και εκείνοι θα αναγκαστούν να αναχωρήσουν για την Αμερική προς αναζήτηση καλύτερης μοίρας. Μάρτυρας των αλλαγών και του αντίκτυπου που είχε η βιομηχανική εξέλιξη στην οικογένεια του είναι ο Χιου (Ρόντι Μακ Ντόουαλ), ο βενιαμίν της οικογένειας Μόργκαν, ο οποίος αποτελεί και το τελευταίο μέλος της οικογένειας που αφήνει την πράσινη ουαλική ύπαιθρο. Πριν αφήσει τον τόπο του για να πάει στην Αμερική ο Χιου αναπολεί τα παιδικά του χρόνια, τους γονείς του Γκουίλεμ (Ντόναλντ Κρισπ) και Μπεθ Μόργκαν (Σάρα Όλγκουντ), τη μεγάλη του αδελφή Ανχάραντ (Μορίν Ο'Χάρα) που προκάλεσε σκάνδαλο στην περιοχή για την απαγορευμένη της σχέση με τον εφημέριο Γκρίφιντ (Γουόλτερ Πίτζεον), καθώς και τους μεγαλύτερούς του αδελφούς που δούλευαν μαζί με τον πατέρα τους στα ορυχεία.

Πληροφορίες

Η βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ρίτσαρντ Λιούελιν, αυτή ταινία είχε ως αρχικό σκηνοθέτη το Γουίλιαμ Γουάιλερ, ο οποίος μετά από διαφωνία με τον παραγωγό της ταινίας Ντάρυλ Ζάνουκ, αντικαταστάθηκε από τον Τζον Φορντ. Ο Γουάιλερ ήταν εκείνος που εντυπωσιάστηκε βλέποντας το δοκιμαστικό του μικρού Ρόντι Μακ Ντόουαλ, τον οποίο επέλεξε για το ρόλο του Χιου. Η ταινία επρόκειτο να γυριστεί στην Ουαλία, πράγμα το οποίο κατέστησε αδύνατο το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη. Ο Φορντ δημιούργησε αντίγραφο μικρής ουαλικής πόλης με ορυχεία στο ράντσο της εταιρίας Fox στο Μαλιμπού. Παρά το γεγονός ότι η ταινία αναφέρεται στη ζωή ουαλικής οικογένειας, μόνο ένας από τους ηθοποιούς που συμμετείχαν ήταν ουαλικής καταγωγής. Η πανέμορφη Ιρλανδή ηθοποιός, Μορίν Ο Χάρα, που υποδύεται την άτυχη Ανχάραντ, συνεργάστηκε με το Φορντ σε άλλες τρεις ταινίες: "Ρίο Γκράντε" (Rio Grande, 1950), "Ένας ήσυχος άνθρωπος" (A Quiet Man, 1952) και "Ο κυρίαρχος του Ειρηνικού" (The Wings of Eagles, 1957). Ο Φορντ έλαβε το τρίτο του Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία αυτή.
Η ταινία είναι επίσης γνωστή ως Η πράσινη κοιλάδα μου που αποτελεί τον τίτλο της ελληνικής επαναπροβολής.
Ντιπ (μυθολογία)

Στην καταλανική μυθολογία, Ντιπ ονομάζεται ένας μοχθηρός μαύρος μαλλιαρός σκύλος, ο οποίος θεωρείται ότι έχει σταλθεί από τον ίδιο το Διάβολο. Σύμφωνα με τις δοξασίες, ο σκύλος αυτός ρουφάει το αίμα των ανθρώπων. Επίσης, είναι κουτσός.
Ο σκύλος Ντιπ απεικονίζεται στο θυρεό της Πράτντιπ στην Ισπανία, πόλη στην οποία ο μύθος επιζεί ακόμη. 
Ο συγκεκριμένος θρύλος χρονολογείται τουλάχιστον από το 16ο αιώνα. Στην εκκλησία Σάντα Μαρίνα του Πράτντιπ του 1602 υπάρχουν απεικονίσεις παρόμοιων "σκύλων-βαμπίρ", καθώς και σε ένα άλλο τέμπλο ναού του 1730, μέσα σε χρυσό πλαίσιο.
Σύμφωνα με το θρύλο, τα σκυλιά αυτά βγαίνουν για κυνήγι το βράδυ και επιτίθενται στους μεθυσμένους από τις ταβέρνες του χωριού. Ίσως ο μύθος δημιουργήθηκε για να αποτρέψει τους κατοίκους από το υπερβολικό μεθύσι.

Επιρροές στη λαϊκή κουλτούρα

Το πλάσμα αυτό και η μυθική δίψα του για αίμα ενέπνευσαν το συγγραφέα Χοάν Περούτσο να γράψει το μυθιστόρημα "Les històries naturals" (1960), όπου διηγείται την ιστορία του βαμπίρ Ονόφρε ντε Ντιπ, που μπορεί να παίρνει τη μορφή πολλών ζώων. Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο Πράτντιπ στις αρχές του 19ου αιώνα, με φόντο τον πρώτο Καρλικό Πόλεμο. Ο ντιπ στην πραγματικότητα είναι ένας πρέσβης του βασιλιά Ιάκωβου Α' της Ισπανίας, ο οποίος πριν 700 χρόνια είχε επισκεφθεί ως διπλωμάτης τα Καρπάθια και είχε δεχτεί επίθεση από ένα βαμπίρ ευγενή.
Διαμερίσματα της Γουαδελούπης

Ιστορία

Το 1946, η Γουαδελούπη έγινε υπερπόντιος νομός αποτελούμενος από τρία διαμερίσματα : την Μπας-Τερ, τη Πουάντ-α-Πιτρ και το Σαιν-Μαρτέν-Σαιν-Μπαρτελεμί.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2007, το διαμέρισμα του Σαιν-Μαρτέν-Σαιν-Μπαρτελεμί διαγράφηκε και έγινε νομός έπειτα από την δημιουργία δύο νέων υπερπόντιων κτήσεων.
Άντερς Φογκ Ράσμουσεν

Πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε στο Ginnerup στις 26 Ιανουαρίου του 1953. Το 1978 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις Οικονομικές Επιστήμες από το πανεπιστήμιο του Άαρχους.  Έγινε Υπουργός Φορολογίας το 1987-90 και Οικονομικών στην κυβέρνηση Πουλ Σλούτερ, το 1990-92. Το 1992 παραιτήθηκε από υπουργός. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1978.
Έγινε Πρωθυπουργός στις 27 Νοεμβρίου του 2001. Ανήκει στο φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα Venstre. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές του Νοεμβρίου 2001 και ήταν η πρώτη φορά από το 1920 που το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα απώλεσε την πλειοψηφία του. Το Φιλελεύθερο Κόμμα αργότερα σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού (μειοψηφίας) με το Συντηρητικό Κόμμα, κερδίζοντας και τις εκλογές της 8 Φεβρουαρίου 2005. Μάλιστα, ο Φογκ Ράσμουσεν κέρδισε τις εκλογές έχοντας λάβει προσωπικά τις περισσότερες ψήφους από οποιονδήποτε άλλο Δανό πολιτικό (61.792). Τον Ιούλιο- Δεκέμβριο 2002 είχε την προεδρία της ΕΕ. Ο  Ράσμουσεν καταδίκασε το βίντεο της νεολαίας του ακροδεξιού Λαϊκού Κόμματος (PPD), στις 8 Οκτωβρίου 2006, στο οποίο ουσιαστικά δυσφημείται ο προφήτης Μωάμεθ, που είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί οργή στον μουσουλμανικό κόσμο. Τον Οκτώβριο του 2007 προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 13 Νοεμβρίου, στις οποίες αναδείχθηκε ξανά νικητής.Μετά την εκλογική νίκη του έγινε ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Δανίας που ανήκει στο Φιλελεύθερο Κόμμα.

ΓΓ του ΝΑΤΟ

Ο Ράσμουσεν επιλέχθηκε για το αξίωμα του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ και την 1η Αυγούστου του 2009 διαδέχθηκε τον Γιαπ ντε Χουπ Σέφερ. Η εκλογή έγινε έπειτα από την κάμψη των αντιρρήσεων της Τουρκίας, η οποία αντιτάχθηκε αρχικά στην πρόταση λόγω της στάσης που είχε τηρήσει ο Ράσμουσεν στην υπόθεση με τα σκίτσα του Μωάμεθ. Η επίσημη ανακοίνωση του διορισμού του Ράσμουσεν έγινε στη σύνοδο για την συμπλήρωση 60 χρόνων από την ίδρυση της Συμμαχίας. Το 2012 το ΝΑΤΟ αποφάσισε την παράταση της θητείας του μέχρι το 2014.
Δημήτριος Μελετόπουλος

Βιογραφία

Ο Μελετόπουλος γεννήθηκε στο Αίγιο και ήταν ένα από τα έξι παιδιά του Αγγελή Μελετόπουλου και της Αναστασίας Χαραλάμπη. Παππούς του ήταν ο Χριστόδουλος Μελετόπουλος, πρόκριτος που συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση των Ορλωφικών.
Πριν το 1821, ο Δημήτριος Μελετόπουλος εργαζόταν ως έμπορος σταφίδας. Έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας το 1819 μέσω του πατέρα του που υπηρετούσε στην Κωνσταντινούπολη ως βεκίλης και συμμετείχε στη συνέλευση της Βοστίτσας όπου μαζί με τον Ανδρέα Λόντο και τον Λέοντα Μεσσηνέζη τάχθηκε υπέρ της πρότασης του Παπαφλέσσα για άμεση έναρξη της επανάστασης.
Στην επανάσταση του 1821 τάχτηκε αρχικά στο πλευρό της οικογένειας Λόντου. Στις 26 Μαρτίου 1821 επιτέθηκε στο Αίγιο απελευθερώνοντας το από τους Οθωμανούς. Συμμετείχε στις μάχες της Πάτρας, στην απόκρουση της στρατιάς του Δράμαλη αλλά και σε πολεμικές επιχειρήσεις της Στερεάς Ελλάδας. Σταδιακά κατάφερε να αποκτήσει δικό του ένοπλο σώμα και το 1823 διορίστηκε αντιστράτηγος. Στην περίοδο του εμφυλίου αν και αρχικά τάχτηκε στο πλευρό των Λόντων έπειτα προσήλθε στο στρατόπεδο του Κουντουριώτη και το 1824 διορίστηκε στρατηγός. Αργότερα συμμετείχε στις επιχειρήσεις εναντίον του στρατού του Ιμπραήμ πασά και στην καθυπόταξη των περιοχών της Πελοποννήσου που είχαν προσχωρήσει στο πλευρό των Οθωμανών.
Ο Μελετόπουλος συμμετείχε στην Γ' και Ε' Εθνοσυνέλευση και τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική. Διετέλεσε δήμαρχος Αιγίου, υπουργός Εσωτερικών, υπουργός Στρατιωτικών, ενώ είχε χρηματίσει και δύο φορές νομάρχης Αττικοβοιωτίας. 
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνα, έλαβε το βαθμό του αντιστράτηγου. Απεβίωσε το 1858 στην Αθήνα από αποπληξία, ενώ στο τέλος της ζωής του ήταν άπορος. Από το γάμο του με την κόρη του Αναγνώστη Δεληγιάννη, απέκτησε τρεις γιους, τον Λεωνίδα, τον Άγγελο και τον Χαρίλαο.
Νομοθετικό Σώμα της Νεβάδα

Θητείες των μελών

Τα μέλη της Συνέλευσης εκλέγονται για μια διετή θητεία με όριο θητείας τις έξι θητείες (12 έτη). Τα μέλη της Γερουσίας εκλέγονται για μια τετραετή θητεία και αντιμετωπίζουν ομοίως όριο τριών θητειών (12 έτη). Τα όρια θητείας τροποποιήθηκαν στο Σύνταγμα της Νεβάδα μετά από ένα δημοψήφισμα το 1996.

Ορισμός του Νομοθετκού Σώματος από τον νόμο

Το Σύνταγμα της Νεβάδα ορίζει το μέγιστο μέγεθος του Νομοθετικού Σώματος σε 75 μέλη (Άρθρο 15, Ενότητα 6), και προβλέπει ότι η Γερουσία δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το ένα τρίτο ούτε μεγαλύτερη από το μισό του μεγέθους της Συνέλευσης. Στην Απογραφή των ΗΠΑ 2000, ο αριθμός των μελών για αμφότερα τα σώματα είναι 63, δώδεκα μέλη λιγότερα από το μέγιστο μέγεθος που δηλώνεται στο πολιτειακό σύνταγμα.

Συνεδριάσεις και προϋποθέσεις

Η πρώτη επίσημη εργάσιμη ημέρα του Νομοθετικού Σώματος είναι η πρώτη Δευτέρα μετά την εκλογή. Οι συνεδριάσεις του σώματος είναι διετείς, και συμβαίνουν σε περιττά έτη. Το Νομοθετικό Σώμα της Νεβάδα είναι ένα μόνο πό τα έξι σώματα που έχουν διετείς συνεδριάσεις.

Μέρη συσκέψεων

Επί επτά έτη μετά την προαγωγή της Νεβάδα σε πολιτεία το 1864, το Νομοθετικό Σώμα της Νεβάδα δεν είχε κατάλληλο μέρος συνεδριάσεων. Το 1869, το Νομοθετικό σώμα πέρασε την State Capitol Act, που υπογράφηκε ως νόμος από τον Κυβερνήτη Χένρυ Τζ. Μπλάσντελ, παρέχοντας $100.000 για την κατασκευή ενός κτιρίου καπιτωλίου. Υπό την επίβλεψη του σχεδιαστή Τζόζεφ Γκόσλινγκ, η κατασκευή άρχισε το 1870. Το Νομοθετικό Σώμα συνήλθε πρώτα στο μη ολοκληρωμένο πολιτειακό καπιτώλιο το επόμενο έτος, ενώ η κατασκευή ολοκληρώθηκε στο μέσο του έτους. Το Νομοθετικό Σώμα συνέχισε να συναντάται στο πολιτειακό καπιτώλιο μέχρι το 1971, όταν αμφότερα τα σώματα μετακόμισαν στο Legislative Building που κατασκευάθηκε λίγο νότια του αρχικού καπιτωλίου. Σήμερα, το παλαιό πολιτειακό καπιτώλιο συνεχίσει να φιλοξενεί το αξίωμα του κυβερνήτη κα άλλους εκτελεστικούς αξιωματούχους. Οι πρώην αίθουσες της Συνέλευσης και της Γερουσίας είναι τώρα μουσεία και ανοικτές για συνελεύσεις.
Εμίλ Πρις ντ' Αβέν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1807 στην Αβέν-συρ-Ελπ (Avesnes-sur-Helpe). Σπούδασε στην Βασιλική Σχολή Καλών Τεχνών και Επιστημών ('École royale d' Arts et Métiers). Περιέγραψε το 1843 τα ανάγλυφα της Αίθουσας των Νεκρών στο Καρνάκ, με τους προγόνους του φαραώ Τούθμωσι Γ΄ και τον πάπυρο του Πρις, ενώ συνετέλεσε στην αποκωδικοποίηση της στήλης της Ροζέτας. Απεβίωσε στις 16 Φεβρουαρίου 1879 στο Παρίσι. Τιμήθηκε από την πόλη του Παρισιού με την ονομασία της λεωφόρου rue Prisse d' Avennes στο 14ο διαμέρισμα (arrondisement) της πόλης με το όνομά του.
1340 Υβέτ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Υβέτ εκτιμάται σε 25,88 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0958. Η Υβέτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 31,5 λεπτά.
Α.Ο. Γιούχτας Αρχανών

Τμήμα ποδοσφαίρου

Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 25 Ιουλίου 1957 και το ποδοσφαιρικό του τμήμα αποτελεί το παλαιότερο του συλλόγου. Εδρεύει στο Δημοτικό γήπεδο Αρχανών και αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας. Έχει κατακτήσει 2 φορές το κύπελλο της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, το 2008-09 νικώντας τον Π.Α.Ο. Κρουσώνα και το 2009-10 νικώντας τον Ρούβα, ενώ το 2012-13 ήταν φιναλίστ. Από τη σεζόν 2007-08 μέχρι και τη σεζόν 2012-13 αγωνίστηκε συνεχώς στην Δ' Εθνική, όποτε και το 2013 κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του. Επίσης, το 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και κέρδισε την επάνοδο στην Γ' Εθνική. Στην Γ' Εθνική αγωνίστηκε για πρώτη φορά τη αγωνιστική περίοδο 2013-14, στη συνέχεια στην περίοδο 2014-15, κατηγορία όπου αγωνίζεται και το 2018-19.
Τζιανλουίτζι Απόντε

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Μπήκε στην ναυτιλία το 1970 μαζί με την σύζυγό του, Ραφαέλα. Εκείνη την περίοδο, η εταιρεία είχε στην κατοχή της μόνο ένα πλοίο που μετέφερε εμπορευματοκιβώτια ανάμεσα στην Ευρώπη και την Αφρική. Με την επιχείρηση του να αναπτύσσεται, έκανε μια κίνηση προς τον χώρο της κρουαζιέρας το 1988. Από το 2014, αποσύρθηκε από την θέση του ως διευθυντής και πρόεδρος, δίνοντας την θέση του στον γιο του Ντιέγκο Απόντε, και έγινε εκτελεστικός διευθυντής στην MSC.
Η εταιρεία του, MSC, είναι πλέον η δεύτερη μεγαλύτερη ναυτιλιακή γραμμή εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο όσον αφορά τη χωρητικότητα πλοίων, ακριβώς πίσω από τον παγκόσμιο ηγέτη, την AP Møller Maersk.

Βραβεία

Το 2009, στο Teatro di San Carlo της Νάπολης, έλαβε, μαζί με τους Fabio Cannavaro, Ambra Vallo και άλλους, το βραβείο "Neapolitan Excellence in the World" από τον Ιταλό πρωθυπουργό, Silvio Berlusconi.
Το 2012, κέρδισε το βραβείο "Cruise International Lifetime Achievement" για την μακρυπρόθεσμη δραστηριότητά του στον χώρο.
Ελεάζαρος γιος του Σίμωνα

Βεθώρα

Για το παρελθόν του Ελεάζαρου δεν υπάρχουν πληροφορίες. Ο Ελεάζαρ έγινε ευρύτερα γνωστός όταν κατά την υποχώρηση του Κέστιου Γάλλου από την Ιερουσαλήμ του κατάφερε βαρύ πλήγμα κατά την μάχη της Βεθώρα .

Ο Ελεάζαρος αναλαμβάνει τον έλεγχο της Ιερουσαλήμ

Οι ιουδαϊκές αρχές δεν έδωσαν κανένα αξίωμα στον Ελεάζαρο επειδή φοβήθηκαν εξ΄ αιτίας της δύναμης που είχε αποκτήσει . Ο Ελεάζαρος από την πλευρά του προσπαθούσε να πάρει με το μέρος του τον απλό λαό  προκειμένου να καταλάβει την εξουσία στην πόλη. Αρχικά ο Ελεάζαρος περιήλθε σε δύσκολη θέση καθώς οι μετριοπαθείς κατάφεραν να τον απομονώσουν. Τα πράγματα άλλαξαν όταν έφτασε στην Ιερουσαλήμ ο Ιωάννης από τα Γίσχαλα και οι οπαδοί του (αρχές του 68) . Οι δύο αρχηγοί συμμάχησαν και κατάφεραν με την βοήθεια Ιδουμαίων επαναστατών να εξοντώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους επιβάλλοντας στην πόλη ένα καθεστώς βίας και αίματος (καλοκαίρι 68 –χειμώνας 69).

Το τέλος του Ελεάζαρου

Η αποστασία των Ιδουμαίων και η συμμαχία τους με τους μετριοπαθείς οδήγησε στην πόλη έναν άλλο επαναστάτη το Σίμωνα γιο του Γιώρα (χειμώνας του 69). Ο Ελεάζαρος και ο Ιωάννης βρέθηκαν αποκλεισμένοι στον Ναό και λίγο αργότερα ήρθαν σε σύγκρουση μεταξύ τους . Λίγο πριν οι Ρωμαίοι επιτεθούν στην Ιερουσαλήμ ο Ελεάζαρος δολοφονήθηκε με δόλο από οπαδούς του Ιωάννη (τέλη Μαρτίου 70 ).
Ρουί Μαρία ντε Αραούζο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μάπε του Πορτογαλικού Τιμόρ το 1964.Είναι παντρεμένος με την Τερέζα Αντόνιο Μαντέιρα Σοάρες και πατέρας 2 παιδιών. Ανέλαβε πρωθυπουργός στις 16 Φεβρουαρίου 2015 και διαδέχθηκε τον Σανάνα Γκουσμάο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1984

Το 70ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1984 διεξήχθη στο Καυτανζόγλειο Στάδιο Θεσσαλονίκης, από 31 Μαΐου ως 3 Ιουνίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1984.

Χρονικό των αγώνων

Υπήρξε μεγάλη συμμετοχή αλλά για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες δεν βαθμολογήθηκαν οι κυπριακοί σύλλογοι, με αποτέλεσμα το επίπεδο των επιδόσεων να πέσει πολύ. Όσοι Κύπριοι έλαβαν μέρος ήταν εκτός συναγωνισμού. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 24 Μαρτίου στα Ιωάννινα ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα μαραθωνίου γυναικών. Το πρωτάθλημα δεκάθλου διεξήχθη κατά το τετραήμερο των αγώνων, όπως και των 20.000μ βάδην, το οποίο για πρώτη φορά έγινε εντός σταδίου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Στη μάχη της βαθμολογίας έπειτα από συναρπαστική μάχη επικράτησε με μικρή διαφορά ο "γηπεδούχος" Ηρακλής Θεσσαλονίκης σπάζοντας το τριετές σερί του Πανελληνίου και κατακτώντας ξανά τον τίτλο έπειτα από πέντε χρόνια.
Έμπερχαρτ Λουδοβίκος της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Γουλιέλμου-Λουδοβίκου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Μαγδαληνής-Σίβυλλας, κόρης του Λουδοβίκου ΣΤ΄ λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Γεννήθηκε στην Στουτγκάρδη και απεβίωσε στο Λούντβιγκσμπουργκ σε ηλικία 57 ετών. Το 1731 είχε αποβιώσει ο μόνος γιος του Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, έτσι τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Κάρολος-Αλέξανδρος.
Αλφόνς ντε Λαμαρτίν

Βιογραφία

Καταγόμενος από οικογένεια μικροευγενών της Βουργουνδίας, πήρε την πρώτη του εκπαίδευση από την μητέρα του και κατόπιν φοίτησε σε εκκλησιαστικό κολλέγιο. Βαθειά ίχνη της φοίτησης αυτής διακρίνονται στο κατοπινό έργο του.
Φύση αισθηματική και με ζωηρή φαντασία, ταξίδεψε το 1811-12 στην Ιταλία. Στη Νεάπολη ερωτεύτηκε μια φτωχή κοπέλα από οικογένεια ψαράδων της Προτσίντα, την οποία απαθανάτισε αργότερα στο περίφημο μυθιστόρημά του Γκρατσιέλλα.
Το 1816, στην λουτρόπολη Αιξ-λε-Μπαιν, στις όχθες της λίμνης Μπουρζέ, σχετίστηκε με την σύζυγο του φυσικού και εφευρέτη Ζακ Σαρλ, Ζυλί Σαρλ (Julie Charles). Το ότι ήταν παντρεμένη και βαριά άρρωστη δεν εμπόδισε να αναπτυχθεί ένα δυνατό αλλά σύντομο ειδύλλιο. Συμφώνησαν να ξανασυναντηθούν στο Αιξ τον επόμενο χρόνο, αλλά η Ζυλί πέθανε. Ο θάνατός της ενέπνευσε στον Λαμαρτίνο την Λίμνη, ένα από τα αθάνατα ποιήματα της γαλλικής φιλολογίας.
Το 1820 έγινε αμέσως ευρύτατα γνωστός με την πρώτη του συλλογή Ποιητικοί ρεμβασμοί, που χαιρετίστηκε σαν αρχή νέας περιόδου στην γαλλική ποίηση. Το 1823 παντρεύτηκε μιαν Αγγλίδα και δημοσίευσε τους Νέους ρεμβασμούς. Το επόμενο έτος διορίστηκε γραμματέας της γαλλικής πρεσβείας στην Φλωρεντία και το 1829 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.
Το 1832 πραγματοποίησε ταξίδι στην Εγγύς Ανατολή, καρπός του οποίου ήταν το Ταξίδι στην Ανατολή, το πρώτο πεζό έργο του. Στο βιβλίο αυτό διαφαίνεται ήδη (παρά τον θαυμασμό του για την αρχαία ελληνική τέχνη και τα με ελληνικά θέματα έργα του) ο φιλοτουρκισμός του Λαμαρτέν, ο οποίος τον οδήγησε αργότερα (1854) στην συγγραφή της Ιστορίας της Τουρκίας.
Κατά την διάρκεια του παραπάνω ταξιδιού του είχε εκλεγεί βουλευτής και διατήρησε την ιδιότητα αυτή ως το 1848, διακρινόμενος για την ρητορική του δεινότητα. Μετά την επανάσταση του 1848 (22-25 Φεβρουαρίου) διετέλεσε υπουργός των Εξωτερικών και κεντρική μορφή της νέας κατάστασης πραγμάτων. Έχασε όμως την δημοτικότητά του στις ταραχές του Ιουνίου που ακολούθησαν και απομακρύνθηκε από την εξουσία.
Έζησε τα τελευταία του χρόνια σε οικονομική στενοχώρια, αναγκασμένος να γράφει αδιάκοπα και μάλιστα έργα κατά παραγγελίαν.