google/wiki40b huggingface dataset:
Κυλλήνη (όρος)

Μορφολογία

Η Κοιλάδα της Φλαμπουρίτσας, ενταγμένη στο δίκτυο Natura 2000, χωρίζει το βουνό σε δύο διακριτούς όγκους, τη λεγόμενη Μεγάλη Ζήρια (όπου και η υψηλότερη κορυφή 2.374 μ.) και τη Μικρή Ζήρια (2.117 μ). 
Η έντονη βιοποικιλότητα της κοιλάδας την καθιστά  πυρήνα της ευρύτερης περιοχής. Εκεί πηγάζει ο ποταμός Σύθας που χύνεται στη θάλασσα του Ξυλοκάστρου. Παντού υπάρχουν ρυάκια και νερά που αναβλύζουν κάτω από αιωνόβια δέντρα και χάνονται σε υπόγειες απορροές. Στη Κοιλάδα της Φλαμπουρίτσας βρίσκει καταφύγιο ένας σημαντικός αριθμός ευαίσθητων ειδών όπως ο χρυσαετός, ενώ οι αλεπούδες, οι νυφίτσες, τα κουνάβια, οι ασβοί, οι σκαντζόχοιροι, οι λαγοί, οι πέρδικες και οι τυφλοπόντικοι είναι μερικοί από τους συνήθεις κατοίκους της. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από ορεινά μεσογειακά χέρσα εδάφη με ακανθώδεις θάμνους, απόκρημνα βράχια, σπήλαια, δάση πλατάνου και κωνοφόρων και εξαιρετικά πλούσια και σπάνια χλωρίδα με 100 είδη φυτών.
Βόρεια της Μεγάλης Ζήριας βρίσκεται μεγάλο οροπέδιο στα 1.500-1.600 μ., γνωστό και ως Κάμπος της Ζήριας. Στις υπώρειες της Κυλλήνης βρίσκονται και δύο λίμνες, η τεχνητή λίμνη Δόξα και η λίμνη Στυμφαλία η οποία αποτελεί σημαντικό υγρότοπο. Στο οροπέδιο απαντώνται εποχικές λίμνες, με γνωστότερη τη Λίμνη του Δάσιου, σε υψόμετρο 1.500 μ. Η Κυλλήνη καλύπτεται από δάση μαυρόπευκου και ελάτης που ανέρχονται μέχρι τα 1.800 μ, αλλά οι κορυφές της είναι ως επί το πλείστον γυμνές.

Τουρισμός

Αποτελεί δημοφιλές χειμερινό θέρετρο καθώς διαθέτει όμορφες πεζοπορικές διαδρομές και δίκτυο δασικών δρόμων, και επιπλέον βρίσκεται κοντά στο μεγάλο αστικό κέντρο της Αθήνας. Οι κυριότερες αναβάσεις για την ψηλότερη κορυφή γίνονται από τα Άνω Τρίκαλα Κορινθίας ή το οροπέδιο (Κάμπος της Ζήριας), όπου φτάνει και ασφαλτόδρομος και βρίσκονται δύο ορειβατικά καταφύγια, καθώς και από την Γκούρα Φενεού. Για τη Μικρή Ζήρια, η συνηθέστερη ανάβαση γίνεται από το Κεφαλάρι, όπου και ορεινός ξενώνας της ΕΟΦ (Ένωση Ορειβατών Φυσιολατρών).

Μυθολογία - Ιστορία

Σύμφωνα με την μυθολογία στην Κυλλήνη γεννήθηκε ο Ερμής. Γι' αυτό το λόγο λατρευόταν στην περιοχή της Ευρωστίνης. Στη δυτική πλευρά της Κοιλάδας της Φλαμπουρίτσας εντοπίζεται το μεγαλοπρεπές σπήλαιο όπου κατά τη μυθολογία γεννήθηκε ο αγγελιοφόρος των θεών Ερμής. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.700μ., εκτείνεται σε 1.200 τ.μ. και 8 θαλάμους και παρουσιάζει ένα σπάνιο λευκό και εντυπωσιακό λιθωματικό διάκοσμο.
Ο μύθος θέλει τον Ερμή κατά την πρώτη μέρα της γέννησης του να ταξιδεύει μέχρι την Θεσσαλία, να αρπάζει τα βόδια του Θεού του Ηλίου Απόλλωνα, και την επομένη να κατασκευάζει στο όρος Κυλλήνη την πρώτη λύρα από το καβούκι μιας χελώνας και τα νεύρα ενός βοδιού. Αργότερα, ο πολυμήχανος Ερμής για να εξευμενίσει τον Απόλλωνα, που φτάνει οργισμένος στο Κυλλήνιο όρος, του χαρίζει την πρώτη αυτή λύρα. Ακόμα και σήμερα μία από τις κορυφές της Κυλλήνης ονομάζεται Χελυδορέα, που σημαίνει εκδορά χελώνας, σε ανάμνηση του τρόπου κατασκευής του σπουδαίου αυτού μουσικού οργάνου που επινόησε ο νεογέννητος θεός. Στα δύο μεγαλύτερα οροπέδια της Κυλλήνης ήταν χτισμένες οι Αρκαδικές πόλεις Στύμφηλος και Φενεός.
Αφίσα για τα τσιγάρα Παπαστάθη

Η αφίσα για τα τσιγάρα Παπαστάθη είναι έργο του Νικόλαου Γύζη και βρίσκεται σε ιδιωτική συλλογή στην Αθήνα.

Πληροφορίες

Πρόκειται για έργο παστέλ σε χαρτόνι. Είναι διαστάσεων 0,845 × 0,585 μ. Παρουσιάζει μια γυναικεία μορφή με περιδέραιο και διάδημα από τα διαφημιζόμενα προϊόντα. Προβάλλεται μια γυναικεία φιγούρα, με μεγαλογράμματη λιτή γραφή για το κείμενο. Είναι η μόνη αφίσα η οποία δεν χρησιμοποιεί τα γνωστά σύμβολα της αρχαιότητας και τις αρχαιοπρεπείς τυποποιήσεις.
Ύαλος ωρολογίου

Η ύαλος ωρολογίου είναι ένα γυάλινο όργανο με κοίλο πυθμένα που χρησιμοποιείται σε εργαστήρια χημείας. Ονομάζεται έτσι γιατί το σχήμα της (κοίλο από την μία πλευρά και κυρτό από την άλλη) μοιάζει με τα γυάλινα καλύμματα που χρησιμοποιούνται στα ρολόγια.
Οι ύαλοι ωρολογίου κατασκευάζονται από ανθεκτικό βοριοπυριτικό γυαλί τύπου pyrex, που δεν ραγίζει με απότομες αλλαγές της θερμοκρασίας και δεν διαβρώνεται εύκολα από χημικά αντιδραστήρια. Υπάρχουν σε διάφορες διαμέτρους και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραλαβή, μεταφορά και ζύγιση μικρών ποσοτήτων στερεών, καθώς και για την εξάτμιση μικρών ποσοτήτων υγρών διαλυμάτων. Μια άλλη χρήση είναι η προσωρινή κάλυψη δοχείων, όπως ογκομετρικοί κύλινδροι, ποτήρια ζέσεως και τρυβλία, ώστε να προστατευθούν τα περιεχόμενά τους από την εισαγωγή σκόνης και άλλων στερεών σωματιδίων.
Διαφραγματοκήλη

Παλινδρόμηση - Οισοφαγίτιδα

Η «καούρα» περιγράφεται σαν ένα οξύ αίσθημα καψίματος στην περιοχή μεταξύ των πλευρών σας ή ακριβώς κάτω από τον αυχένα. Πολλοί ενήλικες εμφανίζουν αυτό το δυσάρεστο συναίσθημα τουλάχιστον μία φορά τον μήνα.
Άλλα συμπτώματα μπορεί να είναι έμετοι, δυσκολία στην κατάποση και χρόνιος βήχας ή άσθμα.
Όταν τρώμε, η τροφή ταξιδεύει από το στόμα στο στομάχι μέσω ενός σωλήνος, ο οποίος ονομάζεται οισοφάγος. Στο χαμηλότερο τμήμα του οισοφάγου υπάρχει ένας μικρός μυώδης δακτύλιος, ο οποίος ονομάζεται κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας (ΚΟΣ). Ο Κατώτερος Οισοφαγικός Σφιγκτήρας ενεργεί σαν μία μονόδρομη βαλβίδα, επιτρέποντας στην τροφή να περνά μέσα από το στομάχι. Κανονικά, ο ΚΟΣ κλείνει αμέσως μετά την κατάποση για να αποτρέψει την παλινδρόμηση των υγρών του στομάχου, τα οποία έχουν υψηλή περιεκτικότητα οξέων.
Η Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση εμφανίζεται όταν ο ΚΟΣ δεν λειτουργεί σωστά επιτρέποντας στα οξέα να κυλήσουν προς τα πίσω και να κάψουν το κατώτερο τμήμα του οισοφάγου. Αυτό ερεθίζει τον οισοφάγο, προκαλώντας καούρες και ενδεχομένως βλάβη στον οισοφάγο.
Χρυσό Καπέλο του Σίφφερσταντ

Κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα βρέθηκαν σε τέσσερις περιοχές της Ευρώπης ισάριθμα κωνικά καπέλα τα οποία ήταν κατασκευασμένα από ένα κράμα μετάλλων, με κυρίαρχο μέταλλο το χρυσό. Τα τέχνεργα αυτά φέρεται να ήταν τοποθετημένα πάνω σε άλλα κωνικά καπέλα, που πιθανόν ήταν κατασκευασμένα από οργανικά υλικά, και αποτελούσαν την εξωτερική τους διακόσμηση.
Ένα από αυτά βρέθηκε κοντά στην πόλη Σίφφερσταντ, στη νοτιοδυτική Γερμανία και γι’ αυτό είναι γνωστό ως Χρυσό Καπέλο του Σίφφερσταντ.
Το Χρυσό Καπέλλο του Σίφφερσταντ βρέθηκε στις 29 Απριλίου του 1835, σ’ ένα χωράφι, ένα χιλιόμετρο βόρεια του Σίφφερσταντ, στο κρατίδιο της Ρηνανίας –Παλατινάτο. Βρέθηκε θαμμένο όρθιο, σε βάθος περίπου 60 εκ. Ήταν γεμάτο με χώμα ή με ένα μίγμα χώματος και στάχτης και τοποθετημένο πάνω σε μια πλάκα ψημένου πηλού. Μαζί με το καπέλο βρέθηκαν και τρία χάλκινα τσεκούρια.
Έχει βάρος 350 γρ. και είναι κατασκευασμένο από ένα κράμα μετάλλων: 86,37% χρυσό, 13% άργυρο, 0,56% χαλκό και 0,07% κασσίτερο.  Έχει πάχος 0,2 -0,25 εκ. (εκτός από το γείσο που είναι αρκετά πιο λεπτό καθώς έχει πάχος 0,08 -0,13 εκ.), ύψος 29,6 εκ. και μέγιστη διάμετρο 18 εκ. Το γείσο του έχει πλάτος 4,5 εκ.
Το καπέλο του Σίφφερσταντ είναι διακοσμημένο με σειρές από οριζόντιες ζώνες και κυκλικά μοτίβα. Υπάρχουν επίσης δύο σειρές διακοσμημένες με σχέδια τα οποία μοιάζουν με μάτια (τα σχέδια αυτά υπάρχουν και στα χρυσά καπέλα που βρέθηκαν στο Έζελσντορφ και στο Βερολίνο) ενώ η κορυφή του καπέλου δε φέρει κανένα διακοσμητικό σχέδιο.
Από τα τέχνεργα αυτού του είδους στην Ευρώπη, το Χρυσό Καπέλο του Σίφφερσταντ είναι το πρώτο που βρέθηκε και το παλαιότερο. Χρονολογείται στην ύστερη εποχή του Χαλκού και ειδικότερα γύρω στο 1.400 -1.300 π.Χ. Πιστεύεται ότι χρησιμοποιούνταν είτε από ιερείς θρησκείας που λάτρευε τον ήλιο στην Ευρώπη της Εποχής του Χαλκού είτε ως διακοσμητικό στοιχείο σε αγάλματα θεοτήτων αυτής της θρησκείας. 
Σήμερα εκτείθεται στο Ιστορικό Μουσείο του Παλατινάτου, στο Σπάιερ.
Ο Σκύλος (Γκόγια)

Έπαυλη του Κουφού και Μαύροι Πίνακες

Το 1819, ο Γκόγια αγόρασε ένα σπίτι στις όχθες του ποταμού Μανθανάρες (Manzanares) κοντά στη Μαδρίτη που ονομαζόταν Έπαυλη του Κουφού (Ισπανικά: Quinta del Sordo).
Ήταν ένα μικρό διώροφο σπίτι που πήρε την ονομασία του από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη που ήταν κουφός, αν και η ονομασία αυτή ταίριαζε και στην περίπτωση του Γκόγια, που είχε χάσει την ακοή του μετα από πυρετό το 1792. Μεταξύ 1819 και 1823, όταν άφησε το σπίτι για να μείνει στη Μπορντό, ο Γκόγια δημιούργησε μια σειρά δεκατεσσάρων έργων, τα οποία ζωγράφισε με λάδι απευθείας πάνω στους τοίχους του σπιτιού. Σε ηλικία 73 χρόνων και έχοντας επιβιώσει από δύο παραλίγο θανατηφόρες ασθένειες, ο Γκόγια φαίνεται να προβληματίζεται σχετικά με τη θνητότητά του, ενώ είναι ιδιαίτερα πικραμένος από την εμφύλια διαμάχη στην Ισπανία. Εεκείνη την περίοδο ο καλλιτέχνης ολοκλήρωνε τη σειρά χαρακτικών Οι καταστροφές του πολέμου.  Αν και αρχικά διακόσμησε του τοίχους του σπιτιού του με πιο ευχάριστες εικόνες, στην πορεία τις κάλυψε ζωγραφίζοντας πάνω τους τις έντονες στοιχειωμένες ζωγραφιές που είναι γνωστές σήμερα ως Μαύροι Πίνακες. Έργα άνευ παραγγελίας που δεν προορίζονταν για δημόσια θέαση, αυτοί οι πίνακες αντανακλούν τη σκοτεινή διάθεση του συμπεριλαμβάνοντας έντονες σκηνές εχθρότητας και μάχης.

Το έργο

Ο πίνακας χωρίζεται σε δύο άνισα τμήματα: το άνω τμήμα που είναι ο ουρανός σε τόνους ώχρας και και ένα μικρότερο σκούρο καφέ τμήμα που μετατοπίζεται προς το μαύρο προς τα δεξιά και πάνω. Πάνω από το σκούρο τμήμα του πίνακα φαίνεται το κεφάλι του σκύλου, που έχει σηκωμένη μύτη, κατεβασμένα αυτιά ενώ τα  μάτια του κοιτάζουν πάνω και δεξιά. Μία αχνή σκοτεινή μορφή διαγράφεται μπροστά από το σκύλο. Κάποιες φορές αντιμετωπίζεται ως αποτέλεσμα φθοράς ή ως στοιχείο που προστέθηκε εκούσια, αλλά η κυρίαρχη άποψη είναι ότι πρόκειται για στοιχείο του αρχικού πίνακα τον οποίο ο Γκόγια επικάλυψε ζωγραφίζοντας το σκύλο.
Η αινιγματική απεικόνιση του σκύλου έχει οδηγήσει σε ποικίλες ερμηνείες των προθέσεων του Γκόγια. Το έργο αντιμετωπίζεται συχνά ως μια συμβολική απεικόνιση του μάταιου αγώνα του ανθρώπου ενάντια στις κακόβουλες δυνάμεις. Η μαύρη κεκλιμένη μάζα που καλύπτει το σώμα του σκύλου θεωρείται πως είναι κινούμενη άμμος, έδαφος ή κάποιο άλλο υλικό μέσα στο οποίο έχει θαφτεί ο σκύλος. Έχοντας παλέψει ανεπιτυχώς για να ελευθερωθεί, το μόνο που μπορεί να κάνει πλέον είναι να κοιτάξει στον ουρανό ελπίζοντας σε μια θεϊκή παρέμβαση που όμως δεν πρόκειται να έρθει ποτέ. Η απεραντοσύνη του ουρανού που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της εικόνας, δίνει έμφαση στο αίσθημα απομόνωσης και απελπισίας του σκύλου. Άλλοι βλέπουν το σκύλο να σηκώνει επιφυλακτικά το κεφάλι του πάνω από τη μαύρη μάζα, φοβούμενος κάτι που βρίσκεται εκτός του οπτικού πεδίου του πίνακα, ή πιθανώς σαν μια εικόνα εγκατάλειψης, μοναξιάς και παραμέλησης. Σύμφωνα με τον Robert Hughes «Δεν ξέρουμε τι σημαίνει, αλλά το πάθος του μας μεταφέρει ένα επίπεδο κάτω από την αφήγηση.».
Ροτόντα (αρχιτεκτονική)

Η ροτόντα (Λατινικά rotunda) είναι περίκεντρο οικοδόμημα, επιστεγασμένο συνήθως με θόλο.
Ως αρχιτεκτονικός τύπος έχει ιστορική αξία, καθώς ήταν διαδεδομένος ήδη κατά την ύστερη μεσαιωνική περίοδο και την πρώιμη Αναγέννηση με χαρακτηριστικό δείγμα τη Βίλα Κάπρα «Λα Ροτόντα» του Ενετού αρχιτέκτονα Αντρέα Παλλάντιο. Ο κυκλικός αυτός αρχιτεκτονικός ρυθμός ανήκει σε ό,τι θεωρείται ιερή αρχιτεκτονική και χρησιμοποιήθηκε σε θρησκευτικά κτήρια ήδη κατά τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ροτόντα στον ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ.
Μοχάμεντ Αμπντελγουαχάμπ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Φαϊγιούμ. Ξεκίνησε την καριέρα του με την ομάδα Αλουμίνιουμ Ναγκ Χαμάντι. Τα επόμενα χρόνια έγινε μέλος της εθνικής νέων, με την οποία κατέκτησε το Αφρικανικό Κύπελλο Εθνών, στο Μαλί, το 2003. Αγωνίστηκε με επιτυχία στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με αποτέλεσμα να τον παρατηρήσει ο προπονητής της Αλ Ντάφρα (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) και να τον συμπεριλάβει στην ομάδα. Αργότερα υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Αλ Αχλί. Κατέκτησε το 2006 με την εθνική ομάδα της Αιγύπτου το Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Πέθανε από ύποπτη καρδιακή προσβολή στη διάρκεια προπόνησης της Αλ Αχλί .
Πόλεις του Λα Πας, Ελ Σαλβαδόρ

Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων του Διαμερίσματος Λα Πας, Ελ Σαλβαδόρ:
Βικέντιος Λοπρέστης

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από την Κέρκυρα. Ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού στο Πολεμικό Ναυτικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποναυάρχου. Στις 24 Μαρτίου 1924 ανέλαβε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 8 Ιουλίου 1925.
Ήταν παντρεμένος με την Αριστοβουλη (Βούλα) Παπαναστασίου, αδελφή του Αλέξανδρου Παπαναστασίου.
Μεγάγωνο

Φιλοσοφική εφαρμογή

Όπως και το παράδειγμα του χιλιαγώνου του Ρενέ Ντεκάρτ, το ενός εκατομμυρίου πλευρών πολύγωνο έχει επίσης χρησιμοποιηθεί ως η απεικόνιση μιας καλά καθορισμένης έννοιας που δεν μπορεί να γίνει ορατή.
Το μεγάγωνο χρησιμοποιείται επίσης ως απεικόνιση της σύγκλισης των κανονικών πολυγώνων σε ένα κύκλο.
Βερνάρδος Γ΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και της Ελένης των Βίτσλαβ, κόρης του Βίτσλαβ Β΄ πρίγκιπα του Ρύγκεν.
Το 1348 απεβίωσε και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του με τη σειρά: ο Βερδάρδος Δ΄, ο Ερρίκος Δ΄ και ο Όθων Γ΄.
Καρολίνα Στραμάρε

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Γένοβα στις 27 Ιανουαρίου 1999, μετοίκησε στο Βιτζέβανο (Vigevano) (Λομβαρδία) όπου έλαβε δίπλωμα γλωσσολογίας. Συχνάζει στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σανρέμο.
Από το καλοκαίρι του 2019 φέρει τον τίτλο "Μις Λομβαρδία 2019", κάτι που της επέτρεψε να λάβει μέρος στον τελικό για την ανάδειξη της Μις Ιταλία 2019,  τον οποίο παρουσίασε η  Τζίνα Λολομπρίτζιτα. Αφιέρωσε τη νίκη στη μητέρα της, η οποία είχε αποβιώσει από καρκίνο το 2018.
Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα 1999–00

Προεπισκόπηση

Στη διοργάνωση συμμετείχαν 18 ομάδες με την ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με τις ΚΦ Ος Μπελενένσες και ΚΝ Σάντα Κλάρα να προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι Μορειρένσε ΦΚ, ΑΝ Εσποσέντε και ΣΚ Κοβίλια υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1991–92

Β κατηγορία

Στην Β κατηγορία μετείχαν 36 ομάδες σε 3 ομίλους.

Γ κατηγορία

Στην Γ κατηγορία μετείχαν 37 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.

Κύπελλο Ηλείας

Τελικός
25 Μαρτίου 1992 Ηλειακός Λεχαινών - Δάφνη Ανδραβίδας 4-0 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Τέσα Χόφμαν

Βιογραφία

Σπούδασε Σλαβικές Γλώσσες και Λογοτεχνία, Αρμενικές σπουδές και κοινωνιολογία στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Η Χόφμαν  είναι μέλος της Εταιρείας για τους Απειλούμενους Πληθυσμούς. Είναι επίσης  πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας "Επιβεβαίωση"  - Ενάντια στη Γενοκτονία,  (Working Group for Affirmation,  Arbeitsgruppe Anerkennung – AGA) .  Συμμετέχει ενεργά στη διεθνή πρωτοβουλία "Μιλώντας με μια φωνή!» για την αναγνώριση της Αρμενικής, Αραμαϊκής και  Ελληνικής  Γενοκτονίας. Είναι συγγραφέας πάνω από μιας  δεκάδας βιβλίων για την αρμενική ιστορία και τον πολιτισμό. Είναι επίτιμη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Hrachia Acharian, του Ερεβάν (2002).
Είναι εκδότρια του Takibat, Tehcir Ve IMHA (2013), την τουρκική έκδοση της αρχικά  γερμανικής συλλογικής μονογραφίας (2004,  2η, αναθεωρ. έκδοση 2007) για τη γενοκτονία των χριστιανών κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας της οθωμανικής κυριαρχίας .
Chyna

Επαγγελματική Πάλη

Είναι περισσότερο γνωστή για την καριέρα της στο WWE, όταν εργαζόταν εκεί ήταν γνωστό ως World Wrestling Federation (WWF). Δούλεψε για την εν λόγω εταιρεία από το 1997 ως το 2001. Εκεί, λόγω της εξωπραγματικής για τα γυναικεία δεδομένα σωματικής της διάπλασης, χαρακτηρίστηκε ως το "Ένατο Θαύμα του Κόσμου", αφού το όγδοο ήταν ο Αντρέ ο Γίγαντας. Ξεκίνησε ως σωματοφύλακας του Τριπλ Έιτς και οι δύο ήταν ζευγάρι στην πραγματικότητα εκείνη την περίοδο. Ήταν και οι δύο μέλη της D-Generation X, μαζί με άλλους παλαιστές ως το 1999. Αποχώρησε από την εταιρεία το 2001, αφότου είχε αρκετές διακρίσεις. Η σχέση του Τριπλ Έιτς με την Στέφανι Μακμάν ήταν ένας λόγος που έφυγε. Το 2004 ανακοίνωσε την απόσυρσή της, αλλά το 2011, επέστρεψε για λίγο διάστημα στην δράση για το Total Nonstop Action Wrestling.

Διακρίσεις

Ήταν και είναι η μόνη γυναίκα που αγωνιζόταν στην κατηγορία των ανδρών. Ήταν η πρώτη γυναίκα που αγωνίστηκε σε αγώνα Royal Rumble, σε τουρνουά King of the Ring και σε αγώνα για το Πρωτάθλημα WWE. Το 1999 έγινε η πρώτη και η μοναδική γυναίκα που κατακτά το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE, και μάλιστα δύο φορές. Έχει κατακτήσει επίσης το Αυθεντικό Πρωτάθλημα Γυναικών.

Εκτός πάλης

Εκτός της επαγγελματικής πάλης, η Λάουρερ έχει εμφανιστεί σε περιοδικό του Playboy δύο φορές, όπως και σε πάρα πολλές τηλεοπτικές σειρές, τηλεοπτικά σόου και ριάλιτι, καθώς και σε ταινίες. Έχει πρωταγωνιστήσει επίσης και σε ταινίες πορνό.
Βρέθηκε νεκρή στην κατοικία της στην Καλιφόρνια στις 20 Απριλίου 2016.
Spar

Ιστορία

Η Spar ιδρύθηκε το 1932 στη νότια πόλη της Ολλανδίας Ζεγκβαάρτ. Το 1953 άνοιξε ένα γραφείο International Spar στο Άμστερνταμ για τον έλεγχο και την περαιτέρω ανάπτυξη της οργάνωσης σε όλη την Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους. Τα περισσότερα καταστήματα Spar βρίσκονται στην Ευρώπη, αλλά μπορούν να βρεθούν και σε λίγες χώρες εκτός Ευρώπης, όπως το Ομάν, τη Νιγηρία, τη Νότια Αφρική, τη Μποτσουάνα, τη Ναμίμπια, τη Ζιμπάμπουε, τη Ζάμπια, το Εσουατίνι, την Αυστραλία τον Μαυρίκιο, την Κίνα,την  Ινδία, την Ιαπωνία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Βανουάτου, τη Γροιλανδία και την Αγκόλα.
Ένα κατάστημα Spar μπορεί να ανήκει ανεξάρτητα, από έναν δικαιοδόχο, ή να είναι μέρος μιας αλυσίδας, ανάλογα με το μοντέλο που εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε χώρα. Οι ιδιοκτήτες της μητρικής εταιρείας διαφέρουν από χώρα σε χώρα και μπορεί να περιλαμβάνουν τους ίδιους τους ιδιοκτήτες καταστημάτων. Το όνομα και το σημερινό λογότυπο αναθεωρήθηκε πρόσφατα το 1968 από τον Raymond Loewy και παρέμεινε αμετάβλητο από τότε.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο το Spar έχει γίνει γνωστό κυρίως ως αρτοπωλείο, αν και στη Βόρεια Ιρλανδία η Spar λειτουργεί επίσης χρησιμοποιώντας το Euroform. Η εταιρεία έχει επίσης μεγάλη παρουσία στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας όπου χρησιμοποιεί επίσης το υποσύστημα Eurospar. Το Spar άνοιξε στη Βανουάτου την 1η Δεκεμβρίου 2009, καταλήγοντας στο μονοπώλιο του Au Bon Marché.
Από το 1996, η εταιρεία είναι σημαντικός χορηγός της Ευρωπαϊκής Αθλητικής Ένωσης και των εκδηλώσεών της.
Το 1997, ο Spar εισήχθη στις περισσότερες στρατιωτικές βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου από τα ναυτικά, στρατιωτικά και αεροπορικά ινστιτούτα (Naafi), όπου πωλεί ποικίλα πολιτικά και στρατιωτικά προϊόντα.
Η ολλανδική Spar είναι μέλος της Superunie, μιας οργάνωσης αγοράς αποθεμάτων για μια σειρά διαφορετικών εμπορικών σημάτων σούπερ μάρκετ.
Τον Ιούλιο του 2014 ο όμιλος SPAR South Africa άνοιξε το πρώτο σουπερμάρκετ στην Αγκόλα. Τον Αύγουστο του 2014 ο όμιλος απέκτησε το 80% του ομίλου BWG, ο οποίος είχε καταστήματα στην Ιρλανδία και στη νοτιοδυτική Αγγλία.
Το 2015 η Ahold αγόρασε όλα τα τσέχικα καταστήματα και τα μετέτρεψε σε supermarkets και hypermarkets Albert, ωστόσο έπρεπε να απαλλαγεί από κάποια καταστήματα προκειμένου να μην έχει μονοπώλιο. 
Το πρώτο κατάστημα Spar στο Ομάν εγκαινιάστηκε τον Ιανουάριο του 2015 στο Μασκάτ.Η SPAR  σχεδιάζει να ανοίξει περισσότερα καταστήματα τους επόμενους μήνες στο πλαίσιο των σχεδίων επέκτασης του στο Ομάν. 
Τον Μάρτιο του 2015 ανοίχτηκαν τα τρία πρώτα καταστήματα στην Ινδονησία.
Μέχρι το τέλος του 2015 ο αριθμός των καταστημάτων έφτασε στα 15.

Η Spar στην Ελλάδα

Η Spar αποχώρησε από την Ελλάδα τον Φλεβάρη του 2016 λόγω της εξαγοράς της Βερόπουλος από την Μετρό Α.Ε.Β.Ε. (METRO Cash and Carry και My Market). Ωστόσο η Spar επέστρεψε το 2017 με τη δημιουργία της Spar Hellas σε συνεργασία με τους ομίλους αγορών "Αστέρας" και "Mesis",με αποτέλεσμα τον Ιούλιο του 2018 να ανοίξουν τα πρώτα 8 καταστήματα. Η Spar Hellas ωστόσο σχεδιάζει μέχρι το 2021 να διαθέσει ένα δίκτυο που να έχει ξεπεράσει τα 350 καταστήματα (είτε ιδιόκτητα, είτε μέσω της πολιτικής του Franchising είτε μέσω των μελών των ομίλων "Αστέρας" και "Mesis").
Πολ Σάουθγουελ

Πρώτα χρόνια και συνδικαλισμός

Γεννήθηκε στη Δομινίκα. Έγινε δάσκαλος σε ηλικία 13 ετών και εργάστηκε, όπως και άλλοι πολιτικοί του νησιού του, σε εργοστάσιο ζάχαρης. Το 1946 ανέλαβε αντιπρόεδρος της Ενώσεως των Συνδικάτων και των Εμπόρων στον Άγιο Χριστόφορο, θέση στην οποία έμεινε ως το θάνατό του. Νωρίτερα εργάστηκε και στην Αστυνομία.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1952 και μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου το 1955. Με την εγκαθίδρυση του συστήματος υπουργών, ανέλαβε υπουργός Μεταφορών και Έργων. Την 1η Ιανουαρίου 1960 ανέλαβε πρώτος επικεφαλής υπουργός, θέση στην οποία έμεινε ως τον Ιούλιο του 1966. Κατά την πρωθυπουργία του Ρόμπερτ Λουέλιν Μπράντσο υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, Εμπορίου, Ανάπτυξης, Βιομηχανίας και Τουρισμού. Με το θάνατο του Μπράντσο, το 1978, ο Σάουθγουελ έγινε πρωθυπουργός.

Θάνατος

Πέθανε από καρδιακή νόσο στις 18 Μαΐου 1979, σε διάστημα λιγότερο από ένα έτος αφότου έγινε πρωθυπουργός. Ο θάνατός του επήλθε στο Κάστρις, πρωτεύουσα της Αγίας Λουκίας, κατά τη διάρκεια σύσκεψης του συμβουλίου υπουργών των συνδεόμενων κρατών στις Δυτικές Ινδίες.
Αναφορά της Βέρμαχτ

Υπόβαθρο

Η ενημέρωση των πολιτών για τις πολεμικές εξελίξεις στις οποίες εμπλεκόταν η Γερμανία δεν ήταν πρωτοβουλία του Γ' Ράιχ. Οι πρώτες κινήσεις προς τη λαϊκή πληροφόρηση χρονολογούνται από τον ύστερο 19ο αιώνα, στην πρόσφατα ενοποιημένη Γερμανική Αυτοκρατορία, στον πρώτο της μεγάλο πόλεμο, τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870/71. Ο Στρατός δεν είχε οργανωμένο σύστημα διανομής ειδήσεων, αλλά εξέδιδε ανακοινωθέντα στις εφημερίδες με τη συνεργασία και της Αστυνομίας. Σε αντίθεση με την μορφή της Αναφοράς της Βέρμαχτ, το πρώιμο αυτό ειδησεογραφικό σύστημα δεν είχε ροπή προς την προπαγάνδα. Τα ανακοινωθέντα δεν μετέδιδαν ψευδείς ειδήσεις, αλλά υποχρεούνταν να αποκρύπτουν γεγονότα που θα μπορούσαν να προσφέρουν πληροφορίες στην αντίπαλη πλευρά.
Αλλά και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο αναδύθηκε παρόμοια ανάγκη, που έχει αποδοθεί στον ολοκληρωτικό χαρακτήρα που προσέλαβε. Σχεδόν 45 έτη μετά από τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο, οι πλέον υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της στρατιωτικής ηγεσίας τάχθηκαν υπέρ της δημιουργίας μιας οργανωμένης ειδησεογραφικής οντότητας, πρόταση η οποία διατυπώθηκε τη δεύτερη μόλις ημέρα του πολέμου από τον Αρχιστράτηγο Χέλμουτ φον Μόλτκε. Η υπηρεσία αυτή (ο Μόλτκε την αποκάλεσε Pressedienst) ελεγχόταν από τον στρατό και υπαγόταν στο τμήμα Κατασκοπίας και Αντικατασκοπίας. Οι ημερήσιες αυτές αναφορές, γνωστές ως «Αναφορά του Στρατού» (Heeresbericht) συγγράφονταν επισήμως σύμφωνα με τις βασικές αρχές του Γαλλοπρωσικού πολέμου. Σύμφωνα με μία από αυτές τις αναφορές, «δεν μπορούμε πάντοτε να σας τα λέμε όλα, αλλά αυτά που σας λέμε, είναι αληθή». Έχει ωστόσο επισημανθεί πως υπήρχε η τάση υποκειμενικής παρουσίασης των γεγονότων, οπότε οι ανωτέρω ισχυρισμοί ήταν σε κάποιο βαθμό αναληθείς.
Ιγνωστικισμός

Ορολογία

Ο όρος ιγνωστικισμός επινοήθηκε την δεκαετία του '60 από τον Σέρουιν Ουάιν, έναν ραββίνο και ηγετική φιγούρα του Ανθρωπιστικού Ιουδαϊσμού.

Διαφορές με την θεολογική μη-γνωστικότητα.

Ο ιγνωστικισμός και οι θεολογικη μη-γνωστικότητα μοιάζουν όμως ενώ ο ιγνωστικός υποστηρίζει ότι "κάθε θεολογική γνώμη υποθέτει υπερβολικά πολλά πράγματα για την έννοια του Θεού", ο υποστηρικτής της θεολογικης μη-γνωστικότητας θα υποστηρίξει ότι δεν υπάρχει καμία έννοια που να μπορεί να χαρακτηριστεί ώς "έννοια του Θεού". Παρ'όλα αυτά, η σχέση του ιγνωστικισμού με άλλες μη-θεϊστικές απόψεις δεν είναι ξεκάθαρη. Ενώ ο Paul Kurtz θεωρεί ότι ο ιγνωστικισμός είναι σύμφωνος με τον αρνητικό αθεϊσμό και τον αγνωστικισμό, άλλη φιλόσοφοι θεωρούν ότι ο ιγνωστικισμός ξεχωρίζει.
Χάναου

Ιστορία

H Χάναου αναφέρεται για πρώτη φορά στην ιστορία το 1143, ενώ έγινε πόλη το 1303. Στο τέλος του 16ου αιώνα, o Philipp Ludwig ΙΙ εφερε προτεστάντες πρόσφυγες από τις Κάτω Χώρες οι οποίοι μετέφεραν τη γνώση της παραγωγής κοσμημάτων. Για αυτό τον λόγο χρυσοχόοι εκπαιδεύονται μέχρι σημέρα στη Χάναου. Στο 19ο αιώνα η Neustadt (νέα πόλη), συγχωνεύθηκε με τη Χάναου. Το 1848, με τα επαναστατικά κινήματα, ιδρύθηκε και η γερμανική γυμναστική ένωση (Turnerbund). Κατά τη διάρκεια του Β' παγκόσμιου πολέμου, η Χάναου καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά. Σήμερα πολλοί κάτοικοι εργάζονται στην τεχνολογική βιομηχανία (VAC, Heraeus) ή στη Φρανκφούρτη. Ο διεθνής αερολιμένας της Φρανκφούρτης είναι μόνο 30 χιλιόμετρα μακριά.
Σιντ-Τρέιντεν

Μέσα συγκοινωνίας

Μέσα από την πόλη περνούν οι εθνικοί αυτοκινητόδρομοι N3 (Βρυξέλλες – Λιέγη – Άαχεν) και N80 (Άσσελτ – Ναμύρ), ενώ έχει και σιδηροδρομική σύνδεση.