google/wiki40b huggingface dataset:
Τζο Πόντι

Σύντομη βιογραφία

1891 Ο Τζπ Πόντι γεννήθηκε στο Μιλάνο, όπου κ περνά όλη την παιδική του ηλικία.

1921 Αποφοιτά από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου ως αρχιτέκτονας, μετά από μια μεγάλη διακοπή των σπουδών του από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στον οποίο και πολέμησε.

1923 Αποφασίζει να γίνει καλλιτεχνικός διευθυντής στο πλευρό του Richard-Ginori(κατασκευαστή κεραμικών σκευών), γεγονός που τον οδηγεί να κερδίσει το Πρώτο Βραβείο στην Paris Expo του 1925.

1928 Αρχίζει να ασχολείται με την αρχιτεκτονική, την οποία δεν θα εγκαταλείψει έως το τέλος της ζωής του. Ιδρύει το περιοδικό "Domus", το οποίο αργότερα καθιερώθηκε ως το περιοδικό με την μεγαλύτερη επιρροή στην αρχιτεκτονική και το design στην Ευρώπη. 1933 Οργανώνει την 5η Έκθεση Triennale στο Μιλάνο.

1936 Γίνεται καθηγητής της Αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου (έως το 1961).

1941 Αφήνει το περιοδικό "Domus" και ιδρύει το "Stile", ένα καλλιτεχνικό και αρχιτεκτονικό περιοδικό.

1947 Επιστρέφει στο περιοδικό "Domus" και επίσης σχεδιάζει κουστούμια και σκηνικά για την σκάλα του Μιλάνο.

1948 Σχεδιάζει την καφετιέρα La Pavoni, η οποία έγινε και το σύμβολο της μεταπολεμικής κουλτούρας του καφέ στο Μιλάνο.

1953 Αρχίζει να ασχολείται ενεργά με τον βιομηχανικό σχεδιασμό και τον σχεδιασμό επίπλων.

1955-1970 Κύρια ενασχόληση ο σχεδιασμός κτιρίων και εσωτερικών χώρων.

1957 Σχεδιασμός της καρέκλας Superleggera, για την Cassina, μια πιο ελαφριά μορφή της καρέκλας 1955 Leggera.

1979 Πεθαίνει στο πατρικό του στην οδό Νέτσα (Via Nezza) του Μιλάνου.

Αρχιτεκτονική

1926 Ανεγείρει το πρώτο σπίτι που σχεδίασε ο ίδιος στο Via Randaccio του Μιλάνου.

1934 Ολοκληρώνει το έργο του στο τμήμα μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Μιλάνου

1936 Ανεγείρει την πρώτη έδρα του Montecatini στο Μιλάνο.

1955 Τελειώνει το χτίσιμο της Villa Planchart, ή αλλιώς "Butterfly House", στο Καράκας.

1955-1957 χτίζει το Hotel della Città et de la Ville and the Centro Studi Fondazione Livio e Maria Garzanti, στο Φορλί της Ιταλίας.

1957 Ανέγερση του πύργου Pirelli, ο οποίος αποτελεί και σήμα κατατεθέν του Μιλάνο.

1963 Εκκλησία του San Francesco, στο Μιλάνο

1967 Εκκλησία του San Carlo Chapel, στο Μιλάνο

1971 Καθεδρικός Ναός του Taranto

1972 Χτίζει το Μουσείο Tέχνης του Ντένβερ.
Ζόρζε Κάρλος Φονσέκα

Εκπαίδευση και ακαδημαϊκή καριέρα

Ο Φονσέκα πραγματοποίησε τις σπουδές του στην πρωτοβάθμια και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση ανάμεσα στην Πράγια και στο Μιντέλο, ενώ αργότερα έκανε ανώτερες σπουδές στη Λισαβόνα.
 Σπούδασε Νομικά και έχει τίτλο Μάστερ στις νομικές επιστήμες από το πανεπιστήμιο της Λισαβόνας.
Στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου της Λισαβόνας ανέλαβε βοηθός καθηγητής από το 1982 ως το 1990, επισκέπτης καθηγητής του Ποινικού Δικαίου στο Ινστιτούτο Ιατροδικαστικής στη Λισαβόνα το 1987 και έπειτα περιφερειακός διευθυντής και επισκέπτης καθηγητής Νομικής και Δημόσιας Διοίκησης στο πανεπιστήμιο της Ανατολικής Ασίας με έδρα το Μακάου από το 1989 ως το 1990.
Σήμερα είναι επίκουρος καθηγητής και επικεφαλής της επιτροπής του Ινστιτούτου Νομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πρασίνου Ακρωτηρίου.

Πολιτική καριέρα

Υπήρξε γενικός διευθυντής για την μετανάστευση στο Πράσινο Ακρωτήριο από το 1975 ως το 1977 και έπειτα γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών από το 1977 ως το 1979.
Την περίοδο από το 1991 ως το 1993 υπηρέτησε ως υπουργός εξωτερικών στην πρώτη κυβέρνηση της Δεύτερης Δημοκρατίας και κατήλθε υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2001, τις οποίες κέρδισε ο Πέδρο Πίρες . Ήταν ξανά υποψήφιος στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 7 Αυγούστου 2011,  υποστηριζόμενος αυτή τη φορά από το MpD, και αναδείχθηκε νικητής με ποσοστό 38% των ψήφων από τον πρώτο γύρο. Νίκησε τον υποψήφιο του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία του Πρασίνου Ακρωτηρίου  (PAICV), Μανουέλ Ινοσένσιο Σούζα και ορκίστηκε ο 4ος Πρόεδρος στην ιστορία της ανεξάρτητης χώρας στις 9 Σεπτεμβρίου 2011.
Ο Φονσέκα επανεξελέγη για άλλη μία θητεία κερδίζοντας τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 2016, με ποσοστό 74% από τον πρώτο γύρο.

Έργα και βραβεία

Ο Φονσέκα είναι ο ιδρυτής και πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του ιδρύματος “Direito e Justiça” , εκδότης και διευθυντής του περιοδικού “Direito e Cidadania”,  συνεργάτης του περιοδικού “Revista Portuguesa de Ciência Criminal” και μέλος του εκδοτικού επιτελείου της επιθεώρησης “Revista de Economia e Direito” του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Λισαβόνας. 
Συνέγραψε πολλά βιβλία και περισσότερα από 50 επιστημονικά έργα με θέμα το δίκαιο. Έχει επίσης εκδόσει δύο ποιητικά έργα.
Βραβεύτηκε πολλές φορές με κρατικά βραβεία και έχει τον τίτλο του Αγωνιστή για την Ελευθερία της Χώρας.
Μάνδρα Αττικής

Ιστορικά στοιχεία και Μνημεία

Η Μάνδρα στη σημερινή της θέση χτίστηκε το 1816 από κατοίκους των ορεινότερων Κούντουρων. Ο Γάλλος Φρανσουά Πουκεβίλ κατά την περιήγηση του το 1815 πάντως αναφέρει στο έργο του Ταξίδι στην Ελλάδα τη Μάνδρα ως το «χωριό του Κιθαιρώνα». Με τη σταδιακή εγκατάλειψη των Κούντουρων η Μάνδρα αναπτύχθηκε πληθυσμιακά. Με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης η Μάνδρα εντάχθηκε αρχικά στον τότε διευρυμένο δήμο Ελευσίνας του οποίου αποτέλεσε την αρχική του έδρα. Με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του 1912 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα η οποία συμπεριέλαβε και τον οικισμό της Οινόης. Το 1919 η Οινόη αποσπάστηκε από την κοινότητα Μάνδρας, συγκροτώντας ξεχωριστή κοινότητα. Η κοινότητα Μάνδρας αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1946.Ο δήμος Μάνδρας διατηρήθηκε μέχρι τα τέλη του 2010 ενώ από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτέλει μέρος στο νέο διευρυμένο δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας, του οποίου έδρα ορίστηκε η Μάνδρα. 
Μνημεία της περιοχής αποτελούν τα ερείπια της αρχαίας πόλεως και του φρουρίου των Ελευθερών στη θέση Κάζα, η ονομαστή βυζαντινή μονή του Οσίου Μελετίου Κιθαιρώνα  η οποία χρονολογείται απο τον 11ο αιων. και οριοθετείται στα ερείπια της αρχαίας Μυουπόλεως στην οποία επίσης βρίσκεται το θαυματουργό σκήνωμα του Οσίου, ο βυζαντινός ναΐσκος του Αγίου Ιωάννη στη θέση Κόρακα με τις ωραίες αγιογραφίες, ο ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών με το ιδιαίτερης τεχνοτροπίας μαρμάρινο κωδωνοστάσιο του 1860 καθώς και ο Μητροπολιτικός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης αρχιτεκτονικό έργο του Ερνστ Τσίλλερ ο οποίος θεμελιώθηκε το 1893 και κόστισε το ογκώδες για την εποχή ποσό τών 120 χιλιάδων δραχμών εγκαινιάστηκε δε παρουσία του μετέπειτα Πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη ο οποίος εκτός των άλλων διαθέτει και συλλογή εικόνων του ζωγράφου Πολυχρόνη Λεμπέση και τέλος η καλαίσθητη Μονή της Παναγίας Γοργοεπηκόου με την πανοραμική θέα του Θριάσιου Πεδίου και του Ελευσινιακού Κόλπου.
ITV (τηλεοπτικό δίκτυο)

Το ITV είναι Βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο ελεύθερης μετάδοσης που εδρεύει στο Λονδίνο. Ιδρύθηκε το 1955 ως Ανεξάρτητη Τηλεόραση (Independent Television) υπό την εποπτεία της Αρχής Ανεξάρτητης Τηλεόρασης (σύμφωνα με το Νόμο Ηχητικών Μεταδόσεων μετονομάστηκε σε Ανεξάρτητη Τηλεοπτική Αρχή, ενώ σήμερα είναι γνωστή ως Όφκομ). Το κανάλι ιδρύθηκε για να υπάρχει ανταγωνισμός για τη τηλεόραση του BBC, η οποία ξεκίνησε τις τακτικές μεταδόσεις το 1936. 
Το ITV είναι το παλαιότερο εμπορικό τηλεοπτικό δίκτυο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από την έγκριση του Νόμου Μεταδόσεων του 1990, το νόμιμο όνομα του είναι Κανάλι 3, για να ξεχωρίζεται από τα υπόλοιπα αναλογικά κανάλια της εποχής, τα BBC 1, BBC 2 και Channel 4. Ο αριθμός 3 ορίστηκε επειδή κάθε τοπικός σταθμός του ITV θα έπρεπε να μεταδίδεται από τη 3η συχνότητα (αριθμός 3 στο τηλεκοντρόλ). 
Το ITV αποτελεί δίκτυο τηλεοπτικών καναλιών, διαθέτοντας περιφερειακά τηλεοπτικά κανάλια καθώς και ανταλλαγές προγραμμάτων μεταξύ τους, ενώ υπάρχουν και προγράμματα που μεταδίδονται σε όλο το δίκτυο. Στα τελευταία χρόνια αρκετές από αυτές τις εταιρείες έχουν συγχωνευθεί, επομένως δύο εταιρείες κατέχουν τις δεκαπέντε παραρτήματα του καναλιού.
Το δίκτυο του ITV είναι ξεχωριστή έννοια από την ITV plc, της εταιρείας που προέκυψε από την συγχώνευση των Granada plc και Carlton Communications το 2004, η οποία κρατά τα δικαιώματα προβολής του Καναλιού 3 στην Αγγλία, την Ουαλία, τη νότια Σκωτία, τη Νήσο του Μαν και τα νησιά της Μάγχης, και τη Βόρεια Ιρλανδία. Με την εξαίρεση της Βόρειας Ιρλανδίας, το σήμα ITV χρησιμοποιείται από την ITV plc για τα προγράμματα του καναλιού 3 σε αυτές τις περιοχές. Στη Βόρεια Ιρλανδία, η ITV plc χρησιμοποιεί το σήμα UTV. Η STV Group plc χρησιμοποιεί το σήμα STV για τα κανάλια της στη βόρεια και κεντρική Σκωτία.
1955 Μακμάθ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μακμάθ είναι άγνωστα. Ο Μακμάθ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 34 λεπτά.
Κωνσταντάκης Δεληγιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Λαγκάδια της σημερινής περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας. Ήταν γιος του κοτζαμπάση της Πελοποννήσου, Ιωάννη Δεληγιάννη.
Προεπαναστατικά έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρίας, αλλά δεν πήρε μέρος στις μάχες. Το 1823, διορίστηκε έπαρχος Μυστρά και ύστερα κατέλαβε διάφορες πολιτικές θέσεις. Με το τέλος της Επανάστασης εγκαταστάθηκε στην Καλαμάτα συνεχίζοντας το πολιτικό του έργο. Κατά το πρώτο έτος του αγώνα εμπόδισε πολλούς κατοίκους από τη Γορτυνία που είχαν πρόθεση να παραδοθούν στους Τούρκους, προλαβαίνοντας γενικευμένη παράδοση.Κατέλαβε διάφορες επίσημες θέσεις στο ελεύθερο ελληνικό κράτος. Προς το τέλος έζησε στη Γορτυνία περιορισμένος σε ολίγα στα οποία "αι πολιτικαί περιστάσεις τον έφερον".Πέθανε το 1852 και νεκρολογία του βρίσκουμε στο φ.43/03-10-1852 της εφημερίδας "Βελτίωσις".
Δημήτριος Σαπουντζής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1935 στο Αλιβέρι Εύβοιας. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε βουλευτής Εύβοιας από το 1977 μέχρι το 1989  ενώ ήταν υφυπουργός Εσωτερικών από το Σεπτέμβριο του 1984 μέχρι τον Ιούνιο του 1985.
Πέθανε στις 27 Αυγούστου 2016 σε ηλικία 81 ετών στο Ηράκλειο  και η κηδεία του έγινε στη γενέτειρά του.
Γιάννης Γιαννούλης (καλαθοσφαιριστής)

Καριέρα

Γεννήθηκε στο Τορόντο. Πρώτη του ομάδα ήταν Φιλαθλητικός Καρδίτσας, όπου και ζούσε από τη μικρή του ηλικία. Το 1994 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με τον οποίο κατέκτησε 2 Κύπελλα Ελλάδας (1995,1999). Ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1996.
Το 2001 μεταγράφηκε στον Παναθηναικό. Με τον Παναθηναικό κατέκτησε το 2002 την Ευρωλίγκα.
Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην NBA Development League με την Χάντσβιλ Φλάιτ.
Τη σεζόν 2003-2004 αποκτήθηκε από τον Πανιώνιο και στο τέλος της κανονικής περιόδου μετακόμισε στην Ουνικάχα Μάλαγα. Τη σεζόν 2005-2005 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ουκρανίας με την Κίεβ Μπάσκετ, την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην Κάχα Σαν Φερνάντο και τη σεζόν 2006-2007 στον Άρη.

Εθνική Ελλάδος

Με την Εθνική Ελλάδος έχει αγωνιστεί 62 φορές και έχει σημειώσει 340 πόντους. Έχει κατακτήσει την 4η θέση στο Ευρωμπάσκετ 1997 και έχει συμμετάσχει στο Ευρωμπάσκετ 2001. Έχει ακόμα κατακτήσει με την Εθνική παίδων το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Παίδων το 1993.
Ντέιβ Γκρολ

Καριέρα

Ο Γκρολ ξεκίνησε την ενασχόληση του με την μουσική στην ηλικία των 12, παίρνοντας μαθήματα κιθάρας. Σύντομα όμως βαρέθηκε τα μαθήματα και αποφάσισε να μάθει από μόνος του. Στην αρχή ήθελε απλά να ξέρει να παίζει για να περνάει καλά με τους φίλους του, αλλά αργότερα θέλησε να συμμετάσχει σε συγκρότημα. Και έτσι έγινε. Συμμετείχε στο συγκρότημα Freak Baby, όπου άρχισε να ενδιαφέρεται για τα ντραμς και αποφάσισε να μάθει.
Στην ηλικία των 17 ετών, έγινε μέλος των Scream. Σε μια συναυλία τους, όπου έπαιζε ντραμς, τον είδαν ο Κερτ Κομπέιν και ο Κρις Νοβοσέλιτς, μέλη των Νιρβάνα. Μετά από μια κρίση στο συγκρότημα του Ντέιβ, ο Νοβοσέλιτς αποφάσισε να του τηλεφωνήσει για να του ζητήσει να επισκεφτεί το Σιάτλ όπου έπαιζαν και να τους δει. Ο Ντέιβ ενθουσιάστηκε και ο Κομπέιν με τον Νοβοσέλιτς του πρότειναν να μπει στο συγκρότημα, στην θέση του ντράμερ.
Όλα κυλούσαν ομαλά με τους Νιρβάνα, αφού ήρθε η επιτυχία του Nevermind, μέχρι την στιγμή του θανάτου του Κομπέιν. Μπορεί να ήταν συντετριμμένος, αλλά αποφάσισε να συνεχίσει την μουσική του καριέρα.
Το 1995 δημιούργησε τους Foo Fighters, όπου έπαιζε κιθάρα. Το συγκρότημα έγινε πολύ γνωστό και με πολλές πωλήσεις.
Το 2009, μαζί με τον Josh Homme και τον John Paul Jones δημιούργησαν το super-group Them Crooked Vultures.
Εξωπυρηνική κληρονομικότητα

Γενικά

Οι διάφοροι κυτοπλασματικοί μηχανισμοί που παρατηρούνται στο κυτταρόπλασμα μπορεί να εμφανισθούν ως αρχικές "μητρικές" επιρροές στη δημιουργία διαφόρων σχηματισμών.

Για παράδειγμα στον έλεγχο κληρονομικότητας των σπειρωμάτων του κελύφους του σαλιγκαριού του είδους Limnea, ο θηλυκός γαμέτης περιέχει περισσότερο κυτόπλασμα από τον αρσενικό.
Επίσης έχει εντοπιστεί DNA σε πολλά κυτταροπλασματικά οργανίδια όπως σε μιτοχόνδρια και σε χλωροπλάστες. Στις περιπτώσεις αυτές το DNA μπορεί κάλλιστα ν΄ αντιγραφεί και να λειτουργήσει έξω και ανεξάρτητα από τον πυρήνα του κυττάρου. Η κληρονομικότητα που παρατηρείται από μια τέτοια λειτουργία χαρακτηρίζεται εξωπυρηνική, ή από το χώρο που συμβαίνει αυτή, κυτταροπλασματική.
Ονφρουά της Απουλίας

Βιογραφία

Τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας και Ντρόγκο πήγαν από τη Νορμανδία στη Ν. Ιταλία για αναζήτηση καλύτερης τύχης. Ο ιστορικός Γκοφρέντο Μαλατέρα αναφέρει ότι τους ακολούθησε, μάλλον όμως πήγε αργότερα το 1044, που ο Γουλιέλμος Α' ήταν ηγέτης (κόμης) των Νορμανδών της Απουλίας και Καλαβρίας. Όταν τον διαδέχθηκε ο Ντρόγκο, έκανε τον Ονφρουά κύριο τού Λαβέλο. Εκεί ο Ονφρουά προσέλαβε στην υπηρεσία του τον νεαρό Νορμανδό Ριχάρδο Ντρεγκό. Όταν το 1051 απεβίωσε ο Ντρόγκο, τον διαδέχθηκε με την υποστήριξη του Γκουαϊμάρ Δ', ο οποίος όμως σύντομα δολοφονήθηκε. Πρώτο του μέλημα ήταν να τιμωρήσει το δολοφόνο του Ντρόγκο. 
Το 1053 έφθασε στη Ν. Ιταλία ο αδελφός του Γοδεφρείδος και δύο ετεροθαλείς αδελφοί του, ο Μωζέρ, που του δόθηκε από τον Ονφρουά η κομητεία του Καπετανάτου (=Φότζιας) και ο Γουλιέλμος, που του δόθηκε το πριγκιπάτο του Σαλέρνο. Επειδή πολλοί Νορμανδοί ιππότες λεηλατούσαν παπικές περιοχές, ο πάπας Λέων Θ' οργάνωσε συνασπισμό με τους Γερμανούς και βάδισε νότια εναντίον των Νορμανδών. Το 1053 στη μάχη του Σιβιτάτε ο Ονφρουά με τα αδέλφια του, που μαζί τους ήταν ο Ροβέρτος Γυϊσκάρδος και ο Ριχάρδος Ντρεγκό με τους συγγενείς του, νίκησαν το στρατό του πάπα και του Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας και αιχμαλώτισαν το Λέοντα Θ΄, που τον φυλάκισαν στο Μπενεβέντο. Τον ελευθέρωσαν 7 έτη αργότερα και σύντομα ο πάπας απεβίωσε.
Οι διάδοχοι πάπες ήταν αδύναμοι και ο Ονφρουά με τους Νορμανδούς του το εκμεταλλεύθηκε, καταλαμβάνοντας τρεις πόλεις ως το 1055. Ο ήρωας της μάχης του Σιβιτάτε Ροβέρτος κατέλαβε άλλες τρεις πόλεις· ο Χάμφρεϋ, που φοβήθηκε την αυξανόμενη δύναμή του, τον κάλεσε πίσω. Απεβίωσε το 1056/7 και ετάφη στο αββαείο της Αγ. Τριάδος στη Βενόζα. Είχε αφήσει επίτροπο των ανηλίκων γιών του τον Ροβέρτο, αλλά εκείνος τους εκτόπισε και ανέλαβε κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας.
Ονυχοκύρτωσις

Ονυχοκύρτωσις (αγγλ. Onychocyrtosis), ή Κυρτονυχία (αγγλ. Clubnail) είναι μια συνήθης παραμόρφωση των νυχιών, ιδιοπαθής ή συνηθέστερα επίκτητη δευτεροπαθής, όπου το σχήμα του κεράτινου δίσκου των νυχιών υπερκυρτώνεται αμφοτερόπλευρα, με αποτέλεσμα να έχει το σχήμα ανεστραμμένου U και τα ελεύθερα χείλη του νυχιού να εισέρχονται κάθετα εισφρύοντας στο δέρμα των παρωνυχίδων, προκαλώντας έτσι δευτεροπαθείς μικροβιακές και μυκητιασικές λοιμώξεις, οι οποίες καταστρέφουν σταδιακά την μήτρα του όνυχος

Κλινική εικόνα

Οι ασθενείς με Ονυχοκύρτωση είναι κατά κανόνα γυναίκες τρίτης ηλικίας, σε άνδρες η νόσος είναι πιο σπάνια. Το νύχι του μεγάλου δακτύλου των ποδιών είναι υπέρκυρτο αμφοτερόπλευρα, και δείχνει να εγκλωβίζει τον πολφό του δακτύλου «σαν δαγκάνα» ή φαίνεται «σαν τρομπέτα». Η μήτρα του νυχιού δείχνει πεπαχυσμένη με χρώμα γκρι, άσπρο και σε ένα τμήμα του ο κεράτινος δίσκος είναι αποκολλημένος από την μήτρα. Φλεγμονές επώδυνες του παρωνυχίου δεν είναι σπάνιες. Δηλαδή η Ονυχοκύρτωσις μπορεί να εκδηλωθεί και ως δήθεν Ονυχοκρύπτωσις ή Είσφρυσις Όνυχος.

Διαφορική Διάγνωση

Η Ονυχοκύρτωσις ως πάθηση μοιάζει κάπως με την Ονυχοκρύπτωση ή Είσφρυση Όνυχος (Onychocryptosis, Ingrown Toeneil), με τις διαφορές ότι στην Oνυχοκρύπτωση δεν έχει λανθασμένο σχήμα ο κεράτινος δίσκος – είναι φυσιολογικός- απλώς λόγω της φλεγμονής του παρωνυχίου, δημιουργείται κοκκκίωμα το οποίο υπερκαλύπτει το νύχι, συνήθως ετερόπλευρα, δίνοντας την ψεύτικη εντύπωση ότι δήθεν «το νύχι μπαίνει μέσα στο κρέας». Αντιθέτως, στην Ονυχοκύρτωση, είναι τόσο κυρτό το νύχι που πράγματι φαίνεται να «μπαίνει βαθιά μέσα στο κρέας» ακόμα και αν δεν υπάρχει παρωνυχία με κοκκίωμα (Granulona)

Συντηρητική Θεραπεία

Εφόσον η Ονυχοκύρτωσις δεν έχει δημιουργήσει επιπλοκές μολύνσεων, και δεν πονάει, αποτελεί καθαρά αισθητικό θέμα, και δεν χρειάζεται απαραίτητα θεραπεία. Εξ άλλου, η συντηρητική θεραπεία της Ονυχοκυρτώσεως με τοπικά μέτρα καθαριότητας, αντιβιοτικά, μυκητοκτόνα, κλπ, μάλλον  είναι χαμένος χρόνος, δεν έχει κανένα αποτέλεσμα στην υπερκύρτωση του όνυχος. Τελευταία, Γερμανική εταιρεία παρουσίασε ένα Ενεργό Αυτοκόλλητο Συνδετήρα, με το εμπορικό όνομα Podofix (R), που υπόσχεται με την εφαρμογή του την αναστροφή της υπερκύρτωσης του όνυχος. Η εφεύρεση πιθανόν να φανεί αποτελεσματική σε ελαφρές περιπτώσεις ονυχοκύρτωσης
Οικογένεια Γερούση

Η οικογένεια Γερούση είναι παλιά πατρινή οικογένεια κτηματιών και εμπόρων σμυρνιακής καταγωγής.Τα μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Πάτρα το 1837 και δημιούργησαν έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς οίκους της Ελλάδας με υποκαταστήματα στο Λονδίνο, την Τεργέστη, τη Σύρο, την Πάτρα κ.α.

Η επιχειρηματική δράση

Αρχικά η οικογένεια Γερούση είχε εγκατασταθεί στη Σύρο, γύρω στο 1823, όπου μετέφερε το εμπορικό της κέντρο. Το 1837 όμως, για στρατηγικούς κυρίως λόγους, μετεγκαταστάθηκε στην Πάτρα που είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται σαν εμπορικό κέντρο. Ο εμπορικός οίκος Γερούση δραστηριοποιήθηκε στις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων προς το εξωτερικό, στις εισαγωγές μεταποιημένων προϊόντων στις αγορές της Ανατολής ενώ είχε επεκταθεί και στον τραπεζικό κλάδο, δηλαδή στον δανεισμό και στην ασφάλεια. Η ασφαλιστική εταιρεία «Ανατολή» ήταν στην ιδιοκτησία της οικογένειας.
Στην Πάτρα αγόρασαν μεγάλες εκτάσεις γης και σύντομα εξελίχτηκαν σε μια από τις ισχυρότερες οικογένειες της πόλης. Κοντά στα Σαγέϊκα υπάρχει ο οικισμός Γερουσαίικα, όπου ο Σωτήριος Γερούσης διατηρούσε εκτάσεις γης ενώ η οικογένεια Γερούση είχε μεγάλα κομμάτια γης στο Ρίο, στο Καστελλόκαμπο, στην Αγυιά, στο Λυκοχορό, στα Κανδριάνικα, στο Τσιβδί κ.α. Ο οικογενειακός τάφος βρίσκεται στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών και είναι θαμμένος σε αυτόν και ο Εμμανουήλ Χαιρέτης.

Σημαντικά μέλη της οικογένειας

Σημαντικά μέλη της οικογένειας ήταν ο Σωτήριος Γερούσης, έμπορος, δημοτικός σύμβουλος Πατρών & ένας απο τους εννιά φιλομοναρχικούς κτηματίες που βραβεύθηκαν από τον Όθωνα, ο Κωνσταντίνος Γερούσης, σταφιδέμπορας και κτηματίας, ο Περικλής Γερούσης, υιός του Μανώλη, έμπορος και δήμαρχος Πατρέων και ο Αιμίλιος Μπεντερμάρχερ Γερούσης, καθηγητής νομικής. Τα μέλη της οικογένειας συνδέθηκαν με επιγαμιαίους δεσμούς με τις οικογένειες Χαιρέτη, Μπαγιόνα, Σταθακοπούλου, Μπαντερμάχερ, Παναγοπούλου, Μομφερράτου, Καμπίτση κ.α Συγκεκριμένα η Ασπασία Γερούση, κόρη του Σωτήριου Γερούση, παντρεύτηκε τον Μανουήλ Χαιρέτη, γόνο της γνωστής Κρητικής βυζαντινής οικογένειας, ο Χρήστος Γερούσης την Ελισάβετ Σταθακοπούλου, η Χριστίνα, κόρη του Χρήστου, τον Μαυρίκιο Μπαγιόνα, τέκνο αυτών ο καθηγητής ιστορίας της φιλοσοφίας Αυγούστος Κωνσταντίνος Μπαγιόνας ενώ οι κόρες του Αιμίλιου Γερούση, η Χριστίνα, η Ειρήνη, η Αμαλία και η Πόπη παντρεύτηκαν τον Παναγόπουλο, τον Μομφερράτο, τον Καμπίτση και τον Μπαντερμάχερ αντίστοιχα. Γιος του τελευταίου ήταν ο Αιμίλιος Μπεντερμάρχερ Γερούσης. Αξίζει επίσης να μνημονευθεί και η Σουζάνα Γερούση, η οποία δώρισε το ρολόι του ναού του Παντοκράτορα.
Ηλίας Π. Μαυρομιχάλης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Πέτρου Μαυρομιχάλη και γόνου της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Εξελέγη βουλευτής Καλαμών στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη σε αυτές του 1902, του 1906, του 1910 (Μεσσηνίας), του 1933 και του 1935 (Μεσσηνίας) με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος. Την περίοδο 1914 - 1918 διετέλεσε δήμαρχος Καλαμάτας.
Κόμμα Νεοφιλελευθέρων

Ιστορικό

Το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων ιδρύθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1977 από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, με σκοπό να μετάσχει στις εκλογές του ίδιου έτους. 
Σε συνέντευξη τύπου ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων αποτελούσε απλώς «ανασύσταση» του βενιζελικού κόμματος «προσαρμοσμένου στις ανάγκες της εποχής μας».
Στις εκλογές απέσπασε 55.494 ψήφους και ποσοστό 1,08%. Παρότι δεν κατέβηκε σε όλες της εκλογικές περιφέρειες της χώρας (συμμετείχε μόνο σε 31 από τις 56 εκλογικές περιφέρειες) και παρ' ότι η επιρροή του κόμματος κυμάνθηκε σε χαμηλά επίπεδα, κατάφερε να κερδίσει δύο έδρες στη Βουλή των Ελλήνων λόγω της εξαιρετικής παρουσίας του στην Κρήτη όπου συγκέντρωσε 38.368 ψήφους, δηλαδή περίπου το 70% των συνολικών του ψήφων.
Μάλιστα κατάφερε να αναδειχθεί πρώτο κόμμα στην εκλογική περιφέρεια Χανίων με ποσοστό 25,71%, αφήνοντας πίσω το ΠΑ.ΣΟ.Κ. (23,44%), την Ε.ΔΗ.Κ. (20,55%), τη Νέα Δημοκρατία (16,01%) και το Κ.Κ.Ε. (10,67%), εξασφαλίζοντας μία έδρα για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.Στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου αναδείχθηκε δεύτερο κόμμα με ποσοστό 26,02%, πίσω από τη Νέα Δημοκρατία (29,49%) και μπροστά από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. (24,27%) και την Ε.ΔΗ.Κ. (13,93%), εξασφαλίζοντας τη δεύτερη έδρα για τον Παύλο Βαρδινογιάννη.
Λίγους μήνες αργότερα, στις 10 Μαΐου 1978, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, σε ένα άνοιγμα που είχε επιχειρήσει ο τότε αρχηγός της Κωνσταντίνος Καραμανλής στο χώρο του κέντρου. Μάλιστα συμμετείχε και στο κυβερνητικό σχήμα ως υπουργός Συντονισμού, διαδεχόμενος στο υπουργείο αυτό τον Γεώργιο Ράλλη. Ο δε Παύλος Βαρδινογιάννης παρέμεινε ανεξάρτητος και το 1983 προσχώρησε στο Κόμμα Φιλελευθέρων του Νικήτα Βενιζέλου, όπου ανέλαβε γενικός γραμματέας του κόμματος.
Ένγκελς (Σαράτοφ)

Ιστορία

Το Ένγκελς ιδρύθηκε ως Ποβροσκάγια από Ουκρανούς αποίκους το 1747. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Μεγάλης Αικατερίνης, Γερμανοί ενθαρρύνθηκαν να εγκατασταθούν στην περιοχή του Βόλγα και πολλοί μετακόμισαν στην πόλη, καθιστώντας το σημαντικό κέντρο του γερμανικού πολιτισμού. Απονεμήθηκε το καθεστώς της πόλης και μετονομάστηκε σε Ποβρόσκ (Покровск) το 1914. Εκείνη την εποχή, η πόλη ήταν κοινώς γνωστή ως Κοσακενστάντ ("πόλη των Κοζάκων") στα γερμανικά, παράλληλα με το επίσημο ρωσικό όνομα. Κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφύλιου πολέμου η περιοχή τέθηκε υπό τον έλεγχο της κομμουνιστικής Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και το 1918 έγινε πρωτεύουσα της νεοσυσταθείσας γερμανικής αυτόνομης σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας εντός του RSFSR. Το Ποβρόσκ / Κοσακενστάντ μετονομάστηκε σε Ένγκελς το 1931, προς τιμήν του Γερμανικού κομμουνιστή φιλόσοφου Φρίντριχ Ένγκελς. Όλοι οι Γερμανοί εκδιώχθηκαν από τον Ένγκελς για πιθανότητα κατασκοπίας της ναζιστικής Γερμανίας, με τους περισσότερους να στέλνονται μακριά στη Σιβηρία και στο Καζακστάν. Στις 26 Αυγούστου 2011 αποκαλύφθηκε στην πόλη ένα μνημείο προς τιμήν των ρωσόγλωσσων θυμάτων καταστολής εντός της Σοβιετικής Ένωσης.

Οικονομία

Το Ένγκελς είναι βιομηχανική πόλη. Διαθέτει διάφορων ειδών εργοστάσια για πολλά προϊόντα.

Μεταφορικά μέσα

Εξυπηρετείται από Τρόλεϊ, από σιδηροδρομικό σταθμό και δεν διαθέτει αεροδρόμιο.
1094 Σιβηρία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σιβηρίας εκτιμάται σε 18,04 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι Xk, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0943. Η Σιβηρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 21 ώρες και 9 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Τοπολογία

Ιστορικά στοιχεία

Προάγγελος της τοπολογίας ήταν η αρχαία γεωμετρία. Το άρθρο του Ελβετού μαθηματικού Λέοναρντ Όιλερ το 1736 για τις Επτά Γέφυρες του Königsberg θεωρείται ως ένα από τα πρώτα αποτελέσματα που δεν εξαρτώνται από κανέναν τύπο μέτρησης, δηλαδή ως ένα από τα πρώτα τοπολογικά αποτελέσματα.
Ο Γκέοργκ Κάντορ, που επινόησε τη θεωρία των συνόλων, ξεκίνησε να μελετά τη θεωρία των συνόλων των σημείων στον ευκλείδειο χώρο προς τα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Maurice Fréchet εισήγαγε το 1906 την έννοια του μετρικού χώρου, ενοποιώντας την εργασία των Cantor, Vito Volterra, Arzelà, Hadamard, Ascoli κι άλλων για τους χώρους των συναρτήσεων. Το 1914 ο Felix Hausdorff, γενικεύοντας την έννοια του μετρικού χώρου, έπλασε τον όρο τοπολογικός χώρος κι όρισε αυτό που σήμερα ονομάζεται χώρος του Hausdorff. Τέλος, το 1922, ο Kuratowsky, με μια επιπρόσθετη μικρή γενίκευση, έδωσε τον ορισμό που έχει σήμερα ο τοπολογικός χώρος.