Renault 19

Αμάξωμα και αισθητική

Τελικώς λανσαρίστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1988 στη Γαλλία και τον Δεκέμβριο στα άλλα κράτη της Ευρώπης (η δεξιοτίμονη εκδοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Φεβρουάριο του 1989), αρχικά μόνο σε εκδόσεις 3-πορτες και 5-πορτες hatchback (2 όγκων). Τον Μάρτιο του 1989, επίσης, κυκλοφόρησε και σε έκδοση 4-πορτη sedan (3 όγκων), που ειδικά στη Φάση 1 έφερε το όνομα 19 Chamade. Στα μέσα Ιουλίου 1991, παρουσιάστηκε και μια έκδοση καμπριολέ που κατασκευαζόταν από τον οίκο Karmann. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1991, συνδυαζόταν μόνο με τους κινητήρες 1.8 λίτρων, 8-βάλβιδο και 16-βάλβιδο, και παρήχθη σε μόλις 29.222 αντίτυπα. Οι εργοστασιακοί κωδικοί για την πλατφόρμα της κάθε έκδοσης, ήταν C53 για το 3-πορτο hatchback, B53 για το 5-πορτο hatchback, L53 για το 4-πορτο sedan και D53 για το 2-πορτο cabriolet. Όλοι αυτοί οι κωδικοί είχαν προέλθει από τον κωδικό X53 που έφερε το πρότζεκτ κατά τη διάρκεια της εξέλιξής του.
Αν και η εξωτερική εμφάνιση του 19, η οποία είχε σχεδιαστεί από τον Τζορτζέτο Τζουτζιάρο (Giorgetto Giugiaro), προκάλεσε αμφιλεγόμενα σχόλια, καθώς θεωρήθηκε μάλλον συντηρητική, ωστόσο εισέπραξε επαίνους για τους ιδιαίτερα μεγάλους εσωτερικούς του χώρους, την πολύ καλή ποιότητα κατασκευής στο εσωτερικό του, το ελκυστικό ταμπλό και πίνακα οργάνων, τους οικονομικούς και αξιόπιστους κινητήρες του και την πολύ καλή του οδική συμπεριφορά και άνετη ανάρτηση. Ιδιαίτερη προσοχή είχε δοθεί και στην αεροδυναμική του μοντέλου, καθώς το 19 hatchback είχε αεροδυναμικό συντελεστή Cd 0,31 και το 19 sedan μόλις 0,30 - νούμερα κορυφαία για μικρομεσαίο αυτοκίνητο στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Κινητήρες

Προσφερόταν με τον καινούριο τότε βενζινοκινητήρα E-type («Enengy») 1.4 λίτρων (μεταξύ 1988 και 1990 υπήρχε και «Enengy» 1.2 λίτρων), καθώς και με τους κινητήρες της σειράς F-type 1.7 και 1.8 βενζίνης και 1.9 ντίζελ. Υπήρξαν επίσης και «βασικές» εκδόσεις με τους βενζινοκινητήρες C-type Cléon 1.2 και 1.4 λίτρων (στην Αργεντινή και 1.6) σε ορισμένες αγορές.
Η κορυφαία έκδοση του μοντέλου ήταν το Renault 19 GTI 1.8 16V / 16S, βενζίνης, ισχύος 137 ίππων, με τελική ταχύτητα 215 χιλιόμετρα την ώρα και ήταν ο μόνος κινητήρας με 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο, αντί για 2. Η παραγωγή του ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1990 και αντικατέστησε τα 9 Turbo και 11 Turbo. Η έκδοση αυτή ήταν διαθέσιμη και με τις 3 εκδοχές του αμαξώματος και έφερε σπορ ανάρτηση, στάνταρ καθρέπτες και προφυλακτήρες στο χρώμα του αμαξώματος, ζάντες 15 ιντσών, εισαγωγή αέρα στο καπό, πίσω αεροτομή, τριάκτινο σπορ τιμόνι και ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 240 χιλιόμετρα την ώρα - στις άλλες εκδόσεις ήταν 230 χιλιόμετρα την ώρα.
Αναλυτικά, όλοι οι συνδυασμοί κινητήρων και εκδόσεων ήταν οι εξής:

Ανανέωση του 1992

Τον Ιούνιο του 1992, το μοντέλο υπέστη έναν ανασχεδιασμό στη γρίλια και στα μπροστινά και πίσω φώτα, ενώ και το ταμπλό άλλαξε σχεδίαση, υιοθετώντας πιο σύγχρονες καμπυλωτές γραμμές, μολονότι σε όλες τις δεξιοτίμονες αγορές διατηρήθηκε το αρχικό ταμπλό, και ταυτόχρονα το 19 άρχισε να προσφέρει και Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS). Επίσης, κατά τον ανασχεδιασμό, στις περισσότερες χώρες το όνομα «Chamade» καταργήθηκε από τις εκδόσεις σεντάν, ενώ σε κάποιες από αυτές αντικαταστάθηκε από το «Europa». Όλα τα μετέπειτα μοντέλα έγιναν γνωστά ως  Φάσης 2, ενώ τα παλαιότερα αναφέρονται από τότε ως Φάσης 1. Τον Σεπτέμβριο του 1993 εμφανίστηκε αερόσακος οδηγού, κάτι σχετικά δυσεύρετο τότε σε μικρομεσαίο όχημα (δείτε επόμενη ενότητα).

Αντικατάσταση του 19

Το 19 παρέμεινε στις αγορές της Ευρώπης έως τις αρχές του 1996, οπότε και αντικαταστάθηκε από το Renault Mégane, με εξαίρεση την έκδοση καμπριολέ που διατηρήθηκε μέχρι το 1997, ενώ το 19 συνέχισε να παράγεται έως τον Ιανουάριο του 2000 στην Αργεντινή για τις αγορές της Νότιας Αμερικής. Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο το αμάξωμα, όσο και τα μηχανικά του μέρη (κινητήρες και συστήματα μετάδοσης), μεταφέρθηκαν και στην πρώτη γενιά του Megane, με μικρές μόνο τροποποιήσεις.

Διακρίσεις

Το Renault 19 κέρδισε τον τίτλο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1989 στη Γερμανία και στην Ισπανία, για το 1990 στην Ιρλανδία και για το 1993 στην Αργεντινή. Επιπλέον, από το 1990 έως το 1994 ήταν το νούμερο 1 σε πωλήσεις εισαγόμενο (μη γερμανικό) αυτοκίνητο στη Γερμανία και, μαζί με το Renault Clio της κατηγορίας B, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εμπορική ανάκαμψη της εταιρείας στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Συνολικά 5,9 εκατομμύρια Renault 19 κατασκευάστηκαν παγκοσμίως στα 12 χρόνια της παραγωγής του.