google/wiki40b huggingface dataset:
Δωρικός ρυθμός

Δωρικός Ρυθμός ονομάζεται στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική, και ειδικότερα στη ναοδομία, ο ρυθμός εκείνος που διακρίνεται για τη λιτότητα, την αυστηρότητα και τη μνημειακότητά του από τον πιο διακοσμητικό Ιωνικό Ρυθμό. 
Οι απαρχές του Δωρικού Ρυθμού πιστεύεται ότι βρίσκονται στο Άργος και την Κόρινθο, δύο σημαντικά δωρικά κέντρα τέχνης κατά τη Γεωμετρική Περίοδο (8ος αι. π.Χ.). Ωστόσο από τά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα τόσο πρώιμης εποχής δεν έχουν σωθεί, αφού μάλιστα για την κατασκευή τους θα πρέπει να είχε χρησιμοποιηθεί κυρίως ξύλο. Πράγματι, ο Παυσανίας αναφέρει ότι στον δωρικό ναό της Ήρας στην Ολυμπία (έναν από τους αρχαιότερους) είδε έναν ξύλινο κίονα ανάμεσα στους λίθινους. Φαίνεται ότι οι ξύλινοι κίονες αντικαταστάθηκαν σταδιακά με λίθινους. Αυτό δικαιολογεί και το ότι κανένας από αυτούς δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλο.

Κίονες

Κύριο χαρακτηριστικό των κιόνων είναι η απουσία βάσης: οι κίονες στηρίζονται απευθείας στον στυλοβάτη. Τα κιονόκρανα είναι λιτά σε σχέση με τους άλλους δύο ρυθμούς. Αποτελούνται από δύο μέρη, τον "εχίνο" και τον "άβακα". Ο "άβακας" είναι το τετράγωνης κάτοψης ανώτερο σημείο του κίονα στο οποίο στηρίζεται το επιστύλιο, ενώ ο "εχίνος" (αχινός) είναι το αμέσως κατώτερο σημείο το οποίο αποτελεί ομαλή μετάβαση από τον "άβακα" στον κυρίως κίονα.Ένα ακόμη χαρακτηριστικό των δωρικών κιόνων είναι ότι οι αιχμές των ραβδώσεών τους είναι οξύες και όχι επίπεδες όπως στον Ιωνικό και τον Κορινθιακό.

Θριγκός

Ο θριγκός στα δωρικά κτήρια αποτελείται από δύο μέρη: το επιστύλιο και τη δωρική ζωφόρο. Το επιστύλιο (η ζώνη που ακουμπά ακριβώς πάνω στους κίονες) χαρακτηρίζεται από την απουσία διακοσμητικών στοιχείων με εξαίρεση μία λεπτή ταινία στο ανώτερο μέρος της, που αποτελεί συνέχεια της διακόσμησης των τριγλύφων που βρίσκονται ακριβώς από πάνω. Στη δωρική ζωφόρο, υπάρχει μία συνεχής εναλλαγή από τρίγλυφα και μετόπες. Τα τρίγλυφα είναι τρία μακρόστενα και κάθετα λαξεύματα στο μάρμαρο. Το σχέδιό τους καθιερώθηκε ώστε να θυμίζει τα ξύλινα δοκάρια που στέγαζαν παλιότερα τους ναούς. Γι' αυτόν τον λόγο, κάτω ακριβώς από το κάθε ένα (σκαλισμένα στο επιστύλιο) βρίσκονται απομιμήσεις των καρφιών που συγκρατούσαν κάποτε τις ξύλινες δοκούς, που ονομάζονται "σταγόνες". Οι μετόπες βρίσκονταν ανάμεσα στα τρίγλυφα και ήταν είτε απλά κομμάτια μαρμάρου, είτε έφεραν γραπτές ή ανάγλυφες παραστάσεις. Κατά την αρχαιότητα, τα τρίγλυφα ήταν βαμμένα μπλε ενώ οι μετόπες κόκκινες.

Το πρόβλημα της γωνιακής τριγλύφου

Το σημαντικότερο πρόβλημα στον σχεδιασμό των δωρικών ναών είναι το λεγόμενο "πρόβλημα της γωνιακής τριγλύφου". Κάθε τρίγλυφος ήταν έτσι τοποθετημένη ώστε να βρίσκεται ακριβώς πάνω από κίονα. Αυτό όμως ήταν αδύνατο να συμβεί στους γωνιακούς. Για τον λόγο αυτό έγιναν διάφορες δοκιμές αρκετά ατυχείς (όπως για παράδειγμα η μεγέθυνση των γωνιακών τριγλύφων). Η λύση δόθηκε με την κατασκευή του Παρθενώνα. Εκεί, οι γωνιακοί κίονες μεταφέρθηκαν λίγο πιο κοντά στους παραπλήσιούς τους και το πλάτος των μετόπων μεγάλωνε σταδιακά προς το κέντρο. Με αυτόν τον τρόπο το μάτι του θεατή ξεγελιέται και δίνει μία συμμετρία στο όλο κτίσμα.
Ινδική απογραφή του 1951

Η Ινδική απογραφή του 1951 ήταν η 9η σε μια σειρά απογραφών που διεξάγονται στην Ινδία κάθε δέκα χρόνια από το 1871. Είναι επίσης η πρώτη απογραφή μετά την ανεξαρτησία και τη διαίρεση της Ινδίας. Η απογραφή του 1951 ήταν η πρώτη που διεξήχθη σύμφωνα με τον Ινδικό Νόμο Απογραφών, που ψηφίστηκε το 1948.
Ο πληθυσμός της Ινδίας μετρήθηκε στα 361.088.090 άτομα (η αναλογία φύλου εκείνη τη στιγμή ανήλθε σε 946 γυναίκες ανά 1.000 άνδρες). Ο συνολικός πληθυσμός αυξήθηκε κατά 42.427.510 άτομα, μια αύξηση 13.31% από τα 318.660.580 άτομα που καταμετρήθηκαν στην απογραφή του 1941. Το Τζαμού και Κασμίρ δεν αποτέλεσε μέρος της απογραφής του 1951 και οι αριθμοί για αυτή τη πολιτεία δεν υπάρχουν για τις απογραφές του 1941 και του 1961. Το εθνικό μητρώο πολιτών της Ινδίας καταρτίστηκε αμέσως μετά την απογραφή. Το 1951, κατά το χρόνο της πρώτης απογραφής του πληθυσμού, μόλις το 18% των Ινδών ήταν εγγράμματοι, ενώ το προσδόκιμο ζωής ήταν 32 έτη. Με βάση την απογραφή των εκτοπισθέντων του 1951, 7.226.000 μουσουλμάνοι μετανάστευσαν στο Πακιστάν (Δυτικό και Ανατολικό) από την Ινδία, ενώ 7.249.000 Ινδουιστές και Σιχιστές μετακόμισαν από το Πακιστάν στην Ινδία (δυτικό και ανατολικό).
Σταντ Ζοφρουά-Γκισάρ

Ιστορία

Το γήπεδο άρχισε να κατασκευάζεται το 1930 και εγκαινιάστηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1391 με τον αγώνα: Σαιντ-Ετιέν-ΑΣ Κάννες. Η αρχική δομή είχε διάδρομο στίβου που το 1956 αφαιρέθηκε. Το 1982 άρχισαν οι ανακαινίσεις για το Euro 1984. 10 χρόνια μετά το Euro, το στάδιο επιλέχτηκε να φιλοξενήσει 6 αγώνες του Μουντιάλ 1998. Μέρος των ανακαινίσεων ήταν η αντικατάσταση των 4 προβολέων στις γωνίες των εξεδρών με 192 μικρότερους προβολείς στις κορυφές των κερκίδων. Σήμερα το γήπεδο ανακαινίζεται για να φιλοξενήσει το Euro 2016. Η χωρητικότητα είναι μειωμένη, με 26.747 θέσεις να είναι διαθέσιμες.
UTC+09:45

UTC+09:45 είναι ένα αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας UTC+09:45.
Είχε χρησιμοποιηθεί μια φορά ως μία από τις ζώνες ώρας στην Αυστραλία (Κεντροδυτική Θερινή ώρα). Χρησιμοποιήθηκε από μερικά τροχόσπιτα στην εθνική οδό Έυρ στην Δυτική Αυστραλία και στην Νότια Αυστραλία όταν η Δυτική Αυστραλία χρησιμοποιούσε την θερινή ώρα. Ακόμη, είναι ανεπίσημη ώρα, μη επισημοποιημένη από την κυβέρνηση και χρησιμοποιείται σε μερικά χωριά στο νοτιοανατολικό μέρος της πολιτείας. 
Έχει χρησιμοποιηθεί σε 5 χωριά στην Αυστραλία, το Μπόρντερ Βίλατζ (συνοριακό Χωριό), την Καϊγκούνα, την Ιούκλα, την Μαντούρα και την Μαντραμπίλλα. Αυτή την στιγμή, χρησιμοποιούν την ζώνη ώρας UTC+08:45 καθώς η δυτική Αυστραλία δεν χρησιμοποιεί θερινή ώρα.
Fiat Industrial

Ιστορία

Την 1η Ιανουαρίου του 2011, κάθε μία υφιστάμενη μετοχή της Fiat μετατράπηκε σε μία μετοχή της Fiat S.p.A. και μία μετοχή της Fiat Industrial. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Exor (εταιρεία υπό τον έλεγχο της οικογένειας Ανιέλι), ο μεγαλύτερος μέτοχος της Fiat με ποσοστό της τάξης του 30%, να έχει ισοδύναμη συμμετοχή στην Fiat Industrial. Ωστόσο η Exor είχε αυξήσει την πιθανότητα της μελλοντικής πώλησης τμήματος από το μερίδιό της. Το Σεπτέμβριο του 2011, η εταιρεία εισήλθε στα DJSI World και Europe ως ηγέτης στον τομέα της βιομηχανικής μηχανικής.
Στις 29 Σεπτεμβρίου του 2013, η CNH Global N.V. και η Fiat Industrial S.p.A. Συγχωνεύθηκαν δημιουργόντας την CNH Industrial N.V., μια ολλανδική εταιρεία. Η CNH Industrial N.V. στη συνέχεια εισήχθει τόσο στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (NYSE) όσο και στο Χρηματιστήριο του Μιλάνου (MTA).
Άγιος Νικόλαος Νέας Υόρκης

Ιστορία

Το κτήριο που στέγασε την εκκλησία κτίστηκε περίπου το 1832. Το 1916 Ελληνοαμερικανοί μετανάστες συνέστησαν το ποίμνιο του αγίου Νικολάου και το 1922 ξεκίνησαν να τελούνται ακολουθίες στην τοποθεσία της οδού Liberty. Το κτήριο του ναού είχε μήκος 17,07 μέτρα, πλάτος 6,71 μέτρα και ύψος 10,67 μέτρα (56 × 22 × 35 πόδια) ενώ φαινόταν μικροσκοπικό μπροστά στους 110 ορόφους των Δίδυμων Πύργων, που ολοκληρώθηκαν το 1972 και το 1973. Παρά το μικρό του μέγεθος και την ασυνήθιστη τοποθεσία του, η εκκλησία είχε προ των επιθέσεων ένα αφοσιωμένο ποίμνιο περίπου 70 οικογενειών, καθοδηγούμενο από τον πατέρα Ιωάννη Ρώμα. Τις Τετάρτες ο ναός ήταν ανοικτός στο κοινό και πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων και εργαζομένων από τα γραφεία των πύργων και μη ελληνορθοδόξων, έρχονταν στον ήσυχο χώρο λατρείας για συγκέντρωση και προσευχή.
Ανάμεσα στα πολυτιμότερα αντικείμενα που είχε ο ναός στην κατοχή του ήταν κάποια μέρη από τα λείψανα του αγίου Νικολάου, της αγίας Αικατερίνης και του αγίου Σάββα, τα οποία είχαν δωριστεί στην εκκλησία από τον Νικόλαο τον Β΄, τον τελευταίο τσάρο της Ρωσίας. Αυτά τα λείψανα έβγαιναν από τις οστεοθήκες τους την ήμερα του εορτασμού του αντίστοιχου αγίου ή αγίας για προσκύνηση. Μετά τις επιθέσεις τα λείψανα χάθηκαν και δεν ξαναβρέθηκαν.

11η Σεπτεμβρίου

Ο ναός θάφτηκε εντελώς από την κατάρρευση του νότιου πύργου. Κανένας δεν ήταν μέσα στον ναό τη στιγμή της καταστροφής. Ελάχιστα από τα περιεχόμενά του διασώθηκαν. Τελικά ανάμεσα σε ό,τι βρέθηκε ήταν οι κατεστραμμένες εικόνες του αγίου Διονυσίου Ζακύνθου και της Ζωοδόχου Πηγής καθώς και μερικά άλλα λατρευτικά αντικείμενα.
Ο ιερέας Ιωάννης Ρώμας και τα μέλη του ποιμνίου έχουν προσωρινά μετακομίσει στον καθεδρικό ναό των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Μπρούκλυν.

Μελλοντικά σχέδια

Τα σχέδια για το ξαναχτίσιμο του συγκροτήματος του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου περιλαμβάνουν και την ανέγερση ενός νέου ναού του Αγίου Νικολάου, αρκετά κοντά στην αρχική τοποθεσία και η εκκλησία θα ξαναστεγάσει το ποίμνιό της. Επίσης ένα μουσείο θα ανεγερθεί για το αναμενόμενο μεγάλο πλήθος των επισκεπτών που θα έρχονται στην τοποθεσία.
Ταξιάρχης Χάνος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Μακρυρράχη Πηλίου. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Πειραϊκού Συνδέσμου. Έχει κάνει μουσικές σπουδές στο Δημοτικό Ωδείο Πειραιά.
Είναι μόνιμο στέλεχος του Εργαστηρίου Φωνητικής Τέχνης του Σπύρου Σακκά. Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με γνωστούς σκηνοθέτες, όπως ο Λ. Βογιατζής, ο Σ. Φασουλής, ο Γ. Χουβαρδάς, ο Θ. Μουμουλίδης, ο Γ. Διαμαντόπουλος κι ο Ν. Μαστοράκης. Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Ελισάβετ Κωνσταντινίδου και έχουν αποκτήσει μια κόρη τη Μαρία Χάνου η οποία είναι και αυτή ηθοποιός.
Ούντο της Νευστρίας

Βιογραφικά στοιχεία

Με τους αδελφούς του Βερεγγάριο Α΄ και Βάλντο συμμετείχαν το 861 στην εξέγερση του Καρλομάν της Βαυαρίας εναντίον του πατέρα του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού της Ανατολικής Φραγκίας. Η επανάσταση κατεστάλη εύκολα και τα αδέλφια μαζί με τον συγγενή τους Αδελάρδο κατέφυγαν στην Αυλή του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού της Δυτικής Φραγκίας. Ο Κάρολος τους ανέθεσε τη μαρκιωνία της Νευστρίας για να τη φυλάνε από τους Βίκινγκς, ενώ τη φύλαξη της Βρετάνης ανέθεσε στον Ροβέρτο τον Ισχυρό. Η εύνοια του Καρόλου Β΄ προκάλεσε την ζήλια των Ροργονιδών, της πιο ισχυρής οικογένειας της Νευστρίας, που -αφού συμμάχησαν με τον Σαλομάν της Βρετάνης- επιτέθηκαν στα αδέλφια το 865. 
Ο θάνατος του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού επέτρεψε στα αδέλφια να επιστρέψουν το 876 στην Αυλή του Καρλομάνου.
Δεύτερη Σύνοδος της Εφέσου

Η Δεύτερη Σύνοδος της Εφέσου, επονομαζόμενη και Ληστρική Σύνοδος της Εφέσου, Ληστρική Σύνοδος ή, στα λατινικά, Latrocinium από τους αντιτιθέμενους σε αυτήν, ήταν μια εκκλησιαστική σύνοδος η οποία διεξάχθηκε στην Έφεσο. Η σύνοδος αυτή συνήλθε την 1η Αυγούστου 449.
Στη σύνοδο αυτή που κατά την άποψη των Ορθοδόξων είναι από κανονικής και δογματικής άποψης αποβλητέα, οι Αλεξανδρινοί Μονοφυσίτες, με αρχηγό τον Διόσκορο, που ήταν πρόεδρος της συνόδου, ανάγκασαν όσα από τα μέλη δεν συμφωνούσαν, να αναγνωρίσουν τη διδασκαλία του Ευτυχή ως ορθόδοξη και να καταδικάσουν όσους ήταν αντίθετοι στο νέο δόγμα.
Ο αυτοκράτορας επικύρωσε τις αποφάσεις τής συνόδου, αναγνωρίζοντας την επισήμως ως Οικουμενική.
Μια ταραγμένη περίοδος ακολούθησε τη «ληστρική» σύνοδο, κατά τη διάρκεια τής οποίας, το 450, πέθανε ο Θεοδόσιος, αφήνοντας για τους διαδόχους του τη λύση τού προβλήματος τού Μονοφυσιτισμού, το οποίο έχει μεγάλη σημασία για την ιστορία τού Βυζαντίου.
Στη σύνοδο αυτή, επιδιώχθηκε επικύρωση της αιρετικής κατά την ορθόδοξη πίστη διδασκαλίας, που εμφανίστηκε στην Αντιόχεια στα τέλη του 4ου αιώνα και αναφέρει ότι δεν υπήρξε πλήρης η ενότητα των δύο φύσεων τού Χριστού, ενώ σύμφωνα με το ορθόδοξο δόγμα, ο Ιησούς υφίσταται σε ένα μόνο πρόσωπο και τις δύο φύσεις, την ανθρώπινη και τη θεία ως «διακεκριμένες και μη διηρημένες, ενωμένες και μη συγχεόμενες».
Φρειδερίκος της Έσσης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Γκόττορπ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου στρατάρχη στη Δανία και διοικητή του στρατού της Νορβηγίας και της Λουίζας των Όλντενμπουρκ, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας.
Από νέος ακολούθησε σταδιοδρομία στο στρατό. Έγινε συνταγματάρχης (1778), υποστράτηγος (1783) και αντιστράτηγος (1789). Διηύθυνε το Βασιλικό Σύνταγμα και έγινε κυβερνήτης του Ρέντσμπορκ και στρατηγός του Πεζικού. Εστάλη στη Νορβηγία ως γενικός διοικητής (1809-13).
Κατά τη διάρκεια του ΣΤ΄ Συνασπισμού εναντίον του Ναπολέοντα Α΄, η Δανία πήρε το μέρος της Γαλλίας, βοηθώντας τον στρατό του Λουί-Νικολά Νταβού. Όταν η Γάλλοι έχασαν στη Λειψία (Λάιπτσιχ) το 1813, ο Φρειδερίκος επέστρεψε με τον στρατό του στη Δανία, χωρίς να βλαφθεί. Νίκησε στη μάχη του Ζέχεστετ· η συνθήκη του Κηλ το 1814 τερμάτισε τις εχθροπραξίες με τη Σουηδία.
Έγινε κυβερνήτης του Ρέντσμπορκ, διαδέχθηκε τον πατέρα του ως διοικητής των δουκάτων Σλέσβιχ & Χόλσταϊν και προήχθη σε στρατάρχη. Έλαβε τη διάκριση του Τάγματος του Ελέφαντος (1801) και του μεγάλου διοικητή του Τάγματος του Ντάννεμπορκ (1813). Στο τέλος της ζωής του έζησε στην ιδιοκτησία Πάνκερ της Βαλτικής. Απεβίωσε το 1845 σε ηλικία 74 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1813 την Κλάρα φον Μπρόκντορφφ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός.
Ααρόν Λεγιά Ιζεκά

Συλλογική Καριέρα

Ο Λεγιά Ιζεκά αναδείχτηκε ποδοσφαιρικά στα τμήματα υποδομής της Άντερλεχτ. Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 3 Δεκεμβρίου 2014, σε αναμέτρηση για το Κύπελλο Βελγίου με αντίπαλο την ΚΡΚ Μέχελεν, στην διάρκεια της οποίας εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στην θέση του Σιριάκ, έπειτα από 75 λεπτά παιχνιδιού, σε μία εντός έδρας νίκη της ομάδας του με σκορ 4–1.

Προσωπική Ζωή

Ο Λεγιά Ιζεκά είναι αδερφός του ποδοσφαιριστή Μισί Μπατσουαγί, οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Τσελσι στη γαλλική Λιγκ .
Πόδι του Αδάμ

Γεωγραφία

Το βουνό βρίσκεται στους νότιους πρόποδες των κεντρικών υψιπέδων, στις επαρχίες Ρατναπούρα  και Νουβάρα Ελίγια της περιφέρειας Σαμπαραγκαμούβα και της Κεντρικής Περιφέρεια. Βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ρατναπούρα και 32 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Χάττον. Η γύρω περιοχή είναι σε μεγάλο βαθμό δασώδης, ενώ δεν υπάρχει άλλο βουνό συγκρίσιμου ύψους κοντά. Η περιοχή γύρω από το βουνό είναι βιότοπος, φιλοξενώντας πολλά ζώα όπως ελέφαντες και λεοπαρδάλεις και ενδημικά φυτά.
Η κορυφή του Αδάμ είναι σημαντική ως υδάτινο κοίτασμα. Οι επαρχίες νότια και ανατολικά του βουνού είναι πλούσιες σε πετρώματα, δίνοντας την αρχαία ονομασία Ρατναντβίπα στο νησί.
Γκοτσαίικα Μοίρας Αχαΐας

Ονομασία

Η ονομασία του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο των οικιστών του.

Διοικητική εξέλιξη

Ο οικισμός των Γκοτσαίικων αναγνωρίστηκε την 19/03/1961, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Μοίρας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον «καποδιστριακό» Δήμο Πατρέων ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Μοίρας.
2843 Γιέτι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Γιέτι εκτιμάται σε 10,40 ± 1,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,103 ± 0,025.
Βενεδικτίνη Εριέττα του Παλατινάτου

Ζωή

Γννημένη στο Παρίσι ως κόρη του ακτήμονα Πρίγκιπα Εδουάρδου και της Άννας Γκονζάγκα, οι πατρικοί παππούδες της Βενεδικτίνης Εριέττας ήταν ο Φρειδερίκος Ε΄ του Παλατινάτου και της Ελισάβετ Στιούαρτ, της Βασίλισσας του Χειμώνα. Οι μητρικοί παππούδες της ήταν ο Κάρολος Α΄ της Μάντουα και η Γαλλίδα σύζυγός του Αικατερίνη του Μαγιέν. Ήταν η νεώτερη από τις τρεις κόρες. Η Βενεδικτίνη ανατράφηκε από τη Λουίζ ντε λα Φαγιέτ, μια μοναχή γνωστή ως αδερφή Λουίζα-Αγγελική.

Γάμος

Παντρεύτηκε στην ηλικία των δεκαέξι με έναν μακρινό της ξάδερφο, τον Ιωάννη Φρειδερίκο, δούκα του Μπρούνσβικ, ο οποίος είχε την ίδια ηλικία με τον πατέρα της και ήταν άτεκνος. Παντρεύτηκαν στις 30 Νοεμβρίου 1668. Η ένωση, που είχε οργανώσει ο γάλλος διπλωματικός Gourville, παρήγαγε τέσσερις κόρες.
Ο Ιωάννης Φρειδερίκος πέθανε το 1679 χωρίς άνδρες κληρονόμους και το δουκάτο του Μπρούνσβικ κληρονόμησε ο νεώτερος αδελφός του, ο Ερνέστος Αύγουστος του Μπρούνσβικ, ο σύζυγος της εκ πατρός θείας της Βενεδικτίνης, της Σοφίας του Ανόβερου και πατέρας του Γεώργιου Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας. Μετά το θάνατο του συζύγου της, η Βενεδικτίνη επέστρεψε στην πατρίδα της, τη Γαλλία και έμενε εκεί με την αδελφή της, την πριγκίπισσα του Κοντέ, ενώ αλληλογραφούσε με τον Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς.
Η Βενεδικτίνη Εριέττα πέθανε στην ηλικία των 78 ετών, στην Asnieres, την κατοικία της αδελφής της κοντά στο Παρίσι, στις 12 Αυγούστου 1730.
Ικέτιδες (Ευριπίδη)

Οι Ικέτιδες (Οικέτιδες εκ του οίκου υπηρέτριες) είναι τραγωδία που έγραψε ο Ευριπίδης και διδάχτηκε (παίχτηκε) το 422 π.Χ. με διαφορετική υπόθεση από την ομώνυμη τραγωδία του Αισχύλου που γράφτηκε προγενέστερα το 461 π.Χ.

Σύνοψη

«Και τον πόλεμο που λες δεν τον αρχίζω εγώ ούτε μαζί τους ήρθα στην Καδμεία·
μόνο τους νεκρούς ζητώ να θάψω.
 Ούτε την πόλη σας βλάπτω
 ούτε σε σκοτωμούς σας προσκαλώ να παραβγούμε.
 Μόνο το πανελλήνιο νόμο υπερασπίζουμε. Τι άνομο λέω;
Το 424 π.Χ., δύο χρόνια πριν τη δημιουργία των Ικέτιδων, οι Θηβαίοι -σύμμαχοι της Σπάρτης- νίκησαν τους Αθηναίους στο Δήλιο και δεν άφηναν για μέρες και μέρες να πάρουν και να θάψουν τους νεκρούς τους. Το έργο αποτελεί εγκώμιο των Αθηναίων και στιγματισμό των Θηβαίων που δεν επέτρεψαν τη ταφή των επτά στρατηγών που φονεύθηκαν εκεί. Παρά ταύτα οι μητέρες των πεσόντων στρατηγών με τη συνδρομή του Βασιλιά Αδράστου του Άργους και με τη Βοήθεια του Θησέα κατορθώνουν να παραλάβουν  και να μεταφέρουν τους νεκρούς στην Ελευσίνα όπου και τους έκαψαν. Ο μεν Άδραστος ορκίζεται αιώνια φιλία του Άργους  προς την Αθήνα, η δε Ευάδνη, Βασίλισσα των Μυκηνών μέσα σε μια δραματική σκηνή ρίπτεται στη πυρά του καιγόμενου συζύγου της Καπανέα.

Παραστασιογραφία

Οι Ικέτιδες είναι από τις τραγωδίες εκείνες που παίζονται ελάχιστα με δυο παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο «Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου» (1966) και Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε μετάφραση Τάσου Ρούσσου (1985). Ωστόσο πρέπει να επισημανθεί το ανέβασμα του «σχετικού μονολόγου» της τραγωδίας από το Δραματικό Σύλλογο «Ευριπίδης» την Κυριακή 30 Μαϊου 1926 στον ιερό χώρο της Ελευσίνας.
Το 1979, ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου (Θ.Ο.Κ.) έκανε στην Ελλάδα περιοδεία παραστάσεων των Ικέτιδων του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους, μαθητή του Κάρολου Κουν. Ο παραλληλισμός με την εμπειρία της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974 συγκινεί ιδιαίτερα το κοινό, ενώ το 1980 οι Ικέτιδες αποτελούν την πρώτη παράσταση του Θ.Ο.Κ. στην Επίδαυρο.
Ερίου

Τριαρχία

Η Ερίου αποτελεί ένα σημαντικό τριαρχικό σχήμα θεοτήτων μαζί με τις αδερφές της, Μπάνβα και Φόουλα. Όταν οι Μιλέσιοι κατέφτασαν από την περιοχή της Ισπανίας, καθεμιά από τις αδερφές ζήτησε να δοθεί το όνομά της στη χώρα. Έτσι κι έγινε, αν και χρησιμοποιήθηκε περισσότερο το όνομα της Ερίου, ενώ τα άλλα δυο ονόματα είχαν περισσότερο ποιητική χρήση.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2018-19

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2018–19 είναι το 32ο στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων και με το νέο σύστημα που εφαρμόζεται εδώ και 2 χρόνια. Στην Α' φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, όπου στον 1ο συμμετείχαν οι 4 πρώτες ομάδες της περυσινής περιόδου και στον 2ο οι άλλες 4. Η πρώτη φάση ξεκίνησε στις 31 Οκτωβρίου και τελείωσε στις 8 Δεκεμβρίου 2018. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 21 Δεκεμβρίου και τελείωσε στις 30 Γενάρη. Η τρίτη φάση ξεκίνησε στις 9 Φεβρουαρίου και τελείωσε στις 13 Απριλίου 2019. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε στις 16 Μαΐου ο Ολυμπιακός για 10η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στην σειρά των τελικών με 3-2 της Βουλιαγμένης.
Φαίδων Ματθαίου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 12 Ιουλίου 1924 και καταγόταν απο οικογένεια με αθλητικές καταβολές. Ο πατέρας του ήταν ο Μάνθος Ματθαίου, πρόεδρος του Άρη, ο οποίος σκοτώθηκε κάτα το βομβαρδισμό από ιταλικά αεροπλάνα. Ασχολήθηκε με πολλά σπορ και ήταν πρωταγωνιστής σε όλα: πετοσφαίριση, πόλο, πινγκ πονγκ, τένις, σκοποβολή, ξιφασκία, αναβάτης σε αγώνες μοτοσυκλετών και ήταν μέλος των εθνικών ομάδων μπάσκετ και κωπηλασίας. 
Σε όλα τα αθλήματα ήταν αθλητής στον Άρη Θεσσαλονίκης. Μάλιστα συμμετείχε σε δύο Ολυμπιάδες σε δυο διαφορετικά αθλήματα: το 1948 στο Λονδίνο στην κωπηλασία και το 1952 στο Ελσίνκι στην καλαθοσφαίριση. 
Πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου 2011.

Καλαθοσφαίριση (αθλητής)

Στην καλαθοσφαίριση έκανε μεγάλη καριέρα ως παίκτης και προπονητής πάνω απο 60 χρόνια κατακτώντας πολλούς τίτλους. Αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ. Ξεκίνησε από τον Άρη Θεσσαλονίκης το 1945 και το 1949 πήγε στον Παναθηναϊκό. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1950, 1951, 1954). Το 1955 έπειτα από διαφωνία με τους συμπαίκτες του στον ΠΑΟ αποχωρεί και εντάσεται στον Πανιώνιο. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Σπόρτιγκ, επέστρεψε στον Πανιώνιο και αργότερα μεταγράφηκε στην ιταλική Στορμ Βαρέζε στην οποία αγωνίστηκε ως παίκτης και προπονητής. Τελείωσε την καριέρα του στον Άρη. Αγωνιζόταν στην θέση του πλέι μέικερ και φορούσε πάντα το νούμερο 1.
To 1955 αγωνίστηκε με τον Άρη στο διεθνές τουρνουά του Βιαρέτζιο κατακτώντας την 2η θέση και ανακηρύχθηκε 1ος σκόρερ με 129 πόντους και πολυτιμότερος παίκτης. Η επιτυχία ήταν πολύ μεγάλη, αφού την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν ευρωπαϊκά κύπελλα και τα διεθνή τουρνουά είχαν μεγάλη δημοσιότητα. Το όνομα του Ματθαίου έγινε γνωστό σε όλη την Ιταλία, ενώ εκτός από τον ιταλικό τύπο ρεπορτάζ για τον Ματθαίου είχαν ισπανικές και γαλλικές εφημερίδες. Χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους πιο σπουδαίους Ευρωπαίους καλαθσφαιριστές της εποχής του.

Εθνική Ελλάδας

Αγωνίστηκε στην Εθνική Ελλάδος σε 44 αγώνες και σημείωσε συνολικά 539 πόντους (μ.ο. 12). Έπαιξε στον πρώτο επίσημο αγώνα στην ιστορία της εθνικής το 1949 στο Ευρωμπάσκετ της Αιγύπτου, στον αγώνα Ελλάδα-Ολλανδία 46-28 στις 15 Μαΐου 1949 στο Κάιρο. Ήταν επίσης προπονητής στον πρώτο αγώνα της Εθνικής Ελλάδος γυναικών.

Καλαθοσφαίριση (προπονητής)

Ως προπονητής έκανε επίσης μεγάλη καριέρα και πέρασε από τον πάγκο της Εθνικής αντρών, Εθνικής γυναικών, Πανιωνίου, Περιστερίου, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακού, Άρη (γυναίκες) και άλλων. Θεωρείται ο δημιουργός της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του Άρη. Αλησμόνητος είναι ο τελικός των ξυρισμένων κεφαλιών κατά τον οποίο ήταν προπονητής του ΠΑΟΚ και προέτρεψε τους αθλητές του να κουρευτούν γουλί και να κερδίσουν τον τελικό του 1984 που όλοι πίστευαν ότι θα κερδίσει άνετα ο Άρης.
Αδαμάντιος Κωνσταντινίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν παντρεμένος με την Ευαγγελία Κωνσταντινίδου και είχαν 2 κόρες.

Πολιτική καριέρα

Στις εκλογές του 1933 εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με το κόμμα των Φιλελευθέρων.
Πέθανε σε ηλικία 88 ετών το 1988 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων, του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Ντέρβεντα

Γεωγραφία

Η Ντέρβεντα είναι πόλη στα βόρεια της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ευρίσκεται εντός της κοιλάδας του ποταμού Ούκρινα, δεξιό παραπόταμο του Σάβου. Ο δήμος είναι περιτριγυρισμένος από εκείνους του Σρμπατς, του Μπροντ, της Μόντριτσα, του Ντόμποϊ και του Πρνιαβόρ, ενώ, στα βόρεια, συνορεύει με την Κροατία.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Πολιτισμός

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Εκπαίδευση

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Αθλητισμός

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Οικονομία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Όμιλος Β Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012

Γενικά στοιχεία

Ο συγκεκριμένος όμιλος είχε χαρακτηριστεί ως το "γκρουπ του θανάτου". Ο όμιλος σχηματίστηκε από τέσσερις εθνικές ομάδες, που προέκυψαν με κλήρωση: την Ολλανδία, τη Γερμανία, την Πορτογαλία και την Δανία.
Οι αγώνες έγιναν σε δύο γήπεδα της Ουκρανίας: στο Στάδιο Μέταλιστ που βρίσκεται στο Χάρκοβο και στην Αρένα Λβιβ που βρίσκεται στο Λβιβ. Στην προημιτελική φάση προκρίθηκαν Γερμανία και Πορτογαλία, ενώ Δανία και Ολλανδία αποκλείστηκαν από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Λοραζεπάμη

Η λοραζεπάμη, διαθέσιμη με το εμπορικό σήμα Ativan, Tavor και άλλα, είναι φάρμακο βενζοδιαζεπίνης. Δρα ως αγχολυτικό. Καταναλώνεται με κατάποση ή με ένεση. Όταν δίνεται με ένεση, τα αποτελέσματα αρχίζουν να εμφανίζονται 1 με 30 λεπτά μετά την λήψη της δόσης και τα αποτελέσματα διαρκούν μέχρι μια μέρα.
Η λοραζεπάμη δημιουργήθηκε το 1963 και έγινε διαθέσιμη προς πώληση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1977. Βρίσκεται στην λίστα των σημαντικότερων φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Το 2016 ήταν το το φάρμακο συνταγογραφήθηκε πάνω από 14 εκατομμύρια φορές στις Ηνωμένες Πολιτείες.