google/wiki40b huggingface dataset:
Γουότερλου (Σιέρα Λεόνε)

Ιστορία

Το Γουότερλου ιδρύθηκε το 1819 ως οικισμός για τους απελεύθερους δούλους Αφρικανούς. Ενσωματωμένη στο σύστημα των ενοριών υπό την καθοδήγηση της Εταιρείας Ιεραποστολής της Αγγλικανικής Εκκλησίας (Church Missionary Society, CMS), η πόλη εποικίσθηκε από άνδρες του 2ου και του 4ου Συντάγματος Δυτικών Ινδιών, από την Τζαμάικα και τα Μπαρμπάντος. Συνακόλουθα, πήρε το όνομά της προς τιμή της τελειωτικής νίκης των Βρετανών και των συμμάχων τους επί του Ναπολέοντος στη Μάχη του Βατερλώ (αγγλική προφορά «Γουότερλου»).
Οι πρώτοι έποικοι (που εγκαταστάθηκαν στη σημερινή συνοικία Σότζα Τάουν) επαυξήθηκαν αργότερα με την προσθήκη αρκετών ομάδων απελεύθερων, των οποίων η ενσωμάτωση στη νέα κοινότητα διευκολύνθηκε από την επιμονή του κυβερνήτη Μακάρθυ στην εκπαίδευση και στη θρησκευτική ένταξη. Αγγλικανοί, αλλά και άλλες προτεσταντικές ομολογίες όπως οι Ουεσλεϋανοί, ίδρυσαν εκκλησίες και σχολεία που κάλυπταν τον γρήγορα αυξανόμενο πληθυσμό. Οι Μικτές Επιτροπές στο Φρίταουν, που συστάθηκαν το 1819 κυρίως για να ξαναελευθερώσουν δούλους που είχαν ξανα-αιχμαλωτισθεί, έστελναν συνεχώς τέτοιους απελεύθερους στο Γουότερλου. Αντίθετα με τους αρχικούς πρώην στρατιώτες εποίκους, οι απελεύθεροι είχαν ελάχιστη σε διάρκεια επαφή με τις γλώσσες και τον πολιτισμό των λευκών. Επιχειρώντας να αποκαταστήσουν κάποια σταθερότητα τρόπου ζωής στο νέο περιβάλλον, εγκαταστάθηκαν κατά εθνοτικές ή φυλετικές περιοχές. Ούτως, οι Γιορούμπα εγκαταστάθηκαν στη συνοικία Άκου Τάουν (Aku Town), οι Ίμπο στην Ίμπο Τάουν, κλπ..
Η κοινότητα που δημιουργήθηκε με τον τρόπο αυτόν δημιούργησε θεσμούς κοινωνικής πρόνοιας όσο και μυστικές εταιρείες, όπως οι Ojeh, Geledeh και Akanja, ως μέσα για τη συνέχιση του πολιτισμού των προγόνων των κατοίκων, για την κοινωνική σταθερότητα και την ενίσχυση της οικονομικής ανεξαρτησίας τους.
Σε λιγότερο από μισό αιώνα από την ίδρυσή της, η πόλη ξεπρόβαλε ως ένα σημαντικό οικονομικό κέντρο μεταξύ της πρωτεύουσας και των επαρχιών. Κατά τον 20ό αιώνα το Γουότερλου συνέχισε τον ίδιο ρόλο, ακμάζοντας με την ανάπτυξη πλέον και του εμπορίου. Η οικονομική του ανάπτυξη συνδυαζόμενη με την εγγύτητά του στην πρωτεύουσα έφερε ένα ποικίλο πλήθος ανθρώπων από τις απομονωμένες επαρχίες της χώρας. Η ευημερία της πόλεως διαλύθηκε με το ξέσπασμα του Εμφύλιου Πολέμου τη δεκαετία του 1990, όταν επαναστάτες λεηλάτησαν και κατέστρεψαν σπίτια, σχολεία, ναούς, γραφεία και κρατικές υπηρεσίες, με πολλούς κατοίκους να φεύγουν από την πόλη ως πρόσφυγες.

Γεωγραφία

Το Γουότερλου βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 8°20΄ Βόρειο και μήκος 13°04΄ Δυτικό, κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 40 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αποτελεί τη δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Δυτικής Περιφέρειας της Σιέρα Λεόνε, έκτη σε όλη τη χώρα, και σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο εξαιτίας της υπάρξεως της Χερσονήσου της Σιέρα Λεόνε, στο άκρο της οποίας είναι κτισμένη η πρωτεύουσα Φρίταουν.
Γιοχάνες Βάρες

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Κίισα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα ο οικισμός ανήκει στην Εσθονία) και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στον ρωσικό στρατό ως γιατρός, ιδιότητα με την οποία συμμετείχε και την περίοδο 1918 - 1920 στον νεοσύστατο εσθονικό στρατό στα πλαίσια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. 
Στις 21 Ιουνίου του 1940, μετά την κατάληψη της Εσθονίας από τα σοβιετικά στρατεύματα, διορίστηκε πρωθυπουργός της χώρας κηρύσσοντας την μετατροπή του κράτους σε λαϊκή δημομοκρατία, ενώ την επόμενη μέρα ανήγγειλε την υποβολή αίτησης του κράτους για υπαγωγή στην ΕΣΣΔ. Διατηρήθηκε στη θέση του πρωθυπουργού μέχρι τις 25 Αυγούστου του ίδιου έτους όταν η Εσθονία προσαρτήθηκε επίσημα στη Σοβιετική Ένωση. Μετά από αυτή την εξέλιξη ορίστηκε γενικός γραμματέας του Ανωτάτου Σόβιετ της Εσθονίας και κατά το διάστημα της γερμανικής κατοχής (1941 - 1944) διετέλεσε επικεφαλής της εξόριστης κυβέρνησης που είχε καταφύγει εντός σοβιετικού εδάφους.
Βρέθηκε νεκρός την 29η Νοεμβρίου του 1946 στο Παλάτι Κάντριοργκ του Ταλίν. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή ο θάνατος του Βάρες οφείλεται σε αυτοκτονία καθώς ο ίδιος ήταν απογοητευμένος από την κατάσταση που είχε επιβάλει η σοβιετική πολιτική στη χώρα, ενώ άλλες απόψεις υποστηρίζουν πως δολοφονήθηκε ή οδηγήθηκε στην αυτοχειρία από την NKVD.

Λογοτεχνική σταδιοδρομία

Παράλληλα ο Βάρες ήταν ποιητής (γνωστός υπό το φιλολογικό ψευδώνυμο Johannes Vares Barbarus) και ιδεολογικά ανήκε στη ριζοσπαστική σοσιαλιστική πτέρυγα. Το 1917 προσχώρησε στην νεοσύστατη λογοτεχνική ομάδα Σιούρου, τα μέλη της οποίας εισήγαγαν στα εσθονικά γράμματα καινοτόμες προσεγγίσεις με κύριο στοιχείο τον πασιφισμό. Κυρίαρχο μοτίβο του λογοτεχνικού έργου του Βάρες ήταν η εξύμνηση της νέας - σοβιετικής - κοινωνίας, ενώ αντιπροσωπευτικό του ποίημα θεωρείται η Νυχτερινή πορεία του Αγίου Γεωργίου όπου καταπιάνεται με μια εσθονική εξέγερση του 14ου αιώνα ενάντια στην τοπική φεουδαρχία.
Νόρμαν Φόστερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Reddish, Στόκπορτ, σε μια οικογένεια της εργατικής τάξης. Ήταν φυσικά ταλαντούχος, με καλές αποδόσεις στο σχολείο, και έδειξε ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική, ιδιαίτερα στις εργασίες του Φρανκ Λόιντ Ράιτ και του Λε Κορμπυζιέ. Εγκαταλείποντας το σχολείο στα 16, εργάστηκε στο γραφείο πόλης Treasurer's του Μάντσεστερ πριν καταταγεί στην βασιλική Πολεμική Αεροπορία. Αφότου απολύθηκε το 1961, ενθαρρύνεται να παρακολουθήσει την πανεπιστημιακή σχολή αρχιτεκτονικής του Μάντσεστερ. Αργότερα, κέρδισε το Henry Fellowship της αρχιτεκτονικής σχολής του Γιέιλ, όπου συνάντησε τον συνεργάτη του Ρίτσαρτ Ρότζερς και έκανε το Μάστερ του. Ταξίδεψε έπειτα στην Αμερική για ένα έτος και επέστρεψε στην Αγγλία το 1962.

Foster and Partners

Αφότου διαλύθηκε η Team 4, ίδρυσε το 1967 με την συνεταίρο του Wendy Cheeseman την Foster Associates. Το 1968 άρχισε τη συνεργασία με τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μπάκμινστερ Φούλερ, που κράτησε μέχρι το θάνατο του Φούλερ το 1983, με διάφορα προγράμματα που έγιναν καταλύτες για την ανάπτυξη μιας περιβαλλοντικής αρχιτεκτονικής (π.χ. το έργο Samuel Beckett Theatre).
Το πιο σημαντικό του κτήριο στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν η έδρα της Willis Faber & Dumas στο Ίπσουιτς το 1974. Ο πελάτης ήταν μια οικογενειακή ασφαλιστική εταιρεία που θέλησε να αποκαταστήσει μια αίσθηση κοινότητας στον εργασιακό χώρο. Ο Φόστερ δημιούργησε ανοικτά πατώματα γραφείων, πολύ πριν το ανοικτό σχέδιο γίνει κανόνας. Σε μια μικρή πόλη με λίγες δημόσιες εγκαταστάσεις, κατασκευάστηκαν κήποι, ολυμπιακών διαστάσεων πισίνα και γυμναστήριο, αυξάνοντας κατά πολύ την ποιότητα ζωής των υπαλλήλων της εταιρίας των μόλις 1.200 υπαλλήλων. Το κτήριο έχει γυάλινη πρόσοψη και σήμερα είναι διατηρητέο.
Το γραφείο Foster+Partners αποτελεί σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά γραφεία στον κόσμο.
2835 Ρυόμα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ρυόμα εκτιμάται σε 25,16 ± 2,5 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0404 ± 0,010.
Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13

Ομάδες

Τρεις είναι οι ομάδες που προβιβάστηκαν από την Λιγκ 2, αντικαθιστώντας τις τρεις ομάδες που υποβιβάστηκαν από την Λιγκ 1, με το πέρας της σεζόν 2011–12. Ένα σύνολο 20 ομάδων συμμετέχει πλέον στο πρωτάθλημα, με τρεις ομάδες να κινδυνεύουν με τον υποβιβασμό στην χαμηλότερη κατηγορία, την Λιγκ 2. Όσες ομάδες εξασφάλισαν άδεια συμμετοχής στην Λιγκ 1, υποχρεώθηκαν να περάσουν από τον έλεγχο της DNCG, προτού πάρουν την σχετική άδεια συμμετοχής, ώστε να μπορούν να πάρουν μέρος κανονικά.
Η Μπαστιά ήταν η πρώτη ομάδα που εξασφάλισε την άνοδό της στην Λιγκ 1. Η ομάδα εξασφάλισε τον τίτλο του πρωταθλητή την 1η Μαΐου 2012, με τρεις αγώνες να υπολείπονται, μετά την επικράτησή της απέναντι στην Μετς, με σκορ 3–0 στο Σταντ Αρμάν Σεζαρί. Η Μπαστιά πραγματοποίησε την επιστροφή της στην Λιγκ 1, έπειτα από απουσία επτά ετών, έχοντας σημειώσει δύο συνεχόμενες ανόδους. Η ομάδα είχε πάρει την άνοδο για την Λιγκ 2, έπειτα από την κατάκτηση της Νασιονάλ της σεζόν 2010–11.
Η Ρενς και η Τρουά αναδείχτηκαν δεύτερη και τρίτη στην βαθμολογική κατάταξη, αντιστοίχως, εξασφαλίζοντας την άνοδο στην Λιγκ 1, μαζί με την πρωταθλήτρια Μπαστιά. Και οι δύο αυτές ομάδες εξασφάλισαν την άνοδο με έναν αγώνα να υπολείπεται, μετά τις νίκες τους στις 11 Μαΐου 2012, οι οποίες οριστικοποίησαν την βαθμολογική κατάταξη των δύο συλλόγων. Η Ρενς, η οποία έχει, κατά το παρελθόν, κατακτήσει την Λιγκ 1 έξι φορές, επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου έπειτα από απουσία 33 ετών, όπου και αγωνιζόταν στις χαμηλές κατηγορίες. Στη διάρκεια αυτών των 33 ετών, η ομάδα κήρυξε πτώχευση και υποχρεώθηκε στην πώληση των υπαρχόντων της (διακρίσεις, κύπελλα, κτλ.). Η Τρουά επέστρεψε στην Λιγκ 1, ύστερα από τέσσερα χρόνια στην Λιγκ 2. Στη διάρκεια της πενταετούς απουσίας της από την ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, η Τρουά αγωνίστηκε και στην Νασιονάλ, την τρίτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου.
Φράγμα του Ασουάν

Ιστορικό

Για πολλούς αιώνες, οι κάτοικοι της Αιγύπτου υπέφεραν είτε από έλλειψη είτε από πληθώρα νερού. Κάποια χρόνια υπήρχε ξηρασία, και δεν υπήρχε αρκετό νερό για να εκμεταλλευτούν τις καλλιέργειες ή να το χρησιμοποιήσουν για την καθημερινή ζωή. Άλλα έτη υπήρχε τόσο πολύ νερό ώστε ο ποταμός Νείλος πλημμύριζε, καταστρέφοντας τις καλλιέργειες και διαβρώνοντας εύφορα εδάφη. Ήταν επιτακτική λοιπόν η ανάγκη για εξεύρεση λύσης σε αυτά τα προβλήματα. 
Η απάντηση ήταν το φράγμα του Ασουάν. Το φράγμα θα έπρεπε να εξυπηρετεί τρεις ανάγκες: 
α) να ελέγχει τις πλημμύρες του ποταμού Νείλου, 
β) να αποθηκεύει νερό από τις πλημμύρες, έτσι ώστε να μπορεί να αποδεσμεύεται σε βραδύτερο ρυθμό, και 
γ) να παράγει υδροηλεκτρική ενέργεια. 
Οι Σοβιετικοί βοήθησαν το λαό της Αιγύπτου στο σχεδιασμό και την κατασκευή φράγματος από γρανίτη, με μήκος 3,26 χιλιόμετρα (2,3 μίλια) και ύψος 111 μ. πάνω από τη βάση του ποταμού Νείλου. Το φράγμα χτίστηκε περίπου 13 χιλιόμετρα νότια της αιγυπτιακής πόλης του Ασουάν, και το όνομά του ήταν Υψηλό Φράγμα Ασουάν (Aswan High Dam). Οι Σοβιετικοί προμήθευσαν επίσης τον υδροηλεκτρικό εξοπλισμό που χρησιμοποιείται στο σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. Χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να κτιστεί το φράγμα, με κόστος 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Το φράγμα άρχισε να λειτουργεί το 1970, και έχει προσφέρει τόσο θετικά και τα αρνητικά στους ανθρώπους και στο περιβάλλον έδαφος.
Η πρώτη κατασκευαστική φάση περιελάμβανε και τη διάνοιξη στο φαράγγι του Ασουάν αύλακα μήκους δύο περίπου χλμ., περικλεισμένου από τοίχο ύψους 65 μέτρων, στη μέση του οποίου διανοίχθηκαν έξι σήραγγες και τοποθετήθηκαν 12 τουρμπίνες, συνολικής απόδοσης 2.100.000 κιλοβατωρών. Έργο γιγαντιαίο, συγκαταλέχθηκε στα μεταπολεμικά "θαύματα", που άλλαξαν το πρόσωπο της Γης. Στόχων των εμπνευστών ήταν να αποτελέσει μνημείο δόξας της Αιγύπτου, του Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ και της χορηγού Ε.Σ.Σ.Δ. του Νικίτα Χρουστσόφ, αυξάνοντας την καλλιεργήσιμη γη κατά 5.000.000 στρέμματα, διπλασιάζοντας την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. προσθέτοντας 200.000.000 στερλίνες στο εθνικό εισόδημα και δαμάζοντας οριστικά την οργή του Νείλου, όταν πλημμυρίζει, στο εσωτερικό της λίμνης Νάσερ, μίας από τις μεγαλύτερες τεχνητές λίμνες του κόσμου. Δόξα για την Αίγυπτο, δυστυχία για το Σουδάν, που μάταια διαμαρτυρήθηκε για τις αρνητικές συνέπειες της εκτροπής των υδάτων του Νείλου στα άνυδρα εδάφη του.
Γκονσάλο Ιγουαΐν

Νεότερα χρόνια

Ο Γκονσάλο γεννήθηκε στην πόλη Βρέστη (Μπρεστ) στην Γαλλία τον Δεκέμβριο του 1987. Ο πατέρας του τότε ήταν εν ενεργεία ποδοσφαιριστής της Σταντ Μπρεστουά. Όταν ήταν 10 μηνών, έφυγαν από την Γαλλία, για να μετακινηθούν στην Αργεντινή, όπου παρέμειναν μέχρι το Μουντιάλ του 1998.

Ρίβερ Πλέιτ

Απο την Αργεντινή επίσης, άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα, και συγκεκριμένα στις εφηβικές ομάδες της Ρίβερ Πλέιτ, μέχρι που το 2005 έκανε το ντεμπούτο του στην επαγγελματική ομάδα της Πλέιτ, και η ομάδα του νίκησε με 2–1 την Χιμνάσια ι Εσγρίμα Ντε Λα Πλάτα. Τον Φεβρουάριο του 2006 σκοράρει για πρώτη φορά, με την φανέλα της Πλέιτ επι της Μπάνφιλντ. Την σεζόν 2005–2006, κατάφερε να σκοράρει πέντε φορές στους δώδεκα αγώνες που συμμετείχε. 
Ο Γκονσάλο επίσης, τον Οκτώβριο του 2006, αγωνίστηκε στο Σούπερ-κλάσικο της Αργεντινής, όταν η ομάδα του αντιμετώπισε την Μπόκα Τζούνιορς. Ο προπονητής της Πλέιτ, Ντανιέλ Πασαρέλλα, δήλωσε πως ο Ιγουαΐν στο κοντινό μέλλον θα γίνει ένα από τα αστέρια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Στο δεύτερο πρωτάθλημά του σκόραρε οκτώ φορές στις 17 συμμετοχές του σε αγώνες.

Ρεάλ Μαδρίτης

Τον Δεκέμβριο του 2006, η Ρεάλ Μαδρίτης έδειξε ενδιαφέρον για τον Ιγουαΐν, προσφέροντας στην Ρίβερ Πλέιτ 13.000.000 ευρώ για να τον εντάξει στο δυναμικό της. Τον Ιανουάριο του 2007 αγωνίστηκε για πρώτη φορα με την φανέλα της "Βασιλισσας" με αντίπαλο την Ρεάλ Μπέτις, στο Κύπελλο Ισπανίας. Στο πρωτάθλημα εμφανίστηκε 3 μέρες μετά ενάντια στην Ρεάλ Σαραγόσα. Στις 24 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς, σκοράρει με αντίπαλο την Ατλέτικο Μαδρίτης (όπου ο αγώνας έληξε με ισόπαλο σκόρ 1–1). Ο Γκονσάλο έχει σώσει την ομάδα του, βάζοντας στο τελευταίο λεπτό το περιζήτητο γκόλ με αντίπαλο την Εσπανιόλ (ο αγώνας έληξε με σκόρ 4–3). 
Την σεζόν 2007–2008, έσωσε για ακόμη μια φορά την ομάδα του, Ρεάλ χαρίζοντας την νίκη με 2–1 επι της Οσασούνα, και την οδήγησε μαθηματικά στην έξοδο της, στο Τσάμπιονς Λίγκ.

ΣΣΚ Νάπολι

Στις 27 Ιουλίου 2013, η ΣΣΚ Νάπολι επιβεβαίωσε την υπογραφή του Ιγουαΐν, με τον Αργεντινό να παίρνει την φανέλα με τον αριθμό 9. Στις 25 Αυγούστου, ο Ιγουαΐν έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α με μια ήττα 3–0 από την Μπολόνια κατά την ημέρα έναρξης της περιόδου 2013–2014.

Γιουβέντους

Στις 26 Ιουλίου του 2016 η ΣΣΚ Νάπολι ανακοίνωσε την πώληση του Ιγουαΐν στη Γιουβέντους για το ποσό των 90.000.000 ευρώ. Ο Αργεντινός επιθετικός υπέγραψε συμβόλαιο 5 ετών με την ιταλική ομάδα.

Μίλαν (δανεικός)

Στις 2 Αυγούστου του 2018 ο Ιγουαΐν αποκτήθηκε με τη μορφή δανεισμού από την Μίλαν για έναν χρόνο και με οψιόν αγοράς το καλοκαίρι του 2019.

Τσέλσι (δανεικός)

Στις 23 Ιανουαρίου του 2019 απόκτηθηκε ως δανεικός από την Τσέλσι μέχρι το καλοκαίρι του 2019.
Ευρώτας (βασιλιάς)

Ο μύθος

Διαδέχτηκε τον πατέρα του Μύλη και ήταν ο τρίτος μυθικός βασιλιάς της Λακωνίας. Γυναίκα του ήταν η Ευρυδίκη και μαζί της έκανε μια κόρη, την Σπάρτη, από την οποία πήρε το όνομα της η ομώνυμη πόλη, και η οποία παντρεύτηκε τον Λακεδαίμονα, ο οποίος και τον διαδέχτηκε. Ο Ευρώτας ένα από τα έργα που έκανε ήταν να ρυθμίσει την κοίτη του ποταμού που διέσχιζε την Λακωνία και αργότερα πήρε και το όνομα του .
Σύμφωνα με τη μυθολογία, θέλησε να δώσει διέξοδο στα λιμνάζοντα νερά γύρω από τη Σπάρτη, γι'αυτό άνοιξε διώρυγα και διοχέτευσε τα νερά προς τη θάλασσα. Έτσι δημιουργήθηκε το ποτάμι, που πήρε το όνομα του, Ευρώτας. Άλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Ευρώτας μετά από μια ατιμωτική ήττα από τους Αθηναίους, έπεσε στο ποτάμι και πνίγηκε και έτσι πήρε το όνομα του.
Νεοσυντηρητισμός

Ο νεοσυντηρητισμός είναι παραλλαγή της πολιτικής ιδεολογίας του συντηρητισμού που απορρίπτει τον ουτοπισμό και την ισότητα του σύγχρονου φιλελευθερισμού, αλλά βλέπει ένα ρόλο για το κράτος πρόνοιας. Κύριο μέλημα των νεοσυντηρητικών από το 1990 είναι η χρήση της αμερικανικής ισχύος για την προώθηση της δημοκρατίας στο εξωτερικό, κυρίως στη Μέση Ανατολή. Αυτό έγινε ορατό με τη δράση των Ρεμπουμπλικάνων Τζωρτζ Μπους (πρεσβύτερος) (1989-93) και Τζωρτζ Μπους (νεότερος) (2001-2009).
Ο Νεοσυντηρητισμός αναπτύχθηκε από πρώην φιλελεύθερους, οι οποίοι στα τέλη της δεκαετίας του 1960 άρχισαν να αντιτάσσονται σε πολλές από τις πολιτικές και τις αρχές που σχετίζονται με τον Πρόεδρο Λύντον Τζόνσον και τα Μεγάλη Κοινωνικά προγράμματα.

Ορολογία

Ο όρος «νεοσυντηρητικός» ήταν δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1973 από τον ηγέτη των Σοσιαλιστών Μάικλ Χάρινγκτον (Michael Harrington), ο οποίος εφάρμοσε την αντίθεσή του προς τις ιδέες της πολιτικής των Ντάνιελ Μπελ (Daniel Bell), Ντάνιελ Πάτρικ Μόινιχαν και Ίρβιν Κρίστολ (Irving Kristol).
Η «νεοσυντηρητική» ετικέτα αγκαλιάστηκε από Ίρβιν Κρίστολ το 1979 άρθρο του «Εξομολογήσεις ενός Αληθινού, Αυτοομολογούμενου Νεοσυντηρητικού». Οι ιδέες του είχαν μεγάλη επιρροή από το 1950, όταν ίδρυσε και επιμελήθηκε το περιοδικό Encounter. Μια άλλη πηγή ήταν ο Νόρμαν Ποντχόρετζ (Norman Podhoretz) , εκδότης του περιοδικού Commentary (Σχολιασμός) από το 1960 έως το 1995. Από το 1982 ο Ποντχόρετζ αποκαλούσε τον εαυτό του νεοσυντηρητικό, σε ένα άρθρο των New York Times Magazine με τίτλο "Η νεοσυντηρητική αγωνία πάνω στην Εξωτερική Πολιτική του Ρίγκαν». Προς το τέλος της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι νεοσυντηρητικοί οδηγούνταν από «την αντίληψη ότι ο φιλελευθερισμός είχε αποτύχει και δεν ήξερε γιατί μιλούσε» σύμφωνα με τον E.J. Dionne.
Ο όρος νεοσυντηρητικές, ο οποίος αρχικά χρησιμοποιήθηκε από μια σοσιαλιστική μερίδα για να επικρίνουν την πολιτική των Σοσιαλδημοκρατών στις ΗΠΑ, από το 1980 χρησιμοποιήθηκε ως κριτική κατά των υποστηρικτών του αμερικανικού σύγχρονου φιλελευθερισμού, ο οποίος είχε «μετακινηθεί προς τα δεξιά». Ο όρος «νεοσυντηρητικός» ήταν το θέμα της αύξησης της κάλυψης των μέσων ενημέρωσης κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζορτζ Μπους, με ιδιαίτερη έμφαση σε μια αντιληπτή επίδραση των νεοσυντηρητικών στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, στο πλαίσιο του Δόγματος Μπους. Ο νεοσυντηρητικός όρος συχνά χρησιμοποιείται ως υποτιμητικός σε αυτό το πλαίσιο.
Νέα Χράνη Πιερίας

Υποδομή

Ο οικισμός έχει 467 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία (καπνά) και είναι Βλάχοι, Πόντιοι, πρόσφυγες και γενικότερα αποτελούν ένα κράμα πληθυσμών που εγκαταστάθηκαν στο χωριό το 1970. Το χωριό έχει διθέσιο Δημοτικό σχολείο, μονοθέσιο νηπιαγωγείο και αγροτικό ιατρείο.  Ο κεντρικός ναός της είναι αυτός της Αγίας Ειρήνης.

Πολιτισμός

Στον τομέα του αθλητισμού, στο χωριό υπάρχει ο Γυμναστικός Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος "Ο Ηρακλής Χράνης", που αγωνίζεται στην Γ΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας.  Υπάρχει πολιτιστικός σύλλογος, με την ονομασία "Το Αθάνατο", ο οποίος έχει, ανάμεσα στα άλλα καιθεατρική ομάδα.

Ιστορικά στοιχεία

Η Παλιά Χράνη βρίσκεται στο κέντρο του Νομού Πιερίας βορειανατολικά της Κατερίνης. Το όνομά της σύμφωνα με μια εκδοχή προήλθε από το ρήμα χραίνω που σημαίνει αλείφω, επειδή στην περιοχή έφτιαχναν ένα υγρό για τη θεραπεία της ψώρας των αιγοπροβάτων, ενώ κατά μια άλλη εκδοχή το όνομα Χράνη προέρχεται από σλαβική λέξη, που σημαίνει "σοδειά". Σήμερα η Παλιά Χράνη δεν κατοικείται γιατί μετά το 1974 λόγω συχνών και σοβαρών κατολισθήσεων που σημειώνονταν στη γύρω περιοχή, οι Χρανιώτες μετοίκησαν στη Νέα Χράνη, στη θέση Κουμάντζα. Η Χράνη είχε 71 κατοίκους το 1913.
Ελικίστρα Αχαΐας

Τοποθεσία

Ο οικισμός βρίσκεται χτισμένος σε μία ημιορεινή περιοχή, σε υψόμετρο 380 μέτρων περίπου, στους δυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού όρους και ανατολικά της πόλης της Πάτρας. Γειτνιάζει με την Καρυά, το Νέο Σούλι, τον Ριγανόκαμπο, το Ρυάκι, τον Ρωμανό και το Πουρναρόκαστρο και απέχει οδικώς 10 χιλιόμετρα περίπου από το κέντρο της Πάτρας ενώ ένας μέσος χρόνος μετάβασης από και προς αυτό είναι περίπου 20 λεπτά.
Γουβιά Κέρκυρας

Ιστορικά στοιχεία

Το όνομα του χωριού, σύμφωνα με τους γεροντότερους, οφείλεται στους γοβιούς ή γουβιούς, όπως λέγονται τα ψάρια κοκοβιοί. Παλαιότερα η περιοχή αποτελούσε ψαροχώρι και έβριθε αυτού του είδους αλιεύματος. Εκεί βρίσκονται και τα ερείπια ενετικού ναύσταθμου. Τα τελευταία χρόνια η περιοχή αναβαθμίστηκε και αναπτύχθηκε τουριστικά, όπως και το Κοντόκαλι.
Ευστάθιος Ευσταθίου

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Ευστάθιος Ευσταθίου γεννήθηκε στη Μόρφου το 1935. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική και οικονομικές επιστήμες. Εργάζεται ως δικηγόρος.

Πολιτική διαδρομή

Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με την ΕΔΕΚ. Επανεξελέγη στις Βουλευτικές εκλογές του 1991.
Γιώργος Ανεμογιάννης (σκιτσογράφος)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 16 Δεκεμβρίου του 1916. Είχε παρακολουθήσει μαθήματα διακοσμητικής στη Kunst Geverbe Schule στη Βιέννη και στη συνέχεια φοίτησε στην ειδική θεατρική σχολή του Max Reinhart στο Reinhardt-seminar και στη Spezialschule fur Buhnenbild του καθηγητή Rottmayer στο Πολυτεχνείο της Βιέννης. Και από τις τρεις παραπάνω σχολές αποφοίτησε με άριστα.
Στο θεατρικό χώρο της Ελλάδας εμφανίσθηκε για πρώτη φορά το 1939 με μια έκθεση Σκηνογραφίας στη γκαλερί Στρατηγοπούλου. Αμέσως μετά σκηνογράφησε το έργο "Το ταξίδι του κ. Περισσόν" για το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Το 1948 ο Γιώργος Ανεμογιάννης ήταν το βασικό στέλεχος στο θίασο "Μουσούρης - Μόρντος - Ανεμογιάννης" στα έργα "Μποέμ", "Ερωτικό Γαϊτανάκι" κ.ά. Από τότε συνεργάσθηκε με όλους σχεδόν τους ιδιωτικούς θιάσους της Αθήνας, καθώς και με το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε κάθε είδους θεατρικά έργα. Το 1955 συμμετέχει στο Φεστιβάλ Αθηνών στα έργα "Ορφέας" και "Ευριδίκη" του Γκλουκ.
Ο Γιώργος Ανεμογιάννης σκηνογράφησε και σχεδίασε κοστούμια για περισσότερα από 500 θεατρικά έργα όπως και σε έργα του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Επίσης έγραψε μελέτες για σκηνογραφία και υπήρξε θεατρικός κριτικός σε καλλιτεχνικά περιοδικά και στον ημερήσιο τύπο. Υπήρξε μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου και του Σωματείου Ελλήνων Τεχνιτών Θεάτρου. Είχε αναλάβει επίσης πολλές φορές τη διακόσμηση περιπτέρων σε εκθέσεις καθώς και σε πολλές διαφημιστικές μακέτες.

Το 1973 ο Γιώργος Ανεμογιάννης οργάνωσε το Μουσείο Αραβαντινού στον Πειραιά και πέντε χρόνια μετά, το 1978, το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη στη Κρήτη. To 1999 εξέδωσε σε πολύ περιορισμένο κύκλο, καλλιτεχνικό λεύκωμα των έργων του με τον τίτλο "Διαδρομή στο Χρώμα και το Όνειρο". 
Ο Γιώργος Ανεμογιάννης μιλούσε επίσης γερμανικά και γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Παλαιού Φαλήρου Αθηνών.  Πέθανε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου του 2005 και κηδεύτηκε στη πατρίδα του στο Ηράκλειο, όπου και μία οδός φέρει σήμερα το όνομά του.
Ιωάθαμ

Ο Ιωάθαμ είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στη Καινή Διαθήκη.
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Ιωάθαμ φέρεται ως γιος του Οζία, πατέρας του Άχαζ και απόγονος του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα
Goodbye, 20th Century!

Πλοκή

Η ταινία εκτυλίσσεται σε τρεις ιστορίες, οι οποίες είναι γεμάτες βία και συναισθηματική απόγνωση. Η πρώτη ιστορία τοποθετείται το 2019, όταν η γη έχει ερημωθεί και έχει γεμίσει ερείπια. Ένας άντρας, ο Κουζμάν, είναι έτοιμος να εκτελεστεί από μία νομαδική φυλή, αλλά όλες οι προσπάθειες τους αποτυγχάνουν. Έτσι, αθάνατος όπως είναι, ο Κουζμάν αρχίζει και περιφέρεται σε αυτή τη γη, βρίσκοντας τελικά μία αινιγματική φιγούρα, που του δίνει πληροφορίες για το πώς θα αποδράσει από την αιώνια ζωή.
Η δεύτερη ιστορία, διάρκειας, μόλις τριών λεπτών, λαμβάνει χώρα το 1990. Παρουσιάζεται ως η πρώτη εγγραφή γάμου σε φιλμ, όμως η σκηνή γίνεται βίαιη, όταν μαθεύεται ότι οι νεόνυμφοι είναι στην πραγματικότητα αδέλφια.
Η τρίτη ιστορία διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη, το έτος 1999. Ένας άντρας ντυμένος με στολή Άγιου Βασίλη επιστρέφει στο διαμέρισμά του. Στο κτίριο του γίνεται μια ολονυχτία. Η επισημότητα της σκηνής καταστρέφεται το επόμενο πρωινό και αρχίζει πάλι η βιαιότητα, υπό τους ήχους του τραγουδιού My Way, σε επανεκτέλεση του Σιντ Βίσιους.

Κυκλοφορία στις ΗΠΑ

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ, το 1999, στο Cinequest Film Festival, στον Σαν Χοσέ, της Καλιφόρνια. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο B-Movie Film Festival, στη Νέα Υόρκη, κερδίζοντας βραβείο για Καλύτερο Μοντάζ και Καλύτερα Σκηνικά. Στις ΗΠΑ, κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα, αλλά όχι και σε DVD έως τώρα.
1888 Τσου Τσονγκ-Ζι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τσου Τσονγκ-Ζι εκτιμάται σε 15 χιλιόμετρα περίπου, ενώ ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης). Ο Τσου περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 14 ως 18 ώρες περίπου.