google/wiki40b huggingface dataset:
Ο άνθρωπος του τραίνου (ταινία, 1958)

Πλοκή

Η Μαντώ και ο σύζυγός της πηγαίνουν εκδρομή στο Ναύπλιο μαζί με φίλους. Κατά τη διαδρομή η Μαντώ βλέπει στο παράθυρο ενός διερχόμενου τρένου κάποιον που μοιάζει με τον Γιώργο Παυλίδη, τον άνθρωπο που είχε αγαπήσει στα χρόνια της Κατοχής και που πιστεύει ότι σκότωσαν οι Ναζί. Αυτό την ταράζει, αλλά διατηρεί την ψυχραιμία της. Αργότερα τον συναντά και πάλι στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, όπου παρουσιάζεται η «Μήδεια», αλλά και στο ξενοδοχείο όπου έχουν καταλύσει στο Μπούρτζι, στο οποίο μένει κι αυτός. Η Μαντώ εξετάζει το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει την οικογένειά της και την τακτοποιημένη ζωή της, για να τον ακολουθήσει.
Σε αυτό το σημείο αρχίζει η εξιστόρηση από τη Μαντώ, στη φίλη της, την Ελένη για το πώς γνώρισε τον Γιώργο ένα βράδυ της Κατοχής, που είχε τελειώσει η ώρα κυκλοφορίας. Μετά τον έχασε, αλλά τον ξαναβρήκε, ενώθηκαν ερωτικά και υποσχέθηκαν να παντρευτούν μόλις τελειώσει ο Πόλεμος. Το ίδιο βράδυ, όμως, ο Γιώργος έπεσε από τα πυρά των Ναζί, κι η Μαντώ δεν τον ξαναείδε έκτοτε, μέχρι τη σκηνή του διερχόμενου τρένου.
Αργότερα, η Ελένη μιλά στον Γιώργο, παροτρύνοντάς τον να φύγει, γιατί η Μαντώ κοντεύει να καταστρέψει την ευτυχία της για ένα όνειρο, για μία σκιά. Εκείνος, όταν του μίλησε για δεύτερη φορά η Μαντώ, συνέχισε να προσποιείται ότι δεν την γνωρίζει. Έτσι φεύγει, αφήνοντάς την να συνεχίσει τη ζωή της. Στο τέλος της ταινίας, στη σκηνή της πλατείας η Μαντώ επιλέγει να μείνει με τον άντρα της και ο Παυλίδης εξαφανίζεται σε ένα πλάνο μεγάλης διάρκειας.
Εμπορείο Θήρας

Ο Πύργος του Γουλά

Από τα χαρακτηριστικά του χωριού είναι ο πύργος του Γουλά (Τουρκικά kule: "πύργος"), ένας τετραγωνικός πύργος στο βορεινό τμήμα του χωριού, ο οποίος χτίστηκε κατά την περίοδο της ενετικής κυριαρχίας, πιθανότατα γύρω στον 15ο αιώνα. Η παράδοση θέλει ο πύργος να έχει κτιστεί από τους μοναχούς της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου της Πάτμου και ότι εκεί φυλάσσονταν οι θησαυροί της μονής. Στην πραγματικότητα, η χρήση του, ως μετόχι, από τους μοναχούς της μονής αυτής έγινε αρκετά μεταγενέστερα της ανέγερσης του, ενώ πηγές αναφέρουν ότι πριν την μονή ανήκε στην οικογένεια Δαργέντα. Στο εσωτερικό του πύργου υπήρχε εκκλησάκι, το οποίο δεν υπάρχει πια, του Οσίου Χριστοδούλου, ο οποίος ήταν ιδρυτής της Μονής της Πάτμου. Από τον πύργο υπήρχε σήραγγα, η οποία οδηγούσε στο καστέλι.

Το καστέλι

Το Εμπορείο ένα από τα καστέλια του νησιού. Το χαρακτηριστικό στα καστέλια ήταν ότι τα σπίτια χτίζονταν σε σειρά, κολλητά το ένα στο άλλο, σε περιμετρική διάταξη, με παράθυρα και εισόδους από την εσωτερική μεριά του οικισμού. Αυτό προστάτευε τους κατοίκους από τις εχθρικές επιδρομές. Συνήθως σε κάθε καστέλι υπήρχε μία μοναδική είσοδος. Η είσοδος στο καστέλι του Εμπορείου υπάρχει μέχρι και σήμερα και οι ντόπιοι την αποκαλούν η Πόρτα.
Σε όλα τα καστέλια της Σαντορίνης, ακριβώς έξω από την είσοδο ή σε μικρή απόσταση από αυτή, υπήρχε ναός της Αγίας Θεοδοσίας.

Εκκλησίες

Στην είσοδο του χωριού από Φηρά, υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου του Μαρμαρίτη. Το εκκλησάκι αυτό είναι στην πραγματικότητα αρχαίο ταφικό μνημείο του 3ου αιώνα π.Χ., το οποίο στους σύγχρονους χρόνους μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. Ο άγιος πήρε το προσωνύμιο Μαρμαρίτης από τα γκρίζα πελεκητά μάρμαρα με τα οποία είναι χτισμένο το μνημείο.
Στον παραδοσιακό οικισμό υπάρχουν πολλές γραφικές εκκλησίες, από τις οποίες ξεχωρίζει η εκκλησία της Παλιάς Παναγιάς ή Παναγιά η Μεσανή, χτισμένη πιθανότατα τον 16ο αιώνα, η οποία έχει ένα από τα ομορφότερα καμπαναριά του νησιού. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο της είναι από το 1883.
Άλλη σημαντική εκκλησία είναι η Μεταμόρφωση του Σωτήρος ή Χριστός, η οποία κατασκευάστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα και έχει εντυπωσιακό βοτσαλωτό προαύλιο.

Ο λόφος του Γαβρίλου

Απέναντι από το πύργο του Γουλά υπάρχει ο λόφος του Γαβρίλου ή παλιότερα βουνό Πλατανιμού, στον οποίο υπάρχουν οκτώ παραδοσιακοί ανεμόμυλοι του 19ου αιώνα και βυζαντινά ερείπια. Οι ανεμόμυλοι έχουν ανακηρυχθεί ως ιστορικά και διατηρητέα κτίσματα και οι έξι από αυτούς έχουν παραχωρηθεί σήμερα στον Δήμο Θήρας. Σύμφωνα με μελέτη που έχει συνταχθεί για λογαριασμό του δήμου, στο μέλλον προβλέπεται οι δύο να δουλεύουν ως κανονικοί ανεμόμυλοι, ο ένας ως μουσείο για ανεμόμυλους και εργαλεία μυλωνάδων, ένας ως παραδοσιακό καφενείο και οι υπόλοιποι ως καταστήματα παραδοσιακών προϊόντων.
Στην κορυφή του λόφου του Γαβρίλου υπάρχει και παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία ή Προφήτης Ηλίας ο χαμηλός, σε αντίθεση με το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία που είναι ο υψηλός.
Βομβοκού Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Βομβοκού είναι κτισμένη στις νότιες πλαγιές του όρους Ριγάνι, προς τη δεξιά όχθη του χείμαρρου Σκα, με θέα προς τον Πατραϊκό και Κορινθιακό κόλπο. Βρίσκεται Β.-ΒΔ. της Ναυπάκτου σε απόσταση 10 χλμ. Η περιοχή γύρω από το χωριό είναι λοφώδης, με χαμηλή βλάστηση και καλύπτεται από πουρνάρια, αγριελιές, σπάρτο, σχίνα, μυρτιές, αγριοαχλαδιές, κουτσουπιές κ.α. Η αρχική θέση του χωριού ήταν στη τοποθεσία "Ρούγα" (Παλιοχώρι) κοντά στην εκκλησία και αναφερόταν με το όνομα Βομβοκοί. Το 1912 ορίστηκε ως έδρα της ομώνυμης κοινότητας, το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Βομβοκού, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, το 1997, ανήκε στον τότε Δήμο Ναυπάκτου.

Αξιοθέατα

Στην ευρύτερη περιοχή της Βομβοκούς και στην τοποθεσία "Άϊ Λιας" που διασχίζεται από το χείμαρρο Πυργουλάκη έχουν βρεθεί 7 αρχαίοι τάφοι. Έχουν βρεθεί πολλές ογκώδεις πέτρες, ορισμένες από τις οποίες είναι επεξεργασμένες και πιστοποιούν την ύπαρξη αρχαίου λατομείου, πιθανόν στα Μάρμαρα. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, σύμφωνα με την προφορική παράδοση, στη θέση "Χρυσοσπηλιά" οι εύποροι Ναυπάκτιοι έκρυβαν τα πολύτιμα υπάρχοντά τους σε κοντινή σπηλιά της περιοχής. Στη θέση "Ανάθεμα", δυτικά του χωριού, υπάρχουν ερείπια από οχυρό και παρατηρητήριο (Στασιόνα) των Γερμανών που κατασκεύασαν την περίοδο της κατοχής. Τον Ιανουάριο του 2014 εγκαινιάστηκε και λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο.

Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Βομβοκούς

Το σημαντικότερο αξιοθέατο είναι η μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου που αναφέρεται με την προσωνυμία "Βομβοκούς". Το μοναστήρι είναι γυναικείο, βρίσκεται ΒΔ. του χωριού σε πλάτωμα απότομης πλαγιάς του όρους Ριγάνι και απέχει περίπου 2 χλμ. Ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα και ανοικοδομήθηκε περίπου το 1695 πάνω στα θεμέλια του παλιού ναού. Το καθολικό του είναι σταυροειδής ναός, τετρακιόνιος με τρούλο και περίτεχνη αγιογράφηση (τέλους 17ου αιώνα) μεγάλης ιστορικής αξίας. Την περίοδο της επανάστασης του 1821, το μοναστήρι, υπήρξε το αρχηγείο της στρατιωτικής δύναμης που συμμετείχε στον αποκλεισμό του Φρουρίου της Ναυπάκτου. Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ αναφέρει ότι το 1817 υπήρχαν έξι μοναχοί.
Μαξ Μπάρσκιχ

Βιογραφία

Ο Μαξ Μπάρσκιχ γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου του 1990 στην Χερσώνα της Ουκρανίας, μετά την αποφοίτηση του, μετακόμισε στο Κίεβο, όπου μπήκε στην Δημοτική Ακαδημία για "φωνητικά".

Καριέρα

Το 2008, ο Μαξ Μπάρσκιχ έκανε το ντεμπούτο του στον ουκρανικό σόου ταλέντων "Φάμπρικα 2".
Το 2010, ο Μαξ Μπάρσκιχ ανακηρύχθηκε ως καλύτερος ερμηνευτής με την ουκρανική εκδοχή του MTV Europe Music Awards.
Ο Μαξ Μπάρσκιχ κατά διάρκεια της καριέρας του είχε συνεργαστεί στενά με τον Ουκρανό σκηνοθέτη Άλαν Μπατόγεφ, ο οποίος έχει σκηνοθετήσει τα περισσότερα μουσικά του βίντεο. Ο Μαξ είναι πολύ γνωστός σε Ρωσία και Ουκρανία. Ο σκηνοθέτης προτίμησε να χρησιμοποιήσει μια ποικιλία των οπτικών εφέ, προκειμένου να αποκτήσει τέτοια δημοτικότητα, όπως στο τραγούδι "Lost in Love", το οποίο κυκλοφόρησε σε 3D μορφή.
Στις 9 Αυγούστου ο Μαξ Μπάρσκιχ ονομάστηκε "Τραγουδιστής της Χρονιάς" κατά την ετήσια τελετή απονομής βραβείων "Κρυστάλλινο μικρόφωνο".
Το 2012, εισήλθε στο διαγωνισμό της Γιούροβίζιον, για το ποιο τραγούδι θα εκπροσωπήσει την Ουκρανία, με την αγγλική εκδοχή του τραγουδιού «Dance», αλλά έχασε από τη Γαιτάνα. Ο Μαξ είχε παίξει και στον διαγωνισμό τραγουδιού Фабрика Звёзд: Росси-Украина, που παρουσίαζε ο Ντμίτρι Σεπέλεφ, στην ομάδα της Ουκρανίας ήταν ο Μαξ, ο Στας Σούρινς, η Έρικα, η Γιέβα Μπουσμινά, και το γκρουπ ДиО.фильмы, στην ομάδα της Ρωσίας ήταν η Βικτώρια Νταϊνέκο, ο Ντμίτρι Καλντούν, ο Ντομινίκ Τζόκερ, η Πολίνα Γκαγκάρινα και ο Βλαντ Σοκολόφσκι. Στον πρώτο γύρο κέρδισε η Ρωσία, στον δεύτερο η Ουκρανία, στον τρίτο η Ρωσία και στον τελικό η Ρωσία. Στον τελικό η Ουκρανία κέρδισε δύο πόντους και αυτοί ήταν από τον Μαξ.

Σκάνδαλο

Το 2010, γυμνές φωτογραφίες του Μαξ διέρρευσαν στο Διαδίκτυο. Τις είχε ανεβάσει ο ίδιος, λέγοντας ότι ήθελε να πάρει εκδίκηση για τον χωρισμό του με την Σβιτλάνα.
Ο Μαξ είχε γίνει γνωστός για την ανεκπλήρωτη αγάπη του για την Σβιτλάνα Λομπόντα. Μετά από ατελείωτες εξομολογήσεις στην τελική συναυλία του "Star Factory" ο Μαξ έκοψε τις φλέβες του για την ανεκπλήρωτη αγάπη του. Η Σβιτλάνα δεν σχολίασε το γεγονός.
Για άλλη μια φορά, για να αποδείξει την αγάπη του για την τραγουδίστρια, ο Μαξ της έγραψε ένα τραγούδι αφιερωμένο στον ονομαζόμενο «SL», από τα αρχικά Svetlana Loboda, το βίντεο σκηνοθέτησε ο Αλάν Μπαντόγεφ, με στοιχεία ερωτισμού.

Star Factory: Ρωσία-Ουκρανία

Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ
Χαρίλαος Ζαρίμπας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Δομοκό και υπήρξε δήμαρχος Θαυμακού.
Εξελέγη βουλευτής Φθιωτιδοφώκιδος στις εκλογές του Μαΐου 1915.
Απεβίωσε το 1927.
Γενικές εκλογές στη Γουατεμάλα (2015)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γουατεμάλα στις 6 Σεπτεμβρίου 2015 για την εκλογή Προέδρου και Αντιπροέδρου, όλων των 158 αντιπροσώπων του Κογκρέσου, όλων των 20 αντιπροσώπων στο Κοινοβούλιο της Κεντρικής Αμερικής, δημάρχων και συμβουλίων για όλους τους 338 δήμους στη χώρα.
Η Ανανεωτική Δημοκρατική Ελευθερία έγινε το μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο με 44 έδρες. Καθώς δεν υπήρχε κανείς από τους υποψηφίους για την προεδρία που να συγκέντρωσε περισσότερο από το 50% των ψήφων, διεξήχθη και δεύτερος γύρος στις 25 Οκτωβρίου. Ο Τζίμι Μοράλες κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 64,7% των ψήφων, πετυχαίνοντας μια σαρωτική νίκη επί της αντιπάλου του Σάντρα Τόρες.

Πλαίσιο

Προτού διεξαχθούν οι εκλογές ξέσπασε στη χώρα το τελωνειακό σκάνδαλο με πρωταγωνιστές υψηλόβαθμους αξιωματούχους της απερχόμενης κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου Ότο Πέρες Μολίνα και της αντιπροέδρου Ροξάνα Μπαλντέτι. Η υπόθεση δημοσιοποιήθηκε από την Διεθνή Επιτροπή κατά της Ατιμωρησίας στη Γουατεμάλα, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί η Μπαλντέτι το Μάιο και να συλληφθεί με τις κατηγορίες της απάτης τον Αύγουστο. Δεκάδες υπουργοί, υφυπουργοί και άλλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι επίσης παραιτήθηκαν. Λίγες ημέρες πριν τη διεξαγωγή των εκλογών, ο πρόεδρος Πέρες Μολίνα παραιτήθηκε και συνελήφθη. Ο Αλεχάντρο Μαλντονάδο έγινε υπηρεσιακός πρόεδρος μέχρι την ορκωμοσία ενός νέου προέδρου έπειτα από εκλογές.
Στον απόηχο του σκανδάλου  η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους πολιτικούς μειώθηκε επιπλέον. Ορισμένοι από τους συμμετέχοντες σε μαζικές διαδηλώσεις ζήτησαν την αναβολή των εκλογών εξαιτίας της κρίσης και των ισχυρισμών για παρατυπίες.
Συνολικά 14 ήταν οι υποψήφιοι για τις προεδρικές εκλογές.

Εκλογικό σύστημα

Ο Πρόεδρος της Γουατεμάλας εκλέγεται με το σύστημα των 2 γύρων. Τα 158 μέλη του Κογκρέσου εκλέγονται με 2 μεθόδους: 31 μέλη εκλέγονται με κλειστή λίστα και με απλή αναλογική σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη μέθοδο ντ' Οντ. Οι υπόλοιποι 127 βουλευτές εκλέγονται σε 22 πολυεδρικές περιφέρειες, ευθυγραμμισμένες με τον αριθμό των διαμερισμάτων της χώρας.
Γύρω στα 7,5 εκατ. ψηφοφόροι ήταν εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Δεν επιτράπηκε να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα στους φυλακισμένους, στα μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων (Πολεμική Αεροπορία, Στρατός Ξηράς και Πολεμικό Ναυτικό) και στους Γουατεμαλανούς που ζουν στο εξωτερικό. Η επίσημη προκήρυξη των εκλογών έγινε στις 2 Μαΐου 2015.

Αντιδράσεις

Έπειτα από την εκλογική του νίκη, ο Μοράλες υποσχέθηκε ότι θα προσπαθήσει με όλη του την καρδιά και τη δύναμη να μην απογοητεύσει τον κόσμο.
 Ο Μοράλες δεν είχε ποτέ του κάποιο δημόσιο αξίωμα. Το Εθνικό Δημόσιο Ραδιόφωνο που εδρεύει στις ΗΠΑ περιέγραψε τα αποτελέσματα των εκλογών στη Γουατεμάλα, στην Πολωνία και στην Αργεντινή, ως μια στροφή των ψηφοφόρων στην Αμερική και στην Ευρώπη προς τα δεξιά.
Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ στη Βαυαρία

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν γιος του Μαξιμιλιανού-Ιωσήφ δούκα στη Βαυαρία και της Λουδοβίκας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας.
Μαίρη Γιατρά Λεμού

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σπούδασε θέατρο στην Δραματική  Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πιάνο στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών. Υπήρξε δραματική ηθοποιός θεάτρου με ιδιαίτερη πνευματική καλλιέργεια και δοκιμάστηκε ερμηνευτικά σε ένα πλούσιο ρεπερτόριο που παρουσίασε επί σειρά ετών.

Αρχή

Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό Θέατρο με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Τα έτη 1936-1937 συμμετείχε στο Καλλιτεχνικό Θέατροτου Τζ. Καρούσου, όπου έπαιξε πολλούς σημαντικούς ρόλους. Συνεργάστηκε με τον Κάρολο Κουν στις πρώτες θεατρικές παραστάσεις στο Βυσσινόκηπο του Τσέχοφ καθώς και με τον Θυμελικό Θίασο του Λίνου Καρζή τα χρόνια 1938-1939. Την άνοιξη του 1940 συμμετείχε στο συνεταιρικό θίασο νέων στο θέατρο Ζέφυρος. Το καλοκαίρι του 1941 συνεργάστηκε ξανά σε άλλο συνεταιρικό θίασο νέων μαζί με τον Μίμη Φωτόπουλο στο Θέατρο Νανά της Λεωφόρου Βουλιαγμένης.

Κατοχή

Στο διάστημα της Γερμανικής Κατοχής 1942-1944 υπήρξε βασικό στέλεχος του κρατικού συγκροτήματος Ψυχαγωγίας Ενόπλων Δυνάμεων της Μέσης Ανατολής, συμμετέχοντας σε παραστάσεις στην Αίγυπτο, στη Συρία, στην Παλαιστίνη και στην Ιορδανία. Από το 1944 εμφανίστηκε με τον δικό της θίασο στην Αίγυπτο έχοντας έδρα την Αλεξάνδρεια.

Διεύθυνση

Το 1945, ανέλαβε με τον σύζυγό της την καλλιτεχνική διεύθυνση του πρώτου Παγκύπριου Επαγγελματικού Θεάτρου «Ο Προμηθέας», όπου και πρωταγωνίστησε σε πολλά έργα, μέχρι το τέλος του 1946. Τα επόμενα χρόνια, 1947-1956, συνεργάστηκε στενά με τον ηθοποιό, σκηνοθέτη και σύζυγό της, Αδαμάντιο Λεμό στο δικό του θίασο (Θίασος Λεμού): στην δεκαετία 1957-1967 δημιούργησαν μαζί στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ τον μόνιμο Οργανισμό Ελληνικού Θεάτρου στην Αμερική.

Συγγραφή

Η Μαίρη Γιατρά Λεμού ασχολήθηκε με την λογοτεχνία και την ποίηση και έγραψε ένα βιβλίο (Ζωή όνειρο και Θέατρο, Χρονικό 1940-1943, Αθήνα 1977) και μια ποιητική συλλογή (Απόηχοι, Αθήνα 1981). Δίδαξε θέατρο στην Κύπρο (1945-1946), στη Δραματική Σχολή του Δημοτικού Ωδείου Λαρίσης (1947-1950) και στη Νέα Υόρκη (1957-1967).
Ετιέν Λεοπόλντ Τρουβελό

Βιογραφία

Ο Τρουβελό γεννήθηκε στο Έιν της Γαλλίας. Κατά τη διάρκεια της νιότης του φαίνεται πως αναμείχθηκε με την πολιτική και είχε ρεπουμπλικανικές πεποιθήσεις. Όταν το 1852 ο Ναπολέων Γ' κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα, ο Τρουβελό διέφυγε με την οικογένειά του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εγκαταστάθηκε στο Μέντφορντ, προάστειο της Βοστόνης, συντηρώντας την οικογένειά του ως καλλιτέχνης και αστρονόμος.
Ο Τρουβελό διέθετε ερασιτεχνικό ενδιαφέρον για την εντομολογία. Στις ΗΠΑ, οι μεταξοσκώληκες εξοντώνονταν από διάφορες ασθένειες. Ο Τρουβελό ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τις προνύμφες των λεπιδοπτέρων, που πίστευε ότι θα μπορούσαν πιθανώς να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή μεταξιού. Για λόγους που παραμένουν άγνωστοι, στα μέσα της δεκαετίας του 1860 έφερε από την Ευρώπη μάζες αυγών του σκώρου λυμάντρια και μετέτρεψε το δάσος πίσω από το σπίτι του σε εκτροφείο των εντόμων αυτών. Δυστυχώς, ένας αριθμός από προνύμφες διέφυγε στο διπλανό δάσος. Ο Τρουβελό αντιλήφθηκε αμέσως το πρόβλημα που ήταν πιθανό να είχε προκαλέσει και ειδοποίησε εντομολόγους της περιοχής, όμως δεν λήφθηκε κανένα μέτρο.
Λίγο καιρό μετά από αυτό το συμβάν, ο Τρουβελό έχασε το ενδιαφέρον του για την εντομολογία και στράφηκε στην αστρονομία. Σε αυτό το πεδίο μπόρεσε να αξιοποιήσει ιδιαίτερα τις καλλιτεχνικές του ικανότητες, παράγοντας εικονογραφήσεις από τις παρατηρήσεις του. Κατά τα φαινόμενα, το έντονο ενδιαφέρον του για την αστρονομία το απέκτησε το 1870, όταν και είχε επανειλημμένα την ευκαιρία να παρατηρήσει το Σέλας.
Όταν το 1872 ο Τζόζεφ Ουίνλοκ, Διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Κολεγίου Χάρβαρντ, είδε την ποιότητα των εικονογραφήσεών του, προσκάλεσε τον Τρουβελό να εργαστεί στο παρατηρητήριο. Το 1875 προσκλήθηκε στο Ναυτικό Αστεροσκοπείο των ΗΠΑ, όπου θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το διοπτρικό τηλεσκόπιο των 26 ιντσών του παρατηρητηρίου για ένα έτος. Κατά τη διάρκεια της ζωής του φιλοτέχνησε περίπου 7.000 ποιοτικές αστρονομικές εικονογραφήσεις. 15 από τα καλύτερα παστέλ έργα του εκδόθηκαν από τον οίκο Charles Scribner's Sons της Νέας Υόρκης το 1881. Ο Τρουβελό ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τον Ήλιο και το 1875 ανακοίνωσε την ανακάλυψη των "κεκαλυμμένων κηλίδων". Το 1877 εκλέχθηκε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.
Εκτός από τις εικονογραφήσεις του, δημοσίευσε περίπου 50 επιστημονικές εργασίες.
Το 1882, ο Τρουβελό επέστρεψε στη Γαλλία και εντάχθηκε στο προσωπικό του Αστεροσκοπείου της Μεντόν, όπου εργάστηκε με βάση φωτογραφικές τεχνικές και ενεπλάκη σε πικρή διαμάχη με τον προϊστάμενό του, τον αστρονόμο Ζιλ Ζάνσεν. Λίγα χρόνια αργότερα, η τοπική κυβέρνηση της Μασαχουσέτης άρχισε να αντιλαμβάνεται το τεράστιο μέγεθος του προβλήματος που προκλήθηκε από τη διαφυγή της λυμάντριας στη φύση.
Ο Τρουβελό πέθανε στη Μεντόν το 1895. Την εποχή εκείνη η λυμάντρια είχε εξελιχθεί σε σοβαρή μάστιγα των φυτών και γίνονταν (τελικά ανεπιτυχείς) προσπάθειες να εξολοθρευτεί. Έως και σήμερα, η λυμάντρια εξακολουθεί να εξαπλώνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες και, σε συνδυασμό με άλλα φυλλοφάγα παράσιτα, προκαλεί κάθε χρόνο ζημιές με κόστος που εκτιμάται γύρω στα 868 εκατομμύρια δολάρια.
2254 Ρέκβιεμ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ρέκβιεμ είναι άγνωστα.
Εμμανουήλ Παπαδόπουλος

Βιογραφία

Ο Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Κέα περί το 1760. Όταν οι Ρώσοι εκκένωσαν τα νησιά που είχαν καταλάβει κατά την διάρκεια των Ορλωφικών, τους ακολούθησε στη Ρωσία. Σπούδασε στο Ελληνικό Γυμνάσιο επί της Σχολής Μηχανικού και Πυροβολικού. Αποφοίτησε το 1781 με βαθμό αξιωματικού. Κατά τη διάρκεια του Ρωσο-τουρκικού πολέμου 1787-1792 συμμετείχε στην Πολιορκία του Οτσάκοφ. Σε αναγνώριση των ικανοτήτων του μεταφέρθηκε στο Γενικό Επιτελείο.
Μετά το πέρας της ειρήνης με την Πύλη, συνοδεύει την Ρώσικη πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη. Το 1803, οργανώνει τάγμα από τη φρουρά του Κάμενετς, με το οποίο και με 12 πυροβόλα το 1804 πήγε στην Κέρκυρα, όπου οργανώνει τον τακτικό στρατό της Επτανήσου Πολιτείας.
Την ίδια χρονιά έλαβε τον βαθμό του υποστρατήγου. Το 1805 ίδρυσε την Ελληνική Λεγεώνα, επικεφαλής της οποίας, με την ρωσική μοίρα του στόλου, έπλευσε στη Νάπολη και το 1806 ήταν επικεφαλής των ρωσικών στρατευμάτων στην Μάχη του Μπόκα ντι Καττάρο. Διακρίθηκε στην επίθεση κατά του Καστέλ Νουόβο και μετά από 7 ώρες μάχης το κατέλαβε (19 Σεπτεμβρίου 1806). Τον Δεκέμβριο του 1806 τοποθετήθηκε επικεφαλής του σύνταγματος Κολυβάνσκι και όλων των ελληνικών δυνάμεων και αντιμετωπίζει με επιτυχία τον Αλή Πασά.
Στο κάστρο της Πάργας το 1807 οργάνωσε άλλες τρεις λεγεώνες των Ελλήνων και κατόπιν οργάνωσε την άμυνα της Αγίας Μαύρας (Λευκάδα) που απείλησε με επίθεση ο Αλή Πασάς. Εδώ έλαβε μέρος στο γλέντι που οργάνωσαν οι κλέφτες, όπου ο Κατσαντώνης δίνοντας του ένα κομμάτι σπληνάντερο τού λέει:- «Πάρε το στρατηγέ, όποιος τρώει από δαύτο ποτέ δεν πεθαίνει –Και γιατί δεν πεθαίνει, ρωτάει ο Παπαδόπουλος. Γιατί σκοτώνεται από βόλι πολεμώντας τους Τούρκους. Και εμείς λογαριάζουμε πως αυτοί δεν έχουν πεθάνει.» . Τα λόγια του Κατσαντώνη σταθήκαν προφητικά. Μετά την Ειρήνη του Τιλσίτ επέστρεψε με το σύνταγμά του από τις αυστριακές κτήσεις στη Ρωσία. Όντας αργότερα στο στρατό της Μολδαβίας, διακρίθηκε στον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο 1806—1812 , και σκοτώθηκε τον Ιούνιο του 1810 στην Σούμλα της Βουλγαρίας. Η κόρη του, Μαρία (πέθανε στην Οδησσό, τον Ιανουάριο του 1873), ήταν γνωστή στην Οδησσό για την φιλανθρωπία της και τα σχετικά με αυτήν έργα της.
Τάιλα Γουίν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1982 στο Λούμποκ του Τέξας. Από παιδί μετακόμισε στο Λάνκαστερ της Καλιφόρνιας. Το 2006 η παραγωγικότητά της είχει φτάσει τα 150 έργα ετησίως.
Μεσολακκιά Σερρών

Ίδρυση

Οι Λακκοβικιώτες (Μεσολακκιώτες)  πιθανότατα είναι απόγονοι των αρχαίων Αμφιπολιτών, οι οποίοι τον 18ο -19ο  ενατο αιώνα αναμείχθηκαν με Ηπειρώτες που κατέφθασαν κυνηγημένοι από τους Τσάμηδες μετά από κάποιο κίνημα. Η τοποθεσία του χωριού είναι ιδιαιτέρως κρυφή, όμως το ότι χτίστηκε κοντά στο αρχαίο υδραγωγείο της Αμφίπολης καθώς και κοντά σε ένα από τα λατομεία της, συνηγορούν στην συγγένεια των κατοίκων με τους Αμφιπολίτες. Οι λόγοι που ανάγκασαν τους Λακκοβικιώτες να επιλέξουν ένα τόσο αφιλόξενο σημείο πρέπει να είναι ο φόβος των επιδρομών και της ελονοσίας, μια και εκείνα τα χρόνια υπήρχε ακόμα η λίμνη-βάλτος του Αχινού. Σε έγγραφο του 13ου αιώνα αναφέρεται ως «χωρίον της Λουκκοβικείας».

Τουρκοκρατία

Κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας και μέχρι το α΄ τέταρτο του 20ού αιώνα ο οικισμός γνώρισε μεγάλη ακμή καθώς οι κάτοικοί του ήταν ιδιαίτερα εργατικοί και προοδευτικοί. Η εγγύτητα δε, του χωριού με το λιμάνι του Τσαγεζίου το κατέστησε σημαντικό εμπορικό κέντρο.

Βαλκανικοί και Παγκόσμιοι πόλεμοι

Όλα άλλαξαν κατά την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων όταν οι κάτοικοι βρέθηκαν  μέσα στη δίνη του πολέμου, υφιστάμενοι πολλά δεινά, ενώ κατόπιν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος κατά τον οποίο οι Βούλγαροι κατακτητές λήστεψαν τους Λακκοβικιώτες, πήραν ομήρους τους άνδρες και κάψανε το χωριό. Με την λήξη του πολέμου πολλοί χωριανοί δεν επέστρεψαν ζωντανοί. Ακολούθησε η σκληρή δοκιμασία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με αποκορύφωμα την παράλογη αδελφοκτόνα σύρραξη του εμφυλίου που έθεσαν σε δοκιμασία την επιβίωση του οικισμού.

Νεώτερη περίοδος

Παρόλ' αυτά η ζωή συνέχισε τον δρόμο της στα Λακκοβίκια μέχρι την δεκαετία του 1960, οπότε και εγκαταλείφθηκε οριστικά για να δημιουργηθεί η κοινότητα της Νέας Μεσολακκιάς. Σήμερα το χωριό αποτελεί σημείο αναφοράς και συνδετικό κρίκο για όλους όσους έλκουν την καταγωγή τους από εκεί, ενώ γίνονται προσπάθειες αξιοποίησής του.
Αικατερίνη της Αυστρίας, δούκισσα της Καλαβρίας

Βιογραφία

Ήταν η τέταρτη κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρης του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας & κόμη του Τυρόλου.
Πρώτα αρραβωνιάστηκε με τον Φίλιππο Α΄ της Σαβοΐας κύριο του Πεδεμοντίου, όταν αυτός διαζεύχθηκε από τη σύζυγό του Ισαβέλλα Α΄ Βιλλεαρδουίνου πριγκίπισσα της Αχαΐας για πολιτικούς λόγους. Τελικά η μνηστεία διαλύθηκε και ο Φίλιππος Α΄ νυμφεύτηκε την Αικατερίνη του Λα Τουρ-ντυ-Πεν.
Ίσως μνηστεύθηκε και με τον Ιωάννη Β΄ δούκα της Βραβάντης, αλλά όταν ο Αλβέρτος Α΄ δολοφονήθηκε και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Ζ΄ από τον Οίκο του Λουξεμβούργου, ο αρραβώνας λύθηκε από τους αδελφούς της, ώστε να την παντρέψουν με τον νέο βασιλιά. Όμως ο Ερρίκος Ζ΄ απεβίωσε το επόμενο έτος, άγαμος.
Τελικά η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Κάρολο, διάδοχο του Ροβέρτου της Νάπολης, αλλά έπειτα από 7 έτη χωρίς να αποκτήσουν παιδί, η Αικατερίνη απεβίωσε στη Νάπολη 38 ετών. Τάφηκε στον εκεί ναό του Σαν Λορέντσο Ματζόρε. Έπειτα ο Κάρολος νυμφεύτηκε τη Μαρία του Βαλουά και απέκτησε την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1316 τον Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα της Καλαβρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.