google/wiki40b huggingface dataset:
Βλαχαίικα Αχαΐας

Ιστορικά στοιχεία

Πρώτοι οικιστές αναφέρεται η οικογένεια Βλάχου από το Παγκράτι Καλαβρύτων, όπου οφείλει και το όνομα του. Η οικογένεια Βλάχου ήταν ποιμένες που αρχικά κατέβαιναν τον χειμώνα στην περιοχή για να εγκατασταθούν μόνιμα μετά το 1865. Αργότερα εγκαταστάθηκαν και άλλες οικογένειες από χωριά των Καλαβρύτων. Το 1958 συνδέθηκε οδικώς με τα Καραίικα, αναφέρεται με 41 κατοίκους το 1920 και 53 το 1928 αντίστοιχα. Στις αρχές του 20ού αιώνα η περιοχή ήταν ορμητήριο κλεφτών και γνωστότερος από αυτούς αναφέρεται ο Αντριόπουλος.
Το 1835 (Β.Δ. 8/4/1835) αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Δύμης έως το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) οπότε έγινε οικισμός της νεοσύστατης κοινότητας Καραίικων, μέχρι το 1940 που έπαψε να είναι διακριτός οικισμός. Από το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσε συνοικισμό του δημοτικού, μετέπειτα κοινοτικού, διαμερίσματος Καραίικων.
1476 Κοξ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κοξ είναι άγνωστα.
Μιχάλης Μόσιος

Βιογραφία

Δημιούργησε στο θέατρο τον χαρακτήρα του γύφτου "Ταμτάκου", χαρακτήρας που τον καθιέρωσε και στον κινηματογράφο μέσα από μια σειρά ταινιών. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1972 στον κινηματογράφο με το έργο Αν ήμουν πλούσιος.
Έπαιξε σε πάνω από πέντε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, έχει πρωταγωνιστήσει σε εννέα ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, ενώ δεκατρία άλλα έργα του έχουν κυκλοφορήσει σε βιντεοκασέτες, και έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Μέσα από την δημιουργία του αυθόρμητου και σατιρικού "Ταμτάκου" γνωρίστηκε και αγαπήθηκε από τον κόσμο.

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Ξεκίνησε τα πρώτα βήματα στο ελληνικό θέατρο στην Θεσσαλονίκη και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Την περίοδο 1969-1972 συμμετείχε σε παραστάσεις αρχαίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, όπως "Πλούτος" του Αριστοφάνη, "Αγαμέμνων" του Αισχύλου, "Βάτραχοι" του Αριστοφάνη, "Αντιγόνη" του Σοφοκλή, "Μάκβεθ" του Γουίλιαμ Σέξπιρ, "Φάουστ" του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, "Ένα Ονειρόδραμα" του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, "Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας" του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, "Ερωτόκριτος" του Βιτσέντζου Κορνάρου, "Ο Βασιλικός" του Αντωνίου Μάτεση, "Το Ζευγάρωμα" του Γρηγόριου Ξενόπουλου, "Οι Πίθηκοι" του Γρηγόρη Βαφιά και "Γεωργάκης Ολύμπιος - Εμμανουήλ Παππάς - Οι ρίζες" των Γιώργου Κιτσόπουλου και Θάνου Κωτσόπουλου.
Έπειτα κατέβηκε στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις. Το 1972 συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία "Αν Ήμουν Πλούσιος" σε σκηνοθεσία του Στέλιου Τατασόπουλου και στην θεατρική παράσταση "Ριχάρδος Γ'" με τον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς. Την χειμερινή περίοδο 1972-1973 εμφανίστηκε στο Μοντέρνο Θέατρο και στην παράσταση "Τα Πατατάκια" του Άρνολντ Ουέσκερ, το 1973 στο Θέατρο Μινώα στην παράσταση "Θέλω Έρωτα Όχι Πόλεμο", την περίοδο 1973-1974 συμμετείχε στην περιοδεία της παράστασης "Ο Σεΐχης Της Καβάλας" με την Ρένα Βλαχοπούλου, συνεργασία που ευδοκίμησε τα επόμενα έτη της μεταδικτατορικής Ελλάδας, όταν επέστρεψε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς και συμμετείχε την περίοδο 1974-1975 στην παράσταση "Παπαδόπουλος και Σία" και το 1975 στο ίδιο θέατρο στην παράσταση "Η Χαρτοπαίχτρα".
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1947-1948

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1947-48 μετείχαν οι πρωταθλητές των τριών ιδρυτικών Ενώσεων της ΕΠΟ: Ε.Π.Σ. Αθηνών, Ε.Π.Σ. Πειραιώς και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε αήττητος ο Ολυμπιακός Πειραιώς.

Βαθμολογία

1.  Ολυμπιακός        11  8-3
2.  Απόλλων Αθηνών     8  4-4
3.  ΠΑΟΚ               5  2-7

Αποτελέσματα

ΟΣΦΠ  Απόλλων ΠΑΟΚ
ΟΣΦΠ       Χ     2-1    2-1
Απόλλων   1-1     Χ     1-0
ΠΑΟΚ      0-3    1-1     Χ
Αγνή της Ακουιτανίας, κόμισσα της Σαβοΐας

Βιογραφία

Ήταν η (δεύτερη) κόρη μάλλον του Γουλιέλμου Ζ΄ δούκα της Ακουιτανίας και της Ερμενσίντα.
1154 Αστρονομία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αστρονομίας εκτιμάται σε 61,08 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι FXU, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0296. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αστρονομία γύρω από τον εαυτό της.
Ηχώ της Πόλης

Η Ηχώ της Πόλης είναι ομογενειακή εφημερίδα που εκδίδεται στην Κωνσταντινούπολη από τον δημοσιογράφο και ομογενή Ανδρέα Ρομπόπουλο, με έδρα τη συνοικία Μπέγιογλου. Η εφημερίδα ασχολείται με θέματα που αφορούν την Ελληνική κοινότητα της Τουρκίας αλλά και με θέματα που απασχολούν τόσο την Ελλάδα, τη Τουρκία και τη Μέση Ανατολή όσο και τον Ελληνισμό της διασποράς γενικότερα. Η εφημερίδα από το 2016 διατίθεται προς πώληση σε όλα τα περίπτερα της Ελλάδας. Η εφημερίδα έχει επίσης ραδιοφωνική εκπομή η οποία εκπέμπεται μέσω διαδικτύου, με αρκετό από το κοινό της να είναι Έλληνες της διασποράς.

Ιστορία

Η εφημερίδα ιδρύθηκε το 1979 από τον Χαράλαμπο Ρομπόπουλο και μετά τον θάνατο του την έκδοση την ανέλαβε ο γιος του Ανδρέας Ρομπόπουλος, ο οποίος έχει το επάγγελμα του ανταποκριτή σε μέσα ενημέρωσης.
Μπάσκετμπολ Νίμπουρκ

Ιστορία

Η Νίμπουρκ κέρδισε το Πρωταθλήματα Τσεχίας από το 2004 έως το 2017 και έχει αγωνιστεί σε αρκετές διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του 2ου επιπέδου ευρωπαϊκού Γιούροκαπ.
Τότζο Χιντέκι

Βίος

Ο Τότζο Χίντεκι γεννήθηκε το 1884 στην περιφέρεια Κοτζιμάτσι (Kōjimachi) του Τόκιο. Απόφοιτος της Αυτοκρατορικής Στρατιωτικής Ακαδημίας της Ιαπωνίας ακολούθησε ανώτερες στρατιωτικές σπουδές στη Σχολή Πολέμου, υηρετώντας μετά τον Α' Π.Π. ως στρατιωτικός ακόλουθος στην ιαπωνική πρεσβεία του Βερολίνου για μικρό χρονικό διάστημα και κατόπιν στην Ελβετία.
Το 1941 έγινε πρωθυπουργός της Ιαπωνίας και εργάστηκε προς την κατεύθυνση της υπογραφής του Τριμερούς Συμφώνου με τη ναζιστική Γερμανία. Στις 7 Δεκεμβρίου του 1941, με την έγκρισή του έγινε η επίθεση της Ιαπωνίας κατά της αμερικανικής βάσης του Περλ Χάρμπορ.
Μετά το τέλος του Β' Π.Π. και την παράδοση της Ιαπωνίας συνελήφθη παρά την απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε, δικάστηκε και καταδικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου υπεύθυνος για τον θάνατο 4.000.000 ανθρώπων και κατεξοχήν υπεύθυνος για τη διεξαγωγή βιολογικών πειραμάτων σε αιχμαλώτους πολέμου. Απαγχονίστηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1948.
Παρόλο που ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για τις πράξεις του, ορισμένοι ιστορικοί θεωρούν ότι η επιτροπή υπό τον Ντάγκλας Μακ Άρθουρ που ανέλαβε να διερευνήσει ζητήματα ευθυνών των Ιαπώνων αξιωματούχων, προσπαθώντας να προστατέψει την αυτοκρατορική οικογένεια και τον αυτοκράτορα Χιροχίτο, μετατόπισε την έσχατη ευθύνη του στον Τότζο.
Ρωμαϊκή γραφή

Η ρωμαϊκή γραφή είναι σύμφωνα με την ελληνική παλαιογραφία η ελληνική γραφή με την οποία είναι γραμμένοι οι ελληνικοί χειρόγραφοι πάπυροι στην Αίγυπτο της ρωμαϊκής περιόδου, η οποία εκτείνεται από τον αυτοκράτορα Αύγουστο μέχρι τον Διοκλητιανό. Αν και αναφέρεται στην ελληνική και όχι στην λατινική γραφή, ονομάζεται έτσι για να διακρίνεται από την προγενέστερη πτολεμαϊκή γραφή, η οποία ήταν σε χρήση κατά την πτολεμαϊκή περίοδο (323 - 30 π.Χ.), αλλά και τη βυζαντινή γραφή των μεταγενέστερων βυζαντινών χρόνων.

Χαρακτηριστικά της ρωμαϊκής γραφής

Η ρωμαϊκή γραφή χαρακτηρίζεται για την γενικά μικρή και στενή μορφή των γραμμάτων, και την γενικά συμπαγή εικόνα του όλου κειμένου. Οι ευθείες γραμμές αποφεύγονται γενικά, και τα γράμματα αποκτούν καμπύλες, ενώ γράφονται σχεδόν χωρίς η μύτη του καλαμιού να σηκώνεται από τον πάπυρο.
Περιοχή Καράτου

Εκλογικές περιφέρειες

Για τις βουλευτικές εκλογές, η Επαρχία Καράτου (Karatu District) χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Κατά τις εκλογές του 2010 η Περιοχή Καράτου (Karatu District) είχε μία εκλογική περιφέρεια, την Εκλογική Περιφέρεια Καράτου.

Οικονομία

Η οικονομία της περιοχής εξαρτάται κυρίως από τη γεωργία. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους απασχολούνται με τον κλάδο της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Η περιοχή αναπτύσσει γεωργικές καλλιέργειες για εισόδημα αλλά και επισιτιστικά. Οι καλλιέργειες που καλλιεργούνται εμπορικά είναι κριθάρι, καφές, κρεμμύδια και μπιζέλια, ενώ, οι επισιτιστικές καλλιέργειες είναι κυρίως αραβόσιτος, φασόλια και κεχρί. Περισσότερο από το ήμισυ της καλλιεργήσιμης γης καλλιεργείται με τη βοήθεια των τρακτέρ, το υπόλοιπο καλλιεργείται χειρονακτικά με την χρήση σκαπάνης αλλά και με το άροτρο. Στην κτηνοτροφία, εκτρέφονται κυρίως βοοειδή, αίγες και λιγότερο τα πρόβατα.
Φράουλα

Συγκομιδή - κατανάλωση

Επειδή οι φράουλες είναι ευαίσθητες συνηθίζεται η καλλιέργεια τους να γίνεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στα κέντρα γενικής εμπορίας και κατανάλωσης. Η συγκομιδή γίνεται μόλις οι φράουλες αποκτήσουν κόκκινο χρώμα. Οι φράουλες καταναλώνονται ως νωπό φρούτο αλλά και μετά από επεξεργασία τους (κονσέρβες, χυμοί και άλλα). Χρησιμοποιούνται επίσης στη ζαχαροπλαστική , γίνονται μαρμελάδες, λικέρ, κομπόστες. Η φράουλα είναι πλούσια σε βιταμίνη C.
Παναγιώτης Φωτέας

Βιογραφία

Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στις Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι και ήταν διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Έπειτα από δική του επιλογή, διορίστηκε Νομάρχης Ροδόπης το 1974. Στη θέση αυτή παρέμεινε ως το 1981. Αργότερα ανέλαβε γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικών Ερευνών και Μελετών (1984-85), γενικός γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού (1989-92) και στις 22 Οκτωβρίου 1992 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα Αντώνη Σαμαρά στην εκλογική περιφέρεια Μεσσηνίας. Η θητεία του τερματίστηκε το 1993.
Στις νομαρχιακές εκλογές του 1994 εξελέγη Νομάρχης Μεσσηνίας με ποσοστό 56,7%, επικεφαλής της παράταξης "Λαϊκή Ένωση για τη Μεσσηνία".
Απεβίωσε ενώ ήταν εν ενεργεία Νομάρχης, το 1998, σε ηλικία μόλις 59 ετών.
Ιωάννης Πόλος

Ο Ιωάννης Πόλος ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Δίδαξε τα Ελληνικά γράμματα στην Γερμανία. Μεταξύ των μαθητών του καταλέγεται και ο Ιωάννης Δαρβούργιος, επίσκοπος Βορματίας.
Επιστολή του Ιωάννη φυλάγεται στην Βασιλεία και εκδόθηκε το 1556 στην Αιρεσιολογία.
WWE Hall of Fame

Το Hall of Fame του WWE (ελλ.: αίθουσα της φήμης) είναι μια τιμητική διάκριση για επαγγελματίες παλαιστές και διοργανώνεται κάθε χρόνο από την εταιρεία πάλης, WWE.

Δημιουργία

Δημιουργήθηκε επίσημα την 1η Φεβρουαρίου του 1993, σε επεισόδιο του Raw, όπου ανακοινώθηκε η πρώτη και μοναδική εκείνη την χρονιά, εισαγωγή του Αντρέ του Γίγαντα στο πάνθεον των θρύλων. Ο συγκεκριμένος παλαιστής είχε πεθάνει πέντε μέρες νωρίτερα και ο θάνατός του, ήταν η αιτία να δημιουργηθεί αυτός ο θεσμός, ώστε να τιμηθεί.

Εποχή διεξαγωγής

Ο θεσμός αυτός, είναι η μεγαλύτερη τιμή για έναν παλαιστή. Το 1994 και το 1995 διεξήχθη η τελετή τον Ιούνιο, ενώ το 1996 έγινε τον Νοέμβριο και διεκόπη ως το 2004. Από το 2004 μέχρι σήμερα, γίνεται μια μέρα πριν το μεγαλύτερο γεγονός της επαγγελματικής πάλης, την WrestleMania.

Αριθμός εισαχθέντων

Μέχρι και το 2014, έχουν εισαχθεί 120 παλαιστές, με τους 97 να είναι ξεχωριστοί και οι υπόλοιποι να είναι μέσω ομάδων. Τα 17 άτομα από τα 120 έχουν εισαχθεί μετά θάνατον. Αναλυτικά οι παλαιστές που έχουν εισαχθεί από την επίσημη ιστοσελίδα του WWE εδώ.
Sgraffito

Το sgraffito ή σγκραφίτο (μερικές φορές scraffito, πληθυντικός sgraffiti) είναι τεχνική διακόσμησης είτε τοίχων, με την εναπόθεση στρωμάτων γύψου διαφορετικής απόχρωσης σε υγρή επιφάνεια, είτε κεραμικών, με το πέρασμα στον άψητο πηλό δύο διαδοχικών στρωμάτων διαφορετικού χρώματος. Και στις δύο περιπτώσεις ξύνεται το εξωτερικό στρώμα για να παραχθεί ένα σχέδιο.

Ετυμολογία

Η λέξεις sgraffito και sgraffiti προέρχονται από την ιταλική λέξη graffiare, που σημαίνει ξύνω, και τελικά από την ελληνική λέξη γράφειν. Σχετική όροι περιλαμβάνουν τις λέξεις graffito και graffiti.

Ιστορία

Το sgraffito σε τοίχους χρησιμοποιείται στην Ευρώπη από τους κλασσικούς χρόνους, και απαντάται συχνά στην Ιταλία κατά τον 16ο αιώνα, και επίσης απαντάται και στην Αφρικανική τέχνη. Σε συνδυασμό με τα διακοσμητικά μοτίβα το sgaffito αποτέλεσε εναλλακτική διακόσμηση στο βάψιμο των τοίχων. Τελευταία υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον για αυτήν την παλιά τεχνική. Η διαδικασία είναι σχετικά απλή, και το αποτέλεσμα ομοιάζει με την εικόνα νωπογραφιών (fresco).      
Το sgraffito έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την Αναγέννηση στην Ιταλία, με δύο ζωγράφους από το εργαστήριο του Ραφαήλ,τον Polidoro da Caravaggio και τον συνεργάτη του Maturino da Firenze να ζωγραφίζουν προσόψεις παλατιών στην Ρώμη και σε άλλες πόλεις. Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους σήμερα έχει υποστεί φθορά. Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, η τεχνική μεταφέρθηκε από τους τεχνίτες της Αναγέννησης στην Γερμανία, όπου υιοθετήθηκε με ενθουσιασμό. Ως παραδείγματα τοπικής παραδοσιακής τέχνης, sgraffiti υπάρχουν στα περίχωρα του Wetterau και του Μάρμπουργκ. Στην Γερμανία η τεχνική είναι πιο έντονα παρούσα στη Βαυαρία. Στις προσόψεις των σπιτιών ήταν κοινή η χρήση του sgraffito για διαφήμιση. Η τεχνική χρησιμοποιούνταν επίσης στην Θουριγγία, στην κοιλάδα του Engadin, στην Αυστρία και στην Τρανσυλβανία.
Στην Καταλονία το sgraffito εισήχθη από του αρχιτέκτονες του Noucentisme, ρεύματος του νεοκλασικισμού, και αποτέλεσε τεχνική με περιοδική εμφάνιση στη διακόσμηση προσόψεων.   
Μιαν άλλη χρήση του sgraffito είναι σαν απλή τεχνική ζωγραφικής. Ένα στρώμα μπογιάς αφήνεται να στεγνώσει στον καμβά ή στο χαρτί. Μετά, ένα δεύτερο στρώμα διαφορετικού χρώματος ζωγραφίζεται πάνω στο πρώτο. Κατόπιν ο καλλιτέχνης ξύνει το δεύτερο στρώμα, με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίσει το σχέδιο που επιθυμεί στο πρώτο στρώμα. Ένας άλλος τρόπος είναι η χρήση λαδομπογιάς στο πρώτο στρώμα και μαύρου μελανιού στο δεύτερο στρώμα. Κάποιες φορές δεν χρειάζεται πρώτο στρώμα χρώματος, και ξύνοντας απλά το υγρό στρώμα της μπογιάς αποκαλύπτεται ο καμβάς. Αυτός ο τρόπος δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ελαιογραφία. Η παραπάνω διαδικασία χρησιμοποιείται συχνά για την εκμάθηση της τεχνικής του sgraffito σε μαθητευόμενους.
Λιμνούπολη

Η Λιμνούπολη (αγγλικά: Duckburg) είναι μια φανταστική πόλη, που βρίσκεται στη φανταστική πολιτεία Καλισότα των Η.Π.Α., επινοήματα τού Καρλ Μπαρκς στις ιστορίες του. Στην Λιμνούπολη κατοικούν ο Ντόναλτ Ντακ με τα ανίψια του, ο Σκρουτζ ΜακΝτακ και οι περισσότεροι χαρακτήρες της Ντίσνεϊ. Οι φανατικοί αναγνώστες των ιστοριών της Ντίσνεϊ «υπολογίζουν» τον πληθυσμό της πόλης σε 250 με 350 χιλιάδες κατοίκους.

Πριν την Λιμνούπολη

Αρχικά ο Καρλ Μπαρκς τοποθετούσε την κατοικία των Ντακ στην πόλη Μπέρμπανκ κοντά στο Λος Άντζελες στη νότια Καλιφόρνια όπου ήταν και οι εγκαταστάσεις της Ντίσνεϊ (Disney). Το 1944 στην ιστορία του «Παιχνίδια στο χιόνι», το χειμερινό σενάριο δεν ταίριαζε με το ζεστό κλίμα του Λος Άντζελες. Τον Μάρτιο του 1944 στην ιστορία «Kite Weather» αναφέρει την πόλη Quackville, ως πόλη κατοικίας των Ντακ.
Διεθνές Αεροδρόμιο Νίκολα Τέσλα

Με αυτοκίνητο

Το αεροδρόμιο του Βελιγραδίου είναι συνδεδεμένο με τον αυτοκινητόδρομο Βελιγραδίου - Σιντ (Шид / Šid) ( Α3) μέσω παραπλήσιου κόμβου.

Με ταξί

Ελεύθερα ταξί από το αεροδρόμιο προς την πόλη είναι διαθέσιμα.
Βουλευτήριο

Αρχιτεκτονική περιγραφή

Ο χώρος της συνέλευσης ήταν συνήθως ένα τετράγωνο κτίριο, με αίθουσα αμφιθεάτρου μικρών διαστάσεων στο εσωτερικό του, θέσεις για το κοινό και πάλκο για τον ομιλητή. Οι κερκίδες ακολουθούσαν στρογγυλό σχήμα στην Μίλητο, και τετράγωνο σχήμα στην Πριήνη. Λόγω των μεγάλων διαστάσεων των πλευρών του κτιρίου, που συνήθως ξεπερνούσαν τα 15 μέτρα, στο εσωτερικό υπήρχαν και κίονες για να στηρίζουν τη σκεπή.
Το βουλευτήριο συνήθως ήταν ένα από τα επιβλητικότερα κτίρια των αρχαίων ελληνικών πόλεων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα έχουμε στους αρχαιολογικούς χώρους της Απολλωνίας, των Δελφών, της Εφέσου, Ίασο και την αρχαία Ολυμπία, ενώ στην αρχαία αγορά της Αθήνας ανευρέθηκαν δύο, ένα νεώτερο και ένα αρχαιότερο βουλευτήριο.
Μάντσεστερ (Τζαμάικα)

Γεωγραφία

Η Μάντσεστερ βρίσκεται νότια-κεντρικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με την Αγία Ελίζαμπεθ, στα ανατολικά με την Κλαρεντόν και στα βόρεια με την Τρελόνι. Έχει έκταση 830,1 km². Είναι η έκτη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα, την Αγία Ελίζαμπεθ, την Κλαρεντόν, την Αγία Αικατερίνη και την Τρελόνι.

Λίμνες

Η κυριότερη λίμνη είναι η WINDALCO Residual Lake.

Κόλποι

Η Μάντσεστερ είναι πλούσια σε κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Λονγκ Μπέυ και δεύτερος μεγαλύτερος ο Μακκαρί.

Δημογραφία

Η  Μάντσεστερ είχε πληθυσμό 185.801 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η έταρτη μεγαλύτρη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα, την Αγία Κατερίνα και την Κλαρεντόν.

Οικονομία

Στην Μάντσεστερ καλλιεργούνται πριμέντο, πιπερόριζα, μπανάνες, καφές, πορτοκάλια, κίτρος, γκρέιπφρουτ και ένα είδος κίτρου, που λέγεται τανγκόρ. Στην Κριστιάνα παράγεται, επίσης, και ιρλανδική πατάτα.
Κάτω Κλεινές Φλώρινας

Ιστορία

Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά σε οθωμανικό ντεφτέρ του 1468, όπου είναι καταχωρημένο υπό το όνομα Κλέστινο και περιγράφεται να έχει ενενήντα επτά νοικοκυριά. Το 1481, το χωριό διέθετε διακόσια δεκατρία νοικοκυριά, μια εκκλησία, μύλους και ένα καμίνι. Τα τουρκικά έγγραφα υποδηλώνουν ένα ευημερόν μέρος, σημειώνοντας την παραγωγή αμπέλων, καρυδιών, κρεμμυδιών, σκόρδου, λάχανου, μπιζελιών, λιναριών, μελιού, χοίρων και μεταξοσκώληκων.
Το 1845 ο ρώσος σλαβιστής Βίκτωρ Γκριγκορόβιτς κατέγραψε την Κλέστινα (Клештина) ως κυρίως βουλγαρικό χωριό. Ο Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν στον χάρτη του από το 1861 σημείωσε το χωριό και αυτός ως βουλγαρικό. Εκτός από το σλαβόφωνο πληθυσμό, υπήρχαν 150 Αλβανοί στις Κάτω Κλεινές στα τέλη του 19ου αιώνα.
Μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1919–1922 και την ανταλλαγή πληθυσμού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αρκετοί Πόντιοι εγκαταστάθηκαν στο χωριό Κάτω Κλεινές και σε άλλα χωριά του δήμου - Κάτω Καλλινίκη, Πολυπλάτανο, Μεσοκάμπος και στο νεοϊδρυθέν Νέο Καύκασο.
Ανατολικό Βερμίου Κοζάνης

Οδική σύνδεση

Το Ανατολικό συνδέεται με το οδικό δίκτυο της χώρας από το 1958. Η τοποθεσία του είναι τέτοια που του επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση στους μεγάλους οδικούς άξονες της χώρας. Με τον αυτοκινητόδρομο Ε90 συνδέεται με την Θεσσαλονίκη και με τον αυτοκινητόδρομο Ε75 με την Αθήνα. Βρίσκεται στον οδικό άξονα 03 βατότητας του νομού Κοζάνης και συνδέει τα Κομνηνά, το Μεσόβουνο, τους Πύργους, τον Άγιο Χριστόφορο, το Καρυοχώρι, τη Σπηλιά, την Ερμακιά και την Πεντάβρυσο με την Πτολεμαΐδα. Πρόσφατα, με την κατασκευή του κάθετου άξονα της Εγνατίας οδού,  Κοζάνης - Β.Μακεδονίας και την σύνδεσή του με αυτόν, η πρόσβαση έγινε ακόμη ευκολότερη και ταχύτερη.

Τοπογραφία

Ο οικισμός του Ανατολικού είναι σε υψόμετρο 630 μ. χαρακτηρίζεται ως ημιορεινή Κοινότητα λόγω του σχετικού της υψομέτρου από την θάλασσα και των ορεινών όγκων του Βερμίου, που αρχίζουν από τα ανατολικά της. Οι κλίσεις που επικρατούν μέσα στον οικισμό και στην ευρύτερη του περιοχή είναι ομαλές. Το μεγαλύτερο μέρος των εκτάσεων της Κοινότητας είναι καλλιεργούμενη γεωργική γη με πολύ μικρές κλίσεις. Την ευρύτερη περιοχή της Κοινότητας διασχίζουν υδρορρέματα με κατεύθυνση από ΝΔ (υπώρειες Βερμίου ) προς ΒΔ και καταλήγουν, αφού ενωθούν με άλλα στη λεκάνη του Περδίκκα -Φιλώτα στην λίμνη Βεγορίτιδα στο νομό Φλώρινας. Την περιοχή ΒΑ του οικισμού και εφαπτομενικά με το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο, διασχίζει ρέμα. Έντονες κλίσεις παρατηρούνται μόνο στην ανατολική πλευρά της Κοινότητας, στους πρόποδες του Βερμίου όρους.

Γεωλογική θέση

Από γεωλογική άποψη η ευρύτερη περιοχή αποτελείται από πετρώματα της Πελαγονικής Ζώνης. Αυτή χαρακτηρίζεται από τα κρυσταλλικά πετρώματα και από βυθίσματα με ιζηματογενείς σειρές νηριτικής φάσης, τα οποία παρουσιάζουν ένα σαφές στρωματογραφικό κενό ιζηματογένεσης κατά την διάρκεια του Κατώτερου Κρητιδικού.
Από τεκτονική άποψη η ευρύτερη περιοχή παρουσιάζει μια ποικίλη ορογενετική δομή. Κυριαρχούν οι πτυχώσεις, λεπιώσεις και επωθήσεις, καθώς επίσης και οι μεταπτώσεις κλιμακωτών ρηγμάτων στις νεογενείς λεκάνες.
Η περιοχή της Κοινότητας Ανατολικού - η οποία ανήκει στην Πελαγονική Γεωτεκτονική Ζώνη - συγκροτείται από τα παρακάτω πετρώματα που υπέρκεινται στο κρυσταλλοσχιστώδες υπόβαθρο: ασβεστόλιθοι του Τριαδικοϊουρασικού, λευκά, γαλαζωτά συμπαγή μάρμαρα με περιοχή ανάπτυξης τους Α και ΒΑ του οικισμού.
Φρειδερίκος της Δανίας, επίσκοπος

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας και της Σοφίας των Γκρίφφινς, κόρης του Μπογκισλάβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Χριστιανός Γ΄ της Δανίας, ο Ιωάννης Β΄ δούκας του Σ.Χ.Χάντερσλεβ και ο Αδόλφος δούκας του Σ.Χ.Γκόττορπ.
Σε ηλικία 19 ετών έγινε πρίγκιπας-επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ, διαδεχόμενος τον Βαλεντίν φον Τόιτλεμπεν και επίσκοπος του Σλέσβιχ, στη θέση του προκατόχου του Τίλεμανν φον Χούσσεν. Απεβίωσε το 1556 σε ηλικία 24 ετών. Στο Χίλντεσχαϊμ τον διαδέχθηκε ο Μπούκχαρτ του Όμπερχ και στο Σλέσβιχ ο αδελφός του Αδόλφος δούκας του Σ.Χ.Γκόττορπ.
Συνθήκη του Βίλνιους (1559)

Η Συνθήκη του Βίλνιους ή της Βίλνα υπεγράφη στις 31 Αυγούστου 1559, κατά την διάρκεια του Λιβονικού Πολέμου, μεταξύ του Λιβονικού Τάγματος και της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας στο Βίλνιους (Βίλνα, Βίλνο). Ο Γκότχαρντ φον Κέτλερ έθεσε τα εδάφη του τάγματος υπό την προστασία του Πολωνού βασιλέα και Μέγα Δούκα της Λιθουανίας, Σιγισμούνδου Β΄ Αύγουστου. Η συγκεκριμένη συμμαχία είχε ως στόχο την εξουδετέρωση του επερχόμενου κινδύνου της προσάρτησης των εδαφών του τάγματος από την Ρωσία, ωστόσο, παρά το γεγονός πως έλαβε στρατιωτική ενίσχυση από τον Πολωνό-Λιθουανό καγκελάριο Μικολάι «τον Μέλανα» Ράντζιβιλ, ο Κέτλερ απέτυχε να εμποδίσει την κατάληψη του μεγαλύτερου τμήματος της Λιβονίας από Ρωσικές δυνάμεις. Ως συνέπεια, ο Κέτλερ σύναψε δεύτερη συνθήκη με την Πολωνία-Λιθουανία στις 28 Νοεμβρίου 1561, μέσω της οποίας παρέδιδε τα κατάλοιπα του Κράτους του Τευτονικού Τάγματος στο Πολωνικό Στέμμα και το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, ενώ ο ίδιος καθίστατο βασσάλος του Σιγισμούνδου Β΄ Αύγουστου.
Κηφεύς

Ονομασίες και ιστορία

Ο Αχιλλεύς Τάτιος ισχυριζόταν ότι ο αστερισμός αυτός ήταν γνωστός στην αρχαία Μεσοποταμία, αναγνωριζόμενος ως ο γιος του Βήλου. Αυτή η παράδοση κληρονομήθηκε από την κλασσική Ελλάδα, και για το λόγο αυτό ο αστερισμός ταυτίζεται όχι με τον ήρωα Κηφέα της Αρκαδίας, που σκοτώθηκε πολεμώντας τον Ιπποκόωντα, αλλά με τον ομώνυμο βασιλιά της Αιθιοπίας και σύζυγο της Κασσιόπης, η οποία απαθανατίσθηκε στον διπλανό αστερισμό και είναι γνωστή από τον μύθο του Περσέως και της Ανδρομέδας. Πολύ λογικά, επομένως, σχεδιαζόταν πάντα ως στραμμένος προς την Κασσιόπη και με τεντωμένα προς αυτή τα χέρια του (όπως τον περιγράφει και ο Άρατος), με βασιλική ενδυμασία, το ένα του πόδι να ακουμπά στον Βόρειο Ουράνιο Πόλο και το κεφάλι του να σχηματίζεται από το μικρό τρίγωνο των αστέρων δ, ε και ζ Κηφέως.
Ο Άρατος αναφέρει και το όνομα Ιασίδαος, ενώ ο Νόννος παραθέτει το περιγραφικό Ανήρ βασιλήιος (Vir regius στους Ρωμαίους). Μερικοί ισχυρίζονταν ότι αναπαριστούσε τον γηραιό Νηρέα. Οι λατινικές ονομασίες Cantans, Sonans και Vociferans υποδεικνύουν σύγχυση με τον όχι πολύ μακρινό Βοώτη, ενώ τα φλογερά επίθετα Dominus Solis, Flammiger, Inflammatus, Incensus δεν ταιριάζουν σε μια τόσο αμυδρή μορφή, εκτός και αν προέρχονται από τον μύθο περί Αιθιοπίας. Μπορεί όμως να σχετίζονται με το ότι η κεφαλή του περιβάλλεται από τον Γαλαξία. Το όνομα Κηφεύς, που συσχετίσθηκε από τον Βρετανό ανατολιστή Robert Brown με το Khufu, τον φαραώ που τάφηκε στη μεγαλύτερη πυραμίδα της Αιγύπτου (εξελληνισμένα «Χέοπας»), δημιούργησε πολλές παραφθορές από σφάλματα κατά τη μεταγραφή του στην αραβική: Αρχικά Kifaus, Kikaus, Kankaus και μετά Fikaus, Fifaus, Ficares (η συνήθης απόδοσή του στα περσικά) και Phicarus, που έφθασε να αποδοθεί (ολοκληρώνοντας τον κύκλο) ως η φοινικική ονομασία, προερχόμενη από την ελληνική λέξη Πυρκαεύς, αυτός που συνδαυλίζει τη φωτιά. Στη νεότερη αστρονομική βιβλιογραφία βρίσκουμε τα Caicans, Ceginus, Ceichius, Chegnius, Chegninus, Cheguinus και Chiphus, κάποια από τα οποία αποδίδονταν και στον Βοώτη.
Οι Ινδοί υιοθέτησαν το Capuja, από την ελληνική ονομασία, αλλά ο J.F. Hewitt ισχυριζόταν πως οι αρχαιότεροι των Ινδών γνώριζαν τον Κηφέα ως Kapi, τον πιθηκόμορφο θεό τους. Στην Κίνα, κάπου μέσα στα σύνορα του Κηφέως ήταν ο `Εσω Θρόνος των Πέντε Αυτοκρατόρων.
Οι Άραβες αστρονόμοι αποκαλούσαν τον Κηφέα Al Multahab, ο Φλεγόμενος (βλ. ανωτέρω), αλλά για τους νομάδες καμηλιέρηδες ήταν το Al Aghnam, δηλαδή το Πρόβατο: Η ευρύτερη πολική περιοχή του ουρανού για αυτούς αποτελούσε μια ολόκληρη στάνη, με βοσκό και τσοπανόσκυλα.
Κατά τις ιουδαιοχριστιανικές αναπαραστάσεις των ουράνιων μορφών (κυρίως 17ος αι. μ.Χ.) ο Καίσιος ήθελε να αντικαταστήσει τον Κηφέα με τον βασιλιά Σολομώντα, ή με τον Ζερά, τον βασιλιά των Αιθιόπων που ανέτρεψε ο Άσα. Αλλά ο Ιούλιος Σίλερ έλεγε ότι έπρεπε να είναι ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος.