google/wiki40b huggingface dataset:
Μακαριώτατος

Ο όρος Μακαριώτατος ή Μακαριότατος αποτελεί τιμητικό εκκλησιαστικό τίτλο της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. O όρος Μακαριώτατος προέρχεται από το απλό κοσμητικό επίθετο μακάριος, δηλαδή εκείνον που απολαμβάνει ευτυχία και γαλήνη. Αυτός ο τίτλος αποδιδόταν, επίσης, στους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες.

Τιμητικός εκκλησιαστικός τίτλος

Ο όρος «μακάριος» χρησιμοποιείται ευρέως στην Αγία Γραφή για να περιγράψει τους ευσεβείς υπηρέτες του Θεού, ενώ στην Καινή Διαθήκη χρησιμοποιείται και για τον ίδιο τον Θεό, τον "μακάριο Θεό". (1 Τιμόθεο 1:11) Παρόμοια ευρύτητα χρήσης παρατηρείται και μεταξύ των εκκλησιαστικών συγγραφέων. Για παράδειγμα, χρησιμοποιήθηκε από τον Αλέξανδρο Ιεροσολύμων (213-251) για τον Κλήμη Αλεξανδρείας αναφερόμενος σε αυτόν ως τον "μακάριο πρεσβύτερο", ενώ ο Ευσέβιος αποκαλεί "μακάριο" και "τρισμακάριστο" τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο.
Ο όρος «μακαριώτατος» ως επίθετο χρησιμοποιείται ευρέως και από εκκλησιαστικούς συγγραφείς. Μεταγενέστερο έργο που αποδίδεται στον Κλήμη Ρώμης. Σε νόθες επιστολές του 4ου αιώνα που αποδίδονται ή απευθύνονται στον Ιγνάτιο Αντιοχείας, αποκαλείται «μακαριώτατος επίσκοπος». Τον ίδιο όρο βρίσκουμε να χρησιμοποιείται ως επίθετο για επίσκοπο, ίσως τον 4ο αιώνα, σε επιστολή που αποδίδεται στον Ιγνάτιο τον Θεοφόρο. Εκείνη τη χρονική περίοδο, το 343 (ή 347), ο 5ος κανόνας της εν Σαρδική Συνόδου αναφέρεται στον επίσκοπο Ρώμης ως τον "μακαριώτατον της Ρωμαίων εκκλησίας". Ο Επιφάνιος Σαλαμίνας αποκαλεί τον Ειρηναίο "μακαριώτατο και αγιώτατο", τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο "μεγάλο και μακαριώτατο βασιλιά", αλλά με τον ίδιο τρόπο απευθύνεται και προς τους Χριστιανούς γενικότερα. Ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, στη διαθήκη του, αποκαλεί "μακαριώτατους" τους γονείς του. Ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας αποκαλεί με αυτό το επίθετο τον απόστολο Παύλο αλλά και τους αποστόλους συλλογικά. Το επίθετο μακαριώτατος χρησιμοποιεί και ο Μέγας Βασίλειος για τον αποβιώσαντα Μέγα Αθανάσιο. Στις αρχές του 6ου αιώνα, ο Ιωάννης Λαυρέντιος ο Λυδός αποκάλεσε τον Νώε "μακαριώτατο".
Αργότερα, αποδόθηκε ως τίτλος σε εκκλησιαστικούς επισκόπους και στον Βυζαντινό αυτοκράτορα. Στην Ανατολή, ο τίτλος μακαριώτατος επικράτησε επί Ιουστινιανού (527-565) και αποδόθηκε αρχικά στον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ο τίτλος αυτός εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα για ορισμένους Ορθόδοξους αρχιεπισκόπους και πατριάρχες, όπως οι πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων, Σερβίας και Ρουμανίας αλλά και οι αρχιεπίσκοποι Κύπρου και Ελλάδας . Ο Μόσχας προσφωνείται Αγιώτατος, ο Κων/πόλεως Παναγιώτατος - οπως εξ οφίκιο και ο εκάστοτε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης μόνο εντός της περιφέρειάς του.
Α.Μ.Σ. Άρης Ζυγού

Ιστορία

Ο «Άρης» Ζυγού ιδρύθηκε αρχικά το 1933 και ήταν από τα πρώτα σωματεία που συμμετείχαν στην Ε.Π.Σ. Καβάλας. Όμως, λόγω του πολέμου και της κατοχής, ανέστειλε τη λειτουργία του για περίπου έξι χρόνια. Μετά το τέλος του πολέμου και για την ακρίβεια το 1946 επασυστάθηκε από τους Δουμαλά Παναγιώτη, Συνάδη Παναγιώτη και Αρχοντίδη Παναγιώτη. Οι τρεις Παναγιώτηδες δημιούργησαν τον Άρη Ζυγού.
Επίσης, ο σύλλογος έγινε αρκετά γνωστός επειδή δεν αποτέλεσε μόνο μία από τις παλαιότερες ομάδες στην Καβάλα, αλλά και πανελλαδικά, με αποτέλεσμα να γίνει πιο γνωστός ο τόπος του Ζυγού. Το 1952 έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Μακεδονίας με την Ελπίδα Δράμας χάνοντας με 1–0.
Την περίοδο 1991–92 αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική κατηγορία τερματίζοντας στη 12η θέση με 10 βαθμούς στο 12ο Όμιλο. Την επόμενη περίοδο, 1992–93, κατετάγη 15ος συγκεντρώνωντας 22 βαθμούς με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στις τοπικές κατηγορίες.

Αντιπαλότητες

Στις τοπικές κατηγορίες έχει αντιπαλότητες με την Ελπίδα Κρυονερίου.
Κουίνσι Λιούις

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Κουίνσι Λιούις τελείωσε το λύκειο Πάρκβιου Αρτς εντ Σάϊενς Μάγκνετ και στη συνέχεια εισήχθη το 1995 σε ηλικία 22 ετών στο Πανεπιστήμιο Μινεσσότα. Με τη μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου, τους Μινεσότα Γκόλντεν Γκόφερς, αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα.
Το 1999 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα και στη συνέχεια έλαβε μέρος στα Ντραφτ του ΝΒΑ του ίδιου έτους, στα οποία κατάφερε να διακριθεί και να επιλεγεί από τους Γιούτα Τζαζ στη 19η θέση.

Επαγγελματική καριέρα

Το 1999 και μετά την επιλογή του από τους Γιούτα Τζαζ μέσω των Ντραφτ, ο Κουίνσι Λιούις υπέγραψε με την ομάδα το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας. Στην ομάδα της Γιούτα παρέμεινε μέχρι το 2002.
Το 2002 αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και να ταξιδέψει στο Ισραήλ για λογαριασμό της Μακάμπι Τελ Αβίβ. Στην ομάδα του Τελ Αβίβ παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο, ωστόσο πρόλαβε να κατακτήσει το πρωτάθλημα αλλά και το κύπελλο του Ισραήλ για το 2003.
Μετά το σύντομο πέρασμά του από το Ισραήλ, ο Κουίνσι αποφάσισε να επιστρέψει στην Αμερική και το ΝΒΑ, αυτή τη φορά για λογαριασμό των Μινεσότα Τίμπεργουλβς, οι οποίοι του πρότειναν επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας, το οποίο και αποδέχθηκε.
Ένα χρόνο μετά την υπογραφή του συμβολαίου του με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, ο Κουίνσι επέστρεψε στην Ευρώπη ταξιδεύοντας με προορισμό την Ισπανία και τη Λουκέντουμ Αλικάντε, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος ανακοίνωσε επίσημα την απόκτησή του στις 10 Ιουλίου του 2005. Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για ένα έτος, καθώς το 2006 επέστρεψε στην Ισπανία.
Αρχικά, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με τη Λουκέντουμ Αλικάντε, στην οποία επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα του, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στην Μπάσκετ Μπιλμπάο, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2009, όταν και ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Κουίνσι κατέκτησε το 1998 το χρυσό μετάλλιο με την εθνική ομάδα μπάσκετ της Αμερικής στους αγώνες καλής θελήσεως που πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη.
Επαρχία Ασκεράν (αυτόνομη περιφέρεια του Ναγκόρνο-Καραμπάχ)

Η επαρχία Ασκεράν ήταν μία από τις πέντε επαρχίες της πρώην αυτόνομης περιφέρειας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ της σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Η πρωτεύουσά της ήταν το Ασκεράν.
Μέχρι το 1978 ονομαζόταν επαρχία Στεπανακέρτ και πρωτεύουσα ήταν το Στεπανακέρτ.
Λαγιού, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες

Γεωγραφία

Η Λαγιού βρίσκεται στο νησί του Άγιου Βικεντίου. κεντρικά της χώρας, νοτιοδυτικά του νησιού και νότια της ενορίας.

Κλίμα

Η Λαγιού έχει κλίμα τροπικό με βροχές που αρχίζουν από το Μάη και τελειώνουν το Νοέμβριο και ξηρασία που αρχίζει από τον Ιανουάριο και τελειώνει το Μάιο.
Ρίζα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Ρίζα βρίσκεται στα ριζά του όρους Κλόκοβα (Ταφιασσός), πολύ κοντά στα βόρεια παράλια του Πατραϊκού κόλπου, δίπλα στην Ιονία Οδό και απέχει 6,5 χλμ. δυτικά του Αντιρρίου και 3 χλμ. από την Μακύνεια. Το χωριό διαθέτει όμορφη παραλία, όπου υπάρχουν οι εγκαταστάσεις της κατασκήνωσης "Τιβεριάδα" της Χριστιανικής Στέγης Πατρών. Η ευρύτερη περιοχή της Ρίζας έχει χαρακτηριστεί ως "βεβαιωμένο γεωθερμικό πεδίο χαμηλής θερμοκρασίας" με θερμοκρασία νερού 37°C  σε βάθος 255 μέτρων το οποίο ανέρχεται στην επιφάνεια και είναι πλούσιο σε υδρόθειο. 
Στο χωριό δραστηριοποιείται ο πολιτιστικός σύλλογος Ριζών "Ο Αγιος Αθανάσιος", ο οποίος κάθε χρόνο διοργανώνει τη γιορτή τσιπούρας και τις εκδηλώσεις μνήμης του ολοκαυτώματος από τους Γερμανούς την περίοδο της κατοχής. Το 1912 συστάθηκε για πρώτη φορά κοινότητα Ρίζας με έδρα την ίδια μέχρι το 1916, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, από το 1997 έως το 2000, ανήκε στον τότε Δήμο Αντιρρίου.
Άγναντα Άρτας

Ετυμολογία

Η λέξη Άγναντα παράγεται από το επίθετο "Άγναντος,-η,-ο", που σημαίνει "ανοιχτό μέρος", από το οποίο μπορούμε να παρατηρούμε τι συμβαίνει, όχι μόνο γύρω μας, αλλά και μακριά μας. Παλαιότερα το χωριό αποτελούταν από μικροσυνοικίες με σπιτοκάλυβα, τα οποία όμως βρισκόταν σε περίοπτη θέση: Κονάκια, Πλάκες, Ζίφκος, Βίλλια, Κερασιά. Από τις θέσεις αυτές οι κάτοικοι αγνάντευαν το απέναντι βουνό (Ξεροβούνι) προκειμένου να δουν ποιος "πάει κι έρχεται από τα Γιάννενα" κι έτσι προέκυψε το όνομα. Αργότερα το χωριό μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση, όμως διατήρησε τη σημερινή του ονομασία .

Ιστορία

Άν και στη σημερινή περιοχή των Τζουμέρκων έζησε και αναπτύχθηκε η φυλή των Αθαμάνων ήδη πριν από τον 4ο αιώνα π.Χ, για το πρώτο χωριό, στη θέση που βρίσκεται σήμερα η Άγναντα, μπορούμε να μιλήσουμε με στοιχεία μόνο από το 1729 μ.Χ. Κάποια από τα ιστορικά γεγονότα που περιγράφονται από τότε σχετικά με το χωριό είναι: η εγκατάσταση Σουλιωτών στο χωριό το 1803-05 μετά από την εκδίωξή τους από τον Αλή Πασά, το κάψιμο του χωριού από τουρκικά στρατεύματα του Τοπάλ Πασά στις 31 Ιουλίου 1827 (καταδίωκαν τον Γ. Μπακόλα), το Κοινό Στρατηγείο Ηπείρου ΕΑΜ ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ και η κοινή ομιλία του Ναπολέοντα Ζέρβα με τον Άρη Βελουχιώτη στις 16 Αυγούστου 1943 στα συγκεντρωμένα πλήθη, η  πυρπόληση 86 σπιτιών και εκτέλεση 5 χωριανών από τους Γερμανούς στις 25-26-27 Οκτωβρίου 1943.

Δημογραφικά στοιχεία

Τα Άγναντα είχαν το 1828 100 οικογένειες, το 1854 135 οικογένειες, το 1882 1229 κατοίκους, το 1907 1214 κατοίκους. Στους νεώτερους χρόνους: 1920: 1246, 1940: 1616, 1961: 1806, 1981: 1213, 2001:901.

Διοικητικές μεταβολές

Ο οικισμός ορίστηκε ως έδρα του δήμου Αγνάντων το 1883 ενώ το 1910 ορίστηκε ως χειμερινή έδρα του δήμου Αγνάντων. Το 1912 αποσπάσθηκε από το δήμο και ορίστηκε ως έδρα της κοινότητας Αγνάντων. Το 1997 ο οικισμός ορίστηκε ως έδρα του Δήμου Αγνάντων και το 2010 εντάχθηκε στο Δήμο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.

Τοποθεσία και πρόσβαση

Απλώνεται στη λεκάνη που σχηματίζεται από τα βουνά Τζουμέρκα και Ξηροβούνι, έχοντας το ψηλότερο σημείο της στο φύτρωμα του βουνού και τα χαμηλότερο να βρέχεται σχεδόν από τον Άραχθο ποταμό. Γύρω της βρίσκονται άλλα χωριά (Τζουμερκοχώρια), όπως η Πράμαντα, οι Κτιστάδες, οι Ραφταναίοι, τα Κουκούλια, το Γραικικό, ο Καταρράκτης. Από το κέντρο του χωριού περνά ο Αγναντίτικος (χείμαρρος, που εκβάλλει στον Άραχθο), ο οποίος χωρίζει το χωριό σε δύο συνοικίες (μαχαλάδες): τον πάνω και τον κάτω μαχαλά, διότι η μία συνοικία είναι πιο ψηλά  και αντίστοιχα πιο χαμηλά υψομετρικά από την άλλη.
Τα Άγναντα, είναι χωριό συγκεντρωμένο με πυκνή δόμηση και σε αμφιθεατρική διάταξη. Τα σπίτια του χωριού σε αρχιτεκτονική παραδοσιακού τοπίου παρουσιάζουν μία ωραία σύνθεση. Οι αυλές των σπιτιών ευρύχωρες, πλακοστρωμένες, με λουλούδια φυτεμένες στις άκρες και από πάνω τους απλώνονται οι κληματαριές. Στα δρομάκια περνά αυλάκι με νερό από το βουνό για πότισμα των κήπων. Τα περισσότερα από τα σπίτια είναι λιθόκτιστα από σκούρα πελεκητή πέτρα, μονώροφα, διώροφα μερικά και τριώροφα, ανάλογα με το μέρος που έχουν χτιστεί και την κλίση που έχει το έδαφος. Οι στέγες των σπιτιών τετράκλινες σκεπασμένες με σκούρες πλάκες ή κεραμίδια.
Αφινία Γεμίνα Βαιβιανή

Βιογραφία

Ελάχιστα γνωρίζουμε για τη ζωή της. Είχε δύο παιδιά, τον Βολουσιανό και τη Βιβία Γάλλα. Όταν ο Τρεβονιανός Γάλλος αναγορεύθηκε Αυτοκράτορας από τον στρατό, στην Ερεννία Ετρουσκίλλα, χήρα του προηγούμενου Αυτοκράτορα Δέκιου, επετράπη να κρατήσει τον τιμητικό τίτλο της Αυγούστας. Η Αφινία Γεμίνα Βαιβιανή δεν έλαβε τον τίτλο και δεν κόπηκαν νομίσματα με τη μορφή της. 
Ο άνδρας της και ο γιος της φονεύθηκαν από τους στρατιώτες το 253.
Θεόδοτος ο Βυζάντιος

Διδασκαλία

Για τον Θεόδοτο ο Ιησούς ήταν ψιλός άνθρωπος απλός άνθρωπος δηλαδή, αν και γεννήθηκε μετά από θεία βούληση από την Παρθένο Μαρία και υιοθετήθηκε από τον Θεό-Πατέρα κατά το βάπτισμά του λόγω της υπερβολικής αρετής του. Θεός έγινε μετά την Ανάστασή του.
Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης

Ίδρυση

Το 1569, ο Κόζιμο των Μεδίκων είχε κυβερνήσει το δουκάτο της Φλωρεντίας για 32 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η Φλωρεντία είχε αγοράσει τη νήσο Έλβα από την δημοκρατία της Γένουας (το 1548),  είχε κατακτήσει την Σιένα (το 1555) και είχε αναπτύξει μια καλά εξοπλισμένη ναυτική βάση στην Έλβα. Ο Κόζιμο ακόμα είχε απαγορεύσει στους κληρικούς την κατοχή διοικητικών θέσεων και διακήρυξε νόμο για την ανεξιθρησκία, κάτι ανήκουστο για την εποχή του. Ο Κόζιμο ακόμα ήταν ένας μεγάλος υποστηρικτής του πάπα Πίου Ε', ο οποίος τον Αύγουστο του 1569 κήρυξε τον Κόζιμο μέγα δούκα της Τοσκάνης, έναν πρωτοφανή τίτλο για την Ιταλία.
Η διεθνής αντίδραση για την ανύψωση του Κόζιμο ήταν πολύ μεγάλη. Η Βασίλισσα της Γαλλίας, Αικατερίνη των Μεδίκων, αν και η ίδια μέλος της αυτής οικογενείας, αντιμετώπιζε τον Κόζιμο με μεγάλη απαξίωση. Φήμες κυκλοφόρησαν στην Αυλή της Βιέννης ότι ο Κόζιμο προοριζόταν ως υποψήφιος για βασιλιάς της Αγγλίας. Ο Μαξιμιλιανός Β', Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας αντέδρασαν αρκετά οργισμένα, αφού η Φλωρεντία χαρακτηρίζονταν ως ένα αυτοκρατορικό φέουδο και κήρυξαν τις ενέργειες του Πίου Ε' άκυρες. Ωστόσο, Ο Μαξιμιλιανός επιβεβαίωσε τελικά τον τίτλο του Κόζιμο με ένα αυτοκρατορικό διάταγμα το 1576.
Το 1571 ο Κόζιμο συμμετείχε στην Ιερή Ένωση (Lega Santa) κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, συντασσόμενος με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η Ιερή Ένωση προκάλεσε μια συντριπτική ήττα στους Οθωμανούς στη ναυμαχία της Ναυπάκτου. Κατά τη διάρκεια της βασιλιάς του Κόζιμο η Τοσκάνη είχε τον μεγαλύτερο στρατιωτικό χαρακτήρα στην ιστορία της.
Ο Κόζιμο βίωσε πολλές τραγωδίες κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του. Η σύζυγός του, Ελεονόρα του Τολέδο, πέθανε το 1562, μαζί με τα τέσσερα παιδιά του, εξαιτίας μιας επιδημίας πανώλης στη Φλωρεντία. Αυτοί οι θάνατοι τον επηρέασαν σε τέτοιο βαθμό,   ώστε τελικά, και λόγω ασθενείας, να παραιτηθεί ανεπίσημα το 1564. Άφησε τη διακυβέρνηση του δουκάτου στον πρωτότοκο γιο του, Φραγκίσκο. Ο Κόζιμο Α' πέθανε το 1574 από αποπληξία, αφήνοντας μια σταθερή και εξαιρετικά ευημερούσα Τοσκάνη πίσω του, αφού ήταν ο μακροβιότερος κυβερνών Μέδικος.

Κατάργηση

Τον Απρίλιο του 1859 επαναστάτες, με την υποστήριξη του βασιλείου του Πεδεμοντίου και γαλλικών στρατευμάτων, εξεδίωξαν τον Μέγα Δούκα Λεοπόλδο Β΄ της Τοσκάνης, ο οποίος ακολούθησε τα υποχωρούντα αυστριακά στρατεύματα και κατέφυγε στη Βιέννη. Τον Ιούλιο παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Φερδινάνδου Δ΄ της Τοσκάνης. Η επαναστατική κυβέρνηση, στις 16 Αυγούστου 1859 κήρυξε τη δυναστεία έκπτωτη και το Δεκέμβριο το Μεγάλο Δουκάτο καταργήθηκε, για να αποτελέσει μαζί με τα πρώην Δουκάτα της Μόντενα και της Πάρμα το κράτος των Ενωμένων Επαρχιών της κεντρικής Ιταλίας. Το Μάρτιο του 1860 ενώθηκε με το Βασίλειο της Σαρδηνίας για να αποτελέσει το μελλοντικό Βασίλειο της Ιταλίας.
Αδόλφος Ιωάννης Α΄ του Κλήμπουργκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο κάστρο Στέγκεμποργκ της Σουηδίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη-Καζιμίρ κόμη του Κλήμπουργκ και της Αικατερίνης Βάσα, κόρης του Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας.
Το 1652 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Κάρολος Ι΄ Γουσταύος. Το 1654 ο Κάρολος Ι΄ Γουσταύος έγινε βασιλιάς της Σουηδίας και παραχώρησε το Κλήμπουργκ στον Αδόλφο-Ιωάννη Α΄ και τον έκανε δούκα του Στέγκεμποργκ.
Απεβίωσε το 1689 σε ηλικία 60 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφος-Ιωάννης Β΄.
Ζαντόρο Σατιμπαλντίγιεφ

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Ο Σατιμπαλντίγιεφ γεννήθηκε στο Ος της Σοβιετικής Ένωσης το 1956. Είναι κάτοχος πτυχίου μπάτσελορ στη μηχανική και τις κατασκευές από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Φρούνζε, οποίο έλαβε το 1979.

Καριέρα

Το Κοινοβούλιο της Κιργιζίας εξέλεξε ως πρωθυπουργό τον Σατιμπαλντίγιεφ στις 5 Σεπτεμβρίου 2012 με 111 ψήφους υπέρ και 2 κατά. Η εκλογή του ήρθε μετά την κατάρρευση του συνασπισμού του προηγούμενου πρωθυπουργού Ομουρμπέκ Μπαμπάνοφ τον Αύγουστο, ύστερα από ισχυρισμούς περί διαφθοράς και απότομη συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 5% μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουλίου 2012.

Πρωθυπουργία

Γενικά θεωρούμενος ως τεχνοκράτης, ο Σατιμπαλντίγιεφ εκλέχτηκε για να αποκαταστήσει την τάξη και να φέρει πίσω την επένδυση και την εμπιστοσύνη στην Κιργιζία.
Ένα από τα πιο πιεστικά ζητήματα του πρωθυπουργού που αντιμετώπισε είναι τα αυξανόμενα αιτήματα για εθνικοποίηση από το κόμμα Άτα-Ζουρτ του ορυχείου χρυσού Κουμτόρ. Το χρυσωρυχείο που ανήκει στην καναδική εταιρεία Centerra Gold, είναι ένας από τους σημαντικότερους συντελεστές στην οικονομία της Κιργιζίας, προστίθοντας σχεδόν το 12% στο εθνικό ΑΕΠ. Η οικονομική συρρίκνωση που παρατηρήθηκε τους προηγούμενους μήνες ήταν σε μεγάλο βαθμό ως αντίδραση στη μείωση της παραγωγής του ορυχείου. Ο πρωθυπουργός αντιμετώπισε αυξανόμενες επικρίσεις από το φτωχότερο, πιο εθνικιστικό νότο της χώρας, ιδιαίτερα στο Τζαλάλ-Αμπάντ. Ωστόσο, ο Σατιμπαλντίγιεφ επισκέφηκε το ορυχείο στις 1 Οκτωβρίου 2012 και έδωσε διαβεβαιώσεις ότι δεν θα εθνικοποιηθεί. Ορισμένοι παρατηρητές σημείωσαν ότι για να ανταποκριθεί στις υποσχέσεις για μείωση της φτώχειας, η εθνικοποίηση αυτής της εταιρείας δεν θα είχε νόημα.
Στις 30 Μαΐου 2013, υπήρξαν διαδηλώσεις στο ορυχείο με αίτημα την εθνικοποίησή του, τραυματίζοντας 50 άτομα. Ως απάντηση, ο Σατιμπαλντίγιεφ δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα βρει τρόπους να αυξήσει τα έσοδα από το ορυχείο, είτε πρόκειται με φόρους ή από άλλους τρόπους.
Μούρο

Το μούρο είναι ο καρπός της μουριάς. Είναι σύνθετος και αποτελείται από μία ταξικαρπία που σχηματίζεται από τα άνθη της ταξιανθίας. Το μήκος του ποικίλει από μισό εκατοστό μέχρι και 2,5 εκατοστά. Τα μεγαλύτερα μούρα παράγονται από τα καλλιεργούμενα είδη.
Το μαύρο μούρο είναι το πιο νόστιμο από τα άλλα είδη, είναι χυμώδες και το χρώμα του είναι σκούρο πορφυρό. Τρώγεται σκέτο ως φρούτο, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική καθώς και στην παρασκευή χυμών. Το κόκκινο μούρο έχει χρώμα ανοιχτό πορφυρό, γεύση πολύ γλυκιά και χρησιμοποιείται στην παρασκευή μαρμελάδων και ζελέδων. Τα άλλα είδη μούρων είναι κατώτερης ποιότητας και δεν καταναλώνονται ευρέως.
Γιώργος Σαββάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη συνοικία του Ψυρή, αλλά έζησε στην περιοχή της Πλάκας. Κατά την διάρκεια του Κατοχής ξεκίνησε να δημιουργεί σκίτσα από την καθημερινότητα. Γνωστός έγινε με τα έργα του σχετικά με την παλιά Αθήνα. Τα έργα του ταυτίζονται ειδικότερα με την Πλάκα όπου ζούσε. Έργα του βρίσκονται σε συλλογές όπως αυτή της Εθνικής Τράπεζας, στο Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, στο Διεθνές Μουσείο Λαϊκής Τέχνης στη Γαλλία και σε ιδιωτικές συλλογές, ενώ τοιχογραφίες και οι πίνακες του κοσμούν παραδοσιακές ταβέρνες στην περιοχή της Πλάκας.
Έκανε πολλές εκθέσεις στο εξωτερικό (Γαλλία, Αγγλία και ΗΠΑ) και έγινε και επίτιμος πολίτης μιας μικρής γαλλικής πόλης που ζωγράφισε. Το 2010 η Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων διοργάνωσε έκθεση ζωγραφικής με τίτλο "Γιώργος Σαββάκης: Εικόνες από την παλιά Αθήνα" και το 2012 το Ιωνικό Κέντρο έδειξε μια έκθεση με έργα του.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2001)

Αλλαγές των ομάδων στη διάρκεια του Πρωταθλήματος

(1): Η ταϊβανέζικη εταιρεία Acer Inc. παρείχε χορηγία στην ομάδα Προστ και στη συμφωνία που υπέγραψε είχε ως όρο τόσο η ομάδα όσο και οι κινητήρες Φερράρι της ομάδας να φέρουν το εμπορικό σήμα Acer.

Βαθμολογίες

Το σύστημα βαθμολόγησης είχε τη βάση 10–6–4–3–2–1 βαθμών για τους πρώτους έξι που τερμάτισαν σε κάθε αγώνα.
Μπότσια

Το μπότσια (Boccia) είναι άθλημα για αθλητές με αναπηρία. Είναι διασκευασμένη μορφή του ιταλικού αθλήματος μπότσε και έχει σχεδιαστεί ώστε να να παίζεται από άτομα με εγκεφαλική παράλυση ή άλλη κινητική αναπηρία που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο. Αποτελεί Παραολυμπιακό άθλημα, και παίζεται σε περισσότερες από 40 χώρες. Διοικητική αρχή για το άθλημα αποτελεί η Διεθνής Ένωση Άθλησης και Ψυχαγωγίας Ατόμων με Εγκεφαλική Παράλυση. Στο πρόγραμμα των Παραολυμπιακών Αγώνων μπήκε για πρώτη φορά το 1984 στην Παραολυμπιάδα της Νέας Υόρκης. Είναι ένα από τα τρία αθλήματα των Παραολυμπιακών Αγώνων που δεν έχουν αντίστοιχο Ολυμπιακό άθλημα.

Το παιχνίδι

Το μπότσια παίζεται ατομικά, σε ζευγάρια ή σε ομάδες των τριών. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να ρίξουν οι παίκτες την πλαστική μπάλα τους (χρώματος κόκκινου ή μπλε) όσο πιο κοντά μπορούν στη λευκή μπάλα - στόχο που καλείται "jack". Η λευκή μπάλα ρίχνεται πρώτη, ενώ στη συνέχεια οι ομάδες ρίχνουν εναλλάξ τις μπάλες τους. Οι μπάλες προωθούνται με τα χέρια, τα πόδια, ή -εάν η αναπηρία του συμμετέχοντα είναι σοβαρή- με μία βοηθητική συσκευή. Στο τέλος του κάθε γύρου, ο διαιτητής μετράει την απόσταση που έχουν οι μπάλες των ομάδων από τη μπάλα - στόχο και δίνει ένα βαθμό για κάθε μπάλα που είναι πιο κοντά στη μπάλα στόχο από τη κοντινότερη μπάλα του αντιπάλου. Η ομάδα ή παίκτης με την υψηλότερη βαθμολογία είναι νικητής στο τέλος του αγώνα. 
Ο αριθμός των γύρων και οι μπάλες έχει στη διάθεσή της κάθε ομάδα εξαρτώνται από των αριθμό των συμμετεχόντων. Στο ατομικό παιχνίδι υπάρχουν 4 γύροι, και ο κάθε παίκτης έχει στη διάθεσή του 6 μπάλες. Στο παιχνίδι με ζευγάρια, οι γύροι παραμένουν τέσσερις ενώ ο κάθε παίκτης έχει στη διάθεσή του 3 μπάλες ανά γύρο. Όταν αγωνίζονται ομάδες των τριών, το παιχνίδι αποτελείται από έξι γύρους, ενώ κάθε παίκτης έχει στη διάθεσή του 2 μπάλες.

Αγώνες

Το μπότσια παίζεται αγωνιστικά αλλά και ως άθλημα αναψυχής. Οι αγώνες οργανώνονται σε τοπικό, εθνικό, και διεθνές επίπεδο. Μεγαλύτερη διοργάνωση για το άθλημα είναι οι Παραολυμπιακοί Αγώνες που λαμβάνουν χώρα κάθε τέσσερα χρόνια αμέσως μετά από του Ολυμπιακούς Αγώνες. Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, και τα άλλα Πρωταθλήματα ηπείρων οργανώνονται ένα χρόνο μετά τη Παραολυμπιάδα. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα διεξάγεται δύο χρόνια μετά, ενώ το Παγκόσμιο Κύπελλο ένα χρόνο πριν τους Παραολυμπιακούς Αγώνες.
Στην παγκόσμια κατάταξη υπάρχουν περίπου 200 αθλητές. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006 έλαβαν μέρος αθλητές από 29 χώρες. Οι χώρες της Ιβηρικής χερσονήσου είναι οι χώρες με τα περισσότερα μετάλλια. Πορτογαλία και Ισπανία κυριαρχούν σε διεθνές επίπεδο. 
Στην πρώτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης στη κατηγορία BC3 βρίσκεται ο Έλληνας αθλητής Γρηγόρης Πολυχρονίδης. 
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Μπότσια του 2007, που διεξήχθη στο Βανκούβερ του Καναδά έλαβαν μέρος 179 αθλητές από 24 χώρες. Στους αγώνες αυτούς κρίθηκε η συμμετοχή των αθλητών στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, το 2008.
Δοκιμή διείσδυσης

Εισαγωγή

Ως δοκιμή διείσδυσης (αγγλ.: penetration testing, ή αλλιώς pentest) ορίζεται μια δοκιμαστική εισβολή σε ένα πληροφοριακό σύστημα για την αξιολόγηση της ασφάλειας του. Με την μέθοδο αυτή γίνεται προσομοίωση επίθεσης από κακόβουλο εισβολέα που έχει σκοπό την εκμετάλλευση κενών ασφαλείας για την ανάδειξη των ευπαθειών του συστήματος.

Διάφορες προσομοιώσεις επιθέσεων

Τέτοιες προσομοιώσεις επίθεσης είναι η υποκλοπή πληροφοριών για τη χρησιμοποίηση τους σε βάρος των χρηστών του συστήματος. Η υποκλοπή των πληροφοριών γίνεται αφού έχει ανοιχτεί μία σύνοδος (session) μεταξύ του θύματος και του εισβολέα, κατά την οποία ο εισβολέας έχει σύνδεση σε όλα τα δεδομένα του συστήματος του θύματος.
Άλλη γνωστή προσομοίωση επίθεσης είναι η άρνηση εξυπηρέτησης (Denial of Service) η οποία έχει ως αποτέλεσμα την απαγόρευση εισόδου διαφόρων υπηρεσιών. Η πιο διαδεδομένη είναι η άρνηση εξυπηρέτησης σε ιστοσελίδα η οποία υλοποιείται με την αποστολή πολλών συνεχόμενων πακέτων στον εξυπηρετητή (server) της ιστοσελίδας.