google/wiki40b huggingface dataset:
Ναντίμ

Ετυμολογία

Υπάρχουν τρεις πιθανές μεταφράσεις για το όνομα της πόλης, από την γλώσσα Νένετς:
1) "nyadey ya" - ποώδες μέρος
2) "ngede ya" - ξερός λόφος, με μπόλικο γρασίδι
3) "nyada yam" - γη της οικογένειας Νιαντόνγκ

Ιστορία

Η πρώτη αναφορά για το όνομα της πόλης εμφανίζεται στο τέλος του 16ου αιώνα. Το όνομα "Ναντίμ" εμφανίστηκε στους ρωσικούς χάρτες στα τέλη του 17ου αιώνα, και το ποτάμι Ναντίμ σημειώθηκε στο δημοσιευμένο έντυπο "Βιβλίο Ζωγραφιών της Σιβηρίας" από τον Ρώσο γεωγράφο, χαρτογράφο και τοπογράφο, Συμεών Ρεμέζοφ. Στο χάρτη της επαρχίας Τομπόλσκ το 1802, το Ναντίμ είχε ήδη επισημανθεί ως σημαντικός πληθυσμός. Σήμερα βρίσκεται 32 χιλιόμετρα από τις εκβολές του ποταμού Ναντίμ, και αναφέρεται ως ανάχωμα του Ναντίμ.

Το 1929, μια φάρμα ταράνδων με το όνομα "Ναντίμ" ιδρύθηκε στην δεξιά όχθη του ποταμού Ναντίμ. Ωστόσο, το 1934, η φάρμα διαλύθηκε και μετατράπηκε σε εργοστάσιο.
Το φθινόπωρο του 1967, επιλέχθηκε ως πλαίσιο αναφοράς για την ανάπτυξη του περιφερειακού κοιτάσματος φυσικού αερίου. Καθώς περιβάλλεται από πολυάριθμες λίμνες, το χωριό βρίσκεται σε υπερυψωμένο μέρος και επιλέχθηκε για ένα διάδρομο για την αεροπορική βιομηχανία. Το χωριό άρχισε να ονομάζεται "Νέο Ναντίμ" την δεκαετία του 1950 και 1960. 
Παράλληλα με την ταχεία ρυθμό ανάπτυξης, η εταιρεία φυσικού αερίου δημιούργησε το πεδίο φυσικού αερίου Μεντβέζγιε, με τον στόχο να γίνει κοινωνικό και πολιτικό κέντρο του Βόρειου Τιουμέν. Τον Αύγουστο του 1971, Nadym πραγματοποιήθηκε τελετή εγκαινίων για το πρώτο μεγάλο κτίριο και στις 9 Μαρτίου του 1972 με διάταγμα του Σοβιετικού Πρώτου Γραμματέα, η βιομηχανική κοινότητα Ναντίμ ενσωματώθηκε εντός του Δημοτικού Διαμερίσματος Ναντίμσκι, ως Αστικός Οικισμός Ναντίμ.

Οικονομία

Η κύρια επιχείρηση της πόλης είναι η "Nadymgazprom", η οποία είναι ένα από τα παραρτήματα της εταιρείας Γκάζπρομ. Παράλληλα, η εταιρεία αντιπροσωπεύει περίπου το 11% του φυσικού αερίου που παράγεται στη Ρωσία. Επίσης, στην πόλη δραστηριοποιείται ο μεγαλύτερος ανεξάρτητος παραγωγός φυσικού αερίου της χώρας, η εταιρεία "NOVATEK" (πεδίο Γιουρχαρόφσκογιε).
Στις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες περιλαμβάνεται η "Arktikneftegazstroy", η "Severgazstroi", και η "Nadymdorstroy." Μέχρι το 2010, περιλαμβανόταν και η εταιρεία "Severtruboprovodstroy", αλλά τον Απρίλιο του 2011 κήρυξε πτώχευση. 
Επίσης, η εταιρεία "RITEKNadymneft" (θυγατρική της JSC "RITEK") οδήγησε την ανάπτυξη των πεδίων πετρελαίου Σαντιμπίνσκογο και Μιντ-Χουλίμσκ. 

Μεταφορές

Ένας κλειστός και αδρανοποιημένος σιδηροδρομικός κλάδος περνάει από το Ναντίμ, ανάμεσα στο Σάλεχαρντ και το Νόβι Ουρενγκόι (επίσης ονομάζεται "νεκρός δρόμος"). Σε κάποιο σημείο στο χρόνο μια γέφυρα κατά μήκος του Ομπ για την σιδηροδρομική γραμμή Σάλεχαρντ-Λαμπιτνάνγκι είχε σχεδιαστεί. Μέχρι σήμερα, η μόνη σιδηροδρομική γραμμή στην πόλη είναι η Σαλεχάρντ-Ναντίμ. Οι περισσότεροι δρόμοι στο ποτάμι Ναντίμ άνοιξαν τον Σεπτέμβριο του 2015. Μια γέφυρα κατά μήκος του Ποταμού Ομπ είναι προτεινόμενη, η οποία θα βρίσκεται σε ένα δρόμο παράλληλο με τον σιδηρόδρομο. 
Το Αεροδρόμιο του Ναντίμ βρίσκεται στην δυτική όχθη του ποταμού Ναντίμ. 

Πολιτισμός

Το μουσείο της Τάνια Σανίτσεβα λειτουργεί στο 2ο Σχολείο του Ναντίμ.
Μειονοτικές γλώσσες του Κοσσυφοπεδίου

Από το 1999 και τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας, η αλβανική γλώσσα έχει γίνει κυρίαρχη γλώσσα στο Κοσσυφοπέδιο, αν και δίνεται ισότιμη θέση στα σερβικά και ειδικό καθεστώς για άλλες μειονοτικές γλώσσες. Το νομοθετικό πλαίσιο για την προστασία και προαγωγή των μειονοτικών γλωσσών ακολουθεί την Σύμβαση Πλαισίου για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων και τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες, αν και η χώρα δεν είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ωστόσο, η έλλειψη πολιτικής βούλησης για την εφαρμογή της νομοθεσίας από τα θεσμικά όργανα του Κοσσυφοπεδίου και ο συνεχής διαχωρισμός των σερβικών και αλβανικών κοινοτήτων εμποδίζουν την πραγματική απόλαυση των δικαιωμάτων των μειονοτικών γλωσσών.
Το Κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου υιοθέτησε Νόμο για τη Χρήση των Γλωσσών το 2006 ο οποίος διατάζει τα θεσμικά όργανα του Κοσσυφοπεδίου να εξασφαλίσουν την ισότιμη χρήση των αλβανικών και των σερβικών ως τις επίσημες γλώσσες στο Κοσσυφοπέδιο. Άλλες γλώσσες μπορούν επίσης να κερδίσουν αναγνώριση σε δημοτικό επίπεδο ως επίσημη γλώσσα, αν η γλωσσική κοινότητα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 5% του συνολικού πληθυσμού του δήμου. Επιπλέον, ο Νόμος για τη Χρήση των Γλωσσών δίνει στατουρκικά το καθεστώς επίσημης γλώσσας του δήμου Πρίζρεν, ανεξάρτητα από το μέγεθος της τουρκικής κοινότητας που ζει εκεί. Παρόλο που τα αλβανικά και τα σερβικά είναι επίσημες γλώσσες, οι δημοτικοί υπάλληλοι δεν χρειάζεται να ομιλούν και τις δύο γλώσσες σε επαγγελματικό περιβάλλον. Σύμφωνα με τον Επίτροπο Γλωσσών του Κοσσυφοπεδίου Σλαβίσα Μλαντένοβιτς, το 2015, δεν υπήρχαν οργανώσεις που εξέδιδαν όλα τα έγγραφα τους και στις δύο γλώσσες.
2529 Ρόκγουελ Κεντ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ρόκγουελ Κεντ είναι άγνωστα. Ο Ρόκγουελ Κεντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 7 ώρες περίπου.
Νησίδα λιμνοθάλασσας Πάπα

Πρόκειται για μικρή νησίδα που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της λιμνοθάλασσας του Αράξου στη δυτική Αχαΐα.
Επικοινωνεί με το ύψωμα «Βάρδια», το οποίο βρίσκεται στην περιοχή του ακρωτηρίου του Αράξου, με μια μικρή ξύλινη γέφυρα. Είναι μη επισκέψιμη επειδή βρίσκεται στην απαγορευμένη ζώνη του Ναυτικού Οχυρού Αράξου.

Ιστορικά στοιχεία

Αναφέρεται από την αρχαιολόγο Μαρία Λακάκη ότι πάνω στη νησίδα υπήρχε κατά την αρχαιότητα αγροτικό ιερό της ελληνιστικής περιόδου.
Πάνω της βρίσκεται το πολύ παλιό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και ήταν, όπως αναφέρει ο ιστορικός Κώστας Τριανταφύλλου, γεμάτη κουνέλια. Την πρώτη δεκαετία του 19ου αιώνα (1805) ο Έντουαρντ Ντόντουελ (Edward Dodwell) αναφέρει τη νησίδα και το εκκλησάκι.
BIONICLE

Το BIONICLE είναι μια σειρά παιχνιδιών που κατασκευάζονται και πωλούνται από το LEGO για παιδιά ηλικίας 7 έως 16 ετών. Η σειρά ξεκίνησε στην Ευρώπη τον Ιανουάριο του 2001 και στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του ίδιου έτους.
Το BIONICLE βασίζεται στην αρχική σειρά παιχνιδιών LEGO Slizer και RoboRiders και έχει πολλές ομοιότητες, όπως οι χαρακτήρες που βασίζονται στα τέσσερα κύρια στοιχεία.
Το BIONICLE είναι λέξη λεξιλογίου που αποτελείται από τις αγγλικές λέξεις «biological» και «chronicle», όχι το γενικά θεωρούμενο «biomechanical».
Με το 2010, η σειρά ολοκληρώθηκε κάποτε. Από το 2010 έως το 2014, η εταιρεία ανέπτυξε το «Hero Factory», το οποίο χρησιμοποίησε τα ίδια εξαρτήματα και άλλαξε την άποψη του κόσμου.
Από το 2015, το Hero Factory έχει τελειώσει και το BIONICLE έχει ξαναρχίσει. Η σειρά είχε αρχικά προγραμματιστεί να συνεχιστεί για τουλάχιστον 3 χρόνια, αλλά οι πωλήσεις δεν αυξήθηκαν περισσότερο από το αναμενόμενο, και το σύνολο κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2016, το δεύτερο έτος.
Βογατσικό Καστοριάς

Τοποθεσία

Το Βογατσικό βρίσκεται σε φυσική οχυρή θέση, καθώς περιβάλλεται από βουνά από όλες τις πλευρές, ενώ Ν.-ΝΔ. ρέει ο Ποταμός Αλιάκμονας. Οι πλαγιές των παρακείμενων βουνών και γενικά η περιοχή παλαιότερα ήταν καλυμμένες από πυκνά δάση, γεγονός που προστάτευε ακόμη περισσότερο το χωριό.
Σήμερα, ακριβώς έξω από τα όρια του χωριού, περνάει ο κάθετος οδικός άξονας που ενώνει την Εγνατία Οδό με την Κρυσταλλοπηγή.

Όνομα

Για την προέλευση του ονόματος "Βογατσικό" υπάρχουν δύο κύριες εκδοχές.
Η μία αναφέρει ότι είναι η εξελληνισμένη εκδοχή του τούρκικου "Μπογάζ Κιοϊ", το οποίο σήμαινε "Χωριό του Μπουγαζιού", καθώς το χωριό είναι χτισμένο σε "μπογάζι" δηλαδή στο τέρμα στενής χαράδρας. Έτσι το "Μπογάζ Κιοϊ" έγινε "Μπογατσκο" και κατόπιν "Βογατσικό".
Η άλλη εκδοχή, αναφέρει ότι το Βογατσικό πήρε το όνομά του από τα "Μπογάτσια", είδος ψωμιού που φτιαχνόταν σε εορταστικές και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις. Επίσης το Βογατσικό στα τούρκικα αναφερόταν και ως "Γεντί Κιοϊ" δηλαδή "Επταχώρι", όνομα το οποίο έχει τις ρίζες του στην ιστορία του χωριού, καθώς το Βογατσικό αποτελεί την συνένωση επτά παλαιότερων οικισμών στην ευρύτερη περιοχή για τον φόβο των Τούρκων.

Ιστορία

Η ίδρυση του Βογατσικού είναι αποτέλεσμα της μετοίκησης των γηγενών πληθυσμών της περιοχής προς τα ορεινά κατά τον 14ο αιώνα λόγω της εγκατάστασης Τούρκων -μετά την Οθωμανική κατάκτηση της περιοχής- στα πλουσιότερα και πιο εύφορα εδάφη. Η ανάγκη για περισσότερη προστασία και ασφάλεια είχε ως αποτέλεσμα την συνένωση των κατοίκων των οικισμών που αποτέλεσαν το Βογατσικό. Το 1530 είχε 148 χριστιανικά νοικοκυριά.
Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι του Βογατσικού αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Αθανάσιος Καπλάνης (γενν. 1790) και ο Νικόλαος Ιωάννου.
Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα αποτελούσε διοικητικό κέντρο και κομβικό σημείο της περιοχής γι αυτό και με το ψευδώνυμο "Γάβρος" ήταν κέντρο της πολιτικής επιτροπής του Μακεδονικού Αγώνα. Σπουδαίοι Μακεδονομάχοι, ήταν οι οπλαρχηγοί Σωτήριος Βισβίκης και Κωνσταντίνος Ντόγρας.
Λόγω της θέσης του, γρήγορα το Βογατσικό αναπτύχθηκε σε κωμόπολη μέχρι το 1912, οπότε πυρπολήθηκε από τα οπισθοχωρούντα τουρκικά στρατεύματα.

Σημαντικές Προσωπικότητες

Από το Βογατσικό κατάγεται η οικογένεια των Δραγούμηδων, εκ της οποίας ο Στέφανος Δραγούμης (1842-1923) διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ελλάδας (1910) και ο Ίων Δραγούμης (1878-1923) υπήρξε πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα και υπέρμαχος της Μεγάλης Ιδέας. Επίσης, η Ναταλία Σ. Δραγούμη ήταν η σύζυγος του Παύλου Μελά. Ακόμη το Βογατσικό είναι πατρίδα του Παρμενίωνα Τζίφρα, ο οποίος διετέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και του Ιωάννη Κούσκουρα, εκδότη της Εφημερίδας «Νέα Αλήθεια» (1903) και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης. Ο Όθων Ρουσόπουλος και ο Αθανάσιος Ρουσόπουλος, καθηγητές του πανεπιστημίου Αθηνών, ήταν επίσης από το Βογατσικό. Επίσης, σημαντική προσωπικότητα κατά το Μακεδονικό Αγώνα, ήταν ο ιατρός Ιωάννης Αργυρόπουλος, καθώς και ο οπλαρχηγός Σωτήριος Βισβίκης.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1980

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1980 διεξήχθη στις 17 Φεβρουαρίου στο Ναύπλιο, σε απόσταση 4.000μ. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο ΓΣ Κοροίβος Πάφου για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά. Στο ατομικό επικράτησε ξανά η Μαρίνα Δρακωτού του Πειραϊκού για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Ταυτόχρονα έγιναν τα πρωταθλήματα νεανίδων και κορασίδων.
Ιάκωβος Γ΄ Κρίσπος

Δούκας υπό κηδεμονία

Ο πατέρας του ασθένησε βαριά την ίδια χρονιά που διαδέχθηκε στο Δουκάτο του Αρχιπελάγους τον θείο του Γουλιέλμο Β΄ Κρίσπο (1463), πήγε σε γιατρό στην Κορώνη και εκεί απεβίωσε. Ο Ιάκωβος Γ΄ ήταν ακόμα ανήλικος όταν διαδέχτηκε τον πατέρα του, η μητέρα του Πετρονίλα Μπέμπο διετέλεσε κηδεμόνας του μέχρι την ενηλικίωση του. Οι φήμες που κυκλοφορούσαν την εποχή έλεγαν ότι ο θείος του Αντώνιος Κρίσπος, κύριος της Σύρου είχε τον έλεγχο της αντιβασιλείας και της κυβέρνησης.

Α΄ Βενετοτουρκικός πόλεμος

Η εξουσία του συνέπεσε με τον Α΄ Βενετοτουρκικό πόλεμο των ετών 1463-1479 : το 1468 τέσσερα Τουρκικά πλοία επιτέθηκαν στην Άνδρο, την υπερασπίστηκε ο αυθέντης της Ιωάννης Σομμαρίπα ώσπου έχασε τη ζωή του. Οι Τούρκοι αποχώρησαν με πολυάριθμους αιχμαλώτους και λάφυρα αξίας 15.000 δουκάτων. Το 1470 ο τουρκικός στόλος,  καθώς επέστρεφε από την άλωση της Χαλκίδας άρπαξε πάλι από την Άνδρο τόσους αιχμαλώτους που απέμειναν στο νησί μονάχα 2.000 άνθρωποι.
Αυτή την τρομερή περίοδο, όλα σχεδόν τα νησιά δοκιμαζόταν από τέτοιες επιθέσεις. Το 1477 ο τουρκικός στόλος πήγε στη Νάξο. Στην ειρήνη του 1479 της Βενετίας με τον Μωάμεθ Β΄, ο δούκας της Νάξου και οι υπήκοοι του θεωρήθηκαν Βενετοί.
Τρία έτη μετά ο γιος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ ανανέωσε τη συνθήκη.

Ο γάμος της κόρης του Φιορέντσας

Το 1480 πάντρεψε την κόρη του Φιορέντσα με τον Ντομένικο Πιζάνι, γιο του Βενετού δούκα της Κρήτης, την προίκισε με τη Σαντορίνη με τον όρο πως αν ο Ιάκωβος Γ΄ αποκτούσε γιο το νησί θα επιστρεφόταν. Οι λαμπροί γάμοι έγιναν στο κάστρο της Μήλου, το νέο ζεύγος οδηγήθηκε στη Σαντορίνη στο πρώην κάστρο των Βαρότζι στο Σκαρό (Ημεροβίγλι).
Η Φιορέντσα και ο σύζυγός της γονάτισαν μπροστά στον δούκα και παρέλαβαν τα κλειδιά του κάστρου, τη ράβδο που επιβεβαίωνε τα φεουδαρχικά τους δικαιώματα και το έγγραφο με τους όρους της παραχώρησης. Έπειτα προσήλθαν οι υποτελείς να δηλώσουν πίστη στο νέο αυθέντη τους: οι Γκοζαντίνι και οι Αργυροί, που είχαν εκλατινιστεί με το όνομα ντ΄ Αρτζέντα (Δαρζέντα) έγιναν κύριοι του κάστρου του Αγ. Νικολάου. Η σημαία των Πιζάνι υψώθηκε στο άνω κάστρο και ο Ιάκωβος Γ΄ επέστρεψε στη Μήλο.

Θάνατος

Το 1480 απεβίωσε ο Ιάκωβος, θα μπορούσε να τον διαδεχθεί η κόρη του, αλλά είχε καθιερωθεί στο Δουκάτο του Αρχιπελάγους ο Σαλικός νόμος. Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης Γ΄ Κρίσπος ο οποίος προσπάθησε να αποσπάσει τη Σαντορίνη από τη Φιορέντζα.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1946-47

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1946-47 συμμετείχαν οι 7 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1946-47. Διεξήχθη σε 3 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Φραγκίσκος δε Πάουλα των Βουρβόνων και Καστελβί

Βιογραφία

Ο δον Φρανθίσκο δε Πάουλα-Μαρία-Τρινιδάδ-Ενρίκουε-Γαβριέλ-Μιγουέλ-Ραφαέλ-Εδμούνδο-Μπουεναβεντούρα γεννήθηκε στην Τουλούζη της Γαλλίας και ήταν γιος του Ερρίκου δούκα της Σεβίλλης και της Ελένης-Μαρίας, κόρης του Αντόνιο ντε Πάντουα ντε Καστελβί κόμη του Καστελά. Ο μοργανατικός γάμος του πατέρα του τον απέκλειε από τη διαδοχή. Ήταν εξάδελφος του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας.
Μπορνίτο ντε Σόουζα

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Ο ντε Σόουζα γεννήθηκε στον δήμο Κέσουα (Quéssua), γιος του δασκάλου και μεταφραστή Ζομπ Μπαλτάζαρ Ντιόγκο (Job Baltazar Diogo), ο οποίος κάποτε είχε φυλακιστεί από το πορτογαλικό καθεστώς. Μητέρα του ήταν η οικοκυρά Καταρίνα Μανουέλ Σιμάου Μπέντου Κατίκα (Catarina Manuel Simão Bento "Katika").
Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο "Amor e Alegria" στην αποστολή Μεθοδιστών της Κέσουα στο Μαλάντζε και στο Ενωμένο Εκκλησιαστικό Σχολείο των Μεθοδιστών στη Λουάντα. Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα στο Εθνικό Λύκειο Σαλβαδόρ Κορέια ντε Σα ε Μπενεβίντες στη Λουάντα. Απέκτησε πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο Αγκοστίνιο Νέτο και επιστημονικό πτυχίο από την Ανωτέρα Σχολή του Παρτίντο (Escola Superior do Partido).

Πολιτική σταδιοδρομία

Ξεκίνησε την πολεμική του δράση στους κόλπους του MPLA το 1969, σε ηλικία 16 ετών, έχοντας επηρεαστεί από τα γεγονότα στο γειτονικό Κονγκό, τη σύλληψη του πατέρα του Ζομπ και του θείου του από την πλευρά της μητέρας του, Δρα Λουίς Μικόλο. Φυλακίστηκε στις φυλακές του Αγίου Παύλου στη Λουάντα και στο Σάο Νικολάου (σημερινό Πράσινο Ακρωτήρι) από τον Ιανουάριο του 1971 ως τον Μάιο του 1974. Απελευθερώθηκε μαζί με τον αδερφό του, έπειτα από την Επανάσταση των γαριφάλων. Η σταδιοδρομία του στα κοινά άρχισε με τον διορισμό του ως εθνικού γραμματέα στη νεολαία του MPLA (JMPLA). Το 1976 έγινε πολιτικός επίτροπος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ανγκόλας.
Ήταν επίσης πρόεδρος της Συνταγματικής Επιτροπής της Εθνοσυνέλευσης, που ήταν αρμόδια για την εκπόνηση του συντάγματος του 2010. Έγινε και πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του MPLA Parliamentary Group ως τον Φεβρουάριο του 2010, οπότε διορίστηκε υπουργός Διοίκησης Εδαφών. Έπειτα από τις εκλογές του 2012 επαναδιορίστηκε στο αξίωμα την 1η Οκτωβρίου 2012.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Ζοζέ Ροντρίγκες Φερέιρα Ντιόγκο (Maria José Rodrigues Ferreira Diogo) και έχει 4 κόρες.
Θάλασσα του Λεβάντε

Η Θάλασσα του Λεβάντε, ονομασία για την Ανατολική Μεσόγειο, είναι το ανατολικό τμήμα της Μεσογείου Θάλασσας. Στα βόρεια υπάρχει η τουρκική ακτή, οριοθετείται έπειτα στα ανατολικά από τη Συρία, το Λίβανο και Παλαιστίνη, και στα νότια από την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Στα βορειοδυτικά βρέχεται από το Αιγαίο Πέλαγος και στα δυτικά από το Λιβυκό Πέλαγος. Το δυτικό όριο της γραμμής είναι από το ακρωτήριο Ρα αλ Χιλάλ στις ακτές της Λιβύης έως το νησί της Γαύδου νότια της Κρήτης. Μεγαλύτερο νησί στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η Κύπρος. Το μεγαλύτερο βάθος είναι τα 4384 μέτρα στην θαλάσσια «Τάφρο του Πλίνιου», περίπου 80 χιλιόμετρα νότια της Κρήτης. Ο γεωγραφικός αυτός χώρος έχει επιφάνεια 320.000 τ.χλμ.
Το βόρειο τμήμα της Θάλασσας του Λεβάντε μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας είναι γνωστό ως Κιλικιακό Πέλαγος. Επίσης στο βόρειο τμήμα της τρεις μεγάλοι κόλποι είναι ο κόλπους της Αλεξανδρέττας (Ισκεντερούν), ο κόλπος της Μερσίνας στα βορειοανατολικά και ο κόλπος της Αττάλειας στα βορειοδυτικά.
Στην αρχαιότητα η θαλάσσια περιοχή από το Καρπάθιο Πέλαγος έως την αιγυπτιακή ακτή ήταν γνωστό ως Αιγυπτιακή Θάλασσα. Η θαλάσσια περιοχή κατά μήκος της φοινικικής ακτής στα σημερινά κράτη της Συρίας, του Λιβάνου και του Ισραήλ λεγόταν Φοινικική Θάλασσα και στα Λατινικά "Μάρε Φοινίκιουμ".
Επαρχία Εσενγκουλί

Η επαρχία Εσενγκουλί είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Μπαλκάν του δυτικού Τουρκμενιστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Εσενγκουλί.
Δημήτρης Κουτσούμπας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Λαμία το 1955 και είναι γιος του Αποστόλη Κουτσούμπα, ο οποίος είχε εξοριστεί για την πολιτική του δράση. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι παντρεμένος και έχει μία κόρη.

Πολιτική δράση

Εντάχθηκε στην Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ) από τα φοιτητικά του χρόνια και συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Υπήρξε αντιπρόσωπος στο 1ο Συνέδριο της ΚΝΕ και στη συνέχεια γραμματέας της Νομαρχιακής Οργάνωσης Βοιωτίας καθώς και γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας. Το 1987 εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, θέση στην οποία επανεξελέγη και στα επόμενα συνέδρια, και το 1996, στο 15ο Συνέδριο, εξελέγη για πρώτη φορά μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Το ίδιο έτος, 1996, ανέλαβε τη διεύθυνση του Ριζοσπάστη, θέση στην οποία παρέμεινε για μία δεκαετία. Στο 18ο Συνέδριο ανέλαβε επικεφαλής της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Κατά τη διάρκεια της κομματικής του σταδιοδρομίας διατέλεσε μεταξύ άλλων επικεφαλής του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του κόμματος ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 2000 και του 2007 ήταν υποψήφιος βουλευτής στον νομό Βοιωτίας, χωρίς ωστόσο να εκλεγεί. Το όνομά του ακουγόταν αρκετά χρόνια ως το επικρατέστερο για να διαδεχθεί την Αλέκα Παπαρήγα.  
Στο 19ο Συνέδριο του κόμματος τον Απρίλιο του 2013 εξελέγη Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ.
Ναζλή

Ναζλή, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Όνομα τουρκικής προέλευσης, από τη λέξη nazlı «νάζι, ναζιάρα» ή «καλοαναθρεμμένος» ή «φιλάρεσκος, ο προσποιητά ακατάδεχτος». Σημασιολογικά είναι παρεμφερές με τα βαφτιστικά Χάιδω, Κανάκης, Χαϊδεμένη, Χαϊδευτός κτλ.

Διάδοση του ονόματος

Όνομα των ελληνόφωνων της Μικράς Ασίας — στην Καππαδοκία αποτελούσε ένα από τα πιο συνηθισμένα γυναικεία ονόματα — διάσπαρτο σήμερα και ασυνήθιστο στον ελληνικό χώρο. Ο Μπούτουρας το συμπεριλαμβάνει στα «Ονόματα εξ ηθικών προτερημάτων».

Το όνομα ως οικογενειακό

Επώνυμα από το βαφτιστικό Ναζλή: Ναζλάς, Ναζλίδης, Ναζλιόγλου, Ναζλόγλου, Ναζλόπουλος, Ναζόπουλος
Α.Ε. Ηρακλής Λάρισας

Ιστορία

Ο ΑΟ Λειβαδακίου ιδρύθηκε το 1975 και την περίοδο 1980-81 αγωνιζόταν στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣ Λάρισας στην οποία θα επανερχόταν κι ο ΑΟ Νεάπολης που πρωτοεμφανίστηκε το 1971. Το καλοκαίρι του 1981 αποφασίστηκε η συγχώνευση των δυο συλλόγων για τη δημιουργία της «ΑΕ Ηρακλής» επαναφέροντας το όνομα του ιστορικού Ηρακλή Λάρισας. Τα επόμενα χρόνια ο σύλλογος πάντως συνέχισε να αγωνίζεται ως «Λειβαδάκι» μέχρι το 1984 που έγινε η τυπική έγκριση της μετονομασίας από την ΕΠΟ.
Ο Ηρακλής απέκτησε πρωταγωνιστικό ρόλο στα τοπικά πρωταθλήματα και κύπελλα. Το 1990 ως δευτεραθλητής της Α΄ ΕΠΣΛ ανέβηκε στη Δ΄ Εθνική, όπου παρέμεινε για 8 συνεχόμενες περιόδους μέχρι την σεζόν 1997-98. Κατέκτησε το κύπελλο της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Νομού Λάρισας (ΕΠΣΝΛ) το 1996, φτάνοντας την ίδια χρονιά και στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, όπου ηττήθηκε στο γήπεδο του Ευόσμου από τον Εθνικό Κατερίνης με 2-1. 
Την περίοδο 1998-99 επέστρεψε στα τοπικά πρωταθλήματα. Τις περιόδους 1998-99 και 1999-00 κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΣΛ αλλά δεν κατάφερε να ανέβει ξανά στη Δ΄ Εθνική μέσω των μπαράζ ανόδου του 1999 και 2000. Το 2008-09 αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα της ΕΠΣΝΛ και την επόμενη περίοδο δεν αγωνίστηκε.
Ο σύλλογος επανήλθε τη σεζόν 2010-11 κι από τη χαμηλότερη κατηγορία (Γ΄ ΕΠΣΝΛ) με 3 συνεχόμενες ανόδους επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία το 2013-14. Την περίοδο 2016-17 μετείχε στην Α1 (2η) Κατηγορία στην οποία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια και προβιβάστηκε πάλι στην Α΄ Κατηγορία. 
Την περίοδο 2017-18 έχασε το πρωτάθλημα και την άνοδο στη Γ΄ Εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία του, την τελευταία αγωνιστική των αγώνων κατάταξης (Play off), τα κατάφερε όμως την επόμενη χρονιά. Κατέκτησε το 3ο του πρωτάθλημα ΕΠΣΛ και προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική που πλέον, μετά την αναδιάρθρωση του 2019, αποτελούσε την τέταρτη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1902

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 17 Φεβρουαρίου του 1902. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Προοδευτικό Φιλελεύθερο κόμμα το οποίο κέρδισε 89 από τις 189 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 49,8%.
Ιστορία της Ρωσίας

Η ιστορία της Ρωσίας ξεκινά με την ιστορία των Ανατολικοσλαβικών και Φιννο-ουγγρικών φυλών. Η πολιτεία του Γκαρνταρίκι ("το βασίλειο των πόλεων"), η οποία ήταν στην περιοχή του Νόβγκοροντ και περιελάμβανε τις περιοχές που κατοικούνταν από τους Ίλμεν Σλάβους (η βορειότερη φυλή των πρώιμων Ανατολικών Σλάβων), τους Βέψους και τους Βόδες (φιννικές φυλές), ιδρύθηκε το 862 μ.Χ. από το Ρούρικ, πολέμαρχο των Βαράγγων (ίδρυση που σηματοδοτεί παραδοσιακά την έναρξη της ρωσικής ιστορίας). Οι Ρως του Κιέβου, το πρώτο ενωμένο ανατολικοσλαβικό κράτος, ιδρύθηκε το 882 μ.Χ. από το διάδοχο του Ρούρικ, Όλεγκ του Νόβγκοροντ. Το κράτος υιοθέτησε το Χριστιανισμό από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 988, ξεκινώντας τη σύνθεση της βυζαντινής και σλαβικής κουλτούρας, που καθόρισε τη ρωσική κουλτούρα για την επόμενη χιλιετία. Οι Ρως του Κιέβου τελικώς διαλύθηκαν ως κρατικό μόρφωμα εξαιτίας της μογγολικής εισβολής των ετών 1237-1240. Κατά την περίοδο αυτή, ένας αριθμός μεγάλων περιφερειακών φέουδων, κυρίως του Νόβγκοροντ και του Πσκοφ, συγκρούστηκαν για τη διεκδίκηση της πολιτιστικής και πολιτικής κληρονομιάς των Ρως του Κιέβου. Μετά το 13ο αιώνα, η Μόσχα αποτέλεσε το νέο πολιτιστικό κέντρο της ρωσικής κουλτούρας. Μέχρι το 18ο αιώνα, το Βασίλειο της Ρωσίας είχε γίνει η τεράστια Ρωσική Αυτοκρατορία, εκτεινόμενη από τα σύνορα με την Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία στη Δύση μέχρι την Ειρηνικό Ωκεανό στην Ανατολή. Η επέκταση προς δυσμάς και η επαφή με τη δυτική κουλτούρα, όξυνε τη συνειδητοποίηση της Ρωσίας περί απομόνωσης, οπισθοδρόμησης και χωρισμού της από την υπόλοιπη Ευρώπη και οδήγησε σταδιακά στη θραύση της απομόνωσης, στην οποία τα αρχικά στάδια επέκτασης είχαν οδηγήσει. Διατυπώθηκαν τότε αιτήματα εκσυγχρονισμού και κοινωνικής προόδου, στην πίεση των οποίων τα διάδοχα καθεστώτα του 19ου αιώνα ανταποκρίθηκαν με συνδυασμό απρόθυμων μεταρρυθμίσεων και καταστολής. Η δουλοπαροικία στη Ρωσία καταργήθηκε το 1861, αλλά η κατάργηση αυτή επιτεύχθηκε με δυσμενείς όρους για τους χωρικούς και οδήγησε στην αύξηση των επαναστατικών πιέσεων. Ανάμεσα στην κατάργηση του θεσμού της δουλοπαροικίας και την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, οι μεταρρυθμίσεις του πρωθυπουργού Πιοτρ Στολίπιν, το Σύνταγμα του 1906 και ο θεσμός της Κρατικής Δούμας, εισήγαγαν αξιοσημείωτες αλλαγές στο πολιτικό και οικονομικό στάτους της Ρωσίας, όμως οι τσάροι δεν ήταν πρόθυμοι ακόμα να εκχωρήσουν την απόλυτη, δεσποτική Αρχή, μοιραζόμενοι έτσι την εξουσία τους.