google/wiki40b huggingface dataset:
Γάγιεγο

Γεωγραφία

Ο ποταμός Γάγιεγο πηγάζει στην πυρηναϊκή τοποθεσία Col d'Aneu, στα 2.200 μέτρα υψόμετρο, στην περιοχή του λόφου της Portalet. Περνάει μέσα από την Κοιλάδα της Τένα, διατρέχοντας στους δήμους Sallent, Παντικόσα , και Biescas, κόβοντας τις οροσειρές των Πυρηναίων στην Foz de Santa Elena. Από το Σαμπινιάνιγο αρχίζει να διαγράφει μια ευρεία καμπή μέχρι το Triste, από όπου συνεχίζει και πάλι την αρχική του κατεύθυνση Βορά-Νότου που δεν την αφήνει μέχρι την ενσωμάτωσή του στον ποταμό Έβρο, στο ύψος της Σαραγόσας.
Στην άνω λεκάνη είναι όπου λαμβάνει τους κύριους παραποτάμους: Aguas Limpias (ρυθμίζεται από το φράγμα της Σάρρα), Caldarés, Escarra, Lana Mayor και Aurín, οι οποίοι καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το ποσοστό ροής και τα χαρακτηριστικά του ποταμού Γάγιεγο. Στη μέση και κάτω λεκάνη, τα ποτάμια Guarga, Seco, Asabón και Sotón παρέχουν μικρή ροή. Η πορεία του ποταμού ρυθμίζεται από τα υδροηλεκτρικά φράγματα των Γάγιεγο, Lanuza, Búbal, Σαμπινιάνιγο και εκείνα της άρδευσης της La Peña και της Ardisa, από τα οποία προέρχεται το νερό στο υδραγωγείο της Sotonera μέσω του καναλιού του Γάγιεγο (90 m³/δευτερόλεπτο).
Τα κατάντη του υδραγωγείου της Ardisa, στο δήμο Puendeluna, συγκεντρώνονται σε ένα φράγμα, από όπου αναχωρεί το κανάλι, που περνώντας από τις πόλεις Puendeluna και Marracos, παρέχει νερό στο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος Salto del Lobo για να επιστρέψουν στη συνέχεια τα νερά και να ενταχθούν και πάλι στη ροή του ποταμού. Τα κατάντη της κοίτης συναντάνε νέα φράγματα, όπως αυτό της Ontinar ή του Rabal, τα οποία τροφοδοτούν τα συστήματα άρδευσης μέσω των αρδευτικών τάφρων των Camarera, Urdán, ή Rabal.
Η ροή του ποταμού Γάγιεγο στις εκβολές του στη Σαραγόσα είναι ασθενής, η έντονη ρύθμιση και οι διακλαδώσεις της ροής έχουν ως αποτέλεσμα η πραγματική του μέση ροή να αντιστοιχεί μόλις στο 10% της φυσικής του ροής.
Στην ανώτερη πορεία του, ανάμεσα στη δεξαμενή της Lanuza και σε αυτή της Búbal, βρίσκονται τα στενά φαράγγια της Escarrilla και της Costechal, που χωρίζονται από τις εκβολές του ποταμού Escarra, και τα δύο είναι ιδανικά για την ανάπτυξη του αθλήματος της καταρίχησης φαραγγιών.
Στο ανώτερο τμήμα του, ασκείται το σπορ του κανόε-καγιάκ σε άγρια νερά, όπως και στους παραποτάμους του, στον Caldares και στον Escarra. Ωστόσο, η δραστηριότητα αυτή, μαζί με το ράφτινγκ, φθάνει τη μέγιστη ανάπτυξη της στο τμήμα Murillo de Gállego, στα κατάντη του υδραγωγείου της Peña, περιοχή στην οποία ο ποταμός συμβάλει σημαντικά στην τοπική οικονομία.

Οικολογία

Το ποτάμι έχει υποστεί σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις που οφείλεται σε μια σημαντική διαρροή λινδανίου (εξαχλωροκυκλοεξάνιο) από μια εταιρεία φυτοφαρμάκων, μόλυνση που έπληξε μέρος του δήμου. Σύμφωνα με επίσημες πηγές, μεταξύ των ετών 1975 και 1989 απορρίφθηκαν μεταξύ 115.000 και 160.000 τόνων τοξικών αποβλήτων σε δύο χώρους υγειονομικής ταφής στο Σαμπινιάνιγο, τα οποία με κάποιο τρόπο διέρρευσαν μερικώς προς στο ποτάμι.
Εξουσιοδότηση (υπολογιστές)

Στον κλάδο της επιστήμης των υπολογιστών που αφορά την ασφάλεια, η εξουσιοδότηση (αγγλ. Authorization) είναι έννοια που αναφέρεται στη διαδικασία του να επιτρέπουμε πρόσβαση σε πόρους μόνο σε αυτούς που επιτρέπεται να τους χρησιμοποιούν. Πιο τυπικά είναι μια διαδικασία (συνήθως μέρος του λειτουργικού συστήματος) που προστατεύει πόρους του υπολογιστή, επιτρέποντας αυτοί να χρησιμοποιηθούν μόνο από χρήστες που είναι σχετικά εξουσιοδοτημένοι. Οι πόροι αυτοί μπορεί να είναι αρχεία, δεδομένα, προγράμματα, συσκευές κτλ.
Η Εξουσιοδότηση (δηλ. η απόφαση για το αν θα δοθεί συγκεκριμένη πρόσβαση) είναι μια διαδικασία που δεν πρέπει να συγχέεται με την συγγενική διαδικασία στον τομέα της ασφάλειας, αυτή της Πιστοποίησης (αναγνώριση ταυτότητας) (αγγλ. Authentication), πάνω στην οποία όμως βασίζεται.
18η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 18η Συμφωνία σε Φα μείζονα, K. 130 (γερμανικά: Sinfonie F-Dur Köchelverzeichnis 130) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε τον Μάιο του 1772 και είναι η τρίτη συμφωνία, από τις συνολικά τρεις, που έγραψε εκείνον τον μήνα, σε ηλικία 16 ετών.
Λουδοβίκος Ευγένιος της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου-Αλεξάνδρου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Μαρίας-Αυγούστας, κόρης του Ανσέλμου-Φραγκίσκου πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις.
Το 1795 απεβίωσε στο Λούντβιγκσμπουργκ σε ηλικία 64 ετών. Δεν είχε άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος.
Δήμος Νιγρίτας

Παλαιότερος δήμος Νιγρίτας

Ο Δήμος Νιγρίτας σχηματίστηκε για πρώτη φορά το 1943 και προήλθε από αναγνώριση της προϋπάρχουσας κοινότητας Νιγρίτας σε δήμο. Ο αρχικός δήμος εκτός από τη Νιγρίτα περιλάμβανε και τον οικισμό Φυτόκιο Σερρών (μετέπειτα Ανθή), ο οποίος το 1947 αποσπάστηκε και αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Ο δήμος παρέμεινε στη συνέχεια αμετάβλητος μέχρι το 1998 οπότε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας διευρύνθηκε ενσωματώνοντας και τις πρώην κοινότητες Τερπνής, Φλαμπούρου,  Ανθής και Θερμών .
Δημήτριος Οικονομίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Αλμυρό. Εξελέγη βουλευτής Αλμυρού στις εκλογές του 1881 και επανεξελέγη σε αυτές του 1885, ως βουλευτής Λάρισας, σε αυτές του 1890 και πάλι ως βουλευτής Αλμυρού σε αυτές του 1895 .
Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης

Το 1688 ιδρύθηκε η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κοζάνης, η οποία θεωρείται ιστορική βιβλιοθήκη όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στα Βαλκάνια. Κύριος σκοπός της βιβλιοθήκης είναι, μέσα από υπηρεσίες και πολιτιστικά τεκμήρια που διαθέτει καθώς και χρήσιμες πηγές πληροφόρησης για την ιστορία της Κοζάνης, της Δυτικής Μακεδονίας και της Ελληνικής και Βαλκανικής διασποράς, να αποτελεί πολιτιστικό κέντρο για τα μέλη της και να προωθεί τη γνώση. Επιπλέον στόχοι της είναι, να διαθέτει και να διαχειρίζεται τη γνώση και το υλικό που χρειάζεται, να καλύπτει τις ανάγκες των χρηστών της και να τους εξυπηρετεί, να ενημερώνεται για τις εξελίξεις της Βιβλιοθηκονομίας και της Τεχνολογίας, να εφαρμόζει εθνικά και διεθνή πρότυπα, να συνεργάζεται με άλλες βιβλιοθήκες, να διαχειρίζεται τους οικονομικούς πόρους που διαθέτει και να απασχολεί εκπαιδευμένο προσωπικό το οποίο καθοδηγεί και πληροφορεί τον χρήστη.
Το περιεχόμενο της συλλογής της καλύπτει όλο το φάσμα της γνώσης αλλά και ιστορικά θέματα που αφορούν τον τόπο και αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά για την χώρα και μοναδικά τεκμήρια για έναν ερευνητή. Διαθέτει περισσότερους από 120.000 τόμους (8.500 τόμοι αφορούν εκδόσεις από το 1494-1912), 5.500 τόμους περιοδικών, 257 χειρόγραφα βυζαντινά - μεταβυζαντινά και ξενόγλωσσα, ελληνικά και οθωμανικά έγγραφα, ελληνικά και ξενόγλωσσα έντυπα, τουρκικά φιρμάνια, κώδικες, χάρτες (με σημαντικότερο τη «Χάρτα του Ρήγα Φεραίου»), εκδόσεις του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και εκδόσεις λογίων από τη Δυτική Μακεδονία. Παράλληλα, εμπλουτίζεται με δωρεές που δέχεται από ιδιώτες ή φορείς και με αγορά έντυπου υλικού που απασχολούν διάφορες επιστήμες με έμφαση, όμως, στη βιβλιογραφία της περιοχής. Το βιβλιοστάσιο, όπου φυλάσσει τη συλλογή της, είναι ανοιχτής πρόσβασης από τους χρήστες και μπορούν να αναζητήσουν μόνοι τους τα τεκμήρια εκτός από τα σπάνια ή πολύτιμα βιβλία τα οποία φυλάσσονται σε κλειστά βιβλιοστάσια και δεν επιτρέπεται η είσοδος στο κοινό. Για τη βιβλιογραφική επεξεργασία του υλικού της, το προσωπικό της χρησιμοποιεί τις Θεματικές Επικεφαλίδες της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας, για την καταλογογράφηση τους Αγγλοαμερικάνικους Κανόνες Καταλογογράφησης (AACR2) και για την ταξινόμησή το Διεθνές Δεκαδικό Σύστημα Ταξινόμησης Dewey (DDC).

Ωράριο λειτουργίας

Η βιβλιοθήκη από Δευτέρα έως Παρασκευή λειτουργεί το Αναγνωστήριο τις ώρες 07:30-21:00, το Δανειστικό Τμήμα 08:00-20:30 και το Αρχείο 07:30-14:30. τον Ιούλιο και τον Αύγουστο η βιβλιοθήκη λειτουργεί τις ώρες 07:30-14:30.
Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος

Το Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος είναι ιστορικό μουσείο που βρίσκεται στα Καλάβρυτα και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν εκεί στις 13 Δεκεμβρίου 1943.

Ιστορικό

Το μουσείο στεγάζεται στο παλιό Δημοτικό Σχολείο της πόλης που ανεγέρθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα με δαπάνες του ευεργέτη Ανδρέα Συγγρού και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1906. Την περίοδο της κατοχής διέκοψε τη λειτουργία του αφού μετατράπηκε από τους Ιταλούς σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για 500 περίπου Έλληνες πολιτικούς κρατούμενους. Στις 13 Δεκεμβρίου 1943 οι Γερμανοί κατακτητές συγκέντρωσαν στον προαύλιο χώρο του κτιρίου τους κατοίκους της πόλης και διαχώρισαν τον ανδρικό πληθυσμό από τα γυναικόπαιδα και τους ηλικιωμένους. Οι άνδρες και οι έφηβοι άνω των 13 ετών οδηγήθηκαν στο λόφο του Καππή όπου και εκτελέστηκαν ενώ τα γυναικόπαιδα και οι ηλικιωμένοι κρατήθηκαν προσωρινά στο εσωτερικό του κτιρίου προκειμένου οι Γερμανοί να ολοκληρώσουν απρόσκοπτα το καταστροφικό τους έργο. Στη συνέχεια το κτίριο πυρπολήθηκε αλλά οι εγκλωβισμένοι που βρίσκονταν μέσα σε αυτό κατάφεραν να σωθούν. Μετά την κατοχή ανακατασκευάστηκε πλήρως και λειτούργησε πάλι ως Δημοτικό Σχολείο από το 1950 μέχρι το 1992. Ως μουσείο λειτουργεί από το 2005, ενώ το ίδιο το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το 1986.

Εκθέματα

Στη συλλογή του μουσείο περιλαμβάνεται πάσης φύσεως υλικό που σχετίζεται με την πρόσφατη ιστορία των Καλαβρύτων, ιδιαίτερα με την ιστορία του Ολοκαυτώματος της 13ης Δεκεμβρίου του 1943 και των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στην περιοχή την περίοδο της κατοχής, όπως χάρτες, φωτογραφικό υλικό, προσωπικά αντικείμενα των εκτελεσθέντων, και άλλα.
Βασίλειος Γιόγιακας

Βιογραφία

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Θεσπρωτίας.
Ηλίας Ηλίας

Σταδιοδρομία

Ήταν γιος του Αθανασίου Ηλία. Γεννήθηκε το 1900 και σπούδασε την Ιατρική Σχολή. Εξελέγη βουλευτής Γρεβενών στις εκλογές του 1974 λαμβάνοντας 5.119 ψήφους.
Πέθανε σε ηλικία 89 ετών τον Φεβρουάριο του 1989.
Θέρμες του Κωνσταντίνου

Ιστορία

Οι συγκεκριμένες θέρμες ανεγέρθηκαν στις αρχές του 4ου αιώνα, όταν ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος διέμενε στην Αρελάτη. Γνωστές κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα ως « Palais de la Trouille », θεωρούνταν παραδοσιακά, εσφαλμένα, ως τα ερείπια ενός παλατιού το οποίο ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος είχε κατασκευάσει.
Τα ερείπια των θερμών έχουν κατηγοριοποιηθεί ως ιστορικό μνημείο μέσω του καταλόγου του 1840, ενώ το ρωμαϊκό τείχος και τα γειτνιάζοντα υπόγεια κατηγοριοποιήθηκαν το 1922.

Περιγραφή

Οι Θέρμες του Βορρά (Θέρμες του Κωνσταντίνου) συγκαταλέγονται μεταξύ των καλύτερα διατηρημένων της Γαλλίας, μαζί με τις Θέρμες του Κλυνί στο Παρίσι. Οι θέρμες άρχισαν μερικώς να ανασκάπτονται μετά τον 19ο αιώνα.
Τα ορατά, σήμερα, ερείπια αντιστοιχούν στο caldarium, με θερμαινόμενα υπερυψωμένα δάπεδα (υπόκαυστο), ενώ διέθετε τρεις δεξαμενές (solia). Δύο εξ αυτών ήταν ορθογωνικού σχήματος. Η τρίτη, σε μορφή ημικυκλικής αψίδας και φωτιζόμενη από τρία παράθυρα, ενώ καλυπτόταν από έναν θόλο σε μορφή ημιθόλου. Το caldarium επικοινωνούσε με το laconicum ή χαμάμ και το tepidarium ή θερμό λουτρό, το οποίο πλαισιωνόταν στα δυτικά από μία ημικυκλική αψίδα.
Στα υπόλοιπα τμήματα των θερμών, το οποία ευρίσκονται νοτιότερα, δεν έχουν ακόμη ανασκαφεί.
Εράσμους ντε Μπι

Βιογραφία

Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τη ζωή του Εράσμους ντε Μπι. Γεννήθηκε στην Αμβέρσα, γιος του ζωγράφου Φρανς ντε Μπι του πρεσβύτερου. Βαπτίστηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1629 στον ναό της Αγίας Βαλπουργίας της Αμβέρσας.
Μαθήτευσε στον Ντάβιντ Ράικερτ ΙΙ το 1641 και έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1645 - 1646.
Νυμφεύτηκε την Καταρίνα Ντάγκλας, την επιλεγόμενη "de Schot" (η Σκωτσέζα) και απέκτησαν μαζί τους Φρανς και Γιαν Μπάπτιστ ντε Μπι, οι οποίοι έγιναν και οι δύο ζωγράφοι. Ο Γιαν Μπάπτιστ μετοίκησε στη Βιέννη, όπου και δραστηριοποιήθηκε.
Μεταξύ 1660 και 1666 ο Εράσμους είχε μαθητές, ένας από τους οποίους ήταν ο γιος του, Φρανς.

Έργο

Είναι γνωστός για τους πίνακες με αρχιτεκτονήματα, ιδιαίτερα σκηνές από πόλεις, σκηνές καθημερινότητας και τοπία σε ιταλικό ύφος. Αναφέρεται επίσης και ως δημιουργός πινάκων με θρησκευτικού περιεχομένου σκηνές και συνθέσεις με ζώα. Υογραφές του που έχουν διασωθεί είναι τα κεφαλαία ED (ενωμένα μεταξύ τους) και BIE.
Η βασική του ειδικότητα ήταν η σύνθεση τοπίων με ζωντανές σκηνές, ιδιαίτερα η απεικόνιση πλατειών πόλεων. Συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες στην Αμβέρσα, για τους οποίους ζωγράφιζε το "σταφάζ" (πληθύσμωση του έργου με ανθρώπινες μορφές). Αυτό τεκμηριώνεται από τα έγγραφα του εμπόρου έργων τέχνης στην Αμβέρσα Χούλλαμ Φορχόντ (Guillam Forchondt), ο οποίος αναφέρει δύο ανώνυμα εσωτερικά εκκλησιών με μορφές που ζωγράφισε ο ντε Μπι.
Ζωγράφισε ιταλικού ύφους τοπία ανάμεσα σε ρωμανικά κτίσματα, τα οποία πληθύσμωσε με πολλές μορφές ανθρώπων και ζώων, που θυμίζουν το ύφος των ρωπογράφων που δραστηριοποιήθηκαν στη Ρώμη και έγιναν γνωστοί ως Bamboccianti. Παράδειγμα τέτοιου έργου είναι το Campo Vaccino (σήμερα στη συλλογή της Πινακοθήκης Τέχνης Βικτόρια στο Μπαθ του Σόμερσετ. Αναφέρεται, επίσης, ως δημιουργός τουλάχιστον ενός χειμερινού τοπίου και δύο θαλασσογραφιών.
Η σύνθεσή του Η "Ommegang" στην Αμβέρσα επαναλήφθηκε πολλές φορές από άλλους Φλαμανδούς καλλιτέχνες, όπως ο Αλεξάντερ φαν Μπρέντελ. Μπορεί και ο ίδιος να εμπνεύστηκε τη σύνθεση από το έργο με το ίδιο θέμα του Πίτερ φαν Ελστ.
Αχμίμ

Ιστορία

Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με το όνομα του "Ιπού" ή "Χεντ Μινού" και ήταν η πρωτεύουσα της 9ης νομής της Άνω Αιγύπτου. Στην ελληνορωμαϊκή περίοδο το όνομά της ήταν "Πανόπολις", η πόλη του Πάνα, γιατί τον θεό Μιν οι Έλληνες τον εξίσωναν με τον δικό τους θεό Πάνα. Για τους Κόπτες η Αχμίμ ήταν ένα από τα σημεία εκκίνησης των αποστολών στην ανατολική έρημο. Εκτός από το θεό της γονιμότητας Μιν λατρευόταν και μια τοπική θεά η Απρίτ.
Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν πρόσφατα στα περίχωρα της Αχμίμ ένα κολοσσιαίο άγαλμα επτά μέτρων της Merytamun, κόρης και βασιλικής συζύγου του Ραμσή Β, μετά το θάνατο της Νεφερτίτης. Αυτό το μνημειώδες άγαλμα πλαισιώνει την είσοδο σε ναό του Μιν, ένα άλλο άγαλμα (όπου εξακολουθεί να υπάρχει) έπρεπε να είναι εκείνο του Ραμσή Β΄.
Καλλιθέα Χαλκιδικής

Αρχαιολογία

Η περιοχή παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον, καθώς στην Καλλιθέα έχει ανασκαφεί ιερό του Διονύσου και των Νυμφών, τμήμα του ιερού του Άμμωνα Δία (ο οποίος λατρευόταν στην περιοχή από τον 5ο αιώνα π.Χ.) και η περιοχή του βωμού. Στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. κατασκευάστηκε μεγάλος ναός δωρικού ρυθμού, προς τιμή του Άμμωνα Δία. Ο Διόνυσος είχε ήδη αρχίσει να λατρεύεται στην περιοχή από τον 8ο αιώνα π.Χ., όπως φανερώνουν μια σκάλα σκαλισμένη στο βράχο και μια σπηλιά που ήταν αφιερωμένη στη λατρεία του θεού.
Στη θέση Σωλήνας ανακαλύφθηκε από τους αρχαιολόγους παλαιοχριστιανική βασιλική.H ιδιόρρυθμη, πρωτότυπη και μοναδική παλαιοχριστιανική βασιλική χρονολογείται από τον 6ο αιώνα. Το μεσαίο κλίτος της καταλαμβάνεται από ένα προγενέστερο κτίριο , που φαίνεται ναήταν οίκος μαρτυρίου.

Νεότερα χρόνια

Το χωριό ιδρύθηκε το 1925 από Mικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι οποίοι προέρχονταν από το χωριό Μάλτεπε της Προποντίδας της Μικράς Ασίας, το οποίο ονομαζόταν Βρύας στην Αρχαιότητα και Πελεκάνον στο Βυζάντιο. Οι κάτοικοι ονόμασαν Νέος Μάλτεπες τον οικισμό που δημιούργησαν, σε ανάμνηση της πατρίδας τους, του Μάλτεπε της Μικράς Ασίας. Κύριες ασχολίες των κατοίκων αποτελούσαν η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το χωριό μετά το 1950 μετονομάστηκε σε Νέα Καλλιθέα και τελικά σε Καλλιθέα, εξαιτίας της ωραίας θέας που προσφέρει. Τα τελευταία χρόνια εγκαταστάθηκαν στον οικισμό και κάτοικοι από την υπόλοιπη Ελλάδα.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ρωσικού τύπου εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα (καθώς πριν εγκατασταθούν οι πρόσφυγες, στην περιοχή λειτουργούσε αγρόκτημα, ιδιοκτησίαΡώσων μοναχών του Αγίου Όρους), που βρίσκεται κοντά στο ιερό του Δία. Επίσης, στην περιοχή υπάρχει αρδευτικό κανάλι των μέσων του 19ου αιώνα.
Γιόανες Άιντεσγκααρτ

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 19 Απριλίου του 1951 στο Τβόροϊρι του νησιού Σούντουροϊ (Suðuroy). Σπούδασε Παιδαγωγικά και άσκησε το επάγγελμα του εκπαιδευτικού.

Πολιτική καριέρα

Η πρώτη του εκλογή στο τοπικό Κοινοβούλιο (Løgting), έλαβε χώρα το 1990. Από το 1991 ως το 1996 χρημάτισε υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις συνασπισμού και το 1994 έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αξίωμα στο οποίο διατηρήθηκε επί δύο έτη. Το 1996 εξελέγη πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (Javnaðarflokkurin).
Από το 1998 ως το 2001 υπήρξε αντιπρόσωπος στο δανικό Κοινοβούλιο (Folketing). Εξελέγη πρωθυπουργός στις 3 Φεβρουαρίου του 2004, λίγο μετά τη νίκη του στις γενικές εκλογές στις 20 Ιανουαρίου εκείνης της χρονιάς.Ηγήθηκε συνασπισμού ανάμεσα στο Κόμμα των Ενωτικών, στο Κόμμα του Λαού και στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. 
'Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2008 ηγήθηκε κεντροαριστερής αυτόνομης κυβέρνησης που συναποτελείτο από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και το Κόμμα Δημοκρατία που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Δανία, όπως επίσης και του Κόμματος του Κέντρου. Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκεστις 5 Φεβρουαρίου του 2008.

Κατάρρευση συνασπισμού και αποχώρηση από την πρωθυπουργία

Τον Σεπτέμβριο του 2008 ο συνασπισμός κατέρρευσε και στις 24 Σεπτεμβρίου σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση συνασπισμού από το Κόμμα των Ενωτικών, το Λαϊκό Κόμμα και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Έπειτα από συνεχείς συζητήσεις για το ποιος θα ήταν ο νέος πρωθυπουργός, ο Άιντεσγκααρτ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία. Έτσι, τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 26 Σεπτεμβρίου του 2008 ο Κάι Λέο Γιοχάνεσεν, ηγέτης του Κόμματος των Ενωτικών. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2008, λίγο μετά τη δημοσιοποίηση του οικονομικού προϋπολογισμού για το 2009, ο Άιντεσγκααρτ μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με πόνους στο στήθος.
Πελοποννησιακή Γερουσία

Πελοποννησιακή Γερουσία ονομάστηκε οργανισμός διοίκησης που συγκροτήθηκε από τους επαναστατημένους Έλληνες της Πελοποννήσου τον Μάιο του 1821, αμέσως μετά το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821 και λειτούργησε μέχρι την κατάργησή της από την Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους, τον Απρίλιο του 1823. Πρόεδρος της Γερουσίας ήταν ο επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος και αντιπρόεδρος ο Ασημάκης Φωτήλας ο οποίος μετά τον Φεβρουάριο 1822 εκτελούσε καθήκοντα προέδρου.

Πρόεδρος

Αν και αρχικά ψηφίσθηκε ως πρόεδρος ο Δημήτριος Υψηλάντης, αυτός δεν αποδέχθηκε τη θέση, και στη συνέχεια διορίσθηκε στη θέση του προέδρου ο Βρεσθένης Θεοδώρητος. Μετά την μετάβαση της Γερουσίας στην Τριπολιτσά, στα μέσα Φεβρουαρίου του 1822, χρέη προέδρου εκτελούσε ο αντιπρόεδρος Ασημάκης Φωτήλας.

Γραμματέας

Στην πρώτη πράξη, στις 26 Μαΐου 1821, Γραμματέας ήταν ο Ρήγας Παλαμήδης. Αργότερα γραμματέας ορίστηκε ο Μιχαήλ Σχινάς που τότε ήταν στο Μεσολόγγι. Προσωρινά δε τα καθήκοντα του γραμματέα είχε ο Δ. Κ. Χ. Ασλάνης Βυζάντιος. Αργότερα, ο Σχινάς δεν αποδέχθηκε τη θέση, παραιτήθηκε και ο Βυζάντιος και στη θέση του γραμματέα τοποθετήθηκε ο Ν. Σπηλιάδης.
Ξάνθος Κληρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ξάνθος Κληρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1925. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Κληρίδης και αδελφός του ο Γλαύκος Κληρίδης. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Γκρέις Ιν και ήταν δικηγόρος.
Απεβίωσε στις 29 Οκτωβρίου 2001. Είχε ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή

Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με το Ενιαίον Κόμμα. Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και Αμυντικών Υποθέσεων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών Υποθέσεων.
Α.Ο. Οικονόμος Τσαριτσάνης

Ίδρυση και Όνομα

Ιδρύθηκε το 1953 έπειτα από την συγχώνευση των τοπικών σωματείων «Άρης» , «Δάφνη» , Οικονόμος και «Τούγια» με την ονομασία «Αθλητικός Όμιλος Οικονόμος Τσαριτσάνης». Πήρε το όνομα του από τον τσαριτσανιωτη διδάσκαλο του γένους , λόγιο και κληρικό Κωνσταντίνο Οικονόμο των εξ Οικονόμων.
Στις 25/1/1953 έγινε Ιδρυτική Γενική Συνέλευση , στην οποία αποφασίστηκε η ίδρυση
του Αθλητικού Ομίλου Τσαριτσάνης << Οικονόμος Εξ Οικονόμων>> 
Αναγνωρίζεται με την απόφαση 228 πρωτοδικείου Λάρισας της 22/05/1953. Έτσι γίνεται το πρώτο αναγνωρισμένο σωματείο της επαρχίας Ελασσόνας και το 13ο του Ν. Λάρισας. Εγγράφεται στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας και στην δύναμη της Ε.Π.Ο με αριθμό μητρώου 548.Ήταν επίσης ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Λάρισας το 1960.Συμμετέχει ανελλιπώς σε όλα τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Λάρισας από την περίοδο 1960-61, έχοντας κατακτήσει το πρωτάθλημα το 1985,2010 και το 2018.

Άνοδος στα Εθνικά Πρωταθλήματα

Την περίοδο 2009-2010 αναδείχθηκε πρωταθλητής στο Α' τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λάρισας κερδίζοντας την άνοδο στην Δ' Εθνική Κατηγορία.
Την αμέσως επόμενη  περίοδο αναδείχθηκε πρωταθλητής του 4ου ομίλου της Δ' Εθνικής κερδίζοντας για πρώτη φορά στην ιστορία του την άνοδο στη Γ' Εθνική κατηγορία.
Την περίοδο 2011-12 έφτασε πολύ κοντά στην τρίτη συνεχόμενη άνοδο στη Β' Εθνική, την οποία έχασε για ένα βαθμό στα Play Off.
Στη Γ' Εθνική παρέμεινε για 5 περιόδους. Υποβιβάστηκε την σεζόν 2015-16 και επέστρεψε στα τοπικά πρωταθλήματα του Νομού Λάρισας.Την σεζόν 2016-17 κατέκτησε την 4η θέση  και διεκδίκησε την άνοδο στην Γ´ Εθνική μέσω των μπαράζ.Τελικά τερμάτισε στην τρίτη θέση και δεν κατάφερε να ανέβει. Το 2017–18 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α ερασιτεχνικής κερδίζοντας την άνοδο στην  Γ' Εθνική.

Υποστηρικτές

Ο σύνδεσμος φιλάθλων του Οικονόμου Τσαριτσάνης είναι οι <<ZVAN BOYS>>. Ιδρύθηκαν στις 7 Σεπτεμβρίου 2008 και έκαναν την πρώτη παρουσία τους στο γήπεδο της Ελασσόνας στον αγώνα κυπέλλου ενάντια στην Ποδοσφαιρική Συνένωση Ελασσόνας.
Bang

Καριέρα

Η καριέρα τους ξεκίνησε το 1985, με την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου. Η μεγαλύτερη στιγμή του συγκροτήματος ήταν η εκπροσώπηση της Ελλάδας στον διαγωνισμό τραγουδιού της Εurovision το 1987 με το τραγούδι Stop, στα φωνητικά ήταν οι Κατερίνα Καλλίρη, Μαριάνα  Ευστρατίου και Laura Burke, καταλαμβάνοντας τη 10η θέση και κάνοντας τα πρώτα βήματα για μια διεθνή καριέρα.
Στη διάρκεια αυτής της απόπειρας, συνεργάστηκαν με σημαντικούς παραγωγούς και ηχολήπτες της εποχής, όπως τον Shep Pettibone (Madonna, George Michael, Elton John κλπ.), M. Hutchinson (Madonna κλπ.), Bob Kraushaar (Johnny Hates Jazz, Erasure, Marc Almond κλπ.), François Kevorkian και άλλους. Το βίντεο κλιπ του «Holding my heart» γυρίστηκε στο Χόλυγουντ με διάσημους συνεργάτες, ενώ επίσης έκαναν κι ένα βίντεο κλιπ και μια μίνι περιοδεία στην Ιαπωνία.
Από τα τέλη του 1985 και μέχρι τα μέσα του 1991, όπου και οι Bang σταμάτησαν, ένα τραγούδι τους, το «You're the one», μπήκε στο Βρετανικό Τοp 75 και ένα άλλο, το «Holding my heart», στο Αμερικανικό Hot 100.
Τίνα Μπλάου

Βιογραφία

Η Μπλάου γεννήθηκε το 1845 στη Βιέννη και ήταν κόρη γιατρού του αυστροουγγρικού στρατού, ο οποίος υποστήριξε τις καλλιτεχνικές της ανησυχίες. Έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον Ούγγρο ζωγράφο Άνταλ Χανέλι (1824-1911) και στη συνέχεια μαθήτευσε δίπλα στον Άουγκουστ Σέφερ. Το 1865 εισήλθε στη σχολή του Γιόζεφ Άιγκνερ, ενώ το 1869 μετέβη στο Μόναχο όπου είχε ως δάσκαλο τον Βίλχελμ Λίντερσμιτ.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της πραγματοποίησε εκτεταμένα εκπαιδευτικά ταξίδια σε διάφορες χώρες (Ουγγαρία, Ολλανδία, Γαλλία, Ιταλία κλπ) και επιστρέφοντας στη Βιέννη εργάστηκε στο στούντιο του Εμίλ Γιάκομπ Σίντλερ. Το 1883 επέστρεψε στο Μόναχο όπου ασπάστηκε τον Προτεσταντισμό (η ίδια ήταν Εβραία) προκειμένου να παντρευτεί τον ζωγράφο Χάινριχ Λανγκ, με τον οποίο έζησε μέχρι τον θάνατό του, το 1891, χωρίς όμως να αποκτήσουν παιδιά. Παράλληλα, εργάστηκε ως δασκάλα ζωγραφικής. Μετά τον θάνατο του συζύγου της επέστρεψε στη Βιέννη όπου δίδαξε στη γυναικεία σχολή ζωγραφικής Wiener Frauenakademie, από το 1898 μέχρι το 1915. 
Η Μπλάου κατατάσσεται στους ζωγράφους του ατμοσφαιρικού ιμπρεσιονισμού, ενώ είχε επιρροές από την ολλανδική τοπιογραφία και τον ρεαλισμό. Παρόλο που προερχόταν από εύπορη οικογένεια, είχε αποκτήσει από νεαρή ηλικία την οικονομική της ανεξαρτησία, χάρη στη δημοφιλία των έργων της. Πίνακές της εκτέθηκαν, μεταξύ άλλων, στη Διεθνή Έκθεση Βιέννης του 1873, στο Παρίσι κ.ά., ενώ η ίδια τιμήθηκε με αρκετά βραβεία. 
Απεβίωσε το 1916 και θάφτηκε στο Κεντρικό Κοιμητήριο της Βιέννης, ενώ το όνομά της δόθηκε σε δρόμο της πόλης. Το 1938, μετά την προσάρτηση της Αυστρίας στη ναζιστική Γερμανία, το νέο καθεστώς πραγματοποίησε διάφορες ενέργειες προκειμένου να αποσιωπηθεί η συνεισφορά της στην αυστριακή ζωγραφική.