google/wiki40b huggingface dataset:
Τάνις

Ερείπια

Η Τάνις ήταν τοποθεσία πολλών αρχαιολογικών ανασκαφών αρχίζοντας από το 19ο αιώνα, στις οποίες ασχολήθηκαν οι Φλίντερς Πέτρι και Ογκίστ Μαριέτ.   
Το 1866, ο Καρλ Ρίχαρντ Λέψιους ανακάλυψε στη Τάνιδα το Κανώπειο Διάταγμα—μια επιγραφή που σχετίζεται στενά με τη Στήλη της Ροζέτας και που ομοίως ήταν γραμμένο στα αρχαία αιγυπτιακά (ιερογλυφικά και δημώδης) και στα αρχαία ελληνικά. Η ανακάλυψη αυτή συνέβαλε σημαντικά στην αποκρυπτογράφηση των ιερογλυφικών.    
Υπάρχουν ερείπια πολλών ναών, μεταξύ των οποίων ο κύριος ναός του Άμμωνα, καθώς και μια πολύ σημαντική βασιλική νεκρόπολη της Τρίτης μεταβατικής περιόδου (που περιέχει τις μόνες γνωστές απαραβίαστες βασιλικές ταφές — ο τάφος του Τουταγχαμών είχε παραβιαστεί κατά την αρχαιότητα). Πολλές από τις πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν για να χτιστούν οι διάφοροι ναοί στη Τάνιδα προήρθαν από την παλιά πόλη των Ραμεσσιδών Πι-Ραμές, που έκανε πολλές παλιές γενιές αιγυπτιολόγων να πιστεύουν ότι η Τάνις ήταν, στην πραγματικότητα, η Πι-Ραμές. Οι ταφές τριών φαραώ της 21ης και 22ης Δυναστείας (Ψουσέννης Α΄, Αμενεμοπέ και Σωσένκ Β΄) διασώθηκαν από τυμβωρύχους σε όλη την αρχαιότητα. Βρέθηκαν άθικτοι το 1939 και 1940 από τον Πιέρ Μοντέ και περιείχαν μεγάλο αριθμό χρυσού, κοσμημάτων, λάπις λάζουλι και άλλες πολύτιμες πέτρες, όπως επίσης και τις ταφικές μάσκες αυτών των φαραώ.    
Οι κύριες θεότητες της Τάνιδος ήταν ο Άμμωνας, που μαζί με σύζυγό του Μουτ και το παιδί τους Χονσού αποτελούσαν την Τανιτική τριάδα. Η τριάδα αυτή όμως ήταν ίδια ακριβώς με αυτή των Θηβών, οδηγώντας πολλούς μελετητές να μιλάνε για τη Τάνιδα ως τις «Θήβες του βορρά».    
Το 2009, το Αιγυπτιακό Υπουργείο Πολιτισμού ανέφερε ότι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν την τοποθεσία ιερής λίμνης στο ναό της θεά Μουτ στον αρχαιολογικό χώρο της Τάνιδος. Η λίμνη που ήταν χτισμένη από λίθους από ασβεστόλιθο, είχε διάσταση 15 μέτρα μήκος και 12 πλάτος. Βρέθηκε 12 μέτρα κάτω από το έδαφος σε καλή κατάσταση. Ήταν η δεύτερη ιερή λίμνη που είχε βρεθεί στη Τάνιδα. Η πρώτη στην τοποθεσία είχε αναγνωριστεί το 1928.

Τάνις και Βίβλος

Η βιβλική ιστορία του Μωυσή που βρέθηκε στα έλη του Νείλου (Έξοδος 2:3-5) υποθέτεται συνήθως ότι τοποθετείται στη Τάνιδα. Όμως, δεν έχουν βρεθεί αρχαιολογικές αποδείξεις, και η παρακμή της πόλης μπορεί να επήρθε από την ανακατάταξη των παραποτάμων του Νείλου παρά από μια μη ιστορική κατάληψη από τους Ισραηλίτες.
Στην Εβραϊκή Βίβλο, εμφανίζεται η πόλη Ζόαν (εβραϊκά: Tso`an), που στην Μετάφραση των Εβδομήκοντα μεταφράστηκε ως Τάνις, που όπως το αραβικό Tsan και το Ζόαν προέρχεται από το αρχαίο αιγυπτιακό όνομα Ντζανέτ, ή Ντζαν (ντ‛ν τ). 
Στους Αριθμούς (13:23) αναφέρεται ότι η Τάνις χτίστηκε επτά χρόνια μετά τη Χεβρώνα. Στους Ψαλμούς (77: 12, 73), αναφέρεται το «πεδίῳ Τάνεως», δηλαδή η πεδιάδα της Τάνιδος ως το μέρος όπου ο Μωυσής πραγματοποίησε θαύματα ενώπιον του Φαραώ προκειμένου να τον πείσει να απελευθερώσει του Εβραίους.  Το πιθανότερο είναι η φράση να είναι παράλληλη της «γη της Αιγύπτου», καθώς οι πληγές που έπληξαν την Αίγυπτο δεν ήταν περιορισμένες σε ένα σημείο, αλλά συνέβησαν σε όλη την Αίγυπτο.  Η πόλη επίσης αναφέρεται στον Ησαΐα (19:11, 13 και 30:4), και στον Ιεζεκιήλ (30:14).
Διασυλλογικό Πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης ανδρών-γυναικών

Το διασυλλογικό πρωτάθλημα τένις είναι η διοργάνωση μέσω της οποίας αναδεικνύονται οι πρωταθλητές σύλλογοι, και διεξάγεται χωριστά για άνδρες και γυναίκες. Το πρωτάθλημα είναι χωρισμένο σε τρεις κατηγορίες, την Α', τη Β' και τη Γ' Εθνική. Το πρώτο διασυλλογικό πανελλήνιο πρωτάθλημα, ομαδικό τουρνουά κυρίως, έγινε το 1929 με την ονομασία "Διασυλλογικό πρωτάθλημα Ιωάννης Κετσέας" έως το 1933 όπου σταμάτησε.
Μοντέλο αποδοχής τεχνολογίας

H αντιλαμβανόμενη ευκολία χρήσης

Όσον αφορά την Αντιλαμβανόμενη Ευκολία Χρήσης και την Αντιλαμβανόμενη Χρησιμότητα στο Διαδίκτυο, η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει κάποια πρώτα συμπεράσματα (Davis et al., 1995). Τα συχνότερα προβλήματα όσον αφορά την ευκολία χρήσης είναι οι αργές συνδέσεις, η αδυναμία εύρεσης σελίδων που οι χρήστες γνωρίζουν ότι υπάρχουν, η αδυναμία οργάνωσης των σελίδων και των πληροφοριών που έχουν συγκεντρώσει, η αναξιοπιστία των ιστοσελίδων, οι ατελείς αναζητήσεις και η δυσκολία εύρεσης συγκεκριμένων πληροφοριών (Lightner et al., 1996). Η αντιλαμβανόμενη χρησιμότητα στο διαδίκτυο εντοπίζεται κυρίως στον όγκο της διαθέσιμης πληροφορίας, στη ευκολία αγοράς, και στην υποστήριξη συγκεκριμένων επιχειρησιακών λειτουργιών (Marketing, Έρευνα και Ανάπτυξη) (Lederer et al, 2000).

Η μελέτη των Taylor και Todd

Ο Taylor και Todd το 1995 μελέτησαν τον ρόλο της προηγούμενης εμπειρίας στους χρήστες. Συνέκριναν τα αποτελέσματα από έμπειρους και άπειρους χρήστες πληροφοριακών συστημάτων. Οι άπειροι χρήστες έδωσαν διαφορετική έμφαση στους παράγοντες της πρόθεσης και της χρήσης (Usage) απ'ότι οι έμπειροι χρήστες. Υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων όσον αφορά την επιρροή της αντιλαμβανόμενης χρησιμότητας (PU), όπου ήταν και ο ισχυρότερος παράγοντας για την πρόθεση (Intention) για την άπειρη ομάδα, ενώ η αντιλαμβανόμενη ευκολία στη χρήση (PEOU) αποδείχθηκε πιο σημαντικός παράγοντας από την Στάση (Attitude). Αντίθετα, οι έμπειροι χρήστες έδωσαν μικρότερη βαρύτητα στην αντιλαμβανόμενη χρησιμότητα (PU). Υπήρχε μια ισχυρότερη σχέση μεταξύ της Συμπεριφορικής Πρόθεσης και συμπεριφοράς για τους έμπειρους  χρήστες και αυτό γιατί είχαν στην Στάση τους εμπειρία που έχει κερδηθεί από προηγούμενες περιπτώσεις (Taylor και Todd, 1995).

Το τροποποιημένο μοντέλο

Ωστόσο, το πρώτο Μοντέλο Αποδοχής Τεχνολογίας δεν περιλάμβανε καθόλου κοινωνικούς παράγοντες οι οποίοι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη στάση ενός ατόμου. Γι’ αυτό το λόγω, ερευνητές πρότειναν ένα τροποποιημένο μοντέλο που θα αντισταθμίσει το προηγούμενο ελάττωμα. Οι Venkatesh και Davis (2000) πρότειναν το δεύτερο Μοντέλο Αποδοχής Τεχνολογίας (ΤΑΜ2), το οποίο περιελάμβανε έννοιες όπως: υποκειμενικά πρότυπα (subjective norm), εθελοντισμό (voluntariness), εικόνα (image) και νοητικές οργανωσιακές διαδικασίες (cognitive instrumental processes), σχετικότητα εργασίας (job relevance), ποιότητα απόδοσης (output quality), αποδειξιμότητα αποτελεσμάτων (result demonstrability) (Venkatesh και Davis, 2000).
Ιωάννης Δεληγιαννάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Περίσταση Θράκης και έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη. Εν συνεχεία ακολούθησε σπουδές Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων. Ειδικεύτηκε στη γυναικολογία. Από το 1920 και για 2 χρόνια ήταν γιατρός στην Πόλη και αργότερα άνοιξε δική του κλινική στη Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε στο Δημοτικό Νοσοκομείο της συμπρωτεύουσας. Ήταν πρόεδρος του εθνικού Ιδρύματος "Αριστοτέλης" και από το 1946 και για μία δεκαετία πρόεδρος του Δ.Σ. του ΠΙΚΠΑ.
Το 1946 έγινε μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Πολιτεύτηκε εκεί με την ΕΡΕ και στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με 4.714 ψήφους. 
Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών στις 27 Σεπτεμβρίου 1983 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Σταυρού Ημαθίας. Ήταν παντρεμένος με τη Νίτσα Δεληγιαννάκη και είχαν δύο κόρες.
Αναγνώστης Κορδής

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από το χωριό Περιθώρι της Αχαΐας. Στις 16 Μαρτίου 1821, μαζί με τον Νικόλαο Σολιώτη και άλλους κλέφτες, έστησαν ενέδρα και χτύπησαν στην τοποθεσία «Πόρτες» κοντά στο χωριό Αγρίδι της Αχαΐας τρεις γυφτοχαρατζήδες και τρεις ταχυδρόμους που μετέφεραν επιστολές του καϊμακάμη της Τριπολιτσάς Μεχμέτ Σαλίχ στον Χουρσίτ πασά στα Ιωάννινα, κατόπιν παρότρυνσης του Σωτήρη Χαραλάμπη. Αυτή ήταν μια από τις πρώτες ένοπλες συγκρούσεις της επανάστασης. Αναφέρεται ότι στην ορκωμοσία των αγωνιστών στις 17 Μαρτίου 1821 στην Αγία Λαύρα, ήταν σημαιοφόρος του Αναγνώστη Στριφτόμπολα. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, συμμετείχε σε διάφορες μάχες και πολιορκίες όπως των Καλαβρύτων, του Λεβιδίου, της Τριπολιτσάς  και άλλες. Για την προσφορά του στον Αγώνα τιμήθηκε με τον βαθμό του Χιλιάρχου.
Σιδηρόδρομος

Υποδομή

Η σιδηροδρομική γραμμή αποτελείται οπό δύο χαλύβδινες σιδηροτροχιές, τοποθετημένες σε στρωτήρες. Το κατάστρωμα της γραμμής, ανάλογα με τις απαιτήσεις και τη μορφολογία του εδάφους, μπορεί να είναι σε όρυγμα ή σε επίχωμα με καταστατικές στηρίξεις. Για να κατανεμηθεί το φορτίο των συρμών στο έδαφος, οι τροχιές στερεώνονται στους στρωτήρες, που τοποθετούνται πάνω σε υποστηρίγματα από στρώμα λίθων, σε κατάλληλο πάχος. Οι στρωτήρες είναι φτιαγμένοι από ξύλο πρίνου, βελανιδιάς ή οξιάς, εμβαπτισμένο σε αντισηπτικές ουσίες. Πλάτος μιας γραμμής είναι η απόσταση μεταξύ των κεφαλών των σιδηροτροχιών.
Λειτουργούν δίκτυα με 30 περίπου διαφορετικά πλάτη από 0,600 m μέχρι 1,676 m, αλλά κανονικό εύρος θεωρείται το 1,435 m, που εφαρμόζεται στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και της Αμερικής, την Κίνα και σε ορισμένες γραμμές της Ιαπωνίας. Για να διατηρηθεί η μεγάλη ταχύτητα και στις καμπύλες επιβάλλεται η εξωτερική γραμμή να βρίσκεται πιο ψηλά από την εσωτερική για να εξουδετερωθούν τα αποτελέσματα της φυγόκεντρης δύναμης. Η μέγιστη υπερύψωση όμως δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 22 εκ. Το υλικό κίνησης περιλαμβάνει κύρια δύο κατηγορίες: το υλικό έλξης, δηλαδή τις διάφορες κινητήριες μηχανές και το τροχαίο υλικό, δηλαδή τις επιβατικές άμαξες και τις ειδικές άμαξες, όπως οι ταχυδρομικές, οι κλινάμαξες, στις οποίες τα καθίσματα, με ειδικό μηχανισμό, μετατρέπονται σε κρεβάτια, τα εστιατόρια, οι αυτοκινητάμαξες, οι φορτάμαξες, τα εμπορευματοκιβώτια κ.ά.

Τρένα υψηλής ταχύτητας

Στη διαδρομή Τόκιο - Οσάκα το Σινκανσέν λειτουργεί από το 1964 με ένα σύστημα 51 συρμών τη μέρα, με σύνολο 50.000 θέσεων. Το τρένο κινείται με ταχύτητα 200 km/h. Στην κεντρική Ευρώπη λειτουργούν τα δίκτυα των τρένων TGV (Γαλλία), ICE (Γερμανία) και AVE (Ισπανία). Συνδέουν τις μεγάλες πόλεις της Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας, Ελβετίας, Αυστρίας, Βελγίου και Ολλανδίας.
Σε ειδικά διαμορφωμένες γραμμές η ταχύτητα ξεπερνά τα 300 km/h.

Μεταφορά εμπορευμάτων

Η σιδηροδρομική μεταφορά είναι μια από τις οικονομικότερες μεθόδους για μεταφορά εμπορευμάτων με εξαίρεση τη θαλάσσια. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μεταφοράς μεγάλων ποσοτήτων ορυκτών ή καυσίμων (π.χ. άνθρακα). Η μεταφορά εμπορευμάτων με σιδηρόδρομο είναι πρακτική και είναι ιδιαίτερα συνήθης στη Ρωσία αλλά και στην Αμερική, λόγω των ιδιαίτερα μεγάλων αποστάσεων στις χώρες αυτές.
Βρετανική Σχολή Αθηνών

Γενικές Πληροφορίες

Η Σχολή ιδρύθηκε το 1886, και ήταν η τέταρτη παλαιότερη του είδους της στην Ελλάδα. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της λειτουργίας της η σχολή εστίαζε στην υποστήριξη, κατεύθυνση και διευκόλυνση των βρετανικών ερευνών στις Κλασικές Σπουδές και στην Αρχαιολογία, αλλά τα τελευταία χρόνια οι δραστηριότητες της επεκτάθηκαν και σε άλλους κλάδους των ελληνικών σπουδών. Για παράδειγμα έχει συμβάλλει αρκετά σε τομείς όπως η Επιγραφική και η Σύγχρονη ελληνική ιστορία.
Οι δραστηριότητες της σχολής περιλαμβάνουν διαλέξεις και σεμινάρια, μία σειρά υποτροφιών, μαθήματα στην Αθήνα για καθηγητές και φοιτητές (προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς), καθώς και πρακτική αρχαιολογική εκπαίδευση.

Υποδομή

Η σχολή διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες αρχαιολογίας και κλασσικών σπουδών στην Ελλάδα (με πάνω από 60.000 τόμους), καθώς και το εργαστήριο Fitch, το οποίο είναι το παλαιότερο αρχαιομετρικό εργαστήριο στην Ελλάδα. Εκτός από τις εγκαταστάσεις της Αθήνας η Βρετανική Σχολή έχει κι ένα υποκατάστημα στην Κνωσσό της Κρήτης, όπου επίσης διατηρεί μία σημαντική βιβλιοθήκη αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Ανασκαφές

Κατά τη διαρκεία της ιστορίας της, η Βρετανική Σχολή έχει συμμετάσχει σε πολλές αρχαιολογικές έρευνες στη Λακωνία, στη Βοιωτία, στα Μέθανα, αλλά και σε νησιά όπως η Ιθάκη, η Κέα, η Μήλος, τα Κύθηρα, η Χίος και η Κρήτη. Παράλληλα έχει συμμετάσχει σε ανασκαφές στην Άσσηρο (Μακεδονία), στη Λευκαντή (Εύβοια), στο Εμπορειό και στα Κάτω Φανά στη Χίο, στην Περαχώρα (Κορίνθου, στις Μυκήνες, στη Σπάρτη, στη Μήλο, στην Κέρο, καθώς και στην Κρήτη (στην Κνωσσό, στο Καρφί, στο Μύρτο, στο Παλαιόκαστρο και αλλού).
Σονάτες για πιάνο (Σοπέν)

Ο Φρεντερίκ Σοπέν κατά τη διάρκεια της ζωή του συνέθεσε τρεις σονάτες για πιάνο, εκ των οποίων οι δύο κυκλοφόρησαν ενώ βρισκόταν εν ζωή και η μία μετά θάνατον. Γράφτηκαν μεταξύ το 1828 και το 1844, αντανακλώντας τις συνθετικές μεταβολές του Πολωνού συνθέτη. Ειδικότερα η δεύτερη και η τρίτη, θεωρούνται ως μερικά από τα πιο απαιτητικά κομμάτια του Σοπέν, εκφραστικά, μουσικά και τεχνικά. Και οι τρεις αποτελούνται από τέσσερα μέρη, ενώ η κάθε μία διαρκεί περίπου από 25 έως και 30 λεπτά. 
Η 1η σονάτα σε Ντο ελάσσονα, Op. 4, γράφτηκε το 1828, κι ενώ ο Σοπέν ήταν ακόμα μαθητής του Γιόζεφ Έλσνερ, την οποία του την αφιέρωσε κιόλας. Η 2η σονάτα για πιάνο σε Σι ύφεση ελάσσονα, Op. 35, γράφτηκε μεταξύ το 1837 και το 1839, και ειδικότερα το τρίτο της μέρος (Marche funèbre), θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του μουσικού. Η 3η σονάτα για πιάνο σε Σι ελάσσονα, Op. 58, γράφτηκε το 1844 και δημοσιεύθηκε μετά θάνατον. Και οι τρεις έχουν με το πέρας των δεκαετιών έχουν εκτελεστεί, ηχογραφηθεί και χρησιμοποιηθεί από άλλες μορφές τέχνης δεκάδες φορές.
Λιβάνι

Λιβάνι (στα Αραβικά lubban, λουμπάν, στα λατινικά olibanum) ονομάζεται αρωματική ρητίνη που προέρχεται από τον κορμό του δένδρου Βοσβελία η ιερή (επιστημονική ονομασία: Boswellia sacra), που φύεται στο Ομάν και στην Υεμένη της Αραβικής Χερσονήσου αλλά και τη Σομαλία (Βορειοανατολική Αφρική). Επειδή όταν καίγεται αναδύει άρωμα, έχει χρησιμοποιηθεί από τα παλαιότατα χρόνια για λατρευτικούς αλλά και για κοσμικούς σκοπούς ως βασικό συστατικό παρασκευής θυμιάματος.

Πρώτες αναφορές για το λιβάνι

Αναφέρεται από την Αγία Γραφή, στην Παλαιά Διαθήκη στην Έξοδο στις οδηγίες του Κυρίου προς το Μωυσή για την παρασκευή θυμιάματος.
Στο βιβλίο του Ησαΐα της Παλαιάς Διαθήκης αναφέρεται ως ιδιαίτερα πολύτιμο αγαθό, μαζί με τον χρυσό.
Αναφέρεται επίσης και στο βιβλίο Άσμα Ασμάτων μαζί με τη σμύρνα ως θυμίαμα.
Λιβάνι έχει βρεθεί στον τάφο του Αιγυπτίου Φαραώ Τουταγχαμών (1323 π.Χ.).

Τελευταίες εξελίξεις

Στο κάψιμο του λιβανιού ως θυμιάματος  αποδίδεται συμβολή στην πνευματική ανάταση και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος θρησκευτικών και κοινωνικών τελετών για χιλιετίες.
Σήραγγα Αρτεμισίου

Ιστορικό

Την δεκαετία του 1980 άρχισε η αναβάθμιση της Εθνικής Οδού 7 σε αυτοκινητόδρομο. Σε κάποια σημεία χρειάστηκε η κατασκευή σηράγγων. Όλες οι σήραγγες ήταν αμφίδρομες και είχαν μία λωρίδα ανά κατεύθυνση. Η μεγαλύτερη από αυτές ήταν η σήραγγα Αρτεμισίου. Άρχισε να κατασκευάζεται τον Μάιο του 1985 και προβλεπόταν να ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο του 1987. Τελικά παραδόθηκε 1,5 χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 1989.
Λίγο αργότερα άρχισε και η διάνοιξη της δεύτερης σήραγγας.
Τον Οκτώβριο του 2000 έγινε έρευνα στην ολοκληρωμένη σήραγγα Αρτεμισίου για να διαπιστωθεί η ασφάλειά της. Τελικά στην σήραγγα υπήρχαν αρκετά προβλήματα (έλλειψη σήμανσης, έλλειψη φωτισμού, κατεστραμμένοι πυροσβεστήρες, κατεστραμμένα τηλέφωνα, μη ύπαρξη κουτιών πρώτων βοηθειών).
Ο δεύτερος κλάδος της σήραγγας παραδόθηκε στις 12 Αυγούστου 2009. Ο πρώτος κλάδος έκλεισε με σκοπός την βαριά συντήρησή του και παραδόθηκε ξανά στην κυκλοφορία λίγους μήνες αργότερα.
Σιμόνας Σεραπίνας

Καριέρα

Ο Σεραπίνας ξεκίνησε την καριέρα του από την Ατλέτας του Κάουνας το 2000-01, για να συνεχίσει την επόμενη σεζόν στη Ζάλγκιρις και την Άλιτους, ενώ το 2003 φόρεσε την φανέλα της Νεβέζις. Το 2003, επέστρεψε στη Ζάλγκιρις Κάουνας, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Λιθουανίας και την Βαλτική Λίγκα του 2005.
Το καλοκαίρι του 2006, μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια με μέσους όρους 4,6 πόντων την σεζόν 2006-07 και 1,9 πόντων την επόμενη σεζόν, στα μέσα της οποίας αντικαταστάθηκε από τον Βλαντιμίρ Μπόισα και μεταγράφηκε στην πολωνική Ασέκο Γκντίνια.
Το 2008-09, αγωνίστηκε με την ομάδα της Αζόβμας από την Ουκρανία, συνεχίζοντας το 2010 στη Νεπτούνας. Ακολούθησε η μεταγραφή του στην Βαρέζε από την Ιταλία και το 2011-12 φόρεσε την φανέλα της Τέλεκομ Βόννης. Την επόμενη χρονιά, επέστρεψε στην Αζόβμας και μετά από διάλειμμα ενός έτους, υπέγραψε στην γερμανική Μιτελντόιτσερ‎ το 2014-15.
Τον Ιανουάριο του 2015, συμφώνησε με την ομάδα της Μαζεϊκιάι από την δεύτερη κατηγορία της Λιθουανίας.
Πτολεμαίος (όνομα)

Πτολεμαίος είναι ένα ελληνικό ανδρικό όνομα με ρίζες στην αρχαιότητα. Οι διασημότεροι φορείς του ήταν οι βασιλείς της Δυναστείας των Πτολεμαίων, ωστόσο υπάρχουν αρκετά ακόμη ιστορικά πρόσωπα με το όνομα αυτό.
Αλέξανδρος Ελλάδιος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λάρισα το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Ο παππούς του, που ήταν επί εικοσιπενταετίας ηγούμενος της Μονής των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, έστειλε τον Αλέξανδρο από παιδική ηλικία πέντε ετών να μάθει τα πρώτα γράμματα στον πλούσιο ομογενή αδελφό του, Χρυσόσκουλο. Αφού έμαθε τα γράμματα γύρισε στην πατρίδα του δωδεκαετής, και μετά από τέσσερα χρόνια πήγε στην Αδριανούπολη και το Βυζάντιο όπου διδάχτηκε από τον Κερκυραίο Φραγκίσκο Προσαλέντη. Διορίστηκε δάσκαλος και δίδαξε σε μερικούς μαθητές τα προκαταρκτικά μαθήματα. Στην Κωνσταντινούπολη γνώρισε τον πρέσβη της Βρετανίας Lord William Paget που τον προσκάλεσε στην Αγγλία. Δέχτηκε την πρόσκληση και συνοδευόμενος από τον Προσαλέντη πήγε διαμέσου Ουγγαρίας, Αυστρίας, Γερμανίας και Γαλλίας στην Αγγλία, όπου έφτασε το 1703. 
Εκεί σπούδασε τρία έτη στο βραχύβιο Ελληνικό Κολλέγιο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ελληνική και λατινική φιλοσοφία. Εντυπωσίασε τους Άγγλους που συνέγραψαν οτι εκπροσωπεί την πανάρχαιη, κλασική, ζωντανή παράδοση ελληνικής παιδείας και κατέρριψε προκαταλήψεις των δυτικών για τον Ελληνισμό, ενώ η εξαιρετική γνώση του της ελληνικής γλώσσας του απέφερε σημαντικές γνωριμίες, όπως με καθηγητές που τον κάλεσαν στο γερμανόφωνο πανεπιστήμιο του Αλτντορφ, κοντά στη Νυρεμβέργη.
Ταξίδεψε έπειτα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και κυρίως στη Γερμανία, όπου διέμεινε για πολλά χρόνια. Στην Γερμανία συνεργάστηκε με το φιλόλογο Χέρμαν Φρανκ, ο οποίος το 1709 περίπου του ανάθεσε την επιμέλεια της μετάφρασης της Αγίας Γραφής στα νέα ελληνικά.
Το 1712 εξέδωσε στη Νυρεμβέργη μια παλιά γραμματική της ελληνικής του Βησσαρίωνα Μακρή στην οποία προσέθεσε για λόγους κατανόησης ένα φανταστικό διάλογο που κατέρριπτε τα επιχειρήματα της προφοράς της ελληνικής με το στιλ του Έρασμου(ητακιστική), δηλαδή ενίσχυε τα επιχειρήματα του Ρόιχλιν για την ιωτακιστική (κατ' άλλους ροϊχλίνεια), που αποδείχθηκαν σωστά από τη σύγχρονη γλωσσολογία. Το 1714 εξέδωσε στα λατινικά το σημαντικό σύγγραμα  με τίτλο Status praesens ecclesiae graecae (Η παρούσα κατάστασις της Ελληνικής Εκκλησίας) όπου κάνει λόγο και για την ύπαρξη του κρυφού σχολειού.
Δε μας έχει διασωθεί πότε και πού πέθανε.
Έρικ Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Έρικ Β΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και της Αγνής των Σάουενμπουρκ, κόρης του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν.
Το 1411/12 απεβίωσε σε ηλικία 57/58 ετών και τον διαδέχθηκαν με τη σειρά οι γιοί του: Έρικ Ε΄, Ιωάννης Δ΄ και Βερνάρδος Β΄.
Classic Albums: Deep Purple – The Making of Machine Head

Κεφάλαια

1. Introduction

2. Highway Star

3. Smoke on the Water

4. Pictures of Home

5. Space Truckin'

6. Never Before

7. When a Blind Man Cries

Συνεντεύξεις

1. No Smoke Without Fire

2. The Beast

3. Make Everything Louder

4. Black Night

5. Keep on Space Truckin'

6. Maube I'm a Leo's off Beat

7. Break a Leg, Frank

8. Roger's Machine Head

9. "Never Before" promotional video
Κυνόδοντας άνω γνάθου

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά

Οι άνω και κάτω μόνιμοι κυνόδοντες έχουν το μεγαλύτερο συνολικό μήκος απ' όλα τα δόντια του οδοντικού φραγμού και μάλιστα ο άνω κυνόδοντας είναι το δόντι με την πιο επιμήκη ρίζα. Επίσης έχει τη μεγαλύτερη μέγιστη παρειο-γλωσσική διάσταση από τα υπόλοιπα πρόσθια δόντια (κεντρικοί και πλάγιοι τομείς).

Μόνιμων και νεογιλών δοντιών

Οι νεογιλοί κυνόδοντες της άνω γνάθου έχουν μικρότερο μέγεθος μύλης, αυχενική περίσφιξη, διογκωμένο γλωσσικό έπαρμα και λεπτότερη και μακρύτερη ρίζα.

Άνω και κάτω μόνιμων κυνοδόντων

Οι κυνόδοντες της άνω γνάθου σε σχέση με τους κάτω, έχουν μεγαλύτερη εγγύς-άπω διάσταση αλλά πιο κοντή μύλη, με πιο ανεπτυγμένο γλωσσικό φύμα και κατά πολύ μακρύτερη ρίζα. Το κοπτικό τους φύμα έχει πιο οξύαιχμη κορυφή και η κυρτότητα της προστομιακής τους επιφάνειας είναι μεγαλύτερη.
Παγκόσμιοι Αγώνες

Οι Παγκόσμιοι Αγώνες (αγγλικά: World Games), που πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 1981, είναι μια διεθνής αθλητική διοργάνωση πολλών αγωνισμάτων, τα οποία προορίζονται για τον αθλητισμό, ή κλάδους ή γεγονότα τα οποία εμπεριέχονται σε ένα άθλημα, που δεν συμπεριλαμβάνονται στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι Παγκόσμιοι Αγώνες διοργανώνονται από τη Διεθνή Ένωση Παγκόσμιων Αγώνων (IWGA), υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (IOC).
Dana International

Πρώιμα χρόνια

Η Σαρόν γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ ως Γιάρον Κοέν από μια οικογένεια με καταγωγή από Υεμένη, Ισραήλ και Ρουμανία. Σε μια συνέντευξη, είπε ότι ο παππούς της προέρχεται από τη Ρουμανία. Οι προ παππούδες της έζησαν στο Πετάχ Τίκβα. Ήταν το μικρότερο από τα τρία παιδιά και πήρε το όνομά του από έναν θείο που είχε σκοτωθεί κατά τη διάρκεια τρομοκρατικής επίθεσης.
Αν και ήταν άντρας κατά τη γέννηση, άλλαξε σε γυναίκα από πολύ μικρή ηλικία. Ήθελε να γίνει τραγουδίστρια από την ηλικία των οκτώ, όταν παρακολούθησε την Ισραηλινή τραγουδίστρια Ofra Haza να ερμηνεύει το τραγούδι "Chai" στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1983. Παρά το γεγονός ότι η οικογένεια της ήταν αρκετά φτωχή, η μητέρα της εργάστηκε για να πληρώσει για τα μαθήματα μουσικής, και δήλωσε ότι η παιδική της ηλικία ήταν ευτυχισμένη. Αποκαλύφθηκε ότι είναι τρανσέξουαλ στην ηλικία των 13 ετών.
Η Dana International πήρε το καλλιτεχνικό της όνομα από μια φεμινισμένη έκδοση ενός παιδικού της φίλου, του Ντάνιελ, ο οποίος πέθανε σε τροχαίο ατύχημα.
Αμφικτύων Δημητρίου

Σπουδές και δημιουργία

Ο Αμ. Δημητρίου φοίτησε σε γυμνάσιο της Κωνσταντινούπολης, όπου και παρακολούθησε παιδαγωγικό σεμινάριο. Το 1916 διέφυγε στη Ρουμανία, προκειμένου να αποφύγει τη στράτευση στον τουρκικό στρατό, ο οποίος μετείχε στις συρράξεις του "Μεγάλου Πολέμου". Εκεί εργάσθηκε σαν βοηθός μάγειρα αλλά και ως δάσκαλος. Μετά το καλοκαίρι του 1917, όταν η Ρουμανία εισήλθε και αυτή στον πόλεμο, μετοίκησε στη Ρωσία, όπου έως το 1930 δούλεψε σαν δάσκαλος στον Καύκασο, στην Κριμαία, στην Οδησσό, στη Μελιτούπολη και στη Μαριούπολη. Από τον Σεπτέμβριο του 1930 απασχολήθηκε στην Ελληνική Παιδαγωγική Σχολή της Μαριούπολης όπου δίδαξε την ελληνική γλώσσα. Ήταν θιασώτης της δημοτικής γλώσσας την οποία χρησιμοποιούσε στα γραπτά του από το 1916. Πολλά από τα έργα του δημοσιεύθηκαν σε ελληνικές εφημερίδες και περιοδικά της Ουκρανίας. Συνήθιζε να υπογράφει με το φιλολογικό ψευδώνυμο "Α. Μαρμαρινός".

Το τέλος

Στις 8 Απριλίου του 1937 έπεσε κι αυτός, όπως ο Γεωργής Κωστοπράβ του οποίου ήταν σύγχρονος, θύμα της λεγόμενης "ελληνικής υπόθεσης", μιας ευρύτατης δίωξης που εξαπέλυσαν οι σταλινικές αρχές, κατηγορούμενος για κατασκοπεία υπέρ της Ελλάδας και συνωμοσία σε βάρος της ΕΣΣΔ. Εκτελέσθηκε στις 15-1-1938, σε ηλικία μόλις 42 ετών και η μνήμη του αποκαταστάθηκε μόνο έπειτα από 26 έτη, στις 6 Μαρτίου του 1964.
Η σύζυγός του Ελένη Δημητρίου από το Κρασνοντάρ της Ρωσίας υπήρξε επίσης ποιήτρια, μεταφράστρια και καθηγήτρια της Ελληνικής Παιδαγωγικής Σχολής της Μαριούπολης.