The Number of the Beast

Ιστορία του δίσκου

Τον Σεπτέμβριο του 1981 ο τραγουδιστής Μπρους Ντίκινσον εντάχθηκε στους Iron Maiden, αντικαθιστώντας τον Πολ Ντι Άνο. Λόγω της ευρείας φωνητικής του απόδοσης, δόθηκε στον μπασίστα και ηγετικό μέλος του συγκροτήματος, Στιβ Χάρις, η δυνατότητα για συγγραφή πιο απαιτητικών τραγουδιών σε σύγκριση με τα πρώτα δύο άλμπουμ τους. Η ηχογράφηση και η μίξη του δίσκου έγινε μέσα σε διάστημα πέντε εβδομάδων, στα "Battery Studios" με παραγωγό τον Μάρτιν Μπερτς, γνωστό από τις δουλειές του με τους Deep Purple, τους Rainbow, τους Black Sabbath, κ.α..
Αναφορές των ΜΜΕ της εποχής μιλούν για περίεργα γεγονότα που συνέβαιναν κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, όπως το να αναβοσβήνουν τα φώτα στο στούντιο ή την ανεξήγητη καταστροφή του εξοπλισμού, με αποκορύφωμα ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα του Μπερτς, για το οποίο ο λογαριασμός για την επισκευή των βλαβών ήταν 666 λίρες Αγγλίας.
Το εξώφυλλο του δίσκου σχεδιάστηκε από τον Ντέρεκ Ριγκς, όπως και όλα τα άλλα εξώφυλλα δίσκων του συγκροτήματος κατά τη δεκαετία του '80. Η εικόνα της μασκότ του συγκροτήματος, του Έντι, να χειραγωγεί τον Διάβολο σαν σε κουκλοθέατρο, αποτέλεσε λόγο για σφοδρή κριτική κατά του συγκροτήματος, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με τον Ριγκς, εικόνα αυτή ήταν εμπνευσμένη από το κόμικ "Doctor Strange", ενώ οι εικόνες της Κόλασης προερχόταν από μεσαιωνικές Χριστιανικές εικόνες.
Στις 12 Φεβρουαρίου 1982, κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, με τίτλο "Run to the Hills", ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-10, ενώ για το συγκεκριμένο κομμάτι γυρίστηκε και το πρώτο βίντεο κλιπ του συγκροτήματος. Ακολούθησε η κυκλοφορία του δίσκου στις 22 Μαρτίου, με το "The Number of the Beast" να είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος το οποίο ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ στην πατρίδα τους. Μέχρι σήμερα, έχει βραβευθεί ως πλατινένιο άλμπουμ σε Μεγάλη Βρετανία και Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ θεωρείται ένας από τους καλύτερους δίσκους στην ιστορία του ιδιώματος. Πιο συγκεκριμένα, το "Metal Rules" το κατέταξε δεύτερο στη λίστα του με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ του χέβι μέταλ, όπως και το "Music Radar" στο δικό του Top-50. Στη λίστα του "Digital Dream Door" βρίσκεται στην τρίτη θέση πίσω από το "Paranoid" των Black Sabbath και το "Master of Puppets" των Metallica και είναι έβδομο στον κατάλογο με τα 200 καλύτερα άλμπουμ του είδους από το "Metal Storm".
Για την προώθηση του δίσκου, οι Iron Maiden ξεκίνησαν την "Beast on the Road Tour" στις 25 Φεβρουαρίου 1982, ένα μήνα πριν την κυκλοφορία του δίσκου, από το Ντάνστεϊμπλ της Μεγάλης Βρετανίας, για να συνεχίσουν μέχρι της 20 Μαρτίου στην πατρίδα τους πριν μεταβούν στη Γαλλία για οκτώ συναυλίες μέχρι το τέλος του μήνα. Ακολούθησαν τρεις εμφανίσεις στη Βαρκελώνη, τη Μαδρίτη και το Σαν Σεμπαστιάν της Ισπανίας για να επιστρέψουν για άλλες δώδεκα συναυλίες στη Γαλλία και την Ελβετία. Το ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας έκλεισε με εμφανίσεις στη Δυτική Γερμανία, το Βέλγιο και την Ολλανδία.
Ακολούθησε μία πολύ μεγάλη βορειοαμερικανική περιοδεία, η οποία ξεκίνησε στις 11 Μαΐου 1982 από το Φλιντ του Μίσιγκαν για να ολοκληρωθεί μετά από 68 συναυλίες, στις 18 Αυγούστου στο Ελ Πάσο του Τέξας.
Μετά από τρεις συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία στα τέλη του Αυγούστου, συνέχισαν με άλλες 38 εμφανίσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς. Η περιοδεία "Beast on the Road" ολοκληρώθηκε με δέκα συναυλίες στην Αυστραλία και άλλες δέκα στην Ιαπωνία, από τις 7 Νοεμβρίου μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου 1982.

Ανάλυση τραγουδιών

Ο δίσκος ανοίγει με το "Invaders", ένα γρήγορο χέβι μέταλ κομμάτι με πολεμικές αναφορές, για να ακολουθήσει το βασισμένο στην ομώνυμη ταινία "Children of the Damned", για το οποίο ο Ντίκινσον έχει δηλώσει ότι είναι επηρεασμένο και από το "Children of the Sea" των Black Sabbath.
Τρίτο τραγούδι του δίσκου είναι το "The Prisoner", εμπνευσμένο από την ομώνυμη βρετανική τηλεοπτική σειρά, από την οποία ακούγεται και ο εισαγωγικός διάλογος. Το τραγούδι "Back to the Village" από το δίσκο "Powerslave", είναι επίσης, εμπνευσμένο από αυτή τη σειρά. Ακολουθεί το "22 Acacia Avenue", το οποίο αποτελεί συνέχεια του "Charlotte the Harlot" από το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος.
Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου κάνει αναφορά κατά τη διάρκεια του ρεφρέν του στη φράση "6-6-6, the Number of the Beast" (μεταφ. 6-6-6 ο αριθμός του κτήνους), οδηγώντας την κοινή γνώμη, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, να χαρακτηρίσει τους Iron Maiden ως "σατανικό" συγκρότημα. Το τραγούδι είναι βασισμένο σε έναν εφιάλτη που είχε δει ο Στιβ Χάρις αφού παρακολούθησε την ταινία "Damien: Omen II" και ξεκινάει με τη φωνή του ηθοποιού Μπάρι Κλέιτον να διαβάζει στίχους από την Αποκάλυψη του Ιωάννη.
Το "Run to the Hills" ήταν το πρώτο Top-10 σινγκλ του συγκροτήματος και οι στίχοι του μιλούν για την αποίκηση της Αμερικής από τους Ευρωπαίους και τις μάχες που έδωσαν με τους Αυτόχθονες Αμερικανούς. Ακολουθεί το "Gangland", κομμάτι το οποίο συμπεριλήφθηκε στο δίσκο αντί του "Total Eclipse", το οποίο κυκλοφόρησε στη δεύτερη πλευρά του σινγκλ του "Run to ther Hills". Ο δίσκος κλείνει με ένα από τα καλύτερα τραγούδια στη δισκογραφία του συγκροτήματος, το "Hallowed be thy Name". Οι στίχοι παρουσιάζουν τις τελευταίες σκέψεις ενός φυλακισμένου πριν την εκτέλεση της θανατικής του ποινής, ενώ χαρακτηρίζεται από την εξαιρετική απόδοση των φωνητικών του Ντίκινσον, αλλά και ολόκληρου του συγκροτήματος.
Τραγούδια του "The Number of the Beast" παρέμειναν στο set list των ζωντανών εμφανίσεων των Iron Maiden για ολόκληρη την καριέρα τους.