google/wiki40b huggingface dataset:
Κατά Κατιλίνα

Ιστορικά στοιχεία

Έχοντας την πλήρη εξουσιοδότηση της Συγκλήτου, εκφώνησε τον τέταρτο λόγο: Κατά Κατιλίνα το 63 π.Χ., ζητώντας την καταδίκη των συνωμοτών σε θάνατο και την άμεση εκτέλεσή τους. Με την πράξη του αυτή έσωσε τη Ρώμη, αλλά  και το πολίτευμα της Δημοκρατίας. Αναφορά στην πράξη του αυτή κάνει πολλές φορές στις Επιστολές του, για να θυμίζει στους αποδέκτες τους τη σημαντική συνεισφορά του στην Πόλη και στο πολίτευμα, που ήταν η προάσπιση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων του λαού. Τότε χαιρετίστηκε ως «πατέρας της πατρίδας» (Pater Patriae), αλλά πολύ σύντομα δέχτηκε την επίθεση του λαϊκού κόμματος και ιδιαίτερα του Ποπλίου Κλωδίου, ο οποίος είχε εκλεγεί δήμαρχος χάρη στην εύνοια του Καίσαρα. Η τριανδρία (Πομπήιος, Ιούλιος Καίσαρ, και Κράσσος) τον εγκατέλειψαν, ενώ βάσει ενός νόμου που καταδίκαζε  όποιον είχε διατάξει τη θανάτωση πολίτη χωρίς τη λαϊκή κρίση και απόφαση, ο Κικέρων αναγκάστηκε να πάρει το δρόμο της εξορίας και η περιουσία του δημεύτηκε.
Κοσμάς Μπουρμπούλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1880 και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ειδικευόμενος στη χειρουργική. Εξελέγη βουλευτής Κεφαλληνίας το 1926 με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων και έπειτα γερουσιαστής Κεφαλληνίας για το διάστημα 1929-1935, ενώ το 1935 εκλέχθηκε βουλευτής με την Ένωση Βασιλοφρόνων.
Ήταν υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ από τις 26 Δεκεμβρίου 1936  ως τις 20 Απριλίου 1941 στις κυβερνήσεις του Μεταξά και του Κορυζή.
Πέθανε στην Αθήνα το 1952.
Ορυκτολογικό μουσείο Λαυρίου

Το ορυκτολογικό μουσείο Λαυρίου είναι μουσείο στο οποίο εκτίθενται ορυκτά των μεταλλείων Λαυρίου και εξοπλισμός των μεταλλωρύχων που εργάστηκαν σε αυτά κατά το παρελθόν.
Δημιουργήθηκε το 1986 από την Εταιρεία Μελετών Λαυρεωτικής (Ε.ΜΕ.Λ.), η οποία το αφιέρωσε στη μνήμη του Ανδρέα Κορδέλλα (1836 - 1909), μεταλλειολόγου γεννημένου στη Σμύρνη με σπουδές στο Φράιμπουρκ της Γερμανίας, οι εργασίες του οποίου οδήγησαν στην επαναδραστηριοποίηση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στην περιοχή ύστερα από πολλούς αιώνες.
Για τη στέγασή του επιλέχθηκε το κτίσμα του θυρωρείου του συγκροτήματος του "μεταλλοπλυσίου". Το μεγαλύτερο μέρος των κτηριακών αυτών εγκαταστάσεων, δημιουργία του Γερμανού αρχιτέκτονα C. Luhrig, κατεδαφίστηκε το 1970 με εντολή του τότε δημάρχου (διορισμένου από τη χούντα), παρά την έντονη αντίθεση της Αρχαιολογικής υπηρεσίας για τη διατήρησή του, λόγω της μοναδικότητάς του. Το θυρωρείο, αν και σώθηκε από την κατεδάφιση, απέμεινε ένα ερείπιο, χωρίς στέγη, πατώματα, παράθυρα και πόρτες. Αυτό το μικρό κτήριο επιλέχθηκε από την Εταιρεία για να στεγάσει το μουσείο
Στις προθήκες του μουσείου εκτίθενται περίπου 550 (700 από τα 1500 που διαθέτει το μουσείο, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημ. "Τα Νέα") δείγματα ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου, ορισμένα από τα οποία ανευρίσκονται μόνον εκεί. Υπάρχουν δείγματα μεταλλουργικών και σχετικά κοινών ορυκτών (γαληνίτης, σφαλερίτης, αιματίτης, κερουσίτης κ.ά.) αλλά και ορυκτά πολύ περισσότερο σπάνια, χαρακτηριστικά για την περιοχή (type locality), όπως ο λαυριονίτης, ο σερπιερίτης, ο κτενασίτης, ο γεωργιαδεσίτης, ο θορικοσίτης, ο καμαριζαΐτης, ο ανναβεργίτης κ.ά  
Στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται, επίσης, αργυρά νομίσματα του 4ου π.Χ. αιώνα, κατασκευασμένα από τον άργυρο των μεταλλείων, "χελώνες" μολύβδου από την αρχαιότητα έως τον περασμένο αιώνα και εργαλεία και εξοπλισμός των μεταλλωρύχων που εργάστηκαν εκεί. 
ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Τετάρτη, Σάββατο, Κυριακή
10:00 - 12:00
Νίκη του Καλλιμάχου

Ιστορικό

Ο Καλλίμαχος ήταν ο Αθηναίος πολέμαρχος στη Μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. Κατείχε τη τελευταία, και καθοριστική, ψήφο και ψήφισε υπέρ της μάχης, ενώ οι υπόλοιποι δέκα στρατηγοί είχαν διχαστεί εξίσου για το θέμα αυτό.
Σκοτώθηκε στη μάχη και οι Αθηναίοι έστησαν ένα άγαλμα για αυτόν.
Το άγαλμα στήθηκε σε περίοπτη θέση πλησίον της νοτιοδυτικής γωνίας του παλαιού Παρθενώνα, δηλαδή του κτιρίου που καταστράφηκε από τους Πέρσες, στην Ακρόπολη Αθηνών. Το άγαλμα υπέστη σοβαρή καταστροφή από τους Πέρσες, οι οποίοι μια δεκαετία αργότερα, το 480 π.Χ. εισέβαλαν στην Αθήνα. Έκαψαν και κατέστρεψαν την πόλη και τα μνημεία της, συμπεριλαμβανομένου και του αγάλματος της Νίκης του Καλλιμάχου. Το άγαλμα βρέθηκε στη Περσική Τάφρο.

Άγαλμα

Το άγαλμα αναπαριστά τη Νίκη, σε ενδεδυμένη μορφή με φτερά να τρέχει προς τα δεξιά, στην κορυφή ενός ενεπίγραφου ιωνικού ρυθμού κίονα. Το ύψος του αγάλματος είναι 4,68 μέτρα και κατασκευάστηκε από Παριανό ή Πεντελικό μάρμαρο. Μερικά τμήματα του αγάλματος όπως η κεφαλή, τα χέρια και κάποια άλλα δεν αποκαταστάθηκαν από τη ζημιά.
Ο λαιμός της Νίκης έχει εννέα οπές για μεταλλικά κοσμήματα, τα οποία χάθηκαν. Πιθανότατα κρατούσε ένα κηρύκειο στο χέρι της.

Επιγραφή

Το κείμενο της επιγραφής του μνημείου, χαράκτηκε σε δύο γραμμές. Το μνημείο αποτελεί σπάνιο παράδειγμα συντηρημένου αφιερωματικού επιγράμματος, με το άγαλμα και τη βάση του, από τα τέλη της Αρχαϊκής περιόδου.
Μόνο το 35% του αρχικού κειμένου είναι ορατό εξαιτίας της καταστροφής που υπέστη. Το κείμενο παρατίθεται παρακάτων (εντός αγκυλών το κείμενο που λείπει και έχει συμπληρωθεί από την Κάθριν Κίσλινγκ (Catharine Keesling)):

γραμμή 1:
[Καλλιμάχος μ' ἀν]έθεκεν Ἀφιδναῖο[ς] τ'Αθεναίαι (Εξάμετρο 1)
ἀν[γελον ἀθ]ανάτον hοἰ Ὀ[λύνπια δόματα] ἔχοσιν (Εξάμετρο 2)
γραμμή 2:
[Καλλιμάχος πολέ]μαρχος Ἀθεναίον τὸν ἀγο̑να (Εξάμετρο 3)
τὀν Μα[ραθο̑νι πρὸ H]ελένον, ο[. . .] (Εξάμετρο 4)
παισὶν Ἀθεναίον μν[εμα . . .] (Εξάμετρο 5)

Αναστήλωση

Στις 26 Οκτωβρίου 2010, αφού αναστηλώθηκε, παρουσιάστηκε στο κοινό για πρώτη φορά ως ολοκληρωμένο μνημείο στο Μουσείο Ακρόπολης. Το άγαλμα στηρίζεται σε μεταλλική στήλη η οποία κρατά τα διάφορα τμήματα στη θέση τους και έχει ανακατασκευαστεί έτσι, ώστε να μπορέσουν να τοποθετηθούν και τα υπόλοιπα τμήματα όταν βρεθούν. Σύμφωνα με το διευθυντή του νέου Μουσείου της Ακρόπολης, το μνημείο αποκαταστάθηκε σε σύγχρονη μορφή, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά τα αυθεντικά τμήματα στη σωστή θέση τους, ώστε οι επισκέπτες να δύνανται να δουν την αυθεντική του μορφή.
Η αποκάλυψη του μνημείο της Νίκης πραγματοποιήθηκε ως μέρος εκδηλώσεων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού για τον εορτασμό της επέτειου 2.500 ετών από τη Μάχη του Μαραθώνα.
Το άγαλμα εκτίθεται στη πτέρυγα των Αρχαϊκών Εκθεμάτων του Μουσείου της Ακρόπολης. Μπροστά από το αυθεντικό άγαλμα υπάρχει αντίγραφο του που δείχνει πως θα ήταν το άγαλμα αν ήταν ολοκληρωμένο και δεν είχε υποστεί ζημιές.
Ανδρέας Ζαφειράτος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Φοίτησε στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές, στην ίδια σχολή, με αντικείμενο το Σχεδιασμό του Χώρου. 
Πρωτοεμφανίστηκε το 1990 σε ηλικία 12 ετών, με 20 σκίτσα, στο βιβλίο «Ο Νόμος του Μέρφυ» και το 1993 εικονογράφησε το δεύτερο βιβλίο Η Ζωή Είναι Άδικη - Οι Νόμοι του Μέρφυ για τα Παιδιά, με 70 σκίτσα.
Προεδρικές εκλογές στην Πούντλαντ 2014

Οι τρίτες προεδρικές εκλογές στην Πούντλαντ (από τη σύστασή της το 1998) διεξήχθησαν στις 8 Ιανουαρίου 2014 στην Γκαρόβε, τη διοικητική πρωτεύουσα της αυτόνομης περιοχής της βορειοανατολικής Σομαλίας. Των εκλογών προηγήθηκε η εκλογή ενός νέου Προέδρου και Αντιπροέδρου του Κοινοβουλίου στις 4 Ιανουαρίου 2014 από το Κοινοβούλιο της περιοχής (τα μέλη του ορκίστηκαν την 1η Ιανουαρίου 2014), που απαρτίζεται από 66 έδρες. Οι υποψήφιοι ήταν αξιωματούχοι από την τρέχουσα κυβέρνηση της Πούντλαντ, πρώην υπουργοί της κυβέρνησης και ονομαστοί τοπικοί επιχειρηματίες. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε ο πρώην πρωθυπουργός της Σομαλίας Αμπντιγουελί Μοχάμεντ Αλί , που επικράτησε οριακά του μέχρι τότε προέδρου, Αμπντιραχμάν Μοχάμαντ Φαρόλε. Ταυτόχρονα, το Κοινοβούλιο εξέλεξε ως αντιπρόεδρο τον Αμπντιχακίμ Αμπντουλαχί Χατζί Ομάρ στη θέση του Αμπντισαμάντ Αλί Σάιρ.

Διαδικασία

Στις 15 Ιουνίου 2009 η κυβέρνηση της Πούντλαντ ενέκρινε ένα νέο σχέδιο Συντάγματος για την περιφέρεια, σε ένα σημαντικό βήμα για την καθιέρωση ενός πολυκομματικού συστήματος για πρώτη φορά στην ιστορία της περιοχής.
Στις 15 Απριλίου 2012 η κυβέρνηση της Πούντλαντ εγκαινίασε μια συντακτική συνέλευση, οι εργασίες της οποίας διήρκεσαν 4 ημέρες. Με τον τρόπο αυτό τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα. Με βάση εκείνο, ιδρύθηκαν πολιτικά κόμματα.
Στις 4 Ιανουαρίου 2014, οι 66 νέοι βουλευτές (που ορκίστηκαν την 1η Ιανουαρίου του 2014) εξέλεξαν νέο πρόεδρο του Κοινοβουλίου τον Σαΐντ Χασάν Σάιρ.
Στις 8 Ιανουαρίου 2014 άρχισε η ψηφοφορία για την εκλογή νέου προέδρου και αντιπροέδρου, με τις κάλπες να ανοίγουν στις 9 π.μ. τοπική ώρα. Νικητές στις εκλογές για πρόεδρο και αντιπρόεδρο αναδείχθηκαν οι υποψήφιοι που συγκέντρωσαν τα 2/3 των ψήφων από τους βουλευτές. Στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας προκρίθηκαν οι 3 από τους συνολικά 11 υποψηφίους για το αξίωμα του προέδρου. Στον τρίτο γύρο αναμετρήθηκαν οι Φαρόλε και Αλί. Τελικός νικητής με το οριακό 33 - 32 αναδείχθηκε ο Αμπντιγουελί Μοχάμεντ Αλί, ο οποίος ανέλαβε 5ος πρόεδρος της Πούντλαντ.
Παράλληλα, το Κοινοβούλιο εξέλεξε ως νέο αντιπρόεδρο τον Αμπντιχακίμ Αμπντουλαχί Χατζί Ομάρ.

Αντιδράσεις

Λίγο μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, ο πρόεδρος της Σομαλίας Χασάν Σεΐχ Μοχάμουντ συνεχάρη τον Αλί για τη νίκη του, δείχνοντας ότι ανυπομονούσε να συνεργαστούν. Ο Μοχάμουντ περιέγραψε την Πούντλαντ ως ένα μοντέλο δημοκρατίας για την υπόλοιπη Σομαλία και ευχαρίστησε τον απερχόμενο πρόεδρο Φαρόλε για την επιτυχημένη του προεδρία. Ο πρωθυπουργός Αμπντιγουελί Σεΐχ Αχμέντ συνεχάρη επίσης τον Αλί και έκανε λόγο για μια μεγάλη ημέρα για τη Σομαλία.
Με τη σειρά του συνεχάρη τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο ο αντιπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών στη Σομαλία, Νίκολας Κέι. Additionally, Η ΕΕ χαρακτήρισε τις εκλογές ως μια θετική εξέλιξη για τον εκδημοκρατισμό της Σομαλίας, κάνοντας κάλεσμα για εθνική συμφιλίωση. Από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ καλωσόρισαν την εκλογή του νέου προέδρου.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1998

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1998, διεξήχθη στις 8 Φεβρουαρίου στο Λιτόχωρο (απόσταση 4χλμ.). Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ.. Παράλληλα, έγιναν τα πανελλήνια πρωταθλήματα μικρών ηλικιών.
Μπιλάι

Ετυμολογία

Πιστεύεται ότι το όνομα "Μπιλάι" προέρχεται από τη φυλή Μπιλ η οποία αρχικά κατοικούσε στην περιοχή αυτή και συνεχίζει να κατοικεί στα κοντινά δάση μέχρι σήμερα.

Δημογραφικά στοιχεία

Κατά την απογραφή του 2011, το Πολεοδομικό συγκρότημα Ντουργκ-Μπιλάι Ναγκάρ είχε πληθυσμό 1.064.077 κατοίκων.
Νεφέλωμα της Φλόγας

To Νεφέλωμα της Φωτιάς ή NGC 2024 ή Sh2-277 είναι νεφέλωμα εκπομπής στον αστερισμό του Ωρίωνα. Απέχει 900 με 1.500 έτη φωτός.
Ο λαμπρός αστέρας ζ Ωρίωνα (Αλνιτάκ) εκπέμπει υπεριώδες φως το οποίο αλληλεπιδρά με τα ηλεκτρόνια του πελώριου νέφους υδρογόνου του νεφελώματος. Η λάμψη του NGC 2024 οφείλεται εν πολλοίς στην επανασύνδεση ηλεκτρονίων και φορτισμένων ιόντων υδρογόνου. Μπροστά από την φωτεινή περιοχή του νεφελώματος υπάρχουν μεγάλες ποσότητες "σκοτεινών"¨αερίων και σκόνης στα οποία και οφείλεται το σκουρόχρωμο μέρος στο κέντρο του νεφελώματος. Το Νεφέλωμα της Φωτιάς ανήκει σε μια περιοχή του αστερισμού του Ωρίωνα όπου γεννιόνται νέα άστρα. Σε αυτήν περιλαμβάνεται και το περίφημο Νεφέλωμα της Αλογοκεφαλής.
Στο κέντρο του NGC 2024 υπάρχει ανοικτό σμήνος με νεοσχηματισμένα άστρα, το 86% εκ των οποίων έχει περιαστρικούς δίσκους. Παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων Χ Chandra δείχνουν την ύπαρξη εκατοντάδων νέων άστρων, ενώ εικόνες ακτίνων Χ και υπερύθρων δείχνουν ότι τα νεώτερα συγκεντρώνονται στο κέντρο του σμήνους.
Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου

Η Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου (γερμανικά: Akademie der Bildenden Künste München, επίσης γνωστή και ως Βασιλική Ακαδημία του Μονάχου) είναι μια από τις παλαιότερες και πιο σημαντικές σχολές καλών τεχνών στη Γερμανία.

19ος αιώνας

Η Ακαδημία Καλών Τεχνών ιδρύθηκε το 1808 από τον Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας στο Μόναχο, ως η Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Σχολή του Μονάχου

Ως Σχολή του Μονάχου περιγράφεται μια ομάδα ζωγράφων που εργάστηκαν στο Μόναχο ή φοίτησαν στην Ακαδημία μεταξύ του 1850 και 1918. Οι πίνακες τους έχουν νατουραλιστικό ύφος και σκούρα φωτοσκίαση. Τυπικά θέματα στα έργα τους είναι τα τοπία, τα πορτρέτα, η καθημερινή ζωή, η νεκρή φύση και τα ιστορικά γεγονότα.

20ος αιώνας

Μεταξύ 1900-1918 διευθυντής της ακαδημίας ήταν Φέρντιναντ Φρέϊχερ φον Μίλερ. Το 1946 η Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών συγχωνεύθηκε με τη Σχολή των τεχνών και χειροτεχνίας και τη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών.  Το 1953 μετονομάστηκε σε Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Εγκαταστάσεις

Το κτίριο του 19ου αιώνα είναι σχεδιασμένο με βάση την Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική και σχεδιάστηκε από τον Gottfried Neureuther. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1886 και φιλοξενεί την Ακαδημία από τότε.
Το 2005 ολοκληρώθηκε μια νέα επέκταση Ντεκονστρουκτιβιστικού στυλ, σχεδιασμένη από τον  Κουπ Χιμαλμπλάου ως επέκταση του αρχικού κτιρίου.
Ίχναι (Μεσοποταμία)

Οι Ίχναι (αλλιώς και Ιχναί) ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μεσοποταμίας.
Την αναφέρουν οι Πλούταρχος, Δίων Κάσσιος και Ισίδωρος ο Χαρακηνός. Βρισκόταν μεταξύ της Έδεσσας και του Νικηφορίου, λίγο πριν ενωθεί ο παραπόταμος Βιλήχας (σημ. Balikh) με τον Ευφράτη. Επρόκειτο για μακεδονική αποικία από την ομώνυμη πόλη της Βοττιαίας (σημ. Κουφάλια).
Θεωρείται ότι η πόλη ιδρύθηκε από τον Αντίγονο Α΄ Μονόφθαλμο, κατά το τέλος του Βαβυλωνιακού πολέμου του με τον Σέλευκο Α΄, αν και αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί με βεβαιότητα. Φαίνεται ότι η ίδρυσή της έγινε βάσει κεντρικά οργανωμένου αμυντικού σχεδιασμού. Φαίνεται πως ο Αντίγονος αποτραβήχτηκε στον παραπόταμο Βιλήχα (που θα ήταν τα όρια της επικρατείας του) και έκτισε την πόλη Ίχνες, το 309 π.Χ. Η ενέργεια αυτή είχε ως σκοπό την καλύτερη φύλαξη των συνόρων και ήταν απάντηση στην ίδρυση της Δούρας Ευρωπού, της Αντιόχειας (Νισίβεως) και της Σελευκείας.
Οι Ίχνες κυριεύθηκαν από τον Κράσσο το 53 π.Χ. (κατά τη διάρκεια της παρθικής του εκστρατείας) και ο Δίων Κάσσιος εκεί τοποθετεί την ήττα του Ρωμαίου στρατηγού από τους Πάρθους. Πιθανόν πρόκειται για τη σημερινή Tell al-Sadde της Συρίας.
1250 Γάλανθος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Γαλάνθου εκτιμάται σε 21,0 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0500. Ο Γάλανθος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 55 λεπτά.
Άλκης Κούρκουλος

Πρώιμα χρόνια

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα κοντά στο Πεδίον του Άρεως, όπου ζει μέχρι και σήμερα. Όταν ήταν μόλις τριών μηνών ταξίδεψε στην Αμερική με την μητέρα του για να συναντήσει για πρώτη φορά τον πατέρα του. Έχει τρία αδέλφια: τη Μελίτα και την Εριέττα και τον Φίλιππο από τον δεύτερο γάμο του πατέρα του με τη Μαριάννα Λάτση  .Νονά του είναι η Ελληνίδα ηθοποιός Μαίρη Χρονοπούλου που υπήρξε πολύ στενή φίλη του πατέρα του. 
Μικρός δεν ήθελε να ασχοληθεί με την υποκριτική, σε ηλικία 13 ετών μάλιστα είχε δηλώσει πως θα άλλαζε το επίθετο του. Μικρός δεν ήταν ήσυχος και άλλαξε κάποιες φορές σχολείο. 
Αρχικά σπούδασε στη Σχολή Κινηματογράφου Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου διεύθυνση φωτογραφίας. Στη συνέχεια σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Καριέρα

Εργάστηκε για κάποιο διάστημα ως βοηθός σκηνοθέτη και ηχολήπτης. Το 1985 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, στην ταινία του Μανούσου Μανουσάκη Η Σκιάχτρα, παίζοντας έναν νεαρό που ερωτεύεται μια νεράιδα. Ακολούθησε το 1987 η πρώτη εμφάνιση στην τηλεόραση στο Παραμύθι χωρίς όνομα του Μανουσάκη και πάλι στην ΕΤ1. Το 1989 εμφανίζεται στο θέατρο με το έργο Γεια Σου, του Μπέρναρντ Σλέιντ. Πολύ γνωστός έγινε από την ταινία του Γιώργου Τσεμπερόπουλου Άντε Γεια το 1990 και εντάχθηκε στη λίστα με τους ταχύτατα ανερχόμενους ζεν πρεμιέ.
Ακολούθησαν οι μεγάλες του επιτυχίες μέσα από τη συχνότητα του Mega Channel Αναστασία (1993) και Λόγω Τιμής (1996). Έπειτα πρωταγωνίστησε στο Κρεσέντο στο Star (2000) και στο Ξέχασε Με στον Alpha (2004).
Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες Προς την ελευθερία (1996), Black Out (1998), Το φως που σβήνει (2000), Poker Face (2012), Τέλειοι Ξένοι (2016) 
Η θεατρική του καριέρα συνεχίστηκε με συμμετοχές σε κεντρικά και περιφερειακά θέατρα. Mετά το Γεια Σου (1989) ακολούθησαν Διπλή Απιστία (1991), το Ημερολόγιο της Άννας Φράνκ (1992), το Φιντανάκι (1995), Ο θάνατος του εμποράκου (2002), Fool for love (2010), Πρόβα Νυφικού (2013), Μυστικοί Αρραβώνες (2014), Φιλουμένα (2015), Ταρτούφος (2016), Μαντάμ Σουσού (2017), Art (2018). 
Δραστηριοποιήθηκε και ως παραγωγός για ένα διάστημα στο θέατρο ΚΑΠΠΑ, γεγονός που όπως έχει δηλώσει τον κατέστρεψε οικονομικά. 
Έχει δανείσει τη φωνή του στο Σερίφη Γούντι, στη μεταγλώττιση της αμερικανικής σειράς ταινιών Toy Story.
Ο ίδιος, όπως έχει πει σε συνέντευξή του, θέλει να περνά καλά στις παραγωγές που συμμετέχει για αυτό άλλωστε έχει απορρίψει κάποιες επαγγελματικές προτάσεις, καθώς αισθανόταν πως δεν θα ικανοποιούνταν. Δεν υπήρξε ποτέ καριερίστας.

Προσωπική ζωή

Είχε λίγες και μακροχρόνιες σχέσεις. Ήταν με την τραγουδίστρια Τάνια Τσανακλίδου,την ηθοποιό Χρύσα Παππά και την Ευγενία Δημητροπούλου. Δεν έχει παντρευτεί, και δεν τον ενδιαφέρει ο γάμος. Δηλώνει πως δεν έκανε παιδιά γιατί δεν έτυχε αν και υπήρξαν στιγμές που ήθελε να αποκτήσει.
Ο ίδιος αγαπά εκτός από το θέατρο την ταχύτητα, τις μηχανές μεγάλου κυβισμού, τα αυτοκίνητα, τον Παναθηναικό, τη ροκ, τη τζαζ και τα ιδιαίτερα gadget. Μάλιστα έτρεχε σε αγώνες ράλλυ για ένα διάστημα.
Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ρωμαίος αυτοκράτορας

Αρχικά συνάντησε δυσκολίες στη νότια Γερμανία λόγω της άρνησης του να παραχωρήσει το δουκάτο της Σουηβίας στον δούκα της Βαυαρίας Ερρίκο Β'. Το 974 η μητέρα του Ερρίκου Ιουδήθ έκανε συνωμοσία εναντίον του με τη βοήθεια κλήρου και αριστοκρατίας, που ήταν δυσαρεστημένοι από την πολιτική του, όμως τα σχέδια αποκαλύφθηκαν αμέσως. Την επόμενη χρονιά αντιμετώπισε τη στάση του βασιλιά Χάραλντ Α΄ της Δανίας, ενώ η εκστρατεία του στην Βοημία απέτυχε λόγω της επιδημίας. Σε δεύτερη εκστρατεία στην Βοημία (957) δέχθηκε την υποταγή του βασιλιά Μπολεσλάου Β΄.
Ο βασιλιάς της Γαλλίας Λοθάριος επιτέθηκε στην Λωρραίνη με 20.000 άνδρες και κατέλαβε την πρωτεύουσα Άαχεν μέσα σε 5 μέρες. Ο Όθων Β΄ αποσύρθηκε στη Σαξονία και την Κολωνία. Τον Σεπτέμβριο τού 978 ο Όθων με 30.000 άνδρες ανταπέδωσε με επίθεση στην Γαλλία, όπου συνάντησε λίγη αντίσταση· αλλά η αρρώστια που έπεσε στον στρατό του, τον ανάγκασε να λύσει την πολιορκία τού Παρισιού και να οπισθοχωρήσει. Ακολούθησε ειρήνη με την Γαλλία, σύμφωνα με την οποία ο Λοθάριος αποκήρυξε τα δικαιώματά του στην Λωρραίνη (980), ενώ ο Όθων Β΄ αναγνώρισε τα δικαιώματα τού γιου τού Λοθάριου, τού Λουδοβίκου (Ε΄)

Τελευταία χρόνια στη Ρώμη

Στη συνέχεια ο Όθων ταξίδευσε στην Ιταλία με τη σύζυγο του, τον μικρό γιο του Όθωνα (Γ΄), πολλούς αριστοκράτες και βαρόνους, διασχίζοντας τις Άλπεις της σημερινής Ελβετίας και συμφιλιώθηκε με τη μητέρα του. Εόρτασε τα Χριστούγεννα του 980 στην Ραβέννα και την επόμενη χρονιά έφτασε στην Ρώμη. Δημιούργησε μια πλούσια Αυλή με πρίγκιπες και ευγενείς από ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη.
Ήθελε να πολεμήσει τους Σαρακηνούς -ιδιαίτερα τον εμίρη της Σικελίας- για την επιθετική τους πολιτική. Το Σεπτέμβριο του 981 βάδισε προς τη νότια Ιταλία. Πολιόρκησε ανεπιτυχώς τον Μάνσο Α΄ του Αμάλφι στο Σαλέρνο, αλλά επέτυχε την αναγνώρισή του από όλους τους Λομβαρδούς πρίγκιπες. Τον Ιανουάριο του 982 τα Γερμανικά στρατεύματα βάδισαν στη Βυζαντινή Απουλία, προσαρτώντας την περιοχή στη δυτική αυτοκρατορία.
Στη συνέχεια τον Ιούλιο του 982 υπέστη οδυνηρή ήττα στο Στίλο και επέστρεψε στην Ρώμη. Στις 12 Νοεμβρίου 982 σε Σύνοδο στην Βερόνα προετοίμασε νέα εκστρατεία κατά των Σαρακηνών, εξασφαλίζοντας τη βοήθεια της Δημοκρατίας της Βενετίας. Απεβίωσε στα ανάκτορα στις 7 Δεκεμβρίου 983, την ώρα που τού ερχόταν τα νέα για γενική εξέγερση των Σλαβικών φυλών.
Σαβανέτα (περιφέρεια της Αρούμπα)

Έκταση

Η Σαβανέτα έχει έκταση 27.76 km². Κατατάσσεται δεύτερη μεγαλύτερη μετά το Σάντα Κρουζ και το Τάνκι Λέντερτ.
Ευριπίδης Κουτλίδης

Βιογραφία

Γονείς του ήταν η Χρυσάνθη και ο Φίλιππος Κοτλίδης. Τα πρώτα χρόνια του πέρασε στην Πτερούντα της Λέσβου, αλλά μεγάλωσε στη Σμύρνη, στην οποία έμεινε μέχρι το 1922, οπότε λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής μετανάστευσε στην Ελλάδα. Ο πατέρας του έκανε εμπόριο ξυλείας το οποίο συνέχισε και στην Ελλάδα. Ο Ευριπίδης σπούδασε σε εμπορική σχολή και συνέχισε και ο ίδιος με το εμπόριο ξυλείας με τον Ιωάννη Κατακουζηνό, σύζυγο της αδερφής του Ειρήνης.
Ταυτόχρονα με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες συνέλεγε έργα τέχνης, ιδιαιτέρως έργων ζωγραφικής. Η συλλογή του τελικά έφτασε να είναι μια από τις σημαντικότερες ελληνικές ιδιωτικές συλλογές (1.419 πίνακες, σχέδια και γλυπτά). Ήταν μέλος στο ΔΣ της Εθνικής Πινακοθήκης.
Με τη διαθήκη του (1972), κληροδότησε με το θάνατό του το 1974 όλη του την περιουσία στο Ίδρυμα Ευριπίδη Φ. Κουτλίδη, ορίζοντας ότι η συλλογή του θα έμενε στο διαμέρισμα της 27 Βασιλ. Σοφίας μέχρι να μεταστεγαστεί σε κατάλληλο χώρο. Αργότερα, η συλλογή του μετακινήθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη και μέρος της στην Κέρκυρα συμπληρώνοντας τη συλλογή της σε πίνακες του 19ου και του 20ου αιώνα.
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στη Νότια Αφρική

Αρχική αποικιοκρατία

Η σοδομία ήταν έγκλημα στην Νότια Αφρική και οριζόταν ως στοματικός ή πρωκτικός έρωτας μεταξύ αντρών. Νόμος του 1957 απαγόρευε οποιαδήποτε ερωτική επαφή αντρών.

Ηλικία συναίνεσης

Η ηλικία συναίνεσης στη Νότια Αφρική βάση του συντάγματος είναι στα 16 χρόνια ηλικίας για όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό.
Δήμητρα Αρκαδίας

Ονομασία

Ο οικισμός έφερε αρχικά την ονομασία Δίβριτσα, η οποία είναι αρβανίτικης προέλευσης και προσδιορίζει έναν τόπο με πολλά νερά. Το 1928 έλαβε τη σημερινή του ονομασία (Δήμητρα) από τον αρχαίο ναό της Ελευσίνιας Δήμητρας.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Η Δήμητρα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 540 μέτρων, 111 χιλιόμετρα ΒΔ της Τρίπολης και σε κοντινή απόσταση από την Κοντοβάζαινα. Νότια του χωριού διέρχεται ο ποταμός Λάδωνας και σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα ερείπια του αρχαίου ναού της Ελευσίνιας Δήμητρας και το γυναικείο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής της Παναγίας Κλειβωκάς. Μνεία για τον οικισμό γίνεται κατά το τελευταίο διάστημα της Τουρκοκρατίας από τον Γάλλο περιηγητή Πουκεβίλ. Από τη Δήμητρα καταγόταν ο αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, Σπήλιος Χελωνιάρης. 
Διοικητικά, η Δήμητρα υπήχθη το 1835 στην επαρχία Διποταμίας του νομού Αχαΐας και Ήλιδος αλλά το επόμενο έτος προσαρτήθηκε στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα κοινότητας της επαρχίας Γορτυνίας, ενώ το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Κοντοβάζαινας. Από το 2011 υπάγεται στο δήμο Γορτυνίας.
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κατά κύριο λόγο με αγροτικές εργασίες (αμπελουργία και ελαιοκαλλιέργεια). Η κεντρική εκκλησία της Δήμητρας είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και διαθέτει ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας

Ιστορία

Στο παρελθόν το νοσοκομείο στεγαζόταν σε κτίρια στο Σανατόριο και δίπλα στα ναυπηγεία Καβάλας στο καρνάγιο.