Eurodisco

Οι ρίζες της Euro-Disco

Η Euro Disco είναι ουσιαστικά η χορευτική εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Pop των δεκ. 1950 - 1970. Εδώ να αναφέρουμε ότι η τότε Ευρωπαϊκή Pop, ήταν επί της ουσίας ένας μιμητισμός της αντίστοιχης Αμερικανικής μουσικής εκείνων των δεκαετιών. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι αυτή η "Ευρωπαϊκή Pop" αναπτύχθηκε κυρίως σε χώρες όπως η Ιταλία και η Γερμανία, όπου τελούσαν υπό αμερικανικό έλεγχο μετά τον β' παγκόσμιο πόλεμο.
Η Ευρωπαϊκή Pop, βρήκε έκφραση στον διαγωνισμό της Eurovision, κυρίως κατά την δεκαετία του 1970. Το ορόσημο για την εμφάνιση της Euro disco, ήταν η νίκη των Σουηδών ABBA στην Eurovision του 1974, με το τραγούδι Waterloo. Το συγκεκριμένο τραγούδι, ένας τυπικός εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ποπ της δεκ. του 70, διέθετε χορευτικό χαρακτήρα και αποτέλεσε το έναυσμα για την άμεση και μαζική παραγωγή εκατοντάδων αντίστοιχων τραγουδιών ανά την Ευρώπη, που συνδύαζαν Ποπ ακούσματα με χορευτική διάθεση. Αυτό δημιούργησε μια ολόκληρη μουσική βιομηχανία στην Ευρώπη, ενώ εμφανίστηκε και ένα είδος κοινωνικού χορού (χορού "πίστας") το Discofox (η Ευρωπαϊκή παραλλαγή του Hustler).

Η λέξη Euro Disco και η ιστορία της

Η λέξη "Euro Disco", εμφανίστηκε γύρω στο 1975, αρχικά σε Γερμανία και Αγγλία: Στην Γερμανία η λέξη δημιουργήθηκε μηχανικά: απλά κάποιοι κόλλησαν το "euro" από την Eurovision με την λέξη Disco (ο λόγος αναφέρεται παρακάτω). Στην Αγγλία ο όρος χρησιμοποιήθηκε ειρωνικά για τις Ευρωπαϊκές Disco παραγωγές, στις οποίες η προφορά των μη Άγγλων τραγουδιστών που αυτές χρησιμοποιούσαν, τους ξένιζε. 
Στις Η.Π.Α. τον όρο "Euro Disco" μετέφερε πρώτος (και με ειρωνική διάθεση) ο μουσικός συντάκτης Robert Christgau, σε άρθρα που έγραψε για την εφημερίδα The Village Voice. 
Η λέξη "Disco" στην Ευρώπη, δεν χαρακτήριζε αρχικά κάποιο είδος μουσικής. Οι Ευρωπαίοι την χρησιμοποιούσαν κατά κόρο την δεκαετία του 1960 σε Γαλλία, Γερμανία και τις κάτω χώρες, ως "αργκό" συντομία της λέξη "Discotheque". Οι Ντισκοτέκ (Discotheques), υπήρχαν στην Γαλλία ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 και διαδόθηκαν στην υπόλοιπη Ευρώπη κατά την δεκαετία του 1960.
Στην τότε Ευρώπη (και στον γαλλόφωνο Καναδά), οι Ντισκοτέκ (Discotheques) και οι Ντίσκο (Disco)ήταν αυτό που λέμε σήμερα "Clubs" στην Ελλάδα και στην Μεγ. Βρετανία. Ακόμα και σήμερα (2008), σε Γερμανία, Πολωνία και Ρουμανία, λένε "Disco" αυτά που ονομάζουμε εμείς σήμερα "Club". Στην Ιταλία και την Ισπανία, η λέξη "Discoteka" ή "Discotheque" σημαίνει club με "mainstream" μουσική, δηλαδή μαγαζιά που παίζουν "εμπορικά ξένα" σε ελεύθερη μετάφραση.
Στην Ελλάδα σήμερα, όταν λέμε Ντισκοτέκ (Discotheque) εννοούμε τα Club που παίζουν "ρετρό" μουσική από τις δεκαετίες του 60-70 και 80.

Η Eurodisco την δεκαετία του 1970

Η πρώτη έννοια της "Eurodisco" αφορούσε τις πρώτες ευρωπαϊκές disco παραγωγές της δεκ. του 1970 (οτιδήποτε δηλαδή δεν είχε παραγωγή σε Αγγλία και Αμερική). Τέτοια παραδείγματα είναι οι Σουηδοί ABBA, οι Γερμανοί Boney M., Silver Convention και Dschinghis Khan, οι Γάλλοι Cerrone και Ottawan, οι Δανοί Snoopy, οι Ολλανδοί Teach In, οι ισπανίδες Baccara, ο δικός μας (από μάνα Ελληνίδα εξ Αιγύπτου) Alec R. Costandinos, κ.α. 
Η Ευρωπαϊκή Disco άμεσα παρουσίασε διάφορες εκδοχές της. Οι πλέον άξιες αναφοράς ήταν μια γαλλική σχολή που ονομάστηκε Space Disco (αποτελεί τον πατέρα της Italo Disco) και μία γαλλο-ιταλική εκδοχή, που δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο όνομα ή παρατσούκλι. Σε αυτήν την εκδοχή, ακούγονται διάφορες latin επιρροές, με κλασικούς εκπροσώπους την Ιταλίδα Ραφαέλα Καρά και τους Γάλλους Gibson Brothers.

H Eurodisco την δεκ. του 1980

Στην δεκαετία του '80, η Eurodisco - κυρίως στην space disco εκδοχή της - εξελίχθηκε σε αυτό που γενικότερα ονομάστηκε τότε στην Ελλάδα ως "Italo disco". Η Italo Disco είναι μία πολύ ευρεία μουσική έννοια, που περιλαμβάνει πολλά είδη 80ς χορευτικής μουσικής από όλη την Ευρώπη και τον Καναδά. 
Η Italo-Disco ήταν η πρώτη μορφή της Eurodisco κατά την δεκαετία του 1980 και πιθανώς και για αυτό, ότι ακολούθησε στην Ευρώπη συνέχισε να ονομάζεται από τους Ευρωπαίους ως "Italo Disco". Η μόνη εξαίρεση ήταν κάποιες μεταγενέστερες βρετανικές παραγωγές, που ονομάστηκαν "Eurobeat". 
Η πρώτη μορφή της Italo-Disco εμφανίστηκε στην Ιταλία γύρω στο 1982, με συγκροτήματα και καλλιτέχνες όπως ο Gazebo, o Kano και ο Gary Low (γενικά οι παραγωγές της ιταλικής "Baby Records"). 
Το 1984 ακολούθησε στην Γερμανία μία δεύτερη μορφή της Italo Disco, με συγκροτήματα όπως οι Bad Boys Blue και οι Modern Talking. Την εκδοχή αυτή οι Γερμανοί την χόρευαν σε στυλ "Disco Fox" όπως την 1970s Eurodisco, για αυτό και η γερμανική εκδοχή της Italo Disco σήμερα έχει αποκτήσει το παρατσούκλι "Disco Fox" (τότε όμως κανένας δεν την ονόμαζε έτσι).
Το 1986, εμφανίστηκε μία εμπορική βρετανική μορφή της Italo Disco, που ονομάστηκε "Eurobeat" (ο "ρυθμός της Ευρώπης" δηλαδή). Αν και ως Eurobeat είχαν τότε χαρακτηριστεί και κάποια electropop συγκροτήματα με χορευτικό ήχο (τύπου Pet Shop Boys), εντούτης ο όρος αυτός αφορά κατά 98% τις παραγωγές των Stock Aitken Waterman. Η Κάιλι Μινόγκ, η Sonia, ο Jason Donovan και ο Rick Astley αποτελούν χαρακτηριστηκά παραδείγματα αυτού του ήχου.
Γύρω στο 1987-1988, εμφανίστηκαν στην Ευρώπη κάποιες ίταλο-βρετανικές παραγωγές, από καλλιτέχνες όπως η Spagna (κάποιες φήμες την θέλουν Ελληνίδα) και η Sabrina Salerno. Οι παραγωγές αυτές συνδύαζαν το Italo Disco και Eurobeat και πιθανώς είναι αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε σήμερα καθαρό 1980s Eurodisco (τότε όμως όλοι το έλεγαν "Italodisco").