Αιακίδης της Ηπείρου

Άνοδος στο θρόνο

Τον πατέρα του, Αρύββα, επρόκειτο λογικά να διαδεχτεί ο μεγαλύτερος γιος του, Αλκέτας, ο οποίος τελικά εξορίστηκε από τον Αρύββα, εξαιτίας της συμπεριφοράς του. Διάδοχός του ορίστηκε ο Αιακίδης, γιος του από την σύζυγό του, Τρωάδα.
Τελικά όμως, τον Αρύββα εκθρόνισε ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Φίλιππος Β΄. Ο τελευταίος ανέβασε στο θρόνο των Μολοσσών τον εξάδελφό του και μετέπειτα γαμπρό του, αδελφό της γυναίκας του Ολυμπιάδας, Αλέξανδρο Α΄, ο οποίος έμεινε γνωστός στην ιστορία για την εκστρατεία που πραγματοποίησε στην ιταλική χερσόνησο. Ωστόσο, παρά τις αρχικές επιτυχίες του βρήκε το θάνατο το 331 π.Χ., την ίδια χρονιά που ο Αλέξανδρος ο Μέγας ίδρυσε την πόλη της Αλεξάνδρειας στο Νείλο. Ηγεμόνας του βασιλείου ορίστηκε η χήρα του, Κλεοπάτρα, ως επίτροπος του ανήλικου γιου τους, Νεοπτόλεμου. Ωστόσο η Κλεοπάτρα αργότερα μετέβη στη Μακεδονία με τα παιδιά της, ως φιλοξενούμενη του αντιβασιλιά, Αντίπατρου και το θρόνο ανέλαβε ο Αιακίδης, (που σ΄ όλο αυτό το διάστημα είχε καταφύγει στην Αθήνα). Εκείνη την περίοδο φιλοξένησε και την Ολυμπιάδα, αδερφή του Αλεξάνδρου Α΄ και μητέρα του Αλεξάνδρου του Μέγα.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Αιακίδης νυμφεύθηκε τη Φθία, η οποία καταγόταν από τη Θεσσαλία και ήταν κόρη του Μένονος από τα Φάρσαλα, ήρωα του Λαμιακού Πολέμου. Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, τη Δηιδάμεια και την Τρωάδα, καθώς και ένα γιο, που έμεινε γνωστός στην ιστορία ως Πύρρος της Ηπείρου.

Πόλεμος υπέρ της Ολυμπιάδας

Το 323 π.Χ. ο Αλέξανδρος ο Μέγας απεβίωσε στη Βαβυλώνα σηματοδοτώντας την έναρξη ενός αιματοβαμμένου αγώνα για επικράτηση ανάμεσα στους Διαδόχους του. Το 317 π.Χ. ο Αιακίδης βοήθησε τον Πολυπέρχονα να εξασφαλίσει τα δικαιώματα της Ολυμπιάδας και του πεντάχρονου βασιλιά της Μακεδονίας, Αλεξάνδρου Δ' (γιου του Αλεξάνδρου του Μέγα από τη Ρωξάνη) κατά του Φιλίππου του Αρριδαίου. Υπήρξε δε συμφωνία για αρραβώνα ανάμεσα στο μικρό Αλέξανδρο και την επίσης ανήλικη κόρη του Αιακίδη, τη Δηιδάμεια.
Τη βασίλισσα Ολυμπιάδα πολιορκούσε ο Κάσσανδρος, ο οποίος όταν έμαθε πως οι δυνάμεις του Αιακίδη πλησίαζαν, έστειλε εναντίον του το στρατηγό Αταρχία. Ο τελευταίος εκτέλεσε τις διαταγές του με επιτυχία, παρεμποδίζοντας την επέλαση του Αιακίδη. Ο βασιλιάς της Ηπείρου είχε επιπροσθέτως να αντιμετωπίσει τις αποστασίες εκείνων των στρατιωτών που οδηγήθηκαν στην εκστρατεία χωρίς τη θέλησή τους. Τελικά άφησε τους δυσαρεστημένους να φύγουν, ωστόσο εκείνοι, εκμεταλλευόμενοι την απουσία του βασιλιά, οργάνωσαν κίνημα στην πατρίδα πετυχαίνοντας να τον εκθρονίσουν. Αποφάσισαν δε να ταχτούν με το πλευρό του Κάσσανδρου, ο οποίος έστειλε στην Ήπειρο το Λυκίσκο να ασκήσει τα καθήκοντα στρατηγού και αντιβασιλιά. Ο γιος του Αιακίδη, Πύρρος, ήταν μόλις δύο ετών, εντούτοις μια ομάδα πιστών ακολούθων του πατέρα του κατάφερε να τον φυγαδεύσει με ασφάλεια στη χώρα των Ιλλυριών, όπου τον υιοθέτησε ο βασιλιάς Γλαυκίας.

Δεύτερη περίοδος βασιλείας

Κουρασμένοι από την επιρροή των Μακεδόνων στα εσωτερικά του κράτους τους, οι Ηπειρώτες επεδίωξαν την επιστροφή του Αιακίδη το 313 π.Χ. Ο Κάσσανδρος αντέδρασε στέλνοντας τον αδερφό του, Φίλιππο, εναντίον τους με στρατό. Ο τελευταίος βιαζόταν ιδιαίτερα να νικήσει τον αντίπαλό του, προτού καταφέρουν να του στείλουν ενισχύσεις οι Αιτωλοί. Παρόλο που ο στρατός του Αιακίδη ήταν ισχυρός και καλά προετοιμασμένος, υπέστη σοβαρές απώλειες. 50 περίπου άτομα από αυτά που βοήθησαν το βασιλιά να επιστρέψει στο θρόνο του, οδηγήθηκαν δεμένα στον Κάσσανδρο. Καθώς ο Αιακίδης κινούταν προς το στρατόπεδο των Αιτωλών, έλαβε χώρα και δεύτερη μάχη κοντά στις Οινιάδες, όπου ο βασιλιάς των Μολοσσών βρήκε το θάνατο. Για να καλυφθεί το κενό οι Ηπειρώτες κάλεσαν από την εξορία το μεγαλύτερο αδερφό του, Αλκέτα Β΄.