Handley Page Harrow

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το Harrow ήταν η έκδοση παραγωγής του προγενέστερου σχεδίου H.P.51, ενός μονοπλάνου που επίσης ήταν μετατροπή του τρικινητήριου διπλάνου Handley Page H.P.43. Ο δρ. Gustav Lachmann σχεδίασε και τα δύο μονοπλάνα. Αρχικά η Handley Page σχεδίαζε να συμμετάσχει με το H.P.51 στον διαγωνισμό για την Απαίτηση C.26/31 του Υπουργείου Αεροπορία για βομβαρδιστικό-μεταγωγικό. Αργότερα κρίθηκε ότι το H.P.54 ήταν πιο πιθανό να προτιμηθεί στον εν λόγω διαγωνισμό. Τελικά κανένα σχέδιο δεν συμμετείχε στον διαγωνισμό για την C.26/31, διότι ήδη από τον Ιούνιο του 1935 εξεδόθη νέα Απαίτηση (B.29/35) που συντάχθηκε με βάση το Harrow, δίδοντας έμφαση στις δυνατότητες του σαν βομβαρδιστικό ενώ παράλληλα θα διατηρούνταν η δυνατότητα χρήσης του σαν μεταγωγικό. Στις 14 Αυγούστου, πολλούς μήνες πριν την αρχική πτήση του πρωτοτύπου, το Υπουργείο ζήτησε την κατασκευή εκατό αεροσκαφών. Το πρωτότυπο προωθούνταν από δύο κινητήρες Bristol Pegasus X των 830 hp και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 10 Οκτωβρίου 1936. Διέθετε μηχανικά κινούμενους πυργίσκους πολυβόλων στο ρύγχος, την ουρά και την ράχη, ενώ ήταν δυνατή η μεταφορά μέχρι και 1.400 kg βομβών.

Επιχειρησιακή ιστορία

Τα πρώτο αεροσκάφος παραδόθηκε στο Νο. 214 Σμήνος της RAF στις 13 Ιανουαρίου 1937. Εντός του έτους παραδόθηκαν και τα εκατό αεροσκάφη, εξοπλίζοντας συνολικά πέντε Σμήνη βομβαρδιστικών. Η Αεροπορία του Στόλου (Fleet Air Arm) επίσης παρήγγειλε εκατό αεροσκάφη, όμως η κατασκευάστρια δεν είχε την παραγωγική δυνατότητα να καλύψει και αυτή την παραγγελία. Ήδη από τα τέλη του 1939 ξεκίνησε η απόσυρση των Harrow από τις μονάδες πρώτης γραμμής διότι πλέον ήταν διαθέσιμη σε αυξανόμενους αριθμούς πιο σύγχρονοι τύποι. Τα Harrow παρέμειναν σε χρήση σαν μεταγωγικά. Την 1η Μαΐου 1940 συγκροτήθηκε το Νο. 217 Σμήνος το οποίο διέθετε αεροσκάφη Harrow, Bristol Bombay και επιταγμένα πολιτικά αεροσκάφη. Όλα τα αεροσκάφη αντικαταστάθηκαν σταδιακά από Douglas C-47 Skytrain, εκτός από τα Harrow που παρέμειναν επιχειρησιακά μέχρι το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Τα αεροσκάφη χρησιμοποιούνταν περιστασιακά σε επικίνδυνες πτήσεις ανάμεσα στην Αγγλία και το Γιβραλτάρ. Παρέμειναν επιχειρησιακά σε όλη την διάρκεια της Συμμαχικής προέλασης στην δυτική Ευρώπη το 1944, εκενώνοντας μάλιστα τραυματίες κατά την διάρκεια της επιχείρησης Μάρκετ Γκάρντεν. Επτά Harrow καταστράφηκαν στο έδαφος από γερμανικά μαχητικά στην επιχείρηση Μπόντενπλατε, την τελευταία μεγάλη επιθετική ενέργεια της Luftwaffe στο Δυτικό Μέτωπο (πρωτοχρονιά του 1945). Τα πέντε εναπομείναντα αεροσκάφη αποσύρθηκαν τελικά στις 25 Μαΐου 1945.
Κατά την διάρκεια των εντατικών γερμανικών νυχτερινών βομβαρδισμών τον χειμώνα του 1940-41, έξι Harrow χρησιμοποιήθηκαν για την ρυμούλκηση εναέριων ναρκών (Long Aerial Mines, LAM) στην πορεία που ακολουθούσαν τα εχθρικά βομβαρδιστικά. Οι LAM ήταν πακέτα εκρηκτικών συνδεδεμένα με πολύ μακρύ συρματόσχοινο, που τα τραβούσαν αεροσκάφη. Η ανορθόδοξη τακτική είχε σαν αποτέλεσμα την κατάρριψη τεσσάρων έως έξι γερμανικών βομβαρδιστικών (ανάλογα με την πηγή) και κρίθηκε ανεπαρκής.
Το Νο. 782 Σμήνος της Fleet Air Arm αξιοποίησε εννέα Harrow σαν μεταγωγικά. Τρία αεροσκάφη αξιοποιήθηκαν για τον ανεφοδιασμό με καύσιμα αερακάτων Short Empire που πραγματοποιούσαν διατλαντικές πτήσεις. Τα δύο εξ αυτών πέρασαν στην Βασιλική Καναδική Πολεμική Αεροπορία.