google/wiki40b huggingface dataset:
Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας

Σύγκρουση με τον νέο βασιλιά της Αραγωνίας Ραμίρο

Ο Ραμίρο ο οποίος εκλέχτηκε ταυτόχρονα βασιλιάς της Αραγωνίας αντιτάχθηκε σκληρά στην εκλογή του Γκαρθία Ραμίρεθ στην Ναβάρρα. 
Ο επίσκοπος της Παμπλόνα παραχώρησε στον Γκαρθία Ραμίρεθ το θησαυροφυλάκιο του προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για πιθανή σύγκρουση με τον Ραμίρο της Αραγωνίας.  
Οι υποστηρικτές του νέου βασιλιά Λόπ Έννεχον, Μαρτίνος του Λέιτ και ο κόμης Λάτρο αποφάσισαν να προχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις με τον Ραμίρο.  Με την Συνθήκη του Βαντολουόγκο τον Ιανουάριο του 1135 οι δυο μονάρχες ήρθαν σε μια μορφή υιοθεσίας στην οποία ο Ραμίρο πήρε την θέση του πατέρα και ο Γκαρθία Ραμίρεθ του γιου και ήταν υποχρεωμένος να δεχτεί την ανωτερότητα του βασιλιά της Αραγωνίας. Τον Μάιο του 1135 ο Γκαρθία Ραμίρεθ κήρυξε τον εαυτό του υποτελή του Αλφόνσου Ζ΄ και έθεσε τον εαυτό του υπό την προστασία της Καστίλης, ο Αλφόνσος Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης ήταν ένας από τους διεκδικητές στην διαδοχή του Αλφόνσου του Μαχητή.
Η υποταγή του βασιλιά της Παμπλόνα στον βασιλιά  της Καστίλης πίεσε τον Ραμίρο να παντρευτεί προκειμένου να αποκτήσει διάδοχο και να συμμαχήσει με τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης. Ο Γκαρθία Ραμίρεθ έπρεπε να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα με τον γάμο του Ραμίρο ο οποίος σίγουρα θα προτιμούσε άλλον διάδοχο από τον ίδιο ο οποίος είχε χριστεί θετός γιος του.  
Πριν από τον Σεπτέμβριο του 1135 ο Αλφόνσος Ζ΄ είχε παραχωρήσει στον Γκαρθία την Σαραγόσα ως δώρο. Η περιοχή είχε πρόσφατα κατακτηθεί από την Αραγωνία  , την οποία όμως ο Αλφόνσος δεν μπορούσε να ελέγξει στρατιωτικά. Με αυτόν τον τρόπο ο  Γκαρθία θα μπορούσε να την ελέγχει για λογαριασμό της Καστιλιανικής εξουσίας. Ωστόσο το 1136 ο Αλφόνσος αναγκάστηκε να παραχωρήσει την  Σαραγόσα στον Ραμίρο μέσα από συνθήκη ανάμεσα στο Βασίλειο της Αραγωνίας και στο Βασίλειο της Καστίλης στην οποία η κόρη του Ραμίρο Πετρονίλα θα παντρευόταν τον γιο του Αλφόνσο Σάντσο. Ο γάμος όμως δεν πραγματοποιήθηκε τελικά επειδή η Πετρονίλα παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ΄ της Βαρκελώνης, ο οποίος πήρε τον έλεγχο της Σαραγόσας, αν και ο Αλφόνσος διατήρησε την κυριαρχία του σε αυτή. Έτσι η Σαραγόσα πέρασε πάλι στην Αραγωνία και έφυγε οριστικά από την κυριαρχία του Γκαρθία. 
Απεβίωσε στις 21 Νοεμβρίου 1150 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό της Παμπλόνα.
Το 1136 ο Γκαρθία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει την Λα Ριόχα στην Καστίλη, αλλά την επόμενη χρονιά συμμάχησε με τον Αλφόνσο Α΄ της Πορτογαλίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον Αλφόνσο Ζ΄. Έκλεισαν ειρήνη (1140) και ήταν σύμμαχος της Καστίλης την εποχή της Ανακατάκτησης και της κατάκτησης της Αλμερίας (1147).
Σιγισμούνδος της Αυστρίας

Βιογραφία

Ήτα γιος του Φρειδερίκου Δ΄ δούκα της Αυστρίας και κόμη του Τυρόλου και της Άννας των Γουέλφων, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπύτελ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1449 την Ελεονώρα  Στιούαρτ, κόρη του Ιακώβου Α΄ της Σκωτίας. Η Ελεονώρα απεβίωσε το 1480.
Το 1484 ο Σιγισμούνδος έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη των Βέττιν, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Σαξονίας. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Κομποστοποίηση

Οικιακοί κάδοι που κομποστοποιούν όλα τα οργανικά υπολείμματα

Είναι μικροί οικιακοί χειροκίνητοι κομποστοποιητές διαφόρων μεγεθών, ανάλογα τα άτομα, οι οποίοι πρέπει απαραίτητα να εξασφαλίζουν  δυναμική ανάδευση (Περιστρεφόμενοι), διαχωρισμό των υπολειμμάτων σε φάσεις (Δύο θαλάμων) και να διαθέτουν μόνωση τουλάχιστον 4 cm ώστε να έχουν την δυνατότητα να διατηρήσουν σε όλο τον όγκο του κομποστοποιούμενου υλικού θερμοκρασία μεγαλύτερη των 50˚ C συνεχώς για τουλάχιστον 72 ώρες  (Υγιεινοποίηση του κομπόστ).
Αυτοί βέβαια είναι λίγο ακριβότεροι από έναν απλό κάδο κήπου.

Ευρωπαϊκή πρακτική

Στην Ευρώπη υπάρχει ένα μεγάλο ρεύμα κατευθυνόμενο προς την οικιακή κομποστοποίηση και σε αυτήν στα πράσινα σημεία ανακύκλωσης /κομποστοποίησης στις γειτονιές, σε μικρούς αυτόματους μηχανικούς κομποστοποιητές οι οποίοι θα πρέπει όμως να έχουν κατασκευαστικά και τεχνολογικά την δυνατότητα παραγωγής ώριμου κομπόστ, δηλαδή να διαθέτουν σύστημα θρυμματισμού των απορριμμάτων, σύστημα δυναμικής ανάδευσης, θάλαμο υγιεινοποίησης, θάλαμο ωρίμανσης. Αυτές οι μέθοδοι δεν έρχονται σε αντίθεση με καμία άλλη μέθοδο που μπορεί ενδεχομένως να εφαρμόζει ο εκάστοτε δήμος.
Η Ελλάδα, με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ 29407/3508/16-12-2002) εναρμονίστηκε με την κοινοτική οδηγία θέτοντας ως ποσοτικούς στόχους τη μείωση στα βιοαποικοδομήσιμα απόβλητα κατά 25%, 50% και 65%, σε σχέση με το 1995, μέχρι το 2010, το 2013 και το 2020 αντίστοιχα.
Κοινότητα Νέου Σουλίου

Η κοινότητα Νέου Σουλίου ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον δήμο Εμμανουήλ Παππά.
Συστάθηκε το 1920 αρχικά με την ονομασία κοινότητα Σουμπάσκιοϊ. Περιλάμβανε αρχικά και τους οικισμούς Επτάμυλοι, Νεοχώρι και Οινούσα  που αργότερα αποσπάστηκαν Διατηρήθηκε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε
Μπο Γκάρετ

Βιογραφία-σταδιοδρομία

Η Μπο γεννήθηκε στην ευρύτερη περιοχή της Σάντα Μόνικα στην Καλιφόρνια. Η καριέρα της σαν μοντέλο ξεκίνησε όταν ένας ατζέντης την ανακάλυψε βλέποντας την σε ένα εμπορικό κέντρο. Η δουλιές της στο μόντελινγκ περιλαμβάνουν συνεργασίες με εταιρείες και περιοδικά όπως GUESS!, Double D Ranch και CosmoGirl. Το πέρασμα της στην ηθοποιία έγινε με τις τηλεοπτικές σειρές Entourage (ελλ. Η Κουστωδία) και North Shore το 2004. Ακολούθησαν και άλλες συμμετοχές τόσο στην τηλεόραση όσο και στον κινηματογράφο. Τον Ιούνιο του 2007 θα την δούμε στο ρόλο της Frankie Raye στην ταινία Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer
Βιτσισλάφ Μαλαφέεφ

Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης

Ο Βιτσισλάφ Μαλαφέεφ άρχισε να πηγαίνει στην ποδοσφαιρική σχολή της Σμένα από την ηλικία των εννέα. Το 1997, ο Βιτσισλάφ ξεκίνησε την καρίερα του στην Ζενίτ-2 Αγίας Πετρούπολης, στην Τρίτη Ντιβιζιόν. Το 1999, ο Μαλαφέεφ έλαβε την ευκαιρία να παίξει για την Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης στην Ρωσική Πρέμιερ Λιγκ εξαιτίας του τραυματισμού του Ρομάν Μπερεζόφσκι. Το 2001, ο Μαλαφέεφ έγινε ο κύριος τερματοφύλακας της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης μετά την αποχώρηση του Ρομάν Μπερεζόφσκι. Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του στην Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2007-08.

Διεθνής καριέρα

Στις 19 Νοεμβρίου 2003, ο Μαλαφέεφ έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Ρωσίας στον αγώνα για τα προκριματικά του Euro 2004 απέναντι στην εθνική Ουλίας. Ο Μαλαφέεφ έγινε ο δεύτερος τερματοφύλακας της εθνικής Ρωσίας μετά τον Σεργκέι Οφτσίνικοφ και πριν τον Ίγκορ Ακινφέεφ. Ο Μαλαφέεφ συμμετείχε στους αγώνες της εθνικής Ρωσίας απέναντι στην Πορτογαλία (μετά την κόκκινη κάρτα που πήρε ο Οφτσίνικοφ) και στην Ελλάδα, στην τελική φάση της διοργάνωσης. 
Μετά το Euro 2004, ο Μαλαφέεφ έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας της εθνικής Ρωσίας, αλλά μετά τον τραυματισμό του, τον Μάη του 2005, έχασε τη θέση του και στην Ζενίτ και στην εθνική Ρωσίας από τους Καμίλ Κοντοφάλσκι και Ίγκορ Ακινφέεφ αντίστοιχα. Το 2007 έπαιξε δύο αγώνες για τα προκριματικά του Euro 2008 απένατι στην Ανδόρρα και στην Κροατία, αλλά αντικαταστάθηκε από τον Βλαντίμιρ Γκαμπούλοφ. Μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ από την Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, ο Μαλαφέεφ έχασε τη θέση του πρώτου τερματοφύλακα της εθνικής Ρωσίας από τον Ακινφέεφ. Στις 25 Μαϊου 2012, συμπεριλήφθη στην 23μελη αποστολή της εθνικής Ρωσίας για το Euro 2012, ενώ νωρίτερα είχε στα προκριματικά της διοργάνωσης παίξει απέναντι στην ΠΓΔΜ, στην Ιρλανδία, στην Σλοβακία και στην Ανδόρρα χωρίς να δεκτεί τέρμα.

Προσωπική ζωή

Ο Βιτσισλάφ απέκτησε δύο παιδιά με την Μαρίνα Μαλαφέεβα, την Κσένια και τον Μακσίμ. Η Μαρίνα Μαλαφέεβα σκοτώθηκε σε δυστύχημα, στις 17 Μαρτίου 2011.
Πόλα Κίτσου

Βιογραφικό

Η Πόλα Κίτσου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 1972. Απόφοιτος του Αθλητικού Κολλεγίου College Sports of Science και της Δημοσιογραφικής Σχολής του Αntenna. Σήμερα είναι προπονήτρια στο volley και στο beach volley σε τμήματα υποδομών.

Καριέρα

Το 1984 και σε ηλικία 12 ετών έκανε τα πρώτα της βήματα στο βόλεϊ. Από πολύ νωρίς έδειξε το ταλέντο της και έπαιξε με τα χρώματα του Πανελληνίου μέχρι και το 1991. Στη συνέχεια πήγε στον Ολυμπιακό ωστόσο το 2000 επέστρεψε και πάλι στην ομάδα που πρωτοπαιξε βόλει, τον Πανελλήνιο. Πλέον μέσα σε 30 χρόνια παρουσίας στα γήπεδα του βόλεϊ κατέκτησε συνολικά δύο τίτλους. Δύο Πανελλήνια πρωταθλήματα στο βόλεϊ με Πανελλήνιο (2002) και ΑΕΚ(2012). Το καλοκαίρι του 2013, μετά και τον άδοξο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, αγωνιζόμενη με τον Ηρακλή Κηφισιάς, αποχωρεί από την ενεργό δράση και αναλαμβάνει την Διεύθυνση της Ακαδημίας Mini Volley του ΑΟΝ Αργυρούπολης. Από το 2009 έως και το 2011 διατελεί προπονήτρια στα τμήματα κορασίδων και νεανίδων του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου.

Μπιτς Βόλεϊ

Το 1992 έγινε η αρχή για την Πόλα Κίτσου. Μια βόλτα στο Παλαιό Φάληρο ήταν η αιτία να αρχίσει να ασχολείται με το άθλημα του μπιτς βόλεϊ. Μαζί με την Μαρία Τσιαρτσιάνη αποτέλεσαν δίδυμο παίζοντας σε εγχώριες και όχι μόνο διοργανώσεις. Το 2002 κατακτούν το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Μετά την διακοπή της συνεργασίας της με τη Μαρία Τσιαρτσιάνη που συνθέτει δίδυμο με τη Θάλεια Κουτρουμανίδου, αναζητεί συμπαίκτρια. Στο πρόσωπο της Μαριάννας Χούντα βρίσκει μια άξια συμπαίκτρια και το 2004 θα πανηγυρίσουν έναν ακόμη Πανελλήνιο τίτλο.  Από το 2009 έως και το 2011 είναι συνεργάτης στο πρόγραμμα «Μάθε Beach Volley» της LIPTON μαζί με τους Μάριο Γκιούρδα, Άκη Χατζηαντωνίου κ.α.

Ομάδες

Η Πόλα έχει αγωνιστεί συνολικά σε επτά ομάδες: τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο (1984-1991), τον Ολυμπιακό(1991-2000), τον Απόλλωνα Κερατσινίου(2004-5), τον ΑΟ Μαρκόπουλου, τον Βύρωνα, την ΑΕΚ(2012 και τον Ηρακλή Κηφισιάς
Βέλικα Γκάτα

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Μαριάνο Φορτούνι

Βιογραφία

Γεννήθηκε τον Μάιο του 1871 και προερχόταν από καλλιτεχνική οικογένεια της Γρανάδας. Πατέρας του ήταν ο ζωγράφος Mariano Fortuny y Marsal. Μετά το θάνατό του πατέρα του το 1874, μετακόμισε μαζί με την μητέρα του στο Παρίσι όπου με την ενθάρρυνση της μητέρας του διδάχτηκε ζωγραφική από το θείο του ( αδελφός του πατέρα του ). Το 1889 μετακόμισε στη Βενετία όπου έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του. Παράλληλα, με έδρα τη Βενετία ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, τη σκηνογραφία αλλά και τον σχεδιασμό ρούχων. Το 1906 ξεκίνησε η ενασχόλησή του με τη μόδα και τα υφάσματα και το 1907 σχεδίασε ρούχα εμπνευσμένα από αρχαία ελληνικά ενδύματα όπως ο χιτώνας και το πέπλο, τα οποία έγιναν περιζήτητα μεταξύ των εύπορων κοινωνικών στρωμάτων. Από το 1912 δημιουργούσε και δραστηριοποιούταν έχοντας ως έδρα το παλάτι Pesaro degli Orfei. Το ίδιο έτος, παρουσίασε τα εκθέματά του στο ισπανικό περίπτερο της Διεθνούς Έκθεσης Διακόσμησης που διοργανώθηκε στο Παρίσι. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 η φήμη του επεκτάθηκε και στις ΗΠΑ ενώ κατά την επόμενη δεκαετία αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Ήταν παντρεμένος με το μοντέλο Ενριέτα Νεγρίν, την οποία γνώρισε το 1906 στο Παρίσι όταν βρισκόταν στην αρχή της σταδιοδρομίας του στον χώρο της μόδας.
Πέθανε τον Μάιο του 1949. Σήμερα, στη Βενετία, το παλάτι που χρησιμοποιούσε έχει μετατραπεί σε μουσείο το οποίο φέρει το όνομά του.
Ριχάρδος του Ετάμπ

Βιογραφία

Ήταν ο τριτότοκος γιος του Ιωάννη Ε΄ δούκα της Βρετάνης και της τρίτης συζύγου του Ιωάννας των Εβρέ, κόρης του Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας. Τοποθετήθηκε γενικός διοικητής του Γκυγιέν και του Πουατού (1419)· έγινε κύριος του Παλουώ, του Σατωμύρ ντε Τουαρσέ, του Μπουργκομώ-Λ'Εβέκ και του Λιρόν (1423) και κόμης του Μάντε (1425).
Το 1399 απεβίωσε ο πατέρας του και η μητέρα του παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας. Ο γιος τους Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας αργότερα διεκδίκησε το στέμμα της Γαλλίας. 
Ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Βαλουά, κόμισσα του Ετάμπ τυπικά, διότι την κομητεία κατείχε το στέμμα (1416-21). Έτσι με το γάμος τους το 1423 έγινε, συζυγικώ δικαιώματι, κόμης του Ετάμπ. Ωστόσο ο Φίλιππος Γ΄ της Βουργουνδίας, επειδή ο πατέρας του δολοφονήθηκε το 1419 μάλλον από ανθρώπους του Καρόλου Δ΄ της Γαλλίας, είχε καταλάβει την κομητεία από το στέμμα· αποδόθηκε στη Μαργαρίτα και τον Ριχάρδο το 1435. Ο Ριχάρδος απεβίωσε τρία έτη μετά και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραγκίσκος Β΄ ως κόμης του Ετάμπ.
Το 1422 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Ιωάννης Ε΄ της Βρετάνης και τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του, που όμως ο πρώτος απεβίωσε το 1450 χωρίς άρρενα τέκνα και ο δεύτερος το 1457 άτεκνος. Έτσι ακολούθησε ο δευτερότοκος Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης, που απεβίωσε το 1458 άτεκνος. Επόμενος στη διαδοχή ήταν ο Φραγκίσκος Β΄, που έγινε δούκας της Βρετάνης.
[
La Vanguardia

Ιστορία

Η εφημερίδα ιδρύθηκε αρχικά ως όργανο του Ισπανικού Φιλελεύθερου Κόμματος στη Βαρκελώνη το 1881 από τους αδερφούς Γκοδό από την Ιγουαλάδα. Η ανάπτυξη της εφημερίδας επήλθε στην περίοδο κατά την οποία διευθυντής της ήταν ο Ανδαλουσιανός Μοδέστο Σάντσεθ Ορτίθ (1888-1901) που προσέλκυσε πολλούς νέους συγγραφείς και διανοούμενους όπως ο Σαντιάγο Ρουζινιόλ, ο Ραϊμόν Καζέλιας και ο Ραμόν Κάζας. Το 1900 φιλοξένησε την πρώτη κριτική του νεαρού τότε Πάμπλο Πικάσο ενώ παράλληλα συνεργαζόταν με τους πρωταγωνιστές της ισπανικής Γενιάς του 1898, όπως ο Μιγέλ ντε Ουναμούνο και ο Λεοπόλδο Άλας. Μεγάλος ανταγωνιστής της εφημερίδας τότε ήταν η Diario de Barcelona, την οποία ξεπέρασε φτάνοντας τους 80.000 συνδρομητές. Ήταν η πρώτη ισπανική εφημερίδα με ανταποκριτές στο Παρίσι και το Βερολίνο. Μεταξύ 1920 και της έκρηξης του Ισπανικού Εμφυλίου το 1936, υπό τη διεύθυνση του συγγραφέα Γκαζιέλ ήταν η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου η εφημερίδα τέθηκε υπό τον έλεγχο της Κυβέρνησης της Καταλονίας αρχικά και έπειτα της Ισπανικής Κυβέρνησης της Δεύτερης Δημοκρατίας. Μεταξύ των συνεργατών της εκείνη την εποχή εντοπίζονται ο Μαξ Άουμπ, ο Πέρε Μποσκ ι Ζινπέρα και ο Αντόνιο Ματσάδο.
Η ήττα των δημοκρατικών και η επιβολή της δικτατορίας επέφερε αλλαγές: λόγω της λογοκρισίας η διεύθυνση δεν είχε ουσιαστικό έλεγχο των δημοσιεύσεων ενώ αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά της σε La Vanguardia Española. Διευθυντής της, διορισμένος από το καθεστώς, ήταν ο Λουίς ντε Γκαλινσόγα. Η εφημερίδα διατήρησε την πρωτοκαθεδρία στην Καταλονία και το 1960 ο διευθυντής της αποπέμφθηκε λόγω των αντιδράσεων που είχε προκαλέσει η επίθεσή του στην καταλανική εκκλησία για την τέλεση λειτουργίας στα καταλανικά. Τον νέο διευθυντή Χαβιέρ δε Ετσάρι διαδέχθηκε το 1966 ο Οράθιο Σάενθ Γκερέρο που υιοθέτησε πιο φιλελεύθερο και πλουραλιστικό προφίλ για την εφημερίδα. Γνωστοί συνεργάτες της ήταν ο Ζουάν Φουστέρ, ο Αντόνι Τάπιες και ο Ραμόν Τρίας Φάργας, ηγέτες της καταλανικής διανόησης της εποχής. Σταδιακά η εφημερίδα έλαβε θέση υπέρ της επαναφοράς της δημοκρατίας και της μοναρχίας και την επανασύσταση της Κυβέρνησης της Καταλονίας: με την Ισπανική Μεταπολίτευση επανέφερε το παλαιό της όνομα.
Με την Μεταπολίτευση επήλθε και η εξέλιξη στην τυπογραφική τεχνολογία και γραφιστική της εφημερίδας. Από το 2000 έλαβε χώρα η ανανέωση του προσωπικού της με την έναρξη συνεργασίας με τους συγγραφείς Σέρζι Πάμιες και Κιμ Μονζό υπό την καθοδήγηση του διευθυντή Χοσέ Αντίκ. Τον Μάιο του 2011 η εφημερίδα άρχισε να εκδίδει και στα καταλανικά.
Γκιγιέρμο Ρόχο

Βιογραφία και έργο

Υπήρξε μαθητής του Εμίλιο Αλάρκος και θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπου της φουνσιοναλιστικής γλωσσολογίας στην Ισπανία μαζί με το έτερο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας, Σαλβαδόρ Φερνάντεθ Ορδόνιεθ. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο από το 1970. Έχει διατελέσει γραμματέας της ακαδημίας και ιδρυτής και υπεύθυνος των ηλεκτρονικών της βάσεων δεδομένων που αποτελούνται από σώματα κειμένων όπως το CORDE και το CORPES XXI και προωθητής της ψηφιοποίησης του λεξικού της Ισπανικής Γλώσσας της Ακαδημίας. Τα κύρια ακαδημαϊκά πεδία με τα οποία έχει ενασχοληθεί είναι η υπολογιστική γλωσσολογία, η συντακτική ανάλυση της ισπανικής γλώσσας και η κοινωνιογλωσσολογία.
Επαρχία Μαχατζάνγκα

Γεωγραφία

Η Μαχατζάνγκα βρίσκεται βορειοδυτικά της Μαδαγασκάρης. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την Τολιάρα, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Ανταναναρίβο, στα δυτικά με την Τοαμασίνα και στα βόρεια με την Αντσιρανάνα. Έχει έκταση 150.023 km² (57.924 τ.μ.).

Μεταφορές

Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αμπορόβι, ή Φίλιμπερτ Τσιρανάνα, που βρίσκεται στην Μαχατζάνγκα.
Γιούρικο Κόικε

Βιογραφία

Η Κόικε γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ashiya του Χυόουγκο, ένα πλούσιο προάστιο της Κόμπε, και πήγε Γυμνάσιο και Λύκειο στο Σχολείο Konan για Κορίτσια για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της.
Ο πατέρας της, Yūjirō Κόικε, ήταν ένας ξένος έμπορος συναλλαγών, ο οποίος χειριζόταν τα πετρελοειδή προϊόντα. Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτική, υποστηρίζοντας τον Σιντάρο Ισιχάρα (Κυβερνήτης του Τόκιο από το 1999) και το Tatenokai τη δεκαετία του '60, και έτρεξε μάταια για τις εθνικές εκλογές το 1969. Η Γιούρικο έχει κατά καιρούς πει τη γνώμη της ότι ήταν απαραίτητο για την Ιαπωνία να ενισχύσει τις σχέσεις με τις Αραβικές χώρες, προκειμένου να εξασφαλιστεί ένας σταθερός εφοδιασμός πετρελαίου για να μην η φτωχή σε πόρους Ιαπωνία ωθήσει σε πόλεμο για το πετρέλαιο πάλι. Ο λόγος της την ενθάρρυνε για να αποφασίσει να σπουδάσει στην Αίγυπτο για να μάθει Αραβικά.
Αφού παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Kwansei Gakuin το 1971 και το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο στο Κάιρο το 1972, η Κόικε πήρε το Μπάτσελορ Τεχνών στην Κοινωνιολογία από το Πανεπιστήμιο του Καΐρου το 1976. Παντρεύτηκε έναν Ιάπωνα φοιτητή στην Αίγυπτο όταν ήταν 21 ετών, αλλά χώρισαν αμέσως μετά.

Σταδιοδρομία στα μέσα ενημέρωσης και στην πολιτική

Η Κόικε ήταν δημοσιογράφος στην Παγκόσμια Δορυφορική τηλεόραση Επιχειρήσεων του TV Τόκιο, στην εθνικού επιπέδου επιχείρηση τηλεοπτικών προγραμμάτων ειδήσεων από το 1988 έως το 1992. Ήταν Υπουργός Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση του προηγούμενου πρωθυπουργού, του Τζουνιτσίρο Κοϊζούμι (2001-2006). Ως Υπουργός Περιβάλλοντος, είχε ξεκινήσει την περίφημη εκστρατεία Cool Biz, που έγκειται στην κατάργηση της υποχρεωτικής γραβάτας μεταξύ 1ης Ιουνίου και 31 Αυγούστου 2005 στις επιχειρήσεις και τα δημόσια γραφεία.
Λαμπίμπ Μαϊνταλάνι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μάντσεστερ το 1912 και το 1915 μετανάστευσε με την οικογένεια του στην Αργεντινή όπου ασχολήθηκε με την αντισφαίριση και το ποδόσφαιρο, το 1927 ήρθε στον Λίβανο για να σπουδάσει στο Αμερικανικό πανεπιστήμιο της Βηρυτού.
Στο πανεπιστήμιο συνέχισε να παίζει αντισφαίριση και ποδόσφαιρο, ποδόσφαιρο συνέχισε στον σύλλογο "Αλ Νάχντα της Βηρυτού" το 1934 και έπειτα στην "Hilmi Sport" μέχρι το 1941. Αγωνίστηκε στην Εθνική ομάδα του Λιβάνου, σαν μέσος, στο πρώτο της αγώνα το 1934 με την Ρουμανική Αλτάκ, αναφέρεται σε άλλους δύο αγώνες το 1939 με την Συρία όπου σημείωσε τέρμα και στον επαναληπτικό στην Δαμασκό την ίδια χρονιά όπου σημείωσε τρία τέρματα.
Στην αντισφαίριση, το 1934 αντιμετώπισε τον Ανρί Κοσέ σε περιοδεία του Γάλλου για σειρά αγώνων στην Βυρητό.
 Αυτό το λήμμα σχετικό με τον αθλητισμό χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!
Ίρις Κάρτερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1899 και ήταν κόρη του  ζωγράφου Γεωργίου Σαμαρτζή. Σπούδασε τραγούδι και πιάνο αρχικά με τον Εδουάρδο Βουσολίνο στη γενέτειρά της, όπου έκανε επανειλημμένες εμφανίσεις σε καλλιτεχνικές  εκδηλώσεις, κυρίως με την «Ένωση Ερασιτεχνών», της οποίας ήταν πρόεδρος η βαρονέσσα Ερνεστίνα φον  Μάλοβιτς  (σύζυγος του συγγραφέα Ντίνου Θεοτόκη) και γραμματέας η ποιήτρια Ειρήνη Δενδρινού. «Υπέροχο, θαυμάσιο το τραγούδι της κ. Κάρτερ. Πάθος απόδοσης, μεταπτώσεις, ένας φωνητικός θησαυρός», είχε γράψει τότε ένας γνωστός Κερκυραίος μουσικοκριτικός.
Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές της με τον Κίμωνα Τριανταφύλλου, στο «Εθνικό Ωδείο Αθηνών». «Πρόκειται για μια μεγάλη φωνή», βεβαίωσε ο Ιωάννης Ψαρούδας στο «Ελεύθερον Βήμα» (Ιούνιος, 1937).
Στην Πάτρα, όπου έζησε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ίδρυσε ιδιωτική σχολή μονωδίας, ενώ παράλληλα δίδασκε και στο εκεί παράρτημα του «Ελληνικού Ωδείου». Η τάξη της απετέλεσε φυτώριο νέων τραγουδιστών, μερικοί από τους οποίους διέπρεψαν στον μουσικό χώρο. Οι συναυλίες της Σχολής της ήταν πάντοτε ένα καλλιτεχνικό γεγονός στην Πάτρα και το σύστημα της διδασκαλίας της είχε αναγνωριστεί από τους επαΐοντες.
Η Ίρις Κάρτερ πέθανε στις 22 Ιουνίου 1994 στην Αθήνα, «αφήνοντας στη ζωή τη μνήμη της έντονης πνευματικής προσωπικότητάς της»,  καθώς γράφτηκε στον τύπο. Μεγάλο μέρος από τα κατάλοιπά της, βρίσκονται στα Αρχεία της «Αναγνωστικής Εταιρίας  Κέρκυρας».
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1973

Το ΛΗ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1973 διεξήχθη από τις 21 ως τις 23 Σεπτεμβρίου 1973 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, εκτός από το πένταθλο γυναικών (23ο πρωτάθλημα) που είχε γίνει νωρίτερα, στις 4-5 Μαΐου, κατά τη διάρκεια των Εαρινών Αγώνων. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος, για εικοστή φορά.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2016-17

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 2016-17 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία 2017-18 και οι τρεις τελευταίες υποβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2017-18.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα 0 βαθμοί.
Πόλεμος του Ειρηνικού

Ο Πόλεμος του Ειρηνικού (ισπανικά: Guerra del Pacífico), γνωστός και ως Πόλεμος του Νιτρικού Κάλιου, ήταν ένοπλη σύγκρουση που έλαβε χώρα, την περίοδο 1879-1884, μεταξύ της Χιλής από τη μία πλευρά και των συνασπισμένων δυνάμεων του Περού και της Βολιβίας από την άλλη.
Αίτια της σύγκρουσης αυτής ήταν το ενδιαφέρον για τα αποθέματα γουανό και νιτρικού κάλιου στην διαφιλονικούμενη περιοχή Πούνα ντε Ατακάμα. Η Χιλή κατάφερε τελικά να επικρατήσει και να προωθήσει τα στρατεύματά της σε βάθος αρκετών δεκάδων χιλιομέτρων. Ως απόρροια του πολέμου τα σύνορα της Χιλής επεκτάθηκαν προς βορρά ενσωματώνοντας τις πόλεις Αντοφαγάστα, Ικίκε και Αρίκα. Από την άλλη πλευρά, η ηττημένη Βολιβία έχασε τη μοναδική διέξοδο που είχε προς την θάλασσα.
Σταντ Πλαμπενεκουά

Ιστορία

Στο Κύπελλο Γαλλίας της σεζόν 2009-2010, η Πλαμπενέκ, η οποία αγωνιζόταν στην Γ' Κατηγορία τότε, κατάφερε να αποκλείσει διαδοχικά τις Νις και Νανσί (δύο ομάδες της Λιγκ 1).
Πλατεία Αγίου Ανδρέα (Γλασκώβη)

Η Πλατεία του Αγίου Ανδρέα είναι δημόσια πλατεία που βρίσκεται νοτιοανατολικά του Σταυρού της Γλασκώβης (Glasgow Cross), στο Ιστ Εντ (East End) της Πόλης της Γλασκώβης, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πλατεία είναι γνωστή για τον κλασικό ναό του Αγίου Ανδρέα στην Πλατεία του 18ου αιώνα, από τον οποίο η πλατεία έλαβε το όνομα της. Ο ναός είναι μεταξύ των αρτιότερων του ύφους του στην Βρετανία και είναι προστατευόμενο μνημείο τάξης Α.
Η εκκλησία περιβλήθηκε αργότερα από πλατεία, που κατασκεύασε ο Ουίλλιαμ Χάμιλτον μεταξύ 1786 και 1787. Έγινε γνωστός τόπος κατοικίας για τους ευπορότερους έμπορους της Γλασκώβης. Ωστόσο, η μετακίνηση της πόλης προς τα δυτικά κατά τον 19ο αιώνα είχε ως αποτέλεσμα την σταδιακή υποβάθμιση της περιοχής. Τα περισσότερα κτίρια επί της πλατείας καταστράφηκαν την δεκαετία του 1980, ενώ από το 1996 άρψισαν να κατασκευάζονται νέα κτίρια στην θέση των κενών από αυτά που κατεδαφίστηκαν.

Άγιος Ανδρέας στην Πλατεία

Ο ναός του Αγίου Ανδρέα στην Πλατεία είναι ο πρώην ναός στο κέντρο της Πλατείας του Αγίου Ανδρέα. Η εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου στο Λονδίνο αποτέλεσε έμπνευση για το σχέδιο του ναού. Παλαιότερα ήταν γνωστός ως ενοριακός ναός του Αγίου Ανδρεά, ο οποίος κατασκευάστηκε μεταξύ 1739 και 1756, και είναι ο τέταρτος παλαιότερος ναός της Γλασκώβης, μετά τον Καθεδρικό ναό, το Κωδονοστάσιο Τρονγκέιτ και τον κοντινό ναό του Αγίου Ανδρέα στο Πάρκο. Η εκκλησία ήταν η πρώτη Πρεσβυτεριανή εκκλησία της Γλασκώβης μετά την Μεταρρύθμιση.
Μέλης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέλης είναι γνωστός ένας νεαρός Αθηναίος, τον οποίο ερωτεύθηκε ένας ξένος, ο Τιμαγόρας. Ο Μέλης περιφρόνησε τον έρωτά του και προέτρεψε τον Τιμαγόρα να πέσει από την Ακρόπολη. Αλλά όταν έγινε αυτό, ο Μέλης μετενόησε και αυτοκτόνησε. Σε ανάμνηση του θρύλου αυτού, ιδρύθηκε στην Αθήνα βωμός του Αντέρωτα.