Ζεράρ ντε Βιλιέ

Το έργο του: η σειρά SAS

Η σειρά των βιβλίων που έγραψε ονομαζόταν SAS από τα αρχικά της φράσης Son Altesse Sérénissime (Η Αυτού Γαληνοτάτη Υψηλότης, στα γαλλικά), αναφερόμενη στον πρωταγωνιστή της, Πρίγκιπα Μάλκο Λίνγκε, κάνοντας ταυτόχρονα αναφορά στις ειδικές δυνάμεις της Βρετανίας που έχουν τα ίδια αρχικά (Special Air Service)
Το πρώτο βιβλίο της σειράς SAS, το «SAS στην Κωνσταντινούπολη», κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1965.
Ο ντε Βιλιέ έγραφε τέσσερα βιβλία SAS κάθε χρόνο, τα οποία μεταφράζονταν σε πολλές γλώσσες. Κοινά στοιχεία στα βιβλία αυτά ήταν «μια γερή δόση γεωπολιτικής και εξωτισμού, σκηνές σκληρού σεξ και μπόλικης βίας». Συνολικά εκδόθηκαν 200 βιβλία της σειράς SAS, το τελευταίο από τα οποία τον Οκτώβριο του 2013.
Ο ίδιος θεωρούσε τα βιβλία της σειράς του «...δημοσιογραφία σε μορφή μυθιστορήματος, ένα είδος φωτογραφίας μιας χώρας στο γεωπολιτικό πλάνο». Πριν τη συγγραφή κάθε βιβλίου, ταξίδευε για δυο εβδομάδες στη συγκεκριμένη χώρα όπου διαδραματιζόταν και στη συνέχεια έγραφε για το βιβλίο τις επόμενες έξη εβδομάδες. Στο πλαίσιο της έρευνάς του βρισκόταν σε τακτική επαφή με δημοσιογράφους, διπλωμάτες, πράκτορες μυστικών υπηρεσιών ακόμη και με τρομοκράτες.
Η σειρά κάλυψε μια περίοδο 48 ετών από το 1965 μέχρι το 2013. Οι πωλήσεις της σειράς S.A.S. ήταν πάνω από 100 εκατομμύρια αντίτυπα και θεωρείται ότι είναι μια πιο πετυχημένες στο είδος της, αντίστοιχα με αυτήν του  Τζέιμς Μποντ από τον Ίαν Φλέμινγκ.

Κριτική για το έργο του

Τα έργα του δεν ήταν απλώς επίκαιρα, δεδομένου ότι ο ντε Βιλιέ έκανε επιτόπια έρευνα πριν γράψει κάθε βιβλίο. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις προέβλεψε γεγονότα και εξελίξεις («εντυπωσιακές συμπτώσεις») - περιγράφοντας γεγονότα που λίγο έως πολύ συνέβαιναν μέσα στα επόμενα χρόνια. Τέτοια περιστατικά είναι η αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του προέδρου Άσαντ της Συρίας στο βιβλίο του  «Ο δρόμος προς τη Δαμασκό» (2012), η δολοφονία του Αιγυπτίου προέδρου Σαντάτ (Η συνωμοσία του Καΐρου, 1981), η δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Ραφίκ Χαρίρι (Λίστα Χαρίρι, 2010) .
Το ύφος των μυθιστορημάτων του είχε σαν αποτέλεσμα να δέχεται κριτική ως αντιδραστικός, σεξιστής και σωβινιστής.

Για την Ελλάδα

Η άποψη του ντε Βιλιέ για ελληνικά γεγονότα, που εκφράστηκε μέσα από σχετικό μυθιστόρημά του, θεωρήθηκε άξια αναφοράς σε ελληνικό βιβλίο, ενώ το όνομά του χρησιμοποιείται για να παρομοιάσει την ιδιαίτερη πλοκή της ιστορίας τρομοκρατικής οργάνωσης με τα βιβλία του.
Το 2002, ο ντε Βιλιέ, στο πλαίσιο της έρευνάς του για τη συγγραφή νέου βιβλίου, είχε ζητήσει από τη διοίκηση των φυλακών Κορυδαλλού  να του επιτραπεί να μιλήσει με τους τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη, αλλά το αίτημά του δεν είχε γίνει αποδεκτό.

Οικογένεια

Πατέρας του Ζεράρ ντε Βιλιέ ήταν ο Ζακ Ντεβάλ, θεατρικός συγγραφέας και κινηματογραφιστής. Είχε παντρευτεί τέσσερις φορές. Η τελευταία σύζυγός του, Κριστίν, με την οποία βρισκόταν σε διάσταση, ήταν διευθύντρια των εκδόσεών του. Ο ντε Βιλιέ είχε δυο παιδιά.

Θάνατος

Η ανακοίνωση του θανάτου του έγινε σύμφωνα με επιθυμία του συγγραφέα, μέσω Twitter, με το κείμενο «SAS. Ο πρίγκιπας Malko Linge είναι ορφανός: ο συγγραφέας Ζεράρ ντε Βιλιέ απεβίωσε χθες στο Παρίσι, σε ηλικία 83 ετών, μετά από μακροχρόνια ασθένεια».