google/wiki40b huggingface dataset:
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 1986

Το 10ο τουρνουά του παγκόσμιου πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης διοργανώθηκε στην Ισπανία, υπό την αιγίδα της FIBA. Οι αγώνες έλαβαν χώρα στις πόλεις Σαραγόσα (για τον Α' όμιλο), στη Φερόλ (για τον Β' όμιλο), στη Μάλαγα (για τον Γ' όμιλο), στην Τενερίφη (για τον Δ' όμιλο), στη Βαρκελώνη (για τον Ε' προκριματικό όμιλο), και στο Οβιέδο (για τον Στ' προκριματικό όμιλο). Οι αγώνες της τελικής φάσης έγιναν στη Μαδρίτη. Η Εθνική Ελλάδος συμμετείχε για πρώτη φορά σε τελική φάση παγκοσμίου πρωταθλήματος και κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία της, καταλαμβάνοντας τη 10η θέση (σε σύνολο 24 ομάδων) και λαμβάνοντας ο Νίκος Γκάλης τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της διοργάνωσης. Ήταν μια μικρή πρόγευση για το τι θα ακολουθούσε την επόμενη χρονιά στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας.
Οι τρεις ομάδες που πήραν τα μετάλλια στην προηγούμενη διοργάνωση ήταν αυτές που τα κατέλαβαν πάλι. Η Σοβιετική ομάδα έφτασε αήττητη στον τελικό, πετυχαίνοντας συνολικά 1044 πόντους (μ.ο/αγώνα: 104,4!), αλλά έχασε τελικά από την ομάδα των Η.Π.Α. Η ομάδα της Γιουγκοσλαβίας είχε τη δεύτερη καλύτερη επίθεση, πετυχαίνοντας 989 πόντους (μ.ο/αγώνα: 98,9). Για τις Η.Π.Α., αυτό το ήταν το πρώτο χρυσό μετάλλιο από τη διοργάνωση του 1954.
Το τουρνουά αυτό, όμως, έχει μείνει στην ιστορία για τον απίστευτο ημιτελικό μεταξύ των Σοβιετικών και των Γιουγκοσλάβων. Οι Σοβιετικοί, στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, είναι πίσω στο σκορ 9 πόντους. Όμως, με διαδοχικά κλεψίματα, ένα λάθος του Ντίβατς και τρία τρίποντα από τους Βάλτερς, Τιχονένκο και Σαμπόνις, οδηγούν το παιχνίδι στην παράταση και εκεί τελικά επικρατούν με 91-90.

Δεύτερος Προκριματικός Γύρος

Οι τρεις πρώτες ομάδες των ομίλων σχημάτισαν δύο καινούριους ομίλους και πήραν μαζί και τα αποτελέσματα από τους δύο μεταξύ τους αγώνες. Οι υπόλοιπες ομάδες κατετάγησαν στις 8έσεις 12-24 με βάση τα στατιστικά τους από τον πρώτο γύρο.
Οι ομάδες που θα κατελάμβαναν τις πρώτες δύο θέσεις των ομίλων Ε' και ΣΤ' θα προκρίνονταν στην ημιτελική φάση της διοργάνωσης. Οι ομάδες στις θέσεις 3 και 4 θα διασταυρώνονταν μεταξύ τους για την τελική κατάταξη των θέσεων 5-8 και οι υπόλοιπες ομάδες θα έπαιζαν για τις θέσεις 9-12.
Αλέξανδρος Θεοδοσόπουλος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο Φθιώτιδας. Ήταν γιος του Γεωργίου Θεοδοσόπουλου και της Βασιλικής Χορμόβα από το Γαρδίκι.
Ήταν δημοσιογράφος με μεγάλο κύρος και επιβολή. Στις Ελληνικές εκλογές 1935 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Στις 11 Απριλίου του 1953 ο Βασιλιάς Παύλος του απένειμε τον Χρυσούν Σταυρόν του Τάγματος Γεωργίου Α'. Το 1963 ανέλαβε Υφυπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως και Υπουργός Τύπου στην Υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη. Το έτος 1966 η ΕΣΗΕΑ του απένειμε το "Χρυσούν Εύσημον Δημοσιογραφίας, εις αναγνώρισιν των πολλαπλών υπηρεσιών τας οποίας προσέφερε στο επάγγελμα."
Ο Άνθρωπος που Πούλησε τον Ίσκιο του στον Διάβολο

Ο Άνθρωπος που Πούλησε τον Ίσκιο του στον Διάβολο (Peter Schlemihl’s Miraculous Story) είναι τίτλος βιβλίου του εξόριστου στη Γερμανία Γάλλου αριστοκράτη Adelbert von Chamisso, που γράφτηκε το 1814 υπό μορφή νουβέλας.
Η υπόθεσή του είναι αλληγορική, καθώς περιγράφει τις αντιξοότητες που συναντά στη ζωή του ο βασικός πρωταγωνιστής (Peter Schlemihl) όταν συνειδητοποιεί τις επιπτώσεις που έχει πάνω του, η απόφασή του να πουλήσει τον ίσκιο του στον Διάβολο, με αντίτιμο ένα πορτοφόλι που δεν αδειάζει από χρήματα, ποτέ. Οι προσωπικές και κοινωνικές επιπτώσεις της πράξης του είναι τόσο ολέθριες, ώστε πολύ γρήγορα μετανιώνει για ότι έκανε και αρχίζει να αναζητεί τρόπο να πάρει πίσω τον ίσκιο του, μία αναζήτηση που κορυφώνεται όσο εξελίσσεται η υπόθεση του έργου. Ενώ το βιβλίο, προορίζονταν, αρχικά για μικρές, ηλικιακά, ομάδες αναγνωστών, γρήγορα έγινε πολύ δημοφιλές στο ευρύτερο κοινό. Η ιστορία του βιβλίου μεταφέρθηκε στην Αμερικανική τηλεόραση, σε ένα επεισόδιο της σειράς Favorite Story (1953) με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό DeForest Kelley.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα (1935) από τις εκδόσεις «Ακροπόλεως».
Γιώργος Προβόπουλος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1950 στον Πειραιά. Αποφοίτησε από το Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στη Βρετανία, όπου και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Έσσεξ μετά από υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.
Από το 1979 έως το 2007 δίδαξε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1990 συμμετείχε μαζί με τον Άγγελο Αγγελόπουλο σε επιτροπή που σύστησε η Κυβέρνηση Ζολώτα για την σταθεροποίηση της οικονομίας. Ανήκει πολιτικά στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας και επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (1990-1993) διετέλεσε υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος καθώς και πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων. Όταν το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε στην εξουσία το 1993, ο Γιώργος Προβόπουλος μεταπήδησε στον ιδιωτικό τομέα, και εργάστηκε ως οικονομικός σύμβουλος στην Alpha Bank. Το 2004 είχε πολύ σημαντικό ρόλο στη συγγραφή του κυβερνητικού προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας στον τομέα της οικονομίας. Την ίδια χρονιά τοποθετήθηκε στη διοίκηση της Εμπορικής Τράπεζας από τον Κώστα Καραμανλή και στη συνέχεια επέβλεψε την πώλησή της στους Γάλλους της Credit Αgricole, πράξη για την οποία δέχθηκε κριτική. Μεταξύ 2006 και 2008 υπήρξε αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς.
Τον Ιούνιο του 2008 έληξε η εξαετής θητεία του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Νίκου Γκαργκάνα, που είχε επιλεγεί το 2002 από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και ο Γιώργος Προβόπουλος διορίστηκε διοικητής της ΤτΕ με απόφαση της κυβέρνησης Καραμανλή. Η θητεία του έληξε το 2014 και τον διαδέχθηκε ο Γιάννης Στουρνάρας. Μετά το τέλος της θητείας του εκλήθη ως ύποπτος από την εισαγγελία για την πώληση της Proton Bank στον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ενώ από το 2015 ανήκει στο συμβούλιο της Eurobank διαχειριζόμενος τα καταστήματα της τράπεζας στη Βουλγαρία.
Μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει ως αντιπρόεδρος στο συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, μέλος της Νομισματικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Αναπληρωτής Διοικητής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την Ελλάδα, αντιπρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, μέλος της εταιρείας ΤΙΤΑΝ και του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ).
Το 2003 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο Τάξης των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών για το βιβλίο του Η Δυναμική του Χρηματοοικονομικού Συστήματος.
Ρουκιγιέ Σαμπιχά Σουλτάν

Βιογραφία

Η Ρουκιγιέ Σαμπιχά γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1894 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν η νεότερη κόρη του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ και της πρώτης συζύγου του Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι. Ήταν ετεροθαλής αδερφή του Μεχμέτ Ερτογρούλ Εφέντι, του οποίου η μητέρα ήταν η Σαντιγιέ Μιουβεντέτ Καντινεφέντι, η τρίτη σύζυγος του πατέρα της.
Ο ξάδελφος της, ο Ηγεμόνας Ομέρ Φαρούκ Εφέντι την παντρεύτηκε στις 29 Απριλίου 1920 στο Παλάτι Γιλντίζ και μαζί απέκτησαν τρεις κόρες, την Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν, την Ζεχρά Χανζαντέ Σουλτάν και την Νετζλά Χιμπετουλάχ Σουλτάν. Σύμφωνα με το νόμο αριθμό 431 της 3ης Μαρτίου 1924 η Ρουκιγιέ Σαμπιχά με τον άντρα της και τα παιδιά της ήταν στους καταλόγους απέλασης. Η κόρη της, Φατμά Νεσλισάχ, πέθανε στις 1 Απριλίου 2012, και ήταν η τελευταία απόγονος της Οθωμανικής Δυναστείας.
Η οικογένεια μετακόμισε στη Νίκαια, όπου η νεότερη κόρη της, Νετζλά Σουλτάν γεννήθηκε εκεί, και οι μεγαλύτερες κόρες της πήγαν σχολείο. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, η Ρουκιγιέ μαζί με την οικογένειά της μετακόμισε στην Ελβετία και στη συνέχεια στη Γαλλία και την Αίγυπτο, όπου το 1940, η κόρη της Φατμά Νεσλισάχ παντρεύτηκε με τον πρίγκιπα Μοχάμεντ Αμπντέλ Μονεϊμ, που ήταν γιος του Αμπάς Χιλμί Β΄.
Ο σύζυγός της, Ομέρ Φαρούκ Εφέντι την χώρισε τον Ιανουάριο του 1948, ενώ ήταν κάτοικος στο Κάιρο και επέστρεψε στην πατρίδα της, όπου έλαβε την υπηκοότητα της και το επώνυμο Οσμάνογλου (γιος, απόγονος των Οθωμανών). Το 1948 ο Ομέρ Φαρούκ Εφέντι παντρεύτηκε μια άλλη πριγκίπισσα της δυναστείας, την Μιχριμπάν Μιχρισάχ Σουλτάν, μία ξαδέλφη της Ρουκιγιέ Σαμπιχά.
Η Ρουκιγιέ Σαμπιχά Σουλτάν πέθανε στις 26 Αυγούστου 1971 σε ηλικία 77 ετών στο αρχοντικό της κόρης της Ζαχρά Χανζαντέ Σουλτάν και θάφτηκε στο νεκροταφείο Ασιγιάν.
Εκναυλωτής

Υποχρεώσεις

Οι υποχρεώσεις του εκναυλωτή, διακρίνονται στις προ και κατά τη φόρτωση, και σ΄ εκείνες κατά τη μεταφορά και την εκφόρτωση.

Δικαιώματα

Οι παραπάνω όμως υποχρεώσεις αναμφισβήτητα δημιουργούν και κάποια δικαιώματα στον εκναυλωτή σημαντικότερα των οποίων είναι:
Στην περίπτωση που ο παραλήπτης δεν εμφανίζεται ή αρνείται να παραλάβει το φορτίο, ο εκναυλωτής δικαιούται τότε μετά από προηγούμενη ειδοποίηση προς αυτόν, εφόσον είναι εφικτή, να εκφορτώσει και να παρακαταθέσει το φορτίο όσο το δυνατόν ασφαλέστερα με την υποχρέωση όμως να ειδοποιήσει περί της πράξης του αυτής τον ναυλωτή.

Αν επίσης εμφανιστούν περισσότερα πρόσωπα ως παραλήπτες για το ίδιο φορτίο τότε ο εκναυλωτής δικαιούται να προκαλέσει διορισμό μεσεγγυούχου οπότε παραδίδοντας το φορτίο σ΄ αυτόν παύει και οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση, διατηρώντας όμως τα δικαιώματά του για την καθυστέρηση των ενεργειών αυτών ως πρόσθετη αμοιβή.
Μια άλλη επίσης περίπτωση σημαντική είναι να έχουν φορτωθεί στο πλοίο εμπορεύματα που δεν είχαν δηλωθεί αρχικά στον εκναυλωτή οπότε δικαιούται να τα εκφορτώσει στον ίδιο τόπο φόρτωσης ή λιμένα φόρτωσης ή ν΄ απαιτήσει τον μεγαλύτερο ναύλο της αγοράς για ομοειδή εμπορεύματα, εφ΄ όλου του φορτίου. Το δικαίωμα αυτό παρέχεται νόμιμα στον εκναυλωτή ως μέσο προστασίας του από τον ναυλωτή που θα επιχειρήσει να φορτώσει πράγματα που δεν έχει προηγουμένως δηλώσει και που μπορεί να είναι επικίνδυνα για την ασφάλεια του πλοίου, ή απαγορευμένα ή κάποιο είδος που υπόκειται σε μεγαλύτερο ναύλο.
Τέλος παρέχεται νομικά στον εκναυλωτή το δικαίωμα, σε περίπτωση λύσης της σύμβασης ναύλωσης, και κατόπιν αδείας του Προέδρου Πρωτοδικών να ενεχυριάσει ή ακόμη και να πωλήσει μέρος του φορτίου για κάλυψη εξόδων φύλαξης αυτού (υπολοίπου) ή και της αποστολής του σε άλλο σημείο εκφόρτωσης (ή λιμένα), ή και με άλλο μέσο μεταφοράς.
Ιωάννης Β΄ του Νασσάου-Μπάιλσταϊν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Νασσάου-Μπάιλσταϊν και της Έβα του Ζάυν. Ο Ερρίκος Δ΄ ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη του Νασσάου-Μπάιλσταϊν και ο Ιωάννης Α΄ ήταν γιος του Ερρίκου Β΄ κόμη του Νασσάου-Μπάιλσταϊν.
Το 1499 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Νασσάου-Μπάιλσταϊν. Ο ίδιος απεβίωσε το 1513 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Γ΄.
Μπεναβάρε

Δημογραφικά στοιχεία

Το 1991, ο πληθυσμός του Μπεναβάρε ήταν 1.233 κάτοικοι και από τότε έχει μειωθεί στους 1.112 σύμφωνα με την απογραφή του 2004.

Γλώσσα

Το Μπεναβάρε βρίσκεται εντός της γαιο-γλωσσικής περιοχής της καταλανόφωνης ζώνης της Αραγωνίας και η τοπική διάλεκτος, τα Ριβαγορθανικά, είναι μια μορφή καταλανικών.
Εύα Μέντες

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου του 1974 στο Μαϊάμι της Φλόριντα από Κουβανούς γονείς, ενώ αργότερα και μετά το χωρισμό των γονιών της μετακόμισε με τη μητέρα της στο Λος Άντζελες όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας της ήταν πωλητής και η μητέρα της διευθύντρια σε δημοτικό σχολείο ενώ έχει ακόμα 3 αδέρφια. Η οικογένεια της ήταν Καθολική στο δόγμα και την ενθάρρυναν να γίνει καλόγρια.
Μετά το λύκειο φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Καλιφόρνια σπουδάζοντας μάρκετινγκ, αλλά παράτησε τις σπουδές προκειμένου να ασχοληθεί με την υποκριτική.

Σταδιοδρομία

Ξεκίνησε την καριέρα της συμμετέχοντας σε διαφημίσεις και βιντεοκλίπ γνωστών τραγουδιστών και συγκροτημάτων, για να περάσει αργότερα σε σαπουνόπερες, τηλεοπτικές σειρές και τελικά στον κινηματογράφο. Έχει εμφανιστεί σε βιντεοκλίπ των Γουίλ Σμιθ ("Miami"), Pet Shop Boys ("Se a vida é") και Aerosmith ("Hole in My Soul"). Η πρώτη της εμφάνιση σε ταινία ήταν στη γυρισμένη για το βίντεο ταινία τρόμου Children of the Corn V: Fields of Terror.
Η μεγάλη ευκαιρία της δόθηκε με το βραβευμένο Training Day. Η ερμηνεία της εντυπωσίασε και άρχισαν να της προσφέρονται ρόλοι σε μεγάλες παραγωγές. Εκτός από την ηθοποιία είναι και διεθνής εκπρόσωπος της εταιρείας καλλυντικών Revlon, συμμετέχοντας σε έντυπες και τηλεοπτικές διαφημίσεις αλλά και καμπάνιες όπως αυτή ενάντια στον καρκίνο του στήθους.
Έχει ανακηρυχθεί πολλές φορές μια από τις πιο σέξι Αμερικανίδες ηθοποιούς  αλλά αρνείται να κάνει γυμνές εμφανίσεις στις ταινίες της επικαλούμενη την καθολική της ανατροφή. Εντούτοις έχει φωτογραφηθεί γυμνή για περιοδικά "υψηλής καλλιτεχνικής αισθητικής" αλλά και για διαφημιστικές εκστρατείες, όπως αυτή της φιλοζωικής οργάνωσης PETA.
Μάρτσιν Κούζμπα

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κούζμπα ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις ακαδημίες της LKS Lubochnia, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1992, όταν και αποκτήθηκε από την Gwarek Zabrze.
Από το 1995, μέχρι και το 1998, ο Κούζμπα πραγματοποίησε με την φανέλα της Górnik Zabrze 83 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και 31 γκολ. Το 1998 μεταπήδησε στην γαλλική AJ Auxerre, στην οποία παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο, πραγματοποιώντας συνολικά 5 εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 1999, ο Κούζμπα ταξίδεψε στην Ελβετία για λογαριασμό της FC Lausanne-Sport, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2002, πετυχαίνοντας συνολικά 35 γκολ σε 70 εμφανίσεις.
Το καλοκαίρι του 2002, ο Κούζμπα επέστρεψε στην Γαλλία, αυτή τη φορά για λογαριασμό της AS Saint-Étienne, με την οποία πραγματοποίησε 27 εμφανίσεις, ενώ κατάφερε να πετύχει και 4 γκολ. Το 2003 επέστρεψε στην Πολωνία και αγωνίστηκε με τα χρώματα της Wisła Kraków, με την οποία πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις (27), ενώ παράλληλα κατάφερε να πετύχει ουκ ολίγα γκολ (21).
Οι πολύ καλές του εμφανίσεις ανάγκασαν μεταξύ άλλων και τον Ολυμπιακό να κινηθεί για την απόκτησή του. Ο Κούζμπα είδε ιδιαίτερα "ζεστά" την προοπτική του Ολυμπιακού, και τελικά έπιασε λιμάνι το καλοκαίρι του 2003. Στον Ολυμπιακό ωστόσο έκατσε μόνο για ένα χρόνο πραγματοποιώντας συνολικά 10 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 5 γκολ.
Το 2004 επέστρεψε στην Wisła Kraków στην οποία έκατσε μέχρι το 2006, πραγματοποιώντας 23 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 5 γκολ. Επόμενος και τελευταίος σταθμός στην καριέρα του, ήταν η Πολωνική Górnik Zabrze, η ομάδα από την οποία ξεκίνησε την πολυετή καριέρα του.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Κούζμπα έχει πραγματοποιήσει συνολικά 6 εμφανίσεις με την Εθνική Πολωνίας, ενώ έχει καταφέρει να πετύχει και 2 γκολ.
Γεώργιος Βάλντεμαρ της Δανίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Άξελ πρίγκιπα της Δανίας και της Μαργαρίτας των Μπερναντότ, κόρης του Καρόλου δούκα του Βέστεργκοτλαντ.
Γεννήθηκε στο ανάκτορο Μπέρνστορφφ της Κοπεγχάγης. Νυμφεύτηκε στο κάστρο Γκλάμις της Σκωτίας την Άννα, κόρη του Ιωάννη Μπόουζ-Λάυον. Ο Ιωάννης ήταν αδελφός της Ελισάβετ Μπόουζ-Λάυον, συζύγου του Γεωργίου ΣΤ΄ και μητέρας της Ελισάβετ Β΄ βασιλέων του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Γεώργιος-Βάλντεμαρ υπηρέτησε ως ακόλουθος (attaché) Άμυνας στο Λονδίνο και ως ακόλουθος Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας στο Παρίσι.
Απεβίωσε το 1986 στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 66 ετών. Ήταν τιμητικά συνταγματάρχης της 5ης ταξιαρχίας του Συντάγματος της Βασίλισσας (του Ηνωμένου Βασιλείου) από το 1975.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1950 την Άννα, κόρη του Ιωάννη Μπόουζ-Λάυον, η οποία ήταν χήρα από τον πρώτο της γάμο με τον Τόμας υποκόμη Άνσον. Ο Γεώργιος-Βάλντεμαρ δεν απέκτησε απογόνους.
Ιωάννης Αποστόλου (πολιτικός)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Μουραδιέ της Σμύρνης (σημ. Χαμιντιέ) το 1896 ή το 1897. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και πολέμησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου τραυματίστηκε και αργότερα τέθηκε σε πολεμική διαθεσιμότητα. 
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1928 και το 1933, στην Αναθεωρητική Βουλή το 1936, το 1946 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και το 1950 με το Κ.Π.Φ.  Στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου υπηρέτησε ως υπουργός Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως, από τις 5 Ιουνίου μέχρι τις 3 Νοεμβρίου 1932.
Απεβίωσε στο Παρίσι, όταν είχε το βαθμό  Αντισυνταγματάρχη σε πολεμική διαθεσιμότητα, τον Ιούλιο του 1960 και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο στις 10 Αυγούστου.
Ευσταθία (τραγουδίστρια)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου  1972 και σπούδασε στη Θεολογική σχολή Αθηνών. Γρήγορα όμως ασχολήθηκε με το τραγούδι, γράφοντας αρχικά στίχους και μουσική και τραγουδώντας στη συνέχεια.
Ένα από τα πρώτα δείγματα γραφής της, το τραγούδι «Δεισδαιμόνα», το 1999, συμμετείχε στον κύκλο παραστάσεων με τίτλο «Όλοι μαύρα κι ένα Πιάνο» του Σταμάτη Κραουνάκη και της ομάδας «Σπείρα- Σπείρα».
Ευρύτερα γνωστή έγινε το 2005, όταν μετείχε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι Χωρίς εσένα, το οποίο απέσπασε το 3ο βραβείο. Έχει συνεργαστεί με τον Σταμάτη Κραουνάκη, τον Γιάννη Ζουγανέλη, την Τάνια Τσανακλίδου, τον Μιχάλη Δέλτα, τον Νίκο Ζιώγαλα, το Στάθη Δρογώση. τον Φίλιππο Πλιάτσικα, την Μελίνα Τανάγρη, τον Βαγγέλη Γερμανό και άλλους, ενώ για τις σόλο εμφανίσεις της δημιούργησε το συγκρότημα Ασταθείς.
Το Μάρτιο του 2011 εκδόθηκε το βιβλίο με τους στίχους της και άλλα πρωτότυπα κείμενα με τίτλο «τέρμα για σήμερα ο μύθος» από τις εκδόσεις Ιανός ο μελωδός.
Το χειμώνα του 2011-2012 ανεβάζει την πρώτη της μουσικοθεατρική παράσταση σε κείμενα και τραγούδια δικά της με τίτλο «το υγιές βλάπτει σοβαρά την υγεία». Μαζί της επί σκηνής η ηθοποιός Ανδρομάχη Μαρκοπούλου.
Το Νοέμβριο του 2012 ,η τραγουδοποιός ανεβάζει το πρώτο της θεατρικό έργο ο «Διάδρομος» σε σκηνοθεσία και ερμηνεία Μάνιας Παπαδημητρίου και μουσική (πρωτότυπη) Λένας Πλάτωνος. Το έργο παίχτηκε για δεύτερη συνεχή χρονιά το χειμώνα του 2013-2014 στο θέατρο του Νέου Κόσμου.
Παράλληλα ασχολείται με το ελαφρό τραγούδι των δεκαετιών '30, '40 και '50 ξεκινώντας μια σειρά ζωντανών εμφανίσεων με τον γνωστό μαέστρο και δημοσιογράφο Δαυίδ Ναχμία. Τον Ιούνιο του 2014 ανεβαίνει μια μουσικοθεατρική παράσταση σε κείμενο δικό της, μουσική επιμέλεια Δαυίδ Ναχμία και σκηνοθεσία Δ. Μαλισσόβα με τον τίτλο «συνέντευξη με τη Δανάη» με θέμα τη ζωή της τραγουδίστριας του ελαφρού τραγουδιού Δανάης με τους Άννα Φόνσου, Αλέξανδρο Μπουρδούμη και την ίδια την Ευσταθία. 
Tο Σεπτέμβρη του 2014 γράφει τους ελληνικούς στίχους για το musical Shrek που ανεβαίνει από το Εθνικό Θέατρο τον Οκτώβριο του ίδιου έτους σε σκηνοθεσία Άγγελου Μέντη. 
Το καλοκαίρι του 2015 κυκλοφορεί το cd single «Διακριτικά» . 
Το φθινόπωρο του 2016 κυκλοφορεί το «Σε θέλω» διασκευή του γνωστού τραγουδιού του Elvis Costello «I want you». Συμμετέχει η ηθοποιός Μαρία Κίτσου. 
Το 2017 - 2018 παρουσιάζει με τη Μαρία Κίτσου τη μουσικοθεατρική παράσταση «Σε θέλω». Από το Νοέμβριο του 2017 η Οικία «Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού» φιλοξενεί την παράστασή της με τίτλο «Εφημερίς των Κυριών» που έχει ως θέμα το πρώτο φεμινιστικό έντυπο που εκδόθηκε από την Καλλιρρόη Παρρέν το 1887. Μαζί της ,επί σκηνής και στη σκηνοθεσία, η Ανδρομάχη Μαρκοπούλου. 
Την ίδια θεατρική περίοδο (2017-18) ανεβαίνει στο θέατρο "Σταθμός" Το θεατρικό έργο "Η Απολογία της Μαρί Κιουρί" σε κείμενο και μουσική δική της και σε σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία Κίρκης Καραλή με την ηθοποιό Πέγκυ Τρικαλιώτη.
Διασπορά (κυματική)

Η σχέση που περιγράφει την διάδοση ενός αρμονικού κύματος σε μία διάσταση είναι:
όπου η κυκλική συχνότητα  είναι χαρακτηριστική της πηγής του κύματος και το κυματάνυσμα  είναι χαρακτηριστικό του μηχανικού μέσου στο οποίο το κύμα διαδίδεται. Η ταχύτητα ενός τέτοιου κύματος στο ελαστικό μέσο είναι:
όπου  είναι αυτό που λέμε φασική ταχύτητα .
Εκτελώντας όμως ακριβέστερους υπολογισμούς διαπιστώνουμε πως η παραπάνω σχέση ισχύει προσεγγιστικά. Για παράδειγμα, για τα επιφανειακά κύματα στη θάλασσα η σχέση διασποράς υπολογίζεται ως:
όπου  η επιτάχυνση βαρύτητας και  το βάθος του ωκεανού. Η σχέση αυτή, για πολύ ρηχά νερά ή/και για υψηλής συχνότητας ταλαντώσεις γίνεται:
Όταν κύματα με ελαφρά διαφορετική συχνότητα, όπως αυτά που παράγονται με φυσικό τρόπο από τον άνεμο στην επιφάνεια της θάλασσας, ταξιδεύουν στο ίδιο ελαστικό μέσο, τότε σχηματίζονται διακροτήματα. Η ταχύτητα διάδοσης αυτών των σχηματισμών είναι διαφορετική. Ορίζοντας την ομαδική ταχύτητα ως , βλέπουμε πως η ταχύτητα διάδοσης διακροτημάτων γίνεται διαφορετική στο ίδιο ελαστικό μέσο.
Η διαφορά της ταχύτητας οδηγεί σε μια διασπορά της ενέργειας του αρχικού κύματος, γι' αυτό και το φαινόμενο ονομάζεται διασπορά. Η σχέση κυκλικής συχνότητας και κυματατανύσματος ονομάζεται σχέση διασποράς.
Μάξιμα της Ολλανδίας

Πρώιμη ζωή

Η Μάξιμα γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1971 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Κόρη του Χόρχε Σορρεγιέτα, γραμματέα του υπουργείου Γεωργίας κατά την στρατιωτική δικτατορία της Αργεντινής την περίοδο 1976-1983, και της Μαρία ντελ Κάρμεν Σερρούτι Καρρικάρ. Έχει τρία μικρότερα αδέλφια, τον Μαρτίν, τον Χουάν και την Ινές, και τρεις μεγαλύτερες ετεροθαλής αδελφές από τον πρώτο γάμο του πατέρα της, την Μαρία, την Άνχελες και την Ντολόρες. Ονομάσθηκε Μάξιμα από την προγιαγιά της Μάξιμα Μπορίνο Γκονσάλες (γιαγιά του πατέρα της).
Τον Απρίλιο του 1999 γνώρισε τον Γουλιέλμο Αλέξανδρο στην Σεβίλλη, κατά τη διάρκεια της Εαρινής Έκθεσης της Σεβίλλης. Σε μια συνέντευξη, της παρουσιάστηκε ως «Αλέξανδρος», και δεν γνώριζε ότι ήταν πρίγκιπας. Νόμιζε ότι αστειεύεται όταν αργότερα της είπε ότι δεν ήταν μόνο ένας πρίγκιπας, αλλά ο Πρίγκιπας της Οράγγης και κληρονόμος του ολλανδικού θρόνου. Συμφώνησαν να συναντηθούν ξανά δύο εβδομάδες αργότερα στη Νέα Υόρκη, όπου η Μάξιμα εργαζόταν στη τράπεζα Dresdner Kleinwort Benson.
Η σχέση τους προφανώς ξεκίνησε στη Νέα Υόρκη, αλλά δεν συναντήθηκε για κάποιο διάστημα με τους γονείς του, τη Βασίλισσα Βεατρίκη και τον Πρίγκιπα Κλάους.
Θανάσης Απάρτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Θανάσης Απάρτης γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας στις 24 Οκτωβρίου 1899. Μετά την Καταστροφή της Σμύρνης, η οικογένεια του Απάρτη εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Τη γλυπτική τη διδάχθηκε αρχικά από τον Αρμένιο γλύπτη Παπαζιάν, ενώ σχέδιο έμαθε κοντά στον Βασίλειο Ιθακήσιο. Το 1919 έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε με επιχορήγηση της Έλενας Βενιζέλου στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (Ecole Supérieure des Beaux Arts) του Παρισιού κοντά στους γλύπτες Πολ Λαντοβσκί (Paul Landowski) και Μπουσάρ (Bouchard). 
Στη συνέχεια, τελειοποίησε τις τεχνικές του στις Ακαδημίες του Παρισιού Ζυλιάν (Julian) και Γκραντ Σωμιέρ (Grande Chaumiere), όπου υπήρξε μαθητής του διάσημου Γάλλου γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ (Antoine Bourdelle), η επίδραση του οποίου είναι εμφανής και σηματοδότησε καθοριστικά την εξελικτική πορεία της τέχνης του.
Ο Απάρτης εργάστηκε συνολικά στο Παρίσι  και σε δύο περιόδους επί τριάντα δύο χρόνια (1919 – 1940 και 1945 – 1956). Το 1940 επέστρεψε στην Ελλάδα. Το 1961 εκλέχθηκε καθηγητής και δίδαξε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας, ενώ το 1967 εκλέχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Παρισιού. Έλαβε  τις τιμητικές διακρίσεις του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής (Γαλλία, 1939) και του Ταξιάρχη του Φοίνικα (1960).
Παρουσίασε πολλές φορές τα έργα του στο Παρίσι και στην Αθήνα σε ομαδικές ή ατομικές εκθέσεις, ενώ το 1950 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας. Πέθανε στην Αθήνα την 1 Απριλίου 1972.