google/wiki40b huggingface dataset:
Καθεδρικός της Σεγόβια

Ιστορία

Ο καθεδρικός κατασκευάστηκε από το 1525 μέχρι το 1577 σε ύστερο γοτθικό ρυθμό, ο οποίος θεωρούταν απαρχαιωμένος στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ο προηγούμενος καθεδρικός της Σεγόβια βρισκόταν δίπλα στο Αλκάθαρ, και χρησιμοποιήθηκε από τους βασιλικούς στρατούς ώστε να το υπερασπιστούν στη διάρκεια πολιορκιών. Οι επαναστάτες Κομουνέρος σκόπευαν να καταλάβουν τον καθεδρικό ώστε να προφυλάξουν τα ιερά του λείψανα, και χρησιμοποίησαν τη θέση του στα τείχη του Αλκάθαρ ώστε να νικήσουν τους αμυνόμενους. Σε μία γνωστή ανταλλαγή, επιφανείς αξιωματούχοι της πόλης ζητούσαν από τους κομουνέρος να σταματήσουν τις επιθέσεις τους στο ναό, λέγοντας ότι πρέπει να σκεφτούν την αδικία της ισοπέδωσης ενός τόσο μεγαλοπρεπούς ναούς εναντίον όσον, υπηρετώντας το βασιλιά τους, υπερασπίζονταν το Αλκάθαρ. Όμως, οι εκκλήσεις δεν ισακούστηκαν και οι κομουνέρος απάντησαν: η Εκκλησία ανήκει στην Πόλη. Ύστερα από πολύμηνη πολιορκία, ο καθεδρικός είχε καταστραφεί. Εξαιτίας φόβων ότι η επίθεση θα επαναλαμβανόταν, ο καθεδρικός μετακινήθηκε στο σημερινό χώρο και κατασκευάστηκε με βάση σχέδια του Χουάν Χιλ δε Οντανιόν, και το έργο συνεχίστηκε από τον γιό του Ροδρίγο Χιλ δε Οντανιόν.
Ο καθεδρικός φέρει τρία ψηλά κλίτη, με όμορφα παράθυρα και πολυάριθμα βιτρώ. Το εσωτερικό χαρακτηρίζεται από την ομοιομορφία του ρυθμού του, με εξαίρεση τον τρούλο του, ο οποίος κατασκευάστηκε περίπου το 1630 από τον Πέδρο δε Μπριθούελα. Τα γοτθικά κλίτη έχουν ύψος 33 μέτρα, 50 μέτρα πλάτος και 105 μήκος. Το κωδωνοστάσιο έχει ύψος περίπου 90 μέτρα. Ο σημερινός πέτρινος οβελός στην κορυφή του κωδωνοστασίου χρονολογείται από το 1614 και ανεγέρθη μετά από μία μεγάλη πυρκαγιά που προκλήθηκε από κεραυνό. Ο αρχικός οβελός, ολόκληρος γοτθικός, κατασκευάστηκε από αμερικανικό μαόνι, είχε πυραμοειδές σχήμα και ήταν ο ψηλότερος πύργος στην Ισπανία.
Τα πιο εξέχοντα παρεκκλήσια είναι αυτά των Σαντίσιμο Σακραμέντο, με τέμπλο φιλοτεχνημένο από τον Χοσέ δε Τσουρριγκέρα, του Σαν Ανδρές, με ένα τρίπτυχο της Αποκαθήλωσης του Αμπρόσιους Μπένσον, και της Αποκαθήλωσης.
Το κύριο τέμπλο του καθεδρικό είναι έργο του Φραντσίσκο Σαμπατίνι και είναι αφιερωμένο στην Παναγία της Ειρήνης.
Στο μουσείο του καθεδρικό βρίσκονται έργα του Πέδρο Μπερρουγκέτε, Σάντσεθ Κοέγιο και Βαν Ορλέι. Στα αρχεία του καθεδρικού βρίσκεται ένα από τα πρώτα εκτυπωμένα βιβλία που δημοσιεύθηκαν στην Ισπανία, το Sinodal de Aguilafuente
Κον Μπουτσιάνης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1971 στη Μελβούρνη από Έλληνες γονείς, μετανάστες πρώτης γενιάς στην Αυστραλία. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1989 από την Ελλάς Μελβούρνης (νυν: South Melbourne FC), την πιο ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα της ελληνικής ομογένειας, στην οποία αγωνίστηκε έξι σεζόν πετυχαίνοντας 40 γκολ. Συνέχισε για λίγο στο Μέγα Αλέξανδρο Μελβούρνης (νυν: Heidelberg United FC), το 1996-97 μεταπήδησε στην Κόλινγκγουντ (Collingwood Warriors S.C.), το 1997-98 στην ελληνοκυπριακή ομάδα Γκρηνς Μελβούρνης (νυν: Bentleigh Greens) και το 1998-2000 στην Περθ Γκλόρυ.
Το 1999 δοκίμασε την τύχη του στην Αγγλία, στην Μπόλτον Γουόντερερς, χωρίς επιτυχία, κυρίως ένεκα εξωαγωνιστικών αιτίων (είχε κατηγορηθεί άδικα για συμμετοχή σε ληστεία και τελικά αθωώθηκε), οπότε επέστρεψε στην Αυστραλία. Από το 2000 ως το 2005 αγωνίστηκε με επιτυχία στις ομογενειακές ομάδες της Μελβούρνης "Ελλάς" και "Μέγας Αλέξανδρος" και με την Ελλάς έφτασε στον τελικό του πρωταθλήματος το 2001.
Συνέχισε σε διάφορες ομάδες ως το 2009 που σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική και διατηρεί δική του επιχείρηση-σχολή για προπονητές. Έχει διατελέσει βοηθός κόουτς στην εθνική γυναικών της Ασυτραλίας.

Διεθνής

Το 2001 ο μπουτσιάνης κλήθηκε στην εθνική Αυστραλίας, στην οποία είχε 4 συμμετοχές στην προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στο ντεμπούτο του πέτυχε γκολ στη νίκη με σκορ-ρεκόρ 22-0 της ομάδας επί της Τόνγκα. Στο δεύτερο διεθνές ματς του πέτυχε άλλα τρία γκολ στο νέο σκορ-ρεκόρ της Αυστραλίας με 31-0 επί της Αμερικανικής Σαμόα.
No Remorse

Τραγούδια

LP 1

1. Ace of Spades (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:48

2. Motörhead (Kilmister) - 3:37

3. Jailbait (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:33

4. Stay Clean (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:42

5. Too Late, too Late (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:26

6. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 4:42

7. Bomber (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:43

8. Iron Fist (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:54

9. Shine (Kilmister, Robertson, Taylor) - 3:11

10. Dancing On Your Grave (Kilmister, Robertson, Taylor) - 4:30

11. Metropolis (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:37

12. Snaggletooth (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 3:51
LP 2

13. Overkill (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:12

14. Please Don't Touch (Kidd, Robinson) - 2:49

15. Stone Dead Forever (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:54

16. Like a Nightmare (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:28

17. Emergency (Dufort, Johnson, McAuliffe, Williams) - 3:00

18. Steal Your Face (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 4:31

19. Louie, Louie (Berry) - 2:55

20. No Class (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:41

21. Iron Horse / Born to Lose (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:48

22. (We Are) The Road Crew (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:12

23. Leaving Here (Live) (Dozier, B.Holland, E.Holland) - 3:05

24. Locomotive (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 3:25
Λίμνη Ξυνιάδα

Η αποξήρανση της λίμνης

Η πρώτη μελέτη για την αποξήρανση της λίμνης Ξυνιάδας έγινε το 1887. Νέα μελέτη πραγματοποιήθηκε κατά την δεκαετία του 1920. Τα έργα για την αποξήρανση της λίμνης ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 1936 και ολοκληρώθηκαν το καλοκαίρι του 1942. Η αποξήρανση επιτεύχθηκε με την κατασκευή ειδικής αποστραγγιστικής τάφρου προς τον χείμαρρο Πεντεμύλη. Την καλλιεργήσιμη γη που δημιουργήθηκε μετά την αποξήρανση της λίμνης, εκμεταλλεύτηκε αρχικά η ανάδοχος εταιρία του έργου, Κανζούχ και ΣΙΑ. Το 1958 έγινε η διανομή των κτημάτων στους κατοίκους των γύρω χωριών.

Ανασύσταση της λίμνης

Τα τελευταία χρόνια γίνεται συζήτηση για ανασύσταση της λίμνης. Λόγω της σταδιακής υποβάθμισης της γονιμότητας του εδάφους, η γεωργική εκμετάλλευση της περιοχής δεν παρέχει πλέον τα προσδοκώμενα οικονομικά οφέλη. Η ανασύσταση της λίμνης αναμένεται να ενισχύσει οικονομικά την περιοχή, δημιουργώντας μια άλλη οικονομία, με οικοτουριστικά οφέλη και παράλληλα θα εξασφαλίσει νερό για άρδευση στην γύρω περιοχή. Τα σχέδια για ανασύσταση της λίμνης οδηγούν σε πλημμυρισμό 26.000 στρεμμάτων.
Χρυσόθεμις (του Σταφύλου)

Ένα από τα πολλά μυθικά πρόσωπα που αναφέρονται στην Ελληνική Μυθολογία ήταν και η Χρυσόθεμις, η σύζυγος του Σταφύλου, (γιου του Διονύσου ή του Θησέα) και μητέρα της Μολπαδίας, της Παρθένου και της Ροιούς.
Όπως σημειώνει ο Διόδωρος από την ένωση της Ροιούς με τον Απόλλωνα γεννήθηκε ο Άνιος.
Όσπρια

Όσπρια ονομάζονται τα φυτά και οι αποξηραμένοι σπόροι φυτών που ανήκουν στην οικογένεια των Κυαμοειδών (Fabaceae) – και σε παλαιότερες ταξινομήσεις στην οικογένεια των Ψυχανθών (Papilionoideae) ή Χεδρωπών (Leguminosae). Τα όσπρια χρησιμοποιούνται άμεσα για τη διατροφή του ανθρώπου, ενώ πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται για τη διατροφή των ζώων.
Ανάμεσα στα όσπρια, που καταναλώνει άμεσα ο άνθρωπος, ανήκουν τα φασόλια, οι φακές, τα ρεβίθια, τα κουκιά, τα μπιζέλια, τα φιστίκια, η σόγια, η φάβα  και άλλα. Στην κατηγορία των οσπρίων, που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή διάφορων καταναλωτικών προϊόντων, την πρώτη και βασική θέση κατέχει η σόγια. Από τη σόγια παρασκευάζονται σήμερα πάνω από 120 διαφορετικά καταναλώσιμα από τον άνθρωπο προϊόντα μεταξύ των οποίων υποκατάστατα κρέατος, τυριού και γάλακτος, σογιέλαιο, ζωοτροφές κλπ. Πολύ διαδεδομένα τρόφιμα, ειδικά σε ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες και στη Μεσόγειο, είναι επίσης τα φασόλια, η φακή και τα ρεβίθια. Για ζωοτροφή χρησιμοποιούνται η σόγια, ο βίκος, τα λαθούρια, μερικά είδη λούπινων κλπ. Το βασικό χαρακτηριστικό των οσπρίων είναι ότι περιέχουν μεγάλο ποσοστό από πρωτεΐνες (γι' αυτό και ονομάζονται "το κρέας του φτωχού"), που αποτελούν βασικό συστατικό της ανθρώπινης διατροφής. Η σόγια και τα φιστίκια περιέχουν ακόμη και λάδι. Περιέχουν επίσης σημαντικό ποσοστό αμύλου, το οποίο όμως δεν πέπτεται άμεσα όπως το άμυλο των σιτηρών. Έτσι τα όσπρια έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.
Στο λήμμα της Εγκυκλοπαίδειας Ηλίου αναφέρονται οι παλαιότερες ονομασίες φασίολοι για τα φασόλια, ερέβινθοι για τα ρεβίθια, κύαμοι για τα κουκιά, λάθυροι για τη φάβα.

Χρήση

Τα όσπρια είναι γνωστή τροφή των ανθρώπων από τα πολύ παλιά χρόνια. Οι πρωτεΐνες που περιέχουν αρκετά από αυτά, όπως είναι η σόγια, τα φασόλια κλπ. μπορούν να υποκαταστήσουν ως ένα βαθμό τις ζωικές πρωτεΐνες, που είναι απαραίτητες για τη διατροφή του ανθρώπου. Παράλληλα, περιέχουν μεγάλο ποσοστό κυτταρίνης που τα κάνουν να είναι δύσπεπτα και τελείως ακατάλληλη τροφή για όσους υποφέρουν από διάφορες στομαχικές ανωμαλίες.
Νέα Δήμματα

Ιστορία

Την ονομασία του την πήρε από το «δέσιμο» του νερού του ποταμού κατά μήκος του, με σκοπό τη δημιουργία μικρών λεκάνων για την άρδευση και την πόση των ζώων.
Τα Νέα Δήμματα δεν βρίσκονταν πάντα στη σημερινή τους τοποθεσία. Τα (παλιά) Δήμματα αρχικά ήταν βοσκότοπος, στην περιοχή της σημερινής Χρυσοπατερίτισσας πάνω από τον Πωμό, στον οποίο ένα ζευγάρι εκ του οποίου η γυναίκα καταγόταν από τη Λυσό και ο άντρας από την Κινούσα, έκτισαν εκεί το σπίτι τους για δική τους ευκολία στη βοσκή των ζώων. Ένας άλλος λόγος της τοποθεσίας του ήταν η προστασία από τις επιδρομές των Αράβων (σαρακηνών).
Σταδιακά το χωριό μεγάλωσε και έφτασε τον αριθμό των δεκατεσσάρων οικογενειών. Επί Αγγλοκρατίας απαγορεύτηκε η βοσκή με πρόσχημα την προστασία της χλωρίδας και της πανίδας. Ο βασικός λόγος ήταν ότι οι κάτοικοι του χωριού λόγω της θέσης του στο δάσος τροφοδοτούσαν αντάρτες και φυγόδικους, οπότε το 1950 οι Άγγλοι αποφάσισαν να μεταφέρουν το χωριό στη σημερινή του τοποθεσία, όπου και το ονόμασαν Νέα Δήμματα. Γι’ αυτό και το χωριό οφείλει το σχεδιασμό και την αρχιτεκτονική του στο αγγλικό πρότυπο της τότε εποχής.
Λιβάδι Ολύμπου

Οδική πρόσβαση

Το Λιβάδι αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο, ενώνοντας οδικά τους νομούς Λάρισας, Πιερίας και Κοζάνης. Απέχει 74 χμ από τη Λάρισα, 35 χμ από την Ελασσόνα, 49 χμ από την Κατερίνη, 89 χμ από την Κοζάνη, 120 χμ από τη Θεσσαλονίκη και 428 χμ από την Αθήνα.

Ναοί και μοναστήρια

Σήμερα στο Λιβάδι σώζονται τρεις ιεροί ναοί με ωραιότατα ξυλόγλυπτα τέμπλα: των Αγ.Αναργύρων, του Αγ.Κωνσταντίνου και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, καθώς και δύο μονές, της Αγίας Τριάδας και του Προφήτη Ηλία που χρονολογούνται - το αργότερο - στα τέλη του 18ου αιώνα
Ευσέβιος Δορυλαίου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ευσέβιος δραστηριοποιήθηκε έντονα ενάντια στον Νεστοριανισμό και τον Ευτυχιανισμό, αν και είχε υπάρξει φίλος του Ευτύχη. Καταδικάστηκε, καθαιρέθηκε και εξορίστηκε από την λεγόμενη Ληστρική Δεύτερη Σύνοδο της Εφέσου το 449, όμως η Σύνοδος της Χαλκηδόνας τον απεκατέστησε το 451.
Χέρμαν Λιτς

Βιογραφία

Ο Λιτς γεννήθηκε το 1868 στον οικισμό Dumgenewitz της νήσου Ρύγκεν της Βαλτικής και προερχόταν από αγροτική οικογένεια. Σε ηλικία 10 ετών αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στο εσωτερικό της χώρας προκειμένου να συνεχίσει την εκπαίδευση σε μεγαλύτερη βαθμίδα. Ολοκληρώνοντας το σχολείο, σπούδασε αρχικά προτεσταντική θεολογία στη Χάλλε και μετέπειτα παιδαγωγικά στην Ιένα. Το 1892 αποφοίτησε ως καθηγητής θρησκευτικών, φιλολογίας, φιλοσοφίας και εβραϊκών ξεκινώντας την εκπαιδευτική του καριέρα. Έπειτα δίδαξε για ένα έτος στο σχολείο αρρένων του Σέσιλ Ρέντι στο Άμποτσομ της Αγγλίας, όπου επηρεάστηκε από τον εκεί εφαρμοζόμενο τρόπο εκπαίδευσης, που χαρακτηριζόταν ως προοδευτικός και αποτελούσε έναν συνδυασμό της διδασκαλίας με τη φυσική δραστηριότητα και την ψυχαγωγία. Άλλη σημαντική επιρροή για τον Λιτς ήταν η μαθητεία και στη συνέχεια η συνεργασία του με τον Βίλχελμ Ράιν, ο οποίος διετέλεσε καθηγητής του στο Πανεπιστήμιο της Ιένας.
Επιστρέφοντας κατά το β΄ μισό του 1897 στη Γερμανία, ο Λιτς ίδρυσε ένα παρόμοιο ιδιωτικό σχολείο, το οποίο στηριζόταν στα πρότυπα του σχολείου του Ρέντι, αλλά και στις δικά του παιδικά βιώματα από τη ζωή στη φύση, ενώ τα επόμενα χρόνια προέβη στη δημιουργία και άλλων σχολείων τέτοιου τύπου. Επρόκειτο για οικοτροφεία με ολιγάριθμους άρρενες μαθητές διαφόρων ηλικιών, που συνήθως βρίσκονταν σε αγροτικές περιοχές και λειτουργούσαν με βάση τα πρότυπα της νέας παιδαγωγικής διδασκαλίας.
Οι ιδέες του Λιτς είχαν ευρεία απήχηση και υιοθετήθηκαν και από άλλους παιδαγωγούς, ενώ αργότερα ιδρύθηκε η Ένωση των Εξοχικών Παιδαγωγείων, η οποία αναπτύχθηκε και σε άλλα κράτη της Ευρώπης. Μεταξύ των παιδαγωγών που επηρεάστηκαν από το έργο του Λιτς συγκαταλέγονται οι Κουρτ Χαν, Δημήτρης Γληνός και Μιχάλης Παπαμαύρος. Αν και ο ίδιος χαρακτηρίζεται ως μάλλον συντηρητικών απόψεων, εντούτοις συνδέθηκε φιλικά με σοσιαλιστές εκπαιδευτικούς.
Απεβίωσε στις 12 Ιουνίου του 1919 στο Haubinda της Θουριγγίας.
Τρούμπαρ

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, το χωριό αριθμούσε 312 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Σέρβοι · .
Αδελφός και αδελφή

Υπόθεση

Το παραμύθι μιλά για έναν αδελφό και μια αδελφή που μετά την δολοφονία της μητέρας τους από την μητριά τους αναγκάζονται να ζουν με αυτήν και την κόρη της. Μην αντέχοντας άλλο την βίαιη και άδικη ζωή που περνούσαν έτσι ένα βράδυ το σκάνε για να πάνε να βρουν τον βασιλιά και να καταγγείλουν την μητριά τους, επειδή όμως ήταν βράδυ, αναγκάστηκαν να κοιμηθούν στο δάσος.
Το πρωί, η μητριά τούς κατάλαβε και με μαγικά δηλητηρίασε όλες τις λίμνες του δάσους. O αδελφός διψασμένος πήγε να πιει, αλλά η αδελφή του τον σταμάτησε γιατί άκουσε πώς αν κάποιος έπινε θα γινόταν τίγρης. Το ίδιο συνέβη και με μια άλλη λίμνη, όπου αυτή τη φορά θα γινόταν λύκος. Τέλος, μη μπορώντας να αντέξει την δίψα του, ο αδελφός ήπιε χωρίς να τον προλάβει η αδελφή του και έτσι μεταμορφώθηκε σε ελάφι.
Τα υπόλοιπα χρόνια τα πέρασαν σε μία εγκαταλελειμμένη καλύβα, ώσπου μια μέρα, εξ' αιτίας ενός τραυματισμού που υπέστη ο αδελφός από κυνηγούς, αλλά και η αδελφή εξ' αιτίας μιας κλασικής περίπτωσης όπου όταν παθαίνει ο ένας κάτι παθαίνει και ο άλλος, με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά βρέθηκαν στο παλάτι, όπου όταν ξύπνησαν ο βασιλιάς ερωτεύτηκε την αδελφή και την παντρεύτηκε. Όταν η μητριά έμαθε για την τύχη των παιδιών, μεταμφιέστηκε σε εμπόρισσα και με την κόρη της ξεκίνησαν για να σκοτώσουν τα αδέλφια. Όταν έφτασαν, σκότωσαν την αδελφή (τώρα πια βασίλισσα) βάζοντας την σε μια μπανιέρα με καυτό νερό και από την θερμοκρασία και τους δυνατούς ατμούς παθαίνει ασφυξία.
H κόρη της μητριάς πήρε την μορφή της: η μόνη διαφορά ήταν τα μάτια της, τα οποία παρέμειναν πράσινα, αντί να γίνουν καστανά. Εξ' αιτίας του θανάτου της αδελφής, εξασθένησε και ο αδελφός. Ο βασιλιάς ξεγελάστηκε και η θετή αδελφή ζήτησε να τον σκοτώσουν με την δικαιολογία πως δεν μπορούσε να τον βλέπει να πεθαίνει. Μια νύχτα, ο βασιλιάς είδε το φάντασμα της γυναίκας του επάνω από τον νεογέννητο γιο του: αυτό επαναλήφθηκε άλλες δύο νύχτες και έτσι ζήτησε από την γυναίκα του να ανοίξει τα μάτια που είχε κλειστά τόσο για να μην την καταλάβει. Όταν τα άνοιξε έγινε όπως πριν και ο βασιλιάς ζήτησε να τις συλλάβουν και να τις πάνε στο δικαστήριο. Την θετή αδελφή την παράτησαν στο δάσος για να την διαλύσουν τα ζώα και την μητριά την έκαψαν. Όταν η μητριά πέθανε, η αδελφή ζωντάνεψε και ο αδελφός έγινε άνθρωπος και έτσι έζησαν όλοι ευτυχισμένοι.
Γιεμστβένικ

Το Γιεμστβένικ (σερβικά: јемственик‎) ή γιαμστβένικ (κροατικά, σλοβενικά), είναι μια συμβολοσειρά που αποτελείται από κόκκινα, μπλε και λευκά σκέλη που χρησιμοποιούνται για να δέσουν τα επίσημα έγγραφα. Χρησιμοποιείται για παρόμοιους σκοπούς σε χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Τα χρώματα της σειράς είναι αυτά της σημαίας της Σερβίας (χρησιμοποιήθηκε στη Σερβία πριν από τη δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας). Αυτό χρησιμοποιήθηκε αργότερα στην Γιουγκοσλαβία, στην Κροατία και τη Σλοβενία (αν και οι σημαίες τους έχουν διαφορετικό χρώμα, η ίδια συμβολοσειρά ταιριάζει σε όλες τις προαναφερμένες χώρες). Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη και το Μαυροβούνιο εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το κόκκινο-μπλε-λευκό γιεμστβένικ παρά την αλλαγή στα χρώματα των σημαιών τους. Στη Βόρεια Μακεδονία, η σειρά ονομάζεται εμστβένικ (σλαβομακεδονική: емственик) και έχει κόκκινο και κίτρινο χρώμα το οποίο ταιριάζει στη σημαία της χώρας.
Ο όρος προέρχεται από τη λέξη γιέμστβο, που σημαίνει εγγύηση.
Εκάβη Ντούμα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα ως Εκάβη-Δωροθέα Ντούμα και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Κάρολου Κουν. Πατέρας της είναι ο καθηγητής αρχαιολογίας Χρήστος Ντούμας. Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Β’ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία του Π. Χούρσογλου Μάτια από νύχτα.
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο της το 2000 στην ταινία Πίσω Πόρτα σε σκηνοθεσία  και σενάριο Γ. Τσεμπερόπουλου. Έχει εμφανιστεί σε πολλές σειρές αυτοτελών επεισοδίων όπως η 10η Εντολή και οι Ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα. Επίσης έχει παίξει και στην τηλεοπτική σειρά της ΕΤ1 Καρυωτάκης και στις Μυστικές διαδρομές.
Στο θέατρο έχει παίξει σε πολλές γνωστές παραστάσεις όπως το Ένα ψέμα του μυαλού του Σαμ Σέπαρντ και συνεργάστηκε με γνωστούς σκηνοθέτες όπως ο Τάσος Μπαντής και ο Στάθης Λιβαθινός. Κυρίως συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης με το Εθνικό Θέατρο το Θέατρο Εμπρός και το Θέατρο Πορεία. Μια από τις πιο σημαντικές της θεατρικές στιγμές ήταν το 2012 στη Λήθη.
Κάρολος Φρειδερίκος του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωσήφ-Φρειδερίκου-Ερνέστου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν και της Μαρίας-Φραντσίσκας-Λουίζας, κόρης του Φραγκίσκου-Αλβέρτου πρίγκιπα του Έττινγκεν-Σπήλμπερκ.
Το 1785 απεβίωσε στο Κράουχενβης σε ηλικία 61 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος (επιζών) γιος του Αντώνιος-Αλόυς.
Banksy

Ταυτότητα

To όνομα καθώς και η ταυτότητα του Banksy παραμένουν άγνωστα, ωστόσο έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2008 από την εφημερίδα Mail on Sunday αποκάλυψε, πως πρόκειται για τον Robin Gunningham, έναν παλιό μαθητή του δημόσιου, καθολικού σχολείου Bristol. Η πρόταση αυτή ενισχύθηκε το 2016 σύμφωνα με μια μελέτη με θέμα τις τοποθεσίες, που έχουν εντοπισθεί έργα του Banksy και διαπιστώνεται πως η συχνότητα εμφάνισης των έργων του συσχετίζεται με τις γνωστές κινήσεις του Gunningham.
Υπάρχουν, επίσης, εικασίες, που υποστηρίζουν ότι ο Banksy είναι γυναίκα ή μια ομάδα επτά καλλιτεχνών. Toν Οκτώβριο 2014 κυκλοφόρησε η φήμη, ότι ο Banksy συνελήφθη και η ταυτότητα του αποκαλύφθηκε προκαλώντας σύγχυση στον κόσμο του διαδικτύου. Παράλληλα, έχει δεχθεί οξεία κριτική κατηγορούμενος πολλαπλές φορές για βανδαλισμό και αντιγραφή άλλων καλλιτεχνών.
Ατομική ιδιοκτησία

Η ιδιοκτησία ως όρος του δικαίου αναφέρεται στην κυριότητα, το απόλυτο δικαίωμα στην χρήση και εκμετάλλευση ενός πράγματος.

Η προέλευση της ιδιοκτησίας

O Αριστοτέλης αποδίδει τη ροπή προς την ατομική ιδιοκτησία στη φιλαυτία που είναι έμφυτη στο άνθρωπο επισημαίνοντας ότι είναι απερίγραπτο το πόση ευχαρίστηση προκαλεί σε κάποιον η σκέψη ότι κάτι του ανήκει.Μόνο για λόγους καλοσύνης υπάρχει κοινή χρήση, σύμφωνα με την παροιμία «τα πράγματα των φίλων είναι κοινά». Κοινοκτημοσύνη πρέπει να υπάρχει μέχρι ένα βαθμό, γενικώς όμως ισχύει η ατομική ιδιοκτησία που πραγματώνεται γιατί διαπιστώνουμε περισσότερες συγκρούσεις μεταξύ συνιδιοκτητών παρά μεταξύ εκείνων που έχουν χωριστές περιουσίες και επιπλέον η γενναιοδωρία εκδηλώνεται μόνο σε σχέση με την περιουσία.
Ο Θορστάιν Βέμπλεν (1857-1929) από τους συγχρόνους θεωρούσε την ιδιοκτησία στοιχείο κύρους στα προσωπικά δεδομένα ενός ατόμου.
Εάν, για τους συντάκτες της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, όπως αυτές της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η ιδιοκτησία είναι ένα φυσικό δικαίωμα και ένα ανθρώπινο δικαίωμα για κάποιους «η ιδιοκτησία είναι κλοπή», σύμφωνα με την γνωστή συνταγή του Προυντόν: Τι είναι ιδιοκτησία;.
Βασίλειο Χανθαγουάντι

Ιστορία

Η ενεργητική βασιλεία του βασιλιά Ραζανταρίτ (βασίλεψε από το 1384 έως το 1421) εδραίωσε την ύπαρξη του βασιλείου. Ο Ραζανταρίτ ενοποίησε σταθερά τις τρεις περιοχές των Μον, και με επιτυχία απέκρουσε το βόρειο Βιρμανόφωνο βασίλειο Άβα στον Σαρανταετή Πόλεμο (1385-1424), καθιστώντας υποτελές το δυτικό βασίλειο του Ραχίν από το 1413 έως το 1421 στη διαδικασία. Ο πόλεμος κατέληξε σε αδιέξοδο, αλλά ήταν μια νίκη για το Χανθαγουάντι καθώς το βασίλειο Άβα εγκατέλειψε το όνειρό του για την αντικατάσταση της Αυτοκρατορίας Παγκάν. Στα χρόνια που ακολούθησαν τον πόλεμο, το Πεγκού βοήθησε περιστασιακά τους Πρόμε και Ταουνγκού, οι οποίοι ήταν νότιοι υποτελείς των Άβα, αλλά απέφυγε επιμελώς να βυθιστεί σε μια πλήρους κλίμακας πόλεμο.
Μετά τον πόλεμο, το Χανθαγουάντι μπήκε στην χρυσή του εποχή, ενώ το αντίπαλο βασίλειο Άβα άρχισε να παρακμάζει. Από την δεκαετία του 1420 έως την δεκαετία του 1530, το Χανθαγουάντι ήταν το ισχυρό και πιο ευημερές βασίλειο όλων των μεταπαγκανικών βασιλείων. Κάτω από μια σειρά από ιδιαίτερα προικισμένος μονάρχες, τον Μπίνγια Ραν Α΄, τον Σίν Σάουμπου, τον Νταμαζέντι και τον Μπίνγια Ραν Β΄, το βασίλειο απόλαυσε μια μακρά χρυσή εποχή, επωφελούμενη από το εξωτερικό εμπόριο. Οι έμποροι εμπορεύονταν με τους εμπόρους από όλο τον Ινδικό Ωκεανό, γεμίζοντας το βασιλικό θησαυροφυλάκιο με χρυσό και ασήμι, μετάξι και μπαχαρικά, και όλα τα άλλα πράγματα από το πρώιμο σύγχρονο εμπόριο. Το βασίλειο επίσης έγινε ένα διάσημο κέντρο του Βουδισμού Θεραβάντα. Είχε δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς με τη Σρι Λάνκα και ενθάρρυνε τις μεταρρυθμίσεις που αργότερα εξαπλώθηκαν σε όλη τη χώρα.
Το τέλος του ισχυρού βασιλείου ήρθε απότομα. Από το 1534 και μετά, το βασίλειο δεχόταν συχνές επιδρομές από την Δυναστεία Ταουνγκού της Άνω Βιρμανίας. Ο βασιλιάς Τακαγιούτπι δεν θα μπορούσε να παρατάσσει τους πολύ μεγαλύτερους πόρους και ανθρώπινο δυναμικό κατά των πολύ μικρότερων Ταουνγκού, με αρχηγό τον βασιλιά Ταμπινσουέχτι και τον στρατηγό Μπαγιναούνγκ. Οι Ταουνγκού κατέλαβαν το Μπάγκο και το Δέλτα του Ιραουάντι το 1538-9, και το Μοτάμα το 1541. Μια σύντομη αναβίωση του βασιλείου έγινε το 1550, μετά την δολοφονία του Ταμπινσουέχτι. Αλλά το "βασίλειο" δεν εκτείνονται πολύ έξω από την πόλη της Μπάγκο. Ο Μπαγιναούνγκ νίκησε γρήγορα την επανάσταση τον Μάρτιο του 1552.
Αν και οι βασιλιάδες των Ταουνγκού κυβέρνησαν όλη την Κάτω Βιρμανία μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα, οι Μον θυμόντουσαν στοργικά την χρυσή εποχή του Χανθαγουάντι. Το 1740, ξεσηκώθηκαν ενάντια σε μια αδύναμη Δυναστεία Ταουνγκού, και ίδρυσαν το Αποκατεστημένο Βασίλειο Χανθαγουάντι.
Δαμάνια Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Για την ονομασία του οικισμού, ο Νικόλαος Πλάτων υποστηρίζει ότι αυτή προήλθε από προγενέστερο τύπο Δαμάνα, που με τη σειρά του προέρχεται από το Δα Μα= Μήτηρ Γη. 
Το 1583 στην απογραφή του Καστροφύλακααναφέρεται Damagna με 51 κατοίκους. Στην ίδια απογραφή αναγράφονται οι οικισμοί Arcadi, με 91 κατοίκους και Mellidhochoriμε 23 κατοίκους.
Επί Τουρκοκρατίας δεν κατοικούσε κανένας Έλληνας στα χωριά. Το 1834 στο Αρκάδι αναφέρονται 6 οικογένειες Οθωμανών.  Το 1881 αναφέρονται 117 Τούρκοι στα Δαμάνια, 40 στο Μελισσοχώρι, όπως αναγράφεται το Μελιδοχώρι στην απογραφή αυτή,  και 57 στο Αρκάδι. Έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκαν στα Δαμάνια πρόσφυγες από τη Σελεύκεια της Μικράς Ασίας. Οι πλέον ηλικιωμένοι μιλούν την τουρκική γλώσσα.
Την περίοδο της Ναζιστικής Κατοχής, το Μελιδοχώρι αποτέλεσε κέντρο της Εθνικής Αντίστασης. Στο χωριό εγκαταστάθηκε ασύρματος σε σπήλαιο, όπως επίσης και δικαστήριο που δίκαζε τους «δωσίλογους» και τους έριχναν σε παρακείμενη χαράδρα.
Στη θέση Κουρήνα ανακαλύφθηκε το 1915 σημαντικός θολωτός τάφος με νερό, που χρησιμοποιούνταν από τους Μουσουλμάνους κατοίκους για την ύδρευση. Είναι κτισμένος σύμφωνα με το μυκηναϊκό σύστημα. Έχει δρόμο μήκους 10μ. και πλάτους 1μ. και νεκρικό θάλαμο διαστάσεων 4Χ2,80 και ύψους 4 μ. με δάπεδο στρωμένο με πλάκες, Ανασκάφηκε από τον Ξανθουδίδη και βρέθηκαν τρεις κιβωτιόσχημες λάρνακες από πηλό, καθώς επίσης και διάφορα κτερίσματα. Χρονολογείται από την Υστερομινωική εποχή, το 13ο αιώνα π.Χ.