google/wiki40b huggingface dataset:
Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο

Η Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο (Campo Formio) που συνήφθη στις 17 Οκτωβρίου 1797 ήταν μια σημαντική συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Γαλλίας και της Αυστρίας, η οποία και επισφράγισε την προκαταρκτική Συνθήκη Ειρήνης του Λέομπεν που είχαν συνομολογήσει οι ίδιες χώρες έξι μήνες πριν. Υπογράφηκε στο Κάμπο Φόρμιο, ένα χωριό της Βενέτσια Τζούλια (Βενετίας), ύστερα από την ήττα των Αυστριακών και τον τερματισμό της νικηφόρας εκστρατείας του Ναπολέοντος στην Ιταλία.

Η Πόλη

Το Κάμπο Φόρμιο είναι η παλαιότερη και γνωστότερη ονομασία της βορειοδυτικής ιταλικής πόλης Καμποφόρμιντο (Campoformido) στην επαρχία Ούντινε, νοτιοδυτικά της πόλης Ούντινε.
Εμμανουήλ Μανουσογιαννάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κρήτη, στη Νίμπρο των Σφακίων το 1853. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων στην Αθήνα και παντρεύτηκε την Μαρία Α. Αρεάλη αδελφή του γνωστού μεγαλοδικηγόρου της Σμύρνης Αντωνίου Α. Αρεάλη. Το 1897 στάλθηκε στη Κρήτη επί κεφαλής εθελοντικού σώματος ενισχυμένου με τρία στοιχεία πυροβολικού προκειμένου να υποστηρίξει την επανάσταση στα Χανιά. Όταν στις 2 Φεβρουαρίου έφθασε εκεί και ο συνταγματάρχης Τιμολέων Βάσσος, ο Ε. Μανουσογιαννάκης τάχθηκε αμέσως υπό τις διαταγές του, υποστηρίζοντάς τον στη μάχη των Βουκολιών πρωτοστατώντας στις επιθέσεις της Καντάνου και της Μαλάξας που διεύθυνε ο ίδιος.
Το 1909 επί κυβέρνησης Δημητρίου Ράλλη ανέλαβε υπουργός των Στρατιωτικών. Το 1911 τοποθετήθηκε διοικητής της 1ης Μεραρχίας την οποία και διοίκησε και στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους όπου και επέδειξε τα μεγάλα στρατιωτικά του προσόντα. Μετά τις νικηφόρες μάχες Σαρανταπόρου και Γιαννιτσών προάχθηκε σε υποστράτηγο. Τον Μάιο του 1913 προάχθηκε σε αντιστράτηγο. Ειδικότερα στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο του ανατέθηκε η διοίκηση συγκροτήματος μεραρχιών, 1ης και 6ης, επι κεφαλής του οποίου και κέρδισε θριαμβευτικά τη μάχη του Λαχανά και εξεδίωξε τον εχθρό μέχρι το Δεμίρ Ισσάρ, εκπόρθησε τα στενά της Κρέσνας και ανέτρεψε τους Βουλγάρους στη μάχη του Σιμιτλή (ή Τσιμιτλή) και Τζουμαγιάς.
Με τη λήξη του πολέμου ο Ε. Μανουσογιαννάκης τοποθετήθηκε διοικητής του Β΄ Σώματος Στρατού στην Πάτρα, όπου και πέθανε το 1916.
Μητροπολίτης Ρόδου Νίκανδρος

Ο Νίκανδρος υπήρξε μητροπολίτης Ρόδου το 1581. Είναι άγνωστο από ποια εκκλησία μετατέθηκε στη Ρόδο. Τον μνημονεύει ο Μελέτιος Πηγάς σε επιστολή του.
Το Κλαμπ (τηλεοπτική σειρά)

Πλοκή

Το τηλεοπτικό κανάλι MTV Ρωσία αποκάλεσε αυτή τη σειρά "Μια ιστορία της Σταχτοπούτας στο ύφος της R&B". Κάθε επεισόδιο της σειράς έχει και μια διαφορετική ιστορία, αλλά με τους ίδιους χαρακτήρες, που φτιάχνουν μια αδιάσπαστη αλυσίδα μεταξύ τους. Αυτή η νεανική σειρά σχετίζεται με τη νυχτερινή ζωή. Η Βασιλίσσα (Βάσια), ένα απλό κορίτσι που τυχαία εισέρχεται στα πιο μοδάτα κλαμπ της πόλης. Εκεί συναντά τον Ντανίλα, το ομορφόπαιδο της παρέας, πλέιμποι αγόρι και γιος του συν-ιδιοκτήτη του Κλαμπ. Το "Κλαμπ", είναι ένα τηλεοπτικό έπος για τη γέννηση μίας σούπερ σταρ, μια λεπτομερή περιγραφή του συνόλου είναι η «κουζίνα» της ρωσικής σόου μπίζνες.
Έτος φωτός

Το έτος φωτός είναι μονάδα μέτρησης μήκους - απόστασης (και όχι χρόνου). Ορίζεται ως η απόσταση που θα ταξιδέψει ένα φωτόνιο, κινούμενο στο κενό, μακριά από μάζες και ηλεκτρομαγνητικά πεδία, σε ένα Ιουλιανό έτος (365,25 ημέρες με 86.400 δευτερόλεπτα η καθεμιά). Το σύμβολό του είναι το ly (από το αγγλικό light year).
 Ένα έτος φωτός ισοδυναμεί με 9,4607 (≃10) τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα.

Η απόσταση

Η ταχύτητα του φωτός στο κενό είναι 299.792.458 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Εαν τα χίλια χιλιόμετρα είχαν μήκος ενός χιλιοστού του μέτρου, το έτος φωτός θα ισοδυναμούσε με την απόσταση ανάμεσα στην Αθήνα και το Τόκυο. Το έτος φωτός χρησιμοποιείται για τη μέτρηση αποστάσεων μεταξύ άστρων, ενώ για μεγαλύτερες αποστάσεις χρησιμοποιείται το παρσέκ. Σε εκλαϊκευτικά βιβλία για την αστρονομία πάντως χρησιμοποιείται το έτος φωτός, επειδή είναι πιο εύκολο να εξηγηθεί σαν έννοια.
Α.Ο. Σύρου

Ίδρυση

Το 1968 η δικτατορία επέβαλε τη συγχώνευση των ιστορικών ομάδων του νησιού Ελλάς Σύρου (έτος ίδρυσης 1929) και Άρης Σύρου (έτος ίδρυσης 1928), από την οποία δημιουργήθηκε ο Αθλητικός Όμιλος Σύρου. Το αντάλλαγμα ήταν η ένταξη του νέου συλλόγου στην Α΄ Κατηγορία του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. 
Ο πρώτος επίσημος αγώνας της νέας ομάδας ήταν στις 13 Μαρτίου 1968 για το Κύπελλο Ελλάδος με αντίπαλο τον Βύζαντα Μεγάρων, που έπαιζε τότε στην Α΄ Εθνική. Ο αγώνας έγινε στη Σύρο παρουσία 1.500 θεατών, εν μέσω ανεμοθύελλας, και ο Βύζας νίκησε με δυσκολία 1-0 με γκολ του Σκριβάνου στο 15΄. Με τον Α.Ο. Σύρου έπαιξαν οι: Σαλάχας, Ρηγούτσος, Δαφνάς, Μαυράκης, Δροσινός, Δελαπούδας, Παλαμάρης, Κουσουλάκος, Νικολάου, Ζάννες.

Άνοδος στη Β΄ Εθνική

Το 1973 αναδείχθηκε πρωταθλητής της Ένωσης Πειραιά, στη συνέχεια πήρε τον τίτλο του ομίλου του στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και ανέβηκε στη Β΄ Εθνική. Ήταν η πρώτη και η μοναδική ποδοσφαιρική ομάδα της Σύρου που κατάφερε να φτάσει σε τέτοιο επίπεδο. Παρέμεινε για δύο σεζόν αλλά το 1975 μειώθηκαν οι όμιλοι από τρεις σε δύο και μοιραία υποβιβάστηκε. Συνέχισε στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣ Πειραιά έως το 1979 που έπεσε στη Β΄, με εξαιρέση τη σεζόν 1977-78 που αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία.

Στην ΕΠΣ Κυκλάδων και στη Δ΄ Εθνική

Τη σεζόν 1979-80 δεν μετείχε στο πρωτάθλημα Πειραιά ενόψει της ίδρυσης της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, η οποία συστάθηκε το 1980 και διοργάνωσε το πρώτο της πρωτάθλημα τη σεζόν 1980-81, με τον ΑΟΣ παρόντα στην Α΄ κατηγορία. Κατέκτησε τον τίτλο και ανέβηκε ξανά στην Εθνική Ερασιτεχνική (Γ΄ Εθνική), στην οποία έμεινε για δύο σεζόν. Στη δεύτερη σεζόν (1982-83) η Εθνική ερασιτεχνική υποβιβάστηκε σε Δ΄ εθνική κατηγορία. Τη σεζόν αυτή, στη Δ΄ αγωνιζόταν και ο Αστέρας Σύρου. Στο τέλος της σεζόν υποβιβάστηκαν και οι δύο. Τότε συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την Α.Ε. Σύρας, όνομα με το οποίο πήρε τον τίτλο το 1984 και ανέβηκε ξανά στη Δ΄ Εθνική.

Τελευταίες επιτυχίες και διάλυση

Τη δεκαετία αυτή κυριάρχησε στο κυκλαδίτικο ποδόσφαιρο κατακτώντας συνεχώς το κύπελλο και το πρωτάθλημα όποτε υποβιβαζόταν από τη Δ΄. Εν τω μεταξύ ο Αστέρας αναδημιουργήθηκε και το 1991 η ΑΕΣ ξαναπήρε το παλιό της όνομα «Α.Ο. Σύρου». Στη Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε με διαλείμματα έως το 1999. Το 2002 διοικητικά και οικονομικά προβλήματα είχαν σαν αποτέλεσμα τη διάλυση της ομάδας.

Επαναδραστηριοποίηση

Στις 3 Αυγούστου 2012, ο σύλλογος επαναδραστηριοποιείται και επίσημα, μετά από το σχετικό έγγραφο της ΕΠΟ που του δίνει το δικαίωμα συμμετοχής στο τοπικό πρωτάθλημα Κυκλάδων. Η ομάδα πραγματοποιεί αρκετές προσθήκες ποδοσφαιριστών (κυρίως συριανών) και επιστρέφει με νέες επιτυχίες ως στόχο.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης

Ο Α.Ο. Σύρου είχε ομάδα μπάσκετ ανδρών που ανήκε στην Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Κυκλάδων. Μάλιστα, κατέκτησε δυο φορές τον τίτλο.

Τμήμα στίβου

Ο Α.Ο. Σύρου διατηρούσε τμήμα στίβου από το πρώτο έτος της ίδρυσής του. Για πολλά χρόνια ως εκπρόσωπος του ΣΕΓΑΣ στο νησί διοργάνωνε το τοπικό πρωτάθλημα στίβου και ανωμάλου δρόμου. Επίσης, μετείχε στους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες Στίβου, τους οποίους διοργάνωσε το 1988.
Ψαθονήσι Αλοννήσου

Επιφάνεια

Είναι πολύ μικρό νησί με υψόμετρο μόλις 3 μέτρα. Στο κέντρο του έχει πέντε δέντρα και γύρω τους υπάρχει χώμα. Μετά από αυτό υπάρχουν πολλές ακτές. Το νησί δεν έχει πολύ απότομες άκρες, και σχεδόν γύρω απ' όλο το νησί υπάρχουν παραλίες για μπάνιο.
Ομόνοια Λευκωσίας (πετοσφαίριση)

Ιστορία

Το σωματείο Ομόνοια ιδρύθηκε στις 4 Ιουνίου 1948. Το σωματείο δημιούργησε από την ίδρυση του πετοσφαιρική ομάδα. Συγκεκριμένα δίνονταν αγώνες σε γήπεδο βόλει που υπήρχε πίσω από το οίκημα του σωματείου. Η πετοσφαιρική Ομόνοια, την περίοδο εκείνη, συμμετείχε σε τοπικά πρωταθλήματα και σε ενδοσωματειακά τουρνουά, τα οποία προσέλκυαν πολύ κόσμο. Η πετοσφαιρική ομάδα ανέστειλε τη λειτουργία της το 1955 επειδή δεν υπήρχε ενδιαφέρον από ομάδες άλλων πόλεων για διεξαγωγή παγκύπριου πρωταθλήματος που θα οδηγούσε στην ανάπτυξη του αθλήματος.
Μετά το 1960 άρχισε η διεξαγωγή παγκύπριων πρωταθλημάτων. Το 1965 δημιουργήθηκε η Παγκύπρια Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών, της οποίας η Ομόνοια ήταν μέλος λόγω της καλαθοσφαιρικής της ομάδας. Αργότερα η ΠΟΑ μετονομάστηκε σε Τοπική Επιτροπή Αθλοπαιδιών Κύπρου. Το 1972 δημιουργήθηκε η τοπική Επιτροπή Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης Κύπρου, η οποία διεξήγαγε το πρώτο επίσημο πρωτάθλημα βόλει.
Η πετοσφαιρική Ομόνοια επαναδραστηριοποιήθηκε τον Μάιο του 1975. Την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία. Το 1977 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Στις 25 Φεβρουαρίου 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με την Ομόνοια να αποτελεί ιδρυτικό της μέλος.
Η Ομόνοια συμμετείχε στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας υπό την αιγίδα της ΚΟΠΕ το 1978, τερματίζοντας στην 8η θέση σε σύνολο 10 ομάδων. Το 1983 η Ομόνοια συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου όπου έχασε από τον ΑΠΟΕΛ με 3-1 σετ. Ο αγώνας έγινε στις 9 Δεκεμβρίου 1983 στο Λευκόθεο. Την περίοδο 1986-87 η Ομόνοια υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στη Β΄ κατηγορία. Επανήλθε στην Α΄ κατηγορία την επόμενη περίοδο, κατακτώντας για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Συνέχισε στην Α΄ κατηγορίας έως την περίοδο 1991-92 που υποβιβάστηκε ξανά. Την περίοδο 1992-93 κατακτά ξανά το πρωτάθλημα και επανέρχεται στην Α΄ κατηγορία.
Την περίοδο 1994-95 έφτασε στον τελικό του κυπέλλου όπου έχασε από την Ανόρθωση στο Λευκόθεο με 3-1 σετ. Συμμετείχε ξανά στον τελικό την περίοδο 1996-97 όπου έχασε από τον Παφιακό με 3-1 σετ. Την περίοδο 1997-98 συμμετείχε στον τελικό των πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή, χάνοντας από την Ανόρθωση.
Την περίοδο 1998-99 η Ομόνοια κατέκτησε τον πρώτο της κύπελλο κερδίζοντας στον τελικό τον Παφιακό με 3-1 σετ. Το επόμενο κύπελλο της ομάδας ήλθε την περίοδο 2005-06 όταν κέρδισε τον Διόνυσο με 3-0 σετ. Ακολούθησε το κύπελλο της περιόδου 2008-09 όταν κέρδισε την Ανόρθωση με 3-2 σετ.
Τα χρόνια που ακολούθησαν η Ομόνοια είχε ανοδική πορεία καταφέρνοντας να κατακτήσει τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα (2014-15, 2015-16, 2016-17), δύο κύπελλα (2015-16, 2017-18) και τρία Σούπερ Καπ (2015, 2016, 2017).
Ελληνορθόδοξη Εκκλησία Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Μανχάταν)

Ιστορία

Η εκκλησία ανεγέρθηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο Heins & LaFarge το 1893–94 ως η Τέταρτη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία. Η εκκλησία πωλήθηκε σε μια Ελληνορθόδοξη ενορία το 1952.

Αρχιτεκτονική

Ο λιτός τοίχος της πρόσοψης της εκκλησίας, με φειδωλή, ταυτόχρονα, χρήση λεπτομερειών προερχόμενων από την βενετική γοτθική αρχιτεκτονική και τον Ριτσαρντσονιανό ρομανικό ρυθμό, καθώς και το τετράγωνο γωνιακό κωδωνοστάσιο με το οδοντωτό στηθαίο, το οποίο είναι κοσμημένο με γκαργκόιλ υδρορροές καταδεικνύουν τις ικανότητες του Ρίτσαρντσον. Τα υψηλής αισθητικής βιτρώ πιθανώς να προήλθαν από το το εργαστήριο Tiffany, ή ενδεχομένως από τον Τζον ΛαΦαρζ, τον πατέρα του αρχιτέκτονα, κάτι το οποίο θα τα καθιστούσε ως ακόμη σπανιότερα.
Φρειδερίκος της Σαξονίας-Μάινινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Γεωργίου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Φεοντόρα, κόρης του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουρκ.
Το 1914 απεβίωσε στο κάστρο Ταρσιέν του Βαλκούρ, που βρίσκεται στο Ναμύρ του Βελγίου. Ο γιος του Γεώργιος Γ΄ έγινε τιτουλάριος δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Προεδρικές εκλογές στο Μάλι (2018)

Οι προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Μάλι στις 29 Ιουλίου 2018.    Δεδομένου ότι κανένας υποψήφιος δεν έλαβε περισσότερο από το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο, στις 12 Αυγούστου 2018 διεξήχθη ένας δεύτερος και τελικός γύρος μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων, του προέδρου Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά  του Συναγερμού για το Μάλι και του Σουμάιλα Σισέ της Ένωσης για τον Ρεπουμπλικανισμό και τη Δημοκρατία .  Συνακόλουθα ο Κεϊτά επανεκλέχθηκε με το 67% των ψήφων.  Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του Μάλι που το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών κρίθηκε σε έναν δεύτερο γύρο ανάμεσα στον κάτοχο της προεδρίας και σε έναν διεκδικητή.

Ιστορικό

Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1992  οι προεδρικές εκλογές διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια.  Οι προηγούμενες εκλογές, που είχαν προγραμματιστεί για τις 13 Μαΐου 2012, καθυστέρησαν έως τις 28 Ιουλίου 2013 λόγω του πραξικοπήματος του 2012 που ανέτρεψε τον Πρόεδρο Αμάντου Τουμάνι Τουρέ .  
Μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των αυτονομιστών Τουαρέγκ και της κυβέρνησης υπογράφηκε το 2015 μετά από διαπραγματεύσεις μέσω διπλωματικού διαύλου που επεκτάθηκε από την κυβέρνηση του Μάλι..  Η δημιουργία του Μετώπου Απελευθέρωσης των Μασίνα το 2015, υπό την ηγεσία του ιεροκήρυκα Αμάντου Κουφά , οδήγησε σε αυξημένες εθνοτικές εντάσεις και βιαιότητες στη χώρα.  
Υπήρξαν ελάχιστες ή καθόλου βιαιότητες στις προηγούμενες εκλογές του Μάλι, οι οποίες έχουν διεξαχθεί τα προηγούμενα χρόνια χωρίς διαμαρτυρίες.

Εκλογικό σύστημα

Ο πρόεδρος του Μαλί εκλέγεται με απόλυτη πλειοψηφία χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων για πενταετή θητεία.

Προεκλογική περίοδος

Υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την ασφάλεια των εκλογών και την ικανότητα των κυβερνήσεων να τις διεξαγάγουν.   Αν διενεργούνταν, ο γάλλος διπλωμάτης Ζαν-Πιέρ Λακρουά  είπε ότι «οι επικείμενες προεδρικές εκλογές θα σηματοδοτήσουν την αρχή ενός νέου κεφαλαίου για τη σταθερότητα του Μάλι».

Εγγραφή ψηφοφόρων

Από τις 24 Ιουλίου 8.461.000 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι είχαν οριστεί να προσέλθουν στην κάλπη σε 23.041 εκλογικά τμήματα.  
Από τους Μαλινέζους πρόσφυγες που ζουν στη Εμπέρα της Μαυριτανίας  7.000 άτομα ενεγράφησαν για να ψηφίσουν στις εκλογές.

Υποψήφιοι

Υπήρξαν 17 επιβεβαιωμένοι υποψήφιοι και 13 ακόμη εκκρεμούσαν από τα τέλη Ιουνίου.   Τελικά, στις 5 Ιουλίου το Συνταγματικό Δικαστήριο ενέκρινε το διορισμό συνολικά 24 υποψηφίων στις εκλογές.

Διαμαρτυρίες και βία

Στις 6 Ιουνίου, χιλιάδες ατόμων συγκεντρώθηκαν στην πρωτεύουσα Μπαμακό για να διαμαρτυρηθούν εναντίον του  Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά.  
Στις 25 Ιουλίου , έπειτα από ληστεία σε φαρμακείο, οι διαδηλωτές "έκαψαν ελαστικά και έβαλαν φωτιά σε οχήματα" στο Τιμπουκτού , απαντώντας στην βαθειά ανασφάλεια και τις καταγγελίες για κακομεταχείριση από την αστυνομία.  Αυτό πυροδότησε βίαιες συγκρούσεις την επόμενη ημέρα με την εμπλοκή περί των 100 ατόμων..  
Στις 31 Ιουλίου οι ένοπλοι επιτέθηκαν σε μια συνοδεία που διεξήγαγε εκλογές στην περιφέρεια Σεγκού .  Αυτή η επίθεση και η ανταλλαγή πυροβολισμών που ακολούθησε είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν  τέσσερις στρατιώτες και οκτώ από τους δράστες της επίθεσης.
Ιβιάνετς

Ιστορία

Βρίσκεται σε λοφώδη και ξυλώδη περιοχή στον ποταμό Βόλμα, 56 χιλιόμετρα δυτικά του Μινσκ. Είναι γνωστή από τα τέλη του 15ου αιώνα ως ιδιωτικός οικισμός της οικογένειας Σολλοχούμπ. Αρχικά ήταν γνωστό ως Γκίβενετς, πιθανώς προερχόμενο από το Λιθουανικό gyventi – "ζω". Το μέρος ήταν κάτω από γερμανική κατοχή από το 1941 έως το 1944. Το 1941, υπήρχαν πιθανώς γύρω στους 1,200 Εβραίους οι οποίοι κατοικούσαν στο κέντρο της επαρχίας. 
Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1941, πυροβολήθηκαν 50 Εβραίοι άνδρες. Το Νοέμβριο του 1941, οι Γερμανοί ίδρυσαν ένα κλειστό γκέτο. Στο γκέτο μεταφέρθηκαν Εβραίοι από τα γύρω χωριά. Το 1942, οι Εβραίοι επιλέχθηκαν και αποστέλλονται σε άλλο γκέτο, όπως αυτό του Νοβογκρούντοκ. Οι Γερμανοί εκκαθάρισαν τους εναπομείναντες κάτοικους του γκέτο του Ίβενετς στις 9 Ιουνίου 1942. Εκείνη τη μέρα, περίπου 800 θύματα πυροβολήθηκαν μέσα σε ένα λάκκο σε ένα δάσος. Υπάρχει ένα μνημείο για την τοποθεσία της σφαγής.

Προσωπικότητες

Ο Φέλιξ Ντζερζίνσκι γεννήθηκε σε ένα κτήμα κοντά στο Ίβιανετς το 1877.
Σιδηροδρομικός σταθμός Αγίων Αναργύρων

Παλαιός Σταθμός Αγίων Αναργύρων

Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση του νέου Σταθμού Αγίων Αναργύρων, με τον Παλαιό Σταθμό, ο οποίος βρισκόταν στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου και μεταξύ των καθέτων οδών Αρετής και Διστόμου και βορείως της πλατείας Αγίων Αναργύρων.
Βενετική Γερουσία

Η Βενετική Γερουσία (Senato), επισήμως γνωστή ως Consiglio dei Pregadi ("Συμβούλιο των Παρακλήτων", λατινικά: Consilium Rogatorum‎), ήταν το κύριο νομοθετικό και βουλευτικό σώμα της Βενετικής Δημοκρατίας.
Η Γερουσία δημιουργήθηκε ως μια εξηνταμελή ειδική επιτροπή, επιλεγμένη από το Μέγα Συμβούλιο, με αρμοδιότητα την επεξεργασία διαταγμάτων σχετικών με την φορολογία, την εξωτερική πολιτική, και στρατιωτικές επιχειρήσεις, στη θέση τπυ πολύ μεγαλύτερου, και ως εκ τούτου βραδυκίνητου, Μεγάλου Συμβουλίου. Στην αρχή ήταν υποδεέστερη ενός άλλου παρόμοιου σώματος, του Συμβουλίου των Σαράντα, αλλά με την πάροδο του καιρού απέκτησε μεγαλύτερη ισχύ και σημασία.
Τον 15ο αιώνα, οι Σαράντα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε μια διευρυμένη Γερουσία, οι οποία επιπρόσθετα μπορούσε να περιλαμβάνει μια έκτακτη επιτροπή («ζόντα») 60 μελών, που εκλεγόταν από τους ίδιους τους γερουσιαστές. Επιπλέον, οι πρεσβευτές και ανώτεροι στρατιωτικοί διοικητές δικαιούνταν ex officio μια θέση στην Γερουσία από την ημέρα εκλογής τους έως το τέλος του έτους που ακολουθούσε την επιστροφή τους από τον διορισμό τους. Συνολικά, περίπου 300 άνδρες (από ένα σύνολο περίπου 2.500 ευγενών το 1500) είχαν θέση στην Γερουσία, αλλά μόνο περίπου 230 από αυτούς είχαν δικαίωμα ψήφου. Ο ελάχιστος αριθμός για απαρτία ήταν 70, αλλά συνήθως στις συνεδριάσεις συμμετείχαν περίπου 180 ευγενείς. Η εκλογή στην Γερουσία γινόταν για ετήσιες θητείες, αλλά πολύ συχνά επανεκλέγονταν οι ίδιοι γερουσιαστές, διασφαλίζοντας τόσο εμπειρία όσο και συνέχεια στην λήψη αποφάσεων. Οι συνεδριάσεις της Γερουσίας προεδρεύονταν από το λεγόμενο «Pien Collegio» ("Ολομέλεια του Κολλεγίου"), το εκτελεστικό σώμα της Βενετικής Δημοκρατίας, που ήταν υπεύθυνο και για την προετοιμασία της ημερήσιας διάταξης προς συζήτηση στην Γερουσία δια των «Savii del Consiglio» ("Σοφοί του Συμβουλίου").
544 Γέττα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Γέττας εκτιμάται σε 24,58 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,321. Η Γέττα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 45 λεπτά.
Οίκος του Ζαλμ

Ο Οίκος του Ζαλμ είναι ένας ευγενής Οίκος από τη Λοθαριγγία, πλάγιος κλάδος του Οίκου του Αρντέν. Η έδρα του ήταν στον πύργο Ζαλμ στην περιοχή του Αρντέν (τώρα στο νότιο Βέλγιο) και κυβέρνησε στο Ζαλμ. Πιο γνωστός κλάδος είναι του Άνω Ζαλμ, που από το όρος Βοσγκ μεταφέρθηκαν στο Μπαντονβιλέ και μετά στο Σενόν.

Ιστορία

Αρχηγέτης του Οίκου του Αρντέν είναι ο Βίγκερικ παλατινός κόμης (δούκας) της Λοθαριγγίας. Ο γιος του Ζήγκφρητ κόμης του Αρντέν έγινε ο πρώτος κόμης του Λουξεμβούργου περί το 950. Αυτού ο εγγονός Γκίζελμπερτ αναφέρεται ως κόμης του Λουξεμβούργου (το 1047) και του Ζαλμ (το 1036). Από τους δύο γιους του ο πρώτος Κορράδος Α΄ έλαβε το Λουξεμβούργο και ο δεύτερος Χέρμαν το Ζαλμ· έτσι έγινε ο ιδρυτής ιδιαίτερου κλάδου, του Ζαλμ. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εξέγερσης των Σαξόνων ευγενών, ο Χέρμαν εκλέχθηκε το 1081 διεκδικητής βασιλιάς, αντίπαλος του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Όμως έμεινε απομονωμένος, ώσπου απεβίωσε το 1088.
Το 1163 ο εγγονός του Ερρίκος Α΄ κόμης του Ζαλμ διαίρεσε την κτήση του μεταξύ των δύο παιδιών του: ο γιος του Ερρίκος Β΄ έλαβε το Άνω Ζαλμ στο όρος Βοσγκ και η κόρη του Ελισάβετ, σύζυγος του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βιάνντεν, έλαβε το Κάτω Ζαλμ στην περιοχή Αρντέν.

Το Άνω Ζαλμ

Οι κόμητες του Άνω Ζαλμ διέμεναν στον πύργο του Ζαλμ στην Αλσατία, όπου έπρεπε να ανταγωνιστούν τους γείτονές τους: τον πρίγκιπα-επίσκοπο του Στρασβούργου και τον δούκα της Λωρραίνης. Το 1475 το ήμισυ της επικράτειας κληροδοτήθηκε στους Ρήνεγκραβους, ενώ το υπόλοιπο το 1600 πέρασε στους δούκες της Λωρραίνης.
Οι Ρηνεγκράβοι ονόμαζαν τους εαυτούς τους κόμητες του Ζαλμ και το 1623 αναβαθμίστηκαν σε πρίγκιπες. Η γραμμή τους διαχωρίστηκε σε επιμέρους κλάδους, όπως οι Ζαλμ-Ζαλμ, οι Ζαλμ-Χόρστμαρ, οι Ζαλμ-Κύρμπουρκ. Κατά τη Γερμανική Μεταβολή (1802-14), όπου μεμονωμένα εδάφη προσαρτήθηκαν σε μεγαλύτερα κράτη, οι κλάδοι Ζαλμ-Ζαλμ και Ζαλμ-Κύρμπουρκ έλαβαν το πριγκιπάτο-επισκοπή του Μύνστερ και την κυριότητα του Άνχολτ και κυβέρνησαν το νεοϊδρυθέν πριγκιπάτο του Ζαλμ ως συνιδιοκτησία.

Το Κάτω Ζαλμ

Οι απόγονοι της Ελισάβετ και το Φρειδερίκου Β΄ εξέλιπαν το 1416. Η επικράτειά τους κληρονομήθηκε από τους κυρίους του Ράιφερσαϊτ, οι οποίοι έδρευαν στο ομώνυμο κάστρο. Οι Ρηνεγκράβοι αμφισβήτησαν τη διαδοχή αυτή, αλλά δεν δικαιώθηκαν από τον καγκελάριο του Λουξεμβούργου.
Η γραμμή Ζαλμ-Ράιφερσαϊτ διαιρέθηκε σε μικρότερους κλάδους: Μπέντμπουρκ/Κράουταϊμ, Ράιτς και Ντυκ· εξέλιπε το 1888.
Έμβλημα του Αμβούργου

Το έμβλημα του Αμβούργου αποτελεί το έμβλημα του γερμανικού ομοσπονδιακού κρατιδίου αλλά και της πόλης του Αμβούργου. Περιέχεται στη σημαία του κρατιδίου. Υπάρχει σε δύο εκδόσεις, στο Μείζον, που είναι πιο σύνθετο, και στο Μικρότερο. Το Μείζον Έμβλημα έχει επιπρόσθετα δύο λιοντάρια που το βαστούν.

Περιγραφή

Το αρχαιότερο έμβλημα του Αμβούργου σώζεται σε σφραγίδα του 1241. Πιστεύεται ότι υπήρξε πολλά χρόνια πριν και ήταν ένα κάστρο με τρεις πύργους. Πάνω από το μεσαίο πύργο βρισκόταν ένας σταυρός, που αποτελεί απόδειξη ότι στην πόλη υπήρχε ναός. 
Οι πύργοι και οι τοίχοι με τις πολεμίστρες τους και την κλειστή πύλη συμβόλιζαν την αποφασιστικότητα της πόλης να αμυνθεί η ίδια. Τα αποκαλούμενα και αστέρια της Μαρίας (Mariensterne) στην κορυφή των πύργων φέρει στη μνήμη το γεγονός ότι το Αμβούργο υπήρξε έδρα Αρχιεπισκόπου. Με την πάροδο των αιώνων, όλα τα σύμβολα (πύργοι κλπ.) άλλαξαν κάπως, όμως η μορφή τους έμεινε ίδια. Σήμερα, όπως και παλιά, το εθνόσημο προστατεύεται και χρησιμοποιείται σε αυστηρά ιδιαίτερες περιστάσεις.
Δήμος Διακοπτού

Ιστορία

Ο δήμος συστάθηκε πρώτη φορά το 1835 σαν Δήμος Βουρών με έδρα τα Βουρά (Διακοπτό). Το 1997 επανασυστάθηκε ο σημερινός δήμος. Στα όρια του δήμου υπήρχαν τρεις αρχαίες πόλεις: η Ελίκη, η Κερύνεια και η Βούρα.

Λοιπά στοιχεία

Από το Διακοπτό ξεκινά ο Οδοντωτός σιδηρόδρομος που καταλήγει στα Καλάβρυτα ενώ υπάρχει και μουσείο με την πρώτη ατμάμαξα. Στο Διακοπτό έχει γεννηθεί και ο ηθοποιός Διονύσης Παπαγιαννόπουλος.

Αθλητισμός

Στον Δήμο εδρεύουν τα αθλητικά σωματεία Λύκοι Διακοπτού, Φλόγα Ροδιάς, Νίκη Νικολαίικων, Δόξα Ελαιώνα και ο Ηρακλής Ζαχλωρίτικων, όλα ποδοσφαιρικά σωματεία.
Κόττζεμπι

Ο Κόττζεμπι, κόττσεμπι, ή γκόττζεμπι (κορεατικά: 꽃 제비, μεταγραφή kkotjebi, kkotchebi) είναι κορεατικός όρος που υποδηλώνει τα άστεγα παιδιά στη Βόρεια Κορέας. Ο όρος σημαίνει κυριολεκτικά "ανθίζοντα (꽃) χελιδόνια (제비)", καθώς οι κότζεμπι αναζητούν συνεχώς τροφή και καταφύγιο. Οι Κόττζεμπι δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένοι στη Βόρεια Κορέα, και  οποιαδήποτε αναφορά του όρου σε κρατικές δημοσιεύσεις και έγγραφα απαγορεύεται.

Προέλευση και κατάσταση

Οι ορφανοί κόττζεμπι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μαζικά στα μέσα της δεκαετίας του 1990 στον απόηχο του βορειοκορεατικού λιμού, ο οποίος προκάλεσε την κατάρρευση του συστήματος διανομής φαγητού της χώρας. Σε μια προσπάθεια να "σταθεροποιήσει την επιβίωση των ανθρώπων σε όλη τη χώρα", η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας ίδρυσε τα ειδικά "Στρατόπεδα Κράτησης Παιδιών", το 1995, τα οποία ήταν ουσιαστικά υποβαθμισμένα διαμερίσματα. Λόγω των κακών συνθηκών στα στρατόπεδα κράτησης παιδιά έχουν πεθάνει από υποσιτισμό.

Τρόπος ζωής

Οι κόττζεμπι είναι συνεχώς αναγκασμένοι να αναζητήσουν τροφή και έτσι συγκεντρώνονται σε ομάδες ζητιάνων και πορτοφολάδων. Οι περισσότεροι κόττζεμπι τρώνε μόνο μία φορά την ημέρα. Η διατροφή τους, μαζί με το φαγητό που θα αποκτήσουν από την ζητιανά, αποτελείται κυρίως από το σούπα γρασιδιού, άγρια λαχανικά κουάκερ και ρίζες γρασιδιού.
2294 Αντρονίκοφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Αντρονίκοφ είναι άγνωστα. Ο Αντρονίκοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 9 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα, μία σχετικά ταχεία περιστροφή.
Ένωση Τραπεζικών Υπαλλήλων Κύπρου

Η Ένωση Κυπριακών Εργαζομένων Κύπρου (ΕΤΥΚ) είναι συνδικαλιστικό κίνημα στην Κύπρο που εκπροσωπεί τους τραπεζικούς υπαλλήλους. Συνδέεται με το Διεθνές Δίκτυο Ένωσης. Πρόεδρος είναι ο Λοΐζος Χατζηκωστής και εδρεύει στη Λευκωσία της Κύπρου. Το συνδικάτο ιδρύθηκε το 1955 και σήμερα διαθέτει 9.755 μέλη.