google/wiki40b huggingface dataset:
Υπάρχει και φιλότιμο

Πλοκή

Ο Ανδρέας Μαυρογιαλούρος (Λάμπρος Κωνσταντάρας) είναι υπουργός "Εθνικής Ανασυγκροτήσεως και Περιθάλψεως", αρμόδιος γενικά για τα ζητήματα υποδομής της υπαίθρου και της περιφέρειας. Καταγόμενος από παλαιό πολιτικό τζάκι και αρεσκόμενος στη χαρτοπαιξία και την καλοπέραση, ο Μαυρογιαλούρος παίζει μάλλον διακοσμητικό ρόλο, αφού με τις περισσότερες υποθέσεις του υπουργείου ασχολούνται ο ιδιαίτερος γραμματέας του Γιώργος (Ανδρέας Ντούζος) και ο κομματικός παράγοντας Θόδωρος Γκρούεζας (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), οι οποίοι κατ' επανάληψη υπεξαιρούν δημόσιο χρήμα και υπερτιμολογούν δημόσια έργα για να πλουτίσουν ενώ διατηρούν τον υπουργό σε πλήρη άγνοια για τις κάκιστες και πρωτόγονες υποδομές και τα προβλήματα των αγροτικών περιοχών στις οποίες εκλέγεται βουλευτής. Με αφορμή την πρόσφατη ανέγερση του νέου μαιευτηρίου στην Πλατανιά, το κεφαλοχώρι της εκλογικής του περιφέρειας, ο Μαυρογιαλούρος έχει προγραμματίσει να παραστεί στα εγκαίνια, ώστε μεταξύ άλλων να τονώσει το πολιτικό του προφίλ. Στο ταξίδι αυτό, που πραγματοποιείται οδικώς, τον συνοδεύει απρόθυμα η κακομαθημένη κόρη του Αλίκη (Νίκη Λινάρδου) καθώς και ο οδηγός του (Γιώργος Γρηγορίου).
Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, η Αλίκη επιμένει να οδηγήσει εκείνη το αυτοκίνητο, παρ' όλο που δεν είναι ιδιαίτερα ικανή οδηγός, και ο πατέρας της τελικά συγκατατίθεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πρόσκρουση του αυτοκινήτου σε δέντρο πάνω σε χωματόδρομο, δίπλα στο μικρό χωριό Άγριλος που είναι κοντά στην Πλατανιά. Οι κάτοικοι του χωριού σπεύδουν να βοηθήσουν τους επιβάτες και αφότου ακούει μερικά  αρνητικά σχόλια για το άτομό του από τους χωρικούς, οι οποίοι δεν γνωρίζουν ποιος πραγματικά είναι, αποφασίζει να κρατήσει την πραγματική του ταυτότητα μυστική ώστε να πληροφορηθεί τα πραγματικά αισθήματά τους για εκείνον.
Προοδευτικά και με παραινέσεις του ίδιου του υπουργού, οι χωρικοί αρχίζουν να αποκαλύπτουν την παντελή αδιαφορία του κράτους προς τα προβλήματά τους, την ψηφοθηρία, την οικονομική διαφθορά και τα ψέματα των συνεργατών του υπουργού, και κυριότερα του Γκρούεζα, καθώς και τις διακρίσεις εις βάρος των χωρικών ανάλογα με τις κομματικές τους προτιμήσεις. Βαθμιαία ο Μαυρογιαλούρος συνειδητοποιεί τόσο τη δική του ανικανότητα και την αδικία όσο και τα λάθη που έκανε σε όλους τους τομείς της ζωής του. Όταν ο Γκρούεζας καταφθάνει με ένα νοσοκομειακό αυτοκίνητο για να παραλάβει τον υπουργό, εκείνος νευριασμένος μεταβαίνει στην Πλατανιά και την άλλη μέρα οι εφημερίδες δημοσιεύουν την επιστολή παραίτησής του. Γυρίζοντας σπίτι του αντιμετωπίζει και αποπέμπει τον γραμματέα του και τον Γκρούεζα και αποφασίζει να προωθήσει στη δικαιοσύνη τις υπεξαιρέσεις τους, καθώς και να επιβάλει στην οικογένειά του έναν πιο μετρημένο και ουσιαστικό τρόπο ζωής.

Πρόσληψη

Το 2013 η ταινία μεταφέρθηκε και στο θέατρο σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου και με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Παρτσαλάκη.
Γιάννης Χοντρογιάννης

Βιογραφικό

Στις 15 Μαρτίου του 1821, εν αγνοία των αρχηγών της επανάστασης οι οποίοι είχαν ορίσει την έναρξή της για τις 25 Μαρτίου, ο Χοντρογιάννης ζήτησε την άδεια από τον Ζαΐμη για να στήσει ενέδρα στη θέση "Χελωνοσπηλιά" του χωριού Λυκούρια Καλαβρύτων στον Τούρκο φοροεισπράκτορα Σεϊδή Λαλιώτη και στον Έλληνα τραπεζίτη Ν. Ταμπακόπουλο από τη Βυτίνα που συνοδευόταν από το γραμματικό του Ν. Γιαννακόπουλο και να τους πάρει τα χρήματα που μετέφεραν στην Τρίπολη. Την επόμενη μέρα ο ίδιος μαζί με τα έξι παιδιά του και τον Πετιώτη επιτέθηκαν στην ομάδα των Τούρκων που περίμεναν αλλά δεν μπόρεσαν να βλάψουν τον Σεϊδή που κατάφερε να ξεφύγει μαζί με τον Ταμπακόπουλο. Μεταξύ αυτών που συνέλαβαν βρισκόταν μόνο ο Γιαννακόπουλος από τον οποίον πήραν κάποια χρήματα καθώς και ότι ανήκε στον Ταμπακόπουλο και τα παρέδωσαν στον Ζαΐμη. Τα χρήματα αυτά δόθηκαν αποδεδειγμένα στον αγώνα.
Αυτή η ενέργεια του Χοντρογιάννη και των παιδιών του ήταν η αφορμή που περίμεναν όλοι. Εκείνες τις ημέρες κυκλοφόρησαν διογκωμένες πληροφορίες μεταξύ των Τούρκων οι οποίοι νόμισαν ότι άρχισε η επανάσταση και άρχισαν να κλείνονται στα κάστρα της Πάτρας, του Αιγίου και των Καλαβρύτων. Την ίδια ώρα βλέποντάς τους Τούρκους, οι Έλληνες άρχισαν τις δικές του επαναστατικές ενέργειες νωρίτερα από ότι είχε προγραμματιστεί παρακινούμενοι από ένα τυχαίο γεγονός.
Μετά την επανάσταση, ο Γιαννακόπουλος έκανε αγωγή στον Χοντρογιάννη ζητώντας του αποζημίωση ως θύμα ληστείας. Το δικαστήριο τον δικαίωσε και, παρόλο που τα χρήματα είχαν δοθεί στους αρχηγούς του αγώνα και τα διαχειρίστηκαν αυτοί, κατάσχεσε όλη την περιουσία του. Μάλιστα τον καταδίκασε για ληστεία και φυλακίστηκε στο Μπούρτζι Ναυπλίου αν και την ίδια ώρα το δικαστήριο του αναγνώριζε την προσφορά του στον αγώνα.
Τα παιδιά του Χοντρογιάννη μετά την καταδίκη του πατέρα τους και την απόφαση για δήμευση της περιουσίας τους βγήκαν στη παρανομία για να ζήσουν. Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις για χάρη και αμνηστία το κράτος τα συνέλαβε και εκτέλεσε και τα έξι μετά από δόλο. Τον Πετιώτη δεν τον κυνήγησαν ούτε του έκαναν αγωγή παρόλο που ήταν συμμέτοχος.
UNII

Το UNII (Unique Ingredient Identifier (Μοναδικό αναγνωριστικό συστατικού)) είναι ένα μη ιδιοταγές, ελεύθερο, μοναδικό, σαφές, μη εννοιολογικό, αλφαριθμητικό αναγνωριστικό που συνδέεται με τη μοριακή δομή μιας ουσίας ή περιγραφικές πληροφορίες από το Σύστημα Καταχώρισης Ουσιών (Substance Registration System ή SRS) της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (Food and Drug Administration ή FDA) και της Φαρμακοποιίας των ΗΠΑ (United States Pharmacopeia ή USP).
Το SRS χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μόνιμα, μοναδικά αναγνωριστικά για ουσίες σε ρυθμιζόμενα προϊόντα, όπως τα συστατικά σε φάρμακα και βιολογικά προϊόντα. Το SRS χρησιμοποιεί τη μοριακή δομή και περιγραφικές πληροφορίες για να καθορίσει μια ουσία και να δημιουργήσει το UNII. Τα κύρια μέσα καθορισμού μιας ουσίας είναι η μοριακή του δομή όπως αναπαριστάνεται σε ένα δισδιάστατο επίπεδο. Όταν η μοριακή δομή δεν είναι διαθέσιμη (π.χ., βότανα), το UNII καθορίζεται από περιγραφικές πληροφορίες.
Οι διαδικασίες και η διαχείριση του SRS παρέχεται από το συμβούλιο του SRS που περιλαμβάνει ειδικούς και από το FDA και το USP.
Βεγκέσλαος Α΄ της Βοημίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ότακαρ Α΄ βασιλιά της Βοημίας και της Κωνσταντίας Άρπαντ, κόρη του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας.
Γκίντο βαν Ρόσσουμ

Ο Γκίντο βαν Ρόσσουμ (Guido van Rossum, 31 Ιανουαρίου 1956) είναι Ολλανδός προγραμματιστής κυρίως γνωστός ως ο δημιουργός της γλώσσας προγραμματισμού Python. Πρωτοστατούσε στην κοινότητα της Python μέχρι τον Ιούλιο του 2018, οπότε και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Σήμερα είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Python.
Ο ιατρός Μαυρίδης

Ο ιατρός Μαυρίδης είναι θεατρικό έργο του Δημήτρη Μπόγρη.

Υπόθεση

Κεντρικό πρόσωπο του έργου είναι ένας επιστήμονας ερευνητής ιατρός, ο οποίος εργάζεται μέρα-νύχτα στο εργαστήριό του με σκοπό να αναζητήσει το αντίδοτο για ένα θανατηφόρο ιό που πλήττει τις Ινδίες. Έχει ανακαλύψει ένα φάρμακο σε πειραματικό στάδιο που καταστρέφει τον ιό, όμως είναι τόσο ισχυρό που η καρδιά δεν το αντέχει. Στα ποντίκια που το έχει χορηγήσει τα πιο πολλά πέθαναν από ανακοπή καρδιάς. Ο γιατρός είναι ερωτευμένος με τη νεαρή Νιόκα, η οποία είναι όμως ερωτευμένη με έναν πλούσιο νέο, τον Κλαύδιο Καλλίνη. Αυτό τον κάνει να μην την συναναστρέφεται μετά τον αρραβώνα της. Κάποια μέρα θέλει η Νιόκα με τον αρραβωνιαστικό της να τον επισκεφθεί στο εργαστήριό του. Σε μια στιγμή απροσεξίας η Νιόκα πιάνει μια φιάλη με τον θανατηφόρο ιό, πέφτει πάνω στο φόρεμά της και τη λερώνει. Ο γιατρός της ζητά να βγάλει το φόρεμά της με σκοπό να το καθαρίσει αλλά είναι και ανήσυχος σχετικά με την υγεία της. Η Νιόκα έχει τραυματιστεί τελικά από το γυαλί, με αποτέλεσμα να μολυνθεί από τον ιό.
Τότε ο γιατρός Μαυρίδης σκέπτεται να της χορηγήσει το φάρμακο που έχει εφεύρει σε πειραματικό στάδιο. Μετά από έντονες εσωτερικές συγκρούσεις αποφασίζει να της χορηγήσει το εμβόλιο με κίνδυνο να πεθάνει και ο ίδιος να πάει φυλακή. Τελικά της το χορηγεί και εκείνη σώζεται. Ο Μαυρίδης πετυχαίνει διεθνή αναγνώριση αλλά έχει ξεκινήσει έναν άσωτο βίο, αποτέλεσμα του ότι δεν μπορούσε να παντρευτεί την αγαπημένη του. Ο συνεργάτης του Μαυρίδη παρακαλεί την Νιόκα να βοηθήσει τον Μαυρίδη να δεχθεί πρόσκληση της Ακαδημίας του Βερολίνου να εργαστεί εκεί. Τότε η Νιόκα του στέλνει επιστολή με την οποία του εξηγεί πως αναγκάστηκε να παντρευτεί τον Καλλίνη διότι η μητέρα της ήταν πόρνη και την εκβίαζαν, έτσι ο Καλλίνης λειτούργησε σαν σανίδα σωτηρίας Τελικά ο Μαυρίδης συνειδητοποιεί πως την αδίκησε.

Πληροφορίες

Το έργο δημοσιεύθηκε το 1920 και το 1921 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Θωμά Οικονόμου στην αίθουσα του Βασιλικού Θεάτρου Είναι το πρώτο θεατρικό έργο του Μπόγρη.
Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη 1950

Η Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη 1950 (6 Ιανουαρίου 1950 – 23 Μαρτίου 1950) πήρε την εξουσία όταν έπεσε η κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη.
Φρειδερίκος Α΄ του Μπάντεν (1249-1268)

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Χέρμαν ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν και της Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπερη, κόρης του Ερρίκου δούκα του Μέντλινκ (γιου του Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας).
Το 1268 απεβίωσε στη Νάπολη σε ηλικία 19 ετών, άγαμος. Τον διαδέχθηκε ο θείος του Ροδόλφος Α΄.
Προεδρικές εκλογές στο Ουζμπεκιστάν (2016)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σε Ουζμπεκιστάν στις 4 Δεκεμβρίου 2016, μετά το θάνατο του απερχόμενου προέδρου Ισλάμ Καρίμοφ , στις 2 Σεπτεμβρίου. Με βάση το σύνταγμα οι εκλογές θα διεξάγονται σε διάστημα εντός τριών μηνών από  το θάνατο του Καρίμοφ. Ο μεταβατικός πρόεδρος Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ κέρδισε τις εκλογές με το 88,6% των ψήφων. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν από το περιοδικό the Economist ως απάτη, και από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη ως έλλειψη "πραγματικής επιλογής".

Πλαίσιο

Σύμφωνα με το άρθρο 96 του συντάγματος, όταν ο πρόεδρος κωλύεται ή πεθαίνει εν ενεργεία, ο πρόεδρος της Γερουσίας (όταν πέθανε ο Καρίμοφ στο αξίωμα ήταν ο Νιγκματίλα Γιουλντάσεφ) πρέπει να αναλάβει ως υπηρεσιακός πρόεδρος, πριν διεξαχθούν εκλογές μέσα σε τρεις μήνες. Ο Γιουλντάσεφ, όμως, παραιτήθηκε και το κοινοβούλιο στις 8 Σεπτεμβρίου, αποφάσισε ομόφωνα να διορίσει τον πρωθυπουργό Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ ως προσωρινό πρόεδρο.
Αυτό το επιπλέον συνταγματικό μέτρο έγινε με την υποστήριξη των τοπικών φυλών, που φοβήθηκαν ότι μια πάλη για την εξουσία μεταξύ των ελίτ της χώρας θα μπορούσε να προκαλέσει αστάθεια, και έτσι αποφάσισε να στηρίξει τον Μιρζιγιάγιεφ, που ήταν πρωθυπουργός από το 2003. Σύμφωνα με το Reuters, οι διαπραγματεύσεις του Μιρζιγιάγιεφ με τις φυλές για να εξασφαλίσει το χρίσμα της προεδρίας συμπεριελάμβαναν την υπόσχεση να μοιραστεί την εξουσία με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό Ρουσλάμ Ασίμοφ και τον αρχηγό εθνικής ασφάλειας Ρουστάμ Ινογιάτοφ.

Εκλογικό σύστημα

Ο Πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα της εκλογής σε 2 γύρους, με τον τελικό γύρο μεταξύ των δύο υποψηφίων με το υψηλότερο ποσοστό να διεξάγεται σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος δεν λαμβάνει την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων στον πρώτο γύρο.

Εκστρατεία

Τέσσερις υποψήφιοι προτάθηκαν από τα αντίστοιχα κόμματά τους τον Σεπτέμβριο. Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ενέκρινε τις αιτήσεις τους τον Οκτώβριο.
Ο πρωθυπουργός Μιρζιγιάγιεφ αντιμετώπισε τρεις άλλους υποψηφίους: τους Καταμτζάν Κετμόνοφ του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος, Ναριμόν Ουμάροφ και Σαρβάρ Οταμουράτοφ (και οι δύο από το Κοινωνικό Δημοκρατικό Κόμμα).
2737 Κότκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Κότκα είναι S (λιθώδης). Ο Κότκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ως 15 ώρες περίπου.
Δρεπάνι

Δρεπάνι (ή δρέπανος ή δρεπάνη) είναι αγροτικό εργαλείο για την συγκομιδή σιτηρών και χόρτου, που εφευρέθηκε ήδη από την αρχαιότητα. Διαφέρει από την σκύθη ως προς το σχήμα και μήκος της λάμας και της λαβής.

Ιστορική εξέλιξη

Το δρεπάνι είναι από τα αρχαιότερα αγροτικά εργαλεία. Τα παλαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στην μέση ανατολή και χρονολογούνται από την πρωτολιθική εποχή χρησιμοποιούνταν για την συγκομιδή χόρτου και άγριων δημητριακών. Πριν από την έναρξη χρήσης των μετάλλων για την κατασκευή εργαλείων, τα δρεπάνια κατασκευάζονταν από ξύλο ή κέρατο ζώου, στο οποίο σφήνωναν λεπίδες από πυριτόλιθο που τις κολλούσαν με φυσικό ρετσίνι. Αργότερα, στην εποχή του χαλκού, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μέταλλο για την κατασκευή των δρεπανιών.Το δρεπάνι το χρησιμοποιούσαν για να θερίζουν τα χωράφια.
Το δρεπάνι ως σύμβολο των αγροτών μαζί με το σφυρί ως σύμβολο των εργατών, δημιούργησαν το διεθνές κομμουνιστικό σύμβολο του σφυροδρέπανου.
Σταύρος Μεταξάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά. Αδελφός του ήταν ο Γεράσιμος και ο Γεώργιος. Έγινε αρχηγός στην επανάσταση της Κεφαλλονιάς το 1848. Κυνηγήθηκε από τους Άγγλους, και καταδικάστηκε το 1849 ερήμην στην ποινή του θανάτου, επί του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας. Κατέφυγε στην Μασσαλία και εγκαταστάθηκε εκεί διαπρέποντας επαγγελματικά ως οφθαλμίατρος.
Του δόθηκε χάρη το 1861.
Πλάτανος της Άρτας

Ο πλάτανος της Άρτας ή πλάτανος του Αλή Πασά είναι ανατολικός πλάτανος (Platanus orientalis) που βρίσκεται στην Άρτα και το 1976 κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο της φύσης.

Περιγραφή

Ο πλάτανος βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Αράχθου, δίπλα από το ιστορικό Γεφύρι της Άρτας. Πρόκειται για ένα δέντρο ηλικίας περίπου 350 ετών με ύψος 10 μέτρα και περίμετρο 13,45 μέτρα.

Ιστορία

Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, ο πλάτανος της Άρτας μαζί με την πλατεία Μονοπωλείου υπήρξαν τόποι εκτέλεσης αιχμαλώτων και αμάχων όπως μαρτυρούν και οι ακέφαλοι σκελετοί που βρέθηκαν στις ανασκαφές. Η επιλογή της πλατείας και του πλατάνου στη γέφυρα της Άρτας, είχε να κάνει με το γεγονός ότι αποτελούσαν πολυσύχναστα μέρη και η θέα των νεκρών λειτουργούσε παραδειγματικά για τους υπόδουλους Έλληνες.
Αξιοσημείωτο είναι το περιστατικό με πρωταγωνιστή τον Βασιλέα Γεώργιο τον Α΄, ο οποίος επισκέφθηκε την Άρτα  στις 16 Σεπτεμβρίου 1881. Η υποδοχή υπήρξε θερμή και τις απογευματινές ώρες της ίδιας ημέρας ο βασιλιάς επιθεώρησε τις μονάδες που είχαν στρατοπεδεύσει στο κάστρο της Άρτας ενώ την επόμενη ημέρα επισκέφθηκε τη γέφυρα της Άρτας και απέδωσε χαιρετισμό στον Τούρκο διοικητή Αλή Ριζά Μπέη και μετά σκάλισε το όνομα του στον γέρικο πλάτανο και μαζί με τους αξιωματικούς, σχημάτισε έναν ανθρώπινο κύκλο γύρω από το δέντρο.

Ο πλάτανος στη λαϊκή παράδοση

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων, καθόταν κάτω από τον πλάτανο και έβλεπε τους κρεμασμένους Έλληνες, τους οποίους ο ίδιος είχε καταδικάσει σε θάνατο διά απαγχονισμού ενώ λέγεται επίσης ότι το δέντρο αποτελούσε και στόχο σκοποβολής του ίδιου του Αλή Πασά πριν από κάποια επιδρομή κατά των Σουλιωτών, γεγονός στο οποίο βασίστηκε και το δημοτικό τραγούδι «Τ’ έχεις καημένε πλάτανε και στέκεις μαραμένος με τις ριζούλες στο νερό και πάλι μαραμένος; Παιδιά μ’ σαν με ρωτήσατε, να σας το μολογήσω. Αλή πασάς επέρασε με δεκοχτώ χιλιάδες. Κι όλοι στον ίσκιο μ’ έκατσαν, εκάτσαν στη δροσιά μου κι όλοι σημάδι μ’ έβαλαν, κι όλοι με τουφεκίσαν. Μου κόψαν τα κλωνάρια μου, μαράθηκ’ η καρδιά μου κι αυτός ο γερ’-Αλή πασάς μου ρίχνει στην καρδιά μου.».
Γυμνό (Δημήτριος Γαλάνης)

Ο Πίνακας

Στο έργο απεικονίζεται μια γυναικεία μορφή σε οπίσθια όψη, ξαπλωμένη σε λευκό σεντόνι, με λυγισμένα γόνατα και τον κορμό της σχεδόν όρθιο. Η απεικόνιση γυμνών σωμάτων υπήρξε συνηθισμένο θέμα στα έργα χαρακτικής του Γαλάνη όχι όμως σε ότι αφορά τα έργα ζωγραφικής του όπου αντλούσε τη θεματολογία του από την καθημερινή ζωή και τα τοπία της Νότιας Γαλλίας. Στο συγκεκριμένο πίνακα αποδίδεται μέσα από το συνδυασμό και την παράθεση των χρωμάτων η μορφολογία και η πλαστικότητα του γυναικείου σώματος. Οι εναλλαγές του φωτός αποδίδονται με την κλιμάκωση των τριών χρωμάτων που απαρτίζουν την εικόνα, δηλαδή το πέρασμα από το σκοτεινό μαύρο φόντο στο γήινο θερμό της γυναικείας σάρκας μέχρι το λευκό του σεντονιού, όπου πινελιές από μαύρο και γαιώδες δημιουργούν τον ρυθμό των πτυχώσεων. Η ρευστότητα με την οποία εξαπλώνονται οι πινελιές δημιουργεί την αίσθηση της συνεχούς κίνησης και αποδίδει επιτυχημένα τους όγκους.

Επιρροές του καλλιτέχνη

Ο Δημήτρης Γαλάνης ήταν σημαντικός χαράκτης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και πρωτοπόρος καλλιτέχνης της νεοελληνικής χαρακτικής.  Δεν αναλώθηκε στις ακαδημαϊκές τάσεις των χρόνων της μαθητείας του, ούτε όμως δέχτηκε τη διάλυση των μορφών σε φως και χρώμα σύμφωνα με τις τάσεις του ιμπρεσιονισμού. Στα πρώιμα έργα του είναι ευδιάκριτες οι επιρροές από τον Σεζάν και τα κινήματα του κυβισμού και του φωβισμού ενώ μεταγενέστερα απέκτησε ένα προσωπικό ύφος, που βασιζόταν στις αρχές της κλασικής παράδοσης που εκπροσωπούσε ο Αντρέ Ντερέν, στενός φίλος του Έλληνα καλλιτέχνη. Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποιεί σκοτεινά, καφετιά και ελαιώδη χρώματα που χαρακτήρισαν τη ζωγραφική της περιόδου του Μεσοπολέμου. Ο Γαλάνης πειραματίστηκε με την απλοποίηση της φόρμας, τη γλυπτική δύναμη της πινελιάς και την απόδοση μιας εύρωστης ερμηνείας της ζωγραφικής.
Διαίρεση Μίμενσινγκ

Η Διαίρεση Μίμενσινγκ (βεγγαλικά: ময়মনসিংহ বিভাগ) είναι μια από τις οκτώ διαιρέσεις του Μπαγκλαντές. Έχει έκταση 10.485 τ.χλμ. και πληθυσμό 11.370.000 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Δημιουργήθηκε το 2015 από επαρχίες που προηγουμένως αποτελούσαν μέρος της Διαίρεσης Ντάκα. Εδρεύει στο Μίμενσινγκ της ομώνυμης επαρχίας.

Ιστορία

Η Ευρύτερη Περιφέρεια Μίμενσινγκ (η επαρχία Μίμενσινγκ μαζί με έξι άλλες γειτονικές επαρχίες) δημιουργήθηκε ως επαρχία Μίμενσινγκ από τη Βρετανική κυβέρνηση της Ινδίας το 1787. Αργότερα αναδιοργανώθηκε σε δύο φάσεις σε έξι επαρχίες: Μίμενσινγκ, Κισορεγκάντζ, Νετρακόνα, Τανγκάιλ, Τζαμαλπούρ και Σερπούρ.
Στις 12 Ιανουαρίου 2015 η πρωθυπουργός Σεΐχ Χασίνα ανακοίνωσε την ίδρυση της διαίρεσης Μίμενσινγκ. Αρχικά θα περιλαμβάνονταν έξι επαρχίες (αυτές που περιλάμβανε η αρχική επαρχία Μίμενσινγκ του 1787), οι οποίες θα αποσπούνταν από την διαίρεση της Ντάκα. Ωστόσο, ενώ τέσσερις επαρχίες ήταν πρόθυμες για την ίδρυση νέας διαίρεσης, οι άνθρωποι στις επαρχίες Τανγκάιλ και Κισορεγκάντζ επιθυμούσαν να παραμείνουν μέρος της Διαίρεσης Ντάκα. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2015, η διαίρεση δημιουργήθηκε επίσημα ως μια διαίρεση αποτελούμενη από τέσσερις επαρχίες.
Μαρία Κοσμά (αρχαιολόγος)

Βίος–σπουδές

Η Μαρία Κοσμά γεννήθηκε το 1970. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές της σπούδασε αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου και αποφοίτησε το 1992. Ακολούθησαν οι μεταπτυχιακές της σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κρήτης επίσης με κατεύθυνση στην Κλασική Αρχαιολογία (στο πρόγραμμα: «Ο Αρχαίος Μεσογειακός Κόσμος: Ιστορία και Αρχαιολογία») που είχαν θέμα τα πήλινα προσωπεία από το Ιερό της Άρτεμης Ορθείας στη Σπάρτη και τίτλο: «Πήλινα τελετουργικά προσωπεία. Μια προσπάθεια ερμηνευτικής προσέγγισης».
Η Μαρία Κοσμά έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 45 ετών, στις 23 Ιουλίου 2015, στην Αθήνα, μετά από μάχη δύο ετών με τον καρκίνο και κηδεύτηκε στην Αρκίτσα. Αρχαιολόγοι, συνάδελφοί της από την Εταιρεία Αιγαιακής Προϊστορίας «Αιγεύς», αλλά και τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, αναφέρονται σε «μία αφοσιωμένη αρχαιολόγο, μία μαχητική γυναίκα, η οποία έμελλε να χάσει την πιο δύσκολη μάχη της ζωής της. Οι συνάδελφοι της, τονίζουν το ήθος και την αξιοπρέπεια με την οποία πάλεψε τα δύο τελευταία χρόνια, με την επάρατη νόσο. Στο υπουργείο Πολιτισμού, εργάσθηκε με πάθος και αγάπη για την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομίας». Ο συνάδελφός της αρχαιολόγος Γιάννης Χαιρετάκης, αναφέρει ότι: «Η Μαρία υπήρξε στήριγμα των φίλων και των συναδέλφων της για όλα τα χρόνια της κοινής μας πορείας.  Ήταν άνθρωπος, με την ουμανιστική ερμηνεία του όρου».
Εκτός από την αρχαιολογική έρευνα, είχε επίσης πολιτική δράση, ως μέλος της ΚΟΕ και αργότερα του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ συμμετείχε και στήριζε και τοπικά κινήματα. Η Μαρία μαζί με τον αδελφό της Σταύρο συμμετείχαν στην ίδρυση της παράταξης Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου.

Σταδιοδρομία–δραστηριότητες

Από το 1993 εργάστηκε ως αρχαιολόγος στην ΚΑ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και στη συνέχεια στην Α' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων Αθηνών). Το 2006 τοποθετήθηκε ως μόνιμη αρχαιολόγος στην ΙΑ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Εύβοιας, νυν Εφορεία Αρχαιοτήτων Εύβοιας, όπου υπηρέτησε μέχρι τον Οκτώβριο του 2014. Στη συνέχεια τοποθετήθηκε προϊσταμένη στο «Τμήμα Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιολογικών Χώρων, Μνημείων, Αρχαιογνωστικής Έρευνας και  Μουσείων» της Εφορείας Αρχαιοτήτων Βοιωτίας.

Ανασκαφικό έργο

Ως το πιο σημαντικό ανασκαφικό της έργο, θεωρείται η ανακάλυψη μέρους τους τείχους της αρχαίας Χαλκίδας (2012—2014)  και του νεκροταφείου της 3ης χιλιετίας στα Νέα Στύρα (2009—2013).

2009—2013: Ανασκαφές στα Νέα Στύρα της Εύβοιας

Η ανακάλυψη των μνημειακών τάφων στα Νέα Στύρα της Εύβοιας, οδήγησε σε μια σειρά ανακοινώσεων, καθιστώντας σαφές ότι η θέση αποτελεί ένα σημαντικό κέντρο της Πρώιμης Χαλκοκρατίας στην Εύβοια. Στις 26 Μαΐου 2015 παρουσίασε σε διάλεξη στην  Αρχαιολογική Εταιρεία τα κυκλαδικά ειδώλια από την ανασκαφική έρευνα στα Νέα Στύρα. Η διάλεξη περιλαμβανόταν σε Συνέδριο με θέμα τις νεότερες έρευνες για τα κυκλαδικά ειδώλια.

2012—2015: Ανασκαφές στην Πλακαρή Καρύστου

Από το 2012 υπήρξε συνδιευθύντρια της ανασκαφικής έρευνας στην Πλακαρή της Καρύστου σε συνεργασία με το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο (Vrije Universiteit, Πανεπιστήμιο Vu) του Άμστερνταμ.
Ανάγλυφο από τα Φάρσαλα (Μουσείο του Λούβρου αρ. Ma 701)

Περιγραφή

Είναι από μάρμαρο της Πάρου. Το ανάγλυφο αναπαριστάνει δύο γυναίκες που κρατούν άνθη στο χέρι. Είναι στραμμένες η μία προς την άλλη. Φοράνε πέπλο και μαντήλι στα μαλλιά, τον λεγόμενο κεκρύφαλο.

Ερμηνεία

Πρόκειται για επιτύμβιο ανάγλυφο, το οποίο ανήκε σε στήλη που έχει χαθεί. Εικονίζει την Δήμητρα και την Περσεφόνη να κρατούν άνθη.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ανάγλυφο είναι έργο θεσσαλικής τέχνης, που διαφέρει από τα έργα πελοποννησιακών και αττικών εργαστηρίων. Διαπνέεται από φυσικότητα και μοιάζει περισσότερο με έργο ζωγραφικής, παρά με ανάγλυφο. Χρονολογείται στο 470-460 π.Χ.
Δήμος Καλλικράτειας

Θέση

Στο δυτικό άκρο της Χαλκιδικής, σε επαφή με το Νομό Θεσσαλονίκης βρίσκεται η περιοχή του σημερινού Δήμου Καλλικράτειας, στον οποίο υπάγονται τα χωρια Νέα Καλλικράτεια (Καλλικράτεια), Νέα Ηράκλεια, Άγιος Παύλος, Λάκκωμα, Νεοχωράκι, Νέα Γωνιά, Ροδόκηπος, Νέα Σίλατα, Σωζόπολη και Βεργιά, τα οποία  σήμερα είναι ομαδοποιημένα σε πέντε Δημοτικά Διαμερίσματα.