Σον-ε-Λουάρ

Προϊστορία

Από την προϊστορική εποχή, οι κοιλάδες του Σον και του Λίγηρα  είχαν κατοικηθεί και χρησίμευαν ως διάδρομοι μετακίνησης. Υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα που μαρτυρούν ανθρώπινη παρουσία από τη Νεολιθική εποχή, όπως στην περιοχή του Σαλόν-συρ-Σον.

Ρωμαϊκή εποχή

Οι Αιδούοι, ένας σημαντικός γαλατικός λαός, σύμμαχος των Ρωμαίων, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω στο 500 π.Χ. και είχαν την πρώτη τους πρωτεύουσα, τα Βίβρακτα, στα βορειοανατολικά του σημερινού νομού και τη δεύτερη, το Αυγουστόδουνο, στο σημερινό Ωτάν. Η παρουσία τους στο χώρο έφθανε πέρα ​​από τον νομό Σον-ε-Λουάρ και περιλάμβανε τμήματα των σημερινών νομών Κοτ-ντ'Ορ, Νιέβρ, Ιόν και Αιν, καταλαμβάνοντας έκταση περίπου 10.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα Βίβρακτα έγιναν πρωτεύουσα γύρω στο 150-120 π.Χ. Το 52 π.Χ., όπως αναφέρει ο Ιούλιος Καίσαρ στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου,  οι Αιδούοι έλαβαν μέρος στην εξέγερση των Γαλατών υπό τον Βερκιγγετόριξ κατά των Ρωμαίων.
Η δημιουργία του Αυγουστόδουνου (Augustodunumt: ο λόφος του Αυγούστου), κατ' επιθυμίαν του αυτοκράτορα Αυγούστου διότι τα Βίβρακτα συμβόλιζαν την εξέγερση των Γαλατών, χρονολογείται από το 16 π.Χ. περίπου.  Από την αρχή, η πόλη ήταν περιτριγυρισμένη από τείχη μήκους 6 χιλιομέτρων, ενισχυμένα από 54 κυκλικούς πύργους.
Ο Χριστιανισμός άρχισε να διαδίδεται στην περιοχή από τον 3ο αιώνα. Ο παλαιότερος γνωστός επίσκοπος του Ωτάν είναι ο Reticius, που ήταν παρών στο Συμβούλιο της Ρώμης το 313.

Μεσαίωνας

Τον Μεσαίωνα, η περιοχή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο ως σταυροδρόμι μεταξύ του βορρά και του νότου του Βασιλείου της Γαλλίας και των συνόρων με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορίας. Πολλοί θρησκευτικοί και λαϊκοί άρχοντες μοιράζονταν εδάφη και δικαιώματα, όπως το αβαείο του Κλυνύ, έδρα του θρησκευτικού τάγματος των Βενεδικτίνων που εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη, ο επίσκοπος του Ωτάν και η περιφέρειά του, ο κόμης του Σαλόν, ο κόμης του Μπρανσιόν και οι δούκες της Βουργουνδίας, καθώς ο νομός αποτελούσε τμήμα του δουκάτου της Βουργουνδίας.

Σύγχρονη εποχή

Ο νομός κατελήφθη δύο φορές από τα αυστριακά στρατεύματα: από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάρτιο του 1814 και από τον Ιούνιο του 1815 μέχρι τον Νοέμβριο του 1818.
Στα μέσα του 19ου αιώνα, ο Λαμαρτίνος ήταν ο πιο διάσημος από τους κατοίκους του Σον-ε-Λουάρ: ποιητής, επικεφαλής της Προσωρινής Κυβέρνησης τον Φεβρουάριο του 1848,  υπουργός Εξωτερικών και κεντρική μορφή της πολιτικής σκηνής πριν εγκαταλείψει την πολιτική την εποχή της Δεύτερης Αυτοκρατορίας (1852-1870).
Μεταξύ 1940 και Νοεμβρίου 1942 το βορειοανατολικό τμήμα του νομού κατελήφθη από τους Γερμανούς, οι οποίοι στη συνέχεια διέσχισαν τη γραμμή οριοθέτησης και εισέβαλαν στη νότια ζώνη. Σθεναρό πεδίο δράσης της γαλλικής αντίστασης, ο νομός ελευθερώθηκε το καλοκαίρι του 1944.
Ο νομός Σον-ε-Λουάρ δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789,  από τμήματα της επαρχίας της Βουργουνδίας, περίπου εντός των παλαιών ορίων των περιοχών των πόλεων Ωτάν, Σαλόν, Σαρόλ και Μακόν.
Από το 1960 έως το 2015, ήταν μέρος της περιοχής της Βουργουνδίας. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, η περιοχή της Βουργουνδίας, συνενώθηκε με την όμορη περιοχή Φρανς-Κοντέ και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ.