Άρης Καραγεώργος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου του 1951 στο Τροβάτο Ευρυτανίας και μεγάλωσε στη Μεσοκώμη και στο Αγρίνιο. Πρωτότοκος γιος του Νίκου Καραγεώργου και της Γκόλφως Μπριάνη. Δυο χρόνια αργότερα ήρθε στον κόσμο ο αδελφός του Χρήστος και το 1958 γεννήθηκε το στερνοπαίδι της οικογένειας ο Θανάσης. Το 1965 μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα. 
Ξεκίνησε αθλητισμό στο τέλος της ίδιας χρονιάς με τα χρώματα του Παναθηναϊκού ΑΟ και από τα πρώτα του βήματα φλέρταρε με τον πρωταθλητισμό, κερδίζοντας πρωταθλήματα παίδων και στη συνέχεια εφήβων. Στην πιό κρίσιμη περίοδο της εξέλιξής του ανακόπηκαν οι προσπάθειές του, επειδή κατά την 28μηνη στρατιωτική του θητεία (Αρχηγός Μέσων Αρμάτων στα τεθωρακισμένα) στο Πολύκαστρο Κιλκίς (1971-1973), δεν έτυχε των διευκολύνσεων που είχαν όλοι οι πρωταθλητές εκείνης της εποχής.
Όταν επανήλθε μετά από τρία χρόνια, η μετέπειτα πορεία του, ταυτόχρονη με του αδελφού του Χρήστου -αμφότεροι χωρίς προπονητή-, συνδέθηκε άρρηκτα με μια επαναστατική πρόοδο για το ελληνικό βάδην. Κατέκτησε 10άδες πανελλήνιες νίκες, τις περισσότερες τερματίζοντας μαζί στην πρώτη θέση με τον αδελφό του. Κατέρριψε πολλές φορές το πανελλήνιο ρεκόρ στα 20χλμ. βάδην, κατεβάζοντάς το σταδιακά από 1.37'16" στη 1.25'47" (1979). Στην πρώτη του συμμετοχή στα 50χλμ. βάδην το 1979 βελτίωσε το εθνικό ρεκόρ κατά μία και πλέον ώρα, με 4.05'10" (προηγ. 5.10'51") που αποτελούσε συγχρόνως και νέα βαλκανική επίδοση. Ανέβηκε πολλές φορές στο βάθρο των βαλκανικών αγώνων, με κορυφαία στιγμή την πρώτη θέση το 1979 σε ταυτόχρονο τερματισμό με τον Χρήστο, μοναδική διπλή νίκη που έχουν πετύχει δύο αδέλφια στην ιστορία των βαλκανικών αγώνων. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Μόσχας (1980) τερματίζοντας 15ος στα 20χλμ. βάδην. Άλλο ένα μοναδικό ρεκόρ, καθώς δύο αδέλφια στο ίδιο αγώνισμα εκπροσώπησαν την Ελλάδα σε Ολυμπιακούς Αγώνες (ο Χρήστος συμμετείχε στην απόσταση των 50 χλμ βάδην καταλαμβάνοντας την 12η θέση).
Ως προπονητής στη συνέχεια γύμνασε εκατοντάδες αθλητές και ανέδειξε δεκάδες πρωταθλητές, ενώ είναι αυτός που δημιούργησε το γυναικείο βάδην στην Ελλάδα. Διετέλεσε επί πολλά χρόνια Ομοσπονδιακός προπονητής του Στίβου, αφού ξεκίνησε ως προπονητής του Παναθηναικού Α.Ο. και έκλεισε την καριέρα του ως προπονητής του Πανελληνίου Γ. Σ. Είναι ο δημιουργός και υπεύθυνος του περιοδικού "Βάδην" και επίσης ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού "Βετεράνοι Αθλητές", όντας αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Βετεράνων Αθλητών. Υπήρξε ακόμη αρθρογράφος σε πολλά αθλητικά έντυπα, στον ημερήσιο και αθλητικό τύπο όπου μέχρι και σήμερα συνεχίζει. Ανάμεσα στα πολλά ρεκόρ που δημιούργησε ως Αθλητής και αργότερα ως προπονητής, κατέχει κι ένα μοναδικό ακόμη• Σε Ολυμπιακούς αγώνες συμμετείχε ως Αθλητής (1980), ως Προπονητής (2000) και ως Οργανωτής (συντονιστής του Βάδην το 2004). Ήταν επίσης Διευθυντής Βάδην στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Αθήνας (1997). 
Είναι συνταξιούχος των Ελληνικών Ταχυδρομείων στα οποία εργάσθηκε επί 35 συναπτά έτη και καθ’ όλη τη διάρκεια καλλιέργησε το Ταχυδρομικό Βάδην (μαζί με τον αδελφό του και συνάδελφο Χρήστο). Διοργάνωσαν και συμμετείχαν στα ετήσια πανελλήνια πρωταθλήματα και κατέκτησαν πoλλές πρωτιές σε Βαλκανικό και Ευρωπαικό επίπεδο. Λάτρης της φύσης, των τεχνών και των γραμμάτων, ασχολείται με την φωτογραφία, ενώ στο ενεργητικό του καταγράφονται και 4 ταινίες μικρού μήκους που αφορούν την γενέτειρά του και μία πραγματεύεται τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας. Το όνομά του ταυτίστηκε με την πρόοδο του Ελληνικού Βάδην και την εξέλιξή του στη χώρα μας. Χαρακτηρίστηκε, και όχι τυχαία, "φιλόσοφος του Ελληνικού στίβου". 
Είναι πατέρας δυο αγοριών του Νίκου και του Γιάννη.