google/wiki40b huggingface dataset:
Δημήτριος Γ´ ο Ανίκητος

Γενικά

Είναι ένας από τους πολλούς ηγεμόνες που βασίλεψαν κατά την περίοδο 100 με 70 π.Χ. Τα νομίσματα που διασώζονται από την περίοδο της διακυβέρνησης του είναι πολύ σπάνια. Κάποιες από τις παραστάσεις τους προέρχονται από τα νομίσματα του Δημητρίου Α´ του ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής (200–180 π.Χ.), με τον οποίο επίσης μοιράζονται το κοινό επίθετο (Ανίκητος) και αναπαριστώνται στα νομίσματα τους φορώντας ελεφαντοκεφαλή. Αποτελεί ωστόσο την εξαίρεση στο ότι τα νομίσματα του δεν περιέχουν βουδιστικούς συμβολισμούς.
Τα νομίσματα του είναι πολύ λίγα και διαθέτουν ένα μόνο μονόγραμμα το οποίο δεν συναντάται σε νομίσματα άλλων ηγεμόνων, κάτι που κάνει πιθανό πως η βασιλεία του υπήρξε σύντομη και μη σημαντική. Στα ασημένια νομίσματα του ο Δημήτριος Γ´ εμφανίζεται να φορά καυσία ή να έχει διάδημα, και στην άλλη πλευρά ο Δίας να κρατά κεραυνό. Στα χάλκινα νομίσματα του φορά την ελεφαντοκεφαλή, και στην άλλη πλευρά υπάρχει φτερωτός κεραυνός.

Ταυτότητα

Οι ιστορικές πηγές του ινδοελληνικού βασιλείου είναι πολύ λίγες, και η διάκριση μεταξύ των διάφορων ηγεμόνων της περιοχής, ιδιαίτερα αυτών που έχουν ίδιο όνομα, παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες. Θεωρείται πως υπήρχαν 3 βασιλείς με το όνομα Δημήτριος, με τον 3ο να έχει βασιλέψει περί το 100 π.Χ. βάσει των χαρακτηριστικών κοπής και τεχνοτροπίας των νομισμάτων.Ωστόσο ο Δημήτριος Γ´ είναι ο μόνος Δημήτριος ο οποίος έχει δίγλωσσα νομίσματα, σε ελληνικά και γραφή Χαροστί, και πιθανώς ταυτίζεται με τον Δημήτριο της Ινδίας τον οποίο αναφέρει ο Ρωμαίος ιστορικός Ιουστίνος. Ο συγκεκριμένος Δημήτριος αναφέρεται πως πολέμησε εναντίον του Ευκρατίδη Α´ (170–145 π.Χ.) του ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής κατά τα τέλη της βασιλείας του. Υπάρχει ωστόσο και η εκτίμηση πως πρόκειται για τον Δημήτριο Β´ αν και θεωρείται πως βασίλεψε αρκετά νωρίτερα, πριν από τον Ευκρατίδη. Τέλος, υπάρχουν και εκτιμήσεις οι οποίες θεωρούν πως είναι ο Δημήτριος Α´, θεωρώντας πως ο Ευκρατίδης πολέμησε εναντίον του Δημητρίου πριν ο Ευκρατίδης γίνει βασιλιάς.
Υπάρχουν και παλαιότεροι συγγραφείς οι οποίοι θεωρούν πως ο Δημήτριος Β´ της Βακτρίας είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Δημήτριο Γ´ του ινδοελληνικού βασιλείου, και είναι το άτομο που πολέμησε εναντίον του Ευκρατίδη.
Sanabel TV

Η Sanabel TV ήταν τηλεοπτικός σταθμός της Δυτικής Όχθης στο Κράτος της Παλαιστίνης, με έδρα τη Ναμπλούς.  Σύμφωνα με τη ραδιοφωνική εκπομπή του CBC As it Happens:
"Η Sanabel TV είναι ο πιο δημοφιλής τοπικός τηλεοπτικός σταθμός στην πόλη Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης. Στην πραγματικότητα είναι ο μόνος τοπικός τηλεοπτικός σταθμός στη Ναμπλούς. Και οι ισραηλινές δυνάμεις τον έκλεισαν".
Έκλεισε στα τέλη του Φεβρουαρίου 2007.
Σιγκτούνα

Γεωγραφία

Η Σιγκτούνα είναι χτισμένη πάνω στον θαλάσσιο κόλπο Σκαρβέν και απλώνεται γύρω από τα Ούπλαντς-Μπρο και μέρος της λίμνης Μέλαρεν.

Ιστορία

Η Σιγκτούνα ιδρύθηκε στην τοπόθεσια που πριν από περίπου 1,000 χρόνια εκτείνονταν η ακτή της λίμνης Μέλαρεν. Πήρε το όνομα της από ένα αρχαίο βασιλικό κτήμα (βλ. Ουψάλα Ουντ) που βρίσκεται αρκετά χιλιόμετρα στα δυτικά (βλ. Παλαιά Σιγκτούνα). Διάφορες πηγές αναφέρουν σαν ιδρυτή τον Βασιλιά Ερίκο τον Κατακτητή ενώ άλλες τον Βασιλιά Ολάφ τον Αγαπητό.
Λειτούργησε ως βασιλικό και εμπορικό κέντρο για περίπου 250 χρόνια και ήταν μία από τις πιο σημαντικές πόλεις της Σουηδίας. Κατά τη διάρκεια μιας μικρής περιόδου μεταξύ του τέλους του 10ου και της αρχής του 11ου αιώνα, τα πρώτα νομίσματα της Σουηδίας κόπηκαν εκεί. Η παλαιά εκκλησία, χτισμένη τον 13ο αιώνα από το Τάγμα των Δομινικανών στο μοναστήρι υπάρχει ακόμα, έχοντας μάλιστα μερικές ανακαινίσεις στο ιστορικό της. Το δομινικανικό μοναστήρι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Σουηδική Μεσαιωνική Εποχή και εκπαίδευσε πολλούς και σημαντικούς εκπροσώπους της Εκκλησίας. Μεταξύ αυτών, πολλοί Σουηδοί αρχιεπίσκοποι. Πολλα ερείπια από εκκλησίες και μοναστήρια έχουν διατηρηθεί, και η παλαιά δομή της πόλης δεν ξανασχεδιάστηκε, όπως συνέβη σε πολλές σουηδικές πόλεις τον 19ο και 20ο αιώνα.
Το 1187 η Σιγκτούνα βρέθηκε στο στόχαστρο παγανιστικών επιδρομέων, πιθανότατα είτε από την Εσθονία, το Κουρλάντ ή την Καρελία. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Στεν Τες, οι ανασκαφές δεν έχουν επιβεβαιώσει τις υποψίες πλήρης καταστροφής της. Η Σιγκτούνα μεγάλωσε και ευημέρησε, αλλά το έτος 1300 ξεπεράστηκε σε υπεροχή απο την Στοκχόλμη και την Ουψάλα, παραμένοντας μια μικρή πόλη.
Ο θυρεός που χρησιμοποιείται τώρα, συναντάται για πρώτη φορά στην παλαιότερη σφραγίδα της πόλης που έχει βρεθεί, η οποία χρονολογείται από το 1311 περίπου. Σύμφωνα με ένα μύθο (πιθανότητα εμπνευσμένο από τα όπλα της πόλης) η Σιγκτούνα ήταν κάποτε η Βασιλική έδρα, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί. Η κορόνα που βρίσκεται στο εθνόσημο θα μπορούσε να συμβολίζει ακόμα το τεράστιο βασιλικό νόμισμα που βρισκόταν στην πόλη. Από το 1971, ο θυρεός ισχύει για τον πολύ μεγαλύτερο ομώνυμο δήμο.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, φιλοξενούσε μόλις 600 κατοίκους και ήταν η μικρότερη πόλη της Σουηδίας. Η πόλη παρέμεινε ασήμαντη μέχρι το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Μεγάλο ποσοστό της πληθυσμιακής αύξησης ίσως να οφείλεται στην κατασκευή του διεθνούς αεροδρομίου Αρλάντα, το οποίο βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα έξω από την Σιγκτούνα.
Παραφιλία

Mε τον όρο παραφιλία στην ψυχολογία και τη σεξολογία αναφέρεται μία σειρά από εκφράσεις της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, που χαρακτηρίζεται από σεξουαλική διέγερση που προκαλείται από ενέργειες ή καταστάσεις που δεν σχετίζονται άμεσα με τον συνηθισμένο τρόπο σεξουαλικής συνεύρεσης. Η παραφιλία αφορά στις περισσότερες περιπτώσεις και στα δύο φύλα.
Ο όρος μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να καταδείξει μη κανονικές σεξουαλικές πρακτικές, χωρίς απαραίτητα να συνεπάγεται ότι είναι και λανθασμένες. Στην πραγματικότητα ο όρος επινοήθηκε για να αντικαταστήσει, σε μια πιο αυστηρή επιστημονική ταξινόμηση, τον παλιό ορισμό της σεξουαλικής διαστροφής ή σεξουαλικής απόκλισης, μεταξύ των οποίων στο παρελθόν περιλαμβανόταν και η ομοφυλοφιλία καθώς και άλλες μορφές σεξουαλικότητας όπως η ομαδική συνουσία.
Φερεντσβάρος (αθλητικό σωματείο)

Ιστορία

Στις 3 Μαΐου του 1899 ιδρύθηκε η Φερεντσβάρος από κατοίκους της ένατης συνοικία της Βουδαπέστης. Ο Φέρεντς Σπρίνγκερ, ένας δικηγόρος από την ίδια περιοχή, ορίστηκε ως ο πρώτος πρόεδρος του συλλόγου. Ο προϋπολογισμός του συλλόγου αυξήθηκε από μια μπάλα που κρατήθηκε για τον εορτασμό της ίδρυσης του συλλόγου. Το πρώτο γήπεδο του συλλόγου χτίστηκε στη λεωφόρο Soroksári στο ένατο διαμέρισμα.
Στις 3 Δεκεμβρίου του 1900 ιδρύθηκε επίσημα το ποδοσφαιρικό τμήμα της Φερεντσβάρος. Δύο μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο, έπαιξε τον πρώτο της αγώνα στο ουγγρικό πρωτάθλημα εναντίον της Μπουτναπέστι ΤΚ. Δεδομένου ότι ο αγώνας δεν είχε ανακοινωθεί στην Ουγγρική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (MLSZ), δεν θεωρείται ως ο πρώτος επίσημος αγώνας του συλλόγου.
Στις 21 Απριλίου του 1900 η ομάδα έπαιξε τον πρώτο επίσημο αγώνα της ενάντια στη Μούεγκετεμι ΑΦΚ στον οποίο και ηττήθηκε με σκορ 5-3. Το πρώτο γκολ για τον σύλλογο πέτυχε ο Γκάσπαρ Μπόρμπας.

Έμβλημα

Το έμβλημα του συλλόγου άλλαξε το 2013.
Γιου-Σαν

Χλωρίδα και πανίδα

Με τον Τροπικό του Καρκίνου να τη διασχίζει, η Ταϊβάν έχει κλίμα μεταξύ του τροπικού και του υποτροπικού. Εδώ οι περιοχές χαμηλού υψομέτρου υποστηρίζουν δάση αειθαλών πλατύφυλλων δέντρων. Καθώς ανεβαίνουμε σε υψόμετρο, αυτά αντικαθίστανται βαθμιαία από δάση φυλλοβόλων και κωνοφόρων. Στις βουνοκορφές υπάρχει αλπική ζώνη, όπου φύονται μόνο βρύα και χλόη.
Και οι τρεις ζώνες υπάρχουν στο Γιου-Σαν, που διατηρεί την πλουσιότερη και πιο ποικίλη άγρια ζωή στο νησί. Σύντομες έρευνες έχουν διαπιστώσει την παρουσία 130 ειδών πτηνών, 28 ειδών θηλαστικών, 17 ειδών ερπετών, 12 είδη αμφιβίων και 186 είδη πεταλούδων στο Εθνικό Πάρκο Γιου-Σαν. Μάλιστα το Γιου-Σαν αποκαλείται από μερικούς βιολόγους «η Κιβωτός», καθώς το θεωρούν ταμιευτήρα των σπάνιων ειδών της Ταϊβάν. Αποτελεί σχεδόν μια «εγκυκλοπαίδεια» των οικοσυστημάτων της νήσου, το ενδιαίτημα του ενός τρίτου των ενδημικών ειδών της, όπως τα θηλαστικά Capricornis swinhoei, Macaca cyclopis («μακάκος των βράχων της Ταϊβάν»), Ursus thibetanus formosanus («μαύρη αρκούδα της Φορμόζας») και Muntiacus reevesi, το πτηνό Urocissa caerulea («μπλε καρακάξα της Ταϊβάν») και τα μοναδικά ψάρια Hemimyzon taitungensis και Varicorhinus tamusuiensis του ποταμού Λεκουλέκου.

Ιστορικά στοιχεία

Το 1900, κατά την ιαπωνική κατοχή της Ταϊβάν, δύο Ιάπωνες ανθρωπολόγοι, οι Τορίι Ριουζό και Ουσινοσούκε Μόρι (1877-1926), έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που καταγεγραμμένα ανέβηκαν στην κορυφή του Γιου-Σαν. Ονόμασαν το βουνό στα ιαπωνικά Niitakayama (新高山) ή όρος Νιιτάκα, που σημαίνει το «Νέο Υψηλό Βουνό», επειδή ήταν ψηλότερο ακόμα και από το όρος Φούτζι (κατά 176 μέτρα). Το 1937 το Niitakayama έγινε μέρος του «Εθνικού Πάρκου Niitaka Alishan» (ιαπων.: 新高阿里山国立公園|新高阿里山国立公園]]).
Η ιαπωνική αυτή ονομασία του βουνού χρησιμοποιήθηκε ως το μυστικό σύνθημα που δόθηκε στον στόλο αεροπλανοφόρων του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Ναυτικού για να αρχίσει την Επίθεση στο Περλ Χάρμπορ το 1941. Συγκεκριμένα, ο κωδικός ήταν «Niitakayama Nobore» (δηλαδή «Ανεβείτε το Νέο Υψηλό Βουνό»).
Το 1966 ένα μεγάλο μπρούντζινο άγαλμα του Γιου Γιουρέν τοποθετήθηκε στην κορυφή και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1996, οπότε πετάχτηκε σε ένα φαράγγι από ακτιβιστές του κινήματος της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν.
Πιο πρόσφατα, το Γιου-Σαν απέκτησε σημαντικό ρόλο σε μια επανεστίαση της ταυτότητας της Ταϊβάν. Επιλέχθηκε ως το φόντο για το νέο χαρτονόμισμα των χιλίων νέων δολαρίων Ταϊβάν στις 20/7/2005. Παρόμοια, ένας αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 2007 από το κοντινό Αστεροσκοπείο Λουλίν του Εθνικού Κεντρικού Πανεπιστημίου πήρε το όνομα του βουνού: είναι ο 185546 Γιουσάν (Yushan)
Ποιητική Έντα

Μορφή

Τα ποιήματα της Έντα είναι συντεθεμένα σε παρηχητικό στίχο. Η γλώσσα τους είναι συνήθως καθαρή και σχετικά λιτή.

Συγγραφέας

Όπως το μεγαλύτερο μέρος της πρώιμης ποίησης, τα ποιήματα της Έντα ήταν προφορικά, περνώντας από στόμα σε στόμα και από αφηγητή σε αφηγητή επί αιώνες. Κανένα από τα ποιήματα δεν αποδίδεται σε συγκεκριμένο συγγραφέα -αν και μερικά από αυτά έχουν ιδιαίτερα ατομικά χαρακτηριστικά γραφής- και έτσι είναι πιθανό να ήταν δουλειά συγκεκριμένων ποιητών. Υπάρχουν εικασίες από μελετητές για υποθετικούς συγγραφείς, οι οποίες όμως δεν φτάνουν ποτέ σε αποδεκτά συμπεράσματα.

Χρονολογία σύνθεσης

Η χρονολόγηση των ποιημάτων έχει γίνει πηγή ακαδημαϊκών συζητήσεων, όμως δεν έχουν εξαχθεί ασφαλή συμπεράσματα.
Η χρονολόγηση έγκειται στη εξέταση ιστορικών χαρακτήρων που εμφανίζονται στο έργο, στη χρονολόγηση των χειρογράφων καθώς και στην εξέταση της τοποθεσίας σύνθεσης του κάθε ποιήματος ξεχωριστά. Παραδείγματος χάριν ένα από τα ποιήματα της Έντα που φαίνεται από τον τίτλο του και από εσωτερικά στοιχεία να έχει συντεθεί στην Γροιλανδία δεν θα μπορούσε να τοποθετηθεί χρονολογικά νωρίτερα από το 985, καθώς μέχρι τότε δεν υπήρχαν Σκανδιναβοί στην Γροιλανδία.

Τοποθεσία συγγραφής

Το πρόβλημα χρονολόγησης των ποιημάτων είναι συνδεδεμένο με το πρόβλημα εξεύρεσης της τοποθεσίας σύνθεσής τους. Αφού η Ισλανδία δεν είχε αποικιστεί μέχρι το 870, οτιδήποτε έχει συντεθεί πριν τη χρονιά εκείνη έχει υποχρεωτικά συντεθεί κάπου αλλού, πιθανότατα στη Νορβηγία. Τα νεώτερα ποιήματα ωστόσο είναι πιο πιθανό να έχουν Ισλανδική καταγωγή.
Διάφοροι ακαδημαϊκοί έχουν προσπαθήσει να εντοπίσουν συγκεκριμένα ποιήματα εξετάζοντας τη γεωγραφία, την χλωρίδα και την πανίδα στην οποία αναφέρονται. Αυτή η προσέγγιση συνήθως δεν αποδίδει ακλόνητα συμπεράσματα.
Στα πρόσφατα χρόνια οι ακαδημαϊκοί τείνουν να αποφεύγουν τέτοιου είδους επιχειρηματολογίες θεωρώντας τις βασικά άκαρπες και συχνά βασισμένες σε σωβινιστικές ιδέες.
Αλέξανδρος Χατζηδημητρίου

Βιογραφία

Σπούδασε νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και έγινε δικηγόρος στο δικηγορικό σύλλογο Σερρών το 1999. Το 2014 εξελέγη Πρόεδρος της Συνεργατικής Τράπεζας Σερρών και έγινε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδος. 
Στις Ελληνικές Βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του Ποταμιού στην εκλογική περιφέρεια των Σερρών. Δεν επανεξελέγη τον Σεπτέμβριο του 2015  .
Ουμβέρτος της Σαβοΐας-Αόστας

Βιογραφία

Ο Ουμπέρτο Μαρία Βιτόριο Αμεντέο Τζουζέπε (ιταλικά: Umberto Maria Vittorio Amedeo Giuseppe‎) γεννήθηκε στο Τορίνο στις 22 Ιουνίου 1889. Ήταν γιος του Αμεδαίου, δούκα της Αόστας, βασιλιά της Ισπανίας κατά το διάστημα 1870-1873, και της δεύτερης συζύγου του -και ανεψιάς του- Μαρίας Λετίτσιας Βοναπάρτη (1866-1926), κόρης του πρίγκιπα Ζερόμ Ναπολέοντα Βοναπάρτη (γαλλικά: Napoléon Joseph Charles Paul ή Napoléon-Jérôme Bonaparte‎, 1853-1891) και της Κλοτίλντε της Σαβοΐας.
Έλαβε το τίτλο «κόμης του Σαλέμι» όταν ήταν ακόμη βρέφος, με παραγγελία του θείου του, βασιλιά Ουμβέρτου. Η βασιλική εντολή διεκπεραιώθηκε ταχύτατα και στις 15 Δεκεμβρίου 1889 το ιταλικό Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε την απονομή του τίτλου. Με αυτόν τον τρόπο τιμήθηκε και η σικελική πόλη Σαλέμι, που είχε παίξει σημαντικό ρόλο την εποχή του Γκαριμπάλντι και των Χιλίων (I Mille di Garibaldi) στον αγώνα για την ενοποίηση της Ιταλίας. (Συμβολικά, το Σαλέμι αναφέρεται ως prima capitale d'Italia, δηλ. πρώτη πρωτεύουσα της Ιταλίας).
Όταν ήταν ενός έτους, ο πατέρας του απεβίωσε. Από τον πρώτο γάμο του πατέρα του είχε τρεις αδελφούς: τον Εμμανουήλ Φιλιβέρτο (δούκας της Αόστας), τον Βίκτορα Εμμανουήλ (κόμης του Τορίνου) και τον Αμεδαίο Λουδοβίκο (δούκας των Αμπρούτσι).
Αποφοίτησε από το Κολλέγιο των Βαρναβιτών του Μονκαλιέρι (πέριξ του Τορίνου), έγινε γερουσιαστής σε ηλικία 21 ετών και αμέσως μετά σπούδασε για λίγο στη Ναυτική Ακαδημία στο Λιβόρνο. Το 1911 κατηγορήθηκε για μια μικροκλοπή και ο εξάδελφός του, Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας, αντέδρασε -σύμφωνα με μια αναφορά στον τύπο της εποχής- διατάσσοντας τη σύλληψή του, σα να ήταν κοινός θνητός. Όμως παρενέβη άμεσα η μητέρα του Ουμβέρτου, που τον φυγάδευσε εκτός του Τορίνου και, απευθυνόμενη στον βασιλιά, τον κάλεσε να πραγματοποιήσει, αν τολμά, τη σύλληψη του γιου της. Τελικά, ο Βίκτωρ Εμμανουήλ φέρεται να διέταξε αρχικά τον περιορισμό του στο οικογενειακό καστέλο του Μονκαλιέρι και, κατόπιν, να υπηρετήσει για ένα 18μήνο σε πολεμικό πλοίο εν πλω, υπό την επιτήρηση και καθοδήγηση ενός συνταγματάρχη της χωροφυλακής. 
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατατάχθηκε εθελοντικά στις ένοπλες δυνάμεις της Ιταλίας. Αρχικά, ως απλός στρατιώτης, πυροβολητής του συντάγματος «Guide». Τον Μάιο του 1915 εντάχθηκε ως ανθυπίλαρχος σε ένα σύνταγμα ιππικού από την Κατάνια. Τιμήθηκε με δυο αργυρά πολεμικά μετάλλια. To ένα από αυτά το κέρδισε για τη στάση που επέδειξε ως αξιωματικός ρίψης βομβίδων και χειροβομβίδων, κατά την απόκρουση της Αυστρο-γερμανικής επίθεσης στην περιοχή της Βιτσέντσας, προς τα τέλη του 1917. Προήχθη μάλιστα «επ' ανδραγαθία» σε υπίλαρχο της Επιλαρχίας (τάγματος) Βομβαρδιστών (Batteria Bombardieri) του συντάγματός του. 
Ο Ουμβέρτος απεβίωσε στις 19 Οκτωβρίου 1918, λίγες μέρες πριν τη λήξη του πολέμου, από ισπανική γρίπη και ετάφη στο κοιμητήριο του Κρεσπάνο ντελ Γκράπα, στην επαρχία Τρεβίζο του Βένετο. Το 1926 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο Στρατιωτικό Μνημείο του Μόντε Γκράπα.
Βίκτορ Τσερνόφ

Τα πρώτα χρόνια

Ο Βίκτορ Τσερνόφ γεννήθηκε στο Νοβουζένσκ, μια πόλη νοτιοανατολικά του Σαράτοφ στο κυβερνείο της Σαμάρα. Ήταν γιος ενός πρώην δουλοπάροικου αγρότη και ανατράφηκε για να γίνει ένας χαμηλού επιπέδου δημόσιος λειτουργός στην τοπική δημόσια διοίκηση. 
Ο Τσερνόφ παρακολούθησε το γυμνάσιο στο Σαράτοφ, ένα φυτώριο ριζοσπαστισμού, όπου εντάχτηκε σε έναν λαϊκίστικο κύκλο συζητήσεων, στον οποίο μελέτησε τα έργα του Νικολάι Ντομπρολιούμποφ και του Νικολάι Μιχαϊλόφσκι. Οι ριζοσπαστικές του τάσεις τράβηξαν την προσοχή της τοπικής αστυνομίας και ο Τσερνόφ μεταφέρθηκε σε άλλο σχολείο για τον τελευταίο χρόνο των σπουδών του.
Ο Τσερνόφ γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μόσχας, όπου ακόμη μια φορά εντάχτηκε σε ριζοσπαστικό κύκλο συζητήσεων, υπερασπιζόμενος τις λαϊκίστικες απόψεις κατά των Μαρξιστών. Συνελήφθη για την πολιτική του δράση την άνοιξη του 1894 και πέρασε 9 μήνες στο Φρούριο Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη. Μετά την φυλάκισή του, ο Τσερνόφ καταδικάστηκε σε μια περίοδο διοικητικής εξορίας στην κεντρική Ρωσία.

Πολιτική καριέρα

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1880 αναμίχθηκε στην επαναστατική δράση. Παρακολούθησε την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μόσχας και στις αρχές της δεκαετίας του 1890 εντάχθηκε στους Ναρόντνικους· το 1894 εντάχθηκε στην ομάδα “Δίκιο του Λαού” (Ναρόντνοε πράβο) του Μαρκ Νατάνσον, μια προσπάθεια να ενώσει όλα τα σοσιαλιστικά κινήματα στη Ρωσία, και συνελήφθη με άλλα μέλη, φυλακίστηκε και εξορίστηκε. Αφού πέρασε κάποιο διάστημα οργανώνοντας τους χωρικούς γύρω από το Ταμπόφ, πήγε στο εξωτερικό, στη Ζυρίχη, το 1899. Εντάχτηκε στο Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα (Εσέροι) με την ίδρυσή του το 1901 και έγινε ο εκδότης της εφημερίδας του Επαναστατική Ρωσία. Επέστρεψε στην Ρωσία μετά την Επανάσταση του 1905· αφού απείχε των εκλογών για την Πρώτη Δούμα, κέρδισε την εκλογή για την Δεύτερη Δούμα και έγινε ο ηγέτης της παράταξης των Εσέρων.
Το 1907 δημοσίευσε τις Φιλοσοφικές και Κοινωνιολογικές Μελέτες, στις οποίες συντάσσεται με τις αντιλήψεις του Ρίτσαρντ Αβενάριους. Σαν τέτοιος ήταν ένας από τους Ρώσους Μαχιστές που επικρίθηκαν από τον Λένιν στο Υλισμός και Εμπειριοκριτικισμός (1909). 
Στην Προσωρινή Κυβέρνηση του Αλέξανδρου Κερένσκι το 1917, ο Τσερνόφ ήταν Υπουργός Γεωργίας. Ήταν επίσης ο μόνος Πρόεδρος της Ρωσικής Συντακτικής Συνέλευσης μέχρι την διάλυσή της στις 6 Ιανουαρίου 1918. Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους, έγινε μέλος της αντι-Μπολσεβίκικης κυβέρνησης ηγούμενος των περισσότερο μετριοπαθών Σοσιαλ-Επαναστατών στην Σαμάρα, πριν διαφύγει στην Ευρώπη και στη συνέχεια στις ΗΠΑ.

Θάνατος και κληρονομιά

Ο Τσερνόφ απεβίωσε στην Νέα Υόρκη το 1952.
Λέβητας

Τύποι

Ο τύπος του λέβητα που θα χρησιμοποιηθεί σε μια εφαρμογή καθορίζεται κυρίως από την απαιτούμενη θερμοκρασία και πίεση του παραγόμενου ατμού ή νερού. 
Οι λέβητες διακρίνονται γενικά σύμφωνα με το υλικό κατασκευής τους σε χυτοσιδηρούς και χαλύβδινους. 
Οι χυτοσιδηροί αντέχουν καλύτερα στη διάβρωση, μπορούν να επιδεχθούν προσθήκες στοιχείων και χρειάζονται μικρότερες ποσότητες νερού κατά τη λειτουργία τους. 
Οι χαλύβδινοι έχουν μικρότερο βάρος και αντέχουν καλύτερα στις πιέσεις και στις απότομες αλλαγές θερμοκρασίας. Οι διαστάσεις τους προσαρμόζονται καλύτερα στις διάφορες απαιτήσεις και έχουν χαμηλό κόστος.
Επίσης από το μέσο καύσης, αυτοί διακρίνονται σε γαιανθρακολέβητες, λέβητες κονιοποιημένου γαιάνθρακα και πετρελαιολέβητες.

Βασικά μέρη λέβητα

Τα βασικά μέρη από τα οποία αποτελούνται όλοι οι ατμολέβητες είναι ο "θερμαντήρας", ο "υδροθάλαμος" και ο "ατμοθάλαμος". Εκτός όμως αυτών διακρίνονται επιμέρους και η "εστία", με τον "βωμό" ή καυστήρα, η "εσχάρα"(*), η "τεφροδόχη"(*) ο "φλογοθάλαμος", οι "αυλοί", ο "καπνοθάλαμος" και η "καπνοδόχος".
(*) Μόνο για τους γαιανθρακολέβητες

Χαρακτηριστικά στοιχεία

Ονομαστική ισχύς λέβητα είναι η θερμική ισχύς που καθορίζει και εγγυάται ο κατασκευαστής ότι μπορεί να αποδίδει ο λέβητας σε συνεχή λειτουργία με συγκεκριμένο καύσιμο, με το συντελεστή απόδοσης που καθορίζει ο ίδιος ο κατασκευαστής. Εκφράζεται σε Κιλοβάτ (kW).
System of a Down (άλμπουμ)

System of a Down είναι το πρώτο άλμπουμ του ομώνυμου Αρμενικο-Αμερικάνικο heavy metal συγκροτήματος, System of a Down, ο οποίος κυκλοφόρησε το 1998. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2000, έγινε χρυσός και δύο χρόνια αργότερα, πλατινένιος.
Παιδί

Ορισμός

Η Συνθήκη για τα Δικαιώματα των Παιδιών του ΟΗΕ ορίζει ως παιδί «κάθε ανθρώπινο ον μικρότερο της ηλικίας των 18 ετών, εκτός εάν ο ισχύων νόμος για τα παιδιά ορίζει την ενηλικίωση νωρίτερα». Βιολογικά παιδί είναι ο κάθε άνθρωπος που βρίσκεται στο αναπτυξιακό στάδιο της παιδικής ηλικίας, μεταξύ της βρεφικής ηλικίας και της ενηλικίωσης.
Σίλικον Βάλλεϋ

Η Σίλικον Βάλλεϋ (αγγλ. Silicon Valley = «Κοιλάδα του πυριτίου») βρίσκεται στο νότιο τμήμα του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο (San Francisco Bay Area), στη Βόρεια Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Ο όρος αρχικά αναφερόταν στον μεγάλο αριθμό των καινοτόμων εταιρειών σχεδίασης μικροκυκλωμάτων (με βάση το πυρίτιο) και τους κατασκευαστές που υπήρχαν στην περιοχή, αλλά τελικά κατέληξε να αναφέρεται σε όλες τις υψηλής τεχνολογίας επιχειρήσεις που εδρεύουν εκεί. Σήμερα γενικά χρησιμοποιείται ως μετωνύμιο για τον τομέα υψηλής τεχνολογίας, με εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις τεχνολογίες της Πληροφορικής και των Επικοινωνιών και αποτελούν οδηγούς των εξελίξεων σε αυτούς τους τομείς, απασχολώντας ειδικευμένο εργατικό δυναμικό από όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα David A. Kaplan, ως εκκίνηση της δημιουργίας της κοιλάδας ορίζεται η εγκατάσταση στην περιοχή της εταιρείας Hewlett Packard. Σημαντικοί παράγοντες που οδήγησαν στη μεγέθυνση των οικονομικών και λοιπων μεγεθών της περιοχής θεωρούνται «η γειτνίαση με πανεπιστήμια που παρείχαν τη συνεχή ροή λαμπρών και φιλόδοξων επιστημόνων, η συνεχώς αναβαθμιζόμενη τεχνική υποδομή, και η παροχή επαγγελματικών υπηρεσιών από λογιστές, δικηγόρους και επενδυτές υψηλού ρίσκου (venture capitalists)».
1406 Κόμπα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Κόμπα εκτιμάται σε 25,89 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι Ld (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1517. Ο Κόμπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε περίπου 3 ως 4 ώρες.
Τιβούρτος

Στη ρωμαϊκή μυθολογία, ο Τιβούρτος (ή Τιβούρνος) ήταν ο μεγαλύτερος υιός του Κάτιλλου και εγγονός του Αμφιάραου. Ήταν, σύμφωνα με τον Βιργίλιο εντός του Βιβλίου Ζ΄ της Αινειάδας ιδρυτής της πόλεως Τιβούρ στην Ιταλία. Αδερφοί του ήσαν οι Κόρας και Κάτιλλος (υιός). Οι τρεις τους πολέμησαν τον Αινεία, βοηθώντας τον Τούρνο. Ο Βιργίλιος συγκρίνει τον Κόρα και τον Κάτιλλο με « κενταύρους », οδηγώντας στην υπόθεση πως πολεμούσαν όντες έφιπποι.
Στιβ Μποργκ

Μόστα ΦΚ

Το 2005 υπέγραψε με την μαλτέζικη Μόστα ΦΚ. Αγωνίστηκε με την ομάδα αυτή μέχρι το 2009.

Βαλέτα ΦΚ

Το 2009 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με έναν από τους πιο πετυχημένους συλλόγους της Μάλτας, την Βαλέτα ΦΚ.

Διεθνής καριέρα

Τον Οκτώβριο του 2011 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Μάλτας στα πλαίσια αναμέτρησης για τα προκριματικά του Euro 2012 απέναντι στην Λετονία και τέσσερις μέρες αργότερα αγωνίστηκε στον αγώνα της χώρας του απέναντι στο Ισραήλ. Το 2012 είχε μέχρι τον Αύγουστο 3 συμμετοχές.