google/wiki40b huggingface dataset:
Δραματικό και Μουσικό Θέατρο Μπαμπούρ του Ος

Ιστορία

Το 1914, ιδρύθηκε μια θεατρική ομάδα υπό την καθοδήγηση του Ραχμονμπέρντι Μανταζίμοφ μαζί με τον δάσκαλο Μπαλτιχότζα Σουλτάνοφ. 
Ο πρώτος καλλιτεχνικός διευθυντής της θεατρικής ομάδας, ο Μανταζίμοφ, ήταν ο πρώτος ιδρυτής και διοργανωτής του θεατρικού κινήματος στην Κιργιζία.
Το θέατρο Μπαμπούρ στο Ος είναι το παλαιότερο θέατρο στην Κεντρική Ασία, μετά το Εθνικό Ακαδημαϊκό Θέατρο Χάμζα του Ουζμπεκιστάν στην Τασκένδη (που ιδρύθηκε το 1913-1914).
Λέονερτ Μπράμερ

Έργο

Ο Μπράμερ επέδειξε προτιμήσεις επιλογής θεμάτων που προέρχονταν κυρίως από την ιταλική και όχι από την ολλανδική πρακτική, απέχοντας από θέματα όπως η τοπιογραφία, οι νεκρές φύσεις, οι προσωπογραφίες και η ρωπογραφία, ενώ σπάνιοι είναι οι πίνακές του με ιταλικού ύφους βουκολικές σκηνές, που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς ανάμεσα στους Καραβατζιστές της Ουτρέχτης. Αγαπημένα του θέματα ήταν οι σκηνές από τη μυθολογία, οι αλληγορίες, οι ιστορικές και βιβλικές σκηνές. Προτιμούσε θέματα από την Καινή Διαθήκη, όπως η Άρνηση του Αγίου Πέτρου (σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ, με πλέον αγαπητό του θέμα την περιτομή του Ιησού Χριστού.
Το ύφος του μπορεί να χαρακτηριστεί "νευρικό", αλλά η τεχνική του, ιδιαίτερα στις ανακλάσεις του φωτός, είναι πολύ καλή. Είναι σαφές ότι έχει επηρεαστεί από τον Άνταμ Ελζχάιμερ και τον Αγκοστίνο Τάσσι, από τον οποίο έμαθε την τεχνική της τοιχογραφίας]].
Χαρακτηριστικό έργο του είναι το αποκαλούμενο "Album Bramer", με σχέδια που δημιούργησε μεταξύ 1642 και 1654 και σήμερα βρίσκεται στο Λέιντεν. Περιέχει πολλά σχέδια βασισμένα σε συλλογές πινάκων που βρίσκονταν στο Ντελφτ. Μια ακόμη διάσημη συλλογή με σχέδιά του είναι η αποκαλούμενη Straatwerken (έργα του δρόμου).
Μετά τον θάνατό του, το 1674, τα έργα του εκτέθηκαν προς πώληση, όπως δείχνει μια αγγελία στην εφημερίδα Haarlems Dagblad[[]]: 
May 3rd, 1674
Op Maendagh, den 7 Mey 1674. sal men tot Delft, op de St. Lucas Gilde-Kamer, verkoopen veel treffelijcke Schilderyen, en oock veel treffelijcke raere Kunst en Teyckeningen, soo op Paneel, Doeck als Kopere Platen, als oock verscheyde groote Boecken, vol Konst-werck: naergelaten van den vermaerden Schilder ende Teyckenaer Leendert Bramer Zal:.

Μετάφραση: Τη Δευτέρα 7 Μαΐου 1674, η Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Ντελφτ θα πωλήσει πολλούς καλούς πίνακες και πολλά καλά και σπάνια έργα τέχνης και σχέδια σε πάνελ, καμβά και πλάκες χαλκού, καθώς και διάφορα μεγάλα βιβλία γεμάτα έργα τέχνης: Τα κατέλιπε ο λίαν αξιοσέβαστος ζωγράφος και σχεδιαστής, εκλιπών Λέιντερτ Μπράμερ.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1949-50

Πρωταθλητής

Στην πρωταθλήτρια ομάδα του Παναθηναϊκού αγωνίστηκαν οι: Γιάννης Λάμπρου, Φαίδων Ματθαίου, Δημητρόπουλος, Στέλιος Αρβανίτης, Νίκος Μήλας, Καράλης, Μίσσας Πανταζόπουλος, Βιθυπούλιας, Θ. Κουκόπουλος, Καλλιγέρης, Θεοφάνης, Παπαθεοχάρης, Γιαζίμης, Γεννηματάς.
Ιωάννης Παναγιωτίδης

Βιογραφία

Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ και εργάστηκε στο Σιδηρόκαστρο και τις Σέρρες ως δικηγόρος.
Υπηρέτησε ως νομάρχης Σερρών, Νομάρχης Κιλκίς και Δωδεκανήσου, προτού εκλεγεί βουλευτής.
Εξελέγη βουλευτής Σερρών με τη ΝΔ στις εκλογές του 1985 και επανεξελέγη τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 1989. Για τελευταία φορά εξελέγη στις εκλογές του 1990. Η θητεία του στο Κοινοβούλιο δεν τερματίστηκε, καθώς τον Απρίλιο του 1991 ο Παναγιωτίδης απεβίωσε. Την έδρα του στη Βουλή κατέλαβε ο Θωμάς Σερέτης.
Ρουπία

Η ρουπία είναι η κοινή ονομασία για τα νομίσματα της Ινδίας, του Πακιστάν, της Σρι Λάνκα, του Νεπάλ, του Μαυρίκιου, των Σεϋχελλών, των Μαλδίβων, της Ινδονησίας, και προηγουμένως της Βιρμανίας και του Αφγανιστάν. Ιστορικά, το πρώτο νόμισμα που ονομάστηκε «ρουπία» (rupiya) εισήχθη τον 16ο αιώνα από τον Σερ Σαχ Σουρί, ιδρυτή της Αυτοκρατορίας Σουρ της Βόρειας Ινδίας. Ο όρος προέρχεται από το rūpya, σανσκριτική λέξη για το ασημένιο νόμισμα, από την σανσκριτική rūpá, «όμορφη μορφή».
Στις Μαλδίβες, η μονάδα του νομίσματος είναι γνωστή ως rufiyah (ρουφίγια), η οποία είναι μια συγγενής του Χίντι rupiya . Τόσο οι ινδικές ρουπίες (INR) και η πακιστανική ρουπία υποδιαιρούνται σε εκατό paise (ενικός paisa) ή pice. Η ρουπία του Μαυρίκιου και της Σρι Λάνκα υποδιαιρούνται σε 100 cents. Η ρουπία Νεπάλ υποδιαιρείται σε εκατό paisas (ενικό και πληθυντικό) ή τέσσερα sukas ή δύο mohors.
Το νόμισμα του Αφγανιστάν ήταν επίσης εκφρασμένο σε αφγανικές ρουπίες μέχρι το 1925, με κάθε αφγανική Ρουπία να υποδιαιρείται σε 60 paisas. Πριν από την εισαγωγή της αφγανικής ρουπίας το 1891, το νόμιμο νόμισμα ήταν η ρουπία της Καμπούλ. Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, το επίσημο νόμισμα του Θιβέτ ήταν επίσης γνωστό ως Θιβετιανή ρουπία. Η ινδική ρουπία ήταν το επίσημο νόμισμα του Ντουμπάι και του Κατάρ μέχρι το 1959, όταν η Ινδία δημιούργησε μια νέα ρουπία του Κόλπου (επίσης γνωστή ως η «εξωτερική Ρουπία") για να εμποδίσει το λαθρεμπόριο χρυσού. Η ρουπία του Κόλπου ήταν νόμιμο χρήμα μέχρι το 1966, όταν η Ινδία υποτιμήσε σημαντικά την ινδική ρουπία και ένα νέο Ριγιάλ του Κατάρ ιδρύθηκε για να παρέχει οικονομική σταθερότητα.
Καρκίνος του μαστού

Εισαγωγή

Ο όρος «καρκίνος του μαστού» αναφέρεται στην ανάπτυξη κακοήθους όγκου στην περιοχή του μαστού. Αποτελεί μία από τις συχνότερα εμφανιζόμενες μορφές καρκίνου παγκοσμίως και είναι η πρώτη σε αριθμό κρουσμάτων στο γυναικείο πληθυσμό. Προκαλείται από ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό παθολογικών κυττάρων που ως αποτέλεσμα προκαλούν το σχηματισμό κακοήθους όγκου στην περιοχή του μαστού και ουσιαστικά αποτελεί κυτταρική νόσο. Τα παθολογικά αυτά κύτταρα έχουν τη δυνατότητα εξάπλωσης σε γειτονικούς ιστούς σε δυσάρεστες συνέπειες για ολόκληρο τον οργανισμό. Η πιθανότητα εμφάνισης της νόσου σε άρρενες είναι υπαρκτή αλλά πολύ μικρή. Όσον αφορά στις γυναίκες όλες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου – όχι, όμως στον ίδιο βαθμό.

Στατιστικά στοιχεία

Σύμφωνα με τη Διεθνή Έκθεση για τις καρκινικές νόσους που παρουσιάστηκε στη Γενεύη της Ελβετίας τον Απρίλιο του 2003 από την IARC (International Agency for Research on Cancer), ο καρκίνος του μαστού αποτελεί την πιο συχνή μορφή καρκίνου μεταξύ των γυναικών, με περίπου 1.000.000 νέα κρούσματα παγκοσμίως. Ορισμένοι αριθμοί δίνουν τη κοινωνική διάσταση του καρκίνου του μαστού. Στις ΗΠΑ το 2004 οι νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού στις γυναίκες ήταν 217.000 περίπου. Στην Ελλάδα αναφέρονται 4.500 περίπου νέες περιπτώσεις το χρόνο, ενώ υπολογίζεται ότι 1 στις 8 γυναίκες παγκοσμίως θα παρουσιάσει καρκίνο μαστού σε κάποια φάση της ζωής της. Στην Ευρώπη, το 60% των κρουσμάτων καρκίνου του μαστού διαγιγνώσκεται σε πρώιμο στάδιο. Το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα είναι μόλις 5%. Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν πόσο ελλιπής είναι η σχετική ενημέρωση μεταξύ των Ελληνίδων.
Είναι ένα από τα είδη καρκίνου που επιφέρουν τους περισσότερους θανάτους ετησίως (519.000 θανάτους το 2004). Παρατηρείται εξαιρετικά σπάνια στους άνδρες, με περίπου 100 φορές μικρότερη συχνότητα συγκριτικά με τις γυναίκες και τα ίδια ποσοστά επιβίωσης. Ωστόσο, τα ποσοστά θανάτου από καρκίνο του μαστού χαρακτηρίζονται από πτωτική τάση από τις αρχές του 1990, με τις μεγαλύτερες μειώσεις να εντοπίζονται στις γυναίκες κάτω των 50. Οι ερευνητές αποδίδουν την πτώση αυτή στην έγκαιρη διάγνωση μέσω μαστογραφιών καθώς και στις βελτιώσεις που έχουν επέλθει στις σχετικές θεραπευτικές αγωγές. Ο αριθμός των ατόμων που έχουν αντιμετωπίσει με επιτυχία τον καρκίνο του μαστού αυξάνεται συνεχώς  - από τον Ιανουάριο του 2006, υπήρξαν περίπου 2,5 εκατομμύρια γυναίκες στις ΗΠΑ που, βάσει της έκθεσης, έχουν ξεπεράσει με επιτυχία την περιπέτεια του καρκίνου του μαστού.

Καλοήθεις και κακοήθεις παθήσεις του μαστού

Δεν είναι όλες οι αλλοιώσεις, διογκώσεις ή σκληρύνσεις καρκινικές και κακοήθεις. Υπολογίζεται πως το 90% των μαστικών όγκων σε γυναίκες ηλικίας 20 – 50 ετών προκαλούνται από κάποια πάθηση καλοήθους φύσης.
Ασπαραγίνη

Ιστορία

Η ασπαραγίνη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1806, σε κρυσταλλική μορφή, από τους Γάλλους χημικούς Λουΐς Νικολάς Βωκλέν (Louis Nicolas Vauquelin) και Πιερ Ζαν Ρομπικέ (Pierre Jean Robiquet, που ήταν νέος βοηθός τότε) από το χυμό σπαραγγιού, όπου η ασπαραγίνη υπάρχει σε αφθονία, και από όπου προήλθε το όνομα του νέου (για τότε) υλικού, που έτσι έγινε το πρώτο αμινοξύ που απομονώθηκε.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1809, ο Πιερ Ζαν Ρομπικέ ξαναταυτοποίησε, αυτή τη φορά σε γλυκόριζα, μια ουσία με ιδιότητες που θεώρησε ότι είναι πολύ παρόμοιες με της ασπαραγίνης, και που ο Πλισσόν (Plisson), το 1828 επιβεβαίωσε ότι πράγματι ήταν η ίδια η ασπαραγίνη.
Περιφερειακή Οδός Τρικάλων

Τμήμα Κόμβος Λάρισας-Κόμβος Καρδίτσας

Το 1ο τμήμα της Περιφερειακής Οδούς Τρικάλων ήταν το τμήμα Κόμβος Λάρισας-Κόμβος Καρδίτσας που ολοκληρώθηκε το 1989. Έχει μήκος 2,6 χλμ.

Τμήμα Κόμβος Καρδίτσας-Κόμβος Πύλης

Το τμήμα από τον Κόμβο Καρδίτσας μέχρι τον Κόμβο Πύλης ξεκίνησε να κατασκευάζεται την δεκαετία του 1990 και παραδόθηκε στην κυκλοφορία στις 28 Ιουλίου 2000. Ήταν το πιο δύσκολο τμήμα μιας και έχει μήκος 5,2 χλμ. και χρειάστηκε η κατασκευή 2 γεφυρών (Ποταμού Ληθαίου, Κουμέρκη) καθώς και μίας ανισόπεδης διάβασης για τον ΟΣΕ.

Τμήμα Κόμβος Πύλης-Κόμβος Καλαμπάκας

Οι μελέτες για το τμήμα Κόμβος Πύλης-Κόμβος Καλαμπάκας ξεκίνησαν το 1995 και το έργο δημοπρατήθηκε το 2005. Μέχρι και το 2009 το έργο είχε ολοκληρωθεί κατά 95%. Παρόλα αυτά τότε σταμάτησαν οι εργασίες. Το έργο τελικά παραδόθηκε στην κυκλοφορία στις 28 Φεβρουαρίου 2014. Ήταν επίσης πολύ δύσκολο αφού έχει μήκος 5,6 χλμ. και χρειάστηκε η κατασκευή ισόπεδης διάβασης στον ΟΣΕ διότι δεν υπήρχε χρηματοδότηση για την κατασκευή ανισόπεδης ή υπόγειας διάβασης.

Περιφερειακή/Παράκαμψη Μεγαλοχωρίου

Μετά τον κόμβο της Λάρισας με κατεύθυνση προς Λάρισα, η Περιφερειακή συνεχίζει με την Περιφερειακή/Παράκαμψη Μεγαλοχωρίου, που παρακάμπτει το Μεγαλοχώρι. Αυτό το τμήμα παραδόθηκε στην κυκλοφορία μεταξύ 2005 και 2007 και αποτελεί μέρος της Ε92 και της ΕΟ6.

Μελλοντικές αναβαθμίσεις

Τον Οκτώβριο του 2018 αποφασίστηκε η μετατροπή ορισμένων ισόπεδων κόμβων σε κυκλικούς κόμβους με σκοπό την μείωση των ατυχημάτων (πχ στον κόμβο του Ριζαριού), καθώς και την ταχύτερη εξυπηρέτηση των οδηγών.

Μικρή περιμετρική Τρικάλων

Η μικρή περιμετρική Τρικάλων παρακάμπτει το κέντρο των Τρικάλων από ανατολικά και δυτικά και συνδέει την κέντρο με την συνοικία Φλαμούλι. Αποτελείται από: την συνδετήρια οδό οδών Πύλης και Φλαμουλίου, την οδό Αγίας Μονής-Φλαμουλίου, την οδό Σκόπελου και την νέα περιμετρική οδό Τρικάλων η οποία ξεκινάει από την οδό Καρδίτσας και τελειώνει στο Δέλτα Λαρίσης
Νόνα Γκαπριντασβίλι

Σκακιστική καριέρα

Το 1961, σε ηλικία 20 ετών, η Γκαπριντασβίλι κέρδισε το τέταρτο τουρνουά υποψηφίων γυναικών και εξασφάλισε έναν αγώνα για τον τίτλο ενάντια στην Ρωσίδα Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Ελισαβέτα Μπίκοβα. Κέρδισε τον αγώνα εύκολα, με τελικό σκορ 9-2 (+7 -0 =4), και στη συνέχεια υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο της τέσσερις φορές (1965: 10-6, 1969: 12-7, 1972: 12-11 και 1975: 9-4). Τελικά έχασε το στέμμα της το 1978 με σκορ 6½-8½ (+2 -4 =9), από την τότε 17 ετών Γεωργιανή συμπαντριώτισσά της Μάγια Τσιμπουρντανίτζε.
Η Γκαπριντασβίλι υπήρξε πέντε φορές νικήτρια στο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Γυναικών της ΕΣΣΔ, το 1964, 1973, 1981, 1983 και 1985.
Έπαιξε σε Ολυμπιάδες Σκακιού με την Σοβιετική Ένωση το 1963, 1966, 1969, 1972, 1974, 1978, 1980, 1982, 1984, 1986, 1990 και με τη Γεωργία το 1992. Το 1986 στην Ολυμπιάδα του Ντουμπάι κέρδισε και τους δέκα αγώνες που έδωσε. Ήταν μια από τις πολύτιμες σκακίστριες της ομάδας της ΕΣΣΔ που κυριάρχησε στις Ολυμπιάδες των γυναικών την δεκαετία του 1980, κερδίζοντας 25 μετάλλια, μεταξύ των οποίων 11 ομαδικά χρυσά μετάλλια και 9 ατομικά χρυσά μετάλλια. Περισσότερα κέρδισε μόνο η συμπατριώτισσά της Μάγια Τσιμπουρντανίτζε, 28 μετάλλια σε 15 Ολυμπιάδες (15 ατομικά και 13 ομαδικά μετάλλια, από τα οποία τα 15 ήταν χρυσά).
Το 1976 η Γκαπριντασβίλι τιμήθηκε με τον τίτλο γκρανμαίτρ γυναικών. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της συμμετείχε με επιτυχία σε τουρνουά ανδρών, κερδίζοντας μεταξύ άλλων το τουρνουά υποψηφίων για το Hastings International Chess Congress το 1963/4, ενώ ισοβάθμησε στην πρώτη θέση του τουρνουά Lone Pine International το 1977, κερδίζοντας μια νόρμα-γκρανμαίτρ.
Το 1978 η Γκαπριντασβίλι έγινε η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με τον τίτλο γκρανμαίτρ. Πήρε τον τίτλο της όταν σημείωσε δύο νόρμες-γκρανμαίτρ με συνολικά 23 αγώνες, οι τελευταίοι εκ των οποίων έγιναν κερδίζοντας το τουρνουά Lone Pine International το 1977, ενάντια σε 45 παίκτες, που κυρίως ήταν γκρανμαίτρ. Παρόλο που δεν πληρούσε τις τεχνικές απαιτήσεις για τον τίτλο γκρανμαίτρ, ο οποίος απαιτεί 24 ή περισσότερους αγώνες για την νόρμα-γκρανμαίτρ η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία έκρινε ότι τα αποτελέσματα που έφερε ισοδυναμούσαν με 24 αγώνων και την έκανε την πρώτη γυναίκα γκρανμαίτρ. Αργότερα, η Ζούζα Πόλγκαρ υπήρξε η πρώτη γυναίκα που πήρε τον τίτλο γκρανμαίτρ με κανονικό παίξιμο στα τουρνουά.
Αδόλφος Φρειδερίκος ΣΤ΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου Ε΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Άνχαλτ.
Το 1918 αυτοκτόνησε στο Νόιστρελιτς σε ηλικία 36 ετών. Δεν είχε νόμιμα τέκνα· ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κλάδου του Στρέλιτς και το Στρέλιτς περιήλθε στον Φρειδερίκο-Φραγκίσκο Δ΄ μεγάλο δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, τού πρεσβύτερου, κύριου κλάδου.

Οικογένεια

Αναφέρεται ότι νυμφεύτηκε μοργανατικά. Η σοπράνο της Όπερας Μαφάλντα Σαλβατίνι ισχυριζόταν ότι ήταν ερωμένη του και είχε δύο γιους από αυτόν, αλλά πρόσφατη έρευνα απέδειξε το αντίθετο.
Φάση νοκ-άουτ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016

Η φάση νοκ-άουτ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 άρχισε στις 25 Ιουνίου 2016 και ολοκληρώνεται στις 10 Ιουλίου 2016 με τον τελικό στο Σαιν-Ντενί της Γαλλίας, κοντά στο Παρίσι.
Όλες οι ώρες είναι σε Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+02:00)
Κιούζα

Ιστορία

Το όνομα της πόλης στα Ιταλικά Chiusa που σημαίνει «κοντά σε ένα ρυάκι» προέρχεται από το λατινικό "clauas" . Αναφέρεται πρώτη φορά το 1027 με τα ονόματα Clausa ή Clusa.
Στην περιοχή χτίστηκε αρχικά το μοναστήρι "Ζέμπεν" όπου μεταξύ 800 και 1000 έγινε επισκοπή. Αργότερα πέρασε στην δικαιοδοσία της Επισκοπής του Μπρίξεν, γύρω από το μοναστήρι χτίστηκε σταδιακά και η πόλη. Μέσα στο μοναστήρι των καπουτσίνων μοναχών υπάρχει και το άγαλμα του "Joachim Haspinger" ο οποίος πολέμησε στο πλευρό του Αντρέας Χόφερ.
Μέχρι τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο ανήκε στην Αυστρία όπως κι όλο το Νότιο Τιρόλο το οποίο καταλήφθηκε από τα Ιταλικά στρατεύματα, έκτοτε ανήκει στην Ιταλία.
Μάνφρεντ Στόλπε

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 16 Μαΐου 1936. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Πολεοδομίας από το 1990 ως το 2002.
Αστέρας τύπου T Ταύρου

Οι αστέρες τύπου T Ταύρου (T Tauri stars ή TTS) είναι μία κατηγορία μεταβλητών αστέρων που πήρε το όνομά της από τον αστέρα T Ταύρου. Βρίσκονται κοντά σε μοριακά νέφη και αναγνωρίζονται από τη μεταβλητή τους λαμπρότητα και τις ισχυρές τους χρωμοσφαιρικές φασματικές γραμμές. Σήμερα πιστεύεται γενικά ότι αποτελούν το «βρεφικό» στάδιο στη ζωή όλων σχεδόν των αστέρων.

Χαρακτηριστικά

Οι αστέρες τύπου T Ταύρου είναι αστέρες που δεν έχουν ενταχθεί ακόμα στην Κύρια Ακολουθία. Αποτελούν τους νεότερους ορατούς αστέρες φασματικών τύπων F, G, K και M με μάζας μικρότερη των 2 ηλιακών μαζών. Οι επιφανειακές θερμοκρασίες τους είναι παρόμοιες εκείνων των αστέρων ίσης μάζας της Κύριας Ακολουθίας, αλλά είναι σημαντικά λαμπρότεροι επειδή οι διαστάσεις τους είναι μεγαλύτερες. Οι θερμοκρασίες που επικρατούν στο κέντρο τους δεν είναι αρκετά υψηλές ώστε να γίνονται πυρηνικές αντιδράσεις. Η ενέργεια που ακτινοβολούν προέρχεται από τη βαρυτική ενέργεια που μετατρέπεται σε θερμότητα καθώς συστέλλονται, προχωρώντας προς την Κύρια Ακολουθία, στην οποία φθάνουν μετά από περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια στο στάδιο του τύπου Τ Ταύρου. Συνήθως περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους με περίοδο μεταξύ 1 και 12 ημερών, αντί του ενός μηνός της ηλιακής περιστροφής.
Είναι επίσης πολύ ενεργοί: Υπάρχουν ενδείξεις ότι μεγάλο ποσοστό της επιφάνειάς τους καλύπτεται από κηλίδες, και εμφανίζουν έντονες και μεταβλητές εκπομπές ακτίνων X και ραδιοκυμάτων (περίπου χίλιες φορές μεγαλύτερες των ηλιακών). Πολλοί αστέρες τύπου T Ταύρου έχουν εξαιρετικά ισχυρούς αστρικούς ανέμους. Μία άλλη πηγή μεταβλητότητας της λαμπρότητάς τους είναι συσσωματώσεις (πρωτοπλανήτες και πλανητοειδείς) μέσα στον δίσκο που τους περιβάλλει.

Η καταστροφή του λιθίου

Τα φάσματα των αστέρων τύπου T Ταύρου υποδεικνύουν μία μεγαλύτερη αφθονία λιθίου από τον `Ηλιο και άλλους αστέρες της Κύριας Ακολουθίας, επειδή το λίθιο καταστρέφεται από πυρηνικές αντιδράσεις σε θερμοκρασίες πάνω από 2.500.000 K. Από μία μελέτη της περιεκτικότητας σε λίθιο 53 αστέρων T Tαύρου, έχει βρεθεί ότι η καταστροφή του λιθίου εξαρτάται πολύ από τη διάμετρο, κάτι που δείχνει ότι η «καύση λιθίου» κατά τα τελευταία ασταθή στάδια πριν την ένταξη στην Κύρια Ακολουθία ίσως είναι μία από τις κυριότερες πηγές ενέργειας για τους αστέρες αυτούς: Η ταχεία περιστροφή τους τείνει να βελτιώνει την ανάμιξη του εσωτερικού τους και να αυξάνει τη μεταφορά του λιθίου σε βαθύτερα στρώματα, όπου και καταστρέφεται. Οι αστέρες τύπου T Ταύρου γενικά περιστρέφονται ταχύτερα με την πάροδο των αιώνων, καθώς οι διάμετροί τους μικραίνουν, εξαιτίας της διατηρήσεως της στροφορμής. Αυτό προκαλεί επιτάχυνση του ρυθμού καταστροφής του λιθίου. Η καταστροφή του λιθίου αυξάνεται επίσης όταν αυξάνεται η θερμοκρασία και η αστρική μάζα.
Με αυτό τον τρόπο η εξάντληση του λιθίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προσδιορισθεί η ηλικία του αστέρα.
Neoplan Transliner

Γενικά χαρακτηριστκά

Το μήκος του λεωφορείου ποικίλει από 9,3 μέχρι και 15 μέτρα, αναλόγως το μοντέλο. Τα μοντέλα από 9,3 μέχρι και 12 μέτρα είναι διαξονικά ενώ από 13 μέχρι και 15 μέτρα είναι τριαξονικά. Υπάρχει και ένα μοντέλο, το οποίο είναι 18 μέτρα. Το συγκεκριμένα είναι τριαξωνικό και αρθρωτό.
Ο πρώτος σχεδιασμός του Transliner κυκλοφόρησε το 1992, αλλά το 1993 έγινε επανασχεδιασμός του σκελετού. Το λογότυπο Neoplan βρίσκεται στη μπροστινή αριστερή μεριά του λεωφορείου.
Η έκδοση των 12 μέτρων μπορεί να χωρέσει μέχρι 52 άτομα, ενώ η έκδοση από 13 εώς 15 μέτρα χωράει 54 με 58 άτομα.
162173 Ριούγκου

Ιστορία και ονομασία

Ο Ριούγκου ανακαλύφθηκε το 1999 από αστρονόμους του προγράμματος LINEAR με παρατηρήσεις που έγιναν κοντά στο Σοκόρο του Νέου Μεξικού.
Ο αστεροειδής πήρε το όνομα «Ριούγκου», που σημαίνει «Παλάτι του Δράκοντα» στην ιαπωνική γλώσσα, στις 28 Σεπτεμβρίου 2015 (Minor Planet Circular 95804), όταν ήταν γνωστό ότι αποτελούσε τον στόχο της διαστημικής αποστολής Χαγιαμπούσα 2. Στον σχετικό ιαπωνικό λαϊκό μύθο (παραμύθι), το Ριούγκου ήταν ένα μαγικό υποβρύχιο ανάκτορο, στο οποίο ταξίδεψε ο ψαράς Ουρασίμα Τάρο πάνω στη ράχη μιας θαλάσσιας χελώνας και όταν επέστρεψε έφερε μαζί του ένα κουτί με μυστικά, ακριβώς όπως το Χαγιαμπούσα 2 θα επιστρέψει μία κάψουλα με δείγματα του αστεροειδή.

Τροχιά

Ο Ριούγκου περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο μία φορά κάθε 16 μήνες (474 ημέρες), χωρίς η τροχιά του να έχει μεγαλύτερη εκκεντρότητα από κάποιου συνηθισμένου αστεροειδή της Κύριας Ζώνης. Σήμερα έχει ελάχιστη απόσταση τροχιακής συνάντησης με τη Γη ίση με μόλις 0,000638 AU, δηλαδή 95.400 χιλιόμετρα ή το 23% της αποστάσεως Γης-Σελήνης.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Το 2012 οι Thomas G. Müller et al. μελέτησαν τον Ριούγκου από διαφορετικά αστεροσκοπεία και υπεστήριξαν ότι ο αστεροειδής έχει «σχεδόν σφαιρικό σχήμα» και ανάδρομη περιστροφή γύρω από τον άξονά του, ισοδύναμη διάμετρο 0,85 ως 0,88 χιλιόμετρο και γεωμετρικό άλβεδο 0,044 ως 0,050. Εκτίμησαν ότι η επιφάνειά του καλύπτεται από διαμερισμένα ορυκτά σε μέγεθος χαλικιού έως χονδρής άμμου (1 ως 10 mm).
Οι πρώτες εικόνες του Ριούγκου που έλαβε το Χαγιαμπούσα 2 πλησιάζοντας ήταν από απόσταση 700 χιλιομέτρων (km) και δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 14 Ιουνίου 2018. Δείχνουν ένα σώμα με σχήμα διαμαντιού και επιβεβαιώνουν την ανάδρομη περιστροφή του με περίοδο 7 ώρες 37 λεπτά και 37 δευτερόλεπτα. Στο διάστημα 17-18 Ιουνίου 2018, το διαστημόπλοιο πλησίασε τον αστεροειδή από τα 330 km στα 240 km και έλαβε μία σειρά πρόσθετων εικόνων.

Χημική σύσταση

Ο αστεροειδής, αν και έχει φασματικό τύπο Cg (ανθρακούχο), περιέχει επίσης σημαντικές ποσότητες από νικέλιο, σίδηρο, κοβάλτιο, νερό, άζωτο, υδρογόνο και αμμωνία. Σύμφωνα με τον ιστότοπο Asterank, αν ο άνθρωπος εκμεταλλευόταν όλα τα ορυκτά συστατικά του Ριούγκου, η αξία τους θα ήταν περί τα 83 δισεκατομμύρια δολάρια.
1512 Όουλου

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Όουλου εκτιμάται σε 82,72 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι P (κατά Tholen), ενώ το άλβεδό του είναι 0,0366 ± 0,002. Ο Όουλου περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε περίπου 100 ως 165 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
ΦφΛ Βόλφσμπουργκ

Έμβλημα

Το έμβλημα της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1982-83

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1982-83 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1982-83, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1982-83 και οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1982-83.
Διεξήχθη σε 6 γύρους. Διεξήχθη με το σύστημα νοκ-άουτ. Σε κάθε γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τα περισσότερα τέρματα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Αν το αποτέλεσμα ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1983-84.
Φραγκίσκος Ιούλιος της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Φραγκίσκου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και της Μαρίας των Γουέλφων, κόρης του Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουρκ.
Το 1634 απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία 50 ετών, χωρίς (επιζώντες) άρρενες απογόνους. Το 1656 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός Αύγουστος και τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός Ιούλιος-Ερρίκος.
Φιλήμων και Βαυκίς

Ο Φιλήμων και η Βαυκίς ήταν σύμφωνα με την μυθολογία ένα ευσεβές ζευγάρι φτωχών γερόντων από τη Φρυγία, οι οποίοι ήταν οι μόνοι που φιλοξένησαν και περιποιήθηκαν το Δία και τον Ερμή όταν μεταμφιεσμένοι οι θεοί σε οδοιπόρους, και αφού είχαν γυρίσει πολλές χώρες συναντώντας την αδιαφορία και την εχθρότητα των ανθρώπων, έφτασαν στο σπίτι τους. Οι ευσεβείς γέροντες ήταν οι μόνοι που σώθηκαν από την πλημμύρα που προκάλεσαν οι θεοί για να τιμωρήσουν τους ανθρώπους για τη σκληρότητα τους και το σπίτι τους έγινε ναός και οι ίδιοι ορίστηκαν ιερείς. Η επιθυμία τους να πεθάνουν μαζί πραγματοποιήθηκε και ο Φιλήμων μεταμορφώθηκε σε δρυ και η σύζυγός του σε φιλύρα.
Πολλοί καλλιτέχνες του 15ου αιώνα και μετέπειτα εμπνεύστηκαν από τον μύθο αυτό (Μπραμαντίνο, Ρούμπενς, Ρέμπραντ κ.α.).
Ο αστεροειδής 1921 EE ανακαλύφθηκε το 1877 και βρίσκεται στην Κύρια ζώνη αστεροειδών. Αργότερα ονομάστηκε (172)Βαυκίς παίρνοντας το όνομα του από την Βαυκίδα.
Κύπελλο Ιντερτότο 1991

Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1991 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.

Ομίλοι

Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 9 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας και σε 1 όμιλο των 3 ομάδων. Σε δύο ομίλους ομάδες αποσύρθησαν από το τουρνουά πριν την ολοκλήρωση του.
Μάχη του Μπολιμόβ

Μάχη

Η 9η Γερμανική Στρατιά υπό τις διαταγές του Άουγκουστ φον Μάκενσεν επιτέθηκε στη 2η Ρωσική Στρατιά, υπό τις διαταγές του Στρατηγού Σμιρνόφ, κοντά στο πολωνικό χωριό Μπολιμόβ, το οποίο βρισκόταν επί του σιδηρόδρομου που ένωνε το Λοντζ με τη Βαρσοβία.
Η μάχη του Μπολιμόβ ήταν η πρώτη προσπάθεια των Γερμανών να προχωρήσουν σε ευρεία χρήση δηλητηριώδους αερίου - τα 18.000 κελύφη αερίου δεν είχαν επιτυχία όταν το βρωμιούχο ξυλόλιο - μορφή δακρυγόνου - ανατινάχθηκε πίσω στις δικές τους γραμμές. Το άεριο οδήγησε σε λίγες απώλειες, ωστόσο, ο κρύος καιρός το έκανε να παγώσει και να φανεί αναποτελεσματικό.
Η αποτυχία του βρωμιούχου ξυλολίου ανάγκασε τους Γερμανούς να σταματήσουν την επίθεση τους. Ως απάντηση, οι Ρώσοι έστειλαν 11 μεραρχίες υπό τις διαταγές του Βασίλι Γκούρκο να περάσουν στην αντεπίθεση - ωστόσο, η ρωσική αντεπίθεση αναχαιτίστηκε από το γερμανικό πυροβολικό και οι Ρώσοι έχασαν 40.000 στρατιώτες.