google/wiki40b huggingface dataset:
2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη

Οπτική

H 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη έχει δύο (2) χειρόμορφα κέντρα, με αποτέλεσμα να παράγονται δύο ζεύγη εναντιομερών που βιοχημικά χαρακτηρίζονται ως ερυθρόζη και θρεόζη, αντιστοίχως. Σημειώνεται ακόμη, ότι μόνο τα D- ισομερή των τελευταίων είναι τα φυσικά, που μετέχουν στους βιοχημικούς μηχανισμούς της ζωής. Τα δύο ζεύγη που διαχωρίζουν τις δύο τετρόζες που αντιστοιχούν στο ίδιο ισομερές θέσης, που αντιπροσωπεύει η συστηματική ονομασία 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη, είναι τα ακόλουθα:

Με τετραμερισμό μεθανάλης

Η 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη είναι ένα ενδιάμεσο της αντίδρασης φορμόζης, κατά την οποία παράγονται σάκχαρα με πρώτη ύλη τη μεθανάλη (αλδολική συμπύκνωση):

Με διμερισμό υδροξυαιθανάλης

O διμερισμός της υδροξυαιθανάλης μια άλλη εφαρμογή της αλδολικής συμπύκνωσης:

Με μερική οξείδωση ερυθριτόλης

Με μερική οξείδωση ερυθριτόλης, με σχετικά ήπια οξειδωτικά μέσα, όπως το τριοξείδιο του χρωμίου ή υπεροξείδιο του υδρογόνου, με χρήση αλάτων σιδήρου ως καταλύτη, παράγεται 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη (δηλαδή ερυθρόζη και θρεόζη) και η ισομερής θέσης ερυθρουλόζη (δηλαδή τελικά μείγμα όλων των τετροζών):

Με μερική αναγωγή περισσότερο οξειδωμένων παραγώγων της ερυθριτόλης

1. Με μερική αναγωγή 2,3-υδροξυβουτανοδιάλης παράγεται 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη:
2. Με μερική αναγωγή 2-οξο-3,4-διυδροξυβουτανάλης παράγεται 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη :
3. Με μερική αναγωγή 3-οξο-2,4-διυδροξυβουτανάλης παράγεται 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη :
4. Με μερική αναγωγή 2,3-διοξοπροπανοδιάλης παράγεται 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη :
5. Με μερική αναγωγή 2,3-διοξοπροπανοδιάλης παράγεται 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη :

Με έμμεση μερική αναγωγή 2,3,4-τριυδροξυβουτανικού οξέος

1. Αρχικά το 2,3,4-τριυδροξυβουτανικό οξύ μετατρέπεται σε 2,3,4-τριυδροξυβουτανοϋλοχλωρίδιο:
2. Το 2,3,4-τριυδροξυβουτανοϋλοχλωρίδιο ανάγεται καταλυτικά άμεσα προς 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλη :
Πιερ Κιουρί

Τα πρώτα χρόνια

Ο Πιερ γεννήθηκε στο Παρίσι και εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του. Σε νεαρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά και στη γεωμετρία. Στην ηλικία των 18 ετών είχε ήδη ολοκληρώσει σπουδές στο αντίστοιχο επίπεδο του πτυχίου. Δεν συνέχισε όμως αμέσως για το διδακτορικό εξαιτίας της έλλειψης χρημάτων.
Το 1880 μαζί με τον αδελφό του Ζακ έδειξε ότι μπορεί να παραχθεί ηλεκτρική τάση σε κρυστάλλους που τους ασκείται πίεση, ένα φαινόμενο που ονομάστηκε πιεζοηλεκτρικό. Σύντομα έδειξε και το αντίστροφο φαινόμενο, κατά το οποίο κρύσταλλοι παραμορφώνονται όταν υποβληθούν σε ηλεκτρικά πεδία, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως πλέον στην σύγχρονη ηλεκτρονική τεχνολογία στους κρυσταλλικούς ταλαντωτές.

Έρευνα

Ο Πιερ Κιουρί έγινε διάσημος αρχικά για την έρευνά του πάνω στον μαγνητισμό. Μελέτησε τον παραμαγνητισμό, τον διαμαγνητισμό και τον σιδηρομαγνητισμό για τη διδακτορική του διατριβή και ανακάλυψε την επίδραση της θερμοκρασίας στον παραμαγνητισμό, διατυπώνοντας έναν σημαντικό νόμο, που σήμερα είναι γνωστός ως Νόμος του Κιουρί. Η σταθερά που εισάγεται από αυτόν τον νόμο είναι επίσης γνωστής σταθερά του Κιουρί. Ανακάλυψε επίσης ότι τα σιδηρομαγνητικά υλικά έχουν μία κρίσιμη θερμοκρασία πάνω από την οποία χάνουν τις σιδηρομαγνητικές τους ιδιότητες. Η θερμοκρασία αυτή σήμερα ονομάζεται σημείο Κιουρί.
Ο Κιουρί δούλεψε επίσης με τη σύζυγό του Μαρία Κιουρί πάνω στην απομόνωση των στοιχείων ράδιο και πολώνιο. Αυτοί ήταν οι πρώτοι που εισήγαγαν τον όρο ραδιενέργεια και υπήρξαν από τους πρωτοπόρους στην μελέτη της. Ερεύνησαν τα είδη ακτινοβολίας που εκπέμπονται από ραδιενεργές ουσίες και τις χώρισαν σε ακτινοβολία α, β και γ. Η μονάδα μέτρησης ραδιενέργειας, το Κιουρί, φέρει το όνομά τους.

Προσωπική ζωή

Ο Κιουρί νυμφεύθηκε την Πολωνή φυσικό Μαρία Σκουοντόφσκα, που έγινε γνωστή μετά τον γάμο της ως Μαρία Κιουρί. Η κόρη τους Ιρέν Ζολιό-Κιουρί και ο σύζυγός της Φρεντερίκ Ζολιό Κιουρί ακολούθησαν την ίδια καριέρα και βραβεύτηκαν με Νόμπελ Χημείας το 1935 για την σύνθεση νέων ραδιενεργών στοιχείων. Η άλλη κόρη τους Εβ έγραψε μία βιογραφία για την μητέρα τους. Επίσης η εγγονή τους Ελέν έγινε πυρηνικός φυσικός και ο εγγονός τους Πιερ-Ζολιό βιοχημικός.
Ο Πιερ Κιουρί πέθανε τον Απρίλιο του 1906, όταν ενώ διέσχιζε το δρόμο, χτυπήθηκε από μια άμαξα.
Τερκς και Κέικος

Διακυβέρνηση

Αρχηγός Κράτους είναι η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, η οποία εκπροσωπείται από τον Κυβερνήτη (από τον Ιούλιο του 2019 ο Νάιτζελ Ντέικιν). Υπάρχει επίσης Πρωθυπουργός (premier). Στις 14 Αυγούστου 2009 η βρετανική κυβέρνηση, επικαλούμενη φαινόμενα κυβερνητικής διαφθοράς, καθαίρεσε τον πρωθυπουργό και κατάργησε το αξίωμα, μεταθέτοντας τις αρμοδιότητές του σε εκείνες του Κυβερνήτη. Το αξίωμα επαναφέρθηκε τον Νοέμβριο του 2012.

Δημογραφία

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2016 τα 79,8 χρόνια (77,1 χρόνια οι άνδρες και 82,7 οι γυναίκες).
Βίτο Βολτέρρα

Η ζωή του

Ο Βολτέρρα γεννήθηκε στην Ανκόνα, τότε έδαφος των Παπικών Κρατών, από φτωχούς Εβραίους γονείς. Ο Βίτο έδειξε από νωρίς κλίση προς τα μαθηματικά και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, όπου δέχθηκε την επιρροή του Ενρίκο Μπέττι και έγινε καθηγητής της θεωρητικής μηχανικής το 1883. Αμέσως, άρχισε να αναπτύσσει τη θεωρία του των συναρτησιακών, η οποία οδήγησε στο ενδιαφέρον του και στις μετέπειτα συνεισφορές του στις ολοκληρωτικές και ολοκληροδιαφορικές εξισώσεις. Μία επιτομή του έργου του αποτελεί το βιβλίο Theory of functionals and of Integral and Integro-Differential Equations (1930).
To 1892 o Βολτέρρα έγινε καθηγητής της μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Τόρινο και κατόπιν, το 1900, καθηγητής της μαθηματικής φυσικής στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης. Ο Βολτέρρα είχε μεγαλώσει κατά τις τελευταίες φάσεις της ιταλικής ενοποιήσεως, όταν τα Παπικά Κράτη ενσωματώθηκαν στην Ιταλία και, όπως και ο μέντοράς του ο Μπέττι, ήταν ενθουσιώδης πατριώτης. Διορίσθηκε από τον βασιλέα Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας το 1905. Την ίδια χρονιά άρχισε να αναπτύσσει τη θεωρία των μετατοπίσεων στους κρυστάλλους, που αργότερα θα βοηθούσε στην κατανόηση της συμπεριφοράς των παραμορφώσεων των υλικών. Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, παρότι 54 ετών, ο Βολτέρρα κατατάχθηκε ως εθελοντής στον στρατό, όπου ασχολήθηκε στην ανάπτυξη αερόπλοιων υπό τον στρατηγό Τζούλιο Ντουέτ και πρωτοπόρησε στην ιδέα να χρησιμοποιείται το αδρανές αέριο ήλιο αντί του εύφλεκτου υδρογόνου.
Μετά τον πόλεμο, ο Βολτέρρα έστρεψε το ενδιαφέρον του στην εφαρμογή των μαθηματικών ιδεών του στη βιολογία, αναπτύσσοντας το έργο του Πιερ Φρανσουά Φερύλστ. Προϊόν αυτής της περιόδου είναι οι διαφορικές εξισώσεις Λότκα-Βολτέρρα.
Το 1922 ο Βολτέρρα εκδήλωσε την αντίθεσή του στο φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι και το 1931 υπήρξε ένας από τους μόλις 12 σε σύνολο 1250 καθηγητών που αρνήθηκε να δώσει έναν υποχρεωτικό όρκο αφοσιώσεως. Η φιλοσοφία του διαφαίνεται σε μία κάρτα που έστειλε τη δεκαετία του 1930, όπου έγραψε: «Οι Αυτοκρατορίες πεθαίνουν, αλλά τα θεωρήματα του Ευκλείδου διατηρούν τη νεότητά τους για πάντα». Από την άλλη, ο Βολτέρρα δεν ήταν ριζοσπάστης: ίσως να είχε εκφράσει ίση απέχθεια αν είχε έλθει στην εξουσία η αριστερή αντιπολίτευση, καθώς ήταν σε όλη του τη ζωή φιλοβασιλικός. Ως αποτέλεσμα της αρνήσεώς του να υπογράψει τον όρκο υποταγής στο φασιστικό καθεστώς, υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από τη θέση του στο Πανεπιστήμιο και από την ιδιότητα του μέλους σε ακαδημίες. Κατά τα επόμενα χρόνια ο Βολτέρρα έζησε στο εξωτερικό, επιστρέφοντας στη Ρώμη μόνο για να πεθάνει εκεί.
Το 1936 είχε γίνει μέλος της Παπικής Ακαδημίας Επιστημών (Pontificia Academia Scientiarum), μετά από πρωτοβουλία του ιδρυτή της Αγκοστίνο Τζεμέλλι. Η Ακαδημία αυτή οργάνωσε το 1940 την κηδεία του, στην οποία μπορούσε να παρευρεθεί η οικογένειά του.
Ο Βολτέρρα ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ρωσικής και κατόπιν της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών, και αργότερα επίτιμο μέλος της δεύτερης. Από τους φοιτητές των οποίων επέβλεψε το διδακτορικό ο Βολτέρρα, ως πλέον αξιόλογος αναδείχθηκε ο Γάλλος Πωλ Λεβύ.
Η άνοιξη (Μποτιτσέλι)

"Η Άνοιξη" ή "Primavera", επίσης γνωστή ως "Η Αλληγορία της Άνοιξης" είναι ένα  έργο τέμπερας μεγάλων διαστάσεων (203x314 cm)  του διακεκριμένου καλλιτέχνη της  Ιταλικής Αναγέννησης, Σάντρο Μποτιτσέλι  και χρονολογείται περίπου το 1478 μ.Χ. Ο πίνακας εκτίθεται σήμερα στην Πινακοθήκη Ουφίτσι στη Φλωρεντία.

Ιστορία

Υπάρχουν διχογνωμίες σχετικά με την έμπνευση και την προέλευση του πίνακα. Θεωρείται ότι πρόκειται για παραγγελία στον καλλιτέχνη  περίπου το 1478 μ.Χ  του Λορέντσο ντι  Πιερφραντσέσκο των Μεδίκων (Lorenzo di Pierfrancesco de 'Medici), εξάδελφο του Λορέντζο του Μεγαλοπρεπούς(Lorenzo de' Medici). Το θέμα του πίνακα, λέγεται, ότι το εμπνεύστηκε από την περιγραφή της άνοιξης από το βιβλίο του Ρωμαίου ποιητή Οβίδιου "Ημερολόγιο" (Fasti) αλλά και από τους στίχους του Angelo Ambrogini  ποιητή και φίλου του, ο οποίος ήταν γνωστός με το παρατσούκλι Πολιτσιάνο (Poliziano).
Λέγεται ακόμη,  ότι αρχικά ο πίνακας δεν είχε όνομα και όταν ο ιστορικός  τέχνης της εποχής Τζόρτζο Βαζάρι τον είδε στο Villa di Castello την επίσημη κατοικία των Medici του έδωσε το όνομα "La Primavera". Ο πίνακας το 1853 μεταφέρθηκε από την πινακοθήκη των Μεδίκων στην τότε Ακαδημία των Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας σαν θέμα μελέτης  των νέων σπουδαστών. Από το 1919 βρίσκεται στην Πινακοθήκη Ουφίτσι.

Τεχνοτροπία-Στυλ

Ο πίνακας φέρει αρκετά  στιλιστικά χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν την τέχνη του Μποτιτσέλι. Είναι σύνθεση που τονίζει τις ελικοειδείς γραμμές, έχει πολύ χρώμα και προσεγμένη λεπτομέρεια.
Νούναβουτ

Πολιτική

Το Νούναβουτ διοικείται από έναν επίτροπο που διορίζεται από τον ομοσπονδιακό υπουργό Ζητημάτων Αυτοχθόνων και Βορρά. Ο ρόλος του επιτρόπου είναι συμβολικός και εθιμοτυπικός, σε αντιστοιχία με εκείνον του Αντικυβερνήτη. 
Το Νούναβουτ εκλέγει έναν βουλευτή στη Βουλή των Κοινοτήτων του Καναδά, κάτι που το καθιστά ως την μεγαλύτερη σε έκταση εκλογική περιφέρεια παγκοσμίως. Το κοινοβούλιο (Νομοθετική Συνέλευση) αποτελείται από μη κομματικά μέλη. Το κοινοβούλιο σχηματίζεται έπειτα από συναίνεση. Ο αρχηγός της κυβέρνησης (πρωθυπουργός, αγγλ. Premier), εκλέγεται από τα μέλη της νομοθετικής συνέλευσης. Ο πρώην πρωθυπουργός Πολ Όκαλικ προέβη στη σύσταση ενός συμβουλευτικού συμβουλίου αποτελούμενου από 11 ηλικιωμένους, με στόχο να ενσωματώσει την κουλτούρα των Ίνουιτ και τη γνώση της παράδοσης στις πολιτικές και κυβερνητικές αποφάσεις.

Εκλογές 2017

Στις πιο πρόσφατες εκλογές, στις 30 Οκτωβρίου 2017, εξελέγησαν 22 μη κομματικοί.
Λαδινία

Η Λαδινία (ιταλικά: Ladinia) είναι ιστορική περιοχή της βόρειο-ανατολικής Ιταλίας στις Δολομιτικές Άλπεις κοντά στα σύνορα με την Αυστρία. Η Λαδινία καταλαμβάνει περιοχές όπου επικρατέστερη γλώσσα (η οποία ομιλείται ακόμα) είναι τα Λαδινικά· η περιοχή αυτή περιλαμβάνει τμήματα των ιταλικών επαρχιών Τρεντίνο, Μπολτζάνο και Μπελούνο.

Ιστορία

Πληθυσμοί που μιλούσαν την λαδινική γλώσσα εγκαταστάθηκαν άγνωστο πότε σε μια περιοχή που εκτεινόταν από την Ελβετία μέχρι την Σλοβενία, περιλαμβάνοντας την σημερινή Αυστρία και μεγάλο τμήμα της Βορειο-ανατολικής Ιταλίας. Οι πληθυσμοί πιστεύεται ήταν κελτικής καταγωγής και μετανάστευσαν εδώ εξαιτίας των επιδρομών διαφόρων φυλών. Μιλούσαν διάφορες διαλέκτους οι οποίες αναμείχθηκαν με τις λατινογενείς γλώσσες που ομιλούνταν στην περιοχή που εγκαταστάθηκαν και δημιουργήθηκε η γλώσσα Λαδίνο· καθώς οι ίδιοι θεωρούσαν ότι ήταν Λατίνοι ονόμασαν τη γλώσσα τους Λαντίνο. Μέχρι τον 18ο αιώνα είχε επικρατήσει αυτός ο όρος και με τον ιταλικό νόμο 482/1999 αναγνωρίστηκε ως γλωσσική μειονότητα.
Από την γλώσσα των λαντινόφωνων ονομάστηκε και η περιοχή Λαντίνο, η οποία μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανήκε στην Αυστροουγγαρία και από το 1919 προσαρτήθηκε στην Ιταλία.

Σημαία

Η σημαία της Λαδινίας δημιουργήθηκε στις 5 Μαΐου 1920. Οι εκπρόσωποι των Λαδινόφωνων της περιοχής μαζεύτηκαν το 1920 στο Πάσο Γκάρντενα για να διαμαρτυρηθούν κατά της συνθήκης του 1919 που δεν τους αναγνώριζε ως διαφορετική εθνοτική ομάδα, ούτε σαν εθνότητα των γερμανόφωνων κατοίκων του Νοτίου Τιρόλου. Στο τέλος της ημέρας, ανακηρύχθηκε η εθνική σημαία της Λαδινίας με τρεις οριζόντιες ρίγες και με χρώματα μπλε-λευκό-πράσινο. Με την άνοδο του φασιστικού καθεστώτος κηρύχθηκε παράνομη από την ιταλική κυβέρνηση. Αμέσως μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις 14 Ιούλη 1946, σε εκδήλωση στο Πέρασμα Σελλά που παρακολούθησαν 3.000 νέοι, έγινε ανάρτηση της σημαίας.

Η Λαδινία σήμερα

Η Λαδινία καλύπτει περίπου 1.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα , βρίσκεται εξ ολοκλήρου στις Δολομιτικές Άλπεις και στο κέντρο της αναπτύσσεται ο επιβλητικός ορεινός όγκος της Σέλλα. Από το όρος Σέλλα ξεκινούν οι πέντε κοιλάδες οι Τρεντίνο Βαλ Γκάρντενα, η Φάσα, η Βαλ Μπάντια, η Αμπέζο, και η Βαλ Λιβινλαόγκο. Ψηλότερες κορυφές είναι η Μαρμολάδα (3343 μ.), Αντελάο (3.263 μ.) και Τοφάνα ντι Μέτσο (3244 μ.).
Πυραμίδα του Αμενεμχέτ Γ' (Νταχσούρ)

Δομή

Η πυραμίδα αρχικά είχε 75 μέτρα ύψος με μήκος βάσης 105 μέτρα και κλίση 57°. Όπως όλες οι πυραμίδες του Μέσου βασιλείου, η Μαύρη Πυραμίδα ενώ ήταν ντυμένη εξωτερικά με ασβεστόλιθο, ήταν χτισμένη με άψητες πλίνθους αντί με πέτρα. Τα οικοδομήματα στο επίπεδο του εδάφους περιλαμβάνουν την είσοδο στον περίβολο και τον ταφικό ναό, τα οποία περικλείουν τείχη. Υπάρχουν δύο σειρές τείχη, και ανάμεσά τους υπάρχουν δέκα ταφικά πηγάδια, τα οποία είναι ταφικά κτίσματα λαξευμένα στο βράχο. Το πυραμίδιο έχει επιγραφές και θρησκευτικά σύμβολά. Κάποια από αυτά έχουν ξυθεί, κάτι που οδήγησε τους ερευνητές να συμπεράνουν ότι το πυραμίδιο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ή ότι παραμορφώθηκε σκόπιμα κατά τη βασιλεία του Ακενατόν.
Στο επίπεδο κάτω από το έδαφος υπάρχει ένα περίπλοκο δίκτυο περασμάτων. Η πτέρυγα του βασιλιά ήταν σε μεγάλο μέρος άθικτη, με την σαρκοφάγο και τα κανωπικά αγγεία, όμως ο βασιλιάς δεν είναι θαμμένος εκεί. Η πτέρυγα των βασιλισσών έχει παραβιαστεί και συληθεί. Στο υπόγειο συγκρότημα υπάρχουν ακόμα τέσσερεις νεκρικοί θάλαμοι, αλλά δεν είναι γνωστό σε ποιους ανήκαν. Δύο από αυτούς θεωρείται ότι ανήκουν στον Αμενεμχέτ Δ' και την Νεφρουσομπέκ.

Κατασκευαστικά προβλήματα

Η Μαύρη Πυραμίδα, με τους μεγάλους διαδρόμους της, είχε πολλά κατασκευαστικά προβλήματα. Είναι χτισμένη σε μία τοποθεσία, μεταξύ αυτών με το χαμηλότερο επίπεδο στην Αίγυπτο, μόλις 10 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Υπάρχουν αμέτρητοι υπόγειοι διάδρομοι και θάλαμοι, και δεν υπάρχουν αρκετές δομικές κατασκευές να στηρίζουν τις οροφές. Η πυραμίδα δεν είναι καθόλου γερή, καθώς είναι χτισμένη με άψητες πλίνθους αντί με πέτρα. Το χαμηλό υψόμετρο, οι διάδρομοι και το ασταθές δομικό υλικό, επέτρεψαν το νερό του υδροφόρου ορίζοντα του Νείλου να περάσουν κάτω από τείχη, προκαλώντας ρωγμές και την καθίζηση ολόκληρης της πυραμίδας.
Μέγαρο Μελά

Ιστορία

Το μέγαρο ανήκε στον Έλληνα μεγαλέμπορο Βασίλειο Μελά (απεβ. 1884), με εμπορικές δραστηριότητες στην Οδησσό και το Λονδίνο, ο οποίος το 1873 αγόρασε το οικοδομικό αυτό τετράγωνο στη νοτιοανατολική γωνία της τότε πλατείας Λουδοβίκου (σημερινής πλατείας Κοτζιά) και ανέθεσε τη μελέτη ανέγερσης διώροφου μεγάρου στο διάσημο Γερμανό αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ. Κτίστηκε το 1874 και επρόκειτο για το μεγαλύτερο ιδιωτικό κτίριο της εποχής.
Το Μέγαρο Μελά λειτούργησε αρχικά ως ξενοδοχείο, το "Grand Hotel d' Athènes", με σκοπό να φιλοξενεί Έλληνες από το εξωτερικό που επισκέπτονταν την Αθήνα. Το 1881 αποτέλεσε, για μικρό χρονικό διάστημα, στέγη του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών. 
Μετά το θάνατο του Βασιλείου Μελά στο Παρίσι το 1884, το μέγαρο κληροδοτήθηκε με τη διαθήκη του στο ίδρυμα "Νηπιακό Επιμελητήριο Μελά", που λειτουργεί μέχρι σήμερα, με σκοπό την ίδρυση και συντήρηση νηπιαγωγείων. Μεταξύ των ετών 1900 - 1973, το Μέγαρο Μελά αποτέλεσε έδρα του Κεντρικού Ταχυδρομείου των Αθηνών. 
Το 1974, το Μέγαρο Μελά κηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού διατηρητέο μνημείο των νεώτερων χρόνων και από το 1979 μισθώθηκε και στεγάζει υπηρεσίες της  Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος.
Χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτίσματος είναι οι τέσσερις γωνιαίοι πυργίσκοι του, το κομψό κεντρικό αίθριο στο ισόγειο, οι διακοσμητικές καρυάτιδες και τα κυκλικά μετάλλια με τις κεφαλές του Ερμή.
Alfa Romeo SZ

Βασικά στοιχεία

Μηχανικά, η SZ βασιζόταν στην αγωνιστική έκδοση της Alfa Romeo 75, που είχε εξελιχθεί λίγα χρόνια νωρίτερα. Ο κινητήρας της ήταν V6 βενζίνης, σε γωνία V κατά 60°, 12-βάλβιδος, κυβισμού 2.959 cm³ και ισχύος 210 ίππων στις 6.200 στροφές / λεπτό. Αυτό της προσέφερε επιτάχυνση 0 - 100 km/h σε μόλις 7,0 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 245 km/h, νούμερα εντυπωσιακά για τα τότε δεδομένα. Το κιβώτιο ταχυτήτων είχε τοποθετηθεί στον πίσω άξονα, για καλύτερη κατανομή του βάρους. Επίσης, η SZ διέθετε υδραυλικά ρυθμιζόμενη σε ύψος ανάρτηση, μια ιδιότητα εξαιρετικά χρήσιμη σε χαμηλό σπορ αυτοκίνητο για την αποφυγή εμποδίων.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η Alfa Romeo SZ θεωρήθηκε εξ αρχής ως κλασικό αυτοκίνητο, ενώ ήταν ακόμα στην παραγωγή, και σήμερα είναι πλέον άκρως συλλεκτικό. Επίσης, αποτέλεσε τη βάση για ένα άμεσα συγγενικό 2-πορτο roadster, την Alfa Romeo RZ (Roadster Zagato), η οποία ήταν ουσιαστικά η καμπριολέ εκδοχή της SZ και παρήχθη τα έτη 1992 και 1993, σε μόλις 278 αντίτυπα (να σημειωθεί ότι και τα δύο μοντέλα δεν προσέφεραν ποτέ αερόσακους). Το αποτέλεσμα ήταν η RZ να έχει αποκτήσει διαχρονικά ακόμα υψηλότερη συλλεκτική αξία, λόγω του μικρότερου αριθμού αντιτύπων της.
Ιωάννης Στράτος

Βιογραφία

Ο Στράτος γεννήθηκε το 1793 στο χωριό Λουτρό Αιτωλοακαρνανίας και ήταν γόνος παλιάς αρματολικής οικογένειας της Δυτικής Ελλάδας. Κατά την έναρξη της επανάστασης, ακολούθησε μαζί με τον αδελφό του Νικόλαο και τον ξάδελφό του Σωτήριο, τον γνωστό αρματολό Γώγο Μπακόλα και διακρίθηκε στις μάχες του Μακρυνόρους τον Ιούνιο του 1821. Τον Μάρτιο του 1822, βρισκόταν στο Μακρυνόρος όπου ενώθηκε με τις δυνάμεις του Γενναίου Κολοκοτρώνη που είχε καταφτάσει από την Πελοπόννησο Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1825, μπήκε με το τμήμα του στο πολιορκημένο Μεσολόγγι. Μετά την πτώση του Μεσολογγίου, μετέβη στο Ναύπλιο όπου ορίστηκε ως φρούραρχος του κάστρου Ιτς Καλέ ( από κοινού με τον Αθανάσιο Φωτομάρα ) ως αντιστάθμισμα στην κατοχή του Παλαμηδίου από τον Θεόδωρο Γρίβα, με τον οποίο βρισκόταν σε αντίθεση παρά το γεγονός πως ήταν ξαδέλφια. Το 1827 οι δύο οπλαρχηγοί ήρθαν σε ένοπλη σύγκρουση με επακόλουθο κανονιοβολισμούς μεταξύ των δύο φρουρίων αλλά και φονικών οδομαχιών μέσα στο Ναύπλιο, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και να τραυματιστούν περίπου πενήντα άτομα. Παράλληλα, οι άνδρες του Στράτου αιχμαλώτισαν αρκετούς κατοίκους, μεταξύ των οποίων και τους Αναγνώστη και Κανέλλο Δεληγιάννη, οι οποίοι είχαν συνάψει συμμαχία με τον Γρίβα μέσω κουμπαριάς. Αυτές οι συγκρούσεις προκάλεσαν αλγεινή εντύπωση στους ξένους που βρίσκονταν εκείνη την εποχή στο Ναύπλιο.
Στις 21 Ιουλίου του 1827, ο Στράτος παρέδωσε το φρούριο στον Βελισάριο Καλόγερο και κατέλαβε θέσεις έξω από την πόλη του Ναυπλίου, που του υποδείχτηκαν από την κυβέρνηση. Αργότερα οι άνδρες του ήρθαν σε ένοπλη αντιπαράθεση με χωρικούς του Άργους που είχαν αρνηθεί να τους παραχωρήσουν τρόφιμα που προορίζονταν για τα στρατεύματα. Με τη μεταρρύθμιση του στρατού επί Καποδίστρια προήχθη σε χίλιαρχο. Ως επικεφαλής της Γ' χιλιαρχίας πήρε μέρος στην εκστρατεία για την απελευθέρωση της Στερεάς Ελλάδας και διακρίθηκε στις μάχες της Τέρνοβας, του Μαυρίλου και της Πέτρας.
Το 1832, συμμετείχε σε μια από τις κατά τόπους κυβερνήσεις που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα έπειτα από την αποχώρηση του Αυγουστίνου Καποδίστρια. Κατά τα επόμενα χρόνια, ο Στράτος ανήκε στο λεγόμενο "γαλλικό κόμμα" . Το 1843 εξελέγη πληρεξούσιος στην Εθνοσυνέλευση. Εντάχτηκε στη Βασιλική φάλαγγα φτάνοντας ως το βαθμό του υποστράτηγου. Σκοτώθηκε το 1848, όταν καταδιώκοντας ομάδα ληστών, έπεσε σε ενέδρα.
Β-προπιολακτόνη

Βιοαποικοδόμηση

Η β-προπιολακτόνη είναι γνωστό ότι είναι βιοαποικοδομήσιμη, από τους ακόλουθους οργανισμούς: Acidovorax sp., Variovorax paradoxus, Sphingomonas paucimobilis, Rhizopus delemar και θερμόφιλος Streptomyces sp..
Νουρί αλ Μαλίκι

Προφίλ

Γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου του 1950 στην Al Hindiyah, στο νότιο Ιράκ, και το 1980 καταδικάστηκε σε θάνατο από το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν. Έπειτα έζησε εξόριστος στο Ιράν και τη Συρία και πολέμησε τον Σαντάμ από άλλες χώρες. Μετά την πτώση του τελευταίου επέστρεψε στη χώρα του και εξελέγη στην προσωρινή Εθνοσυνέλευση, τον Ιανουάριο του 2005.

Πρωθυπουργός

Στις 22 Απριλίου του 2006, ο αλ Μαλίκι έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Τζαλάλ Ταλαμπανί. Προέρχεται από το κόμμα Ντάα και διορίστηκε διάδοχος του Ιμπραχίμ αλ-Τζααφάρι. Το υπουργικό του συμβούλιο εγκρίθηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 20 Μαΐου του 2006.
Στις εκλογές του 2010, οι οποίες διεξήχθησαν το Μάρτιο, ο Συνασπισμός του Κράτους Δικαίου, του αλ Μαλίκι, κατέλαβε τη 2η θέση, με 89 έδρες. Οι εκλογές ήταν αμφιλεγόμενες.
Κάτω Πόρος Ρεθύμνου

Τοποθεσία

Το χωριό πήρε το όνομα του από το γεγονός ότι ήταν βρισκόταν στο χαμήλωμα δύο βουνών τα οποία διασχίζουν άγρια φαράγγια. Το χωριό είναι κτισμένο στη βορειοανατολική πλαγιά του όρους Άζωνας (560 μ.), το οποίο είναι γεμάτο σπηλιές. Άλλο βουνό της περιοχής είναι η Νησιανή (430 μ.), συνέχεια του όρος Κρυονερίτης. Κοντά στο χωριό ενώνεται ο Κατωποριανός ποταμός με το Μουνδριανό, στον Διχαλοπόταμο, ο οποίος καταλήγει στον ποταμό Πετρέ. Επίσης κοντά στο χωριό βρίσκονται τα Κολλητά Φαράγγια, με απότομες πλαγιές με πολούς βράχους και σπηλιές. Η περιοχή διαθέτει πολυάριθμες πηγές νερού.

Αξιοθέατα

Βορειοανατολικά του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Ο ναός κτίστηκε αρχικά του 11ο αιώνα και στη συνέχει αγιογραφήθηκε. Κατά την τουρκική κατάκτηση της Κρήτης, οι Οθωμανοί προσπάθησαν να τον καταστρέψαν, άλλα κατά τη διάρκεια της καταστροφής, τμήμα του ναού κατέπεσε καταπλάκοντας αξιωματούχους, οπότε και σταμάτησαν. Ο ναός ανακατασκευάστηκε το 1926. Στο χωριό μέσα βρίσκεται ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής, ο οποίος ολκληρώθηκε το 1984, ύστερα από 27 χρόνια κατασκευής. Την κατασκευή χρησιματοδότησε ο Γεώργιος Εμ. Μαυρορασάκης καθώς και εράνοι των κατοίκων του χωριού. Έχει αγιογραφηθεί από τον Γιάννη Παπαδόπουλο. Μέσα στο φαράγγι βρίσκεται ο σπηλαιώδης ναός του Αγίου Αντωνίου.
Φάλεκ

"Και η Γη διεμερίσθη"

Σύμφωνα με το στίχο της Γενέσεως 10:25, και Χρονικών Α΄ (Παραλειπομένων Α΄) 1:24 ήταν τον καιρό του Φάλεκ που "διεμερίσθη ἡ γῆ" (ο οποίος πήρε το όνομα αυτό ακριβώς επειδή σημαίνει διαχωρισμός). Αυτός ο καιρός θεωρείται ότι ήταν λίγο πριν, κατά τη διάρκεια, ή μετά την πτώση του Πύργου της Βαβέλ. Το νόημα της φράσης συνήθως θεωρείται ότι σημαίνει τον πατριαρχικό διαμοιρασμό της γης, ή ίσως απλά του ανατολικού ημισφαιρίου, μεταξύ των τριών γιων του Νώε για τη μελλοντική χρήση τους, όπως ειδικώς αναφέρεται στο Βιβλίο των Ιωβηλαίων, τον Ψευδο-Φίλωνα, στο Kitab al-Magall (Κλεμεντιανή φιλολογία), και στον Ιώσηπο, καθώς και σε πολλές πηγές αρχαιοδιφών και μεσαιωνικών πηγών, ακόμα και μέχρι την εποχή του James Ussher (1581-1656), στο έργο του Χρονικά του Κόσμου. Μια αναφορά στο Σύγκρουση του Αδάμ και της Εύας με το Σατανά, λέει ότι "Στις μέρες του Φάλεκ η γη διεμερίσθη για δεύτερη φορά μαπό τους τρεις γιους του Νώε, Σημ, Χαμ και Ιάφεθ — είχε πριν διαμοιρασθεί πριν μία φορά στους τρεις γιους από τον ίδιο το Νώε.
Το όνομά του περιλαμβάνεται στη γενεαλογία του Ιησού που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του την Κυριακή προ της Χριστού Γενέσεως, ή Κυριακή των Προπατόρων.
Πανηγυρίζω καὶ τὸν ἐξ Ἕβερ τόκον. Ὡς Μωϋσῆς γὰρ φησι, τίκτει τὸν Φάλεκ.
Πανναξιακός Α.Ο.Ν.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Πανναξιακού ιδρύθηκε το 1999, απορροφήθηκε το 2006 από τον Α.Ο. Νάξου 2004 και διατηρεί τμήματα ανδρών, γυναικών και υποδομών (εφήβων, νεανίδων, πάιδων, κορασίδων).
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Πανναξιακού Α.Ο.Ν. αγωνίζεται στην Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Κυκλάδων και η ανδρική ομάδα έχει κατακτήσει τέσσερα πρωταθλήματα.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Πανναξιακού Α.Ο.Ν. αγωνίζεται στις κατηγορίες της Ε.Σ.Κ. Κυκλάδων.

Τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών

Το τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών του Πανναξιακού Α.Ο.Ν. αγωνίζεται στην Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Κυκλάδων και η ανδρική ομάδα έχει κατακτήσει τέσσερα πρωταθλήματα.