google/wiki40b huggingface dataset:
Ντίτερ Μπόλεν

Τα πρώτα χρόνια

Ο Ντίτερ Μπόλεν γεννήθηκε στο Μπέρνε κοντά στο Όλντενμπουρκ (Berne bei Oldenburg). Γιος του Χανς και της Έντιτ Μπόλεν, μεγάλωσε μαζί με τον μικρότερο του αδερφό στο πατρικό του σπίτι. Όταν ήταν δύο χρονών, ο πατέρας του παραιτήθηκε από κρατικός υπάλληλος και ίδρυσε μια δική του επιχείρηση. Στην έκτη τάξη ο Ντίτερ Μπόλεν αγόρασε την πρώτη του κιθάρα, αφού όμως δεν ήξερε να διαβάζει νότες άρχιζε να παίζει δικές του συνθέσεις. Με 14 εισήχθη στο κομμουνιστικό κόμμα της Γερμανίας (DKP), δύο χρόνια αργότερα πήγε στη νεολαία του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας (Jusos) που και εκεί δεν παρέμεινε.
Μετά το απολυτήριο του γερμανικού γυμνασίου (Abitur), το οπoίο τελείωσε ως άριστος μαθητής,
ο Ντίτερ Μπόλεν πήγε στο πανεπιστήμιο του Γκέττινγκεν. Έκει αποφοίτησε οικονομικές επιστήμες.

Πρώτες αρχές ως μουσικός

Από το 1979 ξεκίνησε να εργάζεται σε μια δισκογραφική εταιρία ως τραγουδιστής και παραγωγός. Ένα χρόνο μετά ίδρυσε το ψευδώνυμο Steve Benson με το οποίο απέτυχε. Μετά αυτή την αποτυχία, αναγκάστηκε να διαλύσει το συγκρότημα.
Το 1983 παντρεύτηκε την πρώτη του γυναίκα (διαζύγιο το 1990) μετά από μακροπρόθεσμη σχέση που είχε πριν μαζί της. Από το γάμο αυτό, προέκυψαν δύο γιοί και μια κόρη.

Δεκαετία του 1980 και αρχές του Modern Talking

Το 1983 ο Ντίτερ Μπόλεν συμμετείχε για πρώτη φωρά στο Grand Prix d´ Eurovision de la Chanson ως μουσικοσυνθέτης. Το τραγούδι που είχε γράψει, έλαβε την τρίτη θέση στα προκριματικά.
Την ίδια χρονιά ίδρυσε με τον τραγουδιστή Τόμας Άντερς ( Thomas Anders ) το συγκρότημα Modern Talking. Το 1985 με το τραγούδι You ´re my heart, you ´re my soul το συγκρότημα αυτό, κατάφερε να λάβει την πρώτη θέση στα ευρωπαϊκα, ασιατικά και αφρικανικά Charts. Τα επόμενα τραγούδια επίσης ήταν επιτυχίες. Κανένα συγκρότημα πριν δεν είχε καταφέρει να βγάλει πέντε τραγούδια, πρώτα σε πωλήσεις δίσκων
Ταυτοχρόνως ο Ντίτερ Μπόλεν άρχισε να γράφει και να παράγει τραγούδια και για άλλους τραγουδιστές. Αυτοί ήταν η C.C. Catch, ο Chris Norman από τους Smokie και ο Les Mc Keown από τους Bay City Rollers.

Τέλος του Modern Talking και αρχές του Blue System

Το 1987 μετά από πολλές διαφωνίες με τον συνέταιρο του και τραγουδιστή του Modern Talking ο Ντίτερ Μπόλεν αναγκάστηκε να διαλύσει το συγκρότημα. Οι λόγοι για τις διαφωνίες ήταν ότι η γυναίκα του Thomas Anders επηρρέαζε συνέχεια τις αποφάσεις του συγκροτήματος.
Συνεχίζοντας την καριέρα του ο Ντίτερ Μπόλεν ίδρυσε το νέο συγκρότημα και το ονόμασε Blue System. Έδω όμως οι επιτυχίες δεν ήταν τόσο μεγάλες όπως στο Modern Talking.

Δεύτερη συμμετοχή στο Grand Prix d´Eurovision de la Chanson

Μετά το ξεκίνημα του Blue System ως συγκρότημα ο Ντίτερ Μπόλεν το 1989 άρχισε τη συνεργασία με δύο τραγουδιστές, σκοπεύοντας να τους δηλώσει συμμετοχή στο Grand Prix d´Eurovision de la Chanson. Ο ίδιος θα λειτουργούσε ως συνθέτης. Αυτοί οι τραγουδιστές θα λάβαιναν μέρος ο πρώτος για τη Γερμανία και ο δεύτερος για την Αυστρία.
Στα προκριματικά καταφέραν και οι δύο να πάρουν τη πρώτη θέση στις χώρες τους ώστε η συμμετοχή στο Grand Prix να είναι σίγουρη.
979 Ιλζέβα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ιλζέβα εκτιμάται σε 36,82 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,157. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ιλζέβα γύρω από τον εαυτό της.
Μοσχόπολη

Ιστορία

Ως το τέλος του 17ου αιώνα η Μοσχόπολη ήταν ένας μικρός οικισμός, όμως παρουσίασε αλματώδη οικονομική και πνευματική ανάπτυξη από τον επόμενο αιώνα. Την περίοδο της μεγάλης ακμής της πόλης, τη δεκαετία του 1730, ο πληθυσμός της είχε φτάσει τις 60.000. Μάρτυρες της ακμής της είναι οι επιβλητικοί ναοί του Αγίου Νικολάου (1721), του Αγίου Αθανασίου (1721) και των Ταξιαρχών (1722) που κοσμούνται από πολλές και αξιόλογες αγιογραφίες. 
Η πόλη κατοικούνταν κυρίως από Έλληνες και Βλάχους, υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα βλαχόφωνα κέντρα, με κύρια ενασχόληση το εμπόριο, την κτηνοτροφία, την κατεργασία μαλλιού, ταπητουργίας και ανάπτυξη βυρσοδεψίας. Περίφημη ήταν η πόλη και για την σιδηρουργία, την αργυροχοΐα και την χαλκουργική της. Πολλοί Μοσχοπολίτες έμποροι στη Βενετία, στη Βιέννη, στην Οδησσό, την Κωνσταντινούπολη και άλλα σημαντικά κέντρα της εποχής ενίσχυσαν οικονομικά την πατρίδα τους και συντέλεσαν στην ίδρυση σχολείου, περίπου το 1700. Το σχολείο, με την ονομασία, «Ελληνικόν Φροντιστήριο» εξελίχθηκε σε σημαντικό εκπαιδευτικό κέντρο της περιοχής, το 1744 αναβαθμίστηκε από δωρεές και μετονομάστηκε σε «Νέα Ακαδημία». 
Εκεί δημιουργήθηκε και το δεύτερο τυπογραφείο στον χώρο του υπόδουλου ελληνισμού (μετά από αυτό της Κωνσταντινούπολης), το 1731, με πρωτοβουλία του ιερομόναχου Γρηγορίου Κωνσταντινίδη. Επίσης τυπώθηκε και το πρώτο τετράγλωσσο λεξικό (Ελληνικής, Αλβανικής, Βλάχικης και Βουλγάρικης γλώσσας).
Η πόλη μνημονεύεται και στην «Νεωτερική Γεωγραφία», γνωστό περιηγητικό έργο του 18ου αιώνα  των Δανιήλ Φιλιππίδη και Γρηγόριου Κωνσταντά για την ακμή που σημείωνε στον τομέα του πολιτισμού και του εμπορίου.
Το 1769 λόγω της συμμετοχής της πόλης στην προετοιμασία της εξέγερσης του 1770 (Ορλωφικά), η πόλη υπέστη λεηλασίες από μουσουλμάνους Αλβανούς (Τουρκαλβανούς). Σημαντικές καταστροφές έγιναν και από τα στρατεύματα του Αλή Πασά το 1788, που κατόπιν διαταγής του, καταστράφηκαν πολύτιμοι πολιτιστικοί θησαυροί της πόλης. 
Η Μοσχόπολη δεν μπόρεσε να ανακτήσει την παλιά της δόξα, συνέχιζε να υπάρχει όμως ως οικισμός μικρότερης εμβέλειας. Οι κάτοικοί της κατέφυγαν σε περιοχές της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας και της Θράκης. Πολλοί άλλοι Μοσχοπολίτες μετά την καταστροφή της πόλης τους διακρίθηκαν ως έμποροι, ως τραπεζίτες και ως βιοτέχνες στην Ουγγαρία και την Αυστρία και συνέχισαν την παράδοση των προγόνων τους σε έργα ευποιίας με γενναίες δωρεές και την χρηματοδότηση κοινωφελών ελληνικών ιδρυμάτων (όπως η οικογένεια Σίνα).
Το 1916 ομάδα Αλβανών ατάκτων λεηλάτησε την πόλη κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Από τη Μοσχόπολη κατάγονταν ο εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Σίνας, ο Γεώργιος Σβάρτς καθώς και η οικογένεια του Κωνσταντίνου Σμολένση (ή Σμολένσκυ), ήρωα του πολέμου του 1897 και μετέπειτα υπουργού.

Παρόν

Σήμερα είναι ένας μικρός οικισμός 700 κατοίκων, το ένδοξο παρελθόν της το υπενθυμίζουν οι εναπομείναντες ναοί που κοσμούν τους δρόμους της.
Χιουμά Χατούν

Ζωή

Παντρεύτηκε τον Μουράτ Β' το 1426. Πέθανε το Σεπτέμβριο του 1449 στην Προύσα. Ο τάφος της βρίσκεται στην περιοχή που είναι γνωστή ως "Τάφος Χατουνιγιέ", στα ανατολικά του Μουραντιγιέ Τζαμί. Η συνοικία όπου βρίσκεται ο τάφος της έχει γίνει γνωστό μέχρι σήμερα ως Συνοικία Χιουμά Χατούν.
Η Χιουμά Χατούν είχε την ιδιότητα της Βαλιντέ Χατούν, αλλά δεν ήταν κανονική Βαλιντέ εφόσον ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από την Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν, σύζυγο του Σελίμ Α΄ και μητέρα του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπούς.
Αρθούρος Β΄ της Βρετάνης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Β΄ της Βρετάνης και της Βεατρίκης, κόρης του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Γ΄. 
Μόλις ο Αρθούρος διαδέχθηκε τον πατέρα του, έδωσε στον αδελφό του Ιωάννη την κομητεία του Ρίτσμοντ. Ως δούκας ανεξαρτητοποιήθηκε από το Γαλλικό στέμμα. Χώρισε το δουκάτο του σε οκτώ ανεξάρτητες πολιτείες και το 1309 κάλεσε για πρώτη φορά την συνέλευση των ηνωμένων επαρχιών.
Ο τάφος του βανδαλίστηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, αλλά αργότερα επισκευάστηκε.
Γλυκαγόνη

Η γλυκαγόνη είναι μία ορμόνη που παράγεται στο πάγκρεας από τα α-κύτταρα στα νησίδια του Langerhans. Έχει αντίστροφη δράση από την ινσουλίνη και ο κύριος ρόλος της είναι η αύξηση της γλυκόζης στο αίμα

Χημική δομή

Η γλυκαγόνη είναι μία πρωτεϊνη που αποτελείται από 29 αμινοξέα και έχει μοριακό βάρος 3.485.

Μεταβολισμός της γλυκόζης

Η γλυκαγόνη κινείται σε δύο άξονες όσον αφορά το μεταβολισμό της γλυκόζης: αφενός διασπά το γλυκογόνο του ήπατος και αφετέρου αυξάνει τη γλυκονεογένεση στο ήπαρ. Και οι δύο αυτές διαδικασίες αυξάνουν τη συγκέντρωση της γλυκόζης στο αίμα .
Φυλές (αρχαία Ελλάδα)

Στην αρχαία Ελλάδα, οι κάτοικοι των πόλεων χωρίζονταν σε φυλές από τις οποίες κατάγονταν.

Αμοργός

Αναφέρεται σε κείμενο η φυλή Βασιλείται. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για άλλες φυλές.
Δήμος Ρήγα Φεραίου

Δημοτικές ενότητες και οικισμοί

Ο Δήμος Ρήγα Φεραίου διαιρείται σε 3 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 καταργηθέντες δήμους και την πρώην κοινότητα. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Πιο συγκεκριμένα (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Μπάρνιμ Ι΄ της Πομερανίας

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας. 
Το 1560 απεβίωσε ο Φίλιππος Α΄ και τον διαδέχθηκαν οι πέντε ανήλικοι γιοί του, υπό την επιτροπεία τού θείου του Μπάρνιμ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν, τού Ούλριχ φον Σβερίν καγκελλαρίου και άλλων δέκα συμβούλων. 
Μαζί με τον αδελφό του Ερνέστο-Λουδοβίκο, ο Μπάρνιμ Ι΄ σπούδασε στο Πανεπιστήμιο τού Βίττενμπερκ, όπου έζησε ως το 1565 στην οικία τού γιου τού Μεταρρυθμιστή Μαρτίνου Λουθήρου. Στο Πανεπιστήμιο υπηρέτησε ως πρύτανης κατά τη θερινή περίοδο τού 1564. 
Αρίθμηση: Αριθμούνται μόνο τα ενήλικα μέλη των Γκρίφφινς. Παλαιότερα αριθμούσαν όλα τα μέλη τού Οίκου, οπότε ήταν ο Μπάρνιμ ΙΒ΄.
Ναυπλίας Θεοδόσιος

Ο ιερέας Ναυπλίας Θεοδόσιος ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.
Αρχικά υπηρέτησε στην πολιορκία της Ναυπλίας και ως έφορος όλης της επαρχίας προμηθεύοντας πολεμοφόδια και παρακινώντας τους κατοίκους στον ιερό αγώνα. Ήταν πολύ επιτήδειος στην προμήθεια πολεμοφοδίων και τροφών.
Σαρμπέλ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σάουθγκεϊτ του Λονδίνου από Κύπριο πατέρα μουσικό και Λιβανέζα μητέρα δικηγόρο. Εκεί μεγάλωσε και σπούδασε μουσικό θέατρο και χορό. 
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο ελληνικό τραγούδι το 2004 μετά την συνάντησή του με τον μουσικό Παναγιώτη Στεργίου και τον παραγωγό Γιάννη Δουλάμη. Τον Ιούλιο του 2004 κυκλοφόρησε το πρώτο του CD single από την Sony BMG, με γενικό τίτλο "Σε πήρα σοβαρά". Το ομότιτλο τραγούδι είναι από την Τυνησία και διασκευή του αραβικού Ya Baba-Sidi Mansour (καθώς και το remix του). 
Ακολούθησε η κυκλοφορία του πρώτου του προσωπικού δίσκου, με τίτλο "Παράξενο συναίσθημα", τον Απρίλιο του 2005 που έγινε χρυσός. Μαζί με την Ειρήνη Μερκούρη, που συμμετείχε δισκογραφικά σε αυτόν τον δίσκο, ξεκίνησε συναυλίες σε Ελλάδα, Κύπρο και Αμερική.
Το καλοκαίρι του 2006 κυκλοφόρησε το δεύτερο προσωπικό του δίσκο, με τίτλο "Σαχάρα", στο οποίο συμπεριλαμβάνει τα κομμάτια "Τάξε μου" και "Να 'σουν θάλασσα" (ντουέτο με την Νατάσσα Θεοδωρίδου). Τον χειμώνα του 2006-2007 συνεργάστηκε με τον Γιάννη Πάριο και την Νατάσσα Θεοδωρίδου στην "Ιερά Οδό".
Το καλοκαίρι του 2007 πραγματοποίησε συναυλίες μαζί με τον Αντώνη Ρέμο στην Νότιο Αφρική και την Θεσσαλονίκη και στην συνέχεια ακολούθησε μια σειρά συναυλιών σε Ελλάδα και Κύπρο μαζί με την ανερχόμενη τότε Βανέσσα Αδαμοπούλου. Τον χειμώνα του 2007 εμφανίστηκε στο Fever με τον Νίκο Μακρόπουλο. Την ίδια περίοδο ηχογράφησε το τραγούδι "Mi chica" σε ένα ντουέτο με τον Σουηδό τραγουδιστή Κάμερον και σε γλώσσες ελληνικά, αγγλικά και ισπανικά.
Το 2008 κυκλοφόρησε τον 5ο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "Κάτι σαν εσένα". Το 2011 επέστρεψε με νέο single και τίτλο "Καυτό καλοκαίρι".
Τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στο Λονδίνο όπου ασχολείται με το θέατρο. Εχει κάνει εμφανίσεις στην English National Opera, στο Royal Opera House και σε προγράμματα του BBC και του Channel 4. Στις 24 Αυγούστου 2014 παντρεύτηκε την Ελπίδα Τούμα στην Σαντορίνη.

Γιουροβίζιον

Το 2007 με το τραγούδι του Yassou Maria επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, όπου κατέλαβε την έβδομη  θέση στον τελικό, με 190 βαθμούς.
Πέτερ Στάιν

Νεαρή ηλικία

Γεννήθηκε στο Βερολίνο και κατά την παιδική του ηλικία μεγάλωσε κατά την εποχή όπου κυριαρχούσαν οι Ναζί. Ο πατέρας του, Χέρμπερτ Στάιν, ήταν διευθυντής του εργοστασίου της Άλφρεντ Τέβες (Alfred Teves), μιας εταιρείας παραγωγής μοτοσυκλετών από την οποία το Ναζιστικό καθεστώς προμηθευόταν ανταλλακτικά αυτοκινήσεως, και είχε υπό τη διοίκηση του 250.000 εργάτες που εργάζονταν καταναγκαστικά.
Ο Πέτερ Στάιν ανέφερε πως η εμπλοκή του πατέρα του με το ναζιστικό καθεστώς είχε πολύ μεγάλη επίπτωση στη ζωή του. Μετά το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πατέρας του φυλακίστηκε για 2 έτη σε φυλακή με εξέτηση καταναγκαστικών έργων, λόγω της συνεργασίας του με τους Ναζί. Η ακαδημαϊκή απόδοση του Πέτερ έπεσε κατακόρυφα και μετά βίας κατάφερε και μπήκε στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Κατόπιν μετακόμισε στο Μόναχο και εγγράφηκε στο εκεί πανεπιστήμιο κάνοντας το διδακτορικό του πάνω στα έργα του συγγραφέα και δραματουργού του 19ου αιώνα Ερνστ Θέοντορ Αμαντέους Χόφμαν (Ernst Theodor Amadeus Hoffmann).
Το θέατρο του είχε κινήσει την περιέργεια από την εποχή που ο ίδιος βρίσκονταν στην Φρανκφούρτη, και σε κάποια στιγμή εργάστηκε ως βοηθός σκηνής στο Μόναχο και με την πάροδο του χρόνου ασχολήθηκε και σε άλλους ρόλους.

Καθιέρωση

Κατάφερε να αναδειχθεί και μετά από κάποιο καιρό απέκτησε και το ρόλο του σκηνοθέτη για το έργο Saved του Έντουαρντ Μποντ (Edward Bond), το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία και τον έκανε γνωστό στους θεατρικούς κύκλους. Σκηνοθέτησε πολλά έργα τα οποία είχαν πολιτικά έντονη θεματολογία, όπως το Vietnam-Discourse του Πέτερ Βάις (Peter Weiss), το Early Morning του Μποντ, και το Κοκοράκι (Cock-a-Doodle Dandy) του Σον Ο'Κέισι.
Το θέατρο στο οποίο εργαζόταν αρχικά στο Βερολίνο ήταν το Σαουμπούνε αμ Χάλεσε Ούφερ (Schaubühne am Halleschen Ufer). Το 1970 ο Στάιν επιλέχθηκε από τις πολιτικές αρχές του Βερολίνου να αναλάβει τη διεύθυνση του θεάτρου, το οποίο και διεύθυνε κατά τα σοσιαλιστικά πρότυπα της εποχής. Το 1985, μετά το τέλος της σχέσης του με τη σύντροφο του Γιούτα Λάμπε (Jutta Lampe) ο Στάιν αποχώρησε από το θέατρο. Η υπόλοιπη θεματολογία του περιλαμβάνει αρκετά έργα του Σαίξπηρ, καθώς και αρχαίες ελληνικές τραγωδίες για τις οποίες έχει άμεση πρόσβαση στο αρχικό υλικό καθώς ο ίδιος γνωρίζει αρχαία ελληνικά.
Ο Στάιν έχει επίσης σκηνοθετήσει και όπερες όπως το Rheingold το 1976 (Παρίσι), Οθέλλο το 1987 (Εθνική Όπερα της Ουαλίας), Μωυσής και Ααρών το 1988 (Σάλτσμπουργκ), Μάκβεθ του Βέρντι το 2011 (Σάλτσμπουργκ), και το Δον Κάρλος το 2013 (Σάλτσμπουργκ).

Προσωπική ζωή

Ο Στάιν είναι παντρεμένος με την Ιταλίδα ηθοποιό Μανταλένα Κρίπα (Maddalena Crippa).
Αρπαγή των Σαβίνων Γυναικών

Η Αρπαγή των Σαβίνων Γυναικών ήταν ένα επεισόδιο της πρώιμης ρωμαϊκής ιστορίας, ίσως και καθαρά μυθολογικό. Ο ιστορικός Τίτος Λίβιος (59 π.Χ. – 17 μ.Χ.), στο εκτενές έργο του, Ιστορία της Ρώμης, συγκεντρώνει διάφορες τέτοιες παραδοσιακές αφηγήσεις, στις οποίες ο μύθος και τα ιστορικά γεγονότα είναι άρρηκτα δεμένα. Ένα από τα διασημότερα είναι και το παρακάτω.

Αφήγηση

Μετά την ίδρυσή της η Ρώμη, βρέθηκε στη δεινή θέση να είναι γεμάτη μεν από δυνατούς και γενναίους άνδρες, αλλά ελάχιστες γυναίκες που θα διασφάλιζαν την επιβίωσή της. Ο βασιλιάς της, Ρωμύλος, έψαξε μάταια να βρει συζύγους για τους άνδρες του από γειτονικές φυλές. Η άρνηση των πατέρων τους να επιτρέψουν γάμους με άνδρες άλλης φυλής, οδήγησε τους Ρωμαίους στην απελπισμένη απόφαση να τις κλέψουν.
Χωρίς να φανερώσουν τις προθέσεις τους οργάνωσαν λαμπρές γιορτές και αγώνες για να τιμήσουν τον Ποσειδώνα. Ενθουσιασμένες με την προοπτική της γιορτής, αλλά και περίεργες για τους νέους τους γείτονες, οι γειτονικές φυλές άρχισαν να συρρέουν στην πόλη. Ανάμεσά τους κατεύνασαν και πολυάριθμοι Σαβίνοι οι οποίοι έφεραν μαζί συζύγους και παιδιά. 
Όταν άρχισαν οι αγώνες και όλοι ήταν απασχολημένοι, δόθηκε το σήμα. Οι Ρωμαίοι άνδρες όρμησαν εκεί που κάθονταν οι νεαρές παρθένες, οι περισσότερες από τη φυλή των Σαβίνων, τις σήκωσαν και σκόρπισαν προς όλες τις κατευθύνσεις με προορισμό τα σπίτια τους. Ξαφνιασμένοι οι επισκέπτες σκόρπισαν κι εκείνοι για να σωθούν αφήνοντας μες τη σύγχυση τα κορίτσια τους πίσω.
Επειδή το να αιχμαλωτίσουν τις κοπέλες και να κερδίσουν την αγάπη τους ήταν τελείως διαφορετικό πράγμα, ο Ρωμύλος μίλησε σε καθεμιά τους για να την καθησυχάσει. Τους υποσχέθηκε πως θα ζήσουν τιμημένα μέσα στα δεσμά του γάμου, θα έχουν κοινή περιουσία και δικαιώματα με τους συζύγους τους και θα έχουν την τιμή να γίνουν μητέρες ελεύθερων ανθρώπων.
Οι Σαβίνοι άργησαν να αντιδράσουν, ωστόσο τελικά συγκέντρωσαν στρατό και με τους αδικημένους πατέρες επικεφαλής κινήθηκαν απειλητικά κατά της Ρώμης. Οι Ρωμαίοι βγήκαν από την πόλη με την ίδια αποφασιστικότητα. Αφού αντάλλαξαν κάθε λογής προσβολές όρμησαν ο ένας στρατός ενάντια στον άλλο.
Ελάχιστα όμως προτού συναντηθούν οι κοπέλες χύθηκαν ανάμεσά τους. Υποστήριξαν πως η μάχη έπρεπε να λάβει τέλος καθώς πλέον θα χυνόταν συγγενικό αίμα. Τους ζήτησαν είτε να σταματήσουν είτε να στρέψουν σε εκείνες πρώτα την οργή τους, εφόσον δεν θα άντεχαν στο τέλος της ημέρας να είναι είτε χήρες είτε ορφανές. Και οι δύο πλευρές σταμάτησαν συγκινημένες από τα λόγια αυτά. Η μάχη έλαβε τέλος και έγινε ειρήνη ανάμεσά τους. Οι Σαβίνοι εγκαταστάθηκαν στον Κυρηνάλιο και για λίγο η Ρώμη είχε δύο βασιλιάδες: το Ρωμύλο και τον Τίτο Τάτιο.
Διαίρεση Φαριντπούρ

Η Διαίρεση Φαριντπούρ (Βεγγαλικά: ফরিদপুর বিভাগ‎), είναι μια προτεινόμενη διοικητική διαίρεση εντός του Μπαγκλαντές και θα καταλαμβάνει τα νότια τμήματα της υπάρχουσας διαίρεσης Ντάκα, η οποία περιλαμβάνει τις επαρχίες Φαριντπούρ, Γκοπαλγκάντζ, Μανταριπούρ, Ρατζμπάρι και Σαριατπούρ της διαίρεσης Ντάκα.

Ιστορία

Η περιοχή του ευρύτερου Φαριντπούρ βρισκόταν κάποτε υπό το αρχαίο Βασίλειο των Γανγαρίδων. Αργότερα κυβερνήθηκε από τοπικούς μουσουλμάνους σουλτάνους και ινδουιστές ραγιάδες μέχρι την κατάληψη της Βεγγάλης από τους Μουγκάλ τον 16ο αιώνα, όπου μετά πολλοί ευγενείς και έμποροι από τη Βόρεια Ινδία εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Το 1582, υπό τη βασιλεία του αυτοκράτορα Ακμπάρ, η επαρχία της Βεγγάλης σχηματίστηκε σε 33 σαρκάρ ή οικονομικές υποδιαιρέσεις και η επαρχία Φαριντπούρ φαίνεται να συμπεριλήφθηκε στο σαρκάρ του Μουχαμάντ Αμπούντ και ήταν γνωστή ως Φατεχαμπάντ.
Το 1765 οι Βρετανοί ανέλαβαν την οικονομική διοίκηση του Φαριντπούρ, μαζί με την υπόλοιπη Βεγγάλη. Το μεγαλύτερο τμήμα του Φαριντπούρ συμπεριλαμβανόταν στην επαρχία Ντάκα. Το 1811 το Φαριντπούρ χωρίστηκε από τη κολλεκτοράτο της Ντάκα. Η περιοχή ήταν αρχικά γνωστή ως Φατεχαμπάντ. Υπό βρετανική κυριαρχία το 1860, η περιοχή ονομάστηκε Φαριντπούρ προς τιμή των αγίων των Σούφι του 12ου αιώνα, τον Σαχ Σέιχ Φαριντουντίν. Το 1984, με το πρόγραμμα αποκέντρωσης της κυβέρνησης του Μπαγκλαντές, η επαρχία Φαριντπούρ ναδιοργανώθηκε σε πέντε ξεχωριστές περιοχές: Ρατζμπάρι, Γκοπαλγκόντζ, Μανταριπούρ, Σαριατπούρ και Φαριντπούρ.
Στις 7 Μαΐου 2017 ο Υπουργός Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Αγροτικής Ανάπτυξης και Συνεταιρισμών Χαντακέρ Μοσαράφ Χοσάιν ανακοίνωσε ότι η νέα διαίρεση θα μετονομαστεί στην διαίρεση Πάντμα, προς τιμήν του Πάντμα, έναν σημαντικό ποταμό στο Μπαγκλαντές και κύριο παραπόταμο των Γάγγη, που ρέει γενικά βορειοανατολικά της προτεινόμενης διαίρεσης.
Φραντσέσκο Ντάντολο

Σύγκρουση με την Βερόνα

Ο Φραντσέσκο Ντάντολο ήταν από τους κορυφαίους Βενετούς διπλωμάτες με πλήθος από αποστολές στον πάπα Κλήμη Ε΄ και τον αντίπαπα Ιωάννη ΚΒ΄ που μετακίνησε την έδρα στην Αβινιόν. Ονομάστηκε περιπαιχτικά "Σκύλος" επειδή εμφανίστηκε στον πάπα με μια αλυσίδα στον λαιμό για να τον παρακαλέσει να ακυρώσει τους αφορισμούς της Αγίας Έδρας στην Βενετία. Την εποχή που κυβέρνησε έδειξε έντονες στρατιωτικές ικανότητες με τους Οθωμανούς στις προσπάθειες τους να κυριαρχήσουν στην Ανατολική Μεσόγειο τους επόμενους αιώνες. Οι Βενετοί είχαν βίαιες συγκρούσεις με τον άρχοντα της Βερόνα Μαστίν Β΄ ντελλα Σκάλα που συνέχιζε την επεκτατική πολιτική του θείου του Κανγκράντε ντελλα Σκάλα με τις ίδιες φιλοδοξίες. Οι Βενετοκρατούμενες Μπελούνο και Βιτσέντζα απειλήθηκαν από την Βερόνα αλλά η Βενετία δεν αντέδρασε μέχρι την στιγμή που κατάφερε να ελέγξει τους εμπορικούς δρόμους με την ίδρυση μιας βάσης στην Κιότζα. Η Βενετία προχώρησε σε συμμαχία με την Φλωρεντία, την Περούτζια, την Σιένα και την Μπολόνια για να αντιμετωπίσει την απειλή της Βερόνας.

Νίκες και κέρδη

Η Βενετία σε αντίθεση με την συνήθη τακτική δεν στρατολόγησε μισθοφόρους αλλά έκανε επιστράτευση όλων των πολιτών από 20 μέχρι 60 ετών, κατόρθωσε έτσι να συγκεντρώσει 40.000 άντρες. Οι μάχες στην ευρύτερη περιοχή του Σκάλινγκερ ξεκίνησαν με αμφίρροπα αποτελέσματα και από τις δυο πλευρές αλλά τελικά ο Μαστίνο ηττήθηκε. Μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις οι δυο πλευρές έκλεισαν ειρήνη τον Μάρτιο του 1337, οι στρατιώτες πρόλαβαν στο μεταξύ να επιστρέψουν στις πόλεις τους και να ανακτήσουν τα εδάφη τους. Η Βενετία κέρδισε πολλά προνόμια ελεύθερου εμπορίου στις αμφισβητούμενες περιοχές. Ο Μαστίνο δυσαρεστημένος από την συνθήκη ζήτησε την επέμβαση του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Δ΄ της Βαυαρίας αλλά και ο Λουδοβίκος τάχθηκε υπέρ της Βενετίας που πήρε επιπλέον την Μέστρε. Η ειρήνη επικυρώθηκε στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου (24 Ιανουαρίου 133). Το Τρεβίζο πήγε στην Βενετία, η Φλωρεντία δέχτηκε πολλά κάστρα αλλά όχι την πόλη της Λούκκα, αυτό την δυσαρέστησε έντονα και θα ακολουθήσει πόλεμος ανάμεσα στην Βενετία και την Φλωρεντία. Ο Φραντσέσκο Ντάντολο πέθανε στην εορτή των Αγίων Πάντων (1339) και τάφηκε στην Σάντα Μαρία Γκλοριόζα ντέι Φράρι.
Αντρέ Κερτέζ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1894 και ήταν αυτοδίδακτος στη φωτογραφία, με την οποία ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία. Το 1925, μετά τον Α' παγκόσμιο πόλεμο, μετανάστευσε στη Γαλλία όπου το έργο του γνώρισε σημαντική αναγνώριση, τόσο από την πλευρά των κριτικών όσο και εμπορικά. Το 1927, οργανώθηκε και ατομική έκθεση φωτογραφιών του στο Παρίσι. Το 1936, εγκαταστάθηκε στην Αμερική και το 1944 πολιτογραφήθηκε Αμερικανός. 
Τα φωτογραφικά θέματα του Κερτέζ καλύπτουν όλες τις πτυχές του κόσμου που τον περιέβαλλε και περιλαμβάνουν τοπία, σκηνές δρόμου, πορτρέτα ή κτίρια και ανήκουν στην αποκαλούμενη καλλιτεχνική φωτογραφία. Στο διάστημα της μακρόχρονης παραμονής του στις Ηνωμένες Πολιτείες, εργάστηκε -- για βιοποριστικούς λόγους -- για διάφορα περιοδικά, μεταξύ των οποίων τα περιοδικά μόδας Vogue και Harper's Bazaar. Για μία περίοδο εργάστηκε και για το περιοδικό House & Garden έχοντας υπογράψει αποκλειστικό συμβόλαιο με τον εκδοτικό οίκο Condé Nast Publishing, φωτογραφίζοντας το εσωτερικό πλούσιων σπιτιών. 
Παράλληλα, συνέχισε να παράγει καλλιτεχνικές φωτογραφίες τις οποίες προσπαθούσε να εκθέτει κατά διαστήματα. Το 1964, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) φιλοξένησε μια σημαντική ατομική έκθεση του Κερτέζ ενώ στη δεκαετία του 1970 το έργο του παρουσιαζόταν σε εκθέσεις που πραγματοποιούνταν σε διάφορες χώρες. Αν και ασχολήθηκε με την ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε ηλικία ογδόντα-πέντε ετών, πραγματοποίησε την μοναδική σειρά έγχρωμων φωτογραφιών του, με μία ερασιτεχνική μηχανή Polaroid και κλεισμένος στο διαμέρισμά του.
Πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1985 και θεωρείται σήμερα ένας από τους σημαντικότερους φωτογράφους του 20ου αιώνα.
Χρόνης Λευκαδίτης

Ο Χρόνης Λευκαδίτης ήταν Έλληνας αρματολός.

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από το Λιδωρίκι. Άκμασε περί το 1780. Προδόθηκε και συνελήφθη από τους Τούρκους μέσα στο χωριό Δαδί. Καρατομήθηκε και το κεφάλι του στήθηκε σε πάσσαλο στην διασταύρωση των οδών Λιδωρικίου και Αταλάντης. Μετά από λίγα χρόνια ο αρματολός Ανδρούτσος εκδικήθηκε τον θάνατό του. Πολιόρκησε την Αταλάντη, τους συνέλαβε και τους αποκεφάλισε.
Κασρ Άμρα

Απόδοση ονόματος

Η μεταγραφή του ονόματος από τα Αραβικά προκαλεί την απόδοση με διάφορες προφορές όπως Κουσέιρ Άμρα, Κασρ Άμραχ, Κασάυρ Άμρα και Κουσάιρ Αμρα. Η ορθή μεταγραφή του ονόματος είναι Quṣayr ʿAmra, που σημαίνει «μικρό παλάτι της Άμρα».