google/wiki40b huggingface dataset:
Μπάλας Μέγερι

Φερεντσβάρος

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ουγγρική Φερεντσβάρος και έπαιξε για δύο χρόνια στην ομάδα Νέων. Τη σεζόν 2007-08, δοκιμάστηκε από την Μπρίστολ Σίτι, αλλά μετά το τέλος της σεζόν επέστρεψε στη Φερεντσάβαρος.  Τη σεζόν 2008-09, δεν πήρε πολλές ευκαιρίες και το καλοκαίρι δοκιμάστηκε από την Χέρτα Βερολίνου, χωρίς αποτέλεσμα.  Η επόμενη σεζόν, 2009-10, ήταν άκρως θετική για εκείνον, αφού κατάφερε να γίνει ο βασικός τερματοφύλακας του συλλόγου.

Ολυμπιακός

Τον Ιούνιο του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας τριών ετών με τον Ολυμπιακό.  Έκανε το ντεμπούτο του σε ένα νικηφόρο αγώνα με 3-1 εναντίον της Καβάλας για το πρωτάθλημα. Ο πρώτος του χρόνος στην ομάδα του Πειραιά ήταν επιτυχημένος, έχοντας τρεις καλές εμφανίσεις ως τρίτος τερματοφύλακας του συλλόγου. Υπεύθυνοι του συλλόγου και οπαδοί αναφέρονταν θετικά για το μέλλον του. Η σεζόν 2011-12 ήταν απρόσμενα καλή για τον Ούγγρο τερματοφύλακα, αφού ο Ολυμπιακός είχε πρόβλημα στην θέση του και εκείνος "άρπαξε" την ευκαιρία και με τις καλές του εμφανίσεις έγινε βασικός. Αγωνίστηκε συνολικά σε 22 αγώνες πρωταθλήματος, 2 κυπέλλου και 6 σε ευρωπαϊκούς. Το καλοκαίρι του 2012, ανανέωσε το συμβόλαιο του ως το καλοκαίρι του 2015.

Χετάφε

Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ισπανική Χετάφε.

Ατρόμητος

Το καλοκαίρι του 2018 υπέγραψε στον Ατρόμητο.

Διεθνής σταδιοδρομία

Είναι διεθνής με την εθνική Ελπίδων Ουγγαρίας, έχοντας 5 συμμετοχές.  
Στις 16 Μαΐου 2012, ο προπονητής της Εθνικής Ουγγαρίας, Σάντορ Εγκερβάρι, τον κάλεσε στην αποστολή για έναν φιλικό αγώνα με την Τσεχία, μετά τις πολύ καλές εμφανίσεις του στον Ολυμπιακό. Μέχρι τώρα, έχει 1 συμμετοχή.
Σαχάτζα Γιόγκα

H Αυτογνωσία σύμφωνα με τη Σαχάτζα Γιόγκα

Έχουν δοθεί πολλές ονομασίες σ’ αυτό το εσωτερικό ξύπνημα το οποίο είναι και ο στόχος όλων των θρησκειών και πνευματικών παραδόσεων του κόσμου: Αυτογνωσία, Δεύτερη Γέννηση, Φώτιση. Απελευθέρωση, Μόκσα ή Σατόρι. Αυτή η γνώση είναι πανάρχαιη, αλλά για πολύ καιρό ήταν διαθέσιμη μόνο σε λιγοστές ψυχές μιας και ήταν πολύ δύσκολο κανείς να λάβει την Αυτογνωσία του. Οι άνθρωποι κρατούσαν μυστική αυτή τη γνώση , η οποία μεταφερότανε από τους διδασκάλους (γκουρού) στους μαθητές τους. Στη σημερινή εποχή, μέσα από τη Σαχάτζα (αυθόρμητη) Γιόγκα (ένωση με τον Αληθινό Εαυτό), αυτή η εμπειρία επιτυγχάνεται χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και είναι διαθέσιμη στο καθένα για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρώπινης πνευματικότητας.
Ανδρέας Δερδεμέζης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Δερβίζιανα Ιωαννίνων. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων αρχικά το 1946 με το Εθνικό Κόμμα Ελλάδας (Εθνικής Αντιστάσεως). Το 1950 επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια με το Λαϊκό Κόμμα και το 1951 και το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό.  Το 1956 εξελέγη βουλευτής Θεσπρωτίας-Ιωαννίνων με την ΕΡΕ. Στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις επανεξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων, το  1958 με το Κόμμα Φιλελευθέρων, το 1961  ως ανεξάρτητος και τα έτη 1963  και 1964 με την ΕΡΕ.
Ανέλαβε υφυπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Καραμανλή από το 1955 ως το 1956.
Τον Σεπτέμβριο του 1964 του απονεμήθηκε ο Ταξιάρχης του Φοίνικα.
Απεβίωσε το 1991, πεθαίνοντας μετά τον γιο του, Αλέξη, και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών τη Μεγάλη Δευτέρα, 1η Απριλίου 1991.
Δέξιππος

Πρόσφατες ανακαλύψεις

Σύγχρονη μελέτη θραυσμάτων από ένα έγγραφο του 11ου αι μ.Χ., που βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας, αποκαλύπτει μια άγνωστη μάχη του 3ου αι. μ.Χ. που δόθηκε στις Θερμοπύλες ανάμεσα σε Αθηναίους και Γότθους, στον ίδιο τόπο όπου πολέμησαν οι Έλληνες απέναντι στους Πέρσες. Το έγγραφο αυτό είναι αντίγραφο ενός μεγάλου κειμένου του Δέξιππου. Σε αυτό το κείμενο υπάρχει αναφορά στην προσπάθεια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Δέκιου να αποκρούσει τις γοτθικές επιθέσεις αλλά και στις μάχες που έχασε με τους Γότθους, ώστε οι τελευταίοι κέρδισαν εδάφη της αυτοκρατορίας.
Σύμφωνα με τον Δέξιππο, ειδικότερα, τον 3ο αιώνα οι Γότθοι επιτέθηκαν στη Θεσσαλονίκη για να την καταλάβουν. Οι Θεσσαλονικείς όμως οχυρώθηκαν αποτελεσματικά και απέκρουσαν τις επιθέσεις. Οι Γότθοι καθώς κατανόησαν πως δεν μπορούν να καταλάβουν την Θεσσαλονίκη άλλαξαν σχεδιασμό και αποφάσισαν να επιτεθούν την Αθήνα πιστεύοντας ότι είναι μια ακμάζουσα πόλη με θησαυρούς. Με την κάθοδο των Γότθων στην Αθήνα οι Ελληνες συγκέντρωσαν στρατό με επικεφαλής τον στρατηγό Μαριανό. Ο Μαριανός εμψύχωσε τους στρατιώτες υπενθυμίζοντας την μάχη των αρχαίων προγόνων τους στις Θερμοπύλες, όπου και αποφασίστηκε να δοθεί η μάχη. Στο θραύσμα καταγράφεται ο λόγος που έβγαλε στο στράτευμα ο Μαριανός. Δυστυχώς όμως λείπουν κρίσιμα δεδομένα όπως η ημερομηνία της μάχης και η έκβαση της.
Τμήμα Πληροφορικής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Το Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων αποτελεί τμήμα της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Ιδρύθηκε ως Τμήμα Πληροφορικής το 1990 με το υπ' αριθμ. Π.Δ. 148/90, και άρχισε τη λειτουργία του το ακαδημαϊκό έτος 1993 - 94. Τον Ιούνιο του 2013, με το υπ' αριθμ. 105/2013 Π.Δ. (ΦΕΚ 137Α / 5-6-2013), το τμήμα μετεξελίχθηκε σε Τμήμα Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής. Το τμήμα στεγάζεται σε δικό του κτήριο, το οποίο είναι εξ' ολοκλήρου κλιματιζόμενο και έχει συνολικό εμβαδόν 6.000 τετρ. μέτρα.
Αγία Βαρβάρα Λασιθίου

Γεωγραφία

Η Αγία Βαρβάρα βρίσκεται στο απώτατο ΒΔ. άκρο του νομού, δίπλα στα όρια με τον νομό Ηρακλείου, σχεδόν πάνω στο δρόμο Αγίου Νικολάου-Ηρακλείου. Είναι κτισμένη πολύ κοντά στον Κόλπο των Μαλίων, σε περιοχή με ελαιώνες και αμπελώνες. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 20 και βρίσκεται ΒΔ. του Αγίου Νικολάου, από τον οποίο απέχει περίπου 30 χλμ. Η περιοχή διαθέτει αξιόλογη ξενοδοχειακή υποδομή.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του χωριού έχει ως εξής: κάτοικοι 794 (1951), 551 (1961), 489 (1971), 385 (1991), 59 (2001), 102 (2011).
Φοίβος Κληρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Φοίβος Κληρίδης γεννήθηκε στον Αγρό τον Μάιο του 1925. Ήταν γιος του Νέαρχου Κληρίδη. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Λίνκολνς Ιν. Εργαζόταν ως δικηγόρος.
Την περίοδο του Β΄ παγκοσμίου πολέμου υπηρέτησε στο Κυπριακό Σύνταγμα.
Ήταν νυμφευμένος με την Ευδοκία Καττάμη και είχε δύο κόρες και ένα υιό. Υιός του ήταν ο Χρίστος Κληρίδης. Απεβίωσε στις 30 Νοεμβρίου 2011.

Πολιτική διαδρομή

Στις 20 Απριλίου 1982 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού. Παρέμεινε στη θέση αυτή ως τις 6 Ιανουαρίου 1985. Στη διάρκεια της θητείας του είχε καθοριστικό ρόλο στον διορισμό Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής για τον Εκσυγχρονισμό και Ενοποίηση του Οικογενειακού Δικαίου, που οδήγησε στον θεσμό του Οικογενειακού Δικαστηρίου και του πολιτικού γάμου.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1985 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ. Παραιτήθηκε το 1987.
Α΄ Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 1997-98

Το πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής κατηγορίας πόλο γυναικών της περιόδου 1997-98 ήταν το τελευταίο με αυτή την ονομασία, αφού από την επόμενη χρονιά δημιουργήθηκαν οι κατηγορίες Α1 και Α2. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην τελική φάση μετείχαν έξι ομάδες και είχε συναρπαστική εξέλιξη, αφού σημειώθηκε τριπλή ισοβαθμία στην πρώτη θέση. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του  Ολυμπιακού, με ένα γκολ διαφορά από τη Γλυφάδα και το Ν.Ο. Βουλιαγμένης.
Μάρκο Ντι Μέκο

Βιογραφία

Άρχισε να σπουδάζει φλάουτο στο Ωδείο της Πεσκάρα. Αφού αποφοίτησε από το Ωδείο, εργάστηκε ως φλαουτίστας στην Ακαδημία του Λιβόρνο. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, μετακόμισε στην Ελβετία, στο Λουγκάνο. Εδώ, εκτός από τη διεξαγωγή πολυάριθμων συναυλιών κλασικής μουσικής, άρχισε να γράφει τα πρώτα ποιήματα.  Το 2014, κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "5 Colors". Στη συνέχεια, το 2015 κυκλοφόρησε το λεύκωμα "Rosalinda"  και το 2016 το διπλό άλμπουμ "Lucilla". Τον Φεβρουάριο του 2018 κυκλοφόρησε το λεύκωμα "Against Capitalism: Première Symphonie" (Κατά του Καπιταλισμού: Πρώτη Συμφωνία).
Διφθοριούχο γερμάνιο

Κρυσταλλική δομή

Το διφθοριούχο γερμάνιο σχηματίζει ορθορομβικούς κρυστάλλους με μια ομάδα διαστήματος P212121 (No. 19), με σύμβολο Pearson oP12, και σταθερές κρυσταλλικού πλέγματος a = 0.4682 nm, b = 0.5178 nm, c = 0.8312 nm, Z = 4 [τέσσερεις (4) δομικές μονάδες ανά κελί]. Η κρυσταλλική του δομή χαρακτηρίζεται από ισχυρές πολυμερικές αλυσσίδες που αποτελούνται από πυραμίδες [GeF₃]. Ένα από τα άτομα φθορίου στην πυραμίδα μοιράζεται σε δυο γειτονκές αλυσίδες, παρέχοντας έναν ασθενή σύνδεσμο μεταξύ τους. Μια άλλη, λιγότερο συνηθισμένη κρυσταλλική δομή διφθοριούχου γερμάνιου έχει τετραγωνική συμμετρία με μια ομάδα διαστήμαος P41212 (No. 92), σύμβολο Pearson tP12, και σταθερές κρυσταλλικού μοτίβου a = 0.487 nm, b = 0.6963 nm, c = 0.858 nm.

Παραγωγή

To διφθορογερμάνιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση (αέριου) ρεύματος τετραφθορογερμάνιου πάνω από μεταλλικό γερμάνιο με θερμοκρασία 150-300°C:
Θεμιστοκλής Κονίτσας

Βιογραφία

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Το 1928 άρχισε να δικηγορεί στην Λιβαδειά. Στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας με τα Συμπράττοντα Κυβερνητικά Κόμματα και στις εκλογές του επόμενου χρόνου επανεξελέγη στην ίδια περιφέρεια με το Λαϊκό Κόμμα.  Επανεκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 1946.  Στη συνέχεια έγινε μέλος του Ελληνικού Συναγερμού, με τον οποίο εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας το 1951. Εξελέγη βουλευτής Λεβαδείας με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1952 και Αττικοβοιωτίας το 1956 με την ΕΡΕ. Το 1958 και το 1961 επανεξελέγη βουλευτής Βοιωτίας με την ΕΡΕ. Μετά την πτώση της χούντας εκλέχθηκε για τελευταία φορά βουλευτής Βοιωτίας το 1974 με τη Νέα Δημοκρατία.
Υπηρέτησε ως πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής και χρημάτισε υφυπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Καραμανλή από το 1958 ως το 1961.
Πέθανε τον Νοέμβριο του 1980 και η ταφή του έγινε στην Αράχοβα. 
Στην έδρα του στο Κοινοβούλιο τον διαδέχθηκε ο Νικόλαος Κτιστάκης.
Μιχαήλ Αναστασάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε και πέθανε στο χωριό Σπηλιά Χανίων. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και ενώ ήταν ακόμα φοιτητής, άρχισε να οργανώνεται στο απελευθερωτικό κίνημα της Κρήτης. Έλαβε μέρος σε όλες σχεδόν τις μάχες στο νομό Χανίων, την περίοδο 1896-97. Ως ιατρός πήρε μέρος και στον Μακεδονικό Αγώνα, στη διάρκεια του οποίου τραυματίστηκε σοβαρά το 1912, κατά τη Μάχη της Σιάτιστας. Ασχολήθηκε με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και εξελέγη Δήμαρχος Κολυμβαρίου και βουλευτής Χανίων. Κατά τη Μάχη της Κρήτης οργάνωσε τις αντιστασιακές ομάδες εναντίον των Γερμανών και σώθηκε από θαύμα.
Γυμνάσιο Διανέλλου και Θεοδότου

Ίδρυση και λειτουργία ως ορφανοτροφείο

Το Γυμνάσιο Διανέλλου και Θεοδότου βρίσκεται στην Λευκωσία, στον Στρόβολο. Το κτίριο χτίστηκε πιθανόν, μεταξύ 1930 – 1935 για ορφανοτροφείο με δωρεά της Αθηνάς Διανέλλου για τα ορφανά, για να ζουν σ΄ ένα καλύτερο υγιεινό περιβάλλον, διότι το προηγούμενο οίκημα του ορφανοτροφείου ήταν πολύ πιο παλιό, μέσα στην παλαιά Λευκωσία, στον ΄Αγιο Ιάκωβο.  Το 1950 ήταν κτισμένη μόνο η βόρεια πτέρυγα (στην οποία είναι η κύρια είσοδος) και είχε την προτομή της δωρήτριας, στον περίβολο.
Οι αδελφές Ευγενία Θεοδότου και Αθηνά Διανέλλου δώρισαν το κτίριο (ορφανοτροφείο) στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου για να στεγάσει το εκθετοτροφείο του Αγίου Κασσιανού.  Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Β΄ το μετονόμασε σε ορφανοτροφείο.  Κατ΄ αρχή λειτουργούσε με 35 παιδιά και ήταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση.
Το 1952 περίπου από το κληροδότημα της Στοάς Ταρσή με καταστήματα στη Λευκωσία έδωσε στο ορφανοτροφείο την ευκαιρία επέκτασης του οικήματος με τη δυτική πτέρυγα που βλέπει προς την Αγία Παρασκευή.
Για να γίνει δεκτό ένα παιδί στο ορφανοτροφείο έπρεπε να είναι ορφανό ή άπορο.  Φιλοξενούσε παιδιά από 5 χρονών  μέχρι 18.  Κάποτε φιλοξενήθηκαν και παιδιά που έφερε ο Μακάριος από τη Γκάνα. 
Για την κάλυψη των εξόδων του ορφανοτροφείου εισέφεραν διάφορες φιλανθρωπικές οργανώσεις, εύποροι ιδιώτες και η Αρχιεπισκοπή.  Το 1953 η Ευγενία Θεοδότου είχε παραχωρήσει κτηματική περιουσία για ενίσχυση του ορφανοτροφείου.

Χρήση από τους πρόσφυγες

Μετά το 1974 το κτίριο φιλοξένησε πρόσφυγες. Λόγω των προσφύγων αναγκάστηκαν τα παιδιά να μεταφερθούν σ΄ ένα σπίτι με ενοίκιο.  Εν τω μεταξύ τα παιδιά έμειναν πολύ λίγα  και έτσι διαλύθηκε το Ορφανοτροφείο.

Γυμνάσιο Διανέλλου και Θεοδότου

Μετά που έφυγαν οι πρόσφυγες και πήγαν σε δικά τους σπίτια, χρησιμοποιήθηκε από το δημοτικό σχολείο της Ακρόπολης και από το 1983 λειτουργεί ως  γυμνάσιο Διανέλλου και Θεοδότου. Όταν το κτίριο θα γινόταν σχολείο έγιναν κάποιες επεκτάσεις και διαρρυθμίσεις στο χώρο.

Το σχολείο ανήκει στην εκπαιδευτική περιφέρεια Λευκωσίας.  Το όνομα του σχολείου δόθηκε προς τιμή και αιώνια μνήμη των μεγάλων ευεργετών Αθηνάς Διανέλλου και Ευγενίας Θεοδότου που έκτισαν το ορφανοτροφείο. Έμβλημα του σχολείου είναι (σφραγίδα και λάβαρο)  ένα κλαδί δάφνης και στάχυα.
Την πρώτη χρονιά λειτουργίας του σχολείου εκδόθηκε "επετηρίδα" και από την επόμενη σχολική χρονιά εκδίδεται το περιοδικό  "Πορεία προς τη Μάθηση ".  Για τα 20χρονα λειτουργίας του σχολείου εκδόθηκε το 2003 Λεύκωμα.  Σήμερα το σχολείο αριθμεί 430 μαθητές/τριες και 40 καθηγητές με πλήρη και μερική απασχόληση.
Βόλφγκανγκ Λάτσιους

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βιέννη και στην αρχή σπούδασε ιατρική. Έγινε καθηγητής της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου της Βιέννης το 1541. Στη συνέχεια ανέλαβε φύλακας των συλλογών του Αυτοκράτορα και επίσημος ιστορικό του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α΄. Με εκείνη την ιδιότητα, συνέγραψε αρκετά ιστορικά έργα και έκανε πολλά ταξίδια, με σκοπό να συλλέξει (και μερικές φορές να κλέψει) έγγραφα από μονές και άλλες βιβλιοθήκες. Επιμελήθηκε χάρτες της Αυστρίας, της Βαυαρίας, της Ουγγαρίας και της Ελλάδας. Το έργο του Typi chorographici provinciarum Austriae (1561) θεωρείται μερικές φορές από τους αρχαιότερους ιστορικούς άτλαντες.
Μπιλ Σκάρσγκαρντ

Πρώτα Χρόνια

Ο Σκάρσγκαρντ γεννήθηκε στο Vällingby της Σουηδίας και είναι ο γιος του Στέλαν Σκάρσγκαρντ και της Μάι Σκάρσγκαρντ, η πρώτη του γυναίκα. Έχει επτά αδέλφια: τον Αλεξάντερ, Γκουστάφ, Βάλτερ (όλοι τους ηθοποιοί), Σαμ και την Άϊτζα Σκάρσγκαρντ, καθώς και τους Όσιαν και Κόλμπιον, που του είναι ετεροθαλής αδέρφια από τον δεύτερο γάμο του Στέλαν με την Μέγκαν Έβερετ.
Ξινό λάχανο

Το ξινό λάχανο (γερμ. Sauerkraut, γαλλ. Choucroute) είναι σπεσιαλιτέ της γερμανικής και γαλλικής κουζίνας. Παρασκευάζεται από λάχανο με αλάτι και συνδυάζεται με κρεατικά ή αλλαντικά, συνήθως τον χειμώνα που δεν υπάρχουν σαλάτες, είναι αποτέλεσμα ζύμωσης, και αντιστοιχεί στο ελληνικό λάχανο τουρσί. Λόγω της ξινής του γεύσης είναι πολύ δημοφιλές, είναι δε και ιδιαίτερα υγιεινό λόγω της μεγάλης ποσότητας βιταμίνης C. Εκτός από τις γερμανόφωνες χώρες σερβίρεται παραδοσιακά και στην Τσεχία, όπως και στις γερμανόφωνες περιοχές της Γαλλίας (Λωρραίνη και Αλσατία), συνήθως συνδυαζόμενο με ποικίλους τύπους λουκάνικου.
Ν-αιθυλυδροξυλαμίνη

Παραγωγή

Η υδροχλωρική N-αιθυλυδροξυλαμίνη παράγεται με ηλεκτροχημική αναγωγή νιτραιθάνιου, διαλυμένου σε υδροχλωρικό οξύ, χρησιμοποιώντας χαλκό ως άνοδο και γραφίτη ως κάθοδο.

Αυτοδιάσπαση

Η χημικά καθαρή N-αιθυλυδροξυλαμίνη διασπάται σύντομα με εξώθερμη αντίδραση σε αιθάνιο και αζανόνη και γι' αυτό συνήθως φυλάσσεται στη μορφή του υδροχλωρικού της άλατος, όπως άλλωστε είναι εμπορικά διαθέσιμη:

Αντιδράσεις με ηλεκτρονιόφιλα

Η N-αιθυλυδροξυλαμίνη αντιδρά με ηλεκτρονιόφιλα χημικά είδη, όπως τα αλκυλιωτικά μέσα (π.χ. αλαλκάνια, RX), και μάλιστα μπορεί να αντιδράσει μαζί τους τόσο με το οξυγόνο της, όσο και με το άζωτό της. Δηλαδή:

Παραγωγή οξιμών

Η N-αιθυλυδροξυλαμίνη αντιδρά με αλδεΰδες ή κετόνες, σχηματίζοντας οξίμες:
Αυτή η χημική αντίδραση είναι χρήσιμη για τον καθαρισμό κετονών και αλδεϋδών, γιατί είναι κατά κάποιον τρόπο αντιστρέψιμη, αφού αν θερμανθεί η παραγώμενη οξίμη μαζί με ένα ανόργανο οξύ, ανακτάται η αρχική κετόνη ή αλδεΰδη.
Επίσης, οι οξίμες χρησιμοποιούνται ως συναρμωτές σε ενώσεις συναρμογής.

Αντίδραση με χλωροθειονικό οξύ

Η N-αιθυλυδροξυλαμίνη αντιδρά με το χλωροθειονικό οξύ, οπότε παράγεται O-υδροξυαιθυλαμινοθειονικό οξύ:

Αναγωγή σε αιθαναμίνη

Η N-αιθυλυδροξυλαμίνη μπορεί να αναχθεί σε αιθαναμίνη:
1289 Κουτάισι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Κουτάισι εκτιμάται σε 25,62 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1374. Ο Κουτάισι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 36 λεπτά.
Νικόλαος Σκουφάς

Βιογραφία

Ο Νικόλαος Σκουφάς γεννήθηκε το 1779 στο Κομπότι της Άρτας από γονείς «μεσαίας τάξης», ο πατέρας του λεγόταν Κουμπάρος αλλά ο ίδιος ασχολούμενος με την κατασκευή σκούφων (πίλων) έλαβε αργότερα το προσωνύμιο Σκουφάς με το οποίο και καθιερώθηκε.  
Το 1813, ο Σκουφάς βρισκόταν στη Ρωσία, όπου και εγκαταστάθηκε στην Οδησσό, ασκώντας χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία το παλαιό επάγγελμά του. Με αυτόν τον τρόπο, του δόθηκε η ευκαιρία να γνωριστεί με τον Αθανάσιο Τσακάλωφ και τον Εμμανουήλ Ξάνθο, μετέπειτα συνιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας, η οποία ιδρύθηκε το έτος 1814, ύστερα από πρόταση του Σκουφά. Ο Σκουφάς διέθετε επαναστατική προπαίδεια: ήταν προκατηχημένος στις ιδέες που θα προέβαλε στην Εταιρεία, από τον Κωνσταντίνο Ράδο, έμπορο στη Ρωσία, γεννημένο στο Τσεπέλοβο των Ιωαννίνων. Ο Ράδος είχε σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, όπου μυήθηκε στον καρμποναρισμό, και είχε προσπαθήσει να ιδρύσει το 1812 στη Μόσχα ελληνική επαναστατική εταιρεία, υπολογίζοντας στα πρώτα μέλη της και τον Σκουφά. Ο Σκουφάς ανέλαβε τη διάδοση και την κατήχηση μελών από το πλήθος των ομογενών της Ρωσίας. Μερικά από τα μέλη που μύησε ήταν ο Γεώργιος Σέκερης, ο Αντώνιος Κομιζόπουλος, ο Νικόλαος Γαλάτης και ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος. Αρχικά, οι προσπάθειές του στη Μόσχα και την Πετρούπολη δεν ευδοκίμησαν, αλλά στη συνέχεια βρήκε ανταπόκριση στην Οδησσό, στις αρχές του 1816.
Στην Οδησσό, ο Νικόλαος Σκουφάς συνεργάστηκε με τον Άνθιμο Γαζή, ο οποίος τελικά είχε αναλάβει έναν πολύ αποφασιστικό ρόλο στη διάδοση της Φιλικής Εταιρείας, αναθέτοντάς του τη μύηση κλεφτών και αρματολών της Στερεάς Ελλάδας.
Ο ίδιος ανέλαβε να διαδώσει την ιδέα της Φιλικής Εταιρείας στην Πελοπόννησο, περνώντας για αυτόν ακριβώς το σκοπό από την Κωνσταντινούπολη.
Το 1818 με προτροπή του Σκουφά, η έδρα της Φιλικής Εταιρείας μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί ο Σκουφάς μύησε τον Παναγιώτη Σέκερη (αδελφό τού ήδη μυημένου Γεωργίου Σέκερη) ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην χρηματοδότηση του έργου της Εταιρείας. Ο Σκουφάς ισχυριζόταν ότι η έδρα της Εταιρείας έπρεπε να μεταφερθεί στην Πελοπόννησο παρά τις αντιρρήσεις των άλλων δύο συνιδρυτών . 
Ωστόσο, η κακή υγεία του δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει την αποστολή του. Πέθανε στις 31 Ιουλίου 1818 στο Μέγα Ρεύμα της Κωνσταντινούπολης και τάφηκε στον τοπικό ναό των Ταξιαρχών.
Το όνομά του έχει δοθεί στον Δήμο που ανήκει το Κομπότι, σε κεντρικό δρόμο της πόλης της Άρτας (στον οποίο βρίσκεται το κτίριο που στεγάζονταν αρχικά η επιχείρησή του) αλλά και σε δρόμο στο κέντρο της Αθήνας, στο Κολωνάκι.
Πέτρος Δουρδουμπάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου του 1961 στην Αριδαία του Νομού Πέλλας. Το 1967 η οικογένειά του μετακόμισε στον Αυλώνας Αττικής και στη συνέχεια στη Νέα Κηφισιά. Ο Πέτρος Δουρδουμπάκης τελείωσε το λύκειο Νέας Ερυθραίας και έπειτα σπούδασε υποκριτική στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη (1979-1982) και, παράλληλα, έκανε μαθήματα δυτικής αρμονίας με τον Δημήτρη Λιωνή και πιάνο με τον Άλεξ Τουρνάισεν και τη Νέλλη Σεμιτέκολο, ενώ μάθαινε ξένα κυρίως τραγούδια στην κιθάρα.
Στη σχολή του θεάτρου έγραψε τις πρώτες του μουσικές για σκηνές από κλασικά θεατρικά έργα, όπως Ο κύκλος με την κιμωλία του Μπέρτολτ Μπρεχτ, Αχαρνής και Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη καθώς και για έργα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη κ.α.
Συνεργάστηκε με τον Μάνο Χατζιδάκη (στην «Πορνογραφία»), με τον Γιάννη Τσαρούχη (στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη, στην «Τύχη της Μαρούλας» και σε άλλες παραστάσεις) και με τη Μαρία Ρεζάν στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ. Σαν συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής έχει στο ενεργητικό του εννιά δισκογραφικές δουλειές και αρκετές επιτυχίες.
Συμμετείχε στους Α΄ και Β΄ Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού στην Κέρκυρα το 1981 και το 1982.
Εμφανίστηκε σε συναυλίες στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας. Έχει συνεργαστεί με τραγουδιστές όπως οι Γλυκερία, Βασίλης Λέκκας, Μελίνα Κανά, Παντελής Θαλασσινός, Ελένη Λεγάκη, Παντελής Θεοχαρίδης και άλλοι.
Κάποια τραγούδια του έχουν ξεχωρίσει ιδιαίτερα, όπως τα «Μη σταματάς», «Κόκκινο κρασί», «Τυφλές ελπίδες», «Ότι άναψε, θα σβήσει» και «Τι να πιστέψω».
Αφροδίτη του Μπαρμπερίνι

Ιστορικό της εύρεσης

Η τοιχογραφία, που χρονολογείται από τις αρχές του 4ου αιώνα, ανακαλύφθηκε στις 7 Απριλίου 1655 σε μια αίθουσα παλαιοπωλείου αρκετά κοντά στο Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη στο Λατερανό. Από την πρώτη ημέρα της ανακάλυψής του το έργο προξένησε το ενδιαφέρον του Φρανσέσκο Μπαρμπερίνι, από τον οποίο έχει πάρει το σημερινό του όνομα. Η ανακάλυψη καταγράφτηκε στα απομνημονεύματα του Ιταλού λόγιου και χορηγού της τέχνης Κασσιάνο νταλ Πότσο (1588 - 1657) και δημοσιεύτηκε το 1875 από τον επίσης Ιταλό αιγυπτιολόγο και παπυρολόγο Τζιάκομο Λουμπρόζο (1844 - 1925). Με αυτή την ευκαιρία έγινε και η πρώτη αναλυτική περιγραφή, η οποία όμως δημοσιεύτηκε το 1886 από τους Γκούσταβ Κέρτε (Gustav Körte, 1852 - 1917) και Φρίντριχ φον Ντουν.

Περιγραφή

Εικονίζει την θεά Ρώμη σε μέγεθος μεγαλύτερο του φυσικού. Είναι ενθρονισμένη σε πολυθρόνα χωρίς χερούλια και πλάτη. Η όλη έκφραση είναι ήρεμη και αρχοντική. Κρατάει σκήπτρο στο αριστερό της χέρι. Στους ώμους της κάθονται φτερωτές θεότητες. Το δεξί πόδι είναι λίγο προς τα πίσω, το κεφάλι ελαφρά στραμμένο προς τα αριστερά. Φοράει λευκό πουκάμισο, και από πάνω πολύχρωμο μεγαλοπρεπή μανδύα από βαρύ ύφασμα που το διακοσμούν Νεράιδες που ιππεύουν θαλάσσιους Κενταύρους. Στο λαιμό φοράει χρυσό περιδέραιο με φιαλίδια. Το δεξί χέρι είναι προτεταμένο και στηρίζει μια μικρή Νίκη που κρατάει σφαίρα το δεξί της χέρι.

Ερμηνεία

Η θεά Ρώμη παρουσιάζεται εδώ ως νικηφόρος μεγαλειότητα που κυριαρχεί όλο τον κόσμο.
Λυκά Φρανσουά ο πρεσβύτερος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μέχελεν σε οικογένεια καλλιτεχνών. Η αδελφή του, Κορνέλια, παντρεύτηκε τον γλύπτη Χέντρικ Φαϊντχέρμπε (Hendrik Faydherbe) και ο γιος τους, Λυκά Φαϊντχέρμπε έγινε ένας από τους πλέον διακεκριμένους Φλαμανδούς γλύπτες της τεχνοτροπίας του μπαρόκ. Ο Λυκά Φρανσουά έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Μέχελεν το 1599. Μεταξύ 1613 και 1640 έγινε έξι φορές "διάκονος" της Συντεχνίας.
Νυμφεύτηκε την Καταρίνα ντυ Πον (Catharina du Pont) στις 13 Ιανουαρίου 1605. Το ζευγάρι απέκτησε τρεις θυγατέρες και δυο γιους. Δίδαξε και στους δυο γιους του, Λυκά Φρανσουά τον νεότερο και τον Πίτερ Φρανσουά την τέχνη της ζωγραφικής. Κατά την περίοδο 1602 -1604 ήταν Αυλικός ζωγράφος στο Παρίσι και στη Μαδρίτη. Στο Παρίσι εργάστηκε για λογαριασμό του Ανρί, πρίγκηπα του Κοντέ, για λογαριασμό του οποίου ζωγράφισε πολλά πορτρέτα. Το 1610 ζωγράφισε μια Πιετά στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Μπάβο στη Γάνδη.
Απεβίωσε στο Μέχελεν το 1643.

Έργο

Ο πρώιμος Ολλανδός βιογράφος Άρνολντ Χαουμπράκεν περιέγραψε τον Φρανσουά ως ζωγράφο γνωστό για τα πορτρέτα και τις ιστορικές αλληγορίες του. Η πελατεία του ανήκε στην ελίτ.