Στερέωμα

Στη βιβλική κοσμολογία το στερέωμα είναι η δομή πάνω από την ατμόσφαιρα της Γης και θεωρείτο ως ένας τεράστιος στερεός θόλος.  Σύμφωνα με την αφήγηση της δημιουργίας της Γένεσης, ο Θεός δημιούργησε το στερέωμα για να χωρίσει τα «ύδατα πάνω» από την γη και τα «ύδατα κάτω» από την γη. Στα λατινικά, η λέξη ῾στερέωμα῾ αποδόθηκε ως firmamentum, το οποίο εμφανίζεται στην Βουλγκάτα (Vulgate), την λατινική μετάφραση της Βίβλου, τέλος του 4ου αιώνα.

Βιβλική χρήση

Το στερέωμα περιγράφεται στην αφήγηση της δημιουργίας της Γένεσης 1: 6-8 , στην έκδοση των Εβδομήκοντα (π. 200 πΧ) : 
ϛ' Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατος καὶ ἔστω διαχωρίζον ἀνὰ μέσον ὕδατος καὶ ὕδατος. καὶ ἐγένετο οὕτως. ζ' καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα, καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος, ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματος, καὶ ἀναμέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματος. η' καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα οὐρανόν.  καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν, καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα δευτέρα.

Ετυμολογία

Η λέξη στερέωμα δηλώνει γενικά ένα στερεό σώμα, το θεμέλιο, το πλαίσιο, ή τον σκελετό πάνω στον οποίο είναι δομημένο ένα σώμα. Στην μετάφραση των Εβδομήκοντα (200 π.Χ.) η λέξη δηλώνει τον ουράνιο θόλο  
Η λέξη "στερέωμα" χρησιμοποιείται για να αποδώσει την Βιβλική Εβραική λέξη Βrāqîa' ( רָקִ֫יעַ‬) που προέρχεται από την ρίζα raqqəʿ (רָקַע), η οποία σημαίνει "χτυπάω ή απλώνω λεπτύνοντας", π.χ., η διαδικασία της κατασκευής ενός μεταλλικού πιάτου με σφυρηλάτηση.

Ιστορία

Όπως πολλοί αρχαίοι λαοί, οι Εβραίοι πίστευαν ότι ο ουρανός ήταν ένας στερεός θόλος με τον Ήλιο , τη Σελήνη, τους πλανήτες και τα αστέρια που είναι ενσωματωμένα σ 'αυτό.   Σύμφωνα με την εβραϊκή εγκυκλοπαίδεια:
Οι Εβραίοι θεώρησαν την γη ως πεδιάδα ή λόφο που φαινόταν σαν ημισφαίριο με νερό. Πάνω από αυτό είναι ο τοξοειδής στερεός θόλος του ουρανού. Σε αυτόν είναι στερεωμένα τα φώτα και τα αστέρια. Το ύψος του είναι τόσο μικρό που τα πουλιά μπορούν να φτάσουν σε αυτό και να πετάξουν κατά μήκος της έκτασης του. 
Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε η θεώρηση του στερεώματπς ώς ένα κοίλον ημισφαίριον που στηρίζεται στην περιφέρεια της γης, γαίας. εγείνατο ίσον εαυτή Φρύνιχ.6 29. ουρανόν αστερόεντα, ίνα μιν περί πάντα καλύπτοι Ησ. Θεογ.126. Υπήρχε και ο μύθος ότι ο ουρανός στηριζόταν στους κίονες του Ατλαντα, "ός [Ἄτλας] τε θαλάσσης πάσης βένθεα οἶδεν, έχει δε τε κίονας αυτός". Ο ουρανός είναι ὑπεράνω τοῦ αἰθέρος. Ο φιλόσοφος Εμπεδοκλής ο Ακραγαντινός θεωρούσε τον ουρανό στερεόν Εκκλ. (στερέμνιον), Στοβ. Εκλογ.1.23 πρβλ. την κωμικήν εικόνα αυτού εν Αριστοφ. Νεφ. 96). Επί του θόλου τούτου ο ήλιος έτρεχε τον δρόμον αυτού, όθεν ή έκλειψις περιγράφεται ως ο ήέλιος δε ουρανού εξαπόλωλε Οδ. Υ.357.  Η άποψη αυτή εμφανίζεται και στον Αίαντα του Σοφοκλή (Αι. 845) όπου ο Ήλιος κυβερνά το άρμα του στον ουρανό. 
Στο Βυζάντιο, ο αλεξανδρινός μοναχός Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης (6ος μ.Χ.) παρέχει μια λεπτομερή χριστιανική άποψη του σύμπαντος, βασισμένη σε διάφορα βιβλικά κείμενα και προηγούμενες θεωρίες του Θεοφίλου Αντιοχείας και του Κλήμεντος του Αλεξανδρέως.  Ο Κοσμάς περιγράφει ένα ορθογώνιο κόσμο που περιβάλλεται από τέσσερεις θάλασσες. Στα άκρα των θαλασσών υπάρχουν τέσσερα απέραντα κατακόρυφα τείχη, που στήριζουν μια θολωτή οροφή, το στερέωμα, πάνω από το οποίο σε έναν άλλο θολωτό χώρο ζούν οι άγγελοι που μετακινούν τα ουράνια σώματα και ελέγχουν τις βροχοπτώσεις από μια τεράστια δεξαμενή.   Ο Ιερός Αυγουστίνος έγραψε ότι είχε διερευνηθεί αρκετά η φύση του στερεώματος.  "Μπορούμε να κατανοήσουμε αυτό το όνομα, όπως δόθηκε, για να φανεί ότι δεν είναι ακίνητο αλλά ότι είναι σταθερό" έγραψε.   Ο Μέγας Βασίλειος υποστήριξε ότι το στερέωμα είναι υγρό.   Σύμφωνα με τον Θωμά τον Ακινάτη, το στερέωμα είχε μια "σταθερή φύση" και στέκεται πάνω από μια "περιοχή πυρός, όπου όλοι οι ατμοί πρέπει να καταναλώνονται".  
Η Κοπέρνικα Επανάσταση του 16ου αιώνα οδήγησε στην επανεξέταση αυτών των θεμάτων.  Το 1554, ο Ιωάννης Καλβίνος πρότεινε να ερμηνευτεί το "στερέωμα" ως σύννεφα.  Το δόγμα της προσαρμογής του Καλβίνου επέτρεπε στους Προτεστάντες να αποδεχθούν τα ευρήματα της επιστήμης χωρίς να απορρίπτουν την εξουσία της Γραφής.