google/wiki40b huggingface dataset:
Τζωρτζ Νέβιλ, 5ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί

Πρώτα χρόνια

Ο Τζωρτζ Νέβιλ ως δεύτερος ξάδελφος της νέας βασίλισσας Άννας Νέβιλ παρέστη στην στέψη του Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας (1483) και παρά το νεαρό της ηλικίας του στέφθηκε ιππότης. Διαδέχθηκε τον πατέρα του στους τίτλους και τα εδάφη του (1492) και ανέλαβε πρωτοβουλίες στην μάχη του Μπλάκχιθ εναντίον των Κορνηλίων επαναστατών. Έγινε μέλος της Βουλής των Λόρδων (1497), ασχολήθηκε με διεθνείς υποθέσεις και είχε συνεχή παρουσία στην Βουλή. Το 1506 έπεσε σε βασιλική ανυποληψία επειδή διατηρούσε έναν παράνομο ιδιωτικό στρατό, του επεβλήθη το τεράστιο πρόστιμο των 100.000 λιρών και υποχρεώθηκε σε ταξιδιωτικό αποκλεισμό. Ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας τον συγχώρεσε όταν ανέβηκε στον θρόνο (1509), επανήλθε στο βασιλικό συμβούλιο (1512) και έγινε μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας (1513). Την ίδια χρονιά ανέλαβε αποστολή να καταλάβει την Τουρναί και να υπερασπιστεί την Γκιν.

Βασιλεία Ερρίκου Η΄

Με την στέψη του Ερρίκου Η΄ διατήρησε το αξίωμα του βασιλικού τροφίμου και του παραχωρήθηκαν το κάστρο και τα εδάφη του Αμπεργκάβεννι. Ο Μπεργκαβεννί συνόδευσε σε πολλές ευκαιρίες στα ταξίδια τους τον Ερρίκο Ζ΄ και τον Ερρίκο Η΄ όπως η συνάντηση με τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας στο Πεδίο των υφασμάτων του Χρυσού (1520) και η συνάντηση με τον αυτοκράτορα Κάρολο Κουίντο στο Γκραβελίν.
Η προδοσία και η εκτέλεση του πεθερού του Εδουάρδου Στάφορντ, 3ου δούκα του Μπάκινγκχαμ για προδοσία (1521) έφερε και την δική του φυλάκιση στον Πύργο του Λονδίνου έναν χρόνο. Μετά την ομολογία του ότι έκρυβε την προδοσία του δούκα ο βασιλιάς τον καθαίρεσε από τα αξιώματα του, του έβαλε πρόστιμο 10.000 μάρκων και τον υποχρέωσε να πουλήσει το σπίτι του στον ίδιο. Ο Ερρίκος Η΄ τον συγχώρεσε αργότερα, του επέτρεψε να βρίσκεται στην αυλή, το κοινοβούλιο και τους πολέμους αλλά τον έβλεπε πάντοτε με καχυποψία. Το 1530 υπέγραψε το αίτημα του Ερρίκου Η΄ στον πάπα Κλήμη Ζ΄ για να πάρει διαζύγιο με την Αικατερίνη της Αραγoνίας και του επετράπη να αγοράσει πίσω το σπίτι του. Με την στέψη της Άννας Μπολέυν (1533) έγινε ξανά βασιλικός τρόφιμος και επανήλθε στα αξιώματα του. Ο Μπεργκαβεννί έκανε την διαθήκη του στις 4 Ιουνίου 1535 στο Σάσσεξ και πέθανε στις 14 Ιουνίου, τάφηκε στο Μπίρλινγκ του Κεντ και η καρδιά του μεταφέρθηκε στο Μέρεγουορθ.
Σκουντερία Τόρο Ρόσο

Η Σκουντερία Τόρο Ρόσο (ιταλικά: Scuderia Toro Rosso, STR), η οποία είναι ευρύτερα γνωστή ως Τόρο Ρόσο, είναι ιταλική ομάδα της Φόρμουλα 1 και μία από τις δύο ομάδες, μαζί με την Red Bull Racing, που ανήκουν στην αυστριακή εταιρεία αφεψημάτων Red Bull.

Ιστορία

Η Τόρο Ρόσο έκανε το αγωνιστικό ντεμπούτο της στη Φόρμουλα 1 τη σαιζόν του 2006, όταν στο τέλος του 2005 ο Πωλ Στόνταρτ πούλησε το υπόλοιπο ποσοστό του από την ομάδα Minardi, στον ιδιοκτήτη της Red Bull, Ντίτριχ Μάτεσιτζ, ο οποίος στη συνέχεια πέτυχε μια συμφωνία 50–50 συνιδιοκτησίας με τον πρώην οδηγό της Φόρμουλα 1, Γκέρχαρντ Μπέργκερ, πριν από την έναρξη της σαιζόν. Στα τέλη Νοεμβρίου του 2008, η Red Bull ανέκτησε τη συνολική ιδιοκτησία της Τόρο Ρόσο μετά την αγορά των μετοχών της ομάδας του Μπέργκερ.
Η Σκουντερία Τόρο Ρόσο λειτουργεί ως θυγατρική ομάδα της Red Bull Racing, με στόχο την ανάπτυξη των δεξιοτήτων των πολλά υποσχόμενων προγραμμάτων οδήγησης για την κύρια ομάδα. Από το 2010 όμως, η ομάδα διαγωνίζεται εντελώς ανεξάρτητα από την αδελφή της ομάδα. Ο διευθυντής της ομάδας είναι ο Φραντς Τοστ, πρώην μέλος του τμήματος μηχανοκίνητου αθλητισμού της BMW.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2011, την εβδομάδα πριν από το ιταλικό Γκραν Πρι του 2011, η ομάδα επιβεβαίωσε ότι έλαβε μια σημαντική χορηγία από την ισπανική ομάδα πετρελαίου Cepsa (Compañía Española de Petróleos).
Η Τόρο Ρόσο ξεκίνησε με κινητήρες της Cosworth, αλλά από το 2007 έως το 2013 χρησιμοποιούσε κινητήρες V8 της Ferrari, παίρνοντας την σύμβαση που η κύρια ομάδα τους έσπασε από τα τέλη του 2006, για να πάρει τους κινητήρες της Renault. Για τις σαιζόν 2014 και 2015, η Τόρο Ρόσο πήρε επίσης κινητήρες Renault, αλλά το 2016 επέστρεψε στη χρήση κινητήρων Ferrari.

Επιδόσεις

Η ομάδα, ξεκινώντας από το Γκραν Πρι του Μπαχρέιν το 2006 (μέχρι και τη σαιζόν του 2015) πήρε μέρος σε 185 Γκραν Πρι, πετυχαίνοντας μόνο μία νίκη και ένα pole position. Συγκέντρωσε συνολικά 64 βαθμούς και η καλύτερη θέση που τερμάτισε στο πρωτάθλημα κατασκευαστών είναι η έβδομη το 2015.
Το 2006 στο Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά την πρώτη σαιζόν που αγωνίστηκε η ομάδα, ο Βιταντόνιο Λιούτσι πήρε και τον πρώτο βαθμό της ομάδας. Το 2008 στο Γκραν Πρι της Ιταλίας ο Σεμπάστιαν Φέτελ πήρε την πρώτη νίκη και το πρώτο πόντιουμ για την ομάδα, επίσης πήρε και το πρώτο pole position στον ίδιο αγώνα. Ο Μαξ Φερστάπεν υπέγραψε συμβόλαιο και αγωνίστηκε με την ομάδα το 2015, σε ηλικία μόλις 17 ετών, έτσι έγινε ο νεώτερος οδηγός στην ιστορία της Φόρμουλα 1.
Φιοντόρ Γ΄ της Ρωσίας

Έργο

Η περίοδος της διακυβέρνησής του ήταν ειρηνική, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες πολέμων κι εσωτερικών ταραχών. Συγκρίνοντας τη Ρωσία με την ανατολική Ουκρανία, την οποία είχε πρόσφατα αποσπάσει ο πατέρας του από την Πολωνο-λιθουανική Κοινοπολιτεία, ο Φιοντόρ αντιλήφθηκε πόσο καθυστερημένη ήταν η χώρα του σε σύγκριση με τη Δυτική Ευρώπη. Ως συνέπεια αυτής της διαπίστωσης, χρησιμοποίησε την Ουκρανία ως γέφυρα για να φέρει τη Ρωσία εγγύτερα στη Δύση. Εισήγαγε στην Αυλή πολωνικές τελετές και ενδυμασία, χαλάρωσε την πολιτική καταστολή και περιόρισε την αυστηρότητα του Ποινικού Δικαίου. Κατήργησε το Μεστνιτσέστβο, έναν αναχρονιστικό θεσμό, βάσει του οποίου η ανέλιξη στην κρατικό μηχανισμό εξηρτάτο περισσότερο από την αρχαιότητα της οικογένειας και λιγότερο από τις ικανότητες των στελεχών. Επίσης, λίγο πριν το θάνατό του ίδρυσε την πρώτη ανώτατη σχολή του ρωσικού κόσμου, τη Σλαβική - Ελληνική - Λατινική Ακαδημία (1682), μετακαλώντας στη Μόσχα καθηγητές από τις μοναστηριακές σχολές του Κιέβου. 
Μολονότι πέθανε νωρίς σε ηλικία σχεδόν είκοσι ενός ετών, ο Φιοντόρ ήταν ο πρώτος τσάρος που αφοσιώθηκε αποκλειστικά στην κάλυψη του χάσματος ανάμεσα στη Ρωσία και την Ευρώπη. Τελικά ο στόχος του θα εκπληρωνόταν λίγες δεκαετίες αργότερα από τον ετεροθαλή αδελφό του Πέτρο, αλλά με πολύ διαφορετικό τρόπο.
Η βασική διαφορά ήταν πως ο Φιοντόρ έβλεπε τη Ρωσική Εκκλησία ως σχεδόν ισοδύναμο εταίρο, ενώ ο Πέτρος την αντιμετώπισε ως παράγοντα καθυστέρησης. Οι αλλαγές του Φιοντόρ ενίσχυαν την πολιτική δύναμη της εκκλησίας, η οποία αναλάμβανε πολύ μεγάλο κομμάτι του μεταρρυθμιστικού έργου και ιδιαίτερα την εκπαίδευση. Αντίθετα, οι μεταρρυθμίσεις του Πέτρου σκόπευαν στην ισχυροποίηση της κεντρικής εξουσίας έναντι των υπολοίπων θεσμών που ασκούσαν επιρροή στα πολιτικά ζητήματα. Σε αυτό το πλαίσιο, δε δίστασε να αφήσει το Πατριαρχείο Μόσχας ακέφαλο για 21 χρόνια, ώστε να εκμηδενίσει την επιρροή του και να θέσει την περιουσία του υπό κρατική διαχείριση.
Ψείρα Λασιθίου

Αρχαιολογία

Έπειτα από έρευνες, ανακαλύφθηκαν ερείπια οικιών ενός οικισμού, ο οποίος ανάγεται στην Πρωτομινωϊκή Περίοδο. Αυτά προφανώς ήταν πετρόκτιστα και διώροφα. Επίσης, οι ανασκαφές έφεραν στο φως και αγγεία, όπως επίσης και νεκροταφείο. Χαρακτηριστικό δείγμα των αγγείων είναι ο πυθαμφορέας του 1.600-1.500 π.Χ., ο οποίος είναι διακοσμημένος με κεφάλια από βόδια και κλάδους ελιάς σε κάθε πλευρά του. Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι αρχαιολόγοι συμπέραναν ότι ο τόπος ήταν πλούσιος και οι κάτοικοι ήταν εύποροι έμποροι και ψαράδες. Επίσης, πιθανότατα ασχολούνταν με την επεξεργασία σφουγγαριών και πορφύρας.
Φωτεινή Καφετζάκη

Καριέρα

Η Καφετζάκη ξεκίνησε την καριέρα της στον Αερωπό Έδεσσας σε ηλικία 14 ετών και μεταγράφηκε στον Άρη δύο χρόνια αργότερα, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα και κερδίζοντας την συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό κύπελλο συνομοσπονδιών. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης αποκλείστηκε από την ρώσικη Τσελιαμπίνσκ και στην συνέχεια παρέμεινε σε μέτριες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα μέχρι τον Δεκέμβριο του 1999, όταν και μεταγράφηκε στην ιταλική Ρομανέλι Φιρένζε.
Το καλοκαίρι του 2000 επέστρεψε στον Άρη, συνεχίζοντας μέχρι τον Μάρτιο του 2002, όταν και μεταγράφηκε και πάλι στην Ιταλία και την Κορπλάστ Κοριντόνια. Επέστρεψε στην Ελλάδα, αγωνιζόμενη για δύο χρόνια στον Φιλαθλητικό και δύο ακόμη στη Νέα Γενεά Ασβεστοχωρίου, πριν ολοκληρώσει την καρίερα της το 2006.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Φωτεινή Καφετζάκη πραγματοποίησε 47 συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.
Η αγριόπαπια

Η αγριόπαπια (1884, νορβηγικά: Vildanden) είναι θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν με πέντε πράξεις. Συγκαταλέγεται στα πιο διάσημα έργα του Σκανδιναβού δραματουργού.
Ο πρωταγωνιστής του έργου, Γκρέγκερς Βέρλε, επιστρέφει μετά από χρόνια στο πατρικό του. Για πολύ καιρό είχε απομακρυνθεί από τον πατέρα του, τον χονδρέμπορο Βέρλε. Στο σπίτι συναντά ξανά τον παλιό του φίλο, Γιάλμαρ Έκνταλ, με τον οποίο επίσης είχε χάσει επαφή. Όταν συνειδητοποιεί ότι ο παλιός του φίλος είναι πιασμένος σε έναν ιστό ψεύδους και ίντριγκας, θέλει να του ανοίξει τα μάτια. Αντιμέτωπος με την αλήθεια, ο Γιάλμαρ πρέπει να βρει το θάρρος για κάτι ανώτερο, για ένα ιδανικό μέλλον. Στην πραγματικότητα, ο Γκρέγκερς όχι μόνο καταστρέφει τη ζωή του Γιάλμαρ, ο οποίος δεν έχει μεγαλώσει με τον ιδεαλισμό του Γκρέγκερς, καταστρέφει επίσης τη ζωή της συζύγου του Γιάλμαρ, της Γκίνα.

Υπόβαθρο

Το πρότυπο του χαρακτήρα της Χέντβιγκ ήταν ένα κορίτσι από τη Γερμανία που γνώρισε ο Ίψεν όταν ολοκλήρωσε το έργο στο Γκόσενζας το καλοκαίρι του 1884. Χέντβιγκ ήταν το όνομα της αδελφής του, με την οποία ήταν πολύ κοντά, η οποία με τη σειρά της πήρε το όνομά της από τη γιαγιά τους από το μέρος της μητέρας τους, Χέντεβιγκ Πάους (1763–1848).
Ο χαρακτήρας του γερο-Έκνταλ θεωρείται ότι είναι βασισμένος στον πατέρα του Ίψεν, Κνουντ Ίψεν.

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Η αγριόπαπια"
Σερ Μπορς

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Μπορς (γαλλ. Bohort) ήταν γιος του Βασιλιά Μπορς της Γαλατίας κι αδερφός του Λάιονελ. Ο Βασιλιάς Μπορς ο Πρεσβύτερος ήταν αδερφός του βασιλιά Μπαν, κι έτσι θείος του Λάνσελοτ.
Μετά το θάνατο του πατέρα τους, τα δυο αδέρφια Μπορς και Λάιονελ στάλθηκαν για εκπαίδευση στον ξάδερφό τους, Λάνσελοτ, κι αργότερα τον συνόδευσαν στην αυλή του Βασιλιά Αρθούρου, όπου έγιναν Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.
Κατά την αναζήτηση για το Άγιο Δισκοπότηρο, ο Λάιονελ δέχτηκε επίθεση και κινδύνευσε να πεθάνει, αλλά ο Μπορς δεν κατάφερε να τον βοηθήσει, καθώς την ίδια στιγμή έπρεπε να σώσει από βιασμό μια νεαρή κοπέλα. Αργότερα, ο Λάιονελ απειλεί να σκοτώσει τον αδερφό του, αλλά ο Μπορς αρνείται να σηκώσει όπλο ενάντια στον αδερφό του και σώζεται από θεϊκή παρέμβαση. Έτσι, σε αντίθεση με τον Μπορς, ο Λάιονελ αποδεικνύεται ανάξιος για το Δισκοπότηρο.
Μαζί με τον Γκάλαχαντ, συνοδεύουν τον Πέρσιβαλ στην ολοκλήρωση της αποστολής τους και βρίσκουν το Άγιο Δισκοπότηρο.
Ο Μπορς πηγαίνει στην εξορία με το Λάνσελοτ μετά την αποκάλυψη της παράνομης σχέσης του με την Γκουίνιβερ. Επιστρέφουν στη Βρετανία για να καταστείλουν τα εναπομείναντα στρατεύματα του Μόρντρεντ. Ο Λάιονελ σκοτώνεται από το γιο του Μόρντρεντ, Μέλεχαν, κι ο Μπορς εκδικείται το θάνατό του. Τελικά, αναχωρεί μαζί με άλλους Ιππότες σε Σταυροφορία στους Αγίους Τόπους, όπου και σκοτώθηκε.
Ξύνθια (καταιγίδα)

Επίπεδο συναγερμού

Η Météo-France δημοσίευσε τη δεύτερη υψηλότερη κατάσταση συναγερμού (πορτοκαλί χρώμα) για τις 27 Φεβρουαρίου και τις πρωινές ώρες της 28 Φεβρουαρίου για την Ανδόρα και τις περιοχές Αιν, Αριέζ, Καντάλ, Φινιστέρ, Ωτ-Γκαρόν, Ζιρόντ, Ιζέρ, Λουάρ, Ωτ-Λουάρ και Ωτ-Πιρενέ. Δημοσίευσε την υψηλότερη κατάσταση συναγερμού (κόκκινο χρώμα) για τις περιοχές Σαράντ-Μαριτίμ, Βεντέ, Ντε-Σεβρ και Βιεν.

Απολογισμός

Ένα εκατομμύριο σπίτια έμειναν δίχως ηλεκτρικό ρεύμα στη δυτική Γαλλία. Στην περιοχή Ωτ-Πιρενέ, δέντρα που έπεσαν προκάλεσαν ζημιές σε αυτοκίνητα, οροφές σπιτιών, σιταποθήκες, ενώ πολλοί βράχοι έπεσαν σε δρόμους. Στην περιοχή της Βεντέ, πόλεις όπως η Λα Φωτ-συρ-Μερ, η Λ'Αγκιγιόν-συρ-Μερ και η Λα Τρανς-συρ-Μερ πλημμύρισαν με νερά ύψους 1,5 μέτρου. Οι πλημμύρες επηρέασαν και περιχές του νομού Σαρέντ-Μαριτίμ, όπως προάστια της Λα Ροσέλ, τις πόλεις Φουράς, Μαρέν και Σατελαϊγιόν, καθώς και το νησί Ιλ ντε Ρε, αλλά και το νησί Ολερόν, όπου φύσηξαν άνεμοι με ταχύτητα 160 χιλιομέτρων την ώρα (100 μιλίων την ώρα).
Οι πλημμυρισμένες ράγες των τραίνων προκάλεσαν καθυστερήσεις στα δρομολόγια στη Γαλλία και στη βόρεια Ισπανία. 70 πτήσεις από το Διεθνές Αεροδρόμιο Παρισιού Σαρλ ντε Γκωλ ακυρώθηκαν από την Air France.
Η καταιγίδα επίσης προκάλεσε καταστροφές στην Πορτογαλία και την Ισπανία. Ο ισχυρότερος άνεμος στην Πορτογαλία έφτασε τα 166 χιλιόμετρα την ώρα (103 μίλια την ώρα), ενώ στην Ισπανία ο ισχυρότερος άνεμος έφτασε τα 228 χιλιόμετρα την ώρα (142 μίλια την ώρα). Στη Γαλλία, οι άνεμοι στο βουνό Πικ ντι Μιντί ντε Μπιγκόρ έφτασαν τα 238 χιλιόμετρα την ώρα (148 μίλια την ώρα) σε υψόμετρο 2.877 μέτρα.
Στις 11 Μαρτίου 2010, η εταιρεία μοντελοποίησης ρίσκου καταστροφών EQECAT υπολόγισε πως οι ζημιές από τους ανέμους στις χώρες όπου έπληξε η καταιγίδα (εκτός της Πορτογαλίας και της Ισπανίας) έφτασαν κατά μέσο όρο τα 1,3 δισεκατομμύρια Ευρώ (1,8 δις δολάρια ΗΠΑ), ενώ οι ζημιές για τις ασφάλειες έφτασαν τα 994 εκατομμύρια ευρώ (1,4 δισεκατομμύρια δολλάρια ΗΠΑ).

Ανταπόκριση

Εστάλθηκαν ελικόπτερα να διασώσουν ανθρώπους που ήταν στις σκεπές τους, μετά τις πλημμύρες στην περιοχή Σαράντ-Μαριτίμ και στη Βεντέ της Γαλλίας. Μία συνάντηση εκτάκτου ανάγκης έγινε στις 28 Φεβρουαρίου από τον Γάλλο πρωθυπουργό Φρανσουά Φιγιόν μετά τις καταστροφές στη Γαλλία.
Μαρία Στιούαρτ, κόμισσα του Αρράν

Γάμοι

Η Μαρία Στιούαρτ παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο Τόμας Μπόιντ, κόμη του Άρραν πριν τις 26 Απριλίου 1467 σε ηλικία 14 ετών, το νησί του Άρραν της δόθηκε σαν προίκα. Το ζεύγος οικοδόμησε το κάστρο του Λάου στο βόρειο Άιρσαιρ, ο σύζυγος της πήγε στην Δανία για να συνοδεύσει την Μαργαρίτα της Δανίας την μελλοντική σύζυγο του Ιακώβου Γ΄ και βασίλισσα της Σκωτίας. Την περίοδο της απουσίας του ο αδελφός της αποφάσισε να συγκρουστεί με τον σύζυγο της χάρη σε φήμες των εχθρών της οικογένειας Μπόιντ που κατηγόρησαν για προδοσία στον βασιλιά τον Τόμας Μπόιντ και τον πατέρα του Ροβέρτο Μπόιντ, 1ο λόρδο του Μπόιντ. Η Μαρία κλήθηκε στην βουλή να απαντήσει στις κατηγορίες που αποδόθηκαν στον σύζυγο της, όταν έμαθε ότι το πλοίο του επέστρεψε στο λιμάνι του Λιθ πήγε να τον προειδοποιήσει και στην συνέχεια έφυγε μαζί του στην Δανία. Ο Ιάκωβος Γ΄ έκανε κατάσχεση σε όλους τους τίτλους και την περιουσία του Τόμας Μπόιντ στις 22 Νοεμβρίου 1469. Η Μαρία επέστρεψε στην Σκωτία για να απαλλάξει τον σύζυγο της από τις κατηγορίες αλλά συνελήφθη από τον αδελφό της και κρατήθηκε φυλακισμένη στο κάστρο του Ντιν στο Κιλμάρνοκ μέχρι την στιγμή που δέχτηκε να ακυρωθεί ο γάμος της. Ο γάμος της κλήθηκε κατόπιν άκυρος (1473) και η Μαρία Στιούαρτ αναγκάστηκε να παντρευτεί ύστερα από πίεση σε δεύτερο γάμο τον Ιάκωβο Χάμιλτον, 1ο λόρδο του Χάμιλτον.
Αριστοτέλης Αναγνωστόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από την Δωρίδα και ήταν υποστράτηγος ε.α. Εξελέγη βουλευτής Δωρίδος στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη βουλευτής Φθιώτιδος και Φωκίδος στις εκλογές του 1902, του 1905, του 1915 και του του 1923. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Φθιώτιδος και Φωκίδος για εννιαετή θητεία.
Φάμπιο Μπεράρντι

Καριέρα

Γεννήθηκε στο Μπόργκο Ματζιόρε (Borgo Maggiore) και από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2001 ήταν ένας από τους δύο Κυβερνώντες Διοικητές. Το Δεκέμβριο του 2003 ανέλαβε Υπουργός Εξωτερικών και θέση παρόμοια με αυτή του Πρωθυπουργού. Ανήκει στο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Την 1η Οκτωβρίου 2016 ανέλαβε ξανά για ένα εξάμηνο στο αξίωμα του Κυβερνώντος Διοικητή, μαζί με τον Μαρίνο Ρικάρντι.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας 2018–19

Β΄ Κατηγορία

Με 26 συλλόγους σε 2 ομίλους διεξήχθη η Β΄ Κατηγορία, οι τρεις πρώτοι από κάθε όμιλο προβιβάστηκαν λόγω του υποβιβασμού του ΑΟ Φαραί από την Α στη Β Κατηγορία.
Βαθμολογίες
Μάχη του Νόβι (1799)

Πριν τη μάχη

Μετά τις αποτυχίες του στρατηγού Ζαν Βικτόρ Μορό στην Ιταλία απέναντι στο στρατό των Ρώσων και των Αυστριακών, διοικητής των Γάλλων στην Ιταλία έγινε ο Μπαρτελεμί Ζουμπέρ ο οποίος, αφού ένωσε όλες τις γαλλικές δυνάμεις στην Ιταλία, κινήθηκε προς το Πιεμόντε.

Μάχη

Στις 14 Αυγούστου οι Γάλλοι κατέλαβαν το Νόβι. Στην περιοχή έφθασε και ο στρατός των συμμάχων (Ρώσοι και Αυστριακοί) και στις 15 Αυγούστου διεξήχθη η μάχη. Κατά τη διάρκεια της 18ωρης μάχης, σκοτώθηκαν 7.000 Γάλλοι (μαζί με τον Ζουμπέρ), αιχμαλωτίστηκαν 4.500, τραυματίστηκαν 5.000, ενώ 4.000 στρατιώτες λιποτάκτησαν

Απώλειες

Από γράμμα του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ στον στρατηγό Φ. Φ. Ουσακόφ:
«Σας γράφω για την αποφασιστική μας νίκη στο Νόβι. Στις 4 Αυγούστου αυτού του μήνα, ο αντίπαλος κατέλαβε το Νόβι, αλλά εμείς επιτεθήκαμε στο στρατό του και τον αναγκάσαμε να υποχωρήσει. Σύμφωνα με τους Γάλλους, οι απώλειες τους ανέρχονται στους 20.000 νεκρούς στρατιώτες.»
Οίκος των Τρανκαβέλ

Η οικογένεια

Ο φεουδαρχικός κλάδος των Τρανκαβέλ αποτέλεσε την πηγή για τους Υποκόμητες του Αλμπί, ο οποίος εικάζεται ότι προήλθε από την δυναστεία των Λωτρέκ. Ο Ραϊμόν-Μπερνάρ υπήρξε ο πρώτος που έλβε το προσωνύμιο Τρανκαβέλ (μία εκ των πιθανών καταβολών είναι Trenca avelana που σήμαινε καρυοθραύστης). Το προσωνύμιο αυτό αποτέλεσε και σήμα κατατεθέν της φεουδαρχικής αυτής οικογένειας.
Η οικογένεια γνώρισε το απόγειό της κατά την βασιλεία του γιου του Ραϊμόν-Μπερνάρ, Μπερνάρ-Ατόν, ο οποίος έδωσε τα εδάφη που είχε κληρονομήσει από τον πατέρα και την μητέρα του. Η οικογένεια είχε στην κατοχή της, τότε, τις Υποκομητείες του Αλμπί, Αγκντ, Καρκασσόν, Νιμ, του Ραζέ και της Μπεζιέ.
Ο Ραϊμόν-Ροζέ ήταν εκ των σημαντικότερων πρωταγωνιστών της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών. Πράγματι, ήρθε αντιμέτωπος αρκετές φορές με τον προσωρινό αρχηγό της Σταυροφορίας : τον Σιμόν ντε Μονφόρ. Ο τελευταίος, ωστόσο, κατάφερε, τελικώς, να επιβληθεί και κατέσχεσε, προς όφελός του, τα εδάφη του Υποκόμη, μετά την κατάληψη της Καρκασσόν, όπου ούτε οι Ραϊμονδίνοι (Κόμητες της Τουλούζης, με τους οποίους ήταν συγγενείς οι Τρανκαβέλ) ούτε ο Κόμης της Βαρκελώνης/Βασιλιάς της Αραγωνίας ήρθαν σε βοήθειά του. Εδώ, φαίνεται και η συνέπεια των αλλεπάλληλων αλλαγών στις συμμαχίες των Τρανκαβέλ (σύμμαχος με τους Ραϊμονδίνους, με την Βαρκελώνη και την Ένωση Αραγωνίας/Βαρκελώνης, διαδοχικά).
Ο γιος του Ραϊμόν-Ροζέ, Ραϊμόν, επεχείρησε, όταν ενηλικιώθηκε, να τα ανακαταλάβει δύο φορές. Πέτυχε τον σκοπό του την πρώτη φορά, αλλά έχασε, και πάλι, τις κτήσεις του το 1226. Την δεύτερη φορά, πολιόρκησε την πόλη της Καρκασσόν το 1240, κι ενώ αυτή ήταν, τότε, έδρα Ταξίαρχου του Βασιλείου της Γαλλίας. Τότε, επενέβη ο βασιλικός στρατός, ο οποίος έλυσε την πολιορκία της πόλης, υποχρεώνοντας τον Ραϊμόν στην εξορία, προτού παραχωρήσει τα δικαιώματά του επί των εδαφών στον Λουδοβίκο Θ΄ κατά την αναχώρησή του για την Ζ΄ Σταυροφορία.
Ο τελευταίος Ροζέ απεχώρησε για την Η΄ Σταυροφορία το 1269. Αυτή είναι και η τελευταία γνωστή δραστηριότητα μέλους της οικογένειας Τρανκαβέλ.

Στη Λογοτεχνία

Εκτενής αναφορά του οίκου γίνεται στο μυθιστόρημα του Πέτερ Μπέρλινγκ "Die Kinder des Graal" (ελλ. μετάφραση "Τα παιδιά του Γκράαλ", εκδόσεις Ψυχογυιός).
Γκαουάλ (νομαρχία)

Γεωγραφία

Το Γκαουάλ βρίσκεται βορειοδυτικά της Γουινέας και βόρεια του Μποκέ. Συνορεύει στα βόρεια με την Κουνταρά, στα νότια με το Τελιμελέ, στα βορειοανατολικά με το Μαλί (νομαρχία), στα νοτιοανατολικά με τη Λελουμά, στα νοτιοδυτικά με το Μποκέ και στα δυτικά με τη Γουινέα Μπισσάου.
Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου

Περιγραφή

Το άγαλμα φέρει σοβαρές φθορές και του λείπουν τμήματα που έχουν χαθεί. Είναι φτιαγμένο από μάρμαρο της Πάρου. Αν και το πρόσωπο δεν έχει βρεθεί, υπάρχει στην Ρώμη ένα μεταγενέστερο αντίγραφο σε καλή κατάσταση, που μας δίνει μια καλή εικόνα της αρχικής μορφής του αγάλματος. Έχει συνολικό ύψος 2,90 μέτρα μέχρι την κορυφή των φτερών, ενώ ήταν τοποθετημένο επάνω σε τριγωνικό κίονα ύψους 9 μέτρων, έτσι, συνολικά το  ύψος  φτάνει τα 12 μέτρα. Είναι η στιγμή που η Θεά Νίκη κατεβαίνει από τον ουρανό στη γη, σταλμένη από τους θεούς για να φέρει την πολυπόθητη νίκη. Φοράει αραχνοΰφαντο ένδυμα που καλύπτει τους αστραγάλους και στερεώνεται ψηλά στον ένα ώμο,αφήνοντας το ένα στήθος γυμνό. Κρατούσε, σύμφωνα με τη περιγραφή του Παυσανία, κλαδί φοινικιάς με το ένα χέρι και στεφάνι αγριελιάς με το άλλο. Πατάει με την άκρη των δακτύλων του ενός ποδιού στη γη ενώ ετοιμάζεται να ακουμπήσει και το άλλο πόδι. Δίπλα της, καταγής, διακρίνεται το κεφάλι ενός αετού, σύμβολο του Θεού Δία.

Ερμηνεία

Η Νίκη, μαζί με τον αετό που την συνοδεύει, είναι αλληγορική εικόνα που μας παρουσιάζει την στιγμή της τιθασεύσεως του πεπρωμένου.

Καλλιτεχνική επιρροή

Το άγαλμα αυτό παριστάνει με μοναδικό και μέχρι σήμερα αξεπέραστο τρόπο στην γλυπτική όλων των εποχών την ευνοϊκή έκβαση του πολέμου.
Είναι το καλύτερα σωζόμενο έργο του Παιωνίου, ο οποίος θεωρούνταν κορυφαίος γλύπτης της εποχής και καταγόταν από τη Μένδη της Μακεδονίας. Εξ άλλου, είναι το παλαιότερα γνωστό άγαλμα Νίκης, διότι είναι κατά 200 χρόνια περίπου παλαιότερο της άλλης περίφημης Νίκης που βρίσκεται στο Λούβρο. Οι συμμετρικές αναλογίες, η φυσικότητα, η χάρη και η ομορφιά της νεανικής γυναικείας μορφής της Νίκης, κατατάσσουν το έργο αυτό στα μοναδικά και αξεπέραστα έργα της κλασσικής περιόδου.

Ιστορική τοποθέτηση

Το άγαλμα αρχικά βρίσκονταν στημένο πάνω σε ψηλό βάθρο έξω από το Ναό του Δία στην ανατολική του πλευρά. Ακόμα και σήμερα είναι ορατό το τριγωνικό βάθρο που έχει αποκατασταθεί και διατηρείται στο ένα τρίτο του αρχικού του ύψους. Φέρει ευανάγνωστα την επιγραφή: 
Μεσσάνιοι και Ναυπάκτιοι ανέθεν Διί Ολυμπίω δεκάταν από των πολεμίων. Παιώνιος εποίησε Μενδαίος και τακρωτήρια ποιών επί τον ναόν ενίκα. 
Δηλαδή: ''Οι Μεσσήνιοι και οι Ναυπάκτιοι το αφιέρωσαν στον Ολύμπιο Δία ως δέκατο από τα λάφυρα που έλαβαν από τους εχθρούς.
Το έφτιαξε ο Παιώνιος από τη Μένδη, που έφτιαξε και τα ακρωτήρια του ναού για τα οποία κέρδισε σε διαγωνισμό. Ο Παυσανίας λέει ότι οι Μεσσήνιοι έστησαν  το αφιέρωμα αυτό, για να δοξάσουν τη νίκη τους επί των Λακεδαιμονίων. Να τονίσουμε πως το όνομα των ηττημένων (Λακεδαιμόνιοι) δεν δηλώνεται στο βάθρο,αλλά σίγουρα κάθε επισκέπτης από τη πόλη της Σπάρτης θα ένοιωθε αμηχανία και ντροπή μπροστά στο μνημείο αυτό της σπαρτιατικής ήττας.Χρονολογείται γύρω στα 421 π.Χ. και εντάσσεται στα γεγονότα του Πελοποννησιακού πολέμου. Το καλλιτεχνικό στιλ του αγάλματος έχει ομοιότητες με τα ακρωτήρια σε έναν ναό στην Δήλο και τα αγάλματα του μνημείου των Νηρηίδων που φτιάχτηκαν την ίδια εποχή.
Πανδημία γρίπης 2009

Η εξέλιξη της πανδημίας

Πιστεύεται πως η επιδημία ξεκίνησε το Μάρτιο του 2009. Στις 29 Απριλίου 2009 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πως ο ιός και η μέχρι τότε πορεία του κάλυπτε τις προϋποθέσεις για τη Φάση 5 στην κλίμακα συναγερμού του Οργανισμού, που σημαίνε ότι ο ιός μεταδίδεται από χώρα σε χώρα. Το επόμενο και ανώτερο επίπεδο συναγερμού ήταν η Φάση 6, που σημαίνει ότι η επιδημία της ασθένειας έχει μεταβληθεί σε πανδημία. 
Στις 9 Ιουνίου του 2009, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέφερε ότι ο κόσμος είναι πολύ πολύ κοντά σε μια πανδημία του ιού της νέας γρίπης Α (Η1Ν1), αφού ο ιός είχε προσβάλει περισσότερα από 26 χιλιάδες άτομα σε 34 χώρες.
Στις 11 Ιουνίου του 2009, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ανακοίνωσε ότι ανεβάζει το επίπεδο συναγερμού στη Φάση 6. Η πανδημία της νέας γρίπης Α (Η1Ν1), είναι η πρώτη μετά από 41 χρόνια. Στις 16 Ιουλίου ο ΠΟΥ ανακοίνωσε ότι σταματά την καταγραφή αριθμού κρουσμάτων ανά χώρα, καθώς η έκταση της πανδημίας είναι τέτοια ώστε η επιβεβαίωσή τους να απασχολεί το σύνολο σχεδόν των ιατρικών εργαστηρίων κάθε χώρας.
Η Ολλανδία ανακοίνωσε στις 28 Δεκεμβρίου 2009 ότι τελείωσε η επιδημία της γρίπης Η1Ν1 στη χώρα αυτή.
Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, τουλάχιστον 12.220 άνθρωποι στον πλανήτη είχαν πεθάνει από τη νέα γρίπη, από την έναρξη της πανδημίας τον Απρίλιο του 2009 ως το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου.
Ο ίδιος οργανισμός ανακοίνωσε στις 11 Ιουνίου 2010 ότι η πανδημία γρίπης είχε λιγότερα θύματα από την κοινή γρίπη. Ειδικότερα, από την πανδημία του 2009 πέθαναν σε όλο τον κόσμο 18.156 πολίτες, τη στιγμή που οι θάνατοι από την εποχική γρίπη κυμαίνονται από 250.000- 500.000 παγκοσμίως.  
Επίσημα η πανδημία έληξε στις 10 Αυγούστου 2010. Μέχρι εκείνη την ημέρα οι θάνατοι υπολογίζονταν γύρω στους 18.500.

Διαγράμματα εξέλιξης της πανδημίας

Οι κενές ημερομηνίες στα διαγράμματα ανήκουν σε ημέρες κατά τις οποίες δεν δόθηκαν στοιχεία στη δημοσιότητα από τον ΠΟΥ, αλλά περιλαμβάνονται στα διαγράμματα για λόγους πληρότητας και καλύτερης κατανόησης της εξέλιξης της επιδημίας.