google/wiki40b huggingface dataset:
Βαν Γκογκ αυτοπροσωπογραφία (1889)

Πίνακας

Αυτή η αυτοπροσωπογραφία ήταν μια από τις περίπου 40 που παρήγαγε ο Βαν Γκογκ κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 10 ετών και αποτελούν ένα σημαντικό μέρος του έργου του ως ζωγράφος. Ζωγράφιζε τον εαυτό του γιατί συχνά δεν είχε χρήματα για να πληρώσει για μοντέλα. Πήρε τον πίνακα μαζί του στο Auvers-sur-Oise κοντά στο Παρίσι, όπου τον έδειξε στον Δρ Πωλ Γκασέ που θεώρησε πως ήταν «απολύτως φανατικό». 
Οι ιστορικοί της τέχνης είναι διχασμένοι ως προς το αν αυτός ο πίνακας ή η Αυτοπροσωπογραφία χωρίς γενειάδα είναι η οριστική αυτοπροσωπογραφία του Βαν Γκογκ. Ο Ίνγκο Φ. Ουάλθερ και ο Ιάν Χάλσκερ θεωρούν ότι αυτή είναι η τελευταία, με τον Χάλσκερ να θεωρεί πως ζωγραφίστηκε στην Αρλ μετά τον εγκλεισμό του Βαν Γκογκ στο άσυλο μετά τον ακρωτηριασμό του αυτιού του, όταν ο Ρόναλντ Πινκβάνς θεωρεί πως το έργο Αυτοπροσωπογραφία χωρίς γενειάδα ότι είναι η τελευταία του.
Ο Βαν Γκογκ έστειλε αυτόν τον πίνακα στο νεώτερο αδελφό του, τον έμπορο έργων τέχνης Τεό. Η συνοδευτική επιστολή του έχει ως εξής: «Θα πρέπει να μελετήσεις [τον πίνακα] για λίγο χρόνο. Ελπίζω να παρατηρήσεις ότι οι εκφράσεις του προσώπου μου έχουν γίνει πολύ πιο ήρεμες, αν και τα μάτια μου έχουν το ίδιο ανασφαλές βλέμμα όπως και πριν, ή έτσι μου φαίνεται. ».
Οι ιστορικοί της τέχνης Ίνγκο Φ. Ουάλθερ και Ράινερ Μέτζγκερ θεωρούν ότι «ο πίνακας δεν έχει μια όμορφη πόζα ούτε ρεαλιστική... [είναι] μια στάση που δείχνει μεγάλο κίνδυνο, μεγάλη αναταραχή, για να είναι σε θέση να κρατήσει την ταραχή και το τρέμουλό του υπό έλεγχο.» Σύμφωνα με τον Μπέκετ τα χρώματα που διαλύονται και ταυτόχρονα τα ταραχώδη μοτίβα σηματοδοτούν μια αίσθηση έντασης και πίεσης, που συμβολίζουν την νοητική κατάσταση του καλλιτέχνη, η οποία είναι κάτω από μια ψυχική, σωματική και συναισθηματική πίεση.
Το Μουσείο Musée d'Orsay στο Παρίσι, που έχει τον πίνακα από το 2015, θεωρεί ότι «η ακινησία του μοντέλου έρχεται σε αντίθεση με τα κυματιστά μαλλιά και γενειάδα, που αντηχεί και ενισχύεται από τα παραισθησιογόνα αραβουργήματα του φόντου». Το μουσείο απέκτησε τον πίνακα το 1986.
Απάμεια (η Ραγιανή)

Η Απάμεια Ραγιανή ήταν ελληνιστική πόλη, η οποία, κατά τον Στράβωνα, απείχε 500 στάδια από τις Κασπίες πύλες (περ. 15 χλμ.) και βρισκόταν νοτιοανατολικά των Ραγών - Ευρωπού. 
Κτίσθηκε από τους δύο πρώτους Σελευκίδες βασιλείς (ή τον Σέλευκο Α΄ ή τον Αντίοχο Α΄) επί της παλαιοτέρας περσικής Χωάρα (Choara ή Khuvar), (έδρας της επαρχίας Χωαρηνής), όπου ο σατράπης Βήσσος δολοφόνησε τον Δαρείο Γ΄ Κοδομανό. Κατά την παρθική περίοδο μετονομάστηκε σε Αρσάκη. Την πόλη αναφέρει και ο Ρωμαίος Αμμιανός Μαρκελλίνος (xxiii, 6) και τοποθετείται, λογικά στο Ιράν, μεταξύ των σημερινών πόλεων Ahuan και Qosheh, από όπου, κατά την αρχαιότητα, περνούσε ο εμπορικός δρόμος του μεταξιού. 
Υπάρχει μάλιστα η πιθανότητα να είναι η σύγχρονη Aradan του Ιράν της επαρχίας Σεμνάν, η οποία Aradan ήταν η αρχαία Χωάρα των Αχαιμενιδών.
Επαρχία Ουτενά

Οικονομία

Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στην βιομηχανία μεταξιού και τροφίμων και στην παραγωγή μπύρας και κρασιού.
Άγιος Όθων

Βίος

Ο Άγιος Όθων υπήρξε καγκελάριος του Ερρίκου Δ' και στη συνέχεια τοποθετήθηκε από αυτόν επίσκοπος Βαμβέργης. Στη διάρκεια της θητείας του έκτισε ναούς και μοναστήρια. Διέδωσε τον Χριστιανισμό στην Πομερανία. Η μνήμη του εορτάζεται από την Δυτική Εκκλησία στις 30 Σεπτεμβρίου.
Καρλ φον Νόρμαν-Έρενφελς

Βιογραφία

Ο Καρλ φον Νόρμαν-Έρενφελς ήταν εκ των υιών του δικαστικού Φίλιπ Κρίστιαν φον Νόρμαν-Έρενφελς, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του Βασιλείου της Βυρτεμβέγης την περίοδο 1806–1812.
Ο Κάρλ φον Νόρμαν το 1799, εντάχθηκε σε ένα σύνταγμα Αυστριακών θωρακοφόρων. Σύντομα, έλαβε τίτλο διοικητή και πολέμησε μαζί με τους Αυστριακούς ως την υπογραφή της Ειρήνης της Λυνεβίλ. Με την βοήθεια του πατέρα του, στη συνέχεια, μετατοπίστηκε στο στρατό της Βυρτεμβέργης, φτάνοντας ως το αξίωμα του Αντισυνταγματάρχη και διοικητή του συντάγματος των ελαφρών ιππέων της βασιλικής φρουράς το 1810. Το 1812, ηγήθηκε του συντάγματός του στην Γαλλική εισβολή στη Ρωσία. Το 1813, ως υποστράτηγος, οργάνωσε και ηγήθηκε μιας ταξιαρχίας ιππικού, αρχικά με το μέρος των Γάλλων, αν και στις 18 Οκτωβρίου προτίμησε να ταχθεί με το μέρος των Συμμαχικών Δυνάμεων, κι αυτό παρά το γεγονός ότι η Βυρτεμβέργη εξακολουθούσε να είναι σύμμαχος δύναμη του Ναπολέοντα. Η πράξη αυτή οδήγησε τον Βασιλιά Φρειδερίκο Α΄ της Βυρτεμβέργης να απαγορεύσει στον Νόρμαν την επιστροφή στη Βυρτεμβέργη. Δεν ήταν παρά μονάχα μετά τον θάνατο του Βασιλιά, τον Μάρτιο του 1817, που του επετράπη η επιστροφή του στην πατρίδα του, αν και η απαγόρευση εισόδου παρέμενε όσον αφορά την πρωτεύουσα του κρατιδίου, Στουτγκάρδη.
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, τον διαδέχτηκε ως κύριος των γαιών που διέθετε αυτός στο Έρενφελς, αλλά στις αρχές του 1822, μαζί με άλλους Φιλέλληνες, αναχώρησε για την Ελλάδα για να συμπαρασταθεί στους Έλληνες Επαναστάτες κατά τον ξεσηκωμό τους ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Υπηρέτησε ως αρχηγός του επιτελείου του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου στην καταστροφική Μάχη του Πέτα στις 4 Ιουλίου 1822, και απεβίωσε από το τραύματά του λίγους μήνες αργότερα στο Μεσολόγγι.
Λιμπέρια

Γεωγραφία

Η Λιμπέρια βρίσκεται βορειοδυτικά της Κόστα Ρίκα και κεντρικά της Επαρχίας Γκουανακάστε.

Κλίμα

Το κλίμα της Λιμπέρια είναι τροπικό.

Δημογραφία

Η Λιμπέρια είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 39.242 κατοίκους.
Dying for the World

Τραγούδια του δίσκου

1. Shadow Man (Lawless) - 5:34
2. My Wicked Heart (Lawless) - 5:38
3. Black Bone Torso (Lawless) - 2:15
4. Hell for Eternity (Lawless) - 4:38
5. Hallowed Ground (Lawless) - 5:54
6. Revengeance (Lawless) - 5:20
7. Trail of Tears (Lawless) - 5:50
8. Stone Cold Killers (Lawless) - 4:56
9. Rubber Man (Lawless) - 4:25
10. Hallowed Ground (Take #5 Acoustic) (Lawless) - 6:08
Μικύλλιο

Ιστορία

Η ικανότητα του σαπουνιού στο νερό να δρα ως απορρυπαντικό, είναι γνωστή για αιώνες. Ωστόσο μόλις στις αρχές του εικοστού αιώνα άρχισε η επιστημονική μελέτη τέτοιων διαλυμάτων. Πρωτοπόρος στον τομέα αυτό ήταν ο James William McBain του πανεπιστημίου του Μπρίστολ. Το 1913 υπέθεσε την ύπαρξη «κολλοειδών ιόντων» για να εξηγήσει την καλή ηλεκτρολυτική αγωγιμότητα διαλυμάτων παλμιτικού νατρίου. Αυτές οι ιδιαίτερα κινητικές, αυθόρμητα σχηματισθείσες συστάδες, ονομάστηκαν μικύλλια (micelles), όρος δανειζόμενος από τη βιολογία και διαδόθηκε από τον G.S. Hartley στο κλασικό του βιβλίο Αλυσίδες Αλάτων Παραφίνης: Μια μελέτη στον σχηματισμό Μικυλλίων.
Ερνέστος Β΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο δεύτερος γιος του Έρικ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Όθωνα Α΄ πρίγκιπα του Γκέτινγκεν. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1427 και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του Ερρίκος Γ΄, Ερνέστος Β΄ και Αλβέρτος Β΄, που ήταν ανήλικοι. Ο εξάδελφος του πατέρα τους Όθων ανέλαβε την κηδεμονία τους και τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου ως το 1437 που ενηλικιώθηκε και ο μικρότερος.
Όταν το 1464 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Γ΄, ο Ερνέστος Β΄ παραιτήθηκε και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στο Χάλμπερστατ. Ήταν διοικητής (provost) της μονής του Αγ. Αλεξάνδρου στο Άινμπεκ. Δεν νυμφεύτηκε. Στο πριγκιπάτο έμεινε ο μικρότερος αδελφός του Αλβέρτος Β΄ και ο γιος του Ερρίκου Γ΄, ο Ερρίκος Δ΄.
Απόλλων της Θήρας

Περιγραφή

Έχει μέγεθος φυσικό και είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο της Νάξου. Λείπουν τα κάτω άκρα από τα γόνατα και μέρος του λαιμού. Η κεφαλή είναι κατασκευασμένη ξεχωριστά και προσαρμοσμένη στο σώμα με τη βοήθεια σιδερένιας περόνης. Παριστάνει νεαρό γυμνό, όρθιο, με τα χέρια στα πλάγια συγκολλημένα στο σώμα. Στηρίζονταν στο έδαφος με όλα τα πέλματα των ποδιών του, έχοντας το αριστερό πόδι να κάνει μικρό βήμα μπροστά. Το σώμα είναι αθλητικό, η κόμη μακρυά.

Ιστορική τοποθέτηση

Η όλη στάση και διάθεση της μορφής δείχνει επιρροές αιγυπτιακής τέχνης. Χρονολογείται στους πρώτους χρόνους του 6ου, ή και στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ.
ΑΤΚ (ποδοσφαιρικός σύλλογος)

Ιστορία

Τον Μάρτιο του 2014, ανακοινώθηκε ότι η Πανινδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, η εθνική ομοσπονδία για το ποδόσφαιρο στην Ινδία και η IMG-Reliance θα δέχονταν προσφορές για την ιδιοκτησία οκτώ από εννέα επιλεγμένες πόλεις για την επικείμενη Ινδική Σούπερ Λιγκ, ένα πρωτάθλημα οκτώ δικαιοδόχων ομάδων που σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις προδιαγραφές του πρωταθλήματος κρίκετ της Ινδικής Πρέμιερ Λιγκ. Στις 13 Απριλίου 2014, ανακοινώθηκε ότι ο Σουράβ Γκανγκουλί, ο Χαρσαβαρντάν Νιότια, ο Σαντζίβ Γκοένκα, ο Ουτσάβ Παρέχ και η ισπανική ομάδα της Λα Λίγα, Ατλέτικο Μαδρίτης, κέρδισαν την προσφορά για τη δικαιόχρηση της Καλκούτας. Αποδείχθηκε ότι ήταν η πιο ακριβή δικαιόχρηση, καθώς αγοράστηκε για 18 κρορ (περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ). Στις 7 Μαΐου 2014, η ομάδα ξεκίνησε επίσημα ως Ατλέτικο ντε Κολκάτα. To 2017 o σύλλογος τερμάτισε μια συνεργασία τριών περιόδων με την Ατλέτικο Μαδρίτης και μετονομάστηκε σε «ΑΤΚ».

Λογότυπο

Στις 7 Ιουλίου παρουσιάστηκαν η φανέλα και το λογότυπο της ομάδας από την επικεφαλής υπουργό της Δυτικής Βεγγάλης, Μαμάτα Μπανέρτζι, στο κτίριο Ναμπάνα, το προσωρινό αρχηγείο της γραμματείας του κράτους. Το λογότυπο διαθέτει ένα υβριδικό φοίνικα-τίγρη της Βεγγάλης, με το τελευταίο στοιχείο να είναι συμβολικό της διαχρονικότητας, λόγω της ποδοσφαιρικής κληρονομιάς στην Καλκούτα. Τα πέντε άστρα στην κορυφή συμβολίζουν τους πέντε ιδιοκτήτες του συλλόγου. Ο θυρεός εμπεριέχει τιγρέ ρίγες.
Μάχη των Δερβενακίων

Επίλογος

Η καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη ολοκληρώθηκε στη μάχη του Αγιονορίου, στις 28 Ιουλίου 1822. Έτσι, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στάθηκε ο οργανωτής και κύριος αυτουργός αυτής της νίκης που έσωσε την Επανάσταση και εξασφάλισε την ελευθερία στη νεότερη Ελλάδα.
Ζαρίφης Ζαριφόπουλος

Ο Ζαρίφης Ζαριφόπουλος ήταν Έλληνας πρόκριτος της Ανδρίτσαινας κατά τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας.

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γόνος της ομώνυμης ιστορικής οικογένειας των Ζαριφόπουλων της Ανδρίτσαινας. Με το κύρος του αλλά και την περιουσία του έσωσε πολλούς κλέφτες και αρματωλούς κατά τον διωγμό που υπέστησαν λίγο πριν από την έναρξη της επανάστασης στη Πελοπόννησο. Πέθανε πιθανώς το 1818, ή 1819, όπου τη θέση του προκρίτου ανέλαβε ο πρωτότοκος γιος του Παναγιώτης.

Και οι πέντε γιοι του, Παναγιώτης, Ανδρέας, Αντώνιος, Νικόλαος και Χαράλαμπος συμμετείχαν και διακρίθηκαν αργότερα αγωνιστές του 21.
Αννία Φαυστίνα

Νεανική ζωή και ο πρώτος της γάμος

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην ιδιοκτησία της μητέρας της στην Πισιδία, σε αυτήν -από τις πολλές ιδιοκτησίες- που ονομαζόταν Κυλλάνιες Ιδιοκτησίες. Αυτές ήταν πολύ μεγάλες εκτάσεις, που δημιουργήθηκαν από τον καιρό τού Λ. Κ. Σύλλα π. 138-78 πΧ δικτάτορα της εποχής της Δημοκρατίας.
Περί το 216 ο πατέρας της έκανε μία πολιτική συμμαχία με έναν Ρωμαίο Συγκλητικό από την Πομπωνία γενεά, με αποτέλεσμα να παντρέψουν τα τέκνα τους. Έτσι η Αννία παντρεύτηκε για πρώτη φορά, με τον Πομπώνιο Βάσσο ύπατο (consul) το 211.
Από τον γάμο της και μετά εγκαταστάθηκε με τον σύζυγό της στις ιδιοκτησίες της στην Πισιδία. Ο Πομπώνιος συμπεριφερόταν στην Αννία καλά και ζούσαν μέσα στη σπιτική γαλήνη. Έκανε δύο τουλάχιστον παιδιά, την Πομπωνία Ουμμιδία το 219 και τον Πομπώνιο Βάσσο το 220. 
Ως το 218 οι γονείς της είχαν αποβιώσει και η Αννία κληρονόμησε τις ιδιοκτησίες της μητέρας της και την περιουσία της, έτσι έγινε μία πολύ πλούσια κληρονόμος. Στις επιγραφές που βρέθηκαν στις εκτάσεις αυτές, αναφέρεται η κληρονομία των ιδιοκτησιών από τους γονείς της και πως ιδιοκτήρια είναι η Αννία.

Η μετέπειτα ζωή της

Όταν έληξε ο γάμος με τον Ελαγάβαλο,  Αννία Αυρηλία Φαυστίνα επέστρεψε με τα τέκνα της στις ιδιοκτησίες της στην Πισιδία. Πέρασε τα υπόλοιπα έτη της ζωής της εκεί. Όταν απεβίωσε, η κόρη της Πομπωνία Ουμμιδία κληρονόμησε τις εκτάσεις και οι απόγονοί της έγιναν διάφοροι εξέχοντες ευγενείς και πολιτικοί της Ρωμαϊκής κοινωνίας.
Φορτίο πλοίου

Προστασία φορτίου

Το φορτίο των πλοίων γενικά, λόγω των εξειδικευμένων συνθηκών  μεταφοράς (κλυδωνισμών, υγρασίας κ.λπ.) πρέπει να προστατεύεται με διάφορα πρόσθετα  μέσα προς αποφυγή ζημιών, σύνθλιψης, διαβροχής, διαπότισης, εφίδρωσης, κακού αερισμού κ.λπ. Τέτοια μέσα είναι κυρίως ξύλινες επιστρώσεις, ή από άλλα παρεμφερή υλικά, (ψάθες, καλαμωτές, πάνινα και αδιάβροχα καλύμματα) που τοποθετούνται στο χώρο μεταξύ φορτίου και μεταλλικών επιφανειών των δαπέδων και των πλευρικών τοιχωμάτων  των κυτών (αμπαριών) των πλοίων.

Θα πρέπει ν΄ αποφεύγεται στο ίδιο κύτος (αμπάρι) να φορτώνονται διαφορετικά φορτία και ειδικά όταν κάποια αναδίδουν έντονες οσμές ή κάποια άλλα αντίθετα απορροφούν οσμές όπως είναι π.χ. ο καπνός, τα πορτοκάλια κ.λπ. Μέτρα όπως απαγόρευσης καπνίσματος, εντός των κυτών, άρτια συστήματα εξαερισμού και καλού φωτισμού τυγχάνουν επιβεβλημένα.
 
Ειδικότερα κατά τη φόρτωση (αλλά και στην εκφόρτωση στη συνέχεια), ανάλογα με τη διανομή του φορτίου, θα πρέπει να παρακολουθείται άγρυπνα η μεταβαλλόμενη διαγωγή πλοίου λαμβάνοντας συνεχώς μετρήσεις πρωραίου, μέσου (αμφίπλευρα) και πρυμναίου βυθίσματος, προκειμένου ν΄ αποφευχθεί τυχόν παραμόρφωση πλοίου ή ανεπιθύμητη πλευρική  κλίση αυτού.
Πολλές ζημίες του φορτίου πλοίων προέρχονται από μηχανικά ελαττώματα των μέσων φόρτωσης ή από αβλεψίες των χειριστών αυτών ή από κακές αναρτήσεις που μπορεί ακόμη και να προκαλέσουν ατυχήματα. Συνεπώς τα μέτρα ασφαλείας φόρτωσης - εκφόρτωσης θα πρέπει να τηρούνται αμείωτα. Όσον αφορά τις εγκαταστάσεις των κυτών των πλοίων θα πρέπει να λειτουργούν καλώς και χωρίς  διακοπές π.χ. ανεμοδόχοι, συστήματα εξαερισμού κ.λπ..
Σημειώνεται ότι η θερμότητα, η διαπότιση, η διαβροχή, ακόμα και η αλληλεπίδραση των φορτίων μπορούν να προκαλέσουν την αλλοίωση των φορτίων. Ομοίως εκ κακού αερισμού μπορεί να προκληθεί:  εφίδρωση φορτίου που με τη σειρά της προκαλεί αλλαγή υγρασίας, ευρωστίαση (κοινώς μούχλιασμα), αυτοθέρμανση, και πιθανή αυτανάφλεξη, οξείδωση μεταλλικών μερών κ.λπ.
Τέλος «φυσικές» καταστροφές του φορτίου μπορεί να προκαλέσει και η ύπαρξη ποντικών, ή διαφόρων άλλων παρασίτων. Για τα τελευταία θα πρέπει το πλοίο να είναι εφοδιασμένο με "πιστοποιητικό μυοκτονίας".
Φρούριο Καλύβας

Το Φρούριο Καλύβας είναι φρούριο το οποίο κτίστηκε από τον Φίλιππο Β΄της Μακεδονίας γύρω στο 340 π.Χ. και βρίσκεται σε υψόμετρο 627 μ., 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του εγκαταλειμμένου χωριού Καλύβα στον Νομό Ξάνθης. Το φρούριο βρίσκεται στην τοποθεσία-ύψωμα Καλές και, επειδή έχει οπτική επαφή στα στενά του Νέστου, όπως και στα υπόλοιπα φρούρια της περιοχής, ήταν στρατηγικής σημασίας. 
Στην εξωτερική πύλη βρέθηκε ανάγλυφο του θεού Πριάπου (ο Πρίαπος θεωρούταν θεός της ευφορίας και προστασίας των αμπελιών και κήπων και προστάτης του φρουρίου ) και η πύλη αυτή ονομάζεται Πύλη του Πριάπου. Στο αρχαιολογικό μουσείο της Κομοτηνής βρίσκονται σήμερα ευρήματα από το φρούριο.
Ουρά

Η ουρά είναι το τμήμα στο πίσω μέρος του σώματος ενός ζώου· γενικά, ο όρος αναφέρεται σε ένα ευδιάκριτο, εύκαμπτο άκρο στον κορμό. Είναι το μέρος του σώματος που αντιστοιχεί περίπου στο ιερό οστό και τον κόκκυγα στα θηλαστικά, τα ερπετά και τα πουλιά. Ενώ οι ουρές είναι κατά κύριο λόγο χαρακτηριστικό των σπονδυλωτών, μερικά ασπόνδυλα, συμπεριλαμβανομένων των σκορπιών και των κολλεμβόλων, καθώς και τα σαλιγκάρια και οι γυμνοσάλιαγκες, έχουν άκρα σαν ουρές που μερικές φορές αναφέρονται ως ουρές. Αυτά που φέρουν ουρά αναφέρονται μερικές φορές ως «κερκοφόρα» και το τμήμα του σώματος που συνδέεται με ή κοντά στην ουρά δίνεται σε αυτά το επίθετο «ουραία».

Λειτουργία

Οι ουρές των ζώων έχουν διάφορους τρόπους χρήσης. Αποτελούν τρόπο μετακίνησης για τα ψάρια και ορισμένες άλλες μορφές θαλάσσιας ζωής. Πολλά ζώα της ξηράς χρησιμοποιούν τις ουρές τους για να απομακρύνουν τις μύγες και άλλα έντομα που τσιμπάνε. Ορισμένα είδη, συμπεριλαμβανομένων των γατών και των καγκουρό, χρησιμοποιούν τις ουρές τους για ισορροπία· μερικά, όπως οι μαϊμούδες του Νέου Κόσμου και τα οπόσουμ έχουν συλληπτήριες ουρές, οι οποίες είναι προσαρμοσμένες ώστε να τα επιτρέπουν να γραπώνουν τα κλαδιά των δέντρων.
Οι ουρές χρησιμοποιούνται επίσης για κοινωνική σηματοδότηση. Ορισμένα είδη ελαφιών επιδεικνύουν την άσπρη κάτω πλευρά των ουρών τους για να προειδοποιήσουν τα άλλα ελάφια που βρίσκονται κοντά σε πιθανούς κινδύνους, οι κάστορες χτυπούν το νερό με τις ουρές τους για να υποδείξουν κίνδυνο και οι κυνίδες (συμπεριλαμβανομένων των κατοικίδιων σκύλων) δείχνουν συναισθήματα μέσω της θέσης και της κίνησης των ουρών τους. Οι ουρές ορισμένων ειδών είναι θωρακισμένες και μερικές, όπως αυτές των σκορπιών, περιέχουν δηλητήριο.
Μερικά είδη σαύρας μπορούν να αποσυνδέσουν (δηλαδή να ρίξουν) τις ουρές τους από το σώμα τους. Αυτό μπορεί να τους βοηθήσει να ξεφύγουν από τα αρπακτικά ζώα, στα οποία είτε αποσπάται η προσοχή από την αποσυνδεδεμένη ουρά που κουνιέται είτε μένουν μόνο με την ουρά ενώ η σαύρα απομακρύνεται. Οι ουρές που πέφτουν με αυτόν τον τρόπο γενικά αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου, αν και η αντικατεστημένη είναι συνήθως πιο σκούρα σε σχέση με την αρχική. Διάφορα είδη αρουραίων επιδεικνύουν μια παρόμοια λειτουργία με τις ουρές τους, στην οποία το εξωτερικό στρώμα αποβάλλεται προκειμένου το ζώο να διαφύγει από ένα θηρευτή.
Οι ουρές των περισσότερων πτηνών τελειώνουν σε μακριά φτερά που ονομάζονται πηδαλιώδη. Αυτά τα φτερά χρησιμοποιούνται ως πηδάλιο, βοηθώντας το πτηνό να κατευθυνθεί και να μανουβράρει κατά την πτήση· βοηθούν επίσης το πουλί να ισορροπήσει ενώ είναι σκαρφαλωμένο. Σε ορισμένα είδη - όπως τα παραδείσια πουλιά, οι μήνουροι, και πιο γνωστό το παγόνι - τα τροποποιημένα φτερά ουράς παίζουν σημαντικό ρόλο στην ερωτοτροπία. Τα εξαιρετικά άκαμπτα φτερά ουράς άλλων ειδών, συμπεριλαμβανομένων των δρυοκολαπτών και των δενδροκολαπτών, τούς επιτρέπουν να στηριχθούν σταθερά στους κορμούς των δέντρων.
Οι ουρές των ζώων βοσκής, όπως στα άλογα, χρησιμοποιούνται για να παρασέρνουν τα έντομα και να τοποθετείται ή να μετακινείται με τρόπους που υποδηλώνουν τη σωματική ή συναισθηματική κατάσταση του ζώου.
Καλλίνικος Ε΄ Κωνσταντινουπόλεως

Βιογραφικό

Καταγόταν από τα Μουδανιά. Το 1779 έγινε αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Τον Οκτώβριο του 1780 εξελέγη Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως και το Σεπτέμβριο του 1792 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Νικαίας. Εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης στις 17 Ιουνίου του 1801, ημέρα κατά την οποία παραιτήθηκε ο προκάτοχός του, Νεόφυτος Ζ΄.
Υπήρξε θερμός προστάτης της ελληνικής παιδείας. Ανήγειρε κτήριο στο Κουρούτσεσμε, στο οποίο στεγάστηκε η Μεγάλη του Γένους Σχολή, πράγμα το οποίο φαίνεται ότι κατόρθωσε χάρη στην εύνοια του Σουλτάνου Σελίμ Γ΄. Παραιτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1806 κατόπιν πιέσεων που εδέχθη από τους νέους τότε Ηγεμόνες της Μολδοβλαχίας Α. Σούτσο και Σκαρλάτο Καλλιμάχη υπέρ της επανεκλογής του Γρηγορίου Ε΄.
Επανεξελέγη πατριάρχης στις 10 Σεπτεμβρίου 1808, μετά την παραίτηση του Γρηγορίου Ε΄. Αναφέρεται ότι για να επανεκλεγεί δωροδόκησε το μέγα βεζίρη Mustafa Bayraktar. Κατά τη σύντομη δεύτερη πατριαρχία του επιμελήθηκε της ανοικοδόμησης του Ναού της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, καθώς και την ίδρυση νοσοκομείου στην Προύσα. Η Σύνοδος του Πατριαρχείου τον απομάκρυνε στις 23 Απριλίου 1809 με το δικαιολογητικό του γήρατος και ασθένειας, οπότε κατόπιν αποσύρθηκε στο Διπλοκιόνιο του Βοσπόρου.
Κώστας Καράλης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στην Σπερχειάδα. Είναι αυτοδίδακτος και έπαιξε στην μπάντα του Τάκη Χαρίτου, στην ορχήστρα του Λαβράνου, και αργότερα συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, η Χάρις Αλεξίου και ο Γιώργος Νταλάρας. Γνωστότερες επιτυχίες του:Είναι να απορείς (1975),Ιδανικός και ανάξιος εραστής (1975), Πως θες να το ξέρω (1975), Σπασμένο καράβι (1975), Της χαλιμάς τα παραμύθια (1977), Άννα (1979), Είναι κάτι στιγμές (1979).
Γκαγκάβα

Η γκαγκάβα, ή γαγκάβα, ή γαγγάβα, ή ακόμη γαγγάμη και δράγα είναι ένα συρόμενο επαγγελματικό αλιευτικό εργαλείο, τύπου γρίπου, που χρησιμοποιείται κυρίως για σπογγαλιεία και οστρακαλιεία. Από τη χρήση του εργαλείου αυτού παίρνει την ονομασία και το σκάφος από το οποίο επιχειρείται αλιεία.

Περιγραφή

Το εργαλείο αυτό αποτελείται από ένα σιδερένιο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο πλαίσιο (τελάρο) που φέρεται να εφάπτεται κάθετα σε άλλο οριζόντιο όμοιό του μήκους 2 μ. και πλάτους 0,50 μ. Από τις μπροστινές γωνίες του οριζόντιου, που λειτουργεί ως άροτρο και από το άνω μέσο του κάθετου τελάρου φέρονται σιδερένιοι ράβδοι που ενώνονται όλες μαζί σε απόσταση 2 μ. Στο σημείο αυτό υπάρχει ο κρίκος ρυμούλκησης. Περιμετρικά στο πίσω μέρος του κάθετου τελάρου εφαρμόζεται δικτυωτός σάκος από χοντρό δίχτυ μήκους μέχρι 10 μ. με άνοιγμα ματιών (από κόμπο σε κόμπο) 15 περίπου εκατοστά.
Παις του Κριτίου

Προέλευση του ευρήματος

Βρέθηκε το 1865 νοτιοανατολικά του Παρθενώνα στην Ακρόπολη των Αθηνών κατά την διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών. Το σώμα βρέθηκε στην Περσική τάφρο, όπου ήταν θαμμένος και ο Μοσχοφόρος. Αποκαταστάθηκε στην σημερινή του μορφή το 1888, όταν βρέθηκε το σωστό κεφάλι μεταξύ μουσείου και νοτίου τείχους της Ακρόπολης και προσαρμόστηκε στον κορμό από τον καθηγητή Άντολφ Φουρτβένγκλερ.

Περιγραφή

Πρόκειται για ανδριάντα από μάρμαρο Πάρου ύψους 117 εκατοστών. Παριστάνει ξανθό έφηβο, αν κρίνουμε από τα χρωστικά υπολείμματα στην κόμη. Λείπουν οι ένθετοι βολβοί των ματιών, τα χέρια από τους αγκώνες, το δεξί πόδι από το γόνατο και το αριστερό πόδι λίγο πιο πάνω από τον αστράγαλο. Φέρει φθορές στην μύτη, το πηγούνι, μάγουλα και λαιμό. Το σώμα στηρίζεται στο αριστερό πόδι, ενώ το δεξί κάνει ένα βήμα μπροστά, λυγίζοντας στο γόνατο. Τα χέρια ήταν κάθετα και ενωμένα με τους μηρούς. Το κεφάλι έχει μια μικρή κλίση προς το δεξί ώμο. Στο σώμα και τα μαλλιά διατηρούνται ίχνη ζωγραφικής.

Ερμηνεία

Το έργο είναι ανάθημα στην Ακρόπολη προς τιμή νεαρού νικητή των Παναθηναίων.

Ιστορική τοποθέτηση

Διαφέρει από την αρχαϊκή τέχνη διότι δεν παρουσιάζει το αρχαϊκό μειδίαμα, αλλά και ως προς τον βηματισμό, διότι βαδίζει με το δεξί πόδι μπροστά. Επίσης η ανατομία του βαδίσματος είναι πιο φυσιολογική. Πρόκειται για μεταβατικό έργο μεταξύ όψιμης αρχαϊκής και πρώιμης κλασικής τέχνης, λίγο πριν του 480 π.Χ.. Αν και το όνομα του Κριτία αναφέρεται και έχει επικρατήσει, το έργο ετούτο είναι μεταγενέστερο. Πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε λίγο πριν από την καταστροφή της Ακρόπολης από τους Πέρσες, το 480 π.Χ.