google/wiki40b huggingface dataset:
Στενουρέλλα η επτάστικτος

Χαρακτηριστικά του ακμαίου

Ο θώρακας είναι κυρτός (Εικ. α) και συγκλίνει προς τα πίσω.
Το κεφάλι είναι επίμηκες και τα στοματικά μόρια δείχνουν εμπρός. Στο μέτωπο βρίσκεται αυλάκι (ευδιάκριτα σε μεγέθυνση της β εικόνας). Οι οφθαλμοί είναι σχεδόν ωοειδείς. Είναι μεγάλοι, αλλά απέχουν αρκετά από τη βάση της σιαγόνας και από την οπίσθια άκρη του κεφαλιού. Οι κεραίες είναι νηματοειδείς. Στο αρσενικό φτάνουν περίπου την πίσω άκρη του κορμού, στο θηλυκό είναι μικρότερες. Εκφύονται μεταξύ των οφθαλμών και κοντά σε αυτούς.
Το πρόνωτο έχει σχήμα καμπάνας και τα οπίσθια άκρα είναι ακονισμένα.
Τα έλυτρα κατά κανόνα είναι ανοιχτά καφέ με μαύρες βούλες. Η πρώτη βούλα βρίσκεται στη ραφή των ελύτρων πίσω από τον θυρεό. Πίσω από αυτήν βρίσκεται από μία μικρή βούλα πλευρικά σε κάθε έλυτρο. Ακολουθούν δυο μεγάλες βούλες που μπορούν να ενώνονται σε λωρίδα, και οι άκρες των ελύτρων επίσης είναι μαύρες.

Βιολογία

Η προνύμφη της Στενουρέλλα η επτάστικτος αναπτύσσεται σε φυλλοφόρα. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά την άνοιξη. Το συναντούμε σε λουλούδια, όπου τρώει από τη γύρη.

Γεωγραφική εξάπλωση

Το κέντρο του χώρου διαμονής βρίσκεται στη Νότιο-Ανατολική Ευρώπη και από εκεί το έντομο εξαπλώνεται προς τη Δύση μέχρι την Ιταλία και Γερμανία, και προς τα βόρεια μέχρι Γερμανία, Πολωνία και την Ουκρανία.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2007-08

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2007-08 συμμετείχαν 14 ομάδες. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση της Α΄ φάσης οι δύο τελευταίες διαβαθμίστηκαν αυτόματα στην Β΄ κατηγορία 2008-09 και οι υπόλοιπες 12 χωρίστηκαν σε 3 ομίλους ανάλογα με τη θέση τους στο βαθμολογικό πίνακα και έδωσαν αγώνες  κατάταξης (Β΄ φάση). Στους ομίλους αυτούς μεταφέρονται τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης. 
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν στον Α΄ όμιλο για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούν στις διοργανώσεις της UEFA. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2008-09. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2008-2009.
Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 διαγωνίστηκαν στο Β΄ όμιλο.
Οι ομάδες στις θέσεις 9-12 διαγωνίστηκαν στον Γ΄ όμιλο και η ομάδα που τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2008-09.
Επιπρόσθετα, μία από τις ομάδες του πρωταθλήματος εξασφάλιζε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2008. Όσες ομάδες επιθυμούσαν δήλωναν το ενδιαφέρον τους, πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, για συμμετοχή στη διοργάνωση. Όποια από τις ομάδες αυτές τερμάτιζε ψηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα συμμετείχε στο Ιντερτότο (εφόσον δεν είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της σε άλλη διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ).

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2006-07, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2007-08 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2006-07 ΑΠΟΠ Κινύρας Πέγειας, Αλκή Λάρνακας και Δόξα Κατωκοπιάς. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου, ο Α.Ο. Αγία Νάπα και η ΑΕΠ που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2007-08.
Εαρινό σημείο

Το Εαρινό σημείο, συμβολιζόμενο με γ ή ♈, είναι το σημείο της Ουράνιας σφαίρας στο οποίο βρίσκεται ο Ήλιος (για την ακρίβεια το κέντρο του) όπως φαίνεται από τη Γη κατά τη στιγμή της εαρινής ισημερίας του Βόρειου Ημισφαιρίου. Χρησιμοποιείται ως το σημείο της αρχής των συντεταγμένων στο σύστημα ουράνιων συντεταγμένων γνωστών και ως ισημερινών συντεταγμένων.
Είναι το ένα από τα δύο σημεία της Ουράνιας σφαίρας στα οποία ο Ουράνιος ισημερινός τέμνει την Εκλειπτική, με το άλλο σημείο να βρίσκεται αντιδιαμετρικά του στην Ουράνια σφαίρα. Εξαιτίας του φαινομένου της μεταπτώσεως των ισημεριών, ενώ το Εαρινό σημείο βρισκόταν κατά την αρχαιότητα (μέχρι το 67 π.Χ.) στον αστερισμό Κριό, σήμερα βρίσκεται στους Ιχθύες και, κινούμενο συνεχώς, μετά από μερικούς αιώνες θα εισέλθει στον Υδροχόο.
Κατά την ετήσια φαινομενική διαδρομή του στην Ουράνια σφαίρα, ο Ήλιος διασχίζει τον ουράνιο ισημερινό τη στιγμή της εαρινής ισημερίας κινούμενος προς τα βόρεια.

Ιστορία

Σε μια πρώτη προσέγγιση, οποιαδήποτε από τις ισημερίες ή τα ηλιοστάσια φαίνεται εξίσου κατάλληλη για τον ορισμό της αρχής της φαινομενικής ετήσιας πορείας του Ήλιου στην Ουράνια σφαίρα. Οι ισημερίες είναι πιο εύστοχη επιλογή, καθώς σημειώνουν τη στιγμή που ο Ήλιος δεν έχει ούτε βόρεια, ούτε νότια απόκλιση, αλλά διασχίζει τον Ουράνιο ισημερινό. Η εαρινή (δηλαδή «ανοιξιάτικη») ισημερία για το Βόρειο Ημισφαίριο προτιμήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες ως το εναρκτήριο σημείο, καθώς συνέπιπτε με μια εποχή αισιοδοξίας, την ανθοφορία των δένδρων και των φυτών των θερινών σοδειών. Η χρονική στιγμή, όπως και στη Μεσοποταμία, σημείωνε την έναρξη της εποχής της ανοίξεως.
Το Εαρινό σημείο αποκαλείται και «Πρώτο σημείο του Κριού» επειδή όταν το όρισε ο Ίππαρχος ο Ρόδιος το 130 π.Χ., αυτό βρισκόταν στο δυτικό άκρο του ομώνυμου αστερισμού, κοντά στον αστέρα γ Κριού. Εξαιτίας της φαινομενικής κινήσεως του Ήλιου προς τα ανατολικά σε σχέση με τους αστερισμούς καθ' όλο το έτος, αυτή η πλευρά του Κριού ήταν εκείνη από την οποία ο Ήλιος «εισερχόταν» στον αστερισμό, από όπου και η ονομασία «Πρώτο σημείο του Κριού».

Σύγχρονη εποχή και σημασία

Εξαιτίας της μεταπτώσεως του γήινου άξονα, το Εαρινό σημείο κινείται αργά προς τα δυτικά σε σχέση με τους μακρινούς αστέρες που σχηματίζουν τους αστερισμούς, με ρυθμό περίπου 1 μοίρα κάθε 71,1 έτη. Αυτό σημαίνει ότι από την εποχή του Ιππάρχου έχει μετατοπισθεί κατά περίπου 30 μοίρες και βρίσκεται σήμερα 4,5 μοίρες από τον αστέρα λ Ιχθύων.
Το Εαρινό σημείο είναι σημαντικό στην παρατηρησιακή αστρονομία, στην αστρονομική ναυτιλία και στην αστρολογία. Οι πίνακες των αστρονομικών εφημερίδων αναγράφουν τη θέση του ως σημείου αναφοράς για τη θέση των αστέρων ναυτιλίας.
Αγροικία των Νγκούνι

Μια αγροικία (Ζόσα: umzi, Ζουλού: umuzi, Σουάτι: umuti) στη Νότια Αφρική είναι σύμπλεγμα πολλών σπιτιών που συνήθως καταλαμβάνεται από μια ενιαία εκτεταμένη οικογένεια και συχνά με ένα συνημμένο κράαλ. Αυτοί οι οικισμοί είναι χαρακτηριστικοί των ανθρώπων που ομιλούν κάποια γλώσσα Νγκούνι. Ένα σπίτι εντός μιας αγροικίας είναι γνωστό ως ίντλου, ενώ στο πληθυντικό είναι τίντλου (Σουάτι) ή ιζίντλου (Ζόσα και Ζουλού).
Κάμι

Δημογραφικά

Το 2000, ο πληθυσμός των Κάμι (Kami) εκτιμάτο ελαττούμενος στα 16.411 άτομα.

Ιστορία

Κατά τον 19ο αιώνα, έχοντας υποπέσει συχνά θύματα απειλών από τα Ανατολικά, οι Κάμι (Kami) έκτιζαν οχυρωμένα χωριά, τα οποία προστατεύονταν με περιφράξεις.

Ασχολίες

Οι περισσότεροι από τους Κάμι (Kami), συνήθως ασχολούνται με την παραδοσιακή γεωργία, καλλιεργώντας αραβόσιτο, σόργο (ζαχαρόχορτο (sorghum)) και ρύζι· εκτρέφουν επίσης, αιγοπρόβατα και πουλερικά.
Βηρσαβεέ

Μετά τον θάνατο του Δαβίδ

Μια μέρα ο Αδωνίας, ένας άλλος γιος του Δαβίδ, πήγε και συνάντησε τη Βηρσαβεέ, μητέρα του Σολομώντα, την οποία προσκύνησε και της ζήτησ, να μιλήσει στο Σολομώντα και να του ζητήσει να του δώσει ως γυναίκα την Αβισάγ τη Σωμανίτισσα, η οποία ήταν δούλη του Δαβίδ. Έτσι η Βηρσαβεέ απονήρευτη για τις προθέσεις του Αδωνία, παρουσιάστηκε στο βασιλιά Σολομώντα για να του μιλήσει, κι αυτή το έκανε. Ο Σολομών αντιλήφθηκε την πονηρία του Αδωνία, γιατί με αυτόν τον τρόπο προσπαθούσε να πάρει τον θρόνο, και τον καταδίκασε σε θάνατο (Γ' Βασιλειών 2,13-25).
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 56.171.6)

Περιγραφή

Η έμπροσθεν όψη εικονίζει την θεά Αθηνά Πολιάδα, πλαισιωμένη από δύο κίονες με Νίκη στην κορυφή. Οι δύο νίκες κρατούν φοίνικες. Πριν από τον αριστερό κίονα διαβάζουμε την επιγραφή «ΤΩΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ», ενώ πριν από τον δεξιό κίονα την επιγραφή «ΠΟΛΥΖΗΛΟΣ ΑΡΧΟΝ». Η όπισθεν όψη είναι διακοσμημένη με σκηνή αγώνα δρόμου, κατά την οποία τρεις αθλητές τρέχουν προς τα δεξιά.

Ιστορική τοποθέτηση

Από τον 4ο αιώνα π.Χ. και μετά συναντάμε την επιγραφή του άρχοντα που κυβερνούσε την Αθήνα κατά την συγκομιδή της ιερής ελιάς, από την οποία γίνονταν το λάδι έπαθλο των Παναθηναίων. Ο Πολύζηλος υπηρέτησε την περίοδο 367-368 π.Χ. και χρονολογεί την κατασκευή του αμφορέα ετούτου.
Αλφόνσος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1841-1934)

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του βασιλιά των Δύο Σικελιών Φερδινάνδου Β΄ και της αρχιδούκισσας της Αυστρίας Μαρίας Θηρεσίας. Ήταν δούκας της Καλαβρίας και κράτησε τον τίτλο σε ολόκληρη την ζωή του και τον κληρονόμησε κατόπιν ο μεγαλύτερος γιος του, Φερδινάνδος Πίος.
Ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι ανέτρεψε το 1861 την Βουρβονική δυναστεία της Νάπολης υπό τον ετεροθαλή αδελφό του Φραγκίσκο, ολοκληρώνοντας την κατάκτηση ολόκληρης της Ιταλίας για λογαριασμό του βασιλιά Βίκτορα Εμμανουήλ Β΄. Τον Δεκέμβριο του 1894, με τον θάνατο του Φραγκίσκου, έγινε αρχηγός και διάδοχος του Οίκου των Βουρβόνων των Δύο Σικελιών.
Δελτίο δανειζομένου

Το δελτίο δανειζομένου ή η κάρτα βιβλιοθήκης είναι η αναγνωριστική κάρτα που έχει ο κάθε χρήστης μιας βιβλιοθήκης όταν είναι μέλος σε αυτή. Πάνω στο δελτίο αναγράφονται τα βασικά στοιχεία του χρήστη (όνομα, επίθετο, ιδιότητα) και συνήθως υπάρχει πρόσφατη φωτογραφία του χρήστη-κατόχου του δελτίου (στον οποίο ανήκει το δελτίο). Κάθε κάρτα διακρίνεται από ένα bar code, το οποίο αντιστοιχεί την ηλεκτρονική κάρτα του χρήστη μέσα στο αυτοματοποιημένο σύστημα που χρησιμοποιεί η βιβλιοθήκη. Συνεπώς, ο βιβλιοθηκονόμος έχει τη δυνατότητα να δει με λεπτομέρεια τα στοιχεία του χρήστη, να καταχωρίσει τα δανεισμένα βιβλία στο φάκελό του και να αποδεσμεύσει τον χρήση όταν τα επιστρέψει στη βιβλιοθήκη. Σήμερα τα περισσότερα πανεπιστήμια δημιουργούν πλαστικοποιημένες κάρτες που επιτρέπουν στην πανεπιστημιακή κοινότητα να την χρησιμοποιήσει σε διάφορες υπηρεσίες εντός πανεπιστήμιου, όπως και για την είσοδο στην βιβλιοθήκη. Με την ίδια κάρτα ο χρήστης μπορεί να θέσει ηλεκτρονικά σε κράτηση ένα τεκμήριο που χρειάζεται και δεν είναι διαθέσιμο στη βιβλιοθήκη τη δεδομένη χρονική στιγμή, ώστε να έχει προτεραιότητα στο δανεισμό.
Κατοχική κυβέρνηση

Γενικά με τον όρο κατοχική κυβέρνηση ή κυβέρνηση υπό κατοχή, ή κατά διεθνή όρο κυβέρνηση μαριονέτα, χαρακτηρίζεται η κυβέρνηση που συγκροτείται και διορίζεται σε μία πρώην κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα που έχει ηττηθεί από τον κατακτητή της. Ο διορισμός της γίνεται συνηθέστερα αμέσως μετά την παράδοση της υπόψη χώρας άνευ όρων, ανεξάρτητα αν στη συνέχεια ακολουθήσει, ή όχι, προσάρτηση του εδάφους της, ή καταστεί "κράτος δορυφόρος". Την ίδια επίσης ονομασία φέρουν και οι κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη υπό το αυτό καθεστώς.

Γενικά

Οι κατοχικές κυβερνήσεις λειτουργούν μόνο για εσωτερικές υποθέσεις, νομοθετώντας και ασκώντας εξουσία υπό την επίβλεψη στρατιωτικής διοίκησης του κατακτητή. Σημειώνεται ότι οι κυβερνήσεις αυτές στερούνται του δικαιώματος της διεθνούς εκπροσώπησης, σύναψης συμμαχιών καθώς επίσης και ανάπτυξης ελεύθερου εμπορίου, ενώ και οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι τίθενται υπό τον έλεγχο του κατακτητή. Οι διορισμοί κατοχικών κυβερνήσεων, προβλέπονται από το δίκαιο του πολέμου προσδίδοντας σ΄ αυτές την έννοια της εσωτερικής αυτοδιοίκησης, για την διατήρηση της αναγκαίας δημόσιας τάξης και ασφάλειας. Στη σύγχρονη ιστορία και ειδικότερα κατά τον Β' Π.Π. πολλές κυβερνήσεις χωρών λίγο πριν υποστούν ολοκληρωτική ήττα διέφευγαν σε άλλες χώρες προκειμένου να διατηρούν την συνέχεια της διεθνούς αναγνώρισης της χώρας τους. Στις περιπτώσεις αυτές οι κυβερνήσεις καλούνται "ελεύθερες κυβερνήσεις", σε αντιδιαστολή του όρου "κατοχικές κυβερνήσεις".

Από τον Α' Π.Π, αλλά και κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. σε πολλές χώρες διορίστηκαν κατοχικές κυβερνήσεις που συγκροτούνταν συνηθέστερα από πρόσωπα ευρύτερης λαϊκής αποδοχής και λιγότερο εμφανώς φιλικά προσκείμενα προς τον κατακτητή. Σε όλες όμως τις περιπτώσεις και παρά τον νομιμοφανή χαρακτήρα αυτών των κυβερνήσεων οι υπό την κατοχή λαοί δεν έπαψαν να τις θεωρούν αυτές και τα πρόσωπα που τις απαρτίζουν "συνεργάτες" των κατακτητών. Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι επιθέσεις που δέχθηκαν μέλη της κατοχικής ιρακινής κυβέρνησης αλλά και οι εκατόμβες νεκρών των αστυνομικών τμημάτων από τις επιθέσεις που δέχτηκαν και που είχαν διορίσει και ανασυγκροτήσει οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις μετά την εισβολή τους στο Ιράκ.
Μαχάμεντ Λόουαλ

Καριέρα στις Μεικτές Πολεμικές Τέχνες

Απο το 2008 μέχρι σήμερα, ο Λόουαλ ασχολείται με το άθλημα. Έχει καταφέρει να κατακτήσει μία φορά το Πρωτάθλημα Ελαφριών Βαρών στο Strikeforce (ελλ: Στράικφορς).

Καριέρα στην επαγγελματική πάλη

Ο Λόουαλ ήταν θαυμαστής της πάλης απο μικρή ηλικία. Όταν αποφοίτησε απο το κολέγιο, η κορυφαία εταιρία πάλης, η WWE, του προσέφερε συμβόλαιο. Αφού πέρασε μια εβδομάδα στο εκπαιδευτήριο Ohio Valley Wrestling, αποφάσισε πως δεν ήθελε να εργαστεί στο WWE. Ο Λόουαλ προτίμησε να αρχίσει καριέρα στις Μεικτές Πολεμικές Τέχνες.

TNA Wrestling

Τον Μάιο του 2012, ο Λόουαλ υπέγραψε με την εταιρείας πάλης TNA Wrestling. Αφού εκπαιδεύτηκε τους επόμενους μήνες, εμφανίστηκε ως "Κινγκ Μο" τον Οκτώβριο στο τηλεοπτικό σόου της εταιρείας Impact Wrestling.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1992-1993

Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 1992–93 ήταν η 9η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλες οι ομάδες, ανεξαρτήτως της κατηγορίας που αγωνίζονταν. Μέχρι και τους ημιτελικούς οι αγώνες ήταν μονοί, στην έδρα της αναφερόμενης ως γηπεδούχου. Ο τελικός διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 6η φορά στην ιστορία του.

Φάσεις Α' - Γ'

Αγωνίστηκαν ομάδες κατηγοριών χαμηλότερων της Α2, χωρισμένες σε ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια.
Όλγανος

Ο Όλγανος ήταν γιος του μυθικού βασιλιά της περιοχής της Ημαθίας, Βέρη (ή Βίρη). Από τις δύο κόρες του Βέρη, τη Βέροια και τη Μίεζα, ονομάστηκαν οι δύο ομώνυμες και σημαντικές πόλεις της Ημαθίας – στη Μίεζα πέρασε ο Μέγας Αλέξανδρος τα εφηβικά του χρόνια κοντά στον Αριστοτέλη. 
Ο Όλγανος μεταμορφώθηκε σε ποτάμιο θεό και ονόμασε το ποτάμι, που ίσως ταυτίζεται με το ποτάμι Αραπίτσα, που κυλά από τη Νάουσα προς τον κάμπο κοντά στο χωριό Κοπανός. Εκεί αποκαλύφθηκε και προτομή του ποταμού (2ος αι. μ.Χ.) η οποία βρίσκεται στο Μουσείο της Βέροιας. Εικάζεται ότι στην περιοχή υπήρχε ιερό προς τιμή του.
291 Αλίκη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις της Αλίκης υπολογίζονται σε 19×12×11 χιλιόμετρα (μέση διάμετρος 15 χλμ.), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 3,5 ως 5 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2.7 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,208 (από δεδομένα του IRAS). Η Αλίκη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 19 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή, με άξονα περιστροφής κεκλιμένο κατά 35 μοίρες ως προς το επίπεδο της τροχιάς. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Αλίκης εκτιμάται σε 90 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη μπορεί να φθάνει και τους -5 βαθμούς C.
Μάχη της Καστέλλας (Πειραιώς)

Πρώτη μάχη

Διεξήχθη στις 30 Ιανουαρίου 1827 μεταξύ των υπερασπιστών του ομώνυμου λόφου της Αττικής και των δυνάμεων του Ρεσίτ Πασσά ο οποίος εξόρμησε εναντίον τους με πεζικό και ιππικό, ενώ χρησιμοποίησε και έξι κανόνια. Τις ελληνικές μονάδες υπεράσπισαν δυο Ψαριανά πλοία, καθώς και το  ατμόπλοιο «Καρτερία» υπό το ναύαρχο Άστιγξ. Ύστερα από 5ωρη σύγκρουση οι Τούρκοι υποχώρησαν με βαριές απώλειες (πέραν των 300 νεκρών) τις οποίες αύξησε η καταδίωξη από αντεπιτιθέμενα τμήματα των Ελλήνων μαχητών υπό τους Μακρυγιάννη, Σπ. Δοντά και Δημ. Μπενιζέλο. Οι ελληνικές απώλειες ήταν 60 άνδρες και φθορές της «Καρτερίας», που προκλήθηκαν από το αντίπαλο πυροβολικό.

Δεύτερη μάχη

Στις 20 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς ο Τούρκος αρχιστράτηγος επιχείρησε νέα επίθεση κατά της Καστέλλας, της οποίας την κατάληψη θεωρούσε απαραίτητη για την συνέχεια της πολιορκίας της Ακρόπολης αλλά απέτυχε εκ νέου, παρά το γεγονός ότι οι αντίπαλοί του, οχυρωμένοι στη βαλτώδη θέση «Τρεις Πύργοι» δε διέθεταν ιππείς, ενώ και ο αριθμός τους (μόλις 500 μαχητές, υπό τους Αθηναίους οπλαρχηγούς Χαρ. Ιγγλέση, Γεώργ. Λέκκα και του εκ Ναυπάκτου Παν. Σωτηρόπουλου) ήταν ελάχιστος σε σχέση με τις τουρκικές δυνάμεις (3.000 πεζοί, 1.000 ιππείς).
Παρότι η επιτυχής άμυνα της Καστέλλας δεν εμπόδισε το γενικότερο σχέδιο του Κιουταχή να καταλάβει την Ακρόπολη, εντούτοις, προσέφερε στις ελληνικές δυνάμεις ένα σημαντικό προγεφύρωμα για τον περαιτέρω αγώνα τους στην Αθήνα.
Ιωάννης Γεννηματάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Γύθειο, με καταγωγή από τις Θαλάμες της Μεσσηνιακής Μάνης. Αδερφός του ήταν ο Θεόδωρος Γεννηματάς, δικηγόρος και πατέρας του Γεωργίου Γεννηματά.
Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Το 1954 ανέλαβε επικεφαλής του εκστρατευτικού ελληνικού σώματος στην Κορέα ενώ την περίοδο 1960 - 1961, ως υποστράτηγος, διετέλεσε διοικητής της τότε Ανωτέρας Σχολής Πολέμου (ΑΣΠ, σημερινή ΑΔΙΣΠΟ).  Τον Απρίλιο του 1964 ανέλαβε την αρχηγία του Γενικού Επιτελείου Στρατού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1965, οπότε και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιστράτηγου ε.α. ενώ του δόθηκε τιμητικά και ο τίτλος του επίτιμου αρχηγού Γ.Ε.Σ.
Ο Γεννηματάς υπήρξε άνθρωπος των Ανακτόρων, είχε παρασκηνιακή συμμετοχή στις εκλογές βίας και νοθείας του 1961 (ως αντιστράτηγος και διοικητής του Β΄ Σώματος Στρατού στην Βέροια) ενώ η επιλογή του ως αρχηγού ΓΕΣ υπήρξε αποτέλεσμα συμβιβασμού του Γεωργίου Παπανδρέου με τα ανάκτορα. 
Η επιλογή αυτή του Γ. Παπανδρέου έγινε τότε στόχος έντονης εσωκομματικής κριτικής (ως μοιραίος συμβιβασμός), μεταξύ άλλων από την εφημερίδα «Ελευθερία» και την ομάδα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, οι οποίοι θεωρούσαν ως δεδομένο ότι νέος αρχηγός ΓΕΣ θα γινόταν ο αντιστράτηγος Ανδρέας Σιαπκαράς (ο μόνος από τους εν ενεργεία αντιστράτηγους που δεν ανήκε στην δεξιά). Αντίδραση όμως υπήρξε και από την ομάδα του Ανδρέα Παπανδρέου, η οποία ήθελε να τοποθετήσει ως αρχηγό ΓΕΣ τον απόστρατο αντιστράτηγο Αριστείδη Βλάχο (αφού πρώτα με ειδικό νόμο θα τον επανέφερε στο στράτευμα). Ο Βλάχος, που αποτελούσε «κόκκινο πανί» για τα ανάκτορα, τελικά ανέλαβε γενικός διευθυντής της Γενική Διευθύνσεως Εθνικής Ασφαλείας (ΓΔΕΑ).
Στα χρόνια της μεταπολίτευσης η αρνητική εικόνα του Γεννηματά και της αρχηγίας του ανατράπηκε, εν μέρει, από τα απομνημονεύματα των ίδιων των χουντικών πραξικοπηματιών, οι οποίοι ανέφεραν ότι ο Γεννηματάς ήταν ο άνθρωπος που τους δυσκόλεψε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον: ο χουντικός Νικόλαος Γκαντώνας έγραψε ότι επί Γεννηματά «Η ΚΥΠ είχεν αλωθή υπό των Παπανδρεϊκών. Άρχισαν οι διωγμοί των δεξιών αξιωματικών εις το Στράτευμα» και ότι ο Γεννηματάς «έκαμνε τα κομματικά ρουσφέτια των Παπανδρέου διά να δείξη καλήν διαγωγήν. Άρχισε ο Ανδρεϊσμός και ο Ασπιδισμός». Ο Στέφανος Καραμπέρης, ηγέτης της παπαδοπουλικής χούντας στην Βόρεια Ελλάδα έγραψε ότι «Από την άνοιξιν του 1964 ήρχισεν ο χορός των μεταθέσεων Αξ/κων, ίνα τηρηθή η υπόσχεσις του τότε Αρχηγού του ΓΕΣ προς τον Πρωθυπουργόν Γ. Παπανδρέου ότι θα διαλύση τον ΙΔΕΑ. Ο Α/ΓΕΣ ξαναζωντάνεψε τον ΙΔΕΑ ώστε με το πρόσχημα αυτό να δυνηθή να εξοντώση όλα τα στελέχη διά τα οποία επίστευεν ότι ήσαν αντίθετα προς το κυβερνόν κόμμα».
Το 1965, μετά το ξέσπασμα της υπόθεσης ΑΣΠΙΔΑ ο Γεώργιος Παπανδρέου επιθυμούσε πλέον έναν καθαρά δικό του άνθρωπο ως αρχηγό ΓΕΣ και κινήθηκε για την αντικατάσταση του Γεννηματά, πλην όμως συνάντησε την σφοδρή αντίδραση των ανακτόρων αλλά και του υπουργού του, Πέτρου Γαρουφαλιά.
Cum hoc ergo propter hoc

Χιουμοριστικό παράδειγμα

Ένα χιουμοριστικό παράδειγμα αυτής της πλάνης εμφανίστηκε στο επεισόδιο των Σίμπσονς, "Much Apu About Nothing". Η πόλη είχε ξοδέψει πολλά χρήματα για να δημιουργήσει μία περίπλοκη "περιπολία αρκούδων" ως αντίδραση στην θέαση μίας μόνο αρκούδας μία εβδομάδα πριν και την υπερβολική αντίδραση των πολιτών.
Χόμερ: Ούτε μία αρκούδα. Η περιπολία δουλεύει ρολόι!
Λίζα: Αυτό που λες δεν στέκει, μπαμπά.
Homer: [μη κατανοώντας] Ευχαριστώ, γλυκιά μου.
Λίζα: [σηκώνει μία πέτρα] Με τη λογική σου, θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι αυτή η πέτρα απομακρύνει τις τίγρεις.
Χόμερ: [σκεπτικός] Χμμ. Πώς δουλεύει;
Λίζα: Δε δουλεύει.
Χόμερ:[μη κατανοώντας] Εεε...
Λίζα: Είναι απλά μία χαζή πέτρα!
Χόμερ: [προτρεπτικά] Ναι...
Λίζα: Μα δε βλέπω καμία τίγρη εδώ... ε;
Χόμερ: [παύση] Λίζα, θέλω να αγοράσω την πέτρα σου.
Φυλακή Μπρεντβέιτ

Πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Προέρχεται από την φάρμα Μπρέντβετ ως σπίτι μάθησης (lærehjem) για νεαρά αγόρια, που χτίστηκε το 1918 και χρησιμοποιήθηκε από το 1919 έως το 1923. Το 1923 το κράτος ανέλαβε την ιδιοκτησία από την Det norske lærehjem - og verneforbund. Το 1929 αποφασίστηκε η μετατροπή του ακινήτου σε ένα αναμορφωτήριο για την διδασκαλία των δεξιοτήτων εργασίας ενώ το πράσινο φως δόθηκε το 1939. Το σχέδιο αυτό δεν υλοποιήθηκε, καθώς η κατασκευή διακόπηκε από τον πόλεμο.

Στρατόπεδο συγκέντρωσης

Το 1940, η Νορβηγία δέχτηκε εισβολή και κατελήφθη από τη Ναζιστική Γερμανία. Από το 1941 το ναζιστικό δωσίλογο κόμμα Nasjonal Samling χρησιμοποίησε το Μπρεντβέιτ ως πολιτική φυλακή, ενώ είχε μια ομοιότητα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Φάλσταντ, στο αρχικό σκοπό της εγκατάστασης.
Οι άνθρωποι που φυλακίστηκαν στο Μπρεντβέιτ κατά τη διάρκεια του πολέμου περιλαμβάνουν αρκετούς καθηγητές που συνελήφθησαν κατά την καταστολή στο Πανεπιστήμιο του Όσλο τον Οκτώβριο του 1943: τους Γιόχαν Κρίστιαν Σράινερ, Οντ Χάσελ, Ράγκναρ Φρις, Γιοχάνες Άντενες, Καρλ Γιάκομπ Άρνχολμ, Μπιόρν Φόιν, Έλιβ Σκαρντ, Χάραλντ Κ. Σιελντερούπ και Ανατόλ Χάιντς. Επίσης, μια ομάδα Εβραίων κρατουμένων που έφτασε στο Όσλο μετά την αποχώρηση των SS Donau έμεινε στο Μπρεντβέιτ. Έφυγαν από το Μπρεντβέιτ στις 24 Φεβρουαρίου του 1943, και απεστάλησαν προς το Άουσβιτς για την επόμενη ημέρα. Το προσωπικό στο στρατόπεδο περιλάμβανε το γιατρό Χανς Ενγκ.

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Το 1945, μετά τον πόλεμο, το Μπρεντβέιτ χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή για τις γυναίκες της πολυαναμενόμενης δίκης για τη συνεργασία ως μέρος της νομικής εκκαθάρισης στη Νορβηγία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο μελλοντικός πολιτικός Αασλάουγκ Αάσλαντ υπηρέτησε ως διευθυντής κατά την αρχική περίοδο. Από το 1949 ήταν γενική γυναικεία φυλακή, η οποία περιελάμβανε εγκαταστάσεις καταναγκαστικής εργασίας. Η καταναγκαστική εργασία έπαψε να υπάρχει στη Νορβηγία το 1970, οπότε η φυλακή πήρε το όνομα Bredtveit fengsel og sikringsanstalt. Είναι μία από τις τρεις γυναικείες φυλακές στη Νορβηγία, ενώ οι άλλες δύο είναι οι Σάντεφιορντ και Ραβνεμπεργκέτ. Έχει χωρητικότητα 54 κρατουμένων.
Μεταξύ των ανθρώπων που φυλακίστηκαν στο Μπρεντβέιτ μετά τον πόλεμο περιλαμβάνουν τις Βερόνικα Όρντερουντ και Κριστίν Κίρκεμο που καταδικάστηκαν στην υπόθεση δολοφονίας Όρντερουντ.
Σαλικυλαλδεΰδη

Φυσική παρουσία

Η σαλυκυλαλδεΰδη αναγνωρίστηκε χαρακτηριστικό αρωματικό συστατικό του φαγόπυρου.
Αποτελεί επίσης συστατικό του καστορέλαιου, που παράγεται  από το υγρό περιεχόμενο των καστορικών σάκων των ώριμων Βορειοαμερικανικών και Ευροπαϊκών καστόρων, και χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία.
Επιπλέον, η σαλυκυλαλδεΰδη παρουσιάζεται σε αμυντικές εκκρήσεις προνυμφών διαφόρων σκαθάριών των φύλλων, σε είδη που ανήκουν στο υποφύλο Chrysomelina. Παράδειγμα τέτοιου σκαθαριού, που παράγει σαλικυλαλδεΰδη είναι το κόκκινο σκαθάρι φύλλων λεύκας, με βιολογική ονομασία Chrysomela populi.

Αντιδράσεις και εφαρμογές

H σαλικυλαλδεΰδη χρησιμοποιείται ως πρόδρομη ένωση για τις ακόλουθες:

Κατεχόλη

H σαλικυλαλδεΰδη μπορεί να οξειδωθεί από το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H₂O₂), δίνιοτας κατεχόλη. (Αντίδραση Ντεϊκίν, Dakin reaction):

Αλκυλίωση και αιθεροποίηση

Αρχικά με O-αλκυλίωση σαλικυλαλδεΰδης με χλωραιθανικό οξύ (ClCH₂COOH) και έπειτα με ενδομοριακή αφυδάτωση, σε συνθήκες αιθεροποίησης, παράγεται τελικά βενζοφουράνιο.

Αζωτούχα παράγωγα

Η σαλικυλαδεΰδη μετατρέπεται σε χηλικούς συναρμοτές μετά από αντίδραση συμπύκνωσης με αμίνες. Για παράδειγμα, με 1,2-αιθανοδιαμίνη (H₂NCH₂CH₂NH₂) συμπυκνώνεται δίνοντας το συναρμοτή σέιλεν. Με υδροξυλαμίνη (NH₂OH) δίνει σαλικυλαδοξίμη [(C₆H₄)(2-OH)CH=NOH]. Με αλκυλαμίνη (RNH₂) δίνει N-αλκυλοσαλικυλιμίνη  [(C₆H₄)(2-OH)CH=NR]:

Αλδολική συμπύκνωση

Η σαλικυλαδεΰδη με μηλονικό διαιθυλεστέρα (CH₃CH₂OOCCH₂COOCH₂CH₃) δίνει 3-καρβαιθοξυκουμαρίνιο  μέσω αλδολικής συμπύκνωσης

Κουμαρίνιο

Η σαλικυλαδεΰδη με αιθανικό ανυδρίτη (CH₃CO₃CH₃) δίνει κουμαρίνιο, μέσω σύνθεσης Πέρκινσχεν (Perkinschen synthesis):