google/wiki40b huggingface dataset:
Άγιος Θεράπων Μυτιλήνης

Ο Ιερός Ναός Αγίου Θεράποντος είναι εκκλησία στη Μυτιλήνη Λέσβου η οποία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Θεράποντα.
Την ανέγερση του νέου ναού οραματίστηκε ο μητροπολίτης Μυτιλήνης Καλλίνικος, μετέπειτα Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Με πρωτοβουλία του Καλλίνικου διενεργήθηκαν έρανοι για την οικοδόμηση του ναού.
Η Ανέγερση του ναού ξεκίνησε στις αρχές του 19ου αιώνα και ολοκληρώθηκε το 1935. Ο αρχιτέκτων που ανέλαβε το έργο ήταν ο Μυτιληνιός Αργύρης Αδαλής,  ένας μαθητής του Έρνστ Τσίλλερ. Η λειτουργία του άρχισε (έστω και ημιτελής) το 1900.
Ο ναός είναι βυζαντινού ρυθμού· ωστόσο, το μνημείο αποτελεί έναν συνδυασμό από σύγχρονες αρχιτεκτονικές τάσεις που επικράτησαν στη Δυτική Ευρώπη (Μπαρόκ, Ροκοκό, Νεοκλασικισμός). Γοτθικά στοιχεία είναι εμφανή στο ναό τα οποία συμβάλλουν στην επιβλητικότητα του και του δίνουν ένα ξεχωριστό στυλ μοναδικό στην Ελλάδα.
Cacophony

Ιστορία

Οι Cacophony δημιουργήθηκαν από τους Φρίντμαν και Μπέκερ, με τον τραγουδιστή Πίτερ Μαρίνο και το ντράμερ Άτμα Ανούρ. Πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το άλμπουμ Speed Metal Symphony το φθινόπωρο του 1987 μέσω της Shrapnel Records. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Φρίντμαν δημιούργησε τον προσωπικό του δίσκο Dragon's Kiss και ο Μπέκερ το Perpetual Burn.
Ο Ανούρ αποχώρησε πριν την ηχογράφηση του δεύτερου τους άλμπουμ, δίνοντας την θέση του στον Κένι Σταυρόπουλος των Le Mans. Παρ' όλα αυτά, τα τύμπανα στον δίσκο Go Off! έπαιξε ο Ντιν Καστρονόβο, γνωστός ως μέλος του προσωπικού σχήματος του Ozzy Osbourne και των Journey.
Ο Φρίντμαν γνώρισε παγκόσμια αναγνώριση όταν έγινε μέλος των Megadeth, αλλά και με τις προσωπικές του κυκλοφορίες. Ο Μπέκερ κυκλοφόρησε μία σειρά σόλο άλμπουμ και εντάχθηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο προσωπικό σχήμα του τραγουδιστή των Van Halen, Ντέιβιντ Λι Ροθ. Ενώ συνεργαζόταν με τον Ροθ, ο Μπέκερ διαγνώστηκε με αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (Νόσος Λου Γκέρινγκ) και έμεινε παράλυτος. Παρ' όλα αυτά, συνέχισε να συνθέτει μουσική με την βοήθεια μηχανημάτων.
Άννα Αποστολάκη

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1880 στο Ρέθυμνο Κρήτης. Τελείωσε το Αρσάκειο στην Αθήνα και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αναγορεύθηκε διδάκτωρ της φιλολογίας. Ο ιδρυτής του Μουσείου Κοσμητικών Τεχνών Γεώργιος Δροσίνης την προσέλαβε ως την πρώτη διευθύντρια το 1924. Εργάστηκε εκεί ως το 1954. Μελέτησε τα κοπτικά υφάσματα που είχαν παραχωρηθεί από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και δημοσίευσε ένα σύγγραμμα με τον τίτλο «Τὰ Κοπτικὰ ὑφάσματα τοῦ ἐν Ἀθήναις Μουσείου Κοσμητικῶν Τεχνῶν» το 1932. Το 1933 το Μουσείο Μπενάκη της ανέθεσε τον κατάλογο των κοπτικών υφασμάτων του. Το χειρόγραφο χάθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά δημοσίευσε πολλές αυτοτελείς μελέτες για αρχαία κεντήματα του μουσείου. Απεβίωσε το 1958.
Κωνσταντίνος Κρίσπης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Μιχαήλ Κρίσπη, δημογέροντα της Πάρου. Διετέλεσε δήμαρχος Παροικιάς. Εξελέγη βουλευτής Νάξου στις εκλογές του 1859 και επανεξελέγη σε αυτές του 1868, του 1869, του 1873, του 1874 και του 1879.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων τον Νικόλαο Κρίσπη, επίσης πολιτικό.
Πολυθέα Ηρακλείου

Δ.δ.Πολυθέας

Το Δημοτικό διαμέρισμα περιλαμβάνει την Πολυθέα, που είναι έδρα,  και την Τζίγκουνα, η οποία έχει μόλις 18 κατοίκους (2001).

Ιστορικά στοιχεία

Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Πηγαϊδούρι, και με αυτήν απαντάται από το 1671 (οθωμανική απογραφή) μέχρι το 1940. Το όνομα αυτό προέρχεται από το πηγάιδι, όπως λέγεται στα κρητικά το πηγάδι. Στις ενετικές απογραφές (1577, 1583, 1630), το βρίσκουμε με την ονομασία Apigaiduri στην επαρχία Πεδιάδος. Από αυτές, στον Καστροφύλακα αναγράφεται ότι είχε 674 πληθυσμό.  Το 1881 υπήχθη στο Δήμο Καστελλίου και από το 1928 μέχρι και την εφαρμογή του Σχεδίου Καποδίστριας ήταν κοινότητα.
Αλίσα Γκαλιάμοβα

Σταδιοδρομία

Η Γκαλιάμοβα κέρδισε το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων τα έτη 1987-1988. Το 1988 κέρδισε επίσης  το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Νεανίδων.
Τον Δεκέμβριο 1997, κέρδισε στο Τουρνουά Υποψηφίων για το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Γυναικών που πραγματοποιήθηκε στο Χρόνινγκεν Ολλανδίας. Ήταν προγραμματισμένο να παίξει μία παρτίδα με την Ζίε Ζουν, η οποία τερμάτισε δεύτερη, τον Αύγουστο 1998, και ο νικητής του αγώνα θα έπαιζε μία παρτίδα το Νοέμβριο 1998 με την Ζούζα Πόλγκαρ για το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα γυναικών.
Ωστόσο, ενώ ο αγώνας με την Ζίε Ζουν είχε ήδη προγραμματιστεί, η Γκαλιάμοβα αντέδρασε επειδή είχε προγραμματιστεί να παιχτεί ολόκληρη η παρτίδα στην Κίνα, την έδρα της αντιπάλου της, με την αιτιολόγηση ότι μόνο η Κίνα προσφέρθηκε να φιλοξενήσει τον αγώνα. Η Γκαλιάμοβα ήθελε να παιχτεί η μισή παρτίδα στο Καζάν Ρωσίας, αλλά οι Ρώσοι δεν χρηματοδότησαν την διοργάνωση. Τελικά, όταν η Γκαλιάμοβα δεν κατάφερε να προσέλθει στον αγώνα, ανακηρύχθηκε νικήτρια η Ζίε Ζουν.
Στη συνέχεια, η FIDE είχε προγραμματίσει έναν αγώνα μεταξύ της Ζίε Ζουν και της Ζούζα Πόλγκαρ για τον Νοέμβριο 1998. Ωστόσο, η Πόλγκαρ δήλωσε ότι δεν μπορούσε να παίξει εκείνο τον καιρό, επειδή ήταν έγκυος. Μετά την γέννηση του γιου της, Τομ, τον Μάρτιο του 1999, η FIDE προσπάθησε εκ νέου να προγραμματίσει έναν αγώνα, αλλά αυτή τη φορά η Πόλγκαρ δεν μπορούσε να παίξει επειδή θήλαζε.
Τελικά, μετά από επανειλημμένες προσπάθειες για τη διοργάνωση ενός αγώνα που έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί από το 1998, η FIDE δήλωσε ότι η Πόλγκαρ είχε εκπέσει τον τίτλο της ο οποίος ήταν πλέον κενός. Η FIDE επέτρεψε την επάνοδο της Γκαλιάμοβα στον κύκλο και διοργάνωσε έναν αγώνα μεταξύ αυτής και της Ζίε Ζουν για το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα γυναικών 1999. Αυτή τη φορά, η Γκαλιάμοβα ήταν πρόθυμη να παίξει επειδή το αρχικό αίτημά της ικανοποιήθηκε και η Ρωσία δέχτηκε να χρηματοδοτήσει τον μισό αγώνα, ο οποίος διεξήχθη στο Καζάν Ρωσίας και το Σενγιάνγκ Κίνας τον Αύγουστο 1999, όπου κέρδισε η Ζίε Ζουν με 8,5 - 6,5.
Τον Μάρτιο 2006 η Γκαλιάμοβα έφτασε και πάλι στον τελικό του Παγκόσμιου Σκακιστικού Πρωταθλήματος Γυναικών του FIDE, όπου διαγωνίστηκε με την Ζου Γιούχουα.
Το 2017, ήρθε τρίτη στο Ευρωπαϊκό Ατομικό Σκακιστικό Πρωτάθλημα Γυναικών στη Ρίγα.

Προσωπική ζωή

Η Αλίσα γεννήθηκε στην οικογένεια ενός Ρώσου πατέρα και μιας Τατάρας μητέρας (Γκαλιάμοβα ήταν το επίθετο της μητέρας της).
Η Αλίσα Γκαλιάμοβα παντρεύτηκε τον Ουκρανό Διεθνή γκρανμαίτρ Βασίλι Ιβαντσούκ, έναν κορυφαίο παίκτη στην βαθμολογία παγκόσμια. Χώρισαν το 1996.
Θεωρίες της υπεραξίας

Ο Μάρξ για την υπεραξία

Κατά τον Μαρξ, υπεραξία (αγγλ. surplus value ή surplus product, γερμ. Mehrproduct) είναι το μέρος της αξίας που δημιουργείται από την εργασία των μισθωτών εργατών (πνευματική ή χειρονακτική), αλλά δεν πληρώνεται από τον καπιταλιστή, είναι η υπεραξία κατα τον Μάρξ. Η υπεραξία δηλαδή είναι μια κοινωνική σχέση που δεν αναγνωρίζουν οι αστοί οικονομολόγοι και δημιουργείται μόνο στην παραγωγή αλλά εκδηλώνεται στη σφαίρα της κυκλοφορίας. 
"Ο φετιχικός χαρακτήρας του καπιταλιστικού κέρδους προκύπτει και από το γεγονός ότι η αρχική μορφή με την οποία συναντώνται το κεφάλαιο και η μισθωτή εργασία στην αγορά εργασίας, μεταμφιέζεται και η ίδια η υπεραξία δεν εμφανίζεται σαν προϊόν της ιδιοποιημένης απλήρωτης μισθωτής εργασίας, αλλά σαν περίσσευμα της τιμής πούλησης του εμπορεύματος, πάνω από την τιμή κόστους του. Γι' αυτό η τιμή κόστους του εμπορεύματος στην προκειμένη περίπτωση παρουσιάζεται εύκολα σαν να είναι η πραγματική του αξία, έτσι, που "... το κέρδος παρουσιάζεται σαν περίσσευμα της τιμής πώλησης των εμπορευμάτων πάνω από την ενυπάρχουσα σε αυτά αξία"
Σκότωσα για την Τιμή μου

Περίληψη

Μια νεαρή κοπέλα τσακώνεται με τον αρραβωνιαστικό της που είναι ένας νεαρός επιθεωρητής. Χωρίζουν κι εκείνη γνωρίζει έναν ζωγράφο. Την καλεί στο ατελιέ του για να τη ζωγραφίσει, επιχειρεί όμως να τη βιάσει. Εκείνη τον σκοτώνει και την υπόθεση αναλαμβάνει ο πρώην φίλος της, ο επιθεωρητής.
Στην έρευνα που πραγματοποιεί ανακαλύπτει ένα ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος της φίλης του το οποίο θέλει να αποκρύψει από τους ανωτέρους του. Τότε είναι που μπλέκεται στην υπόθεση ένας εκβιαστής ο οποίος την είδε να βγαίνει από το διαμέρισμα του δολοφονημένου. Ο αστυνομικός απειλεί να τον συλλάβει ως ύποπτο για τον φόνο και τον καταδιώκει. Στη διάρκεια μιας καταδίωξης στο Βρετανικό Μουσείο ο εκβιαστής πέφτει και σκοτώνεται. Τότε η φίλη του αστυνομικού πηγαίνει να παραδοθεί στην αστυνομία και να ομολογήσει τον φόνο που διέπραξε. Συλλαμβάνεται και οδηγείται στον επιθεωρητή-φίλο της ο οποίος όμως την αφήνει ελεύθερη.

Πηγές έμπνευσης

Βασίζεται σε ένα θεατρικό έργο του Τσαρλς Μπένετ διασκευασμένο από τους Άλφρεντ Χίτσκοκ, Τσαρλς Μπένετ και Μπεν Λεβύ.

Εκδόσεις

Η ταινία υπάρχει σε δύο εκδοχές, μία βωβή και μία ομιλούσα. O George Sadoul, αναφέρει πως ήταν η πρώτη ομιλούσα αγγλική ταινία. Η Γερμανίδα ηθοποιός Άννυ Όντρα επειδή ομιλούσε ελάχιστα καλά αγγλικά ντουμπλαρίστηκε από την Αγγλίδα ηθοποιό Τζόαν Μπάρι.
Σημαία της Σερβίας

Μεσαιωνικές σημαίες

Η αρχαιότερη γνωστή περιγραφή της σερβικής σημαίας είναι αυτή του 1281 , κατά την περιγραφή του θησαυρού του Στέφανου Βλαντισλάβ, η οποία έλεγε vexillum unum de zendato rubeo et blavo - σημαία κόκκινου και γαλάζιου υφάσματος.
Το αρχαιότερο γνωστό σχέδιο με τη σημαία της Σερβίας χρονολογείται από έναν χάρτη του 1339 του Angelino Dulcert. Ο χάρτης απεικονίζει πολλές σημαίες και η Σερβία αναφέρεται ως Seruja. Η σημαία είναι ένας κόκκινος δικέφαλος αετός σε κίτρινο ή λευκό φόντο.

Σύγχρονες σημαίες

Στη διάρκεια της πρώτης εξέγερσης της Σερβίας, η σπουδαιότερη σημαία ήταν μια λευκή- ερυθρή- μπλε, με τρεις σταυρούς. Υπήρχαν επίσης και σημαίες με άλλα χρώματα.
Το 1835 με το Σύνταγμα εκείνης της χρονιάς η σημαία απέκτησε τρεις οριζόντιες λωρίδες διά νόμου, χρώματος κόκκινου, λευκού και μπλε. Η σημαία αυτή παρομοιάστηκε με τη σημαία της Γαλλικής Επανάστασης. Ως προς τα χρώματα είναι αντεστραμμένα τα χρώματα της ρωσικής σημαίας.

1882-1918

Το βασίλειο της Σερβίας χρησιμοποίησε τα ίδια χρώματα με το μεγάλο εθνόσημο. Το εμπορικό σήμα περιείχε μόνο το θυρεό και το στέμμα από το μεγάλο εθνόσημο και για το λόγο αυτό μοιάζουν πολύ με τη σημερινή σημαία.
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση της σημαίας απαγορευόταν . Έπειτα από τον πόλεμο, δημιουργήθηκε η Γιουγκοσλαβία. Η τότε Σερβία δεν είχε δική της σημαία.
Βάρβιτος

Η βάρβιτος ή το βάρβιτον ήταν αρχαίο έγχορδο μουσικό όργανο, μια παραλλαγή της λύρας.

Περιγραφή

Η βάρβιτος ήταν πιο στενή από τη λύρα και μακρύτερη, επομένως οι χορδές της ήταν μακρύτερες και η έκταση χαμηλότερη. 
Στον Αθήναιο υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές για την εφεύρεσή του. Κατά τον Πίνδαρο, ο Τέρπανδρος υπήρξε ο εφευρέτης του μουσικού αυτού οργάνου . Κατά τον Νεάνθη όμως τον ιστορικό από την Κύζικο, το βάρβιτον ήταν εφεύρεση του Ανακρέοντα . Βέβαιο είναι ότι ήταν όργανο που απολάμβανε μεγάλη τιμή στη σχολή της Λέσβου (Τέρπανδρος, Αλκαίος, Σαπφώ, Ανακρέων). 
Ο αριθμός των χορδών του βάρβιτου δεν είναι γνωστός. Ο Θεόκριτος αναφέρει πως ήταν ένα πολύχορδο όργανο ("βάρβιτον ες πολύχορδον"), ενώ ο κωμικός ποιητής Αναξίλας στο Λυροποιό του μιλά για τριχόρδους βαρβίτους ("εγώ δε βαρβίτους τριχόρδους"). Στον Αθήναιο συναντώνται και άλλα ονόματα, όπως βάρμος, βάρωμος και βαρύμιτον, συναντώνται αντί του βάρβιτον, αν και ο βάρωμος αναφέρεται σαν καθαρά διαφορετικό όργανο. Η λέξη βαρύμιτον προέρχεται από το βαρύς (χαμηλός) και μίτος (χορδή). 
Για την έκφραση "παίζω το (τη) βάρβιτο" χρησιμοποιούσαν το ρήμα βαρβιτίζω. Ο εκτελεστής του βαρβίτου λεγόταν βαρβιτιστής και ο τραγουδιστής, που συνόδευε ο ίδιος το τραγούδι του στο βάρβιτο, βαρβιτωδός.
Παναγία Αλεξιώτισσα (συνοικία)

Η Παναγία Αλεξιώτισσα είναι συνοικία της Πάτρας, που οφείλει την ονομασία της στην εκεί ομώνυμη εκκλησία, η οποία έχει και κοιμητήριο στον προαύλιο χώρο της. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του κέντρου της Πάτρας και απέχει οδικώς περίπου 2 χιλιομέτρων από αυτό. 
Γειτνιάζει με τις συνοικίες και γειτονιές: Σύνορα, Μαρούδα, Ταμπάχανα, Γλαράκη, Αστυνομικά, Παγώνα, Δροσιά και Αρόη. Κύριες οδικές αρτηρίες της συνοικίας είναι, μεταξύ άλλων, οι οδοί: Μαραγκοπούλου, Λοχαγού Μενούνου, Φώκαιας, 12ου Συντάγματος. Στην περιοχή υπάρχουν επίσης και οι εκκλησίες του Αγίου Λαζάρου και της Αγίας Άννης, που βρίσκονται στο εκκλησιακό συγκρότημα της Παναγίας Αλεξιώτισσας.
Περικλής Γεωργακόπουλος

Βιογραφία

Ο Περικλής Γεωργακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1904.
Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πολυτεχνείου της Δρέσδης με καθηγητές τον διακεκριμένο αρχιτέκτονα Martin Dufler και τον διεθνούς φήμης θεωρητικό Cornelius Gurlitt. Το 1926 αποφοιτεί από το Πολυτεχνείο μαζί με τους συμφοιτητές και φίλους του Ρέννο Κουτσουρή και Παναγιώτη Μιχελή, ενώ 3 χρόνια αργότερα από την ίδια σχολή αποφοιτεί και ο Μανώλης Βουρέκας.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ακολούθησε καριέρα υπαλλήλου στο δημόσιο τομέα. Αρχικά, εργάστηκε στο Υπουργείο Δημόσιων Έργων για δύο χρόνια (1926-1928). Το 1929 εργάστηκε στον Αυτόνομο Οργανισμό Σεισμοπαθών Κορίνθου και στη συνέχεια απασχολήθηκε  στην Υπηρεσία Σχολικών Κτηρίων του Υπουργείου Παιδείας για τα επόμενα 2 χρόνια (1929-1931). Την περίοδο από το 1931 έως το 1937 εργάζεται σαν ελεύθερος επαγγελματίας και σχεδιάζει κυρίως ιδιωτικές κατοικίες μέχρι την επάνοδό του σε νέες δημόσιες θέσεις, το Υπουργείο Υγιεινής, το θεραπευτήριο «Σωτηρία», το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Ο  πόλεμος και το διάστημα 1940-1945 τον βρίσκουν ξανά στο υπουργείο Παιδείας. Μεταπολεμικά εργάστηκε πάλι ως ελεύθερος επαγγελματίας μέχρι το 1972, εκπονώντας μελέτες πολυκατοικιών και κτηρίων γραφείων. Η μεταπολεμική επαγγελματική δραστηριότητα του αρχιτέκτονα, στον ιδιωτικό τομέα, δεν είναι γνωστή.
Η στέρεη εκπαίδευσή του και η πείρα του στις δημόσιες υπηρεσίες, σε συνδυασμό με τις ικανότητές του, του έδωσαν τη δυνατότητα να διακριθεί σε 18 συνολικά αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς με βραβεία και επαίνους. 
Ο Περικλής Γεωργακόπουλος απεβίωσε στην Αθήνα το 1975, σε ηλικία 71 ετών.

Αρχιτεκτονικό Ύφος

Ο Περικλής Γεωργακόπουλος ήταν ένας από τους εκπροσώπους του Μοντέρνου Κινήματος στην Ελλάδα και δεν πέρασε απαρατήρητος, αφού κάποια από τα έργα του δημοσιεύτηκαν και από τον Alberto Sartoris. Τα δημοτικά σχολεία που σχεδίασε στη Λάρισα και στις Σέρρες είναι πλήρως εναρμονισμένα με τη μοντέρνα γραμμή των σχολικών κτηρίων του ’30, όπως και η εξοχική κατοικία του Φεσσά στην Κηφισιά. Το σημαντικότερο έργο του, το «Κεντρικό κτήριο μαγειρείων και πλυντηρίων στο Σανατόριο Σωτηρία», φανερώνει τις ιδιαίτερες συνθετικές του ικανότητες και ταυτόχρονα είναι ένα παράδειγμα κτηρίου σχεδιασμένο βάση των αρχών του μοντερνισμού, πλήρως απελευθερωμένο από τις όποιες μορφολογικές ή τυπολογικές αναμνήσεις του παρελθόντος.
Πάρκο τσέπης

Πάρκα Τσέπης και Πολεοδομία

Βασική λειτουργία των Πάρκων Τσέπης είναι η μετατροπή ασχεδίαστων, μη λειτουργικών και προβληματικών τμημάτων γης σε ζωτικούς χώρους.  Η τελική μορφή τους βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία τόσο με τις υποδομές των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς όσο και με το συνεχές σύστημα δόμησης της περιοχής που φιλοξενούνται ώστε να μην αποτελούν ένα ξένο σώμα αυτής. Η πρόσβασή τους από τους επισκέπτες είναι ευδιάκριτη, παρέχουν κατάλληλο φωτισμό και καλή ορατότητα με αποτέλεσμα να συνδράμουν στην διατήρηση της ασφάλειας στην πόλη και στην αποφυγή δημιουργίας αστικών γκέτο.

Πάρκα Τσέπης και Περιβάλλον

Εξαιτίας του μικρού τους μεγέθους, τα Πάρκα Τσέπης δεν έχουν πρωταρχικό στόχο την περιβαλλοντική αναβάθμιση αν και η συνδρομή τους ως μηχανισμός βελτίωσης του μικροκλίματος της γειτονιάς και ειδικότερα του μετριασμού της θερμικής νησίδας, είναι αρκετά καθοριστική. Οι χώροι πρασίνου που δημιουργούνται, μειώνουν τους αστικούς θορύβους, φιλτράρουν τον αέρα από σκόνη και ρύπους, και αποτελούν χώρους φιλοξενίας πουλιών και μικρών ζώων που τείνουν να εκλείψουν από το αστικό περιβάλλον.

Πάρκα Τσέπης και Τέχνη

Ένα από τα φυσικά χαρακτηριστικά των Πάρκων Τσέπης είναι η ύπαρξη «τυφλών τοίχων» που προκύπτουν από τα κτίρια που τα περικλείουν. Η εκμετάλλευσή τους αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία προώθησης εικαστικών δράσεων εκφρασμένων μέσα από τις τέχνες του δρόμου (όπως οι μεγάλων διαστάσεων τοιχογραφίες και τα γκράφιτι) καθώς και βελτίωσης της αισθητικής του αστικού χώρου.

Πάρκα Τσέπης και Οικονομία

Η συμβολή των Πάρκων Τσέπης στον οικονομικό τομέα είναι εξίσου σημαντική. Παρόλο που το απαιτούμενο κεφάλαιο για την δημιουργία τους και τη συντήρησή τους είναι χαμηλό, συνδράμουν στην συνολική αναβάθμιση της περιοχής με αποτέλεσμα να προσελκύουν μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών και επιχειρήσεων ενισχύοντας την τοπική επιχειρηματικότητα και αυξάνοντας τις αξίες των ακινήτων της γειτονιάς.

Πάρκα Τσέπης και Κοινωνία

Τα Πάρκα Τσέπης ως αστικά κοινά αγαθά, σηματοδοτούν τη δημιουργία κοινωνικών πυρήνων που αντανακλούν τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες των ανθρώπων στους οποίους απευθύνονται. Συμβάλλουν στην δημιουργία κοινωνικού κεφαλαίου μέσω της συναναστροφής, της οικειότητας και της ασφάλειας που μπορούν να προσφέρουν στους χρήστες. Η δυνατότητα τους να υποστηρίζουν πλήθος εναλλακτικών χρήσεων, αποπνέει στον χρήστη ευελιξία και ελευθερία δράσης δημιουργώντας ένα σημείο συνάντησης και αλληλεπίδρασης μεταξύ των κατοίκων και του χώρου. Όπως αποδεικνύει και η διεθνής εμπειρία, ο σχεδιασμός, η υλοποίηση και η συντήρησή τους μπορεί να ανατεθεί αποκλειστικά σε ενδιαφερόμενους ιδιώτες, κοινωνικές ομάδες και κινηματικές πρωτοβουλίες χωρίς να απορρίπτεται η συμμετοχή του κράτους και των επιχειρήσεων εφόσον αυτή δρα επικουρικά και όχι επεμβατικά.
Σάββας Μούργος

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Γεννήθηκε στο Μαρούσι και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία στις ακαδημίες του Πανιωνίου στην ηλικία των έξι ετών. Το 2010, μετακινήθηκε στην Arsenal Elite Academy και το 2014 υπέγραψε συμβόλαιο με την Άρσεναλ.  
Τον Αύγουστο του 2017, μετακινήθηκε στη Νόριτς Σίτι.  Τον Ιούλιο του 2018, μετακινήθηκε ως δανεικός στην ολλανδική Ντόρντρεχτ.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα με την Εθνική Παίδων.
Κάθριν Πρέσκοτ

Καριέρα

Τον Ιούλιο του 2008, η Πρέσκοτ και η δίδυμη αδερφή της Μέγκαν εμφανίστηκαν στο επεισόδιο «Dare, Double Dare, Truth» της σαπουνόπερας Doctors, υποδυόμενες τις δίδυμες αδερφές, Έιμι και Σάρλοτ Γουίλκοξ αντίστοιχα.
Στις αρχές του 2009, η Πρέσκοτ υποδύθηκε την Έμιλι Φιτς στην τηλεοπτική εφηβική σειρά Skins στον 3ο και 4ο κύκλο, μαζί με άλλους χαρακτήρες γνωστούς ως η «Δεύτερη γενιά» της σειράς.
Η Πρέσκοτ δήλωσε στην επίσημη ιστοσελίδα της το Μάρτιο του 2010 ότι κέρδισε ένα ρόλο στο πιλοτικό επεισόδιο της σειράς Goth. Στα τέλη του Απριλίου 2010, επιβεβαίωσε μέσω της ιστοσελίδας της ότι θα ξεκινούσε τα γυρίσματα για τη σειρά τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.
Στις 16 Οκτωβρίου 2012, ανακοινώθηκε ότι θα αναλάβει πάλι το ρόλο της ως Έμιλι Φιτς στον έβδομο κύκλο της σειράς Skins.

Προσωπική ζωή

Η Κάθριν είναι 6 λεπτά μεγαλύτερη από τη δίδυμη αδερφή της Μέγκαν και έχει συνολικά 14 τρυπήματα στο σώμα της. 
Όταν παραχώρησε τη δική της «Top Ten Playlist» στην επίσημη ιστοσελίδα του Skins ανέφερε τους The Cardigans, Metallica και Röyksopp ανάμεσα στην αγαπημένη της μουσική.
Ως απάντηση σε μια ερώτηση ενός θαυμαστή της  στην ιστοσελίδα της (με αφορμή φήμες που αφορούσαν την ομοφυλοφιλία του χαρακτήρα της στο Skins, η Πρέσκοτ αποκάλυψε ότι θα προτιμούσε να μην βάλει ετικέτα στον εαυτό της αφορώντας την σεξουαλικότητά της και ότι «οι ετικέτες είναι για τις κονσέρβες». Ακόμη δήλωσε ότι δεν πιστεύει ότι «οι άνθρωποι καθορίζονται από τη σεξουαλικότητά τους», υποστηρίζοντας ότι «αυτή δεν αλλάζει το πως είναι ως άνθρωποι». 
Απαντώντας σε μια άλλη ερώτηση, αποκάλυψε ότι δεν είναι αυστηρά χορτοφάγος, αλλά είναι επιφυλακτική σχετικά με το τι κρέας καταναλώνει.
Νικόλαος Κοκκίνης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κριτσά Λασιθίου και είναι πτυχιούχος του Τμήματος Μαθηματικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το 1982 ως το 1989 υπηρέτησε ως πρόεδρος της Κοινότητας Κριτσάς, Πρόεδρος του Nομαρχιακού Γενικού Nοσοκομείου Aγίου Nικολάου και από το 1990 ως το 1991 ως αιρετός νομαρχιακός σύμβουλος.

Πολιτική καριέρα

Στις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου του 1993 εξελέγη βουλευτής με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ (μέλος του από το 1975) στο Νομό Λασιθίου. Έπειτα από τις εκλογές που διεξήχθησαν το 1996, στην έδρα του εξελέγη ο Μιχάλης Καρχιμάκης. Ο Κοκκίνης προσέφυγε στο Εκλογοδικείο και κέρδισε την έδρα. Ορκίστηκε εκ νέου βουλευτής στις 30 Σεπτεμβρίου 1997. Το 2010 διορίστηκε Διοικητής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ). Από το 1990 ως το 2008 εκλεγόταν ανελλιπώς στην Κεντρική Επιτροπή του Κινήματος.
Τον Δεκέμβριο του 2018 ηγήθηκε πρωτοβουλίας πολιτών και προέβη στην ίδρυση ανεξάρτητης δημοτικής παράταξης με σκοπό να διεκδικήσει τον Δήμο Αγίου Νικολάου. Στις εκλογές της Κυριακής 26 Μαίου 2019 έλαβε στον πρώτο γύρο ποσοστό 37,51% έναντι 43,61% του αντιπάλου του Αντώνη Ζερβού, με τον οποίο θα αναμετρηθεί για τη δημαρχία.
Κλασική κιθάρα

Η κλασική κιθάρα είναι μια κιθάρα με έξι χορδές. Ανήκει ως είδος στα χορδόφωνα και με αυτήν παίζεται κυρίως κλασική μουσική, αν και χρησιμοποιείται ευρέως και σε άλλου τύπου ρεπερτόριο. Στην κλασική κιθάρα χρησιμοποιούνται τα δάκτυλα και όχι η πένα. Η διαφορά από την ακουστική κιθάρα σε ζητήματα τεχνικής κατασκευής και ήχου είναι πολύ μεγάλη, παρ' όλο που η εξωτερική εμφάνιση ενίοτε ξεγελά, ιδιαίτερα στις κιθάρες φλαμένκο.. Το μέγεθος κάποιας κλασικής κιθάρας μπορεί να είναι συνήθως 3/4 ή 4/4.
Η ηλεκτροκλασσική κιθάρα δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μία κλασσική κιθάρα στην οποία έχει τοποθετηθεί ειδικό μικρόφωνο και, συχνά, ένας ρυθμιστής (equalizer) μεσαίων, μπάσων και έντασης. Το μικρόφωνο είναι ακριβώς κάτω από το ηχείο και είναι ρυθμισμένο να πιάνει μόνο τα ηχητικά σήματα που έρχονται από την ευθεία στην οποία βρίσκεται. Έτσι, επιτυγχάνεται βέλτιστη ποιότητα ήχου, όταν χρησιμοποιούμε την κιθάρα με ενισχυτή. Η σύνδεση είναι με τη γνωστή διάταξη, δηλαδή με έναν κοινό ενισχυτή και ένα απλό καλώδιο που καταλήγει στην βάση της κιθάρας. O τρόπος παιξίματος μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τον παίκτη, αλλά συνήθως παίζεται όπως η κλασσική κιθάρα (δακτυλισμοί). Τέλος, η κιθάρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μια κοινή κλασσική, ανάλογα με τις προτιμήσεις του οργανοπαίκτη. Υπάρχουν τέσσερα είδη ηλεκτρικής προενίσχυσης της κλασσικής ή  ακουστικής κιθάρας, με μαγνήτες - πιεζοηλεκτρικούς κρυστάλλους και μικρόφωνα, που μπορούν να τοποθετηθούν μόνιμα ή προσωρινά (μπορούν να αφαιρεθούν άμεσα) σε διάφορα σημεία της κιθάρας. Ανάλογα με τα σημεία έχουμε και τους ανάλογους μαννήτες - μικρόφωνα: Τα Soundholes pickups στην περιοχή της τρύπας του ηχείου, τους Soundbooard Transducers σε διάφορα σημεία του καπακιού (εμπρός και πίσω) της κιθάρας, εσωτερικά ή εξωτερικά, τους Undersaddle Transducers κάτω από τον καβαλάρη και τα Microphone Hybrid Pickups, ένα υβριδικό σύστημα συνδυασμού μικροφώνου (εσωτερικού ή εξωτερικού) στην τρύπα του ηχείου με μαγνήτες στον καβαλάρη ή στο ηχείο. Για την κλασσική κιθάρα με την ιδιαιτερότητα των νάιλον χορδών και του φυσικού της ήχου, ενδείκνυται η χρήση των πιεζο-κρυστάλλων γέφυρας (καβαλάρη) που λαμβάνουν τις δονήσεις του ήχου στο σώμα της κιθάρας και ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στο χτύπημα των χορδών με τα δάκτυλα ή την πένα αλλά και σε μεγάλες σχετικά εντάσεις (δεν προκαλούν εύκολα ανάδραση). Μία άλλη λύση εύκολη στην εγκατάσταση, αλλά επιρρεπής στην ανάδραση, είναι η χρήση συμπαγών πυκνωτικών μικροφώνων, τοποθετημένα εξωτερικά λίγο πάνω από το ηχείο, ώστε να λαμβάνουν και να αποδίδουν ένα φυσικότερο ήχο. Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα που καλούνται να λάβουν υπόψη τους οι κιθαρίστες. Ιδιαίτερα για εκείνους τους σολίστες που χρησιμοποιούν πολύ ακριβές χειροποίητες κιθάρες, στις οποίες δεν θέλουν να επέμβουν στην κατασκευή τους (π.χ. με τρυπήματα στο σκάφος), έχουν παρουσιαστεί τα τελευταία χρόνια λύσεις μόνιμες αλλά μη επεμβατικές όπως είναι κάποιοι πιεζοηλεκτρικοί μαγνήτες που τοποθετούνται εύκολα ανάμεσα στον καβαλάρη και τις χορδές, χωρίς τρύπημα.
Cronos Airlines

Ιστορία

Η Cronos Air (C8), ιδρύθηκε το 2007, από τον Διευθύνοντα Σύμβουλό της κ. Ανδρέα Καϊάφα.