Αραβία

Η Αραβία ή Αραβική Χερσόνησος είναι μεγαλύτερη  χερσόνησος της Ασίας, με μήκος 2.200 χλμ. στο μεγαλύτερο μήκος της και 2.000 χλμ. στο μεγαλύτερο πλάτος της.
Από γεωλογικής άποψης είναι συνέχεια της Σαχάρας και τμήμα του αμμώδους εδάφους που περνώντας από το Ιράν φτάνει μέχρι την έρημο Γκόμπι.
Η Αραβία είναι ένα άνυδρο οροπέδιο ενώ στη μέση περίπου βρίσκονται οάσεις και χωριά με φοίνικες και νερό σε μεγάλο βάθος.
Πολύ γνωστή για τις ερήμους της και γενικά τον ερημικό της χαρακτήρα, τα μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και, πολιτισμικά, ως γη των Αράβων και κοιτίδα του πολιτισμού τους, και ως η κοιτίδα μιας από τις τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες της ανθρωπότητας, του Ισλάμ.
Ο πολιτισμός της Αραβίας αναπτύχθηκε κοντά στις ακτές, ιδίως στην περιοχή της Χετζάζ (στη σημερινή Σαουδική Αραβία) που βρίσκονται οι πόλεις Μέκκα και Μεδίνα και στην Υεμένη, πατρίδα πολλών παλιών βασιλείων.
Πολιτικά, το μεγαλύτερο μέρος της Αραβικής Χερσονήσου καταλαμβάνεται από το κράτος Σαουδική Αραβία, και ακολουθούν σε έκταση τα κράτη Υεμένη, Ομάν και τα πολύ μικρότερα Κουβέιτ, Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, και Μπαχρέιν (το τελευταίο για την ακρίβεια είναι απλώς νησί κοντά στις ακτές της Αραβίας).

Γεωγραφία

Η Αραβική χερσόνησος βρέχεται βορειοανατολικά από τον Περσικό Κόλπο, και τα Στενά του Ορμούζ, τον κόλπο του Ομάν στα ανατολικά, την Αραβική Θάλασσα νότια και νοτιανατολικά, τον κόλπο του Άντεν στα νότια, το στενό του Μπαμπ ελ Μαντέμπ στα νοτιοδυτικά και τέλος τη Ερυθρά θάλασσα νοτιοδυτικα και δυτικά. Το βόρειο κομμάτι της χερσονήσου συνορεύει με τη Συριακή έρημο με ασαφή λόγω του εδάφους όρια αλλά γενικά θεωρείται ότι το βόρειο κομμάτι της Αραβικής χερσονήσου είναι τα προς βορρά σύνορα της Σαουδικής Αραβίας και του Κουβέιτ.

Ιστορία της χερσονήσου

Μια βαβυλωνιακή επιγραφή του 2400 π.Χ. αφηγείται την ήττα του βασιλιά του Μαγκάν απο τον βαβυλώνιο βασιλιά Ναράμ-Σιν. Απο εκεί μαθαίνουμε για το Βασίλειο του Μαγκάν,(στη νοτιοδυτική πλευρά της αραβικής χερσονήσου) την περιοχή που κατοικούσε η πανάρχαια αραβική φυλή των Μηναίων.
Απο βαβυλωνιακές και πάλι πηγές μαθαίνουμε τα ονόματα 25 Αράβων βασιλιάδων.
Μία άλλη επιγραφή του 2300 π.Χ. κάνει λόγο για το βασίλειο των Σαβαίων στην Υεμένη. Η διάσημη βασίλισσα του, ήταν αυτή που σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, επισκέφτηκε το βασιλιά Σολομώντα το 950 π.Χ. Πρωτεύουσα του βασιλείου ήταν η Μαρίμπ, με πολλούς πύργους και μεγάλους ναούς, ενώ μεγάλης κλίμακας αρδευτικά έργα  έκαναν τη γύρω χώρα εύφορη. Οι Σαβαίοι ήταν παραγωγοί σμύρνας και άλλων θυμιαμάτων που από τo εμπόριο τους πλούτιζαν, αφού η χρήση τους ήταν γενικευμένη στο τότε γνωστό κόσμο. Οι Σαβαίοι επίσης έλεγχαν το νότιο εμπορικό δρόμο των καραβανιών, που μέσα από τη Μέκκα και τη Μεδίνα οδηγούσε στην Πέτρα και στην Ιερουσαλήμ.
Το 115 π.Χ. το μικρό βασίλειο των Χιμιαριτών επίσης στη νοτιοδυτική Αραβία, κατέκτησε το Βασίλειο του Σαβά και πήρε στα χέρια του το αραβικό εμπόριο για πολλούς αιώνες. Την ίδια περίπου εποχή μερικές φυλές Ιμυαριτών πέρασαν την Ερυθρά Θάλασσα και εγκαταστάθηκαν στη Αβησσυνία, δίνοντας στο μαύρο πληθυσμό της περιοχής της γνώσεις και τις παραδόσεις των σημιτικών φυλών.
Την εποχή της ρωμαϊκής κυριαρχίας και στο 25 π.Χ. ο αυτοκράτορας Αύγουστος θέλοντας να πάρει στα χέρια του, το τόσο προσοδοφόρο εμπόριο της περιοχής, έστειλε τις λεγεώνες του με στρατηγό τον Αίλλιο Γάλλο να καταλάβει και να διαλύσει τη Μαρίμπ. Οι ιθαγενείς φυλές της ερήμου, παραπλανώντας τα στρατεύματα, τα οδήγησε μέσα στη έρημο που αποδεκατίστηκαν από τον καύσωνα, την έλλειψη νερού και τις αρρώστιες. Οι Ρωμαίοι κατάφεραν να καταλάβουν το λιμάνι του Άντεν στην Υεμένη και από εκεί να κυριαρχήσουν στο δρόμο Αιγύπτου - Ινδιών.
Κατά τη βυζαντινή εποχή, στο βορρά μικρά βασίλεια με αρχηγούς τους σεΐχηδες, γνώρισαν κάποια ακμή κυρίως από το εμπόριο. Οι Γασσανίδες σεΐχηδες, της βορειοδυτικής Αραβίας κυριαρχούσαν μέχρι και τον 7ο αιώνα ενώ οι Λαχμίδες ίδρυσαν στην πόλη Χίρα κοντά στη Βαβυλώνα ένα βασίλειο που ανέπτυξε πολύ μεγάλο πολιτισμό.