google/wiki40b huggingface dataset:
Καλλιθέα Πατρών

Ιστορία

Στην Άνω Καλλιθέα έχουν βρεθεί και ανασκαφεί δύο μυκηναϊκά νεκροταφεία στις θέσεις "Ραμπαντάνα" και "Λαγκαδιά", το ένα μάλιστα με 22 τάφους ασύλητους. Βρέθηκαν πολλά χάλκινα όπλα, αμφορείς και όστρακα τα οποία χρονολογούνται τον 13ο αιώνα π.Χ.
Στην Άνω Καλλιθέα υπήρχαν δύο χάνια για ξαποσταίνουν οι ταξιδιώτες και να ξεκουράζονται και τα ζώα τους. Ο οικισμός της παλιάς Καλλιθέας ήταν το αρχικό χωριό το οποίο έπειτα από σεισμό το 1969, κατά τον οποίο καταστράφηκαν τα περισσότερα σπίτια και έγιναν πολλές κατολισθήσεις, εγκαταλείφθηκε για να δημιουργηθεί η Κάτω Καλλιθέα (πρώην:  Καλλιθεόκαμπος). Σήμερα η Παλιά ή Άνω Καλλιθέα ξαναχτίζεται.

Ονομασία

Το παλιό όνομα του χωριού, δηλ. της Άνω Καλλιθέας, ήταν Γαϊδουριάρης και σύμφωνα με την παράδοση, που κατέγραψε ο Χ. Κανελλάκης, το πήρε από τους πρώτους κατοίκους του χωριού. Ο κάτοικος αυτός είχε αρκετά γαϊδούρια στην ιδιοκτησία του που του επέτρεπε να κάνει μεταφορές ακόμα και στην Πάτρα. Από την προτροπή πάμε στου "Γαϊδουριάρη" έμεινε το τοπωνύμιο.

Λαογραφία

Στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως υπάρχει η τοποθεσία Κουμπάρες, συνεχόμενοι δασώδες λόφοι όπου, πριν διανοιχτεί η σημερινή εθνική οδός, από εκεί περνούσε ο παλιός αμαξιτός δρόμος. Το σημείο αυτό ήταν το πιο επικίνδυνο γιατί ακολουθούσε τους λόφους με συνεχόμενες ανηφόρες, κατηφόρες και ήταν ιδιαίτερα δύσβατο. Σε εκείνο το σημείο καιροφυλακτούσαν ληστές και λήστευαν τους ταξιδιώτες. Η παράδοση λέει ότι οι λόφοι αυτοί δημιουργήθηκαν όταν σε γαμήλια πομπή ο παράνυφος βίασε στο σημείο αυτό την νύφη και απολιθώθηκαν όλοι, μαζί με την συνοδεία τους. Όσο για την ονομασία μια άλλη παράδοση λέει ότι εκεί συναντήθηκαν δύο γαμήλιες πομπές και μονομάχησαν οι κουμπάροι για το ποιά θα περάσει και το ποιά θα κάνει πίσω. Από τον θάνατο των κουμπάρων πήρε και την ονομασία αυτή.

Αθλητισμός

Στον αθλητικό τομέα στην Καλλιθέα εδρεύει ο ποδοσφαιρικός σύλλογος "Α.Ο. Καλλιθέα". Επίσης υπάρχει πίστα μοντελισμού και ιδιωτικός ιππικός όμιλος.
Πακιστανικές προεδρικές εκλογές (2018)

Προεδρικές εκλογές ( ούρντου: صدارتی انتخابات‬‎    ) διεξήχθησαν στο Πακιστάν στις 4 Σεπτεμβρίου 2018.  
Ο κάτοχος της προεδρίας Mαμνούν Χουσαΐν του κόμματος του Μουσουλμανικού Συνδέσμου του Πακιστάν (PML-N) ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή σε δεύτερη πενταετή θητεία, αλλά μειώθηκε. Η τρέχουσα θητεία του έληξε στις 9 Σεπτεμβρίου 2018. Στις 25 Ιουλίου 2018 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στο Πακιστάν για την εκλογή μελών της Εθνοσυνέλευσης .   Τα νεοεκλεγέντα μέλη των συνελεύσεων εξέλεξαν νέο πρόεδρο. 
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2018, ο Αρίφ Αλβί εξελέγη ως ο 13ος Πρόεδρος του Πακιστάν.

Εκλογικό σύστημα

Ο Πρόεδρος του Πακιστάν εκλέγεται έμμεσα από το Εκλογικό Κολλέγιο του Πακιστάν - μια κοινή συνεδρίαση της Γερουσίας, της Εθνοσυνέλευσης και των Επαρχιακών Συνελεύσεων. 
Οι ψήφοι των μελών της Γερουσίας και της Εθνικής Συνέλευσης λογίζονται ως ενιαίες ψήφοι. Εν τω μεταξύ, οι ψήφοι που δίνουν οι επαρχιακοί νομοθέτες  προσαρμόζονται έτσι ώστε να δίνουν σε κάθε επαρχία ίσο μερίδιο στις εκλογές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κάθε επαρχιακή συνέλευση έχει διαφορετικό αριθμό μελών, ανάλογα με το μέγεθος του πληθυσμού. Η μεγαλύτερη επαρχία κατά μέγεθος πληθυσμού, το Πουντζάμπ, έχει συνολικά 371 μέλη στη συνέλευση, ενώ η μικρότερη επαρχία Μπαλουχιστάν έχει μόνο 65 μέλη στο νομοθετικό της σώμα. Επομένως, οι ψήφοι των επαρχιών σταθμίζονται έναντι της συνέλευσης του Μπαλουχιστάν με τον ακόλουθο τρόπο:  
Η ίδια η εκλογική διαδικασία γίνεται με μυστική ψηφοφορία λόγω της θέσης του προέδρου που είναι συνταγματικά μη κομματικός. Ως εκ τούτου, σε αντίθεση με την εκλογή του πρωθυπουργού, η διαφωνία μεταξύ των κομμάτων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αποχή.
Age of Unreason

Το Age of Unreason είναι το 17ο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού συγκροτήματος Bad Religion, το οποίο κυκλοφόρησε στις 3 Μαΐου 2019. Είναι το πρώτο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος που περιέχει τον κιθαρίστα Μάικ Ντίμκιτς και τον ντράμερ Τζέιμι Μίλερ, αντικαθιστώντας τους Γκρεγκ Χέτσον και Μπρουκς Γουόκερμαν αντίστοιχα. Επίσης παρήχθη από τον Κάρλος ντε λα Γκάρζα, αντικαθιστώντας τον Τζο Μπαρέσι που είχε παράξει, μιξάρει ή εργαστεί σε κάθε άλμπουμ των Bad Religion από το The Empire Strikes First του 2004. Ωστόσο ο Μπαρέσι μίξαρε το "The Kids Are Alt-Right", σινγκλ που κυκλοφόρησε το 2018.
Η κυκλοφορία του Age of Unreason σηματοδοτεί το μεγαλύτερο κενό στην καριέρα των Bad Religion καθώς το προηγούμενο άλμπουμ, το True North, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2013. Τα σινγκλ του άλμπουμ περιλαμβάνουν τα "My Sanity", "Chaos from Within" και "Do the Paranoid Style".
Γενικές εκλογές της Ζιμπάμπουε (2013)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Ζιμπάμπουε στις 31 Ιουλίου 2013 έπειτα από διαταγή του Ανωτάτου Δικαστηρίου.   Ήταν οι πρώτες εκλογές μετά την έγκριση ενός νέου συντάγματος με δημοψήφισμα τον Μάρτιο του 2013. Ο πρόεδρος της χώρας υπέγραψε το νέο σύνταγμα στις 22 Μαΐου.
Ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε επανεξελέγη  με ποσοστό 61% των ψήφων έναντι 33,9% για το Μόργκαν Τσανγκιράι και το κόμμα  Αφρικανική Εθνική Ένωση της Ζιμπάμπουε – Πατριωτικό Μέτωπο κέρδισε τα 2/3 των εδρών στη Βουλή. Η Αντιπολίτευση χαρακτήρισε "τεράστια παρωδία" τις εκλογές και κατήγγειλε ότι περισσότεροι από 1 εκατομμύριο ψηφοφόροι εμποδίστηκαν να ψηφίσουν στα εκλογικά κέντρα, αναφέροντας παράλληλα ότι το Κίνημα για τη Δημοκρατική Αλλαγή δεν θα εργαζόταν πλέον στο πλευρό του Μουγκάμπε ούτε θα συμμετείχε σε κυβερνητικούς οργανισμούς.Ο Μουγκάμπε ορκίστηκε ξανά πρόεδρος σε τελετή στη Χαράρε, στις 22 Αυγούστου 2013.
Στρατηγίς Σασούν

Η Στρατηγίς Σασούν, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα.
Η περιοχή του Σασούν βρισκόταν στα Αρμενικά τότε εδάφη του Ταρών και όταν το Ταρών πέρασε στους βυζαντινούς το Σασούν παρέμεινε αυτόνομο κρατίδιο έως ότου το κατέκτησε ο Βασίλειος Β΄ τον 11ο αιώνα. Διοικούνταν από έναν στρατηγό που ήταν υπόλογος στον διοικητή του Θέματος Ταρώνος. Γνωστοί διοικητές της στρατηγίδος ήταν ο Βήκες γύρω στα 1050, και ο Τορνίκ Μαμικονιάν γύρω στα 1058.
Λοθάριος Γ΄ Σούπλινμπουργκ

Αρίθμηση

Αν στην αρίθμηση μετρηθεί ο Λοθάριος Α΄ των Φράγκων (Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας), τότε είναι ο Λοθάριος Β΄. Αν μετρηθεί και ο Λοθάριος Β΄ της Λοθαριγγίας ή ο Λοθάριος Β΄ της Ιταλίας (με την έννοια ότι η Λοθαριγγία καταλάμβανε μέρη της Γερμανίας ή ότι ο Λοθάριος ήταν και βασιλιάς της Ιταλίας), τότε είναι ο Λοθάριος Γ΄ και ως τέτοιος υπέγραφε: Lotharius tertius.
Ξέφωτο

Ξέφωτο σε ένα δάσος ονομάζεται μία μικρή σχετικώς περιοχή στην οποία δεν υπάρχουν καθόλου ή σχεδόν καθόλου δέντρα. Είναι δηλαδή ένα άνοιγμα στη συνεχή υψηλή βλάστηση. Στα δάση φυλλοβόλων τα ξέφωτα είναι πολλές φορές χλοερά λιβάδια, που συνεχίζονται κάτω από τον θόλο δέντρων όπως η λεύκα. Η δημιουργία των ανοιγμάτων αυτών οφείλεται συνήθως σε τοπικούς φυσικούς παράγοντες, όπως οι χιονοστιβάδες (στα ορεινά δάση), το φτωχό σε θρεπτικά συστατικά έδαφος ή δασικές πυρκαγιές. Το ξέφωτο μπορεί να είναι είτε προσωρινό, με τα δέντρα να το γεμίζουν σε μερικές δεκαετίες, είτε ημιμόνιμο, όπως στην περίπτωση του πετρώδους εδάφους.
Τα ξέφωτα είναι πολύ σημαντικά για τα φυτοφάγα ζώα, όπως το ελάφι και η άλκη, για βόσκηση και ύπνο.
Ο όρος «ξέφωτο» χρησιμοποιείται στις κεντρικές ΗΠΑ και για να χαρακτηρίσει βραχώδη λειμωνοειδή ενδιαιτήματα, που υπάρχουν εκεί όπου το χώμα δεν είναι αρκετά βαθύ για να φιλοξενεί δένδρα. Αυτά τα ξέφωτα φιλοξενούν μοναδικές φυτικές και ζωικές κοινότητες, που είναι προσαρμοσμένες σε αφιλόξενες συνθήκες, σε αντίθεση με τα περισσότερα δασικά οικοσυστήματα.
Στασίδι

Στασίδι είναι τύπος καθίσματος κυρίως από ξύλο, που χρησιμοποιείται από τους πιστούς στις χριστιανικές εκκλησίες .

Περιγραφή

Συναντάται σε διάφορες μορφές, όπως ξύλινο αναδιπλούμενο κάθισμα τοποθετημένο στις πλευρές του ορθοδόξου ναού ενώ ως ξύλινος πάγκος στο μέσον του ναού ή σαν πάγκος με μορφή κλειστού κουτιού στα άλλα χριστιανικά δόγματα. Χρησιμοποιείται για να κάθεται το εκκλησίασμα και η χορωδία.

Το στασίδι στη Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία

Από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους τα καθίσματα εμφανίστηκαν στους ναούς και τα χρησιμοποιούσαν οι πιστοί για να αναλαμβάνουν από την ορθοστασία στις πολύωρες λειτουργίες. Σχετικές αναφορές υπάρχουν στην εκκλησιαστική ιστορία (ΒΙΒΛΙΟΝ Ι´, κεφάλαιο Δ "Πανηγυρικός" του Ευσέβιου . Στα μοναστήρια λόγω της ασκητικής ζωής είχε καθιερωθεί ορθοστασία και μόνο οι πρεσβύτεροι των μοναχών επιτρεπόταν να στηρίζονται σε ξύλινες βακτηρίες (ξύλινο δεκανίκι). Αυτά τα στηρίγματα στους κατοπινούς χρόνους αντικαταστάθηκαν από τις υπάρχουσες σήμερα ξύλινες έδρες, με τα πτυσσόμενα καθίσματα και τα πλαϊνά ξύλινα στηρίγματα των αγκώνων που βρίσκονται κατά μήκος των πλευρικών τοίχων των χριστιανικών ναών. Αξίζει να αναφερθεί μια συνήθεια των χρόνων εκείνων. Οι εξέχοντες ενορίτες αγόραζαν ή νοίκιαζαν στο οικογενειακό τους όνομα στασίδια από το εκκλησιαστικό συμβούλιο, το οποίο με την σειρά του χρησιμοποιούσε τα έσοδα για την αποπεράτωση των εργασιών αποκατάστασης ή διαμόρφωσης του ναού. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι η κατοχή καθίσματος στο ναό αποτελούσε ένδειξη κύρους στην τοπική κοινωνία

Το στασίδι στη Δυτική Εκκλησία

Κατά τον 13ο αιώνα, πέτρινα παγκάκια άρχισαν να εμφανίζονται στις πλευρές των χριστιανικών ναών της δύσης. Σιγά σιγά για χρηστικούς λόγους αρχίζουν να μετακινούνται προς το εσωτερικό του ναού και να αντικαθίστανται από ξύλινες κατασκευές οι οποίες με την σειρά τους κατά τον 15ο αιώνα παίρνουν την σημερινή μορφή των ξύλινων στασιδιών, στερεωμένων στο δάπεδο στο κέντρο του ναού. Θεωρείται ότι η κύρια ανάγκη της χρήσης των στασιδιών και αποδοχής τους στα λειτουργικά έπιπλα της εκκλησίας την εποχή εκείνη ήταν η καθιέρωση του Κηρύγματος, σαν λειτουργική πράξη. Πράξη που ξεκίνησε κυρίως από την προτεσταντική μεταρρύθμιση.
Τα στασίδια αυτά είναι ξύλινοι πάγκοι από πεύκο ή δρυ με πλάτη, διατεταγμένοι σε σειρά, αφήνοντας έναν διάδρομο στο κέντρο των ναών για χρηστικούς λόγους. Αρκετά είναι εξοπλισμένα με μαξιλάρια αλλά και με υποπόδια ώστε να γονατίζουν οι πιστοί όταν αυτό επιβάλλεται.
Σύμφωνα με τα έθιμα των χρόνων εκείνων τα στασίδια αγοράζονταν από επιφανείς πιστούς από την εκκλησία και η τιμή αγοράς πήγαινε στο κόστος της οικοδόμησης του ναού. Πολλά στασίδια αποτελούσαν περιουσιακό στοιχείο των οικογενειών και το δικαίωμα αυτό μεταβιβάζονταν από γενεά σε γενεά. Διαφωνίες σχετικά με την κυριότητα των στασιδιών δεν ήταν ασυνήθιστες εκείνη την εποχή.
Λοτ (ποταμός)

Γενική περιγραφή

O Λοτ πηγάζει από την οροσειρά Σεβέν, στα νότια της Μασίφ Σαντράλ. Ακολουθώντας δυτική κατεύθυνση διαρρέει την πόλη Μαντ και διασχίζει την περιοχή Κως μέσα από βαθιά φαράγγια. Στη συνέχεια ρέει στις παρυφές του οροπεδίου Ωμπράκ, διασχίζει τις πόλεις Εσπαλιόν και Αντραίγκ, εισέρχεται στην περιοχή του Κερσί, σχηματίζει διάφορους μαιάνδρους και περνάει από την πρωτεύουσα του νομού Λοτ, την Καόρ. Συμβάλλει στον Γκαρόν στην πεδιάδα της Βιλνέβ κοντά στην κοινότητα Αιγκιγιόν, έχοντας καλύψει συνολική απόσταση ρου 485 χιλιομέτρων διερχόμενος από πέντε νομούς, με συνολική λεκάνη απορροής 11.254 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Κύριοι παραπόταμοι είναι οι ποταμοί  Τρουϊγιέρ και  Σελέ.
Το υδρολογικό του καθεστώς επηρεάζεται από τις βροχοπτώσεις και παρουσιάζει δύο μέγιστα, το πρώτο τον Απρίλιο και το δεύτερο τον Δεκέμβριο. Η μέση παροχή του είναι  180 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο και η μέγιστη 4.000 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο.
Οι νότιες όχθες του εξακολουθούν να φέρουν ίχνη των έργων που είχαν γίνει στο παρελθόν για να καταστεί δυνατή η γεωργική ανάπτυξη: κλιμακωτές πεζούλες που υποστηρίζονται από πέτρινα τοιχία που προορίζονταν για την καλλιέργεια αμπέλων και οπωροφόρων δέντρων (οπωρώνες). Οι χώροι αυτοί εγκαταλείφθηκαν και σήμερα είναι ακαλλιέργητοι, καλυμμένοι σε μεγάλο μέρος από δάσος. Η περιοχή της γεωργικής ανάπτυξης σήμερα είναι η κοιλάδα του ποταμού: μικρά κτήματα για καλλιέργεια κηπευτικών, θερμοκήπια και καλλιέργεια φρούτων.
Ο ποταμός είναι επιρρεπής σε πλημμύρες το χειμώνα και την άνοιξη και έχει πολλά φράγματα και υδατοφράκτες στην ανώτερη λεκάνη απορροής του, τα οποία παράγουν υδροηλεκτρική ενέργεια στρατηγικής σημασίας για το γαλλικό εθνικό δίκτυο.

Νομοί και περιοχές

Ο ποταμός Λοτ ρέει μέσω πέντε νομών, τους Λοζέρ, Αβερόν, Καντάλ, Λοτ και Λοτ-ε-Γκαρόν, διασχίζοντας  τρεις περιοχές, την Οξιτανία, την Ωβέρνη-Ρον-Αλπ και τη Νέα Ακουιτανία.

Ναυσιπλοΐα

Από τον Μεσαίωνα, ο ποταμός ήταν μια πολύ σημαντική πλωτή οδός σε διαδρομή 297 χιλιομέτρων. Τα ποταμόπλοια κατέβαιναν τον Λοτ μεταφέροντας άνθρακα, κρασί και άλλα προϊόντα προς τις μεγάλες πόλεις της πεδιάδας της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Μια δεύτερη φάση διεύρυνσης κρίθηκε απαραίτητη όταν τα ανθρακωρυχεία του Αβερόν άρχισαν να παράγουν άνθρακα για να τροφοδοτήσουν τη βιομηχανική επανάσταση, από το 1840. Σε περίπου 270 χιλιόμετρα  κατασκευάστηκαν 75 φράχτες και υδατοφράκτες.  Οι φορτηγίδες συνέχισαν να διαπερνούν το ποτάμι και μετά την έλευση του σιδηροδρόμου  από το Μοντωμπάν στο Καπντενάκ το 1858. Κανάλια χτίστηκαν για να παρακάμψουν τους μαιάνδρους του ποταμού στις Λυζέκ, Καπντενάκ και άλλες κοινότητες. Η ναυσιπλοΐα μειώθηκε όταν άνοιξε η σιδηροδρομική γραμμή κατά μήκος της κοιλάδας, από το 1869 και εγκαταλείφθηκε εντελώς το 1926.
Από τη δεκαετία 1970 και σταδιακά με έργα να συνεχίζονται, χάρη σε μια πολιτική αναδιαμόρφωση, ο ποταμός Λοτ είναι πλωτός και πάλι σε μεγάλα τμήματά του για σκάφη αναψυχής.
Μνημείο της Πυθιονίκης

Το Μνημείο της Πυθιονίκης ήταν ένα από τα πιο εντυπωσιακά μνημεία της Αρχαίας Ιεράς Οδού, στο Λόφο Προφήτη Ηλία, στο Χαϊδαρί. Κατασκευάστηκε από τον Μακεδόνα Άρπαλο προς τιμήν της συζύγου του, Πυθιονίκης. Βρισκόταν περίπου 1.200 μ. βορειοδυτικά των ταφικών μνημείων που εντοπίστηκαν στην περιοχή του Δρομοκαΐτειου.
Ο Δημήτριος Καμπούρογλου μας δίνει αρκετές πληροφορίες για τον Άρπαλο. Ήταν φίλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μετά το θάνατο της Πυθιονίκης στη Βαβυλώνα την αντικατέστησε, χωρίς να τη λησμονήσει. Ανέγειρε μνημείο στην Ιερά Οδό για το οποίο δαπάνησε πάνω από δυόμιση εκατομμύρια. Κατά τον Δικαίαρχο, φιλόσοφο του 4ου αιώνα π.Χ, το μνημείο βρισκόταν κοντά στην Ιερά Οδό, σε ύψωμα από όπου ο ερχόμενος από την Ελευσίνα έχει για πρώτη φορά θέα της αθηναϊκής ακρόπολης αλλά και ολόκληρης της πόλης των Αθηνών. Το ύψωμα αυτό αδιαμφισβήτητα θεωρείται ο Λόφος Προφήτη Ηλία στο Χαίδάρι. Αναφέρει μάλιστα ότι όποιος το έβλεπε, χωρίς να γνωρίζει σε ποιον ανήκε, πίστευε πως ήταν δημόσιο κτίσμα προς τιμήν κάποιου επιφανούς Αθηναίου του επιπέδου του Κίμωνα, του Μιλτιάδη ή του Περικλή. Όλες οι αναφορές που υπάρχουν από τους περιηγητές για το μνημείο είναι εντυπωσιακές και εφάμιλλες της εξέχουσας ομορφιάς της Πυθιονίκης. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Άρπαλος είχε πληρώσει τριάντα τάλαντα για την ανέγερση του μνημείου της Πυθιονίκης και πολλά περισσότερα για τον επιβλητικό της τάφο στη Βαβυλώνα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι είχε κατασκευάσει, εκτός από το μνημείο και βωμό ώστε να τιμάται ως Αφροδίτη Πυθιονίκη. Η επιβλητικότητα του μνημείου και τα χρήματα που δαπανήθηκαν είχαν προκαλέσει θόρυβο αντιδράσεων από τους Αθηναίους.

Παρόλο που η περιοχή του λόφου έχει ερευνηθεί, τα κατάλοιπα του μνημείου δεν έχουν εντοπιστεί, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία για τη μορφή του. Ο Δημήτριος Καμπούρογλου πιθανολογεί ότι το μνημείο αυτό, όπως και πολλά άλλα αρχαία και βυζαντινά, μετατράπηκαν σε ασβέστη. Στην εκδοχή αυτή κατέληξε λόγω της ασβεστοκαμίνου που ανακάλυψε, με πολλά κομμάτια γλυπτών τριγύρω, η οποία χρονολογείται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Πιθανόν ο ασβέστης χρησιμοποιήθηκε στη Μονή Δαφνίου.
Εύα Κοταμανίδου

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1936 στην Αθήνα και σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν. Έγινε γνωστή από τις ταινίες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, όπως Ο Θίασος, Μεγαλέξαντρος, Τοπίο στην ομίχλη και Το βλέμμα του Οδυσσέα. Επίσης, έχει πολλές εμφανίσεις στο θέατρο και στην τηλεόραση.
Στις εκλογές του Ιουνίου και του Νοεμβρίου του 1989 εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών με τον Συνασπισμό. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012 ήταν υποψήφια βουλευτής Επικρατείας με τη Δημοκρατική Αριστερά.
2393 Σουζούκι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σουζούκι εκτιμάται σε 48,7 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0471. Ο Σουζούκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ως 11,5 ώρες περίπου.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2006-2007

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2006-07 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 9 Σεπτεμβρίου 2006 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 25 Μαρτίου 2007 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο, στην Αθήνα, με αντιπάλους τον Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου και τον Παναθηναϊκό. Στην ημιτελική φάση η πρόκριση κρίθηκε σε διπλά ματς. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για δέκατη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Τιφλίδα

Αρχιτεκτονική

Η Τιφλίδα παρουσιάζει μια ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αισθητική αφού έχει επηρεαστεί από τους Ρώσους, τους Βυζαντινούς, τους Πέρσες και τους Οθωμανούς. Ωστόσο, η σοβιετική αισθητική των ψηλών πολυκατοικιών είναι πανταχού παρούσα, ιδιαίτερα στα προάστια της πόλης. 
Η πόλη είναι χωρισμένη στην παλιά και τη νέα Τιφλίδα με το παλαιότερο κομμάτι της πρωτεύουσας να διακρίνεται για τις πρωτότυπες καθώς και τις παραδοσιάκες οικίες του. Τα παραδοσιακά σπίτια της Τιφλίδας χαρακτηρίζονται από τα ξύλινα μπαλκόνια τους.

Αξιοθέατα

Ο Καθεδρικός Ναός Σαμέμπα (Αγίας Τριάδας) θεωρείται το νέο στολίδι της πόλεως και είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της χώρας. Ο ναός ολοκληρώθηκε το 2004 και χτίστηκε προς τιμήν του εορτασμού των 1.500 χρόνων της αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γεωργίας.

Θρησκεία

Ενώ η πλειοψηφία της πόλης και συνάμα της χώρας ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας, εντός της πόλεως βρίσκει κανείς τζαμιά, καθολικές και αρμένικες εκκλησίες καθώς και συναγωγές. Αυτό το γεγονός μαρτυρεί τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της Τιφλίδας καθώς και την ανεκτικότητα των ντόπιων απέναντι στις διάφορες θρησκείες.
Κίκυννα

Τοποθεσία της αρχαίας Κικύννας

Ο δήμος της Κικύννας, ήταν δήμος των Μεσογείων. Η περιοχή του δήμου δεν έχει επακριβώς εξακριβωθεί, αλλά οι σύγχρονοι μελετητές πιστεύουν, ότι ήταν ανάμεσα στους δήμους του Σφηττού και της Αιξωνής, πιθανώς πλησίον της σημερινής περιοχής της Χαλιδού ή Χαλλειδού, ανατολικά του όρους Υμηττού, δηλαδή, «ο αρχαίος δήμος της Κίκκυνας τοποθετείται βόρεια του Σφηττού, από τους πρόποδες του Υμηττού και ως τον Καρελά». Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται στην θέση Χαλιδού, η οποία υπάγεται στον Δήμο Παιανίας.
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, θεωρούσε ότι ο δήμος μετονομάσθηκε σε Κούκουνα, κατόπιν Κουκουνάουνες και στη συνέχεια ήταν οι Κουκουβάουνες, δηλαδή η σύγχρονη Μεταμόρφωση Αττικής, όπου όμως, σύμφωνα με τους σύγχρονους ερευνητές τοποθετείται ο δήμος του Συπαληττού.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Ακαμαντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν από 3 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι της Κικύννας

Ο δημότης της αρχαίας Κικύννας ονομαζόταν Κικυννεύς. Ο δήμος παρουσιάζεται ως η γενέτειρα του Στρεψιάδη, ο οποίος είναι ο βασικός πρωταγωνιστής της κωμωδίας του Αριστοφάνη, «Νεφέλες». Ο Αριστοφάνης παρουσιάζει αυτόν το χαρακτήρα, τον Στρεψιάδη,   ως ένα αγρότη που ευημέρησε και πλέον συντηρεί τον απαθή γιο του Φειδιππίδη, ο οποίος αναθρεμμένος σαν αριστοκράτης, καταχρεώνει τον πατέρα του με τις σπατάλες και την άσωτη ζωή του. 
Η Κίκυννα είχε ιερό του Απόλλωνα και διεξήγαγε τα  «Απολλώνια», που αποτελούσαν την δική της εκδοχή στην αντίστοιχη εορτή των «Διασίων», η οποία ήταν η σημαντικότερη εορτή λατρείας του Δία στην Αττική, κατά την οποία ετιμάτο ο Δίας Μειλίχιος, ο οποίος εμφανιζόταν ως χθόνια θεότητα με τη μορφή φιδιού, η οποία προστάτευε τις κατοικίες. Η εορτή των Διασίων, υπενθυμίζεται ότι λάμβανε χώρα στις 23 του μήνα Ανθεστηριώνα (περίπου στις αρχές Μαρτίου). Οι πλουσιότεροι άνθρωποι προσέφεραν τα ζώα-σφάγια των θυσιών και οι φτωχότεροι έκαιγαν θυμίαμα. Αυτό εξάγεται ως συμπέρασμα από απόσπασμα του Σχολιαστή της προαναφερθείσας κωμωδίας του Αριστοφάνη.
Σε έργο του ο Λυσίας αναφέρει ότι ένα ακίνητο στην Κίκυννα μπορούσε να φτάσει σε αξία τις 10 μνες (που ισοδυναμούσε με 1.000 δραχμές και ήταν ένα πολύ μεγάλο ποσό για την εποχή εκείνη).

Προσωπικότητες από την Κίκκυνα

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο της Κικύννας, όπως οι: Βίων ο Κικυννεύς (ο γηραιότερος) πατέρας του Κλεοχάρη και ο Βίων ο Κικυννεύς (ο νεότερος)  γιος του Κλεοχάρη, ο κληρούχος Γοργίας ο Κικυννεύς, ο Δημήτριος ο Κικυννεύς πατέρας του Ερμαίου, ο Δημήτριος ο Κικυννεύς πατέρας του Χαιρίππου, ο Δημόστρατος ο Κικυννεύς πατέρας του Επίστρατου, ο βουλευτής Διακριτός ο Κικυννεύς κ.α.
Βοϊβοδαλίκι

Σε διάφορα διοικητικά έγγραφα της Χώρας Μετσόβου, του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, καταγράφεται ο όρος βοϊβοδαλίκι. Προέρχεται από την λέξη βοεβόδας, τίτλο που έφερε ο εκάστοτε Οθωμανός νομέας της περιοχής και, ως έννοια, προσδιορίζει το τοπικό σύστημα είσπραξης και απόδοσης των φόρων στο οθωμανικό κράτος.

Αναταραχές

Το βοϊβοδαλίκι συνιστούσε τη σημαντικότερη κοινοτική λειτουργία της Χώρας Μετσόβου και απασχολούσε έντονα την ηγετική της ομάδα. Η επίγνωση ότι, η φορολογική και πολιτική αυτοδιάθεση της Χώρας συνδέονταν άμεσα με την υπεύθυνη διαχείριση του βοϊβοδαλικίου, οδηγούσε συχνά σε ξέσπασμα εσωτερικών αναταραχών. Γενεσιουργός αιτία τους ήταν ο φόβος μήπως, οι κατά καιρούς λανθασμένοι χειρισμοί της ηγετικής ομάδας, οδηγήσουν τον mukata‘a του Μετσόβου σε μη ελεγχόμενα από τους κατοίκους του πρόσωπα.

Φόροι

Η απόδοση του φόρου και η εξασφάλιση των σχετικών εγγράφων από τον εκάστοτε βοεβόδα, συνιστούσε την εξωτερική πτυχή του βοϊβοδαλικίου. Όμως, για τα κατώτερα στρώματα του πληθυσμού το βοϊβοδαλίκι ταυτίζονταν με την αρχοντική κοινωνία του Μετσόβου, εφόσον τα όργανα που αναλάμβαναν τη διεκπεραίωσή του προέρχονταν από αυτή. Οι ακολουθούμενες εισπρακτικές διαδικασίες αναπαρήγαγαν σε τοπική κλίμακα γνωστές μεθόδους του οθωμανικού δημοσιονομικού συστήματος.

Πλαίσιο δράσης

Με ειδικά συμφωνητικά, στα οποία αναγράφονταν τα εισπραττόμενα ποσά καθώς και οι υποχρεώσεις ή τα δικαιώματα του εκάστοτε ελτιζαμτζή (iltizâm),όπως αποκαλούνται στα έγγραφα της εποχής οι εκμισθωτές των φόρων, καθορίζονταν απόλυτα το πλαίσιο δράσης τους. Η εφαρμογή αυτού του συστήματος είχε διττό σκοπό. Από τη μία, τη σύσταση ενός μηχανισμού είσπραξης των φόρων και από την άλλη την εμπλοκή των χρηματικών κεφαλαίων των εύπορων κατοίκων του Μετσόβου στην εξυπηρέτηση του βοϊβοδαλικίου.
Eurocup Ανδρών 2013-2014

Το Eurocup Ανδρών 2013-2014 είναι η 12η σεζόν διεξαγωγής αυτής της διοργάνωσης η οποία είναι η δεύτερη σε δυναμηκότητα μετά την Ευρωλίγκα. Ο πρωταθλητής της διοργάνωσης κερδίζει μία θέση στην Ευρωλίγκα της επόμενης σεζόν. Η Ελλάδα εκπροσωπείται από τον ΠΑΟΚ και τον Πανιώνιο.

Κλήρωση

Η κλήρωση του Eurocup 2013-14 έγινε στις 5 Οκτωβρίου 2013. Οι κληρώσεις καθόρισαν τους αγώνες της κανονικής περιόδου.
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε έξι γκρουπ δυναμικότητας των τεσσάρων ομάδων και σε 2 ομάδες (ανατολικές και δυτικές) με βάση την κατάταξή τους στη βαθμολογία των συλλόγων, που βασίζεται στις επιδόσεις των ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις σε διάστημα τριών περιόδων.
Εθνική Καμπότζης (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Καμπότζης είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Καμπότζη. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Καμπότζης. Έδρα της ομάδας είναι το Olympic Stadium. Από το 1970 έως το 1975 ήταν γνωστή με το όνομα «Εθνική Χμερ». Τερμάτισε στην 4η θέση στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου 1972. Είναι από τις πιο αδύναμες ομάδες στον κόσμο.