Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2011)

Ομάδες και οδηγοί

Μετά τη διαφωνία μεταξύ της Ενώσεως Ομάδων Αγώνων Αυτοκινήτων (FOTA) με την παγκόσμια ομοσπονδία αυτοκινήτου (FIA) το 2009, την 1η Αυγούστου 2009 υπεγράφη ένα νέο συμφωνητικό μεταξύ των δύο πλευρών, το οποίο προέβλεπε την επιμήκυνση της συμφωνίας του 1998 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2012. Με βάση αυτή τη συμφωνία, ένας πρώτος κατάλογος των ομάδων για την σαιζόν 2011 αναρτήθηκε από την F.I.A. στις 30 Νοεμβρίου 2010 και αναθεωρήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2010.

Ομάδες

Μετά την αδυναμία της U.S.F1 να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα του 2010, η FIA ξεκίνησε τη διαδικασία ανεύρεσης αντικαταστάτριας ομάδας για την περίοδο 2011, καθώς και για επιπλέον ομάδες. Με βάση τις αναφορές αυτές, υπήρξαν 15 αιτήσεις για τη θέση, και ανάμεσα σε αυτές και σχήματα που είχαν αποτύχει να εξασφαλίσουν άδεια συμμετοχής για το πρωτάθλημα του 2010, όπως η σερβική ομάδα Stefan Grand Prix, ενώ από τα νέα ονόματα ξεχώριζε αυτό της γαλλικής ομάδος ART Grand Prix, η οποία υπήρξε αρκετές φορές πρωταθλήτρια τα τελευταία χρόνια σε κατηγορίες GP2, GP3 και Formula 3 και αρκετοί οδηγοί της Φόρμουλα 1 όπως ο Φελίπε Μάσα και ο Λιούις Χάμιλτον αγωνίσθηκαν σε αυτά τα πρωταθλήματα με τα χρώματά της, αλλά και η ιταλική ομάδα Durango η οποία είχε έρθει σε συμφωνία με τον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή της Φόρμουλα 1 Ζακ Βιλνέβ, ώστε να αγωνίζεται κάτω από το όνομά του, αλλά αντιμετώπιζε οικονομικές δυσχέρειες και δε στάθηκε δυνατή η συμμετοχή της στην F1.
Όμως, ο αριθμός των ομάδων παρέμεινε τελικά ο ίδιος με την προηγούμενη χρονιά, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στην σύνθεση τους, καθώς τόσο η ART Grand Prix όσο και η Cypher, όπως ονομαζόταν πλέον η ομάδα της USF1, αποφάσισαν όπως αποσύρουν την συμμετοχή τους από το νέο πρωτάθλημα. Η FIA έκρινε πως ουδεμία από τις υπόλοιπες υποψηφιότητες δεν πληρούσαν τις ελάχιστες οικονομικές και μηχανικές απαιτήσεις.

Αλλαγές οδηγών στη διάρκεια του Πρωταθλήματος

Ο Μεξικανός οδηγός της Sauber Σέρχιο Πέρες έχασε τα Γκραν Πρι Μονακό και Καναδά. Στο 1ο συμμετείχε κανονικά στις 3 περιόδους των ελεύθερων δοκιμαστικών και στην 1η περίοδο των επίσημων δοκιμαστικών κατάταξης, όμως λίγο πριν το τέλος της στη στροφή πριν το τούνελ έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου του και κατέληξε στην μπαριέρα. Μόλις τον απεγκλώβισαν απ' αυτό, διαπιστώθηκε πως ζαλιζόταν κι έπρεπε επειγόντως να πάει για εξετάσεις. Οι υπεύθυνοι της Sauber σε κείνο τον αγώνα δεν έβαλαν κανέναν άλλον στη θέση του επειδή για να μπορέσει να συμμετάσχει κάποιος στον αγώνα πρέπει οπωσδήποτε να' χει συμμετάσχει στην 3η περίοδο των ελεύθερων δοκιμαστικών η οποίοα γίνεται νωρίς το πρωί του Σαββάτου. Σο Γκραν Πρι του Καναδά τώρα, πάλι ο Περες έλαβε κανονικά μέρος στην 1η απ' τις 2 περιόδους των ελεύθερων δοκιμαστικών την Παρασκευή, όμως δεν μπόρεσε να συμπληρώσει πολλούς γύρους επειδή γύρω στο μέσο της περιόδου άρχισε να νιώθει ενοχλήσεις. Πάρκαρε λοιπόν το μονοθέσιό του στην άκρη της πίστας και μόλις βγήκε απ' αυτό, επέστρεψε στα πιτς της ομάδας του. Μόλις τον είδαν ο Πετερ Ζάουμπερ κι οι μηχανικοί, κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί. Όμως δεν μπορούσαν στη θέση του Πέρες για το υπόλοιπο του τριημέρου να βάλουν το συμπατριώτη του Εστέμπαν Γκουτιέρες και ο λόγος ήταν πως ο Γκουτιέρες την πίστα στο Μόντρεαλ δεν την γνώριζε καθόλου επειδή στο παρελθόν δεν είχε τύχει να τρέξει ούτε μια φορά εκεί. Λοιπόν το συζήτησαν μεταξύ τους κι αποφάσισαν να δανειστούν από τη Μακλάρεν τον Ισπανό Πέδρο ντε λα Ρόσα ο οποίος στο προηγούμενο Πρωτάθλημα έτρεξε σε 14 Γκραν Πρι με τη Sauber. Λοιπόν η διευθύνουσα σύμβουλος της ομάδας Μονίσα Κάλτενμπορν κι ο Ζάουμπερ πήγαν στο γκαράζ της Μακλάρεν όπου βρήκαν τον επικεφαλής της ομάδας Μάρτιν Γουίτμαρς κι αφού συζήτησαν μαζί του για περίπου μια ώρα, συμφώνησαν να πάει ο ντε λα Ρόσα δανεικός στη Sauber για το συγκεκριμένο αγώνα.
Στις 20 Ιουνίου η HRT ανακοίνωσε πως τη θέση του Ναράιν Καρθικέγιαν θα λάμβανε ο Αυστραλός Ντάνιελ Ρικιάρντο, για το υπόλοιπο της περιόδου. Ο Καρθικέγιαν επέστρεψε στην ομάδα της HRT για να αγωνιστεί στην θέση του Ντάνιελ Ρικιάρντο, στο πρώτο γκραν πρι που διοργανώθηκε στην πατρίδα του. Στον ίδιο αγώνα ο Ρικιάρντο αντικατέστησε τον δεύτερο οδηγό της ομάδας, Βιταντόνιο Λιούτζι, ο οποίος επέστρεψε στο επόμενο γκραν πρι στο Αμπού Ντάμπι, με τον Ρικιάρντο να συνεχίζει κανονικά στη θέση του Καρθικέγιαν.
O Καρούν Τσάντχοκ αντικατέστησε τον Γιάρνο Τρούλι στο Γκραν Πρι Γερμανίας για την ομάδα της Team Lotus.
Στις 23 Αυγούστου ανακοινώθηκε πως ο Μπρούνο Σένα θα αγωνιζόταν στη θέση του Νικ Χάιντφιλντ στην ομάδα της Lotus Renault για το επόμενο της περιόδου.

Η πορεία του πρωταθλήματος

Ο Φέτελ κατέκτησε τον εναρκτήριο αγώνα της χρονιάς στην Αυστραλία, στον οποίο είχε κατακτήσει και την πρώτη θέση στα δοκιμαστικά. Την δεύτερη θέση κατέλαβε ο Λιούις Χάμιλτον, ενώ για πρώτη φορά στην καριέρα του ο Βιτάλι Πετρόφ κατάφερε να βρεθεί στο βάθρο, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Αντίθετα, οι δύο οδηγοί της HRT απέτυχαν να καλύψουν το 107% του χρόνου του Φέτελ στις κατατακτήριες δοκιμές και αποκλείστηκαν από τον αγώνα, ενώ οι δύο οδηγοί της Sauber τιμωρήθηκαν ύστερα από την ανακάλυψη ενός τεχνικού σφάλματος σε έλεγχο μετά το τέλος του αγώνα. Ο Φέτελ συνέχισε με νίκη και στην Μαλαισία, έχοντας κερδίσει ξανά την pole position για ένα δέκατο του δευτερολέπτου από τον Χάμιλτον. Δεύτερος στον αγώνα ήταν ο Τζένσον Μπάτον ενώ στην τρίτη θέση τερμάτισε ο Νικ Χάιντφιλντ, σε έναν αγώνα όπου μετά το τέλος του οι Χάμιλτον και Αλόνσο τιμωρήθηκαν με 20 δευτερόλεπτα για μια κόντρα μεταξύ τους.
Στην Κίνα ο Φέτελ για άλλη μια φορά εκίνησε από την πρώτη θέση της κατάταξης, αλλά ο Μπάτον κατάφερε να τον προσπεράσει στην εκκίνηση. Ένα λάθος του Βρετανού επέτρεψε στον Φέτελ να τον περάσει, καθώς όμως τα ελαστικά του είχαν φθαρεί, τέσσερις γύρους πριν το τέλος ο Χάμιλτον κατάφερε να περάσει στην πρώτη θέση, κατακτώντας την πρώτη του νίκη στο πρωτάθλημα. Στην τρίτη θέση ανέβηκε ο Γουέμπερ, ο οποίος είχε ξεκινήσει τον αγώνα από την 10η θέση, ύστερα από μια κακή επιλογή της ομάδας του κατά τα δοκιμαστικά του Σαββάτου.
Στους τρεις επόμενους αγώνες, σε Τουρκία, Ισπανία και Μονακό ο Φέτελ κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη θέση, ξεκινώντας στους δύο από αυτούς από την πρώτη θέση της εκκίνησης, με μόνο αυτόν στην Ισπανία να χάνει την pole position από τον Γουέμπερ. Στην Τουρκία, όπου δεύτερος ήταν ο Μαρκ Γουέμπερ, ο Φερνάντο Αλόνσο κατάφερε την πρώτη παρουσία στο βάθρο για την Ferrari στη σαιζόν (3ος). Οι οδηγοί της McLaren κατέκτησαν την 2η και 3η θέση στην Ισπανία, ενώ στο Μονακό ο Αλόνσο και ο Μπάτον συμπλήρωσαν το βάθρο. Το διήμερο στο Μονακό σημαδεύτηκε από δύο ατυχήματα. Στα δοκιμαστικά του Σαββάτου ο Σέρχιο Πέρες έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου στο Nouvelle Chicane και υπέστη διάσειση ενώ προς το τέλος του αγώνα, ο Βιτάλι Πετρόφ έχασε τις αισθήσεις του μετά από μια σύγκρουση πέντε αυτοκινήτων, με τον αγώνα να διακόπτεται προς στιγμήν.
Στο Μόντρεαλ του Καναδά, για άλλη μια φορά ο Φέτελ εκκινούσε από την πρώτη θέση. Στους πρώτους γύρους του αγώνα οι δύο McLaren συγκρούστηκαν μεταξύ τους, με τον Χάμιλτον να εγκαταλείπει και τον Μπάτον να τιμωρείται με ποινή διέλευσης από τα pits, για υπερβολική ταχύτητα πίσω από το αυτοκίνητο ασφαλείας, που τον έριξε στην 18η θέση. Στον 25ο γύρο, ο αγώνας διεκόπη για περίπου 2 ώρες, εξαιτίας μιας ισχυρής νεροποντής. Τέσσερις γύρους πριν το τέλος, όταν πια ο αγώνας είχε εκκινήσει εκ νέου, ο Μπάτον είχε καταφέρει να προσπεράσει τους Γουέμπερ και Σουμάχερ και κυνηγούσε τον Φέτελ για την πρώτη θέση. Τελικά ένα λάθος του Φέτελ έδωσε στον Μπάτον την νίκη, ενώ ο Γουέμπερ τερμάτισε τρίτος. Στον αγώνα αυτό, ο Σουμάχερ πραγματοποίησε την καλύτερή του εμφάνιση μετά την επιστροφή του στην ενεργό δράση, τερματίζοντας στην 4η θέση.
Στην Βαλένθια η Pirelli εμφάνισε για πρώτη φορά νέα ελαστικά μέσης γόμας. Ο Φέτελ επέστρεψε στις νίκες, εκκινώντας από την πρώτη θέση και σημειώνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα. Καθώς στον αγώνα δεν σημειώθηκε καμία αποχώρηση αυτοκινήτου, ο Καρθικέγιαν έγινε ο πρώτος οδηγός στην ιστορία του αθλήματος που τερμάτιζε στην 24η θέση. Στο βάθρο, οι Γουέμπερ και Χάμιλτον ακολούθησαν τον Φέτελ στις δύο επόμενες θέσεις ενώ η ομάδα της Ferrari έδειξε πως δυσκολευόταν με τα νέα ελαστικά σε σχέση με την Red Bull. Πάντως ο Αλόνσο κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη του νίκη στο Βρετανικό Γκραν Πρι, εκμεταλλευόμενος ένα λάθος των μηχανικών της Red Bull κατά τη διάρκεια ανεφοδιασμού. Ο Φέτελ τερμάτισε στην δεύτερη θέση ενώ ο Μαρκ Γουέμπερ, ο οποίος είχε ξεκινήσει από την πρώτη θέση, χωρίς όμως να μπορέσει να την υπερασπιστεί επιτυχώς, τερμάτισε τρίτος. Το Βρετανικό Γκραν Πρι ήταν ένα από μια σειρά αγώνων όπου οι Χάμιλτον και Μάσα θα έφταναν κοντά στην σύγκρουση, κυρίως με ευθύνη του πρώτου ο οποίος πολλές φορές στη διάρκεια του πρωταθλήματος δέχθηκε ποινές για την οδηγική του συμπεριφορά σε αυτές τις περιπτώσεις.
Στο Γερμανικό Γκραν Πρι ο Γουέμπερ κατάφερε για δεύτερη συνεχόμενη φορά να βρεθεί στην πρώτη θέση της εκκίνησης. Τελικός νικητής του αγώνα, όμως, ήταν ο Λιούις Χάμιλτον, ο οποίος εκκινούσε από την δεύτερη θέση. Αν και στο αγώνα η πρώτη θέση άλλαξε αρκετές φορές κάτοχο μεταξύ των Χάμιλτον, Αλόνσο και Γουέμπερ, ο Βρετανός εκμεταλεύτηκε έναν αργό γύρο του οδηγού της Φερράρι και ένα λάθος στην στρατιγική της Red Bull. Ο Αλόνσο κατέλαβε τελικά την 2η θέση ενώ ο Γουέμπερ την 3η, με τον Φέτελ να μένει 4ος.
Από τον 11ο μέχρι τον τελευταίο αγώνα, και με μόνη εξαίρεση τον αγώνα της Νότιας Κορέας, ο Σεμπάστιαν Φέτελ κατάφερε να βρεθεί στην πρώτη θέση της εκκίνησης. Στον Ουγγρικό Γκραν Πρι, πάντως, νικητής ήταν για άλλη μια φορά οδηγός της McLaren. Αυτή την φορά ο Τζένσον Μπάτον, στον 200ο του αγώνα, τερμάτισε στην πρώτη θέση μπροστά από τους Φέτελ και Αλόνσο. Ο Φέτελ κατάφερε να επιστρέψει στις νίκες στο Βελγικό Γκραν Πρι, στο οποίο συμπληρώθηκαν 25 χρόνια συμμετοχής του Μίχαελ Σουμάχερ στη Φόρμουλα 1. Στην δεύτερη θέση τερμάτισε ο Μαρκ Γουέμπερ, με τους δύο οδηγούς της Red Bull να πετυχαίνουν το 1-2 για πρώτη φορά μετά την Κωνσταντινούπολη, ενώ τρίτος ήταν ο Τζένσον Μπάτον, αν και είχε ξεκινήσει μόλις από την 13η θέση της εκκίνησης. Αντίθετα ο Χάμιλτον εγκατέλειψε νωρίς τον αγώνα ύστερα από σύγκρουση με τον Κομπαγιάσι (ύστερα από δικό του λάθος), ενώ ο Αλόνσο, που είχε βρεθεί σε κάποιο σημείο να προηγείται τερμάτισε 4ος.
Στην Ιταλία τελικός νικητής ήταν ξανά ο Σεμπάστιαν Φέτελ. Στην εκκίνηση ο Αλόνσο κατάφερε να βρεθεί στην πρώτη θέση (από την τέταρτη στην οποία εκκινούσε), αλλά ο Φέτελ κατάφερε να τον προσπεράσει εκμεταλλευόμενος την είσοδο του αυτοκινήτου ασφαλείας ύστερα από ένα ατύχημα των Λιούτζι και Κοβαλάινεν. Ο Γουέμπερ συγκρούστηκε με τον Μάσα κι εγκατέλειψε στην Παραμπόλικα ενώ προσπαθούσε να επιστρέψει στα pits, ενώ ο Μπάτον κατάφερε να περάσει εύκολα πρώτα τους Χάμιλτον και Σουμάχερ και στην συνέχεια τον Αλόνσο που τελικά κατέλαβε την τρίτη θέση. Στη Σιγκαπούρη, ο Φέτελ κατάφερε να πάρει άλλη μια άνετη νίκη, παραμένοντας σε όλη την διάρκεια στην πρώτη θέση χωρίς να μπορεί να απειληθεί από κανένα. Στην δεύτερη θέση τερμάτισε ξανά ο Μπάτον ενώ τρίτος ήταν ο Μαρκ Γουέμπερ. Πια ο μόνος που μπορούσε σε θεωρητικό επίπεδο να απειλήσει τον Φέτελ στο πρωτάθλημα ήταν ο Τζένσον Μπάτον.
Ο τίτλος του πρωταθλητή για τους οδηγούς το 2011 κατακτήθηκε τελικά στο Γκραν Πρι της Ιαπωνίας. Αν και ο Φέτελ τερμάτισε στην τρίτη θέση του αγώνα, οι 324 βαθμοί του έναντι 240 του Μπάτον ήταν ικανοί να του εξασφαλίσουν τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο της καριέρας του, κάνοντάς τον τον νεότερο οδηγό στην ιστορία του πρωταθλήματος που κατάφερε να πετύχει κάτι παρόμοιο. Στην πρώτη θέση του αγώνα τερμάτισε ο Τζένσον Μπάτον ενώ δεύτερος ήταν ο Φερνάντο Αλόνσο. Πια το ενδιαφέρον στρεφόταν στην δεύτερη θέση του πρωταθλήματος καθώς η Red Bull απείχε ελάχιστα από την κατάκτηση του πρωταθλήματος κατασκευαστών.
Ο Λιούις Χάμιλτον έσπασε το μονοπώλιο των Red Bull στις pole position στο 16ο αγώνα της χρονιάς, στη Νότιο Κορέα. Όμως στον αγώνα ο Φέτελ κατάφερε νωρίς να περάσει στην πρώτη θέση και να παραμείνει εκεί μέχρι το τέλος. Ο Χάμιλτον, βοηθούμενος από την λανθασμένη στρατηγική του Γουέμπερ μπόρεσε να κρατηθεί στην δεύτερη θέση, με τον Αυστραλό να τερματίζει τρίτος. Ο Μπάτον κατάφερε να τερματίσει τέταρτος μπροστά από τον Αλόνσο, παίρνοντας προβάδισμα για την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος οδηγών. Το αποτέλεσμα αυτό έφερε και μαθηματικά τον τίτλο του πρωταθλητή κατασκευαστών στην ομάδα της Red Bull.
Στο πρώτο Γκραν Πρι της Ινδίας, το νέο αγώνα του πρωταθλήματος, ο Σεμπάστιαν Φέτελ πραγματοποίησε για πρώτη φορά στην καριέρα του το λεγόμενο "Grand Chelem", δηλαδή την επίτευξη στον ίδιο αγώνα της pole position, της νίκης, του ταχύτερου γύρου στον αγώνα και της πρωτοπορίας  σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Έγινε έτσι ο νεότερος οδηγός που κατάφερε κάτι παρόμοιο στην ιστορία της Φόρμουλα 1. Οι Λιούις Χάμιλτον και Μαρκ Γουέμπερ συμπλήρωσαν το βάθρο των νικητών, ενώ ο Καρθικέγιαν (17ος) γινόταν ο πρώτος Ινδός οδηγός που αγωνιζόταν σε αγώνα στη χώρα του.
Στο Γκραν Πρι του Αμπού Ντάμπι ο Φέτελ ισοφάρισε το ρεκόρ του Μάνσελ για τις περισσότερες pole position σε μια περίοδο. Ο αγώνας όμως είχε άσχημη εξέλιξη γι' αυτόν, καθώς αναγκάστηκε να εγκαταλείψει, για πρώτη φορά στην περίοδο, ύστερα από πρόβλημα με το ελαστικό του στον πρώτο γύρο του αγώνα. Ο Λιούις Χάμιλτον ήταν ο τελικός νικητής, με τον Φερνάντο Αλόνσο, που έχασε χρόνο στην αλλαγή ελαστικών στο δεύτερο πιτ στοπ, και τον Τζένσον Μπάτον να συμπληρώνουν το βάθρο.
Ο Φέτελ κατάφερε τελικά να συντρίψει το ρεκόρ του Μάνσελ στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στη Βραζιλία. Ούτε εκεί όμως κατάφερε να τερματίζει πρώτος, καθώς νικητής ανεδείχθη ο Μαρκ Γουέμπερ. Ο Φέτελ τερμάτισε δεύτερος με τον Μπάτον στην τρίτη θέση και τον Αλόνσο στην 4η. Ο Μπάτον με αυτά τα αποτελέσματα κατέλαβε τελικά την δεύτερη θέση στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος ενώ ο Γουέμπερ την τρίτη. Ο Φελίπε Μάσα, έχοντας τερματίσει στον τελευταίο αγώνα στην 5η θέση, έγινε ο πρώτος οδηγός της Ferrari τα τελευταία 20 χρόνια που δεν κατάφερε να βρεθεί σε ούτε έναν αγώνα στη διάρκεια του πρωταθλήματος στο βάθρο των νικητών.

Βαθμολογίες

Το σύστημα βαθμολόγησης παραμένει το ίδιο με αυτό της προηγούμενης σαιζόν. Οι 10 πρώτες θέσεις βαθμολογούνται με 25,18,15,12,10,8,6,4,2 και 1 βαθμό αντίστοιχα.