google/wiki40b huggingface dataset:
Παναιγύπτιοι-Πανελλήνιοι Αγώνες 1910

Από τις 5 ως τις 7 Μαρτίου 1910 διεξήχθησαν στο στάδιο "Ρον Πουέν" (Rond Point), στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου οι Πανελλήνιοι - Παναιγύπτιοι Αθλητικοί Αγώνες, με διοργανωτή τον ΣΕΓΑΣ και τον Όμιλο Φιλάθλων Αλεξάνδρειας. Οι αγώνες ονομάστηκαν έτσι, διότι ήταν ταυτόχρονα πανελλήνιοι (μετείχαν ελληνικά σωματεία από Ελλάδα, Κύπρο και Οθωμανική Αυτοκρατορία) και πρωτάθλημα μεταξύ των αιγυπτιακών σωματείων: ελληνικών, αγγλικών, ιταλικών κ.ά. Δόθηκαν βραβεία στους τρεις πρώτους κάθε αγωνίσματος: μετάλλιο, δίπλωμα και κότινος, ενώ η Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας είχε αθλοθετήσει 50 βαρύτιμα κύπελλα για τους πρώτους νικητές. Οι Πανελλήνιοι-Παναιγύπτιοι Αγώνες επισκίασαν σε αίγλη και αριθμό συμμετοχών το Θ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1910, που διεξήχθη στις 22-24 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και κατέκτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ.

Οι νικητές

Είναι γνωστά τα ακόλουθα αποτελέσματα:

Σωματεία και αθλητές

Από όσα είναι γνωστά μετείχαν τα ακόλουθα σωματεία:
*Πανελλήνιος και ΟΦ Αλεξανδρείας έχουν 3 κοινές νίκες με τον Τσαλουμά,
 ο οποίος μετείχε με τον ΟΦΑ αλλά ανήκε στον ΠΓΣ.
Σιδηροδρομική γραμμή Οινόης - Χαλκίδας

Διαδρομή

Ο νότιος τερματικός της γραμμής Οινόης - Χαλκίδας είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός Οινόης στην Οινόη Βοιωτίας. Χωρίζεται από την γραμμή Αθηνών - Θεσσαλονίκης και ακολουθεί μια διακλάδωση μήκους περίπου 22 χιλιομέτρων. Περνάει από το Καλοχώρι-Παντείχι, συνεχίζει στο Βαθύ Εύβοιας, προχωράει βόρεια και καταλήγει στην Χαλκίδα.

Υπηρεσίες

Η γραμμή Οινόης - Χαλκίδας αποτελείται από μία υπηρεσία του προαστιακού Αθήνας. Ξεκινά από τον Πειραιά, διέρχεται από την Αθήνα και καταλήγει στην Χαλκίδα και πραγματοποιεί στάση σε όλους τους σταθμούς της γραμμής.
Ναός του Νικητήριου Ηρακλή (Ρώμη)

Περιγραφή

Είναι ναός περίπτερος, και σχεδόν εξ ολοκλήρου από μάρμαρο κτισμένος. Ο σηκός είναι ολοστρόγγυλου σχήματος και έχει διάμετρο 14,8 μέτρα. Περιστοιχίζεται από 19 κίονες ύψους 10 μέτρων, από τους οποίους ένας λείπει, και ίσως να χρησιμοποιήθηκε ως οικοδομικό υλικό για άλλο μεταγενέστερο κτίριο. Τα κιονόκρανα είναι κορινθιακού ρυθμού. Οι βάσεις από ελαφρόπετρα. Ο οριζόντιος δοκός και η σκεπή δεν διατηρούνται. Οι τοίχοι και οι κίονες είναι αρχαίοι από την εποχή που κτίστηκε ο ναός.

Ιστορική αναδρομή

Κτίστηκε το 120 π.Χ. Το όνομα του ναού διασώθηκε σε μια αποσπασματική επιγραφή βάσης αγάλματος που αναγράφει Hercules Olivarius. Κτήτορας του ναού ήταν ο εύπορος Ρωμαίος έμπορος Μάρκος Οκτάβιος Ερρένος (Marcus Octavius Herrenus) που ίσως διακινούσε ελαιόλαδο. Το 1132 μετατράπηκε σε εκκλησία του Πρωτομάρτυρα Στέφανου και διατηρήθηκε. Την εποχή της αναγέννησης έγινε πηγή έμπνευσης για πολλούς αρχιμάστορες. Μετατράπηκε τον 17ο αιώνα σε εκκλησία της Παναγίας (Santa Maria del Sole). Αργότερα, οι αρχαιολόγοι τον ερμήνευσαν λανθασμένα ως ναό της θεάς Βέστα, παρθένου θεότητας της οικογένειας και της οικιακής εστίας, αντίστοιχη της Εστία στην ελληνική μυθολογία.
Δημήτριος ο Θραξ

Βίος

Βασίλεψε τον 1ο αιώνα μ.Χ. Είναι άγνωστα η διάρκεια και ο ακριβής χρόνος της βασιλείας του, είναι γνωστός μόνο από τα νομίσματα που έκοψε. Τα νομίσματα αυτά στην μία όψη φέρουν παράσταση ιππέα που κρατά δόρυ και στην άλλη όψη σταυρό με την επιγραφή ΔΗΜΗΤ.
Γαβριήλ της Σουηδίας

Γέννηση

Ο Πρίγκιπας Γαβριήλ της Σουηδίας γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 2017 στο Νοσοκομείο Νταντέρουντ στην Στοκχόλμη και ζύγιζε 3 κιλά και 400 γραμμάρια και ύψος 49 εκατοστά. Η γέννηση του έγινε δεκτή, με ένα χαιρετισμό των 21 πυροβόλων όπλων στην Στοκχόλμη. Τα ονόματά του και ο τίτλος του ανακοινώθηκαν από τον παππού του, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο στις 4 Σεπτεμβρίου στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Μια ευχαριστήρια δοξολογία, πραγματοποιήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου για να γιορταστεί η γέννησή του. 
Ονομάσθηκε Γαβριήλ που άρεσε στους γονείς του, Κάρολος προς τιμήν του πατέρα του και του παππού βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου και Βάλτερ προς τιμήν του Γερμανού προ-παππού του και πατέρα της γιαγιάς του Βασίλισσας Σίλβια, Βάλτερ Σόμμερλαθ.
Ο Πρίγκιπας Γαβριήλ βαπτίστηκε την 1η Δεκεμβρίου 2017 στο παρεκκλήσι του παλατιού Ντρότνινγκχολμ. Νονοί του ήταν η πατρική θεία του, Πριγκίπισσα Μαγδαληνή, ο Τόμας ντε Τολέδο Σόμμερλαθ (πρώτος εξάδελφος του πριγκίπα Κάρολου Φίλιππου), η μητρική θεία του, Σάρα Χέλκβιστ και οι Όσκαρ Σιλμπέϊ και Καρολίνα Πιλ (φίλοι των γονιών του).
Τζιραφατιτάνας

Περιγραφή

Ο Τζιραφατιτάνας, όπως και τα άλλα μέλη των βραχιοσαυρίδων, είχε ορισμένα χαρακτηριστικά ξεχωριστά μεταξύ των σαυρόποδων. Τα περισσότερα σαυρόποδα, όπως ο Διπλόδοκος, ο Απατόσαυρος και άλλοι είχαν μπροστινά άκρα μικρότερα από πίσω, και δεν είχαν την ικανότητα να κρατούν όρθιο το λαιμό τους. Αντίθετα, ο Τζιραφατιτάνας είχε μακρύτερα μπροστινά άκρα από πίσω, ενώ μπορούσε να κρατά το λαιμό του σε αρκετά μεγάλη γωνία σε σχέση με το σώμα του, προσαρμογές που τον βοηθούσαν να φτάνει τα ψηλότερα κλαδιά των δέντρων. Το ύψος του υπολογίζεται στα 9-10 μέτρα, σχεδόν διπλάσιο από αυτό της σημερινής καμηλοπάρδαλης.
Κλίμακα Τορίνου

Η Κλίμακα Τορίνου, ή Δείκτης Τορίνου, ή Τορίνο κλίμακα (κατά τη ξένη βιβλιογραφία) είναι μία κλίμακα επικινδυνότητας πιθανής πρόσπτωσης ή σύγκρουσης ουρανίου σώματος με τον πλανήτη Γη σε συνάρτηση του μεγέθους των επιπτώσεων που μπορεί να προκληθούν. Ουσιαστικά πρόκειται για μια μέθοδο κατηγοριοποίησης των κινδύνων επιπτώσεων από μια τέτοια περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη και ιστορικά στοιχεία, καλύπτοντας μέχρι τα 100 επόμενα χρόνια.

Ιστορία

Δημιουργός της κλίμακας αυτής είναι ο Αμερικανός, διακεκριμένος αστροφυσικός και καθηγητής του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης  Ρίτσαρντ Π. Μπάινζελ (Richard P. Binzel), ο οποίος και την παρουσίασε επίσημα στο διεθνές συνέδριο του 1999, στο Τορίνο της Ιταλίας, εξ ου και η ονομασία της.

Γενικά

Η Κλίμακα Τορίνου φέρει δέκα διαβαθμίσεις σε ακέραιους αριθμούς αρχής γενομένης από το 0, ως κατάσταση ανύπαρκτου κινδύνου ή αμελητέου, καταλήγοντας στο 10 ως κατάσταση τελείας καταστροφής του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι διαβαθμίσεις αυτές κατανέμονται σε τρεις βασικές έγχρωμες ζώνες: κίτρινη πορτοκαλί και κόκκινη.
Οι ενδιάμεσες βαθμίδες από 1 μέχρι και 4, (της κίτρινης ζώνης), αποτελούν βαθμούς αστρονομικής εγρήγορσης μη υπερβαίνοντας το ποσοστό 1% ενός τέτοιου συμβάντος με κάποιες ίσως περιφερειακές επιπτώσεις. Οι τρεις επόμενες βαθμίδες 5, 6 και 7, (της πορτοκαλί ζώνης), αποτελούν βαθμούς ιδιαίτερης αστρονομικής παρακολούθησης από αβέβαιη μέχρι πραγματική απειλή σε βάθος χρόνου μιας δεκαπενταετίας. Στις δε τελευταίες βαθμίδες της κλίμακας Τορίνου, (της κόκκινης ζώνης): 8, 9 και 10 η σύγκρουση θεωρείται βεβαία, όπου και προσδιορίζεται το μέγεθος της καταστροφής που θα προκληθεί (ανάλογα του όγκου του απειλούντος ουρανίου σώματος), είτε σε κάποια περιφερειακή περιοχή της Γης (8), είτε σε κάποια ήπειρο (9), ή ακόμα και σε όλο τον πλανήτη (10), με δεδομένη την κλιματική καταστροφή.
Μητρώον αρχαίας Ολυμπίας

Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία

Το Μητρώον ή ναός της Μητρός των Θεών βρισκόταν στα ανατολικά του Ηραίου και ήταν κτίσμα των αρχών του  4ου αιώνα π.Χ. Ο συγκεκριμένος χώρος φέρεται να είχε χρησιμεύσει για λατρευτικούς σκοπούς ήδη από την προϊστορική περίοδο. Ο ναός ήταν δωρικού ρυθμού, μικρών διαστάσεων, 20,67μ. Χ 10,62μ, ενώ αριθμούσε έξι κίονες στις στενές πλευρές και έντεκα στις μακρές. Αποτελείτο από πρόναο,  σηκό, οπισθόδομο, (βλ. κάτοψη}  και διέθετε βωμό αφιερωμένο στη θεά Ρέα, ο οποίος βρισκόταν πιθανότατα στα δυτικά του ναού. Οι κίονες είχαν διάμετρο 85 εκατοστών στο κατώτερο μέρος τους, ύψος 4,63 μέτρων και ήταν όλοι κατασκευασμένοι από κογχυλιάτη λίθο ενώ έφεραν λευκό επίχρισμα. 
Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, ο ναός είχε μετατραπεί σε τόπο λατρείας του αυτοκράτορα Αυγούστου και τοποθετήθηκε ένας αδριάντας του που τον παρίστανε ως Δία, να κρατεί κεραυνό και σκήπτρο. Το 267 μ.Χ., υπέστη ανεπανόρθωτες καταστροφές κατά τη διάρκεια επιδρομής του βαρβαρικού φύλου των Έρουλων. 
Στη σύγχρονη εποχή, σώζονται μόνο ο στυλοβάτης του ναού καθώς και τμήματα από το θριγκό. Βρέθηκαν διάφορα αγάλματα στο χώρο του ναού, κατά τη διάρκεια ανασκαφών, όπως ο ανδριάντας του Αύγουστου ενώ για κάποια από τα υπόλοιπα εικάζεται πως αναπαριστούν μεταξύ άλλων τους αυτοκράτορες Τίτο, Κλαύδιο και Βεσπασιανό. Τα αγάλματα αυτά εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.
 
Ο Παυσανίας σημειώνει τα εξής:

 [20.9].... Ταῦτα μὲν δὴ αὐτὸς ἑώρων ὀρυσσόμενα. Ναὸν δὲ μεγέθει οὐ μέγαν καὶ ἐργασίᾳ Δώριον, Μητρῷον καὶ ἐς ἐμὲ καλοῦσιν ἔτι, τὸ ὄνομα αὐτῷ διασώζοντες τὸ ἀρχαῖον. Κεῖται δὲ οὐκ ἄγαλμα ἐν αὐτῷ θεῶν Μητρός· βασιλέων δὲ ἑστήκασιν ἀνδριάντες Ῥωμαίων. Ἔστι δὲ ἐντὸς τῆς Ἄλτεως τό τε Μητρῷον, καὶ οἴκημα περιφερὲς ὀνομαζόμενον Φιλιππεῖον. ... - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 5. Ἠλιακῶν Α' 
  
[20.9]... Τα είδα με τα ματιά μου την ώρα της ανασκαφής. Υπάρχει επίσης και ναός Δωρικού ρυθμού, όχι μεγάλος, που ακόμα και σήμερα ονομάζουν Μητρώο, διατηρώντας το αρχαίο όνομα. Εντός σε αυτό δεν υπάρχει κανένα άγαλμα της ' Μητέρας των θεών, αλλά ανδριάντες των Ρωμαίων βασιλέων. Το Μητρώο βρίσκεται μέσα στην Άλτη, όπως και το κυκλικό κτίσμα που ονομάζεται Φιλιmπείο•
Νικοκλής της Πάφου

Βιογραφία

Ο Νικοκλής αναφέρεται ως ιδρυτής της Νέας Πάφου.  Μετέφερε εκεί την πρωτεύουσα του βασιλείου λόγω του ότι η παλιά πόλη δεν είχε λιμάνι. Εισήγαγε στην πόλη τη λατρεία της Ήρας και εισήγαγε σταδιακά το ελληνικό αλφάβητο χρησιμοποιώντας το μαζί με το Κυπριακό συλλαβάριο. 
Στον πόλεμο των διαδόχων του Μεγάλου Αλέξανδρου αρχικά υποστήριξε τον Πτολεμαίο. Στη συνέχεια όμως ο Νικοκλής κατηγορήθηκε ότι έκανε μυστικές διαπραγματεύσεις με τον Αντίγονο και ο Πτολεμαίος έστειλε εναντίον του τους στρατηγούς Αργαίο και Καλλικράτη για να τον σκοτώσουν. Αφού πολιόρκησαν την Πάφο, ο Νικοκλής αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει. Μόλις η γυναίκα του Αξιοθέα το έμαθε, σκότωσε τις ανύπαντρες κόρες της και το ίδιο έκαναν και οι γυναίκες των αδελφών του Νικοκλή. Τέλος, οι αδελφοί του Νικοκλή έβαλαν φωτιά στο παλάτι. Αυτό το γεγονός το αναφέρει ο Διόδωρος αλλά οι σημερινές έρευνες το αμφισβητούν αποδίδοντας το γεγονός στον Νικοκρέοντα της Σαλαμίνας, πιστεύοντας ότι ο Διόδωρος είχε κάνει λάθος στο όνομα.
Behind the Green Door

Περίληψη

H Γκλόρια Σάντερς (Μέριλιν Τσέιμπερς) είναι μια νεαρή γυναίκα που πέφτει θύμα απαγωγής, μεταφέρεται σε ένα απομονωμένο θέατρο και αναγκάζεται να συμμετάσχει σε ερωτικές συνευρέσεις με πολλαπλούς παρτενέρ μπροστά σε κοινό. Το κοινό αρχίζει να παρεκτρέπεται και σύντομα ξεκινάει ένα φρενήρες όργιο.

Απήχηση-Αντιδράσεις

Πριν εμφανιστεί στην ταινία η Μέριλιν Τσέιμπερς υπήρξε μοντέλο για την εταιρεία Procter & Gamble και το απορρυπαντικό Ivory Snow. Μετά την έξοδο της ταινίας στους κινηματογράφους οι εταιρείες απέσυραν όλα τα προϊόντα και τα διαφημιστικά έντυπα στα όποια εμφανίζοταν, προσθέτοντας έτσι στο θόρυβο που δημιουργήθηκε γύρω από την ταινία. Το Behind the Green Door μαζί με το Deep Throat (Βαθύ Λαρύγγι) που βγήκε στις αίθουσες μερικούς μήνες μετά σηματοδότησαν μια νέα εποχή στο ερωτικό σινεμά και ξεκίνησαν την αποκαλούμενη "χρυσή εποχή του πορνό" (Golden Age of Porn). Γυρισμένο με λιγότερα από 60.000 δολάρια, το φιλμ απέφερε συνολικές εισπράξεις 25 εκατομμυρίων δολαρίων και υπήρξε τεράστια επιτυχία.

Συνέχεια

Το 1986, οι αδελφοί Μίτσελ γύρισαν μια συνέχεια της ταινίας σε σκηνοθεσία της τραγουδίστριας Σάρον ΜακΝάιτ και με πρωταγωνίστρια την πρωτοεμφανιζόμενη Μίσι (φιλενάδα εκείνη την εποχή του Άρτι Μίτσελ, η οποία σύμφωνα με φήμες απαίτησε από τον σύντροφο της το συγκεκριμένο ρόλο). Η ταινία υπήρξε παταγώδης καλλιτεχνική και εμπορική αποτυχία και κόστισε στους Μίτσελ εκατοντάδες χιλιάδες χαμένα δολάρια.
Σκοποβολή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 200 μέτρα στρατιωτικό τουφέκι ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Πρόκειται για το πρώτο αγώνισμα με τουφέκι και το πρώτο χρονολογικά αγώνισμα σκοποβολής των Αγώνων του 1896. Στον αγώνα έλαβαν μέρος 42 αθλητές από επτά χώρες. Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 40 βολές (χωρισμένες σε τέσσερις γύρους των δέκα βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 200 μέτρα μακριά. Οι αθλητές έριξαν μισές βολές την πρώτη ημέρα και μισές το πρωί της επομένης. 
Ο Παντελής Καρασεβδάς πέτυχε τον στόχο και στις 40 προσπάθειες που πραγματοποίησε συγκεντρώνοντας συνολικά 2350 βαθμούς. Δεύτερος τερμάτισε ο Παναγιώτης Παυλίδης με 1978 βαθμούς και 38 χτυπήματα στον στόχο, ενώ στην τρίτη θέση βρέθηκε ο Νικόλαος Τρικούπης με 1713 βαθμούς και 34 χτυπήματα στον στόχο.
Παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις θέσεις 14 έως 41, οι επιδόσεις τους καθώς και τα στοιχεία των περισσοτέρων. Ο Χόλγκερ Νίλσεν εγκατέλειψε τον αγώνα μετά τους δύο πρώτους γύρους.
Φρειδερίκος Α΄ του Ζίμερν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στέφανου παλατινού κόμη του Ζίμερν & Τσβάιμπρυκεν και της Άννας κόρης και κληρονόμου του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Βελντέντς. 
Το 1444 ο πατέρας του παραχώρησε την κτήση του στον Φρειδερίκο και τον αδελφό του Λουδοβίκο Α΄: ο πρώτος έλαβε την παλατινή κομητεία του Ζίμερν και ο δεύτερος αυτήν του Τσβάιμπρυκεν.
566 Στερεοσκοπία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Στερεοσκοπίας εκτιμάται σε 168,16 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,038. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Στερεοσκοπία γύρω από τον εαυτό της.
2800 Οβίδιος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Οβιδίου είναι άγνωστα.
Θεωρία μέτρου

Ιστορικά στοιχεία

Οι μαθηματικοί του 19ου γνώριζαν ότι, στο πεδίο του απειροστικού λογισμού, μπορούν να οριστούν συναρτήσεις που συμπεριφέρονται «περίεργα». Για παράδειγμα συνεχείς αλλά μη-διαφορίσιμες συναρτήσεις, σειρές συνεχών συναρτήσεων των οποίων το άθροισμα είναι ασυνεχής συνάρτηση, συναρτήσεις με φραγμένες παραγώγους που δεν είναι ολοκληρώσιμες κατά Riemann, και μη-ολοκληρώσιμες συναρτήσεις που είναι το όριο ολοκληρώσιμων συναρτήσεων.
Τα «περίεργα» αυτά παραδείγματα αφορούσαν υποτίθεται αυθαίρετα/αφηρημένα κατασκευασμένες συναρτήσεις, και δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας. Οι συναρτήσεις με χρήση στα εφαρμοσμένα μαθηματικά και τις εφαρμοσμένες επιστήμες αναμένονταν να είναι συνεχείς, παραγωγίσιμες και ολοκληρώσιμες.
Ήδη όμως προβλήματα ανεπαρκώς θεμελιωμένης θεωρίας ανέκυπταν σχετικά με συναρτήσεις μεγάλης σπουδαιότητας και με σημαντικές εφαρμογές, όπως στη θεωρία των σειρών Fourier που αναπτύχθηκε από τους Dirichlet, Riemann, Cantor, Jordan και άλλους μαθηματικούς του 19ου αιώνα.
Υπό αυτές τις συνθήκες ανέκυψε αναγκαιότητα εξαντλητικής έρευνας και αυστηρής θεμελίωσης των «προβληματικών» σημείων. Η συνεισφορά που έγινε από τους Peano, Borel, Jordan και τελικά με τη γενίκευση της έννοιας του μέτρου και του ολοκληρώματος από τον Henri Lebesgue έκανε ακριβώς αυτό, και θεωρείται άμεση συνέχιση του έργου των Riemann, Darboux, Cantor πάνω στη θεωρία συναρτήσεων.
Βλάντισλαφ ο Κυφός

Βιογραφία

Ήταν ο δεύτερος γιος τού Σιεμόβιτ δούκα τού Ντόμπζινι και της Αναστασίας, κόρης τού Λέοντα Α΄ της Γαλικίας-Βολινίας.
Το 1316 ο Βλάντισλαφ συμφώνησε με τον Φλοριάν Λάσκαρι επίσκοπο τού Πουότσκ σχετικά με την πληρωμή τού φόρου της δεκάτης, έτσι ήρθη ο αφορισμός, που είχε τεθεί στην οικογένειά του από το 1310. Όταν ξεκίνησε την ανεξάρτητη εξουσία του, ήταν πιστός υποστηρικτής τού θείου του και πιο πριν επιτρόπου της αρχής Βλαδισλάβ Α΄ τού βραχύ, τον οποίο αναγνώρισε ως επικυρίαρχο.
Κατά την εξουσία του ο Βλάντισλαφ και ο αδελφός του Μπολέσλαφ προσπάθησαν να κρατήσουν μία φιλική πολιτική με την Εκκλησία: το 1323 ίδρυσαν μαζί με τη μητέρα τους νοσοκομείο για το Τάγμα τού Παναγίου Τάφου στο Ρίπιν και το 1332 παραχώρησαν αρκετές κώμες, όπως η Λόντζα (Γουτς) σε αέναη ιδιοκτησία από τους επισκόπους της Κουγιάβια.
Το 1327/8 ένεκα της απειλής του Τευτονικού Τάγματος, ο βασιλιάς της Πολωνίας πρότεινε στους δύο αδελφούς την ανταλλαγή της πατρογονικής ιδιοκτησίας τού Ντόμπζινι με τη Βέντσιτσα. Η συμφωνία επισημοποιήθηκε το 1327.
Σφαγή της Σρεμπρένιτσα

Η σφαγή στη Σρεμπρένιτσα ήταν ένα έγκλημα πολέμου που διεπράχθη κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας. Το 1995, Σέρβοι από τη Βοσνία σκότωσαν πάνω απο 8.000 Βόσνιους μουσουλμάνους άνδρες, γέρους και αγόρια στη Σρεμπρένιτσα.
Η πόλη είχε κηρυχθεί ασφαλής περιοχή από τα στρατεύματα του ΟΗΕ δυο χρόνια νωρίτερα και φυλασσόταν από Ολλανδούς στρατιώτες. Όταν οι Σέρβοι την κατέλαβαν, οι πολύ λιγότεροι σε αριθμό Ολλανδοί, δεν έριξαν ούτε μια τουφεκιά για να υπερασπίσουν την πόλη. Πολλοί Βόσνιοι πήγαν στο στρατόπεδο του ΟΗΕ για να ζητήσουν προστασία και αρκετοί δεν έγιναν δεκτοί. Οι στρατιώτες του ΟΗΕ ζήτησαν απεγνωσμένα υποστήριξη, η οποία δεν τους δόθηκε ποτέ. Οι Σέρβοι ξεχώρισαν τους άνδρες, τους γέρους και τα αγόρια από τις γυναίκες και τους σκότωσαν, περίπου 8.000 ανθρώπους, ρίχνοντας τα πτώματά τους σε ομαδικούς τάφους. Η σφαγή αυτή ήταν η μεγαλύτερη της Ευρώπης μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Μετά από την εξέταση των όσων συνέβησαν, η Ολλανδική κυβέρνηση παραιτήθηκε.
Στις 26 Φεβρουαρίου 2007, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εξέδωσε την απόφασή του στην υπόθεση της Βοσνίας Ερζεγοβίνης κατά της πρώην Γιουγκοσλαβίας σχετικά με τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα το 1995. Σύμφωνα με την απόφαση, η σφαγή συνιστά μεν γενοκτονία, δεν μπορεί όμως να αποδοθεί στα εναγόμενα κρατικά όργανα της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Το δικαστήριο έκρινε, επιπλέον, ότι η Σερβία, ως μόνη διάδοχος της πρώην Γιουγκοσλαβίας μετά την αποχώρηση του Μαυροβουνίου από την ομοσπονδία, παραβίασε το διεθνές δίκαιο, καθώς δεν έλαβε κανένα μέτρο για να εμποδίσει τη γενοκτονία.
Στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα θεωρείται πιθανή η συμμετοχή και 30-40  Ελλήνων παραστρατιωτικών, μελών της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς οι οποίοι ανάρτησαν την Ελληνική, την Βυζαντινή και την σημαία της Βεργίνας δίπλα στην Σερβική σημαία την επομένη της σφαγής. Τέσσερις από τους οποίους φωτογραφήθηκαν με Σέρβους αξιωματικούς στα ερείπια ορθόδοξου ναού. Από τον Ιούλιο του 2006, με εντολή του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης Αναστάσιου Παπαληγούρα, βρίσκεται υπό εξέλιξη εισαγγελική έρευνα για τη συμμετοχή των ατόμων αυτών στη σφαγή.
Α.Ο. Θεαγένης Θάσου

Ιστορία

Στην κωμόπολη του Λιμένα υπήρχαν δύο ομάδες, ο «Θασιακός» και ο «Θεαγένης». Μετέπειτα πάρθηκε η απόφαση δημιουργίας ενός αθλητικού σωματείου, με σκοπό να εκπροσωπεί το Λιμένα και τη Θάσο γενικότερα. Ο Αθλητικός Όμιλος Θάσου «ο Θεαγένης» ιδρύθηκε επίσημα το 1969. Η ονομασία του προέρχεται από τον γνωστό αρχαίο ολυμπιονίκη αθλητή του παγκρατίου αθλήματος, Θεαγένη τον Θάσιο. Αποτελεί έναν από τους παλαιότερους ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Ε.Π.Σ. Καβάλας.
Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας ήταν κατά την περίοδο 2002–03, όταν στέφθηκε πρωταθλήτρια της Ε.Π.Σ. Καβάλας, κερδίζοντας την άνοδο στη Δ΄ Εθνική Κατηγορία. Την περίοδο 2003–04, κατέλαβε τη 12η θέση με 36 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο τερμάτησε 11ος, μία θέση πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Την περίοδο 2005–06, τερμάτησε στη 16η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 12 βαθμούς, οπότε και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες.
Την περίοδο 2009–10 η ομάδα αγωνιζόταν στην Α1 Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Καβάλας, όπου τερμάτισε στη 10η θέση. Μάλιστα είχε φτάσει στη 14η θέση που οδηγούσε στην Α2 Κατηγορία αλλά τελικά, έπειτα από ορισμένες νίκες, κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία.

Έμβλημα

Το σήμα της ομάδας απεικονίζει την προτομή του ολυμπιονίκη Θεαγένη, που καταγόταν από τη Θάσο.
Γεννάδιος Μονεμβασίας

Ο Γεννάδιος Μονεμβασίας έζησε στο β μίσο του 16ου αι.

Βίος

Δεν γνωρίζουμε που και πότε γεννήθηκε ο Γεννάδιος. Το 1590 ή 1591 τοποθετήθηκε στην μητρόπολη Μονεμβασίας διαδεχόμενος τον Ιερόθεο. Έμεινε στον θρόνο μέχρι τα 1593 οπότε τον διαδέχθηκε ο Λαυρέντιος. Ήταν μέλος της αδελφότητας της μονής Αγίων Τεσσεράκοντα Μαρτύρων Λακεδαίμονίας. Μας έχει σωθεί χειρόγραφος κώδικας περγαμηνής στην πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη της Λειψίας όπου περιέχει ιδιόχειρη σημείωσή του στην οποία δηλώνει πως αφιερώνει τον κώδικα που περιέχει τη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, το μετόχιο του Αγίου Γεωργίου στον Δρομέα Τσακωνίας και προσωπικά του βιβλία,άμφια και ιερά σκεύη. Επίσης σε σιγίλιο και επιστολή του με χρονολογία 1592, υπάρχει αναφορά στο χωριό Κοσμάς της επαρχίας Κυνουρίας με την ονομασία «Άγιος Κοσμάς»
Πρέιλι

Ιστορία

Το Πρέιλι είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς στη Λετονία. Αναφέρθηκε πρώτη φορά σε γραπτές πηγές το 1250. Το 1897 το Πρέιλι είχε πληθυσμό 2104 κατοίκων. Το Πρέιλι απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1928. Το 1935 ζούσαν 1662 κάτοικοι στο Πρέιλι από τους οποίους το 50.97% ήταν Εβραίοι. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο πληθυσμός είχε μειωθεί σε λιγότερο από 1000 άτομα. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, πολλοί εργάτες από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία άρχισαν να εργάζονται στο Πρέιλι και ο πληθυσμός έφτασε στους 9.421 κατοίκους το 1989.
Ροζασίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Είναι ασύνηθες δευτερογενές ορυκτό σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων - ψευδαργυρούχων αποθέσεων, τυπικά σχηματιζόμενο από την επίδραση ψευδαργυρούχων διαλυμάτων σε ορυκτά του χαλκού. Συνηθέστερα απαντάται ως σχηματισμός σε μεταλλεία που δεν είναι πλέον σε χρήση. Λόγω των ορυκτών με τα οποία σχετίζεται παρέχει δείγματα με όμορφους συνδυασμούς χρωμάτων και αναζητάται από συλλέκτες.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μαλαχίτης, ο αουριχαλκίτης, ο σμιθσονίτης, ο κερουσίτης, ο υδροζινκίτης, ο ασβεστίτης, ο "λειμωνίτης" και ο ημιμορφίτης.
Είναι αρκετά διαδεδομένο ορυκτό. Όμορφα δείγματά του, εκτός από τη Σαρδηνία, συναντώνται σε πολλές περιοχές της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αυστρία, στην περιοχή των Πυρηναίων στην Ισπανία, στο Tsumeb της Ναμίμπια, τη Ζάμπια, το Ιράν, το Μεξικό (περιοχή Mapimi στο Durango), την Ιαπωνία και τις Πολιτείες Αριζόνα, Νέο Μεξικό και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου ([[Καμάριζα, Ιλάριον αριθ. 50, Εσπεράντσα, km-3, Σιγιά (Μεγάλα Πεύκα) και Σούνιο (μεταλλείο αριθ. 06).
Ανγκ Λι

Σύνοψη Καριέρας

Πολλές από τις ταινίες του Ανγκ Λι έχουν επικεντρωθεί στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της παράδοσης και του μοντέρνου. Κάποιες από τις ταινίες του έχουν έναν κωμικό τόνο που αντιπαρατίθεται με τον τραγικό ρεαλισμό που χαρακτηρίζει τις ταινίες του. Οι ταινίες του Λι ασχολούνται επίσης με κρυφά μυστικά και εσωτερικά βάσανα που βγαίνουν στην επιφάνεια, όπως στις ταινίες του "Το Γαμήλιο Πάρτυ" (1993) και "Το μυστικό του Brokeback Mountain" (2005) που αναφέρονται στο θέμα της ομοφυλοφιλίας, με τις πολεμικές τέχνες, όπως η ταινία "Τίγρης και Δράκος" (2000) και μεταφορές κόμικς όπως το "Hulk" (2003).
Η ταινία του Λι "Το μυστικό του Brokeback Mountain" (2005) κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και ονομάστηκε καλύτερη ταινία της χρονιάς από τους κριτικούς του Λος Άντζελες, του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης και της Βοστόνης, ενώ ο ίδιος βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Το 2007, άλλη μια ταινία του Λι κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, η ταινία Προσοχή, Πόθος, κάνοντας τον Λι τον δεύτερο σκηνοθέτη που έχει κερδίσει το εν λόγω βραβείο δύο φορές. Το 2012 γύρισε την ταινία "Η Ζωή του Πι" (The Life of Pi) και έλαβε και δεύτερο Όσκαρ Σκηνοθεσίας.
Επαρχία Ομσουκτσάνσκι

Η Επαρχία Ομσουκτσάνσκι (ρωσικά: Омсукчанский райо́н‎) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μια από τις οκτώ στην Περιφέρεια Μαγκαντάν στην Ρωσία. Βρίσκεται στο κεντροανατολικό τμήμα της περιφέρειας. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ομσουκτσάν. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 5.531 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002, η επαρχία είχε πληθυσμό 6.209 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 19.419. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η επαρχία απώλεσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού της, όπως και η υπόλοιπη περιφέρεια. Ο πληθυσμός του Ομσουκτσάν αντιστοιχεί στο 75,2% του πληθυσμού της επαρχίας.
Ελληνικό Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Ελληνικό βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Μαυροβούνι (μέρος από τα Κρούσσια Όρη), σε απόσταση 25 χλμ. Δ. της πόλης του Κιλκίς  και 53 χλμ. Β.-ΒΑ. της Θεσσαλονίκης. Το χωριό χαρακτηρίζεται αμιγώς προσφυγικό, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 32 οικογένειες προσφύγων (124 άτομα) από τα χωριά Ατγκιόζ καί Μέτσιτλη του Καυκάσου. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Μύροβο και αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε Ελληνικό το 1927 και το 1934 αποσπάστηκε στον τότε νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Ελληνικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 114 μόνιμους κατοίκους, ενώ ως οικισμός 128.