google/wiki40b huggingface dataset:
Ανέστης Αργυρίου

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Ανέστης Αργυρίου κατάγεται από τη Χαρίεσσα και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 12 ετών, όταν το 2000 ο Τάκης Παπατζίκος τον ξεχώρισε και τον έφερε στα τμήματα υποδομής της Βέροιας και συγκεκριμένα στην παιδική ομάδα, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στη θυγατρική ομάδα του Βερμίου, όπου δούλεψε κυρίως με τον Στέφαν Στόικα, που τότε πρόσφερε τις υπηρεσίες του ως προπονητής στα τμήματα υποδομής αλλά και ως παίκτης στην πρώτη ομάδα. Την περίοδο 2002-03 όταν η Βέροια αγωνιζόμενη στη Δ΄ Εθνική αναδείχθηκε κυπελλούχος Ελλάδος, ο προπονητής της την εποχή εκείνη Γιώτης Τσαλουχίδης χρησιμοποίησε τον νεαρό τότε Αργυρίου σε δύο αγώνες κυπέλλου, όπου μάλιστα πέτυχε και ένα τέρμα.
Την επόμενη περίοδο 2003-04 πήρε μέρος στην προετοιμασία της Βέροιας στο Σέλι με προπονητή τον Περικλή Αμανατίδη, τελικά όμως «κόπηκε» από την πρώτη ομάδα και αγωνίστηκε με την ομάδα Νέων του συλλόγου. Την επόμενη χρονιά (2004-05) δόθηκε δανεικός στην ΑΕΠ Βέροιας που αγωνιζόταν στη Δ΄ Εθνική και είχε προπονητή τον Στέφανο Γαϊτάνο, ενώ η περίοδος 2005-06 τον βρήκε στην ομάδα Νέων του Ηρακλή.
Στη συνέχεια συμφώνησε ως ελεύθερος με τον Αετό Σκύδρας που αγωνιζόταν στη Δ΄ Εθνική. Στην ομάδα της Πέλλας, με τότε τεχνικό της τον Στέφανο Γαϊτάνο, παρέμεινε μέχρι τα μισά της περιόδου, ενώ η αποδέσμευσή του τον έφερε σε αγωνιστική αδράνεια για περίπου 6 μήνες, διάστημα το οποίο προπονούνταν με την ομάδα της Νάουσας.
Σε ηλικία 19 ετών υπέγραψε συμβόλαιο με τον Πανθρακικό που αγωνιζόταν τότε στη Β΄ Εθνική και προβιβάστηκε στη Σούπερ Λίγκα με την ομάδα της Κομοτηνής, αν και δεν είχε συμμετοχές με την ομάδα. Την επόμενη περίοδο όμως την ομάδα ανέλαβε ο Βέλγος προπονητής Εμίλιο Φερέρα, με τον οποίο έκανε της πρώτες συμμετοχές του στην κατηγορία, ενώ  κλήθηκε για πρώτη φορά και στην εθνική Ελπίδων. Την επόμενη χρονιά ο Αργυρίου καθιερώθηκε ως βασικός στον Πανθρακικό, αν και η ομάδα του τερμάτισε τελευταία στη Σούπερ Λίγκα και υποβιβάστηκε, η απόδοση του όμως κίνησε το ενδιαφέρον πολλών ομάδων για την απόκτηση του, μεταξύ αυτών της αγγλικής Μπλάκμπερν Ρόβερς, του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ, με την οποία τελικά υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας, μαζί με τον συμπαίκτη του στην ομάδα της Κομοτηνής, Σπύρο Ματεντζίδη. Ο Ανέστης Αργυρίου έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την ΑΕΚ στις 21 Οκτωβρίου 2010 στον ευρωπαϊκό αγώνα με την Άντερλεχτ για το Europa League.
Το 2012 αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τους Ρέιντζερς Γλασκώβης, από τους οποίους αποχώρησε τον Σεπτέμβριο του 2013. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την Καλλονή, μερικές ημέρες αργότερα όμως έγινε γνωστή η λύση της συνεργασίας τους.
Το καλοκαίρι του 2014 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στο πολωνικό πρωτάθλημα με τη Ζάβισα Μπίντγκοστς, όπου παρέμεινε έως το τέλος του χρόνου. Τον Ιανουάριο του 2015 συμφώνησε με τον Εθνικό Άχνας. Τον Ιούλιο του 2016 ανακοινώθηκε από τον Αγροτικό Αστέρα.

Στις εθνικές ομάδες

Από το 2008 έως το 2010 αγωνίστηκε 7 φορές με την Εθνική Ελπίδων.
Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας-Έστε (1754-1806)

Βιογραφία

Ο Φερδινάνδος-Κάρολος γεννήθηκε στο ανάκτορο Σένμπρουν της Βιέννης και ήταν ο τρίτος γιος του Φραγκίσκου Α΄, δούκα της Λωρραίνης και της συζύγου της Μαρίας Θηρεσίας, αρχιδούκισσας της Αυστρίας, βασίλισσας της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Γερμανίας, κόρης του Καρόλου ΣΤ΄ των Αψβούργων.
Το 1753 η Μαρία Θηρεσία είχε συμφωνήσει να γίνει διάδοχος στο δουκάτο της Μόντενα ο δεύτερος γιος της Λεοπόλδος Β΄. Όταν όμως το 1761 αυτός έγινε μέγας δούκας της Τοσκάνης, έγινε άλλη συμφωνία το 1763, τώρα με τον Έρκολε Γ΄ των Έστε, δούκα της Μόντενα, όπου διάδοχός του γινόταν ο Φερδινάνδος, ο οποίος θα νυμφευόταν την Μαρία-Βεατρίκη, κόρη του Έρκολε Γ΄. Το 1771 η Διαρκής Σύνοδος της αυτοκρατορίας επικύρωσε τη συμφωνία. Το ίδιο έτος έγινε και ο γάμος. Για την περίσταση η Μαρία-Θηρεσία παρήγγειλε μία όπερα στον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, έτσι παίχθηκε το έργο Ο Ασκάνιο στην Άλμπα στο Βασιλικό Δουκικό Θέατρο του Μιλάνου. Επίσης η όπερα Ιλ Ρουτζιέρο του Γιόχαν Άντολφ Χάσε.
Ο Φερδινάνδος ορίστηκε κυβερνήτης του δουκάτου του Μιλάνου και ζούσε εκεί με την οικογένειά του, καθώς ο πεθερός του Έρκολε Γ΄ ήταν ακόμη δούκας της Μόντενα. Το 1780 ο πρωτότοκος Ιωσήφ Β΄ διαδέχθηκε τη μητέρα του Μαρία-Θηρεσία και έκανε τον Φερδινάνδο κυβερνήτη της Λομβαρδίας. Με την εισβολή το 1796 του Ναπολέοντα Α΄ στο Μιλάνο, ο Φερδινάνδος αναγκάστηκε να διαφύγει, καθώς και ο πεθερός του από τη Μόντενα. Ο Ναπολέων Α΄ δημιούργησε στη θέση του Μιλάνου την Πέραν (Βόρεια) του Πάδου Δημοκρατία και στη θέση της Μόντενα την Εντός (Νότια) του Πάδου Δημοκρατία.
Τον Ιωσήφ Β΄ διαδέχθηκε ο Λεοπόλδος Β΄, που με τη συνθήκη του Καμποφόρμιο (1797) έκανε τον Έρκολε Γ΄ δούκα του Μπραϊσγκάου στη νότια Γερμανία. Το 1803 απεβίωσε ο Έρκολε Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο Φερδινάνδος ως δούκας του Μπραϊσγκάου και τιτουλάριος δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο. Το 1805 με τη συνθήκη του Πρέσμπουργκ ο Φερδινάνδος παραχώρησε το δουκάτο του Μπραϊσγκάου στο Μεγάλο Δουκάτο της Βάδης.
Απεβίωσε το επόμενο έτος στη Βιέννη και τάφηκε στην αυτοκρατορική κρύπτη της πόλης. Το 1814 ο γιος του Φραγκίσκος Δ΄ αναγνωρίστηκε ως δούκας της Μόντενα από το Συνέδριο της Βιέννης.
Βαλαχάδες

Βαλ(λ)αχάδες ή Βαλαάδες αποκαλούνταν ελληνόφωνοι που είχαν εξισλαμισθεί κατά την ύστερη περίοδο της τουρκοκρατίας στην δυτική Μακεδονία ή και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Το όνομα αυτό προέρχεται ενδεχομένως από την αραβική λέξη  βαλαχί (Wallah, "ορκίζομαι στον Αλλάχ") το οποίο τους αποδόθηκε με σκωπτική διάθεση επειδή δεν γνώριζαν παρά ελάχιστες τουρκικές λέξεις, ενώ υπάρχει και η άποψη ότι προέρχεται από διαγλωσσική προσαρμογή του εθνωνυμίου "Βλάχοι". Οι ίδιοι αποκαλούσαν τους εαυτούς τους "Φούτσηδες". Η μεγαλύτερη συγκέντρωση Βαλαχάδων υπήρχε σε χωριά μεταξύ Σιάτιστας, Καστοριάς και Γρεβενών. Οι περισσότεροι από αυτούς θεωρήθηκαν ανταλλάξιμοι κατά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 και μετοίκησαν στην Τουρκία. 
Σύμφωνα με την προφορική παράδοση εξισλαμίστηκαν κατά τον 17ο αιώνα. Ο πρόσφατος εξισλαμισμός τους υποδεικνύεται και από το ότι υπάρχουν κοινά επώνυμα μεταξύ Βαλαχάδων και Χριστιανών της περιοχής, καθώς και χωράφια τα οποία είχαν διαμοιραστεί ως "αδελφομοίρια" και οι ιδιοκτήτες τους γνώριζαν ότι ήταν συγγενείς αν και είχαν διαφορετική θρησκεία. Θεωρείται πιθανό ότι άρχισαν να εξισλαμίζονται στα τέλη του 17ου αι. και αυτό συνεχίστηκε και τον επόμενο αιώνα λόγω των πιέσεων από τους Τουρκαλβανούς και τον Αλή Πασά ο οποίος μετέβαλε σε τσιφλίκια τα χριστιανικά χωριά. Ο Πουκεβίλ (Pouqueville) (Β', 509) αναφέρει ότι η Λεψίστα ή Ανασελίτσα, ένα από τα χωριά των Βαλαάδων, κτίστηκε τον 14ο αιώνα από εξισλαμισθέντες Βαρδαριώτες που αντικατέστησαν άλλους χριστιανούς που είχαν σφαγεί ή εξανδραποδισθεί, χωρίς όμως να παραπέμπει σε κάποια τεκμήρια. Ένα χρονολογημένο τεκμήριο είναι αναφορά του αρχιεπισκόπου Σισανίου στον λεγόμενο κώδικα του Ζωσιμά της Σιατίστης όπου αναφέρει ότι το 1797 υπήρχαν στην επαρχία Σισανίου ως μωαμεθανικά τα χωριά των Βαλαάδων ενώ υπήρχαν και μικτά χωριά. Αλλά και ο μελετητής Καλεντέρης παρατήρησε στον κώδικα της Μονής Μεταμορφώσεως, της επιλεγόμενης της Ζάβορδας, ότι το 1692 αναφέρονται ως δωρητές και ονόματα ατόμων από χωριά που είναι γνωστά ως αμιγώς μουσουλμανικά, όπως το Βέντζι, οι Αγαλαίοι, η Τόριτσα, η Πηγαδίτσα κ.ά. Με βάση αυτό θεωρείται πιθανό ότι εξισλαμίστηκαν μετά το 1692 και πριν το 1797.
Μαλτέζικα κέρματα ευρώ

To ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Η Μάλτα προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και αντικατέστησε τη μαλτέζικη λίρα με το κοινό νόμισμα την 1η Ιανουαρίου 2008 σε ισοτιμία 0.4293 λίρες ανά ευρώ.

Διαγωνισμός σχεδίασης

Το σχέδιο που θα έφεραν τα κέρματα ευρώ της Μάλτας έγινε αντικείμενο δημόσιου διαγωνισμού σε δύο γύρους.
Στον πρώτο γύρο (14 - 29 Ιανουαρίου 2006) το κοινό της Μάλτας κλήθηκε να αποφασίσει το θέμα του σχεδίου κάθε σειράς νομισμάτων. Παρουσιάστηκαν 12 επιλογές, σε 4 κατηγορίες (προϊστορική Μάλτα, αναγεννησιακή Μάλτα, αρχιπέλαγο, Μαλτέζικη ταυτότητα). Επικρατέστερα σχέδια αναδείχτηκαν η Βάπτιση του Ιησού, το Μαλτέζικο οικόσημο και οι ναοί της Mnajdra.
Στο δεύτερο γύρο (29 Μαΐου - 9 Ιουνίου 2006), το κοινό κλήθηκε να αποφασίσει για τα τρία τελικά σχέδια μεταξύ των νικητών του πρώτου γύρου συν το μαλτέζικο σταυρό. Το αποτέλεσμα ήταν (κατά σειρά ψήφων προτίμησης: Μαλτέζικος σταυρός, οικόσημο, ναοί της Mnajdra.

Αναμνηστικά κέρματα ευρώ

Η Μάλτα μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα καθώς την 1η Ιανουαρίου 2008 προσχώρησε στην Ευρωζώνη.
Ντένις Μαν

Πρώτα χρόνια / ΟΤΑ Αράντ

Ενώ ήταν στις ακαδημίες της Atletico Arad το 2010, ο Μαν ταξίδεψε στην Αγγλία για να δοκιμαστεί από τη Μάντσεστερ Σίτι και έπαιξε έναν αγώνα με την ομάδα νέων της εναντίον της Νότιγχαμ Φόρεστ. Ωστόσο, επέστρεψε στην πατρίδα του και αργότερα έγινε μέλος της ΟΤΑ Αράντ. 
Προήχθη από τις ακαδημίες της Αράντ το καλοκαίρι του 2015, σε ηλικία 17 ετών και έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στις 29 Αυγούστου, σε μία ήττα με 1-2 από τη Γκαζ Μετάν Μεντιάς για τη Λίγκα 2. Στις 25 Οκτωβρίου, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα, σε μια εκτός έδρας νίκη με 4-0 επί της Μπίχορ Οράντεα.

Στεάουα Βουκουρεστίου

Στις 6 Σεπτεμβρίου 2016, η Στεάουα Βουκουρεστίου αγόρασε το Μαν, με τον παίκτη να υπογράφει μονοετές συμβόλαιο με την επιλογή ανανέωσης για ακόμη 5 χρόνια, που θα ενεργοποιούταν στο τέλος της σεζόν.   Η ρήτρα αποδέσμευσης ορίστηκε στα 50 εκατομμύρια ευρώ. 
Έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο στις 2 Οκτωβρίου 2016 εναντίον της Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα, ερχόμενος ως αλλαγή στο ημίχρονο, στη θέση του τραυματία Φλόριν Τάνασε. Ο ίδιος αντικαταστάθηκε στο 66ο λεπτό από τον Ovidiu Popescu, καθώς η ομάδα του τελικά κέρδισε με 2-1. Αργότερα εκείνον το μήνα, σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη Στεάουα - και τη Λίγκα 1 - σε μία νίκη με 2-0 επί της Πολίτεχνικα Ίασι. 
Στις 16 Ιουλίου 2017, σκόραρε το νικητήριο γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα εναντίον της Βολουντάρι στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2017-18. Κατέγραψε την πρώτη του ευρωπαϊκή εμφάνιση στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ 2017-18, σε μία εκτός έδρας νίκη με 4-1 επί της Βικτόρια Πλζεν, στις 2 Αυγούστου. Εν μέσω αναφορών για προσφορά μεταγραφής 5 εκατομμυρίων € από τη βουλγαρική Λουντογκόρετς Ραζγκράντ  στις 25 Οκτωβρίου, συνέβαλε με δύο γκολ και δύο ασίστ στην εμφατική νίκη με 6-1 επί της Sãnătatea Cluj για το Κύπελλο Ρουμανίας. Στις 17 Δεκεμβρίου, άνοιξε το σκορ σε μία νίκη με 2-0 επί της υπερασπίστριας του τίτλου πρωταθλήματος Βιτόρουλ Κονστάντσα. 
Τον Ιανουάριο του 2018, συμπεριλήφθηκε από την UEFA σε μια λίστα με τους πενήντα καλύτερους νέους ποδοσφαιριστές προς παρακολούθηση για εκείνο το έτος. Στις 18 Φεβρουαρίου, σημείωσε το πρώτο γκολ της ομάδας του στην ισοπαλία με 2-2 εναντίον της Ντινάμο Βουκουρεστίου, αφού συμμετείχε μπαίνοντας ως αλλαγή στο ημίχρονο. Τον Ιούλιο, προτάθηκε, μαζί με τον συμπατριώτη του Ιάνις Χάτζι, για το βραβείο Golden Boy του 2018. Στις 25 αυτού του μήνα, σημείωσε το πρώτο του ευρωπαϊκό γκολ, στο δεύτερο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ, σε μία εκτός έδρας νίκη με 2-0 επί της Ρούνταρ Βελένιε.

Διεθνής σταδιοδρομία

Επιλέχθηκε για την Εθνική Ρουμανίας U21 και σκόραρε στο ντεμπούτο του, σε μία εκτός έδρας νίκη με 3-1 επί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης U21, την 1η Σεπτεμβρίου 2017. 
Ο προπονητής Κόσμιν Κόντρα, κάλεσε για πρώτη φορά το Μαν στην Εθνική Ρουμανίας για τους φιλικούς αγώνες με το Ισραήλ και τη Σουηδία το Μάρτιο του 2018. Έκανε το ντεμπούτο του στο τελευταίο παιχνίδι, αντικαθιστώντας το Νικολάε Στάντσιου στο 87ο λεπτό, καθώς η ομάδα του κέρδισε με 1-0 στο Stadionul Ion Oblemenco στην Κραϊόβα.

Προσωπική ζωή

Ο πατέρας του, Κρίστιαν Μαν, είναι προπονητής ποδοσφαίρου.
Γιενίκιοϊ

Ελληνικό παρελθόν

Το χωριό ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από πρόσφυγες της κομωπόλεως Τάς-Κιοπρού (Πέτρινη Γέφυρα) της Βιθυνίας, κοντά στη Νικομήδεια που έφυγαν για να σωθούν από τους διωγμούς του έτους 1770 κατά την επανάσταση του Ορλώφ.
Μέχρι το 1922, οι κάτοικοι του χωριού ήταν αποκλειστικά Έλληνες. Το χωριό ονομάζεται στα ελληνικά Νεοχώρι Χηλής, καθώς υπάγεται στην πόλη Χηλή της Τουρκίας (54 χλμ από την Κωνσταντινούπολη, θέρετρο στη Μαύρη Θάλασσα).
Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι κάτοικοι του Νεοχωρίου ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Οι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στα Κηπιά, στη Μεσιά και στην Ελευθερούπολη (Δήμος Παγγαίου) Καβάλας, στη Νέα Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης,στο Βορεινό και στη Φιλώτεια (Δήμος Αλμωπίας) Πέλλας και στην περιοχή του σημερινού Δήμου Δίου, καθώς επίσης και στη Νάουσα Ημαθίας.
Ένας συνοικισμός του χωριού Κονταριώτισσα Πιερίας ιδρύθηκε από πρόσφυγες του Νεοχωρίου. Μάλιστα, πρόσφατα ανεγέρθηκε και μνημείο για τους πρόσφυγες αυτούς, στην πάνω πλατεία του χωριού, κοντά στο ναό του Αγίου Θωμά.
Επίσης, υπάρχουν πρόσφυγες από την περιοχή της Χηλής(και από το Νεοχώρι) στη Νέα Χηλή Αλεξανδρούπολης.
Στις 24 Αυγούστου του 1993, βάνδαλοι επιτέθηκαν και σύλησαν το Ελληνορθόδοξο Νεκροταφείο του Νεοχωρίου. Κατέστρεψαν 14 τάφους και έσπασαν σταυρούς, σκόρπισαν οστά και σε μία περίπτωση έβγαλαν ένα λείψανο από τον τάφο του.
Τοπικός άρχοντας στο Νεοχώρι είναι από το 2006 ο Αμπντίλ Κοτς. Σήμερα το Νεοχώρι επισκέπτονται  πολλοί απόγονοι των Ελλήνων προσφύγων.
Ερνέστος Καζιμίρ του Νασσάου-Βάιλμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ και της Άννας-Μαρίας, κόρης του Γουλιέλμου Δ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ.
Αντώνης Δροσογιάννης

Στρατιωτική καριέρα

Ο Αντώνης Δροσογιάννης γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1922 στη Δάφνη Φθιώτιδας. Προερχόταν από φιλοβασιλική οικογένεια, πολλά μέλη της οποίας ήταν αξιωματικοί του Στρατού, αν και ο ίδιος αργότερα έγινε θαυμαστής του Ανδρέα Παπανδρέου.
Το 1939 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) από την οποία εσπευσμένα βγήκε ως δευτεροετής εύελπις τον Οκτώβριο του 1940 με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου. Αρχικά ανέλαβε την εκπαίδευση Δωδεκανήσιων εθελοντών, αλλά στη συνέχεια πρoωθήθηκε στο μέτωπο και έλαβε μέρος στην απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου. Κατά τη διάρκεια της κατοχής διέφυγε στην Μέση Ανατολή, όπου αρχικά κατετάγη στην 2η ελληνική ταξιαρχία και στη συνέχεια στον Ιερό Λόχο. Ως ιερολοχίτης έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις Τύνηδος και Σαχάρας, ενώ το 1944 έπεσε με αλεξίπτωτο διαδοχικά σε Χίο, Σάμο και Μύκονο συμμετέχοντας στην κατάληψη και απελευθέρωσή τους. Επίσης συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις του εμφυλίου πολέμου ως διοικητής του 62ου Λόχου Καταδρομών. Μετά το τέλος του εμφυλίου έγινε εκπαιδευτής στη Σχολή Ευελπίδων, υπηρέτησε στην ΕΣΑ και διετέλεσε διοικητής της Γ΄ Μοίρας Καταδρομών στην Χίο και της Ε΄ Μοίρας Καταδρομών στην Δράμα, την οποία ο ίδιος δημιούργησε.
Το 1955 έγινε διοικητής του τότε ΚΕΜΚ (Κέντρον Εκπαιδεύσεως Μονάδων Καταδρομών), παραμένοντας ως το 1958. Στη συνέχεια αποφοίτησε από τη Σχολή Πολέμου, και υπηρέτησε ως επιτελάρχης της τότε Διοίκησης Καταδρομών Βορρά στη Θεσσαλονίκη, στην τότε Διοίκηση Καταδρομών του ΓΕΣ (σήμερα Διεύθυνση Ειδικών Δυνάμεων) και στο ΓΕΕΘΑ ως διοικητής της τότε Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΕΕ).

Θάνατος

Ο Αντώνης Δροσογιάννης πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 2006. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και παλιός του φίλος Κάρολος Παπούλιας δήλωσε: «Ο Αντώνης Δροσογιάννης αφιέρωσε τη ζωή του στα ιδανικά της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας, της Ειρήνης και της Εθνικής Ανεξαρτησίας. Ήταν ένας πατριώτης και αγωνιστής, που με την πολιτική του στάση και την συνέπεια στις αρχές του, συνέβαλε στην εμπέδωση της Δημοκρατίας και της σταθερότητας» ενώ ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας Βαγγέλης Μεϊμαράκης δήλωσε: «Ο Αντώνης Δροσογιάννης υπήρξε καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής του άνθρωπος του καθήκοντος, ενώ οι αγώνες του στην διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της δικτατορίας αναγνωρίστηκαν απ’ όλους ανεξαιρέτως».
Παλαιόμυλος Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Ο Παλαιόμυλος βρίσκεται δίπλα και βορειοανατολικά της λίμνης Τριχωνίδας, ανάμεσα στα χωριά Μυρτιά (Μυρτέα), Λουτρά και Πέρεβο. Απέχει 21 χλμ. Α.-ΝΑ. από το Αγρίνιο, 54 χλμ. ΒΔ. από τη Ναύπακτο (μέσω γέφυρας Μπανιά) και 11 χλμ. Δ. από το Θέρμο. Αξιοθέατα της περιοχής είναι το εξωκλήσι της Αγίας Ελεούσας, το οποίο είναι στα δυτικά του χωριού με πολύ ωραία θέα τον κάμπο της Μυρτιάς και την Τριχωνίδα. Μέσα σε βράχο υπάρχουν δύο μικρά σπήλαια που  δημιουργούν ένα είδος δίκοχου δίκλινου ναΐσκου, που έχει ενδιαφέρον για το σχήμα του, τις αξιόλογες τοιχογραφίες του (κάποιες από αυτές χρονολογούνται στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα), μια επιγραφή και ένα μικρό πτυχωτό κιονόκρανο. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο παλαιός νερόμυλος "Κωνσταντόπουλου" με τον διπλανό καταρράκτη, λίγο χαμηλότερα από το εξωκλήσι της Αγίας Ελεούσας.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Μυρτιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Μυρτιά, τον Πέρεβο και τα Λουτρά αποτελούν τη τοπική Κοινότητα Μυρτέας που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 287 μόνιμους κατοίκους.
Λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου

Ιστορικό

Η σύγχρονη οδός σχεδιάστηκε αρχικά στα μέσα του 20ου αιώνα. Δημιουργήθηκε μέσω επικάλυψης του Ιλισσού. Η οδός ασφαλτοστρώθηκε αργότερα. Άμαξες, τραμ και τρόλεϊ χρησιμοποιούσαν την οδό κατά τον 20ο αιώνα και η οδός ήταν διπλής κατεύθυνσης. Υπάρχει μεγάλος αριθμός πολυκατοικιών και πάρκων κατά μήκος της οδού.
Ιστιοφόρο Φλούιτ

Χαρακτηριστικά

Τα πλοία φλούιτ μετέφεραν προϊόντα όπως κρασί, σιτηρά, λάδι και αλάτι. Η κατασκευή του φλούιτ βασίστηκε στην εμπειρία που είχαν αποκτήσει οι Ολλανδοί με το "flyboat". Έχει υποστηριχτεί πως το φλούιτ αποτέλεσε το κορυφαίο επίτευγμα της ολλανδικής ναυπηγικής τέχνης της εποχής των ιστιοφόρων καθώς αναδείχθηκε το κύριο μέσο μεταφοράς εμπορευμάτων της Βόρειας Ευρώπης κατά τον 17ο αιώνα. Ένα από τα χαρακτηριστικά αυτών των πλοίων, ήταν η ελάχιστη προβολή της πρύμνης και της πλώρης που αποσκοπούσε στη δημιουργία καμπίνων για το πλήρωμα, οι τελείως στρογγυλεμένες μάσκες, που σε καμία περίπτωση δεν ταίριαζαν με τα πλοία που συνήθιζαν να έχουν τον επιβλητικό επίπεδο καθρέφτη. Η επιφάνεια των ιστίων ήταν μικρή και τα ιστία χαμηλά σε σχέση με την χωρητικότητα του σκάφους, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να καταστήσει το σκάφος ακυβέρνητο και επιπλέον για τη κατασκευή του, χρησιμοποιούσαν ελαφριά ξυλεία πεύκου για να εξασφαλίσουν την ανθεκτικότητα του στο θαλασσινό νερό.

Χρησιμότητα

Στον επιχειρηματικό κόσμο, το πλοίο φλούιτ θεωρούνταν από τα πιο οικονομικά πλοία και ταυτόχρονα από τα πιο αξιοπρόσεχτα στους χειρισμούς αλλά και στη παράδοση των φορτίων. Γι' αυτό το λόγο πολλοί Άγγλοι, Γάλλοι, Σκανδιναβοί και Ισπανοί έμποροι προτιμούσαν να προμηθεύονται από τα ναυπηγημένα φλούιτ παρά να εισαγάγουν απομιμήσεις στα δικά τους ναυπηγεία λόγω εξοικονόμησης κόστους. Αξίζει να σημειωθεί, πως με τέτοια πλοία οι Ολλανδοί σε περίοδο ειρήνης είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν ναύλους από 30% μέχρι 50% φθηνότερα από τους Άγγλους ανταγωνιστές τους. Ωστόσο, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε το σκάφος φλούιτ στο θαλάσσιο εμπόριο, οι Ολλανδοί προχώρησαν σε μετατροπές του σκάφους έτσι ώστε να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους μεγιστοποιώντας τον όγκο των πωλήσεων τους.Αυτό το πέτυχαν με την υποβάθμιση της ποιότητας των υφασμάτων και των προϊόντων τους στο διεθνές εμπόριο. Θυσιάζοντας την ποιότητα για χάρη της τιμής, οι Ολλανδοί εισήγαγαν μια αρχή που επρόκειτο να επικρατήσει κατά τη σύγχρονη περίοδο. Συνοψίζοντας, το πλοίο φλούιτ αποτέλεσε τη πρώτη μεγάλη καθαρή διάκριση ανάμεσα στη λειτουργία πολεμικών και εμπορικών πλοίων. Αλλά στη συνέχεια, αποτέλεσαν πρότυπο για την κατασκευή φορτηγών ιστιοφόρων πλοίων μέχρι να εισαχθούν τα σιδερένια σκάφη. Οι Ολλανδοί κατάφεραν να προκαλέσουν μεγάλο θαυμασμό και τεράστιο ενδιαφέρον σχεδόν σε όλη την Ευρώπη αλλά περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στους Άγγλους.
Η Μαριάννα της νύχτας

Υπόθεση

Σε μία απομακρυσμένη πόλη οι άνθρωποι λένε πως η κόρη του άρχοντα κουβαλάει μια κατάρα που κάνει τους άντρες που την ερωτεύονται να παθαίνουν ένα μεγάλο κακό. Στην πραγματικότητα αυτή η κατάρα κυνηγάει μονάχα την Μαριάννα. 
Από μικρή έμεινε ορφανή από μητέρα και μεγάλωσε με τον δήθεν πατέρα της Ατίλιο που ποτέ δεν αποκάλυψε σε κανέναν αυτό το τρομερό μυστικό ότι δεν είναι κόρη του και ότι δεν τρέφει για αυτήν πατρικά αισθήματα. 
Ο Ατίλιο έχει δύο αδελφές την μεγαλύτερη Ιζαμπέλ που είναι μία γλυκιά και αξιαγάπητη γυναίκα που μεγάλωσε την Μαριάννα σαν κόρη της και την μικρότερη Μάρσια που είναι το αφεντικό στα ορυχεία του Ατίλιο και είναι μια γυναίκα αλαζονική.
Ο Ιγνάσιο είναι ένας φτωχός εργάτης που δουλεύει στα ορυχεία του Ατίλιο και είναι στην πραγματικότητα ο γιος που απέκτησε ο Ατίλιο με την ιδιοκτήτρια της ταβέρνας της πόλης Λουκρέσια. 
Όταν η Μάρσια τον γνωρίζει τον ερωτεύεται και βάζει στόχο να τον κατακτήσει. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο Ιγνάσιο γνωρίζει την Μαριάννα και την ερωτεύεται κεραυνοβόλα όπως και αυτή. 
Παντρεύονται κρυφά και η είδηση του γάμου τους εξαγριώνει την Μάρσια που γεμάτη ζήλια το λέει στον Ατίλιο και αυτός με την σειρά του αποφασίζει να σκοτώσει τον Ιγνάσιο.
Τότε η Μαριάννα ανακαλύπτει το μυστικό του Ατίλιο και τρομοκρατημένη μήπως είναι ερωτευμένος μαζί της φεύγει έχοντας στα σπλάχνα της το παιδί του Ιγνάσιο. Η Μάρσια εκμεταλεύομενη την κατάσταση αποφασίζει να μείνει έγκυος ώστε να παντρευτεί τον Ιγνάσιο. 
Όμως αποβάλλει το παιδί που περίμενε και με την βοήθεια του Κουμάτσε κλέβει τον γιο της Μαριάννας και τον παρουσιάζει ως δικό της παιδί στον Ιγνάσιο που αναγκάζεται να την παντρευτεί ενώ βάζει στη θέση του παιδιού της Μαριάννας το νεκρό παιδί της.
Θα καταφέρει άραγε η Μαριάννα να μάθει την αλήθεια και να είναι και πάλι μαζί με τον Ιγνάσιο. Ο Ατίλιο και η Μάρσια θα πληρώσουν για το κακό που προξένησαν; Ένα καταπληκτικό σενάριο και μία σειρά γεμάτη ίντριγκες και δολοπλοκίες.
Φραγκίσκος Γ΄ της Μάντουα

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Μάντοβας και της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας μαρκησίας του Μονφερά.
Η μητέρα του ήταν έβδομη απόγονος του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Αδέλφια του ήταν ο Γουλιέλμος μετέπειτα δούκας της Μάντουα, ο Λουδοβίκος δούκας του Νεβέρ και ο Φρειδερίκος καρδινάλιος.
Το 1540 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε 7 ετών. Νυμφεύτηκε 16 ετών, αλλά το επόμενο έτος απεβίωσε (1550) και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γουλιέλμος.
Η σύζυγός του Αικατερίνη ήταν, όπως και αυτός, 17 ετών όταν χήρεψε, έτσι το 1553 παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Σιγισμούνδο Β΄ Αύγουστο των Γιαγκελλόνων, βασιλιά της Πολωνίας και μέγα δούκα της Λιθουανίας. Το 1566 απεβίωσε η μητέρα του Μαργαρίτα. Η Αικατερίνη απεβίωσε το 1572 χωρίς απογόνους.

Οικογένεια

Το 1549 νυμφεύτηκε την Αικατερίνη των Αψβούργων, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας, βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Δεν είχαν απογόνους.
Βουλευτικές εκλογές στο Μπενίν (2015)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 26 Απριλίου 2015.

Εκλογικό σύστημα

Τα 83 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέχθηκαν σε 24 πολυεδρικές περιφέρειες, με βάση τα διαμερίσματα της χώρας. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη χρήση του συστήματος της αναλογικής εκπροσώπησης, με την απλή αναλογική. Οι υπόλοιπες έδρες μοιράστηκαν με τη χρήση της μεθόδου του μεγαλύτερου υπολοίπου..

Πλαίσιο

Οι εκλογές θεωρήθηκαν μια δοκιμασία για την κυβέρνηση του προέδρου Γιαγί Μπονί, ο οποίος κατηγορήθηκε από την αντιπολίτευση ότι επεδίωκε να παραμείνει στην εξουσία και μετά τη λήξη της 2ης θητείας του το 2016. Ωστόσο, ο Μπονί είχε επανειλημμένα δηλώσει ότι επρόκειτο να παραιτηθεί μετά τη λήξη της θητείας του, το 2016. Γύρω στα 4,4 εκατομμύρια ψηφοφόροι ήταν εγγεγραμμένοι. Η συμμετοχή στις εκλογές διαμορφώθηκε γύρω στο 66%.
Έμιλ Κρίγκερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1855 στο Φέρχεν. Ο πατέρας του ήταν αγρότης. Αφού πήγε σχολείο και γυμνάσιο σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Δρέσδης και στην Ακαδημία του Βερολίνου. Διορίστηκε στο δημόσιο και πήρε προαγωγή το 1885 στη θέση του κρατικού έφορου πολεοδομίας. Το 1906 ασχολήθηκε με θέματα ύδρευσης. Διορίστηκε το 1913 καθηγητής στο νεοϊδρεθέν Ινστιτούτου Ύδρευσης του Βερολίνου.
Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου 1925 στο Ανόβερο.