google/wiki40b huggingface dataset:
Εις άτοπον απαγωγή

Η απαγωγή σε άτοπο ή εις άτοπον απαγωγή (όρος που διεθνοποιήθηκε από τη λατινική φράση reductio ad absurdum, μετάφραση της αντίστοιχης ελληνικής ορολογίας των Αριστοτέλη και Ευκλείδη) είναι μία από τις σημαντικότερες μεθόδους μαθηματικής απόδειξης. Ωστόσο, η απαγωγή σε άτοπο δεν εφαρμόζεται αποκλειστικά στα μαθηματικά και στην τυπική λογική, αλλά συνιστά ευρύτερα τη συλλογιστική μέθοδο κατά την οποία αποδεικνύεται η αλήθεια μιας πρότασης με βάση το γεγονός ότι η αντίθετή της είναι ψευδής ή λανθασμένη.
Χρησιμοποιήθηκε από τον Αριστοτέλη σε συνδυασμό με την αρχή αποκλειόμενου μέσου και την αρχή μη-αντίφασης. Επίσης υπήρξε η αγαπημένη μέθοδος απόδειξης του Ευκλείδη. Σημαντική πηγή επιχειρημάτων της «εις άτοπον απαγωγής» αποτελούν οι πλατωνικοί διάλογοι, καθώς και οι αντινομίες του Καντ.
Συνήθως, η αντίθετη της προς απόδειξη πρότασης δεν είναι άμεσα ή φανερά λανθασμένη η ίδια, οδηγεί όμως σε ισοδύναμα, εμφανώς λανθασμένα συμπεράσματα.
Η δομή του επιχειρήματος είναι τέτοια ώστε για να αποδειχθεί πως μία πρόταση είναι αληθής, εκκινούμε από την υπόθεση πως η αντίθετή της είναι αληθής (δηλαδή η αρχική πρόταση είναι ψευδής), και καταλήγουμε σε ένα συμπέρασμα που αποτελεί αντίφαση. Τότε, εφόσον η αντίφαση προέκυψε από διαδοχή έγκυρων συλλογισμών προς ισοδύναμες προτάσεις, η αρχική πρόταση θα πρέπει να είναι σε κάθε περίπτωση αληθής.
Ή αντίστοιχα, για να αποδειχθεί πως μία πρόταση είναι ψευδής, ξεκινάμε από την υπόθεση πως είναι αληθής, και καταλήγουμε σε ένα συμπέρασμα που αποτελεί αντίφαση. Τότε, εφόσον η αντίφαση προέκυψε διαδοχή έγκυρων συλλογισμών προς ισοδύναμες προτάσεις, η αρχική πρόταση θα πρέπει να είναι σε κάθε περίπτωση ψευδής.
Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών

Ιστορία

Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1978 και ολοκληρώθηκε το 1982. Εγκαινιάστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1982 από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή. Κατασκευάστρια εταιρεία ήταν η γερμανική Weidleplan με υπεύθυνους αρχιτέκτονες τους H. Stalhout, Fr. Herre και Δημήτριο Ανδρικόπουλο. Το στάδιο έχει πάρει το όνομά του από τον Σπύρο Λούη, το νικητή του μαραθωνίου στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 που ήταν κάτοικος της περιοχής του Αμαρουσίου. Έχει φιλοξενήσει Μεσογειακούς Αγώνες (1991), το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου (1997), τους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Ανοιχτού Στίβου (1982) και πολλούς αγώνες της Εθνικής Ελλάδος ποδοσφαίρου, καθώς και των αθηναϊκών συλλόγων Α.Ε.Κ., Παναθηναϊκός, που για κάποια χρόνια το χρησιμοποίησαν και το χρησιμοποιούν ως έδρα. Ακόμη φιλοξένησε 3 τελικούς Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης (1983, 1994, 2007) και του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης (1987).  Επίσης έχουν διεξαχθεί 25 τελικοί Κυπέλλου Ελλάδας (1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1993, 1994, 1995, 1996, 1999, 2000, 2002, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2017, 2018,2019).
Όταν η Αθήνα κέρδισε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων αποφάσισε την κατασκευή στεγάστρου στο Ολυμπιακό Στάδιο, την οποία και ανέλαβε το γραφείο του Σαντιάγο Καλατράβα (ο οποίος έχει σχεδιάσει και μερικές από τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις της Βαρκελώνης). Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς το στάδιο παρέμεινε κλειστό και, μαζί με το στέγαστρο, δέχτηκε αρκετές ακόμα αναβαθμίσεις όσον αφορά τις δυνατότητές του, τον εξοπλισμό, την πρόσβαση και την ασφάλεια. Στο στάδιο έγιναν και οι τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων.
Με τη σημερινή του μορφή, το Στάδιο χωράει 69.618 καθήμενους θεατές.
Κατά καιρούς στο στάδιο φιλοξενούνται μεγάλες συναυλίες γνωστών καλλιτεχνών, όπως η συναυλία της Μαντόνα στις 27 Σεπτεμβρίου 2008 που έφτασε τους 75.637 θεατές, αριθμός ρεκόρ για συναυλία στην Ελλάδα. Επίσης, στο στάδιο έχουν γίνει συναυλίες των Rolling Stones, Red Hot Chili Peppers, U2, AC/DC, Guns N' Roses, Lady Gaga, Διονύση Σαββόπουλου (19 Σεπτεμβρίου 1983) κ.ά.

Συγκοινωνίες

Εξυπηρετείται από τους σταθμούς Νερατζιώτισσας του Μετρό (Ηλεκτρικός) και Προαστιακού και Ειρήνης του Ηλεκτρικού καθώς και από αρκετές γραμμές λεωφορείων. Μελλοντικά θα εξυπηρετείται και από την Γραμμή 4 του μετρό με τον σταθμό Ολυμπιακό Στάδιο.
Άβαι

Άβαι (επίσης Άβες, Άβα, και Αβαί), ονομάζονταν πόλη της αρχαίας Φωκίδας στα όρια με τη σημερινή Βοιωτία, κοντά στο χωριό Έξαρχος Φθιώτιδας. Βρισκόταν πάνω στη συμβολή των ποταμών Άσσου και Κηφισού. Την πόλη φέρεται να είχε ιδρύσει ο μυθικός βασιλιάς του Άργους, Άβας, εγγονός του Δαναού και γιος του Λυγκέα και της Υπερμνήστρας, όπως αναφέρει ο Παυσανίας (Φωκ. 35, 1). Αντίθετα, κατά την άποψη του Αριστοτέλη και, με πηγή τον Στράβωνα, (Στράβ. 10, 1, 3), η πόλη ιδρύθηκε από το θρακικό πρωτοελληνικό φύλο των Αβάντων, οι οποίοι αργότερα αποίκησαν την Εύβοια.
Η πόλη ήταν φημισμένη στους αρχαίους Έλληνες για το ναό και το μαντείο της, αφιερωμένη στον Αβαίο Απόλλωνα. Σύμφωνα με τον Βυζάντιο, εκεί «ην μαντείον προ του εν Δελφοίς» και, «πλούσιον, θησαυροίσι τε και αναθήμασι πολλοίσι κατεσκευασμένον» (Ηρόδ. Η, 33). Οι Φωκείς, και μόνον, μετά από τη νίκη τους κατά των Θεσσαλών, είχαν αφιερώσει στο μαντείο 2000 ασπίδες και ανδριάντες (Ηρόδ. Η, 27).
Τη συμβουλή του μαντείου είχαν ζητήσει, μεταξύ άλλων, ο Κροίσος και ο Μαρδόνιος (Ηρόδ. Η, 27), ενώ ο Ηρόδοτος αναφέρει (Α’, 46-7), ότι ο πρώτος θέλοντας να δοκιμάσει την αξιοπιστία των ελληνικών μαντείων, απέστειλε πρέσβεις σε όλα για να ρωτήσουν, τί ακριβώς έκανε σε μία καθορισμένη ημέρα της ζωής του, και μόνο το μαντείο των Δελφών απάντησε σωστά. Από τότε όλα τα μαντεία, πλην των Δελφών, παρήκμασαν και μαζί τους εκείνο των Αβών. Πάντως ο Μαρδόνιος επανασυμβουλεύτηκε το συγκεκριμένο μαντείο, το 490 π.Χ. (Ηρόδ. Η, 33).
Οι Άβες κατελήφθησαν από τους Πέρσες του Ξέρξη, το 480 π.Χ. και τους Θηβαίους κατά τη διάρκεια του Φωκικού Πολέμου (355-346 π.Χ.), οπότε και τις δύο φορές ο ναός κάηκε. Πάντως, ήταν η μόνη πόλη των Φωκέων που δεν καταστράφηκε από τον Φίλιππο κατά το Τρίτο Ιερό Πόλεμο, διότι δεν είχε λάβει μέρος στον Φωκικό πόλεμο ούτε στη λεηλασία των θησαυρών του Μαντείου των Δελφών από τους υπόλοιπους Φωκείς, σύμφωνα με απόφαση του αμφικτυονικού συνεδρίου.
Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, η πόλη τιμήθηκε με αυτονομία, μάλιστα ο Αδριανός, κατασκεύασε μικρό ναό αφιερωμένο στον Απόλλωνα, χωρίς μαντείο αυτή τη φορά (Παυσανίας, 10, 35).
Σε βραχώδη λόφο κοντά στο χωριό Έξαρχος, σώζονται μέχρι σήμερα τα ερείπια αυτού του ναού, μια πύλη ακρόπολης καθώς και κάποια ίχνη των τειχών της πόλης. Αυτά βρέθηκαν μετά από ανασκαφές που διενήργησαν από κοινού, η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρία και Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή, υπό τον Γ. Σωτηριάδη. Επίσης βρέθηκαν τάφοι, διάφορα αγγεία του 5ου και του 4ου αιώνα π.Χ., ειδώλια, λάρνακες, κοσμήματα, κ.α. Πολλοί από τους τάφους είχαν συληθεί από τους ντόπιους, μέχρι που επενέβη η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρία και προέβη στη κατάσχεση των ευρημάτων τα οποία σήμερα φυλάσσονται και εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Χαιρώνειας.
Κωνσταντίνος Ουμβερτόπουλος

Βιογραφία

Ανήκε στην δεύτερη γενιά των Φράγκων μισθοφόρων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας: πιστεύεται πως ήταν υιός του Υμπέρ ντε Ωτβίλ, πατρίκιου, στρατηγού και δομέστικου των Νούμερων προς το 1050, καθώς και ανιψιός του Ρομπέρ Γκισκάρ. Ο Κωνσταντίνος ήταν αξιωματικός υπό τον Νικηφόρο Βοτανειάτη, του οποίου και διοίκησε τα φράγκικα τάγματα. Νυμφεύθηκε με Βυζαντινή γόνο σημαντικής οικογένειας και αφομοιώθηκε στην πολιτική και στρατιωτική ζωή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας: κατά την περίοδο της εξέγερσης του Αλέξιου, κατείχε τον υψηλόβαθμο τίτλο του πρωτονωβελίσσιμου ή εκείνον του σεβαστού.
Ο Αλέξιος πέτυχε να τον πείσει να συμμετάσχει στο πραξικόπημα του 1081. Πλέον, ήταν ένας εκ των κυριότερων στρατιωτικών διοικητών του βασιλέα. Ήταν διοικητής των στρατευμάτων των Φράγκων μισθοφόρων στην μάχη του Δυρραχίου (15 Οκτωβρίου 1081), η οποία ολοκληρώθηκε με την συντριβή των στρατευμάτων του Αλέξιου από τους Νορμανδούς του Ροβέρτου Γυϊσκάρδου. Κατά το φθινόπωρο του 1086, μετά την ήττα στην Μπελατιόβα από τους Πετσενέγους, ήταν στον Κωνσταντίνο Ουμβερτόπουλο, τότε κυβερνήτη της Κυζίκου, που ο Αλέξιος ανέθεσε να βαδίσει με τα φράγκικα στρατεύματά του εναντίον της Αδριανούπολης, προκειμένου να θέσει την κατάσταση υπό έλεγχο, μαζί με τον Τατίκιο. Παρέμεινε κυβερνήτης της πόλης μετά την αποχώρηση των Πετσενέγων. Ήταν ένας εκ των πολλών Βυζαντινών υψηλόβαθμων αξιωματούχων, οι οποίοι κατάγονταν από την Δυτική Ευρώπη, κάτι που καταδεικνύει και την εμπιστοσύνη που έδειχνε ο Αλέξιος στους Δυτικούς οι οποίοι ευρίσκονταν στην υπηρεσία του.
Ηγήθηκε των ίδιων αυτών στρατευμάτων τον Απρίλιο του 1091 στην μάχη του Λεβουνίου, όπου και οι Βυζαντινοί νίκησαν τους Πετσενέγους. Λίγο καιρό αργότερα, συμμετείχε σε συνωμοσία εναντίον του Αλεξίου, χωρίς, ωστόσο, να είναι γνωστά τα βαθύτερα αίτια της πράξης του αυτής. Πιθανότερο θεωρείται να εκτιμούσε πως οι υπηρεσίες του προς την Αυτοκρατορία δεν είχαν ανταμειφθεί σε ικανοποιητικό βαθμό. Υπέστη, τότε, τον « θρίαμβο της διαπόμπευσης » (γένι και μαλλιά ξυρισμένα εντός του ιπποδρόμου), ωστόσο σύντομα έλαβε συγχώρεση για την πράξη του αυτή: έλαβε μέρος στην σύνοδο των Βλαχερνών, έλαβε εκ νέου υψηλό αξίωμα, ενώ έλαβε τον τίτλο του σεβαστού το 1094 ως επιστέγασμα της μακράς θητείας του στην υπηρεσία των Βυζαντινών.
Διονύσης Λιβανός

Βιογραφία

Ο Διονύσης Λιβανός γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1934 στο Κολωνάκι. Πατέρας του ήταν ο Σπύρος Λιβανός, γνωστός δικηγόρος με καταγωγή από το Μεσολόγγι, ενώ θεία του ήταν η Αμαλία Γούναρη-Κανελλοπούλου από την Πάτρα, αδελφή του πρωθυπουργού Δημητρίου Γούναρη και μητέρα του επίσης πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου.
Το 1954 κατατάχθηκε εθελοντικά στην Πολεμική Αεροπορία ως ιπτάμενος ανθυποσμηναγός και μετείχε στην ελληνική αποστολή στην Αφρική (επανάσταση στο Κογκό).
Ήταν πτυχιούχος νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πολιτικών επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με αντικείμενο τις διεθνείς σχέσεις. Από το 1964 μέχρι το 1967 ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου του θείου του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ο οποίος ήταν τότε πρόεδρος της ΕΡΕ.
Διατέλεσε εκδότης - διευθυντής και αρθρογράφος της εφημερίδας Νίκη, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εμπορίου στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (1974) και βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τη Νέα Δημοκρατία (1974 έως 1977). Το Νοέμβριο του 1977 ανέλαβε πάλι γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εμπορίου, μέχρι το 1981, οπότε και παραιτήθηκε για να εκλεγεί ξανά  βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.
Εξελέγη και το 1985 με τη Νέα Δημοκρατία και συμμετείχε στην πολυσυζητημένη επιτροπή για τον «Φάκελο της Κύπρου», αλλά οι χειρισμοί της  ηγεσίας Μητσοτάκη τον ανάγκασαν να ανεξαρτητοποιηθεί. Λόγω και της προσωπικής φιλίας του ίδιου και της συντρόφου του δημοσιογράφου Έλλης Στάη με τον Ανδρέα Παπανδρέου, πέρασε στον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Το 1989 τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο του Κινήματος, υπηρετώντας ως  ευρωβουλευτής μέχρι τον Οκτώβριο του 1993 οπότε και ορκίστηκε υπουργός Τουρισμού στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Παρέμεινε υπουργός ως τον Σεπτέμβριο του 1995.
Ήταν μόνιμος κάτοικος Κηφισιάς, όπου και άφησε την τελευταία του πνοή στις 30 Οκτωβρίου 2005, πάσχοντας από καρκίνο. Γιος του είναι ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας της Νέας Δημοκρατίας Σπήλιος Λιβανός, ο οποίος διατελεί κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κομματος.
Νορβηγικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών 2018

Το Νορβηγικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών 2018 ή αλλιώς 'Ελίτεσεριεν' 2018 θα είναι η 74η σεζόν της κορυφαίας ποδοσφαιρικής κατηγορίας ανδρών της Νορβηγίας. Η σεζόν ξεκίνησε στις 11 Μαρτίου 2018 και ολοκληρώθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2018.
Κωνσταντίνος Λαγουδάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μελιδόνι Μυλοποτάμου και σε ηλικία 23 ετών απέκτησε πτυχίο ιατρικής από το Πανεπιστήμιο των Αθηνών.
Εξελέγη για πρώτη φορά πληρεξούσιος Ρεθύμνης το 1901 επί Κρητικής Πολιτείας.
Το 1910 τέθηκε επικεφαλής του κινήματος που εκδηλώθηκε στην επαρχία Μυλοποτάμου, που έγινε με στόχο την είσοδο των Κρητών βουλευτών στη Βουλή των Ελλήνων.
Τον Δεκέμβριο του 1915 εξελέγη βουλευτής στην ελληνική Βουλή στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου.
Απεβίωσε τον Μάρτιο του 1941.
Γαλλικός Σύνδεσμος

Ο Γαλλικός Σύνδεσμος (αγγλικά: French Connection), ήταν ένα δίκτυο που δραστηριοποιούνταν στην μεταφορά ηρωίνης από  την Τουρκία στη Γαλλία και στη συνέχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του Καναδά. Η δράση του δικτύου ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930, έφθασε στο αποκορύφωμά του στη δεκαετία του 1960 και διαλύθηκε τη δεκαετία του 1970. 
Είχε την ευθύνη να παρέχει τη συντριπτική πλειοψηφία της ηρωίνης που χρησιμοποιούνταν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επικεφαλής της  εγκληματικής οργάνωσης ήταν ο Κορσικανός Πωλ Καρμπόνε με τον συνεργάτη του Φρανσουά  Σπιρίτο, και ο Αντουάν Γκουέρινι, ενώ επίσης συμμετείχαν 
οι Πωλ Μοντόλονι και Σαλβατόρε Γκρέκο.

1930s -1950s

Τα παράνομα εργαστήρια παρασκευής ηρωίνης ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά κοντά στη  Μασσαλία, το 1937. Αυτά τα εργαστήρια δημιουργηθήκαν από τον ηγέτη της Κορσικανής μαφίας Πωλ Καρμπόνε. Για αρκετά χρόνια, ο υπόκοσμος της  Κορσικής είχε εμπλακεί στην παρασκευή και διακίνηση ηρωίνης, κυρίως προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό το δίκτυο ηρωίνης τελικά έγινε γνωστό ως "Ο Γαλλικός σύνδεσμος". 
Η Κορσικανική μαφία προστατεύτηκε από την Αμερικανική Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σε αντάλλαγμα για να εμποδίσουν τους  Γάλλους κομμουνιστές να πάρουν το Παλιό Λιμάνι της Μασσαλίας υπό τον έλεγχό τους.
Ιστορικά, η πρώτη ύλη για την παραγωγή της ηρωίνης που  καταναλώνεται  στις Ηνωμένες Πολιτείες προέρχοταν από την Ινδοκίνα και μετά από την Τουρκία. Οι Τούρκοι αγρότες  είχαν άδεια να παράγουν παπαρούνες οπίου για πώληση σε νόμιμες εταιρείες φαρμάκων, αλλά πολλοί πούλησαν την σοδειά τους στον υπόκοσμο, όπου μετά παρασκευάστηκαν σε ηρωίνη και μεταφέρθηκαν στη συνέχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες. 
Η Μασσαλία χρησίμευσε ως τέλειο ναυτιλιακό σημείο για όλα τα είδη παράνομων αγαθών, συμπεριλαμβανομένου του οπίου που οι Τούρκοι αγρότες  καλλιεργούσαν για κέρδος. Η ευκολία  πρόσβασης στο λιμάνι της Μασσαλίας και  η συχνή άφιξη πλοίων από χώρες παραγωγής οπίου, κατέστησαν εύκολη τη διακίνηση της πάστας μορφίνης στη Μασσαλία από την Άπω Ανατολή ή την Εγγύς Ανατολή, όπου ο γαλλικός υπόκοσμος θα μετέφερε στη συνέχεια μεγάλες ποσότητες ηρωίνης από τη Μασσαλία στη Νέα Υόρκη.
Η πρώτη σημαντική καταγραφή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε στη Νέα Υόρκη στις 5 Φεβρουαρίου 1947, όταν κατασχέθηκαν τρία κιλά ηρωίνης από έναν ναυτικό της Κορσικής που αποβιβάστηκε από ένα πλοίο που μόλις είχε φτάσει από τη Γαλλία.
Σύντομα κατέστη σαφές ότι ο γαλλικός υπόκοσμος αύξανε όχι μόνο τη συμμετοχή του στο παράνομο εμπόριο οπίου, αλλά και την τεχνογνωσία και την αποτελεσματικότητά του στην εμπορία ηρωίνης. Στις 17 Μαρτίου 1947 βρέθηκαν 13 κιλά ηρωίνης στο γαλλικό ακτοπλοϊκό πλοίο, St. Tropez και στις 7 Ιανουαρίου 1949, πάνω από  22,75 κιλά όπιο  και ηρωίνη κατασχέθηκαν στο γαλλικό πλοίο Batista.
Νεχίρ Ερντογάν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1980 στη Σμύρνη. Έγινε περισσότερο γνωστή στην Τουρκία και στην Ελλάδα από την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά «Τα σύνορα της αγάπης» (Yabancı Damat ο τουρκικός τίτλος). Στη σειρά παίζει το ρόλο της Ναζλί Μπακλαβατζίογλου, η οποία ερωτεύεται και παντρεύεται έναν Έλληνα, το Νίκο, τον οποίo υποδύεται ο Οζγκούρ Τσεβίκ.
Δήμος Ευρώτα

Οικονομία

Ο Δήμος Ευρώτα είναι ένας αγροτικό-κτηνοτροφικός Δήμος με σημαντικές παραγωγές λαδιού,πορτοκαλιού και Κρασιού. Μάλιστα το Δαφνί είναι το πιο γνωστό χωριό καλλιέργειας αμπελιών και κάθε χρόνο διοργανώνει την Γιορτή Κρασιού στις Αρχές του Οκτώβρη.Μεγάλη παραγωγή πορτοκαλιών διαθέτει η πρωτεύουσα του Δήμου , η Σκάλα . Τέλος, το Γεράκι αποτελεί το χωριό με την μεγαλύτερη παραγωγή ελιών καλαμών στην Λακωνία.

Αρνητικό υψόμετρο

Σε κάποιες πέριοχες νότια του Δήμου σημειώνεται αρνητικό υψόμετρο,δηλαδή υψόμετρο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.Το χαμηλότερο σημείο έχει υψόμετρο τα -3.3 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και μάλλον πρόκειται για το χαμηλότερο υψόμετρο στην Ελλάδα σε περιοχή η οποία δεν γειτνιάζει με λίμνη.
Νικόλαος Οικονόμου

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή τους ήταν από το χωριό Γκούρα του Φενεού Κορινθίας ("Φονιά Κορίνθου"). Φάνηκαν πολύ χρήσιμοι στον αγώνα, δαπανώντας πολλά από την προσωπική περιουσία τους για τις ανάγκες του αγώνα.
Το αρχοντικό τους σώζεται ακόμη και σήμερα, στην πλατεία του χωριού.
Μανουήλ Χρυσάφης

Βιογραφικά στοιχεία

Άκμασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ανήλθε μέχρι το αξίωμα του Λαμπαδάριου «του περικλύτου ναού της Αγίας Σοφίας» την εποχή της Άλωσης. Έγραψε πολλούς ύμνους, τους οποίους εμέλιζε ο ίδιος, θεωρητικό έργο για την εκκλησιαστική μουσική, καθώς και μουσικές συνθέσεις, που βρίσκονται διάσπαρτες σε διάφορα μεταγενέστερα της εποχής του βιβλία. Γνωστά έργα του (από τα περίπου 300 που συνέθεσε, από απλές ψαλμωδίες μέχρι περίτεχνους ύμνους σε ύφος καλοφωνικό, με επιτηδευμένα καλλωπιστικά στοιχεία) είναι τα «Μεγάλα ανοιξαντάρια», «Νυν αι δυνάμεις, τα «Χερουβικά» κ.άλ.
H συχνότητα της συμπερίληψης έργων του Χρυσάφη σε διάφορες συλλογές ύμνων είναι μεγάλη και, από αυτήν την άποψη, συγκρίσιμη με εκείνη σημαντικών προγενέστερων μελοποιών, όπως οι Γλυκύς, Κορώνης, Κλαδάς και Κουκουζέλης. Από τα αυτόγραφα έργα του, έχουν διασωθεί τουλάχιστον δυο, ένα του 1458 (στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους) και ένα του 1463 (στο Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης). Ο Χρυσάφης είχε σχέσεις και με το Παλάτι και την αυτοκρατορική Αυλή. Τόσο ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄, όσο και ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄, του είχαν παραγγείλει - αναθέσει συνθέσεις.
Από το υμνογραφικό έργο του Χρυσάφη, εντεχνώτατο είναι το «Αναστάσεως ημέρα». Το μέλος αυτό είναι αργό στιχηριακό (σε ήχο πλάγιο α΄), επιβλητικό, με τη συνεχή συνήχηση των ισοκρατών και τις αντιφωνήσεις διακόνου και ιερέα, να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα άκρως μυσταγωγική, που δίνει μια γεύση των παλιών λαμπρών τελετών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Συνήθως ψέλνεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης κατά τον «Εσπερινό της αγάπης», το δειλινό, ανήμερα της Κυριακής του Πάσχα, κατά την ένδυση του Πατριάρχη στο παρεκκλήσι του Πατριαρχείου. Το θεωρητικό κείμενο του Χρυσάφη Περὶ τῶν ἐνθεωρουμένων τῇ ψαλτικῇ τέχνῃ καὶ ὧν φρουνοῦσι κακῶς τινες περὶ αὐτῶν (1458), αναγνωρίζεται ως μεγάλης αξίας ως προς την αποσαφήνιση ζητημάτων γύρω από τη βυζαντινή μουσική θεωρία και πρακτική και την εξέλιξη της βυζαντινής ψαλτικής τον 14ο με 15ο αι.
Γιάννης Κατσαφάδος

Πολιτική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Φιλοσοφική Σχολή της Παντείου.
Παντρεύτηκε τη Γιώτα Ζηλάκου και έχουν δύο γιους.
Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων το 1974 και Α΄ Πειραιώς με τη Νέα Δημοκρατία το εκλογές του 1977 
Υπήρξε επίσης ένας από τους πρώτους Έλληνες βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου υπηρέτησε από τον Ιανουάριο του 1981 ως τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου.
Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος (Σ. Χασιώτη)

Το πρώτο αγροτικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε στην Ελλάδα ήταν το Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος, που ίδρυσε ο Σπύρος Χασιώτης το 1922. Η ίδρυση αυτού το κόμματος είχε μεγάλη σημασία την εποχή εκείνη αφού μέσω αυτού το αναπτυσσόμενο τότε αγροτικό κίνημα στην Ελλάδα έπαιρνε καθαρά πολιτική μορφή.
Κατά τις βουλευτικές εκλογές του 1923 το Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος κέρδισε 4 βουλευτικές έδρες στη Βουλή των Ελλήνων. Όμως οι μεταξύ των στελεχών του κόμματος συνεχείς έριδες έφεραν ως αποτέλεσμα αρχικά τη διάσπασή του με τελική κατάληξη τη διάλυσή του.
Το 1930 με την ίδια ονομασία φέρεται νέο κόμμα ιδρυτής του οποίου ήταν ο Ι. Σοφιανόπουλος.
Κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν

Στη φυσική, και συγκεκριμένα στη στατιστική μηχανική, η κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν (αγγλ. Maxwell-Boltzmann distribution) ή απλούστερα κατανομή Μάξγουελ είναι μια συγκεκριμένη κατανομή πιθανότητας, που φέρει τα ονόματα των Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ και Λούντβιχ Μπόλτσμαν.
Ορίσθηκε και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά για να περιγράψει τις ταχύτητες των σωματιδίων που αποτελούν ένα ιδανικό αέριο. Σε αυτό τα σωματίδια κινούνται ελεύθερα μέσα σε ένα ακίνητο δοχείο χωρίς να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους εκτός από πρακτικά στιγμιαίες συγκρούσεις, κατά τις οποίες ανταλλάσσουν ενέργεια και ορμή μεταξύ τους ή με το θερμικό περιβάλλον τους. Ο όρος «σωματίδιο» εδώ αναφέρεται στα άτομα ή τα μόρια του αερίου και το σύστημα των σωματιδίων θεωρείται ότι έχει φθάσει σε θερμοδυναμική ισορροπία. Οι ενέργειες τέτοιων σωματιδίων ακολουθούν τη λεγόμενη στατιστική Μάξγουελ-Μπόλτσμαν, ενώ η στατιστική κατανομή των ταχυτήτων εξάγεται θεωρώντας ότι όλη η ενέργειά τους είναι κινητική.
Από μαθηματικής απόψεως, η κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν είναι η κατανομή χ με τρεις βαθμούς ελευθερίας (τις συνιστώσες του διανύσματος της ταχύτητας στον ευκλείδειο χώρο), με μία παράμετρο κλίμακας.
Η κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν είναι ένα αποτέλεσμα της κινητικής θεωρίας των αερίων, η οποία παρέχει μια απλουστευμένη ερμηνεία πολλών θεμελιωδών ιδιοτήτων των αερίων, όπως είναι η πίεση και η διάχυση. Η κατανομή αφορά τη διανυσματική ταχύτητα, αλλά εξαρτάται μόνο από το μέτρο της ταχύτητας των σωματιδίων και μάς υποδεικνύει ποια είναι τα πιθανότερα μέτρα ταχύτητας. Η κινητική θεωρία των αερίων ισχύει μόνο για τα κλασικά ιδανικά αέρια, που αποτελούν εξιδανίκευση των πραγματικών αερίων. Στα τελευταία υπάρχουν διάφορες επιδράσεις (π.χ. δυνάμεις van der Waals, κβαντικές αλληλεπιδράσεις ανταλλαγής, κλπ.), που διαφοροποιούν την κατανομή ταχυτήτων των σωματιδίων τους από την κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν. Ωστόσο, τα αραιά αέρια σε θερμοκρασίες μακριά από το σημείο υγροποιήσεώς τους συμπεριφέρονται σχεδόν σαν ένα ιδανικό αέριο και η  κατανομή ταχυτήτων Μάξγουελ αποτελεί μια πολύ καλή προσέγγιση.
Η κατανομή διατυπώθηκε πρώτα από τον Μάξγουελ το 1860 ως ερμηνεία πειραματικών δεδομένων. Αργότερα, κατά τη δεκαετία του 1870, ο Μπόλτσμαν διεξήγαγε σημαντικές διερευνήσεις της φυσικής προελεύσεως της κατανομής.
Η κατανομή Μάξγουελ-Μπόλτσμαν μπορεί να εξαχθεί μαθηματικώς έχοντας ως ζητούμενο τη μεγιστοποίηση της εντροπίας του συστήματος, με τον περιορισμό της διατηρήσεως της μέσης ενέργειας.
Γκοβέν

Γεωγραφία

Ο ποταμός Με ρέει στο ποταμό Βιλαίν εντός της κοινότητας.