google/wiki40b huggingface dataset:
Aftershock

Ιστορία του δίσκου

Το 2012, ξεκίνησε για τους Motörhead με την βορειοαμερικανική περιοδεία "Gigantour" μαζί με τους Megadeth. Το συγκρότημα ξεκίνησε τη συγγραφή νέων κομματιών την άνοιξη εκείνης της χρονιάς, για να συνεχίσει παίζοντας σε διάφορα ευρωπαϊκά φεστιβάλ τον Ιούνιο, περιοδεύοντας το καλοκαίρι και πάλι στις Ηνωμένες Πολιτείες με το "Rockstar Mayhem Fest", του οποίου κύρια ονόματα ήταν οι Slipknot και οι Slayer. Ο ντράμερ Μίκι Ντι, δήλωσε στα τέλη Ιουλίου του 2012, ότι έχουν ήδη συγγράψει αρκετά νέα κομμάτια χωρίς όμως να έχει ολοκληρωθεί ο νέος δίσκος. Δύο μήνες αργότερα, έγινε γνωστό από τον Lemmy ότι οι Motörhead θα έμπαιναν στο στούντιο στις αρχές του 2013, με παραγωγό και πάλι τον Κάμερον Γουέμπ όπως και στους τέσσερις προηγούμενους δίσκους τους.

Το Νοέμβριο του 2012 περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Γαλλία και την Ολλανδία μαζί με τους Anthrax. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα "Maple Sound Studios" της Σάντα Άννα στην Καλιφόρνια και παρουσιάζει το συγκρότημα στο κλασικό του ύφος. Οι πρώτες τους ζωντανές εμφανίσεις για το 2013 πραγματοποιήθηκαν στις 28 Μαρτίου στο "Cover Festival" της Πολωνίας όπου άνοιξαν την εμφάνιση των Black Sabbath, συνεχίζοντας τον Μάιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό, πριν μεταβούν στην Ευρώπη για την καλοκαιρινή τους περιοδεία. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα αναγκάστηκε να αναβάλλει αρκετές από τις προγραμματισμένες του εμφανίσεις λόγω προβλήματος υγείας του Lemmy, το οποίο παρουσιάστηκε ενώ έπαιζαν στο φεστιβάλ του "Wacken".

Στις 9 Οκτωβρίου, ο ηγέτης του συγκροτήματος δήλωσε ότι ξεπέρασε το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε και θα συνεχίσει να περιοδεύει χωρίς κανένα πρόβλημα.

Ο δίσκος με τίτλο "Aftershock", κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου στη Γερμανία, στις 21 στην υπόλοιπη Ευρώπη και την επόμενη ημέρα στη Βόρεια Αμερική. Οι κριτικές που δέχτηκε ήταν θετικές με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,6 με άριστα το 5, το "Revolver" 4/5, όπως και η "Guardian".

Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ θα ξεκινήσει από τη Ζυρίχη της Ελβετίας στις 7 Νοεμβρίου 2013 και θα συνεχιστεί μέχρι τα τέλη της χρονιάς σε όλη την Ευρώπη.

Τραγούδια

1. Heartbreaker (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:05

2. Coup De Grace (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:45

3. Lost Woman Blues (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:09

4. End of Time (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:17

5. Do You Believe (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:59

6. Death Machine (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:37

7. Dust and Glass (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:51

8. Going to Mexico (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:51

9. Silence When You Speak To Me (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:30

10. Crying Shame (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:28

11. Queen of the Damned (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:41

12. Knife (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:57

13. Keep Your Powder Dry (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:54

14. Paralyzed (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:50
Δανοαλγερινός πόλεμος

Ιστορικό και έναρξη της σύγκρουσης

Το δανικό-νορβηγικό εμπόριο στη Μεσόγειο διευρύνθηκε σημαντικά στα μέσα του 18ου αιώνα. Προκειμένου να προστατεύσει την κερδοφόρα επιχειρηματική δραστηριότητα από την πειρατεία, η Δανία-Νορβηγία είχε εξασφαλίσει ειρηνευτική συμφωνία με τα κράτη της Μπαρμπαριάς, με την καταβολή ετήσιου φόρου στους Βερβερινούς ηγέτες και επιπλέον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1766 ο Μπαμπά Μοχάμεντ μπεν-Οσμάν ορίστηκε νταής του Αλγερίου. Ζήτησε να αυξηθεί η ετήσια πληρωμή της Δανίας-Νορβηγίας και να λάβει νέα δώρα. Η Δανία-Νορβηγία αρνήθηκε τις απαιτήσεις. Λίγο αργότερα, Αλγερινοί πειρατές κατέλαβαν τρία δανικά-νορβηγικά πλοία και πώλησαν το πλήρωμα ως δούλους.

Απάντηση

Τα πολεμικά πλοία φορτωμένα με πυρίτιδα και σφαίρες απέπλευσαν από την Κοπεγχάγη στις 16 Μαΐου 1770. Απειλούσαν να βομβαρδίσουν την πρωτεύουσα του εγιαλετίου εάν οι Αλγερινοί δεν συμφώνησαν σε μια νέα ειρηνευτική συμφωνία με δανικούς όρους. Το Αλγέρι δεν εκφοβίστηκε και ο βομβαρδισμός της Δανίας-Νορβηγίας τελείωσε με αποτυχία, καθώς ένα μεγάλο μέρος του πληρώματος υπέστη σοβαρές ασθένειες εξαιτίας της εκδήλωσης τυφοειδούς πυρετού. Τα πλοία δεν μπόρεσαν να αντέξουν τις αντεπιθέσεις των βαρέων πυροβόλων από τους Αλγερινούς, που προκάλεσαν φθορές στα κύτη τους. Ο στόλος της Δανίας-Νορβηγίας εκτόξευσε περίπου 75 βόμβες ενάντια στην πόλη του Αλγερίου πριν εγκαταλειφθεί η επίθεση. Στη συνέχεια ο στόλος προχώρησε σε αποκλεισμό της πόλης.

Επακόλουθο

Το 1772 στάλθηκε αντιπροσωπεία στο Αλγέρι και μετά από πέντε ημέρες διαπραγματεύσεων, ολοκληρώθηκε νέα ειρηνευτική συμφωνία με την οποία το Αλγέρι πληρώθηκε ικανοποιητικά. Επιπλέον, η Δανία-Νορβηγία έπρεπε να πληρώσει για την επιστροφή κάθε σκλάβου που είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Δανοί και Νορβηγοί δούλοι που πωλήθηκαν σε ιδιώτες ιδιοκτήτες σκλάβων έπρεπε να διαπραγματευτούν μεμονωμένα τις τιμές της ελευθερίας τους. Σήμερα ο πόλεμος έχει ξεχαστεί ως επί το πλείστον στη Δανία και τη Νορβηγία, επειδή δεν έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη δανική και νορβηγική ιστορία.
Καταδύσεις στην Ολυμπιάδα 1906

Στην Μεσοολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα διεξήχθη μόνο το αγώνισμα της κατάδυσης από βατήρα. Οι αγώνες έγινε στο λιμανάκι της Ζέας στο Φάληρο. Οι αθλητές έπεσαν διαδοχικά από ύψος 4 μ., 8μ. και 12 μ. Έκαναν τρία άλματα από κάθε ύψος.
Έρωτας στην πόλη 3 (ταινία)

Πλοκή

Στη ζωή του κάθε πατέρα αργά ή γρήγορα έρχεται μια στιγμή, όταν η σύζυγός του, τους αφήνει για κάποιες υποχρεώσεις, και παραμένει μόνος του με δικό του παιδί. Φαίνεται - τίποτα περίπλοκο! Επίσης ο Ίγκορ, ο Αρτιόμ, και ο Σάουνα, μην ξέροντας τι περιπέτειες θα περάσουν με τα διαβολάκια τους.
Εξαντλημένοι από τις «χάρες» της πατρότητας, τα παιδιά ανταποκρίνονται στον παλιό τους φίλο τον Άγιο Βαλεντίνο. Αλλά κάτι θα πάει στραβά και οι γονείς θα περάσουν από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ζωής τους!

Πατήστε κλικ σε αυτό το λινκ και θα δείτε τη θεατρική αφίσα της ταινίας

http://www.kritikanstvo.ru/movies/l/ljubovvbolshomgorode3/posters/ljubovvbolshomgorode3_142220.jpg
Ενωμοτία

Ενωμοτία ονομαζόταν η μικρότερη στρατιωτική υποδιαίρεση της Φάλαγγας των αρχαίων Ελλήνων. Οι Σπαρτιάτες χρησιμοποιούσαν δύναμη 36 πολεμιστών, ενώ οι άλλες πόλεις χρησιμοποιούσαν δύναμη 25 έως 32 πολεμιστών.
Η ετυμολογία προέρχεται από τις λέξεις ἐν-ώμοτος που σημαίνει έχω δώσει όρκο, και η επεξήγηση είναι ότι οι πολεμιστές έδιναν όρκο υπηρεσίας πριν καταταχθούν στην φάλαγγα. Αρχηγός της ενωμοτίας ήταν ο Ενωμοτάρχης (ἐνωμόταρχος).
Η δύναμη της ενωμοτίας δεν είναι ακριβώς γνωστή, γι´αυτό και οι μελετητές καταφεύγουν σε αριθμητικές συγκρίσεις των πηγών. Είναι γνωστό ότι η αμέσως μεγαλύτερη υποδιαίρεση λεγόταν πεντηκοστύς και αποτελείτο από δύο ενωμοτίες. Άρα η ενωμοτία αρχικά πρέπει να αποτελείτο από δύναμη 25 ανδρών παρατεταγμένους σε τρεις ζυγούς οκτώ πολεμιστών. Στην δεξιά πτέρυγα πρέπει να ήταν ο ενωμοτάρχης, ενώ ο 25ος άνδρας θα ήταν μάλλον ένας παλαίμαχος οπλίτης και γι' αυτό έμπειρος πολεμιστής, ο οποίος επέβλεπε την παράταξη και ονομαζόταν ουραγός. Αργότερα πιθανώς η δύναμη της ενωμοτίας να μειώθηκε στους 24 άνδρες αφού καταργήθηκε ο ουραγός, ή να αυξήθηκε στους 32 άνδρες, ενώ η φάλαγγα υποδιαιρέθηκε σε δύο ζυγούς από 12 άνδρες ή τρεις με ζυγούς από οκτώ άνδρες.
Οι Σπαρτιάτες διέκριναν οκτώ κλάσεις (ηλικίες) πολιτών και κατάρτιζαν τις ενωμοτίες από πέντε πολίτες από κάθε κλάση.
Πωλίνα Γκαγκάρινα

Βιογραφία

Η Γκαγκάρινα γεννήθηκε στη Μόσχα της τότε Σοβιετικής Ένωσης, αλλά τα πρώτα της χρόνια τα έζησε στην Ελλάδα. Η μητέρα της ήταν μπαλαρίνα. Το 1993, ο πατέρας της Γκαγκάρινα πέθανε και η μητέρα της αποφάσισε να γυρίσουν πίσω στη Ρωσία. Ωστόσο, ξαναγύρισαν πίσω στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της, γύρισε πίσω στο Σαράτοφ, να ζήσει με τη γιαγιά της.
Το 2003, η Γκαγκάρινα διαγωνίσθηκε στη δεύτερη σεζόν του Star Factory, ένα ρωσικό ριάλιτι με θέμα το τραγούδι. Ερμήνευσε διάφορα τραγούδια του μουσικού παραγωγού, συνθέτη και γνωστός για το συγκρότημα το οποίο είναι παραγωγός Serebro, Μαξίμ Φαντέγεφ, και κατάφερε να κερδίσει το ριάλιτι, αλλά αρνήθηκε να συνεργαστεί με τον Φαντέγεφ μετά τη νίκη της.
Μετά τη νίκη της στο Star Factory, εντάχθηκε στο συγκρότημα Playgirls. Το συγκρότημα υπέγραψε δισκογραφικό συμβόλαιο με την ARS Records, αλλά τελικά το συγκρότημα διαλύθηκε. Το 2005 πήρε μέρος στο διαγωνισμό Νέο Κύμα το οποίο έχει έδρα στη Γιούρμαλα της Λετονίας, όπου κατέκτησε την τρίτη θέση. Αργότερα κυκλοφόρησε τα τραγούδια «Kolybelnaya», «Morning», «Ya tvoya», «Pomnyu», και «Ya tebya ne proshchu nikogda». Το πρώτο της άλμπουμ "Poprosi u oblakov" κυκλοφόρησε το 2007.
Το 2008 η Γκαγκάρινα κυκλοφόρησε το τραγούδι «Komu, zachem?» με την Ρωσίδα τραγουδίστρια Ιρίνα Ντουμπτσόβα. Το Μάρτιο του 2010, κυκλοφόρησε το δευτέρό της άλμπουμ «O sebe».
To 2012 συνεργάζεται με τον Ρώσο συνθέτη, γνωστό για το συγκρότημά του ΒΙΑ Γκρα, Κονσταντίν Μελάτζε. Της έγραψε τις τεράστιες επιτυχίες «Spektakl okonchen» («Η παράσταση τελείωσε») RUS #10, UKR #5, «Net» («Όχι») RUS #3 UKR #1, «Navek» («Για Πάντα») RUS #25, UKR #23, «Shagay» («Βήμα») RUS #21, UKR #25.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015

Στις 9 Μαρτίου του 2015 η Γκαγκάρινα επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ρωσία από εσωτερική επιλογή στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015. Στις 19 Μαΐου προβλήθηκε ο πρώτος ημιτελικός στον οποίο και συμμετείχε και πέρασε στον τελικό. Στον τελικό κατέκτησε τη δεύτερη θεση με 303 πόντους πίσω από τον Σουηδό Μονς Σέλμερλεβ.

Προσωπική ζωή

Στις 25 Αυγούστου του 2007 η Γκαγκάρινα παντρεύτηκε τον Ρώσο ηθοποιό Πιότρ Κισλόφ. Στις 14 Οκτωβρίου του 2007 γέννησε τον γιο τους Αντρέι Πετρόβιτς Κισλόφ. Πήραν διαζύγιο στις 31 Μαρτίου του 2010. Στις 9 Σεπτεμβρίου του 2014 παντρεύτηκε τον Ρώσο φωτογράφο Ντμίτρι Ισχάκοφ.
Καλλιόπη Παΐσιου

Σύντομο βιογραφικό

Η Καλλιόπη Παΐσιου επελέγη το 1948 ως εκφωνήτρια του "Ραδιοσταθμού των Ενόπλων", μιας προσπάθειας δημιουργίας ραδιοσταθμού από μια ομάδα ερασιτεχνών οδηγών του 781 Λόχου Γενικών Μεταφορών , που θεωρείται πρόδρομος του ΕΙΡ. Η επιλογή έγινε μέσα από αυστηρές διαδικασίες. Η Πιπίτσα Παΐσιου έγινε σύντομα γνωστή ως η «Βελούδινη Φωνή» κι εργάστηκε στη συνέχεια για 32 χρόνια ως εκφωνήτρια του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και της ΕΡΤ.
Το 1960, η Καλλιόπη Παΐσιου χρησιμοποιήθηκε ως εκφωνήτρια, για τη εγκατάσταση του αυτοματοποιημένου τηλεφωνικού συστήματος εκφώνησης της ώρας, που εγκαθιστούσε ο ΟΤΕ ως υπηρεσία εξυπηρέτησης συνδρομητών, στο γνωστό τηλεφωνικό νούμερο 141. Επελέγη ανάμεσα σε 10 υποψήφιες εκφωνήτριες. Η ίδια θυμόταν στιγμές από τη διαδικασία επιλογής. κρατήσει χρόνια. «Πότε να 'ταν; Παλιά... Τόσο που δεν θυμάμαι. Στα τέλη της δεκαετίας του '50, γράψτε. Μας φώναξαν από τη διεύθυνση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας δέκα εκφωνήτριες. "Σας θέλουμε για ένα δοκιμαστικό. Να μας πείτε την ώρα". Λιγάκι παράξενο μας φάνηκε, μα... γιατί  όχι; Το κάναμε... Δυο - τρεις ημέρες αργότερα με ειδοποίησαν. "Εσάς διαλέξαμε, κυρία Παϊσίου". Βρέθηκα στο στούντιο της ΕΡΤ. Ηχογράφηση...». «Μιλούσατε μια ημέρα ολόκληρη;», ρωτώ. Γελάει. «Οχι, βέβαια. Θα τρελαινόμουν! Μια - δυο ώρες μόλις». «Μα πώς;». «Απλό. Είπα πρώτα "η ώρα θα είναι μία", μετά "δύο", "τρεις" κ.ο.κ., με αποστάσεις. Μετά "και 10 δευτερόλεπτα", "και 20", "και 30"... Ενα "ακριβώς" και τελειώσαμε. Τόσο απλά. Ολα τα υπόλοιπα, θέμα μοντάζ».  Η φωνή της παρέμεινε στην υπηρεσία έως τα τέλη της δεκαετίας του '70, οπότε και 
αντικαταστάθηκε από τη φωνή της Ιφιγένειας Ξένου. Η ίδια αναφερόταν στο γεγονός ως μία σύμπτωση: «Η ώρα... Μια σύμπτωση ήταν. Τίποτε παραπάνω. Μου το ζήτησαν, την εκφώνησα...  Τέλος. Αυτό είναι όλο. Πέρασα τόσα στο ραδιόφωνο...  Τριάντα δύο χρόνια εκφωνήτρια... Μόνο αυτό,  ένα "στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι..." έμεινε από μένα;».
Η Καλλιόπη Παΐσιου παντρεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940 με τον Τάκη Παΐσιο, (μουσικό και μετέπειτα λογιστή) και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία-Λήδα Παΐσιου, την οποία αγαπούσαν και στήριζαν στη ζωή της. Το ζεύγος έζησε μαζί 67 χρόνια, την πλειοψηφία αυτών σε διαμέρισμα στην οδό Κύπρου 26-Α στα Βριλήσσια.
Η Καλλιόπη Παΐσιου, κατάκοιτη μετά από εγκεφαλικό, δολοφονήθηκε από τον 90χρονο σύζυγό της στις 19 Μαρτίου 2010, στο σπίτι τους στα Βρηλύσσια, 5 μέρες αφού βγήκε από το νοσοκομείο και χωρίς ελπίδα να επανέλθει. Στο σημείωμα που άφησε ο Παΐσιος, ο οποίος στη συνέχεια αυτοκτόνησε, αναφέρει ότι στην πράξη του τον οδήγησε «η απελπισία, η θλίψη και η αγάπη για τη γυναίκα του».
Έμετος

Έμετος ή εμετός ονομάζεται η απότομη αποβολή γαστρικού περιεχομένου από το στόμα. Προκαλείται από σύσπαση κοιλιακών αλλά και αναπνευστικών μυών, ιδιαίτερα του διαφράγματος . Στις περισσότερες περιπτώσεις ναυτία μπορεί να προηγηθεί του εμέτου.

Φυσιολογία

Πρόκειται για αντανακλαστικό το οποίο περιλαμβάνει την ενεργοποίηση του κέντρου του εμέτου στον προμήκη μυελό ή της λεγόμενης εκλυτικής ζώνης των χημειουποδοχέων στο έδαφος της 4ης κοιλίας του εγκεφάλου. Ερεθίσματα από το ανώτερο πεπτικό (συμπεριλαμβανομένου του στοματοφάρυγγα) αλλά και από ανώτερα κέντρα του φλοιού του εγκεφάλου μπορούν να ενεργοποιήσουν το κέντρο του εμέτου. Από την άλλη χημικές ουσίες, όπως είναι διάφορα φάρμακα, μπορούν να ερεθίσουν την ζώνη των χημειουποδοχέων. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι ενεργοποίηση κινητικών ινών προς τους κοιλιακούς και αναπνευστικούς μύες (φυγόκεντρος οδός του αντανακλαστικού).
Σερζ Γκακπέ

Αγωνιστική Καριέρα

Με καταγωγή από το Τόγκο, ο Γκακπέ ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος από την τοπική ΟΜΣ Ποντώ-Κομπώ, με την οποία η Μονακό συνεργάζεται σε επίπεδο ακαδημιών. Στη διάρκεια της παρουσίας του στο Ποντώ-Κομπώ, λάμβανε αρκετά συχνά μέρος σε προπονήσεις που διεξάγονταν στην Ακαδημία της Κλαιρφοντέν. Αφού προτάθηκε στην ομάδα της Λιγκ 1, τόσο από διοικητικά στελέχη της Ποντώ-Κομπώ όσο και της Κλαιρφοντέν, συμφώνησε να μετακομίσει στην ομάδα του Πριγκιπάτου το 2001.
Παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε επαγγελματικό συμβόλαιο στο όνομά του, εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου έπειτα από την χειμερινή διακοπή της σεζόν 2005–06, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του σε μια ισοπαλία με σκορ 1–1 απέναντι στην ΡΚ Λανς στις 22 Ιανουαρίου 2006. Όχι μονάχα ξεκίνησε ως βασικός στη συγκεκριμένη αναμέτρηση, αλλά πέτυχε, επίσης, το πρώτο του επαγγελματικό τέρμα, πετυχαίνοντάς το μόλις στο 7ο λεπτό της αναμέτρησης. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε σε άλλες 13 αναμετρήσεις, προσθέτοντας, παράλληλα, άλλο ένα τέρμα στο ενεργητικό του.
Ο Σερζ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον σύλλογο στις 4 Ιανουαρίου 2007, το οποίο ήταν χρονικής διάρκειας τριών ετών. Στην πορεία, ανανέωσε για ένα επιπλέον χρόνο την συνεργασία του με τους Μονεγάσκους, παραμένοντας στον σύλλογο ως το 2011. Στη διάρκεια των τριών επόμενων σεζόν, ο χρόνος συμμετοχής του αυξήθηκε σημαντικά με 76 συμμετοχές και 11 τέρματα, συνολικά, στο ενεργητικό του. Οι εμφανίσεις του κατάφεραν να τραβήξουν το ενδιαφέρον αριθμού ευρωπαϊκών συλλόγων όπως οι αγγλικές Σέφιλντ Γουένσντεϊ, Τσέλσι και Τότεναμ Χότσπερ, καθώς και η καταλανική Μπαρτσελόνα. Υπέγραψε στην ομάδα της γαλλικής Λιγκ 2, ΦΚ Ναντ] στις 28 Ιανουαρίου 2011. Στα τέλη Ιανουαρίου του 2012, έγινε γνωστό ότι ο Γκακπέ θα αγωνιζόταν στην βελγική Σταντάρ Λιέγης ως δανεικός για διάστημα μίας σεζόν.

Διεθνής Καριέρα

Αν και ο Γκακπέ έχει γεννηθεί στην Γαλλία, επέλεξε να εκπροσωπήσει το Τόγκο, όπου και κλήθηκε για πρώτη φορά για την αναμέτρηση για τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 απέναντι στο Μαρόκο στις 6 Σεπτεμβρίου 2009.
Λαμπινός Αχαΐας

Ιστορικά στοιχεία

Πρόκειται για έναν από τους πιο καινούριους οικισμούς της Αχαΐας, καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 18/03/2001, όταν και υπήχθη στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αιγών του «Καποδιστριακού» Δήμου Αιγείρας. Σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας.
Ο οικισμός δημιουργήθηκε από εσωτερική μετακίνηση των κατοίκων των Αιγών, η οποία προέκυψε μετά τις κατολισθήσεις στην περιοχή απότοκο του σεισμού του Ιουλίου του 1964. Η νέα θέση όπου δημιουργήθηκε ο οικισμός ανήκε κανονικά στη γεωγραφική περιφέρεια της τότε Κοινότητας Αιγείρας, ωστόσο, με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών Κωστή Στεφανόπουλου, επεκτάθηκαν έως εκεί τα διοικητικά όρια της τότε Κοινότητας Αιγών και ο νέος οικισμός υπήχθη ως οικιστική θέση στην Κοινότητα Αιγών.
Ντουέιν Γουέιντ

Νεαρή ηλικία και κολεγιακή καριέρα

Ο Ντουέιν Γουέιντ γεννήθηκε στο νότιο Σικάγο. Περνώντας δύσκολη παιδική ηλικία λόγω του χωρισμού των γονιών του και του εθισμού της μητέρας του στα ναρκωτικά ο μικρός Ντουέιν βρήκε διέξοδο μέσω του αθλητισμού. Μετακομίζοντας στο Ρόμπινς του Ιλινόι μαζί με τον πατέρα του φοίτησε στο λύκειο Harold L. Richards όπου και διακρίθηκε. Ο Γουέιντ χαρακτήρισε τον τότε προπονητή του Jack Fitzgerald ως έναν απ' τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή του εκείνο τον καιρό. Παρά τους 27.0 πόντους μέσο όρο και τα 11.0 ριμπάουντ την τελευταία του χρονιά στο λύκειο έλαβε λιγοστές υποτροφίες από πανεπιστήμια λόγω ακαδημαϊκών προβλημάτων. Επέλεξε το Marquette University στο Μιλγουόκι του Γουισκόνσιν.
Στο Marquette ο Γουέιντ δεν αγωνίστηκε την πρώτη του χρονιά ξανά λόγω ακαδημαϊκών προβλημάτων ωστόσο τη δεύτερη του χρονιά έλαμψε καθώς ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας. Την τρίτη του χρονιά, τη σεζόν 2002-2003, απέκτησε τεράστια φήμη κυρίως μετά από μία καταπληκτική εμφάνιση ενάντια στο Kentucky πετυχαίνοντας το μόλις τέταρτο τριπλ-νταμπλ στην ιστορία του κολεγιακού πρωταθλήματος (με 29 πόντους, 11 ριμπάουντ και 11 ασσίστ) οδηγώντας την ομάδα του στο Final Four.

Επαγγελματική καριέρα

Επιλέχθηκε πέμπτος στο NBA ντράφτ του 2003 από το Μαϊάμι. Η πρώτη του χρονιά ήταν εντυπωσιακή και κέρδισε μια θέση στην καλύτερη πεντάδα των πρωτοεμφανιζόμενων του NBA.
Στην τρίτη του σεζόν, οδήγησε τους Μαϊάμι Χιτ στο πρώτο πρωτάθλημα NBA στην ιστορία τους. Βραβεύτηκε με το MVP (πολυτιμότερος παίκτης) των τελικών του NBA 2006 διότι βοήθησε σημαντικά τους Χιτ στην νίκη 4-2 επί των Ντάλας Μάβερικς παρόλο που είχαν μειονέκτημα έδρας.
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, ο Γουέιντ οδήγησε την ομάδα μπάσκετ Ανδρών των Ηνωμένων Πολιτειών, στο σκοράρισμα, καθώς κατέλαβαν το χρυσό μετάλλιο αήττητοι. Τη σεζόν 2008-09, κέρδισε για πρώτη φορά τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στο ΝΒΑ. 
Το 2012 κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημα όταν το Μαϊάμι νίκησε στους τελικούς την Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ με 4-1 και το 2013 το τρίτο απέναντι στους Σαν Αντόνιο Σπερς με 4-3. Ο Γουέιντ συμμετέχει στο All-Star Game του ΝΒΑ για 11 συνεχόμενα χρόνια από το 2005.
Το καλοκαίρι του 2016, συμφώνησε με την ομάδα των Σικάγο Μπουλς. Το καλοκαίρι του 2017 υπέγραψε 
στους Κλίβελαντ Καβαλίερς όντας ξανά στην ίδια ομάδα με τον φίλο του ΛεΜπρόν Τζέιμς. Όμως τον Φλεβάρη του 2018 μέσω ανταλλαγής επέστρεψε στην ομάδα που αναδείχτηκε τους Μαϊάμι Χιτ.
Μπιγκ Ι Λάνγκστον

Πρόωρη ζωή

Ο Έουεν γεννήθηκε στη Φλόριντα απο Αφρό-Καραϊβικούς μετανάστες. Μεγαλώνοντας πέρασε απο διάφορα αθλήματα μέχρι που ασχολήθηκε με την άρση βαρών.

Καριέρα στην άρση βαρών

Σε ηλικία 24 ετών, ο Εουέν συμμετείχε σε διαγωνισμό άρσης βαρών, όπου έσπασε τέσσερα ρεκόρ στη πολιτεία της Φλόριντα. Την επόμενη χρονιά στη Πενσιλβανία κατάφερε να σπάσει άλλο ένα ρεκόρ.

Ξεκίνημα και τίτλοι

Το 2009 υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στη θυγατρική εταιρεία Florida Championship Wrestling για να εκπαιδευτεί. Το 2012, ο Μπιγκ Ι Λάνγκστον κέρδισε το Πρωτάθλημα NXT, νικώντας τον Σεθ Ρόλινς.
Τον Δεκέμβριο του 2012, έκανε το ντεμπούτο του στο Raw ως ο σωματοφύλακας της Έι Τζέι Λι. Οι δύο τους συμμάχησαν με τον Ντολφ Ζίγκλερ και συνέχισαν ως τρίο στις εμφανίσεις τους στο σόου. Τον Αύγουστο του 2013 ο Λάνγκστον συνέχισε μόνος του, αφού έγινε face (δηλαδή συμπαθής στο κοινό). Τον Νοέμβριο σε επεισόδιο του Raw, ο Λάνγκστον νίκησε τον Κέρτις Άξελ και έγινε ο νέος Διηπειρωτικός Πρωταθλητής. Συνέχισε να υπερασπίζεται το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα και τον Φεβρουάριο του 2014 συνέχισε να εμφανίζεται απλώς ως "Μπιγκ Ι". Τον Μάιο έχασε το πρωτάθλημα απο τον Μπαντ Νιούζ Μπάρετ. Το καλοκαίρι ο Μπιγκ Ι ξεκίνησε μια κόντρα με τον Ρούσεβ. Σε δύο περιπτώσεις ο Μπιγκ Ι έχασε απο τον Ρούσεβ, τελειώνοντας έτσι τη κόντρα τους.

Νίου Ντέι

Το 2014, ο Μπιγκ Ι συμμετείχε στην ομάδα "Νίου Ντέι", μαζί με τους Κόφι Κίνγκστον και Εξέβιερ Γουντς. Οι τρεις τους, κατάφεραν να τραβήξουν την προσοχή του κοινού και να κατακτήσουν το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE δύο φορές.
Γιάννης Παπαδόπουλος (ποδοσφαιριστής)

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Ηρακλή και το καλοκαίρι του 2006 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο μαζί με τον Γιώργο Ιωαννίδη. Το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική το πραγματοποίησε στις 11 Νοεμβρίου 2006 στην εντός έδρας "λευκή" ισοπαλία με αντίπαλο τον Άρη. Κατά την πρώτη του χρονιά στον «Γηραιό» αγωνίστηκε σε 5 αγώνες (σε όλους ως αλλαγή), ενώ κατά τη δεύτερη περίοδο πήρε μέρος σε 20 αγώνες πετυχαίνοντας ένα τέρμα. Η καλή του παρουσία σε συνδυασμό με την συμμετοχή του στην εθνική Νέων που έφτασε μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (U19), είχε ως επακόλουθο να προκαλέσει το ενδιαφέρον αρκετών συλλόγων για την απόκτησή του.
Τελικά το καλοκαίρι του 2008, έχοντας συμφωνήσει από τον Ιανουάριο του ίδιου έτους, αποκτήθηκε με μεταγραφή από τον Ολυμπιακό. Κατά την πρώτη χρονιά της παρουσίας του στην ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε σε μόλις 8 αγώνες πρωταθλήματος και στο τέλος της περιόδου πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2009-10 μέτρησε 15 συμμετοχές και 1 γκολ, το οποίο σημείωσε στην ήττα με 2-1 από την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, κατά την τελευταία αγωνιστική των πλέι οφ. Την περίοδο 2010-11 έλαβε μέρος σε 8 αγώνες πρωταθλήματος, τους τέσσερις ως βασικός. Με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων πανηγύρισε την κατάκτηση ενός ακόμη πρωταθλήματος και λίγο καιρό αργότερα απετέλεσε παρελθόν από το δυναμικό του συλλόγου, για να συνεχίσει την καριέρα του στη γερμανική Ντιναμό Δρέσδης.
Το καλοκαίρι του 2013 επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα για λογαριασμό του Άρη Θεσσαλονίκης, από τον οποίο αποχώρησε τον Μάρτιο του 2014, για να συνεχίσει την καριέρα του στην πολωνική Κρακόβια.
Τον Ιούλιο του 2014 υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας με την ισραηλινή Χάποελ Μπνέι Σαχνίν, αποχώρησε όμως τον Φεβρουάριο του 2015 για να συνεχίσει στην επίσης ισραηλινή Χάποελ Ακρέ. Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με τη Χάποελ Κφαρ Σαμπά, την τρίτη κατά σειρά ισραηλινή ομάδα με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε.
Έπειτα από δύο χρόνια στο Ισραήλ, το καλοκαίρι του 2016 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Βέροιας.
Το καλοκαίρι του 2017 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, στην οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας.
Στις 28 Ιουλίου του 2018 μεταγράφηκε στον Ηρακλή, επιστρέφοντας έτσι στην ομάδα που ανδρώθηκε, μετά από 10 χρόνια.

Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε διεθνής με όλες τις εθνικές ομάδες, από την Παίδων και τη Νέων (ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε το 2007 μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος U19), μέχρι και την Ελπίδων.
Στις 11 Αυγούστου 2010 αγωνίστηκε για μία και μοναδική φορά με την εθνική Ανδρών, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Σερβίας, στο ντεμπούτο του Φερνάντο Σάντος στον πάγκο της Ελλάδας.